open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ревматична полимијалгија

**Ревматична полимијалгија** **(РП)** или **ревматска полимијалгија** — синдром што се одликува со болка или вкочанетост, вообичаено во вратот, рамената, надлактиците и колковите, но може да се појави низ целото тело. Болката може да биде ненадејна или да прогредира во текот на одреден период. Повеќето поединци со РП се разбудуваат со мускулна болка; сепак има случаи во кои болката се јавува навечер или имаат болка и вкочанетост преку целиот ден.

Лицата со ревматична полимијалгија исто така можат да имаат и темпорален артеритис, воспаление на крвните садови на лицето кое може да предизвика слепило ако не биде брзо третирано. Болката и вкочанетоста може да резултираат со намален квалитет на живот, и да доведат до депресија.
Ревматичната полимијалгија често се разгледува во асоцијација со темпоралниот артеритис. Се смета дека тригер фактор може да биде вирусна или бактериска инфекција или траума, но секако генетиката е исто така фактор за развој на болеста. Лицата со северноевропско потекло имаат поголем ризик од развој на болеста. Не постои лабораториски тест за потврдување на болеста, но C-реактивната белковина (CRP) и седиментацијата на еритроцитите можат да бидат од корист.

Третманот на РП вклучува кортикостероиди земени перорално. Кај повеќето пациенти третманот трае две до три години.

РП за првпат била регистрирана како посебна болест во 1966 во приказ на случај на 11 пациенти од болницата Маунт Синај во Њујорк. Името го добила од грчкиот збор Πολυμυαλγία *полимијалгија*, што значи „болка во повеќе мускули“.

## Знаци и симптоми
Широк спектар на симптоми можат да укажат дека лицето има ревматична полимијалгија. Класичните симптоми вклучуваат:

* Болка и вкочанетост (умерена до јака) во вратот, рамената, надлактиците и колковите, кои ја намалуваат физичката активност, особено рано наутро/после спиење. Болката може да биде лимитирана само на една од овие зони.
* Замор и губиток на апетит (што може да доведе до губиток на телесна тежина) се исто така индикативни за ревматична полимијалгија.
*Анемија
* Симптоми слични на грип.
* Понекогаш е присутна и блага треска или абнормална телесна температура.
* Кај повеќето луѓе, се одликува со константен замор, слабост и понекогаш исцрпеност.

Околу 15 % од луѓето дијагностицирани со ревматична полимијалгија исто така имаат и темпорален артеритис, и околу 50% од луѓето со темпорален артеритис имаат ревматична полимијалгија.

## Епидемиологија
Не постојат предуслови кој поединец ќе развие ревматична полимијалгија, но некои фактори покажуваат поврзаност со заболувањето.
*Обично, РП се јавува само кај лица над 50 години.
*Просечната возраст на пациентите со РП е околу 70 години.
*Жените имаат двапати поголема веројатност од развој на РП.
*Околу 50 % од лицата со темпорален артеритис исто така имаат и ревматична полимијалгија.

## Наводи

## Надворешни врски

* Questions and Answers about Polymyalgia Rheumatica and Giant Cell Arteritis &nbsp;- US National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases

Категорија:Мускулоскелетни заболувања
Шпајерска катедрала

**Шпајерска катедрала** — соборен храм во Шпајер, Германија, седиште на католичкиот епископ на Шпајер и е супраган до римокатоличката архиепископија Бамберг . Катедралата е посветена на Света Богородица, светец заштитник на Шпајер ("Патрона Спиренсис") и Св. Стефан. Папата Пиј XI  ја довел оваа катедрала до ранг на мала базилика на Римокатоличката црква во 1925 година. 
Податотека:Speyrer Dom 1061.png|1061 
Податотека:Speyrer Dom 1135.png|1106 
Податотека:Speyrer Dom 1754.png|1689 
Податотека:Speyrer Dom 1756.png|1756 
Податотека:Speyrer Dom 1854.png|1778 
Податотека:Speyrer Dom 1967.png|1858 


### Димензии

* Вкупна должина: 134 метри (рачунајќи ги чекорите од влезот до надворешниот ѕид на источната апсида) 
* Надворешна ширина на наосот (со патеки): 37,62 метри (од надворешен ѕид до надворешен ѕид) 
* Внатрешна ширина на наосот: 14 метри 
* Висина на наосот на темето на трезорите: 33 метри 
* Висина на источните шпили: 71,20 метри 
* Висина на западните кули: 65.60 метри 
* Крипта Должина: исток-запад 35 метри; север-југ 46 метри, висина: помеѓу 6,2  и 6,5 метри

## Германски поштенски марки со Шпајерската катедрала

Податотека:DR 1924 367 Bauwerke Speyerer Dom.jpg|Поштенска марка од 1924 година 
Податотека:DBP 1961 366 900 Jahre Kaiserdom Speyer.jpg|Поштенска марка од 1961 година во чест на 900-годишнината од катедралата Спејер 


*

## Наводи

## Надворешни врски
* Speyer Cathedral / Официјална страница на УНЕСКО 
* Официјално мрежно место - полн со слики и ажурирани информации  
* Рајнска област-Пфалц — страница за катедралата Спејер (германски) 
* Dombauverein Speyer - мрежно место за катедрална зграда  
* Speyer.de  - опис и туристички информации  
* Kaiserdom Speyer Virtuell  - 360 ° панорама слики  
* Thieme / Sommer / Wolfe: "Das grosse Buch der Stile", Band 5, "Die Romanik", Reinhard Welz, Vermittler Verlag e. К. Манхајм, 2005,     , Скенирање на поглавјето за рано христијанство во Шпајер

Категорија:Светско наследство во Германија
Категорија:Културно наследство на Германија
Категорија:Шпајер
Населби на Берлинскиот модернизам

мини|Мапа на берлинското градско подрачје
**Населби на Берлинскиот модернизам** е заеднички поим за шест станбени населби во различни делови и предградија на Берлин. Во јули 2008 година беа вклучени во списокот на светско културно наследство на УНЕСКО.

Населбите беа дизајнирани и изградени меѓу 1913 и 1934 година од класичните модернистички архитекти во стилот на Новата градба (герм. Neues Bauen). Населбите во денешните делови Бонсдорф, Бриц, Шарлотенбург-Север, Пренцлауер Берг, Рајникендорф и Вединг извршија огромно влијание за време на интензивното градење живеалишта во кризниот период по Првата светска војна. Со своите чисти и нови форми како и со општествената употребливост, овие населби станаа клучни за архитектурата и урбанистичкото планирање на 20 век.

