open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ванделово Море

**Ванделово Море** (дански: Ванделхавет исто така познато и како **МекКинлиево Море**) е водена маса во Северноледениот Океан, кое се протега североисточно од Гренланд, па до Свалбард. Поголемиот дел од годината тоа е попречено со мраз.

Ова море е именувано според данскиот поларен истражувач и хидрографер, вице адмиралот Карл Фредерик Вендел, кој во годините 1895-96 ги истражувал крајбрежните води на Гренланд, како дел од данската Инголф експедиција.

## Географија
Ова арктичко море се наоѓа на 82° северна должина и 21° западна широчина. Морињата кои се наоѓаат подалеку на север и северозападно од Ванделовото Море се замрзнати во текот на целата година. Ванделовото море се протега толку далеку на запад колку и Кејп Морис Џесап. Понатаму на запад е Линколновото Море. На југ, се протега до Нордострундинген. Ванделовото море на југ се поврзува со Гренландското Море преку теснецот Фрем.

Фјордот Независност и фјордот Фредерик Е. Хајд се двата големи фјорда на далечниот североисточен брег на Гренланд, кои имаат свои устија во Ванделовото Море.

Категорија:Географија на Данска
Категорија:Мориња на Северноледениот Океан
Категорија:Мориња во Гренланд
Африканско диво куче

мини|Африканско диво куче
**Африканско диво куче** (Lycaon pictus) познато и како **Африканско ловечко куче**, **Африканско насликано куче**, или **насликан волк**, е куче што живее во Потсахарска Африкаa. Најголемо е од семејството кучиња во Африка, и единствено од видот *Lycaon*. Моменталната популација се проценува на околу 6.600 возрасни единки.

Африканското диво куче е друштвено животно кое живее во групи. Ловат антилопи, кои ги фаќаат откако ќе ги изнемоштат со бркање. Има неколку природни непријатели, меѓу кои лавовите и пегавата хиена.

Вообичаена должина на телото е 76-112 см, а тежина од 17-36 кг.

## Распространетост и навики
Жител на саваните,овој вид е активен преку денот и лови во глутници од 6 до 20 единки, кои организирано го гонат пленот. Неколку кучиња го гонат пленот, а другите трчаат напред. Ловат копитари, па и дури и домашни животни. Но, нивна основна храна се малите цицачи, птици и гуштери. Во глутницата има строга поделеност и на чело е најсилниот мажјак, кому му се потчинети сите други членови. Најдобриот пријател на овој водач може да биде негов заменик. Женката е бремена 63 дена, по кои раѓа 5 до 7 малечки. Потчинетите женки ретко раѓаат, а кога имаат свое потомство доминантната женка обично ги растргнува и ги убива.

## Наводи

Категорија:Загрозени видови според МСЗП
Категорија:Кучиња
Бакар (хералдика)

**Бакар** — боја на бакар, која во хералдиката заедно со среброто и златото ѝ припаѓа на групата на „метали“. Бакарот бил воведел во канадската хералдика..

Бакарот како боја не се употребува често и е препознатлив по неговата застапеност на грбот на градот Вајтхорс во канадската сојузна држава Јукон.

## Наводи

Категорија:Хералдички бои
Категорија:Бакар
Категорија:Нијанси на кафеавата боја
Сина боја (хералдика)

мини|десно|150п|Сина боја на хералдички штит
**Сина боја** или **азурна боја** (скратено **b** или **az**) — нијанса на сината боја, која во хералдиката заедно со црвената, пурпурната, црната и зелената боја ѝ припаѓа на групата на „бои“. Во гравирањето, сината боја понекогаш е означена како подрачје на хоризонтални линии. Бојата својот назив го добила по скапоцениот син камен, познат како лапис лазули. Поимот најпрвин бил воведен во старофранцускиот јазик во 12 век, а потоа влегол во употреба при блазонирањето на грбовите.

Сината боја во хералдиката понекогаш се среќава во различни нијанси, кои се вели дека се поврзани со посебните значења на доблестите и претставуваат одредени елементи и скапоцени камења. Ваквото толкување, сепак, не било поддржано од страна на хералдичарите низ вековите. Многу извори укажуваат на различни значења на сината боја, но најчесто се вели дека истата претставува скапоцен камен (сафир) или небесни тела (Јупитер).

## Галерија

Податотека:Dolní Přím CoA.svg|Грб на Општина Долни Пржим, Чешка
Податотека:DEU_Dollern_COA.svg|Грб на Општина Долерн, Германија
Податотека:DEU Holtorfsloh COA.svg|Грб на Општина Холторсфлох, Германија
Податотека:Arms of the St Cleere family of St Osyth, Essex.png|Грб на семејството Св. Клир од Св. Осит, Есекс
Податотека:Blason évêque be Harpigny.svg|Грб на Ги Харпињи


## Белешки
*  Планетата Јупитер исто така се поврзува со металот калај во алхемиското/окултното толкување на значењето на планетите.

## Наводи

Категорија:Хералдички бои
Категорија:Нијанси на сината боја
Луголов раствор

мини|Формула: <chem>I3K</chem> '''''''' J.Crow's Lugol's Solution''
**Луголов раствор** (лат. *Iodi solutio aquosa sin. solutio Lugoli*) е воден раствор на јод којшто има широка примена како антисептик, реагенс и, многу ретко, како додаток на јодот. Името го има добиено по францускиот лекар, **Жан Гијом Лугол**, кој прв го подготвил.

Тоа е раствор со темно-црвена боја кој содржи 5% јод во 10% раствор на калиум јодид (I3K), што ја прави концентрацијата на јодот околу 130&nbsp;mg/ml. Јодот е не-поларна молекула, многу слабо растворлива во вода, но затоа, присуството на калиум јодид го олеснува растворањето преку формирање на тријодидни јони. Идентификацијата се изведува на јодидниот јон, најчесто преку негова оксидација до елементарен јод со користење на перманганат во кисела средина, при што органскиот слој (обично хлороформ) се обојува виолетово. Некои слични соединенија на Лугол се користат во јодометриски титрации.

Освен како локален антисептик во третирањето на рани, Луголовиот раствор се користи и за откривање на присутво на скроб во органски смеси, каде јодот реагира со агрегатите на скробот, вградувајќи се во завојницата на амилазата што се гледа како темно-сино обојување. Во патолошката состојба на амилоидозата, наслагите на овој полисахарид можат да бидат толку екстензивни што погодените ткива би се обоиле интензивно во контакт со реагенсот на Лугол. За време на колпоскопија, реагенсот на Лугол се нанесува на вагината и грлото, при што нормалното ткиво се обојува во кафеава боја, додека пак, посветли бои или комплетен недостаток на бои може да укажува на патохистолошки промени и потреба од биопсија. Ова се нарекува Шилер тест.

