open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Месечина од хартија (филм од 1973)

**„Месечина од хартија“** (англиски: *Paper Moon*) — американски филм од 1973 година, во режија на Питер Богданович. Главните улоги ги толкуваат: Рајан О'Нил, Тејтум О'Нил, Медлин Кан, Џон Хилерман и П. Ј. Џонсон. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во четири категории, а победил само во една: Тејтум О'Нил, на возраст од 10 години, добила „Оскар“ за споредна женска улога, како најмлад добитник на оваа награда во историјата. Исто така, таа ја добила и наградата „Златен глобус“, а филмот бил добитник на вкупно осум филмски награди.

## Содржина
За време на Големата депресија, малото девојче Еди Логинс (ја игра Тејтум О'Нил) останува без мајка си. На погребот присуствува и Мозес Преј, познаник на нејзината мајка, кој се согласува да го одведе девојчето кај нејзината тетка во Мисури. Мозес е продавач на библии кој се служи со измами, а набргу и Еди почнува да му помага во нечесната работа. Така, двајцата патуваат до едно до друго место, заработувајќи доволно пари. Еднаш, Мозес ја запознава девојката Трикси Дилајт (ја игра Кан) и ја зема со себе, иако Еди се спротивставува на таа врска. Оттука, Еди се служи со својата итрина и успева да се ослободи од Трикси, по што таа и Мозес го продолжуваат патот сами. Во Канзас, Мозес краде неколку сандаци со виски кои му ги продава на човекот од кого ги украл, но набргу е уапсен од полицијата. Сепак, благодарение на Еди, тие успеваат да избегаат од полициската станица и да преминат во државата Мисури. Таму, полицајците од Канзас го претепуваат Мозес и му ги земаат парите. Тој ја остава Еди кај нејзината тетка, но Еди повторно му се враќа и двајцата го продолжуваат своето заедничко патешествие.

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови од 1973 година
Категорија:Филмови на Питер Богданович
Категорија:Филмови со Рајан О'Нил
Категорија:Филмови со Тејтум О'Нил
Категорија:Филмови засновани на книги
Хајнрих Шлиман

**Хајнрих Шлиман** (германски Heinrich Schliemann}}; Нојбуков, 6 јануари 1822 — Неапол, 26 декември 1890) бил германски археолог кој целото свое богатство кое го стекнал во младоста со трговија го потрошил на археолошки истражувања. Во 1868 година ја открил Троја, користејќи ги податоците од Хомеровите „Илијада“ и „Одисеја“, а вршел ископувања и во Микена, Орхомен и во Итака.

## Животопис
По дванаесет дена патување со брод кој потонал, а кој пловел во Јужна Америка, преживеал со чамец за переживување и стигнал до Холандија. На 25 години станал успешен самостоен трговец, научил 11 јазици. На  археологијата и се посветил во својата 36 година. По бракот со една русинка која не сакала да го напушти домот, се оженил со една многу млада гркинка. Почнал да живее во Атина. Својот дом го нарекувал Белерефонт, своите деца Андромаха и Агамемнон и своите слуги Теламон и Пелоп.

Во 1870 отишол во Троада убеден дека под брегот Хосарлик ќе ја најде Пријамовата Троја. После година дена со 80 работници и со огромен ентузијазам започнал со ископување на тоа наоѓалиште. Трудот му се исплател. Откриен бил голем бакарен сад во кој се наоѓале околу 9.000 златни и сребрени предмети. Во Европа пратил порака дека е најдено Пријамовото богатство. Подоцна со ископувањето продолжиле архиолозите и учениците Дерпфелд, Вирхов и Бирнуф.

## Наводи

Категорија:Германски археолози
Категорија:Носители на Кралскиот златен медал
Категорија:Членови на Баварската академија на науките
Категорија:Родени во 1822 година
Категорија:Починати во 1890 година
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Кракорница

**Свети Архангел Михаил** — главна селска црква во горнореканското село Кракорница. Црквата е гробјанска и е сместена во крајниот источен дел од селото.

## Историја
Црквата била изградена во XV век, а била обновена во 1998 година.

## Архитектура
Градбата на црквата е со четириаголна основа. Градена е од тули, во целост е варосана и е покриена со лимен кров. На предната страна на црквата, покрај влезната врата, има уште три квадратни прозорци, при што на левиоет е виснато знамето на МПЦ-ОА, додека на десниот е виснато државното знаме на Македонија. Од двете страни на влезната врата има две мермерни плочи на кои се наведени имињата на добротворите кои помогнале во обновувањето на црквата во 1998 година. Над влезната врата има кружна фреска над којашто се насликани повеќе светци и архангели. Камбанаријата на црквата е во облик на лачна конструкција која се издига над средишниот дел од кровот на црквата, при што ѕвоното е сместено во просторот образуван со лакот.

Дворот на црквата е ограден со камена и бетонска ограда, а во него се сместени селските гробишта.

## Галерија

Податотека:Влезна порта на црквата „Св. Архангел Михаил“ - Кракорница.jpg|Влезната порта од дворот на црквата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Кракорница.jpg|Страничен поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Кракорница 2.jpg|Предната страна на црквата
Податотека:Викиекспедиција Река 16.jpg|Мермерната плоча десно од влезната врата
Податотека:Викиекспедиција Река 17.jpg|Мермерната плоча лево од влезната врата
Податотека:Селски гробишта во Кракорница.jpg|Гробиштата во дворот на црквата


## Поврзано
* Кракорница
* Полошка епархија
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Мавровска парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Кракорница
Кракорница
Црква „Св. Никола“ - Бродец

**Свети Никола** — главна селска црква во горнореканското село Бродец. Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото.

## Историја
Црквата е изградена во текот на XIX век.

## Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа, со полукружна апсида на источната страна. Од средишниот дел на покривот се издига осумаголна купола, којашто содржи по еден затворен правоаголен прозорец на јужната, северната, западната и источната страна. Влезната врата се наоѓа на јужната страна, а над неа има ниша со фреска на којашто е претставен Свети Никола. Внатрешноста на црквата е живописана, а фрескописот и иконостасот биле изработени од членови на мијачката зографска школа.

Дворот на црквата е ограден со бетонска ограда. Камбанаријата е сместена непосредно до западниот ѕид на црквата. Таа се состои од два дела, од кои првиот е изграден од камен и содржи залачени отвори на јужната и северната страна, додека вториот претставува шестаголна метална конструкција со пирамидален дрвен кров.

