open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Александар Лаказет

**Александар Лаказет** (; роден на 28 мај 1991 година) — француски фудбалер, напаѓач на Олимпик Лион.

Лаказет го привлекол вниманието како член на академијата на Лион, каде што тој го направил своето професионално деби на возраст од 19 години. Тој му помогнал на клубот да го освои Купот на Франција и Суперкупот на Франција во 2012 година, и исто така бил избран за *Играч на годината* во Лига 1 за сезоната 2014-2015. Во текот на своето играње во Франција, Лаказет стекнал репутација на плоден голгетер, постигнувајќи повеќе од дваесет голови во сезона, со кој заработил трансфер во Арсенал за клупски-рекорд од £46,5 милиони фунти (€53 милиони евра) во 2017.

Лаказет ја претставувал Франција во сите младински нивоа. Тој бил клучен играч на Франција во освојувањето на Европското првенство за играчи под 19 години, каде што го постигнал победничкиот гол во финалето против Шпанија. Потоа, тој го направил своето деби за сениорите во јуни 2013 година, забележувајќи вкупно 16 настапи и 3 гола за *триколорите*. Во јули 2024 година, тој бил повикан во олимписката репрезентација за Летните олимписки игри во Париз, на кој ја претставувал својата земја како капитен.

## Технички одлики
Лаказет е играч со одличен дриблинг, темпо, и способност подееднакво добро да игра со двете нозе. Тој исто таке е познат по неговата упорност вршејќи константен притисок врз противничките дефанзивци. Од страна на Жерар Улие тој бил спореден со поранешниот напаѓач на Арсенал Ијан Рајт.

## Наводи

Категорија:Родени во 1991 година
Категорија:Француски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Фудбалери на ФК Олимпик Лион
Категорија:Фудбалери на ФК Арсенал
Категорија:Фудбалери од Премиер Лига
Лот

[мини|Лот и неговото семејство, од [Јакоб Јорданс]]
**Лот** (хебрејски לוֹט)) според книгата Битие е внук на Авраам и дедо на Моав и Амон. Поради својата праведност бил на време опоменат од ангелите да го напушти Содом и да ја избегне судбината на содомјаните кои бие запалени од небесен оган. И покрај забраната од ангелите да не се вртат назад додека го напуштаат градот, неговата сопруга се свртела при што била претворена во статуа од солен камен.

## Лот како мотив во уметноста
* „Лот, брат Абрахамов“ — песна на македонскиот поет Анте Поповски.
* „Лотовата жена“ — песна на полската поетеса Вислава Шимборска.

## Наводи

Категорија:Библиски личности
Категорија:Исламски пророци
Суфриер (Свети Винцент)

**Ла Суфријер** ("Сулфатарата") или **Суфријер Сент Винсент** – активен вулкан на островот Сент Винсент од Приветрените Острови на Карибите. Повеќе вулкани на Карибите се наречени Суфријер (француски: излез на сулфур) – Суфријер Хилс на Монтсерат и Ла Гранд Суфријер на Гваделуп, предмет на филмот Ла Суфријер од Вернер Херцог од 1977 година.

## Географија и структура
Со своите 1234 метри Ла Суфријер е највисокиот врв на Сент Винсент како и највисока точка на островската држава Сент Винсент и Гренадини . Ла Суфријер е стратовулкан со кратерско езеро и е најмладиот и најсеверниот вулкан на островот.

## Историја на избуви
мини|Вулканска прашина од Ла Суфријер, 1902
Ла Суфријер имала жестоки избуви во 1718, 1812, 1902, 1971, 1979 и 2021 година. На 8 февруари 1843 година земјотрес предизвикал ерупција на карипскиот остров Гваделуп во која настрадале преку 5.000 луѓе.  Избувот на Сент Винсент на 6 мај 1902 година, само неколку часа пред избувот на Монт Пеле на Мартиник, убил 1.680 луѓе. Зоната на смртта, каде што скоро сите луѓе биле убиени, практично значело уништување на последното голем остаток од карипската култура, со оглед дека Доминиканската Карипска Територија во тоа време била далеку помала.

Последниот забележан избув бил во април 2021 година, со големи евакуации на населението и негово сместување по други острови.

Прочуената слика на Вилијам Тарнер за избувот на 13 април 1812 година му припаѓа на Галерија и музеј Викторија при универзитетот во Ливерпул.   

## Поврзано
* Список на вулкански избуви по број на мртви

## Наводи

## Надворешни врски
* The University of the West Indies Seismic Research Centre
* Smithsonian Institution's Global Volcanism Program | Soufrière St. Vincent
* USGS/CVO West Indian Volcanoes  
* UND Soufriere St. Vincent 

Категорија:Планини на Сент Винсент и Гренадини
Категорија:Вулкани на Сент Винсент и Гренадини
Категорија:Планини на Карибите
Категорија:Стратовулкани
Категорија:Активни вулкани
Категорија:Кратерски езера
Категорија:Вулкани
Хесиш Олдендорф

**Хесиш Олдендорф** (; нарекуван и „Хесенски Олдендорф“) — град во округот Хамелн-Пирмонт, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Везер, околу 10 километри северозападно од Хамелн. Придавката „хесиш“ („хесенски“) се користи од 1905 година, за да го разликува од другите градови именувани Олдендорф. Хесиш Олдендорф бил дел од Ландгрофовијата Хесен-Касел од 1640 до 1932 година.

## Географија
### Местоположба

Хесиш Олдендорф се наоѓа 13 километри северозападно од градот Хамелн на Везер. Низ градот покрај велосипедската патека покрај Везер поминува и „германскиот пат на бајките“.

### Градски единици

По општинската реформа во 1973 година, Хесиш Олдендорф е составен од осум единици со вкупно 24 месности:

* Хесиш Олдендорф
* Гросенвиден (Гросенвидед и Клајненвиден)
* Родентал (Роден, Зегелхорст и Велзеде)
* Хоенштајн (Баркзен, Крикеберг, Лангенфелд, Викболзен и Церзен)
* Зинтел (Бензен, Хадесен, Хефинген и Пецен)
* Фишбек (Фишбек, Штифт Фишбек и Вајбек)
* Зонентал (Фридриксбург, Фридриксхаген, Фулен, Хеслинген и Румбек)
* Хериминген/Лахем (Херинген и Лахем)

### Припојувања

На 29 јануари 1973 година биле припоени поранешните општини Фишбек (Везер) и Хемеринген.

