Изабела Роселини

200px|мини|Изабела Роселини во 2024 година
**Изабела Фиорела Елетра Џована Роселини** (родена на 18 јуни 1952 година)  е италијанско-американска глумица, авторка, филантроп и модел. Ќерката на шведската глумица Ингрид Бергман и италијанскиот филмски режисер Роберто Роселини, таа е позната по нејзиниот успешен мандат како модел на Ланком и по нејзините улоги во филмови како *[[Син сомот|Сино кадифе]]* (1986) и *[[Смртта ѝ прилега|Смртта станува нејзина]]* (1992). Роселини добила номинација за наградата Златен глобус за нејзината изведба во *Криминалот на векот* (1996).

## Раниот живот
Роселини е родена во Рим, ќерка на шведската глумица Ингрид Бергман, која имала шведско и германско потекло, и на италијанскиот режисер Роберто Роселини, кој бил роден во Рим од семејство со потекло од Пиза, Тоскана. Таа има три браќа и сестри од нејзината мајка: нејзината братска сестра близначка Исота Роселини, која е асистент професор по италијанска литература ; брат, Робертино Ингмар Роселини; и полусестрата, Пиа Линдстром, која порано работела на телевизија и е од првиот брак на нејзината мајка со Петер Линдстром. Таа имала уште четири браќа и сестри од двата други брака на нејзиниот татко: Романо (кој починала на девет години), Ренцо, Гил и Рафаела. Растејќи, таа добила „либерално католичко образование“.

Роселини е израснат во Рим, како и во Санта Маринела и Париз. На петгодишна возраст била оперирана од апендицитис. На 11 години и била дијагностицирана сколиоза. За да се поправи, таа морала да претрпи 18-месечна искушение на болни истегнувања, гипс на телото и операција на ’рбетот со помош на парчиња од една од нејзините потколеници. Следствено, таа имала лузни од засек на грбот и потколеницата.

На 19 години, таа заминала во Њујорк, каде што го посетувала колеџот Финч, додека работела како преведувач и телевизиски известувач на RAI. Таа, исто така, наизменично се појавуваше на *L'altra Domenica* (*Другата недела*), ТВ-шоу во кое учествуваше Роберто Бенини. Сепак, таа одлучи да не остане со полно работно време во Њујорк до бракот со Мартин Скорсезе (1979–1982), кого го запозна кога го интервјуираше за RAI.

## Кариера

### Моделирање
На 28-годишна возраст започна нејзината манекенска кариера, кога била фотографирана од Брус Вебер за *[[Vogue (британско издание)|британскиот Вог]]* и од Бил Кинг за американскиот *[[Vogue|Вог]]*. Во текот на нејзината кариера, таа работела и со многу други реномирани фотографи, меѓу кои Ричард Аведон, Стивен Мајзел, Хелмут Њутн, Питер Линдберг, Норман Паркинсон, Ив Арнолд, Франческо Скавуло, Ени Лејбовиц, Денис Пил и Роберт Мејплторп . Нејзиниот имиџ се појави на такви списанија како *Marie Claire*, *Harper's Bazaar*, *Vanity Fair* и *Elle*. Во март 1988 година, во Музејот на модерната уметност во Париз се одржала изложба посветена на нејзините фотографии, наречена *Портрет на жена*.

Манекенската кариера на Роселини ја одведе во светот на козметиката, кога станала ексклузивен портпарол на францускиот козметички бренд Ланком во 1982 година, заменувајќи ја Ненси Дутиел во САД и Керол Алт во Европа. Во Ланком, во 1990 година, таа била вклучена во развојот на производи за мирисот Trésor. Во 1996 година, кога имала 43 години, била отстранета како заштитно лице на Ланком затоа што е „премногу стара“. Во 2016 година, на 63-годишна возраст, таа била повторно ангажирана од новата жена извршен директор на Ланком, Франсоа Леман, како глобален бренд амбасадор на компанијата.

