open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Лакомб Лисјен (филм)

**Лакомб Лисјен** (француски: *Lacombe Lucien*) - француски филм од 1974 година, во режија на Луј Мал (Louis Malle), кој е автор и на сценариото, заедно со писателот Патрик Модијано. Главните улоги ги играат: Пјер Блез (Pierre Blaise), Орор Клеман (Aurore Clément) и Холгер Левенадлер (Holger Löwenadler). Филмот освоил две награди „БАФТА“, а бил номиниран и за „Оскар“ за најдобар странски филм.

## Синопсис
Дејствието на филмот се одвива за време на Втората светска војна. Лисјен (го игра Блез) е младо момче кое бара возбудувања. Откако ќе биде одбиена неговата желба да му се приклучи на Движењето на отпорот, тој случајно станува соработник на германската полиција. При посетата на кројачот-Евреин, Алберт Хорн (го игра Ловенадлер), Лисјен се вљубува во неговата ќерка Франс (ја игра Клеман). Лисјен почнува редовно да го посетува семејството Хорн при што се однесува грубо кон кројачот Алберт, кој исто така е непријателски расположен кон Лисјен. Еден ден, уморен од криењето и од постојаните закани, Алберт намерно го посетува седиштето на полицијата, каде откриваат дека е Евреин и го депортираат в логор. Подоцна, за време на рацијата, еден германски војник и Лисјен влегуваат во домот на семејството Хорн. Тогаш, Лисјен го убива војникот и се обидува да ги пренесе Франс и нејзината баба во Шпанија. Кога ќе се расипе автомобилот, тие се засолнуваат во напуштена куќа во планината, каде Лисјен и Франс минуваат неколку среќни денови. Подоцна, Лисјен е уапсен и осуден на смртна казна.

## Наводи

Категорија: Филмови на Луј Мал
Категорија: Филмови со Орор Клеман
Категорија: Филмови со Пјер Блез
Категорија: Филмови со Холгер Левенадлер
Категорија: Филмови на француски јазик
Категорија: Филмови од 1974 година
Категорија: Француски филмови
Категорија: Филмови за Втората светска војна
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Франција
Бела Места

**Бела Места** — река во Разлошко (Општина Јакоруда), Пиринска Македонија, десна составница на реката Места. Долга е 19,7&nbsp;км.

Реката почнува под името *Ропалица* истекувајќи од Ропаличките Езера на 2.690&nbsp;м.н.в. на Источна Рила. По целото течение оди по тесна, длабока и карпеста долина,  а малку пред устието истата се проширува и образува речни тераси. До устието на Грнчарица оддесно Ропалица тече на југ, а потоа нагло свртува на исток. Откако ќе ја прими левата притока Казаничка Река (Џенемдере), веќе под името Бела Места, свртува на југ-југоисток. На 1,8&nbsp;км југозападно од с.&nbsp;Черна Места (на 94&nbsp;м.н.в.) Бела Места се слева со Црна Места и двете заедно го сочинуваат почетокот на самата река Места.

Сливот на реката зафаќа , што претставува 2,4&nbsp;% од вкупниот слив на Места.

Главни притоки: → лева, ← десна
:* ← Грнчарица
:* → Јанчова Река
:* → Казаничка Река (Џенемдере)
:* ← Шишково Дере
:* ← Баненска Река

Средниот годишен истек во месноста Мечкина Дупка (Меча дупка) изнесува . Поради големата висинска разлика на течението, Бела Места има два јасно изразени највисоки и најниски водостоја. Во високите предели најполноводна е во мај, а најслабоводна во февруари; во ниските предели тие се во април и септември. Средниот наклон на течението е многу голем — 64,7&nbsp;м/км. Средната надморска височина на сливот изнесува 1.595&nbsp;м.

По течението на Бела Места нема населени места.

Водите од горното течение на преку канал се спроведуваат на исток во вештачкото езеро Белмекен и се користат за добивање на хидроенергија и за наводнување. Во долното течение на реката е изградена малата хидроцентрала „Јакоруда“.

## Топографска карта
* Лист од карта K-34-72. Размер: 1 : 100 000

## Поврзано
* Црна Места
* Разлог (област)

## Наводи

Категорија:Реки во Пиринска Македонија
Категорија:Општина Јакоруда
Категорија:Рила
Категорија:Притоки на Места
Фенилпропаноид

**Фенилпропаноидите** се класа на разновидни органски соединенија кои се синтетизираат од растенијата од аминокиселините фенилаланин и тирозин. Нивното име доаѓа од шесточлената јаглеродна ароматична фенил група и тричлената пропенска група на кумаринската киселина, која е главен интермедиер во фенилпропаноидната биосинтеза.  Од 4-кумароил-CoA се добиваат разни класи на природни производи како лигноли (претходници на лигнин и лигноцелулоза), флавоноиди, изофлавоноиди, кумарини, аурони, стилбени, катехин, и фенилпропаноиди.
[мини|380п|[4-Кумароил-CoA е централен претходник во биосинтезата на фенилпропаноидите (прикажан во протонирана состојба).]]

Фенилпропаноидите се присутни низ целото растително царство, каде служат како неопходни компоненти на голем број на структурни полимери, обезбедуваат заштита од ултравиолетова светлина, пружат заштита од тревојади и патогени, и посредуваат во интеракциите растение-полинатор како цветни пигменти и миризливи соединенија.

## Наводи

*
Сергеј Довлатов

**Сергеј Донатович Довлатов** (руски: *Сергеҋ Донатович Довлатов*; 3 септември 1941, Уфа - 24 август 1990, Њујорк) - руски писател.

## Животопис
мини|Гроб на Сергеј Довлатов
Сергеј Довлатов е роден на 3 септември 1941 година во Уфа, за време на евакуацијата пред налетот на германската армија. Татко му, Донат Мечник (по националност - Евреин) бил театарски режисер, а мајка му Нора Довлатова (Ерменка) била театарска глумица. Во 1944 година, неговото семејство се преселило во Ленинград. Во 1959 година се запишал на Филолошкиот факултет, каде студирал фински јазик, но по две години бил избркан од студиите. Во тоа време, активно се занимавал со бокс. Од 1962 до 1965 година служел во армијата, во обезбедувањето на еден логор на северот на СССР. По враќањето во Ленинград работел како новинар, а одредено време и како водич во Пушкиновиот парк во селото Михајловско. Во август 1978 година, со семејството емигрирал во Виена, а оттаму во САД. Довлатов се истакнувал со својата височина (196 сантиметри). Умрел на 24 август 1990 година, во Њујорк.

