open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Клоцов зборник

**Клоцов зборник** — средновековен македонски книжевен споменик кое потекнува од X или почетокот на XI век напишано на глаголица.

## Ракопис
Ракописот потекнува од крајот на Х или почетокот на XI век и е напишан на 14 листа од пергамент со димензии 270х205 мм. Првобитниот кодекс имал над 500 листови, од кои зачуван е 62-от кватернион, што значи дека пред него имало 61 кватерниони. Листовите 1, 4 и 7 се оштетени и тешко читливи.

## Писмо и записи
Писмото на ракописот е обла висечка глаголица со аглести форми во палеографските нацрти на некои од буквените знаци.. Според начинот на пишување на писмото се забележува дека тоа најверојатно потекнува од Македонија

## Правопис
Правописните и јазичните особености на зборникот упатуваат на поврзаност со македонското јазично подрачје. Притоа имајќи го предвид присуството на фонетски и лексички моравизми, може да се заклучи дека ракописот е пишуван во Охридската книжевна школа врз основа на предлошка, чијшто архетип настанал во Велика Моравија во времето на мисијата на Свети Кирил и Методиј.

## Содржина
Зачуваниот дел од ракописот содржи пет слова: две од Свети Јован Златоуст - Слово за Цветници (без почеток и крај) и Слово за Велики четврток, по едно од св. Атанасиј Александриски (слово за Велики петок) и св. Епифаниј Кипарски (Слово за слегувањето на Исус Христос во пеколот) и една анонимна непреводна хомилија, која што се поврзува со книжевното дело на Свети Методиј. Во ракописот е зачуван опширен запис на латински јазик од 1500 година, во којшто се опишува историјата на зборникот.

## Пронаоѓање
Поголемиот дел од ракописот (12 л.) бил во сопственост на австрискиот грод Парис Клоц, поради што во науката е познат под името Клоцов зборник. Другите два листа биле во сопственост на баронот А. ди Паули. Сега делот на Парис Клоц се чува во музејот на италијанскиот град Тридент под сигнатура *N°2476*, додека двата список на Ди Паули се наоѓаат во музејот „Фердинандеум“ во градот Инсбрук во Австрија под сигнатура *Dip.973*.

## Наводи

## Надворешни врски
* „Македонската глаголица“ (МАНУ, Скопје, 2015.)

Категорија:Средновековна македонска книжевност
Категорија:Библиски ракописи
Радомирово евангелие

**Радомирово евангелие** - кирилско полно изборно евангелие од втората половина на XIII век. Наречено е според записот на главниот писец Радомир, покрај кој во пишувањето учествувале уште три лица. Се состои од 182 листа. Според јазично-правописните особености се поврзува со Северна Македонија односно со Кратовската книжевна школа. Препишано е од постара кирилска предлошка која не била иста за целиот ракопис, некои делови сведочат за контакт со руската писменост. Македонското потекло на предлошката најјасно е одразено во делот што ги содржи читањата по Педесетницата (л. 24-80), каде на пр. се откриваат траги од започнатиот процес на мешањето на носовките, кои во текстот се употребуваат главно етимолошки и најчесто се деназализираат во согласност со северномакедонскaта дијалектна подлога (*у, е*). Одделни појави сведочати и за контакт со српската писменост. Сложената повеќеслојна структура на текстот со елементи од различна територијална и хронолошка припадност доажа до израз и во лексиката. Покрај добро потврдениот архаичен слој што се надоврзува на охридските традиции, присутни се и бројни подновувања карактеристични за рускиот полн апракос и поврзани со преславските лексички норми.  Ракописот е калиграфски оформен и има извонредно богата орнаментика: 314 иницијали кои често претставуваат оригинални комбинации од тератолошки и антропоморфни (човеколики) облици. Се чува во Хрватската академија на науките (ХАЗУ) во Загреб под сигнатура *IIIb24*

## Наводи

Категорија:Средновековна македонска книжевност
Радомиров псалтир

**Радомиров псалтир** — кирилски литургиски псалтир со молитви од втората половина на XIII век од македонска редакција. Претставува кирилски ракопис пишуван со ситно уставно писмо во централномакедонското подрачје од ѓаконот Радомир, според кого што го добил и името, а познат е и под името *Зографски псалтир*. Содржи 172 пергаментни листа со димензија 14,5х10 см. Има мошне мошне богата илуминација. Се чува во библиотеката на Зографскиот манастир на Света Гора  под сигнатура *1d13*, а еден лист се наоѓа во збирката на Порфириј Успенски во Националната библиотека во Санкт Петербург под сигнатура *QnI 11*

## Наводи

Категорија:Средновековна македонска книжевност
Знаме на Северна Ирска

мини|десно|Крстот на Свети Патрик
[мини|десно|[Знаме на Обединетото Кралство|Сојузното знаме на Обединетото Кралство, на кое Северна Ирска е претставена со Крстот на Свети Патрик (во потенка варијанта).]]
мини|десно|Алстерскиот бајрак — знаме на Владата на Северна Ирска од 1953 до 1972 г.

**Знаме на Северна Ирска** — обележје на Северна Ирска кое нема службен статус со распуштањето на самоуправното законодавство, кое го отповикало во 1972 и укинало во 1973 г. Дотогаш како национално знаме се користел Алстерскиот бајрак, а денес во службени пригоди, британската влада го корирсти сојузното знаме (знамето на Велика Британија и Северна Ирска), а истото е единственото службено знаме на владата на Северна Ирска. Британската влада сепак понекогаш го истакнува Крстот на Свети Патрик заедно со другите земји од Обединетото Кралство во неслужбено својство.

Унионистите и натаму го користат Алстерскиот бајрак, и истото важи за спортски клубови и местата со кои владеат на месно ниво.

Крстот на Свети Патрик и Алстерскиот бајрак сепак не смеат да се веат на управни згради во Северна Ирска.

## Крст на Свети Патрик

Крстот на Свети Патрик е црвен Андреин крст на бело поле кој се користи од 1783 г. во значката на Ордент на Свети Патрик. Со припојувањето на Ирска кон Британија во 1800 г., крстот е придодаден кон знамето на Велика Британија. 

## Поврзано
* Грб на Северна Ирска
* Крст на Свети Патрик
* Алстерски бајрак

## Наводи

## Надворешни врски

* Северна Ирска — FOTW
* Знамиња на Северна Ирска  — CAIN

Northern Ireland
Леонард Шулце Јена

**Леонард Шулце Јена** (;  - ) — германски етнограф, зоолог и ботаничар, познат по истражувањата на Македонија на почетокот на XX век.

