open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Кофинит

**Кофинит** — силикатен минерал што содржи ураниум со формула: U(SiO4)1−x(OH)4x.

Се јавува како црни наслаги, темно до светлокафеав во тенок пресек. Има сивкаво-црна боја. Покажува кршлив до школкаст прелом. Тврдоста на кофинитот е помеѓу 5 и 6 според Мосовата скала.

Првпат бил опишан во 1954 година од наоѓалиште во рудникот Ла Сал бр.2, округ Меса, Колорадо, САД, и е именуван по американскиот геолог Рубен Клер Кофин (1886–1972).

Има широко распространување во ураниумски рудни лежишта од типот на Колорадовата висорамнина, каде што ураниумот е поврзан со ванадиум. Го заменува органскиот материјал во песочник и се јавува во хидротермални вени. Се среќава заедно со уранинит, торит, пирит, марказит и други минерали.

## Состав
Хемиската формула на кофинитот е U(SiO4)1−x(OH)4x. Рендгенските анализи овозможиле негово издвојување како нов минерал во 1955 година. Споредбата со циркон (ZrSiO4) и торит (ThSiO4) била основа за класификацијата.

Хемиските анализи покажале замена на (SiO4)4− со (OH)44−. Подоцнежните анализи со електронска микросонда откриле присуство на калциум, итриум, фосфор и минимални замени со олово, како и траги од реткоземни елементи.

## Кристална структура
Кофинитот е изоструктурен со ортосиликатите циркон (ZrSiO4) и торит (ThSiO4). Има тетрагонална структура. Урановите катјони U4+ се координирани во UO8 полиедри, поврзани со SiO4 тетраедри во ланци по должината на c-оската.

## Физички својства
Првичните описи го наведуваат како црн минерал со адамантински сјај, тешко разликуван од уранинитот. Нема јасно изразена цепливост, но покажува школкаст прелом и е многу ситнозрнест. Специфичната тежина е околу 5,1. Во полиран тенок пресек има кафеава боја и анизотропен пренос на светлина. Индексот на пречупување е околу 1,74.

## Геолошка појава
Првично бил откриен во седиментни ураниумски лежишта на Колорадовата висорамнина, но подоцна е пронајден и во други седиментни лежишта и хидротермални вени. Во некои случаи се јавува во изменет гранит, каде што кофинитот и уранинит таложат во испукани зони.

Кофинитот е метастабилен во споредба со уранинитот и кварцот, па неговото формирање бара извор на ураниум во редукциски услови. Често е поврзан со органска материја, што укажува дека може да се формира и при ниски температури во присуство на органски јаглерод.

## Посебни карактеристики
Значителен дел од светските резерви на ураниум се поврзани со лежишта на кофинит, што го прави важен од аспект на јадрената енергија. Во 1950-тите години, истражувачи од Универзитетот во Харвард, Геолошки завод на Соединетите Американски Држави и други институции безуспешно се обидувале да синтетизираат кофинит. Во 1956 година биле добиени стабилни синтетички примероци во рамки на истражувања спроведени за Комисија за атомска енергија на Соединетите Американски Држави.

## Наводи

Категорија:Четириаголни минерали
Категорија:Незосиликати
Категорија:Минерали на ураниумот
Џамија (Калишта)

**Џамија (Калишта)** — главна и единствена џамија во селото Калишта, во Општина Струга, Македонија.

## Местоположба

Џамијата се наоѓа во средишниот дел на селото.

## Историја

Според натпис на влезната врата, џамијата е најверојатно подигната во 1738 година.

## Галерија


Податотека:Џамија во Калишта 2.jpg|Шадрванот
Податотека:Џамија во Калишта 3.jpg|Влезот
Податотека:Џамија во Калишта 4.jpg|Поглед на џамијата
Податотека:Џамија во Калишта.jpg|Поглед на џамијата


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Калишта
Категорија:Џамии во Општина Струга
Категорија:Џамии во Струшкото муфтиство
Џамија (Корошишта)

**Џамија (Корошишта)** — главна и единствена џамија во селото Корошишта, во Општина Струга, Македонија.

## Местоположба

Џамијата се наоѓа во средишниот дел на селото.

## Галерија


Податотека:Џамија во Корошишта 2.jpg|Шадрванот
Податотека:Џамија во Корошишта 3.jpg|Внатрешноста на шадрванот
Податотека:Џамија во Корошишта 4.jpg|Влезот
Податотека:Џамија во Корошишта 5.jpg|Камена скулптура
Податотека:Џамија во Корошишта 6.jpg|Мали минариња
Податотека:Џамија во Корошишта 7.jpg|Поглед на џамијата


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Корошишта
Категорија:Џамии во Општина Струга
Категорија:Џамии во Струшкото муфтиство
Адамит

**Адамитот** — минерал од цинк арсенат хидроксид, Zn2AsO4OH. Тоа е минерал кој обично се јавува во оксидираната зона над која природно се појавува цинковата руда. Чистиот адамит е безбоен, но обично има жолта боја поради мешавина од соединенија на Fe. Исто така, се јавуваат нијанси на зелена боја кои се поврзани со супституции на бакар во структурата на минералот. Оливенитот е бакарен арсенат кој е изоструктурен со адамит и постои значителна супституција помеѓу цинкот и бакарот, што резултира со меѓупроизвод наречен *купроадамит*. Цинколивенит е меѓупроизвод со формулата CuZn(АsO4)(OH). Манганот, кобалтот и никелот исто така се супституираат во структурата. Тарбутитот е аналоген цинк фосфат.
лево|мини|Адамит врз лимонит од округот Голд Хил, округ Туел, Јута, САД. Размерот на дното е  2,5 см.

## Појава
Адамитот се јавува како секундарен минерал во оксидираната зона на хидротермални минерални наоѓалишта што содржат цинк и арсен. Се јавува во асоцијација со смитсонит, хемиморфит, скородит, оливенит, калцит, кварц и оксиди од железо и манган. 

Жолтите до светло лимето-зелени кристали и друзот, заедно со неговата карактеристична флуоресценција, го прават адамитот омилен меѓу собирачите на минерали. Се наоѓа во Мапими, Дуранго, Мексико, Грција и Калифорнија и Јута во Соединетите Американски Држави.

Адамитот е именуван по францускиот минералог Жилберт-Жозеф Адам (1795–1881). Првпат е опишан во 1866 година пронајден во локалитетот Чањарчиљо, покраина Копијапо, регион Атакама, Чиле. 

## Наводи

Категорија:Луминисцентни минерали
Категорија:Орторомпски минерали
Категорија:Минерали на цинкот
Баратовит

**Баратовит** — многу редок циклосиликатен минерал именуван по Рауф Баратович Баратов од Таџикистан. Откриен е во 1974 година на глечерот Дара-Пиоз, Таџикистан, а бил одобрен од Меѓународното минералошко здружение само една година подоцна, во 1975 година. Глечерот е дом на 133 валидни видови и е типичен локалитет на 33 минерали, од кои еден е баратовитот.

