open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Михајло Поплавски

**Михајло Поплавски** (; роден 28 ноември 1949)&nbsp;- украински политичар, пејач, доктор на педагошки науки (1990), професор (1990), целосен витез на орден за заслуги (2007), лауреат на Националната награда „Човек на годината“ (2009), почесен уметник на Украина, Народен уметник на Украина, продуцент, ТВ презентер, режисер. Ректор (1993 - 2015) и претседател (заклучно со 2021 година)  на Универзитетот за култура и уметност во Киев.

## Музички албуми

* 2001&nbsp;- Кропива
* 2012&nbsp;- З добром до людей

## Видео

* «Юний орел» (1998)
* «Кропива» (2 версії, 1998)
* «Міша+Вєра» (2001)
* «Ти моє сонце»
* «Ти моє кохання»
* «Любов»
* «Блюз еротичних думок»
* «Поклич мене» (2002)
* «Шаланди» (2003)
* «Сало» (2 версії, 2006)
* «Батько» (2008)
* «Банька» (2008)
* «Мамина черешня»
* «Варенички»
* «Ми були молоді»
* «Моя Україна»
* «Здрастуй, рідне село»
* «Дорогі мої батьки»
* «Пам'яті друга»
* «Хава нагіла»
* «Прощання»
* «Сніг кружляє»
* «Полем» (2009)
* «Сину мій» (2009)
* «Приречений на любов» (2013).

## Улоги во кино

* 2000 година&nbsp;„Црн совет“&nbsp;- *Вујахевич, генерален секретар* 
* 2019 година&nbsp;- Великі Вуйки&nbsp;- *министер за инфраструктура*

## Извори

* Лична страница
* Михајло Поплавски.  Украински хитови. 

## Врска
* Довідник «Хто є хто в Україні», видавництво «К.І.С.»

## Наводи

Категорија:Родени во 1949 година
Категорија:Родени на 28 ноември
Категорија:Украински музичари
Категорија:Украински политичари
Гоце ми отиде во Солуна града

**„''Гоце ми отиде во Солуна града''“** — македонска народна песна. Песната е посветена на Гоце Делчев кој во песната, отишол во Солун нажален и разговарал со некоја си Солунка за неговите родители кои биле ожалостени поради што Гоце си ја поминал младоста во револуционерната борба за ослободување на Македонија. Песната има ајдутски и патриотски карактер.

## Текст
-Гоце ми отиде во Солуна града,
во Солуна града, во ладна мејана.
Ми го служеше убава солунка,
убава девојка, лична Македонка.
Гоце ми беше многу угајлено,
чаша му стои полна со ракија.

Па го прашува убава солунка:
-Зошто си, бре Гоце, чаша не подигаш?
Дали ти е, Гоце, пушка омрзнала,
или ти е, Гоце, сабја `рѓосала?
- Еј мори моме, убаво девојче,
штом ме прашаш, моме, право ќе ти кажам.
Сношти отидов во Кукуша града
и си поминав во Чучук маала,
там' си ја видов мојата мајка,
мојата мајка в' црно облечена.
Мојата мајка живо ме жали,
мене ме жали за мојата младост.

Мојот стари татко небричен оди,
мене живо жали за мојата младост,
моите браќа нагани си стегат,
в планина ќе одат, борба да водат,
борба да водат за Македонија,
за Македонија да ја ослободат.

## Надворешни врски
* Гоце ми отиде во Солуна града (текст и музика) на pesna.org преку web.archive.org

Категорија:Македонски народни песни
Категорија:Македонски ајдучки песни
Категорија:Македонски родољубиви песни
Црвена гулапка

алт=Црвена гулапка (Russula rosea)|мини|Црвена гулапка (Russula rosea)
**Црвена гулапка** (лат. *Russula rosea)* (синоним *Russula lepida),* позната и како **розова гулапка,** се наоѓа на северниот дел на умерени температури, некои ја сметаат за јадлива, други дека не може да се јаде, обично се наоѓаат големи  печурки од родот *Гулапки (Russula)*.

Шапката е конвексна кога е млада, подоцна е рамна, претежно светлоцрвенa до кармин-црвена; често со жолти дамки и до 10&nbsp;cm во пречник. Жабрите се бледо сламесто-жолти, кршливи и повремено со црвен раб на работ на шапката. Спорите се бледо кремова боја. Дршката обично е со боја на исплакнат кармин, но може да биде и чисто бело. Месото е тешко и вкусно горчливо. Оваа печурка најчесто се наоѓа во зимзелени шуми  или во близина на букови дрвја. Расте најмногу во лето поединечно или во групи.

## Слични видови
Реткиот *[[Russula pseudointegra]]* се одликува со месо со пријатен вкус. Црвено- *стеблесните форми на црвената гулапка,* исто така, може да се мешаат со *[[Russula xerampelina]]*, но последната има помеко месо и нема вкус на дрво.

## Наводи

## Литература
* Е.Гарнвајднер. *Печурки и столчиња за жаба на Велика Британија и Европа* . Колинс. 1994 година

## Надворешни врски
* 

Категорија:Јадливи габи
Категорија:Гулапка
Категорија:Габи на Европа
Гордо Порече

**„''Гордо Порече''“** — македонска народна песна. Песната е посветена на областа Порече која во песната, некој родум од тој крај се потсетува на детските и младешките години проживеани во родното место. Песната има месно-патриотски карактер.

## Текст
Роде мој македонски,
бисер твој е Порече,
покрај Треска пенлива,
песната е најмила.

Родно наше Порече,
родно наше огниште,
покрај липи, капини,
чуваш детски спомени.

Поречани, пријатели,
мои мили роднини,
срце ми се стегнало,
за луди млади години.

Родно наше Порече,
родно наше огниште,
покрај липи, капини,
чуваш детски спомени.

## Надворешни врски
* Гордо Порече (текст и музика) на pesna.org преку web.archive.org

Категорија:Македонски народни песни
Категорија:Порече
Го пратиле дедо в' планина

**„''Го пратиле дедо в' планина''“** — македонска народна песна. Песната е посветена на некојси „лош“ дедо кој во песната го праќале на места со некакви си намери, но тој успевал да се враќа со други исходи. Песната има општествен карактер.

## Текст
-Го пратиле дедо во планина,
мечките да го изедат.
Бреј, бреј, лош дедо, бре.
Леле, леле, што е ова, лош дедо, бре.

