open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ново В’дришта

**Ново В’дришта** (, *Неос Милотопос*) — село во Ениџевардарско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Постол во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 1.983 жители (2011). Иако е новосоздадена, ова сепак е етнички мешана населба поради доведувањето на македонско население од повисоките села.

## Географија
Селото се наоѓа во Солунското Поле на 7&nbsp;км северозападно од градот Пазар (Ениџе Вардар).

## Историја
Основано е во 1924&nbsp;г. од Грци преселени од Турција, претежно од источнотракиското село Ќурумџе и нешто од Мала Азија. Во 1928 г. е попишано заедно со В’дришта, со вкупно 1.098 жители, а како одделна населба почнува да се води во 1940 г. кога се заведени 995 лица. Во 1951 г. во Ново В’дришта се попишани 1.119 жители, накачувајќи се на 1.240 во 1961, за во 1971 г. да се смали на 1.116 лица.

### Доведување на македонско население
Во 1970-тите етничката слика на селото се променила, кога властите решиле речиси насила да ги иселат планинските Корнишор и Радомир, и да го доведат нивното македонско население во Ново В’дришта за негово полесно контролирање и асимилација. Со вселувањето на донесените Македонци во новоизградените домови од државата, населението на селото се зголемило. Така, во 1981 г. населението се накачило на 1.771, во 1991 г. на 2.071, достигнувајќи 2.605 жители во 2001 г., па намалувајќи се на 1.983 жители во 2011 г.

## Население

## Стопанство
Селото важи за прилично богато поради високите приноси на овошје, жито, памук и бостан и други култури, а развиено е и краварството. Се одгледуваат и овци и кози, кои жителите дојдени од Корнишор и Радомир ги напасуваат во атарите на нивните стари села.

## Наводи

Категорија:Постол
Елевтерохори (Ениџевардарско)

**Елевтерохори** () — село во Ениџевардарско, Егејска Македонија, денес во општината Постол во областа Централна Македонија, Грција. Создадено е од грчки доселеници во XX век, а денес населението брои 183 жители (2011).

## Географија
Селото се наоѓа на јужните падини на планината Пајак, 10&nbsp;км северно од градот Пазар (Ениџе Вардар).

## Историја
Селото е основано во 1924 г. од Грци доведени од Турција близу некогашното македонско село Железово. За првпат официјално се спомнува следната 1925 г. Во пописот од 1928 г. се води како село од мешан етнички состав, со вкупно 173 жители; од нив 148 (50 семејства) биле дојденци, а 25 лица биле староседелски Македонци, кои веројатно имале врска со Железово. Во пописот 1940 г. во Елевтерохори се заведени 234 жители, од кои сите биле дојденци, што значи дека малубројните Македонци веројатно се иселиле.

Елевтерохори е изгорено од германски единици во 1944 г. за време на Втората светска војна. Неговото население е повторно повлечено зимата 1947 г. во Грчката граѓанска војна, кога властите ги сместиле неговите жители во ниските села. По војните, селото не било обновено во дотогашниот облик, и затоа било отпишано во пописите од 1951 и 1961 г.

Во 1971 г. повторно се јавува како постоечко, но само со 1 жител. Во следниот период, Елевтерохори почнало полека да се обновува појужно, во пониските делови. Така во 1981 г. се попишани 15, а во 1991 г. 27 жители. Пописот од 2001 г. бележи значаен пораст на 93 жители, што значи дека имало доселување од околината. Во следните години населението се удвоило, така што во 2011 г. Елевтерохори имало 183 жители.

## Население

## Наводи

Категорија:Постол
Гаскарка

[мини|десно|250п|Шеталиштето на НП „[Делта на Вардар“ во Гаскарка.]]
**Гаскарка** (, *Калохори*; до 1924&nbsp;г. *Κασκάρκα*, *Каскарка*) — село во Солунско, Егејска Македонија, денес во општината Делта во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 4.626 жители (2021).

## Потекло на името
Името Гаскарка доаѓа од зборот *гаска*, т.е. гуска на солунскиот дијалект, и го опишува ова место како дом за многу вакви птици — блатното подрачје на блиската делта на Вардар, Галик и Бистрица која денес е национален парк. Ова го потврдува и британскиот дипломат Вилијам М. Лик, кој минувал низ Гаскарка во почетокот на XIX век.

Со исто потекло е името на месноста Гаскарник кај струмичкото село Сарај, во која се наоѓаат остатоци од доцноантичка населба.

## Географија
Селото е се наоѓа во областа Вардарија, 8&nbsp;км западно од градот Солун. Лежи на самиот брег на Солунскиот Залив, крај устието реката Галик. Атарот зафаќа површина од . Поради блискоста до Солун, се смета за негово своевидно предградие.

## Историја
Во општинските извори се тврди дека местото било ненаселено пред доведувањето на грчки дојденци, но веројатно се работи за старо македонско (според Симовски можеби турско) село кое не се спомнува ниту од К’нчов, ниту од Мишев (Бранков). Симовски смета дека настрадало во Балканските војни, и затоа во 1913 г. е заведено како напуштено, што значи дека тука сепак имало населба пред грчките доселувања. Во 1920 г. е пренаселено со Грци доведени од Турција и Бугарија, чиј број изнесувал 238. По 1922 г. дошле и други доселенички семејства, така што во 1924 г. селото нараснало на 228 семејства, од кои 160 биле од Источна Тракија, 56 од Бугарија, 10 од Мала Азија и едно семејство до Кавказ. Истата 1924 г. селото е преименувано во Калохори, што во превод значи „добро село“. Во 1928 г. селото веќе имало 1.005 жители, сите доселеници (или 231 семејства со 913 жители според друг извор).

Во наредните десетлетија населението продолжило да се зголемува, што се должи на поволната клима, блискоста до Солун, извршената мелиорација и плодноста на почвата. Така, во 1940 г. Гаскарка имала 1.373 жители, накачувајќи се на 1.623 на пописот од 1951 г. Во 1961 г. се заведени 2.019, а во 1971 г. — 2.609 жители. Според пописот од 1981 г. во селото живееле 3.020 лица, а во 1991 г. бројот се накачил на 3.424. Ова тежнеење продолжило и понатаму — 3.950 во 2001 и 4.672 жители во 2011 г.

