open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Стеван Поповски

**Стеван Поповски** (,  - , Полска, ) —  македонски и полски сликар, еден од најпознатите македонски претставници на наивата.

## Животопис
Поповски е роден на 7 март 1933 година во Скопје. По образование бил педагог и новинар, а негова страст била сликарството. Татко е на две ќерки. Бил женет трипати. Мајка му е по потекло Македонка, татко му е Србин. Во текот на Втората светска војна заедно со баба му бил во Кочани, каде меѓу другото тајно им пренесувал писма на партизаните. По војната се вратил во Скопје и на петнаесетгодишна возраст се запишал на вонредните курсеви за педагози, кои ги завршил. Неколку години работел како учител, најпрво на село, а потоа во Скопје. Во текот на работењето во Скопје почнал да студира новинарство. Тоа му овозможило да се откаже од педагошката кариера во која не се гледал себеси. Во шеесеттите години работел како новинар. Во 1971 година заминал на стипендија во Париз односно Монмартр каде живеел 5-6 години. Таму работел во телевизија и се развивал како уметник. Се оженил со Полјачка и во 1976 година почнале да живеат заедно во Варшава. Во тој период направил една од неговите најубави слики. Во 1993 година го добил полското државјанство. По разводот со третата жена почнал пак да живее во Скопје но контактите со Полска цело време биле интензивни. Подоцна повторно се вратил во Полска за постојано и планирал да отвори ателје. Цело време работел како уметник, сè до неговата смрт на 14 мај 2016 година која го затекнала во Варшава.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Македонски сликари
Категорија:Македонци во Полска
Драгољуб Николовски

**Драгољуб Николовски-Ганди** (,  - , ) — македонски општественик и пратеник, долгогодишен пратеник во Собранието на Македонија, секретар на Околискиот комитет на СКМ – Велес, претседател на Одборот за просветно-културни прашања на Републичкиот собор во Собранието на Македонија, претседател на Одборот за општествено-политички систем во Собранието, член на повеќе републички и сојузни комисии, организации и тела. Тој имала особено значајна улога како секретар на Републичката заедница за образование и секретар на Републичката заедница за научни дејности, при што дал нескромен, голем придонес за развојот на образованието и науката во Македонија.

## Животопис
Николовски е роден во Велес каде го завршил основното и гимназиското образование. Тој е дипломиран историчар на Филозофскиот факулет во Скопје, професор по историја, а во текот на неговиот животен век бил и директор на основно училиште и на гимназија во Велес. Добитник е на повеќе општествени признанија и признанија од установи. Добитник е на многу ордени меѓу коишто е и „Орден на Републиката со бронзен венец“ и медали за работа и за храброст. Тој се смета за исклучително значајна личност за развојот на образовно-научната дејност во Македонија. Неговата мисија и влогот во оваа дејност е од исклучително важно значење. Посебен придонес има за развојот на археолошкото наоѓалиште Стоби и во поддршка за проекти од образованието, науката и културата, како и поддршка на странски стипендии и проекти во Македонија. Накратко, во македонската современа историја, тој е еден од личностите-темелници на образовно-научната дејност во Македонија во текот на втората половина на XX век. Починал во Скопје на 13 мај 2016 година.

## Награди и признанија
Добитник на „Орден на Републиката со бронзен венец“

## Наводи

Категорија:Луѓе од Велес
Категорија:Македонски општественици
Категорија:Македонски пратеници
Категорија:Македонски историчари
Категорија:Македонски средношколски професори
Категорија:Југословенски општественици
Категорија:Југословенски историчари
Категорија:Југословенски средношколски професори
Категорија:Апсолвенти на Филозофскиот факултет - Скопје
Црква „Св. Јован Крстител“ - Кучково

**Свети Јован Крстител** — македонски православен храм и една од неколкуте цркви во скопското село Кучково, Општина Ѓорче Петров.

Црквата е сместена на висок рид пред селото, од каде се пружа целосен панорамски поглед на селото Кучково, како и на Скопската Котлина.

Околу црквата се наоѓаат помошни објекти.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Јован Крстител“ - Кучково 01.jpg|Помошни објекти околу црквата
Податотека:Црква „Св. Јован Крстител“ - Кучково 03.jpg|Влезот на црквата
Податотека:Црква „Св. Јован Крстител“ - Кучково.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Кучково

## Наводи

## Надворешни врски

Кучково
Категорија:Кучково
Црква „Вознесение Христово“ - Кучково

**Вознесение Христово** (позната и како **Свети Спас**) — македонски православен храм и една од неколкуте цркви во скопското село Кучково, Општина Ѓорче Петров.

Црквата се претпоставува дека била изградена во периодот на / век, а по Балканските војни во 1912/1913 година била обновена.

Сместена пред влезот на селото и до нејзе води земјен пат. Околу црквата се наоѓаат помошни објекти.

## Поврзано
* Кучково

## Наводи

## Надворешни врски

Кучково
Категорија:Кучково
Дом на Црноглавите

**Дом на Црноглавите** (, ) – градба во стариот дел на Рига, Латвија. Првичната градба била изградена во првата третина од 14 век за потребите на градските челници и трговци. Таканареченото *Братство на Црноглавите*, еснаф на неженетите германски трговци во Рига, се вдомило во зградата, а во 1713 година добило полна сопственост на истата. Поголеми работи биле изведени во 1580 и 1886 година, кога е додаден најголемиот број на украси.

Германското бомбардирање на 28 јуни 1941 година ја претворил градбата во урнатини, а остатокот бил уништен од Советите во 1948 година. Тековната реконструкција била изведена од 1995 до 1999 година 
мини|лево|Разгледница на гравура на Домот на Црноглавите (1891)

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Згради и градби во Рига
Дилтиазем

**Дилтиаземот** е блокатор на калциумовите канали кој се користи во третманот на хипертензија, ангина пекторис, и некои типови на аритмија. Спаѓа во класа 3 на антиангинални лекови и класа IV на антиаритмици.

Дилтиаземот се метаболизира од и делува како инхибитор на ензимот CYP3A4, што доведува до тоа да стапува во интеракција со голем број на лекови.

Категорија:Блокатори на калциумовите канали
Категорија:Ацетатни естри
Категорија:Фенолни етри
Споменик на слободата (Рига)

**Споменик на слободата** – споменик во Рига кој е симбол на независноста и слободата на латвискиот народ. Го изработиле Карлис Зале и Ернестс Шталбергс. Свечено е отворен на 18 ноември 1935 година на годишнината од независноста на Латвија во 1918 година. Парите се обезбедени од донации на месните жители. На предниот дел е запишано Tēvzemei un Brīvībai што значи „За татковината и слободата“.

