open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Зија Бериша

**Зија Бериша** (роден на  година во  - починал на  година во ) — македонски и југословенски глумец од албанско потекло.

Бериша бил глумец во Албанската драма од 1959 година, еден од основачите на Театарот на народностите во Скопје. Истакнат толкувач на главни улоги, носител на дејноста на Албанската драма. 

## Улоги
* Хаџи Замфир („Зона Замфирова”)
* Хаџи Тома („Коштана”)
* Митре („Парите се отепувачка”)
* Ибро („Три света”)
* Арсо („Чорбаџи Теодос”)
* Аџи Трајко („Бегалка”)
* Другар со чанта („Големата вода”).

## Филмографија
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1980-те&#9650;
|-
| 1982 || Илинден ТВ серија|| /
|-
| 1984 || Јуначко колено ТВ серија|| /
|-
| colspan="4" |1990-те&#9650;
|-
| 1990 || Трст виа Скопје ТВ серија|| /
|}

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски Албанци
Ѓорѓе Ѓерѓиковиќ

**Ѓорѓе Ѓерѓиковиќ** (роден во  - починал во  година во ) — српски офицер, илинденски револуционер и македонски „*автономист*”. 

## Животопис
По кратко учителствување во с. Мачуково (1. Ⅳ 1898), се запишал на Воената академија во Белград (22. Ⅶ 1898). Како српски поручник двапати со своја чета влегува во Македонија, но бил ранет е во борбите со Турците и се лекувал во Софија (1903). Убеден дека „*македонските борци навистина војуваат за автономија на земјата и дека тоа е единствениот пат за нејзино спасување од турските нокти*”, се вратил во Србија, поднел оставка на офицерската служба и станал сопственик и одговорен уредник на органот на обновениот (заедно со Григорие Хаџи Ташковиќ) Македонскиот клуб во Белград в. Автономна Македонија (1905) со мото: „*Балканот на балканските народи. Македонија на Македонците*” и со девиза: „*Првин слобода, па после пребројување*!”

Со Хаџиташковиќ преговарале во Софија со „*левото крило*” на ТМОРО за учество на Рилскиот конгрес (1905). По големите реакции во Србија, весникот бил забранет, а тој прогонуван и интерниран во Пожаревац. Успеал да побегне во Австроунгарија, Црна Гора и во Бугарија, а по Младотурската револуција заедно со Јане Сандански се прибрал во Македонија и починал од туберкулоза како турски службеник во родниот град.

## Наводи

Категорија:Дејци на Македонскиот клуб
Категорија:Македонски борци
Мирко Ѓошевски

**Мирко Ѓошевски** (роден на  година во Студена Бара) — македонски универзитетски професор, филозоф. 

Ѓошевски дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје (1973). Магистрирал на Филозофскиот факултет во Белград (1987), а докторирал на Филозофскиот факултет во Скопје (1994). Целиот работен век го поминал на Филозофскиот факултет во Скопје, каде што станал редовен професор (од 2005). Бил раководител на Советот на постдипломски студии на Институтот за филозофија, секретар на Филозофското друштво на Македонија, член на Редакцијата на „*Филозофија*”. Објавил педесетина статии, студии и критички осврти од областа на својот потесен филозофски интерес и професионален ангажман: теорија на познанието, епистемологија и онтологија. Неговиот филозофски опус е критичка синтеза на принципите на марксистичката филозофија, достигнувањата на модерната наука и дострелите на современата епистемолошка мисла). 

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Македонски филозофи
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Југословенски филозофи
Категорија:Југословенски универзитетски професори
Категорија:Апсолвенти на Филозофскиот факултет - Скопје
Александар Ѓорчев

**Александар Ѓорчев** (роден на  година во  – починал во  година во ) — македонски глумец и режисер.

Дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје (1961) и на Театарската академија во Белград (1969). Со професионална глумечка дејност почнал да се занимава во 1954 година, како член на радио-драмата на Радио Скопје. По кратко време поминато во родниот град работејќи со неготинските аматери, кариерата ја продолжил во Народниот театар во Куманово, каде што покрај глума се занимавал и со режија. Настапувал и на сцената на Македонскиот народен театар, потоа бил потоа директор на Домот на културата во Неготино (1954-1962); член на Народниот театар во Куманово (1962-1969); член на Драмскиот театар во Скопје (1969-1993).

Неколкупати е наградуван на театарските игри „Војдан Чернодрински“ во Прилеп. Добитник е и на неколку други високи признанија, „Златен ловоров венец“ на Фестивалот на малите и експериментални сцени, Републичката награда „11 Октомври“ и Наградата на град Скопје „13 Ноември“.

Улоги: 
* Змеј („Јане Задрогаз”); 
* Димитрија („Диво месо”); 
* Борис („Хај-фај”); 
* Кољо („Тетовирани души”); 
* Скапен („Ѓаволштините на Скапен”).

## Филмографија
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1960-те&nbsp;&#9650;
|-
| 1969 || Итрата видовица ТВ-филм  || /
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1970-ти&nbsp;&#9650;
|-
| 1970 || Александра ТВ-филм || /
|-
| 1971 || Жед ТВ-филм || /
|-
| 1971 || Мува ТВ-филм || /
|-
| 1973 || Недела ТВ-серија|| Сотир
|-
| 1973 || ТВ ребус ТВ-филм ||
|-
| 1974 || Брачна понуда ТВ-филм || /
|-
| 1977 || Големата соба ТВ-филм ||
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1980-ти&nbsp;&#9650;
|-
| 1980 || Учителот ТВ-филм || /
|-
| 1983 || Премиера ТВ-филм || /
|-
| 1984 || Лет во место ТВ-филм || Кајмакамот
|-
| 1984 || Јуначко колено ТВ-серија || Ѓушбашијата
|-
| 1984 || Диво месо ТВ-филм || Димитрија
|-
| 1984 || Исчекување ТВ-филм ||
|-
| 1985 || Слободан пад ТВ-филм||  
|-
| 1985 || Тетовирани души ТВ-филм ||
|-
| 1985 || Случки од животот ТВ-серија || Доктор
|-
| 1985 || Таткото на службен пат ТВ-филм || ДР. Лјахаоф
|-
| 1985 || Дупло дно ТВ-филм || 
|-
| 1986 || Среќна нова '49 ТВ-филм  || Стојан
|-
| 1987 || За трошка среќа ТВ-филм || /
|-
| 1987 || Хај-фај ТВ-филм ||
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1990-те&nbsp;&#9650;
|-
|1987-1990 || Трст виа Скопје ТВ-серија || 
|-
| 1991 || Тетовирање ТВ-филм ||
|}

## Наводи

## Надворешни врски
*  Ѓорчев Александар-Ацо на Македонски информациски филмски центар
* 

Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Македонски режисери
Категорија:Југословенски глумци
Категорија:Југословенски режисери
Категорија:Апсолвенти на Филозофскиот факултет - Скопје
Анѓелко Ѓорчев

**Анѓелко Ѓорчев** ( - ) — македонски лекар, интернист-пулмоалерголог, редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје, вработен на Клиниката за пулмологија и алергологија при Медицинскиот факултет во Скопје, каде што го раководел Центарот за астма. Бил татко на пратеникот Влатко Ѓорчев.

