open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Рација во Блаце

**Рација во Блаце** — акција на македонската полиција за запленување на чувани складишта за оружје и бункери што биле под контрола на припадниците на Ослободителната народна армија кон крајот на април 2010 година во близина на границата со Косово. Рацијата ја спровеле припадници на македонската специјална полициска единица „Тигри“.

## Заднина
Вооружениот судир меѓу етничките албански терористи и македонските безбедносни сили претходно се случил за време на поголемиот бунт во 2001 година и за време на Операцијата „Планинска бура“ во тетовскиот регион во 2007 година.

## Рација
Рацијата се случила на 29 април 2010 година и траела следниот ден кога македонските безбедносни сили учествувале во кратки престрелки со припадниците на ОНА кои чувале бункери и пари за оружје на македонско-косовската граница.

Македонските полициски сили успешно ги разбиле терористите кои по кратка размена на оган побегнале на Косово. Македонските полициски сили продолжиле да го „чешлаат“ регионот и откриле поголемо количество оружје од кои 20 проектили, три минофрлачи, три теренски пиштоли, ТНТ експлозиви, рачни гранати и противтенковски мини, а откриени биле и амблеми на униформи на ОНА.

Македонската влада тврдела дека групата планирала големи воени операции за дестабилизација на Македонија и поширокиот балкански регион. Група која тврди дека е ОНА ја презела одговорноста за нападот, иако поранешниот водач на ОНА и член на македонската влада Али Ахмети негирал дека ОНА е одговорна за складиштата со оружје и престрелката со полицијата, тој ја осудил употребата на насилство од страна на групата.

## Последици

Две недели по рацијата, македонската полиција се вклучила во престрелка со ветерани на ОНА кои шверцувале оружје во близина на границата со Косово, македонските медиуми се сомневале дека двата инцидента се поврзани, но македонската влада одбила да шпекулира за ова прашање. Според македонската Телевизија Алфа, извршителите на судирите во Куманово во 2015 година и нападот на граничниот пункт во Гошинце биле мажи кои претходно биле вклучени во инцидентите.

## Поврзано

* Кондовска криза
* Операција Планинска бура
* Престрелка во Радуша (2010)
* Вооружена престрелка во Куманово (2015)
* Воен конфликт во Македонија (2001)
* Времеслед на Воениот конфликт во Македонија (2001)

## Наводи

Категорија:Македонија во 2010 година
Категорија:Блаце (Чучер-Сандево)
Престрелка во Радуша (2010)

**Престрелка во Радуша** — престрелка меѓу македонските полициски сили и 4 ветерани на ОНА кај селото Радуша блиску до границата со Косово, кои шверцувале оружје. Македонската полиција во нивното возило открила поголемо количество оружје и униформи на ОНА.

## Заднина

Селото Радуша било често место за престрелки и битки за време на Воениот конфликт во 2001 година во Македонија, како што била Битката за Радуша меѓу македонските безбедносни сили и ОНА. Селото се наоѓа на пат кој го чува водоводот за градот Скопје и косовската граница. Пограничниот регион на Косово често бил терен за битки со вооружените албански бунтовници и македонските безбедносни сили, како што била Операцијата „Планинска бура“ три години претходно.

Неколку недели пред македонските полициски сили да пронајдат неколку бункери на косовската граница полни со оружје и муниција, вклучувајќи тешко оружје како митралези, РПГ, противтенковски мини, експлозиви и детонатори, еден бункер бил пронајден во селото Блаце, каде кон македонската полиција било пукано од неколку мажи. Македонските медиуми се сомневале дека има врска меѓу двата настани, но македонската полиција одбила да шпекулира.

## Полициска акција
Престрелката се случила во 2 часот по полноќ кога кон припадниците на специјалната полициска единица било пукано од групата откако тие одбиле да застанат на барање на полициските сили. Терористите управувале со бело комбе и биле припадници на ОНА за време на Војната во 2001 година, кои шверцувале оружје и експлозиви во Косово, тројца од лицата биле мештани Албанци, додека еден бил државјанин од Косово за кој македонските полициски сили тврделе дека е познат криминалец кој побегнал од затвор. Македонските безбедносни сили на повидок пронашле големи количества оружје и експлозиви и стари и нови модели, вклучително и ТНТ експлозиви, противтенковски мини, минофрлачки гранати, гранати и униформи и амблеми на ОНА и тврделе дека лицата планирале да ја дестабилизираат не само Македонија туку и поширокиот регион. Албанските политичари од Македонија одбиле да го коментираат инцидентот.

## Поврзано

* Времеслед на Воениот конфликт во Македонија (2001)
* Воен конфликт во Македонија (2001)
* Битка за Радуша (2001)
* Операција Планинска бура
* Рација во Блаце
* Кондовска криза
* Престрелка на македонско-косовската граница (март 2010)

## Наводи

Категорија:Престрелки
Категорија:Македонија во 2010 година
Категорија:Радуша
Категорија:Статии со извори на албански (sq)
Категорија:Страници со грешки во URL
Директива за еколошка одговорност 2004 година

**Директива за еколошка одговорност** 2004/35/EC ― законска директива на Европската Унија за спроведување на побарувања против професионални активности кои ја оштетуваат животната средина. Нејзината цел е да биде создаден „поунифициран режим за спречување и санирање на еколошката штета“ низ ЕУ.

## Заднина
Директивата стапила на сила низ ЕУ во текот на 2009 година и во Обединетото Кралство станала основен закон на 1 март 2009 година, претворајќи ги различните национални Упатства за спречување на загадувањето, како што се Упатствените точки за планирање на политиката на Обединетото Кралство: PPG11, PPG18 и PPG21 во барања каде што не се почитуваат може да резултира со парични казни и трошоци за санација или враќање.

За разлика од Директивата Севесо II, Директивата 96/82/ЕЗ, која била применувана на големите бизниси со висок ризик, Директивата за еколошка одговорност се применува за сите големи и мали бизниси подеднакво. Две од најважните размислувања во рамките на Директивата се задржувањето на излевањата (како млеко, масло за јадење или дизел) и вода за гаснење пожар, истекот од гаснењето пожар, кој најверојатно се состои од вода, пена и материјали засновани на местото. Може да биде смртоносен и да има големо влијание врз животната средина доколку ви излее. Оттука, клучот во Директивата е Системот за управување со животната средина кој ќе содржи излевање и вода за гаснење пожари на нивното место за нивно безбедно отстранување по завршување на активноста.

