open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Црква „Св. Марина“ - Шемолтос

**Света Марина** () — ранохристијанска црква во селото Шемолтос, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

## Архитектура
Храмот е откриен по Втората светска војна. Претставува проста трикорабна базилика. Надворешните ѕидови немаат рамномерна дебелина — источниот е 0,80&nbsp;м, северниот 0,90&nbsp;м, а јужниот 0,84&nbsp;м. Од атриумот на базиликата е зачуван само еден ѕид. Нартексот има димензии 13,30 × 2,50&nbsp;м. Во него водат две врати од запад, а други две се наоѓаат на северниот и јужниот ѕид. Наосот има надворешни димензии од 16,80 × 13,30&nbsp;м. Се влегува преку три врати од нартексот спроти секој кораб на наосот. Трите кораба се поделени со столбови, широки 0,66&nbsp;м. Трите јонски капитела од базиликата се во малата црква „Св. Димитриј“, изградена на растојание од 200-300&nbsp;м. Поради скромните димензии, храмот веројатно имал галерија. Целиот под на базиликата бил покриен со плочи со димензии 0,35 × 0,25&nbsp;м.

Врз остатоците од конхата на апсидата е изграден истоимен параклис.

## Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија

## Наводи

Марина, Шемолтос
Марина, Шемолтос
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Калапот

**Успение на Пресвета Богородица** () — црква во селото Калапот, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е сместена на северниот крај на селото. Изградена е во 1841 г. и денес е во многу добра состојба. На западната страна има трем, а на катот над него има женска црква. Во минатото имало покриен трем од двете страни на храмот. Однадвор црквата е украсена со релјефни плочи. На една од нив пишува:

На квадратната камбанарија на северозападниот агол на комплексот е врежана годината 1864.

Според Георги Стрезов во 1891 г. во црквата се служело и на словенски и на грчки.

## Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија

## Наводи

Богородица, Калапот
Богородица, Калапот
Категорија:Појавено во 1841 година
Црква „Св. Илија“ - Кормишта

**Свети Илија** () — црква во селото Кормишта, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

Црвата е изградена во 1835 г. во грчкото маало Метохи со финансиска помош од Кушничкиот манастир („Пресв. Богородица Косиница“). Осветена е на 15 февруари 1835 г., за што сведочи камена плоча над лакот на западния влез на храмот.

## Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија

## Наводи

Илија, Кормишта
Илија, Кормишта
Категорија:Појавено во 1835 година
Поимник на македонски зборови од информатичката технологија

**Поимник на македонски зборови од информатичката технологија** — двојазичен речник, англиско-македонски, на зборови, поими и скратеници од областа на информатичката технологија, издаден од Министерството за информатичко општество во 2009 година. Поимникот е достапен на семрежното место на МИОА во електронски облик. 

## Опис
Поимникот на македонски зборови од информатичката технологија е поделен на две дела. Првиот дел содржи околу 1200 заглавни зборови подредени по англиската абецеда и за секоја ставка е даден соодветен збор или поим на македонски јазик. Во вториот дел се дадени 75 англиски скратеници исто така подредени по абецеда за кои е дадено англиското значење, македонската скратеница и значењето на македонски јазик.

Поимникот има за цел да ја зголеми употребата на македонски зборови од областа на информатичката технологија во секојдневната комуникација. 

Овој превод на зборовите се смета за официјален во македонскиот јазик и затоа се препорачува на сите институции, претпријатија, организации и на граѓаните на Република Македонија да ги користат преведените зборови од овој поимник.

## Изработувачи
Во изработка на поимникот на македонски зборови од областа на информатичката технологија учествувале: 
*Даниела Бишкоска, Министерство за култура 
*Рената Бурева Ѓурова, Агенција за електронски комуникации 
*доц. д-р Славица Велева, Совет за македонски јазик 
*Димитар Грозданов, Мајкрософт Македонија 
*доц. д-р Анета Дучевска, Совет за македонски јазик 
*проф. д-р Дејан Ѓорѓевиќ, Факултет за електротехника и информaциски технологии 
*академик Љупчо Коцарев, МАНУ 
*Љупчо Крстевски, Европски универзитет 
*д-р Лилјана Макаријоска, Совет за македонски јазик 
*Лидија Милевска, Министерство за информатичко општество 
*Иван Митревски, МАСИТ 
*проф. д-р. Драган Михајлов, Факултет за електротехника и информaциски технологии 
*Николче Мицкоски, Филолошки факултет 
*Марија Николоска, Министерство за информатичко општество 
*Саша Огненовски, Сојуз на Стопански комори 
*Кирил Самарџиоски, Генерален секретаријат на Владата на Република Македонија 
*проф. д-р Миле Ј. Станковски, Факултет за електротехника и информaциски технологии 
*доц. д-р Томислав Треневски, Совет за македонски јазик 
*д-р Eлка Јачева Улчар, Институт за македонски јазик

## Наводи

Категорија:Македонски јазик
Категорија:Речници на македонскиот јазик
Категорија:Речници
Категорија:Дигитални ресурси за македонски јазик
Црква „Св. Димитриј“ - Калапот

**Свети Димитриј** () — црква на поранешен манастир кај селото Калапот, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

## Местоположба
Храмот се наоѓа на 3&nbsp;км западно од селото, на висорамнинка спроти падините на планината Сминица. До него води делумно одржан калдрмен пат. Од манастирскиот комплекс денес не останало ништо освен црквата.

## Историја
Црквата е изградена во 1865 г. со средства на казата според натписот на мермерна плоча над источниот прозорец. Во 1952 г. во манастирот починал последният монах — игуменот Дионисиј.

## Архитектура
Храмот претставува еднокорабен крстокуполен храм од тип распространет во XVI – XIX век на Света Гора и други места на Балканот. Апсидата е се издава на исток. На западната и дел од јужната страна има трем. Надворешните површини на црквата немаат никакви украси. Куполата е висок осумстран барабан, кој се исдига од страничните згради, без никаква друга потпора. Два пара столбови го делат олтарниот простор од наосот, а други две две го делат наосот од припратата. Припратата е покриена со напречен свод. Тремот првично бил отворен и со столбови, а подоцна е затворен. Покриен е со ниски лакови, кои седат врз ѕидот. Храмот два влеза — еден од западната и еден од јужната страна. Прозорците се тесни и правоаголни, сместени од северната, јужната и источната страна. Трикатната камбанарија е оформена на влезната оска на запад.