## Животопис
Роден е во 1872 г. во Јена, Германија.

Во 1903 година, тој заминал за колонијата што е денес територијата на Намибија и до 1905 година, тој патувал низ територијата на денешна Јужна Африка и во 1907 година, ја издал книгата „*Од Намаленд и Калахари*“ (*Aus Namaland und Kalahari*). Во 1911 година, тој станал професор во Кил, а од 1913 година, на универзитетот во Марбург. Во 1927 година, Шулце го објавил делото „*Македонија — предел и култура на живеење*“ (*Makedonien, Landschafts- und Kulturbilder*), издадена на македонски во 2013 година.

Шулце починал во Марбург во 1955 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* Животопис на Леонард Шулце Јена 

Категорија:Германски етнографи
Категорија:Германски ботаничари
Категорија:Германски зоолози
Категорија:Германски универзитетски професори
Категорија:Луѓе од Јена
Либела

мини|десно|200п|Типична цевчеста либела

**Либела**, **водена вага**, **водена терезија** или **васер-вага** – алатка за поставување на рамнини во хоризонтална или вертикална положба и мерење на аголот на наклонот. Често е дел од некоја друга алатка или инструмент.

На оптичките инструменти либелата може да биде цевчеста или кружна.

Цевчестата или цилиндричната либела се состои од стаклено или пластично цевче наполнето со загреан метилалкохол, етилалкохол или со сулфурен наркозен етер и вграден по должина во дрвена или метална рамка со различни конструкции. После ладењето на течноста во цевчето останува безвоздушен простор (меур). Придвижувањето на меурот во цевчето преку гравирана скала дава индикација за наклонот на либелата и објектот на мерењето на кој е налегната.

мини|десно|200п|Кружна либела

Кружната или центричната либела има посатка во облик на затворен исправен цилиндар со гравиран стаклен капак во облик на концентрични кругови. Централниот меур останува во центарот само ако либелата е во совршена дводимензионална положба.

На воздухопловните инструменти, либелите се делат на напречни и надолжни, а го мерат наклонот на воздухопловот (напречна или надолжна).

## Поврзано
* Теодолит

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Градежништво
Категорија:Мерни инструменти
Категорија:Германизми
Категорија:Премер
Шеснаесетта македонска ударна бригада

**Шеснаесеттата македонска ударна бригада** била формирана на 6 октомври 1944 во с. Кучевиште, Скопско. Била формирана од четири баталјони составени од борци на Осмата прешевска бригада, од Дванаесеттата бујановска бригада и 120 борци на Скопскиот и Шарпланинскиот одред.

## Команден состав
**Командниот состав** на бригадата го сочинувале:
* Глигорије Шарановиќ, командант од 6 октомври 1944 година
* Вељко Ивковиќ, командант до 27 април 1945 година
* Блажо Илинчиќ, заменик командант од 27 април 1945 година

**Политички комесари:**
* Стево Вукановиќ, од 6 октомври 1944 година
* Светозар Јанковиќ - заменик на политички комесар
**Началник на Штаб:**

* Петар Струин (поручник на Црвената армија, кој пред тоа веќе осум месеци бил во редовите на НОВ)

**Контраразузнавачки офицер:**

* Душан Митровиќ

**Интендант на бригада:**

* Ѓорѓи Илиќ
* Милан Давидовиќ - помошник интендант

**Санитетски офицер:**

* Милан Милошевиќ

**Раководител на Скоевската организација:**

* Драгица Илинчиќ

## Борбени дејства
Била во составот на Кумановската дивизија до првата половина на декември 1944 година, и водела борби против балистите на Скопска Црна Гора, како и со единици на германската армиска група Е кои се повлекувале од Скопје преку Качаничката Клисура. Во рамките на овие операции, бригадата активно учествувала во борбите за ослободување на Скопје. Од операциите на теренот: со диверзии ја затворила за премин Качаничката клисура, го одбила нападот на балистичките сили на 8 и 11 октомври, од заседа ги напаѓала германските колони на патот Скопје-Качаник во периодот од 19, 20, 21 и 28/29 октомври 1944 година. Следувале операции кај Карадак и Прешево, каде бригадата останала сè до јануари 1945 година.

Била прогласена за ударна и формациски влегла во составот на Четириесет и втората македонска дивизија на НОВЈ, учествувајќи во пробивот на Сремскиот фронт. Уште во првите денови по доаѓањето во Белград, бригадата зела активно учество во борбите на Дрина, по што била реорганизирана и вооружена со ново советско оружје. На Сремскиот фронт бригадата била од 112 април 1945 година па сè до крајот на војната. По завршување на војната, бригадата со наредба на Генералштабот на Југословенската армија, на 27 јуни 1945 година од Босна била префрлена во Србија во реонот на Кралево, а потоа била префрлена во реонот на Нови Пазар, каде бригадата останала до октомври 1945 година. Оттаму бригадата заминала за Чачак и Горњи Младеновац каде останала до јаунари 1946 година, кога е распоредена во составот на единиците на КНОЈ.

од оваа бригада загинале околу 440 борци и старешини, од кои околу 208 на Сремскиот фронт.

## Список на борци на бригадата
Некомплетен список на борците на 16-тата македонска ударна бригада.

### Загинати борци од бригадата
Список на загинатите борци, изработен по сеќавање на преживеаните борци од истата бригада:

## Наводи

:1.Некои од презимињата завршуваат на -иќ, бидејќи се зачувани од претходните години кога Македонија била дел од Кралството Југославија.

Категорија:Бригади на НОВМ
Дебела, бисквити, чипс и љубовна болка

**„Дебела, бисквити, чипс и љубовна болка“** (хрватски: *Debela, keks, čips i ljubavna bol*) е роман за деца на хрватската писателка Силвија Шесто Стипаничиќ. Во 2001 година, за овој роман, авторката ја добила наградата „Ивана Брлиќ Мажураниќ“. Романот e објавен на македонски јазик во 2005 година, во издание на издавачката куќа „Детска радост“ од Скопје, како дел од библиотеката „Тин“.
## Содржина
Романот се состои од 106 поглавја.