Бруно Таут и Мартин Вагнер беа најодговорни за планирањето на населбите, но други архитекти, како што се Ханс Шарун и Валтер Гропиус исто така учествуваа во проектите. Најстариот дел од населбите на Берлинскиот модернизам е Градот на градини Фалкенберг (герм. Gartenstadt Falkenberg) дизајниран од страна на Таут. Белиот Град и големата населба Зименсштат биле завршени дури на почетокот на триесеттите години.

## Список на станбени населби

## Интернет-врски

* Одредница на мрежното место на УНЕСКО (на англиски)

Категорија:Знаменитости во Берлин
Категорија:Култура на Берлин
Категорија:Културно наследство на Германија
Категорија:Светско наследство во Германија
Бел Град (Берлин)

мини|Дел од населбата Бел Град
**Белиот Град** е голема станбена населба со 1268 станови во Рајникендорф во Берлин. Се работи за една од шесте населби на Берлинскиот модернизам и од 2008 година Светско наследство на УНЕСКО .

Изградена е како други населби како резултат на недостигот од домови меѓу 1928 и 1931 од архитектите Ото Рудолф Салвисберг, Бруно Арендс и Вилхелм Бининг по урбаниот дизајн на Ото Рудолф Салвисберг.

Белиот Град е голема урбана населба со отворена внатрешна структура на гранични згради и згради во редови со зелени површини што се преплетуваат една во друга. Белата боја е истакната со олуци, врати и прозорски рамки во боја.

Белиот Град е последната модернистичка населба изградена во Вајмарската Република .

## Интернет-врски

* Одредница на списокот на споменици на градот Берлин и други слики од населбата 

Категорија:Рајникендорф
Категорија:Берлинска модерна
Категорија:Берлински модернизам
Корвеј

**Кнежевска опатија Корвеј** ( или *Fürstabtei Corvey*) — поранешен царски бенедиктински манастир (опатија) директно на Везер на денешната урбана област на Хектер во Северна Рајна-Вестфалија . Корвеј бил важен каролиншки манастир, кој ја имал една од највредните библиотеки во земјата, и многу епископи излегле од оваа опатија.

Категорија:Царски опатии
Категорија:Бенедиктински манастири во Германија
Категорија:Каролиншка архитектура
Категорија:Културно наследство на Германија
Категорија:Светско наследство во Германија
Категорија:Епископски кнежевства во Светото Римско Царство
Категорија:Поранешни монархии во Европа
Категорија:Поранешни теократии
Равенсбрик

**Равенсбрик** бил германски концентрационен логор исклучиво за жени од 1939 до 1945, кој се наоѓа во северна Германија, 90 километри северно од Берлин на локација во близина на селото Равенсбрик (дел од Фирстенберг/Хафел). Најголемата единствена национална група се состоела од 40.000 полски жени. Другите групи броеле 26.000 жени евреји од различни земји:18.800 русинки, 8.000 французинки и 1.000 жени од Холандија. Повеќе од 80 проценти биле политички затвореници. Многу робови затвореници биле вработени од страна на германската фирма за електрично инженерство Сименс и Халске. Од 1942 до 1945 година биле преземени медицински експерименти за тестирање на ефикасноста на сулфонамидите. 
десно|мини| Крематориум во Равенсбрик
мини|Касарната на поранешниот женски камп
мини|Камп (надворешен поглед), со стражарска куќа
мини| Преживеаните женски затвореници се собрале кога црвениот крст пристигнал во Равенсбрик во април 1945 година. Белите иксови на облеката покажуваат дека биле затвореници, а не цивили.
[мини| Статуа, [2005 година ]]

## Надворешни врски

* Медицински експерименти спроведени на полски затвореници 
* Концентрационен камп "Равенсбрук" од преживеаните од Холокаустот и проектот за сеќавање: "Заборавете не сте" 
* Почетна Меморијал Равенсбрук 
* Мрежно место за преживеани холандски логораши  
* Меморијален музеј на Холокаустот на САД во енциклопедија 
* Гласови од Равенсбрук - уникатна колекција на извори од преживеаните од Равенсбрук 
* Збирка сведоштва во врска со KL Ravensbrück во базата на податоци за сведочењето "Хрониките на теророт" 
* Каталог на игли и медали во чест на концентрациониот логор Равенсбрук 
* Проект Siemens @ Ravensbrück 
* Д-р Гил Дејвид ''Брилијантниот код кој го користат затворениците од концентрациониот логор за да му го кажат светот на нацистичките експерименти'' https://www.haaretz.com/world-news/.premium.MAGAZINE-nazis-experimented-on-these-women-they-told-the-world-using-brilliant-code-1.7249737 Хаарец 18 мај 2019.

## Наводи
Категорија:Културно наследство на Германија

Категорија:Концентрациони логори
Хајделбершки дворец

мини

**Хајделбершкиот дворец** (на ) е обележје на Хајделберг. Урнатините на замокот се меѓу најважните ренесансни објекти северно од Алпите.

Замокот е делумно обновен од неговото уривање во 17 и 18 век. Се наоѓа 80 метри  до северниот дел на ридот Кунигштул, а со тоа доминира со поглед на стариот центар на градот.

Најраната структура на замокот била изградена пред 1214 година и подоцна се проширила во два замока околу 1294; сепак, во 1537 година, горниот замок бил уништен од гром. Сегашните структури биле проширени до 1650 година, пред да бидат оштетени од подоцнежните војни и пожари. Во 1764 година, уште еден гром предизвикал пожар и уништил некои обновени делови.

## Надворешни врски

* Schloss Heidelberg 
* ''Hortus Palatinus'' од Salomon de Caus 1620 - планови за градините (од кои некои преживуваат денес) 
* препечатен текст на "Берихт" на Преториус 1613 . 
* Аудио турнеја во замокот на Хајделберг 
* Преториус како пастир во Диттсхајм (на германски, со слики) . 
* Илустриран опис на замокот Хајделберг од Марк Твен во Прилогот на неговиот европски патопис "Стразбук во странство" од 1880 година, достапен во проектот Гутенберг .

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Културно наследство на Германија
Шпајхерштат

мини|Воздушен поглед на Шпајхерштат

**Шпајхерштат** во Хамбург, Германија е најголемата магацинска област во светот каде што зградите стојат на темелите на дрво-куп, дабови дрва, во овој конкретен случај. Таа се наоѓа во Хамбуршкото пристаниште - во рамките на квадратот Хафен Сити - и е изграден од 1883 до 1927 година.

Областа била изградена како слободна зона за пренос на стоки без плаќање на царински давачки. Од 2009 година, и областа и околината се под обновување. Како прво место во Хамбург, му беше доделен статус на Светско наследство на УНЕСКО на 5 јули 2015 година.

## Географија

Шпајхерштат се наоѓа во Хамбуршкото пристаниште. Тој е  долг и испреплетен со канали за полнење (низок германски: *[[Fleet (canal)|Fleets]]*).