Ете го дедо кај иде,
полна му торба со мечиња.
Бреј, бреј, лош дедо, бре.
Леле, леле, што е ова, лош дедо, бре.

Го пратиле дедо на дрва,
волците да го изедат.
Бреј, бреј, лош дедо, бре.
Леле, леле, што е ова, лош дедо, бре.

Ете го дедо кај иде,
полна му торба со волчиња.
Бреј, бреј, лош дедо, бре.
Леле, леле, што е ова, лош дедо, бре.

Го пратиле дедо на бања,
жените да го истријат,
жените да го избањат.
Бреј, бреј, лош дедо, бре.
Леле, леле, што е ова, лош дедо, бре.

Ете го дедо кај иде,
полна му торба со женчиња.
Бреј, бреј, лош дедо, бре.
Леле, леле, што е ова, лош дедо, бре.

Ете го кај иде,
лош дедо, лош дедо,
бреј, бреј, бреј.

## Надворешни врски
* Го пратиле дедо в' планина (текст и музика) на pesna.org преку web.archive.org

Категорија:Македонски народни песни
Буриловска Река

**Буриловска Река** (понекогаш наречена **Мустафинска Река**) — река во источниот дел на Македонија, лева притока на Светиниколска Река во Овче Поле.

## Особености

Реката настанува со спојување на Мечкуевска и Ранченска Река. Во текот на летниот период наполно пресушува.

## Галерија


Податотека:Буриловска Река низ Мустафино 3.jpg|
Податотека:Буриловска Река низ Мустафино.jpg|


## Поврзано
* Овче Поле

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Реки во Македонија
Категорија:Буриловци
Категорија:Мустафино
Куќа градел Илија

***„Куќа градел Илија“*** — македонска народна песна, напишана од Наско Џорлев, пеат дует Петранка Костадинова и Никола Крмзов во 1969 година, првите примероци и тираж се создадени на сингл плоча, потоа изменет е насловот и текстот **,,Градел Илија манастир”**и препеана од Мирко Митревски

## Оргинал текст
Куќа изградил Илија, 

Куќа изградил Илија, оф аман, амам, 

Убава куќа богата.  

Оздола иде Илина, 

Оздола иде Илина, оф аман, аман, 

И на Илија зборува:  

Земиме либе Илија, 

Земиме либе Илија, оф аман, аман, 

Во твојта куќа богата.  

Не можам либе Илино, 

Не можам либе Илино, оф аман, аман, 

Што ти се руси косите.  

Што ти се руси косите 

Што ти се руси косите, оф аман, аман, 

И ти итат очите.  

Косите ќе си поцрнам, 

Косите ќе си поцрнам, оф аман, аман, 

Очите ќе си ги смирам.  

Очите ќе си ги смирам, 

Очите ќе си ги смирам, оф аман, аман, 

И пак при тебе ќе дојдам.  

И пак при тебе ќе дојдам, 

И пак при тебе ќе дојдам, оф аман, аман, 

И твоја јас ќе ти бидам.  

## Изменет текст
: Градел Илија манастир,
: Градел Илија манастир, оф аман, аман,
: На врв на Пирин Планина.

: Оздола иде Илина,
: Оздола иде Илина, оф аман, аман,
: И на Илија говори:

: „Земи ме батко Илија,“

: „Не можам сестро Илино,
: Што ти се руси косите, оф аман, аман,
: И ти играат очите.“

: „Косите ќе ги исечам
: Очите ќе си ги скротам 
: Косите ќе ги исечам, оф аман, аман,
: Очите ќе си ги скротам.“

## Надворешни врски
* Текст и музика на pesna.org 
* Градел Илија манастир  во изведба Мирко Митревски на Јутјуб
* Градел Илија манастир  во изведба Гарабет Тавитјан, Гарабет Тавитјан (син), Диран Тавитјан и Сергеј Ќетковиќ на Јутјуб

Категорија:Македонски песни
Категорија:Македонски народни песни
Атанасие Иванов

**Атанасие Иванов** (или **Атанас Иванов**) ― католички свештеник од источен обред и парох и основач на црквата „Успение на Пресвета Богородица“ во Струмица.

## Биографија

Атанасие (Атанас, Атанасиј) Иванов бил роден на 24 март 1883 година во унијатско семејство во село Алексово, Кукушко, во тогашната Отоманска Империја. Во Солун завршил три години богословско училиште и на 2 јули 1910 година, владиката Епифанј Шанов го ракоположил за свештеник и бил поставен за управител на црквата „Свети Антониј“ во село Лелово.

За време на Втората балканска војна, во јули 1913 година, кога грчката војска упаднала во градот Кукуш, тој, зедно со неговото семејство и група верници од источно католичка вероисповед избегале од Кукушко кон Софија, каде биле згрижени од бугарскиот архиепоскоп Роберт Менини, во месното католичко училиште. Бидејќи најголемиот дел од неговите верници се преселиле кон Струмичко, на 10 март 1914 година, тој се преселил во селото Нова Маала, каде ја основал парохијата при црквата „Успение на Пресвета Богородица“.

На 18 јануари 1923 година, тој се преселил во Струмица, а на 29 јули 1924 година, тогашниот владика на крижевската епархија Дионизиј Њаради, со декрет број 849, го именувал отец Атанасие Иванов за водител на источно католичката заедница во Струмица. Таа година, литургиите ги служел во мала капела во неговиот дом, сè до почетокот на 1925 година, кога почнала изградбата на црквата „Успение на Пресвета Богородица“ во Струмица. Прв парох во оваа ено­рија бил отец Атанасие Иванов.

Светата Столица на отец Атанасие Иванов му доделила почесна титула Монсињор на 23 декември 1961 година.

На 2 февруари 1962 година бискупот д-р Габриел Букатко, титуларен бискуп на Северијана, го именувал отец Атанасие Иванов за декан на Деканатот „Св. Кирил и Методиј“, на која положба останал до својата смрт на 11 април 1973 година.

## Наводи

Категорија:Католицизмот во Македонија
Категорија:Македонски католици
Категорија:Христијанството во Струмица
Категорија:Луѓе од Алексово
Категорија:Починати во Струмица
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Родени во 1883 година
Категорија:Починати во 1973 година
Црква „Св. Јован Богослов“ - Косакивка

**Црква Свети Јован Богослов** е дрвена црква со две куполи во селото Косакивка, Липовечки реон, Виничка област, архитектонски споменик од локално значење.

