open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Стар Пат (Гумалево)

**Стар Пат** — археолошко наоѓалиште во скопското село Гумалево. Претставува пат од раноантичко време. Дел од патот се наоѓа во атарот на селото кој води кон Добревско кале и е дел од магистралата што го поврзувала скопско со велешко.

## Поврзано
*Гумалево
*Список на археолошки наоѓалишта во Скопско;

## Наводи

Категорија:Гумалево
Дуивиндрехт

**Дуивeндрехт** (холандски изговор: [dœy̯və (n) ˌdrɛxt]) е село во холандската покраина Северна Холандија. Тоа е дел од општина Стар - Амстел, и се наоѓа на околу 6 километри југоисточно од Амстердам. Всушност, таа е опкружена со Амстердам.

Фактичката  област "Дуивeндрехт", кој исто така може да ги  вклучува и околните села, има население од околу 4880 жители.

Локалната железничка станица Дуивeндрехт е голема точка на размена  на холандската железничка мрежа.

## Радио Станица (Локално)
Локалната радио станица на   Дуивeндрехт е Јам ФМ (Jamm fm 104), Нежните & Забавните.

## Родени во Дуивиндрехт
* Вим Еијк, Римо- католички архибискуп (22 Јуни 1953)

## Наводи



## Надворешни врски
*Map of Duivendrecht
*Businesses in Duivendrecht (in dutch)

Категорија:Населби во Амстердам
Категорија:Амстердам-Југ
Категорија:Амстердам
Категорија:Населени места во Северна Холандија
Динамичка рамнотежа

**Динамичка рамнотежа** ― гранка во механиката која се занимава со дејствувањето на сили врз движење на тело или врз систем од повеќе тела, особено силите кои не потекнуваат од самиот систем, што се нарекува кинетика.

Динамичката рамнотежа е способност на предметот да е во состојба на рамнотежа додека се движи.

## Наводи

Категорија:Механика
Категорија:Никулци за класична механика
Доксициклин

**Доксициклинот** е антибиотик кој се користи во третманот на голем број на инфекции предизвикани од бактерии и протозои. Се употребува за лекување на бактериска пневмонија, акни, хламидиоза, колера и сифилис.

Доксициклинот е антибиотик со широк спектар на дејство од класата на тетрациклини. Како и другите лекови од оваа група дејствува преку инхибиција на синтезата на белковини.

## Интеракции
Истовремена употреба на терациклини и метоксифлуран може да резултира со фатална ренална токсичност.

## Историја
Откако пеницилинот го револуционизирал третманот на бактериски инфекции во II светска војна, многу хемиски компании се насочиле кон откривање на антибиотици со биопроспектинг. Една од тие компании била и American Cyanamid, и во доцните 1940-ти тамошните хемичари го откриле хлортетрациклинот, првиот член на тетрациклинската класа на антибиотици. Кратко потоа, научниците во Фајзер (Pfizer) го откриле терамицинот.  И двете соединенија, како и пеницилинот, биле природни производи и се верувало дека нив ги усовршила природата, и понатамошни промени во нивната структура само ќе ја намали нивната ефикасност.  Научници во Фајзер предводени од Лојд Коновер ги модифицирале овие соединенија, што довело до откривање на самиот тетрациклин, првиот полусинтетски антибиотик. Групата на Чарли Стивенс во Фајзер работела на откривањето на дополнителни аналози и притоа создале еден кој имал значително подобрена стабилност и фармаколошка ефикасност: доксициклинот.  Клинички бил развиен во раните 1960-ти и одобрен за ставање во промет од FDA во 1967.

## Наводи

Категорија:Антибиотици
Категорија:Неопходни лекови според Светската здравствена организација
Каналот Мусолини

**Каналот Мусолини** е роман на италијанскиот писател Антонио Пентаки.

## Содржина
Дејството на романот се одвива во Италија, во периодот меѓу двете светски војни и го проследува доаѓањето на фашистите на власт, како и причините на процесот на бонификација и градењето на градовите во фашистичката ера.
## Изданија на македонски јазик
Во 2016 година, романот бил објавен на македонски јазик од страна на издавачката куќа „Или-Или“, како 134. книга од едицијата „ПРОсЗА“. Преводот од италијански јазик го извршила Ирина Талевска. Објавувањето на романот било дел од проектот „Креативна Европа“ на Европската Унија.
## Награди
Во 2010 година, романот ја добил наградата „Стрега“, а исто така се закитил и со наградите „Акви Сторија“ и „Асти д'Апело“.

## Наводи

Категорија:Дела на Антонио Пентаки
Категорија:Изданија на Или-или
Категорија:Италијански романи
Тома Вилановски

мини|Тома Вилановски
**Тома Вилановски** (1486 - 1555) — католички светец.

## Животопис
Св. Тома се родил во Фуенлано, Шпанија, од татко мелничар. По смртта на татко му, Св. Тома го продал имотот и парите им ги разделил на сиромашните луѓе. Веќе на возраст од 26 години станал професор по филозофија и теологија. Во 1518 година станал свештеник, а благодарение на големата ученост, во 1544 година бил назначен за надбискуп на Валенсија. Тој бил познат проповедник, а верниците често барале од него да ги искаже размислувањата за Господ и за вечниот живот. Св. Тома починал во 1555 година.

## Наводи

Категорија:Католички светци
Категорија:Христијански светци од 15 век
Категорија:Христијански светци од 16 век
Категорија:Родени во 1488 година
Категорија:Починати во 1555 година
Веностаза

**Веностаза**, **венозна стаза** или **венозен застој** – состојба на бавен крвен проток во вените, вообичаено во нозете. Венозниот застој е фактор на ризик за образување на крвни згрутчувања во вените (венска тромбоза) како и со длабоките вени на нозете (длабока венска тромбоза). Причините за венозниот застој  може да бидат долгите периоди на неподвижност кои можат да бидат резултат од возење, летање, лежење (хоспитализација) или заради медицинска имобилизација. За намалување на ризикот од венозен застој и длабока венска тромбоза, лекарите препорачуваат често шетање, вежби за прасците и повремена пневматска компресија, кога е тоа можно.

Превенција е можна со методите на тромбозна профилакса и нивно практикување.

## Поврзано
Вирховова тријада

## Наводи

Категорија:Крвни садови
Категорија:Заболувања на крвни садови
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Белчишка парохија

**Белчишка парохија** — парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија во Дебарско-кичевската епархија во Охридското архијерејско намесништво со седиште во црквата „Св. Никола“ во селото Белчишта. Во составот на оваа парохија се селата Белчишта, Лешани, Злести, Ботун, Црвена Вода, Песочани, Ново Село, Грко Поле, Горно и Долно Средоречие. Парохиски свештеник нема. Ја опслужува пензионираниот свештеник Душан Јорданоски (сост. 2016).

