open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Љубомир Котевски

**Љубомир Котевски** (3 август 1923, Скопје - 10 август 2014, Скопје) — интернист, пулмоалеролог, професор, основач и директор на Клиниката за пулмологија во Скопје.

## Животопис
Љубомир Котевски е роден во Скопје, на 3 август 1923 година, каде завршил основно и средно образование. Есента 1945 година се запишал во Белград на медицински факултет. Студиите ги завршил во мај 1951 година, и веднаш стапил на служба во Специјалната болница за ТБЦ во селото Лешок, Тетовско. Специјалистички испит по интерна медицина положил во 1956 година, а во јануари 1957 година бил избран за асистент на Интерните клиники во Скопје. За редовен професор бил избран во 1977 година

## Кариера
Љубомир Котевски бил декан на Медицинскиот факултет во Скопје од 1978 до 1982 година, а од 1982 до 1985 година бил директор на УЦМН. Тој бил основач и шеф на Одделението за пулмологија, и директор на Клиниката за пулмологија и алергологија. Се усовршувал на клиниките во Париз, Рим, Минхен, Лондон, Милано и Прага. Особени заслуги има за формирањето и развојот на одделите за интензивна респираторна нега, за бронхоскопија за газометрија, каде вовел современи методи за дијагностика и терапија.

Бил претседател на Здружението на алерголози и клинички имунолози на Југославија, член на Меѓународното здружение на алергологија и клиничка имунологија. Автор е на бројни стручни и научни трудови. Одликуван бил со награди и признанија, меѓу кои: Орден на трудот со златен венец, наградата „13 Ноември“ и Повелбата „Д-р Трифун Пановски“.

## Наводи

Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски лекари
Категорија:Професори на Медицинскиот факултет - Скопје
Борислав Каранфилски

**Борислав Каранфилски** (31 август 1928, Куманово) — патофизиолог, специјалист по јадрена медицина, професор и директор на Институтот за патофизиологија и јадрена медицина во Скопје.

## Животопис
Борислав Каранфилски завршил основно образование и гимназија во Куманово, а потоа студирал на медицинскиот факултет во Скопје, каде дипломирал во 1955 година. Во 1957 година ја завршил Школата за примена на радиоактивни изотопи во Институтот за јадрени науки „Борис Кидрич“ во Винча, Белград. За редовен професор бил избран во 1977 година. Се усовршувал во клиниките во Шведска, Англија, СССР и САД.

Бил директор на Институтот за патофизиологија и јадрена медицина, шеф на Катедрата за патофизиологија со јадрена медицина, декан на Медицинскиот факултет во Скопје и проректор на УКИМ.  Соосновач е на лабораторијата за радиоизотопи при Институтот, а бил и претседател на Здружението на јадрена медицина на Југославија.

Автор е на повеќе од 180 трудови. За своите активности добил повеќе награди и признанија, меѓу кои: Орден на заслуги за народ со сребрена ѕвезда, Орден на трудот со златен венец, Орден на заслуги за народ со сребрени зраци, Орден на Републиката со сребрен венец, наградата „11 Октомври“ за животно дело и други.

## Наводи

Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски лекари
Категорија:Добитници на наградата „Св. Климент Охридски“
Тонињо Серезо

мини|Тонињо Серезо
**Тонињо Серезо**, вистинско име Антонио Карлос Серезо (бразилски португалец, роден на 21 април 1955 година во Бело Хоризонте) — поранешен фудбалер на Бразил. Добро познат по неговата неуморна работа, енергичен стил на игра и тактичка свест. Тој исто така бил познат по својата визија и минување како длабоко постар плејмејкер. Серезо најчесто се смета за еден од најдобрите бразилски дефанзивни играчи на сите времиња, особено што играл за тимот на неговиот роден град Клауб Алетико Минеиро.

Во текот на неговата кариера, Серезо играч како дефанзивен играч од средниот ред со Атлетико Минеиро, Рома, Сампдорија, Саун Пауло и репрезентацијата на Бразил. Додека играл во Бразил, тој победил на Бола де Уру во 1977 и 1980 година и на Бола де Прат во 1976 година.

За време на своето играње во Италија, четири пати го освоил Купот на Италија; во 1991 година ја освоил Серија А со Сампдорија, но го загубил финалето на Купот на Италија од Рома. Со Саун Пауло тој станал двократен добитник на интерконтиненталниот куп, а исто така и еднаш го освоил Копа Либертадорес.

Серезо бил прогласен за најдобар играч на интерконтиненталниот куп 1993. Во 1997 година се пензионирал како играч  откако направил некои студии и условна казна во Италија се вратил во Бразил и започнал кариера како менаџер во Виторија, достигнувајќи го полуфиналето на Брашилерао Серија A. Тој исто така го предводеше јапонскиот центар Кашима Рока во Ј. Лига за шест години. Тој освои пет големи титули во Јапонија, две лиги на шампиони и еден императорски куп. По своето време во Јапонија, тој ги тренирал бразилските клубови Алетико Минеиро и Гуарани, како и некои азиски клубови, како Ал-Хилал, Ал-Шабаб, Ал Аин; подоцна се вратил во Бразил уште еднаш како главен менаџер на Спорт до Ресифе, оставајќи го клубот само еден месец подоцна.

## Наводи

Категорија:Бразилски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Рома
Категорија:Фудбалери на ФК Сампдорија
Категорија:Родени во 1955 година
Милан Калиниќ

**Милан Калиниќ** (Белград, 21 септември 1972) е српски телевизиски водител и глумец.

## Животопис
Калиниќ е роден во Белград. Глума дипломирал на БК Универзитетот, во класата на Проф. Иван Бекјарев.  Неговата глумечка кариера ја започнал со улогата во филмот „Птици кои не полетуваат," а глумел во 16 телевизиски серии и филмови. Милан Калиниќ глумел во претставите на ЈДП, Театар "Бошко Буха" , како Звездара театар. Завршил и пилотска академија во Вршац.

На публиката повеќе ѝ е познат како телевизиски водител, а кариерата на водител ја започна со емисијата  "Летечки старт", а ја водеше и "Руски рулет", "Се за љубов" и ријалити програмата "Големиот брат". Работеше во продукциската куќа Емоушон. Во текот на 2011 година. и 2012 година ја водеше емисијата, "Излези на линија" на Првата српска телевизија. 2014 година учествуваше во шоуто, кое се емитува на Првата српска телевизија Танц со ѕвездите, а потоа ја напушти Првата српска телевизија и се префрли на ТВ Пинк , каде е водител на музичкото талент шоу Пинкови ѕвезди.Од јануари 2015 година, учествува во ново талент шоу програма Аудиција, која се емитува на ТВ Пинк, како еден од членовите на жирито.

