open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Црква „Св. Теофан“ - Негуш

**Свети Теофан** () — црква во градот Негуш, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа во маалото Алонија, во дворот на III училиште (Галакиево училиште).

Првобитната градба е подигната во османлиско време и во подрумот, кој е зачуван до денес, имало скривница и тајно улилиште. Обновена е со пари подарени од Григориос (Галакис) Лонгос и целото негово семејство. Црквата е посветена на Теофан Нови Светогорски, покровител на Негуш. Изградена е за три месеца од 1965 до 1966 г. Трошокот на изградба изнесувал 35.000 драхми, собрани од верниците и од лотарии.

Градбата претставува обична засводена базилика со површина од околу 50&nbsp;м2.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Теофан
Теофан, Негуш
Категорија:Појавено во 1966 година
Црква „Св. Јован Богослов“ - Негуш

**Свети Јован Богослов** () — црква во градот Негуш, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е сместена на истоимениот рид јужно од градот. Изградена е од 1822 до 1830 г. од месното население на местото на постар храм по завршетокот на Негушкото востание. Првично била параклис на „Св. Преображение“. Низ годините претрпела интервенции и додавки, претежно на покривот.

Градбата претставува трикорабна базилика без купола и површина од 200&nbsp;м2. Средишниот кораб е подигнат. Храмот нема живопис, но има вредни икони како таа на Свети Јован Богослов и Пресвета Богородица Поширока од небесата, дела на негушките зографи Христодулос Матеу и Апостолос Хасјурас. Иконостасот е дрвен, резбан и со мали икони.
 
## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Јован Богослов
Јован Богослов, Негуш
Категорија:Појавено во 1830 година
Црква „Св. Јован Претеча Надворешен“ - Негуш

**Свети Јован Претеча Надворешен** () — црква кај градот Негуш, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

## Местоположба
Храмот се наоѓа во месноста Кукули на 6&nbsp;км од Негуш, по патот за с.&nbsp;Голема Река.

## Историја
Црквата првобитно била манастирска. Манастирот е основан во VII век, но уништуван на повеќе наврати. Еден документ говори за негово преосновање во 1785 г. За време на Негушкото востание во 1822 г. манастирот е разурнат од турската војска. Црквата е обновена, но настрадала во 1842 г. е уништена во пожар. Во 1844 г. е повторно обновена со помош на жителите на Воден и околните села. Натписот гласи:

За време на Грчката вооружена пропаганда во Македонија, манастирот служел како база на андартските чети, обезбедувајќи залихи и засолниште на андартите од цело Воденско. Затоа, на 14 јуни 1905 г. македонските чети направиле неуспешен обид да го запалат. На 26 јули 1905 г. македонските четници ги убиле монасите и опожариле дел од конаците. Манастирот е обновен, но во мај 1906 г. македонските чети повторно го изгореле. По обновата во 1912 – 1913 г. работел како парохиски манастир.

На пописот од 1928 г. манастирот имал 1 калуѓер, а на пописот од 1940 г. се забележани 4 калуѓери.

Во 1942 – 1943 г. манастирот повторно настрадал при пресметка на партизаните од ЕЛАС со окупаторските сили. За време на окупацијата, моштите од манастирот се префрлени во Воден. Востановен е како женски манастир на 29 септември 1995 г.

На 2 октомври 1985 г. црквата е прогласена за заштитен споменик.

## Архитектура
Храмот има две градежни фази — во првата е главниот наос, а во втората се нартексот и женската црква. Точните години не можат да се утврдат поради честите опожарувања и обнови. Градбата претставува трикорабна правоаголна сводеста базилика со три куполи над средниот кораб. Храмот има димензии 18,08 × 9,70&nbsp;м. На запад има нартекс, а на исток има полукружна апсида украсена со слепи лакови. При изградбата се користени мермерни антички фрагменти (сполии).

## Живопис
Иконостасот е обичен, триделен и има осум големи царски икони во ист стил, датирани во 1844 г. Авторите се Ѓорѓи Зограф Воденски (*Γιώργι ζωγράφου Βοδενότις*), Ѓорѓи Бојаџи (*Γεώργιος Βογιατζής*) и веројатно монасите-зографи Димитар и Данаил. Иконите немаат голема уметничка вредност.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Јован Претеча Надворешен
Јован Претеча Надворешен, Негуш
Јован Претеча Надворешен, Негуш
Јован Претеча Надворешен, Негуш
Категорија:Споменици на културата во Негуш
Категорија:Грчка вооружена пропаганда во Македонија
Категорија:Појавено во 1844 година
Шехзаде Сулејман (син на Ахмед I)

**Шехзаде Сулејман** (османлиски турски:سليمان شهزاده; роден во  во Цариград – починал на  година во Цариград) — отомански принц, син на султанот Ахмед I и неговата сопруга Ќосем султан. Тој неговата сопруга Ќосем Султан. Тој бил брат на Мурад IV и Ибрахим, а полубрат на Осман II.

## Живот
Шехзаде Сулејман е роден во 1613 година во палатата Топкапи како дете на Ахмед I и Ќосем Султан како нивен втор најстар син. По раната смрт на неговиот татко во 1617 година, тој и неговите браќа и сестри биле протерани во Старата палата (Ески-сарај).

По доаѓањето на Мурад во 1623 година на престолот, Сулејман бил затворен во Кафез.

## Смрт
Во 1635 година, Сулејман и неговиот полубрат Бајазит биле погубени за време на прославите за победата во Османлиско-персиската војна.  Наредбите биле извршени од Мурад IV, причината за погубувањето на Сулејман е непозната. Најверојатно бил фаворизиран за престолот од противниците и ривалите на Мурад кои сакале да го соборат, или едноставно суровоста што го проголтала Мурад.

По неговата смрт, тој бил погребан во мавзолејот на неговиот татко Ахмед I во Сината џамија.

