open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Симфонија бр. 89 (Хајдн)

**Симфонија бр. 89** во Ф-дур, Хобокен I/89, ― симфонија напишана од Јозеф Хајдн во 1787 година, а изведена под покровителство на Николаус Естерхази во дворецот Естерхаза. Понекогаш се нарекува *Буква W* што се однесува на постар метод за каталогизирање на симфониското творешство на Хајдн. Вториот и четвртиот став на оваа симфонија се засновани на движењата на Концертот за Lire Organizzata во Ф, Хоб. VIIh/5, што Хајдн го составил во 1786 година, една година пред ова дело, за Фердинанд IV, кралот на Неапол. За да се сместат другите оркестри, Хајдн ги аранжирал сите негови концерти за лири да се свират со флејта и обоа како соло инструменти наместо со две лири. Слични измени биле направени приспособувајќи ги ставовите во симфониски облик, давајќи му на ова дело дефинитивно дувачки вкус.

## Движења
Делото е во стандарден облик на четири става и е во партитура за флејта, две обои, два фаготи, две хорни и жици.

# Виваче ,
# Анданте кон мото во Ц-дур, 
# Менует, 
# Виваче асај, 

Првиот став е отвора со пет форте стакато акорди проследени со лелеава мелодија на пијано. Развојниот дел го одржува тематскиот редослед на изложбата, но ја развива хармоничната структура. Потоа во рекапитулацијата музиката останува во тоника, но се развиваат самите теми. Ова има ефект на мелодиска размена на деловите за развој и рекапитулација додека ги одржуваат нивните хармонични улоги. Хајдн претходно го користел овој ефект во неговата 75-та симфонија.

Вториот став е сичилијано во  со следствена тема. Поради потеклото на движењето како концерт за лири (кој може да биде свирен само со неколку клучни сигнатури), ова е едно од поедноставните сичилијански движења на Хајдн.

Третото движење е менует во кој доминантна улога имаат дувачките инструменти. Ниту еден друг симфониски менует не започнува само со дувачка секција. Триото ја истакнува соло флејта.

Како што е наведено погоре, четвртиот став е исто така изведен од претходното лире кончерто. Тројното финале на концертот е проширено на рондо (облик ABACA) со проширена кода за симфонијата. Новата втора епизода е контрапунктен ф-мол дел кој е прилично турбулентен и му дава симфониска тежина на ставот што не би звучело добро во претходните концерти. Во рефренот, Хајдн користи необична музичка ознака кога дел А се повторува во вториот вид – страшандо – што им наложува на изведувачите да го влечат почетокот на оваа тема додека се враќа.

## Наводи

Категорија:Симфонии од Јозеф Хајдн
Категорија:Композиции од 1787 година
Категорија:Композиции во Г-дур
Категорија:Композиции во еф-дур
Црква „Св. Троица“ - Черкезќој

**Света Троица** () — црква во селото Черкезќој, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Црквата е изградена во 1974 г. Осветена е во 1983 г. од митрополитот Константин Серско-нигритски. Градбата претставува къстокуполна базилика. Во парохијата влегува и параклисот „Св. Јован Претеча“.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Троица, Черпишта
Троица, Черпишта
Категорија:Појавено во 1974 година
Симфонија бр. 90 (Хајдн)

**Симфонија бр. 90 во** Ц-дур, Хобокен I/90, ― композиција напишана од Јозеф Хајдн во 1788 година како дел од трисимфониското покровителство на грофот Оњи за Концертот на олимписката ложа. Повремено е нарекувана *Буква R* - што се однесува на постар метод за каталогизирање на симфониското творештво на Хајдн. Овој триптих ги вклучува и Симфонија бр. 91 и Симфонија бр. 92 на Хајдн.

## Движења
Симфонијата е во стандарден облик во четири става и е осмислена за флејта, две обои, два фаготи, две хорни, две труби, тимпани, континуо (чембало) и жичени инструменти.

# Адаџо - Алегро асај, 
# Анданте во Ф-дур, 
# Менует : Алегрето, 
# Финале: Алегро асај, 

Вториот став е во облик на двојна варијација со соодветна тема во ф-мол и се состои од соло на инструменти за секоја варијација на првата тема.

Финалето содржи една од попознатите шеги на Хајдн. Набргу по почетокот на рекапитулацијата, музиката пристигнува до возбудлив и неочекуван „крај“ во Ц-дур проследен со четири такта тишина што ја наведува публиката да верува дека симфонијата можеби навистина е завршена. Наместо тоа, првата тема тивко продолжува во далечинскиот клуч на Дес-дур.

## Наводи

## Дополнителна литература

* Робинс Лендон, Х. Ч. (1963) *Joseph Haydn:  Critical Edition of the Complete Symphonies*, Universal Edition, Виена

Категорија:Симфонии од Јозеф Хајдн
Категорија:Композиции од 1788 година
Категорија:Композиции во Ц-дур
Категорија:Композиции во це-дур
Симфонија бр. 91 (Хајдн)

**Симфонија бр. 91** во Е дур, Хобокен I/91,  ― композиција напишана од Јозеф Хајдн. Завршена е во 1788 година како дел од трисимфониското покровителство од грофот д'Оњи за Концертот олимписката ложа, наследник на Хајдновиот серијал „Париски симфонии“ на Хајдн. Повремено е нарекувана *Буква Т*, што се однесува на постар метод за каталогизирање на симфониското творештво на Хајдн. Овој триптих ги вклучува и Хајдновите Симфонија бр. 90 и Симфонија бр. 92.

Ракописот на автограмот носи посвета на д'Оњи, но Хајдн му дал копија на принцот Крафт Ернст фон Етинген-Валерштајн како да е оригинал.

## Движења
Делото е во стандарден четириставичен облик и во партитура за флејта, две обои, два фаготи, две хорни, континуо (чембало) и жичени инструменти. Тоа е последната симфонија што ја компонирал Хајдн, а во партитурата не содржи делници за труби и тимпани.

