open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ченто (населба)

**Ченто** (полн назив: **Методија Андонов Ченто**) — населено место во Општина Гази Баба, во околината на градот Скопје и претставува негова приградска населба. Порано, населбата се водела под името *Синѓелиќ* бидејќи била дел од тоа село, кое сега е посебна единица.

Во склоп на населбата спаѓа и населеното место Камник, како и делови од Инџиково, кое е посебно село.

## Географија и местоположба

## Историја
Во  век, селото е дел од нахијата *Чаирско Поле* (Блатија) во Скопската каза во Отоманското Царство. Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото е заведено под името Хасанбег и населението било христијанско, односно имало 24 христијански домаќинства. На овој попис биле забележани 83 мажи христијани, со 5 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 176 жители.

Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 219 жители.

Во 1884 година во селото се населени бегалци од Босна. Според статистиката на Васил К`нчов („Македонија. Етнографиja и статистика“) од 1900 година во *Хасан Бегово* живееле 55 Македонци христијани и 300 Бошњаци.

Според податовите на секретарот на егзархијата Димитар Мишев во 1905 во селото имало 40 Македонци и 6 Роми.

Со потпаѓањето под Србија, селото во 1913 година било забележано со 340 жители и било седиште на општина Асанбегово.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото е забележано под името Синѓелиќево, со 350 Македонци, 100 Албанци и 100 други жители.

## Стопанство
Населбата е релативно млада, која сè уште се гради.

Има пазарски комплекс, трговски центар, како и повеќе седишта на скопски фирми.

## Демографија

На пописот од 2002 година, населбата има 23.915 жители. Следува табела на националната структура на населението

Според последниот попис на населението на Македонија од 2021 година, Сингелиќ има 7.829 жители.

Следува табела на народносната структура на населението:

## Општествени установи
* ОУ „25 Мај“ - Ченто
* ОУ „Дане Крапчев“ - Ченто
* ОУ ,,Крсте Мисирков" - Ченто

## Навивачка група „Комити Ченто“
Чентовци како верни следбеници на ФК Вардар се горди на својата навивачка група, којашто е една од најбројните подгрупи на Комити Запад. Како таква функционира околу 15-тина години, но нејзиното постоење е официјализирано во 2008 година, со што доаѓа и акронимот КЧ-08.

## Културни и природни знаменитости
*Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Ченто
*Црква „Св. Архангел Гаврил“ - Ченто
*Црква „Св. Лидија Македонска“ - Ченто — црква во изградба. Се наоѓа на старите гробишта до Домот на културата. Камен-темелник поставен на 22 ноември 2014 година;

## Редовни настани

## Личности
* Алија Авдовиќ (1912-1941) — комунистички деец
* Вера Јоциќ (1923-1944) — народен херој на Југославија и Македонија
* Борис Трајковски (1956-2004) — претседател на Македонија (роден во Струмица, но живеел во Ченто)

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Населби и маала во Скопје
Категорија:Општина Гази Баба
Смилковци

**Смилковци** (офиц. **Смиљковци**) — село во Општина Гази Баба, во околината на градот Скопје.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Црногорија, во јужното подножје на планината Скопска Црна Гора, оддалечено 11&nbsp;км североисточно од Скопје.

## Историја
Подрачјето на Смилковци е населено уште од римско време за што сведочат остатоците од населба во наоѓалиштето Смиљковце во селските ниви.

Смилковци не се сметало за одделно населено место сè до самиот крај на XX век, туку било маало на Црешево. Како посебно село за првпат е попишано во 2002 г.

На 12 април 2012, во атарот на селото, на брегот на Смилковското Езеро се случило грозоморното петкратно убиство.

## Стопанство

## Население

Според пописот од 2002 година, селото Смилковци има 345 жители, од кои 341 Македонец и 3 Срби и 1 останат.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 371 жител, од кои 348 Македонци, 2 останати и 21 лице без податоци.

## Општествени установи
мини|десно|Црквата „Св. Недела“ во Смилковци
* Црква „Св. Недела“
* Црква „Св. 40 Маченици“

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Смиљковце — населба од римско време

## Наводи

## Надворешни врски
Ново Село (Скопско)

**Ново Село** — населба во Општина Ѓорче Петров, во градот Скопје.

## Географија и местоположба
Селото е сместено во западниот дел на Скопската Котлина. Лежи северно од населбата Ѓорче Петров и јужно од Волково. Практично е споено со Даме Груев на југ и Кисела Јабука на север.

Во западниот дел на атарот, преку железничката пруга е маалото Машиче, а на југоозапад се издига Оризарски Рид.

## Историја
Во  век, селото е дел од нахијата *Кара Даг* во Скопската каза во Отоманското Царство. Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било забележано со името *Јени Чифлик* и било христијанско, со 19 христијански домаќинства. На овој попис биле забележани 75 мажи христијани, со 6 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 162 жители.

На крајот од XIX век Ново Село било село во Скопската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Ново Село живееле 80 Бугари христијани.

Во селото работеле двете најголеми странски пропаганди. Според бугарски извори од 1903 г. целото христијанско население на селото било под врховенството на Цариградската патријаршија, нарекувајќи го „србоманско“. Според патријаршискиот митрополит Фирмилијан во 1902 г. во селото имало 27 „српски“ патријаршистички куќи. Согласно сознанијата, бугарската пропаганда потоа ја истиснала српската. Според податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Ново Село има 320 Македонци под егзархијата и работело бугарско училиште.

Во 1913 година, во селото биле евидентирани 135 жители. Било дел од Општина Бардовци.

На етничката карта од 1927 година Леонард Шулце Јена го покажува Ново Село (Novoselo) како село со нејасен етнички состав.

На етничката карта на Северозападна Македонија во 1929 г. Афанасиј Селишчев го обележил Ново Село двапати — еднаш како македонско село и еднаш како село со нејасен етнички состав.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 200 Македонци.

## Стопанство
## Население

На пописот од 2002 година, селото имало 8.349 жители, од кои 7.082 Македонци, 14 Албанци, 26 Турци, 869 Роми, 14 Власи, 274 Срби, 5 Бошњаци и 68 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.264 жители, од кои 1.176 Македонци, 2 Албанци, 41 Србин и 45 лица без податоци.

