open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Радмила Пашиќ

**Радмила Пашиќ** (, ) — македонски археолог.

## Животопис
Пашиќ е родена на 27 ноември 1931 година во струшкото село Подгорци. Дипломирала археологија на Филозофскиот факултет во Белград во 1956, додека магистрирала во 1981 година. Од 1956 година, таа почнала да работи во Народниот музеј во Охрид, а потоа како кустос во Музејот на Македонија од 1963 до 1996 година. Вршела археолошки истражувања во: Демир Капија, Сува Река, Милци, Дедели, Марвинци, Сопот, Виница, Нерези, Студеничани.

## Библиографија

* *Археолошка испитивања на локалитету „Орлова Чука“ код села Стар Караорман*, „Старинар“, XXI, Белград, 1972, 129–134;
* *Праисторијска ископавања у Демир Капији*, „Старинар“, XXVI, Белград, 1976, 155–158; 
* *Железно време, Археолошка карта на Република Македонија*, 1, Скопје, 1994, 62–79.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Подгорци
Категорија:Македонски археолози
Категорија:Југословенски археолози
Категорија:Апсолвенти на Белградскиот универзитет
Уаскар

**Хуаскар Инка** (кечуански: *Waskar Inka*) бил дванаесетти Сапа Инка на Империјата на Инките кој владеел од 1527 до 1532 година, наследувајќи го неговиот брат Нинан Кујочи и неговиот татко Хуајна Капак. Двајцата, и неговиот татко и неговиот брат, умреле пред Хуаскар да го наследи престолот. Иако Нинан Кујочи требало да биде Сапа Инка, бидејќи умрел прерано не се смета за Сапа Инка. 
thumb|лево|Хуаскар.
По смртта на брат му и татко му, не се знаело кој е наследникот, Хуаскар или неговиот друг брат Атахуалпа и тогаш започнала војна помеѓу нив. По долги крвави војни, Атахуалпа го убил неговиот брат станувајќи наследник на престолот, но овој пат се соочил со друга опасност - шпанската окупација на Јужна Америка.

## Поврзано
* Сапа Инка
* Список на Сапа Инки
* Империја на Инките

Категорија:Родени во 1491 година
Категорија:Починати во 1532 година
Нинан Кујочи

**Нинан Кујочи**, роден  1490? и умрел во 1527 бил настариот син на Сапа Инка Хуајна Капак. Тој бил легитимен наследник на престолот, но поради болест тој и неговиот татко умреле и по тој настан се случила граѓанската војна. Бидејќи бил легитимен наследник понекогаш се смета за Сапа Инка, но поради тоа што предвреме умрел голем број извори на го вклучуваат во таа категорија.

## Поврзано
* Сапа Инка
* Список на Сапа Инки
* Империја на Инките

Категорија:Починати во 1527 година
Технички универзитет Јилдиз

**Техничкиот универзитет Јулдиз** (турски: *Yıldız Teknik Üniversitesi*) е технички универзитет на кој се изучуваат инженерските науки и е еден од најзначајните образовни институции во Истанбул, Турција. Централното седиште на универзитетот се наоѓа во Бешикташ.

## Историја

Овој универзитет бил основан во 1911 година. Во 1922 година, името на училиштето било преименувано во *Nafia Fen Mektebi / Училиште за јавни работи*, каде времетраењето на образованието била зголемена на 2,5 години, а од 1931 година на 3 години. Денешното име универзитетот го добило во 1992 година. Универзитетот се состои од четири факултети, на кои се изучува електротехника, електроника, факултет за градежништво, Машински факултет-хемиски и металуршки. На универзитетот студираат околу 17.000 студенти.

## Галерија

Image:Ytu 03.jpg|University vehicle entrance
Image:Yıldız Teknik Üniversitesi 09.jpg|Çukursaray building
Image:Ytu 10.jpg|Faculty of Architecture
Image:Ytu 07.jpg|Main building, A block


## Поврзано
* Технички универзитет
* Список на универзитети во Турција

## Наводи

* http://www.yildiz.edu.tr/tarihce.php 

## Надворешни врски

* Официјално мрежно место 
* Официјално мрежно место на англиски 
* Alumni Organization 

Категорија:Инженерски високообразовни установи
Категорија:Технички високообразовни установи
Категорија:Технички универзитет Јилдиз
Категорија:Бешикташ (Истанбул)
Универзитет Бахчешехир

thumb|250px|Поглед кон влезот на Универзитетот
**Универзитетот Бакчешехир** (турски: *Bahçeşehir Üniversitesi*) е приватна образовна институција која се наоѓа во Истанбул, Турција. Универзитетот бил основан во 1998 година. Истата година бил потпишан и договор за соработка со Државниот универзитет во Сан Диего во Калифорнија, САД.

Универзитетот поседува два кампуси кои се наоѓаат во Бешикташ и Меџидијеќој. Бешикташкиот кампус вклучува факултет за инженирство, уметност и наука, право, менаџмент, архитектура, природни науки и социјални науки, додека пак на меџидијеќојскиот се изучуваат странските јазици, пред сè англискиот.

Моментален ректор на универзитетот е Проф. Д-р Дениз Улке Арибожан.

## Поврзано
* Список на универзитети во Турција

## Наводи

## Надворешни врски
* Портал

Бакчешехир
Бакчешехир
Категорија:Бешикташ (Истанбул)
Железничка станица Хајдарпаша

thumb|right|250px|Железничка станица Хајдарпаша

**Железничката станица Хајдарпаша** (турски: *Haydarpaşa Garı*) е почетна и главна железничка станица на азискиот дел од градот Истанбул, Турција. Првата станица била изградена во 1872 година.

Таа служи за железничко поврзување на градот со престолнината Анкара, и поретки други одредишта во Анадолија, како и со Багдад и Медина. Железничката мрежа на европските и азиските земји во моментов се поврзани со Босфорски ферибот и низ подводниот тунел „Мармарај“ пуштен во употреба на 29 октомври 2013 г.

## Поврзано
* Железничка станица Сиркечи,
* Јавен транспорт во Истанбул

## Наводи

## Надворешни врски

* Haydarpaşa Train Station  
* Trains of Turkey - Istanbul Haydarpaşa

Категорија:Сообраќајот во Истанбул
Категорија:Отомански железнички станици
Х
Категорија:Кадиќој
Железничка станица Сиркеџи

thumb|300px

**Железничката станица Сиркечи** (турски: *Sirkeci Garı*) претставува главната железничка станица која се наоѓа на евртопскиот дел од градот Истанбул, Турција. Таа била последна станица од возот Ориент Експрес.

