Мустафа Челебија

**'

**Мустафа Челебија** (1380 - мај 1422 година), исто така наречен **Лажниот Мустафа*' (*Дузмеџе Мустафа*) — отомански принц (турски: шехзаде) кој се борел да го добие престолот на [[Отоманското Царство]] во раниот [[15 век]]. Тој бил султан на [[Румелија]] двапати во текот на јануари 1419 - 1420 и јануари 1421-мај 1422 година.

== Позадина==

Мустафа бил еден од синовите на османлискиот султан [[Бајазит I]], а негова мајка била Девлетшах Хатун, ќерка на [[Гермијан (бејлик)|гермијанскиот шах]] Сулејман. Мустафа учествувал во [[Битка кај Ангора|Битката кај Анкара]] во [[1402]] година со својот татко. Османлиската војска била поразена, а Мустафа и Бајазит I биле заробени од [[Тимур]]. Додека неговите четворица браќа се бореле едни со други за време на [[Отомански интеррегнум|Отоманскиот интеррегнум]], тој бил заробеник во [[Самарканд]] (во денешен [[Узбекистан]]). По смртта на Тимур, тој се вратил во Анадолија во 1405 година и се скрил на териториите на [[Анадолски бејлици|турските бејлици]].

== Прво востание==

По крајот на грѓанската војна, како победник излегол неговиот брат [[Мехмед I]]. Но веднаш по качувањето на престолот се појавил Мустафа во [[Румелија]] (европскиот дел на [[Отоманското Царство]]) со помош на византискиот цар [[Мануел II Палеолог]]. Тој имал поддршка и од [[Мирчо I]] од Влашко и од Џунајд-бег, владетел на Ајдин. Мустафа го замолил на Мехмед, кој неодамна ги победил своите браќа, да го подели царството со него. Мехмед го одбил ова барање и лесно ги победи силите на Мустафа во борба. Мустафа се засолнил во византискиот град [[Солун]] во [[1416]] година. Откако постигнал договор со Мехмед, византискиот цар Мануел го протерал на островот [[Лемнос]].

== Второ востание==

По смртта на Мехмед I во [[1421]] година, Мустафа почувствувал дека може лесно да го победи својот внук [[Мурат II|Мурат]], син и наследник на Мехмед. Со помош на византијците, тој ги освоил Галиполе, тврдината што го контролирала теснецот на [[Дарданели]]те, а откако го окупирал и [[Одрин]], европската престолнина на царството, тој започнал да владее со Румелија. Следно, тој докажал дека е навистина син на Бајазит и ја добил поддршката од османлиските провинциски гувернери во Румелија. Иако Мурат испраќал трупи преку теснецот на [[Босфор]]от за да го поразат на Мустафа, дури и овие трупи им се придружувале на неговите сили. Растејќи во недоверба на неговите способности, Мустафа решил да ги премине Дарданелите и да го заврши освојувањето на азиската страна на царството во Анадолија.

Сепак, во Анадолија, [[Михалоглу]] (потомок на [[Ќосе Михал]]), приврзеник на Мурат кој бил многу познат во Румелија, ги охрабрил сојузниците на Мустафа да го предадат и наместо тоа да го поддржат Мурат. Понатаму, некои сојузници на Мустафа, особено Џунајд-бег, го напуштиле. Мустафа се откажал од надежите за освојување на Анадолија и побегнал во Румелија. За да го премине теснецот на Дарданелите, Мурат побарал помош од бродовите на Џенова, за што платил преголема цена. Силите на Мурат наскоро го фатиле Мустафа и го заробиле.

== Погубување==

Мустафа бил осуден на смрт и бил обесен во [[1422]] година. Иако меѓу-династиските погубувања биле вообичаени во [[Отоманска династија|Отоманската династија]], бесењето не бил вообичаен третман за член на династијата; нормално се користеле повеќе „достоинствени“ методи на погубување. Се смета дека Мурат сакал да ја испрати пораката дека Мустафа не е неговиот чичко (иако бил), туку измамник. Така, современите отомански историчари го нарекле *дузмеџе'' („лажен“, „измамник“) Мустафа.

Еден турски претендент кој тврдел дека е Мустафа бил активен на венецијанската страна за време на Опсадата на Солун (1422–1430).

## Наводи

Категорија:Отоманска династија
Категорија:Отоманци од 15 век
Категорија:Претенденти за отоманскиот престол
Категорија:Отомански интерегнум
Категорија:Отомански Турци
Категорија:Починати во 1422 година