open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Елизабет Флин

**Елизабет Герли Флин** (Август 7, 1890 - 5 септември 1964 година) беше активист и феминистка која одиграла водечка улога во организацијата Индустриски работници од светот. Флин била основачки член на Американската Унија за Граѓански Слободи и поборник за правата на жените. Таа се приклучила на Комунистичката партија на САД во 1936 година и подоцна во животот, во 1961 година, станала нејзин претседавач. Таа почина за време на посетата на Советскиот Сојуз, каде што ѝи бил даден државен погреб.

## Активистичка кариера
Нејзините родители ја вовеле во социјализмот. Кога таа беше само 16 години таа го одржа својот прв јавен говор, "Што социјализмот ќе стори за жените".

Во 1907 година, Флин стана организаторот за Индустриските работници од светот. Во текот на следните неколку години таа организирала кампањи за работници во Пенсилванија, Њу Џерси, Њујорк, Минесота, Мисула, Монтана, Вашингтон и Масачусетс. Во овој период, авторот Теодор Дрејсер ја опиша како "Ист Сајд Јованка Орлеанка".

Во 1909 година, Флин учествувала во протест за слободен говор. Таа подоцна ја обвини полицијата за користење на затворот како бордел, обвинение што ги поттикна да ги конфискуваат сите копии на *Индустриски Работник* што го содржиле обвинението.

Флин посебно внимание посветила на правата на жените, го поджрувала користењето на контрацепција и правото на глас на жените. Флин, исто така, го критикуваше раководството на синдикатите за тоа што биле доминирани од мажи, кои не ги одразувале потребите на жените.

По нејзиното ослободување од затвор, Флин ги продолжи своите активности за левичарски и комунистички каузи. Таа стана национален претседателка на Комунистичката партија на САД во 1961 година. Таа го посети Советскиот Сојуз повеќепати и умрела таму на 5 септември 1964 година, на 74 години. Советската влада ѝ даде државен погреб на Црвениот плоштад и повеќе од 25.000 луѓе присуствувале.

## Наводи

Категорија:Родени во 1890 година
Категорија:Починати во 1964 година
Категорија:Марксисти
Категорија:Американски социјалисти
Категорија:Феминистки
Категорија:Писатели
Категорија:Комунисти
Категорија:Починати во Москва
Гнилане

**Гнилане** (албански: *Gjilan*; српски: *Гњилане*) — град во источно Косово, и административно седиште на истоимената општина и округ. Познат е по тоа што овде е забележана најниската температура во Косово со -32,5&nbsp;°C на 25 јануари 1963 година.

## Историја
Во 1915 година, во и околу градот, српската војска се спротивстави на Првата армија на Бугарија, за време на Првата светска војна во Битката на Косово. Таа битка резултираше со пораз на српската војска, и окупација од страна на силите сојузници со тогашната Германско Царство.

Во Втората светска војна имаше значителен износ на активности во и околу Гнилане од страна на партизаните кои се бореа против нацистичка Германија и нејзините сојузници. Споменици на овие акции сè уште може да се најдат денес, од кои еден се наоѓа во средината на селото Коретиште.

Во 1999 година, кампот Монтит беше основан надвор од градот, како база на операциите на КФОР за време на операцијата *Придружете се на Гардијан*, на местото на урнатата Српска воена база која е предадена на Косовскиот заштитен корпус во 2007 година, откако американскиот корпус го намали бројот на војниците. Гнилане, исто така, служи како регионално седиште на УНМИК од 1999 година.

## Население
Во март 2011 година, општината Гнилане има 90.015 жители, од кои околу 54.239 живеат во градот. Најголемиот дел од населението се Албанци, проследено со Срби, и мал број на малцинствата.

## Стопанство
Постојат 3.700 регистрирани приватни бизниси во општината кои вработуваат на 7.900 луѓе. Пред 1999 година, Гнилане беше важен индустриски центар во Косово. Уште работат фабриката за радијатори и фабриката за тутун, кои неодамна беа приватизирани. Новиот бизнис инкубатор во градот, поддржан од *Европската агенција за реконструкција*, започна со работа во летото 2007 година.

## Надворешни врски
* Општина Гнилане
* СОК Косово и население 

## Поврзано
*Градови во Косово


Категорија:Градови во Косово
Категорија:Општини на Косово
Лариса Рејснер

**Лариса Михајловна Рејснер** (1 мај 1895 - девруари 9, 1926) била руска писателка. Таа е најдобро позната по нејзините водачки улоги на страната на болшевиците во Руската граѓанска војна која ја проследи Октомвриската револуција.

Таа стана член на болшевичката партија во 1918 година. За време на Граѓанската војна, таа беше војник и политички комесар на Црвената армија.

## Наводи

Категорија:Жени во војна
Категорија:Руски писатели
Категорија:Писателки
Категорија:Родени во 1895 година
Категорија:Починати во 1926 година
Категорија:Луѓе од Лублин
Категорија:Учесници во Руската граѓанска војна
Категорија:Починати во Москва
Валентина Гризодубова

**Валентина Степановна Гризодубова** (10 мај 1909 година во Харков - 28 април 1993 година во Москва) била една од првите жени пилоти во Советскиот Сојуз и ѝ биле доделени ордените Херој на Советскиот Сојуз и Херој на Социјалистичкиот труд.

## Надворешни врски
*A photo gallery of Russian Female Aces
* Biography
* Grave of Valentina Grizodubova

Категорија:Носители на Орденот на Црвеното знаме на трудот
Категорија:Летечки прваци
Категорија:Руски воздухопловци
Категорија:Жени во војна
Категорија:Родени во 1910 година
Категорија:Починати во 1993 година
Категорија:Херои на социјалистичкиот труд
Категорија:Носители на Орденот на Црвената ѕвезда
Категорија:Херои на Советскиот Сојуз
Категорија:Носители на Орденот на Ленин
Категорија:Погребани на Новодевичките гробишта
Категорија:Починати во Москва
Категорија:Родени во 1909 година
Категорија:Носители на Орденот на Татковинската војна од I степен
Џоан Баез

**Џоан Баез** е американска фолк пејачка, текстописец, музичар и активист, чија современа народна музика често вклучувала песни за протести или социјална правда. Баез перформирала јавно повеќе од 55 години, и направила повеќе од 30 албуми. Зборува шпански јазик, како и англиски јазик, а исто така и снимила песни на најмалку шест други јазици. Таа се смета за народна пејачка, иако нејзината музика станала подиверзна од контракултурните денови од 1960-тите години и сега опфаќа се од фолк рок и поп до госпел музика.

