open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Спорлита

**Спорлита** или **Спурлита** (, *Елафина*; до 1926 година: *Σπουρλίτα*, *Спурлита*) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Бер, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото е оддалечено околу 12 километри јужно од гратчето Кутлеш, југоисточно од градот Бер, на надморска височина од 860 метри.

Селото е сместено на југоисточните падини на планината Шапка.

## Историја

Иако носи македонско (словенско) име, што е случај со повеќето села во ова подрачје, неговото население уште од порано има грчко потекло.

Селото било преименувано во текот на 1926 година кога му било доделено името Елафина (*Ελαφίνα*).

## Стопанство

Атарот на селото е поседуван од еден муслимански велепоседник под името Халил и неговите наследници, поради што селаните не поседуваат своја земја.

## Население
Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во *Спорлита (Сполта)* живееле 150 Грци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во *Баштане* (Bachtane) имало 145 жители.

Во 1910 година во селото *Спурлита* (Σπουρλίτα) имало 270 жители. Спирос Лукатос посочува „грчки јазик на жителите“.

На пописот во 1912 година, селото е забележано со грчки јазик и христијанска религија.

Иако К’нчов и Бранков го споменуваат со 150 односно 145 жители, изгледа било многу поголемо, бидејќи со пописот од 1913 година селото било забележано со 350 жители. Во 1920 година имало 309, а во 1928 година 434 жители. Во времето на Втората светска војна селото прилично настрадало, поради што во 1951 година биле попишани 129 жители, а во 1961 година 181 жител. Во 1971 година селото имало само седум жители, во 1981 година пет, а во 1991 година 42 жители. Причината за напуштање на селото од неговите жители се должело на непостоењето нивна земја, поради тоа што земјата припаѓала на еден муслимански велепоседник познат под името Халил и неговите наследници. Повеќето од семејствата се преселиле во некогашните Колиби на Спорлита во Катеринско, каде имале своја земја.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 54 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 8 жители.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Македонида со седиште во селото Боштани, која припаѓа на поголемата општина Бер, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Куково, во кој покрај селото Спорлита влегуваат и Братиништа, Куково, Порос и манастирот „Св. Јован Претеча“.

## Наводи

Категорија:Бер (општина)
Скилич

**Скилич** (од 1970 г. носи името **Старо Скилич**; , *Палео Скилици*) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Гида, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на дванаесет километри западно од градот Гида и два километри северно од главниот пат што од Гида води за градот Бер, на надморска височина од 14 метри. Селскиот атар зафаќа површина од вкупно 14 квадратни километри.

Сместено е во областа Урумлак.

## Историја

Селото уште од порано, како и другите села во областа Урумлак, било населено со грчко население.

По Првата светска војна во селото биле населени грчки бегалци. Во 1928 година, во Скилич биле сместени 25 бегалски семејства со вкупно 95 жители..

По основањето на селото Ново Скилич, селото било преименувано во Старо Скилич. Во 1970 година, Ново Скилич било преименувано во Калохори (*Καλοχώρι*).

## Стопанство

Населението главно се занимава со земјоделство. Основни производи на селото се памукот и шеќерната репка.

## Население

Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година во *Скилич (Шкиличи)*, Берска каза, живееле 80 Грци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година навел дека во *Скилич Шкиличи* (Skilitch Chkilitchi) живееле 75 Грци.

Во пописот од 1913 година, селото е забележано со 73 жители, а во 1920 година со 107 жители. Во 1923 година биле сместени и бегалски семејства во новоизградената населба наречена Ново Скилич, така што селото во 1928 година имало само 126 жители. По извршените мелиорации и исушувањето на Ениџевардарското Блато тука биле сместени и поголем број на бегалски семејства, поради што во 1940 година бројот на жители пораснал на 632. Во 1951 година имало 574, во 1961 година 652, во 1971 година 669, во 1981 година 696, а во 1991 година 647 жители..

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 649 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 526 жители.

## Знаменитости
* Црква „Св. Никола“ — старата црква во селото
* Црква „Св. Константин и Елена“ од 1980-тите

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Антигониди со седиште во селото Кавасила, која припаѓа на поголемата општина Гида, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Скилич, во кој е единствено село.

## Наводи

Категорија:Гида
Сомелие

мини|десно|180п|Сомелие како проверува вино
мини|десно|Нож на сомелие — важна алатка за сомелието.

**Сомелие** () — обучен стручњак за вино со големи познавања, кој работи во ресторан и специјализира во сите аспекти на служењето на вино. Тој игра поспецијализирана и поинформирана улога отколку винскиот келнер.

Во работата на еден сомелие спаѓа набавка на вино, негово чување и ротација на вински подрум. Тој е одговорен и за изготвување на вински карти како и за послужувањето на вино и за обуката на друг персонал во рестаранот. Тој работи заедно со готвачкиот персонал и спарува или предлага вино кое би одело најдобро со некое јадење на менито. Може да се рече дека улогата на сомелието денес е стратешки на исто рамниште со онаа на главниот говач. Професионалниот сомелие исто така работи во самата сала и е во непосреден контакт со гостите. Тој има одговорност да работи во рамките на вкусот и буџетот на гостинот.

Во денешно време еден сомелие има поширока улога отколку само работа со вино, па така во неа спаѓаат сите аспекти на ресторанската услуга, со особен акцент на вино, пиво, жестоки пијалаци, газирани пијалаци, коктели, минерални води и пури. Некои ресторани вработуваат еден сомелие за вода, еден за виски, еден за пури итн. Некои од нив пишуваат вински водичи и изведуваат јавни дегустации, па така имаат улога мошне слична на новинар.