## Галерија

Податотека:Влезна порта на црквата „Св. Никола“ - Бродец.jpg|Влезната порта на дворот од црквата
Податотека:Влезна врата на црквата „Св. Никола“ - Бродец.jpg|Влезната врата на црквата
Податотека:Влезна врата на црквата „Св. Никола“ - Бродец 2.jpg|Фреска со ликот на Свети Никола над влезната врата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Бродец 2.jpg|Апсидата на црквата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Бродец 3.jpg|Куполата на црквата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Бродец 4.jpg|Поглед кон црквата од источната страна
Податотека:Викиекспедиција Река 23.jpg|Поглед кон црквата од јужната страна
Податотека:Камбанарија на црквата „Св. Никола“ - Бродец.jpg|Камбанаријата на црквата


## Поврзано
* Бродец
* Полошка епархија
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Мавровска парохија

## Надворешни врски

Категорија:Бродец (Гостиварско)
Бродец
Категорија:Дела на Дебарската школа
Културно наследство на Македонија во Општина Охрид

Ова е **список на објекти прогласени за [[културно наследство на Македонија]]** на подрачјето на Општина Охрид според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
Алимбегова куќа

**Алимбегова куќа** — куќа која се наоѓа во Тетово, Македонија. Објектот е вклучен во Списокот на Културно наследство на Македонија.

## Историја

Објектот бил изграден од страна на Алим-бег, кој ја изградил својата резиденција во необароктен стил, но во просторната организација ја задржал традиционалната поделеност на јавниот и приватниот дел за живеење.

## Опис

Алимбеговата куќа е асиметрична градба, со приземје и два ката, а како архитектонско остварување претставува редок пример на станбена архитектура. Во претставителниот дел се влегува преку типичен барокен влез со извиени скали. Во предниот дел се наоѓа салон за прием со голем чардак од едната страна и висока шестострана просторија од другата страна. Во задниот дел се сместени уште три простории за живеење.

Првиот и вториот кат се идентично решени, со таа разлика што поради поголемата спратна висина на салонот, тој не се појавува на вториот кат. На вториот кат е сместен спалниот тракт, со своја бања. Распоредот на просториите е асиметричен со примена на разни геометриски форми, (многуаголни, полукружни, шестаголни, правоаголни). Скалите меѓу првиот и вториот кат се двокраки со полукружен подест.
Прозорците се поставени на сите нивоа со различен облик и декорација : на приземјето имаат благи лакови за натпрозорници, на првиот кат се полукружни, а на вториот се со прекршени лакови. Фасадната декорација поставена околу прозорците и на парапетите е типичен пример на барокниот стил, со гирланди, цветови, листови. Пиластрите со капители се исто така богато украсени.

Најбогато е обработена западната фасада, со извиени елипсовидни надворешни скали. Лево од скалите во шестоаголен облик се надвисува кула која доминира над останатите делови од фасадата. Десно од скалите е поставена чешма во полукружна розета и ниша обработена во вид на школка. Полукружниот фриз има флорална декорација во плиток релјеф. Покривната конструкција е изработена во неколку фази во зависност од адаптациите кои ги има претрпено објектот. Покривот е повеќеводен со фалцовани ќерамиди.

## Објектот денес

До 1993 година објектот бил во функција на Медицински центар или Старата болница. Во текот на 2016 година, започнале активности за конзервација, реставрација, санација и конструктивно зајакнување на Алимбеговата куќа, по кое објектот треб да биде претворен во музеј.

## Наводи

## Надворешни врски

* Управа за заштита на културното наследство 

Категорија:Музеи во Тетово
Категорија:Куќи во Тетово
Категорија:Културно наследство на Македонија во Општина Тетово
Магеланов Проток

мини|десно
мини|десно|Магеланов проток
**Магелановиот проток** е проток кој се наоѓа помеѓу копнениот дел на Јужна Америка и островот Огнена Земја. Долг е 583км, 3-24 км, ги поврзува Атлантскиот и Тихиот Океан. Му припаѓа на Чиле. На северозападниот брег е пристаништето Пунта Аренас. Наречен е во чест на Магелан, кој го открил и поминал преку него во 1520 година. До ископувањето на Панамскиот Канал во 1914 година бил многу занчаен за морскиот сообраќај помеѓу двата океана, но неподнесуван поради подводните ѕидови и санти мраз кој се спуштаат од островот Огнена Земја.


File:NaoVictoria.JPG
File:Commerson's_dolphins_(Cephalorhynchus_commersonii)_in_the_Strait_of_Magellan.jpg
File:US_Navy_040621-N-6536T-066_The_Nimitz-class_aircraft_carrier_USS_Ronald_Reagan_(CVN_76)_cruises_through_the_Straits_of_Magellan.jpg
File:Ferry_magallanes.jpg


Категорија:Географија на Јужна Америка
Категорија:Протоци во Чиле
Наполеонови војни

[мини|Француската победа над Прусите во [Битка кај Валми|Битката кај Валми во 1792]]
[мини|Бонапаррт ги победил Австријците во [Битка кај Риволи|Битката кај Риволи во 1797]]
**Наполеонови војни** — низа глобални конфликти за време на владеењето на Наполеон Бонапарт (1804 - 1815). Овие војни ја очаиле војската на Европа како и некои други воени системи. Француското царство брзо растело и  набрзо освоило голем дел од Европа, но по катастрофалната неуспешна  инвазија на Русија почнал нејзиниот пад. За тоа време Шпанија почнала да се ослободува од француската окупација и презема контрола над својата колонија, што ги поставило темелите на националистичките револуции во Латинска Америка. Не постои точен запис за тоа кога француските револуционерни војни завршиле, а кога Наполеоновите војни почнале. Можни датуми се:
09.11.1799 - Наполеон почнува да владее со Франција, 18.05.1803 - Британија и Франција прекинуваат мир во Европа, 02.12.1804 - Наполеон крунисан за цар. Некои од важните битки се: Битката кај Аустерлиц 1805, Битката кај Трафалгар 1805, Бородинската битка 1812, Битката кај Лајпциг 1813, Битката кај Ватерло 1815 ( пораз Наполеон Бонапарт) Битката кај Јене, Ауерштат, Фридланд 1806-1807. Наполеоновите војни завршиле со конечниот пораз на Наполеон во Битката кај Ветерло 18.06.1815. и вториот Париски договор потпишан на 20.11.1815 година.