Тој бил роден во Трстеник, Светиниколско. Медицинскиот факултет го завршил во 1972 година во Скопје. Истражувал во подрачјето на бронхијалната астма. Соопштил и отпечатил над 300 извадоци и трудови во земјата и во странство. Член е на повеќе медицински здруженија и стручни академии. 

Ѓорчев починал на Клиниката во Ниш, на 4 април 2021 година, откако десет дена претходно примил вакцина против КОВИД-19 во истиот град, и од неа му се слошило.

### Трудови
Ѓорчев објавил три книги:: 
* „*Астхма бронцхиале – енигма и предизвик*“, Скопје, 1991; 

* „*Македонски национален план и програма за дијагноза и терапија на бронхијалната астма – реалност или визија*“, Скопје, 1996;  

* „*Македонски национален консензус за дијагноза и лекување на астма и хронична опструктивна белодробна болест*“, Кочани, 1999

## Наводи

Категорија:Луѓе од Трстеник (Светиниколско)
Категорија:Починати во Ниш
Категорија:Македонски лекари
Категорија:Македонски пулмолози
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Југословенски лекари
Категорија:Југословенски пулмолози
Категорија:Апсолвенти на Медицинскиот факултет - Скопје
Димитар Ѓузелев

**Димитар Ѓузелев** (роден на  година во  – починал во  година во ) — македонски филозоф, гимназиски учител , политички деец и претставник на бугарскиот фашистички окупатор.

## Животопис
Основно образование завршил во родниот град, гимназија во Штип, а Филозофски факултет (Група филозофија) на Филозофскиот факултет во Скопје, клон на Белградскиот универзитет. Бил еден од основачите на Македонската младешка тајна револуционерна организација во Скопје.

## Скопски студентски процес
На Скопскиот студентски процес (1927) бил осуден на 20 години затвор. Под притисок на домашната и на меѓународната јавност (Друштвото на народите) бил помилуван и пуштен на слобода (1931), но со забрана да живее и да работи во тогашна Вардарска Бановина. Работел како гимназиски професор по филозофија и психологија, како и латински, германски и француски јазик во Кикинда, Кралево и Чачак и како суплент на Универзитетот во Суботица.
## Втора светска војна
[лево|мини|331x331пкс|Лево на десно Антон Козаров (најлево означен со број 1), [Димитар Чкатров (број 3), бугарскиот министерот за внатрешни работи Петар Габровски (број 2), Петар Думев (број 4), Димитар Ѓузелов (број 5) со нацистички поздрав го пречекуваат бугарскиот окупатор.]]По распадот на Кралството Југославија, односно окупацијата на Македонија (1941-1944) се вратил во Скопје и се ставил во служба на бугарската окупаторска фашистичка власт, а во меѓувреме работел на докторската дисертација, која ја одбранил на Филозофскиот факултет во Загреб (1943), објавена на хрватски јазик. Со група македонски интелекруалци влегувањето на бугарските окупаторски војски го поздравил како остварување на вековниот сон Македонија да се приклучи кон „мајка Бугарија“. Кон крајот на 1942 година бил назначен за началник на Радио Скопје. По Ослободувањето на Скопје бил уапсен како соработник на окупаторот и од Воениот суд на Ⅳ воена област бил осуден на смрт).
мини|253x253пкс|Судење на пробугарските фашистички соработници и бугарски официри во Македонија, 1945.Од лево на десноː Ибраим, Димитар Чкатров, Димитар Ѓузелов, Панчев, Спиро Китинчев и Димитар Раев.

## Наводи

Категорија:Македонски филозофи
Категорија:Македонски дејци
Категорија:Родени во 1902 година
Категорија:Македонски општественици
Категорија:Дејци на ММТРО
Бранислав Ѓурѓев

**Бранислав Ѓурѓев** (роден на  година во , Војводина – починал на  година во ) — историчар и османист, редовен член на Војводинската академија на науките и уметностите и член на МАНУ надвор од работниот состав (25. Ⅻ 1969). Како студент по историја и ориентална филологија на Филозофскиот факултет во Белград, бил член на КПЈ (1929) и секретар на Универзитетската организација на СКОЈ (1933-1934). По дипломирањето (1934) посетувал постдипломски студии во Цариград (декември 1937 – декември 1938). По враќањето се вработил како кустос приправник во Земдител на Турскиот архив (од април 1939). Докторирал на Филозофскиот факултет во Белград на тема „*Каква је била власт у Црној Гори*”. Во времето на Втората светска војна бил во заробеништво во Германија. По Ослободувањето бил професор на Филозофскиот факултет во Сараево по историја на народите на СФРЈ во османлискиот период и вовед во историската наука. Бил иницијатор за основањето и прв директор на Ориенталниот институт во Сараево и ги покренал сп. „*Прилози за оријенталну филологију*” и збирката „*Monumenta Turcica historiam Slavorum Meridionalium ilustrantia*”. Бил претседател на Академијата на науките и уметностите на БиХ (1968-1971), а подоцна се преселил во Нови Сад (кон крајот на 1979), каде што бил редовен член на Војводинската академија на науките и уметностите).

## Наводи

Категорија:Југословенски историчари
Категорија:Југословенски академци
Категорија:Османистика
Категорија:Академици на МАНУ
Категорија:Османисти
Категорија:Членови на Босанската академија на науките и уметностите
Ернест Мајер

**Ернест Мајер** (роден на  година во Згорњи Тухињ — починал на  година) — словенечки ботаничар, академик, редовен член на САЗУ, професор по ботаника на Универзитетот во Љубљана.
 
## Животопис

Ернест Мајер студирал биологија на Универзитетот во Љубљана и на Универзитетот во Виена. Од септември 1944 до декември 1945 година, бил дел од југословенските партизани и во Југословенската народна армија. Во 1947 година тој ги завршил студиите во Виена и дипломирал во ботаника како главен предмет.

