open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Награда „Гаетано Ширеја“

**Награда „Гаетано Ширеја“** или позната уште по ново како **Награда за кариера за пример „Гаетано Ширеја“** — фудбалска награда воведена во 1992 година и посветена на Гаетано Ширеја поранешен фудбалер и икона на фудбалскиот клуб Јувентус и италијанската репрезентација.

Наградата се доделува на играч кој има над 30 години, кој се истакнал на теренот со спортска лојалност и правичност, квалитети кои го одликувале и самиот Гаетано Ширеја. Церемонијата на доделување на наградата се одржува во Чинизело Балсамо, местото каде што во исто време се игра и турнирот во сеќавање на Гаетано Ширеја за играчи под 14 години.

## Победници

* **1992** Џузепе Барези , 
* **1993** Стефани Такони , 
* **1994** Франко Барези , 
* **1995** Пјетро Виерховод , 
* **1996** Мауро Тасоти , 
* **1997** Џузепе Бергоми , 
* **1998** Роберто Донадони , 
* **1999** Микеланџело Рампуља , 
* **2000** Алесандро Костакурта , 
* **2001** Роберто Баџо , 
* **2002** Паоло Малдини , 
* **2003** Чиро Ферара , 
* **2004** Џузепе Сињори , 
* **2005** Џанфранко Ѕола , 
* **2006** Џанлука Песото , 

* **2007** Филипо Инѕаги , 
* **2008** Алесандро Дел Пјеро , 
* **2009** Кристијано Дони , 
* **2010** Хавиер Санети , 
* **2011** Антонио Ди Натале , 
* **2012** Џенаро Гатузо , 
* **2013** Андреја Пирло , 
* **2014** Франческо Тоти , 
* **2015** Лука Тони , 
* **2016** Џанлујџи Буфон , 
* **2017** Андреја Барцаљи , 
* **2018** Фабио Кваљарела , 
* **2019** Џорџо Кјелини , 
* **2020** Андреја Белоти , 
* **2021** Симон Кјер , 
* **2022** Федерико Гати , 

### Победи по држави
*27 победи:  Италија
*1 победа:  Аргентина
*1 победа:  Данска

## Наводи

## Надворешни врски
*Premio Nazionale Carriera Esemplare "Gaetano Scirea" (официјална страна)

Категорија:Фудбалски награди
Црква „Св. Петар и Павле“ - Костемар

**Свети Петар и Павле** () — црква во селото Костемар, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Според натписот, црквата е изградена во 1745 г. за време на митрополитот Јоаким III. Слични се натписите од „Св. Преображение“ во Костемар од истата 1745 г. и од „Свети Никола“ во (Горна Лужица) од 1750 г., што говори за постоење на работилница за обнова на цркви.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Петар и Павле, Костемар
Петар и Павле, Костемар
Категорија:Појавено во 1745 година
Берско-негушко-камбаниска епархија

**Берско-негушко-камбаниска епархија** () — епархија на Цариградската патријаршија, управувана од Грчката православна црква, со седиште во градот Бер, Егејска Македонија. Од 1994 г. епархијата ја возглавува митрополитот Пантелејмон Калпакидис. Катедрална црква е „Св. Петар и Павле“ од XVII век. Титулата на челникот е „Митрополит на Бер и Негуш, ипертим и егзарх на Тесалија“ (*Βερροίας και Ναούσης, υπέρτιμος και έξαρχος Θετταλίας*).

## Берска катедра

## Камбаниска катедра
мини|250п|Заглавие на крштелница од Камбаниската епископија
мини|250п|Документ за ракополагање од Камбаниската митрополија со потпис на митрополитот Диодор Камбаниски, 27 ноември 1928 г.

Камбаниската епископија е создадена во X век со веројатен центар во Епископи (Пископи), судејќи по името. Првиот податок за неа се среќава во *Notitia Episcopatuum* од 907 г. која му се припишува на царот Лав VI Мудриот, со која епископијата е спомената како шеста по ред во Солунската митрополија. Подоцна центарот на епископијата е преместен во Капсохор, па на крај во Кулакија. Податоци за епархијата нема дури до XVIII век. За XVIII век главни извори се писмата на епископот Теофил Папафилис.

Кон XIX век епархијата имала две архијерејски намесништва — во Кулакија и во Ниси. Во неа биле опфатени 37 села и 10 чифлици во Солунското Поле: Лембет, Арманќој, Додулари, Арапово, Даутбал, Ак Бунар, Ново Село, Градобор, Трите Ана, Самли, Чаликово, Лапра, Махмудово, Колопанци, Долно Каваклиево, Горно Каваклиево, Ингилизово, Бугариево, Сарамурово, Топчиево, Дрмица, Ватилак, Затфоро, Кангалич, Крџалиево, Ново Село, Чохалари, Илиџиево, Сарачево, Даутово, Ментешли, Зорбатово, Куфалово, Текелиево, Коњари, Јунчии и Кулакија.

Во јуни 1879 г. епископијата е укината и присоединета кон Солунската митрополија. Во февруари 1883 г. е обновена. Зачувана е кондика на епископијата од 1913 г.

Во 1924 г. епископијата е воздигната во митрополија, а во 1930 г. со преместуваето на митрополитот Диодор во Шишанско-сачишката епархија, таа е затворена.

Катедрата станала титуларна епископија на Вселенската патријаршија.

; Камбаниски епископи

; Титуларни камбаниски епископи

; Литература
* 
* 

## Парохиски цркви и манастири

## Наводи

## Надворешни врски
* Мрежно место на Берско-негушко-камбаниската епархија
Црква „Пресвета Богородица Пројавена“ - Бер

**Пресвета Богородица Пројавена** () — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Петар и Павле“ и се наоѓа до катедралата.

Црквата е подигната во XVI век. Градбата претставува трикорабна базилика. Наречена е по истоимената икона од XIII век, сместена во ѓаконикот. Бидејќи била парохиски храм, црквата претрпела мноштво интервенции и поголемиот дел од првобитните фрески се изгубени.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Богородица Пројавена
Богородица Пројавена, Бер
Куќа на ул. „ЈНА“ бр. 33 (Дебар)

**Куќа на ул. „ЈНА“ бр. 33** ― куќа во Дебар, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Дебар

## Надворешни врски
* Управа за заштита на културното наследство
* Управа за заштита на културното наследство (архивирана страница)

## Наводи

Категорија:Културно наследство на Македонија во Општина Дебар
Категорија:Згради и градби во Дебар
Колеж де Франс

thumb|right|250px
**Collège de France** — универзитет во Париз, Франција. Претставува еден од најпрестижните и најелитните универзитети и е член на таканаречената PSL Research University, основан во 1530 година.

