open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Еми Росум

**Емануел Греј „Еми“ Росум** (родена на 12 септември 1986 г.) — американска глумица и пејачка.

Таа е позната по улогата на Фиона Галагер во телевизиската серија *[[Бесрамници (американска ТВ серија)|Бесрамници]]*. На почетокот на својата кариера, таа играла во филмовите *[[Ловец на песни]]* (2000), *[[Американска рапсодија]]* (2001) и *[[Судбина (филм од 2002)|Судбина]]* (2002). Таа ѝ станала позната на пошироката јавност со улогата во мистериозната драма *[[Мистична река (филм)|Мистична река]]* (2003). Таа глумела во научнофанатастичниот филм *[[Денот после утре]]* (2004) и добила пофалби од критичарите за изведбата во главна улога во *[[Фантомот од операта (филм од 2004)|Фантомот од операта]]* (2004). Таа оттогаш глумела во филмовите *[[Посејдон (филм од 2006)|Посејдон]]* (2006), *[[Драгонбол: Еволуција]]* (2009), *[[Предизвик (филм од 2009)|Предизвик]]* (2009) *[[Прекрасни суштества (филм од 2013)|Прекрасни суштества]]* (2013), *[[Пред да исчезнам]]* (2014), *[[Ти не си ти]]* (2014) и *[[Комета (филм)|Комета]]* (2014).

Во 2007 година, Росум го издала својот деби албум, *Inside Out*. Истата година таа издала божиќен мини-албум, насловен *Carol of the Bells*. Во 2013 година, таа го издала вториот албум *Sentimental Journey*.

## Наводи

## Надворешни врски
* http://www.emmyrossum.com/
* 
* 

Категорија:Родени во 1986 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Американски глумци
Категорија:Апсолвенти на универзитетот „Колумбија“
Категорија:Американски природозаштитници
Категорија:Американски филмски глумци
Годфрид Бујонски

thumb|десно|150px|Годфрид Бујонски, предводникот на Првата крстоносна војна

**Годфрид Бујонски** (1060— 18 јули 1100, Ерусалим) — еден од водачите во Првиот крстоносен поход од страна на крстоносците. По освојувањето на Ерусалим, станал крал на Ерусалим. Тој не сакал да биде крунисан како крал, туку како чувар на Светиот Гроб.

Категорија:Крстоносци од Првата крстоносна војна
Категорија:Починати во Ерусалим
Категорија:Родени во 1060 година
Категорија:Починати во 1100 година
Опсада на Задар

мини|Крстоносците го освојуваат градот Зара (Задар) во 1202 година
**Опсадата на Задар** се случила на 1202 година на почетокот на Четвртата крстоносна војна, кој на крај завршил со заземање на Цариград.

Категорија:Битки во крстоносните војни
Категорија:Опсади
Задар
Задар
Категорија:Задар
Категорија:Историја на Хрватска
Категорија:Европа во 1202 година
Категорија:Судири во 1202 година
Солунско Кралство

**Солунското кралство** е една од создадените Крстоносни држави после преземањето на Цариград во 1204 година на просторот на некогашна Византија, која во исто време претставувала и вазалство на Латинското Царство со седиште во Цариград.

## Историја
Нејзин основач и прв крал бил раководителот на четртиот крстоносен поход, Бонифациј Монфератски (1204—1207). Најпрвин тој се согласил да биде испратен за преземање на вториот по големина град во Византија, Солун. Така во 1204 година, по претходното отстапување на Крит на венецијанците, тој го создал Солунското кралството, кое било потчинето на Балдуин. Кралството ги  завладеало земјите Македонија, Тесалија и Тракија. По преземањето на островот Евбеја, Бонифациј Монфератски помогнал во создавањето на нови држави: Атинската Грофовија и Ахајското Кнежевство, кои станале вазали на Солунското Кралство.

Бонифациј Монфератски со државата раководел сè до 4 септември 1207 година, кога бил убиен од страна на бугарските војски на цар Калојан. Неговиот наследник бил неговиот син *Деметрие*, кој сѐ уште бил бебе, така што државата била управувана од страна на разни феудалци. Кралството било нападнато во 1210 година од страна на Епир. Овие борби со Епир продолжиле и во следните години, за да на крајот, Солунското кралство потпадне под Епирското Деспотство.

## Солунски кралеви
* 1204&ndash;1207 : Бонифациј Монфератски (Бонифациј I)
* 1207&ndash;1224 : Деметриј Монтфератски (Деметриј)
** 1207&ndash;1209 : Оберто II Биандратски, регент
** 1209&ndash;1216 : Евстациј Фландрсики, регент
** 1216&ndash;1224 : ..., регент

## Литература

*
*

Категорија:Крстоносни држави
Категорија:Поранешни вазалства
Категорија:Поранешни монархии во Европа

Категорија:Поранешни држави на Балканот
Категорија:Поранешни кралства
Милетинска парохија

мини|десно|300п|Црквата „Успение на Пресвета Богородица“ во Милетино е парохиско седиште

**Милетинска парохија** — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Тетовското архијерејско намесништво на Тетовско-гостиварската епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Успение на Пресвета Богородица“ во тетовското село Милетино. Неа ја опслужува протојереј Ненад Ѓорѓески (сос. 2015).

Ги опфаќа селата Блаце, Волковија, Милетино, Радиовце, Стенче, Теново и Челопек, како и историското село Горно Фалише.

## Цркви

Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.

## Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Тетовско архијерејско намесништво
Категорија:Парохии на МПЦ
Опсада на Лисабон

**Опсадата на Лисабон** започнала на 1 јули и траела сè до 25 октомври 1147 година. Со овој поход, градот Лисабон конечно бил преземан од страна на Португалците и крстоносците од Маврите.
мини|Опсада на Лисабон од Алфредо Роке Гамеиро

Лисабон
Категорија:Битки во Реконквиста
Категорија:Војни на Португалија
Категорија:Историја на Лисабон
Категорија:Битки на Норманите
Категорија:Крстоносните војни во 12 век
Лисабон
Категорија:1147 во Португалија
Сува Гора

мини|десно|280п|Сува Гора во рамките на Македонија.
мини|десно|250п|Сувогорски опожарен предел
[мини|десно|250п|На Сува Гора, планина богата со [варовник има доста каменоломи. Каменолом над селото Стенче]]

**Сува Гора** — стара грамадна планина во северозападниот дел на Македонија. Во нејзините подножја се Полошката Котлина од западната страна и долината на реката Треска од источната страна. Иако е релативно висока, таа сѐ уште нема развиен зимски туризам.