## Технички податоци
Книгата има 256 страници, со големина од 20 сантиметри и мек повез. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-30-715-6. Преводот го извршила Наташа Аврамовска; дизајнот, графичко-ликовното уредување и компјутерската обработка ги извршил Жарко Туниќ; автор на корицата е Здравко Гиров; а лектурата и коректурата се дело на Софија Чолаковска-Поповска. Книгата е отпечатена во печатницата „Илинден 2002“ од Штип.

## Наводи

Категорија: Книги од 2001 година
Категорија:Романи за деца
Категорија:Хрватски романи
Категорија: Изданија на Детска радост
Категорија: Дела на Силвија Шесто Стипаничиќ
Категорија:Појавено во 2005 година во Македонија
Силвија Шесто Стипаничиќ

**Силвија Шесто Стипаничиќ** (хрватски: *Silvija Šesto Stipaničić*) (1962, Загреб) - хрватска писателка за деца.

## Животопис
Силвија Шесто Стипаничиќ е родена во Загреб, во 1962 година. Во младоста успешно се занимавала со пинг-понг. Во 1993 година, заедно со Мира Гавран, Мислава Брумец и Сузана Јукиќ го основала списанието за драма и проза „Плима“. Силвија Шесто Стипаничиќ е мајка на три деца.

## Творештво
Шесто Стипаничиќ започнала да пишува уште во средношколските денови. Нејзиното творештво опфаќа поезија, проза и драмски текстови. Во списанието „Плима“ објавила две драми и приказната „Риба“, а своите поетски творби ги објавувала во неколку весници и списанија, како: „Полет“, „Студентски лист“ и „Вечерњи лист“. Покрај тоа, таа ги објавила следниве дела: збирката поезија „Хризантеми“, романот „Ванда“, романот „Дебела, бисквити, чипс и љубовна болка“ итн. Во 2001 година, за романот „Дебела, бисквити, чипс и љубовна болка“ Шесто Стипаничиќ ја добила првата награда „Ивана Брлиќ Мажураниќ“.

## Наводи

Категорија:Хрватски писатели
Вилендорфска Венера

**Вилендорфска Венера** () — статуетка од типот „палеолитска Венера“ изработена помеѓу 28.000 и  и висока . Овој исклучително познат праисториски артефакт е пронајдена е во 1908 г. од работник во текот на ископувањата на археолозите Јозеф Сомбати и Хуго Обермајер и Јозеф Бајер на палеолитско наоѓалиште кај селото Вилендорф, недалеку од Кремс, Долна Австрија. Изрезбана е од оолитски варовник кој не е присутен во подрачјето и обоена е со црвен окер. Денес статуетката се чува во Природонаучниот музеј во Виена.

Пронајдени се неколку други статуетки и други облици, збирно наречени Венерини статуетки, иако се многу постари од замислата за божицата Венера.

## Датирање
Отсекогаш било познато дека статуетката е многу стара, но во 1990 г. е применета стратиграфија на наоѓалиштето, утврдувајќи ѝ ја староста 24.000–. Според поновите испитувања, се смета дека Вилендорфската Венера е изрезбана меѓу 28.000 и , во текот на старото камено време (палеолит).

## Толкување и намена
Многу малку е познао за потеклото, начинот на изработка и културното значење на статуетката. Како и многу други вакви статуетки, Вилендорфската Венера нема стапала и не може да стои самата, што значи дека веројатно била забодена во земја. На телото се изразени оние делови поврзани со плодноста и мајчинството,  поради што се претпоставува дека се работи за божица на плодноста, т.е. божица-мајка.  Статуетката нема лице, а главата и е пркриена со прстенести појаси кои можеби претставуваат исплетена коса.

Постои шпекулација дека ваквите статуетки се автопортрет на жени од тоа време кои, во отсуство на огледало, ги правеле без лице и други делови од телото.

## Поврзано
* Вјестоничка Венера
* Холефелшка Венера
* Адам од Говрлево
* Палеолитска Венера

## Наводи

## Надворешни врски

* Кристовер Витком, „Жените во праисторијата: Вилендордска Венера“  
* Венерини статуетки од каменото време — Вилендордска Венера 

Категорија:Палеолитски Венери
Категорија:Археологија на Австрија
Категорија:Старо камено време
Категорија:Праисторија на Европа
Категорија:Варовник
Категорија:Видови археолошки артефакти
Сивец

**Сивец** — најпознато македонско рудно наоѓалиште на мермер во околината на Прилеп, според кој е наречен и еден вид на бел мермер. Се наоѓа на периферијата на пелагонискиот масив, на границата помеѓу планините Бабуна и Козјак, а во подножјето на источната падина под превојот Плетвар. Во ова подрачје се издвоени следните серии на карпи: бигорливи песочници, песокливи глини, механички материјал (детриус) и бели доломитски мермери. Најзначајни се белите доломитски ситнозрнести мермери со ретки пластови на калцити. Димензиите на рудното тело од Сивец изнесуваат 44х106 м3 цврста маса. Хемискиот состав на мермерот од сивец е CaCO3 - 61% и MgCO3 - 39%. Вкупните рудни резерви во Сивец се 6.471.200 м3. Треба да се истакне дека мермерите од Сивец имаат нагласена блоковитост, некогаш и по неколку кубни метри со одлична белина што ги вбројува во едни од најквалитетните во Европа, па и во светот. Поради високиот квалитет посебниот вид на изразито бел и мазен мермер е наречен и познат под името Сивец. Мермерот од Сивец е надалеку употребуван во градежништвото и вајарството ширум Македонија, во земјите од поранешна Југославија и Европа. Тој се наоѓа на голем број градби и споменици како што се: Порта „Македонија“, Могилата на непобедените, спомениците на Методија Андонов - Ченто, Цар Самоил, Јустинијан I и др. Долги години од самото отворање со рудникот стопанисува и експлоатира „Мермерниот комбинат“ од Прилеп, кој по приватизирањето е во сопственост на странска компанија од Грција, а сивечкиот мермер го обработуваат и повеќе помали приватни претпријатија од градот Прилеп.

