open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Филозофија на физиката

Во филозофијата, **филозофијата на физиката се** занимава со концептуални и интерпретациски прашања во модерната физика, од кои многу се преклопуваат со истражувања направени од одредени видови теоретски физичари. Филозофијата на физиката може да се подели на три области:

* толкувања на квантната механика , главно се однесува на прашања за тоа како да се формулира адекватен одговор на мерниот проблем и да се разбере што вели теоријата за реалноста.
* природата на просторот и времето : Дали просторот и времето се супстанции или чисто релациски? Дали симултаноста е конвенционална или само релативна? Дали временската асиметрија е чисто редуцирана на термодинамичка асиметрија?
* меѓутеориски односи: односот помеѓу различните физички теории, како што се термодинамиката и статистичката механика . Ова се преклопува со прашањето за научно намалување.

## Наводи
 

Категорија:Филозофија на науката
Категорија:Филозофија на физиката
Категорија:Применета и интердициплинарна физика
Шарлот Хорнетс

**Шарлот хорнетс** — американски професионален кошаркарски тим со седиште во Шарлот, Северна Каролина. Хорнетс се натпреваруваат во Националната кошаркарска асоцијација (НБА), како член на Источната конференција во Југоисточна дивизија на лигата. Тимот е во сопственост на членот на Кошаркарската куќа на славните Мајкл Џордан, кој се заинтересирал за тимот во 2010 година. Хорнетс своите домашни натпревари ги играат во Спектрум центарот во Аптаун Шарлот.

Оригиналниот тим на Хорнетс бил основан во 1988 година, од страна на Џорџ Шин. Во 2002 година, седиштето на тимот се преместува во Њу Орлеанс и стануваат Њу Орлеанс Хорнетс. Во 2004 година, НБА го основал тимот **Шарлот Бобкетс**, кој во тоа време се сметал за нов и неискусен тим. Во 2014 година, Бобкетс биле преименувани во Шарлот Хорнетс и се здобиле со официјалната историја и рекордите на оригиналните Хорнетс (кои се протегаат од 1988 до 2002 година), додека тимот на Њу Орлеанс бил преименуван во Пеликанс. 

## Наводи

Категорија:Клубови во НБА
Категорија:Шарлот Бобкетс
Категорија:Шарлот Хорнетс
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Острилци

**Свети Ѓорѓи** — главна селска црква во крушевското село Острилци, Македонија.

Црквата се наоѓа на самиот влез во селото. Околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.

## Историја

Во храмот има зачуван фрескоживопис, а нови фрески биле насликани во 1884 година од страна на крушевските зографи Вангел и Никола Анастасов.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Острилци 5.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Острилци.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Острилци 9.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Гробишта во Острилци.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Острилци 4.jpg|Ниша со фреска над влезот
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Острилци 2.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Острилци 7.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Острилци 3.jpg|Главниот влез


## Поврзано
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво
* Прва крушевска парохија
* Острилци

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Острилци
Острилци
Петре М. Андреевски (награда на Фондација Рамковски)

**Награда „Петре М. Андреевски“** — книжевна награда од Фондацијата „Рамковски“ која се доделувала за најдобар роман на републичко ниво.

Наградата била востановена во 2007, една година по смртта на големиот македонски писател Петре М. Андреевски и траела сè до згаснувањето на Фондацијата.

Прв добитник на наградата бил Кире Илиевски со романот „Мемоарите на Алберт Ајнштајн“, а последен Стефан Марковски, кој во 2009-та ја добил наградата на свои 18 години со романот „Еднонасочно“.

## Наводи

Категорија:Награди:Книжевност:Македонија
Категорија:Македонски литературни награди
Џамија (Пресил)

**Џамија (Пресил)** — главна и единствена џамија во селото Пресил, во Општина Крушево, Македонија.

## Местоположба

Џамијата се наоѓа на сретселото во Пресил.

## Историја

За џамијата се знае дека е постара од онаа во соседното село Трновци.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Пресил
Категорија:Џамии во Општина Крушево
Категорија:Џамии во Прилепското муфтиство
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Боиште

**Св. Ѓорѓи** — црква во демирхисарското село Боиште. Му припаѓа на Крушевско-демирхисарското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Храмот е граден во две фази. Првата е од 1850 година, што е означено над влезот.

Црквата има правоаголен облик со седумстрана апсида на запад, која е покриена архитравно. Западниот влез е обликуван со релјефни камени пиластри и над него има камен релјефен крст. Апсидата, венецот, окната и аглите се изградени од делкан бигор. Покривот е калкански, првично покриен со камени плочки, а подоцна со ќерамиди. Таваницата внатре е со штици и опшивни лајсни. Северниот и јужниот ѕид се живописани со фрески во 1878 година.

## Поврзано
* Сопотничка парохија
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Боиште
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Гермијан

**Св. Ѓорѓи Победоносец** (**Св. Георгиј Победоносец**) — црква во битолското село Гермијан, Општина Новаци, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Битолското намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, сместен во западниот дел на Долното Маало (Долно Село). Подигната е во 1860 година. Претставува еднокорабна камена градба. Има полукружен свод и влез од јужната страна, а украсена е со фрески и икони. За време на Првата светска војна селото било на фронтовата линија, и црквата била целосно уништена. Во 1925 г. е обновена и живописана, а во 1990&nbsp;г. е извршена повторна обнова.

## Поврзано
* Краварско-бачка парохија
* Битолско архијерејско намесништво

## Наводи

Гермијан
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Пресил

**Свети Ѓорѓи** — главна селска црква во крушевското село Пресил, Македонија.

Црквата се наоѓа на мало возвишение над селото во рамки на археолошкото наоѓалиште „Св. Богородица“.

