open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ксикетс Копенхаген

**Ксикетс Копенхаген** е меѓународна група на кастељери во Копенхаген, Данска со интерес за изградба и промовирање на Каталонска човечка кула, традиција која потекнува од Каталонија и е призната како ремек-дело на УНЕСКО на усното и нематеријалното наследство на човештвото. Тимот е управуван од неговото основање од страна на Наталија Керо Пратс, која е помогната од управен комитет и технички тим.

## Историја
Ксикетс Копенхаген е група основана во октомври 2013 година од Сорен Сандал, Данец кој бил член на тим кастељери за време на престојот во Каталонија. Кога се вратил во Данска, тој предложил создавање на група во Каталонскиот културен центар во Копенхаген. Групата е основана како мултикултурна организација со цел да ја промовира традицијата на човечки кули во Данска преку одржување на отворени проби и организирање јавни настапи. Во моментов, пробите се одржуваат во Норебро, или во паркот Норебро Сколе и во спортскиот комплекс Нореброхален.

Во 2018 година, тимот го извел својот најдобар настап во историјата за време на II Меѓународен ден (како дел од XXVII фестивал на човечки кули во Тарагона). Нејзините членови го изградиле и демонтирале својот прв замок од шест ката во историјата, 3 од 6, кој претходно бил неуспешен. По помалку од една година, Ксикетс Копенхаген повторно го соборил својот рекорд во Копенхаген, со изведба на други тешки акробации, на 9 јуни 2019 година во градините на замокот Розенборг, за време на III Меѓународен фестивал на човечката кула кој бил одржан во главниот град на Данска.

## Наводи

Категорија:Спортот во Данска
Ногаку

**Ногаку** (能楽) — еден од традиционалните стилови на јапонскиот театар. Составен е од лирската драма *[[Но (театар)|Но]]* и стрип театарот *кјоген* (狂言). Традиционално, двата вида на театар се изведуваат заедно, при што *кјогенот* се вметнува меѓу парчињата на Но за време на изведбите.

Тој претставува важно влијание на *[[Бунраку театар]]от*, или јапонскиот куклен театар, како и *[[Кабуки]]*.

Театарот Ногаку бил впишан во 2008 година од УНЕСКО на списокот на ремек-дела на усното и нематеријалното наследство на човештвото.

## Наводи

## Надворешни врски

* За Нохгаку
* Здружение на изведувачи 

Категорија:Историја на театарот
Категорија:Нематеријално културно наследство
Категорија:Јапонска култура
Столб од 6

мини|Столб 6, 2008 година
**Столбот 6** (каталонски: *pilar de 6*) — човечка кула со шест нивоа и по едно лице по ниво. Неговата тежина е споредлива со 3 во 8 и 4 во 8 и повеќето рангирања му даваат интерпункција слично на нив. Оваа кула била видена во 19 век.

## Наводи

Категорија:Каталонски фолклор
Канте алентехано

**Канте алентехано** бил португалски музички жанр заснован на вокална музика без инструментација од регионот Алентехо. Бил впишан во 2014 година во Репрезентативната листа на УНЕСКО за нематеријално културно наследство на човештвото,  била една од двете португалски музички традиции, а другата е фадо.  Неговото потекло потекнува од сличен популарен музички жанр создаден во регионот Минде од кампинос. Се велело дека навиката да се пее без инструменти била вообичаена во сточарството со бикови како средство за координирање на напорите меѓу кампиносците.

## Наводи

Категорија:Нематеријално културно наследство
Категорија:Португалска музика
Ширазски килим

десно|мини|315x315пкс| Килим произведен од племето Басери
**Ширазски килим**, (), потекнува од руралните области околу иранскиот град Шираз во провинцијата Фарс.

Килимите во Шираз добиваат дизајнерски влијанија од племенските ткајачи. Сепак, употребата на фиксни разбои резултира со поголеми, погруби килими во споредба со нивните племенски колеги. Килимите во Шираз се познати по нивната помалку фино плетена текстура, а килимите 
кашкаи и абадех имаат пофини јазли. Овие килими користат персиска (асиметрична) техника на јазли.

Белиот коњ на Кир се појавува во одбрани парчиња, а се прикажуваат славејчиња, како симболи на задоволство и среќа во неговиот сложен дизајн.

Познати по живописните дезени, килимите на племето Басери, кои потекнуваат од провинцијата Фарс во Иран, се познати по нивната препознатлива употреба на портокаловата боја.

## Наводи

Категорија:Нематеријално културно наследство
Категорија:Иранска култура
Коњичко дрворезбарство

мини|Дрворезбарство од Коњиц, Босна и Херцеговина

**Коњичко дрворезбарство** — уметнички занает со долга традиција во општина Коњиц. Резбањето на дрва вклучува мебел, ентериери и мали украсни предмети и се издвојуваат по нивните карактеристични рачно изрезбани мотиви.

Резбањето на дрво е составен дел од културата на локалната заедница, мерило за убавината и удобноста на внатрешноста на куќата и традицијата која создава чувство на заедница и припадност. Тоа е занает што го практикуваат различни етнички и конфесионални групи, кој служи како инструмент за дијалог и соработка и игра многу важна улога на ниво на заедницата во Коњиц.

Занаетот е широко распространет кај жителите на Коњиц, и како занимање и како хоби. Главни носители се обучени занаетчии кои работат во столарски работилници, а подеднакво се важни и носителите на занаети кои работат дома во семејните работилници.

Сопствениците на семејните работилници за резбарење на дрво се најодговорни за заштита на елементот, за обука на ученици за резбарство и за популаризација на занаетот. Знаењата и вештините се пренесуваат првенствено преку обука на нови почетници во резбарството: на работното место, во просториите за вежбање, како и преку меѓугенерациско пренесување во семејството.

## Историја
Вештините на резбарење во областа Коњиц, односно горниот тек на реката Неретва (од Бијела до Грушка), од земјоделски доселеници - дрворезбари од Херцеговина. Нивниот центар биле селата Грушка, Рибари, Чичево и Бијела.

Во периодот на австроунгарската управа, државни службеници, извршувајќи административни задачи во коњаничките села, ги забележале надарени резбари во селото Бијела, чии производи со примитивен израз, но вредноста на овие производи не може да се негира, бидејќи тие сведочат за голем талент.

