open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Спирали (Траиковски)

**Спирали** — слика од Борислав Траиковски. Сликата е масло на платно, завршена во 1982 година со димензии 100 х 80 см и се наоѓа во Музејот на Битола.

## Опис
Сликата „Спирали“ спаѓа во доменот на таканареченото апстрактно сликарство: во нејзината десна половина, насликани се две геометриски фигури – слободно и снажно. Првата е на горната половина од сликата и е стилизирана спирала претставена во вид на една дебела полукружна линија околу која се 6 краци – линии насликани со боја кои се протегаат во различни ритмички правци – вертикално, закосено, па сè до хоризонтално – ова е намерно насликано на ваков начин со што ѝ дава ритам на самата спирала.

Во долната десна половина на сликата е нацртан круг во вид на поголема спирала во кој има концентрично распоредени прстенести кругови коишто се шират од центарот до крајот на главниот круг. Од левата страна на сликата е поставена само боја со што уште повеќе се нагласуваат двата круга. И ова дело е таканаречено експресионистичко сликарство – во кое авторот преку одреден мотив, ги слика своите внатрешни чувства. Во оваа слика тоа се повеќе размислувања, филозофија за бескрајот, за траењето на животот, за симболите и значењето на внатрешните мисли.

Сликата е изложена во одделот за современата ликовна уметност – Легатот на Борислав Траиковски.

## Наводи

Категорија:Слики од Борислав Траиковски
Категорија:Македонски уметнички слики
Категорија:Уметнички слики од 1982 година
Портрет (Видимче)

**Портрет** – слика од Пецо Видимче. Сликата е масло на платно, завршена во 1953 година со димензии 100 х 70 см и се наоѓа во Народниот музеј во Битола.

## Опис
Слиакта „Портрет“ спаѓа во доменот на таканареченото – експресионистичко сликарство: Портрет на помлад човек, насликан до половина, облечен во долга блуза со околувратник. Кратко истрижена коса со патец од десната страна на главата. Главата му е исправена, замислен, свртен благо кон десната страна. Стои и во рацете држи отворена книга во висина на стомакот. Во позадината нема ништо. Насликана е со погусти слоеви на боја. Карактеристична е неговата замислена поза, која ги открива неговите мисли, отсутен, мечтателен, помалку и тажен. Сликата не е реалистички сликана, туку слободно – со слободни линии и потези и боја која е специфична и одговара на стилот на овој битолски уметник, којшто создавал во таканаречениот постимпресионистички стил, што значи поголем простор и давал на бојата, без да навлегува во детали и слободно пренесувајќи ги чувствата што се на моделот кој го сликал.

## Наводи

Категорија:Слики од Пецо Видимче
Категорија:Македонски уметнички слики
Категорија:Уметнички слики од 1953 година
Портрет на девојче

**Портрет на девојче** – слика од Никола Мартиноски. Сликата е масло на платно, завршена во 1944 година со димензии 60 х 40 см и се наоѓа во Народниот музеј во Битола.

## Опис
На сликата е претставено девојче – седнато на малечко столче, насликано до половина, облечено во распетлана скромна кошула чии краеви се ставени во фустанче (чии делови се сосема малку прикажани на сликата). На главата носи капче или шамија, слична на раширена и поголема беретка. Рацете и се скрстени, спуштени и потпрени на нозете. Нејзиниот портрет е поставен во централниот дел од сликата. Во позадината нема ништо. Најкарактеристично е по позата и замисленоста во која се открива: тага, отсутност, беда, сиромаштија па дури и некаква болка слична на осаменоста. Сликата е правена со слободни потези, без големи детали. На авторот, најважно му било да го претстави чувството, расположбата, психологијата на сиромашното девојче. Никола Мартиноски е еден од најзначајните македонски ликовни уметници, неговото прикажување на сиромашните, тажни, копнежливи луѓе, најчесто женски фигури, е успешно сликарско презентирање на длабочината на човечката душа.

## Наводи

Категорија:Слики од Никола Мартиноски
Категорија:Македонски уметнички слики
Категорија:Уметнички слики од 1944 година
Пејзаж (Спироски)

**Пејзаж** – слика од Перо Спироски. Сликата е масло на платно, завршена во 1977 година со димензии 60 х 80 см и се наоѓа во Музејот на Битола.

## Опис
На сликата „Пејзаж“ претставен е пејзаж насликан не реалистички, туку со помош на густи нанесувања на бојата со шпакла без употреба на четка. Сликата е поделена на два дела. Во долниот дел, којшто е помал од горниот, од едниот до другиот крај на сликата е претставена вода – езеро, а нешто погоре од крајниот долен дел на сликата, во водата се насликани вертикално исправени растенија слични на трски. Насликани се не реалистички, како што се во природата, туку како што ги замислил авторот со брзи потези на шпаклата и со нанесување на погуст слој боја. Водата, езерото, се спојува со небото кон една третина од долната страна на сликата. Небото е исто така брзо насликано, немирно, енергично со нанесување на слоеви густа боја кои во долниот дел од небото асоцираат на облаци. По начинот на изработката – слободно и без обраќање на реалистички детали, сликата спаѓа во доменот на импресионистичкото сликарство што значи – едноставно, брзо, непосредно сликање на впечатокот, сличен на сон, сон на вода, езеро, трски во водата и немирно небо.

Авторот со искрениот пристап создава дело кое е лично доживување на еден летен ден, доловен со ритам на потезите, со радост на создавањето, со размислување за хармонијата во природата, помеѓу водата, растителниот свет, небото.

## Наводи

Категорија:Слики од Перо Спироски
Категорија:Македонски уметнички слики
Категорија:Уметнички слики од 1977 година
Синтика

мини|десно|300п|Синтика на картата на областите во Македонското Кралство.
**Синтика** — област во поголемиот регион на Горна Македонија, а подоцна и управна област на Македонското Кралство. Се наоѓала есверно од Бисалтија и Одомантика, сè до Малешевијата, западно од Крестонија и јужна Пајонија до реката Струма (Стримон) и планината Славјанка (Орвил) меѓу Егејска и Пиринска Македонија. Нејзиното име доаѓа од племето Синти кое го населувало тоа подрачје. Граничела со областа Медика, татковина на моќното тракиско племе Меди со кое Македонците постојано војувале. Главен град на областа бил Хераклеја Синтика, кој се наоѓал кај денешно с.&nbsp;Ширбаново (буг. Рупите) во Петричко, Пиринска Македонија.

Значен дел од територијата на оваа стара област се протега во традиционалниот крај Валовишко (Демирхисарско) со средиште во општината Синтика на Серскиот округ. Општината е наречена по старата област согласно грчката политика на присвојување на древното наследство на македонскиот народ.