## Поврзано
* Вино
* Енологија
* Енофилија
* Предлагање вино
* Шеф на сала

## Надворешни врски

* 

Категорија:Вино
Категорија:Вински поими
Категорија:Занимања
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Галицизми
Лимерик (грофовија)

thumb|240px|Типичен пејзаж на истокот од Лимерик, изобилни зелени полиња

**Лимерик** (ирски -*Contae Luimnigh*,  англиски -*County Limerick*) е грофовија во покраината Манстер во Ирска. Грофовијата била основана во околу 1210 година. Сместена е во средниот запад на земјата и се граничи со Клер на север, Корк на југ, Кери на запад и Типерери на исток. Низ истоимениот главен град тече реката Шанон која се влева во Атлантскиот Океан.

## Поврзано
* Конахт
* Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Ирски јазик
* Ирци
## Наводи

## Надворешни врски
* Туризам 
* Ссоветот на округот 
* Карти 
*  Limerick GAA Website 
* Worthies of Thomond by Robert Herbert- biographical profiles of notable Limerick & Clare people 
* Ferrar's History of Limerick 
* THE SÉAMUS Ó CEALLAIGH COLLECTION - Limerick sports history and Gaelic Games 


Категорија:Грофовии во Ирска
Категорија:Манстер
Свиница

**Свиница** (познато и како **Свинца**, **Свинче** или **Свиништа**; , *Сфина*; до 1926 година: *Σφήνιτσα*, *Сфиница*) — поранешно село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Гида, во Централна Македонија, Грција.

Селото постоело до почетокот на Втората светска војна, а денес претставува дел од атарот на селото Кипсели.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на еден километар јужно од бегалското село Кипсели, во близина на главниот пат што води од градот Гида за градот Катерина и југозападно од селото Голем Алабор.

Сместено е во областа Урумлак. На два километри на југ се наоѓа Свиничкиот манастир „Св. Атанасиј“.

## Историја

Селото најверојатно е погрчено уште од постаро време.

Во 1922 година, во селото биле населени грчки бегалци. Во 1928 година, Свиница била мешана населба со 64 бегалски семејства со вкупно 270 жители.

Во 1926 година, селото било преименувано во Сфина (*Σφήνα*).

Подоцна, бегалските семејства започнале да го напуштаат селото и да се населуваат во соседното село Кипсели. Причината за напуштање на селото се должела на фактот што тоа и неговите имоти му припаѓале на соседниот манастир „Св. Атанасиј“, поради што и не можеле да бидат обработувани и дадени во сопственост на селаните.

## Население

Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во *Свинца (Свинче)* живееле 60 Грци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во *Свинца (Свинче)* (Svintza Svintché) живееле 55 Грци.

Во селото по Балканските војни биле сместени извесен број бегалски семејства. До 1924 година, тука биле сместени вкупно 64 бегалски семејства со 270 жители. И покрај тоа, во пописот од 1928 година Свиница се води како мешана населба со само 92 жители, што укажува дека поголем број од бегалските семејства веќе го напуштиле селото. Малку подоцна и преостанатите жители го напуштиле селото и се прибрале во соседното село Кипсели.

## Самоуправа и политика

Денес, селото претставува дел од селото Кипсели.

## Личности

;Родени во Свиница
* Атанасиос Хаџопулос (1876-1936) — грчки андартски револуционер

## Наводи

Категорија:Историски села во Гида
Типерери (грофовија)

**Типерери** (, ) — грофовија во покраини во покраината Манстер во Ирска. Типерери е една од првите ирски земји и својата независност ја стекнува во XIII век.

Карактеристично е тоа што грофовијата е поделена на два дела и има два главни града. На северниот дел главен град Нина, а на јужниот е Клонмел.

## Поврзано
* Типерери (град)
* Манстер
* Административна поделба на Ирска
## Наводи

## Надворешни врски
* Tipperary Institute 
* County Tipperary Historical Society 
* A website dedicated to the genealogical records of the county. It offers fragments of the 1766 census, the complete Down Survey, as well as a ream of other useful information 


Категорија:Грофовии во Ирска
Категорија:Манстер
Вотерфорд (грофовија)

мини|Поглед кон кулата во Вотерфорд
**Вотерфорд** (ирски -*Contae Phort Láirge*, англиски -*County Waterford*) е грофовија во покраината Манстер на јужниот брег на  Ирска. Административно гледано истоимениот главен град Вотерфорд нема власт како центар на целиот округ. За другиот дел од грофовијата административните работи ги извршува градот Дангарван.  

Други градови во округот се:

* Ардмор
* Данмор Ист
* Лизмор
* Трејмор

## Поврзано
* Конахт
* Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Ирски јазик
* Ирци
## Наводи

## Надворешни врски
* County Council website 
* Work in Waterford- Provide assistance for people who wish to work in county Waterford. 
* Invest in Waterford- an initiative by Waterford County Council to encourage industry to invest in County Waterford. 
* Map of Waterford 
* Waterford County Museum - 3500 pages of County Waterford history
* Waterford County Image Archive - Thousands of photos and images from County Waterford history
* WaterfordTourism.org - Official Waterford Tourism website
* The Diocese of Waterford and Lismore 


Категорија:Грофовии во Ирска
Категорија:Манстер
Кери

[thumb|250п|right|Езерото [Киларни (езеро)|киларни]]
**Кери** (ирски *Contae Chiarraí*, англиски *County Kerry*) е грофовија во Ирска. Неформално го нарекуваат **Кралството** (*The Kingdom*). Се наоѓа во покраината (Манстер). Има површина од 4.746&nbsp;км2 и се граничи со грофовиите Лимерик на исток и Корк на југоисток. Главен град е Трали. Грофовијата била основана во околу 1360 година.

