open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Дорд (инструмент)

[мини|Рогови од [бронзеното време во Ирскиот музеј. Најголемиот на оваа слика е 2,3 м долг, со вториот по големина кој е 1,8 м.]]
**Дорд** ― бронзен рог по потекло од  Ирска, со ископани примероци кои датираат од 1000 пр.н.е., за време на бронзената доба. Познато е дека постојат 104 изворни дордови, а реплики биле изработени кон крајот на 20 век. 

Иако музичката традиција на дордот е изгубена, современите изведувачи како Ролф Харис и Алан Даргин веруваат дека бил свирен на начин сличен на диџеридуто и ја применуваат таа техника (вклучувајќи кружно дишење и промени во темброт) соодветно за современата фузиска музика. Ирскиот музичар Сајмон О'Двајер се обидувал да го пресоздаде историски точниот дорд.

## Поврзано
* Карникс, друг вид келтска труба што е оживеана

## Наводи

## Надворешни врски
* Богатства на раната ирска уметност, 1500 пр.н.е. до 1500 г.н.е., изложбен каталог од Музејот на уметност Метрополитен (целосно достапен на интернет како PDF), кој содржи материјал за додови (кат. бр. 22)
* https://www.discogs.com/Reconciliation-Two-Stories-In-One/release/364927

Категорија:Преднормански музички инструменти
Категорија:Ирска во бронзеното доба
Категорија:Ирски музички инструменти
Категорија:Природни хорни и труби
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Какаки

[десно|мини|Свирач на какаки во палатата на Оони на Ифе, во државата Осун, западна [Нигерија.]]
**Какаки** ― метална труба долга три до четири метри што се користи во традиционалната свечена музика на Хаусите. Какаки е името што се користи во Чад, Буркина Фасо, Гана, Бенин Нигер и Нигерија.
мини| Какаки, исто така познато како „Уаза/Ваза“ или „Малакат“ е метална труба долга три до четири метри што се користи кај Хаусците.
Инструментот е познат и како малакат во Етиопија.
мини| Какаки е долга метална труба која се користи во хауската традиционална церемонијална музика. Може да биде нешто од три метри во должина.
Древен инструмент, какаки бил доминантен меѓу сонгајската коњаница. Неговиот звук е поврзан со кралското семејство и се свири само на настани во палатата на кралот или султанот во хауските општества. Се користи како дел од „сара“, неделна изјава за моќ и авторитет. Какаки ги играат исклучиво мажи.

## Поврзано

* Хауска музика
* Фанфаре
* Ваза

## Наводи

* Чад - уметност и книжевност
* Статија на BBC во Интернет архива
* Оркестарот во африкански контекст
Категорија:Лимени дувачки инструменти
Категорија:Хауски музички инструменти
Категорија:Етиопски музички инструменти
Категорија:Буркински музички инструменти
Категорија:Чадски музички инструменти
Категорија:Нигериски музички инструменти
Категорија:Нигерски музички инструменти
Категорија:Хауска музика
Категорија:Западноафрикански музички инструменти
Битолски албански клуб

**Битолски албански клуб „Единство“** () — политичка организација на Албанците во Битола, центарот на Битолскиот Вилает во Отоманското Царство, која постоела од 1908 до 1909 година.

Клубот се појавил откако била дозволена легална политичка активност по Младотурската револуција од јули 1908 година. Вакви клубови се појавиле во другите два вилаетски центри - Солун и Скопје, а подоцна и во Дебар. Клубовите од Солун и Скопје ја претставувале проотоманската струја во албанската политика, додека битолскиот клуб ја претставува националистичката. Битолскиот клуб имал своја програма и работел независно од останатите. Нивната главна задача била да се отворат албански училишта и да го решат прашањето за писмото - кое писмо да го го користи албанскиот јазик - латинско, арапско или грчко писмо. Битолскиот клуб ја поддржувал латиницата и на негова иницијатива од 14 до 22 ноември 1908 година во Битола се одржал Битолскиот конгрес, на кој била избрана латиницата. Следната 1909 година во клубовите се формираат тајни револуционерни комитети за вооружени дејствија.

Со примена на член 4 од Законот за здруженија, со кој се забранувале организации со етнички карактер, битолскиот клуб се распуштил.

## Наводи

Категорија:Политика на Албанија
Категорија:Политика на Отоманското Царство
Категорија:Историја на Битола
Италијанска комуна

мини|324x324пкс| Оваа карта ги прикажува границите на административните поделби на Италија. Црните граници се региони, сивите граници се провинциите, белите граници се комуни
**Комуна** во Италија е административна поделба од трето ниво; повеќе комуни се здружени во покраина а повеќе покраини сочинуваат регион. Во состав на комуната обично влегува градот кој е нејзин административен центар и според кој таа го добива името, и околните области.

На ниво на комуна во Италија се вршат многу државни функции: евиденција на матични книги на родени и починати, регистрација на места на живеење и избирачки списоци, управување со комунален имот, вклучително и патишта.

Со комуната раководи градоначалник ), а законодавно тело е советот на комуната (  ), и извршниот одбор на комуната (  ). Градоначалникот и членовите на советот се избираат на исти избори од жителите на комуната: коалицијата на избраниот градоначалник (кој мора да добие апсолутно мнозинство во првиот или вториот изборен круг) добива три петтини од местата во советот. Одборот е предводен од градоначалникот, кој ги назначува останатите негови членови, наречени асесори (  ). Управниот одбор на комуната се наоѓа во зграда која вообичаено се нарекува општина (  ) или „дом на комуната“ (  ). Комуната може да се подели на фракции  .

Од 2007 година, во Италија има 8.101 комуна, кои значително се разликуваат по површина и население. Така, комуната Рим ( Лацио ) има површина од 1285,30 км2 и население од 2.726.539 луѓе , и е најголема во Италија по двата критериума; Најмалата е Фиера ди Примиеро во покраината Тренто (0,15 км2), додека Мортероне (покраинс Леко ) има само 38 жители (2009 г. ).

Ваквите контрасти доведуваат до неефективност на единствен стил на управување со комуни, но плановите на владата за проширување или поделба на општините често наидуваат на активно противење од локалните жители, бидејќи, за разлика од провинциите и регионите, комуните имаат многу долга историја, броејќи стотици, а понекогаш и илјадници години..

Многу комуни имаат своја полиција ( ), која е задолжена за јавниот ред, сообраќајот и го следи почитувањето на трговските дозволи.

Дополнителни права и овластувања уживаат планинските заедници (comunità montane) - здруженија на комуни сместени во планинските области.