## Галерија


Податотека:Porta Makedonija 02.JPG|Порта „Македонија“ во Скопје, обложена со мермерот „Сивец“
File:Калцит (Сивец).jpg|Калцитен минерал од Сивец
File:Корундум (Сивец).jpg|Минералот корунд од Сивец
File:Доломит (Прилеп).jpg|Доломитен камен за мермер од Сивец



## Наводи

Категорија:Рудници
Категорија:Рударство
Категорија:Рудници во Македонија
Категорија:Рударство во Македонија
Агенција за супервизија на осигурување

**Агенцијата за супервизија на осигурување (АСО)** е основана во 2009 година. Правната рамка за воспоставување и функционирање на Агенцијата е пропишана со Законот за супервизија на осигурување. Агенцијата има својство на правно лице и за својата работа одговара пред Собранието на Република Македонија.  Се основа како самостојно и независно регулаторно тело и во рамките на своите надлежности и овластувања се грижи за законито и ефикасно функционирање на пазарот на осигурување, со цел заштита на правата на сопствениците и корисниците на осигурување.

## Надлежности
Агенцијата ги има следните надлежности:

*спроведува супервизија на друштвата за осигурување, осигурителните брокерски друштва, друштвата за застапување во осигурувањето, осигурителните брокери, застапниците во осигурувањето и Националното биро за осигурување;
*издава и одзема дозволи, согласности и лиценци врз основа на овој закон и другите закони во нејзина надлежност;
*изрекува мерки на супервизија согласно закон;
*донесува подзаконски акти од областа на осигурувањето;
*членува во органите на Меѓународната асоцијација на осигурителни супервизори и во органите на Европскиот совет на осигурителни супервизори и супервизорски органи на доброволното пензиско осигурување;
*го поттикнува развојот на осигурувањето во Република Македонија

## Орган на управување
Орган на Агенцијата за супервизија на осигурување е Советот на експерти. Советот на експерти е составен од пет члена од кои еден е претседател. Претседателот на Советот раководи со Агенцијата и ја застапува во односи со трети лица. Претседателот и четирите членови ги именува Собранието на Република Македонија на предлог на Владата на Република Македонија, а нивниот мандат трае пет години, со можност за реизбор.
Советот на експерти работи во согласност со надлежностите и донесува тарифник, статут, финансиски извештаи и финансиски план на Агенцијата.

## Наводи

## Надворешни врски
* Агенција за супервизија на осигурувања (АСО) 

Категорија:Владини агенции во Македонија
Зелена мантела

**Зелена мантела** (***Mantella viridis***) е вид на жаба од семејството на мадагаскарски жаби (*Mantellidae*).
Видот е ендемски во Мадагаскар. Нивното живеалиштe е суптропски или тропски суви шуми, реки, повремени реки, и силно деградирани поранешни шуми.
На видот му се заканува губење на живеалиште.

## Опис
Зелената мантела е мала жаба. Мажјаците се долги 22−25 мм а женките 25−30 мм. Некои од жабите се јавуваат во жолта боја. Нивното лице е црно со бела лента околу горната усна. Долната страна на жабата е црна со сини дамки. Женските видови се претежно поголеми и имаат поквадратна муцка. Тие се критично загрозени поради загуба на живеалиштата и прекумерната трговија на животни.

## Живеалиште
Видот живее во северен Мадагаскар и просперира во суви ниски шуми на надморска височина од 50 и 300 метри.

## Исхрана
Зелените мантели јадат мали инсекти како мравки и вински мушички. Тие исто така јадат меко овошје. На зелената мантела и е потребна вода, како и на повеќето жаби, но тие не ја внесуваат водата преку пиење. Нивната пропустлива кожа овозможува апсорбирање на вода.

## Наводи

## Извори
* Raxworthy, C. & Vences, M. 2004.  Mantella viridis.   2006 IUCN Red List of Threatened Species. 

Категорија:Жаби
Категорија:Ендемска фауна на Мадагаскар
Џидимирци

**Џидимирци** e топоним кој може да се однесува на:
*Џидимирци (Велешко) — село во Општина Велес
*Џидимирци (Неготинско) — раселено село во Општина Неготино

## Потекло, настанок и значење
Џидимирци е име кое што го носат две села во Македонија, едно во Велешко и едно во Неготинско. Голема занимливост е тоа што иако двете села носат исто име, настанокот, потеклото и значењето на имињата се сосема различни и настанати во сосема различни историски периоди и околности. Велешкото село Џидимирци е доста постаро и за него постојат пишани записи од средновековниот период, при што во најстариот историски запис од 1573 година селото е запишано како *Жидмирци*, а во манастирски поменик од XIV век е запишано и како *Жемирци*. Според научните истражувачи името на селото означува фамилиска населба, задруга или слично, па оттаму, не е исклучено името на селото да потекнува од личното име на некој кој бил основач или стопан на селото на пр. *Жидимир* (од гл. *жадати* - сака, пожелува) кое е познато и присутно име во средновековието или пак Хаџи Димитар. Научните истражувања потврдуваат дека името на селото потекнува од личното име *Жидимир* или од топонимот Жидимир (дол, рид) што подоцна во изговорот било турцизирано при што настанал денешниот облик Џидимирци. За настанокот на името на неготинското село Џидимирци во книгата „Тиквеш и Раец“ од 1914 од Воислав Радовановиќ, е запишано дека на левата страна на Вардар спроти вливот на Велика (Црна Река), е раселено селиштето  Драдња, чиј еден дел од жителите христијани преселувајќи се под Кожуф го основале истоименото село Драдња, а близу до селиштето повторно се населило дел од неговото старо население заедно со Јуруци кои населбата ја нарекуваат *Хаџи Демирли*, подоцна под влијанието на христијаните преобразено во *Џидимирци*. Селото Џидимирци во Велешко постоело пред доаѓањето на Османлиите кои го затекле и во своите пописни дефтери го запишале како *Зидмирци*, а неготинското село било (повторно) основано од јуруци кои му го дале името *Хаџи Демирли*. Оттаму, велешкото село Џидимирци има македонско словенско јазично потекло, кое под влијание на турцизираниот изговор го добило денешното име, додека неготинското село Џидимирци има турско јазично потекло кое под влијание на македонскиот јазик и изговор го одбило сегашното име. Сето ова докажува дека настанокот и јазичното потекло на имињата се различни, но со меѓусебното влијание на двете етнички и јазични групи тие се изедначиле и го добиле истото име кое што го носат и денес.