Патеписецот Хајнрих Ренер престојувал во Коњиќ два пати, во 1885 и 1895 година, и пишувал за Коњиц, односно коњичкото дрворезбање.:
На почетокот на 1906 година во Коњиц започнал првиот курс за резбање, а во 1911 година официјално е регистрирана работилница за обука на дрворезбање. Образованите столари најчесто отворале свои столарски работилници.

Во 1937 година се споменува дека останале само пет резбари.

## Номинација за нематеријално културно наследство
Резбата на дрво во Коњиц била вклучена во Прелиминарниот отворен список на нематеријално културно наследство во 2012 година од страна на Сојузното Министерство за култура и спорт. Процесот на номинација за производство на коњичко дрво започна во 2014 година во соработка со Сојузното Министерство за култура и спорт и локалната заедница во Коњиц, која го наследува овој елемент

Во 2017 година коњичкото резбарство било вклучено во списокот на УНЕСКО за нематеријално културно наследство на човештвото.

## Наводи

## Надворешни врски
* Дрворез Коњиц наведен на списокот на светско наследство на УНЕСКО Сараево Тајмс, 28 март 2020 година
* Коњичка резба - душа во текстурата на дрвото, 28 март 2020 година
* Коњичко резбарење на flickr.com, 28 март 2020 година
* Коњичката резба е дефинитивно европско културно наследство

Категорија:Дрводелство
Категорија:Нематеријално културно наследство
Калака

алт=|мини| ''Калака'' на Ла Калавера Катрина.
мини
**Калака** (колоквијално мексиканско шпанско име за скелет) — фигура на череп или скелет (обично човечки) што вообичаено се користи за украсување за време на мексиканскиот фестивал „Ден на мртвите“, иако тие се прават во текот на целата година.

## Опис
Следејќи го нивното потекло од сликите на Маите, калаките често се прикажуваат со цвеќиња и невен. Како и со другите аспекти на фестивалот „Ден на мртвите“, калаките генерално се прикажани како радосни, а не како тажни фигури. Тие често се прикажани како носат празнична облека, танцуваат и свират на музички инструменти за да укажат на среќен задгробен живот. Ова се потпира на мексиканското верување дека ниту една мртва душа не сака да потсеќа на тага и дека смртта треба да биде радосна прилика. Ова се навраќа на верувањата на Ацтеките, една од ретките калака што останала по шпанското освојување.

Калаките што се користат на фестивалот вклучуваат врежани маски на черепи што ги носат веселбарите, мали фигури направени од резбано дрво или печена глина и слатки  во форма на черепи или скелети. Калаките понекогаш се направени од дрво, камен, па дури и од бонбони.

Во Гватемала, „калака“ се подразбира како „смрт“. Фигурата на гол скелет ја претставува смртта и имплицира страв од смртта. Така, таа обично не се користи како радосна слика.

## Популарна култура
Калакас се истакнати како претстави на починатиот во анимираните филмови „Книга на животот“ и „Коко“.

Фигури слични на Калака може да се видат во филмот на Тим Бартон „Мртвата невеста“ (Corpse Bride), во филмот „Коралин“ на Нил Гејман, во видео игрите како Литл Биг Планет (2008) и Гвакамели! (2013) и компјутерската игра на Тим Шафер од 1998 година, Грим Фанданго.

## Наводи

Категорија:Мексиканска култура
Категорија:Нематеријално културно наследство
Кастељери на Вила де Грасија

мини|508x508пкс| Кула 4 на 9 претставена за време на свеченостите во 2014 година.
мини|516x516пкс| Настап од 20 ноември 2011 година, на плоштадот Вила де Грасија.
[мини|482x482пкс| Кула во [Тарагона (2014)]]
десно|мини|405x405пкс| Настап од 22 август 2009 г.
десно|мини|484x484пкс| Јавен настап
десно|мини|433x433пкс| 4 на 8 во Грасија, 2010 година
**Кастељери на Вила де Грасија**, група создадена во 1996 година, се изведувачи со седиште во Вила де Грасија,која прави човечки кули. Нивниот прв јавен настап бил во 1997 година. Бојата на нивните кошули е темносина.

Првата кула 4 на 8 (човечка кула висока 8 ката со 4 луѓе на секое ниво) била постигната на 17 август 2003 година.

Нивниот најдобар настап бил изведен на 24 октомври 2014 година во Барселона.

До 2015 година, Кастељери на Вила де Грасија учествувале седум пати на натпреварот за правење човечки кули, кој се слави на секои две години во Тарагона. Нивниот најдобар настап бил во 2014 година, кога завршиле на 5-то место.

Тие се познати како „Сината банда“,поради бојата на нивните кошули или „Студентската банда“ поради младата возраст на повеќето нивни членови.

Кастељери на Вила де Грасија се појавуваат во филмот на Седрик Клапис.

## Почетоци
Приказната за Кастељери на Вила де Грасија започнува во раните 1990-ти, кога група млади во Грасија почнале да зборуваат за можноста да основаат група правење човечки кули во соседството. Оваа идеја почнала да се извршува кога решиле да го прослават својот прв состанок во октомври 1996 година. Првата проба била на 23 ноември истата година, a на неа се собрале околу триесет луѓе.

Првата јавна изведба била во февруари 1997 година, кога конструирале два столба од 4 ката, што се смета за наједноставната конструкција. Првата изведба на плоштадот била на 4 март 1997 година.

## Првите замоци
Официјално првиот настап бил на 4 мај 1997 година. Оваа прва сезона имала свои подеми и падови, иако напорите направени во текот на годината конечно вродиле со плод со постигнувањето на замокот висок седум ката.

## Други активности
Од 1998 година, Кастељери на Вила де Грасија ја емитуваат кастељерската радио програма, која сè уште се емитува.

## Литература

* Алберт Мусон,Квим Перело,Жорди Рафолс и Микел Сендра:*Xiquets ahir, castellers per sempre:Vila de Gràcia(1876–2002),*Col·lecció„La Font de l'atzavara“ од Taller d'Història de Gràcia,11 страница1.,Барселона.
* Carles Gallardo: *Blau, fraternitat i castells: Castellers de la Vila de Gràcia (1997–2001)*, 126 страници, Објавено од Castellers de la Vila de Gràcia.