## Особености
Планината претставува типичен хорст издигнат помеѓу Полошката Котлина на запад, кањонската клисура на
реката Треска на исток, на север се протега до Илин Гроб, а оттаму продолжува во планината Осој, чии клонови се спуштаат во полите на Сува Река и Тетовска Суводолица. Планината со неотектонските движења е зафатена со рамномерно издигање на целата површина. Нејзиното било претставува пространо, широка и разбиена карстна висорамнина на височина од 1.600 м, која кон југ од највисокиот врв Дупен Камен (1.857 м) стрмно се спушта во селото Корито. Се протега во правец запад-југ-ззапад-север-североисток. Морфопластиката на Сува Гора овозможила да се одликува со значителна површина од 1.000 до 1.500 м (40 км2). Бидејќи е изградена од варовници, развиени се сите површински карстни облици, меѓу кои преовладуваат вртачите, а се среќаваат и неколку мали карстни полиња.

## Наводи

## Поврзано
* Сува Гора — истоимена планина во Мала Преспа, продолжеток на Галичица

## Надворешни врски

* Сува Гора не е сува планина  — репортажа на Утрински Весник

Категорија:Планини во Македонија
Список на аеродроми во Грција

[мини|[Аеродром Атина]]
**Список на [[аеродром]]и во [[Грција]]**, групирани по тип и подредени по места.
:*За список подреден по имиња на аеродромите, видете [[:Категорија:Аеродроми во Грција]]*

## Поврзано
* Транспорт во Грција

## Извори
* Грчка служба за цивилна воздушна пловидба: Грчки аеродроми 

## Надворешни врски
* Водич низ грчките аеродроми
* Други списоци на аеродроми во Грција:
** Грција на Great Circle Mapper
** Грција на FallingRain.com
** Грција на Aircraft Charter World 
** Грција наThe Airport Guide 
** Грција на World Aero Data 
** Грција на A-Ш светски аеродроми 

Грција
*
Меѓународен аеродром Ираклион

**Меѓународниот аеродром Ираклион, „Никос Казанѕакис“**  е главен аеродром на островот Крит, Грција и вториот најпрометен аеродром во земјата, по Атинскиот аеродром. Се наоѓа на 5 километри од главниот град Ираклион, близу општината Неа Аликарнасос. Аеродром е поделен на цивилни и воени објекти и зафаќа 21.000 км² површина.

Аеродромот е именуван по Никос Казанѕакис родум од Ираклион, грчки писател и филозоф.

## Површина

Аеродромот Никос Казанѕкис го опслужува Ираклион (грчки: *Ηράκλειο*), Агиос Николаос (грчки: *Άγιος Νικόλαος*), Маља (грчки: *Mάλλια*), Херсонисос (грчки: *Χερσόνησος*) и други летувалишта. Тој е главниот и најпрометен аеродром на Крит.

## Информации за патниците

Често се замолуваат авиокомпаниите да не им дозволуваат на патниците да ја сликаат или снимаат пистата. Тоа е така бидејќи на аеродромот оперира база на грчкото воздухопловство.

## Авиокомпании и одредишта

## Наводи

## Надворешни врски

* Грчки аеродроми: Меѓународен аеродром Ираклион, „Н. Казанѕакис“ 
* Водич низ грчките аеродроми: Аеродром Ираклион, „Н. Казанѕакис“
* Слики и информации за аеродромот Ираклион 
* 

Категорија:Аеродроми во Грција
Млазен мотор

[thumb|right| Прат-Витни Ф100 турбофен мотор за воените авиони [Ф-15 Орел и Ф-16 Сокол на тестирање.]]
**Млазен мотор** — мотор со внатрешно согорување кај кој воздухот вшмукан од едната страна, компримиран се исфрла од другата страна под висок притисок (млаз), под дејство на топлината создадена од согорувањето на горивото. Млазните мотори претежно се користат во воздухопловството, но и кај некои земни и водни возила со посебни намени.

## Принцип на работа
Млазниот мотор работи на принципот на компресија на горивото и оксидансот (воздухот) следено од палење и експлозија во комората за согорување. Согорувањето создава топли гасови кои имаат тенденција за ширење, и се исфрлаат од задната страна на моторот. При ова се создава реактивна сила која има тенденција да го движи моторот нанапред.

За млазниот мотор може да се рече дека ги има истите фази (тактови) како и Ото-моторот (вшумукување, компресија, согорување и издув), со таа разлика што тие се одвиваат напоредно и континуирано во разни делови од моторот.

left|550px|Основни делови на млазен мотор.

## Енергетска ефикасност
Ефикасноста на млазниот мотор може да се зголеми од 15-50% со додавање на водород во горивото, поради многу високата температура на согорување (видете: Карноов циклус).

## Поврзано
* Ото-мотор 
* Мотор со внатрешно согорување

## Наводи

Категорија:Претворање на енергијата

Категорија:Аеродинамика
2 мај (починале)

}}|background-color:}|background-color:transparent}};"
 |valign="top" align="right"|373&nbsp;
 |Атанасиј Александриски — Патријарх на Александрија. 
 |-
 |valign="top" align="right"|902&nbsp;
 |Борис I — бугарски цар. 
 |-
 |valign="top" align="right"|1519&nbsp;
 |Леонардо да Винчи — италијански уметник и пронаоѓач (р. 1452.). 
 |-
 |valign="top" align="right"|1567&nbsp;
 |Марин Држиќ — хрватски писател.
 |-
 |valign="top" align="right"|1957&nbsp;
 |Џозеф Мекарти — американски сенатор (р. 1908.).
 |-
 |valign="top" align="right"|1980&nbsp;
 |Кирил Петрушев — министер за внатрешни работи на Македонија.
 |-
 |valign="top" align="right"|2002&nbsp;
 |Изет Сарајлиќ — босански и југословенски поет.
 |-
 |valign="top" align="right"|2013&nbsp;
 |Џеф Ханеман — американски хеви-метал гитарист.
 |-
 |valign="top" align="right"|2015&nbsp;
 |Маја Плисецкаја — руска и советска балерина.
 |-
 |valign="top" align="right"|2022&nbsp;
 |Ѓуро Седер — хрватски сликар.
 |-
|}

2 мај
Парашкев Цветков

**Парашкев Цветков** (), (името се среќава и како *Параскев*), бил револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член, раководител и војвода на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
мини|лево|Родителите на Парашкев Цветков, Стојанка и Тодораки
Роден е во 1875 година во Плевен, Бугарија. Завршил гимназија во Софија и потоа учителствувал три години. Во 1897 година заминал во Прага (Чешка), а потоа во Дрезден (Германија), каде што студирал музика. По враќањето станал професор во Битолската егзархиска гимназија (1902).