Оженет е со сопругата Сандра со која ја има ќерката Теа и синот Вук.

## Театарски улоги

* Кој е тука идиот?
* Ожалостено семејство
* Љубовник на големиот стил
* Пеј, брате
* Пеј, брате 2

## Наводи

## Надворешни врски

*  


Категорија:Статии со надворешни врски на англиски
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1972 година
Категорија:Луѓе од Белград
Категорија:Српски глумци
Категорија:Српски филмски глумци
Категорија:Српски телевизиски глумци
Категорија:Српски театарски глумци
Категорија:Српски телевизиски водители
Категорија:Срби од 20 век
Категорија:Срби од 21 век
Бранислав Никодијевиќ

**Бранислав Никодијевиќ** (12 февруари 1929, Скопје - 21 декември 2009, Скопје) — фармаколог, редовен професор, истражувач и основоположник на клиничката фармакологија во Македонија.

## Животопис
Бранислав Никодијевиќ е роден на 12 февруари 1929 година во Скопје. Медицински факултет учел во Прага, Скопје и Загреб. Во 1956 година бил избран за асистент по предметот „Физиологија“ на Медицинскиот факултет во Скопје. Во периодот од 1972 до 1976 година бил иницијатор и основоположник на Клиничката фармакологија во Македонија, и еден е од основачите на Фармацевтскиот факултет во Скопје. Во 1975 година бил избран за редовен професор по фармакологија.

Од јавните функции што ги обавувал, меѓу другото бил претседател на Сојузот на фармаколошките друштва на Југославија, прв декан на Фармацевтскиот факултет во Скопје, директор на УЦМН и декан на Медицинскиот факултет во Скопје. По покана, држел предавања на повеќе странски универзитети  во САД, Јапонија и Финска. Се пензионирал во 1994 година.

Автор е на повеќе од 130 научни трудови, како и на учебник по Фармакологија. Носител е на: Орден на заслуги за народот со сребрена ѕвезда, Орден на трудот со златен венец, и други награди  и признанија.

## Наводи

Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски лекари
Илија Џонов

**Илија Џонов** (р.  во  - починал на  во ) — македонски невропсихијатар, редовен професор, директор на Клиниката за нервни и душевни болести во Скопје.

## Животопис
Џонов бил роден во Штип, за време на бугарската окупација. Основно образование и гимназија завршил во родниот град, а потоа во Скопје дипломирал на Медицинскиот факултет во 1967 година, додека специјалистички испит положил во 1973 година. Докторирал во Белград во 1982 година од областа на невромускулните болести.

Во декември 1969 година  тој се вработил во Клиниката за нервни и душевни болести во Скопје. За асистент бил избран во 1977 година, за доцент во 1986 година, а за редовен професор во 1996 година. Бил директор на Нервната клиника (1987-1988), продекан (1988-1990) и декан на Медицинскиот факултет во Скопје (1990-1994), како и директор на Клиничкиот центар (1997-1999).

Основач е на Лабораторијата за хистолошки испитувања на мускулната биопсија во 1978 година. Воведува современ дијагностички и терапевтски пристап кај невромускулните болести. Тој го создал Одделението за неврологија во развојната возраст.

Објавил 107 научни и стручни трудови и остварил научен проект за невромускулните болести во Македонија (1984-1988).

Ви 2010 година, тој ја добил наградата „13 Ноември“ доделувана од Град Скопје.

Проф. д-р Џонов бил член на Надзорниот одбор на „Алкалоид“ АД од 1998 до 2023 година

## Наводи

Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски лекари
Категорија:Југословенски универзитетски професори
Категорија:Југословенски лекари
Категорија:Добитници на наградата „13 Ноември“
Категорија:Македонски невропсихијатри
Категорија:Луѓе со потекло од Богданци
Категорија:Доктори на Белградскиот универзитет
Зосим Тумански

[200px|мини|Детал од [Мозаик|мозаична икона на Зосим која се наоѓа во манастирот Туман.]]
**Преподобен Зосим Тумански** бил еден од монасите на Синаит од втората половинa на XIV век кои во Србија дошле за време на Кнез Лазар.

Голем молитвеник и побожник. По преданието овој Синаит живеел сам во камена пештера кај денешниот Манастир Туман. Подигањето на овој манастир, посветен на Свети архистрат Михаил, поврзано за името на Милош Обилиќ, кој во времето на кнез Лазар управувувал со Браничево (област во Србија). По преданието, Милош во приликата на ловење ненамерно го застрелал пустинецот Зосим. Толку  тешко ранет, Милош го понел во својот двор во местото Дворот (Голубец) да му се даде помош. Старацот Зосим, чувствувајќи го својот крај, му рекoл на Милош: „Тука остави ме, да умрам тука." На местото каде старецот починал, Милош го погребал и над гробот подигнал црква, односно манастир кој се и денеска нарекува манастир Туман.

Моштите на преподобниот Зосим се наоѓаат во црквата на манастирот Туман и се откриени на 8 август 1936 година.

## Литература
* Србски свет, Манастир Рукумија, 2000 година
* http://www.pravoslavniforum.com/index.php?topic=2235.60
* Свети Зосим (манастир Туман) 

Категорија:Српски светци
Љубомир Чапаровски

**Љубомир Чапаровски** (, Галичник - , Скопје) — македонски интернист-ревматолог, редовен професор, директор на Клиниката за ревматологија во Скопје.

## Животопис
Роден бил во селото Галичник, каде учел само во првото одделение од основно образование, а другите одделенија како и гимназија завршил во Скопје. Во есента 1954 година, од страна на Црвен крст на Македонија бил испратен на едномесечен курс на островот Локрум кај Дубровник. Во 1963 година, тој ги завршил студиите по медицина на Медицинскиот факултет во Скопје, а од 1964 година работел во Интерната клиника во Скопје. Специјализација учел во Осло, Копенхаген, Стокхолм, Малме, Лондон, Единбург и Даблин.