## Во Македонското Кралство
Подрачјето на Синтика изворно било населено од племето Синти. Страбон ги опишува како Тракијци, но други историчари тврдат дека се работи за Пелазги, во блиско сродство со домородното население на Самотракија. Хомер ги опишал со придавката „агриофони“ (, букв. „дивоговорници“).

Во Синтика имало многу градови, од кои за историографијата се познати Хераклеја Синтика, Парекопол, Скотуса, Гареск, Орбелија и Тристол. Најважен од нив бил Хераклеја, изграден по извојуваната победа над домородните племиња од македонскиот крал Аминта III и наречен во чест на митскиот јунак Херкале, кој родот на Аминта го сметал за свој предок. Аминта го утврдил градот со силни несовладливи бедеми, чии остатоци можат да се видат и денес. Во времето на династијата Антигониди градот станал седиште на покраината Синтика и седиште на епархот (намесникот) на Пајонија, што е познато од Тит Ливиј.

## Римско и византиско време
Во 168 г. п.н.е. во  Хераклеја Синтика последниот македонски крал Персеј, син на Филип V, го убил неговиот брат, престолонаследникот Деметриј. Ова братоубиство се должело на личното соперништвото, како и на проримската наклонетост на Деметриј, кој како дете бил воспитуван во Рим. Со смртта на Деметриј, Римјаните добиле повод да ги побудат Македонците на војна, која почнала речиси веднаш.

Синтите, Медите и другите народи застанале на страната на Персеј и ревоносно се бореле против Римјаните. Меѓутоа, во Битката кај Пидна (168 п.н.е.) Римјаните извоиле победа и ја освоиле Македонија. Потоа кралството било поделено на четири вазални држави, а Синтика ѝ припаднала на првата заедно со Амфипол како нејзина престолнина. Подоцна, по Битката кај Филипи во 42 г. п.н.е. Хераклеја, старата престолнина Синтика, била прогласена за „слободен град“ според исказот на Тит Ливиј. Градот сè уште постоел во X век, кога е спомнат за последен пат од географот Јерокле и византискиот цар Константин VII Порфирогенит.

## Поврзано
* Синтика (општина)
* Валовишко

## Наводи

Категорија:Области во Античка Македонија
Категорија:Горна Македонија
Категорија:Синтика
Ненасловено

**Ненасловено** – слика од Петар Хаџи Бошков. Сликата е монотипија, завршена во 1966 година со димензии 70 х 50 см.

## Опис
Графиката „Ненасловено“ е работена во техниката монотипија - таа спаѓа во доменот на апстракtното размислување, идејата за лепезеста форма кај авторот се среќава во неговите скулптури - „Симултан пробив“, „Вертикално крешчендо“ или „Страотен процеп“. Станува збор за некаква визуелизација на ментална претстава за форма што има, или здобива, заоблен кружен тек во нејзиното развивање. „Развивање“ или развој е некаков динамичен процес на енергија. Во монолитографиите тој е реализиран или манифестиран со гестуалноста на потегот што постојано го изместува правецот на движење и повторно се враќа на него, а во скулптурите тоа се остварува со поместувањето на нивоата на металните површини и менувањето на нивните правци. Менувањето на правецот на движење на потегот соодветствува со менувањето на нивото и правецот на металните, најчесто триаголни плочи. Претпоставка е дека во двата случаи намерата или тенденцијата на Хаџи Бошков е да оствари некаква визуелизација или манифестација на движење, развој или енергија. Тоа изедначено повторување на движењето (во монолитографиите) и односот на металните плочи (во скулптурите) го остварува основниот препознатлив ритам на неговото творештво.

## Наводи

Категорија:Слики од Петар Хаџи Бошков
Категорија:Македонски уметнички слики
Категорија:Уметнички слики од 1966 година
Ранетиот Црногорец

***Ранетиот црногорец*** (, *Ranjeni Crnogorac*) — наслов на четири скоро идентични композиции на уметникот Паја Јовановиќ каде што се прикажува ранета младост опкружена со селани во традиционална облека, најверојатно за време на Црногорско-османлиската војна од 1876–78 година.

Во 1982 година, делото ги добило пофалбите од критичарите и ја освоило првата позиција на годишната изложба на Академијата за ликовни уметности во Виена во 1882 година. Со оглед на неговиот успех, на Јовановиќ му била доделена стипендија од австроунгарска влада и склучил договор со Француската галерија во Лондон за производство на серија слики за балканскиот живот. Историчарите на уметноста сметале дека „Ранетиот Црногорец“ е едно од најдобрите ориенталистички дела на Јовановиќ. Јовановиќ продолжил да комплетира три дополнителни верзии на композицијата во наредните децении, од кои три се на масло на платно. Првата моментно е изложена во галеријата Матица Српска во Нови Сад, втората и третата се во приватни колекции, а четвртата е сместена во Музејот за југословенска историја во Белград.

## Наводи

Категорија:Српски уметници
Категорија:Уметнички дела
Пештера Орловача

**Пештера Орловача** (Савина пештера) е пештера која се наоѓа на ридот Орловача, во селото Сумбуловац, Општина Пале, Република Српска, БиХ. Должина на пештерата е 2.500 метри. Орловача е единствена пештера во Република Српска која е оспособена за туристички посети. Оваа пештера е под заштита на Завод за заштита на културно историско и природно наследство на Република Српска.

## Специфичности
Во пештерата Орловача се пронајдени остатоци од пештерска мечка (*Ursus spelaeus*), како и инсект од семејството *Coleoptera*, род *Charonitis*, подвид — *Zoopai orlovancensis*.

## Поврзано
* Пештери во Република Српска
* Завод за заштита на културно-историско и природно наследство на Република Српска

## Галерија

Pećinski ukrasi Orlovače.jpg
Scena iz pećine Orlovača.jpg
Unutrašnjost pećine Orlovača.jpg


## Наводи

## Надворешни врски
* Пећина Орловача
* Завод за заштиту културно историјског и природног насљеђа Републике Српске: Заштита спелеолошких објеката Републике Српске

Категорија:Општина Пале
Категорија:Пештери во Република Српска
Категорија:Туризам во Република Српска
Категорија:Споменици на природата во Република Српска
Категорија:Природни добра на Република Српска
Потполни странци (филм од 2016)

мини|логото на филмот
**Потполни странци** (италијански: *Perfetti sconosciuti*) - италијански филм од 2016 година, во режија на Паоло Џеновезе (Paolo Genovese) кој е и автор на сценариото, заедно со Филипо Болоња (Filippo Bologna), Паоло Костеља (Paolo Costella), Паола Мамини (Paola Mammini) и Роландо Равело (Rolando Ravello). Главните улоги ги играат: Џузепе Батистон (Giuseppe Battiston), Ана Фољета (Anna Foglietta), Марко Џалини (Marco Giallini), Едоардо Лео (Edoardo Leo), Валерио Мастандреа (Valerio Mastandrea), Алба Рорвахер (Alba Rohrwacher) и Касја Смутњак (Kasia Smutniak). 