## Историја
### Хроника

* Основањето на градот најверојатно било во втората половина на  век.
* Во 1407 година била основана гимназија.
* До 1500 година прераснал во град со околу 1.300 жители.
* Во 1552 година во Грофовијата Шаумбург, а со тоа и Олдендорф, пристигнала реформацијата.
* Во периодот 1558–1581 во Олдендорф имало лов на вештерки: две жени и еден маж биле запалени.
* Со смртта на последниот гроф во 1640 година, Олдендорф заедно со Ринтелн станал ексклава на Ландгрофовијата Хесен-Касел.
* Во периодот 1807–1813 Олдендорф припаѓал на наполеонското Кралство Вестфалија.
* Во 1866 година, градот станал дел од пруската покраина Хесен-Насау.
* Во 1932 преминал во покраината Хановер.
* Со укинувањето на округот Грофовија Шаумбург и основањето на округот Шаумбург, градот преминал во округот Хамелн-Пирмонт.

## Меѓународни односи

### Збратимени градови

Хесиш Олдендорф е збратимен со следниве градови:

*  Гранзе, Германија (од 1993 година)

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Хамелн-Пирмонт
Ринкон де ла Вјеха

**Ринкон де ла Вјеха** () — активен андезитски сложен вулкан кој се наоѓа во северозападна Костарика, околу 23 километри од Либерија, во покраината Гванакасте.

Ринкон де ла Вјеха се наоѓа на 1.916 метри надморска височина, а нејзиниот врв е највисока точка во Националниот парк Ринкон де ла Вјеха. Неодамна избувнал во септември 2011 година. Вулканот има голем број на фумароли и топли извори на своите падини. Тој бил формиран од фелсична лава.

Ринкон де ла Вјеха е еден од шесте активни вулкани во Костарика: другите се Поас, Ирасу, Мираваљес, Аренал и Туриалба.

Од 2017 година, единствено Ринкон де ла Вјеха и Поас се сметаат за активни.

## Геотермална енергија

Постојат голем број на топли базени и области на меурчиња во две области на падините на вулканот, што укажува на значителни резерви на геотермална енергија. Според истражувањата кои се спроведени на овие резерви, вулканот се проценува дека има генерирачки потенцијал од 140 мегавати. Сепак, со оглед на тоа што областа е заштитена во национален парк, дупчењето било ограничено само за тестирање на бунарите до 2001 година.

Во 2013 година, започнала изградбата на геотермална централа Лас Пајлас до 55 мегавати, финансирана делумно со кредит од Европската инвестициона банка.

## Туризам

Вулканот Ринкон де ла Вјеха се наоѓа во Националниот парк Ринкон де ла Вјеха, кој опфаќа 12,759 хектари  и помага да се заштитат двете планински шуми и џуџестите шуми. Патеките се протегаат од станицата Санта Марија, поминувајќи ги топлите извори и водопадите на патот. Цицачи во рамките на паркот вклучуваат мрзливци , тапири, пума, јагуар, говеда и мајмуни-пајаци.

Од 22 септември 2011 година, пристапот до кратерот веќе не е достапен поради ерупцијата на 16 септември, кога вулканскиот пепел и калта се зголемиле над 120 метри од редовната кратерска лагуна.

Неколку домови, одморалишта и хотели во областа нудат пешачење, јавање, сплаварење, возење со теренски возила и качување по ѕидови.

## Активност

На 23 мај 2017 година и 11 јуни 2017 година се случиле ерупции и лахари протелке низ блиските реки.

## Наводи

## Надворешни врски

* Rincon de la Vieja, the backbone of Central America
* Costa Rican Vulcanologic and Seismologic Observatory: Rincón de la Vieja 
* Complete article about Rincon de la Vieja and the tourist activities in this area 
* All About Exploring Rincon de la Vieja  - the North and South Sides 

Категорија:Планини во Костарика
Категорија:Вулкани во Костарика
Категорија:Активни вулкани
Категорија:Сложени вулкани
Категорија:Кратерски езера
Северна Србија

**Северна Србија** може да ги има следните значења:

*Северна Србија, област која ги опфаќа северните делови на Република Србија, првенствено Војводина и Белград; 
*Северна Србија, област која опфаќала северни делови од некогашното Кнежевство и Кралство на Србија; 
*Северна Србија, односно Северна страна, име на северната област на средновековната Србија;
*Северна Србија, некогашната провинција на покраината Србија, дел од кралството СХС, 1918-1922 година;

## Поврзано
*Србија
*Република Србија
*Голема Србија
*Нова Србија
*Јужна Србија
*Западна Србија
*Источна Србија
Хунта

**Хунта** () — советодавна или административна власт. Во секојдневниот говор се однесува на авторитарна држава водена од високи воени лица. Хунтите, како и воените диктатури, најчесто произлегле од воен пуч. Зборот „хунта“ буквално значи „сојуз“ и се однесува на армиски команданти кои ја презеле власта по насилен пат од веќе избраниот претседател, премиер или монарх.

Многу често воените хунти се трансформираат во демократски избрани влади предводени од воените водачи. Изборната победа може да биде поради поддршка од јавноста, политички притисок на власта врз гласачите или изборна измама.

Категорија:Општествени уредувања
Категорија:Статии за широки поими
Кече

мини|десно|Различни врсти на кечиња.
мини|125п|десно|Албански тапанар носи ''кече''.

**Кече** ( или *plisi*) — бела капа што традиционално ја носат Албанците. Широко прифатена е низ териториите населени со Албанци, и денес е дел од традиционалната албанска носија. Висината и формата на капата се разликуваат во однос на населеното место. Кечето се изработува од едно парче волнен филц и необоен памук. Името потекнува од албанскиот назив за памук.