Во 1947 година тој бил назначен за асистент на ботаничкиот институт на Универзитетот во Љубљана, по кое станал постар асистент и доцент за ботаника. Во 1956 година станал вонреден професор на Природно-математичкиот факултет, потоа професор по ботаника на биотехничкиот факултет, работа што ја имал до 1978 година. Потоа се префрлил во Институтот за биологија Јован Хаџи на Словенечката академија на науките и уметностите каде бил постар научник до неговото пензионирање во 1991 година.

Неговата работа првенствено се фокусирала на фитогеографската, морфолошката и таксономската идентификација на повисоките растенија што растат на територијата на поранешна Југославија и остатокот од Балканскиот Полуостров, со акцент на ендемиката и полиморфизмот. Тој бил автор или соавтор на над 100 научни трудови од областа на флористиката и таксономијата и е еден од најдобрите познавачи на ендемската флора на Балканскиот Полуостров. Има објавено голем број трудови, дел од нив во соавторство со неговиот долгогодишен соработник и академик Кирил Мицевски. Во нив се разработени разни таксономски и хоролошки проблеми од флората на Македонија кај повеќе таксони, како што се: se: *Saxifraga grisebachii*, *Lilium heldreichii*, *Genista fukarekiana*, *Astragalus subg*, *Tragacantha*, *Ferulago macedonica* итн.

Бил член на многу југословенски национални и меѓународни општества и комитети. Тој бил Регионален советник за Југославија за проектот *Flora Europaea* до 1992 година, а потоа и помошник консултант за нејзино продолжение, *Atlas Florae Europaea* со седиште во Хелсинки. Тој станал вонреден член на Словенечката академија на науките и уметностите во 1974 година, а полноправен член во 1983 година. Од 1993 година бил редовен член на Европската академија на науките и уметностите. За неговиот придонес во науката тој ја добил наградата „*Јесенко*“ на биотехничкиот факултет (1979)  и наградата „*Кидрич*“ за животно дело (1986).

## Наводи

## Надворешни врски
* Mayer, Ernest.

Категорија:Академици на САЗУ
Категорија:Членови на Европската академија на науките и уметностите
Категорија:Словенечки научници
Ѓорѓи Зафироски

**Ѓорѓи Зафироски** (роден на  година во Долна Бањица) — македонски ортопед, редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје од 1996 година.

Зафироски дипломирал медицина во Скопје (1969), каде што и магистрирал (1981), а докторирал во Белград за процената на вредноста на моделот на злоќудните коскени тумори (1984). Се усовршувал во Данска, Шведска, Финска, САД и во Јапонија. Бил директор на Клиниката за ортопедија (1997-2002). Вовел примена на сметачка евалуација, дијагностика и терапија на коскените тумори со реконструктивни хируршки методи во лекувањето на туморите и ја вовел криохирургијата во спасувачките оперативни зафати. Работел опитно пресадување на автогена коскена срцевина. Објавил над 160 трудови. Член е на бројни национални и меѓународни стручни здруженија. Од 2010 година работи во Специјалната болница за хируршки болести „Филип Втори“.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Долна Бањица
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски лекари
Категорија:Југословенски универзитетски професори
Категорија:Југословенски лекари
Климент Заров (револуционер)

**Климент Заров** (роден во  година во  – починал во  година во ) — деец на Македонското револуционерно движење, член на Ученичкото просветно друштво „Св. Климент” (1885), член на Охридскиот таен револуционерен кружок (1886–1891) и на Македонскиот таен комитет во Софија, издавач и (веројатно) автор на „*Карта на Охрид и на неговата околина*” (Софија, 1887) и борец за обновување на Охридската архиепископија. Климент Заров бил сопственик на фабрика за конзервирање риби во Охрид и собирач на помош за охридските училишта и библиотеки, заради што патувал често во Бугарија (1887 и 1889–1890), Србија (1889), Русија (1889) и Романија (1890). Избран за претседател на Бугарската матица во Охрид на 22 јули 1912 година. Заров бил убиен од српските воени окупациони војски „*некаде кон Дебар*”

## Наводи

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски општественици
Димитар Зарчев

**Димитар Зарчев** (роден на  година во ) — македонски архитект.

Дипломирал на Архитектонско-градежниот факултет во Скопје (1966). Најголем дел од својата професионална активност ја поминал во ГП „Трудбеник” како директор. Проектирал и реализирал разновидни објекти во кои е присутна тенденцијата за синтеза на старата охридска архитектура со модерната. Работел и во сферата на урбанистичкото планирање. Бил претседател на Општина Охрид. Реализирал повеќе станбени комплекси, станбени куќи и поединечни семејни куќи, станбениот комплекс „Охридати”, „Далјан”, станбени кули „Лескајца” во Охрид; хотелот „Метропол” во Охрид (1968); хотелот „Крани” на Преспанско Езеро (1981); Трговскиот центар „Амам” во Охрид (1995); Фабриката за преработка на пластични маси „Лихнида” во Охрид (1968); Индустрискиот комплекс „Сувенир” во Самоков (1979). Урбанистичко планирање: ДУП за „Езерски лозја” во Струга (1970); ДУП „Саат кула” во Велес (1981).

## Наводи

Категорија:Македонски архитекти
Димитар Златанов Градоборски

**Димитар Златанов Градоборски** (, *Димитриос Вулгаракис*, роден кон почеток на 19 век во Градобор, Солунско, Егејска Македонија - починал најдоцна до 1860 година) — македонски свештеник, музички деец (композитор) и црковен пејач (тенор). Се здобил со образование на грчки наставен јазик, а потоа бил музички деец на Рилската пејачка школа. Во Солун го положил испитот и станал главен пејач на Катедралната црква, прославувајќи се како прочуен пејач во Македонија и во Мала Азија под името „*Димитриос Вулгаракис*”. Автор е на црковни песнопенија, подоцна преведени на народен јазик од неговите ученици, од кои се идентификувани само две: „*Велико славословие*” и „*Достојно ест*”.

## Наводи

Категорија:Македонски композитори
Мухамет Реџеп Златку

**Мухамет Реџеп Златку** (роден во  година во ) — македонски писател и публицист. Основно образование завршил во родното место, а средно училиште во Приштина. Дипломирал на Правниот факултет во Скопје. Работел како новинар-дописник на „*Рилиндја*“ од Скопје и како уредник на сп. „*Јехона*“. Бил главен и одговорен уредник во „*Флака*“. Пишува скици, репортажи, патописи, раскази, романи, есеи, драми и др. Преведува од албански на македонски и обратно. . 

