open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Петраќија Маркоски

**Петраќија Јорданов Маркоски** ( во  —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
[мини|Спомен обележје за паднатите борци и цивилни жртви во и од [Малкоец, меѓу кои е ѝ името на Петраќија Маркоски.]]

## Животопис
Роден е во семејство кое се занимавало со земјоделство. Во текот на 1942 година почнал активно да го помага народно ослободителното движење, а во пролетта 1943 година бил мобилизиран од италијанската окупаторска власт, но на пат за кон тоа што е денес Албанија, тој избегал и ѝ се приклучил во редовите на Кичевско-мавровскиот партизански одред кој дејствувал низ Копачијата. Во септември 1943 година од слободно Кичево, тој заминал со четата на комесарот Мирко Милески, за да ја бранат слободната територија, како пред-стража на планината Буковиќ и загинал во борба со Германците и балистите на 1 октомври 1943 година.

## Поврзано

* Кичево и Кичевско во НОВ

## Наводи


Категорија:Починати во Буковиќ (планина)
Категорија:Учесници во НОБ
Кире Миладиноски

**Кире Алексов Миладиноски** ( во  —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
[лево|мини|Спомен обележје на сите борци од селото [Козица кои загинале за слободата на Македонија. Меѓу нив е ѝ името на Кире Миладиноски]]

## Животопис
Бил роден во сиромашно семејство кое не можело да му овозможи да се образува. По завршувањето на основното училиште, бил принуден да се занимава со земјоделство. Гледајќи ги тешките услови за живеење, доброволно се приклучил во редовите на Првата македонска бригада во есента 1944 година. Како борец учествувал на Сремскиот фронт во составот на Петнаесеттиот корпус. Загинал во борба против Германците кај селото Липошница во април 1945 година.

## Поврзано

* Кичево и Кичевско во НОВ

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Болка на душата

**Болка на душата** — македонска серија од 2016 година во режија на Јани Бојаџи, кој е автор и на сценариото. Серијата е снимена во продукција на Канал 5, извршен продуцент на  серијата е Јани Бојаџи. Главните улоги ги играат: Бранко Бенинов, Кирил Трајковски, Васил Михаил, Ванчо Крстевски, Марина Поп Панкова, Јана Клејн, Ирена Илиевска.

## Улоги

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Македонски телевизиски серии
Категорија:Филмови со Младен Крстевски
Категорија:Филмови со Мите Грозданов
Категорија:Филмови на Јани Бојаџи
Категорија:Појавено во 2016 година во Македонија
Лото, лото (телевизиска серија)

**Лото, лото** — македонска телевизиска серија од 2003 година во режија на Коле Ангеловски, кој е автор и на сценариото. Серијата е снимена во продикција наМРТ. Серијата се состои од 5 епизоди со времетраење од 40 минути. Главните улоги ги толкуваат: Владимир Ангеловски, Бранко Бенинов, Благоја Спиркоски-Џумерко, Андон Јовановски, Владимир Талески и Трајче Иваноски.

## Улоги

## Надворешни врски
* 

Категорија:Македонски телевизиски серии
Калигула (филм)

**Калигула** — македонски филм од 1997 година во режија на Миле Грозданоски, кој е автор и на сценариото. Филмот е снимен во продукција на МРТ. Главните улоги ги играат: Димче Мешковски, Владимир Ангеловски, Димитар Зози, Ѕвезда Ангеловска и Ѓорѓи Јолевски.

## Улоги

## Наводи

Категорија:Македонски филмови од 1990-тите
Категорија:Појавено во 1997 година во Македонија
Категорија:Филмови со Димче Мешковски
Категорија:Филмови со Владимир Ангеловски
Категорија:Филмови со Ѕвезда Ангеловска
Категорија:Филмови со Ѓорѓи Јолевски
Категорија:Филмови со Димитар Зози
Саве Милошески

**Саве Ничев Милошески** ( во  —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
[лево|мини|Споменик од НОБ во [Јагол, на кој е испишано името на Саве Милошески и неговите соборци од селото.]]

## Животопис
Потекнувал од селско земјоделско семејство, па ѝ самиот тој се занимавал со земјоделие. Како напреден младинец, тој се определил за борба против фашистичкиот окупатор. Во НОВ на Македонија се приклучил во есента 1943 година во Групата баталјони, а подоцна, со основањето на Првата македонско-косовска бригада, станал нејзин борец. Со Бригадата, тој заминал за егејскиот дел на Македонија, во познатиот Февруарски поход, но загинал во борбите против бугарските војници.

## Поврзано

* Кичево и Кичевско во НОВ

## Наводи


Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Категорија:Учесници во НОБ
Среќна Нова 1903 (филм)

**„''Среќна Нова 1903''“** — македонски филм од 2014 година, во режија на Никола Поповски и Венцислав Ристов, Јани Бојаџи е автор на сценариото. Филмот бил снимен во продукција на Канал 5.

## Улоги

## Надворешни врски
Среќна Нова 1903 на Јутјуб

Категорија:Македонски филмови од 2010-тите
Категорија:Филмови од 2014 година
Категорија:Филмови на Јани Бојаџи
Категорија:Појавено во 2014 година во Македонија
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Мал Град

**Рождество на Пресвета Богородица** или само **Пресвета Богородица** () — православна пештерна црква на островот Мал Град во Преспанското Езеро. Островот се наоѓа во македонската област Мала Преспа, во состав на Општина Пустец. Денес ѝ припаѓа на Горичката митрополија и прогласена е за споменик на културата на Албанија.

Црквата е посветена на Рождеството на Богородица и низ вековите претрпела доста промени, за што сведочат трите зачувани натписи. Најстариот, сместен во апсидата, е од 1345 г. На него се запишани првите ктитори на храмот — Бојко и сопругата Евдокија. Вториот е од 1369 г. и се наоѓа северно од внатрешноста на западната врата, над ликовите на Св. Константин и Елена. На него се зборува за обновувачите на црквата — благодорникот Кесар Новак, сопругата Калија, синот Амирал и ќерката Марија. Третиот натпис е од 1607 г. когато надворешната фасада е одново насликана со композицијата „Страшниот суд“.

Во црквата има фрески и грчки натписи од 1369 г. Има фрески на семејството на Новак и Калија.

Зографите на црквата се припадници на Костурската ликовна школа од втората половина на XIV век. Нивни дела се живописите на црквата „Св. Атанасиј Музачки“ во Костур и „Исус Христос Животодавец“ во с.&nbsp; Борје кај Горица.