Изградбата започна во 1902 година, а во 1915 година започна и богослужбата.

Во советско време, храмот беше затворен, имаше библиотека.

## Галерија

Kosakivka (Lypovetskyi) 07.jpg|
Kosakivka (Lypovetskyi) 08.jpg|
Kosakivka (Lypovetskyi) 10.jpg|
Kosakivka (Lypovetskyi) 11.jpg|
Kosakivka (Lypovetskyi) 12.jpg|
Kosakivka (Lypovetskyi) 13.jpg|
Kosakivka (Lypovetskyi) 19.jpg|
Kosakivka (Lypovetskyi) 20.jpg|
P1490310 Косаківка.jpg|
Косаківка P1490312.jpg|
Event in Kosakivka church (Sep 2021) 1.jpg|


## Извори

* Церква Іоанна Богослова // zruchno.travel
* Липовецький район (буклет). — С. 18.

## Надворешни врски
* Unique wooden church in Kosakivka village, Ukraine

Категорија:Липовечки реон
Категорија:Цркви во Украина
Црква „Св. Петка“ - Мечкуевци

**Света Петка** (позната како **Света Петка Римска**) — манастирска црква во светиниколското село Мечкуевци, Македонија.

Црквата се наоѓа на работ од селото во насока кон соседното село Буриловци.

## Местоположба

Црквата е сместена на рамнина под возвишението Градиште. Од 1912 година во близина на црквата се наоѓаат селските гробишта.

## Историја

Изградена е во 1925 година, на оддалеченост од 10 метри на темелите на стара црква изградена во 1570 година, која била срушена за време на отоманскиот период. Не е познато кога и од кој архијереј е осветена.

Овој манастир по Втората светска војна започнал да пропаѓа. Според натписната плоча на самата црква, манастирската црква била обновена и осветена на 12 мај 2019 година од страна на митрополитот Брегалнички г. Иларион.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Мечкуевци.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Мечкуевци 5.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Мечкуевци 4.jpg|Натписна плоча
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Мечкуевци 8.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Мечкуевци.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Мечкуевци 7.jpg|Задниот дел на црквата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Мечкуевци 3.jpg|Селска чешма
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Мечкуевци 2.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Мечкуевци 6.jpg|Апсидата


## Поврзано
* Црква „Св. Никола“ - Мечкуевци
* Штипско архијерејско намесништво
* Втора светиниколска парохија
* Мечкуевци

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Мечкуевци
Мечкуевци
OKTA

**OКТА АД – Скопје (ОКТА)** е најголемиот снабдувач на горива во Република Македонија, обезбедувајќи две третини од вкупните потреби на пазарот.

Основана во 1978 година, компанијата игра важна улога во сферата на трговија, снабдување и дистрибуција на нафтени деривати во регионот. ОКТА е дел од една од најголемите групации во енергетскиот сектор на Балканот – Групацијата Хеленик Петролеум.

Преку трговија на големо ОКТА опслужува големо портфолио на клиенти, од земјава и регионов, од мали претпријатија па сé до големи индустриски објекти и владини институции. 
Малопродажната мрежа на ОКТА се состои од современи бензински станици ширум земјата.

Во 2018 година, ОКТА започнува со производство на електрична енергија од обновливи извори, како и снабдување и менаџирање енергија за своите клиенти.

## Цевковод
Инсталациите на ОКТА се поврзани со рафинеријата во Солун преку цевковод долг 213 км. Оваа инвестиција вредна преку 100 милиони долари, беше пуштена во функција во 2002 година со цел пренос на сурова нафта. На почетокот на 2013 година, со застој на рафинеријата, нафтоводот престанува со работа. Големи инвестициски проекти беа започнати за пренамена на постоечкиот нафтовод на сурова нафта во продуктовод со цел пренос на дизел директно до инсталациите на ОКТА. Проектот за чистење на нафтоводот е завршен и во тек е лиценцирање од страна на надлежните органи.

Со цевководот стопанисува компанијата VARDAX, подружница на EL.P.ET Balkaniki S.A., со седиште во Солун и канцеларии во просториите на ОКТА АД – Скопје.

## Производи
Портфолиото на ОКТА со производи вклучува:

* ЕУРОСУПЕР БС 95
* ЕУРОСУПЕР БС 98
* Еуродизел БС
* ЕКСТРА ЛЕСНО, ЕЛ-1
* ТНГ

## Капацитети

* Капацитет за складирање на 350 милиони литри гориво.
* Станица за товарење автоцистерни.
* Станица за товарење вагони.
* 27 бензински станици со брендот на ОКТА.
* Акредитирана лабораторија по меѓународниот стандард MKS EN ISO/IEC 17025:2006, во која се применуваат 50 акредитирани методи.
* Професионална противпожарна единица која располага со 2 ПП возила
* Пречистителната станица за отпадни води.
* 4 фотоволтаични централи (Инсталациите на OKTA, 50&nbsp;kW; АД Единство Струмица, 100&nbsp;kW; Мода Свети Николе, 150&nbsp;kW; Меѓународно училиште НОВА, Скопје 125&nbsp;kW).

## Наводи


## Надворешни врски
* 
* http://www.elpetbalkaniki.gr/

Категорија:Нафтени претпријатија во Македонија
Категорија:Нафтени рафинерии во Македонија
Коцкање во Турција

**Коцкањето во Турција** е регулирано од страна на државата. Турција забранила казина во 1998 година, а го забранила недржавното коцкање преку Интернет во 2006 година. Државна лотарија (*[[Мили Пијанго]]*) и услуги за обложување постојат, сепак, и има некои коцкања преку Интернет, а илегалното коцкање продолжува да опстојува.

## Историја
Трките на коњи првично биле легализирани во 1984 година, а казината во 1990 година. Нови ограничувања биле воведени во септември 1996 година, вклучително ограничување на работното време на 8 часа на ден и да се бара добивката да се плаќа со чек. Ова следувало по атентатот врз „кралот на казиното“ Омер Лутфу Топал во јули 1996 година. Законот за забрана на казина (делумно поради обвинувања за перење пари) бил неочекувано објавен  и одобрен во декември 1996 година  и (по правна постапка против него) стапил на сила на 11 февруари 1998 година. Сепак, илегалните казина продолжуваат да постојат. Во времето на забраната, казината имале индустрија од 1 милијарда долари, вработувајќи околу 20 000 луѓе. Суди Озкан, друг „крал на казиното“ со 20 казина, ја напуштил земјата некое време и бил обвинет за затајување на скоро 700 милиони долари, за на крај да се врати откако склучил договор со турските даночни органи 

Коцкањето преку Интернет било забрането во 2006 година, но мерките за забрана имале ограничен успех. Во 2009 година се проценувало дека една четвртина од приходите на шведската фирма Бетсон доаѓаат од Турција. Во 2013 година, турскиот парламент планирал да ги зголеми казните за оние кои користат коцкање преку Интернет, како и за оние што овозможуваат финансиски трансакции во врска со коцкање преку Интернет.