Учествувал на Смилевскиот конгрес (мај 1903) каде бил избран за еден од секретарите. Уште пред Илинденското востание раководел со една од револуционерните чети во Битолско.

На 21 мај 1903 година со четата бил откриен и опседнат во селото Могила, Битолско, од 300 турски војници. По 36-часовна борба, тешко ранет, војводата Цветков извршил самоубиство.

## Наводи


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Бугарски револуционери
Категорија:Учители во Битолската машка гимназија
Тале Христов

**Тале Христов** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и раководител на Македонската револуционерна организација .

## Животопис

Тој е роден во 1878 година во Прилеп. Во Битола завршил гимназија и станал учител во Прилеп. Уште во младите години додека учел се вклучил во редовите на ТМОРО.

За време на учителствувањето работел на јакнење на револуционерната организација во Прилеп и Прилепско. Учествувал на Смилевскиот конгрес во мај 1903.

На 23 јули 1903 година бил опколен од турски аскер и во борбата бил тешко ранет. Успеал да се скрие во една пештера, каде по неколку дена искрварил и умрел на 23 јули 1903 година.

## Извори


Х
Никола Каранџулов

**Никола Каранџулов** ( - 28 јуни 1904) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.

## Животопис

Никола Каранџулов е роден во Прилеп во 1880 година. Во Загреб завршил Педагошко училиште. Повеќе години учителствувал во родниот град и во други места низ Македонија.

Во 1898 година ѝ пристапил на револуционерната организација ВМОРО.

Во 1902 година, бил затворен во битолскиот затвор од страна на османлиската власт во кој подоцна успеал да избега. Станал војвода на чета и инструктор-ревизор на четите во Прилепско.

Учесник бил на Прилепскиот конгрес во мај 1904 година. На 28 јули 1904 година, неговата чета била откриена од Османлиите во околината на прилепското село Селце, во месноста Црвена Стена. Во повеќечасовната нерамна борба, покрај другите, загинал и војводата Каранџулов 

## Извори


## Надворешни врски
* Кратка биографија за Никола Каранџулов (на бугарски)

Категорија:Починати во Селце (Прилепско)
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски војводи
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Георги Пешков

**Георги Пешков** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и раководител на Македонската револуционерна организација.

## Животопис

Тој е роден во Прилеп, во трговско семејство,во кое и самиот се занимавал со трговија. Со посредство на Даме Груев и Пере Тошев успеал да влезе во редовите на Организацијата. Дејствувал во Битола, Прилеп, Охрид, Ресен и други места. Пешков бил член на Битолскиот окружен комитет и во тоа учествувал на Смилевскиот конгрес. За време на Илинденското востание дејствувал во раководното тело на Кичевскиот реон. Во мај 1904 учествувал и на Прилепскиот конгрес. Загинал за време на Втората балканска војна во 1913 година во градот Сер во Егејска Македонија .

## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Борци против грчката вооружена пропаганда во Македонија
Категорија:Починати во 1914 година
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Македонски просветители
Николај Андријанов

алт=Николај Андријанов 1974|мини|Николај Андријанов  1974
**Николај Ефимович Андријанов** () (роден на 14 октомври 1952 во Владимир, Руска СФСР - почина на 21 март 2011 во Владимир) беше советски гимнастичар, кој  на Олимписките игри освоил 15 медали (7 златни, 5 сребрени и 3 бронзени), а е втор по бројот на освоени медали воопшто зад Лариса Латинина, која има освоено 18 (9 златни, 6 сребрени и 3 бронзени). На Олимписките игри во Москва во 1980 година тој има положено и Олимписка заклетва.

Николај Андријанов бил член на спортското училиште Буревестник во Владимир уште од 11 години. Таму негов тренер бил познатиот Николај Толкачев. Првите успеси Андријанов ги постигнал со освојувањето на 2 златни медали на Европското првенство во Мадрид во 1971, а во периодот од 1971 до 1980 е освојувач на голем број на медали на Олимписките игри, светските и европските првенства.

Тој е оженет со двократната олимписка шампионка во гимнастика Љубов Бурда. Од 2001 тој е член на Интернационалната гимнастичка хала на славните, а од 2002 е директор на спортското училиште за деца и млади во Владимир.

Андријанов почина во родниот град, на 21 март 2011 година по долго боледување.
## Наводи

## Надворешни врски
* Профил на Николај Андријанов на Меѓународната Федерација за Гимнастика  
* Кратка биографија и достигнувања 
* Биографија 

Категорија:Руски гимнастичари
Категорија:Советски гимнастичари
Категорија:Освојувачи на олимписки медали
Категорија:Носители на Орденот на Црвеното знаме на трудот
Категорија:Носители на Орденот на Ленин
Категорија:Носители на орденот „Знак на Честа“
Категорија:Добитници на наградата на Ленинскиот комсомол
Категорија:Починати во 2011 година
Категорија:Родени во 1952 година
Охридски самит 2008

thumb|right|200px|Логото на самитот
**Охридски самит 2008** е името на 15тата средба на претседателите на земјите од централна и источна Европа. Состанокот се оджува на 2 и 3 мај во Охрид, каде 17 држави се претставени од делегации на највисок врв на чело со претседалети додека две се на амбасадорско ниво.

## Земји учеснички
*  Албанија, Бамир Топи
*  Австрија, Ханјнц Фишер
*   Босна и Херцеговина, Харис Силајџиќ
*  Бугарија, Георѓи Прванов
*  Хрватска, Стјепан Месиќ
*  Чешка, Вацлав Клаус
*  Германија, Хорст Келер
*  Унгарија, Ласо Шојом
*  Италија, Џорџо Наполитано
*  Македонија (*2008 домаќин*), Бранко Црвенковски
*  Молдавија, Владимир Воронин
*  Црна Гора, Филип Вујаноциќ
*  Полска, Лех Качински
*  Романија, Трајан Басеску
*  Србија, Борис Тадиќ
*  Словачка, Иван Гашпаровиќ
*  Словенија, Данило Турк
*  Турција, Абдула Ѓул
*  Украина, Виктор Јушченко

## Програма
### 1 ви мај
* Неформална вечера на г-дин Бранко Црвенскоски, Претседател на Република Македонија со Шефовите на држави
### 2 ри мај
* 10:00-10:30 Воведна пленарна сесија
Место: Хотел Инекс Горица, Главна Конференциска сала
* 10:30-11:40 Прва пленарна сесија
**"Заедно во иднината, Предизвици од  проширувањето на [[ЕУ]]”**