Од декември 1980 до 1998 година,  бил директор на Ревматолошката клиника во Скопје, бил декан на Медицинскиот факултет во Скопје во периодот од 1994 до 1996 година, а бил и член на Европската и Светската лига против ревматизмот.

Објавил преку 300 трудови во земјата и во странство, а добитник е на повеќе признанија во СФРЈ и Република Македонија, како и на францускиот Орден „Palme academique“ и италијанскиот 
„Comendatore dela R. Italiana“. Бил прогласен за почесен професор на Унизверзитетот во Кејптаун.
## Наводи

Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски лекари
Категорија:Југословенски универзитетски професори
Категорија:Југословенски лекари
Робер Нивел

**Робер Џорџ Нивел** , бил француски војсководач, еден од командантите  на сојузничките сили во Првата светска војна. Бил исклучителен артилиерец и стратег, но останал прочуен по неговата офанзива во која француските сили доживеале силен пораз во пролет 1917 година.
## Животопис
Нивел е роден на 15 октомври 1856 во Тул, Франција, од татко Француз и мајка Британка со протестантска вероисповед.  Завршил Политехничко училиште  и заминал како подпоручник во артилерија на француската војска. 
Поради своите квалитети брзо напредувал и веќе во 1913 година имал титула  пуковник во артилерија.  Бил многу способен командант и организатор за теренска артилерија на полициски и дивизиски трупи. По Битката кај Вордун во 1916 година бил поставен за главен командант на француските сили на Западниот фронт. Во тек и по борбите 1916 година, а посебно по тнр. Предложил офанзивен напад кој бил поддржан и од страна на сојузничките сили.Офанзивата на Нивел која започнала на 16 април  1917, била со катастрофални последици во кои француските сили загубиле над 200.000 војници, а тој бил изложен на силни критики поради огромните загуби и неможноста да се напредува.

Во мај 1917 бил заменет, а неговото место му било доделено на Филип Петен. Му се припишува дека бил нечувствителен и безгрижен во однос на загубите.

По смената заминал во Северна Африка, оттаму се вратил по завршувањето на војната, а се пензионирал во 1921 година. И покрај неуспехот на бојното поле, бил одликуван со Големиот крст на Легија на честа,  Робер Нивел починал на 22 март 1924.

## Наводи

Категорија:Французи од Првата светска војна
Категорија:Француски генерали
Категорија:Носители на Големиот крст на Легијата на честа
Категорија:Родени во 1856 година
Категорија:Починати во 1924 година
Втора битка на Марна

**Втора битка на Марна** е една од големите битки во Првата светска војна, која се одвивала во близина на реката Марна од 15 јули до 5 август во 1918 година.
Станува збор за последната голема германска офанзиваБила је то последња велика немачка офанзива на Западниот фронт. Битката завршила со победа на сојузничките сили кои во силен противнапад ги совладале Германците и им нанеле тешки загуби.  
## Причини
По неуспех на Пролетната офанзива и обид војната да се заврши со неа, германскиот командант Ерих фон Лудендорф верувал дека со напад низ Фландрија Германија ќе дојде до толку посакувана победа и дека ќе ги заврши сите неволји на рововското војување. За да ги измами сојузничките сили и сокрие вистински воен план, прибегнал кон стратегија со која сакал да ги навлече сојузничките трупи кон Белгија. Паул фон Хинденбург планирал да изврши голем напад во должина на реката Марна. 
 
## Приказ на битката

Битка започнала на 15 јули 1918 година. Така што 23 германски дивизии од состав на Првата и Третата армија ја нападнале француската Четврта армија под команда на генерал Анри Журо, источно од Ремс. Во меѓувремен 17 дивизија на германската Седма армија, со помош на Деветтата армија ја нападнала француската Шеста армија западно од Ремс. Ерих фон Лудендорф се надевал дека ќе ги расцепи француските сили на два дела. 
На француските трупи на помош им стигнале 85.000 американски војници и војска на британскиот експедиционен корпус. Германскиот напад го запреле источно од Ремс уште во првиот ден. Напад на запад бил успешен и Германците се пробиле низ линиите на француската Шеста армија и напредовале околу 17 километри, пред да ги запре француската Деветта армија на 17 јули, со помош на Американаци, Британаци и Италијанци.
Кога воочил дека Германците не успеале да се пробијат, главниот командант на сојузничките сили Фердинанд Фош на 18 јули 1918 година, наредил почеток на голем противнапад. Дваесет и четири француски дивизиии, заедно со сојузнички сили и со 350 тенкови ги нападнале Германците. Противнападот бил мошне успешен.
 
Првиот ден на битката француските Десетта и Шеста армија напредувале над 9 километри. Петтата и Деветтата француска армија извршиле дополнителни напади на запад. На 20 јули 1918 година, Германците наредиле повлекување на позициите од кои ја започнале Пролетната офанзива на почеток на таа година. Сојузничкиот противнапад на 6 август го запреле добро вкопани германски сили.

## Последици
Катастрофалниот пораз на германската војска бил причина за да се откажат од плновите на Лудендорф за инвазија на Фландрија. Таа сојузничка победа била прв чекор кон низа сојузнички победи со кои Првата светска војна и бесмислената загуба на милиони животи водела кон крај.

## Поврзано
* Прва битка кај Марна

## Наводи

Категорија:Битки на Франција во Првата светска војна
Категорија:Битки на Германија во Првата светска војна
Категорија:Битки на Италија во Првата светска војна
Категорија:Битки на САД во Првата светска војна
Категорија:Битки на Обединетото Кралство во Првата светска војна
Категорија:Судири во 1918 година
Категорија:Битки во Западниот фронт во Првата светска војна
Афроамериканци

thumb|right|265px|Афроамериканци по државите на САД во 2010 година

**Афроамериканци** или **Африкански Американци** – поим кој денес во Соединетите Американски Држави се користи службено за да ги означи жителите со црна боја на кожата, односно, потомците на африканските робови доведени во Северна Америка меѓу XVII и XIX век. Машките се нарекуваат црнци, а жените црнкинки (црнкињи е изведенка, но се претпочита првото).

Поимот Афроамериканци, кој прв почнал да го користи црниот националистички водач Малколм Икс, настојува да го замени поимот „црнци“ (), кој во тогашната црнечка заедница се сметал за еднакво навредлив како „негро“ и „обоени“. Поимот, наместо по раса, американските црнци требало да ги идентификува според областа од каде потекнуваат нивните предци и така да ги изедначи со етничките групи во американската нација како што се Италоамериканците или Порториканците.