Луголовиот раствор, некогаш, се користел и како додаток на јодот, кај возрасните од хипотиреодизам, но денес таа примена е намалена, и во главно заменета со препарати - јодит. Непосредно после Чернобилската несреќа, во Полска, јодот на Лугол бил применет врз речиси целото население во профилаксата на радиоактивна јодна акумулација (131I) во штитната жлезда.

Како антисептик, растворот на Лугол може да се замени со други јодски препарати, алкохолни аналози (тинктура на јод) или препарати кои содржат јод, на пр. повидон-јод.

## Наводи

Категорија:Антисептици
Категорија:Јод
Категорија:Неопходни лекови според Светската здравствена организација
Категорија:Дезинфектанти
Категорија:Хемиски испитувања
Убавицата на денот

**Убавицата на денот** (француски: *Belle de Jour*) - француски филм од 1967 година, во режија на Луис Буњел. Главните улоги ги толкуваат: Катрин Денев, Жан Сорел, Женевјев Паж, Пјер Клементи, Франсоаз Фабиен, Мишел Пиколи. Во 1967 година, Буњел го освоил „Златниот лав“

## Содржина
Северина Серизи (ја игра Денев) е омажена за докторот Пјер Серизи (го игра Сорел) кој многу ја сака, но таа не е задоволна од брачниот живот. Поради тоа, таа одлучува да стане проститутка во јавната куќа на мадам Анаис (ја игра Паж), каде работи под името „Убавицата на денот“ затоа што се проституира само дење. Еднаш, во јавната куќа доаѓа криминалецот Марсел (го игра Клементи) кој се вљубува во неа и постанува љубоморен, посакувајќи ја само за себе. Кога во јавната куќа доаѓа господинот Анри Исон (го игра Пиколи), кој е близок пријател на докторот Серизи, Северина ја напушта јавната куќа. Меѓутоа, во нејзиниот дом доаѓа Марсел, кој го пречекува Пјер и тешко го ранува, а потоа полицијата го убива Марсел. Паралелно со главното дејство, во филмот се испреплетуваат и сцени во кои Пјер си замислува како ја измачува Северина.

## Наводи

Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови од 1967 година
Категорија:Филмови на Луис Буњел
Категорија:Филмови со Катрин Денев
Категорија:Филмови со Мишел Пиколи
Категорија:Филмови со Жан Сорел
Категорија:Филмови со Пјер Клементи
Дучо ди Буонинсења

**Дучо ди Буонинсења** (италијански: Duccio di Buoninsegna), (околу 1250 година — 1318/19) бил италијански сликар, припадник на  уметничкиот правец  готика, и еден од најзначајните претставници на Сиенската школа на сликарство.

## Биографија и дело
[мини|лево|100px|Ручелајска Мадона околу [1285 година]]

Роден бил, живел и работел во Сиена. Работел главно во темпера со пигменти и јајца. Сликал наративни религиски теми, вообичаено во времето во кое го создавал.

Неговата уметност се засновувала врз византиската уметност, особено врз уметноста и епохата на династијата Палеолози. Дучо ја познавал работата на неговиот фирентски колега Чимабуе. За нив заеднички начин на претставување на фигурите бил монументален и меланхоличен во исто време. Делата на Дучо се одликуваат по меките елегантни линии и рафиниран избор на колорит.

За неговата младост не е ништо познато и не знаеме ни кој бил неговиот учител. Историчарите сметаат дека врз основа на сличностите со сликите на Чимабуе можел токму овој сликар да биде неговиот учител. Со името на Дучо првпат се сретнуваме во 1278 година.

Првото познато дело на Дучо е „Мадона со ангелите“, од околу 1285 година, која ја нацртал за црквата Санта Марија Новела на која сè уште се гледа ирационален контекст што тој го отстранил. Инаку, неговите лица на медалјоните имаат физиогномски црти.
 
Едно од неговите најпознати дела е „Мадона во престолот на Маест“ кое било во катедралата во Сиена. Сликата била насликана и од предната и од задната страна. На едната страна била девицата Марија која е во престолот на златна позадина опкружена со ангели и светци, а на задната страна биле прикажани слики од распнувањето. 
мини|300px|Мајеста музеј на уметност во Сиена

Најпознатите  негови ученици биле Симон Мартини и браќата Лоренцети и со нивна заслуга во 13 век Сиена станала втор најзначаен сликарски центар после Фиренца.

## Литература
* H,W. Janson, Istorija na umetnost, Belgrad 1962.
* Ѓина Пискел, Општа историја на уметност, Белград 1972.
* Svetové dejiny umenia, B.F. Groslier, Larusse, Praha 1996
* Istorija na drevnata umetnost, J.J. Vinkelman, Novi Sad 1996. 
* Priručni slovnik naučni ČS Akademia vied, Praha 1966.

## Надворешни врски

*www.DuccioDiBuoninsegna.org  130 works by Duccio
*"The Missing Madonna: The story behind the Met's most expensive acquisition"  *The New Yorker Magazine*, July 11 & 18, 2005, by Calvin Tomkins
*Duccio in Panopticon Virtual Art Gallery
*
* Интернет галерија

Категорија:Италијански сликари
Краток работен ден

**Краток работен ден** (полски: *Krótki dzien pracy*) — полски филм од 1981 година, во режија на Кшиштоф Кишловски, кој е и соавтор на сценариото, заедно со Хана Крал. Главните улоги ги играат: Вацлав Улевич, Лех Гжмочински, Тадеуш Бартошик, Марек Кепински итн. Филмот е снимен според вистински настани, а бил прикажан дури во 1996 година.

## Содржина
Дејството на филмот се одвива на 25 јуни 1976 година. Еден ден по одлуката на полската влада да ги зголеми цените на месото и на месните производи, работниците од метаулргиската фабрика започнуваат штрајк и се собираат пред зградата на партијата. Покраинскиот партиски секретар (го игра Улевич) се наоѓа во голема дилема околу тоа како да постапи: од една страна, тој сака да го спаси својот образ пред работниците и да покаже дека се грижи за исполнување на нивните барања, а од друга страна бара поддршка од повисоката власт. Состојбата се влошува кога штрајкувачите влегуваат во зградата при што е загрозена и неговата лична безбедност. За да ги смири работниците, тој се јавува во Варшава, но централната власт нема намера да ја повлече својата одлука. Во последен миг, во зградата доаѓа началникот на полицијата кој го извлекува партискиот секретар. Во меѓувреме, филмот содржи кратки сцени кои ја прикажуваат судбината на главните организатори на штрајкот, кои се уапсени и осудени.