Lake Prespa Albania.jpg|Поглед на островот Мал Град каде е сместена црквата.


## Наводи

## Надворешни врски
* Пештерска црква „Св.Богородица“, остров Мал Град, Мала Преспа — напис македонското друштво „Илинден“ од Тирана (со фотографии од внатрешноста)

Категорија:Пустец
Рождество на Пресвета Богородица
Рождество на Пресвета Богородица
Категорија:Споменици на културата во Албанија
Рождество на Пресвета Богородица
Валонски Брабант

**Валонски Брабант** (, ;  ;  ; ) епокраина во  Валонија и Белгијa. Се граничи (во правец на стрелките на часовникот од север) со покраината Фламански Брабант (Фламански регион) и покраинитеЛиеж, Намир и Ено (Валонија). Нејзин главен град и најголем град е Вавр.

Покраинското население бilo регистрирано на 403.599 жители од јануари 2019 година, што дава густина на население од 368/км2 (950/квадратни милји).

.

## Етимологија

## Наводи

Категорија:Покраини во Белгија
Црна Планина

**Црна Планина** (костурски: *Черна Планина*; , *Мавро Вуно*) — ниска планина во Костурско, Егејска Македонија. Висока е 861&nbsp;м.

## Опис
Планината е сместена во средишниот дел на Костурско, над југозападниот брег на Костурското Езеро и градот Костур. Преку седлото во нејзиниот севрен дел, каде се сместени селата Мањак и Ново Жупаништа, се граничи со планината Саракина. На југ преку седлото Рупата преоѓа во карпестиот рид Диминик.

Револуционерот Георги Христов напишал за планината:

## Крст
Во 2020 г. на врвот на планината е поставен 12-метарски крст кој ноќе свети. Ова предизвикало бурни реакции кај дел од населението на Костур. Друштвото на љубителите на природата од Мањак на планината организира настан „Блек Маунтин фестивал“.

## Поврзано
* Диминик
* Костурско Езеро

## Наводи

Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Костур (општина)
Основен суд Прилеп

**Основен суд Прилеп** — суд со основна надлежност сместен во градот Прилеп и го опфаќа подрачјето на општините Прилеп, Долнени и Кривогаштани. Воедно, овој суд има и проширена надлежност за подрачјето на судовите во Прилеп и Крушево.

Судот во Прилеп ја извршува судската власт во прв степен во рамките на гореспоменатите општини. Основниот суд во Прилеп одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините.

## Историја

Основниот суд во Прилеп, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година. Во првичниот период, судот работел во зграда од предвоениот период, во која денес е сместен Државниот архив.

Судот во 1968 година добил нов објект, кој имал приземје и два ката. Во 2001 година, зградата на судот започнала да се доградува.

Судот имал практика да одржува судски денови на подрачјето на Мариово.

## Внатрешна организација

Основниот суд во Прилеп е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение.

### Претседатели на судот

Од неговото основање во 1945 година, претседатели на ОС Прилеп биле следниве:

* Милан Самак
* Киро Пашоски
* Радослав Славески
* Кирил Нанески
* Владимир Тренкоски
* Кирил Цветаноски
* Стеван Стојчески
* Ангелчо Видески
* Љубен Биноски
* Јане Тренчевски

## Поврзано
* Основни судови со основна надлежност во Македонија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Судови во Македонија
Категорија:Згради и градби во Прилеп
Основен суд Свети Николе

**Основен суд Свети Николе** — суд со основна надлежност сместен во градот Свети Николе и го опфаќа подрачјето на општините Свети Николе и Лозово.

Судот во Свети Николе ја извршува судската власт во прв степен во рамките на двете гореспоменати општини. Основниот суд во Свети Николе одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините Свети Николе и Лозово.

## Историја

Основниот суд во Свети Николе бил основан како Општински суд на 1 април 1956 година. Во тој момент, судот бил сместен во зграда спроти улицата каде денес се наоѓа судската зграда. Во таа зграда, судот работел до 18 септември 1976 година.

## Внатрешна организација

Основниот суд во Свети Николе е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение.

### Претседатели на судот

Од неговото основање во 1956 година, претседатели на ОС Свети Николе биле следниве:

* Боро Брдарски
* Васил Велков
* Душко Давчев
* Андреја Весов
* Драги Златев
* Светолик Николов
* Стојанчо Атанасов
* Димче Поцков
* Слободан Арсовски
* Тодор Поп-Панев

## Поврзано
* Основни судови со основна надлежност во Македонија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Судови во Македонија
Категорија:Згради и градби во Свети Николе
Основен суд Радовиш

**Основен суд Радовиш** — суд со основна надлежност сместен во градот Радовиш и го опфаќа подрачјето на општините Радовиш и Конче.

Судот во Радовиш ја извршува судската власт во прв степен во рамките на двете гореспоменати општини. Основниот суд во Радовиш одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините Радовиш и Конче.

## Историја

Основниот суд во Радовиш, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година. Најпрвин работел како судско одделение на Околискиот суд во Струмица. Од 1950 до 1952 година, судот во Радовиш е самостоен околиски суд, кога бил сместен во старата зграда на Тутунска банка.

Во 1975 година, судот се преместил во нова современа зграда, во која се наоѓа и денес.

## Внатрешна организација

Основниот суд во Радовиш е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение.

### Претседатели на судот

Од неговото основање во 1945 година, претседатели на ОС Радовиш биле следниве:

* Тодор Кукутанов
* Димче Костов
* Коце Кукутанов
* Илија Кочев Чирич
* Коста 'Ржев
* Александар Јовичич
* Теохаров Димитар
* Горгичков Лазар
* Миле Валаков
* Бранко Димитров
* Нојко Арсов
* Ангел Диманов
* Данка Ристова
* Љупчо Тодоровски
* Костадин Петров

## Поврзано
* Основни судови со основна надлежност во Македонија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Судови во Македонија
Категорија:Згради и градби во Радовиш
Диминик

**Диминик** (, *Πετράδες*; *Петра*, *Петрадес*) — ниска планина во Костурско, Егејска Македонија. Висока е 802&nbsp;м.

## Опис
Планината е сместена во средишниот дел Костурско, над југозападниот брег на Костурското Езеро и градот Костур. Се протега во правец северозапад-југоисток, и на југоисточното подножје се наоѓа селото Дупјак. Преку седлото Рупата во нејзиниот северен дел се граничи со Црна Планина. Во планината се наоѓа пештерата Духло, како и рушевините на црквата „Св. Архангели Михаил и Гаврил“.

