open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ристо Лозановски

**Ристо Лозановски** ( Битола -  Скопје) − македонски агроном, професор на Земјоделскиот факултет и академик на МАНУ. 

## Образование и работен век
Роден е во Битола каде што завршил гимназија. Студирал на Земјоделско-шумарскиот факултет во Земун, а по отворањето на Земјоделско-шумарскиот факултет во Скопје, тој ги продолжил студиите на овој факултет. Дипломирал во 1950 година. Во 1962 година, тој ја одбранил докторската дисертација „*Плевелна вегетација по органичарските површини во Пелагонија и нејзиното земјоделско значење*“. Веднаш по дипломирањето во 1951 година, тој бил задржан на тогашниот Земјоделско-шумарски факултет во Скопје, прво како асистент, подоцна доцент и вонреден професор, а од 1971 година е редовен професор на денешниот Земјоделски факултет во Скопје.

## Научно-истражувачка дејност
Д-р Ристо Лозновски има развиено голема активност во научноистражувачката работа. Раководел со пет покрупни научно-истражувачки проекти (компетициски односи меѓу плевелите и некои нивски култури, влијание на агротехничките мерки и хербицидите врз биоценолошките промени во агроекосистмит, реонирање вобрдско-планински подрачја врз основа на агроеколошките фактори, проучување на нови техничко-технолошки решенија за одгледување на втори култури во СРМ и сл. ).
Тематиката што ја обработува во својата научно-истражувачка дејност опфаша научни подрачја што не се покриени со други истражувачи во Републиката, а се од значење за натамошен развој на земјоделството и за добивање нови современи техничко-технолошки решенија. Потесните научни подрачја во кои др. Ристо Лозановски ја исполнува својата научноистражувачка дејност се: обаботка на почвата, вегетација, биологија и екологија на плевелите, примена на хемиски средства (хербициди) во борбата против плевелите; ѓубрење и агротехника, агроеколошки проблеми во врска со продуктивните потенцијали што ги овозможуваат определени агроеколошки (агроклиматски и др.) фактори.
Д-р Ристо Лозановски спаѓа меѓу најактивните научни и наставни работници кои своите научни сознанија и стручни искуства ги пренесуваат во поизодната практика. Неговата стручна дејност се манифестира нив повеќе облици: објавување на стручни трудови, активно учество на стручни советувања, конгреси и симпоиуми, изработка на елаборати и програми, како и директна соработка со организациите на здружениот труд. Посебно е ангажиран во борбата против плевелите, во која област се вбројува меѓу најеминентните стручњаци во Југославија. За дописен член на Македонската академија на науките и уметностите, тој бил избран на 7 октомври 1988 година. Починал на 22 октомври 2011 година.

## Наводи

Категорија:Македонски агрономи
Категорија:Југословенски агрономи
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Југословенски универзитетски професори
Категорија:Македонски академици
Категорија:Југословенски академици
Категорија:Академици на МАНУ
Категорија:Апсолвенти на Белградскиот универзитет
Категорија:Апсолвенти на универзитетот „Св. Кирил и Методиј“
Раквере

**Раквере** (, , ) — град и општина во северниот дел на Естонија, со население од 15,264 жители според податоци од 2013 година, и главен град на округот Љаене-Виру.

## Историја

Раквере за првпат се споменува во 13 век, бидејќи се наоѓал во близина на феудален дворец.

Во праисторијата и раниот среден век, Естонците градот го викале Тарбапеа. На 18 февруари 1268 година во близина на градот се одвила битка помеѓу руските сили и комбинираните сили на германските и данските крстоносците.

Во годините 1347-1558 градот бил во сопственост на Ливонскиот ред. По овој период, градот бил под власт на Русија и Шведска. Во текот на Северната војна, градот бил вклучен во териториите на Русија.

Во периодот од 1919 до 1940 и од 1991 година градот станал дел од независна Естонија.

## Население

## Наводи

Категорија:Градови во Естонија
Категорија:Населени места основани во 3 век
Марду

**Марду** () — град и општина во Естонија, со население од 16,512 жители според податоци од 2012 година, зафаќа површина од 22,76 км2 и се наоѓа во округот Харју. Градот всушност претставува градско подрачје од Талин.

## Историја

Марду своите почетоци ги има како индустриско населено место. Благодарение на своите фосфати, во 1939 година населеното место започнало да се развива. Пред 1963 година Марду имал статус на индустриско населено место, додека во 1980 година довил статус на град. Во 1991 година Марду добил статус на посебна административна единица.

## Географија

Градот Марду се наоѓа на брегот на заливот Муга (дел од Финскиот Залив). Се наоѓа на околу 15 километри североисточно од главниот град Талин, во непосредна близина на автопатот Талин - Нарва.

Во јужниот дел на градот се наоѓа езерото Марду, западно од градот тече реката Пирита, додека на север се наоѓа пристаништето Муга.

## Административна поделба

Марду може да биде поделен на четири дела:

* Калавере, центарот на градот 
* Муга, поранешен град-градина
* Карму, индустриска зона
* Кроди, индустриска зона

## Население

Пристаништето во градот е најголемо карго пристаниште во Естонија. Според пописот од 2000 година, населението на градот броело 16.738 жители. 61,7% биле Руси, 19,9% Естонци, 6,6% Украинци, 5,7% Белоруси, 1,5% Татари, 0,9% Финци, 0,6% Полјаци, 0,5% Литванци, 0,2% Латвијци, 0,2% Германци и 0,1% Евреи. Процентот на Естонците бил еден од најниските во Централна и Западна Естонија.

## Образование

Во градот има четири училишта: средно училиште на естонски јазик како и две училишта на руски јазик и училиште за уметност.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
*Map of Maardu 

Категорија:Градови во Естонија
Козинец на Черњавски

**Козинец на Черњавски** () — локален ендемит во флората на Република Македонија од семејството Fabaceae (Leguminosae), познат само за околината на Неготино (Орлово Брдо) и подножјето на планината Серта.

## Наводи

Категорија:Флора на Македонија
Власе Николески

**Власе Николески** (р. 1948 година во с. Требеништа, Охридско) — македонски вајар.

## Животопис

Во 1966 година заминал за Австралија. Годините по пристигнувањето на Австралијскиот континент ги посветил на своето образование и веќе во 1973 година поседувал две дипломи. Првата диплома ја добил за завршени студии по визуелни уметности на Високата школа за уметност во Хобарт, Тасманија, а втората за завршени студии за визуелни уметности – скулптура на Викторија Колеџ за уметности од Мелбурн. По двете студиски патувања во Франција, Велика Британија и во САД, завршува постдипломски студии на Институтот за уметност во Сиднеј.