## Поврзано
* Морценхаус

## Наводи
## Библиографија

* 
* 
*  A historical detective story.
* 

## Надворешни врски
* Speicherstadt and Kontorhaus District with Chilehaus : UNESCO Official Website

Категорија:Културно наследство на Германија
Категорија:Светско наследство во Германија
Поклоничка црква (Виз)

**Поклоничката црква** (на ) е овална рококо црква, дизајнирана кон крајот на 1740-тите од страна на браќата Јохан и Доминик Цимерман. Се наоѓа во подножјето на Алпите, во општината Штајнгаден во округот Вајлхајм-Шонгау, Баварија, Германија.

Се вели дека во 1738 година, солзи можеле да се видат на дотраената дрвена фигура на Проколнатиот Спасител. Ова чудо го привлекло вниманието на луѓето и многу од нив биле да ја видат оваа фигура. Во 1740 година, била изградена мала капела за да се смести статуата, но наскоро сфатиле дека зградата ќе биде премала за бројот на аџии што ги привлекла, па затоа Штајнгаденската опатија одлучила да нарача посебно светилиште. Многумина што се молеле пред статуата на Исус на олтарот тврделе дека луѓето се чудесно исцелени од нивните болести, што ја направила оваа црква црква на поклонение.

Изградбата се одвивала помеѓу 1745 и 1754 година, и ентериерот бил украсен со фрески. Се вели дека сите нештата во црквата биле изградени на тој начин, да може да се види натприродното

Прилично е застапено верувањето дека баварската влада планирала да го продаде или урне ремек-делото за време на секуларизацијата на Баварија на почетокот на 19 век и дека само протестите кои ги организирале локалните фармери го спасиле од уништување. Достапните извори, сепак, потврдуваат дека одговорната државна комисија јасно се залагала за продолжување на Виз како место за поклонение, дури и покрај економските приговори од игуменот на Штајнгаден.

Оваа црква била додадена на Списокот на светско наследство на УНЕСКО во 1983 година и била подложена на обемна реставрација помеѓу 1985 и 1991 година.  
алт=Wieskirche in winter|центар|мини| Надворешен поглед на црквата во зима

## Надворешни врски

* Wieskirche: Главна страница 
* Поклоничка црква на Вија - Официјално мрежно место на УНЕСКО

## Наводи

Категорија:Вајлхајм-Шонгау
Категорија:Светско наследство во Германија
Категорија:Културно наследство на Германија
Нимфенбург (замок)

мини| Замокот Панорама Нимфенбург гледан од паркот
**Замокот Нимфенбург** се наоѓа во западниот дел на Минхен во областа на Нојхаузен-Нимфенбург . Таа сочинува единица заедно со замокот парк Nymphenburg и мали паркови замоци. Тој е еден од најголемите кралски замоци во Европа кој во денешно време е многу посетена туристичка атракција. Големината на овој замок ги надминува дури и Версај со 632 метри (север-југ). Можно е посетителот кој се приближува да ја разгледа целата должина на замокот. Замокот со векови бил летната резиденција на Вителсбахер . 

Категорија:Замоци во Германија
Концентрационен логор Бухенвалд

мини|Логорот Бухенвалд во 1945 г
мини|Американскиот сенатор Албен В. Баркли (демократ од Кентаки) го следи ослободувањето на Бухенвалд.
десно|мини|„Сирачињата од поранешните затвореници од Бухенвалд се враќаат дома. Погледи од воздух, седиште и логори (1945)“ – филм од Националниот архив на САД
**Бухенвалд** бил германски нацистички концентрационен логор основан на ридот на Тириншката Котлина во близина на Вајмар, Германија, во јули 1937 година. Тој бил еден од првите и најголемите концентрациони логори во рамките на териториите на Стариот Рајх. Меѓу првите затвореници имало голем број комунисти.

Затворениците биле од цела Европа како и одСоветскиот Сојуз, а меѓу нив имало Евреи, Полјаци и други Словени, ментално болни и инвалиди, политички затвореници, Роми, слободни ѕидари и воени заробеници. Исто така, имало обични криминалци и оние кои нацистичкиот режим ги сметал за сексуално девијантни. Сите затвореници принудно работеле во локалните фабрики за оружје. Недоволната храна и лошите услови, како и намерните егзекуции, довеле до 56.545 смртни случаи во Бухенвалд од 280.000 затвореници.

Кампот стекнал озлогласеност кога бил ослободен од Армијата на Соединетите Американски Држави во април 1945 година. Двајт Д. Ајзенхауер го посетил како командир.

Од август 1945 до март 1950 година, логорот го користеле советските власти како логор за интернација, каде што биле држени 28.455 затвореници, од кои 7.127 починале. Денес, остатоците од Бухенвалд служат како спомен-обележје и музеј. 

## Наводи

## Литература

* Книге, Волхард и Ричер, Бодо: *Тотенбух.* *Speziallager Buchenwald 1945–1950*, Вајмарска: Stiftung Gedenkstätten Buchenwald und Mittelbau Dora, 2003 година.
* Тилак-Граф, Ен-Кетлин: *Erinnerungspolitik der DDR.* *Dargestellt an der Berichterstattung der Tageszeitung „Neues Deutschland“ über die Nationalen Mahn- und Gedenkstätten Buchenwald, Ravensbrück und Sachsenhausen.* Питер Ланг, Франкфурт на Мајна 2012 година, .

## Надворешни врски

* Hardy Graupner: Survivors, academics recall dark episode in Germany's postwar history, Deutsche Welle, 16 February 2010.
* Guide to the Concentration Camps Collection , Leo Baeck Institute, New York City 2013. Includes extensive reports on Buchenwald collected by the Allied forces shortly after liberating the camp in April 1945.
* Holocaust Buchenwald Concentration Camp Uncovered (1945) | British Pathé on YouTube
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Концентрациони логори
Рајхенау

**Рејхенау** — остров кој се наоѓа во јужна Германија. Се наоѓа во Боденското езеро. Сместено е во покраината Баден-Виртемберг, поточно градот Фрајбург. Се наоѓа речиси западно од градот Констанц, помеѓу Гнадензе и Унтерзе, два дела на езерото Констанца. Со вкупна копнена површина од 4,3 км 2 и обем од 11 км, островот е долг 4,5 км и широк 1,5 км во својот најголем обем. Највисоката точка, Хочварт, се наоѓа на околу 43 м над површината на езерото и 438,7 м надморска височина.

Рајхенау е поврзан со копното со насип, завршен во 1838 година, кој е вкрстен меѓу урнатините на замокот Шопфлен и источниот крај на островот Рајхенау, 10 метри широк и 95 метри долг воден пат, по име Брукграбен. Низок мост овозможува минување на обични чамци, но не и на едрилици. 