## Наводи

Категорија:Полски филмови
Категорија:Филмови на полски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Полска
Категорија:Филмови од 1981 година
Категорија:Филмови на Кшиштоф Кишловски
Категорија:Филмови со Вацлав Улевич
Категорија:Филмови од 1995 година
Ана Каренина (филм од 2012)

**Ана Каренина** (англиски: *Anna Karenina*) - британски филм од 2012 година, во режија на Џо Рајт според сценариото на Том Стопард. Главните улоги ги играат: Кира Најтли, Џуд Ло, Арон Тејлор-Џонсон, Метју Мекфејден, Кели Мекдоналд итн. Филмот е адаптација на истоимениот роман на Толстој. Критичарите имале поделени оцени за филмот, но сепак, тој бил номиниран за наградата „Оскар“ во четири категории при што победил во категоријата за костимографија. Исто така, филмот имал и четири номинации за наградите БАФТА.

## Содржина
Дејството во филмот се одвива во 1870-тите. Ана (ја игра Најтли) е во брак со благородникот Алексеј Каренин (го игра Ло) со кого има две деца. Таа го запознава младиот коњички офицер Вронски (го игра Тејлор-Џонсон) и двајцата се вљубуваат еден во друг, иако на почетокот таа не сака да ја прифати љубовта. Но, подоцна, Ана решава да ги прифати општествените последици од нејзината одлука да го изневери сопругот...

## Наводи

Категорија:Британски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 2012 година
Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија:Филмови на Џо Рајт
Категорија:Филмови со Џуд Ло
Категорија:Филмови со Кира Најтли
Категорија:Филмови со Арон Тејлор-Џонсон
Манлио Бросио

**Манлио Гиованни Бросио **(10 јули 1897 година – 14 март 1980) бил италијански адвокат, дипломат, политичар и четвртиот Генерален секретар на НАТО помеѓу 1964 година и 1971 година.

Бросио е роден во Торино и студирал право на локалниот универзитет. За време на Првата светска војна, тој служел во Алпски полк како артилериски офицер. По војната тој дипломирал, и во 1920 година тој влегол во политиката. Подоцна неговата политичка активност била забранета поради неговото спротивставување на фашизмот.

За време на Втората светска војна, по Сојузничката инвазија на Италија во 1943 година; Бросио станал член на Националниот ослободителен одбор. По војната тој повторно влегол во политиката, и станал заменик-премиер, а во 1945 година министер за одбрана.

Во јануари 1947 година, Брисио станал италијански амбасадор во Советскиот Сојуз и се вклучил во мировни преговори меѓу земјите. Во 1952 година тој станал амбасадор во Обединетото Кралство, во САД,  и од 1961-1964 во Франција.

На 12 мај 1964 година, НАТО, советот го избрал Бросио да го замени Дирк Стикер како генерален секретар. Тој дал оставка на 3 септември 1971 година. На 29 септември 1971 година, американскиот претседател Ричард Никсон му го доделил претседателскиот „Медал на слободата“.

Бросио починал во Торино. Тој бил чичко на пејачката и телевизиски презентер Внна Бросио.

## Наводи

* НАТО кој е Кој? Генералниот Секретар Манило Бросио. Преземено 2 Октомври 2005 Година.

## Надворешни врски

* НАТО Declassified - Manlio Brosio (биографија) 

Категорија:Родени во 1897 година
Категорија:Починати во 1980 година
Категорија:Италијански политичари
Категорија:Луѓе од Торино
Категорија:Носители на Претседателскиот медал на слободата
Категорија:Генерални секретари на НАТО
Вили Клас

**Вилем Вернер Хуберт "Вили" Клас** (24 ноември 1938) — поранешен белгиски политичар кој служел како  осми секретар на НАТО, од 1994 до 1995 година. Клас бил член на Фламанската социјалистичка партија. Клас е роден во Белгија. Тој дипломирал политички и дипломатски науки на Брисел.

## Животопис
Вили Клас ја започнал својата политичка кариера во Хасалт . Во 1968 година, тој бил избран за пратеник во собранието. Во 1972 година, тој влегол во владата на Белгија како министер за образование. Помеѓу 1973 и 1992 година, тој бил  министер за економски работи на Белгија три одделни пати. Тој, исто така, служел како заменик-премиер пет пати, и бил важен преговарач во формирањето на коалицијата на владите во текот на 1980-тите години. Клас бил  министер за надворешни работи од 1992 до 1994 година.

Клас бил исто така, Генералниот Секретар на НАТО од 1994 до 1995 година, кога тој поднел оставка по откривањето на мито од над 50 милиони Белгискиот франци, кој бил прифатен во текот на преговорите за договорот со Агуста хеликоптери во времето кога тој бил министер за економски прашања. Клас добил 60 000 франци казна, тригодишна пробна казна и пет-годишната забрана за кандидирање за јавна функција.

## Почести

* Министер на Државата
* Витез на Големиот Крст на Редот на Леополд II.

## Поврзано
* Белгија
* НАТО

Категорија:Белгиски диригенти
Категорија:Генерални секретари на НАТО
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1938 година
Андерс Фог Расмусен

**Андерс Фог Расмусен** (; роден на 26 јануари 1953) — дански политичар кој бил 39-от премиер на Данска од ноември 2001 до април 2009 година и 12-от Генерален секретар на НАТО , од август 2009 до октомври 2014 година. Тој е сега извршен директор на политичките консултации Расмусен Глобал и Виш советник на  Бостонската Консалтинг Група на  Копенхагенската канцеларија.

Расмусен бил најпрво избран во Фолкетинг во 1978 година и служел во разни министрерски позиции, вклучувајќи ги министер за данок (1987-1992) и министер за економски работи (1990-1992). Во својата рана кариера, Расмусен бил строг критичар на социјалната состојба, ја напишал  класичната либерална книга *Од социјално општество до минимално општество* во 1993 година. Сепак, во текот на 1990-тите години, неговите ставови се промениле кон политичкиот центар. Тој бил избран за водач на конзервативно-либералната партија Венстре во 1998 година, а на чело на централно-десната коалиција со Конзервативна народна партија која била сместена во канцеларијата во ноември 2001 година и ги добила вториот и третиот термин во февруари 2005 година и во ноември 2007 година. Владата на Расмусен се потпирала на данската народна партија за поддршка, во согласност со данската традиција на малцинска влада.

