open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Кочиларски Острови

**Кочиларски Острови** — група мали речни острови во Вардар кај селото Кочилари, во средишниот дел на Македонија.

## Опис
Островите се растурени на растојание од околу 1 км долж течението на Вардар. Се состојат од мали речни острови, остатоци од поголеми остров и остатоци од отсечена меандра.

## Галерија

Податотека:Речен остров кај Кочилари.jpg|Мали речни острови покрај меандра
Податотека:Мал речен остров кај Кочилари.jpg|Мал речен остров
Податотека:Мали речни острови кај Кочилари 2.jpg|Остатоци од остров


## Поврзано
* Речни острови во Вардар
* Кочилари
* Вардар

## Надворешни врски

Категорија:Речни острови во Вардар
Категорија:Кочилари
Ширахама Кенки

**Ширахама Кенки** (白濱顕貴, Виетнам: Bạch Tân Hiển Quý ) бил јапонски пират од крајот на 16-ти до почетокот на 17 век,тој бил еден од првите јапонци кој бил исконтактиран од јужниот виетнамски војвода од Нгујан Лордови.

Тој првпат пристигнал на виетнамскиот брег во 1585 година, со пет бродови и почнал да извршува пиратски напади и напади на крајбрежјето. На крајот бил избркан од флота од најмалку десет бродови предводена од шестиот син на лордот Нгујан Хоанг, два од пиратските бродови биле уништени, а Ширахама побегнал. Се вели дека Виетнамците со кои се сретнал во тоа време го помешале со западњак.

Четиринаесет години подоцна, во 1599 година, бродот на Ширахама бил уништен во близина на пристаништето Тун Ан. Локалниот магистрат, правилно верувајќи дека е некој разновиден пират или разбојник, го нападнал Ширахама и бил убиен. Ширахама потоа бил затворен, а Нгујан Хоанг испратил порака до Токугава Иејасу, новиот *[[шогун]]* на Јапонија, прашувајќи како да се справи со јапонските морнари во иднина. Ова било првиот официјален контакт меѓу двете влади и го означил почетокот на неколкудецениски пријателски односи.

## Наводи


Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Починати во непозната година
Категорија:Родени во 16 век
Категорија:Пирати
Категорија:Пирати по националност
Новачански Острови

**Новачански Острови** — група речни острови во Вардар кај селото Новачани, во средишниот дел на Македонија.

## Опис
Островите се состојат од мали речни острови и една пресечена меандра на растојание од околу 800 м долж течението на Вардар, а групата вклучува и еден изолиран остров на растојание од околу 1,5 км од главната група и на околу 1 км пред Адите кај Башино Село.

## Галерија

Податотека:Мал речен остров кај Новачани.jpg|Мал остров
Податотека:Речен остров кај Новачани.jpg|Пресечена меандра
Податотека:Мали речни острови кај Новачани.jpg|Пресечената меандра со потопена вегетација
Податотека:Остров кај Новачани.jpg|Изолираниот остров
Податотека:Остров кај Новачани 2.jpg|Изолираниот остров од птичја перспектива


## Поврзано
* Башински Остров
* Речни острови во Вардар
* Новачани
* Вардар

## Надворешни врски

Категорија:Речни острови во Вардар
Категорија:Новачани
Ногаевски Острови

**Ногаевски Острови** — група речни острови во Вардар кај селото Ногаевци, во средишниот дел на Македонија.

## Опис
Островите се семстени во непосредна близина на мостот на Вардар којшто го поврзува селото Ногаевци со регионалниот пат 1102. Групата се состои од мали речни острови и остатоци од поголем остров на растојание од околу 250 м.

## Галерија

Податотека:Мали речни острови кај Ногаевци.jpg|Мали острови
Податотека:Мали речни острови кај Ногаевци 2.jpg|Мали острови со остатоци од поголем остров
Податотека:Мал речен остров кај Ногаевци.jpg|Мал остров
Податотека:Мал речен остров кај Ногаевци 2.jpg|Мал остров


## Поврзано
* Речни острови во Вардар
* Ногаевци
* Вардар

## Надворешни врски

Категорија:Речни острови во Вардар
Категорија:Ногаевци
Пристаниште Пунат

мини|240x240пкс| Воздушен поглед

**Пристаниште Пунат Зума** е туристичка дестинација која се наоѓа во близина на селото Пунат, Хрватска на островот Крк. Тоа е најголемото пристаниште во северниот дел на Јадранот. Островот е поврзан со копното на Хрватска со мост, кој директно се поврзува со автопат.Пристаништето е приближно половина час со автомобил од најблискиот аеродром со услуга за Источна Европа.  

Пристаништето Пунат е првото хрватска пристаниште кое поседува ISO 14001 сертификат за одржување на животната средина и ISO 9001 за управување со квалитет.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Пристаништа во Хрватска
Стобиски Острови

**Стобиски Острови** — група речни острови во Вардар кај археолошкото наоѓалиште Стоби, во средишниот дел на Македонија.

## Опис
Островите се семстени непосредно пред устието на Црна Река во Вардар. Групата вклучува еден позабележителен остров и неколку помали острави.

## Галерија

Податотека:Мал речен остров кај Стоби.jpg|Мал остров
Податотека:Острови кај Стоби и устието на Црна Река во Вардар.jpg|Стобиските Острови со устието на Црна Река во Вардар


## Поврзано
* Речни острови во Вардар
* Стоби
* Вардар

## Надворешни врски

Категорија:Речни острови во Вардар
Категорија:Стоби
Удовски Острови

**Удовски Острови** — група речни острови во Вардар кај селото Удово, во југоисточниот дел на Македонија.

## Опис
Групата вклучува еден голем остров, неколку мали острови, како и остатоци од острови и отсечена меандра коишто се наоѓаат на растојание од околу 1,5 км. Најјужно се наоѓа Удовскиот Остров, кој со површина од околу 6 ха е најголем речен остров во Македонија.