Во 724 година, првиот манастир бил изграден на островот од епископот Пирмин, а Рајхенау брзо се развил во влијателен верски, културен и интелектуален центар.  За време на раниот и високиот среден век, опатијата Рајхенау била еден од значајните манастири низ Франкската империја. Поради неговата историска важност и исклучителниот квалитет на архитектурата и уметничките дела пронајдени во трите цркви и опатијата на островот, Рајхенау беше прогласен за светско наследство на УНЕСКО во 2000 година.

## Галерија

Податотека:Reichenau Sued-West Ufer.JPG|Југозападен Рајхенау
Податотека:St. Georg Reichenau.JPG|Јужен Исток Рајхенау
Податотека:StGeorgReichenau-pjt.jpg|Сент Георг, Рајхенау-Оберцел
Податотека:Deutsche Alleenstrasse Reichenau.jpg|Аспен- изградена авенија до островот Рајхенау
Податотека:Sanktgeorgsundgemüsefelder.jpg|Еден од многуте зелени полиња на островот со Санкт Георг Кирхе во позадина


## Надворешни врски

* Рајхенау: монашки остров 
*   Историја и слики  
* Црква Раихенау  
*    "Рајхенау" . *Католичка енциклопедија* . Њујорк: Компанија Роберт Еплтон. 
* 3 сферични панорами на Св Георг  
* Свети Ѓорѓи во Орзел во страницата Церло Романтико 
* Abacial de Santa Maria y San Marcos во Circulo Romanico страница 
* Иглесија де Сан Педро и Сан Пабло во Циркули Романико

## Наводи

Категорија:Светско наследство во Германија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Културно наследство на Германија
Категорија:Острови во Баден-Виртемберг
Хајделбершки стар град

Хајделбершкиот стар град е област на јужниот брег на Некар . Се протега помеѓу реката и наклонот на Кунигштул под Хајделбершкиот замок . Создаден во 13 век и продолжен во 14 век, останал стариот град синоним за градот Хајделберг.  Изгледот на овој град како барокен град на средновековен план го должи на реконструкцијата на Хајделберг по уништувањето во 1693 година во една војна. 
мини| Стариот град Хајделберг со замокот
мини| Пазарниот плоштад, од лево фонтаната Херакле и градското собрание, во позадина се наоѓа замокот Хајделберг
[мини| Поглед од [Хајделбершки дворец|замокот Хајделберг кон стариот град Хајделберг ]]

Категорија:Културно наследство на Германија
Јилишка тврдина

мини|250п|Конечниот план за изградба на Јилишката тврдина изработен од страна на Французите
**Јилишка тврдина** — целокупност на утврдувањето околу рајнскиот истоимен град, која постоела во раниот современ период од 1547 до 1860 година. Таа е една од најстарите и најнеобични сведоштва за архитектурата на тврдините од оваа епоха, која се наоѓа северно од Алпите. Нејзините остатоци со ренесансната цитадела ренесансата и наполеонското предмостие претставуваат еден од најважните претставници на раната современа одбранбена архитектура во Германија.      

## Литература
* Büren, Guido von; Kupka, Andreas: *Schloss und Zitadelle Jülich*. 2004. ISBN 3-7954-1482-2
* Eberhard, Jürgen: *Die Zitadelle von Jülich*, Verlag Jos. Fischer, Jülich 1993. ISBN 3-87227-044-3
* Neumann, Hartwig: *Stadt und Festung Jülich auf bildlichen Darstellungen*, Bonn 1991. ISBN 3-7637-5863-1
* Neumann, Hartwig: *Die Zitadelle Jülich: Ein Gang durch die Geschichte*. Verlag Jos. Fischer (Jülich), 1971.
* Neumann, Hartwig: *Der Brückenkopf Jülich*. Verlag Jos. Fischer (Jülich). 1973.
* Neumann, Hartwig: *Das Ende einer Festung*. Verlag Jos. Fischer (Jülich), 1987. ISBN 3-87227-016-8
* Neumann, Hartwig: *Zitadelle Jülich: Großer Kunst- und Bauführer*. Verlag Jos. Fischer (Jülich), 1986. ISBN 3-87227-015-X

## Надворешни врски
* Виртуелна прошетка низ тридимензионален реконструиран модел на градот и тврдината 

Категорија:Културно наследство во Германија
Кулата на Хелдерлин

мини|Кулата на Хелдерлин со чунови (2016)
[мини| Табла на кулата. натпис: <br />„1807-1843. Тука живееше u почина [Фридрих Хелдерлин|Хелдерлин“ ]]
мини|Собата на Хелдерлин на првиот кат
**Кулата на Хелдерлин** во Тибинген кон крајот на 19 век го добила името според поетот Фридрих Хeлдерлин, кој живеел таму од 3 мај 1807 до својата смрт во 1843 година. Зградата е еден од најпознатите споменици во Тибинген.

## Историја
Историјата на кулата може да се следи до 13 век. Основата на кулата била дел од средновековниот градски ѕид долж северниот брег на Некар. Постоењето на куќа што непосредно се граничи со основата на кулата е забележано од почетокот на 17 век.

Во 1807 година, зградата била купена од мајсторот столар Ернст Фридрих Цимер. Истата година тој го примил кај себе Хелдерлин, кој бил отпуштен од клиниката Аутенрит како неизлечливо болен пациент. Цимер му се восхитувал на *Хелдерлин.* Поететот 36 години живеел во скромно опремена соба на првиот кат на кулата.

Во текот на својот престој во кулата Хелдерлин продолжил да пишува, најмногу под псевдонимот Скарданели, а примал и посетители, како што се поетите и тогашните студенти во Тибинген Вилхелм Вајблингер и Едуард Мерике. Херман Хесе во својот расказ *Во куќата во градината во Пресел* од 1914 година ја опишува нивната посета на болниот Хелдерлин во кулата.

Цимер повеќепати дал да се прошири двокатната зграда до 1828 година. Починал во 1838 година, а оттогаш неговата ќерка Шарлота се грижела за болниот Хелдерлин. Во 1874 година, мајсторот чевлар Карл Фридрих Еберхарт ја купил куќата, дал да се прошири и поставил бања. На 14 декември наредната година, кулата изгорела до приземјето. Наскоро, на ѕидовите на темелите била изградена нова кружна кула со позашилен покрив и поголема куќа залепена до неа. Во плановите за градба се среќава името „Кулата на Хелдерлин“.

Градот Тибинген ја добил куќата во 1921 година со поддршка на „Здружението за конзервација и купување на Кулата на Хелдерлин“. Во 1984 година во текот на реновирањето внатрешноста на куќата станала послична со поделбата на собите од времето на Хелдерлин. Од август 2017 година зградата одново и темелно се реновира.