## Наводи

Категорија:Македонски Албанци
Категорија:Македонски писатели
Категорија:Македонски публицисти
Рамиз Зекир

**Рамиз Зекир** (роден на  година во ) — македонски и југословенски кајакар.

Настапувал заедно со Усни Доко каде заедно членувале во ВК „Стрмец“ во Охрид, каде што во 1948 година учествувале на првенствата на Југославија во кајак двосед (К–2) на мирни води. Освоиле прво место на 1000 м во 1952, три први места на 500, 1.000 и 10.000 м, а во К–4 на 500 м второ место во 1953 година. Самостојно освоил и прво место во К-1 на 500 м (1950). Во екипна конкуренција освоиле: второ (1950 и 1952), прво (1954) и три трети места (1948, 1949 и 1953). Настапиле за Репрезентацијата на Југославија на Светското првенство на мирни води во Макон (Франција, 1954), а во К-4 го освоиле деветтото место. 

## Наводи

Категорија:Македонски кајакари
Категорија:Македонски Албанци
Душко Златковски

**Душко Златковски** (роден на  година во ) — македонски градежен инженер, редовен професор на Градежниот факултет во Скопје од 1981 до пензионирањето во 1996 година по групата предмети Железници. Бил директор на градежниот погон на „Македонски железници”, а на Факултетот работел од 1972 година, успешно продолжувајќи го активното учество во развојот и изградбата на железничката и патната мрежа во Македонија. Напишал учебник по предметот „*Горен строј на железници*“. Бил декан на Градежниот факултет (1993–1995). 

## Наводи

Категорија:Македонски инженери
Категорија:Македонски универзитетски професори
Михајло Зориќ

**Михајло Зориќ** (роден на  година во Јосифово - починал на  година во ) — македонски ветеринар, доктор на науките од областа на ветерината. Дипломирал на Ветеринарниот факултет во Сараево (1970), а докторирал на Универзитетот во Загреб од областа на економиката во сточарството (1983). Работел како ветеринарен техничар во ЗИК „Изворски“ во Богданци и ЗИК „Анска Река“ во Валандово (1962 –1965 и 1982–1983). Бил директор на Ветеринарната станица во Валандово (1970–1978), претседател на Извршниот совет на Собранието на Општина Валандово (1978–1982), генерален директор на ЗИК „Анска Река“ (1983–1991), координатор за извоз-увоз во АД „Ветерина“ во Скопје и директор на Ветеринарната управа на Македонија (28. Ⅶ 1995) до крајот на животот.  

## Наводи

Категорија:Луѓе од Јосифово
Категорија:Македонски ветеринари
Категорија:Југословенски ветеринари
Азем Зулфиќари

**Азем Зулфиќари** (роден на  година во Равен) — македонски политичар и општественик од албанска народност. Бил член на СКМ (од 1948). Ја завршил Високата школа за политички науки во Белград (1962). Бил учител, просветен инспектор, шеф на Отсекот за просвета на Собранието на Општина Гостивар, потпретседател на Околиското собрание со седиште во Тетово, претседател на Собранието на Општина Гостивар и претседател на Републичката конференција на ССРНМ (1967-1969). Исто така, бил и на разни раководни должности во СКМ: член на Секретаријатот на Општинскиот и на Околискиот комитет на СКМ во Гостивар и во Тетово, член на ЦК на СКМ, член на ЦК на СКЈ и на Претседателството на ЦК на СКЈ. Освен тоа, во два мандата бил и републички пратеник, потпретседател на Извршниот совет на СРМ, член на Сојузната конференција на ССРНЈ, член на Претседателството (од март 1980) и претседател на Републичката конференција на ССРНМ (1981), амбасадор на СФРЈ во Бурманската Унија, член на Советот на Федерацијата, член на Претседателството на ЦК на СКМ, член на Комисијата за кадровска политика на Претседателството на ЦК на СКМ и член на Комисијата за соработка со комунистичките и работничките партии и други прогресивни движења, член на Републичкиот општествен совет за односи со странство (1981). 

## Наводи

Категорија:Југословенски Албанци
Категорија:Македонски Албанци
Категорија:Југословенски политичари
Категорија:Македонски политичари
Категорија:Југословенски комунисти
Категорија:Македонски комунисти
Свети Ѓорѓи Јанински

**Свети Ѓорѓи Јанински** (роден во  година во село Чурхли, Гребен — починал на   година во ) —  светец со потекло од Албанија. Потекнивал од многу сиромашни родители, земјоделци. Бил присилуван од Турците да се потурчи, но тој останал непоколеблив во христијанската вера заради што бил обесен во Јанина на 17 јануари 1838 година. Православната црква го почитува како светец.

## Наводи

Категорија:Православни светци
Јурај Заниновиќ

**Јурај Заниновиќ** (роден на  година во Стари Град, Хрватска - починал на  година во ) — хрватски и југословенски лекар. Дипломирал на Медицинскиот факултет во Прага во 1918 година. Кратко време работел во родниот град и во Битола (1924), а потоа преминал во Прилеп, како прв дипломиран лекар во градот. Во Прилеп работел без прекин до пензионирањето во 1960 година.

## Наводи

Категорија:Југословенски лекари
Категорија:Луѓе од Прилеп
Категорија:Хрватски лекари
Мефаил Шеху

**Мефаил Еипов** (роден во  година во Зајас, Кичевско – починал во  година во Тетовско) — организатор и водач на балистите во Западна Македонија во текот на Втората светска војна (1941–1944). Тој водач на балистите во Кичевската околија кога Италијанците го унапредиле во чин капетан, а потоа Германците го користиле и за свои цели. Учествувал во сите вооружени судири со македонските партизани на територијата на Кичевско и пошироко, како и во многубројните злосторства врз македонското население во селата во Кичевско (Кленоец, Попоец, Извор, Пополжани, Малкоец). Еипов бил убиен во судир со македонската војска

## Наводи

Категорија:Македонски Албанци
Категорија:Албанци од Втората светска војна
Категорија:Балисти
Категорија:Албански воени лица
Категорија:Родени во 1898 година
Категорија:Починати во 1945 година
Ангел Шурев

**Ангел Шурев** ( во  —  во ) — познат македонски и југословенски диригент.

## Животопис

Во 1956 година дипломирал диригирање на Музичката академија во Белград кај професорот Живоин Здравковиќ, а се усовршувал во Италија на Римската академија „Санта Чечилија“.