По крајот на Киримската војна, Османлиите се заложиле да изградат пруга која ќе го поврзи градот со Европа. Првиот договор бил потпишан со Англија во јануари 1857 година, но истиот бил поништен. Дури во четвртиот обид бил постигнат резултат, и тоа со пруската компанија Барон Морис де Хиршом. Маршутата била позната како "*Ориент експрес*", опишана во делата на Агата Кристи и Грејм Грин.

Денес, железничката станица Сиркечи (*TCDD*), која првично била отворена во 1890 година како Отомански железници, ја претставувала главната врска на турската железничката мрежа со остатокот на Европа. Во моментов, меѓународни врски се обезбедени од страна на линија помеѓу Истанбул и Солун, Грција, а Босфор Експрес служи за врска со Букурешт, Романија. Исто така има и линии за Софија, Белград, Будимпешта итн.

## Поврзано
* Железничка станица Хајдарпаша, 
* Јавен транспорт во Истанбул
* Ориент Експрес

## Наводи

## Надворешни всрки

* Trains of Turkey - Stations, Istanbul - Sirkeci

Категорија:Сообраќајот во Истанбул
С
Категорија:Отоманска архитектура во Турција
Категорија:Златен Рог
Анѓел Пеев

**Анѓел Тодоров Пеев** (Стојаково, Гевгелиско, ) — македонски дигестивен хирург, редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје, директор на Клиниката за дигестивна хирургија.

## Животопис
Пеев е роден во гевгелиското село Стојаково на 16 јули 1930 година. Завршил Медицински факултет и специјализација по општа хирургија во 1964 година во Скопје и супспецијализација по дигестивна хирургија во Лондон, Англија во 1973 година. Докторирал на темата „*ПГВ во лекувањето на дуоденалниот улкус*“. Вовел ваготомија кај дуоденалниот улкус, сопствена модификација кај најтешкиот облик пилорна стеноза, шантови операции кај портална хипертензија, радикална панкреато-дуоденална ресекција и ресекции на панкреасот. Ја вовел неагресивната лапароскопска хирургија во 1992 година.

## Библиографија
Автор е на 83 научни трудови.
* *Лапароскопска билијарна хирургија*, Скопје, 1995.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Стојаково
Категорија:Македонски хирурзи
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски писатели
Категорија:Југословенски хирурзи
Категорија:Југословенски универзитетски професори
Категорија:Југословенски писатели
Категорија:Професори на Медицинскиот факултет - Скопје
Категорија:Апсолвенти на Медицинскиот факултет - Скопје
Шомпени

thumb|Слика на мешана група од Шомпени во 1886 година
**Шомпените** или **Шом Пен** се домородни луѓе населени во внатрешноста на островот Голем Никобар, дел од Индиската унионистичка територија - Андамански и Никобарски острови.

## Етимологија и аутоним
"Шомпен" најверојатно е погрешен англиски изговор на "Шамхеп", никобарското име за племето. Шомпените што живеат на западната страна од островот самите себеси се нарекуваат *Калаи*, а оние на источната страна *Кејет*, секоја група ја нарекува другата како *Буавела*.
  
Наводот од 1886 дека шомпените се нарекуваат себеси како *Шаб Дова* не е потврден од страна на современите истражувачи.

## Историја
Адмиралот Стин Бајл бил првиот кој контактирал со шомпените во 1846 година. Британски офицер Фредерик Адолф д Репсторф, 1876 година ги проучувал јазиците на Никобар и Андаман, 
при што собрал етнографски и лингвистички податоци. Од тогаш има многу малку информации за шомпените, бидејќи пристапот до Никобарските острови бил ограничен за странските истражувачи после стекнувањето со независност на Индија.

## Општество
Според индискиот попис од 2001 година, бројот на шомпенската популација инзесувал околу 300 луѓе.

Во доцните 1980-ти шомпените живееле во десетина групи, групите броеле од 2 до 22 лица, распространети низ внатрешноста на островот.

Поради нивниот изолиран начин на живот во внатрешноста на островот, шомпените поминале со помали штети за време на Големиот земјотрес на Суматра и цунами катастрофата од 26 декември 2004 година кој ги опустоши крајбрежните региони  населени со Никобари и Индијци.

## Јазик
Постојат најмалку два шомпенски јазици. Шомпенските јазици се малку познати, најверојатно не се во никаква релација со никобарските јазици, и најверојатно не се во релација ниту меѓу себе, овој вид на јазици се нарекуваат изолатни јазици.

## Генетика
thumb|250px|Група на шомпени во 1886 година.
Проучувањето на митохондра DNA покажало дека генетскиот материјал на шомпените е најблизок до индонезијците. Варијациите на DNA сегменти на Y хромозомот исто така наведува на траги од Аустро-Азијатски народи вклучувајќи ги и Никобарите и Виетнамците, но не и континенталните индијци.

## Поврзано
* Никобарски острови
* Хаплогрупа O2a (Y-DNA)

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Домордни народи од Јужна Азија
Категорија:Етнички групи на Андамснките и Никобарските острови
XXL

**XXL** — македонска женска поп група од Скопје.

## Историја
Групата XXL била оформена од 4 девојки: Марија Николова, Ивона Џамтовска, Росица Николовска и Верица Каранфиловска, во 1999 година кога за првпат го имаа настапот на „Старс фестивал“ со песната „Чекор по чекор“. Во февруари 2000 година дебитираа на „Скопски фестивал“ со песната „100% те љубам“ и ја освоија првата награда од публиката и „Гран-при“ наградата, со што се здобија со право да ја претставуваат земјата на фестивалот за избор на песна на „Евровизија“ кој таа година се одржуваше во Стокхолм, Шведска. Во 2001 година Верица ја напушта групата, а останатите членки ја продолжуваат својата музичка кариера како трио. Истата година на „Макфест“ со песната „Навики и тајни“ се пласираат на петтото место. Во летото 2002 година учествуваат на „Канео-фест“ со песната „Не можам, не“ и ја добиваат Гран-при наградата како и првата награда од публиката. Истата година повторно настапуваат на „Макфест“ со песната „За само еден момент“. Соработувале со многу, а се испробале и во водителските води во емисијата „Зоо чуда“. Во 2003 година пристапуваат во продуцентската куќа „Центурион“ која понатаму ќе се грижи за нивната музичка кариера.