Споменикот е изработен од светлосив гранит, додека самата статуа е изработена од бронза во Шведска. За време на советската окупација било строго забрането собирање околу споменикот и полагање на цвеќе. По враќањето на независноста, повторно е воспоставена почесна гарда.

## Надворешни врски

* Freedom monument 
* Latvijas brīvības dižākajam simbolam – jau 60 
* Virtual tour of Old Riga (includes images and panoramas of the monument and its surroundings)
* View of the Freedom Monument Square (WebCam), balticlivecam.com

Категорија:Латвија
Категорија:Рига
Кучковски манастир

**Кучковски манастир** — македонски православен манастирски комплекс кој се наоѓа во скопското село Кучково.

Самата црква на манастирот потекнува од 1346 година, додека помошните објекти, конаците и самата камбанарија потекнува од крајот на  век, кога целиот манастир бил обновен. Сместен е на рид над селото.

## Местоположба

Манастирот се наоѓа северно од селото, сместен на рид над селото.

## Историја

Средишниот дел на манастирот е изграден во 1346 година, а од 1986 до 1990 година биле изградени камбанаријата, старите и новите конаци.

## Монаштво

Во манастирот постоел монашки живот до 2014 година, кога починал последниот монах Наум.

## Цркви
### Црква „Св. Ѓорѓи“

Црквата „Св. Ѓорѓи“ е главната манастирска црква во целиот комплекс, по која е и наречен целиот манастир. Иконостасот во црквата бил направен од страна на Петре Камењарката од кратовското село Лесново од делкан камен и е еден од ретките од тој вид во Скопско. Фреските во манастирската црква биле обновени од Петре Велешанецот со неговата тајфа. Впечатлив е целиот фрескоживопис на црквата.

Во црквата се наоѓале и познати икони на Св. Богородица и Св. Јован, кои сега повеќе не се наоѓаат во самата црква.

## Галерија


Податотека:Kučkovki manastir (11).jpg|Влезот во манастирот заедно со камбанаријата
Податотека:Kučkovki manastir (3).jpg|Влезот во манастирот
Податотека:Kučkovki manastir (4).jpg|Во конаците на манастирот
Податотека:Кучковски манастир 01.jpg|Манастирот погледнат од патот
Податотека:Кучковски манастир.jpg|Параклис во близина на манастирот


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Кучковски манастир
Категорија:Кучково
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири на Скопската епархија
Стара Рига

**Стара Рига** или **Вецрига** () – историски центар на Рига, Латвија, сместен на источната страна на реката Даугава. Стара Рига е прочуена по своите стари цркви и катедрали како што се Риганската катедра и црквата Св. Петар.

## Историја
### Извори
Стара Рига е изворното подрачје на Рига и е во границите на историскиот град пред истиот многу да се прошири во доцните години на 19 век. Во старо време, Вецрига бил заштитена со заштитни ѕидини од сите страни освен од страната на брегот на Даугава.

### Наследство
Во осумдесеттите години на 20 век, Вецрига била затворена за сообраќај и само резидентите и доставните возила имале право за движење со специјални дозволи. Стара Рига е дел Светското наследство на УНЕСКО каде е запишана како „Историски центар на Рига“.

## Галерија

Слика:House of Blackheads at Dusk 3, Riga, Latvia - Diliff.jpg|Домот на Црноглавите во Вецрига
Слика:Barracas de Jacob, Riga, Letonia, 2012-08-07, DD 01.JPG|Реконструиран дел од ѕидините на средновековниот град
Слика:Official Residence of the President of Latvia, May 2024.jpg|Риганскиот замок во Вецрига
Слика:Old Riga Vecrīga Town Hall.jpg|Општинската зграда во Стара Рига
Слика:Vistas desde la iglesia de San Pedro, Riga, Letonia, 2012-08-07, DD 11.JPG|Куќи и улици во Стара Рига


## Надворешни врски
*
*Multimedia virtual tour of Old Riga

Категорија:Латвија
Категорија:Рига
Категорија:Светско наследство во Латвија
Џулио Чиконе

**Џулио Чиконе** (; р. ) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .

## Кариера
### Бардијани-ЦСФ (2016–18)

Бил вклучен во почетниот состав на екипата за Џиро д’Италија 2016, каде ја освоил десеттата етапа. Се приклучил на групата која се одвоила на двете рани искачувања од трета категорија.

На Џиро д’Италија 2018, Чиконе завршил втор во планинскиот пласман, зад крајниот победник на трката Крис Фрум. Исто така, во 2018 година, Чиконе ја освоил Џиро дел’Апенино и завршил втор на воведната трка Адријатика Јоника.

### Трек-Сегафредо (2019-денес)

По три години со , Чиконе се приклучил на  првично со двегодишен договор од сезоната 2019. На Џиро д’Италија, Чиконе го предводел планинскиот пласман без малку на сите етапи, освен една, освојувајќи ја маичката со двојно повеќе бодови од второпласираниот Фаусто Маснада. На крајот завршил на 16. место, со победа на етапата 16. По ова, Чиконе бил вклучен во почетниот состав за Тур де Франс. Во текот на шестата етапа бил дел од бегство кое стигнало до целта. Чиконе успеал да ја преземе жолтата маичка од Жилијан Алафилип и покрај тоа што опаднал со форма во последните метри на искачувањето. Го чувал водството два дена, пред Алафилип повторно да ја преземе маичката откако добил дваесет секунди на завршницата во Сент Етјен. Чиконе, исто така, го чувал водството во пласманот за млад возач четири дена, но на крајот завршил надвор од првите триесет и шести во пласманот за млад возач.

Во текот на Тур, Чиконе потпишал 12-месечно продолжување на својот договор, до крајот на сезоната 2021.