Таа ја започна својата кариера во 1960 година, и постигна непосреден успех. Таа помогна песните на Боб Дилан да станат национално проминентни, и има прикажано доживотна посветеност на политички и социјален активизам во областа на ненасилството, граѓанските права, човековите права и животната средина.

## Наводи

Категорија:Родени во 1941 година
Категорија:Пацифисти
Категорија:Американски пејачи
Категорија:Фолк пејачи
Категорија:Членови на Американската академија на уметностите и науките
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Американски природозаштитници
Зоја Космодемјанскаја

**Зоја Антолјевна Космодемјанскаја** (, 13 септември 1923 - 29 ноември 1941) — советска партизанка и херој на Советскиот Сојуз (доделено посмртно). Таа беше една од најпознатите хероини на Советскиот Сојуз.

На Зоја омилен предмет во училиште и беше литературата. Нејзините наставници ги истакнаа нејзините есеи поради длабокото разбирање на предметот и за сликовитоста. Списокот на автори кои таа ги читала ги вклучуваат Лав Толстој, Пушкин, Михаил Лермонтов, Николај Карамзин, Василиј Жуковски, Бајрон, Молиер, Мигел де Сервантес, Чарлс Дикенс, Волфганг фон Гете и Вилијам Шекспир.

Космодемјанскаја се приклучи на Комсомол во 1938 година. Во октомври 1941 година, сè уште средношколка во Москва, таа волонтираше за партизанска единица. На својата мајка, која се обидела да ја одврати, таа ѝ одговори: "Што можам да направам кога непријателот е толку блиску? Ако тие дојдат тука јас не би била во можност да продолжам да живеам". Од илјада луѓе кои се приклучија на единицата во октомври 1941 година само половина ја преживеале војната. Космодемјанскаја и другите партизани ја преминале линијата на фронтот и влегле во територијата окупирана од страна на Германците. На 27 ноември, 1941 година Зоја доби задача да го запали селото Петришчево, каде што германски регимент беше стациониран.

Во Петришчево, Зоја успеа да запали штали и неколку куќи. Сепак, еден селанец ја забележа и ги информирал Германците. Тие ја фатиле Зоја, таа беше мачена и испрашувана во текот на ноќта, но одби да се откаже од каква било информација. Утредента таа беше упатена кон центарот на градот и беше обесена на 18 годишна возраст.

Нејзините последни зборови биле "Другари! Зошто сте толку тажни? Јас не се плашам да умрам. Среќна сум да умрам за мојот народ!" и на Германците им рекла "Ќе ме обесите сега, но јас не сум сама. Постојат 200 милиони од нас. Вие не можете сите да не обесите."

Приказната за Зоја Космодемјанскаја стана популарна откако *Правда* објави една статија напишана од Петар Лидов на 27 јануари 1942 година. Новинарот слушнал за Зоја од еден постар селанец, и беше импресиониран од храброста на младата жена. Сведокот раскажал: "Тие ја обесувале а таа давала говор. Тие ја обесувале а таа им се заканувала." Во февруари, беше идентификувана и веднаш ѝ бил доделен Орден на Херој на Советскиот Сојуз.

## Наводи

Категорија:Советски партизани
Категорија:Жени во војна
Категорија:Родени во 1923 година
Категорија:Починати во 1941 година
Категорија:Херои на Советскиот Сојуз
Категорија:Носители на Орденот на Ленин
Категорија:Погребани на Новодевичките гробишта
Контракултура

алт=Состанок на Контракултурниот центар во Намбаса, 1979 година|мини|Состанок на Контракултурниот центар во Намбаса, 1979 година
**Контракултурата** е култура чии вредности и норми на однесување значително се разликуваат од оние на мејнстрим општеството, а понекогаш се и дијаметрално спротивни од мејнстрим културните обичаи.

Контракултурално движење изразува етос и аспирации на одредена популација во добро дефинирана ера. Кога опозициските сили ќе постигнат критична маса, контракултурите можат да предизвикаат драматични културни промени.

Познати примери на контракултури во Европа и Северна Америка се Романтизмот (1790-1840), Бохемството (1850-1910), Бит генерацијата (1944-1964), контракултурата на 1960-тите (1964 -1974), обично поврзана со хипи субкултурата.

## Наводи

Категорија:Култура
Категорија:Супкултури
Квартет „Џовакино“

**Квартетот „Џовакино“** (италијански: *Giovacchino*) е хрватски гудачки квартет.

## Состав
Квартетот „Џовакино“ го сочинуваат следниве музичари:
* Шо Акатамтсу - прва виолина
* Алина Губајдулина - втора виолина
* Павле Савиќ - виолончело
* Илин - Диме Димовски - контрабас

## Творештво
Квартетот „Џовакино“ е формиан на почетокот од 2012 година за потребите на традиционалниот концерт „Pranzo di Rossini“, кој се одржува на 29 февруари во „Театарот Миела (Teatro Miela)“ во Трст, Италија. По успешниот концерт, Димовки ги поканил челистот Винко Руцнер и виолинистите Акаматсу и Губајдулина да бидат постојани членови на квартетот. Истовремено, сите членови на квартетот се постојани членови на Загрепската филхармонија, а како солисти или членови на ансамбли, настапувале во повеќе познати концертни сали во Европа. 

Квартетот, по потреба, се транформира и во други облици, како: клавирски квинтет, гудачко дуо, гудачко трио или гудачки квинтет. Квартетот настапувал заедно со бројни музичари, како: Дејвид Долан, Енрико Бронѕи, Дејвид Такено, Енрико Казаца, Давиде Амодио, Леонид Сороков, Александар Лонквич, Герард Шулц итн

На 3 ноември 2014 година, во рамките на Есенските музички свечености, квартетот „Џовакино“ одржал концерт во Музејот на Град Скопје, со програмата наречена „222 Rossini“ во која ги свиреле шесте сонати за квартет на Росини.

## Наводи

Категорија:Музика
Категорија:Гудачки квартети
Mount & Blade: Warband

***Mount & Blade: Warband*** (се чита: *Маунт & Блејд: Ворбенд*) — првиот дел од акционата видео игра *[[Mount & Blade]]*. За првпат е објавена во јануари 2009 година, а играта е создадена од турската компанија TaleWorlds Entertainment и е објавена од Paradox Interactive 30 март 2010 година. Играта е достапна со директно симнување од нивното мрежно место или преку Steam, или како ДВД со онлајн активирање. Верзиите Mac OSX и Linux беа пуштени на 10 јули 2014 година, преку Стим.

