open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Случај Ејме

**Случајот Ејме** се однесувал на Французинката Маргерит Пантен, која во 1931 година ја нападнала славната глумица Угет Дуфло. Маргерит била хоспитализирана во ментална болница и била лекувана од Жак Лакан, така што станала предмет на неговата докторска теза.

## Теза
Лакан го користел псевдонимот „Ејме“ (Aimée) за да го заштити идентитетот на Маргерит Пантен. Во својата теза, тој ја поврзал психозата на „Ејме“ со нејзиното животно искуство, развивајќи иновативна теорија за психогена психоза која во голема мера се потпирала на психоанализата за да ги објасни феномените кои вообичаено не биле лесно контролирани и лекувани од психоаналитички методи. Лакан тврдел дека Ејме го сметал нејзиниот напад врз глумицата како напад против прогонувачкиот аспект на нејзината сопствена психа, имено сликата на сопственото Идеално его; и дека нападот го извршила во некаков нарцисоиден транс. Тој го искористи нејзиниот случај за да развие теорија на самоказнувачка параноја.

Сепак, во овој момент психоаналитичкото размислување на Лакан било врамено првенствено во форма на психологија на егото: „Терапевтскиот проблем во врска со психозата ми се чини дека ја прави *психоанализата на егото* понеопходна отколку психологија на несвесното“.

## Подоцна идентификација
Десет години откако Маргерит била пуштена од болница, таа работела кај таткото на Лакан, а нејзиниот отуѓен син Дидие Анзие бил на анализа со Лакан. Кога Маргерит и Дидие се обединиле повторно, Дидие сфатил дека неговата мајка била тема на тезата на Лакан претходната деценија.

Елизабет Рудинеско ја пријавила жалбата на Маргерит дека Лакан, наместо да ѝ помогне, „и ја украл животната приказна и ја претворил во теза“ и дека „била набљудувана, ограбувана, фабрикувана, травестирана и направена во мит за доброто на психијатријата“.

## Поврзано

## Наводи

## Дополнителна литература

* Жан Алош, *Маргерит; ou, L'Aimée de Lacan* (Париз 1990)

## Надворешни врски

* Aimée, случај на, encyclopedia.com

Категорија:Психијатрија
Капетанот (филм од 1946 година)

***Капетанот*** (француски: ***Le capitan***) е француски историски авантуристички филм од 1946 година. Режисер бил Роберт Верне, а главните улоги се пополнети од Пјер Реноар, Клод Генија и Жан Паки во главните улоги. Бил заснован на роман од Мишел Зевако. Филмските сетови биле дизајнирани од Рене Рену. Станува збор за шпаклер поставен во времето на владеењето на Луј XIII.

## Наводи


## Библиографија

* Дејна Ошервиц и Мери Елен Хигинс. *Од А до Ш на француската кинематографија*. Scarecrow Press, 2009 година.

## Надворешни врски

Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Париз
Категорија:Филмови од 1946 година
Возот за Венеција (претстава)

***Возот за Венеција*** (француски: ***Le train pour Venise*** ) е комедија од 1937 година на Жорж Бер и Луј Вернеј. Како Фарса, била прикажана како премиера во Театарот Сен-Жорж во Париз со екипа во која биле Вернеј, Хјугет Дуфлос, Андре Алерме и Ролан Армонтел.
## Адаптации
Претставата била адаптирана во филмови два пати: францускиот филм *[[Возот за Венеција|„Возот за Венеција]]*“ од 1938 година со голем број на оригиналната глумска екипа и холивудскиот римејк „*[[Мојот живот со Керолин]]*“ од 1941 година со Роналд Колман и Ана Ли во главните улоги, со тоа што сцената е сменета, наместо Париз, настаните се случуваат во Америка.

## Наводи


## Библиографија

* Гобл, Алан. *Целосен индекс на книжевните извори во филмот*. Валтер де Грујтер, 1999 година.
* Готер, Клод. *À propos de Louis Verneuil (1893-1952)*. Сегие, 2007 година.
Категорија:Француски драми
Парфемот на дамата во црно (филм од 1931 година)

***Парфемот на дамата во црно*** (француски: ***Le parfum de la dame en noir***) е француски филм, мистерија од 1931 година, во режија на Марсел Л'Хербие. Главните улоги ги вклучуваат Ролан Тутен, Хјугет Дуфлос и Марсел Виберт. Овој филм е адаптација на романот *[[Парфемот на дамата во црно (роман)|„Парфемот на дамата во црно]]*“ од 1908 година од Гастон Леру со детективот Џозеф Рулетабил. Следува од „*[[Мистеријата на жолтата соба (филм од 1930 година)|Мистеријата на жолтата соба]]*“ на Л'Хербјер, создаден претходната година.

Снимен е во студиото Франкоер во Париз. Сцените на филмот ги дизајнирал уметничкиот директор Пјер Шилд.

## Улоги

* Роланд Тутен како Џозеф Рулетабил
* Хјугет Дуфлос како Матилда
* Марсел Виберт како Стариот Боб
* Леон Белиер како Сенклер
* Едмонд Ван Даеле како Роберт Дарзак
* Вера Енгелс како Едит Ренс
* Киса Куприн како Мари
* Анри Керни како отец Жак
* Мишел Ковали како принцот Галич

## Наводи


## Библиографија

* Дејна Ошервиц и Мери Елен Хигинс. *Од А до Ш на француската кинематографија* . Scarecrow Press, 2009 година.
* Спајсер, Ендру. *Историски речник на филм ноар*. Scarecrow Press, 2010 година.

## Надворешни врски

Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови од 1931 година
Угет Дуфло

[мини| Дуфло во ''[Коенигсмарк (филм од 1923 година)|Коенигсмарк* (1923).]]
*'Угет Дуфло*' (24 август 1887, [[Лимож]] &#x2013; 12 април 1982 година, [[Париз]]) била француска сценска и филмска глумица.

== Живот ==
Во 1910 година, се омажила за глумецот Рафаел Дуфло, а се развеле околу 1928 година. Првично била театарски изведувач на Комеди Франсе, а потоа Дуфло продолжила со филмска кариера.

Во 1931 година, Дуфло била нападната од Французинката Маргерит Пантен пред театарот Сент Жорж во Париз. Подоцна Пантен бил третирана од [[Жак Лакан]] и станала предмет на неговата [[Случај Ејме|докторска теза]].