Обраќања на Шефовите на Држави
* 11:40-12:00 Затворање на Првата пленарна сесија
Заедничка фотографија *(по завршување на Првата пленарна сесија)*
Прошетка низ Охрид, разгледување на знаменитости и ручек
* 17:30-19:00 Можност за билатерални средби
Место: Хотел Инекс Горица
* Официјална вечера на г-дин Бранко Црвенковски, Претседател на Република Македонија за Шефовите на држави
### 3 мај
* 09:05-10:45 Можност за билатерални средби
Место: Хотел Инекс Горица
* 11:00-11:20 Отворање на Втората Пленарна Сесија
Место: Хотел Инекс Горица, Главна Конференциска сала
* 11:20-12:40 Втора Пленарна сесија
**“Интеграција  и можности за посилна и поконкурентна економија. Енергетски перспективи и  предизвици”**

Обраќање на Шефовите на Држави
Усвојување  на финалните заклучоци од 15. Состанок на Претседателите на Државите од  Средна Европа 
* 13:30-14:00 Прес Конференција на Претседателот на Република Македонија г-дин Бранко  Црвенковски 
* Ручек приредува г-дин Бранко  Црвенковски, Претседател на  Република Македонија за Шефовите на Држави

## Надворешни врски
* Макфакс 
* Официјална страна на Охридскиот Самит 2008   

Категорија:Охридски самит
Категорија:Историја на Охрид
Категорија:Македонија во 2008 година
Георги Поп Христов

**Георги Поп Христов** — македонски револуционер, член, раководител и војвода Македонската револуционерна организација.

## Животопис

### Рани години и образование
[лево|мини|350п|Учители и ученици в [Битолска машка гимназија|Битолската бугарска прогимназија, меѓу кои и Георги Поп Христов]]
Тој е роден во 1876 година во селото Крстоар, Битолско. Образованието го завршил во селото Буф, на грчки јазик. Продолжил егзархиско основно образование во своето село. Завршил прогимназија во Битола. По една година учителствување во своето родно село, го продолжил образованието во Солун. Во учебната 1895-96 година, тој се вработил како учител во Кавадарци каде и се вклучил во револуционерното дело. Од 1900 година, тој бил учител во бугарско основно училиште во Битола.

### Револуционерна дејност
На 12 февруари 1902 година, тој бил уапсен и осуден на смрт, но бил амнестиран во февруари 1903 година. Учествувал на Смилевскиот конгрес во мај 1903 година, како претставник од Битола. За време на востанието бил војвода во Леринско. По востанието доаѓа во Бугарија, но во пролетта 1904 година, тој се вратил во Македонија. Активно делува во обновување на Организацијата во Битолско, Костурско и Леринско. Во мај 1904 година, тој учествувал како делегат на Прилепскиот конгрес. Следната 1905 година, тој учествувал на Рилскиот конгрес.

### Заминување во Бугарија
[мини|[Ѓорче Петров, Арсениј Јовков и Георги Поп Христов]]
Учествувал во Балканските војни и во Првата светска војна, по што се населил во Бугарија. Во 1925 година, на конгресот во Србиново, тој бил избран за член на ЦК на ВМРО. Тесно соработувал со Александар Протогеров. По убиството на Протогеров, по наредба на Иван Михајлов во 1931 година, тој се повлекол од активно учество во Организацијата. Умрел во 1962 година во Софија.

Автор е на книгата „*Револуционерната борба в Битолски округ*“ издадена во Софија, во 1953 година.

## Мисли на Поп Христов

## Надворешни врски
* Говор на Георги Поп Христов во БНР, 1961 година

## Белешки


Категорија:Луѓе од Крстоар
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Дејци на ВМРО
Категорија:Македонски војводи
Категорија:Членови на Главниот штаб за II Битолски револуционерен округ
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Македонски мемоаристи
Категорија:Борци против грчката вооружена пропаганда во Македонија
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Осма генерација на матуранти од Солунската машка гимназија
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Категорија:Македонски просветители
Категорија:Членови на Сојузот на бугарските конституциони клубови
Категорија:Отомански затвореници и притвореници
Категорија:Затвореници и притвореници во Отоманското Царство
Аргир Маринчев

**Аргир Маринчев** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.

## Животопис

Тој е роден во 1870 година во Охрид. Како учител во родниот град тој се оддал на револуционерна дејност, поради што бил во лоши односи со егзархискиот владика.  Учествувал на Смилевскиот конгрес во мај 1903 година. За време на Илинденското востание станал војвода на просторот меѓу Битола и Охрид и во борбите против турскиот аскер имал повеќе успеси. На 30 и 31 август 1903., меѓу селата Речица, Куратица и Свиништа, кај месноста Рашанец, каде беа сместени околу 1700 души после опожарувањето на нивните села, со својата чета останал да се бори до последниот момент. Тој и неговите четници го задржувале непријателот сè до претпоследните куршуми. Последните ги задржале за себе, извршувајќи саможртва .

## Извори


## Надворешни врски
*'''''Аргир Маринчев''''', ''мал животопис'' 

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Луѓе од Охрид
Категорија:Македонски војводи
Категорија:Родени во 1870 година
Категорија:Починати во 1903 година
Категорија:Починати во Охридско
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Бамир Топи

thumb|right|Бамир Топи
**Бамир Миртеза Топи** (алб. *Bamir Myrteza Topi*; роден  во ) — политичар од Албанија и моментален, петти по ред претседател на Албанија. На оваа функција е од 24 јули 2007 година. 
Бамир Топи не е член на ниту една политичка партија. Во моментот, тој е еден од најголемите поддржувачи на независноста на Косово. Прогласен е за почесен граѓанин на Приштина.

30px|border|Албанија*&nbsp;Оваа [[Биографија|биографска]] статија за личност од [[Албанија]] е [[Википедија:Што е никулец|никулец]]. Можете да [[Помош:Како да уредам страница|помогнете]] со тоа што ќе ја [ проширите]*.


</noinclude>
Категорија:Албански политичари
Категорија:Албански министри
Категорија:Живи луѓе
Хортон (филм)

**Хортон** (англиски: **Horton Hears a Who**) е анимиран, комедија – филм од 2008 год. Филмот е заснован според истоимената книга од 1954 година. Главните улоги т.е гласовите во филмот ги позајмуваат Џим Кери и Стив Карел. Филмот во првата недела во прикажувањето беше најгледан во американскиот boxoffice и имаше доста позитивни критики.