## Наводи

Категорија:Појаснителни страници:Топоними
Ноќ во музејот: Тајната на гробницата (филм)

**„Ноќ во музејот: Тајната на гробницата“** (англиски: *Night at the Museum: Secret of the Tomb*) — американски филм од 2014 година, во режија на Шон Леви. Во главните улоги настапуваат: Бен Стилер, Робин Вилијамс, Овен Вилсон, Стив Куган, Ден Стивенс, Рами Малек, Бен Кингсли, Дик ван Дајк и Мики Руни. Филмот, кој претставува трето продолжение на серијалот „Ноќ во музејот“, е посветен на Робин Вилијамс и на Мики Руни, кои умреле пред неговото прикажување.

## Содржина
Во природонаучниот музеј се подготвува нова изложба која треба да ја организира чуварот Лари (Бен Стилер). Во музејот се поканети бројни гости, кои се воодушевени кога музејските експонати се појавуваат во живо. Но, неочекувано, среде претставата, музејските експонати започнуваат да се однесуваат необично. Поради тоа, претставата завршува катастрофално. Лари дознава дека причината за тоа лежи во корозијата на волшебната табла која се наоѓа во музејот. Оттука, тој успева да издејствува да го испратат во Британскиот музеј во Лондон каде се наоѓа фараонот кој ја знае тајната на волшебната табла. На патувањето во Лондон, Лари со себе ги поведува и својот син и неколку експонати од музејот. Таму, во борбата да ја спасат волшебната табла, групата се соочува со големи проблеми предизвикани од сер Ланселот, кој сака да ја присвои волшебната табла за себе. Сепак, по многу проблеми, тие успеваат да ја спечат корозијата на таблата, со што ја отстрануваат опасноста музејските експонати засекогаш да останат замрзнати.

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови од 2014 година
Категорија:Филмови на Шон Леви
Категорија:Филмови со Бен Стилер
Категорија:Филмови со Робин Вилијамс
Категорија:Филмови со Овен Вилсон
Категорија:Филмови со Стив Куган
Категорија:Филмови со Бен Кингсли
Категорија:Филмови со Мики Руни
Категорија:Филмови со Дик ван Дајк
Тарас Буљба

**„Тарас Буљба“** (руски: *Тарас Бульба*) — новела на рускиот писател Н. В. Гогољ, првобитно објавена како дел од збирката „Миргород“ од 1835 година. Гогољ долго време го дотерувал делото, а дефинитивната редакција, објавена во собраните дела на Гогољ од 1842 година, во голема мера се разликува од верзијата во „Миргород“ и делува како речиси целосно ново дело. Така, последната редакција е двапати подолга од онаа во „Миргород“, но карактерот на делото не е многу изменет.

## Содржина

## Осврт кон делото
Основната тема на „Тарас Буљба“ е земена од историјата на Украина - борбата против полското ропство во 16 и во 17 век во која главните носители биле козаците. Сепак, делото не е историско во вистинската смисла на зборот. Иако Гогољ грижливо го проучувал историскиот материјал од тој период на историјата на Украина, неговата цел не била да прикаже одредени историски личности или појави. Така, според некои детаљи во делото, дејството би можело да се одигрува во 15 век, додека според други детаљи, тоа може да се поврзе со 16 или дури и со 17 век. Делото обилува со национален романтизам и содржи многу фолклорни елементи, а во него се видливи влијанијата на украинската народна поезија од која зел одредени мотиви и хиперболизмот во стилот, како и на англискиот романтичар Валтер Скот од кого ја позајмил шемата на сижето. Гогољ му дал на делото патетичен и свечен стил, но главните учесници (украинските селани и полското благородништво) ги прикажал вистинито. Токму во таа смисла може да се зборува за определна доза реализам во делото. Навистина, Гогољ ја слика со занес борбата на украинскиот народ, но ги истакнал и лошите постапки, па дури и ѕверствата на козаците.
Славниот руски критичар Белински го опишал делото како епизода од големата епопеја на еден народ, оценувајќи го како прототип, пример и идеал за хомеровска епопеја во нашето време. Според него, нема нешто што недостасува во делото, туку тоа е целосно и во него пулсира животот.

## Изданија на македонски јазик
Делото „Тарас Буљба“ е објавено на македонски јазик во повеќе наврати.

### Издание на „Култура“ од 1966 година
Во 1966 година, издавачката куќа Култура го објавила второто издание на „Тарас Буљба“ во рамките на библиотеката „Лебедови крила“, а во превод на Лидија Ежова. Книгата има 180 страници, со тврди корици и не е каталогизирана, ниту пак ја поседува меѓународната ознака ISBN. Ликовното уредување на книгата го извршил Љубиша Оџаклиевски. Книгата била ипечатена во Графичкиот завод „Гоце Делчев“ од Скопје, во тираж од 10.000 примероци.

## Наводи

Категорија:Изданија на Култура
Категорија:Новели
Категорија:Дела на Николај Гогољ
Категорија:Миргород
Тресонечка Река

**Тресонечка Река** — река која потекнува од селото Тресонче, по кое и го добила своето име. Реката се наоѓа во малореканскиот крај, западна Македонија. Реката заедно со Гарска Река, ја создаваат Мала Река, збирно име за сите реки од подрачјето на планините Бистра и Стогово, која подоцна се влева во реката Радика (Голема Река).

## Извор

Реката извира непосредно над селото Тресонче. До самиот извор постои патека која води од селото.

Реката е понорница во нејзиниот извориштен дел. Понира кај месноста Ќириловец на височина од 1705 метри, додека вистинскиот водотек на реката почнува да се создава од водите на Три Извори.

## Притоки

Како главни и најзначајни притоки на реката се сметаат Росочка и Јадовска Река, кои ги дренираат водите на југозападните падини на планината Бистра.

## Воден потенцијал

Реката отсекогаш изобилува со воден потенцијал, кој бил искористуван на различни начини, тргнувајќи од големиот број на воденици и валавница на самата река изградени во селото Тресонче. Реката има голем месечен проток на вода од 1,755 м³с.

Покрај тоа, реката е планирано да биде дел од идниот хидросистем „Бошков мост“, кој се предвидува да биде изграден во овој крај, за што била изработена и соодветна студија од страна на Електрани на Македонија. Студијата предвидува изградба на „Брана Тресонче“ и создавање на вештачко езеро во близина на селото. Со изведување на браната се предвидува потопување на малиот параклис „Св. Петка“ на вливот со Селечка Река, ливадите на вливот на двете реки користени од страна на месното население и старите селски гробишта во близина на сретселото. Воедно, се предвидува дека ќе има и влијанија на двете главни цркви во селото поради големото количество на вода и во моментот на изградба на браната.