## Местоположба

Црквата е сместена во јужниот дел на селото Пресил, на мало возвишение.

## Историја

Црквата е подигната на темелите на постарата истоимена црква, која тука постоела, кога во селото живеело само македонско население.

Во 1961 година биле вршени археолошки истражувања на археолошкото наоѓалиште „Св. Богородица“, при што се најдени остатоци од црква од типот на впишан крст, веројатно од  век, која лежи врз постари темели. Под подот на црквата и околу неа се ископани 21 гроб, оградени и покриени со камени плочи. Најдените материјали потекнуваат од средниот век до  век, до кога се вршело погребување на овој терен.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Пресил 4.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Пресил 5.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Пресил 2.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Пресил 3.jpg|Споредниот влез


## Поврзано
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво
* Бучинска парохија
* Пресил

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Пресил
Пресил
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Логоварди

**Свети Ѓорѓи** — главна селска црква во битолското село Логоварди, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа источно од селото.

Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.

## Историја

Храмот бил изграден во средината на  век, на нива која била подарена од родот Зафировци. Претходно на местото немало никакви старини.

Кога селото немало своја црква, мештаните оделе во соседното село Поешево.

## Архитектура
### Фрескоживопис

Црквата била зографисана во XIX век.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Логоварди.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Логоварди 10.jpg|Базен за верски обреди
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Логоварди 11.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Логоварди 12.jpg|Натпис на ѕид на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Логоварди 13.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Логоварди 14.jpg|Задниот дел
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Логоварди 15.jpg|Чешма
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Логоварди 2.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Логоварди 3.jpg|Западната страна
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Логоварди 4.jpg|Ниша над западниот влез
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Логоварди 5.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Логоварди 6.jpg|Црковниот двор
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Логоварди 7.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Логоварди 8.jpg|Ниша над споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Логоварди 9.jpg|Камбанаријата


## Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Седумнаесетта приградска парохија
* Логоварди

## Наводи

## Надворешни врски

Логоварди
Земјата од која доаѓам (филм)

**„Земјата од која доаѓам“** (француски: *Le pays d'où je viens*) — француски филм од 1956 година во режија на Марсел Карне (Marcel Carné), снимен по сценариото на Жак Емануел (Jacques Emmanuel), Марсел Карне и Марсел Ашар (Marcel Achard). Главните улоги ги играат: Жилбер Беко (Gilbert Bécaud), Франсоаз Арнуј (Françoise Arnoul), Мадлен Лебо (Madeleine Lebeau) и Клод Брасер (Claude Brasseur).

## Синопсис
Ерик пристигнува во еден провинциски град и открива дека е совршен двојник на пијанистот Жилиен, кој вљубен во убавата келнерка Маринет...

## Наводи

Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови од 1956 година
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови на Марсел Карне
Категорија:Филмови со Жилбер Беко
Категорија:Филмови со Франсоаз Арнуј
Категорија:Филмови со Мадлен Лебо
Категорија:Филмови со Клод Брасер
Ева Скендеровска

**Ева Скендеровска** (р. , ) - македонска театарска, филмска и телевизиска глумица. Вработена е во Театар Комедија.

## Филмографија

## Надворешни врски
*
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Рамна

**Св. Великомаченик Ѓорѓи** — црква во битолското село Рамна, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Битолското намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е сместена во малото Горно Маало на селото. Претставува трикорабен храм. Живописан е во 1861 година.

## Поврзано
* Прва градска парохија
* Битолско архијерејско намесништво

## Наводи

Рамна
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ресен

**Св. Великомаченик Ѓорѓи** — црква во градот Ресен, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Ресенско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Во црквата има две римски надгробни плочи од мермер. Едната е вградена во подот со натписот нагоре, а другата е во западниот ѕид однадвор. Таа стела има две полиња, на кои релјефно се претставени бисти на маж и жена. Плочите ое селото Козјак.

„Свети Ѓорѓи“ долго време била единствената црква во Ресен. Во 1844, 1846 и 1848 година во неа работеле истакнатите зографи Михаил Анагност и син му Никола Михајлов.

Во 1848 г. рускиот славист Виктор Григорович напишал во „Очерк путешествия по Европейской Турции“:

Во 1872 г. со создавањето на Бугарската егзархија започнале жестоки борби помеѓу бугарската и грчката пропаганда. Така, во 1894 г. егзархиската општина ја изградила втората црква во градот — „Св. Кирил и Методиј“, додека „Св. Ѓорѓи“ продолжила да работи под врховенството на Цариградската патријаршија.

Во 2012 г. градските власти решиле да постават часовник на камбанаријата на „Св. Ѓорѓи“. Ова бил потег за конечно враќање на градскиот часовник по уништувањето на старата Саат-кула во градот.

## Слики

St. George Church in Resen 5.JPG | „Свети Онисифор, Света Матрона и Свети Порфириј“, 1849 г.
St. George Church in Resen 6.JPG | Икона на „Св. Кирил и Методиј“, 1868 г.
St. George Church in Resen 16.JPG | Иконостасот


## Поврзано
* Прва ресенска парохија
* Ресенско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Цркви во Ресен
Ресен
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Чаниште

**Свети Ѓорѓи** — главна селска црква во мариовското село Чаниште, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во јужниот дел на селото, кај поранешното селско училиште. Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.

## Историја

Според ктиторскиот натпис на јужниот ѕид, храмот е изграден во 1870 година.

Истиот натпис вели дека црквата била поправена во 1929 година.

## Архитектура

Црквата е еднокорабна градба, засводена со полуобличест свод и полукружна апсида на источната страна.