## Наводи

Категорија:Спортот во Каталонија
3 во 8

мини| 3 во 8, Барселона, 1966 година.
**3 во 8**, (каталонски: **3 de 8**) — човечка кула со 8 нивоа и 3 луѓе по ниво, освен последните три нивоа наречени горната круната, кои, како и во повеќето други човечки кули, има дете што се искачува најгоре. 

## Наводи

Категорија:Каталонски фолклор
Тјантинг

**Тјантинг** (ИПА: , VOS Правопис: *tjanting*, Javanese) - алатка слична на пенкало што се користи за нанесување течен топол восок (јавански  малам) во процесот на правење батик во Индонезија, поточно *батик тули*. Традиционалното *тјантирање* се состоило од бакарен контејнер со мал излив за цевки и рачка од бамбус. 
## Етимологија
[десно|мини| Занаетчии на [батик, Јогјакарта.]]
Кантинг бил изведен од јаванскиот збор на *canthing*  (ИПА: ) што значи мала алатка за собирање.

## Историја
[десно|мини| Секојдневие во индустријата [Батик|за батик во Јава 1900 година.]]
*Кантинг* потекнува од Јава и го измислиле Јаванците, се верувало дека бил измислен уште од 12 век. Г.П. Руфаер известил дека шаблонот на батик бил познат во 12 век во Кедири, Источна Јава. Тој заклучил дека оваа деликатна шема можела да се создаде само со алатка што содржи мал резервоар со врел восок.
[десно|мини| Јаванка среде процесот на правење [батик во Јава 1870 година]]
[десно|мини| Жена нанесува течен восок следејќи ја шемата на ткаенината, [Индонезија, 2007 година.]]Постојат три начини на класификација на видовите на *кантинг*: Врз основа на неговата функција, врз основа на дијаметарот на неговиот заоблен дел*, и* врз основа на бројот на неговите заоблени делови*.*
десно|мини|

## Техника
[десно|мини| Занаетчии [Батик|од Батик во Јава ]]
Прво, крпата морала да се измие, натопи и претепа со голем чекан. Топлиот и течен восок се вадел од мал *ваџан* (вок) загреан на мал шпорет. Занаетчиот со батик понекогаш го дувал врвот на изливот на *канта* за да му дозволил на течниот восок да тече непречено и да избегнел затнување, а потоа ја исцртувал линијата или точката на ткаенината, нанесувајќи го течниот восок, следејќи ги шарите и сликите што претходно биле нацртани со помош на молив. Потоа се исцртувал шаблон со врел восок наречен *малам* со помош *на кантинг*. Восокот функционирал како отпорен на боја. После тоа, крпата се потопувала во бања со боја која ја содржила првата боја. Откако ќе се исушила крпата, восокот се отстранувал со стругање или со варење на крпата. Овој процес се повторувал онолку пати колку што саканиот број на бои. За поголеми површини на ткаенина што требало да се покрие, восокот се нанесувал со помош на алатка наречена тонијок нембоки/мопоки.
[десно|мини|300x300пкс| Занаетчија [Батик|од Батик во Индонезија ]]

## Наводи

Категорија:Индонезиска култура
Јултаги

***Јултаги*** или ***еореум*** е традиционална корејска изведба на одење по јаже. Вклучен е во важните нематеријални културни наследства на Јужна Кореја.

## Потекло
Нема докази кога настанала оваа акробатска изведба. Некои научници претпоставуваа дека се појавила во ерата на Сила и Корјо. Стана попозната во ерата на династијата Чосон и сè уште постои до ден-денес.

Тоа е различно од стиловите на одење јаже во другите земји, бидејќи обично е придружено со музички пуштања со раскажување приказна за да се забавуваат гледачите. Јултаги се изведува на државни празници во Јужна Кореја. Во  Корејското народно село што се наоѓа во Сеул, оваа игра се презентира како претстава, за да ги забавува туристите. Во минатото се изведуваше и на настани што се одржуваа во кралската палата, на банкети на високи владини службеници или на селски фестивали.

Изведбата на одење по јаже е составена од свирач на јаже, кловн и свирачи на музички инструменти.

Пример за овие претстави може да се види во филмот *Кралот и кловнот*.

## Техника
мини| Настап ''на Јултаги'' во Корејското народно село во Сеул
Постојат повеќе од 40 видови Јултаги техники, вклучувајќи одење по тесно јаже како основно движење, обратно одење по него, скокање со едната нога на него, седење и лежење на него, а понекогаш и преправање дека изведуавачот паѓа. Друг елабориран трик за одење по јаже е скокањето нагоре. Откако ќе клекнете на јажето со едното колено и потоа ќе се најдете во  седечка положба на јажето со прекрстени нозе. Некои стручни одење на јаже содржат скокање напред, додека стојат на јажето без да паднат.

## Наводи

## Надворешни врски

* 줄타기 (на корејски и англиски јазик)
Категорија:Нематеријално културно наследство
Категорија:Корејска култура
Категорија:Статии со текст на корејски
Кастељери на Барселона

мини|Прв јавен настап (8 јуни 1969 година)
**Кастељери на Барселона** е тим од Барселона за човечка кула кој бил основан во 1969 година.

Тоа е првиот тим што бил основан надвор од областа која била традиционална за градење на човечки кули, и петтиот тим што некогаш бил основан. Нивниот прв јавен настап бил на 8 јуни 1969 година во Вендрел. Нивната кошула била црвена. Во 2000 година, групата го добила Медалот на честа во Барселона, а две години подоцна (3 декември 2002 година), членовите биле одликувани со наградата Крстот на Свети Ѓорѓија од страна на Генералитатот на Каталонија.

Тие се добитници на следните награди: Креу де Сант Жорди од Генералитат на Каталонија, Медал на честа на Барселона и награда Сант Марти од областа Сант Марти во Барселона.

Основачот Жозеп Сала Мање починал во април 2020 година од коронавирус.

## Надворешни врски

* Веб-страница на Castellers de Barcelona

## Наводи

Категорија:Барселона
Категорија:Каталонски фолклор
Традиционални состаноци на Сохбет

**Традиционалните сохбетски состаноци** () е турска социјална практика на разговори во заедницата. Заедниците се состојат исклучиво од мажи над 15 или 16 години, без разлика на етничката припадност, религијата или статусот. Членовите мора да имаат чесни семејства, доверливи, да чуваат тајни, да ги почитуваат своите старешини и да не се коцкаат или да покажуваат јавно пијанство. Покрај разговорите, состаноците може да вклучуваат и танцување, музика, претстави како и гозби со традиционални јадења.

