open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Осман Мифтари

**Осман Мифтари** (роден на  година во село Видуше, Гостиварско - починал во  година во ) — македонски правник.

## Животопис

Осман Мифтари ја завршил Великата медреса во Скопје (1936), а потоа дипломирал на Правниот факултет во Белград (1940). Во времето на НОБ извесно време бил во логор во Приштина. По Ослободувањето, тој бил претседател на Окружниот одбор на НФМ и повереник за финансии на Окружниот народен одбор во Скопје, потоа судија во Врховниот суд на НРМ (1947/51), претседател на Окружниот суд и претседател на Народниот одбор на Општина Гостивар (1951/60), претседател на Околискиот комитет на ССРНМ и секретар на Околискиот комитет на СКМ во Тетово, член на Извршниот совет на СРМ (1963/7), народен пратеник во Републичкиот собор на Народното Собрание на НРМ (1953-1957), народен пратеник во Народното Собрание на СФРЈ, член на Главниот одбор на ССРНМ и на Сојузниот одбор на ССРНЈ, член на ЦК на СКМ, член на постојаниот дел на Конференцијата на СКМ, претседател на Врховниот суд на СРМ (1967/75) и судија на Уставниот суд на СРМ (1975/84). Бил одговорен уредник на зборникот „*Збирка на судски одлуки на Врховниот суд на Македонија*“ (Скопје, 1975).

## Наводи

Категорија:Македонски правници
Категорија:Македонски политичари
Категорија:Македонски пратеници
Категорија:Југословенски правници
Категорија:Југословенски политичари
Категорија:Југословенски пратеници
Драган Михајлов

**Драган Михајлов** (роден на  година во , ) — македонски професор на Факултетот за информатички науки и компјутерско инженерство во Скопје.

## Животопис

Драган Михајлов е роден во 1949 во Скопје. Дипломирал и магистрирал на Електротехничкиот факултет во Загреб во 1973 и 1975 година, а докторирал на Електротехничкиот факултет во Љубљана во 1979 година. Во периодот од 1973 до 1983 година работел во Математичкиот институт со нумерички центар при универзитетот „Св. Кирил и Методиј“, каде во 1982 година бил избран за доцент. На Електротехничкиот факултет во Скопје се вработил во 1983 како доцент. Во звањата вонреден и редовен професор бил избран во 1987 и 1992 година.

Во текот на својата работа имал повеќемесечни студиски престои на Електротехничкиот факултет во Загреб во 1974 година, на Електротехничкиот факултет во Љубљана во 1978 и на Одделот за биоматематика на Универзитетот на Калифорнија во Лос Анџелес во учебната 1984-1985 година. Држел настава по разни предмети од областите на интерес на додипломски и магистерски студии на повеќе факултети (Природно-математички факултет, Воена академија, Медицински факултет, Факултет за физичка култура, Факултет за драмски уметности, Институт за социолошки и политичко правни истражувања).

Михајлов е автор и соавтор е на повеќе од 150 трудови објавени на меѓународни конференции и списанија. Раководел и учествувал во повеќе научно-истражувачки и стручни проекти. Награден е за најдобар труд по биокибернетика на Југословенската конференција за ЕТАН. Области на неговиот интерес се: програмирање, апликативен софтвер, компјутерска графика, мултимедија и биокибернетика.

## Наводи

Категорија:Македонски електроинженери
Категорија:Македонски универзитетски професори
Илија Михајлов

**Илија Михајлов** (роден на  година во  - починал на  година во ) — македонски професор на Земјоделско-шумарскиот факултет во Скопје, специјалист за областа уредување на шумите и за предметите уредување на шумите и дендрометрија.

## Животопис

Михајлов дипломирал на Земјоделско-шумарскиот факултет во Софија (1930), каде што бил избран за асистент (1933). Докторирал на Земјоделско-шумарскиот факултет во Загреб (1939), а подоцна работел во Врховната стопанска комора во Софија (1944–1947). Еден од првите професори на Земјоделско-шумарскиот факултет во Скопје по неговото формирање (1947). Истакнат и познат научен работник на домашен и на меѓународен план. Автор е на првиот учебник по „*Дендрометрија*“ за студентите од областа на шумарството во Македонија (1953), како и на „*Уредување на шумите*“. Објавил повеќе од 60 научни трудови. 

## Наводи

Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Југословенски универзитетски професори
Миле Михајлов

**Миле Михајлов** (роден на  година во Лазарополе, ) — македонски научен советник и редовен професор во Институтот за национална историја.

## Животопис

Михајлов дипломирал на Филозофскиот факултет (група историја) во Скопје (1962) и докторирал со темата „*Военозаднинските органи во текот на Народноослободителната војна во Македонија 1941 – 1945 година*“ (1988). Неговата потесна специјалност е истражувањето на Македонија во времето на Втората светска војна – НОАВМ, првин во Одделението за мемоари и Рефератот за биографии (1967–1980), а потоа во Одделението за периодот на НОБ и Револуцијата и социјалистичката изградба (1981).

## Библиографија
* Военозаднинските органи во Народноослободителната војна на Македонија (1941–1945), Скопје, 1992; 
*„Народен глас“ (1941–1943), Скопје, 1990, (со коредактори); 
* Првата Влада на Македонија. Документи, Ⅱ, 1, Скопје, 1995, 1-25 (со коредактори).

## Наводи

Категорија:Македонски историчари
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Лазарополе
Панче Михајлов

**Панче Михајлов** (роден на  година во  - починал на  година во ) — македонски новинар и публицист.

## Животопис

Михајлов завршил Филолошки факултет во Скопје. Во новинарството стапил од 1946 година во „*Млад борец*“ и Радио Скопје. Бил главен уредник на неделникот „*Спорт*“. Во „Нова Македонија“ работил во периодот од 1951 сè до пензионирањето во 1988 година. Во текот на својот работен век бил соработник, уредник на Скопската и Внатрешно-политичката рубрика, коментатор. Во 1963 година станал еден од основачите на „Вечер“ и негов прв главен и одговорен уредник. Бил описник на „Нова Македонија“ од Софија, потоа главен и одговорен уредник на весникот и генерален директор на НИП „Нова Македонија“ (1982). 

## Публицистички трудови
* „Меѓу три огна“
* „Павел Шатев – живот и дело“ 
* „Илустрирана историја на македонскиот народ“.

