open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
1303 Лутера

**1303 Лутера** (1928 FP) — астероид во Главниот астероиден појас откриен на 16 март 1928 година од страна на Фридрих Карл Арнолд Швасман при Бергедорф.

## Наводи

## Надворешни врски
* JPL Small-Body Database Browser on 1303 Luthera
* 

Категорија:Главен астероиден појас
Категорија:Откритија на Фридрих Карл Арнолд Швасман
Категорија:Астероиди наречени по личности
Категорија:Астрономски тела откриени во 1928 година
Категорија:Неправилни месечини
Рене Кревел

**Рене Кревел** (француски: *René Crevel*, роден на  во  - починал на  во ) — француски писател и поет, кој се вбројува кон групата на француски надреалисти.

## Биографија

Рене Кревел се радил во буржоаско париско семејство. Религиозното образование со кое се стекнал го трауматизирал. Неговиот татко се самоубил (со бесење) кога поетот бил на 14-годишна возраст. Кревел ја изучувал англиската филологија во Парискиот универзитет. Неговата средба со Андре Бретон во 1921 година го вовлекла во надреализмот. Под влијание на Бретон, Кревел се оддалечил од движењето. Повод за неговото исклучување од надреални кругови била хомосексуалноста на Кревел.

Во овој период Кревел го напишал романот „*Mon corps et moi*“ („*Јас и моето тело*“). Во 1926 година му било дијагностицирана туберкулоза, поради кое започнал да употребува морфиум. Голем дел од творештвото на Рене Кревел е поврзана со внатрешна мешаница, предизвикана од неговата хомосексуалност. Во 1929 година, прогонството на Троцки го убедил да се врати кај надреалистите. Останал верен на Бретон, приближувајќи се кон комунистите и надреалистите.

Кревел се самоубил во ноќта на 18 јуни 1935 година, оставајќи го отворен гасот на кујнскиот шпорет. Како причина за неговото самоубиство се сметаат две причини. Првиот е конфликтот помеѓу Бретон и Иљја Еренбург за време на првиот Меѓународен писателски конгрес за заштита на културата, кој се одржал во Париз во јуни 1935 година кога Кревел, заедно со другите надреалисти биле нападнати од Еренбург дека сите надреалисти се педери. Бретон неколкупати го удрил Еренбург на улица, што резултирало со исклучување на надреалистите од конгресот. Кревел, кој според Салвадор Дали, бил „единствениот сериозен комунист меѓу надреалистите“" бил изолиран од Бретон и другите надреалисти, кои биле несреќни со Кревел заради неговата хомосексуалност и лути со комунистите. Како втора причина се смета дека фактот што на Кревел му била дијагностицирана туберкулоза, со кое тој решил да се самоубие. Во својата белешка пред да се самоубие напишал дека посакува неговото тело да биде кремирано.

Десет години порано, кога Андре Бретон го вклучил прашањето „*Самоубиството: Дали е решение*?“ во првото издание на „*La Révolution surréaliste*“, Рене Кревел бил еден од оние кои одговориле позитивно, пишувајќи „*Тоа е можеби најправилно и крајно решен*ие.“

## Дела

**Détours* (1924 г.)
**Mon Corps et moi* (1925 г.)
**La Mort difficile* (1926 г.)
**Babylone* (1927 г.)
**L'Esprit contre la raison* (1928 г.)
**Êtes-vous fous?* (1929 г.)
**Le Clavecin de Diderot* (1932 г.)
**Les Pieds dans le plat* (1933 г.)
**Le Roman cassé et derniers écrits* (1934–1935 г.)

## Наводи

## Надворешни врски
* René Crevel, Freud de l’Alchimiste à l’Hygiéniste , Revue *Le Disque Vert*, 2e année, 3e Série, n°1, 1924.
* René Crevel, Notes en vue d’une psycho-dialectique , Revue *Le Surréalisme Au Service De La Révolution*, n° 5, May 1933.
* Photo

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски надреалистички писатели
Ева Кири

**Ева Кири** (француски: *Ève Denise Curie Labouisse*, родена на  во  - починала на  во ) — француска писателка.

## Биографија

Ева Кири е родена на  во  како втора ќерка на Пјер Кири и Марија Кири. Во 1937 година ја издала биографската книга за својата мајка „*Мадам Кири*“, која била екранизирана во 1943 година. Нејзиниот живот бил поврзан со Нобеловата награда бидејќи нејзините родителите и нејзината сестра ја добиле Нобеловата награди во научната област, а нејзиниот сопруг, Хенри Ричардсон Лабуис, ја добил Нобеловата награда за мир. Во текот на 15 години тој бил претседател на УНИЦЕФ.

Ева Кири завршила високо образование во 1925 година и одреден период била пијанист. Откако ја објавила биографијата на својата мајка (3 години по нејзината смрт), таа пишувала различни есеи на тема музика, театар и кино.

Во 1940 година, по поразот на Франција во војната, таа побегнала во Англија, каде помагала на сојузниците до крајот на војната. Таа посетувала различни земји во Европа и Азија и и го напишала патописот „*Journey among warriors*“.

Во 1954 година таа се омажила за Хенри Ричардсон Лабуис, а во 1958 година станала американски државјанин. Двајцата со сопругот посетиле над 100 земји. Сопругот починал во 1987 година, додека таа на 22 октомври 2007 година на 102 години.

## Надворешни врски

* Ève Curie's biography
* Ève Curie's in Encyclopedia of World Biography
* 
* Obituary from The Times, October 26, 2007 
* Obituary from The Daily Telegraph, November 8, 2007 

Категорија:Француски писатели
Категорија:Американски писатели
Категорија:Офицери на Легијата на честа
Франсоа де Ларошфуко

**Франсоа де Ларошфуко** (француски: *François VI, duc de La Rochefoucauld, le Prince de Marcillac*, роден на  во  - починал на  во ) — француски автор на максими и мемоари, еден од најголемите мајстори во областа на уметничката проза.

## Животопис

## Творештво
„Изреките“ на Ларошфуко претставуваат кратки афоризми од неколку реда. Тој, како сатиричар, насекаде гледа себичност, незнаење, здодевност и лицемерие. Ларошфуко бил конзервативен противник на апсолутизмот и се борел против Арман Жан ди Плеси де Ришелје и Жил Мазарен.

Зборувајќи за човечката природа, ларошфуко смета дека егоизмот е единствениот двигател на човечката акција и на расудувањето. Во нас се менуваат само страстите: една угинува, а друга се раѓа, но сите тие се подеднакво себични. Според него, се лаже оној кој мисли дека во нас се борат срцето и разумот, туку се борат само една со друга страст. Оттука, сите доблести се случајно: сите наши размислувања се само производ на нашата добра или лоша судбина. Истиот човек е способен за секое добро и за секое зло, но тоа секогаш се случува само од егоизам.