## Цркви и манастири

Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списoкот да не е целосен:

## Поврзано
* Охридско архијерејско намесништво
* Дебарско-кичевска епархија

## Наводи

## Надворешни врски
Паскалов закон

[мини|384x384пиксел|Паскаловиот закон е начелот на функционирање на [Хидраулична машина|хидрауличните машини. Со оглед дека притисокот во затворена цевка ќе биде секаде ист, малата сила која делува на голема површина на левата страна на машината ќе го подигне автомобилот со голема тежина што се наоѓа на другиот крај на цевката со голем попречен пресек.]]
**Паскалов закон** или **принцип за пренос на притисокот** (наречен и *Паскалово начело*) — начело во механиката на флуидите промените на притисокот настануваат насекаде во затворена непритислива течност на начин така што промените во притисокот се случуваат подеднакво насекаде низ садот. Законот е воспоставен од францускиот математичар Блез Паскал.

## Наводи

Категорија:Хидростатика
Категорија:Хидромеханика
Закон
Јошинори Осуми

**Јошинори Осуми** (); (, ) – јапонски цитолог, специјалист по автофагија, професор на Токискиот институт за технологија. Во 2012 година ја добил наградата Кјото за базични науки, а во 2016 година ја добил Нобеловата награда за физиологија или медицина за неговото откритие на механизмите на автофагија.

## Животопис
Јошинори Осуми е роден на 9 февруари 1945 година во Фукуока, Јапонија.
 
### Образование
На универзитетот Токио Осуми дипломирал во 1967, а докторирал во 1974 година. Од 1974 до 1977 година бил на постдокторски студии на универзитетот Рокфелер во Њујорк.

### Кариера
Во 1977 година се враќа на универзитетот Токио како истражувач; во 1986 е назначен за предавач, а во 1988 е промовиран во вонреден професор. Во 1996 година преминал на Националниот институт за базична биологија во Оказаки, Јапонија, каде бил назначен за професор. Од 2004 до 2009 година бил исто така професор на Универзитот за напредни студии во Хајама, Јапонија. И после пензионирањето во 2014 година, тој продолжува да предава на Институтот за иновативно истражување на Токискиот институт за технологија.

Во 2016 година ја добил Нобеловата награда за физиологија или медицина за своето откритие на механизмите за автофагија.

## Награди
* Нобелова награда за физиологија или медицина за 2016 година 
* Вајлиева награда за биомедицински науки (2016)
* Меѓународна награда за биологија (2015)
* Награда Розенстил (2015)
* Награда Гајрднер (2015)
* Награда Кјото за базични науки (2012)
* Награда на Јапонската академија (2006)

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Јапонски биолози
Категорија:Цитолози
Категорија:Јапонски нобеловци
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за физиологија или медицина
Категорија:Живи луѓе
Опсада на Одавара (1590)

Третата ** (<span class="t_nihongo_kanji" lang="ja">小田原征伐</span><span class="t_nihongo_comma" style="display:none">,</span> ''Odawara seibatsu''<sup class="t_nihongo_help noprint"><span class="t_nihongo_icon" style="color: #00e; font: bold 80% sans-serif; text-decoration: none; padding: 0 .1em;">?</span></sup>)** се случила во 1590, и била главната акција на походот на Тојотоми Хидејоши, со цел да се елиминира кланот Хоџо, кој бил закана за неговата моќ. Во месеците пред оваа опсада, имало избрзани но големи подобрувања во одбраната на замокот, бидејќи намерите на Хидејоши биле познати. На тој начин, и покрај огромната војска донесена од Хидејоши, при опсадата имало малку вистински борби.

Огромната восјка на Тојотоми Хидејоши го опколила замокот, што било наречено „најнеконвенционалната опсада во самурајската историја“. Самураите се забавувале со конкубини, проститутки, музичари, акробати, голтачи на оган и жонглери. Оние што се бранеле, спиеле на бедемите со цела опрема. И покрај нивниот мал број, го обесхрабриле Хидејоши од напад. Така, во најголем дел, оваа опсада се состоела во традиционалната тактика на изгладнување, но се случиле само неколку многу мали судири околу замокот.

По три месеци, Хоџо се предал соочен со многубројната војска, но најмногу заради недостиг на храна и производи. Земјата на Хоџо му била дадена на Токугава Иејасу, еден од врвните генерали на Хидејоши. Иако Хидејоши во тој момент не бил свесен за последиците, сепак на крајот излегло дека ова се претворило во голема помош за генералот Токугава.

## Литература
*Sansom, George (1961). "A History of Japan: 1334-1615." Stanford: Stanford University Press.
*Turnbull, Stephen (1998). 'The Samurai Sourcebook'. London: Cassell & Co.
*Takayama, Kiyotaka (1893). "Chiba-ki" (千葉記). Tokyo: Keizai Zasshisha.

Категорија:1590 во Јапонија
Одавара 1590
Одавара 1590
Категорија:Конфликти во 1590
Категорија:Одавара, Канагава
Опсада на Одавара (појаснување)

Замокот Одавара кој денес влегува во рамките на градот Одавара во Јапонија, бил под опсада трипати.

*Опсада на Одавара (1561) - двомесечна опсада
*Опсада на Одавара (1569) - тридневна опсада
*Опсада на Одавара (1590) - замокот паднал во рацете на Тојотоми Хидејоши, и ова било крајот на моќта на кланот Хоџо
Опсада на Одавара (1569)

Втората **опсада на Одавара** се случила во 1569 година. Откако не успеал со опсадата Хачигата, во 1568 и замокот Такијама, Такеда Шинген се свртел против кланот Хоџо, односно нивниот главен замок во Одавара. Опсадата траела само три дена, а потоа војската на Такеда го запалила градот и заминала. Замокот Одавара не паднал, и останал во рацете на Хоџо.

## Литература
*Turnbull, Stephen (1998). 'The Samurai Sourcebook'. London: Cassell & Co.

Одавара 1569
Одавара 1569
Категорија:1569 во Јапонија
Категорија:Конфликти во 1569
Веле Алексоски

**Веле Алексоски** (род. 25 мај 1942 во Рилево, Прилепско) — македонски писател, уредник и еден од основачите на неделникот „Македонско сонце“.

