open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Фасалелеага

**Фасалелеага** (самоански: Faasaleleaga) е округ во Самоа. Округот се наоѓа на островот Саваи.

## Географија
Округот се наоѓа во источниот дел на Саваи. Традиционален центар на округот е Сафотулафаи, а најголемо место е гратчето Салелолога, кое  е единственото гратче на островот. Според пописот од 2016 година округот има население од 13.566 жители. Сафотулафаи е избран за центар на округот бидејќи на тоа место било збирното место на кланот во регионот во минатото. Исто така, местото е родно место на движењето Мау а Пуле, движење против колонијалното управување. Ова движење прераснало во национално Мау движење, кое се изборило за независност на Самоа во 1962 година. Салелопога е главниот трговски и транспортен центар на округот и островот. Има траектен пункт кој го поврзува Сува со Уполу. На 10 минути јужно од гратчето е аеродромот Маота.

## Наводи


## Поврзано
* Саваи
* Окрузи во Самоа
Алберт Гартман

**Алберт Гартман** (; 1 мај 1876 – 11 април 1946) бил германски сликар.

Бил роден на 1 мај 1876 година во Гранзе во близина на Нојрупин. Пред да почне да студира сликарство во 1900 година на уметничката академија Диселдорф работел како декоративен сликар. Во Диселдорф студирал декоративно сликарство на Ликовната академија во класата на професор Петер Јансен. Во 1902 година заминува на Ликовната Академија во Берлин во класата на Георг Лудвиг Мејн и Артур Кампф. На 2 март 1908 година се оженил со Елисе Елена Онемулер, со која имал двајца синови. Во Берлин изработува портрети на познати личности и илустрации за списанија. Во 1908 година на Гартман му била доделена Големата државна награда на Берлинската академија за студиско патување во Италија и престој во студиото во римската вила Строл-Ферн, која во тоа време претставувала своевидна ликовна колонија. Тој престојувал во Рим од декември 1908 година до крајот на јуни 1909 година.

Во периодот помеѓу 1914-1918, Алберт Гартман е официјален воен сликар на Германската армија во Русија и Македонија. Насликува голем број на македонски пејсажи, градски сцени и воени сцени, претежно следејќи го движењето на германската и бугарската армија. Голем број на негови слики се публицирани во Германските воени списанија. По војната живеел во Вимпфен кај Некар од 1918 до 1923 година, по што се сели во Чикаго, Лима, Сатиаго де Чиле, Рио де Жанеиро и Буенос Аирес. Починал на 11 април 1946 година во Буенос Аирес, Аргентина.

Категорија:Германски сликари
Категорија:Пределни сликари
Автопортрет на 13 години

[мини|Автопортрет на Албрехт Дирер од 1484 година. [Албертина, Виена, 27,5 x 19,6 cm]]
***Автопортрет на 13 години*** – цртеж со сребренка од Албрехт Дирер од 1484 година кој сега се наоѓа во музејот Албертина, Виена. Тој е првиот познат автопортрет на уметникот и еден од најраните автопортрети во европската уметност. Бил завршен две години пред Албрехт да го напушти учењето во ателјето на неговиот татко за да учи кај Михаел Волгемут, за кого брзо сфатил дека е вреден ментор, но ја немал неговата способност.

Во текот на својот живот Дирер бил решително самоуверен и бил склон да се слави себеси, евидентен факт во неговите уметнички дела и записи. Неговите три преживеани автопортрети биле завршени пред тој да наполни 30 години и му претходат на неговиот зрел период. Како и со другите автопортрети кои биле насликани, ова деле може да се толкува како израз на неговата свест и увереност во неговите уметнички способности, тон кој е посебно евидентен во неговиот ранозрел израз на лицето. Дирер се претставува до половина, во профил, во поза тесно моделирана според портрет кој му се припишува на татко му, златар по професија.

Левата рака на уметникот е крената, додека показалецот, горделив и како Христос, покажува на неопределено место вон рамката на сликата. Себеси се претставува во ласкаво свето, со долга коса, убав изглед, и (во тоа време модерно и индикативно за цртачите) елегантен и со издолжени прсти. Осврнувајќи се на неговите релативно несофистицирани младешки цртежи, Дирер во 1528 година напишал дека дури и едноставните скици може да ја изразат „духовната суштина на уметниковиот креативен импулс“, дека надарен уметник може повеќе да изрази во обичен цртеж отколку просечен уметник за година дена сликање.

Се верува дека Албрехт Постариот цртањето на автопортретот му го поставил предизвикувачка задача на син му. Бил потпишан подоцна, на непознат датум, со зборовите „Ова го нацртав од огледало во 1484 година, кога сè уште бев дете. Албрехт Дирер. Иако автопортретот е општо познат под насловот „На 13 години“, се знае дека бил завршен во 1484 година. Имајќи предвид дека е роден во мај 1471 година и дека не му дал име на делото, веројатно имал 12 години.

## Белешки

## Библиографија

* Bieler, Stacey. *Albrecht Durer: Artist in the Midst of Two Storms*. Cascade Books, 2017.  
* Brion, Marcel. *Dürer*. London: Thames and Hudson, 1960
* Hall, James. *The Self-portrait: A Cultural History*. London: Thames & Hudson, 2014. 
* Porcu, Costantino (ed). *Dürer*. Rizzoli, Milano 2004
* Chipps Smith, Jeffrey; Silver, Larry (eds). *The Essential Durer*. University of Pennsylvania, 2011. 

Категорија:Дела од 1484 година
Категорија:Цртежи од Албрехт Дирер
Категорија:Автопортрети од Албрехт Дирер
Категорија:Збирки во Албертина, Виена
Карен Хачанов

**Карен Хачанов** ( ; роден на 21 мај 1996 година, Москва ) е руски тенисер.
мини|Карен Хачанов на Ролан Гарос 2019 година
## Кариера
Тој освои четири АТП- титули во поединечна конкуренција. Хачанов во моментов е седумнаесетти тенисер во светот.

Некое време негов тренер беше Игор Бисенко во Москва и Ведран Мартиќ од Сплит. Во 2014 година беше под водство на Гало Бланко. Од 2017 година тренира со неговиот претходен тренер Ведран Мартиќ.

На АТП мастерс турнирите, тој го постигна најдобриот резултат во Париз 2018 година кога го освои турнирот победувајќи во финалето на Новак Ѓоковиќ .