Црквата е исѕидана од речен камен и правоаголни мермерни блокови на аглите. Сводовите над окната исто така се од релјефни мермерни блокови. Тули има само во лаковите што го украсуваат куполниот барабан.

Внатре се зачувани иконостасните икони, резбаниот владички престол и резбаниот проскинитар. Резбаниот иконостас е висок речиси колку самата градба. Царските икони на Христос Седржител, Богородица, Свети Димитриј и Свети Јован Претеча се од 1866 г., дело на зоградот Јеремија од Мелник. Иконата на Свети Никола и Свети Харалампиј е датирана во 1872 г., порадена од Атанас Апостолов од Просечен и потпишана од Серги Георгиев.

Сите внатрешни површини се покриени со фрески од крајот на 1874 г. и имале македонски натписи. Со потпаѓањето на Егејска Македонија под грчка власт во 1913 г., овие натписи се избришани. Во апсидата е претставена Пресвета Богородица Поширока од небесата, а во куполата е Христос Седржител со четворицата евангелисти и пророци во барабанот.

## Фрески

Kalapot Drama St Dimiter 1874 Fresco.jpg|Полуизбришан македонски натпис над влезот
Saint Demetrius Panorama Kalapot Fresco 01.jpg|
Saint Demetrius Panorama Kalapot Fresco 02.jpg|
Saint Demetrius Panorama Kalapot Fresco 05.jpg|
Saint Demetrius Panorama Kalapot Fresco 06.jpg|
Saint Demetrius Panorama Kalapot Fresco 07.jpg|


## Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Богородица, Калапот
Богородица, Калапот
Богородица, Калапот
Категорија:Појавено во 1865 година
Црква „Св. Петка“ - Ќупќој

**Света Петка** () — црква во селото Ќупќој, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

Цтрквата е изградена во 1844 г. според натписот над главниот влез. Претставува трикорабна базилика. Во 1870 г. е изградена камбанаријата. Храмот е живописан.

## Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија

## Наводи

Петка, Ќупќој
Петка, Ќупќој
Категорија:Појавено во 1844 година
Скратеница

200px|мини|Пример за латински ракопис од 15 век со скрибарски кратенки
**Скратеница** или **кратенка** — скратени, нецелосно напишани зборови.

Скратениците се користат уште од најраните времиња (за заштеда на материјал за пишување, напор за врежување на зборови во камен или метал, за побрзо пишување итн.). Најчесто се кратат: имиња за мерки и пари, лични имиња, почесни звања, занимања, зборови кои често се повторуваат; во старите црковни текстови, т.н. свети имиња.

Кратенката обично се создава:

* **со суспензија** или **прекин** (од зборот се пишува само првата буква или неколку почетни букви), на пр. m = метар, т = тон, проф. = професор
* **со контракција** или **собирање** (почетокот и крајот се пишуваат од зборот, а понекогаш и некоја буква од средината), на пр. д-р = доктор, м-р = магистер
* **со сложување** на почетните букви или слогови од неколку зборови во нов збор, на пр. МАНУ = Македонска академија на науките и уметностите, НАМА = Народен магазин (таквите кратенки се нарекуваат акроними).

Посебна категорија се состои од кратенки за кои се користат специјални знаци (на пр. $ = долар, & = и, @ = на). Во денешните научни трудови, во самата книга редовно се наведуваат употребените кратенки.

## Поврзано
* Акроним
* Скратеници во македонскиот јазик

## Наводи

Категорија:Кратенки
Категорија:Видови зборови
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Скрижово

**Успение на Пресвета Богородица** () — црква во селото Скрижово, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во XIX век. Претставува трикорабна базилика типична за своето време. Според Георги Стрезов во 1891 г. црквата била потчинета на Бугарската егзархија.

## Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија

## Наводи

Богородица, Скрижово
Богородица, Скрижово
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ресилово

**Свети Ѓорѓи** () — црква во селото Ресилово, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1847 г.

## Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија

## Наводи

Ѓорѓи, Ресилово
Ѓорѓи, Ресилово
Категорија:Појавено во 1847 година
Црква „Св. Никола“ - Трлис

**Свети Никола** () — црква во селото Трлис, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1834 г., што е означено на ктиторската плоча уништена кога селото потпаднало под грчка власт. Градбата претставува трикорабна базилика со купола, трем и камбанарија на запад. На запад има женска црква со свој влез. Внатре е зачуван изворниот иконостас со старите икони и резбаните парапети. Иконостасот е богато украсен само во делот на средишниот кораб. Иконите од 1851, 1861 и 1869 г. (Архангел Михаил, Свети Никола, Богородица и др.) се делоа на неврокопскиот иконописец Серги Георгиев. Оние датирани αωιγ (=1813) и αωιδ' (=1814) се донесени од грчките доселеници од Мала Азија и се дело на Кирјаз од Енос (Енез).

Во 2004 г. храмот настрадал во пожар.

## Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Никола, Трлис
Никола, Трлис
Категорија:Појавено во 1834 година
Категорија:Трлис
Остаток (математика)

мини|Целобројно делење со остаток
Во математиката резултатот од делењето е **[[количник]]** и **остаток**. Остатокот е нула ако количникот на двата броја на делењето е точен, во спротивно овој количник е приближен. Делењето се нарекува **[[Евклидово делење|Евклидово]]** кога неговиот деленик, делител и количник се природни броеви. Во Евклидовото делење, производот на количникот и делителот плус остатокот е еднаков на деленикот, а остатокот е природен број строго помал од делителот. Цел број е повеќекратник на друг ненулов цел број ако и само ако, во Евклидовото делење, количникот на апсолутната вредност на првиот со апсолутната вредност на вториот е точен, со други зборови, ако и само ако остатокот од ова Евклидово делење е нула. Во компјутерската наука, таков остаток се добива од операторот на модуло.

## Природни броеви
Ако *a* и *d* се природни броеви, при што *d* е различен од нула, се докажува дека постојат два единствени цели броеви *q* и *r*, така што *a* = *qd*&nbsp;+&nbsp;*r* и 0 ≤ *r* 1, а негативниот остаток е именуван *r*2, тогаш

: r1 = *r2* + *d* .