# Ларго – Алегро асај, 
# Анданте во Б дур, 
# Менует: Ун поко алегро, 
# Виваче, ( ) (ала бреве)

Првиот став е отворен со бавен вовед кој Хајдн го работи во почетниот алегро асај. Првата тема на Алегро е изведена од идејата што Хајдн ја користел во неговата кантата *Аријана а Наксос*, Хоб. XXVIa/2, составена истата година. Темата е хроматска, легато и во дводелен превртен контрапункт. Втората тема е танцова. Двете теми се тесно поврзани со отворањето ларго.

Бавниот став е збир од три варијации на тема. Слушајте го фаготот и придружниот жичен филигран во првата варијација и низата трилери блиску до крајот на ставот.

Менуетот вклучува трио за фагот пропратено со pizzicato односно откинување на жиците.

Финалето е отворено тивко и се гради постепено до крајот.

## Наводи

## Дополнителна литература

* Робинс Лендон, Х. Ч. (1963) *Joseph Haydn:  Critical Edition of the Complete Symphonies*, Universal Edition, Виена

Категорија:Симфонии од Јозеф Хајдн
Категорија:Симфонии од 1788 година
Категорија:Композиции во Е-дур
Категорија:Композиции во ес-дур
Црква „Св. Јован Претеча“ - Бајрактар

**Свети Јован Претеча** () — црква во селото Бајрактар, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм..

Црквата се наоѓа во центарот на селото. Изградена е во 1951 г. и осветена на 10 мај 2008 г. од митрополитот Константин Серско-нигритски. Во 1980 г. е додадена припрата и храмот е живописан.

Во парохијата влегуваат параклисите „Св. Константин и Елена“, „Св. Ана“, „Св. Петка“, „Св. Троица“ и „Успение на пресв. Богородица“.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Јован Претеча, Бајрактар
Јован Претеча, Бајрактар
Категорија:Појавено во 1951 година
Мотилин

**Мотилин** —  полипептид, изолиран од дуоденумот. Составен е од 22 аминокиселински резидуи. Неговата секреција е стимулирана од присуство на киселина во дуоденумот. Мотилинот ја инхибира гастричната моторна активност и го одложува желудочното празнење.

## Наводи

Категорија:Хормони
Категорија:Гени на хромозомот 6
Симфонија бр. 95 (Хајдн)

**Симфонија бр. 95** во це-мол (Хобокен I/95) ― третата симфонија од дванаесетте Лондонски симфонии (броеви 93–104) напишани од Јозеф Хајдн. Таа е единствената од дванаесетте Лондонски симфонии во молски клуч, а воедно е и единствената од нив која нема бавен вовед.

Завршена е во 1791 година како една од збирката симфонии составена за неговото прво патување во Лондон. За прв пат била изведена во Хановерските плоштадни простории во Лондон во 1791 година. Точниот датум на премиерата не е познат.

## Движења
Делото е во стандарден облик во четири движења и е во партитура за флејта, две обоа, два фаготи, две хорни, две труби, тимпани и жици.

# Алегро модерато (сонатен облик ; Ц-мол, завршува на Ц-дур)
# Анданте (варијациски облик; Е дур)
# Менует – Трио (троен облик, Ц-мол, трио во Ц-дур)
# Финале: Виваче (рондов облик; Ц-дур)

Првиот став се отвора со главната тема, која се состои од два контрастни дела - првиот е силен по карактер, а вториот е повеќе лирски. Преминот кон паралелната дурска скала има елементи од главната тема. Секундарната тема ја спротивставува главната тема со тоа што е многу суптилна по природа и има танцов ритам. Експозицијата завршува со силна кодета. Развојот е првенствено изграден околу главната тема, која е темелно развиена. Рекапитулацијата ја испушта главната тема, а секундарната тема е рекапитулирана во Це-дур, со што се завршува движењето во дур.

Таа е единствената од Лондонските симфонии што не започнува со бавен вовед во првиот став.

Триото на менуетот е соло за виолончело.

Финалето е отворено со следнава тема:

:Податотека:Haydn-95-4-theme.png

Првите две ленти од оваа тема се основа за обемен дел од контрапункт во средината на движењето.

Категорија:Симфонии од Јозеф Хајдн
Категорија:Композиции од 1791 година
Категорија:Композиции во Ц-мол
Категорија:Композиции во це-мол
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Мунух

**Успение на Пресвета Богородица** () — црква во селото Мунух, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Црквата се ноаѓа во центарот на селото. Изградена е во 1969 г. за време на свештеникот Сава Хиландарски (Савас Халиндаридис). Осветена е на 10 октомври 1973 г. од митрополитот Константин Серско-нигритски.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Богородица, Мунух
Богородица, Мунух
Категорија:Појавено во 1969 година
Симфонија бр. 97 (Хајдн)

**Симфонија бр. 97** во Це-дур, Хобокен I/97 ― петтата симфонија од дванаесетте Лондонски симфонии (броеви 93-104) напишана од Јозеф Хајдн. Била завршена во 1792 година како дел од целината симфонии составени на неговото прво патување во Лондон. За прв пат била изведена во Хановерските плоштадни простори во Лондон на 3 или 4 мај 1792 година. Прво објавена во Англија, стигнала до Европа неколку години подоцна и била користен од Лудвиг ван Бетовен како модел за симфонија во Це-дур што никогаш не ја завршил, и од Фридрих Вит за Јенска симфонија.

## Движења
Делото е во стандарден облик на четири става и е осмислено за две флејти, две обои, два фаготи, две хорни, две труби, тимпани и жичени инструменти.

# Адаџо - Виваче, 
# Адаџо ма нон тропо,  во Ф-дур
# Менует и трио. Алегрето, 
# Финале: Престо асај, 

По бавниот вовед кој намерно го избегнува воспоставувањето на Це-дур, главната тема на првиот став е фанфаре што ги нагласува трите ноти на Це-дур тријадата.

:500px

Втората тема е народниот танц лендлер кој користи пицикато во басот.

:400px

Вториот став е збир на Ф-дур варијации со неправилна епизода во ф-мол и кода. Во варијацијата по епизодата миноре, Хајдн користел необична ознака сул понтичело, наложувајќи им на виолините да си играат со трзалката во близина на мостот создавајќи „стаклен“ или „метален“ звук.

За последните осум такта од Триото на менуетот, Хајдн му наложува на концерт-мајсторот („Саломон Соло“ во партитурата) да свири октава над останатите први виолини. Навистина, овој менует е извонреден во резултатите на Хајдн: сите негови повторувања се отпишуваат затоа што бодовите се менуваат со секое повторување.

