open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Клод Моне слика во своето ателје

***''Клод Моне слика во своето ателје**** или  ****Моне на неговиот чамец**** () е слика, [[маслено сликарство|масло на платно]] од 1874 година од [[Едуар Мане]]. На неа се гледа како неговиот пријател [[Клод Моне]] слика во неговиот „чамец  - ателје“ како и приказ на  неговата сопруга. Ова бил стар чун што го купил Моне околу 1871 или 1872 година, од кој ја набљудувал светлината на [[Сена]].

Сликата претставува највисоко сведоштво за односот на заемно почитување што постоела помеѓу Мане и [[Клод Моне]], е позната и како - „Моне сликарството во лебдечкото ателје“, иронично алудирајќи на важноста што [[импресионизам|импресионистите]] ја припишувале на воздухот: практика што вклучува создавање слики на отворено, во контакт со природата, а не во затворените ателјеа, удобни, но анонимни.

Со ова дело, Мане исто така слика на отворено, не сакајќи да го изложува својот пријател на долги и заморни сесии.
Специфичноста на оваа слика е во брзите  потезите со четката, при што ги занемарува деталите, за да го пренесат севкупниот  впечаток.

Во оваа смисла, оваа слика е најблиска до импресионистичкиоте принципи, вклучително и на нејзината хроматска текстура како  играта на сините нијанси.

Особено за потенцирање е прикажувањето на раздвиженоста на водата и безбојните светлосни рефлексии во неа, детаљ што ја приближува  до најистакнатите дела на Моне. 
Всушност, Мане ја распарчува светлината во мали дамки од жолта, зелена, розова, па дури и црна боја: овој хроматски избор, со оглед на омразата што импресионистите ја имаа кон црната боја, која се сметала за забранета, сепак ја открива суштинска автономија на уметничка концепција во однос на влијанието на младите колеги.

Во време на [[импресионизам|импресионизмот]] и [[постимпресионизам|постимпресионизмот]] има повеќе уметнички дела во кои еден автор го слика другиот колега во својата работа, со што, запоставените и потценети во тоа време, сликари на едно значајно стилско движење ја нагласуваат и мултиплицираат идејата за импресионизмот]] во апсолутна смисла, така познати се портретите што ги изработил [[Пол Гоген]] на [[Винсент ван Гог]] и Винсент ван Гог на Пол Гоген.

== Библиографија ==
* Marcello Venturi: *De mooiste meesterwerken van Manet''. Het Laatste Nieuws, 2005.

## Наводи

## Надворешни врски
*  Manet peint Monet
*  Het schilderij op de website van de Neue Pinakothek

Категорија:Слики од Едуар Мане
Категорија:Уметнички слики од 1874
Категорија:Француски сликари
Категорија:Француско сликарство
Категорија:Француска уметност
Категорија:Француски уметнички слики
Категорија:Француски уметници
Портрет на Емил Зола

*, 1868,]]

***Портрет на Емил Зола*** - слика на [[Едуар Мане]], прикажувајќи го [[Емил Зола]]. Портретот Мане го доставил до Салонската изложба во 1868 година.

Во тоа време, Зола бил познат по својата уметничка критика, а можеби и особено како писател на романот [[Тереза Ракен]]. Ова ја раскажало приказната за прељубната афера меѓу Тереза, сопруга на службеник во железничко друштво, и идниот сликар по име Лоран, чие дело, а слично на работата на пријателот на Зола, [[Пол Сезан]], е оцрнето од критичарите. Во единаесеттото поглавје е евоцирано милјето на Мане, „[[Појадок на трева (Мане)|Појадок на трева]]“, во сцената на убиството, каде што сопругот Камиј излегува на ден со својата сопруга и нејзиниот љубовник кај Сент-Уан.

На ѕидот е репродукција на Маневата „*Олимпија“*, контроверзна слика на Салонот во 1865 година, но која Зола ја сметал за најдобро дело на Мане. „Зад неа е гравура од [[Диего Веласкес|Веласкезовиот]] „*Бахус''“ укажувајќи на вкус за шпанската уметност споделена од сликарот и писателот. Јапонски печатен материјал од борач од Утагава Кунијаки II го комплетирал декорот“. Јапонско дело лево од сликата потсетува на улогата што Далечниот Исток ја играл во револуционерните идеи за перспективата и бојата во европското сликарство.

## Наводи

Категорија:Слики на Едуар Мане
Категорија:Уметнички слики од 1868 година
Пролет (Мане)

***Пролет*** - слика на Едуар Мане, создадена во 1881 година. Дебитирала на Парискиот салон во 1882 година и била сметана за најголем и последен јавен успех во кариерата на Мане во Салонот. На неа е претставена париската глумица Жана Демарси во цветен фустан со чадор и шапка, во позадина на бујно зеленило и сино небо, како олицетворение на пролетта. Сликата станала и првото уметничко дело некогаш објавено во боја.

## Заднина
„*Пролет*“ била првата од планираната четворка на алегориски дела користејќи „шик“ париски жени за да ги отсликаат четирите годишни времиња. Идејата дошла од пријателот на Мане, Антони Прус, кој предложил серијал на годишни времиња персонифицирани со современи идеали на жените, модата и убавината. Серијалот никогаш не бил завршен и Мане починал една година откако ја завршил само втората од серијата, *[[Есен (Мане)|Есен]]*.

## Аукција
Во ноември 2014 година, Музејот Гети платил повеќе од 65 милиони долари за сликата, надминувајќи го претходниот рекорд од 33,2 милиони долари за слика од Мане, платено за *„[[Автопортрет со палета (Мане)|Самопортрет со палета]]*“ во 2010 година.

## Поврзано

* Список на најскапи слики

## Наводи

Категорија:Слики на Едуар Мане
Категорија:Уметнички слики од 1881 година
Зил (планина)

**Зил** (англиски: *Zeil*) е планина во Австралија. Планината се наоѓа во Северна Територија. Зил е дел од Мекдонеловиот планински венец. Зил е највисока планина во Северна Територија.

## Историја
Се верува дека Зил била именувана за време на или по експедицијата на Ернест Гилс во 1872 година. Најверојатно именувана е по грофот  Карл фон Валдбург-Зил, кој тогаш скоро се истакнал себеси како географски истражувач во Свалбард.

## Староседелско име
Името на планината на западноарернтејски јазик (староседелски австралиски јазик и народ кој живеел околу планината) е **Урлатерке**.