## Семејството
Од април 2016 година е во брак со Вероника Шклијаева.

## Финале на АТП мастерс 1000 серија

### Синглови: 1 (1: 0)

### Парови: 2 (0: 2)

## АТП финале

### Синглови: 4 (4: 0)

### Парови: 2 (0: 2)

## Користена литература

## Надворешни врски

* Карен Качанов  на мрежното место на АТП 
* Карен Качанов  на мрежното место на ИТФ 
* Карен Качанов на мрежното место Дејвис куп 

Категорија:Руски тенисери
Категорија:Луѓе од Москва
Категорија:Родени во 1996 година
Мадона на животните

мини|366x366пкс
„***Мадона на животните“*** — цртеж на карта од 1503 година на уметникот Албрехт Дирер, со димензии 32 ×&nbsp;24 см. Некои полиња на цртежот исто така имаат акварел. Сега се чува во збирката на отпечатоци и цртежи во музејот Албертина во Виена.

## Библиографија

* Костантино Порку (ур), *Dürer*, Rizzoli, Милано 2004 година.

Категорија:Дела на Алберхт Дирер
Крило на модроврана

***Крило на модроврана*** ― природонаучен акварел за  од Албрехт Дирер. Дирер го насликал од мртов примерок во 1500 или 1512 година.

## Опис
Димензиите на акварелот се 19,6 x 20 сантиметри. Го има во збирката на Музејот Албертина, Виена. Во 2013 година, „*Крилото на модроврана*“ било позајмено со други дела на Дирер, во Националната галерија за уметност, Вашингтон.

## Наводи


Категорија:Уметнички слики од 16 век
Категорија:Дела на Албрехт Дирер
Категорија:Сивоврановидни
Источнофризиско говедо

десно|мини|Источнофризиско говедо
**Источнофризиско говедо** е раса на млечни говеда што потекнува од крајбрежните региони на Северното Море на северна Германија и Холандија .

До 18 век во овие региони се одгледувал добиток со разновидни бои. После 1750 година, доминантен бил типично обоениот добиток со црна боја, но имало и еднобојни говеда со црвена и црвена боја.

Во 1878 година во Источна Фризија (Германија) е основана првата компанија за размножување на говеда. Источна Фризија и Источна Прусија (денес Русија, Литванија и Полска ) биле најважните региони за размножување на расата. Подоцна се проширло низ цела северна и централна Германија. Од 1958 година во Западна Германија, расата била прекрстена Холштајн-фризиско говедо. Од 60-тите години на 20 век, овие вкрстени животни се доминантни и така се родила германската црно-бела раса на говеда.

Во Источна Германија, расата била прекрстена со Џејзерски говеда и Холштајнско-фризиски говеда за да се создаде германска раса на добиток од црна млечка .

Оригиналниот вид на размножување бил зачуван во Источна Германија како генетски резерват. Поединечни одгледувачи во Западна Германија и во Холандија исто така биле во можност да го зачуваат оригиналниот тип.

Единките на источнофризиското говедо се помали од Холштајн-фризиски говеда и имаат помал волумен на млеко, но тие се поплодни и долготрајни од нив. Направена е споредба помеѓу стапките на раст на мускулите и искористеноста на енергијата на биковите Флеквие, во споредба со бикови на Холштајн-фризиски говеда. Откриено е дека биковите Флеквие имале побрзи стапки на раст, на труповите имале помал дел на маснотии, особено во делот на абдоминалните масти, а животните можеле да бидат заклани на претходен датум кога се хранат со слични диети.

## Користена литература

* 

Категорија:Раси на говеда
Дмитриј Турсунов

**Дмитриј Турсунов** ( ; роден на 12 декември 1982 година во Москва, Руската Советска Федеративна Социјалистичка Република ) е поранешен руски тенисер. Најдобар пласман на АТП- листата во сингл е неговото дваесетто место, кое беше во октомври 2006 година. Тој освои седум АТП турнири во поединечна конкуренција.
мини|Дмитриј Турсунов на Вимблдон 2017
На крајот на 2017 година, по завршувањето на професионалната кариера, тој стана тениски тренер. Прво беше тренер на Јелена Веснина  и во моментов ја води белорускињата Арина Соболенко.

## АТП финале

### Синглови: 9 (7–2)

### Парови: 12 (7-5)

## Други финалиња

### Тимски натпревари: 4 (2–2)

## Користена литература

## Надворешни врски

* Дмитриј Турсунов на мрежното место на АТП 
* Дмитриј Турсунов  на мрежното место на ИТФ 
* Дмитриј Турсунов  на мрежното место Дејвис куп 

Категорија:Луѓе од Москва
Категорија:Руски тенисери
Категорија:Родени во 1982 година
Категорија:Живи луѓе
Терoподи

**Тероподи** (Theropoda, „ѕвероноги“) — група двоножни диносауруси, припадници на Saurischia. Иако повеќето биле месојади, бројни групи станале сештојади, инсектојади и тревопасни. Тероподите првпат се појавиле во текот на доцниот тријас, пред околу 230 милиони години и во нив спаѓале сите големи копненини грабливци од раната јура до крајот на креда, пред околу 65 милиони години. Денес нивни претставници се 9900 вида птици кои настанале во текот на јура од мали специјализирани диносауруси.

Меѓу особоните кои ги поврзуваат тероподите и птиците се стапалата со три прста, коски исполнети со воздух и (во некои случаи) пердуви и квачење на јајцата.

## Наводи

## Надворешни врски
Лесогорски

**Лесогорски** ( ), до 1948 година **Јаски** ( **рус** ; ; ) е населено место со административен статус на мало гратче ( ) на северозапад на европскиот дел на Руската Федерација. Сместено е на крајниот северозапад на Ленинградската област и административно припаѓа на Виборшкиот реон .
мини|Куќа во Лесогорски на брегот на Вуокса
Според проценките на Националната статистичка служба за 2015 година во градот живееле 3 302 жители.

Има статус на населба од урбан тип, односно за мало гратче носи од 1940 година.

## Географија
Градот Лесогорски се наоѓа на северозапад на Карелијска превлака, на левиот брег на реката Вуокса, недалеку од меѓународната граница меѓу Русија и Финска. Гратчето се наоѓа на околу 185 километри северозападно од Санкт Петербург .

## Историја
лево|мини|250x250пкс| Поглед на гратчето од почетокот на минатиот век
Во пишани извори, населбата прво се споменува во текстот на  Ореховскиот мир од 1323 година и според чии одредби некои територии во Новгородската територија биле предадени под управа на Швеѓаните (меѓу нив и месноста Јаски). Останала во границите на шведската држава сè до Руско-шведската војна од 1741-1743 година кога станала дел од Руската Империја. Во периодот од 1918 година до 1940 година населбата се наоѓала во границите на Финска .