## Синопсис
Седум долгогодишни пријатели се собираат на вечера. Разговарајќи за разводот на нивниот познаник, предизвикан од една телефонска порака, една од присутните жени предлага да играат необична игра во која сите присутни ќе ги стават мобилните телефони на масата и јавно ќе одговорат на секој повик и ќе ја покажат секоја примена порака. Меѓутоа, со текот на времето, пристигнатите повици и пораки почнуваат да ги откриваат тајните на присутните, особено за нивните вонбрачни љубовни авантури. Притоа, еден од нив се обидува да го заштити својот пријател така што прифаќа да биде разоткриен како хомосексуалец. На крајот, вистинскиот хомосексуалец го соопштува својот идентитет на изненадување на неговата сопруга, а еден од неговите пријатели не сака да ја прифати неговата сексуална ориентација.

## Наводи

Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови на Паоло Џеновезе
Категорија:Филмови со Џузепе Батистон
Категорија:Филмови со Ана Фољета
Категорија:Филмови со Алба Рорвахер
Категорија:Филмови со Касја Смутњак
Категорија:Филмови со Едоардо Лео
Категорија:Филмови со Валерио Мастандреа
Категорија:Филмови со Марко Џалини
Категорија:Филмови на италијански јазик
Категорија:Филмови од 2016 година
Категорија:Италијански филмови
Алштет

**Алштет** може да се однесува на следниве места во Германија:

* Алштет (Саксонија-Анхалт) — град во округот Мансфелд-Јужен Харц, во сојузната покраина Саксонија-Анхалт
* Алштет (Тирингија) — општина во округот Хилдбургхаузен, во сојузната покраина Тирингија
Ајхенберг

**Ајхенберг** може да се однесува на следниве места:

* Германија
** Ајхенберг (Зале-Холцланд) — општина во округот Зале-Холцланд, Тирингија
** Ајхенберг (Хилдбургхаузен) — општина во округот Хилдбургхаузен, Тирингија

* Австрија
** Ајхенберг (Предарлска) — општина во Предарлска
Клуч (филм од 1965)

**Клуч** (хрватски: *Ključ*) - југословенски омнибус-филм од 1965 година. Омнибусот се состои од три посебни филма: „Долгата улица“ во режија на Ванча Кљаковиќ, „Чекање“ во режија на Крсто Папиќ и „По претставата“ на Антун Врдољак. Главните улоги ги играат: Божидар Бобан, Јагода Калопер, Марија Лојк, Слободан Димитријевиќ, Тана Маскарели, Фабијан Шоваговиќ, Свен Ласта, Љубица Јовиќ, Звонимир Рогоз и Реља Башиќ.

## Синопсис
### Долгата улица
Борис (го игра Бобан) ја гледа сосетката Вера (ја игра Калопер) како не може да ја отвори влезната порта од зградата во која живее. Тој се обидува да ѝ помогне, но без успех, а таа го губи клучот. Борис ја кани во својата соба, кажувајќи ѝ дека веќе подолго време ја набљудува. Вера преноќува во неговата соба, а Борис неколкупати безуспешно се обидува да ја бакне. Утредента, Вера оди на работа, а Борис излегува надвор и го фрла клучот во канализацијата.

### Чекање
Соња (ја игра Лојк) и Иван (го игра Димитријевиќ) негуваат една болна старица (ја игра Маскарели) со надеж дека набрзо ќе умре и ќе го наследат нејзиниот стан. Но, на нивно изненадување, здравјето на старицата се подобрува, а тоа предизвикува нервоза кај Соња. Еден ден, таа ја наоѓа старицата во тешка положба, зашто во најстудениот зимски ден го оставила прозорецот отворен. Набргу, старицата умира, а Иван ја обвинува Соња дека таа го оставила прозорецот отворен.

### По претставата
Маж (го игра Ласта) и жена (ја игра Јовиќ) бараат хотелска соба за да преспијат, откако по театарската претстава, мажот ја зел јакната од некој друг ќовек, така што немаат клуч од својот стан. Рецепционерот одбива да им даде соба, сметајќи дека тие се љубовници (зашто мажот и жената имаат различни презимиња), па двајцата мора да шетаат по улиците на Загреб. Во разговорот, тие го искажуваат незадоволството од својот брак. Најпосле, сопругот успева да најде соба во еден хотел, но тогаш жената го обвинува дека претходно доаѓал во хотелот со љубовници. Затоа, таа ја напушта собата, а потоа во разговорот со рецепционерот (го игра Рогоз) дознава за шемата со која тој им отстапува соби на љубовните парови. Тогаш, во хотелот влегува еден гостин (го игра Башиќ), а рецепционерот гласно го изговара бројот на неговата соба, очекувајќи дека жената ќе оди таму. Меѓутоа, таа се враќа во собата кај сопругот.

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Хрватски филмови
Категорија:Филмови на хрватски јазик
Категорија:Филмови од 1965 година
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмски омнибуси
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Загреб
Категорија:Филмови на Ванча Кљаковиќ
Категорија:Филмови на Крсто Папиќ
Категорија:Филмови на Антун Врдољак
Категорија:Филмови со Божидар Бобан
Категорија:Филмови со Јагода Калопер
Категорија:Филмови со Марија Лојк
Категорија:Филмови со Слободан Димитријевиќ
Категорија:Филмови со Тана Маскарели
Категорија:Филмови со Фабијан Шоваговиќ
Категорија:Филмови со Свен Ласта
Категорија:Филмови со Љубица Јовиќ
Категорија:Филмови со Звонимир Рогоз
Категорија:Филмови со Реља Башиќ
Категорија:Филмови на Јадран филм
Собирачи на перја (филм)

**Собирачи на перја** (српски: *Skupljači perja*) — југословенски филм од 1967 година, во режија на Александар Петровиќ, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Беким Фехмиу, Бата Живоиновиќ, Гордана Јовановиќ, Оливера Вучо, Мија Алексиќ. Во 1996 година, српската Академија за филмска уметност и наука (АФУН) го ставила филмот на второто место на списокот на најдобри српски филмови во периодот 1947 – 1995. На Канскиот фестивал во 1967 година, филмот освоил две награди, а бил номииран и за „Златната палма“. Истата година, на Пулскиот фестивал, филмот ја освоил „Златната арена“ и уште две награди. Во 1968 година бил југословенски кандидат за „Оскар“, а следната година бил номиниран и за „Златен глобус“. Вкупно, филмот освоил седум награди и имал уште четири номинации.