== Избрана филмографија ==

* *Атентатот на војводата од Гиз* (1908)
* *Во Стариот Алзас* (1920)
* *Цветот на Индија* (1921)
* *Коенигсмарк* (1923)
* *Мистериите на Париз* (1924)
* *Принцезата и кловнот* (1924)
* *Човекот со Хиспано* (1926)
* *Јасмина* (1927)
* *Палати* (1927)
* *Процесот на Мери Дуган* (1930)
* *Мистеријата на жолтата соба* (1930)
* *Парфемот на дамата во црно* (1931)
* *Марта* (1935)
* *Мама Колибри* (1937)
* *Возот за Венеција* (1938)
* *Капетанот* (1946)
* *Јупитер* (1952)
* *Девојка на пат* (1962)

== Библиографија ==

* Јунг, Ули и Шацберг, Валтер. *Надвор од Калигари: Филмовите на Роберт Вине* . Бергански книги, 1999 година.<sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">&#x5B;*<span title="Please supply an ISBN for this book.">ISBN&nbsp;недостасува</span>''&#x5D;

## Надворешни врски

* 

Категорија:Луѓе од Лимож
Категорија:Починати во 1982 година
Категорија:Родени во 1887 година
Категорија:Француски глумици
Девојка на Патот

***Девојка на пат*** или ***Стоперка*** (француски: ***Les petits matins***) е француска комедија од 1962 година. Нејзиниот режисер е Жаклин Одри, која заедно со Дери Каул, Пјер Монди и Лино Вентура, имала главна улога.

## Наводи

## Библиографија

* Шерон Смит. *Жени кои снимаат филмови*. Хопкинсон и Блејк, 1975 година.

## Надворешни врски

Категорија:Филмови од 1962 година
Категорија:Француски филмови
Мистеријата на жолтата соба (филм од 1930 година)

***Мистеријата на жолтата соба*** (француски: ***Le mystère de la chambre jaune*** ) е француски мистеричен филм од 1930 година, режиран од Марсел Л'Хербие, а Ролан Тутен, Хјугет Дуфлос и Леон Белиер ги пополнуваат главните улоги. Се заснова на истоимениот роман од Гастон Леру од 1907 година. Л'Хербие направил продолжение, *[[Парфемот на дамата во црно (филм од 1931 година)|Парфемот на дамата во црно]]*, следната година.

Филмските сетови биле дизајнирани од уметничкиот директор Лазаре Мерсон.

## Улоги

* Роланд Тутен како Џозеф Рулетабил
* Угет Дуфло Дуфлос како Матилда Стенџерсон
* Леон Белиер како Сенклер
* Едмонд Ван Даеле како Роберт Дарзак
* Марсел Виберт како Фредерик Ларсан
* Максим Дежарден како професор Стенџерсон
* Пјер Јувене како Судијата
* Анри Керни како отец Жак
* Чарлс Реџи како Чуварот на играта
* Киса Куприн како Мари
* Жан Диенер како Адвокатот
* Марсел Вале како новинар
* Душанж како новинар
* Жорж Тревил како Претседател

## Наводи


## Библиографија

* Дејна Ошервиц и Мери Елен Хигинс. *Од А до Ш на француската кинематографија* . Scarecrow Press, 2009 година.

## Надворешни врски

Категорија:Филмови од 1930 година
Категорија:Француски филмови
Кит Конерс

**Кармен Кит Конерс** (20 март, 1933 - 5 јули, 2017 година) бил американски психолог, најпознат по воспоставувањето на првите стандарди за дијагноза на нарушувањето на хиперактивноста со дефицит на внимание (АДХД).

Конерс е роден на 20 март 1933 година, во кањонот Бингам, Јута, еден од трите деца на Мајкл Конерс, машински работник, и Мерл Конерс, работничка во маркет.

Конерс е заслужен од многумина со тоа што го популаризирал АДХД во САД. Во подоцнежните години, тој изразил загриженост за високите стапки на дијагноза на АДХД во САД во споредба со Европа, и сугерирал дека АДХД можеби се дијагностицира премногу често во САД. Тој верувал дека вистинската стапка на АДХД во детството е 2-3%.

Конерс починал на 5 јули 2017 година во Дурам, Северна Каролина, на 84-годишна возраст.

## Наводи

Категорија:Починати во 2017 година
Категорија:Родени во 1933 година
Категорија:Апсолвенти на Оксфордскиот универзитет
Сенузалниот маж

***Сензуалниот маж*** е книга напишана од автор првично познат како „М“, подоцна откриено е дека авторот е Џоан (Тери) Гарити, Џон Гарити и Лен Форман. Првично книгата е објавена во 1971 година од Л. Стјуарт и од В. Х. Ален, и од Корги во 1972 и уште еднаш во 1982 година од Дел Публицирање, Мурфи Книги. Книгата е напишана за да кореспондира со слична книга на авторот „Ј“ со наслов *[[Сензитивната жена|„Сензуалната жена“]]*, објавена во 1969 година. „Ј“ е всушност „Џоан“ Гарити (на англиски Joan Garrity).

## Поврзано

* *Сензуалниот валкан старец* (1971), издадено од автор по име „Д-р А“ (Исак Асимов).

## Наводи

Категорија:Американски книги
Клер Паркер

**Клер Паркер** (31 август 1906 - 3 октомври 1981) била американски инженер и аниматор, која дипломирала на МИТ. Нејзиниот најпознат придонес е во историјата на кинематографијата, односно Пинскринот (Pinscreen) (*Écran d'épingles*). Тоа е вертикална мрежа од помеѓу 240.000 и 1 милион лизгачки метални шипки кои рачно се туркаат во позиција за да се создадат осветлени и засенчени области, а потоа се снимени кадар по кадар. Иако рачно управуваниот, механички Pinscreen површно ги споделува одликите со раните оптички играчки како зоетропот, тој сепак се одликува со тоа што е еден од првите уреди што произведувал анимација со реконфигурирање на збир на поединечни елементи на сликата, подоцна наречени пиксели. Модел со доволна „резолуција“ на пиновите може да се користи за да се создаде анимација на пинскрин на фотореалистички слики, макотрпен процес аналоген на модерната пикселна уметност.

Паркер ги сподели режисерските заслуги за нејзините филмови со нејзиниот сопруг и соработник, рускиот аниматор Александар Алексејф; сепак, француските патенти од 1935 година и американските патенти на Пинскринот од 1937 година биле направени само во нејзино име. Филмовите на Алексејф и Паркер ги вклучуваат *Ноќ на ќелава планина* (1933) и *Носот* (1963), како и почетната насловна секвенца за филмот на Орсон Велс, *[[Судењето (филм од 1962 година)|Судењето]]* (1962). Од 2012 година, последниот познат оригинален Пинскрин кој сè уште се користи во продукцијата на анимација се одржува на главниот кампус на Националниот филмски одбор на Канада во Монтреал. Вториот екран бил составен и производен во 2018 година.

