open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Персеј

thumb|250 px|Персеј

**Персеј** — последен крал на Македонија и Антигонидската империја една од наследничките на Македонската Империја.

Во 179 п.н.е. починал Филип V. Претходната година Филип наредил да се погуби неговиот проримски настроен син Деметриј. Персеј бил љубоморен на успехот на Деметриј како амбасадор во Рим и го убедил татка си да го отруе како потенцијален узурпатор. Римјаните го поддржувале Деметриј, па така убиството на брата си не се покажало позитивно кај Римјаните.

Една од првите одлуки по доаѓањето на престолот било обновувањето на мировниот договор со Рим. Но сепак останатите постапки на Персеј им задавале потешкотии на Римјаните. Ова било неговото мешање во работите на соседните држави, вооружената посета на Делфи, избегнувањето на римските амбасадори во Македонија, како и неговите династички бракови.

Наскоро Рим завојувал со Персеј во т.н. Трета македонско-римска војна (171-168 п.н.е.). Иако Персеј отпрво бил успешен, војната завршила по неговото предавање на римскиот генерал Луциј Емилиј Павле Македоник по решавачкиот пораз во Битката кај Пидна и тој бил затворен во Рим. Антигонидското царство се распаднало и било заменето со четири републики. Андриск ја ослободил Македонија од Римјаните во времетраење од една година, но бил поразен во 148 п.н.е.. Во 146 п.н.е. четирите републики се распаѓаат и Македонија официјално станува римска покраина.

## Гробница
мини|десно|Гробницата на Персеј кај Маљано де’ Марси. Таблата лево е подарок од македонскиот народ и испишана на македонски, англиски и италијански.
Во јуни 2005 е пронајдена гробницата на Персеј долж патот Вија Валерија близу Маљано де’ Марси (во Л’Аквила) од страна на претставници на италијанското министерство за култура и македонска археолошка делегација.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Кралеви на Античка Македонија
Категорија:Антигонидска династија
Мисури (појаснување)

Терминот **Мисури** може да се однесува на:

* Мисури - сојузна држава на САД
* Мисури - река во САД
Њу Џерси

**Њу Џерси** (англиски: *New Jersey*) — сојузна држава од САД. Се наоѓа во североисточниот дел од земјата. Главен град е Трентон, а други поголеми градови се Џерси Сити, Њуарк, Кемден и Атлантик Сити. Во градот и државата живее поголема македонска иселеничка колонија.

## Историја
Њу Џерси бил една од Тринаесетте колонии кои се побуниле против британското владеење во Американската револуција. Уставот на Њу Џерси бил донесен на 2 јули 1776, само два дена пред Вториот континентален конгрес да ја прогласи независноста од Велика Британија. Помеѓу 56 татковци-основачи кои ја потпишале Декларацијата за независност, пет биле од Њу Џерси: Ричард Стоктон, Џон Витерспун, Френсис Хопкинсон, Џон Харт и Абрахам Кларк.

## Демографија

## Њу Џерси како мотив во популарната култура
* „Хобокен“ — песна на американската рок-група *Operation Ivy*.
* „Атлантик Сити“ (англиски: *Atlantic City*) — песна на американскиот рок-музичар Брус Спрингстин (*Bruce Springsteen*) од 1982 година.

## Белешки


Image:Delaware Water Gap.jpg
Image:Elm Drive, Princeton University, Princeton NJ.jpg
Image:NJ Transit GP40PH-2B 4216 waits to pull Train 4622.jpg


Категорија:Сојузни држави на САД
Категорија:Држави и територии настанати во 1787 година
Категорија:Поранешни колонии на Британија
Раовиќ

**Раовиќ** — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Општина Сарај.

## Историја
Кон крајот на XIX век Раовиќ било село како дел од Тетовската каза на Отоманското Царство.

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Раовиќ живееле 110 жители, сите Албанци.

По Балканските војни е забележано со 277 жители.

Според Афанасиј Селишчев, во 1929 година селото имало 43 куќи со 273 Албанци.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 300 Албанци.

На пописот од 2002 година, селото имало 213 жители, сите Албанци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 79 жители, од кои 40 Албанци и 39 лица без податоци.

### Родови:

* Родот *Ерем* (25 куќи) потекнува од племето Тсач во северна Албанија. Во Раовиќ дошле двајцата браќа Мурат и Демир во првата половина на XIX век. Од споменатите браќа потекнуваат денешните семејства.

Според истражувањата од 1949 година, родови во селото се:

**Доселеници:**

* *Ченон или Чајан (15 к.)* потекнуваат од фисот Бериша. Овде се доселени од Љума во северна Албанија, нивни роднини се *Ибишалар, Миналар и Исафалар* кои живеат во Чајлане.
* *Ереме (25 к.)* потекнуваат од фисот Тсача во северна Албанија.
* *Елез (18 к.)* потекнуваат од фисот Красниќи во северна Албанија. Овде живеат од крајот на XVIII век, каде дошле браќата Елез и Рамадан.

## Поврзано
* Општина Сарај
* Скопје

## Наводи

## Надворешни врски
* [Сателитска снимка на Раовиќ](https://maps.google.com/maps?q=%D0%A0%D0%B0%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%9C,+%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0&hl=mk&ie=UTF8&ll=41.942814,21.218848&spn=0.008667,0.021136&sll=42.085,21.2106&sspn=0.017294,0.042272&t=h&hnear=Raovich,+Macedonia+(FYROM)&z=16), на Карти на Гугл
Семениште

**Семениште** — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во западниот дел од Скопската Котлина, лево од автпатот Тетово - Скопје.