## Наводи

## Надворешни врски
* Слика од Зил на Google Maps
* Највисоки планини во Австралија

Категорија:Планини во Австралија
Беленден Кер (планина)

**Беленден Кер**  (англиски: *Mount Bellenden Ker*) е втората највисока планина во Квинсленд, Австралија. Планината има висина од 1593 метри надморска висина. Именувана е по ботаничарот Џон Беленден Кер Голер.  Беленден Кер се наоѓа на 60 км јужно од Кернс, во близина на Бабинда и планината Бартл Фрир. Бартл Фрир и Беленден Кер се дел од планинскиот венец Беленден Кер. Двете планини доминираат кај Џозефините Водопади во Националниот парк Вороноран.

На самиот врв има неколку телевизиски предаватели. Единствениот пристап до телевизиските предаватели и до метеоролошката станица која се наоѓа на врвот е преку приватна жичница.

## Историја
Во 1873 година, Валтер Хил, првиот колонијален ботаничар во Квинсленд, направил експедиција во северен Квинсленд за да собере домородни  растенија и вклучил патување до планината Беленден Кер. Во истата година Роберт Артур Џонстон се искачил на врвот додека ги истражувал крајбрежните земји јужно од Куктаун со Џорџ Елфинстон Далримпл.  Друга експедиција на самитот, предводена од Арчибалд Местон (1851-1924), била спроведена на почетокот на февруари до почетокот на март 1889 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* Тропски дождовни шуми во Квинсленд

Категорија:Планини во Австралија
Добри Терпешев

**Добри Колев Терпешев** е деец на БРП(к). Бил учесник во комунистичкото движење на отпорот за време на Втората светска војна. Бил командант на Народноослободителната востаничка армија (НОВА).

## Животопис
Добри Терпешев е роден на 15 мај 1884 г. во с. Изворово. Завршил основно образование. Бил член на Бугарската работничка социјалдемократска партија од 1903 г. Бил мобилизиран за време на Балканските војни. За антивоена дејност бил осуден на смрт во 1912, но подоцна бил помилуван.

[мини|лево|Добри Терпешев говори на Второто заседание на [АСНОМ во Скопје, 22 декември 1944]]
Во 1924 – 1925 г. е политички раководител на Хасковската комунистичка чета „Христо Ботев“. За време на априлските настани во Бугарија во 1925 година бил осуден на смрт. Во затвор лежи до 1937 г. Во 1938 г. станал член на ЦК на БРП(к).

По соборувањето на владата на Иван Багрјанов води преговори со кабинетот на Константин Муравиев за мирно предавање на власта во рацете на Отечествениот фронт. Добри Терпешев е меѓу главните фигури при заземањето на власта на 9 септември 1944 г. Бил член на владината комисија која официјално ја предал административната власт во Егејска Македонија на партизаните од ЕЛАС во октомври 1944 г. Учествувал во делегацијта за потпишување на т.н. Московско примирие истиот месец. Бил учесник во делегацијата која присуствувала на второто заседание на АСНОМ во Скопје во декември. Бил унапреден во чин генерал.

Во 1961 г. му е одземена пензијата, а во 1964 г. бил протеран од Софија во Плевен. Умира во 1967 г. на 83 години.

Категорија:Вицепремиери на Бугарија
Категорија:Бугарски министри
Категорија:Родени во 1884 година
Категорија:Починати во 1967 година
Мон Агел

**Мон Агел** е планина на границата меѓу Франција и Монако. Врвот на оваа планина, на 1.148 метри надморска височина, се наоѓа на француска страна, но највисоката точка што се наоѓа од страна на Монако, лежи на патеката по име Чевин де Ревоир, на надморска височина од 161 метри.

## Историја

На 18 јуни 2011 година, лесен авион се урнал врз Мон Агел, при што загинале двајца Британци. Авионот бил на приватен лет, и патувал од Италија до Троа, Франција. Условите биле магливи.

Мон Агел е местото на голф-клубот Монте Карло, каде порано се одржувал турнирот Монте Карло Опен. Клубот ја прославил својата 100-годишнина во 2011 година.

Рок Агел, купен од Рение III, кнезот на Монако како летна семејна резиденција, е високо на падините на Мон Агел.

## Поврзано

*
* Географија на Монако
* Географија на Франција
* Список на земји по највисока точка

## Наводи

## Надворешни врски

* Map of Mont Agel, Monaco, MSN Encarta.
* Chemin des Révoires, Archeo Alpi Maritimi.

Категорија:Планини во Монако
Категорија:Планини на Алпите
Категорија:Географија на Монако
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Меѓународни планини во Европа
Бартл Фрир

**Бартл Фрир** (англиски: *Bartle Frere*) или  Чоречилум (дијарбалски: *Choorechillum*) е највисока планина во Квинсленд, Австралија. Планината има надморска висина од 1611 метри. Планината е именувана по *Хенри Бартл Фрир*, британски колонијален администратор и тогашен претседател на Кралското географско друштво, а подоцна и британски гувернер во Колонијата Кејп (денес ЈАР).

Планината се наоѓа на 51 километар јужно од Кернс во националниот парк Вороноран. Планината е дел од планинскиот венец Беленден Кер. Падножјето на планината е целосно покриено со шуми. 

## Историја
Првиот Европеец што ја искачил планината е Кристи Палмерстон во 1886 година. Тој запалил дрво на самитот „П 26 октомври '86 година“. Нејзиниот непосреден сосед, планината Беленден Кер е втора по височина планина во Квинсленд со 1593 метри.

## Искачување
Врвот на планината Бартл Фрир, кога не е покриен со облаци, нуди можност да се видат крајбрежните низини и Абертоновите рамнини.  Искачувањето може да биде прилично стрмно на места со потреба од алат. Познато е дека во областа се случуваат ненадејни временски промени. Искачувањето на врвот може да биде прилично лошо и многу туристи се губат, некои неколку дена, додека се искачуваа на планината. Главните причини за ова се непредвидливите временски услови, слабата подготовка и повремено нејасни обележувачи на патеката. Како и да е, искусен алпинист не треба да има проблем да се искачи на врвот.

## Наводи

## Надворешни врски
* State8: Бартл Фрир
Апалачки Планини

[мини|300x300пкс| Апалачки планини во [Северна Каролина]]
**Апалачки Планини** или **Апалачи** () се планински венец во источниот дел на Северна Америка. Ланецот претежно се наоѓа во Соединетите Американски Држави, но исто така се протега во југоисточна Канада, формирајќи ланец од 2.400 км од Њуфаундленд кон југозапад до централна Алабама. Планинскиот систем е поделен на низа поединечни планини со просечна височина од 900 метри. Највисокиот врв на овие планини е планината Мичел од 2.037 метри, што е и највисоката точка во САД источно од реката Мисисипи. Планините Апалачи имаат нежни падини и заоблени врвови.

## Надворешни врски

* Appalachian/Blue Ridge Forests images at bioimages.vanderbilt.edu (slow modem version)
* Appalachian Mixed Mesophytic Forests images at bioimages.vanderbilt.edu (slow modem version)
* University of Kentucky Appalachian Center
* Forests of the Central Appalachians Project Detailed inventories of forest species at dozens of sites.