## Синопсис
Бора (го игра Фехмиу) е Циган од Сомбор, кој се занимава со трговија со гускини перја. Често, неговите зделки се неуспешни, а тој, пак, заработените пари ги троши на комар и во кафеаната во која пее Ленче (ја игра Вучо). За да ја избегне нелојалната конкуренција, тој склучува договор за соработка со својот конкурент Мирта (го игра Живоиновиќ). Паштерката на Мирта, Тиса (ја игра Јовановиќ) се мажи за малолетен маж кого го напушта веднаш по свадбата. Бора бара согласност од Мирта за да се ожени со Тиса, но тој одбива. Сепак, Бора ја наоѓа Тиса и се жени со неа, иако веќе има жена и деца. За време на еден селски панаѓур, Мирта се обидува да го убие Бора, но не успева во намерата. Првата жена на Бора ѝ дава пари на Тиса за да замине во Белград во потрага по подобар живот, но таму ја чека само разочарување. Таа стопира еден камион со намера да се врати дома, а патем, едниот возач има сексуален однос со неа, а другиот ја претепува и ја фрла крај патот. Бора тргнува во потрага по Тиса и оди кај Мирта, мислејќи дека таа е таму, при што го убива. Филмот завршува така што милицијата го бара Бора, кој е обвинет за убиството на Мирта, но од него нема ниту трага.

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Српски филмови
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови на ромски јазик
Категорија:Филмови од 1967 година
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Војводина
Категорија:Филмови на Александар Петровиќ
Категорија:Филмови со Бата Живоиновиќ
Категорија:Филмови со Беким Фехмиу
Категорија:Филмови со Мија Алексиќ
Категорија:Филмови со Гордана Јовановиќ
Категорија:Филмови со Оливера Вучо
Категорија:Филмови со Рахела Ферари
Категорија:Филмови со Северин Бијелиќ
Категорија:Филмови со Јанез Врховец
Категорија:Филмови со Миќа Томиќ
Категорија:Филмови на Авала филм
Категорија:Филмови за Ромите
Груб

**Груб** може да се однесува на следниве места:

;Швајцарија
* Груб (Швајцарија) — општина во кантонот Апенцел Аусерходен, Швајцарија

;Германија
* Груб на Форст — општина во округот Кобург, Баварија
* Груб (Тирингија) — општина во округот Хилдбургхаузен, Тирингија
Женски портрет (Зографски)

**Женски портрет** – слика од Ѓорѓи Зографски. Сликата е масло на платно со димензии 29,5х20,6 см, завршена пред 1894 година. Во сопственост е на Националната галерија на Македонија во Скопје Овој портрет, скоро на почетокот на неговиот сликарски пат, без никаков сомнеж е неговото најдобро портретно остварување.

## Опис
„Женскиот портрет“ ѝ припаѓа на првата фаза од портретното сликарско дело на Ѓорѓи Зографски, односно со ова дело истата започнува. Се смета дека портретираната жена со ретка убавина, всушност е првата љубов на Ѓорѓи Зографски, која ја запознал за време на својот престој во Софија. Граѓанската облека што ја носи младата девојка ѝ послужила на Јелена Мацан да тврди дека портретот бил насликан неколку години подоцна, на почетокот на XX век. Од друга страна, се среќава слична облека што ја носеле младите девојки во последната деценија на XIX  веа, па дури и порано.

Портретот се одликува о минуциозен цртеж и во однос на машките портрети „делува“ како дело на друг автор. Но тука нема место за сомнеж со оглед дека портретот е датиран и сигниран. Во тој период сликарот го третирал моделот на реалистичен начин и само малку ја допира психологијата.

Ликот на младата девојка е претставен допојасно и фронтално на маслинестозелена заднина. Облечена е во темна облека. Околу вратот носи бела тантелеста панделка со златен медалјон, а на ушите златни обетки. Врз уредената коса на патец носи розови цветови. Лицето е освежено со розови интонации.

## Наводи

Категорија:Слики од Ѓорѓи Зографски
Категорија:Македонски уметнички слики
Категорија:Уметнички слики од 1894 година
Категорија:Слики во Националната галерија на Македонија
Портрет на селанец (Зографски)

**Портрет на селанец** – слика од Ѓорѓи Зографски. Сликата е масло на платно со димензии 6-х45 см, завршена во 1898 година. Во сопственост е на Националната галерија на Македонија во Скопје

Ликот на старецот е претставен допојасно и фронтално на сивопепелеста заднина. Облечен е во темносин клашнен елек и бела кошула, а на главата носи волнена темнокафеава капа во форма на фес. Лицето е освежено со розикави нагласки.

## Наводи

Категорија:Слики од Ѓорѓи Зографски
Категорија:Македонски уметнички слики
Категорија:Уметнички слики од 1898 година
Портрет на Јован Зографски (Зографски)

**Портрет на Јован Зографски** – слика од Ѓорѓи Зографски. Сликата е масло на платно со димензии 26,5х20,5 см, завршена во 1907 година. Сликата е во приватна сопственост во Скопје

## Наводи

Категорија:Слики од Ѓорѓи Зографски
Категорија:Македонски уметнички слики
Категорија:Уметнички слики од 1907 година
Портрет на игуменот Спиридон (Зографски)

**Портрет на Јован Зографски** – слика од Ѓорѓи Зографски. Сликата е масло на платно со димензии 157,5х85 см, завршена во 1932 година. Сликата е во сопственост на манастирот Св. Јован Бигорски

## Наводи

Категорија:Слики од Ѓорѓи Зографски
Категорија:Македонски уметнички слики
Категорија:Уметнички слики од 1932 година
Гневот на Ахил

[мини|300x300пкс| Од лево кон десно: [Ахил, Клитамнестра, Ифигенија и Агамемнон. ]]
***Гневот на Ахил*** е слика од 1819 година од Жак-Луј Давид во Уметничкиот музеј Кимбел, Форт Ворт, Тексас. 

Една од последните историски слики на Давид, таа го покажува моментот во грчкиот мит кога Агамемнон му открива на Ахил дека тој всушност не ја донел својата ќерка Ифигенија како невеста, туку има намера да ја жртвува за да ја смири божицата Артемида. Ахил почнува да го вади својот меч во гнев кога ќе го слушне ова, додека сопругата на Агамемнон, Клитамнестра, гледа во жалост и тага, со раката на рамото на нејзината ќерка. 