## Вовед
Уште на есен 1799 година Французите ја запоставиле офанзивната коалиција. Рускиот цар Павле I Романов се повлекол од коалицијата, додека Британија, Неапол и Австрија продолжувале со војување. Француската војска во Италија била во тешка состојба. Командантот Масена бил опседнат во Џенова, без намирници и муниција. Наполеон преку Швајцарија се упатил кон Италија и ги нападнал Австријците од зад грб. Тие тргнале да го пресретнат. До битка дошло на  14.06.1800 година кај Меренга. Битката се развивала неповолно кон Французите. Работата ја спасил генералот Луј Дезе кој самоиницијативно се свртел и стапил во помош на Наполеон со што ја прекинал битката. Меѓутоа, во битката го загубил животот. Истиот тој ден, во Египет е извршен атентат на командантот на Француската сила, Жан-Батист Клебера. Поради неговата смрт битката во Египет била загубена. По битката во Маренга, обновена е Цисалпинската република, а тежиштето на операцијата е пренесено во Германија, Таму генералот  Моро однел уште една голема победа во овој дел од војната, во Битката кај Хоенлинден. Австрија по овој пораз била приморана на мир.


Категорија:Глобални судири
Вук Драшковиќ

**Вук Драшковиќ** е роден на 29 неоември 1946 година. Тој е српски политичар и претседател на Српското движење за одбрана. Тој бил потпретседател на владата СРЈ и министер за надворешни работи во државната заедница на Србија и Црна Гора.

## Животопис
Дипломирал на правен факлутет во универзитетот во Белград 1968. Од 1963 до 1980 работел ако новинар за југословенска новинарска агенција Танјуг. исто така бил член на Сојузот на комунистите на Југославија и шеф на кабинетот на југословенскиот претседател Мике Шпиљка. Роден е во селото Меќа во семејство комунисти од Хрватска. Основно Училиште завршил во Подолнини, гимназија во Гацка, а дипломирал на павниот факлутет во Белград. Оженет е со Даница Драшковиќ. Потекнува од партизански семејство, неговиот татко бил комунист и партизан за време на НОР, што влиаело на него да биде комунист и член на Сојузот комунисти на Југославија. во 1990 година по распаѓањето на Сојузот на комунисти на Југославија станува водич на антикомунизмот и националноста кој се залагале за Гплема Србија и рехабилитација на движењто на четник заедо со Воислав Шешељ. По неколку години го мења својот политички став  и станува поддржувач на Сојузот на Соединетите Американски Држави и државите кои се членики на Европската Унија и Нато. По распаѓањто на Српската народна одбрана, тој основал партијата за српското движење за одбрана. Во тој период двапати бил уапсен. Прв па по деветтомартовската демонстрација во 1991 година кога прошол три дена во притвор. Следниот пат е притворен со својата сопруга Даница  јуни 1993 година кога се осудени на два месеци притвор и кога ја пршле најсуровата полициска тортура. Двајцата се ослободени благодарение на притисокот водечки државници и органи на меѓународната заедница.

Категорија:Српски политичар
Категорија:Српски писатели
Категорија:Апсолвенти на Белградскиот универзитет
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1946 година
Глувост

мини|Меѓународен симбол за глувост
**Губење на слухот**, исто така познато како оштетување на слухот, е делумна или целосна неспособност да се слушне. Глув човек нема малку слух. Губење на слухот може да се појави во едно или во двете уши. Кај децата кои имаат проблеми со слухот, може да влијае врз способноста за учење на говорниот јазик, a кај возрасните може да предизвика потешкотии во работата. Кај некои луѓе, особено постарите лица, губењето на слухот може да резултира во осаменост, губењето на слухот може да биде трајно или постојано.

Губење на слухот може да биде предизвикано од голем број фактори, вклучувајќи: генетика, стареење, изложеност на бучава, некои инфекции, компликации при раѓање, траума на увото и одредени лекови или токсини. Честа состојба која резултира со губење на слухот е хронична инфекција на увото. Одредени инфекции за време на бременоста, како што се сифилис и рубеола, исто така, може да предизвикаат губење на слухот. Губење на слухот се дијагностицира кога испитувањето на слухот откриваат дека едно лице не може да слушне 25 децибели во барем едно уво. Тестирањето за лош слух се препорачува за сите новороденчиња. Губењето на слухот може да се категоризира како лесна, умерена, умерена-тешка, тешка или длабока. Постојат три главни типови на губење на слухот, проводен губиток на слухот, сензоневрален губиток на слухот и мешано губење на слухот.

Пола глувоста може да се спречи. Ова вклучува имунизација, соодветна грижа со околу персонални аудио плеери до 1 час на ден со цел да се ограничи изложувањето на бука. Раното откринање на глувост е важно посебно кај децата. Корисно е да се знае јазикот со знаци, како и читање од усни. Сепак во многу делови од светот ограничен е пристапот до лекување на глувоста.

Од 2013 година губењето на слухот влијае на околу 1,1 милијарда луѓе до одреден степен. Таа предизвикува попреченост во 5% (360-538 милиони) и умерена до тешка кај 124 милиони луѓе. Од оние со умерена до тешка попреченост, 108 милиони живеат во земји со ниски и средни приходи. Од оние со губење на слухот, 65 милиони започнале во детството. Оние кои користат знаковен јазик и се членови на културата на глуви се гледаат себеси како да имаат разлика, а не болест. Повеќето членови на културата на глуви, се спротивставуваат на обидите за лекување на глувост, а некои во оваа заедница ги сметаат кохлеарните импланти со загриженост бидејќи имаат потенцијал да ја елиминираат нивната култура. Терминот оштетување на слухот честопати се гледа негативно, како што нагласува она што луѓето не можат да го направат.

Категорија:Пореметувања
Категорија:Аудиологија
Категорија:Статии за широки поими
Итало (фудбалер)

**Италу Жузе Оливејра дус Сантус** (роден 12 Јануари 1988), познат како **Итало**,е бразилски професионален  фудбалер кој моментално игра за ФК Вардар во Македонија, како напаѓач.