## Реални броеви
Кога *a* и *d* се реални броеви, при што *d* е различен од нула, *d* не може да го дели *a* без остаток, ако количникот е друг реален број. Меѓутоа, ако количникот е цел број, концептот остаток сè уште е валиден. Докажано е дека постои единствен цел број *q* и реален остаток *r* таков што *a*&nbsp;=&nbsp;*qd*&nbsp;+&nbsp;*r* со 0&nbsp;≤&nbsp;*р*&nbsp;<&nbsp;|*d*|. Како и во случајот со делењето на цели броеви, остатокот може да биде негативен, односно -|*d*|&nbsp;<&nbsp;*р*&nbsp;≤&nbsp;0.

Обопштувањето на поимот остаток за реални броеви како што е опишано во претходниот пасус нема теоретско значење во математиката. Сепак, неколку програмски јазици го нудат тоа.

## За неравенствата
Во дадените дефиниции, постои неравенка 0&nbsp;≤&nbsp;*р*&nbsp;<&nbsp;| *г* | или -| *г* |&nbsp;<&nbsp;*р*&nbsp;≤&nbsp;0. Неопходно е да се осигура дека остатокот е единствен. Изборот на таква неравенка е произволен: кој било услов од обликот *x*&nbsp;<&nbsp;*р*&nbsp;≤&nbsp;*x*&nbsp;+&nbsp;|*d*| (или *x*&nbsp;≤&nbsp;*р*&nbsp;<&nbsp;*x*&nbsp;+&nbsp;|*d*|), каде што *x* е константна, гарантира дека остатокот е единствен.

## Поврзано
* Евклидов алгоритам
* Модуларна аритметика

## Наводи

Категорија:Аритметика
Категорија:Делење
Повеќекратник

**Повеќекратник** на *n* е производ на *n* со цел број. Поинаку кажано, повеќекратник на *n* е број кој, поделен со *n*, како резултат дава цел број (Евклидовото делење има остаток од нула).

Ако *n* е повеќекратник на *d*, тогаш *d* е делител на *n*. Природен број има бесконечно многу повеќекратници.

Списокот на најмали повеќекратници на цел број се нарекува таблица на множење на овој број. Така зборуваме за *таблица на множење на 6*.

## Пример
60 е повеќекратник на 15, бидејќи 60 = 15 × 4 и 4 е цел број.

Посебни случаи:

* Секој цел број е повеќекратник на 1 и на самиот себе (пр.: 3 = 1 × 3 или 5 = 5 × 1).
* Целиот број 0 е повеќекратник на секој цел број *n*, бидејќи 0 = 0 × *n* .

## Поврзано
* Прост број
* Најмал заеднички содржател

Категорија:Аритметика
Категорија:Множење
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Тихувај

**„Тихувај“** - музички албум на македонската група Чалгија саунд систем. Албумот е објавен во 2019 година од издавачката куќа „Профундус“

## Содржина
Албумот содржи интро и девет песни:
* Вљубен Асан - интро
* Двете сестри
* Спомен
* Елегична
* Солза
* Оди си
* Патот
* Калуѓерице
* Тихувај
* Бесконечна

## Технички одлики
Албумот е снимен и миксуван во студиото „Профундус“, а снимањето, миксот и мастерингот ги направил Дориан Јовановиќ, кој е продуцент на албумот. На албумот настапуваат членовите на групата: Добрила Грашеска (вокал и стихови), Александра Кузман (виолина), Бошко Мангаровски (канон), Дориан Јовановиќ (уд, бас и електроника) и Филип Крстевски (деф, тарабука и други ударалки). Покрај нив, на албумот гостуваат и членовите на музичкиот состав Вива стрингс: Дејан Тедосиевски (виолончело), Дубравка Зајкова (виола), Димитар Михајловски (виолина), Елена Талевска (виолина) и Ада Јовановиќ Дума (вокал). Фотографијата на внатрешната страница ја направил Гоце Наневски, а дизајнот на обвивката е Ладислав Цветковски. Објавувањето на албумот било финансиски помогнато од Министерството за култура.

## Наводи

Категорија:Албуми на Чалгија саунд систем
Категорија:Изданија на Профундус
Категорија:Појавено во 2019 година во Македонија
Категорија:Македонски дела од 2019 година
Категорија:Албуми од 2019
Кирил Каракаш

**Кирил Каракаш** (, ) — македонски филмски и телевизиски режисер, сценарист и продуцент.

## Животопис
Кирил Каракаш е роден на 15 мај 1992 година во Прилеп каде го завршил основното и средното образование. Дипломирал филмска и телевизиска режија на Универзитетот за аудиовизуелни уметности ЕСРА во Скопје и на истиот факултет продолжил со студии на филмска и телевизиска продукција.

Филмот и фотографијата се важни во неговиот живот уште од 12-годишна возраст кога со својот прв филм учествувал на националниот фестивал за аматерски филм и оттогаш пишува сценарија, режира, монтира и продуцира краткометражни, документарни и долгометражни филмови. Кирил има работено и како асистент режисер и прв асистент режисер на голем број кратки филмови.

Од 2015 година бил асистент менаџер на Националниот фестивал на аматерски филм на Македонија, а во 2019 година заедно со неговиот колега Светислав Подлешанов го презеле раководството на фестивалот. Во последните неколку години работи и како ментор за средношколци во креативен документарен филм за млада публика.

Кирил е добитник на награди за своите фотографии на државни натпревари за фотографија во Македонија. Активен е во хуманитарна фотографија; во 2009 година имал самостојна изложба, а во 2010 година организирал групна изложба за помош на луѓето со посебни потреби. Тој, исто така, работел на проект за подигање на свеста за спречување на трговија со луѓе, а негова фотографија била објавена во 2013 година на насловната страница на списанието „Жени и правда: правен дијалог“ на Институтот за човекови права.

## Филмографија
### Режисер

### Сценарист

### Продуцент

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Македонски режисери
Категорија:Македонски продуценти
Категорија:Македонски сценаристи
Богдан Богдановиќ (архитект)

**Богдан Богдановиќ ** (20 август 1922 - 18 јуни 2010 година) бил српски и југословенски архитект, уметник и филозоф, професор Универзитет во Белград од 1973 година, градоначалник на Белград од 1982 до 1986 година.

Значаен  градителот на споменичната архитектура, од втората половина на дваесеттиот век, на жртвите на фашизмот во Втората светска војна, низ цела СФР Југославија.