### ХЕЦ „Тресонче“

Изградбата на хидроцентралата возводно од предвидената брана за потребите на хидросистемот „Бошков мост“ завршила во 2013 година и самата хидроелектрична централа била пуштена во пробна работа истата година. Објектот се наоѓа во близина на селото, во близина на текот на реката. Централата зафаќа само мал дел од водите на реката и се вбројува во делот на мали хидроцентрали. Изградбата на оваа мала хидроцентрала била од страна на претпријатието „Хидроенерџи груп ДОО Скопје“, со кое Министерството за економија има потпишано три договори за концесија на вода.

Инвестицијата за изведба на хидроцентралата била во вредност од 2,1 милион евра и имала инсталиран капацитет од 1,8 MW. Вкупното годишно производство се очекува да биде 11,7 GW/часови.

## Галерија


Податотека:Водопад Син Вир на Тресонечка Река 1.jpg|Водопад Син Вир
Податотека:Тресонечка Река пред Син Вир 2.jpg|Реката пред водопадот
Податотека:Поглед на ХЕЦ „Тресонче“.jpg|Поглед на МХЕ „Тресонче“
Податотека:Tresonecka-Reka-MK.JPG|Изворишниот дел на реката
Податотека:Тресонечка Река пред Син Вир 1.jpg|Реката пред водопадот
Податотека:Водопад Син Вир на Тресонечка Река 2.jpg|Водопад Син Вир


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Реки во Македонија
Категорија:Тресонче
Пиериски Планини

**Пиериски Планини**, **Пиерија** или **Фламбуро** (, *Φλάμπουρο*) — планински венец во јужниот дел на Егејска Македонија, на територијата на Берско, Катеринско и Кожанско (денешните окрузи Иматија, Пиерија и Кожани). Највисока точка е врвот Бајрак (гр. Фламбуро) со 2.193&nbsp;м. Има издолжен облик, образувајќи долг тесен гребен, во правец североисток-југозапад.

## Географски и историски одлики
Прекриена е со мешана листопадна и зимзелена шума и претставува една од најбогатите планини со растителност во денешна Грција, како и една од најпристапните.

На подножјето на Пиериските Планини наоѓа познатото село Кутлеш и остатоците од древната македонска престолнина Ајга.

## Рекреација
На Пиериските Планини е сместен скијачкиот центар Скутерна (гр. Елатохори).

## Поврзано
* Камбуница
* Пиерија (округ)

## Наводи

Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Пиерија
Категорија:Иматија
Категорија:Кожани (округ)
‘Рт на Стравот

**'Рт на стравот** (англиски: *Cape Fear*) е американски филм од 1991 година, во режија на Мартин Скорсезе. Главните улоги ги играат: Роберт Де Ниро, Ник Нолти, Џулиет Луис, Џесика Ланг, Роберт Мичам, Грегори Пек итн.

## Содржина
По отслужувањето на долгогодишната робија, Макс Кејди (го игра де Ниро) се враќа во едно мало место, со намера да му се одмазди на адвокатот Сем Боуден (го игра Нолти). Макс бил осуден за силување и претепување на една девојка, но за време на судењето неговиот адвокат Боуден намерно скрил еден важен документ којшто би му помогнал да добие многу помала казна. Првично, Макс ја следи сопругата на Сем, Ли Боуден (ја игра Ланг), но подоцна ја запознава нивната ќерка, Даниеле Боуден (ја игра Луис). Уште од првиот ден, Сем е вознемирен од присуството на Макс и постојано се обраќа до судот и полицијата со молба да го протераат Макс од градот. Кога сфаќа дека полицијата нема да преземе ништо, бидејќи Макс е слободен граѓанин, со помош на еден свој пријател, Сем се обидува самостојно да се справи со Макс, дури го скршува и законот. Сепак, сите негови обиди завршуваат неславно: Макс успева да ги победи тројцата хулигани, ангажирани од Сем со намера да го претепаат Макс; во друга прилика, Макс ги снима заканите што му ги упатува Сем итн. Макс исто така е немилосрден убиец и силувач. Претходно силувал колешка на Сам и го убил семејното куче на Боуден, што го вознемирува семејството.

Оттука, Сем се одлучува на очајнички чекор - да го убие Макс. За таа цел, тој се преправа дека оди на пат, а всушност, се крие во својот дом, чекајќи да дојде Макс. Тој го остварува овој план со помош на својот пријател Клод Керсек. И навистина, Макс доаѓа, но успева да ги убие слугинката на семејството Боуден и Клод. Исплашеното семејство Боуден бега од градот, засолнувајќи се во малото место, 'Рт на стравот, но Макс лесно ги открива. Додека семејството Боуден се вози со малиот брод, ненадејно ги напаѓа Макс, семејството е принудено да се бори против него. По долга и мачна борба со него, Сем успева да го совлада Макс и да го спаси семејството, а Макс се удавува во реката.

## Улоги
* Роберт Де Ниро како Макс Кејди
* Ник Нолти како Сем Боуден
* Џесика Ланг како Ли Боуден
* Џулиет Луис како Даниеле Боуден
* Џо Дон Бејкер како Клод Керсек
* Роберт Мичам како Потполковник Елгарт
* Грегори Пек како Ли Хелер
* Илиена Даглас како Лори Дејвис
* Фред Томпсон како Том Бродбент

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови на Мартин Скорсезе
Категорија:Филмови од 1991 година
Категорија:Филмови со Роберт де Ниро
Категорија:Филмови со Џесика Ланг
Категорија:Филмови со Роберт Мичам
Категорија:Филмови со Грегори Пек
Категорија:Филмови со Ник Нолти
Категорија:Филмови со Џулиет Луис
Пожар (книга)

**„Пожар“** - збирка раскази на македонскиот писател Живко Чинго, првобитно објавена во 1970 година од издавачката куќа „Македонска книга“. 

## Технички податоци

Книгата е објавена во 1970 година од страна на издавачката куќа „Македонска книга“, како дел од библиотеката „Атлас“. Збирката има 140 страници и не е каталогизирана, ниту ја поседува меѓународната ознака ISBN. Книгата била отпечатена во мај 1970 година во Графичкиот завод „Гоце Делчев“ од Скопје, во тираж од 5.000 примероци. Нацртот на корицата го направил Коста Бојаџиевски, а коректор била Вера Арсовска.