## Наводи

Категорија:Отоманска династија
Категорија:Отоманци од 17 век
Категорија:Отомански Турци
Категорија:Луѓе од Истанбул
Категорија:Претенденти за отоманскиот престол
Категорија:Погубени Отоманци
Категорија:Луѓе од Цариград
Категорија:Починати во 1635 година
Категорија:Родени во 1613 година
Црква „Св. Јован Претеча Внатрешен“ - Негуш

**Свети Јован Претеча Внатрешен** () — црква кај градот Негуш, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

## Историја
Храмот е сместен во градскиот центар, близу Лапевата гимназија и до црквата „Св. Мина“. Изградена е во 1715 г. според подоцна ставен натпис. Точниот датум е непознат, но внатре има голем број преносливи икони од пред 1815 г. Ова е единствената црква која опстоила во Негушкото востание од 1822 г. и во неа се криеле жените и децата. Била метох на манастираот „Св. Јован Претеча Надворешен“, во составот на Воденската митрополија. Во 1878 г. граѓани на Негуш на чело со митрополитот Прокопиј Берски насила го зазеле храмот. Сепак, црквата официјално останала во рамките на Воденската митрополија сè до 1950 година. Оттогаш, па до 1972 г. била парохиски храм, а потоа станала параклис на „Св. Мина“.

## Архитектура
Градбата претставува трикорабна базилика со нартекс и отворен трем на западната и јужната страна. На исток завршува со тристрана апсида украсена со слепи лакови. Има големина од 12,5 × 18,0&nbsp;м, а површината со некои проширувања изнесува околу 250&nbsp;м2. Нартексот има облик на буквата Г и ширина од 4&nbsp;м. На запад има женска црква, до која се стасува по дрвено скалиште од пронаосот. Покривот е двоводен, со ќерамиди. Ѕидаријата е напарвена од варовник и има ширина од 1&nbsp;м.

## Внатрешност
мини|лево|250п|Внатрешноста со иконостасот
Амвонот е резбан и насликан, а владичкиот престол исто така резбан. Иконостасот е дрвен. Иконите на иконостасот се од различни зографи и во разни стилови. Целиот иконостас завршува со резбано распетие и четири ангели, а по страните има две икони на Пресвета Богородица и на Свети Јован Богослов. Под чесната трпеза има резбан кивор. Единствената фреска во храмот е претставата на Воскресението во проскомидијата, која датира од XIX век. Таванот на наосот е украсен. Многу од преносливите икони се од XIX век. На левиот страничен влез на олтарот има икона на Архангел Михаил со потписот на Хаѕинотас и датумот 1906. На десниот страничен влез е иконата на Христос Добриот Пастир, дело на негушкиот зограф Христодулос Матеу од 1925 г. На јужниот ѕид има слика платно од 1853 г. со натпис *ΧΓλιγόριος Ιωάννου, Προσκυνητής του Παναγίου και ζωοδόχου Τάφου*.

На 2 октомври 1985 г. црквата е прогласена за заштитен споменик.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Јован Претеча Внатрешен
Јован Претеча Внатрешен, Негуш
Категорија:Споменици на културата во Негуш
Категорија:Појавено во 1715 година
Црква „Св. Мина“ - Негуш

**Свети Мина** () — црква во градот Негуш, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува еден од парохиските храмови во Негуш.

Црквата се наоѓа во градскиот центар на местото на стар храм. Овој храм бил уништен на 18 август 1947 г. за време на Граѓанската војна. Изградбата на новата црква траела од 1952 до 1972 г. Дело е на архитектите Д. Калицанцис, К. Ставринос и К. Хамилоторис. Чинела 15 милиона драхми, обезбедени од прилози на верниците. Црквата е отворена во 1981 г. со прв свештеник Јорданис Хаѕистилис.

Храмот зафаќа површина од околу 500&nbsp;м2 и претставува крстокуполен храм во византиски стил. Живописувањето е почнато во 1989 г. од зографите Ан. Ламлброс, Ст. Господинис и К. Деспудис. Фреските исто така се во византиски стил. Иконостасот дрвен, изрезбан во 1976 г. Иконите се современи, иако се изведени во преродбенички стил.

Во сутеренот на храмот има културен центар.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Сите Светители
Сите Светители, Негуш
Категорија:Појавено во 1972 година
Црква „Св. Петка“ - Негуш

**Света Петка** () — црква во градот Негуш, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е сместена во истоименото маало во северниот дел на градот. Изградена е од месен камен. Подоцна е проширена со доградување на нартекс. Во храмот се чува чудотворната икона на Света Петка, која ја посетуваат стотици верници на црковнот празник (26 јули).

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Петка
Петка, Негуш
Црква „Сретение Господово“ - Негуш

**Сретение Господово** () — црква во градот Негуш, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е сместена на левиот брег на Арапица во горниот дел на градот. Изградена е во 1894 г. со ктиторството на Димитриос Д. Лонгос.
мини|лево|180п|Камбанаријата на црквата
Според месното предание, пред османлиското освојување, на ова место имало мал манастир „Сретение Господово“ со мала црква и конаци. Олтарот во храмот е од антички столб со жлебови, што зборува за постоењето на постара црква и антички храм. Од истиот храм веројатно се и двете мермерни осонови од римско време, како и неколкуте мермерни барабани од столбови. На еден од нив, поставен во нартексот на црквата, има стар мелнички камен.

Градбата претставува еднокорабен храм со сводест таван и мала женска црква. Направен е од месен камен, а јужниот ѕид има потпорни столбови. Северният влез е на седум скалила од теренот, а западният на пет.

Внатре живопис има само во олтарниот простор — во конхата на апсидата е Пресвета Богородица Поширока од небесата, а во конхата на жртвеникот е Молитвата на Христос. Иконостасот е обичен и освен царските двери има уште еден влез лево. Трите икони на иконостасот и една на северниот ѕид се дело на мајсторот Митакос Хаѕистаматис од погрченото солунско село Кулакија. Иконите се сликани во Солун — оние на Христос и на Богородица се од 1890 г., а оние на Свети Јован Претеча и на Благовештението се изработени во 1891 г. Иконата на Сретението Господово е дело на негушкиот зограф Христодулос Матеу од 1885 г. Една помала икона е потпишана *Димитар Е. од Самарина 20 март...* (*Δημητρίου Ε. εκ Σαμαρίνης στις 20 Μαρτίου...*). Друга помала икона е опкована со сребро го носи со датумот на посребрување 1 април 1894 г. Многу од иконите се подарени од негушани.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Сретение Господово
Сретение Господово, Негуш
Категорија:Појавено во 1894 година
Црква „Св. Преображение Надворешно“ - Негуш

**Свето Преображение Надворешно** () — црква кај градот Негуш, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа на неколку километри југозападно оД градаот, по патот за Долно Шел. Сместена е на надморска височина од 600&nbsp;м во пазувите на Каракамен. Во минатото била црква на манастир кој повеќепати бил рушен од Турците. Обновена е во 1906&nbsp;г.