## Галерија

Податотека:Мали речни острови кај Удово.jpg|Поглед на дел од островите
Податотека:Удовски Остров.jpg|Големиот Удовски Остров
Податотека:Мал речен остров кај Удово 2.jpg|Мал остров во средишниот дел на групата
Податотека:Мал речен остров кај Удово 3.jpg|Мал остров во средешниот дел на групата
Податотека:Речен остров кај Удово 2.jpg|Мал остров во северниот де на групата
Податотека:Мал речен остров кај Удово 4.jpg|Мали острови во северниот дел на групата
Податотека:Речен остров кај Удово.jpg|Мал остров и дел од отсечена меандра


## Поврзано
* Удовски Остров
* Речни острови во Вардар
* Удово
* Вардар

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Речни острови во Вардар
Категорија:Удово
С‘лпски Остров

**С‘лпски Остров** — речен остров во Вардар кај селото С’лп, во средишниот дел на Македонија.

## Местоположба
Островот се наоѓа на околу 600 м од најјужните Карабунишки Острови долж течението на Вардар.

## Галерија

Податотека:С'лпски Остров.jpg|Поглед на островот


## Поврзано
* Карабунишки Острови
* Речни острови во Вардар
* С’лп
* Вардар

## Надворешни врски

Категорија:Речни острови во Вардар
Категорија:С’лп
Тиниус

**Бернар Жан-Шарл Верлак** (21 август 1957 - 7 јануари 2015 година), познат по псевдонимот **Тиниус** (од ), бил француски карикатурист. Тој бил долгогодишен карикатурист на францускиот сатиричен магазин *[[Шарли Ебдо]]*.

На 7 јануари 2015 година, Тиниус бил убиен во пукањето ''во Шарли Ебдо''.

## Биографија
[мини| [Пер Лашез|Гробиштата Пер Лашез]]
Тиниус бил роден во Париз на 21 август 1957 година. Студирал цртање на Екол Бул. Откако работел на полето на стрипови, Тиниус почнал да прави цртани за Меѓународниот идиот (*L'Idiot International)*, Дебелата Берта (*Grosse Bertha)* и Настан во четврток (*L'Événement du jeudi).*

Тиниус најпрво почнал да работи во *Шарли Ебдо* во 1980 година, а потоа повторно се приклучил на неделникот кога повторно почнал да се издава во 1992 година. Исто така бил соработник на неделниот магазин за вести *Маријана* и месечната публикација Ледена течност (*Fluide Glacial)*. Покрај тоа, тој цртал за Телерама (*Télérama) и* Ехото на Саваните (*L'Echo des Savanes).*

Тиниус бил активен и во францускиот свет на играње улоги, со неговите илустрации вклучени во игри како Змејски Сон (*Rêve de Dragon)* и МЕГА, и многу илустрации за списанието Касус Бели. Неговото дело било прикажано во кооперативна игра со карти од 2015 година, Влакнестиот (*Les Poilus)*, за трагичното и осаменото искуство на француските војници во рововите на Големата војна.

Тиниус бил член на Карикатуристи за мир, како и на Судски печат (Press Judiciare) здружение на француски новинари кои го покриваат правниот систем. Тој бил еден од основачите на *Кловнови без Граници*, француската филијала на Clowns without Borders International, и учествувал во проекти на CSF на Филипините, Бурма и Север-Па де Кале. Во 2010 година, тој објавил книга во која се прикажани карикатури од неговите препознатливи панди за да биде од корист на француското поглавје на Светската фонд за природа, кое го нарекол „пријател на пандите и земјата“.

Тиниус бил татко на четири деца. Бил погребан на гробиштата Пер Лашез на 15 јануари 2015 година. Француско-либанскиот џез-трубач Ибрахим Маалуф свирел за време на церемонијата во чест на Тиниус што се одржала во големата сала на општината Монтреј, Сена-Сен Дени.

## Дела

* 1991: *On s'énerve pour un rien*
* 1999: *Тас де богатство*
* 2006: *Ле Спорт данс ле пееше*
* 2008: *C'est la faute à la société*
* 2008: *Le Procès Colonna*
* 2010: *Pandas dans la brume* 
* 2010: *Ле Фрик е главен град*
* 2011: *5 до Саркози* 

## Поврзано

* Список на убиени новинари во Европа

## Наводи

## Надворешни врски

* Tignous page at Iconovox

Категорија:Погребани на гробиштата „Пер Лашез“
Категорија:Починати во 2015 година
Категорија:Родени во 1957 година
Трубаревски Острови

**Лисичко-Трубаревски Острови** или **Трубаревско-Лисички Острови** — група речни острови во Вардар, меѓу атарите на Горно Лисиче и Трубарево, во северниот дел на Македонија. Островите се наоѓаат јужно и југоисточно од трите заштитени подрачја и споменици на природата: Острово, Езерце, и Арборетум.

## Опис
Островите се сместени на растојание од околу 1 км долж течението на Вардар непосредно по устието на Маркова Река во Вардар. Групата вклучува еден поголем остров, една отсечена меандра и неколку помали острови.

## Галерија

Податотека:Речен остров кај Трубарево 3.jpg|Големиот остров поделен меѓу општините Аеродром и Гази Баба
Податотека:Речен остров кај Трубарево 2.jpg|Отсечена меандра, источно од големиот остров. Западниот дел на меандрата е во Општина Аеродром, додека источниот дел е во Општина Гази Баба. На сликата, левото копно е лисички атар, додека десното е трубаревски атар. 
Податотека:Речен остров кај Трубарево.jpg|Отсечената меандра, поглед од север.
Податотека:Речен остров кај Трубарево 5.jpg|Втората меандра источно од големиот остров. Левиот дел е трубаревски атар, а десниот е лисички атар.
Податотека:Речен остров кај Трубарево 6.jpg|Меандра со мали острови, источно од големиот остров. Горниот дел е трубаревски атар, а долниот е лисички атар.
Податотека:Мали речни острови кај Трубарево.jpg|Мали острови.


## Поврзано
* Речни острови во Вардар
* Острово
* Горно Лисиче
* Трубарево
* Вардар

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Речни острови во Вардар
Категорија:Трубарево
Категорија:Горно Лисиче
Улански Острови

**Улански Острови** — група речни острови во Вардар кај селото Уланци, во средишниот дел на Македонија.

## Опис
Групата е растурена на растојание од околу 1,5 км долж течението на Вардар, а вклучува два големи острови и неколку помали острови. Уланскиот Остров со површина од околу 4,8 ха е втор најголем речен остров во Македонија.

## Галерија

Податотека:Улански Остров.jpg|Најголемиот Улански Остров
Податотека:Улански Остров 2.jpg|Поглед на делови од потопениот Улански Остров
Податотека:Речен остров кај Уланци.jpg|Вториот најголем остров
Податотека:Речен остров кај Уланци 2.jpg|Мали острови
Податотека:Мали речни острови кај Уланци.jpg|Потопена меандра кај островите


## Поврзано
* Улански Остров
* Речни острови во Вардар
* Уланци
* Вардар

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Речни острови во Вардар
Категорија:Уланци
Улански Остров

**Улански Остров** — речен остров во Вардар кај селото Уланци, во средишниот дел на Македонија. Островот е најголем од групата на Уланските Острови. Тој е еден од десетте средореци (површина над 1 хектар) во Вардар и е втор најголем речен остров (средорек) во Македонија.