## Својства
Минералот баратовит е варијанта на александровит богата со титаниум. Иако се смета за богат со титаниум, фактот дека е аналог на катајамалитот кој доминира во флуор, некои минералози го сметаат баратовитот за хидроксил-, а не за флуор-доминантен. Во овој случај, тоа би го направило катајамалитот ист вид, бидејќи баратовитот е изоструктурен со него. Вообичаените нечистотии вклучуваат магнезиум, натриум, железо и ниобиум. Баратовитот првично беше опишан дека има тврдост од 3 - 3,5 на Мосовата скала, која подоцна беше коригирана на 5 - 6. Има совршено расцепување во два правци што ја преминуваат базалната рамнина, во {001}, а сјајот на минералот е бисерен на расцепувањата. Минералот се состои главно од кислород (40,88%), силициум (23,92%) и калциум (19,91%), но исто така содржи титаниум (5,10%), циркониум (3,24%), калиум (2,78%), флуор (2,70%) и литиум (1,48%). Има едвај забележлива радиоактивност од 39,51, мерена во единици на Американскиот институт за нафта Гама зраци. Концентрацијата по единици *GRapi* во проценти е 2,53. Тој е крајниот член на серијата. Баратовитот покажува и флуоресцентни својства. Испитан под ултравиолетова светлина со кратка бранова должина, има синкаво-бела флуоресценција. Минералот е сличен на мусковитот, но може да се разликува по неговата флуоресценција. Баратовитот може да биде безбоен, бел или да има розови нијанси. Формира плочести наслаги до 5 см кои се бели како седеф, и расте во дамчести грануларни агрегати. Минералот е моноклиничен, веројатно псевдохексагонален, што е прикажано со рендгенската студија со еден кристал. Кога се испитува под микроскоп, јасно може да се види дека минералот е совршено хомоген. Минералот има екстремно ниска анизотропија.

## Појавувања
Негов типичен локалитет е ледникот Дара-Пиоз во Таџикистан, но се јавува и на островчето Иваги во Јапонија. Се јавува како помошен минерал. Се јавува во форма на жили во кварц, албити и егирини, како и во албитити во сиенити. Минералите поврзани со баратовит варираат помеѓу локалитетите.

Поврзаните минерали на примероците од баратовит пронајдени во масивот Дара-и-Пиоз, Таџикистан се: кварц, албит, еканит, титанит, аегирин и мизерит.

Поврзани минерали на биотит од островот Иваги, Јапонија се: апатит, циркон, пектолит, сугилит, аланит, титанит, аегирин и албит.

## Наводи

Категорија:Моноклински минерали
Категорија:Циклосиликати
Балираноит

**Балираноит** ((Na,K)6Ca2(Si6Al6O24)Cl2(CO)3) — минерал откриен во вулканскиот комплекс Монте Сома - Везув, Кампанија, Италија. Овој минерал е именуван во чест на Паоло Балирано (роден 1964), италијански кристалограф и професор на Одделот за науки за Земјата, Универзитет во Рим „Ла Сапиенца“, кој даде значаен придонес во кристалната хемија на минералите од групата канкринити.

## Појава
Балираноитот се наоѓа во алкална карпа слична на скарн составена од ортоклас, флогопит, клинохумит, калцит, диопсид, паргазит, хауин, апатит и балираноит, како производ на метасоматските интеракции помеѓу алкална магма и варовник. Овие хемиски промени од хидротермални и други флуиди ги заменуваат елементите во хемиската структура, менувајќи го минералниот состав на карпата.

## Минерални својства
Идеализираната формула за балираноит е (Na,K)6Ca2(Si6Al6O24)Cl2(CO3), а емпириската формула базирана на 12 атоми на Si со изоморфна супституција со атоми на Al е: Na4.70Ca2.53K0.73(Si6.02Al5.98O23.995)Cl2.34(CO3)0.82(SO40.27*0.12H2O. Ова е едноосен (+) минерал со w = 1,523(2), e = 1,525(2), составен од следниве соединенија: 

## Рентгенска кристалографија
Податоците за дифракција на прав за балираноит се:

## Наводи

Категорија:Шестаголни минерали
Бабефит

**Бабефит** — редок фосфатен минерал со општа формула BaBe(PO4)(F,OH). Името на минералот е дадено поради неговиот состав (Ba значи бариум, Be значи берилиум, F значи флуор и P за фосфор ).

## Кристалографија
Бабефитот е тетрагонален, што кристалографски значи дека содржи две хоризонтални и заменливи еднакви оски (a1 и 2) и надолжна оска (c). Припаѓа на групата точки 4/m2/m2/m; што значи дека има четири хоризонтални оски со двојна симетрија, од кои две се совпаѓаат со кристалографските оски (a1) и (a2), а преостанатите две се под агол од 45° во однос на (a1) и (a2).

## Оптички својства
Бабефитот е анизотропен минерал, што значи дека брзината на светлината што минува низ него ќе варира во зависност од насоката на движење. Кога се мери во однос на Canada Balsam, тој ќе покаже умерен позитивен релјеф. Релјефот е оптичко својство што го поврзува индексот на прекршување на минералот со индексот на прекршување на друг материјал. Позитивниот релјеф означува дека светлината е свиткана кон минералот. Негативниот релјеф значи дека светлината е свиткана кон материјалот за монтирање. Во случај на оптичка минералогија, овој друг материјал најчесто е кој било материјал што се користи за монтирање на предметниот минерал во тенок пресек.  Врз основа на белата боја на бабефитот во рачен примерок, веројатно е дека изгледа јасно во тенок пресек под рамно поларизирана светлина. Поради неговата анизотропна природа, тој има можност да покаже многу слаб плеохроизам под исти услови. Плеохроизмот се дефинира како промена на бојата, при ротација, на рамнинската светлина. Се јавува кога необичните и обичните зраци на светлината се апсорбираат различно, со што се прикажуваат различни бои. Колку е поголема разликата во зраците, толку е подраматична промената на бојата. Бабефитот е исто така слабо двојно прекршувачки. Двојно прекршување е оптичко својство кое се определува од насоката во која светлината минува низ минералот.

## Појава
Бабефитот првпат е опишан во 1966 година како појава на наоѓалиштето Ауник за флуорит - ретки метали, Бурјатија, Источно-сибирски регион, Русија. Исто така, е забележан и од Рожња пегматит во Височинскиот регион, Моравија, Чешка. 

Во сибирската појава се јавува во резидуален материјал над скарнови што содржат ретки земни метали поврзани со алкални интрузивни тела. Се јавува со циркон, илменорутил, флуорит, фенакит, шелит, бертрандит, албит, микроклин и кварц. 

