Burger King

**Бургер кинг**

Бургер Кинг, често скратено како БК, е глобален синџир на ресторани за брза храна со седиште во Мајами неинкорпорирана-Даде Каунти, Флорида, САД. Бургер Кинг Холдингс е матична компанија на "Бургер Кинг, а во САД тоа функционира како бренд Бургер Кинг додека меѓународно тоа функционира под банерот Бургер Кинг корпорација. Компанијата започна како синџир ресторани во Џексонвил, Флорида во 1953 година. Оригинално е наречена Инста-Бургер Кинг. Откако компанијата се здоби со финансиски тешкотии во 1955 година, нејзините две франшизи во Мајами, Дејвид Егертон и Џејмс Ламор [(David Edgerton and James McLamore)](http://(David%20Edgerton%20and%20James%20McLamore)), ја купија компанијата и ја прекрстија во Бургер Кинг. Во текот на следниот половина век компанијата смени водство четири пати, со својот трет сет на сопственици, на партнерство наTПГ Капитал, Беин Капитал, и "Голдман Сакс" Капитал Партнерс [(TPG Capital](http://(TPG%20Capital), Bain Capital, and Goldman Sachs Capital Partners), земајќи ги во јавната компанија во 2002 година.Тековната сопственичка група, се стекна со мнозински удел во компанијата со договор во вредност од 3260000000 (милијарди) долари кон крајот на 2010 година.

На крајот на фискалната 2010 година, Бургер Кинг објави дека има повеќе од 12.200 продавници во 73 земји, 66% се во САД и 90% се во приватна сопственост и приватно управувани. Компанијата има повеќе од 38.800 вработени кои услужуваат околу 11,4 милиони клиенти на ден. Во текот на својата историја, компанијата користи неколку варијации на франшизи со што ги прошири своите операции. Во Северна Америка, франшизите се лиценцирани на основа на секоја продавница, додека во неколку меѓународни локации се продаваат на регионална основа со што сопственикот на франшиза поседува ексклузивни права за развој во регионот или земјата. Овие регионални франшизи се познати како мастер Франшизи и се одговорни за отворање на нови ресторани,лиценцирање на нови трети лица, како извршување на стандардите за надзор на сите ресторани во овие земји; најголем пример на една мастер франшиза е Hungry Jack's, кој поседува, работи или држи под-лиценци над 300 ресторани во Австралија. И покрај својата зависност од своите франшизи, односот Бургер Кинг со своите франшизи не секогаш бил хармоничен. Повремените расправии предизвикаа бројни прашања, а во неколку случаи на компанијата и нејзините носители стигнале до суд.
Во Бургер Кинг менито еволуираше од основната понуда на хамбургери, помфрит, газирани пијалаци и милкшејкови во 1954 година, да се зголеми, вклучувајќи неколку варијации на пилешко, риба, салати и појадок. Првиот голем додаток на менито беше Воперот [(Whopper)](http://(Whopper)), сендвич направен од МекЛамор во 1957 година и оттогаш стана потпишан производ на Бургер Кинг. Не сите додатоци го имале успехот на Воперот; БК воведе многу производи што не успеаја да се одржат на пазарот. Некои производи кои не успеаја во САД виделе успех на странските пазари, каде што БК го прилагодил неговото мени за регионалните гости. По купувањето на компанијата во 2002 година, Бургер Кинг почна агресивно да цели на машките од 18 до 34 години со поголеми производи кои често содржат големи количини на нездрави маснотии и транс-масти. Оваа тактика на крајот ќе се одрази негативно на финансиите на компанијата. 
"Златната доба" на компанијата беше реклама од Бургер Кинг за време на 1970-тите години кога ја претстави својата маскота на Магичен Бургер Кинг, еден незаборавен џингл, како и неколку добро познати слогани. Почнувајќи од раните 1980-ти, рекламирањето на компанијата почна да губи фокус; серија на помалку успешни рекламни кампањи создадени од рекламните агенции продолжија во наредните две децении. Во 2003 година, Бургер Кинг ја ангажираше маркетинг агенцијата Crispin Porter + Bogusky (CP+B). Новата агенција целосно го реорганизира рекламирањето на Бургер Кинг со серија на нови кампањи центрирани на редизајнираниот Магичен Бургер Кинг карактер придружени со интернетот. Зголемувајќи го својот бренд, компанијата налета на неколку проблеми во врска со заштитните знаци, вклучувајќи случаи на претходна употреба, во врска со своето име и производи.