## Наводи

Категорија:Видови поделби на земјите
Категорија:Општини во Италија
Згради на Заводот за заштита на спомениците на културата и музеј – Прилеп

**Згради на Заводот за заштита на спомениците на културата и музеј – Прилеп** — управни згради во градот Прилеп, прогласени за културно наследство на Македонија. Во нив е сместен Заводот и музеј, кој се грижи за културно-историските добра на прилепскиот крај и изложува поставки во својот музејски простор.

## Историја
Зградите се наоѓаат на улица „Александар Македонски“ (старо име „Моша Пијаде“) бр. 142. Едната е изградена од 1939 до 1941 година, а другата во 1970 г. Првично ова била зградата на Општина Прилеп, а со изградбата на новата општинска зграда, тука е сместен Институтот и музеј.

## Опис
Едната зграда е приземна, со масивни уидови од тула и Дрвен повеќеводен покрив со ќерамиди. Се влегува непосредно од улица. Има голема внатрешна сала преку која која се влегува во изложбениот простор, библиотеката и една канцеларија.

Втората зграда се состои од приземје и кат. Изградена е исто така од полна тула и има дрвен покрив со ќерамиди. Влезот е од задниот двор, а просториите се насочени кон север и запад, и се користат како депоа.

Во рамките на комплексот има и приземни објекти од тула со дрвен покрив и ќерамиди, сместени на југи запад. Тука исто така има депоа и канцеларии.

Градбите имаат украсни елементи фасадите и зачуван ритам на прозорците.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Прилеп

## Наводи

Категорија:Згради и градби во Прилеп
Категорија:Појавено во 1941 година во Македонија
Категорија:Појавено во 1970 година во Македонија
Зграда на Музејот на НОВ (Крушево)

**Зграда на Музејот на НОВ** — музејска зграда во градот Крушево, прогласена за културно наследство на Македонија.

## Опис
Зградата е сместена северно од градот, во месноста Гумења, на улица „Нико Доага“ бр. 81. Изградена е во 1989 година од архитектот Марула Николоска. Носечката конструкција е од армиран бетон, а ѕидовите се од тули и керамички блокови. Подот е покриен со мермерни плочки. Летната сцена е направена од радијални камени терасести платоа, со дрвени столчиња на метални рамки.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Крушево

## Наводи

Музеј на НОВ
Категорија:Појавено во 1989 година во Македонија
Зграда на Народна одбрана

**Зграда на Народна одбрана**, позната и како **Зграда на царинарницата** — административна зграда во градот Струга, прогласена за значајно културно наследство на Македонија под називот **Архитектонски објект на ул. „Партизанска“**.

## Историја
Зградата е сместена на улица „Владо Малески“ б.б. (поранешна „Партизанска“), во непосредна близина на устието на реката Црн Дрим во Охридското Езеро и Мостот на поезијата. Била изградена во 1943 година за време на Втората светска војна од Италијанците како царински терминал на тогашната граница со Албанија. По завршетокот на војната, од 1945 до 1953 година зградата служела како команден центар на ЈНА. Во 1953 година, била предадена на туристичката агенција „Турист“, која ја претворила во хотел „Галеб“. Во 1965 година, станала зграда на Општина Струга, каде бил сместен претседателот на општината, народната одбрана и други одделенија. Денес таа продолжува да се користи како испостава на Министерството за одбрана и го има задржано колоквијалниот назив „Народна одбрана“.

## Архитектура
Градбата првично се состоела од приземје и кат. Во 1953 година, при пренамената во хотел дограден е уште еден кат и висок тавански простор со кружни отвори на фасадата. Приземните делови насочени кон езерото биле урнати, и пред средишниот дел бил изграден ресторан од камен со големи дрвени прозорски отвори. Конструкцијата на градбата е од тула, меѓукатната и покривната конструкција се дрвени, а покривот е повеќеводен со ќерамиди.

## Галерија

Архитектонски објект на ул. „Партизанска“ Струга (1).jpg|Предниот дел на зградата
Архитектонски објект на ул. „Партизанска“ Струга (3).jpg|Источната страна
Зграда на Народна одбрана.jpg|Западната страна
Архитектонски објект на ул. „Партизанска“ Струга (2).jpg|Јужната страна што гледа према Охридското Езеро


## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Струга

## Наводи

Народна одбрана
Категорија:Појавено во 1943 година во Македонија
Блаже Димитровски-Рогозинаро

**Блаже Димитровски-Рогозинаро** (,  - , ) — македонски партизан и деец на НОВМ.

## Животопис
Роден е во 1904 година во битолското село Путурус, тогаш во Отоманското Царство. Отишол на печалба во Франција. Додека бил таму, ѝ се приклучил на Француската комунистичка партија. По окупацијата на Југославија, во неговиот стан се собрале и други партизани, како Мирче Ацев и Стефан Наумов. По формирањето на Пелистерскиот партизански одред влегува во него. Бил уапсен по престрелка со полицијата. Нему му било судено и во јуни 1942 година бил обесен во Скопје.

## Почести
Во негова чест една улица во Битола го носи неговото име.

## Наводи

Категорија:Жртви на Втората светска војна
Категорија:Македонски партизани
Куќа на Карамитре

**Куќа на Карамитре** — стара куќа во градот Струга, прогласена е за културно наследство на Македонија.

## Местоположба
Куќата е сместена во Струшката чаршија, не левиот брег на реката Црн Дрим. Се наоѓа на улица „Нико Нестор“ бр. 46.

## Историја
Градбата датира од XIX век и изградена е за семејството Карамитреви.

Како еден од ретките опстанати примери за струшката староградска архитектура, куќата била прогласена за споменик на културата на 7 декември 1954 г. и повторно на 27 јуни 2017 г.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Струга

## Наводи

Карамитре
Карамитре
Абенг (инструмент)

**Абенг** - животински рог/музички инструмент наречен од Аканците. Зборот абенг е од твискиот дијалект во денешна Гана, тој е најчесто користен збор на Карибите, особено Јамајка, а инструментот е поврзан со Марунците.

Марунците од Јамајка го користеле рогот за да комуницираат на големи растојанија на начини што не можеле да ги разберат луѓето надвор од заедницата.

Денес, абенгот се прави од рог на говеда и сè уште се користи во марунските заедници за церемонијални прилики или за објавување важни вести.

## Поврзано

* Сненг сличен странично дуван рог во Камбоџа

## Надворешни врски

* Статија со детали за Абенг.