## Население

## Културни и природни знаменитости
* Црква „Св. Ѓорѓи“ од XX век
* Национален парк Делта на Вардар

## Стопанство
Во Гаскарка се произведуваат големи количества овошје, градинарски култури и жито, а прилично развиено е и краварството.

## Поврзано
* Делта на Вардар

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Делта (општина)
БИБЛ сезона 2019/20

**БИБЛ сезоната 2019/20** - 12. издание на Балканската Кошаркарска Лига. Сезоната започнала на 22 октомври 2019 година, а играчки завршила на 3 март 2020 година. Сезоната немала првак бидејќи била прекината поради COVID-19 пандемијата.

## Екипи

1 Раховеци поради финансиски причини се откажал во текот на натпреварувањето.
## Формат
### Регуларен дел
Во регуларниот дел екипите биле во лига составена од пет екипи. Самиот регуларен дел бил поделен на три фази. Секоја екипа играла против екипите во групата на дома и на гости во првите две фази. Во третата фаза, секоја една екипа ќе играла еднаш против екипите, со или без предност на домашен терен зависно од пласманот на табелата. Поради откажувањето на Раховеци, повеќето натпревари од третиот дел на лигашкиот дел не биле одиграни. Со тоа, останатите четири екипи од лигата продолжиле понатаму.

### Завршен турнир
Според првичниот план екипите кои ќе завршеле на првите две места во лигата ќе играле финале преку двомеч. Поуспешната екипа од двомечот ќе го одлучела првакот на сезоната 2019/20. Но поради откажувањето на Раховеци во регуларниот дел, БИБЛ одлучил да се заврши сезоната преку завршен турнир. Во април, поради пандемијата со заразата COVID-19, било одлучено завршниот турнир да се одигра во септември, наместо во март и април. На 29 јуни било најавено дека турнирот нема воопшто да се одигра и немало прогласување на првак.

## Регуларен дел

### Табела

### Резултати (1.-2. фаза)

### Резултати (3. фаза)

Поради откажувањето на Раховеци, повеќето натпревари од третиот дел на лигашкиот дел не биле одиграни.

1 Влазниа и Ибар Рожаје одиграле дополнителен меѓусебен натпревар за да го одлучат третото и чевртото место. Но потоа, натпреварот бил одложен поради пандемијата на заразата COVID-19.

## Завршен турнир
### Костур

### Полуфинале

### Трето место

### Финале

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место на БИБЛ

2019/20
Национален парк Делта на Вардар

**Национален парк Делта на Вардар** (); полно име: **Национален парк Вардар-Колудеј-Бистрица** (**) — национален парк во Солунско и Берско, Егејска Македонија, денес во Грција. Во Солунско ги опфаќа лагуната во с. Гаскарка, устието на реката Галик и делтите на реките Вардар и Бистрица. Во Берско, во паркот влегуваат моклиштата на селата Нов Ахтопол и Тузла. Подрачјето првпат е заштитено во 1971 г. како влажно станиште од меѓународно значење согласно Рамскарската конвенција, а потоа е ставено и во мрежата „Натура 2000“. Вбројано е и во списокот Важни птичји подрачја (IBA).

## Клима
Климата во овој крај е топла преку летото, без особени температурни колабања, додека пак зимите се свежи и влажни. Прекумерните врнежи од снег се ретка појава, а замрзнувањето на водата е уште поретко. Просечните годишни врнежи изнесуваат 442,5&nbsp;мм, при што најврнежлива е есента.

## Растителен и животински свет
Паркот нема ретка, ендемска или загрозена растителност, туку се состои од видовите кои често се среќаваат по моклиштата, соленикавите води и плажите.

Реките во паркот се особено богати и разновидни. Само во Вардар се забележани 26 видови риби, а Бистрица има 26 домородни и 4 доведени видови. Од нив, од особен интерес е мергурот (*Pachychilon macedonicum*). Меѓу цицачите се среќаваат нутријата (*Myocastor coypus*), стоболката (*Spermophilus citellus*), видрата (*Lutra lutra*) и биволот (*Bubalus bubalis*).

### Птици
Во националниот парк се застапени многу видови птици, од кои некои постојани и многу презимки и други преселници. Еве некои од позначајните:

* блатна ластовица, (*Glareola pratincola*)
* голем воден бик (*Botaurus stellaris*)
* дива патка (*Anas platyrhynchos*)
* кадрав пеликан (*Pelecanus crispus*)
* лебед (*Cygnus*)
* лиска (*Fulica atra*)
* мал воден бик (*Ixobrychus minutus*)
* ноќна чапја (*Nycticorax nycticorax*)
* остригар (*Haematopus ostralegus*)
* патка ластовичарка (*Anas acuta*)
* патка свиркач (*Anas penelope*)
* пупунец (*Upupa epops*) посетува напролет
* рибарче (*Alcedo athis*) — трајно вдомено во паркот
* сива чапја (*Ardea cinerea*)
* црноглав галеб (*Larus melanocephalus*)
* чурулин (*Burhinus oedicnemus*)

## Галерија

Delta National Park 02.jpg|Лагуната на Гаскарка со Солун во позадината
Αγριολούλουδα στο Δελτα του Αξιού.jpg|Полски цветови во делтата на Вардар
Axios Delta wild horses.jpg|Диви коњи во делтата на Вардар
Delta Axiou4.jpg|Птици во делтата на Вадар.
Delta Axiou11.jpg|Биволи во делтата на Вардар
Flamingos Vs. Cranes.jpg|Фламингоси во делтата на Вардар
20180916 Axios Delta National Park ΦΚΧ (13).jpg|Рибарски куќи во делтата на Вардар


## Наводи

## Надворешни врски

* Официјално мрежно место   
* Запис за националниот парк на Натура 2000 
* Делта на Вардар-Колудеј-Бистрица — профил на Protected Planet 
* Опис на Делтата на Вардар на порталот *Посетете ја Грција* 

Категорија:Национални паркови во Грција
Категорија:Географија на Егејска Македонија
Категорија:Рамсарски места во Грција
Категорија:Вардар
Категорија:Делта (општина)
Категорија:Пидна-Колиндар
Категорија:Појавено во 2009 година
Категорија:Бистрица (Егејска Македонија)
Кенозоик

**Кенозоикот** (од грчките зборови *kainos* = ново, *зоолошка* = живот) е геолошка ера која започна пред околу 65 милиони години и трае до денес. Мезозојската - кенозојската граница била обележана со масовни кредно-терцијарни изумирања, што го означи крајот на постоењето на диносаурусите кои „владееле“ со Земјата за време на Мезозоикот.