Warband ја прошири оригиналната игра со додавање на шести дел, Султанатот на Саранидите, зголемувајќи ја политиката, дозволувајки на играчите да започнат свој дел, и додавајќи игра за повеќе играчи. Оценките на играта се генерално добри, со додавањето на игра со повеќе играчи најдобриот дел. Оваа игра освои многу награди, како номинација за „Best Multiplayer Indie Game of the Year“. Играта е фокусирана на јавање на коњ (како играчот) и давање наредби на своите војници на бојното поле, како на пример на стрелците да им кажеш да седат на позиција или да им кажеш на пешаците да употребуваат тапо оружје (оружје што нема да убие).

## За играта
Најважната промена на играта е додавањето на можност за повеќе играчи, воведување на шестиот дел, Султанатот на Саранидите, и реорганизација на мапата. Воведувањето на политика им овозможува на играчите да влијаат врз господарите и да се женат, а играчот кој не е во сојуз со никого може да освои град или замок и да започне свое кралство. Играта содржи подобрена графика, и нова и изменета анимација при борба.

### Со повеќе играчи
Во новата игра со повеќе играчи ги нема елементите за мапата и улогите, а наместо тоа, се фокусира на борбите. Играта со повеќе играчи може да има максимум до 250 играчи, поделени во два тима од две спротивставени сили. Сите играчи се со умерено балансиран карактер (што може да се смени за секој опслужувач) врз основа на три типови на војници од пред модерно време: стрелци, коњаница и пешаци. Карактерите може да го сменат оружјето и заштитата дозволена за нивното кралство, може да се купат подобра заштита и оружје откако ќе заработат денари (парите во играта). Нема поврзаност меѓу карактерите во игра со повеќе ирачи или играње сам, и не постои никаков начин да се сменат одликите на ликот, (освен што може да се смени опремата).

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* *[https://www.taleworlds.com/en/games/warband Warband]* on TaleWorlds' website
* 

Категорија:Видеоигри
Лесото на Олимписките игри

**[[Лесото]]** првпат настапила на **[[Олимписки игри|Олимписките игри]]** во 1972 година и оттогаш испраќала спортисти на сите Летни олимписки игри, освен кога ги бојкотирале Летните олимписки игри 1976 заедно со другите африкански земји. Лесото никогаш не учествувал на Зимските олимписки игри.

До денес, ниеден спортист од Лесото никогаш не освоил олимписки медал.

Националниот олимписки комитет за Лесото бил создаден во 1971 година и бил признат од Меѓународниот олимписки комитет во 1972 година.

## Наводи
* 


Олимписки игри
Бурек

**Бурек** — фамилија на печени исполнети колачи направени од тенко ронливо тесто, познат како јуфка, измислено во кујните на поранешна Отоманско Царство. Бурекот може да биде исполнет со сирење, често фета, мелено месо или зеленчук. Се подготвува во голем сад и се сече на делови по печењето, или како поединечен колач. На врвот бурекот често се попрскува со сусам.

## Потекло и име
Moже да се речи дека бурекот е измислен во она што денес е модерна Турција, во провинцијата Анадолија во тогашна Отоманско Царство во раната ера, за да стане популарен елемент на отоманската кујна, или може да датира од кујната на Стариот Рим.

Бурекот може да имаат свои корени во турската кујна и може да биде еден од своите најзначајни, но и древни елементи на турската кујна, откако беше развиена од страна на Турците на Средна Азија пред нивната миграција кон запад во Анадолија. Конкурентната теорија е дека тоа е исто како и локалното византиско јадење *plakountas tetyromenous*, потомок на плацентата, печени слоеви на тесто и сирење, јадење од староримско време.

Бурек на турски јазик се однесува на секое јадење направено со јуфка. Името доаѓа од турски корен *bur* - "да завиткува", (слично на српскиот збор *savijača* (од savijati / saviti - да завиткува), кој исто така го опишува садот со слоевито тесто).

## Дистрибуција и варијанти
Бурекот е многу популарен во кујните на поранешното Отоманско Царство, особено во Северна Африка и на целиот Балкан. Во јужнословенските кујни, исто така имаат варијанти на бурек. Бурекот е, исто така, дел од еврејските традиции. Тие биле ентузијастички прифатени од страна на Отоманско-еврејските заедници, и се опишани, заедно со *boyoѕ* и *bulemas*, дека го формираат на „триото на престижните Отоманско-еврејски колачи“.

## Бурекот како тема во уметноста и во популарната култура
* „Бурек од лице“ – кус расказ на македонскиот писател Дејан Мирчески од 2012 година.

## Галерија


File:Бурек.jpg|right|200px|Македонски бурек
File:Baked kete photo.jpg|Турски бурек
File:Burek i jogurt Makarska.JPG|Типичен македонски бурек со јогурт




## Поврзано
*Гибаница
*Баклава
*Пирошки

## Наводи

Категорија:Храна
Категорија:Печива
Категорија:Македонска кујна
Категорија:Турска кујна
Категорија:Балканска кујна
Категорија:Турцизми
Категорија:Полнети јадења
Либерија на Олимписките игри

**[[Либерија]]** испраќала спортисти на сите Летни олимписки игри од 1956 година со исклучок на 1968 година, 1976 година и 1992 година, иако земјата никогаш не освоила олимписки медал. Ниеден спортист од Либерија не настапил на некои Зимски олимписки игри.

Националниот олимписки комитет за Либерија бил создаден во 1954 година и признат од Меѓународниот олимписки комитет во 1955 година.

## Преглед

## Наводи


Категорија:Спортот во Либерија
Бразил на Олимписките игри

**[[Бразил]]** првпат учествува на **[[Олимписките игри]]** во 1920 година, и од тогаш се испраќани спортисти на сите Летни олимписки игри, освен на Олимпијадата во 1928 година. Исто така Бразил е учесник и на Зимските олимписки игри од 1992 година, иако досега ниеден бразилски спортист нема освоено награда на зимските спортови.

Бразилските спортисти освоиле вкупно 108 медаљи, вклучувајќи ги медаљите во одбојка, едрење и џудо. Најголем број медаљи имаат освоено на игрите од 2012 година, 17, а најголем број златни медаљи во 2004 година - 5. Еден бразислки спортист е награден и со медаљата Пјер де Кубертин.