## Коцкање преку Интернет
Коцкањето преку Интернет во Турција во моментов е забрането, со исклучок на државната компанија за спортско обложување ИДДАА, која е единствениот турски субјект на кој и е дозволено да нуди услуги за коцкање преку Интернет. Законот кој забранува коцкање преку Интернет во Турција е донесен во 2007 година, а неодамна Турција презела мерки за да ги спречи играчите да користат странски мрежни места за коцкање преку Интернет. И покрај забраната за коцкање, многу Турци продолжуваат да се обложуваат на страници за коцкање преку Интернет и се признаваат како водечки коцкари. Во 2013 година, турската влада го објавила законот со кој Турција станала првата земја во светот што насочувала кон поединечни играчи наместо оператори за коцкање. Санкциите за секој што е фатен во Турција за пристап до услуги за коцкање преку Интернет е казна од 100 до 500 фунти (околу 55–278 американски долари). Казино-операторите кои се занимаваат со турскиот пазар и банкарите што им служат исто така можат да се соочат со затворските услови во исто време.

## Наводи
Меѓународна награда за мир за деца

**Меѓународната награда за мир за деца** се доделува секоја година на дете кое дало значаен придонес во застапувањето на правата на децата и подобрувањето на состојбата на децата од ранливи категории, како што се сирачиња, деца-работници и деца со ХИВ/СИДА.

Наградата е иницијатива на Марк Дулаерт, основач на Фондацијата „KidsRights“, меѓународна организација за помош и застапување на деца со седиште во Амстердам, Холандија.

Победникот добива донација од 100.000 евра за корист на добротворен проект за деца, како и статуетка која е именувана како Нкоси во чест на Нкоси Џонсон. Статуетката е од дете кое турка топка, „покажи/покажувајќи како дете го движи светот“.

## Историја
десно|мини|220x220пкс| Архиепископот Дезмонд Туту доделувајќи ја Меѓународна награда за мир за деца на Неха Гупта во 2014 година.
Првата награда за мир за деца била лансирана во ноември 2005 година за време на Светскиот самит на нобеловците за мир во Рим, годишен состанок на добитниците на Нобелова награда за мир и меѓународни организации како УНИЦЕФ и Амнести Интернешнл. „Го поздравуваме лансирањето на наградата за мир за деца за време на нашиот самит“, се вели во завршната изјава на самитот.

Михаил Горбачов ја доделил наградата од 2005 година, која постхумно му беше доделена на Нкоси Џонсон, момче од Јужна Африка, кое го привлекло меѓународното внимание на децата со ХИВ/СИДА и го основаше домот „Рајот на Нкоси“ за ХИВ-позитивни мајки и деца.

Наградата од 2006 година ја доделил носителот на Нобеловата награда за мир, Фредерик Вилем де Клерк, на церемонија во Биненхоф, седиштето на холандскиот парламент во Хаг. 2007 година била претставена во Биненхоф од страна на Боб Гелдоф и носителката на Нобеловата награда за мир Бети Вилијамс. Наградата за 2008 година ја доделил Дезмонд Туту.

## Слични награди
Меѓународна награда за мир за деца исто така е доделена иод Фондацијата деца како миротворци. Светската детска награда за правата на детето се доделува секоја година од шведската организација Детски свет. Институтот за економија и мир (ИЕМ) доделува Светска награда за мир за деца.

## Извори

* Детска награда за мир
* Фондација KidsRights
* Завршна изјава на Светскиот самит на нобеловците за мир
* Телеграф  (холандски)
* Фондација деца како миротворци

## Наводи

## Надворешни врски

* Добитници на меѓународна награда за мир за деца 
Категорија:Награди за мир
Меѓународно биро за детски права

**Меѓународното биро за детски права (ИБЦР/IBCR)** е невладина организација со седиште во Монтреал, Канада, основана во 1994 година од судијата Андре Руфо и Бернар Кушнер.

## Цели
Првичната цел на ИБЦР е промовирање и заштита на правата на децата во согласност со Конвенцијата за правата на детето (КПД), која била усвоена од ООН во 1989 година и ратификувана од 192 земји.

ИБЦР е убеден дека спроведувањето на правата на децата може да биде олеснето со споделување на знаење и добри практики, како и со развој на стратешки партнерства, со меѓувладини агенции, невладини организации и други институции, кои исто така се загрижени за правата на детето.

Денес, ИБЦР има неколку мисии, но останува активна, пред се, во два сектора: сексуална експлоатација на деца и деца во вооружен судир.

Од 2005 година, IBCR има посебен советнички статус во Економскиот и социјален совет на Обединетите нации (ЕССОН).

## Проекти
ИБЦР е одговорен за Упатствата за правда во работите со деца жртви и сведоци на криминал усвоени од Канцеларијата на Обединетите нации за дрога и криминал (КОНДК) во 2005 година.

ИБЦР службено ја започнал првата канадска национална кампања за спречување на сексуална експлоатација на деца во патувања и туризам на 18 ноември 2010 година на меѓународниот аеродром Монтреал-Пјер Елиот Трудо, во Монтреал, Квебек.