Во октомври 1992 година, Роселини била модел за контроверзната книга на Мадона. Роселини, исто така, се појавила во музичкото видео на Мадона за нејзината успешна Топ 5 хит песна „Еротика “, објавена во есента 1992 година

Роселини била инаугуративна амбасадорка на брендот за италијанската компанија Силверсеа во 2004 година, а таа се појавила во печатените реклами и на нивната веб-страница. Барбара Мукерман, постар потпретседател за светски маркетинг и комуникации во 2004 година, рекла во времето на објавувањето: „Изабела е идеална персонификација на ексклузивниот стандард на елеганција, гламур и софистицираност на Силверсеа“.

### Филмот и телевизијата
мини|Роселини на локација на аеродромот Темпелхоф во Берлин во 1992 година за да сними неколку сцени за филмот ''„Невиниот“''
Роселини го имала своето филмско деби со кратко појавување како калуѓерка покрај нејзината мајка во филмот *„Прашање на времето“ од* 1976 година. Нејзината прва улога била филмот *Il Prato* од 1979 година, а потоа во 1980 година се појавила во филмот на Ренцо Арборе *Il pap'occhio* со Мартин Скорсезе.

По смртта на нејзината мајка во 1982 година, Роселини добила улога во нејзиниот прв американски филм, *Бели ноќи* (1985). Потоа следела нејзината значајна улога како измачената пејачка во ноќниот клуб Дороти Валенс во филмот на Дејвид Линч - Син сомот *,* во кој таа исто така придонела за сопственото пеење. Други значајни филмски улоги во овој период ја вклучуваат нејзината работа во *Роднини* (1989), *[[Смртта ѝ прилега|Смртта и прилега]]* (1992), *Бестрашен* (1993) и Бесмртна сакана(1994). Во 1996 година, таа се појавила како себе во една епизода од ТВ серијата *[[Пријатели (ТВ-серија)|Пријатели]]* наречена „The One With Frank Jr.“ .

Во 2003 година, Роселини била повторлив лик во телевизиската серија *Алијас*. Истата година, таа се појавила и во канадскиот филм *„Најтажната музика на светот“*, во режија на Гај Мадин. Во 2004 година, таа ја играла високата свештеничка Тар во минисеријата на научнофанатастичниот канал *Легендата за Земјиното Море*, а режисерот Роберт Либерман изјавил дека Роселини „носи многу голема личност на екранот. Таа носела голема доза на убавина. Им требало некој кој има чувство на авторитет да биде ваков тип на мајка супериорен тип и во исто време да не биде тотално дрска и непривлечна.“

Во 2006 година, Роселини се појавила во неколку телевизиски документарни филмови. Прво, таа раскажувала двочасовен телевизиски специјал за Италија за серијата *Дискавери Атлас* на Дискавери Чанел. Потоа, заедно со пронаоѓачот на Сегвеј ПТ, Дин Камен, таа зборувала за нејзините минати и сегашни активности во една епизода од *Иконоборци*, серија што се прикажувала на каналот Санденс (познат како SundanceTV од 2014 година наваму), независна филмска мрежа основана од ветеранот на филмската индустрија Роберт Редфорд. Потоа, каналот Санденс го купил краткиот филм од 2006 година во режија на Гај Мадин *Мојот татко има 100 години*, почит што Роселини го создала за нејзиниот татко. Во филмот, таа ја играше речиси секоја улога, вклучувајќи ги Федерико Фелини, Алфред Хичкок и нејзината мајка Ингрид Бергман. Сестрата близначка на Роселини, Исота Ингрид, го критикувала краткиот филм, нарекувајќи го „несоодветна“ почит.

Во 2007 година, Роселини гостувала во две епизоди од телевизиското шоу *30 Rock*, играјќи ја поранешната сопруга на ликот на Алек Болдвин . Отприлика во исто време, Роселини се запишала на колеџот Хантер во Њујорк за да го проучува однесувањето на животните, а каналот Санденс ѝ наложил да придонесе со краток филмски проект во еколошката програма *The Green.* Роселини објаснила во интервју од 2013 година:Повторно ме контактираше кога одвоив пари за експериментирање во правење веб-серијали. Отпрвин мислев дека не знам што да кажам, не знам што да напишам, а потоа помислив дека можеби е навистина забавно да се прават мали кратки филмови за животните. Вака настанаа првите три епизоди на Зелено порно. Кога им го покажав пилотот, Санденс нарача уште осум. Беше огромен хит! 
лево|мини| Роселини работеше на ''зелено порно'' со Џоди Шапиро.
Дебитирајќи во 2008 година, првата серија на *зелено порно* имало над 4&nbsp;милиони прегледи на Јутјуб и беа произведени уште две сезони; има 18 епизоди во серијата. Роселини работела со мал буџет за *Green Porno* и таа била одговорна за сценаријата, помагала во дизајнирањето на суштествата, ги режирала епизодите и е главниот актер во серијата. Во секоја од епизодите таа ги глумела ритуалите на парење и репродуктивното однесување на различни животни додека се игра коментар.