Револуционерот Георги Христов напишал за планината:

## Поврзано
* Црна Планина
* Костурско Езеро

## Наводи

Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Костур (општина)
Среќа во вреќа (серија)

**Среќа во вреќа** — македонска серија од 2016 година во режија на Троика Студио, кој е автор и на сценариото. Среќа во вреќа е серија од две сезони по десет епизоди, времетраење до 35 минути. Серијата е во продукција на Сител Телевизија. Главните улоги ги играат: Лазе Манасковски, Марија Кондовска, Нино Леви, Душица Стојановска и Александар Шехтански.

## Улоги

## Надворешни врски
* 

Категорија:Македонски телевизиски серии
Васа Ешкиќевиќ

мини|Васа Ешкиќевиќ ''Село Бач на Црна река'', 1916
**Васа Ешкиќевиќ** (; 1867 – 1933) бил српски сликар.

## Биографија
Роден е во Ириг во 1867 година. Учел сликарство на Уметничката школа во Петроград, а потоа завршил Академија за ликовни уметности кај Иљја Репин. По избивањето на Првата светска војна во 1914 се јавил како доброволец во српската војска. Го преминал Скадар и Албанија. На Крф во 1916 на лична молба е одреден за воен сликар. Починал во Нови Сад во 1933 година.

Категорија:Српски сликари
Фламански Брабант

**Фламански Брабант** (, ;  ; ) е покраина во Фландрија, еден од трите региони во Белгија. Се граничи со (стрелките на часовникот од север) белгиските покраини Антверпен, Лимбург, Лиеж, Валонски Брабант, Ено и Источна Фландрија. Фламански Брабант, исто така, го опкружува Бриселскиот регион. Нејзиниот главен град е Лувен. Има површина од  која е поделена на два административни окрузи (*arrondissementen* на холандски јазик) и содржи 65 општини. Од јануари 2019 година, фламански Брабант има население од 1,146,175 жители.

Фламански Брабант е создаден во 1995 година со разделување на поранешната покраина Брабант на три дела: две нови покраини, Фламански Брабант и Валонски Брабант; и Бриселскиот регион, кои повеќе не припаѓаат на ниту една провинција. Разделбата бил направена за да се смести евентуалната поделба на Белгија во три региони (Фландрија, Валонија и Бриселскиот регион).

## Наводи
Краљево

**Краљево** е град во Србија. Има 82.846 жители, и покрај него минуваат реките Ибар, Морава и Рибница.

150px|мини|лево|Саборот црква во Краљево


Категорија:Шумадија
Категорија:Рашки Управен Округ
Бесилка (игра)

мини|200px|Пример на игра на англиски јазик во тек; решението е зборот ''Wikipedia''. Здола се напишани искористените букви кои не се наоѓаат во зборот
**Бесилка** — игра на хартија за две (или повеќе) лица. Игра која е истисната од секојдневието со навлегувањето на интернетот во секој дом.

## Правила на играта
Најпрво,  пред да започне играта се прави договор за зборовите (предметите) кои ќе бидат опфатени. Вообичаено зборот треба да биде именка (предмет) во еднина, или множина доколку зборот нема еднина. Може да има и ограничување на просторот каде што ќе се наоѓа замислениот збор (пример предмети кои се наоѓат во просторијата каде што се игра).

Еден од играчите замислува збор — пишува две букви од зборот на хартија и ги означува местата за преостанатите букви, на пример, со цртички (исто така има варијанта кога првично сите букви од зборот се непознати). Исто така, се црта бесилка со јамка.

Вториот играч предлага буква што може да е дел од овој збор. Ако таква буква има во зборот, тогаш првиот играч ја пишува на местото на цртичката што соодветствува на оваа буква — онолку пати колку што се појавува во зборот. Ако нема таква буква, тогаш на бесилката се додава круг на јамката што ја претставува главата. Вториот играч продолжува да ги погодува буквите додека не го погоди целиот збор. За секој неточен одговор, првиот играч додава еден дел од телото на бесилка (обично има 6 дела: глава, труп, 2 раце и 2 нозе, исто така има и варијанта со 8 дела — се додаваат и стапала како најдолга варијанта).

Ако телот е целосно нацртано на бесилката, тогаш играчот кој погодува губи, се смета за обесен. Ако играчот успее да го погоди зборот, тој победува и ги менуваат улогите.

## Наводи

Категорија:Зборовни игри
Категорија:Игри на хартија
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Предел со свиња и коњ

***Предел со свиња и коњ*** или ***Предел, Доминикa*** — масло на платно насликана од Пол Гоген во 1903 година. Од 1908 година се наоѓа во колекцијата на уметничкиот музеј Атенеум во Хелсинки. Оваа слика е едно од неговите последни дела, и е насликана на островот Хива Оа.

## Наводи

Категорија:Пределни слики
Категорија:Слики од Пол Гоген
Категорија:Уметнички слики од 1903 година
Категорија:Уметнички музеј Атенеум
Саракина (планина во средишно Костурско)

**Саракина** (**Апоскепска Планина** или **Света Троица**; , *Απόσκεπος* или *Αγία Τριάδα*) — ниска планина во Костурско, Егејска Македонија. Висока е 1.384&nbsp;м.

## Опис
Планината е сместена во средишниот дел на Костурско, над западниот брег на Костурското Езеро и градот Костур. Ова е долга и тесна планина, во насока северозапад-југоисток, и е дел од Нередска Планина (Вич). Од неа на север е одвоена на висина од 940&nbsp;м со Апоскепска Река, која тече на југоисток кон езерото реката Лута, која тече на северозапад кон Бистрица (Рулска Река). На запад, југозапад и југ достигнува до реката Бистрица и клисурата Берик. Во северното поножје е селото Апоскеп, во јужното се Сливени и Жупаништа, Орман  и Ново Жупаништа. Преку седло кај селото Мањак се граничи со Црна Планина.

На картата на Кондогонис (1910 г.) планината се води под името *Саракина*,, а истото го спомнува и патешественикот  Франсоа Пуквил во 1806 г. На картата на австроунгарскиот генералштаб планината исто така е под името *Саракина* (*Sarakina*). На картите на Грчката военокартографска служба од 1934 и 1945 г. врвот е посочен како *Апоскеп* (*Απόσκεπος*). На следните карти на истата служба, тој се прикажува како *Агија Триас* (*Αγία Τριάς*). Картите на Националната статистичка служба на Грција (НСС) од 1963 и 1983 г. го споменуваат како *Апоскеп* (*Απόσκεπος*). На старите карти неговата височина се води како 1.387&nbsp;.