## Содржина
Збирката содржи 14 раскази при што изборот на расказите го направил авторот:
* Семејството Огулиновци
* Најубавиот ден на Зурло
* Понекогаш кога ќе задуваше јужниот ветар
* Смртта на градинарот
* Пожар
* Татко
* Ќерка
* Легенда за Пасквелските момчиња
* Јаболко
* Празничен ден
* Одмазда
* Губењето на водата
* Луѓе
* Легенда за смртта на секретарот

На крајот на книгата е наоѓа поговор со наслов „Раскажувачкото творештво на Живко Чинго“ напишан од Петар Т. Бошковски.

## Наводи

Категорија:Дела на Живко Чинго
Категорија:Изданија на Македонска книга
Категорија:Книги од 1970 година
На сет глас

**„На сет глас“** - збирка поезија од рускиот поет Владимир Мајаковски (во избор на Слободан Мицковиќ), објавена од издавачката куќа „Македонска книга“ во 1970 година, а во препев на Слободан Мицковиќ.

## Технички податоци
Книгата е објавена во 1970 година од страна на издавачката куќа „Македонска книга“, како дел од библиотеката „Атлас“. Збирката има 87 страници и не е каталогизирана, ниту ја поседува меѓународната ознака ISBN. Книгата била отпечатена во Графичкиот завод „Гоце Делчев“ од Скопје, во тираж од 1.000 примероци. Нацртот на корицата го направил Коста Бојаџиевски, а коректор била Драга Стефанова.

## Содржина
Збирката содржи осум песни и поеми:
* Облак во панталони
* Флејта - ’рбет
* Јас љубам
* Убаво постапување со коњите
* Прашањето на пролетта
* Разговор со финансинспекторот за поезијата
* На Сергеј Есенин
* На сет глас

На крајот на книгата се наоѓаат забелешки, како и поговор со наслов „Мајаковски и револуцијата“ напишан од Слободан Мицковиќ.

## Наводи

Категорија:Дела на Владимир Мајаковски
Категорија:Изданија на Македонска книга
Категорија:Руска поезија
Џон Милтон

**Џон Милтон** (англиски: *John Milton*; 9 декември 1608 — 8 ноември 1674) — англиски поет.
мини|Портрет на Милтон од 1629 година, Национална галерија на портрети во Лондон.
## Животопис
мини|десно|Џон Милтон
Џон Милтон е роден на 9 декември 1608 година, во Чипсајд (*Cheapside*), Лондон. Тој бил лош татко и неподнослив сопруг и поради неговата бруталност, сопругата била принудена да го напушти.

Милтон починал на 8 ноември 1674 година, во Чалфонт Сент Гилс (*Chalfont St Giles*).

## Творештво
мини|десно|Насловната корица на првото издание на „Изгубениот рај“ од 1668 година.

## Влијание
Гете имал поволно мислење за Милтон, оценувајќи го како „многу голем“ и дека „човек мора да му оддаде секакво признание“. Делото на Милтон извршило големо влијание не само врз литературата, туку и врз популарната култура. На пример, на својот албум од 1972 година „Академијата во опасност (*The Academy in Peril*)“, американскиот рок-музичар Џон Кејл (*John Cale*) ја вметнал и песната наречена „Џон Милтон (*John Milton*)“.

## Преводи
Прв Македонец кој ги преведувал Милтоновите дела бил националниот деец, Митрополит Теодосиј Гологанов (1846 — 1926). Преводите биле на бугарски, направени за време на неговото службување во Бугарското книжевно друштво во Софија.

## Наводи

Категорија:Англиски поети
Категорија:Погребани во Вестминстерската опатија
Категорија:Апсолвенти на Кембричкиот универзитет
Категорија:Книжевни теоретичари
Категорија:Родени во 1608 година
Категорија:Починати во 1674 година
Ацо Гиревски

thumb|Ацо Гиревски
**Ацо Гиревски**, протоереј-ставроофор е редовен професор и декан во три мандати на Православниот богословски факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, истакнат православен свештеник, богослов, проповедник и мисионер. Ги предава предметите *вовед во теологијата, агиологија, омилитика, пастирско богословие и пастирска администрација*.

## Животопис
Роден е во Строиманци, Свети Николе  29 јануари 1955 година, како петто дете на Александар и Зорка. Пораснал и се школувал во Скопје. Богословија, Богословски факултет и докторски студии завршил во Скопје. Отецот Гиревски бил визитинг професор на Универзитетот за туризам и менаџмент во Скопје (2008/2009) и го предавал предметот *верски туризам* за кој предмет изготвил учебник.
	
Ги објавил следниве дела:

* *Манастир Свети Јован Крстител* - монографија,  Капиштец, Скопје, 1992. 
* *Негово Блаженство Архиепископ Гаврил, трет по ред на обновената Охридска Архиепископија*, Матица Македонска, 1994.
* *Чист македонски збор и во нашите црковни проповеди*, Матица македонска, Скопје, 1995.
**Гаврил, Архиепископ Охридски и Македонски* - споменица, МПЦ, Скопје, 1996.
**Преводот на Македонската Библија, со посебен осврт врз мисијата на совремнената Црква*, Православен богословски факултет „Свети Климент Охридски“, Скопје, Менора, Скопје 2004 (докторски труд).
**Манастир Свети Наум, Радишани* - монографија, Менора, Скопје, 2006. 
**Првични соопштенија за книжевната остав¬штина на Кочо Рацин од професорот Ѓорги Милошев*, Менора, Скопје, 2007. 
**Верски туризам*, Менора, Скопје 2008 (учебник).
**Пастирско богословие (лекции)*, Универзитет „Св. Кирил и Методиј“ - Скопје, „Православен богословски факуклтет „Св. Климент Охридски“ – Скопје, 2011 (учебник).
**Парохиска администрација (учебно помагало)*, Универзитет „Св. Кирил и Методиј“ - Скопје, „Православен богословски факуклтет „Св. Климент Охридски“ – Скопје, 2011 (учебник).
**Употребата на македонскиот јазик во Црквата*, Менора Скопје 2012.
**Историјата на Македонската Библија (двојазично на македонски и на англиски)*, Менора, 2013.
**Православен богословски факултет (1977-2012)*, Монографија, ПБФ, Скопје, 2014.