## Поделба
Кенозоикот е поделен на три периоди: палеоген, неоген и квартар.

Долго време Кенозоикот бил поделен на два периода наречена терцијар (од палеоценот до плиоценот) и кваторијалот (плеистоценот и холоценот). После тоа, поделбата била направена на палеоген, неоген и квартар, а неодамна се појавува контроверзии меѓу научниците дека кваторијалот е класифициран како неоген и дека старата поделба не се користи. Палеогенот ги вклучува палеоценот, еоценот и олигоценот. Неогенот ги вклучува миоценот, плиоценот, плеистоценот и холоценот.

## Живот во кенозојската ера
Шумите делумно ги заменуваат ливадите, климата се менува и се формираат континенти. По изумирањето на диносаурусите, се развиваат разни видови цицачи, кои живеат на сите области, вклучително и морето. Птиците, исто така, еволуираа доста во кензоикот. Кенозоикот може да се нарече и ера на саваните, како и меѓузависни скриеносеменци и инсекти. Конечно во кенозоикот се појавува човекот. Кенозоикот се нарекува и  **доба на цицачите**.

## Распоред на копното и морето
Геолошки гледано, Кенозоикот било времето кога континентите се поместуваат од нивните тогашни позиции и го формираа денешниот распоред. Австралија-Нова Гвинеја се разделува од Гондвана која се движела кон север и на крајот станала Југоисточна Азија; Антарктикот се префрлил на сегашната позиција околу Јужниот Пол; Атлантскиот Океан се проширил, а кон крајот на ерата, Јужна Америка се споила со Северна Америка.

## Литература

* *British Caenozoic Fossils*, 1975, The Natural History Museum, London.

## Поврзано

* Геолошка скала 
* Прекамбриум 
* Палеозоик 
* Мезозоик

## Надворешни врски

Категорија:Геолошки епохи
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Бишер Ал-Касавни

**Бишер Ал Касавни** е јордански дипломат и политичар, кој служи како советник на кралот Абдула Втори за комуникација и координација во Кралскиот хашимитски суд. Тој беше министер за правни работи помеѓу 2017 и 2018 година и министер за надворешни работи помеѓу 2016 и 2017 година. Ал-Касавни бил поранешен амбасадор на Јордан во Египет, Франција, Кенија, Етиопија, Африканска Унија, Лига на арапски држави и во УНЕСКО. Тој исто така работел како генерален координатор и директор на Бирото за мировни процеси и преговори во Јордан.

## Награди

* Ред на Ѕвездата на Јордан (трета класа). 
*Ред на независност (прва и втора класа).

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1969 година
Категорија:Јордански политичари
ПУ „Ванчо Николески“ - Ливоишта

**Основно училиште „Ванчо Николески“** (официјално: **Подрачно основно училиште „Ванчо Николески“ - Ливоишта**; скратено: **ПОУ „Ванчо Николески“**) — подрачно основно училиште во селото Ливоишта, составен дел на истоименото училиште во селото Лескоец.

Училиштето е именувано по македонскиот писател Ванчо Николески.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во непосредна близина на сретселото.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Охрид
Ливоишта
Категорија:Ливоишта
ОУ „Ванчо Николески“ - Лескоец

**Основно училиште „Ванчо Николески“** (официјално: **Општинско основно училиште „Ванчо Николески“ - Лескоец**; скратено: **ООУ „Ванчо Николески“**) — централно основно училиште во охридското село Лескоец, Општина Охрид.

Училиштето е именувано по македонскиот писател за деца Ванчо Николески.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Подрачни училишта

Во склоп на училиштето се следните подрачни училишта:
* ПУ „Ванчо Николески“ - Косел;
* ПУ „Ванчо Николески“ - Куратица; и
* ПУ „Ванчо Николески“ - Ливоишта.

## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Охрид
Лескоец
Категорија:Лескоец (Охридско)
Категорија:Основни училишта во Македонија
Црква „Св. Наум Охридски“ - Ливоишта

**Свети Наум Охридски** — главна селска црква во охридското село Ливоишта.

Црквата се наоѓа на сретсело, а околу нејзе се сместени селските гробишта.

## Историја

Црквата е изградена во 1923 година. Подоцна, во 1973 година истата била срушена и повторно подигната.

Новиот камен-темелник бил осветен и поставен во 1970 година. Изградбата на денешната градба завршила во 1974 година, кога била и осветена од страна на митрополитот Дебарско-кичевски г. Методиј.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Наум Охридски“ - Ливоишта.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Наум Охридски“ - Ливоишта 4.jpg|Помошен објект
Податотека:Црква „Св. Наум Охридски“ - Ливоишта 8.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Наум Охридски“ - Ливоишта 2.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Наум Охридски“ - Ливоишта 5.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Наум Охридски“ - Ливоишта 6.jpg|Страничен поглед
Податотека:Црква „Св. Наум Охридски“ - Ливоишта 7.jpg|Споредниот влез
Податотека:Гробишта во Ливоишта.jpg|Селските гробишта


## Поврзано
* Ливоишта
* Дебарско-кичевска епархија
* Охридско архијерејско намесништво
* Коселска парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Ливоишта
Ливоишта
Либаново

**Либаново** или **Лубаново** (, *Егинио*; до 1926&nbsp;г. *Λιμπάνοβο*, *Либаново*) — гратче во Берско, Егејска Македонија, денес во општината Пидна-Колиндар во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 4.153 жители (2011). Сè до 1920-тите Либаново било претежно македонско, а денес е мешано, но со грчко мнозинство.

## Географија
Гратчето се наоѓа 40&nbsp;км источно од Бер, 36&nbsp;км југозападно од Солун и уште толку северно од Катерина.

## Историја
Црквата „Св. Петар и Павле“ од XIV век и црквата „Св. Атанасиј“ од 1600 г. се прогласени за споменици на културата.