## Наводи

Категорија:Триклински минерали
Категорија:Фосфатни минерали
Категорија:Минерали на берилиумот
Категорија:Минерали на бариумот
Лук Нилис

**Лук Жилбер Сирил Нилис** (роден на 25 мај 1967 година, во Хаселт) — белгиски фудбалски тренер и поранешен фудбалер, напаѓач.

## Титули
### Клупски
#### Андерлехт
***[[Белгиска Про лига|Белгиско првенство]]** : 4
: 1986–1987, 1990–1991, 1992–1993, 1993–1994
***[[Фудбалски куп на Белгија|Куп на Белгија]]** : 3
: 1988–1989, 1989–1990, 1993–1994
***[[Суперкуп на Белгија]]** : 2
: 1987, 1993

#### ПСВ Ајндховен
*** [[Ередивиси]]** : 2
: 1996-1997, 1999-2000
*** [[Фудбалски куп на Холандија|Куп на Холандија]]** : 1
: 1995-1996

### Поединечни
*Фудбалер на годината во Холандија: 1995
*Најдобар стрелец во Ередивиси: 2
:1995-1996 (21 гол), 1996-1997 (21 гол)

## Надворешни врски

*Лук Нилис на fbref
*Лук Нилис на transfermarkt
*Лук Нилис на espn
*Лук Нилис на whoscored

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1967 година
Категорија:Белгиски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Андерлехт
Категорија:Фудбалери на ФК ПСВ Ајндховен
Категорија:Фудбалери на ФК Астон Вила
Категорија:Фудбалери на Светско првенство 1998
Тигри од шините

**„Тигри од шините“** (кинески: 鐵道飛虎) – филм на режисерот Динг Шенг од 2016 година. Главните улоги ги играат: Џеки Чен, Дарен Ванг, Ванг Кај.

## Синопсис
Во Кина во текот на 1941. година, со цел на сиромашните луѓе да им обезбеди храна, еден бестрашен железнички работник поведува одред борци во борба против јапонските окупатори. Иако нивната војна на почетокот тече по планот, сè се заплеткува кога ќе ја слушнат веста за доаѓањето на еден голем одред јапонски војници...

## Наводи

Категорија:Кинески филмови
Категорија:Филмови на кинески јазик
Категорија:Филмови на јапонски јазик
Категорија:Филмови од 2016 година
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови на Динг Шенг
Категорија:Филмови со Џеки Чен
Категорија:Филмови со Ванг Кај
Категорија:Филмови со Дарен Ванг
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Кина
Категорија:Акциони филмови
Светилник Стражица

мини|260x260пкс|Светилникот Стражица во 1990 година
**Светилник Стражица** — светилник на островот Првиќ во Јадранското Море изграден во 1875 година и се состои од мала камена куќа и 5 метри висока кула на светилникот. Екипа светилничари биле стационирана на островот сè додека не била целосно автоматизирана во 1974 година. 

Во 1993 година, системот на природен гас бил заменет со соларни панели и денес е далечински контролиран од Пловпут, државната компанија за поморски сообраќај која ја контролира целата мрежа на хрватски светилници. 

До 1974 година, екипата на светилникот била единствените жители на Првиќ, а до почетокот на 2000-тите се верувало дека Првиќ ја имал одликата да биде најголемиот ненаселен хрватски остров, но ова било побиено кога новите мерења објавени во 2004 година покажале дека островот Жут е поголем за околу 2 километри квадратни.

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Светилници во Хрватска
Светилник Блитвеница

**Светилник Блитвеница** — активен светилник на истоимениот хрватски остров, на крајниот западен крај на Шибеничкиот архипелаг, се наоѓа југозападно од островот Жирје во Јадранското Море. 

Стрмното карпесто островче лежи веднаш до длабока водна бездна со длабочина што достигнува 200 метри, со стрмно извиткано морско дно кое содржи црвени корали. Длабоката вода е богата со риби како што е туната, што ја прави популарно место за риболов на голем дивеч. Забележани се сини ајкули како се хранат со туната која живее во близината. Блитвеница е добро позната по своите силни струи и бурно море, што го прави закотвувањето ризично освен во мирни услови.  

## Историја
лево|мини|Светилник Блитвеница|260x260пкс
Изграден во 1872 година, светилникот се состои од двокатна куќа, изградена околу основата на осумаголна кула висока 21 метар, која поддржува една галерија и бело обоен фенер. Изградбата на светилникот честопати се одложувала поради тешкотиите при истоварување на материјали на островот во немирно море. Работниците честопати биле заглавени неколку дена кога условите се влошуваа, оставајќи ги да егзистираат со минимални резерви. Добивањето свежа вода било исто така проблем поради ниските врнежи од дожд, па затоа била изградена и цистерна за вода за чуварите, која сè уште се користи денес. 

На висина од 38 метри над морето, светлото има дострел од 24 наутички милји и се состои од два трепкања бела светлина на секои триесет секунди. Исто така, постои и секундарно резервно светло кое има дострел од 12 наутички милји. 

Светилникот го управува и одржува државната компанија „Пловпут“. Во 1990 година, светилникот бил автоматизиран и чуварите биле повлечени, но во 2002 година тие се вратиле на локацијата поради неговата важност, како и за да помогнат во неговото одржување и да го чуваат светилникот безбеден. Смената на островчето трае петнаесет дена. 

Во 2011 година, Блитвеница, заедно со светилниците кај Муло и Пришњак, биле прикажани на сет комеморативни марки од хрватската поштенска служба „Хрватска пошта“. 

## Наводи


## Надворешни врски

* Светилникот Клиф Блитвеница
Категорија:Острови во Јадранското Море
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Светилници во Хрватска
Светилник Вели Рат

мини|260x260пкс|Светилник Вели Рат
**Светилник Вели Рат** — активен светилник на хрватскиот остров Дуги Оток и добро позната знаменитост во близина на истоименото село. 

Еднокатната куќа на чуварот била изградена околу основата на ѕиданата кула од 36 метри, која има бел фенер и една галерија. Се вели дека жолтите ѕидови на куќата биле обоени со смеса обоена со илјадници јајца. Ова наводно требало да даде подобра конзистентност и заштита од солениот воздух.   

На надморска височина од 41 метар над морето, светилникот има дострел од 22 наутички милји и се состои од два трепкања на бела светлина на секои дванаесет секунди. Вели Рат, заедно со голем број други хрватски светилници, сè уште има чувар на светилникот. Во 2014 година, чувар на светилникот бил Звоне, кој заедно со неговата сопруга и семејство живееле на самото место кај светилникот. Од 2000 година, собите во рамките на светилникот се достапни и за изнајмување како сместување за одмор. 