## Познати дипломци
* Ѓуро Курепа
* Огистен Луј Коши

## Наводи


## Надворешни врски
* Collège de France 

Категорија:Универзитети во Франција
Категорија:Париз
Читалиште

**Читалиштето** () е типична бугарска јавна институција која врши едукативни и образовни функции и самодејност. Читалиштата обично се состојат од библиотека и клуб на интереси, каде што се развиваат различни активности од аматерски школи за народна и модерна музика, народни и модерни танци, спорт, странски јазици, театар, литературни читања, комеморација на општествено значајни настани и празници, организирање конференции и градски состаноци, собири. Некои од читалиштата имаат дувачки оркестар или симфониски оркестар, мешан хор и фолклорен ансамбл. До почетокот на 1990-тите, во читалиштата имало и киносали.
Заклучно со јануари 2016 година, бројот на читалиштата во Бугарија бил 3.614. Во декември 2017 година, бугарските читалишта беа вклучени во Регистарот на добри конзерваторски практики на УНЕСКО.

## Историја
Првите слични облици на народна самодејност се појавиле во 1856 година во градовите Свиштов, Лом и Шумен.

На 30 јануари 1856 година во Свиштов бил основан првото бугарско читалиште од Димитар Начович, Христаки Филчов, Емануил Васкидович и Георги Владикин. Во своите мемоари и прилози Димитар Маринов раскажува дека веќе со отворањето на училиштето во Лом, над една од вратите на училишните простории каде што се наоѓала библиотеката, уште во 1848 година Крстјо Пишурка го ставил натписот „Читалиште“ над вратата. Постепено во просторијата почнале да пристигнуваат не само студенти и граѓани, туку и странци. Во 1856 година читалиштето се преселило во сопствена зграда и бил наречено „Постојаност“. Истата година, во пролетта на 1856 година, Сава Доброплодни го основал третото бугарско читалиште во Шумен, кој денес се нарекува Народно читалиште „Добри Војников - 1856“. 

Првите читалишта во Македонија се појавиле во Битола (1860), Велес (1869), Крива Паланка (1869), Кукуш (1869), Прилеп (1869), Воден (1870), Солун (1874) и Скопје (1875).

За времето на бугарската преродба благодарение на напорите на побогатите и попросветлените преродбеници работеле над 130 читалишта.

## Наводи

Категорија:Бугарска култура
Категорија:Бугарска преродба
Категорија:Културни организации
Јаношик – вистинита приказна

**„Јаношик – вистинита приказна“** (полски: *Janosik. Prawdziwa historia*) – филм на режисерките Агнишка Холанд (Agnieszka Holland) и Касја Адамик (Kasia Adamik) од 2009 година по сценариото на Ева Борусовицова. Главните улоги ги играат: Вацлав Јирачек (Václav Jiráček), Сара Зои Кенер (Sarah Zoe Canner), Иван Мартинка (Ivan Martinka), Михал Жебровски (Michał Żebrowski), Катажина Херман (Katarzyna Herman) и Матус Кратки (Matús Krátky).

## Синопсис
Заснован врз архивските документи од 18 век, филмот претставува вистинита приказна за Јурај Јаношик, млад разбојник од Терхова, чиј кус и драматичен живот бил инспирација за многу поколенија...

## Наводи
Категорија: Полски филмови
Категорија: Словачки филмови
Категорија: Чешки филмови
Категорија: Филмови од 2009 година
Категорија:Филмови на Агнишка Холанд
Категорија:Филмови на Касја Адамик
Категорија:Филмови со Вацлав Јирачек
Категорија:Филмови со Иван Мартинка
Категорија:Филмови со Михал Жебровски
Категорија:Филмови со Матус Кратки
Категорија:Филмови со Катажина Херман
Категорија: Историски филмови
Категорија: Биографски филмови
Траги (филм од 2017)

**„Траги“** (Полски: *Pokot*) – филм на режисерката Агнишка Холанд (Agnieszka Holland) од 2017 година. Автори и на сценариото се Холанд и Олга Токарчук (Olga Tokarczuk), а главните улоги ги играат: Агнишка Мандат (Agnieszka Mandat),  Виктор Зборовски (Wiktor Zborowski) и Јакуб Гиршал (Jakub Gierszal). На Берлинскиот филмски фестивал, филмот ја освоил наградата „Алфред Бауер“ („Сребрената мечка“).

## Синопсис
Постарата жена Јанина Душејко живее сама во долината Клоѕко во која се случиле неколку неразјаснети убиства. Душејка е убедена дека знае кој е убиецот, но никој не ѝ верува...

## Наводи

Категорија:Полски филмови
Категорија:Германски филмови
Категорија:Чешки филмови
Категорија:Словачки филмови
Категорија:Шведски филмови
Категорија:Француски филмови
Категорија:Криминалистички филмови
Категорија:Филмови од 2017 година
Категорија:Филмови на полски јазик
Категорија:Филмови поврзани со убиства
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Полска
Категорија:Филмови на Агнишка Холанд
Категорија:Филмови со Агнишка Мандат
Категорија:Филмови со Виктор Зборовски
Категорија:Филмови со Јакуб Гиршал
Шифра непозната (филм)

**„Шифра непозната“** (француски: *Code inconnu : Récit incomplet de divers voyages*) – филм на режисерот Михаел Ханеке (Michael Haneke) од 2000 година. Ханеке е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Жилиет Бинош (Juliette Binoche), Тјери Нувек (Thierry Neuvic) и Јозеф Бирбихлер (Josef Bierbichler). Филмот е инспириран од животот на францускиот писател и воен известувач, Оливие Вебер (Olivier Weber). На Канскиот филмски фестивал, Ханеке ја освоил наградата на Екуменското жири, а бил номиниран и за „Златната палма“.

## Синопсис
На една многу прометна улица во Париз некој испушта парче хартија во испружените раце на една питачка. Токму тоа е нишката која ги поврзува животите на неколку сосема различни ликови...

## Наводи
Категорија: Француски филмови
Категорија: Германски филмови
Категорија: Руски филмови
Категорија: Филмови од 2000 година
Категорија: Филмови на француски јазик
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Париз
Категорија:Филмови на Михаел Ханеке
Категорија:Филмови со Жилиет Бинош
Категорија:Филмови со Јозеф Бирбихлер
Категорија:Филмови со Тјери Нувек
Жалосната шума

**„Жалосната шума“** (јапонски: 殯の森) – филм на режисерката Наоми Кавасе од 2007 година. Кавасе е и авторка на  сценариото. Главните улоги ги играат: Шигеки Уда, Мачико Оно и Макико Ватанабе. На Канскиот филмски фестивал, режисерката Кавасе ја освоила Големата награда на жирито, а била номинирана и за „Златната палма“.