### Фрескоживопис

Црквата добила живопис во 1882 година.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Чаниште.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Чаниште 10.jpg|Јужната страна
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Чаниште 11.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Чаниште 12.jpg|Помошен објект
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Чаниште 2.jpg|Западната страна
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Чаниште 3.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Чаниште 4.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Чаниште 5.jpg|Ниша над споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Чаниште 6.jpg|Влезната порта
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Чаниште 7.jpg|Ниша над главниот влез
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Чаниште 8.jpg|Каменорез
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Чаниште 9.jpg|Апсидата
Податотека:Црква Св. Ѓорѓи - Чаниште 03.JPG|Црквата во 2016 г.


## Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Прилепечко-витолишка парохија
* Чаниште

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Храмови посветени на Свети Ѓорѓи во Македонија
Категорија:Појавено во 1870 година
Црква „Св. Тома“ - Граиште

**Св. Тома** — црква во демирхисарското село Граиште, главен храм на **Граиштанскиот манастир** (наречен и **Шути манастир**). Му припаѓа на Крушевско-демирхисарското намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Манастирот и црквата се сместени југоисточно од Граиште и југозападно од Вардино. Манастирот е граден во доцниот среден век, но уништен во XVIII век. Возобновен е во 2002 г. врз темелите на стариот храм.

Од натпис на фрагмент од службен минеј за месец септември од XVI век од манастирската библиотека дознаваме дека книжевникот Спиридон учел, живеел и творел во манастирот кон крајот на XVI и почетокот на XVII век.

Црквата е релативно голема, триконхална, со нартекс и две куполи. Изѕидана е од кршен камен со малтер. По нејзиниот облик се смета дека старата црква била меѓу најстарите манастирски цркви во Демирхисарско (Железник), и познато е дела била градена е во XV - XVI век. Царските двери од храмот се пренесени во црквата „Рождество на пресв. Богородица“ во Бучин.

## Поврзано
* Слепчанска парохија
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Граиште
Категорија:Манастири во Крушевско-демирхисарската епархија
Адријан Азири

**Адријан Азири** — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.

## Филмографија
Азири има остварено бројни филмски улоги:

## Награди
* Награда за машка улога „Димче Трајковски“ за претставата „*Генерал на мртвата војска*“

## Наводи

Категорија:Родени во 1977 година
Категорија:Глумци од Тетово
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски Албанци
Категорија:Југословенски Албанци
Соња Стојменска-Елзесер

**Соња Стојменска-Елзесер** е родена 1963 година во Штип, таа  е есеистка, критичарка и теоретичарка од областа на книжевноста. Докторка по филолошки науки, професорка и научна советничка во Институтот за македонска литература при Универзитетот Св. Кирил и Методиј  во Скопје.

## Биографија

Д-р Соња Стојменска-Елзесер работи како научен советник и професор во Институтот за македонска литература во Скопје, во Одделението за теорија на литературата и компаративна книжевност. Дипломирала на Катедрата за општа и компаративна книжевност при Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје 1986 година. На истиот факултет го одбранила магистерскиот труд „Теориско-методолошките начела на Михаил Бахтин“ [1995) и докторската дисертација на тема „Лудистички постапки во современиот расказ“ [2003 година.

Во Институтот за македонска литература работи од 1988 година. Во периодот 1997–2000 работела како лектор по македонски јазик и литература на Карловиот Универзитет во Прага, Чешка. Во 2003]] г. е избрана за научен соработник, во 2006 за виш научен соработник, а во 2011 за научен советник во истото одделение.

Авторка е на книгите повеќе книги од областа на книжевни науки.

Го подготвила и напишала предговорот за изборот од поезијата на [Богомил Ѓузел, „Остров на копно“ (едиција 130 тома македонска книжевност, [[2008), а соавтор е и на учебникот Компаративна книжевност [2004). Главен уредник е на научното списание„Контекст/Context“, кое објавува прилози на македонски и на англиски јазик.

Преведува од англиски, руски и чешки јазик, главно теориска литература: меѓу другото, превела статии од Бахтин – од руски, од Лис Иригаре, Стивен Тотоси де Цепетнек и др. – од англиски, а во последно време преведува романи од чешки јазик.

Член е на Друштвото за компаративна книжевност на Македонија, на Меѓународната асоцијација за компаративна книжевност, на Националниот славистички комитет на Македонија и на Друштвото на писателите на Македонија. Во април 2018 година е избрана за претседател на Друштвото на писателите на Македонија.

Раководител е на докторските студии при ИМЛ.

## Дела

„Пулсирачка филологија“ (1997);

„Игропис: есеи за книжевниот лудизам“ (2004);

„Споредбена славистика“ (2005);

„Гризни го јаболкото: антологија на македонската еротска проза“ (2006);

„Компаративна книжевност“ (2007);

„Еквилибриум/Equilibrium“ (2009);

„Со посвета“ (2013);

„(Не)секојдневни љубопитства“ (2018).

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Членови на ДПМ
Бореалис (фестивал)

**Бореалис** ― годишно повторувачки норвешки фестивал на современа музика сместен во Берген почнувајќи од 2006 година.

Фестивалот е продолжение на претходните фестивали „Мјузик Фактори“ и „Аутонале“.

Голем број културни установи во Берген го поддржуваат фестивалот, а Хилд Борхревинк е претседател на фестивалот.

## Наводи
 

## Надворешни врски

* 
Категорија:Настани настанати во 2006 година
Категорија:Музички фестивали во Норвешка
Рифат Емин

**Рифат Емин** е роден 1974 во Скопје година поет, прозаист, музичар, историчар на уметноста, билингвистичар е и пишува и објавува на турски и македонски јазил.

## Биографија

Рифат Емин дипломирал на Историја на уметноста на Филозофски факултет на Универзитетот Св. Кирил и Методиј во Скопје.

Како автор билингвист, пишува и објавува како на турски, така и на македонски јазик.