Најважните споменици на Богдан Богдановиќ се наоѓаат во Белград („Споменик на еврејските жртви на фашизмот“), Јасеновац (логор) („Споменик на цветот“), Бихаќ („Спомен парк Гаравице со кенотафи на жртвите на фашизмот“), Прилеп (Групни кенотафи на паднатите борци на отпорот'), Мостар (Партизански споменик *) и [[Крушевац ]](Слободиште, симболична некропола').

== Галерија ==
<gallery>
|*Partizansko groblje'', Mostar, 1959-1965.
File:Slobodiste 01.jpg|„Слободиште“, симболична некропола, Крушевац, 1960-1965 г.
File:Kosovska Mitrovica monument.jpg|„Споменик на загинатите српски и албански борци од НОБ“, Косовска Митровица, 1960 - 1973 г.
File:Mogilata.jpg|„Споменик на паднатите борци од НОБ“, Прилеп, 1961 
File:Logor Jasenovac.JPG|Спомен „Камен цвет“, Јасеновац, 1966 г
File:Vlasotince war monument.jpg|„Споменик на паднатите борци на револуцијата“, Власотинце, 1973 - 1975 г
|alt=Bogdan Bogdanovic, |Споменик на слободата, Јасиковац, Беране, Црна Гора

## Наводи

## Надворешни врски

* JUSP Jasenovac - Popis arhitektonskih djela Bogdana Bogdanovića 
* Srbija je samu sebe izdala 
* Gradska galerija "Collegium artisticum": "Ukleti neimar" Bogdan Bogdanović

Категорија:Југословенски архитекти
Категорија:Родени во 1922 година
Категорија:Починати во 2010 година
Категорија:Бруталистички архитекти
Александар Витек

**Александар Витек ** (12 октомври 1852, Сисак – 11 мај 1894 година, Грац)  бил австроунгарски архитект и шах мајстор.

Како архитект, Витек работел во Босна и Херцеговина за време на Австроунгарското Царство.

Негови најпознати дела во Сараево се зградата на Градското собрание наречена „Vijećnica Градското собрание“ (1892–1894) која подоцна станала Национална библиотека и јавната чешма Себиљ (1891), и двете се изградени во псевдо-мавритански стил.

Витек исто така бил мајстор во шах. Тој го освоил 5 -тото  место во Берлин 1881 година (2-ри ДСБ-Конгрес, победи Џозеф Хенри Блекбурн), и бил на 9-тото место во Виена 1882 година (Вилхелм Штајниц и Симон Винавер ). Во 1882 година тој бил рангиран на 9 -то место во светот.

Витек умрел во душевна болница во Грац во 1894 година, откако му било дијагностицирано „паралитичко ментално растројство“ претходната година.

## Галерија

File:Stari Grad Sarajevo, Sarajevo, Bosnia and Herzegovina - panoramio.jpg |Национална и универзитетска библиотека на Босна и Херцеговина (1891-1896)
File:Sebilj (by day).jpg|Себиљ (1891)
File:Image taken from page 71 of 'The Outgoing Turk- impressions of a journey through the western Balkans ... With seventy-six illustrations ... and three maps' (11298136376).jpg|Себиљ во 1897 г

## Наводи

## Надворешни врски

* Alexander Wittek games of chess

Категорија:Австриски архитекти
Категорија:Австриски шахисти
Категорија:Архитекти од Босна и Херцеговина
Категорија:Хрватски шахисти
Категорија:Родени во 1852 година
Категорија:Починати во 1894 година
Енрико Кастиљони

Категорија:Статии со hCards

**Енрико Рикино Кастиљони** (1914-2000) ― италијански писател, инженер и архитект најпознат по неговите неизградени и често неизградливи концепти за згради.

Кастиљони присуствувал на Политехничкиот универзитет во Милано, дипломирајќи по градежен инженер во 1934 година.

## Галерија

## Наводи

Категорија:Починати во 2000 година
Категорија:Родени во 1914 година
Категорија:Луѓе од Бусто Арсицио
Категорија:Политехнички универзитет во Милано
Категорија:Архитекти од Ломбардија
Категорија:Модернистички архитекти од Италија
Категорија:Италијански архитекти од 20 век
Јаков Пуланин

[десно|мини|Црквата „Св. Фрањо“ во [Пула.]]
**Јаков Пуланин** ( или *Jakov iz Pule*,; ) ― архитект од Пула (Пола), Истра, активен во 13 и 14 век.

Францискански фратар, наводно студирал архитектура во Падова. Се споменува како соработник на базиликата „Св. Антониј Падовски“ во Падова. Работел во Падова од 1291 до 1310 година. Тој е поврзан и со црквата „Св. Фрањо“ во Пула, која била изградена на крајот на 13 век, веројатно во 1291 година. Забележани се сличности меѓу деталите на црквата „Св. Фрањо“ и Комуналната палата во Пула. Можно е тој да ја водел и работата за реставрација на Комуналната палата.

## Библиографија
* А. Кризманиќ, *Hortus Atrium Medievalium*, Загреб и Мотовун, 2001 година.

## Надворешни врски
* Пуланин во Истрапедија

## Наводи

Категорија:Хрватски архитекти
Категорија:Хрватски свештеници
Категорија:Францисканци
Категорија:Архитекти од 13 век
Категорија:Архитекти од 14 век
Категорија:Луѓе од Пула
Војна на Петтата коалиција

**Војна на Петтата коалиција** — европски конфликт во 1809 година кој бил дел од Наполеоновите војни и Коалициските војни. Главниот конфликт се случил во Средна Европа помеѓу Австриското Царство на Франц I и Француското Царство на Наполеон. Французите биле поддржани од нивните држави-клиенти, вклучувајќи го Кралството Италија, Рајнскиот Сојуз и Војводството Варшава. Австрија била поддржана од Петтата коалиција во која беа вклучени Обединетото Кралство, Португалија, Шпанија и кралствата Сардинија и Сицилија, иако последните две не учествувале во борбите. До почетокот на 1809 година, голем дел од француската армија била посветена на Полуостровската војна против Велика Британија, Шпанија и Португалија. Откако Франција повлекла 108.000 војници од Германија, Австрија ја нападнала Франција за да ги врати териториите изгубени во војната на Третата коалиција од 1803-1806 година. Австријците се надевале дека Прусија ќе ги поддржи како нивен поранешен сојузник, но Прусија избрала да остане неутрална.