## Опис
Островот настанал со пресекување на меандра на Вардар, така што реката создала ракавец од којшто се образувал остров. Должината на островот изнесува 490 м, а неговата широчина е 140 м, така што зафаќа површина од околу 4,8 ха. Од бреговите е оддалечен 10-25 м. Вегетацијата на островот се состои од трева и дрвја. Посетуван е од месното население главно во летниот период.

## Галерија

Податотека:Улански Остров 2.jpg|Делови од потопениот Улански Остров при висок водостој на Вардар
Податотека:Улански Остров 3.jpg|Островот со селото Уланци на брегот


## Поврзано
* Улански Острови
* Речни острови во Вардар
* Уланци
* Вардар

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Речни острови во Вардар
Категорија:Уланци
Замисленото Мајмунче (книга)

***Замисленото Мајмунче***, е напишана од Џулија Доналдсон и илустрирана од Аксел Шефлер, е илустрирана приказна за деца, објавена во 2000 година од Алисон Грин Букс. Доналдсон ја посветила книгата на децата на нејзиниот братучед, Том, Били, Ема и Кејти.

## Заплет
Наративот на „Замисленото Мајмунче“ е за едно мало мајмунче кое се одвојува од мајка си во огромната и густа џунгла. Изгубено и осамено, малото мајмунче тргнува во потрага по мајка си. На нејзиното патување, таа наидува на пеперутка која доброволно ѝ помага во потрагата.

Пеперутката, иако добронамерна, често се збунува и го носи мајмунчето кај различни животни поради тоа што погрешно ги разбира описите од мајмунот. Предлозите на пеперутката се-слон, змија, пајак, папагал, жаба и лилјак. И покрај најдобрите напори на пеперутката, овие погрешни идентификации водат до хумористични интеракции и ги истакнуваат разликите помеѓу различните жители на џунглата.

Мајмунот и пеперутката го продолжуваат своето истражување и на крајот наидуваат на таткото на мајмунот. 

Приказната завршува  на трогателна нота, при што мајмунчето и нејзината мајка се прегрнуваат. Ова ја зајакнува важноста на пријателството, тимската работа и трајната врска меѓу саканите.

## Автор и илустратор
Џулија Доналдсон е автор на книги за деца, од кои најпозната е *Графало.*Таа ја започнала својата кариера како писател со пишување детски песни за телевизиски програми. Во 1993 година, една од нејзините песни што ја испеала - „A Squash and Squeeze“ била претворена во книга, објавена од Метхуен и илустрирана од Аксел Шефлер. Шефлер е роден и израснат во Германија а потоа се преселил во Велика Британија да студира уметност. Со Доналдсон работел најпрво на *A Squash and Squeeze*, објавена во 1993 година.
Полжавот и китот

***Полжавот и китот*** е сликовница за деца од 2003 година од Џулија Доналдсон и илустрирана од Аксел Шефлер. Книгата е добитник за најдобра книга за предучилишна возраст во 2009 година, на наградата Блу Питер во 2005 година, и за најдобра книга за читање на глас и како и наградата Гиверни во 2007 година за најдобра научна книга со слики. *Полжавот и китот* била адаптирана во нескратена аудио книга, претстава а исто така била и преведена на британски знаковен јазик. Во 2019 година бил објавен краток филм кој е заснован на книгата.

## Заплет
На мазна црна карпа покрај пристаништето живеат јато морски полжави, а еден од нив копнее да го види големиот, широк свет; чувство што сонародниците кои се врзани за карпата не можат да го разберат. Откако ќе напише оглас за „ *барање на превоз околу светот* “ со помош на слузот од полжав, еден љубезен грбав кит пристигнува една ноќ осветлена од месечината и му нуди да го однесе на своите патувања. Заедно тие одат на патување по океанот низ целиот свет, покрај санта мраз,вулкани, ајкули и пингвини. Водното дуо на својот пат гледа прекрасни глетки, сè додека едно сончево летно утро, грбавиот кит, збунет од звукот на група тркачки глисери, плива во заливот и заглавува на плажа од плимата што се повлекува.

Во обид да му помогне на својот пријател, полжавчето ползи до блиското училиште во заливот и пишува „*Спаси го китот!* “ со слузот на таблата. Децата и наставникот од училиштето веднаш ги известуваат службите за итни случаи, а локалното население и противпожарната служба помагаат да се одржи напуштениот кит влажен додека плимата конечно не се сврти. Полжавот и китот се продолжуваат безбедно да пливаат подалеку од селаните, кои им маваат и ги бодрат.

Заедно, полжавот и китот се враќаат во домот на полжавот на пристаништето, каде што ги импресионираат другите членови во јатото со приказните од патувањето. Китот ја испружа опашката, дозволувајќи им на другите полжави да се качат. Потоа, додека сонцето заоѓа зад површината на океанот, грбавиот кит го носи целото јато полжави, во понатамошни авантури.

## Адаптации и изданија
Приказната е достапна во мек повез, книга со цврсти корици, сложувалка, боенка, книга со активности и налепници, аудиокнига со придружно аудио ЦД, магнетна книга и книга за заедничко читање со придружна магнетна аудио лента. Изданието со мек повез е посветено: „На сите во основното училиште Хилхед, Вик“

*Полжавот и Китот* била адаптирана за сцена од театарската компанија Tall Stories во 2012 година и била изведувана на турнеја низ Обединетото Кралство и остатокот од светот.

## Осврти
*[[Тајмс]]* ја нарече: „Храбра и брилијантна, мудара и откачена“. *[[Гардијан]]* рече дека е „радост да се чита гласно“ и ја вклучи во списокот на најдобри детски книги за возраст од 2 до 4 години.

## Наводи

## Надворешни врски

* http://www.mybslbooks.com/playbook.php?book_id=1003&from=auth  видео на *полжавот и китот*

Категорија:Фантастични книги
Елке Шал

**Елке Шал** (;  во Шпајер — професионален пингпонгарка од Германија. Таа има офанзивен стил во играта.

Таа се натпреварувала на пет последователни Олимписки игри од 1992 до 2008 година. Нејзината партнерка во двојки на првите четири Олимписки игри билаНикол Штрузе, со која го освоила Европското првенство во 1996 и 1998 година. Таа била дел од германскиот тим кој бил трет во 1997 година и шести во 2004 година на Светските првенства, имала и три пласмани на подиумот на Европските првенства во 2000, 2002 и 2007 година.

Таа го освоила германскиот шампионат во мешани двојки шест пати и била играч на годината во Германија во 2003-та година. На Светското првенство во 2009 година, таа и Кристијан Сус стигнале до четврт-финалето, но потоа биле поразени од евентуалните сребрени медалисти.