## Синопсис
Еден ден, слонот Хортон слуша повик за помош кој доаѓа од цветен прав. И, иако не може никој да види на тоа цвеќе, тој одлучува да им помогни. Се дознава дека цветниот прав е дом на народот Ху, кои живеат во својот град Хувил. Хортон се одлучува за помош да ги штити малите жители и нивниот дом, но тоа му носи само проблеми со неговите соседи кои одбиваат да поверуваат дека нешто би можело да живее во тој цветен прав. Но, Хортон не одбива да му помогне бидејќи секој човек е сепак човек, без разлика колку би бил мал.

Категорија:Филмови од 2008 година
Иван Рибар

**Д-р Иван Рибар** бил хрватски и југословенски политичар, и еден од најблиските соработници на Тито. 
мини|десно|200п|Заедно со Тито во 1943 година
## Млади години

Бил роден на  година во селото Вукаманиќ (близу Карловац). Потекнувал од сиромашно семејство. Основното и средното образование го завршил во родниот град. Во Загреб, Прага и Виена студирал правни науки, а докторирал во Загреб. Во тогашно време, тој припаѓал и се сметал за еден од онаа хрватска младина која имала напредни идеи и истовремено активно учествувал во сите акции против империјализмот. Рибар едноставно бил за народно национално единство, слобода и независност на Хрватска. Иван Рибар е еден од основачите на Хрватската демократска партија.

## Улога за време на војните

Како член на хрватско-српската коалиција бил избиран за народен пратеник во Хрватското собрание во 1913 година. Исто така бил и член на заедничкиот парламент во Пешта.
За време на Првата светска војна, и покрај тоа што бил избран пратеник, сепак бил испратен на источниот фронт да се бори против руската империја.
Во 1918 година станал член на Централниот одбор во Загреб, а следната година и претседател на Привременото народно претставништво на Кралство СХС. Во 1920 година бил избран за народен пратеник како претставител од Демократската партија. Истата година станал и претседател на општината на која позиција останал сè до 1922 година. Со воспоставување на диктатурата од страна на кралот Александар, тој застанал против и барал неговата партија да апстинира. За време на диктатурата ги бранел комунистите пред судовите.

За време на Втората светска војна, во 1941 година бил илегално во Белград, а потоа и во Загреб, од каде се преместил на ослободената територија. Во 1942 година бил примен во членството на КПЈ и работел на создавањето и одржување на АВНОЈ. На првото заседание на АВНОЈ во Бихаќ на 26 и 27 ноември 1942 година бил избран за претседател на АВНОЈ на чија должност останал сè до 1945 година.

## Улога по војната

По крајот на војната бил избран за пратеник во народното собрание на ФНРЈ во Хрватска. Од крајот на 1945 до 1953 година бил претседател на Президиумот на Народното Собрание на ФНРЈ. 
Од политичкиот живот се повлекол во 1960 година. Починал на  година во  , како генерал-мајор на ЈНА.

Категорија:Југословенски политичари
Категорија:Хрватски политичари
Категорија:Родени во 1881 година
Категорија:Починати во 1968 година
Категорија:Почесни граѓани на Скопје
Категорија:Јунаци на социјалистичкиот труд
Категорија:Погребани на гробиштата „Мирогој“
Категорија:Претседатели на Југославија
Категорија:Делегати на АВНОЈ
Хајнц Фишер

thumb|Хајнц Фишер
**Д-р Хајнц Фишер** — австриски политичар и претседател на Австрија. Роден е на  година во Грац. 
Има завршено Правен факултет во Виена, а во 1961 година докторирал. Во 1993 година станал доктор на политички науки. 
Од 1971 до 2004 година бил пратеник во австрискиот парламент, а во 2004 година станал претседател на Австрија.

31px|border|Австрија*&nbsp;Оваа [[Биографија|биографска]] статија за личност од [[Австрија]] е [[Википедија:Што е никулец|никулец]]. Можете да [[Помош:Како да уредам страница|помогнете]] со тоа што ќе ја [ проширите]*.


Категорија:Претседатели на Австрија
Категорија:Австриски политичари
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Носители на Големиот крст на Легијата на честа
Харис Силајџиќ

мини|289x289пкс|Харис Силијаџиќ

**Харис Силајџиќ** — босански политичар и претседател на Босна и Херцеговина. Роден е на     година. Член е на *Партијата за БиХ*. Во 1993 година станал премиер на БиХ, од 1995 година бил член на делегацијата на владата на БиХ на Дејтонскиот мировен договор. 

Категорија:Босански политичари
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Луѓе од Сараево
Џорџо Наполитано

**Џорџо Наполитано** (;  - ) — италијански политичар, 11. претседател на Италија. Бил член на Италијанската комунистичка партија и Левите демократи. Претседателската должност ја извршувал од 2006 до 2015 г.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Италијански политичари
Категорија:Претседатели на Италија
Категорија:Италијански комунисти
Категорија:Луѓе од Неапол
Стјепан Месиќ

**Стјепан Месиќ** (хрватски: *Stjepan Mesić*), познат како *Стипе Месиќ* (Stipe Mesić) — претседател на Хрватска од 18 февруари 2000 година. На изборите од 16 јануари 2005 го добил својот втор мандат. По професија е адвокат. Месиќ е роден на 24 декември 1934 г. во Ораховица, Славонија.

25px*&nbsp;Оваа [[Биографија|биографска]] статија за личност од [[Хрватска]] е [[Википедија:Што е никулец|никулец]]. Можете да [[Помош:Како да уредам страница|помогнете]] со тоа што ќе ја [ проширите]*.


</noinclude>
Категорија:Хрватски политичари
Категорија:Апсолвенти на Загрепскиот универзитет
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1934 година
Категорија:Носители на Пушкиновиот медал
3 мај (починале)

}}|background-color:}|background-color:transparent}};"
 |valign="top" align="right"|1481&nbsp;
 |Мехмед II Освојувачот — отомански султан (р. 1432). 
 |-
 |valign="top" align="right"|1758&nbsp;
 |Бенедикт XIV — римски папа. 
 |-
 |valign="top" align="right"|1926&nbsp;
 |Кнут Виксел — шведски економист.
 |-
 |valign="top" align="right"|1942&nbsp;
 |Елпида Караманди — македонски народен херој. 
 |-
 |valign="top" align="right"|1987&nbsp;
 |Далида — италијанско-француска глумица и пејачка.
 |-
 |valign="top" align="right"|1991&nbsp;
 |Јежи Кошињски — американски писател.
 |-
 |valign="top" align="right"|2004&nbsp;
 |Томо Томоски — македонски историчар и археолог, еден од водечките медиевисти во земјата.
 |-
 |valign="top" align="right"|2014&nbsp;
 |Гари Бекер — американски економист, добитник на Нобеловата награда.
|-
 |valign="top" align="right"|2016&nbsp;
 |Јадранка Стојаковиќ — југословенска пејачка. 
|-
|}

3 мај
3 мај (празници)

}}|background-color:}|background-color:transparent}};"
 |valign="top" align="right"|*&nbsp;
 |Светски ден на печатот
 |-
 
|}

3 мај
Комисија за јазик и правопис

**Комисијата за јазик и правопис** е формирана од Президиумот на АСНОМ во ноември 1944 година со цел да поднесе предлог за азбука и правопис на македонскиот јазик.