## Историја
Во  век, селото е дел од нахијата *Дервент* во Скопската каза во Отоманското Царство.

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 19 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 71 мажи муслимани, со 7 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 156 жители.

Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 290 жители.

Како село со албанско население било означено од страна на Леонард Шулце Јена во 1927 година. Исто така, слични податоци дава и Афанасиј Селишчев во 1929 година.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 350 Албанци.

На пописот од 2002 година, селото имало 559 жители, од кои 1 Македонец, 557 Албанци и 1 Бошњак.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 798 жители, од кои 2 Македонци, 754 Албанци, 5 Бошњаци и 37 лица без податоци.

### Родови
Семениште е албанско село.

Според истражувањата од 1940-тите родови во селото се:

* *Цан (29 к.)* доселени се во XVIII век од областа Љума во Албанија. Го знаат следното родословие: Осман (жив на 80&nbsp;г. во 1940-тите) Ислам-Сејфула-Хусеин-Цан, предокот кој се доселил.
* *Никиштан (21 к.)* потекнуваат од фисот Красниќи во северна Албанија. Од таму се иселиле најпрво во селото Никиштане, по кое и го добиле името. А од таму во Семениште.
* *Арно (11 к.)* доселени се од Мирдита во северна Албанија. Потекнуваат од фисот Бериша. Имаат роднини иселени од Мирдита во Блаце кај Качаник.

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Семениште - осамен наод од римското време

## Поврзано
* Општина Сарај
* Скопје

## Наводи

## Надворешни врски
* [Сателитска снимка на Семениште](https://maps.google.com/maps?q=%D0%A1%D0%B5%D0%BC%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D1%88%D1%82%D0%B5,+%D0%A1%D0%BA%D0%BE%D0%BFj%D0%B5,+%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0&hl=mk&ie=UTF8&sll=42.082787,21.221159&sspn=0.008647,0.021136&oq=%D0%A1%D0%B5%D0%BC%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D1%88,+%D0%A1%D0%BA%D0%BE%D0%BFj%D0%B5,+%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0&t=h&hnear=Semenishte,+Skopje,+Macedonia+(FYROM)&z=16), на Карти на Гугл
Драгарино

**Драгарино** — село во Општина Битола, во околината на градот Битола.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Пелагонија, поточно во Битолското Поле, од левата страна на патот Битола - Демир Хисар - Кичево.

## Историја
Во XIX век селото било дел од Битолската каза на Отоманското Царство.

Само 1 жител на оваа населба е заведен како жртва во Втората светска војна.

## Стопанство

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Драгарино живееле 55 жители, сите Македонци.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 година, Драгарино се води како чисто македонско село во Битолската Каза на Битолскиот Санџак со 8 куќи.

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Драгарино имало 40 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 50 Македонци.

Според пописот 2002 селото брои 86 жители, сите Македонци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 84 жители, од кои 77 Македонци и 7 лица без податоци.

### Родови
Драгарино е македонско православно село, во селото има само два рода, и двата се доселенички. Родовите се населени средината на  XIX век

Родови во Драгарино се:

***Доселеници:** *Размовци (9 куќи)* доселени се од селото Вирово во Железник. Го знаат следното родословие: Донче (жив на 48&nbsp;г. во 1951) Донче-Секула-Петре-Размо, кој се доселил во селото; *Вељановци (6 куќи)* доселени се од Црничани, го знаат следното родословие: Тодор (жив на 70&nbsp;г. во 1951 година) Кузман-Стојан-Вељан, кој се доселил.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

### Избирачко место

Во селото постои избирачкото место бр. 196 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 79 гласачи.

## Културни и природни знаменитости
;Цркви
*Црква „Воскресение Христово“ — главната селска црква
*Црква „Успение на Пресвета Богородица“ — црква осветена на 6 јуни 2015 г.

;Археолошки наоѓалишта
*Градски Пат — населба од хеленистичко и римско време
*Коловозник — црква и некропола од средниот век

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво
## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Битолски села
Категорија:Села во Општина Битола
Древеник

**Древеник** — село во Општина Битола, во околината на градот Битола.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа на планината Древеник.

## Историја
Во XIX век селото било дел од Битолската каза на Отоманското Царство.

## Стопанство

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Древеник живееле 415 жители, сите Албанци.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 година, Древеник се води како чисто македонско село во Битолската Каза на Битолскиот Санџак со 66 куќи.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 450 Албанци.

Во 2002 година во селото живеееле 26 жители, сите Албанци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 3 жители, лица без податоци.

### Родови
Според истражувањата од 1955 година, родови во селото

Древеник е албанско муслиманско село, сите родови во селото се доселенички. Родови во Древеник се: Беколар (8 куќи), Дединовци (5 куќи), Далиповци (8 куќи), Дучелар (3 куќи), Нурелар (5 куќи), Мучелар (2 куќи), Дауталар (2 куќи), Јаупалар (4 куќи), Небиалар (3 куќи), Металар (3 куќи), Мисирли (1 куќа), Имерлар (1 куќа) и Османлар (1 куќа), повеќето родови во селото се доселени на почетокот од XIX век, од разни места во Северна Албанија. Во родот Беколар се знае следното родословие: Сулејман (жив на 55&nbsp;г. во 1951 година) Фаик-Шериф-Весел-Беко, кој се доселил. Во родот Дединовци се знае следното родословие: Изет (жив на 77&nbsp;г. во 1951 година) Исмаил-Дедин-Ибраим, кој се доселил во селото. Во родот Далиповци се знае следното родословие: Рамо (жив на 49&nbsp;г. во 1951 година) Бајрам-Зибер-Далип-Алим, кој се доселил во селото; Суљовци (1 куќа) доселени се од селото Пресил, каде имаат истоимени роднини.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

### Избирачко место

Селото е опфатено во избирачкото место бр. 201 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште на селото Лопатица.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 250 гласачи.