## Дискографија

* Чекор по чекор
* 100% те љубам
* Навики и тајни
* Не можам, не
* Заборави
* Икчазан (Назачки)
* Недопирлива
* До крај
* За само еден момент

## Наводи


Категорија:Македонски поп-групи
Категорија:Појавено во 1999 година во Македонија
Категорија:Престаноци во 2001 година во Македонија
Категорија:Поранешни организации во Македонија
Категорија:Учесници на Евровизија
Категорија:Музички групи основани во 1999 година
Актиномицети

мини|Скенирање на електронска микрографија на Actinomyces israelii (лажна боја)
Редот ***Actinomycetales*** припаѓа на класата на актинобактерии. Опфаќа грампозитивни бактерии кои имаат висока содржина на GC. Овој поим (GC) се однесува на соодносот на ДНК базите гванин и цитозин во самата молекула на ДНК и се користи за класификација на бактериите, при што ги дели грампозитивните бактерии на две класи: актинобактерии и фирмикути. Фирмикутите, за разлика од актинобактериите, имаат ниска содржина на GC.

Некои фамилии од овој ред се богати со видови и играат важна улога во природата, додека други се патогени за луѓето и животните.

## Одлики

Најпознатите претставници се аеробни и често образуваат спори. Важна одлика на *Actinomycetales* е формирањето на филаменти. Овие издолжени и разгранети клетки образуваат плексуси, кои се познати и како мицелии. Името на актиномицетите (зрачни "габи") доаѓа од надворешната сличност на овие клеточни структури со мицелиите на габите. Меѓутоа, не сите видови даваат мицелии, како на пример *[[Mycobacterium bovis]]*, чија морфологија е стапчеста, потоа кокоидниот род *[[Arthrobacter]]* и некои други. Некои плексуси се среќаваат само во одредени стадиуми од растот.

Редот *Actinomycetales* е поделен на различни групи. Една можност за поделба е таа која ги дели на облигатни аеробни (оксидативни актиномицети) и видови кои се спсобни да вршат ферментација (анаероби). Последните се наоѓаат главно во фамилијата *[[Actinomycetaceae]]*, на пример родовите *[[Actinomyces]]* и *[[Arcanobacterium]]*. Факултативните анаероби обично ги населуваат мукозните мембрани на животните и луѓето, додека облигатните аероби најчесто се среќаваат во човековата животна средина.

## Наводи

Категорија:Бактерии
Универзитет Догуш

**Универзитетот Догуш** (турски: *Doğuş Üniversitesi*) е приватен универзитет кој се наоѓа во Кадиќој, Истанбул, Турција. Универзитетот бил основан од страна на истоимената фондација на 9 јули 1997 година, со акт на парламентот.

На универзитетот се изучува економија, уметност и дизајн, општествени науки, наука и техологија. Универзитетот соработува и има склучено договор со повеќе европски универзитети за размена на студенти.

## Поврзано
* Список на универзитети во Турција

Догуш
Догуш
Категорија:Кадиќој
Галисиска азбука

**Галисиска азбука** — официјалното писмо засновано на латиницата кое се користи за пишување на галисискиот јазик. Азбуката има 23 букви, шест диграфа и уште неколку букви за пишување странски зборови. За разлика од шпанскиот јазик (а слично на португалскиот) галициските букви се од машки граматички род.

## Азбука

## Поврзано
* Галисиски јазик

## Наводи

Категорија:Галисиски јазик
Категорија:Латинични азбуки
Боро Пејчинов

**Боро Пејчинов** (Баница, Егејска Македонија,  - ) — македонски карикатурист, сатиричар, филмски режисер, сценарист, сценограф, аниматор, стрип цртач, илустратор и дизајнер.

## Животопис
Пејчинов е роден во егејското село Баница, во близина на Лерин, на 14 септември 1942 година. За време на граѓанската војна во Грција, тој ја напуштил земјата како дете бегалец и се населил во НР Македонија. Во 1961 година, тој се запишал на Архитектонскиот факултет во Скопје.
Од 1967  до 1969 година, тој работел како карикатурист-илустратор и новинар за списанието „*Журнал*“, а од 1970 година во редакцијата на весникот „*[[Остен]]*“ како карикатурист.
Во 1972 година, тој заминал на студиски престој во Загреб филм во Загрепската школа за анимиран филм, под менторство на Душан Вукотиќ.
Во периодот од 1964 до 1977 година, тој бил хонорарен соработник во РТВ Скопје. Од 1977 година, тој работел во продуцентската куќа Вардар филм, во студиото за анимиран филм, најпрво како карикатурист и илустратор, а потоа режисер, сценарист и сценограф на анимирани филмови. Освен на анимирани работи и на рекламни филмови, а се занимавач и со графички дизајн. За својата работа, тој е добитник на повеќе награди и признанија. Тој живеел и работел во Скопје, се до неговата смрт во 2011 година.

## Награди
* 1978  ФЈДКФ, Белград, златен медал-Београд за режија на анимиран филм / „Отпор“
* 1978 ФЈДКФ, Белград, награда Желимир Матко на списанието Филмограф / „Отпор“
* 1978 ФЈДКФ, Белград, диплома Кекец / „Отпор“
* 1978 МФФ, Оберхаузен, главна награда / „Отпор“
* 1978 МФФ, Анси, главна награда / „Отпор“
* 1978 МФФ, Краков, специјална награда / „Отпор“
* 1978 Југословенски кандидат за Оскар / „Отпор“

## Филмографија
* 1974/75  ВИНИ ПУ, сценарио, режија, анимација, сценографија, дизајн, играно - анимиран, МТВ Скопје
* 1977: Ближни наши (аниматор, режија, сценарио)
* 1978 Отпор (аниматор, режија, сценарио)
* 1978 Растење (аниматор, режија, сценарио)
* 1985 Epur si muove (Сепак се движи) (аниматор, режија, сценарио)
* 1986 Тоа е мојот живот (аниматор, режија, сценарио)
* 1988 Леонардо - настинка (режија, сценарио)
* 1988  Леонардо - прошетка (режија, сценарио)
* 1988 Леонардо - творец (режија, сценарио)

## Наводи

Категорија:Луѓе од Баница (Леринско)
Категорија:Починати во Скопје
Категорија:Македонски карикатуристи
Категорија:Македонски сатиричари
Категорија:Македонски режисери
Категорија:Македонски сценаристи
Категорија:Македонски сценографи
Категорија:Македонски аниматори
Категорија:Македонски илустратори
Категорија:Македонски автори на стрипови
Категорија:Југословенски карикатуристи
Категорија:Југословенски сатиричари
Категорија:Југословенски режисери
Категорија:Југословенски сценаристи
Категорија:Југословенски сценографи
Категорија:Југословенски аниматори
Категорија:Југословенски илустратори
Категорија:Југословенски автори на стрипови
Категорија:Деца бегалци
Категорија:Апсолвенти на универзитетот „Св. Кирил и Методиј“
Запро Запров

**Запро Запров** (Пиперево, ) — македонски диригент, сликар, композитор и универзитетски професор.

Проф. Запро Запров е истакнат хорски диригент кој постојано настапувал во Македонија и во светот. Резултат од неговата севкупна музичка дејност се вкупно 109 (53 меѓународни и 56 државни) врвни награди и признанија, меѓу кои и Наградата „11 Октомври“, за особен придонес во културата и уметноста. Зад себе има над 2500 концерти и настапи, над 1000 минути трајни аудио и видеозаписи, околу 20 радио и ТВ емисии, околу 700 изведени вокални, инструментални и вокално-инструментални дела од врвната светска музичка книжевност.