Националниот олимписки комитет во Бразил е Бразилски олимписки комитет, формиран во 1914 година. Во 2009 година, Рио де Жанеиро е избран за град домаќин на Олимписките игри во 2016 година.

## Табела на медаљи

:*Со црвена боја е означено учество на Олимпијада во својата земја.*

### Летни олимпијади

### Зимски олимпијади

### Младински олимписки игри

### Зимски младински олимписки игри

### Медаљи по спорт
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; **Водечки во тој спорт




===Медаљи по Младински летни игри===
<span style="border:1px solid #AAAAAA;background:#E9D66B">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span> **Водечки во тој спорт

### Медаљи по поединци

Според официјалните податоци на Меѓународниот олимписки комитет. Ова е список на спортисти кои освоиле една или повеќе златни медаљи и три или повеќе медаљи за Бразил.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
*
Либија на Олимписките игри

**[[Либија]]** првпат учествувала на **[[Олимписки игри|Олимписките игри]]** во 1964 година и оттогаш испраќала спортисти на повеќето Летни олимписки игри. Земјата ги бојкотирала Игрите од 1976 г. заедно со повеќето други африкански земји и исто така ги бојкотирала Игрите од 1984 г.. Либија никогаш не учествувала на Зимските олимписки игри.

До денес, ниеден либиски спортист никогаш не освоил олимписки медал.

Националниот олимписки комитет за Либија бил создаден во 1962 година и бил признат од Меѓународниот олимписки комитет во 1963 година.

## Преглед

## Наводи
* 


Категорија:Спортот во Либија
Саудиска Арабија на Олимписките игри

**[[Саудиска Арабија]]** — земја учесничка на осум Летни олимписки игри. Тие за првпат учествувале во Летните олимписки игри во 1972 во Минхен, Западна Германија. Тие никогаш се немаат натпреварувано на Зимски олимписки игри.

## Проблемот со женските натпреварувачки
[мини|десно|200п|[Војдан Шакеркани е првата жена натпреварувач од Саудиска Арабија која се натпреварувала во било која дисциплина на една Олимпијада, на Летните олимписки игри 2012, во џудо]]

Правниот систем во Саудиска Арабија за жените, гласеше дека имаат забрана за учество на Олимписки игри. Сепак, по притисокот од Меѓународниот олимписки комитет, амбасадата на Саудиска Арабија во Лондон објави дека Олимпискиот комитет на Саудиска Арабија одлучи да испрати атлетичарки во јуни на Летните олимписки игри 2012.

Имаше повик за Саудиска Арабија да им се забрани учеството на Олимпијада сè додека не се повлече забраната на 
жените учеснички Анита де Франц, претседателот на Меѓународниот Олимписки Комитет и Комисијата за спорт, во 2010. Во 2008, Али Ал Ахмед, директорот на Институтот за Заливските прашања, исто така имаше повик кон Саудиска Арабија да им се забрани учество на игрите, поради тоа што, нивната забрана за 
жените да учествуваат на игрите е кршење на правилата на Меѓународниот олимписки комитет. Било изјавено дека половата дискриминација не треба да биде прифатлива на ист начин како и расната дискриминација, при што изјави: „Во последните 15 години, повеќето меѓународни невладини организации ширум светот се обидуваа да лобираат до МОК за подобро спроведување на законите за спречување на половата дискриминација. Додека неговите напори придонеле за зголемување на бројот на учеснички, МОК биле неодлучни да заземат силен став и да се заканат на земјите што ги дискриминираат учесничките при што истите би им забраниле учество на игрите."

Далма Ружди Малхас се има натпреварувано на Олимпијадата за младинци во 2010 година во Сингапур и го освои бронзениот медал во коњички спорт (види Саудиска Арабија на Младинските Летни олимписки игри во 2010 година).

Саудиска Арабија се согласила на 12 јули 2012 година, да прати две жени да учествуваат, на Летните олимписки игри во 2012  Лондон. Двете жени спортисти беа Војдан Шахеркани во џудо и атлетичарката на  800 метри Сара Атар.  Пред јуни 2012 година, Саудиска Арабија забранување жени спортистки да се натпреваруваат на Олимписки игри. Игрите од 2012 година се првите игри во олимписката историја каде секоја земја учесничка имала натпреварувачки.

## Список на медалисти

### Медали по спортови

## Наводи
Авганистан на Олимписките игри

**[[Авганистан]]** - земја учесничка на 13 Летните олимписки игри. Никогаш немаат учествувано на Зимските олимписки игри.

Земјата за првпат се појавува на Берлин 1936. Од тогаш има испратено свои претставници на повеќето летни игри.

Авганистан не има испратено своја екипа на Барселона 1992, и испрати само двајца натпреварувачи во Атланта 1996. На боксерот во лесна-среднотешка категорија Мухамед Џавид Аман не му било дозволено да се натпреварува, бидејќи пристигнал предоцна при задолжителното мерење и извлекување, со што единствен натпреварувач бил Абдул Басер Васики. Васики го повредил бутниот мускул пред почетокот на трката, но сепак се натпреварувал, буквално потскокнувајќи низ целиот маратон и завршил последен. Во 1999 година, му било забрането да учествува на игрите поради неговиот дискриминационен однос кон жените под талибанското владеење и поради забраната на какви и да е спортски настани, поради што ги пропуштил Сиднеј 2000 година. Земјата повторно се вратила на Олимписките игри во 2002 година, по падот на талибанскиот режим, и испрати пет натпреварувачи на Атина 2004. Меѓу учесниците имало и две жени, Робина Муким Јар и Фариба Разаји, првата жена која се натпреварувала за Авганистан на Олимписките игри.

Авганистан испрати четири натпреварувачи, од кои три беа мажи и една жена, Мебоба Адјар, во Пекинг 2008 година. Адјар добивала закани по животот поради нејзиното учество на игрите.

Авганистан својот прв медал како земја учесничка го освоила на игрите во Пекинг 2008 година, кога Рохула Никпаи го освојува бронзениот медал во теквондо до 58 кг, и уште еден бронзен медал освоен од Никпаи на игрите во 2012 година во теквондо мажи до 68 кг.

## Табела на освоени медали на Олимписките игри

### Освоени медали на Летните олимписки игри

### Освоени медали на летни спортови

Забелешка: На Авганистан му било забрането да учествува на Летните олимписки игри во 1999 година поради дикриминацијата на жените под владеењето на талибанците.