## Наводи

Категорија:Македонски новинари
Категорија:Македонски публицисти
Акико Јосано

мини|Акико Јосано
**Акико Јосано** (与 謝 野 晶 子, *Yosano Akiko*; ( - ) — псевдоним на јапонска авторка, поетеса, феминистка и социјална реформаторка во доцниот период меиѓи, периодите таишо и шова. Нејзиното родено име било Шо Хо (鳳 志 や う, *Ho Sho*). Таа е една од најконтроверзните поетеси на посткласична Јапонија.

## Наводи


Категорија:Јапонци
Категорија:Јапонија
Категорија:Книжевност
Категорија:Јапонска култура
Категорија:Јапонска книжевност
Категорија:Феминизам
Категорија:Жени
Категорија:Пацифизам
Категорија:Поезија
Владимир Михаилов

**Владимир Михаилов** (роден на  година во ) — македонски градежен инженер од областа на инженерската сеизмологија.

## Животопис

Владимир Михаилов е роден во 1939 година година во Белград. Почина на 29.12.2020 година во Скопје.Дипломирал на Градежниот факултет во Скопје во 1963 година. Магистрирал во Институтот за земјотресно инженерство и сеизмологија (ИЗИИС) во Скопје во 1967 година, а докторирал на Природно-математичкиот факултет во Загреб во 1978 година, како прв доктор по сеизмологија во Македонија. Михаилов е редовен професор и познат научник од областа на инженерската сеизмологија. Автор е на повеќе од 500 научни и стручни трудови, публикувани во земјава и во странство. Учествувал на голем број научни собири. Бил претседател на заедницата за сеизмологија на СФРЈ и член на претседателствата на повеќе интернационални асоцијации. Бил член и на Сенатот на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Носител е на повеќе државни и научни признанија и награди. 

## Наводи

Категорија:Македонски сеизмолози
Категорија:Македонски инженери
Категорија:Македонски универзитетски професори
Делчо Михајлов

**Делчо Михајлов** (роден на  година во  - починал на  година во ) — македонски карикатурист, режисер (анимиран филм), аниматор, илустратор и архитект.

## Животопис

Делчо Михајлов е роден во Скопје во 1947 година, каде и дипломирал, на Архитектонскиот факултет, во 1974 година. Својата прва карикатура, како еден од најспецифичните уметнички жанрови, ја објавил на 14 години, а од 1963 година започнал редовно да објавува карикатури, афоризми и хуморески. 

## Творештво
За време на својата долгогодишна и плодна кариера како карикатурист, Михалов учествувал на бројни конкурси, изложби и фестивали во Македонија и во странство. Притоа, зел учество на над 220 групни и околу десетина самостојни изложби. Освен во Скопје, изложувал во Париз, Монтреал, Токио, Рим, Рио де Жанеиро, Франкфурт, Техеран, Брисел.

Автор е и на повеќе книги за карикатури, афоризми и хуморески:

* Карикатури: (2016)
* Делчо Михајлов: карикатурист (2013)
* Ante portas (2008)
* Анимална анимација: афоризми и хуморески (2004)
* Нешто поинаку: 40 години творештво (2003)
* Сатирични цртежи на тема екологија (1998)
* Моја Македонија: [карикатури] (1995)
* Делчо Михајлов: Уметничка галерија "Скопје" (1993)
* Зошто не (1973)

Во 1977 година, како комплетен автор, го создал својот прв анимиран филм  „*[[Хомо Екраникус (анимиран филм)|Хомо Екраникус]]*“. Потоа следувале уште шест цртани филмови за продуцентот „Вардар филм". Сите биле прикажани во официјална конкуренција на многу фестивали.

Во периодот од 1995 до 2000 година, Делчо Михајлов бил директор на Меѓународниот фестивал на филмска камера „Браќа Манаки" во Битола.

## Награди
Добитник е на бројни награди. Некои од позначајните се:
* Награда „11 Октомври" за 30 години творештво во областа на карикатурата
* Наградата „13 Ноември" на Град Скопје
* Награда „Феникс" на Општина Центар

## Наводи

## Надворешни врски
* Карикатури на Делчо Михајлов донирани на МСУ
* Остануваме заклучени во сопствените ѕидишта (интервју со Делчо Михалов)

Категорија:Македонски аниматори
Категорија:Македонски карикатуристи
Категорија:Добитници на наградата „13 Ноември“
Категорија:Добитници на наградата „11 Октомври“
Бива (инструмент)

200px|right|thumb|Колекција на изложени биви во јапонски музеј.
200px|right|thumb|Перца за ''чикузен'' (лево) и ''сацума'' бива (десно).
 — јапонски традиционален музички инструмент, жичен, во форма на лејта со краток врат, богато украсен со орнаменти. Обично се користела за наративно пеење и усмено пренесување на приказни и митови. Бивата исто така е избран инструмент на шинтоистичката божица Бензајтен (божица на музиката, елоквенцијата, поезијата и образованието).

Тешко е точно да се утврди кога бивата е донесена во Јапонија; некои научници тврдат дека води потекло уште од периодот кофун (250-538 н.е.). Други пак сметаат дека постои можност дека бивата била донесена во текот на владеењето на царот Кинмеј, од страна на слепите будистички монаси познати под името *мосо*.

## Наводи

Категорија:Јапонска култура
Категорија:Јапонска музика
Категорија:Јапонски инструменти
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Стојмен Михајловски

**Стојмен Михајловски** (роден на  година во село Трново, Кривопаланечко - починал на  година во ) — македонски правник и политиколог.

## Животопис
Стојмен Михајловски основно образование и гимназија завршил во Скопје. Дипломирал на Правниот факултет во 1965 година во Скопје. Докторирал на Факултетот за политички науки во Сараево, на тема „*Ефикасноста на политичкото одлучување*“ во 1979 година. Работел како научен истражувач и научен советник во Институтот за социолошки и политичко-правни истражувања во Скопје (1966–1993). Избран за судија во Уставниот Суд на Македонија во периодот од 1994 до 2003 година, и бил еден од првите девет уставни судии по независнота на Република Македонија. Во 2005 година станал редовен професор по уставно право на Факултетот за општествени науки во Скопје. Објавил поголем број трудови од областа на избирачкото право и политичкиот систем. 

Одликуван е со Орден за заслуги за народ со сребрен венец и добитник е на Плакета на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ – Скопје. Стојмен Михајловски е еден од основачите и на Социјалистичката партија на Македонија.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Трново (Кривопаланечко)
Категорија:Македонски правници
Категорија:Македонски политиколози
Категорија:Македонски политичари
Категорија:Југословенски правници
Категорија:Југословенски политиколози
Категорија:Апсолвенти на Правниот факултет „Јустинијан I“ - Скопје
Категорија:Доктори на Сараевскиот универзитет
Витомир Мицев

**Витомир Мицев** (роден на  година во ) — македонски невропсихијатар, редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје.