Во своето уметничко творештво Власе Николески користи елементи од македонското археолошко и етнографско наследство како и сегменти на абориџинската традиција. Неговите скулптури како функционални инсталации можат да се поделат на ентериерни, екстериерни и пејзажни. Ентериерните и екстериерните, општо, а пејзажните посебно, глобално ја профилираат естетичката тежина, значењето на партиципацијата на Николески во процесот на вајарското мислење воопшто.

Покрај дваесетина поголеми самостојни изложби, учествувал и на многубројни групни изложби организирани од реномирани галерии и музеи. Добитник е на голем број награди и признанија.

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјална страница 

Категорија:Родени во 1948 година
Категорија:Требеништа
Категорија:Македонски вајари
Силамае

**Силамае** (, ) — град и општина во северниот дел на Естонија, со население од 16.183 жители според податоци од 2010 година, и зафаќа површина од 10,54 км2. Градот се наоѓа во округот Ида-Виру. Низ градот поминува реката Сотке.

## Историја

Првото споменување на Силамае е во 1502 година, кога териториите биле уште под влијание на Ливонскиот ред. Германизираната верзија на името на градот било Силамјаги. Во 1700 година во реонот веќе бил изграден мост и мелница.. Во тоа време границите на населбата ги вклучувале и територијата на Вајвара. Дури во 1849 година Силамае се одвоил како посебна населба. Во 19 век Силамае претставувало туристичко место, каде со години летувале личности како Петар Илич Чајковски, Иван Петрович Павлов, Константин Балмонт, Паул Еренфест и други.

Во почетокот на XX век населбата започнала брзо да се индустријализира. Во 1928 година шведска компанија изградила во реонот фабрика за преработка на битуменозни шкрилци, кои претходно на истото место извлечиле електроцентрала. Населението на Силамае било 2.600 лица до 1940 година. За време на Втората светска војна Германија изградила неколку логори околу населбата, додека затворениците работеле во рудниците. По повлекувањето на германските сили од регионот, била уништена фабриката и електроцентралата.

Во 1946 година била донесена одлука за изградба на голема металургиска фабрика за преработка на руда, со цел да се добијат ураниумови оксиди. Во следните години овде работеле голем број на воени заробеници. Во 1952 година рудникот бил затворен и започнал увоз од Чехословачка, Источна Германија, Унгарија, Полска и Романија..

Во 1957 година Силамае добил статус на град. Во 1970 година фабриката започнала да произведува тантал и ниобиум со руда увезени од Колскиот полуостров. Во 1982 година фабриката веќе произведува збогатен ураниум, погоден за употреба во јадрени реактори. Отпадот од ураниевото производство било исфрлувано директно во Блиското Езеро. Поради овој факт до 1990 година езерото претставувало сериозна еколошка закана, бидејќи отпадните води се цеделе во Балтичко Море.. Наскоро започнал проект за расчистување на отпадните материи. Силамае имал статус на затворен град од 1947 до 1991 година поради производството на ураниум.

## Стопанство

Развојот на градот се должи на фабриката за преработка на ретки метали - „Molycorp Silmet AS“. Во моментов тој е еден од главните светски производители на ниобиум и тантал. Други ретки елементи, кои се произведуваат тука се лантан, цериум, празеодиум, неодим и други.

## Население

## Образование

**Основни училишта:**
* Sillamäe Vanalinna kool (поранешно училиште бр. 1)
* Sillamäe Kannuka kool  (поранешно училиште бр. 5)
* Sillamäe Eesti Põhikool (Естонско основно училиште)

**Средни училишта**

* Sillamäe Gümnaasium (поранешно училиште бр. 4)
* Sillamäe Kutsekool (стручно)

**Високи училишта**

* Институт за економија и менаџмент

## Наводи

## Надворешни врски

*  (available in Estonian, Russian and English)
*The metallurgy factory and former uranium mine in Sillamäe Estonica

Категорија:Градови во Естонија
Дики Бојаџи

**Димитар „Дики“ Бојаџи** ( во ) — македонски маратонски пливач. Завршил Виша школа за надворешна трговија во Белград (1970) и Виша педагошка школа во Скопје (1975). Бил член на ПВД „Охридски бранови“. Првак на Македонија во 17 дисциплини во пливање на куси патеки, со 8 републички рекорди. Во маратонското пливање освоил први места на реката Сава на 24 км (1959) и на државните првенства на Охридското Езеро (1959, 1963 и 1965). На врвните светски натпреварувања на Охридското Езеро, освоил едно второ место (1966) и две трети (1962 и 1965). На маратонот од Капри до Неапол (1960) го освоил првото место и успешно настапувал на него сè до 1967, како и на меѓународните маратони во САД, Канада, Египет и во Сирија. Тој е избран за најдобар спортист на Македонија во 1960 и 1961 година.

## Наводи

## Поврзано
* Атина Бојаџи
* Нико Нестор
* Томи Стефановски

Категорија:Македонски пливачи
Виру

**Виру** (, , ) — град и општина во југоисточниот дел на Естонија, со население од 12,430 жители, и зафаќа површина од 13.24 км2. Градот се наоѓа во округот Виру.

## Историја

Виру бил основан на 21 август 1784 година, во времето на царицата Катерина II.

## Клима

## Население

## Култура

Фолклорниот фестивал Виру се одржува секоја година во јули од 1995 година.

## Наводи

## Надворешни врски

*
*Võru Folklore Festival 
*Võro Institute

Категорија:Градови во Естонија
Категорија:Плански градови
Категорија:Населени места основани во 1784 година
Црква „Св. Недела“ - Слатино

**Света Недела** (позната и како **Стара Света Недела**) — гробјанска селска црква во селото Слатино, во чиј двор се наоѓаат и селските гробишта.

## Местоположба

Црквата е сместена на самото сретсело, во долниот дел на селото, поради што се нарекува и „Долна црква“, за разлика од Горната црква - „Св. Богородица“.

## Историја

Црквата е изградена во 1858 година, а била живописана во 1875 година од страна на Аврам Дичов и неговиот брат, Спиридон.