Категорија:Планини во Канада
Категорија:Планини во САД
Јастребац

мини|250п|Масивот на оланината Јастребац од долината Топлица.
**Јастребац** е планина сместена во централниот дел на Србија, во областа помеѓу Ниш, Алексинац, Крушевац, Блаце и Прокупље . Се состои од два масива, Голем и Мал Јастребац. Спаѓа во родопски планините. Од Копаоник е одделена со Јанкова клисура]] на реката Блаташница. Највисоки врвови се Голема Ѓулица (1491), Поглед (1481), Змајевац (1.313) и Бела стена (1.257), кои ја претставуваат природната граница помеѓу Топлица и Поморавjeе. Патот Прокупље-Крушевац (преку Рибарска Бања ) води низ превојот Гребац помеѓу Голем и Мал Јастребац.

Јастребац се одликува со изобилство на листопадни и иглолисни шуми. Резервата на бели брези се издвојува по својата убавина, како и бројните водотеци, извори и потоци. Во околните реки и поточиња можат да се најдат речни ракови и слободна пастрмка, што е знак на исклучително чиста вода. За оние кои сакаат природна храна, Јастребац е богат со многу диви растенија за јадење: срмуша, коприва, глуварче, диви јагоди, јаболка и круши, разни видови печурки за јадење. . . што, со добра подготовка, е исклучително здрава храна .

## Туризам и лов
Одмаралиштето „Јастребац“ се наоѓа на 480 надморска височина и располага со добри сместувачки капацитети. Вештачкото езеро дозволува пливање во летните месеци, а во зима на гостите им стои на располагање ски-лифт, со ски-стаса со должина 300. Припаѓа на категоријата лесни патеки и се наоѓа на надморска височина од 560 m.

Во подножјето на Јастребац има бројни лековити минерални извори, Рибарска Бања со модерен центар за рехабилитација, Ломница „кисела вода“, Беловодски Кисељаци и други.

Омилените планински патеки се до „Бела Стена“ (1257), „Страцимир“ (1390), „Мазнице“ (1140), како и излетите до „Мајорова чесма“, чесмата „Две сестри“, старата црква Св. Петка, „Долини на бреза“, средновековна тврдина „Градац“. . .

Ловиштето „Велики Јастребац“ го носи името на планината Велики Јастребац, чијашто територија ја покрива во најголем дел. Од Крушевац е оддалечено 23 км. Ловиштето е основано во 1948 година, а уште во 19 век имало податоци за богатството на оваа планина со многубројни аутохтона дивеч.

Во централниот дел на планината, во долината на реката Ломница, се наоѓа одгледувачница на крупната дивеч со висока вредност на трофејот. Ловците можат да ловат елени, диви свињи и срни . Во рамките на ловиштето „Велики Јастребац“ се наоѓа излетничко место со езеро и угостителски објекти, ловна куќа и други ловџиско-технички објекти, кои ги исполнуваат стандардите на ловечкиот туризам.

## Литература

* 
* 

## Надворешни врски

* Јастреб на
* Јастреб на
* Ловиште Велики Јастребац

Категорија:Родопски планински предел
Категорија:Планини во Србија
Пасу Сар

**Пасу Sar**  (англиски: **Passu Sar**, **Passu I**) е планински врв на планинскиот подмасив Батура Музтаг (дел од планискиот масив Каракорум) во Пакистан, западно од Долината Хунза. Пасу Сар претставува највисок врв на Пасу масивот. 300px|десно|240п

Овој врв прв пат е искачен на 7 август 1994 од Max Wallner, Dirk Naumann, Ralf Lehmann, and Volker Wurnig.

## Надворешни врски
* Northern Pakistan detailed placemarks in Google Earth 

## Литература

Категорија:Планини
Категорија:Седумилјадници
Јелица (планина)

Планина **Јелица** претставува природна граница помеѓу Драгачево и чачанската котлина. Припаѓа на динарскиот систем на планини и се протега во правец северозапад-југоисток во должина од 30&nbsp;km. Највисок врв е Црна стена (929 м), Вериње (874 м), Градина со познати археолошки наоѓалишта (849 м), Рајачки вис (818 м) и Стјеник (789 м).

## Поврзано
* Спомен-чешма „Русовача”

## Наводи

## Литература
* 
* 

## Надворешни врски

Категорија:Планини во Србија
Категорија:Град Чачак
Категорија:Општина Лучани
Вујан (планина)

**Вујан** е планина јужно од Горњи Милановац. Највисок врв е Велики Вујан (856 m). Планината скоро во целост е покриена со густа листопадна шума, освен на наклонот кон реката Деспотовица кои со наклоните на Илијак (510&nbsp;м) ја сочинуваат Брѓанската клисура.

Во централниот дел на планината преовладува букова шума, кај Рожањ храстова шума, а помеѓу нив се наоѓаат населби.

На неа се наоѓа манастир Вујан, основан во XIII век и убаво уреденото село Брѓани.


Vujan, putokaz.jpg
Vujan, planinarska oznaka.jpg


## Наводи

## Литература

* 
* 

Категорија:Шумадински планини
Категорија:Планини во Србија
Видлич

**Видлич** е планина во Србија и Бугарија, источно од Пирот, помеѓу теченијата на Нишава и Височица, притоката на Темштица (Темске). Највисоки  врвови се Басарски камен 1377 м, Велика стена 1329 м, Голем врх 1371 м, Смиловски камен 1348 м. Југоисточниот дел од планинскиот гребен е пресечен со државната граница кон  Бугарија. Највисок врв во Бугарија е Вучи баба.

Припаѓа на мезозојската зона на западниот Балканот. Во геолошки и тектонски поглед, Видлич претставува навлака, која е навлечена преку старопланинската зона. По должината на раседаотна јужната страна се развила низа од удолини: димитровградска, пиротска, ѓурѓевополска и белопаланачка. По должината на раседот е и појас од терми, Даг-Бањица во долината на Градашничка река и Бањица кај Пирот.

Видлич  делумно е обешумен без површинско отекување на просторот од 141&nbsp;км2, неплоден и освен југосточниот дел ненаселен. Овде се наоѓа Јеловичко врело.

1000п|мини|центар|Поглед на Стара планина и Завојско езеро од Козји камен на Видлич

## Галерија

Податотека:Vidlich mountain 02.jpg|Крашко вдлабнување (вртача) воподножјето на Видлич.
Податотека:Vidlich mountain 04.jpg|Поглед на планината од стазата која води кон видиковецот Козји камен.