## Животопис

Витомир Мицев завршил на Медицинскиот факултет во Скопје во 1965 година. Во 1972 година завршил специјализација по психијатрија во Англија, каде што работел до 1974 година. Потоа се вработил на Клиниката за невропсихијатрија во Скопје, каде што во 1984 г. одбранил докторат. Бил наставник по психопатологија и на Филозофскиот факултет во Скопје. Супспецијалист е по психотерапија и ја вовел бихевиор и психотерапијата во Македонија и е еден од познатите автори на лекување на фобичните заболувања.

## Наводи

Категорија:Македонски лекари
Категорија:Македонски универзитетски професори
Хартија за прецртување

**Хартија за прецртување** — висококвалитетен вид на тешка хартија што се користи за илустрација и цртање. Хартија од овој вид првично се користел за правење хартиени касети за огнено оружје.

## Поврзано

* Хартиен картон

## Наводи

## Надворешни врски

* TheFreeDictionary entry

Категорија:Канцелариска опрема
Категорија:Канцелариски материјали
Категорија:Хартија
Секач за хартија

мини|Секач за хартија
мини|Секач за хартија од 1820-тите години
мини|Безбедносен (ротирачки) секач за хартија
мини|Секач за хартија со голем формат
[мини| Секач за хартија со мал формат, дел од Музејот на европска култура, [Берлин, Германија ]]
**Секачот за хартија**, познат и како **тример** **за** **хартија**, исто така понекогаш опишан како **хартиена [[гилотина]]** или едноставно **гилотина**, е алатка која често се наоѓа во канцелариите и училниците, дизајнирана да пресече голем сет хартиени листови одеднаш со прав раб.

## Историја
Секачите за хартија, слични на денешните, биле патентирани во 1844 и 1852 година од Гијом Масикуо. Тие биле околу од крајот на 1830-тите, кога, во 1837 година, Тираол изгради модел со фиксирано сечило на рамна површина. Од средината на 19 век, значителни подобрувања биле направени од Фом и Краус од Германија, Фурнивал во Англија и Освего и Сејболд во Соединетите Држави.

## Безбедност
Повеќето секачи за хартија се опремени со штитник за прсти за да ги спречат корисниците случајно да се сечат или да оттргнат знак додека користат апаратот. Сепак, повредите се уште можни ако уредот не се користи со соодветна грижа или внимание.

## Индустриски секачи за хартија
Во современата индустрија за хартија, поголемите машини се користат за сечење големи купишта хартија, картон или сличен материјал. Таквите машини работат на начин сличен на гилотина. Комерцијалните верзии се моторизираат и автоматизираат и вклучуваат механизми за стегање за да се спречи префрлање на материјалот за време на процесот на сечење.

## Поврзано

* Таблен секач 
* Ножици

## Наводи

Категорија:Канцелариски материјали
Категорија:Канцелариска опрема
Декларација на АСНОМ за основните права на граѓаните на демократска Македонија

мини|292x292пкс|Декларација на АСНОМ
**Декларацијата на АСНОМ** — документ за основните граѓански права во Демократска Македонија. Донесена е на 2 август 1944 година во манастирот „Св. Прохор Пчињски”. 

Декларацијата содржи 11 члена во кои се гарантираат: 
*правото на еднаквост и рамноправност на граѓаните пред законите; 
*обезбедувањето на сите права на слободен национален живот на националните малцинства; 
*правото на слобода во вероисповедта и во совеста; 
*правото на сигурност на имотот, правото на сопственост и на приватна иницијатива во стопанскиот живот; 
*правото на слобода на говорот, на печатот, на собирањето, на договорањето и на слободата при здружувањето; 
*општо, еднакво и непосредно избирачко право со тајно гласање за сите граѓани што се постари од 18 години; 
*правото на жалба против одлуките на органите на власта и правото на молба и поплаки до сите државни власти.

## Наводи

Категорија:Македонија во Втората светска војна
Категорија:АСНОМ
Категорија:Појавено во 1944 година во Македонија
Даи-доро

[thumb|right|200п|Даи-доро - камена светилка: а.- чи (земја), b.- суи (вода), c.- ка (оган), d.- фу (воздух) и e.- ку (празнина или дух) (Gradina Japoneza, Grădina Botanică „Alexandru Borza” [Клуж-Напока|Cluj-Napoca).]]
**Даи-доро** (台灯籠) — традиционални јапонски камени светилки (лантерни) кои датираат од  епохите нара и хејан. Првобитно биле само во будистичките храмови, каде, поставени во низа, го означувале приодот до храмот, но во епохата хејан почнуваат да се користат и во шинтоистичките храмови. Според традицијата, во текот на епохата момојама светилките почнале да ги поставуваат првите големи мастери на чајот и во чајните градини, за подоцна да бидат поставувани како декорација повеќе и помалку во сите градини. Во својата потполна и оригинална форма даи-доро, како и пагодите, претставуваат пет елементи на будистичката космологија. Делот кој ја допира земјата е „чи“ и ја претставува земјата; делот погоре е „суи“ (вода); следи „ка“ (оган) претставен со делот во кој е светлото и горните два сегмента се воздух („фу“) и „ку“ (празнина или дух). Сегментите ја изразуваат идејата дека, после смртта, физичкото тело се враќа во својата оригинален елементарен облик.

## Литература
*Грбић, М. (2015): Историја вртне уметности. Универзитет у Београду. 

Категорија:Хортикултура
Категорија:Јапонска култура
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Личен организатор

мини|Дневна агенда
**Личен организатор**, **датумска книга/тетратка**, **нотес**, **дневен планирач**, **личен аналоген помошник**, **личен планирач**, **годишен планирач**, или **агенда** (од латински *агенда* - работи кои треба да се направат), е мала книга или врзивно средство, која е створена да биде пренослива. Обично содржи дневник, календар, именик, празна хартија и други делови. Организаторот е лична алатка и може да содржи страници со корисни информации, како што се карти и телефонски кодови. Таа е поврзана со посебните канцелариски материјали што има една или повеќе исти функции, како што се календари за состаноци, ролодекси, тетратки и алманаси.

Во странство, понекогаш тие биле нарекувани како филофакс особено во 1990-тите. Филофакс е исто така име на компанија со седиште во Обединетото Кралство, која произведува низа на закопчувачки лични организатори.

До крајот на 20. век, хартиените и другите врзивни лични организатори започнале да се заменуваат со електронски уреди како што се лични дигитални помошници (PDA), софтвер за управување со лични информации и организатори преку Интернет. Овој процес бил забрзан во почетокот на 21. век со доаѓањето на паметните телефони, плочестите (таблет) сметачи, паметни часовници и разновидни мобилни апликации.