Вообичаена изведба на симфонијата трае околу 24 минути.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Симфонии од Јозеф Хајдн
Категорија:Композиции во Ц-дур
Категорија:Збирка на Штефан Цвајг
Категорија:Композиции од 1792 година
Категорија:Композиции во це-дур
Симфонија бр. 102 (Хајдн)

**Симфонија бр. 102** во Б дур, Хобокен I/102, ― десетта симфонија од дванаесетте Лондонски симфонии напишани од Јозеф Хајдн, на поттик на импресариото Јохан Петер Саломон. Таа е една од трите симфонии на кои работел во 1794 година, заедно со неговата 103 и 104 симфонија. И покрај тоа што е помалку позната од многу други дела во групата, понекогаш се смета за најдобра симфонија на Хајдн, во смисла на успешна употреба на композициските сили обединети во квалитет кој не е нарушен во текот на работата.

## Заднина
Била завршена во летото 1794 година, а премиерно била изведена на добротворни концерти во Кралскиот театар во мај 1795 година. Сега многу изучувачи веруваат дека тоа е симфонијата на чија премиера паднал лустер од таванот на концертната сала во која била изведена. Според „*Morning Chronicle“* (3 февруари 1795), „Последниот став беше изведен; и не трпејќи прекин од случајно паѓање на еден од лустерите, тоа не беше изведено со помал ефект“. Публиката не била неповредена, наводно затоа што избрзале на сцената за да добијат подобар поглед на Хајдн. Долго време се верувало дека ова „чудо“ се случило на премиерата на неговата Симфонија бр. 96, која се случила во 1791 година.

## Движења
Делото е во стандарден четириставичен облик и е осмислено за две флејти, две обои, два фаготи, две хорни, две труби, тимпани и жици.

# Ларго - Виваче
# Адаџо во Ф-дур
# Менует. Алегро
# Финале. Престо

Вториот став е оркестрација на второто движење фис-мол пијано трио, Хоб. XV/26, транспонирана од Фис во Ф-дур. Повторувањата во триото се напишани во симфонијата, што овозможува промени во оркестрацијата по втор пат. Оркестарската верзија, исто така, има на тркалачка триола придружба со виолончела каде во триото виолончелото едноставно ја удвојува бас линијата на пијаното.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Симфонии од Јозеф Хајдн
Категорија:Композиции од 1794 година
Категорија:Композиции во Б-дур
Категорија:Композиции во бе-дур
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Махмутли

**Рождество на Пресвата Богородица** () — црква во селото Махмутли, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Црквата е изградена на местото на помал храм. Изградбата траела од 1939 до 1957 г. Претставува крсткуполна базилика, живописана со средства на жителите. Осветена е во 1962 г. Во 1994 г. во црковниот дво е подигната помошна канцелариска градба.

Во парохијата влегуваат и параклисите „Св. Пантелејмон“ и „Свети Евангелист Матеј“.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Богородица, Махмутли
Богородица, Махмутли
Категорија:Појавено во 1957 година
Мутевелија

**Мутевелиja** (тур. *mütevelli* ← арап . *mutäwällı*)  — занимање особено во стариот муслимански свет; означува управител на недвижности и подвижни работи од вакафот. Во современиот свет, мутавелијата служи како претседател на одборот на џематот на џамијата и е одговорен за неговото одржување; без негова согласност никој нема право да врши никакви вонредни активности во џамијата или да работи на џамијата.

## Наводи

Категорија:Ислам
Категорија:Занимања
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Турцизми
Кафтан

мини|десно|Типичен кафтан
**Кафтан** (од персиски : *خفتان*, *ġaftān* = почесна облека ) — долга машка наметка без постава од месопотамиско потекло, која ја носат бројни народи низ Блискиот Исток. Обично се кроел од памук или свила или комбинација од двете.

Вид на облека на централноазиските народи што се носел во минатото во Мала Азија, Полска, Русија и Унгарија.

Кафтан е долг капут или наметка од груба ткаенина, волна или свила, со широки ракави, без постава и долга сè до глуждовите. Постојат неколку видови. Најпознат е оној што го носеле османлиските султани, а во однос на строгата хиерархија (индивидуален ранг) се разликувале по бојата, дезените и копчињата.

На подрачјето на Западна Африка, меѓу народот Волоф се јавува сенегалски кафтан-сабадор и нешто поелегантниот мбуб или големо бубу.

Мароканскиот кафтан е женска носија, вообичаена меѓу Мароканките. Во Југоисточна Азија среќаваме батик кафтани за чие производство се претпочита свила и цветни и апстрактни дизајни, а денес се модел за производство на модерни женски кафтани.

Најпознати *кафтани* биле оние што ги носеле османлиските султани и другите високи достоинственици на Отоманското Царство кои се разликувале по боја, декорација и копчиња. Бидејќи морала да се почитува строгата хиерархија во облекувањето, така што социјалниот статус веднаш бил видлив од *кафтанот*.

## Опис
[лево|мини|328x328пкс| [Курди|Курдски ефендија во кафтан]]
Типичниот *кафтан* имал долги широки ракави и бил отворен напред, но најчесто можел да се закопча со ремени (или врвки).

*Кафтани* биле наречени и црните мантили што ги носеле Хасидските Евреи од европскиот среден век. Како што се ширело Отоманското Царство, така се зголемувало и носењето *кафтани* и се носеле низ Полска, Унгарија, Русија и низ целиот Балкан.

*Кафтаните* се рашириле и низ Западна Африка, па станале типичен костим на Мароканките и достоинственици на народот Волоф во Сенегал (*кафтан сабадор*). *Кафтани* се шират сè до Југоисточна Азија каде се изработувал *батик кафтан* од свила, со цветна или апстрактна декорација.

*Кафтан* се викало и долго женско палто до глуждовите, со широки ракави кој станал модерен во средината на 20 век.


Податотека:Toumani Diabaté.jpg|Сенегалски кафтан


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Облека
Категорија:Турцизми
Симфонија бр. 81 (Хајдн)

десно|мини| Портрет на Хајдн од Томас Харди.
**Симфонијата бр. 81** во Ге-дур (Хобокен I/81) — симфонија од Јозеф Хајдн, компонирана во 1784 година како дел од триото симфонии во кое се вклучени и симфониите 79 и 80. Овие три симфонии биле специјално напишани за изведба во март 1785 година.