По враќањето во Советскиот Сојуз во 1940 година, поранешното село Јаски доби административен статус на урбана населба во ранг на мало гратче, сè до 1960 година има функција на регионален центар. Откако Лесогорскиот регион беше распуштен во 1960 година, градот Лесогорск административно потпаѓа под администрација на Виборшкиот реон. Сегашното име го носи од 1948 година.

## Демографија
Според податоците од пописот во 2010 година во градот живееле 3 273 жители, додека според проценките на Националната статистичка служба за 2015 година градот имал 3 302 жители. 

## Економија
### Индустрија
Во Лесогорски постои фабрика за производство на пластика и влакна. Има електроцентрала на Вуокса.
### Транспорт
Лесогорски е поврзан железнички со Каменогорск, каде што има врска со старата пруга Виборг - Јоенсу. Има сообраќај во приградската област до Виборг. Продолжувањето на железничката пруга преку Светогорск до државната граница е неупотребено.

Лесогорски е поврзан со патишта со Каменогорск и Виборг, како и со Иматра преку границата преку Светогорск
## Поврзано

* Ленинградски регион
* Виборшки реон
* Карелијанска превлака
* Вуокса

## Користена литература

## Надворешни врски

* http://www.komandirovka.ru/cities/lesogorskijj_len._obl./

Категорија:Населени места во Русија
Светото семејство со три зајаци

***Светото семејство со три зајаци*** — дрворез околу 1496 година, на германскиот уметник Албрехт Дирер (1471-1528). На него е прикажано христијанското свето семејство на Марија, Јосиф и новороденчето Исус, во затворена градина, што ја симболизира невиноста на Марија. Детето Исус чита од она што е најверојатно книга со списи, што ја претставува неговата тесна врска со Словото Божјо, не само затоа што во христијанството го исполнува старозаветното пророштво за месија, туку и затоа што во некои христијански традиции Исус бил опишан како Божји збор.

## Наводи

Категорија:Исус во уметноста
Категорија:Дела на Албрехт Дирер
Категорија:Дела од 1490-тите
Посета (Дирер)

[мини| ''Посета'', [Албрехт Дирер, 1503 година]]
***Посета*** — дрворез од 1503 година, од страна на германскиот ренесансен уметник Албрехт Дирер, од неговата низа за животот на Богородица. Ја отсликува Посетата, епизода во Евангелието според Лука, Лука 1:39–56 кога Марија, во длабока бременост, патува да ја види својата многу постара братучетка Елисавета, која во моментот е во години без дете.

Жените се прегрнуваат во куќата на сопругот на Елисавета, Захарија, кој е прикажан како стои пред вратата лево од дрворезот. И Захарија и неговата сопруга се стари; и тој е зачуден во тишина од фактот дека неговата долгогодишна неплодна сопруга конечно зачнала дете.

Многу деталниот пејзаж прикажан во позадина е вдахновен од двете патувања на уметникот низ Алпите во текот на 1494–95 година.

*

## Наводи

## Извори

* Нирнберг, Верлаг Ханс Карл. *Dürer in Dublin: Engravings and woodcuts of Albrecht Dürer*. Chester Beatty Library, 1983 година

Категорија:Дела на Албрехт Дирер
Категорија:Богородица во уметноста
Красногорск

**Красногорск** ( ) е град во Русија во Московската област, сместен на реката Москва во близина на северозападната граница на Москва. Според пописот во 2010 година, во градот живееле 116 738 жители.

## Историја
Населба од урбан тип е создадена овде во 1932 година и доби статус на град во 1940 година.

Во 40-тите години на 20 век, Антифашистичкото централно училиште, каде што учеле и предавале многу странски комунисти, се наоѓало во Красногорск.

По војната, германските научници за ракети B2 заробени од Советската армија ги започнале своите животи во овој град со своите семејства.

## Економија
Градот е познат по компанијата Красногорски Завод, која произведуваше камери Зорки, Зенит и Красногорск до раните 90-ти. Грбот дава значење на тоа што има призма и светлосни зраци.

Красногорск е еден од ретките градови што е поврзан со Москва преку Московското метро. Се користи од метро-станицата Мјакинино (именувана по блиско село).

Крокус Експо, најголемиот руски изложбен центар, се наоѓа во Красногорск.

## Спорт
Градот е домаќин на тим од Зорки Красногорск кои играат спортски бенди, кои се поранешни национални шампиони за мажи (три титули, по една за Советскиот Сојуз, Заедницата на независни држави) (единствената сезона за која се играше титулата) и Русија ). По финансиските проблеми, тимот не играше во Суперлигата 2016-2017, но ќе се врати во највисоката дивизија за сезоната 2017-18. Клубот стана и национален шампион за жени. Нивната домашна арена, стадионот Зорки има капацитет од 8 000 луѓе. Од 7 до 9 декември 2017 година, се одржа турнир со четири нации.

## Значајни луѓе
Красногорск е родното место на рускиот хокеаш Владимир Петров .

## Население
Според прелиминарните податоци од пописот, градот имал население од 116 738 жители во 2010 година, 24 193 (26,14%) повеќе отколку во 2002 година.

## Збратимени градови
Красногорск има неколку збратимени градови:

## Поврзано

* Список на градови во Русија

## Користена литература

## Надворешни врски

* 

Категорија:Градови во Русија
Категорија:Градови во Московската област
Категорија:Преименувани населени места во Русија
Категорија:Населени места основани во 1932 година
Луга (река)

**Луга** () — река во Новгородскиот и Батетскиот регион во Новгородска област и Лужскиот, Волосовскиот, Сланцевскиот и Кингисепскиот регион во Ленинградската област во Русија.

## Опис
Реката се влева во заливот Луга на Финскиот Залив. Замрзнува на почетокот на декември и останува под мразот до почетокот на април. Должината на Лугата е 353 километри, а површината на нејзиниот слив е 13,200&nbsp;км2. Нејзината главна притока е Оредеж (десно). Градовите Луга и Кингисеп, како и населбата Толмачијово од урбан тип се наоѓаат на бреговите на Луга. Усието на Луга е местото на терминалот за контејнери во Уст-Луга.

Изворот на Луга се наоѓа во област за производство на тресет на северозапад од Новгородска област, неколку десетици километри северозападно од градот Велики Новгород. Реката тече на југ, преминува во Батетскиот регион и постепено се врти на запад. Дел од Луга служи на границата помеѓу Новгородската и Ленинградска област. Таму, Луга тече северозападно, во градот Луга се свртува кон север, го прифаќа Оредеж од десно и тече низ населбата Толмачиово од урбан тип. Таму, се врти северозападно и достигнува до границата на Лужскиот регион. Дел од Луга ги формира границите помеѓу Гачински и Волосовск, Сланцевски и Волосовски и Кингисепската и Волосовската област. Во градот Кингисеп, Луга свртува на север и последователно североисточно. Устието на реката Луга се наоѓа во населбата Уст-Луга.