Во 2010 година, светилникот Вели Рат, заедно со светилниците во Вир и Таџер, биле прикажани на сет комеморативни марки од хрватската поштенска служба „Хрватска пошта“. 

## Наводи


## Надворешни врски

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Светилници во Хрватска
Покоњи Дол

**Покоњи Дол** — островче во хрватскиот дел од Јадранското Море, кое се наоѓа 500 метри јужно од Хвар. Покоњи Дол е еден од Паклинските Острови.
мини|290x290пкс|Светилник во Покоњи Дол
Светилникот во средината на островчето е изграден во 1872 година. Бидејќи Покоњи Дол е најисточниот остров од архипелагот Паклински Острови, светилникот обезбедува безбедна пловидба на бродови што доаѓаат од отворено море.

## Географија
Покоњи Дол е најисточниот остров од Паклениските Острови, сместен источно од островот Свети Јероним, југоисточно од пристаништето Хвар. Има заоблена форма со дијаметар од приближно 140 м; неговата површина е 0,0166 км², неговата крајбрежна линија е 466 м, а неговата надморска височина е 9,4 м.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Острови во Јадранското Море
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Светилници во Хрватска
Светилник во Бизум

**Светилник Бузум** () — активен светилник од 20 век кој се наоѓа во Бизум, рибарски и туристички град, кој се наоѓа на брегот на Северното Море во сојузната држава Шлезвиг-Холштајн, во Германија. Сегашниот светилник е втор изграден во градот, а две други одделни светла на бранобран го означуваат влезот на малото пристаниште од Северното Море.

## Историја
мини|415x415пкс|Светилник во Бизум
Првиот светилник изграден во 1878 година бил едноставно фенер поставен на дрвен столб, кој се напојувал со керозин. Реплика од ова рано помагало за навигација постои веднаш до локалниот музеј. 

Сегашниот светилник е изграден во 1912 и 1913 година, а е направен од префабрикувани делови од леано железо и е сличен по дизајн, иако не толку висок, како светилниците во Вестерхеверсанд, Хернум и Пелворм. Првично обоен во црно, не ја добил својата сегашна шема на бои црвено-бела како дневен белег сè до 1952 година. Фенерот има двојни галерии со покрив од бакарен лим. Светилникот, со висина од 21,4 метри, повисок од повеќето згради во градот и се наоѓа 22 метри над просечната висока плима. Има номинален дострел од 19 наутички милји и светлосна карактеристика што покажува бел, црвен или зелен сектор, изофазна светлина од три секунди вклучена, а потоа три секунди исклучена. 

Во 2013 година, била прославена стогодишнината од светилникот, кога бил прикажан на серија марки за светилници од 58 центи од ''Deutsche Post'', германската поштенска служба. 

Управуван од страна на Управата за вода и превоз во Тенинг, регистриран е под меѓународниот адмиралтски број B1606 и има  идентификатор 114-10580. 

## Светла на бранобран
На бранобранот во Бизум се поставени уште два светлосни сигнала. На западниот мол се издигнува црвена кула висока 9 метри што емитува прикривачко црвено светло. На источниот мол се наоѓа слична кула, обоена во зелено, која прикажува прикривачко зелено светло.

## Наводи


## Надворешни врски

* WSA страница
Категорија:Статии со извори на германски (de)
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Светилници во Германија
Ѓурстен

**Ѓурстен** (шведски: *Djursten*) — шведски светилник кој се наоѓа во Вестербин на западната страна од островот Гресе во северниот архипелаг Рослагенс. Најблиското населено место е Ерегрунд.

## Историја
мини|346x346пкс|Светилникот Ѓурстен
Локацијата располага со светилник кој потекнува од 1767 година. Првиот светилник, изграден со цел да ги насочува морнарите кон Ерегрунд, претставувал камена кула на чиј врв горел оган од јаглен поставен во железен сад. Во 1809 година, бродот „Белона“ силно се насукал кај Ѓурстен.

Во 1839 година стариот светилник бил заменет со нова кула, која и денес се наоѓа на истата локација. Првично, таа била опремена со маслена ламба и параболични огледала што ја насочувале и засилувале светлината. Во 1870-тите била поставена керозинска ламба. Светилникот бил прогласен за државен споменик во 1935 година, а во 1945 година конечно бил електрифициран. Во него се живеело сè до 1960-тите години.

## Статус
Денес, Ѓурстен држи мала модерна светилка видлива од 11 наутички милји, монтирана надвор од оригиналниот фенер на светилникот. 

## Галерија

Податотека:Djurstens_fyrplats_fyren.jpg|алт=Lighthouse from the south| Светилникот од југ
Податотека:Djurstens_fyr_2.jpg|алт=Lighthouse from the north| Светилникот од север


## Наводи
**Цитати****Извори**

* 

## Надворешни врски

* Сјофартсверкет   
* Шведското здружение на светилници
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Светилници во Шведска
Јакобсит

**Јакобситот** е минерал од манган и железен оксид. Тој е во шпинелната група и формира серија цврсти раствори со магнетит. Хемиската формула е (Mn,Mg)Fe2O4 или со оксидациски состојби и супституции: (Mn2+, Fe2+,Mg)(Fe3+,Mn3+)2O4.
[лево|мини|Јакобсит, рудници Н'Чванинг, [Куруман, полиња со манган во Калахари, покраина Северен Кејп, Јужна Африка. Големини 3,8 x 3,5 x 3,2 см]]
Се јавува како примарна фаза или како промена на други минерали на манган за време на метаморфизмот на манганови наслаги. Типични поврзани минерали вклучуваат хаусманит, галаксит, браунит, пиролузит, коронадит, хематит и магнетит. Тоа е феримагнетна супстанца, која слабо се привлекува од магнет.

Јакобситот првпат бил опишан во 1869 година и именуван по рудникот Јакобсберг, Нордмарк, Филипштад, Вермланд, Шведска. 

## Наводи

## Надворешни врски
* Национален инвентар на загадувачи - Информативен лист за манган и соединенија

Категорија:Коцкести минерали
Категорија:Магнетни минерали
Категорија:Минерали на магнезиумот
Категорија:Минералогија
Мојот последен танго

**„Мојот последен танго“** (шпански: *Mi último tango*) – филм на режисерот Луис Сесар Амадори (Luis César Amadori) од 1960 година. Амадори е и автор на сценариото, а главните улоги ги играат: Сара Монтиел (Sara Montiel), Морис Роне (Maurice Ronet) и Исабел Гарсес (Isabel Garcés).

## Синопсис
Млада жена која работи како слугинка кај еден славен глумец случајно ја заменуваат за една ѕвезда во Буенос Аирес и така наеднаш се стекнува со слава...