## Ставови
Симфонијата е наменета за флејта, две обои, два фаготи, два рога и жичена секција.

# Vivace
# Анданте, 
# Менует и триото: Алегрето, 
# Финале: Алегро ма нон тропо, 

Во првиот и третиот став, Хајдн истражува „нејаснотии на тоналитетот... кои на крајот го достигнуваат својот врв на суптилност“ во првиот став од Симфонијата бр. 94. Првиот став започнува „со необична и возбудлива точка на педалата... [и] користи дополнителна тема што изгледа како срдечен поздрав до новоосвоениот пријател Моцарт“. Педалите и дисонанците укажуваат на Моцартовиот К. 465.

Второто движење е сицилијанска тема со три варијации. Варијациите во најголем дел се строфични и јасни, со исклучок на интермедија со интерлудиј во мол во средината на ставот помеѓу првата и втората варијација. Конечната варијација содржи целосна оркестрација со пицикато придружба и служи за рекапитулирање на движењето.

## Наводи

## Литература
* Geiringer, Karl (1963). *Haydn: A Creative Life in Music*. Berkeley and Los Angeles: University of California Press.
* Heartz, Daniel (2009). *Mozart, Haydn and Early Beethoven: 1781–1802*. New York: W. W. Norton & Co.
* Hughes (1970).
* Hugues, Rosemary (1974). *Haydn*.London:  J. M. Dent & Sons Ltd.

Категорија:Симфонии од Јозеф Хајдн
Категорија:Дела од 1784 година
Категорија:Композиции во ге-дур
Манастир „Воздвижение на Чесниот Крст“ - Везник

**Воздвижение на Чесниот Крст** () — женски манастир во селото Везник, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Манастирот се наоѓа на источниот крај на селото, во подножјето на планината Сминица. Изграден е во 1964 г. со средства и личен труд на селяните од Везник. Во 1985 г. во манастирот се вселило монашко сестринство. Храмот е живописан во поново време. Четири од иконите се од почетокот на XX век.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Воздвижение, Везник
Воздвижение, Везник
Воздвижение, Везник
Воздвижение, Везник
Категорија:Појавено во 1964 година
Имитатор на гласови

**„Имитатор на гласови“** (германски: *Der Stimmenimitator*) — збирка раскази на австрискиот писател Томас Бернхард, првобитно објавена во 1978 година од издавачката куќа Зуркамп (*Suhrkamp*) од Франкфурт (ISBN 978-3-518-37973-8).

## Содржина
Збирката содржи вкупно 104 куси раскази: „Хамсун“, „Имитатор на гласови“, „Лична навреда“, „Фурати“, „Проспект“, „Пиза и Венеција“, „Страв“, „Патување во еден правец“, „Внатрешна принуда“, „Спелеолози“, „Во Лима“, „За малку“, „Пример“, „Милосрдие“, „Добар совет“, „Предрасуда“, „Сомнеж“, „Замена“, „Утрински воз“, „Убава глетка“, „Обратно“, „Хотел Валдхаус“, „Шумарот Хаумер“, „Сериозност“, „Премногу“, „Рецепт“, „Разочарани Англичани“, „Најуспешен концерт“, „Научни цели“, „Остроумни или малоумни“, „Карактер“, „Заблудата на Мошпругер“, „Пошта“, „Тврдење“, „Комедија“, „Предупредување“, „Иселеник“, „Отуѓен од светот“, „Се предала“, „Де Орио“, „Фотограф“, „Шлуембергер“, „Откритие“, „Мимози“, „Славен танчер“, „Гризење на совеста“, „Заборав“, „Пикадили циркус“, „Продолжување“, „Во женскиот ендек“, „Пантери“, „Фалш“, „Иселеник“, „Краварка“, „Шивачка“, „Мантил од лоден“, „Работници во фабриката за хартија“, „Граничен камен“, „Двајца браќа“, „Природно“, „Џин“, „Историја на природата“, „Прашање во покраинскиот парламент“, „Две ливчиња“, „Несреќан љубов“, „Патувачко друштво“, „Вистинска љубов“, „Невозможно“, „Чувство“, „Своеглав автор“, „Неисполнета желба“, „Присебност“, „Дополнителна заработувачка“, „Силос“, „Познат“, „Без душа“, „Принц“, „Кнез“, „Лех“, „Кралска гробница“, „Противречност“, „Плодност“, „Помиреност“, „Одлука“, „Државна служба“, „Повлечени“, „Замислување“, „Експедиција“, „Наследник“, „Двојник“, „Среќа“, „Државна историја“, „Последица“, „Близу Зулден“, „Пераст“, „Лудило“, „Внимателност“, „Во Рим“, „Напуштање“, „Како Роберт Шуман“, „Почит“, „Гениј“, „Деветстотини деведесет и осум пати“ и „Враќање“.

## Изданија на македонски јазик
Збирката „Имитатор на гласоци“ е објавена на македонски јазик во 2008 година од издавачката куќа Темплум, како 63 книга во библиотеката „Магма“. Преводот од германски јазик го извршила Марија Костоска. Книгата е отпечатена во мал формат (18 сантиметри), во мек повез и има 168 страници. Каталогизацијата е извршена во Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ - Скопје и ја носи ознаката ISBN 978-99989-189-19-7. Графичкото уредување и дизајнот е дело на фирмата „Точка“. На предната корица е ставена слика на Дон Коли (*Don Colley*). Издавањето на книгата било финансиски помогнато од Министерството за култура.

## Осврт кон делото
Збирката „Имитатор на гласови“ ги содржи најдобрите особини на Бернхардовото творештво: стилската брилијантност, минимализмот, црниот хумор, суптилната иронија, поетичноста... Иако е познат како голем мизантроп и циник, сепак ова е дело за уживање, а не за страдање.