## Достигнувања

;2014
: 1. Трофео Ригоберто Ламоника
: 5. ГП Каподарко
: 6. Џиро дела Вале д’Аоста
::1. 20п Планински пласман
: 9. Гран Премио ди Поџана
;2015
: 1. Басано-Монте Грапа
: 1. 20п Планински пласман Џиро дела Вале д’Аоста
: 2. Пиколо Џиро ди Ломбардија
: 4. Копа Колекио
: 6. Краен пласман Тур де л’Авенир
;2016
: 1. Етапа 10 Џиро д’Италија
: 5. Гран Премио дела Коста Етруски
: 6. Краен пласман Сетимана Интернационале ди Копи е Бартали
;2017
: 3. Про Ецталер 5500
: 6. Краен пласман Трка околу Јута
::1. Етапа 6
: 6. Краен пласман Трка околу Австрија
;2018
: 1. Џиро дел’Апенино
: 1. 20п Планински пласман Трка околу Словачка
: 2. Краен пласман Трка Адријатика Јоника
: 7. Гран Премио ди Лугано
: 9. Краен пласман Трка на Алпите
: 10. Краен пласман Сетимана Интернационале ди Копи е Бартали
;2019
: Џиро д’Италија
::1. 20п Планински пласман
::1. Етапа 16
: 6. Трофео Лаигвелја
: 7. Копа Агостони
: 8. Краен пласман Тур ди О Вар
::1. Етапа 2
: 10. Трофео Сера де Трамунтана

### Распоред на резултатите на големите трки

СО = се откажал; — = не учествувал
## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1994 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Италијански велосипедисти
Категорија:Италијански етапни победници на Џиро д’Италија
Категорија:Велосипедисти на Летните олимписки игри 2020
Вруток на Босна

мини|250п|Вруток на Босна
**Вруток на Босна** (, ) – извор во централна Босна и Херцеговина. Тој е извор на реката Босна и е едно од најпознатите обележја на Босна и Херцеговина. Врутокот на Босна се наоѓа на периферијата на Сараево, покрај Илиџа. Тоа е едно од најпознатите места на природна убавина, сместено во подрачјето на Сараево.

Во текот на деведесеттите години на 20 век местото е слабо одржувано, па во 2000 година е покренат проект за голема ревитализација на местото. Локалните тинејџери водени од меѓународните еколошки организации на Врутокот на Босна му го вратиле претходниот раскош.
Денес Врутокот на Босна е позната атракција, како за локалните посетители така и за странските туристи. Се состои од повеќе мали островчиња поврзани со мостови преку бројните мали потоци. Во паркот се наоѓаат доста животни како пајки и лебеди. Во паркот има  ресторани, фијакери и други занимливости за посетителите.

## Надворешни врски

* Врутокот на Босна - фотогалерија 

Категорија:Реки во Босна и Херцеговина
Нејтан Браун

**Нејтан „Нејт“ Браун** (; р.  во ) — американски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната екипа . Браун станал професионалец во 2010 година.

## Животопис

Роден е на 7 јули 1991 година во Колорадо Спрингс, Колорадо, САД, но ја поминал својата младост во Ковингтон, САД. Браун денес престојува во Остин, САД и во Жирона, Шпанија.

Браун настапувал за , континентална екипа, во сезоните 2010, 2011, 2012, и 2013.

Во август 2013 година, Браун потпишал со  за сезоните 2014 и 2015. Останал со екипата во сезоната 2016. Во јуни 2017 бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2017.

## Достигнувања

;2006
: 2. Национално јуниорско друмско првенство
;2008
: 1. 20п Краен пласман Тур де л’Абитиби
::1. Етапа 3 (ITT)
;2009
: 5. Краен пласман Трофео Карлсберг
;2010
: 4. Национално хронометарско првенство под 23 години
: 7. Ла Кот Пикард
;2011
: 1. 20п Национално хронометарско првенство под 23 години
: 1. Пролог Тур де Гваделуп
: 7. Краен пласман Куп де насионс Вил Сагене
;2012
: 3. Национално хронометарско првенство под 23 години
: 4. Панамериканско хронометарско првенство
: 9. Хроно Шампеноа
;2013
: Национални друмски првенства под 23 години
::1. 20п Хронометар
::2. Друмска трка
: 1. 20п Краен пласман Тур де Бос
::1. 20п Бодовен пласман
: 2. Лиеж-Бастон-Лиеж под 23 години
: 3. Национално хронометарско првенство
: 9. Краен пласман Куп де насионс Вил Сагене
;2019
: 1. Етапа 1 (ТТТ) Трка Колумбија

### Распоред на резултатите на големите трки

СО = се откажал; — = не учествувал

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1991 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Американски велосипедисти
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Кучково

**Свети Ѓорѓи** (позната и како: **Свети Ѓорѓија Победоносец**) — македонски православен храм и главна манастирска црква на Кучковскиот манастир, во скопското село Кучково, Општина Ѓорче Петров.

## Историја

Се верува дека црквата била изградена во 1346 година. Низ годините, црквата, како и целиот манастир, биле запоставени и почнале да пропаѓаат, но кон крајот на  век биле обновени. Во тој период биле изградени и камбанаријата, старите и новите конаци, библиотеката и други помошни објекти.

Иконостасот во црквата бил направен од страна на Петре Камењарката од кратовското село Лесново од делкан камен и е еден од ретките од тој вид во Скопско. Фреските во манастирската црква биле обновени од Петре Велешанецот со неговата тајфа. Впечатлив е целиот фрескоживопис на црквата.

Во црквата се наоѓале и познати икони на Св. Богородица и Св. Јован, кои сега повеќе не се наоѓаат во самата црква.

## Поврзано
* Кучково

## Наводи

## Надворешни врски

Кучково
Категорија:Кучково
Конче (појаснување)

**Конче** може да се однесува на:

;Македонија
* Конче — село во истоимената општина
* Општина Конче — рурална општина во југоисточниот дел на Македонија

;Бугарија
* Конче (Бугарија) — село во Крџалиската област, Бугарија

;Други
* Кончето — седло на планината Пирин
Требижат (река)

**Требижат** – река во Херцеговина, најголема десна притока на Неретва.

## Извори
Извира во облик на снажен варовнички вруток, кој е продолжение на текот на понорницата Врлика од Имотско Поле, во една пештера под планината Јагодница на крајот на Имотско Поле.

## Текот на реката
До селото Клобук на почетокот на Љубушко Поле, реката тече по име Тихалина со корито всечено во варовнк. Со влезот во Љубушкото Поле тече под името Млада во плитко корито кое е делумно регулирано. На излезот од Љубушко Поле го добива името Требижат и тече во длабоко коритово варовничкото тло. Тука прави водопад Кравица кој е висок 25 м. Во својот долен тек Требижат тече низ рамница, правејќи меандри и се влева во Неретва кај селото Струга нешто појужно од Чаплина. Требожат е долга 51,3 км, а сливот има површина од 646 км2.