## Наводи

Категорија:Шпански филмови
Категорија:Филмови на шпански јазик
Категорија:Филмови од 1960 година
Категорија:Филмови на Луис Сесар Амадори
Категорија:Филмови со Сара Монтиел
Категорија:Филмови со Морис Роне
Категорија:Филмови со Исабел Гарсес
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Буенос Аирес
Магнезиоферит

**Магнезиоферитот** е минерал од магнезиум железен оксид, член на магнетитната серија шпинели. Магнезиоферитот кристализира како црни метални октаедарски кристали. Именуван е по неговиот хемиски состав од магнезиум и ферично железо. Густината е 4,6 - 4,7 (просек = 4,65), а дијафанијата е непроѕирна. Се јавува како добро формирани кристали со фина големина или масивни и грануларни. Неговата тврдост е 6-6,5. Има метален сјај и темноцрвена линија.Теоретски состав: MgO - 20,15%, Fe2O3 - 79,85%.

## Појава
Чистиот магнезиоферит е доста редок. Познат е како производ на фумаролска активност поврзана со излевањето на мафични лави богати со калиум (вулканите на Италија - Везув, Стромболи и Етна). Се наоѓа во закопани лави на Дома (Франција) и во карпите на вулканската формација Кајзерштул (Германија). Типично е поврзан со хематит. Преодните варијанти од магнезиоферит до магномагнетит формираат хидротермални венски тела во сливот на реката Илимпеи и во средниот тек на реката Тунгуска (Краснојарски крај). Тие може да бидат генетски поврзани со стапици (габро-дијабаз). Формиран во услови близу до површината, тој е поврзан со хлорит, серпентин, калцит и аметист. Забележан е во тешката фракција на базалти во Источните Сајански Планини. Во контактно-метасоматските формации, магнезиоферит е забележан во камбриската алданска секвенца во асоцијација со тремолит и актинолит. Исто така, забележано е во пиритни наслаги и хлоритни карпи во Јапонија. 

## Вештачко производство
Се добива со сублимација на MgO и Fe2O3 во стехиометриски соодноси во азотна атмосфера; кристализацијата се јавува во температурниот опсег од 1000°C до 1850°C.
## Практично значење
Нема, бидејќи не е познат во големи концентрации.
## Разлики
Се разликува од сличниот магнетит по неговата помала специфична тежина и посветлата лента, а од магномагнетитот по неговата поголема содржина на магнезиум.

## Наводи

Категорија:Магнетни минерали
Категорија:Коцкести минерали
Категорија:Минерали на магнезиумот
Категорија:Минералогија
Категорија:Феромагнетни материјали
Категорија:Минерали на железото
Ганит

**Ганитот**, ZnAl2O4, е редок минерал кој припаѓа на шпинелната група. Формира октаедарски кристали кои можат да бидат зелени, сини, жолти, кафеави или сиви по боја. Често се формира како производ на промена на сфалеритот во изменети масивни сулфидни наслаги како што е Брокен Хил, Австралија. Други појавувања вклучуваат Фалун, Шведска, каде што се наоѓа во пегматити и скарни и, во Соединетите Американски Држави, Чарлмонт, Масачусетс, Спрус Пајн, Северна Каролина, округ Вајт Пикачо, Аризона, Топшам, Мејн, и Франклин, Њу Џерси.  

Првпат е опишан во 1807 година за појава во рудникот Фалу, Фалун, Даларна, Шведска, и е именуван по шведскиот хемичар Јохан Готлиб Ган (1745–1818), откривачот на елементот манган. Понекогаш се нарекува *цинк-шпинел*.
## Хемиски состав
Теоретски состав: ZnO—44,39; Al2O3—55,61. Zn често се заменува со Fe2+, Mg и Mn2+. Al се заменува со Fe3+, а делумно со Mn3+ и Cr3+. По транзиција е поврзан со шпинел и херцинит. Некои ганити содржат Co и Ga.
## Практична вредност
Погоден е за производство на керамички и огноотпорни производи.
## Различни карактеристики
Се разликува од другите алуминоспинели по својата поголема специфична тежина и индекс на прекршување. Произведува бел цинк оксид кога се загрева со јаглерод и сода. Се разликува од микролитите со сличен изглед по својата помала специфична тежина и индекс на прекршување.
## Поврзано

* Список на минерали именувани по луѓе

## Наводи

Категорија:Коцкести минерали
Категорија:Минерали на алуминиумот
Категорија:Минерали на цинкот
Категорија:Минералогија
Категорија:Алуминати
Светилник Сент Мари

**Светилник де Сент Мари** — неактивен светилник изграден за да го означи пристаништето во Марсеј, Франција. Неговата изградба била завршена во 1855 година. Изработен е од природно обработен местен варовник и е висок 21,3 метри. Се наоѓа на северната страна од Пас де ла Жолиет, кој е на јужниот влез во низата *басени* што го образуваат пристаништето. Во светилникот било вградено електрично осветлување во 1922 година, но денес е угасен и е заменет со црвено светло во неговото подножје.
лево|мини|240x240пкс|Приказ на вратата

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Светилници во Франција
Категорија:Марсеј
Категорија:Светилници изградени во 1855 година
Горманит

**Горманитот** е фосфатен минерал со формулата (Fe,Mg)3Al4(PO4)4(OH)6·2H2O. Именуван е по професорот од Универзитетот во Торонто, Доналд Херберт Горман (1922–2020).

Првпат е опишан во 1981 година за појавувања во Рапид Крик и Биг Фиш Ривер во рударскиот округ Досон, Јукон, Канада. На типичните локалитети се јавува како вени во нодули од железен фосфат. Во појавата во Бизби, Аризона, се јавува како големи кристали во фрактури во интрузивен тоналит. Исто така, е пријавен од близина на Њупорт, округ Саливан, Њу Хемпшир, и пегматитот Чарлс Дејвис, Гротон, округ Графтон, Њу Хемпшир. Исто така, е пријавен од пегматитот Цаобисмунд, јужно од Карибиб, Намибија. 

## Наводи

Категорија:Триклински минерали
Категорија:Фосфатни минерали
Категорија:Минерали на магнезиумот
Категорија:Минерали на алуминиумот
Категорија:Минералогија
Хауерит

**Хауеритот** е сулфиден минерал во пиритната група. Тој е минерална форма на манган(IV) дисулфид MnS2. Формира црвеникаво-кафеави или црни октаедарски кристали со пиритска структура и обично се наоѓа поврзан со сулфидите на други преодни метали како што е рамбергитот. Се јавува во ниски температури, средини богати со сулфур поврзани со фумаролни и наслаги на сол во асоцијација со природен сулфур, реалгар, гипс и калцит. 

Откриен е во Австроунгарија во наоѓалиштето на сулфур Калинка (сега село Виглашка Хута-Калинка) во близина на Детва, во денешна Словачка, во 1846 година и именуван е по австриските геолози, Јозеф Ритер фон Хауер (1778–1863) и Франц Ритер фон Хауер (1822–1899).  