## Животопис
Запров е роден во 1947 година, во село Пиперево, Струмичко. Основно училиште завршил во просениковското училиште „Герас Цунев“, а средно музичко училиште во Штип. Факултет за музичка уметност завршил во Скопје, додека магистрирал на Музичката академија во Белград. Тој бил основач на Детскиот хор „Изворче”, Женскиот хор „Рустико” и Хорското Студио „Рустико”, во чиј состав се Детскиот хор „Развигорче” и Женскиот Младински Хор. Предавал по преметот Основи на музичкото воспитание со методика на педагошкиот факултет во Скопје. Компонирал и аранжирал хорска, детска и друг вид на музика.

## Наводи

## Надворешни врски
* Краток животопис

Категорија:Луѓе од Пиперево
Категорија:Македонски диригенти
Категорија:Македонски композитори
Категорија:Македонски сликари
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Југословенски диригенти
Категорија:Југословенски композитори
Категорија:Југословенски сликари
Категорија:Југословенски универзитетски професори
Категорија:Музичари од Струмица
Категорија:Добитници на награди
Универзитет Коч

**Универзитетот Коч** (турски: *Koç Üniversitesi*) е приватен непрофитен универзитет, кој бил основан во 1993 година во Истанбул, Турција. Универзитетот е основан од страна на фондација Вехби Коч, чијшто основач е еден од најголлемите турски стопанственици. Во 2000 година седиштето на универзитетот било преместено во Саријер. Денеска, објектот располага со голем број на згради во кои се сместени разни лаборатории, библиотеки, администрации, спортски и општествени објекти итн.

Започнувајќи од 2009 година, универзитетот има 3.945 студенти и 451 постдипломци. Половина од студентите живеат во училишниот комплекс. Универзитетот има персонал од 364 професори, од кои скоро сите се со полно работно време. 95% од персоналот, својот факултет го имаат завршено на европските или американските универзитети. Од вкупно 80 членови на Турската академија на науките и уметностите, 10 предаваат на универзитетот Коч. голем дел од професорите се наградувани за научни и технички истржувања. Многу истражувачки проекти на Универзитетот Коч се поддржани од Европскиот истражувачки совет.

Овој универзитет е еден од водечките образовни и истражувачки институции во Турција. Во последните пет години, универзитетот е меѓу првите три во земјата по бројот на статии објавени на факултетниот совет.

## Наводи



## Надворешни врски
* Официјално мрежно место
* Библиотеката во универзитетот 
* Блог на студентите
* Industrial Engineering Society 
* Руски клув - Rusça Kulübü 

Коч
Универзитет Бајкент

**Универзитетот Бајкент** (турски: *Beykent Üniversitesi*) е приватен универзитет кој се наоѓа во Истанбул, Турција. Наставата на универзитетот се одржува на англиски јазик, а студираат околу 7.500 студенти.

Универзитетот Бајкент бил основан во 1997 година. На овој универзитет се изучува градежништво, архитектура, ликовна уметност, наука, економија, странски јазици, општествени науки. Универзитетот нуди обука и за постдипломски студии. Освен тоа, тој има склучено договор со некои европски универзитети за размена на студенти.

## Поврзано
* Список на универзитети во Турција

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место  
* Официјално мрежно место   

Б
Категорија:Универзитет Бајкент
Универзитет Богазичи

**Универзитет Богазичи** (турски: *Boğaziçi Üniversitesi*) — голем истражувачки универзитет во Истанбул, Турција. Неговиот главен кампус се наоѓа на европската страна на теснецот Босфор. Има четири факултети и две училишта кои нудат додипломски студии, и шест институти кои нудат постдипломски студии. Јазикот на кој се изведува наставата е англиски.

Бил снован во 1863 година, и заедно со Роберт колеџ, Богазичи е прва американска високообразовна институција основана надвор од САД. Иако денес е под целосно турска администрација, универзитетот сè уште одржува силни врски со американскиот образовен систем.

Универзитетот Богазичи постојано е рангиран највисоко во Турција, имајќи најголем број апликанти преку приемните испити на турскиот универзитет *TYT-AYT*. Универзитетот нуди учење на познатите програми се електротехника и електроника computer engineering,, компјутерско инженерствО и индустриско инженерство. Само првите 800 од приближно 1,8 милиони учесници на годишниот приемен испит на турскиот универзитет (TYT-AYT) се примаат за образование. За да се примени во други програми за дипломи, обично треба да се биде во првите 1% од универзитетскиот приемен испит. Ова му овозможува на универзитетот да привлече многу студенти со највисоки оценки; како и да ги има најпосакуваните програми за применета наука, образование, инженерство и социјални науки во Турција.

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место 
* Официјално мрежно место 

Категорија:Босфор
Категорија:Универзитет Богазичи
Хотел Султанахмед

**Хотелот Султанахмед** (турски: *Sultanahmet Cezaevi*), е поранешен затвор којшто се наоѓа во населбата Султанахмед, во Еминоину, Истанбул, Турција.

Објектот бил изграден во периодот помеѓу 1918/1919 година, и претставувал првиот затвор во Османлиското Царство кој бил изграден во современа конепција. Објектот е изграден во стил на неокласика, и се наоѓа веднаш до тогашниот суд, кој пак датира од 1845 година. На главната порта од затворот постои натпис кој гласи: *Dersaadet Cinayet Tevkifhanesi*. Освен постојаните машки затвореници, овде биле притварани и малолетници и жени. На 25 јануари објектот бил напуштен по изградбата на затворот Сагмалцилар.

Објектот долго време бил празен. Во 1992 година се донело одлука истиот да биде претворен во хотел. Така, денеска овој хотел е еден од најпознатите во градот. Се наоѓа во близина на најголемите туристички атракции на градот: Аја Софија, Султан Ахмедова Џамија, Цариградски хиподром и Топкапи-сарај. Хотелот има 65 соби и 11 апартмани, со капацитет од 130 гости. Осве хотелот, во објектот има отворено и ресторан со капацитет од 55 гости во зима и 95 во лето.