Еден од најпознатите ирски градови Киларни се наоѓа во Кери. Изобилува со природни увбавини, како езера, така и паркови.
[thumb|970px|лево|Полуостровот [Дингл]]

## Поврзано
* Конахт
* Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Ирски јазик
* Ирци
## Наводи

## Надворешни врски
* Kerry County Council
* County Kerry Atlas 
* Heatons Guest House


Категорија:Грофовии во Ирска
Категорија:Манстер
Карлоу (грофовија)

**Карлоу**  (ирски -*Contae Cheatharlach*, англиски -*County Carlow*) е грофовија во покраината Ленстер, сместена во јужниот исток на Ирска. Има население од 61,931 жители во 2022 г. Главен град град е Карлоу и се наоѓа на реката Бероу. Има население од 20.724 жители (2006). Грофовијата била основана во околу 1210 година.

## Поврзано
* Ленстер
* Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Ирски јазик
* Ирци
## Наводи

## Надворешни врски
* Carlow Local Authorities 
* Carlow Brewing Company
* Co Carlow Football Club 
* Carlow GAA 

[right|thumb|225px|Кадедралната црква во главниот град [Карлоу (град)|Карлоу во кое е и седиштето на локалната католичка парохија]]


Категорија:Грофовии во Ирска
Категорија:Ленстер
Килдер (грофовија)

thumb|right|250px|типичен Килдерски пејзаж

**Килдер**  (ирски -*Contae Chill Dara*, англиски -*County Kildare*) е грофовија во покраината Ленстер, сместен југозападно од Даблин, Ирска. Името доаѓа од ирските зборови *Cill* (црква) и *Dara* (дабје).

## Историја

Килдер се спомнува уште во 1297година, а во денешните граници е од 1832 година.

## Географија
Килдер се граничи со грофовиите Карлоу, Лаут, Мит, Офали, Даблин и Виклоу.

## Поврзано
* Ленстер
* Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Ирски јазик
* Ирци
## Наводи

## Надворешни врски
* County Kildare Community Network
* http://www.kildare.ie
* http://www.kildarecoco.ie


Категорија:Грофовии во Ирска
Категорија:Ленстер
Сухуми

**Сухуми** (,; , ''Сохуми''; ) — главен град на де факто независната земја Абхазија, која највеќето земји ја сметаат за дел од Грузија, отцепена со војната во 1992-93 г. Во конфликтот, градот значајно настрадал и денес има нешто над 62.000 жители, што претставува половина од населението пред војната.

## Наводи

Категорија:Градови во Абхазија
Категорија:Главни градови во Азија
Категорија:Населени места основани во 6 век п.н.е.
Партизан (појаснување)

* Партизан, член на воена формација која што војува на герилски начин.
* ФК Партизан - фудбалски клуб од Белград

Категорија:Појаснување
Скокач (филм)

***Скокач*** () е драма – научна фантастика филм од 2008 год. Филмот е реализиран според романот на Стивен Гоулд и реализиран е на 14 февруари 2008 година, по што уште првата недела од прикажувањето се здоби со неверојатна популарност.

## Синопсис
Филмот е приказна за едно момче кое во секој момент може да се телепортира во кој било дел од светот што ќе го замисли (под услов барем еднаш да го има видено на слика). Она што на Дејвид Рајс во почетокот ќе му го олесни животот и ќе му дозволи да живее во висок стил наскоро ќе се покаже како опасна особина што му наметнува опасни непријатели – Паладините, чија единствена цел е да му го одземат животот.

Од Њујорк до Токио, од урнатините во Рим до срцето на Сахара, се е возможно за Дејвид Рајс, сè додека не увиди дека неговата слобода не е целосна, дека не е сам, туку е дел од долготрајната глобална војна што е закана за опстанокот на еден редок и исклучителен вид. Дејвид Рајс пораснал со таинствена моќ за која многумина сонуваат. Тој целосно е мобилен, а е во состојба да патува низ пукнатините на просторот и времето. Меѓутоа кога Дејвид ќе открие уште едно момче слично на себе, светскиот патник Грифин, вистината почнува да се открива. Тој не е осамено чудо на природата, туку е дел од долга низа генетски аномалии, познати како скокачи. Дејвид е идентификуван од тајната организација што се заколнала дека ќе го убие него и сите скокачи. Тој ќе биде безобзирно прогонуван во трка преку целата планета и ќе стане клучен играч во борбата што беснее со векови, невидлива за најголемиот дел од човештвото.
## Наводи

Категорија:Филмови од 2008 година
Света Марина (село)

**Света Марина** (, *Агија Марина*) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Бер, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото е оддалечено околу 13 километри северозападно од градот Бер и исто толку југоисточно од градот Негуш, на надморска височина од 40 метри. Површината на селскиот атар изнесува 14 квадратни километри.

Селото се наоѓа на два километри источно од селото Јанчишта.

## Историја

Селото е доста старо и во минатото било чисто македонско.

Селото настрадало од нападите на грчките андарти за време на грчката вооружена пропаганда. Пред февруари 1906 година, жителите на селото добиле заплашувачко писмо од капетанот Костас Акритас.

Еден месец подоцна, грчка чета ја нападнала Света Марина, но е одбиена од селската милиција на ВМОРО, која убива петмина.