## Дополнителна литература

* Уникатната анимација со пинскрин на Александар Алексејф и Клер Паркер    враќање

## Наводи

Категорија:Статии со hCards
Категорија:Апсолвенти на Масачусетскиот технолошки институт
Категорија:Починати во 1981 година
Категорија:Родени во 1906 година
Микола Маркевич

мини|Портрет на Маркевич
**Микола Андријович Маркевич** или **Николај Андреевич Маркевич** (; ;  – ) — украински историчар, етнограф, фолклорист, поет и композитор од козачко потекло. Неговото главно дело е петтомното „Историја на Малорусија“, објавено во 1842 и 1843 година. Маркевич е роден во селото Дунаец, тогаш во Черниговската губернија во Руската империја, денес во Сумската област во североисточна Украина. Од 1817 до 1820 година учел во Педагошкиот институт во Санкт Петербург, а потоа учел пијано и композиција во Москва. Од 1820 до 1824 година служел како офицер во Руската империјална армија. Маркевич обемно собирал историски материјал за Козаците и украински народни песни. Тој напишал многу дела за народните обичаи и верувања и за кујната во тогашната Малорусија (Украина). Неговите дела повлијаеле и на неговите пријатели Александар Пушкин и Виљгељм Кјухелбекер, како и на Николај Гогољ. Маркевич починал во селото Туровка, тогаш во Полтавската губернија во Руската империја, денес во Киевската област во северна Украина.

## Наводи

Категорија:Украински историчари
Категорија:Украински етнографи
Категорија:Украински фолклористи
Категорија:Украински поети
Категорија:Украински композитори
Дончо Ангелов

**Дончо Ангелов - Кратовски** (,  — , ) — македонски револуционер, учесник во Балканските војни, четник во ВМРО.

## Убиството на Дончо Ангелов
лево|мини|Четата на Дончо Ангелов (седнат во средина) - 1906 година.
Во октомври/ноември 1921 година, Дончо Ангелов побарал да се свика конгрес на кој би биле разгледани делата на Организацијата за изминатиот период и би се избрало ново редовно раководство на Организацијата.

Дончо не ги признавал Тодор Александров и Александар Протогеров за членови на ЦК на ВМРО, бидејќи ги сметал за дволични личности, кои самите си се прогласиле за ЦК на ВМРО.

## Наводи

Категорија:Убиени по наредба на Тодор Александров
Категорија:Дејци на ВМРО
Категорија:Дејци на ВМОРО
Димитар Чакаров

**Димитар Атанасов Чакаров** (,  — , ) — македонски револуционер, член на ТМОРО, а подоцна на ВМОРО.

Тодор Александров и Александар Протогеров за да се наложат како членови на ЦК на ВМРО, почнале ликвидации со сите оние кои се противеле за нивното преземање на организацијата. Димитар Атанасов Чакаров бил стар соработник на Организацијата, но не ја признавал организацијата на чело со Тодор Александров и Александар Протогеров.

Физички извшител на неговото убиство бил Келпеков, кој бил назначен за војвода од страна на Александров. Убиството било посведочено од неко младо овчарче, кое поради тоа исто така било ликвидирано.

## Наводи

Категорија:Убиени по наредба на Тодор Александров
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Дејци на ТМОРО
Герасим Огнанов

**Герасим Огнанов-Петканчин** (Банско, — , Кукушко, ) — македонски револуционер, учител, најпрво врховистички четник, а потоа се префрлил во МРО.

## Животопис
[лево|мини|Четата на [Петар Самарџиев, во која се наоѓал и Герасим Огнанов *(втор ред, прв од лева страна)*.]]
Се школувал во Военото училиште во Софија, кое го напуштил и го завршил Американското училиште во Самоков. За време на Илинденското востание, тој учествувал во четата на врховистичкиот војвода Јурдан Стојанов. Преминал во ТМОРО во четата на Пешо Самарџиев во Тиквешко. Станал малешевски околиски војвода во 1907 година. Во времето по Младотурската револуција се занимавал со трговија во Солун.

Меѓу тогаш позабележителните жртви на веќе започнатите меѓусебни истребувања на кадрите во ВМРО, кои нешто подоцна ќе добијат грозоморни размери, бил и Герасим Огненов. Тој бил убиен во 1912 година во Аржинското блато, по наредба на Тодор Александров.

## Наводи

Категорија:Убиени по наредба на Тодор Александров
Категорија:Дејци на ТМОРО
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Луѓе од Банско
Категорија:Македонци во Бугарија
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Македонски просветители
Категорија:Македонски војводи
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Христо Караманов

**Христо Караманов** (, Драмско,  — , ) — македонски револуционер, учител и деец на ВМОРО.

## Животопис
Го завршил Егзархиското педагошко училиште во Сер, а бил учител во Одринско и Неврокопско. Како учител во Драма, истовремено бил раководител на Околискиот комитет во градот. Во време на младотурскиот период, во септември 1909 година, бил уапсен заради учество во атентатот врз федералистот Герасим Огњанов во Солун.

Во 1922 година, тој не се согласувал Македонската револуционерна организација да биде водена од Тодор Александров и Александар Протогеров и го одбил членувањето во истата. Поради тоа во една кафеана во Неврокоп, бил убиен од четници на ВМРО на Тодор Александров.

## Наводи


Категорија:Убиени по наредба на Тодор Александров
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Матуранти од Скопското педагошко училиште
Денис Монастирски

**Денис Анатолијович Монастирски** (;  — ) — украински правник и политичар, министер за внатрешни работи од 16 јули 2021 година до неговата смрт во хеликоптерска несреќа.

## Одликувања
*  Орден „За заслуги“ ΙΙΙ степен 50п

Категорија:Политичари од Слуга на народот
Категорија:Министри за внатрешни работи на Украина
Знаме на Белгород

мини|Знамето на Белгород
Сегашното знаме беше одобрено на 22 јули 1999 година со одлука на градскиот совет на пратениците во Белгород бр. 321 и влезе во Државниот хералдички регистар на Руската Федерација со регистарски број 978 во 2002 година.