## Надворешни врски

Категорија:Реки во Босна и Херцеговина
Конечки Езера

**Конечки Езера** (познати и како **Конче 1** и **Конче 3**) — вештачки езера во Лакавичко, во југоисточниот дел на Македонија. Сместени се на 1 километар од селото Конче, административно седиште на истоимената општина, каде што и се наоѓаат самите езера. Зафаќаат вкупна површина од , од кои поголемото зафаќа 24.412, а помалото .

Езерата служат за наводнување на околу 10 до 15 хектари обработливи површини, а целосниот капацитет на акумулирана вода во двете езера изнесува , додека мрежата за наводнување задоволува 90 хектари површина.

Езерата се создадени од околни извори, а истекот се користи исклучиво за наводнување и водата понира.

## Историја

мини|300п|десно|Поглед на едно од двете езера

Акумулациите Конче 1 и Конче 3 се создадени во 1961 година во близина на истоименото село со основна намена за наводнување на земјоделските површини. Вкупната бруто-зафатнина на езерото изнесува , од кои корисната зафатнина изнесува . Максималната длабочина на езерата е 6 метри.

## Флора и фауна

Во двете акумулации се сретнуваат зелената, синозелената и пирофитната алга. Во двете езера присутни се следниве видови на риба: крап, плашица, клен, црвеноперка, лињак, караш и кркушка.

Во акумулацијата се сретнуваат и: ракови, жаби, водни желки и водни змии.

## Туризам

Во текот на 2014 година, Општина Конче партерно ги уредила бреговите на езерата, со изградба на крајбрежни патеки, летниковци и средување на целата блиска околина.

## Поврзано
* Крива Лакавица
* Лакавичко
* Општина Конче

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Општина Конче
Категорија:Вештачки езера во Македонија
Фасадата ги јаде темелите

**Фасадата ги јаде темелите: текстови за градот** - збирка есеи на македонскиот писател и есеист Никола Гелевски.

## Технички податоци
Книгата, со обем од 105 страници и со димензии од 18 сантиметри, е објавена како седма книга во рамките на едицијата „Градот“. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“ - Скопје и ја носи меѓународната изнака ISBN 978-608-4658-09-2. Графичкото уредување и дизајнот се дело на „Кома“.
## Содржина
Збирката содржи 22 текстови посветени на проектот „Скопје 2014“, а кои претходно биле објавени во неделното списание „Глобус“ и на порталот „Окно“, во периодот од мај 2010 до март 2012 година. Збирката ги содржи следниве есеи:
* Очи на кожата
* Уметноста и револуцијата
* Дно под дното
* Туризам и архитектура
* Отворање на погледот
* Барокот на тасманиската пештера
* Краткиот и долгиот список
* Сакрална трансфигурација
* Судбината на градот
* Епидермалното его
* Сполијација
* Полнење на празното
* Деспотот-дерле
* Спомениците и кичот
* Нормани за милион франци
* Стаписани пред триумфалната порта
* Фасадата ги јаде темелите
* Протези за ампутирани духови
* Доба на периките
* Брод во шише: копија или симулакрум
* „Чиче, чиче, јас ништо не гледам!“ (СК014 како Дизниленд)
* Борат и Ким Џонг Ил (Пошлост и полихрезија)

## Наводи

Категорија:Изданија на Темплум
Категорија:Дела на Никола Гелевски
Џиро д’Италија 2016 - етапа 12 до етапа 21

Џиро д’Италија 2016 започнала на 6 мај, а завршната етапа се случила на 29 мај.

## Етапа 12

;19 мај 2015&nbsp;— Ноале до Бибионе, 182 км

}

||
||

|}

## Етапа 13

;20 мај 2015&nbsp;— Палманова до Чивидале дел Фриули, 170 км

## Етапа 14

;21 мај 2015&nbsp;— Фара д’Алпаго до Корвара (Алта Бадија), 210 км

## Белешки

## Наводи

Категорија:Џиро д’Италија 2016
Тромбин

**Тромбин** е серинска протеаза, која кај луѓето е енкодирана од генот *F2*. **Протромбинот** (фактор на коагулација II) се кине протеолитички при што се формира тромбин. Тромбинот, пак, делува како серинска протеаза која го претвора растворливиот фибриноген во нерастворлив фибрин.

## Историја
После опишувањето на фибриногенот и фибринот, Александар Шмидт го претпоставил постоењето на ензим кој го претвора фибриногенот во фибрин во 1872 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* The MEROPS online database for peptidases and their inhibitors: S01.217 
* GeneReviews/NCBI/NIH/UW entry on Prothrombin Thrombophilia
*  by The Proteolysis Map-animation
* http://www.proteolysis.org/proteases/m_summarypg/pmap.17563  PMAP: The Proteolysis Map/Thrombin
* Thrombin: RCSB PDB Molecule of the Month 
* Prothrombin Structure 

Категорија:Крв
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Гени на хромозомот 11
Џамија (Конче)

**Џамија (Конче)** — главна и единствена џамија во селото Конче, во истоимената општина, Македонија.

## Наводи

Категорија:Конче
Категорија:Џамии во Општина Конче
Категорија:Џамии во Штипското муфтиство
Малострански раскази

**Малострански раскази** (чешки: *Povídky malostranske*) - збирка раскази на чешкиот писател Јан Неруда. Книгата се смета за неговото најдобро дело и за бисер на чешкиот реализам.

## Содржина
Поважни раскази застапени во збирката се:
* „Една седмица во тивката куќа“
* „Господинот Ришанек и господинот Шлегл“
* „Доктор Расипувач“
* „Како се случи на 20 август 1849 година во дванаесет и половина да не се урне Австрија“
## Критички осврт кон книгата
По појавата на книгата, поради неговиот топол тон, блага иронија и мирен хумор, дел од критиката го обвинила Неруда дека дава идилична слика на малограѓанскиот живот. И навистина, неговата критика не е остра, зашто тој верувал дека луѓето се одраз на општествените услови во кои живеат, т.е. кога општеството би било подобро и луѓето би биле подобри. Сепак, во неговите раскази, тој ја открива поразната вистина за „угледните“ жители на Мала Страна, кои навидум се мудри и сериозни, а во приватниот живот имаат сосема поинакви лица. На пример, во расказот „Една седмица во тивката куќа“ почитуваниот газда трепери пред Евреинот кој дошол да си го наплати заемот, а газдарицата шие платно за војската за да заработи некоја пара; на погребот на советникот Шепелер, присутните ја потиснуваат радоста поради неговата смрт, очекувајќи го својот дел од наследството („Доктор Расипувач“); двајца малострански угледни луѓе повеќе една деценија седат на иста маса во кафеаната без да си прозборат („Господинот Ришанек и господинот Шлегл“).