## Наводи

Категорија:Дела на Томас Бернхард
Категорија:Појавено во 2008 година во Македонија
Категорија:Изданија на Темплум
Категорија:Австриски раскази
Категорија:Книги од 1978 година
Манастир „Св. Илија“ - Везник

**Свети Илија** () — женски манастир кај селото Везник, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Манастирот се наоѓа северно од Везник, на 8&nbsp;км источно од Сер. Сместен е на рид на јужните падини на Сминица. Првата црква на ова место е изградена во 1911 г., но со време се срушила.

Во 1990 г. група монаси започнале да градат манастир на местото, и во обновената манстирска црква севградени два ѕида од стариот храм. Црквата е трикорабна базилика со дрвен покрив повисок среден кораб со три реда прозорци од обете страни. Трите кораби се разделени со квадратни столбови. Сестринството се занимава со иконопис и везење со срма. Во параклисот „Пресв. Богородица Мироточива“ има точна компија на познатата истоимена икона. Во манастирот се чуваат мошти на светците Григориј V, Никола Плата и Филотеја Атинска.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Илија, Везник
Илија, Везник
Илија, Везник
Илија, Везник
Категорија:Појавено во 1990 година
Интегрална монотопна белковина

[десно|мини|400x400пкс| Шематски приказ на различните типови на интеракција помеѓу монотопните мембрански белковини и [Клеточна мембрана|клеточната мембрана : 1. интеракција со амфипатскиот α-завојница паралелен на мембранската рамнина 2. интеракција со хидрофобна јамка 3. интеракција со ковалентно врзан мембрански липид ( *липидација* ) 4. електростатички или јонски интеракции со мембрански липиди ( *на пр* . преку калциум јон)]]
**Интегрални монотопи белковини** — трајно прикачени на клеточната мембрана од едната страна (само со еден лист од липидниот двослој) и се еден вид интегрален мембранска белковина (IMP).

Утврдени се тридимензионални структури на следните интегрални монотопна белковина:

* простагландин H2 синтази 1 и 2 ( циклооксигенази )
* ланостерол синтаза и сквален-хопен циклаза
* микрозомална простагландин Е синтаза
* карнитин О-палмитоилтрансфераза 2

Исто така, постојат структури на интегрални монотопни домени на трансмембрански белковини:

* моноамин оксидази А и Б
* амид хидролаза на масни киселини (англиски: fatty acid amide hydrolase)
* цитохром P450 оксидази кај цицачи
* кортикостероидни 11-бета-дехидрогенази

## Наводи

Категорија:Интегрални мембрански белковини
Црква „Св. Пантелејмон“ - Сер

**Свети Пантелејмон** () — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

## Историја
мини|лево|250п|Иконостасот
Црквата се наоѓа во западното подножје на Серската тврдина, вон градските ѕидини на улица „Анастасиос Хрисафис“. Не е познато кога е изградена, но се претпоставува дека е подигната во XII век како гробишен храм на градот. Во 1202 г. црквата е урната од војската на бугарскиот цар Калојан. Храмот е обновен во 1738 и во 1838 г.. Внатре е откриена камена надгробна плоча со релјефна розета, полукружна круна. Има и надгробна плоча од византиско време. Во 1892 г. во црквата се откриенидве стари икони — едната на Богородица, а другата на Христос.

Во 1913 г. за време на Втората балканска војна црквата е изгорена од бугарската војска, при што преживеала само средишната апсида. Возобновена е врз средновековните темели во 1935 г. на иницијатива на женски комитет. Обновата завршила во 1950 г. Првично била параклис на катедралата „Св. Архангели“, а во 1985 г. со претседателски указ станала парохиски храм. Отворена е од митрополитот Максим Серски на 28 септември 1986 г. Подоцна во црквата се направени доста подобрувања — дворот е ограден и поплочен, обновена е чешмата од 1900 г., ремонтиран е иконостасот и др. Изграден е и параклисот „Христос Спасител Бесмртен“, како и „Христос во окови“, до апсидата, бидејќи во минатото до „Св. Пантелејмон“ имало гробишен храм со истото име. Во 1961 г. е подигната камбанаријата со средства на Г. Кацаридис.

Градбата претставува трикорабна базилика со двоводен ќерамиден покрив. Корабите се поделени со шест пара дрвени малтерисани столбови. На исток е поликонхален. Меѓу вредните предмети во црквата се иконата на Христос Седржител од 1885 г., евангелие опковано со сребро од 1811 г. и иконата на Свети Ѓорѓи од 1878 г.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Пантелејмон
Пантелејмон, Сер
Категорија:Појавено во 1935 година
Црква „Св. 40 Маченици“ - Сер

**Свети 40 Маченици** () — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

## Историја
Црквата се наоѓа на улица „Марко Бочвар“ бр. 70 – 77. Почнала да се гради во 1952 г. на местото на црква изградена во 1946&nbsp;г. Отворена е на 17 септември 1967 г. од митрополитот Константин Серско-нигритски. Претставува крстокуполна базилика со купола, три рамена и средишна апсида на исток. Во 1970 г. е изградена камбанаријата и други додатоци. Во црковниот двор е параклисот „Св. Евфимија, Св. Ирина Атињанка и Св. Ирина Кападокиска“. Во храмот се чуваат дел од моштите на Светите 40 севастиски маченици, подарени од митрополитот Теолог Серско-нигритски.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

40 Маченици
40 Маченици, Сер
Категорија:Појавено во 1967 година
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Сер

**Воведение на Пресвета Богородица** () — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

## Историја
Црквата е сместена на улица „Бизани“ бр. 3. Во неа се чува стара чудотворна икона на Богородица, донесена од грчките доселеници од Бурсенско, Турција во 1922 г. До 1947 г. иконата ја чувала Деспина Демироглу Хидериду. Таа година на една учителка ѝ се јавила Богородица, која ѝ го покажала местото каде треба да ѝ се подигне црква. Така, во 1947 – 1948 г. е подигната првата црква. Во 1967 г. е изграден поголем храм, но и таа се срушила поради лошата ѕидарија. На 24 јуни 1998 г. е осветен камен-темелникот на денешната црква. На 12 октомври 2003 г. станала парохиски харм, а пред тоа била параклис на „Св. 40 Маченици“.

