open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Кајетан Кович

**Кајетан Кович**  (роден на  во  – починал на  во ) — словенечки поет, писател, преведувач и новинар. Во 1978 година ја добил Прешереновата награда, највисоката уметничка награда во Словенија, за неговата поетска збирка Лабрадор.

## Живот
Кович е роден во Марибор во 1931 година, а детството го поминал во малото гратче Пољчане и Храстје-Мота во близина на Раденци во источна Словенија. Завршил гимназија во Марибор и дипломирал компаративна книжевност на Универзитетот во Љубљана во 1956 година. Тој починал на 7 ноември 2014 година.

## Кариера
Кович почнал да пишува поезија во средно училиште, а својата прва поезија ја објавил во 1948 година.  Тој беше најпознат по неговите песни и напиша неколку бестселери за деца. Кович напишал и политичка поезија, како песна во чест на Јосип Броз Тито. Се етаблирал како преведувач на германска, француска, чешка, унгарска, хрватска, српска и руска поезија на словенечки јазик. Ги превел и песните што Франце Прешерен ги напишал на германски на словенечки јазик. 

## Награди и признанија
Кович ја добил Наградата на Фондацијата Прешерен во 1967 година за неговата збирка поезија *Огенјвода* и подоцна Големата Прешеренова награда во 1978 година за неговата збирка поезија *Лабрадор*. Во 1993 година, ја добил наградата Јенко од Друштвото на словенечките писатели за неговата збирка поезија *Сибирски циркус*. Две години подоцна, бил избран за член на Словенечката академија на науките и уметностите.

## Збирки поезија
* „Ќе се удавев“, 1948 година
* „Песните на четворицата“, 1953 во коавторство со Јанез Менарт, Цирил Злобец и Тоне Павчек
* „Најраниот ден“, 1956
* „Корените на ветрот“, 1961 година
* „Огнена вода“, 1965
* „Вирлигиг“, 1970
* „Мал читач“, 1973
* „Песни“, 1973
* *Лабрадор* (1976
* „Земји“, 1988
* „Лето“, 1990
* „Сезоните“, 1992
* „Сибирскиот циклус и други песни од различни години“, 1992
* „Ловец“, 1993
* „Глас“, 1998
* „Градина“, 2001
* „Калеидоскоп“, 2001
* „Песни“, 2003
* „Сите патеки се“, 2009

## Проза
* „Ни Бог, ни Ѕвер“, 1965
* „Трката или *како* архитектот Николас го помина викендот“ 1970 година
* „Барајќи ја Катарин“, 1987 година
* „Патување во долината Трента: Сцени од обичниот живот на Франк М.“, 1994
* „Професорот на имагинацијата: приказна за Љубљана“, 1996
* „Утрински перамбулатор“, 2005
* „Трага од сенката на зората“, 2006 година
* „Мали небеса“, 2008

## Детски книги
* „Франсина од под стрмниот рид“, 1963
* „Златниот брод“, 1969
* „Мојот пријател Пики Џејкоб“, 1972
* „Мури мачката“, 1975 година
* „Рани приказни“, 1978
* „Крст крст“, 1980
* „Змејот Дирендај“, 1981
* „Куклата и девојчето“, 1984
* „Крст: рани песни, рани приказни и малку мачка музика“, 1991
* „Саем на мачки“, 1999 година

## Наводи

Категорија:Апсолвенти на Љубљанскиот универзитет
Категорија:Членови на Словенечката академија на науките и уметностите
Категорија:Добитници на Прешерновата награда
Категорија:Починати во 2014 година
Категорија:Родени во 1931 година
Категорија:Словенечки поети
Ден на суверенитетот (Словенија)

**Ден на суверенитет** () — државен празник во Словенија, кој се слави на 25 октомври. Со него се одбележува еден од клучните настани во процесот на стекнување независност, имено повлекувањето на последниот војник наЈугословенската народна армија (ЈНА) од територијата на денешна Словенија.  Тоа е одреден државен празник, но е работен ден. 

## Позадина
алт=YPA personnel on ship|мини|300x300пкс| Последните војници на југословенската армија ја напуштаат словенечката почва по море
Десетдневната војна, граѓанска војна, започнала во поранешна Југославија на 27 јуни 1991 година помеѓу Југословенската армија и Словенечката територијална одбрана, завршувајќи на 7 јули со одлучувачка победа на Словенија и стекнување на независност. Во Брионскиот договор потпишан од двете страни, Словенија се согласила да го одложи своето прогласување на независност за три месеци, а Југословенската војска имала дозвола да го напушти словенечкото тло во фази, со краен рок до крајот на октомври. Последниот југословенски војник ја напушти територијата околу полноќ на 25 октомври 1991 година, ден кој денес е прогласен за „Ден на суверенитетот“..

### Прашање за датум
Клучниот настан, поаѓањето на бродот со последните преостанати војници на ЈНА од пристаништето Копер, всушност се случило ноќта на 25 октомври 1991 година. Затоа, некои сметаат дека 26 октомври е вистинска годишнина. Сепак, последните два брода кои сè уште биле закотвени во пристаништето на полноќ, пловеле со странски знамиња, и на тој начин претставувале странска територија според адмиралитетот. Затоа, сите војници на бродот ја напуштиле словенечката територија веднаш штом се качиле - што било пред полноќ.

## Историја
Законот бил поддржан од член на владејачката партија Модерна централна партија по иницијатива на две здруженија на ветерани и бил донесен со голема мнозинска поддршка од 70 гласови за и 4 против во Националното собрание на 9 март 2015 година. Во однос на празнувањата, Марјан Долињшек, член на Модерната централна партија, изјавил: „Новиот празник ќе се слави како ден на гордост, единство и доверба во сеќавање на она што ја сочуваше нацијата низ вековите“.

Немало официјално државно славење на првиот Ден на суверенитетот на 25 октомври 2015 година, ниту е планирано такво во идните години. Од страна на претседателската канцеларија бил организиран ден на отворени врати, при што претседателот Борут Пахор одржал говор по тој повод.  Покрај тоа, се одржале комеморации на општинско ниво, најзабележително во Камник, каде што двете здруженија на ветерани откриле споменик на дејствата на членовите на Словенечката територијална одбрана и полициската сила за време на Десетдневната војна.