## Поврзано

* Календарски софтвер

## Наводи

Категорија:Потрошувачка електроника
Категорија:Писмено општење
Категорија:Канцелариски материјали
Догу

[thumb|''Догу'', локалитет ''Ебисуда'' (Таџири, [Префектура Мијаги), околу 1000 до 400 година п.н.е.]]
[thumb|Статуетка ''догу'', период [џомон (период)|џомон]]

**Догу** (土偶) — назив за група на статуетки со човеколик и животински изглед, со потекло од периодот џомон (14.000 – 400 година п.н.е.), од праисториската Јапонија. Во текот на следниот период, јајој, престанува нивната изработка, и од таа причина исклучиво се поврзува со периодот џомон. Постојат повеќе видови на овие статуетки, во зависност од наоѓалиштето на ископување и временскиот период во кој се создадени. Според наодите на *Музејаот на јапонската национална историја*, вкупниот број на статуетси пронајдени низ Јапонија изнесува приближно 15.000. Повеќето од нив главно се најдени во пределите на источна Јапонија, додека наодите во западниот дел од земјата се вистинска реткост.

Биле користени при погребите, како алегориски приказ на покојникот во вид на камена статуа; но во исто време имале и магиско значење. Се верувало дека е можно да се пренесе болеста од личност на *догу*, кој потоа би се уништил и со тоа се исцелувал болниот.

Исто така, постои и теорија на *[[древни астронаути]]* со Ерих фон Деникен како нејзин најзначаен претставник. Според оваа теорија статуетките *догу* всушност се олицотворение на *[[Вонземјанин|вонземјанска]] [[Бог|божица]]*.

## Видови статуетки ''догу''
* глави во форма на срце или веѓа во форма на полумесечина
* глави налик  на рогат був
* глави со *очила* 
* облик на трудница

## Наводи

## Надворешни врски

* Tokyo National Museum
* The National Museum of Japanese History
* Dogū from the Jōmon period, a photographic imagery database—Tokyo University, Japan
* Review of recent exhibition of Dogū at the Tokyo National Museum

Категорија:Јапонска култура
Категорија:Јапонска уметност
Категорија:Јапонска керамика
Категорија:Период џомон
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Видови археолошки артефакти
Индиго

**Индиго** (португалски или шпански Индиго, од латински индицум, од грчки: индиски) или **чивит** — сина боја позната уште од античко време, дериват на индол. 
Порано најважната боја, билае добивана од т.н. индиго растенија (Индигофера тинктура). 
Листовите биле обработувани со врела вода при што бил издвојуван безбојниот индоксил беше изолиран како еден од производите добиен при распаѓањето на гликозида индикана. 
Индоксилот потоа се претворал во индиго со оксидација со воздух.
Од крајот на XIX век била  одредена структурата  на природното индиго при што била добиена неговатаа хемиска синтеза. Оттогаш, се произведува само синтетички, од анилин и етилен оксид или од нафталин. Неговата главна предност во однос на природното индиго е повисокиот интензитет на боја. Во чиста состојба, индиго е прашок, кој кога се раствора во алкален медиум со средство за редукција, дава интензивна сина боја, па затоа се користи во текстилната индустрија за боење и печатење. Денес, синтетичката индиго е малку потисната од новите видови на синтетички бои 
,.

## Извор
*Хрватска Енциклопедија број  5 (Hu-Km), str. 74. Za izdavača:Leksikografski zavod Miroslav Krleža, Zagreb 2000.g. ISBN 953-6036-29-0 (cjelina) i 953-6036-32-0

## Наводи

## Надворешни врски
*Wikisource inline|Littell's Living Age/Volume 145/Issue 1869/Definition of the Color Indigo|An 1869 debate over whether "indigo" is an appropriate term for the spectral color.

Категорија:Нијанси на сината боја
Категорија:Растителни производи
Категорија:Нијанси на виолетовата боја
Константин Мишајков

**Константин Мишајков** (роден на  година во село Пателе, Леринско - починал на  година во ) — македонски лекар.

## Животопис

Константин Мишајков е роден во 1807 година во леринското село Пателе. Потекнува од големата фамилија Мишајкови. Тој е помлад брат на епископот Панарет Пловдивски (Петар Мишајков). Константин Мишајков во 1840 година завршил медицина во Пиза, Италија, а во 1845 година специјализирал во Париз. Во Битола бил лекар во турска општинска служба и на чело на преродбенската борба за отворање училишта на славјански јазик и писмо и славјанска богослужба по црквите. Од 1860 до 1870 г. бил началник на Санитетот на Битолскиот вилает. Грците го наклеветиле дека шири омраза меѓу христијаните, поради што бил осуден, а набргу потоа ослободен.Константин се образувал во Битола и Атина, а потоа студирал медицина.

Заедно со Димитар Робев, Константин Мишајков застанал на чело на преродбенската црковно-училишна борба за отворање училишта на славјански јазик и писмо и славјанска богослужба по црквите. Тие ја предводат просветната и црковна борба против елинизмот во Битола и се залагале за обновување на Охридската архиепископија. Во борбата со грчката, Цариградска патријаршија, одделните грчки свештеници и месните владици, тие успеале да издејствуваат славјанска богослужба во две цркви и отворање на народни – македонски училишта во Битола. Во периодот од 1863 до 1865 година, како еден од иницијаторите за отворање на славјанска црковно-училишна општина, тој на општината и остапил место за црква и училиште, а со свои средства изградил и капела. Македонските првенци предводени од д-р Константин Мишајков и Димитар Робев го помагале отворањето на училишта и цркви не само во Битолско, туку и во други краеви на Македонија.

Откако македонскиот преродбеник и револуционер, свештеник и учител Трпо Поповски (21. V. 1848 – 25. V. 1928) повторно го отворил училиштето во 1871/1872 година во село Косинец, Костурско, тој бил наклеветен од грчкиот владика Никифорос и затворен во Корчанскиот затвор. Но, по интервенција на македонските првенци Робев, Мишајков и др., по три месеци поминати во затвор Поповски бил ослободен.

За време на Српско-турската војна во 1876 година, Мишајков бил принуден од властите да го напушти градот. Тој емигрирал во Бугарија и се населил во Пловдив. Константин Мишајков се приклучил на софиското друштво на македонските емигранти и заедно Димитар Каранфилович, Васил Диамантиев, Димитар Македонски, Кузман Шапкарев и други дејци работи на ширење на дејноста на друштвото во кое биле изработувани петиции и мемоари кои биле испраќани до европските сили за решавање на македонското прашање.

