open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Валентина Мелникова

200px|мини|Валентина Мелникова во 2011 година
**Валентина Дмитриевна Мелникова** (28 февруари 1946, Москва) е руски активист за човековите права и политичар. Исто така е член на граѓанскиот совет на руското Министерство за одбрана и одговорен секретар на Унијата на комитети на мајките на војниците на Русија.

Во 2012 година таа станала член на Бирото на Федералниот политички совет на „Партија на слободата“. Во 2005-2012 година била прогласена за потпретседател на Републиканската партија на Русија. Претходно била лидер на Обединетата национална партија на мајките на војниците.

Во 2011 година таа била 22 по ред на листата во „топ 100 највлијателни жени во Русија“.

## Биографија
Валентина Дмитриевна Мелникова е родена на 28 февруари 1946 година во Москва. Таа дипломирала на геолошкиот факултет на Државниот универзитет МВ Ломоносов во Москва.

Мелникова работела како инженер во следниве институции: институтот за гео и аналитичка хемија Вернадски, институтот за минерални суровини ширум Унијата, факултетот за гео-хемија, државниот универзитет М.В. Ломоносов во Москва.

Од 1989 година почнала да биде активна во спроведувањето на човековите права и воспитно-образовната работа во Комитетот на мајки на војници ширум Унијата. Подоцна се вработила и во Комитетот на мајките на војниците на Русија, како секретар за печат.

Мелникова во периодот од 1990 година до 1995 година била ко-основач и заменик директор на „Хронос“. „Хронос“ е мало претпријатие за производство на рендген опрема.

Во 1998 година, Мелникова го иницирала основањето на здружението „Сојуз на комитети на мајки на војници на Русија “ низ целата Руска држава и ја избрале за секретар на Унијата.

Во ноември 2004 година ја поставиле за претседател на Обединетата национална партија на мајките на војниците на основачкиот конгрес.

Мелникова на партискиот конгрес во декември 2005 година, била избрана за копретседател откако партијата на мајките и војниците се споила со Републиканската партија на Русија. Оваа нејзина улога траела до 2012 година.

Уште од 2012 година Мелникова е член на Бирото на Федералниот политички совет на „Партија на националната слобода на Русија“.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1946 година
Категорија:Руски политичари
Саратовска

**Саратовска** — населено место од рурален тип (станица) на југозапад од европскиот дел на Руската Федерација. Сместено е на југозапад од Краснодарски Крај и административно припаѓа на нејзиниот градски округ Горјачкоклучки.

Според статистичките податоци на Националната статистичка служба на Русија за 2010 година населбата имала 6.567 жители и е втора по големина населба во општината.

## Географија
Станицата Саратовска се наоѓа во југозападниот дел на регионот Краснодар, околу 13 км северно од градот Горјачки Клуч, кој е административен центар на областа и околу 35 км јужно од главниот град на провинцијата, градот Краснодар. Лежи во преодната област од алувијалната рамнина Закубан кон северните подножја на Голем Кавказ, на надморска височина од околу 91 метар. Низ селото тече реката Псекупс, лева притока на Кубан .

Делот од националниот автопат М4 „Дон“, што ја поврзува Москва со Новоросијск, поминува низ населбата.

## Историја
Населбата е основана под името *Станица Псекупска* во 1864 година од членови на козачкиот одред кои се населиле во областа, а сегашното име е од 1867 година.

## Демографија
Според податоците од пописот во 2010 г. Во селото живееле 6.567 жители, а основата на населението било Руси со застапеност од 85%, додека најголемата малцинска заедница во селото биле Ерменците со застапеност од околу 6%.

## Поврзано

* Краснодарски Крај
* Станица (Козаци)

## Надворешни врски

* Официјална страница на градскиот округ Горјачкокључки

Категорија:Населени места во Русија
Наталија Макарова

мини|Макарова во 2012 година
**Наталија Макарова** — руска примабалерина и кореограф во пензија.

## Биографија и образование
Родена е во 1940 година во Санкт Петербург. Образованието за балет во Академијата Ваган го започнала доцна, на 13 годишна возраст. Поради нејзиниот талент, таа била запишана во училиштето, на експерименталниот оддел, каде за шест години успешно ја завршила деветгодишната програма. Веднаш по завршувањето на училиштето, таа станала член на театарот Мариински / Киров, набрзо и солистка, а потоа примабалерина.

## Иселување на Запад
За време на посетата на Лондон во септември 1970 година таа поднела барање и добила политички азил. Наскоро заминала во Америка и станала примабалерина на Американскиот балетски театар во Њујорк. Две години подоцна, таа започнала да работи и со Кралскиот балет од Лондон. Во текот на следните две децении, таа обиколила многу светски сцени со овие две компании.

За време на нејзината кариера, таа играла голем број на улоги.

По крајот на танцувачката кариера, таа се занимавала со кореографија.

## Враќање во Русија
Со падот на комунистичкиот режим и Советскиот Сојуз, се создадале услови за враќање на руските уметници кои ја напуштиле својата татковина во текот на претходните децении. Меѓу нив била и Макарова, која никогаш не зборувала лошо за својата земја. Нејзиното враќање во 1989 година е овековечено во документарниот филм „Враќањето на Макарова“. По дваесет години, таа повторно настапила на домашна сцена, во градот каде што е родена.

## Надворешни врски

* Биографија
* Биографија на англиски јазик, фотографии и видео клипови од претставата

Категорија:Луѓе од Санкт Петербург
Категорија:Родени во 1940 година
Категорија:Руски балерини
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Добитници на наградата „Лоренс Оливие“
Фоли фарм

мини|Преглед на југ од 1921 година, преден дел од градината, покажувајќи го народното крило од 1912 година (лево), предниот дел на Вилијам и Марија од 1906 година и градината на каналот
**Фоли** **Фарм** е селска куќа во уметнички стил во Сулхамстед, Западен Беркшир, Англија. Изградена околу мала фарма што датира од , куќата била значително проширена во стилот Вилијам и Мери од страна на архитектот Едвин Лаченс , и понатаму проширен од него во народен стил . Тоа е зграда од I степен. Градините, дизајнирани од Лаченс и Гертруд Џекил, се од II степен * наведени во Националниот регистар на историски паркови и градини. Тие се едни од најпознатите градини на партнерството Лаченс / Џекил.

