open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Homo heidelbergensis

***Homo heidelbergensis*** е изумрен вид на човек што живеел пред околу 700.000 до 300.000 години, со фосили пронајдени главно во Африка и Европа.

Се смета за последен заеднички предок на модерните луѓе (*Homo sapiens*), неандерталците и денисовците, со мозок од 1.100–1.400 cm³ и тело прилагодено на ладни услови. Имале масивна долна вилица без изразена брада, дебели веѓни гребени и пошироко лице во споредба со модерните луѓе. Биле способни ловци на големи животни, користеле напредни камени алатки (доцен Ахеулеан), контролирале оган и веројатно граделе привремени засолништа. Од нив еволуирале неандерталците во Европа и раните модерни луѓе во Африка преку постепени промени во черепот и телото.

## Откривање и фосилни наоди
лево|мини|Mauer 1
*Homo heidelbergensis* бил откриен во 1907 година, кога вилицата Mauer 1 била пронајдена во песочна јама близу селото Мауер во Германија, на длабочина од 24 метри. Овој фосил, датиран на околу 700.000 години, бил првиот идентификуван човечки фосил во Европа во тоа време и бил опишан од германскиот антрополог Ото Шотенсак во 1908 година. Фосилите на овој вид се пронајдени низ Африка, Европа и потенцијално Азија, датирани од 700.000 до 300.000 години пред сега. Клучни наоди вклучуваат черепот Kabwe 1 од Замбија (околу 300.000 години), черепот Petralona 1 од Грција, черепот Bodo од Етиопија, вилиците од Arago во Франција и потенцијално Ceprano од Италија (околу 400.000 години). Африканските фосили се постари, додека европските датираат од околу 500.000 години, сугерирајќи африканско потекло и миграција во Европа. Посткранијални фосили, како тибија од Kabwe, укажуваат на висина до 181 cm, иако просекот е 165-170 cm.

Категорија:Еволуција на човекот
Дијалог од Месингкауф

***„Дијалог од Месингкауф“*** () — нецелосно теоретско дело од германскиот театарски практичар од дваесеттиот век, Бертолт Брехт. Џон Вилет го преведува „Der Messingkauf“ како „Купување месинг“. Според книгата на научникот за Брехт, Ентони Сквајерс, „Брехт работел на [Mesingkauf] првенствено кон крајот на 1930-тите и почетокот на 1940-тите. Според зборовите на Брехт, тоа содржи „многу теорија во форма на дијалог“.

## Наводи

Категорија:Теории и техники на Бертолт Брехт
Улична сцена

**Улична сцена** () — основен модел за епски театар поставен од Бертолт Брехт. Користи едноставен, „природен“ инцидент, каков што може да се види на кој било агол од улицата: очевидец кој им покажува на група луѓе како се случила сообраќајна несреќа. „Случајните минувачи можеби не забележале што се случило, или едноставно не се согласуваат со него, можеби „ги гледаат работите на поинаков начин“; поентата е дека демонстраторот го одразува однесувањето на возачот или жртвата на таков начин што минувачите се во можност да формираат мислење за инцидентот.“ Овој модел е поставен како најпримитивен тип на епски театар што лесно може да го разбере читателот или слушателот.

## Наводи

Категорија:Теории и техники на Бертолт Брехт
Одвојување на елементите

**Одвојување на елементите** — естетски принцип формулиран од германскиот модернистички театарски практичар Бертолт Брехт. Принципот првенствено се однесува на театарскиот регистар, иако има импликации и за драматичното и перформативното. Принципот на „раздвојување на елементите“ е во дијаметрална спротивност со принципот на „интегрирано уметничко дело“ предложен од Вагнер, кој се однесува на уметничко дело кое овозможува употреба на разни други визуелни форми. Брехт го користи „разделувањето на елементите“ заедно со другите негови техники на „Епски театар“ за да ја едуцира својата публика за општествениот и политичкиот контекст на Германија од 20 век.

## Брехтовите теории и влијанија
Принципот на „одвојување на елементите“ произлегол од Брехтовиот развој на „Епскиот театар“, кој се залагал за тоа дека претставата треба да поттикне рационална саморефлексија и критичка проценка на настанот на сцената, наместо да ја натера публиката емоционално да инвестира и да сочувствува со ликовите или со дејството пред нив. Имплементацијата на оваа театарска рамка имала за цел да ги предизвика и прошири драматуршките норми и во суштина да го надмине начинот на кој театарот се перцепирал и создавал во постмодерното општество. Оттука, Брехт развил разни други теории кои се стремеле кон повторно воведување на театарската сфера, што вклучувало;

* Ефектот на отуѓување
* Комплексно гледање 
* Демонстрација 
* Гестус
* Уличната сцена 

## Наводи

Категорија:Теории и техники на Бертолт Брехт
Рефункционирање

**Рефункционирање** () — основна стратегија на естетиката развиена од германскиот модернистички театарски практичар Бертолт Брехт.

„Брехт сакал неговиот театар да интервенира во процесот на обликување на општеството“, објаснува Роберт Лич, во своето дело:[Двојноста] на формата и содржината била заменета (за да се претера со шематизацијата накратко) со тријада од *содржина* (подобро опишана во случајот на Брехт со формалистичкиот термин „материјал“), *форма* (повторно формалистичкиот термин „техника“ е покорисен овде) и *функција*. Во драмската форма на Брехт, овие три постојано се судираат, но никогаш правилно не се спојуваат за да состават заокружена целина.

## Наводи

## Извори

* Брехт, Бертолт. 1964. *Брехт за театарот: Развој на естетика*. Уредник и превод на Џон Вилет. Британско издание. Лондон: Метуен. Издание за САД. Њујорк: Хил и Ванг. ISBN .
* Брехт, Бертолт. 1965. *Дијалозите на Месингкауф*. Превод од Џон Вилет. Бертолт Брехт: Драми, поезија, проза. Лондон: Метуен, 1985. ISBN .
* Лич, Роберт. 1994. „*Мајка Храброст и нејзините деца*". Во Томсон и Сакс (1994, 128–138).
* Томсон, Питер и Глендир Сакс, уредници. 1994. *Кембриџскиот придружник на Брехт*. Кембриџски придружници на литературата. Кембриџ: Кембриџ Универзитетски Прес. ISBN .
* Тиан, Мин. 2012. *Меј Ланфанг и меѓународната сцена на дваесеттиот век: Кинески театар поставен и раселен*. Њујорк: Палгрејв Мекмилан.