## Стопанство

Селото е прилично богато, бидејќи се наоѓа сред поле, а земјата која се наводнува, е многу плодна и дава високи приноси. Основни производи на населението се овошје (праски и круши), памук, шеќерна репка и друго.

## Население

Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во селото живееле 185 Македонци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Света Марина имало 248 жители. Во селото работело егзархиско училиште, каде предавала Елисавета Коронова од Воден.

Во 1913 година, селото е забележано со 208 жители, од кои 104 биле мажи, а 104 жени. Во 1920 година имало 216 жители. По 1923 година, како и во другите берски села, биле сместени и 72 бегалски семејства со вкупно 237 бегалци. Така, селото станало мешана населба, со македонско и бегалско грчко население. Како мешана населба во 1928 година имало 443, во 1940 година 652, во 1951 година 809, во 1961 година 935, во 1971 година 886, во 1981 година 964, а во 1991 година 958 жители.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 788 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 864 жители.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Добра со седиште во селото во Јанчишта, која припаѓа на поголемата општина Бер, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Света Марина, во кој единствено село е Света Марина.

## Културни и природни знаменитости

;Цркви
* Црква „Св. Марина“ — стара црква изградена во 1700 година во Старото село на 2 километри од ново; прогласена е за споменик на културата во 1985 г.
* Црква „Св. Марина“ — нова црква изградена во 1936 година

## Наводи

### Белешки
* 

Категорија:Бер (општина)
Килкени (грофовија)

мини|Поглед кон катедралата во Килкени
**Килкени**  (*Contae Chill Chainnigh* на ирски и *County Kilkenny* на англиски) е грофовија во покраината Ленстер во Ирска. Сместен е во југоисточниот дел на земјата. Главен град е истоимениот Килкени.

Жителите на Килкени себеси се нарекуваат **Килкенски Мачки** *Kilkenny Cats*; и исто така се нарекуваат и навивачите на месниот клуб на спортот Харлинг (ирски фудбал, сличен на хокејот), кој е еден опд најдобрите во Ирска.

Калкени има свои три најголеми адути за чист и здрав живот; **земја без кал, оган без чад, земја без брег**.  Ова се однесува на пресушените мочуришта, јагленот антрацит и минималните влијанија на изложеност на морската солена вода.

## Поврзано
* Ленстер
* Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Ирски јазик
* Ирци
## Наводи

## Надворешни врски

* Kilkenny County Council Website
* Map of Kilkenny 



Категорија:Ленстер
Лиш

мини|Поглед кон административен објект во Портлиш
**Леиш**  (*Contae Laoise* на ирски и *County Laois*, *Laoighis* или *Leix*) е грофовија во покраината Ленстер во Ирска. Сместена е во централниот дел на земјата и со своите 1.719 км2 има 91.657 жители. Грофовијата била основана во околу 1556 година.

## Поврзано
* Ленстер
* Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Ирски јазик
* Ирци
## Наводи

## Надворешни врски
* Портал на грофовијата


Категорија:Грофовии во Ирска
Категорија:Ленстер
Лонгфорд (грофовија)

мини|Поглед кон црквата во Лонгфорд

**Лонгфорд** (ирски: *Contae an Longfoirt*, англиски: *County Longford* ) е грофовија во северозападниот дел на покраината Ленстер, Ирска. Има површина од 1.091 км2 и население од 46,634 жители. Лонгфорд е една од најмалите грофовии во земјата. Грофовијата била основана во околу 1570 година.

Традиционално застапено е овчарството и одгледувањето на компири и овес.

Во минатото Лонгфорд бил познат по имињата **Аналија** (*Anghaile* на ирски) или **Тефија** (*Teabhtha*) и територијата била под власт на кланот **Фарел**.

## Поврзано
* Ленстер
* Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Ирски јазик
* Ирци
## Наводи

## надворешни врски
* County Longford Official Website
* Longford County Council
* Longford Ancestry 
* Farrells of Longford 


Категорија:Грофовии во Ирска
Категорија:Ленстер
Лаут (грофовија)

**Лаут** (), англиски *County Louth*) е грофовија во покраината Ленстер на источниот брег на Ирска и се граничи со Северна Ирска. Грофовијата била основана во околу 1210 година.

Главен град е Дандалк, кој воедно е и најголем град во провинцијата. 

Името на Лаут доаѓа од ирскиот збор *Lughbaidh* што значи обожување на богот Лух (*Lugh*) кој бил многу почитува во старите времиња на Ирска.

## Поврзано
* Ленстер
* Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Ирски јазик
* Ирци
## Наводи

## Надворешни врски
* Omeath Online - Official Site of Omeath, Co. Louth 
* Carlingford Online - Carlingford Local and Tourist Site 
* Dunleer Parish
* Louth Local Authorities
* Drogheda Tourism - Official Site of the Drogheda Tourist Office


Категорија:Окрузи во Ирска
Категорија:Ленстер
Даблин (грофовија)

thumb|180px|Поранешниот грб на Округот Даблин

**Округот Даблин** (, англиски -*County Dublin* ), е округ во провинцијата Ленстер во Ирска. Главниот град кој воедно е и главен град на Ирска е Даблин. Тој е и најголем град не само во Ирска туку и на целиот остров. Грофовијата била основана во околу 1190 година.

