open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Центар за култура „Иљо Антески - Смок“ - Тетово

**Национална установа Центар за култура „Иљо Антески - Смок“** ― културна установа во Тетово. Центарот за култура е главен носител на културни, уметнички и политички активности во Тетово. Наречена е по македонскиот комунист и партизан Илија Антевски - Смок.

## Историја
Градбата на установата, тогаш позната под името Дом на култура „Иљо Антески Смок“, била изградена во 1973 година, додека администрацијата званично започнала со работа во 1975 година.

## Особености и спецификации
Установата располага со голема сала со вкупно 661 место за седење, како и мала сала за камерни концерти и промоции со 100 места. Исто така, сместено е и фоајето на влезот во градбата, соодветно за остварување на разни изложби. Постои и сала за вежби и премиери.

Соодветно е за разни музички концерти, промоции и изложби, концерти на разни ансамбли, одржување на политички конгреси , а во исто време преку сопствена матична продукција, активно дејствува во создавањето на културните вредности. Секоја година во просториите на оваа културна установа својата активност ја вршат десетици уметници од разни професии како глумци, музичари, пејачи и играорци. Само во големата сала секоја година се организираат над 130 активности со над 50.000 посетители.

Оддели на установата се: драмски оддел, книжевен сектор, ликовен оддел, музички сектор, балетски сектор, фолклорен оддел.

Во зградата на Центарот за култура, освен самата матична установа, просторот го користат и установите: Тетовски Театар, Библиотека „Кочо Рацин“, Американско катче и Факултетот zа уметности при Државниот универзите во Тетово.

## Галерија

Culture club in Tetovo, Macedonia.JPG|Центарот за култура во 2009 година
The entrance of the Culture Club Iljo Anteski- Smok in Tetovo, Macedonia.JPG|Влезот на Центарот за култура во 2009 година
Culturla House in Tetovo R Of Macedonia.jpg|Споменикот во 2012 година


## Поврзано
*Споменик „Победа“
*Споменик на Наим Фрашери
## Надворешни врски
* Службена страница на установата на Facebook

Иљо Антески - Смок
Категорија:Култура на Тетово
Категорија:Згради и градби во Тетово
Јелачки Црн Врв

**Јелачки Црн Врв** ― планински врв во месноста Јелак на Шар Планина, во северозападниот дел на Република Македонија. Неговата височина е 1.890 метри.

## Местоположба и пристапност
[мини|298п|лево|Поглед од видиковецот на [Јелак кон Јелачки Црн Врв.]]
Јелачки Црн Врв се наоѓа на север од Попова Шапка во близина на поранешниот планинарски дом Јелак.

Патеката е со должина од 5 км и се одвива од Планинарскиот дом „Смрека“ преку бандерите до сртот од 2000 мнв кои водат до разрушениот планинарски дом Јелак сè до Јелачки Црн Врв. Патеката е лесна и се движи во живописен предел од пасишта и иглолисен шумски појас сè до врвот кој е поставен на карактеристичен гребен. Искачувањето пред врвот конкретно се одвива по сртот на гребенот, едната страна на врвот е карпа додека другата е со стрмни пасишта, во овој дел е потребно внимателно движење. Од врвот се отвора прекрасен поглед кон средишниот дел од Шар планина. Патеката е добро маркирана и прегледна.

## Поврзано
*Црн Врв
*Кобилица

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Врвови на Шар Планина
Камењански Водопади

**Камењански Водопади** ― низа на водопади на шарпланинската Камењанска Река, над селото Камењане.

## Особености
Поконкретно, станува збор за девет поголеми (високи од 3 до 12,5-13 м) и бројни помали водопади кои скалесто се редат еден над друг, во должина од 1,5 км. Осумте водопади на Камењанска Река се различни според височината и широчината. Највисокиот водопад е седмиот, кој изнесува околу 12,5 м. 

Водопадите имаат тектонско (раседно) потекло, со оглед на тоа што се протегаат покрај доминантниот расед кој ја одделува Шар Планина од Полошко Поле. Освен раседната предиспозиција, водопадите имаат и ерозивен карактер, со оглед на различната отпорност на мезозојските шкрилци и дијабази кои овде наизменично се сменуваат. Така, реката побрзо ги еродирала шкрилците во однос на дијабазите, создавајќи скокови т.е. водопади.

## Галерија

Камењански Водопади (01).jpg
Камењански Водопади (03).jpg
Камењански Водопади (04).jpg
Камењански Водопади (05).jpg
Камењански Водопади (09).jpg
Камењански Водопади (10).jpg
Камењански Водопади (11).jpg
Камењански Водопади (13).jpg


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Водопади во Македонија
Категорија:Шар Планина
Луковичест лилјан

**Луковичест лилјан** () — европски лилјан со подземни луковици, кој припаѓа на лилиаците .

Латинското име *bulbiferum* на овој вид, што значи „луковици што носат“, се однесува на секундарните светилки на стеблото на номиналниот подвид.

## Описот
Lilium bulbiferum достигнува во просек 20-90 сантиметри (7,9-35,4 инчи) висина, со максимум 120 сантиметри (47 инчи). Луковиците се јајцевидни, со белузлави големи и зашилени лушпи и можат да достигнат пречник од околу 1,5 сантиметри (0,59 инчи). Стеблото е исправено, листовите се ланцетни, долги до 10 сантиметри. Цветот има едно до пет цветови со кратки влакна. Тие се хермафродитни и без мирис, имаат шест исправени тепали, надворешните се малку потесни од внатрешните. Цветовите можат да достигнат должина од 4-6 сантиметри и се светло жолто-портокалова со црвеникаво-кафени точки. Стамени се исправени, околу половина од тепалите, со црвени прашници. Стилот е портокалов, со висина од 35 милиметри (1,4 инчи). Цветниот периодот на мај и јули.

Постојат две сорти, *L. b.* var. *croceum* (Chaix) Бејкер во западниот дел од опсегот, и *L. b.* var. *bulbiferum* во нејзиниот источен дел. Само последниот секогаш произведува секундарни воздушни светилки ( *bulbils* ) во пазувите на горните листови. Овие *луковици* паѓаат на земја и созреваат по две до три години. Кога рачно се одвојуваат од стеблото, тие лесно можат да се користат за размножување на растението.

.Џуџестите растенија од Поморските Алпи, порано опишани како var. chaixii (Elwes) Stoker, и големите растенија од регионот на Неапол, порано опишани како var. giganteum N. Terracc., сега се сметаат како локални варијанти на var. кроцеум.