Диригентската кариера ја започнал во Операта на МНТ во периодот 1956-1960. Најголем дел од својата дејност ја поминал во Белград, во Белградската опера (1960-1967), како уметнички раководител и диригент на уметничките ансамбли на Домот на ЈНА (1967-1977), а во 1977 до 1998 година диригент и директор на Белградската филхармонија.

Како диригент настапувал во повеќе земји на Европа, Азија и Америка, изведувајќи оперски, балетски и симфониски дела од својот репертоар, со посебно пропагирање на југословенското и македонското творештво. Реализирал голем број снимки на електронските медиуми.

## Именување

Во неговиот роден град Велес во 2019 година бил основан градскиот камерен оркестар, кој бил наречен по него.

## Наводи

Категорија:Македонски диригенти
Категорија:Југословенски диригенти
Категорија:Погребани во Алејата на заслужните граѓани на Новите гробишта (Белград)
Розенгартен (Харбург)

**Розенгартен** (; долногермански: *Roosengoorn*) — општина во округот Харбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

Седиштето на општината се наоѓа во селото Нендорф. Нејзиното име доаѓа од блиската шума.

## Географија
### Местоположба

Општината Розенгартен, која се граничи на север со Хамбург, се наоѓа северно од Буххолц во Нордхајде и е во средиштето на ридскиот масив Харбургер.

### Соседни општини

Розенгартен се граничи со општините (од север, надесно): Хамбург (посебна сојузна покраина), Зеветал, Хармсторф, Бендесторф, Јестебург, Буххолц во Нордхајде и Ној Вулмсторф (сите во округот Харбург).

### Општински единици

Општината Розенгартен е составена од следниве места:
* Тетензен со единицата Вестерхоф
* Леферзен со единиците Ној-Леферзен и Зиферзен
* Еесторф со Алвезен
* Фарендорф
* Зоторф
* Екел со единиците Ној-Екел и Ајкстифе
* Емзен со единицата Лангенрем
* Идензен со единицата Хинтелн
* Клекен со единиците Хајнбух и Ам Валде
* Нендорф

Во селото Тетензен се наоѓа резиденцијата на Дитер Болен.

## Историја

Зеветал била создадена на 1 јули 1972 година со спојување на поранешните општини.

На 18 јули 1973 година името на општината Нендорф било службено променето во Розенгартен.

Во 1990 година, почесниот конзулат на Гвинеја во Хамбург бил сместен во Розенгартен.

## Наводи

## Надворешни врски

*  

Категорија:Харбург (округ)
Розенгартен

**Розенгартен** може да се однесува на следниве места:

* Розенгартен — градска четврт на Берн, Швајцарија
* Розенгартен (Харбург) — општина во округот Харбург, Долна Саксонија, Германија
* Розенгартен (Швебиш Хал) — општина во округот Швебиш Хал, Баден-Виртемберг, Германија
Јазици во Швајцарија

**Јазиците во Швајцарија** се значајна културна и политичка компонента на земјата.

Денес се признаени четири национални јазици во Швајцарија: германски, француски, италијански и реторомански. Сите освен последниот имаат еднаков статус како официјални јазици на национално ниво, во рамките на Сојузната администрација на Швајцарија, додека ретороманскиот е официјален јазик само во тријазичниот кантон Граубинден. Покрај овие четири јазици, во одредени ситауции се користи и латинскиот, конкретно како јазик на кој се именува државата—*Confoederatio Helvetica*, од кое име всушност произлегува и скратеницата за Швајцарија—*CH*.

мини|лево|160п|Швајцарска монета со латинското име на државата
Според податоци од 2017 година, во Швајцарија 62,6% зборуваат германски како мајчин јазик; 22,9% француски; 8,2% италијански, и 0,5% реторомански. Мнозинството од германските, француските и италијанските говорници зборуваат на варијанта на нивниот јазик која е типична за Швајцарија.

Денес Швајцарија може да се подели на неколку јазични региони. Најголемиот од нив е германскиот (*Deutschschweiz*), кој се простира во источните, северните и централните делови на државата; следува францускиот (*la Romandie*) кој го зафаќа само западниот дел на Швајцарија; италијанскиот (*Svizzera italiana*) сместен на југот. Постои и мало население на реторомански говорници во источните делови на земјата.

Покрај тријазичниот Граубинден, кантоните Фрибур, Берн и Вале се двојазични.

## Наводи

Категорија:Јазици во Швајцарија
Вангел Жабев

**Вангел Жабев** (роден во  година во Љалево, Пиринска Македонија) — македонски параолимписки пливач и тренер.

На осумгодишна возраст, од заостанат експлозивен материјал од Втората светска војна, останал инвалид без двата подлакота. Освоил два олимписки медали на Параолимписките игри во Арнем (1980). Претходно учествувал на Отвореното првенство на Полска во 1977 година, каде освоил 4 златни медали – поединечно (50м слободно, 50м градно, 50м грбнои 3х50м мешано), а бил и државен првак на СФРЈ во пливање.

Живее во Велес и е активист на Сојузот за спорт и рекреација на хендикепираните лица.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Велес
Категорија:Македонски пливачи
Категорија:Македонски параолимпијци
Ерлинг Холанд

**Ерлинг Браут Холанд** ((); роден на 21 јули 2000, во Лидс) е норвешки фудбалер, напаѓач на Манчестер Сити и на норвешката репрезентација.

Сметан за еден од најталентираните играчи на својата генерација, препознатлив по неговото темпо, атлетичност, физичка сила и по ладнокрвната завршница, Холанд израснал во младинскиот сектор на Брјуне, за кој го имал своето професионално деби, пред да се пресели во Молде во 2017 година, каде што играл две сезони. Во 2019 година, тој бил купен од Салцбург, со кој ги освоил првенството и купот на Австрија во сезоната 2018-2019. На почетокот на 2020 година, тој се пресели во Борусија Дортмунд, каде го освоил Купот на Германија во сезоната 2020-2021 и се наметнал како еден од најплодните млади напаѓачи во светот. Две години подоцна тој му се приклучил на Манчестер Сити.

На поединечно ниво, тој ја освоил наградата *[[Златно момче (награда)|Златно момче]]* во 2020 година, а потоа бил избран за играч на годината во германското првенство за сезоната 2020-2021. Истата сезона, тој ја освоил титулата најдобар стрелец во Лигата на шампионите, што, исто така, му овозможило да биде вклучен во Тимот на сезоната на Лигата на шампионите.