Неговата влада го воведе построги ограничувања на анти-ЕЕА имиграција и замрзнување на даночните стапки (*skattestoppet* на дански). Одредени даноци биле намалени, но неговите коалициски партнери во Конзервативната народна Партија постојано се залагаше за повеќе даночни намалувања и рамна даночна стапка не повисока од 50%. Владата на Расмусен спроведе административна реформа, намалување на бројот на општините  и замена на тринаесет области со пет региони, која тој ја нарекува  "најголемата реформа во триесет години". Тој е автор на неколку книги за оданочување и владината структура. Тој се откажал од позицијата премиер во април 2009 година за да стане Генерален секретар на НАТО. Неговиот мандат како Генерален Секретар  заврши во летото 2014 година. Меѓутоа, на 11 декември 2013 на Северно-Атлантскиот Совет го продолжи својот мандат до 30 септември 2014 година, со цел да се обезбеди организацијата во 2014 година на самитот на НАТО во Њупорт, Велика Британија.

## Наводи

Категорија:Родени во 1953 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Генерални секретари на НАТО
Категорија:Носители на Големиот крст од I класа на Орденот за заслуги за СР Германија
Манфред Ворнер

**Манфред Херман Ворнер** (24 септември 1934 година, Штутгарт – 13 август 1994 година, Брисел) бил германски политичар и дипломат. Работел како министер за одбрана на Западна Германија помеѓу 1982 и 1988 година. Потоа служел како седми генерален секретар на НАТО од 1988 до 1994 година. За време на неговиот мандат како Генерален секретар се случи крајот на Студената војна и германското обединување. Додека служел на таа функција, му бил дијагностициран рак, но и покрај неговата болест, продолжил да работи до неговите последни денови.

## Животопис
Тој израснал во домот на својот дедо во Штутгарт-Бад Канштат и таму учел во гимназијата Јоханес-Кеплер. Тој бил во брак со Елфи Ворнер, која поддржала неколку хуманитарни агенции поврзани со германската армија, а која починала од тумор на 4 јули 2006 година.

По дипломирањето во 1953 година студирал право во Хајделберг, Париз и Минхен. Тој ги завршил студиите во 1957 со првиот и 1961, вториот дел. Потоа работел за администрација на Баден-Виртемберг. Тој бил окружен претставник за Оринген до 1962 година, за Баден-Виртемберг Ландтаг до 1965 година и округот Гепинген. Ворнер бил авионски пилот и резервен офицер на Луфтвафе.

## Политичка кариера
Ворнер бил член на германската ЦДУ и бил избран во германскиот парламент, кој го претставувал Гепинген.

На 4 октомври 1982 година бил назначен за федерален министер за одбрана во владата на Хелмут Кол. Ворнер одиграл важна улога во одбраната на одлуката на НАТО за распоредување балистички проектили IRBM со среден дострел, по разговорите за намалување на оружјето со Советскиот Сојуз, за да се преиначи советското распоредување на балистичките проектили IRBM од своите SS-20 од претходните години.

Во 1983 година, Ворнер се соочил со критики поради скандалот околу германскиот генерал Гинтер Кизелинг. Германската воена тајна служба го обвинила Кизелинг дека е хомосексуалец - ова подоцна било откриено како случај на погрешен идентитет - и Ворнер наредил предвремено пензионирање на Кизелинг, бидејќи хомосексуалноста во тоа време се сметала за безбедносен ризик. Кизелинг инсистирал на дисциплинска постапка, и на крајот го постигнал своето враќање. Ворнер ја прифатил политичката одговорност за аферата и на 18 мај 1984 година ја понудил својата оставка, која сепак била одбиена од германскиот канцелар Хелмут Кол.

## Личен живот
[мини|Сопругата на Ворнер покрај неговиот споменик во Саут Парк, [Софија, Бугарија|лево]]
Во декември 1972 година Ворнер се оженил со Ана-Марија Цезар. Од 1982 до неговата смрт бил во брак со Елфи Ворнер, со моминско презиме Реинш (1941-2006).

## Манфред Ворнер Медал
Од 1996 година Министерството за одбрана го доделило медалот Манфред Ворнер на годишно ниво за да им оддаде чест на јавните личности, кои направиле „специјална заслужна услуга за мир и слобода во Европа".

## Наводи

Категорија:Родени во 1934 година
Категорија:Починати во 1994 година
Категорија:Луѓе од Штутгарт
Категорија:Генерални секретари на НАТО
Категорија:Носители на Големиот крст од I класа на Орденот за заслуги за СР Германија
Џорџ Робертсон

**Џорџ  Робертсон** (роден на 12 април 1946 година) е британски лабуристски политичар кој бил десеттиот Генерален секретар на северноатлантската алијанса од 1999 до 2004 година. Тој служел како Секретар за одбрана на Велика Британија од 1997 до 1999 година, пред да се вклучил во НАТО.

## Животопис
Се родил во Порт Елен на островот Ислеј во Шкотска, тој бил син на полицаец. Тој кога имал 15 години бил вклучен во протести против паркирањето на Американските јадрените подморници во Шкотска.

Робертсон се женел со Сандра Валас на 1 јуни 1970 година. Тие имаат два сина и една ќерка.

Робертсон преживеал несреќа во јануари 1977 година, поради што му се скршиле колената и скршила вилицата.

Тој прв се вклучил во Дом на комуни како лабуристски пратеник во 1978 година, откако победил на изборите во Хамилтон во мај истата година, предизвикано од смртта на последниот лабуристски пратеник Алекс Вилсон во март од таа година. Тој бил против кандидат на  Марго Макдоналд. Робертсон добил 51% од вкупните гласови. Тој бил повторно избран во собранието на следните пет генерални избори, бил претседател на Лабуритската партија во Шкотска, и бил назначен во држаниот совет. Тој бил назначен за Генерален секретар на НАТО од кога германскиот министер на одбрана Рудолф Шрапинг одбил да биде номиниран за таа позицијата.

## Наводи

Категорија:Носители на Претседателскиот медал на слободата
Категорија:Генерални секретари на НАТО
Категорија:Членови на Кралското друштво на Единбург
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1946 година
Магуба Сиртланова

**Магуба Сиртланова** () беше постар поручник во 46-тите чувари на Таман - ноќен бомберски воздухопловен полк, наречен и "Ноќни вештерки", кој ја доби титулата Херој на Советскиот Сојуз за нејзините достигнувања. Таа била етнички татар и член на Комунистичката партија на Советскиот Сојуз од 1941 година.