Категорија:Теории и техники на Бертолт Брехт
Не / Но

**Не / Но**, или **елементот „не…но“**, — глумечка техника, дел од Брехтовиот пристап кон изведбата. Во својата наједноставна форма, фиксирањето на елементот не/но вклучува актерот да претходи на секоја мисла што е изразена од неговиот лик во дијалогот или на секое дејство што го изведува неговиот лик во сцената со неговата дијалектичка спротивност. Наместо да ја прикажува мислата или дејството како „природно“ што произлегува од дадените околности на сцената или „неизбежно“ што произлегува од нив, оваа техника го нагласува аспектот на *одлука* во мислата или дејството. „Тој не кажа „дојди“, туку „продолжи да се движи““, Брехт ја одвоил како пример фразата: „Тој не беше задоволен, туку воодушевен“:Тие вклучуваат очекување кое е оправдано со искуство, но, на крајот, разочарано. Човек можеби би помислил дека... но не требало да помисли. Не постоела само една можност, туку две; обете се воведуваат, потоа втората се дефамилијаризира, па и првата.Оваа техника е вежба за проба; вербализирањето на алтернативата („не“ од „не/но“) не е нужно зачувано во изведбата. Нејзината главна функција е да впише траги од алтернативите што му биле достапни на ликот на секоја „јазолна точка“ во нивното патување во рамките на завршениот портрет во изведбата. Ефектот дава впечаток на „скицирање“ во изведбата на актерот, во смисла дека со скицата на уметникот се зачувуваат траги од алтернативни линии и движења, преклопувајќи ја главната дефинирачка линија, наместо да се избришат. Токму овој квалитет го наведува Фредерик Џејмсон да го спореди Брехтовиот театар со она што тој го нарекол „добро направена продукција“, доколку зачувувањето на процесот на актерот во финалниот производ делува како форма на демистификација и дефетишизација и ја искористува потенцијалната сила на медиумот на театарот:Добро направената продукција е онаа од која трагите од нејзините проби се отстранети: Брехт ја отвора оваа површина и ни овозможува да погледнеме назад во алтернативните гестови и пози на актерите кои ги испробуваат своите улоги: па затоа естетското експериментирање генерално, кое толку често се сфаќа како генерирање на новото и досега неискусното, радикалната иновација, може исто така да се сфати како „експериментален“ обид да се спречи реификацијата (нешто што другите уметности, од романи и филмови до поезија, сликарство и музичка изведба, дури и непредвидлива изведба, се структурно и материјално помалку квалификувани да го прават).Резултатот од техниката на фиксирање на не/но е да се обликува и разјасни однесувањето на ликот во одредена, интерпретативна насока (историски материјалистичка).

## Наводи

## Цитирани дела

* Брехт, Бертолт. 1964. *Брехт за театарот: Развој на естетика*. Уредник и превод на Џон Вилет. Британско издание. Лондон: Метуен.. Издание за САД. Њујорк: Хил и Ванг. ISBN .
* Џејмсон, Фредерик. 1998. *Брехт и метод*. Лондон и Њујорк: Версо. ISBN .
* Вилет, Џон. 1964. Уреднички белешки. Во *Брехт за театарот: Развој на естетика* од Бертолт Брехт. Британско издание. Лондон: Метуен. ISBN . Издание за САД. Њујорк: Хил и Ванг. ISBN .

Категорија:Теории и техники на Бертолт Брехт
Историзација

**Историзација** (станување историја) — најчесто се однесува на преминот на еден предмет од предмет на тековни настани во предмет од историски интерес или на процес на постепена промена во перцепцијата и толкувањето на некој предмет или идеја со текот на времето.

## Брехт
Принципот на историцизација е фундаментален дел од естетиката развиена од германскиот модернистички театарски практичар Бертолт Брехт.

Во својата песна „Говор до данските актери од работничката класа за уметноста на набљудувањето“, Брехт нуди живописен портрет на ставот што тој предложил да го негува еден актер:Замислете сè што се случува околу вас, сите тие борби
Замислете ги како историски инциденти
Затоа што вака треба да ги прикажете на сцената:
Борбата за работа, слатките и горчливите разговори
Помеѓу мажот и неговата жена, расправиите за книгите
Оставката и бунтот, обидот и неуспехот
Сите овие ќе ги прикажете како историски инциденти.
(Дури и она што се случува овде, во овој момент, со нас, е нешто што можете да го сметате за слика на овој начин).За актерот, „историцизацијата“ претставува фундаментален интерпретативен став (она што Брехт го нарекол „*гранџгестус*“).

## Наводи

## Наводи

* 
* Brecht, Bertolt. 1964. *Brecht on Theatre: The Development of an Aesthetic*. Ed. and trans. John Willett. British edition. London: Methuen. ISBN&nbsp;. USA edition. New York: Hill and Wang. ISBN&nbsp;.
* Brecht, Bertolt. 2000. *Poems: 1913–1956*. Ed. John Willett and Ralph Manheim. Bertolt Brecht: Plays, Poetry, Prose Ser. London: Methuen. ISBN&nbsp;.

Категорија:Теории и техники на Бертолт Брехт
Брокит

**Брокит** — редок земски фосфатен минерал со формула: . Кристализира во хексагоналниот систем во хиралната просторна група 180 или неговиот енантиоморф 181. Типично е грануларен до масивен, со само ретка појава на кратки кристали. Радиоактивен е поради содржината на ториум.

## Откривање и појава
Брокитот првпат е опишан во 1962 година со појава во областа на рудникот Басик, Керида, Вет Маунтинс, округ Кастер, Колорадо, САД. Именуван е по Морис Р. Брок, од Геолошкиот завод на САД.

Брокитот се јавува во гранит и гранит пегматит како помошен минерал. Поврзани минерали вклучуваат моназит, бастназит, ксенотим, торит, циркон, апатит, рутил и хематит.

## Карактеристики
Брокитот е фосфат со хемиска формула (Ca,Th,Ce)PO₄·H2O. Кристализира во хексагонален систем. Неговата тврдост на Мосовата скала е помеѓу 3 и 4.

Според класификацијата на Штрунц, брокитот припаѓа на „02.CJ: Фосфати без дополнителни анјони, со H₂O, само со големи катјони“ заедно со следниве минерали: естеркорит, мундрабилит, свакноит, набафит, наингестрит, хемихидрид, фераризита, махачкиит, фаунуксит, рауенталит, грајит, рабдофан-(Ce), рабдофан-(La), рабдофан-(Nd), тристрамит, смирновскит, ардеалит, брушит, чурчита-(Y), фармаколит, чурчит-(Nd), мкосфен, дорзит, синта, бариосинкосит, каталаноита, геринита и нингјоита.

## Наводи

Категорија:Шестаголни минерали
Категорија:Фосфатни минерали
Аполо 17

**Аполо 17** беше последната мисија од програмата Apollo и единствената што заврши со слетување на Месечината во 1972 година.