## Наводи

Категорија:Празници во октомври
Категорија:Државни празници во Словенија
Андреј Розман

**Андреј Розман** (познат како Роза, роден на  во ) — словенечки поет, писател, актер и продуцент на уличен театар. Тој пишува поезија и создава претстави за деца, како и сатирачна поезија за возрасни.

## Живот и работа
Розман е роден во Љубљана во 1955 година. Го напуштил студиумот на словенечки јазик и литература на Универзитетот во Љубљана за да формира мала театарска група во 1978 година. Во 1980-те години го коосновал театарот на улица Ана Монро и бил негов режисер помеѓу 1982 и 1995 година.  Бил ко-автор на нискобуџетната ТВ комедија „Вртичкари“ (2000 но ја напуштил по првите тринаесет епизоди, разочаран од продукцијата. Од 2003 година ја води својата театарска компанија, Розинтеатар.

## Награди
Розман ја добил наградата Левстик во 1999 година за Песни за црви (*Črvive pesmi)* и повторно во 2009 година за 100 + 1 Загатки (*100 + 1 ugankа)*.

Во 2010 година ја добил наградата на Фондацијата Прешерен за неговата театарска и литературна работа.

## Објавени дела

* Внесување на кремот во јагодите песни и раскази, 1989 година
* *Од талија до торија*, театарски сценарија, 1991 г
* Рими за предпромашување песни за деца, 1993
* Малиот Миха, духот и загатката песна за деца, 1996 г.
* Во ред е мамо песни, 1997 г.
* Песни опфатени со црви поезија за деца, 1998 г.
* Кравата ја чуваше малата Миха поезија за деца, 1999 г.
* *Јосип Вандот: Кекец во Пехта*, адаптација на приказната на Јосип Вандот, 2000 г.
* Малиот римски циркус поезија за деца, 2001 година
* Џиновскиот балон бајка, 2001 година
* Црвена жаба, Златен лебед книга за деца, 2001 г.
* *Јосип Вандот: Кекец во Беданец*, адаптација на приказната на Јосип Вандот, 2001 г.
* *Најдосадна книга на светот*, книга за деца, 2002 г.
* Загатки поезија за деца, 2002 година
* *Јосип Вандот: Кекец во Присанк*, адаптација на приказната на Јосип Вандот, 2002 г.
* Ајде да вежбаме песни, 2003 г.
* Чадор поезија за деца, 2005 г
* Замолчи дедо поезија за деца, 2005 година
* СМС поезија поезија, 2006 година
* Првото патување на Мајкл низ светот книга за деца, 2006 г.
* *Како Оскар стана детектив*, раскази за деца (двојазичен 2007

## Наводи

Категорија:Апсолвенти на Љубљанскиот универзитет
Категорија:Добитници на Прешерновата награда
Категорија:Родени во 1955 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Словенечки поети
Иве Шубиц

**Иве Шубиц** (роден на  во Хотовља – починал на  во ) — југословенски сликар, графичар и илустратор.

Шубиц е роден во селото Хотовља кај Пољане над Шкофја Лока во 1922 година. Во 1940 година се запишал на Загребската академија за уметности, но студиите му биле прекинати со Втората светска војна. Тој им се придружил на партизаните во 1941 година и учествувал во Битката кај Дражгоше, на чиј споменик подоцна учествувал во дизајнирањето. По војната студирал на Академијата за ликовни уметности во Љубљана кај Гојмир Антон Кос и Божидар Јакач. Дипломирал во 1948 година. Тој е познат по неговите слики, линорез и други принтови, илустрации и мурали. Починал во Шкофја Лока во 1989 година.

Во 1968 година ја добил наградата на Фондацијата Прешерен за изложбата на неговата уметност во музејот „Шкофја Лока“. Во 1979 година ја добил наградата Гранд Прешерен за неговите креативни достигнувања. Исто така, пет пати ја добил наградата Левстик за неговите илустрации, во 1949, 1951, 1967 година (со Јоже Циуха), 1969 и 1971 година..

Уметничката колонија Иве Шубич, која се организира секоја година во Шкофја Лока од 1997 година, е именувана по него.

## Избрани илустрирани дела

* Дражгоше селото што се побуни, напишано од Иво Зорман, 1978 г.
* Долгата патека, напишана од Кристина Бренк, 1973 година
* Парче 'ржан леб, напишано од Фердо Година, 1971 година
* Младост во џунглата, напишана од Дан Гопал Мукерџи, 1969 година
* Селанскиот бунт во Толмин, напишана од Франс Бевк, 1968 година
* Спомени на дедо и други приказни, напишана од Јосип Јурчич, 1967 г.
* Југославија, напишана од Франција Планина, 1967 година
* Смеа низ солзи, напишана од Франс Бевк, 1959 година
* Кралот Матјаж ја спасува својата невеста, напишано од Миле Клопчич, 1951 г.
* Нејчек, напишана од Зоран Худалес, 1949 година

## Наводи

Категорија:Апсолвенти на Љубљанскиот универзитет
Категорија:Добитници на Прешерновата награда
Категорија:Починати во 1989 година
Категорија:Родени во 1922 година
Категорија:Словенечки уметници
Иго Груден

десно|мини|360x360пкс| Иго Груден
**Иго Груден** (18 април 1893 – 29 ноември 1948) — словенечки поет и преведувач и адвокат.

Роден е како **Игнациј Груден** во малото рибарско село Аурисина во близина на Трст, тогаш дел од австроунгарскиот округ Горица и Градишка (сега во Италија ) како прво од десетте деца на Франц Груден и Јустина Кошута. Посетувал средни училишта во Трст и Горица, а потоа студирал право во Виена и Грац. За време на Првата светска војна, служел во австроунгарската армија и се борел во битките кај Изонзо, каде што бил сериозно повреден. По војната, тој ги продолжил студиите во Прага, а дипломирал во 1921 година. Истата година, се преселил во Љубљана, тогаш дел од Кралството на Србите, Хрватите и Словенците, каде што се занимавал со адвокатура.