Професорот д-р о. Гиревски има објавено стотина библиографски единици. Во библиографските единици, неговиот научен интерес го насочува кон областа на пастирско-омилитичкото богословие, употребата на македонскиот литературен јазик во црковната просвета и образованието, веронауката во образованието, историјата на МПЦ, улогата на македонскиот превод на Библијата во современата мисија на црквата, верскиот туризам и друго.

Живее во Скопје.

## Наводи

Категорија:Македонски свештеници
Список на земји без политички партии

Ова е список на **[[држава|држави]]** и **[[зависна територија|зависни територии]]** со постојано настеление во кои **не постојат [[политичка партија|политички партии]]**. Некои имаат групи спротивставени на власта кои работат потајно.

* — политичките партии се забранети, но политичките здруженија се дозволени. Медиумите овие здруженија претежно ги нарекуваат партии.
*
*
*
* — политичките партии се забранети.
*
* — законот не признава политички партии, но допушта политичли блокови. Медиумите овие здруженија претежно ги нарекуваат партии.
*
*
* — политичките партии се забранети.
* — политичките партии се забранети.
* — политичките партии се забранети во Сојузно-управуваните племенски територии.
*
*
* — политичките партии се забранети.
*
*
*
*

## Поврзано
* Список на еднопартиски држави

## Наводи

Политички партии, без
Земји без партии
Категорија:Политички партии
Киро Димитровски - Дандаро

**Киро Димитровски - Дандаро** (Битола,  - с. Поткамен, , ) — македонски графичар,  комунистички деец и првоборец. Бил активист на УРС-овите синдикати, член и секретар на МК на КПЈ во Битола (1939). Ја основал првата партиска техника на МК на КПЈ во Битола во 1940 поради што на 5/6.09.1940 бил упасен, а на 13.12 веднаш бил осуден, при што бранител му бил д-р Иван Рибар. Затворската казна ја издржувал во затворите Главњача и Ада Циганлија и во Казнениот завод во Сремска Митровица, од каде што успеал да избега преку подземен тунел на 21/22.08.1941 по што станал борец на Фрушкогорскиот НОП одред од неговото формирање на 9.09.1941. Работел како типограф во печатницата на весникот „Борба“ во слободното Ужице во месец октомври 1941 година. Со единиците на НОВ и ПОЈ и Врховниот штаб, преку Златибор кон Нова Варош, успеале да ја евакуираат и печатницата до с.Доброселце, а тој заедно со други соборци се префрилил во Босна и се приклучил во Витешкиот вод на Романискиот НОП одред. Потоа бил политички комесар на Првата чета на Петтиот шумадиски баталјон на Втората НО пролетерска бригада на НОВ и ПОЈ. Загинал во борба против италијанските окупаторски сили. По ослободувањето, на 18.05.1948 година, неговите посмртни останки биле пренесени во Битола, а неговото име како патрон до денес го носи, тогаш основаната битолска печатница.

## Наводи

Категорија:Политичари од Битола
Журжевичи

**Журжевичи** () е село во Украина, Олевски реон, Житомирска област.

Категорија:Села во Украина
Категорија:Олевски реон
Јоханес Брамс

**Јоханес Брамс** (германски: *Johannes Brahms*; 7 мај 1833 — 3 април 1897) — германски композитор и пијанист.
[мини|'''Јоханес Брамс''' ([германски: *Johannes Brahms*) (7 мај 1833 - 3 април 1897)]]
## Животопис
мини|Брамс во 1853 година.
Јоханес Брамс е роден во Хамбург, на 7 мај 1833 година, во лутеранско семејство. Татко му, Јохан Јаков Брамс, свирел на контрабас во хамбрушкиот градски оркестар. Семејството на Брамс било бедно, така што младиот Брамс свирел по гостилниците. Преку концертните турнеи тој посетил многу германски градови, како и многу градови надвор од Германија. Потоа, тој станал ученик на Роберт Шуман и верен пријател на неговото семејство. Шуман бил првиот кој укажал на надареноста на младиот Брамс и неговото свирење на пијано го оценил како „навистина генијално“. Немајќи работа во Хамбург, Брамс се преселил во Виена, каде починал на 3 април 1897 година.
мини|Гробот на Брамс.

## Творештво
Брамс компонирал симфонии, оркестарски серенади, клавирски сонати, 200 соло песни, а најпозната симфониска творба му е „Германски реквием“. Од неговите концерти се издвојува Концертот за виолина и оркестар, опус 77, а од клавирските творби „Унгарскиот танц“.

## Брамс во популарната култура
Покрај тоа што извршил големо влијание врз развојот на музиката, наследството на Брамс е присутно и во популарната култура. На пример, филмот на Анатол Литвак, „Довидување повторно“ од 1961 година, во Европа бил прикажуван под насловот „Го сакате ли Брамс?“ (Aimez-Vous Brahms?), бидејќи бил снимен според истоимената новела на Франсоаз Саган од 1959 година. Истовремено, во филмот била користена музиката на Брамс, поточно неговата „Симфонија бр. 3 во F-dur, Оп. 90: III Poco allegretto“. Понатаму, на својот албум од 1972 година, „Академијата во опасност“ (*The Academy in Peril*), рок-музичарот Џон Кејл (*John Cale*), изразувајќи почит на своето класично музичко образование, ја вметнал и песната насловена едноставно „Брамс“ (*Brahms*).

## Наводи

Категорија:Германски композитори
Категорија:Личности овековечени во споменикот „Валхала“
Категорија:Носители на прускиот Орден за заслуги (граѓански)
Категорија:Членови на Академијата на убавите уметности
Категорија:Родени во 1833 година
Категорија:Починати во 1897 година
Категорија:Композитори на оргули
Окер (појаснување)

**Окер** може да се однесува на:

* Окер — нијанса на кафеава боја
* Окер (река) — притока на реката Алер
* Окер (Гослар) — место на градот Гослар во Харц
Инфликсимаб

**Инфликсимаб** е моноклонално антитело од глувчешко и човечко потекло. Делува така што го оневозможува дејството на тумор некрозниот фактор алфа (TNF-α), кој е вклучен во воспалителните процеси на организмот.

Инфликсимабот се употребува во терапија на: Кронова болест, улцеративен колитис, псоријаза, псоријатичен артритис, анкилозирачки спондилитис и ревматоиден артритис.

Во САД, годишна терапија на пациент со инфликсимаб може да чини од $19,000 до $22,000.

## Наводи

Категорија:Моноклонални антитела
Категорија:Неопходни лекови според Светската здравствена организација