## Галерија


Податотека:Викиекспедиција Дебарца 203.jpg|Надворешна фреска
Податотека:Викиекспедиција Дебарца 204.jpg|Фреска на Света Недела при влезот во црквата
Податотека:Викиекспедиција Дебарца 205.jpg|Впишана годината на изградба на црквата
Податотека:Викиекспедиција Дебарца 206.jpg|Предниот дел од црквата
Податотека:Викиекспедиција Дебарца 209.jpg|Камбанаријата при влезот на црквата


## Поврзано
* Слатино
* Црква „Св. Богородица“
* Црква „Св. Јован Крстител“
* Слатинска парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Слатино (Охридско)
Слатино
Категорија:Дела на Дебарската школа
Црква „Св. Јован Крстител“ - Слатино

**Свети Јован Крстител** (понекогаш нарекува **Свети Јован Бигорски**) — манастирска црква во селото Слатино, сместена во близина на некогашното Слатинско Езеро.

Изградена е врз темели на многу постара истоимена црква од раниот среден век. Осветена е на 26 мај 2002 година од страна на митрополитот дебарско-кичевски г. Тимотеј. Фреските се изработени од уметникот Драган Ристески од Охрид.

## Света икона

Светата икона на Свети Јован Крстител од познатиот Бигорски манастир едно време била сместена во оваа црква на Слатинскиот манастир, поради што и самата манастирска црква понекогаш се нарекува и „Св. Јован Бигорски“. Иконата била вратена на Бигорскиот манастир во времето на неговото возобновување во 1743 година.

## Галерија


Податотека:Викиекспедиција Дебарца 213.jpg|Целосен поглед на црквата
Податотека:Викиекспедиција Дебарца 215.jpg|Икона на влезот во црквата
Податотека:Викиекспедиција Дебарца 216.jpg|Даб во дворот на црквата
Податотека:Викиекспедиција Дебарца 217.jpg|Камбанаријата при влезот на црквата
Податотека:Викиекспедиција Дебарца 212.jpg|Помошен објект на манастирот


## Поврзано
* Слатино
* Црква „Св. Богородица“
* Црква „Св. Недела“
* Слатинска парохија
* Слатински манастир

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Слатино (Охридско)
Слатино
Категорија:Слатински манастир
Категорија:Македонската архитектура во 2002 година
Слатински манастир

**Слатински манастир** — новоизграден манастир во близина на селото Слатино, во областа Дебрца. Манастирот е подигнат во непосредна близина на некогашното Слатинско Езеро.

## Градби во манастирот

Во рамките на манастирот се наоѓаат манастирската црква „Св. Јован Крстител“, камбанаријата, како и помошни објекти.

### Црква „Св. Јован Крстител“

Црквата „Св. Јован Крстител“ е главната манастирска црква во целиот комплекс, по која е и наречен целиот манастир. Црквата била осветена во 2002 година од страна на митрополитот дебарско-кичевски г. Тимотеј. Фреските во црквата се изработени од уметникот Драган Ристески од Охрид.

## Галерија


Податотека:Викиекспедиција Дебарца 212.jpg|Помошен објект во дворот на манастиро
Податотека:Викиекспедиција Дебарца 214.jpg|Предниот дел на црквата „Св. Јован Крстител“
Податотека:Викиекспедиција Дебарца 217.jpg|Стар даб кај влезот на црквата, заедно со камбанаријата


## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Слатино (Охридско)
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Дебарско-кичевската епархија
Црква „Св. Софија“ - Издеглавје

**Света Софија** — помала црква во селото Издеглавје, сместена надвор од селото.

## Поврзано
* Издеглавје
* Црква „Св. Димитриј“
* Црква „Св. Никола“
* Слатинска парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Издеглавје
Категорија:Храмови посветени на Света Софија во Македонија
Слатинска парохија

**Слатинска парохија** — парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија во Дебарско-кичевската епархија во Охридското архијерејско намесништво со седиште во црквата „Св. Богородица“ во селото Слатино.

Во составот на оваа парохија се селата Слатино, Издеглавје, Сошани, Оздолени и Слатински Чифлик. Парохиски свештеник нема. Ја опслужува пензионираниот свештеник Димко Димески (сост. 2016).

## Цркви и манастири

Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списoкот да не е целосен:

## Поврзано
* Охридско архијерејско намесништво
* Дебарско-кичевска епархија

## Наводи

## Надворешни врски
Патрилинеарност

**Патрилинеарност** — припадност на личноста на ложата на своите предци и потомци во чист машка линија. Агнати се личности кои делат ист предок во чиста машка линија.

## Поврзано
* Патријархат
* Матрилинеарност
## Наводи

Категорија:Етнологија
Антиметаболит

[|мини|300п|десно|Лекот [метотрексат (десно) е антиметаболит кој интерферира со метаболизмот на фолна киселина (десно).]]
**Антиметаболит** е хемиска супстанца која ја инхибира употребата на некој метаболит, кој пак е друга хемиска супстанца која е дел од нормалниот метаболизам. Овие супстанци често се слични во структурата со метаболитот со кој интерферираат, како што се антифолатите кои интерферираат со искористувањето на фолната киселина. Присуството на антиметаболити може да има токсични ефекти врз клетките, како што се запирање на клеточниот раст и клеточната делба, па овие соединенија се користат во хемотерапијата на канцер.

## Наводи

*
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Кладно

**Кладно** () — значаен град во Чешка и најголемиот град на историската област Бохемија. Кладно е најголемиот град и административна единица на Средночешкиот крај, но не и седиште (тоа е главниот град Прага, која го опкружува овој крај, но е независна единица, Прага). Кладно е седиште на засебната област Кладно во овој крај.

Градот е познат како „**најголемото предградие**“ на Прага, бидејќи се наоѓа на само 25 км од центарот на чешката престолнина.

## Географски одлики
Кладно се наоѓа во западниот дел на Чешка и е оддалечен 25 километри од главниот град Прага на запад.
Се наоѓа во историската област Бохемија. Градот се наоѓа на надморска височина од приближно 380 метри. Западно од градот се издига Кривоклатската планина. 
Климата во градот е умерено континентална. Во градот нема реки, а во близина на градот се наоѓа Кладенското езеро.