Пред неговата смрт, тој му го оставил својот имот на своите македонски сограѓани во Битола во вредност од повеќе од 25.000 златни лева. Починал на 16 септември 1880 година во Пловдив.

## Наводи

Категорија:Македонски лекари
Категорија:Македонски општественици
Категорија:Македонски преселници во Пловдив
Категорија:Починати во 1880 година
Скалпел

**Скалпел** е нож**,** со многу остри сечила кој најчесто се користи во хирургијата, анатомската дисекција, нега на стапалата и во уметноста и занаетчиство (наречен **хоби нож).** Скалпелите можат да бидат од еднократна употреба или да се употребуваат повторно. Повторно употребливите скалпели можат да имаат трајно прицврстени лопати што можат да бидат заострени или почесто отстранливи сечила за еднократна употреба. Скалпелите за еднократна употреба обично имаат пластична рачка со подвижен нож (како алат за нож ) и се користат еднаш, тогаш целиот инструмент е отфрлен. Сечилата на скалпелот обично се поединечно спакувани во стерилни торбички, но исто така се нудат нестерилни. Скалпелите со две острици се нарекуваат "ланкери".

## Наводи

Категорија:Ножеви
Боро Мокров

**Боро Мокров** (роден на  година во Велес - починал на  година во ) — македонски правник, публицист, припадник на комунистичкото и на студентското движење, политички работник и публицист, прв доктор по новинарство во Македонија.

## Животопис

Боро Мокров бил активист на СКОЈ и член на КПЈ од 1939 година. Поради пројавените активности во КП и СКОЈ бил испратен во логорот Меѓуречје – Ивањица (Србија). По окупацијата работел на формирањето ќелии на КП во областа Азот, и во подготовките на партизанска база. Во 1942 г. бил секретар на СКОЈ, од декември 1942 г. до крајот на 1943 г. бил во затвор, а потоа во интернација. По враќањето од интернација, во 1944 г. станал политички комесар на одредот „''Трајче Петкановски''“ и на Осмата велешка бригада. По војната бил пратеник (неколку мандати) во Собранието на Македонија. Се занимавал со историјата на печатот и на новинарството во Македонија. Автор е на повеќе статии и монографии.

## Библиографија
* Д-р Боро Мокров, Развојот на македонскиот печат и новинарство, Скопје, 1980; 
* Збор, печат, време, Скопје, 1987; 
* Весникот „Македонија“ на Коста С. Шахов, Радио Охрид, 1991.

## Литература
* Д-р Блаже Ристовски, Македонскиот стих 1900–1944. Истражувања и материјали, Скопје, 1980, 454-456.

## Наводи

Категорија:Македонски публицисти
Категорија:Правници од Велес
Категорија:Политичари од Велес
Категорија:Македонски новинари
Категорија:Југословенски новинари
Категорија:Југословенски публицисти
Категорија:Југословенски политичари
Андреја Мишковски

**Андреја Мишковски** (роден на  година во  - починал на  година во ) — македонски хирург по пластична и реконструктивна хирургија.

## Животопис

Андреја Мишковски завршил на Медицинскиот факултет во Скопје во 1958 година, специјализирал пластична и реконструктивна хирургија во Белград и во Солзбери, Англија (1972). Ги вовел методите на современата пластична хирургија и ја извел првата реплантација на ампутирана подлактица (1976). Бил директор на Клиниката за хируршки болести (1982–1989); ги преобразил хируршките одделенија во посебни хируршки клиники; директор на Клиниката за пластична и реконструктивна хирургија (1989–1994). 

## Наводи

Категорија:Македонски хирурзи
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Југословенски хирурзи
Категорија:Југословенски универзитетски професори
Категорија:Апсолвенти на Медицинскиот факултет - Скопје
Васко Граса Моура

**Васко Граса Моура** (роден на  година во  - починал на  година во ) — португалски поет, раскажувач, драматург, есеист.

## Животопис

Моура е роден е во Порто на 3 јануари 1942 година. Студирал право и бил значајна фигура во јавниот и политичкиот живот на Португалија и Европа. Раководел со најреномираните институции во Португалија, од националната телевија, до институции од областа на културата и уметноста. Но покрај овој дел од неговиот живот, преку своето творештво се вбројува меѓу најреномираните современи португалски поети.

Како поет се прославил со книгата *„Модус што се менува“* (1963), по која следеле:
* Англиска седмица (1965)
* Декември и други песни (1976)
* Рецитативи (1977)
* Инструменти за меланхолијата (1980)
* Концерт во поле (1993)
* Семејни сонети (1995)
* Песни со личностш (1997)
* Тестамент на вгм (2001). 

Како раскажувач ги објавил: 
* Четшри последни песни (1987)
* Бродолом на Сепулведа (1988)
* Заминувањето на Софонизба во шест и дванаесет наутро (1993)
* Смртта на Никој (1998)
* Љубов моја, ноќе беше (2001). 

Како есеист, ги објавил книгите: 
*Луис де Камоеш: неколку предизвици (1980)
* Повеќе гласови (1987)
* Портрети на Изабел и други обиди (1994).

Освен тоа, објавил и две пиеси: Смена на момчињата на удар (1987) и Актот на Мофино Мендес (1994); еден дневник: Проживеани околности (1995); три книги хроники: Хартии од дневник (1997), Против Бернардо Соареш и други опсервации (1999) и Страници од Порто (2001); и една книга за деца: Чизмите на наред- никот (2001).

Како преведувач, Васко Граса Моура ги има преведено, меѓу останатите, Шекспир, Рилке, Гарсија Лорка, Валтер Бенјамин и Нов живот и Божествената комедија од Данте Алигиери. За последната ја има добиено наградата Песоа во 1995 година. Добитник на Златниот венец на Струшките вечери на поезијата во 2004 година.

## Наводи

Категорија:Португалски поети
Киро Мукаетов

**Киро Мукаетов** (роден на  година во  - починал на  година во ) — македонски новинар, припадник на првата повоена генерација.

## Животопис
мини|267x267пкс|Првата разгласна станица во Кавадарци после ослободувањето - 9 март 1945. Програмата ја подготвувале Александар Грков, Илија Каровски и Лазар Грозданов. Вестите ги подготвувале Васил Анастасов, Велко Поп Коцев и Киро Мукаетов, а со техниката раководелe Диме Мустеников-Перодршковиќ и Тодор Мурџев.
Киро Мукаетов дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје (1950). Учествувал во НОБ од октомври 1942 година, и бил уапсен и интерниран. Од октомври 1944 г. го уредувал Билтенот на НОФ за Тиквешијата. Програмата ја подготвувале Александар Грков, Илија Каровски и Лазар Грозданов. Вестите ги подготвувале Васил Анастасов, Велко Поп Коцев и Киро Мукаетов, а со техниката раководелe Диме Мустеников-Перодршковиќ и Тодор Мурџев.