мини|Роселини на филмскиот фестивал во Торонто во 2013 година

## Пишување
Роселини има напишано три книги, нејзините самоопишани измислени мемоари, *Некои од мене* (1997), *Гледајќи во мене* (2002) и *Во името на таткото, ќерката и светите духови: Сеќавање на Роберто Роселини* (2006). Последново беше објавено како писмена почит заедно со краткиот филм *„Татко ми е 100 години* “ и го користела сценариото од краткиот филм како основа.

Како придружба на третата серија на *Зелено порно*, Роселини направила мултимедијална збирка која содржи книга и ДВД, кои даваат дополнителни информации за третата сезона на серијата. Овие беа објавени во 2008 година. Објавен е дополнителен материјал од зад сцената, снимен од нејзиниот внук, Томазо.

## Сценски и настап во живо
Во 2004 година, Роселини глумела во Оф-Бродвејската продукција на Теренс Мекнали, *Стендаловиот синдром*, заедно со Ричард Томас.

Во емисијата во живо, Роселини ги истражувала темите за хомосексуалноста („Мислела дека општеството направила грешка што чинот на водење љубов или парење го гледа како чин на репродукција, кога всушност се користи и за други работи. Животните го користат за општествени настани, поврзување, решавање конфликти и слично.“) и мајчинските инстинкти, и објаснила дека нејзиното истражување влијаело на нејзината перспектива за општествените поими за убавина: „Ако ја погледнете природата, нема совршенство. Сè секогаш се развива и се прилагодува во зависност од притисокот на околината. Колку повеќе има разновидност, толку повеќе нешта ќе преживеат.“

Роселини дебитирала со верзијата во живо на *зеленото порно* на Фестивалот на уметности во Аделаида на 15 март 2014 година и било топло примен од публиката. Шоуто било првото од програмата за 2014 година кое било распродадено. Голем дел од продукцијата и документарната снимка од зад сцената беа снимени и режирани од нејзиниот внук, Томазо Роселини.

„Најмалиот циркус на светот“ на Роселини, сценска претстава која ја истражувала способноста на животните да размислуваат, беше премиерно изведена во мај 2018 година, во театарот Џером Робинс на Уметничкиот центар „Баришников“. Претставата „се осврнувала на научните откритија за животинските умови, интелигенцијата и емоциите. Придружена на сцената со различни животни портретирани од Пан, нејзиното тренирано куче, Роселини се трансформира во Аристотел, Декарт, Б.Ф. Скинер, Чарлс Дарвин и многу повеќе, за да испорачала жив монолог за сјајот на животинското царство .

Роселини ја извела „Линк линк циркус“ (како во Ринг Ринг) како придобивка за Центарот за изведувачки уметности „Гејтвеј“ од округот Сафолк, во Белпорт, Њујорк, јужниот брег на селото Лонг Ајленд, каде што е локален земјоделец на органски производи. „Линк линк циркус“ е изведена од Роселини во црно-црвен фрак на ринг мајсторот, со помош на нејзиното куче, Питер Пан, кој изведува неколку трикови и е костимиран како други животни, вклучувајќи пилешко и диносаурус. Покрај Роселини и Пан, продукцијата вклучувала и кукли, со кои ракувале кукларот Шујлер Биман, и фотографии, домашни филмови, анимации и извадоци од нејзината серија филмови „Зелено порно“ проектирани на голем екран зад сетот украсен со играчките од детството на Роселини. вклучувајќи бина со марионета и играчка исправено пијано, на кое Роселини свирела во шоуто. Сетот го дизајнирала Енди Бајерс, кој е и костимограф и композитор на шоуто. Во промовирањето на шоуто, кое било изведено двапати во The Gateway, Роселини се појави во *Newsday* на Лонг Ајленд. Приходите од продукцијата на „Линк линк циркус“ на „Гејтвеј“ исто така беа во корист на Центарот за кино и медиумски уметности Плаза, непрофитна организација сместена во близина на домот на Роселини во Белпорт во Пачог, Њујорк .