## Општествени установи

[мини|десно|[Црква „Св. Архангел Гаврил“ - Ново Село|Црквата „Св. Архангел Гаврил“ во Ново Село.]]

* Црква „Св. Архангел Гаврил“
* ОУ „Тихомир Милошевски“
* Амбуланта

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

* Богоја Стевковски (1915-1945) - македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
*Ангел Маневски (1921-1945) - македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски
Горно Нерези

мини|десно|Поглед кон Горно Нерези од манастирот
**Горно Нерези** — село во Општина Карпош, во околината на градот Скопје.

## Географија и местоположба
мини|лево|Манастирската црква „Св. Пантелејмон“ во Горно Нерези

Горно Нерези е ридско село сместено на западниот дел на северната падина на планината Водно на надморска височина од 600 метри.

## Историја
Во  век, селото е дел од нахијата *Каршијак* во Скопската каза во Отоманското Царство.

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било мешано со христијанско и муслиманско население, каде имало 29 христијански и 15 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 89 мажи христијани, со 7 новороденчиња и 64 мажи муслимани со 2 новороденчиња. Исто така биле забележани и 6 мажи муслимани со своите смејства како тазе доселени во Нерези. Се проценува дека селото во тој период имало 336 жители.

Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 251 жител.

На крајот на XIX век Горно Нерези било село во Скопската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Нерези (Горно, Долно и Средно) живееле 260 Македонци христијани и 300 Арнаути муслимани.

На почетокот на XX век целото христијанско населени на селото било под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 во Нерези имало 288 Македонци под егзархијата.

На етничката карта на Северозападна Македонија од 1929 г. Афанасиј Селишчев го обележал *Нерези* како мешано македонско-албанско село.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 550 Албанци и 350 Македонци.

## Археолошки наоѓалишта

## Стопанство
мини|лево|Куќи во Македонското етно село во Горно Нерези

Населението главно се занимава со сточарство и полјоделство.

## Население

Според пописот од 2002 година, во Горно Нерези живееле 314 жители, од кои: 22 Македонци, 282 Албанци, 6 Турци, 1 Влав и 3 Срби.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 181 жител, од кои 51 Македонец, 112 Албанци, 5 Турци, 1 Влав, 6 Бошњаци, 5 останати и 1 лице без податоци.

## Општествени установи
мини|десно|Црквата „Св. Илија“ во Горно Нерези

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости

* „Св. Пантелејмон“ — манастирска црква изградена во XII век;
* „Св. Илија“ — црква осветена на 23 октомври 2016 г. Изградена на место каде некогаш постоел крст со мал параклис, изграден во 1887 година.
* Македонско етносело

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Поврзано
* Долно Нерези — некогашно село, денес градска населба меѓу Козле и Тафталиџе II

## Наводи

## Надворешни врски
Арнакија

250п|мини|десно|Арнакија со Долната џамија
**Арнакија** — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје.

## Географија и местоположба
Арнакија се во Општина Сарај, во близина на Скопје. Селото лежи во западните предели на Скопската Котлина, во близина на автопатот Скопје - Тетово. Арнакија се наоѓа на десниот брег на Суводолица.

Селото традиционално се дели на маалата Горна и Долна Арнакија (или Горно и Долно Маало). Во 2014 г. Горна Арнакија е прогласена за самостојно село.

## Историја
Во  век, селото е дел од нахијата *Дервент* во Скопската каза во Отоманското Царство.

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото е заведено под името *Анравуд* и е муслиманско, со 15 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 62 мажи муслимани, со 5 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 134 жители.

Според податоците на Леонард Шулце Јена од 1927 година, во селото живеело албанско население.

Исто така, Афанасиј Селишчев во 1929 година наведува дека во селото живеело албанско население.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 300 Албанци.

## Стопанство
Атарот не е многу голем и зафаќа простор од 5,4 км2. На него пасиштата заземаат површина од 264,2 ха, на обработливото земјиште отпаѓаат 200,9 ха, а на шумите само 43,1 ха. Селото има полјоделско-сточарска функција.

## Население

На пописот од 2002 година, селото имало 1.077 жители, од кои 4 Македонци, 1.063 Албанци, 1 Турчин, 9 Бошњаци и 4 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.163 жители, од кои 5 Македонци, 1.086 Албанци, 1 Турчин, 1 останат и 70 лица без податоци.

### Родови
Арнакија е албанско село.

Според истражувањата од 1949 година, родови во селото се:

* Доселеници: *Кросе (9 к.) и Мирте (12 к.)* доселени се од областа Љума во северна Албанија. Родот Кросе е во селото од почетокот на XIX век, и се најстар род во селото; *Рамалар (6 к.) и Мусе (8 к.)* доселени се однекаде од северна Албанија; *Гоге (13 к.) и Пуре (5 к.)* не знаат ништо за своето потекло. За родот Пуре некои тврдат дека потекнуваат од предок Ром.

## Поврзано
* Горна Арнакија
* Општина Сарај
* Скопје

## Наводи

## Надворешни врски
* [Сателитска снимка на Арнакија](https://maps.google.com/maps?q=%D0%90%D1%80%D0%BD%D0%B0%D0%BA%D0%B8%D1%98%D0%B0,+%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0&hl=mk&ie=UTF8&sll=41.957703,21.300087&sspn=0.069316,0.169086&oq=%D0%90%D1%80%D0%BD%D0%B0&hnear=Arnakija,+Macedonia+(FYROM)&t=h&z=15) на Карти на Гугл
Буковиќ

**Буковиќ** — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје.

## Географија и местоположба
Буковиќ се наоѓа во западните делови на Скопската Котлина, во близина на автопатот Скопје - Тетово. Селото се наоѓа на десниот брег на реката Суводолица.

## Историја
Во  век, селото е дел од нахијата *Дервент* во Скопската каза во Отоманското Царство.

## Население

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 43 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 155 мажи муслимани, со 12 новороденчиња и еден христијанин, собирач на данок. Се проценува дека селото во тој период имало 334 жители.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Буковиќ живееле 180 жители, сите Албанци.