Карпите на планината се варовнички. Костурското Езеро е вклучено во мрежата на заштитени подрачја „Натура 2000“ и е утврдено како важна зона за птиците.

Врвот може да се искачи од точка на патот (940 м) малку на север од с.&nbsp;Апоскеп на 880 м или од Жупаништа на 700&nbsp;м во траење од 2&nbsp; часа.

## Врвови
Ова се врвовите на Саракина, подредени по висина:

## Поврзано
* Костурско Езеро
* Црна Планина

## Наводи

Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Костур (општина)
Полиња покрај морето

***Полиња крај морето*** (На француски: ***Les Champs au bord de la mer***) ― слика масло на платно, насликана во 1889 од Пол Гоген. Наречена е и како „***Пејсажи од Бретања***“. Сликата е изложена во Националниот Музај на Шведска во Стокхолм.

Во осумдесетите години од деветнаесетиот век, Пол Гоген неколку пати одел во Бретања, каде бил понесен од пејсажите и месните обичаи. Сликава прикажува дел од крајбрежјето, во субјективна интерпретација, каде што украсните ефекти на разнобојните полиња и контури биле клучен елемент. Портокаловите секции имаат сенки во контрастно сина. Новиот стил е наречен Синтетизам. Есента 1892, уметникот Ричард Берг ја купил сликата од Гогеновата сопруга по потекло од Данска. Оваа слика е вдахновение на многу шведски сликари.

## Наводи

Категорија:Слики од Пол Гоген
Категорија:Уметнички слики од 1889 година
Категорија:Слики на пејсажи
Категорија:Слики во збирката на Националниот Музеј во Шведска
Саракина (планина во јужно Костурско)

**Саракина** или **Габер** (, *Γάβρος*) — ниска планина во Костурско, Егејска Македонија.

## Опис
Планината е сместена во источниот дел на Костурско, над југоисточниот брег на Костурското Езеро и градот Костур. Се протега во правец север-југ, од селото Горенци на север до Богатско на југ. На запад се граничи со долината на Ѓоле, преку која е Рупишкото Поле на запад и планината Диминик на северозапад. На североисток има седло кое по Голема (1.182 м) и Мала Саракина (1.240 м) и долината на Лошничка Река или Порос (притока на Бистрица) ја одделува од планината Мурик.

## Име
Планината како целина нема име во ниеден извор, туку се нарекува по некои од врвовите. Георги Христов од Шкрапари целата планина ја нарекува *Саракина* по името врвот Саракина во нејзиниот источен дел. Лев Адамов од Горенци ја нарекува *Габер*, по името на врвот на северозападниот крај, југозападно над Горенци. На картата на австроунгарскиот генералштаб во планината се обележани врвовите *Габер* (*Gaber*) и *Ежово* (*Ežovo*). Никос Незис ја нарекува *Корисос* (*Κορησός*) по новото име на нејзиниот највисок врв, претходно наречен *Ајдонакос* (*Αηδονάκος*, 1383&nbsp;м).

Планината е гола и карпеста. Карпите се доломитски варовници. До врвот се стасува од Горенци (на 730&nbsp;м) за околу 3 часа или од Чуриловскиот манастир (на 1.030&nbsp;м) за околу 2 часа.

## Врвови
Ова се врвовите на Саракина, подредени по висина:

## Поврзано
* Мурик
* Чуриловски манастир
* Костурско Езеро

## Наводи

Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Костур (општина)
Категорија:Рупишта
Основен суд Струмица

**Основен суд Струмица** — суд со основна надлежност сместен во градот Струмица и го опфаќа подрачјето на општините Струмица, Василево, Босилово и Ново Село. Воедно, овој суд има и проширена надлежност за подрачјето на судовите во Струмица и Радовиш.

Судот во Струмица ја извршува судската власт во прв степен во рамките на гореспоменатите општини. Основниот суд во Струмица одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините.

## Историја

мини|300п|десно|Старата зграда на судот

Основниот суд во Струмица, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година. Првично, судот работел во денешниот објект на Собранието на Општина Струмица, а подоцна преминал во друга зграда во стариот дел на Струмица.

Во 1947 година, судот се преселил и ја продолжил работата во простории од приватна зграда на улицата „Благој Мучето“. Во 1951 година, судот пак се преселил и работел во старата зграда.

Во 1952 година, судот станал надлежен и за судското подрачје на Радовиш, откако радовишкиот суд бил укинат и споен со струмичкиот.

## Внатрешна организација

Основниот суд во Струмица е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение.

### Претседатели на судот

Од неговото основање во 1945 година, претседатели на ОС Струмица биле следниве:

* Сулејман Сулејманов
* Трајко Калајџиски
* Љупчо Арапов
* Васил Папестиев
* Михаил Ефтимов
* Ѓорги Мицев
* Димитар И. Витанов
* Александар Токарев
* Стево Веслиевски
* Нада Бајрактарова
* Ѓорги Маневски
* Емил Глигоров
* Татјана Малинова

## Поврзано
* Основни судови со основна надлежност во Македонија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Судови во Македонија
Категорија:Згради и градби во Струмица
Населица

**Населица** (, *Анаселица*, , *Наслич*) — историско-географска област во Егејска Македонија. Крајот се нарекува и **Населичко** или **Лапчишко**. Своевремено подрачјето ја сочинувало управната единица Населичка каза.

Областа ги опфаќа селата во денешната општина Горуша, во источното подножје на разгранокот на истоимената планина Горуша и селата во западното подножје на планината Сињак. На север се граничи со Костурско (по реката Беливод), на југ со Гребенско, а на исток со Кожанско. Низ областа тече реката Бистрица. Главен град на областа традиционално е Лапчишта (денес Неаполи), кој во османлиско време понекогаш се нарекувал и Населица.

## Историја
Оваа област во минатото била населена исклучиво со Македонци, за што сведочи османлискиот историчар Ќатип Челебија (Хаџи Калфа)  во неговото дело „Румелија и Босна“ од XVII век, како и македонските имиња на речиси сите населени места во областа пред нивното присилно преименување во 1920-тите.

На почетокот на ΧΧ век, со исклучок на неколку македонски села, главнината од населението во областа се состоела од Грци христијани и гркојазични муслимани наречени Валахади.