## Градини
мини|базен, 1921 година
Формалните градини се протегаат на југ и на запад од куќата, со тревници надвор.

Во 1906 година, Лаченс и Џекил ја претвориле областа околу првобитната куќа и нејзината штала во серија заградени ѕидови. На југ од куќата, тие создале заградена зеленчукова градина и патека со рододендрон. Подоцна, патеката што се протега јужно по источната страна на градините, последователно е заменета со патека со липа која води кон Белата градина.

Во 1912 година тие поставија канална градина, со долг правоаголен базен, на југ од претходниот додаток на Вилијам и Мери. Помеѓу новото западно крило и кујнската градина, тие позиционирале партерска градина, а на запад од тоа, потоната градина со рози. Исто така ставиле и базен, по идеја на Лаченс.

Амбар од слама од 18 век, кујна во градината и некои куќи дизајнирани од Лаченс од  се наведени сите со II степенна заштита.

## Наводи

## Литература

* 
* 
* 
* 
* 

## Надворешни врски

* Посета на Форумот на глупости од „Лаченс Траст“
Категорија:Споменици на културата во Британија
Саратовска митрополија

мини|Соборна црква Света Троица, Саратов
**Саратовска митрополија** () — митрополија на Руската православна црква.

Создадена, со одлука на Светиот архијерејски синод на 5/6 октомври 2011 година и се наоѓа во рамките на границите на регионот Саратов. Се состои од три епархии: Балашовска, Покровска и Саратовска.

## Надворешни врски

* Саратовска митрополија („патријархија.ру“)

Категорија:Саратовска Област
Анастасија Абрамова

**Анастасија Абрамова** (17.06.1902 - 26.06.1985). била руска балерина на Московската балетска школа.

Била сестра на рускиот балетски критичар Александар Абрамов (алијас Трувит).

## Животопис
Абрамова е родена во 1902 година во Руската Империја, во Москва . Таа започнала да ја посетува балетската школа „Бољшој“ во 1910 година. Во Бољшој, таа била обучувана од Екатерина Гелцер, Екатерина Вазем и Василиј Тихомиров. Абрамова дипломирала во 1917 година..

## Кариера
По дипломирањето, таа работела во балетот Бољшој. Таа настапила со Валентин Кудријавцев, Љубов Банком и Нина Подгорецкаја (таа била првата невенчана сопруга на Игор Мојсејев) - тие биле четирите ѕвезди на московскиот балет во 1920-тите и нивните животи биле многу слични.

Анастасија Абрамова била професионален партнер на Асаф Месерер. Таа работела со режисерите Александар Алексеевич Горски и Василиј Тихомиров. Нејзиното деби било во 1922 година, се појавила како Лиза во *Слабо чувана девојка*. Други значајни дела вклучуваат *Црвениот афион* (како Тао-Хоа), *Пепелашка* и *Париски пламен* (како Џејн). Таа исто така настапила во „ *Малиот  грбав коњ“,* Мали нешта на *Александар Горски, Кореографија на* Новер *(1922),* Крчко Орашиќ (како Маша), Петрушка (како танчерка), Фудбалер (како чистач на улици), главна улога, 1930).) итн.

Таа се пензионирала во 1948 година.

Во тоа време, во рускиот балет имало две балетски школи - Санкт Петербург (Ленинград) и Москва. Балетското училиште во Санкт Петербург развило високо  грациозно танцување, а московското училиште било познато по класичниот балет. Но, во 1930-тите, под наредба на Сталин, група ленинградски танчери пристигнале во Москва за да ги заменат московските танчери. После тоа, московското училиште престанало да постои. Многу московски танчери и кореографи го напуштиле Бољшој театарот . Оние кои не можеле да најдат нова работа, продолжиле да работат во Бољшој театар, но немале улоги. Таква судбина го снашла и Аврам. Четирите ѕвезди на Московскиот балет - Анастасија Абрамова, Валентина Кудријавцева, Љубов Банком и Нина Подгорецкаја - немале учество во претставите.

Во 1947 година, во исто време, тие добиле титула „Почесен уметник“ од РСФСР (ru: Почесен уметник на РСФСР) и веднаш биле отпуштени.

## Користена литература

*
*

## Надворешни врски

* Руски напис

Категорија:Починати во 1985 година
Категорија:Родени во 1902 година
Категорија:Руски балерини
Категорија:Носители на орденот „Знак на Честа“
Категорија:Починати во Москва
Уфа арена

мини|Внатрешност на салата
**Уфа арена** (), е повеќенаменска сала во Уфа, Русија. Отворена е во 2007 година и има сместивост за околу 7.384 лица. Првенствено се користи за хокеј на мраз и е домашен терен за локалниот тим на ХК Салават Јулаев, кој се натпреварува во континенталната хокеарска лига.

Првите настани во арената биле првите два натпревари помеѓу јуниорите на Канада и Русија. Имало проблеми за време на натпреварот бидејќи климатизерите сè уште не работеле и зградата не била целосно завршена во тоа време.

Арената била главен домаќин на Светското јуниорско првенство во хокеј на мраз во 2013 година, во последната недела од декември 2012 година до првата недела од јануари 2013 година.

## Надворешни врски

*Уфа Арена 
*Арена фотографии 

Категорија:Спортски зданија во Русија
Категорија:Уфа
Институт на руската реалистична уметност

мини|Внатрешност на музејот
**Институтот за руска реалистичка уметност** (**ИРРУ**) е приватна институција која ги враќа јавните и социјалните традиции на руското уметничко покровителство. Овој ИРРУ музеј и изложбен центар е отворен на 1 декември 2011 година во една од старите згради на поранешната фабрика за печатење памук изградена во областа „Замоскворечие“ во Москва на крајот на 19 век. Уметничката колекција на ИРРУ е од многумина оценета како една од најдобрите колекции на руската школа за реалистично сликарство од 20 век. Има три ката изложбен простор со вкупна површина од над 4.500 квадратни метри во кои се изложени приближно 500 дела од руската и советската уметност.

## Третиот спрат
Во салите на третиот спрат е изложена една од најважните делови на музејската колекција, советската уметност од првата половина на 20 век, вклучувајќи дела од извонредни личности како што се Аркадиј Пластов, Сергеј Герасимов, Александар Деинека, Јуриј Пименов, Георги Ниски, Исак Бродски и други сликари.