Како село со албанско население било означено и од страна на Леонард Шулце Јена во 1927 година. Исто така, слични податоци дава и Афанасиј Селишчев во 1929 година.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 550 Албанци.

На пописот од 2002 година, селото имало 1.723 жители, од кои 1.721 Албанец, 1 Македонец и 1 останат.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.842 жители, од кои 1.769 Албанци и 73 лица без податоци.

### Родови
Буковиќ е албанско село.

Според истражувањата од 1940-тите родови во селото се:

* *Салае (22 к.), Деме (11 к.), Дервише (11 к.) и Мулаи (8 к.)* доселени се кон крајот на XVIII век од некое место во северна Албанија.
* *Леске или Карач (9 к.)* доселени се од селото Биче кај Љума во Албанија.
* *Шумили (3 к.)* доселени се, но не знаат од каде.
* *Торбеши (6 к.) и Дибрани (10 к.)* потеклото на овие два рода е торбешко. Порано нивните предци збореле македонски. Доселени се од Долна Река и Дебарско.

## Општествени установи
* ОУ "Емин Дураку" - Буковиќ

## Наводи

## Надворешни врски

* [Сателитска снимка на Буковиќ](https://maps.google.com/maps?q=%D0%91%D1%83%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%9C,+%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0&hl=mk&ie=UTF8&ll=41.969542,21.240649&spn=0.017326,0.042272&sll=41.997678,21.193571&sspn=0.017318,0.042272&oq=%D0%91%D1%83%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8,+%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0&t=h&hnear=Bukovich,+Macedonia+(FYROM)&z=15), на Карти на Гугл
Глумово

мини|десно|280п|Свадбари во Глумово, 1920-ти.
**Глумово** — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје.

## Географија и местоположба
Селото Глумово се наоѓа на левиот брег на Треска, по излезот на клисурата Матка.

## Историја
Во  век, селото е дел од нахијата *Дервент* во Скопската каза во Отоманското Царство.

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било мешано со христијанско и муслиманско население, каде имало 6 христијански и 20 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 15 мажи христијани, со 1 новороденчe и 56 мажи муслимани со 11 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 166 жители.

Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 283 жители.

Според податоците на бугарскиот публицист Васил К’нчов, селото во 1900 година имало 210 жители, од кои 180 жители Албанци муслимани и 30 Македонци христијани.

Како село со албанско население било означено и од страна на Леонард Шулце Јена во 1927 година.

Исто така, слични податоци дава и Афанасиј Селишчев во 1929 година.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 350 Албанци.

## Население

На пописот од 2002 година, селото имало 1.683 жители, од кои 4 Македонци, 1.646 Албанци, 1 Турчин, 1 Србин, 28 Бошњаци и 3 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.152 жители, од кои 1 Македонец, 2.060 Албанци, 32 Бошњаци, 1 останат и 58 лица без податоци.

### Родови

Глумово е албанско село.

Според истражувањата од 1940-тите родови во селото се:

* *Љума (4 к.)* доселени се во XVIII век од областа Љума во северна Албанија.
* *Суџе (17 к.)* доселени се во исто време со претходниот род, од некое место во Албанија.
* *Шкека (11 к.)* доселени се од местото Дарда кај Матија во Албанија.
* *Љока (5 к.) и Мукеле (4 к.)* доселени се од северна Албанија.
* *Кондовали (8 к.)* доселени се од селото Кондово. А таму од Љума во Албанија.
* *Чакалар (4 к.)* доселени се од северна Албанија.
* *Селарево (4 к.)* доселени се од селото Седларево. Нивното потекло е торбешко. Од каде дошле во Седларево не знаат точно.

## Личности
* Блерим Беџети (р. 1970) — политичар и пратеник
* Башким Амети  (р. 1983) — Министер за животна средина и просторно планирање 2016-

## Поврзано
* Општина Сарај
* Скопје

## Наводи

## Надворешни врски

* [Сателитска снимка на Глумово](https://maps.google.com/maps?q=%D0%93%D0%BB%D1%83%D0%BC%D0%BE%D0%B2%D0%BE,+%D0%A1%D0%BA%D0%BE%D0%BFj%D0%B5,+%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0&hl=mk&ie=UTF8&sll=41.969542,21.240649&sspn=0.017326,0.042272&oq=%D0%93%D0%BB%D1%83%D0%BC%D0%BE,+%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0&t=h&hnear=Glumovo,+Skopje,+Macedonia+(FYROM)&z=16), на Карти на Гугл
Грчец

**Грчец** — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје. Според пописот од 2021 година, селото имало  36 жители.

## Географија и местоположба
Селото е дел од Општина Сарај, во близина на Скопје. Селото е оддалечено околу 10&nbsp;км од Скопје и се наоѓа на планината Водно. Грчец е составено од две маала, **Горни Грчец** се наоѓа на Водно, а **Долни Грчец** во близина на Треска, поточно Матка.

Во северниот дел на Долен Грчец, крај свијокот на Треска се наоѓа маалото Чичино Село.

## Историја
Во  век, селото е дел од нахијата *Каршијак* во Скопската каза во Отоманското Царство.

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 12 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 43 мажи муслимани, со 4 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 94 жители.

Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 120 жители.

Според податоците на бугарскиот публицист Васил К’нчов, селото во 1900 година имало 95 жители Албанци муслимани. Како село со албанско население било означено и од страна на Леонард Шулце Јена во 1927 година. Исто така, слични податоци дава и Афанасиј Селишчев во 1929 година.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 500 Албанци.

Според пописот од 2002 година, Грчец имал 1 жител Македонец.

Според последниот попис од 2021 година, Грчец има 36 жители, од кои 3 Албанци и 33 лица без податоци.

### Родови
Грчец е албанско село.

Според истражувањата од 1951 година, родови во селото биле:

* **Доселеници:** *Арцика (14 к.), Уколар (12 к.), Гаџалар (34 к.) и Врескало (28 к.)* споменатите родови потекнуваат од предци доселени на почетокот од XIX век од Горна Река. Во селото Кракорница постои род *Врескало*. Од нив е родот *Врескало* во Грчец.