## Опис
Знамето на градот Белгород (сино платно со бела лента на дното) прикажува жолт лав како стои на задните нозе со бел орел кој се вивнува над него. Градските симболи се стари повеќе од 300 години и се појавиле за време на владеењето на Петар I. Рускиот цар им го подарил грбот на жителите на Белгород во чест на победата над Швеѓаните во Битката кај Полтава (1709). Во 1712 година, грбот бил прикажан на знамето на полкот Белгород, кој го победил непријателот, а во 1727 година станал симбол на новоформираната провинција.

## Врски
Сретенски манастир

**Сретенски манастир** () — православен манастир во Москва, основан од великиот принц Васили I во 1397 година. Порано се наоѓал во близина на денешниот Црвен плоштад, но во почетокот на XVI век бил преместен североисточно до денешната улица Болшаја Лубјанка. Името на Сретенскиот манастир било дадено и на соседните улици и патишта, имено Сретенка улица, Сретенски булевар, Сретенска патека, Сретенскиот ќор-сокак, и Сретенскиот порти плоштад.

## Историја
лево|мини|209x209пкс| Изглед на манастирот од улицата Лубјанка во 1882 година.
За разлика од повеќето други руски православни цркви со истото име, манастирот, како што би се очекувало, не е именуван по еден од дванаесетте големи празници на Руската православна црква *Sretenie Gospodne* (*Претставување на нашиот Господ во Храмот*), со тоа што *Сретение* е црковнословенски збор кој значи „состанок“.

Името на манастирот потекнува од тоа што тој бил изграден на местото каде што Московјаните и принцот се *„сретнале“* со иконата на Пресвета Богородица Владимирска на 26 август, 1395 година. Тој бил преместен од Владимир во Москва за да го заштити главниот град од инвазијата на Тамерлан. Набргу после преместувањето на манастирот, војските на Тамерлан се повлекле и благодарниот монарх го основал манастирот за да го одбележи чудото. Во 1552 година, Московјаните се собрале на ѕидовите на манастирот за да се сретнат со руската војска која се враќала по освојувањето на Казањ.

Во 1925 година, манастирот бил затворен. Во 1928-1930 година, повеќето од неговите згради биле демонтирани од Советите, вклучувајќи ја и црквата Марија Египетска (14-16 век) и црквата Свети Никола (16 век). Само катедралата на средбата со иконата на Пресвета Богородица Владимирска (собор Сретения Владимирской иконы Богоматери) со споредна капела на Рождеството на Јован Претеча (изградена во 1679 година по наредба на царот Фјодор Алексејевич) преживеала до денес.

Службите во Владимирската катедрала продолжиле во 1991 година. Соборниот храм бил префрлен во надлежност на Псково-Печорскиот манастир во 1994 година, но денес е посебна монашка установа, со тоа што нејзиниот архимандрит е патријархот Кирил. Од 1998 година на чело на манастирот раководи епископот Тихон (Шевкунов) како пратеник на патријархот (наместник).

## Новата црква
мини|Внатре во стариот католикон
Во ноември 2013 година, официјалното тело кое ја надгледува изградбата на локациите со наследство одобрило изградба на голема „црква на крв“ посветена на Нови Мачениците и Исповедниците на Руската православна црква. Зградата има височина од 61 метар и е соодветно сместена веднаш до озлогласениот затвор Лубјанка, била завршена на почетокот на 2017 година, на време за 100-годишнината од Октомвриската револуција кога почнале нападите врз Руската православна црква. Архитектонските конзерватори ја изразија својата загриженост дека големата зграда неповратно ќе го промени околниот градски пејзаж.

## Наводи

## Надворешни врски

*  English web-site of Sretensky monastery
*  Official website

Категорија:Манастири во Москва
Категорија:Координати на Википодатоците
Брок Мекгин

**Брок Мекгин** (роден на 2 февруари 1994 година) е канадско професионално лево крило во хокеј на мраз кој моментално игра за Питсбург Пенгуинс од Националната хокеарска лига (НХЛ). Бил избран на 47-то место во генералниот пласман од Каролина Хјурикејнс во драфтот за влез во НХЛ во 2012 година.

## Играчка кариера
Мекгин играл четири сезони за јуниорски хокеј за Гуелф Сторм на Хокеарската лига во Онтарио (ОХЛ) од 2010-11 до 2013-14 година. За време на драфтот за влез во НХЛ во 2012 година, тој бил избран во вториот круг, вкупно 47. од страна на Каролина Хјурикејнс.

На 3 април 2013 година, тимот потпишал тригодишен договор со Мекгин. Тој се приклучил на филијалата на Американската хокеарска лига (АХЛ) на Хјурикејнс, Шарлот Чекерс, за да ја затвори сезоната 2012-13 АХЛ. Откако се вратил во Сторм за сезоната 2013-2014, Мекгин воспоставил највисоки бројки во јуниорската кариера во кои постигнал 43 гола и 85 поени.

Во неговата прва целосна професионална сезона во 2014-15, Мекгин запишал 15 гола и 27 поени во 73 натпревари за Дама. Откако постигнал два гола во два натпревари за да ја започне сезоната 2015-16 со Чекерс, Мекгин го добил своето прво отповикување во НХЛ и го имал своето деби на 16 октомври 2015 година против Детроит Ред Вингс . Во својата прва смена, Мекгин го постигнал својот прв НХЛ гол за да го отвори резултатот по само 55 секунди. Тоа бил најбрзиот деби гол откако Александар Могилни постигнал по 20 секунди во 1989 година. Тој, исто така, придонел со асистенција да им помогне на Ураикенс да ги совладаат Ред Вингс со 5-3.

Мекгин станал редовен играч на Хјурикејнс во текот на сезоната 2016-17, лизгајќи во 57 натпревари.

Во натпреварот број 7 од првото коло на Источната конференција 2019 против Вашингтон Капиталс, Мекгин успеал да спаси со нешто повеќе од две минути преостанати во регулативата, и го постигнал победничкиот гол во серијата со 8:55 преостанати по двојното продолжение на асистенција на Џастин Вилијамс .

На 20 јули 2019 година, Хјурикејнс повторно потпишале договор со Мекгин за двегодишно продолжување на договорот од 4,2 милиони долари.

Откако стигнал до неограничената бесплатна агенција по сезоната 2020–21, Мекгин се приклучил на Питсбург Пенгуинс на 28 јули 2021 година со потпишување на четиригодишен договор од 11 милиони долари.

