open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Пјасино

мини|Езерото Пјасино од вселената
**Езеро Пјасино** (руски: Пясино) е големо слатководно езеро во Краснојарскиот крај, северо-централен дел на Русија. Се наоѓа на 69,67° северна географска ширина и 87,86° источна географска должина и има површина од 735 км². Многу реки се влеваат во езерото, вклучувајќи ја и Амбарнаја. Водата од езерото се појавува како река Пјасина. Езерото замрзнува во октомври и останува под мраз до јуни. Загадување од околината се случува со загадена отпадна вода од металуршките постројки на градот Нориљск. Поради загаденоста ова езеро речиси и да нема рибен фонд во него. Извршени биле еколошки студии и компаративна анализа на податоците за концентрациите на тешки метали како што се Cu, Ni, Zn, Cd и Hg, кај риби, мов, лишаи, перифитон, хидрични почви и снег во околината на Нориљск и завршува во повеќето северни делови на полуостровот Тејмир. Концентрациите на тешки метали во црниот дроб бурбот биле најголеми во езерото Пјасино во споредба со другите студиски региони кои биле оддалечени повеќе од 100 км.

Категорија:Езера во Русија
Син автопат (туристичка рута)

**„Син автопат“**  е меѓународна туристичка рута од Норвешка преку Шведска и Финска до Русија.  

## Глетки
Оваа туристичка рута ги следи античките водни патишта од Атлантскиот Океан до езерото Онега. Постојат голем број езера и реки покрај патот. Има огромни области со тајги, и може да се види дел од Скандинавските Планини во Норвешка и западна Шведска.

Покрај „Синиот автопат“ има и многу рурални села и градови.

## Развојот на синиот автопат

* Идејата за пат низ Северна Европа се родил во 1950 -тите
* Здружението Син автопат е формирано во Шведска во 1963 година
* Ферибот во текот на целата година помеѓу Умео и Вааса во 1972 година
* Синиот автопат станал европски автопат во 1973 година
* Прекугранична линија на јавни автобуси помеѓу Му и Рана и Умео е воспоставена во 1989 година (услугата е повлечена во 2014 година помеѓу Мо и Рана и Хемаван )
* Граничниот премин (Ниирала / Вјарцилја) со Русија е отворен во 1990 година
* Автопатот Син пат се проширил до Пудож, Русија, во 2000 година

## Галерија

Податотека:Mo i Rana Norwegen.JPG|Мо и Рана, Норвешка
Податотека:Hemavan Sweden 2012.JPG|Хемаван, Шведска
Податотека:Lycksele-Korpberget-2012-06-23.jpg|Ликселе, Шведска
Податотека:View from Norrskär lighthouse.jpg|Кваркен, Финска
Податотека:Raippaluoto bridge towers.jpg|Мост „Реплот“, Финска
Податотека:National roads 9 and 23 in Liperi.jpg|Липери, Финска
Податотека:Kuopio, Finland from Puijo tower.jpg|Куопио, Финска
Податотека:Cathedral of Valaam.jpg|Манастир Валаам, Русија
Податотека:Petrozavodsk 15.JPG|Петрозаводск, Русија
Податотека:Kizhi churches.jpg|Кижи, Русија 


## Поврзано

* Европска рута Е12

## Наводи

## Надворешни врски

* Син автопат во Шведска (англиски)
* Фински патишта за патување (англиски, руски, шведски, фински) 
* Син автопат во Финска (фински)
* Син автопат на руски јазик 
Категорија:Петрозаводск
Регионален пат 29174

**Регионален пат 29174** (ознака: **Р29174**) — регионален пат во Македонија, со насока на движење север-југ. Има вкупна должина од 16,2 километри и само 1 исцртана делница. Патот започнува во селото Крњево и треба да заврши кај скијачкиот центар СЦ „Кожуф“.

Делот помеѓу месноста Асан Чешма и скијачкиот центар не е проектирана и со тоа тој дел не е влезен во вкупната должина на патот.

## Делници

Регионалниот пат 29174 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно само 1 делница.

## Поврзано
* Регионални патишта во Македонија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Регионални патишта во Македонија
Курск кратер

**Курск** е ударен кратер кој се наоѓа во Курската област во Русија .

Голем е 6 километри во пречник и се претпоставува дека е стар 250 ± 80 милиони години (карбонифер до рана јура). Кратерот не е изложен на површината.

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Географски никулци за Русија
Категорија:Географија на Курската област
Гасно поле Медвежје

мини|335x335пкс| Западно-Сибирскиот басен, полиња на нафта и гас
**Гасното поле Медвежје е** наоѓалиште на природен гас кое се наоѓа во автономниот округ Јамало-Ненец. Откриено е во 1967 година и го развило претпријатието Гаспром. Производството започнало во 1972 година и се произведува природен гас и кондензат. Вкупните докажани резерви на полето на гас Медвежје се околу 83 трилиони кубни метри (2370 км³), а производството во 2013 година  се планирало да биде околу 4,89 милијарди кубни метри / ден.

## Наводи

Категорија:Полиња за земен гас во Русија
Категорија:Економија на Русија
Абаканија

***Абаканија*** е истребен род на corynexochid trilobite во семејството Corynexochidae . Овие видови постоеле за време на сцената во Ботомија,  која траела од  524 до 518,5 милиони години. Абаканија е од периодот на Камбријан .

## Распространетост

* *A. superba се* јавува во Долна Камбријска Руска Федерација (Ботомијан, Санастикгол Пролет, Санастикгол формација, Регион Алтај-Сајан, 49,4 ° Север, 136,4 ° Е).
* *A. crassa* е присутна во Долен Камбриј на Руската Федерација (Ботомијан, дел од реката Кија, *зона Полиеласпис*, формација Уса, Кеморово, Кузнецк Алатау, 56,0 ° Север, 88,0 ° Е).

## Користена литература

Категорија:Геологија на Русија
Сергеј Курзанов

**Сергеј Михаилович Курзанов** е руски палеонтолог во Палеонтолошкиот институт на Руската академија на науките. Тој е познат по својата работа во Монголија и екс- советските републики во Средна Азија. Во 1976 година го објавил откривањето на *Алиорамус* , а во 1981 година го објавил откривањето на *Авимимус*.

Во 1998 година еден вид диносаурус од Монголија го именувале како *Altirhinus kurzanovi* во негова чест.