### Животопис
Алексоски основно образование завршил во родното село Рилево.  Средното образование го продолжува во економското училиште во Прилеп.Студирал на  Виша педагошка академија, група француски јазик и Филолошки факултет, група француски јазик и литература. Работел како професор по француски јазик во Градско и Велес. Постдипломски студии завршува во 1986 година на универзитетот 2 во Стразбур на тема „Историја и цивилизации на Југоисточна Европа“. Докторирал во јуни 1988 година на истиот универзитет на тема „Француската источна армија и македонското национално прашање -1915/1919 година и се стекнува со звање Доктор на историски науки.  Потоа бил наставник во дополнително македонско училиште во Франција. На факултетот за историски науки при Универзитетот 2 во Стразбур завршил постдипломски студии: „Историја и цивилизации на Југоисточна Европа“. Во јуни 1988 година ја брани докторската теза: „Француската источна армија и македонското национално прашање 1915/19 година. Престојувал и во Германија.

Веле Алексоски е еден од основачите на неделникот „Македонско сонце“ а бил и негов главен и одговорен уредник. Во својство на претседател на Светскиот македонски конгрес за Европа бил ангажиран и учствувал на митинзи организирани во поголемите европски градови за признавање на Република Македонија под нејзиното уставно име.

Има издадено повеќе трудови на Француски јазик од филолошка проблематика, написи на Германски јазик со национална историска тематика, а во 1993 година ја издава книгата „Вистината за Македонија низ француската историографија“.

Во 2019 година добитник е на наградата за животно дело „Коле Неделковски“ што му ја додели клубот на писатели „Коста Солев Рацин“, во соработка со Општина Велес.http://makedonskosonce.com/29004/

Учествува на многу културни манифестации  и литературни читања во градот и државата.http://tirekovmirece.com/Novost/40-%D0%B3%D0%BE%D0%B4%D0%B8%D0%BD%D0%B8-%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D0%B5%D1%88%D1%82%D0%B2%D0%BE-%D0%BD%D0%B0-%D0%9D%D0%B0%D0%B4%D0%B0-%D0%B8-%D0%92%D0%B5%D0%BB%D0%B5-%D0%90%D0%BB%D0%B5%D0%BA%D1%81%D0%BE%D0%B2%D1%81%D0%BA%D0%B8 Член е на Клуб на писатели „Коста Солев Рацин“ од Велес . Свои настапи има и на Детските Рацинови средби во поетските каравани во основните училишта во Велес.

### Творештво

* Вистината за Македонија Низ Француската историја (1993 год)
* „Александар Македонски низ француската истеориграфија„(2007)https://biblioteka.msu.edu.mk/book/2987 
* „Светска касапница“ во Македонија: 1914-1918 г.(2010 год)
* ,,Во одбрана на македонскиот идентитет,, ( 2013год)
* „Градењето и крадењето на Македонија“ (2011)https://biblioteka.msu.edu.mk/book/399 

## Наводи


Категорија:Македонски историчари
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Луѓе од Прилеп
Категорија:Македонски писатели
Категорија:Македонски преведувачи
Опсада на Одавара (1561)

**Опсадата на Одавара** се случила во 1561 година, и е една од битките во јапонскиот период Сенгоку. Ова била прва од трите опсади што се случиле на замокот кој бил дом на кланот Хоџо.

Уесуги Кеншин заробил неколку од замоците што припаѓале на кланот Хоџо, и во 1561 година направил опсада на замокот Одавара, кој исто така бил сопственост на кланот Хоџо. Уесигу ја пробил одбраната, и го запалил замокот. Сепак, самиот замок останал неосвоен, бидејќи Кеншин по два месеца се откажал. Ова се случило поради недостаток на залихи, како и на појавувањето на Такеда Шинген, поранешен противник на Кеншин, кој се заканувал дека ќе ги преземе неговите територии.

Така завршила првата од трите опсади на замокот Одавара.

## Литература
* Turnbull, Stephen (1998). 'The Samurai Sourcebook'. London: Cassell & Co.

Категорија:1561 во Јапонија
Одавара 1561
Одавара 1561
Категорија:Битки од 1561
Прасика

**Прасика** или **калина** ()— листопадна грмушка од Средна и Јужна Европа и Северна Африка Листовите се спротивно поставени, елипсовидни, на врвот заострени. Цветовите се бели, собрани во метлести соцветија, а плодовите се црни бобинки. Кај нас е застапена во дабовиот регион на повлажни станишта. Ценета грмушка за создавање живи огради.

## Наводи

Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Растенија опишани во 1753 година
Категорија:Флора на Мексико
Категорија:Растителни вапсила
Категорија:Флора на Европа
Џон Костерлиц

**Џон Мајкл Костерлиц** (; Абердин, ) – британски физичар, професор на Универзитетот Браун. Во 2016 година ја добил Нобеловата награда за физика заедно со Дејвид Таулес и Данкан Холдејн за неговите откритија во физика на кондензираната материја. Со Холдејн добиле по четвртина од наградата, а Таулес добил половина од наградата.

## Животопис
Роден е во Абердин, Шкотска во доселеничко семјество на германски Евреи.

### Образование
Дипломирал и магистрирал на колеџот Гонвил и Кајус на Кембричкиот универзитет. Во 1969 година се здобил со докторат на колеџот Брејзноуз на Оксфордскиот универзитет.

### Кариера
После неколку постдокторски позиции, меѓу кои и на Универзитетот Бирминген каде што соработувал со Дејвид Таулес, и на универзитетот „Корнел“, тој во 1974 година бил назначен за предавач на Универзитетот Бирмингем, а подоцна и за доцент. Од 1982 година бил професор по физика на универзитетот „Браун“. Моментално Костерлиц е поканет истражувач на универзитетот „Алто“ во Финска.

Неговите истражувања се на полето на теорија на кондензирана материја, еднодимензионална и дводимензионална физика; во фазни транзиции: случајни системи, електронска локализација и спинови стакла; и во критична динамика: топење и мрзнење.

Од 1993 година тој е соработник на Американското физичко друштво.

## Награди
* Нобелова награда за физика (2016)
* Максвелов медал и Награда на Британскиот институт за физика (1981)
* Награда „Ларс Онсагер“ на Американското физичко друштво (2000)

## Наводи

Категорија:Добитници на Нобеловата награда за физика
Категорија:Шкотски физичари
Категорија:Шкотски нобеловци
Категорија:Луѓе од Абердин
Категорија:Британски Евреи
Категорија:Американски нобеловци
Категорија:Британски нобеловци
Категорија:Еврејски нобеловци
Категорија:Членови на Националната академија на науките на САД
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Апсолвенти на Кембричкиот универзитет
Категорија:Родени во 1943 година
Музеј за филистејската култура

**Музеј за филистејската култура** (**המוזיאון לתרבות הפלשתים ע"ש קורין ממן**) — археолошки музеј во Ашдод, Израел. Музејот ја истражува културата на Филистејците, кои живееле во областа на градот.