Градбата претставува камена трикорабна базилика без купола.

Во храмот има две фрески на негушкиот зограф Димитрис (Такис) Скупер (1990), сместени крај влезот. Иконите на иконостасот и Христос Седржител се дело на негушкиот зограф Христодулос Матеу. Има и дела на зографот Такис Хасјурас, како и на непознати постари зографи.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Преображение Надворешно
Преображение Надворешно, Негуш
Категорија:Појавено во 1906 година
Долње Церово

**Долње Церово** (словенечки: *Dolnje Cerovo*) — населба во Општина Брда во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Категорија:Општина Брда
Оберланген

**Оберланген** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Оберланген се наоѓа помеѓу градовите Папенбург и Мепен на реката Емс.

### Соседни општини

Оберланген се граничи на север со општината Нидерланген и понатаму со Латен, додека на југ со градот Харен.

## Историја

Во селото се наоѓал воен камп. Денес, постојат масовни гробници на советски затвореници, како и поединечни гробови на полски и италијански затвореници.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Ренкенберге

**Ренкенберге** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Ренкенберге се наоѓа помеѓу градовите Папенбург и Мепен на еден страничен канал на блискиот канал Дортмунд-Емс.

### Соседни општини

Ренкенберге се граничи на север со општините Клузе и Випинген во општинската заедница Дерпен, на исток со општините Верпело и Зегел во општинската заедница Зегел, на југ со општините Латен и Латен-Ван и на запад со општините Фрезенбург и Зуструм.

### Општински единици

Општината се состои од местата Ренкенберге, Гутсхоф и Мелструп-Зидлунг.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Оди, Куче. Оди!

**Оди, Куче. Оди!** () — книга за деца на американскиот писател П. Д. Истман од 1961 година.

Во 2021 година билa снименa серија за *[[Оди, Куче. Оди! (цртан филм)|Оди, Куче. Оди!]]* во Соединети Држави и Канада, во режија на Ендру Данкан и Киран Шангера.

## Наводи

Категорија:Детска книжевност
Категорија:Книги од 1961 година
Црква „Св. Петар и Павле“ - Бер

**Свети Петар и Павле** () — црква во градот Бер, Егејска Македонија, главна катедрала на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.
[мини|лево|220п|„[Благовештение“, фреска на западниот ѕид на црквата.]]
Годината на изградба на храмот сè уште е нејасна. Според некои, подигната е во XV век, кога Старата митрополија („Св. Павле“) е претворена во џамија. Во 1728 г. црквата е значително обновена од митрополитот Јоаким Берски и претворена во трикорабна базилика. Тогаш се изработени и иконостасот и владичкиот престол. На западниот ѕид се зачувани остатоци од фрески од тој период.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Петар и Павле
Петар и Павле, Бер
Петар и Павле, Бер
Мијада

[десно|мини|270x270пкс| Селото Мијада во префектурата [Нагано (префектура)|Нагано, Јапонија.]]
**Мијада** (宮田村, Мијада-мура) ― село сместено во префектурата Нагано, Јапонија. , селото има проценето населениe од 9,051 жител во 3,439 домаќинства, и има густина на населеност од 170 лица на км². Вкупната површина на селото е 54.50 квадратни км.

## Географија
Мијада се наоѓа во планините Кисо во средишната префектура Нагано, со планината Кисокома (2956 метри) во границите на селото. Низ селото тече реката Тенриу.

### Околни општини

* Префектура Нагано
** Комагане
** Во
** Агемацу
** Кисо

## Демографија
Според податоците од јапонскиот попис, населението на Мијада се зголемило во текот на изминатите 50 години.

### Клима
Поради својата местоположба во планините Кисо, селото има клима која се одликува со свежи лета и многу студени зими (Кепенова класификација на климата). Просечната годишна температура во Мијада е 5,5&nbsp;°C. Просечните годишни врнежи се 1974 година мм со септември како највлажен месец. Температурите се највисоки во просек во август, околу 18,1&nbsp;°C, а најниска во јануари, околу -6,6&nbsp;°C.

## Историја
Областа на денешна Мијада била дел од античката покраина Шинано и „Мијада“ се појавува како име на место во периодот Хејан, во делото *Енгишики*. За време на периодот Едо таа била постојка на патот Шио но Мичи. Современото село е основано на 30 септември 1956 година со одвојување од градот Комагане.

## Образование
Мијада има едно јавно основно училиште и едно јавно вишо основно училиште управувано од селската власт. Селото нема средно училиште.

## Превоз

### Железница

*  Централна јапонска железничка компанија - линија Лида
** Мијада

### Автопат

* Национална рута 153

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Службена мрежна страница (на јапонски)

Категорија:Статии со текст на јапонски
Категорија:Матични мрежни места што не е исти на Википодатоците и на Википедија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Села во Префектурата Нагано
Категорија:Мијада (Нагано)
Црква „Св. Павле“ - Бер

**Свети Павле** () или Стара митрополија (*Παλαιά Μητρόπολη*) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа на главната улица „Кендрикис“. Според записот на западниот влез, изградена е како епископска катедрала од 1070 до 1080 г. по нарачка на митрополитот Никита. Се вбројува меѓу најголемите храмови на Балканот од средновизантискиот период. Претставува трикорабна базилика со дрвен покрив, чиј изглед се води по примерот на „Св. Димитрија“ во Солун. Денес не е зачуван јужниот кораб. Наосот е поврзан со припратата со трокрилна врата. На исток завршува со полукружна апсида. Зачувани се дел од фреските, изработени во 1215/16 - 1224/25 г. кога со градот управувал епирскиот деспот Теодор Комнин Дука, сметани за едни од најважните од тој период. Зачувани се и фреските од крајот на XIII до почетокот на XIV век, можеби малку пред 1320 г., кои исто така се меѓу најдобрите примери на Палеолошката ренесанса.