Во 1920-тите и 1930-тите бил активен во ширењето на антифашистичките чувства меѓу словенечките интелектуалци. Во 1922 година бил уапсен од италијанските власти додека го посетувал родното село, кое тогаш било под италијанска јурисдикција. По интервенција на југословенските власти бил ослободен. Во Љубљана Груден набрзо стана дел од локалните леви либерални интелектуални кругови. Соработувал со реномирани списанија како *Љубљански збор* и *Содобност*, а посетувал автори како Јосип Видмар, Јуш Козак, Фердо Козак, Фран Албрехт, Станко Лебен, Лојзе Уде и Антон Водник.

За време на Втората светска војна, тој соработувал со Ослободителниот фронт на словенечката нација и бил интерниран од италијанските окупациски сили во концентрациониот логор Раб. По италијанското примирје се приклучил на партизанскиот отпор. По војната работел во словенечката секција на Југословенското радио во Белград, заедно со Матеј Бор и Антон Инголиќ. Починал во Љубљана, а бил погребан на гробиштата Жале.

Поезијата на Груден била под влијание најмногу од словенечката модерна, особено Отон Жупанчич и Драготин Кете. Тој исто така бил под големо влијание од Габриеле Д'Анунцио и Бјернстјерне Бјернсон. Во почетокот го следел виталистичкиот тренд, но подоцна преминал во порефлексивна поезија. За време на Втората светска војна, објавил многу песни кои го опишуваат секојдневниот живот во концентрационите логори.
## Наводи

Категорија:Апсолвенти на Карловиот универзитет
Категорија:Добитници на Прешерновата награда
Категорија:Словенечки поети
Категорија:Починати во 1948 година
Категорија:Родени во 1893 година
Јоже Сној

**Јоже Сној** (роден на 17 март 1934 – починал на 7 октомври 2021 година) — словенечки поет, романсиер, новинар и есеист. За животно дело и богат книжевен опус му била доделена Прешерновата награда во 2012 година. 

Роден бил во Марибор, тогаш дел од Кралството Југославија, во богато словенечко семејство. Неговиот вујко, Франц Сној, бил  истакнат член на Словенечката народна партија и министер во кралската југословенска влада. Во април 1941 година, по инвазијата на Југославија, тој избегал со семејството од нацистите во Долењска, окупирана од Италија. Оттаму, семејството морало повторно да побегне во Љубљана за да го избегне прогонот од партизанското движење предводено од комунистите. Во 1947 година, неговиот вујко Франц Сној бил осуден на 20 години затвор во монтиран судски процес заедно со други либерални и социјалдемократи кои се обидоа да организираат легална опозиција на комунистичкиот режим на Јосип Броз Тито (т.н. судење на Нагоде). Овие искуства длабоко влијаеле врз подоцнежниот литературен опус на Јоже Сној.

По дипломирањето словенска филологија на Универзитетот во Љубљана  започнал да работи како известувач во весникот *[[Дело (словенечки дневен весник)|Дело]]*. Заедно со Дане Зајц, Грегор Стрниша, Доминик Смоле, Марјан Рожанц и други, тој бил дел од генерацијата која, под влијание на „модернистичкиот пресврт“ на поетот Едвард Коцбек, силно го предизвикала книжевниот канон воспоставен од комунистичкиот режим. Во 1963 година ја објавил својата прва збирка поезија „Млинот со сто очи“, која била силно критикувана од книжевниот естаблишмент поради наводно декадентна и нихилистичка содржина. Сној подоцна се приближил до католицизмот, изразувајќи религиозни и метафизички преокупации во делата како „Елегија за таткото и татковината“ и „Духовни песни“. Меѓу неговите романи, најпознати се „Ридот на бесилка“, автобиографски роман за неговото воено детство, во кој ги истражува изворите на злото, и „Јозеф или раната дијагноза на срцевиот рак“.

## Наводи

Категорија:Апсолвенти на Љубљанскиот универзитет
Категорија:Добитници на Прешерновата награда
Категорија:Словенечки раскажувачи
Категорија:Словенечки романописци
Категорија:Словенечки поети
Категорија:Починати во 2021 година
Категорија:Родени во 1934 година
Саша Гајсер

**Саша Гајсер** (роден на 11 февруари 1974) е словенечки фудбалски тренер и поранешен играч кој играл како играч од средниот ред. Тој настапувал за словенечката репрезентација, забележувајќи 27 настапи во периодот од 1999 до 2003 година.

## Клупска кариера
Гајсер ја започнал својата професионална кариера во Марибор во 1992 година. Таму останал три сезони, забележувајќи 22 настапи во сите натпревари. Подоцна играл за второлигашите Драва Птуј и Љубљана. По една сезона во Белтинци, потпишал за Рудар Велење, каде што останал две сезони, настапувајќи на 64 натпревари и постигнувајќи 6 гола, пред да замине во КАА Гент. По три сезони во Белгија, се преселил во Олимпијакос Никозија.

## Меѓународна кариера
Гајсер дебитирал за Словенија во пријателски натпревар против Швајцарија во Оман во февруари 1999 година. Вкупно одиграл 27 натпревари за репрезентацијата, а последниот настап го имал во 2003 година. Со Словенија настапил на Европското првенство во 2000 година и Светското првенство во 2002 година.

## Статистика за кариера

### Меѓународен

: *Список на оценки и резултати Бројот на голови на Словенија прво, колоната за резултати го покажува резултатот по секој гол на Гајсер.*

## Почести
**Марибор**

* Куп на Словенија : 1991–92, 1993–94 

**Рудар Велење**

* Куп на Словенија: 1997–98 

## Наводи

Категорија:Фудбалери на ФК Олимпијакос Никозија
Категорија:Фудбалери на ФК Марибор
Категорија:Фудбалери на Светско првенство 2002
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1974 година
Категорија:Статии со извори на словенечки (sl)
Војтех Равникар

**Војтех Равникар** (4 април 1943 – 17 септември 2010 година) — словенечки архитект.

## Ран живот
Равникар е роден во Љубљана, во тогашното Кралство Југославија, но поголемиот дел од детските години го поминал во градот Нова Горица во западна Словенија. По дипломирањето на Гимназијата Нова Горица, тој се запишал на Универзитетот во Љубљана и дипломирал архитектура.

## Кариера
мини|200п|Словеначки национален театар во Нова Горица, дело на Равникар

Равникар ја започнал својата архитектонска кариера во 1978 година и дизајнирал бројни познати згради во Словенија. Неговите најпознати згради се наоѓаат во приморскиот регион на земјата, вклучувајќи ја градската сала во Сежана, хотелот Пиран во Пиран и Националниот театар во Нова Горица.