## Творештво
Сергеј Довлатов е еден од најпознатите современи руски писатели. Тој пишувал романи и кратки раскази, кои ги објавувал како „самиздат“ поради што бил прогонуван од советската власт. По емигрирањето во САД продолжил да ги објавува своите романи и раскази во разни емигрантски списанија, но и во најпрестижното американско списание „Њујоркер“. Неговите дела се застапени во бројни антологии на светската проза од XX век, а за него пофални зборови искажали повеќе американски и руски писатели, како: Курт Вонегат, Џозеф Хелер, Ирвинг Шо и Јосиф Бродски, кој прв им ги препорачал неговите дела на американските издавачи. Според Бродски, Довлатов е „единствениот руски писател чии целокупни дела ќе бидат читани надвор од Русија.

Довлатов е автор на следниве дела:
* Невидливата книга (раскази, 1977)
* Соло на андервуд (раскази, 1980)
* Компромис (роман, 1981)
* Зона (роман, 1982)
* Маршот на самците (раскази, 1983)
* Пушкиновите ридови (роман, 1983)
* Нашите (роман, 1983)
* Занает (роман, 1985)
* Куфер (роман, 1986)
* Туѓинка (роман, 1986)
* Претстава (роман, 1987)
* Филијала (роман, 1990)

## Наводи

Категорија:Руски писатели
Категорија:Луѓе од Санкт Петербург
Категорија:Родени во 1941 година
Категорија:Починати во 1990 година
Категорија:Руски публицисти
Културно наследство на Македонија во Општина Бутел

Ова е **список на објекти прогласени за [[културно наследство на Македонија]]** на подрачјето на Општина Бутел според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
Беличка Река (Пиринска Македонија)

**Беличка Река** () — река во Разлошко (Општина Белица), Пиринска Македонија, десна притока на Места. Долга е 22,9&nbsp;км.

Реката извира од Чернополјанското Езеро источно од врвот Черна Полјана на Средна Рила, на надморска височина од 2.397&nbsp;м. Најпрвин се води под името Карааланица (Чернополјанска Река). По целото течение оди во јужен правец, а по приодот кон летувалиштето Семково долината ѝ е тесна и силно пошумена. Во подрачјето на месноста Стеници тече низ клисурна долина; откако ќе излезе од неа, долината се проширува и се појавуваат речни тераси. Завршува како десна притока на Места, на 768&nbsp;м.н.в., некаде кај последните куќи на селото Краиште.

Сливот на реката зафаќа , што претставува 3,89&nbsp;% од вкупниот слив на Места.

Главни притоки: → лева, ← десна
:* ← Голема Узуница
:* ← Динков Дол
:* → Вапска Река (Вапата)
:* → Вотрачка Река (Вотрчка Река, најголема)

Средниот годишен истек во устието изнесува . Најполноводен месец е мај, а најслабоводен е септември.

Единственото населено место по течението на реката е градот Белица, по кој е наречена самата река.

Водите од горното течение на Беличка Река преку канал се насочуваат на исток во вештачкото езеро Белмекен и се користат за производство на струја и наводнување. Во долното течение дел од водите и се користат за наводнување на малите земјоделски површини сместени по нејзините речните тераси. Над градот Белица по долината на реката има изградени неколку рибници за пастрмка.

По левиот брег на реката, во најдолното течение, на растојание од 3,5&nbsp;км минува целиот потег на патот III-8406 кој ја поврзува Белица со остатокот од земјата.

## Карти
* Лист од карта K-34-71. Размер: 1 : 100 000
* Лист од карта K-34-72. Размер: 1 : 100 000
* Лист од карта K-34-84. Размер: 1 : 100 000

## Поврзано
* Беличко Поле
* Разлог (област)

## Наводи

Категорија:Реки во Пиринска Македонија
Категорија:Притоки на Места
Категорија:Општина Белица
Категорија:Рила
Златарица (река)

**Златарица**  — река во Разлошко, Пиринска Македонија, лева притока на Места. Долга е 21&nbsp;км и тече низ општините Белица и Мехомија (Разлог).

Реката извира од северот на Велиичко-виденичкиот Дел на Западните Родопи, на надморска височина од 1.570&nbsp;м. Изворот е 1,6&nbsp;км југоисточно од маалото Узунмахала на селото Гарван (Златарица). Тече низ длабока и пошумена долина. До устието на најголемата притока Палатик тече на запад, а потоа свртува на југозапад; овде долината се проширува и се појавуваат речни тераси на кои има мали ниви. Завршува како лева притока на Места (на 713&nbsp;м.н.в.), 2,7&nbsp;км јужно од селото Елешница во Општина Мехомија.

Сливот зафаќа , што претставува 3,22&nbsp;% од вкупниот слив на Места.

Позначајна притока е Палатик, која се влева од десно.

Средниот годишен истек кај с.&nbsp;Елешница изнесува ; највисок водостој има во март, а најнизок во септември.

По течението на Златарица има само едно населено место — селото Елешница.

Во подрачјето на селото и нагоре по течението на реката водите во голема мера се користат за наводнување на малите нивички сместени по речните тераси.

## Карта
* Лист од карта K-34-84. Размер: 1 : 100 000

## Поврзано
* Разлог (област)

## Наводи

Категорија:Реки во Пиринска Македонија
Категорија:Притоки на Места
Категорија:Општина Белица
Категорија:Општина Мехомија
Златарица (појаснување)

**Златарица** може да се однесува на следниве места:
* Златарица — врв на Лешниковска Планина во Перничката област, Бугарија
* Златарица — град во Великотрновската област
* Општина Златарица — општина во Великотрновската област, Бугарија
* Златарица — река во Разлошко, Пиринска Македонија, лева притока на Места
* Гарван (буг. Златарица) — село во Општина Белица, Пиринска Македонија
Кемтрејл

мини|317x317пкс|Перзистентни траки позади воздухоплови наречени „кемтрејлс“
**Кемтрејл** (од англ. *chemtrail*: *chem*, скратеница од *chemical* (хемикалија) и *trail* (трака, трага)) е назив за феномен на перзистентни (долготрајни) траки кои се набљудуваат позади воздухоплови во лет. Официјалното објаснување е дека станува збор за кондензациски траки кои настануваат поради кондензација на водената пареа испуштена од млазните мотори на воздухопловите и секој сомнеж дека составот на овие траки вклучува тајно додадени агенси кои не се обелоденети во јавноста се смета за теорија на заговор. Перзистентноста на траките позади воздухопловите официјално се објаснува дека варира од атмосферските и временските услови. Сепак, значителен дел од светската јавност пројавува загриженост поради овој феномен, а независни истражувачи наведуваат докази дека хемискиот состав на ваквите перзистентни траки вклучува наночестички на алуминиум, стронциум, бариум, други метали, како и полимерни органски супстанци.