По доаѓањето на Османлиите во 1433 г., архиепископот Арсениј е обесен пред црквата, а храмот е претворенво во џамија од завојувачот Муса Челебија. Оваа џамија се нарекувала „Атик“, „Султан Мурат Худавендигар“ или „Хјунќар-џамија“ (). Во турско време доградено е високо минаре од делкан камен и тули и портик. Минарето денес е во полусрушена состојба.

Во 1924 г. црквата е прогласена за споменик на културата.


Old Metropoly in Veria Fresco 2.jpg |
Old Metropoly in Veria Fresco 3.jpg |
Old Metropoly in Veria Fresco.jpg |
Old Metropoly in Veria Fresco 6.jpg |
Old Metropoly in Veria Fresco 7.jpg |


## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Павле
Павле, Бер
Категорија:Споменици на културата во Бер
Павле, Бер
Павле, Бер
Категорија:Појавено во 1070-тите
Црква „Св. Сава“ - Бер

**Свети Сава** () или **Пресвета Владичица Богородица** (*Παναγία Κυριώτισσα*) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува еден од најважните византиски споменици во градот. Има улога на парохиски храм.

Храмот е изграден во XIV век. Првично бил трикорабна базилика со дрвен покрив. На почетокот на XIX век на неколку наврати е преуредуван. Од првобитниот храм денес постојат источниот ѕид  и ѕидовите на жртвеникот и ѓаконикот, какко и апсидата со впечатлива керамопластични украси, на која со тули е напишано „ПАЛЕОЛОГИНА“ (*ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΙΝΑ*). Внатре се зачувани фрески од XIV век, впеатливи по својот реализам, како и вредни византиски икони. Долги години црквата била позната како „Пресв. Владичица Богородица“.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Сава
Сава, Бер
Бер
Кабукимоно

мини|Кабукимоно биле група која се облекувала во необичен стил и зборувала на народен јазик што одговарала на нивното често срамно однесување.
**Кабукимоно** (傾奇者 (カブキもの)) или хатамото јако (旗本奴) ― банди на самураи во феудална Јапонија. Првпат појавувајќи се во периодот Азучи-Момојама (помеѓу крајот на периодот Муромачи во 1573 и почетокот на периодот Едо во 1603 година) како што турбулентниот период Сенгоку привршувал, кабукимоно биле или пустиници самураи (ронин), или мажи кои имале работено во самурајските семејства - кои, за време на мир, создавале улични банди. Некои, сепак, биле исто така членови на повеќе познати кланови — како најистакнати Ода Нобунага и Маеда Тошие.

Поимот кабукимоно често се преведува како „чудни нешта“ или „лудите“, се верува дека е изведен од кабуку, што во груб превод значи „да забегува“ или „да се отстапува“; Поимот е исто така потеклото на името за театарот кабуки, бидејќи основачот на кабукито, Изумо но Окуни, зел големо вдахновение од кабукимоните.

Кабукимоните често се облекувале во истаклива облека, не земајќи ги во предвив традиционалните бои како светло жолтата и темно сината, често надополнети со носење на јакни хаори со оловни тегови на рабовите, сомотни ревери, широки каиши оби и дури женска облека. Егзотицизмот бил особенит и вклучувал предмети како европска облека, кинески шапки, елеци џинбаори направени од персиски теписи. Кабукимоните исто така често имале невообичаени фризури и бради, или стилизирани во различни моди, или оставени долги бради. Нивните катани често имале отмени рачки, голема или квадратна цуба, црвена ножница и биле обично подолги од нормалната должина. Некои кабукимонци дури користеле долги лулиња кисеру како оружје.

Кабукимонците биле познати за нивното насилно и неопштествено однесување, како што е неплаќање во ресторани или ограбување лица. Случаи на членици на бандата како сечат луѓе само да си го пробаат новиот меч (цуџигири), или насилни инциденти во голем размер биле чести во места како кабукимонците се наоѓале (особено во големите градови како Едо и Кјото). Борењето, гласното пеење и танцувањето на улиците било често, како што било борењето  помеѓу банди ноќе. Зенитот на активностите на кабукимонците бил за време на периодот Кејчо (1596–1615), иако исто така тоа време, бакуфуот (шогунатот) станал построг и кабукимоното како појава опаднало.

Се смета дека денешната јакуза потекнува или од групи кабукиномо или од групи селани собрани да се борат со нивните насилници; иако други научници веруваат дека потеклото на јакузата може да се најде во мачи јако (町奴), облик на приватна полиција.

## Поврзано

* Босозоку
* Хулиганство

## Наводи

Категорија:Јапонски поими
Категорија:Самураи
Категорија:Статии со текст на јапонски
Категорија:Јакуза
Категорија:Јапонија во 17 век
Категорија:Јапонија во 16 век
Итоја

**Итоја** (јапонски: 伊東屋; латинизирано: Itoya, стилизирано како ITO-YA) ― јапонска марка за канцелариски материјал основана во 1904 година (Меиџи 37) во Гинза, Токио. Нејзината подружница во Соединетите Држави, ITOYA of America, Ltd., била основана во 1976 година. Неговата првична местоположба била уништена во земјотресот во Големиот кантски земјотрес во 1923 година. Подружницата на брендот Itoya Topdrawer има продавници за малопродажба во Јапонија и Соединетите Држави.

## Наводи

Категорија:Канцелариски материјали
Категорија:Појавено во 1904 година
Категорија:Гинза
Шихо Јошимура

**Шихо Јошимура** (декември 13, 1989) е јапонска одбојкарка. Таа играла за Агео Медикс во Петтата премиер лига. 

## Биографија и кариера
Јошимура била родена во градот Исехара, префектурата Канагава. Во трета година од основно училиште, таа почнала да игра одбојка под влијание на нејзината сестра. Во средното училиште Кавасаки Тачибана, таа била активна во Сагата Интер Хај од 2007 година (најдобри 4).