## Локална административна поделба
thumb|150px|лево|Карта на Округот Даблин
Округот Даблине поделен на 4 помали административни единици. Тие се:
# Даблин (1)
# **[[Дан Лири—Ратдаун]]** (2)
# **[[Фингал]]** (3) и 
# **[[Јужен Даблин]]**(4)

## Поврзано
* Даблин
* Ленстер
* Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Ирски јазик
* Ирци
## Наводи

## Надворешни врски
* The Dublin Community Blog
* Dublin Regional Authority 
* Architecture of County Dublin 
* Civil parishes of County Dublin, from Ireland.com 

Категорија:Грофовии во Ирска

Категорија:Административна поделба на Ирска
Решани

**Решани** (, *Врисаки*; книжевно: *Βρυσάκιον*, *Врисакион*, до 1927 година: *Ρέσιανη*, *Ресјани*) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Гида, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на дваесетина километри североисточно од градот Бер, исто толку километри јужно од Ениџе Вардар и четири километри западно од градот Гида, крај главниот пат од Гида за Бер, на надморска височина од 14 метри. Површината на селскиот атар изнесува 9 квадратни километри.

Сместено е во областа Урумлак.

## Историја

Жителите на Решани, како и на другите околни села, по народност се Грци или погрчени Македонци.

По Првата светска војна во 1922 година во селото се населени грчки бегалци. Во 1928 година, селото станало мешани со 46 бегалски семејства со вкупно 174 жители. Во 1927 година селото е преименувано во Врисаки (*Βρυσάκι*).

## Стопанство

Селото е доста богато, бидејќи земјиштето е многу плодно и дава високи приноси. Основни земјоделски производи се памукот и шеќерната репка.

## Население

Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година *Решани* е село во Берската каза и во него живееле 45 Грци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во *Решани* (Rechani) живееле 45 Грци.

Во пописот од 1913 година во селото се забележани 11 жители. Во 1920 година, Решани имало 127 жители, меѓу кои и бегалци, бидејќи тука непосредно по Балканските војни биле населени бегалски семејства со 174 жители. Во 1928 година селото имало 292 жители, а во 1940 година бројот на жителите пораснал на 533, благодарение на исушувањето на Ениџевардарското Блато и ослободувањето на нови обработливи површини, со што се создале можности да се населат и други, претежно бегалски семејства. Решани во 1951 година имало 557, во 1961 година 638, во 1971 година 629, во 1981 година 615, а во 1991 година 700 жители.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 716 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 669 жители.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Гида со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Гида, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Решани, во кој е единствено село.

## Личности

;Родени во Решани
* Георгиос Скарлатос — грчки учител од  век
* Мосхос Гиконоглу (р. 1932) — грчки политичар

## Наводи

Категорија:Гида
Мит (грофовија)

**Мит** (ирски -Contae na Mí, англиски -*County Meath* ) е грофовија во покраината Ленстер, во Ирска. Името Мит во буквален превод значи **средина**. Главен град е Наван.

## Население
Грофовијата е една од најинтересните во Ирска и е типичен пример како по поголемо иселување, да зголеми населениет. Кога во цела Ирска на почетокот на XX век населението се иселува пред сè во САД доаѓа до масовни напуштања на селата и голем наталитен пад. Но со влегот во Европската Унија кога инвестициите прават огромен економски *бум*, многу Ирци се вратија во Ирска. Но не само и тие. Благодарение на отворената Европа, тука дојдоа многу луѓе пред сè од Полска и Литванија како работна сила.

Население според пописите од 1861:

лево|thumb|300px|Еволуцијата на населението на грофовијата Мит од 1861 до 2002 г.

* 1861: 110,373 
* 1871: 95,558 
* 1881: 87,469
* 1891: 76,987
* 1901: 67,497
* 1911: 65,091
* 1926: 62,969
* 1936: 61,405
* 1946: 66,232
* 1961: 65,122
* 1971: 71,729
* 1981: 95,419
* 1991: 105,370
* 1996: 109,732 
* 2002: 134,005
* 2006: 162,831

[thumb|225px|Црквата '''Сент Мери''' во Главниот град [Наван]]

## Поврзано
* Ленстер
* Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Ирски јазик
* Ирци
## Наводи

## Надворешни врски
* Meath County Council
* CSO Website
* Cultur - Celebrating Diversity Website 
* County Meath History Geography map guide 


Категорија:Грофовии во Ирска
Категорија:Ленстер
Ретинаки

**Ретинаки** — село во Егејска Македонија, Република Грција.

## Географија и местоположба

## Историја

## Економија

## Демографија

## Општествени установи

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Надворешни врски

Категорија:Населени места во Егејска Македонија
Садина

**Садина** или **Садена** (, *Карави*; книжевно: *Καράβιον*, *Каравион*, до 1926 година: *Σάδενα*, *Садена*) — поранешно село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Бер, во Централна Македонија, Грција.

Селото постоело до Втората светска војна.

## Географија и местоположба

Селото е оддалечено околу десет километри источно од градот Бер и западно од Мелик, во непосредна близина на реката Бистрица, од нејзината десна страна.

Сместено е во областа Урумлак, на неколку километри јужно од селото Колура, од кое го дели старото корито на реката Бистрица. Со изместувањето на коритото на реката, Садина останало на левиот брег.

## Историја

Уште од постаро време било населено со грчко населени.

Селото било преименувано во текот на 1926 година кога му било доделено името Карави (*Καράβι*).

## Население

Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во *Садена* живееле 75 Грци христијани.

Во пописот од 1913 година селото е забележано со 216 жители, а во 1920 година со 124 жители. По 1923 година тука биле населени 23 бегалски семејства со вкупно 121 бегалец. Така селото во 1928 година имало 170 жители. По извршените мелиорации и регулирање на коритото на реката Бистрица, во 1933 година, селото се распаднало, а неговите жители се преселиле главно во селото Мелик, поради што во подоцнежните пописи не се спомнува.

