open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Мак Форхенд

**Мак Форхенд**, роден на 4 август 2001 година, е американски скијач во слободен стил кој настапува на меѓународни натпревари. На Зимските олимписки игри 2026, освоил сребрен медал во големиот воздушен натпревар. Дополнително, тој има освоено 6 медали на Зимските X игри и се искачил на подиумот 11 пати на Светскиот куп на ФИС.

## Позадина
Форхенд пораснал во Конектикат и започнал да скија во планинското одморалиште Стратон во Вермонт. 

## Кариера
Тој учествувал на Светското првенство во скијање слободен стил под ФИС, каде што на само 17 години, во својата прва сезона, го освоил ФИС Кристален глобус во слоупстајл.

На 20-годишна возраст, настапил на Зимските олимписки игри во Пекинг во 2022 година. Во големиот воздушен натпревар се пласирал во финалето и завршил на 11-то место, додека во слоупстајл дисциплината го освоил 17-то место.

На Зимските X игри во Аспен во 2026 година, Форхенд освоил златен медал во машкиот натпревар Биг Ер, постигнувајќи 96,00 поени во своето второ трчање. Подоцна, на Зимските олимписки игри во Италија истата година, тој го освои сребрениот медал во дисциплината голем воздух со 98,25 поени, што му дало вкупно 193,25 поени. Дополнително, тој завршил на 11-то место во финалето на слоупстајл дисциплината.

Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2026
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 2001 година
Категорија:Натпреварувачи на Зимските олимписки игри 2026
Јенс ван 'т Ваут

**Јенс ван 'т Ваут**, роден на 6 октомври 2001 година, е холандски брз лизгач на кратки патеки. Тој освоил три златни олимписки медали и еден бронзен медал на Зимските олимписки игри во 2026 година. На Зимските олимписки игри во 2022 година, тој заедно со холандскиот тим поставил олимписки рекорд во мешаната штафета на 2000 метри.
## Личен живот
Постариот брат на Ван 'т Ваут, Меле, е исто така брз лизгач на кратки патеки.

## Наводи

## Надворешни врски
* Jens van 't Wout at Milano Cortina 2026

Категорија:Освојувачи на златен медал на Олимписки игри за Холандија
Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2026
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 2001 година
Категорија:Натпреварувачи на Зимските олимписки игри 2026
Стефан Ембахер

**Стефан Ембахер** (роден на 12 јануари 2006та година) е австриски скијачки скокач кој се натпреварува на светското првенство за скијачки скок. Тој е сметан за еден од најистакнатите млади спортисти во спортот, има освоено повеќе титули за Светското јуниорско првенство во нордиско скијање и освојувајќи подиум на Светскиот куп на почетокот на неговата сениорска кариера.

## Ран живот
Ембахер е роден во Хопфгартен во Бриксентал, во австриската покраина Тирол. Започнал да се занимава со скијачки скокови уште на млада возраст, а подоцна го посетувал престижниот „Шигимназиум Стамс“, кој е голем центар за развој на австриските зимски спортисти. Тој го претставува зимскиот клуб „Кицбухелер“.

## Кариера

### Јуниорска кариера
Ембахер постигнал значаен успех на јуниорско ниво. На Светското првенство во нордиско јуниорско скијање во 2024 година во Планица, тој освоил златнен медал на нормалниот рид. Успешно ја одбранил својата титула на Светското првенство во нордиско јуниорско скијање во 2025 година во Лејк Плесид, станувајќи еден од ретките спортисти кои освоиле последователни јуниорски светски титули.

Тој, исто така, освоил медали во екипната и мешана конкуренција на јуниорските светски првенства.

### Светско првенство
Ембахер првпат се појавил на Светскиот куп во скијачки скокови на ФИС на 3 јануари 2024 година на станицата „Фоур Хилс“ во Инсбрук, освојувајќи поени на својот прв настан од Светскиот куп во кариерата.

На 26 ноември 2025 година, тој го постигнал својот прв подиум на Светскиот куп со второто место во Фалун.

За време на Турнирот „Четири ридови“ во сезоната 2025–26, тој поставил нов рекорд во квалификациите за рид на „Гросе Олимпијшанце“ во Гармиш-Партенкирхен со скок од 145,5 метри.

### Олимписки игри
На Зимските олимписки игри 2026, Ембахер освоил златен медал во машка конкуренција во супер тим на големи ридови за Австрија.

## Стил и репутација
Ембахер е познат по својата силна механика на полетување, избалансирана позиција на лет и конзистентност во услови на променлив ветер. Неговите рани резултати го поставиле како еден од најперспективните млади скокачи во Австрија. 

## Резултати од Светското првенство

### Индивидуални подиуми

* **1 подиум**
** 2-ри – Фалун, Шведска (голем рид), 26 ноември 2025 година

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Стефан Ембахер на ЗОИ 2026
* 
* 

Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2026
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 2006 година
Категорија:Натпреварувачи на Зимските олимписки игри 2026
Јерн Венцел

**Јерн Венцел** (роден на 13 август 2004) — германски боб-санкач. Тој ја претставувал Германија на Зимските олимписки игри во 2026 година.

## Кариера
Јерн Венцел го имал своето деби како кочник на Европското првенство во боб-санкање на 3 декември 2022 година. На 18 февруари 2024 година, тој го имал своето деби на Светското првенство во боб-санкање како кочник во четири-члениот тим на Кристоф Хафер. Во февруари 2025 година, тој се натпреварувал на Европското првенство во боб-санкање и освоил златен медал во дисциплината четиричлено натпреварување, заедно со Флоријан Бауер, Георг Флајшхауер и пилотот Јоханес Лохнер. Следниот месец, тој се натпреварувал на Светското првенство и освоил сребрен медал во дисциплината четиричлено натпреварување во Лејк Плесид.

Во сезоната 2024/25, Венцел и Лохнер обезбедиле победа во Светското првенство, прво во боб-санкање за двајца, а подоцна и во боб-санкање за четири лица. Следната сезона, ја освоил првата трка од сезоната во новоизградениот лизгачки центар Кортина, како и трката во Лилехамер, и двете во тим од четири лица. На Европското првенство во 2026 година, Лохнер, Венцел, Флајшхауер и Торстен Маргис го освоиле сребрениот медал во боб за четири лица.

## Резултати од Светско првенство

## Наводи

Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2026
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 2004 година
Флора Табанели

**Флора Табанели** (родена на 20 ноември 2007 година) — италијанска слободна скијачка.

## Кариера
Табанели ја претставувала Италија на Зимските младински олимписки игри 2024 и била знаменосец за време на отварачката церемонија. За време на Младинските олимписки игри таа освоила златни медали во дисциплините голем скок во воздух и слоупстајл.