Неговата прва стихозбирка под името „Ентипуфтен“ ја објави на турски јазик во 1996 година во Скопје. Заедно со татко му Илхами Емин, познатиот писател и културен работник, ја подготвија книгата „Балканот и Турците“ која што се објави во Турција на турски јазик. Член е на Друштвото на писателите на Македонија.

Неговата втора книга на поезија под името „Дингилдек“ се објави како онлајн издание на интернет. Во 2015 година објави музички албум под името „С’р“ (Скриено). Неговата трета стихозбирка, напишана на турски јазик се објави во ноември 2018 година под името "bî-nihâyet" (без-конечно) во Скопје.

Добитник е на наградата Книжевен мост за најдобра книга напишана на еден од јазиците на националностите во Македонија за 2019 година, доделена од страна на Друштвото на Писателите на Македонија.

## Дела

„Балканот и Турците“, соавторство со Илхами Емин, 1996 година;

„Дингилдек“ поетска книга, онлајн издание;

"bî-nihâyet" (без-конечно), поезија, 2019.

*Музички албум*:

„S’r“ (Скриено), 2015.

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Турски писатели во Македонија
Категорија:Членови на ДПМ
Бразилски фестивал во Италија

**Бразилскиот фестивал во Италија** ― фестивал создаден во Болоња, Италија, во 2002 година како почит на Италијанци за нивниот придонес во бразилската култура. Створен од Културното здружение „МАМБО“, во 2003 година бил службено признат од Министерствата за надворешни работи и култура и бразилскиот генерален конзулат во Милано.

## Историја
Во своите први 17 изданија настанот претстави стотици уметници кои настапувајќи на околу 300 концерти на Аирто Мореира, Артур Маја, Чико Сезар, Трио Мадејра Ирио де Паула, Ренато Боргети, Ирио де Паула, Робертињо де Паула, Гуинга, Марија Гаду, Ариго Барнабе, Марко Лобо, Роза Емилија Мачадо Диас, Дуду Тучи, Азимут, Квартето Маогани, Барбара Казини, Жулињо Мартинс, Жилсон Силвеира, Даниела Фирпо, Фабрицјо Босо, Патрисија де Асис, Марсио Рангел, Афроеира, Нелсон Мачадо, Ивет Соуза, Дуду Тучи, Маривалдо Паим, Луиза Котифољи, Нене Рибеиро, Лигија Франса, Зедуардо Мартинс, Рожерио Таварес, Жози Ногуеира, Кал дос Сантос и многу други.

Покрај музика, фестивалот понуди 16 изложби, 9 филмски критики, 15 дебати, 21 студиски курс и пракса и 22 временски термини  со бразилска кујна. Фестивалот вклучува над 30 месни области, 8 општини и 90.000 гледачи.

## Наводи
 

## Надворешни врски

* 
* Livetime

Категорија:Појавено во 2002 година во Италија
Категорија:Италијанско-бразилска култура
Категорија:Фестивали појавени во 2002 година
Категорија:Туристички атракции во Болоња
Категорија:Фестивали во Италија
Баскиски фестивал

десно|мини|225x225пкс|'''Баскиски фестивал''' во Винемука.
**Баскиските фестивали** (баскиски: Euskal Jaiak) ― фестивали кои ја слават баскиската култура, вклучувајќи го баскискиот танц, баскиската кујна, баскискиот спорт и елементите на баскискиот фолклор. Баскиските фестивали се организираат во Соединетите Држави во градовите со важно население од баскиски потомци, како што се Елко, Рено, Винемука и Бојси. Првиот фестивал на Западна Баскија бил одржан во Спаркс, Невада, на 6-7 јуни 1956 година. Елко е домаќин на еден од најголемите баскиски фестивали во Соединетите Држави, втор само по светски познатиот фестивал Џајалди во Бојси, одржува приближно на секои пет години околу викендот на 4 јули. Слични фестивали се слават во Аргентина и во други земји каде постои баскиската дијаспора. Баскиските фестивали се слават и во Баскија: познати *се* прославите на Баскиските фестивали (Euskal Jaiak) во септември во Доностија и Зарауц.

Датумите на баскиските фестивали во Соединетите Држави често одговараат на денот на светецот во Баскија. Раните примери на баскиски фестивали датираат од крајот на 19 век, кога настанале Цветните игри (Lore Jokoak) во француско-шпанските гранични области на Навара, Лабур и Гипускоа, поттикнати и охрабрени од Антоан д'Абади и други културолошки личности.

## Наводи

Категорија:Баскиска култура
Категорија:Баскиски фестивали
Флорисимо

**Флорисимо** - меѓународна цветна изложба што е одржуван во градот Дижон, Франција. Има експонати од француски и нефранцуски градови, ботанички градини, земјоделски училишта и приватни корпорации.

Флорисимо вообичаено е одржуван на секои три години (иако изданието од 2003 година бил одложено за 2005 година (и потоа признаено од МЗХП/AIPH) со цел да се совпадне со настан за орхидеи). Во 2010 година бил одржан помеѓу 11 и 21 март, а следниот во 2015 исто бил во март.