Од 2001 до 2008 година била во брак со германскиот професионален пинг-понг играч Торбен Восик, кого го запознала во 1991 година.

Таа има тројца браќа и сестри. Нејзиниот брат Мартин е пензиониран професионален кошаркар.

Нејзиниот матичен клуб е ТВ Бузенбах.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Германски пингпонгари
Категорија:Луѓе од Шпајер
Рухну (остров)

мини|Островот Рухну во Естонија. Слика направена од авион.
**Рухну** е мал остров кој се наоѓа во централниот дел на водната област на Ришки Залив во Балтичкото Море. Островот припаѓа на Естонија, т.е. на нејзината област Сарема, каде што е формирана посебна општина. 

Островот има речиси кружна форма, со максимална должина од околу 5 км и ширина до 3,5 км, и го претставува највисокиот дел од некогашниот фронтален морен издигнат над морското ниво. Бреговите на островот се многу вдлабнати, особено е вдлабнат неговиот западен брег, покрај кој има бројни карпи и карпести островчиња. Вкупната површина на островот е 11,9 км², а максималната надморска височина е 28 метри. Најблиската точка на копно е Кејп Колка во Латвија, кој е на околу 37 километри на запад.

Во текот на 13 век, на островот се населила поголема група Швеѓани, кои во следните неколку векови го сочинувале апсолутното мнозинство на островот. Според статистичките податоци од 1934 година на островот живееле 282 жители, од кои само 5 биле етнички Естонци, додека сите останати биле Швеѓани. До крајот на Втората светска војна, речиси целото шведско население на островот било раселено во Шведска, а само две шведски села останале на островот. За време на советското владеење, островот бил повторно населен со етнички Естонци, а на островот била сместена и мала поморска база на советската армија. Според податоците од 2015 г. На островот живееле само 95 жители, а општината Рухну, која ја опфаќа територијата на островот, е најмалата општинска единица во Естонија. Единственото населено место на островот е истоименото село Рухну.

На јужниот дел на островот има мал аеродром, преку кој островот е поврзан со Парну и Куресаре, а исто така е поврзан со копното со редовна ферибота линија. Светилникот кој бил изграден на островот во 1878 година бил дизајниран  во Париз од Густав Ајфел. Дрвената црква на Рухну била изградена во 1644 година  таа е најстарата дрвена црква во Естонија.

Островот Рухну е дом на автохтоната естонска раса овци кои денес се одгледуваат на островот главно за употреба на нивната волна. 

## Поврзано

* Географија на Естонија
* Заливот Рига
* Сарема
* Општините на Естонија

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална веб-страница на општина Рухну
Категорија:Саре
Категорија:Општини во Естонија
Категорија:Острови во Балтичкото Море
Категорија:Географија на Естонија
Категорија:Естонија
Прдејски Острови

**Прдејски Острови** — група речни острова во Вардар кај селото Прдејци, во југоисточниот дел на Македонија.

## Опис
Групата се состои од еден поголем остров во северниот дел и неколку помалу острови коишто претставуваат отсечени меандри сместени на растојание од околу 1-1,5 км јужно долж течението на Вардар.

## Галерија

Податотека:Речен остров кај Прдејци 4.jpg|Најголемиот остров
Податотека:Речен остров кај Прдејци.jpg|Остров
Податотека:Речен остров кај Прдејци 3.jpg|Делумно потопен остров
Податотека:Речен остров кај Прдејци 2.jpg|Остров со селото Ѓавато во позадина


## Поврзано
* Речни острови во Вардар
* Прдејци
* Вардар

## Надворешни врски

Категорија:Речни острови во Вардар
Категорија:Прдејци
Стојаковски Остров

**Стојаковски Остров** — речен остров во Вардар кај селото Стојаково, во југоисточниот дел на Македонија.

## Местоположба
Островот се наоѓа непосредно по устието на Серменинска Река во Вардар.

## Галерија

Податотека:Речен остров кај Стојаково.jpg|Островот


## Поврзано
* Речни острови во Вардар
* Стојаково
* Вардар

## Надворешни врски

Категорија:Речни острови во Вардар
Категорија:Стојаково
Рухну (Естонија)

мини|Ова е фотографија од споменикот на културното наследство на Естонија
**Рухну**  е мало село на западниот дел од Естонија. Тоа е единствената населба на островот Рухну во Ришкиот Залив и административен центар на истоимената селска општина.

Според податоците од пописот од 2011 година. Во селото живееле само 55 жители, што го прави Рухну најмал општински центар во целата земја.  

## Поврзано

* Рухну (остров)
* Сарема

## Наводи

## Надворешни врски

* 
Категорија:Села во Естонија
Категорија:Естонија
Категорија:Населени места во Естонија
Плоштад Слобода (Талин)

мини|Плоштад Слобода, лево е Споменикот на победата во Ослободителната војна, десно е црквата Св.Јован
**Плоштад Слобода**, е градски плоштад во центарот на Талин.

На плоштадот се спојуваат улиците на Харју, Русикранци, Татари, булеварот Естонија, автопатот Парну и булеварот Карли.

## Историја
Се изградил на местото на шведскиот бастион пред Портата Харју , која била срамнета во средината на 19 век. Во 1867 година на плоштадот била подигната црквата Свети Јован.

Во 1865 година, Карл Август Мајер, поранешниот градоначалник на Ревел, (види Ричард Мајер (фабрика) ) со сопствени средства изградил камени скали  од почетокот на улицата Харју до улицата Команданти, за да ги украси скалите Мајер на нив поставил осум украсни керамички  (подоцна леано железо) вазни.   

На почетокот на 20 век бил наречен: **Пазар за сено**, **плоштадот Петровскаја**. 

Во 1910 година, пазарот Сенаја бил затворен на плоштадот, а плоштадот бил поплочен со камен. По повод 200-годишнината од заземањето на градот од страна на руските трупи , на плоштадот бил подигнат споменик на Петар I. На 1 мај 1922 година, споменикот бил демонтиран, постаментот под него бил уништен, нозете од бронза на Петар биле претопени во естонски центи, а споменикот на естонските ученици кои учествувале во војната за ослободување на 1918-1920 бил излиен во бронзени раце. (стоел кај 2. Реално училиште), а преостанатата биста била преместена во Кадриорг, каде што стоела во близина на куќата на Петар (до сегашната претседателска резиденција) до почетокот на Втората светска војна, нејзината понатамошна судбина е непозната.