## Распространетост и живеалиште
*L. булбирефум* е широко распространет во поголемиот дел од Европа од Шпанија до Финска и Украина . Расте на планински ливади и на ридови. Тие претпочитаат варовнички почви на топли, сончеви места, но растат и на малку кисели почви. Тие можат да се најдат на надморска височина од  надморска височина.

## Во културата
Луковичестиот лилјан одамна е препознаен како симбол на портокаловиот ред во Северна Ирска .

## Токсичност

### Мачки
Мачките се исклучително чувствителни на токсичност од лилјан и голтањето често е смртоносно; Домаќинствата и градините што ги посетуваат мачките силно се советуваат да не го чуваат ова растение или да не ставаат исушени цветови каде што мачката може да ги четка и да се запраши со полен кој потоа го консумираат додека го чистат. Сомнителните случаи бараат итна ветеринарна помош. Брзиот третман со активен јаглен или индуцирано повраќање може да ја намали количината на апсорбираниот токсин (ова е временски чувствително, така што во некои случаи ветеринарите може да советуваат да го прават тоа дома), а големи количини на течност преку IV може да го намалат оштетувањето на бубрезите за да ги зголемат шансите на преживување.

## Наводи

Категорија:Лилјан
Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Флора на Европа
Категорија:Растенија опишани во 1753 година
Куќа на ул. „Охридска“ бр. 4 (Скопје)

**Куќа на ул. „Охридска“ бр. 4** ― куќа во Маџир Маало, Скопје. Градбата е заведена како културно наследство на Македонија. 

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Центар

## Наводи

## Надворешни врски
* Управа за заштита на културното наследство
* Управа за заштита на културното наследство (архивирана страница)

Категорија:Маџир Маало
Категорија:Куќи во Скопје
Иднина (весник)

**Иднина** ― весник, орган на Седумнаесеттата македонска ударна бригада.

Првиот број се појавил во март 1945 година. Се печател на македонски јазик.

## Наводи

Категорија:Македонски весници
Категорија:Македонија во НОБ
Ила (коњаница)

**Ила** ― коњичка формација во македонската војска составена од 150 до 250 тешко вооружени војници. 

Посебно значење имала кралската ила, првата од осумте или на хетајрите. Тоа бил ескадрон од 300 коњаници, кои секаде го придружувале македонскиот крал. Од 327 година п.н.е. кралската ***ила*** била наречена ***агема***.

## Наводи

Категорија:Македонија
Категорија:Античка Македонија
Категорија:Историја на Македонија
Севлиевски Врв

[врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Smith-Island-location-map.png/220px-Smith-Island-location-map.png|мини| Местоположба на [Остров Смит (Јужни Шетландски Острови)|островот Смит во Јужните Шетландски Острови.]]
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/53/Smith-Island-Map-2010.jpg/220px-Smith-Island-Map-2010.jpg|мини| Топографска карта на островот Смит.
**Севлиевски Врв** () — врв покриен со мраз кој се издига до 1740 m во опсегот Имеон на островот Смит, Јужните Шетландски Острови. Се наоѓа 1&nbsp;km јужно од Дринов Врв и 890 m североисточно од врвот Слатина. Поврзан е со Дринов Врв прку Попова Седловина. Гледа на ледникот Овеч на исток и на ледникот Чупрене на југозапад. Бугарско рано мапирање во 2009 година. Името му е дадено според Мирослав Севлиевски (р. 1965), учесник во бугарската антарктичка експедиција 2002/03 година, за неговата поддршка на Бугарската антарктичка програма.

## Карти
* Chart of South Shetland including Coronation Island, &c. from the exploration of the sloop Dove in the years 1821 and 1822 by George Powell Commander of the same. Scale ca. 1:200000. London: Laurie, 1822.
* L.L. Ivanov. Antarctica: Livingston Island and Greenwich, Robert, Snow and Smith Islands. Scale 1:120000 topographic map. Troyan: Manfred Wörner Foundation, 2010.  (First edition 2009. ISBN&nbsp;)
* South Shetland Islands: Smith and Low Islands. Scale 1:150000 topographic map No. 13677. British Antarctic Survey, 2009.
* Antarctic Digital Database (ADD). Scale 1:250000 topographic map of Antarctica. Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR). Since 1993, regularly upgraded and updated.
* L.L. Ivanov. Antarctica: Livingston Island and Smith Island. Scale 1:100000 topographic map. Manfred Wörner Foundation, 2017. ISBN&nbsp;

## Литература
* Sevlievski Peak. SCAR Composite Antarctic Gazetteer
* Bulgarian Antarctic Gazetteer. Antarctic Place-names Commission. (details in Bulgarian, basic data in English)

## Надворешни врски
* Врвот Севлиевски. Сателитска слика Коперникс

Категорија:Бугарија на Антарктикот
Овеч

**Овеч** — средновековна тврдина сместена источно од денешниот град Провадија. Се наоѓа на платото над градот, кое го носи името „Калето“.

Тврдината е изградена од Римјаните и функционирала од IV до почетокот на VII век, потоа не била активна речиси еден век. Нејзиното населување повторно започнало во 11 век, а завршило на крајот на 17 век. Пред основањето на тврдината е докажано и тракиско присуство. Сепак, својот најголем процут го доживеала за време на Второто Бугарско Царство. Византијците тврдината ја нарекувале *Проват* или *Проватон*, Бугарите - *Овеч*, а Турците - *Таш Хисар (камена тврдина)*. Во историските хроники од 12 век арапскиот патник Ал Идриси ја споменува и тврдината со името *Бурфанто*.

## Галерија

Податотека:Ovech_1.jpg|Кон источната порта
Податотека:Ovech_2.jpg|Темелите на главната црква на Овчарската епархија и големиот бунар
Податотека:Ovech_11.jpg| Дрвената патека до Табиите]]
Податотека:Ovech_12.jpg| Чуварски ќелии издлабени во карпа
Податотека:Ovech_7.jpg|Спирално скалило до западната порта


## Наводи

Категорија:Тврдини во Бугарија
Категорија:Историја на Провадија
Разговори со еден тигар

**„Разговори со еден тигар“** (англиски: *Talks with a tiger*) — книга за деца на англискиот писател Доналд Бисет од 1967 година.