## Наводи

Категорија:Руски палеонтолози
Категорија:Родени во 1947 година
Категорија:Живи луѓе
Гасно поле Оренбург

**Гасното поле Оренбург е поле** на природен гас кое се наоѓа во Оренбургска област во Русија. Откриено е во 1966 година и го развило претпријатието Гаспром. Производството започнало во 1972 година и се произведува природен гас и природен гас кондензат. Вкупните докажани резерви на полето на гас во Оренбург се околу 62 трилиони кубни метри (1770 км 3 ). Од 2013 година производството се очекувало да биде околу 1,7 милијарди кубни метри на ден.

Категорија:Никулци
Категорија:Економија на Русија
Бели (остров)

мини|300x300пкс|десно|Поларна станица „Попов“.
**Островот Бели** () — релативно голем остров во Карското Море покрај врвот на полуостровот Јамал, Сибир, Русија. Во близина на северозападниот врв на островот, се наоѓа експерименталната станица „Попов“.

## Географија
Островот Бели зафаќа површина од 1.810&nbsp;км2. Покриен е со тундра, но и со некои лишаи, треви и грмушки од ракита (Salix purpurea) растат за време на потоплите сезони. Од копното е одделен со теснецот Малигина, од 8 до 10 км широк звук кој е замрзнат поголемиот дел од годината. Земјата е прилично рамна, има само 12 метри надморска височина, а островот е преполн со мали езера и езерца. Бидејќи е во Северниот Поларник, зимите се долги и студени, просечната годишна температура е -10,6C°. Во февруари, просечните температури се -24,2С° достигнувајќи рекордно ниско ниво од -59С°. Летото се одликува со магла, со просечна температура од + 5,3С°. Областа е предмет на поларни падови и општа циклонска активност.

Овој остров припаѓа на автономниот округ Јамало-ненецки, кој е северен дел од административната поделба на Русија во Тјуменската област.

### Соседни острови
Во рамките на широкиот источен залив на островот Бели има 10 км долг остров наречен **Безимјани**. **Остров Табанго** и **Остров Тјубтсјанго** се наоѓаат на 20 км јужно од островот Бели.

### Научно истражување
Островот Бели е место на истражување на Арктикот поради неговата далечна и ненаселена природа. Истражувачките станици тука се користат за да се испитаат промените во Арктичкиот круг како резултат на климатските промени и ефектите од руската нафтена индустрија, каде што нејзината непроменета почва се користи за мерење на расеани елементи во споредба со почвата на копното.

## Наводи

* Сателитски погледи на руската експериментална станица Полирнаја Стантија Бели: https://web.archive.org/web/20150924094626/http://www.satelliteviews.net/cgi-bin/w.cgi?c=rs&DG=STNE

## Надворешни врски
* Фотографија на поларна станица 

Категорија:Острови во Русија
Категорија:Острови во Карското Море
Холм (Новгородска област)

**Холм** ( ) е град на северозапад на европскиот дел на Руската Федерација . Најјужна градска населба е на подрачјето на Новгородската област и административен центар на Холмскиот реон. Во градот се наоѓа и управата на блискиот Рдејски резерват на природата.
мини|Грб на Холм
Според проценките на Националната статистичка служба за 2014 година во градот живееле само 3 633 жители.

## Географија
Градот Холм се наоѓа на крајниот југ на Новгородската област, во преодното подрачје од Валдајските ридови на југ до  Прииљмењска низина на север. Лежи на надморска височина од 65 m, на местото каде што нејзината притока Куња се влева во реката Ловат (двете припаѓаат на басенот на езерото Иљмењ ). Сместен е на околу 201 км јужно од административниот центар на регионот Велики Новгород.

Градот е поврзан по пат со Стараја Руса (R51), Великије Луки (R51) и со Марјово и Демјанск.

## Историја
лево|мини|380x380пкс| Холм 21 март 1942 година
Холм се развил на многу поволно место на левиот брег на реката Ловат, низ која од најраните времиња минувале најважните  варјашки трговски патишта до Византија. Првите пишани информации за населбата датираат од 1144 година каде што се спомнува одморалиштето *Холмска погост* ( ) во која се одвивала интензивна трговска активност со лен, садови, коњска опрема. Поради своето големо значење, населбата била мета на чести напади и опсади од страна на литванските, полските и шведските кнезови и армии низ целиот среден век.

Населбата Холм во 1777 година добила официјален статус на град во рамките на Псковската губернерија на Руската Империја, а во исто време му беше доделен статус на окружен центар. На крајот на XIX век, Холм се сметал за еден од најважните занаетчиски центри во тој дел од земјата, а имало особено бројни работилници во кои биле изградени помали речни бродови и разни помали речни пловни објекти. Во 1927 година станал административен центар на Холмскиот реон.

За време на Втората светска војна, градот и неговата околина доживеале страшно уништување и тој бил под окупација на трупите на Вермахт од 3 август 1941 година до 21 февруари 1944 година. За време на војната, градот бил уништен до неговите темели и неговото старо значење никогаш не било обновено.

## Население
Според податоците од пописот во 2010 година градот во живеат 3 829 жители, додека според проценките на Националната статистичка служба за 2014 година градот имал 3 633 жители. 

## Поврзано

* Новгородска област
* Холмски реон
* Рдејски резерват на природата

## Користена литература

## Надворешни врски

* 
* Информации за градот од страницата
* Официјалната страница на регионот Холм

Категорија:Градови во Новгородската област
Категорија:Градови во Русија
Елена Наумовска - Аргир

**Елена (Костова) Наумовска - Аргир** (псеводним *Илинка*), ( во  — 8 октомври 2002 во Скопје) — македонски партизан, учесник и раководител во НОВ.

## Животопис
Била активен член на друштвото Есперанто од *„Крушево“.* Во 1940 година раководела со комисијата за работа со жените при месниот комитет на КПЈ во Крушево. На 22 јуни 1942 година официјално е формиран крушевскиот партизански одред ''„Питу Гули“'', иако своите активности ги почнал од април истата година. Одредот одржал повеќе митинзи на територијата помеѓу Крушево, Македонски Брод и Кичево, а извел и повеќе воени акции против бугарските фашистички сили, меѓу кои во селата: Прибилци, Кочиште, напад на рудникот Цер и други. Меѓу борците имало и жени. Една од нив била Елена Костова Аргирова, која се истакнала со своите активности уште пред почетокот на НОВ. Средбите биле во организација на Костадин Попоски и Цветан Илиевски. На средбите, од Одредот присуствувале Наум Наумовски - Борче, Шула Мина и Ели Аргирова.