## Историја
Подрачјето на Кладно било населено уште во времето на праисторијата. Населбата под тековното име, за првпат во пишани документи се споменува во 14. век. Градот со векови бил средиште на тешката индустрија во Бохемија.

Во 1919 година станал дел од новосоздадената Република Чехословачка. За време на комунизмот градот бил нагло индустријализиран и дошло до нагло зголемување на населението. По осамосотојувањето на Чешка дошло до опаѓање на активностите на тешката индустрија.

## Население
Кладно денес има околу 68 илјади жители, а во последните години бројот на жители во градот полека се зголемува. Покрај чесите, во градот живеат словаци и Роми.

## Фотографии од градот

Податотека:Kladno air 3709c.jpg|Кладно од воздух
Податотека:Kladno CZ CSA Street towards W 192.jpg|Градскиот булевар
Податотека:Kladno CZ St Florian chapel front view 028.jpg|Флоријанската капела
Податотека:Kladno neorenaissance house.jpg|Палатата во стилот на Неоресансата


## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место  

Категорија:Градови во Чешка
Категорија:Средночешки крај
Црква „Св. Димитриј“ - Издеглавје

*За археолошкото наоѓалиште, видете [[Св. Димитрија (Издеглавје)|Св. Димитрија]]


*'Свети Димитриј** (позната и како **Свети Димитрија''') — гробјанска селска црква во селото Издеглавје, во чиј двор се наоѓаат и селските гробишта.

## Местоположба

Црквата е сместена надвор од селото.

## Историја

Црквата е изградена во  век. Според натписот на црквата, во 2005 година била целосно обновена.

## Галерија


Податотека:Викиекспедиција Дебарца 221.jpg|Селските гробишта во дворот на црквата
Податотека:Викиекспедиција Дебарца 222.jpg|Преден поглед на црквата
Податотека:Викиекспедиција Дебарца 224.jpg|Икона од патронот на црквата и годината на обнова
Податотека:Викиекспедиција Дебарца 225.jpg|Камен пред влезот на црквата


## Поврзано
* Издеглавје
* Црква „Св. Софија“
* Црква „Св. Никола“
* Слатинска парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Издеглавје
Издеглавје
Тампере

**Тампере** (; ) — вториот град по големина во Финска и седиште на средишниот дел на државата. Градот е исто така седиште на областа Пирканската земја, која ја сочинува една општина.
Поширокото подрачје на градот брои близу 300 илјади луѓе. Во самиот град живеат околу 215 илјади жители.
мини|Знамето на Тампере
## Географски одлики
Се наоѓа во средишниот дел на Финска. Од главниот град на државата, Хелсинки е оддалечен 180 километри северно. Тампере е најсеверниот голем град во ЕУ, кој не е приморски, а се наоѓа во внатрешноста.
Се наоѓа во внатрешноста на Скандинавија, во историската област Пирканска земја. Подрачјето е рамничарско до ридесто, а надморската височина е 77-120 метри.
Климата е остра континентална на премин кон субполарна. Затоа зимите се остри и долги, а летата свежи.



## Историја
Подрачјето на Тампере било населено во време на доцната праисторија.
Ја основал кралот Густав III од Шведска во 1775 година како трговско место околу реката Тамеркоски. Во тоа време градот бил мал. Меѓутоа во 19 век, кога градот припаѓал на Руското царство израснал во голем трговски и стопански центар. Во втората половина на 19 век, градот ја претставувал пола финска индустрија. Индустриското значење на градот, посебно на полето на текстилната индустрија, во XIX и XX век му го даваат името „Манчестер на северот“.

Градот бил и центар на значајни политички случувања. После генералниот штрајк во градот во 1905 година, финците добиле повеќе права од рускиот цар, а во 1918 година, Финска се стекнала со независност. 
После Втората светска војна, Тампере се развил во современ град.

## Население
Според проценките од 2011 година, во градот живееле 215.168 жители, а во поширокото градско подрачје околу 300 илјади жители.

Тампере за разлика од Хелсинки и Турку, секогаш бил населен со финци. Последните децении, населението во градот станало шаренолико. По последните податоци преовладуваат етничките финци со 94,9%, присутни се и швеѓаните со 0,5%. Од новите доселеници посебно бројни се Русите.

## Образование
Во градот има два универзитети: Универзитет во Тампере и Тамперскиот политехнички универзитет. Двата универзитет имаат околу 10.000 студенти.

## Наводи

## Надворешни врски

*ОФицијално мрежно место 


Категорија:Градови во Финска
Категорија:Големо Кнежевство Финска
Категорија:Населени места основани во 1779 година
Стара Пазова

**Стара Пазова** — град и општина во Сремскиот округ во Војводина, Србија. Според пописот од 2011 година, во градот живеат 18,602 жители, додека во истоимената општина живеат 65,792 жители.

## Историја
За време на Отоманското Царство (16.-18. век), Пазова бил населен од етнички Срби и бил дел од отоманскиот Сремски санџак. Во 1718 година, градот станал дел од Хабсбуршката монархија. Во 18. век (по 1760 г.) Словаци лутеранци се населиле во Пазова, и во 1791 година исто така тука се населиле и Германци. Тие живееле во различна населба позната како Нова Пазова, па така старата населба била именувана Стара Пазова. До втората половина од 20. век, Словаците биле најголема етничка група во градот Стара Пазова, додека најголема етничка група во околната општина биле Србите.

Во најголем дел од Хабсбуршкото владеење, Стара Пазова бил дел од Хабсбуршката Воена граница (укината во 1882 г.), додека во периодот 1848-1849 бил дел од Српска Војводина. Кон крајот на 19. век и почетокот на 20. век, Стара Пазова бил окркужен центар во Сремската жупанија (дел од Кралство Хрватска и Славонија, Кралство Унгарија и Австроунгарија). Според пописот од 1910 година, населението во општината Стара Пазова броело 46,430 жители, од кои 24,262 зборувале српски, 9,348 германски, 5,779 словачки, и 5,670 хрватски јазик. Во рамките на градот живеело словачко мнозинство.

Од 1918 година, градот станал дел од Кралството Југославија. Според пописот од 1971 година, 56% од населението во градот Стара Пазова биле Словаци. Денес, најголема етничка група во градот и во општината се Србите.