Традиционалните состаноци на Сохбет биле вклучени во Списокот на нематеријално културно наследство на УНЕСКО на човештвото. Во одлуката на Комитетот на УНЕСКО стои:Традиционалните состаноци на Сохбет се социјални практики кои обезбедуваат форум за членовите на заедницата да ги одржат живи своите орални традиции, да ја пренесат својата историја и да ги споделат своите културни вредности, обезбедувајќи им и чувство на идентитет и континуитет.

## Имиња и места
Терминот *сохбет* е од арапско потекло и значи „разговор“, со посебен акцент на пријателски разговор поврзано со пријатно поминување на времето. Терминот е избран како репрезентативно име за официјалната документација на УНЕСКО, додека овие состаноци се познати под различни локални имиња низ Турција: „Јаран Сохбети“ во Чанкири, „Организација Јарен“ во Ќутахја-Симав, „Сира Гецеси“ во Шанлиурфа, „Курсубаши Сохбети“ во Елазиг и „Барана Сохбетс“ во Баликесир-Дурсунбеј. Слични состаноци може да се сретнат и со други имиња во Анкара и нејзината околина, во округот Казан во Анкара,и други места.

## Наводи

Категорија:Турска култура
Категорија:Нематеријално културно наследство
Кастељери на Вилафранка

десно|мини|320x320пкс| Првата висока човечка кула на Кастељери на Вилафранка
десно|мини|326x326пкс| Првиот ''три од десет'' во историјата, 'Кастељери на Вилафранка
десно|мини|364x364пкс| Првиот ''четири од девет'' од Кастељери на Вилафранка
десно|мини|370x370пкс| Кастељери на Вилафранка
**Кастељери на Вилафранка** е културно и спортско здружение чија главна цел е изградба на каталонска човечка кула. Има статус на здружение од јавен интерес. Групата е основана во 1948 година како одговор на зголемениот интерес за изградба на човечки кули во Вилафранка дел Пенедес, каталонска традиција која постои од 18-тиот век.

Во 2010 година, Кастељери на Вилафранка имале околу 400 активни членови.

## Историја
десно|мини|320x320пкс| ''Кула од луѓе''
десно|мини|360x360пкс| Кастељери на Вилафранка
Културното здружение Кастељери на Вилафранка било основано во септември 1948 година од Ориол Росел, кој станал првиот технички менаџер на групата. Групата започнала со кули на седум нивоа и воспоставила блиски односи со вакви групи од други градови. Првите водачи биле Ориол Росел (1948-1952) и Рамон Сала (1953-1955). Групата првично носела кошули во розова боја, а подоцна и црвени.

Во 1975 година, групата поминала низ внатрешно реструктуирање. Во 1981 година, било одлучено дека членовите на тимот повеќе нема да бидат платени. Ова предизвикало поделба во групата.

Групата победила на натпреварите во 1996, 1998, 2002, 2004, 2006, 2008, и 2012 година. Во 2005 година, Кастељери на Вилафранка успеале да напрват *кула од девет*, што се смета за  најтешката кула направена од која било група досега.

Франсеск Морено „Мелила“ бил водач меѓу 1995 и 2003 година и Луис Ескласанс од 2004 до 2007 година. Дејвид Мирет бил избран за нов водач во декември 2007 година.

Во својата историја, Кастељери на Вилафранка постигнале најголем дел од конструкциите што биле видени во која било изведба.

## Наводи

Категорија:Спортот во Каталонија
Колиндат

десно|мини|250x250пкс| Пеење на божиќни песни во Романија - Колиндат
**Колиндат** () — обичај што ритуално се изведува на Бадник во селата во Романија и Молдавија.

## За обичајот
Ноќта пред Божиќ, односно на Бадник се собираат момчиња кои ги посетуваат куќите на домаќините и пеејат свечени обредни песни. Од домаќините добиваат подароци и пари. Песните се од епски карактер и се прилагодуваат за секој домаќин и неговата животна ситуација.

Ако во куќата има девојки за мажење, тогаш се пеат посебни песни за немажените девојки, кои танцуваат со нив, и се смета дека ова ќе им помогне во наредната година да најдат сопрузи. Колиндат е составен традиционално од неженети момчиња. Искусните мажи обично организираат обуки и честопати се поранешни водачи на Колиндат. Тие ритуални обредни песни се учеле на пробите до денот на изведбата. Во некои села се дозволувало и децата да присуствуваат на обуките за да ги научат обредните песни. Понекогаш се изведувала и претстава во костими со придружба на жива музика, а честопати имало и некоја кореографија.

## Важноста на зачувувањето на Колиндат
Зачувувањето на старите обичаи како нематеријално културно наследство е исклучително важно за зачувување на социјалниот идентитет на една земја. Романија и Република Молдавија се граничат преку реката Прут и долниот тек на реката Дунав. Поради близината имаат и некои слични обичаи. Во 2013 година Колиндат од Романија и Молдавија е впишан како нематеријално културно наследство на УНЕСКО. На тој начин се чува наследството на еден народ и се пренесува од колено на колено за да се зачуваат обичаите на тие народи.

## Наводи

## Надворешни врски
* Колиндат во Романија (на романски)  
* Колиндат низ историјата (на романски) 

Категорија:Нематеријално културно наследство
Категорија:Култура на Молдавија
Категорија:Култура на Романија
Мижаву

десно|мини| Мижаву чуван во ''Мижавана'' (дрвена кутија направена специјално за чување мижаву).лево|мини| Каламандалам Ачутанандан свири Мижаву за Чакјар Куту
мини| Мижав користен од Кунчан Намбиар, кој се чува во храмот Амбалапужа Сре Кришна Свами
**Мижаву** (малајаламски: മിഴാവ്) е голем бакарен тапан кој се свири како придружен ударен инструмент во Кудијатам и Куту, изведувачки уметности на Керала. Ја игра заедницата Амбалаваси Намбиар. По 1965 година, кога започна репертоарот на мижаву во каламандалам мижаву, ја проби бариерата и во денешно време секој може да свири мижаву.

На тапанот се свири само со раце. 