Патувајќи низ овој крај, во 1895 г. Густав Вајганд забележал дека во Либаново се зборувало македонски, но дека имало и Турци. За ова говори и фактот што лазарополскиот големец и добротвор Ѓурчин Кокалески (1775-1863) на муслиманските либановци им изградил џамија. На етничката карта на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. *Либаново* е означено како македонско село, иако не е даден бројот на жители. Селото, како и неколку околни, било македонско иако се наоѓа јужно од реката Бистрица, што по правило треба да е веќе грчки крај.

Со Букурешкиот договор во 1913 г. Либаново е припоено кон Грција, кога имало 463 жители. На пописот од 1920 г. се заведени дури 852 жители. Во периодот по 1922-23&nbsp;г. грчките власи во селото населиле вкупно 417 грчки семејства дојдени од Источна Тракија и Бугарија. Меѓу нив, бугарските Грци Кариоти биле дојдени од Кавакли (Тополовград) во Хасковско и Акбунар (Бел Кладенец) во Сливенско.

Во 1926 г. Либаново е преименувано во Егинио. Во 1928 г. е забележано дека, со доселувањата, за кратко време населението речиси тројно се зголемило, достигнувајќи 2.556 жители, од кои 1.810 (околу две третини) биле грчки дојденци.

Во следните десетлетија населението продолжило да расте. Така, во 1940 г. во Либаново се попишани 3.683 жители. Во следните години населбата нараснала уште повеќе, па во 1946 г. е прогласена за градска. Гратчето броело 4.074 во 1951 и 4.271 во 1961 г. Во 1971 г. населението достигнало 4.469 жители, па почнало малку да се смалува, со 4.436 во 1981 и 4.289 во 1991 г.

Денес, Либаново е трето населено место по големина во катеринскиот крај (округот Пиерија), по самиот градот Катерина и гратчето Литохоро. На пописот од 2001 г. во Либаново се заведени 4.280 лица, смалувајќи се на 4.153 жители во 2011 г.

## Население

## Стопанство
Либаново важи за мошне богато место. Покрај разните градски дејности, населението се занимава со земјоделство и лозарство. Подрачјето му опфаќа .

## Надворешни врски

* Страницата на Либаново на општинскиот портал на Пидна-Колиндар 
* Новости од Либаново и Северна Пиерија  

## Наводи

Категорија:Градови во Егејска Македонија
Категорија:Пидна-Колиндар
Црква „Св. Илија“ - Косел

**Свети Илија** — главна манастирска црква во охридското село Косел.

Црквата се наоѓа на рид над селото.

## Историја

Постои верување дека црквата била подигната од страна на некоја жена Илинка, односно ја дала земјата околу црквата.

Камен-темелникот на црквата бил осветен и поставен на 14 мај 1989 година, а целосно била завршена во 2000 година. Осветувањето на црквата било направено на 1 август 2000 година од страна на митрополитот г. Тимотеј.

## Архитектура

Во црквата постои фрескоживопис, кој бил насликан од уметникот Тони Милцов од Охрид.

## Поврзано
* Косел
* Дебарско-кичевска епархија
* Охридско архијерејско намесништво
* Коселска парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Косел
Косел
Тако

**Тако** — традиционално мексиканско јадење кое се состои од тортиља, направена од пченкарно или пченично брашно, наполнета со фил или обмотана околу филот. Такото главно се јаде со голи раце. Такото може да се направи со различни филови, вклучувајќи говедско, свинско, пилешко, морска храна, зеленчук и кашкавал, овозможувајќи голема разновидност. Тие често се гарнираат со разни мирудии, како што е салса, гвакамоле или кисела павлака и зеленчук, како и зелена салата, кромид, домати и чили. Такоата се заедничка форма на антиохито, или мексиканска улична храна, кои се шират низ целиот свет.

Такото може да се спореди со слична храна, како што е буритото, кои често се многу поголеми и свиткани наместо преклопени, такоата кои се свиткани и пржени, или халупи/тост, во кои тортиљата се пржи пред да биде наполнета.

Категорија:Брза храна
Категорија:Мексиканска кујна
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Пахола

мини|Пахола
**Пахола** е еден вид подготвено месо во мексиканската кујна. Се состои израмнето зачинето мелено говедско месо направено со употреба на метал (камен за мелење). Говедското месо се меша со мелено чили, ким, лук  и леб, и се пржи во масло. Пахолите понекогаш се припремаат на скара.

## Наводи

## Дополнителна литература

* Кенеди, Дајана. Уметноста на мексиканското готвење. (2008) Кларксон Потер.   ISBN &nbsp;  .

Категорија:Јадења од месо
Категорија:Мексиканска кујна
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Пиноли

десно|мини|250п|Пиноли

**Пиноли** (исто така наречен **пинол** или **пинолило**) — печена мелена пченка, која потоа се меша со какао, агава, цимет, семе од чија, ванила или други зачини. Добиениот прав потоа се користи како хранлива состојка во густа храна за да се направи различна храна, како што се житарки, печива, тортили и пијалаци. Името доаѓа од ацтечкиот збор *pinolli*, што значи пченкарен оброк. Денес, пинолите генерално се прават со рака со помош на огревни печки од дрво, камен и толчник, и сѐ уште се консумира во одредени, честопати рурални делови на Латинска Америка. Пиноли се смета за национален пијалак на Никарагва и Хондурас.

## Наводи

Категорија:Мексиканска кујна
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Брашно
Црква „Св. Недела“ - Косел

**Света Недела** — помала црква во охридското село Косел.

Црквата се наоѓа на излез од селото, непосредно до патот Охрид-Ресен.

## Историја

Камен-темелникот на црквата бил осветен и поставен на 8 септември 1996 година, а целосно била завршена во 2004 година. Осветувањето на црквата било направено на 26 октомври 2004 година од страна на митрополитот г. Тимотеј.

## Архитектура

Во црквата постои фрескоживопис, кој бил насликан од уметникот Тони Милцов од Охрид. Иконостасот од резба бил изработен во фабриката „ЕМО“.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Недела“ - Косел 2.jpg|Страничен поглед
Податотека:Црква „Св. Недела“ - Косел 3.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Недела“ - Косел 4.jpg|Некогашен параклис


## Поврзано
* Косел
* Дебарско-кичевска епархија
* Охридско архијерејско намесништво
* Коселска парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Косел
Косел
Гран Гала дел калчо 2017

**Гран Гала дел калчо 2017** било седмото издание на истоимената манифестација на која се доделувале награди, од страна на италијанската асоцијација на фудбалери, за протагонистите во италијанскиот фудбал за сезоната 2016-2017.