Градбата претставува трикорабна базилика со облик на буквата П. На исток завршува со два параклиса, посветени на Свети Ѓорѓи и Свети Максим Омологит.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Богородица Воведение
Богородица, Сер
Категорија:Појавено во 1998 година
Црква „Св. Димитриј“ - Сер

**Свети Димитриј** () — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

## Историја
Парохијата е создадена во 1934 г. Храмот се наоѓа на улица „Емануил Папас“ бр. 18. Почнал да се гради во 1956 г. со средства на Георгиос Метаксас и осветен е на 7 септември 1958 г. од митрополитот Константин Серски. На почетокот на 1960-тите е додаден нартекс и олтарот е живописан од атинскиот зограф Димитрис Кендакас. Во март 1990 г. почнало проширување на црквата, за на крајот во 1993 г. да добие двојно повеќе простор. Храмот станал петкорабна базилика со купола.

Во храмот се чуваат мошти на Свети Димитрија Солунски, Свети Јован Златоуст и Света Анастасија, како и копија на иконата „Пресв. Богородица Вратарница“. При црквата работи неделно училиште.

Во парохијата влегува и параклисот „Св. Нектариј“, изграден на неколку метри југоисточно и осветен на 9 ноември 1966 г. од митрополитот Константин Серски. Ктиторка на параклисот е монахињата Нектарија со световно име Анастасија Адамуси. На крајот на 1980-тите параклисот повторно изграден од темел.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Димитриј
Димитриј, Сер
Категорија:Појавено во 1956 година
Црква „Св. Никита Нов“ - Сер

**Свети Никита Нов** () — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

## Историја
Митрополитот Константин Серски од Света Гора донел дел од моштите на Свети Никита Нов и ги поставил во катедралата „Св. Архангели“. На 25 мај 1994 г. е основана парохија Свети Никита Нов и на 10 ноември 1996 г. е поставен камен-темелникот на улица „Харилаос Трикупис“ бр. 71. Во 1998 г. на Томина Недела во црквата е извршена првата богослужба и во него се преместени моштите на светецот. Храмот официјално е отворен на 27 февруари 2005 г. од митрополитот Теолог Серски. Градбата е крстокуполна со убав живопис, полилеи и резбан дрвен иконостас. Има два параклиса — „Св. Ѓорѓи и Св. Мелпомена“ и „Свети Евстатиј“. На 3 мај 2008 г. во него свечено се одбележани 200 години од смртта на светецот Никита Нов на Света Гора.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Никита Нов
Никита Нов, Сер
Категорија:Појавено во 2005 година
Црква „Св. Спиридон“ - Сер

**Свети Спиридон** () — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

## Историја
Црквата е сместена на улица „Евстатиос Антупулос“ во источната населба Сирис. Камен-темелникот на храмот е поставен на 12 декември 2008 г. На 22 ноември 2009 г. храмот е осветен од митрополитот Теолог Серско-нигритски. Внатре се чуваат мошти на Свети Спиридон.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Димитриј
Димитриј, Сер
Категорија:Појавено во 2008 година
Црква „Воздвижение на Чесниот Крст“ - Сер

**Воздвижение на Чесниот Крст** () — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

## Историја
Црквата се наоѓа на улица „Георгиос Папандреу“ бр. 19. Изградена е врз постар храм, урнат во 1990 г. и зачувани се само северниот и јужниот ѕид. Градбата претставува трикорабна базилика со женска црква. Во 2000 г. апсидата е живописана со претставата на Богородица Поширока од небесата. Во април 2006 г. почнал да се работи мозаикот. Храмот е осветен на 10 септември 2006 г. од митрополитот Теолог Серски. Во октомври 2009 г. почнало живописувањето на страничните кораби на наосот. Во женската црква има два параклиса — „Св. Катерина“ и „Св. Арсениј“.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Воздвижение на Чесниот Крст
Воздвижение на Чесниот Крст, Сер
Категорија:Појавено во 1990 година
Црква „Живоносен Извор“ - Сер

**Живоносен Извор** () — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

## Историја
Црквата се наоѓа на западниот крај на градот и е храм на Вторите серски гробишта. Камен-темелникот на храмот е поставен на 22 септември 1978 г. и изградбата завршила десет години подоцна. Отворен е од митрополитот Максим Серски. Градбата претставува базилика со купола.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Живоносен Извор
Живоносен Извор, Сер
Категорија:Појавено во 1988 година
Ветрен (појаснување)

Називот **Ветрен** може да се однесува на:

## Населени места
* Ветрен – село во опшитна Општина Делчево, Северна Македонија;
* Ветрен – град во Пазарџичка област, Бугарија;
* Ветрен – населба на градот Бургас, Бугарија;
* Ветрен – село во Ќустендилска област, Бугарија;
* Ветрен – село во Силистренска област, Бугарија;
* Ветрен – село во Старозагорска област, Бугарија;
* Ветрен – денес „Нео Петрици“, село во Валовишко, Егејска Македонија.

## Географски објекти
* Ветрен – врв на ридот М’гленик, Родопи;
* Ветрен – бугарски остров во реката Дунав;
* Ветрен – рид во Ихтиманска Средна гора.
Ветрен (Ќустендилско)

**Ветрен** (, до 1945 г. *Вѣтренъ*) — село во Ќустендилско, во општината Невестино, југозападна Бугарија.

## Географија и местоположба
Селото Ветрен се наоѓа во географската област Пијанец, јужно од градот Ќустендил, во подножјето на планината Осогово и е единственото село поделено со границата меѓу Бугарија и Македонија - јужните маала го формираат селото Ветрен во општина Делчево.

## Историја
За прв пат селото се споменува во отомански регистар од 1576 година како **Ветрене**. Во 1866 година селото имало 64 домаќинства и 451 жители. Од 1878 година северните маала на селото се во границите на Кнежевство Бугарија. Во 1900 година во селото било отворено училиште, а во 1913 година била изградена училишната зграда. Црквата „Свети Петар и Павле“ била изградена во 1899 година. Во 1920 година била отворена поштенска станица, а во 1926 година било формирано читалиште „Просвета“. Во 1945 година била основана кредитната задруга „Пештера“. Во 1948 година започнало интензивно пошумување на околината на селото со борови шуми. Селото било електрифицирано во 1967 година, а било водоснабдено во 1968 година.