Бугарскиот воен суд во Прилеп, кон крајот на 1942 година, ја осудил Елена Наумова**' заедно со [[Антигона Стерјова|Антигона Стерјова Туфа]], [[Ефросина Димитрова|Ефросина Михајлова Димитрова]], исто така борци во одредот [[Крушевски партизански одред „Питу Гули“|''„Питу Гули“'']] и [[Ефигени Стерјова|Ефигени Николова Стерјова]], водач на женска просветна група, биле осудени од 15 до 20 години строг затвор.

Потоа таа се приклучила на [[Мавровско-кичевски партизански одред|Мавровско-кичевскиот НОПО]], додека од август [[1943]] година таа е член на [[Партизански батаљон „Мирче Ацев“|баталјонот „''Мирче Ацев“'']]. Како заменик-политички комесар таа била дел ѝ од Македонско-косовската ударна бригада. Нејзината воена активност ја продолжила и во Македонската ударна бригада, најпрво како заменик политички комесар на баталјон, а потоа и на целата бригада.**'

## Одликувања
Носители на високото одликување *[[Партизанска споменица од 1941|„Партизанска споменица од 1941“]]* од Крушево се жените-борци: Елена Костова Аргирова, Сина Димитриовска Михајлова и Вергула Кардула.

## Наводи

Категорија:Македонски партизани
Категорија:Носители на Партизанска споменица од 1941
Гасно поле Бованенково

**Гасно поле Бованенково** — наоѓалиште на природен гас кое се наоѓа во автономната област Јамало-Ненец. Ова наоѓалиште го откриле е во 1972 година и го развило претпријатието Гаспром. Производството започнало во 2012 година и се произведува природен гас и кондензат. Вкупните резерви на полето на гас во Бованенково се околу 171,5 билиони кубни метри (4900 × 10 9 м³), а производството се претпоставува дека е околу 11 милијарди кубни метри / ден. Гасното поле Бованенково е дел од проектот Јамал.
мини|Гасно поле Бованенково
## Транспорт
Полето со гас го користи аеродромот Бованенково      .

## Наводи

Категорија:Економија на Русија
КК Спартак Санкт Петербург

**КК Спартак Санкт Петербург** ( ) е поранешен руски кошаркарски клуб од Санкт Петербург.
мини|Лого на КК Спартак Санкт Петербург
## Успеси

### Национални

* **Првенство СССР** :
* **Првак (2):** 1975, 1992 година.
** **Вицешампион (8):** 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1976, 1978, 1991
** **Третопласирани (5):** 1969, 1981, 1985, 1986, 1987 година
* **Руска Супер лига** :
** **Третопласирани (1):** 1993 година
* **Руска професионална кошаркарска лига** :
** **Третопласирани (1):** 2013 година
* **Куп на СССР** :
** **Победник (2) :** 1978, 1987 година.
* **Куп на Русија** :
** **Победник (1) :** 2011 година.

### Меѓународни

* **Куп Рајмунд Сапорте** :
** **Победник (2):** 1973, 1975 година.
** **Финалист (1):** 1971 година.

## Познати играчи

*  Перо Антиќ
*  Патрик Беверли
*  Ендру Визнески
*  Анри Домеркант
*  Владимир Драгичевиќ
*  Никола Драговиќ
*  Душан Ѓорѓевић
*  Миха Зупан
*  Андреј Кириленко
*  Евгениј Колесников
*  Никита Курбанов
*  Лукас Маврокефалидис
*  Дамир Маркота
*  Антон Понкрашов
*  Петар Поповиќ
*  Зек Рајт
*  Милован Раковиќ
*  Јанис Стрелнијекс
*  Дижон Томпсон
*  Јотам Халперин

## Попознати тренери

*  Јуре Здовц

## Надворешни врски

* Официјално мрежно место на клубот
* Страница на клубот на eurobasket.com

Категорија:Спортот во Санкт Петербург
Категорија:Кошаркарски клубови од Русија
Флавиј Аријан

**Флавиј Аријан** (89 година - 145/6 година од нашата ера) од Никомедија (денес Измит во Турција) ― писател, историчар и извор за историјата на Александар Македонски.
лево|мини|''Александровата анабаза'', реиздание од 1575 година
Тој направил блескава кариера во времето на владеењето на царот Хадријан. Најпрво бил избран за конзул, а потоа за гувернер на провинцијата Кападокија (периодот помеѓу 131–137 година). По смртта на Хадријан се повлекол во Атина и започнал да се занимава со книжевна работа. Најзначајно негово дело е „Александровата анабаза“ („Историја на војните на Александар“), во седум книги.

По примерот на Ксенофонт, Флавиј Аријан пишувал философски, историски и воени записи, така што на шега бил наречен *Xenophon redivivus*. Исто така, тој бил под лвијание и на постарите извори (Птолемај, Аристобул и други). Од зачуваните истории за Александар Македонски, овој негов труд се смета за најрелевантен. Во него е зачувана официјалната традиција за Александар, лишена од фантастичните приказни и анегдоти, како и од морализаторските расудувања што се среќаваат кај другите сочувани извори. Значајно е, исто така и неговото дело „Индиска историја“ (Индике) во кое ја опишува пловидбата на Неарх од устието на Инд до Персискиот Залив. Тој е важен извор и за периодот непосредно по смртта на Александар и за поделбата на власта меѓу дијадосите. Тие настани ги опишал во делото *„Настаните по Александар“*, кое има десет книги. Овој негов труд бил преработен во третиот век од атинскиот историчар Дексип, а негови изводи се зачувани кај цариградскиот патријарх Фотиј I (9 век).

Флавиј Аријан му бил ученик на Епиктет и по неговата смрт објавил неколку дела во кои ги изложил етичките погледи на својот учител. Такви се делата: „Разговорите Епиктетови“ во 12 книги (од кои се сочувани само првите четири), „Прирачникот Епиктетов“ и „Хомилии“ во 12 книги (кои не се сочувани.

## Наводи


## Надворешни врски

* Livius, Arrian of Nicomedia  by Jona Lendering
* 
* Arrianus's voyage round the Euxine Sea: translated and accompanied with a geographical dissertation and maps

Категорија:Родени во 80-тите
Категорија:Починати во 2 век
Категорија:Римски историчари
Категорија:Старогрчки историчари
Категорија:Римски филозофи
Категорија:Старогрчки филозофи
Категорија:Римски војсководци
Категорија:Римјани од 1 век
Категорија:Римјани од 2 век
Руски боречки вештини

мини|Тепачки со тупаници во близина на царската населба. ден на тројството
Постојат голем број стилови **[[боречки вештини]] и школи со [[Руси|руско]] потекло**. Традиционалните руски борби со тупаници постојат од 1-ви милениум н.е. Тоа било забрането во Руската Империја во 1832 година.  Меѓутоа, тоа борење потоворно заживеало по распадот на Советскиот Сојуз.