Музејот е единствениот музеј во светот посветен на културата на Филистејците. Бил првиот музеј отворен во Ашдод во 1990 година.

## Галерија


Податотека:תצוגת הקבע עולמם של הפלשתים צילום אבישי פינקלשטיין .jpg
Податотека:פעילות לכל המשפחה. צילום אילן ספרא.jpg


## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Музеи во Израел
Категорија:Ашдод
Грузија на Детскиот избор за песна на Евровизија

мини|Лизи Поп на Детски избор за песна на Евровизија 2014
**Грузија** учествувала 9 пати на Детскиот избор за песна на Евровизија од своето деби во 2007 година. Нивната телевизија која управува со учесниците е националниот телевизиски сервис ГПБ. 

Досега во својте учества Грузија има две први, и едно второ место.

## Претставници
*
*
*
*

## Поврзано
* Детски избор за песна на Евровизија
* Грузија на Евровизија

Грузија
Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Песочани

**Свети Кирил и Методиј** — главна селска црква во селото Песочани. Црквата е сместена на влезот на селото, покрај магистралниот пат Кичево-Охрид. Околу нејзе се наоѓаат главните селски гробишта.

## Историја

Црквата е изградена кон крајот на  век.

## Галерија


Податотека:Викиекспедиција Дебарца 169.jpg|Поглед на црквата, заедно со влезната порта
Податотека:Викиекспедиција Дебарца 170.jpg|Дел од гробиштата во црковниот двор
Податотека:Викиекспедиција Дебарца 171.jpg|Влезната врата на црквата
Податотека:Викиекспедиција Дебарца 172.jpg|Гробови во дворот на црквата
Податотека:Викиекспедиција Дебарца 174.jpg|Припратата на црквата


## Поврзано
* Песочани
* Белчишка парохија
* Црква „Св. Атанасиј“ - Песочани

## Наводи

## Надворешни врски

Песочани
Категорија:Песочани
Дејвид Таулес

**Дејвид Џејмс Таулес** (); (, ) - британски физичар на полето на физика на кондензираната материја. Во 2016 година ја добил Нобеловата награда за физика заедно со Џон Костерлиц и Данкан Холдејн за теоретските откритија во тополошките фазни транзиции и тополошките фази на материјата. Таулес добил половина, а Холдејн и Костерлиц добиле по четвртина од наградата.

## Животопис
Дејвид Таулес е роден на 21 септември 1934 година во Берсден, Шкотска.

### Образование
Таулес се образува на колеџот Винчестер, а дипломирал на колеџот Тринити хол на Кембричкиот универзитет. Докторатот го добил на Универзитетот Корнел, каде Ханс Бете му бил ментор.

### Кариера
Таулес бил на постдокторски студии на Калифорнискиот универзитет Беркли и професор по математичка физика на Бирмингемскиот универзитет во Обединетото Кралство од 1965 до 1978 година, пред да стане професор по физика на Вашингтонскиот универзитет во Сиетл во 1980 година. Таулес има бројни теоретски придонеси за разбирање на проширените системи на атоми и електрони и за нуклеоните. Тој исто така работел на појавите на суперспроводливсот, на својствата на јадрената материја и на предизвикани заеднички движења во јадрата.

## Награди и почести
Таулес бил избран за:
* Член на Кралското друштво во 1979 година, 
* Член на Американското физичко друштво
* Член на Американската академија за уметности и науки
* Член на Националната академија за науки на САД

Меѓу неговите награди се:
* Максвелов медал и награда (1973)
* Волфова награда за физика (1990)
* Пол Дираков медал на Институтот за физика (1993)
* Награда Ларс Онсагер на Американското физичко друштво (2000)
* Нобелова награда за физика (2016)

## Наводи

Категорија:Британски физичари
Категорија:Американски физичари
Категорија:Британски нобеловци
Категорија:Американски нобеловци
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за физика
Категорија:Членови на Кралското друштво
Категорија:Добитници на Волфовата награда за физика
Категорија:Американски јадрени физичари
Категорија:Шкотски нобеловци
Категорија:Починати во 2019 година
Категорија:Членови на Националната академија на науките на САД
Категорија:Апсолвенти на универзитетот „Корнел“
Категорија:Апсолвенти на Кембричкиот универзитет
Ототоксичност

**Ототоксичност** е својството на предизвикување на токсичен ефект врз увото, особено кохлеата и вестибулокохлеарниот нерв, а некогаш и вестибуларниот систем, на пример, како несакан ефект од лековите. Ефектите на ототоксичност може да бидат реверзибилни и привремени, или иреверзибилни и трајни. Ототоксично дејство може да покажат антибиотици, како гентамицин, диуретици, како фуросемид, или хемотерапевтици, како што е цисплатин.

Категорија:Отологија
Категорија:Безбедност и здравје при работа
Данкан Холдејн

**Фредерик Данкан Мајкл Холдејн** (; ) — англиски физичар и професор на Принстонскиот универзитет во САД и заслужен гостувачки професор на Институтот за теориска физика „Периметер“. Во 2016 г. ја добил Нобеловата награда за физика заедно со Дејвид Таулес и Џон Костерлиц.

## Образование
Основното образование го стекнал во училиштето „Сент Полс“, а потоа продолжил на Кембричкиот универзитет.

## Работа и заслуги
Холдејн е познат по низа важни придонеси за физиката на кондензираната материја, меѓу кои и теоријата за Латинџеровите течности, теоријата за еднодимензионални спинови вериги, теоријата за дробниот квантен Холов ефект, исклучивата статистика, спектри на заплетканост и разни други откритија.

Во поново време работел на геометриски опис на дробниот квантен Холов ефект каде како поим го вовел обликот на „сложениот бозон“, опишан со „едномодуларно“ (определница 1) просторно метричко тензорско поле како фундаментален збирен степен на слобода на состојбите кај дробниот квантен Холов ефект. Овој нов опис „Черн-Сајмонсов модел + квантна геометрија“ претставува замена за парадигмата „Черн-Сајмонсов модел + Гинзбург-Ландауова теорема“ околу 1990 г. За разлика од претходната, оваа парадигма дава опис на збирниот режим на дробниот квантен Холов ефект кој е складен со Гервин-Мекдоналд-Плацмановата еднорежимска апроксимација.