Лансирана е на 7 декември 1972 година од Кејп Канаверал, Флорида. Екипажот го сочинуваа: Јуџин Сернан (командант), Харисон „Џек“ Шмит (пилот на лунарниот модул, првиот и единствен геолог на Месечината) и Роналд Еванс (пилот на командниот модул). Слетувањето се случи на 11 декември 1972 во долината Таурус-Литров.
Ова беше првата и единствена ноќно лансирање во историјата на програмата Apollo. Астронаутите поминаа рекордни 75 часа на површината на Месечината и направија три излегувања (EVA) во вкупна должина од 22 часа и 4 минути. Првпат беше употребен унапреден Lunar Roving Vehicle (ровер) што извозе над 35 километри. Собрани се 110,52 килограми месечински камења и почва – најмногу од сите Apollo мисии. Јуџин Сернан стана последниот човек што стапна на Месечината (14 декември 1972) и при заминувањето рече: „Бевме тука, направивме она што требаше да го направиме… ќе се вратиме некој ден, со мир.“ Аполо 17 официјално го означи крајот на ерата на слетувања на Месечината во 20 век – од тогаш никој човек не се вратил таму.

## Наводи

Категорија:Аполо (вселенска програма)
Пушките на сењора Карар

***Пушките на сењора Карар*** (  ) — едночинска театарска претстава од германскиот драматург од дваесеттиот век, Бертолт Брехт, напишана во соработка со Маргарете Штефин. Станува збор за модерна верзија на драмата *„[[Јавачи на морето]]*“ (1904) од ирскиот драматург Џон Милингтон Синге. Дејствието на драмата се одвива во Шпанија за време на врвот на Граѓанската војна. Тереза Карар, мајката, сака да ги заштити своите деца, но на крајот се бори на страната на угнетените. Брехт ја напишал во 1937 година и ја добил својата прва театарска продукција истата година, со премиера во Париз на 16 октомври. Оваа продукција ја режирал Слатан Дудов, а Хелен Вајгел ја играла улогата на госпоѓицата Карар.

## Поврзано

* Список на германски театарски претстави

## Наводи

Категорија:Драми од Бертолт Брехт
Прекини (епски театар)

Техниката на **прекинување** проникнува на сите нивоа на сценското творештво на германскиот модернистички театарски практичар Бертолт Брехт, драматичното, театарското и перформативното. Во својата најелементарна смисла, прекинот е формален третман на материјалот што наметнува „замрзнување“, „врамување“ или промена на насоката од некаков вид; нешто што е во тек (акција, гест, песна, тон) е запрено на некој начин.

Техниката на прекинување создава ефект на драмското ниво сличен на „пар ножици“ што Брехт ги замислил како ја сечат драмата на парчиња, „кои остануваат целосно способни за живот“; метафората на *сечењето* е релевантна, бидејќи техниката има впечатливи сличности со принципите на монтажа што се развивале во Советскиот Сојуз истовремено со Брехтовиот „епски театар“ (од филмските режисери Ајзенштајн, Вертов, Пудовкин и Кулешов).

## Наводи

## Цитирани дела

* Бенџамин, Валтер. 1983. *Разбирање на Брехт*. Транс. Ана Босток. Лондон и Њујорк: Версо.
* Брехт, Бертолт. 1964. *Брехт за театарот: Развој на естетика*. Уредник и превод на Џон Вилет. Британско издание. Лондон: Метуен. ISBN . Издание за САД. Њујорк: Хил и Ванг. ISBN .
* Лич, Роберт. 1994. „*Мајка Храброст и нејзините деца*". Во Томсон и Сакс (1994, 128–138).
* Томсон, Питер и Глендир Сакс, уредници. 1994. *Кембриџскиот придружник на Брехт*. Кембриџски придружници на литературата. Кембриџ: Кембриџ Универзитетски Прес. ISBN .

Категорија:Теории и техники на Бертолт Брехт
Бријанјонгит

**Бријанјонгит** — секундарен минерал од цинк карбонат. Комисијата за нови минерали, номенклатура и класификација (CNMNC) на Меѓународното минералошко здружение (ИМА) го класифицира како карбонат со формула , но сулфатните групи SO4 исто така ги зафаќаат позициите на карбонат CO3, во сооднос од околу еден сулфат спрема три карбонати, па затоа други извори ја даваат формулата како , а Гејнс и сор. го класифицираат минералот како соединение карбонат. Сличен е по изглед на хидроцинцитот, друг цинк карбонат. Откриен е во 1991 година и означен како IMA1991-053. Во 1993 година е именуван „брајанјонгитот“ по Брајан Јанг (роден 1947 година), теренски геолог во Британскиот геолошки завод, кој ги обезбедил првите примероци.

## Изглед
лево|мини|Брајанјонгит (бел) со флуорит и сфалерит од рудникот Браунли Хил, Камбрија, Англија.
Минералот се јавува како мали розети помали од 100 μm во пречник, составен од тенки сечила со пречник од само еден или два микрометри, издолжени паралелно со оската b на кристалот и стеснети до остра точка. Кристалите се бели и проѕирни, со стаклен сјај и бела линија.

## Структура
Минералот припаѓа на орторомбичниот кристален систем, или моноклиничниот со β (аголот помеѓу a и c оските на кристалот) близу 90°. Просторната група е непозната, но се претпоставува дека е P21/m, P21 или P2221. Структурата е слична на онаа на хидроцинцитот. Постојат четири формулни единици по единична ќелија (Z = 4), а должините на страните на единичната ќелија се a = 15,724 Å, b = 6,256 Å и c = 5,427 Å. 

## Физички својства
Брајанјунгитот е мек минерал со Мохосова тврдост слична на халитот, само 2 до според некои извори, но други велат дека тврдоста не може да се одреди. Доста е густ, со специфична тежина од 3,93 до 4,09, слична на онаа на целестинот. Расцепувањето е совршено нормално на оската a на кристалот (совршено на {100}) и можно нормално на оската c на кристалот (можно на {001}). Лесно е растворлив со ефервесценција во киселини. 

## Оптички својства
Минералот е биаксијален, со индекси на прекршување nω=1,635 и nε=1,650 и максимална двокривливост δ=1,635. Покажува праволиниско исчезнување. Не е флуоресцентен. 

## Појава
Типската локација е нивото Блумсбери Хорс од рудникот Браунли Хил, Нентхед, округ Алстон Мур, Северни Пенини, Северен и Западен регион (Камберленд), Камбрија, Англија. Типскиот материјал е зачуван во Кралскиот музеј на Шкотска, Единбург, Шкотска, 1992.17.1–8. Бријанјонгитот се јавува со гипс на чакалест варовник во оксидираната зона на рудникот Браунли Хил и на примероци од блискиот рудник Смолклаф. Можеби е секундарен минерал по рударството. На типската локација е поврзан со гипс, смитсонит, пирит и гетит. 

## Наводи

Категорија:Моноклински минерали
Категорија:Карбонатни минерали
Категорија:Минерали на цинкот
Бритолит-(Ce)

**Бритолит-(Ce)** — редок радиоактивен минерал со хемиска формула. Доаѓа во различни бои. Нејзиниот тип локалитет е Наујакасик (Најакасик), Тунулиарфик фјорд, комплекс Илимаусак, Нарсак, Кујалек, Гренланд.