## Содржина
Книгата содржи 25 раскази:
* „Река од зборови“
* „Анабела“
* „Тигарчето што сакаше да се капе“
* „Станицата што не седеше на едно место“
* „Под килимот“
* „Како се родила морската ѕевзда“
* „Магла“
* „Страница свртена наопаку“
* „Скакулецот и полжавот“
* „Полицаецот Артур и неговиот коњ Хари“
* „Ветерот и кравите“
* „Заборавениот роденден“
* „Трошки од кифла“
* „Трите ура“
* „Ерос и славејчето“
* „Мистер Џонс и ловецот на Еј“
* „Тибетскиот јак“
* „Трите шапки на мистер Хепи“
* „Носорогот и добрата самовила“
* „Петлето ветроказ и сонцето“
* „Добриот змеј“
* „Бам“
* „Орелот и ѕвездата“
* „Бумбарот и булдожерот
* „Слабиот крал и дебелиот готвач“

## Изданија на македонски јазик
Книгата „Разговори со еден тигар“ доживеала повеќе изданија на македонски јазик:
* Во 1993 година, таа била објавена како заедничко издание на „Мисла“, „Наша книга“, „Култура“, „Македонска книга“ и „Детска радост“, како лектира за второ одделение според наставниот план и програмата за основните училишта во Република Македонија. Преводот го направил Свето Серафимов, автор на корицата е Александар Каевски, нацртот и ликовно-графичкото обликување на корицата го направил Диме Исаиловски, автор на илустрациите е Драган Митровски, а јазичната редакција ја извршил Тодор Димитровски. Книгата, со обем од 64 страници и со димензии од 20 сантиметри, била испечатена во НИП „Нова Македонија“, РЕ Печатница, во Скопје, во 1993 година. Таа е каталогизирана во НУБ „Климент Охридски“, но не ја содржи меѓународната ознака ISBN.

## Наводи

Категорија:Дела на Доналд Бисет
Категорија:Раскази за деца
Категорија:Изданија на Детска радост
Категорија:Изданија на Мисла
Категорија:Изданија на Култура
Категорија:Изданија на Македонска книга
Категорија:Изданија на Наша книга
Категорија:Појавено во 1993 година во Македонија
Категорија:Книги од 1967 година
Бојдов Теснец

[врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e0/Boyd-Strait-location-map.png/220px-Boyd-Strait-location-map.png|мини| Местоположба на Бојдовиот Теснец во [Јужни Шетландски Острови|Јужните Шетландски Острови.]]
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7f/Livingston-Island-Map-2010.jpg/220px-Livingston-Island-Map-2010.jpg|мини| Топографска карта на островот Ливингстон, островите Гринич, Роберт, Сноу и Смит.
**Бојдов Теснец** — 40 километри широк теснец што лежи помеѓу островот Сноу и островот Смит во Јужните Шетландски Острови, Антарктик и го поврзува Дрејковиот Премин и Брансфилдовиот Теснец.

Теснецот бил именуван во 1823 година од британска експедиција под Џејмс Ведел за капетанот Дејвид Бојд, Кралска морнарица.

## Местоположба
Бојдовиот Теснец се наоѓа на . Британско мапирање е направено во 1823 и 1930-1931 година.

## Карти
* Chart of South Shetland including Coronation Island, &c. from the exploration of the sloop Dove in the years 1821 and 1822 by George Powell Commander of the same. Scale ca. 1:200000. London: Laurie, 1822.
* South Shetland Islands : Map 3.  Scale 1:200000. Cambridge: British Antarctic Survey, 2008.

## Литература
* Boyd Strait. SCAR Composite Antarctic Gazetteer
* "Boyd Strait".&#x20;(content from the Geographic Names Information System) 

Категорија:Теснеци во Јужните Шетландски Острови
Биметалистички стандард

[мини|270px|Златна монета 20 [Франк|франци и сребро 5 франци, период на Втората Француска Република. Тежина 6,41 и 24,94 g.]]
**Биметалистички стандард** или **биметализам** — облик на златен стандард во кој вредноста на домашната валута е врзана истовремено и за златото и за среброто. Биметализмот бил најразвиен во Франција, која го напуштила во 1878 година. Тој бил во употреба и Велика Британија до 1816 година, кога парламентот го забранил слободното ковање сребрени пари и дозволил само ковање златни пари. Во САД, биметализмот бил воспоставен со Законот за ковање (*The Coinage Act*) од 1792 година, а со разни прекини се применувал до 1873 година, кога Конгресот го избришал среброто од списокот на монети.

## Опис и одлики
Во биметализмот, вредноста на домашната валута е утврдена во однос на златото и на среброто. На пример, во САД, пред Граѓанската војна, еден сребрен долар вредел колку 371,25 зрна сребро (едно зрно = 1/48 унци), а еден златен долар вредел колку 23,22 зрна злато. Сето тоа значело дека еден златен долар вредел колку 16 сребрени долари. Притоа, валутата направена од злато и од сребро служела како законско средство за плаќање. Предноста на биметализмот се состоела во тоа што ја намалувала нестабилноста на цените во споредба со ситемот во кој функционираат пари изработени само од еден метал. Имено, ако златото станело ретко, тогаш земјата ковала пари од сребро и тоа спречувало да дојде до намалување на паричната маса и на цените. Меѓутоа, главниот проблем на биметализмот се состоел во тоа што водел кон истиснување на повредниот метал од прометот. На пример, ако пораснела цената на златото во однос на среброто, луѓето го користеле златото за да купат сребро, а потоа, среброто го претворале во пари по службениот курс. Така, златото исчезнувало од прометот во кој останувале само сребрените пари. Обратно се случувало ако дошло до пораст на цената на среброто во однос на златото. Оваа појава е позната како Грешамов закон според кој „лошите“ пари (парите кои ги има во изобилство) ги истиснуваат од прометот „добрите“ пари (парите кои се ретки).

## Наводи

Категорија:Монетарна економија
Категорија:Монетарна политика
Категорија:Меѓународни финансии
Категорија:Злато
Категорија:Сребро
Ејтсов Брег

**Ејтсов Брег** (англиски:**) — дел од брегот на Западен Антарктик, во западниот сектор на Елсвортовата Земја, кој се протега помеѓу 73° и 73°50' ЈГШ и 85° и 100° ЗГД. Брегот се наоѓа во западниот дел на Елсвортовата Земја, покрај јужните брегови на Белингсхаузеновото Море, дел од тихоокеанскиот сектор на Јужниот Океан. На запад се граничи со Волгриновиот Брег на Земјата на Мери Берд, а на исток со Брајановиот Брег на Елсвортовата Земја. Неговото крајбрежје е слабо расчленето, целосно зафатено од ледените плочи Пикок и Аботова на запад. Големиот остров Тарстон (планината Хоторн 1036 м) и помалиот Шерман се „заробени“ во Ледениот Плоча Пикок, а островите Џастин, Флечер и другите острови во Аботовата Ледена Плоча. Целосно е покриен со густа ледена покривка, над која стрчат поединечни оголени врвови и нунатаци од планината Џонс, од кои планинските ледници се спуштаат кон ледените плочи.