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Градиште — градиште од доцноантичко време

## Личности
* Ким Мехмети (р. 1955) — писател и политички аналитичар

## Поврзано
* Општина Сарај
* Скопје

## Наводи

## Надворешни врски
* [Сателитска снимка на Грчец](https://maps.google.com/maps?q=%D0%93%D1%80%D1%87%D0%B5%D1%86&hl=mk&ie=UTF8&ll=41.971959,21.332949&spn=0.004331,0.010568&sll=41.613714,21.743258&sspn=2.229889,5.410767&hnear=Grchec,+Skopje,+Macedonia+(FYROM)&t=h&z=17), на Карти на Гугл
Копаница

**Копаница** — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје. Спред пописот од 2002 година, селото имало население од 1.714 жители.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во западните делови на Скопската Котлина, на излезот од Дервенската Клисура. Селото се наоѓа во подножјето на Жеден.

## Историја
Местото е населено барем од римско време, за што сведочат наодите во наоѓалиштето Дренки во селото.

Во  век, селото е дел од нахијата *Дервент* во Скопската каза во Отоманското Царство.

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 43 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 174 мажи муслимани, со 22 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 392 жители.

Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 220 жители.

Како село со албанско население било означено од страна на Леонард Шулце Јена во 1927 година. Исто така, слични податоци дава и Афанасиј Селишчев во 1929 година.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 750 Албанци.

На пописот од 2002 година, селото имало 1.714 жители, од кои 1 Македонец, 1.710 Албанци и 3 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.790 жители, од кои 1.761 Албанец и 29 лица без податоци.

### Родови

Копаница е албанско село.

Според истражувањата од 1940-тите родови во селото се:

* *Ќуште (33 к.)* **староседелци**. Исламот го примиле во почетокот од XIX век, кога и се албанизирале. Најстарите муслимански предци им биле. Зекир, Али и Браим. Имаат православни роднини кои од Копаница се иселиле во селото Кучково (Ќунтовци).
* *Маноџе (36 к.)* доселени се во XVIII век од некое место во северна Албанија.
* *Маршеје (34 к.)* доселени се од северна Албанија. Имаат роднини во селото Мерово. Учествувале во Битката на Треска 1944, во страна на Балистите.
* *Реџе (10 к.)* доселени се од северна Албанија на почетокот од XIX век.
* *Љаја (16 к.)* потекло и време на доселување како и претходниот род.

## Иселеништво
Од старото православно население кое живеело во селото, а се иселило се знае само за родот Ќунтовци или Бировци. Они се иселиле во селото Кучково. Во Копаница биле двајца браќа, едниот го прифатил исламот, а другиот се иселил во селото Кучково. Од Кучково се иселиле во населбата Ѓорче Петров, Скопје, Куманово и Кралево.

## Поврзано
* Општина Сарај
* Дренки — археолошко наоѓалиште од римско време во селото

## Наводи

## Надворешни врски
* [Сателитска снимка на Копаница](https://maps.google.com/maps?q=%D0%9A%D0%BE%D0%BF%D0%B0%D0%BD%D0%B8%D1%86%D0%B0,+%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0&hl=mk&ie=UTF8&sll=42.011199,21.312833&sspn=0.017314,0.042272&t=h&hnear=Kopanica,+Skopje,+Macedonia+(FYROM)&z=16), на Карти на Гугл
Крушопек

**Крушопек** — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје. Според пописот од 2021 година, селото имало население од 2.017 жители.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа на северните делови на Водно, над Скопје.

## Историја
Во  век, селото е дел од нахијата *Каршијак* во Скопската каза во Отоманското Царство.

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 31 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 98 мажи муслимани, со 8 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 212 жители.

Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 262 жители.

Според податоците на бугарскиот публицист Васил К’нчов, селото во 1900 година имало 200 жители Албанци муслимани. Како село со албанско население било означено и од страна на Леонард Шулце Јена во 1927 година. Исто така, слични податоци дава и Афанасиј Селишчев во 1929 година.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 600 Албанци.

На пописот од 2002 година, селото имало 1.902 жители, од кои 1.899 Албанци и 3 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.017 жители, од кои 4 Македонци, 1.977 Албанци, 1 Бошњак, 2 останати и 33 лица без податоци.

### Родови

Крушопек e албанско село.

Според истражувањата од 1951 година, родови во селото се:

* **Доселеници:** *Шишколар (20 к.)* најстар селски род во селото. Основачот на родот се доселил од Горна Река пред околу 250 години; *Кривогас (18 к.)* доселени се после претходниот род. Доселени се од некое село во Долна Река. Основачот на родот бил македонски муслиман, кој говорел само македонски. Но поради мешањето со доминантно албанското население тие сега го употребуваат албанскиот јазик и се сметаат за Албанци; *Фичор (16 к.)* доселени се од некое село во Горна Река. И сега имаат роднини во некое горнореканско село; *Незиралар (20 к.)* доселени се од некое село во Горна Река; *Торбешалар (22 к.)* најмлади доселеници. Нивното потекло е од некое село во Долна Река. Од истото село како и родот *Кривогас*. Основачот на родот зборувал само македонски. Го знаат следното родословие: Мемет (жив на 70&nbsp;г. во 1951 година) Ибраим-Нуредин-Јусуф-Рустем, основачот на родот кој се доселил. После родот Торбешалар никој не се доселувал во селото, и отогаш селото растело само по природен прираст.

## Иселеништво
Имало иселеници во Турција.

## Поврзано
* Општина Сарај
* Скопје

## Наводи

## Надворешни врски
* [Сателитска снимка на Крушопек](https://maps.google.com/maps?q=%D0%9A%D1%80%D1%83%D1%88%D0%BE%D0%BF%D0%B5%D0%BA,+%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0&hl=mk&ie=UTF8&ll=41.996147,21.352444&spn=0.017319,0.042272&sll=42.016429,21.236873&sspn=0.008657,0.021136&oq=%D0%9A%D1%80%D1%83%D1%88%D0%BE%D0%BF,+%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0&t=h&hnear=Krushopek,+Macedonia+(FYROM)&z=15), на Карти на Гугл
Долно Свиларе

**Долно Свиларе** — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во западните предели на Скопската Котлина, северно од Вардар.