За време на Светскиот куп во слободно скијање на МСФ во сезоната 2024–25, Табанели го освоила женскиот кристален глобус во парк и пајп со 540 поени во натпреварите со голем скок во воздух и слоупстајл. На 13 март 2025 година, таа го освоила натпреварот во голем скок во воздух, истиот ден кога нејзиниот брат, Миро Табанели, го освоил својот прв натпревар од Светскиот куп во кариерата. Тие станале првиот брат и сестра што освоиле победа за време на ист Светски куп.

Таа дебитирала на МСФ Светското првенство во скијање на даскаво 2025 година и завршила на четвртото место во дисциплината слоупстајл. Една недела подоцна, таа се натпреварувала во дисциплината голем скок во воздух  и освоила златен медал со резултат од 176,75 поени.

Во ноември 2025 година, Табанели претрпела скинат лигамент на десното колено откако незгодно слетала од скок додека тренирала со националниот тим за Зимските олимписки игри 2026. Во јануари 2026 година, таа била избрана да ја претставува Италија на Зимските олимписки игри 2026, откако неодамна се опоравила од сериозната повреда на коленото. Таа олимписки дебитирала во дисциплината голем скок во воздух и освоила бронзен медал. За време на нејзиното трето и последно натпреваруње од Зимските олимписки игри таа постигнала 94,25 поени за нејзиниот 1620, највисокиот резултат за трик во еден ден.

## Личен живот
Постариот брат на Табанели, Миро, е исто така олимписки слободен скијач.

## Наводи

Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2026
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 2007 година
Категорија:Италијански спортисти
Категорија:Натпреварувачи на Зимските олимписки игри 2026
Ицхак де Лаат

**Ицхак де Лаат** (роден на 13 јуни 1994 година) е холандски лизгач на кратки патеки.

## Кариера
Под влијание од својот татко Де Лаат почнал да лизга на осум години. Тој освоил златен медал во штафетна трка на 5000 м во 2017 во Ротердам.

Тој се квалификувал за Зимските олимписки игри 2018 во трките на 1000 метри за мажи, 1500 метри за мажи и штафета на 5000 метри.

Инспириран од метал музиката, тој ги дизајнира сликите на своите шлемови.

## Наводи

Категорија:Освојувачи на златен медал на Олимписки игри за Холандија
Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2026
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1994 година
Категорија:Натпреварувачи на Зимските олимписки игри 2026
Елиса Конфортола

**Елиса Конфортола** (родена на 2 април 2002 година) е италијанска лизгачка на кратки патеки. Конфортола е европски шампион на 1500 метри во 2024 и 2025 година. Со италијанската мешана штафетна екипа таа го освоила сребрениот медал на Светското првенство во 2025 година и златниот медал на Зимските олимписки игри во 2026 година.

## Кариера

### Јуниор
Конфортола започнала да се натпреварува во брзо лизгање на возраст од 12 години на ледената арена во Бормио, под тренерство на Никола Родигари. Таа ја претставувала Италија на Светското првенство за млади во 2018 година, освојувајќи бронзен медал во штафетната трка за жени. Во 2019 година, тимот на Италија со Конфортола повторно го освоил третото место. На Европските млади олимписки игри во Сараево во 2019 година, Конфортола освоила златен медал на трката на 1500м.

### Сениор
Конфортола се приклучила на Групо Супортиво Фијаме Оро и ја претставувала Италија на Европското првенство од 2023 до 2026 година, освојувајќи го златниот медал во индивидуална конкуренција во 2024 година на трката на 1500 метри. Конфортола била наградена со наградата „Џулио Онести“ за извонреден придонес во италијанскиот спорт. Во 2025 година била дел од тимот на Италија кој победил во женската штафетна трка.

На Светското првенство во 2025 година, Конфортола била дел од италијанскиот тим кој освоил сребрен медал во мешаната екипна штафетна трка. Таа ја претставува Италија на Зимските олимписки игри 2026, каде што била дел од мешаниот екипен тим на Италија кој го освоил златниот медал.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2026
Категорија:Родени во 2002 година
Категорија:Натпреварувачи на Зимските олимписки игри 2026
Партенопа (филм)

**„Партенопа“** (*Parthenope*) – филм на режисерот Паоло Сорентино од 2024 година. Главните улоги ги играат: Селест Дала Порта, Стефанија Сандрели и Гери Олдман.

## Синопсис
Една жена, родена во Неапол во 1950 година, ја бара среќата во токот на долгите лета на својата младост, заљубена во својот роден град и неговите бројни незаборавни ликови. Во филмот се прикажува животот на Партенопа, од раѓањето до денешнината...

## Наводи

Категорија:Италијански филмови
Категорија:Британски филмови
Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови на италијански јазик
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 2024 година
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Неапол
Категорија:Филмови со Гери Олдман
Категорија:Филмови на Паоло Сорентино
Категорија:Филмови со Стефанија Сандрели
Категорија:Филмови со Селест Дала Порта
Потомци на сонцето

***Потомци на сонцето*** (, ) — јужнокорејска воено-драмска телевизиска серија од 2016 г., во која главните улоги ги толкуваат Сонг Џунг Ки, Сонг Хје Кјо, Џин Гу и Ким Џи Вон. Серијата се прикажувала на телевизискиот канал KBS2 од 24 февруари до 22 април 2016 г., секоја среда и четврток во 21:55 ч. по корејско време.

## Содржина
Ју Ши Џин (го глуми Сонг Џунг Ки) е капетан на единица за специјални намени на јужнокорејската армија, кој се наоѓа во мировна мисија во жариштето на измислената земја Урук. Случајната средба со докторката Канг Мо Јон (ја глуми Сонг Хје Кјо) води до заемна вљубеност, но нивните професионални дејности не дозволуваат романсата да се развива непречено. Ши Џин мора да ги извршува наредбите на воената команда и да ги предводи војниците, додека Мо Јон не успева да стане професорка поради привилегираната положба на нејзината колешка конкурентка.

За време на еден од нивните состаноци, тие сфаќаат колку се разликуваат нивните погледи на животот: војникот мора да убива за да заштити други животи, додека докторката смета дека секој живот мора да биде спасен. Поради ова, тие одлучуваат да се разделат. Осум месеци подоцна, откако го одбива сексуалното вознемирување од страна на својот претпоставен, Мо Јон е принудена да замине во воена зона во Урук. Таму Ши Џин и Мо Јон повторно се среќаваат и заедно преживуваат земјотрес и епидемија, што повторно ги разгорува нивните чувства. По враќањето во Кореја, тие ја продолжуваат својата врска сѐ додека Ши Џин не е испратен на мисија каде што исчезнува без трага.