Според податоците на американското Биро за попис на населението, во САД живеат 40,7 милиони Афроамериканци, кои претставуваат 12,7 % од вкупното население. Според пописот од 2000 година 58,4 % од нив живеат на американскиот југ. Но, 88 % од сите Афроамериканци живеат во големите градови, така што во некои од нив, како Гери, Детроит, Атланта, Мемфис и Вашингтон, тие се мнозинство.

Поимот „Афроамериканци“ во 1990-тите години, во времето на „политичка коректност“, се одомашил во американската јавност и влегол во службена употреба. Но, истовремено предизвикал доста контроверзии, со оглед дека неговата употреба предизвикувал низа недоразбирања и збрки.

Така поимот се користи исклучиво за лицата со црна боја на кожата, а не се применува на Американците со бела боја на кожата кои емигрирале од Африка или оттаму им потекнуваат предците (Бербери, Африканери).

Истовремено овој поим се користи за секое лице со црна боја на кожата кое живее на територијата на САД, без разлика дали истото му припаѓа на некоја специфична етничка група како што се Јамајканците или Хаиќаните.

## Демографија

## Познати Афроамериканци
* Азалија Банкс
* Бијонсе Ноулс
* Барак Обама
* Боб Марли
* Леброн Џејмс
* Лил Ким
* Мајк Тајсон
* Опра Винфри
* Рик Рос
* Тина Тарнер
* Витни Хјустон
* Тупак Шакур

## Поврзано
* Раси и потекло во пописите на населението на САД
* Американски староседелци
* Американци
* Азиски Американци
* Бели Американци
* Хиспаноамериканци и Латиноамериканци

## Наводи

Категорија:Демографија на САД
Категорија:Народи во САД
Категорија:Народи во Америка
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Виничка Река

**Виничка Река** — река во Источна Македонија и лева притока на Брегалница. Се наоѓа на северниот дел на планината Плачковица, поминува низ Кочанското Поле и градот Виница и се влева во Брегалница. Во делот за топографија во книгата Материјали по изучувањето на Македонија, македонскиот револуционер Ѓорче Петров, опишувајќи ја Виница меѓу селата на Кочанската Каза, за Виничка Река запишал дека блиску под Виница тече Осојница, а низ неа протекува Градечка Река која под името Виничка се влева во Брегалница ½ час под устието на река Осојница.

## Течение
Главниот извор на Виничка Река се наоѓа високо на северната падина на Плачковица, на надморска височина од 1420 метри, веднаш западно под врвот Чупино, по што во стрмен дол тече во северозападен правец примајќи повеќе повремени мали водотеци. Веднаш источно под гребенот Алти Текне, Виничка Река го менува својот правец на течење кон север каде до ридот Градиште (842 м.н.в) и Бумбарска Чешма навлегува во зарамнетото голо северно подножје на Плачковица. Помеѓу ридовите Дузлук и Добрава каде прима вода од изворот Локва, навлегува во самиот град Виница кој го дели на два дела, по што излегува во рамничарскиот дел на Кочанското Поле каде во близина на селото Јакимово кај котата 371 м.н.в во месноста Јакимовско Поле се влева во еден речен ракавец на Осојница, од каде нејзините води достигнуваат во главната речна артерија Брегалница.

## Наводи


Категорија:Реки во Македонија
Категорија:Притоки на Брегалница
Категорија:Плачковица
Категорија:Градец (Виничко)
Категорија:Географија на Виница
Бранкица Себастијановиќ

мини|200п|Бранкица Себастијановиќ

**Бранкица Себастијановиќ** (Сараево, 8 август 1990) е српска театарска и филмска актерка.

## Животопис
Бранкица Себастијановиќ е родена 8  август 1990 година во Сараево. Татко и Нено е економист, мајка и Радмила е професор, а брат и Невен е адвокат. Израснала во Стара Пазова, во семејниот дом, каде што завршила и средно училиште. Одела во училиште за глума "Дадов", а по средното училиште запишала историја на уметност, каде завршила прва година. Во моментов живее и работи во Белград, каде што дипломирала во април 2014 година година на ФДУ, во класата на професор Владимир Јевтовиќ, односно доцентот Срѓан Карановиќ, со дипломската претстава 'АРТ'.

Младата глумица се прикажа на публиката во серијата на *Синѓелиќи*, која беше направена по пример на филмот *[[Серанови]]*, каде што го толкува ликот на Ева, која во оригиналната верзија ја одигра Вероника Санчес. Покрај тоа, одигра голема улога во филмот *Кога љубовта доцни* и во серијата *Самец во бракот*, толкувајќи го ликот на младата Белграѓанка Љиљана, заедно со Милош Биковиќ, со кој беше во врска. Во јануари2015 година го снима и филмот, како серија*, Се врати Зоне*, каде што повторно ја игра главната улога, познатата Зона Замфирова, а филмот е продолжение на првиот дел од 2002 година. 
Значајни улоги во театарски претстави се *АРТ*, како и *Што виде собарот*, *Не се двоуми, импровизирај*.

Таа освои награда за најдобар глумец-дебитант 49 Филмски средби во Ниш, како и награда за најдобра глумица на петта вечер на фестивалот. Исто така, според анкетата на весникот "Телеграф', Бранкица е прогласена за најубавата српска глумица.

## Извори

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Луѓе од Сараево
Категорија:Српски глумци
Категорија:Српски филмски глумци
Категорија:Српски телевизиски глумци
Категорија:Српски театарски глумци
Јордан Савески

**Јордан Савески** (, Рамна, Битола) — хирург трауматолог, универзитетски професор директор на Клиниката за трауматологија и на Ургентниот хируршки центар во Скопје.

## Животопис
Основно и средно образование завршил во родниот град, а Медицински факултет во Скопје, каде дипломирал во 1969 година. По дипломирањето, работел на Хируршката клиника во Скопје. Во 1976 година бил избран за помлад асистент по предметот „Хирургија“. Една година работел и како општ хирург во болница во Либија, а во 1981 година бил на усовршување во Америка.

Во 1989 година бил избран за претседател на Здружението на хирурзите на Македонија, и избран за шеф на Трауматолошката клиника во Скопје. Бил директор на Клиниката за трауматологија, а во 1995 година бил назначен за шеф на Ургентниот хируршки центар во Скопје. Со звањето редовен професор по општа хирургија се стекнал во 1996 година. Од 1999 година до 2004 година бил декан на медицинскиот факултет во Скопје.