## Наводи

Категорија:Животински производи
Категорија:Природни хорни и труби
Категорија:Гански музички инструменти
Категорија:Карипски музички инструменти
Категорија:Јамајски музички инструменти
Хатуние џамија

**Хатуние џамија** () — муслимански храм во градот Битола.

## Местоположба
Се наоѓа во горниот дел на градот, во старата муслиманска населба Бали Војвода.

## Историја
Џамијата е изградена во 1903 година и можеби е последна во градот пред да влезе во Србија по Балканските војни. Името на џамијата покажува дека нејзин основач била истакната дама. Можно е храмот да се поврзува со култот на познатата муслиманска светица Рабија Хатун од Басра (714 - 801 г.), чиј култ бил пренесен на Балканот од бектешите. Името може да биде поврзано и со титулата давана на легитимните сопруги на султанот.

## Архитектура
Дворот на џамијата со минарето и малите гробишта околу неа бил ограден со ѕид. Џамијата е скромна правоаголна градба со димензии 13,5 мх 8,55 м. На западната страна има трем. Покривот е кос, стрмен со ќерамиди. Минарето се наоѓа на десната страна на џамијата и е ниско со едноставна декорација на шерефето. Над влезот има мермерна плоча со натпис:

## Наводи

Категорија:Џамии во Битолското муфтиство
Категорија:Џамии во Битола
Категорија:Историја на Битола
Судрофон

**Судрофонот** ― дувачки инструмент измислен од францускиот производител на инструменти Франсоа Судре (1844–1912). Неговиот облик наликува на формата на офиклеид. Тој бил патентиран во 1892 година.

Судрофонот има конусна дупка и три или четири Перинетови вентили. Неговата должина е 86 см и пречникот на ѕвончето е 17 см. „Вентилот“ најблиску до устата на грлото на ѕвончето контролира свилена мембрана за да создаде ефект на носот, кој Судре го дизајнирал за да испушта звук како виолончело или фагот. Инструментот е многу сличен на баритонскиот рог и хеликонот. Акустично, овие личеле на саксхорните, но обликот бил различен бидејќи главната цевка се удвојува од себе, давајќи вертикален изглед кој потсетува на офиклеид, овој дизајнерски избор бил направен од Судре за да го направи инструментот повеќе да се истакне меѓу првенствено во облик на саксхорна. дувачки инструменти кои биле многу попопуларни.

Уникатната особеност на овие инструменти бил апаратот на страната на грлото на ѕвончето наречен „мирлитон“ (казоо), со мембрана која симпатично вибрира со својот тон, создавајќи ефект сличен на казу. Апаратот му овозможи на играчот или да ја заглави или откачи мембраната, така што може да функционира и како нормален саксорн, иако со уникатна надворешна облик и тесно ѕвонче.

## Надворешни врски

* Демонстрација на судрофон

## Наводи

Категорија:Лимени дувачки инструменти
Категорија:Музички инструменти од 1892 година
Категорија:Француски музички инструменти
Спомен-галерија „Вангел Коџоман“

**Спомен-галерија „Вангел Коџоман“** — стара куќа во градот Струга, прогласена за културно наследство на Македонија. Во неа е сместен ликовен музеј.

## Местоположба
Куќата е сместена во Струшката чаршија, на левиот брег на реката Црн Дрим. Се наоѓа улица „Браќа Миладиновци“ бр 18. Спроти неа е Спомен-домот на Браќа Миладиновци.

## Историја
Градбата датира од XIX век. Во 1980 г. е претворена во галерија, дел од Народниот музеј „Д-р Никола Незлобински“, како изложбен простор за делата на истакнатиот струшки уметник Вангел Коџоман (1904 - 1994).

Објектот е прогласен за споменик на културата на 7 декември 1954 г. и повторно на 19 јули 2016 г.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Струга

## Наводи

## Надворешни врски

Вангел Коџоман
Вангел Коџоман
Категорија:Македонска староградска архитектура
Вангел Коџоман
Категорија:Култура на Струга
Римска туба

[мини|200x200пкс|[http://etc.usf.edu/clipart/18100/18131/tuba_18131.htm Римска туба].](https://mk.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D0%BE%D0%B4%D0%B0%D1%82%D0%BE%D1%82%D0%B5%D0%BA%D0%B0:Roman-tuba.png)
**Римската туба** ― воена сигнална труба, сосема различна од современата туба. Туба (од латински *tubus*, „цевка“) била произведена околу 500 п.н.е. Нејзиниот облик бил исправен, за разлика од воената букина или корнуто, која повеќе личела на современиот сузафон во кривината околу телото. Се смета дека неговото потекло е етрурско и е слично на грчкиот салпиг (салпинкс). Во должина од околу 1,2 м, обично била направена од бронза и била свирена со отстранлива писка.

Римската туба била еден од најважните музички инструменти во римската војска. Можела да се користи за паради и погреби, но најважна од неговата употреба била давање наредби на војниците. Луѓето кои свиреле на овој инструмент биле нарекувани тубикинес (tubicines). Во претставите на луѓе кои свират на овој инструмент, тие обично го покажуваат нагоре или надолу, наместо да го држат на ниво. Тие, исто така, користат само една рака за да го држат, бидејќи другата рака е ставена на колкот за да помогне во проширувањето на торзото.

## Наводи

1. Даниел А. Расел, професор по акустика и директор на дипломска програма за образование на далечина по акустика, инструменти на антиката како што е илустрирано во *The Adventures of Asterix the Gaul,* Државниот универзитет во Пенсилванија.

2. Џон Зјолковски, The Roman Bucina: A Distinct Musical Instrument?

## Надворешни врски

* 
* Слика на Туба на Трајановиот столб  .
Категорија:Римски музички инструменти
Категорија:Лимени дувачки инструменти
Категорија:Природни хорни и труби
Категорија:Староримска легионарна опрема
Прилепска Каза

десно|мини|400x400пкс|Границите на Прилепската Каза (во жолто).
**Прилепска Каза** — пониска административна единица во Отоманското Царство. Била дел од Битолскиот Санџак и Битолскиот Вилает. Средиштето  на казата, односно кадилакот бил во Прилеп. Се состоела од две нахии, Прилепската и Мариовската Нахија Во состав на казата имало вкупно 140 села и градот Прилеп. На почетокот на 20 век, населението било мешано во верски и народносен поглед. Меѓу муслиманите во казата живееле Турци, Албанци, Македонци и Роми, додека христијаните по народносно потекло биле Македонци и Власи. Христијаните биле поделени на патријаршисти и егзархисти, односно понатаму на србомани, гркомани и бугарофили.