## Флорисимо 2010

Florissimo_2010_040.jpg|
Florissimo 2010 053.jpg|
Florissimo 2010 038.jpg|
Florissimo 2010 057.jpg|
Florissimo 2010 031.jpg|


## Флорисимо 2015

Florissimo 2015 013.jpg|
Florissimo 2015 020.jpg|
Florissimo 2015 027.jpg|
Florissimo 2015 029.jpg|
Florissimo 2015 033.jpg|
Florissimo 2015 044.jpg|
Florissimo 2015 068.jpg|
Florissimo 2015 077.jpg|
Florissimo 2015 105.jpg|
Florissimo 2015 122.jpg|
Florissimo 2015 144.jpg|


## Наводи


## Надворешни врски

* Службена мрежна страница 
Категорија:Цветни фестивали
CoffeeFest

**Фестивал на кафето, чајот и топлите напитоци "Kofi fest" (CoffeFest)** прв пат се одржал во Белград на 26 ти и 27 ми септември 2014 година. На фестивалот учествувале повеќе од 30 водечки произведувачи на кафе од регионот и светот, а на посетителите им биле претставени новите трендови и начинот на припрема. За професионалците кои се бават со кафе, биле предвидени и панели, како би се усовршиле и учествувале во натпреварувањето бариста. Посетителите биле во можност да сознаат кој пат  го проаѓа кафето од билка до филџан, како се пие во различните делови во светот, и како влијае на здравјето. За најмладите  било осмислено дружење со аниматори, а за децата без родители се собрале средства во рамките на хуманитарната акција "Кафе со срце" и "Кафе со познатите"**.** Фестивалот бил подржан од Министарството за трговија, туризам и телекомуникации, Градот Белград, Туристичка Организација на Белград, како и Стопанската комора на Србија и Стопанската комора на Белград.

## Наводи


Категорија:Кафе
Црква „Св. Илија“ - Пуста Река

**Свети Илија** — манастирска црква на Пусторечкиот манастир во крушевското село Пуста Река, Македонија.

Црквата се наоѓа надвор од селото, на самиот регионален пат 2337, кој од селото Пуста Река продолжува како земјен пат.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Илија“ - Пуста Река 3.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Пуста Река 4.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Пуста Река 2.jpg|Апсидата


## Поврзано
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво
* Втора крушевска парохија
* Пуста Река

## Надворешни врски

Категорија:Пуста Река
Пуста Река
Категорија:Пусторечки манастир
Пусторечки манастир

**Пусторечки манастир** — манастир во јужниот дел на Македонија, во близина на селото Пуста Река.

## Местоположба

До него води земјен пат, кој е всушност категоризиран како регионален пат 2337. Земјениот пат започнува од селото Пуста Река.

## Градби

Во склоп на манастирот влегуваат една црква, чешма и помошни објекти.

### Црква „Св. Илија“

Црквата е единствениот храм во манастирот.

## Галерија


Податотека:Пусторечки манастир 2.jpg|Молитвен простор
Податотека:Пусторечки манастир 3.jpg|Дворот
Податотека:Пусторечки манастир 4.jpg|Трпезаријата
Податотека:Пусторечки манастир 5.jpg|Помошниот објект
Податотека:Пусторечки манастир.jpg|Поглед на манастирот


## Надворешни врски


Категорија:Пуста Река
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Преспанско-пелагониската епархија
Џамија (Саждево)

**Џамија (Саждево)** — главна и единствена џамија во селото Саждево, во Општина Крушево, Македонија.

## Местоположба

Џамијата се наоѓа во средишниот дел на селото Саждево, во близина на основното училиште.

## Историја

Џамијата во селото била подигната кон крајот на  век.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Саждево
Категорија:Џамии во Општина Крушево
Категорија:Џамии во Прилепското муфтиство
Неверство во зимска ноќ

**„''Неверство во зимска ноќ''“** ― македонски филм снимен во 2004 година во режија и сценарио на Коле Ангеловски. Главните улоги ги играле: Диме Илиев, Марија Кондовска, Драган Довлев и Лазе Манасковски.

## Улоги

## Надворешни врски
* 

Категорија:Македонски филмови од 2000-тите
Категорија:Појавено во 2004 година во Македонија
Илија Струмениковски

**Илија Струмениковски** (р.  година во Куманово) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.

## Филмографија

## Награди
* Награда за најдобро актерско остварување за улогата во претставата "Сојка" на Фестивалот "Војдан Чернодрински" Прилеп (1976)
* Награда за најдобро актерско остварување за улогата на "Петрокле" во претставата "Пустиња" на Фестивалот "Војдан Чернодрински" Прилеп (1978)
* Ноемвриска награда на град Куманово за животно дело (2004)
* Награда за главна машка улога за улогата на "Јанко" во филмот "Борба за смрт" на Фестивалот за драма во Грција (2016)
* Награда за животно дело на Фестивалот "Денови на Комедија" во Куманово (2019)

## Надворешни врски
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Југословенски глумци
Црква „Св. Димитриј“ - Брусник

**Свети Димитриј** (позната и како **Св. Димитрија Солунски**) — главна селска црква во битолското село Брусник, Македонија.

## Местоположба

Црквата е гробиштен храм, изграден на доминантно возвишение на југозападниот крај на селото, со глетка кон Пелагонија.

## Историја

Изградена е врз темелите на средновековна црква со некропола.

Храмот е од првата половина на XIX век, но силно настрадал за време на Првата светска војна. Обвновен е во периодот од 1922 до 1926 година.

## Архитектура

Градбата е сместена во заграден двор со црковна порта. Веднаш по портата е камбанаријата. Храмот е трикорабен, со петстрана апсида на исток и тремови од северната и западната страна. Главните влезови се од север — еден за наосот и еден за нартексот. Внатрешноста на наосот е поделена на три кораба со два реда од по пет столба. Над средишниот кораб има полукружен свод, а таваните на страничните се рамни со дрвени даски. Нартексот е со три скалила над нивото на наосот.

### Фрескоживопис

Во храмот нема фрески.