## Освојувачи на медали

## Поврзано
* Список на земји учеснички на Олимписките игри
* Авганистан на Параолимписките игри
* Авганистан на Азиските игри

## Наводи

## Надворешни врски
* Afghan Sports History
Мавританија на Олимписките игри

**[[Мавританија]]** испраќала спортисти на сите Летни олимписки игри од 1984 година, иако државата никогаш не освоила олимписки игри. Ниеден спортист од Мавританија никогаш не учествувал на некои Зимски олимписки игри.

Националниот олимписки комитет бил создаден во 1962 година и признаен од Меѓународниот олимписки комитет во 1979 година. Првата жена спортист била Фату Дјенг настапила во Сиднеј 2000 година.

## Табела на медали

## Наводи


Категорија:Спортот во Мавританија
Бангладеш на Олимписките игри

**[[Бангладеш]]** — земја учесничка на седум Летни олимписки игри. Никогаш не се натпреварувале на Зимските олимписки игри.

Ниту еден натпреварувач од Бангладеш се нема квалификувано за учество на Олимписките игри, земјата своите улчесници ги испраќа благодарение на специјалната покана. Бангладеш е најнаселената земја цо светот која не освоила медал.

Водачот на Бангладешкото олимписко здружение Вали Ула изјавил дека за слабите резултати, причина е слабата економска моќ на Бангладеш.

## Табела на освоени медали на Олимписките игри

### Освоени медали на Летните олимписки игри

## Поврзано

* Бангладеш на Параолимписките игри

## Наводи

## Надворешни врски

* Bangladesh . Olympics at Sports-Reference.com
Крај Патот (Обршани)

**Крај Патот** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Обршани. Наоѓалиштето поради неистраженоста не е датирано и претставува некропола. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека крај патото за соседното село Боротино, во ливадите и нивите биле ископувани стари гробови.

## Поврзано
*Селска Црква — осамени наоди од римско време;
*Обршани;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско;

## Наводи

Категорија:Обршани
Селска Црква (Обршани)

**Селска Црква** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Обршани. Претставува осамен наод од римско време. Се наоѓа во дворот на селската црква „Св. Никола“, каде се чува оштетена мермерна плоча на која има релјефна претстава на две бисти.

## Поврзано
*Крај Патот — некропола од непознат период;
*Обршани;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско;

## Наводи

Категорија:Обршани
Гвајана на Олимписките игри

**[[Гвајана]]** учествувала на вкупно 16 Летни олимписки игри. Никогаш не учествувале на Зимските игри. На првите пет Олимпијади, тие учествуваа како Британска Гвајана. Оваа земја има освоено една медала, бронза во бокс, од страна на Мајкл Ентони на Летните олимписки игри во 1980 година.

Олимпискиот сојуз на Гвајана е формиран во 1935 година и признат од Меѓународниот олимписки комитет во 1948 година.

## Список на медали
### Летни олимпијади

## Наводи
Јапонија на Олимписките игри

**[[Јапонија]]** првпат учествувала на **[[Олимписки игри|Олимписките игри]]** во 1912 г., и оттогаш на речиси секоја олимпијада. Земјата не била поканета на олимпијадата во 1948 г. по Втората светска војна и учествувала во бојкотот на олимпијадата во Москва предводен од САД.

Во три прилики, земјата била домаќин на олимпијадите, а се планира и четврто домаќинување во 2020 г.:

*Летни олимписки игри 1964 во Токио
*Зимски олимписки игри 1972 во Сапоро
*Зимски олимписки игри 1998 во Нагано
*Летни олимписки игри 2020 во Токио

Првите медали земјата ги освоила во 1920 г., а првите златни медали ги добиле во 1928 г. Досега јапонските спортисти имаат освоено 398 медали на Летните олимписки игри (освен уметничките натпревари на ЛОИ 1936), при што највеќе злато е освоено во џудо. Земјата има освоено 37 медали на Зимските олимписки игри.

Јапонскиот олимписки комитет е создаден во 1911 г., а добил официјално признание во 1912 г.

## Медали по игри

:**Црвената обраба значи дека турнирот е одржан дома.*

### Медали на ЛОИ

### Медали по зимски игри

### Медали по летни спортови
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; **Предводници во тој спорт**

### Медали по зимски спортови

## Поврзано
* :Категорија:Олимпијци од Јапонија
* Јапонија на Параолимписките игри
* Јапонија на Азиските игри

## Наводи
* 
*
Мароко на Олимписките игри

**[[Мароко]]** првпат учествувала на **[[Олимписки игри|Олимписките игри]]** во 1960 година и оттогаш испраќала спортисти на сите Летни олимписки игри, освен кога ги бојкотирале Игрите во 1980г.. Мароко исто така ги бојкотирала Игрите од 1976 г., повлекувајќи се откако испратиле делегација. Со тоа, Мароко се приклучила на бојкотот на Игрите од 1980 г. на повеќето африкански земји. Само еден марокански репрезентативец имал време да настапи пред повлекувањето на државата: Абдерахим Наџим настапил во категоријата мува во бокс и го изгубил првиот и единствен меч.

Марокот исто така учествувала шест пати на Зимските олимписки игри од 1968 година.

Мароканските спортисти имаат освоено вкупно дваесет и два медали, осумнаесет во атлетика и три во бокс. Хихам ел-Геруџ, два златни медали и еден сребрен медал, и Саид Ауита, со еден златен и сребрен медал, се двајцата двократни медалисти на Мароко.

Националниот олимписки комитет за Мароко во 1959 година.

## Табели на медали
### Медали

### Медали по спорт

## Наводи

* 
* 


Категорија:Спортот во Мароко
Бахреин на Олимписките игри

**[[Бахреин]]** — земја учесничка на 8 Летни олимписки игри. Никогаш не се натпреварувале на Зимските олимписки игри.

Бахреин го освојува својот прв медал на Летните олимписки игри во Лондон 2012 година. На трката за жени со должина од 1500 метри го освојуваат бронзениот медал, благодарение на натпреварувачката со етиопско потекло Марјам Јусуф Џамал. На Летните олимписки игри во Пекинг 2008 година, поранешниот мароканец Рашид Рамзи бил првично награден со златен медал во атлетика на мажи 1.500 метри но подоцна му е одземен поради допингување.

## Табела на освоени медали на Олимписките игри

### Освоени медали на Летните олимписки игри

### Освоени медали на летни спортови

## Поврзано
* Бахреин на Параолимписките игри

## Наводи
Источен Тимор на Олимписките игри

**[[Источен Тимор]]** (Тимор Лесте) првпат учествувал во олимпијадата во 2004 г. Во 2007 г. е основан и нивниот националниот олимписки комитет. Земјата се вратила на ЛОИ 2008 и ЛОИ во 2012 г.