Категорија:Албанска култура
Категорија:Капи
Андезит

**Андезит** — преодни неовулкански магматски карпи, кои според минералошкиот состав се еквивалентни на диоритите. Андезит има порфирска
структура. Текстурата им е најчесто масивна, а многу ретко флуидална или мандоласта. Главните состојки се јавуваат како во вид на фенокристали,  така и во вид на основна маса. Свежите андезити имаат главно сива до темносива, а со распаѓање добиваат зеленкастосива или нијанси на розеникава боја.

## Состав

Андезитот како минерал од вулканско потекло, се раѓа кога магмата се излева на површината за време на ерупцијата или се замрзнува на плитка длабочина. Каменот има нерамна, ситно-грануларна структура и се состои од мали кристали на плагиоклаза - сорти на момирок, пироксни, вулканско стакло и многу други минерали. Основата на андезит е силициум диоксид (силика).

## Распространетост

Минералот андезит е именуван по планинскиот систем Анди, кој се наоѓа во Јужна Америка, каде што е широко распространет. За првпат овој камен, кој избегал од внатрешноста на земјата, бил опишан во 1836 од страна на германскиот геолог Леополд Бух, кој го истражувал феноменот на вулканизмот. Андезитот се јавува не само во Андите, туку насекаде, каде што се случиле вулкански ерупции. На пример, во Курилските Острови, Камчатка, во Крим на падините на Карадаг, Кавказ, па дури и во Карпатите. Андезитот е ископан во вулкански карпи на стари планини, како што се Урал и Алтај.

Во 2009 година, истражувачите откриле дека андезит бил пронајден во два метеорити.

Во Македонија,  андезитите се доста застапени магматски карпи. Најмногу ги има во Кратовско-злетовската област, Осогово, Кожуф и други места заедно со дацитите ,  сочинувајќи ги така дацитско-андезитските масиви. Нашите дацитско-андезитски масиви се носители на сулфидните руди на олово и цинк

## Употреба

Андезит не е само силен и огноотпорен минерал, туку има добра отпорност на киселини. Затоа, урнатините од него се користат во составот за отпорен цемент. Андезитот се смета за најдобар материјал за заштитна облога на печки, цевки и слично. Овој минерал се користи и при изградба на патишта.
## Наводи

Категорија:Вулкански карпи
Категорија:Вулканологија
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Тие љубовни маки (филм од 1914)

безрамка|десно
**Тие љубовни маки** (англиски: *Those Love Pangs*) - американски филм од 1914 година, во режија на Чарли Чаплин, кој ја игра главната улога. Покрај него, во филмот настапуваат: Честер Конклин, Сесил Арнолд, Вивиен Едвардс и Пеги Пејџ. 

## Содржина
Во оваа кратка комедија, Чарли Чаплин и неговиот цимер (го игра Конклин) се натпреваруваат да ја освојат сопственичката (ја игра Пејџ) на куќата во која живеат. Потоа, двајцата излегуваат надвор при што цимерот освојува една русокоса (ја игра Арнолд), додека Чаплин следи една бринета (ја игра Едвардс), но таа веќе има момче. Чаплин е разочаран и сака да се фрли во езерото, но го спасува полицаецот. Потоа, Чаплин го фрла момчето на бринетата во езерото и го натепува цимерот, а двете девојки одат заедно во една кино-сала. Чаплин им се придружува и таму флертува со двете, но набргу пристигнуваат нивните момчиња и тогаш започнува општа тепачка во која него го фрлаат низ кино-екранот. 

## Надворешни врски
Those Love Pangs (1914) Charlie Chaplin - YouTube

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови од 1914 година 
Категорија:Црно-бели филмови 
Категорија:Неми филмови 
Категорија:Филмови на Чарли Чаплин 
Категорија:Филмови со Чарли Чаплин 
Категорија:Филмови со Сесил Арнолд
Категорија:Филмови со Вивиен Едвардс
Категорија:Филмови со Пеги Пејџ
Категорија:Филмови со Честер Конклин
Категорија:Филмски комедии
Стрезимир

**Стрезимир** — историско село во областа Горна Река, денес во атарот на селото Бродец, Општина Гостивар. Денес, во месноста се наоѓа караулата на граничната полиција и е почетна точка за планарските друштва за искачување на Кораб.

Жителите биле Македонци-Шкрети од православна и исламска вероисповед, заведувани како „Албанци“.

## Географија и местоположба

[мини|300п|лево|Атар на Бродец со историските села Стрезимир, [Штировица, Реч и Баратица]]

Остатоците од селото се наоѓаат во областа Горна Река, на подножјето на Кораб, по горното речение на Радика.

Денес, селото влегува во атарот на Бродец, поради што припаѓа на Општина Гостивар, иако единствениот пат до него е преку Трница или Маврови Анови.

Во близина на селото постои времен граничен премин Стрезимир-Рестелица.

## Историја

На почетокот на XIX век Стрезимир, како и останатите горнорекански села, бил во фаза на активна албанизација. Во 1844 година, Атанасиј Ивановски од Стрезимир дал средства кон издавањето на книгата „Првоначална наука за должностите на човекот“ од швајцарскиот деец Франческо Соаве. Симон и Стефан Трифуновски од Стрезимир во 1879 гдина учествувале во Македонското востание во четата на Ѓорѓија Пулевски.

На крајот од XIX век Стрезимир било мешано христијанско-муслиманско „албанско“ (впрочем македонско) село во Реканската каза.

Селото било уништено за време на војните 1912-1918 година.

## Население

Според „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, во 1873 г. селото (*Strézorive*) имало 40 домаќинства со 136 православни „Албанци“.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Стрезимир имал 180 жители „Арнаути“ христијани и 56 „Арнаути“ муслимани.

Според цариградскот митрополит Поликарп Дебарски и Велешки во 1904 г. во Стрезимир имало 14 „српски“ куќи, иако ова несомнено е пропаганда. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година христијанското население на Стрезимир (Strezimir) се состои од 84 „Албанци“.

Во следниот период врз христијанското население на селото успешно дејствувала српската пропаганда, и според статистиката на весникот „Дебарски глас“ во 1911 г. во Стрезимир има 26 „Албанци“, припадници на српската црква (Пеќската патријаршија).

Во Стрезимир живеело мешано население, сите со потекло од истоимено село во Албанија.