## Наводи

## Надворешни врски
* Попис на населените места на Населичката каза од „Македонија. Етнографија и статистика“ на Васил К’нчов, 1900&nbsp;г.
* Стара карта на Населица со нејзините граници

Категорија:Историско-географски области во Македонија
Категорија:Егејска Македонија
Категорија:Горуша
Човек со секира

мини|250px
***Човек со секира*** ― слика масло на платно од Пол Гоген насликана во 1891, а сега се наоѓа во швајцарска приватна збирка. Студија за неа има сега во Ликовниот институт Чикаго.

## Поврзано
*Список на слики од Пол Гоген

## наводи
Основен суд Тетово

мини|300п|десно|Зградата на судот во Тетово

**Основен суд Тетово** — суд со основна надлежност сместен во градот Тетово и го опфаќа подрачјето на општините Тетово, Боговиње, Брвеница, Желино, Јегуновце и Теарце. Воедно, овој суд има и проширена надлежност за подрачјето на судот во Тетово.

Судот во Тетово ја извршува судската власт во прв степен во рамките на гореспоменатите општини. Основниот суд во Тетово одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините.

## Историја

Основниот суд во Тетово, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година.

Првично, судот работел во зградата на управата за пазариште во Тетово, која се наоѓала на самото старо градско пазариште во средишниот дел на Тетово, во непосредна близина на плоштадот. Во 1962 година била изградена нова зграда, во која и денес работи судот.

## Внатрешна организација

Основниот суд во Тетово е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение.

### Претседатели на судот

Од неговото основање во 1945 година, претседатели на ОС Тетово биле следниве:

* Блашко Крстески
* Димче Трпески
* Николка Трпески
* Занко Стојменов
* Беќир Исеини
* Крсто Попоски
* Сафет Хамзи
* Џемајли Арифи

## Поврзано
* Основни судови со основна надлежност во Македонија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Судови во Македонија
Категорија:Згради и градби во Тетово
Тахиќанки на плажа

***Тахиќанки на плажа*** () ― слика од 1891 од Пол Гоген. Сликата прикажува две жени од тихоокеанскиот остров Тахити на плажа.

Сликата моментално е во збирката на Музејот Орсе, во Париз, Франција.

Во 1892 Гоген насликал слична слика „*Парау апи*“, („*Две тахиќанки*“) која е во збирката на Галеријата на новите господари во Дрезден. На тахиќански, парау значи збор а апи значи нов. Оттука парау апи значи новости. Обично се поздравуваат со „еаха те парау апи“, или „што има ново“?

[thumb|left|„''Парау апи''“, (Две Тахиќанки)'' 1892, масло на платно, 67 x 91 см, [Галерија на новите господари.]]

Категорија:Уметнички слики од 1891 година
Категорија:Тахиќанска уметност
Категорија:Слики од Пол Гоген
Категорија:Слики во збирката на Музејот Орсе
Категорија:Водата во уметноста
Основен суд Штип

**Основен суд Штип** — суд со основна надлежност сместен во градот Штип и го опфаќа подрачјето на општините Штип, Карбинци и Пробиштип, со судско одделение во градот Пробиштип. Воедно, овој суд има и проширена надлежност за подрачјето на судовите во Штип и Свети Николе.

Судот во Штип ја извршува судската власт во прв степен во рамките на гореспоменатите општини. Основниот суд во Штип одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините.

## Историја

Основниот суд во Штип, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година.

Првично, судот бил сместен во центарот на градот, позади куќата на Стрмбови, а денес позади хотелот „Гарни“. Во еден период, судот се наоѓал и во близина на Камениот мост во центарот на градот. Дел од судот се наоѓал и во зградата на плоштадот „Слобода“.

Денешната зграда била изградена околу 1960 година, а околу 1980 година бил дограден уште еден дел. Во 2004 година, судот бил обновен, а добил и нови простории.

## Внатрешна организација

Основниот суд во Штип е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение.

## Поврзано
* Основни судови со основна надлежност во Македонија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Судови во Македонија
Категорија:Згради и градби во Штип
Тахиќанка со цвеќе

***Тахиќанка со цвеќе*** — слика од 1891 од Пол Гоген. Денес, сликата се наоѓа во Новата Карлсбершка Глиптотека во Копенхаген.

## наводи
Каца (филм)

**Каца** — македонски телевизиски филм снимен во 1999 година во режија на Драган Велјановски. Автори на сценариото се Ацо Видиков и Шенка Колозова. Главните улоги ги играат: Ѓорѓи Колозов, Шенка Колозова, Ацо Видиков, Владимир Ангеловски, Ванчо Петрушевски, Васо Ангелов, Љупчо Настов, Данчо Бањански, Лазар Бараков.

## Улоги

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Македонски филмови од 1990-тите
Категорија:Телевизиски филмови
Категорија:Филмови на Драган Вељаноски
Категорија:Филмови со Александар Видиков
Категорија:Филмови со Шенка Колозова
Категорија:Филмови со Ѓорѓи Колозов
Категорија:Филмови со Владимир Ангеловски
Категорија:Филмови со Гоце Тодоровски
Категорија:Филмови со Ванчо Петрушевски
Категорија:Филмови со Мите Грозданов
Категорија:Филмови со Лазар Бараков
Категорија:Појавено во 1999 година во Македонија
Ветар низ тополите

**Ветар низ тополите** — македонска телевизиска серија од 10 епизоди, во режија на Коле Ангеловски, автор на сценариото е Иван Карадак. Главните улоги ги играат: Благоја Чоревски, Владимир Ангеловски и Ѓокица Лукаревски.

## Улоги

## Надворешни врски
* 

Категорија:Македонски телевизиски серии
Автопортрет со шешир

***Автопортрет со шешир*** — масло на платно и автопортрет од Пол Гоген, направена по враќањето од Тахити. Се прикажува себе си во неговото студио во Париз со *[[Духот на мртвите бдее]]* во позадина. Сега се наоѓа во Музејот Орсе во Париз.

## Наводи

Категорија:Уметнички слики од 1893 година
Категорија:Автопортрети
Категорија:Слики во Музејот Орсе
Категорија:Портрети на мажи
Категорија:Портрети од 19-ти век
Категорија:Слики од Пол Гоген
Сугљани

**Сугљани** или **Сувљани** () — мала планина на полуостровот Халкидик, Егејска Македонија. Висока е 867&nbsp;м.

## Опис
Планината е сместена во североисточниот дел на Халкидичкиот Полуостров. Претставува округла ниска планина која на север се граничи со Рендинска Река и на југ е одделена со реките Мавролакос и Докос со планината Пијавица.