Равникар освоил бројни награди, вклучувајќи ја Наградата Плечник од 1987 година (награда за национална архитектура на Словенија), Меѓународната Награда Пиранези од 1990 година, Наградата Прешерен од 2003 година (награда за национална уметност на Словенија) и Наградата Хердер од 2006 година (меѓународна награда за достигнувања во науката, уметноста или литературата)..

Од 1993 година до неговата смрт, работел како професор на Универзитетот во Љубљана. Работел како гостин-професор на Универзитетот во Трст, Италија (2002), и на Универзитетот во Тренто, Италија (2004–2005).

Тој починал во Голник близу Крањ на 17 септември 2010 година, на возраст од 67 години.

## Личен живот
Равникар бил во брак со словенечката политичарка Мајда Ширца (*Зарес*).

Категорија:Апсолвенти на Љубљанскиот универзитет
Категорија:Добитници на Прешерновата награда
Категорија:Луѓе од Нова Горица
Категорија:Починати во 2010 година
Категорија:Родени во 1943 година
Категорија:Словенечки архитекти
Зинка Зорко

**Зинка Зорко** (24 февруари 1936 – 22 март 2019) била словенечка лингвистка и академик. Нејзиното истражување се фокусирало на фонетските, теолошките, синтаксичките и вокабуларните феномени на карнички, штајерски и панонски дијалектни групи. Во 2003 година била избрана за полноправна членка на Словенечката академија на науки и уметности, а десет години подоцна ја добила Наградата за животно дело на Зоис.

## Биографија
Терезија ("Зинка") Леп била родена во Сподна Капла на 24 февруари 1936 година. Таа дипломирала на Филозофскиот факултет на Универзитетот во Љубљана во 1961 година, на отсекот за словенечки и руски јазик, како и словенечка и руска литература. Таму ја одбранила и својата докторска дисертација во 1986 година на тема Каринтски дијалекти на граничните дравски брда од Ојстрице до Свјети Дух на Остром врху).

Зорко првично предавала на средните училишта во Равне на Корошкем. Од 1961 година, работела на Факултетот за педагогија на Универзитетот во Марибор, а по 1996 година како редовна професорка по историја и дијалектологија на словенечкиот јазик. Од 1986 до 1996 година, исто така, предавала на Факултетот за уметности на Универзитетот во Љубљана. Универзитетот во Марибор ѝ ја доделил титулата почесен професор по нејзиното пензионирање.

Зорка ги проучувала дијалектите и нивната социјална улога, особено од Корушка и Источна Словенија. Во Корушка, посветила посебно внимание на дијалектот во делата на Прежихов Ворац, конкретно во неговите *Јамница*, *Саморасники* и *Солзица*. Зорка се занимавала со повеќејазично вкрстување, најмногу со германскиот и унгарскиот јазик, и ги анализирала источните словенечки дијалекти во споредба со стандардниот словенечки. Таа била автор на неколку учебници и ментор за наставници во соседни земји. Во 1996 и 1999 година, организирала два меѓународни дијалектолошки симпозиуми. Во 2003 година, Словенечката академија на науки и уметности ја избрала за вонреден член, а во 2009 година за редовен член.

Во 2013 година, Зорко ја добила Наградата за животно дело на Зоис (Зоисова награда) за истражување на фонологијата, морфологијата, синтаксата и вокабуларот на карничките, штајерските и панонските дијалектни групи.

Таа починала во Селница об Драви на 22 март 2019 година.

## Награди

* 2013 година, *Зоисова награда* (Награда за животно дело Зоис)

## Надворешни врски

* 

Категорија:Апсолвенти на Љубљанскиот универзитет
Категорија:Починати во 2019 година
Категорија:Родени во 1936 година
Категорија:Словенечки лингвисти
Чишки дијалект

**Чишки дијалект** е словенечко наречје во рамките на приморската дијалектна група. Се зборува во неколку села во словенечката Истра, близу до хрватската граница, во регионот Чичарија, во селата Скаданшчина, Голац, Обров, Подбеже, Подград, Полјане, Рачице и Старод.  По бројот на говорници, тоа е едно од најмалите словенечки наречја.

## Фонолошки и морфолошки карактеристики
Чишкиот дијалект е мешан словенечко-хрватски централно чакавски дијалект. Тој бил под влијание на Нотрањскиот дијалект и има лингвистички карактеристики што укажуваат дека не се развил во таа област, туку бил воведен преку ново населување.

## Наводи

Категорија:Словенечки дијалекти
Еколози без граници

**Здружението ''Еколози без граници*** (сло: Društvo Ekologi brez meja) е непрофитна еколошка организација основана во март 2009 година во [[Словенија]] со намера да организира еколошки проекти. Организацијата има седиште во [[Љубљана]], со членови распространети низ државата.
[[Податотека:OSVED_organizers.jpg|мини| Членови по настанот „ *Да ја исчистиме Словенија за еден ден!* (2010)]]
Во 2010 и 2012 година, здружението ја организирало најголемата еколошка волонтерска акција во Словенија, која привлекла над 13% од жителите (над 270.000 луѓе од околу 2 милиони жители), вклучвање и шефови на држави, војска и стотици организации. Двете организации *да ја исчистиме Словенија во еден ден!* (2010) и *Да ја исчистиме Словенија 2012* го победиле рекордот како најголеми граѓански иницијативи во модерна Словенија, секој пат приклучувајќи над 13% од населението во Словенија  За нивното достигнување, организацијата го добила [[Орденот за заслуги на Словенија]] во 2010 година. Паралелно, „Еколози без граници“ организираат и други настани за подигнување на свеста за проблемите со управувањето со отпадот и одржување на регистарот на нелегални депонии, кој бил развиен во соработка со словенечкиот картографски сервис [[Геопедија]].