Наградите биле доделени на 27 ноември 2017 година.

Протагонист на изданието, шеста година по ред бил  кој бил избран за најдобар клуб, а преку своите членови се одликуваат со успех и во тимот на годината, со седум играчи, изедначувајќи го сопствениот рекорд во утврдената категорија од пред три години; покрај тоа на Јувентус му припаднало и признанието резервирано за најдобар фудбалер, кое му припаднало на нивниот голман Џанлујџи Буфон.

## Освојувачи
### [[Серија А Тим на годината|Тим на годината]]

### [[Фудбалер на годината во Серија А|Најдобар играч]]

### [[Тренер на годината во Серија А|Најдобар тренер]]

### [[Фудбалер на годината во Серија Б|Најдобар играч во Серија Б]]

### [[Клуб на годината во Серија А|Најдобар клуб]]

### [[Судија на годината во Серија А|Најдобар судија]]

### [[Фудбалерка на годината во Серија А|Фудбалерка на годината]]

## Наводи

## Надворешни врски
*L'albo d'oro sul sito ufficiale dell'Associazione Italiana Calciatori

Категорија:Гран гала дел калчо
Втора македонска кошаркарска лига 2019/20

**Втората македонска кошаркарска лига 2019/20** - 28. издание на Втората македонска кошаркарска лига.

Поради ширењето на заразата COVID-19 од вирусот SARS-CoV-2, Кошаркарската федерација на Македонија на 12 март 2020 (после 13 одиграни кола) одлучила, поради безбедноста на кошаркарските работници, привремено да ја суспендира Втората лига и останатите натпреварувања организирани од Федерацијата.

Подоцна, Федерацијата одлучила во скратен турнир, двете најдобри екипи да бидат унапредени во Првата лига. Но на 25 јуни, Управниот одбор заклучил дека поради пандемијата, сепак натпреварување нема да има и првите пласирани екипи од Западот и Истокот (Црн Дрим и ТФТ) биле унапредени во Првата лига.
## Запад
### Екипи

1 Албес одиграл еден натпревар Универзитетската сала Македонски Херои како домашна екипа.

2 Спорт Тим одиграл еден натпревар Училишната сала Независна Македонија како домашна екипа.

### Табела

Извор: Кошаркарска федерација на Македонија

## Исток
### Екипи

1 Поради реновирање на салата Кирил и Методиј, Баскет Кам одиграл еден натпревар со салата Шабан Трстена (1. коло), и два натпревари во салата СРЦ Кале (4. коло и 11. коло) како домашна екипа.

### Табела

Извор: Кошаркарска федерација на Македонија

## Поврзано
* Прва македонска кошаркарска лига 2019/20

## Белешки

:1.&nbsp;: Според првичниот натпреварувачки план, првите четири екипи од двете лиги требале да се пласираат во разигрувањето. Освојувачот на разигрувањето требал директно се пласира во Првата лига за следната сезона, а вицепрвакот би играл бараж за унапредување со претпоследниот од тековната сезона на Првата лига.

## Наводи

## Надворешни врски
* Втората лига на страницата на КФМ 

2020
K
К
Нацрт за живеење (филм од 1933)

**Нацрт за живеење** (англиски: *Design for Living* ) - американски филм од 1933 година, во режија на Ернст Лубич според сценариото на Ноел Кауард и Бен Хехт. Главните улоги ги играат: Фредрик Марч, Гари Купер и Миријам Хопкинс. 

## Синопсис
Една жена не може да одлучи кого да избере од двајцата мажи која ја сакаат. Поради тоа, тројцата се сложуваат да се обидат да живеат заеднички како пријатели...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1933 година
Категорија:Филмови на Ернст Лубич
Категорија:Филмови со Гари Купер
Категорија:Филмови со Фредрик Марч
Категорија:Филмови со Миријам Хопкинс
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмски комедии
Јакина

**Јакина** (, *Аскос*; до 1927&nbsp;г. *Γιακίνια*, *Јакинија*) — село во Лагадинско, Егејска Македонија, денес во општината Лагадина во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 1.014 жители (2021).

## Географија
Селото е сместено во јужните пазуви на Богданска Планина, на 9&nbsp;км јужно од Сухо и источно од Лагадина.

## Историја
Во османлиско време Јакина првобитно била населена со Јуруци, а потоа станала турско село со 153 куќи. Подрачјето на Јакина зафаќало  и впрочем било збир од повеќе маала кои се сметале за одделни населби: Камбулу, Кара Исли, Меминли, Дере Махале, Прнар Баши, Џами и Чил Махале. Со Букурешкиот договор во 1913 г. тој дел на Македонија потпаднал под Грција, кога селото броело 1.186 жители, сите Турци. На овој попис маалата се вбројани заедно во целината на Јакина. Во 1920 г. се забележани вкупно 1.156 турски жители, иако населението на секое маало е попишано одделно.   

Напомена: Во пописот не е спомнато маалото Меминли, поради што Симовски претпоставува дека било растурено во Првата светска војна. Во подоцнежните официјални сознанија се гледа дека маалото сепак продолжило да постои, што значи дека во 1920 г. е попишано, но изоставено како одделно маало; ова се гледа од фактот што недостасуваат 30 жители за да се добие вкупниот број на населението на Јакина утврден таа година.

Во 1924 населението како муслиманско е иселено во Турција, и во Јакина властите довеле Грци дојдени од Аскос (денес Јалиќој), Источна Тракија, а подоцна и понтски Грци од селото Ахтас. Во 1927 г. името му е сменето во Аскос, според источнотракиското село од кое дошле првите доселени Грци.

На пописот од 1928 г. е заведено дека Јакина се состоела од маалата Камбулу, Кари Исли, Меминли и Прнар Баши, опфаќајќи вкупно 1.307 жители. Во 1940 г. е забележано дека во Јакина живееле 1.336 лица, за во 1951 г. да се зголемат на 1.802, а во 1961 на 2.143 жители.  Во 1971  г. населението се намалило на 1.667 лица, па повторно почнало да се зголемува, со 1.788 во 1981 и 2.012 во 1991 г. Оттогаш, во следните децении бројт на жителите бележи повторен пад. лпга во 2001 г. се попишани 1.493, а во 2011 г. — 1.426 жители.