## Надворешни врски

* 
* 

## Наводи

Категорија:Француски писатели
Категорија:Римокатолички христијани од Франција
Категорија:Афористи
Категорија:Француски мемоаристи
1310 Филигера

**1310 Филигера**, привремена ознака  — каменест астероид и еден од поголемите пресекувачи на орбитата на Марс од внатрешните области на Главниот астероиден појас, со пречник поголем од 15&nbsp;km. Бил откриен на 28 февруари 1932 година од германскиот астроном Фридрих Карл Арнолд Швасман во Бергедорф во Хамбург, Германија.

*Филигера* е од типот S по Толеновата таксономска шема. Во орбита е околу Сонцето на растојание 1,5–3,2&nbsp;ае еднаш на секои 3 години и 8 месеци (1.352 денови). Орбитата има занесување од 0,36 и наклон од 21° во однос на еклиптиката. Не се направен претходни набљудувања и не бил забележан од порано. лакот на набљудување  на телото започнува 10 дена по официјалното откритие  првото набљудување од Кралската опсерваторија на Белгија.

Во октомври 2001 година, првата вртежна светлинска крива на *Филигера* била добиена од атрономот Роберт Коф при Тортоновата опсерваторија () во Колорадо. Анализата на светлинската крива обезбедува добар вртежен период од 7,830 h со светлинска промена од 0,39 m (). Фотометриските набљудувања од астрономите Рене Рој, Раул Беренд и Пјер Антонини во февруари 2006 година, определиле период од 7,834 h и сетлосна велеичина од 0,36 м (). Во 2016 година, моделираните светлински криви користејќи фотометриски податоци од различни извори, дале сличен период од 7,830 и втрежна оска од (3,63°) во еклиптички координати ().

Досега не се објавени податоци од ниедно вселенско истражување за пречникот и албедото на *Филигера*. Според *КАЛЛ* се претпоставува стандардно албедо за каменсести астероиди од 0,20 и пречник од 15,24&nbsp;km, со помош на апсолутна величина од 11,45. Врз основа на генеричките претворби во однос на претворањето величина-пречник, *Филигера* би требала да биде со пречник меѓу 13 и 30&nbsp;km и за албедото во распон од 0,05 до 0,25.

Други поголеми астероиди кои ја пресекуваат орбитата на Марс се 132 Етра (43&nbsp;км), 323 Брусија (36&nbsp;км) и 2204 Љули (25&nbsp;км).

Овој астероид е именуван во чест на швајцарскиот астроном Валтер Филигер (1872–1938), кој е откривач на астероидот од Главниот појас 428 Монахија во Минхен во 1897 година. именувањето првпат е спомнато во *[[Имињата на астероидите]]* од Пол Хергет во 1955 година ().


  File:Орбита астероида 1310.png
  File:Орбита астероида 1310 (наклон).png


## Наводи
 

## Надворешни врски
* Asteroid Lightcurve Database (LCDB), query form (info )
* Dictionary of Minor Planet Names, Google books
* Asteroids and comets rotation curves, CdR – Observatoire de Genève, Raoul Behrend
* Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (1)-(5000) – Minor Planet Center
* 

Категорија:Марсопресекувачи
Категорија:Откритија на Фридрих Карл Арнолд Швасман
Категорија:Астероиди наречени по личности
Категорија:Астероиди од типот S
Категорија:Астрономски тела откриени во 1932 година
Категорија:Неправилни месечини
Марк Леви

**Марк Леви** (француски: *Marc Levy*, роден на  во  — француски писател.

## Биографија

Марк Леви е роден на  во  во Франција. Ссвојот професионален пат го изградил во сосема поинаков правец за разлика од многу други писатели. На млади години, во 1979 година, започнал да работи за Црвен крст каде три години бил регионален директор, паралелно студирајќи менаџмент и компјутерски науки. Подоцна Леви основал фирма за графички дизајн во САД. Неколку години подоцна тргнал во друга насока формирајќи успешна компанија за внатрешен дизајн. Кога имал 37 години ја напишал својата прва книга.

Неговото прво дело „*Што ако тоа беше вистина*” доживеало и филмска адаптација од Стивен Спилберг, а денес неговите книги се преведени на повеќе од 42 јазици.

## Дела

* 2000 : *Et si c'était vrai...*
* 2001 : *Où es-tu ?*
* 2003 : *Sept jours pour une éternité...*
* 2004 : *La Prochaine Fois*
* 2005 : *Vous revoir*
* 2006 : *Mes amis mes amours*
* 2007 : *Les Enfants de la liberté*
* 2008 : *Toutes ces choses qu'on ne s'est pas dites*
* 2009 : *Le Premier Jour*
* 2009 : *La Première Nuit*
* 2010 : *Le Voleur d'ombres*
* 2011 : *L'Étrange Voyage de monsieur Daldry*
* 2012 : *Si c'était à refaire*
* 2013 : *Un sentiment plus fort que la peur]]'
* [[2014]] : *Une autre idée du bonheur*
* [[2015]] : *Elle et Lui]]* 
* [[2016]] : *L'Horizon à l'envers''

Категорија:Француски писатели
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Француски Евреи
Албер Лондр

**Албер Лондр** (француски: *Albert Londres*, роден на  во  - починал на  во Аденски Залив) — француски писател и новинар, еден од основачите на истражувачкото новинарство и противник на колонијализмот. Според него се доделува новинарска награда за франкофони.

## Биографија

Албер Лондр е роден на 1 ноември 1884 година во Виши во семејство на занаетчија. По завршувањето на средното училиште заминал во Лион каде работел како сметководител, но подоцна во 1903 година се преселил во Париз. Започнал да се занимава со новинарство во 1904 година и објавувал во весниците *„Le Salut Public“*, *„Le Matin“*, *„Le Petit Journal “* итн. Во 1904 година ја објавил својата прва стихозбирка.

Во 1904 година му се родила ќерка, но неговата сопруга починала следната година. Следната година започнал да работи како дописник на францускиот парламент. За време на Првата светска војна, Лондр поради лошото здравје не бил во можност да биде војник, па поради тоа станал француски дописник во Министерството за војна на Франција. Работел во Ремс, и како една од првите негови објави биле извештајот што го напишал за пожарот кој избувнал на 19 септември 1914 година во катедралата.

Во 1915 година заминал на Солунскиот фронт, каде известувал за војната во тој регион. По крајот на војната му бил даден отказ од *„Le Petit Journal “*. По војната патувал во СССР, земјите од Југоисточна Азија, француските колонии во Африка, Палестина и други. Во 30-те години на XX век ја посетил Бугарија, имал средба со шефот на ВМРО, Иван Михајлов и во 1932 година ја издал книгата „*Les Comitadjis ou le terrorisme dans les Balkans*“ (Комитите или тероризмот на Балканот). Загинал во пожар на француски брод на 16 мај 1932 година.