## Наводи

## Литература
* 
* 

Категорија:Планини во Србија
Категорија:Планини во Бугарија
Категорија:Стара Планина
Категорија:Јужна Србија
Батура Музтаг

**Батура Музтаг** планините претставуваат планински подмасив и се дел од Каракорам планинскиот масив. Тие се наоѓаат во северниот дел на Пакистан во близина на границата со Кина.

## Книги, памфлети и мапи за Батура Музтаг
**High Asia: An Illustrated History of the 7000 Metre Peaks* by Jill Neate, 
**Batura Mustagh* (sketch map and pamphlet) by Jerzy Wala, 1988.
**Orographical Sketch Map of the Karakoram* by Jerzy Wala, 1990. Published by the Swiss Foundation for Alpine Research.

## Литература

## Надворешни врски

*Himalayan Index 
*A clickable map of the Batura Muztagh
*DEM files for the Himalaya (Corrected versions of SRTM data; look for the "Batura Sar" tile)
Црнољева

**Црнољева** (Каралева) е планина во средниот дел на Косово и Метохија, долга 14 км. Кон северозапад се надоврзува на венецот Дреница, а кон југоисток остро е ограничена со долината на Топила.

Највисоките врвови се Градина 1055 м и Топила 1177 м, се наоѓаат на крајните точки на коритестото било. Најнискиот дел (859)  е познат како Ќафа Дуље (Дуљски гребен преку кој води најкраткиот пат од  Призрен за Урошевац и Приштина .

Изграден е од дијабаз-рожнички карпи и горнокредни флишни слоеви, кои се наборани и по својата тектонска позиција и насока на простирање спаѓаат во Вардарската зоната. Во релјефот преовладуваат денудациски и карстни форми, но ратвијенската и долинската морфологија на Црноњева е шумовита со многу планински рамнини, па населението претежно се занимава со сточарство. Населбите се ретки и од развиен тип.

## Литература

* 
* 

Категорија:Планини во Србија
Категорија:Планини во Косово
Сатима

**Планината Сатима**, позната и како **Лесатима** е трета по височина планина во Кенија и највисока во областа Абердаре. Името на оваа планина на масаи јазикот е **Олдоињо Лесатима**, кое има различни алтернативни правописи, како што е **Ол Доњо Ле Сатима**, и значи „планина на телето бик“.

Врвот лежи на северниот крај на Абердаре, кој и самиот е долж источната страна на Големата долина, и е нивната највисока точка. Околу него има голем број остри вулкански конуси наречени „Забите на змејот“. На северозапад од планината има морени меѓу 3.600 и 3.800 метри.

## Наводи

## Надворешни врски

* Времето на Олдоињо Лесатима на weather.excite.co.uk

Категорија:Планини во Кенија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Четириилјадници
Сува Планина (Србија)

мини|Сува Планина
**Сува Планина** е планина во југоисточна Србија, долга е  45. км, а широка 15 км, која во геолошка и географска смисла припаѓа на карпатско-балканска група на планини, на сама граница е со стара српско македонска маса. Се простира во правец северозапад-југпосток во висонските зони пд 250 - 1.800 метри. Почетпк и ѝ е источно од Нишка Бања и завршува југозападно кај Бабушница во Лужичка котлина, низ која протекува река Лужница.

Од северозападната и севетната страна Сува Планина се граничи со река Нишава, околу која се формирани Белопаланечка, Островачка и Нишка котлина, ос источна Коритничка котлина, од кугоистолна о кужна Лужничкакотлина и река Лужница. Бидекќи котлините и околните планини се пониски,  Сува планина е јасно издвоена и се истакнува над другите географски целини, па е водлива од голема далечина.

Сува планина со своите обронци им приоаѓа на следните општини: Нишка бања, Гаџин Хан, Бела Паланка, Бабушница и Власотинце.

## Одлики

Сува Планина е масив со исклучителни појави и форми со крашки релјеф, преполна со седименти од различна старост, богато со фосилна флора, со единствена фитоценоза и шимски екосистем во кој се застапени 1.261 растителни видови. Се претпоставува дека оваа бројка не е конечна, бидејќи при секое новоо истражување се открива уште по некој не забележан вид.}}

## Наводи

Категорија:Планини во Србија
Категорија:Јужна Србија
Дивани

**Дивани** е калиграфска разновидност на арапско писмо, курзивен стил развиен за време на владеењето на раните отомански Турци (16 век - почетокот на 17 век). Својот врв на популарност ја достигнал во времето на Сулејман I Величествениот (1520–1566). Правилата не биле познати секому, туку само на неколкумина бистри ученици. Со ова писмо се пишувале сите кралски декрети, финансиските документи и резолуциите.

## Наводи

Категорија:Отоманска култура
Отоманска поезија

**Поезијата во Отоманската Империја**, или османлиската *диванска* поезија, е не многу препознатлива поезија надвор од рамките на модерна Турција, која го формира јадрото на некогашното Отоманско Царство.Таа е богата,античка,поетска традиција која траела околу 700 години и чие влијание сè уште може да се почувствува во современата турска поетска традиција.

Дури и во модерна Турција, османлиската диванска поезија е високо специјалистичка тема. Голем дел од ова зборува за тоа дека диванската поезија е напишана на османски турски јазик и била пишувана во варијанти земени од арапското писмо.Со што,широко се користат арапски и персиски зборови во ваквиот поетски вокабулар, што го прави јазикот доста различен од современиот турски јазик. Во тоа време, познавањето на оваа форма на литературен турски јазик во голем размер било ограничено на образованите класи.

## Историја
Османлиската диванска поетска традиција го прифатила влијанието на персиските и, во помала мера, на арапските литератури. Уште во предотоманскиот период на Селџуците, во периодот од крајот на 11 до  раниот 14 век н.е., веќе се чувствувало влијание: Селџуците својата деловна, службена активност ја вршеле на персиски јазик, наместо на турски и поезијата на Селџуците била прилично наклонета кон персискиот јазик.

Кога Отоманското Царство почнало да расте во северозападна Анадолија, се продолжила оваа традиција. Најчестите поетски форми на османлискиот суд, на пример, потекнувале или пак директно биле изведени од персиската книжевна традиција (*[[газел]]* ; *[[Маснави (поетска форма)|месневи]]*), или индиректно преку персиски од арапски (*[[Касида|касиде]]*). Сепак, одлуката за усвојување на овие поетски форми на големо довела до две важни понатамошни последици:

* усвојување на поетските метри (**поезија -**персиски: *[[Бехер (поезија)|бехер]]* (арапски: بَحْر); турски: *аруз* (арапски: عَرُوض) од арапската поезија.
* Голем број од зборовите основани од персиски и арапски јазик биле внесени во турскиот јазик, бидејќи турските зборови ретко функционирале добро во системот на арапскиот поетски метар.