## Население

## Стопанство
Селото има површини од обработливо земјиште со плодна почва на која се произведуваат памук, пченица и други култури.

## Поврзано
* Богданска Планина

## Наводи

Категорија:Лагадина
Тумба (Лагадинско)

**Тумба** () — поранешно село во Лагадинско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Лагадина во областа Централна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало на западниот брег на Лагадинското Езеро, крај утоката на р. Богдана, а 3&nbsp;км западно од селото Свети Васил.

## Историја
### Во Отоманското Царство
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Тумба* (Toumba) била село со 15 домаќинства од 74 жители Грци.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во *Тумба* живееле 220 жители, сите Грци христијани.

По податоци на секретарот на Бугарската егзаргија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 г. во *Тумба* (Toumba) имало 210 Грци.

### Во Грција
Согласно Букурешкиот договор во 1913 г. селото е припоено кон Грција. Се смета дека тоа настрадало во Балканските војни бидејќи истата година е заведено како напуштено. Сепак, во текот на тоа десетлетие населбата е обновена, бидејќи 1920 г. во Тумбас се попишани 54 жители. Во 1928 г. населението се намалило на 38 жители, а нешто подоцна населението сосема го напуштило поради маларичноста на тој предел и се преселило во соседното Каваларци.

## Поврзано
* Лагадинско Езеро

## Наводи

Категорија:Историски села во Лагадина
Бурито

**Бурито**  – традиционално мексиканско јадење. Буритото се состои од тортиља од пченично брашно полнета со прилози. Вообичаено тортиљата полека се пече на жар или се вари на пареа, да омекне и да може да се витка. Во Мексико најчести прилози се месо и грав, а понекогаш нема други прилози.

Во Соединетите Американски Држави, буритото вообичаено вклучува комбинација од состојки како што се: ориз на мексикански начин (со домат, лук и сл.) или обичен ориз, грав или кашест грав, зелена салата, салса, гвакамоле (сос од авокадо), месо, сирење и павлака, а количината варира. Типичното бурито во американски стил се полни со повеќе состојки од она во мексикански стил.

## Историја
Пред развојот на модерното бурито, мезоамериканските народи на Мексико користеле пченкарни тортиљи 10.000 години пр.н.е. за да ја замотаат храната, со полнење од чили пиперки, домати, печурки, тиквички и авокадо. Историски гледано, народите Пуебло на југозапад на САД исто така правеле тортиљи полнети со грав и месо и ги спремале како модерниот бурито. Меѓутоа, ваквиот начин на спремање може да биде потекло на поедноставен тако, а не модерен бурито.

## Буритото како тема во популарната култура
* „Браќата Летачко бурито“ (*The Flying Burrito Bros*) - американска кантри група.
* „Жешко бурито бр. 1“ (*Hot Burrito #1*) - песна на американската кантри-група *[[The Flying Burrito Bros (музичка група)|The Flying Burrito Bros]]* од 1969 година.
* „Жешко бурито бр. 2“ (*Hot Burrito #2*) - песна на американската кантри-група *[[The Flying Burrito Bros (музичка група)|The Flying Burrito Bros]]* од 1969 година.

## Наводи

## Литература
* 

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Надворешни врски

Категорија:Мексиканска кујна
Категорија:Текс-мекс кујна
Категорија:Улична кујна
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Нова Севастија

**Нова Севастија** (, *Неја Севастија*) — поранешно село во Лагадинско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Лагадина во областа Централна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало високо во северозападните разграноци на Богданска Планина (дел на пл. Турава), на 7&nbsp;км северно од с. Сухо и југозападно од Нигрита.

## Историја
Селото е основано во 1922 г. од Грци доведени од областа Сивас (Севастија) во Мала Азија. За првпат официјално е заведено како населено место во пописот од 1940 г. со 293 жители. Во пописот од 1951 г. не се споменува бидејќи селото настрадало во Грчката граѓанска војна и населението го напуштило. Нешто подоцна населението се вратило, така што во 1961 г. Нова Севастија имала 325 жители.

Сепак, во текот на тоа десетлетие населението масовно се иселило во градовите поради неповолните услови за живот, па во 1971 г. се свело на само 22 жители. Малку подоцна, во текот на 1970-тите и последните жители си заминале, па селото е отпишано во 1981 г.

Денес од селото е останата единствено црквата „Св. Ѓорѓи“ и училишната зграда, која е обновена.

## Поврзано
* Богданска Планина

## Наводи

Категорија:Историски села во Лагадина
Каиш

thumb|300px|Стандарден каиш од црна кожа
**Каиш**, **колан** или **ремен** — дел од облека, кој се носи околу струкот, врз гардероба како што се панталони, бермуди и др. Најчесто се изработува од кожа и има функционална и декоративна улога. Функционалната улога се гледа во спречувањето на панталоните да паднат.
	
## Историја
Каишите претставуваат дел од машката гардероба уште од бронзеното доба. Подоцна почнале да го носат обата пола во зависноста од моменталната мода.

Во војска каишот, опасачот, е дел од униформата. Опасачот има функционална улога, затоа што на опасачот се закачува држачот за нож, чинија за вода и останати делови на воената опрема. Исто така, на опасачот по потреба можат да се закачат трегери кои имаат функција дополнително да ја затегнат опремата на војникот. Естетската и психолошката функција се огледува во тоа дека опасачот, кога е затегнат, ја истакнува атлетската фигура на војникот, посебно рамениците и градите, што позитивно влијае врз моралот и самодовербата на војникот, а негативно на моралот на непријателската војска.

## Занимливости
Во разговорниот јазик изразот „да затегнеш каиш“ има пренесено значење и укажува на потреба за штедење.

## Наводи

Категорија:Облека
Категорија:Турцизми
Гумичка за бришење

мини|200п|Гумичка за бришење
**Гумичка за бришење** е предмет кој служи за бришење на отпечаток од  мина на лист. Дел е од школскиот прибор. Повеќето од графитните моливи имаат на својот крај, спротивен од оној со кој се пишува, и гумичка за бришање. Најчесто се изработува од синтетичка гума, поевтините модели од синтетичка соја гума, но поскапите модели се прават од винила и каучука. Со оглед дека со време се троши, спаѓа во потрошувачки материјал како што се и направите за пишување.