## Награди и почести
Холдејн е носител на низа награди и почести како членство во Кралското друштво во Лондон, Американската академија на уметностите и науките во Бостон, Американското физичко друштво, Институтот за физика (Лондон) и Американското здружение за унапредување на науката; добитник на Ваклиевата  наградата „Оливер Е. Бакли“ на Американското физичко друштво (1993); истражувачки соработник на задолжбината „Алфред П. Слоун“ (1984–88); Лоренцовски професор (2008), добитник на Дираковиот медал (2012)  и Нобеловата награда за физика (2016).

## Наводи

Категорија:Американски физичари
Категорија:Англиски физичари
Категорија:Членови на Кралското друштво
Категорија:Апсолвенти на Кембричкиот универзитет
Категорија:Членови на Американската академија на уметностите и науките
Категорија:Членови на Американското физичко друштво
Категорија:Членови на Американското здружение за унапредување на науката
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за физика
Категорија:Американски нобеловци
Категорија:Англиски нобеловци
Категорија:Луѓе од Лондон
Категорија:Британски нобеловци
Список на најскапи трансфери во Серија А

Следува **списокот на најскапите трансфери во италијанската фудбалска Серија А**, односно трансферите на играчите кој за најголема сума бил доведени во некој од италијанските фудбалски клубови.

Списокот е затворен заклучно со летниот трансферен прозорец во 2016 година.

Моментален рекордер е португалскиот напаѓач Кристијано Роналдо, кој во летото 2018 се преселил од Реал Мадрид во Јувентус за 100 милиони евра. По него следува аргентинскиот напаѓач Гонсало Игуаин, чиј трансфер од Наполи во Јувентус во летото 2016 година го чинел клубот од Торино 90 милиони евра, а на третото место се наоѓа уште еден напаѓач од Аргентина, Ернан Креспо, кој во летото 2000 година преминал од Парма во Лацио за 55 милиони евра. Четвртото место го држи Џанлујџи Буфон, трансфер во летото 2001 кога за 53 милиони евра се преселил од Парма во Јувентус со што станал најскапо платениот голман во историјата на фудбалот и како таков останал цели 17 години сè до летото 2018.

## Најскапи трансфери
[thumb|right|200px|<center>[Кристијано Роналдо е играчот кој го направил најскапиот трансфер во историјата на Серија А, преминувајќи од Реал Мадрид во Јувентус за 100 милиони евра во летото 2018.]]

## Наводи

## Надворешни врски
*Список на најскапи трансфери во Серија А на transfermarkt
Заседа Требош (2001)

**Заседа Требош (2001)** — последен смртоносен настан во Војната 2001 година. Заседата се случила на 11 ноември 2001 година во 19 часот во атарот на тетовското село Требош, каде што загинуваат тројца припадици на Лавовите.

Тројцата убиени со останатите припадници на безбедносните сили се упатија кон Џепчиште и требаше да извршат физичко обезбедување на гробницата за каде што постоеја сознанија дека се закопани шестмина од киднапираните и убиени Македонци. Заседата терористите ја поставиле од двете страни на патот, затскриени зад високите тополи засадени покрај патот. Конвојот на полициските сили бил нападнат со минофрлачи и зољи, а акцијата за извлекување на убиените и повредените траела до раните утрински часови.

Ова воедно била и единствена акција на специјалната единица „Лавови“ која беше форимирана во јуни 2001 година од тогашниот министер за внатрешни работи, Љубе Бошкоски.

## Настан
Инцидентот се случил кога албанските терористи на 11 ноември 2001 година во околу 19 часот, од заседа поставена на двете страни на патот кон селото Требош, отвориле оган врз возила на МВР. Од едниот бункер терористите пукале со автоматски пушки, додека од фортификациското утврдување од спротивната страна стрелале со рачен фрлач за гранати и со „зоља“. Во првото возило од колоната, џип „лада нива“, во кое се наоѓал еден од загинатите полицајци, терористите пукале со автоматско оружје.

Во исто време, од бункерот од другата страна на патот, албанските бандити со по една граната од „зоља“ и од рачен фрлач го погодиле второто возило од колоната, оклопниот транспортер „БТР“. Во транспортерот загинале двајцата полицајци. Полицајците од конвојот жестоко возвратиле на нападот. По пет минути жестоки престрелки, терористите го фрлиле оружјето и избегале кон Требош. Се претпоставува дека најмалку пет албански бандити учествувале во нападот. Албанска национална армија (АНА) вчера ја презеде одговорноста за убиството на тројцата македонски полицајци.

Портпаролот на АНА, Албан Периши, испратил пишана изјава до канцеларијата на германската новинска агенција ДПА во Приштина, во која освен за убиството на тројцата припадници на македонската полиција се презема и одговорност за киднапирањето на македонски цивили во тетовскиот регион. Во текот на акцијата на македонските безбедносни сили се уапсени учесниците од заседата, меѓу кои се Самии Изаир, Нухи Мустафи, Музафер Зеќири, Арбен Јакупи, Јетмир Бејтула и Шкодран Идризи.

Имињата на загинатите припадници на Лавовите се:

* **[[Драго Маневски]]** († 35 г.) од скопско с. Марино
* **[[Оливер Петрушевски]]** († 23 г.) од Куманово
* **[[Бобан Трпков]]** († 33 г.) од скопско с. Драчево

## Поврзано
* Воен конфликт во Македонија, 2001
* Заседа Лисец (2001)

## Наводи

Категорија:Воен конфликт во Македонија, 2001
Категорија:Војни на Македонија
Категорија:Тероризам во Македонија
Категорија:Албански сепаратизам
Жан-Пјер Соваж

**Жан-Пјер Соваж** (); (, ) – француски хемичар кој работи на полето на координациони соединенија на Стразбуршкиот универзитет.  Неговиот придонес е особено битен во развојот на молекуларните машини. Во 2016 година ја добил Нобеловата награда за хемија заедно со Фрејзер Стодарт и Бернард Феринга за „дизајн и синтеза на молекуларни машини“.

## Животопис
Соваж е роден во Париз на 21 октомври 1944 година.

### Образование
Докторат добил на Универзитетот Луј Пастер под менторство на Жан-Мари Лен (добитник на Нобеловата награда хемија во 1987 година). За време на подготовката на докторската дисертација, дал свој придонес на првите синтези на криптандски лиганди.

### Кариера
После постдокторските истражувања со Малколм Грин, тој се вратил во Стразбур каде сега е професор емеритус.

Тој е креативен научник кој работел на повеќе полиња како електрохемиска редукција на јаглеродниот диоксид и модели на реактивни центри за фотосинтеза . Голем дел од неговата работа се однесува на молекуларната топологија, особено  механичко сврзани молекулски архитектури.  Тој ги опишал синтезите на катенаните и молекуларните јазли врз основа на координационите соединенија .