## Биографија
Роден е во Лидс, Англија, каде неговиот татко Алф-Инге Холанд, инаку поранешен професионален фудбалер, играл за екипата на Лидс Јунајтед во Премиер лигата на Англија. Во 2004 година, на тригодишна возраст, тој се преселил во Брјуне, родниот град на неговите родители во Норвешка. Неговиот братучед Алберт Тјоланд (роден во 2004 година) е исто така фудбалер.

## Технички одлики
Тој е напаѓач со добра техника, брзина и физичка сила. Има одличен осет за гол, опасна лева нога, додека неговите 194&nbsp;см му овозможуваат да биде закана по голот на противниците во играта со глава. 
Моќта на неговите удари ги прави тешки за бранење, а покрај тоа тој е добар и во вметнување во просторите што ги оставаат противничките одбранбени играчи. Често знае да се истакне и како асистент за својте соиграчи поради добрата визија за играта. Халанд ги навел Кристијано Роналдо, Мичу, Џејми Варди и Робин ван Перси како инспирација, како и шведскиот напаѓач Златан Ибрахимовиќ со кого често е споредуван поради потеклото (Скандинавија), конституцијата и стилот на игра.

## Клупска кариера

## Титули
### Клупски
#### Ред Бул Салцбург
***[[Бундеслига на Австрија (фудбал)|Австриско првенство]]** : 1
: 2018–2019
***[[Фудбалски куп на Австрија|Куп на Австрија]]** : 1
: 2018–2019

#### Борусија Дортмунд
*** [[Фудбалски куп на Германија|Куп на Германија]]** : 1
: 2020–2021

#### Манчестер Сити
*** [[Премиер лига на Англија]]** : 2
: 2022-2023, 2023-2024
*** [[ФА Куп]]** : 1 
: 2022-2023
*** [[УЕФА Лига на шампиони|Лига на шампиони]]** : 1 
: 2022-2023
*** [[Суперкуп на УЕФА]]** : 1 
: 2023
*** [[Светско клупско првенство во фудбал|Светско клупско првенство]]** : 1 
: 2023

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 
*Ерлинг Браут Холанд на espn
*Ерлинг Браут Холанд на whoscored

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Норвешки фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Салцбург
Категорија:Фудбалери на ФК Борусија Дортмунд
Категорија:Фудбалери на ФК Манчестер Сити
Категорија:Родени во 2000 година
Димитар Христов Железаров

**Димитар Христов Железаров** (роден во  година во  - починал на  година во ) — македонски стоматолог.

## Животопис
Димитар Христов Железаров е роденво 1900 година во Велес. Средно образование завршил во 1921 година во Скопје. Студиите по медицина ги започнал во Грац, Австрија, а дипломирал во Виена, во 1927 година. Веднаш по дипломирањето, специјализирал стоматологија на Стоматолошкиот институт при Универзитетот во Виена, а во 1929 година се здобил со звањето специјалист за болести на устата и забите. Во 1955 година се здобил и со звањето примариус. Починал во 1979 година.

Во 1959 година, на Стоматолошкиот факултет во Белград, ФНР Југославија, Железаров одбранил хабилитациона теза под наслов “*Симплекс шина: монографија за фиксација на разлулани заби*”. До 1945 година работел во приватна стоматолошка ординација во Скопје. По 1945 година, во траење од три години, работел во Здравствената станица во Прилеп, а во 1948 бил назначен за наставник по забна протетика и заботехника во Средното медицинско училиште во Скопје. Во 1960 година бил избран за вонреден професор на Стоматолошкиот оддел при Медицинскиот факултет во Скопје. Звањето редовен професор го стекнал во 1970 година.

Публицистичкиот опус на професор Железаров опфаќа 9 статии објавени во домашни публикации. Во Прилеп, веднаш по Втората светска војна, професор Железаров ја организирал и ја проширил здравствената служба и бил ангажиран во унапредувањето на здравственото просветување и во културниот живот на средината во која работел (1945-1948). Времето поминато како универзитетски наставник го исполнил со интензивна и постојана ангажираност во организирањето, изведувањето и развојот на наставата по претклиничка и клиничка стоматолошка протетика на факултетот. Првиот напишан стоматолошки збор на македонски јазик потекнува од професор Железаров. Тој е автор на повеќе учебници и скрипти. Во издание на Советот за просвета на НРМ, во 1951 год., за потребите на наставната програма во средното училиште за забари и забни техничари излегла од печат неговата “*Забна протетика и заботехника*” и во 1960 година “*Познавање на инструментите: скрипта за забни техничари*”. Во издание на “Просветно дело”, во 1957 година, била отпечатена “*Забна протетика и заботехника: анатомија и артикулација*” и во 1958 година “*Забна протетика и заботехника: коронки, мостови и керамика*”. Потоа, Советот за просвета бил повторно негов издавач, и тоа на: “*Познавање на инструменти и некои материјали за стоматолози*” (1961), “*Основи на ортодонцијата за забари*” (1961) и “*Челусна хирургија за забари*” (1961), а во соработка со Љ. Трајкова, бил автор и на “*Познавање на инструментите: скрипта за забари*” (1960).

Последните три учебни помагала на професор Железаров, за потребите на образовниот процес на Медицинскиот факултет, Институт за стоматологија, Универзитетот “Кирил и Методиј“ му ги издал: “*Анатомо-морфолошки атлас на човечките заби*” (1967), “*Стоматолошка технологија*” (1968) и “*Дентална протетика*” (1971).

## Наводи

Категорија:Македонски стоматолози
Дамјан Жерновски

**Дамјан Жерновски** (роден во  година во ) — македонски градежен инженер и редовен професор на Градежниот факултет во Скопје (од 1989 г.) по групата предмети Организација, технологија и економика на изградбата, прв претседател на македонското Здружение за проектен менаџмент. 

Работел на научноистажувачки проекти и ги објавил книгите: „*Техника на мрежно планирање во градежништвото*” (1982) и „*Проектен менаџмент*” (1993). Бил активен во применувачката и во научноистражувачката дејност.

## Наводи

Категорија:Македонски инженери
Александар Жупан

**Александар Жупан** (роден на  година во  - починал на  година во ) — македонски архитект.

## Животопис

Александар Жупан дипломирал на Архитектонскиот факултет во Белград (1949). Специјализирал санитарна техника во Загреб. Го основал Одделението за санитарна техника при Централниот хигиенски завод во Скопје и бил негов раководител. Се занимавал со архитектонско проектирање на станбени, на општествени и на здравствени згради. 