Првата комисија не ги оформила целосно своите ставови, па, со извесни измени во составот на комисијата, прашањето за азбуката и правописот се решило во мај 1945 година. Притоа се поставиле следниве принципи:

* Во македонскиот литературен јазик треба да се установат оние форми од централните говори што во најголем степен ќе ги поврзат сите наши говори и ќе бидат лесно приемливи за луѓето од сите наши краишта. 
* Во македонскиот литературен јазик треба до најголем степен да се изрази неговата народна основа. Речникот на литературниот јазик да се обогатува со зборови од сите наши дијалекти, да се изградуваат нови зборови со живи наставки и само колку што е потребно да се усвојуваат и туѓи заменки. 
* Македонската азбука да биде составена од толку букви колку што има гласови во литературниот јазик. Правописот да се изработи врз фонетскиот принцип.
Комисијата за азбука и правопис во дефинитивна форма ги формулира своите ставови во Резолуција, донесена на 3 мај 1945 година.

## Поврзано
* Кодификација на македонскиот стандарден јазик 
* Крсте Петков Мисирков: За македонцките работи

## Извори:

## Надворешни врски
* Виктор Цветаноски „Вистините и контроверзиите за Венко Марковски (5)“

Категорија:Македонски јазик
Категорија:АСНОМ
Рум

thumb|240px|Рум од Карибите, околу 1941
**Рум** претставува дестилиран алкохолен пијалак од производи од шеќерната трска, првенствено меласата. Румот може да се пие чист или помешан и се користи во десерните сосови и за други јадења.

## Историја
[thumb|[Шеќерна трска|Шеќерната трска се одгледува за добивање на шеќерен сок и меласа.]]
Румот како пијалак е првпат споменат во документите од Барбадос во 1650 година. Румот играл улога во трговијата со робови: робовите од Африка биле продавани во Западните Инди за меласа, меласата се произведувала во рум во Нова Англија и румот потоа бил продаван во Африка за многу повеќе робови. Британските морнари добивале редовни следувања рум до 80-тите години на XX век.

## Видови рум и нивно добивање

Двата главни типа - светол и темен рум, се продаваат на пазарот. Свелиот рум, традиционално од Порторико и Куба, произведен е со култивиран квасец, кој се дестилира со непрекинат технолошки процес во садови, пред да се помеша и складира да созрее (остари) четири години. Посилниот темен рум, традиционално од Јамајка, за кого се користат спорите на квасецот од воздухот и се дестилираат во едноставни казани пред да се помеша и да се складира да созрева пет години.

## Надворешни врски
### Историја и информација
* Историја на румот  
* Министерство за рум 

Категорија:Алкохолни пијалаци
Категорија:Алкохоли
Категорија:Пијалаци
Категорија:Шеќер
Институт за вселенски истражувања во Бугарија

**Бугарскиот институт за вселенски истражувања** (), е бугарски државен институт кој се занимава со истражувањето на вселената. Основан е во 1969 и е еден од најстарите светски вселенски институти.

Во 1972 беше лансиран **P-1** кој е првиот бугарски објект лансиран во вселената.

Категорија:Вселенски агенции
Категорија:Бугарска академија на науките
Камена гатанка

**Камена гатанка** (португалски: *Ciranda de Pedra*) е романтична бразилска теленовела. Писател на серијата е Алцидес Ногуеира. Ова е втора верзија на истоимениот роман на Лигија Фагундес Телес (првата верзија е направена во 1981). Серијата според плановите би требала да има 137 епизоди.

## Синопсис
Д-рот Прадо и Лаура не беа создадени еден за друг. Таа има модерни идеи и е посветена на уметноста, додека тој е познат адвокат со традиционални верувања. Притисната од сопругот, Лаура доживува тешка траума и д-р Прадо ја затвора во лудница. Тие се разведуваат и семејството се разделува: тој ги задржува двете постари ќерки Отавија и Бруна, а Лаура најмалата ќерка, Виржинија.

Болна и со економски проблеми, Лаура оди да живее кај д-р Даниел, неврологот кој го следи нејзиниот случај со години. Даниел е заљубен во неа и верува дека нејзината болест не е ментална, туку физичка, и сака таа да закрепне. Лаура пак, од друга страна, крие една тајна од сите: Виржинија е, всушност, ќерка на Даниел. Тој и Прадо се сомневаат во ова, но Даниел сепак почувствително се однесува со девојчето, а Прадо пак, индиферентно.

Неколку години подоцна, Виржинија, веќе девојка, оди да живее во куќата на Прадо заедно со нејзините две сестри и со строгата гувернанта Фрау Херта. Таму се среќава со секаков вид непријателство и потешкотии да се адаптира. Како утеха на Виржинија ѝ служи Конрадо, соседот и симпатија од детството. Но, тој ќе влезе во конфликт со Едуардо, пријател на Виржинија од Вила Маријана каде што таа порано живеела, кој е целосно заљубен во неа.

## Улоги
* Карактеризација на ликовите

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место 
* Теледраматургија 

Категорија:Бразилски телевизиски серии
Категорија:Теленовели
Пулицерова награда

thumb|right|200px|Пулицеровиот медал.

**Пулицерова награда** — американска награда која се смета за највисоко признание во областа на новинарство во печатените медиуми, литературни достигања и музичка композиција. Администрирана е од Колумбија универзитетот во градот Њујорк.

Наградите се доделуваат секоја година во дваесет и една категорија. Наградените добиваат по 10,000 УСД парична награда, а победникот во категоријата за новинарство во јавниот сервис добива златен медал. Медалот се доделува на весникот, а поединечниот добитник може да е именуван при доделувањето на наградата.

Пулицеровата награда ја воспоставил Џозеф Пулицер (англ. *Joseph Pulitzer*) - унгарско-американски новинар и издавач кој оставил парично наследство на Универзитетот Колумбија по смртта во 1911. Дел од средствата биле искористени за да се основа универзитетско училиште за новинарство во 1912. Првите Пулицерови награди биле доделени на 4 јуни 1917., а во наше време се доделуваат во април секоја година. Добитниците ги избира независен одбор.