Одводниот слив на Луга вклучува големи области на северот на Новгородската област (Новгородски и Батетски регион), како и на југозапад на Ленинградска област (Гачински, Лужски, Волосовски, Сланцевски и Кингиепски регион). Особено, тој содржи Шум-гора, археолошки локалитет во близина на бреговите на реката во Новгородска област и Мшинское болото Заказник во Ленинградска област, поделени меѓу сливовите на Оредеж и Јашкера.

Лугата под градот Кингисеп е пловна; сепак, нема навигација за патници.


Податотека:Ямбург 0027.jpg|Мост над Луга во Кингисеп
Податотека:Zelezo 4.jpg|Луга во Железо, Лужски регион


## Наводи

Категорија:Балтички слив
Категорија:Реки во Русија
Категорија:Реки во Ленинградската област
Категорија:Реки во Новгородската област
Голејца

**Голејца** (**Голеишта** или **Голевишта**; ) — село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија.

## Географија
Селото се наоѓа во македонската област Голо Брдо, na 800-900&nbsp;м југозападно од границата со Македонија, каде се наоѓа големиот свијок на Црн Дрим (по самата граница) и селата Трнаниќ и Бомово, Општина Дебар. На исток е селото Трбач, а на северозапад е Вичишта.

## Историја
Селото е споменато во Слепченскиот поменик и во поменикот на Mанастирот Матка во XVII век како *Голевишта*.

Во XIX век Голевишта било македонско село во Дебарската Каза кое било во тек на албанизација, односно истиснување на македонското население. Во поменикот на Бигорскиот манастир се зачувани низа македонски имиња од Голејца како Огнен, Дроздо, Сорбин, Рајан, Стојко и други. Според Афанасиј Селишчев во 1870-тите и 1880-те селото сè уште било македонско. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Голеишта* (Goléichta) е село со 4 домаќинства сочинети од 8 жители Македонци-христијани и 5 жители Албанци-муслимани.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) на почетокот на XX век селото веќе било наполно албанско, заведувајќи 65 Арнати-муслимани.

Весникот „Дебарски глас“ во 1909 г. напишал:

По Првата балканска војна во 1912 г. селото влегло во состав на Албанија.

## Иселеништво
Според истражувањата на Бранислав Русиќ објавени во 1954 г. во Баниште, Дебарско живеел родот *Голеиштани* (1 куќа) доселен од Голејца во 1885&nbsp;г.

## Поврзано
* Голо Брдо
* Дримколско-голобрдски дијалект

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Голо Брдо
Категорија:Булчица
Валери Воронин

thumb|десно|250п|Валери Воронин
**Валери Иванович Воронин** (; 17 јули 1939 година - 22 мај 1984 година) бил советски фудбалер кој настапувал за Торпедо Москва и советската репрезентација . Тој бил разноврсен дефанзивен играч за врска, чии импресивни технички способности и стартови го направиле еден од најкомплетните играчи за врска во 60-тите години на минатиот век. Тој исто така бил способен да игра како централен дефанзивец.

## Наводи
* Биографија на тимот  

Категорија:Фудбалери на ФК Торпедо Москва
Категорија:Руски фудбалери
Категорија:Советски фудбалери
Категорија:Починати во 1984 година
Категорија:Родени во 1939 година
Категорија:Починати во Москва
Иван Јегеров

**Иван Василевич Јегоров** ( , 1891 - 1943) бил руски фудбалер кој играл во нападот.

## Надворешни врски
*  Профил на Јегеров 

Категорија:Руски фудбалери
Категорија:Починати во 1943 година
Категорија:Родени во 1891 година
Андреј Таратукин

200px|мини|Андреј Таратукин во 2010 година
**Андреј Сергеевич Таратукин** ( 22 февруари 1983) е руски професионален хокеар кој игра на позицијата центар, во моментов игра за Металург Новокузнецк во Континенталната хокеарска лига (КХЛ).

## Надворешни врски
* Профил на НХЛ

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1983 година
Категорија:Руски хокеари
Категорија:Хокеј во Русија
Даниел Прен

алт= тениски шампиони Молденхауер и Прен|мини|тениски шампиони Молденхауер и Прен
**Даниел Прен** (7 септември 1904 - 3 септември 1991) бил германски, полски и британски тенисер роден во Русија, кој бил Евреин.

## Биографија
Бил рангиран на светскиот број 6 во 1932 година од страна на А.Валис Мајерс, а европски број 1 од списанието „Американски тенис на тревник“  Тој бил рангиран на светскиот број 8 во 1929 година (Бил Тилден), светски број 7 во 1934 година (американски тенис на тревник) и бил рангиран број 1 во Германија во период од четири години од 1928 до 1932 година.  Тој бил вицешампион за титулата во мешани двојки на Вимблдон во 1930 година. Тој емигрирал од Германија во Англија, а подоцна станал успешен стопанственик.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Полски Евреи
Категорија:Германски Евреи
Категорија:Британски Евреи
Категорија:Починати во 1991 година
Категорија:Родени во 1904 година
Категорија:Апсолвенти на Техничкиот универзитет во Берлин
Мста

десно|мини| Одводен слив на реката Волхов. Мста е прикажан на мапата.
**Мста** () е река во Вишневолоцкиот, Удомелскиот и Бологовскиот регион во Тверската област и во Боровскиот, Окуловскиот, Љубитинскиот, Маловишерскиот, Крестескиот и Новгородскиот регион, како и во градот Боровичи од Новгородска област на Русија. Таа е притока на езерото Иљмењ. Таа е долга 445 километри, а површината на нејзиниот слив 23,300&nbsp;км2. Главните притоки на Мста се Березајка (лево), Увер (десно), Перетна (лево) и Колова (лево). Градот Боровичи и населбата од градски тип Љубитино се наоѓаат на бреговите на Мста.

## Опис
Изворот на Мста е во езерото Мстино на ридовите Валдаи веднаш северно од градот Вишни Волочиок. Реката тече на север, ја прифаќа Березајка од лево и влегува во Новгородска област. Таму, тој го прифаќа Уверот од десно и се врти северозападно. Низводно од градот Боровичи, ја формира границата помеѓу Боровичкиот и Окуловскиот регион, а сè уште низводно помеѓу Окуловскиот и Љубитинскиот регион. Заминува од границата кон север, а низводно од населбата Љубитино нагло се врти југозападно. Прави уште една кривина на границата со Крестетскиот регион и нејзиното устие е низводно од населбата Пролетариј.