Новинар во „Нова Македонија“ (1945/46), потоа цела деценија дописник на Танјуг од Македонија. Во периодот 1957/79 година бил уредник, главен уредник и директор на „Стопански весник“. Соработувал со повеќе медиуми, особено од Словенија. Го редактирал и подготвил за печат шестомниот зборник „*Тиквешијата во НОБ 1941-1945*“.

## Наводи

Категорија:Македонски новинари
Петар Мостров

**Петар Мостров** (роден на  година во  - починал на  година во ) — македонски лекар, односно ортопед.

## Животопис
По завршувањето на Медицинскиот факултет во Скопје (1958/59) Мостров започнал да работи во Болницата за костнозглобна ТБЦ во Охрид, чиј в.д. директор бил од 1961 до 1967 година, кога и специјализирал ортопедија во Скопје и Белград. Бил директор на оваа институција (1967–1974). Тој бил примариус од 1974 и до пензионирањето бил советник во Болницата.  

## Наводи

Категорија:Македонски лекари
Кирил Муратовски

**Кирил Муратовски** (роден на  година во  - починал на  година во ) — македонски архитект.

## Животопис

Дипломирал на Архитектонскиот отсек при Техничкиот факултет во Скопје во 1957 година. Како проектант работел во проектантското претпријатие „*Проектант*“ и во „*Македонијапроект*“ во Скопје. Освен станбени згради, проектирал и остварувал и општествени, административни и деловни згради. Се занимавал и со публицистичка дејност. Позначајни остварени градби: Стоковна куќа во Кавадарци (1965); Конзулат на Р. Франција во Скопје (1966); Градски плоштад во Тетово (1967); комплекс на Музеи на Македонија во Скопје (со М. Томиќ); деловна зграда на ЗОИЛ „Македонија“ во Скопје (1977, со М. Сидоски).

## Наводи

Категорија:Македонски архитекти
Категорија:Македонски публицисти
Категорија:Југословенски архитекти
Категорија:Југословенски публицисти
Ракуго

е традиционална јапонска уметност на раскажување приказни на сцена. Се состои од еден раскажувач т.н. ракугоке (落語家) облечен во традиционална јапонска носија кој седи пред публиката и ја раскажува приказната низ дијалог, прилагодувајќи го гласот, мимиките и начинот на говор на ликовите од приказната. На сцена како помош може да користи хартиено ладало (сенсу 扇子) и парче ткаенина (тенгуи 手拭) додека цело време седи во сеиза поза на подлога со назив коза (高座). Траењето на изведбата зависи од должината на приказната која секогаш по правило мора да има дијалог од двајца или повеќе луѓе кои изведувачот мора да ги подражава менувајќи го тонот и висината на гласот но и со вртење на главата имитирајќи израз на лицето кои ликот во тој момент мора да го има.
thumb|350px|right|Изведувач на ракуго на Санма фестивалот

## Наводи

## Надворешни врски

* Rakugo: Performing Comedy and Cultural Heritage in Contemporary Tokyo
* Ракуго први пут у Београду - Дајен Кићиђицу
* Најава за долазак јапанског ракуго уметника Санјутеи Ракумара у Београд 
* Англиско мрежно место за ракуго
* Видео примери на ракуго на Јутуб
* Ракуго на англиски - SFGTV San Francisco
* Двојазично ракуго мрежно место
* Есеј за разликите на ракуго во Токио и Осака
* Учење на јапански јазик преку културата ракуго

Категорија:Јапонски театар
Категорија:Јапонска култура
Категорија:Театар
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Шамисен

[thumb|220px|[Токио|Токиска гејша со шамисен, околу 1870 година]]
, исто така е познат и како , е традиционален јапонски инструмент со три жици, на кој се свири со помош на перце - *бачи*.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Јапонска култура
Категорија:Јапонска музика
Категорија:Јапонски инструменти
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Оиран

thumb|200px|Оиран (花魁)
thumb|200px|Оиран (花魁)
**Оиран** (花魁) е назив за отмени куртизани во Јапонија. Тие спаѓале во типот *јуџо* (遊女), во буквален превод *жени кои забавуваат* или проститутки. Меѓутоа, исто така и се издвојувале од останатите *јуџо* по начинот и вештината на забавувањето, а многу дури станувале и познати личности надвор од *квартот на забавата*. Со нивното умеење и гламур честопати поставувале нови трендови помеѓу богатите и елитни слоеви од општеството, што опстанало до ден денес.

## Поврзано
* Гејша
* Куртизана

## Наводи

## Надворешни врски

* Yoshino Tayu Hana Kuyo. 2008.
* Tayu no Dochu 
* Niigata Prefecture Bunsui Sakura Festival Oiran Parade

Категорија:Јапонска култура
Категорија:Проституција
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Алексо Мусалевски

**Алексо Мусалевски** (роден на  година во село Драгош - починал на  година во ) — македонски агроном, првоборец и општественик.

## Животопис

Алексо Мусалевски завршил Реална гимназија во Битола, како талентиран ученик со стипендија. Студиите ги започнал во Земун, близу Белград, но поради Втората светска војна, истите ги прекинал. Се вклучил во НОВ и ја завршил како комесар на Битолско-преспанскиот партизански одред „Даме Груев“. Носител е на Партизанска споменица од 1941. Како ветеран останал во чин мајор. 

Во 1946 година, тој ги продолжил студиите на Земјоделскиот факултет во Прага. Поради случувањата во 1948 година, тој се вратил во Скопје, и на новооснованиот Земјоделско-шумарски факултет, тој дипломирал како прв студент. Потоа се вработил на истиот факултет како асистент по генетика. Бил на специјализација во Шведска и во Германија. Освен на поголем број објавени научни и стручни трудови, автор е и на пет новосоздадени сорти, од кои: ’рж (3), пченица (1) и афион (1). Еден мандат (1953–1957), тој бил народен пратеник во Народното Собрание на НРМ. За својата работа има голем број признанија. 

