open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Тежок за убивање

***Тежок за убивање*** () — американски акционен трилер од 1990 г., во режија на Брус Малмут, а по сценарио на Стивен Макеј. Главните улоги ги толкуваат Стивен Сигал, Кели Леброк, Вилијам Садлер и Фредерик Кофин. Ова е втор филм на Сигал по неговото деби со *[[Над законот]]*.

Во филмот, Сигал го толкува ликот на Мејсон Сторм, детектив што паѓа во кома откако е застрелан за време на упад во неговиот дом, при што е убиена неговата сопруга. Сторм се буди по седум години и тргнува во одмазднички поход за да ја одмазди смртта на својата сопруга и да ја разоткрие корупцијата на сенаторот Вернон Трент — човекот што го нарачал убиството на неговото семејство.

Филмот бил објавен од страна на Warner Bros. на 9 февруари 1990 г. и остварил заработка од 75 милиони долари ширум светот.

## Содржина
1983 г. Поседувајќи цврсти докази за политичка корупција, детективот од Лос Анџелес, Мејсон Сторм, го привлекува несаканото внимание на мафијата и нејзините политички поддржувачи. Додека поткупливи полицајци го следат секој негов чекор, Сторм набрзо се наоѓа на нишанот на насилниците во сопствениот дом — најмени убијци го покосуваат неговото семејство, а него го оставаат мислејќи дека е мртов. Но во 1990 г., седум години по овој кобен настан, издржливиот Сторм на чудесен начин се буди од длабока кома. Крвта бара правда, а Сторм има нерасчистени сметки. Продолжувајќи таму каде што застанал, дури ни цела војска злосторници не може да го спречи во неговата намера да ги израмни долговите. На крајот на краиштата, кој се плаши од смртта кога веќе бил мртов?

## Улоги

|-
|Стивен Сигал || Мејсон Сторм
|-
|Кели Леброк || Андреа Стјуарт
|-
|Фредерик Кофин || Кевин О'Мали
|-
|Вилијам Садлер || сенаторот Вернон Трент
|-
|Бони Бароуз || Фелиша Сторм
|-
|Ендру Блок || капетан Ден Халанд
|-
|Бранскомб Ричмонд || Макс Квинтеро
|-
|Чарлс Босвел || Џек Аксел
|-
|Закари Розенкранц || Сани Сторм
|-
|Лу Бејти Млађи || Карл Бекер
|-
|Дин Норис || наредник Гудхарт
|-
|Роберт Ласардо || силеџија
|-
|Ерни Лајвли || капетан на ЛАПД
|}

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Филмови од 1990 година
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Американски акциони филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Лос Анџелес
Категорија:Филмови на Warner Bros.
Категорија:Боречки филмови

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Црква „Св. Никола“ - Чумово

**Свети Никола** — главна селска црква во прилепското село Чумово, Македонија.

## Местоположба

Црквата е сместена во западниот дел на селото Чумово. Околу црквата се наоѓаат и селските гробишта.

## Историја

Црквата била подигната во 1925 година, на место каде порано имало црквичка. До црквата се наоѓа местото Чумини Гробишта, каде до 1925 година имало околу 30 гробови со плочи во насока исток-запад. При изградбата на црквата, тие плочи биле искористени за ѕидовите.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Чумово.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Чумово 10.jpg|Ниша над главниот влез
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Чумово 11.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Чумово 12.jpg|Помошна конструкција
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Чумово 3.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Чумово 4.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Чумово 5.jpg|Ниша над споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Чумово 6.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Чумово 7.jpg|Западната страна
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Чумово 8.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Чумово 9.jpg|Ниша до главниот влез
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Чумово.jpg|Црковниот двор


## Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Прилепечко-витолишка парохија
* Чумово

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Храмови посветени на Свети Никола во Македонија
Внатрешно море

**„Внатрешно море“** (српски: *Унутрашњe море*) — роман на српската писателка Даница Вукиќевиќ од 2022 година. Романот бил награден со НИН-овата награда.

## Содржина
Книгата нема строго определена структура, туку туку претставува збир на размислувањата и сеќавањата на авторката за родителите, за болеста и смртта на сестра ѝ, за работата, за пријателите, за познатите личности од културната сцена, за писателите и книжевноста, за човечките особини, за секојдневните случки, за политичките настани во Србија, за состојбите на српската книжевна и културна сцена, за односот на државата кон граѓаните итн.

## Наводи

Категорија:Дела на Даница Вукиќевиќ
Категорија:Српски романи
Категорија:Книги од 2022 година
Категорија:Изданија на Футура публикације
Категорија:Романи наградени со НИН-овата награда
Категорија:Романи кои се одвиваат во Србија
Битка кај Сер (1196)

**Битка кај Сер** (, ) — битка која се одвивала во 1196 година во близина на градот Сер, денес во егејскиот дел на Македонија, помеѓу војските на Второто Бугарско Царство и Римската Империја. Исходот од битката била бугарска победа.

## Позадина
По почетокот на противримското востание во 1185 година, а особено по победата кај Травна, Бугарите цврсто ја презеле иницијативата во војната. Како резултат на нивните напори, Бугарите почнале да ги освојуваат регионите на Тракија и Македонија кој биле поседувани од Римјаните; бугарската војска ги користела своите упоришта северно од Стара Планина и реката Дунав како бази за војната.

Помеѓу 1190 и 1195 година биле освоени многу градови на југ и југозапад. За време на неговите подготовки за трет поход против Бугарија, римскиот цар Исак II Ангел бил симнат од престолот од страна на неговиот брат Алексиј III Ангел, кој му понудил мир на бугарскиот цар. Јован Асен I побарал враќање на сите бугарски земји, за што знаел дека било невозможно да биде прифатено од страна на Римјаните, па затоа ја продолжил борбата.

## Битка
Истата година, бугарската војска напредувала длабоко кон југозапад и стигнала до близина на Сер, освојувајќи многу тврдини на својот пат. Во текот на зимата, Бугарите се повлекле на север, но следната година повторно се појавиле и ја поразиле римската војска под водство на севастократорот Исак во близина на градот. Во текот на битката, римската коњаница била опколена, претрпувајќи големи жртви, а нивниот командант бил заробен.