## Животопис
Роден во Масеио, Алагоас, Итало ја почнал својата кариера во Коринтиас Алагоано и играл еднаш во 2005 Купот на Бразил. На 1 Февруари премина во португалскиот клуб Маритимо и играл за Б тимот во  Португалската втора лига. Првпат дебитираше за првиот тим на 12 Август 2007 година, го заменил Bruno Fogaça во првото полувреме, губејќи од Пенафиел во 2007–08 Португалскиот Куп по изведување на пенали. Таа сезона тој дал еден гол во 2 натпревари во лигата. Во 2008–09 Португалската лига, тој играл 10 натпревари во лигата и постигнал само еден гол.

После мечот во првата рунда од 2009-10 Португалската Лига,тој бил позајмен на Интернационал,но главно играл за Б тимот.Во Август 2010,неговата позајмница била продолжена за уште две години. Во 2009 и 2010 тој освоил Копа ФГФ со Интернационал Б.Тој исто играл 3 меча и постигнал еден гол со Интернационал во 2010 година во Гаучо Лигата, каде што Интернационал заврши на второто место.

На 5 јуни, 2016, Итало го постигнал својот прв гол за Саун Пауло: во победата над Крузеиро, со 1 - 0 , кој бил важен меч за Бразилската Лига.

## Достигнувања
; Државно ниво
*Copa FGF: 2009, 2010 (Интернационал Б)

Категорија:Бразилски фудбалери
Категорија:Родени во 1988 година
Ристоман Попчевски

**Ристо Василев Кочев**, познат како **Ристоман Попчевски** или **Атентаторот од Попчево** (1870, Попчево - 8 јули 1904, Гевгелија) — македонски револуционер, деец на Струмичкиот револуционерен округ и извршувач на атентатот кај градот Гевгелија (1904).

Категорија:Дејци на ВМРО од Струмица
Хуан Фелипе Алвес Рибеиро

**Хуан Фелипе Алвес Риберто**,познат како **Хуан Фелипе**, (роден на 5 декември 1987 г.) — бразилски фудбалер, играч од средниот ред на Вардар во Првата македонска фудбалска лига.

## Технички карактерситики
Хуан Фелипе е офанзивен играч од средниот ред или полушпиц, а исто така може да игра и како крило. Има солидна техника, добар дриблинг и моќен удар од далечина.

## Кариера
Хуан Фелипе играл за клубовите Санто Андре и Ред Бул Бразил пред да се пресели во Боливија во 2012 година за да игра за Ориенте Петролеро. Фелипе одиграл само девет натпревари во дресот на Ориенте Петролеро, постигнувајќи еден гол. После една сезона во Боливија тој потпишал за бразилскиот клуб Сао Карлос.

На 12 јули 2014 година, Хуан Фелипе потпишал двегодишен договор со бугарскиот клуб ЦСКА Софија. Тој дебитирал во победата од 4-0 против Хасково на 10 август, со влегување во игра во второто полувреме од натпреварот. Својот прв гол за клубот, тој го постигнал во победата од 3-0 против Локомотив Пловдив. На 30 ноември, Фелипе промашил пенал за ЦСКА Софија на натпреварот против Марек Дупница на стадионот Бончук кој завршил со резултат 0-0.

Во летото 2015 година, Фелипе потпишал за македонскиот клуб Вардар. Првиот гол за Вардар, тој го постигнал на 16 август 2015 година, во гостинската победа од 3-1 над Шкендија.

## Достигнувања
### Клупски достигнувања
 **[[ФК Вардар|Вардар]]**
*** [[Прва македонска фудбалска лига|Прва македонска лига]]** (2) : 2015–16, 2016–17
***[[Суперкуп на Македонија во фудбал|Суперкуп на Македонија]]** (1) : 2015

## Наводи

## Надворешни врски
*

Категорија:Родени во 1987 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Бразилски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ПФК ЦСКА (Софија)
Категорија:Фудбалери на ФК Вардар (Скопје)
Атанас Цонев

**Атанас Иванов Цонев** повеќе познат под имињата **Атанас Нивички** или **Нивичански**, **Брадата** или **Фратер Атанас** е македонски револуционер од Струмичко, деец на Внатрешната македонска револуционерна организација.
## Животопис
мини|лево|250п|Четата на Атанас Нивичански (стои, втор од десно)
### Рани години
Атанас Нивички е роден во планинското село Нивичино, Струмичко, во 1857 година. Тој потекнува од сиромашно семејство, кое се занимавало во главно со сточарство. Немал можност да се школува, но сепак од животниот пат научил многу. Во револуционерната дејност бил поддржуван од неговата сопруга Ангелина (Анѓа) и неговиот син Стојан.
### Револуционерна дејност
Својата револуционерна дејност ја започнува во 1897 година кога учествува во акцијата за пленување на богатиот Назл`м бег. Тогаш е фатен од турските власти, при што е затворен и мачен. Со усвитено железо бил изгорен од левата страна од телото, кај ребрата, што му оставило животен белег на телото. Потоа, бил фрлен во порој за да умре но, преку ноќта успешно се освестил и се довлекол до куќата на Јован Дончев. Таму бил лекуван со мевлем, набавен од градската аптека во Струмица. По некое време закрепнал, но белегот останал засекогаш. По овој настан, станал уште поогорчен непријател на власта, а кога се појавил врховизмот бил голем противник на неговите носители и претставници.

Во 1901 година во неговото село пристигнува Михаил Герџиков, кој за Нивичански во своите спомени пишува:

#### Афера „Мис стон“
Атанас Цонев бил прочуен војвода од огражденското село Нивичино, па поради тоа во 1902 година учествува во аферата „Мис Стон“. Од страна на раководителите на киднапирањето бил ангажиран да ги прифати двете жени заедно со бебето во своето село, додека траат преговорите. За нивната безбедност се гиржела неговата чета, а со храна биле снабдени од сопругата и синот на Атанас. Откако било спремно предавањето на парите, имал за задача да ги пренесе истите до селото Градошорци, при што во мугрите на 23 февруари, денот на ослободувањето, ги оставил жените со бебето пред селската црква.