### Икони и иконостас

При обновата на црквата (1922-1926) се изработени и сегашните икони и иконостас.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Брусник.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Брусник 2.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Брусник 3.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Брусник 4.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Брусник 7.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Брусник 6.jpg|Чешма во дворот
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Брусник 5.jpg|Базен за верски обреди
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Брусник 8.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Брусник.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Седумнаесетта приградска парохија
* Брусник

## Наводи

## Надворешни врски

Брусник
Митко Апостоловски

**Митко Апостоловски** (,  - , ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.

## Филмографија
Апостоловски има остварено бројни филмски улоги:

## Награди
Добитник е на повеќе награди и признанија меѓу кои:
* Награда за машка епизодна улога во претставата „Иванов“ за улогата на „Шабељски“ на МТФ „Војдан Чернодрински“
* 2002 - Награда „Ристо Шишков“ за најдобро глумечко остварување.
* Награда „4 Ноември“ на градот Битола

## Наводи

Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Добитници на наградата „4 Ноември“
Категорија:Починати во 2022 година
Категорија:Добитници на наградата „Ристо Шишков“
Црква „Св. Димитриј“ - Дуње

**Свети Димитриј** (позната и како **Свети Димитрија**) — главна селска црква во мариовското село Дуње, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во западниот крај на селото Дуње. Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.

## Историја

Според ктиторскиот натпис, храмот е подигнат и осветен од митрополитот Венедикт Византиски на 30 октомври 1864 година.

## Архитектура

Градбата на црквата е еднокорабна. Црквата е во добра состојба. Се забележува само влага на ѕидовите во приземните партии.

Во поново време бил обновен покривот со ќерамиди и бил поставен под од мермерни плочи.

При градбата на црквата се користени антички архитектонски елементи.

### Фрескоживопис

Црквата поседува фрескоживопис, кој е насликан во XX век.

### Икони и иконостас

Внатре е зачуван оригиналниот преродбенички иконостас.

## Галерија


Податотека:Saint Demetrius Church in Dunje Inscription.png|Ктиторскиот натпис
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Дуње 10.jpg|Крст во дворот
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Дуње 11.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Дуње 12.jpg|Ниша над главниот влез
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Дуње 13.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Дуње 14.jpg|Помошен објект
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Дуње 15.jpg|Западната страна
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Дуње 16.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Дуње 17.jpg|Воздушен поглед
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Дуње 2.jpg|Влезната порта
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Дуње 4.jpg|Гробови во црковниот двор
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Дуње 5.jpg|Јужната страна
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Дуње 6.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Дуње 7.jpg|Ниша над споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Дуње 8.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Дуње 9.jpg|Археолошки артефакт кај црквата
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Дуње.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Прилепечко-витолишка парохија
* Дуње

## Наводи

## Надворешни врски

* Детален извештај за мониторинг од ИКОМОС Македонија

Категорија:Храмови посветени на Свети Димитрија во Македонија
Црква „Св. Димитриј“ - Лажец

**Свети Димитриј** — главна селска и гробишна црква во битолското село Лажец, Македонија.

## Местоположба

Црквата е гробишен храм, подигната на извесно растојание североисточно од селото.

## Историја

Црквата била подигната во 1861 година, а обновена во 1996 година.

За време на Првата светска војна, бугарската војска во црковниот двор го погребала нивниот потпоручник Фердинанд Доротоев (Доротеев) Попов, загинат на 6 октомври 1916 г. во преспанското село Р’мби.

## Архитектура

Претставува голема трикорабна базилика со затворен трем на западната и јужната страна кој има заеднички покрив. Над западниот дел има камбанарија.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Лажец.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Лажец 2.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Лажец 5.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Лажец 3.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Лажец 4.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Лажец 6.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Лажец 7.jpg|Црковниот двор


## Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Бистричка парохија
* Лажец

## Наводи

## Надворешни врски

Лажец
Црква „Св. Димитриј“ - Магарево

**Св. Димитриј** — црква во битолското село Магарево. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

## Местоположба
Црквата е гробишен храм, сместен во северозападниот дел на селото. Недалеку на североисток, на повисок терен е Магаревскиот манастир со црквата „Св. Ѓорѓи“ од 1871 година.

## Историја
Храмот е изграден во 1834 година. За време на Првата светска војна на подрачјето се воделе жестоки битки и црквата била уништена. Вредниот иконостас е демонтиран од бугарски војници со намера да го однесат во Бугарија. Сепак, нивната намера не успеала и тој е подоцна откриен и пренесен во храмот „Св. Богородица“ во Битола заедно со оној од „Успение на пресв. Богородица“ во Трново. По војната црквата е возобновена.

## Опис
Црквата е голема и убава крстовидна камена базилика со сложена архитектура. Во многу нешта е слична на „Св. Димитриј“ во Битола. Во внатрешноста нема зачувано траги од живопис. Иконостасот со два реда икони е нов, а од старите икони се зачувани само неколку оштетени примероци.

## Поврзано
* Кукуречанска парохија
* Битолско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Магарево
Црква „Св. Димитриј“ - Ореовец

**Св. Димитриј** — црква во прилепското село Ореовец. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, сместен источно од селото. Изградена е и живописана во 1874 година. Претставува еднокорабна градба до полукружен свод и полукружна апсида. Црквата чува и основи на столбови донесени од античките наоѓалишта на Ореовец.

## Поврзано
* Плетварско-беловодичка парохија
* Прилепско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Магарево
Црква „Св. Димитриј“ - Средно Егри

**Свети Димитриј** — селска црква во битолското село Средно Егри, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во самото село.

## Историја

Црквата веројатно е доцносредновековна и била енориски храм на селото сè до почетокот на XIX век. Потоа, по изградбата на „Св. Архангел Михаил“ храмот бил запустен. Во средината на XX век е возобновен. Во него се зачувани вредни внатрешни украси, заклучно со царски двери од крајот на XVI до почетокот на XVII век. Царските двери веројатно се дело на мајстори од Линотопската школа.