## Личен живот
Мекгин има двајца браќа кои исто така играле професионален хокеј, а најмладиот е Брок. Џејми (роден 1988 година) бил избран во вториот круг од 2006 година од Сан Хосе Шаркс, кој неодамна играл за Флорида Пантерс. Тај (роден 1990 година) бил избран во четвртото коло во 2010 година од Филаделфија Флаерс и кој неодамна играл за Чикаго Волвс од Американската хокеарска лига.

Заедно со неговиот татко, Боб Мекгин, и неговите двајца браќа, тој е еден од сопствениците на Роаноке Рел Јард Догс на Јужната професионална хокеј лига.

## Статистика за кариера

## Наводи

## Надворешни врски

* Biographical information and career statistics from НХЛ.com, or Eliteprospects.com, or Eurohockey.com, or Hockey-Reference.com, or The Internet Hockey Database, or TSN.ca

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1994 година
Категорија:Канадски хокеари
Дискретен систем

**Дискретен систем** ― систем со бројлив број на состојби според теоретската информатика. Дискретните системи може да се споредат со продолжните системи, кои исто така може да се наречат аналогни системи. Конечниот дискретен систем често се моделира со насочен граф и се анализира за точност и сложеност според пресметковната теорија. Бидејќи дискретните системи имаат бројлив број на состојби, тие може да се опишат во прецизни математички модели.

Сметач е конечен автомат кој може да биде гледан како дискретен систем. Бидејќи сметачите често се користат за моделирање не само на други дискретни системи, туку и на продолжни системи, развиени се методи за да се претстават продолжните системи од вистинскиот свет како дискретни системи. Еден таков метод вклучува земање примероци од продолжен сигнал во дискретни временски интервали.

## Поврзано

* Дигитална контрола
* Конечен автомат
* Честотен спектар
* Математички модел
* Транзисторски кондензатор
* Стапка на прибирање
* Време на прибирање
* З-преобразба

## Извори

* 
* 

Категорија:Обработка на сигнали
Категорија:Пресметковни модели
Категорија:Теорија на автоматите
Масрелизова теорема

**Масрелизова теорема** ― теорема која опишува рекурзивен алгоритам во рамките на технологијата на продолжен Калманов филтер, именуван по физичарот од Соединетите Држави со шведско потекло Џон Масрелиз, кој е нејзин автор. Алгоритмот ја проценува состојбата на динамичниот систем со помош на често нецелосни мерења нарушени со изобличување.

Масрелизовата теорема дава проценки кои се доста добри приближувања на точната условна средна вредност во не-Гаусовите додавачкo странични ситуации. Некои докази за ова може да имаат симулациитe „Монте Карло“.

Клучното својство за приближување кое се користи за конструирање на овие филтри е дека густината на предвидување на состојбата е приближно Гаусова. Масрелиз открил во 1975 година дека ова приближување дава интуитивно привлечни не-Гаусови филтрески рекурзии, со коваријанса зависна од податоци (за разлика од Гаусовиот случај) оваа изведба, исто така, обезбедува еден од најубавите начини за воспоставување на стандардните рекурзии на Калмановиот филтер. Некое теоретско оправдување за употребата на приближувањето на Масрелиез е обезбедено со теоремата „продолжение на густини на предвидување на состојбите“ во Мартин (1979).

## Поврзано

* Контролно инженерство
* Скриен Марков модел
* Бајесова теорема
* Силна оптимизација
* Теорија на веројатност
* Никвист-Шенонова примерочна теорема

## Наводи

Категорија:Обработка на сигнали
Категорија:Контролно инженерство
Категорија:Контролна теорија
Насока на пристигнување

**Насока на пристигнување** ― насоката од која обично бранот што се шири пристигнува до точка, каде што обично се наоѓаат збир на сензори, во рамките на обработката на сигналот. Овие збир на сензори го образуваат она што се нарекува низа на сензори. Често постои поврзана техника на образување на зрак која е проценка на сигналот од дадена насока. Различни инженерски проблеми опфатени во поврзаната книжевност се:

* Најдете ја насоката во однос на низата каде што се наоѓа изворот на звук
* Насоката на различни извори на звук околу вас е исто така сместена од вас користејќи постапка слична на оние што ги користат алгоритмите во книжевноста
* Радиотелескопите ги користат овие техники за да гледаат одредена местоположба на небото
* Образувањето на зрак исто така било користено во примените за радиофреквенција, како што е безжичното општење. Во споредба со техниките на просторна разновидност, се претпочита образување на зрак во однос на сложеноста. Од друга страна, образувањето на зрак претежно има многу помали стапки на податоци. Во каналите за повеќекратен пристап (повеќебројно пристапен поделен код, повеќебројно пристапна поделена честота, повеќебројно пристапно поделено време), образувањето на зрак е неопходно и доволно
* Различни техники за пресметување на насоката на пристигнување, како што се агол на пристигнување, временска разлика на пристигнување, честотна разлика на пристигнување или други слични поврзани техники.
* Ограничувањата на точноста на проценката на насоката на пристигнувањето сигнали во низите на дигиталните антени се поврзани со џитниот аналогно во дигитално претворач и дигитално во аналогно претворач.

## Вообичаени методи за проценка на насока на пристигнување

* Периодограм
* МУСИК
* САМВ
* Максимална веројатност
* ЕСПИРИТ

## Наводи

Категорија:Обработка на сигнали
Избирање засновано на наградa

**Избирање засновано на наградa** ― техника која се користи во еволутивните алгоритми за избор на потенцијално корисни решенија за прекомбинација. Веројатноста да биде избран за поединец е пропорционална на кумулативната награда, добиена од поединецот. Кумулативната награда може да се пресмета како збир на поединечната награда и наградата наследена од родителите.

## Опис
Избирањето засновано на наградa може да биде користено во рамката за разбојник со повеќе оружје за оптимизација со повеќе цели за да се добие подобра приближност на Паретовата ефикасност.