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
*Кале — населба од доцноантичко време;
*Чагорско Кале — населба од доцноантичко време;

;Џамии
* Џамија — главна селска џамија

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво
До 1912 година година албанците од селото претежно се иселувале во Битола.  До 1955 година се иселиле 40 семејства, и тоа во Битола, Турција (Истанбул), Доленци, Трновци, Мургаш.

## Поврзано
* Древеник (планина)

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Битолски села
Категорија:Села во Општина Битола
Злокуќани (Битолско)

:*За други значења видете [[Злокуќани (појаснување)]]*

**Злокуќани** — раселено село во Општина Битола, во околината на градот Битола. Сместено во пазувите на Баба Планина, со највисокиот врв Пелистер.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа под пазувите на Баба планина, југозападно од Битола.
## Историја
Во XIX век селото било дел од Битолската каза на Отоманското Царство.

Вкупно 2 жители на оваа населба се заведени како жртви во Втората светска војна.

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Злокуќани живееле 500 жители, сите Албанци.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 година, Злокуќани се води како чисто албанско село во Битолската Каза на Битолскиот Санџак со 94 куќи.

Според Димитар Гаџанов во 1916 година во селото имало 394 жители, кои тој ги запишува како Турци.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 200 Албанци.

Селото броело 23 жители во 1961 година, додека во 1994 година има само 20-тина жители.

Според пописот од 2002 година, во селото Злокуќани немало жители. Истото било потврдено и на пописот во 2021 година.

### Родови
Злокуќани било албанско село.

Родови во селото биле: Љаме (3 куќи), Цаме (7 куќи), Кече (5 куќи), Пале (3 куќи) и Астафе (1 куќа) доселени се кон крајот на XVIII век од северна Албанија (областа Мат). Во родот Љаме се знае следното родословие: Рамадан (жив на 50&nbsp;г. во 1950-тите) Шабан-Камбер-Селман-Алија-Ислам, предокот кој се доселил. Во родот Цаме се знае следното родословие: Елмаз (жив на 56&nbsp;г. во 1950-тите) Фазли-Сали-Адем-Фазли-Цаме, предокот кој се доселил.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

### Избирачко место

Во селото постои избирачкото место бр. 157 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 9 гласачи.

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
*Сртот — населба од железно време;
## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво
Голем број на населението од Злокуќани се има иселено во Битола (во населбата Кленовец) и во Турција (во разни села и градови).

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Битолски села
Категорија:Села во Општина Битола

Категорија:Раселени села во Македонија
Ново Змирново

**Ново Змирново** − село во Општина Битола, во околината на градот Битола.

## Географија и местоположба

## Историја
Во XIX век селото било дел од Битолската каза на Отоманското Царство.

## Стопанство

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Ново Змирново живееле 90 жители, сите Македонци. 

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 година, *Бугарско Смирново* се води како чисто македонско село во Битолската Каза на Битолскиот Санџак со 12 куќи.

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Ново Змирново имало 48 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 100 Македонци и 100 Турци.

Според пописот во 2002, селото брои 41 жител, сите Македонци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 23 жители, сите Македонци.

### Родови
Ново Змирново е македонско село.

Родови во селото се:

* **Староседелци:** *Брановци (3 куќи)* доселени се на средината од XIX век од селото Старо Змирново, они се основачи на селото; *Штаковци (5 куќи)* доселени се после родот *Брановци* од сега раселеното село Мечкарица, го знаат следното родословие: Диме (жив на 44&nbsp;г. во 50-тите години) Никола-Стојче-Трајче, предокот кој се доселил во селото; *Кутлешовци (8 куќи) и Ацевци (3 куќи)* порано биле еден род, доселени се од некое село Кутлино во Мариово?. Можеби се однесува на селото Кутлешево во Прилепско; *Магловци (4 куќи)* доселени се од селото Лопатица; *Милошевци (2 куќи)* доселени се од некое село во Мариово; *Гавазовци (2 куќи)* доселени се од селото Стругово во Железник, они се најмлад род во селото доселени околу 1920 година.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

### Избирачко место

Во селото постои избирачкото место бр. 200 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на задруга.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 36 гласачи.

## Културни и природни знаменитости
;Цркви
*Црква „Успение на Пресвета Богородица“ — главната селска црква;

;Археолошки наоѓалишта
*Долни Висои> — населба од неолитско и бакарно време;
## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво
## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Битолски села
Категорија:Села во Општина Битола
Орехово

мини|десно|Орехово во 1903 година
**Орехово** или **Горно Орехово** — село во Општина Битола, во околината на градот Битола.

## Географија и местоположба

## Историја

Во близината на селото на 3 мај 1942 година бил разбиен првиот битолски партизански одред „Пелистер“.

Во XIX век селото било дел од Битолската каза на Отоманското Царство.

Вкупно 3 жители на оваа населба се заведени како жртви во Втората светска војна.

## Стопанство

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Орехово живееле 260 жители, сите Македонци. 

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 година, *Ореово* се води како чисто македонско село во Леринската Каза на Битолскиот Санџак со 9 куќи. Истовремено *Бугарско Ореово* се води како чисто македонско село во Битолската Каза со 31 куќа.

Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Орехово имало 240 Македонци, патријаршисти.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 300 Македонци.