Добитник е на Орден на трудот со сребрен венец, а во 2004 година ја добил наградата „11 Октомври“ за животно дело.

## Наводи

Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски лекари
Немири (Книга на Иво Андриќ)

**Немири** - збирка со песни во проза на Иво Андриќ од 1920 година.

## Содржина
Книгата се состои од три дела:
* „Немир од векот“ (*Nemir od vijeka*)
* „Немир на денот“ (*Nemir dana*)
* „Ридови“ (*Bregovi*)

„Немир од векот“ се состои од седум песни во проза (без наслов), посветени на Бога. Во „Немир на денот“ има пет лирски текстови, насловени како: „Ноќ во возот“ (*Noć u vozu*), „Над победите“ (*Iznad pobjeda*), „Деца“ (*Djeca*), „Погребна песна“ (*Pogrebna pjesma*) и „Приказна од Јапонија“ (*Priča iz Japana*). Во првиот текст се опишува патувањето на војниците со воз за време на Првата светска војна; вториот текст има антивоени пораки; третиот текст ги опишува страдањата на децата-сирачиња во август 1917 година; во четвртиот е опишана смртта на непознат крадец; во последната е дадена приказната за поетот Мори Ипо и 350-те учесници во заверата против јапонската царица. Најпосле, „Ридови“ содржат 27 лирски текстови во проза (без наслов) во кои поетот обработува разни теми: ридовите, осаменоста, немирните соништа, душата, спомени од морето, итн.

## Наводи

Категорија:Дела на Иво Андриќ
Категорија:Српска поезија
Категорија:Југословенска поезија
Категорија:Книги од 1920 година
Шахот во 2011 година

Настани во **[[шах]]от** во **[[2011]]** година:

## Настани

### Јануари
### Февруари
### Март
### Април
### Мај
### Јуни
### Јули
### Август
### Септември
### Октомври
### Ноември
### Декември

## Државни натпреварувања

### Македонија
### Земја 1
### Земја 2
### Земја 3

## Починати
* **[[12 февруари]]**: Мато Дамјановиќ — хрватски и југословенски велемајстор.ref name="twic844">{{нмс|url=http://www.t 

## Наводи


Категорија:Години во шахот
Влечено оро

**Влечено оро** или **Влеченото** е женско македонско оро, кое кореографски потекнува од Скопско. 

Ова е умерено-брзо оро кое се игра со лизгави чекори на прстите, а има и мали потскоци. Играчите се во полукруг, еден до друг, се држат за појас, со лицето свртени кон центарот на кругот. Ритамот е двочетвртински. Постојат две варијанти на ова оро

## Наводи

Категорија:Македонски ора
Костас Манолас

**Констатинос "Костас" Манолас** (; роден на 14 јуни 1991 година) — грчки професионален фудбалер кој настапува како централен одбранбен играч за италијанскиот клуб Рома ирепрезентацијата на Грција.

## Клупска кариера

Категорија:Родени во 1991 година
Категорија:Фудбалери на Светско првенство 2014
Категорија:Фудбалери на ФК Рома
Категорија:Фудбалски дефанзивци
Категорија:Грчки фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Фудбалери на ФК Олимпијакос
Категорија:Фудбалери во Серија А
Крстачко оро

**Крстачко оро** или **Крстачка** е машко македонско оро, кое кореографски потекнува од Кочанско. 

Ова е темпераментно оро кое се игра со подрипнување. Играчите се во полукруг, се држат за рамо, со лицето свртени кон центарот на кругот. Ритамот е шест-осмински. Постојат три варијанти од ова оро.

## Надворешни врски
* Крстачко оро во изведба на Трајче Станков

## Наводи

Категорија:Македонски ора
Кавадарка оро

**Кавадарка** е машко македонско оро, кое кореографски потекнува од Тиквешко. 

Ова е типично машко оро кое во првиот дел се игра во слободен ритам. Првиот дел се одликува со бавни движења, балансирани чекори, ниски клекнувања на едната нога и остри гестови со другата нога. Вториот дел се игра со ритмички движења, а третиот дел се игра со отпуштени раце или за рамо, и движења во цик-цак. Играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот. Ритамот е шест-осмински.

## Надворешни врски
* Кавадарка во изведба на Рожденска гајда

## Наводи

Категорија:Македонски ора
Лесното оро

**Лесното** е мешано македонско оро, кое кореографски потекнува од Мала Река. 

Ова е бавно оро кое се игра со постепено забрзување на крајот. Се одликува со складни и умерени движења. Играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот. Мажите се држат за рамо, а жените за раце. Ритамот е двочетвртински. Постојат четири варијанти од ова оро.

## Надворешни врски
* Изведба на лесното за време на Мавровскиот собир од страна на зурлаџиско-тапанџиската група Мајовци (снимено на 17 јуни 1967 г. од Роберт Хенри Лејбман)
* Лесното оро во изведба на Душко Јовановиќ

## Наводи

Категорија:Македонски ора
Орото почна

**Орото почна** е мешано македонско оро, кое кореографски потекнува од Скопско. 

Ова е бавно оро кое се игра со мирни и одмерени движења на нозете. Играчите се во полукруг, се држат за раце, со лицето свртени кон центарот на кругот. 

## Надворешни врски
* Орото почна во изведба на „Танец“

## Наводи

Категорија:Македонски ора
Грбач оро

**Грбач** е машко македонско оро, кое кореографски потекнува од Скопско. 

Во почетокот орото се игра слободно, со изразито балансирање на телото. Потоа следат: клекнување на колена, потскоци и доскоци и длабоко потклекнување. Играчите се во полукруг, со спуштени раце, со лицето свртени кон центарот на кругот. Ритамот е 7/16.

## Наводи

Категорија:Македонски ора
Чамчето оро

**Чамчето** или **Женско чамче** е женско македонско оро, кое кореографски потекнува од Велешко. 

Ова оро во почеток се игра слободно, без ритам, а потоа постепено забрзува во одреден ритам. Движењата на нозете се одмерени. Играчите се во полукруг, се држат за раце, со лицето свртени кон центарот на кругот. Ритамот е 7/16.