За време на советската ера, владата сакала да создаде и воени борбени системи рака на рака и борбени спортови, што резултирало со создавање на самбо. Во текот на 1980-тите и по падот на комунизмот, повторно се разбудил интересот за народните боречки вештини. Преку етнографска студија се појавиле многу нови стилови засновани врз народните стилови.

## Руска борба со тупаница
Руската борба со тупаници (руски - Кулачный бой *момче Кулачнија* „борба во тупаница, пугилизам) е традиционален бокс на Русија со голи тупаници. Најраните извештаи во врска со овој спорт датираат во 13 век.

## Самбо
Самбо (руски: сàмбо; ) е руска боречка вештина и борбен спорт. Зборот „САМБО“ е кратенка за **''САМ** озаштита **б**ез **о**ружје*, што буквално се преведува како „самоодбрана без оружје“. Самбо е релативно модерен, бидејќи неговиот развој започна во раните 1920-ти од Советската [[црвена армија]] за да ги подобри нивните борбени способности од рака на рака.  Наменето е спојување на најефикасните техники на другите воени вештини, самбо потекнува од јапонско [[џудо]], меѓународни стилови на борење, плус традиционални народни стилови на [[борење]] како што се: ерменски кох, грузиска чидаоба, романски тринта, татарски кријаш, узбекистански кураш, монголски капсагај и азербејџански гулеш.

Пионери на самбо беа Виктор Спиридонов и Василиј Ошчепков. Ошчепков починал во затвор како резултат на политичките чистки во 1937 година по обвинувањата дека бил јапонски шпион. Ошчепков поминал голем дел од животот живеејќи во Јапонија и тренирајќи џудо под водство на неговиот основач Кано Џигоро. Двајцата Руси самостојно развија два различни стила кои на крајот се вкрстиле и станаа познати како Самбо. Во споредба со системот заснован на џудо на Ошчепков, тогаш наречен „Борење во слободен стил“, стилот на Спиридонов бил помек и помалку зависен од силата. Ова во најголем дел се должел на повредите на Спиридонов здобиени за време на [[Прва светска војна|Првата светска војна]].

Анатолиј Карлампиев, ученик на Ошчепков, често се сметал за основач на спортско самбо. Во 1938 година, тој бил признат како официјален спорт од Спортскиот комитет на СССР.

== Систем ==
Система е руска боречка вештина. Обуката вклучува, но не е ограничена на: борба против рака, борба со тепачки, борба со ножеви и обука за огнено оружје. Обуката вклучува вежби и спаринг без поставени кати.

== АРБ ==
*'АРБ** (руски: **А**рмейский **Р**укопашный **Б'''ой; ; „Армиска борба со рака“) е руска воена уметност за обука за приеми за заштита и напади, која вклучува многу функционални елементи од арсеналот на поединечни борбени раце и борбени вештини од целиот свет, и се користи во вистински борбени активности.

## Наводи

Категорија:Боречки вештини
Категорија:Руско општество
Арон (комитопул)

**Арон** (10 век) ― комитопул, брат на Цар Самоил, трет син на комесот Никола.

Учествувал во отрфлањето на бугарската врховна власт (969 година) од страна на комитопулите во југозападна Македонија и во востанието против Византија (976 година).

## Смртта на Арон
Смртта на Арон останува посебна загатка, бидејќи изворите кои ја споменуваат се крајно несогласни. Од освртот кој го дава Скилица за поединечната судбина на секој од Комитопулите изгледа дека Арон е убиен пред 986 година.

Меѓутоа, една белешка од Михаил Деволски покажува дека заедно со Самоил кај Трајановите порти (986 год.) се бореле и Арон и Роман. Постои претпоставка дека под овие имиња всушност се кријат имињата на Јован Владислав и Гаврил Радомир. Вистина, упадливо е дека во подоцнежните извори неговиот син Јован Владислав често се нарекува Арон. Под тоа име го забележале, просторно и временски оддалечени од настаните, Јахја Антиохиски и Адемар од Шабан, но и Михаил Псел, чија грешка е до тој степен тешко објаснива, бидејќи извор на информациите му бил Алусијан, синот на Јован Владислав. Меѓутоа, не е познат друг случај на Михаил Деволски да го нарече Јован Владислав по татковото име.

По Битката кај Трајановата Врата, дошло до меѓусебни несогласувања, кои не се целосно познати. Според Скилица, Арон бил настроен провизантиски и настојувал да ја приграби сета власт во државата. По наредба на Самоил, бил убиен во околината на Раметаница, а заедно со него била ликвидирана речиси целата негова фамилија, освен неговиот син Јован Владислав.

### Семејно дрво

## Наводи


### Литература
* 

Категорија:Родени во 10 век
Категорија:Починати во 976 година
Демјанск

**Демјанск** ( ) е населено место со административен статус на мало гратче ( ) на северозапад на европскиот дел на Руската Федерација. Сместен е во јужниот дел на Новгородската област и административно му припаѓа на Демјанскиот реон, кој е и административен центар.
мини|Грб на Демјанск
Според проценките на Националната статистичка служба за 2014 година во градот живееле само 4 859 жители.

## Географија
Градот Демјанск се наоѓа во јужниот дел на Новгородската област во рамничарското подрачје познато како *Демјанска низина* (микро-целина на Прииљменската низина). Реката Јавоњ, притока на реката Поле и дел од басенот на езерото Иљмењ, тече низ градот. Сместен е на околу 181 километар јужно од административниот центар на областа Велики Новгород.

## Историја
Првите пишани информации за населбата се пронајдени во еден летопис од 1406 година каде што се споменува како тврдина *Демонска*( *Деман, Демјан*).

Во 1824 година поранешното село со административна одлука било трансформирано во град и административно седиште на новооснованиот Демјански округ. Во 1927 година станал седиште на истоимениот реон, но исто така го изгуби својот градски статус и повторно станува селска населба.