## Откритие
лево|мини|260x260пкс|Бритолит-(Ce)
Минералот првпат го открил Густаф Флинк во 1897 година во нефелин-сиенит во Наујакасик, комплексот Илимаусак, Гренланд. Именуван е по грчкиот збор  (бритос) што значи „тежина“ што се однесува на неговата висока специфична тежина, подоцна бил наречен бритолит-(Ce) поради големите количини на цериум во неговиот состав.

## Карактеристики
Бритолит-(Ce) е силикат со хемиска формула (Ce,Ca)₅(SiO₄)₃(OH). Кристализира во хексагонален систем. Неговата тврдост на Мосовата скала е 5,5.

Според никел-струнцовата класификација, бритолит-(Ce) припаѓа на „9.AH - Незосиликати со CO₃, SO₄, PO₄, итн.“ заедно со следниве минерали: имориит-(Y), тундрит-(Ce), тундрит-(Nd), спурит, тернезит, бритолит-(Y), елестадит-(Cl), флуоробритолит-(Ce), флуорелестадит, хидроксилелестадит, матедлеит, тритомит-(Ce), тритомит-(Y), флуорокалциобритолит и флуоробритолит-(Y).

## Наводи

## Надворешни врски

* [„Britholite-(Ce) Mineral Data“](http://webmineral.com/data/Britholite-(Ce).shtml#.Xx7jby1jShA).
Категорија:Силикатни минерали
Категорија:Радиоактивни минерали
Категорија:Шестаголни минерали
Категорија:Минерали
Lux in Tenebris (Бертолт Брехт)

***„Lux in Tenebris“***, латински израз со значење *Светлина во темнината* — едночинка фарса во проза од драматургот Бертолт Брехт. Се верува дека ја напишал во 1919 година под влијание на минхенскиот комичар Карл Валентин. Претставата премиерно била изведена во 1969 година во Општинскиот театар Есен, во режија на Дитер Дорн.

## Наслов
Насловот на делото е дел од изразот „et lux in tenebris lucet et tenebrae eam non comprehenderunt“  во латинскиот превод на Библијата, Вулгата, што значи „И Светлината во темнина свети и мракот нe ја опфати.“(Евангелие по Јован, 1:5) 

Насловот на претставата алудира на образовниот филм од 1917 година *Да има светлина!* од Ричард Освалд, кој се осврнува на опасностите од сифилис. Во тоа време бил прикажан во Аугсбург и предизвикал голема возбуда.

## Содржина
Незадоволен клиент на бордел решава да се одмазди со отворање медицинска изложба специјализирана за сексуално преносливи болести директно преку улицата. Протагонистот, Падук, прикажува образовни филмови за разни болести и наплаќа различни цени за влез: гонорејата чини 1,60 марки, сифилисот 2,50 марки. Првичната мотивација на Падук е да им одржи лекција на сопственичката на борделот, г-ѓа Хоге, и нејзините вработени, бидејќи еднаш го одбиле поради недостаток на средства. Тој вешто ја користи „капиталистичката логика“ претворајќи го моралот во бизнис. Сепак, заплетот добива неочекуван пресврт кога Падук сфаќа дека неговиот бизнис е на нестабилна финансиска основа. Со ироничен потег, тој си дозволува да биде регрутиран од страна на госпоѓата на борделот како деловен партнер со цел да ја подобри својата финансиска состојба.

## Биографска референца
Според сценската режија на Брехт, дејството се одвива во квартот со црвени фенери во Аугсбург, недалеку од станот на Брехт.

## Наводи

Категорија:Дела на Бертолт Брехт
Категорија:Драмска уметност
Категорија:Германска книжевност
Категорија:Книжевност на 20 век
Хедер Бак

**Хедер Бак** (1926–2004), родена како **Хедер Ентвисл**, била англиска поетеса.

## Живот
Родена била во 1926 година во Кент, Англија. Во 1952 година, се омажила за Хедли Бак и имале две деца. Во текот на својот живот, таа имала многу кариери, вклучувајќи картографка за Воениот оддел во Лондон од 1942 до 1945 година; урбанистички планер за Министерството за урбанистичко и селско планирање во Лондон од 1945 до 1947 година, во Одделот за планирање на округот Есекс во Челмсфорд од 1947 до 1949 година и за Градскиот совет на Лондон од 1949 до 1952 година. Почнала да пишува поезија во 1966 година, откако учествувала во Јунговата анализа. Починала во 2004 година.

## Влијанија
Бак ги идентификувала нејзините главни влијанија како Т.С. Елиот, Волас Стивенс и Марија Рајнер Рилке.

## Дела

### Поезија

* *Спротивната насока*. Лондон, Outposts Publications, 1971, 
* *На прозорецот. Лондон*, Anvil Press, 1982, 
* *Знакот на Водоносецот.* Лондон и Волфборо, Њу Хемпшир, Anvil Press, 1987, 
* *Неврзана психа*. Лондон, Anvil Press, 1995, 
* *Чекајќи го фериботот*. Лондон, Anvil Press, 1998, 

### Друго

* *Четирите квартети од Т.С. Елиот* (есеј). Лондон, издание „Агенда“,1996, 

## Наводи

Категорија:Починати во 2004 година
Категорија:Родени во 1926 година
Категорија:Англиски поети
Вејман Бушери

**Вејман Бушери** (1683–1712) бил латински поет од Кралството Англија.

Бушери бил син на Арнолд Бушери, свештеник на валонската конгрегациј во Кентербери. Роден бил во Кентербери во 1683 година и се школувал во Кралското училиште во Кентербери и во колеџот Исус во Кембриџ (диплома 1702, магистратура 1706). Се чини дека се префрлил во колеџот Емануел во 1705 година. Станал ректор на Литл Блекенхам во Сафолк во 1709 година, а починал во Ипсвич на 24 март 1712 година. Плоча во негов спомен била поставена во црквата Свети Ѓорѓи во Кентербери од неговиот син, Гилберт Бушери, викар на Свафхам, Норфолк. Објавил латинска поема, *Hymnus Sacer: sive Paraphrasis in Deboræ et Baraci Canticum, Alcaico carmine expressa, e libri Judicum cap.* *v.*, Кембриџ, typis academicis, 1706.

## Наводи

Категорија:Починати во 1712 година
Категорија:Родени во 1683 година
Категорија:Англиски поети
Херберт Асквит

**Херберт Диксон Асквит** (11 март 1881 &#x2013; 5 август 1947) - англиски поет, романописец и адвокат. Тој бил втор син на британскиот премиер Асквит.

Асквит бил многу трогнат од неговата служба во Кралската артилерија во Првата светска војна. Меѓу неговите песни се „Волонтерот“ и „Паднатиот потчинет“, при што втората е почит кон паднатите војници. Неговата песна „Војници во мир“ била поставена на музика од Ина Бојл. Меѓу неговите романи се најпродаваните *„Јанг Орланд*“ (дејствието се одвива за време и по Првата светска војна), *„Виндс Енд“*, *„Мери Далон“* и *„Рун“*.