Во 2008 година, кога Јошимура влегла во Универзитетот Токаи, таа им се придружила на Акари Оми и Канаме Јамагучи како квартетни асови на првата година за да го освои второто место во втората лига во пролетта истата година.

Во јули 2011 година, Јошимура била избрана за претставник на 26-тата Универзијада. Во декември истата година, станала движечка сила на победата во Сејапонското меѓуфакултативно одбојкарско првенство и ја освои Наградата за најдобар поентер. Во декември 2011 година, било одлучено членството на Агео Медикс во Петтата лига.

Во Петтата Челинџ лигата 2012/13, Јошимура дала значаен придонес во втората победа на тимот како напаѓач и ја освоила Наградата за најдобар новодојден. Во 2013 година Јошимура била претставник на Летната универзијада.

Во јуни 2016 година, Агео Медикс ја објавиле оставката на Јошимура.

## Тимови
* Средно училиште Кавасаки Тачибана
* Универзитет Токај (2008–2012)
* Агео Медикс (2012–2016)

## Наводи

Категорија:Родени во 1989 година
Категорија:Статии со текст на јапонски
Категорија:Одбојкарки
Сејапонско младобудистичко здружение

**Сејапонското младобудистичко здружение** (јапонски:全日本仏教青年会 Зен Нипон Букјо Сејнен Кај) ― јапонска младинска организација која обединува различни традиционални будистички секти низ целата земја (денто букјо) преку 20,000 храмови ширум државата. Меѓу неговите главни активности е присуството на традиционални фестивали, меѓународна размена и помош при катастрофи.

## Преглед
Основана во 1977 година, организацијата се обидела да ги премине деноминационалните и географските граници и обединува голем број различни секти и дела низ целата земја. Во моментов, организацијата е поврзана со девет секти: Тендај, Кимпусен - Шугендо, сектата Ва/Уа, Шингон, Јодо Шиншу (Чиста земја), Јузу Нембуцу, Ринзај Зен, Сото Зен и Ничирен-шу. Покрај тоа, таа е исто така поврзана со префектурните будистички младински здруженија на Сајтама, Канагава, Осака и Кобе. Организацијата е поврзана со Светското друштво на будистичката младина (СДБМ/WFBY), и како таква се стреми да ја промовира будистичката култура и единство покрај светскиот мир.

Членството на здружението е многу концентрирано со свештеници помлади од четириесет и пет години. Многу од нивните состаноци во последните децении се фокусираа на прашања како што се состојбата на будизмот во земјата, феноменот на „погребниот будизам“ (сошики букјо, поим кој се користи за да се опише современата тенденција да се бараат само будистички свештеници за погреби), степенот до кој свештениците треба да бидат повеќе вклучени во општествено-политичката арена и начините на кои младите свештеници можат да ги интегрираат будистичките учења во нивниот секојдневен живот.

## Наводи

Категорија:Будизмот во Јапонија
Категорија:Организации основани во 1977 година
Категорија:Будистички младински организации
Категорија:Будистички организации со седиште во Јапонија
Категорија:Будистичка култура
Фукуми Шимура

мини|Фукуми Шимура
**Фукуми Шимура** (родена 1924г.) е јапонска текстилна уметница која произведува кимона од 1958 година. Шимура има добиено повеќе награди, вклучувајќи ги и Наградата за национално богатство во 1990, и Наградата за уметност и филозофија во Кјото во 2014 година.

## Ран живот и образование
Шимура била родена во 1924 година во Омихачиман, Јапонија. Своето образование го завршила во Бунка Гакуин во 1942 година.

## Кариера
Во 1955 година, Шимура започнала да се занимава со текстилна уметност. По средбата со јапонскиот уметник Тацуаки Курода, Шимура учествувала на уметнички настан одржан од Јапонското здружение Когеи во 1957 година. За време на нејзината кариера, Шимура студирала кај уметниците Тошиџиро Инагаки и Томимото Кенкичи. Таа има создадено голем број на кимона од нејзиното прво дело во 1958 година со наслов „Есенска магла“.

Во 2015 година, уметноста на Шимура била прикажана во Музејот на модерна уметност, Шига. Во 2016 година, Шимура имала изложби во Националниот музеј за модерна уметност, Кјото и Префектуралниот музеј Окинава.

Освен креациите во текстилната уметност, Шимура со својата ќерка создале простори за учење текстилна уметност. Во 1989 година, Шимура и нејзината ќерка отвориле работен простор за текстилна уметност и религиозно место за ткаење во 2013 година. Шимура, исто така, напишала книги на кои им била доделена Наградата за есеист клуб Нихон и Наградата Осараги Јиро.

## Награди и почести
На Шимура ѝ бил доделен Медал со виолетова лента во 1986 година, прогласена била за Живо национално богатство во 1990 година и ѝ била доделена чест на Личност за културна заслуга во 1993 година. Други почести кои и биле доделени на Шимура се Наградата Кјото за уметност и филозофија во 2014 година и Орден за култура, следната година.

## Личен живот
Фукуми Шимура е мајка на Јоко Шимура, која исто така е текстилна уметница. 

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Текстилни уметници
Категорија:Родени во 1924 година
Категорија:Статии со текст на јапонски
Хоримоно

десно|мини|284x284пкс| Старинско јапонско сечило на меч вакизаши кое прикажува хоримоно, на хризантема.
***Хоримоно*** (,, буквално резба, гравир), исто така познат како чококу (, „скулптура“), се врежаните слики во сечилото на нихонто () јапонски меч, кој може да вклучува сечила катана или танто. Уметникот се нарекува чококуши (), или хоримоноши (, „гравер“). Постојат различни дизајни, кои вклучуваат цуме () „канџи“, куса курикара () (арабески стил), муненагабори (создаден во Муненага), ренге () (цут од лотос) и рендај () (постамент на лотос), овошје, змејови и многу други.