**Историја**

*Главна статија: Историја на Бургер Кинг*

Претходникот на она што денес е Бургер Кинг е основан во 1953 година во Џексонвил, Флорида, како Инста-Бургер Кинг.Оригиналниот основачи и сопственици, Кит Џ. Крамер и сопругата на неговиот чичко Метју Барнс, ги отворија своите први продавници со парче опрема позната како Инста Бројлер.Инста Бројлер печката се покажа толку успешна во правењето хамбургери, што на сите нивни тимови им требал таков уред. Потоа, оригиналната компанија беше купена од страна на нејзините франшизи Џејмс Мекламор и Дејвид Р Едгертон во Мајами, Флорида во 1959 година.Двајцата иницирале реконструкција на синџирот,а првиот чекор е преименувањето на компанијата во Бургер Кинг. Дуото ја донесе компанијата како независен ентитет за осум години, за на крајот да се прошири во над 250 локации во САД, со продавањето на Пилсбери компанијата [(Pillsbury Company)](http://(Pillsbury%20Company)) во 1967 година.

Управувањето на Пилсбури направи неколку обиди за реорганизација или преструктуирање на синџирот ресторани во доцните 1970-ти и раните 1980-ти. Најистакнатата промена дојде во 1978 година; Бургер Кинг го најми Доналд Мекдоналдс Н. Смит да им помогне да заживее компанија. Во планот наречен "Операција Феникс ", Смит иницираше преструктуирање на сите франшизинг договори, да се даде на компанија повеќе надзор на своите тимови,го прошири својот производ, придонесе со додавање на нови елементи на неговото мени, и положи нов дизајн за стандардизирање на изгледот и чувството на компанијата. Додека овие напори беа првично ефикасни, многу од нив беа отфрлени на крајот, резултирајќи Бургер Кинг да падне во рецесија и фискално да го оштети финансиското работење на двете Бургер Кинг и нивниот родител. Лошите оперативни перформанси и неефективното раководство продолжиле да ја влечат компанијата надолу многу години, дури и откако беше купена во 1989 година од страна на британските Гранд митрополит и нивниот наследник Диагео. На крајот, негрижата на брендот од Диагео го оштетил претпријатието до точка каде големите тимови беа протерани од бизнисот и неговата вкупна вредност значително се намалила. Диагео на крајот одлучил да се ослободи од синџирот што губат пари и го стави за продажба во 2000 година.

Во 2002 година, тројката на приватни компании предводена од ТПГ Капитал [(TPG Capital)](http://(TPG%20Capital%20)), ЛП со соработници Бејн капитал [(Bain Capital)](http://(Bain%20Capital%20)) и "ГолдманСакс Капитал Партнерс" [(Goldman Sachs Capital Partners)](http://(Goldman%20Sachs%20Capital%20Partners)) се согласија да го купат Бургер Кинг од Диагео за 1500000000 американски долари со што продажбата станува целосна во декември истата година. Новите сопственици, преку неколку нови извршни директори, оттогаш го ревитализирале и реорганизирале претпријатието, а првиот голем потег беше ре-именувањето наБургер Кинг родителот како Брендови Бургер Кинг. Оваа инвестиција за земање на БК првобитно била планирана да се направи во рамките на две години од стекнувањето,потоа оваа акција била одложена до 2006 година поради неколку причини, меѓу кои неуспехот на својата најголема франшиза Амери Кинг. Во мај 2006 година ТПГ го презел синџирот од јавноста со првата успешна јавна понуда (ИПО)од 425,000,000 долари, најголемата, за американскиот ресторан во историјата во тоа време.