## Последици
Наместо триумфално враќање, патот назад кон бугарската престолнина завршил трагично. Малку пред да стигне до Трново, Јован Асен I бил убиен од неговиот братучед Иванко, кој наводно бил поткупен од Римјаните. Сепак, нивните обиди да ги сопрат Бугарите не успеале: Иванко не можел да го заземе престолот и морал да избега во Римската Империја. Бугарите напредувале понатаму за време на владеењето на Калојан (владеел 1197–1207 година).

## Наводи

Категорија:Македонија во средниот век
Сер (1196)
Сер (1196)
Категорија:Сер
Јомсборг

[мини|301x301пкс|Современ споменик во [Волин (град)|Волин, место што се смета за веројатната местоположба на средновековниот Јомсборг. Натписот на дански и полски јазик, напишан во рунски стил, го одбележува престојот и смртта на Харалд Синозабиот во Јомсборг во 986 г.]]
**Јомсборг** — тврдина на јужниот брег на Балтичкото Море (средновековен Вендланд, денешна Померанија), која постоела помеѓу 960-тите и 1043 г. Нејзините жители биле познати како јомсвикинзи — полулегендарно воено братство. Точната местоположба на Јомсборг, па дури и неговото постоење, сѐ уште не се со сигурност утврдени, иако често се тврди дека се наоѓал на источниот ракав на реката Одра. Историчарот Лауриц Вејбул го отфрла Јомсборг како чиста легенда.

## Местоположба
Постоењето на Јомсборг сѐ уште не е потврдено со научни податоци, но сепак, во светло на откритијата на остатоци од добро утврдени воени логори, научниците не ја исклучуваат таквата можност. Изнесени се претпоставки дека Јомсборг би можело да биде населбата откриена кај устието на Одра, во близина на денешен Волин (Полска), но наодите таму се премногу скромни за да се дозволи такво утврдување (спореди со Винета).„Ако Јомсборг сепак не е чиста измислица“, пишува професорот од Кардифскиот универзитет, Гвин Џонс, „тој веројатно бил сместен на устието на Одра, поточно на нејзиниот источен ракав — Ѕивна, таму каде што денес се наоѓа гратчето Волин, односно Јумне на Адам Бременски“. Наспроти тврдењата на Адам, Волин секако никогаш не бил „најголемиот град во Европа“, а во неговата околина не се пронајдени ниту пристаниште за 360 големи брода, ниту остатоци од тврдина (освен ако за такви не се смета блискиот рид Силберберг). Како и да е, археолошките наоди сведочат дека населението во градот било мешано — скандинавско-словенско.

## Историја и значење
Според сагите, Јомсборг бил голема тврдина со пространо пристаниште што можело истовремено да прими 360 големи брода. Оттука, викинзите преземале напади врз Норвешка, Шведска, Англија, Данска и други земји.

Откако викинзите од Јомсборг во 986 г. претрпеле пораз од норвешкиот јарл Хокон, кој се стремел да се ослободи од данската превласт, Јомсборг изгубил голем дел од своето влијание. Меѓутоа, тој продолжил да биде независно воено упориште на викинзите сѐ до 40-тите години на XI век, кога бил освоен од норвешкиот конунг Магнус Добриот.

## За јомсвикинзите
Јомсборг бил главната база на заедницата на јомсвикинзите, во која се одржувала најстрога дисциплина и каде што не бил дозволен пристап за жени. Меѓу викинзите во Јомсборг немало луѓе помлади од 18 ниту постари од 50 години. На воините им било забрането да отсуствуваат од тврдината подолго од три дена. Сите тие му се потчинувале на законот за одмазда за паднатиот соборец. За најголем срам за еден викинг од Јомсборг се сметало покажувањето кукавичлук или непредавањето на запленетиот плен на заедницата, која била должна да го подели добитокот од борбата меѓу сите воини. Меѓу викинзите биле забранети какви било кавги. Прекршителите на обичаите на Јомсборг биле протерани од заедницата.

## Наводи

Категорија:Историја на Померанија
Категорија:Историја на Скандинавија
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Битка кај Редестос

**Битка кај Редестос** () — битка која се случила во февруари 1206 година во градот Редестос (денешен Текирдаг, Турција) помеѓу Бугарите предводени од царот Калојан и крстоносците. Резултирала со бугарска победа.

Откако Бугарите ја уништиле латинската војска во битката кај Русион на 31 јануари 1206 година, остатоците од разбиените крстоносни сили се упатиле кон крајбрежниот град Редестос за да побараат засолниште. Градот имал силен венецијански гарнизон и бил дополнително поддржан од полк од 2.000 војници од Цариград. Сепак, стравот од Бугарите бил толку голем што Латините паничиле со самото пристигнување на бугарските војници. Тие не биле во можност да се спротивстават и по кратка битка Венецијанците почнале да бегаат кон своите бродови во пристаништето. Во брзањето да избегаат, многу бродови биле преоптоварени и потонале, а повеќето Венецијанци се удавиле. Градот бил ограбен од Бугарите, кои го продолжиле својот победнички марш низ источна Тракија и освоиле уште многу градови и тврдини.

## Наводи

Категорија:Судири во 1206 година
Категорија:Бугарско-латински војни
Категорија:Бугарија во 13 век
Категорија:Битки на Латинското Царство
Категорија:Битки на Второто Бугарско Царство
Битка кај Бероја (1208)

**Битка кај Бероја** () — битка која се случила во јуни 1208 година во близина на градот Стара Загора, Бугарија, помеѓу Бугарите и Латинското Царство. Резултирала со бугарска победа.

## Позадина
Во летото 1208 година, новиот цар на Бугарија, Борил, кој ја продолжил војната на својот претходник Калојан против Латинското Царство, ја нападнал Источна Тракија. Латинскиот цар Хенри собрал војска во Селимбрија (*Силиври*) и се упатил кон Адријанопол (*Одрин*).

## Битка
По веста за маршот на крстоносците, Бугарите се повлекле на подобри позиции во областа Бероја (Стара Загора). Ноќе, ги испратиле византиските заробеници и пленот северно од Стара Планина и се движеле во борбена формација кон латинскиот логор, кој не бил утврден. Во зори, тие одеднаш нападнале, а војниците на должност се бореле жестоко за да добијат време за останатите да се подготват за битка. Додека Латините сè уште ги формирале своите одреди, тие претрпеле големи жртви, особено од рацете на бројните и добро искусни бугарски стрелци, кои ги стрелале оние што сè уште биле без оклоп. Во меѓувреме, бугарската коњаница успеала да ги заобиколи латинските крила и успеала да ги нападне своите главни сили. Во битката што следела, крстоносците изгубиле многу луѓе, а самиот цар бил повреден, едвај избегал од заробеништво - еден витез успеал да го пресече јажето со својот меч и го заштитил Хенри од бугарските стрели со својот тежок оклоп. На крајот, крстоносците, принудени од бугарската коњаница, се повлекле и се повлекле кон Филипопол (*Пловдив*) во борбена формација.