Населбата била тешко оштетена во борбите меѓу советските и германските трупи за време на Втората светска војна (под германска окупација од 9 септември 1941 година до 21 февруари 1943 година)

Тој го има сегашниот административен статус на урбано гратче од декември 1960 година.
## Економија
### Индустрија
Постоечките претпријатија во Демјанск служат индустрија за дрво и храна.
### Транспорт
Демјанск се наоѓа на патот што ги поврзува Јазелбитси и Стараја Руса. Постојат и локални патишта. Има сообраќај со автобуси со потекло од Демјанск.

## Култура и рекреација
Демјанск содржи тринаесет објекти класифицирани како културно и историско наследство од локално значење. [12] Тука спаѓаат голем број згради од поранешниот центар на ујездите пред 1917 година, вклучувајќи затвор, археолошки споменик и голем број гробници на војници паднати во Втората светска војна.

Демјанск е домаќин на Демјанскиот Окружен Музеј.
## Население
Според податоците од пописот во 2010 година во градот живееле 5 536 жители, додека според проценките на Националната статистичка служба за 2014 година градот имал 4 859 жители. 

## Поврзано

* Новгородска област
* Демјански реон
* Јавоњ

## Користена литература

## Надворешни врски

* 
* Хералдичка историја на населбата

Категорија:Населени места во Русија
Арсениј Солунски

**Арсениј Солунски** (14 век) ― културен и книжевен деец од Солун.

Работел како ѓакон во Солун, а по навлегувањето на Турците во Македонија, заминал за Палестина. Таму останал седумнаесет години. Автор е на еден патопис, во којшто го опишува неговото патување низ Палестина. Делото е зачувано тринаесет преписи што настанале во периодот помеѓу 16 и 17 век. Најстариот од нив е напишан на традиционален црковнословенски јазик, со јусов правопис, а според јазичните особини се смета дека авторот бил од македонско потекло.

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Зби

***Зби*** е исчезнат род на туриасаурски сауроподски диносаурус познат од доцната јура од формацијата Луринха, во централна западна Португалија. Содржи еден единствен вид, ***Zby atlanticus***. Името го добил по Георгес Збишевски, кој студирал геологија и палеонтологија на Португалија.

## Опис
лево|мини| Реконструкција на ''Zby atlanticus'' и споредба на големината.
*Зби* првпат бил опишан и именуван од Октавио Матеус, Филип Д. Манион и Пол Апчерч во 2014 година, а типскиот вид е *Zby atlanticus*, иако првично се сметало дека е *Turiasaurus riodevensis*. Познат е единствено од неговиот холотип, тесно поврзан делумен скелет, вклучително и целосен заб со корен, фрагмент од цервикален нервен лак, преден шеврон и скоро целосен десен пекторален појас и предни екстремитет. *Зби* е диференциран од другите сауроподи врз основа на четири автопоморфии, вклучително и истакнат задниот дел кој излегува на гребенот на хумерусот на ниво на делтопекторален гребен. *За Зби* се сугерира дека е тесно поврзан со *Turiasaurus riodevensis* од Шпанија и Португалија, засновано врз неговата морфологија, екстремната антеропостериорна компресија на проксималниот крај на палечната коска и силното откосување на страничната половина на крајниот крај на палечната коска, додека некои други предните екстремитети ги разликуваат овие два рода. Речиси сите други анатомски одлики укажуваат на тоа дека *Зби* е не неосауропод еусауропод, потврдувајќи ја својата позиција како туриасаур. Се проценува дека Зби има должина од околу 16 до 18 метри.

## Наводи

Категорија:Диносауруси од доцната јура во Европа
Категорија:Сауроподи
Сеизмички момент

**Сеизмичкиот момент** - количина што ја користат сеизмолозите за мерење на големината на земјотресот. Скаларниот сеизмички момент M_0 се дефинира со равенката M_0=\mu AD, каде

* \mu е модул на смолкнување на карпите вклучени во земјотресот (во паскали (Pa), т.е. њутни по квадратен метар)
* A е област на прекин долж геолошкиот расед каде се случил земјотресот (во квадратни метри) и
* D е просечното лизгање (поместување на поместувањето помеѓу двете страни на раседот) вклучено A (во метри).

M_0 со тоа има димензии на вртежен момент, измерени во њутнметри. Врската помеѓу сеизмичкиот момент и вртежниот момент е природна во еквивалентното претставување на силата на телото на сеизмичките извори како двојна двојка (пар на принудни двојки со спротивни вртежни вртежи): сеизмичкиот момент е вртежен момент на секој од двата двојки. И покрај тоа што ги има истите единици како и енергијата, сеизмичкиот момент не е мерка за енергија. Односите помеѓу сеизмичкиот момент, потенцијалниот пад на енергијата и зрачената енергија се индиректни и приближни.

Сеизмичкиот момент на земјотресот обично се проценува со користење на какви било информации што се достапни за ограничување на неговите фактори. За современите земјотреси, моментот обично се проценува од снимките на движењата на земјата од земјотреси познати како сеизмограми. За земјотресите што се случиле во времиња пред да бидат достапни современи инструменти, може да се процени моментот од геолошките проценки на големината на раскинувањето на раседот и лизгањето.

Сеизмичкиот момент е основа на скалата на моментната големина воведена од Хиро Канамори, која често се користи за споредување на големината на различните земјотреси и е особено корисна за споредување на големини на големи земјотреси.

Сеизмичкиот момент не е ограничен на земјотреси. За поопшт сеизмички извор опишан од сеизмички момент на тензор M_{ij} (симетричен тензор, но не мора двоен паровен тензор), сеизмичкиот момент е

: M_0=\frac{1}{\sqrt{2}} (M_{ij}^2)^{1/2}

## Поврзано

* Рихтерова скала
* Скала на моментна магнитуда

## Библиографија
*.

*.

*.

*.

Категорија:Сеизмолошко мерење
Аманзија

***Аманзија*** (по швајцарски геолог Аманз Гресли) — род на туриасаурски сауроподски диносаурус од формацијата Реушенет во Мутиер, Швајцарија. Типскиот вид и единствениот вид е ***Amanzia greppini***, првично именуван како вид на *Мегалосаурус*, а подоцна и како вид *Цетиосаурикус* и *Орнитописис*.