## Медали (ЛОИ)

## Поврзано
* Источен Тимор на Параолимписките игри

## Надворешни врски
* Источен Тимор (Тимор Лесте)  — Sports-Reference.com 

Категорија:Источен Тимор на Олимписките игри
Нигер на Олимписките игри

**[[Нигер]]** испраќала спортисти на сите Летни олимписки игри од 1694 година освен на 1976  година и 1980 година. Само еднаш освоила олимписки медал: Исака Даборг, кој освоил бронзен медал во бокс на Летните олимписки игри 1972 година. Ниеден спортист од Нигер никогаш не настапил на некои Зимски олимписки игри.

## Медалисти
### Летни олимписки игри

## Наводи
*  Детали на olympic.org.


Категорија:Спортот во Нигер
Мадагаскар на Олимписките игри

**[[Мадагаскар]]** за првпат учествувала на олимпијада во 1964 г. и испраќала учесинци на сите олимпијади освен во 1976 о 1988 г. Ниеден од нив никогаш нема освоено медал. Веројатно најпознат малгашки олимписки учесник е Жан-Луј Равеломананцоа, кој стигнал до финалето на трката на 100 м во Летние олимписки игри 1968, а завршил осми. За првпат Мадагаскар учествувал на зимска олимпијада во 2006 г.

## Олимписки медали (летни)

## Олимписки медали (зимски)

## Наводи

## Поврзано
* Тропски земји на Зимските олимписки игри
* Мадагаскар на Параолимписките игри
Ана Ахматова

**Ана Андрејевна Горенко** (23 јуни 1889 - 5 март 1966), подобро позната како **Ана Ахматова** била руски модернистички поет и една од најценетите Руски писатели.

Работата на Ахматова опфаќа се од кратки лирски песни до комплексно структурирани циклуси, како *Реквием* (1935-1940), нејзиното трагично ремек-дело за сталинистичкиот терор. Нејзиниот стил беше неверојатно оригинален и препознатлив за нејзините современици. Силниот и јасен водечки женски глас погоди нов акорд во руската поезија. Нејзиното пишување се дели на два периоди - раните дела (1912-1925) и нејзината подоцнежна работа (од околу 1936 до нејзината смрт), одделени со една деценија на намален број литератури дела. Нејзината работа била осудена и цензурирана од сталинистичката власт и таа е позната по изборот да не емигрира и да остане во Русија, како сведок на злосторствата околу неа. Нејзините теми вклучуваат медитации за време и меморија, како и тешкотиите во животот и пишувањето во сенка на сталинизмот.

Примарни извори на информации во врска со животот на Ахматова се релативно ретки, бидејќи војните, револуцијата и тоталитарниот режим предизвикале многу од писмената евиденција да биде уништена.

## Наводи

Категорија:Поети
Категорија:Преведувачи
Категорија:Родени во 1889 година
Категорија:Починати во 1966 година
Категорија:Поетеси
Категорија:Руски преведувачи
Блед

**Блед** (, ) — град во Општина Блед во северозападна Словенија и познато алпско место на брегот на ледничкото Бледско Езеро. Блед е најпознато туристичко место во регионот Горењска, а воедно и во Словенија. Привлекува огромен број на туристи од целиот свет. Населението брои 4.969 жители (2020). Градот е седиште на општината Блед. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.

## Име
Градот првпат беше споменат во пишаните извори како *Ueldes* во 1004 (и како *Veldes* во 1011). Етимологијата на името е непозната и се смета дека има словенско потекло. Германското име на градот, Veldes, е позајмено од старословенскиот збор *Beлдъ* пред 800 или е изведенo од истиот старословенски извор како словенечко име.

## Историја
Подрачјето е населено од мезолитско време, a првпат се споменува како Ueldes (Veldes) за време на Kрањската Краина на 10 април 1004 година, кога беше награден од царот Хајнрих II. Замокот за првпат се споменува на 22 мај 1011 кога Хајнрих II го подари на наследникот на Албуин, епископот Адалберон од Бриксен. Заедно со Горењска, Блед беше отстапен на Рудолф од Хабсбурговци, откако го победи кралот Отокар II од Бохемија во Битката за Маршфелд во 1278. Од 1364 до 1919 година, Блед беше дел од Војводство Горењска, со исклучок на периодот од 1809 и 1816 година, како еден од Наполеоновите Илирски провинции.

По распаѓањето на Австроунгарија во 1918 година, Блед дојде под власт на Кралството Југославија и стана летно одморалиште на владејачкото семејство Караѓорѓевиќ, традиција која југословенскиот водач Јосип Броз Тито ја продолжи кога тој ја изградил неговата резиденција тука во 1947 година.

## Туризам

Блед е познат по ледничкото езеро со исто име, што ја прави една голема туристичка атракција. Качен на карпа со поглед на езерото е живописниот Бледски замок. Градот Блед е исто така познат во Словенија по своето тесто од ванила и крем (словенечки: kremšnita, kremna rezina).

Авантуристот Арнолд Рикли (1823-1906) од Швајцарија значително придонесе за развој на Блед како лекувалиште во втората половина на XIX век. Поради својата блага клима, Блед беше посетуван од страна на аристократски гости од целиот свет. Денес, тоа е важен центар за конвенции и туристички центар, нудејќи широк спектар на спортски активности (голф, риболов и јавање). Тоа е почетна точка за планински патеки и искачувања, особено во близина на Националниот парк Триглав.

Мал остров во средината на езерото е дом на црквата Успение на Богородица; посетителите често одѕвонуваат со камбаната за добра среќа. Човечки траги од праисторијата се пронајдени на островот. Пред да биде изградена црквата, имаше храм посветен на Жива, словенска божица на љубовта и плодноста. Може да се стигне на островот во традиционален дрвен чун (словенечки: pletna). На островот на езерото Блед има 99 скали. Локалната традиција за свадби е тоа што мажот ја носи в раце неговата невеста по овие скали, а таа мора да молчи за време на тоа.