## Награди и почести
За дописен член на Француската академија на науките  е избран на 26 март 1990 година, а за член на 24 ноември 1997 година. 
Во 2016 година ја добил Нобеловата награда за хемија.

## Наводи

Категорија:Француски хемичар
Категорија:Француски нобеловци
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за хемија
Категорија:Нанотехнолози
Категорија:Членови на Француската академија на науките
Категорија:Витези на Легијата на честа
Категорија:Странски членови на Руската академија на науките
Категорија:Апсолвенти на Стразбуршкиот универзитет
Воѓислав Шлонски

**Воѓислав Шлонски** (, , , ) — град кој се наоѓа во Полска, во Шлеското Војводство, со население од 48 731 жители според податоци од 2014 година. Воѓислав Шлонски е седиште на Воѓиславскиот регион. Градот се наоѓа во близина на границата со Чешка, на околу 290 километри јужно од Варшава и на околу 100 километри западно од Краков.

## Географија

Градот се наоѓа во историската област Горна Шлеска во близина на границата со Чешка. Сместен е крај реката Лешница во Рачиборската котлина, која е дел од географскиот макрорегион Шилеска низина.

## Клима

Климата во областа е континентално влажна. Просечната температура е 8&nbsp;°C (46&nbsp;°F) (просечно -1.7&nbsp;°C) во јануари и до просек 17.7&nbsp;°C (63.9&nbsp;°F) во јули). Годишните просечни врнежи од дожд се 786 милиметри. Најголем дождлив месец е јули. Во областа се карактеристични слаби и средни ветрови од југозапад.

## Административна поделба

Градот е поделен во 9 области кои имаат своја управа:

*Једловник Ошедле
*Једловник-Тужичка-Каркошка
*Кокошице
*Нове Мјасто
*Ошедле XXX-лецја-Пјастов-Домбровки
*Радлин II
*Старе Мјасто
*Вилхви
*Завада

## Население

Според податоци од Полската Централна статистичка служба, на 1 јануари 2014 година населението на градот изнесува 48.731 лица. Густината е 984 луѓе на квадратен метар.

*1400 - 600 
*1550 - 1.100 
*1692 - 675 
*1860 - 2.408 
*1939 - 5.300 
*1946 - 5.110 
*1960 - 9.043 
*1980 - 105.548 
*1991 - 112.215 
*1997 - 49.697 
*2009 - 49.386

## Луѓе
*Адам Гавенда - политичар
*Војќех Франк - политичар
*Лешек Бланик - гимнастичар
*Болеслав Коминек - кардинал
*Томаш Сикора - биатлонист
*Хуберт Грушчик - геолог
*Мартина Клишевска - глумица
*Пјотр Конечински - глумец
*Кшиштоф Крул – фудбалер

## Галерија

 Image:POL Wodzisław Śląski Poczta.jpg |Пошта
 Image:POL Wodzisław Śląski Kościół WNMP.jpg |Црква „Успение на Св. Богородица“
 Image:Wodzisław Śl. Zamek USC.jpg |Дворец
 Image:Baszta Wodzislaw.jpg |Средновековна кула


## Збратимени градови

## Наводи

## Надворешни врски
* http://www.Wodzislaw-Slaski.pl/
* http://www.wodzislaw.zobacz.slask.pl/ 
* Jewish Community in Wodzisław Śląski  on Virtual Shtetl

Категорија:Градови во Шлеското Војводство
Категорија:Населени места основани во 13 век
Александрув Кујавски

**Александрув Кујавски** () — град кој се наоѓа во Полска, во Кујавско-поморското Војводство. Градот се наоѓа на околу 18 километри југоисточно од Торуњ. Градот е седиште на Александрувскиот округ, како и на истоимената општина.

## Историја

Градот бил основан во 1862 година како погранична железничка станица на патот Кутно-Торуњ. Статус на град добил во 1879 година. До 1879 година градот се викал Тројанов, во периодот од 1879-1919 Александров Погранични, во периодот од 1939-1943 - Александрув.

## Реони

* Центрум
* Паркова 1
* Паркова 2
* Пијаски
* Халиново
* Полудние

## Население

## Економија

Градот е седиште на металната индустрија, Освен тоа добро е развиена и полиграфската, прехранбената и дрвната индустрија.

## Галерија


File: Aleksandr%C3%B3w_Kujawski_railway_station..JPG
File: Train_arriving_at_Aleksandr%C3%B3w_Kujawski_station.JPG
File: Aleksandr%C3%B3w_Kujawski_station%27s_former_water_tower.JPG
File: Kindergarten_statue_in_Aleksandr%C3%B3w_Kujawski.JPG


## Надворешни врски
* http://www.aleksandrowkujawski.pl/
* http://pomorska.pl/aleksandrow

Категорија:Градови во Кујавско-поморското Војводство
Категорија:Александрувски Округ
Горан Стојков

**Горан Стојков** (род. 1970 во Струмица) — македонски бранител и поранешен командант на расформираната Единица за брза интервенција „Лавови“. Стојков е роден 1970 година во Струмица. По доаѓањето на ВМРО-ДПМНЕ на власт во 1998 година му почнува метеорската кариера во МВР. Во МВР засновал работен однос во февруари 2000 година, а во април 2001 година се здобил со чин мајор и бил унапреден во чин потполковник, за по кратко време, вонредно да биде унапреден во чин генерал мајор. Брзото напредување се должеше пред сè на тоа што Стојков за време на конфликтот и по тоа беше Командант на единицата за брзи интервенции „Лавови“. Во текот на војната 2001 година беше на терен во сите воени жаришта во тетовско, кумановско и на Скопска Црна Гора. Од функцијата си поднесе оставка кон крајот на 2002 година, поради како што рече тогаш, усно добиената наредба за намалување на бројот на Лавовите. Тој тогаш изјавил:

По промената на власта, тој веќе беше во немилост. Пред да започнат судските процеси, за кои беше ослободен по неколку години судења во сите инстанци, тој прво беше деградиран во службата, со тешки обвиненија од МВР. По доаѓањето на Хари Костов на чело во МВР, на Стојков му се одземени сите чинови. Потоа следеше неговото апсење за Раштански Лозја. Во притвор со уште неколкумина беше една година, за во 2005 та Основниот суд Скопје 2 им изрече ослободителни пресуди, кои подоцна беа потврдени и од Апелација. Тогаш Стојков изјавил дека „*пукав оти тие пукаа. Да ме осудат на милион години јас пак ќе пукам за да ја одбранам државата*“.