## Наводи

Категорија:Кази во Битолскиот Санџак
Џезофон

мини| Џезофон.
**Џезофонот** ― релативно редок дувачки инструмент со двојно ѕвонче во облик на саксофон, со писка слична на труба. Едното ѕвоно е оставено отворено, додека другото ѕвонче користи хармонска сурдина со капак на чкрапалото што произведува ефект од видот „wah-wah“.

Шпекулациите се дека првата е создадена во 1920 година, при што првата позната реклама за инструментот се појавила во германско списание во 1926 година, но други музички стручњаци не се согласуваат дека постои друг облик на џезофон. Собирачот „Капетан Казу“ тврди дека поседува таков инструмент. Не се дадени конкретни детали освен слика, но се чини дека станува збор за тело во облик на казу со едно ѕвоно. Претходно споменатиот џезофон е создаден целосно одвоен од моделот „казу“. Единствената заедничка врска е името.

Инструментот бил вклучен во песните „*Get Up Off That Jazzophone*“ од бендот Bubbling Over Five во 1929 година и „*Mammy's Little Rolling Stone*“ на Боб Браун истата година. Виолончелистот Хенк Робертс накратко свирел на инструмент со лак наведен како „џез-а-фон“ на албумот на Бил Фрисел од 1991 година „*Where in the World?*“. Ова е уникатен инструмент кој користи жичен врат, ѕвонче и воздушна цевка што не треба да се меша со џезофонот.

## Наводи


## Надворешни врски

* https://reverb.com/item/1603182-jazzophone-double-bell-trumpet-alto-saxophone
Категорија:Лимени дувачки инструменти
Домбра (инструмент)

мини|Казахстанска домбра
**Домбра** (, ) е фолклорен гудачки инструмент што го користеле туркиските народи. Најмногу се користи во Казахстан и Ногај - територијата на Средна Азија. Домбрата дели одредени карактеристики со инструментите комуз и дутар, како што се долгиот, тенок врат и издолжената форма на телото. Домбра користи две жици.

## Историја
Домбрата првпат се појавила во средниот век. На пример, делата на Аби Насир Ал-Фараби се однесуваат на музички инструмент сличен на тамбур, сличен на домбрата. Инструмент сличен на Домбрата постоел во речиси секоја земја во Централна Азија. Во текот на минатиот век, имало многу големи композитори и свирачи на Домбра, како што се Курмангази, Казангап и Татимбет.

Важноста на домбрата во културата на Казахстан била обележана со нејзиното вклучување во регистарот на нематеријално наследство. Во ноември 2014 година, Домбрата била вклучена во регистарот на нематеријално културно наследство на УНЕСКО. Во 2018 година, Казахстан го иницирал Денот на Домбрата. Националниот ден на Домбрата се слави во Казахстан секоја прва недела од јули.

## Наводи

Категорија:Жичени инструменти
Каманче

мини|Иранско каманче
мини|Свирач на Каманче, харем, Каџар Иран, околу 1820 година
**Каманче** (исто така каманча) е ирански гудачки инструмент, кој се користи и во ерменската, азербејџанската, турската и курдската музика и е поврзан со ребабот, историскиот предок на Каманце, како и со византиската лира, предок на европското семејство на виолина. Каманче е широко користен во класичната музика на иранските, ерменските, азербејџанските, узбекистанските, туркменските и Курдистанските региони со мали варијации во структурата на инструментот.

**Уметноста на правење и свирење на каманче** во  2017 година било вклучен во листата на УНЕСКО за нематеријално културно наследство на човештвото, како наследство на Азербејџан и Иран.

## Име и етимологија
лево|мини| Каманче од 19. век
Зборот каманче на персиски значи *мал кромид*. Турскиот збор кеменче е позајмен од персиски, а изговорот е прилагоден на турската фонологија. Тоа значи жичан гудачки инструмент, но турската верзија значително се разликува по структура и звук од персискиот камен. Постои и инструмент кабак кемане (жичан инструмент во облик на тиква) кој се користи во турската музика, кој само малку се разликува од персиското каманче.

## Историја
За време на владеењето на династиите Сафавиди и Каџари, каманче бил еден од најважните инструменти што се користеле во прославите. Опишан е и во прослави и воени сцени од монголскиот и тимуридскиот период. Ѕидна фреска во палатата Џехел Сатан во Исфахан прикажува каманче свирач меѓу група дворски музичари на кралскиот двор. Сликата на ѕидот прикажува сцена од празникот на Шах Абас II како дел од туркестанскиот емир Надер Мухамед Кан во 1646 година. Покрај тоа, жена која свири со каманче е насликана на друга слика на ѕидот на палатата Хаш Бехест во Исфахан.

## Структура
Каманче е со долг врат со прагови, кој е изработен во облик на превртена чашка со реси за полесно движење на лакот во долниот дел, глава од двете страни се всадени клинци, кои завршуваат со полжав. Традиционално, каманче имал три свилени жици, додека модерните инструменти имаат четири метални жици. Каманче може да биде богато украсен со влошки, со врежани клинци од слонова коска. Телото има долг горен врат и долна резонантна резонантна комора во облик на сад, направена од тиква или дрво, обично покриена со мембрана направена од јагнешка, козја или понекогаш рибја кожа, на која се става кобилицата. Од долната страна стрчи шилец за да ги поддржи камчињата додека се свири. Се свири седечки и се  држи како виолончело, иако е приближно големо колку виолина. Долниот клин може да лежи на колената или бутовите додека свирачот седи на стол.

## Наводи

## Надворешни врски

* ''Културен центар на Амбасадата на Исламската Република Иран во Белград''
*  Уметноста на правење и играње на камен на официјалниот YouTube канал на УНЕСКО
Категорија:Гудачки инструменти
Елвира Линдо

мини|Елвира Линдо
**Елвира Линдо** (родена на 23 јануари 1962 година во Кадис, Шпанија) e шпанска новинарка и писателка.

На 12-годишна возраст, Линдо се преселила во Мадрид, каде студирала новинарство на Универзитетот Комплутенсе во Мадрид. Не добила диплома, бидејќи во 1981 година почнала да работи на телевизија и радио како спикер, глумица, сценарист и била креатор на стрипови. Така бил создаден ликот на Манолит Гафотас. Таа почнала да работи на ТВ во 1990 година, но се пензионирала во 1993 година за да се фокусира на пишување. Ова бил почеток на книгите за Манолит Гафотас, кои и ја донесле Националната награда за литература за деца и млади и кои постигнале голем комерцијален успех.