## Откривање и именување
лево|мини| Хумерус, делумно бедрената коска, два пршлени и невиден
Остатоците првично биле откриени во 1860тите, од страна на работници во каменолом за варовник во Базе Монтањ. Дел од остатоците биле продадени на колекционери. Кога геологот Џеан-Батист Грепин слушнал за оваа ситуација, ги стекнал сите преостанати коски и ги додал во колекцијата на Природнонаучниот музеј во Базел. Поради тоа што биле поврзани со заб теропод, биле погрешно идентификувани како припадници на граблив диносаурус, за што Грепин во 1870 година го измислил името „*[[Мегалосаурус]] меријани*“. Во 1920 година, Вернер Јаненш го прераспределил забот на родот *Лабросаурус*. Меѓутоа, во 1922 година, Јаненш сфатил дека пршлените припаѓаат на сауропод, па му напишал на Фридрих фон Хуене, кој им го дал името *Орнитопсис грпини*. Во 1927 година, фон Хуене го доделил видот на неговиот нов род *Цетиосаурискус*. Оттогаш па натаму, му се посветува мало внимание, со неколкуте трудови што го споменуваат, обично го нарекуваат *номен дубиум* без понатамошни коментари.
лево|мини|250x250пкс| Споредба на големината
Откако неговите фосили за првпат биле исчистени и подготвени, во 2003 година од Антоан Хајц, се сфати дека не е во блиска врска со *Цетиосаурискус*. Во 2005 година, магистерската теза од Ц. Хофер била посветена на оваа тема. Во 2007 година, било забележано ретко присуство на фосилизирана 'рскавица во зглоб на екстремитетот. Во 2020 година, Даниела Шварц, Филип Д. Манион, Оливер Вингс и Кристијан А. Мејер му го дадоа името на родот *Аманзија*, по швајцарскиот геолог Аманц Гресли, кој прв ги открил коските на диносаурусите во Швајцарија. *Аманзија* е и самиот прв сауропод именуван од остатоци од Швајцарија.

Во 2020 година, не беше избран ниту еден лекотип, а авторите за именување ја одржувале оригиналната серија на синтипи означена од фон Хуене, составена од четириесет и девет коски. Формацијата Реушенет во која биле пронајдени потекнува од раниот Кимеридиџан, стар околу 157 милиони години. Тие вклучуваат некои пршлени на вратот, многу опашки пршлени и материјал од рамениот појас, карлицата и екстремитетите. Седумдесет и пет дополнителни примероци од сауропод во колекцијата на музејот, од истата локација со синтипите, биле доделени на видовите во 2020. Овие исто така вклучуваат ограничен материјал на черепот и скршен заб. Коските не се артикулирани, генерално биле силно компресирани и често биле оштетувани кога биле силно вадени од карпата. Фон Хуене веќе заклучил дека материјалот претставува две или три единки. Во 2020 година ова беше зголемено на минимум четири. Од нив, поединците „А“ и „Б“ имаат приближно иста големина, додека единката „В“ е за 15% подолга, а единката „Г“ за 20% пократка. Ниту еден од примероците не е јасно малолетник.

## Наводи

Категорија:Диносауруси од доцната јура во Европа
Категорија:Сауроподи
Туријасаурус

***Туријасаурус*** (што значи „гуштер Турија“) — род на сауроподски диносауруси. Познат е од еден фосилен примерок кој ги претставува видовите ***Turiasaurus riodevensis,*** пронајден во формацијата Вилар дел Арзобиспо на Теруел, Шпанија.

## Опис
лево|мини|250x250пкс| Големина во споредба со човекот
*Се* верува дека Туријасаурус е најголемиот диносаурус некогаш пронајден во Европа и е меѓу најголемите познати диносауруси. Првично беше проценето на 36 до 39 метри во должина и со тежина од 40 до 48 тони, комбинирана тежина од шест или седум возрасни машки слонови. Поновите проценки укажуваат на должина од 30 метри во должина, но споредлива тежина е 50 тони. Должината на неговиот череп е 70 сантиметри, што не е премногу голем. Според палеонтологот Луис Алкала, тоа е затоа што поголема глава може да предизвикало на *Туриасаурус*от да му скршил вратот.

Филогенетската анализа покажува дека *Туријасаурус* лежи надвор од поделбата на Неосауропода и припаѓа на новиот клад, Туријасаурија, заедно со *[[Лосиласаурус]]* и *Галвеосаурус*.

## Историја
лево|мини|250x250пкс| Реконструкција
мини|Алтернативна реконструкција
Фрагментарни остатоци од ова животно, вклучувајќи артикулиран лев екстремитет (холотип), фрагменти на черепот, заби, пршлени и ребра, се пронајдени во копнените наслаги на формацијата Вилар дел Арзобиспо. Преден екстремитет од Португалија сега се гледа како *[[Зби|Zby atlanticus]]*. Типскиот вид, *Turiasaurus riodevensis*, бил формално опишан од Ројо-Торес, Кобос и Алкала, во 2006 година. Во раните 2010-ти, биле извршени ископувања источно од Мадрид, кои открија најкомплетен фосил од такви суштества во целиот свет.

## Наводи

## Надворешни врски

* BBC report on ''Turiasaurus''
* Fact-Sheet with picture (in german)
* Fundación Conjunto Paleontológico de Teruel

Категорија:Диносауруси од доцната јура во Европа
Категорија:Сауроподи
Сеизмичка трага

Во сеизмологијата, **сеизмичката трага** се однесува на снимената крива од еден сеизмограф при мерење на движењето на земјата. Името потекнува од кривата нацртана од сеизмограф додека ролната од хартија се вртела и иглата оставила **трага** од која може да се извлечат информации за под површината. Денешните инструменти ги снимаат податоците дигитално, а зборот трага значи дека е дигиталната крива.

## Комплексна сеизмичка трага
Снимената сеизмичка трага се смета за вистински дел од комплексната трага. Со фазно поместување на снимената трага за 90 степени, можеме да го добиеме имагинарниот дел од сложената трага. Сложената сеизмичка трага е комплексна функција чијшто реален и имагинарен дел се претходно споменатите. Од сложената трага, сега може да се дефинираат сеизмички атрибути како што се сложената амплитуда, фаза, моментална фаза и моментална честота.

## Наводи

Категорија:Сеизмологија
Категорија:Сеизмолошко мерење
Сеизмичка зона

Во сеизмологијата, **сеизмичката зона** или **сеизмичкиот појас** е област на сеизмичност што потенцијално ја дели заедничката причина. Може да биде и регион на картата за која се претпоставува заедничка стапка на сеизмичност со цел да се пресметаат веројатните движења на земјата. Застарена дефиниција е регион на карта во кој е потребно заедничко ниво на сеизмички дизајн.

Тип на сеизмичка зона е Вадатиово-Бениофовата зона што одговара на надолната плоча во зоната на подвлекување.