## Содржини
Членот 2 ја дефинира незаконската штета во однос на „заштитените видови“ и „природните живеалишта“, кои пак се дефинирани со Директивата за птици и Директивата за живеалишта.

Членот 4 подразбира „можно е да се воспостави причинско-последична врска помеѓу штетата и активностите на поединечни оператори“.

Членовите 6 до 8 бараат загадувачот да преземе мерки за санација за каква било штета и да ги плати трошоците.

## Амандмани
Директивата за еколошка одговорност била трипати изменета преку Директивата 2006/21/EC за управување со отпад од екстрактивните индустрии, преку Директивата 2009/31/EC за геолошко складирање на јаглерод диоксид и преку Директивата за безбедност на крајбрежјето 2013/30/EU, за безбедноста на морските операции со нафта и плин. Амандманите го прошириле опсегот на строга одговорност со додавање на „управување со екстрактивен отпад“ и „работење на места за складирање во согласност со Директивата 2009/31/ЕЗ“ на списокот на опасни професионални активности во Анекс III од Директивата за еколошка одговорност.

## Поврзано

* Право на Европската Унија
* Начело „Загадувачот плаќа“.

## Наводи

Категорија:2004 во Европската Унија
Категорија:Правото во 2004 година
Категорија:Директиви на Европската Унија
Категорија:Јавна одговорност
Категорија:Природозаштитно право во Европската Унија
Коринтски Канал

**Коринтски канал** () — вештачки канал во Грција кој го поврзува Коринтскиот Залив во Јонското Море со Саронскиот Залив во Егејското Море. Го пробива тесниот Коринтски Теснец и го дели Пелопонез од грчкото главно копно, правејќи го полуостровот остров. Каналот е ископан низ теснецот на ниво на морето и нема преводници. Должината е 6,4 километри, а широчината е само 24,6 метри на ниво на морето, што го прави непрооден за многу современи бродови. Моментално е од мало економско значење и главно е туристичка знаменитост.

Каналот првично бил предложен во античко време и бил направен неуспешен напор да биде изграден во 1 век од новата ера.  Изградбата повторно започнала во 1881 година, но била попречена од геолошки и финансиски проблеми што ги банкротирало првичните градители. Завршен е во 1893 година, но поради тесноста на каналот, проблемите со навигацијата и периодичното затворање за да се поправат свлечиштата од неговите стрмни ѕидови, не успеало да го привлече нивото на сообраќај што го очекувале неговите оператори.

## Поврзано
* Канал на Двете Мориња
* Диолк
* Портажна железница

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Коринтскиот канал на Google Maps
* Видео на YouTube од MS Braemar како крстосува по Коринтскиот Канал

Категорија:Појавено во 1893 година во Грција
Категорија:Згради и зградби во Пелопонез (регион)
Категорија:Канали во Грција
Категорија:Канали отворени во 1893 година
Категорија:Харилаос Трикупис
Категорија:Коринтија
Категорија:Засеци (поместување земјишта)
Категорија:Коринтски Залив
Категорија:Саронски Залив
Категорија:Бродски канали
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Сообраќај во Пелопонез (регион)
Гвидо Рајмонди

**Гвидо Рајмонди** (роден на 22 октомври 1953 година) ― италијански поранешен судија роден во Неапол. Тој бил судија и претседател на Европскиот суд за човекови права (ЕСЧП). Рајмонди бил номиниран во судот од Италија и го започнал својот 9-годишен мандат како судија на ЕСЧП на 5 мај 2010 година. Тој бил претседател на ЕСЧП од 1 ноември 2015 година до 4 мај 2019 година.

## Образование и ран живот
Студирал право на Универзитетот во Неапол каде дипломирал во 1975 година. Потоа бил асистент предавач на Универзитетот и бил судија од 1977 до 1986 година. Помеѓу 1986 и 1989 година бил вклучен во правните работи на италијанското Министерство за надворешни работи.

## Професионална кариера
Помеѓу 1997 и 2003 година, Рајмонди служел во Врховниот касационен суд, прво во канцеларијата на генералниот правобранител, а потоа и како судија. Во истиот период тој повремено служел како привремен судија во случаи пред Европскиот суд за човекови права. Во мај 2003 година се приклучил на Меѓународната организација на трудот (МОТ) како заменик правен советник во Женева. Во февруари 2008 година станал правен советник на таа организација.

## Европски суд за човекови права
Рајмонди бил судија во Европскиот суд за човекови права од 2010 до 2019 година. Во септември 2012 година бил избран за Секторски претседател, а потоа и за потпретседател на Судот со мандат од три години, почнувајќи од 1 ноември 2012 година.

Во јануари 2016 година, во пресрет на европската мигрантска криза, Рајмонди објавил дека судот подготвувал „акционен план“ за да се справел со предвидениот пораст на правни случаи од мигранти кои сакаат да избегнат да бидат испратени во други европски земји.

## Наводи


Категорија:Италијански судии од 20 век
Категорија:Родени во 1953 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Претседатели на Европскиот суд за човекови права
Категорија:Правници од Неапол
Категорија:Италијански судии на меѓународни судови и трибунали
Категорија:Италијански судии од 21 век
Категорија:Никулци за италијански правници
Црква „Св. Илија“ - Орашац

**Свети Илија** — манастирска црква на Орашачкиот манастир во кумановското село Орашац, Македонија.

Во непосредна близина на црквата се наоѓа Орашачкиот даб, кој е прогласен за споменик на природата од 1967 година.

## Местоположба

Црквата се наоѓа два километри источно од селото, до која се стигнува преку земјен пат по исклучувањето за самото село Орашац, лево од регионалниот пат Куманово-Свети Николе.

Кај манастирската црква се наоѓа изворот „Вруќа Вода“ (Топла Вода).

## Историја

Црквата била изградена во текот на Првата светска војна.

На Илинден се собираат гости од околните 10-15 села.

## Галерија


Податотека:Орашачки манастир 2.jpg|Гробни споменици
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Орашац 2.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Орашац 3.jpg|Ниша над главниот влез
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Орашац 5.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Орашац 7.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Орашац 8.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Орашац 9.jpg|Задниот дел на црквата
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Орашац 4.jpg|Камбанаријата


## Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Орашачка парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Орашац
Категорија:Орашачки манастир
Орашачки манастир

**Орашачки манастир** — манастир во северниот дел на Македонија, во селото Орашац.

## Местоположба

Манастирот се наоѓа источно од селото Орашац, по кое го носи и името.