## Историја
Во  век, селото е дел од нахијата *Кара Даг* во Скопската каза во Отоманското Царство.

## Население

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било мешано со христијанско и муслиманско население, каде имало 5 христијански и 27 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 23 мажи христијани, без новороденчиња и 89 мажи муслимани со 10 новороденчиња. Исто така биле забележани 13 мажи муслимани кои тазе се доселиле во селото. Се проценува дека селото во тој период имало 270 жители.

Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 236 жители.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Долно Свиларе вживееле 330 жители, сите Албанци.

Како село со албанско население било означено и од страна на Леонард Шулце Јена во 1927 година. Исто така, слични податоци дава и Афанасиј Селишчев во 1929 година.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 600 Албанци.

На пописот од 2002 година, селото имало 2.010 жители, од кои 1.998 Албанци и 6 Македонци и 6 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.174 жители, од кои 2.128 Албанци и 46 лица без податоци.

### Родови

Долно Свиларе е албанско село.

Според истражувањата од 1948 година, родови во селото се:

* **Доселеници:** *Паровски (3 к.)* најстар род во селото. Точно не знаат од каде се доселени; *Матњан (8 к.) и Нел (9 к.)*  доселени се од областа Мат во северна Албанија; *Лика (5 к.)* доселени се од северна Албанија; *Јажинц (11 к.)* доселени се од тетовското село Јажинце. Таму се доселени од северна Албанија. Они потекнувале од Красниќи; *Шаин (9 к.)* доселени се од северна Албанија; *Дишолар (11 к.)* доселени се од северна Албанија; *Љугаџи (3 к.)* доселени се од некое село Љугаџи во Љума; *Дано (7 к.)* потекнуваат од фисот Бериша во северна Албанија; *Шерифоски (5 к.), Зеќиролар (6 к.), Љоц (4 к.) и Џеколар (2 к.)* сите се доселени од северна Албанија.

## Културни и природни знаменитости

;Археолошки наоѓалишта
* Селиште — населба од римското време

## Поврзано
* Општина Сарај
* Скопје

## Наводи

## Надворешни врски
* [Сателитска снимка на Долно Свиларе](https://maps.google.com/maps?q=%D0%94%D0%BE%D0%BB%D0%BD%D0%BE+%D0%A1%D0%B2%D0%B8%D0%BB%D0%B0%D1%80%D0%B5,+%D0%A1%D0%BA%D0%BE%D0%BFj%D0%B5,+%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0&hl=mk&ie=UTF8&ll=42.027045,21.287298&spn=0.01731,0.042272&sll=42.0983,21.1692&sspn=0.008645,0.021136&oq=%D0%94%D0%BE%D0%BB%D0%BD%D0%BE+,+%D0%A1%D0%BA%D0%BE%D0%BFj%D0%B5,+%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0&t=h&hnear=Dolno+Svilare,+Skopje,+Macedonia+(FYROM)&z=15), на Карти на Гугл
Ласкарци

**Ласкарци** — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во западните делови на Скопската Котлина, на лево од автопатот Скопје - Тетово. Селото се наоѓа на десната страна на Суводолица.

## Историја
Кон крајот на XIX век Ласкарци било село како дел од Скопската каза на Отоманското Царство.

На 13 февруари 2019 кај Ласкарци се случи голема автобуска несреќа во која автобус излета од автопатот Тетово-Скопје, што резултираше со 16 починати патници.

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Ласкарци живееле 275 жители, сите Албанци.

По Балканските војни е забележано со 414 жители.

Според Афанасиј Селишчев во 1929 година Ласкарци — село во Групчинска општина и има 56 куќи со 497 жители, Албанци.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 500 Албанци.

На пописот од 2002 година, селото имало 1.190 жители, од кои 1.189 Албанци и 1 останат.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.169 жители, од кои 1.127 Албанци и 42 лица без податоци.

### Родови

Ласкарци е албанско село.

Според истражувањата од 1949 година, родови во селото се:

* **Доселеници:** *Мезин (10 к.)* потекнуваат од фисот Бериша (Љума) во северна Албанија. Овде се доселени во почетокот од XIX век; *Качуп (18 к.)* доселени се од северна Албанија. Овде живеат од исто време како и родот *Мезин*, уште тврдат дека имаат роднини во некое кумановско село; *Борозун (15 к.)* доселени се од северна Албанија; *Таировци (12 к.) и Суљовци (12 к.)* потекнуваат од двајца браќа кои дошле од северна Албанија. Старото име им е *Фичои*. Доселени се во првата половина на XIX век. Уште се зборува дека од старото место во Албанија се иселиле четири браќа, двајца дошле во Ласкарци, еден отишол во Ларце, а четвртиот во селото Коњари близу Скопје; *Љумљан (2 к.)* по потекло од Љума во северна Албанија. Од таму се иселиле во Рогле, па потоа прешле во Ласкарци, во Рогле немаат роднини, затоа што од таму се иселиле во Тетово и Турција.

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Бадеми — некропола од доцноантичко време

## Личности
* Насер Зибери (р. 1961) — политичар

## Поврзано
* Општина Сарај
* Скопско Поле

## Наводи

## Надворешни врски
* [Сателитска снимка на Ласкарци](https://maps.google.com/maps?q=%D0%9B%D0%B0%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%80%D1%86%D0%B8,+%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0&hl=mk&ie=UTF8&sll=41.996147,21.352444&sspn=0.017319,0.042272&t=h&hnear=Laskarci,+Skopje,+Macedonia+(FYROM)&z=15), на Карти на Гугл
Љубин

**Љубин** — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје.

## Географија и местоположба
Љубин се наоѓа во западните предели на Скопската Котлина, на околу 1&nbsp;км западно од Сарај.