Во 1930-тите, плоштадот бил изграден со згради во функционалистички стил - Куќата на уметностите (1933, од  архитектите Антон Соанс, Едгар-Јохан Куусик), административната зграда (1932, архитект Роберт Натус), хотелот *Скандик Палас* (1936 г., архитект Елмар Лохк).

Од 29 април 1941 година до 15 мај 1989 година, плоштадот бил наречен **Плоштад на победата** (Виду Вјаљак, ), за време на периодот на германската окупација  *Плоштад Слобода*.

Во 2009 година на плоштадот бил изграден Споменикот на победата во Ослободителната војна.

## Плоштадот  во кинематографија
Црквата Свети Јован била прикажана  како црква Св. Моника во серијата „Авантурите на Шерлок Холмс и доктор Вотсон“ („ Богатствата на Агра “).

Во мај 1986 година, се појавиле епизоди од филмот „Сто години во мај“, за што за кратко време бил поставен модел на споменикот на Петар I што се наоѓал таму од 1910 до 1922 година.

## Наводи

Категорија:Талин
Категорија:Плоштади во Естонија
Вера Поска-Грунтал

**Вера Поска-Грунтал** (1898 &#x2013; 1986) била водечка естонска феминистка. Таа била една од основачите на Меѓународната федерација на жени правници (IFWL), меѓународна невладина организација (НВО) која го подобрува статусот на жените и децата преку обезбедување правна помош, правна писменост и образовни програми и преку застапување, правни реформи, истражувања и публикации.  Таа, исто така, го основала списанието на естонски јазик *Трину* во Шведска во 1952 година, работејќи како негов уредник до 1981 година.

## Личен живот
Вера Поска-Грунтал била ќерка на политичарот и адвокат Јан Поска. Таа била во брак со политичарот и адвокат Тимотеј Грунтал. Американската адвокатка Шерон Л. Глисон е нејзина внука.

## Поврзано

* *Вера Поска-Грунтал*, во: *Биографски речник на женските движења и феминизми во Централна, Источна и Југоисточна Европа 19 и 20 век*. Будимпешта, Њујорк: CEU Press. S. 450-454, од Сирје Тамул.
* *Направете го тоа дали сакате да го направите тоа* од Вера Поска-Грунтал и Јаан Поска (1969)
* *Види беше во Естонија 1919-1944* од Вера Поска-Грунтал (1975)
* *Животот продолжува во странство* од Вера Поска-Грунтал (1985) 

## Наводи

Категорија:Починати во 1986 година
Категорија:Родени во 1898 година
Категорија:Жени
Категорија:Естонски жени адвокати
Категорија:Жени по занимање и националност
Категорија:Жени по земја
Категорија:Жени по занимање
Категорија:Естонија
Виру (мочуриште)

мини| Виру (мочуриште), воздушна фотографија
мини| Виру (мочуриште), воздушна фотографија
мини| Виру (мочуриште)
мини| Виру (мочуриште)
**Виру (мочуриште)** е блато во округот Харју, Естонија во рамките на Националниот парк Лахема. 

Површината на мочуриштето е 235ха.

Дебелината на тресетскиот слој е околу 6 м.

## Наводи

Категорија:Харју
Категорија:Естонија
Категорија:Округ Харју
Пристаниште Олимпик

мини|Слика на пристраништето
**Пристаниште Олимпик** е пристаниште сместено во Барселона, Каталонија. Сместено источно од пристаништето Барселона, биле домаќини на настаните за едрење за Летните олимписки игри 1992 година.

Тоа ќе биде главното место за Купот на Америка во 2024 година. Местото е отворено во 1991 година.

## Галерија

Податотека:14-08-05-barcelona-RalfR-037.jpg|алт=Port Olímpic|Пристаниште Олимпик
Податотека:Port_Olympic_in_Barcelona,_Spain_(51226239136).jpg|алт=Port Olímpic in Barcelona, Spain|Пристаниште Олимпик во Барселона, Шпанија


## Наводи

* Официјален извештај на Летните олимписки игри 1992 година.  Том 2. стр.&nbsp;255-8.
* Порт де Барселона/Ел Порт/Портада Официјална веб-страница. 

Категорија:Згради и градби во Барселона
Категорија:Спортски зданија во Барселона
Категорија:Спортски зданија на Летните олимписки игри 1992
Категорија:Едрење
Категорија:Пристаништа
Категорија:Пристаништа по земја
Категорија:Шпанија
Асгард II

мини|'''''Асгард II'''''
***Асгард II*** бил ирскиот национален брод за обука за едрење, сè додека не потонал во Бискејскиот залив во 2008 година. Бригантинка, таа била нарачана на 7 март 1981 година и наменски изградена како брод за обука на едра од Џек Тајрел во Арклоу, округот Виклоу. Тој го добил името по , јахта која шверцувала оружје за ирските доброволци во 1914 година.

Бродот бил во сопственост на ирската држава и управуван од Комитетот Асгард (основачки член на Меѓународна обука за пловење). За одреден временски период во раните осумдесетти, бродот бил нарачан од Универзитетскиот колеџ Корк за употреба во морските истражувања. *Асгард II* имал традиционална фигура во форма на резба на Грејн Маол. 

## Потонување
*Асгард II* потонал во Бискејскиот залив на 11 септември 2008 година, 37 километри југозападно од Бел-Иле-ен-Мер, 

Петте членови на екипажот и дваесетте специјализанти претходно го напуштиле бродот откако тој почнал да потонува. *Асгард II* се движел од Фалмут кон Ла Рошел за некое рутинско одржување.  Помош била дадена од Халдоз и Арклоу Венера и два чамци за спасување од Бел Ил, Морбијан, Франција.

Пред крајот на 2008 година, во ирскиот кабинет бил ставен план за подигање на бродот. Се надевале дека трошоците од 3,8 милиони евра ќе ги платат осигурителите, при што бродот ќе биде подигнат во пролетта 2009 година, со оглед на поволните услови. 
[лево|мини|  и ''Асгард II'' во [Балтичко Море|Балтичкото Море]]
Бродот бил во релативно добра состојба на морското дно со оштетена една од нејзините штици од трупот; не е јасно дали оваа штета е предизвикана од удар со морското дно или е причина за потонувањето, најверојатно од судир со полупотопен контејнер. Тој стоел под 80 метри вода на песочно морско дно без камења, а тој бил „исправен на морското дно и можел да се спаси“ во септември. Пожелно било рано спасување пред оштетување од зимските бури и рибарските мрежи. На 23 февруари 2009 година, тогашниот министер за одбрана, Вили О'Ди, објавил дека *Асгард II* нема да биде подигнат. Џими Динихан, портпарол на опозициската партија Фин Гаел, изразил разочарување:

Во 2010 година, приватен тим од ирски нуркачи откриле голем број артефакти од потонатиот брод, како што се ѕвоното на бродот и воланот.