## Ран живот
Родена на 15 јули 1912 година во Белебеј, Башкортосан во Руското Царство, таа дипломирала од Башаловското училиште за авијација во 1932 година и се приклучи на летчки клуб - училиште за едрилица во Тбилиси. По почетокот на Втората светска војна таа се пријави во војската во јули 1941 година.

## Воена кариера
Сиртланова се вклучила во Големата татковинска војна на 27 декември 1942 година и ја изврши својата прва мисија на 10 февруари 1943 година, како дел од 588-тиот ноќен бомбашки полк, кој подоцна бил преименуван во 46-тите чувари на Таман - ноќен бомбардерски вздухопловен полк. Таа се бореше во Северен Кавказ, Белорусија, Таманскиот Полуостров, Крим, Полска и Прусија. Таа има акумулирано 928 летни часа во борба, извршила 780 летови, пуштила 190 тони бомби на територијата на непријателот и со сигурност летала со нејзиниот авион преку тежок анти-авионски оган и лоши временски услови. Благодарение на прецизноста на нејзините бомбашки напади, таа беше во можност да уништи две железнички станици, две кули, три артилериски единици, четири оклопни возила, депо за гориво и 85 непријателски кампови. За нејзините воени постигнувања во војската, се стекнала со титулата Херој на Советскиот Сојуз на 15 мај 1946 година.

## Подоцнежен живот и награди
По Втората светска војна, таа се повлече од војската и работела во една фабрика во Казан од 1951 до 1962 година. Постои улица иманеувана во нејзина чест во Казан, како и споменик и сала.

Таа починала на 1 октомври 1971 година и била погребана во гробиштето Ново-Татар Слобода.

### Награди и признанија

* Херој на Советскиот Сојуз,
* Орден на Ленин
* Две ордени на Црвеното знаме
* Орден на Патриотската војна во 2-ра класа
* Орденот Црвена ѕвезда
* разни кампањски и јубилејни медали

## Поврзано
* Марина Раскова
* "Ноќни веди"

## Наводи

Категорија:Родени во 1912 година
Категорија:Починати во 1971 година
Категорија:Политичари од Комунистичката партија на Советскиот Сојуз
Категорија:Херои на Советскиот Сојуз
Категорија:Луѓе од Казањ
Категорија:Носители на Орденот на Ленин
Категорија:Носители на Орденот на Црвеното знаме
Категорија:Татари
Категорија:Жени во Втората светска војна
Категорија:Носители на Орденот на Црвената ѕвезда
Категорија:Носители на Орденот на Татковинската војна од II степен
Јозеф Лунс

**Јозеф Мари Антоан Хуберт Лунс** (28 август 1911 – 17 јули 2002 година)  бил холандски политичар и дипломат на денес непостоечката Католичката народна партија (KVP), која сега е споена во Христијанска демократска партија (CDA). Лунс бил еден од најпопуларните холандски политичари отсекогаш, познат по неговиот црн хумор и подготвените јазични досетки. Тој бил дел од вкупно осум кабинети и останал во канцеларија деветнаесет години континуирано, и бил најдолг период на служба како холандски Министер за надворешни работи, од 2 септември 1952 до 6 јули 1971 година. Тој се повлекол од  политиката и стана петтиот (и, исто така, најдолго на служба) Генерален секретар на НАТО во период од 13 години, од 1 октомври 1971 до 25 јуни 1984 година.

## Животопис
Лунс  е роден во Римокатоличко, франкофонско и уметничко семејство. Учел  средно образование во Амстердам и Брисел. Тој се одлучил да стане офицер на холандската кралската морнарица, но се пријавил премногу доцна за да биде избран. Затоа, Лунс  студирал право, во  Универзитетот во Амстердам од 1932 до 1937 година.

Како неговиот татко, Лунс исто така  покажал желба за конзервативни и авторитетни политички партии и интерес во меѓународната политика. Како млад студент  себеси се пронашол во политичкото право, фаворизирајќи го силниот авторитет на државата и бил на мислење дека социјализмот, поради неговата идеалистичка идеологија, го поттикна подемот на фашизмот и нацизмот. Лунс  бил тивок член на Националното социјалистичко движење во Холандија (NSB), но го напуштил во 1936 година пред оваа партија да избере силен антисемитистички правец.

### Генерален секретар на НАТО (1971-1984)
Во 1971 година, Лунс бил назначен за Генерален секретар  на НАТО. Во времето на неговото назначување,се случувале јавни протести против американската политика во Виетнам низ Западна Европа. Иако имало првични сомневања за неговите вештини за работа, тој наскоро се покажал дека  бил способен за менаџирање на алијансата во криза. Се сметал себеси како  портпарол на алијансата и бил насочен кон балансирање на безбедноста и политичките интереси на алијансата како целина.

## Наводи

## Надворешни врски

* (холандски) 
Г-Дин J. M. A. H. (Јосиф) Лунс (Парламент и политика)
* НАТО Declassified - Јосиф Лунс(биографија) 
* Биографија на НАТО

Категорија:Статии со надворешни врски на холандски
Категорија:Родени во 1911 година
Категорија:Починати во 2002 година
Категорија:Римокатолички христијани од Холандија
Категорија:Луѓе од Ротердам
Категорија:Носители на Претседателскиот медал на слободата
Категорија:Генерални секретари на НАТО
Категорија:Носители на Големиот крст на Легијата на честа
Категорија:Луѓе од Амстердам
Категорија:Носители на Големиот крст од I класа на Орденот за заслуги за СР Германија
Надја Ножарова

**Надја Матеева Ножарова** () позната и како **грофица Надја де Наваро Фарбер** ( - ) — бугарска пејачка на оперети и глумица, американски претприемач, филантроп и шпанска грофица.

## Животопис

### Кариера
Ножарова е родена во Плевен на 21 ноември 1916 година. Татко ѝ бил трговец на електрични материјали. Студирала на Американското училиште за девојчиња во Ловеч пред да се врати во Плевен. Во 1934 година таа ја започна својата кариера во оперетскиот театар "Ангел Сладкаров" со кој таа патувала низ Бугарија. По распуштањето на театарската група, таа играше во театрите "Одеон", "Бугарија" и "Корпоративен театар". Таа се пресели во Германија, каде што студирала "Пеење". Откако таа се врати во Бугарија, таа го снима филмот *"Изпитание"* во 1942 година.

Починала на 18 април 2014 година во Лонг Ајленд, Њујорк.