## Наводи

Категорија:Теории на заговор
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Зграда на Народниот театар во Белград

десно|мини|250x250пкс| Декорации на покривот на зграда

**Зграда на Народниот театар во Белград** — градба од 1869 година изградена на иницијатива на принцот Михајло Обреновиќ за потребите на нововоспоставениот народен театар, кој настапувал на места без соодветни услови околу Белград. Зградата претставува недвижен културен имот како културен споменик од големо значење.

## Историја
После неколку обиди од 1842 година, се формирал професионален ансамбл што ќе изведе театарски претстави, не бил  во 1868 година основањето на Народниот театар во Белград. Првата претстава, *„Ѓураѓ Бранковиќ“* од Карол Оберњак, се случил (според новиот календар) на 22 ноември 1868 година во Ин во *кралицата на Англија*, која следната година била привремен дом на театарот. По основањето на Народниот театар, принцот и Државниот совет ја одредиле локацијата за театарската зграда, поранешната турска заговор кај портата Стамболи.

## Архитектура
Театарската зграда била  изградена според проектот на Александар Бугарин, со сите одлики на театарската архитектура од своето време, но уште во 1870 година, зградата претрпува прва од многуте измени. Биле снимени адаптациите од 1885 и 1903 година, но првата голема промена на проектот од Јосиф Букавац започна во 1911 година, која траела  до 1922 година заради војните. Надворешноста и ентериерот и одликите на класичен стил се претвориле во раствор во кој доминираат масивни странични столбови кои влегувале во влезот и пластична декорација на заостанати реминисценции на „арт нуво“. Нови простории беа додадени и во источниот дел, зголемени димензии, биле направени внатрешни измени и биле направени тавани С. композиции. Ф. Колесникова.   По бомбардирањето на Белград во 1941 година, кога зградата била уништена и повторно била изградена и реконструирана за време на војната, па дури и по повоениот период до 1986 година, кога внатрешноста на 1922 година била обновена за три години, со значителни измени на надворешноста и ентериерот. Во тоа време, дел од зградата била додадена на улицата „Браќа Југовиќ“, дизајнирана според современи архитектонски концепти, користејќи нови технологии. Фасадата беше исчистена во 1997 година.

## Поврзано
* Список на споменици на културата во Белград
* Национален театар во Белград

## Наводи

## Надворешни врски
* „Национален театар - споменици на културата во Србија“ . САНУ (на српски).  
* Официјална презентација 
* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Белград 
* Список на споменици

Категорија:Згради и градби во Белград
Црква „Св. Никола“ - Љубанци

**Црква „Св. Никола“ - Љубанци** може да се однесува на две истоимени цркви во селото Љубанци:

* Црква „Св. Никола“ - Љубанци (манастирска) — манастирската црква во Љубанскиот манастир
* Црква „Св. Никола“ - Љубанци (селска) — главната селска црква
Црква „Св. Никола“ - Љубанци (селска)

**Свети Никола** — главна селска црква во скопското село Љубанци. Прогласена е за споменик на културата на Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во самото село.

## Историја

Народната традиција наведува дека црквата била подигната во исто време како и познатата Јахја-пашина џамија во Скопје. За градењето на црквата, заслуга има еден предок во денешниот род Ниниќевци, кој добил одобрение за изградба на црквата токму од Јахја-паша.

Црквата била повторно поправана во 1881 година.

## Архитектура
### Фрескоживопис

Црквата поседува живопис, кој потекнува од 1881 година.

### Иконостас

Долго време се верувало дека престолните икони за црквата биле изработени од страна на познатиот мајстор Дичо Зограф. Сепак, при неодамнешните теренски истражувања и увид на самите икони, се дошло до заклучок дека престолните икони во црквата не се дело на самиот Зограф, туку на мајсторот Павле Аврамовски од селото Галичник, кој завршил со работа во црквата во 1881 година. Ова е потврдено и со натписот на сводниот лак, кој се наоѓа на јужната страна од црквата. Веројатно, истражувачите во минатото ја поистоветиле оваа црквата со истоимената манастирска црква, која се наоѓа над самото село Љубанци.

## Галерија


Податотека:Црква Св. Никола - Љубанци 01.jpg|Влезот
Податотека:Црква Св. Никола - Љубанци 02.jpg|Апсидата
Податотека:Црква Св. Никола - Љубанци 04.jpg|Обнова на црквата
Податотека:Црква Св. Никола - Љубанци 03.jpg|Задниот дел


## Поврзано
* Љубанци
* Скопска епархија
* Северноскопско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Љубанци
Љубанци
Категорија:Дела на Дебарската школа
Петер Јакаб

мини|Петер Јакаб
**Петер Јакаб** (роден на  година во Мишколц, Унгарија) — унгарски политичар.

## Потекло и кариера:
Јакаб бил претседател на групата Мисколц на Јобик од 2009 година. Во 2010 година бил советник во Градскиот совет на Мишколц и член на Комитетот за правна и јавна безбедност на Градскиот совет.  Дипломирал на Универзитетот во Мишколц во 2004 година. Од 2009 до 2010 година, бил наставник по историја во Средно и стручно училиште за ромското малцинство Кали Јаг во Мишколц. Тој секогаш зборувал отворено за своето еврејско потекло. Неговиот прадедо починал во Аушвиц. Неговата баба преминала во христијанство во 1925 година и израснала 11 деца во Месутур. На парламентарните избори во 2018 година тој бил избран за пратеник. Од февруари до јуни 2019 година бил заменик-водач на парламентарната група „Јобик“. Од јуни 2019 година тој е водач на парламентарната група „Јобик“.

## Наводи

Категорија:Унгарски политичари
Црква „Св. Никола“ - Љубанци (манастирска)

**Свети Никола** — главна и единствена манастирска црква на Љубанскиот манастир во скопското село Љубанци. Црквата, заедно со целиот манастирски комплекс, е прогласена за споменик на културата на Македонија.

## Местоположба

Манастирот е сместен северно од селото Љубанци, вгнезден во планинската падина на Скопска Црна Гора.

## Историја

Народната традиција наведува дека црквата била обновена во 1847 година. Таа била подигната од истите мајстори и зографи, како и соборната црква „Св. Богородица“ во Скопје.

## Архитектура

Храмот е релативно мал. Во текот на  век, црквата се наоѓала во лоша состојба, како и целиот манастир.

### Фрескоживопис

Црквата поседува живопис, кој потекнува од 1881 година.