Речниот слив на Мста е огромен и го опфаќа источниот дел на Новгородска област и областите во северниот дел на Тверска област. Градовите Боровичи, Бологоје, Удомља, Окуловка и Валдај лежат во сливот на реката Мста.

До средината на 19 век, Мста, која припаѓа на речниот слив на Нева, била дел од важна трговска водна рута што ги поврзува Балтичкото и Каспиското море поради многу краткото растојание помеѓу Цна, тогаш притока на езерото Мстино и Тверца, лева притока на реката Волга. Портата помеѓу овие езера постоела од средниот век. Во почетокот на 18 век, бил изграден воден пат Вишни Волочиок, поврзувајќи ги Мста и Тверца. До средината на 19 век, по отворањето на водниот пат Волга-Балтик и железничката пруга Москва-Санкт Петербург, значењето на Мста како транспортна рута е намалено.

Исто така е значајно за брзаците на 30 километри  помеѓу Опеченски Посад и Боровичи, и е популарна патека за сплаварење.

Најниските 134 километри на Мста, низводно од село на Мстински Мост, се наведени како пловни во Државниот регистар за води на Русија.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Реки во Русија
Категорија:Реки во Новгородската област
Категорија:Реки во Тверската област
Конаково

**Конаково** ( ) е град на северозапад на европскиот дел на Руската Федерација. Сместен е во југоисточниот дел на Тверската област и е административен центар на Конаковскиот реон.
мини|Мостот преку реката Донховка во Конаково
Според проценките на Националната статистичка служба, во градот во 2014 година живееле 41 434 жители или 42 113 жители во поширокото градско подрачје.

## Географија
Градот Конаково се наоѓа во југоисточниот дел на Тверската област во строгиот центар на Конаковскиот реон, на ниско и релативно рамно низинско подрачје познато како Горноволшка низина. Лежи на десниот брег на Волга, односно на вештачката Ивањковска акумулација, на местото каде што реката Донховка се влева во езерото, на надморска височина од 124 метри. Тоа е околу 82 километри југоисточно од административниот центар на градот Твер .

## Историја
Претходник на модерната населба Конаково бил имотот, а потоа и селото *Кузнецово,* основано во 1806 година. Поинтензивниот развој и напредок на селото се случил по отворањето на фабриката за производство на керамички фајанс во 1826 година. Фабриката која 1809 година основана од Фридрих Бринер, првично била лоцираан во селото Домкино, на околу 20 километри источно, била преместена во Кузнецово поради поголема потреба од работници. За кратко време, фабриката стана една од најпознатите производствени погони за производство на уметничка керамика во тој дел на Русија.

Населбата во 1929 година го сменила своето име во Конаково, во чест на револуционерот Порфириј Конаков (1878–1906), учесник во револуцијата во 1905 година кој живеел во таа населба некое време.

Селото во 1925 година е административно уредено како мало гратче, а административниот статус на град го носи од 1937 година.

По изградбата на Конаковската термоелектрана во источниот дел на градот во 1965 година, Конаково стана еден од најважните електроенергетски центри во Терската област.

Во април 2007 година беа усвоени официјалните градски симболи - грбот и знамето.

## Демографија
Според податоците од пописот во 2010 година во градот живееле 41 291 жител, додека според проценките за 2014 година градот имал 41 234 жители во поширокото градско подрачје, што зафаќа површина од 39,03 км², имало вкупно 42 113 жители во исто време.

Белешка: * според проценката на Националната статистичка служба на Русија.

## Поврзано

* Тверска област
* Конаковски реон
* Список на градови во Русија
* Ивањковско Езеро
* Термоцентрала Конаково

## Користена литература

## Надворешни врски

* 
* Официјална страница на регионот Конаково
* Подетална мапа на градот
* Национална енциклопедија на градови и региони на Русија: градот Конаково

Категорија:Градови во Русија
Категорија:Градови на Волга
Категорија:Градови во Тверската област
Категорија:Преименувани населени места во Русија
Категорија:Населени места основани во 1806 година
Куќата на мачката (цртан филм, 1958 година)

**„Куќата на мачката“** е советски уметнички цртан цртан филм од 1958 година, создаден од режисерот Леонид Амалрик, заснован на бајката на Самуил Маршак.

## Заплет
Си живеела мачка. Таа имала голема куќа со скап мебел. Често нејзините сиромашни внуци-мачиња доаѓале пред прагот на оваа куќа, барајќи од неа храна и сместување, но таа ги бркала преку нејзиниот слуга, чуварот на мачки, Василиј. Дошле нејзините соседи  да ја посетат: Петелот, Кокошката, Јарецот, Козата и Свињата. Мачката срдечно ги пречекала гостите и им го покажала својот дом. Додека гостите се забавувале, мачињата повторно дошле да побараат засолниште, но мачката повторно ги избркала. Кога гостите си заминале дома, парче дрво паднало од шпоретот и во куќата започнал пожар. Мачката и нејзиниот вратар, мачката Василиј, се обиделе да ги извадат остатоците од намештајот и домаќинството, пожарникарите: дабарите и јарците се обиделе да го изгаснат огнот, но куќата не можела да се спаси, сè изгорело. Мачката и мачорот отишле во куќите на своите гости, барајќи од нив засолниште, но од сите им било одбиено под различни изговори а децата на Петелот и Пилето скоро ќе ги истепале Мачката и Мачорот, и Јарецот и Козата со јарињата, како и Свињата, ги исмејувале. После тоа, Мачката се срамела од фактот дека таа, пак, одбила да ги нахрани мачињата и да им дозволи да останат преку ноќ. Конечно, Мачката и мачорот Василиј стигнале до урнатините на колибата, каде што живееле внуците на мачката, кои ги прифатиле. Мачката побарала прошка од мачињата. Мачката, мачорот Василиј и мачињата ја живееле зимата заедно.Со почетокот на пролетта тие изградиле нова голема куќа и ги поканиле сите соседи на забава за вселувањето во куќата.

## Филмска екипа

## Награди
1958 година - 10. меѓународен филмски фестивал во Венеција за деца и младинци: Прва сребрена Георгиј награда за филмови за деца под 7 години.

## Видео изданија
Цртаниот филм постојано се издава на ДВД во колекции на цртаните филмови: „Мачка и друштво“ (дистрибутер „Крупен план“), „Куќата на мачката“ (дистрибутер „Крупен план“), „Мачор и мачка“ („Сојузмултфилм“).