### Семејство
Таа ја започна нејзината кариера во оперетскиот театар "Ангел Сладкаров" во 1936 година и неколку дена подоцна стапи во брак со Ангел Сладкаров во Тројанскиот манастир. Во 1940 година тие се развеле и таа стапи во брак со шпанскипт гроф де Наваро, дипломат во Ватикан, од кој таа ја доби титулата "грофица". Тие живееле во Монте Карло.

Откако нејзиниот сопруг почина во 1949 година, таа се пресели во САД и во 1953 година се омажила за Сид Фарбер, кој бил сопственик на зграда и компанија за недвижен имот. По неговата смрт во 1985 таа доби голем имот и се омажи за Јуриј Фарбер.

### Филантропија
Во САД таа поддржуваше неколку организации за помош на еврејските и венецуелските имигранти: Црвениот крст во Монако, Американската болница во Париз и болницата Принцеза Грејс во Монако.

## Галерија

 Image:BASA-1625K-1-22-1-Nadya Nozharova, Countess Nadia de Navarro-Farber.JPG | 
 Image:BASA-1625K-1-22-2-Nadya Nozharova, Countess Nadia de Navarro-Farber.JPG | 
 Image:BASA-1625K-1-22-3-Nadya Nozharova, Countess Nadia de Navarro-Farber.JPG | 
 Image:BASA-1625K-1-22-4-Nadya Nozharova, Countess Nadia de Navarro-Farber.JPG | 
 Image:BASA-1625K-1-22-13-Nadya Nozharova, Countess Nadia de Navarro-Farber.JPG | 
 Image:BASA-1625K-1-22-15-Nadya Nozharova, Countess Nadia de Navarro-Farber.JPG | 
 Image:BASA-1868K-1-58-2-Nadya Nozharova, Countess Nadia de Navarro-Farber.JPG | 

 Image:BASA-1625K-1-22-6-Nadya Nozharova, Countess Nadia de Navarro-Farber.JPG | 
 Image:BASA-1625K-1-22-8-Nadya Nozharova, Countess Nadia de Navarro-Farber.JPG | 
 Image:BASA-1625K-1-22-9-Nadya Nozharova, Countess Nadia de Navarro-Farber.JPG | 
 Image:BASA-1625K-1-22-10-Nadya Nozharova, Countess Nadia de Navarro-Farber.JPG | 


## Наводи

Категорија:Бугарски пејачи
Категорија:Бугарски глумци
Категорија:Шпанско благородништво
Категорија:Американски стопанственици
Категорија:Филантропи
Категорија:Луѓе од Плевен
Мијат Гаќиновиќ

**Мијат Гаќиновиќ** (роден на 8 февруари 1995 година) — српски професионален фудбалер кој игра како играч од средниот ред за грчкиот прволигаш АЕК.

## Клупска кариера

Категорија:Родени во 1995 година
Категорија:Фудбалери од Бундеслигата
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Срби во Босна и Херцеговина
Категорија:Луѓе од Нови Сад
Категорија:Босански фудбалери
Западен фронт (Прва светска војна)

**Западен фронт** — најважно поприште на воени судири во  текот на Првата светска војна. Фронт го отворила Германија со инвазија на  Луксембург и Белгија со кој започнало вовлекување на Европа во војната. Целта на оваа првична инвазија било воспоставување на контрола и преземање на стопaнствено и рудно значајни региони во Франција.

## Опсег на Западниот фронт
Фронтот на почеток бил поставен по должина на Белгија и зафаќал североисточен дел на Франција, со развивање на воени акции се проширил сè до Северното Море и до Швајцарија. Овој фронт, за разлика од осточен бил статичен, карактеристичен по безбројни лавиринти на ровови и бесмислено истребување на војката од двете завојувани страни. Воспоставен е кога германската војска која брзо напредувала кон Франција била запрена од силите на Антанта во првата битка на Марна, а судрените сили се вкопале на своите позиции. Фронтот бил формиран на 4 август 1914 година, а на него се војувало сè до 11 ноември 1918 година.

## Одлики и битки на Западниот фронт
мини|Трка кон морето
По утврдување на фронтот во периодот од 1915 до 1917 година на него се одиграле неколку големи битки, Битката за Елзас, две битки на реката Марна, Гранични битки, Трка кон морето, Битката за Ипре, Голема офанзива кај Верден,  Офанзива на реката Сома, и др. 
Но основна одлика на овој фронт биле утврдени позиции во ровови во кои војската живеела под постојана изложеност на топовски оган, непрекидно пукање, изложеност на бојни отрови, глад, студ, жега и инфекции. Секоја офанзивна акција или ситни повлекувања на воени формации војската ја изложувале на силен стрелачки оган, мински полиња и по првпат во историја забележани воздушни напади со авиони, а во офанзива кај Камврија во 1917 година Германија за првпат во војната ги внела и тенковите.
Токму ваква поставеност и безизлезна пат позиција во која се наоѓале завојуваните страни довела до милионски број на жртви од двете страни.

## Жртви
Страотните последици на Западниот, како и на Источниот фронт никогаш не се прецизно  пресметани, едноставно, за таква анализа и пресметка не постои статистичка формула и се бројат со милионски цифри.  Според една од поновите анализи се спомнуваат 7 947 000 мртви, исчезнати и заробени на страна на Антанта и 5 603 000 мртви, исчезнати и заробени на страна на страна на Централни сили.

## Наводи

Категорија:Западен фронт (Прва светска војна)
Категорија:Австроунгарија во Првата светска војна
Категорија:Белгија во Првата светска војна
Категорија:Британската Империја во Првата светска војна
Категорија:Франција во Првата светска војна
Категорија:Германија во Првата светска војна
Категорија:Италија во Првата светска војна
Категорија:Португалија во Првата светска војна
Категорија:САД во Првата светска војна
Категорија:Обединето Кралство во Првата светска војна
Категорија:Австралија во Првата светска војна
Кампиљо де Дуењас

**Кампиљо де Дуењас** () — општина во покраината Гвадалахара, Кастиља-Ла Манча, Шпанија. Се наоѓа близу изворот на реката Пједра. Според пописот од 2017 г. во општината има 81 жител.

## Знаменитости
Во општината се наоѓаат остатоците од арагонскиот замок Сафра (XII век) кој имал важна улога како упориште на границата меѓу христијанска и муслиманска Шпанија.