## Тетовирање
Хоримоно може да се однесува и на практиката на традиционално тетовирање во јапонската култура; додека ирезуми обично се однесува на кое било тетовирање (и често има негативни конотации во Јапонија), „хоримоно“ обично се користи за да се опишат тетоважите на целото тело направени во традиционален стил. Во некои случаи, овие тетоважи може да го покријат целото тело, вклучувајќи ги рацете и нозете.

Овој вид на тетоважа традиционално се прави со помош на тебори (手彫り) - инструмент конструиран од сноп игли прикачени на бамбусова прачка. Познавањето на јавноста за овој стил на тетовирање е ограничено, и мора да се влезе во чирак кај мајстор за да се научи.

## Галерија

Податотека:Wakizashi with horimono.jpg|
Податотека:Japanese katana with horimono (blade carving).jpg|
Податотека:Horimono on nihonto.jpg|
Податотека:Nakago no katana Met 2004.401.jpg|


## Поврзано

* Хаџичи

## Наводи

## Надворешни врски

* Слика на сечила со Хоримоно
* Слика на Хоримоно сечило 
* Со-кен Кин-ко То-шин Чо-коку Катајама Шигецуне
* Слики со современи гравирани сечила
Категорија:Јапонско тетовирање
Категорија:Јапонски мечеви
Хата Шузо

**Хата Шузо** (八太 舟三, 1886-1934) ― јапонски анархист, основач на школата на мислата „чист анархизам“. Тој е роден во паланката Цу во префектурата Мие, и ги загубил неговите родител како дете. Тој бил водечка фигура на анархистичкото движење во Јапонија. Тој не само што ги преведол делата на еминентни анархистички европски мислители, тој исто така ги напреднал нивните теории. Тој бил силен противник на капитализмот и синдикализмот.

## Наводи

Категорија:Починати во 1934 година
Категорија:Родени во 1886 година
Категорија:Статии со текст на јапонски
Категорија:Јапонски преведувачи од 20 век
Категорија:Јапонски анархисти
Категорија:Јапонски противкапиталисти
Категорија:Непознато место на умирање
Категорија:Непознат датум на умирање
Категорија:Луѓе од Цу (Мие)
Категорија:Родени на непознат датум
Нанасе Окава

мини|Нанасе Окава
**Нанасе Окава** (родена мај 2, 1967г) е член на женскиот тим за создавање манга - КЛАМП. Таа е директорка на тимот и е одговорна за пишување на приказни и скрипти за делата на КЛАМП.

Како дел од 15-годишнината на КЛАМП, секој од членовите си ги смениле своите имиња, наводно, затоа што сакале да испробаат нови прекари. Нанасе Окава го променила своето име во Агеха Окава во 2004 година. Окава сè уште го користела своето претходно име за некои од сценаријата што ги напишала за анимирани серии.

Окава на својот блог објавила дека од 1 март 2008 година повторно треба да и се обраќаат со нејзиното родено име - Нанасе Окава.

## Дела

### Манга

* Окава ги има напишано сите манга серии од КЛАМП од 1980-тите.

### Аниме

* Окава, исто така, придонела за поголемиот дел од аниме адаптациите на манга серијалите на КЛАМП:

*  Дадено заслуг како Агеха Окава

## Наводи

## Надворешни врски

* 
*  at IMDb.com

Категорија:Родени во 1967 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Јапонски писатели
Категорија:Статии со текст на јапонски
Категорија:Јапонки во бизнис
Категорија:Жени манга уметници
Категорија:Манга
Запаи

**Запаи**  (雑俳) ― облик на јапонска поезија со зачеток во хаикаито. Поврзано е со, но изделено е од, хаику и сенрју. Ли Гурга го дефинира запаито како облик на поезија која „ги вклучува сите видови на поеми од седумнаест слога кои немаат соодветна формални или технички особености на хаику.“ Друштвото Хаику на Америка го споменува запаито истовремено дефинирајќи слични облици низ нивните коментари кои подоцна биле побиени од Ричард Гилберт и Шинџуку Ролингстоун.

## Наводи

Категорија:Статии со текст на јапонски
Категорија:Облици на Хаикаи
Категорија:Јапонска книжевна терминологија
Категорија:Јапонска поезија
Латен

**Латен** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.

Во Латен се наоѓал објектот за тестирање на пробна пруга за магнетнолебдечки воз „Трансрапид“.

## Географија
### Местоположба

Латен се наоѓа помеѓу Дерпен и Харен на реката Емс и на каналот Дортмунд-Емс. Осум километри источно започнува Химлинг, шумски ридски масив.

### Соседни општини

Латен се граничи на север со општините Фрезенбург и Ренкенберге, на исток со општината Зегел во истоимената општинска заедница, на југ со градот Харен и на запад со општините Оберланген, Зуструм и Нидерланген.

### Општински единици

Покрај главното место Латен, кон општината припаѓаат местата Катен-Фракел, Хилтер, Катен-Зидлунг, Динефен и Латен-Ван.

## Галерија


Податотека:2013-05-03 Fotoflug Leer Papenburg DSCF6967.jpg|Поглед на местото
Податотека:Haus Sankt Marien Lathen-2013-05-03-DSCF6969.jpg|Поранешна болница
Податотека:2013-05-03 Fotoflug Leer Papenburg DSCF6968.jpg|Теренот на ФК Разеншпорт Латен
Податотека:Lathen Osternest Rathaus.jpg|Општинското собрание


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Зегел

**Зегел** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.

Во Зегел се наоѓа дворецот Клеменсверт подигнат во периодот 1737-1749 од Јохан Конрад Шлаун за изборниот кнез Клеменс Август Баварски.

## Географија
### Местоположба

Зегел се наоѓа на јужниот раб од Химлинг, а источно од него се наоѓа изворишното подрачје на Нордраде, притока на Емс.

### Соседни општини

Зегел на север се граничи со општините Верпело и Шпанхаренштете, на исток со општините Верлте и Лан во општинската заедница Верлте, на југ со општините Хивен, Клајн Берсен и Грос Берсен и на запад со општината Штаверн, како и со општините Латен и Ренкенберге во општинската заедница Латен.