Нејзиниот прв роман се базирал на еден од нејзините измислени ликови, момче од Мадрид, наречено *Манолито Гафотас, кој* станал класик на шпанската литература за деца. Манолито бил син на возач на камион и живеел скромно во работничката населба Карабанчела. Ликот бил протагонист на неколку романи напишани во прво лице, во стил кој вклучувал хумор, иронија и остра социјална критика.

Линдо пишувала и романи и драми за возрасни, таа била сценарист на *Првата ноќ од мојот живот* и имала соработувано со режисерот Мигел Албаладе на сценаријата на *Манолита Гафотас* и *Вербален напад*. Таа го адаптирала и сценариото *Пленилунио* од романот на нејзиниот сопруг Антонио Муњос Молина.

Откако нејзиниот сопруг Антонио Муњос Молина бил назначен за директор на Институтот Сервантес во Њујорк, Линдо живее во Њујорк. Таа често пишувал за весниците на шпански јазик *Ел Паис*, пишувајќи уредници, како и написи за други списанија и весници.

Линдо во 1998 година била наградена со *Национална награда за литература за деца и млади* за нејзината книга *Валканите алишта на Манолито Гафотас* иНаградата Библиотека Бреве за нејзиниот роман за возрасни *Еден твој збор*. Нејзината следна книга, *Што ми остана да живеам* била објавена на 3 септември 2010 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 
* 

Категорија:Шпански новинари
Категорија:Шпански писатели
Категорија:Писатели за деца
Категорија:Родени во 1962 година
Покахонтас (филм из 1995)

***Покахонтас*** () е американски анимиран филм на Волт Дизни од 1995 година и инспириран од животот на индиската принцеза Покахонтас.

## Заплет
По откривањето на Америка (Новиот свет), Англија започнувала да го освојува континентот. Откако Британците пристигнале, почнале да го градат новиот град Џејмстаун. Кога ги виделе Индијанците, отишле и го известиле началникот. Во една прилика, ќерката на началникот, Покахонтас, се запознава со британскиот генерал Џон Смит, тие станале пријатели и подоцна се заљубиле. Кога ги видел Коколум, инаку најдобриот воин, го нападнал Џон. Кога Томас, пријателот на Џон, го видел ова, пукал во Коколум и го убил. Индијците го фатиле Џон, за да го убијат во зори следниот ден. Покахонтас изгубила надеж дека може да го спаси Џон Смит, но баба Вилоу и велела да го следи нејзиното срце. Таа се упатила кон нејзиниот татко, кој требало да го убие Џон и ја ставила својата глава врз Смит. Потоа му кажала на татко и дека ако го убијат Џон ќе мора да ја убијат и неа. Шефот сфатил дека не требало да се бори со Британците и барал примирје, но Џон бил погоден и тешко ранет, што значело дека мора да се врати во Англија на лекување. Покахонтас му рекла дека му е потребна на народот и дека не може да оди со него.

## Улоги

## Надворешни врски

* 

Категорија:Филмови од 1995 година
Категорија:Филмови на Disney
Категорија:Цртани филмови
Категорија:Disney
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Американски филмови
Ѓон (раскази)

** Ѓон ** – македонска збирка раскази од Драги Михајловски. Книгата е издадена во 1990 година во СР Македонија.

## Содржина
Книгата ги содржи расказите: 
# Мајстор; 
# Случка; 
# Свртничар; 
# Коледе; 
# Сведок; 
# Врска; 
# Месечари; 
# Печуркар; 
# Ѓон; 
# Мечкар.
По објавувањето на неговата прва книга, „Речно улиште“, ова е книгата со која Драги Михајловски го зазема високо место во современата македонска книжевност.
Сконцентрирани, сублимирани, мајсторски избалансирани, расказите соодветствуваат со светските книжевни корелации, обединувајќи го „локалното“ во еден модернистички ракурс кој е по значење и творечки потенцијал на рамниште со современиот литературен наратив во светот.

Оттаму, набрзо по објавувањето на „Ѓон“ некои од неговите раскази ќе бидат преведени во Словенија, а подоцна и во некои антологии на современиот европски расказ.

Особено, во оваа книга, Михајловски се истакнува и со антологискиот расказ „Ѓон“ во кој не само што милјето на случување Битола и начинот на кој го спојува таканаречениот „реализам“ со одредени „фантазмогорични“ блиска до Петроградските раскази на Гогољ па сè до раскажувачката постапка на Исак Башевис Сингер.

Со оваа збирка всушност Драги Михајловски се најавува како извонреден раскажувач, чиј опус допрва ќе биде превреднуван, истражуван и афирмативно преиспитуван.

## Наводи

## Поврзано
* Драги Михајловски
* Македонска книжевност

## Надворешни врски
* Драги Михајловски – еден од најдобрите современи македонски писатели и преведувачи 

Категорија:Македонски раскази
Категорија:Раскази кои се одвиваат во Македонија
Категорија:Дела на Драги Михајловски
Битолска синагога во САД

**Битолска синагога во САД** — синагога во Њујорк – Менхетен отворена во 1912 година од Евреите иселеници од Битола. Во 1915 година заедницата имала повеќе од 1.000, а во 1919 стигналa до околу 2.000 членови. Заедницата имала организирана Талмуд Тора со 150 ученици во 1919 година. 

Битолскa еврејски заедница и синагога имало и во Рочестер (1906).

## Наводи

Категорија:Синагоги
Јемгум

**Јемгум** () — општина во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Општината се наоѓа во источнофризиската област Рајдерланд, која е опкружена од Доларт на запад и од Емс на север и исток. Јемгум е најсеверната област на Рајдерланд. Најблиски градови се Венер, Лер и Емден. Главното место Јемгум е оддалечено 6 километри југоисточно од средиштето на Лер и 16 километри од средиштето на Емден на северозапад. Големи градови во околината се Олденбург во Германија и Гронинген во Холандија.

Растојанието на општината во насока север-југ, како и во насока исток-запад изнесува осум километри.

### Соседни општини

На југ се граничи со општините Бунде и Венер, како и со градот Лер, додека на исток се наоѓа општината Мормерланд и градот Лер, на север е безокружниот град Емден.

### Општински единици

Општината се состои од единаесет села, кои се разликуваат во нивната големина.