Давид го изработил делото за време на својот егзил во Брисел. Копија од сликата од 1825 година, која сега се наоѓа во приватна збирка, му се припишува на Мишел Гислен Стапле, под насочување од Давид.   
&#x5B; *[[Википедија:Се бара извор|<span title="This claim needs references to reliable sources. (February 2019)">потребно е цитат</span>]]* &#x5D;

## Библиографија

* Антоан Шнапер (уред.) и Арлет Серулаз, *Jacques-Louis David 1748–1825 : catalogue de l'exposition rétrospective Louvre-Versailles* *1989–1990*, Париз, Réunion des Musées nationaux, 1989  
* Софи Монарет, *David et le néoclassicisme*, Париз, Terrail, 1998 година  
* Симон Ли, Давид, Париз, Phaidon, 2002 година  
* Филип Борде, *David, Empire to Exile*, Њу Хејвен, Yale University press, 2005 година  
* Никола Сен Фар Гарно, *Jacques-Louis David 1748–1825 : Exposition du 4 octobre 2005 au 31 janvier 2006*, Musée Jacquemart-André, Париз, Chaudun, 2005 година 

 
Категорија:Слики од Жак-Луј Давид
Јупитер и Антиопа (Давид)

мини|271x271пкс| ''Јупитер и Антиопа''
***Јупитер и Антиопа*** е слика од непознат датум, покажувајќи ги Јупитер и Антиопа. На задната страна е цртеж на една млада жена. Со можност му се припишува на Жак-Луј Давид, иако припишувањето е тешко бидејќи Давид ги демантирал повеќето дела што ги создал како млад човек. 

Давид ја дал оваа слика на неговата братучетка Мари-Франсоаз Бодри и нејзиниот сопруг. Нејзиниот внук Адолф Гиљон ја оставил на Музејот де Сенс пред  неговата смрт во 1896 година, каде што сега се чува. Објавено било во 1911 година од Шарл Соние.  
&#x5B; *[[Википедија:Се бара извор|<span title="This claim needs references to reliable sources. (February 2019)">потребно е цитат</span>]]* &#x5D;

## Библиографија

* *Jupiter et Antiope*, во *David, catalogue d’exposition du musée du Louvre*, Париз, Éditions de la Réunion des musées nationaux, 1989 година. 
Категорија:Слики од Жак-Луј Давид
Сафо и Фаон

***Сафо и Фаон*** е неокласична слика во 1809 година од францускиот сликар Жак-Луј Давид, покажувајќи ги Купидон, Сафо и нејзиниот љубовник Фаон. Таа била Нарачана била од кнезот Николај Јусупов за во неговата палата Мојка и сега е единствената слика на Давид во Музејот Ермитаж во Санкт Петербург.

Сафо е прикажан како седи во столчето пред креветот во класично украсената просторија со столбови, мермерен под и поглед кон руралниот пејзаж надвор (со птици на Венера, гулаби, што седат на прагот). Фаон стои зад столот држи копја и лак. На нејзиното колено има свиток со некои нејзини стихови кои го величат на Фаон, и Купидон клечи пред неа, држејќи и ја лирата, на која се обидува да свири со десната рака додека ја потпира главата назад за да му дозволи на Фаон да и ја гушне главата во неговата лева рака.

## Надворешни врски
* Мрежно место на Ермитаж - влез во каталогот

Категорија:Слики од Жак-Луј Давид
Категорија:Слики во Ермитаж
Категорија:Уметнички слики од 1809 година
Брокопондо (округ)

**Брокопондо** (холандски: *Brokopondo*) е округ во Суринам. Административен центар на окруогот е гратчето Брокопондо.

## Географија
Брокопондо се наоѓа во северниот дел на државата. Овој е еден од трите окрузи во Суринам кои немаат излез на море. Вкупната површина на округот е 7,364&nbsp;км2.

На територијата на округот се наоѓа вештачкото езеро Брокопондо, во близина на Афобака. Акумулацијата е изградена во период од 1961 до 1964 година. Оваа акумулација произведува електрична енергија, и истата е извор на скоро половина од потребите за електрична енергија во земјата.

Округот има густа шума, каде се наоѓаат голем број разновиден див свет. Во округот се наоѓаат и водопадите Ирене и Лео.

## Население
Вкупното население на округот, според пописот од 2012 година, е 15.909 жители. Адинистративен центар на округот е Брокопондо, а покрај него во округот се наоѓаат и гратчињата Браунсвег и Квакугрон. Поради скорооткриениот рудник за злато на територијата на Брокопондо, во округот во скоро време има зголемен број на доселеници.

## Ресорти
мини|250x250пкс|Ресортите во Брокопондо.
Брокопондо е поделен на 6 ресорти (второстепена административна поделба):
* Браунсвег
* Центар
* Класкрек
* Квакугрон
* Махалкрек
* Саракрек

## Наводи

## Поврзано
* Суринам
* Окрузи во Суринам

## Надворешни врски
* Основни информации за Брокопондо

Категорија:Брокопондо (округ)
Категорија:Населени места основани во 1959 година
Пара (округ)

**Пара** (холандски: *Para*) е округ во Суринам. Административен центар на округот е Онвервахт.

## Географија
Пара се наоѓа во северниот дел на Суринам и тој е еден од трите окрузи кои немаат излез на море. Округот има вкупна површина од 5,393&nbsp;км². Административен центар на округот е Онвервахт, а покрај него се наоѓаат и гратчињата Паранам, Сабана и Зандереј

Округот е рударски и шумарски центар на Суринам. Во округот има големи рударски активности за ископ на боксит.

## Села
* Биги Појка (Карипци)
* Каролина  (Креолци)
* Повакака  (Араваци)

## Население
Според пописот од 2004 година, Пара имал население од  18,749 жители. Населението е во пораст, па така, според пописот од 2012 година во округот живееле 24,700 жители. Во минатото функционирало и гратчето *Јоденсаване*, еврејска заедница која пребегнала во Суринам во 17 век. Гратчето било уништено во 1832 година од пожар.

## Ресорти
Пара  е поделен на 5 ресорта:

* Биги Појка
* Каролина
* Норд
* Ост
* Зеуд

## Наводи

## Надворешни врски
* Основни информации за Пара

Категорија:Пара (округ)
Парамарибо (округ)

**Парамарибо** (холандски: *Paramaribo*) е округ во Суринам. Административен центар на округот е главниот град на државата, Парамарибо.