## Наводи

Категорија:Македонски агрономи
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Македонски општественици
Категорија:Македонски пратеници
Категорија:Југословенски агрономи
Категорија:Југословенски општественици
Категорија:Носители на Партизанска споменица од 1941
Харакири

[мини|[Вакизаши спремен за харакири]]
**Харакири** (јапонски: 腹切り) или **сепуку** (јап. 切腹) — вид на ритуално самоубиство, карактеристично за културата на Јапонија. Харакирито е едно од клучните делови од бушидо, кодексот на јапонските воини самураи. Самоубиството го изведувале личности кои ја изгубиле честа или тоа им го наредил господарот, или како израз на протест во случаи кога сопствените морални начела не се сложувале со господаровата наредба.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Јапонска култура
Категорија:Бушидо
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Ронин

[мини|десно|250п|Приказ на [укијо-е-мајстор Утагаве Конијошија кој го претставува познатиот ронин Мијамота Мусашија кога му ја предвиувал иднината.]]
**Ронин** (јапонски: 浪人, букв. 浪 „скитајќи“ и 人 „човек“ — *скитник*) — назив за самурај без господар во Феудална Јапонија. Во почетокот називот бил користен за кмет кој го напуштил или побегнал од својот господар.
Во феудална Јапонија ронинот бил предмет на исмејување и понижување, затоа што традицијата налагала самураите кои го напуштиле својот господар да починат ритуално самоубиство — сепуку. Во текот на Токугава шогуната драматично пораснал бројот на ронини, знаејќи дека тогаш било незаконски самураите да го променат господарот без негово одобрение. Многу ретки биле тие кои имале даимјо титула, и имале добри услови.

Значењето на поимот ронин, подоцна се однесувало на студенти кои не успеале да положат приемен испит на факултет на кој сакале да се запишат, и го чекаат наредниот приемен рок за да се обидат повторно. Понекогаш поимот ронин се користел воопшто за личност која не ја искористила понудената прилика и која чека на нова шанса.

## Поврзано
* Самурај

## Наводи

## Литература
* 

Категорија:Историја на Јапонија
Категорија:Јапонска култура
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Зозе Мургоски

**Зозе Мургоски** (роден на  година во село Модрич) — македонски професор на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје.

## Животопис

Зозе Мургоски основно, и средно образование завршил во Скопје, а потоа се запишал на Филолошкиот факултет во Скопје кој го завршил во 1976 година. Магистрирал на темата „*Пасивне конструкције у енглеском и македонском језику*“ на Филолошкиот факултет во Белград во 1984 година, а докторирал на темата „*Начини на искажување идност во англискиот и македонскиот јазик*“ на Филолошкиот факултет во Скопје во 1991 година. Работел како стажант на Филолошкиот факултет во Скопје (1981), помлад асистент (1982–1984), асистент по современ англиски јазик (1984–1991), доцент (1991–2001), вонреден (1996–2001) и редовен професор (2001).

На Катедрата за преведување и Катедрата за англиски јазик предавал Контрастивна анализа на англискиот и македонскиот јазик и Терминологија, а на постдипломските студии предава Техника на научната работа и Општа лингвистика и лексикографија. Неговиот научен интерес е свртен кон лексикографијата, контрастивната граматика, терминологијата и локализацијата на софтверот на македонски јазик.

## Библиографија
* Македонско-англиски разговорник, Скопје, 1991; 
* Македонско-англиски речник, Велес, 1992; 
* Англиско-македонски речник, Скопје, 1993; 
* Англиско-македонски речник на идиоми, Скопје, 1993; 
* Англиско-македонски и македонско-англиски речник, Скопје, 1995; 
* Граматика на англискиот јазик, Скопје, 1995; 
* Речник на компјутерски термини, Скопје, 1996; 
* Деловен англиски, Скопје, 1996; 
* Македонско-англиски речник на идиоми, Скопје, 1996; 
* Граматика на англискиот јазик, Вежби, Скопје, 1997; 
* Англиско-македонски и македонско-англиски деловен речник, Скопје, 1997;
*  Англиско-македонски и македонско-англиски речник со граматика, Скопје, 1997; 
* Голем англиско-македонски речник, Скопје, 2001; 
* Голем македонско-англиски речник, Скопје, 2003; 
* Македонско-англиски-албански правен речник, Скопје, 2003 (со соавтори); 
* Речник на македонскиот јазик, Скопје, 2005; 
* Локализација и превод на македонски јазик на програмите на Мајкрософт Офис 2007 и Виндоус Виста, Скопје, 2008; 
* Англиско-македонски и македонско-англиски деловен и правен речник, Скопје, 2008; 
* Лексикон на странски зборови, Скопје, 2009; 
* Речник на македонскиот јазик. Второ проширено и преработено издание, Скопје, 2009; 
* Локализација и превод на македонски јазик на програмата Мајкрософт Офис Сервер ЛИП12, Скопје, 2009;
* Толковен речник на современиот македонски јазик, второ проширено и преработено издание, Скопје, 2011.

## Наводи

## Надворешни врски
* Лексикографски порал на Зозе Мургоски со обемен македонско-англиско-македонски речник и македонски толковен речник

Категорија:Македонски преведувачи
Категорија:Македонски филолози
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Југословенски преведувачи
Категорија:Југословенски филолози
Категорија:Апсолвенти на универзитетот „Св. Кирил и Методиј“
Категорија:Магистри на Белградскиот универзитет
Категорија:Професори на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ - Скопје
Норен

[мини|Продавница на текстил во [Нара]]
мини|Слогот ゆ означува јавен нужник
**Норен** (јапонски јазик|暖簾) е јапонска традиционална преграда од текстилен материјал, која ги разделува собите или стои на влезовите во приватните продавници, иако има и други примени.

## Наводи

Категорија:Куќа
Категорија:Јапонска култура
Дарданци

десно|мини|336x336пкс| Илирски племиња
**Дарданци** () — исклучително моќен илирско-тракиски народ, многу близок до Трибалите. Според легендата, Дарданците биле основачите на Троја и сојузници на Тројанците во Тројанската војна.

Тие живееле во античко време во голем дел од денешна јужна Србија, Македонија и Косово.

## Кралство Дарданија
Дарданскиот регион се протегал приближно од Књажевац до Велес и од Шар Планина до Бугарија. Дарданците биле освоени од Римјаните веројатно на крајот на 1 век п.н.е..

Дарданија била богата со руди. Дарданците биле добро обучени борци. Соседните народи, Македонците, а подоцна и Римјаните, претрпеле многу од нивните упади со Скордисците.

200 и 197 пр.н.е., го поплавиле северниот дел од државата на македонскиот крал Филип III. 