Угледните господа од збирката на Неруда се срамат од мајчиниот јазик и глумат отменост, иако се дават во долгови. Наспроти нив, Неруда ги претставува обичните, сиромашни луѓе - слуги, продавачи, занаетчии, просјаци чии „чувства никогаш не се во ракавици“ и за кои „вистината вреди повеќе од најпикантните лаги“. Всушност, Неруда е првиот писател во чешката литература кои во книгите ги внел „обичните“ луѓе. Меѓутоа, при нивното сликање тој не употребува само светли бои, туку останува доследен на реализмот. Покрај тоа, одлика на неговото дело е тоа што умеел со малу зборови да каже многу, да ја запази секоја црта, секој важен детаљ и со лесен, мајсторски израз да ја претстави не само личноста, туку и атмосферата на околината и на моментот.

## Наводи

Категорија:Дела на Јан Неруда
Категорија:Чешки раскази
Категорија:Книги од 1877 година
Рик Цабел

**Рик Цабел** (; р. ) — германски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .

Цабел е син на Ерик Цабел и внук на Детлеф Цабел.

## Кариера

Во 2009 година, Цабел го освоил националното младинско велодромско првенство во дисциплината медисон. Во 2010 година имал повеќе успех на велодромските трки. Во 2011 година, на Светското друмско првенство во Копенхаген, завршил петти на друмската трка за јуниори.

До летото 2011 година учел во спортската гимназија во Ерфурт. Излегол од училиштето без диплома со цел да го потпиша својот прв професионален договор со  за сезоната 2012. Во 2012 година го освоил националното друмско првенство под 23 години. Во 2013 година, Цабел ја освоил Трката околу Фландрија за возачи под 23 години ја една етапа на Тур де Норманди.

Во сезоната 2014, Цабел станал професионалец со .

На 6 мај 2015 година, Цабел бил именуван во составот на БМЦ за Џиро д’Италија 2015, што му бил прв настап на некоја голема трка. На 7 јули 2015, роденденот на неговиот татко, Цабел ја прославил својата прва победа како професионалец, освојувајќи ја третата етапа на Трката околу Австрија.

Во јуни 2017 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2017.

## Достигнувања

;2009
: 1. 20п Национално младинско велодромско првенство - Медисон
;2010
: Национални јуниорски велодромски првенства
::2. Медисон
::3. Бодовна трка
::3. Екипна потера
;2011
: 4. Краен пласман Три дена Ван Аксел
: 5. Светско јуниорско друмско првенство
;2012
: 1. 20п Национално друмско првенство под 23 години
: 2. Ронде ван Лимбург
: 9. ГП Раф Јонкхере
;2013
: 1. Трка околу Фландрија за младинци
: 1. Етапа 5 Тур де Норманди
: 4. Краен пласман Тур де Жиронда
: 6. Париз-Тур за младинци
: 7. Ла Кот Пикард
: 7. Минстерланд Џиро
: 8. Краен пласман Трка Олимпија
: 10. Меморијал Арно Валард
;2014
: 1. Етапа 1 (ТТТ) Џиро дел Трентино
: 6. Трка околу Франкфурт
;2015
: 1. Етапа 3 Трка околу Австрија
;2017
: 2. Трка околу Франкфурт
: 9. Париз-Бурж
;2018
: 10. Краен пласман Трка Дубаи

### Распоред на резултатите на големите трки

СО = се откажал; — = не учествувал

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1993 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Германски велосипедисти
Категорија:Луѓе од Уна
Вајсах

**Вајсах** () — општина во округот Беблинген на покраината Баден-Виртемберг, Германија.

## Познати личности
Вајсах е родно место на истакнатиот пилот од Втората светска војна Ерих Хартман (1922-1993), кој со 352 потврдени соборувања важи за најуспешниот летечки првак во историјата.

## Наводи

Категорија:Беблинген (округ)
Категорија:Виртемберг
Фудбалски куп на Италија 2015-2016

**[[Фудбалски куп на Италија|Фудбалскиот куп на Италија за сезоната 2015-2016]]**, познат и како **ТИМ куп** поради спонзорството, било 69-тото издание на националниот фудбалски куп во Италија.

Екипата на Јувентус влегла во натпреварувањето како бранител на титулата, откако го победиле Лацио во во финалето од претходната сезона со 2-1 продолженија, а во оваа сезона успеале да го одбранат насловот. Во финалето тие биле подобри од Милан со 1-0 со голот на Алваро Мората во продолженијата, стигнувајќи до рекордната 11-та титула во ова натпреварување.

Со освојувањето на титулата, Јувентус станал првиот клуб кој успеал да ги освои првенството и купот на Италија и истите да титули да ги одбрани следната сезона.

## Клубови кој учествувале

### Серија А (20 клуба)

### Серија Б (22 клуба)

### Лега Про (27 клуба)

### Серија Д (9 клуба)

*извор*: legaseriea.it

## Формат и носители
Клубовите влегуваат во натпреварувањето во различни фази, по следниов распоред:
* **Прва фаза** (се игра еден натпревар)
** Прв круг: 36 екипи од Лега Про и Серија Д го започнуваат турнирот
** Втор круг: 18-те победници од претходниот круг се споени со 22 клуба од Серија Б
** Трет круг: 20-те победници од вториот круг се среќаваат со 12 клуба од Серија А кој во претходната сезона завршиле под 9. место
** Четврт круг: 16 клуба го ја минале претходната рунда се среќаваат едни против други
* **Втора фаза**
** Осминафинале (еден натпревар): 8-те победници од четвртиот круг одат (секој од нив) на 8-те клуба носители од Серија А кој завршиле во претходната сезона на позициите од 1-8 место
** Четврт-финале (еден натпревар)
** Полуфинале (два натпревари)
* **Финале** (еден натпревар) се игра на Стадионот Олимпико во Рим