## Дела

;Поезия
* *Suivant les heures*, 1904
* *L'Âme qui vibre*, 1908
* *Le poème effréné*

;Репортажи 
* *Au bagne (1923)*
* *Dante n'avait rien vu (1924)*
* *Chez les fous (1925)*
* *La Chine en folie (1925)*
* *Le Chemin de Buenos Aires (1927)*
* *Marseille, porte du sud (1927)*
* *Figures de nomades (1928)*
* *L'Homme qui s'évada (1928)*
* *Terre d'ébène (1929)*
* *Le Juif errant est arrivé (1930)*
* *Pêcheurs de perles (1931)*
* *[http://www.rechercheisidore.fr/search/resource/?uri=ark:/12148/bpt6k206743q Les Comitadjis ou le terrorisme dans les Balkans] (1932)*
* *Histoires des grands chemins (1932)*

;Посмртно издадени
* *Mourir pour Shanghai (1984)*
* *Si je t'oublie, Constantinople (1985)*
* *En Bulgarie (1989)*
* *D'Annunzio, conquérant de Fiume (1990)*
* *Dans la Russie des soviets (1996)*
* *Les forçats de la route / Tour de France, tour de souffrance (1996)*
* *Contre le bourrage de crâne (1997)*
* *Visions orientales (2002, texts on Japan and China written in 1922)*

## Надворешни врски
* Prix Albert Londres  
* *[http://www.manioc.org/patrimon/FRA12006 Au bagne] (1923)*
**[http://www.manioc.org/patrimon/GAD12024 Terre d'ébène] (1929)*
*Maison Albert Londres

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски новинари
Џорџ Р. Р. Мартин

**Џорџ Рејмон Ричард Мартин** (англиски: *George Raymond Richard Martin* роден како *George Raymond Martin*, попознат како *GRRM*; 20 септември 1948) — американски писател на романи и раскази во жанрот на фантазијата, хоророт и научната фантастика. Истовремено сценарист и телевизиски продуцент. Најпознат е по меѓународно популарниот серијал романи во жанрот на епската фантастика, *[[Песна за мраз и оган]]*, подоцна адаптирана на HBO во телевизиската серија *[[Игра на тронови (ТВ серија)|Игра на тронови]]*.

## Наводи

Категорија:Песна за мраз и оган
Категорија:Игра на тронови (ТВ серија)
Категорија:Писатели на научна фантастика
Категорија:Писатели на фантастика
Категорија:Писатели на хорор
Категорија:Американски писатели
Категорија:Американски писатели на хорор
Категорија:Американски писатели на фантастика
Категорија:Американски писатели на научна фантастика
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Американски блогери
Категорија:Родени во 1948 година
556 Филида

**556 Филида** — астероид во орбита околу Сонцето. Станува збор за S тип на астероид со пречник од 38&nbsp;км и геометриско албедо од 0,185. Засновано на фотометриските набљудувања меѓу 1998 и 2006 година, има ѕвезден вртежен период од 4,293 ± 0,001 h.

## Наводи

## Надворешни врски
* Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets
* 

Категорија:Главен астероиден појас
Категорија:Откритија на Паул Гец
Категорија:Астероиди наречени по ликови од старогрчката митологија
Категорија:Астрономски тела откриени во 1905 година
Категорија:Астероиди од типот S
Категорија:Неправилни месечини
Категорија:Вестински астероиди
563 Сулејка

**563 Сулејка** — астероид во орбита околу Сонцето. Порано познат по привремената ознака **1905 QK**, бил откриен од германскиот астроном Паул Гец на 6 април 1905 година во Хајделберг, Германија.

Фотометриските набљудувања на овој астероид во опсерваторијата Окли Тере Хот, Индијана за време на 2006 година дале светлинска крива со период од 5,628 ± 0,002 h и промена на светлосната величина од 0,28 ± 0,01 m.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Главен астероиден појас
Категорија:Астероиди од типот S
Категорија:Откритија на Паул Гец
Категорија:Астрономски тела откриени во 1905 година
Категорија:Астероиди наречени по ликови од книжевноста
Категорија:Астероиди наречени по измислени ликови
Категорија:Неправилни месечини
564 Дуду

**564 Дуду** — астероид во орбита околу Сонцето. Бил откриен на 9 мај 1905 година од германскиот астроном Паул Гец во Хајделберг, и е именуван по женски лик од делото *[[Така говореше Заратустра]]* од Фридрих Ниче. Врз основа на набљудувањата направени со ИРАС, 564 Дуду има пречник од 49,57 ± 4,9&nbsp;км, и албедо од 0,0484 ± 0,011, и апсолутна величина (H-вредност) од 10,43.

## Наводи

## Надворешни врски
* Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets
* 

Категорија:Главен астероиден појас
Категорија:Откритија на Паул Гец
Категорија:Астероиди наречени по ликови од книжевноста
Категорија:Астероиди од типот CDX
Категорија:Астероиди од типот Xc
Категорија:Астрономски тела откриени во 1905 година
Категорија:Астероиди наречени по измислени ликови
Категорија:Неправилни месечини
566 Стереоскопија

**566 Стереоскопија** — голем астероид со пречник од 168&nbsp;км во Големиот астероиден појас во орбита околу Сонцето. Станува збор за припадник на Кибелското семејство сместено зад јадрото на појасот (Погледајте астероидни семејства). Вртежниот период изнесува 12,1 h.

## Наводи

## Надворешни врски
* Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets
* 

Категорија:Кибелски астероиди
Категорија:Откритија на Паул Гец
Категорија:Астрономски тела откриени во 1905 година
Категорија:Астероиди од типот C
Категорија:Главен астероиден појас
Категорија:Неправилни месечини
Шон де Би

**Шон де Би** (; р. ) — поранешен белгиски професионален друмски велосипедист, кој возел професионално во периодот 2013-2021 за пет различни екипи.

Шон де Би е син на поранешниот велосипедист Еди де Би и внук на поранешниот велосипедист Дани де Би. Бил вклучен во почетниот состав за Џиро д’Италија 2016.