### Иконостас

Познатиот мајстор Дичо Зограф во 1853 година ги изработил престолните икони за црквата. Тоа биле иконите: „Богородица со Христос“, „Исус Христос Седржител“, „Св. Јован Претеча“, „Св. Никола“ и „Св. Три Јерарси“.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Никола“ - Љубанци (манастирска).jpg|Страничен поглед
Податотека:Фрескоживопис во Љубански манастир Св. Никола 09.jpg|Дел од внатрешноста
Податотека:Фрескоживопис во Љубански манастир Св. Никола 08.jpg|Иконостасот


## Поврзано
* Љубанци
* Скопска епархија
* Северноскопско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Љубанци
Љубанци
Јелена Жигон

**Јелена Јовановиќ Жигон** ( Белград, 3 ноември 1933 година - Белград, 10 април 2018 година ) беше **српска и југословенска глумица** . Нејзиниот сопруг беше глумецот **Стево Жигон**, а ќерка и е глумицата **Ивана Жигон** .

## Животопис
Родена е на 3 ноември 1933 година . во Белград . глуми во голем број филмови и телевизиски серии во текот на нејзината кариера. Првата улога ја оствари во 1950 година. во филмот **Општинско дете** . Таа имала значајни улоги во филмовите на **Жикина династија**, **Капетан Леши**, **Утро**, **Првиот граѓанин на малиот град** и многу други. Таа се здоби со поголема популарност со улогата на **Јелена Тодоровиќ** во **Жикина династија** .

Нејзиниот сопруг беше глумецот **Стево Жигон** . Со нејзината ќерка **Ивана Жигон**, која исто така е глумица, таа ја основа во 2004 година. Ансамблот на **Косовска Божур** . За време на нејзината кариера, таа ја драматизираше поезијата на **Душан Костиќ**, **Десанка Максимовиќ**, **Драган Колунџија**, правејќи сценарио на сценско-музичка песна за **Симонида** изведена во Народниот театар во Белград .

Таа почина на 10 април 2018 година . во Белград, по кратко заболување. Погребана е на **Новите гробишта во Белград** .

## Награди и признанија
* Награда „**Златен прстен**“ за најдобра глумица (1961) 
* Златниот кашкавал 
* **Орден на Његош**, прв степен, за згрижување на повредените, **Република Српска** 
* **Медал Његош** од **Митрополитот на Црногорско-крајбрежниот Амфилохије Радовиќ**, за **Благородништво**, **Црна Гора** 
* **Југословенска** кинематеријална плакета за извонреден придонес во филмот (2006) 
* Почесен граѓанин на **Александровац** (2017) 
* Награда за животно дело **Сергеј Бондарчук**, **Русија** (2018)

## Наводи

Категорија:Погребани на Новите гробишта (Белград)
Категорија:Југословенски глумци
Категорија:Луѓе од Белград
Категорија:Починати во 2018 година
Категорија:Родени во 1933 година
Битеф театар

десно|мини|333x333пкс| Театар Битеф, пред плоштадот Мира Таиловиќ
**Театарот Битеф**  бил основан во 1989 г. во реконструираната германска евангелска црква кај Балонискиот пазар. Пред театарот се наоѓа мал плоштад наречен „Плоштад Мира Траловиќ“. Улогата на театарот „Битеф“ уште од првите денови била, покрај реализацијата на фестивалот „Битеф“ и ширењето на ефектите на фестивалот исто така и реализирање на новите театарски тенденции во текот на целата година.

## Концепт
Концепт на театарот „Битеф“ останал ист до денес. Отворен бил за сите видови на нови изрази, да ги надмине утврдените граници, да ги истражува и поддржува уметниците кои се подготвиле да преземат смели чекори. Театарот Битеф се обидувал да покаже дека театарот е институција која создава култура, а не оној што само фаворизира одреден културен модел. Затоа посебно внимание се посветувало на театарските аспекти што биле недоволно развиени во домашниот театар, како што бил современиот танц и театарот за движење. Театарот „Битеф“ бил организиран во стилот на современите европски театри.

## Поврзано

* Список на театри во Србија

## Надворешни врски

* Официјална презентација 
* Дигитална архива на театар Битеф 
* „Битеф театар” . (на српски). Архивирано од оригиналот на датум | archive-url= барање | archive-date= ( помош ) .  
* Театар „Неостварлив“ на Битеф („Политика“, 24 февруари 2019 година)

Категорија:Театри во Белград
Палата Анкер

**Палатата Анкер** се наоѓа во Белград, Теразије 26 и претставува недвижен културен имот како културен споменик . 
мини|Палатата на Анкер, детали
Зградата е изградена во 1899 година  на проектот на архитектот Милан Антоновиќ. Оваа двоспратна куќа со локали во приземје и канцеларии на првиот кат ја изградила компанијата за осигурување *Анкер* за свои цели. Структурниот и функционалниот дизајн била зградата која имала карактер на архитектурата од крајот на 19етиот век. Објектот бил изграден од класичен материјал, тула и варов малтер. Палатата Анкер, е значаен пример на академската архитектура од 19 век во Белград, претставувајќи го архитектот Милан Антоновиќ како познавач на академизмот. Локацијата била оваа зграда е од особеното значење затоа што со палатата „Атина“, хотелот „Москва“, куќата на Алекс Крсмановиќ и банката Смедерево, таа претставува дел од урбаниот амбиент на Теразије, кој бил формиран кон крајот на 19-ти и почетокот на 20-ти. век.

## Поврзано

* Список на споменици на културата во Белград 

## Наводи

## Надворешни врски

* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Белград  
* Список на споменици

Категорија:Згради и градби во Белград
Куќа на Чолиќ во Варничи

**Куќа на Чолиќ во Враничи**, населено место била територијата на градот Чачак, претставувала недвижен културен имот бил културен споменик.

Интересно било, според приказната на Чолиќ, дека прото-благајник живеел во куќата, свештеникот од Миоковац-јубиќ, Михајло Радовиќ, дедото на поетот Душан Душко Радовиќ. Во оваа куќа е роден таткото на Душко Радовиќ, Угљеша Радовиќ, како и теткатарот на Душан Радовиќ, од кои најпознат бил Маргита Радовиќ во Чачак, кој бил директор на гимназијата Чачак.