## Географија
Округот се наоѓа во северниот дел на државата. Вкупната површина на округот е 182&nbsp;км2. Административен центар на округот е Парамарибо. Округот го опфаќа главниот град на Суринам и околината.

## Население
Според последниот попис во државата, во округот живееле 240.924 жители, што е скоро половина од вкупното население на државата.

## Ресорти

Парамарибо е поделен на 12 ресорти:

* Бекхеузен
* Блаугронд
* Вег нар Зе
* Велгелеген
* Латоур
* Ливорно
* Мундер
* Понтбеутен
* Рајнвил
* Таменга
* Центар
* Флора

## Наводи

## Поврзано
* Парамарибо
* Суринам

## Надворешни врски
* Основни информации за Парамарибо

Категорија:Парамарибо (округ)
Фудбалер на годината во Серија А

**Фудбалер на годината во Серија А** е годишна награда организирана од италијанската асоцијација на фудбалери која се доделува за време на манифестацијата Гран Гала дел калчо (порано позната како Оскар дел калчо) на најдобриот фудбалер во Серија А за преходната сезона.

До 2010 година, наградата се доделувала така што се избирал Најдобар италијански фудбалер и Најдобар странски фудбалер, за подоцна да се прогласи еден победник кој ќе ја понесе наградата најдобар фудбалер во лигата.

Тековен победник е Кристијано Роналдо кој бил избран за најдобар фудбалер во Серија А за сезоната 2018-2019, на последното издание на Гран Гала дел калчо. Најмногу пати наградата ја добивале Златан Ибрахимовиќ и Андреја Пирло, двајцата по трипати.

## Победници
### Оскар дел калчо

### Гран Гала дел калчо

## Освоени награди
### По играч
* **3 награди**
** Златан Ибрахимовиќ, Андреја Пирло.
* **2 награди**
** Франческо Тоти, Кака, Кристијано Роналдо.
* **1 награда**
** Роберто Манчини, Роналдо, Кристијан Виери, Зинедин Зидан, Давид Трезеге, Павел Недвед, Алберто Џилардино, Фабио Канаваро, Диего Милито, Карлос Тевес, Леонардо Бонучи, Џанлујџи Буфон, Мауро Икарди.

### По клуб

### По држава

## Наводи

## Надворешни врски
*Освојувачи на наградата на официјалното мрежно место на италијанската асоцијација на фудбалери
Драги Змијанац

**Драги Змијанац** (Скопје, 25 февруари 1960) — македонски општественик, хуманитарец и деец во невладиниот сектор.

## Биографија
Роден е во Скопје на 25 февруари 1960 година. Во април 1992 година ја основал Првата детска амбасада во светот „Меѓаши“ којашто се залага за промовирање на правата на децата во земјата, како и на правата и заштитата на децата од насилство и злоупотреба.

## Наводи

Категорија:Македонски општественици
Никола Арсеновиќ

**Никола Арсеновиќ** (1823 – 18 јули 1887) бил српски кројач и илустратор на народни носии; посмртно наречен „југословенски етнограф“. По професија кројач, тој започнал да ги слика народните носии за време неговите патувања.

## Животопис
Бил роден во Ретфала, близу Осиек, во 1823, област која била дел од Кралството Славонија во Австриското Царство (денес дел од Хрватска).

Завршил училиште во Осиек, по што одлучил да стане кројач. Како млад, патувал во Пешта и Виена, за да го усоврши занаетот, а потоа и во Париз и во Германија. По 7 години се вратил и се населил во Вуковар, каде се оженил и отворил голем кројачки дуќан. Освен народни носии, шиел униформи за воените офицери, и облека за клерот и граѓанството.

Починал во Белград, на 18 јули 1887. Тој бил Југославист, и самиот се нарекувал Југословен.

## Work
*

## Наводи

## Литература
*
*
*

## Надворешни врски
*

Категорија:Срби од 19 век
Категорија:Српски илустратори
Категорија:Српски уметници
Категорија:Луѓе од Осиек
Категорија:Родени во 1823 година
Категорија:Починати во 1887 година
Гепард (филм од 1963)

**„Гепард“** (италијански: *Il Gattopardo*) — италијанско-француски филм од 1963 година, во режија на Лукино Висконти (Luchino Visconti), кој е автор и на сценариото, заедно со: Зузо Чеки Дамико (Suso Cecchi d'Amico), Пасквале Феста Кампаниле (Pasquale Festa Campanile), Енрико Медиоли (Enrico Medioli) и Масимо Франчиоза (Massimo Franciosa). Автор на музиката е Нино Рота. Главните улоги ги играат: Берт Ланкастер (Burt Lancaster), Ален Делон (Alain Delon), Клаудија Кардинале (Claudia Cardinale), Паоло Стопа (Paolo Stoppa), Рина Морели (Rina Morelli) и Ромоло Вали (Romolo Valli). Филмот, заснован врз истоимениот роман на Џузепе Томази ди Лампедуза, претставува комплексно дело кое се одликува со внимателно избрана костимографија и сценографија, со силна визуелизација на простори, со долги и релативно бавни сцени во кои акцентот е ставен врз психологијата на ликовите и со воздржани дијалози. На Канскиот филмски фестивал, филмот ја освоил „Златната палма“, а бил номиниран за „Оскар“ за најдобар странски филм.

## Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во 1860-тите години во Сицилија. Во Италија започнува борбата за обединување, предводена од Гарибалди. Кнезот Фабрицио Корберо (го игра Ланкастер) е тешко погоден од тие настани во кои се наѕира новото време и пропаста на старата аристократија. Неговиот внук Танкреди (го игра Делон) со воодушевување ѝ се придружува на војската на Гарибалди. Со негова помош, кнезот Фабрицио добива дозвола за патување на неговиот имот во друго место. Таму, ја запознава преубавата Анџелика (ја игра Кардинале), ќерката на богатиот дон Седара (го игра Стопа), и одлучува да ја побара за жена за својот внук Танкреди, иако во него е вљубена ќерката на Фабрицио. Притоа, Фабрицио со сите сили се труди да му помогне на Танкреди да направи успешна кариера, зашто смета дека тој има потенцијал за напредување во новите општествени услови, а со бракот со Анџелика му обезбедува големо богатство. По обединувањето на Италија, Танкреди ги менува своите политички погледи и станува противник на идеите на Гарибалди.