До него води земјен пат.

## Градби

Во склоп на манастирот влегува една црква, конаци, трпезарија и помошни објекти.

### Црква „Св. Илија“

Црквата е подигната во текот на Првата светска војна.

## Галерија


Податотека:Орашачки манастир.jpg|Конаците


## Надворешни врски


Категорија:Орашац
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Кумановско-кратовското архијерејско намесништво
Категорија:Манастири во Кумановско-осоговската епархија
Црква „Св. Богородица“ - Орашац

**Света Богородица** — мала селска црква во кумановското село Орашац, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа непосредно до регионалниот пат Куманово-Свети Николе од неговата десна страна, на самото исклучување кон селото Зубовце.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Орашац 2.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Орашац 3.jpg|Гробен споменик
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Орашац 4.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Орашац 5.jpg|Внатрешноста
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Орашац 7.jpg|Страничен поглед
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Орашац.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Орашачка парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Орашац
Вила Филипина

**Вила Филипина** ― поранешна вила и денешен јавен парк и домаќин на различни културни настани, со еден влез на Виа Вила Филипина, свртен кон паркот пред црквата „Св. Франциско Паолски“ (италијански: San Francesco di Paola), во Палермо, регионот во Сицилија, Италија.

Овој парк зафаќа површина од 2,7 акри и е погоден за пешачење.

## Историја
Местото бил замислено како голем манастир за ораторскиот ред. Речиси кружната аркада била изградена помеѓу 1755-1757 година под покровителство на Дон Анџело Серјо, кој го оставил своето наследство на редот. Неговиот портрет е извајан во внатрешната страна на влезниот лак. Некои од ѕидовите во внатрешноста на вилата се фрески од Вито Д'Ана и Антонио Мано. Во средината е камената фонтана Билиеми (1759) извајана од Џоакино Витаљано и украсена со статуи на светците Игнатиј Лојолски, Феликс Канталички, Камило де Лелис и Карло Боромејски. На почетокот на 20 век, дворот содржел кино и арена. Се прикажувале  изведби во просторот, опфатен со планетариум и астрономски музеј кои сега го создавале старото кино.

## Наводи

Категорија:Градини во Палермо
Категорија:Паркови во Палермо
Категорија:Згради и градби во Палермо
Ватуил

**Ватуил**, во некои преводи се сретнува и како **Ветуил** (, „човек Божји“) — во Библијата бил Арамеец, најмладиот син на Нахор и Милка, внук на Авраам и татко на Лаван и Ревека. Ватуил исто така бил град на територијата на Симеоновото племе, западно од Мртвото Море.

Ватуил, потомок на Тара, живеел во Падан-Арам. Авраам го испратил својот главен слуга Елиезер во Падан-Арам со задача да најде соодветна жена за својот син Исак. Кај бунарот во близина на градот Нахор во Арам-Нахараим, слугата наишол на Ревека, ќерката на Ватуил. Согледувајќи ги поволните околности, слугата изразил благодарност што ја запознал ќерката на Ватуил, роднина на Авраам. Како одговор, Лаван и Ватуил го признале божествениот указ, велејќи му на Елиезер: „Од Господа дојде ова; ние не можеме да ти кажеме ни лошо, ни добро. Еве, Ревека е пред тебе, земи ја, па оди, и нека му биде жена на синот од твојот господар, како што рекол Господ“ (Бит. 24:50–51).

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Библиски личности
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Арамејци
Меѓународно училиште во Баку

**Меѓународно училиште Баку** ― училиште сместено во Баку, Азербејџан, кое е основано од групацијата Меѓународни квалитетни училишта (Quality Schools International (QSI)) во 1994 година. Училиштето обезбедува предучилишно образование, основно образование и средно образование. Училишните програми се акредитирани од Здружението на колеџи и училишта на средните држави во Соединетите Држави.

Како меѓународно училиште, има ученици од Соединетите Држави, Азербејџан, Индија, Полска, Грција, Република Кореја, Турција, Германија, Јапонија, Колумбија, Шпанија, Русија, Австралија, Тринидад и Романија.

За училишни активности по завршувањето на училишните часови, имало активности за извидници, за момчиња и девојчиња и балет за предучилишни и основци. За средношколците имало спортски активности како што се трчање крос кантри, фудбал, кошарка и атлетика. 

## Поврзано

* Меѓународни училишта во Азербејџан
* Француско училиште во Баку (Français de Bakou Lycée) 

## Наводи

* https://www.qsi.org/azerbaijan/azb/ 

## Надворешни врски
* https://www.qsi.org/azerbaijan/azb/ 
* Меѓународно училиште Баку | Службено мрежно место на Quality Schools International 
* Quality Schools International
* Азербејџан, Баку: Меѓународно училиште Баку, „Стејт департмент на Соединетите Држави.
* QSI Наставна програма

Категорија:Меѓународни училишта во Азербејџан
Категорија:Образовни установи основани во 1994 година
Категорија:Појавено во 1994 година во Азербејџан
Категорија:Училишта во Баку
Категорија:Меѓународни квалитетни училишта
Категорија:Никулци за европски училишта
Категорија:Никулци за азербејџански згради и градби
Категорија:Никулци за азиски училишта
Ванганел

**Ванганел** (словенечки: *Vanganel*) — населба во Општина Копер во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Категорија:Населени места во Градска општина Копер
Категорија:Географски никулци за Копер
ПУ „Кочо Рацин“ - Орашац

**Основно училиште „Кочо Рацин“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Кочо Рацин“ - Орашац**; скратено: **ПООУ „Кочо Рацин“**) — подрачно основно училиште во селото Орашац, претставува единка на училиштето истоименото училиште од градот Куманово.

Училиштето е именувано по истакнатиот македонски поет Кочо Рацин.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Орашац, сместено во средишниот дел на селото.