На почетокот на XXI век, како резултат на промените во земјата по 1989 година и зголемената миграција, населението се намалува. Од 11 маало, најоддалеченото е на околу 10 километри од центарот на селото. Повеќето од нив се веќе депопулирани.

## Поврзано
* Ветрен — село во Македонија

## Надворешни врзки
* Официјална веб-страница на општина Невестино

Категорија:Села во Ќустендилската област
Црква „Св. Терапонт“ - Сер

**Свети Терапонт** () — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

## Историја
Храмот се наоѓа на улица „Кесарија“ бр. 19 во јужното маало Ќуплија. Подигнат е во 1935 г., за што сведочи вградената мермерна плоча. Во 1950 г. е реконструиран. Градбата претставува мала крстокуполна црква, чија купола е обновена во 1987 – 1990 г.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Терапонт
Терапонт, Сер
Категорија:Појавено во 1935 година
Црква „Св. Илија“ - Сер

**Свети Илија** () — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

## Историја
Црквата е сместена на улица „Профитис Илијас“ бр. 13, во југоисточниот дел на градот. Изградена е во 1883 г. во претежно турското и еврејско Арамбаџи Маало, и покрај отпорот од месните муслимани. Во 1923 г. во маалото се населиле грчки дојденци од Турција, кои во 1924 – 1927 г. подигнале голема камбанарија. Храмот е неколкупати обновуван одвнатре и однадвор. Во 1978 г. е изградена женска црква, дограден е нартекс и напраен е мозаичен под. Во 1986 г. дрвените столбови и покривот се заменети со нови. ѕидовите од камен и кал се одново изградени, а подот е поплочен со мермер. Градбата претставува трикорабна базилика со повисок среден кораб (11&nbsp;м). Трите кораби се одделени со пет пара столбови кои образуваат 10 лакови. Осветлена е со 18 сводести и 2 тројни прозорци. Храмот има вреден резбан иконостас со димензии 13,5 × 5,2&nbsp;м. Забележителни се и амвонот и проскинитарите. Од 1883 г. се и големите бронзени свеќници и осумте големи икони на иконостасот. Сите внатрешни површини се живописани во византиски стил од браќата Влахос и Андонис Ладијас во 1990 – 1995 г.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Илија
Илија, Сер
Категорија:Појавено во 1883 година
Црква „Св. Симеон Столпник и Симеон Богопримец“

**Свети Симеон Столпник и Симеон Богопримец** () — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

## Историја
Храмот се наоѓа на главната улица „Леонидас Папапавлу“ во северниот крај на градот. Подигнат е во 1835 г. од ктиторите Хаџи Апостолис и Хаџи Кирјаки Катирѕоглу. Во црквата се чува икона на Богородица од 1782 г. Останати вредни старини од неа се пренесени во Музејот на Серската митрополија.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Симеон Столпник Богопримец
Симеон Столпник Богопримец, Сер
Категорија:Појавено во 1835 година
Кинематографија на Еритреја

мини| Кино Одеон во 1930-тите.
[мини| Кино Имперо во [Асмара во 1930-тите.]]
мини| Стара камера поставена во киното Имперо.
Историјата на **кинематографијата во [[Еритреја]]** датира од колонијалното владеење на земјата под Кралството Италија. Поврзано со растот на италијанската кинематографија во 1930-тите, подемот на кинематографијата се случи и во Асмара. Во 1937 година, Асмарската опера била претворена во театар и кино. До следната година, Асмара имала вкупно девет кина.

Италијанскиот мисионерски филм првпат бил претставен во дело од 1922 година, произведено во земјата од монаси капучини кои соработувале со колонијалната влада. И покрај независноста на земјата, проекциите на филмови во Еритреја главно сè уште се ограничени на филмови на англиски и италијански јазик.

Филмови како „*Ева Нера*“ биле продуцирани во Еритреја и ја покажале културата и разликите помеѓу еритрејскиот народ. Во режија на Џулијано Томеи, тој бил раскажан преку гледиштето на Доменико Меколи.

Европското влијание продолжува до ден-денес, како што се „Неделите на европскиот филм“, настан кој е одржуван секоја година во последните 15 години. Речиси 100% од филмовите продуцирани во Еритреја спаѓаат во категоријата „белетристика“.

## Поврзано

* Кино Имперо, кино во Асмара
* Инес Пелегрини, италијанска глумица со еритрејско потекло
* „*[[Бел хотел]]*“, документарен филм снимен во Еритреја

## Наводи

## Дополнителни извори

* 
* 
* 
* 
* 

 
Категорија:Асмара
Категорија:Италијанска Еритреја
Категорија:Кинематографија на Еритреја
Црква „Св. Дванаесет Апостоли и Св. Преображение“ - Сер

**Свети Дванаесет Апостоли и Свето Преображение** () — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

## Историја
Храмот се наоѓа на улица „Ексохи“, во маалото Свети Бессребреници на северниот крај на градот. Подигнат е во 1949 и обновен во 2004 г. Претстаува мала базилика со купола. Внатрешноста е живописана со убави фрески.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Дванаесет Апостоли Преображение
Дванаесет Апостоли Преображение, Сер
Категорија:Појавено во 1949 година
Црква „Св. Јован Серски и Св. Лука Симферополски “ - Сер

**Свети Јован Серски и Свети Лука Симферополски** () — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

## Историја
Храмот се наоѓа на улица „Елевтериос Венизелос“ бр. 143 во западното маало Каменица, местото на старо сиропиталиште. Посветен е на новомаченикот Јован Серски, настрадан за верата во 1480 г. и на рускиот лекар, епископ и новомаченик Лука Симферополски (1877 - 1961). Изграден е од митрополитот Теолог Серски и е отворен во на 3 октомври 2009 г. Градбата претставува ротонда со купола. Во црквата има мошти на Лука Симферополски, подарок од манастирот „Пресв. Богородица Добренска“ во Берско.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Јован Серски Лука Симферополски
Јован Серски Лука Симферополски, Сер
Категорија:Појавено во 2009 година
Црква „Св. Мина и Св. Недела“ - Сер

**Свети Мина и Света Недела**  () — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

## Историја
Храмот е сместен на улиците „Евталија Адам“ и „Акрополис“, во северниот дел на градот. Изграден е врз остатоците од средновековна црква, посветена на Света Недела. Подигнат е во 1837 г. според камената плоча на него. По 50 години е обновен. Изгорел за време на Втората балканска војна во јуни 1913 г. Неговата обнова започнала во 1939 г. благодарение на ктиторката Евгенија Валала, и храмот веќе бил посветен на Свети Мина. Осветен е во 1985 г. оД митрополитот Максим Серски. Во 2007 г. е повторно обновен и живописан од зографот Николаос Голас.