## Последици
Повлекувањето продолжило дванаесет дена, во кои Бугарите внимателно ги следеле и напаѓале своите противници, нанесувајќи жртви главно на латинската задна гарда, која неколку пати била спасена од целосен колапс од главните крстоносни сили. Сепак, во близина на Пловдив, крстоносците конечно ја прифатиле битката и Бугарите биле поразени.

## Наводи

* Јордан Андреев, Милчо Лалков, Българските ханове и царе, Велико Търново, 1996 г.
Категорија:Судири во 1208 година
Категорија:Бугарско-латински војни
Категорија:Бугарија во 13 век
Категорија:Стара Загора
Категорија:Битки на Латинското Царство
Категорија:Битки на Второто Бугарско Царство
Филмска црква

**Филмска црква** — градба налик црква за потребите на филмот „Прашина“ во прилепското село Штавица. Црквата била изградена во 2000 година.

Градбата не претставува вистинска црква, бидејќи архитектонски апсидата се наоѓа на местото на влезот. Денес, градбата се користи како помошен објект на селаните и во нејзе се чува слама.

Црквата во некои извори дури е именувана како **Свети Ѓорѓи**.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото, во непосредна близина од асфалтниот пат, на карактеристичните карпи во селото.

## Историја

Градбата била подигната во 2000 година за време на снимањето на филмот „Прашина“ на македонскиот режисер Милчо Манчевски. Поради потребите на сценографијата, градбата на црквата е свртена со апсидата на западната страна и не претставува вистинска црква.

## Архитектура

Градбата е еднокорабна црква со покрив на две води, изградена во поствизантиски стил со ѕидови ѕидани со камен, додека на апсидата се јавува и керамичка декорација на венецот.

### Фрескоживопис

Во нишите над влезовите во црквата и на северната страна на црквата се забележуваат фрески од Архангел Гаврил, Свети Ѓорѓи, како и сцени од Страшниот суд.

## Галерија


Податотека:Филмска црква во Штавица 10.jpg|Ниша над споредниот влез
Податотека:Филмска црква во Штавица 12.jpg|Источната страна
Податотека:Филмска црква во Штавица 13.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Филмска црква во Штавица 2.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Филмска црква во Штавица 3.jpg|Споредниот влез
Податотека:Филмска црква во Штавица 4.jpg|Главниот влез
Податотека:Филмска црква во Штавица 5.jpg|Ниша над главниот влез
Податотека:Филмска црква во Штавица 6.jpg|Фрескопис на северната страна
Податотека:Филмска црква во Штавица 7.jpg|Фрескопис на северната страна
Податотека:Филмска црква во Штавица 8.jpg|Фрескопис на северната страна
Податотека:Филмска црква во Штавица 9.jpg|Апсидата
Податотека:Филмска црква во Штавица.jpg|Воздушен поглед


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Штавица
Заридски Гробишта (Штавица)

**Заридски Гробишта** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Штавица. Претставува некропола од непознат период.

## Местоположба

Наоѓалиштето се наоѓа јужно од селото, на оддалеченост околу 500 метри.

## Опис

На површината се гледаат надгробни камени плочи и еден крст. Мештаните веруваат дека таму се наоѓаат христијански гробишта од постара населба, која пропаднала кога имало чума. Кај крстот, селаните се собирале до 1946 година за Духовден.

## Поврзано
* Браненица — населба од римското време;
* Полатица — осамени наоди (монети) од раноантичкото време;
* Цуцул — осамени наоди (монети) од римското време;
* Штавица; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско.

## Наводи

Категорија:Штавица
Битка кај Храстовица (1561)

**Битка кај Храстовица** () — неуспешен османлиски напад во Хрватска предводен од Малкоч-бег, беглербег на Босанскиот пашалак. Битката била дел од Отоманско-хрватските војни и Отоманско-хабсбуршките војни помеѓу Отоманското Царство и Хабсбуршката монархија.

## Прелудиум
Храстовица (денес село во близина на Петриња) била утврден пазарен град и сопственост на епископот на Загреб во средниот век. Поради отоманските напади, пазарниот град бил утврден со ѕид и два замоци (*Горниот* и *Долниот замок*), управувани од двајца кастелани со нивната посада. По првите отомански напади во Банија, во средината на 16 век, Храстовица била зајакната со две стражарски кули на соседните ридови и станала важна позиција на Воената граница и седиште на *капетанијата Храстовица* (регионална воена команда). 

## Битка
[мини|Карта на [Кралство Хрватска (1526–1867)|Хрватска и отоманската експанзија на почетокот од 1558 година.]]
Според хрониката на Никола Томашиќ, силите на Малкоч-бег, беглербег на Босна, биле поразени во близина на Храстовица во 1561 година. Османлиските напаѓачи биле поразени од локалните кметови и помалиот гарнизон од тврдината. 

## Последици
Беглербегот на Босна, Ферхад-бег Соколовиќ, неуспешно ја нападнал Храстовица во 1576 година со 7.000 луѓе. Во 1577 година, тврдината имала капетан, управник, 20 германски платеници и 100 ушкоци. Откако била изградена тврдината Карловац, Храстовица ја изгубила својата воена важност, па во 1582 година, бил изграден *Долниот замок,* а жителите биле преселени во Туропоље во 1583 година. Хасан-паша Предојевиќ ја освоил Храстовица во 1592, во 1594 и во 1595 година. Таа неколку пати менувала раце, но конечно била ослободена од Османлиите заедно со Петриња. 

## Библиографија
**Vojna enciklopedija* (1970–76), 10 volumes, Vojno izdavački zavod Beograd, book 3, p. 498, article *Hrastovica* 

## Наводи

Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Битки на Хабсбуршка Хрватска
Битка кај Белај

**Битка кај Белај** — битка помеѓу османлиската војска која се враќала од нивниот напад врз Крањска и Хрватска. Таа се одвила на 4 октомври 1528 година под замокот Белај, во денешното село Бариловиќ во Хрватска.

