Самовила Македонска

**Самовила Македонска** (позната и како *Самовила Македонска и еја посестрима*) е поема напишана од македонскиот национален и револуционерен деец Ѓорѓија Пулевски. Поемата е напишана во 1878 година во Софија, непосредно во годината на револуционерните збиднувања со Македонското (Кресненско) востание, Руско-турската војна во Големата источна криза (кога е ослободена Бугарија) и Берлинскиот конгрес. Преку песната Ѓорѓија Пулевски ги искажува силните стремежи и традиции македонскиот народ, сакајќи со силен патриотски набој да го крене македонскиот народ на ослободителна борба против поробувачите, потсетувајќи го на сопственото славно минато и историја на Македонија од времето на Филип Македонски и Александар Македонски. Оваа поема е сведоштво за свеста на македонското преродбенско ослободително движење за поврзаноста со Античките Македонци како доказ и стожер за македонската национална посебност и самобитност. Оваа поема е првата објавена поетска творба на Ѓорѓија Пулевски и истовремено е првата македонска револуционерна политичка-патриотска песна со јасна националноослободителна определба во македонската литературна историја. До крајот на XIX век, поемата била уште 2 пати објавувана. Македонскиот преродбеник Кузман Шапкарев во целост ја препечатил оваа значајна поема во пловдивскиот весник „Марица“ во 1882 година. Во 1894 година во својот „Македонско-славјански зборник“ оваа песна ја вклучил и видниот руски славист од бесарапско бугарско потекло Петар Драганов.

## Делови од текстот на Самовила Македонска

Поемата е напишана на свесно архаизиран јазик, со стрикни своевидни укажувања како каде да се пее и започнува со стиховите:

:*Сверх планиње македонски ежедневна темнина,*
:*Дал' покрила темна могла ил' темен облак?*
:*Дал' естество ноќ створило - темно да биде*
:*в Кралевину Македонску од времја оно до века,*
:*та в темнина току се слушат страшен викот, пљускотит?*
:*Оно не је темна могла, нито тотон, а ни топови,*
:*току је тожба самовилска сверх сви планиње*.

Ѓорѓија Пулевски го дава плачот на Самовилата Македонска што ги повикува сите сестри од македонските планини за да ја чујат несреќата на Македонија, зашто:

:*Берлински конгрес што написа - условија не исполни,*
:*та полошо ни направи в Македонија.*
:*Македонски мајки пиштата, а Јевропу милно мољат:*
:*„О Јевропо христијанска, дал' не слушаш наши плач?*
:*О Јевропо, мила мајко, што ни остави под турска власт?*“

:*Чујте, жители македонски! Назе ништо не ни чекат:*
:*од азијатци - насилије, а в туѓина - укорство.*
:*Туѓа страна је непријатна, а в туѓина ве напорки гледат*
:*И несносни прешебови свијем ни вељат.*

Во поемата Пулевски исто така сожалува за неисполнетото обединување на Македонија со Кнежевство Бугарија:

:*На илјада осумстотини седумдесет и осмото лето;
:*Тога Руси повладае све Отоманство,
:*И полостров одсвоже, та Цариград обколие,
:*Во свети Стефан се сместие и се сложие.
:*Турчин даде свит слобода, а потврди свободител.
:*На Кнежевство сви Бугари, да си владает.
:*Македонци Бога молие, поживи ни избавител.
:*Дај му Боже многу летно дејствие.
:*Оту нас ни ослободи, во Кралевину македонску.
:*Да се ​​соединим со еднородних заедно.
:*А Енглиска учини пречка, крена глава најави борба.
:*Та никому не препјатсвува, токмо само нам.
:*Через назе да ни разделит, од нашии браќа Бугари."

Потоа доаѓа главниот родољубив македонски набој, повикувајќи ги [[Македонци]]те на своето славно минато на своите цареви [[Александар Македонски]] и [[Филип Македонски]] и своето царство на [[Антички Македонци|античките Македонци]] да се кренат во борба за слобода:

:* **Дал' сте чуле, Македонци, стари људи оту говорат:** *
:* **От Македонци појунаци над них не било-** *
:* **Цар Александар Македонски тристо лета пред Христа** *
:* **Со Македонци сву вселену повладал** *
:* **Наш краљ Филип - Славјанин је, Цар Александар - Славјанин** *
:* **Наши баби Славјанки ги родиле.** *
:* **Македонци, сетите се за јунакство македонско** *,
:* **та спроти старих вије сега да следувате** *
:* **Не је страмота своје искати, ни за жал за своје умрет.** *

Поемата завршува со следните стихови:

:*Турски зулум ни презели над наша чест македонска,*
:*Јал' браните си ил' сви до един да изгинеме!*
:*Род браните од Аграјанци! Сви за ден живот да сложим!*
:*Зато, јунаци македонски, пробудите се!*
:*Похарно је да изгинеме в наша мила татковина,*
:*отколи оваке да гледаме свјако злосторство''.

## Поврзано
*Ѓорѓија Пулевски
*Македонска песнарка
## Наводи

## Надворешни врски
* „Самовила македонска“ на Викиизвор.

Категорија:Дела на Ѓорѓија Пулевски
Категорија:Македонска поезија