Истражувачот Јован Трифуноски не спомнува за постоењето на црквата од средниот век, туку само дека била подигната во 1911 година. Неколку години подоцна, за време на Првата светска војна, црквата била значително оштетена и до истражувањата на Трифуноски во 1950-тите години била напуштена.

Бидејќи селото Средно Егри било поделено на влијанија на Патријаршијата и на Егзархијата, оваа црква била во служба на егзархистите.

## Галерија


Податотека:Royal Doors in St. Demetrius Church in Sredno Egri 16th - 17th Century.jpg|Царските двери од црквата, XVI - XVII век
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Средно Егри 2.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Средно Егри 4.jpg|Страничен поглед
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Средно Егри 3.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Средно Егри 5.jpg|Трпезаријата
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Средно Егри 6.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Средно Егри 7.jpg|Црковниот двор
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Средно Егри 8.jpg|Летниковец
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Средно Егри 9.jpg|Базен за верски обреди
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Средно Егри.jpg|Влезната порта


## Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Краварско-бачка парохија
* Средно Егри

## Наводи

## Надворешни врски

Средно Егри
Категорија:Дела на Линотопската школа
Црква „Св. Димитриј“ - Смолани

**Св. Великомаченик Димитриј** (**Св. Димитриј Солунски**) — црква во прилепското село Смолани. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, сместен во западниот дел на селото. Почнала да се гради во 1905 година, но по осветувањето на камен-темелникот, градежните работи биле запрени од властите. Изградбата продолжила по Младотурската револуција во 1908 г. и храмот е завршен следната 1909 година.

Благодарение на иницијативниот комитет, каде членувале Никола Насевски, Методија Илиевски, Методија Спирковски, Томе Трајковски, Ило Велкоски и Спасе Конески, храмот е осветен на 21 мај 1972 година од архиепископот Доситеј II Охридски и Македонски во сослужение со митрополитот Кирил Американско-канадски и свештеници од Прилепското архијерејско намесништво.

Пред влезот на црквата се чува наод од римска населба на подрачјето на селото — основа од мермер со едноставно профилиран венец во горниот дел.

## Поврзано
* Плетварско-беловодичка парохија
* Прилепско архијерејско намесништво

## Наводи

Смолани
Црква „Св. Димитриј“ - Царевиќ

**Св. Великомаченик Димитриј** — црква во прилепското село Царевиќ, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е изградена во 1899 година, што се знае од зачуваниот ферман за нејзината изградба. Претставува еднокорабна градба со полукружен свод и полукружна апсида на исток, однадвор расчленета на пет слепи ниши. На западната страна има женска црква. Олтарниот простор е зографисан со фрески.

## Слики

Податотека:Abdül Hamid II Firman for Daint Demetrius Church in Tsarevik.jpg|Ферманот за изградба на храмот потпишан од султанот Абдул Хамид II


## Поврзано
* Плетварско-беловодичка парохија
* Прилепско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Царевиќ
Старков Заб

**Старков Заб** — планински врв на Ниџе, во јужниот дел на Република Македонија. Тој е составен дел на планината Ниџе и неговата височина е 2.223 метри.

## Местоположба и одлики
Старков Заб е планински врв висок 2.223 метри на главниот срт на протегање и на главното било на планината Ниџе, на самата македонско-грчка државна граница. Се наоѓа на 2,8 км западно од највисокиот врв Кајмакчалан, високо над долината на реката Коњарка во Мариово, југоисточно од Битола. Наоѓајќи се на самата линија на познатиот Солунски (Македонски) фронт, врвот Старков Заб бил сцена односно место на големо боиште на Солунскиот фронт во Првата светска војна, со голема артилериска битка во 1916 година. Од врвот се отвора прекрасна глетка кон Кајмакчалан на исток, шумовитата падина и долина во Мариово кон север, пространaта рамина на Сариѓол со Островското и Петерското Езеро на југ и Пелагонија кон запад. Особена природна забележителност е огромното пространство на природна зимзелена иглолисна шума на македонската падина на Ниџе, со што воедно таа е единствена македонска планина каде што мнозинството од шумската растителност е од зимзелените иглолисни дрјва - црн и бел бор меѓу кои и моликата и ела (60%). Главниот срт на Ниџе кој се спушта кон запад со истоимениот врв и превој Старков Гроб, а продолжува да се издигнува кон Кајмакчалан на исток бил дел и од делницата на трасата на Јужната македонска трансверзала (ЈМТ).

## Искачување
*Патека на движење: манастир Св. Архангел Михаил над с. Скочивир (чешма) – Рудина – Смилова Глава / Кофчегот – Вртешка (1272 м.) – Шипково (разрушена караула) – Старков Гроб – караула – Орнички Ливади - Сива Стена – Старков Заб (2233 м.) и назад по истата патека  
*Должина: 30 километри 
*Времетраење: 12 часа 
*Висинска разлика: 2096 метри

## Наводи

Категорија:Врвови во Македонија
Категорија:Ниџе
Војводство Брзег

**Војводството Брзег** (полски: *Księstwo Brzeskie*) или **Војводство Бриг** (германски: *Herzogtum Brieg*; чешки: *Knížectví břežské*) — едно од Војводствата на Шлеска, создадено во 1311 година за време на фрагментацијата на Војводството Шлеска. Боемски феуд од 1329 година, бил управуван од Шлеските Пјасти до нивното изумирање во 1675 година. Нејзин главен град бил Брзег во Долна Шлеска.

Категорија:Шлески кнежевства
Категорија:Поранешни словенски држави
Црква „Св. Илија“ - Велушина

**Свети Илија** — главна гробишна црква во битолското село Велушина, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во самото село, сместена во јужниот дел на селото, на почетокот на патот за Велушкиот манастир („Св. Ѓорѓи“).