## Достигнувања

;2009
: 1. Етапа 1 Лиеж-Ла Глејзе
: 1. Етапа 2 3 Џорни Оробика
: 3. Национално јуниорско друмско првенство
: 4. Париз-Рубе за јуниори
: 6. Светско јуниорско друмско првенство
: 10. Хроно де насионс за јуниори
;2010
: 4. Омлоп Хет Ниусблад под 23 години
;2011
: 1. Етапа 1 Тоскане-Тере
: 2. ГП Варегем
: 3. Де Вламсе Пејл
: 4. Трка околу Средна Холандија
;2012
: 2. Трка околу Фландрија под 23 години
: 4. Ла Кот Пикард
: 5. Краен пласман Триптих на планините и замоците
::1. Етапа 1
: 5. Катекурс
: 8. Де Вламсе Пејл
;2013
: 1. 20п Европско друмско првенство под 23 години
: 1. Етапа 1 (ТТТ) Велосипедска трка Чешка
: 2. Ла Кот Пикард
: 2. Ронде Певелоас
: 3. Меморијал Арно Валард
: 4. Трка околу Фландрија за млади
;2014
: 6. Краен пласман Трка Пост Данмарк
;2015
: 1. Етапа 4 Трка околу Луксембург
: 1. ГП Импанис-Ван Петегем
: 3. Дрејвенкурс Оверејсе
: 5. Краен пласман Три дена Де Пане
: 5. Национално друмско првенство
: 5. ГП Стад Зотегем
;2016
: 1. 20п Краен пласман Три дена Западна Фландрија
::1. 20п Пласман за млад возач
: 2. Краен пласман Стер ЗЛМ Тур
: 5. Хејстсе Пејл
: 6. ГП Џеф Схеренс
: 9. Дварс дор хет Хагеланд
;2017
: 7. Пиплс Чојс Класик
;2018
: 3. Хале-Ингоигем
: 4. ГП Индустрија & Артиџанато ди Ларчано
: 4. ГП Кантон Аргау
: 5. Трка околу Франкфурт
: 5. Дварс дор хет Хагеланд
: 8. Краен пласман Етоал де Бесеж
::1. Етапа 4
: 8. Нокере Курсе
: 9. Фландриско првенство
: 10. Трка околу Келн
: 10. ГП Џеф Схеренс
;2020
: 5. Дрејвенкурс Оверејсе
;2021
: 2. Тур ди Финистер

### Распоред на резултатите на големите трки

СО = се откажал; — = не учествувал

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1991 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Белгиски велосипедисти
Јулија или новата Елоиза

***Јулија или новата Елоиза*** () — епистоларен роман од францускиот филозоф Жан-Жак Русо издаден во 1761 од страна на Марк-Мишел Реј во Амстердам. Оригиналниот наслов на делото бил *Писма од двајца заљубени кои живеат во мал град на Алпските падини*. Романот на суптилен начин ја раскажува приказната на Елоиза и Пјер Абелар, средновековна христијанска легенда за љубовта и откажувањето. Книгата била поставена на Индекс на забранетите книги од страна на католичката црква.

Иако Русо го напишал како роман, филозофската теорија за автентичното провејува низ него, бидејќи писателот ги истражува автономијата и автентичноста како морални вредности. Заедничко толкување е дека Русо ја вреднувал етиката на автентичноста преку рационално морални принципи, како што тој го илустрира принципот дека треба да се направи она што е наметнато од општеството само доколку тоа е во склад со личните „тајни принципи“ и чувства, кои се составен на сопствениот идентитет. Неавтентичното однесување би отворило пат кон самоуништување. Филозофот Артур Шопенхауер го прогласил *Јулија или новата Елоиза* за еден од четирите најдобри романи на сите времиња, заедно со *[[Тристрам Шенди]]*, *[[Вилхелм Мајстер]]*, и *[[Дон Кихот]]*.

Според историчарот Роберт Дарнтон, *Јулија* бил веројатно најпродаваниот роман на 18. век. Издавачите не стигале да испечатат доволен број примероци, и затоа ги позајмувале книгите во времетраење од еден ден. Според Дарнтон, романот доживеал најмалку 70 изданија до 1800 година. Освен солидната продажба, читателите емоционално се поврзале со книгата, па така Русо постојано добивал писма од нив. Успехот на *Јулија* го одушевил Русо, а самиот признал дека во писмата од дамите обожаватели добивал љубовни понуди.

## Наводи

## Надворешни врски
* Оригиналниот текст на француски
* Англиски превод од Вилијам Кенрик на сите томови (по редослед: том 1, том 2, том 3, и том 4) достапни преку Internet Archive

Категорија:Француски романи
Категорија:Дела од Жан-Жак Русо
Категорија:Епистоларни романи
Хектор Мало

**Хектор Мало** (француски: *Hector Malot*, роден на  во  - починал на  во ) — француски писател, кој се вбројува кон групата на француски реалисти.  Најпознат е по својот роман „Без дом“.
 
## Биографија

Ектор Мало е роден на 20 мај 1830 година во Ла Буј, блиску до Руан. Студирал право во Руан и Париз, но за своја професија го избрал новинарството. Подоцна негова страст станала литературата. Работел како театарски критичар за „*Lloyd Francais*“ и како литературен критичар за „*L'Opinion Nationale*“.

Првата негова книга, објавена во 1859 година била „*Les Amants*“. Вкупно има напишано над 70 книги. Најпознатата негова книга е „*Sans Famille*“ од 1878 година, која раскажува за авантурите по патиштата на Франција на сирачето Реми што на 5-годишна возраст е продадено на уличниот музичар Виталис. Романот се стекнал со слава на детска книга, иако првично не била замислена како таква.

Во 1895 година тој го објавил своето повлекување од уметничката литература, но во 1896 година се вратил објавувајќи го „*Le Roman de mes Romans*“.

## Дела

* *Victimes d'Amour*  
** *Les Amants* (1859)
** *Les Epoux* (1865)
** *Les Enfants* (1869)
* *Les Amours de Jacques* (1860)
* *Un beau-frère* (1869)
* *Une belle-mère* (1869)
* *Romain Kalbris* 
* *Une Bonne affaire* (1870)
* *M<sup>me</sup> Obernin* (1870)
* *Sans Famille*  (1878)
* *En Famille*  (1893)
* *Le Roman de mes Romans* (1896)
* *Pages choisies* (1898)

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Француски писатели
Контемплации

***Контемплации*** () — збирка поезија од францускиот писател Виктор Иго објавена во 1856. Содржи 156 поеми во седум книги. Најголем дел од поемите биле напишани во периодот 1841–1855, а најстарата датира од 1830. Иго во некои поеми експериментирал и со жанрот автобиографија во стихови. Во најголем дел од поезијата во *Контемплации* има чувства како среќа, љубов, верба, но и смрт, тага. Збирката била и омаж кон ќерката Леополдина, која се удавила во Сена.

## Наводи

## Надворешни врски
* Прв том 
* Втор том 

Категорија:Француски поеми
Категорија:Дела на Виктор Иго
Категорија:Книги од 1856 година
Рубен Гереиро

**Рубен Антонио Алмеида Гереиро** (; р. ) — португалски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .

Во август 2016 година,  објавила дека потпишале договор со Гереиро до 2018 година. Се приклучил на  за сезоната 2019 со едногодишен договор. Во август 2019 година бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2019.

Во октомври 2020 година бил именуван во почетниот состав за Џиро д’Италија 2020. Ја освоил деветтата етапа и ја завршил трката како предводник на планинскиот пласман, станувајќи прв португалски возач кој освоил пласман на некоја голема трка.