## Истражување
Загубата на *Асгард* била истражена од Одборот за истражување на поморски жртви и нивниот конечен извештај бил објавен на 27 септември 2010 година. Најверојатната причина за несреќата, утврдила истрагата, е тоа што бродот се судрил со потопен предмет. Иако било откриено дека одржувањето и работењето на *Асгард II* го надминуваат она што го барале тогашните важечки регулативи, била дадена препорака дека треба да се ревидира практиката на класифицирање на пловни објекти за обука на едра како товарни, а не како патнички бродови.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална почетна страница на ''Asgard II'' .
Категорија:Едрење
Категорија:Бродови од 1981 година
Категорија:Бродови
Категорија:Ирска
Антун Канижлиќ

**Антун Канижлиќ** е роден на 20 ноември 1699, во Пожега – 24 август 1777 година, во Пожега  бил хрватски исусовец и поет.

По завршувањето на гимназијата во Пожега, образованието го продолжил во Загреб, Виена и Леобен. Студирал теологија три години во Грац, а дипломирал теологија во Грац и Трнава.

Пишувал главно верски книги, молитвени книги и преведувал од германски на хрватски јазик.

## Творештво

* Света Рожалија, целосен наслов Света Рожалија Панормитска девица украсена и пијана според Антун Канижлиќ Пожежанин
* *Каменот е реален, немирите големи*

## Поврзано

* КАНИЖЛИЌ, Антун на lzmk.hr 
* Антун Канижлиќ - хрватски књижевник 
Категорија:Починати во 1777 година
Категорија:Родени во 1699 година
Категорија:Хрватски поети
Категорија:Хрватска
Божји дар (брод)

мини|250x250пкс| Свети Лоренс Ирокејците го пречекуваат Самуел де Шамплајн, на бродот ''Божји дар'', при пристигнувањето во Квебек во 1608 година.
Истражувачот Семјуел де Шамплен пристигнал на бродот ***Дон де Дие***, или „Божји дар“ за да го основа Квебек во 1608 година.

*Божји дар* е еден од трите бродови што испловиле од Франција под команда на капетанот Хенри Кујар во пролетта 1608 година до Тадусак, од каде што луѓето, носејќи ги материјалите, стигнале со мали чамци до она што сега е Виеу-Квебек (Канада ), на 3 јули 1608 година, датум на основањето на градот Квебек.  

Бродот е запаметен во геслото на градот Квебек:  „Добро ќе го искористам Божјиот дар“.

## Патување во Квебек во 1633 година
Во 1633 година, кардиналот Ришелје го назначил Шамплен за свој поручник, давајќи му можност да се врати во Квебек. (Шемплајн бил отстранет од својата позиција како гувернер на Квебек претходната година и се посветил на работа на ново издание на неговите патувања.) Во март 1633 година, Шамплајн испловил за Квебек со околу 200 колонисти во три бродови, *Божји дар*, *Сент Пјер* и *Сент Жан*. Тој бил примен во Квебек со „гласни акламации“.  

## Реплика на брод на 300-годишнината
мини|Реплика на Божји дар до стогодишнината од Квебек, 1908 година, Квебек
Се одржал натпревар за 300-годишнината, 100-годишнината од Квебек во 1908 година.23 јули во 15 часот - Пристигнување на Шамплен на неговиот брод, *Божји дар в*о 4 часот. - Презентација на граѓанското обраќање за добредојде на  Принцот од Велс Џорџ V со други официјални церемонии за комеморација на Шамплејн и на основањето на Квебек. Преглед на историската поворка пред споменикот на Шамплаин. Осветлување на комбинираните флоти и на околната земја во вечерните часови и одлично прикажување на огномет на височините на Левис спроти Квебек.  

## Наводи

## Надворешни врски

* Пристигнување на ''Дон де Дие'', фотографија и напис од *Комеморативната историја на 10-годишнината на Квебек*
* Опис на ''Дон де Дие'', со цртеж на моделот на 100-годишнината во Квебек
Категорија:Едрење
Категорија:Бродови од 1600-тите
Категорија:Бродови на Франција
Категорија:Бродови
Категорија:Бродови по земја
Категорија:Франција
Залив Парну

**Заливот Парну** е залив во североисточниот дел на Ливонскиот Залив (Ришки Залив), во јужна Естонија.

## Географија
Има површина од 411км2. Максималната длабочина во устието на заливот е 12 м. Бреговите се ниски, на некои места песочни. Соленоста на водата во заливот е 0-0,8 промили во пролет и до 5,5 промили во есен.

Во заливот се влеваат неколку реки, од кои најголема е реката Парну.

Заливот е исто така најважното крајбрежно риболовно подрачје на Естонија.

## Наводи

Категорија:Заливи во Балтичкото Море
Категорија:Ришки Залив
Категорија:Заливи во Естонија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Естонија
Рапла

мини| Дрон видео на Рапла и неговата октагонална куќа КЕК во Естонија 2021 година
**Рапла**  е град во централна Естонија*,* главен град на округот Рапла и центар на парохијата Рапла.  

## Историја
Најстарите записи датираат од 1241 година во данскиот попис, кога се вели дека тоа е мало село со 8 декари обработливи полиња. До крајот на 13 век, центарот на селото бил цврсто воспоставен. Приближно во исто време бил изграден цистерцијански манастир.

Амбициозниот период на брз раст на Рапла започна дури кон крајот на 19 век. Во 1866 година била изградена аптека, во 1868 година училиште, а во 1888 година болница. Во 1898 година била отворена фабрика за тули, а во 1900 година била изградена железничката линија помеѓу Рапла и Вилјанди. Старата камена црква била урната кон крајот на 19 век и била изградена нова во романски стил, еден од најчистите примери на овој стил во цела Естонија.

Во 1913 година, Рапла се состоела од околу 20 камени и 60 дрвени куќи. Во овој временски период, биле основани голем број општествени друштва, како што билеː Друштвото за волонтерски пожари, Друштвото за песна и музика, Здружението за земјоделство, Друштво за меѓусебно осигурување од пожари, Здружение на потрошувачи и Фонд за осигурување на депозити. 

Има железничка станица на железничката линија Талин - Вилјанди управувана од Елрон. Во 1931 година, железничката пруга со тесен колосек од Рапла до Виртсу се отворила и останала во употреба до 1968 година.