Со овој склоп на избори, на делотворен начин се родил отоманскиот турски јазик - јазик кој всушност секогаш бил многу по различен од стандардниот турски јазик. Овој стил на пишување под персиско и арапско влијание станал познат како „диванска литература“ (турски *divân edebiyatı* ,од каде *[[Диван (поезија)|divân]]* е отомански турски збор што се однесувал на собраните дела на еден поет).

Почнувајќи од периодот на танзиматските реформи (1839–1876г.) до распаѓањето на империјата во почетокот на 20 век во Османлиската историја, диванската поетска традиција постепено опаѓа.Со ова, сè повеќе и повеќе влијание врз поезијата и поетската традиција извршува турската народна книжевност и  европската литература.

## Наводи

Категорија:Отоманска култура
Марија Падикова

**Марија Падикова** — македонска поетеса, родена е на 28 февруари 1968 година, во Кавадарци.

## Животопис

Марија Падикова завршила гимназија во Кавадарци, потоа завршила Вишо земјоделско училипте во Струмица. Падикова живее и работи во Кавадарци каде што била иницијатор за основање на литературно-поетски клуб „Тиквешки цветови“, со кој успешно ги претставува современите автори од својот крај, но и македонските оисатели и други уметници преку организирање на  различни културни настани.
Член е на Друштво на писатели на Македонија од 2001 година.

## Дела

* Меѓу двата брега, поезија, 1999 година;
* Ѕвезди над ноќната ливада, поезија, 1999 година;
* Палета, поезија, 2002 година.

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Членови на ДПМ
Ирена Павлова-Де Одорико

**Ирена Павлова - Де Одорико** — македонска писателка, поет, романописец, новинар, родена е 19 ноември 1967 година во Велес.

## Животопис

Ирена Павлова - Де Одорико дипломирала и магистрирала на Општа и компаративна книжевност на Универзитетот Св. Кирил и Методиј на Филолошкиот факултет Блаже Конески во Скопје. Тезата е своевиден манифест под наслов: ,,Помеѓу автобиографијата и фикцијата или патот од автобиографското до психобиографското  врз примери од творештвото на Силвија Плат, Радмила Трифуновска, Евгенија Шуплинова и Даница Ручигај.

Работела како новинар во повеќе соисанија и медии во сектор за култура, а со иста дејност се занимаваше и повеќе години во редакција за култура на ТВ Телма во Скопје.

Во 2001влегува мегу десетте финалисти за Европа за наградата: „Рома- Тиволи- Европа“. Истата година учествува на Светскиот поетски фестивал, Венециското биенале,од каде е селектирана во светската поетска антологија под наслов: „Специјална едиција на Венециското биенале“.

Ирена Павлова - Де Одорико живее и работи во Венеција, Италија, каде неизоставно ја оретставува македонската култура. Член е на Друштво на писатели на Македонија од 2001 година.

Куриозитет: Според оценките на книжевната критика,Павлова ја инаугурира радикалната апокрифна фабулизација во своите поеми.( Акад.Гане Тодоровски).

Нејзините песни се застапувани во многу наши и светски антологии.

Од 2015 - та активно твори и на македонски и на италијански јазик.

## Дела

* Велзевул, поезија, 1999 година;
* Номад, поезија, 2000 година;
* Новата Ева, поема, 2001 година;
* Деколте, поезија, 2004 година;
* Од другата страна на животот, есеи за Силвија Плат, 2010 година;
* Новиот човек, проза, 2011;
* Антологија на заборавените македонски поетеси: Шуплинова, Ручигај, РадмилаТрифуновска, 2013 година;
* ,Пенелопа. нет, поезија, 2016 година);
* Пенелопа во Венеција, поезија,2016 година)
* Љубовта на Марија од Магдала, поема, 2017 година;
* Просветлени песни, поезија, 2018 година;
* Подстанарка, роман, 2019 година, овој роман е ореведен на италијански јазик.

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Членови на ДПМ
Список на екипи и велосипедисти на Вуелта а Еспања 2019

Следи список на екипи и велосипедисти кои учествувале на Вуелта а Еспања 2019.

## Екипи

Изданието на Вуелта а Еспања во 2019 година било составено од 22 екипи. Сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Покрај нив, четири професионални континентални екипи добиле специјални покани.

## Список на учесници

### По националност

На трката настапиле 176 возачи од 30 различни држави.

* Бидејќи првата етапа била екипен хронометар, победничката екипа не била вклучена во етапни победници.

## Наводи

### Извори

Категорија:Вуелта а Еспања 2019
Јавор (планина)

**Јавор** е планина во југозападна Србија. Се наоѓа на патотИвањица — Сјеница, на тромеѓата помеѓу општините Нова Варош, Ивањица и Сјеница.

Највисока точка на планината Јавор е Василин Врв со 1.519 метри надморска височина. Во подножјето на планината Јавор се наоѓа рекатаУвац, која се влева во реката Лим.

Има динарски правец на протегање. Обрасната е со листопадна (букова) шума, додека од јужната страна растат четинари. Има многу пасишта, извори и потоци, а можат да се најдат и различни шумски плодови. Сите реки од овој крај се одликуваат со бистра, чиста вода, со богат рибен фонд, особено со поточна пастрмка. На планината владее умерена планинска клима.

Јавор е историска планина, на неа се водени борби и војни во 1804, 1876—1878 и 1912 година. Сè до балканската војна во (1912) година тука се наоѓала српско-турската граница, а дуго је и превој Јавор био миграциони канал за људе који су селили из црногорских брда, даље у Србију . На Кушиќи, во подножјето на планината  Караѓорѓе од 1806—1809, со своите востаници градел силни утврдувања и ровови, кои сè уште се препознаваат и денес ги нарекуваат *Караѓорѓеви ровови*. На возвишението над поранешната царинарница се наоѓа споменик на голем јунак од  Јаворовата војна  од (1876—1878) на мајор Михаило Илиќ, по кој го носи името Основното училиште Кушиќи. Покрај споменикот се наоќаат гробиштата на српските војници, кои загинале на Калипоље.

Постојат голем број на народни песни кои ја опејувале планината Јавор. Една од најпознатите народни-музички дела, кои ја опејуваат оваа планина се: „Ој ливадо росна траво Јаворе“ и „Под Јавором село што је“.

## Наводи

## Литература
* 
* 

Категорија:Планини во Србија
Категорија:Динариди
Салих (остров)

**Островот Салих** или **Салих Ада** (антички, **Тарамптос** (), и **Каријанда** ()) - турски остров во Егејското Море, сместен северно од Бодрум. Салих Ада е познато туристичко одредиште и е достапно со чамец од Бодрум. Првичната местоположба на градот Каријанда била на овој остров пред неговото преместување на континентот. Под името Тарамптос, тој бил член на Делскиот сојуз и се споменува во декретот за почит на античка Атина, датиран во 425/4&nbsp;пр.н.е. Исто така се споменува во натпис пронајден во Халикарнас, датиран во 300 година&nbsp;пр.н.е.