## Прва фаза
### Прво коло
Натпреварите од првото коло се одиграле на 2 август 2015.

 
|}

### Второ коло
Натпреварите од второто коло се одиграле на 8, 9 и 10 август 2015.

|}

### Трето коло
Натпреварите од третото коло се одиграле на 14, 15, 16, 17 и 20 август 2015.

|}

### Четврто коло
Натпреварите од четвртото коло се одиграле на 1, 2 и 3 декември 2015.

|}

## Завршна фаза
### Осминафинале
Осминафиналните натпревари се одиграле на 15, 16, 17 декември 2015.

 
 

|}

**Детален преглед на натпреварите**

### Четвртфинале
Натпреварите се одиграле на 13 и 18, 19 и 20 јануари 2016.

 

|}

**Детален преглед на натпреварите**

### Полуфинале
Натпреварите се одиграле на 26 и 27 јануари (први натпревари), и 1 и 2 март 2016 (реваншите).

|}

**Детален преглед на натпреварите**
#### Први натпревари

#### Втори натпревари

### Финале

## Екипа победник


**[[ФК Јувентус|Јувентус]]****11. титула**

## Листа стрелци

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјална страница на Фудбалскиот куп на Италија
* Bracket

2015-2016
2016
2016
Тахион

**Тахион**  или **тахионска чистичка** е хипотетичка  честичка која секогаш се движи побрзо од светлината. Зборот доаѓа од  се изговорува*tachy *, и значи брзо. Бил измислен во 1967 од Џералд Фајнберг. Комплементарните видови на честичката се нарекуваат луксон (секогаш се движат со брзината на светлината) и брадион (секогаш се движат побавно од светлината), кои и едните и другите постојат. Можноста за постоењето на честички кои се движат побрзо од светлината, за првпат е предложена од страна на О. П. М. Биланиук, В. К. Дешпанде, и E. В. Г. Сударшан во 1962 година, иако терминот кој го користеле за нив бил "мета-честичка".

Повеќето физичари мислат дека честички кои се движат побрзо од светлината не може да постојат, бидејќи тие не се во согласност со познатите закони на физиката. Ако такви честички постоеја, тие би можеле да бидат искористени за изградба на тахионски антителефон и да се испратат сигнали побрзи од светлината, со што (според специјалната релативност) би се  довело до нарушување на каузалноста. Постојните потенцијални  теории кои дозволуваат можни честички побрзи од светлината ги вклучуваат и оние кои ја прекршуваат Лоренцовата непроменливост, симетријата кај специјалната релативност, така што брзината на светлината не е пречка.

## Наводи

## Надворешни врски

* The Faster Than Light (FTL) FAQ (from the Семрежен архив)
* Tachyon entry from the *Physics FAQ*

Категорија:Елементарни честички
Категорија:Хипотетички честички
Протеолиза

**Протеолиза** е разложувањето на белковините на помали полипептиди или аминокиселини. Некатализирана, хидролизата на пептидните врски се одвива екстремно бавно, во период од стотина години. Протеолизата типично е катализирана од клеточни ензими, наречени протеази.

Протеолизата во организмите има повеќе цели; на пример, дигестивните ензими ги разложуваат белковините од храната за да обезбедат аминокиселини за организмот, додека протеолитичката обработка на полипептидниот синџир после неговата синтеза може да биде неопходна за добивање на активна белковина.

Категорија:Метаболизам
Црква „Св. Атанасиј“ - Луково

**Свети Атанасиј** — главна селска црква во селото Луково.

## Историја
Црквата е изградена во 1883 година од делкан камен со средства од самопридонес на населението. Во 1894 година, црквата била зографисана од страна на Аврам Дичов — син на Дичо Зограф — и таа е негово последно дело. Храмот исто така бил зографисан од страна на дебарскиот мајстор Јанаки Ненчов.

Во 2010 година, црквата била ограбена и од неа била одземена 21 икона, кои биле изработени од страна на Аврам Дичов.

## Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со многуаголна апсида во задниот дел. Главниот влез е сместен на западната страна и над него има полукружна ниша со фреска на Апостол Лука, а до внатрешноста води и спореден влез кој се наоѓа на јужната страна и над него има ниша во облик на крст со фреска на патрониот светец Атанасиј Александриски. На јужниот ѕид на црквата има три правоаголни прозорци со иста големина и на иста висина, а правоаголен прозорец има и во средишниот дел на апсидата. Објектот е граден од делкан камен и во целост е покриен со кров од ќерамиди.

Во дворот на црквата се сместени камбанаријата, помошен објект и селските гробишта. Камбанаријата има правоаголна основа и е прилепена до помошниот објект кој се наоѓа паралелно со северната страна на црквата. Градена е од тули и во горниот дел има по еден залачен отвор на јужната и северната, како и по два залачени отвори на западната и источната страна. Во гробиштата се наоѓаат гробовите на родовите: Маџовци, Коловци, Шуминовци, Петановци и Видичевци.

## Галерија

Податотека:Црква Св. Атанасиј - Луково 03.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Поглед на гробиштата и црквата во Луково.jpg|Црквата со гробиштата
Податотека:Поглед на црквата „Св. Лука“ во Луково (2).jpg|Западната страна со главниот влез
Податотека:Поглед на црквата „Св. Лука“ во Луково (1).jpg|Јужната страна со спроедниот влез
Податотека:Поглед на црквата „Св. Лука“ во Луково.jpg|Јужната страна со гробиштата
Податотека:Црква Св. Атанасиј - Луково 04.jpg|Јужната и источната страна
Податотека:Црква Св. Атанасиј - Луково 02.jpg|Поглед во дворот на црквата
Податотека:Поглед на црквата „Св. Лука“ во Луково (3).jpg|Црквата со камбанаријата и помошниот објект
Податотека:Апсидата на црквата „Св. Лука“ во Луково.jpg|Апсидата на црквата
Податотека:Фреска над влезот во црквата „Св. Лука“ во Луково.jpg|Фреската на Апостол Лука


## Поврзано
* Црква „Св. Ѓорѓи“ - црква во Долно маало и потекнува од 14/15 век;
* Црква „Св. Варвара“ - црква во Горно маало и потекнува од 19 век;
* Црква „Св. Кузман и Дамјан“ - црква во Горно маало и потекнува од 17 век;
* Црква „Св. Никола“ - црква од 2011 година;
* Црква „Св. Лука“ - црква во Горно маало и најнова од сите селски цркви;
* Луково;
* Дебарско-кичевска епархија;
* Струшко архијерејско намесништво; и
* Втора струшка парохија.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Луково (Струшко)
Луково
Категорија:Дела на Дебарската школа
Пржал

**Пржал** — врв на планината Јакупица на масивот Мокра. Неговата надморска височина изнесува 2339 метри. Се наоѓа веднаш непосредно до највисокиот врв Солунска Глава од неговата источна страна, на сртот на огранката Јакупица од каде што започнуваат билата Горна и Долна Јакупица. Целиот негов состав е од карпи и каменеста почва, обрасната со реткото зимзелено растение - џуџест бор „кривул“, поради што тој има сива и темнозелена-црна боја. На север од него широко се протега Бегово Поле, јужно од него е гребенот на познатите Нежиловски Стени кој започнува со многу стрмна провалија во која се наоѓаат изворите на малиот поток Бела Река кој е всушност изворишна челенка на Бабуна, кон запад преку срт со височина 2273 метри се спојува со врвот Солунска Глава, додека на исток преку котите високи 2203 и 2178 метри завршува над разрушениот планинарски дом „Исак Русо“ и долот Долно Бегово на Бегова Река од каде истекува Тополка.