На поголемиот дел од Ејтсовиот Брег нема претензии ниту една нација. На исток, Ејтсовиот Брег се граничи со сектор за кој Чиле тврди дека е дел од неговата најјужна провинција. За Островот Петар I, 450 километри северно од брегот, Норвешка тврди дека е нејзин протекторат.

Ејтсовиот Брег е откриен во февруари 1940 година од американската експедиција предводена од адмиралот Ричард Берд. Во 1966 година, Советодавниот комитет за номенклатура на Антарктикот на САД го именувал во чест на Џејмс Ејтс (1798 – 1882), американски геолог кој во 1830 година, за време на неговата посета на Антарктикот, ги открил првите фосилни животни на континентот. Брегот бил детално проучен и топографски фотографиран од воздух и од копнени екипи во периодот 1960-1966 година.

## Надворешни врски
* Eights Coast auf geographic.org (англиски)

Категорија:Брегови на Антарктикот
Илинден (весник 1944)

**Илинден** ― весник, орган на Четвртата македонска ударна бригада. 

Сочувани се осум броја. Весникот излегувал на македонски јазик во текот на втората половина на 1944 година.

## Наводи

Категорија:Македонски весници
Категорија:Македонија во НОБ
Илинден (весник 1952-1956)

**Илинден** ― весник, орган на Централниот совет на организацијата „Илинден“.

Се печател во Букурешт на македонски јазик, за потребите на македонската политичка емиграција во источноевропските земји по Граѓанската војна во Грција (1946-1949). Го уредувал редакциски колегиум.

## Наводи

Категорија:Македонски весници
Категорија:Македонија во НОБ
Сондерсов Брег

[врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/37/Ross Ice Shelf and Saunders Coast, Antarctica.A2001315.1840.250m.jpg/220px-Ross Ice Shelf and Saunders Coast, Antarctica.A2001315.1840.250m.jpg|мини| [Росова Ледена Плоча|Росовата Ледена Плоча и Сондерсовиот Брег, Антарктик.]]
**Сондерсов Брег** (77°45′ ЈГД 150°0′ ЗГД) — дел од брегот на Земјата на Мери Берд помеѓу 'ртот Колбек и Бренановата Точка, или помеѓу Ширасеовиот Брег на запад и Рупертовиот Брег на исток. Се протега од 158 ° 01'З до 146 ° 31'З. Делот западно од 150 ° З е дел од Росовата Зависност, додека за преостанатата област нема претензии од некоја држава. Овој брег бил истражен од воздух на 5 декември 1929 година, од страна на антарктичката експедиција на Берд (1928-1930) и за прв пат беше мапиран од воздушните фотографии добиени на тој лет од капетанот Харолд Е. Саундерс, УСН, за кого го именува брегот . Геолошкото истражување на Соединетите држави (USGS) целосно го мапираа брегот од копнените истражувања и американските морнарички фотографии од морнарицата, 1959-1965 година.

**Сондерсов Басен** ( ) е подморски басен во Росовиот Централен Гребен кој го добил името според Сондерсовиот Брег. Името одобрено 6/88 (ACUF 228).

Категорија:Земја на Мери Берд
Категорија:Брегови на Антарктикот
Категорија:Росова Зависност
Категорија:Земја на Кралот Едвард VII
Филики Етерија

мини|десно|Знамето на Филики Етерија
**Филики Етерија** или **Друштво на Пријатели** ( *или* ) била тајна организација основана во 1814 во Одеса, чија цел била отфрлање на османлиската власт во Грција и воспоставување на независна грчка држава. Членовите на друштвото биле претежно млади Фанариоти од Константинопол и Руската Империја, локални политички и воедни лидери од копнена Грција и од островите, како и други православни лидери кои биле под грчко влијание, како Караѓорѓе од Србија, Тудор Владимиреску од Романија, и Арванитските водачи. Друштвото ја иницирало Грчката војна за независност во пролетта 1821.

## Наводи

Категорија:Грчки национализам
Категорија:Грчка војна за независност
Категорија:Грчки револуционерни организации
Нијабет

**Нијабет** — територијата на која наибот имал надлежност и можности за дејствување се нарекувала *нијабет* - испостава на кадилакот, односно нижа судско-административна област на кадилакот. Нијабет се нарекува и приход од казни, казни што ги плаќало населението врз основа на осуди од кадијата и неговиот заменик наибот. Како испостави, нијабети биле основани надвор од градот, во околината и во помалите градови. Со нив раководеле службеници кои му помагале, го застапувале и заменувале кадијата, наиби.

## Наводи

Категорија:Шеријат
Категорија:Историја на правото
Категорија:Административна поделба на Отоманското Царство
Категорија:Турцизми
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Наиб

**Наиб** — во османлискиот судски систем, бил заменик и помошник на кадијата (судијата). Кај поголемите кадилаци, кадиите назначувале наиби во седиштето на кадилакот или во седиштата на нахијата. Наибите биле овластени да ги носат сите одлуки што им ги дозволувал кадијата: судски и други, и од опсегот на стварната и територијалната надлежност. Територијата на која наибот имал надлежност и можност за дејствување се нарекувала *нијабет* - испостава на кадилакот, односно нижата судско-административна област на кадилакот. Нијабет се нарекува и приход од казни, казни што ги плаќа населението врз основа на осудувањата од кадијата и неговиот заменик наибот.

## Наводи

Категорија:Шеријат
Категорија:Занимања
Категорија:Историја на правото
Категорија:Отоманско Царство
Категорија:Турцизми
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Источноантарктичка ледена покривка

врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/50/Antarctica ice shelves-en.svg/300px-Antarctica ice shelves-en.svg|мини|300x300пкс|Карта на Антарктикот
**Источноантарктичка ледена покривка** (**ИАЛП**) — една од двете големи ледени плочи на Антарктикот и најголемата на целата планета. ИАЛП се наоѓа помеѓу 45° западен меридијан и 168° источен.

ИАЛП има доволно мраз за да го подигне глобалното ниво на морињата за 53.3 метри  и е значително поголема по површина и маса од ледената покривка на Западен Антарктик (ЛПЗА), која е одвоена од ИАЛП со Трансантарктичките Планини. Источноантарктичката ледена покривка е најсувото, најветровито и најстуденото место на Земјата, со температури пријавени до речиси -100&nbsp;°C. Таа го држи најгустиот мраз на Земјата, со 4800 метри. Источноантарктичката ледена покривка е дом на географскиот Јужен Пол и станицата Амундсен-Скот на Јужниот Пол.