## Наводи

Категорија:Филмови на Лукино Висконти
Категорија:Филмови со Берт Ланкастер
Категорија:Филмови со Ален Делон
Категорија:Филмови со Клаудија Кардинале
Категорија:Филмови со Паоло Стопа
Категорија:Филмови со Рина Морели
Категорија:Филмови со Ромоло Вали
Категорија:Италијански филмови
Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови на италијански јазик
Категорија:Филмови од 1963 година
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Сицилија
Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија:Добитници на Златната палма
Категорија:Филмови на француски јазик
Крст (типографија)

**Крст,** **обелиск** или **обелус,** познато и како **кама** (од  буквалниот превод на англискиот збор **dagger**)  е печатен симбол, кој обично укажува на фуснота ако ѕвездичка веќе се користи. Таа е една од современите потомци на обелусот, ознака што историски ја користат историчарите како критички или нагласен показател во ракописите. (Терминот обелиск потекнува од грчкиот (**'), што значи „мал обелус“; од   (**') што значи "вртена скара").

**Двојниот крст** или **диесис** (  ) е варијанта со две рачки што обично означува трета фуснота по ѕвездичката и крстот.

**Тројниот крст**  е варијанта со три рачки и се користи од страна проучувачите на средниот век за да се покаже друго ниво на обележување.

## Кодирање

* 
* 
*  - користен во "палеотипниот" превод на Александар Џон Елис за да индицира повлечено истакнување
*  - користен во "палеотипниот" превод на Александар Џон Елис за да индицира напредно истакнување
*  - користен во "палеотипниот" превод на Александар Џон Елис за да индицира ретрофлексно истакнување
*  - Варијанта со три рачки.
*

## Наводи

Категорија:Типографски знаци
Категорија:Интерпункција
Клајд Брајант

**Клајд Леонард Брајант** (, р. 31. мај 1948 година во Тексаркана, Арканзас, САД) е американски металург. Неговата кариера е посветена на истражување на металите и нивните својства, како и на распространувањето на нови технологии.

Брајант има две дипломи: по хемија од Хендриксовиот колеџ во Конвеј, Арканзас и по наука на материјали од универзитетот „Колумбија“ во Њујорк, Њујорк, САД. По дипломирањето, тој останува на „Колумбија“ каде ги добива и звањата магистер и доктор на науки. Кратко работи како постдокторски научен соработник на Пенсилванискиот универзитет, а потоа се приклучува на Центарот за истражување и развој при Џенерал Електрик. Брајант има плодна кариера во Џенерал Електрик, каде добива бројни награди за неговите научни истражувања. Во 1994 година, Брајант постанува професор на Брауновиот универзитет во Провиденс, Род Ајленд, САД. Во текот на својата универзитетска кариера, тој ги врши улогите на декан при Дивизијата за инженерство и проректор за истражувачка дејност на универзитетот. Брајант сѐ уште активно предава, но неговиот научно внимание е свртено кон образованието за инженери и распространувањето на нови технологии.

Брајант е уредник на неколку книги, а автор е на повеќе од 160 високо-цитирани научни труда. Нему му се доделени бројни патенти. Член е на Националната академија за инженерство на САД.

## Наводи

Категорија:Родени во 1948 година
Категорија:Американци
Категорија:Металурзи
Категорија:Апсолвенти на Хендриксовиот колеџ
Категорија:Апсолвенти на универзитетот „Колумбија“
Категорија:Професори на Брауновиот универзитет
Грегори Крафорд

**Грегори Филип Крафорд** (, р. 1965 во Елирија, Охајо, САД) е американски инженер и физичар. Тој моментално ја врши должноста на 22ри ректор на Мајамскиот универзитет во Оксфорд, Охајо. Претходно Крафорд беше проректор на универзитетот „Нотр Дам“ близу Саут Бенд, Индијана, САД. Неговата научна екпертиза е во оптика, фотоника и меки материјали за апликации во биомедицината.

Крафорд ги завршува сите степени на високо образование на Кентскиот државен универзитет во областа на математиката и физиката. Неговата докторска дисертација е од областа на хемиската физика на тема „Површинско вкотвување и еластични својства на ограничени течни кристали“. По докторирањето кратко работи како постдокторски научен соработник и се испробува во приватниот сектор. Во 1996 година се враќа во академските кругови како доцент на Брауновиот универзитет во Провиденс, Род Ајленд, САД. Таму, Крафорд предава инженерство и физика, а евентуално ја достигнува и деканската позиција во Дивизијата за инженерство. По влегувањето во управата, тој се префрла на универзитетот „Нотр Дам“ како декан на Колеџот за наука, а потоа ја води и универзитетската иницијатива за Калифорнија како проректор. Во 2016 година, Крафорд е назначен за ректор на Мајамскиот универзитет.

Крафорд е автор на повеќе од 400 научни трудови и доделени му се 21 патент за неговите изуми. Добитник е на бројни награди за истражувачката и педагошка дејност.

Во приватниот живот, Крафорд е оженет со Ренејт и има две ќерки. Грегори и Ренејт Крафорд се посветени на филантропија за медицински цели. Во 2010 година, тие возеа со велосипеди преку САД со цел да соберат средства за поддршка на истражувачките напори за наоѓање лек за Ниман-Пиковата болест од тип Ц.

## Наводи

Категорија:Родени во 1965 година
Категорија:Американци
Категорија:Инженери
Категорија:Физичари
Категорија:Апсолвенти на Кентскиот државен универзитет
Категорија:Професори на Брауновиот универзитет
Категорија:Професори на универзитетот „Нотр Дам“
Категорија:Професори на Мајамскиот универзитет (Охајо)
Категорија:Ректори на Мајамскиот универзитет (Охајо)
Белина (интерпункција)

Во пишувањето (**празното место**) е правописен знак.

Се употребува:
помеѓу зборовите за означување крај на зборот;
На пример: Денеска е многу студено.

зад интерпункциските знаци: точка, запирка, точка и запирка, две точки, три точки, прашалник и извичник.
кај датумите, ако месецот е напишан со римски број: 29.X 2018 г.;
кај скратувањата, помеѓу два или повеќе скратени збора: и др., и сл.;
помеѓу иницијали: Ј. Х. К. Џинот;
при математички операции, пред и зад знакот: 22 — 12 = 10;
меѓу бројот и знакот на мерната единица: 25 кг, 30&nbsp;°C;
(Ако се обележува степен на агол или географска ширина, тогаш не се остава празно место меѓу бројот и знакот:

На пример: агол од 45°).

меѓу бројот и знакот за процент или промил: 5 ‰;
меѓу бројот и ознаката за паричната единица: 200 МКД, 100 €;
пред и зад знакот за параграф: в. § 5.
Белина не се употребува:
пред реченичните знаци: точка, запирка, точка и запирка, две точки, три точки, прашалник и извичник;
помеѓу наводниците, полунаводниците, заградите и текстот што е во нив;
На пример: Не го прочтав романот „Крпен живот“.