Јемгум се состои од следниве единици, подредени по бројот на жители (од 30 јуни 2015 г.), како и нивните составни места:

## Историја

Во Јемгум се одвивала Битката кај Јеминген на 21 јули 1568 година, ран момент во Осумдесетгодишната војна, во која шпанската војска била поразена од холандската војска.

## Галерија


Податотека:Kirche Holtgaste.jpg|Селската црква во Холтгасте
Податотека:DitzumTiefUndKirche.JPG|Поглед во Дицум
Податотека:Jemgum Rathaus.JPG|Општинското собрание
Податотека:Jemgum Kirche.jpg|Селската црква во Јемгум


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Лер (округ)
Категорија:Населени места во Источна Фризија
Категорија:Населени места основани во 8 век
Битолска синагога во Чиле

**Битолска синагога во Чиле** — синагога во Темуко отворена во 1919 година од Евреите иселеници од Битола. Првиот иселеник бил кројачот Алберто Леве Аруесте кој во Чиле стигнал во 1900 година. Во 1919 година била основан Centro Macedonico во Темуко, со повеќе од 40 еврејски семејства што воделе бизнис со трговија на текстил. Еврејската заедница е многу активна.

## Наводи

Категорија:Синагоги
Битолска синагога во Израел

**Битолска синагога во Израел** — синагога во Јагел Јааков во Ерусалим отворена од Евреите иселеници од Битола. Била отворена во 30-тите година на ⅩⅩ век и претставувала центар на македонската еврејска заедница „Монастирлија“ формирана во населбата Шама, на падините на брего Цион во Израел Во 1915 година заедницата имала повеќе од 1.000, а во 1919 стигналa до околу 2.000 членови. Заедницата имала организирана Талмуд Тора со 150 ученици во 1919 година.

## Наводи

Категорија:Синагоги
Речно улиште

** Речно улиште **— македонска дебитанска книга, збирка раскази од Драги Михајловски. Книгата е издадена во 1981 година во СР Македонија.

## Содржина
**Речно улиште**  е книга со збирка раскази кои се  реминисценции од детството на авторот во кои провејува во фиктивниот свет на неговите сеавања. Спомените и детските фантазии се ројат околу реката Курдерес во Битола како пчелите околу водата. Оттука доаѓа и насловот на збирката. Писателската имагинација кривулка по течението на Курдерес (на турски „крива река”) низ мозаикот од разни детски доживувања, сеќавања, расположенија, мечти и фантазии. Во „Сенка”, „Слика” и „Мрежа” се прикажани случките од детството поврзани со родителите, во „Леван” првите љубовни мечти и така натаму. Детството на авторот не е преокупација на Михајловски само во раниот период од неговото творештво, туку и во книгите за деца, како и во неговиот последен роман, Бдеењето на Одисеј.

## Наводи

## Поврзано
* Драги Михајловски
* Македонска книжевност

## Надворешни врски
*Драги Михајловски – еден од најдобрите современи македонски писатели и преведувачи

Категорија:Македонски раскази
Категорија:Раскази кои се одвиваат во Македонија
Категорија:Дела на Драги Михајловски
Категорија:Книги од 1981 година
Заечарски Управен Округ

десно|мини| Заечарски Управен Округ
**Заечарски Управен Округ** — округ кој се наоѓа во источниот дел на Република Србија. Вклучува град и општини:

# Град Заечар градска населба Заечар ,
# Општина Бољевац градска населба Бољевац,
# Општина Књажевац, градска населба Књажевац и
# Општина Сокобања градска населба Сокобања.

Има вкупно 119.967 жители (попис 2011 година). Седиште на округот е градот Заечар.

## Култура и стопанство
Феликс Ромулијана (Галерија палата) во Гамзиград, бил престолнина на римскиот цар Гај Галериј Валериј Максимилијан, од крајот на III и почетокот на IV век. Врз основа на откриениот материјал, Гамзиград се вбројува меѓу најрепрезентативните римски градови на Балканот. Таму се пронајдени бројни историски материјали (накит, пари, орудија, оружје) како сведоштво за големата цивилизација на овие простори. Стопанскиот развој на градот Заечар се движел од занаетчиска и полуиндустриска преработка на земјоделски производи и експлоатација на богатството на јаглен.

## Демографија
Етнички групи во округо согласно пописот од 2011 година:
* Срби = 105.231 (87,72%)
* Власи = 6.561 (5,47%)
* Роми = 2.042 (1,70%)
* Македонци = 234 (0,20%)
* Бугари = 223 (0,19%)
* Црногорци = 140 (0,12%)
* Хрвати = 119 (0,10%)

## Наводи

Категорија:Управни окрузи во Србија
Категорија:Заечарски Управен Округ
Пророкот од Дискантрија

**  Пророкот од Дискантрија ** – македонски роман од Драги Михајловски. Книгата е издадена во 1999 година во СР Македонија.

## Содржина
** Пророкот од Дискантрија ** -  историските текстови од минатото биле честа тематска преокупација на авторот Михајловски во неговото творештво. Во Пророкот од Дискантрија моќната идеолошка пропагандна војна на надворешниот фактор против идентитетот на македонскиот народ е олицетворена преку ликот на Гркот Теофилакт кого цариградскиот патријарх го поставува за архиепископ на Охридската архиепископија во еди- наесеттиот век за да го уништи богомилското движење и отпорот на народот против наметнатата странска власт. Меѓутоа, иако вклучува историска тема од 1081 година, Пророкот од Дискантрија е повеќе историографска метафикција отколку историски роман бидејќи, како што вели Шелева, „овој роман... е втемелен во актуелната драма, во тегобноста на балканското современие, кое го создава неопходниот контекст за преиспишување и превреднување на ноторните историски дилеми низ алегорискиот клуч на современоста” .
## Наводи

## Поврзано
* Драги Михајловски
* Македонска книжевност

## Надворешни врски
*[ https://krajbrezje.mk/2020/10/17/dragi-mihajlovski-eden-od-najdobrite-sovremeni-makedonski-pisateli-i-preveduvachi/ Драги Михајловски – еден од најдобрите современи македонски писатели и преведувачи ]

Категорија:Македонски романи
Категорија:Романи кои се одвиваат во Македонија
Категорија:Дела на Драги Михајловски
Категорија:Книги од 2001 година
Категорија:Изданија на Каприкорнус
Смртта на дијакот

***Смртта на дијакот*** – македонски роман од Драги Михајловски. 
Книгата е издадена во 2002 година во Македонија.

## Содржина
При читањето на романот согледуваме дека во него имаме повеќе наратори кои раскажуваат од две гледни точки. Навидум раскажуваат монахот Равул и моќниот турски војсководец Тимурташ. Но, ова само ни се чини така, а вистината е сосема друга. При читањето на последното поглавје од романот откриваме дека ниту еден од двајцата наратори не се всушност наратори, туку сеприсутниот наратор е Велзевут, паднатиот ангел на земјата. Тоа е оној кој им ги зема душите на Равул и на Тимурташ, ги прави негови слуги и раководи, манипулира со нивните мисли. Тие, всушност, се само фокализатори, односно фокализатор 1 е Равул, а фокализатор 2 е Тимурташ затоа што преку нивните гледни точки се раскажуваат настаните. 