Се наоѓа во Тексас, САД, Уралските Планини во Русија и Сицилија, Италија.

Под услови на висок притисок (P>11 GPa), хауеритот претрпува голем колапс во волуменот на единечните ќелии (22%) предизвикан од транзиција во спин-состојба.

## Наводи

Категорија:Сулфидни минерали
Категорија:Коцкести минерали
Категорија:Минерали на манганот
Категорија:Минералогија
Готлобит

**Готлобит**, CaMg(VO4,AsO4)(OH) е минерал во кој припаѓа на минералната класа „фосфати, арсенати и ванадати“, кој се наоѓа како изолирани кристали или изометриски зрна. Готлобитот е ванадатниот краен елемент во цврст раствор формиран со аделит CaMg(VO4AsO4) (OH). Обично формира портокалово-кафеави, табеларни кристали или минерални агрегати со вградени, изометриски зрна со големина до околу 0,5 мм. 

## Појава
Готлобитот бил откриен во август 1996 година од страна на Ј. Граф на купот отпад од напуштениот рудник „Гликштерн“ во Готлоб во близина на Фридрихрода во Тирингија. 

Готлобитот бил научно опишан и именуван по неговиот типски локалитет во 1998 година од Томас Вицке, Манфред Штајнс, Томас Доринг и Уве Колич, кои ги доставиле своите резултати и избраното име до Меѓународното минералошко здружение (IMA) за преглед на минералниот статус во декември истата година. Апликацијата го добила бројот за запис IMA 1998-066 , а во март 1999 година, Готлобитот бил признат како посебен минерал. Резултатите од истражувањето и признатото име биле објавени во 2000 година во месечното списание на „Neues Jahrbuch für Mineralogie“ (Нов годишник за минералогија). Поврзаните минерали во областа се хаусманит, барит, ванадиски аделит и мусковит. 

Аналитичките методи што се користат за да се утврди хемискиот состав на готлобитот вклучуваат енергетски дисперзивна рендгенска спектрометрија (EDX) и дисперзивна рендгенска спектрометрија со бранова должина (WDX). EDX открила присуство и количини на елементи присутни во минералот, вклучувајќи Ca, V, As, O и мали количини на Sr. Ова потоа било измерено во однос на оксиди, каде што тежинските проценти биле 24,98 за CaO, 0,92 за SrO, 17,54 за MgO, 1,50 за MnO, 1,44 за CuO, 27,47 за V2O5, 20.32 за As2O5 и 5,4 за  H2O. Mg е во хемиската формула на готлобит, но не бил пронајден во EDX тестирањето поради многу сличен модел на линии на арсен што се преклопувале со магнезиум. Целосната емпириска формула на готлобит е (Ca0.93,Sr0.03)(Mg0.91,Mn0.04,Cu0.04)(V0.63,As0.37)O4O1.08H1.26. Како што се гледа од формулата, исто така е утврдено дека атомите на арсен и ванадиум се во 4-кратна (тетраедарска) координација со кислород, а атомите на магнезиум се во шесткратна (октаедарска) координација. 

## Наводи

## Надворешни врски

* Готлобит
Категорија:Орторомпски минерали
Категорија:Ванадатни минерали
Категорија:Минерали на магнезиумот
Категорија:Минерали на калциумот
Категорија:CS1: долга вредност за volume
Категорија:Врски за Wayback од предлошката „Семарх“
Категорија:Минералогија
YUSCII

**YUSCII** — неслужбен назив за семејството на ЈУС стандарди за 7-битно кодирање на симболи. Истиот ги вклучува:
* **JUS I.B1.002** (ISO-IR-141, ISO 646-YU), за кодирање на гаицата, употребувана во српскохрватскиот и словенечкиот јазик.
* **JUS I.B1.003** (ISO-IR-146), за кодирање на српската кирилица, и
* **JUS I.B1.004** (ISO-IR-147), за кодирање на македонската кирилица.

## Табела на симболи
Кодните бодови останале главно непроменети од ASCII со цел што поголема усогласеност. Следната табела ги содржи симболите во YUSCII. Прикажани се симболи од гаицата и кирилицата:

## Поврзано

## Наводи

## Надворешни врски
Слабиот херој

***Слабиот херој*** (; ) — јужнокорејска телевизиска серија напишана и режирана од Ју Су Мин, во соработка со Ким Џин Сок и Парк Дан Хи, со Парк Џи Хун во главната улога. Серијата е заснована на популарниот вебтун на Naver, *Слабиот херој*, од авторите Сопас и Ким Џин Сок (Разен), објавен во 2018 г.

Првите три епизоди премиерно биле прикажани на 27-миот меѓународен кинофестивал во Пусан, кој се одржал од 5 до 14 октомври 2022 г. Првата сезона била објавена на платформата Wavve на 18 ноември 2022 г. Втората сезона била објавена на Netflix на 25 април 2025 г.

## Содржина

### Клас 1 (прва сезона)
Јон Си Ун е меѓу најдобрите 1 % ученици во својата генерација и не го интересира ништо освен учењето. Иако е физички слаб, тој не отстапува пред насилниците во својата училница предводени од Џон Јонг Бин. Користејќи ги своите вештини за брзо донесување одлуки, знаењето од различни училишни предмети и предметите од неговата околина, Си Ун успева да се заштити од нивната секојдневна жестокост. Но кога ќе се најде во вистинска опасност, добива помош од Ан Су Хо, најсилниот борец во класот, и О Бом Сок, измачениот син на еден пратеник. Тројцата стануваат пријатели додека се обидуваат да го преживеат средношколскиот живот исполнет со насилство, учејќи што навистина значи да се биде силен.

### Клас 2 (втора сезона)
Си Ун се префрла во ново средно училиште, „Унџанг“, но сѐ уште е прогонуван од траумите на неговите минати неуспеси. Тој гради нови пријателства со Парк Ху Мин, Со Џун Те и Го Хјун Так, но набрзо мора да се соочи со уште посурова група позната како „Сојузот“. Предводена од На Бек Џин и Гум Сонг Џе, оваа група го принудува Си Ун да се спротивстави на уште поголемо насилство и опасност.

## Улоги

|-
| Парк Џи Хун || Јон Си Ун
|-
| Чои Хјун Вук || Ан Су Хо
|-
| Хонг Кјунг || О Бом Сок
|}

## Наводи

## Надворешни врски

* Матична страница

Категорија:Јужнокорејски телевизиски серии
Категорија:Телевизиски серии на корејски јазик
Тафеит

**Тафеит** ( BeMgAl4O8  минерал, именуван по неговиот откривач Ричард Таафе (1898–1967), кој го пронашол првиот примерок, сечен и полиран скапоцен камен, во октомври 1945 година во златарница во Даблин, Ирска. Како таков, тој е единствениот скапоцен камен кој првично бил идентификуван од фацетиран камен. Тафеитот е милион пати поредок од дијамантите се појавува во нијанси на виолетова, розова, црвена. Повеќето парчиња од скапоцениот камен, пред Таафе, биле погрешно идентификувани како шпинел. Со години потоа, бил познат само во неколку примероци и сè уште е еден од најретките минерали на скапоцени камења во светот.

