Ерисовско-светогорско-ардамерска епархија

мини|300п|Архијерејски намесништва на епархијата
**Ерисовско-светогорско-ардамерска епархија** () — епархија на Цариградската патријаршија, управувана од Грчката православна црква, со седиште во градот Леригово, на полуостровот Халкидик, Егејска Македонија. Од 2012 г. епархијата ја возглавува митрополитот Теоклит.

## Историја
[мини|263п|Катедралната црква „[Црква „Св. Стефан“ - Леригово|Св. Стефан“ во Леригово.]]
мини|250п|Црквата „Св. Бессребреници“ во Леригово.
### Ерисовско-светогорска епархија
Ерисовската епископија е спомната за првпат на почетокот на IV век, кога царот Константин Велики, барајќи погодно место за изградба на Новиот Рим, го посетил регионот и се сретнал со епископот Макариј Ерисовско-стагирски (*Ιερισσού και Σταγείρων*). Епископијата била потчинета на Солунската митрополија до крајот на XIII век, кога е воздигната во митрополија.

во 1313 г. Света Гора станала ставропигија под непосредна управа на вселенскиот патријарх и епархијата била ограничена до североисточниот дел на Халкидик. По османлиското освојување, епархијата е снижена на епископија, потчинета на Солунската митрополија. Во XVII век епархиското седиште е преместено во Извор, а во XIX век во Леригово.

На 7 октомври 1924 г. епископијата е воздигната во Ерисовско-светогорска митрополија. Во 1940 г. кон неа е придодадена територијата на Ардамерската митрополија и така епархијата го добила името „Ерисовско-светогорско-ардамерска“.
мини|250п|Печат на епископот Василиј Ерисовски, XI век

### Ардамерска епархија
мини|263п|Печат на Ардамерската епископија со потпит на епископот Јоаким Струмбис.
мини|263п|Почеток и крај на писмо од епископот Софрониј Ардамерски до митрополитот Софрониј II Солунски од 20 март 1891&nbsp;г.

Ардамерската епископија се појавила во IX – X век како Еркулска (*Ερκούλων*) со седиште во Еркула или Еркулион, денешно Ардамери. Спомната е во житието на Константин Велики (Патмоски ракопис бр. 179) от IX – X век. Во тактикон од 980 г. е спомната Ардамерска епископија како една од 11-те потчинети на Солунската митрополија, пред Ерисовско-светогорската и Литисјата и Рендинската. Во 1638 г. нејзиното седуште е преместено во Галачишта и епископијата така станала Ардамерско-галачишка (*Αρδαμερίου και Γαλατίστης*).

Во XIX век катедрална црква била „Св. Димитриј“ во Галачишта. според сознание од 1839 г.

Со тргањето на епископот Јоаким во февруари 1922 г., на 10, 12 и 13 декември 1922 г. Епархискиот синод на Солунската митрополија одржал седница и му го дал намесништвото на епархијата на ерисовско-светогорскиот епископ Сократ и решил да побара Вселенската патријаршија спојување на Ерисовско-светогорскатата со Ардамерската епископија. На 9 јануари 1923 г. Светиот синод го прифатил барањето. Меѓутоа, на 7 октомври 1924 г. епархијата е издигната во митрополија и истиот ден за митрополит е избран архиѓаконот Калиник Креацулис.

Калиник дал оставка во февруари 1934 г. поради лошо здравје, а епархијата е одново ја презел Сократ Ерисовски. На почетокот на ноември 1936 г. Светиот синод решил да ја укине Ардамерско-галачишката митрополија и ја споил со соседната Касандриска, со исклучок на Загливерско, кое е припоено кон Солунската митрополија. По четири години во 1940 г. територијата на поранешната Ардамерска митрополија е придодаден кон Ерисовско-светогорската, поради што таа е преименувана во Светогорско-ерисовско-ардамерска.

### Ерисовско-светогорско-ардамерска митрополија

## Архијерејски намесништва
Епархијата има седум архијерејски намесништва:

## Манастири

## Наводи

## Надворешни врски

* Мрежно место на Ерисовско-светогорско-ардамерската епархија