## Промена на масата
Тековниот меѓународен фокус на прашањата за глобалното затоплување го привлекла вниманието на топењето на поларните ледени капи. Раната анализа на податоците од студиите базирани на GRACE покажале дека источната покривка губи маса со брзина од 57 милијарди тони годишно и дека вкупната ледена покривка на Антарктикот (вклучувајќи ги ЛПЗА и крајбрежните области ИАЛП) ја губи масата со брзина од 152 кубни километри (околу 139 милијарди тони) годишно. Поновата проценка објавена во ноември 2012 година и заснована на податоците на GRACE, како и на подобрен модел на изостатско прилагодување на глацијално, покажува дека Источен Антарктик всушност добил маса од 2002 до 2010 година со брзина од .

Се проценува дека за време на плеистоценот, Источноантарктичката ледена покривка се разредила за најмалку 500 метри, и тоа истенчување од последниот глацијален максимум е помало од 50 метри и веројатно започнало по околу 14 ка.

## Температурни промени
Ладењето на Источен Антарктик во текот на децениите на 1980-тите и 1990-тите делумно го компензира затоплувањето на ледената покривка на Западен Антарктик, која се загрева за повеќе од 0,1&nbsp;°C по деценија во последните 50 години. Трендот на просечна површинска температура на Антарктикот ширум континентот е позитивен и статистички значаен на >0,05&nbsp;°C/деценија од 1957 година.

## Територијални претензии
Многу земји имаат претензии за делови од Антарктикот. Во рамките на Источен Антарктик, Обединетото Кралство, Франција, Норвешка, Австралија, Чиле и Аргентина, имаат територијални претензии, и нивните претензии во одредени случаи, меѓусебно се преклопуваат.

## Наводи

## Надворешни врски
* EJ Steig резиме на трудот за затоплувањето на Западен Антарктик наведен овде
* Насловна слика на списанието „ ''Nature'' “ што го прикажува затоплувањето на Антарктикот

Категорија:Источен Антарктик
Категорија:Ледена покривка на Антарктикот
Нунатак

[мини|десно|240п|Нунатакот Стар на брегот на [Викториина Земја|Викториината Земја, Антарктик]]
[мини|десно|240п|Нунатаци на [Источен Гренланд]]
**Нунатак** (од инуитски: *nunataq*) — чуковиден врв или срт на планина кој стрчи од ледено поле или ледник кој инаку ја покрива сета планина или срт. Ваквите врвови се наречени и **леднички острови**. Чести примери се природните пирамидални врвови. Кога ќе станат заоблени од ледничките дејства, овие камени изданоци се нарекуваат **роњони**.

Зборот е од гренландско потекло и навлегол во Западна Европа во 1870-тите.

## Опис
Поимот обично се користи на подрачја каде преовладува трајната ледена покривка, а нунатаците се издаваат над неа. Тие претставуваат лесно препознатливи упатно-појдовни точки на ледниците или ледените капи, и затоа најчесто имаат имиња. Некои од нив се изолирани, но неретко се среќаваат во густи групи, како што е случај на Земјата на Кралицата Луиза на Гренланд.

Нунатаците се претежно остри и зашилени, што го спречува нафаќањето на леднички мраз, но не и трупањето на снег. Силно се разликуваат од поблагите контури на леднички еродираните предели што настануваат по повлекување на ледниците.

Тие се единственото место каде растенијата можат да опстанат на ледени покривки и капи, и виреат во уникатни станишта поради нивната изолираност.

## Поврзано
* Список на нунатаци

## Наводи

## Надворешни врски
*
*Високогорското споменче (''Eritrichium nanum'') опстанува на нунатаци 


Категорија:Леднички земјишни облици
Категорија:Глациологија
Категорија:Планини
Megisto cymela

**Мал шумски сатир** () — вид пеперутка од семејството на шаренците (*Nymphalidae*) кој се среќава во Северна Америка.

## Опис
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/Little-wood-satyr-grey-cloud-dunes-1.JPG/220px-Little-wood-satyr-grey-cloud-dunes-1.JPG|лево|мини| Вентрален поглед

; Возрасен

Големината на крилата е 29–48 мм. Предното крило има две црни дамки со жолта обвивка на двете страни. Задното крило има две точки на дорзалната страна, но има помали точки на вентралното. Другата цела боја е светлокафеава. Малиот дрвен сатир е споредливо поголем од сосибија .

; Гасеница

Телото е светло зеленикаво кафеаво со темна грбна пруга и наизменични кафеави и жолтеникави странични ленти. Површината на гасеницата има испакнатини, овие испакнатини носат кратки црвено-кафени влакна. Главата е бела, а влакната од опашката се светло сиви.

Малиот дрвен сатир е дел од типично неотропското потплеме Euptychiina. Може да се забележи во шумите, обично покрај рабовите и во отворите исполнети со четки покрај расчистените шумски патишта. Исто така е видено и во тревни површини обично помеѓу шумски закрпи. Лета во близина на земјата, извртувајќи се низ тревите, малите дрвја и грмушките. На колекционерите често им е тешко да го фатат, иако на прв поглед се чини дека е бавен летач. Оваа пеперутка претпочита живеалиште кое е отворено, содржи листопадни дрвја заедно со мочурливи области и поседува четкаста покривка.

## Опсег и живеалиште
Тие се забележани во источниот дел на САД и југоисточна Канада, од Нова Шкотска на југ до Флорида, на запад до Тексас, Саскачеван и Вајоминг . Како што имплицира името, малиот дрвен сатир најчесто се гледа во шуми и области со грмушки.

## Животен циклус
Возрасните во северните делови од нивниот опсег летаат помеѓу јуни и јули, додека нивните јужни популации летаат помеѓу март и септември.Женките несат јајца поединечно на трева, гасениците од четвртата возраст хибернираат.