Во 1910 година, се оженил со Леди Синтија Чартерис, која исто така била писателка. Таа била најстарата ќерка на Хуго Чартерис, 11-ти Ерл од Вемис, и неговата сопруга, Мери Констанс Виндам. Тие имале три сина.

## Библиографија

* 1938 -  

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Profile

Категорија:Починати во 1947 година
Категорија:Родени во 1881 година
Категорија:Англиски поети
Тоби Мартинез де лас Ривас

**Тоби Мартинез де лас Ривас** е британски поет.

Честопати e споредуван со Џефри Хил, опишан како религиозен поет, иако лично е агностик.

## Кариера
Мартинез де лас Ривас студирал археологија и историја на Универзитетот Дарам. По потекло од Сомерсет, сега живее во Кордоба, Шпанија.

Тој бил резидентен уметник на Универзитетот Дјук во Блекбурн за академската 2023-24 година. Поезијата на Де лас Ривас привлекла внимание во 2018 година по контроверзното обвинување од еден автор дека Де лас Ривас има фашистички ставови, што предизвикало одбрана на Де лас Ривас од страна на поетските коментатори, вклучително и дека делото на Де лас Ривас е извадено од контекст.
## Избрани награди

* 2005: Награда „Ерик Грегори“ 
* 2008: Награда „Ендру Вотерхаус“ за нов автор
* 2014: Меѓународна награда за книжевна уметност на библиотеката за холокаустот „Винер“
* 2018: во потесен избор за наградата „Фордвор“

## Избрани публикации

* —— (2009). *Фабер Нови поети 2* - Тоби Мартинез де лас Ривас. Фабер и Фабер. .
* —— (2014). *Терор*. Фабер и Фабер. .
* —— (2018). *Црно сонце*. Фабер и Фабер. .
* —— (2023). *Поплавена ливада*. Фабер и Фабер. .

## Наводи

Категорија:Родени во 1978 година
Категорија:Поети од Англија
Клер Бест

**Клер Бест** е британска поетеса, авторка и универзитетска предавачка која била номинирана за наградата на Центарот Шејмус Хини за 2012 година за „*Исечоци*“ и финалистка на натпреварот за мемоари на Мслексија за 2014 година за нејзиното дело „*Списокот на исчезнати*“.

## Библиографија

* *Трговски терен* (2010)
* *Ексцизии* (2011)
* *Без гради* (2011)
* *Ќелија* (2015)
* *Спринглајнс* (2017)
* *Списокот на исчезнати — мемоари* (2018)
* *Еден со друг* (2019)
* *Крај на сезоната (*2022)
* *Зад портата* (2023)

## Номинации за награди

* Награда на Центарот Шејмус Хини (2012)
* Конкурс за мемоари на Мслексија (2014)

## Наводи


## Надворешни врски

* Официјална веб-страница

Категорија:Англиски поети
Џулија Палмер

**Џулија Палмер** (17 век – 1673 или подоцна) била англиска авторка на дисидентска поезија.

## Живот
Родното место и датумот на Палмер се ден денес непознати, но се смета дека се омажила на 12 мај 1664 година во Ол Халоус, Лондонски ѕид. Се омажила за Томас Палмер, а нејзиното родено име се вели дека е Хангерфорд иако не е потврдено. Три години подоцна, нивниот син, Стефан, бил крстен во црквата Света Маргарета Антиохиска. После ова се претпоставува дека таа станала Презбитеријанка бидејќи нема понатамошни записи. За нејзиниот сопруг се верува дека проповедал и починал во 1681 година.

Помеѓу 1671 и 1673 година таа напишала над 200 песни посветени на добро познатиот аптекар по име Џозеф Биско. Биско бил неконформист и продолжил да го води Друштвото на аптекарите. Нејзиниот син Самуел бил аптекар-чирак познат на Друштвото на аптекарите.

Во 2001 година нејзиното дело било објавено како *„Вековите“* на Џулија Палмер*,* уредено од Елизабет Кларк и Викторија Елизабет Бурк.

## Наводи

Категорија:Починати во 1670-тите
Категорија:Родени во 1600-тите
Категорија:Англиски поети
Роберт Ален

**Роберт Ален** (25 април 1920 - 18 април 2007) бил англиски земјоделец и поет од Нортамберленд.

## Живот и кариера
Ален бил роден во Нортамберленд на 25 април 1920 година. По завршувањето на воената служба, се занимавал со земјоделство во близина на Прендвик, Нортамберленд. Во 1950 година, се преселил на фармата Редесмут, Редесмут, во близина на Белингам, која била во сопственост на татко му, полковник Ален од Хајдон Бриџ. Истата година, се оженил со Анџела Мери Хол (родена Греј; 1918–2007) во Нортамберленд. 

Кога се пензионирал, тој со неговата сопруга се преселиле во нова куќа наречена „Глеб“ во Белингам. Ален отсекогаш покажувал интерес за својот локален дијалект, нежниот и учтив дијалект што се користел при разговор со свештеникот, наместо почестиот и нормален „селски разговор, а исто така и за поезијата, а пензионирањето му овозможило време да ги спои двете и да ги запише резултатите.

Тој направил три аудио касети од неговите песни „Најлудото место на Земјата“, „Јавење на високо“ и „Горницата на јанг“, и на крајот, во 1994 година, ги објавил сите во книгата *„Луд стих“*, илустрирана од локалниот поет/илустратор и соседен земјоделец Хенри Бруис.

Роберт Ален починал во Нортамберленд на 18 април 2007 година, на 86-годишна возраст. Неговата сопруга, Анџела, починала претходно истата година, во Нортамберленд, на 88-годишна возраст. 

## Дела

### Поеми

* *Бони Норт Тајн*
* *Кани Добредојдовте* 
* *Предупредувачка приказна* 
* *Корби Кроу* 
* *Скапоцен капак за оџак* 
* *Крај на денот на О' Ламбин*
* *Гритор*
* *Многу од тоа на почетокот* 
* *Совет од фармерот Аулд*
* *Машки тофтс за бувови*
* *Спаги*
* *Виевото дело Колум* 

### Проза

* *Божјото дете*, нортумбриска верзија на божиќната приказна

### Колекција

* *Малку лукав стих;* Содржината на трите  аудио касети со стихови од северумбрискиот дијалект биле преведени во една книга песни, кои заедно ја фалат долината на Северен Тајн, зборуваат за локалниот селски крикет или раскажуваат за тажни настани како во рубриката „некролог“ на „whee's deid“, а според деталите за продажбата „и за оние кои не го знаат својот cushat (гулаб од дрво) од нивниот shavie (шевка), постои речник на дијалектни зборови“

## Поврзано

* Хенри Бруис

## Надворешни врски

* Canny Bit Verse

Категорија:Починати во 2007 година
Категорија:Родени во 1920 година
Категорија:Англиски поети
Роберт де Хо

**Роберт де Хо** (околу 1140–1210) бил писател од дванаесеттиот век на англонорманска литература познат по своето дело *„Enseignements Trebor“.* Требор е Роберт напишано наназад и било наменето за неговиот син.