## Историја

Поголемиот дел од средиштето на населбата било уништено од канадската војска откако градот бил освоен во април 1945 година.

## Галерија


Податотека:Schloss Clemenswerth.jpg|Дворецот Клеменсверт
Податотека:Sögel Ludmillenhof.JPG|Лудмиленхоф
Податотека:Sögel, de toren van de Sankt Jakobus Kirche IMG 7270 2020-08-08 13.20.jpg|Црквата „Св. Јаков“ во Зегел


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Сајоко Ери

**Сајоко Ери** (јули 19, 1945 - октомври 3, 2007) била јапонска кирикане уметница. Таа е една од Живите национални богатсва на Јапонија, и член на Јапонската Когеј Асоцијација. Нејзиниот сопруг е вајарот Кокеј Ери. Нејзината ќерка е исто така кирикане уметница - Томоко Ери. Нејзиниот син е уметникот Наоки Ери.

## Биографија
мини|''Кирикане'' дела во Државната куќа за гости во Кјото од Ери Сајоко
мини|''Кирикане'' дело во Државната куќа за гости во Кјото од Ери Сајоко
Родена во семејство на јапонски везачи го научила јапонскиот стил на сликање и на боење. Таа започнала да се занимава со *кирикане* во 1974 година, откако се омажила за Кокеи Ери, вајар на Будистички слики. Откако ја научила оваа вештина, таа имала обид да го прошири својот опсег како уметник, активно користејќи ја техниката *кирикане* не само за традиционалните будистички слики, туку и за модерните ракотворби. Нејзините дела вклучуваат предмети како што се кутии, послужавници, садови за темјан, садови за зелен чај во прав, плакети, украси на ѕидови, преклопни екрани и разделувачи на простории.

Ери ги изложувала своите дела на приватни и на јавни изложби. Ја освоила Наградата на Претседател на Јапонската асоцијација за уметнички занаети, главната награда на изложбата, во 1991 година и Меморијалната награда на Принц Такаматсу во 2001 година. Учествувала во украсувањето на Државната куќа за гости во Кјото.

Таа била почестена како важен нематеријален културен имот, исто така познат како Живо национално богатство (Јапонија), на 8 јули 2002 година, за нејзината експертиза и придонеси во *кирикане*.

Ери Сајоко починала неочекувано на 3 октомври 2007 година, на 62-годишна возраст, во Амјен, Франција.

## Награди

* Награда на 14-то Јапонско здружение за уметнички занаети на изложбата на јапонски традиционални уметнички занаети во областа Кинки за „Октагонална кутија, фантазија на пеперутки“ во 1985 година
* Наградата Асахи Шимбун на 6-та изложба на здружението за традиционална уметност на Нанабукаи занаетчиство за „Украсна мала кутија, расцутена“ во 1990 година
* Претседателска награда на 38-то Јапонско здружение за уметнички занаети, на изложбата на јапонски традиционални уметнички занаети за „Украсна кутија, цветна уметност и елеганција“ во 1991 година
* Награда на Јапонското здружение за уметнички занаети на 8-та изложба на здружението за традиционална уметност на Нанабукаи за „Украсна мала кутија, убав момент“ во 1992 година
* Наградата Нихон Кеизаи Шимбун на 22-та изложба на јапонските традиционални уметнички занаети во областа Кинки за „Украсна кутија, расцутен цвет“ во 1993 година
* Комеморативна награда Такаматсуномија на 48-та изложба на јапонски традиционални уметнички занаети за „Украсна кутија, фантазија на патот на свилата“ во 2001 година

## Надворешни врски
* Светот на Сајоко Ери Кирикане - брилијантност и романса на златен лист -
* Кирикане од Сајоко Ери, Цукуру (Создавање) 1 - Средби со 13 занаетчиски уметници, организирани од NHK (Nihon Broadcast Association9, 1990 година, од Japan Broadcast Publishing Co.

Категорија:Јапонски уметници
Категорија:Починати во 2007 година
Категорија:Родени во 1945 година
Категорија:Статии со текст на јапонски
Верпело

**Верпело** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Општината се наоѓа во средишниот дел на Химлинг, чија највисока точка е возвишението Виндберг со 73 метри.

### Соседни општини

Верпело се граничи на север со општината Нојбергер во општинската заедница Дерпен, на североисток со општината Бергер, на исток со општината Шпанхаренштете, на југ со општината Зегел и на запад со општината Ренкенберге во општинската заедница Латен, како и со општината Випинген во општинската заедница Дерпен.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Бергер

**Бергер** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Општината се наоѓа во средишниот дел на Химлинг, сместена помеѓу градовите Мепен на југозапад, Папенбург на северозапад и  на североисток.

### Соседни општини

Бергер се граничи на север со општините Зурволд и Бреденберг во општинската заедница Нордхимлинг, на исток со општините Лоруп во општинската заедница Верлте и со општината Шпанхаренштете, на југ со општината Верпело и на запад со општините Випинген и Нојбергер во општинската заедница Дерпен.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Грос Берсен

**Грос Берсен** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Општината се наоѓа во областа Химлинг, помеѓу градот Мепен на југозапад и Зегел на североисток.

### Соседни општини

Грос Берсен се граничи на север со општината Зегел, на исток со општината Хивен, на југ со општината Леден во општинската заедница Херцлаке и со градот Хазелине и на запад со општината Клајн Берсен.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Зуструм

**Зуструм** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Зуструм се наоѓа западно од реката Емс и непосредно на границата со Холандија.

### Соседни општини

Зуструм се граничи на север со општината Валхум во општинската заедница Дерпен, на исток со општината Клузе во општинската заедница Дерпен и општината Фрезенбург, на југ со општината Нидерланген и со градот Харен.

### Општински единици

Општината се состои од местата Зуструм, Нојзуструм и Зуструм-Мор.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Штаверн

**Штаверн** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Општината се наоѓа во јужниот дел на Химлинг, околу 15 километри североисточно од окружниот град Мепен.