## Улоги

|-
| Сонг Џунг Ки || капетан Ју Ши Џин
|-
| Сонг Хје Кјо || Канг Мо Јон
|-
| Џин Гу || постариот водник Со Де Јонг
|}

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Јужнокорејски телевизиски серии
Категорија:Телевизиски серии на корејски јазик
Георг Флајшхауер

мини|Флајшхауер во 2011 година|362x362пкс
**Георг Флајшхауер** (роден на 21 октомври 1988) — германски атлетичар кој е специјализиран за трки на 400 метри со пречки и боб-санкање. Меѓу неговите најзначајни достигнувања се златните медали со Јоханес Лохнер во боб за двајца и боб за четворица на Олимписките игри во 2026 година и Светското првенство во 2023 година.

## Атлетика
Флајшхауер започнал како атлетичар, првично натпреварувајќи се на трките на 110 метри со пречки, а подоцна и на 400 метри со пречки. Неговите најголеми достигнувања вклучуваат две победи на германското првенство (2010, 2012), пласман до полуфиналето на Светското првенство во 2011 година и шестото место на Европското првенство во 2012 година.

## Бобслеј
Флајшхауер е активен во боб-санкање од 2019 година, првично натпреварувајќи се како кочничар за Макс Илман во Европското првенство. Од мај 2022 година, Флајшхауер започнал да тренира под водство на Кевин Куске во Потсдам. Во 2022 година се приклучил на тимот на Јоханес Лохнер за сезоната на Светскиот куп. Во својот прв настап на Светскиот Купот во боб-санкање за двајца, тој ја постигнал својата прва победа на Светскиот Куп на патеката Лејк Плесид. Во својата прва сезона со Јоханес Лохнер, тој освоил злато во боб-санкање за двајца на Светското првенство и ја обезбедил титулата во Светскиот куп во боб-санкање за двајца.

Флајшхауер го имаше своето олимписко деби на 37-годишна возраст во Кортина д'Ампецо 2026 година. Заедно со Јоханес Лохнер го освоија златниот медал во боб за двајца.

## Личен живот
Флајшхауер дипломирал со магистерска диплома по индустриско инженерство на ТУ Дрезден. Од 2016 година работи како консултант во голема консултантска фирма.

Мајката на Флајшхауер починала во 2022 година, кратко пред неговото успешно деби на Светскиот куп во боб. Подоцна изјавил дека овој период бил ментално предизвикувачки. Флајшхауер ја посветил својата прва титула на Светскиот куп на својата мајка.

## Резултати од боб-санкање
Сите резултати се добиени од Меѓународната федерација за боб и скелет.

### Светски првенства

## Резултати од атлетски натпревари

## Наводи

Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2026
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1988 година
Розелит

**Розелитот** е редок арсенатен минерал со хемиска формула: . Лесно растворлив во киселини. Првпат е опишан во 1825 година за појава во рудниците Раполд во Шнеберг, Саксонија, Германија и именуван од Арманд Леви по германскиот минералог Густав Роуз. Се јавува во хидротермални средини што содржат кобалт и е поврзан со вени на кварц и халцедон во типската локација. Исто така, е пријавен во Италија, Мароко, Чиле, Британска Колумбија и неколку локации во Германија. 

Плеохроизмот на розелитот зависи од хемискиот состав, при што потемно-розовите сорти имаат поголема содржина на кобалт, а посветло-розовите сорти имаат поголема содржина на калциум и магнезиум. Ова доведува до две различни шеми на плеохроизам, една за темна розова и една за светла розова. Темно-розовите сорти имаат X: темна розова, Y: бледа розова, Z: побледа розова. Светло-розовите сорти имаат X: бледа розова, Y: побледа розова, Z: најбледа розова боја. Поради својата светла и богата боја, розелитот е многу популарен меѓу собирачите на минерали.

## Наводи

Категорија:Моноклински минерали
Категорија:Минерали на магнезиумот
Категорија:Минерали на кобалтот
Категорија:Минералогија
Сапонит

**Сапонитот** е триоктаедарски минерал од смектитната група. Неговата хемиска формула е Ca0.25(Mg,Fe)3((Si,Al)4O10)(OH)2·n(H2O). Растворлив е во сулфурна киселина. Првпат бил опишан во 1840 година од Сванберг. Видови на сапонит се грифитит, боулингит и соботкит.

Тој е мек, масивен и пластичен, и постои во вени и шуплини во серпентинитот и базалтот.  

## Појава
Сапонитот првпат бил опишан за појава во Лизард Поинт, Ландеведнак, Корнвол, Англија во 1840 година. Се јавува во хидротермални вени, во базалтни везикули, скарни, амфиболити и серпентинити. Поврзани минерали вклучуваат целадонит, хлорит, природен бакар, епидот, ортоклас, доломит, калцит и кварц. 

Сапонитот се наоѓа во Забковице Шлаские во Шлезија, Свардсје во Даларна, Шведска и во Корнвол, Велика Британија. Сапонитот од Корнвол се користи во фабриката за порцелан. Сапонитот се наоѓа и во „темните рабови“ на хондрулите во јаглеродните хондрити и се смета за знак на промена на водната структура. Најголемото наоѓалиште на примарни дијаманти во Европа, Ломоносов, во Приморскиот округ во Архангелската област е област на интензивна акумулација и складирање на сапонит во јаловината.

## Апликација
Масата на сапонит што се испушта во јаловината од преработката на дијамантска руда изнесува милиони тони. Загрижувачки е што кога макро- и микро-компонентите се наоѓаат во неопасни концентрации, се вложуваат помалку напори во управувањето со животната средина на јаловината, иако техногените седименти нудат можности за повторна употреба и валоризација надвор од нивното традиционално отстранување. Сапонитот е демонстративен пример за состојка на јаловината која честопати се остава неправедно неупотребена.

Електрохемиското одвојување помага да се добијат модифицирани производи што содржат сапонит со високи концентрации на минерали од смектитната група, помала големина на минералните честички, покомпактна структура и поголема површина. Овие карактеристики отвораат можности за производство на висококвалитетна керамика и сорбенти на тешки метали од производи кои содржат сапонит. Експериментите за деацидификација на хистозол со алкална глинеста кашеста маса покажале дека неутрализацијата со просечна pH вредност од 7,1 се постигнува со 30% од додадената пулпа, а експерименталното место со повеќегодишни треви ја докажало ефикасноста на техниката. Покрај тоа, рекултивацијата на земјиштето е составен дел од социјалната и еколошката одговорност на рударската компанија и ова треба ги задоволува потребите на заедницата на локално и на регионално ниво.