## Надворешни врски
* Чамчето во изведба на Танец

## Наводи

Категорија:Македонски ора
Гајдарско оро

**Гајдарско** е машко македонско оро, кое кореографски потекнува од Скопско. 

Ова е темпераментно и брзо оро кое се игра со изразити гестови на нозете и со потскоци. Играчите се во полукруг, се држат за рамо со лицето свртени кон центарот на кругот. Ритамот е 7/16. Постојат четири варијанти на ова оро.

## Надворешни врски
* Гајдарско оро во изведба на Кочо Петровски со Народниот оркестар

## Наводи

Категорија:Македонски ора
Тоска оро

**Тоска** е машко македонско оро, кое кореографски потекнува од Скопско. 

Ова е типично борбено машко оро, со средни потскоци и доскоци. Играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот, се држат за рамо. Ритамот е 7/8.

## Наводи

Категорија:Македонски ора
Лисолај оро

**Лисолај** е мешано македонско оро, кое кореографски потекнува од Битолско. 

Ова е умерено брзо оро, кое се игра со одмерени чекори и потскоци. Играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот, и се држат за појас. Ритамот е 9/16.

## Наводи

Категорија:Македонски ора
Калајџиско оро

мини|Калајџиско во изведба на КУД „Кочо Рацин“
**Калајџиско** — машко македонско оро, кое кореографски потекнува од Велешко. 

Ова е умерено брзо оро кое кон крајот се забрзува. Се одликува со мирни движења и балансирани чекори. Се игра со потскоци и ниски потклекнувања. Обилува со драмски елементи, својствени на калајџискиот занает. Играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот. Се држат за рамо. Ритамот е 11/16. Постојат две варијанти на ова оро.

## Наводи

## Надворешни врски

* Калајџиско оро во изведба на КУД „Мирче Ацев“ од Прилеп

Категорија:Македонски ора
Тропнало оро

**Тропнало оро** е мешано македонско оро, кое кореографски потекнува од Мала Река. 

Ова е полетно оро кое се игра со брзи чекори на полустапала. Изобилува со потскоци и доскоци. Играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот. Ритамот е 7/16. Постојат две варијанти од ова оро.

## Надворешни врски
* Тропнало оро во изведба на „Танец“

## Наводи

Категорија:Македонски ора
Магдалена Жантева-Наумоска

**Магдалена Жантева-Наумоска** (, Скопје) — интернист кардиолог, редовен професор и прва жена декан на Медицинскиот факултет во Скопје.

## Животопис
Основно, средно и високо образование завршила во Скопје. По дипломирањето на Медицинскиот факултет се вработила на Интерната клиника во Скопје. Во 1977 година била избрана за помлад асистент по предметот „Интерна медицина“. Од 1987 година била раководител на ова одделение. Докторирала во 1990 година. За редовен професор била избрана во 2002 година. Во периодот од 2004 до 2009 година била декан на Медицинскиот факултет во Скопје.

Магдалена Жантева-Наумоска е член на Македонското, Европското, Средоземното и Светското кардиолошко здружение.

## Наводи

Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски лекари
Поступано оро

**Поступано** е машко македонско оро, кое кореографски потекнува од Скопско. 

Ова е умерено брзо оро кое се игра со бавни чекори. Орото постепено се забрзува, и тогаш се игра со потскокнување. Играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот. Ритамот е 13/16.

## Надворешни врски
* Поступано во изведба на „Танец“

## Наводи

Категорија:Македонски ора
Арамиско оро

**Арамиско** е машко македонско оро, кое кореографски потекнува од Битолско. 

Ова е борбено оро кое се игра со разни реквизити: сабја, пиштол, бомби. Изобилува со многу драмски елементи. Кога играчите играат се движат еден зад друг или еден до друг во права линија. Почетна позиција е кога играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот. Ритамот е 13/16.

## Надворешни врски
* Арамиско во изведба на КУД „Мирче Ацев“

## Наводи

Категорија:Македонски ора
Ибраим оџа оро

**Ибраим оџа** е машко македонско оро, кое кореографски потекнува од Велешко. 

Ова е умерено брзо оро кое се игра со мирни и одмерени чекори. Играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот. Ритамот е 12/16. Постојат две варијанти на ова оро.

## Надворешни врски
* [Ибраим оџа во изведба на [Љубојна]]

## Наводи

Категорија:Македонски ора
Список на годините во Македонија

Ова е список на **годините во [[историја на Македонија|историјата на Македонија]]**.

## X век

## XI век

## XII век

## XIII век

## XIV век

## XV век

## XVI век

## XVII век

## XVIII век

## XIX век

## XX век

## XXI век

## Поврзано

* Историја на Македонија


+
Години
Скопско Ехо

**Скопско Ехо** – македонски весник.

„Скопско Ехо“ е првиот бесплатен неделен весник во Македонија. Весникот излегува секој четврток и бесплатно се дели на целата територија на Скопје. Издавач на весникот е фирмата „Мармакс степ“ ДООЕЛ Скопје, со седиште на ул. „Коста Новаковиќ“ бр. 14/16 во Скопје, чиј управител е Јовица Тасевски. Седиштето на редакцијата на весникот се наоѓа во Скопје, на „Кеј 13 Ноември“, ГТЦ, локал 24 а главен уредник на весникот Антонио Спасев. Покрај него, редакцијата на весникот ја сочинуваат и новинарот Бранко Ѓорѓевски и техничкиот уредник Антон Власов. Првиот број на неделникот се појавил на 26 октомври 2016 година, во тираж од 12.000 примероци. Неделникот обработува теми поврзани со Скопје. Во состав на „Скопско Ехо“ излегуваат и два подлистока: „Подобро Здравје“ и „Авто Берза“. Со текот на времето, тиражот на весникот дотигнал 25.000 примероци, а подоцна и 35.000 печатени примероци, со што бил убедливо најтиражниот весник во Македонија. За време на локалните избори во 2017 година, тиражот на неделникот изнесувал дури 45.000, додека јубилејниот 50. број излегол во тираж од 50.000 примероци.

## Наводи

Категорија:Печатени медиуми во Македонија
Категорија:Македонски весници
Категорија:Појавено во 2016 година во Македонија
Веројатен случај (филм од 1987)

**Веројатен случај** (полски: *Przypadek*) - полски филм од 1987 година, во режија на Кшиштоф Кишловски, кој е и автор на сценариото. Главните улоги ги играат: Богуслав Линда, Тадеуш Ломницки, Збигњев Запасјевич, Богуслава Павелец, Маржена Трибала, Јацек Борковски, Зигмунт Хибнер, Моника Годжик, Јежи Стур итн.