## Синопсис
Шигеки (го игра Уда) живее во едне мал дом за пензионери, а медицинската сестра Мачико (ја игра Оно) со големо внимание се грижи за него. По прославата на роденденот на Шигеки, Мачико сака да го повози наоколу. Во текот на возењето по сликовитите споредни патишта, автомобилот излетува во еден јаз, а Мачико о Шигеки поаѓаат на мало патување исполнето со многу откритија...

## Наводи
Категорија: Јапонски филмови
Категорија: Француски филмови
Категорија: Филмови од 2007 година
Категорија: Филмови на јапонски јазик
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Јапонија
Категорија:Филмови на Наоми Кавасе
Категорија:Филмови со Шигеку Уда
Категорија:Филмови со Мачико Оно
Категорија:Филмови со Макико Ватанабе
СОС Детско Село

**СОС Детско Село** — независна, невладина, непрофитна меѓународна организација со седиште во Инсбрук, Австрија. Организацијата обезбедува хуманитарна помош за деца од ранливи категории и ги штити нивните интереси и права во државите ширум светот. Првото СОС Детско Село било основано во 1949 г. во покраината Тирол, Австрија од австрискиот филантроп Херман Гмајнер, по согледување дека многу деца останале напуштени и сираци по крајот на Втората светска војна. Денес СОС Детско Село е активно во повеќе од 135 земји во светот.

СОС Детско Село обезбедува згрижувачко семејство за децата без соодветна родителска грижа. Деца од различна возраст и потекло живеат заедно во куќа со родител со постојано присуство, обично жена која има улога на мајка на децата. Најчесто има 6 до 15 куќи во типичното СОС детско село. Освен дом за децата без родители, СОС има развиено повеќе програми и институции за поддршка на социјално загрозените и осиромашени семејства. Заклучно со 2017, повеќе од 85,000 деца и млади биле вдомени во СОС детските села или младинските установи. Дополнителни 3,8 милиони деца и родители биле вклучени во програмите од СОС.

СОС Детско Село функционира од владини и приватни донатори. Здружението во Македонија било основано во 2001, додека првото дете било згрижено во 2002 година. Освен вдомување, СОС делува превентивно кај семејствата во социјален ризик и спречува децата да останат без родителска грижа. Македонското СОС Детско Село нуди советодавна услуга за овие семејства, а има учествувано и во подготовка на закони од областа на социјалната политика и заштита на детските права.

## Кампањи
### Ајде да менуваме животи!
Од септември 2021 г. СОС Детско Село во Македонија започнало кампања под слоганот *Ајде да менуваме животи!* со цел стекнување „СОС пријатели“, односно посветени месечни донатори, чии средства се наменети за поддршка на децата и младите од СОС Детско Село. Во кампањата се ангажирани СОС претставници на терен, кои им објаснуваат на потенцијалните донатори за работата на СОС Детско Село, и помагаат за остварување на мисијата на СОС.

## Меѓународни претставништва
СОС Детско Село е присутно во повеќе од 135 земји во светот, кои се наведени подолу по региони. СОС претставништвата во овие земји обезбедуваат активна поддршка за децата и семејствата. Во државите означени со ѕвездичка СОС Детско Село е присутно како канцеларија чија задача е собирање средства и создавање јавна свест за овие социјално ранливи категории.

### Африка

### Америка

### Азија

### Европа

### Океанија

## Наводи

## Надворешни врски
*СОС Детско Село Македонија
*SOS Children's Villages

Категорија:Меѓународни хуманитарни организации
Категорија:Организации основани во 1949
Категорија:СОС Детско Село
Црква „Св. Јован Златоуст“ - Солун

**Свети Јован Златоуст** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија. Сместена е на улица „Пердикас“ бр. 55 во населбата Пирги (Депо).

## Историја
### Егзархиска црква
мини|лево|„Св. Ѓорѓи“ во 1907 г.

Со засилувањето на бугарската пропаганда во Македонија, Солунската бугарска општина уште во 1896 г. издејствувала ферман за изградба на претставителна црква. Во 1906 г. започнала кампања за прибирање на средства за нејзина изградба. Градежните работи започнале во 1907 г. за храм под името **„Св. Ѓорѓи“** со цел задоволување на духовните потреби на македонското население во Пирги, тогаш под врховенството на Бугарската егзархија. Завршувањето и осветувањето на црквата било предвидено за 1913 г. Црквата е дело на голобрдските браќа-мајстори Атанас и Георги Митровски.

### Грчка црква
Во 1912 г. за време на Првата балканска војна во Солун влегла грчка војска. Следната 1913 г. сиот имот на Егзархијата е одземен и „Св. Ѓорѓи“ минал во рацете на Солунската патријаршиска епархија. Митрополитот Генадиј Солунски  ја преименувал уште недовршената црква во чест на Свети Јован Златоуст. Првично таа била параклис на соседната грчка црква „Св. Троица“ и изградбата е довршена со пари од таа парохија. Во 1922 г. во црквата се сместени грчки дојденци од Турција по склучениот договор за размена на население.

За време на окупацијата на Солун во Втората светска војна, на 15 јануари 1942 г., Солунскиот бугарски клуб вршел постојан притисок врз германските власти во Солун, и издејствувал црквата да се врати под бугарска контрола.

По повлекувањето на германската војска од Солун, црквата повторно станала сопственост на Солунската митрополија. На 20 септември 1953 г. е осветена од митрополитот Пантелејмон Солунски и станала парохиски храм.

## Архитектура
Градбата претставува крстокуполен храм. Има три параклиса — „Св. Дионисиј Олимписки“ во самиот храм и „Св. Олимпијада“ и „Св. Рафаил“ во подрумот, каде има и културен център.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Јован Златоуст
Јован Златоуст, Солун
Црква „Св. Атанасиј“ - Арманќој

**Свети Атанасиј** () — црква во населбата Арманќој во Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија. Обявена е за паметник на културата.

Црквата е релативно мала трикорабна базилика, без нартекс и со трем на југ. Според посредни податоци, датирана е во втората деценија на XIX век — во 1812 или околу 1816 – 1817 г. Внатре има натпис со годината 1819. Има зачуван црковен мебел во резба и мала збирка од икони, претежно иконостасни и неколку преносливи. Се смета за добар пример за црковната архитектура на селата во Солунското Поле.