### Храна за ларви

* *Dactylis glomerata*
* *Poa pratensis*
* *Eremochloa ophiuroides*

### Храна за возрасни

* Растителен сок
* Медлика од вошка
* Ретко нектар

## Наводи

## Библиографија

* 
* ["''Megisto'' Hübner, 1819&#x5D;" at Markku Savela's *Lepidoptera and Some Other Life Forms*
* 

## Надворешни врски

* Малиот шумски сатир — „Пеперутки на Канада“ 

Категорија:Окатки
Категорија:Фауна на Северна Америка
Категорија:Статии со микроформати за вид
Настани од 2013 година на Антарктикот

**Настани од 2013 година на [[Антарктик|Антарктикот]]**
## Настани
### Јануари
*Бил откриен   метеорит  замрзнат во мраз на леденото поле Нансен од мисијата „Потрага по антарктички метеорити, белгиски пристап (SAMBA).
### Непознат датум
*Една студија објавена во „Геонаука на природа та “ оваа година го идентификувле централниот Западен Антарктик како еден од регионите со најбрзо затоплување на Земјата. Истражувачите презентираат целосен температурен рекорд од станицата Бирд на Антарктикот и тврдат дека „открива линеарно зголемување на годишната температура помеѓу 1958 и 2010 година за 2,4±1,2 °C“.

На 23 јануари 2013 година, радио контактот беше изгубен со DHC6-300 (C-GKBC) кој го управуваше Kenn Borek Air на еден ден позициониран лет без приходи од станицата Јужен Пол до заливот Тера Нова според правилата за визуелен лет (VFR). По напорите за пребарување и спасување врз основа на преносите од ELT, потоа беше откриено дека авионот се урнал додека бил на пат во Инструмент метеоролошки услови (IMC), што резултирало со смрт на тројца патници.
## Наводи


Категорија:2010-ти на Антарктикот
Категорија:Години на 21 век на Антарктикот
Астеризам (типографија)

**Астеризам** **⁂** ― типографски симбол кој се состои од три ѕвездички поставени во триаголник, кој се користи за различни цели. Името потекнува од астрономскиот поим за група ѕвезди.

Астеризмот првично бил користен како вид на динкус во типографијата, иако сè поретко.

Може да се користи и за да значи „ненасловен“ или задржан автор или насловкако што се гледа, на пример, во некои изданија на *Албум за младите* од композиторот Роберт Шуман (№ 21, 26 и 30).

Во метеорологијата, астеризам во модел на станица укажува на умерени снежни врнежи.

## Динкус
Динкус е типографски знак за делење текст, како на пример при поделба на параграф. Неговата цел е „да укаже на мали поделби во текстот“, да привлече внимание на пасус или да издвои под-поглавја во книга. Така, астеризмот што е користен на овој начин е еден вид динкус: во денешно време оваа употреба на симболот е речиси застарена. Почесто употребуваните динкуси се три точки или три ѕвездички во хоризонтален ред. За истата цел може да биде користен мал црно-бел цртеж или флеурон (❧). Во спротивно, користен е дополнителен простор помеѓу параграфите. Динкус може да биде користен заедно со дополнителниот простор за означување на помала подподелба од подпоглавје.

## Поврзано

* Дингбат
* Три точки
* Ознака за потпис
* Динкус

## Наводи

Категорија:Интерпункција
Категорија:Типографски знаци
Знак за укажување

[врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/Handwritten notice in Japanese-komejirushi at the bottom of each page.png/220px-Handwritten notice in Japanese-komejirushi at the bottom of each page.png|мини| Рачно напишано известување на [јапонски. Забележете ги комеџируши-те на дното на секоја страница, пред фуснотите.]]
**Знак за укажување** или **ознака/симбол за укажување** „※“ ― типографска ознака или збор што е користен во кинеското, јапонското и корејското пишување.

Симболот бил користен историски за да се привлече внимание на важна реченица или идеја, како што е пролог или фуснота. Како показател за белешка, ознаката служи за истата цел како и ѕвездичката во меѓународното пишување. Меѓутоа, во јапонската употреба, текстот на белешката се става директно во главниот текст веднаш по симболот „комеџируши“, наместо на дното на страницата или на крајот од поглавјето како што е случајот со меѓународното пишување.

## Имиња
Јапонското име, ***' (;, букв. „[[ориз]]ов знак), се однесува на визуелната сличност на симболот со  за „ориз“ ().

На корејски, името на симболот, ***' (), едноставно значи „знак за укажување“. Неформално, симболот често е нарекуван **** (; букв. „знак за билијардска сала“), бидејќи често се користи за да укаже на присуство на билијардски сали, поради неговата визуелна сличност со две вкрстени стапови и четири билијардски топки.

На кинески, симболот е наречен  (кинески: 参考标记; букв.: „знак за укажување“) или  (кинески: 米星号; букв.: „оризова ѕвездичка“ поради неговата визуелна сличност со  „ориз“). Не е користен често во кинеското пишување.

## Уникод
Во Unicode, симболот има кодна точка 

## Поврзано

* Синхронизиран збор – „Преамбула“ на податоците за комуникациските пораки по заглавие, исто така наречен укажувачки сигнал или среден знак во безжичните комуникации.

## Наводи

Категорија:Корејски писма
Категорија:Јапонски писма
Категорија:Симболи
Категорија:Статии со текст на кинески
Категорија:Статии со текст на корејски
Категорија:Статии со текст на јапонски
2002 година на Антарктикот

**2002 година на [[Антарктикот]]**.

## Настани
Членовите на Антарктичкиот договорен систем официјално усвоија нов амблем, кој ќе продолжи да се користи како знамето што повремено го претставуваше Антарктикот; овој амблем го претставува Антарктичкиот договор, а не самиот континент.

Во 2002 година, НАСА објави драматични снимки на кои се гледа како дел од ледената плоча Ларсен Б на Антарктикот се урива и исчезнува. Сега, вселенската агенција вели дека она што останало од масивната одлика ќе го нема пред крајот на деценијата.

Во првите три месеци од годината, 3.250 квадратни километри (1.250 квадратни милји) Ледник Ларсен Б се распарчил и се срушил.

Масата на ледената покривка на Антарктикот се промени во последните децении. Истражувањата засновани на сателитски податоци покажуваат дека помеѓу 2002 и 2020 година, Антарктикот исфрла  просечно 149 милијарди метрички тони мраз годишно, што придонесува за глобалното зголемување на нивото на морето.

Овие слики, создадени од податоците на GRACE и GRACE-FO, покажуваат промени во ледената маса на Антарктикот од 2002 година. Портокаловите и црвените нијанси укажуваат на области кои изгубиле ледена маса, додека светло сините нијанси покажуваат области кои добиле ледена маса. Белата означува области каде што има многу мала или никаква промена на масата на мразот од 2002 година.