## Достигнувања

;2012
: 1. 20п Национално јуниорско друмско првенство
;2014
: 1. Краен пласман Волта а Португал до Футуро
::1. 20п Пласман за млад возач
::1. Етапа 3
;2015
: 1. 20п Краен пласман ГП Либерти Сегурос
::1. 20п Пласман за млад возач
::1. Етапа 2
: Национални друмски првенства под 23 години
::2. Друмска трка
::3. Хронометар
: 10. Краен пласман Тур де Бос
;2016
: 1. 20п Национално друмско првенство под 23 години
: 1. ГП Палио дел Речото
: 3. Лиеж-Бастоњ-Лиеж за млади
;2017
: 1. 20п Национално друмско првенство
: 6. Класик Бретања
: 9. Краен пласман Трка околу Белгија
;2018
: 4. Краен пласман Хералд Сан Тур
: 5. Класик Бретања
: 5. ГП Импанис-Ван Петегем
: 6. Краен пласман Трка околу Турција
: 9. Краен пласман Тур Даун Андер
: 10. Трка на Фјордови
;2019
: 8. Краен пласман Тур Даун Андер
;2020
: Џиро д’Италија
::1. 20п Планински пласман
::1. Етапа 9
;2021
: 8. Краен пласман Трка на Алпите
: 10. Копа Сабатини
;2022
: 7. Флеш Валон

### Распоред на резултатите на големите трки

СО = се откажал; — = не учествувал

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1994 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Португалски велосипедисти
Категорија:Португалски етапни победници на Џиро д’Италија
Морис Леблан

**Морис Леблан** (француски: *Maurice-Marie-Émile Leblanc*, роден на  во  - починал на  во ) — француски писател, светски познат со криминалните романи со главниот лик Арсен Лупен.
 
## Биографија

Морис Леблан е роден во Руан, Нормандија, каде го завршил своето основно образование. По студирањето во неколку земји и напуштање на Правниот факултет, се населил во Париз и започнал да пишува проза, криминални романи и раскази, кои во голема мера биле под влијание на писатели како Густав Флобер и Ги де Мопасан.

Морис Леблан се смета за писател со кратки раскази кој ги објавувал во разни француски списанија кога првата приказна Арсен Лупен се појавила во серија од кратки серијали во списанието „*Je Sais Tout*“ од 15 јули 1905 година. Поради големиот интерес, Леблан продолжил со објавување на серијата од приказни на Арсен Лупен.

Леблан исто така напишал два значајни научнофанатастични романи: *Les Trois Yeux* (1919) и *Le Formidable Evènement* (1920).

## Дела
* **' (1893)
* **' (1897)
* **' (1898)
* **' (1899)
* **' (1901)
* **' (1901)
* **' (1904)
* **' (1904)
* **'(1906)
* **' (1909)
* **' (1910)
* **' (1911)
* **'  (1919)
* **' (1920)
* **'  (1920)
* **' (1922)
* **' (1923)
* **' (1925)
* **'(1930)
* **' (1932)
* **' (1933)
* **' (1934)
* **' (1934)
* **' (1935)
* ** (1937)

## Надворешни врски
* 
* 
* 
* Le Clos Arsène Lupin , Maison Maurice Leblanc (museum)

Категорија:Француски писатели
Категорија:Носители на Легијата на честа
Категорија:Погребани на гробиштата „Монпарнас“
Јел Хасан

**Јел Хасан** (француски: *Yaël Hassan*, роден на  во ) — француско-израелска писателка родена во Париз во 1952 година.

## Биографија

Своето детство го поминала во Белгија и во Франција додека во Израел престојувала во тинејџрските години. Се вратила во Франција во 1984 година заедно со своето семејство.

Нејзиниот прв роман „*Un grand-père tombé du ciel*(„*Дедо паднал од небо*“), освоил награда за роман за млади во 1996 година на Министерството за млади и спорт и најголемата награда за млад писател на PEEP во 1998 година.

## Дела
* *La chataîgneraie*
* *L'Ami*
* *Défi d'enfer*
* *Tant que la terre pleurera*
* *De l'autre Côté du mur*
* *Un Grand-père tombé du ciel*
* *La Promesse*
* *Suivez-moi, jeune homme*
* *Dans la maison de Sarale*
* *La vraie Vie*
* *J'ai fui l'Allemagne nazie*
** Momo, petit Prince des bleuets*
* *De S@cha à M@cha*
* *Un Jour, un jules m'aimera*
* *Un Arbre pour Marie*
* *Manon et Mamina*
* *Lettres à Dolly*
* *Sacré Victor*
* *L'Ombre*
* *Petit Roman Portable*
* *Etre Juif aujourd'hui* (illustré par Olivier Ranson)
* *Ni D'Eve ni d'avant*
* *Quand Anne riait*
* *Le Professeur de musique*
* *Alex*

## Надворешни врски
*http://www.ricochet-jeunes.org/auteur.asp?id=1556 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Француски писатели
Категорија:Израелски писатели
Категорија:Француски Евреи
Анри Перишо

**Анри Перишо** (француски: *Henri Perruchot*, роден на  во  - починал на  во ) — француски литературен и уметнички критичар, уредник и писател на биографски романи за уметниците импресионисти и постимпресионисти.
  
## Биографија

Анри Перишо е роден на 27 јануари 1917 година Монсо ле Мен, Франција, но пораснал и учел во Марсеј и Екс ан Прованс и завршил со диплома по историја на литературата и англиски јазик. По завршувањето станал професор, но како работа тоа не го привлекувало па се преселил во 1945 година во Париз. Работел како уредник и пишувал монографии за уметноста. Подоцна го основал списанието за уметност и дизајн „*Градините на уметноста*“. Член е на Друштвото на писателите.

Првата книга на Анри Перишо „*Maître d'Homme*“ била објавена во текот на 1946 година, но позат станал со објавување на деталните биографии на уметниците импресионисти. Во 1961 година Француската академија наградил за делото „*Животот на Мане*“, а во 1962 година со истата награда за „*Животот на Гоген*“. Во 1963 година добил Голема награда на Француската академија за севкупна креативност.

Во почетокот на 1967 година, заедно со Франсоа Митеран, бил еден од основачите на Академијата на Морван.

Анри Перишо починал на 17 февруари 1967 година во Париз.