Нивес Долшак, асистент професор на Универзитетот во Вашингтон и истражувач на заеднички ресурси, го карактеризирал нивното работење како феноменале и неверојатен успех. Групата ја припишала нивната успешност на традицијата за грижа за животната средина во Словенија. Сепак тие изјавиле дека настанот немало да биде организиран повторно. Главно било за подигнување на свеста, па повторувањето би ја ослабела пораката и би ги поттикнало упорни загадувачи. Тие го изјавија истото по настанот во 2010 година, но потоа решиле да го организираат уште еднаш со цел да ја поддржат глобалната акција Ворлд Клинап 2012 (анг: *World Cleanup 2012)*. Сепак, нивниот фокус долго време бил префрлен на превентивни мерки и промоција на филозофијата [[За нула отпад|„За нула отпад]]".

*Еколози без граници'' (Словенија) не е поврзана со Еколози без граници - EcoWB(САД).

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Словенечки еколошки друштва
Бодовље

**Бодовље** (словенечки: *Bodovlje*) — населба во Општина Шкофја Лока во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.

## Етимологија
Бодовље за првпат е потврден во пишани извори во 1291 и 1318 година како *Вондеул* (и како *Водобли* во 1500 година). Името веројатно потекнува од множинскиот демоним *Бǫдовљане, создаден од име на место како *Бǫдовље (село) (буквално, 'село на Бǫдъ'), засновано на личното име *Бǫдь или *Бǫдъ. Алтернативна, но помалку веројатна теорија е дека името потекнува од *ǫдольје 'долини' преку прозагоа и фонолошки развој v > b, познат како бетацизам во словенечкиот јазик (т.е. *ǫд- > *vǫд- > *bǫд-). Во минатото, населбата била позната како *Водовље* или *Водуле* на германски.

## Географија
Бодовље е компактно село што се наоѓа на десниот брег на реката Полјанска Сора, на двете страни на потокот Бодовљска грапа, кој најчесто се напојува од мали десни притоки од соседните ридови. Поголемиот дел од населбата се наоѓа долж реката, но некои куќи исто така се наоѓаат во тесната долина долж потоците. Долината на потоците е ограничена од ридот Дешна (505 метри) и ридот Жеровец  (543 метри) на исток и ридот Свети Петар (674 метри) на југозапад. Во рамниот дел покрај реката има полиња и ливади, додека долината на потоците и ридовите се покриени со шума.

## Историја
лево|мини|274x274px| црквата Свети Петар

### Масовна гробница
мини|253x253px| Крст кај масовната гробница Бодовље
Бодовље е местото на масовна гробница од периодот непосредно по Втората светска војна. Масовната гробница Бодовље се наоѓа на стрмната шумска падина 200 метри југоисточно од селото. Таа содржи остатоци од 22 до 24 заробеници на Домобранската војска, кои биле однесени од затворот на замокот Лока на 29 мај 1945 година, убиени и погребани во поранешен партизански бункер.

### По војната
Фабриката Термика била основана во Бодовље во 1958 година. Таа произведувала минерална волна и вработувала околу 220 лица. Локацијата на фабриката претходно била фабрика за фурнирање.
## Црква
Локалната црква е посветена на Свети Петар. Таа датира од почетокот на 16-тиот век, иако бродот бил своден во барокен стил во подоцнежен период. Бродот содржи остатоци од фрески од почетокот на 16-тиот век. Светилиштето е исто така украсено со светци во долните граници, апостоли на висината на прозорците, а евангелисти и ангели погоре, сè од страна на сликарот Јернеј од Лока, датирани помеѓу 1525 и 1540 година. Црковните олтари датираат од 18-тиот век.

## Надворешни врски

* Bodovlje on Geopedia

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Населени места во Словенија
Категорија:Шкофја Лока
Вишња Гора

**Вишња Гора** е град во општината Иванчна Горицa во централна Словенија. Тоа е еден од најдобро сочуваните средновековни градови во Словенија. Подрачјето е дел од историската област Долењска. Општината сега е вклучена во Централниот статистички регион на Словенија. Вклучува и населбите Жабјек, На Штација и Гринтаве, како и поранешната населба Сухи Мален.

## Географија
Градот се наоѓа во долината Вињшница, 20 километри југоисточно од Љубљана, непосредно јужно од словенечката автопати A2. Во близина се наоѓа долината Косца со највисокиот водопад на травертинска основа во Словенија. Редовни линии на автобуси и железница ги поврзуваат Вишња Гора со Иванчна Горицa и Љубљана.

## Историја
Вишња Гора добила градски права во 1478 година. Во истото време, бил усвоен грбот на кој е прикажан камен ѕид со врата и две покриени кули. Полжавот од локалната легенда е додаден подоцна. Граѓаните на градот добиле златна школка од полжав за нега на синот на венецијанскиот доге, ранет во Битката кај Сисак (1593) од неговите роднини. Златната школка од тогаш е изгубена, но легендата останала. За време на Втората светска војна, Вишња Гора била бомбардирана од германските сили на 22 септември 1943 година. На крајот на октомври 1943 година, партизанските сили го изгореле замокот Трн, судницата и училиштето во градот.

## Замоци
лево|мини|200x200пкс| Стариот замок
Стариот центар е изграден на рид (384 м) под урнатините на Вишњегорскиот замок, познат и како Стар замок, кој некогаш бил дом на витезите од Вишња Гора. Вториот замок, Замокот Трн, се наоѓал западно од центарот на градот. Тој подоцна бил познат и како Кодалијев велепоседнички дом и бил изгорен од партизаните во октомври 1943 година.

## Рекреација
12-километарската патека на Јурчиќ е именувана по Јосип Јурчиќ, автор на првиот словенечки роман, *Десети брат*, кој го посетувал основното училиште во Вишња Гора. Дел од патеката неодамна е трансформиран во шумска патека позната како *По патите на вињшанскиот полжав.*

## Забележителни луѓе
Познати личности кои се родиле или живееле во Вињња Гора вклучуваат:

* Јосип Јурчич (1844–1881), автор
* Иве Кревс (1912–1990), југословенски олимписки спортист
* Пашкал Скербинц (1780–1824), религиозен писател 

## Галерија

Податотека:Višnja_Gora_town_hall.jpg|алт=Town hall| Градското собрание


## Надворешни врски

* Višnja Gora on Geopedia.si
* Višnja Gora (The Official Website)
* Višnja Gora (The Official Travel Guide by Slovenian Tourist Board)
* Višnja Gora (images at burger.net)

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Населени места во Словенија
Севнишко-кршки поддијалект

**Севнишко-кршки потдијалект** е словенечки поддијалект во штајерска дијалектна група. Тој е поддијалект на дијалектот на Долината на реката Сава, кој се протега долж двете страни на реката Сава од Зидани Мост до непосредно пред Брежице, а потоа продолжува на десниот брег до хрватската граница. Главните населби во дијалектската област се: Радече, Лока при Зиданом Мосту, Боштањ, Севница, Забуковје над Севницом, Брезтанца, Сеново, Кршка, Дрново, Церкље об Крки, Чатеж об Сави и Велика Долија.