Областите на Источен Антарктик доживеаја скромни количини на масовна добивка поради зголемената акумулација на снег. Сепак, оваа добивка е повеќе од неутрализирана со значителна загуба на ледена маса на ледената покривка на Западниот Антарктик (темно црвена) во текот на 19-годишниот период. Пловечките ледени плочи чии масивни промени GRACE и GRACE-FO не ги мерат се обоени во сива боја.

Просечните линии на проток (сиви; создадени од сателитска радарска интерферометрија) на мразот на Антарктикот се спојуваат во локациите на истакнати излезни ледници и се совпаѓаат со областите со најголема загуба на маса (т.е., ледниците Боров Остров и Твејтс на Западен Антарктик). Ова ги поддржува другите набљудувања дека затоплувањето на океанските води околу Антарктикот игра клучна улога во современото губење на ледената маса.

## Наводи

Категорија:2002 година на Антарктикот
Категорија:Години на 21 век на Антарктикот
Антарктик
Цветот што носи среќа

**„Цветот што носи среќа“** — поема за деца на македонскиот поет Михо Атанасовски од 1994 година.

## Содржина
На еден рид, крај бистра река, се наоѓа скромна колиба во која живее вдовица со својот син-единец. Зимата, мајката се разболува и умира, но пред смртта, таа го советува синот да појде на нејзиниот гроб и да го скине цветот што носи среќа. Пролетта, синот решава да замине во светот, но претходно оди на гробот на мајка си и го кине цветот. Патем, тој среќава волк, кој го моли да му го извади трнот од ногата. Момчето му помага на волкот, а тој му дава влакно од своето крзно кое ќе му помогне во случај на неволја. По некое време среќава лисица на која ѝ помага, а таа го кани да преспие кај неа. Притоа, лисицата го советува момчето да појде кај вештерката, давајќи му совети како да постапи таму. Вештерката му дава на момчето работа — да ја пасе нејзината крава. Меѓутоа, кравата му бега на момчето, а тоа го повикува волкот на помош и така успева да ја врати кравата, а на вештерката ѝ ја краде волшебната капа која го прави невидлив. Потоа, момчето бега од вештерката и патем среќава џуџе кое го дави една жаба. Момчето го спасува џуџето и тие заедно пристигаат во пештера во која живеат други џуџиња. Кралот на џуџињата му изразува благодарност и му нуди помош, советувајќи го да оди во Стаклената Гора, каде што живеат три принцези, заробени од еден змеј. Патем, момчето среќава три гуски при што со стрела погаѓа една од нив, а таа се претвора во девојка, една од трите принцези. Со помош на џуџуњата, момчето успева да влезе во дворецот во Стаклена Гора, потоа го убива змејот, ги спасува принцезите и се враќа дома. Таму, тој си ја зема најубавата принцеза за жена и прави голема свадба<, а тогаш волшебниот цвет се претвора во пепел.

## Технички одлики
Поемата е објавена од „Сано-Мак“, д.о.о., Скопје, Редакција за издавачката дејност „александар & александар“, како втора книга на библиотеката „Нови сончогледи“. Објавувањето на поемата било финансиски помогнато од Министерството за култура на Република Македонија. Таа била испечатена во ЗОП „Нова книга“ во СКопје, во тираж од 1 000 примероци. На корицата е искористен цртеж на ученикот Здраво Георгиевски. Книгата, со димензии од 18 сантиметри и со обем од 45 страници, е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-49-000-7 и ISBN 9989-49-003-1.

## Наводи

Категорија:Книги од 1994 година
Категорија:Дела на Михо Атанасовски
Категорија:Појавено во 1994 година во Македонија
Категорија:Македонски дела од 1994 година
Категорија:Стихозбирки за деца
Категорија:Македонска поезија
Категорија:Изданија на александар & александар
Палмеров Архипелаг

**Палмеров Архипелаг** (, на др. јазици: *Archipiélago Palmer*, *Antarktiske Arkipel*, *Palmer Inseln*) — група острови северозападно од Антарктичкиот Полуостров. Се протега од островот Тауер на север до островот Анверс на југ. Одвоен е од околината со протоците Жерлаш и Бизмарк на Антарктичкиот Полуостров, односно Вилхелмовиот Архипелаг.

## Историја
Архипелагот е откриен во 1898 г. од Адриен де Жерлаш, водач на Белгиската антарктичка експедиција (1897–1899). Го нарекол по американскиот капетан Натаниел Палмер, кој пловел по овие води во 1820 г.

На архипелагот имало истражувачки станици на Аргентина и Обединетото Кралство.

## Острови
Острови во рамките на архипелагот:

## Поврзано
* Список на антарктички и подантарктички острови

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Архипелази во Јужниот Океан
Категорија:Аргентински Антарктик
Категорија:Британска Антарктичка Територија
Категорија:Острови на Антарктикот
Време на Антарктикот

мини|260п|Карта со приближни часовни појаси на Антарктикот. Станиците може да следат други појаси неозначени на картава.

Антарктикот лежи на секој меридијан бидејќи на него се наоѓа Јужниот Пол во кој сите тие се среќаваат. Теоретски ова значи дека Антарктикот би бил во сите часовни појаси; меѓутоа, подрачјата јужно од Јужниот Поларник имаат екстремни дневно-ноќни циклуси околу јунскиот и декемврискиот сонцестој, што го отежнува одредувањето на соодветен часовен појас. Од практични причини, појасите обично се водат според територијалните претенденти; од друга страна, многу станици го користат времето на земјите кои ги поседуваат, или на земјите што ги снабдуваат (на пр. Мекмердо и Амундсен–Скот користат новозеландско време бидејќи главната база за залихи им е во Крајстчерч, Нов Зеланд). Станиците кои се физички блиску се водат во различни појаси бидејќи припаѓаат на различни земји. Многу краишта немаат часовни појаси бидејќи немаат дури ни привремено населени места. Таму едноставно важи UTC.

## Часовни појаси
Ова се времињата во часовните појаси според нивниот запис во базите zone.tab и tz. Ова се однесува само на трајно населените станици. Некои летни станици може да следат поинакво време.

Координатите се однесуваат на географска ширина и должина, а за секоја од нив има по 2 до 3 цифри за степени, 2 цифри за минути и кај некои, по 2 цифри за секунди.

## Летно сметање на времето
Летното сметање на времето (ЛСВ) во голема мера не се користи на Антарктикот бидејќи 95&nbsp;% од континентот се наоѓа јужно од Јужниот Поларник. Поради присуството на полноќното сонце, летното време е излишно, и само дополнително би го усложнило општењето со земјите кои полагаат право на подрачјата.