## Публикации

* 2010 г.: Деца и вооружен конфликт Водич за меѓународно право за хуманитарни права и човекови права (ново издание)
* 2009 г.: Знајте ги правата на детето
* 2008 г.: Пакет со алатки за заштита на децата жртви на трговија со луѓе или ризик да станат такви
* Правење на правата на децата во реалност во регионот на африканските големи езера: Профили на земјите од Бурунди, Република Конго и Демократска Република Конго и Руанда (верзија на француски јазик)
* 2007 година : Овозможување на детските права да работат во Северна Африка : Профили на земјите на Алжир, Египет, Либија, Мароко и Тунис (англиски и арапски верзии)
* Акциска стратегија за заштита на правата на децата жртви на трговија со луѓе во Квебек - Конечен извештај
* Верзија за правда за деца жртви и сведоци на криминал и сведоци на кривично дело
* 2006 г.: Правење на детски права да функционираат : Профили на земјите на Камбоџа, Индонезија, Шри Ланка, Тимор Лесте и Виетнам (англиска верзија)
* 2005 г.: Имплементација на правата на децата: национални и меѓународни перспективи
* 2003 година : Деца и вооружен судир: Водич за меѓународно право за хуманитарни и човекови права
* Кон културата на толеранција и мир (образовен пакет)
* 2000 г.: Меѓународните димензии на сексуалната експлоатација на деца

## Наводи

Категорија:Детски права
Категорија:Организации во Канада
Проституција во Турција

**[[Проституција]]та во [[Турција]]** е легална и регулирана. Секуларизацијата на турското општество овозможило проституцијата да постигне правен статус во текот на почетокот на 20 век. Познати како „*општи куќи*“ (*genelevler*) во земјата, борделите мора да добиваат дозволи од владата за да можат да работат. За возврат, регулаторните агенции издаваат лични карти на сексуални работници кои им даваат права на бесплатна медицинска нега и други социјални услуги. Сепак, многу локални самоуправи имаат политика да не издаваат нови регистрации, а во некои градови, како што се Анкара и Бурса, борделите се срушени со судски налог. 

Според истражувањето на професорката Дона М. Хјуз, најголемата група странски жени вклучени во проституција во Турција се украинските сексуални работнички.

## правен статус
Проституцијата во Турција е регулирана според членот 227 од Турскиот кривичен законик (Закон бр. 5237). Промовирање проституција се казнува со затвор од два месеци до четири години. Законот за пасоши  забранува влез во Турција заради проституција.

*Борделите* (*Genelev*) се легални и лиценцирани според здравствените закони кои се занимаваат со сексуално преносливи инфекции. Жените треба да бидат регистрирани и да добијат лична карта во која се наведени датумите на нивните здравствени проверки. Задолжително е за регистрирани проститутки редовно да се вршат здравствени контроли за сексуално преносливи болести, а употребата на кондоми е задолжителна. На полицијата и е дозволено да ја проверат автентичноста на регистрираните проститутки за да утврдат дали се испитани правилно и да се осигурат дека ги гледаат здравствените власти доколку не го сторат тоа. Сепак, мажите не можат да се регистрираат според оваа регулатива. Меѓутоа, повеќето проститутки се нерегистрирани, бидејќи локалните самоуправи направиле политика да не издаваат нови регистрации.

Другите регулативи што влијаат на проститутките во Турција вклучуваат Закон за прекршоци, член 32.  Сепак, примената на овој закон била доста контроверзна. Во некои градови, како што се Анкара и Бурса, борделите се срушени со судски налог.

## Нелегална проституција
Нелегалната проституција е класифицирана како работење во бордел без да има лиценца, да биде проститутка без да има здравствени прегледи, да биде проститутка без да има лиценца или да биде проститутка без да биде регистрирана. Вршење на незаконска проституција се казнува со максимум 1 година затвор.

## Стрип-клубови
Стрип-клубовите се присутни во Турција. Стрип-клубовите исто така мора да имаат лиценца, а стриптизетите мора да бидат регистрирани и да имаат редовни здравствени прегледи. Сите лица кои влегуваат во стриптиз-клубови мора да имаат најмалку 18 години.

## Права на сексуални работници
Во 2008 година, активисти и сексуални работници во Турција објавиле дека работат на проект за формирање на првиот синдикат на сексуални работници во Турција.

## Демографија

## Наводи


Категорија:Турско општество
Еленско уво

алт=Еленско уво (Polýporus umbellátus|мини|Еленско уво (''Polyporus umbellatus'')
**Еленско уво** ( порано *Boletus umbellatus)* ) е јадлива печурка од родот Polyporus од семејството Polyporaceae. Вклучено е во несистематската група на печурки кои растат на земја, на пенушка или на живи листокапни дрвја.

## Опис
Мали светлосиви или сиви бројни шапки со заоблена форма, распоредени како плочки. Достигнуваат 2-3 см во пречник, правилни, најпрвин конвексни, па отворени и потоа во средината вдлабнати. Бојата на шапката е сива, понекогаш кафеава, често лушпесто распукана. Жабрите се аголни, бели или светложолти, со пречник од 1-3 мм. Основата на дршките често им се поврзани. Основата е со псевдосклеротија, од каде се развиваат поединечни плодни тела. Месото е цврсто, бело или кремасто. Споровиот прав е бел.

Расте од јули до пред зимата под дабови и букови стебла, најчесто во непосредна близина  на пенушките и стеблата. Јадливо со извонреден квалитет додека е младо.

## Синоними

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Слики од еленско уво

Податотека:Polyporus umbellatus02.jpg|Пресек
Податотека:Umbrella Polypore.jpg|
Податотека:Polyporus umbellatus01.jpg|
Податотека:Polyporus umbellatus.jpg|


## Слични видови
* *Albatrellus confluens*
* *Fomes fomentarius*
* *Trametes versicolor*
* *Polyporus tuberaster)*
* *Phellinus igniarius*
* *Phaeolus schweinitzii*

## Наводи

Категорија:Јадливи габи
Категорија:Габи на Македонија
Категорија:Габи
Категорија:Габи на Европа
Зајачарка

алт=Зајачка габа (Grifola frondosa)|мини|Зајачка габа (Grifola frondosa)
**Зајачарка** или **зајачка габа** ( — јадлива печурка од родот грифола (Grifola) од семејството фомитопсис (Fomitopsidaceae).

## Распространетост и екологија
Зајачката габа расте од крајот на јуни до крајот на септември во листопадни шуми на дабови пенушки, на корења или привидно на земја, поретко јавори (на југ, во близина на буки и костени), тоа е ретко, на годишно ниво. Расте брзо, предизвикувајќи бело гниење.

## Биолошки опис
Плодните тела на печурката се со пречник до 80 см и тежина до 10 кг. Тие се состојат од бројни рамни, тенки, полукружни или шпатуларни шапки со пречник од 0,5-10 см, чии дршки се поврзани на заедничка месеста основа.