Некои од структурните промени на кои Бургер Кинг беше подложен беа новата рекламна агенција која може да создаде серија нови рекламни кампањи, подобрена мени стратегија, која се фокусираше на машките потрошувачи, серија на програмите дизајнирани да заживеат поединечни продавници и нов концепт за ресторан наречен БК Вопер Бар. Овие промени предводеа кон резултат од последователни квартали профитабилни за компанијата во периодот меѓу март 2004 и март 2009 година. И покрај ова, економијата за време на финансиската криза од 2007-2010 бизнис во синџирот почна да се намалува, додека кај неговите непосредни конкуренти "Мекдоналдс" се зголеми. Последното поглавје во историјата на сопственици на компанијата започна во септември 2010 година кога ТПГ и неговите партнери објавија дека ќе ги продадат своите 31% удел во Бургер Кинг на друг приватен капитал компанијата, 3G капитал,за 24 $ по акција, или $ 3260000000. На понуда, што претставува 46% премија над акциите на продажната цена во тоа време, дојде како изненадување за извршниот директор на Бургер Кинг Џон Чидсеј [(John Chidsey)](http://(John%20Chidsey)). Предложената продажба се очекува да и помогне на компанијата за поправка на своите основни бизнис структури и да продолжат да работат за да се затвори јазот со Мекдоналдс. Аналитичарите коментираат за трансакција,изјавувајќи дека 3Г ќе треба силно да инвестира во компанијата за да им помогне да ја сменат својата судбина. Дејвид Палмер одУБС изјави дека компанијата ќе треба да работи со голема група на сопственици на франшиза за да ги подобрат своите локации и да ја стабилизираат продажбата која може да потрае неколку години и имаат потреба од значително реинвестирање, додека Стив Вест од Стајфел Николај [(Stifel Nicolaus)](http://(Stifel%20Nicolaus)) изјави дека на Бургер Кинг ќе му треба најмалку една година да ги поправи своите основи.Откако договорот бил завршен, акциите на компанијата беа отстранети од Њујоршката берза што претставувало крај на четиригодишниот период како јавна компанија.

**Меѓународни операции**

*Поврзано: Список на земји со Бургер Кинг Франшиза и гладен Џек*
(List of countries with Burger King franchises and Hungry Jack's)
 
Додека БК почна со локации надвор од континентална САД во 1963 година со една продавница во Сан Хуан, Порторико, тоа не се смета за меѓународно присуство до неколку години подоцна. Набрзо по купувањето на синџирот од Пилсбури, се отвори првиот меѓународен ресторан во Виндзор,Онтарио, Канада во 1969 година. Други меѓународни локации следат наскоро после:. Океанија во 1971 година и Европа во 1975 година, со ресторан во Мадрид,Шпанија. Во почетокот на 1982 година, Б.К. и неговите франшизи започнаа со работа со продавници во неколку источноевропски земји од Азија, вклучувајќи ја Јапонија, Тајван,Сингапур и Јужна Кореја. Поради високата конкуренција,сите јапонски локации беа затворени во 2001 година, сепак БК повторно влезе на јапонскиот пазар во јуни 2007 година. Б.К. Централна и Јужна Америка почнаа да работат во Мексико во доцните 1970-и од раните 1980-ти во Каракас, Венецуела, Сантјаго, Чиле и Буенос Аирес, Аргентина. Додека БургерКинг заостанува зад "Мекдоналдс" во меѓународни локации со повеќе од 12.000 продавници, тој успеа да стане најголемиот синџир во неколку земји, вклучувајќи Мексико и Шпанија. За да им помогне во својата меѓународна експанзија, Бургер Кинг има воспоставено неколку подружници за развој на стратешките партнерства и сојузи за да се прошири на нови територии; воЕвропа, подружницата на Бургер Кинг, Бургер Кинг Европа е одговорна за издавање лиценци и развој на БК франшизи во тој пазар, Африка и Западна Азија. Во Азија, деловната единица се справува со франшизата за Источна Азија, азискиот потконтинент и сите океански територии, освен Австралија.
Австралија е единствената држава во која Бургер Кинг не работи според неговото име. Кога компанијата се постави во 1971 година, се дозна дека името е веќе заштитено од продавница за готова брза храна во Аделаида. Како резултат на тоа, Бургер Кинг предвиде за австралиската франшиза, Џек Коуин [(Jack Cowin)](http://(Jack%20Cowin)), список на можни алтернативни имиња кои би можеле да се користат за име на Австралиските ресторани.Коуин избра "Гладен Џек" (Hungry Jack). По истекот на заштитното име во доцните 1990-ти, Бургер Кинг безуспешно се обиде да го воведе името на континентот. По поразот на тужба поднесена против него од страна на сопственичката на Гладен Џек, компанијата и отстапила територија на неговата франшиза.