Според пописот од 2002 година, селото Орехово брои 23 жители, сите Македонци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 9 жители, сите Македонци.

### Родови
Орехово е македонско село.

Родови во селото се:

* **Староседелци:** *Србиновци (12 куќи), Бубало (3 куќи) и Туфте (1 куќа)*, Нивните предци живееле во месноста Магарево, по патот за накај Буково; 
* **Доселеници од непознато место:** *Амиџовци (5 куќи), Димковци (3 куќи), Анаќијевци (5 куќи), Ѓулевци (4 куќи), Јаневци (6 куќи), Мажевци (5 куќи), Ѓирковци (4 куќи), Пановци (4 куќи), Јанкуловци (4 куќи), Трпевци (2 куќи) и Чедевци (1 куќа)*, родовите *Амиџовци и Димковци* потекнувале од ист предок, и родовите *Анаќијевци и Ѓулевци* потекнувале од ист предок.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

### Избирачко место

Во селото постои избирачкото место бр. 0128 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на старата зграда на основното училиште.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 29 гласачи.

## Културни и природни знаменитости
;Цркви
*Црква „Св. Петка“ — главната селска црква изградена во 1861 година;

;Археолошки наоѓалишта
*Кале — населба од доцноантичко време;
*Маркова Стапалка — наоѓалиште од непознат тип и период;

## Редовни настани

## Личности
десно|мини|Теодора Стефанова, 7 март 1909 г.
* Теодора Стефанова — гркоманска андартка, четничка на Георгиос Диконимос;

## Култура и спорт

## Иселеништво
Постари иселеници од селото до 1951 година имало во Северна Америка и во Австралија.

Иселеништвото продолжило и потоа и иселеници има во Битола, прекуокеанските земји и во европските земји.

## Наводи

## Надворешни врски
* https://www.youtube.com/watch?v=DaQPKQLGV5c
* https://www.youtube.com/watch?v=_nIvcjVlBac

Категорија:Битолски села
Категорија:Села во Општина Битола
Категорија:Села во Македонија
Раштани

**Раштани** е име кое го носат 3 села во Република Македонија. Од ист корен е и името на селото Раштак (Скопско), топонимот е словенски веројатно поврзан со глаголот „растење“ или „раст“.

## Македонија
* Раштани — село во Битолско
* Раштани — село во Велешко
* Раштани — село во Кичевско

## Албанија
* Раштани — село во Албанија, недалеку од македонската граница
Снегово

**Снегово** — раселено село во Општина Битола чиј атар се издига до сртот на Облаковска Планина, во околината на градот Битола.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа северно од градот Битола и се оди по земјен пат преку населбата Баир. Исто така, може да се стигне и преку село Крклино. Надморската висина изнесува 973 метри.

## Историја
Во XIX век Снегово е мало албанско село во Битолската каза на Османлиското Царство.

## Стопанство

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Снегово живееле 45 жители, сите Албанци.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 година, Снегово се води како чисто албанско село во Битолската Каза на Битолскиот Санџак со 7 куќи.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 100 Албанци.

Селото е наполно иселено по 1953 година, кога броело 166 жители, сите Албанци.

Според пописот во 2002 селото е без жители. Истото е потврдено и на пописот во 2021 година.

### Родови
Снегово било албанско село.

Родови во селото биле: Саитлалар (3 куќи), Мустафај (4 куќи), Арифи (4 куќи) и Салиалар (1 куќа) споменатите албански родови се намножиле од три доселени куќи, домаќините се викале Ариф, Мустафа и Ибраим, доселени од селото Ќилина во Колоња (јужна Албанија). Имаат роднини во Нижеполе (Баку), во родот Мустафај се знае следното родословие: Рамуш (жив на 76&nbsp;г. во 1950-тите) Демир-Мусатафа, предокот кој се доселил.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Битолски села
Категорија:Села во Општина Битола

Категорија:Раселени села во Македонија
Секирани

**Секирани** — село во Општина Битола, во околината на градот Битола.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Битолското Поле, од десната страна на реката Шемница, оддалечено 15 километри северно од Битола.

## Историја
Само 1 жител на оваа населба е заведен како жртва во Втората светска војна.

## Стопанство

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Секирани живееле 160 жители, сите Македонци. 

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 година, Секирани се води како чисто македонско село во Битолската Каза на Битолскиот Санџак со 16 куќи.

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Секирани имало 120 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 150 Македонци.

Според пописот од 2002 година, селото Секирани брои 114 жители, сите Македонци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 74 жители, од кои 72 Македонци и 2 лица без податоци.

### Родови
Секирани е македонско село.

Родови во Секирани се:

* **Староседелци:** *Гушевци (5 куќи), Калајџиовци (2 куќи) и Димчевци (2 куќи)*                     
* **Доселеници:** *Сиљановци (8 куќи)* доселени се од селото Обедник во Железник, кое во 1912 година е затекнато како албанско; *Драгарци (4 куќи)* доселени се од селото Драгарино; *Шалевци (5 куќи)* доселени се од соседното село Габаловци, и таму се доселени однекаде; *Стојановци (4 куќи)* доселени се на крајот од XIX век од раселеното село Кочишта; *Штерјовци (1 куќа)* доселени се од селото Лисолај; *Трајковци (1 куќа)* доселени се од некое прилепско село; *Кочиштани (3 куќи)* доселени се од раселеното село Кочишта; *Чагорци (1 куќа)* доселени се во 1926 година од селото Чагор.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

### Избирачко место

Во селото постои избирачкото место бр. 199 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 100 гласачи.