## Наводи

## Поврзано
* Нивичанска чета

Категорија:Дејци на ВМРО од Струмица
Тина Купер

**Кристин Елизабет** "**Тина**" **Купер** (21 јули 1918 година – 1 септември 1986) била англиски paediatrician и експерт за злоупотреба на деца. Работела Општата Болница  во Њукасл за поголемиот дел од својата кариера и е добитник на наградата LUBIS во 1967 година, за нејзините заслуги за здравјето на децата во Сиера Леоне, кој вклучува формирање на национална вакцинирање програма.
Категорија:Родени во 1918 година
Категорија:Починати во 1986 година
Категорија:Офицери на Редот на Британската Империја
Категорија:Луѓе од Њукасл
Штировица (река)

**Штировица** или **Штировичка Река** — река во Западна Македонија и десна притока на Радика.

## Течение
Изворишната област на реката се наоѓа меѓу врвовите Црна Чука и Котата, на источната падина во северниот дел на планината Кораб, под превојот Голема Корабска Врата. Реката е образувана со спојување на неколку потоци во месноста Песок, на надморска височина од околу 1.950 м. Течението на реката продолжува низ историското село Штировица, поминува покрај караулата Стрезимир и на надморска височина од околу 1.270 м се влева во реката Радика од нејзината десна страна, на местото каде што од левата страна во Радика се влева и Аџина Река.

## Хидрографија
Вкупната должина на Штировица изнесува 9,5 км. Сливното подрачје на реката зафаќа површина од 26,8 км2 и истото припаѓа на Јадранскиот речен слив.. Во долното течение на реката Штировица, во непосредна близина на пограничната караула „Победа - Стрезимир“ и некогашното раселено истоимено село, на реката постои водозафат - бетонска брана од која дел од водите се пренасончуваат кон караулата и хидросистемот на електраните во Маврово.

## Галерија

Податотека:Штировица.jpg|Штировица во близина на истоименото историско село
File:Штировица-Кораб-МК 02.jpg|Свијок (меандер) во долното течение на Штировица
Податотека:Течение на реката Штировица.jpg|Долината на Штировица
Податотека:Штировица 2.jpg|Течението на Штировица


## Поврзано
* Кораб
* Радика
* Аџина Река
* Штировица
* Стрезимир

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Реки во Македонија
Категорија:Кораб
Категорија:Бродец (Гостиварско)
Категорија:Географија на Гостивар
Бродечки манастир

**Бродечки манастир** — манастир во областа Горна Река, во западниот дел на Македонија. Манастирот се наоѓа на падините на Ничпурска Планина, односно спојот на Шар Планина и Кораб. Од селото Бродец е оддалечен околу 3 км. Посветен е на Света Петка.

## Историја
Местото на коешто е изграден манастирот се наоѓа во непосредна близина на извори на лековита вода, каде што во 1960-тите години била изградена импровизирана чешма. Изградбата на манастирот започнала во 2012 година со добротвотни прилози на луѓе кои потекнуваат од крајот и од претпријатија. Манастирот бил завршен во 2015 година и осветен од страна на Митрополитот г. Јосиф на свеченост одржана во август истата година.

## Градби
Во склоп на манастирот влегуваат црква и параклис. Параклисот всушност претставува молитвен олтар кој се состои од чешмата од која се верува дека тече лековита вода и икона на Света Петка поставена над чешмата. Во непосредна близина на манастирот, покрај патот кој води до него, има уште една чешма.

### Црква „Св. Петка“

Црквата се наоѓа во средишниот дел на манастирот. Таа има четириаголна основа, со осумаголна купола која се издига од средишниот дел на покривот, натстрешница пред влезот на храмот и полукружна апсида на источниот ѕид. Внатрешноста на црквата е фрескоживописана.

## Галерија

Податотека:Патоказна табла до Бродечкиот манастир.jpg|Патоказ до манастирот
Податотека:Чешма пред Бродечкиот манастир.jpg|Чешмата во близина на манастирот
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Бродец 2.jpg|Црквата „Св. Петка“
Податотека:Чешма во Бродечкиот манастир.jpg|Параклисот со молитвениот простор и чешмата во дворот на манастирот


## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Бродец (Гостиварско)
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Тетовско-гостиварската епархија
Марија Ѓошевска

**Марија Ѓошевска** - македонска пијанистка и универзитетска професорка.

## Животопис
Ѓошевска го започнала своето музичко образование во основното музичко училиште „Владимир Арсовски“ во Неготино, додека средното музичко училиште го завршила во ДМУБЦ „Илија Николовски-Луј“ во Скопје, во класата на проф. Снежана Анастасова-Чадиковска. Потоа го продолжила образованието на Факултетот за музичка уметност во Скопје, каде дипломирала во 2002 година, магистрирала во 2004 година, а докторирала во 2009 година, во класата на проф. Борис Романов. Во рамките на докторатот, под менторство на проф. Томе Манчев, Ѓошевска го одбранила научниот труд со наслов „Аспекти на влијание на хармонијата врз репродуктивниот процес погледнато низ призмата на делото Соната за пијано D - 960 од Франц Шуберт“. Ѓошевска работи како редовен професор Факултетот за музичка уметност во Скопје, на катедрата по пијано, а истовремено членува во Сојузот на музичките уметници на Република Македонија и во Сојузот на музички педагози на Република Македонија.

## Творештво
Како солист и како камерен музичар, Ѓошевска настапила на повеќе меѓународни музички фестивали, како: „Охридско лето“, „Скопско лето“, „Интерфест“, „Хераклејски вечери“, итн., а одржала настапи и во повеќе земји (САД, Англија, Франција, Австрија, Италија, Полска, Чешка, Хрватска, Србија, Бугарија, Молдавија, Турција, итн.). Во Македонија, таа настапувала како солист со Македонската филхармонија, како и со Дубровничкиот симфониски оркестар и Камерниот оркестар на Музичката младина на Македонија при што соработувала со повеќе диригенти (Кристоф Кампестрини, Антон Нанут, Леонид Николаев, Патрик Штруб, Арилд Ремерајт, Јуриј Алиев, Саша Николовски - Ѓумар, Борјан Цанев, итн. Во периодот 2010-2011 година, Ѓошевска учествувала во европскиот проект „Пијано - рефлексија на европската култура“ во чии рамки одржала концерти во пет земји (Франција, Австрија, Полска, Молдавија и Македонија). Исто така, во 2011 година, таа одржала целовечерен рецитал во рамките на францускиот фестивал „Piano Plage“. Ѓошевска настапила и на 64. издание на фестивалот Охридско лето, каде на 23 јули 2024 година, заедно со Славица Мицовска-Смилевска, се претставила со следниве дела: свитите бр. 1 и 2 од „Пер Гинт“ на Едвард Григ, Сонатата за четирирачно пијано  во С-dur (К. 521) на Моцарт, како и „Мојата мајка гуска“ и „Шпанска рапсодија“ на Морис Равел.
 