## Градба

Објектот е во лоша состојба и истиот не е обновен. Површината на објектот е 837 метри квадратни, има 7 училници и 2 кабинети, како и 6 помошни простории и се загрева со печки на дрва.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Галерија


Податотека:ОУ „Кочо Рацин“ - Орашац 3.jpg|Воздушен поглед
Податотека:ОУ „Кочо Рацин“ - Орашац 2.jpg|Спортското игралиште
Податотека:Фудбалско игралиште во Орашац.jpg|Фудбалското игралиште


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Куманово
Орашац
Категорија:Орашац
Будалата (роман)

***Будалата*** (Խենթը, се изговара Хенте) ― роман на ерменски јазик од 1880 година на познатиот ерменски романописец Рафи, еден од најпознатите дела на еден од најголемите ерменски романописци. Заплетот е заснован на последната Руско-турската војна (1877–78), тој раскажува романса поставена на позадината на поделената ерменски народ.

Романот е преведен на руски јазик и бил објавен во 2006 година.

## Поставување и структура
Приказната во романот е сместена во три области во близина на границата помеѓу Руската и Отоманската Империја: Бајазит, Алашкерт и Вагаршапат.

Романот започнува со четири брзи поглавја кои ја опишуваат османлиската опсада на Бајазит, која е историска епизода од последната руско-турска војна. По застрашувачкиот приказ на битката, нејзиниот исход е оставен во неизвесност бидејќи петтото поглавје наеднаш го префрла фокусот на порано време за раскажување на приказната за едно село во Алашкерт и за романсата фатена во предавничките општественополитички текови на војната. Во следните дваесет и девет поглавја е преставен богат етнографски приказ на селскиот живот во овој конкретен регион на Западна Ерменија, притоа прикажувајќи ги идеолошките теми што преовладувале во ерменскиот живот во тоа време преку збир на моќни, конкурентни ликови. Романот завршува во Вагаршапат (Ечмиаѕин).

## Преводи

### Француски превод
Францускиот превод го довршил Мушег Абрахамиан познат како *Le fou : Conséquences tragiques de la guerre russo-turque de 1877-1878 en Arménie* (во превод „Лудиот: трагични последици од руско-турската војна од 1877-1878 година во Ерменија“) во 2009 година.

### Преводи на англиски
Најраната англиска верзија на романот ја превела Џејн Вингејт во 1950 година.

Доналд Абкаријан (2000).

Кимберли Мекфарлан и Бијон Милојан (2020).

## Книжевност

* 

## Наводи

Категорија:Романи од 1880 година
Категорија:Романи на ерменски јазик
Категорија:Романи со дејствие во Ерменија
Категорија:Романи од Рафи
Категорија:Руско-турска војна (1877-1878)
Категорија:Никулци за романи од 1880 година
Категорија:Никулци за Ерменија
Шифра ВУЈЧЕ

***Шифра ВУЈЧЕ*** (, буквално: *Мажот од А.Н.К.Л.*) — шпионски филм во режија на Гај Ричи, заснован на истоимената телевизиска серија од 1960-тите. Главните улоги ги толкуваат Хенри Кавил, Арми Хамер и Алисија Викандер. Американската премиера првично била закажана за 16 јануари 2015 г., но подоцна била преместена на 14 август 2015 г. Во Македонија, премиерата се одржала на 20 август 2015 г.

## Содржина
Почетокот на 1960-тите, врвот на Студената војна. Филмот се сосредоточува на агентот на ЦРА Наполеон Соло и офицерот на КГБ Иља Курјакин. Принудени да го остават настрана своето непријателство, тие се обединуваат во заедничка задача — да запрат меѓународна злосторничка неофашистичка организација што се обидува да ја дестабилизира кревката рамнотежа на силите преку ширење на јадрено оружје и технологија. Единствената предност на овие двајца е Габи, ќерката на исчезнатиот германски научник што е клучот за навлегување во злосторничката организација. Мораат да го најдат и да спречат светска катастрофа.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Филмови од 2015 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Американски филмови
Категорија:Американски шпионски филмови
Планица

мини|330x330пкс| Поглед на Планица од ''Слеменова шпица''
[мини|330x330пкс| ''[Леталница на браќата Горишек* за време на натпреварување на светскиот куп]]
[[Податотека:Planica_s_Ciprnika_DP_2016-07-24.jpg|мини|330x330пкс| Поглед на нордискиот центар Планица од планината Ципрник (јули 2016)]]
*'Планица*' ([[Словенечки]]: *Planica*) — [[Алпи|алпска]] [[долина]] во северозападна [[Словенија]], која се протега јужно од пограничното село [[Ратече]], недалеку од другиот добро познато [[скијалиште]] [[Крањска Гора]]. Понатаму на југ, долината се протега во долината Тамар, популарно одредиште за пешачење во [[Национален парк Триглав|Националниот парк Триглав]].

Планица е позната по [[Скијачки скокови|скијачките скокови]]. Првиот рид за скијачки скокови бил изграден пред 1930 година на падината на планината Понка. Во 1933 година, Иван Рожман изградил поголем рид, познат како Блаудек џин (*Блаудкова великанка*) по Станко Блаудек, кој подоцна го поттикнал скијањето. Местото било завршено во 1934 година. Првата ски скок над 100 метри во историјата бил постигнат на ридот во 1936 година од Сеп Бредл. Во тоа време, тоа бил најголемиот скокачки рид во светот.

Во 1969 година, нов рид К185, *Леталницата на браќата Горишек'' бил изграден од Владо и Јанез Горишек. Во Планица се одржало Светското првенство во нордиско скијање ФИС 2023 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* Planica.info
* 

Категорија:Долини во Горењска
Категорија:Долини на Јулиските Алпи
Категорија:Општина Крањска Гора
Евдокија Кади

**Евдокија Кади** (; родена на 27 февруари 1981 година) е кипарска пејачка која го претставувала Кипар на Изборот за песна на Евровизија 2008 година, со песната *Femme Fatale*. Таа беше елиминирана во второто полуфинале на 22 мај и затоа не се пласираше во финалето.

Таа ја започна својата пејачка кариера во 2001 година на Универзитетот во Кипар. Оттогаш, таа учествуваше на многу концерти во Кипар и во странство, заедно со неколку грчки и кипарски пејачи и изведувачи. Таа е исто така член на оркестарот CYBC.

По нејзиниот настап во Евровизија, Куди замина во Грција во август, каде настапи со Никос Куркулис во Ноќен клуб Посејдон. Таа планира да го објави својот деби албум во декември 2008 година.

## Дискографија

## Види још

* Евровизија 2008

## Наводи

Категорија:Родени во 1981 година
Категорија:Евровизија 2008
Категорија:Учесници на Евровизија
Јоан Хармосин

**Јоан Хармосин** (Охрид, 1829 — Пловдив, 1890) — музички и книжевен деец, автор на црковни напеви и псалтикиски зборници.

мини|лево|''Пасхалија'', 1869
Основно училиште завршил во родниот град, а средно во Битола и во Цариград. Како студент на Филозофскиот факултет во Атина, се прочул со својата музикалност и убав глас. Истовремено биле забележани и неговите литературни творби на грчки јазик. Издал комедија во стихови (1859), а заедно со Григор Прличев го редактирал списанието „Сфингс”. По враќањето во татковината, живеел во манастирот „Св. Јован Бигорски” и во „Св. Пречиста”.

Од неговите зборници со црковни творби, најзначајна е книгата „Пасхалија” (1860), печатена во печатницата „Македонија” во Цариград. Зборникот се состои од: велигденски напеви на црковнословенски јазик (преведени од него од грчки јазик), творби од постари певци во Македонија, и осум лични творби на авторот. За својот најуспешен напев од овие творби, Хармосин вели: „Во Достојно ест се слуша месниот напев на горна Македонија, саканата татковина наша.” Еден од првите преродбенски дејци што дале голем придонес за обновувањето на нашата писмена музичка традиција.

Категорија:Македонски музиколози
Стејнун Финсдотир

**Стејнун Финсдотир** (околу 1640 - околу 1710) ― првата позната исландска писателка која оставила зад себе значителен дел од нејзината поезија. Нејзини главни дела се два циклуса рими (вид епско дело): *Hyndlu rímur* и *Snækóngs rímur*. Таа, исто така, компонирала песни „викиваки“ традиционални песни и поеми за средновековните исландски јунаци. Материјалот во двата римови циклуси на Стејнун е извлечен од претходните балади од бајките и во секој случај главниот лик е жена која со помош на магија, едната била претворена во куче, а другата во маж.

Пред многу време критичарите Стејнун ја сметале за неизворен помал лик во историјата на исландската книжевност, но неодамнешните критичари ја пофалиле за изворноста на нејзината „моминска песна“ (mansöngvar) и нејзината „визија за поправеден општествен систем“.

## Наводи

* Берглјот Кристјансдотир (1996). „Gunnlöð ekki gaf mér neitt / af geimsludrykknum forðum ...“ во *Guðamjöður og Arnarleir*, уредено од Sverrir Tómasson, стр.&nbsp;165–219 и 339-40 (англиско резиме). Рејкјавик: Хасколаутгафан. ISBN&nbsp;
* Хјуз, Шон ФД (2000). „The Re-emergence of Women's Voices in Icelandic Literature, 1500–1800.“. во *Cold Counsel*, уредено од Сара М. Андерсон и Карен Свенсон, стр.&nbsp;93-128. Routledge.
* Steinunn Finnsdóttir (уредил од Bjarni Vilhjálmsson) (1950). *Rit Rímnafélagsins III: Hyndlu rímur og Snækóngs rímur*. Рејкјавик: Rímnafélagið.

Категорија:Родени во 1640-тите
Категорија:Починати во 1710-тите
Категорија:Исландски поети од 17 век
Категорија:Исландски женски поети
Категорија:Исландски поети од 18 век
Категорија:Исландски женски писатели
Категорија:Исланѓанки од 18 век
Категорија:Исландски писатели од 18 век
Категорија:Исланѓанки од 17 век
Категорија:Исландски писатели од 17 век
Категорија:Никулци за исландски писатели
Категорија:Никулци за европски писатели
Гисур Ејнарсон

**Гисур Ејнарсон** (околу 1512 - 24 март 1548 година; современ исландски : ) ― епископ во Скалхолт од 1540 година до неговата смрт и првиот лутерански епископ на територијата на денешен Исланд.

Гисур бил син на Ејнар Сигвалдасон на родителите Храун Ландброти и на Гунхилдур Јонсдотир. Тој бил внук на Халдора Сигвалдадотир. Го посетувал училиштето во Скалхолт каде што бил поучен од епископот Огмундур Палсон и отишол да учи понатаму во градот Хамбург, каде што го открил протестантството. Набргу откако се вратил на островот Исланд, каде станал свештеник, а Огмундур го избрал за свој наследник во 1539 година. Кралот ја ратификувал оваа одлука следната година, но тој формално бил поставен за епископ дури во 1542 година, во Копенхаген.

На 7 октомври 1543 година, Гисур се оженил со Катрин Ханесдотир, која била сестра на Егерт Ханесон. Гисур студирал во Германија и таму бил под влијание на лутеранството.

## Наводи

Категорија:Починати во 1548 година
Категорија:Родени во 1510-тите
Категорија:Исландско лутеранско свештенство
Категорија:Црква на Исланд
Категорија:Исландски лутерански епископи од 16 век
Категорија:Лутерански епископи во Исланд
Категорија:Никулци за Исланѓани
Арни Халдорсон

**Арни Халдорсон Хрунски** (1630 – 1687) ― исландски свештеник и изучувач.

## Живот
Арни бил роден во 1630 година во југозападен Исланд. Тој отпатувал во Копенхаген на студии во 1655 година, добивајќи ги своите атестати (право на проповедање) и се вратил на Исланд во 1657 година. Во 1661 година, Арни станал свештеник во Скалхолт, епископското седиште на Бринјолфур Свеинсон. Меѓутоа, братот на Арни, Даи Халдорсон, ја забременил ќерката на Бринјолфур, Рагнхејдур, и до 1662 година, Арни заминал дома во Хруни. Сепак, Арни имал продуктивна кариера во која превел голем број текстови на исландски, вклучувајќи ја данската верзија на „*Книгата за Јосиф и Асенет*“ од Ханс Могенсон. Изгледа дека, барем доцна во животот, Арни страдал од повреда на коленото, па морал да седи и да проповеда но и да го носат меѓу олтарот и проповедникот за време на црковните служби. 

## Наводи

Категорија:Родени во 1630 година
Категорија:Починати во 1687 година
Категорија:Исландски преселници во Данска
Категорија:Исландско лутеранско свештенство од 17 век
Васил Зограф

мини|Иконата на Исус Христос од црквата „Св. Мина“ во Ќустендил, 1860&nbsp;г.
**Васил (Василак) Георгиев Зограф** — македонскио зограф и иконописец кој творел во втората половина на XIX век.