Генералот кратко беше во притвор и за обвинение за злоупотреби во набавките за Лавовите, а откако пред неколку години конечно се чинеше дека судниците и затворите се зад него, се повлече од јавниот живот и се посвети на бизнис. Формираше професионална спасувачка служба.

Во политичкиот живот повторно кратко се појави пред изборите во 2011 година, кога ги повика бранителите да гласаат за ВМРО-ДПМНЕ. - *Апелирам  на лојалноста на  безбедносните сили кон тие што можат и тие што сакаат да им помогнат. Мојот авторитет го заложувам за опцијата на ВМРО-ДПМНЕ, да можеме утре сите заедно гордо да бидеме исправени пред нашите деца и нашите внуци. Ги повикувам затоа сите бранители со трезвена глава да размислат што понатаму*, истакна генерал Стојков во една изјава пред изборите. По нив, се шпекулираше дека е можен министер за внатрешни работи, но најавите не се исполнија.

Во 2014 година Стојков е осуден на десет години затвор поради аферата „Шпион“.

## Наводи


Категорија:Македонски бранители
Категорија:Луѓе од Струмица
Швјентохловице

**Швјентохловице** ( — град кој се наоѓа во Полска, во Шлеското Војводство, со население од 53,150 жители според податоци од 2013 година. Швјентохловице е седиште на Швјентохловскиот округ.

Категорија:Градови во Шлеското Војводство
Категорија:Градски окрузи во Полска
Категорија:Шлеска (покраина)
Згеж

**Згеж** () — град кој се наоѓа во Полска, во Лоѓското Војводство, со население од 57,458 жители според податоци од 2014 година. Згеж е седиште на истоимениот регион.

## Историја

Згеж е еден од најстарите градови во централна Полска. Тој се стекнал со своите градски права најдоцна до 1288 година.

## Географија

Градот се наоѓа во историскиот регион Голема Полска.

## Население

*1825 - 3 162 
*1897 - 19 108 
*1921 - 21 116 
*1931 - 36 618 
*1939 - 28 259 
*1946 - 21 690 
*1960 - 36 666 
*1970 - 43 025 
*1978 - 50 800 
*1988 - 58 583 
*1996 - 59 340 
*2002 - 58 300 
*2008 - 58 055

## Личности

*Влоџимеж Чешлак - полски борец
*Давид Фришман - еврејски писател
*Агнешка Ханајчик - политичар
*Томаш Клос - фудбалер
*Кшиштоф Кватковски - политичар
*Марек Матушевски - политичар
*Јустина Моспинек - спортистка
*Станислав Олчик - хокеист
*Адолф Павински - историчар
*Владислав Шејбал - глумец

## Наводи

## Надворешни врски
* City of Zgierz
* www.miastozgierz.pl - Independent Portal

Категорија:Градови во Лоѓското Војводство
Категорија:Згешки Округ
Пјекари Шлонске

**Пјекари Шлонске** () — град кој се наоѓа во Полска, во Шлеското Војводство, со население од 59.061 жители според податоци од 2008 година., додека со околината областа има 5,294,000 жители.. Пиекари Слонскје е седиште на истоимениот регион.

## Историја

Градот бил основан во 1934 година. Населбата постоела од 12 век, кога во периодот од 1303 и 1318 година била изградена првата црква и однована независна парохија. Во текот на 15 век во градот се развила рударската индустрија, каде биле ископувани олово и цинк. До 14 век градот бил управуван од германските сили, но по 1683 година започнале неколку востанија.

Во текот на 18 век започнала колонизација н германизација на населението, по кое градот се зголемил по површина и население.

## Географија

Пиекари Слонскје се наоѓа во јужниот дел на Полска, во близина на Катовице во историската област Горна Шлеска. Покрај градот поминува реката Бриница, која е притока на Висла.

### Административна поделба
*Козлова Гора
*Центрум
*Шарлеј
*Бжозовице
*Камен
*Бжежини Шлонске
*Велка Домбровка

## Население

Според податоци од Полската Централна статистичка служба од 1 јануари 2014 година, населението на градот изнесува 57.148 лица. Густината е 1.429 лица на километар квадратен.

### Демографија

* 1905 - 8 094 
* 1941 - 24 500 
* 1950 - 22 944 
* 1960 - 32 226 
* 1970 - 36 400 
* 1980 - 64 321 
* 1990 - 68 502 
* 2000 - 61 590 
* 2009 - 58 675

## Наводи

Категорија:Градови во Шлеското Војводство
Категорија:Градски окрузи во Полска
Шадрван

[мини|300|Шадрван во дворот на [Аја Софија во Истанбул]]
**Шадрван** — вид јавна чешма што се градела во дворот на џамија, медреса, текија, карвансарај и во јавна бања со основна цел да овозможи истовремено обредно миење на поголем број луѓе, но и да делува декоративно.

## Потекло и изглед
Шадрваните потекнуваат од Персија, а Турците ги донеле на Балканскиот Полуостров. Шадрваните се дел од отоманската архитектура. Основната одлика на шадрванот е тоа што основата се состои од камен, кој формира базен од чии страни водата се излива низ бројни чешми. Обично во средина на базенот има повисок столб од камен, низ кој најчесто низ разни украси тече вода. Покривот на шадрванот најчесто е во форма на купола.

## На Балканскиот Полуостров
За еден од најпознатите шадрвани на Балканскиот Полуостров се смета оној што се наоѓа во Сараево, во дворот на Беговата џамија, изградена од Гази Хусрев-бег 1530 година.

Во Македонија, постојат поголем број шадрвани во склоп на џамии, како на пример во Јени џамија во Битола, Мустафа-пашина џамија во Скопје, Мурат-пашина џамија во Скопје, и на други места.

## Наводи

Категорија:Архитектура
Категорија:Отоманска архитектура
Категорија:Турцизми
Категорија:Фонтани
Категорија:Чешми
Легионово

**Легионово** ( — град кој се наоѓа во Полска, во Мазовското Војводство, со население од 50.864 жители според податоци од 2010 година. Легионово е седиште на Легионовскиот Округ.

## Историја

Историјата на градот датира од 1877 година, кога била изградена железничката станица Јаблона Нова. Името доаѓа од село Јаблона, каде што во 1774-1779 епископот Понијатовски (брат на последниот крал на Полска, Станислав Поњаровски), изградил во неговиот дворец палата, сега во сопственост на Полската академија на науките. Во 1892 година, руската армија изградила касарна во близина на железничката станица. Овде се наоѓал и локален гарнизон на руската војска, како дел од Варшавскиот регион, до почетокот на Првата светска војна, кога овој регион бил окупиран од страна на германските војници.