Иконите „Свети Власиј“ (1850) и „Рождество Христово“ (1852) се дело на зографот Јаков Мелнички.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Мина Недела
Мина Недела, Сер
Категорија:Појавено во 1939 година
Црква „Св. Атанасиј“ - Сер

**Свети Атанасиј** () — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

## Историја
Црквата е изградена во 1992 г. на улицата „Сарандапорос“ бр. 44 во маалото Свети Атанасиј. Подигната е на местото на помал параклис од 1940 г. Градбата претставува трикорабна базилика со купола, која на исток завршува со стројна апсида. Храмот е живописан, а иконостасот е резбан. Осветен е на 3 октомври 1999 г. од митрополитот Максим Серско-нигритски. Сè до 18 октомври 2004 г. бил дел од парохијата „Св. 40 Маченици“.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Атанасиј
Атанасиј, Сер
Категорија:Појавено во 1992 година
Црква „Вознесение Христово“ - Сер

**Воснесение Христово** () — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

## Историја
Храмот се наоѓа на улица „Лампсак“ бр. 810, во северниот дел на градот. Изграден е во 1940 г., а во 1963 г. е обновен и проширен. Градбата претставува базилика без купола. Живописан е со убави фрески.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Вознесение Христово
Вознесение Христово, Сер
Категорија:Појавено во 1940 година
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Сер

**Успение на Пресвета Богородица** () — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

## Историја
Црквата се наоѓа на улиците „Александридис“ бр. 10 и „Тесалоники“. Изградена е од грчките доселеници од Турција кои дошле во 1923 г. и ги основале населбите Нова Јонија, Византио и Писидија. На средба одржана на 12 мај 1952 г. 500 семејства потпишале молба за создавање на парохија и изградба на храм. Во 1955 г. е подигнат мал дрвен храм посветен на Успението Богородично како параклис на „Св. Архангели“. Во 1961 г. е прогласен за парохиски храм и исцртани се границите на новата парохија. Во 1962 г. започнала изградбата на нова црква со буџет од 1.800.000 драхми. Храмот има големи димензии — 35 на 18&nbsp;м и по облик е крстокуполен. Апсидата на исток е тројна, а олтарот е мермерен. Внатрешноста е живописана од серскиот зограф Георги Златанов (Георгиос Златанис). Во него има три параклиса — „Пресв. Богородица Достојно ест“, „Св. Јован Руски“ и „Св. Анастасија Римска“.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Богородица
Богородица Успение, Сер
Категорија:Појавено во 1962 година
Црква „Св. Благовештение“ - Сер

**Свето Благовештение** ) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

## Историја
Црквата е сместена на улица „Теодорос Турлендес“ во маалото Долна Каменица. Не е познато кога е изградена. Маалото се спомнува уште во византиските извори. Во османлиско време било христијанско маало и веројатно во неа имало храм. Најстарите конкретни податоци за црквата се од една икона во неа, која датира од 1817 г. Во подоцнежни извори се среќаваат податоци за ремонт на храмот. Над средната јужна врата има натпис кој спомнува „март 1881 г.“ — веројатно годината на обнова. Подоцна се направени бројни делумни поправки. На 13 јули 1907 г. се одиграла борба во камбанаријата на храмот помеѓу четата на гркоманскиот капетан Димитар Гоголаков и турската војска. Камбанаријата е урната во 1926 г. за да биде заменета со поголема. Во 1933 година апсидите се малтерисани. Во 1944 г. е обновен и покривот, а дворот е ограден. Црквата го добила денешниот облик по три големи обнови во 1962, 1971 и 1984 г. Сегашната црква е речиси квадратна базилика со димензии 18,30 × 17,80&nbsp;м.

Иконата на „Св. Виктор, Мина и Викентиј“ (1865) е дело на монахот Јеремија Мелнички.

Во 1979 – 1982 г. зографот Георги Златанов (Георгиос Златанис) го живописал олтарниот простор и мал дел од наосот. Во 1996 – 1998 г. браќата Влахос и Андониос Ладијас го живписале остатокот од храмот. Во 2007 г. црквата е фасадирана со камен.

Во северниот дел на дворот во 1991 г. е подигнат параклисот „Св. Христофор“.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Благовештение
Благовештение, Сер
Категорија:Појавено во 1881 година
Црква „Св. Константин и Елена“ - Сер

**Свети Константин и Елена** () — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

## Историја
Црквата е гробишен храм на Првите серски гробишта. Сместена е во североисточниот дел на градот, во маалото Катаконози. Според ктиторскиот натпис на вградена камена плоча, храмот е изграден во 1888 г. од Јоанис Папамаркидис и серскиот трговски еснаф.

Градбата е еднокорабна камена црква со ќерамиден покрив, голем полусвод и мала купола. Конхата на жртвеникот со киворовидни камења однадвор образува три лажни апсиди со прозорец по средината. Широки ѕидови со дополнително потпрени лакови го поддржвуаат сводот со купола одвнатре. Во 1965 г. е додаден нартекс. Високиот дрвен резбан иконостас има осум царски икони насликани од Јоанис Калиполитис и самиот е изработен во 1888 г. Под царските икони во ромбовидни рамки се претставени сцени од животот на Исус. На апостолскиот ред над царските икони се претставени Христос со Дванаесетте апостоли. Константинос Котикостас и Јанакодудис вршеле зографски работи во 1967 г. Во конхата на апсидата се Богородица Поширока од небесата и Трите Јерарси со Свети Спиридон. Претставата на Христос Седржител во куполата е постара. Фреските се обновени во 1995 г. Над западниот влез се претставени Дејзис и Св. Константин и Елена.

Во 2009 г. е отворен параклисот „Воскресение Христово“.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Константин и Елена
Константин и Елена, Сер
Категорија:Појавено во 1888 година