## Галерија


File:Пржал (врв на Јакупица) 02.jpg|Поглед на врвот
File:Врв Пржал (Мокра-Солунска Гл.).jpg|Поглед на врвот Пржал од врвот Солунска Глава, непосредно од југозапад 
File:Пржал (врв на Јакупица) 01.jpg|Поглед на врвот од запад
File:Пржал од Враца на Јакупица (Мокра).jpg|Поглед на врвот од север од изворот (чешмата) на висорамнината Враца



Категорија:Врвови во Македонија
Категорија:Мокра
Битолски конгрес

**Битолски конгрес** () — академска конференција одржана во градот Битола од 14 до 22 ноември 1908 година со главна цел, стандардизирање на албанската азбука. Претежно, на конгресот, албанскиот јазик бил претставен како комбинација од шест различни азбуки со неколку подваријанти.

22 ноември е комеморативен ден во Албанија, Косово, Македонија, но и низ целата албанска дијаспора, познат како *Ден на азбуката* ()..

## Наводи

Категорија:Отоманска Македонија
Категорија:Битолски Вилает
Категорија:Албански јазик
Категорија:Отоманска Битола
Прва книга

мини|100п|десно|''Unua Libro'' (прво издание, 1887 г., на руски)

мини|100п|десно|''Unua Libro por Angloj'' (прво издание, 1888 г., на англиски).

**Прва книга** (обично нарекувана ***Unua Libro***) — првата книга која го опишала есперанто, тогаш наречен „меѓународен јазик“ (*Lingvo Internacia*). Била издадена на руски на 26 јули 1887 година во Варшава, од полскиот окулист Лудвиг Лазар Заменхоф. Во следните неколку години биле издадени изданија на полски, руски, хебрејски, француски, германски и на англиски. Оваа книшка ја вклучувала Оче наш, некои стихови од Библијата, писмо, поезија, шеснаесетте граматички правила и 900 корени на зборови. Во книгата, Заменхоф објавил „меѓународен јазик, како националниот, е општо добро“ и се откажал од сите права на јазикот, што значело дека го ставил во јавна сопственост. Заменхоф го потпишал делото како „Докторо Есперанто“ (Доктор што се надева). Оние кои започнале да го учат новиот јазик започнале да го нарекуваат „есперанто“ по псевдонимот на Заменхоф и наскоро станало официјално име на јазикот.

Првото англиско издание, насловено „Меѓународен јазик Д-р Есперанто“, било преведено од Џулијан Стејнхаус. Кога Ричард Х. Гејган посочил дека преведот на Стејнхаус бил на многу лош англиски, Заменхоф ги уништил преостанатите копии и го ангажирал Гејган за нов превод.

Во 1905 година, Заменхоф повторно ги објавил шеснаесетте граматички правила, заедно со речник и збирка на вежби, во дело наречено *[[Fundamento de Esperanto]]* (*Основи на есперанто*).

## Поврзано

* *[[Dua Libro]]*
* *[[Fundamento de Esperanto]]*

## Надворешни врски
* Електронско издание на англискиод превод од 1889 г.
**Првичното издание

Категорија:Есперанто
Категорија:Книги од 1887 година
Саат-кула (Стар Дојран)

**Саат-кула во Стар Дојран** — саат-кула во Стар Дојран, подигната во 1372 година како поклон за некогашниот град Дојран од страна на Евренос-бег.

## Местоположба

Саат-кулата се наоѓа на рид над Дојранското Езеро, каде што некогаш се наоѓала горната Турска чаршија, во близина на амамот и чешмата. Денес, до нејзе води улицата „Антон Панов“ и е сместена меѓу куќи.

## Градба

Првобитната градба на саат-кулата била висока околу 15 метри и бидејќи била сместена на една од повисоките точки во околината, нејзиниот часовник се гледал од секаде, а дополнително имало и ѕвоно кое отчукувало на секој саат.

Кулата има квадратна основа од 4х4 метри и била ѕидана т.н. *опус клоазоне* — со дебели редови од камен и тенки редови од тула. Изгледот на градбата во минатото е документиран само на неколку стари фотографии пред Балканските војни.

На врвот на кулата имало шпицаст кров, додека на дното од нејзе имало една главна врата и неколку тесни процепи за светлина.

## Историја

Саат-кулата била изградена во времето на Евренос-бег. Саат-кулата настрадала за време на Балканските војни.

Часовникот сите граѓани ги известувал за времето, трговците и занаетчиите за отворање и затворање на дуќаните, рибарите за одење на мандрите.

### Конзервација

Во 2020 година, Општина Дојран го најавила проектот за реконструкција на Саат-кулата и Стариот амам, финансиран од Европската Унија. Изградбата започнала во 2021 година и на 5 Ноември, денот на ослободувањето на Дојран, кулата била пуштена во употреба.

Кулата пред обновата била срушена до два метри, а сега е висока 10 метри и на сите страни поседува часовник. Воедно, преку проектот се уредила и околината околу кулата со урбана опрема.

## Галерија


Податотека:Саат Кулата во Стар Дојран.jpg|Саат-кулата во 2014 г.
Податотека:Саат-кула (Стар Дојран) 2.jpg|Саат-кулата по обновата
Податотека:Саат-кула (Стар Дојран) 3.jpg|Часовникот
Податотека:Саат-кула (Стар Дојран) 4.jpg|Влезот


## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Дојран

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Згради и градби во Дојран
Стар Дојран
Категорија:Урнатини во Македонија
Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Ченто

**Свети Кирил и Методиј**  — македонска православна црква во скопската населба Ченто, Општина Гази Баба. Се наоѓа во централниот дел на населбата.
Црквата е новоградба, чии темели биле поставени во 1973 година, а била осветена во 1975 година. На ова место во 1938 година бил поставен крст од исклесан камен. Местото имало големо верско значење и е собиралиште за одбележување и прославување на верскиот празник Ѓурѓовден. Поради тоа често кај мештаните оваа црква е позната како „Св. Ѓорѓи“.
Црквата честопати била цел на вандалски напади.