Во кулата и во куќата до неа се наоѓа музејот на Хелдерлин со постојана изложба, посебни изложби и библиотека. Музејот ќе добие сосема нова концепција до крајот на 2019 година. Со кулата управува градот Тибинген во тесна соработка со Друштвото на Хелдерлин, кое е основано во 1943 година со седиште во куќата.

## Надворешни врски

* Мрежно место на кулата на Хелдерлин
* Друштво на Хелдерлин
Категорија:Тибинген
Ландсхут

**Ландсхут** — округ на ниво на град во Германија во југоисточна Баварија. Тоа е седиште на владата на Долна Баварија и областа на Долна Баварија, како и административниот штаб Ландсхут. Со 71.193 жители овој град пред Пасау е најголемиот град во Долна Баварија и по Регенсбург втор по големина град во Источна Баварија. Во Баварија според бројот на жители е рангиран на 11-то место Бајројт (почнувајќи од 31 Декември 2017 година). Горниот центар на Изар е североисточниот фокус на Минхенскиот Митрополитски регион. 
мини|Воздушен поглед на Ландсхут (2005)
мини|Стариот град - од 2006 година "вистинска" пешачка зона
мини|Детали од балконот на градското собрание
мини|Старата железничка станица
мини|Замокот Траусниц високо над градот
мини|Кула Свети Мартин


## Надворешни врски
* Offizielle Homepage
* Interaktiver Stadtplan (Flash Player notwendig)
* Abbildung der Stadt 1578 in ''Civitates orbis terrarum''  von Georg Braun
*   
* Landshut: Официјалната статистика

Категорија:Општини во Баварија
Категорија:Културно наследство на Германија
Категорија:Градови во Баварија

Категорија:Безокружни градови во Баварија
Големи европски бањи

мини| Историскo казино во лековитата бања во Баден-Баден
**Големи европски бањи** — наменски сојуз на 11 европски бањски градови кои се одликуваат со својата богата традиција и се наоѓаат на привремениот список на светско наследство на УНЕСКО. 

Градовите се наоѓаат во Германија (Баден-Баден, Бад Емс, Бад Кисинген), Чешка (Франтишкови Лазне (Франценсбад), Карлови Вари, Марианске Лазне (Мариенбад), Австрија (Баден), Белгија (Спа), Франција (Виши), Италија (Монтекатини) и Обединетото Кралство (Бат). 

Местата претставуваат историски лековити бањи, кои главно во 19. и раниот 20. век ги карактеризирале туризмот и лекувањето во Европа. Тие биле важни точки во развојот на глобалниот туризам. Еднакво важните приморски бањи не се вклучени во барањето за стекнување на статусот на светско културно наследство. 

## Надворешни врски
* Информативни страници за барањето за светско културно наследство во градот Баден-Баден  
* Информативни страници за барањето за светско културно наследство во градот Баден Кисинген 

Категорија:Бањски градови
Категорија:Светско наследство во Германија
Категорија:Светско наследство во Чешка
Категорија:Светско наследство во Австрија
Категорија:Светско наследство во Франција
Категорија:Светско наследство во Италија
Категорија:Светско наследство во Обединетото Кралство
Категорија:Светско наследство во Белгија
Лек-индуциран лупус еритематозус

**Лек-индуциран лупус еритематозус** е автоимуно заболување (слично на системскиот лупус еритематозус) предизвикано од хронична употреба на одредени лекови. Овие лекови предизвикуваат автоимун одговор што се манифестира со симптоми слични на СЛЕ. Познати се 38 лекови кои предизвикуваат лупус, но најголемиот број на случаи се должат на три: хидралазин, прокаинамид и хинидин. Иако не постојат воспоставени критериуми за дијагноза, симптомите се мускулна болка и болка во зглобовите. Претежно, симптомите се повлекуваат по прекинувањето на употребата на лековите.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Автоимуни болести
Шилерпарк (населба)

**Населбата Шилерпарк** е станбена област во англискиот кварт на берлинската област Вединг. Изграден е во 1920-тите според плановите на архитектот Бруно Таут и се смета за прв градски станбен проект надвор од доменот на приватните претприемачи во Берлин за време на Вајмарската Република. Тоа беше, исто така, една од раните кооперативни населби на Здружението за штедење и градење Берлин, на кое населбата беше изградена во 1924 година. Во моделот на синдикално-кооперативна мрежа, ГЕХАГ го презеде надзорот на изградбата, а градежните работи ги извршуваше Баухут Берлин. Населбата имаше за цел да ја редефинира изградбата на станови во однос на естетика, градежна технологија и содржина. Од 7 Јули 2008 година, населбата Шилерпарк заедно со пет други населби на берлинскиот модернизам е Светско наследство на УНЕСКО.

## Надворешни врски

* 
* Влегување во списокот на државни споменици во Берлин 

Категорија:Културно наследство на Германија
Минценбершки замок

мини| Поглед на Минценбершкиот замок со подоцна изградените ѕидини од северната страна
**Минценбершки замок** (од 1162 година) - остатоци од ридски замок, кој се наоѓа на истоимената планина на надморска височина од 239 м, јужно од градот Минценберг во округот Ветерау во сојузната држава Хесен. Тој е еден од најважните средновековни замоци во Германија.   

## Наводи

## Литература
* Rudolf Adamy: *Kunstdenkmäler im Grossherzogthum Hessen... – Provinz Oberhessen, Kreis Friedberg* / Mitarb.: (Carl Bronner), Bergstraesser, Darmstadt 1895.
* Günther Binding: Burg Münzenberg, eine staufische Burganlage, Bonn 1963.
* Elmar Brohl: *Festungen in Hessen.* Herausgegeben von der Deutschen Gesellschaft für Festungsforschung e.V., Wesel, Schnell und Steiner, Regensburg 2013 (=&nbsp;*Deutsche Festungen*&nbsp;2), ISBN 978-3-7954-2534-0, S.&nbsp;131–136.
* Deutsches Nationalkomitee für Denkmalschutz (Hrsg.): Potentiale von Burg, Stadt und Landschaft – Münzenberg in Hessen, Bonn 2015.
* Karl Gruber und Waldemar Küther: *Minzinberg – Burg, Stadt und Kirche*, Walltor, Gießen 1968.
* Bettina Jost: *Burgruine Münzenberg – Adelsburg der Stauferzeit*, Edition der Verwaltung der Staatlichen Schlösser und Gärten Hessen, Broschüre 9, Schnell und Steiner, Regensburg 2000, ISBN 3-7954-1285-4.
* Hans Otto Keunecke: *Die Münzenberger – Quellen und Studien zur Emancipation einer Reichsdienstmannenfamilie*, Darmstadt; Marburg 1978 (Quellen und Forschungen zur hessischen Geschichte; 35).
* Petra und Uwe Müller (Hrsg.): *Münzenberg – Heimat im Schatten der Burg, 750 Jahre Stadtrechte Münzenberg 1245-1995*, Münzenberg 1995, ISBN 3-9804269-0-4.
* Heinz Wionski (Bearb.): *Kulturdenkmäler in Hessen – Wetteraukreis*, Teilbd.2, Theiss, Stuttgart 1999, ISBN 3-528-06227-4.
* Gerd Strickhausen: *Burgen der Ludowinger in Thüringen, Hessen und dem Rheinland.* *Studien zu Architektur und Landesherrschaft im Hochmittelalter*. Darmstadt, Marburg 1998, hier S. 258–261.