## Наводи

Категорија:Острови во Турција
Категорија:Членки на Делскиот сојуз
Вуелта а Еспања 2019 - етапа 12 до етапа 21

Вуелта а Еспања 2019 е 74. издание на Вуелта а Еспања, една од трите големи трки во велосипедизмот. Вуелта започнала во Торевиеха со екипен хронометар на 24 август, а етапата 12 се одржала на 5 септември со етапа од Сиркуито де Навара. Трката завршила во Мадрид на 15 септември.

## Поредок

## Етапа 12

## Етапа 13

## Етапа 14

## Етапа 15

## Етапа 16

## Етапа 17

## Етапа 18

## Етапа 19

## Етапа 20

## Етапа 21

## Наводи

Категорија:Вуелта а Еспања 2019
Вуелта а Еспања 2019 - етапа 1 до етапа 11

Вуелта а Еспања 2019 е 74. издание на Вуелта а Еспања, една од трите големи трки во велосипедизмот. Вуелта започнала во Торевиеха со екипен хронометар на 24 август, а етапата 11 се одржала на 4 септември со етапа до Урдакс. Трката завршила во Мадрид на 15 септември.

## Поредок

## Етапа 1

## Етапа 2

## Етапа 3

## Етапа 4

## Етапа 5

## Етапа 6

## Етапа 7

## Етапа 8

## Етапа 9

## Етапа 10

## Етапа 11

## Наводи

Категорија:Вуелта а Еспања 2019
Изчезнувачки остров

мини|250x250пкс| Дијаграм на исчезнат остров при плима и осека.
**Изчезнувачки остров** се однесува на секој постојан остров кој е изложен при плима, но е потопен при осека. Изчезнувачките острови се случуваат на светско ниво. Има изчезнувачки острови на Филипините и неколку на Островите Сан Хуан.

Во раните времиња, морнарите биле збунети од овој феномен и измислувале објаснувања за тоа, обично вклучувајќи големо морско чудовиште што ќе му дозволело на екипажот да му застане на грб пред да се потопи, давејќи го екипажот. Значајни примери од овие се: аспидохелонот, фаститокалон, јасконијо, лингбакр, хафгуфа, и разни споменувања на кракен.

Има исчезнувачки остров во крај западниот брег на Островот Самал на Филипините.

## Поврзано

* Плимско-осечки остров

## Наводи

Категорија:Плима и осека
Оса (Тасманија)

**Планината Оса** (англиски: *Mount Ossa*) е највисока планина во Тасманија чиј врв достигнува 1617 метри надморска висина. Оса е дел од Пелионовиот венец во Централните висорамнини на Тасманија во Австралија.

За прв пат била забалежана од Европејците во 1860-те години, а како највисока планина во сојузната држава била прогласена во 1954 година. Како и повеќето врвови во областа, таа е прекрена со дијабаз.

## Историја
Областа на планината Оса се протега на границата меѓу Биг Ривер и Северните Абориџини во Тасманија. Неколку артефакти и кампови кои содржат разни видови камен и алатки се откриени околу Пелион на север и езерото Сент Клер на југ.

За прв пат била забележана од Чарлс Гулд во 1860-тите и била именувана по планината Оса во Грција следејќи ја темата на класичните грчки имиња поставени од Џорџ Френкленд, ран тасмански геодет.  Сепак, нејзината локација била обележана како на она што сега се нарекува планина Нереус. Со години се сметало дека планината Кредл е највисока во Тасманија.

## Искачување

На планината Оса може да се искачи преку добрa патека од Пелион Гап до врвот. Може да се пристапи или како спореден пат до Оверленд или преку патеката на реката Арм. Состојбите можат да бидат многу тешки во зима, со силни ветрови и температури до смрзнување.

## Галерија

MountOssa sept15.JPG|Планината Оса, поглед од Пелион Ист
Mount Ossa From Pelion Plains.jpg|Планината Оса, поглед од Пелион


## Наводи

## Надворешни врски
* State8: Оса, Тасманија
Послонски Планини

**Послонски Планини** е планина која се наоѓа во источна Србија, од десната страна на Јужна Морава, во близина на селото Послон, по кое го добиле своето име. Највисок врв е Церовачка Ветрења, со надморска височина од 491 метар, па морфолошки, поради висината, овие се ридови, а не планини. Венецот се протега во правец север-југ, во должина од околу 11 км. Тие припаѓаат на групата Родопски Планини .

## Поврзано

* Родопски Планини
* Сталаќки ридови
* Мојсињска планина

## Наводи

## Литература

* Марковиќ,. Јован (1990): Енциклопедија географски лексикон Југославие, Свјетлост, Сараево; 

Категорија:Планини во Србија
Категорија:Општина Ражањ
Анхел Мадрасо

**Анхел Мадрасо Руис** (; р. ) — шпански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .

Мадрасо го напуштил  на крајот на сезоната 2013, и се приклучил на  за сезоната 2014. Во август 2016 година,  објавиле дека Мадрасо ќе им се приклучи во сезоните 2017 и 2018.

## Достигнувања

;2008
: 8. Краен пласман Сиркуито Монтањес
::1. Етапа 5
;2011
: 5. ГП Мигел Индураин
: 5. Пруеба Вилјафранка де Ордисија
;2012
: 3. ГП Мигел Индураин
: 5. Краен пласман Средоземна трка
: 5. Класика Примавера
: 6. Тре Вали Варезине
;2013
: Трка околу Британија
::1. 20п Спринтерски пласман
::1. 20п Планински пласман
: 2. Пруеба Вилјафранка де Ордисија
;2014
: 2. Џиро дел’Емилија
: 8. Краен пласман Тур ди Жеводан Лангдок-Русијон
::1. 20п Планински пласман
;2015
: 1. Пруеба Вилјафранка де Ордисија
: 1. 20п Планински пласман Тур ди Жеводан Лангдок-Русијон
: 3. Џиро дел’Емилија
: 7. Сиркуито де Гечо
: 20п Награда за борбеност на етапите 8 & 18 Вуелта а Еспања
;2016
: 1. Етапа 4 Етоал де Бесеж
: 2. Пруеба Вилјафранка де Ордисија
: 4. Сиркуито де Гечо
: 7. Краен пласман Вуелта а Астурија
;2017
: 1. Планински пласман Сиркут де ла Сарт
: 2. Сиркуито де Гечо
: 9. Краен пласман Трка околу Австрија
;2018
: 7. Краен пласман Трка околу Австрија
: 7. Тур ди Жеводан Окситани
: 8. Краен пласман Вуелта а Арагон
: 8. Краен пласман Трка Алмати
;2019
: Вуелта а Еспања
::1. Етапа 5
::20п Награда за борбеност на етапите 2, 3 & 16
: 6. Краен пласман Трофеу Жоаким Агостињо