Синтетичките сапонити имаат дефиниран хемиски состав и служат како замена за зеолитите. За разлика од порите кај зеолитите, сапонитите имаат поголемо растојание помеѓу слоевите и можат да се користат и како катализатори за поголеми органски молекули, на пр. при полимеризација, изомеризација и пукање.

## Поврзано

* Класификација на минерали

## Наводи

Категорија:Моноклински минерали
Категорија:Минерали на алуминиумот
Категорија:Минерали на магнезиумот
Категорија:Минерали на железото
Категорија:Минерали на калциумот
Категорија:Минералогија
Јодирит

**Јодирит** или **јодаргирит** е природна минерална форма на сребрен јодид е релативно редок минерал кој припаѓа на класата на халиди. Кристализира во хексагонален кристален систем со хемиски состав β-AgI и обично формира безбојни, транспарентни, табеларни до призматични кристали со големина од сантиметри, но исто така и проѕирни, лушпести, грануларни до масивни минерални агрегати кои со текот на времето потемнуваат во воздух. Познати се и бисерно-сиви, жолто-зелени и кафеави варијанти.

## Етимологија и историја

Јодиритот првпат бил откриен во 1859 година во „рудникот Албарадон“ во близина на Консепсион дел Оро во мексиканската држава Сакатекас и е опишан од Александар Феликс Густав Ахил Лејмери, кој го именувал минералот по неговите хемиски компоненти јод и сребро.

Поврзани минерали се кераргирит и бромирит.

## Кристална структура
Јодаргиритот кристализира во хексагоналниот кристален систем во просторната група P63mc (просторна група бр. 186) со параметри на решетката a = 4,59 Å и c = 7,51 Å и две формулни единици по единична ќелија.

Јодаргиритот се формира како секундарен минерал преку оксидација во наслаги богати со сребро, заедно со други секундарни минерали на сребро како што се акантит, бромаргирит и хлораргирит, но исто така и церусит и природно сребро како придружни минерали.

## Наводи

Категорија:Шестаголни минерали
Категорија:Минерали на среброто
Категорија:Минералогија
Анортоклаза

Минералот **анортоклаз** ((Na,K)AlSi3O8) е кристален цврст раствор во серијата на алкален фелдспат, во кој процентот на натриум-алуминиум силикатниот елемент го надминува калиум- алуминиум силикатниот елемент. Тој обично се состои од помеѓу 64 и 90 проценти NaAlSi3O8 и помеѓу 10 и 36 проценти KAlSi3O8.
[лево|мини|Кристал на анортоклаз од [Еребус|планината Еребус, Антарктик]]

## Структура и стабилност
Анортоклазата е среден член на серијата цврсти раствори на фелдспат со висок албит - санидин алкален фелдспат. Средните членови на оваа серија, висок албит, анортоклаза и санидин со висок натриум, се стабилни на температури од  и погоре. Под  постои само многу ограничен раствор (помалку од околу 5% и на краевите со низок албит и на микроклинот). Анортоклазата и висок албит покажуваат триклинска симетрија, додека санидинот и ортоклазата со ниска температура имаат моноклаза. Ако алкалните фелдспати со среден состав на висока температура се остават полека да се оладат, се јавува ексолуција и се добива пертитна структура.

## Појава
Анортоклазата се јавува во вулкански и хипабисални (плитки интрузивни) карпи богати со натриум на високи температури. Минералот обично се наоѓа како составен дел од ситнозрнеста матрица или како мали фенокристали кои можат да се појават како лабави кристали во истрошена карпа. 

Првпат е опишан во 1885 година за појава на островот Пантелерија, покраина Трапани, Сицилија. Воведен е и во следните региони во светот: Рајнска област-Пфалц (Германија), Планина Кенија (Кенија), во регионот Ропа (Нигерија), во државата Викторија (Австралија), на островот Рос (Антарктик), како и во Шкотска (Аргил) и Норвешка (регион Ларвик).

*

## Наводи

Категорија:Минерали на алуминиумот
Категорија:Минерали на натриумот
Категорија:Минерали на калиумот
Категорија:Триклински минерали
Категорија:Минералогија
Маршит

**Маршитот** (CuI) е природно настанат изометриски халиден минерал со повремена замена на сребро (Ag) со бакар (Cu).  Цврст раствор помеѓу сребрениот миерзит на крајниот елемент и бакарниот маршит на крајниот елемент е пронајден во овие минерали од наоѓалишта во Брокен Хил, Австралија. Името на минералот е изведено од лицето кое прв го опишало, австралиски колекционер на минерали по име Чарлс В. Марш. Марш го привлекол вниманието кон природниот бакарен јодид (Маршит) во 1800-тите, нагласувајќи ја неговата природна појава, не треба да се меша со бакар(I) јодид, супстанца што најчесто се синтетизира во лабораториски услови.

Една од препознатливите карактеристики на маршитот е тоа што пред изложување на воздух минералот има слабо медено -жолта боја, но откако ќе се изложи на воздух станува тула -црвена боја.  Друга карактеристика корисна за идентификување на маршитот е темноцрвената боја што ја флуоресцира под кратки бранови (SW) и долгобранови (LW) ултравиолетови зраци.

## Геолошка појава
Типот на локалитет на маршит е метаморфозиран локалитет на олово-цинк-сребро руда во Брокен Хил, округ Јанковина, Нов Јужен Велс, Австралија. Некои од вообичаените минерални асоцијации на маршит на овој локалитет вклучуваат вад, лимонит, природен бакар, куприт и церусит.

Маршитот се јавува природно во геолошките супергенски наоѓалишта во Чукикамата, Чиле, кои се интензивно ископани за бакар. Дополнителни истражувања на карпите и минералите од оваа област покажуваат дека изотопи на јод кои се наоѓаат во минерали, како што е маршитот, и почвите, можат да се користат за да се разберат процесите што го формирале супергенското наоѓалиште.

Покрај повеќекратните појавувања во Австралија и Чиле, маршитот е пронајден и пријавен во Финска, Германија, Русија и Јужна Африка.  На локалитетот Рубцовски во Алтајскиот крај, Русија, маршитот се наоѓа поврзан со други халидни минерали богати со јод, како што е миерзитот, во наоѓалиште на основни метали. Маршитот се наоѓа во наоѓалиштето на сребро ископано во рудникот за сребро Алберт во Мпумаланга, Јужна Африка, поврзан со разни минерали богати со сребро.