Од 2002 година, името за тафеит како минерал  одобрено од Меѓународната минералошка асоцијација е **магнезиумотафеит-2N'2S**.

## Откритие
Таф купил голем број скапоцени камења од еден златар во октомври 1945 година. Откако забележал недоследности помеѓу таафеит и шпинели, Таф испратил неколку примери до Б.В. Андерсон од Лабораторијата на Лондонската стопанска комора за идентификација на 1 ноември 1945 година. Кога Андерсон одговорил на 5 ноември 1945 година, му рекол на Таф дека не се сигурни дали станува збор за шпинел или за нешто ново, тој исто така понудил да го запише во *Гемолоџист.*

## Својства
лево|мини|Примерок од Ратнапура, Шри Ланка
Во 1951 година, хемиската и рендгенската анализа ги потврдиле главните состојки на таафеит како берилиум, магнезиум и алуминиум, правејќи таафеит првиот минерал што содржи и берилиум и магнезиум како основни компоненти.

Конфузијата помеѓу шпинелот и таафеит е разбирлива бидејќи одредени структурни карактеристики се идентични кај двата. Андерсон *и сор.* го класифицирале таафеит како среден минерал помеѓу шпинелот и хризоберилот. За разлика од шпинелот, тафеит покажува својство на двојно прекршување што овозможува разликување помеѓу овие два минерали.

## Употреба
Поради својата реткост, тафеит се користи само како скапоцен камен.

## Формирање и појава
Тафеит се јавува во карбонатни карпи заедно со флуорит, лискун, шпинел и турмалин. Овој исклучително редок минерал се повеќе се наоѓа во алувијалните наслаги во Шри Ланка и јужна Танзанија, како и тафеит од понизок степен во варовнички седименти во Кина. 

## Наводи

Категорија:Шестаголни минерали
Категорија:Минерали на берилиумот
Категорија:Минерали на алуминиумот
Категорија:Минерали на магнезиумот
Категорија:Скапоцени камења
Категорија:Минералогија
Норбергит

**Норбергитот** е незосиликатен минерал со формула Mg3(SiO4)(F,OH)2.. Тој е член на хумитската група.

Првпат е опишан во 1926 година за појава во рудникот за железо Останмос во Норберг, Вестманланд, Шведска, по што е именуван. Се јавува во контактни метаморфни зони во карбонатни карпи во кои се навлегуваат плутонски карпи или пегматити кои го снабдуваат флуорот. Поврзани минерали вклучуваат доломит, калцит, тремолит, гросуларен, воластонит, форстерит, монтицелит, куспидин, флуоборит, лудвигит, флуорит и флогопит. 

## Наводи

Категорија:Орторомпски минерали
Категорија:Минерали на магнезиумот
Категорија:Минералогија
Фабијанит

**Фабијанит** — боратен минерал со хемиска формула CaB3O5(OH). Минералот е безбоен и остава бела лента. Неговите кристали се моноклинични призматични. Проѕирен е и флуоресцентен. Има стаклест сјај. Не е радиоактивен. Фабианитот е оценет со 6 степени на Мосовата скала. Именуван е по Ханс-Јоаким Фабијан, германски геолог.

## Карактеристики
Фабианитот е борат со хемиска формула CaB₃O₅OH. Кристализира во моноклиничниот систем. Неговата тврдост на Мосовата скала е 6.

Според класификацијата на Никел-Струнц, фабианитот припаѓа на „06.FC - Филохексаборати“ заедно со следниве минерали: тунелит, нобелит, стронтиоборит, гинорит и стронтиогинирит.

## Формирање и наслаги
Откриен е во 1962 година во Реден, Диефолц, Долна Саксонија, Германија, формирајќи добри кристали со големина помеѓу 0,3 и 25 милиметри. Обично се наоѓа поврзан со други минерали како што се: саибелит, хаулит, халит и анхидрит. Неговиот типски локалитет се покажува како единственото место каде што е пронајден овој минерален вид.

## Наводи

## Надворешни врски

* Влез во Webmineral
* Прирачник за минерали
* 
* 
Категорија:Моноклински минерали
Категорија:Минерали на калциумот
Гонардит

**Гонардит** е релативно редок, фиброзен зеолит, подгрупа на натролит. Постарите трудови тврдат дека постои целосен цврст раствор помеѓу тетранатролитот и гонардит, но тетранатролитот бил дискредитиран како посебен вид во 1999 година. Се чини дека постои серија, заснована на нарушувањето на силициум-алуминиум во рамката, помеѓу гонардит богат со Na и натролит  Na2(Si3Al2)O10·2H2O.

Гонардит е именуван во 1896 година по Фердинанд Пјер Жозеф Гонард (1833–1923), кој бил професор по рударско инженерство на Универзитетот во Лион, Франција.

## Кристалографија
Орторомпски кристален ситем - бипирамидна класа 2/m 2/m 2/m и четириаголен кристален систем - скаленоидална класа 2м (орторомбична со a многу блиску до b, или тетрагонална со a еднакво на b). Параметри на единечна ќелија: a = b = 13,21 Å, c = 6,622 Å, Z = 2 Вселенска група: I  2d

## Кристална навика
Кристалите се призматични, ограничени со {110} и {111}, како и {100} и {001}, а гонардит се јавува и како радијални хемисфери. Најчесто се среќаваат како зонирани призми или агрегати со томсонит, натролит и паранатролит.

## Структура
Гонардит е тектосиликат кој припаѓа на групата натролити. Натролитните минерали се составени од синџири на тетраедри AlO4 и SiO4 кои се поврзани за да формираат рамки. Како и кај сите зеолити, во рамките на рамката постојат канали, а кај натролитните минерали каналите се окупирани од полиедри што содржат натриум, калциум или бариум, заедно со кислород и вода. Гонардит има иста рамковна структура како натролитот, но неуредна дистрибуција на Si, Al на тетраедарските места. Некои од местата со вода во неуредна натролитна структура на гонардит се празни.

## Животна средина
Гонардит е пронајден во вулкански карпи сиромашни со силициум диоксид и пегматити. Се јавува со томсонит и натролит во везикули во вулканската карпа на Нут, во близина на Стенли, Тасманија, Австралија, испреплетени со натролит кај Дон Хил, Тасманија и во дупчени дупки со хабазит и калцит во близина на Гилдфорд, Тасманија. Исто така, се наоѓа во нефелински сиенит во геолошката покраина Гренвил, која е дел од Канадскиот штит. Типската локација (местото каде што минералот првпат е опишан) е Ла Шо де Бергон, Жиња, Сен Жермен Лемброн, Пуи де Дом, Оверњ, Франција, а типскиот материјал од оваа локација се чува во Природонаучниот музеј, Лондон, Англија, со регистрациски број BM.1930,166.