## Личности

;Родени во селото
* Атанасиј Ивановски
* Стефан Трифуновски
* Исмаил Стразимири (1868-1943) — албански револуционер, воен и просветен деец.

## Галерија


Податотека:Патоказна табла до Голем Кораб.jpg|Патоказ до Голем Кораб
Податотека:Викиекспедиција Река 04.jpg|Поглед на месноста од патот кон Бродец


## Поврзано
* Штировица
* Стрезимирска Планина
* Баратица
* Горна Река

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Категорија:Бродец (Гостиварско)
Штировица

**Штировица** — историско село во областа Река, северозападна Македонија, денес во атарот на с.&nbsp;Бродец, Општина Гостивар. Жителите биле Македоци-Шкрети од исламска вероисповед, заведувани како „Албанци“.

## Географија
Остатоците од селото се наоѓаат во областа Горна Река, на подножјето на Кораб, по течението истоимената река Щировица, притока на Радика.

## Историја
Во XIX век Штировица било шкретско село во Реканската каза. Според „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 г. Штировица (Chtirovitza) имала 100 домаќинства, со 235 „Албанци“ муслимани.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. селото имало 400 жители „Арнаути“ муслимани.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Штировица се води како чисто албанско село во Реканската каза на Дебарскиот санџак со 90 куќи.

## Личности
;Родени
* Бајазид Дода (~1888 - 1933) — албански фотограф

## Галерија

Doda nb902075b.jpg|Штировички овчари
Štirovičani-1907.jpg|Штировичани на ридски брег
Maqedoni. Ardhja e krushqëve në Shtirovicë.jpg|Свадбари во Штировица
Maqedoni. Dy të rinj të Shtirovicës duke treguar opingat e tyre.jpg|Момчиња во Штировица како ги покажуваат опинците


## Поврзано
* Штировица (река)
* Баратица
* Горна Река
* Стрезимирска Планина

## Наводи

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Категорија:Македонци-муслимани
Категорија:Бродец (Гостиварско)
Риолит

мини|десно|Риолит

.
**Риолит** — кисели магматски карпи со порфирска структура и масивна до флуидална текстура. Основната маса им е најчесто делумно стаклеста, но понекогаш може да биде и целосно амофна. Бојата на риолитите е главно светлосива. Кога риолитската лава многу брзо оцврснува, може да се оформи карпа наречена обсидијан. Оваа карпа има стаклест изглед со темна до црна боја, со школкест прелом и многу остри рабови. При нагло ладење на риолитската лава богата со гасови и пареи, се создава многу порозна карпа која се нарекува лебденик.  Оваа карпа е со меѓусебно неповрзани пори, така што има зафатнинска тежина, која е помала од водата (околу=γ 9.5&nbsp;kN/m3), поради што лебди во неа. Во Македонија го има на Кожуф.

## Состав

По минералошки состав се еквивалентни на гранитите, односно изградени се од санидин, плагиокласи, кварц, биотит, хорнбленда. Бојата на риолитите е главно светлосива, имаат најчесто делумно стаклеста основна маса и поситни фенокристали. Зависно од составот се јавуваат повеќе вариетети од кои најважни се: лебденик, обсидијан, перлит, пехштајн (вулкански стакла).

## Распространетост

Во Македонија се слабо застапени. Застапени се главно во околината на Крива Паланка и Струмица.

Риолитот е пронајден на острови далеку од копно, но таквите океански појави се ретки

## Наводи

## Надворешни врски

* University of North Dakota description of rhyolite
* Information from rocks-rock.com

Категорија:Вулкански карпи
Категорија:Вулканологија
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Орден на братството и единството

мини|Уверение на Димитар Влахов за одликување со орденот, 1945 година
**Орденот на [[Братство и единство|братството и единството]]** (на ) — воено одликување во Југославија со сребрен и златен венец. Конституиран е на 15 август 1943 година по предлог на врховниот командант Јосип Броз Тито. На 9 јуни 1945 година орденот добива два реда - златен и сребрен венец. Од 1 септември 1944 година до 31 декември 1985 година биле доделени 3,870 Ордени на братството и единството со златен венец (I ред), а од 8 јуни 1945 година до 31 декември 1985 година биле доделени 55,675 Ордени на братството и единството со сребрен венец (II ред).



## Наводи

Категорија:Југословенски ордени и одликувања
Јосиф Наумовски

**д-р Јосиф Наумовски** (починат во , на ) — доктор на медицински науки, истакнат интернист-кардиолог и еден од основоположниците на коњичкиот спорт во Македонија, хуманист и вљубеник во уметноста.

## Животопис
Наумовски уште во 70тите години на XX век бил еден од носителите на идејата за заживување на коњичкиот спорт во Македонија. Важел за голем хуманист и вљубеник во уметноста, кого помладите македонски спортисти го паметат и како инспиратор на многу амбициозни проекти поврзани со коњичкиот спорт.
Најпознат бил како врвен кардиолог кој зад себе имал богата професионална кариера.
Починал во Скопје на 22 декември 2017 година.

## Наводи

Категорија:Македонски интернисти
Мушанци

**Мушанци** — историско неготинско село во Повардарието, централна Македонија, денес во Општина Градско.

## Географија
Мушанци се наоѓало на левиот брег на реката Вардар, спроти селото Градско на исток од него. Денес местото му припаѓа на атарот на с.&nbsp;Џидимирци (чиј атар е делумно во Општина Градско, но претежно во Општина Неготино).

## Историја
Во XIX век Мушанци било село во Штипската каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. *Мушанци* имало 400 жители, сите Македонци-муслимани.

По Првата светска војна муслиманите се иселиле, а во селото се доселени српски колонисти, кои со свои средства откупуваат земја од атарот.

На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го покажува селото (*Mužanci*) како турско село, што несомнено е постаро сознание за потурченоста на неговите претходни жители.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 25 до 50 Македонци.