### Распоред на резултатите на големите трки

СО = се откажал; — = не учествувал

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1988 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Шпански велосипедисти
Категорија:Шпански етапни победници на Вуелта а Еспања
Категорија:Кантабриски велосипедисти
Опсада на Сиракуза (868)

**Опсадата на Сиракуза** во 868 година била спроведена од Аглабидите против Сиракуза на Сицилија, која тогаш била сопственост на Римската Империја, за време на долгото муслиманско освојување на Сицилија. За време на опсадата, Аглабидите поразиле римска флота, која дошла како олеснување на градот. Бидејќи опсадата не успеала да го заземе градот, муслиманите прибегнале кон ограбување на селата што го опкружувале, пред да се повлечат. Една деценија подоцна, Аглабидите конечно го освоиле градот по Опсадата од 877–878 година.

## Наводи

## Извори

* 
* 

Категорија:Опсади на Византија
Категорија:868
Категорија:CS1-одржување: ref=harv
Битка кај Вескера

**Битката кај Вескера** (современа Бискра во Алжир)  била водена во 682 или 683 година помеѓу Берберите на кралот Кекилиј и нивните римски сојузници од Картагинскиот Егзархат против омеидската арапска војска под водство на Укба ибн Нафи (основач на Кајруан). Укба ибн Нафи ги водел своите луѓе во експедиција низ северна Африка, на крајот достигнувајќи кај Атлантскиот Океан и марширајќи на југ до реките Драа и Сус. По враќањето, тој бил заседен од берберско-римската коалиција кај Техуда (Табудеос) јужно од Вескера, поразен и убиен. Како резултат на овој уништувачки пораз, Арапите биле протерани од областа на современ Тунис за една деценија.

## Наводи

Категорија:Битки во Византиско-арапските војни
Категорија:Муслиманско освојување на Африка
Категорија:Битки на Умајадите
Категорија:Битки на Византија
Категорија:682
Трновски синод (1211)

**Трновскиот Синод** - собор на Бугарската црква, во тоа време во заедница со Рим, одржан во Велико Трново во 1211 година. Царот Борил го свикал за да го осуди богомилството. Одлуките на синодот биле вклучени во документот, сега познат како *„Борилов синодик“*.

## Наводи

## Библиографија

* 
* 

Категорија:Богомилство
Категорија:Бугарија во 13 век
Категорија:CS1-одржување: ref=harv
Јелова Гора

**Јелова Гора** е планина во западна Србија, спаѓа во група на маљенско-повленски планина планини во динарскиот планински систем. Се наоѓа на девет километри североисточно од градот Ужице. Јелова Гора е густо пошумена брановидна висорамнина, со површина од околу 20 км2, на просечна надморска височина од околу 850 м, на која се истакнуваат височините: Ѓаков Камен (1003 м), Преседо, Озколиште и Збориште. Највисок врв на планината е Јеленина Глава (1011 метри надморска височина).

## Хидрографија
Планината е богата со водотеци, со многу изворска вода (Јованова вода, Батина вода, Изворак, Студенац, Самаџинац, во поново време познат како Десанкина чешма). Најголемата река што поминува низ планината е Таталија, таа се поврзува со Тмуша и се влева во Скрапеж.

## Флора и фауна
Најмногу има буки, габер, брези, јасики и најмалку дабови шуми. Во поново време, сè поголеми површини се покриени со бор, ела, смрека, оморика, планински чемпрес. Оваа планинска убавица нашироко е позната по боровинките. Хемискиот состав на почвата е погоден за овој растителен вид. На крајот на август, на планината се организирана свеченост посветена на боровинките.

Јелова Гора е планинска зона, богата и разновидна со ловен дивеч. Најбројни се срни, а има и лисици, зајаци, куни, јазовци и разновидни шумски птици.

## Туризам
Средиштето на туристичките и угостителските објекти се наоѓа на рамнините, под Збориште (мотел, одморалиште на Министерството за внатрешни работи и многубројни викендици). Јелова Гора сè уште не е доволно познато одморалиште, иако несомнено е богата со прекрасни пејзажи. Хармонично искомпонирани ливаски површини, живописни планински рамнини и шуми, убава недопрена природа и чистиот планински воздух го прават ова одморалиште многу привлечно.

## Поврзано

* Строг природен резерват „Над Таталија“
* Планинарско и скијачко друштво „Јелова Гора“

## Наводи

## Надворешни врски

* Патеки и богатство / ЈЕЛОВА ГОРА Кадињача - Јелова Гора - Ужице (19,5 км)

Категорија:Планини во Србија
Категорија:Град Ужице
Категорија:Културно наследство на Западна Србија
Аеродром Марамбио

**Аеродромот Марамбио**   - аеродром кој ја опслужува Станицата Марамбио, аргентинска истражувачка станица на Островот Марамбио/Сејмур на Антарктичкиот Полуостров. Марамбио е главното средство за воздушна поддршка за повеќето мештански и странски станици во аргентинскиот Антарктик, обезбедувајќи целогодишна медицинска евакуација, пребарување и спасување, персонал, товар и пренос на пошта.

Набавките се носат во станицата Марамбио во текот на целата година за подоцна да се дистрибуираат до другите аргентински станици (освен Белграно II). Секоја година има над 100 меѓуконтинентални летови.

## Установи
Контролната кула на аеродромот е 12 метри висока. Пистата е наредена со стробоскопски светла.

Просторот за паркирање обезбедува голем товарен авион како Херкулес Ц-130 со пристап до гориво и истовремени услуги.
лево|мини|200x200пкс| Ц-130 Херкулес над пистата
Постои хангар за аргентинското воено воздухопловство де Хавиљанд Канада ДХЦ-6 Твин Отер кој рутински работи од станицата заедно со два хеликоптери Бел 212 кои се распоредени за време на летните кампањи за поддршка на научни активности и поврзување со други аргентински станици.

Ненасочниот светилник Марамбио (идент. код: **MBI**) се наоѓа 1.7 км источно-североисточно од пистата. Радио предавателот VOR-DME (идент. код: **MBI**) се наоѓа на теренот.

## Поврзано

* Превоз во Антарктик
* Список на аеродроми во Антарктик

## Наводи

## Надворешни врски

* OpenStreetMap - аеродром Густаво Марамбио
* OurAirports - станица Марамбио 
* FallingRain - аеродром во базата Марамбио
* 

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Аеродроми во Антарктик
Категорија:Аргентински Антарктик
Гора на Блаженствата

мини|Гората на Блаженствата гледана од селото Капернаум.