## Домаќинството на Чолиќ
Семејството Чолиќ се наоѓало на нежна падина што се спушта кон реката Чемерница. Во домаќинството биле зачувани куќи и сместена, дестилерија, фарма, млечни и печење печка. Куличката куќа била голема претставителна зграда над подрумот. Станбениот дел се состои од дневна куќа и просторија во градежна зграда, малтерисана и бела. Покривот на четири води бил покриен со плочка. Пред влезот на куќата имало аголен доксат со низок mидарски, малтерисан и вар ограда, од кој две врати воделе во внатрешноста. Под просторијата било камен подрум, малтерисан и исечен, со зрак на темел и закотвување оставено за да се пробие монотонијата на предната фасада. До влезот во подрумот било поставена плакета со името на сопственикот (Сретен Чолиќ) и годината на градбата, 1864 година.

Конзерваторски и реставраторски работи на куќата биле помошни згради (печка, фарма куќа, млеководител) било изведено во 1983 и 1984 година,според проектот на архитектот Р. Čубриќ и етнологот Р. Павичевиќ-Поповиќ.

## Галерија

Wiki Šumadija VII Čolića kuća u Vranićima 647.jpg|
Wiki Šumadija VII Čolića kuća u Vranićima 653.jpg|
Wiki Šumadija VII Čolića kuća u Vranićima 662.jpg|
Wiki Šumadija VII Čolića kuća u Vranićima 678.jpg|
Wiki Šumadija VII Čolića kuća u Vranićima 680.jpg|


## Литература

* 

## Поврзано

* Список на споменици на културата во Моравскиот регион

## Извори

## Надворешни врски

* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Белград  
* Список на споменици

Категорија:Народно градителство
Категорија:Споменици на културата во Србија
Квалификации за Европско првенство во фудбал 2020 - група Ј

**Квалификации за Европско првенство во фудбал 2020 - група Ј** била една од десетте групи во склоп на квалификациите за Европското првенство 2020. Во групата учествувале шест репрезентации, и се играло по Бергеров систем на натпреварување. Двете првопласирани репрезентации во групата, Италија и Финска се квалификувале на Европското првенство 2020.

## Табела

## Натпревари
Распоредот на натпреварите УЕФА го објавила истиот ден после ждребот, кој бил одржан на 2 декември 2018 во Даблин. Времето на одигрување на натпреварите ќе биде прикажано по CET/CEST (месното време ќе биде прикажано во заграда).

----

----

----

----

----

----

----

----

----

## Наводи

## Надворешни врски
*УЕФА Евро 2020, UEFA.com 
*Квалификации за УЕФА Евро 2020, UEFA.com 

Ј
Градевска Река

**Градевска Река** (или **Еловица**) — река во Разлошко и Горноџумајско, Пиринска Македонија, лева притока на Струма. Долга е 31&nbsp;км и одводнува делови од Југозападна Рила и најсеверниот дел на Пирин.

Реката извира под името *Злата Река* на надморска височина од 2.054&nbsp;м, 300&nbsp;м југозападно од врвот Капатник (2.170&nbsp;м) на Југозападна Рила. Првите 5&nbsp;км тече на југ како буен планински поток, стасува до месноста Предел (1.140&nbsp;м.н.в.) и свртува на запад-северозапад. До устието се смета за граница меѓу планините Рила на север и Пирин на југ. До с.&nbsp;Градево  тече во благо наклонета и добро пошумена долина под името *Еловица*, каде оддесно ја прима најголемата притока Осеновска Река и свртува на југозапад. По селото веќе се нарекува Градевска Река и долината малку се проширува, но тука страните се веќе соголени, коритото и широко и исполнето со силни наноси. Завршува како лева притока на Струма во градот Симитли.

Сливот на реката зафаќа , што претставува 1,35&nbsp;% од вкупниот слив на Струма.

Главни притоки: → лева, ← десна
::* → Мразеница
::* → Струшка Река
::* ← Маревска Река
::* ← Осеновска Река (најголема)
::* → Порогочка Река
::* → Свинедолско Дере

Градевска Река се напојува претежно од снег и дожд. Најполноводна е во мај и јуни, а најслабоводна во август и септември. Средниот годишен истек во устието изнесува .

По течението на реката има само две населени места: селото Градево и градот Симитли, обете во Општина Симитли. Во горното течение   е одморалишното место Предел.

Од устието на реката кај градот Симитли до месноста Предел, во должина од 25,4&nbsp;км по долината минува делница од државниот пат II-19: Симитли – Мехомија (Разлог) – Неврокоп – ГП „Либјахово - Везме“ („Илинден - Ексохи“) за Драмско, Егејска Македонија.

## Карта
* Лист од карта K-34-83. Размер: 1 : 100 000

## Поврзано
* Осеновска Река
* Предел (превој)

## Наводи

Категорија:Реки во Пиринска Македонија
Категорија:Општина Мехомија
Категорија:Општина Симитли
Алаи

**Алаи** бил тибетски писател. Роден во 1959 г. во едно мало село во округот Мерканг, кое порано припаѓало на Тибетската област. По завршувањето на Кинеската граѓанска војна (1945-1949), Тибет ја изгубил својата автономија и сега му припаѓа на Западен Сечуан, т.е. Кина.

Не заборавајќи ја неговата етничка припадност и изгубената татковина, Алаи во 1980 г. ја објавил приказната за легендарниот тибетски мудрец по име Аку Тонпа. Мудрецот, како што вели самиот автор, било „олицетворение на аспирациите на тибетскиот народ и традициите пренесени од генерација на генерација“.

## Црвени афиони
Како симбол на родната народна мудрост, Аку Тонпа исто така му служел на писателот десет години подоцна како инспирација и модел за улогата на протагонистот во романот *Црвени афиони*. Дејствието на романот се одвива во 1930-тите на 20 век. Во него главни ликови се семејството Маји, неговиот моќен главен, постариот „паметен“ син определен за наследник, а помалиот син „идиот“. Под маската на глупоста, Алау ја опишува скриената мудрост на овој атипичен херој, и на овој начин пишувал различно од многу други писатели кои ја изложувале очигледната акримонија.

Со разнобојни пејзажи, интересни ликови и драматичен поглед, запознавајќи го читателот со чудесниот свет на Тибет, оваа книга ги отфрлала општо прифатените митови за пацифистичкото општество на побожни жители од овој дел од светот. Читањето на овој роман оставало впечаток дека нивните животи се всушност полни со суровост, жестоки непријателства, крвнички крвопролевање, борби за моќ, сензуални задоволства и страсна љубов.

Како што е Маркес за Колумбија или Фокнер за американскиот југ, тоа е оваа историска приказна на Алаи за Тибет.

Романот добил многу пофалбени осврти, со што станал бестселер и 2000 г. бил награден со најважната награда Мао Дан за литратура во Кина.

Покрај тоа што пишува книги и романи, Алаи работел како уредник во најважното списание за научна фантастика во Кина, *„Светот на научна фантастика“* .