## Вториот спрат
На вториот кат на Институтот за руска реалистичка уметност е прикажана советската уметничка колекција од втората половина на 20 век. Во нејзиниот центар се изложени дела од најголемите сликари од 60-тите години на минатиот век, вклучително и „Национални уметници“ и полноправни членови на Руската академија на уметностите Гели Коржев, браќата Сергеј и Алексеј Ткачев, Виктор Иванов, Петр Осовски, Дмитриј Жилински и Таир Салакхов. Сликарите од оваа генерација ги продолжија традициите на руската уметничка култура и многу од нив, како Виктор Попков, ги посветија своите дела на драматичните настани во современиот живот на Русија, со сите нејзини проблеми и противречности.

## Првиот спрат
Салите на првиот кат нé запознаваат со денешниот живот во Русија, и вклучуваат дела од познати членови на московската школа за сликарство како што се Виктор Калинин, Алексеј Суховецки, Владимир Телин, Николај Заицев, Вјачеслав Стеколшчиков, Николај Соломин; делата на извонредните сликари од Ленинград: Андреј Милников, Јевсеи Мојсеенко, Борис Угаров, Вјачеслав Загонек; уметниците од Владимир, вклучувајќи ги Ким Бритов, Владимир Јукин и Михаил Изотов. Изложени се и дела на уметници од Кострома, Јарославл, Вологда, Вјатка, Сергиев Посад, Краснојарск, Нижни Новгород и од други руски градови. 

## Надворешни врски

* 
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Музеи во Русија
Арзамас (град)

**Арзамас** () — град во Нижегородската Област, Русија, сместен на реката Тиоша (притока на Ока), на 410 километри источно од Москва. Население: 106,362 (Попис од 2010 година); 109,432 (Попис од 2002 година); 108,951 (Попис од 1989 година).

## Историја
лево|мини| Споменик на Александар Ступин
лево|мини| Воскресна катедрала
Арзамас е основан во 1578 година  од Иван Грозни во земјите населени во тоа време од Мордвинс. До 1737 година, повеќе од 7.000 луѓе живееле во Арзамас и градот станал главен транзитен центар на патот од Москва кон источните делови на Русија. Бил познат по гуски и кромид, како и кожни занаети.

Кетрин Велика во 1781 година му доделила статус на град на Арзамас и грб заснован на боите на полкот Арзамас. Во почетокот на 19 век, Арзамас имал над дваесет цркви и катедрали, а најважна е катедралата Воскресение. Изграден е во империјален стил во знак на сеќавање на руската победа над Наполеон во 1812 година.

Уметничкото училиште „ Александар Ступин“ се наоѓало во Арзамас помеѓу 1802 и 1862 година и таму учеле многу познати руски уметници, вклучувајќи го и Василиј Перов.

До почетокот на 20 век, тој сè уште бил важен центар на трговијата и имало кожари, масло, брашно, лој, боја, сапун и железо; плетењето било важна домашна индустрија, додека овчата кожа и едрилицата биле трговски производи. Населението од 1897 година било 10.591.

Од 1954 до 1957 година, Арзамас бил центар на  Арзамас Областа, краткотрајна административна единица која била поделена од областа Горки и подоцна се споила во неа.

Во 1988 година, градот било место на железничката катастрофа во Арзамас, која предизвикала смрт на деведесет и еден човек.

## Административен и општински статус
Во рамките на административните поделби, Арзамас служи како административен центар на областа Арзамаски, иако не е дел од него. Како административна поделба, таа е инкорпорирана одделно како **град со најзначајно значење на Арзамас** - административна единица со статус еднаков на окрузите. Како општинска поделба, градот со големо значење на Арзамас е вграден како **Арзамас Урбан Округ**.

## Економија
лево|мини|200x200пкс| 11-та микродистриа на Арзамас
Локалната индустрија вклучува фабрика за производство на машини „Арзамас“, производител на воени и специјализирани цивилни автомобилски возила (како што се БТР-80, ГАЗ Тигр). Сега е дел од велепоседничкото друштво ГАЗ.

## Меѓународни односи

### Збратимени градови
Арзамас е збратимен со:

*  Попово, Бугарија
*  Рума, Србија
*  Валожин, Белорусија

## Значајни луѓе

* Патријарх Сергиј I московски
* Марина Орлова
* Евгениј Наметников

## Наводи

## Надворешни врски
* Слики од Арзамас

Категорија:Градови во Нижегородската област
Категорија:Населени места основани во 1578 година
Зад Камен (Стојаково)

** Зад Камен ** — археолошко наоѓалиште во богданското село Стојаково. 
Претставува археолошки наод -  населба од доцната антика.
На 1,5 км западно од селото, на површина од 150 × 100 м, во нивите на Д. Поптошев и други се гледаат грамади од градежен камен, фрагменти од тегули и имбрекси, како и фрагменти од керамички садови, питоси, а најдена е и една монета на Константин.

## Поврзано
*Друмот I — Мост од римско време;
*Друмот II — Мост од римско време;
*Зад Камен — населба од доцноантичкото време;
*Кошкут — населба и некропола од доцноантичкото време ;
*Сред Село — населба од железното време;
*Шипков Дол — населба од хеленистичкото време и некропола од доцноантичкото време;
*Стојаково;
*Список на археолошки наоѓалишта во Гевгелиско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија;

## Наводи

Категорија:Стојаково
ПУ „Страшо Пинџур“ - Крупиште

**Основно училиште „Страшо Пинџур“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Страшо Пинџур“ - Крупиште**; скратено: **ПООУ „Страшо Пинџур“**) — подрачно основно училиште во селото Крупиште, составен дел на ОУ „Страшо Пинџур“ од селото Карбинци.

Училиштето е именувано по истакнатиот македонски народен херој Страшо Пинџур.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Крупиште.

## Објект

Во септември 2020 година започнала обновата на опожарениот дел од училиштето. При обновата ќе бил опфатен и останатиот дел од училиштето.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Галерија


Податотека:ОУ „Страшо Пинџур“ - Крупиште 2.jpg|Училишно игралиште
Податотека:ОУ „Страшо Пинџур“ - Крупиште 3.jpg|Поглед на училиштето
Податотека:ОУ „Страшо Пинџур“ - Крупиште 4.jpg|Влезот


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Карбинци
Крупиште
Категорија:Крупиште
Уфа (аеродром)

мини|Поглед кон аеродромот
14R / 32L бетон2.513-та најчеста

**Меѓународен аеродром Уфа** **Муста Карима** ( **Өfө аеродроми, Mostai Kərim ismemendəge Өfө haliҡ-ara аеродроми;** ( IATA : UFA, ICAO : UWUU) е меѓународен аеродром од федерално значење  во Уфа, главниот град на Република Башкортостан. . Аеродромот е рангиран на 10-то место во земјата според патничкиот сообраќај (3,5 милиони патници)  и е најголем според патничкиот сообраќај во Сојузната област на Волга  . Системот за управување со квалитетот на аеродромот е сертифициран во согласност со ISO 9001: 2008  . Кодот на IATA ( **UFA** ) целосно одговара на латинската верзија на името на градот. Се наоѓа на 25 километри од центарот на Уфа.