## Збратимени градови
Стара Пазова е збратимен со:
* **[[Сребреница]]**, Босна и Херцеговина

## Наводи

## Литература
* Слободан Ќурчиќ, *Број на жители во војводина*, Нови Сад, 1996.
* Д-р. Душан Ј. Поповиќ, *Срби во Војводина*, прва книга, Нови Сад, 1990.
* Борислав Јанкулов, *Преглед на колонизацијата на Војводина во XVIII и XIX век*, Нови Сад - Панчево, 2003.
* Д-р. Бранислав Букуров, *Бачка, Банат и Срем*, Нови Сад, 1978.

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место на општината 
* Месна заједница Стара Пазова - Официјална презентација 
* Карти, аеродроми и временска прогноза
* Сателитска карта
* Гугл-сателитска карта

Категорија:Градови во Србија
Категорија:Срем
887 Алинда

**887 Алинда** — е астероид со голем занес, во близина на Земјата со минимално пресечно растојание (НОПР) од 0,092&nbsp;ае. По него е неаречена групата на астероиди Алиндско семејство и истиот има пречник од 4&nbsp;km. Каменестиот тип S астероид е откриен од Германскиот астроном Макс Волф во Хајделбершка опсерваторија на 3 јануари 1918 година.

Поради неговата високозанесна орбита и средноголема оска од 0,57 и 2,5 ае, е типичен претставник на Аморските III астероиди. Поседува, 1:3 орбитална резонанција со Јупитер и околу 4:1 резонанција со Земјата. Во продолжение, бидејќи неговата орбита исто така е во Главниот астероиден појас се класифицира како и астероид од Главниот астероиден појас.

Алинда е астероид кој има орбита блиска до Земјината, како што е преминот што ќе се случи во јануари 2025 година, кога ќе биде на растојание  од Земјата.

Името на астероидот е предложено од Х. Кобол. Не е познато дали се однесува на стариот град Алинда во современа западна Турција, или пак е во прашање митолошки лик од Абориџинската митологија.

## Наводи
 

## Надворешни врски
* 
* Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets
* 

Категорија:Аморски астероиди
Категорија:Алиндски астероиди
Категорија:Откритија на Макс Волф
Категорија:Астероиди наречени по места
Категорија:Главен астероиден појас
Категорија:Астрономски тела откриени во 1918 година
Категорија:Неправилни месечини
888 Парисатида

**888 Парисатида** — астероид во орбита околу Сонцето.

## Наводи

## Надворешни врски
* Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets
* 

Категорија:Главен астероиден појас
Категорија:Откритија на Макс Волф
Категорија:Астероиди наречени по личности
Категорија:Астрономски тела откриени во 1918 година
Категорија:Неправилни месечини
890 Валтраут

**890 Валтраут** — астероид во орбита околу Сонцето откриен од страна на германскиот астроном Макс Волф на 11 март 1918 година. Именуван е по лик од   Вагнеровата опера, *Götterdämmerung* или *[[Самрак на боговите|Самракот на боговите]]*.

Станува збор за член на динамичкото Еошко семејство на астероиди јкое најверојатно се создало при судирен распад на поголем астероид.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Еоски астероиди
Категорија:Откритија на Макс Волф
Категорија:Астрономски тела откриени во 1918 година
Категорија:Астероиди од типот Ctgu
Категорија:Астероиди наречени по ликови од книжевноста
Категорија:Главен астероиден појас
Категорија:Неправилни месечини
895 Хелио

**895 Хелио** — голем темен астероид од Главниот астероиден појас со пречник од 150&nbsp;км. Бил открие на 11 јули 1918 година од Макс Волф. Станува збор за астероид од типот B.

## Наводи

## Надворешни врски
* Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets
* 

Категорија:Главен астероиден појас
Категорија:Откритија на Макс Волф
Категорија:Астрономски тела откриени во 1918 година
Категорија:Астероиди од типот B
Категорија:Астероиди од типот Fcb
Категорија:Неправилни месечини
Ресенско архијерејско намесништво

[220п|мини|десно|Архиерејското седиште се наоѓа во [црква „Св. Ѓорѓи“ - Ресен|градската црква „Св. Ѓорѓи“]]
**Ресенско архијерејско намесништво** — едно од четирите архијерејски намесништва на Преспанско-пелагониската епархија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија. Намесништвото ги опфаќа границите на Општина Ресен и неколку битолски села. Седиштето на намесништвото е во градската црква „Св. Ѓорѓи“. Архиерејски намесник е протоереј Љупчо Атанасов (сост. 2016).

;Парохии
*Прва ресенска парохија;
*Втора ресенска парохија;
*Трета ресенска парохија;
*Јанковска парохија;
*Подмочанско-љубојнска парохија;

## Наводи

Категорија:Ресенско архијерејско намесништво
Категорија:Религија во Ресен
Пропаганда (појаснување)

Поимот **Пропаганда** може да се однесува на:
* Пропаганда
* Пропаганда (книга)
Самохран родител

**Самохран родител** — термин кој се однесува на случај кога еден од родителите, од објективни или субјективни причини, сами се грижат за своето дете или деца. Во објективни причини спаѓаат: смртта на брачниот другар, доверување на детето на еден од родители и да се грижи после разводот, по разводот, болест на партнерот, долг период на отсуство поради извршување на казна, воена служба, итн. Во субјективни причини се вбројуваат околностите на раѓање на детето надвор од бракот или вештачко оплодување на жената под услов таткото да остане непознат.  Околноста за само еден родител да се грижи за децата може да биде отежнувачка само во случаи кога еден од родителите, иако за тоа има можност, одбива финансиски и на друг начин да учествува во издржувањето и воспитувањето на детето. Во некои земји, поради недостаток на државна грижа и помош, самохраните родители се здружуваат во свои здруженија.

Во Македонија, на 8 мај 2016 година е формирано здружение на самохрани мајки „Една може“

## Наводи

## Надворешни врски
* „Една може!“ на Фејсбук
* В. Британија: Ресурси за самохраните родители 

Категорија:Семејство
Кањижа

**Кањижа** () — град и општина во Севернобанатскиот Управен Округ во Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година, во градот живеат 8.067 жители, додека во истоимената општина живеат 20.141 жител.

## Географија
Иако припаѓа на севернобанатскиот округ, територијата на општината Кањижа всушност се наоѓа во регионот Бачка. Територијата на општината се граничи со реката Тиса и со општината Нови Кнежевац на исток, со општината Сента на југ, со општината Суботица на запад и со границата на Унгарија на север.