Роселини била чест гостин наратор на Disney's Candlelight Processional во Walt Disney World, кој неодамна се појави во сезоните 2019 и 2022 година.

## Активизам
Роселини е вклучена во напорите за зачувување. Таа е претседател и директор на Фондацијата Хауард Гилман - водечка институција фокусирана на зачувување на дивиот свет, уметноста, фотографијата и танцот  - и таа беше член на одборот на Мрежата за заштита на дивиот свет . Таа доби 100.000 американски долари од Дизни за да помогне во нејзините напори за зачувување во тие две организации. Таа, исто така, помагала во Конзервансијата на Централ Парк, и е голем добротвор на Историското друштво Белпорт-Брукхевен во Белпорт, Лонг Ајленд, каде што е хонорарен жител.

Роселини се занимавала со обука на кучиња водичи за слепи. Таа е поранешен управник на куќата Џорџ Истман и почесен  за наградата Џорџ Истман во 1997 година за нејзината поддршка за зачувување на филмот. Таа е и национален амбасадор на Фондот на САД за УНИЦЕФ .

## Награди
Роселини ја добила наградата Independent Spirit во 1987 година за најдобра главна женска улога за нејзината улога во Син сомот. Во 1997 година, таа добила номинација за Златен глобус за најдобра изведба на глумица во мини-серија или филм направен за ТВ за нејзината улога во *Криминалот на векот* и номинација за наградата Еми за извонредна гостин-глумица во драмска серија за нејзината работа. на телевизиската серија *Чикаго Хоуп* . Исто така во 1997 година, на Роселини му било доделена наградата Џорџ Истман. Во 1998 година, таа добила почесно признание на 48. Меѓународен филмски фестивал во Берлин за нејзината улога во филмот *Оставен багаж* . Во 2013 година, таа била наградена со Камера на Берлинале на 63. Меѓународен филмски фестивал во Берлин. Во 2016 година, таа била доделена почесен докторат од Универзитетот ду Квебек во Монтреал.

## Личен живот
[мини| Роселини со [Дејвид Линч на Канскиот филмски фестивал (1990)]]
Роселини имала двојно италијанско и американско државјанство.

Таа била во брак со режисерот Мартин Скорсезе од 1979 до 1982 година По завршувањето на нејзиниот брак со Скорсезе, таа била во брак со Џон Видеман од 1983 до 1986 година.

Таа имала ќерка, Елетра Роселини Видеман (родена 1983 година) и посвоен син, Роберто Роселини (роден 1993 година).

Филмскиот режисер Дејвид Линч и Роселини биле пар од 1986/1987 до 1990/1991 година. Роселини била свршен со англискиот актер Гери Олдман од 1994 до 1996 година.

Таа отсекогаш живеела во близина на нејзината братска сестра близначка Исота Ингрид, додека растела во Рим, Италија или живеела во Њујорк.

## Филмографија

### Телевизија

### Видео игри

## Наводи


*

## Надворешни врски

* Наградата за уметност Babelgum Metropolis, чиј главен судија е Изабела Роселини.
*   
*
* Изабела Роселини во базата на податоци на Интернет надвор од Бродвеј
* Интервју со Изабела Роселини пред објавувањето на ''Најтажната музика на светот'' .
* Интервју со Изабела Роселини по 14 години со Lancôme
* Греам Фулер, „Тоа е семејна работа“, *Гардијан*, 5 мај 2007 година. (Интервју со Изабела Роселини за нејзината кариера и наследството на нејзините родители. )

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Италоамериканци
Категорија:Американци со германско потекло
Категорија:Родени во 1952 година