## Литература
* Маршак С. Я. Кошкин дом. — АСТ, 2010. — 48 с. — (Сказки-мультфильмы). — ISBN 978-5-17-047556-8. 
* Сергеј Капков. Леонид Амалрик // Наши цртани филмови / Арсени Мешчеријаков, Ирина Остаркова. - Интеррос, 2006 година .-ISBN 5-91105-007-2.

## Надворешни врски
 
* Цртан филм во филмскиот фонд на студиото „Сојузмултфилм“
* Цртан филм на Bayun.ru

Категорија:Советски цртани филмови
Момчето и вештерката

**Момчето и вештерката** (*Ивас, Ивасик Телесик, Ивашко и вештерката, Ивашко, Терешечка, Телпушок, Жихарко, Баба Јага и Жихар, Лутонјушка*) е заплет на источнословенските народни приказни.
мини|280x280пкс| Претставата „Терешечка“ во режија на Л. Федоров. 2012 година
Во индексот на бајки, тој е означен со бројот 327С, Ф "Момче (Ивас, Жихарко, Лутонјушка) и вештерка": вештерката го мами момчето кај неа, имитирајќи го мајчиниот глас; ја испраќа својата ќерка да го ипржи момчето.Таа самата му покажува како да седне на лопатата; момчето ја става ќерката на вештерката и вештерката во рерна; се искачува на едно дрво; Лебедите гуски го носат дома: во приказната 327F, рибарче си лови риба во брод; вештерката го фалсификува нејзиниот груб глас во тенок и се преправа дека е мајка му  што носи храна. Руски верзии на приказната - 52, украински - 23, белоруски - 13..

Според истражувачите, овој заплет е прекриен приказ на иницијативни обреди; во него, како и во заплетот на бајката "Гуски-лебеди", се рефлектира идејата за птици - психофори.

Руските и украинските бајки за момчето и вештерката во повеќе наврати биле обработени од писателите А. Н. Толстој, Г. П. Данилевски, П. Г. Тичина и други.

## Заплет
Старецот и старицата немаат деца. Старецот носи дома парче дрво за „жената да се забавува“. Mомчето Терешечка е родено од едно парче дрво (Пинокио е мотив).

Имитирајќи го гласот на мајката на Терешечка, вештерката (Баба Јага) го мами Терешечка на брегот додека ловел риба и го киднапира. Ја упатува својата ќерка (Алјонка, или Оленка) да го испече Терешечка, но тој итро ја принудува Алјонка да седне во рерната наместо него *(„Јас сум сè уште мал и глупав, не знам како да седнам на лопатата“)*.

Вештерката ја јаде својата ќерка и се тркала на коските, повторувајќи: *„Се тркалам, лежам наоколу, јадев месо од месото на Терешечкин“* ; гледајќи го ова, Терешечка и се смеел. Таа почнала да го гриза дрвото на кое што седел Терешечка; тој побарал помош од птиците (гуски), и тие го спасиле, носејќи го дома кај неговите родители.

## Наводи

## Литература

* Г. Н. Губанова. Златната книга со бајки. - Тула: ООО Родничок, 2001 година. - 259 од - ISBN 5-89624-013-9.
* Терешечка: Текстови од бајките бр. 112 // Народни руски бајки од А. Н. Афанасиев: Во 3 тома - М: Наука, 1984-1985. - (лит. Споменици). T. 1. - 1984. - S. 146-147.
* Број на сцена 327С, Ф. „Момчето (Ивас, ikихарко, Лутониушка) и вештерката“ // Индекс на компаративен заговор. Источнословенска приказна

## Надворешни врски

* Корица на бајката на издавачката куќа „Детска литература“ 
* „Терешечка“
*     
Категорија:Руски народни приказни
Профил

[мини|250px|Десен профил, анфас и лев полупрофил <br>([Антонис ван Дајк: *Трикратен портрет на Карл I*, 1636)]]
[мини|250px|[Египетски канон: лицето и нозете секогаш се во профил, торзото е анфас (Сцена од ѕид на гробница, околу 1350 пр.н.е.)]]
[мини|250px|Профилот на Венера ги следи контурите на брдот во заднината.<br>([Џорџоне: *[[Заспаната Венера]]*, околу 1510)]]
**Профил** – во ликовната уметност еден од начини на портретирање, сликата на главата прикажан од страна, под аголд од 90 степени. Профилот може да биде лев или десен, во зависност на која страна е свртена главата. Ако аголот на главата е меѓу анфас и профил, станува збор за „полупрофил“. Понекогаш се користи и поимот „три четвртини профил“ за полупрофил со агол на главата од 45°. Ако аголот на главата е поголем од 90°, таквиот профил се нарекува **[[изгубен профил]]** (profil perdu). Профилот може, како и за портретот, да се однесува на сликата на главата, но исто така и за градите, како и целата фигура на лицето.

## Етимологија
Зборот профил доаѓа од италијанскиот збор *profilo* = основни црти (од *profilare* - оцртува). Во македонскиот јазик дошол од францускиот *profil*.

## Историја
Во уметноста на старите цивилизации на Близок ИстокБлискиот Исток, а особено во египетската до 14 век пр.н.е. до фараонот Екнатон, портретите били стилизирани, а на сличностите не им се придавало големо значење.

Во средниот век, кон крајот на 14 век, во Бургундија и Франција почнале да се изработуваат портрети насликани на мали дрвени плочи, прво во профил, а потоа и во останатите погледи.

Во ренесансата, меѓу 1450 и 1500 година били популарини портрети во профил вдахновени од античките медалјони. Медалјоните со своите двострани слики инспирирале краткотрајна „мода“ на двострано сликање. Релативно рано северноевропските сликари го напуштаат профилот и почнуваат сликање на портрети со реалистичен волумен и пропорции.
 
## Наводи

## Надворешни врски
* J.R. Dunster, ''Drawing Profiles'', од мрежното место ''Portrait-Artist.org'', ''www.portrait-artist.org'' 
* Ljupčo Taškovski, ''Jednostavan Način Kako Nacrtati Profil'', од мрежното место ''www.crtanje-i-slike.com'' 

Категорија:Ликовни мотиви
Категорија:Галицизми
Свир

мини|382x382пкс| Сливното подрачје на реката Свир и нејзините главни притоки

**Свир** (, вепски: , карелски/финскиот: ) е река во Подпорожскиот, Лодејнополскиот и Волховскиот регион на североисток од Ленинградска област, Русија.