Новороденчето a'^{(g+1)} а неговите родители добиваат награда r^{(g)}, ако a'^{(g+1)} било избрано за ново население Q^{(g+1)}, во спротивно наградата е нула. Можни се неколку дефиниции за награди:

* 1.  r^{(g)}=1, ако новороденото лице a'^{(g+1)} било избран за ново население Q^{(g+1)} .
* 2.  r^{(g)} = 1 - \frac{rank(a'^{(g+1)})}{\mu} \mbox{ if } a'^{(g+1)} \in Q^{(g+1)} , каде rank(a'^{(g+1)}) е ранг на нововметната единка во населението на \mu поединци. Рангирањето може да се пресмета со користење на добро позната постапка за непреовладувачко редење.
* 3.  r^{(g)} = \sum_{a\in Q^{(g+1)}} \Delta{H}(a,Q^{(g+1)}) - \sum_{a\in Q^{(g)}} \Delta{H}(a,Q^{(g)}), каде \Delta{H}(a,Q^{(g)}) е хиперволумен показател за придонес на поединецот a на населението Q^{(g)} . Наградата r^{(g)}>0 доколку нововнесената единка го подобрува квалитетот на населението, што се мери како нејзин хиперволумен придонес во објективниот простор.
* 4. Олеснување на горенаведената награда, што вклучува казна заснована на ранг за поени за k  преовладувачката Паретова ефикаснот:  r^{(g)} = \frac{1}{2^{k-1}} \left( \sum_{ndom_k(Q^{(g+1)})} \Delta{H}(a,ndom_k(Q^{(g+1)})) - \sum_{ndom_k(Q^{(g)})} \Delta{H}(a,ndom_k(Q^{(g)})) \right)

Изборот заснован на награди може брзо да ги идентификува најплодните насоки на пребарување со максимизирање на кумулативната награда на поединците.

## Поврзано

* Фитнеско пропорционално избирање
* Избрирање (генетски алгоритам)
* Стохастичко универзално земање примероци
* Турниско избирање

## Наводи

Категорија:Генетски алгоритми
Категорија:Еволуциски алгоритми
Шандунг

**Шандунг** () ― крајбрежна покраина во Народна Република Кина и дел од регионот Источна Кина.

Шандунг имал значајна улога во кинеската историја уште од почетокот на кинеската цивилизација по долниот тек на Жолта Река. Бил главен културен и верски центар за таоизмот, кинескиот будизам и конфучијанизмот. Планината Таишан во Шандунг е најобожавана планина во таоизмот и едно од верски најдолго обожуваните места во светот. Будистичките храмови сместени на планините јужно од Џинан (главниот град на покраината) порано биле меѓу најпознатите будистички места во Кина. Градот Куфу е родно место на Конфуциј, а подоцна се смета за центар на конфучијанизмот. Конфучијанизмот се развил од т.н. Сто школи на мислата според учењето на кинескиот филозоф Конфуциј.

Местоположбата на Шандунг, на крстосницата на древните и современите трговски патишта север-југ и исток-запад, придонеле тој да стане важен економски центар. По периодот на политичка нестабилност и економски неприлики кои започнале кон крајот на 19 век, Шандунг во последните децении доживеал брз раст. Таму живеат преку 100 милиони жители, и Шандунг се наоѓа на шесто место според бројот на население меѓу административните единици во светот и на второ место меѓу покраините во Кина. Шандунг во 2021 година имал БДП од 8,3 трилиони CNY (на трето место меѓу кинеските покраини во тој сегмент), односно 1,3 трилиони американски долари, што е еднакво на БДП на Мексико.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
*  Shandong Government website
*  Complete Map of the Seven Coastal Provinces from 1821-1850
* Shandong Article Encyclopædia Britannica
  

Категорија:Покраини во Кина
Категорија:Шандунг
Категорија:Статии со извори на кинески (zh)
Категорија:Статии со извори на јапонски (ja)
Категорија:Статии со извори на руски (ru)
Категорија:Статии со текст на упростен кинески
Категорија:Статии со текст на кинески
Категорија:Статии со текст на традиционален кинески
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Страници со повеќеделни слики во автоматски размер
Категорија:Источна Кина
Тин Камп

**Тинејџерски Камп** — македонска телевизиска серија во режија на Марко Ѓоковиќ, во продукција на МРТ 1. Во серијата се појавуваат децата од Дајте музика.

## Улоги

## Награди
* Награда за најпопуларна ТВ серија на "Златна бубамара на популарноста" (2023)
* Наврада за најпопуларна Детска серија на Златна бубамара на популарноста (2024)

## Надворешни врски
* 

Категорија:Македонски телевизиски серии
Себугарски сојуз „Отец Паисиј“

мини|Корица на списанието „Отец Паисиј“ од 1929 година
**Себугарски сојуз „Отец Паисиј“** () — бугарска културно-просветна и националистичка организација, која е основана на 27 ноември 1927 година, на годишнината од потпишувањето на Нејскиот мировен договор (1919), а која постои до 1944 година, кога по превратот од 9 септември е забранета. Според нејзиниот устав, организацијата цели да работи за подигање на духот на нацијата и зачувување на националните добродетели, т. е. доблести, и да се спротивставува на теченијата кои го загрозуваат националното единство. Колективни членови на Себугарскиот сојуз „Отец Паисиј“ се фашистичките организации Бугарски народен сојуз „Кубрат“ и Сојуз „Бугарска родна заштита“. Во 1931 година кон Себугарскиот сојуз „Отец Паисиј“ е основана младинска организација, која подоцна се преобразува во Бугарски младински сојуз „Отец Паисиј“. Од 1928 до 1943 година организацијата издава истоимено списание „Отец Паисиј“, чиј уредник е Стефан Баламезов, а во чиј уредувачки комитет се Димитар Мишев, Гаврил Кацаров и Велчо Велчев. Од 1928 до 1931 година организацијата издава и списание на француски јазик „Ла ревју бјулгар“. Други видни дејци на организацијата се Георги Генов, митрополитот Стефан Софиски и други. Во многу градови во Царството Бугарија се основани сојузни клонови на Себугарскиот сојуз „Отец Паисиј“. Во 1941 година, во текот на бугарската окупација на Македонија, и во Скопје е основан клон на организацијата, чиј претседател е архимандритот Стефан, протосингел на Скопско-Велешката епархија. Според податоци на Државна безбедност, Себугарскиот сојуз „Отец Паисиј“ и Сојузот на воините за напредок на бугарството, при нивното ликвидирање по превратот од 9 септември бројат вкупно 3.880 припадници.

## Наводи

Категорија:Бугарски национализам
Сојуз на македонските организации

**Сојуз на македонските организации** () — непартиска организација на наследници на македонски емигранти во Бугарија која цели да ги возобнови македонските братства според примерот на Сојузот на македонските емигрантски организации кој постои до 1950-тите години. Организацијата е основана како **ВМРО–СМО** (**Внатрешна македонска револуционерна организација – Сојуз на македонските организации**) на 7 јуни 1998 година во Софија од дејци на ВМРО–СМД, предводени од Христо Матов и Иван Татарчев, како и дејци на друштвата „Браќа Миладиновци“ од Софија, „Иван Михајлов“ од Гоце Делчев, „Парашкев Цветков“ од Плевен и фондацијата „Иван Михајлов“. Организацијата си ги поставува истите цели како и ВМРО–СМД: „чување на родовскиот корен и националниот идентитет на македонските Бугари, борба против македонизмот и србокомунизмот“. Дејците на ВМРО–СМО се незадоволни од постепено политизирање на ВМРО–СМД, лошо стопанисување на имотите на организацијата и возобновување на старите македонски друштва. Тие се спротивставуваат на раководството на ВМРО–СМД — Красимир Каракачанов, Анатолиј Величков, Валентин Китанов и други — кое пак ја обвинува ВМРО–СМО за обид за присвојување на имотите на братствата.