## Наводи

Категорија:Историски села во Бер
Миноштица

**Миноштица** или **Монопиште** (, *Моноспита*; до 1926 година: *Μινόστιτσα*, *Миностица*) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Негуш, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на десетина километри од градот Негуш и на исто толкава растојание северозападно од градот Бер, на надморска височина од 45 метри. Селскиот атар зафаќа површина од 13 квадратни километри.

Сместено е во областа Сланица, во западниот дел на пространото Солунското Поле, во подножјето на планината Каракамен (Негуш Планина или Дурла). Низ селото тече реката Арапица.

## Историја

И ова село, како и сите села во околината, до 1924 година било населено исклучително со македонско население.

Во 1924 година, во селото биле населени 157 тракијски Грци, бегалци од Бугарија. Во 1928 година, Миноштица претставувала мешана населба со 8 бегалски семејства со вкупно 32 жители..

Во 1926 година, селото било преименувано во Моноспита (*Μονόσπιτα*).

## Стопанство

Населението на селото, главно се занимава со земјоделство. Околу селото постојат големи плантажи со овоштарници, во прв ред праскарници, но се одгледува и памук и малку пченица.

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година во *Миноштица (Моноснита)* живееле 170 Македонци. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во *Литоштица (Моноспито)* имало 240 Македонци.

Во 1910 година во Миноштица (Μονόσπητον) имало 240 жители.

За време на пописот од 1913 година, селото било забележано со 265 жители (од кои 132 мажи и 133 жени), колку што имало и во 1920 година. Поради плодноста на почвата, по 1924 година тука биле сместени и бегалски грчки семејства преселени од Бугарија (вкупно 157 бегалци), така што селото станало мешана населба. Миноштица во 1928 година имала 541 жител, во 1940 година 766, во 1951 година 864, во 1961 година 941, во 1971 година 929, во 1981 година исто така 929, а во 1991 година 969 жители. Сите статистички показатели говорат за постојано зголемување на бројот на жителите, што се должело на големата плодност на почвата, која речиси целосно се наводнува.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 916 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 897 жители.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Антемија со седиште во селото Копаново, која припаѓа на поголемата општина Негуш, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Миноштица, во кој е единствено село.

## Културни и природни знаменитости

;Цркви
* Црква „Св. Никола“ — главна селска црква, изградена околу 1850 година

## Редовни настани

* Свети Никола (6 декември) — селска слава

## Личности

;Родени во Миноштица
* Димитрис Гесиос (р. 1948) — грчки фудбалер
## Култура и спорт

* Фудбалски клуб „Елпида“

## Наводи

### Белешки
* 

Категорија:Негуш
Луковица (Берско)

**Луковица** или **Ликовишта** (, *Палеа Ликоѓани*, до 1926 г. *Λυκοβίτσα*, *Ликовица*) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Бер, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Сместено е во Солунското Поле, на надморска височина од 25 метри. Селото е во непосредна близина на селата Света Марина и Јанчишта, северозападно од градот Бер и југоисточно од Негуш.

## Историја

Уште од неговото основање, селото било населено со македонско население.

Во  век, селото е во рамките на Османлиското Царство.  Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, Луковица ја навел како село во Берската каза и дека во него живеат 165 Македонци.

Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година навел, исто така, дека во селото живеат 224 Македонци.

Населбата била преименувана по 1940 година и била поделена на две населби, Стара и Нова Луковица. Ова се случило поради носењето на грчки бегалски семејства, за кои била изградена нова населба јужно од старата.

## Стопанство

Бидејќи лежи сред поле и располага со плодни обработливи површини кои се наводнуваат, селото е доста богато. Главни производи се овошјето (праски и јаболка), памук и пченица.

## Население

Во пописот од 1913 година е забележано со 109 жители, а во 1920 година со 92 жители.

По 1923 година, грчките власти тука населиле 65 бегалски семејства со вкупно 247 бегалци. Како мешана населба со македонско и грчко бегалско население, во 1928 година селото е забележано со 368 жители. Бидејќи грчките власти за бегалските семејства изградиле посебна населба во непосредна близина на старата и јужно од неа, во записот од 1940 година, па наваму, оваа населба се води како посебна и тоа како Нова Луковица, додека старата населба, за да се разликува од новата, била наречена Стара Луковица. Така, старата населба, за која станува збор и која е чисто македонска, во 1940 година е забележана со 186 жители, во 1951 година со 210, а во 1961 година со 224 жители. Во 1971 година поради помасовно иселување во поголемите градови, бројот на жители е намален на 134, во 1981 година повторно се зголемил на 206, а во 1991 година биле попишани 202 жители.

Според пописот во 2001 година, селото имало 122 жители. Според последниот попис во Грција од 2011 година, селото имало 161 жител.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Апостол Павле со седиште во селото Микрогуш, која припаѓа на поголемата општина Бер, во округот Иматија. Воедно, се наоѓа и во општинскиот оддел Луковица, во кој покрај Луковица се наоѓа и селото Нова Луковица.

## Наводи

Категорија:Бер (општина)
Неокастро

**Неокастро** (, книжевно: *Νεόκαστρον*, *Неокастрон*) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Гида, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа источно од градот Бер, на помалку од три километри од селото Мелик, на надморска височина од 70 метри. Површината на селскиот атар зафаќа 15 квадратни километри.

Сместено е во областа Урумлак, на северните падини на планината Шапка.

## Историја

Селото уште од постаро време било населено со грчко население.