## Опис
Тече западно од езерото Онега до езерото Ладога, со што се поврзуваат двете најголеми езера во Европа. Таа е најголемата река која се влева во езерото Ладога. Должината на Свир е 224 километри, додека површината на нејзината слив е 84,400&nbsp;км2. Градовите Подпорожје и Лодееное Поле, како и населбите од урбан тип Вознесение, Николски, Важини и Свирстрој се наоѓаат на бреговите на Свир.

Откако Петар Велики го поврза Свир со Нева од каналот Ладога во 18 век, реката беше дел од Водоводот Мариински, во моментов воден пат Волга-Балтик. Каналот Онега е бајпас на езерото Онега од југ, што го поврзува Свир со Витегра. Свир многу се користи за навигација, и со товарен сообраќај и со крстаречки бродови. Постојат две брани со хидроелектрични централи на реката. Хидроелектричната станица Долен Свир, во Свирстрој, се наоѓа на 81 километар од устата на реката, додека хидроелектричната станица Горниот Свир, сместена во Подпорожје, е на 128 километри далеку. Над хидроелектричната станица Горниот Свир, Свир е изграден како резервоар Ивински Разлив.

Бидејќи Свир излегува од езерото Онега, неговиот слив зафаќа огромна површина, опфаќајќи се јужно од Република Карелија, северно и источно од Ленинградска област, северозападно од Вологодската област, а исто така вклучува и помали региони во Архангелска област (сливот на Илекса). Главните притоки на Свир се Важинка (десно), Ојат (лево) и Паша (лево). Главните реки во сливот на Свир се Суна (најдолгата во сливот на Свир), Шуја, Водла и Витегра. Басенот на Свир исто така вклучува огромна количина слатководни езера, од кои најголеми, зад езерото Онега, се езерото Водлозеро, езерото Сиамозеро, езерото Гимолское, езерото Лижмозеро и езерото Шотозеро. Градот Петрозаводск и градовите Суојаври, Кондопога, Медвежегорск, Пудож, Вјтегра, Подпорожје и Лодејноје Поле, како и голем број на урбанистички-тип населби, кои се наоѓаат во рамките на сливното подрачје на Свир.

Реката тече покрај манастирот Александар-Свирски, во кој се наоѓаше Свирлаг (еден од најславните гулаги). Областа околу реката доживеа тешки борби за време на продолжената војна 1941–1944 година.

Десниот брег на долниот дел од Свир е окупиран од природниот резерват Нижесвирски, основан во 1980 година.

## Наводи

Категорија:Реки во Русија
Категорија:Реки во Ленинградската област
Андома

**Андома** () е река во Витегорскиот регион во Вологодската област во Русија. Истекува од езерото Гроптозеро и е притока на езерото Онега. Таа е дола 156 километри, а површината на нејзиниот слив е 2,570&nbsp;км2. Главната притока на Андома е Самина (десно).

## Опис
Речниот слив на Андома зафаќа голем дел од северниот дел на Витегорската област. Реката тече низ ридовите Андома, а сливот содржи многу езера од глацијално потекло. Најголемото езеро во сливот на Андома е езерото Ајнозеро .

Изворот на Андома е во системот на езера во северниот дел на областа Витегорски. Реката тече во општа насока на југ, се врти кон запад и на крајот северозападна. Долниот тек на Андома е населен. Во селото Сорокопоље, Андома ја прифаќа Самина од десно, а низводно од ова место формира делта додека се влева во езерото Онега.

Кратка патека на автопатот што ги поврзува Вологда и Медвежјегорск преку Витегра и Пудож поминува покрај Андома, преминувајќи преку мост во селото Сорокопоље.

Помеѓу 1927 и 1957 година, Андомски регион со центар во селото на Андомски Погост постоел, најпрво во Ленинградска област, од 1937 година наваму, во Вологсдоската област.  Во 1957 година, регионот е укината и споен во Витегорската област. И село, сместено низводно од Сорокопоље, и областа биле именувани по Андома.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Реки во Русија
Големо Окштун

**Големо Окштун** () — село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија. Населено е со Македонци-муслимани.

## Географија
Селото се наоѓа во македонската област Голо Брдо. Крај селото тече реката Окштун (или Окштунска Река). Недалеку на запад е селото Орешња, а понатаму на југ лежи Моглица. Мало Окштун на извесно растојание на југозапад.

## Историја
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Окштон* (Okshton) било село со 40 домаќинства сочинети од 79 жители торбеши. Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. го води *Окшутин* како село во Грика Вог’л (Мала Река) со 390 жители „Албанци-муслимани“, што претставува грешка.

По Првата балканска војна во 1912 г. селото влегло во состав на Албанија.

Во извештајот на Сребрен Поп Петров, главен инспектор-организатор на бугарската црковно-училишна дејност во Албанија, во 1930 г. *Окштун* се води како село од 200 куќи, сите Македонци-муслимани.

Сè до 2015 г. селото било во состав на Општина Острени.

## Поврзано
* Голо Брдо
* Дримколско-голобрдски дијалект

## Наводи

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Голо Брдо
Категорија:Булчица
Ладен лем

**Ладен лем** – еден од најчестите дефекти кој се јавува во електронските уреди. Калајот како основен врзувачки материјал-метал, во растопена состојба, при температура од околу 270 °С, се нанесува на печатена плоча за да се оствари електроспроводен спој меѓу компонентите и печатената плоча.

Ладен лем е недоволно растопен и загреан калај кој се кристализира и се создава врска која има преоден отпор бидејќи контактот меѓу металите не остварен во целосна смисла. Со текот на времето доаѓа до оксидација на спојот, па преодниот отпор се зголемува додека не дојде до постојан или повремени прекини. Притоа тој прекин главно е невидлив со голо око.

Откако на печатената плоча ќе се постават компонентите, за да се оствари одредена електрична шема, истите се спојуваат со печатената плоча или рачно, со лемила, или машински во калајни бањи.

Во моментот на нанесување на растопениот калај потребно е самата операција на лемење да трае колку што треба – пар секунди, бидејќи подолгиот временски период може да ги оштети компонентите (прегорување) и печатената плоча (кривење), а многу краток период за последица има појава на ладен лем.

Повремените прекини се особено тешки за воочување бидејќи се јавуваат како прекин дури откако уредот ќе се загрее.

Ладните лемови може да се избегнат со подгревање на компонентите кои се лемат, со користење на квалитетен калај специјално предвиден за овие намени, со стручно лемење и соодветен квалитетен алат.

Категорија:Електроника
Категорија:Технологија
Висок рид

**„Висок рид“** е цртан  филм од Советскиот Сојуз, создаден во 1951 г. од режисерите за анимации Леонид Амалрик и Владимир Полковиков. Обединети од слични креативни аспирации, режисерите нашле свој стил.