## Општи информации
„Меѓународниот аеродром Уфа“ е модерен авијациски комплекс, со две писти, кои можат да примаат секаков вид авиони. Аеродромот во Уфа е првиот од регионалните аеродроми во Русија што го добил сертификатот IATA ISAGO, како потврда за неговата работа во согласност со највисоките меѓународни стандарди за безбедност. Тој е еден од десетте водечки аеродроми во Русија, еден од најголемите аеродроми во Сојузната област на Волга на Руската Федерација. Повеќе од 40 авиокомпании се партнери на аеродромот во Уфа, вклучително и претставници на трите главни федерации за авијација: СкиТим, Алијанса на звезди, Оневорлд .

Аеродромот во Уфа е во можност да ги прифати скоро сите видови авиони, вклучувајќи ги и тие со широко тело Боинг 747-400 и Боинг 777, како и хеликоптери од сите видови  .

Домашните летови ги опслужува терминалот 1. Површината на терминалот е 12.600 квадратни метри и има капацитет од 600 патници на час. Меѓународниот терминал (Терминал 2) е модерен комплекс со капацитет од 800 луѓе на час. Неговата површина е над 17 илјади квадратни метри. На аеродромот има хотел, ресторан, продавници, кафуле. До аеродромот и градот има автобуска линија.

Во декември 2019 година, аеродромот во Уфа бил првиот аеродром кои некогаш во федералниот округ Волга,  достигнал бројка од 3,5 милиони патници  . Вкупниот сообраќај на патници во 2019 година изнесувал 3,57 милиони луѓе.

## Патнички сообраќај ''(во илјадници)'' ''патници)''

## Пристап до аеродромот
Автобуските линии 101 и 110 сообраќаат помеѓу аеродромот и градот.

## Галерија

Податотека:Ufa Airport Osokin-1.jpg|Влез на терминалот, 2017 година
Податотека:Inscription in Ufa Airport.jpg|Натписот „Излез кон градот“ на башкирски јазик, руски и англиски јазик 1994-2017 година.
Податотека:Ufa International Airport in 1989.jpg|Зграда на терминал во 1989 година
Податотека:Ufa International Airport (1).jpg|Писта
Податотека:S7 Airbus A319 Osokin-1.jpg|Airbus A319 на S7 Airlines


## Поврзано

* Список на најпрометните аеродроми во Русија
* Список на аеродроми во Русија

## Користена литература

## Надворешни врски

* Официјално мрежно место на аеродромот
* Аеродромот Уфа во директориумот Aviapages. ru

Категорија:Башкортостан
Категорија:Сообраќајот во Русија
Категорија:Уфа
Друмот I (Стојаково)

** Друмот I ** — археолошко наоѓалиште во богданското село Стојаково. 
Претставува археолошки наод -  мост од римско време.
На 1,5 км северозападно од селото, на селскиот пат што води на север за Ѓавато и понатаму за Грчиште и Марвинци, а на југ за Араџан, Кукуш и Солун се наоѓа еднолачен мост од кој се гледа само горниот дел - косо поставени аморфни плочести камења.

## Поврзано
*Друмот I — Мост од римско време;
*Друмот II — Мост од римско време;
*Зад Камен — населба од доцноантичкото време;
*Кошкут — населба и некропола од доцноантичкото време ;
*Сред Село — населба од железното време;
*Шипков Дол — населба од хеленистичкото време и некропола од доцноантичкото време;
*Стојаково;
*Список на археолошки наоѓалишта во Гевгелиско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија;

## Наводи

Категорија:Стојаково
Црквиште (Смоквица)

** Црквиште ** — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Смоквица. 
Претставува населба од  доцна антика. 
На 4,5 км западно од селото, во реонот на наоѓалиштата Падарница и Голи Рид, во нивите на Р. Алаџајков и И. Икономов се гледаат грамади од градежен камен и фрагменти од керамички садови и питоси.

## Поврзано
*Агова Чешма - населба од Неолитот;
*Агова Чешма - Ветка Црква - сакрален објект од римското време;
*Аерот - утврдена населба и некропола од римското време;
*Вишов Јавор - некропола од железното време;
*Голи Рид — населба од доцноантичкото време;
*Градиште - Брест — населба од хеленистичкото време;
*Леските — утврдена населба од хеленистичкото и римското време;
*Мраморот - Манастир — населба и некропола од Доцната антика;
*Мушница — населба од доцноантичкото време;
*Св. Димитрија - осамен наод од римското време;
*Св. Илија - црква од средниот век;
*Туфка — населба од бронзеното време и хеленистичкото време;
*Ќерамидница — некропола од хеленистичкото време;
*Црквиште — населба од доцноантичкото време;
*Смоквица;
*Список на археолошки наоѓалишта во Гевгелиско.

## Наводи
Алексеј Алехин

**Алексеј Алехин** (1888–1939 г.) бил руски мајстор во шах и брат на светскиот шампион во шах, Александар Алехин.

Неговиот татко бил богат земјопоседник, предводник на благородништвото и член на Државната дума, а мајка му била наследничка на индустриско богатство. И тој и неговиот помлад брат Александар биле научени на шах од нивната мајка.

Алексеј ремизирал со Хари Нелсон Пилсбери кога американскиот мајстор играл симултанка со заврзани очи во Москва во 1902 година. Тој го делел четвртото место со друг на есенскиот турнир во шаховскиот клуб Москва во 1907 година, додека Александар го делел единаесеттото место со друг. Алексеј освоил трето место во Москва во 1913 година (победил Олдржих Дурас), а делел трето место во Москва во 1915 година. Бил уредник на шаховското списание „ *Шахмати виесник* “ од 1913 до 1916 година.