Во 1983 г. црквата е прогласена за споменик на културата.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

Атанасиј, Арманќој
Атанасиј, Арманќој
Атанасиј, Арманќој
Категорија:Споменици на културата во Солун
Категорија:Споменици на културата во Корделио-Арманќој
Категорија:Појавено во 1817 година
École supérieure de physique et de chimie industrielles de la ville de Paris

thumb|right|250px
**École supérieure de physique et de chimie industrielles de la ville de Paris** (ESPCI) — универзитет во Париз, Франција. Претставува еден од најпрестижните и најелитните универзитети и е член на таканаречената PSL Research University, основан во 1882 година.

## Познати дипломци
* Пјер-Жил де Жен
* Марија Кири

## Наводи


## Надворешни врски
* ESPCI 

Категорија:Универзитети во Франција
Категорија:Париз
Црква „Св. Илија“ - Капуџилар

**Свети Илија** () — црква во солунското преградие Капуџилар, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот е сместен во центарот на Капуџилар. Во неговата парохија влегуваат и црквите „Св. Теодор Тирон и Теодор Стратилат“, „Рождество на пресв. Богородица“ и „Три Светители“.

Првата црква на ова место е изградена на почетокот на XIX век. Поради брзиот развој на Капуџилар на почетокот од XX век, црквата е срушена и на нејзино место е подигнат анова. Изградбата започнала во 1926 година и на 28 ноември 1935 г. храмот е осветен од митрополитот Генадиј Солунски. Од старата црква останала единствено камбанаријата, изградена во 1854 г. и прогласена за заштитен споменик на културата.
мини|лево|Страничен поглед
Денешниот храм е трикорабна базилика со површина од 600&nbsp;м2 и голема женска црква. Корабите се поделени со два реда столбови. Во 1980-тите храмот е проширен со додавање на надворешна припрата со површина од 200&nbsp;м2 во која има два параклиса — „Пресв. Богородица Скоропослушница“ со стара чудотворна икона и „Св. Пантелејмон“ со стара икона на светецот. Наосот е живописан во 1990-тите, а женската црква во 2007 г. Во 2006 г. е позлатен иконостасот. Во 2012 г. започнало отстранувањето на надворешниот малтер и откривање на убавата тулена ѕидарија на храмот.

Од старата црква внатре се зачувани два мермерни капитела, владичкиот престол од 1837 г., голем проскинитар од 1902 г. и преку 100 икони со различни големини, автори и периоди, повеќето од ΧΙΧ век. Дел од иконите се сместени во парохискиот црковен музеј, а останатите се во припратата, на иконостасот, проскинитарите и параклисите на храмот.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

* Мрежно место на црквата 

Илија, Капуџилар
Илија, Капуџилар
Илија, Капуџилар
Категорија:Споменици на културата во Солун
Категорија:Споменици на културата во Капуџилар-Хортач
Категорија:Појавено во 1854 година
Категорија:Појавено во 1935 година
Агнец

200px|десно|мини|Јагнето Божјо
**Агнец** или **Јагне Божјо** (лат. Agnus Dei) — назив за Исус Христос, кој се споменува во Библијата и се користи во теологијата и христијанската богослужба.

Јагнето е симбол на Исусовото откупување на луѓето од гревот, кога се жртвувал со своето страдање и смрт на крстот. Се жртвувал како невино јагне, милосрден кон оние што неправедно го мачеле.

Во Стариот завет, пророкот Исаија пророкува дека Исус како кротко јагне ќе го спаси светот: „Го одведоа како јагне на колење; како овца нема пред оние што го стрижат, тој не ја отвори устата своја“ ( Ис 53:7). Во Книгата Излез, Египќаните не им дозволиле на Евреите слободно да го напуштат Египет. Таа ноќ, кога Бог решил да ги избави од Египет, тие ја славеле Пасха. Било наредено секое семејство да жртвува по едно јагне „без мана, едногодишно и машко“ (2. Мој. 12:5) за да го јадат за вечера и со неговата крв да ги попрскаат праговите и надвратникот на куќата. Ова било знак дека ќе бидат поштедени во смртта на египетските првороденчиња. Христијаните го гледаат Исус како „жртвено јагне“, чија крв ги откупи луѓето од гревот.

Јован Крстител при средбата со Исус рекол: „Еве го Јагнето Божјо, кое ги зема гревовите на светот“ (Јован 1:29). Во книгата Откровение, Исус како Агнец ги отвора печатите, со кои е запечатена книгата за судбината на светот (Отк. 5).

Во богослужбата „**агнец**“ е дел од просфората со четираголен облик и со натпис ИС, ХС, НИ, КА (Исус Христос победува) кој се вади за време на проскомидијата и на светата литургија, по призивот на Светиот Дух, се претвора во тело Христово.

## Поврзано
* Исус

## Наводи

Категорија:Христологија
Категорија:Христијанство
Категорија:Црковнословенски изрази
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Смешна дама

**„Смешна дама“** (англиски: *Funny Lady*) – филм на режисерот Херберт Рос (Herbert Ross) од 1975 година. Автори на  сценариото се Џеј Пресон Ален (Jay Presson Allen) и Арнолд Шулман (Arnold Schulman), засновано врз расказот на Шулман. Главните улоги ги играат: Барбра Страјсенд (Barbra Streisand), Џејмс Кан (James Caan), Омар Шариф (Omar Sharif), Роди Мекдауел (Roddy McDowall) и Бен Верин (Ben Vereen). Филмот е продолжение на „Смешна девјка“ од 1968 година и претставува измислен приказ на продолжението на животот и кариерата на Фани Брајс и на нејзиниот брак со продуцентот Били Роуз. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во неколку категории, и тоа: најдобра фотографија, најдобра костимографија и најдобра филмска музика (за оригинална песна). Исто така, филмот имал неколку номинации за наградата „Златен глобус“: за најдобар игран филм (комедија или мјузикл), за најдобар глумец (Кан), за најдобра оригинална музика (Џон Кендер и Фред Еб), за најдобра оригинална песна (Кендер и Еб)(Кендер), за најдобра глумица (Страјсенд) и најдобар дебитант (Верин).

## Синопсис
Фани Брајс (ја игра Страјсенд) е голема ѕвезда на Бродвеј, која запаѓа во криза за време на Големата депресија. По бурната романса, таа се мажи за Били Роуз (го игра Кан), а потоа двајцата одлучуваат да започнат деловна соработка. Наспроти тешкиот почеток, Фани постигнува голем успех, но наеднаш славата станува голем товар за нејзиниот брак, особено откако Били дознава дека Фани сѐ уште гледа со симпатија на нејзиниот поранешен маж Ник (го игра Шариф)...