## Прелудиум
Во 1528 година, османлискиот губернатор на Босанскиот санџак, Гази Хусрев-бег, одлучил да започне серија на напади врз Крањска и Хрватска. Словенскиот благородник Иван Тахи решил да се одмазди така што започнал свои напади во Босна, за време на кои го запалил Котор Варош на реката Врбања, заедно со нејзините околни села, и ограбил многу луѓе и добиток.

Како одговор, Хусрев-бег во октомври одлучил да изврши уште еден напад врз Хрватска и Крањска. Според извештаите напишани од Петар Кружиќ од Сењ до заменик-капетанот на Риека, големата отоманска војска стигнала до Оточац до 2 октомври и продолжила со својот напад кон Метлика. Во неговото писмо, Кружиќ, исто така, ги замолил луѓето да ја рашират веста за присуството на отоманската војска. Кога хрватското и крањското благородништво станале свесни за ова, тие собрале свои војски и двете армии на крајот се сретнале во близина на замокот Белај.

## Битка
Според хрватскиот историчар Вјекослав Клаиќ битката се случила попладне. Точните описи на битката се разликуваат во некои детали, но и Вјекослав Клаиќ и Петар Гргец се согласуваат дека битката траела два часа. Според Петар Гргец, османлискиот командант Гази Хусрев Бег ги поставил своите најспособни луѓе во првите редови. Кога започнала битката, се чинело дека Османлиите добивале предност бидејќи Германците во христијанските редови почнале да ја губат својата вера. Гргец изјавил дека биле запрени од страна на хрватскиот бан Иван Карловиќ, кој потоа се вратил кон Османлиите и ги пробил нивните редови, принудувајќи ги да избегаат. Клаиќ изјавил дека Турците биле разбиени кога почнало да се стемнува.

## Последици
Додека Османлиите бегале од бојното поле, околу 700 мртви и ранети отомански војници лежеле мртви или ранети на полето на Белај. Меѓу нив биле и босанскиот паша и капетанот на Удбина, кои биле тешко ранети. Од христијанска страна, Иван Карловиќ исто така бил тешко ранет. Според писмото напишано на 18 октомври, Карловиќ сè уште се опоравувал од раните и „не се знаело дали ќе остане жив или ќе умре“. Карловиќ на крајот успеал да се опорави.

## Наводи

Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Битки на Хабсбуршка Хрватска
Параклис „Св. Василиј Острошки“ - Чумово

**Свети Василиј Острошки** — параклис во прилепското село Чумово, Македонија.

## Местоположба

Параклисот е подигнат на рид со неименуван врв (790 м.) во непосредна близина на селото Чумово.

## Историја

Изградбата на параклисот започнала во 2023 година.

Постои намера параклисот и понатаму да се уредува и доизгради и да прерасне во Чумовски манастир.

## Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Прилепечко-витолишка парохија
* Витолиште

## Наводи

Чумово
Категорија:Чумовски манастир
Битка кај Обрешка

**Битка кај Обрешка** () — битка која се одвила на 10 септември 1565 година меѓу османлиските сили на Соколу Мустафа Паша, санџакбег на Босна, и германските и хрватските сили предводени од хрватскиот бан Петар Ердоди. Битката била дел од хрватско-отоманските војни и отоманско-хабсбуршките војни меѓу Отоманското Царство и Хабсбуршката монархија.

## Прелудиум
[десно|мини|[Босанска Крупа|Крупа во 1530 година]]
Смртта на унгарскиот и хрватскиот крал Фердинанд I Хабсбуршки во 1564 година го поништила хабсбуршко-османлиското примирје потпишано во 1562 година. Како изговор за нова кампања, Сулејман Величествениот ја искористил граѓанската војна во Унгарија меѓу трансилванскиот принц Јан Запоља (претендент за круната на Унгарија и отомански вазал) и синот на Фердинанд - новиот крал, Максимилијан.

Во летото 1565 година, како претходница на целосна османлиско-хабсбуршка војна, Соколу Мустафа Паша, санџакбег на Босна, ја нападнал хрватската граница и ја опседнал тврдината кај Крупа. Мал гарнизон (од само 28 луѓе), предводен од Матија Бакиќ, храбро се спротивставил 20 дена, но конечно подлегнал на огромните османлиски сили на 23 јуни 1565 година. Понатамошното навлегување во Хрватска од страна на Соколу Мустафа било спречено од хрватскиот бан Петар Ердоди во битката кај Обрешка. 

## Битка
Обрешка е село во близина на Иваниќ-Град, каде што на 10 септември 1565 година, османлиска ограбувачка група од Босна била пречекана од трупите на хрватскиот бан; ова било само уште еден османлиски напад врз Кралството Хрватска.

По ограбувањето на Крупа, османлиски одред предводен од босанскиот санџакбег Соколу Мустафа Паша (од околу 12.000 луѓе) ја преминал реката Сава и почнал да пљачкосува по реките Лоња и Глоговница кон Крижевци. Османлиите биле фатени неподготвени и по кратка борба се распрснале во близина на Обрешка од војската на хрватскиот бан Петар Ердоди (1557-67 г.) - составена од околу 1.000 коњаници и 3.000 пешадијци (лат. insurrectio), кои биле претежно вооружени кметови.

## Последици
За оваа победа, Петар Ердоди бил награден со титула гроф од страна на кралот Максимилијан од Унгарија и Хрватска. 

## Библиографија
**Vojna enciklopedija* (1970–76), 10 volumes, Vojno izdavački zavod Beograd, book 6, p. 226, article *Obreška* 

## Наводи

Категорија:Судири во 1565 година
Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Битки на Хабсбуршка Хрватска
Градоначалник на Општина Карпош

**Градоначалник на Општина Карпош** — прв човек на општината и застапник на истата. За својата работа градоначалникот одговара пред граѓаните на Карпош. Сегашен градоначалник на Општина Карпош е Сотир Лукровски.