## Стопанство

Населението се занимава со земјоделство, а основни производи се памукот, овошјето и пченицата.

## Население

Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во *Нео Кастро* живееле 145 Грци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во *Нео Кастрон* (Néo Kastron) живееле 95 Македонци.

Иако и К’нчов и Бранков го споменуваат селото со 145 односно 95 жители, веројатно било многу поголемо, бидејќи за време на пописот во 1913 година било забележано со 450 жители, во 1920 година со 550, а во 1928 година со 780, од кои само седуммина бегалци. Во 1940 година, Неокастро имало 768, во 1951 година 829, во 1961 година 910, во 1971 година 851, во 1981 година 928, а во 1991 година 949 жители.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 916 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 889 жители.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Мелик со седиште во истоименото село, која припаѓа на поголемата општина Гида, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Неокастро, во кој е единствено село.

## Наводи

Категорија:Гида
Наван

**Наван** (на англиски *Navan*, на ирски *An Uaimh*, превод од англиски "The cave", "Пештерата", е град на северозпадниот дел на Ирска. Тој е административен центар на грофовијата Мит во провинцијата Ленстер и се наоѓа на реката Бојн. Има 3&nbsp;710&nbsp;жители, а со околината 24&nbsp;851 од пописот во 2006 г.

## Личности
;Родени
* Пирс Броснан (р.1953), глумец
thumb|225px|лево|Црквара Сент Мери во центарот на градот.

Категорија:Градови во Ирска
Категорија:Мит (грофовија)
Долјани

**Долјани** (, *Кумарја*; до 1926 година *Δόλιανη*, *Долјани*, ) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Бер, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото е сместено на североисточните падини на планината Дурла, на надморска височина од 700 метри, оддалечено повеќе од 10 километри општинското средиште Бер. Селскиот атар е голем и опфаќа површина од 139 квадратни километри.

## Историја

Иако селото има македонско име, неговите жители Македонци настрадале во времето на Негушкото востание од 1822 година. Подоцна, селото било обновено од Власи сточари дојдени од Епир.

## Население

К’нчов го споменува како влашко село со 500 жители и како такво во 1913 година е евидентирано со 672 жители, а во 1920 година со 473 жители. По 1923 година грчките власти тука населиле и 37 бегалски семејства со вкупно 130 жители, поради што тоа станало мешана населба, која во меѓувреме поголемиот дел од влашките семејства ја напуштиле. Како мешана населба во 1928 година Долјани е евидентирано со 280 жители, во 1940 година со 595 жители, во 1951 година како последица на Втората светска војна и Граѓанската војна во Грција е забележано со 276 жители, во 1961 година со 237, во 1971 година со 118, во 1981 година со 156, а во 1991 година со 252 жители.

Според пописот во 2001 година, селото имало 170 жители. Според последниот попис во Грција од 2011 година, селото имало 243 жители.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Бер со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Бер, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Долјани, во кој покрај Долјани се наоѓа и селото Ксироливадо.

## Наводи

Категорија:Бер (општина)
Големо Нишел

**Големо Нишел** или само **Нишел** (, *Нисели*, книжевно: *Νησέλιον*, *Ниселион*) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Гида, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на пет километри јужно од градот Гида, крај главниот пат што води од Гида за Катерина, на надморска височина од 10 метри.

Сместено е во областа Урумлак, на левиот брег на реката Бистрица.

## Историја

К’нчов и Бранков го претставуваат како македонска населба со 265 жители Македонци.

По Првата светска војна во 1922 година во селото биле населени грчки бегалци. Во 1928 година, во Големо Нишел биле сместени 22 бегалски семејства со вкупно 86 жители..

## Стопанство

Селото е мошне богато, а населението главно се занимава со земјоделство. Основни производи се памук, шеќерна репка, пченица и друго.

## Население

Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година *Големо Нишел (Бујук Ајнисел, Ниши)* е село во Берската каза и во него живееле 265 Македонци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во *Големо Нишел* (Golemo-Nichal Beyouk-Aï-Nessel, Nichi) живееле 265 Македонци.

Со пописот од 1913 година било забележано со 260, а во 1920 година со 279 жители. По 1923 година, бидејќи селото било чифлигарско, грчките власти во него сместиле 22 бегалски семејства со вкупно 86 жители. Така селото станало мешано, во кое во 1928 година биле попишани 338 жители, во 1940 година 559, во 1951 година 658, во 1961 година 794, во 1971 година 761, во 1981 година 794, а во 1991 година 791 жител. Зголемувањето на бројот на населението по 1928 година се должело на извршените мелиорации, на новодобиените плодни обработливи површини, поради кои биле доселени и други семејства, како и на добрите комуникации.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 733 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 653 жители.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Гида со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Гида, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Гида, во кој покрај градот Гида, влегуваат и селата Големо Нишел и Шкинат.

## Наводи

Категорија:Гида
Голем Алабор

**Голем Алабор** (, *Прасинада*; до 1953 година: *Μέγα Αλάμπορο*, *Мега Алампоро*) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Гида, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на околу дваесетина километри југоисточно од градот Гида, во близина на железничката пруга која од градот Солун и селото Плати, води за градовите Катерина и Атина, на надморска височина од 3 метри.

Сместено е во областа Урумлак, на левиот брег на реката Бистрица.

## Историја

Селото отсекогаш било населено со грчко население.

Во 1953 година селото било преименувано во Прасинада (*Πρασινάδα*).