## Наводи

Категорија:Четириаголни минерали
Категорија:Минералогија
Тоде Хаџи Тефов

**Тоде Хаџи Тефов**, роден **Тодор Панов Хаџи Тефов**, познат по псевдонимот **Шустри** (Кавадарци, 14 февруари 1920 — Калница, 13 август 1943) — македонски партизан и учител, деец на Комунистичката партија на Југославија. Учесник во народноослободителното движење. Борец од НОПО „Добри Даскалов“. Во негова чест, училиштето ОУ „Тоде Хаџи Тефов“ во Кавадарци го носи неговото име.

## Животопис
Тоде Хаџи Тефов е роден на 14 февруари 1920 година во Кавадарци, тогаш дел од Кралството СХС. Неговиот татко Пано Хаџи Тефов (1886 — 1972) бил политичар и градски службеник. Тоде го стекнал неговото основно училишно образование во родниот град. Потоа продолжил во Горен Милановац. Во 1935 година се запишал во учителско училиште во Јагодина. Таму се запознал со приврзаници на Комунистичката партија на Југославија. Кога завршил, во 1940 година учителствувал во село Спонце, Јабланички Округ. За време на Априлската војна, Тоде бил во неговиот мајчин град.

Во пролетта 1941 година се приклучил во народноослободителното движење заедно со неговиот помлад брат Стефан Хаџи Тефов-Феткин (1923 — 1944). Истата година отидол во Софија за двомесечен педагошки курс. Учителствувал во Горно Д'бник, Плевенско. Во 1942 година поднесол отставка и се врати во Вардарска Македонија каде преминал во нелегалство. Станал член на КПЈ и се приклучи во НОПО „Добри Даскалов“ во 1943 година. Неговиот брат станал главен раководен член на НОД во Тиквешијата.

На 13 август 1943 година, заедно со Петре Туриманџовски, се сместил кај старите тиквешки гробишта (денес Калница). Бугарските војници Божин Ризов, Трифун Јовановски и Ристо Панаров ги нападнале. Туриманџовски успеал да избегне но Трифун го пукнал Тефов на ногата. Ристо Панаров му се доближи и со чифтето го пукнал неговото лице. Откако загинал, Божин повторно го пукнал и му рекол „*Ти ли ќе ја ослободиш земјава? Да ти ја ебам мајката!*“. После Втората светска војна, штипскиот суд ги осуди Ризов, Јовановски и Панаров на смрт со бесење. Во негова чест, училиштето ОУ „Тоде Хаџи Тефов“ во Кавадарци го носи неговото име.

## Наводи

Категорија:Тоде Хаџи Тефов
Фалстерит

**Фалстерит** — редок фосфатен минерал со формула Ca2MgMn2+2(Fe2+0.5Fe3+0.5)4Zn4(PO4)8(OH)4(H2O)14. Тој е пегматитски минерал, поврзан со моментално одобрениот минерал фераиолоит.

## Појава и асоцијација
Фалстерит е пронајден во пегматит број 1 во Палермо, Норт Гротон, округ Графтон, Њу Хемпшир, САД. Локалитетот на ко-тип е пегматит во каменоломот Естес, Болдвин, округ Камберленд, Мејн, САД. Фалстерит е производ на промена на трифилит и сфалерит.

## Кристална структура
Главни карактеристики на кристалната структура на фалстеритот, која е донекаде слична на онаа на схуниритот, се:

* синџири од Fen+O6 октаедри, кои прикажуваат заеднички рабови
* синџири од ZnO4 тетраедри, кои прикажуваат споделување на аглите
* листови, паралелни со {010}, формирани со поврзување на горенаведените два типа на синџири со PO4 тетраедри
* плочи формирани со поврзување на плочите со октаедри од MnO6 и полиедри од CaO7

Плочите се премостени со димери од MgO6 октаедри кои покажуваат заеднички рабови. Октаедрите што содржат магнезиум ги делат рабовите со тетраедрите што содржат цинк.

## Наводи

Категорија:Моноклински минерали
Категорија:Фосфатни минерали
Категорија:Минерали на магнезиумот
Категорија:Минерали на калциумот
Категорија:Минерали на цинкот
Фаустит

[мини|301x301пкс|Примерок од фаустит од Малезија, [Паханг, Ампанг Јалех, рудникот Пењом]]
**Фаустит** — минерал одобрен од IMA, е член на триклиничната тиркизна група на водородни фосфати со хемиски состав . Именуван е по американскиот минералог и петролог д-р Џорџ Тобијас Фауст, кој работи во Геолошкиот завод на САД (USGS).

Делумно двовалентниот бакар генерално ја заменува позицијата на цинк. Фауститот е аналог на тиркизот богат со цинк, кој има речиси четири пати повеќе цинк од бакар во својата кристална структура. Тривалентното (железо) железо може да замени дел од алуминиумот. Може да бидат присутни и мали количини на калциум. Има тврдост од 4,5–5,5 на Мосовата скала за тврдост на минералите, и покрај тоа што има малку помала тврдост, може да биде тешко да се разликува од тиркизот во рачни примероци.

Фауститот има сино-зелена до јаболкова боја во полирани кабошони. Може да се претстави како имитација на тиркизна боја, а може да се третира и со стабилизатори за изработка на накит.

## Карактеристики
Фауститот е фосфат со хемиска формула ZnAl₆(PO₄)₄(OH)₈(H₂O)₄.[2] Тоа е вид одобрен од Меѓународното минералошко здружение и првпат објавен во 1953 година. Кристализира во триклиничкиот систем. Неговата тврдост на Мосовата скала е 5,5.

Според класификацијата на никел-струнц, фауститот припаѓа на „08.DD - Фосфати, итн., само со средно големи катјони, (OH, итн.):RO₄ = 2:1“, заедно со следниве минерали: ченевиксит, луетеит, акрокордит, гванакоит, ахејлит, халкозидерит, планерит, тиркиз, афмит, чилдерзит, еосфорит и ернстит.

## Формирање и наслаги
Откриен е во рудникот Копер Кинг на планината Шредер, кој се наоѓа во рударскиот округ Меги Крик, округ Јурека (Невада, САД). И покрај тоа што е невообичаен вид, опишан е на секој континент на планетата, со исклучок на Антарктикот.

## Наводи

## Надворешни врски
* IMA база на податоци за минерални својства - Фаустит
* Mindat.org - Фаустит
* Webmineral.com - Податоци за минерали Фаустит
Категорија:Триклински минерали
Категорија:Фосфатни минерали