## Поврзано
* Хотели во Истанбул
 
## Наводи

## Надворешни врски

* Four Seasons Hotel Istanbul at Sultanahmet official site 

Категорија:Архитектура од 20 век
Категорија:Отомански затвори
Категорија:Неокласична архитектура
Категорија:Реконструирани проекти во Истанбул
Категорија:Хотели во Истанбул
Категорија:Затвори во Турција
Согукчешме Сокаги

**Согукчешме Сокаги** (турски: *Soğukçeşme Sokağı*; буквално: Улица на Студената Чешма) претставува една мала улица со историски куќи во Султанахмед, помеѓу музејот Аја Софија и Топкапи-сарај, во Истанбул, Турција. Слободна зонска улица била именувана по фонтаната која се наоѓа во паркот Ѓулхан.

Улицата е составена од неколку дрвени, на два или три спрата куќи, кои датираат од османлискиот период на градот, односно кон крајот на 19 век и почетокот на XX век. Областа уште се нарекува и  "*Ayasofya Konakları*" или Палатите кај Света Софија. Вкупно девет од овие куќи работат како хотели.

Како најпознат гост којшто престојувал во овој хотел била шпанската кралица Софија во пролетта на 2000 година, која престојувала четири ноќи.

Овде е и родното место на шестиот претседател на Турција, Фахри Корутурк (1903-1987). Во една од куќите се наоѓа и библиотеката Китаплиџи, која поседува повеќе од 10.000 книги.l

## Наводи

## Извори
* 

## Надворешни врски

* Согукчешме Сокаги 

Категорија:Улици во Истанбул
Категорија:Отоманска архитектура во Турција
Категорија:Реконструирани проекти во Истанбул
Категорија:Хотели во Истанбул
Категорија:Знаменитости во Истанбул
Категорија:Фатих (Истанбул)
Ескимско куче

**Ескимското куче** е раса ловечко и запрежно куче, кое се среќава во близина на Северниот Поларник. Некои сметаат дека е чиста раса , која е стара 25.000-50.000&nbsp;г., а други мислат дека потекнува од волкот. Се одликува со цврста градба и големи коски со висина од 51 до 64 см и тежина од 30 до 39 кг. Под долгото водоотпорно надворешно крзно, кое може да биде во различни бои, се наоѓа и дебел волнест слој.
мини|Американско ескимско куче

## Наводи

Категорија:Кучешки раси
Флоќа

**Флоќа** — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Ѓерб
## Географија

## Историја

## Демографија

## Култура

## Личности

## Поврзано
* Список на села во Албанија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Албанија
Џонатан Барнс

**Џонатан Барнс** (англ. *Jonathan Barnes*), (р. 1942) е британски филозоф, преведувач и историчар на античката филозофија. Предавал на Оксфордскиот универзитет 25 години, а потоа се преместил во Женевскиот универзитет. Предавал и на Сорбона во Париз, и во 2006 станал емеритус. Барнс е брат на романописецот Џулијан Барнс.

## Дела
* *Truth etc.* („Вистина итн.“), 2007
* *The Toils of Scepticism* („Маките на скептицизмот“), 1990
* *The Complete Works of Aristotle* („Собрани дела на Аристотел“), 2 тома, 1984; препечатено со исправки, 1995.
* *The Ten Modes of Scepticism* („Десетте начини на скептицизам“), 1985
* *The Presocratic Philosophers* („Претсократовските филозофи“), 2 тома., 1979; 1 том. преработено издание, 1982.
* *Posterior Analytics* („Аналитика Втора“), (превод и осврт на Аристотел), 1975
* *Aristotle* „Аристотел“, 1982
* *The Ontological Argument* („Онтолошкиот аргумент“), 1972

## Наводи

## Надворешни врски
* 
*  Библиографија
* Фотографија

Категорија:Родени во 1942 година
Категорија:Филозофи од 20 век
Категорија:Филозофи од 21 век
Категорија:Британски историчари
Категорија:Британски филозофи
Категорија:Историчари на филозофијата
Категорија:Професори на Оксфордскиот универзитет
Категорија:Членови на Американската академија на уметностите и науките
Категорија:Живи луѓе
Трбач

**Трбач** или **Торбач** ( или *Tërbaçi*) — село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија. Населено е со Македонци-муслимани.

## Географија
Селото се наоѓа во македонската област Голо Брдо, на 1,6&nbsp;км западно државната граница со Македонија, каде од другата страна се браната на Дебарското Езеро и реката Црн Дрим. На извесно растојание на северозапад е селото Голејца.

## Историја
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Торбаче* (Torbatché) е село со 30 домаќинства сочинети од 68 жители муслимани, кои изворот погрешно ги наведува како „Албанци“. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во *Торбачи* живеат 130 души Македонци-муслимани.

По Првата балканска војна во 1912 г. селото влегло во состав на Албанија.

Во извештајот на Сребрен Поп Петров, главен инспектор-организатор на бугарската црковно-училишна дејност во Албанија, во 1930 г. *Торбач* се води како село од 25 куќи, сите Македонци-муслимани.

Сè до 2015 г. селото било во состав на Општина Острени.

## Поврзано
* Голо Брдо
* Дримколско-голобрдски дијалект

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Голо Брдо
Категорија:Булчица
Категорија:Македонски населби во Албанија
Филмски режисер

[thumb|Режисерот, десно, ги дава неговите последни минути на екипата и глумците, за време на снимањето на драма-филм на местоположба во [Лондон.]]

**Филмски режисер** — личност што го раководи снимањето и производството на филмот. Голем број луѓе ги сметаат продуцентите, снимателите, монтажерите како и експертите за посебни ефекти за режисери.

Филмскиот режисер ја оформува неговата замисла на сцената, ги управува уметничките и драмски движења на глумците, заедно со целата авторска екипа што работи според неговата идеја. Во некои случаи, режисерите немаат целосно управување врз филмот. Филмскиот режисер, исто така, може да биде избран и од страна на продуцентот на самото дело. Во овој случај, продуцентот има право на вето врз она што не му се допаѓа при режирањето на филмот, бидејќи е работен според неговото сценарио.

При режирање на поединечни епизоди за некое телевизиско шоу, одговорноста на режисерот е некако намалена, поради причината дека видливиот изглед на ТВ-сериите веќе е поставен, најчесто преку творецот на шоуто, извршниот продуцент, или само продуцентот.