## Животопис
Роден е во Струмица. Бил син на истакнатиот зограф и градител Георги Велјанов. Васил работел во втората половина на XIX век. Автор е на некои од иконите во црквата „Св. Константин и Елена“ во Раклиш кај Радовиш. Фреските на црквата „Св. Константин и Елена“ во делчевско Разловци од 1859 г. се дело на Васил. Иконите на црквата се од XIX век, дело на Григориј Пецанов, Васил Зограф и непознати автори. Васил во црквата ги насликал и иконите на царот Константин и царицата Елена.

Негови се по една икона во црквите „Св. Константин и Елена“ во струмичкото село Моноспитово и „Успение на пресв. Богородица“ во Секирник, исто така во Струмичко. Работи и в „Св. Атанасиј“ во Прждево, Демиркаписко.

Автор е на иконите на Богородица и Христос, поставени на иконостасот на црквата „Св. Мина“ во Ќустендил. Васил се потпишал и на двете икони, датирани од 1860 г. На иконата на Богородица напишал: „*Азъ Васілъ Зуграфъ отъ Струмница: 1860 Помѧни Гди еснафъ дулгерскій поклониха за душевно ихъ спасеніе*“, а на онаа на Исус Христос – „*Азъ Васілъ зѡ Ст(р)умница 1860. Помѧни Гди еснафъ ковачкій поклониха за душевное ихъ спасеніе*“

Најверојатно негови се и иконите во црквата „Св. Теодор Тирон“ во Совољано, Ќустендилско. Иконата на Богородица во оваа црква е речиси идентична со истоимената икона на Васил Зограф, работена истата 1860 г. за „Свети Мина“. Иванка Гергова го нарекува Васил Зограф „многу интересен мајстор“ и смета дека во неговите икони има орнаментика која потсетува на делата на Данаил Штипјанецот, кој две години подоцна изработил икона за истата ќустендилска црква. Според Гергова можно е Данаил да го познавал зографот или дури и да бил негов ученик, или ученик на татко му.

## Наводи

Категорија:Македонски зографи
Категорија:Македонски иконописци
Категорија:Луѓе од Струмица
Асгримур Јонсон

мини|231x231пкс| Асгримур Jонсон (1906).
**Асгримур Јонсон** (исландски: Ásgrímur Jónsson; 4 март 1876 - 5 април 1958) ― исландски сликар и еден од првите во земјата што ја направил уметноста како професионален живот.

Студирал на Кралската академија во Копенхаген помеѓу 1900 и 1903 година и многу патувал по дипломирањето. Темите на неговите слики претежно биле пејзажите на неговата родна земја, особено планините. Неговиот стил на сликање е сличен на француските импресионисти како сликарот Коро. Некои од неговите слики исто така илустрираат исландски саги и народни приказни.

Бил познат и по неговите мурали во различни цркви во Исланд. Голем број негови дела се изложени во Националната галерија на Исланд. Асгримур влијаел на многу уметници во Исланд, вклучувајќи го и Јоханес Свеинсон Кјарвал. Кратко време пред да умре, тој ја подарил својата куќа (која се наоѓала на улица „Бергштатастрети“ (Bergstaðastræti) бр. 74, Рејкјавик) на исландската влада заедно со сите оние слики што во тоа време биле во негова сопственост. Во нејзе имало 192 слики во масло и 277 слики цртани со водени бои заедно со голем број недовршени слики кои датирале од различни периоди во неговиот живот. Неговата куќа сега е наречена Збирката на Асгримур Јонсон, и е дел од Националната галерија на Исланд.

За време на неговиот живот, Асгримур бил почестен на многу начини. Тој бил прогласен за почесен професор на Исландскиот универзитет, а во 1933 година бил прогласен за голем витез на исландскиот Ред на соколот. Тој бил почесен член на Кралската шведска академија на ликовните уметности и витез од Данеброг, прва класа.

Починал во 1958 година и бил погребан на гробиштата на црквата „Гаулверјабејар“ во Флоарепур.

## Наводи

### Дополнителна литература

* Олафур Кваран и Карла Кристјансдотир (уредници), *Confronting Nature: Icelandic Art of the 20th Century*, Национална галерија на Исланд, Рејкјавик, 2001 година.
* Асгримур Јонсон. Томас Гудмундсон, издадена од Хелгафел, Рејкјавик, 1962 година.

## Надворешни врски

* Асгримур Јонсон во Националната галерија на Исланд

Категорија:Родени во 1876 година
Категорија:Починати во 1958 година
Категорија:Исландски импресионистички сликари
Категорија:Пределни уметници
Категорија:Исландски сликари од 19 век
Категорија:Исландски машки уметници од 19 век
Категорија:Исландски сликари од 20 век
Категорија:Исландски машки уметници од 20 век
Категорија:Витези од прва класи при Данеброшкиот ред
Категорија:Членови на Кралската шведска академија на ликовните уметности
Категорија:Машки сликари
Гентски анали

***Гентски анали*** ( ) ― кратка средновековна хроника која е важен извор во историјата на Грофовијата Фландрија и особено, за Француско-фламанската војна (1297–1305) и Крстоносната војна на сиромашните (1309). Напишано од непознат францискански писател и именуван по родниот град на авторот, Гент, текстот е напишан на латински и го опфаќал периодот помеѓу 1297 година  и 1310 година. Според изјавата на самиот писател, работата на хрониката започнала во 1308 година. Напишан од авторот кој бил во длабока старост, се отвора предговорот на „*Гентски анали*“:

Изворниот ракопис на „*Гентски анали*“ бил зачуван до 19 век и последен пат бил потврден во Хамбург во 1824 година, иако неколку копии биле направени во раниот нов век. Преводот на англиски јазик бил објавен во 1951 година од историчарката Хилда Џонстон, и повторно издаден во 1985 година.

## Поврзано

* Кортрајчки ковчег

## Наводи

### Библиографија

* 

Категорија:Дела од 1308 година
Категорија:Грофовија Фландрија во 14 век
Категорија:Средновековни историски текстови
Категорија:Историја на Гент
Категорија:Книги на латински јазик од 14 век
Категорија:Историски книги за Белгија
Категорија:Хроники за Ниските Земји
ПУ „Браќа Миладиновци“ - Пчиња

**Основно училиште „Браќа Миладиновци“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Браќа Миладиновци“ - Пчиња**; скратено: **ПООУ „Браќа Миладиновци“**) — подрачно основно училиште во селото Пчиња, претставува единка на училиштето истоименото училиште од градот Куманово.