Некои од најпознатите добитници на наградата се Ернест Хемингвеј, Тенеси Вилијамс, Артур Милер, Јуџин Онил, Вилијам Фокнер, Џон Апдајк и други.


Категорија:Американски награди
Категорија:Награди за новинарство
Улрих Цвингли

[thumb|right|thumb|Портрет на Улрих Цвингли од 1531 година насликан од [Ханс Аспер, Музеј на ликовната уметноста во Винтербур.]]
**Хулдрих** (**Улрих**) **Цвингли** (-) бил водач на реформацијата меѓу германското население во Швајцарија.Тој заедно со Жан Калвин којшто го ширел движењето меѓу француското население е од големо значење за отфрлање на влијанието на католичката црква во Швајцарија.Улрих Цвингли е роден во време на пораст на патриотизмот во Швајцарија.Тој студирал на универзитетите во Виена и Базел, во одделот за хуманизам.Со продолжувањето на студиите тоој истовремено бил и свештеник(пастор) во Гларус,а потоа и во Ајнзиделн при што бил под големо влијание на Десидериус Еразмус.

Во 1519 Цвингли станал свештеник(пастор) во Гросминстер во Цирих каде што започнал да размислува за реформи во црквата и нејзиното влијание.Тој во 1522 година за првпат јавно ја обвинил католичката црква и тоа за време на 40 дневната годишна литургија(Лент).Во своите обвиненија тој го потенцира постоењето на корупција во црковната хиерархија,религиозните бракови,како и култот кон магии за време на одржувањето на богослужбите.Во 1525 тој вовел комунални литургии со цел да го прекине одржувањето на масовбните литургии на католичката црква.Меѓутоа тој не се согласувал со сите реформаторски крила,па тој имал судири со Анабаптистите.

Неговото реформаторско учење се проширило речиси низ цела Швајцарија,а особено во кантоните каде што живеело германското население,меѓутоа сепак во некои кантони населението останало да биде наклонето кон Католицизмот.Тој формирал алијанса со којашто се настојувало да се одвои влијанието на црквата од она на управата на Конфедерацијата Швајцарија.Идеите на Цвингли биле внимателно следени и од Мартин Лутер и останатите реформатори,па тие се сретнале во Дворецот Марбург каде што сепак не постигнале согласност за обединување на христијаните.

Во 1531 година алијансата на Улрих Цвингли подготвила штрајк со глад против католичката црква,меѓутоа обидот бил без успех бидејќи движењето не било доволно подготвено во Цирих.Улрих Цвингли бил убиен на возраст од 47 години.

Категорија:Швајцарци
Категорија:Протестантска реформација
Категорија:Протестантски теолози
Категорија:Швајцарски теолози
Категорија:Швајцарски протестанти
Категорија:Луѓе од Цирих
Николај Каменски

thumb|right|Портрет на Николај Каменски
**Николај Михајлович Каменски** (рус. *Николай Михайлович Каменский*),  - ) бил руски генерал којшто живеел уште само 2 години по смртта на неговиот татко, фелдмаршалот Михаил Каменски.

Николај како и неговиот постар брат Сергеј се школувал во кадетско училиште. Во 1799 година тој бил прогласен за генерал мајор од страна на царот Павел I. Истата година тој бил испратен во Швајцарскиот поход против Наполеон како придружник на Александар Суворов. Во Битката кај Аустерлиц, потчинет на Петар Багратион тој изгубил 1.600 луѓе, а едвај успеаљл жив да се спаси. Тој се истакнал во Битката кај Ејлау и затоа бил награден со Орденот Св. Ѓорѓи. Потоа бил испратен со 8.000 луѓе во утврдување на Опсадата на Данциг, но потфрлил губејќи околу 1.500 луѓе. Во наредната битка кај Хеилсберг командувал со 1.700 луѓе.

За време на Финската војна, најголемата војна во неговиот живот избегал во 1808 година. Каменски биул познат по неговото невнимание врз животите на неговите војници. За генерал бил прогласен во 1809 година. Потоа тој имал голем успех против Швеѓаните во битките кај Куртан и Ораваис.

Каменски учествувал и во Руско-турската војна (1806-1812) каде што бил поддржан и од неговиот брат. Тој победил кај Силистра и Пазарџик, меѓутоа загубил кај Видин. Во овие походи тој загубил околу 1.500 луѓе, што е малку во споредба на противничките 10.000 жртви.

На 4 февруари 1811 Николај Каменски се разболел од треска и бил префрлен во Одеса. Не успеал да закрепне и умрел три месеци подоцна, на 4 мај 1811 на возраст од 34 години.

Категорија:Руски војсководци
Категорија:Руски фелдмаршали
Категорија:Руски војсководци во Наполеоновите војни
Феудална анархија

Под поимот **феудална анархија** се подразбира слободата којашто си ја придавале во начинот на живеењето пашите и беговите коишто биле потчинети на султанот.

## Појава на феудалната анархија

Со тек на време Османлиското Царство започнала осетно да слабее. Во тоа време преппоставените на султанот паши и бегови изразувале непослушност спрема него и од собираниот данок не плаѓале ништо на султанот. Тие дотолку ја прекршувале волјата на султанот што дури на своите проширени имоти имале и своја војска.Најпрвин биле помалку, но потоа станале повеќе вакви феудалци, а меѓусебно тие војувале за превласт на имотот. Ваквата појава се јавува во првата половина на XIX век и се нарекува феудална анархија.

Ваквите феудалци главно биле по еден во секој град, а во Македонија најпознати биле Абдурахман-паша од Тетово, Исмаил-бег од Сер, Џеладин-бег од Охрид, Реџеп-паша од Скопје, Алија-бег од Струмица и можеби најголемиот од нив Али-паша Јанински од Јанина.

## Интервенција на државата

По сознавањето на султанот за ваквата непослушност тој донел решение да се испрати војска за да ја стабилизира состојбата во овие краеви каде што се издигнала феудалната анархија.Најпознати интервенции на османлиската власт се кај Бабуна во 1831 година и кај Катланово во 1844 година.Во борбите со османлиската војска феудалците гинеле,биле заробувани или пак го губеле имотот.Сево вова било правено по желба на султанот.