Позначајни реализирани објекти: Градско собрание во Кавадарци (1950); Народна банка во Кавадарци (1951); Градски театар во Струга (1952); Општа болница во Кавадарци (1955); Општа болница во Струга (1959); Онколошки институт во Скопје (1959).

## Наводи

Категорија:Македонски архитекти
Кирил Жерновски

**Кирил Жерновски** (роден на  година во  - починал на  година во ) — македонски градежен инженер и редовен професор на Градежниот факултет во Скопје во периодот од 1961 до неговото пензионирање во 1967 година по предметите Фундирање, Геомеханика и Организација на градежните работи.

## Животопис

Жерновски е еден од основачите на Техничкиот факултет во Скопје. Студирал во Софија, во Грац и во Загреб, каде што дипломирал на Техничкиот факултет. Пред Втората светска војна водел приватно проектантско биро, преку кое реализирал многубројни објекти, а бил и претседател на Инженерската комора на Скопје (1937–41). Потоа станал заменик-градоначалник на Скопје во периодот од јули 1941 до почетокот на 1943 година, во времето кога Скопје било под бугарска окупација. Жерновски бил делегат Второто заседание на АСНОМ.

Учествувал во НОБ, а по Ослободувањето бил директор на Скопската дирекција на железниците, на „*Пробиро*” и помошник министер за градежништво (1947–49), по што работел на новооснованиот Технички факултет, на кој бил и декан (1950–52). Бил член на списанието „Луч“. Силно влијаел врз повоениот развој на македонското градежништво, посебно на полето на изградба на инженерски објекти, особено хидротехнички и транспортни.

## Поврзано

* Андреј Жерновски
* Пауна Жерновска

## Наводи

Категорија:Македонски инженери
Категорија:Македонски општественици
Категорија:Делегати на Второто заседание на АСНОМ
Владо Жура

**Владо Жура** (**Владимир Ангеличин-Жура**, р.  во ) — македонски новинар и публицист.

## Животопис

Владо Жура бил уредник на Радио Охрид (1961-1975), а потоа уредник на весникот на ГП „Трудбеник” во Охрид (1975-1997). Автор е на голем број написи и во дневниот и во седмичниот печат, а посебно значајни се неговите истражувачки радио и телевизиски емисии посветени на минатото на Охрид: циклусот од над 150 неделни едночасовни емисии „*Реликвија*”, посветени на минатото на Охрид – врз основа на истражувањата низ архивите во Охрид, Скопје и во Софија; циклусот од 20 получасовни радио емисии посветени на охридската староградска песна; циклус од 15 телевизиски емисии инспирирани од трубадурската охридска песна и друго. Исто така, особено значајни се и неговите истражувања во областа на генеалогијата на охридските фамилии.

Автор е на повеќе книги од кои посебен интерес побудува „Жура за Жура“ (1995, две изданија). Од рани години се занимава со документарна и уметничка фотографија, познат е и како рецензент и промотор на бројни книги, фотоизложби и музички настани. Добитник е на ред пофалби, дипломи и признанија како и на највисокото признание на Општина Охрид за 1985 за вонредни постигнувања на полето на информирањето, уметноста и културата.

## Наводи

Категорија:Македонски новинари
Категорија:Македонски публицисти
Делвина Крлуку

**Делвина Крлуку** (Delvina KËRLUKU)е поетеса, публицист и есеистичар. Живее и работи во Скопје.

## Животопис
Делвина Крлуку е родена на 21 февруари 1985 година во Дебар, каде што завршува средно образование. Дипломирала на Економски факултет на Универзитет на Југоисточна Европа и магистрирала на Универзитетот Св. Кирил и Методиј во Скопје.

Предавала на ДУТ и Универзитетот “Мајка Тереза” во Скопје. Била Претседател е на Друштвото за наука и култура “Јосиф Багери”. Член е на Друштво на писатели на Македоноја (член е на Претседателството на ДПМ) и на Друштво на писатели Албанци во Македонија. Работи како новинар во дневникот Коха (Време), исто така е уредник на списанието Стожер.

## Книжевна дејност
Досега ги објавила стихозбирките:

* Муза,
* Трага,
* Алтар,
* Граблив сон,
* Стих од Роса,
* Заливи на осамата,
* Преговор на нашите денови (раскази),
* Татко ми и Титовите кученца (публицистика),
* Побледен надеж (книжевни репортажа),
* Различни со...(интервјуа)

Учестува на повеќе културни и научни средби во земјава и надвор од неа. Добитник е на повеќе државни и меѓународни награди и признанија и нејзините дела се преведени на повеќе јазици.

### Награди

“Книжевно дело“ за стихозбирката “Стих од Роза“; на поетски фестивал во Призрен (Косово);

“Специјалната Награда” на балканскиот поетски фестивал во Корча – (Албанија);

Награда “Поетски бран”, меѓународен фестивал – Струга;

Наградата „Книжевен мост”,на ДПМ за стихозбирката “Заливи на осамата”, во Р Македонија;

Награда „Абдулзис Ислами„ од Сојуз на литературни преведувачи на Северна Македонија и 
Признанија, за придонес кон уметноста и културата од Националната Галерија на Р.Северна Македонија, во 2018.

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Членови на ДПМ
Категорија:Родени во Дебар
Категорија:Албански писатели
Вршник (Драгобраште)

**Вршник** — археолошко наоѓалиште во виничкото село Драгобраште - населба од доцноантичко време.

На десниот брег на Пекљанска Река, десно од патот за Драгобраште и Пекљани на малата височинка се среќаваат фрагменти од ќерамички садови и покривни ќерамиди како и друг градежен материјал.
.

## Поврзано

*Белтечке Маало — населба од доцноантичко време;
*Драгобрашко Градиште — градиште од римското време;
*Свети Спас — старохристијанска базилика;
*Селиште — населба и некропола од доцноантичкото време;
*Црвено Брдо — могила од римското време;
*Драгобраште;
*Список на археолошки наоѓалишта во Виничко.

## Наводи
Драгобрашко Градиште (Драгобраште)

**Драгобрашко Градиште** — археолошко наоѓалиште во близина на виничкото село Драгобраште - градиште од римското време.

Јужно од селото на левиот брег од Селешка Река на површина од 150 × 100 м видливи се остатоци од повеќе објекти како и фрагменти од ќерамика која се среќава низ целата површина на наоѓалиштето.,.
.

## Поврзано

*Белтечке Маало — населба од доцноантичко време;
*Вршник — населба од доцноантичкото време;
*Свети Спас — старохристијанска базилика;
*Селиште — населба и некропола од доцноантичкото време;
*Црвено Брдо — могила од римското време;
*Драгобраште;
*Список на археолошки наоѓалишта во Виничко.

## Наводи
Свети Спас (Драгобраште)

**Свети Спас** — археолошко наоѓалиште во виничкото село Драгобраште. Претставува базилика од старохристијанско време.

На раскрсницата од селскиот пат за Драгобраште и Пекљани -  денешната црква Св. Спас, била изградена врз темелите од голема старохристијанска базилика со димензии 40 × 20 м, од која и денес се гледаат апсидата, северниот и јужниот ѕид, зачувани во темелите на новата црква.,.

## Поврзано

*Белтечке Маало — населба од доцноантичко време;
*Вршник — населба од доцноантичкото време;
*Драгобрашко Градиште — градиште од римското време;
*Селиште — населба и некропола од доцноантичкото време;
*Црвено Брдо — могила од римското време;
*Драгобраште;
*Список на археолошки наоѓалишта во Виничко.

## Наводи
Црвено Брдо (Драгобраште)

**Црвено Брдо** — археолошко наоѓалиште во близина на виничкото село Драгобраште. Претставува могила од римско време.

Се наоѓа на околу 500 метри југозападно од Драгобраште. Основата  е со пречник од 10 метри и е зачувана височина на градежан материјал  - sидови до 2 метри.,.

## Поврзано
*Белтечке Маало — населба од доцноантичко време;
*Вршник — населба од доцноантичкото време;
*Драгобрашко Градиште — градиште од римското време;
*Свети Спас — старохристијанска базилика;
*Селиште — населба и некропола од доцноантичкото време;
*Драгобраште;
*Список на археолошки наоѓалишта во Виничко.

## Наводи
Масакр од Ладлоу

мини|Обновени урнатините на Ладлоу
**Масакрот од Ладлоу** се случил на 20 април 1914 година кога Националната гарда на американската држава Колорадо ја нападна шаторската населба во која беа сместени 1.200 рудари и нивните семејства во местото Ладлоу, Колорадо. Во нападот загинаа повеќе од 20 лица, меѓу кои и мали деца.

## Настан
Штрајкот на 1.200-те рудари започнал уште во септември претходната 1913 година. Рударите се кренале против ниските плати, лошите услови за работа опасни по нивниот живот и потполната доминација, т.е. крепосна контрола на рударските компании врз нивните животи. На почетокот на штрајкот, рударите биле исфрлени од бараките и рударските населби, но со помош на Сојузот на обединетите рударски работници успеале да изградат шаторска населба во ридовите над градот и да го продолжат штрајкот.

Состојбата кулминирала во текот на април 1914 година, кога сопственикот Џон Рокфелер ангажирал негова приватна вооружена агенција, со цел да се справи со побунетите работници. И покрај неколкуте загинати, рударите на почетокот успеале да го одбијат нападот, при што на помош била повикана Националната гарда. Штрајкувачите мислеле дека Гардата е донесена за да ги заштити, доцна сфаќајќи дека нивната цел е всушност да го уништат штрајкот. По драматичната престрелка во која пружиле жесток отпор, рударите на крајот биле поразени.

Крвавото задушување на штрајкот и репресиите на Националната гарда, предизвикале масовни демонстрации во Колорадо, а за состојбата се заинтересирале и медиумите на национално ниво, вклучувајќи го и „Њујорк Тајмс“. Меѓутоа, по кратко време, ситуацијата се „смирила“ и масакрот бил оставен на забот на заборавот.

## Наводи

Категорија:Колорадо
Категорија:Историја на САД
Категорија:Масакри во САД
Категорија:Работничко движење
Кизуна АИ

**Кидзуна Аи** (), — Јапонски виртуелен јутјубер.

## Надворешни врски
* 

Категорија:Јутјубери
Селимови Ниви (Црн Камен)

**Селимови Ниви** — археолошко наоѓалиште во виничкото село Црн Камен. Претставува доцноантичка населба. На 2 км северозападно од селото, на еден мал простор се гледаат остатоци од темели на помала градба и градежен материјал: покривни ќерамиди, тули, како и делови од керамички садови.

## Поврзано
*Селски Гробишта — средновековна црква;
*Црн Камен;
*Список на археолошки наоѓалишта во Виничко.

## Наводи
Селски Гробишта (Црн Камен)

**Селски Гробишта** — археолошко наоѓалиште во виничкото село Црн Камен. Претставува средновековна црква. Од десната страна на патот Кочани-Делчево, во селските гробишта се пронајдени остатоци - темели од црква со димензии од 10 × 5 м.

## Поврзано
*Селимови Ниви — доцноантичка населба;
*Црн Камен;
*Список на археолошки наоѓалишта во Виничко.

## Наводи
Почивало (Трсино)

**Почивало** — археолошко наоѓалиште во виничкото село Трсино. Претставува доцноантичка и средновековна некропола. На 50 м источно од основното училиште, на површина од 50 × 50 м се откриени повеќе гробови градени од камени плочи. Според исказите на еден жител, гробни прилози не биле најдени.

## Поврзано
*Трсино;
*Список на археолошки наоѓалишта во Виничко.

## Наводи
Велогат (Калиманци)

**Велогат** — археолошко наоѓалиште во селото Калиманци, сместено во непосредна близина на маалото Игнатовци. Претставува населба од доцноантичко време. Во нивите на мештани се среќаваат фрагменти од керамички садови и градежен материјал, а се забележуваат и темели од објекти.

## Поврзано
* Виничка Скала — доцноантичка населба;
* Горица — некропола од римско време;
* Манастириште - Студењак — населба од римско време;
* Остовец — средновековна црква;
* Русалски Гробишта — некропола и тумул од железно време;
* Студењак — доцноантичка населба;
* Царевец — населба и некропола од римско време; и
* Цинцов Рид — населба од римско време.

## Наводи
Остовец (Калиманци)

**Остовец** — археолошко наоѓалиште во близина на селото Калиманци, на левата страна од стариот пат Кочани-Делчево. Претставува средновековна црква. На зарамнето тло, пошумено со багремови дрвја, се среќаваат остатоци од ѕидови на црква со мали големини.

## Поврзано
* Велогат — доцноантичка населба;
* Виничка Скала — доцноантичка населба;
* Горица — некропола од римско време;
* Манастириште - Студењак — населба од римско време;
* Русалски Гробишта — некропола и тумул од железно време;
* Студењак — доцноантичка населба;
* Царевец — населба и некропола од римско време; и
* Цинцов Рид — населба од римско време.

## Наводи