По Октомвриската револуција, тој освоил трето место на турнирот за аматери во Москва, одржан во октомври 1920 година, додека неговиот брат Александар го освоил првото шаховско првенство на СССР таму.

Тој освоил трето место во Санкт Петербург во 1923 година, и освоил 12 место во Москва во 1924 година, го делел четврто и петто место во Харков во 1925 година (второто украинско првенство во шах, Јаков Вилнер го победил), го освоил 11 место во Одеса во 1926 година (украинско првенство, Борис Верлински и Марски победиле), и го освоил 8 место на Полтава во 1927 година (украинско првенство, освоен од Алексеј Селезниев). Тој ја освоил шампионската титула во Харков во Украина и служел како извршен член на одборот на шаховската федерација на СССР. Тој исто така бил секретар на украинската шаховска федерација и уредник на првиот советски шаховски турнир на годишно ниво, објавен во 1927 година.

## Наводи

Категорија:Руски шахисти
Категорија:Починати во 1939 година
Категорија:Родени во 1888 година
Валери Афанасиев

**Валери Афанасиев** (роден на 8 септември 1947 година) е руски пијанист, писател и диригент.

## Ивотот
Валери Афанасиев е роден во Москва . Студирал пијано на Академскиот музички колеџ и Московскиот конзерваториум кај Емил Гилелс и Јаков Зак . Тој беше победник на натпреварот Бах во Лајпциг во 1968 година, како и добитник на 1-ва награда на Конкурс Рејн Елизабет во Брисел во 1971 година. Набргу потоа, додека беше на обиколка низ Белгија,тој зема белгиско државјанство.

Афанасиев живее во Версај .

## Работа и критички прием
Афанасиев стана широко познат во 80-тите години на минатиот век, поради неговото музичко партнерство со Гидон Кремер . Нивните заеднички записи за дела на Моцарт, Шуберт и Брамс беа високо пофалени. Неговите интерпретации на соло-дела на пијано од Франц Шуберт, Лудвиг ван Бетовен и другите предизвикаа полемика поради изборните температури на Афанасиев и идиосинкратичната експресивност. Една рецензија за неговото снимање на последните три сонати за пијано на Шуберт вели: „изопаченоста што се сретна овде толку ме налути што чувствував дека не можам да го достоинстам она што го најдов тука со каква било кохерентна анализа“.

Афанасиев има снимано и за други, како Денон, Дојче Грамофон и Оемс.

Афанасиев има напишано поезија, голем број романи и сценски претстави . Тој е исто така оркестарски диригент .

## Користена литература

## Надворешни врски

* Официјално мрежно место на уметникот
* Ален Парис : *Dictionnaire des interprets et de l'interpretation musicale au XX siecle* . Изданија Роберт Лафонт, Париз 1989 година.
* Алан Рич: *Мајстори на музика.* *Одлични уметници на работа* . Капра Прес, Санта Барбара, Калифорнија 1990 година.

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1947 година
Категорија:Руски писатели
Категорија:Руски пијанисти
Категорија:Руски диригенти
Ветка Црква (Смоквица)

**Агова Чешма - Ветка Црква** — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Смоквица. Претставува сакрален објект од римско време.

Наоѓалиштето е прогласено за културно наследство на Македонија.

## Местоположба

Наоѓалиштето се наоѓа на 150 метри јужно од селото Смоквица, од десната страна на патот Скопје - Гевгелија.

## Историја

Било прогласено за културно наследство на Македонија со решение од 31 декември 2003 година од страна на Републичкиот завод за заштита на спомениците на културата.

## Опис

На него се гледаат фрагменти од архитектонска пластика и градежен материјал. Во профилот северно од храмот се среќаваат фрагменти од тегули од гробни конструкции „на две води“.

## Поврзано
* Агова Чешма - населба од Неолитот;
* Аерот - утврдена населба и некропола од римското време;
* Вишов Јавор - некропола од железното време;
* Голи Рид — населба од доцноантичкото време;
* Градиште - Брест — населба од хеленистичкото време;
* Леските — утврдена населба од хеленистичкото и римското време;
* Мраморот - Манастир — населба и некропола од Доцната антика;
* Мушница — населба од доцноантичкото време;
* Св. Димитрија - осамен наод од римското време;
* Св. Илија - црква од средниот век;
* Туфка — населба од бронзеното време и хеленистичкото време;
* Ќерамидница — некропола од хеленистичкото време;
* Црквиште — населба од доцноантичкото време;
* Смоквица; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Гевгелиско.

## Наводи
Фазу Алиева

десно|мини|278x278пкс| Алиева во декември 2002 година
**Фазу Алиева** (5 декември 1932 година - 1 јануари 2016 година) била руски поетеса, романописец и новинар. Таа одиграла значајна улога во развојот на Дагестани во руската литература. Таа исто така била активист за човекови права.

Таа била наградена со два ордени „Орден на честа“, два ордени за пријателство на народите и Орден Свети Андреј во 2002 година. Таа била наградена со Златен медал на Советскиот мировен фонд, Јубилеен медал на Светскиот мировен совет, и почесни награди во повеќе странски земји.

Алиева е родена во областа Кунзахски во Дагестан, Русија. Таа починала во Махачкала, Дагестан, Русија, на 1 јануари 2016 година, од срцева слабост на 83-годишна возраст.

## Користена литература

## Надворешни врски

* Биографија
* Поезија Фазу Алиева на Stihipoeta.ru

Категорија:Советски поети
Категорија:Носители на Орденот на пријателството меѓу народите
Категорија:Починати во 2016 година
Категорија:Родени во 1932 година
Категорија:Носители на Орденот за заслуги пред татковината од III степен
Категорија:Носители на Орденот за заслуги пред татковината од IV степен
Категорија:Носители на орденот „Знак на Честа“
Ал Алтаев

**Маргарита Владимировна Рокотова** позната како **Ал Алтаев** (22 ноември 1872 - 13 февруари 1959) била советска авторка за книги за деца.

## Биографија
Маргарита Владимировна Рокотова е родена во Киев во 1872 година. Во 1889 година започнала писателска кариера откако првично се обучила како уметник. Таа добила ран совет од поетот Јаков Полонски и брзо усвоила звучно име, Ал Алтаев. Името е преземено од една од расказите на Полонски.