Во однос на половата еднаквост, слободно може да се каже дека филмската режија претставува машка професија. Првата жена режисер што ја освоила наградата „Оскар“ за режија била Кетрин Бигелоу, во 2010 година. Според анкетата на Центарот за истражување на работата на жените во телевизиската и во филмската индустрија, само 7 % од 250-те најисплатливи филмови во 2014 година биле режирани од жени.

## Наводи

Категорија:Филмски режисери
Аксу (округ во Алмати)

**Аксу** () — округ во покраината Алмати во Казахстан. Административен центар на овој округ е Жансугиров.

## Поврзано

* Окрузи на Казахстан

## Наводи

Категорија:Окрузи на Казахстан
Балхаш (округ)

**Balkhash** () е округ на покраината Алмати во Казахстан. Административен центар е Баканаш.

## Наводи

Категорија:Окрузи на Казахстан
Енбекшиказах (округ)

**Енбекшиказах** () е округ во Казахстан. Административен центар е градот Есик.

## Поврзано

* Окрузи на Казахстан

## Наводи

Категорија:Окрузи на Казахстан
Долна Сина

**Долна Сина** () — село во општината Дебар на Дебарската област, источна Албанија.

## Географија и местоположба
Селото е сместено во историско-географската област Долни Дебар, западно од селото Горна Сина, по долината на Црн Дрим, на надморска височина од 560 м.

## Историја
По Првата балканска војна во 1912 г. селото влегло во состав на Албанија.

Сè до 2015 г. селото било во состав на Општина Арас.

## Наводи

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Дебар (Албанија)
Pro bono publico

**Pro bono publico** (или скратено *Pro bono*) е фраза изведена од латинскиот и значи *за јавно добро* или *за општо добро*. Терминот генерално се користи да се опише професионална работа преземени доброволно и без плаќање како јавен сервис. Ова е вообичаено во правната професија, но сѐ почесто се користи во трговијата, технологијата, во консултантските компании и др. *Pro bono* сервисот, за разлика од традиционалното волонтерството, користи специфични вештини од професионалци за да се обезбедат услуги на оние кои не можат да си ги дозволат нив.

Во САД од адвокатите се бара да обезбедат педесет часови *pro bono* сервис во текот на годината.

## Наводи

Категорија:Латински изрази
Меѓугорјани

**Меѓугорјани** или **Межгорани** () — село во Албанија. Селото се наоѓа во округот Тепелена, Ѓирокастровска област.

## Географија

## Историја

## Демографија

## Култура

## Личности

## Поврзано
* Тепелена (округ)

## Наводи

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Тепелена (округ)
Категорија:Села во Албанија
Брештани (Белград, Албанија)

**Мбрештани** — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Сиње.
## Географија

## Историја

## Демографија

## Култура

## Личности

## Поврзано
* Список на села во Албанија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Албанија
Рикеции

**Рикециите** се грамнегативни бактерии кои го образуваат родот ***Rickettsia***. Тие се облигатни внатреклеточни паразити на членконогите, како што се вошките, болвите и крлежите, во кои не предизвикуваат заболувања. Сепак, рикециите може да се патогени за луѓето. Овие бактерии сè уште не се култивирани надвор од домаќински клетки. Тие обично се култивираат со засејување во жолчката од кокошкините јајца или со инфицирање на домаќински клетки во култура на ткиво.

Рикециите се откриени на крајот од првата декада на 20-от век од страна на американскиот медицински микробиолог Хоуард Тејлор Рикец, кој ја проучувал дамчестата треска од Карпестите Планини. Долго време се сметало дека овие организми се биолошки преодни форми меѓу вирусите и бактериите, но денес се сметаат за бактерии и се вклучени во систематиката на бактериите.

## Одлики

Морфолигијата на рикециите може да биде кокоидна до стапчеста и филаментозна. Тие се мали, неподвижни, грамнегативни, широки 0,3-0,7 μm и 1-2 μm долги. Поседуваат клеточен ѕид, клеточна мембрана, РНК и ДНК и се плеоморфни. Се размножуваат со нормална бинарна делба со време на удвојување од околу 8 часа. Потсетуваат на вирусите по тоа што живеат ендопаразитски во нивните членконожни вектори каде се размножуваат во самите нивни клетки. Тие исто така се размножуваат и во клетките на инфицираните животни и луѓето. Навлегувањето на рикецијата во домаќинската клетка е активен процес за кој е потребно да се живи и клетката-домаќин, и паразитот и да се метаболички активни. Кога рикецијата се наоѓа во клетката-домаќин, таа обично се размножува во цитоплазмата. Потоа клетката се разложува (лизира) и рикециите се испуштаат во околната течност. 

Рикециите не произведуваат спори и капсули и добро се бојат со гиемса и Цил-Нилсен боја. Тие се автономни организми и имаат капацитет да произведуваат своја сопствена енергија (ATP) преку оксидативна фосфорилација, со помош на систем од цитохроми.

## Медицински поглед

* *[[Rickettsia prowazekii]]* предизвикува тифусна треска;
* *[[Rickettsia mooseri]]* — енемична треска;
* *[[Rickettsia tsutsugamushi]]* — чешачка треска
* *[[Rickettsia rickettsii]] * — дамчеста треска од Карпестите Планини.

Категорија:Бактерии
Категорија:Бактериологија
Лукани

**Лукани** или **Лукан** () — село во општината Дебар на Дебарската област, Албанија.

## Географија
Селото е сместено во историско-географската област Долни Дебар, по долината на Црн Дрим. Лежи на западните падини на Кораб.

## Историја
По Балканските војни во 1913 г. селото влегло во новосоздадена Албанија.

До 2015 г. Лукан бил во состав на општината Селиште.

## Демографија

## Култура

## Личности

## Поврзано
* Список на села во Албанија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Дебар (Албанија)
Лиса

**Лиса** () — село и поранешна општина во Дебарската област, северна Албанија. Со реформите во месната управа од 2015 г. местото станало општинска единица во рамките на општината Матијаија (Мат). Според пописот во 2011 г., населението брои 3.824 жители.

## Поврзано
* Матија (општина)

## Наводи

Категорија:Дебар (област)
Категорија:Матија (општина)
Лесково (Албанија)

**Лесково** () — село во општината Скрапар на Белградската област, јужна Албанија. Порано ѝ припаѓало на општината Жепа, но со реформите на месната управа во 2015&nbsp;г. таа е припоена кон Скрапар, а самата станала нејзина општинска единица.

## Поврзано
* Скрапар

## Наводи

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Скрапар
Категорија:Села во Албанија
Карасај (округ)

[left|thumb|280 px|The welcome-sign at the entrance to the Karasay district from [Алмати city]]**Карасај** () е округ во Алматинска област во Казахстан.