Во 1912 година, на Легионово му бил доделен статус на град а со тоа и негови права. Во 1919 година Јаблона Нова била преименувана во Легионово во чест на полските легии.

Во околу 1920 година бил отворен Институт за аерологија, кој во моментот е во склоп на Институтот за метеорологија и водостопанство. За време на Битката за Варшава во август 1920 година, од касарната во Легионово, генерал Желиговски ја предводел 10-тата пешадиска дивизија и помогнал да се спаси Варшава од Црвената армија. Во 1922 година била отворена Авиотекс, фабрика за балони и падобрани, која исто така произведува и шатори и друга опрема за кампирање (на пример, вреќи за спиење). По 1925 година, градот станал летувалиште за жителите на Варшава, бидејќи за тоа време, градот претставувал шумска и незагадени област.

Во периодот од Првата светска војна и Втората светска војна била изградена железничка линија до Варшава. Веќе во 1930 година Легионово станала гмина односно општина. Во текот на Втората светска војна во градот бил отворен затворски камп за пониски офицери и војници. Во 1944 година жителите на градот зеле активно учество во Варшавското востание. По крајот на војната во градот се отворила фабрика за тули, но денеска истата не работи. Во 1960 година биле изградени првите четирикатни блокови на станови. Во 1970-тите и 1980-тите, биле изградени три големи групи на станови (4 ката и 11 ката). Во 1977 година била отворена фабрика за конзерви. Во август 1990 година бил отворен Центар за обука на полицијата.

## Население
### Демографија
*1960 - 19.835 жители
*1970 - 20.836 жители
*1978 - 34.100 жители
*1988 - 50.138 жители
*2001 - 51.738 жители
*2010 - 50.726 жители

### Старосна структура.

690x480px

## Збратимени градови

*  Ковел, Украина
*  Севлиево, Бугарија
*   Ржев, Русија

## Наводи

## Надворешни врски
* Jewish Community in Legionowo on Virtual Shtetl

Категорија:Градови во Мазовското Војводство
Категорија:Легионовски Округ
Белхатув

**Белхатув** () — град кој се наоѓа во Полска, во Лоѓското Војводство, со население од 60,970 жители според податоци од 2010 година. Белхатув е седиште на истоимениот регион.

## Географија

Градот се наоѓа во историскиот регион Голема Полска, јужно од Лоѓ и западно од Пјотркув Трибуналски.

## Демографија
*1820 - 352 
*1860 - 1 899 
*1939 - 10 500 
*1946 - 4 780 
*1960 - 7 327 
*1970 - 9 259 
*1980 - 27 644 
*1995 - 59 868 
*2002 - 63 208 
*2008 - 61 418

Категорија:Градови во Лоѓското Војводство
Категорија:Белхатувски Округ
Лисец (Голешница)

**Лисец** — највисок врв на планината Голешница, која е крајната источна огранка на планинскиот масив Мокра во средишниот дел на Македонија. Неговата надморска височина изнесува 1.935 метри.

## Географија
### Местоположба

[мини|300п|лево|[Мала Река (Голешничка)|Мала Река во горниот дел каде поминува планинарска патека до врвот Лисец]]

Сместен е на просторот помеѓу Скопје и Велес во исклучително тешко пристапен терен обраснат со многу дабова, букова, зимзелена и нискостеблеста шума во која што живее многу дивеч, ограден од реката Вардар на исток, Кадина Река на север и Тополка на југ додека на запад преку сртот на врвот Сипичан (1.790 м.) и огранката Јуручица се поврзува со Бегово Поле и највисокиот врв на целиот масив — Солунска Глава (2.540 м.).

Ретката посетеност на врвот Лисец на Голешница се должи на тешката пристапност поради географските одлики и услови на теренот. имено, пристапот од сите страни на врвот Лисец е опкружен со многу ниски преслапи и превои како Вилјак (1.125 м.) над кој се извишува врвот Дива Леска (1388 м.) и Мала Река (816 м.) над кој се издигнува врвот Студена Вода (1475 м.), поради што искачувањето на Лисец подразбира искачување на овие врвови спуштање пониско до овие седла и повторно искачување до самиот врв, при што целосниот потфат за искачување достигнува и 2000 метри денивелација надминувајќи и временски период од 6-7 часа.

## Патеки

При одржувањето на првата акција од планинарскиот предизвик „12 Врвови“ од викенд-населбата Мала Река и истоимената река преку гребенот Османбежица до самиот врв е маркирана патека со јасни обележувања, а исто така постои пристап и обележаност и од велешката страна од селото Дреново.

## Планинарски дом

Недалеку, наспротив врвот постои разрушениот планинарски дом и некогашно воздушно лекувалиште „Бреза“ на истоимениот гребен и врв висок 1396-1405 м.н.в. Глетката од врвот ги опфаќа Солунска Глава, Китка, долината на Вардар, поширокиот регион на Велешко со вештачкото езеро „Лисиче“.

## Галерија


Податотека:Поглед на Лисец од Османбежица.jpg|Поглед на Лисец од Османбежица на исток
Податотека:Лисец на Голешница.jpg|Изглед на самиот врв Лисец
Податотека:Лисец на Голешница (1).jpg|Поглед од самиот врв кон југ
Податотека:Лисец на Голешница (2).jpg|Поглед од самиот врв кон север
Податотека:Лисец на Голешница (југ) 01.jpg|Билото на самиот врв кон југ
Податотека:Карпест гребен на Лисец на Голешница.jpg|Карпест гребен на северната падина под врвот Лисец
Податотека:Салакова Планина 04.jpg|Поглед од Салакова Планина на врвот Лисец во најкрајната позадина

## Наводи

Категорија:Врвови во Македонија
Категорија:Мокра
Амадора

**Амадора** — петти град и општина по големина во Португалија кој се наоѓа во западниот дел.

## Географски одлики
Градот Амадора се наоѓа во западниот дел на Португалија. Од главниот град на Лисабон градот е оддалечен 15 километри на северозапад, а од Порто 320 километри на југ. Амадора е релативно најгустиот населен дел на Португалија затоа што на 1&nbsp;км2 живеат 7414,35 жители. Во Амадора живеат најмногу африкански имигранти и тоа најмногу од Ангола и Зелен ’Рт.

## Население
Според последните проценки, од 2011 година, општина Амадора има 175,136 жители, на површина од 23.78&nbsp;км2 од кои значаен дел сочинуваат доселениците.

## Наводи

Категорија:Градови во Португалија