## Население

На пописот од 2002 година, селото имало 2.044 жители, од кои 4 Македонци, 1.099 Албанци, 3 Турци, 914 Бошњаци и 24 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.426 жители, од кои 4 Македонци, 1.493 Албанци, 5 Турци, 1 Ром, 859 Бошњаци, 4 останати и 60 лица без податоци.

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:

Најголем дел од населението кое се определило како *останати*, всушност претставуваат Бошњаци, бидејќи во периодот 1961 - 1994 не постоела можност за декларирање на бошњачки народ.

### Родови
Љубин е муслиманско село.

Според истражувањата од 1949 година, родови во селото се

**Албански**

* **Доселеници:** *Шкека (17 к.)* потекнуваат од двајца браќа. Тие се иселиле од местото Дарда во областа Матија, средна Албанија. Од таму се населиле најпрво во Матка, од таму брзо се рашириле во Глумово, Љубин и ’Ржаничино

**Роми**

* **Доселеници:** *Џемајловци (1 к.)* во Љубин се доселени од Сарај и Шишево. Подалечното потекло не го знаат.

Денес во селото живеат и Бошњаци кои почнале да се доселуваат некое време по истражувањата вршени во селото.

## Личности
* Ризван Сулејмани (р. 1957) - македонски политичар.

## Поврзано
* Општина Сарај
* Скопје

## Наводи

## Надворешни врски
* Сателитска снимка на Љубин, на Карти на Гугл
Паничари

**Паничари** — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје. Според пописот од 2002 година, селото имало население од 261 жител.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Општина Сарај. Селото е планинско.

## Историја
Кон крајот на XIX век селото било дел од Тетовската каза, Отоманско Царство. Според податоците на Васил К’нчов, селото во 1900 година имало населениеод 165 жители Албанци муслимани. Според Афанасиј Селишчев, селото во 1929 година имало 23 куќи со 174 жители Албанци.

## Население

По Балканските војни е забележано со 130 жители.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 150 Албанци.

На пописот од 2002 година, селото имало 261 жител, од кои 260 Албанци и 1 останат.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 130 жители, од кои 107 Албанци и 23 лица без податоци.

### Родови
Паничари е албанско село.

Според истражувањата од 1949 година, родови во селото се:

**Доселеници**

* *Кокош (18 к.)* за нивното потекло ништо не се знае, или не сакаат да кажат. Возможно е да се староседелци.
* *Мирте (15 к.)* доселени се од Љума во северна Албанија. Од таму се иселиле двајца браќа. Едниот се населил во селото Арнакија, а другиот во Паничари. Потомците на двајцата браќа и денес се сметаат за блиски роднини. Овде живеат од средината на XIX век.

## Поврзано
* Општина Сарај
* Скопје

## Наводи

## Надворешни врски
* [Сателитска снимка на Паничари](https://maps.google.com/maps?q=%D0%9F%D0%B0%D0%BD%D0%B8%D1%87%D0%B0%D1%80%D0%B8,+%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0&hl=mk&ie=UTF8&ll=41.954073,21.212507&spn=0.004333,0.010568&sll=42.026153,21.29528&sspn=0.034621,0.084543&oq=%D0%9F%D0%B0%D0%BD%D0%B8&t=h&hnear=Panichari,+Macedonia+(FYROM)&z=17), на Карти на Гугл
Каури

**Каури** () е иглолисно дрво кое расте во северниот дел на Северниот остров на Нов Зеланд. Каурито расте исклучително право и достигнува височина од 40-50 м, со мазна кора и мали овални листови. Во минатото ова дрво било многу употребувано, и затоа денес не е толку често колку што било во пред-европските времиња.

Лисјата му се околу 3-7 см во должина и 1 см во ширина. Иако по текстура се кожести, немаат средна жилка; наредени се во спротивни парови или во венчиња од по три на секое гранче. The шишарките им се топчести, 5-7 см во пречник, и зреат за 18-20 месеци по опрашувањето; при зрелоста тие се распаѓаат и испуштаат семиња. Машките шишарки се цилиндрични, 2-4 см во должина и 1 см во дебелина.

Дрвата главно виреат во северниот дел од Северниот Остров на Нов Зеланд. Најпознати примероци на вакви дрва се т.н. *[[Тане Махута]]* и *[[Те Матуа Нгахере]]* кои се наоѓаат во регионот Нортленд. Овие дрва се именувани по маорскиот бог на шумата, односно 'Таткото на шумата'. Заради нивната големина, овие дрва претставуваат туристичка атракција.

Каури е најголемото дрво во Нов Зеланд. Големината и цврстината на дрвото е исклучително погодна како градежен материјал за куќи и бродови, а особено за јарболи на бродовите. Заради неговата светла боја ова дрво исто така се користи за изработка на квалитетен мебел. Дрвото ја отфрла својата кора за да превенира искачување и зацврстување на епифити на истата.

Во доцниот XIX и раниот XX век смолата (поточно полуфосилизирана смола) од ова дрво била скапоцена стока, особено заради ексклузивниот премаз кој се добива од неа.

## Поврзано
* Араукарии
* Новозеландски дрва

Категорија:Араукарии
Категорија:Дрва на Нов Зеланд
Архипелаг

[мини|[Егејско Море|Егејското Море со неговите бројни острови. Ова е потеклото на поимот „архипелаг“.]]
мини|Архипелагот Мергуи во Мјанмар.
**Архипелаг** — подрачје со група острови во дадена водна површина кои се сметаат за физиогеографска целина.  Поимот потекнува од старогрчките зборови **', „главен“ и **' „море“), и првично однесувал на Егејското Море.

Познати примери за архипелази се оние на Индонезија, Јапонија, Филипините, Нов Зеланд, Малдивите, Британските Острови, Бахамите, Егејските Острови, Хаваите, Порторико, Канарските Острови, Мадејра и Азорите.

## Географски видови
Архипелазите се среќаваат во изолација, обиколени со големи водни површини, или пак во соседство на голема копнена маса. На пример, Шкотска има преку 700 острови кои сочинуваат архипелаг, но највеќето се релативно блиску до брегот.