### Родови
Мушанци било турско село

Според истражувањата од 1920-1924, родови во селото:

* **Доселеници:** *Коџаммалардан (14 к.), Халваџилар (4 к.), Бајракталар (4 к.), Сејдилар (3 к.), Хоџалардан (1 к.), Абушлардан (6 к.), Ќерим-Османлар (4 к.), Мала-Хамилер (4 к.), Мемет-Еминлер (3 к.), Дели-Меметлерден (1 к.), Фератлар (1 к.), Кадирлардан (17 к.), Кома-Аџилардан (2 к.), Маќаилерден (2 к.), Ајдинлардан (4 к.), Кара-Османлар (1 к.), Ибчелерден (1 к.), Вејселерден (1 к.) и Османбашалар (5 к.)* стари доселеници од Турција, по потекло Јуруци; *Јашарлар (1 к.)* доселени биле околу 1860 година од селото Кара Синанли; *Демировци (1 к.)* доселени биле во 1920 година од селото Водоврати, македонски муслимани; *Јашарлар (1 к.)* доселени биле во 1920 година од селото Орта Караслар; *Велијовци (1 к.)* доселени биле во 1921 година од Кавадарци, македонски муслимани.

## Иселеништво
Селото е раселено, а иселеници највеќе има во Турција.

## Поврзано
* Криволак
* Стоби

## Наводи

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Категорија:Џидимирци (Неготинско)
Тата Сабаја

**Тата Сабаја** — стратовулкан кој се наоѓа во Боливија, на северниот крај на езерото Којпаса, Алтиплано. Исто така тој на лежи на источниот крај од линијата на вулкани, почнувајќи од Ислуга на запад, и продолжува со Кабарај. Нејзиниот последен датум на ерупција е непознат, но истиот најверојатно се случил во холоценот поради младешкиот изглед на планината.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Стратовулкани
Категорија:Планини во Боливија
Категорија:Вулкани во Боливија
Категорија:Петилјадници
Хаџи Јусуфли

**Хаџи Јусуфли** или **Хаџијусуфли** — историско неготинско село во Повардарието, централна Македонија, денес во Општина Градско.

## Географија
Селото се наоѓало на левиот брег на реката Брегалница, североисточно од с.&nbsp;Убого, кое се наоѓа на другиот брег.

## Историја
Во XIX век Хаџи Јусуфли било турско село в Штипската каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. *Хаџи Јусуфли* имало 125 жители, сите Турци.

На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го посочува Хаџи Јусуфли (Hadži-Jusufli) како турско село.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 10 до 25 Албанци.

### Родови
Хаџи Јусуфли било турско село.

Според истражувањата од 1920-1924, родови во селото:

* Доселеници: *Бејтилер (10 к.), Абдиламиџалар (6 к.), Ше-Јајалар (5 к.), Дели-Асанлар (2 к.)* стари доселеници од Турција, по потекло Јуруци; *Мемед-Алилер (1 к.)* доселени биле во 1921 година од селото Дорфулија во Овче Поле.

## Иселеништво
Најголем број од населението е иселено во Турција.

## Поврзано
* Кара Синанли

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Категорија:Убого
Мираваљес (вулкан)

**Мираваљес** — андезитски стратовулкан кој се наоѓа во Костарика. Купата настанала за време на неколку големи експлозивни ерупции кои произвеле обемни дацитолошки-риолитични пирокластични текови пред околу 1,5 и 0,6 милиони години. Единствената регистрирана историска еруптивна активност била една мала експлозија на пареа на југозападното крило во 1946 година. Мираваљес е место на најголемото развиено геотермално поле во Костарика.

Вулканот Мираваљес достигнува височина од 2.023 метри и е највисока планина во Гванакасте.

## Топонимија

Оригиналното име на вулканот беше *Cuipilapa*, збор што значи „*река од различни бои“,* а тоа е термин кој се користи од страна на старото население во Костарика.

## Клима

Временските услови во овој регион се со температури кои се движат од 15&nbsp;°C (59&nbsp;°F) и 32&nbsp;°C (90&nbsp;°F), а во нивните врвови се движат од 6&nbsp;°C до 9°. Просечните годишни врнежи е 3.500 мм. Во областа годишната стапка на врнежи се движи од 1.500 до 2.500 мм, со просечна температура од 29&nbsp;°C.

## Историја

Се неколку стратовулкани, Мираваљес е најстариот вулкан кој се наоѓа североисточно во регионот.

Вулканот нема регистрирано еруптивни активности во историски времиња. Од неодамнешната експлозивна активност која одговара на последните илјадници години, нема геолошки записи. Најблиските податоци датираат од пред околу 7.000 години, со генерирање на голем вулкански колапс. На 14 септември 1946 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* Global Volcanism Program: Miravalles 

Категорија:Стратовулкани
Категорија:Планини во Костарика
Категорија:Вулкани во Костарика
Категорија:Активни вулкани
Џумалија

**Џумалија** — историско село во областа Јуруклак, денес во атарот на селото Калаузлија, Општина Карбинци, Македонија. Денес, во месноста има обработливи површини.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓало во областа Јуруклак, на северозападните ограноци на планината Плачковица, во денешниот атар на селото Калаузлија.

## Историја

Во  век, Џумалија било село во Штипската каза на Отоманското Царство.

## Население

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото имало 140 жители, сите Турци.

Според Димитар Гаџанов, во 1916 година во селото живееле 141 жител, сите Турци.

## Наводи

## Поврзано
* Осарлак
* Плачковица

## Надворешни врски


Категорија:Историски села во Македонија
†
†
†
Категорија:Калаузлија (Штипско)
Терзилија

**Терзилија** — историско село во Штипско, во југоисточниот дел на денешна Општина Карбинци, источна Македонија.

## Географија
Селото се наоѓало на планината Плачковица, на атарската граница на селата Јунузлија и Ебеплија.

## Историја
Во XIX век Терзилија било село во Штипската каза.

## Население
Според Димтар Гаџанов во 1916 г. во селото живееле 67 Турци.

## Наводи

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Дуган

**Дуган** или **Доган** — историско село во Повардарието, денес во северниот дел на Општина Велес.

## Географија
Селото се наоѓало на еден километар западно од Новачани, меѓу селото и Вардар.

## Историја
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Дуган имал 50 Македонци и 20 Турци.

На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го покажува *Доган* (Dogan) како турско село во рушевини.