На 10 април 1809 година австриските сили под водство на надвојводата Чарлс ја преминале границата на Баварија, француска сателитска држава. Францускиот одговор, под Луј-Александре Бертие, првично бил неорганизиран, но војската брзо била консолидирана со доаѓањето на Наполеон на 17 април. Наполеон напредувал до Ландшут, надевајќи се дека ќе ја отсече австриската линија на повлекување и ќе влезе во нивниот заден дел. Чарлс го преминал Дунав во Регенсбург, што му овозможило да се повлече кон исток, иако не успеал да стигне до австриската престолнина Виена, пред Французите. Францускиот напад преку Дунав бил одбиен на 21-22 мај во Битката кај Асперн-Еслинг, но повторениот напад бил успешен во јули. Наполеон извојувал голема победа во Битката кај Ваграм од 5 до 6 јули, која ги принудило Австријците да потпишат Знаимското примирје на 12 јули. Австриските инвазии на Војводството Варшава и Саксонија (каде што се бореле заедно со Црните Бранзвикери) биле одбиени и протерани од нивните територии во Италија. Британските сили се истовариле во Валчерен, во француската сестринска држава Холандија, но не биле во можност да ја остварат нивната цел да го заземат Антверпен и подоцна биле повлечени.

Војната завршила со Договорот од Шенбрун, кој се сметал за суров кон Австрија бидејќи таа ги загубила своите средоземни пристаништа и 20% од нејзиното население. И покрај евентуалната француска победа, нивниот пораз во Асперн-Еслинг покажало дека Наполеон може да биде поразен на бојното поле. По Шенбрун, Австрија станала француски сојузник и тоа било зацврстено со бракот на Наполеон со австриската принцеза Марија Луиз.

## Наводи


Категорија:Судири во 19 век
Категорија:Судири во 1809 година
Категорија:Наполеонови војни
Категорија:Војни на Франција
Категорија:Војни на Обединетото Кралство
Категорија:Војни на Баварија
Категорија:Војни на Саксонија
Категорија:Војни на Кралството Сицилија
Категорија:Војни на Австрија
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Куманич (Драмско)

**Успение на Пресвета Богородица** () — црква во селото Куманич, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1870 г. Со време претрпела доста промени. Претставува трикорабна базилика типична за своето време. Над средишниот кораб има мала дрвена псевдокупола со висок дрвен барабан на кој е претставен Христос Седржител.

## Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија

## Наводи

Никола, Куманич
Никола, Куманич
Категорија:Појавено во 1870 година
Црква „Св. Димитриј“ - Елес

**Свети Димитриј** () — црква во селото Елес, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1882 г. според натписот над јужниот влез, во македонското маало во северниот дел на селото. Претставува трикорабна базилика со женска црква. Според Георги Стрезов, црквата е подигната со ферман од Бугарската егзархија, но подоцна прешла во рацете на Патријаршијата. Во 1909 г. станала егзархиска заедно со целото село. Во отчет до митрополитот Иларион Неврокопски од 1909 г. се вели:

 Сè до изградбата на „Св. Троица“ во 1972 г. црквата била главен храм на селото.

## Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија

## Наводи

Димитриј, Лисе
Димитриј, Лисе
Категорија:Појавено во 1882 година
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Черешово (Драмско)

**Воведение на Пресвета Богородица** () — црква во селото Черешово, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1835 г. според подоцнежен натпис, поставен на местото на постариот натпис над јужниот влез. Градбата е трикорабна базилика со дрвен покрив и женска црква. Има впечатлива камбанарија, изработена од делкан гранит. Според натписот на третиот кат, таа е направена од месни мајастори во 1881&nbsp;г. Ѕвоната се направени во 1832 г. Според легендата, жените на Черешово го собрале сет свој накит и откупиле друг од околните села за тие да се излеат.

Внатре има извесни икони во уникатен стил. На таванот над средишниот кораб е претставен Седржител. Забележителни се и владичкиот престол и амвонот. Иконата на владичкиот престол е донесена од грчките доселеници од Мала Азија; дело е на Кирјаз од Енос (Енез) и изработена во 1812 г. Според Георги Стрезов во 1891 г. во црквата се служело и на словенски и на грчки.

На многу од преносливите икони има траги од стари кирилски натписи.

## Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија

## Наводи

Воведение, Черешово
Воведение, Черешово
Категорија:Појавено во 1835 година
Алистратички манастир

**Алистратички манастир „Св. Недела“** () — манастир кај селото Алистратик, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

Манастирот се наоѓа на 2&nbsp;км јужно од селото Алистратик во историско-географската област Зихна. Лежи во југоисточното подножје на планината Сминица, близу реката Драматица.

Манастирот во 1906 г. бил машки и имал 95 монаси. Разурнуван а на повеќе наврати, и конечната реконструкција започнала во 1956 г. Манастирската слава е Света Недела на 7 јули.

## Галерија

Ιερά Μονή Αγίας Κυριακής Αλιστράτης.jpg|Манастирската црква
Το μοναστήρι στα μεσαιωνικά χρόνια.jpg|Манастирот во средниот век


## Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија

## Наводи

## Надворешни врски
* Алистратичкиот манастир на Википатување 

Категорија:Манастири во Зелјахово (општина)
Категорија:Манастири во Зихненско-неврокопската епархија
Категорија:Цркви во Зелјахово (општина)
Категорија:Цркви во Зихненско-неврокопската епархија
Категорија:Појавено во 1857 година
Ќупќојски манастир

**Ќупќојски манастир „Вознесение Христово“** () — манастир кај селото Ќупќој, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

Манастирот се наоѓа на неколку километри источно од Ќупќој, во западниот дел на планината Кушница. Во XVII век се споенува како метох на Кушничкиот манастир („Пресв. Богородица Косиница“). Во средината на XX век манастирот е напуштен, па обновен е во 1979 г. како женски манастир.

## Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

* Мрежно место на Ќупќојскиот манастир 

Категорија:Манастири во Ениќој (општина)
Категорија:Манастири во Зихненско-неврокопската епархија
Категорија:Цркви во Зелјахово (општина)
Категорија:Цркви во Зихненско-неврокопската епархија
Волчишки манастир

**Волчишки манастир „Света Петка“** () — женски манастир кај селото Волчишта, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

Сместен е на 2&nbsp;км источно од селото и има неколку храма — главниот „Св. Петка“, црквата „Св. Рафаил“, црквата „Св. Спиридон“ и параклисот „Св. Теофанија“.