Честопати архипелазите се од вулканска природа, распоредени како долги островски лакови настани со подвлекување или во тектонски жаришта, но можат да бидат и производ на ерозија, таложење и изгидање на земјиштето. Зависно од нивното географско потекло, островите кои сочинуваат архипелази можат бидат *океански острови*, *континентални откршоци* или *континентални острови*.

### Океански острови
Океанските острови се претежно од вулканско потекло и мошне оддалечени од најблискиот континент. Такви примери се Хавајските Острови и Велигденскиот Остров во Тихиот и Амстердам во јужниот Индиски Океан.

### Континентални откршоци
Континенталните откршоци се делчиња од копнената маса кои се одвоиле од неа поради тектонските движења. Такви се Фараљонските Острови кај Калифорнија, САД.

### Континентални архипелази
Островските групи кои лежат недалеку од континентот се сметаат за континентални кога го делат истиот континентален праг со копното. Пример се островите на Внатрешниот Премин во Британска Колумбија, Канада.

## Занимливости
Најголема архипелашка држава на светот по површина и население е Индонезија.

## Поврзано
* Островски лак
* Список на архипелази по број на острови

## Наводи

## Надворешни врски

* 30 неверојатни архипелази 
* Архипелаг  — Голема руска енциклопедија 


Категорија:Крајбрежни и океански земјишни облици
Категорија:Острови
Категорија:Грцизми
Дрва на Нов Зеланд

[мини|десно|upright=1.5|Шума во Националниот парк Ракиура на [Стјуартов Остров|Стјуартовиот Остров]]
Поради долгата геолошка изолација на самата земја, новозеландската флора е во најголем дел уникатна. Постои голема разнообразност на дрвја приспособени на сите микроклими во земјата. Ендемските шуми варираат од умерени тропски шуми на Западниот Брег, алпските шуми во Јужните Алпи и Фјордленд до крајбрежните шуми во националниот парк Абел Тасман и Катлинзите.

Во раниот период на Британската колонизација, многу од новозеландките дрвја биле познати по имижата на разните несродни европски дрвја, но во последно време постои тренд да се употребуваат нивните маорски имиња.

## Список на видови:

### [[Папрат]]и
* Дрвенестопапратни и диксониеви (семејства на дрвенести папрати)
** Курипака или Феки-понга *Dicksonia fibrosa*
** Мамаку *Cyathea medullaris*
** Новозеландска дрвенеста папрат или **Феки**, *Dicksonia squarrosa*
** Понга *Cyathea dealbata*
** Туокуро *Dicksonia lanata*

### [[Иглолисни растенија]]
* араукарии (од семејството каури)
** каури *Agathis australis*
* Ногоплоди (од семејството на внатрешно жолти дрва)
** Кахикатеа *Dacrycarpus dacrydioides* (поранешен *Podocarpus*)
** Маноао *Lagarostrobos colensoi* (син. *Manoao colensoi*)
** Матаи *Prumnopitys taxifolia*
** Миро *Prumnopitys ferruginea*
** Планинска Тоатоа *Phyllocladus alpinus*
** Риму *Dacrydium cupressinum*
** Танекаха *Phyllocladus trichomanoides*
** Тотара *Podocarpus totara*
** Тоатоа *Phyllocladus toatoa*
* Чемпреси
** Кавака *Libocedrus plumosa*
** Пахаутеа *Libocedrus bidwillii*

### [[Скриеносеменици]] (дрвја со широки лисја)
** Акеаке
** Зелкино дрво *Cordyline australis*
** Кака Клун *Clianthus puniceus*
** Камахи
** Канука
** Капука *Griselinea littoralis*
** Копјесто дрво
** Котукутуку *[[фуксија]] excorticata*
** Кофаи *Sophora tetraptera, S. microphylla*
** Манука
** Матагури
** Никау
** Петпрсник
** Питоспорум *Pittosporum* spp.
** Похутукава *[[Metrosideros]] excelsa*
** Пука *Meryta sinclarii*
** Пурири
** Рата *[[Metrosideros]] robusta* (северна рата), *M. umbellata* (Јужна рата)
** Реварева
** Тава
** Тараире
** Титоки
** Хинау

## Други
* Дрвенеста коприва (онгаонга)

## Поврзано
* Биоразновидност на Нов Зеланд
* Национални паркови во Нов Зеланд
* Шумски паркови во Нов Зеланд

## Наводи


Нов Зеланд
Дрва
Песна за Сид

right|200px|Слика од оригиналното издание

**Песна за Сид** (*El Cantar de Mio Cid*) — средновековен шпански еп, кој највeрoјатно потекнува од крајот на дванаесеттиот век. Најпрво бил пренесуван само усно, но во 1307 година Пер Абад го запишал. Таа копија се чува во Националниот Музеј во Мадрид. Сепак, таа е нецелосна. Недостига првата и неколку страници од средината. Напишана е на средновековен кастиљски, претходник на денешниот шпански јазик.

Оригиналниот наслов не е зачуван.

Заснован е на вистинска приказна, се раскажува за шпанскиот херој Ел Сид, чие вистинско име е Родриго Дијаз, за време на реконквистата, повторното освојување на Шпанија од Маврите. Ел Сид се оженил со сестрата на кралот Алфонсо VI, Химена Дијаз, но од непознати причини (според приказната, го натерал кралот да се заколне дека не го наредил убиството на неговиот брат, Санчо) ја изгубил довербата на кралот и морал да ја напушти родната Кастиља. 
	
За да ја врати својата чест тој учествува во битките против Маврите и ја освојува Валенсија. Со овие херојски дела тој повторно се здобива со довербата на кралот и неговата чест е спасена. Неговите две ќерки се мажат со инфантес (принцевите) на Наваре и Арагон.

Целото дело, составено од повеќе од 3700 стихови, е поделено на три дела:

**Cantar del Destierro**

Ел Сид мора да ја напушти Кастиља и да се бори со Маврискиот крал на Сарагоса додека не пристигне во Валенција. 	

**Cantar del las Bodas**

Ел Сид ја освојува Валенција. Кралот му простува на Сид и Сид ги мажи своите ќерки со принцевите на Керион.