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Битолски села
Категорија:Села во Општина Битола
Старо Змирново

**Старо Змирново** — село во Општина Битола, во околината на градот Битола.

## Географија и местоположба

## Историја

## Стопанство

## Население
На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 година, *Старо Смирновци* се води како чисто албанско село во Битолската Каза на Битолскиот Санџак со 11 куќи.

Според пописот во 2002 во селото имало 10 жители, сите Македонци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.

### Родови

Во минатото селото било населено во Албанци. Како едни од најстарите албански родови во селото се споменуваат родовите: *Ферзолар*, *Џаферлар* и *Мустафлар*. Доселени се од северна Албанија во втората половина на 18-от век.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

### Избирачко место

Селото е опфатено избирачкото место бр. 207 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште. на село Доленци

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 223 гласачи.

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Битолски села
Категорија:Села во Општина Битола

Категорија:Раселени села во Македонија
Похутукава

**Похутукава** (маорски: *Pōhutukawa*) наречено и **новозеландско божиќно дрво** или **огнено дрво**  (науч. *Metrosideros excelsa*, синоним: *Metrosideros tomentosa*) е зимзелено дрво од фамилијата Мирти кое цвета во соцветија од црвени прашници (понекогаш жолти). Вирее во крајбрежните делови на Северниот Остров на Нов Зеланд.

Дрвото расте до височина од 15 метри, со прилично голема крошна. Цвета доцна во демекври (лето на јужната полутопка), со блескавоцрвени цветови кои ја покриваат крошната. Поголемите примероци обично имаат надворешни корења кои ја издржуваат проширената крошна.

Гигантската похутукава во Те Арароа на Источниот Брег е најголемата во земјата, но одлични примероци се наоѓаат во секој град на Северниот Остров.

Подвидот „Ауреа“, кој има жолти цветови, потекнува од парот откриен во 1940 год на островот Мотити во регионот Залив Пленти.

Ова дрво е загрозено заради присуството на воведениот обичен посум кој немилосрдно го брсти.

Похутукавата е донесена и во централна Калифорнија, каде може да се види насекаде по улиците и дворовите.

## Поврзано
* Новозеландски дрва

## Надворешни врски
* Слики од дрвото 
* Статија од Новозеландскиот институт за заштита на природата  
* Проект „Кримзон“  

## Галерија

Податотека:Mangonuipohutukawabranch.jpg|Гранка од похутукава виси над вода во Мангонуи, Нов Зеланд.
Податотека:Pohutukawa.jpg|Расцветана похутукава
Податотека:Pohutukawa flowers.JPG|Цветови на похутукава
Податотека:YellowPohutukawa.jpg|Жолтоцветната сорта „Ауреа“


Категорија:Мирти
Категорија:Дрва на Нов Зеланд
Категорија:Растенија опишани во 1788 година
Новозеландска дрвеста папрат

**Новозеландската дрвеста папрат** (лат. *Dicksonia squarrosa*) — дрвеста папрат со средна големина, со високо и тенко кафено стебло.

Ова дрво дава малку меки листови (папратови листови) и секое од нив никнува во рречиси хоризонтална положба. Листовите достигнуваат 1.5 — 3 м во долкжина, и се многу помали отколку кај *[[Кјатеја|кјатејските]]* видови и исто така се прилично кршливи на допир. Тие сочинуваат мал „чадор“ врз стеблото. Растот му е брз со некои 10 см годишно и можат да сотигнат до 6 м во височина.

Понекогаш ваквите папрати извираат дури и од мртви стебла бидејќи растението ги користи како ограда и потпора. Понекогаш може да се забележи дека листовите изникнуваат по страната, кога врвот на растението е мртов.

Новозеландската дрвеста папрат е издржлив на дождови и донекаде на ветер, но најдобро вирее во места со мешана сенка и заштита од ветер. Самото растение толерира секакви временски услови, но не изгледа неправилно. При температури под 4-5° Ц растението треба да се штити со облога на крошната. Листовите се мали и компактни, така што ова дрво е погодно за чување во саксија или во мала градинка.

Ова дрво е познато и под маорското име *Феки* и расте насекаде во Нов Зеланд. Други имиња за истот дрво се груба дрвеста папрат и кафена дрвеста папрат.

Категорија:Дрва на Нов Зеланд
Категорија:Папрати
Манука

**Манука** или **чајно дрво** (, ) — грмушка или мало дрво кое потекнува од и расте во Нов Зеланд и југоисточна Австралија. Мануката вирее низ цел Нов Зеланд, особено во сувите краишта на источните брегови на Северниот Остров и Јужниот Остров, како и во Тасманија, Викторија и Нов Јужен Велс во Австралија. Растението го добило името „чајно дрво“ бидејќи морепловецот Капетан Кук варел чај од неговите листови.

Мануката е плодородно дрво од типот на честаци и најчесто е првото растение кое успева да се расплоди на опустошено тло. Типично расте од 2 до 5 м во височина, но може и да нарасне во дрво со умерена големина до 15 м. Дрвото е зимзелено, со густи гранки и мали листови со должина од 7-20 мм и ширина од 2-6 мм, со краток жилест врв. Цветовите му се бели, но понекогаш и розови со пречник од 8-15 мм (поретко се среќаваат примероци и до 25 мм), со пет цветни ливчиња.

Стеблото му е цврсто и жилаво и затоа се користи за изработка на рачки за алати. Струготините даваат одлична арома кога се користат за пушење на месо и риба. Медот од неговите цветови има особен вкус и е потемен и побогат со арома отколку детелиновиот мед, и има голема антибактериска моќ. Во Нов Зеланд овој мед може да се најде во секоја продавница.