Нејзината писателска кариера започнала добро, но се омажила за работник во шумарството по име Јамшчиков, кој и ги запалил приказните наменети за списанија. Рокотова го оставила сопругот и  таа ја земала нивната ќерка. Таа се издржувала шест години со копирање документи, додека одела во полициските станици за да го објасни својот недостаток на документација. Во 1899 година таа објавила биографија што ја напишала за поетот Семјон Надсон, кој починал во 1877 година.

Револуцијата започнувала, а станот на Рокотова во Санкт Петербург бил издавачка куќа на левичарскиот студентски весник Млада Русија. Таа била примена за да помогне во два болшевички весници по октомвриската револуција во Институтот Смолни. Како резултат, таа се сретнала со многу водечки револуционери како Ленин.

Таа била избрана да работи издавачка работа во Москва каде со години престојувала во *хотелот Метропол*. Со текот на времето, нејзината ќерка започнала да и помага. Таа го усвоила името на *уметноста.* *Феличе*.

## Смрт и наследство
Алтаев починала во 1959 година во Москва, завршувајќи ја 70-годишната книжевна кариера. Напишала околу 200 книги, но многу биле заборавени. Многу од нејзините книги биле биографии на познати луѓе од историјата или историски романи за деца. Напишала и голем број приказни што ги составила во книги.

Постои Ал. Алтаев Литературна и меморијална куќа и музеј Алтаев во регионот Псков.

## Користена литература

Категорија:Руски писатели за деца
Категорија:Починати во 1959 година
Категорија:Родени во 1872 година
Категорија:Руски мемоаристи
Категорија:Починати во Москва
Аузо (Габрово)

** Аузо ** — археолошко наоѓалиште во околината на гевгелиското село Габрово. Претставува населба од доцноантичкото време.

На 2,5 км југоисточно од селото, во нивите на двајца жители се гледаат траги од темели на повеќе градби, а по површината има фрагменти од керамички садови, тегули, имбрекси и друг градежен материјал.

## Поврзано

*Градиште — градиште од средниот век;
*Дедовец — рударска населба од римско време;
*Кочиње — населба од доцнантичко време;
*Лалово Трло — населба од доцнантичко време;
*Селиште — населба од римско време;
*Стојков Рид — некропола од доцнантичко време;
*Студенка — населба од доцнантичко време;
*Габрово.

## Наводи

Категорија:Габрово (Гевгелиско)
Маргарита Алигер

300px|мини|Маргарита Алигер во 1942 година
**Маргарита Јосифовна Алигер** (1 август 1992 година) — советска поетеса, преведувач и новинар.

## Биографија
Родена е во Одеса во семејство на еврејски канцелариски работници; вистинското презиме и беше Зелигер. Како тинејџерка работела во фабрика за хемикалии. Од 1934 до 1937 година студирала на Институтот за литература Максим Горки.

Главните теми на нејзината рана поезија беа херојството на советскиот народ за време на индустријализацијата и за време на Втората светска војна (*Текст*, 1943 година). Нејзина најпозната песна е „Зоја“ (1942), за Зоја Космодемјанскаја, млада девојка убиена од нацистите . Ова дело беше една од најпопуларните песни за време на советската ера. Од 1940 до 1950 година, поезијата на Алигер се карактеризираше со мешавина на оптимистички полуофицијални стихови („Планини Ленински“, 1953) и песни во кои Алигер се обиде да ја анализира ситуацијата во нејзината земја на реален начин („Твојата победа “, 1944 - 1945 година). Во 1956 година, на собирот на Хрушчов, ги опомена писателите за мешање во политичкиот систем. Забележано е дека Алиџер е единствениот писател кој се изјасни против на настанот. По пензионирањето се извини на нејзиното однесување. Алигер напишала бројни есеи и написи за руската литература и нејзините впечатоци од патувањето („За поезијата и поетите“, 1980; „Враќањето од Чиле“, 1966).

Нејзин прв сопруг бил композиторот Константин Макаров-Ракитин, кој бил убиен на фронтот во близина на Јарцево во 1941 година по смртта на нивното дете (нивната ќерка Татјана [1940-1974] стана поетеса и преведувач), двојна трагедија што ја остави уништена. Следната година таа имаше врска со авторот Александар Фадејев ; од оваа унија се роди ќерка Марија, која се омажи за Ханс Магнус Ензенсбергер и живееше во странство дваесет години, убивајќи се себеси по краткото враќање во Русија во 1991 година. Вториот и последен сопруг на Алиџер беше службеникот на Централниот комитет Игор Чернунцан (1918-1990). Таа ги преживеа сите сопрузи и деца, умирајќи кратко по нејзината ќерка Марија Ензенсбергер. Маргарита Алигер е погребана во Переделкино покрај нејзините ќерки.

## Избрани дела

* Бог рожденија (Година на раѓање) (1938)
* Зоја (1942)
* Вашата победа (1945)
* Големи очекувања
* Двајца (1956)
* Ленински Гори (Ленин Хилс)
* Синии (Син час) (1970)

## Наводи

## Надворешни врски

* Поезија на Маргарита Алигер

Категорија:Советски поети
Категорија:Починати во 1992 година
Категорија:Родени во 1915 година
Категорија:Руски Евреи
Категорија:Носители на Орденот на пријателството меѓу народите
Категорија:Носители на орденот „Знак на Честа“
Категорија:Носители на Орденот на Црвеното знаме на трудот
Категорија:Добитници на Сталиновата награда
Категорија:Носители на Орденот на Татковинската војна од II степен
Дедовец (Габрово)

** Дедовец ** — археолошко наоѓалиште во околината на гевгелиското село Габрово. Претставува рударска населба од римското време.

На 2 км јужно од селото, лево од патот за Висока Чука, во нивата на Л. Ристов се среќаваат фрагменти од керамички садови, тегули, имбрекси и градежен камен. Наодите од згура на топена руда упатуваат на помала рударска населба.

## Поврзано
*Аузо — населба од римско време;
*Градиште — градиште од средниот век;
*Кочиње — населба од доцнантичко време;
*Лалово Трло — населба од доцнантичко време;
*Селиште — населба од римско време;
*Стојков Рид — некропола од доцнантичко време;
*Студенка — населба од доцнантичко време;
*Габрово.

## Наводи

Категорија:Габрово (Гевгелиско)
Александра Никитична Аненскаја

**Александра Никитична Аненскаја** (), (11 јули 1840 година - 19 мај 1915 година) била руски преведувач и писателка, која пишувала феминистички романи за млади девојки.