меѓу десниот наводник, полунаводник, вториот дел од заградата и знакот што следува по нив;
На пример: „Дојдете веднаш!“, рече таа и ја тресна вратата.

кај скратувањата, меѓу двете компоненти на сложен збор или полусложенка: т.н. (таканаречен), зам-дир. (заменик-директор).
пред и зад косата црта кај сложените мерни единици и дропките: 60 км/ч, 4/5.
зад запирката кај децималните броеви: 3,14.
меѓу бројот и ознаките за позитивен и негативен број: -4, +20.
зад двете точки при одвојување часови од минути и минути од секунди: 19:30 часот, 3:22 минути.
кај апострофот пред самогласното р: ‘ржи, ‘рти.
кај датумите, меѓу составните делови, ако месецот е напишан со арапска цифра: 30.10.2018 г.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Пишување
Категорија:Типографија
Знак за степен

**Симболот за степен** ( **°** ) е типографски симбол кој се користи, меѓу другото, за да претставува степени на агол (на пр. Во географските системи на координати ), часови (во медицинското поле), степени на температура, степен за алкохол или намален квалитет во музичка хармонија. Симболот се состои од мал кренат круг, историски нула глиф. 

## Наводи

Категорија:Математички знаци
Тараба (типографија)

**Тараба** — симбол кој се бележи со #. Симболот историски се користи за широк спектар на цели, вклучително и назначување на реден број и како лигатурирана кратенка фунта - што денес се бележи како ℔.

Од 2007 година, широко распространетата употреба на симболот за воведување мета-ознаки на платформите за социјални медиуми довело до тоа таквите ознаки да бидат познати како „хаштаг“, од каде самиот симбол понекогаш се нарекува хаштаг.

Категорија:Интерпункција
Категорија:Типографски знаци
Знак за нумеро

**Знак за нумеро** — симбол кој се бечежи со № (исто така е претставен како **Nº, No, No./no**. (во САД) или **No/no** (во Велика Британија). 

Симболот претставува типографска кратенка на зборот број/ки што означува редовна нумерација, особено во имиња и наслови. На пример, со знакот за нумеро, пишаната долга форма на адресата „Улица Гоце Делчев број 100“, би било Ул. „Гоце Делчев“ № 100, иако треба да се напомене дека во македонскиот јазик, знакот за нумеро нема голема примена при наведување на бројот на улиците. Во германската типографија, бројот се означува со Nr, во скандинавските со nr. или nr:.

Типографски, нумеровиот знак ја комбинира големината на латинската буква N со обично буквата буква о, понекогаш подвлечена.

Категорија:Типографски знаци
Категорија:Броеви
Амперсанд

**Амперсанд** или знакот за поврзување „&“ — логограм за свзникот „*et*“ на латински. Всушност тоа е лигатура (кога имаме два карактера поврзани меѓусебе) од „е“ и „t“. Како симбол во дизајнот и графиката е доста застапен. Најмногу кај типографските логоа, посебно кај фирми и компании кои се здружени во некаков вид на партнерство и тоа кај адвокатски компании, архитектонски фирми, брокерски куќи и сл.

Името амперсанд не било во употреба до 19 век. Тоа е варијанта на англиското *And per se and*. Амперсандот бил дел од азбуката како последна буква. 

Категорија:Типографски знаци
Категорија:Графеми
Категорија:Интерпункција
Знак за отсто

Знакот за отсто **(процент)** (**%**) е симбол користен за означување на процент, број или сооднос како дропка од 100. Поврзани знаци вклучуваат промил (илјада) знак ‰ и основна точка знак (по десет илјади) ‱ (исто така познат како основа точка ), кои укажуваат на тоа дека голем број се дели со илјада или десет илјади, соодветно. Повисоки пропорции користат делови-по нотација . 

## Наводи

Категорија:Типографски знаци
Категорија:Математички знаци
Ѕвездичка

**Ѕвездичка** (*) — правописен знак кој може да стои од десната или од левата страна на зборот или на текстот.

## Употреба
Ѕвездичката се употребува:

а) За да се објасни извесен збор, тврдење, став и др., ѕвездичката стои од десната страна, над последната буква од зборот. Ако на страницата има повеќе такви објаснувања, бројот на ѕвездичките се наголемува секогаш за една повеќе. Објаснувањата обележани со * потоа одат во фусноти.

За да се избегне повторувањето на ѕвездичките на иста страница или ист текст, најчесто објаснувањата се бележат со надредни бројки.

б) Ѕвездичка се пишува и пред или по наслов на статија за да се обележи податок кој не се однесува на содржината на статијата, туку на податоци што се однесуваат на самата статија, на пр.: кому му е посветена, дали е некаде претходно прочитана како реферат, дали се препечатува и сл.

в) Со ѕвездичка се обележуваат и зборови, најчесто реконструирани од јазици без писмена засведоченост.

## Наводи

Категорија:Интерпункција
Категорија:Типографски знаци
Постдипломски студии

**Постдипломски студии** е етапа од образовниот процес која следи по додипломските студии. Во склопот на постдипломските студии влегуваат студиите од втор и трет циклус, како и професионалните дообучувања, специјализациите и програми за сертификати, каде предуслов за упис е диплома. По завршувањето на студии од втор циклус обично се добива звањето магистер, а по завршувањето на студии од трет циклус - доктор. Постдипломските студии се вбројуваат како дел од високото образование.

Категорија:Образование
Wind of Change

**Wind of Change** — балада на моќност од западногерманската рок-група Скорпионс, снимена за нивниот единаесетти студиски албум *[[Crazy World (албум)|Crazy World]]* (1990). Песната е компонирана и напишана од водечкиот пејач на групата Клаус Мајне, а во продукција на Кит Олсон и групата. Стиховите беа компонирани од Мајне за време на посетата на групата на СССР во екот на перестројка, кога непријателството меѓу комунистичкиот и капиталистичкиот блок се смири истовремено со прогласувањето на големи социоекономски реформи во СССР.

Wind of Change беше објавен како трет сингл на албумот во јануари 1991 година и стана светски хит, веднаш по неуспешниот пуч што на крајот ќе доведе до пропаѓање на Советскиот Сојуз. Песната се најде на врвот на топ листите во Германија и низ цела Европа додека се искачи на четвртото место во Соединетите држави на 31 август 1991 година и на првото место во Обединетото Кралство.

### Табели и позиции

## Наводи

Категорија:Сингл 1991