На картата на Кондогонис (1914) врвот е означен како *Сувљани* (*Σουβλίανι*), а на картите на Грчката военогеографска служба од 1927, 1936 и 1947 г. како *Сугљани* (*Σουγλιάνι*).

Карпите се сочинети од гнајсови и амфиболити. Рендинска Река е вклучена во мрежата на заштитени подрачја Натура 2000.

Искачувањето до врвот трае 2 часа, поаѓајќи од селото Горно Ставрос (на 90&nbsp;м).

## Врвови
Ова се врвовите на Сугљани, подредени по висина:

## Поврзано
* Пијавица (планина)
* Халкидик

## Наводи

## Наводи

Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Аристотел (општина)
Категорија:Бешик
Вистинска љубов (филм)

**Вистинска љубов** — македонски филм снимен во 2016 година во режија на Јани Бојаџи, автор на сценариото е Сашко Насев. Филмот е снимен во продукција на Канал 5. Главните улоги ги играат: Благоја Чоревски, Катина Иванова, Борче Начев, Ирена Илиевска и Владо Денчов.

## Улоги

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Македонски филмови од 2010-тите
Категорија:Филмови со Благоја Чоревски
Категорија:Филмови со Катина Иванова
Категорија:Филмови на Јани Бојаџи
Категорија:Појавено во 2016 година во Македонија
Операција дијамант (серија)

**Операција дијамант** — македонска серија снимена во 2016 година во режија на Никола Поповски, по сценарио на Сашко Насев. Во продукција на Сител Телевизија.  Главните улоги ги играат: Благоја Чоревски, Катерина Шехтанска, Предраг Павловски, Нино Леви, Гордана Ендровска и Зоран Љутков.

## Улоги

## Надворешни врски
* 

Категорија:Македонски телевизиски серии
Мртва природа со скица според Делакроа

***Мртва природа со скица според Делакроа*** — слика масло на платно на францускиот уметник Пол Гоген. Се верува дека ова дело без датум е насликано за време на престојот на уметникот во Мартиник во 1887 година. Рејмонд Кохлин (од семејството Кехлин) во 1931 година му ја донирал сликата на Музејот за модерна и современа уметност каде што и денес е изложена и се чува под инвентарниот број 55.974.0.662.

Сликата претставува мртва природа со егзотични плодови и големо стаклено шише на дрвена маса, на ѕидот во позадина е насликана гравура според скица на Ежен Делакроа, што ги претставува *Адам и Ева, истерани од Рајот* „спротивставувајќи се на традиционалниот рај, оној на западната цивилизација, на еденскиот и невиниот примитивен живот, претставен со раскошната и дарежлива природа што ја дава далечниот остров“.

## Наводи

## Надворешни врски

*''Nature morte à l’esquisse de Delacroix''  на музејската семрежна страница

Категорија:Слики од Пол Гоген
Категорија:Уметнички слики од 1887 година
Тахиќанка и момче

***Тахиќанка и момче*** — слика од 1899 година на Пол Гоген, сега во музејот Нортон Сајмон, на кој му била донирана во 1976 година.

Во 1964 година, сликата била купена на аукција од американските трговци Хамер Галериз, откако нејзината локација не била позната 40 години. Била сместена во оддалечениот замок Ардрос на шкотските висорамнини, откако била купена во 1923 година за 1.200 фунти.

## Наводи

Категорија:Слики од Пол Гоген
Категорија:Уметнички слики од 1899 година
Повик (слика)

***Повик*** ― слика од 1902 година на Пол Гоген, направена во Полинезија една година пред смртта на уметникот. Сега се наоѓа во Музејот на уметност во Кливленд.

## Наводи


Категорија:Слики од Пол Гоген
Категорија:Уметнички слики од 1902
Две Тахиќанки

***Две Тахиќанки*** — слика од Пол Гоген од 1899 година. На неа се прикажани две жени топлес, една држи цветови од манго, на тихоокеанскиот остров Тахити. Сликата е дел од постојаната колекција на Метрополитен музејот на уметност во Њујорк, а на музејот му ја донирал Вилијам Черч Озборн во 1949 година.

Иако Тахити е прикажан како невин рај, двете жени на сликата се соочуваат со гледачот на начин сличен на оној во Манеовата *[[Појадок на трева (Мане)|Појадок на трева]]* (1863) или *[[Олимпија (Мане)|Олимпија]]* (1863), и следат уметничка традиција на споредување на женските гради со цвеќиња или овошје. Жените на сликата се појавуваат и во две други дела на Гоген, *Фаа Ихеихе (Тахитски пасторал)* (1898) и *Рупе, Рупе* (1899).

Сликата била нападната на 1 април 2011 година, додека била на позајмица во Националната уметничка галерија во Вашингтон. Заштитата од плексиглас, спречила сликата да биде оштетена.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Слики од Пол Гоген
Категорија:Уметнички слики од 1899 година
Категорија:Слики во Метрополитен
Бретонски селанки

мини|350x350пкс
***Бретонски селанки*** ― слика од 1894 година со масло на платно од Пол Гоген на две бретонски селанки во разговор. Сега се наоѓа во Музејот Орсеј во Париз.

## Наводи

 
Категорија:Слики од Пол Гоген
Категорија:Уметнички слики од 1894 година
Виолончелист (Пол Гоген)

***Виолончелист*** (француски: *Le violoncelliste*) ― маслена слика од Пол Гоген, која е чувана во Музејот на уметност во Балтимор.

Пол Гоген го насликал Фриц Шнеклуд, пријател и професионален музичар, во 1894 година.

## Наводи
 

Категорија:Слики од Пол Гоген
Категорија:Уметнички слики од 1894 година
Пладневна починка (Пол Гоген)

***Пладневна починка*** (француски: *La Sieste*) ― слика од масло на платно од 1892-1894 година од Пол Гоген, сега во Музејот на уметност Метрополитен во Њујорк. Насликана е за време на првото продолжено патување на Гоген на островот Тахити.

Сликата е непретенциозна претстава на група Тахиќанки  во западна облека што разговараат во ладната сенка на чардакот за време на жешкото попладневно сонце. Една од жените си пегла. Иако темата била аспект на секојдневниот живот, Гоген работел на платно во текот на долг период, правејќи неколку промени - торбата за пазарење во преден план, на пример, претходно било куче.