## Поврзано
* Окрузи на Казахстан

## Наводи

Категорија:Окрузи на Казахстан
Категорија:Населени места основани во 1929 година
Каратал (округ)

**Каратал** () е округ во Казахстан во покраината Алмати. Центар е градот Уштобе

## Наводи

Категорија:Окрузи на Казахстан
Кербулак (округ)

**Кербулак** () е округ на покраината Алмати во Казахстан. Административен центар е Сариозек.

## Поврзано

* Окрузи на Казахстан

## Наводи

Категорија:Окрузи на Казахстан
Жуали (округ)

**Жиали** () е округ во Казахстан во покраината Жамбил во југоисточен  Казахстан. Центар на округот е Бауирџан Момишули.

## Наводи

Категорија:Окрузи на Казахстан
Жамбил (округ во Жамбил)

**Жамбил** () е округ во Казахстан во покраината Жамбил во југоисточен Казахстан.

## Наводи

Категорија:Окрузи на Казахстан
Карица (Албанија)

**Карица** — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Баз.
## Географија

## Историја

## Демографија

## Култура

## Личности

## Поврзано
* Список на села во Албанија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Албанија
Мерке (округ)

**Мерки** () е округ во Казахстан во покраината Жамбил. Центар е Мерки.

## Поврзано
* Окрузи на Казахстан

## Наводи

Категорија:Окрузи на Казахстан
Жанибек (округ)

**Жанибек** () е округ во Казахстан во покраината Западен Казахстан. Центар е градот Жанибек.

## Наводи

Категорија:Окрузи на Казахстан
Век

**Век** или **столетие** — временски период од сто последователни години. Во повеќето јазици, како во македонскиот, вековите се именуваат со редни броеви, како на пр. „деветти век н.е.“. Во Европа исклучок се скандинавските јазици, кои вековите ги изразуваат во стотини (на пр. „1900-тите“).

## Почеток и крај во грегоријанскиот календар
Според грегоријанскиот календар, I век н.е. започнал на 1 јануари 1 г. и завршил на 31 декември 100. II век започнал во 101 г., III век во 201 г. итн. Формулата гласи дека *n* век започнува во *100×n - 99* година.

#### I век п.н.е. и н.е.
Не постои „нулти век“ помеѓу I век п.н.е. и I век н.е.. Затоа не постои ни 0 година н.е.. јулијанскиот календар „прескокнува“ од 1 п.н.е. на 1 н.е. Првиот век п.н.е. го опфаќа периодот од 100 п.н.е. до 1 п.н.е.. Другите векови пред нашата ера ја следат истата шема.

## Датирање во други календарски системи
Освен Грегоријанскиот, јулијанскиот календар и хинду календарот користат годишни циклуси за цели, округли временски периоди. Да речеме, хинду календарот користи циклуси од 60 години.

## Вековите во астрономскиот систем
Астрономското броење на годините што го користат астрономите има и нулта година (0). Затоа првиот век во овој календар ги опфаќа годините 0 до 99, вториот 100 до 199 итн. Меѓутоа за 2000 г. да се смета за прва година од XXI век, астрономската 0 година мора да соодветствува на грегоријанската година 1 п.н.е.

## Векот како тема во уметноста
* „Портрет на крајот на векот“ - песна на полскиот поет Збигњев Херберт.
* „Крајот на векот“ - песна на полската поетеса Вислава Шимборска.

## Наводи

## Белешки наводи
* *The Battle of the Centuries*, Ruth Freitag, Владина печатарска служба на САД. Достапно во Superintendent of Documents, P.O. Box 371954, Pittsburgh, PA 15250- 7954. Рег. бр. 030-001-00153-9.

## Поврзано
* Список на векови
* Милениум
* Деценија


Категорија:Единици за време
Тамбо (објект)

]]
**Тамбо** (кечуански: *tampu*, "гостилница") била структура градена од Инките за административни и воени прочини. Тие биле градени покрај патиштата во Империјата и во нив се чувале залихи од секаков вид за видните личности од општеството.

Постоеле различни видови на тамбоа, па така имало тамбоа кои служеле за Инки кои биле на пат и за државните „поштари“ или пренесувачи на пораки.

Исто така тамвоата биле планирани населби. Архитектонските и документациските податоци укажуваат дека капацитетот на еден тамбо грубо гледано се поклопувал со проторот на една куќа за живеење.

Остатоцо од стари тамбоа денес можат да се најдат насекаде низ Перу, Боливија, Чиле и Колумбија.

## Поврзано
* Инки
* Архитектура на Инките

## Наводи

## Дополнителна литература
* Adorno, Rolena.  “The Depiction of Self and Other in Colonial Peru.” *Art Journal*, Summer 1990, Vol. 49 Issue 2, p110-19.
* Cieza de León, Pedro de, *The Incas of Pedro de Cieza de León, translated by Harriet de Onis.*  Norman, OK: University of Oklahoma Press, 1959.
* Crow, John A.  *The Epic of Latin America (Fourth Edition)*.  Berkeley, CA: University of California Press, 1992 (1946).
* Diffie, Bailey W.  “A Markham Contribution to the Leyenda Negra.” *The Hispanic American Historical Review*, Vol. 16, No. 1 (Feb., 1936), 96-103.
* Diffie, Bailey W.  Latin-American Civilization: Colonial Period.  Harrisburg, PA: Stackpole and Sons, 1945.
*  Dobyns, Henry F. and Doughty, Paul L.  *Peru: A Cultural History*.  New York: Oxford University Press, 1976.
* Mancall, Peter C. (ed.).  *Travel Narratives from the Age of Discovery*.  New York: Oxford University Press, 2006.
* Marett, Sir Robert.  *Peru*.  New York: Praeger Publishers, 1969.
* Prescott, William H.  *History of the Conquest of Mexico & History of the Conquest of Peru*.  New York: Cooper Square Press, 2000.

Категорија:Архитектура на Инките
Часки

thumb|right|250px|Часки свири на путуто (Felipe Guamán Poma de Ayala, 1616).

**Часките** биле издржливи и високо спремни трчачи кои доставувале пораки, кралски наредби и останати пратки во рамките на Империјата на Инките. Часките претежно работеле за Сапа Инка, императорот на Инките.