## Историја
Манастирот е основан околу 1500 г. како метох на Кушничкиот манастир („Пресв. Богородица Косиница“). Според тврдење на епархискиот портал, бил изгорен од Македонци и обновен во 1904 г. На влезната плоча на црквата се вели: „Овој Свети храм е обновен во 1904 година со помошта на Богородица Косиница Кушничка при игуменот архимандрит Дамаскин Вафидис“. Во 1924 г. по размената на население меѓу Грција и Турција, по инцијатива на митрополитот Лаврентиј Драмски, Кушничкиот манастир го отстапил метохот на шест монахињи од Имерскиот манастир „Св. Јован Претеча“ во Понт, кои со себе ги долене иконостасните икони од тамошниот храм. Со кралски указ на Павле I манастирот е прогласен за независен и станал првиот женски манастир во Егејска Македонија под грчка власт. Со текот на времето манастирот е напуштен. Неговата обнова започнала во ноември 1988 г. од игуменијата Маријам и завршила во 2004 г.

## Икони

Galaktotrofousa Icon Domiros Monastery.jpg | „Пресв. Богородица Млекопитателница“
Resurrection Icon Domiros Monastery.jpg | „Воскресение Христово“
Jesus Christ Icon Domiros Monastery.jpg | „Исус Христос“


## Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

* Мрежно место на Волчишкиот манастир 

Категорија:Манастири во Ениќој (општина)
Категорија:Манастири во Зихненско-неврокопската епархија
Категорија:Цркви во Зелјахово (општина)
Категорија:Цркви во Зихненско-неврокопската епархија
Категорија:Појавено во 1874 година
Голачки манастир

**Голачки манастир „Св. Мина“** () — женски манастир кај селото Голак, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

Манастирoт се наоѓа во југоисточното подножје на планината Сминица, на околу 1&nbsp;км северозападно од селото Голак. Според пописот од 2001 г. во него живееле 5 лица.

Денешната манастирска црква е изградена во 1974 г., заменувајќи ја старата од 1959 г. Манастирот е официјално признаен во 1976 г.

## Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија

## Наводи

Категорија:Манастири во Просечен (општина)
Категорија:Манастири во Зихненско-неврокопската епархија
Категорија:Цркви во Просечен (општина)
Категорија:Цркви во Зихненско-неврокопската епархија
Тумбенски манастир

**Тумбенски манастир „Св. Троица“** () — машки манастир кај селото Тумба, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

Манастирот е основан во 1883 – 1884 г. откако Атанасиос Цападас од Шилинос открил закопана икона на Светата Троица во месноста Света Троица. Во 1977 г. е изградена нова манастирска црква во облик на трикорабна крстокуполна базилика. Во страничните кораби има параклиси — едниот посветена на Свети Кузман и Дамјан, а другиот на Св. Константин и Елена.

## Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Манастири во Довишта (општина)
Категорија:Манастири во Зихненско-неврокопската епархија
Категорија:Цркви во Довишта (општина)
Категорија:Цркви во Зихненско-неврокопската епархија
Категорија:Појавено во 1884 година
Перуанско-боливиска Конфедерација

лево|мини|Маршал Андрес де Санта Круз
**Перуанско-боливиска Конфедерација** — краткотрајна држава која постоела во Јужна Америка помеѓу 1836 и 1839 година. Земјата била лабава конфедерација помеѓу државите Перу, поделена на Северно Перу и Јужно Перу и Боливија како Боливиска Република, со главниот град сместен во Такна. Формирањето на Перуанско-боливиската Конфедерација било лично под влијание на маршалот Андрес де Санта Круз, претседателот на Боливија, кој служел како прв и единствен шеф на државата со титула „Врховен заштитник“.

На Перуанско-боливиската Конфедерација уште од своето основање и се спротивставиле соседните земји, особено Чиле и Аргентина, како потенцијална воена и економска закана и поради нејзината поддршка на дисидентите во егзил. Конфедерациската војна започнала веднаш по нејзиното формирање кога Чиле и Аргентина независно ја нападнале земјата. Аргентина била поразена во 1837 година, но здружените сили на Чиле и северноперуанските дисиденти победиле во Битката кај Јунгај во јануари 1839 година, која ставила крај на конфедерацијата бидејќи Перу и Боливија биле обновени како независни држави, и Санта Круз побегнал во егзил. Перуанско-боливиската Конфедерација била официјално прогласена за распуштена на 25 август 1839 година, од страна на генералот Агустин Гамара по неговото назначување за претседател на Перу.

## Заднина
Во колонијалното време, територијата што ја сочинувала „Audiencia de Charcas", позната и како *[[Боливија|Алто Перу]]*, сега Боливија, била интегрална територија на шпанското вицекралство Перу од неговото создавање. Во 1776 година, таа била административно отсечена и станала провинција на новосоздаденото Вицекралство на Рио де ла Плата. Сепак, од географски и историски причини, секогаш останала поблиску до Лима отколку до нејзиниот административен главен град, Буенос Аирес, во денешна Аргентина. Перуанско-боливиската Конфедерација бил единствениот ефикасен обид да ги обедини.

Оваа територија стекнала независност во 1825 година. Во тој момент, унијата со Перу била широко поддржана. Наместо тоа, се родила новата Република Боливија, именувана по Симон Боливар, кој со помош од Антонио Хосе де Сукре и Ото Филип Браун ја ослободил територијата и ги уништил последните остатоци од шпанската армија, со Боливар како прв претседател. Политичките немири и превирања го принудиле Боливар да се врати во Колумбија многу брзо потоа, оставајќи го на чело на Антонио Хосе де Сукре. Планот за повторно обединување на Перу и Боливија не згаснал.

## Наводи

Категорија:Држави и територии распаднати во 1839 година
Категорија:Поранешни држави во Јужна Америка
Категорија:Историја на Боливија
Категорија:Историја на Перу
Агустин Гамара

мини|Агустин Гамара
**Агустин Гамара Месија** (27 август 1785 - 18 ноември 1841) бил перуански војник и политичар, кој служел како 4-ти и 7-ми претседател на Перу.