## Содржина
Дејството на филмот се случува во 1981 година и обработува три можни варијанти на животот на младиот студент Витек (го игра Линда). Тој е студент по медицина, а по смртта на татко му прави пауза во студиите и трча да го фати возот за Варшава. Во првата варијанта, тој го фаќа возот во последен момент, а потоа во Варшава ја среќава својата прва љубов Чушка (ја игра Павелец), која е член на илегалната организација која дејствува против власта. Витек станува член на комунистичката партија, но еден ден полицијата ја апси Чушка, а таа мисли дека Витек е вмешан во тоа. Во втората варијанта, тој не успева да се качи на возот и притоа се тепа со железничарите, по што е уапсен и осуден на условна казна. Тој се запознава со млади луѓе кои се членови на илегалната организација што печати списанија и книги и активно се вклучува во движењето против комунистичката власт. Исто така, тој станува католик и почнува да верува во бога. Витек ја запознава Верка (ја игра Трибала) и меѓу нив почнува љубов, но нивната врска не успева. Во третата варијанта, Витек не го фаќа возот, но на станицата го чека студентката Олга (ја игра Гождик). Така, тој се враќа да ги продолжи студиите, се жени со Олга и станува асистент на факултетот, а во политичкиот живот е неутрален. Еден ден, деканот го замолува да оди во Либија, но веднаш по полетувањето авионот експлодира.

## Наводи

Категорија:Полски филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Варшава
Категорија:Филмови на полски јазик
Категорија:Филмови од 1987 година
Категорија:Филмови на Кшиштоф Кишловски
Категорија:Филмови со Збигњев Запасјевич
Категорија:Филмови со Јежи Стур
Категорија:Филмови со Тадеуш Ломницки
Категорија:Филмови со Богуслав Линда
Категорија:Филмови со Зигмунт Хибнер
Категорија:Филмови со Богуслава Павелец
Категорија:Филмови со Маржена Трибала
Категорија:Филмови од 1981 година
Лица без маски

**Лица без маски** - меѓународен театарски фестивал што се одржуав во Скопје.

## Организација и управување
Тетарот го организираат „Сплунг автори - Театар 007“ од Скопје и Културниот центар „Александар Македонски“ од Скопје. Во 2018 година, директор на фестивалот бил Миодраг Костиќ.

## Изданија
### 11. издание
Единаесеттото издание на „Лица без маски“ се одржало од 12 до 16 април 2018 година на неколку сцени во Скопје: МОБ, ДТЦ Стара Чаршија, Дом на АРМ, МНТ, итн.. Селектор на претставите бил Игор Ивковиќ, а жири-комисијата била во состав: Дарја Ризова, Нина Николиќ и Драгана Лукан Николовски. Поддржувачи на фестивалот биле: Градот Скопје, Амбасадата на Шпанија во Скопје, хотелот „ВИП“ и ЈСП Скопје. На фестивалот биле прикажани следниве претстави:
* „Јами дистрикт“
* „Арктик“
* „Три прави, три опачини“
* „55 нијанси геј“
* „Дримвил“
* „Ужегнатост“
* „Ла ла ла!“

## Надворешни врски
Официјално мрежно место на фестивалот

## Наводи

Категорија:Театарски фестивали во Македонија
Бранислав Николов

**Бранислав Николов**, познат и како **Пијан Славеј** (1971, Битола) — македонски музичар (член на групата Фолтин) и поет.

## Животопис
Бранислав Николов е роден во 1971 година во Битола. Средното образование го завршил во училиштето „Јосип Броз Тито“, а студирал француски јазик и француска книжевност на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје.

## Музичка кариера
мини|Бранислав Николов на концерт во Јавна соба, Скопје, 2.3.2024
Николов е автор и пејач во групата Фолтин. Компонирал музика за театар и повеќе филмови, како: „Cash and Marry“ „Исцелител“, „Honeyland“  итн. На 14 февруари 2018 година, Николов настапил на концертот „Murder Ballads“ во Скопје, заедно со Македонската филхармонија.

## Книжевно творештво
Покрај со музика, Николов се занимава и со пишување. Објавил четири збирки поезија, "Креветизам и хоризонтала" (2018), "Срчки" (2020), "Полиграф" (2022) и "Јазик за двајца" (2024). Во 2022 година бил застапен во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ со три творби.

## Наводи

Категорија:Македонски музичари
Категорија:Македонски пејачи
Категорија:Македонски поети
Категорија:Македонски писатели
Категорија:Фолтин
Категорија:Родени во 1971 година
Категорија:Луѓе од Битола
Мики Петковски

**Миодраг Мики Петковски** (роден во , 1951) — македонски рок и џез музичар. Член на Смак од Крагуевац, каде што доаѓа во 1976 г. да го замени Лаза Ристовски. Со нив во 1977 го снима „Црна дама“ — најуспешниот албум на групата.

Во 1979 и 1980 година го заменува Кокан Димушевски во Леб и сол, а подоцна свири и во групата Брег. Покрај клавир свири и виолончело на кое дипломирал кај познатиот Андре Навара.
После тоа заминува во Чикаго па во Канада, каде што работи како професионален музичар.

Првиот соло албум „Ко зна“ издаден во 1979 е џез рок, а вториот Origins (2006) е категоризиран како World Fusion.

## Дискографија
* „Ко зна“, 1979
* Origins, 2006

## Надворешни врски
* Мики Петковски на -{Progarchives.com}-
* MIKI PETKOVSKI Origins 

Категорија:Македонски рок-музичари
Категорија:Леб и сол
Категорија:Живи луѓе
Дурачка Река (река)

**Дурачка Река** — река во Македонија, сместена на планината Осогово.

Реката тече низ истоименото село, југоисточно од градот Крива Паланка.

## Тек

Дурачка Река извира под врвот Костадинци во источниот дел на Осоговските Планини и тече кон север. Во близина на истоименото село ги собира водите на Станечка Река. Реката се влева во Крива Река во градот Крива Паланка. Вкупната нејзина должина изнесува 15 километри. Зафаќа сливно подрачје од 43,65 км2.