## Наводи

## Библиографија

* Палаче, П.; Берман Х.; Фрондел, К. (1960). „ *Данов систем на минералогија, том II: Халиди, нитрати, борати, карбонати, сулфати, фосфати, арсенати, волфрами, молибдати, итн. (Седмо издание)“* Џон Вајли и синови, Инк., Њујорк, стр.20–22.
Категорија:Минералогија
Андриaновит

**Андриановит** е многу редок минерал од еудијалит групата, со формула Na12(K,Sr,Ce)6Ca6(Mn,Fe)3Zr3NbSi(Si3O9)2(Si9O27)2O(O,H2O,OH)5 Оригиналната формула била проширена за да се покаже присуството на циклични силикатни групи и силициум на местото M4, според номенклатурата на еудијалитската група. Андриановитот е единствен меѓу еудијалитската група по тоа што е богат со калиум (други видови од еудијалитската група со есенцијален K се давинциит и расветаевит). Се смета за калиумов аналог на кентбруксит, но се разликува од него и по тоа што е доминантен со кислород, а не со флуор. Исто така, координативниот број на Na кај овој претставник е зголемен од 7 на 9. Името на минералот му оддава почит на рускиот математичар и кристалограф Валериј Иванович Андрианов.

## Појава и асоцијација
Андриановитот е откриен во пегматити на површинскиот коп Коашва, масивот Хибини, полуостровот Кола, Русија. Когнизира со егирин, лампрофилит, ломоносовит, микроклин, мосандрит, натролит, содалит (силикати) и вилијаумит.

## Белешки за хемијата
Формулата на андријановит е лишена од некои супституциски елементи и групи, од кои најважни се карбонатот и хлорот. Мали супституциски елементи се лантан, неодимиум, итриум, титаниум, бариум, хафниум и алуминиум.

## Наводи

Категорија:Триаголни минерали
Категорија:Минерали на циркониумот
Категорија:Минерали на манганот
Категорија:Минерали на калциумот
Категорија:Минерали на калиумот
Категорија:Минерали на натриумот
Категорија:Циклосиликати
Категорија:Минералогија
Андезин

**Андезинот** е силикатен минерал, член на серијата цврсти раствори на плагиоклазен фелдспат. Неговата хемиска формула е (Ca, Na)(Al, Si)4O8, where Ca/(Ca + Na) каде што Ca2/(Ca2 + Na2)(% анортит) е помеѓу 30 и 50%. Формулата може да се запише како Na2 0,7-0,5 Ca2 0,3-0,5 Al2 1,3-1,5 Si2,7-2,5 O8. 

Плагиоклазните фелдспати се континуирани серии од цврсти раствори и како такви, точната идентификација на поединечните членови бара детална оптичка студија, хемиска анализа или мерења на густината. Индексите на прекршување и специфичната тежина се зголемуваат директно со содржината на калциум.

Понекогаш се користи како скапоцен камен.

## Име и откритие
Андезинот првпат е опишан во 1841 година за појава во рудникот Мармато, Мармато, Каука, департманот Чоко, Колумбија. Името е по Андите поради неговото изобилство во андезитните лави во тие планини.

Во раните 2000-ти, црвените и зелените скапоцени камења почнале да се продаваат под името „андезин“. По некои контроверзии, подоцна било откриено дека овие скапоцени камења биле вештачки обоени.

## Појава
Андезинот се јавува во средни магматски карпи како што се диорит, суенит и андезит. Карактеристично се јавува во метаморфни карпи од гранулитни до амфиболитски фации кои најчесто покажуваат антипертитна текстура. Исто така, се јавува како детритални зрна во седиментни карпи. Најчесто се поврзува со кварц, калиумов фелдспат, биотит, хорнбленд и магнетит. 

## Андезинска контроверзност
Во раните 2000-ти, на пазарот на скапоцени камења се појавила нова сорта на црвен или зелен скапоцен камен што личел на сончев камен и се нарекувал „андезин“. По многу контроверзии и дебати, било откриено дека повеќето од овие скапоцени камења, за кои се тврди дека потекнуваат од Кина, биле вештачки обоени со процес на дифузија на бакар. Сепак, тибетскиот извор на вистински (нетретиран) црвен андезин на крајот бил потврден од голем број независни групи на добро почитувани гемолози.

## Наводи

Категорија:Скапоцени камења
Категорија:Триклински минерали
Категорија:Минерали на калциумот
Категорија:Минерали на натриумот
Категорија:Минералогија
Ајолозит

**Ајолозитот** е редок минерал од натриум бизмут сулфат со хемиска формула Na4Bi(SO4)3Cl. Неговиот типски локалитет е Вулкано, Сицилија, Италија.

## Наводи

## Надворешни врски

* Табела со податоци за ајолозит

Категорија:Минерали на хлорот
Категорија:Сулфатни минерали
Категорија:Минерали на бизмутот
Категорија:Минерали на натриумот
Категорија:Минералогија
Фенерџија

мини|253x253пкс|Фенерџијата во Брест, исто како во дамнешните времиња, ги пали керозинските фенери, привлекувајќи огромен број туристи.
**Фенерџија** (од именката *фенер*) — градски службеник, чија задача била да се грижи за исправноста на уличните фенери и да ги пали. Ликот на фенерџијата, како човек што носи светлина, често се користи како симбол во уметничките дела.

Започнувајќи со изложбата на Фредерик Алберт Винзор во 1807 г. на улицата „Пал Мал“, гасните светилки постепено ги истиснале свеќите и маслените ламби како доминантна облик на улично осветлување. Првите гасни светилки барале постојано присуство на фенерџии, но до крајот на XIX век биле развиени системи што овозможувале светлата да работат автоматски. Со појавата на електричното осветлување, потребата од ангажирање фенерџии целосно исчезнала.

## Историја

### Обединето Кралство
Во 1417 г., по наредба на градоначалникот Хенри Бартон, на улиците на Лондон биле поставени првите улични фенери. Меѓутоа, многу граѓани биле против ваквото осветлување.

Во 1807 г., на улицата „Пал Мал“ биле поставени керозински фенери по конструкција на Англичанецот Вилијам Мердок.

### Франција
На почетокот на XVI век, првите улични фенери се појавиле и во Париз: жителите биле принудени да држат светилки на прозорците што гледале кон улицата. Во 1667 г., Луј XIV издал посебен указ за уличното осветлување.

### Чешка
Во 1847 г. во Прага, на улицата „Кенигштрасе“ (денес Соколовска), била изградена гасна станица што работела до 1881 г.

### Русија
Во 1698 г., во Москва биле поставени 8 фенери кај царскиот дворец. Историчарот на Санкт Петербург, И. Г. Георги, за ова запишал:

### Белорусија
Од 2009 г., во Брест, на една од пешачките зони на улицата „Советска“, секојдневно стари фенери пали и гаси вработен фенерџија во униформа од времето на Петар Велики. За таа цел, тој се качува по скала и рачно ја пали и гаси керозинската ламба во секој фенер. На улицата „Советска“ се поставени вкупно 19 вакви фенери.