Гамара бил Местицо, со мешано шпанско и кечуанско потекло. Тој имал воен живот уште од детството, борејќи се против ројалистичките сили. Потоа се приклучил на каузата за независност како втор по команда по Андрес де Санта Круз . Тој, исто така, учествуваl во Битката кај Ајакучо, а подоцна бил именуван за шеф на државата. Во 1825 година, се оженил со Франциска („Панча“) Зубијага и Берналес, која Симон Боливар ја крунисал кога таа сакала да му ја стави круната. По инвазијата на Боливија во 1828 година, бил именуван за **марискал** (маршал), високо ценет воен офицер.

По поразот на Хосе де ла Мар во Голема Колумбија, Гамара побарал негово соборување и ја презел претседателската функција за краток период по Антонио Гутиерез де ла Фуенте. За време на владата на Гамара бил потпишан и мировниот договор со Голема Колумбија.

## Наводи

Категорија:Претседатели на Перу
Категорија:Починати во 1841 година
Категорија:Родени во 1785 година
Диего Порталес

**Диего Хосе Педро Виктор Порталес и Палазуелос** — чилеански државник и претприемач. Како министер на владата на претседателот Хосе Хоакин Прието, тој одигра клучна улога во обликувањето на државата и политиката во 19 век, обезбедувајќи со Уставот од 1833 година рамката на чилеанската држава речиси еден век. Влијателните политички политики на Порталес вклучуваа унитаризам, претседателизам и конзервативизам што доведе до консолидација на Чиле како уставна, авторитарна република со франшиза ограничена на мажите од високата класа.

Иако беше длабоко непопуларен за време на неговиот живот, неговото убиство во 1837 година, за време на бунт, беше оценето како одлучувачки фактор за време на Конфедерациската војна. Чилеанското јавно мислење се префрли за да ја поддржи војната против Перуанско-боливиската Конфедерација. Многу Чилеанци и историчари го гледаат како моќ зад престолот на раната републичка ера, особено во неговото обликување на Уставот од 1833 година. Иако тој никогаш не ја презеде претседателската функција, неговото влијание му дозволи да работи истовремено како министер за војна, министер за внатрешни работи и министер за надворешни односи. Тој беше ран поборник на чилеанскиот експанзионизам.

## Асасинација

лево|мини|267x267пкс| Статуа на министерот Диего Порталес во Виња дел Мар
Со цел да ја зајакне својата позиција, чилеанската влада веднаш воведе воена состојба и побара (и доби) вонредни законодавни овластувања од Конгресот. На почетокот на 1837 година беше одобрен воен суд и му беше дадена јурисдикција над сите граѓани за време на војната. Опозицијата на администрацијата на Прието Виал веднаш го обвини Порталес за тиранија и започна жестока прес-кампања против него лично и против непопуларната војна воопшто.

Политичкото и јавното противење на војната веднаш влијаеше на армијата, свежо од чистките на граѓанската војна од 1830 година. На 3 јуни 1837 година, полковникот Хосе Антонио Видаур, командант на полкот *Мајпо*, го заробил и затворил Порталес додека ги прегледувал трупите во воената касарна во Килота . Видаур веднаш продолжил да го нападне Валпараисо поради погрешното верување дека јавното мислење против војната ќе го поддржи и ќе ја собори владата. Контраадмиралот Мануел Бланко Енкалада, задолжен за одбраната, го победил веднаш надвор од пристаништето во Битката кај Барон . Капетанот Сантјаго Флорин, кој беше задолжен за Порталес, го застрелал кога слушнал за веста, на 6 јуни 1837 година. Повеќето од заговорниците потоа беа заробени и погубени.

Ова убиство го сврте бранот на чилеанското јавно мислење. Владата ја дерогираше воената состојба и земјата се собра зад владата. Војната стана света кауза, а Порталес маченик.

Категорија:Починати во 1837 година
Категорија:Родени во 1793 година
Апокриф (музички албум)

**„Апокрив“** (англиски: *Apocryph*) — музички албум на дуото Добрила Грашеска и Дориан Јовановиќ од 2021 година.

## Содржина
Албумот содржи седум песни:
* Аир да не сториш
* Кирајџиче
* Ти се армаса
* Излези, Видо
* Стојан ми болен легаја
* ДафНевесто, тенка висока
* Три години стана

## Технички одлики
Албумот содржи обработки на македонски народни песни, во аранжман на Грашеска и Јовановиќ. Албумот е снимен во музичкото студио „Профундус“ во август и септември 2020 година. Инженери на звукот се Дориан Јовановиќ и Бојан Угриновски, а Јовановиќ ги извршил миксирањето и мастерингот. Дизајнот на албумот е дело на Зоран Цардула. Излегувањето на албумот било делумно помогнато од Министерството за култура.<

## Осврт кон делото
Според етномузикологот Александра Кузман, музичкиот албум „Апокриф“ е инспириран од две посебни традиционални музички изрази кои, измешани, создаваат нова урбана музичка слика со своја сопствена рамка. Тој е звучна интерпретација која се темели врз емоциите и животните погледи на авторите во однос на традицијата и културното наследство на македонскиот музички регион.

## Наводи

Категорија:Македонски етно албуми
Категорија:Изданија на SJF Records
Категорија:Појавено во 2021 година во Македонија
Категорија:Македонски дела од 2021 година
Категорија:Албуми од 2021
Црпалка

мини|Алуминиумска црпалка
**Црпалка** или **црпка** — вид на лажица што се користи за сервирање храна, најчесто разни видови супи и чорби, но и други видови храна. Црпалките обично имаат долга права или малку закривена рачка на чиј врв се наоѓа чинија со која се зафаќа храна. Садот обично е поставен под тап агол во однос на рачката со цел да се олесни турање на кашеста храна и течности.

Најчесто се направени од не’рѓосувачки челик, но се користат и: алуминиум, сребро, бакарни легури, пластика, меламински смоли, дрво, бамбус и други материјали. Големината, обликот и материјалот на конструкцијата зависи од намената на црпалката. Така, за сосови и зачини се користат црпалки со вкупна должина помала од 7-8 сантиметри, додека за супи, чорби и пунчеви се користат чинии поголеми од 30 сантиметри. Најчестата зафатнина на садот кај црпалките е 0,14 литри, така што 3-5 лажици се истураат во чинија за супа или чорба, што е вкупно околу 0,4-0,7 литри.