Мижаву се третира како „Брамачарија“ и се смета за свето. Се користи за придружба на светата ритуална изведба на храмот на Кудијатам и Куту. Само на членовите на заедницата Амбалаваси Намбијар им е дозволено да го свират во храмовите или во Кутамбаламите.

## Наводи

Категорија:Музички инструменти
Кихну

**Кихну** е остров во Балтичкото Море. Тој бил најголемиот остров во Риганскиот Залив и седмиот по големина остров на Естонија. 

Кихну спаѓал во округот Парну и заедно со соседните острови ја формира парохијата Кихну, една од најмалите општини во земјата.

604 луѓе живееле на Кихну од 2007 од кои 69 биле основци. Имало четири села: Лемси, Линакула, Руцикула и Сааре. Можело да се стигне до Кихну со петнаесетминутно патување со авион од Парну или со траект, а патувањата траат три часа од Парну и еден од Манилаид. Кога морето било замрзнато во зима, можно било да се вози до островот преку мразот.

Блискиот остров Манилаид (или Манија, *Манија* на кихну дијалект) е населен со луѓе од Кихну од 1933 година и на тој начин ја споделува својата култура.

Кихну на локалниот дијалект се нарекува и *Кихнумуа* . Имињата на други јазици вклучуваат *Килу* на латвиски, *Кино* на стандарден шведски, *Кин* на естонски шведски и историски, *Кухно* на германски. На естонскиот знаковен јазик, островот се потпишувал со имитација на вертикалните ленти на здолништето Кихну. Постоеле различни теории за етимологијата на името Кихну, без консензус. Најраната снимена верзија на името била *Кине*, од 1386 година.

УНЕСКО ги прогласил традициите и културниот простор на Кихну за нематеријално културно наследство на човештвото, на 7 ноември 2003 г.

## Култура
Бидејќи мажите од Кихну често биле на море, жените го воделе секојдневниот живот на островот и станале чувари на културното наследство на островот, кое вклучувало ракотворби, танци, игри и музика. Последново било особено важен дел од традициите на островот и ги придружувало ракотворбите, верските гозби и други прослави. Древните песни во стилот на руно биле исто така важни, како и традиционалната облека која била украсена со украси и светли бои. Постоеле елаборирани свадбени традиции, кои се сметале за „најкомплексен и најсветлиот израз“ на културата Кихну.

## Јазик
Се сметало дека кихнускиот дијалект припаѓал на островската дијалектна група на северноестонскиот јазик, заедно со дијалектите Саарема, Муху и Хиума. Невообичаено било меѓу северноестонските дијалекти во зачувувањето на хармонијата на самогласките, како и повеќето други фински јазици. Дијалектот вклучувал трифтонзи. Имало шведски влијанија во вокабуларот и интонацијата.

## Географија и клима
Островот има песочна внатрешност и карпест брег составен од повеќе од педесет островчиња, кои се важно место за гнездење на птиците. По должината на дините, гребените на плажите и песоците од источниот дел, островот ја достигнува максималната висина од 29,6 m надморска височина. 

## Поврзано

* Список на острови на Естонија

## Наводи

## Надворешни врски

* Културниот простор Кихну во УНЕСКО
* Воздушна панорама на Кихну од 360 степени

Категорија:Статии со извори на естонски (et)
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Нематеријално културно наследство
Категорија:Острови во Балтичкото Море
Рајнскофранконски дијалекти

__NOTOC__

right|мини|300п|Говорно подрачје на рајнскофранкоските дијалекти: 1 хесенски, 2. фалечки 3. лотариншки

**Рајнскофранконски дијалекти** () — дијалектен ланец на западносредногерманските наречја. Се состои од дијалекти што се говорат во западните краишта на покраините Сар, Рајнска област-Пфалц, северозападен Баден-Виртемберг и Хесен во Германија. Се говорат и во североисточна Франција, во источниот дел на департманот Мозел во областа Лотарингија (Лорена) и северозападниот дел на департманот Долна Рајна во областа Елзас (Алзас). На север е ограничен од Санктгоарската линија (наречена и *линија *) која го двои ова наречје од мозелфранконскиte дијалекти. На југ е ограничен од Главната (Шпајерска) линија која го двои наречјето од горногерманските дијалекти.

## Говори
Еве ги говорите на рајнскофранкоската дијалектна група:
* хесенски **'
* фалечко-лотариншки (**')
** фалечки (**')
** [[лотариншкофранконски дијалект|лотариншки]] (**')
## Поврзано
* Мозелфранконски дијалекти — соседно наречје

## Библиографија
* Hughes, Stephanie. 2005. Bilingualism in North-East France with specific reference to Rhenish Franconian spoken by Moselle Cross-border (or frontier) workers. In Preisler, Bent, et al., eds. *The Consequences of Mobility: Linguistic and Sociocultural Contact Zones*. Roskilde, Denmark: Roskilde Universitetscenter: Institut for Sprog og Kultur. .

## Наводи

Категорија:Средногермански јазици
Категорија:Германски дијалекти
Категорија:Рајнска област
Категорија:Сар
Категорија:Хесен
Категорија:Алзас
Категорија:Лорена
Мај тиар (музичка група)

**Мај тиар,** оригинално **(My tear)** — македонски рок бенд кој е формиран во 2018 година.  

Бендот My Tear настанал кога бендот Фонија едноставно го сменил своето име. Причината била новиот звук на групата што одеднаш прерасна од панк-рок во инди, њу вејв. Во  пет години постоење и двегодишна пауза, групата ги има зад себе песните „Остави ме да бидам“, „Последниот Дедо Мраз“ (заедно со Петар Младеновски од Суперхикс) и „Лаги шарени“, кои исто така дојдоа до првите топ-листи на популарните радиостаници во Македонија. „Остави ме да бидам“ била 3 недели на врвот на табелата на Антена 5 и Радио Бубамара и е прогласен за сингл на годината (2018) од култното инди-радио Канал 103.   

Имаат три официјални видеа (режија: Горјан Атанасов и Милан Блажевски), две EP-изданија, албумот „My Tear“ (2019) објавен на винил за записи на Балкан Велики и Корпус деликти и европска турнеја зад себе.   

Во 2023, My Tear се Дени Крстев, Кристијан Лафазановски и Ненад Трифуновски - Трипе. 

My Tear го најавуваат и својот нов албум и материјал наскоро со ексклузивна изведба на надоаѓачкото издание на #ZdravoMladi 13! Наш личен хит: Човек од стакло.