## Поврзано

* Сеизмичка зона Шарлeвуа (Квебек, Канада)
* Сеизмичка зона Нов Мадрид (Среднозападни Соединети Држави)
* Југозападна сеизмичка зона (Западна Австралија)

## Наводи
  

Категорија:Сеизмологија
Рускаја Арктика

**Рускаја Арктика** ( ) — национален парк во Русија, кој е основан во јуни 2009 година. Проширен е во 2016 година, а сега опфаќа голема и оддалечена област на Северноледениот Океан, северниот дел на Нова Земја (Северните Острови) и Земјата на Франц Јосиф.

## Географија
По проширувањето во 2016 година, на паркот биле додадени околу 74 000 км² земјиште, околу 16 000 км² земја и околу 58 000 км² морска област  . Во 2009 година, областа на паркот била 14 260 км², од кои 6,320 км² копно и 7,940 км² Северноледен Океан.

Ова подрачје е дом на бели мечки и гренландски китови. Подрачјето исто така претставува една од најголемите колонии на птици на северната полутопка, како и колонии на морж и перконоги. Покрај зачувувањето на природните живеалишта, подрачјето на националниот парк е значајно и за зачувување на културното наследство, што се однесува на историјата на откривањето и колонизацијата на големи арктички територии почнувајќи од 16 век .

Големиот Арктички државен природен резерват се наоѓа на спротивната страна на Карското Море.

## Историја
Руската Влада за прв пат го основала подрачјето за заштита на Земјата Франц Јосиф на 23 април 1994 година. Плановите за национален парк што ги опфаќа северната Нова Земја Земјата на Франц Јосиф биле лансирани во 2000-тите. Кога бил основан националниот парк Рускаја Арктика на 15 јуни 2009 година, Земјата на Франц Јосиф и Викториините Острови не биле дел од паркот. На отворањето на паркот, премиерот Владимир Путин изрази надеж дека паркот ќе помогне во развојот на туризмот во областа. Во 2011 година, националниот парк беше проширен и ја опфаќа Земјата на Франц Јосиф со цел за подобар развој на туризмот во архипелагот. Русија започна со тригодишен проект за расчистување од 1,5 милијарди руби, почнувајќи од 2012 година, за отстранување на повеќе од 100 000 тони акумулиран отпад од времето на Советскиот Сојуз. Тоа, меѓу другото, вклучува четвртина милион буриња од нафтени производи, милион стари буриња и расипани возила, радарски инсталации и авиони.

## Дивина
Паркот се смета за едно од најистакнатите заштитени подрачја за морски цицачи во земјата. Постоењето на гренландскиот кит  и сивиот кит ја прави непроценливата еколошка вредност на паркот.

## Користена литература

Категорија:Национални паркови во Русија
Категорија:МСЗП-Категорија II
Сеизмичност

**Сеизмичноста** - мерка што опфаќа појави на земјотрес, механизми и големина на дадена географска местоположба. Како такво, таа ја сумира сеизмичката активност на регионот. Терминот бил измислен од Бено Гутенберг и Чарлс Франсис Рихтер во 1941 година. Сеизмичноста ја изучуваат геофизичари.

## Пресметка на сеизмичност
Сеизмичноста се пресметува квантитативно. Општо, регионот што се изучува е поделен на подеднакво големи области дефинирани со географска ширина и должина, а внатрешноста на Земјата е поделена на различни интервали на длабочина заради слоевитоста на Земјата: До 50 км длабочина, 50-300 км, и повеќе од 300 км.

Вообичаената формула за пресметување на сеизмичноста е:

S = \frac{\sum_{i} {E_{s0}}_i}{ {\delta \phi}_0 {\delta \lambda}_0 {\delta h}_0 {\delta t}_0 }

каде

: {E_{s0}}_i : е енергијата на еден сеизмички настан (т.е. земјотрес);
: {\delta \phi}_0: интервал на географска ширина;
: {\delta \lambda}_0: интервал на должина
: {\delta h}_0: интервал на хипоцентарот ;
: {\delta t}_0: интервал од времето на сеизмичкиот настан.
: Резултатот е сеизмичност како енергија по кубна единица.

## Поврзано

* Скала на моментна магнутуда
* Тектоника на плочи
* Сеизмологија
* Вадатиово-Бениофова зона

## Наводи

Категорија:Сеизмолошко мерење
Сеизмоген слој

Во геофизиката и сеизмологијата, **сеизмогениот слој** го опфаќа опсегот на длабочините во кората или литосферата во која потекнуваат повеќето земјотреси. Дебелината е во голема мера зависна од местото. За океанската кора, дебелината на сеизмогениот слој може да биде 0-40 км, а за континенталната кора, таа се движи од 0-25 км. Исто така, важно е да се напомене дека во зоните на подвлекување, има еден сеизмоген слој што се турка врз друг. Ова може да резултира во екстремно длабоки земјотреси до 700 км во длабочина. Основата на овој слој претставува надолна промена на деформациониот механизам од еластични и триење на процеси (поврзани со кршливи раседи) во општо аеизмичка зона каде што еластичниот лаз станува доминантна постапка. Местото на оваа промена во стилот на разобличување понекогаш се нарекувакршливо-дуктилен преминлива зона.

## Наводи

Категорија:Сеизмологија
Категорија:Земјин состав
Сеизмолошко друштво на Јапонија

- научно друштво (професионално здружение) со цел да го унапреди разбирањето на земјотресите и другите сеизмички појави.

## Историја
Џон Милн им се придружил на Џејмс Алфред Јуинг, Томас Ломар Греј и Томас Корвин Менденхол во основањето на Сеизмолошкото друштво во 1880 година. Овие луѓе предавале на Императорскиот колеџ во Токио (сега наречен Токиски универзитет) и биле странски советници на владата во периодот Меиџи во Јапонија (о-јатои гаикокуџин).

Основачки претседател на друштвото бил Хатори Ичизо.

## Публикации
Организацијата го издава . Публикацијата е позната и како *Зисин*, што е слоговска кратенка. Друштвото исто така го спонзорира списанието „*Earth, Planets and Space“* (Земја, Планети и Вселена).