## Наводи

Категорија:Тибетска книжевност
Категорија:Родени во 1959 година
Категорија:Живи луѓе
Осеновска Река

**Осеновска Река** (во горното течение: **Раковица**) — река во Горноџумајско (Општина Симитли), Пиринска Македонија, десна притока на Градевска Река. Долга е 19&nbsp;км и одводнува делови од Југозападна Рила.

Река извира под името *Раковица* од Арамлиски Кладенец, на надморска височина од 2.269&nbsp;м во југозападниот дел на Рила. Тече во релативно широка и добро пошумена долина до северното подножје на врвот Моравица на запад и северозапад, а потоа свртува на југозапад и тече во тој правец сè до устието. Завршува како десна притока на Градевска Река од сливот на Струма, до поранешниот стопански двор на селото Градево.

Сливот на реката зафаќа , што претставува 34,78&nbsp;% од вкупниот слив на Градевска Река. Главна притока е Топлица (лева). Осеновска Река се напојува од снег и дожд; најполноводна е во мај и јуни, а најслабоводна во август и септември. По течението на реката има само едно населено место — село Долно Осеново во Општина Симитли.

## Карта
* Лист од карта K-34-83. Размер: 1 : 100 000

## Поврзано
* Градевска Река

## Наводи

Категорија:Реки во Пиринска Македонија
Категорија:Струмски слив
Категорија:Општина Симитли
Категорија:Рила
Brumoides suturalis

***Brumoides suturalis***, **бубамара со три ленти**, е вид на бубамара, опишана од Јохан Христијан Фабрициј во 1789 година.  

## Наводи

Категорија:Бубамари
Vibidia duodecimguttata

***Vibidia duodecimguttata*** е вид на бубачка што припаѓа на семејството бубамари, потсемејство Coccinellinae.

Овој вид е присутен во поголемиот дел од Европа, во источната палеарктичка зона и на Блискиот Исток.

## Опис
*Vibidia duodecimguttata* може да достигне должина од околу 4 милиметри. Овие бубачки имаат овално тело. Светло-кафеавите антени се доста долги. Наткрилцата имаат малку поширок страничен раб. Целото нивно тело има светлокафеава основна боја на горната и долната страна, само очите се црни. Наткрилцата имаат 12 белузлави точки, шест на секоја страна (оттука и латинскиот збор **, што значи дванаесет точки). Постои белузлаво место од двете страни на грлото.

Овој вид е прилично сличен на *Calvia decemguttata* и *Halyzia sedecimguttata*.

## Биологија
Возрасните единки може да се сретнат од април до септември. Оваа бубачка е микофажна, главно се храни со прашкаста мувла од габи, болест што се појавува на некои дрвја (вклучувајќи даб и лешник).

## Галерија

Податотека:Vibidia duodecimguttata larva.jpg|Ларва
Податотека:Vibidia duodecimguttata pupa.jpg|Куклена фаза
Податотека:Coccinellidae - Vibidia duodecimguttata.JPG|Возрасна единка


## Наводи

* 

## Надворешни врски

* Coleo-net

Категорија:Бубамари
Coccinella hieroglyphica

***Coccinella hieroglyphica*** е вид на бубачка од семејството бубамари. Се наоѓа во палеарктикот . Ја има во Европа, европска Русија, Сибир, рускиот далечен исток, Белорусија, Украина, Казахстан, Монголија, Кина, Кореја. Во Европа, на северот надвор од поларникот, на југ до Северна Италија. Живее во живеалишта на височини од 1.200 метри, на различни вресови, и се храни со лисни вошки. Други, понепосакувани живеалишта се влажни ливади, мочуришта, пустелии и мешани шуми. Други растенија домаќини на овие бубамари се некои видови на борови и разни видови *[[Бреза|брези]]*. Нивниот број многу варира од година во година. Летаат од мај до октомври и ги има вогруби дрвени остатоци под боровите.

## Наводи

Категорија:Бубамари
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Стара зграда ОУ „Бошко Палковлевиќ Пинки” Батајница

**Старата зграда на основното училиште „Бошко Палковлевиќ“ Пинк** (исто така бил познат како **српско училиште во Батајница** ) се наоѓало во општината Земун, во градот Белград. Сместено било во Батајница, на адреса на полковник Миленко Павловица 7а. Училишната зграда била прогласена за културен споменик на Србија во јули 2018 година.

## Историја
Зградата била подигната од принцот Никола Вулко во периодот 1875 - 1880 година. Со својата архитектура, зградата се издвојува од другите станбени-рурални куќи, а во споредба била со стилската архитектура од тој период, во развиените градови на некои посебни одлики и поскромно изработени, но вредноста на зградата се гледа во контекст на приградските населби и историската позиција на српското население во Австрија, тогаш Австроунгарија. до монархијата. една од ретките зачувани згради во Белград од втората половина на 19-ти. век и сведочи за континуитетот на образованието и образованието во областа на Југоисточен Срем и се истакнува како вреден пример за типична училишна зграда.

Зградата била направена од тула и малтер, покривот бил покриен со плочки, а се состои од подрум, приземје и првиот кат. На приземјето имало две училници и становите на наставниците, а горе имало три училници. Фасадите, главниот и дворот, оставаат впечаток за хармонија со нивната униформност. Објектот бил реконструиран и денес било сместено основното училиште „Бошко Палковлевиќ Пинки“, а наставата се одвива во една понова зграда до неа, кој била подигната во 1960-тите. век.

## Поврзано

* Основно училиште „Бошко Палковlевиќ Пинки“ Батајница 
* Список на споменици на културата во Белград

## Наводи
Градешница (река)

**Градешница** — река во Петричко, Пиринска Македонија, лева притока на Струмица. Долга е околу 13,5&nbsp;км. Ги одводнува јужните делови на планината Огражден.

Реката извира од источното подножје на врвот Билска Чука на Огражден, близу границата со Р Македонија, на надморска височина од 1.550&nbsp;м. Почнува под името *Билски Дол*, а завршува влевајќи се во Струмица кај петричкото село Струмешница, каде образува наносен конус.

Најголемата (лева) притока на Градешница е Баскалска (Ливадска) Река, која извира од месноста Хаџиица западно од Муратов Врв. Други притоки се Доленска Река (лева) и Чуриловска Река (десна). Сливот зафаќа површина од , а средната надморска височина му изнесува 670&nbsp;м. Реката претежно се напојува од дождови; најполноводна е во зима и напролет, а најслабоводна во лето и наесен. Средниот годишен истек во устието изнесува . Речната долина е длабоко врежана во метаморфни карпи — претежно со гнајсеви и амфиболити. Падините се стрмни, наместа обраснати со бука и даб, а на други места делумно покриени со бор. Обесшумените падини над реката се подложени на силна ерозија.