## Наводи
Категорија: Американски филмови
Категорија: Филмови од 1975 година
Категорија: Филмски комедии
Категорија: Музички филмови
Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во САД
Категорија:Филмови на Херберт Рос
Категорија:Филмови со Барбра Стрејсенд
Категорија:Филмови со Џејмс Кан
Категорија:Филмови со Роди Мекдауел
Категорија:Филмови со Омар Шариф
Категорија:Филмови со Бен Верин
Типик

мини|Студенички типик
**Типик** () — збир на пропишани правила (зборник), кој го содржи начинот и редоследот на вршење на црковните богослужби.

: „Типик е целосен црковен устав според кој се раководи свештенството во конкретни богослужбени ситуации.

## Поделба
Типикот е поделен на три дела:

* Општ дел - го одредува редоследот на богослужбите и светите дејствија на Велигден и обичните денови, на празници, работните и саботните денови. Општиот дел продолжува со упатства за молитвите и читањата, песните и свештеничките активности во текот на годината, а на крајот се изнесени правилата за животот и владеењето на монасите.
* Вториот дел - ги наведува упатствата за менување на песните и свештенодејствијата во сите денови по месец - месечно, потоа во Посниот и Цветниот триод.
* Третиот дел - ги наведува упатствата за променливите песни на неделниот и годишниот циклус, а тоа се тропари, кондаци, ипакои, ексапостилари, светилни, троични, прокимени и причесни. Типикот завршува со излагање на Пасхалија.

Првиот типик е од Св. Сава Осветениот од шестиот век, наречен Ерусалимски типик. Тој бил дополнет од Св. Јован Дамаскин во осмиот век, потоа е пренесен и дополнет во Цариград под името Цариградски типик.

## Наводи

## Литература
* 

## Надворешни врски
* ГОЛЕМ ТИП - протојереј ВАСИЛИЈЕ Николајевиќ
* Типик за 2022 година достапен во pdf формат (SPC, 17 март 2022 година) 

Категорија:Богослужба
Категорија:Православие
Категорија:Богослужбени книги
Категорија:Грцизми
Панаѓуриште

**Панаѓуриште** () — град во Пазарџичката Област, Јужна Бугарија, сместен во мала долина во планината Средна Гора. Се наоѓа на 91&nbsp;км источно од Софија, 43&nbsp;км северно од Пазарџик. Градот е седиште на истоимената Општина Панаѓуриште. Панаѓуриште е важен индустриски и економски центар. Според пописот од 2021, во градот живеат 15.275 жители.

## Наводи

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Пазарџик
Педесетнички календар

**Педесетнички календар** (од зборот πεντηκοντάς *пентеконтас*) ― земјоделски календарски систем за кој се смета дека е од аморетско потекло во кој годината е поделена на седум периоди од педесет дена (вкупно 350 дена), со годишен додаток од петнаесет или шеснаесет дена. Идентификуван и реконструиран од Џулиус и Хилдегард Леви во 1940-тите, употребата на календарот датира од најмалку 3 милениум пр.н.е. во западна Месопотамија и околните области. Добро користен во денешно време, неговите облици се пронајдени во несторијанството и меѓу Фелахините на современа Палестина.

## Преглед
На акадски, педесетничкиот календар бил познат како хамсатум и периодот од петнаесет дена на крајот на годината бил познат кај Вавилонците како шапатум.

Секој педесетдневен период се состоел од седум недели од седум дена и седум саботи, со дополнителен педесетти ден, познат како ацерет.

Широко користен од различните канански племиња во Палестина, се сметало дека календарот го користеле и Израелците сè до службеното усвојување на новиот вид на сончев календарски систем од Соломон.

Литургискиот календар на Есените во Кумран бил педесетнички календар, обележан со празници на последниот ден од секој педесетдневен период, како што се празникот на новото вино, Празникот на маслото и Празникот на новата пченица.

Филон експлицитно ги поврзал „неспоредливите доблести“ на пентеконтадниот календар со Питагоровата теорема, понатаму опишувајќи го бројот педесет како „совршен израз на правоаголен триаголник, врховен принцип на производство во светот и „најсвет“ од броевите“.

Тауфик Канаан (1882–1964) ја опишал употребата на таков календар меѓу Палестинците во јужна Палестина, како и неговиот современик Густаф Далман, кој напишал за практиките на муслиманските земјоделци кои користеле христијански ознаки за педесеттиот ден, „кои пак се преклопуваат далеку постари земјоделски практики: гледање грозје, цедење грозје, сеење итн.“

Јулиус Моргенштерн тврдел дека календарот на Книгата на јубилеите има античко потекло како малку изменето опстанок на педесетничкиот календар.

## Поврзано

* Четврток на мртвите

## Наводи

Категорија:Книга на јубилеите
Категорија:Палестинска култура
Категорија:Застарени календари
Категорија:Аморити
Категорија:Појавено во 3 милениум п.н.е.
Црква „Пресвета Богородица Неракотворна“ - Солун

мини|десно|Апсидата на црквата
**Пресвета Богородица Неракотворна** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија. Од 1988 г. црквата е дел од светското наследство на УНЕСКО како дел од Ранохристијанските и византиски споменици во Солун.

## Местоположба
Храмот се наоѓа на главната солунска улица „Егнатија“, во западниот крај на античката агора.

## Историја
Според тулите и мозаиците, црквата датира од околу 450–470 г. Храмот претрпил архитектонски уште во VII век, а поозбилни промени датират од доцновизантискиот период во XIV – XV век. Црквата е трикорабна базилика со дрвени настрешници на покривот, која завршува на исток со полукружна апсида. Останати се неколку мозаици од V век, кои се истакнуваат поради високата уметничка изведба. Има живопис од XIII век. Црквата е изградена врз римска бања. Базиликата се споменува во писмени извори како црквата на Дева Марија, па дури и како Голема катедрала на Успението Богородично. Името *Неракотворна* (*Ахиропиитос*) е за првпат посведочено во документ од 1320 г.

„Пресвета Богородица Неракотворна“ е првата црква претворена во џамија веднаш по освојувањето на Солун во 1430 г. од Мурат II и останала џамија во текот на целото османлиско владеење под името **Ески Џума** или **Ески-џамија** (Стара џамија). Иако претрпела доста обнови во нејзината долга историја, црквата се смета за еден од најдобро зачуваните и значителни примери за типичните базилики со галерии од византискиот период.

Натписот од султанот Мурат е зачуван во северната колонада, на осмиот столб од исток.