## Наводи

Категорија:Македонски рок групи
Република Урал

мини|Предложено знаме на Република Урал.
**Република Урал** () бил непризнаен субјект на Руската Федерација кој постоел од 1 јули 1993 до 9 ноември 1993 година во границите на регионот Свердловска област. Формирана била како резултат на референдумот одржан на 12 април 1993 година од страна на Едуард Росел.

Таа била организирана од тим локални политичари, од кои еден од нив, Антон Баков, е и автор на проектот за валута за Републиката, уралскиот франк.

## Историја
мини|Локација на Големата Уралска Република

* &#x5B; *[[Википедија:Се бара извор|<span title="This claim needs references to reliable sources. (February 2023)">потребен е цитат</span>]]* &#x5D;**25 април** - Прашањето за давање статус на Република на Свердловската област било поднесено на референдум.
* **1 јули** - Регионалниот совет на Свердловск донел одлука за прогласување на Република Урал.
* **14 септември** - Шефовите на регионите Свердловск, Перм, Челјабинск, Оренбург и Курган одлучиле да учествуваат во развојот на економскиот модел на Република Урал врз основа на регионите на Урал. Проектот на новиот територијален ентитет го добил името „Голема Уралска Република“.
* **27 октомври** - Регионалниот совет на Свердловск го одобрил Уставот на Република Урал. Текстот на Уставот е објавен во „Регионален весник“.
* **31 октомври** - стапил на сила Уставот на Република Урал.
* **2 ноември** - Едуард Росел учествувал на проширен состанок на Советот на министри на Руската Федерација. На тој состанок рускиот претседател Борис Елцин рекол дека желбата на регионите да го подигнат сопствениот статус бил природен процес и дека владата треба да го земе предвид.
* **5 ноември** - На прес-конференцијата Едуард Росел кашал за поддршката на Република Урал од страна на Елцин и за неговата намера да продолжи со развојот на Републиката.
* **8 ноември** - Регионалниот совет објавил дека изборите за гувернер и изборите на дводомното законодавно собрание на Република Урал ќе се одржат на 12 ноември
* **9 ноември** - Претседателски декрет број 1874 за распуштање на Регионалниот совет на Свердловск, а потоа, на 10 ноември - Уредба бр. 1890 за разрешување на Едуард Росел. Сите нивни одлуки во врска со Република Урал биле прогласени за ништовни. Валери Трушников бил назначен за шеф на администрацијата на Свердловската област.

## Наводи

Категорија:Поранешни држави
Категорија:Свердловска област
Категорија:Русија во 1993 година
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Политичка историја на Русија
Категорија:Руски сепаратизам
Голигон

мини| Пример за 8-стран голигон.
**Голигон** — многуаголник кој има само прави агли, чија должина на страна е низа последователни цели броеви.

## Својства
Голигонот е сериски изогон од 90°, односно многуаголник чии агли се еднакви (тука, прави агли) и чии должини на страните се последователни цели броеви. Почнувајќи од изворното теме, второто теме на голигонот се наоѓа една единица растојание од првото теме во правец на север или југ, третото теме е две единици од втората во правец на запад или исток, четвртото теме е три единици од третотот кон север или југ, и така натаму до враќање на изворното теме.

Во таков многуаголник, должината на сите хоризонтални страни има ист паритет, како и сите вертикални страни. Така, бројот *n* на страните на голигонот мора да ги задоволува следните две равенки:

: ±1 ±3...±(n-1) = 0
: ±2 ±4...±n=0

следи дека *n* мора да биде повеќекратник од 8.

Има единствен осумстран голигон; не е вкрстен и може да ја теселира рамнината со ротирање за 180°. Има 28 голигони со 16 страни, од кои само 3 не се вкрстени, 2.108 со 24 страни, 227.322 со 32 страни итн. Бројот на голигони од одреден ред може лесно да се пресмета, но од друга страна, одредувањето на бројот на голигони кои не се вкрстуваат е многу потежок проблем.

Можно е да се менува дефиницијата со користење на низи од броеви различни од последователни цели броеви или агли различни од 90°.

## Историски
Голигоните се измислени и именувани од Ли Салоуз, а популаризиран од Александар Дјудни во 1990 година во статија во *Scientific American.*

## Поврзано
* Многуаголник

## Наводи

Категорија:Многуаголници
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Неологизми од 20 век
Доаѓа Валдес

**„Доаѓа Валдес“** (англиски: *Valdez is coming*) — американски вестерн-филм од 1971 година, режиран од Едвин Шерин (Edwin Sherin) по сценариото на Роланд Киби (Roland Kibbee) и Дејвид Рејфил (David Rayfiel). Филмот е снимен врз основа на истоимениот роман на Елмор Леонард од 1970 година. Главните улоги ги играат: Берт Ланкастер (Burt Lancaster), Сузан Кларк (Susan Clark), Ричард Џордан (Richard Jordan) и Џон Сајфер (Jon Cypher).

## Синопсис
Ранчерот Френк Танер со измама го наведува месниот шериф Боб Валдес да убие невин човек. По убиството, Валдес се кае и собира доброволни прилози за вдовицата на убиениот. Меѓутоа, Танер го казнува Валдес така што го прогонува во пустината, врзувајќи му крст на грбот. Сепак, еден од луѓето на Танер го ослободува и Валдес, откако закрепнува, започнува војна против Танер, убивајќи ги неговите луѓе еден по еден со својата прецизна пушка.

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Вестерни
Категорија:Филмови од 1971 година
Категорија:Филмови на Едвин Шерин
Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија:Филмови со Берт Ланкастер
Категорија:Филмови со Сузан Кларк
Категорија:Филмови со Ричард Џордан
Категорија:Филмови со Џон Сајфер
Нодоид

мини|Половина од нодоидна површина.
Во диференцијалната геометрија, **нодоид** е површина на револуција со константна ненулта средна кривина добиена со тркалање хипербола по фиксна линија, следење на жариштето и вртење на добиената нодарна крива околу линијата.