## Надворешни врски
* Минценбершки замок  на burgenwelt.de

Категорија:Замоци во Хесен
Категорија:Светско наследство во Германија
Пасау

**Пасау** — град во Долна Баварија, Германија, исто така познат како **Dreiflüssestadt** ("Град на три реки"), бидејќи во него во Дунав се влеваат реките Инн од југ и Илз од север.

Населението на Пасау е 50.000 жители, од кои околу 12.000 се студенти на Универзитетот во Пасау, познат во Германија по институтите за економија, право, теологија, компјутерски науки и културни студии.

## Историја
Во 2 век п.н.е., многумина од племето Бои биле потиснати на иселување на север преку Алпите од северна Италија од страна на Римјаните. Тие воспоставиле нов град наречен **Boiodurum** од страна на Римјаните (од Gaulish *Boioduron* ), сега во областа Инштат во Пасау.

Пасау бил античка римска колонија на античкиот Норикум наречен **Батавис**, латински за "за *Батави* ". Батави биле древно германско племе, честопати спомнато од класични автори, и редовно се поврзувале со суебските мародери, Херули . 
лево|мини| Пасау  &nbsp; 1581
Во Договорот од Пасау (1552), надвојводата Фердинанд I, кој го претставува царот Карло V, го обезбедил договорот на протестантските кнезови да го поставуваат религиозното прашање на  собрание . Ова довело до Мирот од Аугсбург во 1555 година.

За време на ренесансата и почетокот на модерниот период, Пасау бил еден од најплодните центри за производство на мечеви и оружје во Германија (по Золинген). Ковачите од Пасау на сечилата на своите ножеви го втиснувале жигот со волкот на Пасау, обично прилично поедноставен приказ на волкот на грбот на градот. Суверните воини верувале дека волкот на Пасау му дал невиност на носачот на ножот, и затоа мечевите на Пасау се здобиле со голема почит и ценење. Според **  , освен волкот, биле додавани некои кабалистички знаци и натписи. Како резултат на тоа, целата практика на поставување на магичен шарм на мечевите за заштита на носителите станала позната како "Пасауска уметност". Другите градови, вклучувајќи ги и оние на Золинген, ја препознале пазарната вредност на волкот на Пасау и го прифатиле за себе. До 17 век, Золинген произведувал повеќе сечила со волк од Пауза.

Во 1662 година, уништувачки пожар го проголтал поголемиот дел од градот. Пасау бил повторно изграден во барокен стил.

Пасау бил секуларизиран и поделен помеѓу Баварија и Електорат на Салцбург во 1803 година. Делот што припаѓал на Салцбург станал дел од Баварија во 1805 година. 
мини|Пасау 1892.
Од 1892 до 1894 година Адолф Хитлер и неговото семејство живееле во Пасау. Градските архиви споменуваат посети на Хитлер во Пасау во четири различни прилики при држење на говори во 1920-тите. Покрај тоа, Хајнрих Химлер поминал извесно време во Пасау.

Во текот на Втората светска војна, градот, исто така, сместувал и три под-кампови на озогласениот концентрационен логор Маутхаузен-Гусен : Пасау I (Oberilzmühle), Пасау II (Валдерверке Пасау-Илштат) и Пасау III (Јанделсбраун).

## Наводи


Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Безокружни градови во Баварија
Категорија:Населени места на Дунав
Категорија:Универзитетски градови во Германија
Елаиза

**Елаиза** — германски музичка група од Берлин. Групата се состои од три членови: Ела Штајнмец (пее и свири на клавир), Лаура Цимерман (свири на хармоника и виолина) и Натали Плегер (свири на контрабас). Името на бендот доаѓа од името на пејачката. Музичката група Елаиза е позната по тоа што ја претставувала Германија на евровизија во 2014 година. Овој музички натпревар се одржал во Данска и бендот го освоил осумнаесеттото место.
мини|Елаиза на Евровизискиот натпревар |алт=
мини|Елаиза на прелиминарните избори за натпреварот за песна на Евровизија 2014

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место  
* ESC учесниците портрет

Категорија:Германска музика
Категорија:Учесници на Евровизија
Ексерски камења

мини|Ексерските камења како што се гледа од југозапад, преку прунката Виембеге

**Ексерски Камења** или **Екстетерштајн** (германски: ***Externsteine*** [ɛkstɐnʃtaɪnə]) е карактеристична каменлива, карпеста форма на песочни камења сместена во шумата Тевтобург, во близина на градот Хорн-Бад Меинберг во областа Липпе во германската држава Северна Рајна-Вестфалија . Формирањето е врвот кој се состои од неколку високи, тесни колони од карпи кои нагло се креваат од околните шумски ридови.

Во народната традиција, враќајќи се на една идеја предложена на Херман Хамелман во 1564, Ексерските камења се идентификуваат како свето место на паганските саксонци, а локацијата на Ирминсул идол, наводно, била уништена од Карло Велики ; сепак нема археолошки докази што би ја потврдиле употребата на месноста во текот на релевантниот период.

Камењата биле користени како место за пустиножителство во средниот век, и барем во средниот век биле место на христијанска капела.Останува контроверзно дали локацијата веќе била користена за христијанско обожавање во 8-ми до почетокот на 10 век.

## Геологија

Ексерските камења се наоѓаат на североисточниот дел на Тевтобуршката шума. Тие се природно излевање на песочник во регион кој инаку во голема мера е лишен од карпи. Формирањето се протега неколку стотици метри. Таа започнува во шумата со некои карпи кои најчесто се покриени со почва. Се завршува во серија од 13 високо видливи и претежно исправени столбови. За научни цели, овие се нумерирани I-XIII од северозапад кон југоисток, со најинтересните камења IV. Најголемата е карпа I (поделена на Ia и Ib), исто така позната како *Grottenfels* поради неговата пештера. Следниот, II, е исто така познат како *Turmfels* (кула) и се крева   над околината. Рок III се нарекува *Треппенфелс* (скали). Големиот јаз ги одделува карпите III и IV. Последното е исто така познато како *Wackelsteinfelsen* поради лабава болдер (сега фиксирана на место) на врвот. 