## Наводи

Категорија:Англиски поети
Ноа Кук

**Ноа Кук** (8 март 1831 – февруари 1919) бил англиски поет познат како „Ткајачкиот поет“. Роден во Кидерминстер, Вустершир, син на ткајач-калфа. Кук го следел својот татко во ткајачката индустрија и на крајот станал ткајач на теписи во својот роден град. Во тоа време, околу половина од населението на градот било поврзано со индустријата за теписи. Тој бил вклучен и во локалниот синдикат.

Кук бил охрабрен да пишува поезија во 1850-тите од неговиот зет Бенџамин Рајли, кој бил писател. Од 1870 година, делата на Кук често се појавувале во делот „Поетски агол“ на бродот *„Кидерминстер шатл“*. Тој објавил збирка песни во 1876 година под наслов *„Диви жуборења“*. Иако напишал стотици песни, не биле објавени други збирки.

Повеќето од неговите песни биле кратки, иако тој напишал неколку подолги песни, како што е религиозната поема „Живот“, која била приватно печатена во 1916 година. Главната тема на неговите песни била природата, иако тој пишувал и за ткајачката индустрија и условите за работа на другите работници. Во неговите дела биле наменети да бидат читани од публиката од работничката класа. Ништо не е познато за процесот на компонирање на Кук, иако се претпоставува дека тој создавал стихови поезија додека работел. 

Поезијата на Кук генерално допирала само до локалната публика, каде што бил добро познат, а локално бил познат како „Ткајачкиот поет“. Тој добил национално внимание со тоа што напишал песни во публикации на работничката партија.

## Наводи

Категорија:Починати во 1919 година
Категорија:Родени во 1831 година
Категорија:Машки Англиски Поети
Категорија:Луѓе од Кидерминстер

Категорија:Англиски поети
Брус Блант

**Џорџ Хенри Брус Блант**, познат и како **Брус Блант** (1 јули 1899 – 8 јули 1957 ) бил англиски поет, новинар и трговец со вино, најпознат по своите соработки со композиторот Питер Ворлок. Во *„Фредерик Делиус и Питер Ворлок: пријателство* се открива дека е опишан како „човек што ужива во храна, пијалаци, забава, исто така и поет, новинар и писател за вино, градинарство и трева“. Неговата поезија е вклучена во антологијата *„Модерни поети“* од 1932 година, уредена од Џ.С. Скваер.

За Ворлок тој напишал голем број кратки текстови на песни, вклучувајќи ја и коледарската песна „Витлеем надолу“ (1927) и песните „Лисица“, „Замрзната шума“ (1929), „Првата милост“ и „Крикерџиите од Хамблдон“ (1928). Се коментира дека поставките на Блант од Ворлок се меѓу неговите најдобри. Неговата поема „Долгата Бароу“ е исто така поставена од Бернард ван Дирен во 1931 година. 

## Наводи

Категорија:Починати во 1957 година
Категорија:Родени во 1899 година
Категорија:Англиски поети
Хенри Хол

**Хенри Хол** (  – 30 март 1707) бил англиски композитор на црковна и световна музика од 17 век и поет.

Хол, современик на Хенри Персел, своето музичко образование го стекнал кај Пелам Хамфри и д-р Џон Блоу и како едно од момчињата во Кралската капела. Тој се вработил во Велшката катедрала во 1674 година, но до август истата година обезбедил постојано вработување во катедралата во Ексетер како органист и  хорски водач. Хол останал во Ексетер до 27 јуни 1679 година, кога станал помошник органист на Џон Бадам во катедралата во Херефорд. По смртта на Бадам во септември 1688 година, станал органист во катедралата во Херефорд. Тој ја задржал оваа позиција до својата смрт во март 1707 година, во Херефорд, кога неговиот син го наследил.

## Литература

* Оливер Пикеринг: *Песните и песните на Хенри Хол од Херефорд : јакобински поет од 1690-тите*, Кембриџ Легенда, 2022, 

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Англиски композитори
Категорија:Починати во 1707 година
Категорија:Родени во 1650-тите
Категорија:Англиски поети
Едвард Чикен

**Едвард Чикен** (1698–1746) бил учител, поет и парохиски службеник роден во Нортамберленд. Една од неговите песни била „Свадбата на Колиер“. Тој бил еден од најраните поети и пејачи од Џорџија.

## Живот
Едвард Чикен бил роден во 1698 година во Њукасл на Тајн. Не се знае многу за неговиот живот освен неколку извадоци, главно од детали од публикацијата на г-дин В. Кејл од 1829 година. Тој бил парохиски службеник во црквата „Свети Јован“ и живеел во (или близу) Белиот крст, улица Њугејт, Њукасл на Тајн. По професија бил учител.

На 6 февруари 1719 година, Чикен се оженил за Ен Џордан од Њукасл (починала 1768 година). Заедно имале четири деца: Едвард (роден 1721 година), Катерина (1723-1759), Џорџ (роден 1726 година), кој починал во детството, и Елеонор (1728-1810). Едвард Чикен починал на 2 јануари 1746 година во Њукасл и бил погребан на црковниот двор „Св. Јован“ каде што бил подигнат надгробен споменик на негово име.

## Дела
Тој е автор на „Свадбата на Колиер“, напишана во 1729 година, и дава донекаде идиличен поглед на животот во Бенвел и Елсвик, кои биле два од многуте локални рудници, на почетокот на 18 век. Оригиналниот ракопис одамна исчезнал, но претставува колофонска копија: „гореспоменатото го копирав на 16 декември 1819 година од ракопис напишан од авторот, кој му припаѓал на г-дин [бланк] од Единбро“; „јас“ во изјавата е „г-дин В.Кејл од Њукасл“. Г-дин Кејл објавил издание околу 1829 година, при што оваа верзија била на едноставен англиски јазик, а не на дијалект. Овој оригинален препис бил продаден на аукција во ноември 2011 година за над 1.000 фунти.

ЗАБЕЛЕШКА – Вилијам Кејл работел како адвокат во Њукасл околу 1829 година, но не е познато дали станува збор за истото лице.

## Поврзано

* Список на британски писатели

## Наводи

Категорија:Починати во 1746 година
Категорија:Родени во 1698 година
Категорија:Англиски поети
Вики Февер

**Вики Февер** (родена 1943 година) е англиска поетеса. Објавила три збира на поезија. Песната на Февер „Џудит“, од нејзината книга „*Девојка без раце“*, ја добила наградата „Фордвор“ за најдобра поема. Книгата била добитничка и на наградата „Хајнеман“ и била во потесен избор за наградата „Фордвор“ . Февер била добитничка и на наградата „Чолмондели“.

## Биографија
Февер била родена во 1943 година во Нотингем, Англија. Студирала музичко на Универзитетот Дарам и англиски јазик на Универзитетскиот колеџ во Лондон, а подоцна работела како предавач и ментор по англиски јазик и креативно пишување на Универзитетскиот колеџ во Чичестер, каде што е заслужен професор.