## Поврзано
* Список на општини во Гвадалахара

## Наводи

Категорија:Општини во Гвадалахара
Шебекински реон

**Шебекински реон** () — реон во Белгородската област, Русија. Како општинска единица се нарекува **Шебекински општински реон**. Сместен е во југот на областа и зафаќа површина од . Седиште е градот Шебекино (кој административно не е дел од реонот). Населението брои  47.345 жители (2002); 

## Наводи
### Белешки

### Извори
*
*
*

## Надворешни врски
* Управен портал на Шебекинскиот реон 

Категорија:Реони во Белгородската област
Регенерација (биологија)

[мини|300x300пкс|Сончогледовата [морска ѕвезда ги регенерира своите раце]]
[мини|300x300пкс|Џуџест жолто-глав [Гекони|Геко со регенерирана опашка
]]
Во **[[биологија]]та**, **регенерација** е процес на обновување и раст, што  ги прави геномите, клетките, организмите, и екосистемите да бидат отпорни на природните флуктуации или настани кои предизвикуваат нарушување или оштетување. Секој вид е способен за регенерација, од бактерии, до луѓе. Регенерацијата може да биде комплетна, при што новото ткиво е исто како изгубеното ткиво, или нецелосна кога по некротично ткиво доаѓа фиброза. На своето најосновно ниво, регенерацијата се случува со помош на молекуларни процеси при регулација на генски експресии. Регенерација во биологија, сепак, главно се однесува на морфогенични процеси кои ја карактеризираат фонетската пластичност на особини дозволувајќи им на мулти-клеточните организми да го поправат и одржат интегритетот на нивните физиолошки и морфолошки состојби.

Над генетското ниво, регенерацијата е фундаментално регулирана со асексуални клеточни процеси. Регенерацијата е различна од репродукција. На пример, родот хидра врши регенерација, но репродуцира со метод на окулирање. Хидрите и планарските сплескани црви долго служеле како модел на организми за нивните високо адаптивни регенеративни способности. Откако ќе се повредат, нивните клетки стануваат активни и почнуваат да реконструираат ткива и органи назад во првобитна состојба. Видот каудата ("urodeles"; дождалец и тритон), вид на водоземци, е можеби најадаптираната ’рбетна група за регенерација, со оглед на нивната способност за регенерација на екстремитети, опашки, вилици, очи и различни внатрешни структури. Регенерацијата на органи е честа и широко распространета адаптивна способност меѓу животинските суштества. Во соодветниот контекст, и некои животни се способни да се размножуваат асексуално преку фрагментација, окулирање или делба. Родителот, на пример, ќе се стегне, ќе се подели на средината, а секоја половина генерира нов крај од кој се формираат два клона од оригиналот.
## Наводи

Категорија:Развојна биологија
Категорија:Стареење
Антиконвулзив

**Антиконвулзиви** (исто така познати како **антиепилептични лекови**) се разновидна група на фармаколошки агенси кои се користат во третманот на епилептични напади. Антиконвулзивите сè повеќе се користат во третманот на биполарно растројство и гранично растројство на личноста, бидејќи делуваат како стабилизатори на расположението, но и во третманот на невропатска болка.

Првиот делотворен лек кој се користел во третманот на епилепсија е калиум бромид, сè до откривањето на фенобарбитал во 1912 од кога се откриени голем број на антиконвулзиви.

## Наводи

Категорија:Лекови
Бихаќко-петровачка епархија

мини|Рмањски манастир
мини|Клисински манастир
[мини|Црквата Свети Сава во [Дрвар]]
[мини|Црква во [Ливно]]
**Бихаќко-петровачката епархија **() — епархија на Српската православна црква со седиште во Босански Петровац, во Босна и Херцеговина. Таа има јурисдикција над западните региони на Босна и Херцеговина. Од 2017 година, епископ на епархијата е Сергије Карановиќ.

## Историја
До 1900 година, територијата на оваа епархија веќе повеќе векови припаѓала на православната Дубарско-босанска епархија. По барање на православните Срби од западните региони, нова епархија на Бања Лука беше создадена истата година, со седиште во градот Бања Лука. Регионите Бихаќ и Босански Петровац исто така припаѓале на оваа новоформирана епархија. Во 1918 година, сите српски православни епископи во Босна и Херцеговина дошле до едногласна одлука да се здружат со другите српски црковни провинции во обединета Српска православна црква. Аранжмани соЦариградската патријаршија биле направени и канонскиот процес на обединување беше завршен во 1920 година.

Регионите на Бихаќ и Босански Петровац припаѓале на епархијата на Бања Лука до 1925 година, кога новата Бихаќка епархија беше формирана. Нејзин прв епископ беше Вењамин Таушановиќ. Во 1931 година, кога Српската православна црква го усвои својот црковен устав, процесот на реорганизација на епархиите беше инициран и нивниот број беше намален. Една од укинатите епархии била краткотрајната Бихаќка епархија, а на нејзината поранешна територија се врати епархијата на Бања Лука. Во 1990 година, по барање на православните Срби од регионот, епархијата била обновена од страна на Светиот собор на Српската православна црква под ново име: *Бихаќко-петровачка епархија*, со седиште во Босански Петровац. Прв епископ на обновената епархија бил Хризостом Јевиќ од 1991 година до 2013 година, кога тој беше префрлен во Зворничко-тузловската епархија. Истата година, Атанасије Ракита беше избран за нов епископ и устоличен на 11 август 2013 година во Петровац од страна на српскиот патријарх Иринеј.. Во 2017 година, тој беше префрлен во Милешевската епархијата и Сергије Карановиќ беше избран за нов епископ на Бихаќко-петровачката епархија.

## Епископи

* Вењамин Таушановиќ (1925-1929)
* Хризостом Јевиќ (1991-2013)
* Атанасије Ракита (2013-2017)
* Сергије Карановиќ (2017–денес)

## Манастири

* Рмањски манастир
* Глоговачки манастир
* Веселињски манастир
* Клисински манастир
* Трескавачки манастир

## Наводи

## Користена литература:
* 
* 
* 
*  
* 
* 

## Надворешни врски
* Official pages of the Eparchy of Bihać and Petrovac
* Official pages of the Serbian Orthodox Church 
* SOC: Enthronement of Bishop Atanasije of Bihać and Petrovac 
* OCP: Enthronement of Bishop Atanasije of Bihać-Petrovac 
* Desecrated Orthodox church in the Kolunic settlement near Bosanski Petrovac 

Категорија:Епархии на Српската православна црква
Категорија:Историја на Република Српска
Хорас Волпол