## Животот
Аненскаја е родена во село во Псковската Губернија, нејзините родители потекнувале од благородничко, но сиромашно семејство. Таа започнала да пишува феминистички романи за млади девојки. Нејзиниот брат бил револуционерниот писател Петар Ткачев кој требало да влијае врз Ленин. Семејството без татко се преселило во Санкт Петербург кога таа имала единаесет години. Таа била одобрена како наставник од Санктпетербуршкиот државен универзитет и создала основно училиште во 1860-тите. Во меѓувреме, нејзиниот брат бил вклучен во студентски немири.

Се омажила за Николај Аненски во 1866 година.

Тој бил уапсен и таа служела со него. Во меѓувреме, нејзиниот прв роман бил „Германски учител“ и бил објавен во „Семејство и училиште“ во 1871 година. Таа ги напишала повеќето статии што биле објавени во списанието до 1886 година. Нејзината најпопуларна приказна била „Еден сопствен начин“, во кој се појавува една млада девојка нејзината сопствена цел откако ќе биде принудена да се грижи за друго помладо дете. Многу од нејзините приказни имаа морални пораки.

Во 1873 година, таа постигнала успех со верзијата на *[[Робинзон Крусо]]* и преведувала приказни од Марк Твен, Етел Војнич, Мери Вард и Х.Џ. Велс. Во 1890-тите таа се занимавала со биографии описи за животот на луѓе како Чарлс Дикенс, Жорж Санд и Гогољ . Таа исто така ги опишала експлоатациите на истражувачите и моделите на пример како Мајкл Фарадеј, Џорџ Вашингтон и Бенџамин Френклин.

Аненскаја починала во Санкт Петербург во 1915 година.

## Користена литература

Категорија:Руски писатели за деца
Категорија:Починати во 1915 година
Категорија:Родени во 1840 година
Категорија:Починати во Санкт Петербург
Кочиње (Габрово)

** Кочиње ** — археолошко наоѓалиште во околината на гевгелиското село Габрово. Претставува населба од доцната антика.

На околу 3 км јужно од селото, на висок рид со доминантна местоположба се среќаваат фрагменти од керамички садови, а наместа се гледаат темели од ѕидови на повеќе објекти.

## Поврзано
*Аузо — населба од римско време;
*Градиште, Гевгелиско — градиште од средниот век;
*Дедовец — рударска населба од римско време;
*Лалово Трло — населба од доцнантичко време;
*Селиште — населба од римско време;
*Стојков Рид — некропола од доцнантичко време;
*Студенка — населба од доцнантичко време;
*Габрово.

## Наводи

Категорија:Габрово (Гевгелиско)
Марија Белахова

**Марија Белахова** ( 1903–1969) — руска писателка и просветна работничка позната по својата работа во детската литература и образование во Советскиот Сојуз, исто така и за менторство на многу од истакнатите писатели за деца во земјата и нејзини сопствени дела. Била уредник на советскиот магазин *Детска литература* и шеф на националната комисија за литература за деца.

## Биографија
Марија Белахова (родена како Марија Богословска) е родена во градот Олд Хопс во близина на Мичуринкс, Русија во 1903 година. Тринаесетто дете во семејството, го оставила семејството за да учи. Неколку години предавала во основно училиште, пред да ги продолжи студиите со магистер по детско образование и литература. Потоа работела во списанието Детска литература и на крајот станала свој уредник. Подоцна, таа била избрана за шеф на комисијата на националниот еснаф на писатели за литература за деца.

Напишала неколку свои книги, авторски, и  уредила бројни дела од други писатели, вклучувајќи го и Самуил Маршак и била ментор на многу писатели.

Училиште и улица се именувани по Белахова во нејзиниот роден град и уште улица во градот Мичуринкс.

Белахова била мажена за Леонид Белахов, советски генерал и администратор.

## Наводи

## Надворешни врски

* http://ozonru.com/context/search/?text=белахова
* http://cdb-mich.ucoz.ru/news/vospityvajushhaja_nauka_kraevedenie/2011-10-18-74
* http://www.libex.ru/dimg/3bc7c.jpg
* http://www.libex.ru/dimg/37087.jpg
* http://www.libex.ru/dimg/50002.jpg
* http://www.libex.ru/dimg/500f3.jpg
* http://lccn.loc.gov/74344409%5B%5D
* http://lccn.loc.gov/52024321%5B%5D
* http://lccn.loc.gov/75549593%5B%5D
* http://www.top68.ru/study-of-local-lore/na-rodine-ma-belakhovoi-1229
* http://www.top68.ru/study-of-local-lore/rodom-iz-khmelevogo-4161

Категорија:Советски писатели
Категорија:Починати во 1969 година
Категорија:Родени во 1903 година
Селиште (Габрово)

** Селиште** — археолошко наоѓалиште во околината на гевгелиското село Габрово. Претставува населба од римско време.

На 2,5 км јужно од селото, во нивата на А. Поповски е откриен дел од хидроинсталација - канал граден од кршен камен и варов малтер, со покрив од камени плочи. По површината на нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови и многу градежен материјал.

## Поврзано
*Аузо — населба од римско време;
*Градиште — градиште од средниот век;
*Дедовец — рударска населба од римско време;
*Кочиње — населба од доцнантичко време;
*Лалово Трло — населба од доцнантичко време;
*Стојков Рид — некропола од доцнантичко време;
*Студенка — населба од доцнантичко време;
*Габрово;

## Наводи

Категорија:Габрово (Гевгелиско)
Стојков Рид (Габрово)

** Стојков Рид ** — археолошко наоѓалиште во околината на гевгелиското село Габрово. Претставува некропола од доцната антика.

На југоисточната страна на селото, во синорот помеѓу селата Габрово и Смоквица се откриени гробови со конструкција од камени плочи - тип циста, со насоченост исток-запад. Во профилот направен од поројот се гледаат повеќе гробови.

## Поврзано
*Аузо — населба од римско време;
*Градиште — градиште од средниот век;
*Дедовец — рударска населба од римско време;
*Кочиње — населба од доцнантичко време;
*Лалово Трло — населба од доцнантичко време;
*Селиште — населба од римско време;
*Студенка — населба од доцнантичко време;
*Габрово;

## Наводи

Категорија:Габрово (Гевгелиско)
Александар Бут

200px|мини|Александар Бут во 2013 година
**Александар Бут** (роден 1948 година) бил руски новинар и автор, претходно универзитетски предавач и извршен директор за маркетинг. Неговата работа промовирала конзервативизам и традиционална европска култура.