Часките биле спремни да поминат илјадници километри, користјќи го патниот систем на Империјата и мостовите изградени од јажиња низ Андите во Јужна Америка. Што се однесува за планинскиот дел од рутата, тие патувале низ Перу и Еквадор, додека пак имало и друга рута за патување покрај брегот на Перу. Крајбрежната рута била од Наска до Тумбес. Покрај овие две главни рути, се развиле и патни правци кон внатрешноста на Империјата во денешни Колумбија, Боливија, Чиле и Аргентина.

Секој часки носел со себе инструмент наречен путуту, трумпет изработен од школка, кипу во кој се носела пораката и кипи на неговиот грб за предметите кои требало да се достават. Часките работеле потпирајќи се на развиен систем за пренесување на пораки преку долги одредишта, но за краток период. Тамбоата биле попатни станици изградени покрај патиштата, каде се чувале храна и останати залихи за видни личности и за часките. Така, часките ќе започнеле од еден тамбо и ќе трчале до друго за да се одморат и да го продолжат патот. Според тој систем, една порака од Куско до Кито стигала за една седмица.

## Поврзано
* Патен систем на Инките
* Тамбо
* Инки

Категорија:Општество на Инките
Вотка

мини|300п|Вотки во разни видови амбалажи

**Вотка** (,  = „водичка“) — жесток пијалак, најчесто безбоен, а се добива со дестилација на житарки или компири. Името на овој пијалак потекнува од словенскиот збор „вода“, како деминутив на руски.

Вотката во главно се состои од алкохол (етанол) и вода. Количината на алкохол во вотката се движи од 35 % до 70 %. Класичната руска вотка има 40 % алкохол. Тоа се препишува на руските стандарди од 1894 година кој ги вовел Александар III, а кои биле засновани на истражувањата на Менделеев, кои подоцна тој ги употребил во својата докторска дисертација под наслов "Комбинирајќи ги алкохолите со вода". Судејќи според анализите на музејот за вотка во Санкт Петербург, Менделеев дошол до сознание дека совршен процент на алкохол во вотката е 38 %, но сепак тие се одлучиле за цела бројка. По законот во САД, минимален процент на алкохол во вотка е 40 %, додека во Европа е 37,5 %.

## Мешавини
Иако во главно вотката се пие „чиста“, без никакви додатоци и состојки во пиењето, во Јужна Европа и скандинавските земји вотката се пие со раствор во други пијалаци, однсно со тоа се добиваат коктели, како што се: Блади Мери, Мартини и др.

## Наводи

Категорија:Жестоки пијалаци

Категорија:Русизми
Категорија:Руски пронајдоци
Категорија:Шведски пронајдоци
Категорија:Полски пронајдоци
Александар Самарџиски

**Александар Самарџиски** (,  - ) ― македонски математичар, публицист и универзитетски професор.

## Животопис
Самарџиски е роден во беровското село Смојмирово во 1938 година. Со исклучок на првите две години, це­ли­от свој работен стаж го поминал на Природно-математичкиот факултет во Скопје, како асистент и наставник. Основно образование завршил во родното место, а средно во Берово. Во учебната 1957/58 година, тој се запишал на групата за математика на Природно-математичкиот факул­тет во Скопје, каде што дипломирал во 1961 година. Завршил последипломски сту­­дии по математика на Природно-математичкиот факултет во Белград со одбрана на магистерската работа под наслов „*Коначне геометријске структуре*“. Во текот на 1972/73 година прес­то­јувал 14 месеци на Универ­зитетот во Тибинген, СР Германија, како стипендист на DAAD. На 1 јуни 1974 година, на Природно-математичкиот факул­тет во Скопје, тој ја одбранил докторската дисертација под наслов „*За некои класи Штај­нерови системи*“. По дипломирањето, во периодот од 1961 до 1964 година (со прекин за отслужување на во­ената обврска), тој работел како професор по математика во гимназијата „Ацо Русковски“ во Берово, а потоа се вработил како асистент по математика на Природно-математичкиот фа­култет во Скопје. Во јануари 1972 година, тој бил избран за доцент по геометрија, а во истото звање преминал и на новооснованиот Мате­матички факултет. Во 1978 година, тој бил избран за вонреден професор, а во 1984 година, бил избран за редовен про­фесор по геометрија на Природно-математичкиот факултет во Скопје. Од 1968/69 година, како асистент, изведувал настава по елементарна и проективна геометрија. По изборот за доцент, тој изведувал настава по предметите елементарна гео­метрија, проективна геометрија и алгебра (за вонредните студенти од Лесковац). По изборот за вонреден професор изведувал настава по геометриски трансформации, проективна геометрија, теорија на броеви, топологија, практикум, како и еден специјален курс по геометрија (геометрии над алгебри) на последипломските студии во Приштина. Починал во 2001 година.

## Библиографија
Стручната и научната работа му е доста богата. Има објавено 19 научни трудови (од кои еден во странство), 3 збирки задачи по алгебра и векторска алгебра, 6 стручни труда, 11 учебници или учебни помагала за средно и високо образование, а бил и раководител на три научни проекти.

## Литература
* ПМФ 1946-2006, монографија; БУ бр. 331/1979.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Смојмирово
Категорија:Македонски математичари
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски средношколски професори
Категорија:Југословенски математичари
Категорија:Југословенски универзитетски професори
Категорија:Југословенски средношколски професори
Категорија:Професори на Природно-математичкиот факултет - Скопје
Категорија:Апсолвенти на Природно-математичкиот факултет - Скопје
Категорија:Магистри на Белградскиот универзитет
Категорија:Доктори на Природно-математичкиот факултет - Скопје
Текила

250px|десно|thumb|Текили во различен стил.

**Текила**  () — алкохолен пијалак кој се произведувa во Текила, град во западната мексиканска држава Халиско. Се прави од растението наречено агава  и содржи од 35—55% алкохол. Овој пијалак е за првпат произведен во градот Текила и тоа во 16 век. Но, Ацтеките, пред доаѓањето на шпанските освојувачи во 1521 година, правеле ферментиран пијалак од агава кој го нарекувале *-{octli}-*м а подоцна добил и попопуларно име *-{pulque}-*

Околу 1600 година, Дон Педро Санчес од Тагла, маркис од Алтамира, почнал масовно да произведува текила во првата „фабрика“ во модерен Халиско. Во 1608 година колонијалниот гувернер почна да зема порез на овој производ. Текила каква што денес познаваме почнала да се произведува во почетокот на 19 век во Гвадалахара, а во XX век станала популарна низ целиот свет.

## Текилата како мотив во популарната култура
* „Исус и текила“ (англиски: *Jesus And Tequila*) - песна на американската рок-група „Минитмен“ (*Minutemen*) од 1984 година.

## Наводи

Категорија:Алкохолни пијалаци
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Жестоки пијалаци