## Галерија

Податотека:Ladle silver 1876-7.JPG|Сребрена црпалкаод 1876 година
Податотека:Ladle melamine 18j07.JPG|Лажица од меламиска смола
Податотека:Ladle steel 18j07.JPG|Лажица од не’рѓосувачки челик
Податотека:Kepçe.JPG|Лажица од бакарна легура


## Поврзано
* Мешалка

## Наводи

## Литература
* 
* 

Категорија:Кујнски прибор
Волшебни сказни на балканските народи

**„Волшебни сказни на балканските народи“** — збирка со сказни по избор на Томе Саздов, а објавена од издавачката куќа „Просветно дело“, Редакција „Детска радост“. 

## Содржина
Книгата ги содржи следниве сказни: 
* Мара Пепелашка
* Човекот што му дал запис на ѓаволот
* Цане и ламјата
* Куцото петле
* Мртвиот Костадин
* Чумата и девојчето во едно село
* Поповата ќерка и арамиите
* Еден старец и една баба
* Господ, момчето и свети Михаил
* Детето и мечката
* Волшебните кутии
* Човекот што станал штрк
* Старецот и тројцата
* Подарокот на змијата
* Малата млекарка
* Вампирот и неговата жена
* Ромчето и змијата
* Златната змија
* Три прстени
* Невидливата капа
* Приказна за сирачето
* Царот и градинарот
* Птица-девојка
* Девојка побрза од коњ

## Изданија
* Во 2004 година, книгата била објавена од Редакцијата „Детска радост“ во рамките на библиотеката „Лектирни изданија“. Таа има 96 страници, а на крајот од книгата се наоѓа поговорот „Народни сказни“ на Томе Саздов. Дизајнот и графичкото уредување го направил Жарко Туниќ, автор на илустрациите е Диме Иванов-Димано, а лектурата и коректурата ги направила Оливера Ќорвезировска. Книгата е испечатена во печатницата „Коста Абраш“ во Охрид. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-30-613-3. 

## Наводи

Категорија:Народна книжевност
Категорија:Сказни
Категорија:Книги од 2004 година
Категорија:Изданија на Просветно дело
Категорија:изданија на Детска радост
Опсада на Прешов (1685)

**Опсадата на Прешов** — битка која се поводела меѓу силите на Светото Римско Царство и Отоманското Царство како дел од Големата турска војна.

Хабсбуршката војска ги поразила напаѓачките сили на Имрих Токоли.

## Наводи

Категорија:Прешов
Категорија:Хабсбуршка Унгарија
Категорија:Кралство Унгарија
Категорија:Битки на Светото Римско Царство
Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Судири во 1685 година
Категорија:Битки во Големата турска војна
Опсада на Нове Замки (1685)

**Опсадата на Нове Замки** — битка која се одвила помеѓу силите на Светото Римско Царство и Отоманското Царство како дел од Големата турска војна.

Австрискиот командант Енеј де Капрара го нападналградот и го освоил на 17 август, убивајќи го целиот отомански гарнизон. 

## Наводи

Категорија:Судири во 1685 година
Категорија:Опсади на Отоманското Царство
Категорија:Битки во Големата турска војна
Категорија:Битки на Светото Римско Царство
Северно Перу

мини|Слика што го претставува штитот на Северната перуанска држава
**Република Северно Перу** *([[Шпански јазик|шпански]]: República Nor-Peruana***)** — една од трите конститутивни републики на краткотрајната Перуанско-Боливиската Конфедерација од 1836-1839 година.

Северно Перу е формирано од поделбата на Република Перу на Република Северно Перу и Република Јужно Перу. Овие две републики се основани во 1836 година за да бидат (со Боливиската Република) конститутивни републики на Перуанско-боливиската Конфедерација.

Конфедерацијата заврши три години подоцна по континуираните гранични војни со Аргентина и Чиле во Конфедерациската војна, и по хаотичен граѓански конфликт меѓу северните и јужните Перуанци. Во август 1839 година, Агустин Гамара ја прогласи Конфедерацијата за распуштена; како резултат на тоа, Јужно Перу и Северно Перу се вратија во обединета Република Перу.

Категорија:Поранешни републики
Категорија:Држави и територии распаднати во 1839 година
Категорија:Држави и територии настанати во 1836 година
Категорија:Историја на Перу
Категорија:Историја на Боливија
Категорија:Поранешни држави во Јужна Америка
Овчо млеко

мини|Минијатура од 14 век што прикажува молзење овца.
**Овчо млеко** — млеко што го произведува овцата за да го нахрани своето јагне.

Се користи во човечката храна, особено се користи во составот на многу сирења како што се фета (Грција), рикота (Италија) и рокфор (Франција), но може да се консумира како млеко за пиење или подготвено на поинаков начин.

## Историја
Овците биле меѓу првите животни кои биле припитомени од луѓето; постојат извори според кои припитомувањето датира пред девет до единаесет илјади години во Месопотамија.

Иако овчото млеко се консумирало директно во антиката, денес се користи првенствено за правење сирења и јогурти. Овците имаат само две боски и произведуваат многу помала количина млеко од кравите. Меѓутоа, бидејќи овчо млеко содржи многу повеќе масти (75 грама на литар наспроти 35) и многу други суви материи како кравјото млеко, тоа е поинтересно за производство на сирење. Добро се спротивставува на контаминација за време на ладењето поради неговата многу поголема содржина на калциум  . Најпознати сирења од овчо млеко се фета во Грција, рокфор во Франција, манчего во Шпанија, пекорино романо и рикота во Италија. Некои јогурти, особено некои облици на цедени јогурти, се прават со овчо млеко. Многу од овие производи сега се направени од кравјо млеко, особено кога се произведуваат надвор од нивната земја на потекло. Овчото млеко содржи 4,8 % на лактоза што го контраиндицира кај субјекти кои не поднесуваат овој шеќер.
[мини|250x250пкс| Механичка молзалка, [Нов Зеланд, 2006 година.]]
Нутритивни вредности на 100 грама во споредба со другите главни животински млека.

:

## Поврзано
*Млеко
*Кравјо млеко
*Козјо млеко
*Биволско млеко

## Наводи

Категорија:Пијалаци
Категорија:Млеко
Категорија:Овчарство
Категорија:Овчи сирења