### Населени места
Населби во општината: Адорјан, Велебит, Војвода Зимоњиќ, Долине, **[[Кањижа]]**, Мале Пијаце, Мали Песак, Мартонош, Ново Село, Ором, Тотово Село, Трешњевац, Хоргош.

мини|центар|200п|Општина Кањижа во карта на Србија

## Историја
Градот бил спомнат во хрониката *[[Gesta Hungarorum]]* под името *Кенесна* и, аспоред хрониката, припаѓал на војводството на бугарскиот војвода Салан кој управувал од Тител во 9. век. Во првите пишани документи по унгарското освојување на Средна Европа, градот се споменува како *Кнеса* или *Кенесна*. Ова име дошло од словенскиот збор *[[кнез]]*. Во 1335 година, градот бил спомнат како *Вила Каниса*.

Во првата половина на 16. век, градот бил управуван од Источното Унгарско Кралство, до 1552 година бил управуван од Османлиското Царство (Чанадски санџак). Ве периодот од 1686 до 1918, градот бил под контрола на Хабсбуршката монархија. Првично, тој бил дел од Хабсбуршката Воена Граница, но бил поставен под граѓанско управување во 1751 година. На почетокот на османслиското управување, локалното унгарско население ја напуштило областа. Во текот на отоманскиот период и исто така во текот на првата деценија од хабсбуршкото управување, градот бил главно населен од етнички Срби. Унгарските колонисти од северните држави од Кралството Унгарија започнале да се населуваат тука во 1753 година и станале доминантна етничка група во градот. Од 1918 година, градот бил дел од Кралството Југославија.

## Демографски податоци
### Етнички групи во општината
Населението во општината Кањижа се состои од:
*Унгарци = 21,576 (85.13%)
*Срби = 1,830 (7.22%)
*Роми = 596 (2.35%)
*Романци = 269 (1.06%)
* Други и неизјаснети = 1341 (5.29%)

Сите населби во општината имаат унгарско мнозинство освен селото Велебит, кое главно е населено од Срби.

### Етнички групи во градот
Населението во градот Кањижа се состои од:
*Унгарци= 8,319 (84.28%)
*Срби= 894 (9.06%)
*Други и неизјаснети = 658 (6.67%)

## Познати личности
*Ѓорѓе Крстиќ (1851–1907), познат српски сликар во правец реализам
*Александар Тишма (1924–2003), романописец
*Ото Толнаи (роден 1940 г.), современ југословенски и унгарски писател

## Поврзано
* Севернобанатски Управен Округ
* Војводина
* Унгарци

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјално мрежно место  на општината
* Кањижа филм (блог)
* Бањата во Кањижа
* Историја на Кањижа  


Категорија:Градови во Војводина
Категорија:Општини во Војводина
Категорија:Севернобанатски Управен Округ
Категорија:Унгарски населби во Србија
Црква „Св. Атанасиј“ - Стење (стара црква)

**Свети Атанасиј** (позната и како **Свети Атанас**) — поствизантиска црква во селото Стење, сместена на некогашната местоположба на селото. Се претпоставува дека потекнува од  век.

Се наоѓа на 1 километар југоисточно од селото. Во неа е сочуван дел од живописот.

## Претпоставка

мини|300п|лево|Задниот дел на црквата „Св. Атанасиј“

Се претпоставува дека селото Стење не се наоѓало секогаш на моменталната местоположба, туку дека порано се наоѓало во месноста „Св. Атанас“ (зад стените) на околу 1,5 километар јужно од денешната местоположба на селото. Не се знае годината кога се случила преселбата, додека како причина се наведува поплавувањето од надојдените води на езерото.

Можно е денешната стара црква „Св. Атанас“ да била единствената селска црква, која останала единствена градба по преселбата на селото.

## Поврзано
* Стење
* Црква „Св. Кирил и Методиј“
* Црква „Успение на Пресвета Богородица“
* Црква „Св. Никола“
* Црква „Св. Атанасиј“
* Втора ресенска парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Стење
Стење
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Стење

**Успение на Пресвета Богородица** — гробјанска црква во селото Стење, Општина Ресен, Македонија. Се наоѓа на селските гробишта, надвор од селото.

## Галерија


Податотека:Викиекспедиција Преспа 07.jpg|Дел од селските гробишта
Податотека:Викиекспедиција Преспа 08.jpg|Гробови во дворот на црквата
Податотека:Викиекспедиција Преспа 09.jpg|Поглед на црквата на гробиштата


## Поврзано
* Ресенско архијерејско намесништво
* Втора ресенска парохија
* Црква „Св. Атанасиј“
* Црква „Св. Кирил и Методиј“
* Црква „Св. Никола“
* Црква „Св. Атанасиј“
* Стење

## Надворешни врски

Категорија:Стење
Стење
Црква „Св. Никола“ - Стење

**Свети Никола** — најнова црква во селото Стење, Општина Ресен, Македонија, која е сè уште во изградба. Се наоѓа на самиот влез во селото, веднаш до канцеларијата на управата на Националниот парк „Галичица“.

Темелите на црквата биле поставени во јуни 2013 година, а самата градба на црквата била финансирана од Видосава Трајковска.

## Галерија


Податотека:Викиекспедиција Преспа 30.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Викиекспедиција Преспа 34.jpg|Црквата на самиот влез во Стење
Податотека:Викиекспедиција Преспа 31.jpg|Црквата заедно со канцеларијата на НП „Галичник“
Податотека:Викиекспедиција Преспа 29.jpg|Поглед на црквата заедно со државниот јарбол на влезот во селото


## Поврзано
* Ресенско архијерејско намесништво
* Втора ресенска парохија
* Црква „Св. Атанасиј“
* Црква „Св. Кирил и Методиј“
* Црква „Успение на Пресвета Богородица“
* Црква „Св. Атанасиј“
* Стење

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Стење
Стење
Категорија:Македонската архитектура во 2013 година
Харманли

thumb|250px|Културниот дом во Харманли
**Харманли** () – град во Република Бугарија, во југоисточниот дел на земјата. Градот е трет по важност во Хасковската Област и средиште на нејзиниот источен дел.

## Географија
Градот Харманли се наоѓа во југоисточниот дел на Бугарија. Од престолнината Софија, градот е оддалечен 270 км, а од обласното седиште, градот Хасково, оддалечен е 33 км. Турската граница е оддалечена околу 50 км.