Шапките со пречник од 0,5-5 см , со месести кожести, клиновидни заострени до стеблото, радијално збрчкани, со груба површина, со нерамен, брановиден раб, кои потсетуваат на латици од некој цвет, сиво-кафеава или жолтеникаво-сива боја или кадифести, а одоздола се бели.

Спорот во прав е бел.

## Јадење
Печурката е јадлива додека е млада.

## Физиолошка активност
Зајачката габа е во состојба да ја инхибира (делумно) циклооксигеназата; фармаколошката инхибиција на циклооксигеназите ги намалува симптомите на воспаление и болка (примери за такви инхибитори се аспирин и ибупрофен).

## Наводи (уреди)

Категорија:Јадливи габи
Категорија:Габи на Македонија
Категорија:Габи
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Габи на Европа
Категорија:Габи на Северна Америка
Трајко Крстевски

**Трајко Јованов Крстевски** ( во  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Произлегува од селско сиромашно семејство. По завршување на основното училиште изучил занает и работел како кујунџија - златар. Материјално го помагал Нароноослободителното движење. По ослободувањето на Скопје стапил во Третата македонска ударна бригада, со која учествувал во ликвидирањето на балистичките банди во некои краишта на Србија. Бил учесник во многу битки на Сремскиот фронт. На 9 мај 1945 година, на денот кога фашистичка Германија капитулирала, несреќно загинал од пушката на еден соборец, кој без да сака при чистење на оружјето смртоносно го погодил. Бил закопан кај Дуго Село, Хрватска. По свршувањето на војната посмртните останки му биле пренесени на скопските гробишта.

## Наводи
Љубе Крстевски

**Љубе Митрев Крстевски** ( во  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Основно училиште завршил во селото. Се занимавал со земјоделство, а чувал и добиток. Во септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонака ударна бригада со која учествувал во борбите против балистите и Германците за ослободување на својот роден крај и Скопје. На 12 април 1945 година учествувал во пробивот на Сремскиот фронт, потоа и во борбите за ослободувањето на Војводина и Хрватска. Загинал на 3 мај 1945 година, во времето кога била постигната големата победа на Петнаесеттиот македонски корпус кај Славонска Пожега. Посмртните останки му биле пренесени на гробиштата во родното село Раштак.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Благоја Крстов

**Благоја Аризанов Крстов** ( во  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Завршил основно училиште во Прилеп. Со своето семејство во 1935 година се доселиле во Скопје. Тука изучил занает и работел како бербер. Од 1943 година бил поврзан со Народноослободителното движење. Отпрвин бил ангажиран со заднинска работа. Во јануари 1944 година заминал во Кумановскиот партизански одред, а подоцна и се приклучил во Третата македонска ударна бригада. Во нејзиниот состав учествувал во повеќе борби против окупаторот и домашните предавници. Во борбите се истакнувал како мошне смел борец. На 4 април 1944 година, во победоносниот напад на Третата македонска ударна бригада за ослободување на Пробиштип, тој храбро загинал.

## Наводи


Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Стојан Крстевски

**Стојан Стојчев Крстевски** ( во  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
По завршување на основното училиште, се занимавал со земјоделство и чување на добиток. Во есента 1944 година, пред целосното ослободување на Македонија, стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која заминал во Земун каде ја завршил три-месечната воена обука. Потоа бил прераспореден во други единици на НОВ и ПОЈ. Со една од нив учествувал во пробивот на Сремскиот фронт и во многу борби за ослободување на Војводина, Хрватска и Словенија. Иако војната веке била завршена, со Бригадата учествувал во борбите за уништување на воените злосторници и квислинзи во планините. Во една од тие битки загинал на 24 септември 1945 година, кај Ледоград во Славонија. Бил закопан на местото каде што загинал.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Душан Кузмановски

**Душан Трајчев Кузмановски** ( во  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Завршил основно училиште, а потоа работел во родното место. Во напредното движење се приклучил преку сестра си, која веќе била вклучена во организациите. Примерно ги извршувал задачите и ѝ помагал на сестра си во нејзината дејност. Го изучил германскиот јазик и тоа му помогнало да влезе во допир со окупаторот и да научи важни работи околу движењето на непријателските сили. На 27 јуни 1944 година и пристапил на НОВ и ПОЈ, во Скопска Црна Гора. Бил борец на Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Учествувал во тешките борби против Германците и балистите во Скопска Црна Гора, на Косово, како и во акциите против четниците во Србија, па во пробивот на Сремскиот фронт. Во борбата кај Дуго Село бил тешко ранет. Оттаму го пренесле на лечење во болницата кај Пакрац, каде по кратко време подлегнал на раните.

## Наводи
Никола Кукуновски

**Никола Ивков Кукуновски** ( во  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Израснат е во сиромашно семејство. Се занимавал со земјоделство и чување на добиток. Стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада која водела огорчени борби против балистичките банди и силни германски моторизирани единици, што се повлекувале од Грција на север низ Качаничката Клисура. Учествувал во борбите за ослободувањето на Скопје, а потоа ја продолжил борбата на Косово, против заостанатите балистички групи. По успешно извршените задачи со Бригадата заминал за Срем. Бил учесник во големиот пробив на германските позиции на 12 април 1945 година кај Шид - Товарник. Во тие борби тој и загинал. Бил закопан кај Товарник на борбената позиција.

## Поврзано

* Божин Кукуновски

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Марјан Лазевски

**Марјан Лазевски - Пале** ( во  ―  во , Струшко) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
[лево|мини|314x314пкс|Споменик за загинатите борци во [Македонија во Втората светска војна|НОВ, кои загинале сите заедно, меѓу кои ѝ Марјан Лазевски.]]
Поради слабите материјални услови во родното село, заминал на печалба како општ работник во Белград. За време на војната се преселил во Скопје. Учествувал во многубројни акции на работничката класа против ненародниот режим на бивша Југославија. И по окупацијата на земјата ја продолжил партиската активност во Белград. Бидејќи во 1942 година бил откриен од непријателот, преминал во Скопје како илегалец. Партијата му обезбедила работа како огнар во Градската општина, создавајќи му нужни услови за натамошна партиско-политичка активност. Извршувал многу одговорни задачи. Одржувал врска со активи на симпатизери, работел со нив, подготвувал нови борци и идни партизани. Истовремено собирал народна помош, ја разобличувал окупаторската власт и друго. Кон крајот на 1943 година заминал во партизани на теренот на Западна Македонија. Подоцна станал борец во Првата македонско-косовска бригада. Се истакнал како примерен и храбар партизан. Затоа станал заменик на политичкиот комесар на баталјонот. Учествувал во повеќе борби на Бригадата. 