## Надлежности

* Управување со општината и претставување пред институции
* Раководење со општинската администрација
* Подготовка и предлагање на буџетот; надзор на неговото извршување
* Организација и надзор над комунални служби

# улично осветлување
# водовод и канализација
# одржување улици, паркови и зеленило
# комунална хигиена 
# општински гробишта

* Урбанизам и просторно планирање

# подготовка и измена на ДУП
# издавање дозволи за градба
# контрола на бесправна градба

* Надлежности во основното образование

# основни училишта (буџет, одржување, инвестиции)
# учество во избор на директори

* Детски градинки – финансирање, одржување и кадровски прашања
* Култура, спорт и локални настани
* Заштита на животната средина

# зелени површини
# еко-иницијативи
# контрола на отпад

* Соработка со општинските инспектори

# градежна инспекција
# комунална инспекција
# сообраќајна инспекција
# еколошка инспекција

* Организација на локалната цивилна заштита и соработка со полицијата
* Спроведување на одлуките на Советот на Општината

## Список на Градоначалници на Општина Карпош  (1996-)
Во првиот состав на Општината, Претседател на Собранието на Општина Карпош бил Ристо Попески, а Претседател на Извршниот совет на Собранието на Општина Карпош бил Крсте Сарџовски.

  
  
  
  

## Наводи
Категорија:Градоначалници на Општина Карпош
Црква Св. Димитрија (Мелница)

**Црква Св. Димитрија** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Мелница. Претставува осамен наод од римското време.

## Местоположба

Наоѓалиштето се наоѓа кај црквата „Св. Димитриј“ во Мелница.

## Опис

Во црквата има фрагменти од антички столб, а од надворешната страна на западниот ѕид е вградена плоча од камен со грчки натпис во 7 вертикални редови.

## Поврзано
* Садевите  — населба од доцноантичкото време;
* Стојанов Шопур  — населба и некропола од средниот век;
* Пешта — праисториска населба;
* Мелница; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско.

## Наводи

Категорија:Мелница (Прилепско)
Битка кај Легница

мини|Хенри II Побожниот од Полска бил убиен во Битката кај Легница.
мини|Сцена од олтар во црквата Света Хедвига Шлеска: Монголски воини ја прикажуваат главата на Хенри II Побожниот Полски на долго копје во обид да го ослабат моралот на бранителите. Слика од 1430 година.

**Битката кај Легница** (), позната и како **битка кај Лигниц** () или **битка кај Валштат** () — битка која се водела помеѓу Монголската империја и здружените европски сили кај селото Легничко Поле (*Валштат*), приближно 10 km југоисточно од градот Легница во Војводството Шлеска на 9 април 1241 година.

Здружена сила од Полјаци и Моравци под команда на војводата Хенри II Побожниот од Шлеска, и поддржана од феудалното благородништво, како и неколку витези од воени редови испратени од папата Григориј IX, се обидела да ја запре монголската инвазија на Полска. Битката се случила два дена пред монголската победа над Унгарците во многу поголемата Битка кај Мохи.

## Историски спорови
Како и кај многу историски битки, точните детали за составот на силите, тактиките и самиот тек на битката недостасуваат, а понекогаш се и контрадикторни.

Општиот историски став е дека ова било катастрофален пораз за полските и моравските сили, каде што претрпеле големи загуби.

Еден од монголските водачи, Кадан, честопати бил помешуван со внукот на Огедеј, Каиду, од страна на средновековните хроничари, и затоа Каидучестопати погрешно се наведувал како водач на монголските сили кај Легница.

## Наводи

## За понатамошно читање

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Надворешни врски
* ''The Annals of Jan Dlugosz'' – Sample Text Written by Jan Dlugosz between 1455 and 1480.
* Mongol Invasion of Europe in 1241
* TEMPLARIUSZE W WALCE Z NAJAZDEM MONGOLSKIM NA POLSKĘ W 1241 ROKU- Edmund Burzyński's article on the Templar participation (see pages 22–24 for an English summary)
* Battle of Liegnitz 9 april 1241 Marco E Luca website
* Video: Mongol invasion of Europe
* TEMPLARIUSZE W WALCE Z NAJAZDEM MONGOLSKIM NA POLSKĘ W 1241 ROKU - Edmund Burzyński's article on the Templar participation (see pages 22–24 for an English summary)

Категорија:Битки на Бохемија
Категорија:Историја на Шлеска
Категорија:Координати на Википодатоците
Црква „Св. Димитриј“ - Мелница

**Свети Димитриј** (позната и како **Свети Димитрија**) — главна селска црква во мариовското село Мелница, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во непосредна близина на регионалниот пат 1107 и во непосредна близина на некогашното село Мелница. Околу нејзе се наоѓаат и старите селски гробишта.

## Историја

Црквата е подигната во XIX век.

Во црквата има фрагменти од антички столб, а од надворешната страна на западниот ѕид е вградена плоча од камен со грчки натпис во 7 вертикални редови, која не е моментално видлива.

## Архитектура

Градбата на црквата е еднокорабна. Црквата е во добра состојба. Се забележува само подземна влага и пукнатини на ѕидовите.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Мелница 2.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Мелница 3.jpg|Ниша над влезот
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Мелница 4.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Мелница 5.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Мелница 6.jpg|Западната страна
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Мелница 7.jpg|Помошниот објект


## Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Прилепечко-витолишка парохија
* Мелница

## Наводи

## Надворешни врски

* Детален извештај за мониторинг од ИКОМОС Македонија

Категорија:Храмови посветени на Свети Димитрија во Македонија
Чумовски манастир

**Чумовски манастир** — манастир во прилепското село Чумово.

## Местоположба

Манастирот се наоѓа на рид со неименуван врв (790 м.) во непосредна близина на селото Чумово.

## Историја

Манастирот започнал со изградба во 2023 година.

## Градби во манастирот

Манастирскиот комплекс е во изградба и моментално постои само параклисот.

### Параклис „Св. Василиј Острошки“

Во манастирот постои параклис посветен на Свети Василиј Острошки, по кого е и наречен целиот манастир.

## Галерија


Податотека:Чумовски манастир 2.jpg|Воздушен поглед на манастирот
Податотека:Чумовски манастир 3.jpg|Малиот параклис


## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Чумово
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Преспанско-пелагониската епархија
Категорија:Манастири во Прилепското архијерејско намесништво
Охридски чун

[мини|315x315пкс|Охридски чун, изложен во [Музеј на Македонија|НУ Музеј на Македонија]]
**Охридски чун** – дрвно пловило во Охридското Езеро до средината на 20 век. Врз основа на усните и пишаните преданија се смета дека охридскиот чун бил основно превозно средство во водите на Охридското Езеро од пред повеќе од 300 години. Чунот по својата градба бил многу безбедно средство за пловење.