„Манука“ е маорското име на дрвото кое е во употреба во Нов Зеланд, додека името „чајно дрво“ се користи и во Нов Зеланд и во Австралија.

## Наводи

## Поврзано
* Канука

## Надворешни врски

* Манука (''Leptospermum scoparium'' var. ''scoparium'')  — Новозеландска мрежа за заштита на растенијата (NZPCN) 
* 
*  

Категорија:Дрва на Нов Зеланд
Категорија:Флора на Нов Зеланд
Категорија:Флора на Австралија
Категорија:Мирти
Категорија:Медоносни растенија
Категорија:Лековити растенија
Радмила Шекеринска

**Радмила Шекеринска Јанковска** ( во Скопје) — македонска политичарка, поранешна министерка за одбрана на Република Македонија и премиерка.

Шекеринска на 2 декември беше назначена за заменик генерален секретар на НАТО.

## Животопис
Радмила Шекеринска магистрирала на престижната школа за дипломатија и право „Флечер“ во Соединетите Држави во 2007 година.  Шекеринска има дипломирано на електротехничкиот факултет во Скопје во 1995 година. Во текот на 1996 година, таа работела како асистент за односи со јавност во Институтот „Отворено општество Македонија“. Од 1997 до 2002, таа работела како асистент на Електротехничкиот факултет.

Зборува англиски и француски јазик и исто така е автор на повеќе научни и стручни трудови од својата област. Добитник е на наградата „Глобални Водачи на Утрешнината“ што ја доделува Светскиот економски форум.

## Политички функции
Од 1993 година, Шекеринска била избрана за член на ЦО на СДСМ во неколку мандати. Од 1995, таа била член на претседателството на ЦО на СДСМ, а во 1999 година, таа била избрана за потпретседател на ЦО на СДСМ и за меѓународен секретар на партијата. Во периодот 1995-1999 година, таа ја вршела функцијата претседател на СДММ, а во 1997 - 1998 година е и портпарол на СДСМ. Подоцна е избрана за потпретседател на Партијата, а на 5 ноември 2006 година е избрана и за претседател на Партијата.

Од 1996 до 1998 година, Шекеринска била член на Советот на Град Скопје. Во 1998 година, таа била избрана за пратеник во Собранието на Република Македонија. Во овој период ги врши функциите: заменик-координатор на Пратеничката група на СДСМ, член на комисијата за надворешна политика, член на комисијата за образование и наука, член на комисијата за животна средина, млади и спорт, член на делегацијата во Интерпарламентарната унија (УПИ) и член на пратеничката група за соработка со Европскиот парламент.
лево|мини|Средба на Шекеринска со американскиот секретар за одбрана Џејмс Матис, за време на официјалната посета на САД во 2018 година.
Во 2002 година повторно е избрана за пратеник во Собранието на Република Македонија, а од 1 ноември 2002 до 2006 година е заменик-претседател на Владата на Република Македонија, задолжена за Европска интеграција и Координација на странската помош.

## Наводи

## Надворешни врски
* Радмила Шекеринска на мрежното место на Владата на Република Северна Македонија. 
* Радмила Шекеринска Јанковска на мрежното место на Министерството за одбрана на Република Северна Македонија. 

|-

|-

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Политичари од Скопје
Категорија:Политичари од СДСМ
Категорија:Премиери на Македонија
Категорија:Вицепремиери на Македонија
Категорија:Состав на Владата на Република Македонија од 2002
Категорија:Состав на Владата на Република Македонија од 2004
Категорија:Пратенички состав 1998-2002
Категорија:Пратенички состав 2006-2008
Категорија:Пратенички состав 2008-2011
Категорија:Пратенички состав 2011-2014
Категорија:Пратенички состав 2016-2020
Категорија:Апсолвенти на Факултетот за електротехника и информациски технологии - Скопје
Љубомир Михајловски

**Љубомир Михајловски** (роден на  година во Скопје) — македонски политичар и правник. Во периодот од 17 декември 2004 до 26 август 2006 бил  Министер за внатрешни работи на Република Македонија.

Михајловски дипломирал на Правниот факултет во 1980 година. Во периодот од 1981 до 1983 година работел како пазарен и трудов инспектор во Собранието на Општина Центар.

Од 1983 до 1999 година, тој бил потсекретар во Министерството за внатрешни работи каде обавувал повеќе функции. Во МВР работел и како инспектор во Управата за оперативни работи во СВР - Скопје, самостоен инспектор за спречување криминал, виш инспектор за спречување криминал, виш инспектор за недозволена трговија со дрога, началник на Одделението за општ криминал, началник на Секторот за сузбивање на криминал, заменик на помошникот министер за криминалистичка служба во МВР и началник на Управата за внатрешни работи - Охрид, Кичево, Дебар и Струга.

Во периодот од 2000 до 2002 година работел како адвокат, а од 2 декември 2002 година, тој ја извршувал функцијата директор на Царинска управа.

Познат под прекарот Џанго, во 2006 година бил избран за личност на годината од страна на неделникот „*Форум плус*“.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Состав на Владата на Република Македонија од 2004
Категорија:Политичари од Скопје
Категорија:Југословенски државници
Категорија:Министри за внатрешни работи на Република Македонија
Категорија:Политичари од СДСМ
Категорија:Апсолвенти на Правниот факултет „Јустинијан I“ - Скопје
Илинка Митрева

**Илинка Митрева** ( во Скопје —  во ) — македонска политичарка и универзитетска професорка, поранешна министерка за надворешни работи на Македонија и пратеничка од редовите на СДСМ.