**Хорејшио Волпол четвртиот гроф од Орфорд**, (англ.: Horatio Walpole, 4th Earl of Orford; Лондон, 24 септември, 1717 година - Лондон, 2 март 1797 годинa) познат како **Хорас Волпол** (англ: Horace Walpole), бил англиски книжевник, политичар, колекционер и архитект. Роден како најмлад син на првиот англиски премиер сер Роберт Волпол. Се школувал во Колеџот Итон и на  Универзитетот во Кембриџ. Во младоста бил близок пријател со поетот Томас Греј. Извршил пресвртница во англиската архитектура изградувајќи ја вилата Стробери Хил во Твикенам. Ја изградил како имитација на готските средновековни градби, воспоставувајќи нова мода во англиската култура, која ќе се развие во неоготика.  Готиката ја вовел во книжевноста, со пишувањето на романот *[[Онтрантски замок]]* 1764 година прв готски роман на светската книжевност. Во историјата останал познат и по својата огромна преписка во која опишал обичаи, луѓе и случки на своето време. Волпол уште за време на неговиот живот предизвикувал спротивни мислења на јавноста. Така кон стедината на  19 век Томас Бабингтон Маколи го дискредитирал како *тривијална будалеста седелица* и како *дволичен лицемер*,  додека историчарот  Џон Х. Пламб го викал *минорна фигура и минорен извор*.  Од другата страна, Марион Харни неговата куќа Стробери Хил ја викал: *уникатна, оригинална... визија на страст и мечта*, додека Лесли Стивен отишол чекор понапред, нарекувајќи ги Волполовите дела с*[[Синоним|иноним]] на англискиот осумнаесетти век*.

[мини|десно|'''Хорејшио Волпол четвртиот гроф од Орфорд''', ([Англиски јазик|англ.: Horatio Walpole]]  
## Собрани писма
Вилмарт Шелдон Луис (1895 - 1979) пасиониран љубител и колекционер на  Волполовите предмети, го финансирал критичкото издание на Волполовите собрани писма во изданието на Јејл универзитет. Првиот том излегол во 1937 година, а последниот, т.е. 48-от  том, во 1983 година . Тоа е воедно и една од најобемните објавени преписки на сите времиња. Денеска оваа издание на собраните песни е достапно на интернет.
## Наводи

## Литература
* 
* 

## Надворешни врски

* Македонска аудокнига „Отрантскиот замок“ од Волпол
* Критичко издане на собраните писма на Хорас Волпол Во издание на универзитетот Јејл.
* Онлајн изданија на избраните дела на Проект Гутенберг

Категорија:Англиски писатели
Категорија:Англиски политичари
Категорија:Членови на Кралското друштво
Категорија:Апсолвенти на Кембричкиот универзитет
Категорија:Англиски мемоаристи
Категорија:Родени во 1717 година
Категорија:Починати во 1797 година
Силван (митологија)

250px|мини|Силван во уметничките дела е претставен како гол, силен,брадест маж со шишарка од бор во долгата коса, загрнат со козјо крзно префрлено преку десното рамо. На некои претстави носи шишарки, јаболки и грозје или овоштарски нож, овчарски стап или гранка од бор. Покрај неговите нозе честопати е претставено и куче.
**Силван** (латински: *Silvanus*) - во римската митологија, бог на полињата, ветровите и земјоделството.

## Наводи

Категорија:Римска митологија
Категорија:Римски пантеон
Категорија:Римски богови
Тривија

**Тривија** (латински: *Trivia*) - во римската митологија, божица на гатањето и магијата.

## Наводи

Категорија:Римски богови
Категорија:Римски пантеон
Категорија:Римска митологија
Пријап

мини|десно|250п|Пријап, фреска од Помпеја
**Пријап** - во старогрчката митологија, бог на плодноста на нивите и на стадата. Неговите статуи биле неугледни, изделкани од некакво дрво, најчесто од смоквино, зашто тоа било најобично. Тој бил претставуван со огромен полов орган, како симбол на плодноста.

## Наводи

Категорија:Старогрчка митологија
Категорија:Старогрчки богови
Химен (бог)

**Химен** или **Хименеј** (старогрчки: *Ὑμήν*) - во старогрчката митологија, бог на свадбата. Нему му се молеле при секоја венчавка. Исто така, неговото име означувало и свадба, венчавка и сватовска песна.

## Наводи

Категорија:Старогрчки богови
Категорија:Старогрчка митологија
Толбачик

**Толбачик** () — вулкански состав на полуостровот Камчатка, источна Русија. Се состои од два вулкана, и тоа зарамнетиот штитест вулкан Плоски Толбачик (3.085&nbsp;м) и стрмниот стратовулкан Остри Толбачик (3.682&nbsp;м). Бидејќи второспоменатиот е повисок, целата планина понекогаш го носи името „Остри Толбачик“. На Камчатка, северно од Толбачик постои и друг вулкан со име Остри, кој е неповрзан со него.

## Активност
Вулканот настанал во плеистоценот активен веќе неколку илјади години, но најзначајниот избув се случил во 1975 г. и е наречен „Голем расцепен толбачички избув“ (**) На настанот му претходела земјотресна стихија, која им овозможила негово успешно предвидување од стручњаците во Институтот за вулканологија и сеизмологија. Избувот создал неколку нови згурни конуси и исфрлил толку многу лава, што се смета за најголем базалтен избув на Камчатка во забележаната историја.

На 27 ноември 2012 г. низ двата расцепа (останати од последниот настан) почнал да се одвива стромболски тип избув. Поради базалтниот состав, лавотекот се движел мошне брзо и наскоро ги преправил градбите оддалечени 4&nbsp;км. Активноста траела повеќе од еден месец, постојано прелевајќи ја околината. Лавата стигнала на растојание од 20&nbsp;км од пукнатините на јужното крило на планината. Според надлежните стручњаци, избувот сè уште трае.

## Минералогија
Фумаролните наслаги на Тобалчик имаат мошне необичен состав до таа мера што до септември 2017 г. се пронајдени дури 100 нови минерали, меѓу кои аларзитот и толбахитот.

## Погледи
мини|лево|800п|Остри (лево) и Плоски Толбачик (десно) од југоисток, сликани во 2015 г.
мини|лево|800п|Глетка од 360&deg; на згурен конус од избувот во 1975 г. Врвот на Остри Толбачик е меѓу облаците десно.

## Поврзано
* Безимјани
* Кључевскаја Сопка
* Список на вулкани во Русија

## Наводи

## Надворешни врски

* Глобална програма за вулканизам  
* Плоски Толбачик  — Институт за вулканологија и сеизмологија на РАН 
* Голем расцепен толбачички избув  — Институт за вулканологија и сеизмологија на РАН 

Категорија:Активни вулкани
Категорија:Сложени вулкани
Категорија:Вулкани во Русија
Категорија:Планини во Русија
Категорија:Географија на Камчатскиот крај
Категорија:Штитести вулкани
Категорија:Стратовулкани
Категорија:Триилјадници