## Заплет
Цртаниот филм е заснован на бајката „Црвена Гора“ од познатиот руски писател Виталиј Бјанки. За разлика од прозата во книгата, во цртаниот филм - сè е во стихови.

Главните ликови се здодевниот и горд врабец Чик и неговата сопруга Чирика. Бидејќи Чик не се дружел повеќе со неговите другари, тој и неговата сопруга немале помош од никого и самите требало да сторат сè. Чирика го убедувала Чик да се сместат на Висок рид, но Чик, дознал дека сите таму живеат како „еден за сите, и сите за еден“, и одбил.

Двојката изградила гнездо на покривот на една селска куќа и само што го изградиле гнездото им го уништила локалната мачка, Чик сфатил дека е невозможно да се живее без другари и се согласил да се смести на Висок Рид.

На следниот обид на истата мачка да се гости со јајцата, пријателското стадо птици што живееле на Висок Рид силно и се спротивставило на мачката.

## На филмот работеле

### Креатори

* Сценарист - Григориј Колтунов
* Поетски текст - Михаил Волпин
* Во режија на Леонид Амалрик, Владимир Полковиков
* Уметник - Александар Трусов
* Композитор - Виктор Орански
* Оператор - Михаил Друјан
* Инженер за звук - Николај Прилутски
* Аниматори: Фјодор Китрук, Рената Миренкова, Вјачеслав Котионочкин, Борис Савков, Владимир Данилевич, Надежда Привалова, Татјана Таранович, Михаил Ботов, Лев Попов, Мстислав Купрач
* Декоратери: Вера Рогеро, Дмитриј Анпилов, Ирина Светлица, Константин Малишев, Елена Таненберг
* Технички асистент - И. Кулнева
* Асистент за инсталација - А. Фирсова.

### Улоги

* Анастасија Зуева - *врабица*
* Ирина Гошева
* Георги Витсин - *врабец*
* Клементина Ростовцева .

### Озвучување 2001 година

* Александар Котов - *брабец*
* Ирина Маликова
* Hanана Балашова
* Борис Токарев

## Синхронизација
Во 2000-2001 година , цртаниот филм бил обновен и преозвучен од ДОО Студио АС и ДОО Детска Сесија 1. Во новата верзија, фонограмот бил целосно заменет, современи глумци биле вклучени во преозвучувањето, податоците за инженерот за звук биле заменети во најавите (инженер за звук на новата верзија бил А. Поњавин ) и гласовните глумци. Сихронизацијата била исклучително негативно сфатена и од мнозинството гледачи на телевизија и од членовите на професионалната заедница.

## Видео изданија
Цртаниот филм постојано бил објавуван на ДВД во колекции на цртани филмови:

* „Шумски приказни“ од студиото „Сојузмултфилм“ од видео студио „Сојуз“ на ДВД. ,
* „Патници во шумата“ од студиото „Сојузмултфилм“ на ДВД.

## Литература
Бајковити филмови. Сценарија на рачно нацртани филмови . Број 2. - М .: Госкиноиздат, 1952 година. - 184 стр. - 45.000 примероци ... Григориј Колтунов „Висок рид“ стр.136-149,

## Наводи

## Надворешни врски

* „Висок рид“ на страницата „Енциклопедија на руско кино“
* „Висок рид“ на Цртаниот филм. RU

Категорија:Советски цртани филмови
Волшебно стапче

**Волшебно стапче** (исто така **волшебен жезол**) е тенок прав стап или прачка, понекогаш во форма на копје или жезол и со скапоцен камен или некаков украс на крајот . Во современиот вокабулар, зборот „волшебно стапче“ и „волшебен жезол“ обично се поврзувале со магија .

Според В. Ј. Проп, стапчето „е создадено како резултат на човечката комуникација со земјата и растенијата“. Се верувало дека ако се пресече стап од живо дрво, тогаш неговата магична моќ на плодност се пренесувал на делот од дрвото. Овие квалитети се пренесувале на сè што го допира стапот (гранчето) .

## Приказна
Сама по себе оваа слика е позната уште од античко време - археолозите пронашле антички карпести слики, на кои се прикажани фигури кои држат стапови, а последователно многу индоевропски народи ги прикажувале своите богови со разни предмети во рацете (честопати како стапови), симболизирајќи ја нивната моќ и има легенди за сите видови магични стапчиња. Свештениците од голем број народи користеле стапчиња за да извршуваат разни ритуали . Постојат различни хипотези за потеклото на сликата - поврзана со култот на фалусот или првичната употреба на тапан од страна на шаманите .

Во голем број современи нео-пагански религии (на пример, во Вика ), магичните стапчиња се користат за време на разни ритуали . Сликата на волшебно стапче била широко рефлектирана најпрво во народните приказни и легенди, честопати играјќи прилично важна заговорна улога во нив, а потоа и во популарната култура - така, многу циркуски илузионисти  (обично стапот на магионичарот го „користат“ како атрибут во нивните перформанси,тој не е подолг од 30 см и со пречник од околу 5-10 мм), и во многу современи дела од научна фантастика и фантазијата, волшебното стапче е составено со елементи на слика на волшебниот лик, со кој тој создава магија и извршува други волшебни дејства. Релјефот на вратите на базиликата во Санта Сабина во Рим го прикажува Христос со „волшебно стапче“ како прави чуда: воскресението на Лазар, чудото со леб и трансформацијата на водата во вино.

## Во литературата

* Во книгата „ Лавот, вештерката и гардеробата“ Белата вештерка користи волшебно стапче со кристал за да ги претвори живите суштества во камен.
* Во серијалот романи „Хари Потер“, волшебниците се спојуваат со дрвени стапчиња без кристали.

## Литература

* Будур Н. В. Волшебная палочка // Сказочная энциклопедия  / общ. ред. Н. В. Будур. — М.: Олма-Пресс, 2005. — С. 84. — .

Категорија:Волшебни предмети
Бајага и инструктори

**Бајага и инструктори** (српски, латиница: Bajaga i instruktori) е српски и поранешен југославенски рок бенд, основан во Белград во 1984. година (Момчило Бајагиќ). Групата поседува богата дискографија и плејада на хитови што ги сместија на врвот на поранешната југославенска рок сцена, заедно со другите  бендови као на пр. Бијело дугме и Рибља чорба.

Категорија:Југословенски рок групи
Категорија:Српски поп рок групи
Категорија:Српски рок групи
Категорија:Музички групи основани во 1984 година