## Поврзано
* Гроот
* Бајраче

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Еленоводица

**Еленоводица** или **Елено Водица** — историско село во Повардарието, денес во северниот дел на Општина Велес.

## Географија
Селото се наоѓало на десниот брег на реката Вардар, во областа Гроот, источно од ’Рлевци и северозападно од Раштани.

## Историја
На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена ја покажува *Еленоводица* (Elenovodica) како македонско христијанско село.

## Поврзано
* Гроот

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
†
Северна Холандија

**Северна Холандија** ( , западно Фризиски: *Noard-Холандија*) е п<nowiki/>окраина во северозападниот дел на Холандија. Таа се наоѓа на Северното Море, северно од Јужна Холандија и Утрехт, и западно од Фрисланд и Флеволанд. Во 2015 година, покраината имала население од 2,762,163 и вкупна површина од 2670 квадрадни километри.

Од 9-ти до 16 век, областа била составен дел на Округот на Холандија. Во текот на овој период Западен Фрисланд бил усвоен. Во 17ти и 18 век, областа била дел од прокраината на Холандија. Во тоа време, разликата помеѓу *Noorderkwartier* (Северна Квартал) и *Zuiderkwartier* (Јужна Квартал) станала честа појава. Во 1840 година, прокраината Холандија била поделена на две покраини на Северна Холандија и Јужна Холандија. Во 1855 година, Харлемермер била исцедена и претворена во земја.

Главниот град и седиштето на покраинската влада е во Харлем, но Амстердам, Холандскиот' главен град, е во покраината најголемиот град. Кралскиот комесар на Северна Холандија е Јохан Ремкес. Покраината соодржи 51 општина и три (делови на) вода во покраината.

## Историја
Во 1212 година, Северна Холандија настрадала од големи поплави во кои загинале 60.000 луѓе.

## Наводи


Категорија:Покраини во Холандија
Чука (Велешко)

**Чука** — историско село во Повардарието, денес во Општина Велес.

## Географија
Чука се наоѓала 2&nbsp;км јужно од с.&nbsp;Лугунци, на атарската граница со с.&nbsp;Сојаклари.

## Историја
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, во 1873 г. селото (*Чинка*, *Tchinka*) се води како село со 6 домаќинства, со 23 жители Македонци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Чука имала 21 жител, сите Македонци.

На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена ја покажува *Чука* (Čuka) како турско село во рушевини.

## Поврзано
* Повардарие

## Наводи

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Болован

**Болован** — историско село во Гевгелиско, денес на територијата на Општина Богданци.

## Географија
Селото се наоѓало во областа Трнова (во Бојмија), на неколку километри североисточно од градот Богданци во правец на Фурка, над денешното езеро Паљурци.

## Историја
Во XIX век Болован било село во Гевгелиската каза. Според Димитар Гаџанов во 1916 г. во селото *Ворован* живееле 458 Турци.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 100 Грци.

## Поврзано
* Бојмија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Паљурци

**Паљурци** — историско село во Гевгелиско, денес на територијата на Општина Богданци.

## Географија
Селото се наоѓало во областа Бојмија, на околу 8&nbsp;км источно од градот Богданци, под денешното езеро Паљурци на Стара Река.

## Историја
На почетокот на XIX век Паљурци било чифлигарско село. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 г. Паљурци (Paliurtzi) е заведено како село со 30 домаќинства и 136 жители Македонци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Паљурци имало 150 жители Македонци христијани. Постои легенда дека името доаѓа од Апостол Павле, кој кога доаѓал да го проповеда христијанството, секо посетено место го нарекувале „Павлово место“. Турците го нарекле Павлерци, па оттаму — Паљурци.

### Развој на унијатството
Во 1889 г. во Солун е основана монашката заедница на сестрите евхаристинки при Бугарската унијатска црква. Основачите на заедницата биле италијанскиот лазаристички свештеник Јосиф Алоати и сестра му Еврозија. Отецот Алоати со свои средства го откупил целото чифлигарско село. Во 1892 г. евхаристинките го пренеле центарот на дејноста во Паљурци. Најпрвин во селото основале женски манастир и кон него создале едно женско и едно машко сиропиталиште, а потоа отвориле и земјоделско училиште. Манастирот станал база на четите на ВМРО.

На почетокот на XX век жителите на селото потпаднале под странската пропаганда, и сите биле унијати. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во селото (Paleortzi) имало 104 Македонци унијати и во селото работело бугарско унијатско училиште со 1 учител и 8 ученици.

### Судбина на селото
Во Втората балканска војна во 1913 г. селото е нападнато од грчка војска и дел од населението е прогонето, а други се испратени во заточеништво. Селото е разрушено во Првата светска војна, бидејќи низ него поминувала линијата на Македонски фронт. По војната, дел од населението се иселило во Бугарија. По 1924 г. последните жители на селото се иселиле во Богданско, Дојранско и Струмичко.

## Личности
;Родени во Паљурци
* Христо Паљурски — револуционер, деец на ВМРО

## Поврзано
* Бојмија
* Паљурци (езеро)
* Македонски бугарски апостолски викаријат

## Наводи

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Драгомирово

**Драгомирово** — историско село во Струмичко, денес на територијата на Општина Босилово, недалеку од Струмица.

## Географија
Селото се наоѓало во Струмичкото Поле на патот Струмица - Берово, меѓу селата Дабиље и Петралинци. Низ местото поминува реката Турија, околу 1,5&nbsp;км од нејзината растока со р.&nbsp;Азмак.

Пподрачјето на некогашното село денес е во атарот на с.&nbsp;Босилово.

## Историја
Во XIX век Драгомирово било мало село во Струмичката каза. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 г. *Драгомирово (Dragomirovo)* се води како село со 20 домаќинства и население од 71 Македонец. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. селото имало 195 жители Македонци христијани.

На почетокот на XX век жителите на селото потпаднале под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во *Драгомирово (Dragomirovo)* имало 160 Македонци и 12 Роми. Имало училиште со 1 учител и 12 ученици.