## Дела

* Maître d'Homme (1946)
* Patrice (1947)
* Port-Royal (1947)
* Gauguin (1948)
* Les Grotesques (1948)
* Introduction à l'Epiphanisme (1949)
* Nous voulons sauver l'homme (1949)
* La vie de Van Gogh (1955)
* La Haine des masques (1955)
* La vie de Cézanne (1956)
* La vie de Douanier-Rousseau (1957)
* Vingt siècles de vie montargoise (1957)
* La vie de Toulouse Lautrec (1958)
* La France et sa jeunesse (1958)
* Gauguin à Tahiti (1958)
* La vie de Manet (1959)
* La vie de Montherlant (1959) – сборник
* Montefeltro Duc d'Urbin (1960) – сборник
* 'La vie de Gauguin (1961)
* Dix grands peintres (1961)
* L'Art moderne à travers le monde (1963)
* La vie de Rodin (1964)
* La vie de Renoir (1964)
* La vie de Seurat (1966)

## Надворешни врски
* Биографија и библиографија во „Goodreads“
* [Биографија во „''Montceau''“, 20.08.2013 г.](http://www.lejsl.com/edition-de-montceau-les-mines/2013/08/20/henri-perruchot-(1917-1967))
* Биографија во „''Patrimoine du Morvan''“
* Биографија и библиографија во „''LiveLib''“

Категорија:Француски писатели
Ромен Пертола

**Ромен Пертола** (француски: *Romain Puértolas*, роден на  во ) — француски писател на бестселери во жанрот современ сатиричен роман.
 
## Биографија

Ромен Пертола е роден на 21 декември 1975 година во Монпелје, Франција. Учел на „*Камил Верне*“ во кантонот Валенс. Магистрирал по шпанска литература и култура на Универзитетот во Гренобл со втора специјалност по француски јазик. Учел во Брајтон и добил диплома по англиска литература. Има и диплома за метеорологија добиена од „*Метео Франс*“.

Во текот на својот живот живеел во Франција, Шпанија и Англија, и покрај француски зборува шпански, каталонски, англиски и руски јазик. Работел како DJ, професор, преведувач, придружник, чистач на слот машини, бил илузионист итн. Работел како инспектор во Централно управување со француската гранична полиција и бил документарен аналитичар за нелегална имиграција и измама.

Започнал да пишува од школска возраст за сопствено задоволство, а неговиот прв роман го напишал во 2005 година. Добил многу откажувања од различни издавачки куќи за објавување на романот, па затоа решил да направи сопствени изданија само во три примероци за неговото семејство.

Неговиот прв објавен роман е „*L'OEuf d'Einstein*“ („*Јајцето на Ајнштајн*“). Неговиот прв официјално објавен роман е „*Le jour où Shakespeare a inventé le moonwalk*“ кој бил објавен во 2012 година.

Вториот роман „*Неверојатното патување на Факир, кој се затворил во гардеробата на ИКЕА*“ бил издаден во 2013 година и станал меѓународен бестселер и бил номиниран за различни награди. Романот бил преведен на 36 јазици и во Франција биле продадени повеќе од 100.000 копии до август 2014 година.. Ромен Пертола бил награден со наградата „*Жил Верн*“ и со наградата „*Аудиолиб*“ за аудио-изданието на романот.

Хуморот на неговите дела е високо оценет од критиката и читателите.

## Дела

* L'OEuf d'Einstein (2012) 
* Le jour où Shakespeare a inventé le moonwalk (2012)
* L'extraordinaire voyage du fakir qui était resté coincé dans une armoire Ikea (2013) 
* The Little Girl Who Swallowed A Cloud As Big As The Eiffel Tower (2015)

## Наводи

## Надворешни врски
*

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Француски писатели
Прилепски народноослободителен партизански одред „Ѓорче Петров“

Прилепски народноослободителен партизански одред „Ѓорче Петров“ е партизанска единица на Народоослободителната војска на Македонија.

## Дејност
Одредот е формиран во реонот Габровник на 21 септември 1942 година, како прва чета во Велешко-прилепскиот партизански одред „Димитар Влахов“. Дејствува во селата Дабница, Десово, Ораов Дол, Беловодица, Плетвар, Старо Лагово, Забрчани, Дупјани и Мажучиште. На 20 декември 1942 година, одредот е опколен и разбиен од бугарската војска, во Прилепец. Меѓу загинатите е и Стефан Базерковски. Останатите преминале на север од планината Бабуна, во областа Азот.

## Раководители
* Стефан Базерковски
* Петар Пепелјуговски
* Киро Нацев

## Наводи

Категорија:Македонија во Втората светска војна
Категорија:Одреди во НОВМ
Ернест Ренан

**Ернест Ренан** (француски: *Joseph Ernest Renan*, роден на  во  - починал на  во ) — француски филозоф, писател, археолог, историчар на религијата, ориенталист и филолог. Исто така бил член-дописник на Царската петербургшка академија на науките и член на Француската академија.
 
## Биографија

Од 1838 година Ернест Ренан започнал да студира католичка теологија во Париз. Во 1841 година се преселил во *Seminar von Issy* а во 1843 година во *Grand Séminaire de Saint-Sulpice*. Во 1845 година ја напушта богословијата, бидејќи започнал да се сомнева во историската веродостојност на Библијата. Станал приврзаник на германскиот идеализам и на критичната германска екзегетика („*Tübinger Schule*“).

Во 1855 година Ренан издал историско-систематски конкорданс на семитски јазици. Неговите патувања до Блискиот Исток довеле до пишување на познатата книга „*Животот на Исус*“ („*La Vie de Jésus*“), чиј прв том бил издаден во 1863 година. Во оваа книга Ренан се обидел да го претстави животот, ликот и патот на Исус Христос преку очите на познанието за антиката на своето време. Ренан го претставил Исус како личност, обожаван од своите следбеници по неговата смрт. Ренан ја иследувал историјата на религиите како парадигма на еволуцијата, како развој на човештвото и на моралното усовршување.

За своите постапки и за своето дело, Ренан бил остро критикуван, а во 1863 година бил отпуштен за некое време од професорското место. Неговата книга се продала во тираж од 16.000 примероци во текот на половина година. По една година бил рехабилитиран. Во 1867 година го иницирал проектот *Corpus Inscriptionum Semiticarum*.

Ренан е најпознат по својата лекцијаа „*Што е нација*?“, предавана на 11 март 1882 година во Сорбон, како и на делото „*Историја на раното христијанство*“.

Во 1848 година ја напишал книгата „*Иднината на науката*“, во која ја претставува својата вера во науката. Во 1850 година бил назначен за библиотекар во Националната библиотека на Франција, а во 1860 година ја предводел археолошката експедиција во Палестина.

## Надворешни врски
* 
* 
*Works by Ernest Renan at JSTOR
*Works by Ernest Renan at Unz.org
*''What is a Nation?'' – Renan's most famous lecture in English translation
*The history of the origins of Christianity Cornell University Library Historical Monographs Collection.  {Reprinted by} Cornell University Library Digital Collections
*
*

Категорија:Француски писатели
Категорија:Библисти
Категорија:Француски филозофи
Категорија:Членови на Унгарската академија на науките
Категорија:Велеофицери на Легијата на честа
Категорија:Дописни членови на Петербуршката академија на науките
Категорија:Дописни членови на Руската академија на науките
Категорија:Членови на Баварската академија на науките
Категорија:Членови на Француската академија
Категорија:Членови на Пруската академија на науките
Категорија:Членови на Торинската академија на науките
Категорија:Црковни историчари
Катрин Панкол

**Катрин Панкол** (француски: *Katherine Pancol*, родена на   во ) — француска новинарка и писателка на бестселери во жанрот љубовен роман.
  