## Употреба
Чунот се користел за риболов, за кираџиство – пренесување жито, дрва, грозје, други стоки, пошта и патници на линиите: Охрид – Поградец, Струга, Свети Наум, Лин, Пештани, Трпејца, но и за рекреација – прошетки по езерото, за свадби, панаѓури и верски празници, особено на празникот Водици, кога крстот се фрлал од чун кој бил украсен со зеленило.

## Видови
Имало три вида чунови: 
*голем чун - за превоз и трговија, 
*среден чун - за ловење риби, и 
*мал чун - за шетање и разонода. 

## Градба
мини|Музејска макета од охридски чун, Охрид
Костурот на чунот се состоел од три основни дела: 
*предница со закрилци од двете страни, 
*душеме со две издлабени кори кои оделе по должината на чунот од двете страни, и 
*задница. 
Корите, а понекогаш и предницата биле од чам, додека другите делови од бука. Димензиите на чунот биле различни зависно од неговата големина. Должината на чунот се движела од 4-6 или 7 метри, ширината од 1,40-1,60 метри, додека задницата била широка 1,50-1,60 метри. Задницата била висока околу 30 см, а предницата била повисока – околу 70 см. Душемето било од внатрешната страна прицврстено со три букови прагa на растојание од еден метар. На предната половина се поставувале седишта за веслачите и на задницата седиште за примачот или кормиларот. По горниот раб на левата страна од чунот имало отвори за „г’жви“ од јаже за држење на веслата. Деловите биле поврзани – вглавени и со железни клинци зацврстени, а процепите исколчени со памук.

## Движење
Чунот бил придвижуван со веслање. Веслачи обично биле тројца на предницата свртени кон задницата и еден примач на задницата свртен кон предницата на чунот.

## Наводи

Категорија:Видови пловила
Категорија:Воден сообраќај
Категорија:Риболовна опрема
Опсада на Томар

мини|Томарската тврдина
**Опсада на Томар** — воен судир што се случил во 1190 година помеѓу Алмохадскиот Калифат, кој го нападнал градот Томар во Португалија, и Темпларскиот ред, кој ја поседувал населбата и успешно ја бранел од муслиманскиот напад.

## Контекст
Господар на Темпларите во Португалија бил Дом Гуалдим Паис, кој поминал пет години во Светата Земја и кратко по неговото враќање во Португалија, започнала изградбата на Томарскиот замок. Томар бил основан од Паис на 1 март 1160 година и станал седиште на Редот во Португалија. Паис донел иновации и посебно внимание било посветено на распоредот и изградбата на Томар, бидејќи тој бил првиот темпларски замок дизајниран како седиште на Редовите во Португалија. Замокот се одликувал со голем број на воени иновации во дизајнот (како тврдина и аголен ѕид) и претставувал јасно отстапување од типичниот ибериски замок бидејќи содржел муслимански елементи.

Откако кралот Санчо I од Португалија го освоил главниот град Силвес во југозападна Иберија, алмохадскиот калиф Јакуб ал-Мансур решил да преземе голем број енергични походи против Португалија. Силвес бил опсаден и бил потпишан договор за примирје со кралот Алфонсо VIII од Кастиља, оставајќи го Ал-Мансур слободен да напредува низ Алентежо. Алкасер до Сал, Палмела, Алмада, и Абрантес биле заробени, а потоа на север, преку реката Таго, бил заробен и Торес Новас. Потоа калифот ги разделил своите сили и истовремено ги нападнал и Томар и Сантарем. Некои Алмохади марширале на север и стигнале до ѕидините на Коимбра, уништувајќи ја Леирија.

## Опсада
Томар тогаш бил еден од најсилните замоци во Португалија.

Дом Гуалдим Паис спровел напад со 300 витези против војската на Алмохадите.  Алмохадите успеале да ја освојат главната градска порта, но на крајот биле одбиени по толку крвави борби што портата оттогаш станала позната како *Porta do Sangue* или „Крвава порта“. Некои од Темпларите спровеле напад врз логорот на Алмохадите преку таен подземен тунел.

Во меѓувреме, голем број англиски и француски крстоносни бродови пристигнале во Силвес и во Лисабон. Санчо бил во Лисабон во тоа време и со поддршка на овие засилувања, кралот ги отфрлил мировните предлози на Јакуб, кои вклучувале откажување од Силвес, и марширал за да го ослободи Сантарем. Соочувајќи се со посилен отпор од очекуваниот, калифот наредил да се повлечат сите сили. Муслиманите можеле да ги пустошат само неутврдените надворешни предградија на Томар.

## Последици
мини|Ѕидовите на Томар
Темпларите го скршиле поттикот на офанзивата на Алмохадите. Успешната одбрана на Томар ја потврдила воената моќ на Темпларите и го воспоставила Редот како неопходен дел од одбраната на Португалија. Релативно кратката акција оттогаш била опишана во темпларските анали како голема победа. Потоа, Редот повторно им се придружил на португалските напори за повторно освојување на територијата од муслиманите.

## Наводи

Категорија:Битки на Португалија
Категорија:Средновековно војување
Патот на очајот

**„Патот на очајот“** (англиски: *Desperation Road*) – филм на режисерот Нејдин Крокер од 2023 година. Главните улоги ги играат: Гарет Хедланд, Вила Фицџералд и Мел Гибсон.

## Синопсис
Самохраната мајка Мејбен и нејзината ќерка Анали се бездомници. Иако мајката се труди да им обезбеди основни услови за живот, овсушност, токму нејзините одлуки ги довеле до состојбата во која се наоѓаат. Кога се селат во Мисисипи, Мејбен се среќава со најголемиот проблем во животот. Расел е човек кој штотуку е пуштен од затворот и кој во својот роден град има поддршка од својот татко и од најдобриот пријател. Кога ќе се сретнат Мејбен и Расел, тој чувствува потреба да ѝ помогне...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 2023 година
Категорија:Филмови за семејства
Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Мисисипи
Категорија:Филмови на Нејдин Крокер
Категорија:Филмови со Мел Гибсон
Категорија:Филмови со Гарет Хедланд
Категорија:Филмови со Вила Фицџералд
Битка кај Нибли Грин

**Битка кај Нибли Грин** — битка која се водела во близина на Норт Нибли во Глостершир на 20 март 1470 година, помеѓу трупите на Томас Талбот, втор виконт Лисл и Вилијам Беркли, втор барон Беркли. Значајна е по тоа што е последната битка водена во Англија исклучиво помеѓу приватните армии на феудалните магнати.