Романот Смртта на дијакот обработува тема од историјата на македонскиот народ од четиринаесеттиот век, со фокус на освојувањето на Битола од страна на Османлиите. Бидејќи нема пишани документи за овој историски настан, Михајловски своето вдахновение го црпи од народната усна традиција.

## Поврзано
* Драги Михајловски
* Македонска книжевност

## Наводи

## Надворешни врски
*Драги Михајловски – еден од најдобрите современи македонски писатели и преведувачи

Категорија:Македонски романи
Категорија:Романи кои се одвиваат во Македонија
Категорија:Дела на Драги Михајловски
Категорија:Книги од 2002 година
Раскази од шести кат

**  Раскази од шести кат ** – македонски раскази од Драги Михајловски. 
Книгата е издадена во 2002 година во СР Македонија.

## Содржина
** Раскази од шести кат ** -   ИЗБРАНИ РАСКАЗИ. Лилјак; Родителски; Мајстор; Случка; Свртничар; Сведок; Месечари; Печуркар; Ѓон; Куќа во Солун; Среќна нова; Копиле; Поштарот; Скок со стап; Коле; Антологичар; Милтон; Заем; Кошница и костум; Тасичо; Триполската капија. НОВИ РАСКАЗИ. Ресторант; Нушиќ; Писателот; Скова; "Штедња Хорацио"; Мерсо; Граница

Најубавото од раскажувачката работилница на Драги Михајловски собрано на едно место: избор раскази од збирките „Речно улиште“ (Награда за најдобра дебитантска книга, 1981 година), „Ѓон“, „Скок со стап“(Награда Рациново признание, 1994 година) и „Триполската капија“, заедно со осум сосема нови раскази. Вистинска антологија на едно многугодишно креативно работење... Спој од најдоброто и најновото на овој македонски мајстор на расказот. На едно место танцуваат суетите на цела плејада јунаци од нашето секојдневие. Многуте поштари, свртничари, ѕидари, мечкари, библиотекари, аптекари, студенти, молери, лектори, сонуваат и мечтаат пред очите на читателот за еден друг, поинаков, можеби посреќен свет во надворешен амбиент подложен на постојана промена од мир кон војна и обратно.

Честа тематска преокупација на авторот Михајловски во неговото прозно творештво се разни литературни алузии и фрагменти од англиската, македонската и други книжевности. Цепенковата јазичната ризница и воопшто народната раскажувачка традиција се по- веќекратно присутни во творештвото на Михајловски. Во овој контекст Шелева вели дека раскажувачкиот модел на Михајловски „отворено се повикува и интертекстуално го инкорпорира фолклор- ното раскажувачко наследство” (Шелева, 94: 43-44). Михајловски во своето творештво користи непосреден устен говор, колоквијални фрази, жаргони, дијалекти и друго. Традиционалните мотиви неретко се преобразуваат во фолклорни клишеа кои се пародизираат и разбиваат преку интертекстуалното сопоставување на архаичното и современото и иронично и смисловно се преобразуваат, нижевајќи ги значењата во прозното творештво на Михајловски. Покрај цепенковското раскажувачко и јазично наследство, во прозата на авторот интертекстуално се инкорпорирани и алузии на книжевното дело на Цепенков.
## Наводи

## Поврзано
* Драги Михајловски
* Македонска книжевност

## Надворешни врски
* Електронска верзија на книгата
*Драги Михајловски – еден од најдобрите современи македонски писатели и преведувачи

Категорија:Македонски романи
Категорија:Помани кои се одвиваат во Македонија
Категорија:Дела на Драги Михајловски
Швајцарија на Балканите

**Швајцарија на Балканите** – македонски роман од Драги Михајловски. Книгата е издадена во 2015 година во Македонија.

## Содржина
** Швајцарија на Балканите ** - на Драги Михајловски авторот навлегол во сферата на можното-односно на утописката литература. 
Возбудливо напишан роман, убаво структуиран со завршна поента во која авторот се навраќа на своето пишување, својата естетика, своето писателско вјерују и кажува дека сè што научил во животот е да пишува, односно да живее еден паралелен живот полн со возбуди што можеби никогаш не се случиле и нема да се случат во блиска иднина. 
Романот „Швајцарија на Балканите“ е богата ризница на чистиот македонски јазик, танц на умот меѓу избраните зборови, постигната смисла на секоја реченица што претендира да биде дел од оваа многу креативна и врвна лексичка пирамида, констатира Раде Силјан во препораката на најновото романескно остварување на познатиот македонски писател.

Михајловски денес е еден од најнаградуваните, најанализираните, најомилените и најпреведуваните писатели во Македонија, но и пошироко. Ова секако се должи на неговиот привлечен и податлив за читателите прозен стил во кој е вградена народната раскажувачка традиција. Покрај стилот на авторот, треба да се истакне и книжевната вредност на прозното творештво на Михајловски кое е вонвременско, бидејќи најчесто може да се чита и како историски и како современ текст, а неретко и како предвидување за иднината. Покрај тоа што е апликативна за сите времиња, треба да се потенцира и тематската сеопфатност на прозата на Михајловски која е подеднакво привлечно четиво за сите генерации. Преку огромниот семан- тички потенцијал на своето творештвото, мајсторот на прозниот збор, Михајловски, постојано создава нови значења во имагинацијата на читателите. Затоа прозното творештво на Михајловски останува неисцрпен извор за нови креативни читања, критички осврти и толкувања од страна на читателите и книжевните критичари, а поттик и инспирација за младите писатели.

## Наводи

## Поврзано
* Драги Михајловски
* Македонска книжевност

## Надворешни врски
*[ https://krajbrezje.mk/2020/10/17/dragi-mihajlovski-eden-od-najdobrite-sovremeni-makedonski-pisateli-i-preveduvachi/ Драги Михајловски – еден од најдобрите современи македонски писатели и преведувачи ]

Категорија:Македонски романи
Категорија:Романи кои се одвиваат во Македонија
Категорија:Дела на Драги Михајловски
Категорија:Книги од 2015 година
Категорија:Изданија на Каприкорнус
Михаел Енде

**Михаел Андреас Хелмут Енде** (германски: *Michael Ende*; 12 ноември 1929 — 28 август 1995) — германски писател, најпознат по делото „Бескрајна приказна“.