Податотека:Illyria and Dardania Kingdoms-sr.png|Кралство Дарданија, 3-1 век пр.н.е. 
Податотека:Dardania kingdom-sr.png|Кралство Дарданија, 3-1 век пр.н.е. 


## Населени места
Поважни и поголеми градови на Дарданците биле Ulpiana (Приштина), Therranda (Призрен), Vicianum (Вучитрн), Skopi (Скопје), Damastioni (во близина на Охридско Езеро). Naissus (Ниш) подоцна станал најважниот град и на римската провинција Мизија.

Категорија:Србија во стариот век
Категорија:Римско Царство
Категорија:Древни народи
Категорија:Историја на Балканскиот Полуостров
Кинкаку-џи

250п|thumb|''Кинкаку-џи'' или ''Златен павилјон''
**Кинкаку-џи** (јапонски: 金閣寺, *Храм на златниот павилјон*) или **Златен павилјон** е зен-будистички манастир на планината *Хокузан*, во Кјото, Јапонија. Го опкружува рибникот *Кјоко-чи* (鏡湖池), како и градината *Кајјушики тејен* (回遊式庭園) кој се смета за најдобар пример на стилистиката на Муромачи периодот.

## Литература
* Schirokauer, Conrad; Lurie, David; Gay, Suzanne (2005). A Brief History of Japanese Civilization. Wadsworth Publishing. . OCLC 144227752.

## Галерија



Image:Kinkakuji 2004-09-21.jpg|Павилјонот и неговиот одраз.
Image:Kinkaku Snow E4.jpg|Кинкаку-џи во зима.
Image:KinkakuJiDetail.jpg|Балкон на третиот спрат.
Image:Kinkaku-ji 04.jpg|Феникс орнаменти на кровот.
Image:Kinkaku-ji 03.jpg|Ентериер.
Image:Burned Kinkaku.jpg|Павилјонот кога бил запален.
Image:Golden_Pavillion_2010_03_29_32.jpg|Езеро.
|Мапа павиљона.



## Наводи

## Надворешни врски

* Kinkaku-ji
* KINKAKU-JI VIDEO

Категорија:Јапонска култура
Категорија:Градби во Јапонија
Касуга-доро

[мини|десно|200п|Касуга-доро - камена светилка: а.- кидан, b.- кисо, c.- сао, d.- чуудаи, e.- хибукуро, f.- каса и g.- хоују (Gradina Japoneza, Grădina Botanică „Alexandru Borza” [Клуж-Напока|Cluj-Napoca).]]
**Касуга-доро** (春日灯籠) се традиционални јапонски камени светилки (лантерни). Името го добиле по шинтоистичкото светилиште Касуга-таиша (春日大社) во Нара основано во 768 година во кое се наоѓаат голем број на лантерни кои водат до храмот. Ова светилка се состои од 20 делови од кои секој има назив и симболика. 
* Кидан (基壇, подиум, платформа).
* Кисо (基礎, основа или темел) термин за било која субструктура која ја носи тежината на надградбата. Горниот дел е каерибана.
* Сао (竿, столб, шипка) врска помеѓу средната и долната основа. Горе, во средината и долу е прстен – фуши.
* Чуудаи (中台) средна основа на светилката на која почива држачот на пламенот и куполата. Обично е четворо- шесто- или осмострана и се менуваала низ историјата заедно со долната основа до Муромаќи епохата, од кога е речиси иста. Долниот дел од средната основа (莲弁, ренбен) е во форма на обрнат лотос.
* Хибукуро (火袋) издлабена округла, квадратна, шестаголна или осумаголна камена кутија во која горилникот е со јаглен фитил. Отвори за светлост не се ограничени на основните геометриски форми, а покриени се со хартија на дрвена рамка со што се добива мека, пригушена светлина. Имаат три дела; камику (горе), накаку (средниот дел со отвори за светлина) и шимоку (долу). Отворите за светлина ако се кружни се нарекуваат  енсоу, а ако се квадратни - хигучи
* Каса (笠, чадор) квадратни или шестаголни (поретко осумаголни или округли), чадорестиот дел над горилникот изделен е на сегменти  со ленти (кударимуне) кои се завршуваат со спирално завиени украси (варабите).
* Хоују (宝珠, свет драг камен) светиња на будизмот, лоптаст или капкаст дел. Се верува дека има моќ да го протерува злото, д ја прочисти корупцијата, и да ги исполни желбите. Го сочинуваат три дела (од горе надолу): каен, какикуби и укебана.

## Наводи

## Литература
*Грбић, М. (2015): Историја вртне уметности. Универзитет у Београду.

Категорија:Хортикултура
Категорија:Јапонска култура
Јапонска чајна церемонија

мини|Три елементи за приготвување на церемонијата: мешалка, лажицаа и сад со три кесички маќа чајот.
**Јапонска чајна церемонија**, (јапонски јазик|茶道, **ќадо** - *пат на чајот*), е традиционален начин на приготвување и служење на чајот во Јапонија во присуство на гостите. Во чајната церемонија, по правило, се користи посебен вид на зелен чај во прав (маќа), кој се разликува од чајот предвиђден за секојдневната употреба. Церемонијата опфаќа оброк (*[[ќакаисеки]]*) и две служења на чај (*[[коиќа]]* и *[[усуќа]]*), а трае приближно четири часа. Првобитно, чајната церемонија била привилегија исклучиво на аристократијата, а својата денешна форма го добила благодарејќи на зен мајсторот Сен но Рикју (1522-1591).

## Наводи

## Надворешни врски
* Benefits of Matcha

Šoljica sklada

Japanese Tea Ceremony

Категорија:Јапонска култура
Категорија:Чаеви
Категорија:Традиција
Категорија:Зен
Категорија:Зелен чај
Категорија:Јапонска уметност
Какеџику

мини|десно|270п|Фотографија на какеџику
**Какеџику** (јапонски јазик|掛け軸), исто така познат и како какемоно (јапонски јазик|掛け物), е вид на традиционална јапанска свитка, со стапчиња на врвот и дното, која обично се закачува на ѕидовите. Содржината на какеџику може да биде слика, калиграфиски запис или песна.

## Литература
* 

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Јапонска култура
Рин Јамасито

мини|Рин Јамасито
**Рин Јамасито** (16 јуни 1857 – 26 јануари 1939) била  јапонска сликарка и иконописец од православна вера.

## Наводи

## Литература
* Политикин забавник број 2762 (14.11.2006.) 
* Јапански иконописац Рин Јамасито

Категорија:Родени 1857
Категорија:Починати 1939
Категорија:Јапонска култура
Категорија:Јапонска православна црква
Категорија:Родени во 1857 година
Категорија:Починати во 1939 година