**Гора на Блаженствата** (, *Хар Ха-Ошер*) — рид во северен Израел, сместен на висорамнината Коразим. Се смета за местото каде Исус ја одржал познатата Беседа на гората.

## Место
Традиционалното место на оваа планина е на северозападниот брег на Галилејското Езеро, помеѓу селото Капернаум и остатоците на древен Генисарет (Гиносар), на јужните падини на висорамнината Коразим. Бидејќи се наоѓа на негативна надморска висина (околу 25 м под морето, речиси 200 метри над Галилејското Езеро), се вбројува меѓу најниските врвови на светот.

Вистинското место каде се одржала Беседата на гората не е сосема извесно, но денешното возвишение (наречено и Ерем) го ужива тој статус повеќе од 1600 години. Местото е во непосредна близина на селото Табха. Предложени се и други места, како што е недалечниот Арбел (Арвил), па дури и Хатинските Рогови.

## Историја

мини|Католичката црква на Блаженствата на планината.
Подолу на падината во IV век е подигната византиска црква, која била во употреба сè до VII век. Овде и денес се забележуваат остатоци од цистерна и манастир. Денешната католичка Црква на Блаженствата е изградена во 1937-38 г. според нацрти на италијанскиот архитект Антоино Барлуци.

Папата Јован Павле II на ова место одржал миса во март 2000 г. Поклоничката Исусова патека ја поврзува планината со други места од животот на Христос.

## Поврзано
* Блаженства
* Црква на Блаженствата
* Беседа на гората

## Наводи

## Извори
*  *Macmillan Bible Atlas*, 
* *Oxford Archaeological Guide: The Holy Land* (paperback, fourth edition (1998)), pg 279. 

## Надворешни врски

Категорија:Планини во Израел
Категорија:Израелски земји
Категорија:Места од Новиот завет
Градот (Горни Дисан)

**Градот** — археолошко наоѓалиште во неготинското село Горни Дисан. Претставува опидум од доцноантичко време. Јужно од селото, на околу 2,5&nbsp;км има висок рид со стрмни вертикални карпи, кој доминира над околниот терен. На самиот врв се наоѓа простор од 4,5 хектари, опкружен со остатоци од одбранбен бедем и кули. 

Во внатрешноста на градиштето има остатоци од темели на големи градби (цистерни), а се среќваат и фрагменти од керамички садови, питоси и расфрлен градежен материјал. Најдени се монети од византиските цареви Јустинијан I и Јустин II.

## Поврзано
* Список на археолошки наоѓалишта во Неготинско

## Наводи
Локвите (Горни Дисан)

**Локвите** — археолошко наоѓалиште во неготинското село Горни Дисан. Претставува некропола од римско време. На 1,5&nbsp;км североисточно од селото, во нивата на С. Донев се откриени гробови. 

Најдена е римска надгробна стела која подоцна е поставена во лапидариумот на Музејот на Македонија во Скопје, сместен во Куршумли ан.

## Поврзано
* Список на археолошки наоѓалишта во Неготинско

## Наводи
Аеродром Равена

**Аеродром Равена** ()  - аеродром кој ја опслужува месноста во Равена, во покраината Емилија-Ромања во Италија.

## Поврзано

* 
* 
* Список на аеродроми во Италија

## Наводи

Категорија:Емилија-Ромања
Категорија:Равена (покраина)
Категорија:Аеродроми во Италија
Категорија:Координати на Википодатоците
Аеродром Велсборо Џонстон

**Аеродромот Велсборо Џонстон** (англиски: **Wellsboro Johnston Airport)** (FAA LID: **N38**) - јавeн општ авијациски аеродром без кула кој се наоѓа и го служи Велсборо, Пенсилванија.

## Установи и авиони
Аеродромот зафаќа 141 хектар на надморска височина од 576.5 м. Аеродромот има две активни писти: 10/28 е асфалтна писта 1,096 м во должина и 18 м во&nbsp;ширина; и 29/11 со тревна површина што е 488 м  на 30 м.

Авионските извршувања во просек се 109 неделно, приближно 5.500 годишно. Извршувањата се поделени: 53% месна општа авијација, 44% минлива општа авијација, 4% авио-такси. Постојат 28 авиони стационира на полето, а  22 се со единечен мотор, 1 со повеќе мотори и 5 се крајнолесни авиони.

## Поврзано

* Список на аеродроми во Пенсилванија

## Наводи

## Надворешни врски

* N38 на AirNav.com

Категорија:Координати на Википодатоците
Аеродром Кингфишер

**Аеродромот Кингфишер** (ФВА РНМ: **F92**) - аеродром за јавна употреба кој се наоѓа на 1.6 км северозападно од Кингфишер, Оклахома, во Округот Кингфишер. Аеродромот е во сопственост на градот Кингфишер.

## Преглед
Аеродромот Кингфишер има една писта, означена со 18/36. Пистата е долга 853 м и широка 20 м со бетонска површина. Самопослуга со авиобензин  е достапна на местото. За 12те месеци завршувајќи на 9 февруари 2018 година, регистрирани се 4.000 општи авијациски и 10 воени извршувања.

## Наводи


## Надворешни врски

* Airnav страница за F92

Категорија:Координати на Википодатоците
Борче Орашански

**Борче Орешански** (роден на 28 мај 1949 година во Винце, Куманово) — македонски поет.

## Биографија

Основно и средно образовани завршил во Скопје, каде што исто така и дипломирал на Универзитетот Св. Кирил и Методиј на Филолошкиот факултет. Живее и работи како самостоен уметник во Скопје. Член е на Друштво на писатели на Македонија.

До сега има објавено дванаесет збирки поезија за деца и две монографии.

За поемата Трпеза има добиено награда „Глигор Прличев“ во 2001 година.

## Дела

* Мисла ум;
* Нова семка;
* Патот на мисла ум;
*Селидба;
*Птиците на Маџари;
* Со вера во вистинскиот Бог;
* На патот божји;
* Трпеза.

## Наводи

Категорија:Македонски поети
Аеродром Ротердам-Хаг

**Аеродорм Ротердам - Хаг**  (порано *аеродромите во Ротердам,* *Vliegveld Zestienhoven* во Холандија ),   е мал меѓународен аеродром во Холандија, кои служи за  Ротердам и Хаг. Се наоѓа 5.6 километри северозападно од Ротердам во Јужна Холандија и е трет најфреквентен аеродром во Холандија.

Аеродромот опфатил 2,1 милиони патници во 2019 година и има распоредени летови до европските метрополи и одредишта за одмор. Исто така, многу се користи од општата авијација и има неколку летачки клубови, клуб за падобранско и училиште за обука на летови сместени на аеродромот.

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Аеродроми во Холандија