Загинал во несреќен случај на 22 јули 1944 година, од експлозија на минофрлачка граната, во селото Буринец, Струшко. Со него загинале Коле Канински, д-р Трифун Пановски, Иван Јанески и Наум Божиновски.

## Поврзано

* Коле Канински
* Трифун Пановски
* Наум Божиновски
* Иван Јанески

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Пристаниште Измир

**Пристаништето во Измир** (), алтернативно познато како **пристаниште во Алсанџак** — пристаниште во Измир, Турција. Сместено е во Изамирскиот Залив.

## Историја
Измир претставувал важно пристаниште на Отоманското Царство  и првиот кеј бил изграден во 1869 година. Пристаништето е изградено помеѓу 1955 и 1959 година. Негов прв оператор бил Турските државни железници. Во 1960 година било купено од ДенизБанк (државна банка одговорна за поморскиот бизнис). На 1 јануари 1989 година била вратена на Турските државни железници. Во 2007 година пристаништето било приватизирано. Но, од правни причини приватизацијата била стопирана. Во март 2017 година, станало сестринско пристаниште на пристаништето во Мајами. Во 2018 година пристанишната инфраструктура била вклучена во Турскиот суверен фонд.

## Технички детали
Вкупната површина на земјиштето е 902,000 м2. Вкупната должина на кејот е 3.386 метри. Со оваа должина кејот служи за 18 брода. Просечната длабочина е 11 метри

## Бизнис
Според бројките од 2018 година, бројот на морски пловни објекти кои го посетуваат пристаништето е 2.047. Вкупната големина на тргување во истата година изнесувало 9 милиони тони.

## Наводи

## Надворешни врски



Категорија:Пристаништа во Турција
Категорија:Турски државни железници
Категорија:Згради и градби во Измир
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Измирски Залив
Категорија:Пристаништа на Егејско Море
Лагос (сојузна држава)

**Лагос**, понекогаш именувана како **држава Лагос за** да се разликува од метрополитенската област Лагос, е држава сместена во југозападната геополитичка зона на Нигерија. Најмала во областа на 36 држави во Нигерија, со над 15 милиони жители, државата Лагос е несомнено економски најважната држава во земјата,  која го содржи Лагос, најголемата урбана област на нацијата. Тоа е голем финансиски центар и би била петта по големина економија во Африка, кога би била земја.

Има најголема густина на население од државите во Нигерија. Вистинскиот број на население е спорен помеѓу официјалниот попис на Нигерија од 2006 година и многу повисоката бројка што ја тврди владата на државата Лагос. Годишен БДП на државата Лагос е 1 трилион наири.

Државата Лагос граничи на север и исток со државата Огун. На запад дели граници со Бенин. Неговите јужни граници се со Атлантскиот Океан. 22% од неговите 3.577 км2 се лагуни и потоци.

## Наводи


Категорија:Држави и територии настанати во 1967 година
Категорија:Сојузни држави на Нигерија
Категорија:Координати на Википодатоците
Ратко Левајковски

**Ратко Крстов Левајковски** ( во  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. На 10 октомври 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во борбите против балистите на падините на Скопска Црна Гора, како и во акциите против Германците во Качаничка Клисура. Во тој период се разболел од тифус. Бил префрлен на лечење во болницата на Корпусот. Меѓутоа, тешката болест го совладала. Починал на 16 декември 1944 година. Неговите посмртни останки биле погребани на селските гробишта во Мирковци.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Ѓорѓија Ливрински

**Ѓорѓија Стојков Ливрински** ( во  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
лево|мини|Спомен плоча на сите загинати борци во НОВ од селото Чучер-Сандево, меѓу кои и Ѓорѓија Ливрински

## Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. 3авршил основно училиште па продолжил да се занимава со земјоделство. На 19 јуни 1944 година стапил во Третата македонска ударна бригада. Се пројавил како примерен борец. Учествувал во многу борби против бугарскиот фашистички окупатор. Во секоја од нив впечатливо се истакнувал, како одлучен и смел борец. Но, во една крвава борба против бугарската фашистичка полиција, храбро загинал кај Облавце, Кумановско во 1944 година. Посмртните останки му биле пренесени и закопани во Бутел.

## Поврзано

* Русе Ливрински
* Божин Ливрински

## Наводи


Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Категорија:Учесници во НОБ
Феодор Литвиновски

**Феодор Александар Литвиновски** ( во  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Завршил основно училиште. Живеел во Скопје. Во септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Го поминал борбениот пат на Бригадата, од нејзиното формирање. Учествувал во борбите против балистичките банди и Германците на падините на Скопска Црна Гора. Потоа ја продолжил борбата на Косово против заостанатите балистички банди. Учествувал и во пробивот на Сремскиот фронт, до самата капитулација на фашистичка Германија, каде неговата единица придонела да бидат уништени усташките воени сили. При крајот на војната во една борба против Германците, бил погоден и загинал кај Антуново.

## Наводи
Ондо (сојузна држава)

**Сојузната држава Ондо** ― држава во југозападна Нигерија. Создадена во февруари 1976 година од поранешната Западна сојузна држава, државата Ондо се граничи со државата Екити (формално дел од државата) на север, државата Коги на североисток, државата Едо на исток, државата Делта на југозапад, државата Осун на северозапад, и Атлантскиот Океан на југ. Главен град на државата е Акуре, поранешна престолнина на античкото Кралство Акуре.

Под прекарот „Држава на изгрејсонцето“, државата Ондо е 18-та по големина држава во земјата. Државата е претежно јорупска, и најчесто се зборува на јорупски јазик. Државната економија е доминирана од нафтената индустрија, при што производството на какао, експлоатацијата на асфалт и активностите што се користат во големото крајбрежје на државата исто така служат како главни економски фактори.

## Власт и општество
Државата содржи осумнаесет локано самоуправни области, а најголемите се Акоко, Акуре, Окитипупа, Ондо, Илаје и Ово. Мнозинството граѓани на државата живеат во урбани центри. Големите владини универзитети во државата Ондо се Акурскиот сојузен универзитет за технологија, Ондовскиот државен универзитет за наука и технологија, Ондовскиотуниверзитет за медицински науки и Универзитетот „Адекунле Аџасин“ во Акунгба Акоко.