## Наводи

## Надворешни врски

* Демонстрации на Волфрам: Делоне Нодоидс

Категорија:Површини
Категорија:Никулци за геометрија
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Неверојатните авантури на Џоџо

мини|Корицата на првиот том
***Неверојатните авантури на Џоџо*** (; , буквално: „Необичната авантура на Џоџо“) — манга-серија напишана и илустрирана од Хирохико Араки. Од 1987 до 2004 г., серијата била објавена во списанието Weekly Shonen Jump, а потоа објавувањето на поглавјата било преместено во месечното сеинен-списание Ultra Jump. *Неверојатните [[Авантура (жанр)|авантури]] на Џоџо* е втората по големина манга-серија на Shueisha со 135 тома, втора само по 200-те тома на *Kochikame*. Приказната за шесте дела од мангата се врти околу авантурите на Џонатан Џостар и неговите потомци: секој дел му претставува на читателот посебна приказна и нов јунак способен да користи натприродни способности во битка. Мангата исто така опишува настани што се случуваат во паралелниот универзум на светот на Џоџо — деловите 7, 8 и 9.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Манги
Категорија:Аниме-серии
Вистинска точка

Во геометријата, **вистинска точка** е точка во сложената проективна рамнина со хомогени координати  за која постои ненула сложен број  така што ,  и  се сите вистински броеви.

Оваа дефиниција може да се прошири на сложен проективен простор со произволна конечна димензија како што следува:

:  (u_1, u_2, \ldots, u_n)

се хомогени координати на реална точка ако постои ненула комплексен број  таков што координатите на

:  (\lambda u_1, \lambda u_2, \ldots, \lambda u_n)

сите се вистински.

Точката која не е вистинска е наречена **замислена точка**.

## Контекст
Геометриите кои се специјализации на вистинската проективна геометрија, како што се Евклидовата геометрија, елиптичната геометрија или конформалната геометрија може да се сложени, со што точките од геометријата се вградувани во сложен проективен простор, но задржувајќи го идентитетот на првичниот вистински простор како посебен. Линиите, рамнините итн. се прошируваат на линиите итн. на сложениот проективен простор. Како и со вклучувањето точки на бесконечност и сложеноста на вистинските полиноми, ова овозможува некои теореми да бидат наведени поедноставно без исклучоци и за поредовна алгебарска анализа на геометријата.

Гледано во смисла на хомогени координати, реален векторски простор од хомогени координати од првичната геометрија е сложен. Точка од првичниот геометриски простор е дефинирана со класа на еквивалентност на хомогени вектори од обликот „“, каде што „“ е ненулта комплексна вредност, а „“ е вистински вектор. Точка од овој облик (а оттука и припаѓа на првичниот вистински простор) е наречен „вистинска точка“, додека точката што е додадена преку сложеноста и затоа ја нема овој облик е наречен „замислена точка“.

## Вистински потпростор
Потпросторот на проективниот простор е „вистински“ ако е опфатен со вистински точки. Секоја замислена точка припаѓа на точно една вистинска линија, линијата низ точката и нејзиниот сложен конјугат.

## Наводи

Категорија:Проективна геометрија
Категорија:Точка (геометрија
Категорија:Никулци за геометрија
ЈУДГ „Павлина Велјанова“ - објект „Кокичиња“

**ЈУДГ „Павлина Велјанова“ - објект „Кокичиња“** (позната и како **Градинка „Кокичиња“ - Оризари**) ― детска градинка која се наоѓа во Оризари, Општина Кочани. Таа е огранок на главната градинка „Павлина Велјанова“.

## Местоположба

Градинката се наоѓа во северниот дел на Оризари, веднаш на исток од ОУ „Крсте Петков Мисирков“. Зградата ја дели со Подрачната библиотека „Искра“.

## Историја

Градинката била отворена во 2016 година од страна на тогашниот кочански градоначалник Ратко Димитровски и дополнителниот заменик министер за труд и социјална политика Диме Спасов. Адаптацијата на зградата во која е сместена градинката започнала во 2014 година и се правела со средства од општината и од министерството во висина од 3 милиони денари.

## Особености

Градинката има капацитет за 50 деца.

## Галерија


Податотека:Градинка „Кокичиња“ - Оризари 2.jpg|Влезот
Податотека:Градинка „Кокичиња“ - Оризари.jpg|Поглед на градинката


## Поврзано
* Објект „Бамби“
* Објект „Детелинка“
* Објект „Цветови“
* Објект „Ѕвездички“
* Објект „Сончогледи“

## Наводи

## Надворешни врски

* „Кокичиња“ на Златна книга

Категорија:Детски градинки во Општина Кочани
Категорија:Оризари (Кочанско)
Детска градинка „Павлина Велјанова“ - Кочани (објект „Сончогледи“)

**ЈУДГ „Павлина Велјанова“ - објект „Сончогледи“** ― детска градинка што се наоѓа во Кочани. Таа е огранок на главната градинка „Павлина Велјанова“.

## Местоположба
Градинката се наоѓа во населбата Текешински Лозја, во западниот дел на Кочани. 

## Галерија


Детска градинка „Павлина Велјанова“ - клон 3 (02).jpg
Детска градинка „Павлина Велјанова“ - клон 3 (03).jpg
Детска градинка „Павлина Велјанова“ - клон 3 (04).jpg


## Поврзано
* Објект „Бамби“
* Објект „Детелинка“
* Објект „Цветови“
* Објект „Ѕвездички“
* Објект „Кокичиња“

## Наводи

## Надворешни врски

* „Сончогледи“ на Златна книга

Категорија:Детски градинки во Кочани
Категорија:Текешински Лозја
Драчевик (населба)

**Драчевик**, нарекувано и **Драчевиќ**, ― населба во Кочани.

## Местоположба
Се наоѓа во крајниот запад на Кочани.

## Историја
Во април 2023 година, Општина Кочани објавила оглас за продажба на 15 парцели во државна сопственост. 14 парцели се со намена за поединечно домување, а само една е за градба за лесна индустрија. Парцелите за поединечно домување се со површина од 177 до 470 квадратни метри. Градежната парцела за стопанска намена е на улицата „Украинска“ и има површина од околу 1.500 квадратни метри.