Училиштето е именувано по истакнатите македонски преродбеници и писатели браќата Миладиновци.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Пчиња, сместено во средишниот дел на селото.

## Историја

Во 1895 година е изградена првата училница за воспитување на деца. Во првата година во школото учеле 16-17 ученици. Првиот ученик во основното училиште бил Алексо Ангелов во 1895&nbsp;година.

Во 1927/28 е изградено училишна зграда во која се учело, истата зграда во 1955/56 е назначена за осумгодишно училиште во селото.

## Градба

Објектот е во добра состојба и истиот бил во процес на обнова во 2023 година. Површината на објектот е 239 метри квадратни, има 6 училници.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Галерија


Податотека:ОУ „Браќа Миладиновци“ - Пчиња 2.jpg|Старото училиште
Податотека:ОУ „Браќа Миладиновци“ - Пчиња 3.jpg|Ново спортско игралиште
Податотека:ОУ „Браќа Миладиновци“ - Пчиња 4.jpg|Старото игралиште (во позадина тоалетите)
Податотека:ОУ „Браќа Миладиновци“ - Пчиња 5.jpg|Влезот


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Куманово
Пчиња
Категорија:Пчиња (село)
Ад Панониос (кaмп)

**Ад Панониос** ― тврдина во римската провинција Дакија.

## Поврзано

* Список на кастри

## Наводи

## Надворешни врски

* Римска кастра од Романија - Google Maps / Earth   

Категорија:Римска Дакија
Категорија:Римски легиски тврдини во Романија
Категорија:Историја на Банат
Категорија:Никулци за Дакија
Александар Чомовски

**Александар Чомовски** (р. , ) — македонски новинар и аналитичар.

## Кариера
Чомовски кариерата ја започнува во далечната 1966 година, кога се вработува во Радио Скопје, како новинар. Подоцна преминува во Македонската Телевизија. Има работено и за порталот "Фокус". Во 1997 година, преминува во тогашната А1-телевизија како новинар и уредник на вести и емисии, каде беше и одреден период главен и одговорен уредник на истата. По згаснувањето на А1-телевизија во 2011 година, по подолга пауза во 2015 година преминува во ТВ Телма во емисијата "Топ Тема" како уредник и водител, каде останува 3 години. Во 2018 година се вработува во "1ТВ", каде останува до затворањето на телевизијата во 2019 година. Во период од 2019 до 2022 година работи во "Слободна ТВ" во емисијата "Утрински брифинг" каде заедно со Сашо Ордановски и други колеги новинари се уредници на истата. Тој одреден период работеше и беше дописник од Македонија за Дојче Веле.

## Награди
* Награда за животно дело "Крсте Петков Мисирков" (2021)

## Наводи

Категорија:Македонски новинари
Категорија:Македонски водители
Џвари

**Џвари** () ― гратче во Грузија во регионот Мегрелија-Горна Сванетија. Според проценката од 2014 година, во градот живееле 763 жители.

## Население
Според проценките, во градот во 2014 година живееле 763 жители.

## Познати жители

* Мелитон Кантарија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Градови во Мегрелија-Горна Сванетија
Категорија:Кутаиска Губернија
Категорија:Никулци за Грузија
Никола Крстев

[мини|исправено|Архангел Михаил над левата олтарна врата на „[Црква „Св. Богородица“ - Фариш|Св. Богородица“ во Фариш, 1880 г.]]
мини|250п|Натписот врз иконата на Архангел Михаил над левата олтарна врата на „Св. Богородица“ во Фариш, 1880 г.
**Никола Крстев Дулев** — македонски иконописец и зограф, претставник на Дебарската школа и припадник на зографскиот род Коловци (Дулевци) наречен по него и татко му.

## Животопис
Роден е во големото мијачко село Лазарополе. Традиционално се смета за син на мајсторот Дуле, но можно е да бил син на градителот Крсте Лазарополски. Автор е на живописот во припратата на црквата „Св. Ѓорѓи“ во Лазарополе. Натписот гласи:

Никола Крстев е автор на дел од фреските во „Св. Богородица“ во кавадаречкото село Фариш, датирани 1880 година: на левата олтарна врата е насликан Архангел Михаил и има натпис:

## Родословие

## Наводи

Категорија:Македонски иконописци
Категорија:Македонски зографи
Категорија:Претставници на Дебарската школа
Категорија:Луѓе од Лазарополе
Лопушане

**Лопушане** — историско село во околината на Скопје.

## Географија и местоположба

## Историја
Во  век, селото е дел од нахијата *Кара Даг* во Скопската каза во Отоманското Царство.

## Население
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било христијанско, каде имало 7 христијански домаќинства. На овој попис биле забележани 21 мажи христијани, без новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 42 жители.

## Наводи
Константин Николов (зограф)

**Константин Николов (Колов, Коловски) Дулев** — македонски зограф и иконописец, претставник на Дебарската школа и припадник на зографскиот род Коловци.

## Животопис
[мини|лево|250п|Христос Седржител на таваница во „[Црква „Св. Богородица“ - Македонски Брод|Св. Богородица“ во Македонски Брод, 1900 г.]]
[мини|240п|Исус Христос, црква „[Црква „Св. Никола“ - Тетово|Св. Никола“, Тетово, 1904&nbsp;г. Автори: Крсте и Константин Николови и Русалим Крстев од Лазарополе.]]
[250px|мини|десно|Надвлезната фреска во „[Црква „Св. Богородица“ - Слоештица|Успение на пресв. Богородица“ во Слоештица.]]
Роден е во мијачкото село Лазарополе. Припаѓал на големиот зографски род Дулеви (Колоски), чии основоположници се Дуле и син му Никола. Често работел заедно со брат му Крсте Николов. Двајцата во 1891 г. работеле во „Св. Петар и Павле“ во Сталиска Маала, Ломско, Бугарија.

Во 1898–1899 г. Константин Николов заедно со Никола Аврамов го изработил иконостасот на црквата „Воведение на пресв. Богородица“ во Буринец, Струшко.

Во 1900 г. учествувал во живописувањето на храмот „Св. Богородица“ во Македонски Брод. Во 1906 г. ги изработил царските двери, влезните врати кон олтарот, дел од иконите на горните редови на иконостасот и амвонските икони за црквата „Св. Петар и Павле“ во битолското село Крстоар.