## Биографија

Кетрин Панкол е родена на 22 октомври 1954 година во Казабланка, Мароко, каде нејзиниот татко работел како инженер за изградба на брана и згради. Кога била на 5 години се преселиле во Париз, Франција. Студирала на Универзитетот во Париз во Нантер, каде магистрирала и докторирала на класична и модерна литература.

По дипломирањето работела како наставник по француски и латински јазик. Започнала работа како новинар во „*[[Paris Match]]*“, а потоа во списанието „*[[Космополитан]]*“. Додека била во  „*[[Космополитан]]*“ била забележана од страна на издавачот Робер Лафон кој ја поттикнал да напише роман.

Првиот нејзин роман „*Moi d'abord*“ бил објавен во 1979 година. Тој веднаш станал бестселер и ја направил позната. Угледот сепак започнал да и пречи, и за да избега од тежината на славните, таа се преселила да живее во Њујорк. Таму посетувала курсеви по уметничко пишување на Универзитетот Колумбија и ги напишала следните три романи: „*Scarlett, si possible*“, „*La Barbare*“ и „*Les Hommes cruels ne courent pas les rues*“.

Во Њујорк се омажила но подоцна се разведила. Од бракот родила две деца. Заедно со пишувањето на романи продолжила да работи и како новинар за неколку француски списанија. Во текот на работата направила интервјуа со познати личности како Роналд Реган, Жак Ширак, Џони Холидеј и Луис Брукс.

Во 1991 година се вратила во Париз, каде продолжила да ги пишува следните романи: „*J'étais là avant*“ и „*Et monter lentement dans un immense amour*“

Во 2006 година го издала романот „*Les Yeux jaunes des crocodiles*“ („*Жолтите очи на крокодилот*“, кој станал меѓународен бестселер. Во 2014 година бил екранизиран во истоимениот филм.

Делата на Катрин Панкол се преведени на над 25 јазици и се издадени во над 3 милиони примероци во светот.

Во 2012 година била наградена со офицер на Францускиот орден на културата.

## Дела
### Романи
* Moi d'abord (1979)
* La Barbare (1981)
* Scarlett, si possible (1985)
* Les hommes cruels ne courent pas les rues (1990)
* Vu de l’extérieur (1993)
* Une si belle image (1994)
* Encore une danse (1998)
* J’étais là avant (1999)
* Et monter lentement dans un immense amour… (2001)
* Un homme à distance (2002)
* Embrassez-moi (2003)

### Серија ''Les Yeux jaunes des crocodiles'
# Les Yeux jaunes des crocodiles (2006) 
# La Valse lente des tortues (2008)
# Les écureuils de Central Park sont tristes le lundi (2010)

### Серија „Muchachas“
# Muchachas (2014)
# Muchachas 2 (2014)
# Muchachas 3 (2014)

### Екранизација
* 1986 Lili, petit à petit 
* 1989 La barbare 
* 1997 Bonne fête papa 
* 2014 Les Yeux jaunes des crocodiles

## Надворешни врски

* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Француски писатели
Категорија:Родени во 1954 година
Список на сојузни држави и територии на САД по стапка на родност

Список на сојузни држави и територии на САД по стапка на фертилитет.

## Наводи

Категорија:Сојузни држави на САД
Категорија:Демографија на САД
Категорија:Наталитет
Категорија:Плодност
Мишел Рио

**Мишел Рио** (француски: *Michel Rio*, роден на  во ) — француски писател на криминални романи, драми, бајки, сценарија и документарни истражувања.

## Животопис

Мишел Рио е роден во 1945 година во Бретања, Франција. Детството го поминал во Мадагаскар, која оставила свој белег на неговата идна писателска активност. Студирал на Универзитетот во Каен и го завршил со магистерска диплома по настава на модерна уметност. Завршил докторат по семиотика и лингвистика на Универзитетот за општествени науки во Париз.

Меѓу 1972 година и 1981 година работел за француските издавачки куќи „*Les Lettres Nouvelles-Maurice Nadeau*“, „*Hachette*“ и „*Bordas*“.

Од 1981 година Мишел Рио целосно се оддал на писателската дејност. Неговиот прв роман „*Mélancolie Nord*“ излегол во 1982 година. На почетокот на своето творештво тој бил повеќе познат во САД отколку во Франција.

Во 1989 година, Мишел Рио го издал првиот роман „*Merlin*“од серијалот за тркалезната маса на кралот Артур.

## Дела
### Романи
* Mélancolie Nord (1982)
* Le Perchoir du perroquet (1983)
* Alizés (1984)
* Les Jungles Pensives (1985) 
* Parrot's Perch (1985)
* Archipel (1987)
* Faux-pas (1991)
* Tlacuilo (1992) 
* Le Principe d'Incertitude (1993)
* Manhattan Terminus (1995)
* La Statue de la Liberté (1997)
* La Remise au Monde (2002)
* Le Vazaha sans Terre (2011)
* Une comédie américaine (2013)

### „Легендите за крал Артур“
* Merlin (1989)
* Morgane (1999)
* Arthur (2001)
* La Terre Gaste (2003)
* Merlin, le Faiseur de Rois (2006)

### „Инспектор Франсис Малоун“
# La Mort (1998)
# Leçon d'abîme (2003)
# Sans songer à mal (2004)
# Coupe réglée (2009)

### Пиеси
* L'Ouroboros (1985)
* Baleine pied-de-poule (1990)
* Transatlantique (2002)
* Script (2002)

### Приказни
* Les Polymorphes (1994)
* Les Aventures des Oiseaux-Fruits (1995)

### Документарни
* Le rêveur et le logicien (1987) 
* Rêve de logique (1992)

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Луѓе од Париз
Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски романописци
Драгиша Здравковски

**Драгиша Здравковски** (, , - , ) — македонски археолог и универзитетски професор, проучувач на младото камено време во Македонија.