Ѓошевска е добитничка на повеќе награди на државни и меѓународни натпревари, како:
* Прва награда на Републичкиот натпревар по пијано (1992, 1995 и 1998)
* Финалист на меѓународниот натпревар по пијано во Усти над Лабем, Чешка (1995)
* Финалист на меѓународниот натпревар во Сенегалија, Италија (1996)
* Трета награда на Меѓународниот натпревар „Никола Рубинштајн“ во Париз, Франција (1997)
* Прва награда на натпреварот за полифонија на Факултетот за музичка уметност во Скопје (1999, 2000 и 2001)
* Наградата „Виртуози“ во категоријата на музички изведувачи (2016)

## Наводи

Категорија:Македонски пијанисти
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Професори на ФМУ
Црква „Св. Петка“ - Бродец

**Света Петка** — манастирска црква на Бродечкиот манастир.

## Историја
Изградбата на црквата започнала во 2012 година и истата била завршена во 2015 година. Храмот бил осветен на 9 август 2015 година од страна на Митрополитот г. Јосиф на свеченост одржана за осветување на манастирот.

## Архитектура
Црквата е изградена од камен. Таа има четириаголна основа, со осумаголна купола која се издига од средишниот дел на покривот, натстрешница пред влезот на храмот и полукружна апсида на источниот ѕид. На јужната, северната, западната и источната страна од куполата има по една монофора. Ѕидот во внатрешноста на влезниот простор покриен со натстрешница содржи врамена молитва, додека над влезната метална врата има мала фреска со ликот на Света Петка и цветен венец во облик на лак. Над лакот има фреска која го отсликува животворниот извор за кој се верува дека е сместен во непосредна близина на манастирот и на која се прикажани верници како сипаат од лековитата вода која тече од чешма со три шепурки. Црквата е изградена од камен. Внатрешноста на црквата е фрескоживописана, а фрескописот е дело на мајсторот Славко Ѓиноски.

## Галерија

Податотека:Религиозна плоча на црквата „Св. Петка“ - Бродец.jpg|Молитва на ѕид во влезниот простор
Податотека:Влезна врата на црквата „Св. Петка“ - Бродец.jpg|Влезната врата од црквата
Податотека:Влезна врата на црквата „Св. Петка“ - Бродец 2.jpg|Фреската која го отсликува животворниот извор
Податотека:Внатрешност на црквата „Св. Петка“ - Бродец.jpg|Внатрешноста на црквата
Податотека:Внатрешност на црквата „Св. Петка“ - Бродец 2.jpg|Фрескоживопис во внатрешноста на куполата


## Поврзано
* Бродечки манастир
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Мавровска парохија
* Бродец

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Бродечки манастир
Категорија:Бродец (Гостиварско)
Бродец
Категорија:Македонската архитектура во 2015 година
Окинава

мини|Окинава
**Окинава** (јапонски:, 沖縄本島 - Окинава хонто или 沖縄島 - Окинаваџима; окинавски, ウチナー - Учина или フチナー - Фучина), е остров во југозападна Јапонија кој лежи меѓу Источнокинеското Море на запад и Тихиот Океан на исток. Со површина од 2.255 км2 Окинава е најголемиот од островите на Рјукју.

## Демографија

Според пописот спореведен во Јапонија од 2009 година, вкупниот број жители на Окинава изнесува 1,384,762. (вклучувајќи ги и семејствата со американско државјанство). Окинавскиот јазик на окинавски се вика „учинагучи“ или „хоген“ и го зборува поголемиот дел од тамошната популација (иако поголемиот дел го знаат и јапонскиот јазик).

## Географија

Планините под шумите заземаат две третини од островот на север, додека на јужната третина е ридско подрачје и таму живеат најголемиот број на жители.

## Стопанство

Главни економски активности се земјоделство, риболов, дрвенопреработувачка индустрија, преработка на храна, текстилна индустрија и грнчарство. Американската воена база и туризмот исто така се значајни за економијата. Наха е административен центар, најголем град и најголемо пристаниште.

## Историја
thumb|upright|Американски трупи во Окинава, 27 јуни 1945 година
Сè до 14 век островот бил независно кралство. Од 14 до 19 век островот плаќал данок на Кина, а конечно во 1879 година Окинава била споена со Јапонија. Во текот на Втората светска војна (1 април 1945), американската војска се населила на западниот брег на островот, и тоа била последната поморска операција во војната, и една од најтешките битки на Тихиот Океан. По 82 дена жестока борба, престанал организираниот отпор на Јапонците. Окинава била под контрола на САД од 1945 година до 1972 година, кога повторно била вратена на Јапонија. Под услов на повоениот договор, земјопоседниците на Окинава морало да изнајмат територија за американските војници.

Меѓутоа, во септември 1995 година американските војници силувале дванаесетгодишно девојче и предизвикале голем отпор против американското присуство на островот, што донело до тоа голем бој од земјопоседниците да одбијат да им дадат земја на Американците. 
Во април 1996 година, американската влада се согласила да врати 20 проценти од окупираните територии (4.900 хектари) во рок од седум години.

## Наводи

Категорија:Острови во Јапонија
Црква „Св. Илија“ - Гопеш

**Свети Илија** — помала селска црква во битолското село Гопеш, која се наоѓа на самиот асфалтен пат кон селото.

## Галерија


Податотека:Велоекспедиција Ѓават-Кол 46.jpg|Плоча на црквата
Податотека:Велоекспедиција Ѓават-Кол 47.jpg|Влезот во црквата
Податотека:Велоекспедиција Ѓават-Кол 48.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Гопеш
* Преспанско-пелагониска епархија
* Ресенско архијерејско намесништво
* Прва ресенска парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Гопеш
Гопеш
Црква „Св. Никола“ - Гопеш

**Свети Никола** — помала селска црква во битолското село Гопеш, која се наоѓа на самата тромеѓа на атарите на селата Гопеш, Доленци и Лера.