Во 1909 г. со Крсте Николов ги насликале иконостасните и други икони за црквата „Успение на пресв. Богородица“ во Долно Дупени, Ресенско.

Во 1924 г. со синовите Јаким и Теодосиј ја живописале црквата „Успение на пресв. Богородица“ во Слоештица, Демирхисарско.

Во 1926 г. со синовите Јаким, Томо и Теодосиј ја преживописале припратата на лазарополската црква „Св. Ѓорѓи“, за што говори натписот над јужната влезна врата во нартексот: „*За успомен и за здравље обновио ових упореду три малих кубета, својим прилогом! Стефан Симоновић Жупчески са породицом. Живописац Коста Николић са синовима Јаћим Томо и Тодосија. Из Лазаропоља, 10 фебр. 1926 г.*“

Во 1927 г. заедно со синовите Јаким и Теодосиј ги обновиле фреските во црквата „Св. Никола“ во мариовска Градешница, сликајќи ги горните подрачја на страничните кораби и средишниот кораб.

## Родословие

## Наводи

Категорија:Македонски иконописци
Категорија:Македонски зографи
Категорија:Претставници на Дебарската школа
Категорија:Луѓе од Лазарополе
Рафаил Крстев

[мини|250п|Ктиторскиот натпис во „[Црква „Св. Илија“ - Велгошти|Св. Илија“ во Велгошти со името „Рафе Крстев Колоски“.]]
[мини|250п|Сцената „Успение Богородично“ од „[Црква „Сите Светители“ - Лешани|Сите Светители“ во Лешани, 1926&nbsp;г.]]
**Рафаил (Рафе) Крстев Дулев Коловски** — македонски зограф и иконописец.

## Животопис
Роден е во мијачкото село Лазарополе. Припаѓа на големиот зографски род Дулеви (Колоски), чии основоположници се Дуле и син му Никола. Рафаил е син на истакнатиот зограф Крсте Николов Колоски кај кого се обучувал за зограф и со кого често работел по обуката. Брат му Русалим Крстев исто така станал иконописец.

Иконите во црквата „Св. Богородица“ во охридското село Волино се изработени од Крсте Н. Колоски и син му Рафаил Крстев. Околу 1919 г. Крсте заедно со син му Рафаил и мајсторот Димитар Андонов творел во црквата „Св. Атанасиј“ во Радиовце, Тетовско. Во 1920-тите Крсте со Рафаил ја живописал новата манастирска црква „Сите Светители“ во охридско Лешани.

Во 1923 г. Рафаил ги насликал иконите за црквата „Св. Троица“ во Горенци, Охридско.

Рафаил ја живописал црквата „Св. Мина“ во охридско Коњско заедно со татко му во 1928 г. Во 1929 г. двајцата ја живописале црквата „Успение на пресв. Богородица“ во Скребатно, исто така во Охридско.

Рафаил имал два сина, Крсте и Владимир, кои ги обучувал за зографи и со кои заеднички работел. Во 1944 г. Рафаил и Крсте ги насликале црквите „Св. Илија“ во Рамне и „Св. Кузман и Дамјан“ во Пештани. Истата година Рафаил заедно со двата сина ја живописал и црквата „Св. Илија“ во Елшани. Во 1946 г. Рафаил го насликал манастирот „Св. Илија“ кај Велгошти.


Иконостас - Св. Атанасиј Радиовски.JPG| Иконостасот во црквата
Икони од Иконостасот на Св. Атанасиј од Радиовце (1).JPG| „Исус Христос“
Св. Атанасиј - Крштение Христово.jpg| „Крштение Господово“
Freski od Sv. Atanasij - Radiovce (10).JPG| „Светиот евангелист Лука“
Freski od Sv. Atanasij - Radiovce (22).JPG| „Светиот евангелист Марко“

мини|центар|650п|Натписот цо црквата „Св. Атанасиј“ во Радиовце со името на ''Рафе Крстіћ''

## Родословие

## Наводи

Категорија:Македонски иконописци
Категорија:Македонски зографи
Категорија:Претставници на Дебарската школа
Категорија:Луѓе од Лазарополе
Виру (народ)

мини|220п| Територијата на вирската заедница.
thumb|Пулга, домороден вирски говорник.
**Виру** или **Вирци** (Виру: võrokõsõq; , ) ― жители на историскиот регион Вирума (Vana Võromaa), регион во југоисточна Естонија (областите Виру и Пилва се протегаат до областите Валга и Тарту). Овој поим особено е користен за да се нагласи регионалниот идентитет. Околу 70.000 луѓе живеат во историскиот регион Вирума, но има многу кои се идентификуваат како членови на оваа заедница иако живеат надвор од територијата. Повеќето од нив се во Тарту и Талин.

## Наводи

## Дополнителна литература

* Ехала, Мартин и Ниглас, Катрин (2007): Empirical evaluation of a mathematical model of ethnolinguistic vitality: the case of Võro. Весник за повеќејазичен и мултикултурен развој.
* Ајхенбаум, К.; Пајусалу, K. (2001): Setode ja võrokeste keelehoiakutest ja identiteedist. - Кил и Кирандус бр. 7, лк. 483-489.
* Елер, K. (1999): Võro-Seto language. Воро институт. Воро.
* Валк, A. (2000). Võrokeste identiteedist. К. Кореиник, Ј. Рахман (уред). A kiilt folk kynõlõs. Од јазикот, обичаите, идентитетот на Вороките (лк. 39-56). Институт Воро, Воро.

## Надворешни врски

* Информации за вирската заедница
* Вирски весници

Категорија:Виру
Категорија:Етнички групи во Естонија
Категорија:Балтички Финци
Категорија:Никулци за Естонија
Категорија:Никулци за етнички групи
Пчињска парохија

мини|десно|300п|Црквата „Св. Богородица“ во Пчиња е парохиско седиште

**Пчињска парохија** — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Кумановско-кратовското архијерејско намесништво на Кумановско-осоговската епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Богородица“ во селото Пчиња. Парохијата ги опфаќа селата: Вак’в, Винце, Горно Коњари, Дивље, Пчиња, Студена Бара и Сушица.

## Цркви

Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.

## Поврзано
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
Категорија:Парохии на МПЦ