По дипломирањето на Филолошкиот факултет во Скопје - група, смер романска филологија во 1973 година, таа магистрирала на Филолошкиот факултет во Белград, а потоа и докторирала на Филолошкиот факултет во Скопје.

Од 1974 до 2001 година, таа работела како помлад асистент, доцент и шеф на Катедрата за романски јазици и книжевност на Филолошкиот факултет во Скопје. Митрева била професорка по француска книжевност на Катедрата за романски јазици и книжевност од 23 ноември 2001 до 31 октомври 2002 година. Таа била авторка на повеќе стручни и научни трудови.

Функцијата пратеник во Собранието на Република Македонија ја извршувала од 1994 до 2001 година. Митрева била претседателка на Комисијата за надворешна политика и шеф на Делегацијата на Македонија во Парламентарната димензија на Централно европската иницијатива, шеф на собраниската Група за соработка со Европскиот Парламент и член на Иницијативниот одбор за создавање клубови на НАТО.

Од 13 мај до 23 ноември 2001 била министерка за надворешни работи на Република Македонија. По победата на СДСМ на парламентарните избори во 2002 година повторно е назначена на оваа функција од 1 ноември 2002 година.

## Наводи

Категорија:Политичари од Скопје
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Состав на Владата на Република Македонија од 2002
Категорија:Состав на Владата на Република Македонија од 2004
Категорија:Министри за надворешни работи на Македонија
Категорија:Политичари од СДСМ
Категорија:Апсолвенти на универзитетот „Св. Кирил и Методиј“
Категорија:Магистри на Белградскиот универзитет
Категорија:Доктори на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ - Скопје
Никола Поповски

**Никола Поповски** (роден на  година во Скопје) — македонски политичар.

## Животопис

Никола Поповски дипломирал на Економскиот факултет во Скопје и магистрирал на тема „*Економски основи на информациското општество*“.

Од 1992 до 2002 година, тој бил пратеник во Собранието на Република Македонија, координатор на пратеничката група на СДСМ, член на Парламентарното собрание на Советот на Европа и член на повеќе комисии во Собранието на Советот на Европа во Стразбур. Во 1993 година, тој станал шеф на македонската делегација во Парламентарното собрание на Советот на Европа во Стразбур, претседател на собраниските комисии за надворешна политика, екологија, млади и спорт и за финансирање и буџет.

Од 3 октомври 2002 до 7 ноември 2003 година, тој ја вршел функцијата претседател на македонското собрание. На 7 ноември 2003 година, тој станал министер за финансии во тогашната влада на Бранко Црвенковски. По парламентарните избори во 2006 година бил избран за пратеник во Собранието и на таа функција останал до предвремените парламентарни избори во 2008 година.

Од февруари 2009 година работел на Европскиот универзитет во Скопје како професор по предметот Економија на развојот и Здравствено и социјално осигурување.

## Наводи

|-

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Политичари од Скопје
Категорија:Претседатели на Собранието на Македонија
Категорија:Состав на Владата на Република Македонија од 2004
Категорија:Министри за финансии на Република Македонија
Категорија:Политичари од СДСМ
Категорија:Апсолвенти на Економскиот факултет - Скопје
Категорија:Магистри на Економскиот факултет - Скопје
Мери Младеновска-Ѓорѓиевска

**Мери Младеновска-Ѓорѓиевска** (родена на  година во Крива Паланка) — македонски правник, адвокат и политичар.

## Животопис

Мери Младеновска-Ѓорѓиевска е родена на 30 април 1969 година во Крива Паланка. Дипломирала на Правниот факултет во Скопје во 1992 година. Правосуден испит положила во 1994 година.

Од 1994 до 2002 година, таа работела како адвокат. Младеновска била и член на Собранието на Адвокатската комора на Македонија. Од 1998 до 2002 година, таа била дисциплински судија во Дисциплинскиот суд при Адвокатската комора, а од 2002 година, таа била член на Управниот одбор на Комората.

Во периодот од 2000 до 2002 година, таа била заменик член на Државната изборна комисија, а во периодот од 2002 до 2004 година, таа била полноправен член.

Од 12 ноември 2002 до 3 јуни 2004 година, таа ја извршувала функцијата заменик министер за правда, додека во периодот од 15 ноември 2004 до 27 август 2006 година ја извршувала функцијата Министер за правда. По завршувањето на мандатот била пратеник во Собранието на Република Македонија во периодот од 2006 до 2008 година.

## Надворешни врски
* Собрание на Република Македонија

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Политичари од Крива Паланка
Категорија:Македонски правници
Категорија:Состав на Владата на Република Македонија од 2004
Категорија:Политичари од СДСМ
Категорија:Министри за правда на Република Македонија
Категорија:Пратенички состав 2006-2008
Категорија:Апсолвенти на Правниот факултет „Јустинијан I“ - Скопје
Ларс фон Триер

**Ларс фон Триер** (; р.  во Копенхаген) — дански режисер. Тој додава „фон“ на неговото име по личен избор и како резултат на неговиот пренагласен аристократизам (кој, сам по себе е негов личен избор, бидејќи не потекнува од аристократско семејство).

Зборувајки за детството, фон Триер нагласува дека му било дозволено сѐ, освен религијата, уживањето и чувствата.
Признава дека тоа бил клучниот фактор кој влијаел на градењето на неговиот изразен стил, кој е доста познат, и се смета за еден од најрадикалните во киното.

На единаесетгодишна возраст почнува да прави кратки филмови со камера „Супер 8“. На почетокот на осумдесеттите влегува во филмското училиште во Копенхаген. Неговите први три долгометражни филмови, сврзани во трилогија (трилогијата како начин на поднесување на неговите творби тој продолжува и понатаму да ја практикува), се на тема „Европа“, и даваат осврт на тогашната сегашност на Европа, и препраќаат кон можните варијанти за, пред сѐ, идната политика на континентот.