## Наводи

## Надворешни врски
* Блог на Сојузот на македонските организации

Категорија:Македонски емигрантски организации во Бугарија
Категорија:Македонски преселници во Софија
Јодид

**Јодид** — соединение на јодот со формална оксидациска состојба −1. Во секојдневието, јодидот најчесто се среќава како составница на јодираната кујнска сол пропишана со закон во многу земји. Две милијарди луѓе на светот страдаат од недостаток на јод во исхраната, кој е најголемиот меѓу спречливите предизвикувачи на умствена попреченост. Јодидниот јон се бележи со I−.

## Структура и особености на неорганските јодиди
Јодидот е еден од најголемите едноатомски анјони, со полупречник од 206 пикометри. За споредба, полесните халиди се значително помали: бромидот (196&nbsp;пм), хлоридот (181&nbsp;пм) и флуоридот (133&nbsp;пм). Поради неговата големина, јодидот образува релативно слаби врски со највеќето елементи.

Највеќето јодидни соли се растворливи во вода, но помалку од сродните хлориди и бромиди. Бидејќи е голем, тој е помалку водољубив во споредба со помалите анјони. Поради ова, натриум јодидот е лесно растворлив во ацетон, што не важи за натриум хлоридот. Малата растворливост на сребро јодидот и олово јодидот го одразува ковалентниот карактер на овие метални јодиди. Присуството на јодидни јони се забележува од жолтиот талог кој слегува при обработната на раствор од сребро нитрат или олово(II) нитрат.

Водените раствори на јодидните соли подобро го раствораат јодот од чистата вода. Овој ефект се должи на образувањето на тријодидниот јон, кој е кафеав по боја:
:I− + I2 ⇌ 

### Редокс и антиоксидантни својства
Јодидните соли се благи редуктори и може да реагираат со кислород за да произвдат јод. Редукторот е хемиски збор за антиоксиданс. Неговите антиоксидантни својства можат да се изразат количествено како редокс-потенцијал :

:2I− ⇌ &nbsp;I2 +  *E*° = 0,54&nbsp;волти (наспроти СВЕ)

Бидејќи јодидот лесно оксидира, некои ензими лесно се претвораат во електрофилни јодирачки агенси, потребни за биосинтезата на безброј природни производи кои содржат јод. Јодидите можат да делуваат како редуктори на антиоксиданси кои можат да го уништат озонот and реактивни видови на кислородот како водород пероксидот:
:2&nbsp;I− + пероксидаза + H2O2 + тирозин, хистидин, липид итн. →  јодосоединенија + H2O + 2&nbsp;e− (антиоксиданси).

## Претставителни јодиди

## Природна застапеност
Најчест јодиден минерал е јодаргиритот, природниот кристален облик на сребро јодид. Јодидните анјони понекогаш се среќаваат здружени со жива, бакар и олово, но минералите со такви состави се уште поретки.

## Други оксианјони
Јодот може да ги заземе оксидациските состојби −1, +1, +3, +5 или +7. Познати се разни неутрални јодни оксиди.

## Поврзано
* Халид

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Анјони
Категорија:Прехранбени минерали
Категорија:Прехранбени антиоксиданси
Категорија:Заминувачки групи
Димитар Ковачев Белдедов

**Димитар Иванов Ковачев Белдедов** (; , 1870 – , 1945) — учител и политичар. Семејството на Иван Мицов Белдедов (татко на Димитар), коџабашија на Берово, по создавањето на бугарската држава (1878) се преселува во Ќустендил, каде отвора ан „Белдедо“. Димитар го завршува Ќустендилското педагошко училиште и одреден период работи како учител, потоа се запишува на студии по математика во Високото училиште во Софија, а откако ги завршува се вработува како учител по математика во женската гимназија во Ќустендил. Тој е член на Обединетата народно-прогресивна партија, основана во 1920 година. Димитар Ковачев е кмет на Ќустендил од 10 април 1921 до 14 ноември 1922 година. Од 1923 година одново работи како учител, а по четири години се пензионира. Истовремено со учителствувањето, Димитар десетина години раководи со метеоролошката станица во Ќустендил.

## Поврзано
* Ефрем Белдедов

## Наводи

Категорија:Македонски преселници во Ќустендил
Јодни оксиди

[мини|десно|[Јод пентоксид (I2O5)]]

**Јодни оксиди** — хемиски соединенија на кислородот и јодот. Јодот има само два стабилни оксида изолирливи во поголеми количини — јод тетроксидот и јод пентоксидот. Се образуваат и разни други оксиди во сосем мали количини. Има и такви за кои се претпоставува дека постојат, но тоа не е докажано. Хемијата на овие соединенија е сложена, и само неколку се добро карактеризирани. Многу од нив се пронајдени во атмосферата и се сметаат за особено важни во морскиот граничен слој.

Дијодот моноксид е изучуван претежно теоретски, но постојат извесни наоди дека може да се добие на сличен начин како дихлор моноксидот, преку реакција помеѓу HgO и I2. Соединението е многу нестабилно, но може да реагира со алкени и да даде халогенирани производи.

Радикалниот јоден оксид (IO), јод диоксидот (IO2) и јод тетроксидот ((IO2)2) имаат значајна и меѓусебно поврзана атмосферска хемија. Тие се образуваат во многу мали количества во морскиот граничен слој по пат на фотооксидација на дијодометанот, кој го произведуваат макроалгите како морските треви или преку оксидацијата на молекуларниот јод, произведен со реакцијата на гасовит озон и јодидот присутен на морската површина. И покрај малите количества (помалку од трилионитинки), тие се сметаат за моќни чинители во осиромашувањето на озонската обвивка.

Дијод пентоксидот (I2O5) е анхидрид на јодната киселина и единствениот стабилен анхидрид на јодната кислородна киселина.

Тетрајод ноноксидот (I4O9) е добиен со реакција на I2 со O3 во гасовит облик, но не многу проучен.