Подрачјето на Харманли се наоѓа во средишниот дел на Тракиската Рамнина. Северно од градот тече реката Марица, а јужно се издигаат последните, најисточни делови на планинската верига Родопи.

Климата во градот е изменето континентална.

## Историја
Околината на Харманли првично била населена со Тракијци. После тоа со ова подрачје владеат Рим, Византија, средновековната Бугарија, а потоа паднало под османлиска власт. Под ова име населбата првпат се споменува во 1510 година. После 1878 година градот ѝ припаднал на новооснованата држава Бугарија.

## Население
Според процените од 2007 година, Харманли имал околу 20 000 жители. Мнозинството од градското население се етнички Бугари, остатокот малобројни Роми. Последните дваесетина години градот го губи населението заради оддалеченоста на главните текови на развојот во земјата.

Мнозинската вероисповед е православна, а малцинската ислам.

## Надворешни врски
* Мрежно место на Харманли 

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Бугарија
Категорија:Населени места во областа Хасково
Основен суд Виница

**Основен суд Виница** — суд со основна надлежност сместен во градот Виница и го опфаќа подрачјето на општината Виница.

Судот во Виница ја извршува судската власт во прв степен во рамките на гореспоменатата општини. Основниот суд во Виница одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општината Виница.

## Историја

Основниот суд во Виница бил основан како судско одделение на Основниот суд Кочани на 15 март 1978 година.

Судот во Виница започнал со работа во јули 1996 година, кога бил основан согласно Законот за судови, како единствен нов суд во Македонија.

## Внатрешна организација

Судот е сместен во старото средишно градско подрачје на градот Виница, сместен на новиот плоштад „Ангел Винички“, веднаш со зградата на Градското собрание.

### Претседатели на судот

Од неговото основање во 1978 година, претседатели на ОС Виница биле следниве:

* Димитар Коцанов
* Трајче Христов
* Симеон Пешов
* Васка Петрова
* Благој Цикарски

## Поврзано
* Основни судови со основна надлежност во Македонија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Судови во Македонија
Категорија:Згради и градби во Виница
Нордштрандишмор

**Нордштрандишмор** (; ; фризиски: *Lätj Möör*; познат локално и како „Литмор“) — халиг близу севернофризискиот брег во Германија и сместен во рамките на Националниот парк Шлезвигхолштајнско Ваденско Море.

## Географија

Административно, Нордштрандишмор припаѓа на општината Нордштранд и се води како посебна нејзина единица. Халигот има површина од 1,9 км2. Во пролетта 2008 година, 27 луѓе живееле на Нордштрандишмор.

Неговата врска со копното е железничката линија од 600 мм, која води до копното кај Белтрингхардер Ког. При високи плими се употребуваат бродови. При ниски плими, до островот може да се пристапи и пеш преку калливите полиња.

На островот има четири варфтови (вештачки подигнати ридови), а на едно од нив се наоѓа основното училиште (со 3 ученици претставува најмало училиште во Германија) и ресторан. Четирите варфтови, од исток на запад се:

## Галерија


Податотека:Lüttmoor unterm Abendrot.jpg|Поглед на зајдисонце на островот погледнат од копното
Податотека:Nordstrandischmoor-pjt1.jpg|Железничката линија до Нордштрандишмор
Податотека:Beach Nordstrandischmoor.jpg|Плажа на Нордштрандишмор
Податотека:Kuestenbefestigung.jpg|Крајбрежна одбрана
Податотека:Nordstrandischmoor-pjt5.jpg|Шулварфт, едно од најмалите училишта во Германија
Податотека:Norderwarft.jpg|Нордерварфт
Податотека:Nordstrandischmoor Friedhof.jpg|Историски гробишта
Податотека:Nordstrandischmoor-pjt6.jpg|Поштенско сандаче


## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница  

Категорија:Хализи
Категорија:Острови во Шлезвиг-Холштајн
Кафеана

thumb|Кафеана

**Кафеана**, **гостилница**, **крчма** или **акчилница** — угостителски објект во кој се послужуваат алкохолни и безалкохолни пијалаци и напивки, ладни јадења, слатки и др. Тие можат да бидат приготвени во просториите на кафеаната или да бидат приготвени на друго место и донесени во кафеаната само за послужување. Во кафеаната може да се послужува класичен појадок. Обично во неа се собираат луѓе од уметничкиот свет и деловни партнери, а исто така кафеаната претставува место за одмор и разонода на поширок круг луѓе. Просториите и опремата во кафеаната се удобни, а гостите се задржуваат подолго време. Во кафеаната се користат различни средства за разонода и забава на гостите - музика, игри, билијард, шах, куглање и друго. Еден дел од кафеаната може да работи како ресторан, ако располага со уреди и опрема за ресторан.

Постојат различни типови кафеани од кој најпознати се:
***Кафеана од париски тип** настаната во Франција. Разонодата е едноставна, најчесто музика во вечерните часови, а повеќе е наменета за разговори.
***Виенска кафеана** се разликува од парискиот тип кафеана по тоа што има разновидна разонода. Тоа е пораскошна, а услугите покоплетни. Во неа гостинот може да добие весници за читање. Се изведува и музичка програма.

## Кафеаната како тема во уметноста и во популарната култура
* „В крчма“ — песна на македонскиот поет Блаже Конески.
* „Во кафеаната“ (хрватски: *U kavani*) - песна на хрватскиот писател Мирослав Крлежа.
* „Велешката градска кафеана“ — песна на македонскиот писател Васил Тоциновски од 2023 година.

## Наводи

Категорија:Угостителство
Основен суд Дебар

**Основен суд Дебар** — суд со основна надлежност сместен во градот Дебар и го опфаќа подрачјето на општините Дебар и Центар Жупа.

Судот во Дебар ја извршува судската власт во прв степен во рамките на гореспоменатите општини. Основниот суд во Дебар одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините.

## Историја

Основниот суд во Дебар, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година.

## Внатрешна организација

Основниот суд во Дебар е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение.

## Поврзано
* Основни судови со основна надлежност во Македонија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Судови во Македонија
Категорија:Згради и градби во Дебар
Оланд (фризиски остров)

**Оланд** (; ; севернофризиски: *Ualöönist*) — мал халиг, кој е поврзан со теснолиниска железница со копното и со халигот Лангенес.