## Обврски на фенерџиите
* Палење и гасење на фенерите
* Полнење на резервоарите со запалива течност
* Поправка на фенерите (сервисирање на резервоарите, исправување на рефлекторите, замена на пламениците, поправка на рамките и замена на стаклата)

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Професии
Категорија:Занаети
Некој сепак ме чека

**„Некој сепак ме чека“** (српски: *Неко ме ипак чека*) – филм на режисерот Марко Новаковиќ од 2009 година. Автор на сценариото е Душко Премовиќ, а главните улоги ги играат: Аница Добра, Нада Шаргин, Мирјана Карановиќ, Душанка Стојановиќ, Марија Вицковиќ, Љиљана Стјепановиќ, Танасије Узуновиќ, Љубомир Бандовиќ, Елизабета Ѓоревска, Дубравко Јовановиќ, Александар Ѓурица и Александра Николиќ.

## Синопсис
Филмот се состои од три поврзани приказни: во првата („Ходник“), Вања и Дара, жени со различен социјален статус, се среќаваат во ходникот на клиниката додека чекаат за абортус. Оваа неочекивана средба раѓа низа прашања кај нив и ги наведува добро да ја преиспитаат својата одлука. Во втората приказна („Пат“), која се одвива во селска средина некаде во Србија, мајката ја води ќерката кај лекарот кој живее сам во еден вагон во кој извршува тајни абортуси. Патем трае судирот меѓу традиционалниот став на мајката против вонбрачната бременост и желбата на ќерката да го роди бебето. Во третата приказна („Вода“), во затворската ќелија, младата Нада се присетува на трагичниет настани кои ја натерале да го убие цвојот маж. Во клиниката во која ја носи полициското возило за да изврши абортус, таа среќава некого кого воопшто не го очекувала...

## Наводи

Категорија:Српски филмови
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови од 2009 година
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Србија
Категорија:Филмови на Марко Новаковиќ
Категорија:Филмови со Аница Добра
Категорија:Филмови со Нада Шаргин
Категорија:Филмови со Мирјана Карановиќ
Категорија:Филмови со Душанка Стојановиќ
Категорија:Филмови со Марија Вицковиќ
Категорија:Филмови со Танасије Узуновиќ
Категорија:Филмови со Елизабета Ѓоревска
Категорија:Филмови со Александра Николиќ
Категорија:Филмови со Александар Ѓурица
Категорија:Филмови со Дубравко Јовановиќ
Категорија:Филмови со Љубомир Бандовиќ
Категорија:Филмови со Љиљана Стјепановиќ
Анортит

**Анортитот**  е калциумовиот краен член од минералната серија на плагиоклазни фелдспат. Хемиската формула на чистиот анортит е CaAl2Si2O8. Анортитот се наоѓа во магматски карпи.

## Минералогија
[лево|мини|Кристали од анортит (бели) во лава од островот Мијаке, [Јапонија (големина: 2,4 × 1,7 × 1,7 см)]]
Анортитот е крајниот член богат со калциум од серијата цврсти раствори на плагиоклази, а другиот крајен член е албит (NaAlSi3O8). Чистиот анортит, кој не содржи натриум, е редок на Земјата. Сепак, анортитот се однесува и на плагиоклазни состави со повеќе од 90 молекуларни проценти од крајниот член на анортитот (и до 10 молекуларни проценти од крајниот член на албитот). Составот на плагиоклазите често се изразува како моларен процент од An%, или (за одредена количина) Ann, каде што n = Ca/(Ca + Na) × 100. Оваа равенка претежно работи во копнен контекст; егзотичните локации, а особено лунарните карпи, можеби ќе треба да земат предвид други катјони, како што е Fe2+, за да се објаснат разликите помеѓу оптички и структурно добиените податоци за An% забележани кај лунарните анортити.

При стандарден притисок, чистиот анорит (An100) се топи на 1550 ± 2°C.

## Појава
Аноритот е композициски вид на плагиоклас. Се јавува во мафични магматски карпи. Исто така, се јавува во метаморфни карпи од гранулитни фации, во метаморфизирани карбонатни карпи и корундски наслаги. Неговите типски локалитети се Монте Сома и Вале ди Фаса, Италија. Првпат е опишан во 1823 година. Поредок е во површинските карпи отколку што би бил вообичаено поради неговиот висок потенцијал за атмосферско дејство во серијата на растворање на Голдич.

Исто така, сочинува голем дел од месечевите висорамнини, каменот на Битието, собрана за време на мисијата Аполо 15 во 1971 година, е направена од анортозит, карпа составена главно од анортит. Анортитот е откриен во примероци од кометата Вајлд 2, а минералот е важна состојка на инклузиите богати со Ca-Al во ретки сорти на хондритични метеорити.

## Поврзано

* Список на минерали
* Лунарни висорамнини
* Месечев реголит

## Наводи

Категорија:Скапоцени камења
Категорија:Триклински минерали
Категорија:Минерали на калциумот
Категорија:Минералогија
Клуч 214

**Клуч 214** (龠部) со значење **„[[флејта]]“** — еден од 21-те Кангсиеви клучеви и единствениот сочинет од 17 потези — највеќе од сите. Со овој знак се означува и стара мерка за течност — половина од *хе* (合) или приближно 50 мл.

Во Кангсиевиот речник под овој клуч е заведен 21 знак (од вкупно 49.030).

 воедно е 201-вата индексна составница во Табелата за индексирање на составници на кинеските знаци, претежно усвоена во речници на упростен кинески објавени во континентална Кина.

## Развој
## 字形

龠-oracle.svg|Коскено писмо
龠-bronze.svg|Бронзено писмо
龠-bigseal.svg|Големо печатно писмо
龠-seal.svg|Мало печатно писмо


## Изведени знаци

## Наводи

## Литература
*
*Leyi Li: "Tracing the Roots of Chinese Characters: 500 Cases". Beijing 1993, 

## Надворешни врски

* U+9FA0 во базата „Унихан“

214
Албит

**Албитот** е плагиоклазен фелдспат минерал. Тој е натриумов краен член од серијата цврсти раствори на плагиоклази. Претставува плагиоклаз со помалку од 10% содржина на анортит. Чистиот албитен краен член ја има  Тоа е силикатни минерали. Неговата боја е обично чиста бела, па оттука и неговото име од латинскиот збор . Тоа е честа состојка во фелзичните карпи.

## Својства
Албитот кристализира со триклински пинакоидни форми. Неговата специфична тежина е околу 2,62 и има Мосова скала од 6 до 6,5. Албитот речиси секогаш покажува кристално збраздување, често како ситни паралелни ленти на кристалната површина. Албитот често се јавува како фини паралелни сегрегации наизменично со розов микроклина во пертитот како резултат на ексолуција при ладење.