Во сливот на Градешница се наоѓаат селата Робово (Волно), Баскалци, Кукурахцево, Чурилово, Зојчене, Гега, Горчево, Долени, Масли Чифлик (Кладенци) и Струмешница.

## Поврзано
* Огражден
* Струмица

## Наводи

Категорија:Реки во Пиринска Македонија
Категорија:Струмски слив
Категорија:Општина Петрич
Категорија:Огражден
Амазонска прашума

Прашумата била формирана за време на еоценската ера како резултат на глобалното опаѓање на тропските температури кога Атлантскиот Океан се прошири доволно за да обезбеди топла и влажна клима во Амазонскиот басен. Тропската шума постои најмалку 55 милиони години. Претходно, биотопот на регионот бил тип на савана. По завршувањето на креда-терцијарот, пред 65 милиони години, исчезнувањето на диносаурусите и повлажната клима овозможиле тропската шума да се развие низ целиот континент. За време на олигоценот, шумата се протегала на релативно тесен појас, главно сместен над напоредникот 15 ° северно. Таа постепено се проширувала за време на средниот миоцен, пред повторно да се намали за време на последното ледено доба. Сепак во текот на целиот тој долг период, се развил и преживеал голем диверзитет на видови. Постојат докази дека имало значителни промени во растителноста на дождовната шума во Амазон во текот на последните 21.000 години во тек на последното ледено доба и последователното размрзнување. Анализите на седиментарните депозити покажуваат дека врнежите во басенот за време на леденото доба биле пониски отколку во сегашноста, а тоа речиси сигурно се поврзувало со намалената влажна тропска вегетациска покривка во басенот. Меѓутоа, постои дебата околу тоа колку широко било ова намалување. Некои научници тврдат дека дождовната шума била сведена на мала, изолирана рефугија одделена од отворена шума и тревни површини други научници тврдат дека прашумата останала во голема мера недопрена, но не се ширела многу кон север, југ и исток како што се гледа денес.

Категорија:Амазон
Категорија:Дождовни шуми
Асуан

**Асуан** ― град во југот на Египет и е седиште на гувернатот Асуан.
мини|Реката Нил во Асуан
Асуан е зафатен пазар и туристичко средиште кој се наоѓа само северно од браната Асуан на источниот брег на Нил на првиот водопад. Современиот град е проширен и ја вклучува порано одвоената заедница на островот Елефантин.

Градот е дел од мрежата на творечки градови на УНЕСКО во категоријата занаетчиска и народна уметност.

Категорија:Градови во Египет
Сештојад

[мини|[Бела мечка јаде тиква под вода.]]
**Сештојад**, **сејад** или **омнивор** (од  — „сè“ и *vorare* — „јаде“) – 
животно што јаде и месо и растителна храна.

## Примери
[мини|десно|[Свиња|Свињите се пример на сештојад.]]
Кај сештојадните цицачи забите се приспособени како за кинење на месо, така и за џвакање и мелење на растителни делови. Мечките се познати по тоа што го сакаат пчелниот мед, но се хранат и со мали животни, како што се рибите и ларвите на инсекти. Својата исхрана ја дополнуваат со растителна храна. Занимливо е дека верверицата, која инаку се храни со ореви, желади, лешници и семе од четинарски дрва, исто така ги напаѓа и птиците и нивните јајца. Човекот исто така е сештојад.

Меѓу птиците, враната и гавранот се сештојади. Посебно е познат гавранот по тоа што јаде многу разновидна храна, всушност сè што е хранливо, а може да биде и мршојадец.

## Наводи

## Надворешни врски
* Што е тоа сештојад?
* Nature Works: „Omnivores“

Категорија:Животни
Категорија:Етологија
Сушичка Река (Пиринска Македонија)

**Сушичка Река** — река во Горноџумајско (Општина Симитли), Пиринска Македонија, десна притока на Струма. Долга е 20&nbsp;км. Ги одводнува најјужните делови планината Влаина и најсеверните делови Малешевските Планини (Крупничка Планина).

Реката извира до самата граница со Р Македонија под името *Голема Река* на надморска височина од 1.753&nbsp;м. од источната страна на врвот Џами Тепе (Иљов Врв, 1.803&nbsp;м), највисока точка на Малешевските Планини. Тече низ слабо пошумена долина, која во пониските делови е соголена. По оваа долина оди границата помеѓу Влаина на север и Крупничка Планина на југ. Реката прави големи завои по течението; првите 3&nbsp;км тече на исток, следните 5&nbsp;км на север, па 5&nbsp;км повторно на исток; оттука до с.&nbsp;Долна Сушица (Полена) тече во правец на север-североисток за на крај да сврти на исток низ Симитлиската Котлина. Завршува како десна притока на Струма, 400&nbsp;м југоисточно од с.&nbsp;Черниче.

Сливот на реката зафаќа , што претставува 0,48&nbsp;% од вкупниот слив на Струма.

Главни притоки се Љубишевска Река, Ѓорѓевска Река и Потока (најголема), сите леви.

Сушичка Река се напојува претежно од дожд; најполноводна е во март, а најслабоводна во август. Средниот годишен истек во устието изнесува .

По течението на реката има 4 села: Сушица, Долна Сушица (Полена), Крупник и Черниче, сите во Општина Симитли.

Во најдолното течение, на подрачјето на Симитлиската Котлина дел од водите се користат за наводнување.

## Поврзано
* Малешевски Планини
* Симитлиска Котлина

## Карта
* Лист од карта K-34-83. Размер: 1 : 100 000

## Наводи

Категорија:Реки во Пиринска Македонија
Категорија:Општина Симитли
Логодашка Река

мини|250п|Логодашка Река на картата на Општина Горна Џумаја.
**Логодашка Река** — река во Горноџумајско, Пиринска Македонија, десна притока на Струма. Долга е 22&nbsp;км и ги одводнува источните и средишни делови на планината Влаина.

Река извира под името *Клисурска Река* на надморска височина од 995&nbsp;м од планината Влаина, 300&nbsp;м северозападно од маалото Ваклинци на с.&nbsp;Клисура, Општина Горна Џумаја (Благоевград). Најпрвин тече на југоисток во длабока и добро пошумена долина, а по с.&nbsp;Логодаш страните стануваат мошне соголени. По утоката на најголемата притока Четрока (десна) Логодашка Река свртува на исток и кај с.&nbsp;Покровник навлегува во Горноџумајската Котлина, каде коритото ѝ е уредено со брежни насипи. Завршува како десна притока на Струма, 500&nbsp;м југоисточно од Покровник.