Во текот на десет години почнувајќи од 2008, Бургер Кинг предвидува 80% од својот удел на пазарот да биде управуван од страна на странска експанзија, особено во регионалните пазари на Азискиот Тихи Океан и Индискиот Потконтинент. Додека ТПГ групацијата продолжува меѓународната експанзија на Б.К., најавувајќи планови да се отвори нова франшиза локации во Источна Европа, Африка и Блискиот Исток, и Бразил, компанијата планира да се фокусира на трите најголеми пазари, Индија, Кина и Јапонија.Компанијата планира да додадете повеќе од 250 продавници во овие азиски територии, како и други земји, како што е Макао, до крајот на 2012 година. Нејзиното проширување во индискиот пазар ја прави компанија со понеповолна конкурентска позиција со другите ресторани за брза храна, како KFC (KFC ) поради големата аверзија во земјата на Хинду мнозинство за говедско месо. БК сака да ги искористи нивните производи со не-говедско месо, како што се ТендерКрисп (TenderCrisp) и ТендерГрил (TenderGrill) сендвичи, како и други производи за да им помогне да се надминат оваа пречка и да се прошират во таа земја.

На крајот од својата фискална 2010 година, Бургер Кинг е вториот по големина синџир на ресторани за хамбургери и брза храна со локации на ресторани низ светот зад индустријата на "Мекдоналдс"(McDonald's) (32.400 места) и четврт по големина синџир на ресторани за брза храна севкупно после Yum!(Yum! Brands) (37.000 места), Мекдоналдс и Сабвеј (Subway )(32.000 локации).

**Франшиза**

*Главна статија: Франшизи на Бургер Кинг* 
 
Кога Корпорацијата Бургер Кинг започна со франшизирање во 1959 година таа се потпираше на моделот на регионално франшизирање каде што франшизите го купуваат правото да отворат продавници во одреден географски регион.Овие франшизни договори му даваат на КБК многу малку надзор и контрола над своите франшизи и тоа резултираше со прашања за контрола на квалитетот на производот, складирањето, дизајнот и операциските постапки.
Во текот на 1970-те структурните недостатоци во франшизниот систем на Бургер Кинг станаа сè повеќе проблематични за Пилсбури. Главен пример е односот помеѓу Бургер Кинг и франшизата во Луизијана, Чарт Хаус [(Chart House)](http://(Chart%20House)), најголемата франшизна група на Бургер Кинг во тоа време со над 350 локации во САД. Сопствениците на компанијата Вилијам и Џејмс Тротер направија неколку потези да го преземат Бургер Кинг во текот на седумдесеттите, но сите беа отфрлени од страна на Пилсбури. По неуспешните обиди да се здобијат со компанијата, односот помеѓу Чарт Хаус и Бургер Кинг се расипал и на крајот преминал во тужба. Чарт Хаус на крајот ги оддели своите Бургер Кинг операции во раните 1980-ти во велепоседничкото друштво наречена Дајверси Фудс [(DiversiFoods)](http://(DiversiFoods)), која пак беше купена од страна на Пилсбери во 1984 година и склопена во операциите на Бургер Кинг.
Овај модел на франшзирање останал во местото до 1978 година кога Доналд Смит Н. пристигнал во компанијата. Смит иницираше преструктуирање на сите идни франшизинг договори, оневозможувајќи им на новите сопственици од живеат повеќе од еден час од нивните ресторани, спречувајќи ги корпорациите да бидат сопственици на франшизите и забрана на франшизите да работат со други синџири. Оваа нова политика ефикасно ја ограничи големината на франшизите и ги спречи поголемите франшизи како Чарт Хаус да го предизвикаат Бургер Кинг. Смит, исто така, побара КБК да биде примарен сопственик на новите локации и да ги издава или да ги дава на лизинг своите ресторани на франшизите. Ова правило ќе и овозможи на компанијата да преземе активности за неуспешните продавници или да ги отстранат оние сопственици кои не ќе се во согласност со насоките и политиките на компанијата.Од 1988 родителот на КБК Пилсбури пропушти многу од промените на Смит,намали со изградба на нови локации и го успори растот. Запоставувањето на Бургер Кинг од страна на новиот сопственик Гранд Метрополитен, и неговиот наследник Диагео, понатаму му наштети на угледот на брендот, предизвикувајќи значителна финансиска штета на франшизите на БК.