**Cantar de la Afrenta de Corpes**

Принцевите на Керион ги навредуваат и напуштаат нивните жени. Повторно Сид мора да си ја брани честа и го моли судот на Толедо за правда. Неговите ќерки се мажат со принцевите на Арагон и Наваре.

## Авторство

Целото дело е анонимно, но се верува дека е напишано од два автора: Сан Естебан де Гормаз и Мединачели.

## Наводи

Категорија:Шпанска поезија
Категорија:Средновековна книжевност
Вирџинија

**Вирџинија** е сојузна држава во САД со главен град Ричмонд.

## Вирџинија како мотив во популарната култура
* „Слатка Вирџинија“ (англиски: *Sweet Virginia*) - песна на британската рок-група „Ролинг Стоунс“ од 1972 година.

## Белешки

Категорија:Сојузни држави на САД
Категорија:Поранешни колонии на Британија
Мисисипи (појаснување)

Поимот **Мисисипи** може да се однесува на:

* Американската сојузна држава Мисисипи
* Реката Мисисипи
Њујорк (појаснување)

Поимот **Њујорк** може да се однесува на:

* Градот Њујорк
* Американската сојузна држава Њујорк
Жан Мишел Баскија

Оваа статија се однесува на графитскиот уметник Жан Мишел Баскија. За други поврзани значења видете Баскијат (појаснување).
----

**Жан Мишел Баскија (Баскијат)** или ** Jean-Michel Basquiat**, роден на  во Бруклин, умрен на  е дете на Хаиќанецот Жерар Баскија, и на бруклинската Порториканка Матилд. Различен од сите графити артисти, тој се јавува на поп-арт сцената во САД, во славното друштво на Енди Ворхол.

## Ликовно творештво
мини|Дело на Жан Мишел Баскија во Музејот на модерна уметност во Њујорк
Баскија (или Баскијат), почнува со испишување на кратки пароли и абревиатури со спреј, по Менхетн. Најчесто среќаван потпис му е SAMO (Same Old Shit), кој како контрапункт на американската мечта и идила, станува негов заштитен знак. Има извршено големо влијание врз развојот на американската улична култура и хип-хопот.

Неговите први дела, комбинација од графити и апстрактно сликање, се појавуваат за првпат во галеријата Lower East Side во Њујорк, тој е забележан од Хенри Гелдцалер (Henry Geldzahler), и брзо прераснува во силен симбол на поп-арт движењето, практикувајки необичен стил проследен со цела редица од херметички симболи, чиј клуч на решавање бил познат само на авторот.

Работел во подрумско ателје, без прозорци, постојано предозиран со хероин, при што работел без пауза често и по 18 часа. Многу негови познаници, посетители на ателјето и блиски соработници, краделе негови дела од самото ателје, честопати и недовршени.

Баскија бил единствениот афроамериканец со кој Енди Ворхол некогаш бил пријател. Кога за првпат го видел, кажал „Не пуштајте го тоа обоено момче во моето студио“. Но, набрзо се спријателиле и останале блиски до смртта на Ворхол во 1987. Соработувале и меѓусебно си влијаеле како автори.

Баскија умрел од преголема доза на хероин.

## Надворешни врски

* Од улица - до студио (Кратка интерактивна биографија на Баскија за деца) 
* Бруклински музеј (ретроспектива на Баскија, вклучувајќи фотографии на уметникот и неговата работа 
* Артифакти на Баскија 

Категорија:Уметници
Баскијат (појаснување)

**Баскијат** може да се однесува на:

* Графитскиот уметник Жан Мишел Баскија
* Филмот од 1996 година - Баскијат
Баскијат (филм)

**Баскија** (*Basquiat*) — биографски филм од 1996 година кој претставува вистинска приказна за животот на еден од најславните претставници на поп-арт — Жан Мишел Баскија. Филмот е режиран од Џулиан Шнабел. Се зборува за растот и падот на еден 19-годишен афроамериканец кој ја презема поп-арт сцената на Њујорк во 1981.

## Улоги

* Џефри Рајт — Жан Мишел Баскија
* Мајкл Винкот — Рене Рикар
* Бенисио дел Торо — Бени Долмо
* Клер Форлани — Џина Кардинали
* Дејвид Боуви — Енди Ворхол
* Денис Хопер — Бруно Бихофбергер
* Гери Олдман — Алберт Мајло 
* Кристофер Вокен — интервјуерот
* Вилем Дафо — електричар

## Надворешни врски
* После Баскија (Краток есеј на Тимоти Дон)

Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1996 година
Категорија:Филмови со Џефри Рајт 
Категорија:Филмови со Мајкл Винкот 
Категорија:Филмови со Бенисио дел Торо 
Категорија:Филмови со Клер Форлани 
Категорија:Филмови со Дејвид Боуви 
Категорија:Филмови со Денис Хопер 
Категорија:Филмови со Гери Олдман  
Категорија:Филмови со Кристофер Вокен 
Категорија:Филмови со Вилијам Дефо
Категорија:Американски филмови 
Категорија:Филмови за сликари
Категорија:Биографски филмови
Волшебникот од Оз

**Волшебникот од Оз** () — американски филм на режисерот Виктор Флеминг од 1939 година, правен по книгата на Л. Френк Баум, кој раскажува за Дороти Гејл и нејзиниот пат до Оз, каде што треба да го најде познатиот волшебник, за тој да ѝ помогне да си го најде патот за дома. Постои верзија на овој филм од 1925, на режисерот Лери Семон. Оваа верзија на „Волшебникот од Оз“ има посебно место во историјата на филмот, заради неговата гламурозност.

## Улоги

* Џуди Гарланд — Дороти Гејл
* Френк Морган — Проф. Марвел
* Реј Болгер — Плашилото
* Берт Лар — Лавот
* Џек Хејли
* Били Бурк

### Останати играни и анимирани адаптации на ''Волшебникот од Оз''

Категорија:Класични филмови
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1939 година
Категорија:Американски музички филмови
Категорија:Американски фантастични филмови