## Библиографија
* B. Fourlas, Die Mosaiken der Acheiropoietos-Basilika in Thessaloniki. Eine vergleichende Analyse dekorativer Mosaiken des 5. und 6. Jahrhunderts, Millennium-Studien 35, Berlin 2012. ISBN 978-3-11-027838-5
* Θ.Παπαζώτος, Βυζαντινά και Μεταβυζαντινά μνημεία της Θεσσαλονίκης, Ρεκος, Θεσσαλονίκη 1997, ISBN 978-960-358-099-7 (σ. 59-67)
* Ε.Κουρκουτίδου-Νικολαϊδου & Α.Τουρτα, Περίπατοι στη Βυζαντινή Θεσσαλονίκη, Καπον, Αθήνα 1997, ISBN 960-7254-46-5 (σ. 184-195)
* Χρίστος Ζαφείρης, Θεσσαλονίκης Εγκόλπιον, Εξάντας, Αθήνα 1997, ISBN 960-256-301-X, (σ. 106-111)
* Καραμπατζάκης Παναγιώτης, Ακουστικές μετρήσεις σε 11 βυζαντινούς ναούς της Θεσσαλονίκης.
* Weitzmann, Kurt, ed., *[http://libmma.contentdm.oclc.org/cdm/ref/collection/p15324coll10/id/156533 Age of spirituality: late antique and early Christian art, third to seventh century]*, no. 587, 1979, Metropolitan Museum of Art, New York, ISBN 978-0-87099-179-0

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Богородица Неракотворна
Богородица Неракотворна, Солун
Богородица Неракотворна
Богородица Неракотворна, Солун
Богородица Неракотворна, Солун
Категорија:Светско наследство во Грција
Ранохристијански и византиски споменици во Солун

Солун повеќе векови бил втор град по важност во Византија, и одиграл важна улога за христијанството во средниот век.  Затоа, градот изобилува со впечатливи зданија од тие векови. Во 1988 г. петнаесет градби во него се прогласени за светско наследство на УНЕСКО:

## Поврзано
* Византиска архитектура

## Наводи

## Надворешни врски

* Ранохристијански и византиски споменици во Солун  на порталот „Одисеј“ 

Категорија:Византиска архитектура во Солун
Категорија:Светско наследство во Грција
Категорија:Списоци за Егејска Македонија
Парабола за бисерот

[мини|200px|[Доменико Фети, *Бисер со голема вредност*, 17 век]]
**Парабола за бисерот** — една од кратките алегориски приказни на Исус, која ја споредува големата вредност на Небесното Царство со бисер.

Запишана е во канонското Евангелие според Матеј и во неканонското Евангелие според Тома. Овие две верзии донекаде се разликуваат. Кај Матеј, параболата за бисерот веднаш ја следи параболата за скриеното богатство, која има слична тема.

## Парабола

### Според Матеј
Евангелието според Матеј ги цитира следниве Исусови зборови:

### Според Тома
Евангелието според Тома ги цитира следниве Исусови зборови:

## Толкувања
Оваа парабола обично се толкува како илустрација за големата вредност на Небесното Царство (бисерите во тоа време имале многу поголема вредност од денес ), и затоа има заедничка тема со параболата за скриеното богатство.

Скапоцениот бисер е „животна зделка“ за трговецот во параболата. Меѓутоа, неговата трговија подразбира откажување од сите други добра. Затоа, оние кои не веруваат доволно во небесното царство за да ја стават целата своја иднина на него, не се достојни за царството. Во апокрифните Дела на Петар и дванаесетте апостоли, пронајдени заедно со Евангелието по Тома во библиотеката Наг Хамади, постои приказна за патувачкиот трговец со бисери за кој на крајот се открива дека е Исус.

## Наводи

Категорија:Исусови параболи
Масакр во Скопје

мини|328x328пкс|Споменик на стреланите скопјани на 13 ноември, 1944 година.
**Масакр во Скопје** ― масакр извршен на 13 ноември 1944 година кај Камениот мост во Скопје, од страна на германскиот фашистички окупатор. Во масакрот настрадале 9 цивилни лица.

## Настан
лево|мини|333x333пкс|Реконструираниот споменик на деветтемина стрелани.
Напладне на 13 ноември, Третата и Дванаесеттата македонска бригада на Четириесет и втората дивизија, завладеале со поголем дел од градот на десниот брег на реката Вардар и ги завзеле повеќето мостови. Останале уште да се ликвидираат последните упоришта на германскиот окупатор како што биле училиштето „Гоце Делчев“, Радио-Скопје, Женската гимназија и главната пошта. Кога го преминале Камениот мост кон левиот брег на Вардар, затекнале морничава глетка покрај самиот мост, каде виделе деветмина граѓани на Скопје како лежат во сопствената крв. Според сознанијата на бригадата, овие цивили биле најпрво заробени некое време, а при повлекувањето од градот на германскиот окупатор, тие набрзина ги стрелале и се упатиле во бегство. Дел од партизаните организирале акција да ги стигнат и ликвидираат германците кои го сториле овој злостор, а друг дел останал да им оддаде последна почит на овие деветмина скопјани.

Дел од борците, меѓу стреланите го препознале белокосиот театарски артист Перо Јовановиќ, кој важел за мирен човек полн со почит кон секого, но и верен кон својот град Скопје.

## Жртви
Стрелани деветмина цивили и невини луѓе на Камениот мост, биле сите мажи и тоа:

* Драган Јакимов
* Јордан Јакимов
* Дончо Андонов
* Перо Јовановиќ
* Пантелеј Давчев
* Перо Червеников
* Светислав Ѓуриќ
* Фоки Владимиров и 
* Христо Караџа

Тие биле последните невооружени, недолжни граѓани, жртви на фашистичкиот окупатор.

## Наводи

Д
Д
Категорија:Скопје
Anno Mundi

[мини|250px|Бог ги создава ѕвездите и планетите, свод на [Сикстинска капела|Сикстинската капела]]
мини|200px|Еврејски надгробен камен со годината по хронологија ''Anno Mundi''
**Anno Mundi** (латински : „[во] годината на светот“), скратено **AM** или **A.M.** - името на календарската ера што брои години од создавањето на светот според Библијата.

## Хебрејска пресметка
Годините во хебрејскиот календар се бројат од годината на Создавањето. Системот што се користи денес бил усвоен некаде пред 3925 година. AM (165 г. по Хр.) и се потпира на пресметката во Седер Олам Раба на рабинот Јоса Бен Халафта околу 160 г. по Хр. Според неговата пресметка, Адам и Ева се создадени во 3761 година пр.н.е. Хебрејската година што се протега во 2021-2022 година е 5782 AM според хебрејскиот календар.