* Во „Елемент на злосторството“ (1984), тој со цврста алузија кон визијата на Кафка, раскажува за детектив, фиктивно наречен Фишер, кој во еден момент, од борец против злото, станува негов придружник.
* Во „Епидемија“ пак (1987), тој и неговиот долгогодишен ко-сценарист, Нилс Вјорсел, покажуваат како можат да се преплетат филмската и документарната реалност.
* Филмот „Медеја“ (1988), работена по истоимената Еврипидова пиеса, Триер го прави по сценариото на познатиот дански режисер Карл Теодор Дрејер, укажувајќи му посмртна помош и чест.
* „Европа“ (1991) е еден од најзабележителните наслови во историјата на киното, тука фон Триер прави преседан во однос на користењето на задната проекција како техничка можност. Со „Европа“ тој ја добива таа година и наградата на жирито во Кан, гран-при за техничко решение, како и наградата за уметнички придонес.

Во 1995 година, тој и неколку други режисери, решаваат да создадат нова, радикална школа во кино-уметноста. Новиот бран се нарекува „Догме 95“, и е проследен со потпишан манифест кој содржи правила коишто го одредуваат визуелниот и донекаде тематскиот изразен стил на „Догме 95“ школата.

Од Догме-поредицата на Триер се „Идиотите“ (1998 година), „Спроти брановите“ , „Танчерка во ноќта“ (2000 година,со познатата пеjачка Бјорк во главната улога), „Догвил“ (2003), кој важи за еден од најсилно филозофските филмови во историјата на киното, и последниот, „Мандерлеј“ (2005).

Ларс фон Триер подготвува филм со наслов „Вашингтон“, кој заедно со „Догвил“ и „Мандерлеј“ ќе го затвори трилогискиот круг кој ја портретира Америка и нејзината општа политика.

Самиот фон Триер никогаш нема стапнато на американско тло, и на осудите од другите затоа што не бил во Америка, а пак ја критикува толку изразито, тој одговорил: „Па и американците не отидоа во Мароко за да го снимаат Казабланка“.

## Наводи

Категорија:Дански режисери
Категорија:Дански сценаристи
Категорија:Луѓе од Копенхаген
Категорија:Живи луѓе
Џемали Мехази

**Џемали Мехази** (роден на  година во Тетово) — македонски политичар.

## Животопис

Џемали Мехази завршил на Економскиот факултет на Универзитетот во Приштина, како и последипломските студии по финансиски менаџмент. Во текот на својата работната кариера бил претставник на Република Македонија во Банката за развој при Советот на Европа, заменик-претседател на Националниот совет за платни системи и директор на Агенцијата за слободни економски зони, по кое станал државен секретар во Министерството за финансии.

Во периодот од 15 ноември 2004 - 28 август 2006 ја извршувал функцијата Министер за транспорт и врски на Република Македонија.

Во следниот период ја извршувал функцијата директор на Јавно Претпријатие „Геоинжинеринг“ – Тетово, Директор на Државниот Инспекторат за техничка инспекција во Министерството за економија и директор во Фондот за здравство, кога во 2015 година си поднел оставка поради случајот „Тамара Димовска“.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Македонски Албанци
Категорија:Состав на Владата на Република Македонија од 2004
Категорија:Политичари од Тетово
Категорија:Политичари од ДУИ
Риму

**Риму** (од маорски: *Rimu*; лат. *Dacrydium cupressinum*) е големо зимзелено иглолисно дрво кое е ендемско на шумите на Нов Зеланд.

Дрвото расте низ цел Нов Зеланд и Стјуардовиот Остров. Иако речиси сите дрва сега виреат на Западниот Брег на Јужниот Остров, најголемите примероци можат да се најдат кај градот Таупо (како на пр. во шумите Пуреора, Ваихаха Фиринаки).

Ова дрво расте бавно, но е големо (до 50 м), иако најголемите примероци денес достигнуваат само до 20-35 м височина. Обилно вирее во мешана широколисна умерена прашума, иако има и примероци кои стојат сами. Дрвата живат околу 800-900 години, а во пречник достигнуваат повеќе од 2 м.

Лисјата му се шилести и спирално распоредени, со должина од 3-6 мм на млади дрва, а 2-3 мм кај возрасните. еднополово; семињата зреат низ период од 15 месеци по опрашувањето. Зрелите шишарки имаат месно-црвени лушпи 6-10 мм во должина со една (или две, но ретко) семки со должина од 4 мм. 
Семето го разнесуваат птиците кои ги јадат лушпите и го пуштаат семето со нивниот измет; за некои видови на птици ова е важен извор на исхрана, особено за птивата какапо, чиј циклус на размножување зависи од циклусот на оплодувањето на риму дрвјата.

### Употреба
Историски, Риму и други локални дрвја како каури и тотара претставуваат главен извор на дрво во Нов Зеланд и се употребуваат за мебел и изградба на куќи. Меѓутоа, многу од шумските предели се денес уништени, и владата забранува сечење на дрва во јавни шуми, додека во приватните поседи со лимитавија. Дрвото *[[радијата]]* несеска се исползува на големо наместо риму дрвото, но риму и понатаму останува популарно дрво за изработка на мебел и дрвенарија за подови.

## Наводи

Категорија:Ногоплоди
Категорија:Дрва на Нов Зеланд
Категорија:Незагрозени видови според МСЗП