На 14 јануари 2014 година,Февер учествувала во серијата „Есеј - Писма до еден млад поет“ на Би-би-си Радио 3. Земајќи го класичниот текст на Рајнер Марија Рилке *„Писма до еден млад поет“* како инспирација, водечките поети напишале писмо до еден штитеник.

Февер живее во Јужен Ланаркшир, Шкотска.

## Збир на поезии

* 1978: *Монографија* (Памела Робертсон-Пирс)
* 1981: *Блиски роднини* (Секер и Варбург)
* 1986: *Чисти листови* (издавачка куќа „Каткарт“)
* 1991: *Модерни поети Том* *2* (со Керол Ен Дафи и Иван Боланд )
* 1992: *Желе од ракчиња и јаболка* (Сомерс Пресс)
* 1994: *Девојката без раце* (Џонатан Кејп, во потесен избор за наградата „Фордвор“ )
* 2003: *Девојка во црвено и други песни* (Шкотски книжевен фонд)
* 2006: *Книгата на крвта* (Џонатан Кејп, во потесен избор за наградата „Фордвер“ и наградата „Коста“ )
* 2015: *Втор ветер* (Солтир друштво, со Даглас Дан и Дајана Хенри)
* 2019: *Сакам! Сакам!* (Џонатан Кејп, претстои есен 2019)

## Други дела

* 2005: *Машини на милоста: Почит кон Мајкл Донаги (1954–2004)* (соработник)
* 2011: *Овој момент никогаш повеќе нема да се врати: Избор на дневни фотографии од изложбата на сол на таванот* (коавтор)

## Награди

* 1992: Награда на натпреварот Арвон за поемата „Лилинско езерце“
* 1993: Награда „Форд поезија“, најдобра поединечна песна, за поемата „Џудит“
* 1994: Награда В.Х. Хајнеман за *„Девојката без раце“*
* 1998: Национален натпревар за поезија за поемата „Лилјаци“
* 1999: Награда Чолмондели

## Наводи

Категорија:Апсолвенти на Универзитетскиот колеџ во Лондон
Категорија:Родени во 1943 година
Категорија:Англиски поети
Метју Драјден

**Метју Драјден** (1842–1890)  бил англиски кантавтор, радикал и фабрички работник. Неговата најпозната песна е веројатно „Истраен“.

## Живот
Метју Драјден бил роден во Белфорд, Нортамберленд, во пролетта 1842 година.  Може да претпоставиме дека семејството било финасиски стабилно, бидејќи татку му имал удел во локалниот рудник. Неговиот татко починал додека Драјден бил сè уште тинејџер, принудувајќи го да најде работа. 

Тој го напуштил Белфорд, отпатувал во Њукасл и нашол работа во фабриката за инженерство на В.Г. Армстронг и компанијата и работел таму до крајот на својот живот, период од над 30 години.

Големиот деветчасовен штрајк бил во 1871 година, а Метју Драјден му се придружил, како и речиси сите негови колеги. Тој веднаш почнал да работи за каузата и организирал концерти, а приходите оделе во фондовите за штрајкот. 

Бидејќи бил добар пејач на локални, ирски и сентиментални песни, тој учествувал во многу од нив, а неговата изведба на песните на Џо Вилсон и неговите сопствени песни „Истрајност“ и „Елиот, веслачот од Пегсвуд“ биле многу популарни. Кога штрајкот завршил, тој се врати во Армстронгс. 

Починал во својот дом на улицата Херберт во март 1890 година, на 46-годишна возраст по долготрајна болест, оставајќи вдовица и шест деца. Тој и неговото семејство повеќе не биле „ситуирани“ кога починал. 

## Дела
Тие вклучуваат: „Истрајност“ или „Движењето на деветте ури“ во мелодија на „Нели Реј“ - Литературната заслуга не е голема,  но одговараше на публиката од тоа време. Напишано е на џордиски дијалект „Елиот, веслачот од Пегсвуд“ - за Вилијам Елиот, веслачот од Пегсвуд.

## Наводи

## Надворешни врски

* Beuk O' Newcasel Sangs на Конрад Блејди
* Илустрирано издание на песни и читања од Тајнсајд од Алан од 1891 година

Категорија:Англиски пејачи
Категорија:Починати во 1890 година
Категорија:Родени во 1842 година
Категорија:19 век во Европа
Категорија:Пејачи
Категорија:Англиски поети
Џон Бејлис

**Џон К. Бејлис** (1919–2008) бил британски поет и значаен литературен уредник од периодот на Втората светска војна; подоцна во животот, станал државен службеник. Роден бил во Глостершир и бил додипломец на колеџот „Сент Катарин“ во Кембриџ. Служел во Кралските воздухопловни сили за време на војната.

Тој ги уредувал делата: *Антологијата на среќата* (1942) со Николас Мур и Даглас Њутн; *Нов пат* (1943 и 1944) со Алекс Комфорт; *Романтична збирка* (1946) со Дерек Стенфорд. Неговата збирка *„Белиот витез и други песни“* била објавена во 1944 година. Во воените години, тој придонел за *„Поетри Лондон“* и *„Поетри Квартерли“*; подоцна за *„Поетри Ривју* “. Исто така, бил објавен во *„Ер Форс Поетри“* (1944). Во 1977 година ја објавил целата книга „Венера во Вага“, од која некои делови биле објавени во „Поетри Квартерли“ и „Нов пат 1944“.

Понекогаш е поврзан со *Новата апокалипса,* можеби поради неговата поема *„Апокалипса и Воскресение“*; тој е исто така наречен надреалист или нов романтичар.

## Наводи

Категорија:Починати во 2008 година
Категорија:Родени во 1919 година
Категорија:Англиски поети
Брезинаит

**Брезинаит** — редок минерал составен од хром и сулфур, откриен во 1969 година. Се наоѓа во метеорити, како што е метеоритот Тусон Прстен (метеорит Ирвин-Аинса), неговиот типски локалитет. Исто така, бил пронајден во метеоритот Њу Балтимор и метеоритот Сихоте-Алин. Брезинаит е именуван во чест на Аристидес Брезина (1848–1909), поранешен директор на Одделот за минералогија-петрологија на Природонаучниот музеј во Виена, Австрија. 

## Карактеристики
Брезинитот е сулфид со хемиска формула Cr₃S₄. Бил одобрен како валиден вид од страна на Меѓународното минералошко здружение во 1969 година. Кристализира во моноклиничниот систем. Неговата тврдост на Мосовата скала е помеѓу 3,5 и 4,5.

Според класификацијата на Никел-Струнц, брезинитот припаѓа на „02.D - Метални сулфиди, со сооднос M:S = 3:4“ заедно со следниве минерали: борнхардит, каролит, купроиридзит, купрородзит, даубрелит, флезовит, гресовитат, флорист индита, калининит, линеит, маланит, полидимит, сигенетит, траститит, тирелит, виоларит, ксингжонгит, фероходзит, кадмоиндит, купрокалинит, родостанит, тојохаит, хајдеит, инаглиит, хондерит и кингстонит.