## Навови

## Билблиографија

** Clancey, Gregory. (2006). *Earthquake Nation: The Cultural Politics of Japanese Seismicity, 1868–1930.* Berkeley: University of California Press. ISBN 9780520246072; OCLC 219039402
** Davison, Charles. (2014). *The Founders of Seismology.* Cambridge University Press. ; https://www.amazon.com/Founders-Seismology-Charles-Davison/dp/1107691494
** Robinson, Andrew. (2016). *Earth-Shattering Events: Earthquakes, Nations and Civilizations.* Thames & Hudson.  ; https://www.amazon.com/Earth-Shattering-Events-Earthquakes-Nations-Civilization/dp/0500518599/ref=sr_1_32?ie=UTF8&qid=1480008881&sr=8-32&keywords=earthquakes+history

## Надворешни врски

* Друштвото на страницата на Јапонскиот институт за информатика

Категорија:Науката и технологијата во Јапонија
Категорија:Статии со текст на јапонски
Категорија:Здруженија
Категорија:Сеизмологија
Шушенски Бор

**Шушенски Бор** () — национален парк што се состои од две претставителни шуми на крајниот југозапад на Сибир, во северниот дел на Западните Сајански планини. Северниот дел е лесостепа, а јужниот дел е планинската четинарска шума. На јужниот дел од паркот се граничи со вештачко езеро на реката Јенисеј зад Сајано-Шушенската хидроелектрана, најголемата хидроелектрана во Русија. Шумата има важна биоразновидност и рекреативно значење за планинарење и туристите. Сместен е во Шушенскиот дистрикт во Краснојарски крај.

## Топографија
Шумата се состои од две секции: помала („Перовски“), што е релативно рамна лесостепа, 60 км северно од планинскиот венец Западен Сајан и многу поголема „Планинска секција“ на северните падини на Западен Сајан. Шумата ја покажува транзицијата помеѓу две климатски зони - лесостепи и тајга, како и различни видови дрвја и шуми на различна надморска височина. Перовскиот дел ( зона на лесостепа, 4,410 ха) и Планинскиот дел (Западен Сајан, 34,760 ха) заедно имаат површина од 39,170 ха.
лево|мини|280x280пкс| Положбата на Националниот парк Шушенски Бор
Западните и јужните граници на паркот се формирани од Сајано-Шушенското езеро, јужно од Сајано-Шушенската хидроелектана.

Во планинската секција доминира масивот Борус, висок гребен со пет врвови. Највисокиот врв е Мт Поилово висок 2,309 м.

## Клима и екорегион
Климата во националниот парк Шушенски Бор е „ умереноконтинентална клима “ ( Кепенова класификација на климата Dfb), со големи сезонски температурни промени, со топли и суви лета и ладни зими.Планинскиот дел на Шушенски Бор припаѓа на екорегионот „Четинарска шума на планината Сајан“ (WWF ID # 509). Овој екорегион го опфаќа централниот дел на сибирските планини, во транзиционата зона помеѓу сибирската тајга и монголската степа. Флората и фауната во паркот се различни во зависност од релјефот и надморската височина на паркот.

## Флора
Со исклучок на тундрата на врвот на масивот Борус, шумата припаѓа во субалпската зона и е поделена на три подзони. Над 1,400 м, преовладува тајгата со светлоиглолисни четинари. Од 900 до 1,400 м е тајга со темноиглолисни четинари. Под 900 м се наоѓа црна борова тајга на богато алувијално земјиште. Во пролетта, алпските ливади стануваат зелени и цветаат.

## Фауна
Во паркот живеат бројни цицачи како што се: зајак, црвена верверица, кафеава мечка, лисица, елен, срна, мошусен елен, лос и дива свиња. Податоците за птиците укажуваат на присуство на 272 видови, вклучително и сури орел (Aquila chrysaetos), орелот рибар (Pandion haliaetus) и црниот штрк (Cinonia nigra).

## Туризам
Планинарењето и екотуризмот се популарни поради оддалеченоста и разновидноста на теренот, растенијата и животните. . Постојат добро развиени образовни патеки, а паркот нуди водичи и услуги. Посетителите мора да се регистрираат и да купат билет за планинската секција од паркот. Паркот исто така организира крстарење по езерото (понекогаш наречено „Сајанско Море“).

## Користена литература

Категорија:Национални паркови во Русија
Категорија:МСЗП-Категорија II
Момче палец (цртан филм, 1977)

**„Момче од палец“** е советски цртан анимиран филм од 1977 година, заснован врз истоимената народна приказна.

## Заплет
Бездетен старец и старица сонуваат за помошник син. Одеднаш се појавил Егорушка - мало момче кое, според неговите кажувања е родено од трупецот од зелка оставена од една стара жена. Тој му помагал на старецот да исецка дрва и да ја изора земјата, на старата жена го вденува конецот во игла, бере јаболка, ја штити козата на сопственикот од волкот. Поминува господарот, гледајќи како кобилата на селанецет ора без орач да управува со  плугот, сака да ја земе за себе кобилата. Но, старецот постапува по упатствата на гласот на Егорушка што седи во увото на кобилата и го убедува господарот да му даде на старецот во замена за себе 100 рубли пари и нов коњ, па дури и поставува услов: таа нема да зборува додека не стане мазен и повторно млад, и ако господарот ја удри, никогаш нема да зборува ... Господарот се согласил на таква размена и ја земал кобилата на својот имот. Старецот и старицата тагувале за загубата на момчето, кое останало во увото на коњот „што зборува“, но до ноќта тој среќно се вратил дома.

## Креатори

* Сценарист: Владимир Данилов
* Режисер: Роман Давидов
* Сценограф: Александар Трусов
* Карикатуристи: Олег Комаров, Виктор Шевков, Владимир Зарубин, Федор Јелдинов, Олег Сафронов
* Оператор: Борис Котов
* Композитор: Владимир Кривцов
* Инженер за звук: Владимир Кутузов
* Текстописец: Александар Тимофеевски
* Уредник: Елена Тертичкаја
* Уредник: Питер Фролов
* Режисер: Љубов Бутирина
* Улогите ги толкувале:
** Надежда Румјанцева - *момче Јегорушка*
** Нина Зорскаја - *стара жена*
** Николај Сергеев - *старец*
** Владимир Басов *Постариот - мајстор*

## ДВД-изданија
Цртаниот филм е постојано објавуван на ДВД во колекции на цртани филмови, на пример:

* **„Чудотворница“** Дел 1, „Сојузмултфилм“ (дистрибутер: Унија), цртани филмови на диск - Чудо мелница (1950), Чудесното звонче (1949), Петелот и Бојарот (1986), Старецот и кран (1958), Чудесниот бунар (1956), Момче палец (1977).

Категорија:Советски цртани филмови