## Историја
мини|лево|180п|Гумичка на молив
Во далечното минато јагленот најмногу се корисел за пишување, а за бришење на напишаното се користиле комадчиња од гума од каучука или восок. Парченцата на грубиот камен или песок се користени за елиминирање на помали грешки од папирус напишани со мастило. Во 1770 година Џозеф Презли ја искористил природната гума за бришење на трагите од пенкало. Тој таа гума ја нарекол *rubber*, што е и денешното англиско име за гума за бришење.

## Гумата за бришење во популарната култура
* „Гума за бришење“ (англиски: *Eraser*) - песна на американската група Најн инч неилс (*Nine Inch Nails*) од 1994 година.

## Наводи

## Литература
* 

Категорија:Канцелариска опрема
Категорија:Британски пронајдоци
Нотес

мини|Нотес со грб
**Нотес** (, билежник), бележник, џепна книшка, подсетник. Книшка  за ситни прибелешки.

## Потекло на зборот
Зборот нотес потекнува од латинскиот збор *notatio* со значење белешка.

## Изглед и изработка
Со мал формат и направени од хартија. Можат да бидат вкоренети во хартија, картон, платно, кожа, пластика или лим од метал. На кориците можат да бидат втиснати разни ознаки: грб на држава, знак на фирма, политичка партија, спортска организација, и друго. На внатрешната страна од корицата може да биде предвидено место за прибор за пишување. Страниците на нотесот можат да имаат календар, пак тој може погрешно да се поистовети со роковникот.

## Наводи

Категорија:Канцелариска опрема
Сандали

десно|мини|230x230пкс|Женски сандали
десно|мини|230x230пкс|Машки сандали
**Сандали** (јазик латински|sandalia, јазик грчки|σανδαλιών, sandalió̱n) се врста на отворени чевли која најчесто се произведувала од кожа, дрво и растителни влакна. Познатите врсти на сандали се сандалете (*-{sandalette}-* — сандали со Потпетица), опанок, апостолки (草履, *-{zōri}-*) и римјанки (*-{caligae}-*).

Се користеле уште во Месопотамија (средина на вториот милениум пред новата ера). Неретка употреба исто така била и во Египет, Рим и старите американски цивилизации. Уште претставувале секојдневни обувки за мексиканските домородци, каде што се нарекувале варачи.

Сандалите се свечени обувки на католичките бискупи кои се носат во текот на понтификалната миса. Освен тоа, во шестиот век на новата ера се  спомнува кампагус, сандали за угледните луѓе вклучувајќи го папата и неговите ѓакони. Спрема тие записи, кампагусите се правени по примерот на обувките кои ги носеле римските сенатори. Дури во деветтиот век почнало да се користи името сандалија, кој се одржал до денес. Како сандалите почнале да ги користат и останатите луѓе, оние кои бискупите денес ги нарекуваат калиги. Се изработуваат од свила и имаат кожен ѓон.

## Извори

## Литература

* 

## Надворешни врски

* 

Категорија:Обувки
Пченкарна тортиља

Во Северна Америка и Средна Америка, **пченкарна тортиља** или само **тортиља** ( /t ɔːr t i ə /, Spanish:   ) е еден вид тенок, бесквасен рамномерен леб, изработен од домашна пченка. Во Гватемала и Мексико, постојат три бои на пченкарно тесто за правење тортиљи: бела пченка, жолто пченка и сина пченка (или црно пченка).
 

Со пристигнување на Европејците во Америка,  Шпанците ја нарекле *тортиља* од нејзината сличност со традиционалниот тркалезен бесквасен колач и омлети (првично направени без компири, кои се одгледувале во Јужна Америка). На Ацтеките и други ацтечки јазици - ги нарекле тортиљи **tlaxcalli** (     ); кои станале прототипски тортиљи. 

## Наводи
Категорија:Мексиканска кујна
Тортиља

**Тортиља** — мало, тркалезно и тенко лепче од пченкарно или пченично брашно. Вообичаено тестото за тортилјите се прави без квасец.

Првично ја правеле домородците на Мезоамерика.

## Потекло на поимот
На шпански јазик, „тортиља“ значи „мало лепче“.

## Видови
мини|десно|250px|Мексиканска жена подготвува тортилји.

### Пченкарна тортиља

Тортилјите направени од пченка се најстариот вид тортилји и се многу популарни во Мексико и Средна Америка.

### Пченична тортиља

Пченица не била одгледувана во Америка пред доаѓањето на Европејците, но денес од нејзиното брашно најчесто се спремаат тортилјите. Пченичните тортилји вообичаено содржат сало и сол, а другата подготовка и готвење е идентично со пченкарните тортилји. Пченичните тортилји се користат за бурита, такоа и други текс-мекс јадења, особено за оние кои се јадат со раце, бидејќи пченичните тортилји подобро го чуваат филот од пченкарните тортилји.

## Поврзано
* Мексиканска кујна
* Бурито

## Наводи

Категорија:Мексиканска кујна
Гвакамоле

**Гвакамоле** () – макало, намаз или салата на основа на авокадо, првично воведено од Ацтеките во денешно Мексико. Покрај употребата во мексиканска кујнамексиканската кујна, тоа станало дел од меѓународната и американската кујна како макало, намаз или состојка за салати.

## Потекло на поимот
 
Името доаѓа од ацтечкиот дијалект  преку јазикот нахуатл , што буквално значи "авокадов сос" од *āhuacatl*  ("avocado") + *molli* ("сос").

## Историја
Авокадото прво било одгледувано во Јужно Централно Мексико, пред околу 10.000 години. На почетокот на 1900-тите години, за авокадото често се користело името *алигаторска круша*.

Гвакамолето ја зголемило продажбата на авокадо во САД, особено на денот на супербоул и Синко де мајо. Зголемената потрошувачка на гвакамоле најверојатно се должи на укинувањето на забраната за увоз на авокадо во 1990-тите години и растот на латино популацијата во САД.