## Наводи


Категорија:Географија на Германија
Категорија:Координати на Википодатоците
Статуа на Роланд во Бремен

мини|Статуа на Роланд на главниот плоштад
**Бременскиот Роланд**, статуа на Роланд подигната во 1404 година на плоштадот пред градската општина е обележје на Бремен . Од 1973 година, статуата на Роланд е заштитен споменик и во 2004 година заедно со градскиот совет е прогласен за светско наследство на УНЕСКО.

Фигурата е висока 5,47 метри и стои на подиум висок 60 сантиметри. Одзади е потпрен со столб крунисан со готски украсен балдахин. Така, споменикот достигнува вкупна висина од 10,21 метри и со тоа е највисоката самостојна статуа на германскиот среден век.

## Важност
мини|Грбот на Роланд
Статуата го прикажува познатиот јунак од песните и еповите (Епот за Роланд) воен командант и наводен внук на Карло Велики. Значи, Роланд стои на плоштадот како претставник на кралот, ги објавува и ги гарантира пазарните права и слободи што наводно му биле доделени на градот.

Роланд се одликува со оклопот и со посебен начин на витешки живот. Подигнатиот меч на статуата е повеќе симбол на градски судија отколку на припадник на витешкиот род, бидејќи му недостасува ножница што би била прикачена на појасот. Штитот со грбот на двоглавиот орел на империјата е знак на правото на Бремен на слобода што долго му било оспорувано.

## Историја
мини|Разгледница ~ 1905 година со статуата на Роланд на градскиот плоштад
Претходникот на Роланд бил направен од дрво и во ноќта од 28 кон 29 мај 1366 година бил превртен и запален од војници на надбискупот Алберт. И тој како и подоцнежната статуа го носел кралскиот грб и се претпоставува дека како и другите стари статуи на Роланд бил поставен меѓу 1340 и 50 година.  Во 1404 година, пред изградбата на градската општина, Советот на Бремен го поставил новиот камен Роланд.

Во Бремен се раскажува дека градот ќе остане слободен и независен сè додека Роланд стои и ги чува.

Категорија:Споменик во Бремен
Категорија:Светско наследство во Германија
Категорија:Светско наследство на Германија
Категорија:Светско културно наследство
Категорија:Светско наследство во Европа
Категорија:Културен споменик во Бремен
Лоршки манастир

**Лоршкиот манастир** е поранешeн императорски манастир во Лорш, Германија, околу 10 километри источно од Вормс. Бил еден од најреномираните манастири на каролинската империја. Дури и во својата руинирана состојба, неговите остатоци се меѓу најзначајните предроманско - каролински градби во Германија. Неговата хроника, внесена во *Кодексот* на *Лоршер* составен во 1170-тите (сега се наоѓа во државната архива во Вирцбург ), е основен документ за *раномесечната* историја на Германија. Друг познат документ од монашката библиотека е Codex Aureus од Лорш. Во 1991 година руинираната опатија била наведена како светско културно наследство на УНЕСКО. 
десно|мини| Црковни урнатини

## Надворешни врски

* Опатија и Алтенминстер на Лорш: Официјално мрежно место на УНЕСКО 
* Lorsch Abbey: официјално мрежно место   
* Кодекс Laureshamensis, волумен 1-3 Повелби на опатија Lorsch на латински во австриската книжевност на интернет, изменето од Karl Glöckner, Дармштат, 1929-1936. 
* Интерактивна карта на имотот на опасноста на Lorsch во *Regnum Francorum Online* 
* Bibliotheca Laureshamensis - дигитален: виртуелизација на монашката библиотека на опатијата Лорш

Категорија:Светско наследство во Германија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Културно наследство на Германија
Категорија:Бенедиктински манастири во Германија
Категорија:Каролиншка архитектура
Тобијасхамер

мини| Тобиасамер
**Тобисхамер** е голема фабрика за чекани на воден погон, која се наоѓа во Ордруф во германската држава Тирингија . Мелницата, која датира од 1482 година, е индустриски споменик и музеј од 1983 година. 

## Историја
Првата фабрика за чекан била веројатно изградена во 1482 година  на реката Охра . Во 1592 година, мелницата била купена од Тобиас Албрехт, по што била именувана по него. Делата првично имале три огромни железни чекани кои биле покренати од движењето на водното тркало . 

Мелницата произведувала производи и алати од железо, како коси, српови, плугови, копја и мечеви . Подоцна, исто така, во неа се вршела обработка на бакар ; мијалници, ватави, котелски буриња, опрема за готвење, садови, конзерви и садови. Барабаните на котел, кои биле произведени во доцниот 20 век, биле направени од едно парче бакар, фалсификувани под навалитениот чекан и сè уште поставуваа стандард денес во однос на нивниот звук. 

Тобиасхамер била во сопственост на семејството Албрехт до 1816 година, кога ја продале. Потоа нејзините сопственици се менувале доста почесто. Од средината на 19 век мелницата била значително зголемена. Изградена е валавница и втора чеканска мелница. Канцеларијата ( *Конторхаус* ), изградена во 1882 година, сега работи како ресторан, *Хамерсченке* . 

Во 1972 година старата руинирана чеканка беше купена од приватни сопственици од страна Железарницата Олдруф.  Во 1983 година Тобиасхамер била отворен за јавноста како показна мелница. 

## Музеј, технологија и уметност
Музејот има пет работни чекани, валавница, печатница и мелење работилница, како и печки . Мелницата е уште управувана од четири водни тркала . 

## Наводи


Категорија:Гота (округ)
Елцшки замок

мини|десно|200п|Поглед на Елцшкиот замок од североисток
**Елцшки замок** — ридски замок од 12 век. Се наоѓа по долината на реката Елцбах, која ги раздвојува Мајфелд и Ајфел, јужно од катарската општина Виршем во сојузната држава Рајнска област-Пфалц, на надморска височина од 129 м. Градбата припаѓа на групата на најпознати замоци во Германија. Како и дворецот Биресхајм и замокот Лисинген, тој е едно од оние утврдувања во Ајфел коешто никогаш не било освоено.

## Надворешни врски

* www.burg-eltz.de 
* Das Elzbachtal und Burg Eltz 
* Ein Graf schwebt über seiner Burg, статија за обновувањето на Елцбуршкиот замок 
* Burg Eltz  
* Burg Eltz bei Burgenarchiv.de 
* Burg Eltz als Museum  (ISIL) 

Категорија:Светско наследство во Германија
Категорија:Замоци во Германија
Фабрика Фагус

**Фабриката Фагус** (германски: *Fagus Fabrik* или *Fagus Werk)* е последна фабрика за чевли во Алфелд на Лајне, Долна Саксонија, Германија, и важен пример на почетокот на модерната архитектура. Овластено од сопственикот Карл Беншајт, кој сакал радикална структура за да ја изрази паузата на компанијата од минатото, фабриката била дизајнирана од Валтер Гропиус и Адолг Мејер. Изградена е помеѓу 1911 и 1913 година, со додатоци и ентериери завршени во 1925 година.