## Наводи

## Поврзано
*Ченто;
*Црква „Св. Архангел Гаврил“ - Ченто;
*Црква „Св. Лидија Македонска“ - Ченто - црква во изградба. Се наоѓа на старите гробишта до Домот на културата. Камен-темелник поставен на 22 ноември 2014 година;

Ченто
Категорија:Ченто (населба)
Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Стајковци

**Свети Кирил и Методиј**  — македонска православна црква во скопското село Стајковци, Општина Гази Баба. Се наоѓа во југозападниот дел на селото.
Црквата била и ограбувана, а во 2004 година била извршена тешка кражба кога биле украни околу 10.000 €, пари наменети за изградба на нови селски гробишта.
## Надворешни врски
Убавините на црквата "Свети Кирил и Методиј" во скопската населба Стајковци
## Поврзано
*Стајковци;
## Наводи

Стајковци
Категорија:Стајковци
Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Лознани

**Свети Кирил и Методиј** или **Свети Ѓорѓи**  — манастирска црква на Лознанскиот манастир.

## Историја
Црквата била изградена во 1990 година.

## Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна и осумаголна купола. Куполата содржи по една монофора на секоја од четирите страни со поголема површина. Црквата е изградена наизменично од камени и црвени тули, а покриена е со кров од ќерамиди. Влезот е сместен на западната страна и над него има две ниши, од кои првата е полулружна и содржи фреска на Свети Кирил и Методиј, додека втората над неа е кружна и содржи фреска на Богородица Марија. Северната и јужната страна од храмот содржат по една монофора. Внатрешноста на црквата е живописана, а на крајниот лев дел од иконостасот се наоѓа икона на која се прикажани Свети Кирил и Методиј и Свети Ѓорѓи.

Камбанаријата на црквата е сместена во манастирскиот двор. Таа има квадратна основа со по две вертикално поставени монофори на секоја страна. Изградена е од камен и тули, а покриена е со пирамидален кров од ќерамиди.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Лознани.jpg|Поглед на црквата од север
Податотека:Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Лознани 5.jpg|Влезот на црквата
Податотека:St. Cyril and Methodius – Loznani.jpg|Црквата во зима
Податотека:Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Лознани 3.jpg|Иконостасот
Податотека:Икона во црквата „Св. Кирил и Методиј“ - Лознани.jpg|Икона на Свети Кирил и Методиј и Свети Ѓорѓи
Податотека:Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Лознани 4.jpg|Живопис во куполата
Податотека:Камбанарија на црквата „Св. Кирил и Методиј“ - Лознани.jpg|Камбанаријата


## Поврзано
* Лознански манастир
* Мучеинци
* Црква „Св. Атанасиј“ - Лознани
* Лознани
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Ивањевска парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Лознани
Категорија:Лознански манастир
Лознани
Категорија:Македонската архитектура во 1990 година
Ќерамидница (Лознани)

**Ќерамидница** — археолошко наоѓалиште во битолското село Лознани. Наоѓалиштето поради неистраженоста не е датирано и се претпоставува дека е населба. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека  источно од селото, сега под ниви, мештаните наоѓале керамички садови и големи грамади од камен. Според кажувањата на некои, некој мештанин направил куќа од мноштвото на градежен материјал што бил забележлив таму.

## Поврзано
*Мучеинци — црква од непознат период;
*Лознани;
*Список на археолошки наоѓалишта во Битолско;

## Наводи

Категорија:Лознани
Мучеинци (Лознани)

**Мучеинци** — археолошко наоѓалиште во битолското село Лознани. Наоѓалиштето поради неистраженоста не е датирано и се претпоставува дека е црква. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека јужно од селото на извишено место покрај патот Прилеп-Битола се наоѓаат остатоци од црква. Според искази на селаните тука имало манастир. На почетоток на 19 век голем дел од камените остатоци завршиле како градежен материјал за изградба на мостовите од регионалниот пат А3 (крак Прилеп-Битола) Денес во непосредна близина на остатоците е изградена црквата „Св. Кирил и Методиј“, а самото археолошко наоѓалиште се наоѓа во дворот на Лознанскиот манастир.

## Поврзано
*Ќерамидница — населба од непознат период;
*Лознани;
*Список на археолошки наоѓалишта во Битолско;

## Наводи

Категорија:Лознани
Бисфосфонат

**Бисфосфонатите** се класа на лекови кои кои го превенираат губитокот на коскена маса, и се користат во третманот на остеопороза и слични заболувања. Тие се најчесто препишуваните лекови кои се користат во третманот на остеопороза. Се нарекуваат бисфосфонати бидејќи во својата структура содржат две фосфонатни () групи.
Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Борисово

**Свети Кирил и Методиј** — главна селска црква во струмичкото село Борисово, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа на почетокот на селото, во близина на Мокриево, сместена веднаш до регионалниот пат 1402.

Околу црквата се наоѓаат и селските гробишта.

## Историја

Црквата започнала да се гради во 1978 година, а била завршена во 1980 година од страна на мајсторите Васе Сапунџиев од Борисово, Таче Пандев од Мокриево и Тушо Атанасов од Габрово. Црквата била осветена од г.г. Гаврил, митрополит Повардарски.

## Архитектура

Во дворот се наоѓа и крстилница.

### Фрескоживопис

Во куполата е претставен Исус Христос Седржител, како старец.

### Икони и иконостас

Иконите во црквата се насликани од Дончо Киров од Секирник во 1980 година, а дарител на иконите е Глигор Василев со фамилијата. Иконостасот се состои од три реда на икони, при што во вториот ред има само две икони, на Свети Василиј Велики и Свети Григориј Златоуст, а има празен простор оставен за другите икони.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Борисово.jpg|Гробишта во црковниот двор
Податотека:Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Борисово 10.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Борисово 11.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Борисово 12.jpg|Помошен објект
Податотека:Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Борисово 13.jpg|Куполата
Податотека:Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Борисово 2.jpg|Камбанаријата во изградба
Податотека:Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Борисово 3.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Борисово 4.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Борисово 5.jpg|Икона над споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Борисово 6.jpg|Припратата (југ)
Податотека:Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Борисово 7.jpg|Припратата (запад)
Податотека:Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Борисово 8.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Борисово 9.jpg|Базен за верски обреди


## Поврзано
* Струмичко архијерејско намесништво
* Борисово

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Храмови посветени на Свети Кирил и Методиј во Македонија