## Формирање и наслаги
Откриен е во метеоритот Ирвин-Аинса, познат и како метеорит Тусон, метален метеорит собран во округот Грејтервил, округ Пима, Аризона (САД). Сите познати примероци од овој минерален вид се од вонземско потекло, а опишани се и во метеоритите од Социјалниот круг (Џорџија, САД), округот Нортон (Канзас, САД), Њу Балтимор (Пенсилванија, САД), Сихоте-Алин (Приморие, Русија), Гибеон (Нахуаика), Нахуатл (Нахуаика), Мексико) и планината Егертон (Австралија).

## Наводи

Категорија:Моноклински минерали
Категорија:Сулфидни минерали
Категорија:Минерали на хромот
Брејит

**Брејит** — минерал од калциум силикат со висок притисок (CaSiO3) кој се наоѓа во дијамантски инклузии. Тој е втор најзастапен инклузија по феропериклазата, за дијаманти со длабоко Земјино потекло. Неговото појавување може да укаже и на супердлабокото потекло на дијамантот домаќин. Овој минерал е именуван по германскиот минералог, петролог и геохемичар Герхард П. Бреј.

## Карактеристики
Брејит е силикат со хемиска формула Ca₃Si₃O9. Тој е вид одобрен од Меѓународното минералошко здружение и првпат објавен во 2021 година. Кристализира во триклиничкиот систем. Тој е полиморф на псевдоволастонит и воластонит, и изоструктурен со маргаросанит и валстромит.

Примерокот што бил употребен за одредување на видот, познат како типски материјал, е зачуван во минералошките колекции на Музејот за минералогија на Одделот за геонауки на Универзитетот во Падова, во Италија, со каталошки број: mmp 20371.

## Формирање и наоѓалишта
Откриен е во реката Сао Луис, во Хуина (Мато Гросо, Бразил), каде што се наоѓа како инклузии во дијаманти. Исто така, опишан е во областа Канкан, во регионот Канкан (Гвинеја). Овие две места се единствените места на планетата каде што е опишан овој вид минерал.
мини|293x293пкс|Дијаграм на CaSiO<sub>3</sub> фази што покажува дека Брејит е стабилен околу 3-9 GPa

## Наводи

Категорија:Дијаманти
Категорија:Минерали на калциумот
Категорија:Силикатни минерали
Филип Фроуд

мини|Филип Фроуд, гравура од Џон Фабер Помладиот по Томас Мареј
**Филип Фроуд** (починал во 1738 година) - англиски поет и драматург.

## Живот
Фроуд, син на Ешбурнам Фроуд, заменик-генерален началник на поштата (1678-1688). Неговиот дедо, полковник Филип Фроуд, поради неговата верна приврзаност кон Чарлс I и Чарлс II бил прогласен за витез на 10 март 1664-5 година и назначен за гувернер на поштата.

Од колеџот Итон, каде што бил современик на Роберт Волпол, Фроуд се запишал на колеџот Магдален во Оксфорд, и станал еден од учениците на Џозеф Адисон, но не стекнал диплома.

Фроуд починал во својот дом, во декември 1738 година и бил погребан на гробиштата во Ламбс Кондуит Филдс.

## Дела
За том II од *Musarum Anglicanarum Analecta* (Оксфорд, 1699, уредено од Адисон), Фроуд го придонел *Cursus Glacialis, Anglicè, Scating*. Во мај 1720 година, Едмунд Карл ги објавил овие стихови како Адисонови, заедно со англиска верзија која исто така се претпоставува дека е на Адисон и предговор од Т.Н, кој навел дека иако Адисон бил добро познат како автор, тој секогаш му дозволувал на Фроуд да ги претставува како свои. Анонимна имитација на англиски јазик се појавила во 1774 година; постои и превод во *Miscellane* од Џ.Г. (Џејмс Гласфорд), Единбург, 1818 година.

Фроуд ја има напишано трагедијата во празен стих со наслов *„Падот на Сагунтум“*, Лондон, 1727 година, под влијание на *„Катон, трагедија“*. Изведена била во театарот „Линколн Ин Филдс“ на 16 јануари 1727 година каде Џејмс Квин ја претставил Евридама и го извел прологот од Луис Теобалд. Трагедијата добила околу три претстави и е позната по посветата на Волпол, кој е опишан како „инвестирачки" за „внесување на учењето и уметноста на Грција и Рим во кабинетот или за да поучува во длабочините на расудувањето; или за правилата на владеењето“. Уште една тажна трагедија во празен стих, *„Филота“*, Лондон, 1731 (како и 1735), изведена во „Линколнс Ин Филдс“ на 3 февруари 1730–1, со Квин повторно во глумечката екипа, наиде на уште постуден прием, иако се изведуваше шест ноќи. Хенри Филдинг вовел ироничен пофален текст за *Филота* во *„Џозеф Ендрус“* .

## Наводи
Оваа статија вклучува текст од публикација што сега е во јавна сопственост: „Фроуд, Филип“. Речник на национални биографии. Лондон: Смит, Елдер и Ко. 1885–1900.

Категорија:Англиски драматурзи
Категорија:Починати во 1738 година
Категорија:Англиски поети
Брустерит

**Брустерит** — име на серија тектосиликатни минерали од групата зеолити. Пред 1997 година, брестерит бил признат како минерален вид, но рекласификацијата во 1997 година од страна на Меѓународното минералошко здружение го сменил во сериско име, при што минералниот вид бил именуван брестерит-Sr и брестерит-Ba. Брустерит-Sr, почест од нив, е воден стронциум и алуминиум силикат, . Мали количини на бариум обично се присутни заменувајќи дел од стронциумот. Соодветното име на видот зависи од доминантниот елемент. Видот е визуелно неразличен, а сериското име „брустерит“ сè уште се користи секогаш кога не е извршено тестирање.

Генерално се смета за моноклиничен, иако оптичките студии сугерираат дека може да биде триклинички. Има една рамнина на совршено расцепување. Бојата е бела, жолто-бела или сива. Мосовата тврдост е 5. Транспарентен е до проѕирен. Кристалите се призматични. Брустеритот е изоморфен со хеуландит.

Именуван е по Сер Дејвид Брустер (1781–1868) кој го опишал во 1822 година. Типската локација за серијата и за брустерит-Sr е Стронтијан, Аргил, Шкотска.

Тој е хидротермален минерал што се јавува во вулкански карпи како што е базалтот. Сивкасти кристали се наоѓаат кај Џајантс Козвеј во округот Антрим. Се наоѓа со хармотом во рудниците за олово во Стронтијан во Аргилшир.

## Наводи

## Литература
* [IMA класификација на зеолити](http://www.minsocam.org/MSA/IMA/ima98(13).pdf)
* Зеолити на светот, Руди В. Черних, 1992

## Надворешни врски

* тип на структура BRE
Категорија:Моноклински минерали