## Фонолошки и морфолошки карактеристики
Севница-Кршко дијалект е преоден помеѓу долнокарниолски и стријски дијалекти; специфично, има долнокарниолски основи, но со стријски влијанија. Овој дијалект се одликува со губење на акцентот.

Фонолошки, тој покажува долењски развој како што се:

* ě > ei̯
* о со циркумфлекс > u
* e и ę > ie
* неоакутно о и ǫ > u
* слогичен ł > ou̯
* r > ər/ar
* ə > a

Сепак, се разликува по дифтхонгизациите i > ii̯ и u > uu̯, што го прави уникатен дијалект во пошироката словенечка лингвистичка слика.

Категорија:Словенечки дијалекти
Нада Мали

**Нада Мали** (родена на  година во Боровница) — словенечка слалом кану веслачка која се натпреварувала од средината на 1990-тите, па се до средината на 2000-тите. Натпреварувајќи се на две Летни олимписки игри, таа го постигнала својот најдобар пласман на 17-тото место во К-1 дисциплината на Летните олимписки игри 2000 година во Сиднеј, но не достигнала подалеку од квалификациската рунда на ниту една Олимпијада во која учествувала.

## Надворешни врски

* Нада на веб-страницата на Олимпедија (англиски)

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1979 година
Категорија:Словенечки спортисти
Буланжерит

**Буланжерит** *антимон пердувеста руда* или *мешавина од антимон-олово* - редок црно-олово-сив минерал со метален сјај и свиленкаст сјај. Припаѓа на класата на сулфидни минерали (подкласа на сложени сулфиди) и е мешан сулфид на олово и антимон со формулата Pb 5 Sb 4 S 11 или, инаку, 5PbS•2Sb 2 S 3. Буланжеритот се смета за ситна оловна руда.

## Откривање и именување
Минералот првпат бил откриен во 1835 година во Окситанија од страна на младиот француски рударски инженер Чарлс *Л.* Буланже (1810-1849), кој, откако го анализирал наодот, го именувал едноставно по неговиот состав „“ ( олово со антимон и сулфур). Две години подоцна, минералот бил детално опишан од норвешкиот хемичар и минералог Мориц Кристијан Јулиус Таулов, кој му го дал името во чест на неговиот откривач, кој сè уште е меѓународно признат.

## Својства
Во украинските наоѓалишта, забележани се исклучително блиски асоцијации на карпести кристали и буланжерит, пронајдени во сулфидните вени. Редовно се наоѓаат издолжени идиоморфизм кварцни кристали поврзани со ацикуларни акумулации на булангерит. Во такви кластери, кварцот и буланжеритот се создаваат коаксијално, во една насока поретко, кварцот го пресекува буланжеритот. Често кристалите од камениот кристал се прободени со игли од буланжерит. Буланжеритот се наоѓа во кварцот или во форма на единечни кристали или екстремно густо, заситувајќи го кварцниот кристал до крајна граница, правејќи го непроѕирен и давајќи му длабока црна боја. 

Состав (%): Pb — 55%; Сб - 25,7; S - 18,9. Во големи маси на наоѓалишта може да биде и со оловна руда (збогатена со флотација со Ксантогенати).

Лесно се топи и се раствора во загреаните азотни и хлороводородни киселини, ослободувајќи сулфурводород. Добро спроведува електрицитет.

Се наоѓа во хидротермалните наоѓалишта заедно со галенит, сфалерит и пирит. Може да се најде и помешан со антимонит и џемезонит.

Кристалите се ретки, често формираат филц или зрачни агрегати, цврсти маси. Плеохроизмот е слаб. Без луминисценција. Не  е радиоактивен.

Во украинските наоѓалишта, забележани се исклучително блиски асоцијации на карпести кристали и буланжерит, пронајдени во сулфидните вени. Редовно се наоѓаат издолжени идиоморфни кварцни кристали поврзани со ацикуларни акумулации на булангерит. Во такви кластери, кварцот и буланжеритот растат коаксијално, во една насока, поретко, кварцот го пресекува буланжеритот. Често кристалите од камениот кристал се прободени со игли од буланжерит. Вториот се наоѓа во кварцот или во форма на единечни кристали или исклучително густо, заситувајќи го кварцниот кристал до крај, правејќи го непроѕирен и давајќи му длабока црна боја.

## Наоѓалишта
Се наоѓа во Германија, Чешка, Романија, Франција, Шведска, Мексико, САД, Русија (Субполарен Урал; Источна Трансбајкалија, често со мешавина од бакар), Узбекистан и Украина.

## Литература

* 
* *Шуман В.* Мир камня. Горные породы и минералы. — М.: Мир, 1986. С.172.

## Наводи


## Надворешни врски

* Буланжерит во минералниот каталог
* Буланжерит во базата на податоци за минерали
* Карактеристики на буланжеритот

Категорија:Минерали на антимонот
Категорија:Минерали на оловото
Словенечки имиња на полиња и куќи

десно|мини|300x300пкс| Името на куќата „Фаруж“ во Италија
**Традиционалните словенечки имиња на полиња и куќи** се дел од културното наследство на Словенците, како и на германското говорно население во Каринтија, Австрија. Многу истражувачи, заедници и организации работат на зачувување на словенечките микротопоними.

Во 2010 година, „Словенечките имиња на полиња и куќи во Каринтија“ биле вклучени во УНЕСКО Инвентарот на Нематеријално Културно Наследство во Австрија (Нематеријално културно наследство во Австрија.). Зачувувањето на словенечките топоними во оваа област е особено критично, бидејќи тука векови наназад писмениот јазик бил германски, додека традицијата на словенечкиот јазик била пренесувана во усна, дијалектална форма, а денес само мал број луѓе ги користат традиционалните имиња.