Во 2001 година, по речиси осумнаесет години постојан раст, состојбата на своите франшизи започна да влијае на вредноста на компанијата. Една од најтешко погодените франшизи беше продавницата Амери Кинг [(AmeriKing)](http://(AmeriKing)) која поради големите долгови беше принудена да банкротира. Неуспехот на Амери Кинг длабоко влијаеше на вредноста на Бургер Кинг, и ги стави преговорите меѓу Диагео и ТПЦ Капитал до група на чекање. Развојот на настаните на крајот го принуди Диагео да ја намали вкупната продажна цена на синџирот од речиси три четвртини од една милијарда долари. По продажбата, новоименуваниот извршен директор Бредли Блум иницираше програма да им помогне на околу 20% од своите франшизи, вклучувајќи ги и четирите најголеми, кои биле во финансиска нестабилност, стечај или престанале да работат заедно. Во партнерство со Калифорнискиот Капитал, ЛЛЦ, компанијата основа иницијатива за финансиско преструктуирање на франшизите, програма за решавање на финансиските проблеми со кои се соочува Б.К. и финансиски потресените франшизи. Иницијативата беше наменета да им помогне на франшизите во реструктуирањето на нивните бизниси со цел да се исполнат финансиските обврски, се фокусира на ресторан со оперативната совршеност, реинвестираат во нивното работење со цел да се врати профитабилноста.
Поединечни сопственици ја искористија слабоста на Амери Кинг. Еден од регионалните сопственици на Б.К., со седиште во Ал Кабрера Мајами, купи 130 дуќани сместени главно во Чикаго и на горниот дел од средината на западниот регион, од неуспешната компанијата по цена од 16.000.000 долари, околу 88 % од нивната првична вредност. Новата компанија, која започна како Партнери на Основната Вредност и на крајот стана Хартленд Фудс [(Heartland Foods)](http://(Heartland%20Foods)), исто така купија и дополнителни 120 продавници од погодените сопственици. Како резултат г-дин Кабрера стана најголемото малцинство во франшизата на Бургер Кинг а Хартленд Фудс една од најголемите франшизи на компанијата. До 2006 година, компанијата беше во вредност од над 150 милиони евра, и беше продадена на GSO Капитал Партнерс со седиште во Њујорк. Други купувачи се Кевин Фаулк, Маркус Ален and Мајкл Стренан кои колективно купија 17 куќи во градовите на Норфолк и Ричмонд, Вирџинија, и Синсинати. По инвестирањето во нов декор, опрема и кадар за преквалификација, многу продавниците покажаа раст приближно до 20%.

**Правни прашања**

*Главни статии: Правни прашања на Бургер Кинг и Бургер Кинг во Матун (Илиноис)*
 
Бургер Кинг бил вклучен во неколку правни спорови и случаи, како тужител и како тужен, од неговото основање во 1954 година. Ситуациите, вклучувајќи вакви правни теми имаат влијание на речиси секој аспект на работењето на компанијата. Во зависност од сопственикот и персоналот за време на овие инциденти, справувањето на компанијата со овие предизвици се движи од помирувачки став со дијалог со своите парничари до поагресивна опозиција со сомнителна тактика и негативни последици. Справувањето на компанијата со овие прашања има различни пофалби како и обвинувањата за политичко попуштање од различни страни во текот на годините.
Контроверзии и несогласувања се појавија со групи како Луѓето за етички третман на животните [(PETA)](http://(PETA)), владини и општествени агенции и сојузи и трговски групи во текот на различни теми. Овие ситуации допреа и до правни и морални поими како што се правата на животните, корпоративна одговорност, етика, и социјалната правда. Додека поголемиот дел од споровите не резултира со тужби, во многу од случаите се покренуваат правни прашања, се занимаваат со правно усогласување, или резултираат со промени во договорот или обврзувачки договори меѓу партиите. Решенијата за овие правни работи често го менуваат начинот на кој компанијата соработува и преговара со своите снабдувачи и франшизи.
Понатамошни полемики се случиле за време на проширувањето на компанијата на Блискиот Исток. Отворањето на Бургер Кинг во израелско-окупираните територии доведе до прекршување на договорот меѓу Бургер Кинг и неговите израелски франшизи; спорот прерасна во голем пожар, вклучувајќи ги геополитичките, муслиманските и еврејските групи на повеќе континенти во текот на примената на и придржување на меѓународното право. 
Спорот за заштитното име, вклучувајќи ги сопствениците на исто именуван Бургер Кинг во Матун, Илиноис доведе до федерална тужба. Исходот на случајот помогнал да се дефинира опсегот на актот Ланам [(Lanham act)](http://(Lanham%20act)) и законот за заштитен знак [(trademark law)](http://(trademark%20law%20)) во САД. Едно од веќе постоечките заштитни иниња ја принуди компанијата да го промени своето име во Австралија, додека друго заштитно име во Тексас ја принуди компанијата да се откаже од својот заштитен производ, вопер, во неколку земји околу Сан Антонио.