## Поврзано
* Бледско Езеро
* Триглав

## Наводи


Категорија:Градови во Словенија
Категорија:Општина Блед
Марија Спиридонова

**Марија Александровна Спиридонова** (16 октомври 1884 - 11 септември 1941) била руски социјалистички револуционер. Нејзиниот атентат на официјален претставник на полицијата во 1905 година е најпознат чин од страна на една жена во Русија и поради нејзината последователна злоупотреба од страна на полицијата била славена како маченичка. Спиридонова била испратена во Сибир со пет други истакнати социјалистички револуционерни жени. Групата понекогаш била нарекувана *Шестерка*. По 11 години во Сибир, таа ќе се врати како хероина на револуцијата. Таа го предводи создавањето на сојузот меѓу Левите социјалистички револуционери со Ленин и болшевиците, но била затворена во ментален санитариум кога Левите социјалистички револуционери се одделиле од болшевиците во 1918 година.

## Надворешни врски
* "Maria Spiridonova," www.spartacus-educational.com/
* Emma Goldman, ''My Disillusionment in Russia: Chapter 16: Maria Spiridonova,'' www.marxists.org/

## Наводи

Категорија:Социјалисти
Категорија:Револуционери
Категорија:Родени во 1884 година
Категорија:Починати во 1941 година
Бохињ

**Бохињ** (германски: *Wochein*, словенечки: *Bohinjska kotlina*) — басен долг 20 и широк 5 километри во рамките на Јулиски Алпи, во Горна Горењска, Северозападна Словенија. Тука поминува реката Сава Бохињка. Нејзината главна одлика е малото ледничко езеро со исто име (словенечки: Bohinjsko jezero). Бохињ е дел од Општина Бохињ, а седиштето на општината е гратчето Бохињска Бистрица.

## Географија

Басенот се состои од четири региони: Долна Долина (словенечки: Spodnja dolina), Горна Долина (Zgornja dolina), Уканшка Котлина (Ukanška kotlina) и Номењска Котлина (Nomenjska kotlina). Се граничи со Комарча на едниот крај и кањонот Сотеска на другата. Планината Долен Бохињ претставува нејзина јужна граница. Реката Сава направи сопствен кањон меѓу висорамнините Јеловица и Покљука на исток. На север, планината Триглав, највисоката планина во Словенија, исто така е дел од општината.

Сава Бохињка (која заедно со Сава Долинка се влева во Сава) започнува кога две реки, Језерница и Мостница се спојуваат. Мостница доаѓа од долината Воје, а Језерница е многу кратка река што доаѓа од Бохињско езеро. Многу помали реки се влеваат во езерото. Најголемата од нив, Савица, се јавува во Комарча како голем водопад. Водопадите Савица ја добиваат својата вода од Црното Езеро, која е најголема во Долината на Триглавски езера.

## Име
Името Бохињ првично го користи селото Средња Вас и беше потврдено како такво, а во пишаните извори во 1065 како *Бохингун*. Како регионално име, се појавува во пишаните извори во 1250 како *Вохина*. Името е изведено од *Boxyn'ь*, што е од нејасно потекло. Една можност е дека тоа е изведен од хипокоризмот *Boxъ. Предлози дека е од келтско потекло, најверојатно, нема. А популарната псевдо-етимологија на името е следнава приказна: *Господ им дал земјиште на луѓето и, кога заврши, тој сфатил дека заборавил да им даде земја на една мала група на луѓе, кои беа тивки и не барале како и другите. Поради нивната скромност и трпение, се сожалил кон нив. Тоа е причината зошто тој одлучи да им ја даде најубавата земја, и ги издвои за себе. Таа земја се нарекува Бохињ, затоа што Бог на словенечки е Boh*.

## Историја
Географски околности придонесоа за изолација на Бохињ во минатото. Од 5.000 жители, повеќето се потомци на локалните луѓе на Бохињ. Постојат историски наоди кои се докажува долината била населена уште во бронзено време.

Франце Прешерн, најпознатиот поет во Словенија, напиша поема *Крштевањето на Савица*, која во голема мера е измислена, но го прикажува времето на насилното крштевање на паганите и борбите меѓу христијаните и безбожниците. Поголемиот дел од приказната се одвива во Бохињ и Блед.

## Поврзано
*Бохињско Езеро
*Триглав

## Надворешни врски
*Бохињ Онлајн 
*
*Водич низ Словенија

Категорија:Езера во Словенија
Категорија:Географија на Словенија
Категорија:Општина Бохињ
Категорија:Јулиски Алпи
Селиште (Пашино Рувци)

**Селиште** или **Могилечка Чука‎**, односно **Могилани** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Пашино Рувци. Претставува населба од римско време. Се наоѓа на 1,5&nbsp;км североисточно од селото, каде на околу 600&nbsp;м западно од реката Блато и во близината на лаката има поголема површина на која се среќаваат фрагменти од керамички садови, покривни ќерамиди и кршен камен.

## Поврзано
*Селска Црква — осамени наоди од римско време;
*Тумба — населба од бронзено време;
*Во Селото — некропола и осамени наоди од непознат период;
*Пашино Рувци;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско;

## Наводи

Категорија:Пашино Рувци
Селска Црква (Пашино Рувци)

**Селска Црква** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Пашино Рувци. Претставува осамен наод од римско време. Се наоѓа во селската црква „Св. Атанасиј“ и во нејзиниот двор, каде се наоѓаат повеќе споменици од мермер, и тоа: фрагментирана надгробна стела со грчки и латински натпис која на средината има претстава на коњаник и пред него дрво; женска статуа од бел мермер без глава, висока 1,35&nbsp;м, и капител украсен со волути и акантус.

## Поврзано
*Селиште — населба од римско време;
*Тумба — населба од бронзено време;
*Во Селото — некропола и осамени наоди од непознат период;
*Пашино Рувци;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско;

## Наводи

Категорија:Пашино Рувци
Во Селото (Пашино Рувци)

**Во Селото** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Пашино Рувци. Наоѓалиштето поради неистраженоста не е датирано и претставува некропола со повеќе осамени наоди. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека низ целото село, каде се куќите и дворовите, при копање на бунари селаните пронаоѓале гробови обложени со ќерамиди, темели и друг градежен материјал.

## Поврзано
*Селиште — населба од римско време;
*Селска Црква — осамени наоди од римско време;
*Тумба — населба од бронзено време;
*Пашино Рувци;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско;

## Наводи

Категорија:Пашино Рувци
Викторија Вудхал

**Викторија Клафлин Вудхал** (23 септември 1838 - 9 јуни 1927) била американски водач на движењето за правото на глас на жената.

Во 1872 година Вудхал беше првата жена-кандидат за претседател на САД. Таа беше првата жена да започне неделник и била активист за правата на жените и за реформи на работната сила. Вудхал се залагаше за слободна љубов, под што подразбирала слобода да се стапува во брак, разведува, и има деца без мешање на владата.