Сепак, неколку области како Росовата Зависност, а порано и Палмерова Земја, го следат летното време како што се смета во земјите од кои добиваат залихи — Нов Зеланд и Чиле. Станува збор зе летото на јужната полутопка (обратно од северната), на која се наоѓаат овие две земји.

## Наводи

## Надворешни врски
* Претензии врз Антарктикот 
* Циклусот ден-ноќ 

Категорија:Антарктик
Категорија:Управување со Антарктикот
Категорија:Часовни појаси
Бакутисов Брег

**Бакутисов Брег** () — дел од бреговата линија на Земјата на Мери Берд, Западен Антарктик. Се протега од точка спроти источниот дел на островот Дин (), па до ’ртот Херлахер, или пак меѓу Хобсовиот Брег на запад и Волгриновиот Брег на исток. Го опфаќа просторот меѓу 127°05'&nbsp;ЗГД и 114°12'&nbsp;ЗГД. Брегот е обиколен од неколку големи ледени острови и мошне пространиот Гецова Ледена Плоча. За првпат е забележан од посадата на Антарктичката служба на САД (1939–1941) и картографски исцртан со воздушни снимки направени во операијата „Скок во височина“ (1946–1947), обете предводени од адмиралот Ричард Берд. Геолошки топографскиот институт на САД извршил целосно картирање на брегот користејќи теренски земјомер и воздушни снимки на Воената морнарица од 1959 до 1966&nbsp;г.

Бакутисов Брег|thumb

Брегот го добил името со одлука на Советодавната комисија за антарктички имиња во чест на контраадмиралот Фред Бакутис, командант на Силите за поморска поддршка на Антарктикот од 1965 до 1967 г.

Во задгрбнината на Бакутисовиот Брег се наоѓала поларната станица „Берд“, сместена 500&nbsp;км копнено од самиот брег.

## Извори
* 

## Наводи

## Надворешни врски
* Бакутисов Брег на geographic.org 

Категорија:Брегови на Антарктикот
Категорија:Земја на Мери Берд
Список на највисоки планини на Антарктикот

Ова е список на сите ултраистакнати врвови (со топографска истакнатост поголема од 1.500&nbsp;м) на Антарктикот. На крајоте се опфатени и планини на некои од островите на Јужниот Атлантски Океан.

## Антарктик
[мини|десно|200п|[Еребус, Росов Остров]]
[мини|десно|200п|[Сидли (планина)|Сидли, Земја на Мери Берд]]
[мини|десно|200п|[Фостер (планина)|Фостер, остров Смит]]
[мини|десно|200п|[Фризланд (планина)|Фризланд, остров Ливингстон]]
[мини|десно|200п|Поглед на Еребус (лево) и [Терор (вулкан)|Терор (десно), Росов Остров]]

## Јужен Атлантик
[мини|десно|200п|[Пејџет (планина)|Пејџет, Јужна Џорџија]]

## Поврзано
* Список на вулкани на Антарктикот

## Извори
*
*


Планини
Антарктик
Сајпл (планина)

**Сајпл** () — потенцијално активен  штитест вулкан на Антарктикот. Се издига н ависина од 3.110&nbsp;м и доминира во северозападниот дел на островот Сајпл, одвоен од Бакутисовиот Брег, Земја на Мери Берд, од Гецовата Ледена Плоча. Бидејќи изгледа младо, се претпоставува дека последен пат избувнал за време на холоценот. На врвот има калдера со димензии 4 × 5&nbsp;км, а на подолните бокови има туфни купи. На североисточната падина на планината е карпестата стрмина Рисли, околу 7 морски милји (13&nbsp;км) од врвот. Има зафатнина од , споредлива со онаа на Еребус.

Планината е наречена по американскиот истражувач и географ Пол Сајпл (1908–68) кој зел учество на шест антарктички експедиции, меѓу кои двете експедиции на Ричард Берд од 1928-30 и 1933-35 г. (Сајплов Брег, остров Сајпл). Командувал со Западната база на Антарктичката служба на САД (1939–41). Бил навигатор на сите поважни истражувачки летови од базата, вклучувајќи го летот на кој е откриена планината Сајпл.

Според peaklist.org, вулканот е веројатно освоен, но за ова нема докази, а на врвот може да слетал хеликоптер.

Вулканот е посетен во февруари 2017 г. како дел од експедицијата на Швајцарскиот поларен институт за обиколување на Антарктикот. Направена е репортажа за колонија на аделиски пингвини која отседнува таму во сезоната за парење.

## Поврзано
* Список на вулкани на Антарктикот
* Список на највисоки планини на Антарктикот

## Наводи

* 

## Надворешни врски

* Сајпл — skimountaineer.com 
* Сајпл, Антарктик — Peakbagger 

Категорија:Планини на Антарктикот
Категорија:Вулкани на Антарктикот
Категорија:Земја на Мери Берд
Рупертов Брег

**Рупертов Брег** () — дел од бреговата линија на Земјата на Мери Берд на Антарктикот  меѓу ’ртовите Бренан и Беркс, или помеѓу Сондерсовиот Брег на запад и Хобсовиот Брег на исток. Се протега од 146°31'&nbsp;ЗГД до 136°50'&nbsp;ЗГД. Името го дал контраадмиралот Ричард Берд во чест на полковникот Џејкоб Руперт, поддржувач на неговата втора антарктичка експедиција (1933–1935) каде е направен првиот извиднички прелет на брегот. Геолошкиот топографски институт на САД (USGS) целосно го картирал брегот со копнен земјомер и воздушни снимки на воената морнарица во периодот од 1959 до 1965&nbsp;г.

На Рупертовиот Брег се наоѓа руската поларна станица „Рускаја“.

## Извори

Категорија:Брегови на Антарктикот
Категорија:Земја на Мери Берд
Живко Ризовски

**Живко Ризовски** (1 септември 1940, Пехчево) — македонски писател и македонист.

## Животопис
Живко Ризовски е роден на 1 септември 1940 година, во Пехчево. Тој имал две сестри: Марија и Виолета. Во родниот град завршил основно училиште, а во Штип завршил учителска школа. Дипломирал историја на книжевностите на народите на Југославија на Филозофскиот факултет во Скопје, а подоцна магистрирал во областа на македонистиката. Најголем дел од работниот век го поминал во Институтот за македонски јазик, „Крсте Мисирков“. Живеел во Скопје.

## Творештво
Покрај со научната работа во областа на македонистиката, Ризовски се занимавал и со пишување. Во 1995 година ја објавил збирката поезија за деца, „Дете и светулка“.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Пехчево 
Категорија:Македонисти
Категорија:Македонски поети