## Наводи


Категорија:Слики од Пол Гоген
Категорија:Уметнички слики од 1894 година
Nave Nave Mahana

*** Nave Nave Mahana *** (***Вкусен ден***) е слика, масло на платно била создадена во 1896 година од Пол Гоген на Тахити. Се чува во Музејот за ликовни уметности во Лион. Сликата станала дел од колекциите на музејот Лион во 1913 година.

## Историја

Во 1891 година, Гоген отпловил во Полинезија за да избега од злото на европската цивилизација . На негово разочарување, Полинезија веќе била извалкана од европските влијанија кога првпат пристигна во својот рај одамна сонуван.
Неговите дела од тој период биле полни со квазирелигиозна симболика и егзотичен поглед кон жителите на Полинезија.

Во 1896 година, тој ја насликал „Nave Nave Mahana“ на Тахити, откако се вратил од краткиот престој во Франција.

## Тема

Се чини дека група мистериозни млади жени собираат овошје од гранките на растенијата. Нозете им се цврсто закотвени на цршчибата земја. Зад нив, можеме да се види жолто небо. Далечни, во позадината а жените се тивки, со спуштени очи и свечени лица, фигурите се можеби симбол за изолираноста и лошото здравје на уметникот во времето на сликањето..

## Наводи

Категорија:Пределни слики
Категорија:Слики од Пол Гоген
Категорија:Уметнички слики од 1896 година
Категорија:Музејот за ликовни уметности во Лион
Ненад Ненадовиќ

мини|Ненад Ненадовиќ 2015 година
**Ненад Ненадовиќ** (српски: *Ненад Ненадовић*; 20 октомври 1964, Белград — 22 септември 2021, Белград) — српски глумец.

## Животопис
Ненад Ненадовиќ е роден во Белград на 20 октомври 1964 година. Според неговото признание, како единствено дете во семејството, тој бил многу немирен, на границата на пристојноста. Кон средината на септември 2021 година бил примен во болница поради компликациите предизвикани од КОВИД-19, а починал на 22 септември 2021 година. Тој бил оженет со Снежана, со која ги имал ќерките Јана и Мина.

## Кариера
Ненадовиќ почнал да глуми уште како дете, кога играл во телевизиската серија „Вага за точно мерење“. Исто така, во детството глумел и во серијата „Враќањето на отпишаните“ и во филмот „Бошко Буха“. Дипломирал на драмската академија во Белград, во класата на Миња Дедиќ, а потоа станал постојан член на ансамблот при театарот „Бошко Буха“ во Белград каде работел до крајот на животот. Во својата театарска дејност, забележал неколку рекорди во поглед на бројот на одиграните претстави. Исто така, тој го водел училиштето за глумци. Тој бил добитник на повеќе награди од кои се издвојуваат трите награди на театарот „Бошко Буха“ за претставите „Тројцата мускетари“ и „Принцот — аркадна авантура“. Исто така, глумел и во повеќе телевизиски серии, а особено биле забележливи неговите улоги во сериите „Приказни од мајсторската работилница“ и „Белата лаѓа“. Покрај тоја, тој учествувал во сериите: „Зоотека“, Пет-шоу“ и „Фори и фазони“.

## Наводи

Категорија:Српски глумци
Категорија:Луѓе од Белград
Категорија:Родени во 1964 година
Категорија:Починати во 2021 година
Категорија:Погребани во Алејата на заслужните граѓани на Новите гробишта (Белград)
Кога ќе се мажиш?

**Кога ќе се мажиш?** () — масло на платно од 1892 година, дело на францускиот постимпресионистички уметник Пол Гоген.

## Историја
Гоген првпат го посетил Тахити во 1891 година. Тој се надевал дека таму ќе најде „митски рај во кој може да создаде чиста, „*примитивна*“ уметност, наместо лажни, „*примитивистички*  (идеализирани) дела создадени од сликари во Франција. По пристигнувањето, открил дека Тахити не е она што тој го замислувал: бил колонизиран во 18 век, а најмалку две третини од домородното население на островот починале од болести предизвикани од Европејците. „Примитивната“ култура била уништена. И покрај тоа, тој насликал многу слики на домородни жени: голи, облечени во народна носија на домородците на Тахити и облечени во фустани во европски стил, како и последната фигура на сликата „Кога ќе се мажиш?

## Продажба
Во приватна сопственост на семејството на швајцарскиот колекционер Рудолф Штехелин (, 1881-1946 година), оваа слика е позајмена на музејот во Базел ), во Швајцарија, каде што била изложена речиси половина век. Во февруари 2015 година, сликата и била продадена на сестрата на владејачкиот емир на Катар за близу 210 милиони американски долари (155 милиони фунти), една од највисоките цени некогаш платени за уметничко дело.

## Наводи

## Надворешни врски
*

Категорија:Слики од Пол Гоген
Категорија:Уметнички слики од 1892 година
Од каде доаѓаме? Кои сме? Каде одиме?

*** Од каде доаѓаме? Кои сме? Каде одиме?  *** () е слика на француски уметник Пол Гоген.

Сликата е создадена во Тахити и се наоѓа во Музеј за ликовни уметности во Бостон, Масачусетс, САД.

Таа е едно од најзначајните дела на Гоген, сликата се смета за „филозофско дело споредливо со темите на Евангелијата“.

## Стил и значење
Сликата е значајна по својата загадочна тема и атмосфера. Некои научници ги припишуваат овие квалитети на личните конфликти што Гоген ги имал при создавањето на ова уметничко дело. Сликата го има специфичниот стил на Гоген и во контекст на пост-импресионистички стил. денес таа се смета за една од суштинските слики и дела на уметноста од крајот на деветнаесеттиот век.

## Тема
Трите стуткани жени со дете што спие десно го претставуваат почетокот на животот; средната група ја симболизира зрелата доба; во последната група, според уметникот, „старица што се приближува кон смртта се појавува помирена и одадена на своите мисли“; пред нејзините нозе, „чудна бела птица ... ја претставува залудноста на зборовите“ или „бескорисноста на суетните зборови“. 
## Наводи

Категорија:Симболични слики
Категорија:Слики од Пол Гоген
Категорија:Уметнички слики од 1897–1898 година
Категорија:Музеј на убавите уметности Бостон
Никогаш повеќе (Гоген)

**Никогаш повеќе** — слика на масло на платно од 1897 година од францускиот постимпресионистички уметник Пол Гоген. Од 1932 година е во колекцијата на Институтот за уметност Курто и изложена во Галеријата. Била насликана за време на вториот престој на уметникот на островот Тахити во јужниот Тихи Океан.