## Животопис
Михаел Енде е роден на 12 ноември 1929 година во Гармиш, Израснал во Минхен, во познатиот кварт Швабинг во кој се собирале боемите, сликарите и писателите. Неговиот татко, Едгар Енде бил познат сликар, еден од првите германски надреалисти кому му било забрането да слика за време на Третиот рајх. Откако завршил театарско училиште, Михаел Енде работел како глумец во неколку провинциски театри при што се обидел и да пишува драмски дела, но никој не ги сакал неговите текстови. Во тој период, Енде дури глумел во минхенската поставка на драмата „Мајката Храброст и нејзините деца“ на Бертолд Брехт, но потоа се откажал од театарската работа.

Енде ја напуштил Германија и се преселил во Италија, каде живеел во околината на Рим, а за своето доброволно прогонство изјавил: „Во кризата на идентитетот низ која минуваме, охрабрува чувството дека тука до вас се наоѓаат две илјади години на западната култура. Во Италија човекот го среќава историскиот континуитет каков што не може да се најде во Германија. Во сите домени, па дури и во јазикот... Во прво време им завидував на Италијанците. Нивниот јазик ми личеше на летечки килим на кој е доволно да се седне и да се замине каде и да било. Сфатив дека германскиот писател секогаш има потреба да тргне од нула и да се бори за одново да го создаде својот јазик. А таа борба, всушност, е многу инспиративна.“

## Творештво
Михаел Енде почнал многу рано да пишува песни и кратки раскази. Во 1960 година, Енде ја објавил својата прва книга за деца, „Копчето Џим и машиновозачот Лукас“ за која подоцна изјавил: „Кога почнав да ја пишувам, не знаев како ќе изгледа следната реченица. Едноставно, се обидов и го пишував она за кое фантазирав во детството кога си играв со мојот прв воз.“ Книгата доживеала огромен тираж, била преведена на повеќе јазици и брзо ја освоила детската публика, иако претходно десетина издавачи го одбиле ракописот. Меѓутоа, таа била примена лошо од книжевната критика. И втората негова книга, „Момо“, постигнала голем успех, но не само кај детската публика, туку и кај повозрасните читатели. Есента 1979 година го објавил своето најпознато дело, „Бескрајна приказна“, кое достигнало тираж од над милион примероци во Германија и било преведено на околу 30 јазици. Во 1984 година, Енде ја објавил книгата „Огледало во огледалото — еден лавиринт“, кое претставува циклус од лабаво поврзани раскази. Покрај прозните дела, Енде објавил и повеќе поетски збирки, а пишувал и драмски творби за театар, за телевизија и за радио, а тој е автор и на либретата за оперите „Момо и крадците на времето“ (премиерно изведена во 1978 година) и „Гоџолори“ (премиерно изведена во 1984 година). 

Енде цврсто верува дека фантазијата е најмноќното оружје против варварството, а книжевноста за деца ја смета за последното засолниште на фантазијата. Во таа смисла, тој изјавил: „Во кругот на своите пријатели постојано морав да се правдам.“

## Наводи

Категорија:Германски писатели
Категорија:Родени во 1929 година
Категорија:Починати во 1995 година
НБА Ол-стар викенд 2022

**[[НБА Ол-стар викенд]] 2022** било 71-вото издание на НБА Ол-стар викендот. Се одржан од 18 до 20 февруари 2022 године во Кливленд, Охајо. Сите настани се одиграле во Рокет Мортгејџ Филдхаус, домашната арена на Кливленд Кавалирс. Кливленд претходно бил домаќин на НБА Ол-стар манифестацијата само уште еднаш — 1997 година.

## НБА Ол-стар натпревар

### Состави

 Кевин Дјурант не бил во можност да настапи поради повреда.
 ЛаМело Бол бил избран како замена за Кевин Дјурант.
 Дрејмонд Грин не бил во можност да настапи поради повреда.
 Деџонте Мари бил избран како замена за Дрејмонд Грин.
 Џејсон Тејтум бил избран како стартер на местото на Кевин Дјурант.
 Џејмс Харден не бил во можност да настапи поради повреда.
 Џарет Ален бил избран како замена за Џејмс Харден.

### Натпревар

## НБА натпревар на ѕвездите во подем
















*Најкорисен играч: Кејд Канингем (Тим Бари) играч на 

## НБА натпревар во шутирање тројки

## НБА натпревар во забивање

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место на лигата

2022
Категорија:Кошарка во 2022
Куќа на Каневчеви (Струга)

**Куќа на Каневчеви** — стара куќа во градот Струга, прогласена за културно наследство на Македонија како претставник на македонската староградска архитектура.

## Местоположба
Куќата е сместена во Струшката чарија, на левиот брег на реката Црн Дрим. Се наоѓа на улица „Браќа Миладиновци“ бр. 16. До неа е Спомен-галеријата „Вангел Коџоман“, а спроти неа е Спомен-домот на Браќа Миладиновци.

## Историја
Куќата е изградена во XIX век. Била сопственост на Милица Канавчева. Според спомен-плочата до влезната врата, на 23 септември 1941 г. во куќата е одржан конститутивниот состанок на Месниот комитет на КПЈ за Струга и Струшко во присуство на народниот херој Кузман Јосифоски-Питу, чија биста стои до натписот.

Подоцна куќата прешла во сопственост на Народниот музеј „Д-р Никола Незлобински“. Денес во неа е сместена Средоземната академија „Браќа Миладиновци“.

На 7 декември 1954 г. и повторно на 28 јуни 2017 г. куќата е објавена за споменик на културата.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Струга

## Наводи

Каневчеви
Каневчеви
Сандерленд

**Сандерленд** (англиски: *Sunderland*) — пристаништен град и административен центар на градската област Сандерленд во Тајн и Вир, Североисточна Англија. Сандерленд се наоѓа во близина на устието на реката Веар која тече низ градот. Сандерленд е во рамките на историскиот округ Дурам.

Категорија:Сандерленд
Категорија:Градови во Обединетото Кралство
Категорија:Градови во Англија
Категорија:Пристанишни градови на Северното Море
Категорија:Градови во Тајн и Вер