## Животопис
Здравковски е роден е на 12 октомври 1952 година во Свети Николе. Дипломирал историја на уметност и археологија на Филозофскиот факултет при Универзитетот „Кирил и Методиј“, на кој магистрирал и докторирал. Во Музејот на Македонија, тој работел од 1981 до 2013 година како кустос советник (виш кустос, кустос) за младо камено време, а во еден период ги извршувал и функциите на програмски директор и директор. Во периодот од 2008 до 2012 година Здравковски го предавал предметот „археологија на Блискиот Исток 1 и 2“ на Филозофскиот факултет, а бил избран и за научен соработник. Меѓу последните проекти по кои стручната и пошироката јавност го памети Здравковски, е археолошкото наоѓалиште Тумба Маџари во Скопје. Позначајни функции кои ги извршувал се Заменик директор на Музеј на Македонија, Секретар на ЗАМ и Секретар на редакцијата на Macedoniae acta archaeologia. Бил член на МАНД. Починал на 3 август во Скопје.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Свети Николе
Категорија:Македонски археолози
Категорија:Југословенски археолози
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Југословенски универзитетски професори
Категорија:Професори на Филозофскиот факултет - Скопје
Категорија:Членови на МАНД
Категорија:Апсолвенти на Филозофскиот факултет - Скопје
Категорија:Магистри на Филозофскиот факултет - Скопје
Категорија:Доктори на Филозофскиот факултет - Скопје
Пјер Жан де Беранже

**Пјер Жан де Беранже** (француски: *Pierre-Jean de Béranger*, роден на  во  - починал на  во ) — француски поет и песнописец. Во своето творештво Беранже пишувал за љубовта, жените и виното, или ги користел како оружје и сатира против политичкиот живот и религиозните институции.

## Животопис
Беранже бил син на сиромашни родители и потомок на сиромашен кројач. Тој самиот работел како печатарски чирак, а потоа како службеник во некое биро каде работел за мала плата. Исто така, тој немал големо образование, т.е. никогаш не посетувал вистинско училиште, ниту пак универзитет.

## Осврт кон творештвото
Гете имал позитивно мислење за творештвото на Беранже, истакнувајќи дека кај него ништо не е измислено, нема замислен или нестварен интерес и дека тој секогаш има значајни предмети на обработка. Исто така, Гете сметал дека уметничката разработка на Беранже секогаш е совршена, зашто тој во себе го носел предметот долго време пред да го искаже. Исто така, Гете ги фали досетките, духовноста, иронијата, персифлажата, срдечноста и наивноста во делата на Беранже. Како резултат на тоа, неговите песни разведрувале милиони луѓе и биле пристапни за работничката класа, поттикнувајќи го народот да мисли благородно.

## Наводи

Категорија:Француски поети
Категорија:Погребани на гробиштата „Пер Лашез“
Адолф Аврил

**Адолф Аврил** (француски: *Adolphe d'Avril*, роден на  во  - починал на  во ) — француски писател, дипломат и публицист.

## Биографија

Адолф Аврил е роден 17 август 1822 година во Париз, Франција. По добивањето на неговата диплома по право на Сорбон, во 1847 година ја започнал својата кариера во Министерството за надворешни работи на Франција. Во 1866 година станал генерален конзул во Букурешт. Во 1868 година станал претставник на Франција во т.н. Комисијата за Дунав. Дипломатската кариера ја завршил во Чиле, каде на ниво на амбасадор на Франција работел во периодот од 1876 до 1882 година. Починал на 27 октомври 1904 .

Адолф Аврил оставил значајно книжевно наследство во форма на патописи, различни преводи на француски јазик и новинарството. Некои дела ги објавувал под псевдонимот „*Cyrille*“.Дел од неговата работа била поврзана со проучувањето на словенската култура и историја. Тој напишал книги како „*Битката на Косово*“, „*Од фолклорот. Песни од брегот на Неман*“(1883), „**'Св.Св Кирил и Методиј**'“ (1885) 5].

## Дела
* *Voyage sentimental dans les pays slaves*, 1876.
* *De Paris à l'île des Serpents, à travers la Roumanie, la Hongrie et les bouches du Danube*, 1876.
* *La France au Monténégro, d'après Vialla de Sommières et Henri Delarue, récits de voyages publiés et complétés par Cyrille*, 1876.

Категорија:Француски писатели
М (филм од 1931)

**М** - германски филм од 1931 година, во режија на Фриц Ланг, кој е и автор на сценариото, заедно со Теа фон Харбоу. Главните улоги ги играат: Петер Лоре, Елен Видман, Инге Ландгут, Ото Вернике, Густаф Грундгенс, Фридрих Гнас итн.

## Содржина
Во еден германски град се појавува сериски убиец, кој веќе има убиено неколку деца. Последното убиство се случува така што еден маж го пресретнува девојчето Елзи Бекман (ја глуми Ландгут), му купува балон, а потоа го убива. Полицијата е под голем притисок за да го пронајде, но убиецот нема оставено никаква трага. Оттука, иако спроведува темелни истраги низ целиот град, полицијата не може да го најде убиецот. Истовремено, градот е зафатен од хистерија, затоа што секој се сомнева во секого. Поради тие случувања, криминалците во градот трпат големи загуби, па организираат состанок на којшто се договараат да го откријат убиецот. За таа цел, тие бараат помош од организацијата на питачите, кои ги има низ сите улици во градот. Во меѓувреме, врз основа на писмото што убиецот го праќа до весниците, полицијата доаѓа до важна трага која води во домот на Ханс Бекерт (го глуми Лоре), поранешен пациент на душевна болница.

Питачите започнуваат обемна потрага низ градот, будно внимавајќи на секој маж кој доаѓа во допир со девојчиња. Еден ден, додека убиецот шета низ градот, еден слеп питач го препознава по мелодијата што ја пее. Питачот му дава сигнал на еден свој другар, кој започнува да го следи убиецот при што во еден миг му става знак на капутот (буквата М). На тој начин, сите питачи можат лесно да го следат убиецот додека тој бега низ градот. Најпосле, тој се сокрива во една деловна зграда, но таму доаѓаат криминалците, предводени од Шренкер (го игра Грундгенс) и успеваат да го фатат убиецот. Меѓутоа, криминалецот Франц (го игра Гнас) останува во зградата и тој е уапсен. Кога инспекторот Лохман (го игра Вернике) ќе го обвини за убиство, Франц го зафаќа паника и му го соопштува местото каде криминалците го однеле убиецот. Во меѓувреме, во една напуштена фабрика, тие организираат вистинско судење, во кое сите се едногласни дека убиецот треба да биде осуден на смрт, иако тој се правда дека не е свесен за убиствата што ги извршил. Тогаш, таму пристигнува полицијата и потоа убиецот е изведен пред судот. Таму, мајката на убиената Елзи (ја глуми Видман) изјавува дека родителите треба подобро да се грижат за своите деца.

## Наводи

Категорија:Германски филмови
Категорија:Филмови на германски јазик
Категорија:Филмови на Фриц Ланг
Категорија:Филмови на Елен Видман
Категорија:Филмови на Петер Лоре
Категорија:Филмови на Густаф Грундгенс
Категорија:Филмови на Ото Вернике
Категорија:Филмови на Фридрих Гнас
Категорија:Филмови од 1931 година
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови за сериски убијци
Категорија:Криминалистички филмови