Многу од реформите и идеалите за кои Вудхал се залагала: за работничката класа, и против она што го видела како корумпирана капиталистичка елита, беа исклучително контроверзни во нејзиното време. Генерации подоцна, многу од овие реформи биле имплементирани и сега се земаат здраво за готово. Некои од нејзините идеи и предложени реформи сè уште се дебатираат денес.

Жените кои биле во брак во САД во текот на 19 век биле потчинети во брачните унии, дури и без љубов, со малку опции за слобода. Разводот, каде што воопшто бил можен, бил скандалозен и жените кои се развеле биле стигматизирани и често избегнувани од страна на општеството. Викторија Вудхал заклучи дека жените треба да имаат избор да ги напуштат неподносливите бракови. Таа беше против лицемерието на толерирањето на оженетите мажи кои имале љубовници. Таа рече:

Во говор во 1871 година во Њујорк, Вудхал го изјави своето мислење за слободната љубов сосема јасно:

## Наводи

## Надворешни врски

* Woodhull on harvard.edu
* Biographical timeline  
* Horowitz, "Victoria Woodhull, Anthony Comstock, and Conflict over Sex in the United States in the 1870s", *The Journal of American History*, February 1987
* STEPHANIE ATHEY, "Eugenic Feminisms in Late Nineteenth-Century America: Reading Race in Victoria Woodhull, Frances Willard, Anna Julia Cooper and Ida B. Wells" , *Genders Journal*, 2000
* "Legal Contender... Victoria C. Woodhull: First Woman to Run for President", *The Women's Quarterly* (Fall 1988)
* "A lecture on constitutional equality," delivered at Lincoln hall, Washington, D.C., Thursday, February 16, 1871, by Victoria C. Woodhul, *American Memory*, Library of Congress
* ''A history of the national woman's rights movement, for twenty years, with the proceedings of the decade meeting held at Apollo hall, October 20, 1870, from 1850 to 1870, with an appendix containing the history of the movement during the winter of 1871, in the national capitol,'' comp. by Paulina W. Davis., American Memory, Library of Congress
* "And the truth shall make you free." A speech on the principles of social freedom, delivered in Steinway hall, Nov. 20, 1871, by Victoria C. Woodhull, American Memory, Library of Congress
* "Tried as by Fire" at the University of South Carolina Library's Digital Collections Page
* 
* Movie review: "America's Victoria, Remembering Victoria Woodhull" , *The American Journal of History*
* 

Категорија:Родени во 1838 година
Категорија:Починати во 1927 година
Категорија:Писатели
Категорија:Феминистки
Пинџур

**Пинџур** е зачинета мезе салата и најчесто се користи како летна храна. Најчесто се произведува во Македонија, Босна и Херцеговина и Србија.

Традиционалните состојки вклучуваат: модар патлиџан, домат, пиперка, кромид, лук, црн бибер, растително масло, шеќер и сол. Пинџурот е сличен на ајварот и лутеницата, но обично се додаваат модри патлиџани.

Создавањето на овој традиционален апетисан е прилично долг процес кој вклучува печење и пржење на состојките со часови, како и печење и лупење пиперки.

## Поврзано
*Ајвар
*Лутеница

Категорија:Македонска кујна
Категорија:Српска кујна
Категорија:Балканска кујна
Лобез

**Лобез** (, ) — град во Западнопоморското Војводство во Полска. Градот претставува административен центар на истоимениот округ. Во септември 2014 година, населението изнесувало 10.409 жители.

Се наоѓа на реката Рега.

## Демографија


ImageSize = width:440 height:320
PlotArea = left:50 right:20 top:25 bottom:30
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = late
Colors =
  id:linegrey2 value:gray(0.9)
  id:linegrey value:gray(0.7)
  id:cobar value:rgb(0.2,0.7,0.8)
  id:cobar2 value:rgb(0.6,0.9,0.6)
DateFormat = yyyy
Period = from:0 till:11000
ScaleMajor = unit:year increment:11000 start:0 gridcolor:linegrey
ScaleMinor = unit:year increment:1000 start:0 gridcolor:linegrey2
PlotData =
  color:cobar width:20 align:center
  bar:1680 from:0 till:800
  bar:1740 from:0 till:1191
  bar:1749 from:0 till:1339
  bar:1831 from:0 till:2443
  bar:1861 from:0 till:4756
  bar:1895 from:0 till:5187
  bar:1925 from:0 till:5994
  bar:1933 from:0 till:6947
  bar:1939 from:0 till:7310
  bar:1945 from:0 till:1710
  bar:1946 from:0 till:4144
  bar:1957 from:0 till:6026
  bar:1970 from:0 till:7355
  bar:1990 from:0 till:10953
  bar:2014 from:0 till:10440
PlotData=
  textcolor:black fontsize:S
  bar:1680 at: 800 text: 0,8 shift:(0)
  bar:1740 at: 1191 text: 1,2 shift:(0)
  bar:1749 at: 1339 text: 1,3 shift:(0)
  bar:1831 at: 2443 text: 2,4 shift:(0)
  bar:1861 at: 4756 text: 4,8 shift:(0)
  bar:1895 at: 5187 text: 5,2 shift:(0)
  bar:1925 at: 5994 text: 6 shift:(0)
  bar:1933 at: 6947 text: 7 shift:(0)
  bar:1939 at: 7310 text: 7,3 shift:(0)
  bar:1945 at: 1710 text: 1,7 shift:(0)
  bar:1946 at: 4144 text: 4,1 shift:(0)
  bar:1957 at: 6026 text: 6 shift:(0)
  bar:1970 at: 7355 text: 7,4 shift:(0)
  bar:1990 at: 10953 text:11 shift:(0)
  bar:2014 at: 10440 text:10,4 shift:(0)
  

## Градоначалници

мини|Градското собрание

## Споменици


File:Lobez kosciol kz.jpg|
File:Kamienica w Łobzie (obok dworca PKP).jpg|
File:Zabytkowa Poczta w Łobzie.JPG|
File:Zabytkowy dom w Łobzie.jpg|
File:Świętoborzec - dworek.jpg|

## Географски податоци

## Збратимени градови
* Афинг (Германија)
* Вик (Риген) (Германија)
* Кедајњај (Литванија)
* Пајкусе (Естонија)
* Свалев (Шведска)
* Гуча (Србија)
* Истра (Русија)

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница

Категорија:Градови во Западнопоморското Војводство
Категорија:Лобески Округ