Црквата е сместена во земјен пат, кој се двои од асфалтниот пат, кој води до селото Гопеш.

## Историја

На плоча поставена на црквата пишува дека е изградена во 2001 година од страна на Цане и Нада Егуменовски од селото Смилево.

## Галерија


Податотека:Велоекспедиција Ѓават-Кол 39.jpg|Вода „Св. Богородица“
Податотека:Велоекспедиција Ѓават-Кол 41.jpg|Влезот во црквата
Податотека:Велоекспедиција Ѓават-Кол 42.jpg|Плоча на црквата
Податотека:Велоекспедиција Ѓават-Кол 43.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Велоекспедиција Ѓават-Кол 40.jpg|Вода „Св. Ана“
Податотека:Велоекспедиција Ѓават-Кол 44.jpg|Помошен објект во црковниот двор


## Поврзано
* Гопеш
* Преспанско-пелагониска епархија
* Ресенско архијерејско намесништво
* Прва ресенска парохија

## Надворешни врски

Категорија:Гопеш
Гопеш
Лудиот Пјеро (филм од 1965)

**„Лудиот Пјеро“** (француски: *Pierrot le fou*) - француски филм од 1965 година, во режија на Жан-Лик Годар кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Жан-Пол Белмондо, Ана Карина и Грациела Галвани. Филмот бил номиниран за наградата „Златен лав“ на Филмскиот фестивал во Венеција.

## Содржина
Фердинанд Грифон (го игра Белмондо) е штотуку отпуштен од една телевизиска станица. Тој е оженет со богата Италијанка (ја игра Галвани), која му закажува средба со нејзиниот богат татко, кој треба да му најде нова работа. На Фердинанд му е здодевно на забавата и си оди, но притоа ја среќава Маријана Реноар (ја игра Карина), неговата поранешна љубовница, која постојано го нарекува Пјеро. Тој ја поминува ноќта во нејзиниот стан, каде открива дека таа е вмешана во шверц со оружје. Двајцата го напуштаат Париз возејќи се низ Франција и притоа уништуваат автомобили, крадат и водат неконвенционален живот. Кога пристигнуваат на француската ривиера, Фердинанд паѓа во рацете на криминалците кои ја бараат Маријана поради парите што ги украла од нив. Така, тие се разделуваат, по што Фердинанд оди во Тулон, каде повторно му се придружува Маријана. Овојпат, таа го искористува и тие ги убиваат криминалците и им ги земаат парите, но Маријана побегнува со своето момче Фред. Сепак, Фердинанд ги пронаоѓа и ги убива двајцата, а потоа става експлозив околу главата и извршува самоубиство крај морскиот брег.

## Наводи

Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови од 1965 година
Категорија:Култни филмови
Категорија:Филмови на Жан-Лик Годар
Категорија:Филмови со Жан-Пол Белмондо
Категорија:Филмови со Ана Карина
Категорија:Филмови со Грациела Галвани
Алесандро Костакурта

**Алесандро "Били" Костакурта** ( роден на 24 април 1966) — италијански фудбалески менаџер  и поранешен професионален одбранбен играч, кој најчесто настапувал на позицијата централен дефанзивен играч од одбраната.
Во текот на неговата кариера, Костакурта поминал повеќе од дваесет години, во Милано во периодот помеѓу 1986 и 2007 година, како и кратка сезона како позејмен играч во Монца. Тој е најдобро познат по неговата значајна одбранбена улога заедно со Франко Барези, Паоло Малдини и Мауро Тасоти, кој ја сочинувале една од најдобрите одбрани во Серија А и европскиот фудбал во текот на доцните 1980-те и почетокот на 1990-тите, под раководство на менаџерите Ариго Саки и Фабио Капело. Тој главно настапувал како централен дефанзивец, и бил една од водечките експоненти на позицијата, примајќи многу меѓународни признанија, освојувајќи ја Серија А  седум пати и пет пати Лигата на Шампионите во текот на неговата кариера, како и многу други трофеи. Костакурта се повлекол од професионалниот фудбал на возраст од 41 година, на 19 мај 2007 година. Во неговиот последен натпревар за Милан, тој постигнал гол од пенал во 3-2 во поразот против Удинезе, со што станал најстариот стрелец во Серија А.

## Наводи

Категорија:Родени во 1966 година
Категорија:Фудбалери на Светско првенство 1994
Категорија:Фудбалери на Светско првенство 1998
Категорија:Фудбалери на Милан
Категорија:Фудбалски централни дефанзивци
Категорија:Фудбалски бекови
Категорија:Италијански фудбалски тренери
Категорија:Италијански фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Фудбалери во Серија А
Тораница

[мини|десно|[Сфалерит од Тораница]]
**Тораница** — рудник за олово и цинк, на планината Осогово во североисточна Македонија. Се наоѓа на територијата на Општина Крива Паланка, во близина на македонско - бугарската граница, во северниот дел на рудното подрачје Саса – Тораница, низ кое минуваат Каменица и Козја Река.

## Настанок
Наоѓалиштето настанало олигоценот и миоценот.  со минерализацијата на оловото и цинкот во Осоговско-малешевската вулканска област. Според условите на настанок, Тораница е хидротермално метасоматско наоѓалиште во скарновски облик.

## Геолошка градба
По геолошката градба, наоѓалиштето е метаморфна сложенка од гнајсеви, кварцово–графит шкрилци и други составници, како и терцијарни вулкански карпи (кварцлатити).

## Руди
Содржината на главните метали во наоѓалиштето во просек е: 5% олово, 3% цинк, но и мало количество на сребро (20 грама на тон). Главни рудни минерали и носители на оловно-цинковото оруднување се галенитот и сфалеритот, а потоа пиритот, пиротинот, магнетитот, самородниот бизмут, бизмутинот, халкопиритот, енаргитот и други.