### Соседни општини

Штаверн се граничи на северозапад со општината Латен, на североисток со општината Зегел, на исток со општините Грос Берсен и Клајн Берсен, на југ со градот Мепен и на запад со градот Харен.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Клајн Берсен

**Клајн Берсен** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Клајн Берсен се наоѓа неколку километри јужно од ридскиот масив Химлинг. Сместен е неколку километри североисточно од окружниот град Мепен, помеѓу реките Нордраде на северозапад и Мителраде на југоисток.

### Соседни општини

Клајн Берсен се граничи на север со општината Штаверн, на исток со општината Грос Берсен, на југ со градот Хазелине и на југозапад со градот Мепен.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Војводство Ливонија

**Војводство Ливонија** (полски: *Księstwo Zadźwińskie* или *Księstwo Inflanckie*; литвански: *Livonijos kunigaikštystė*; естонски: *Üleväina-Liivimaa hertsogkond*; латвиски: *Pārdaugavas hercogiste*; германски: *Herzogtum Livland*; латински: *Ducatus Ultradunensis*), познато како **Полска Ливонија** или само **Ливонија** — територија на Големото Војводство Литванија, а подоцна и на Полско-литванската Државна Заедница кое постоело од 1561 до 1621 година. Војводството ги опфаќало денешните области на северна Латвија и јужна Естонија.
Категорија:Историја на Литванија (1569–1795)
Ветруп

**Ветруп** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Ветруп се наоѓа околу 20 километри источно од реката Емс и градот Линген, прилично еднакво оддалечен од градовите Хазелине и Фирстенау.

### Соседни општини

Ветруп се граничи на север со градот Хазелине и општината Дорен во општинската заедница Херцлаке, на исток со општините Берге и Бипен, обете во општинската заедница Фирстенау во округот Оснабрик, како и со општината Хандруп на југозапад.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Бавинкел

**Бавинкел** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Бавинкел се наоѓа околу 7 километри источно од реката Емс и каналот Дортмунд-Емс, помеѓу Линген и Хазелине.

### Соседни општини

Бавинкел се граничи на север со градот Хазелине, на исток со општината Герстен, на југ со градот Линген и општината Ланген и на запад со општината Гесте.

### Општински единици

На 1 март 1974 година, поранешните општини Дујзенбург и Планкорт биле припоени кон општината Бавинкел.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Карстен Вархолм

**Карстен Вархолм** (роден на 28 февруари 1996 г.) — норвешки атлетичар и олимписки шампион кој се натпреварува во спринтерските дисциплини и на трките со пречки. Во јули 2021 година, тој го соборил светскиот рекорд на Кевин Јанг стар 29 години во дисциплината 400 метри со пречки. Еден месец подоцна, на Летните олимписки игри 2020 во Токио, тој го освоил златниот медал на трката на 400 метри со пречки со време од 45.94 секунди, соборувајќи го сопствениот светски рекорд за речиси една секунда поставен претходниот месец. 

Вархолм исто така е двократен светски шампион, со освоени златни медали на трките на 400 метри со пречки на Светските првенства во 2017 и 2019 година, како  и европски шампион од Европското првенство 2018. Тој исто така е двократен победник во Дијамантската лига. Во 2021 година тој бил прогласен за најдобар светски атлетичар на годината. Тој исто така во три наврати бил прогласен за најдобар норвешки спортист.

## Лични рекорди

## Наводи

## Надворешни врски
*Профил на IAAF.org

Категорија:Родени во 1996 година
Категорија:Норвешки атлетичари
Категорија:Освојувачи на медали на Летните олимписки игри 2020
Ленгерих (Емсланд)

**Ленгерих** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 15 километри источно од градот Линген.

Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.

За да се разликува од Ленгерих (Вестфалија), местото во минатото било нарекувано „Ленгерих на Валаге“ или „Ленгерих во Хановер“.

## Географија
### Местоположба

Ленгерих се наоѓа на североисточниот раб од Лингенер Хее, околу 15 километри источно од реката Емс и градот Линген.

### Соседни општини

Ленгерих се граничи на север со градот Хазелине и општината Дорен, на исток со општините Хандруп и Ветруп, на југ со општините Андервене, Фререн и Туине, на запад со општините Ланген и Герстен.

## Галерија


Податотека:Lengerich Ramings Mühle.JPG|Воденица во Ленгерих
Податотека:Torhaus Lengerich.JPG|Торхаус
Податотека:Lengerich - Mittelstraße - Rathaus 01 ies.jpg|Општинското собрание


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Ленгерих

**Ленгерих** може да се однесува на следниве места во Германија:

* Ленгерих (Вестфалија) — град во округот Штајнфурт, Северна Рајна-Вестфалија
* Ленгерих (Емсланд) — општина во округот Емсланд, Долна Саксонија
* Ленгерих (општинска заедница) — општинска заедница во округот Емсланд, Долна Саксонија
Хандруп

**Хандруп** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Хандруп се наоѓа околу 20 километри источно од реката Емс, каналот Дортмунд-Емс и градот Линген. Местото Штрот се развило како ново главно место во последните години.

### Соседни општини

Хандруп се граничи на североисток со општината Ветруп, на исток со општината Бипен и градот Фирстенау (обете во општинската заедница Фирстенау во округот Оснабрик), на југ со општината Андервене во општинската заедница Фререн и на запад со општината Ленгерих.

### Општински единици

Општината Хандруп е составена од следниве места:

* Хеструп
* Дорф
* Флакен
* Штепенберге
* Нојенграбен
* Штрот

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Ланген (Емсланд)

**Ланген** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Ланген се наоѓа на северниот раб од Лингенер Хее, околу 10 километри источно од реката Емс и градот Линген.

### Соседни општини

Ланген се граничи на север со општините Бавинкел и Герстен, на исток со општината Ленгерих, на југ со општините Туине и Месинген во општинската заедница Фререн и на запад со градот Линген.

### Општински единици

Општината Ланген е составена од следниве места:

* Нордхолте
* Зопенхок
* Рутен
* Еспел
* Рентруп
* Грумсмилен
* Клајн-Тирел
* Ланген-Центрум

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија