Добар ден таго

**„Добар дан таго“** () – новела од Франсоаз Саган издадена во 1954 година, кога авторката имала само 18 година. Насловот е земен од песната на Пол Елијар „Едвај нагрдена“(*À peine défigurée*) која почнува со стиховите „Збогум таго / Добар ден таго...“. Врз основа на романот, во 1958 година бил снимен филм кој го режирал Ото Премингер.

## Содржина
### Прв дел (1-6 глава)
Седумнаесетгодишната Сесил го поминува летото во вила на француската ривиера, заедно со татко ѝ Ремон и неговата љубовница, младата, површна и модерна Елса Макенбург, која добро се согласува со Сесил. Ремон е привлечен, светски, аморален маж кој постојаната прељуба ја оправдува со цитатот за гревот од Оскар Вајлд: „Гревот е единственото нешто со живи бои што постои во модерниот свет.“ и го прифаќа тој животен стил како типичен. За Сесил, една од предностите на нејзиниот татко, којшто нема интелектуален интерес, е што тој воопшто не се грижи дали таа учи или не. Друга предност е што ѝ дава одврзани раце во привлекувањето мажи. За време на одморот, Сесил го запознава студентот Сирил со кого започнува љубовна врска.

Мирниот одмор на Сесил е нарушен со доаѓањето на Ана Ларсен, пријателка на нејзината покојна мајка. Културна, принципиелна, интелигентна и работна жена на Ремонова возраст, Ана некое време се грижела за Сесил. Рејмон е воодушевен од Ана, а и таа покажува наклонетост кон него така што започнуваат љубовна врска и ја објавуваат нивната свршувачка. Ана ѝ забранува на Сесил да се гледа Сирил и ја принудува да почне да учи. Сесил крои план да го спречи бракот на татко и со Ана, која ја сфаќа како закана за нивниот мирен и безгрижен живот.

### Втор дел (7-12 глава)
По објавувањето на намерата на татко ѝ да се ожени, во текот на следните денови, дотогаш безгрижната Сесил станува нерасположена и започнува да се преиспитува и да си го замислува идниот живот со Ана. Еден ден, во вилата доаѓа Елса и Сесил ја убедува дека Рејмон сè уште ја сака и ја наговара да се пресели во вилата во која живее Сирил, преправајќи се дека му е девојка и така да ја растури врската меѓу Рејмон и Ана. Според планот на Сесил, Рејмон неколкупати ги среќава Сирил и Елса заедно и тоа предизвикува љубомора кај него. Во меѓувреме, еден ден, Сесил го посетува Сирил во неговата вила и тогаш за првпат водат љубов по што кај неа се разгорува љубовта кон него. Најпосле, Рејмон закажува средба со Елса, а Ана ги здогледува во мигот кога се бакнуваат во шумата. Растревожена, таа веднаш ја напушта вилата, а Сесил дури тогаш сфаќа дека Ана, која дотогаш ја сметала за рамнодушна, е емотивна и ранлива. Бидејќи им недостига, Рејмон и Сесил ѝ пишувата писмо на Ана, молејќи ја да се врати, но тогаш им јавуваат по телефон дека Ана излетала со автомобилот во провалија. Кога пристигаат во болницата, дознаваат дека Ана е мртва, а Сесил се сомнева дека тоа воопшто не било несреќен случај, туку Ана извршила самоубиство. Сесил и Рејмон се враќаат во Париз за да присуствуваат на погребот на Ана, а потоа му се враќаат на празниот, површен живот: Реј има нова љубовница, а Сесил го заборава Сирил и има ново момче. Сепак, понекогаш, кога е сама, таа помислува на судбината на Ана и тогаш ја обзема тага.

## Ликови
*Сесил, богата и безгрижна седумнаесетгодишна девојка
*Ремон, нејзиниот средовечен татко, познат посетител на забави и швалер
*Елса Макенбург, последната љубовница на Ремон на почетокот на новелата
*Ана Ларсен, стара пријателка на семејството на Сесил, која ја чувала Сесил по смртта на мајка ѝ
*Сирил, 26-годишен тудент по право кој престојува во соседната вила.

## Осврт кон делото
Во 1999 година, во анкетата спроведена од францускиот весник „Монд“ (*Le Mond*), романот „Добар ден, таго“ бил избран меѓу стоте најдобри книги на 20 век, заземајќи го 41. место. Веднаш по појавата, романот предизвикал големо внимание кај публиката и кај критиката: за него, Саган ја освоила Наградата на критиката, а неговата продажба достигнала милионски тиражи и на Саган ѝ обезбедил голема слава и богатство. По повод објавувањето на романот, францускиот писател Моријак ја нарекол Саган „малиот шармантен монструм“, а според зборовите на Саган, „оваа инстинктивна и сурова книга е исполнета со сензуалност и невиност, со експлозивна смеса која денес возбудува исто колку и вчера.“

## Поврзано
*100 книги на векот според Ле Монд

## Наводи

Категорија:Дела на Франсоаз Саган
Категорија:Француски романи
Категорија:Книги на француски јазик
Категорија:Книги од 1954 година