## Демографија

## Галерија

File:Rapla kirik1.jpg|Лутеранската црква Рапла Марија Магдалена
File:Rapla raudteejaam 2010-05-12.jpg|Железничката станица Рапла
File:Rapla kultuurikeskus.JPG|Културен центар Рапла
File:Rapla ringtee.JPG|Централниот плоштад Рапла
File:Rapla, pangahoone Tallinna mnt 12 (1).jpg|Банка во Рапла

## Поврзано

* Челеутохроа ( Акритарх од дупнатината Рапла)

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Градови во Естонија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Естонија
Густафи

**Густафи** се фолк бенд од хрватска.  Бенд кој е формиран во малиот град Водњан,  во Истра, во 1980 година. Бендот е основан од членовитеː Еди Маружин, Владо Маружин, Чедомир Мошња, Игор Арих и Ливио Моросин и првично бил наречен *Густаф и неговите добри духови*. Својот прв албум тие го издале насловен како *V* во 1985 година.

Овој бенд е препознатлив на публиката по својот еклектичен стил кој комбинира истарска народна музика и рок, заедно со блуз и текс-мекс влијанија. Тие се сметаат за еден од најистакнатите *примери* на т.н. (други значајни изведувачи на *Ча-вал* се Ален Витасовиќ и Шајета).

## Дискографија

* *V* (1985)
* *Тутофато* (1994)
* *Зарад Тебе* (1995)
* *Sentimiento muto* (1997)
* *Vraćamo se odmah* (1999)
* *На минимум* (2002)
* *Налетот на* (2004)
* *Тампон, кн.* *1* (2005)
* *FF* (2006)
* *Чупакабра* (2009)
* *Канибалканска* (2012)
* *Манестра* (2015)

## Надворешни врски
* Неофицијална веб-страница 
* Густафи на официјалната веб-страница на Менарт рекордс 

Категорија:Хрватски рок музички групи
Категорија:Хрватски музички групи
Категорија:Музички групи основани во 1980 година
Јурај Бараковиќ

мини|Јурај Бараковиќ
**Јурај Бараковиќ**  1548 &#x2013; 1 август 1628) бил хрватски ренесансен поет од Задар.

Бараковиќ е роден во селото Благородништвото, Ртина. Напишал неколку истакнати дела ( *„Јарула“*, Венеција 1618 - Стар и Нов Завет во раскажувачка форма; *„Драгата овчарка од Раб “*), но едно дело се истакнува во неговиот книжевен опус: комплициран и најексплицитно маниристички еп во 13 книги *„Вила Словенка“* (Венеција, 1613).

Поголемиот дел од поезијата на Бараковиќ била посветена на славата на Задар, со цврсто потпирање на неговиот сограѓанин Петар Зораниќ кој веќе оставил забележителен белег во хрватската литература. *Вила Словенка*, еп е напишана во славата на Задар, има две особено забележливи карактеристики: во осмата книга се наведени единаесетте осмосложни сонети, кои се, покрај неколкуте анонимно напишани во Разно на Рањина, единствените сонети во хрватската поезија пред Илирско движење. Истата книга содржи совршено стилизирана *бугаршчица* за Мајка Маргарита, која со векови ги восхитувала и читателите и филолозите, останува да се утврди дали се работи за народна песна што Бараковиќ ја вградил во своето дело по моделот на Петар Хекторовиќ или е негова. песна приспособена на стилските карактеристики на строфите на народната песна или народната песна засилена со вештиот поетски и уметнички гениј на Бараковиќ.

Бараковиќ починал во Рим, градот кој го посетил три пати во животот.

## Извори

Категорија:Починати во 1628 година
Категорија:Родени во 1548 година
Категорија:Хрватска
Категорија:Хрватски поети
Вајнамери

мини|Местоположбата на Вајнамери во Естонија.
мини|Текот на каналот Кумари

**Вајнамери**  е проток и залив на Балтичкото Море, сместен помеѓу Западниот Естонски Архипелаг и Естонското копно, во западна Естонија.

Тоа е северниот дел на Ришкиот Залив, кој се протега северно до источното Балтичко Море.

Областа на Вајнамери е околу 2 200 км².

Каналот Кумари е бродска лента што се протега север-југ на Вајнамери. Долг е 35 километри и има минимална длабочина од пет метри. Каналот Руки тече исток-запад помеѓу Хијума (остров) и пристаништето Рохукула на копното.

## Наводи

Категорија:Протоци во Балтичкото Море
Категорија:Ришки Залив
Јурај Хабделиќ

**Јурај Хабделиќ**  17 април или 27 ноември 1609 – 27 ноември 1678) бил хрватски лексикограф, писател и исусов свештеник.

## Биографија
Роден е во Старо Чиче, негови родители биле Болдижар Хабделиќ и Маргарита Краљиќ. Средно училиште учел  во гимназија во Загреб, студирал филозофија во Грац и теологија во Трнава .  Работел како учител во Риека, Вараждин и Загреб каде станал ректор на Језуитскиот колегиум и управител на богославијата.  За време на неговиот ректорат, гимназијата ја посетувал Павао Ритер Витезовиќ, кој на свој начин ќе ја продолжи лингвистичката работа на Хабделиќ, но на различни основи од оние што ги учеле во Језуитската гимназија. 
лево|мини| Корица на книгата на Хабделиќ од 1674 година ''Првиот грев на нашиот татко Адам''
Иако прозата на Хабделиќ навистина не одговара на модерната дефиниција на литературата, неговото дело е сепак моќно и свежо, особено во богатството на јазикот што го користи. Неговите трудови се од морално - дидактички прашања, од кои прво е  *Огледало на Света Марија*  објавено во Грац во 1662 година. 
мини| ''Речник'', прво издание од 1670 година
Христијанскиот морал е главната тема на книжевното дело на Хабделиќ, но бидејќи човекот е склон кон кршење на овие строги христијански норми и лесно се препушта на гревот, ова е главната книжевна преокупација на Хабделиќ. Неговата книга наменета за јавна употреба, *Првиот грев на нашиот татко Адам*, издадена од '''Конгрегација за евангелизација на народите''', имала 1200 страници и претставува слика на падот на човекот и неговата склоност кон грев. Она што е особено важно е способноста на Хабделиќ преку таа главна тема да ги анализира сите делови на општеството: благородниците, граѓаните, селаните, а не го поштедил ниту свештенството. 

Пишувал за актуелните настани во Хрватска во тоа време ( Зринско-франкопанска завера или Востание на Матија Губец на чело со Матија Губец), тој се открива како поддржувач на постојниот поредок. Тој го сметал селскиот бунт како „нестабилност на обичниот народ“ и нивната склоност кон хаотично однесување, а заговорот како „ароганција кон големото благородништво“. 