## Архитектура

Претставува мала еднокорабна градба со тристрана апсида на источната страна и калкански покрив. Од југ и запад има отворен трем потпрен на дрвени столбови. Храмот има засводен влез од југ.

### Фрескоживопис

Во наосот нема траги од живопис. Во апсидата се зачувани фрески на Богородица со Малиот Христос, како и четворица архијереи во долното подрачје, които по стилските особености се датираат во XVIII век, со тоа и самата црква.

### Иконостас

На стариот обичен иконостас има икони од втората половина на XVIII и почетокот на XIX век.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Велушина 2.jpg|Гробишта во црковниот двор
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Велушина 2.jpg|Припратата на јужната страна
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Велушина 3.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Велушина 4.jpg|Ниша над влезот
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Велушина 5.jpg|Припратата на западната страна
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Велушина 6.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Велушина 7.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Велушина 8.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Бистричка парохија
* Велушина

## Наводи

## Надворешни врски

Велушина
Ерол Туфан

**Ерол Туфан** е роден  1959 во Гостивар, тој е поет и есеист и преведувач пишува на македонски и турски јазик.

## Биографија

Ерол Тифан тудирал право на Правниот факултет во Скопје и Конија во Турција. По долгогодишно живеење и создавање во Македонија, во 1992 се иселил во Турција. Работи како самостоен адвокат во Истанбул. Член е на  Друштво на писателите на Македонија, Удружење књижевника Србије и БТП.

## Дела

„Балкански син“ 2013 година; 

„Камчето од Вардар“ 2016 година; 

„Ликовите во мене“ 2021 година; 

„Книгољубецот“, есеи, 2011 година;  

„Несоници“, есеизираните поетизации 2020 година;

„Меланхолија“, двојазичен поетски избор, 2020 година; 
 
„Ерол трагом Ерола “ поетски избор, Белград, 2016);

„Књигољубац“,  на српски јазик 2017 година. 

„Hülya bitince ”, поетска книга, Истанбул 2011 година.    Член е на ДПМ , УКС и ВТП.

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Членови на ДПМ
Категорија:Македонски Турци
Габриела Стојаноска-Станоеска

**Габриела Стојаноска-Станоеска** (1978, Прилеп) е македонска поетеса, драмска авторка, книжевна критичарка и есеистка.

## Биографија
Габриела Стојаноска-Станоеска  дипломирала и магистрирала на Катедрата за oпшта и компаративна книжевност на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје при Универзитетот Св. Кирил и Методиј. Работи како професор по македонски јазик, а истовремено, таа е главна и одговорна уредничка на списанието за литература, уметност и култура „Стремеж“, во издание на НУЦК „Марко Цепенков“ во Прилеп.

## Творештво
Стојаноска-Станоеска пишува поезија, проза, драма, есеи и рецензии и објавува во повеќе печатени и електронски списанија. Застапена е со расказ во антологиите: Contemporary short story, BEST of Sarajevo Notebooks II., „Сто македонски раскази“ (Тренд, Феникс, Скопје), „Електролит 2007“ (Темплум, Скопје), „Приче за понети“ и „Најкраħе приче 2008“ (Алма, Белград), во малата антологија на современата македонска микрофикција „Летаат приказни“ (2019) и други. Исто така, три нејзини кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).

## Библиографија
Стојаноска-Станоеска е авторка на следниве дела:
* „Гола“ (Арлекин-ГФ, Прилеп, 2007)
* „Приказни за краткоста – раска(з)(ж)и за своја душа“ (Сигмапрес, Скопје, 2019)
* „Кусиот расказ и сонот“ (Сигмапрес, Скопје, 2018)
* „Драми (Трудници / Тајни)“ (Прилеп, 2020)

## Награди
* Прва награда на конкурсот за краток расказ на „Студентски збор“; 
* Две први награди на двата конкурса за краток-краток расказ на интернет порталот Окно;
* Откупна награда на Конкурсот за краток расказ на „Нова Македонија“;
* Трета награда на конкурсот за краток расказ на Фондот на холокаустот на Евреите на Македонија;
* „Македонска книжевна авангарда“;

Добитник е и на награди за раскази и песни на конкурсите на Меѓународниот поетски фестивал „Литературни искри“ – Гостивар, Мариовско-мегленски средби, „Маџирмаалски поетски бранувања“, на конкурсите за краток расказ на Организација на жените – Битола и НУБ „Св. Климент Охридски – Битола“ и други.

## Наводи

Категорија:Македонски писателки
Категорија:Македонски поетеси
Категорија:Македонски драматурзи
Категорија:Македонски книжевни критичари
Категорија:Луѓе од Прилеп
Категорија:Родени во 1978 година
Војводство Јавор

**Војводство Јавор** (полски: *Księstwo Jaworskie*; германски: *Herzogtum Jauer*) — едно од Војводствата на Шлеска, основано во 1274 година како дел на Војводството Легњица. Со него управувале Шлеските Пјасти, со главен град Јавор во Долна Шлеска.

Категорија:Шлески кнежевства
Категорија:Поранешни словенски држави
Војводство Шлеска

**Војводство Шлеска** (полски: *Księstwo śląskie*; германски: *Herzogtum Schlesien*) со главен град Вроцлав — средновековно војводство сместено во историскиот регион Шлеска во Средна Европа. Набргу откако била формирана под династијата Пјаст во 1138 година, таа се распарчила на различни помали војводства во Шлеска. Во 1327 година, преостанатото Војводство Вроцлав, како и повеќето други војводства управувани од Шлеските Пјасти, се припоени кон Кралството Бохемија како Војводства на Шлеска. Припојувањето било завршено, кога кралот Казимир III Велики од Полска се откажал од своите права на Шлеска во Договорот од Треншин од 1335 година.

Категорија:Шлески кнежевства
Категорија:Поранешни словенски држави
Шлеска