## Јодатни анјони

Јодните оксиди исто така образуваат негативно наелектризирани анјони, кои (здружени со дополнителни катјони) се составници на киселините или солите. Тука спаѓаат јодатите и перјодатите.

Нивните конјугирани киселини се:

Оксидациската состојба -1 (јодоводородот) не е оксид, туку стои на табелата за потполност.

Перјодатите имаат две варијанти: **метаперјодат**  и **ортоперјодат** .

## Поврзано
* Кислороден флуорид
* Хлорен оксид
* Бромен оксид

## Наводи


Категорија:Оксиди
Оксид
Оксид
Реформи на бугарскиот правопис

[thumb|180px|Првата страна од првата бугарска граматика од [Неофит Рилски од 1835 со нестандардизиран правопис, печатена во Кнежевско-српската печатница во Крагуевац.]]
**[[Правописни реформи|Правописните реформи]] на современиот бугарски правопис** биле направени со цел да се поедностави пишувањето на стандардниот бугарски јазик.

## Историја
До 19ти век, бугарскиот доминантно бил говорен јазик, без стандардизирана пишана форма на народните дијалекти. Формалната писмена комуникација обично се одвивала на црковнословенски јазик. Долго време кирилицата била поврзана со религиозни текстови, и како таква била поотпорна на промени. Раната кирилица од 9ти век, содржела 44 букви за 44 гласови. Сепак, до 19ти век бугарскиот гласовен систем се променил и содржел помалку гласови. Во почетокот до средината на 19ти век се користеле неколку кирилични азбуки со 28 до 44 букви. Од тука се јавила потребата за јазична реформа, со што ќе се намали бројот на буквите.

Печатената руска азбука започнала да ја добива својата современа форма кога Петар I ја вовел својата реформа на *граѓанското писмо* во 1708. Реформата имала за цел да ја поедностави руската азбука. Во следните децении, новата руска кирилица продолжила да се развива, и во 19ти век таа станала основа за реформата во бугарската. Бидејќи Бугарија била дел од Османлиското Царство во 1869 бугарските емигранти го основале *[[БАН|Бугарското книжевно друштво]]* во Браила, Кралство Романија, на чело со Марин Дринов. Во голем број на написи тој ги испитувал проблемите со правописот и граматиката на бугарскиот јазик.

Во 1878 било формирано посебно Кнежевство Бугарија. Во меѓувреме постоеле повеќе обиди да се стандардизира правописот: од страна на Дринов во 1862 и од Најден Геров во 1895. Конечно азбуката со 32 букви, предложена од Дринов била прифатена во 1899. Со оваа реформа биле отфрлени некои од јусовите (Ѭ /jɤ/, Ѧ /e/ и Ѩ /je/). Со овој архаичен правопис се воспоставил извесен мост помеѓу источните и западните дијалекти во Бугарија, и во исто време се обидел да ги намали разликите помеѓу бугарскиот и црковнословенскиот. Меѓутоа употребата на ваков правопис го отежнала учењето на бугарскиот јазик. Овој правопис се употребувал до крајот на Втората светска војна. Во краток период од 1921-1923, владата предводена од Бугарскиот земјоделски народен сојуз вовела нов, поедноставен правопис. Сепак, тој правопис бил отфрлен после државниот удар на 9 јуни 1923.

Последната голема правописна реформа се случила во 1945. Тогаш, буквите Ѣ, ѣ (наречена ят "јат") и Ѫ, ѫ (наречена Голям юс "голем јус"), биле отфрлени од азбуката, со што бројот на букви се намалил на 30. Со оваа реформа во пракса бил воведен фонетскиот принцип и го доближил писмениот јазик до современиот изговор. Реформата била направена за шест месеци, но нејзиното спроведување продолжило 20 години.

## Наводи

Категорија:Бугарски јазик
Парабола за синаповото зрно

[десно|мини| Семе од [Црн синап|синап.]]
**Параболата за синаповото зрно** — една од пократките Исусови параболи, која го споредува Царството Небесно со синапово зрно.

Забележена е во канонските евангелија според Матеј, Марко и Лука, како и во неканонското евангелие според Тома. Во евангелијата според Матеј и Лука, таа веднаш и претходи на параболата за квасецот, со која ја споделува темата за растот на Небесното Царство од мали зачетоци.

## Парабола

### Според Матеј
Евангелието според Матеј ја пренесува следнава Исусова парабола:

### Според Марко
Евангелието според Марко го пренесува следново:

### Според Лука
Евангелието според Лука го пренесува следново:

### Според Тома
Евангелието според Тома го пренеува следново:

## Толкувања
десно|мини| Синапово стебленце.
Растението за кое се зборува во параболата се смета дека е црн синап, големо едногодишно растение високо до три метри што расте од пословично мало семе (чија маленѕавост се користи како алегорија и на други места, во Матеј 17:20 и Лука 17 : 6). Според рабински извори, Евреите не го одгледувале ова растение во бавчите, што е во согласност со описот на Матеј за раст во поле. Лука, напротив, вели дека синапот расте во бавча, што се објаснува со прилагодување на параболата за слушатели надвор од Палестина.

Во стварноста, стеблото на синап тешко може да послужи како гнездо за птици, па се верува дека Исус намерно го пренагласил ова во својата аналогија.

Во оваа парабола има и „субверзивен“ елемент, кој се гледа во брзиот раст на растението синап, што го прави „малиген плевел“ со „опасни својства за ширење“. Плиниј Постариот во 1 век од нашата ера пишува дека синапот е исклучително добар за здравјето и забележува:

Царството Небесно е исто така сеприсутно, како и плевелот, што може да биде уште еден пример за Исусовата употреба на сатира.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Исусови параболи
Маслинке (Карабичане)

**Маслинке** — средновековна црква. Во нивата на И. и С. Јовановиќ се гледаат грамади од градежен камен и фрагменти од покривни ќерамиди. По традиција местото се смета за сакрално.

## Повзрано

* Кулица — градиште од римското време;
* Св. Троица — средновековна црква и некропола;
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско.

## Наводи
Кулица (Карабичане)

**Кулица** — градиште од римското време. На северниот раб од селото, на висок рид (538 м) со доминантна положба се гледаат остатоци од одбранбен бедем, а по површината има фрагменти од керамички садови, питоси, тегули, имбрекси и градежен материјал. Во подножјето на ридот тече потокот Лиска.

## Поврзано

* Маслинке — средновековна црква;

* Св. Троица — средновековна црква и некропола;

* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско.

## Наводи