## Културни и природни знаменитости
*Црква „Св. Благовештение“

## Општествени установи
*ЈУДГ „Павлина Велјанова“ - објект „Детелинка“

## Поврзано
*Текешински Лозја

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Населби и маала во Кочани
Цветко Лазески

**Цветко Г. Лазески** ( во   —  во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Бил роден во 1910 година во селото Слатина кај Македонски Брод. По занимање бил фурнаџиски работник. Бил борец на Петнаесеттата поречка бригада. Загинал во борбите за ослободување на Кичево на 27 септември 1944 година.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Цветомир Станоески

**Цветомир И. Станоески** ( во   —  во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Бил роден во 1924 година во селото Волче, Порече. Бил активен борец во НОВ. Загинал во борбите што биле водени кај градот Прилеп, 28 септември 1944 година.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Тодор Аврамоски

**Тодор С. Аврамоски** ( во   —  во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Бил роден во 1914 година во селото Самоков, Порече. По занимање бил земјоделец. Доброволно пристапил кон Првата македонско косовска ударна бригада. Загинал во борбите против балистите кај Дечани, Метохија, на 10 ноември 1944 година.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Трендафил Грозданоски

**Трендафил С. Грозданоски** ( во   —  во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Бил роден во селото Здуње кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Како дел од НОБ, бил борец во Петнаесеттата поречка бригада. Загинал во бобите против балистите за ослободување на Гостивар на 16 ноември 1944 година.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Трпе Дојчиноски

мини|Споменик на НОБ во село Растеш, на кој се наоѓа и името на Трпе Дојчиноски.
**Трпе Р. Дојчиноски** ( во   —  во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Бил роден во селото Растеш, Порече. По занимање бил земјоделец. Бил дел од Петнаесеттиот македонски корпус и зел учество на Сремскиот фронт. Загинал кај Славонска Пожега, на 21 април 1945 година.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Скопски државен универзитет „Цар Борис III – Обединител“

**Скопскиот државен универзитет „Цар Борис III – Обединител“** — универзитет во Скопје, отворен за време на бугарската окупација во Втората светска војна, работејќи од 1943 до 1944 година. Бил вториот универзитет во Бугарија, по Софискиот универзитет „Св. Климент Охридски“, и дванаесеттата високообразовна установа во Царството Бугарија.

## Историја
По воспоставувањето на бугарската окупациска власт на територијата на капитулиралото Кралство Југославија, Министерството за народна просвета на Бугарија презело низа мерки за организирање на просветниот и културен живот во окупираните територии. Со започнувањето на учебната 1941–1942 година, студенти од Македонија се стекнале со можноста да учат во Софискиот универзитет. Приемот во универзитетот бил зголемен, а на повеќе студенти од Македонија им биле доделени стипендии.

Во 1942 година било решено да се создаде универзитет во Скопје. Согласно планот, универзитетот требало да започне со работа во учебната 1942–1943 година. Решението на Министерскиот совет за отворање на Универзитет во Скопје било објавено во „Државен весник“, број 4 од 6 јануари 1943 година, а приемот на студенти започнал есента истата година. Скопскиот државен универзитет „Цар Борис III – Обединител“ бил свечено отворен на 19 декември 1943 година. Меѓу гостите на отворањето биле бугарскиот кнез Кирил Преславски, министерот за народна просвета проф. Борис Јоцов, прв ректор на Софискиот универзитет, акад. Александар Теодоров-Балан и претседателот на Македонскиот научен институт од Софија проф. Никола Стојанов.

За ректор на универзитетот бил избран професорот по филозофија од Софискиот универзитет Атанас Илиев. На универзитетот аплицирале 130 кандидати, при што 40% од прифатените биле од внатрешноста на Бугарија, а останатите од окупираните територии, меѓу кои 20 кандидати од Скопје. Голем дел од жителите на Скопје во тоа време биле евакуирани поради закана од воздушен напад. Поради таа причина ректорот Илиев предложил лекциите да започнат само со водосвет и краток говор, а свеченото отворање да се одложи за понатаму, кога состојбата во градот ќе биде нормализирана.

За почеток бил отворен историско-филилошки факултет, којшто имал 8 катедри и три специјалности. Трите специалности биле: словенска филологија, историја и географија. Новоотворениот Скопски универзитет располагал со голема свечена сала, 21 аудиториуми 10 кабинети и други простории. Дотогаш во зградата на универзитетот се наоѓала трговската гимназија во Скопје.

Универзитетот бил затворен во септември 1944 година при заминувањето на бугарските окупациски власти.

## Наводи


## Извори

* Гребенаров, А., Николова, Н., „Българското управление във Вардарска Македония (1941 – 1944)“, София, 2011, Държавна агенция „Архиви“
Категорија:Историја на Скопје
Категорија:Универзитети во Скопје
Кралството Вала

**Кралството Вала** била држава во она што е денешна Гана со седиште околу Ва. Според некои традиции имал имам уште во 1317 година.

Во раните 1890-ти, Вала била главно западно од реката Кулпаун. Нејзината западна граница била Црна Волта. Североисточниот агол на територијата бил кај Дасима, а југозападниот агол во Тантама .

Во 1894 година имало бунт во северниот дел на Кралството Вала и оваа област се одделила во независно кралство.

## Извори

* Ivor Wilks, *Wa and the Wala: Исламот и политиката во северозападна Гана* (Cambridge: Cambridge University Press, 1988).
Категорија:Поранешни теократии
Категорија:Поранешни монархии во Африка
Категорија:Поранешни кралства
Категорија:Поранешни држави во Африка
Евангелско-методистичка црква (Кочани)

**Евангелско-методистичка црква** — евангелска и методистичка црква која се наоѓа во Кочани. Таа е дел од Евангелско-методистичката црква на Македонија.

## Местоположба
Се наоѓа во средиштето на Кочани, на десната страна на Кочанска Река, на ул. „Гоце Делчев“ бр. 15. Таа е северно од Градскиот пазар.

## Наводи

## Надворешни врски

* Црквата  на службената страница на Евангелско-методистичката црква на Македонија

Категорија:Цркви во Кочани
Категорија:Евангелско-методистичка црква на Македонија
Борис Христовски

**Борис Василев Христовски** (1922 во Ново Село, демирхисарско — 1945 во Ново Село, демирхисарско) македонски партизан, учесник во НОБ.

## Животопис
Борис Василев Христовски бил роден во 1922 година во демирхисарското село Ново Село. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил во 1944 година во борбите за ослободување на Македонија. Бил дел од петтата македонска бригада. Се разболел за време на борбите во 1945 година, умрел во родното село.

## Животопис
Категорија:Родени во 1922 година
Категорија:Починати во 1945 година
Категорија:Учесници во НОБ