## Позадина
Лајл и Беркли долго време биле во спор околу наследството на замокот Беркли и другите земјишта на Беркли, Лајл бил генерален наследник на Томас де Беркли, 5-ти барон Беркли и машки наследник на Беркли. Лајл импулсивно го предизвикал Беркли на битка, а вториот се согласил битката да се води следниот ден кај Нибли Грин. Лајл ја платил својата непромисленост со својот живот.

Во малкуто време што му било на располагање, Лајл можел да собере само сила меѓу своите лошо опремени локални закупци. Сепак, Беркли можел да привлече гарнизон од замокот Беркли, како и од своите локални регрути, а бил засилен од луѓе предводени од неговиот брат Морис Беркли, 3-ти Барон Беркли и рудари од Шумата Дин. Ова му дало значителна бројна предност, околу 1.000 до 300. Филип Мед од Рексал, советник и градоначалник на Бристол во 1459, 1462 и 1469 година, испратил неколку луѓе на страната на Беркли. Морис Беркли, помладиот брат на Вилијам, се оженил со Изабел Мед, ќерката на Филип, поради што бил лишен од наследство од земјите на Беркли од страна на неговиот постар брат, Вилијам.

## Битка
Лајл ги повел своите луѓе во напад против трупите на Беркли кога тие излегле од шумски насип. Стрелците на Беркли пуштиле стрели и го прекинале нападот. Еден од шумарите на Дин, стрелец по име „Црн Вил“, го застрелал Лајл во левиот слепоочник низ неговиот отворен визир и го симнал од коњ. Неколку удари со кама од стрелците ја осигурало смртта на Лајл, а неговата војска без водач се распаднала и избегала.

## Последици
Како што војската на Лајл се распрснала, Беркли напредувал кон имотот на Лајл во Вотон-андер-Еџ и го ограбил.

## Дополнително читање

* Флеминг, Питер и Вуд, Мајкл. Заборавената битка во Глостершир: Нибли Грин 1470, 2003

## Надворешни врски

* Историја на Беркли
* Генеалогија на Мид
* Веб-страница на Норт Нибли

## Наводи

Категорија:Битки во средниот век
Битка кај Текоа

мини|Текоа, каде што се случила битката.
**Битка кај Текоа** — воен судир помеѓу крстоносците и турските напаѓачи од Аскалон во градот Текоа. Турците им нанеле пораз на крстоносците. Тоа била првата запишана битка на витешкиот ред Темплари.

## Битка
Во 1138 година, турските напаѓачи од Аскалон, кој бил под фатимидска контрола, започнале да ја напаѓаат територијата на Ерусалимското Кралство. Турците го нападнале градот Текоа, кој бил сметан за роден град на пророкот Амос. Поголемиот дел од жителите избегале од градот кога дознале за овој напад. Фатимидските напаѓачи влегле во Текоа и го ограбиле. Веста за нападот стигнала до Ерусалим. Големиот мајстор на витешкиот ред Темплари, Робер де Краон, ги собрал своите темпларски витези и пешадија против мародерите. Фатимидците дознале за помошните сили и се повлекле кон Хеврон. Крстоносците успеале лесно да го вратат градот. Наместо да ги бркаат, крстоносците почнале да ги ограбуваат Турците што останале, оставајќи ги расфрлани.

Фатимидите, гледајќи го своето распаѓање, се вратиле и почнале да ги напаѓаат крстоносците еден по еден. Крстоносците се обиделе да се прегрупираат, но Турците ги совладале. Темпларите се обиделе да го свртат текот со коњски напад, но не успеале. Крстоносците се повлекле низ суровиот предел, оставајќи ги зад себе своите оклопи и мечеви. Турците ги масакрирале со своите стрели. На крајот од денот, рамнината помеѓу Хеврон и Текоа била исполнета со тела. Многу Темплари биле убиени, вклучувајќи го и Ото фон Монфокон.

## Наводи

## Извори
*Hosten, Jan (2006), The Templars, the Order of the Temple during the Crusades and in the Low Countries (In Dutch).https://www.google.ae/books/edition/De_tempeliers/caR306qxdQwC?hl=ar&gbpv=1&dq=Tecua++1138&pg=PA52&printsec=frontcover
*Manglaviti, Luigi (2008), Dossier Templari Graal (In Italian).https://www.google.ae/books/edition/Dossier_Templari_Graal/8US-63UgGjoC?hl=ar&gbpv=1&dq=Robert+de+Craon+Teqoa+1138&pg=PA121&printsec=frontcover
*Pernoud, Regine (2002), The Templars: Knights of Christ.https://www.google.ae/books/edition/The_Templars/14xHDwAAQBAJ?hl=ar&gbpv=1&dq=Teqoa+1138&pg=PA59&printsec=frontcover
*Wilken, Friedrich (1813), History of the Crusades according to Eastern and Western accounts, Vol II (In German).https://www.google.ae/books/edition/Geschichte_der_Kreuzz%C3%83%C2%BCge_nach_morgenl/OG6V_d10JEoC?hl=ar&gbpv=1&dq=Robert+de+Craon+Teqoa+1138&pg=PA683&printsec=frontcover

Категорија:Крстоносни војни
Категорија:Средновековно војување
Опсада на Новгород (1170)

**Опсада на Новгород** (; ) — опсада на градот Велики Новгород, главен град на Новгородската Република, во 1169/1170 година, по ограбувањето на Киев (1169).

## Позадина
Откако големиот кнез Изијаславичи Мстислав II од Киев бил соборен за време на ограбувањето на Киев во март 1169 година од страна на коалиција од кнезовите Ростиславичи (Смоленск), Јуриевичи (Суздалски) и Олговичи (Черниговски), синот на симнатиот од престолот, Роман Мстиславич, кнез од Новгород, бил опседнат од друга војска на Јуриевичи испратена од Суздалија од Андреј Богољубски. За разлика од нивната победа кај Киев, Суздалците и нивните сојузници претрпеле убедлив пораз од рацете на Новгородците.