Постојат прекугранични соработки помеѓу Словенија и Австрија насочени кон зачувување на имињата на полиња и куќи. Првите локални иницијативи започнале во регионот Горешка во Словенија во 2005 година. Во 2008 година им се приклучила Јужна Каринтија. Европскиот прекуграничен проект FLU_LED (2011-2015) ги обединил двата напора во еден. Двата региона развиле заедничка методологија за собирање податоци и документација (записување и мапирање) и вклучиле повеќе од 1.600 стари луѓе за собирање на имињата. До 2020 година биле документирани 15.700 имиња на куќи и 9.600 имиња на полиња.
Категорија:Словенечка култура
Категорија:Австриска култура
Категорија:Топонимија
Менка Бошкова

**Менка Бошкова** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Учествувала во НОД од јуни 1943 година во селото. Нејзината активност била сврзана со акциите на партизанскиот одред „Добри Даскалов“. Чувала илегалци, приготвувала облека и храна за борците, а со формирањето на партизанската болница во селото нејзината активност уште повеќе се зголемила.

## Поврзано
* Родна Бошкова

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Родна Бошкова

**Родна Бошкова** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Од мај 1944 година делувала во НОД. Приготвувала облека и храна за борците што делувале на теренот околу нејзиното село. Нејзината работа била ориентирана на активирање на младината, и тоа главно за собирање материјална помош.

## Поврзано
* Менка Бошкова

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Кристална палата (Љубљана)

**Кристалната палата** — облакодер во Љубљана, Словенија, сместен во трговскиот центар БТЦ Сити во областа Нове Јарше во северозападниот дел на градот. Висока е 89 м и висок 20 ката, моментално е највисоката зграда во Словенија. 

Зградата располага со високи продавници, велнес центар, деловни канцеларии и конгресна сала.

## Градежништво
Градежните работи започнаа со поставување на каменот темелник на 15 мај 2009 година. Зградата има карактеристичен облик, со носечки колони кои излегуваат до вториот кат, по што постепено се стеснуваат кон врвот. Првиот дел се покажа како најтежок за време на изградбата: за неговото завршување била потребна речиси една година, по што зградата напредувала за еден кат на секои 8 дена и ја достигнала конечната висина во септември 2010 година.

Плановите за Кристалната Палата ги изработиле словенечките архитекти Бране Смоле и Денис Симчиќ. Инвестицијата од 54 милиони евра ја покриваат компаниите БТЦ д.д.и Нуба д.о.о., а со неа управува компанијата Скај центар, основана од двете матични компании за оваа цел. Првично, зградата била планирана да биде повисока од 100 метри. Сопствениците сè уште имаат намера да изградат хелипад на покривот, што не било дел од завршената зграда поради потешкотии со словенечките прописи за воздушен сообраќај.
[центар|мини|600x600пкс| Кристалната Палата е видлив десно од панорамската слика на [БТЦ Сити (Љубљана)|БТЦ.]]

## Наводи

Категорија:Згради и градби во Љубљана
Категорија:Облакодери во Словенија
Алфред Јенсен (славист)

мини|Алфред Џенсен.
**Алфред Антон Јенсен** (30 септември 1859 - 15 септември 1921 година) бил шведски историчар, славист, писател, поет и преведувач.

## Биографија
Алфред Јенсен е роден во Хелсингтуна, Гавлеборг, и студирал на Универзитетот во Упсала. Од 1884 до 1887 година, работел за една од најголемите шведски новински куќи — Гетеборшки трговски и поморски весник. Тој посетил Германија, Србија, Бугарија и други словенски земји. Во 1901 година добил позиција во Нобеловиот институт при Шведската академија во Стокхолм. Во 1907 година добил почесен степен по филозофија од Универзитетот во Упсала.

Јенсен станал еден од најистакнатите преведувачи на словенечка литература на шведски. Тој ги превел Гогољ, Тургенев, Пушкин, Лермонтов, Шевченко, Коцијубински и Мицкевич. Исто така, придонел со литературни критики за руска, украинска, бугарска, словенечка и чешка литература. Неговите историографски дела вклучуваат руска културна историја, Мазепа и други. Во 1911 година станал член на Шевченковото научно друштво.

Јенсен починал во Виена на 15 септември 1921 година и е погребан на гробиштата Инцердорф.

Категорија:Слависти
Категорија:Починати во 1921 година
Категорија:Родени во 1859 година
Категорија:Шведски преведувачи
Цана Бошкова

**Цана Стојанова Бошкова** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Во НОД учествувала од април 1941 година. Одвреме навреме пружала помош на поедини лица партиски раководители. Чувала илегалци и носела храна на политичките затвореници во Скопскиот затвор. Во нејзиниот дом се одржувале илегални состаноци.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Акуминит

**Акуминит** е редок халиден минерал со хемиска формула: SrAlF4 (OH)·(H<sub>2</sub>O). Неговото име доаѓа од латинскиот збор *acumen*, што значи „точка на копје“. Нејзиниот рејтинг на скалата Мохс е 3,5.

Акуминитот е многу редок минерал од класата на „халидни“ минерали  и затоа хидриран стронциум флуорид2. Акуминитот кристализира во моноклиничкиот кристален систем и развива само милиметарски групи, без минерална боја и дипирамична c д на повеќекратно прекршување на светлината поради дефекти на решетка или поликристално формирање, може да изгледа и бел и да добие жолта боја поради дејството на  X³.

## Хемиски карактеристики
Тоа е хидроксилиран и хидриран флуорид на стронциум и алуминиум. Неговата молекуларна структура е онаа на соро-алуминофлуорид со изолирани октаедри.  Тој е диморфен од минералот тихоненковит.

Безбојната до бела боја што ја прикажува може да се промени во жолта боја откако ќе се изложи на X³.

Покрај елементите во неговата формула, обично содржи калциум како нечистотија.

## Формирање и депозити
Станува збор за сложена сол која е пронајдена само во две шуплини со дијаметар од 10 см, во форма на кристали како врв на стрела, во наслаги од криолит збогатен со стронциум.

Обично се наоѓа поврзан со други минерали како што се: флуорит, јарлит, томсенолит, пахнолит, ралстонит, геарксутит или целестин.