## Личности
; Родени во Драгомирово
* Васил Драгомиров (1881-1969) — револуционер

## Поврзано
* Струмичко Поле

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Мал градски парк (Струмица)

**Малиот парк** е урбан парк сместен во строгиот градски центар во Струмица, веднаш до зградата на Собранието на Општина Струмица. Неговата површина изнесува 3,250 квадратни метри. Во паркот се откриени споменици за Петте струмички студенти, македонскиот фолклорен пејач Гоце Арнаудов и споменик посветен на националниот празник 11 октомври.
## Наводи

Категорија:Паркови во Струмица
Марко Арнаутовиќ

**Марко Арнаутовиќ** (роден на 19 април 1989) — австриски фудбалер, напаѓач на Црвена Ѕвезда, и на австриската репрезентација.

## Биографија
Арнаутовиќ е роден во Флоридсдорф, област во северниот дел на Виена од татко србин и мајка австријка. Тој има брат по име Даниел, кој исто така е негов агент.

Оженет е со Сара Лизаковски со која имаат две ќерки Емилија и Алисија.

## Титули
### Клупски
#### Интер
*** [[Серија А]]** : 2 
: 2009-2010, 2023-2024
*** [[Фудбалски куп на Италија|Куп на Италија]]** : 1 
: 2009-2010
*** [[Суперкуп на Италија]]** : 1
: 2023
*** [[УЕФА Лига на шампиони]]** : 1
: 2009-2010

### Поединечни
*Австриски фудбалер на годината : 2018

## Наводи

## Надворешни врски
* Марко Арнаутовиќ на soccerway 
* Марко Арнаутовиќ на transfermarkt

Категорија:Австриски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Твенте
Категорија:Фудбалери на ФК Интер
Категорија:Фудбалери на ФК Вердер Бремен
Категорија:Фудбалери на ФК Стоук Сити
Категорија:Фудбалери на ФК Вест Хем Јунајтед
Категорија:Фудбалери на ФК Болоња
Категорија:Фудбалери на ФК Црвена Ѕвезда
Категорија:Фудбалери од Премиер Лига
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1989 година
Јужна Холандија

**Јужна Холандија** ( ) е покраина во средно западниот регионот на Холандија. Таа има население од нешто повеќе од 3.6 милиони жители (од 2015 година) и густината на население од околу 1300,00 на км2, што ја прави во државата најнаселената покраина и една од најгусто населените области во светот. Се наоѓа на Северното Море во западниот дел на Холандија, и зафаќа површина од 3403,00 км2 од кои 585 км2 е вода. Таа се граничи со Северна Холандија на север, Утрехт и Гелдерланд на исток и Северен Брабант и Зеланд на југ. Главниот град на покраината е Хаг, додека неговиот најголем град е Ротердам.

## Наводи


Категорија:Покраини во Холандија
Ајдуци (појаснување)

Терминот **Ајдуци** може да се однесува на:
* Ајдутство - форма на вооружен отпор
* Ајдуци (навивачка група) - навивачка група која ја бодри ФК Беласица
Црква „Св. Атанасиј“ - Конопиште

**Свети Атанасиј** — гробјанска црква во селото Конопиште.

Црквата е сместена на возвишение на излез од селото, а околу нејзе се наоѓаат самите селски гробишта.

## Историја

Според поставената табла на влезот од црквата, била обновена во 2004 година.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Конопиште 2.jpg|Камбанаријата на црквата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Конопиште 4.jpg|Влезот на црквата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Конопиште 5.jpg|Иконостасот во црквата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Конопиште 6.jpg|Внатрешноста на куполата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Конопиште 7.jpg|Табла за обнова на црквата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Конопиште 8.jpg|Портата пред црквата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Конопиште.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Конопиште
* Повардарска епархија
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Ваташка парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Конопиште
Конопиште
Хилдесхајм (округ)

**Хилдесхајм** () — округ (*[[Окрузи во Германија|Landkreis]]*) во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се граничи со (од север надесно) окрузите Хановер, Пајне, Волфенбител, Гослар, Нортхајм, Холцминден и Хамелн-Пирмонт.

## Историја

Во 1885 година, пруската влада основала окрузи во рамките на покраината Хановер. Денешната територија на округот била поделена на четири тогашни окрузи: Хилдесхајм, Алфелд, Гронау и Мариенбург. ВО 1932 година, округот Гронау се приклучил на Алфелд, а бројот на окрузи бил намален на три.

Кога била основана покраината Долна Саксонија во 1946 година имало реорганизација на окрузите: Хилдесхајм станал слободен град, додека останатите окрузи Хилдесхајм и Мариенбург биле споени во новиот округ Хилдесхајм-Мариенбург. Округот Алфелд останал во поранешните граници.

Во 1974 година, градот Хилдесхајм го изгубил статусот на слободен град и станал дел од округот, кој бил преименуван во Хилдесхајм. Окрузите Хилдесхајм и Алфелд се споиле во 1977 година.

## Географија

Округот се наоѓа југоисточно од Хановер и северните делови се граничат со Хановерската метрополитенска област. Северната половина на округот е високоурбанизирана, додека југот е покриен со шуми. Реката Лајне влегува во округот од југ, тече низ градовите Алфелд и Гронау и излегува северозападно кон Хановер; помала притока, Инерсте, се влева во Лајне од исток откако тече низ градот Хилдесхајм. Помеѓу Лајне и Инерсте има пошумена области наречени Хилдесхајмска шума (*Hildesheimer Wald*) и Зибен Берге („Седум ридови“).

## Грб

Грбот прикажува:
* орел од грбот на градот Хилдесхајм
* еленските рогови преземени од поранешниот округ Алфелд ги претставуваат германското племе Херусци
* розата е за хилдесхајмската илјадагодишна роза во Хилдесхајмската катедрала

## Градови и општини

мини|300п|десно|Градовите и општините во округот Хилдесхајм

## Поврзано
* Хановер-Брауншвајг-Гетинген-Волфсбург

## Наводи

## Надворешни врски

*  


Категорија:Окрузи во Долна Саксонија
Близнаци (филм од 1988)

**Близнаци** (англиски: *Twins*) - американски филм од 1988 година, во режија на Иван Рејтман. Во главните улоги настапуваат: Арнолд Шварценегер, Дени Девито, Кели Престон, Клои Веб, Бони Бартет, Треј Вилсон, Маршал Бел, Дејвид Карусо и Хедер Греам. Насловната песна од филмот, изведена од Филип Бејли и Литл Ричард, била номинирана за наградата „Златен глобус“.