## Стопанство

Населението главно се занимава со земјоделство, обработувајќи сопствени површини, како што си останало уште од турско време. Благодарение на богатата почва, на извршените мелиорации и на изградениот наводнувачки систем од водите на реката Бистрица, земјата дава високи приноси. Главно се произведува памук, пченица, шеќерна репка и други земјоделски производи. Воедно, прилично е развиено и овоштарството, а дел од населението се занимава и со краварство.

## Население

Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во Голем Алабор, Берска каза, живееле 110 Грци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во *Големо Алабор* (Golemo-Alabor) живееле 100 Грци.

Во 1913 година, селото било попишано со 229, во 1920 година со 249, во 1928 година со 256 (од кои само двајца бегалци), во 1940 година со 339, во 1951 година со 531, во 1961 година со 395, во 1971 година со 260, во 1981 година со 359, а во 1991 година со 317 жители.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 366 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 281 жител.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Плати со седиште во истоименото село, која припаѓа на поголемата општина Гида, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Голем Алабор, во кој покрај Голем Алабор влегуваат и селата Мал Алабор и Мало Нишел.

## Наводи

Категорија:Гида
Аги Јани

**Аги Јани** — село во Егејска Македонија, Република Грција.

## Географија и местоположба

## Историја

## Економија

## Демографија

## Општествени установи

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Надворешни врски

Категорија:Населени места во Егејска Македонија
Долно Шел

**Долно Шел** или **Долно Село** (, *Като Вермио*, архаично: *Κάτω Βέρμιον*, *Като Вермион*, до 1926 година *Κάτω Σέλι*, *Като Сели*; , *Селија де Жос*) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Бер, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото е оддалечено 22 километри југозападно од градот Негуш и 20 километри северозападно од градот Бер. Сместено е во источните пазуви на планината Каракамен на надморска височина од 1.400 метри. Поради неговата надморска височина, селото е едно од највисоките села во Грција.

Атарот на селото се простира на 39 квадратни километри. Над селото се наоѓа скијачкиот центар Шел („Сели“). До самиот скијачки центар води асфалтен пат од градовите Бер и Негуш, а преку планината Каракамен и со градовите Кожани и Кајлари.

## Историја

Долно Шел, како и соседното Горно Шел, до 1822 година било населено со македонско население кое настрадало во Негушкото востание. Неговите жители кои се спасиле од јатаганите на турската војска и башибозукот биле принудени да се раселат во источна Македонија и на други места.

Подоцна, во периодот 1826-1835 година тука се населиле влашки семејства дојдени од Епир, најмногу од селата Авдела и Самарина. Долно Шел постепено прераснало во голема населба.

## Стопанство

Неговите жители во минатото најмногу се занимавале со сточарство, поради одлични и поволните услови за тоа. Денес, селото главно преживува од туризмот, особено зиме, со скијачкиот центар во негова близина.

Поради скијачкиот центар биле обновени и изградени многу куќи, планински колиби и вили. Селото поседува неколку хотели, кафулиња и ресторани.

Скијачкиот лифт бил првиот изграден во денешна Грција во 1934 година, со што скијачкиот центар „Шел“ е најстар во земјата.

## Население

По доселувањето на влашкото население, селото Долно Шел постепено прераснувало во голема населба, па така К’нчов го наведува како село со 3.000 жители Власи, а во пописот од 1913 година е забележано со 2.000 жители. Во пописот од 1920 година не се води како населба, бидејќи неговите жители со своите стада се наоѓале на зимување во полето. Во 1928 година е забележано со 707, а во 1940 година со 636 жители. Во пописот од 1951 година се води како напуштена населба, во 1961 година има само 5 жители, во 1971 година 97, во 1981 година 133, а во 1991 година веќе 463 жители.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 260 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 75 жители.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Бер со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Бер, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Долно Шел, во кој Долно Шел е единственото село.

## Личности

* Стериос Кукутегос — андарски капетан

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Бер (општина)
Грисел

**Грисел** или **Гриџали** (, *Анкатија*, до 1926 година: *Γκριτζάλη*, *Гриџали*) — село во Солунско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Гида, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на десетина километри јужно од градот Гида, крај самиот главен пат што води од Гида за Катерина, на надморска височина од 20 метри.

Сместено е во областа Урумлак, на десниот брег на реката Бистрица.

## Историја

Уште од постаро време, селото било населено со македонско, но погрчено население.

Во 1926 година името на селото било променето во Анкатија (*Αγκαθιά*).

## Стопанство

Околу селото се наоѓаат плодни обработливи површини кои делумно се наводнуваат, поради што носат големи приноси. Поради ова, голем дел од населението се занимава со земјоделство.

## Население

Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во Грисел живееле 150 Македонци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Грисел (Grissel) живееле 150 Македонци.

Иако и К’нчов и Бранков го споменуваат селото со 150 жители, веројатно било многу поголемо, бидејќи за време на пописот во 1913 година било забележано со 571 жител. Во 1920 година во Грисел биле регистрирани 565 жители, во 1928 година 677, од кои само 12 бегалци, во 1940 година 858, во 1951 година 1.105, во 1961 година 1.303, во 1971 година 1.221, во 1981 година 1.447, а во 1991 година 1.459 жители. Како што може да се забележи и од статистиката, селото е во постојан раст на населението, поради добрите услови за развој на земјоделството.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 1.350 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 1.270 жители.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Мелик со седиште во истоименото село, која припаѓа на поголемата општина Гида, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Грисел, во кој покрај Грисел влегува и селото Трихлево.

## Поврзано
* Грисел — истоимено село во Арагон, Шпанија

## Наводи

### Белешки
* 

Категорија:Гида