### Области на локална самоуправа
Државата Ондо се состои од 18 области на локалната самоуправа, тие се:

*Акоко Север-Исток (седиште во Икаре)
*Акоко Север-Запад (седиште во Океагбе)
*Акоко Југ-Исток (седиште во Исуа)
*Акоко Југ-Запад (седиште во Ока)
*Акуре Север (седиште во Иџу/Итаогболу) 
*Акуре Југ (седиште во Акуре)
*Есе Одо (седиште во Игбекебо)
*Иданре (седиште во Овена)
*Ифедоре (седиште во Игбара Оке)
*Илаџе (седиште во Игбокода)
*Иле Олуџи/Океигбо (седиште во Иле Олуџи)
*Иреле (седиште во Оде-Иреле)
*Идигбо (седиште во Оре)
*Окитипупа (седиште во Окитипупа)
*Ондо Исток (седиште во Болорундуро)
*Ондо Запад (седиште во Ондо)
*Осе (седиште во Ифон)
*Ово (седиште во Ово)

## Етнички групи
Етничкиот состав на државата Ондо е во голема мера од јорупски подгрупи на народите Акоко, говорниците на јазикот Едо, Акуре, Икале, Илаџе, Ондо и Ово. Народот Иџау, како што се населенијата на Апои, Фурупага и Арогбо, живеат во крајбрежните области, а голем број луѓе од државата Ондо кои зборуваат врста на јорупскиот јазик сличен на дијалектот во Ифе кои живеат во Оке-Игбо. Религија: Огромното мнозинство од населението се христијани.

## Терциерни установи

* Универзитет „Адекунле Аџасин“, Акунгба Акоко
* Универзитет „Ачиверс“, Ово
* Адејемов образовен колеџ
* Универзитет „Елизад“
* Сојузен земјоделски колеџ, Акуре
* Сојузен политехнички, Иле Олуџи
* Акурски сојузен технолошки универзитет
* Национален отворен универзитет на Нигерија, Акуре
* Ондовски државен универзитет за наука и технологија, Окитипупа
* Политехнички „Руфус Гива“, Ово
* Универзитет за медицински науки, Ондо
* Веслиев универзитет за наука и технологија

## Наводи

## Надворешни врски
  

* 
* ondostatemoi.com

Категорија:Држави и територии настанати во 1976 година
Категорија:Сојузни држави на Нигерија
Категорија:Координати на Википодатоците
Приказни по телефон

мини|Приказни по телефон корица на книгата
**„Приказни по телефон“** (италијански: *Favole al telefono*) — книга за деца на италијанскиот писател Џани Родари од 1962 година.

## Содржина
Книгата содржи 34 раскази:
* „Си бил едно време еден“
* „Злосреќниот ловец“
* „Дворецот од сладолед“
* „Прошетката на еден расеанко“
* „Дворец за кршење“
* „Земја без острици“
* „Земјата со претставката *не*“
* „Дожд од бонбони“
* „Вртелешката на Чезантико“
* „На плажата во Остија“
* „Историја на царството Лапачија“
* „Алиса паѓа во морето“
* „Војна на камбаните“
* „Аполонија Мармаладова“
* „Старата тетка Ада“
* „Сонцето и облакот“
* „Добриот Џилберто“
* „Зборот *плаче*“
* „Лакомата треска“
* „Во недела наутро“
* „Заспивање, разбудување“
* „Кристалниот Џакомо“
* „Тролејбусот број 75“
* „Кучешкото село“
* „Бегството на Пулчинела“
* „Ѕидарот од Валентина“
* „Војничкото ќебе“
* „Бунарот на Кашина Пјана“
* „Куќи и дворци“
* „Учителот Гароне“
* „Планетата на вистината“
* „Подвижниот тротоар“
* „Вселенска кујна“
* „Поучни бонбони“

## Изданија на македонски јазик
Книгата „Приказни по телефон“ доживеала повеќе изданија на македонски јазик:
* Во 1966 година, таа била објавена од издавачката куќа „Кочо Рацин“, во рамките на библиотеката „Златна клупа“. Изборот на расказите и преводот од бугарски јазик го извршил Видое Подгорец.
* Во 1993 година, таа била објавена како заедничко издание на „Мисла“, „Наша книга“, „Култура“, „Македонска книга“ и „Детска радост“, како лектира за второ одделение според наставниот план и програмата за основните училишта во Република Македонија. Преводот го направил Видое Подгорец, автор на корицата е Александар Каевски, нацртот и ликовно-графичкото обликување на корицата го направил Диме Исаиловски, а автор на илустрациите е Младен Туниќ. Книгата била испечатена во НИП „Нова Македонија“, РЕ Печатница, во Скопје, во 1993 година.

## Наводи

Категорија:Дела на Џани Родари
Категорија:Раскази за деца
Категорија:Изданија на Детска радост
Категорија:Изданија на Мисла
Категорија:Изданија на Култура
Категорија:Изданија на Македонска книга
Категорија:Изданија на Наша книга
Категорија:Појавено во 1966 година во Македонија
Категорија:Книги од 1962 година
Виктор Лисонек

**Виктор Лисонек** (  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Се доселил и живеел во Скопје. По завршувањето на основното училиште работел како работник во Туланата. Летото 1944 година заминал во партизани на врањскиот терен. Учествувал во повеќе борби против окупаторските сили. Во една од борбите против фашистичките единици, загинал храбро во првите борбени позиции, на 29 октомври 1944 година, во близина на Врање.

## Наводи
Црква „Вознесение Христово“ - Мустафино

**Вознесение Христово** (позната и како **Свети Спас**) — главна селска црква во светиниколското село Мустафино, Македонија.

Црквата се наоѓа источно од самото село, а во нејзина близина се наоѓаат селските гробишта.

## Местоположба

Храмот е сместен источно од селото Мустафино.

## Историја

Црквата е подигната на местото каде што се наоѓал некогашниот селски крст, кој уште постои до самата градба на црквата.

## Галерија


Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Мустафино 2.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Мустафино 3.jpg|Портата
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Мустафино 4.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Мустафино 5.jpg|Страничен поглед
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Мустафино 6.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Мустафино 7.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Мустафино 8.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Мустафино 9.jpg|Селскиот крст
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Мустафино.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Втора светиниколска парохија
* Мустафино

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Мустафино
Мустафино