Категорија:Историја на македонскиот народ
Категорија:Македонија под османлиска власт
Крис Бош

мини|десно|175px|Крис Бош во 2011

**Крис Бош** () (роден  во Далас, Тексас)  — поранешен американски професионален кошаркар кој настапувал во НБА лигата.Тој поминал поголем дел од неговата кариера во Торонто Репторс, каде се истакнал како ѕвезда по заминувањето на Винс Картер. Бош не беше доволно зрел да биде водач, но тој беше потребен на распаднатиот тим и се истакна на тој начин. Тој има настапено на „ол-стар“ натпреварот осум сезони по ред, го донесе својот тим во „плеј-оф“ разигрувањето две години со ред. Клучни моменти во развитокот на Бош како водач на „Рапторси“ се два на број:

# Таканаречениот „инцидент со крпата“ - Во сезоната 2004/2005, кога Бош и Картер беа соиграчи, и заедно седеа на клупата за време на четвртата четвртина, во пораз против противнички тим, и Крис беше видливо вознемирен, Картер нежно фрли со крпа по него за да му укажи да се навикни на поразите, Бош скокна, ја фрли крпата и си замина од арената.
# Првата дупла техничка на Бош - Во 2005/2006, после досуден фаул кој Бош го сметаше неправеден, и после мала кавга со судијата, Бош беше исфрлен од натпреварот, и во ходникот, не знаејќи дека објективите на камерите сѐ уште го следат, Бош го клоцна ѕидот, покажувајки анти-американски дух кој Канаѓанците обожаваат.

## Наводи

## Надворешни врски
*
*

Категорија:Американски кошаркари
Категорија:Американски НБА кошаркари
Категорија:Играчи на Торонто Репторс
Категорија:Играчи на Мајами Хит
Категорија:Никулци за американски кошаркари
Категорија:Живи луѓе
Свети Георги

**Свети Георги** (**Ѓорѓи** или **Ѓорѓија**) — важен христијански светец и великомаченик од Кападокија.

## Животопис
Георги во својата дваесетта година го стекнал чинот трибун и како таков служел при царот Диоклецијан. Кога овој цар започнал гонење на христијаните, Георги истапил пред него и одважно изјавил дека е христијанин, поради што царот го затворил, наредил нозете да му ги стават во клади, а на градите да му положат тежок камен. Потоа наредил да го врзар на тркало под кое имало штици со големи клинци и така го вртеле. По ова го закопале во ров, така што надвор од земјата му била само главата и го оставиле во ровот три дена и три ноќи. Но при сите овие маки Георги непрестајно Го молел Бога и Бог веднаш го исцелувал и на големо одушевување на народот, го спасувал Својот маченик од смртта.

Кога Св. Георги воскреснал и еден мртовец, тогаш многумина ја примиле верата во Христа. Меѓу овие биле и царевата жена Александра и главниот жрец Атанасиј, земјоделецот Гликериј, и Балериј, Донат и Терин. Најпосле царот ги осудил Свети Георги и својата жена Александра на смрт со меч. Блажената Александра издивнала на губилиштето пред да ја убијат, а Свети Георги го убиле во 303 година.[мини|Крстот на Свети Георги, на знамето на [Англија]]Безбројни се чудата што се јавиле на неговиот гроб. Многубројни се и неговите јавувања во сон и на јаве на многумина коишто го спомнуваат и ја бараат неговата помош до денешен ден. Од љубов кон Господ Христос, Свети Георги без тешкотии оставил се заради својата љубов: чин, богатство, царски почести, пријатели и сиот свет. За оваа љубов Господ го наградил со венец на невенлива слава на небото и на земјата и со живот вечен во Своето Царство. Го дарувал со сила и власт да им помага на оние што го слават и призиваат неговото име во бедите и неволјите.

## Поврзано
* Манастир Свети Ѓорѓи Победоносец


Категорија:Починати во 303 година
Категорија:Светци од Светата Земја
Категорија:Римокатолички светци од Палестина
Категорија:Православни светци
Категорија:Источнокатолички светци
Категорија:Римокатолички светци
Категорија:Светци на Златната Легенда
Категорија:Воени светци
Категорија:Христијански светци од 4 век
Категорија:Англикански светци
Категорија:Чудотворци
Категорија:Великомаченици
Категорија:Римјани од 3 век
Категорија:Римјани од 4 век
Категорија:Светци од Анадолија
Категорија:Христијански светци од 3 век
Гагаузи

**Гагаузите** *([[гагауски]]: Gagauz, мн. Gagauzlar или Gagavuz, мн. Gagavuzlar;* *)* — номинално туркиски народ кој живеe претежно во Молдавија, односно во автономната покраина Гагаузија. Во Гагаузија, тие сочинуваат околу 83 % од вкупното население. Мнозинството од Гагаузите се со православна вероисповед но има и муслимани кои живеат во Турција. Вкупниот број на Гагузите е 230 000 од кои во Молдавија живеат 147 500, во Украина 31 000 и во Турција 15 000 и 10 000 во Бугарија, каде бугарската наука ги смета за Бугари.

На нашите простори тие се среќавале претежно во областа Зихна, источна Егејска Македонија.

Според најподобрната генетска анализа, Гагаузите се најсродни на Македонците, што значи дека тие претрпеле јазична асимилација, а со тоа и вештачки „турски“ идентитет.

## Наводи


Категорија:Туркиски народи
Категорија:Народи во Молдавија
Категорија:Народи во Украина
Категорија:Народи во Русија
Селџуци

мини|Селџучки орел
**Селџуците** (на турски: *Selçuklu*, множина *Selçuklular*; на арапски سلجوق *Saljūq*, или السلاجقة al-Salājiqa; на персиски سلجوقيان Saljūqiyān) биле голем огранок на Огузите. Во текот на 11 век дошле од Средна Азија и ги завладеале обласните територии од Трансоксијана до Блискиот Исток со своето Селџучко Царство и со нив владеале со до крајот на 14 век и почетокот на 15 век. Тие биле имигранти надојдени од Иран односно негогашна Персија. Селџуците се сметаат за претходници на отоманските Турци. Селџуците биле завладеани од страна на турските Османлии во текот на 15 век. 






</noinclude>
Категорија:Историја на Турција
Категорија:Историја на Иран
Категорија:Туркиски народи
6 мај (празници)

}}|background-color:}|background-color:transparent}};"
 |valign="top" align="right"|*&nbsp;
 |Ѓурѓовден — денот кога во 303 г. според традицијата е погубен Светиот великомаченик Георгиј.  
|-
 |valign="top" align="right"|*&nbsp;
 |Ерделез — традиционален празник на Ромите.  
|}

6 мај
Балкарци

мини|250п|Република Кабардино-Балкарија на северен Кавказ
**Балкарците** се туркиски народ, кој живеe во Русија, односно во автономната република Кабардино-Балкарија. Вкпуниот број на Балкарците е околу 110 000. Постои теза дека самите Балкарци се потомци на Прабугарите.





</noinclude>
Категорија:Народи во Русија
Категорија:Туркиски народи
Категорија:Кавказ
Категорија:Народи во Дагестан