## Галерија

Податотека:Fagus-Werke-01.jpg|
Податотека:Fagus-Werke-02.jpg|
Податотека:Fagus-Werke-03.jpg|


## Надворешни врски

* http://www.greatbuildings.com/buildings/Fagus_Works.html Големи згради онлајн - Фабус Автор е на книгите, содржи различни фотографии од зградата 
*   http://www.fagus-gropius.com  
*   http://www.grecon.de 
* Слики од турнеја Фагус фабрика - внатрешни и надворешни - англиски 
* Фабрика Фагус во Алфелд   : Официјално мрежно место на УНЕСКО 
* Fagus фабрика од Валтер Гропиус и Адолф Мејер на архитектот

Категорија:Светско наследство во Германија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Културно наследство на Германија
Бременски градски дом

мини|Градска сала, Роланд, катедралата и градскиот плоштад

**Градскиот дом на Бремен** е една од најважните згради на готска архитектура и везерската ренесанса во Европа. Од 1973 година е под заштита како споменик на културата. Во јули 2004 година, заедно со Роланд од Бремен, бил прогласен за светско наследство од УНЕСКО.

Зградата е седиште на Сенатот и градоначалникот на Слободниот ханзин град Бремен.

## Наводи

Категорија:Готска архитектура во Германија
Категорија:Архитектура од 15 век
Категорија:Светско наследство во Германија
Гелцшталски мост

**Гелцшталскиот мост** во округот Фогтланд во Саксонија е најголемиот камен мост направен од тули во светот. Вијадуктот со вкупно 98 лакови се смета за обележје на Фогтланд.
мини|Гелцшталскиот мост на разгледница од 1856
Еден од најголемите предизвици за време на изградбата на железничката линија Лајпциг-Хоф, која се протега како Лајпциг преку Плауен и Хоф до Нирнберг било премостувањето на Гелцшката долина. Бидејќи саксонско-баварските железници располагале со малку пари, објавиле вест во сите големи германски весници дека оној што ќе изнајде евтин начин да го реши проблемот ќе добие награда од 1000 талири. Од 81 пристигнат предлог, никој не можел со статички пресметки да покаже дека нивното решение би можело да се справи со товарот на планираниот железнички сообраќај. Паричната награда затоа била поделена на четири предлози, но никој од нив не бил реализиран.

Шефот на комисијата што ги испитувала предлозите, професор Јохан Андреас Шуберт, потоа го искористил своето искуство со статички пресметки, особено во изградбата вијадуктот во Лојбниц во летото 1845 за да најде сопствено решение, притоа користејќи и замисли од испратените предлози. Поради ова, мостот станал првиот статички пресметан мост во светот. За изградбата како главен материјал била избрана тулата, што бил многу необичен избор за тоа време, но била брзо и евтино достапна во регионот. 
мини|Детали на мостот
Поставувањето на камен-темелникот се одржало на 31 мај 1846 година.

По завршувањето и пуштањето во употреба на 15 јули 1851 мостот станал највисокиот железнички мост во светот. 
мини|Големината на мостот во споредба со автомобил

Категорија:Мостови во Европа
Категорија:Архитектура од 1850-тите
Категорија:Камени мостови
Категорија:Лачни мостови
Категорија:Железнички мостови
Категорија:Културно наследство на Германија
Категорија:Културно наследство во Германија
Улмска тврдина

мини|десно|200п|Скица на Улмската тврдина
**Улмска тврдина** — тврдина во Улм, која заедно со Ландау, Луксембург, Мајнц и Раштат е една од петте сојузни тврдини во Германија и една од најголемите во Европа. Овие тврдини биле финансирани од страна на Германскиот Сојуз и биле изградени или обновени во текот на 19 век. Улмската тврдина била градена во периодот од 1842 до 1859 година и со многуаголно утврдување од околу 9 км била најголема тврдина во 19 век.

## Литература
* Hellmut Pflüger: *Denkmalschutz für die Ulmer Bundesfestung. Eine Zwischenbilanz.* In: *Denkmalpflege in Baden-Württemberg*, 4. Jg. 1975, Heft 2, S. 57–59 (PDF )
* Otmar Schäuffelen: *Die Bundesfestung Ulm und ihre Geschichte. Europas größte Festungsanlage.* Vaas, Ulm 1980, ISBN 3-88360-019-9.
* Otmar Schäuffelen: *Bundesfestung. Ein Führer durch die Festungsanlagen.* Vaas, Ulm 1989, ISBN 3-88360-066-0.
* Matthias Burger: *Die Bundesfestung Ulm. Deutschlands größtes Festungsensemble.* Selbstverlag des Förderkreis Bundesfestung Ulm e.V., Neu-Ulm 2006, ISBN 3-88294-366-1.
* Simon Palaoro: *Stadt und Festung. Eine kleine Geschichte der Bundesfestung Ulm* (= *Kleine Reihe des Stadtarchivs Ulm.* Bd. 6). Klemm & Oelschläger, Ulm 2009, ISBN 978-3-932577-87-1.
* Matthias Burger: *Bundesfestung Ulm. Ein Führer durch die Festungsanlagen.* Selbstverlag des Förderkreis Bundesfestung Ulm e.V., Ulm 2010, ISBN 978-3-88294-414-3.
* Markus Theile: *Das Fort Oberer Kuhberg.* Selbstverlag des Förderkreis Bundesfestung Ulm e. V., Ulm 2014, ISBN 978-3-88294-455-6.
* Markus Theile: *Das Ulmer 6-Pfünder Festungsgeschütz von 1848.* Selbstverlag des Förderkreis Bundesfestung Ulm e. V., Ulm 2016
* Sabine Kraume-Probst, Simone Wolfrum: ''Ein schlafender Riese. Die Wilhelmsburg in Ulm – Bedeutung und Annäherung an eine denkmalgerechte Sanierung.'' Nachrichtenblatt der Denkmalpflege in Baden-Württemberg, Jahr 2018, Heft 2, S.82-87 (PDF; 5,8&nbsp;MB)

## Надворешни врски

* Förderkreis Bundesfestung Ulm e.V. 
* Die Bundesfestung Ulm 
* Ansichten des Forts Oberer Kuhberg in Ulm  
* Das Nebenwerk Oberer Eselsberg 

Категорија:Светско наследство во Германија
Категорија:Улм