## Употреба
Во колку се пронајде во поголеми количини може дасе извади од рудниците како руда на алуминиум и стронциум. Акуменитот е опишан само од неговиот тип од локалитет на наоѓалиштето на криолит во Ивигтут, Гренланд.  

## Поврзано

* Список на минерали

## Наводи

Категорија:Моноклински минерали
Категорија:Минерали на алуминиумот
Категорија:Минерали на стронциумот
Фруктал

**Фруктал** е словенечка компанија која произведува сокови и чоколади. Основана е на 5 октомври 1945 година. Во раните 1970-ти години, била најголемиот производител на овошни сокови во Југославија. Од 2012 година, компанијата е скоро целосно во сопственост на српската компанија Нектар. Таа произведува неколку брендови (на пример, Фрутабела овошно-житарни барови, Фтутек овошно пире, Фруц сокови, Леден Чај и друго. Во раните 2010-ти, Фруктал генерирал 30% од приходите од извоз, најмногу во Италија. Продуктите на Фруктал се широко признати за висококвалитетни.

Категорија:Словенечки компании
Стојмирка Бошковска

**Стојмирка Бошковска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Учествувала во НОД од октомври ]943 година, а од ноември 1943 станала член на СКОЈ. Нејзината активност била изразена
од мај 1944 година.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Трајанка Бошковска

**Трајанка Бошковска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Работела како службениичка. Учествувала во НОД во Скопје. Од летото 1942 година била член на воспитна младинска група.
Како службеник во „Храноизнос“ давала податоци за НОД, растурала илегален материјал, повремено била ползувана за врска низ градот, собирала народна помош и изработувала топла облека за борците во НОД. Кон крајот на 1942 година била уапсена, па наскоро ослободена и продолжила активно да работи за НОД во заднината, се до ослободувањето.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Стева Бошкоска

**Стева Мирческа Бошкоска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Учествувала во НОД од 1943 година. Собирала народна помош и повремено вршела курирска работа. Во 1943 година била уапсена, но по еднонеделен затвор била ослободена.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Замок Мокрице

**Замок Мокрице** (словенски: grad Мокрица,) е средновековен замок на југозапад од Брежице, Словенија, лоциран на рид во северниот дел на населбата Раец во Горјанските ридови, близу до хрватската граница. Првиот пат бил споменат во 1444 година, а бил реконструиран во 16-тиот век и во 1941 година. Замокот припаѓал на многу благороднички семејства, а најважни биле Ердеѓи и Ауершперг. По Втората светска војна, бил пренаменет во хотел со ресторани, а во 1988 година на неговото имение бил изграден голф терен. Во истата година, англиската поп група Пет Шоп Бојс го користела овој замок за снимање на спотот за нивната песна *Срце*.
мини| Внатрешност

Категорија:Хотели во Словенија
Категорија:Општина Брежице
Рада Бошкоска

**Рада Тодорова Бошкоска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Нејзината активност се одвивала во родниот крај од втората половина на 1944 година. Плетела топла облека и давала народна помош, негувала ранети и болни борци.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Belonostomus

**Белоностомус** (од грчки: βέλος belos, 'стрела' и грчки: στόμα stóma 'уста') е род на праисториски риби со зраколисти пера кои беа опишани од Луис Агаази во 1844 година. Тоа е член на редот Aspidorhynchiformes, група риби познати по нивните карактеристични издолжени муцки.

Фосилите на *Белоностомус* се пронајдени ширум светот во морските наслаги, иако некои видови се познати од слатководните живеалишта.  Најстарите познати видови се од доцниот јура период во Германија и Англија, со најмладите познати видови од доцниот Мастрихт. Еден примерок е пронајден од доцниот палеоценски член на Танг Ривер Мембер од Северна Дакота, што би сугерирало дека овој род бил единствениот аспидорхинхеј кој преживеал во кенозоикот, иако е можно овој фосил да бил преработен од претходни формации.  

Веројатно консумирал планктони или други мали риби,  иако еден примерок од доцниот јура во Германија бил пронајден со ринхоцефален *хомеосаурус* како стомачна содржина. 

Неодредени останки се познати од цел свет, вклучувајќи ко крајбрежјето на Соединетите Американски Држави (Алабама, Арканзас и Тексас), Австралија, Белгија, Либан и Русија.
мини| † ''Б.'' Тенурирострис (Агасиз, 1835) од Јура од Пајнтен, Германија
Поранешниот вид Б. акуутус Агази, 1844 (син: Б. тенелус Агази екс Егертон 1841) и Б. анингии Агази, 1843 од раниот-среден Јура на Англија сега се сметаат за видови на несврзаниот саурихтиформ Сауоринкнус. Поранешниот вид Б. каринатус Маусон и Вудвард, 1907 од Хаутеривиан на Бразил сега се смета за стем-гар во фамилијата Обајхтиди. Поранешниот вид Б. индус Вудвард, 1890 сега се смета за вистински гар, Леписостеус индус. Поранешниот вид Б. микроцефалус Винклер, 1862 од Титонијан на Германија сега се смета за помлад синоним на Аспидоринхнус акустинострис, додека Б. флексусус Филипс, 1871 е еден од А. красус. Поранешниот вид Б. свити Етеридж и Вудвард, 1892 сега се става во Ричмондихтис. Поранешниот вид Б. пигмеус Винклер, 1874 од Титонијан на Германија се смета за незрел примерок од еден од другите видови на Белоностомус од Солнхофен.

Категорија:Праисториски видови
Велика Бошковска

**Велика Георгиева Бошковска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Учествувала во НОД од февруари 1942 година. Нејзиниот дом бил ставен на располагање на партиската организација. Кај неа се одржувале илегални состаноци и престојувале илегалци. Собирала храна н облека за борците на патизанските одреди од битолскиот терен.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Елена Бошковска

**Елена Аврамова Бошковска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
По капитулацијата на Кралството Југославија веднаш станала симпатизер на НОД во селото. Од есента 1943 година станала член на селскиот актив на АФЖ и преку него работела на пропагирање на НОД меѓу жените, собирала народна
помош, плетела и шиела облека. Учествувала во изнаоѓање илегални станови, а исто така и самата чувала илегалци во својот дом и се грижела за нивната исхрана и безбедност.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