Постојат две варијанти на албит, кои се нарекуваат „низок албит“ и „висок албит“; вториот е познат и како „аналбит“. Иако обете варијанти се триклински, тие се разликуваат по волуменот на нивната единична ќелија, кој е малку поголем за „високата“ форма. „Високата“ форма може да се произведе од „ниската“ форма со загревање над 750 °C Висок албит може да се најде во кратери од удар на метеори како што е во Винслоу, Аризона. По понатамошно загревање до повеќе од 1,050 °C кристалната структура се менува од триклиничка во моноклинична ; оваа варијанта е позната и како „моналбит“. Албитот се топи на 1,100-1,120 °C.

Честопати, калиумот може да ја замени карактеристиката на натриумот во албитот во количини до 10%. Кога ова ќе се надмине, минералот се смета за анортоклаза.

## Појава
Се јавува во гранитни и пегматитни маси (често како сортата **клевеландит**), во некои хидротермални венски наслаги и формира дел од типичните зеленошкрилци метаморфни фации за карпи со првично базалтен состав. Минералите со кои албитот често се смета дека се поврзани во појавата вклучуваат биотит, хорнбленда, ортоклас, мусковит и кварц.

## Откритие
Албитот првпат бил забележан во 1815 година за појава во Финбо, Фалун, Даларна, Шведска. 

## Употреба
Албитот се користи како скапоцен камен, иако е полускапоцен. Албитот го користат и геолозите бидејќи е идентификуван како важен минерал за формирање карпи. Постои одредена индустриска употреба за минералот, како што е производството на стакло и керамика.

Една од преливачките сорти на албит, откриена во 1925 година во близина на брегот на Белото Море од страна на академик Александар Ферсман, станала широко позната под трговското име беломорит.

## Наводи

## Надворешни врски
* Минерални галерии

Категорија:Скапоцени камења
Категорија:Луминисцентни минерали
Категорија:Триклински минерали
Категорија:Минералогија
Каерсутит

**Керсутит** — темнокафеав до црн двоверижен амфиболен минерал што содржи калциозен титаниум со формула: NaCa2(Mg3Ti4+Al)(Si6Al2)O22(O)2.

Феро-каерсутитот е двовалентниот краен член богат со железо од групата на каерсутити, при што железото го заменува магнезиумот во структурата.

Керсутитот се јавува како фенокристали во алкални вулкански карпи, во нодули од перидотит и габро во алкални базалти и во сиенити, монцонити и карбонатитни туфови. Минералните асоцијации вклучуваат титански аугит, ренит, оливин, илменит, шпинел, плагиоклас и титански паргазит. 

Првпат е опишан во 1884 година и е именуван по Каерсут (порано Каерсут), округот Уманк во северен Гренланд. 

## Карактеристики
лево|мини|280x280пкс|Каерсутит
Каерсутитот е силикат со хемиска формула {Na}{Ca₂}{Mg₃AlTi}(Al₂Si₆O22)O₂. Кристализира во моноклиничниот систем. Неговата тврдост на Мосовата скала е помеѓу 5 и 6.

Според никел-струнцовата класификација, каерсутитот припаѓа на 09.DE - Иносиликати со 2 периодични двојни ланци, Si₄O11; клиноамфиболи, заедно со следниве минерали: антофилит, кумингтонит, клинохолмквистит, гранерит, манганокумингтонит, манганогрунерит, перманганогрунерит, ферофлуоропедризит, ферифлуоролекејт, актинолит, феричермакит, фероактинолит, ферохорнбленде, ферошермакит, јоесмитит, магнезиум хорнбленде, тремолит, чермакит, канилоит, флуороканилоит, парвоманганотремолит, флуоротремолит, калиум флуоропаргазит, еденит, фероденит, ферокаерсутит, феропаргазит, хастингзит, магнезиум хистингзит, паргазит, саданагаит, флуореденит, калиум фероферисаданагаит, калиум саданагаит, калиум паргазит, калиум феросаданагаит, магнезиум флуорохастингзит, калиум флуорохастингзит, калиум циклохастингзит, флуорпаргазит, парвоманганоденит, калиум хлоропаргазит, калиум ферохлороденит, калиуммагнезиохастингзит, калиумферопаргазит, хромиопаргазит, феро-тарамит, бароизит, фероферибароизит, фероферивинхит, ферибарозит, фероферитарамит, фероферикатофорит, феробароизит, ферорихтерит, феровинчит, ферокатофорит, феритарамит, магнезиотарамит, рихтерит, винхит, тарамит, флуорорихтерит, катофорит, калиум флуорорихтерит, калиум флуорорихтерит, калиум хрихтерит, феригозеит, феривинхит, флуорорихтерит, арфведсонит, екерманит, фероекерманит, фероглаукофан, глаукофан, калиумманганилеакеит, манганоарфведсонит, ферилеакеит, магнезиориебекит, магнезиоарфведсонит, нибоит, рибекит, манганигономунгаретиит, фероферибоит, клинофероферихолмцистит, феринибоит, фероферилеакеит, фероферифлуоролеакеит, натриумфериклиноферохолмквистит, магнезиофлуороарфведсонит, ферипедризит, калиум ферилеакеит, флуорнибоит, манганиделавентураит, флуоропедризит, калиумкарфведсонит, фериобертиит, калиуммагнезиофлуороарфведсонит, фероферипедризит, калиуммагнезиоарфведсонит, педризит, феропедризит, флуоролеакеит и ферофериобертит.

## Формирање и локации
Откриен е во Каарсут, во општината Касуитсуп, во Гренланд. Иако не е многу чест вид, опишан е на сите континенти на планетата. На каталонските говорни територии е опишан во Сант Љоренс де Серданс, општина во Валеспир, и во Аигваблава, во Бегур (Баикс Емпорда).

## Наводи

Категорија:Моноклински минерали
Феримолибдит

**Феримолибдит** — воден минерал од железо молибдат со формула: Fe3+2(MoO4)3·8(H2O) или Fe3+2(MoO4)3·n(H2O). Формира облоги и радијални агрегати од меки жолти иглички кои кристализираат во орторомбичниот систем.

## Откривање и појава
лево|мини|300x300пкс|Феримолибдит
Првпат е опишан во 1914 година за појава во рудникот Алексеевски во сливот на реката Кариш, Република Хакасија, Сибир, Русија. Именуван е по својот состав (ферично железо и молибден).

Се јавува како производ на оксидација на наоѓалишта на руда што содржат молибден. Поврзани минерали вклучуваат: молибденит, пирит и халкопирит. 