Загадочното дело ја прикажува Пахура гола, тинејџерската *вахина* или сопруга на Гоген, како лежи на кревет во нивната колиба, нејзината раскошна фигура одекнува со облините на главата. Во позадина зад креветот се гледаат гавран и две загадочни човечки фигури.

Насловот „Никогаш повеќе“, насликан со релативно големи букви во горниот лев агол, и присуството на гавранот е очигледно поврзување со поемата на Едгар Алан По, „Гавранот“ од 1845 година, која му била добро позната на Гоген и била рецитирана на неговата проштална забава во 1891 година. Во песната, студентот кој тагува е посетен во својата соба од гавран кој грака еден збор „никогаш повеќе“ како одговор на секое негово прашање. Во времето кога сликата била насликана, Пахура тагувала за загубата на своето прво дете (од Гоген) и Гоген за загубата на неговата омилена ќерка Алин која е родена во Европа. Самиот уметник тврдел дека птицата претставува „птица на ѓаволот што гледа“.

Сликата била купена во 1898 година од британскиот композитор Фредерик Делиус од пријателот на Гоген Жорж-Даниел де Монфред за 500 франци. Подоцна, во 1926 година, била откупена од британскиот стопанственик Семјуел Курто, кој му ја подарил на Институтот за уметност Курто.

Во 2010 година, сликата била избрана за *најромантична* во Британија во гласањето организирано од Добротворниот фонд за уметност. Победила во конкуренција од пет слики во потесниот список, меѓу кои биле ремек-дела на Јан ван Ејк и Тицијан.

## Наводи

Категорија:Слики од Пол Гоген
Категорија:Уметнички слики од 1897 година
Автопортрет со Жолтиот Христос

***  Автопортрет со Жолтиот Христос   ***  е слика на француски уметник Пол Гоген од 1890 или 1891 година создадена во Понт-Авен во Бретања и сега во музејот на Орсеј во Париз. .

Сликата е создадена во Тахити и се наоѓа во Музеј за ликовни уметности во Бостон, Масачусетс, САД. 

Таа е едно од најзначајните дела на Гоген, сликата се смета за „филозофско дело споредливо со темите на Евангелијата“.

## Стил и значење
Кога уметникот го започна платното, тој бил во Понт-Авен две години. Тој го создал делото непосредно пред да замине за Тахити. 
Делото е едно од неколкуте на религиозни теми од истиот период, што го создаваат  „првобитното јадро на симболизмот во сликарството“. .
## Тема
Уметникот се прикажал помеѓу две свои уметнички дела, * [[Жолтиот Христос]] * (1889) и гротескен керамички автопортрет. Тој често го користел Христос како симбол за себе и со тоа делото ја исполнило неговата желба - создавање троен автопортрет.
## Наводи

Категорија:Симболични слики
Категорија:Слики од Пол Гоген
Категорија:Уметнички слики од 1890 година
Категорија:Музеј Орсе
Жолтиот Христос

*** Жолтиот Христос *** (in French: ***Le Christ jaune***) е слика  од Пол Гоген создадена во  1889 година во Понт-Авен. Заедно со * [[Зелениот Христос]] *, се сметаат дека се клучните дела на симболизмот во сликарството.

Гоген првпат го посети Понт-Авен во 1886 година. Се вратил во селото во почетокот на 1888 година и останал до средината на октомври, кога заминал да му се придружи на Винсент ван Гог во Арл, малку повеќе од два месеци. Во почетокот на 1889 година, Гоген се вратил во Понт-Авен каде што останал  до пролетта 1890 година.  Набргу по неговото враќање во Понт-Авен, тој ја насликал „Жолтиот Христос“.

Сликата на симболичен начин  го прикажува распнувањето на Исус Христос, инспирирана од вајарско дело од северна Франција од 19 век, додека  жените од Бретон се собираат за молитва. Гоген во голема мера се потпирал на смели линии за да ги дефинира своите фигури . Есенската палета на жолта, црвена и зелена боја во пејзажот одекнува на доминантната жолта во ликот на Христос. Задебелените контури и рамнината на формите во оваа слика се типични за стилот клуазонизм.

## Наводи

Категорија:Слики од Пол Гоген
Категорија:Уметнички слики од 1889 година
Ia Orana Maria

*** Ia Orana Maria *** (* Аве Марија *) е слика, масло на платно од 1891 година на Пол Гоген, сега во Метрополитен (музеј).

Тоа е едно од првите дела од неговиот  период во Тахити.
На сликата се претставени  двајца Полинезијци (во средината) кои се поздравуваат со Богородица и Исус.

Со ова масло на платно, Гоген се навратил на верските теми прикажани во „Жолтиот Христос“, „Визија по проповедта“ и „Зелениот Христос“, кои биле создадени за  време на неговиот престој во Бретања (регион во северозападна Франција).

Невообичаено е упатувањето на Гоген за агресивноста на западната култура во животот на Тахитјаните.  Во своето дело, Гоген се занимавал со католичкиот приказ на Дева Марија и Исус Христос во сосема поинаква средина. Само ореолите ги разликуваат од двајцата побожни Тахитјани, зад кои може да се види ангел во растителноста.

Ова дело е малку поголемо од повеќето слики на Гоген со многу детали. 
Делото има религиозен карактер, но во многу нешта се разликува од традиционалните западни прикази на верските мотиви и со тоа во позиција на две побожни жени чиј став е преземен од фотографиите на будистичкиот храм во Боробудур (Јава). Уметничкото дело како краен резултат остава впечаток на спојување на Исток и Запад. Сликата е изложена во Метрополитен музејот.

## Наводи

Категорија:Слики од Пол Гоген
Категорија:Уметнички слики од 1899 година
На Балканот не се пие чај

**„''На Балканот не се пие чај''“** — македонски телевизиски филм снимен во 1998 година во режија на Младен Крстевски. Главните улоги ги играле: Благоја Спиркоски-Џумерко, Весна Димитровска, Кирил Гравчев, Младен Крстевски, Сабина Ајрула-Тозија и Јордан Витанов.

## Улоги

## Надворешни врски

Категорија:Македонски филмови од 1990-тите
Категорија:Филмови со Младен Крстевски
Категорија:Појавено во 1998 година во Македонија