## Други пресметки
Годините на светот ги користеле и ранохристијански хроничари. Раната црква во Антиохија верувала дека светот бил создаден 6.000 години пред раѓањето на Исус. Летописците Евсевиј и Јероним го датирале Создавањето во 5199 година пр.н.е. Поранешните изданија на Римската мартирологија ја користеле таа година за Божиќ, како и ирските Анали на четворицата учители.

Ова во византискиот календар одговара на Етос Косму, кој Создавањето го датира на 1 септември 5509 година пр.н.е. Овие „поголеми“ бројки се добиени врз основа на Септуагинтата, старогрчкиот превод на хебрејската Библија.

Средновековниот историчар преподобен Беде (8 век) го датира Создавањето на 18 март 3952 година пр.н.е. Англо-ирскиот прелат Џејмс Ашер (1654) го датира создавањето на светот на 23 октомври 4004 година пр.н.е. според јулијанскиот календар, којшто одговара на 21 септември 4004 година пр.н.е. според грегоријанскиот. Овој датум бил прифатен во западниот свет до 19 век.

Поврзано со ова е масонскиот *Anno Lucis* („[во] годината на светлината“), ера која додава 4.000 години на годината од нашата ера. Овие „помали“ бројки се изведени од латинската Вулгата и поновиот масоретски текст на хебрејската Библија.

Кратенката AM може да се однесува и на *Anno Martyrum*, „годината на мачениците“ од коптскиот календар кој ги брои годините од 284 до 5 н.е.

## Наводи

## Литература
* Матис, Кантор, *Еврејската временска енциклопедија* : историја од година на година од создавањето до денес, Џејсон Аронсон Inc., Нортвејл, Њу Џерси, 1992 година

Категорија:Календари
Сашо Стефановски

**Сашо Стефановски**, познат и под псевдонимот **Џанго Помалиот** (1965 - Скопје, 1 јули 2023) — македонски писател, блогер и режисер.

## Животопис
Стефановски бил дипломиран електроинженер. Починал на 1 јули 2023 година.

## Творештво
Стефановски пишувал куса проза која ја објавувал под псевдонимот Џанго Помалиот. Своите раскази ги објавувал на фејсбук и на интернет-порталот Окно, а во 2018 година ја објавил збирката „Намали малце чалам“ која претставува осврт врз урбаниот маалски живот во скопската населба Кисела Вода. Исто така, тој е автор на наградениот драмски текст „Модерна алхемија“ што самиот го режирал во МКЦ кон крајот на 1980-тите. Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Родени во 1965 година
Категорија:Починати во 2023 година
Мими металургистот

**„Мими металургистот ранет во честа“** (италијански: *Mimì metallurgico ferito nell'onore*) – филм на режисерката Лина Вертмилер (Lina Wertmüller) од 1972 година. Вертмилер е и авторка на  сценариото. Главните улоги ги играат: Џанкарло Џанини (Giancarlo Giannini), Маријанџела Мелато (Mariangela Melato), Тури Феро (Turi Ferro), Агостина Бели (Agostina Belli), Лујџи Диберти (Luigi Diberti) и Елена Фјоре (Elena Fiore). Филмот бил прикажан на Канскиот филмски фестивал со голем успех, а Џанини ја освоил италијанската филмска награда „Давид ди Донатело“ за најдобра главна машка улога. Филмот претставува интелигентна, динамична, сатирична и духовита политичка фарса во која се прикажуваат лицемерното општество, неморалот и криминалот кој ги зафатил сите општествени слоеви поради што поединецот е осуден на неизбежно губење на сите идеали. Покрај енергичната режија и одличните глумци, филмот се одликува и со ефектната фотографија на Дарио Ди Палма и со музиката на Пјеро Пичони.

## Синопсис
Добродушниот Кармело Мардоке, наречен Мими (го игра Џанини) е металуршки работник во еден мал град во Сицилија. Тој е незадоволен од својот скромен живот и од бракот со темпераментната Рослаија (ја игра Бели) со која живеат во куќата на нејзиниет родители. Мими е повлечен и искрен комунист, а откако на локалните избори одбива да гласа за влијателниот мафијаш Калогера (го игра Феро), набргу добива отказ од работата. Притиснат од сиромаштијата и од постојаните приговори на сопругата и семејството, Мими заминува во Торино во потрага по работа. Таму се вработува како градежен работник кај еден работодавач кој воопшто не води сметка за синдикалните права на работниците, а за кого Мими сфаќа дека е поврзан со мафијата. Набргу, Мими ја запознава убавата и млада комунистка Фјорела Менегини (ја игра Мелато) и веднаш се вљубува во неа...

## Наводи
Категорија: Италијански филмови
Категорија: Филмски комедии
Категорија: Филмови од 1972 година
Категорија: Филмови на италијански јазик
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Торино
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Сицилија
Категорија:Филмови на Лина Вертмилер
Категорија:Филмови со Маријанџела Мелато
Категорија:Филмови со Лујџи Диберти
Категорија:Филмови со Елена Фјоре
Категорија:Филмови со Џанкарло Џанини
Категорија:Филмови со Тури Феро
Категорија:Филмови со Агостина Бели
Еуфорија (филм од 2018)

**„Еуфорија“** (италијански: *Euforia*) – филм на режисерката Валерија Голино (Valeria Golino) од 2018 година. Голино е и авторка на  сценариото, заедно со Франческа Марчано (Francesca Marciano) и Валија Сантела (Valia Santella). Главните улоги ги играат: Рикардо Скамарчо (Riccardo Scamarcio), Валерио Мастандреа (Valerio Mastandrea) и Изабела Ферари (Isabella Ferrari).

## Синопсис
Филмот е приказна за двајца браќа, Матео и Еторе. Едниот е успешен млад претприемач, а другиот е повлечен средношколски наставник. Кога запаѓаат во тешка состојба, тие добиваат можност да се запознаат поблиску...

## Наводи
Категорија: Италијански филмови
Категорија: Филмски комедии
Категорија: Филмови од 2018 година
Категорија: Филмови на италијански јазик
Категорија:Филмови на Валерија Голино
Категорија:Филмови со Изабела Ферари
Категорија:Филмови со Рикардо Скамарчо
Категорија:Филмови со Валерио Мастандреа
Бик (филм од 2004)

**„Бик“** (италијански: *Il toro*) – филм на режисерот Карло Мацакурати (Carlo Mazzacurati) од 1994 година. Мацакурати е автор и на сценариото, заедно со Умберто Контарело (Umberto Contarello) и Сандро Петраља (Sandro Petraglia). Главните улоги ги играат: Диего Абатантуоно (Diego Abatantuono), Роберто Читран (Roberto Citran) и Марко Месери (Marco Messeri). На филмскиот фестивал во Венеција, Читран ја освоил наградата „Сребрен лав“ за најдобар спореден глумец.