## Поврзано
* Дурачка Река
* Осоговски Планини
* Крива Река

## Наводи

Категорија:Дурачка Река
Категорија:Реки во Македонија
Антонио Спасев

**Антонио Спасев** (5 јуни 1967, Св. Николе) – македонски новинар.
## Животопис
Антонио Спасев е роден на 5 јуни 1967 година во Св. Николе. Дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје, во 1991 година.

## Новинарска кариера
Спасев ја зпаочнал новинарската кариера во 1995 година, кога се приклучил на екипата која тогаш го основала неделникот „Фокус“. Во 1998 година преминал во „ТВ Телма“ каде со уште неколку новинари го започнал емитувањето вести на овој медиум. Во 2007 година учествува во правењето на првиот интернет-портал во Македонија - „Кирилица“ и бил негов главен уредник. Една година подоцна преминал во дневникот весник „Дневник“, каде извршувал повеќе уреднички работи, а четири години бил и заменик главен и одговорен уредник. Весникот „Дневник“ го напуштил во 2016 година и го формирал првиот бесплатен неделник во Македонија – „Скопско Ехо“, извршувајќи ја функцијата главен уредник. Исто така, тој извесно време бил и дописник на реномирани странски радио-станици кои имаат емисии на македонски јазик, а раководел и со двонеделните магазини „Авто Берза“ и „Кликер“.

## Наводи

Категорија:Македонски новинари
Кара Тепе (Плачковица)

**Кара Тепе** — врв на планината Плачковица со висина од 1.625 м. Врвот се издига во источниот дел од планината, каде што се и врвовите Лисец (1.754 м), Чупино Брдо (1.725 м) и Бел Камен (1.707 м). Просторот над кој се издига врвот е со високо обрасната шума.

## Искачување
Најлесен правец за искачување на врвот е оној од селото Блатец, кој продолжува на југ по течението на реката Блатешница до Момин Преслап (1.514 м). Потоа, патот скршнува на југоисток и по неколку километри води до поднежјето на врвот, каде што е потребн да се направи промена на правецот низ шумест предел кон врвот.

## Поврзано
* Лисец (Плачковица)
* Чупино Брдо (Плачковица)
* Бел Камен (Плачковица)
* Туртел

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Плачковица
Категорија:Врвови во Македонија
Момин Преслап

**Момин Преслап** — месност и превој на источното било на планината Плачковица, кој ги раздвојува Кочанската Котлина на север и Струмичко-радовишката Котлина на југ. Месноста се наоѓа на надморска височина од 1.514 м, во непосредна близина на врвот Бел Камен (1.707 м) од запад, над изворите на реката Блатешница од север и изворите на Смиланска Река од југ. Делот од источното било западно од превојот е повисок и во него се сместени врвовите: Лисец (1.754 м), Чупино (1.725 м) и Бел Камен (1.707 м); додека делот источно од превојот е понизок и во него најистакнат е врвот Кара Тепе (1.625 м).

## Поврзано
* Кочанска Котлина
* Струмичко-радовишка Котлина

## Надворешни врски

Категорија:Планински превои во Македонија
Категорија:Плачковица
Антрахинон

**Антрахинон**, исто така нарекуван **антрацендион** или **диоксоантрацен**, е ароматично органско соединение со формула . Возможни се повеќе изомери, при што секој од нив може да биде разгледуван како хинонски дериват. Терминот антрахинон, сепак, речиси секогаш се однесува на еден специфичен изомер, **9,10-антрахинон** (МСЧПХ: 9,10-диоксоантрацен) кај кого кето групите се поврзани за централниот прстен.

Категорија:Кетони
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Антацид

**Антацид** е супстанца која ја неутрализира желудочната киселина и се користи за да ја ублажи жиговината и диспепсијата.

## Несакани ефекти
Антацидите кои содржат магнезиум може да предизвикаат дијареа, а оние со калциум или алуминиум може да предизвикаат констипација и во ретки случаи, долготрајната примена може да предизвика бубрежни камења. Долготрајна примена на антациди кои содржат алуминиум може да го зголемат ризикот за појава на  остеопороза.

## Наводи


Категорија:Лекови
Јуен (династија)

**Династија  Јуен** (кинески: 元|朝, пинјин: Yuán Cháo) или **Големиот Јуен** е име за периодот во кој со Кина за првпат во историјата владаела династија на странски освојувачи, односно водачот на монголскиот бориџигин клан, Кублај Хан.

Иако монголскиот владетел Џингис Хан ја освоил северна Кина во почеток на 13 век, дури неговиот внук Кублај Хан успеал да го доврши освојувањето на Кина, односно на јужниот дел кој бил под династијата Сунг. Во 1271 година се прогласил за кинески цар и формално ја воспоставил династијата.

Периодот на династијата Јуен траел релативно кратко, но под управа на монголските цареви Кина повторно се обединила, економски се опоравила и дошла во допир со цела низа на други народи и култури. Во тој период Кина ја посетил Марко Поло.

Како што царевите на династија Јуен сè повеќе се синизирале, така го снемувало нивното влијание помеѓу другите монголски канови. Во меѓувреме кинеските поданици и понатаму ги сметале за странски узурпатори, па во 1368 година ги истерале од Кина од страна на Таизија, основачот на династијата Минг.

Остатоци на династијата Јуен владееле со Монголија, до 17 век кога формално власта ја предале на манџурската династија Ќинг.

## Историја

[мини|лево|[Кублај Хан, основач на династијата Јуен|183x183пкс]]
Џингис Хан ги обединил монголските племиња од степите и станал Голем Хан во 1206 година. Тој и неговите наследници го прошириле Монголското Царство низ Азија. За време на владеењето на неговиот трет син, Угедеј Хан, Монголците ја уништиле ослабената династија Ѓин во 1234 година, и со тоа освоиле голем дел од Северна Кина. Угедеј му понудил на својот внук Кублај позиција во Хебеј. Кублај не знаел да чита кинески, но имал неколку учители. Барал совети од кинеските будисти и конфуцианските советници. Мунке Хан го наследил синот на Угедеј, Гујук Хан, како Голем Хан во 1251 година. Тој му ја дал на Кублај контролата врз монголските територии во Кина. Кубјал изградил школи за конфуциските учители, пуштил во оптек хартиени пари, ги обновил кинеските обичаи и ги поддржал политиките што го стимулирале земјоделскиот и комерцијалниот раст. За главен град го прогласил Каипинг, подоцна преименуван како Шанду.

## Наводи

Категорија:Јуен (династија)
Категорија:Историја на Кина
Категорија:Кинески династии