Сливот на реката зафаќа , што претставува 0,96&nbsp;% од вкупниот слив на Струма.

Главни притоки: → лева, ← десна
::* → Дренски Дол
::* ← Четрока (најголема)
::* ← Поповска река

Логодашка Река се напојува претежно од дождови; најполноводна е во март и април, а најслабоводна во август и септември.

По течението на реката има три села: Клисура, Логодаш и Покровник, сите во Општина Горна Џумаја.

Водите на реката и на некои од нејзините притоки се користат за наводнување, за која цел на една нејзина мала лева притока е изградено големото вештачко езеро Стојковци.

## Топографски карти
* Лист од карта K-34-70. Размер: 1 : 100 000
* Лист од карта K-34-82. Размер: 1 : 100 000
* Лист од карта K-34-83. Размер: 1 : 100 000

## Поврзано
* Горноџумајска Котлина

## Наводи

Категорија:Реки во Пиринска Македонија
Категорија:Општина Горна Џумаја
Стара Река (Пиринска Македонија)

**Стара Река** или **Вранештица** (, *Вранещица*) — река во Горноџумајско, Пиринска Македонија, десна притока на Струма. Долга е 29&nbsp;км. Извира од југоисточните делови на планината Влаина.

Реката извира под името *Вранештица* на надморска височина од 1.727&nbsp;м, од кладенец во најјужниот дел на планината Влаина, 1,6&nbsp;км јужно од нејзиниот првенец Кадиица (1.924&nbsp;м). Првично тече на север во стрмна, длабока и шумовита долина. По ммалото В’чковци на с.&nbsp;Сухострел свртува на североисток, и овде служи како граница меѓу општините Симитли и Горна Џумаја (Благоевград). Во долното течение е насочена кон исток, а долината е поширока и со поблаги страни. Завршува како десна притока на Струма во селото Железница, Општина Симитли.

Сливот на реката зафаќа , што претставува 0,55&nbsp;% од вкупниот слив на Струма.

Главна притока е Дебочичка Река (лева).

Стара Река се напојува претежно од дождови; најполноводна е во март и април, а најслабоводна во август и септември.

По течението на реката има три села: Сухострел, Брестово и Железница, сите во Општина Симитли.

На десниот брег на реката, западно од с.&nbsp;Тросково се наоѓа манастирот „Св. Арахангел Михаил“.

## Топографски карти
* Лист од карта K-34-82. Размер: 1 : 100 000
* Лист од карта K-34-83. Размер: 1 : 100 000

## Поврзано
* Влаина
* Симитлиска Котлина

Категорија:Реки во Пиринска Македонија
Категорија:Општина Горна Џумаја
Категорија:Општина Симитли
Предменструален синдром

**Предменструален синдром** (**ПМС**) е состојба на физички и емоционални симптоми кои се јавуваат една до две недели пред менструалното крварење. Симптомите често се варијабилни помеѓу жените и исчезнуваат на почетокот на крварењето. Чести симптоми се акни, чувствителност на градите, надуеност, чувство на замор, раздразливост и промени во расположението. Често, симптомите се присутни околу шест дена. Појавата на различни симптоми може да биде променлива кај една жена со текот на времето. Симптомите не се јавуваат за време на бременост или по менопауза.

За да се постави дијагноза потребено е постоење на емоционални и физички симптоми кои се јавуваат според предвидлив образец после овулација и пред менструација до степен кој ги оневозможува нормалните активности. Емоционалните симптоми може да бидат отсутни за време на првичната фаза од менстуралниот циклус. Секојдневно бележење на симптомите во период од неколку месеци може да помогне во поставување на дијагнозата. Други нарушувања со слични симптоми треба да бидат исклучени пред поставување на конечна дијагноза.

Не е познат причинителот на ПМС. Некои од симптомите може да бидат влошени при прекумерен внес на сол, алкохол или кофеин. Се смета дека основниот механизам вклучува промени во хормонските нивоа. Намалување на внесот на сол, кофеин и стресот заедно со физички вежби се препорачува кај жени со благи симптоми. Кај некои може да биде корисна суплементација со калциум и витамин Д. Антиинфламаторни лекови како напроксен може да помогнат во ублажување на физичките симптоми. Кај оние со поизразени симптоми се користат орални контрацептиви или диуретикот спиронолактон.

Околу 80 % од жените пријавиле дека имаат некои симптоми пред менструација. Овие симптоми се класифицирани како ПМС кај 20 до 30% од пременопаузалните жени. Предменструално дисфорично нарушување (PMDD) е посериозна форма на ПМС кај кое има поизразени психолошки симптоми. PMDD зафаќа три до осум проценти од пременопаузалните жени. Антидепресивните лекови од класата на селективни инхибитори на репреземањето на серотонин може да се користат како дополнителна терапија на стандардните мерки за PMDD.

## Наводи

Категорија:Менструален циклус
Категорија:Синдроми
Техники на градење на пирамидите

Археолозите дојдоа до научни сознанија кои укажуваат како биле градени *Големите пирамиди во Гиза* пред повеќе од 4.500 години.

Тие се едно од седумте светски чуда. Историчарите веруваат дека најголемата пирамида од овој грандиозен комплекс е изградена во период од 20 години, за фараонот *[[Куфу|Кеопс]]*, кој е погребан во неа. Мистерија е како древните Египќани успеале да пренесат толку големи камени блокови со вкупна маса од шест милиони тони?

Собирањето 170.000 тони висококвалитетни варовнички камени блокови е најголемиот предизвик. Тие можеле да се донесат само од далечните рудници кај местото Тора. Никој не е сигурен како тие камења стигнале во Гиза за толку кратко време.

Во документарен филм на британскиот Канал 4, под наслов „***Големата египетска пирамида: Нови докази“***, археолозите откриваат нови сознанија.

Според новата теорија Кеопс успеал во тоа благодарение на посебна флота бродови и високообучени морнари. Показател за тоа се штиците пронајдени во 1954 година во јама близу темелите на Кеопсовата пирамида, за кои сега се знае дека се од брод.

- Ова е огромно откритие, не само за Египет, туку за целиот свет. Според анализите, штиците се од 2600 година пред новата ера, што се поклопува со времето на пирамидата, па знаеме и дека бродот му припаѓал на фараонот Кеопс. Среќен сум што сум првиот човек кој го допрел ова дрво по повеќе од 4.000 години, изјави археологот *Еиса Зидан*, кој бил само надгледувач во новите проучувања.