## Содржина
Пред 35 години, американската влада спровела таен проект за раѓање дете кое ќе биде генетски совршено. Притоа, биле избрани шестмина натпросечни мажи, а за мајка била предвидена младата убавица Мери Ен Бенедикт (ја игра Греам). Меѓутоа, таа родила две машки близнаци при што совршеното дете било однесено на еден тропски остров каде тоа израснало во генијалниот и атлетски граден човек Џулиус Бенедикт (го игра Шварценегер). Другиот близнак, Винсент (го игра Девито) одраснал во дом за сираци, а потоа продолжил да се занимава со криминал, постојано бегајќи од полицијата и од наплатувачите на долгови. Кога Џулиус ќе ја дознае вистината за своето потекло, тој одлучува да го побара својот брат и, заедно со него, да открие дали навистина нивната мајка умрела при породувањето...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови од 1988 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови со Арнолд Шварценегер
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови со Дени Девито
Буденброкови

мини|Првото издание на „Буденброкови“ (два тома)
**Буденброкови“** (германски: *Buddenbrooks*) — роман на германскиот писател Томас Ман од 1901 година.

## Содржина

## Осврт кон романот
„Буденброкови“ е роман за пропаѓањето на едно старо граѓанско семејство. Инаку, самиот Ман за романот изјавил дека е „здодевна, граѓанска творба, но станува збор за пропаѓањето – токму во тоа е она литерарното...“  Веднаш по неговото објавување, германската и европската публика се препознала себеси во романот, така што делото му донело голема слава на Ман. Во романот се претставени неколку генерации на семејството Буденброк, а во нивната метаморфоза се одразува подемот и падот на нивната класа. Притоа, дедовците се одликуваат со животна сила и творечка волја, татковците ја поседуваат пуританската строгост на протестантскиот граѓански морал, но веќе третата генерација сето тоа го упропастува: Томас Буденброк, еден вид граѓански Хамлет, се бори со привиденијата од минатото; неговиот брат Кристијан бара авантури по светот, трошејќи се себеси и своето наследство; соочен со распадот на стариот морал, во душата на Томас Буденброк се огледа внатрешен отпор и, наспроти својот очај, на пропаста ѝ го спротивставува своето беспрекорно однесување на самодисциплиниран граѓанин; затоа, не е случајно тоа што Томас Ман во рацете на Томас Буденброк ја става книгата „Светот како волја и претстава“ на Шопенхауер. Сепак, внатрешната цела на композицијата на оваа семејна хроника е синот на Томас Буденброк, Хано, кој е нежен, чувствителен човек, надеж на сите оние кои сѐ уште се надеваат,  а чија физичка смрт го симболизира гаснењето на семејството. Во „Буденброкови“ се случуваат многу нешта, а начинот на којшто се случуваат звучи сродно и познато: тука се присутни мотивите на францускиот општествен роман, Балзаковото ткиво на генеалогијата и деловните цифри, артизмот на браќата Гонкур и на Флобер, психологизмот на Толстој и на Достоевски, како и тишината и меланхолијата на скандинавскиот роман. Објаснувајќи го значењето на романот, Ман напишал: „Личните семејни искуства јас ги стилизирав во роман, додуша со чувството дека во тоа има нешто литерарно, т.е. духовно, оопштоважечко, но без вистинските вести за тоа дека раскажувајќи за гаснењето на една граѓанска куќа, раскажувава за гаснењето и крајот на еден далеку поголем културен и социјално-историски прелом.

## Наводи

Категорија:Дела на Томас Ман
Категорија:Книги од 1901 година
Категорија:Романи на Томас Ман
Категорија:Германски романи
Категорија:Романи кои се одвиваат во Германија
Категорија:Романи на германски јазик
Свештеникот (филм од 1923)

мини|Американски  филм.
**Свештеникот** (англиски: *The Pilgrim*) - американски филм од 1923 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога, заедно со Една Пурвианс,  Хенри Бергман, Сид Чаплин, Меј Велс, Том Мареј, Мек Свејн, Лојал Андервуд и Чарлс Рејснер. 
## Содржина
Еден затвореник (го игра Чаплин) успева да побегне од затворот и се преоблекува во свештеник. Тој оди во едно мало место во Тексас, каде очекуваат да пристигне новиот свештеник. Таму, верниците мислат дека затвореникот е свештеникот и љубезно го дочекуваат, а него го сместуваат во домот на една убава девојка (ја игра Пурвианс). Меѓутоа, „свештеникот“ го препознава еден крадец (го игра Рејснер), кој заедно со него ја делел затворската ќелија. Девојката го кани во куќата, а тој ги краде парите наменети за отплата на хипотеката за куќата. Потоа, крадецот оди во казиното, но „свештеникот“ успева да му ги земе парите и да ѝ ги врати на девојката. Сепак, шерифот (го игра Мареј) го открива вистинскиот идентитет на „свештеникот“ и мора да го уапси. Меѓутоа, бидејќи тој ги вратил парите, шерифот го носи до границата со Мексико и го пушта да побегне. 

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови од 1923 година 
Категорија:Црно-бели филмови 
Категорија:Неми филмови 
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови на Чарли Чаплин 
Категорија:Филмови со Чарли Чаплин 
Категорија:Филмови со Една Пурвианс
Категорија:Филмови со Хенри Бергман
Категорија:Филмови со Мек Свејн 
Категорија:Филмови со Сид Чаплин
Категорија:Филмови со Лојал Андервуд
Интерлагос

**Автодром Хосе Карлос Пасе**, исто така позната по својото поранешно име **Интерлагос**, е тркачка мото-спорт патека, која се наоѓа во градот на Саун Пауло, во соседството на Интерлагос, преименувана по Карлос Пасе, бразилски Формула 1 возач кој настардал во 1977 година во авионска несреќа. Тоа е добро познато место за одржување на бразлиското Гран при во Формула Еден.

Бразилското Гранд При секогаш било повеќе од промотивен настан, отколку профитерска-трка за себе. Договорот бил продолжен до 2022 година, иако рекламирање на тутун е забрането уште од 2006 година.

## Наводи