Хабделиќ пишувал на кајкавски дијалект и се покажал како експерт во говорот на обичните луѓе. Во исто време тој бил противник на вообичаени, профани работи во кои ги вклучувал и народни песни, поучувајќи ги своите читатели да ги отфрлат „срамните, безбожните и нечистите песни“. 

Со своето дело  *Речник или словенски зборови* од 1670 година, тој зазема истакнато, иако лаичко, место во историјата на хрватската литература и лингвистика. Имено, без посебни лингвистички знаења и пишување за училишни трудови, пишувал хрватско - латински речник. Неговото вкупно дело е огледало на христијанската посветеност со бројни примери од језуитската и друга религиозна литература, но и панорамска слика на Хрватска во негово време. Хабделиќ починал во Загреб. 

## Наводи

Категорија:Хрватски јазичари
Категорија:Хрватски писатели
Категорија:Починати во 1678 година
Категорија:Родени во 1609 година
Категорија:Статии со извори на хрватски (hr)
Категорија:Хрватска
Пазинчица

**Пазинчица** — постојан водотек и најдолга река понорница во Истра, долга околу 18 километри.

## Опис
Изворот се наоѓа северно од местото Борут и има неколку поројни притоки, од кои најзначајни се:

* Брестовица,
* Топлица,
* Липа,
* Раков Поток,
* Фемежар, кои кај Церовље се спојуваат во една река.

Речниот слив е нежно положен низ Пазинската Долина, а коритото низ долината е уредено. Слапот Заречки Кров се наоѓа на околу 4 километри од понорот, а слапот Пазински Кров е уште 2 километри низводно.

Пазинчица понира во Пазинската Јама. Утврдено е дека дел од водата се јавува во долината на реката Раша, во источниот и средишниот дел на Истра, каде што повторно извира на површината.

Понорот на реката Пазинчица е единствен споменик на природата.

Порано на Пазинчица имало неколку воденици.

Податотека:Zarečki krov.jpg|Слапот Заречки Кров
Податотека:Slap_Pazinski_krov.jpg|Слапот Пазински Кров
Податотека:Pazinčica.jpg|врска=Datoteka:Pazinčica.jpg|Пазинчица
Податотека:Pazinćica2.jpg|Брзаци на Пазинчица


## Наводи

## Надворешни врски
* http://www.istrapedia.hr/hrv/472/pazincica-ili-pazinski-potok/istra-a-z/ S. Božičević; Istrapedia, Pazinćica

Категорија:Реки во Хрватска
Категорија:Понорници
Морнаричка пешадија

мини|289x289пкс|Морнарички пешадинци придружувани од AAV7 од 22-от американски поморски експедициски одред слетале на египетскиот брег за време на вежбата ''Bright Star'' 2009. 12 октомври 2009 г.
**Морнаричка пешадија** — гранка на сили (трупи) на Воената морнарица на вооружените сили на државите, наменети за учество во поморски операции и употреба како ударни сили во други видови борбени операции, чии задачи вклучуваат заземање на крајбрежја, пристанишни инфраструктури, острови и полуострови, бродови и пловила, непријателски поморски бази, од воздухот (падобрански десант) и вода. Лицето што служи во морнаричката пешадија се нарекува **морнарички пешадинец** или **маринец.**

Морнаричката пешадија се користи и за одделни операции (поделби и единици на специјалните сили), како и за заштита на крајбрежни и други објекти. Таа е дел од флотата/силите (Воената морнарица) или е посебна гранка на вооружените сили (Корпус на морнаричката пешадија на САД). Главните задачи на морнаричката пешадија: „При напредување од морето, тие мораат да ги освојат крајбрежните мостобрани и да ги држат додека не пристигнат главните сили, а во одбрана, мораат да ги заштитат базите на воените бродови од копното“. Историски гледано, морнаричките пешадинци служеле на воени бродови, поддржувајќи го екипажот на бродот во битка, спроведувале мали напади на крајбрежниот појас, ги штителе офицерите на бродот од можни бунтови на екипажот и ги чувале пристаништата и поморските бази.

САД ја има најголемата морнаричка пешадија (179 илјади луѓе заклучно со 2022 г.).

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Воени родови
Категорија:Морнаричка пешадија
Категорија:Пешадија
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Десант

мини|303x303пкс|Десант на германски падобранци на Крит, мај 1941 г.
**Десант** — воена операција што претставува префрлување трупи (војска) на непријателска територија по воден или по воздушен пат за нанесување на удар со цел да се заобиколат утврдувањата или да се заземе мостобран. Пренесување на борци со бродови е тактика позната стотици години и се користи со успех до ден-денес. Во мигов, како тактички техники, главно се користи тенковски и воздушен десант.

## Видови десанти
Според превозниот начин и видот на превозното средство, десантот може да биде поморски, речен и воздушен, а според руската терминологија — и тенковски. Според целта, значењето и размерите, десантот може да биде стратегиски, оперативен, тактичен и диверзионен.

## Наводи

## Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Воена тактика
My Dress-Up Darling

мини|325x325пкс|Првата корица на томот танкобон, вклучувајќи ја Марин Китагава
***My Dress-Up Darling*** ( , буквално: П*орцеланскана кукла се заљуби*) — манга напишана и илустрирана од Шиничи Фукуда. Објавена е во списанието *Young Gangan* на Square Enix од јануари 2018 г., и објавена во дванаесет тома танкобон од септември 2023 г. Студиото CloverWorks ја адаптирало мангата во аниме-серија, која се прикажувала од јануари до март 2022 г. До октомври 2023 г., мангата имала 10 милиони примероци во оптек. Серијата добила пофалби од критичарите.

Втората сезона од аниме-серијата премиерно се прикажала во јули 2025 г.

## Содржина
Страста на Вакана Гоџо за изработка на кукли хина предизвикува тој да ги крие своите интереси поради општествена траума. Меѓутоа, кога неговата убава и популарна соученичка Марин Китагава ја открива неговата дарба, таа гледа надвор од неговите очигледни особености и го охрабрува да создаде костими за косплеј. Со поддршката на Марин, Вакана излегува од својата изолација и почнува да стекнува самодоверба. Работејќи заедно, тие создаваат исклучителни и убави костими што ги прикажуваат нивните дарби и вистинско јас.

## Наводи

## Надворешни врски

* ''Sono Bisque Doll wa Koi o Suru'' on the official ''Young Gangan'' website
* ''My Dress-Up Darling'' on the official Square Enix website
* ''My Dress-Up Darling'' anime official website

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Манги
Категорија:Аниме-серии
Категорија:Манга од 2024 година
Категорија:Манга од 2018 година