## Поврзано
* Саса
* Тораница (река)

## Наводи

Категорија:Рудници во Македонија
Категорија:Саса
Категорија:Олово
Категорија:Цинк
Куртово Ќуле

**Куртово Ќуле** — врв на планината Кораб во западниот дел на Македонија. Неговата надморска височина изнесува 2.082 метри. Се наоѓа северозападно од селото Жировница и се издигнува на билото на една мала огранка (гребен) која се испушта од главниот срт на протегање на Кораб кон исток. Претставува еден од најјужните врвови на планината Кораб, од кој на југ со долината на Валавичарска Река и месноста Голема Планина, започнува да се протега планината Дешат. Според местоположбата на врвот Куртово Ќуле се наоѓа на координатите 41°41'15" северна географска широчина и 20°33'26"  источна географска должина. Сместен е на крајот на планинската огранка која се протега на источната падина на планината Кораб, при што на запад е поврзан со врвот Јаворско Брдо (2235 м.) додека на исток широко се отвора над долот на Жировница и кон север и југ се отвора  испуштајќи стрмни падини во долините на Таировска Река на север и Валавичарска Река со која е пределната граница со која почнува планината Дешат на југ. Околината на врвот изобилува со ретки геолошки и морфолошки појави како: сипари, остенци, камени гребени, камени струи и мразни почви. Од врвот Куртово Ќуле се нуди извонредна глетка на целото протегање на Кораб и Дешат, долината на Радика, планината Бистра.

## Галерија

Податотека:Панорама на Жировница со Веливар.jpg|Поглед на Куртово Ќуле над селото Жировница
Податотека:Куртово Ќуле на Кораб 04.jpg|Поглед на Куртово Ќуле од запад
Податотека:Куртово Ќуле (Кораб) 01.jpg|Поглед на врвот Куртово Ќуле од месноста Голема Планина на Дешат
Податотека:Јаворско Брдо и Куртово Ќуле на Кораб.jpg|Поглед на врвовите Јаворско Брдо (десно) и Куртово Ќуле (лево)
Податотека:Куртово Ќуле (Кораб) 02.jpg|Поглед на врвот Куртово Ќуле од месноста Голема Планина на Дешат


## Наводи

Категорија:Врвови во Македонија
Сихоте Алин

**Сихле Алин** (руски: *Сихотэ-Алинь*) — планински гребен и вулканско поле на Далечниот Исток на Русија, кој се наоѓа по должината на брегот на Тихиот Океан. Се простира на 1200 километри североисточно од Владивосток на територијата на Приморскиот и Хабаровскиот крај. Тој претставува водена граница помеѓу реката Амур и брегот на Тихиот Океан. Планинскиот опсег е широк 250 километри. Највисокиот врв е Тордоки Јани (2.077 метри).

Гребенот е богат со злато, олово и други обоени метали како јаглен. Подножјето е составено од базалтски висорамнини. На југ и исток има бројни гребени, а на запад - бројни долини.

Растителноста во Сихле Алин е многу разновидна. Во јужниот и централниот дел, до височина околу 500 метри, се наоѓа листопадна тајга со претежно манџурски видови на растенија. Северниот дел е шума со смрека.

До раните 1980-ти, на подножјето на Сихле Алин, живеел ендемски подвид на леопард, наречен Амурски леопард. Сибирскиот тигар е уште еден подвид на една голема мачка која живее во оваа област.

На територијата на Сихоте Алин, нема области со висок степен на опасност од лавина. Најголемиот дел е окупиран од области со низок степен на опасност од лавина.

Во 2001 година, Сихле Алин бил вклучен во Списокот на светското наследство на УНЕСКО како природно место.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* UNESCO — Sikhote-Alin World Heritage Site
*Natural Heritage Protection Fund: Central Sikhote-Alin - *at [http://www.nhpfund.org/ Natural Heritage Protection Fund]*
* Zhuravlev, Yu. N., ed. (2000) ''Стратегия сохранения биоразнообразия Сихотэ-Алиня = A Biodiversity Conservation Strategy for the Sikhote-Alin''' Vladivostok: Russian Academy of Sciences, Far Eastern Branch 

Категорија:Светско наследство во Русија
Категорија:Вулкани во Русија
Негев

**Негев**  (, *han-Néḡeḇ&#x202f;*) или **Негевска Пустина** — пустина и полупустински регион во јужен Израел. Пустината го зазема јужниот дел на државата и административно се совпаѓа со Јужниот округ. Најголем град во оваа пустина е Бершеба, и истиот се наоѓа во северниот дел на пустината.  Јужниот дел на пустината излегува на Акапскиот Залив и тука се наоѓа туристичкиот град Ејлат.  Покрај овие два града, во Негев се наоѓаат и уште неколку други развиени градови, како што се, поголемите, Димона, Арад и Мицпе Рамон, но и други помали гратчиња и села. Пистината Негев е позната туристичка атракција во Израел и позното одредиште во светски рамки, така што *[[Lonely Planet]]*  ја рангирала пустината на второто место од светските 10 топ одредишта за патување за 2013 година. Негев е еден од бројните библиски наоѓалишта, односно месности кои се дел од Библијата,  значајни за христијанството.

## Име
Името „Негев“ потекнува од хебрејскиот збор што означува „суво“. Името се споменува и во Библијата и понекогаш се именува како „Негеб“.

## Географија
Негев зафаќа околу 13.000&nbsp;км2 што претставува половина од вкупната територија управувана од Израел. Пустината има триаголна форма, па така на запад се граничи со пустината на Синајскиот полуостров (со кој формира верижна пустина), а на исток со долината Арабах. Регионот е познат по уникатните геолошки формации наречени мактеши, односно кратери во форма на кутии или  нагли земјени вдлабнатини. Негев е карпеста пустина.

## Население
Според податоците од 2010 година, Негев е дом на 630.000 Израелци или 8.2% од вкупното население на државата, иако територијално зазема 55% од државата. Од вкупната бројка 75% или 470.000 се Евреи, а другите 25% или 160.000 се Бедуини. Бедуните се традиционално номадски народ и поливина од нив живеат во  непризнати бедуински села, а половина во градовите, а најголем бедуински е Рахат.

## Клима
Пустината е доста сува и има просечни годишни врнежи од 24 мм.  Ова е поради влијанието на Сахара од исток, екстремните температури и Арапската Пустина. Сепак, Бершева и останати месни области имаат полусушна клима. Врежите од јуни до октомври се речиси 0. Снегот и мразот се реткост во северот, а во југот никогаш не се појавуваат.

## Наводи

## Надворешни врски

*Архива на статии за Негев 
*Мрежно место со информации за Негев 
*Слики од Негев 

Категорија:Негев
Категорија:Пустини во Израел