## Карактеристики
Хемиски, феримолибдитот е молибдат, со формула Fe₂(MoO₄)₃ · nH₂O. Формира облоги и радијални агрегати од жолти иглички кои кристализираат во орторомбичниот систем. Неговата тврдост се движи од 1 до 2 на Мосовата скала, што го прави многу мек минерал. Неговата фрактура е нерамна, а неговиот сјај е адамантин.

## Формирање и локации
Во рудникот Алексеевски, во областа Хакасија во Сибир; во Шмирн, Австрија; во Ренфру, Канада; во рудникот Климакс, Колорадо; во Виелсалм, Белгија; во Хурки, Чешка; во планината Мулгине, Австралија; и во наоѓалиштата Хуанголонгпу, во покраината Шанкси, Кина.

Во Италија, се наоѓа во патини во Алпе Мачето, во близина на Китенго, во покраината Верчели; во Верампио, во општината Премија, во покраината Новара; во Вал Масино, во покраината Сондрио; во Бивонги, во покраината Катанцаро и во рудникот Перда Мајори во Вилапуцу, во покраината Каљари.

## Библиографија

* Минералогија - Корнелис Клајн - Заничели (2004)
* Карипи и нивни составни делови - Морбидели - Уред. Барди (2005)
* Минерали и карпи - Де Агостини Новара (1962)
* Водич за препознавање на минерали - Борели и Чипријани - Мондадори (1987)
* Минерали на Италија - САГДОС - 1978
* Минерали и карпи - Корсини и Тури - Практични енциклопедии Сансони (1965)

## Наводи

Категорија:Орторомпски минерали
Амезит

**Амезитот** е минерал со општа формула Mg2Al2SiO5(OH)4.

Амезитот кристализира во триклиничкиот кристален систем. Содржи три оски со нееднаква должина, кои не се под прав агол.

Првпат бил опишан во 1876 година за појава во рудниците Честер Емери, Честер, округ Хампден, Масачусетс. Именуван е по сопственикот на рудникот Џејмс Ејмс. Се јавува во средина со низок степен на метаморфизам што ги зафаќа карпите со висока содржина на алуминиум и магнезиум. Се јавува поврзан со везувијанит, хлорит, магнетит, рутил, дијаспор, гросуларен, калцит, диопсид и клинозоизит на различни локации. 

Амезитот е невообичаен силикатен минерал кој е пријавен од различни локации низ целиот свет.  Амезитот е првата пријавена природна појава на политипот 6R за триоктаедарски силикат со сооднос 1:1 слој.

## Опис

Амезитот е редок минерал, бел/бледо зелен или дури виолетов, или розов или јоргован (варијанта што носи хром). Кристализира во триклиничкиот систем. Кристалите се во форма на издолжени и заострени ламели или псевдо-хексагонални призми, понекогаш со мали расцепи.

## Појавувања

Амезитот е редок минерал што се наоѓа во метаморфни карпи богати со магнезиум и алуминиум. Особено е присутен: во рудникот Азбест Езеро, Блек Лејк, Квебек, Канада, во планините Хампден во Соединетите Американски Држави, во наоѓалиштата на манган во Постмабург, во провинцијата Кејп во Јужна Африка, во Халефорд, Шведска, на планината Собокта, во Шлезија, Полска, во планините Пенсакола, во масивот Дуфек на Антарктикот, во рудниците Сарановски, во Уралскиот регион во Русија.

## Наводи

Категорија:Триклински минерали
Категорија:Минерали на магнезиумот
Категорија:Минерали на алуминиумот
Категорија:Минералогија
Џеригибсит

**Џеригибситот** е редок силикатен минерал. Џеригибситот првично бил откриен од Пит Џ. Дан во 1984 година, кој го именувал по минералогот Џералд В. Гибс (роден 1929 година). За него е пријавен само од типичното наоѓалиште Франклин Фурнес, Њу Џерси, САД, и во регионот Очозондјупа во Намибија. Џеригибситот е член на семејството леукофенити од групата хумити. Секогаш се среќава со овие два минерали. Тој е диморф на сонолитот.

## Откритие
Минералот џеригибсит е откриен во 1984 година од Пит Дан додека вршел рендгенска спектрографска анализа на примерок за кој претходно се претпоставувало дека е леукофеницит. Сите пронајдени примероци од џеригибсит се нечисти. Сите се инкорпорирани во леукофеницитот, многу од нив во мешана слоевитост, и имаат тенденција да се најдат со многу манганови хумити како што е сонолитот. Физичките својства се слични на оние на леукофеницитот и сонолитот, вклучувајќи тврдост, боја и густина.

## Композиција
Формулата за џеригибсит е ((Mn,Zn)9(SiO4)4(OH)2 , иако често содржи нечистотии од железо, магнезиум, калциум или вода. Идеализираната формула е Mn9(SiO4)4(OH)2, што е истата идеална формула како сонолитот, член на хумитската група. Откриено е дека Џеригибситот е диморфен со сонолитот.

## Геолошка појава
Џеригибситот е пронајден само во рудникот Франклин Фурнес во Франклин, Њу Џерси, и во рудниците Комбат во Намибија. Повеќето минерали во групата хумит се пронајдени само тука, како и леукофеницитот. Џеригибситот е пронајден во контакт со вилемит, цинцит и сонолит во невообичаена група. Џеригибситот обично се јавува како масивен минерал во испреплетени анедрални кристали, до 0,5 мм × 2,0 мм, кои прикажуваат типична метаморфна текстура. Подоцнежните наоди од рудниците во Намибија биле од две различни текстури.

## Физички својства
Џеригибситот, во чиста форма, е виолетово-розов минерал со светло розова нијанса. Има пресметана густина од 4,045. g/ см3, и тестирана густина од 4,00 g/ см3, што се согласува позитивно, бидејќи мерењата што се користат за тестирање на густината имаат малку значајни цифри. Има тврдост од околу 5,5, како на сечило од нож. Општиот сјај е стаклен или сјаен. Кристалите се генерално проѕирни до проѕирни. Кристалите не се луминисцентни или флуоресцентни. Џеригибситот формира орторомбични кристали со несовршен расцеп по должината на рамнината {001}, што може да се види од непроѕирните ламели што се менуваат со проѕирниот џеригибсит. Оптички, џеригибситот е негативно биаксијален со 2 *V* = 72˚ и максимална двојна прекршливост од 0,017. Во тенок пресек, џеригибситот изгледа светло розов. Кристалната структура опишана од Като е еквивалентна на сонолит со единечни ќелии и близнаци во кој клетките се поврзани со рамнина на лизгање *b* /4.

## Поврзано

* Алеганит
* Хондродит
* Клинохумит
* Хумит

## Наводи

Категорија:Орторомпски минерали
Категорија:Незосиликати
Категорија:Минералогија