## Синопсис
Откако добива отказ од работното место без никаква отпремнина, одгледувачот на бикови, Франко, одлучува од својата поранешна фирма да украде расен бик и да го прошверцува во Унгарија со намера да го продаде скапо...

## Наводи
Категорија: Италијански филмови
Категорија: Филмски комедии
Категорија: Филмови од 1994 година
Категорија: Филмови на италијански јазик
Категорија:Филмови на Карло Мацакурати
Категорија:Филмови со Диего Абатантуоно
Категорија:Филмови со Роберто Читран
Категорија:Филмови со Марко Месери
Црква „Св. Катерина“ - Солун

**Света Катерина** () — средновековна црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија. Во 1988 г. е прогласена за светско наследство на УНЕСКО како дел од Ранохристијанските и византиски споменици во Солун.

## Историја
мини|лево|250п|Фреска „Исцелувањето на лепрозните“, 1315 – 1320&nbsp;г.
Храмот се наоѓа во северозападниот дел на Горниот Град. Подигнат е на крајот од XIII или почетокот на XIV век, но не се познати точната година и точниот светец на кој бил посветен. Судејќи по внатрешните укарси во фрегменти, датира од околу 1315 г., и постои претпоставка дека бил црква на манастирот „Христос Седржител“. По падот на Солун во рацете на Османлиите за време на Бајазит II, црквата е претворена во муслимански храм и го добила името **Јакуп-пашина џамија** (). По потпаѓањето на Солун под грчка власт во 1912 г. црквата е посветена на Света Катерина.

Градбата има сложен четворен крстовиден план, со пет куполи и затворен надворешен трем кој води на исток во жртвеникот и ѓаконикот — денешниот параклис „Св. Ефимија“. Во конхата на жртвеникот се зачувани фрески на јерарси и апостоли. Во куполата има пророци и ангели околу Христос Седржител. Во северозападната купола е Христос Емануил.

Во главниот храм се зачувани фрески на Христовите чуда — Свадбата во Кана, Исцелувањето на фатениот, на слепите, на лепрозниот, смирувањето на езерските води, и на разговорот на Исус со Самарјанката. Има и стари фрески со светци и испосници. Претпоставката дека бил посветен на Христос Седржител се должи на застапеноста на подробни сцени од житието на Христос.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Катерина
Катерина, Солун
Катерина, Солун
Катерина, Солун
Категорија:Светско наследство во Грција
Црква „Св. Апостоли“ - Солун

[мини|десно|250п|Илустрација на црквата од [Мери Аделаид Вокер, 1864&nbsp;г.]]

**Свети Апостоли** () — средновековна црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија. Во 1988 г. е прогласена за светско наследство на УНЕСКО како дел од Ранохристијанските и византиски споменици во Солун.

## Местоположба
Црквата се наоѓа на почетокот на улицата „Олимпос“, на истоимениот плоштад „Свети Апостоли“ близу западните градски ѕидови и урнатата Литиска порта.

## Историја
Храмот е изграден меѓу 1312 и 1315 г. од патријархот Нифонт I (1310 – 1314) како црква на машкиот манастир „Пресв. Богородица Скоропослушница“. Основачот е спомнат на надвлезниот натпис како „Πατριάρχης και κτήτωρ“ („Патријарх и ктитор“) и на керамопластичните натписи на западниот и јужниот ѕид. Натписот на источниот ѕид ги споменува истиот патријарх и неговиот ученик, игуменот Павле како прв и втор ктитор на манастирот.

Иконографијата во храмот е со висока уметничка вредност.

За време на османлиското владеење црквата е претворена муслимански храм под името „Соук-су џамија“.

## Живопис

Άγιοι Απόστολοι Θεσσαλονίκης. Η Μεταμόρφωση του Χριστού. Ψηφιδωτή παράσταση των ετών 1310-1314.jpg | „Преображение Христово“, мозаик од 1310 – 1314&nbsp;г.
Άγιοι Απόστολοι Θεσσαλονίκης. Ο χορός της Σαλώμης. Τοιχογραφία της δεύτερης δεκαετίας του 14ου αιώνα.jpg | „Танцот на Саломија“, фреска од XIV век
Fresco in the Church of the Twelve Apostles in Thessaloniki, 1314.jpg | Непознат светец, о.&nbsp;1314&nbsp;г.


## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Апостоли
Апостоли, Солун
Категорија:Светско наследство во Грција
Категорија:Појавено во 1310-тите
Парабола за богатиот будала

[мини|300px|[Рембрант, **Парабола за богатиот будала**, 1627]]
**Парабола за богатиот будала** (или *Парабола за глупавиот богаташ*) — позната Исусова парабола која зборува за безумноста да се држиме до материјалното богатство.

Параболата се наоѓа во канонското Евангелие според Лука (12:13-21) и во неканонското Евангелие според Тома (изрека 63). Со Лука, веднаш во продолжение следи поуката „*[[не грижи се за животот]]*“.

Оваа парабола е прикажана од многу уметници, меѓу другите Рембрант, Џејмс Тисо, Јан Лујкен и Дејвид Тениерс Помладиот.

## Парабола

### Според Лука
Во Евангелието според Лука, Исусовата парабола е забележана заедно со случката што ѝ претходи:

### Според Тома
Евангелието според Тома ја пренесува само Исусовата парабола:

## Толкувања
Богатиот селанец во оваа парабола е претставен негативно, како пример за алчност. Со изградбата на поголем амбар, избегнал да користи обработливо земјиште за складирање, со што го зголемил приносот и си овозможил да чека да порасне цената пред да го продаде. Свети Августин објаснува дека селанецот „имал намера да си ја наполни душата со прекумерно и непотребно стомачно уживање и бил горделив, не грижејќи се за сите тие празни стомаци на сиромашните. Тој не сфаќал дека стомаците на сиромашните се многу побезбедни складишта од неговите амбари.“ Арланд Хултгрен смета дека параболата за богатиот будала „*дава пример за тоа каков некој не треба да биде.* *Лице чиј идентитет е поврзан со имотот, позицијата и успесите - и гонет за нивно стекнување - лесно може да заврши несвесен за повикот на Бога и потребите на својот ближен*.“

Безумноста на богаташот лежи особено во фактот дека богатството не може да ја гарантира иднината - судниот ден дошол побрзо отколку што очекувал.

## Наводи

## Литература
* 

Категорија:Исусови параболи