Најмалиот светилник во Германија се наоѓа на Оланд, воедно и единствен со сламен покрив.

## Надворешни врски

Категорија:Хализи
Категорија:Поранешни општини во Шлезвиг-Холштајн
Категорија:Острови во Шлезвиг-Холштајн
Лескоец

**Лескоец** може да се однесува на следниве села:

* Лескоец (Охридско) — село во Општина Охрид
* Лескоец (Ресенско) — село во Општина Ресен
Варена

**Варена** — општина на Комското Езеро во покраината Леко на регионотЛомбардија, Италија. Сместена е 60 км северно од Милано и околу 20 км северозападно од Леко.

Варена е основана од месни рибари во 769 година, а подоцна е сојузник на заедницата на Милано. Во 1126 година била уништена од страна на соперничката заедница Комо, а подоцна добила бегалци од Изола Комачина кој се сретнала со истата судбина во 1169 г.

Варена се граничи со општините: Езино Ларио, Лиерна, Оливето Ларио Перледо. Главните знаменитости се замокот Везио, мал музеј посветен на морскиот влекач лариосаурис од доцниот тријас, како и прекрасните градини на вилата Монастеро. Од другата страна на езерото во покраината Комо се Белаџо, Гријанте и Менаџо.

Вила Монастеро се наоѓа меѓу Варена и Флумелате, а денес е музеј на ботаничка градина и собирен центар. Таа е основана како цистерцијански манастир во XI или XII век. Општината се служи  со станицата Варена-Езино-Перледо на железничката пруга Тирано-Леко.

## Познати жители
* Џовани Батиста Пирели (1848–1932) — претприемач, инженер и политичар кој го основал „Пирели“ во Милано во 1872 г.

## Наводи


## Надворешни врски

*Proloco Varenna   
*News and Events - Varenna 
*Varenna Tourist Information 



Категорија:Градови во Ломбардија
Категорија:Леко (покраина)
Ѕидот на плачот (плоштад)

**Ѕидот на плачот** ( ) — градски плоштад во еврејскиот четврт на Стариот град на Ерусалим, покрај самиот Ѕид на плачот, се наоѓа во источниот дел на плоштадот.

## Галерија


Податотека:The Western Wall at night.jpg|Ѕид на плачот
Податотека:Entrance tunnel Western Wall.JPG|Тунел во Ѕидот на плачот
Податотека:מרכז שרשרת הדורות - ירושלים 2.jpg|Центар „Синџир на генерации“
Податотека:Isreal187 (882810579).jpg|Археолошки парк Ерусалим
Податотека:Old Jerusalem Dung Gate 2.JPG|Мала порта


## Надворешни врски

Категорија:Плоштади во Ерусалим
Дијана Транталовска

**Дијана Транталовска** (родена 1960 во Ресен) ― македонски политичар и еден од основачите на политичката партија ВМРО-Демократска партија за македонско национално единство.

## Животопис
Дијана Транталовска е родена во Ресен во 1960 година. Нејзин татко е Владо Транталовски, близок соработник на идеологот на ВМРО-ДПМНЕ, Драган Богдановски, и воедно највозрасен жив основач на партијата.

## Наводи

Категорија:Политичари од Ресен
Категорија:Политичари од ВМРО-ДПМНЕ
Црква „Св. Никола“ - Лескоец (Ресенско)

**Свети Никола** — главна селска црква во селото Лескоец, Општина Ресен, Македонија. Се наоѓа на самиот влез во селото, на височинка од североисточната страна на селото.

Била изградена во 1874 година, а била реновирана во 1922 и во 1983 година. Во кругот на црквата се наоѓаат и самите селски гробишта.

## Галерија


Податотека:Викиекспедиција Преспа 35.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Викиекспедиција Преспа 36.jpg|Напис на годината на изградба на црквата
Податотека:Викиекспедиција Преспа 37.jpg|Поглед на селските гробишта


## Поврзано
* Ресенско архијерејско намесништво
* Втора ресенска парохија
* Лескоец

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Лескоец (Ресенско)
Лескоец
Трицикличен антидепресив

**Трицикличните антидепресиви** (**ТЦА**) се хемиски соединенија кои во прв ред се користат како антидепресиви. ТЦА првпат биле откриени во раните 1950-ти и пласирани на пазарот подоцна во истата деценија. Наречени се според нивната хемиска структура, која содржи три прстени на атоми. Тетрациклични антидепресиви (ТеЦА), се сродна група на антидепресивни соединенија, кои содржат четири прстени на атоми.

## Список на ТЦА
ТЦА кои предимно го инхибираат репреземањето на серотонин (10 пати повеќе од она на норепинефрин):

* Бутриптилин† (Evadyne) (релативно слаб инхибитор на репреземањето на серотонин)
* **[[Кломипрамин]]** (Anafranil)
* **[[Имипрамин]]** (Tofranil, Janimine, Praminil)
* **[[Тримипрамин]]** (Surmontil) (релативно слаб инхибитор на репреземањето на серотонин)

ТЦА кои предимно го инхибираат репреземањето на норепинефрин (10 пати повеќе од она на серотонин):

* Десипрамин (Norpramin, Pertofrane)
* Дибензепин‡ (Noveril, Victoril)
* Лофепрамин§ (Lomont, Gamanil)
* **[[Мапротилин]]** (Ludiomil) – може да се класифицира како ТЦА но почесто е класифициран како ТеЦА
* **[[Нортриптилин]]** (Pamelor, Aventyl, Norpress)
* Протриптилин (Vivactil)

## Наводи

Категорија:Антидепресиви
Тестереп

**Тестереп** (или Тер Стрееп) — поранешен остров покрај белгиското крајбрежје. Островот првпат бил спомнат во 992 година. Тестереп бил населен уште во 7. и 8. век. Рибарски села биле расрфлани по островот, меѓу нив биле Остенде и Вестенде. Остенде се наоѓал на источниот крај (Oost-ende), Вестенде се наоѓал на западниот крај (West-ende), и Миделкерке (буквално 'средна-црква') на средината на островот. Тој служел главно за одгледување овци. 

Подоцна, со опаѓањето на морското ниво, островот се поврзал со белгиското крајбрежје.

## Наводи

Категорија:Остенде
Категорија:Поранешни острови