## Состојки
Макалото гвакамоле традиционално се прави со толчење зрели авокада   и морска сол со *molcajete y tejolote* (аван и толчник). Во рецептите често се вклучени сок од лимета, коријандер и халапењо. Во некои нетрадиционални рецепти вклучени се кисела павлака, домати, босилек, или грашок.

Поради присуството на полифенол оксидаза во клетките на авокадото, изложеноста на кислород во воздухот предизвикува ензимска реакција и развива меланоидински пигмент, правејќи го сосот кафеав. Овој резултат  генерално се смета за лош (ја намалува привлечноста), па има неколку методи (некои анегдотски) кои се користат за да се намали овој ефект, како што е складирање на гвакамолето во сад што не пропушта воздух или цврсто да се завитка во пластика за да се ограничи површината изложена на воздух.

## Состав и хранлива вредност

Бидејќи главната состојка на гвакамолето е суровото авокадо, хранливата вредност на јадењето произлегува од витамините, минералите и мастите на авокадото, обезбедувајќи прехранбени влакна, неколку Б витамини, витамин К, витамин Е и калиум во значителна количина. Авокадото е извор на заситени масти, мононезаситени масти и фитостероли, како што е бета-ситостерол. Тие исто така содржат каротиноиди, како што се бета-каротин, зеаксантин и лутеин.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Мексиканска кујна
Категорија:Текс-мекс кујна
Категорија:Веганска кујна
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Аван

десно|мини|300x300пкс| Аван
**Аван** ( *makotra* , *makotert* , , ,  ) - кај источните Словени широко глинено конусно грне со груба внатрешна површина. Неговата главна цел е да се толчи афион, коноп или ленено семе со толчник. Белорусите и Украинците често користеле авани за подготовка на тесто за леб. Понекогаш се користеле за готвење зеленчук во рерна, како и урда, со загревање на  кисело млеко. 

Се верува дека кога семето од афион кога се чука во Аван, подобро ја задржува аромата отколку кога се меле. Претходно, специјални големи авани се користеле и за миење садови.  

## Етимологија
Зборот „макитра“ е формиран од двокомпонентните ** макотира, * макотрт* од „афион“ и „трие, трие“. Формата *-i-* се објаснува како позајмување од украински.

## Традиции
Традиционално во Украина, семето од афион за Божиќ морал да го меле маж, татко на семејството. Во исто време, тој кажувал молитва. Во овој обичај, аванот го симболизира женскиот принцип, а толчникот го симболизира машкото. Често пред Божиќ специјално купувале нови авани и толчник.

Постоел следниот свадбен обичај поврзан со аванот. По свадбената вечера, гостите на младоженецот се пресоблекувале: старите во млади, а младите во стари. Аванот бил наполнет со пити, украсена со цвеќиња и разнобојни ленти и била претставена на старешината. Таа танцувала со аванот, а сите гости оделе кај родителите на невестата. Оваа поворка била наречена „доаѓање со пити“. Танцот со аванот траел во текот на целото патување. Родителите на невестата ги поканувале гостите на трпезата, каде старецот седел на видно место со аванот. Гостите на невестата иделе до него, а тој ги почестувал со пити. По вечерата, гостите се враќале назад со полн аван со пити што мајката на невестата ги испекла за младенците и сватовите.

## Загатки

* На главата на саемот, на стомакот има шамија, меѓу нозете има гвалт. (каленица и толчник)
* Таткото е од шума, мајката е од чаршијата, а децата од градот. (каленица и толчник и афион)

* Толчник

## Наводи


## Литература

* Ляховская, Л. П. Православная обрядовая кухня : праздники, традиции, обычаи, обряды. — СПб.: Кристалл, 2001. — 446 с. — (Мир увлечений). — .

## Надворешни врски

Категорија:Прибор за готвење
Категорија:Грнчарство
Категорија:Украинска кујна
Категорија:Садови
Категорија:Руска керамика
Химитли

**Химитли** (, *Агапи*; до 1927&nbsp;г. *Χιμιτλή*, *Химитли*) — поранешно село во Драмско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Доксат во областа Источна Македонија и Тракија, Грција. Денес е североисточно маало на селото Органџи.

## Географија
Селото се наоѓало североисточно од с. Органџи и веднаш северно од с. Касапли, десетина километри североисточно од Доксат. Лежело во областа Драмско Поле, во западното подножје на планината Урвил.

## Историја
Во XIX век Химитли било село во Драмската каза. Сè до 1923 г. било населено со Турци.

### Во Грција
Со Букурешкиот договор 1913 г. селото се припоено кон Грција. Таа година населението броело 470 жители. Во текот на следните години населението се зголемило, па во 1920 г. во Химитли живееле 519 лица, сите од турска народност.

Со потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 г. сето население е иселено во Турција, а на негово место се доведени турски Грци. Во 1927 г. селото е преименувано во Агапи, што значи „љубов“. Во 1928 г. се попишани 597 жители, сите грчки дојденци.

Во подоцнежните пописи селото не се споменува како одделна населба бидејќи станало дел од соседното Органџи, чие население исто така веќе било дојденско (грчко) на местото на иселеното турско.

## Поврзано
* Органџи
* Драмско Поле

## Наводи

Категорија:Историски села во Доксат
Трска

**Трска** (лат. *Phragmites australis*) е вид на повеќегодишни тревни растенија од семејството треви. Расте во бројни бусени (трсје, шамак) во влажни и водни живеалишта на умерени и тропски климатски региони. Растат долж бреговите на водните пространства како езера, бари и вирови на блата и мочуришта и вливови и устија на реки, создавајќи густа тревна површина и соодветни услови за гнездење за различни видови птици. Претставниците на родот се - убители на влага. Тие растат до длабочина до половина метар главно во резервоари со застоени води, мочуришта, речни делта, извори на отпад и индустриски води.

## Опис

Стеблата на трската се високи 2-3 метри, со лисја долги 20–50 см и широчина 2-3 см. На врвот на дрвото се наоѓаат рогози или *метлики* (inflorescences) - дебели метли со темновиолетова боја, со должина до 50 см. Бусените трска можат да се шират на места колку што е еден до еден квадратен километар. Во поволни услови на животната средина, трската може да се проширува и протега до 5 m годишно.

Категорија:Треви
Категорија:Халофити
Категорија:Јадливи растенија