## Битка
Битката се случила во 1169 година кога Андреј Богољубски, кнез на Владимир, го опседнал градот. Неговиот штитеник во Новгород, кнезот Свјатослав Ростиславич, го напуштил Новгород во 1167 година по смртта на неговиот татко (големиот кнез Ростислав Мстиславич, кој исто така го поддржувал неговото владеење во Новгород). Кога новиот голем кнез од Киев, Мстислав Ијаславич, го испратил својот син Роман, да биде кнез на Новгород, Андреј се борел да го врати Свјатослав на новогородскиот престол, испраќајќи ја својата војска да го опсади Новгород и да ги принуди да го истераат Роман и да го вратат Свјатослав.

Новгородјаните им нанеле убедлив пораз на Суздалците и нивните сојузници.

Всушност, Богољубски успеал да го постави својот кандидат на новогородскиот престол следната година. Новогородците го разрешиле Свјатослав во 1170 година. Богољубски дотогаш бил најмоќниот кнез во Киевска Русија. Тој го освоил Киев и го поставил својот кандидат, Глеб, на големиот кнежевски престол. Андреј останал најмоќниот кнез во Русија сè до неговото убиство во 1174 година. Така, додека новогородците сметале дека таа е чудесно ослободена од канџите на Богољубски во 1169 година, нивната политика на независност од него не успеала и тие се предале на неговата политика следната година.

## Последици
Сепак, последователната економска блокада на градот од страна на Суздалците ги натерало новогородците да го протераат Роман Мстиславич во 1170 година, по што Андреј прво го избрал Рјурик Ростиславич од Смоленск (1170), а потоа и својот син Јуриј Богољубски од Суздалија (1171) да станат следните кнезови на Новгород.

Некое време по опсадата, се појавило верување дека Новгород бил чудесно ослободен, што довело до легенда. Во петнаесеттиот и шеснаесеттиот век, битката станала основа за неколку хагиографски приказни во руската црква, како и за две големи икони изработени кон крајот на петнаесеттиот и почетокот на шеснаесеттиот век (и денес се чуваат соодветно во Музејот на Новгород и Рускиот музеј во Санкт Петербург).

## Наводи

## Библиографија

* 
Категорија:Битки во средниот век
Битка кај Свети Јаков на Зил

мини|410x410пкс|Гравура од 18 век на ситуацијата од битката
**Битка кај Свети Јаков на Зил** () — битка од Старата Циришка војна што се случила на 22 јули 1443 година, што резултирало со пораз за Цирих.

## Битка
Битката се одвивала пред портите на Цирих, зад Сил (денешен округ Аусерзил). Циришките трупи, со хабсбуршки засилувања, се сретнале со напаѓачката конфедерација на *Силфелд* северно од Свети Јаков на 21 јули. Конфедеративната армија, која броела околу 6.000 луѓе, била пречекана од дезорганизираните трупи на Цирих и околу 500 австриски витези. Следното утро, конфедеративната армија го нападнала фронтот, а потоа и левото крило на армијата. Циришките сили биле потиснати назад и морале да избегаат преку Сил во градот. Конфедерациите немале средства да го опсадат градот и се повлекле. Поразот на Цирих затоа не бил одлучувачки, а војната продолжила до 1446 година.

Командантот на хабсбуршките сили, Албрехт Фрајхер фон Буснанг, бил убиен зад олтарот на капелата „Свети Јаков“. Според циришките хроничари, циришкиот градоначалник Рудолф Штиси загинал во оваа битка меѓу бранителите на мостот преку Зил. Штиси го покривал повлекувањето на своите војници кога бил убиен од страна на конфедеративец кој се криел под мостот.

Овој извештај, кој ја нагласува храброста на градоначалникот, историчарите го сметаат за циришка пропаганда.

Според друга верзија на приказната, Стаси застанува на средина од мостот, мавтајќи со својата широка бојна секира и викал: „Стоп, граѓани, застанете!“ На ова еден човек од Цирих извикал: „Нека те удри Божјата молња! Целото ова зло доаѓа само од тебе“ и го прободел со своето копје.

Дополнителни записи од Циришките хроники наведуваат дека градот бил спасен од сопругата на чуварот на портата, Ана Циглер, која успеала да ја затвори вратата на портата Ренвег токму кога конфедератите што ги гонеле се спремале да влезат во градот.

## Наводи

Категорија:Битки во средниот век
Категорија:Европа во 1443 година
Категорија:Координати на Википодатоците
Битка кај Гринау

мини|Замок Гринау
**Битка кај Гринау** — последната битка во војната кај Гринау помеѓу Старата швајцарска конфедерација и нејзиниот царски град Цирих против благородна војска под водство на грофот Јохан I (Хабсбург-Лауфенбург) во 1337 година. Резултатот бил победа на Цирих.

## Историја
Местото на битката, замокот Гринау, обезбедувал еден од ретките премини преку Линт помеѓу Циришкото Езеро и Валензе и затоа бил стратешки важно место. Во 1311 година, замокот бил ставен под контрола на грофот од Хабсбург-Лауфенбург (1270-1314), но бил посакуван и од грофовите од Тогенбург.

Новиот градоначалник Рудолф Брун протерал 22 благороднички советници и нивните семејства од градот по неговата политичка реорганизација. Тие наишле поддршка во околните благороднички куќи, кои се чувствувале загрозени од подемот на градот Цирих.

Бегалците биле под водство на грофот Јохан I (Хабсбург-Лауфенбург) во Раперсвил, кој исто така ја презел водечката улога во оваа борба поради свои долгови. Тој бил должен и кон градот и кон некои од протераните. Под негова заштита, тие формирале контра-влада на „надворешниот Цирих“ во Раперсвил и почнале да прават упади низ подрачјето на градот Цирих. Целта била да се собори новата влада на Цирих. Грофот Јохан бил платеник во текот на овие години.

Против противниците на новата градска влада на Раперсвилер се покренале неколку постапки, што можело да се заклучи од натпросечниот број на (веројатно политички мотивирани) егзекуции, како и забраната за јавни собири.

Цирих, исто така, барал воздржаност со сојузниците и ја нашол кај грофот Крафт III од Тогенбург, кој се обидел да заземе профитабилна позиција меѓу Старата швајцарска конфедерација и Хабсбурговците и кој бил во конфликт со Јохан I поради Гринау. Уште во 1327 година, Цирих веќе склучил Бургрехт со грофот, кој бил и заштитник на Циришкиот Гросминстер.

Игуменот Конрад I му бил познат на Брун, а тој сочувствувал со каузата на Цириќаните и ги признавал нивните уставни промени.

## Наводи

Категорија:Европа во 1337 година