## Ран живот
Роден во Москва во времето на Сталин, Бут пораснал таму и дипломирал филологија на Московскиот државен универзитет. Потоа станал предавач во Москва за англиска и американска литература и исто така бил уметнички критичар. Во 1969 година, се родил неговиот син Макс. Како одговор на прогонството од страна на КГБ, во 1973 година Бут побегнал од Советскиот Сојуз и се сместил во Соединетите Држави, каде што работел во маркетинг, а потоа ја продолжи истата кариера во Велика Британија.

## Пишувачка кариера
Бут станал повремен новинар во британските медиуми, пишувајќи написи за *Дејли Меил*, *Лондонскиот магазин*, *Солсбери Ривју* и *Индепендент*, истовремено продолжувајќи со својата главна кариера во бизнисот. Сепак, во 2005 година се повлекол од позицијата директор и се зафатил да пишува со полно работно време. Наскоро почнал да пишува книги за културата, а неговата главна тема била дека Западот, каде  побегнал од Русија, исчезнувал пред неговите очи. Неговата прва книга била „*Како се изгуби западот“* (2006). Во 2011 година, Бут започнал свој блог, alexanderboot.com, и сега живее во Лондон и Бургундија. Тој изјавил „по природа не сум политички активист, туку политички филозоф“.

## Политичка позиција
Бут изјавил дека и социјализмот и исламот како идеологии се подеднакво незамисливи за јудео-христијанската западна цивилизација и дека самата природа на западот се променила неотповикливо, што го прави чисто географски поим. „Куќата е сè уште таму, но станарите се сосема различни“.

## Библиографија

* *Како се изгуби западот* (ИБ Таурис, 2006)
* *Бог и човекот според Толстој* (Спрингер, 2009)
* *Нација што го заборави Бог* (2010)
* *Кризата зад нашата криза* (издаваштво Св. Метју, 2011)
* *Како функционираше иднината: Русија низ очите на млада не-особа* (Книги Бретвалда, 2013)
* *Демократијата како неоконски трик* (Издаваштво Ропер Пенберти, 2014,)

## Наводи

## Надворешни врски

* alexanderboot.com (официјално мрежно место)
* Како се загуби западот, преглед во Брисел журнал, 4 декември 2006 година
* Александар Бут: Како модерноста ја уништува нашата политичка култура, предавање на ЈуТјуб

Категорија:Руски новинари
Категорија:Руски Евреи
Категорија:Апсолвенти на Московскиот државен универзитет
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1948 година
Ана Бренко

**Ана Алексеевна Челишчева** (, 7 април 1848 година Владимир, Руска Империја - 15 ноември 1934 година, Москва, СССР) - попозната по нејзиното уметничко име **Ана Бренко** - била руска глумица, театарски претприемач, драмски писател и мемоарист, почестена со титулата заслужен уметник во 1924 година на РСФСР.

## Биографија
Бренко била роденa во Владимир во 1848 година и првично работела како учителка. Таа учела за глумица во Санкт Петербург и се омажила за музичкиот критичар Јосиф Левенсон.

Откако се прославила во театарот „Мали" во Москва, каде организирала концерти за да собере средства за прогонетите во Сибир. Банкарот Мелкиел ги поддржал нејзините планови и го започнал првиот руски приватен театар во 1880 година (официјално именуван како Драмски театар АА Бренко, но популарно познат како Пушкин театар - од  причина што се наоѓал близу до плоштадот Пушкин). Бренко исплаќала многу поголеми плати, инсистирала на нова сценографија и тринеделни проби за продукции кои вклучувале дела од Вилијам Шекспир и Александар Островски.

Бренко ги споделувала нејзините одлуки со глумците Модест Писарев и Василиј Андреев-Бурлак, иако таа го имала последниот збор. Бренко ја водела уметноста поради што ја искористувале и други глумци и режисери. Театарот се затворил од финансиски причини во 1882 година (подоцна ќе го купи претприемачот Фјодор Корш).

Бренко продолжила да предава драма (во нејзиниот театарски колеџ помеѓу 1890 и 1905 година) и во 1915 година го отворила бесплатниот Работнички театар каде што биле продуцирани 25 претстави во текот на две години.

Во 1917 година, Бренко не само што ја прифатила Октомвриската револуција, туку се придружила во 69-та година од животот во Црвената армија и настапувала заедно со некои од глумците во нејзината театарска група, на борбените фронтови.

## Публикации
Бренко е автор на четири претстави (1883–1916) и шест книги мемоари (1924–1933).

## Наводи

## Надворешни врски

* Архивот на Ана Бренко / Бренко А. А., архив.

Категорија:Руски драматурзи
Категорија:Починати во 1934 година
Категорија:Родени во 1848 година
Категорија:Починати во Москва
Параклис „Св. Кирил и Методиј“ - Крупиште

**Свети Кирил и Методиј** — параклис во близина на штипското село Крупиште, Македонија. Сместен е непосредно покрај магистралниот пат Штип-Кочани, на раскрсницата за регионалниот пат кон Пробиштип.

## Галерија


Податотека:Параклис „Св. Кирил и Методиј“ - Крупиште.jpg|Поглед на параклисот
Податотека:Параклис „Св. Кирил и Методиј“ - Крупиште 4.jpg|Куполата
Податотека:Параклис „Св. Кирил и Методиј“ - Крупиште 2.jpg|Внатрешноста


## Поврзано
* Крупиште
* Брегалничка епархија
* Штипско архијерејско намесништво
* Горнобалванска парохија

## Надворешни врски

Категорија:Крупиште
Крупиште
Долна Црква (Миравци)

**Долна Црква** — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Миравци. Претставува сакрален објект од римското време. На југоисточниот крај од селото, на десната страна на стариот пат Миравци-Гевгелија спорадично се среќаваат делови од керамички садови. Откриени биле повеќе делови од архитектонска мермерна пластика: тордиран столб и повеќе обработени блокови.

## Поврзано
*Крчаново — населба и некропола од римското време;
*Мегдан — населба од доцноантичкото време;
*Чаушевец — населба од доцноантичкото време;
*Миравци;
*Список на археолошки наоѓалишта во Гевгелиско.

## Наводи
Крчаново (Миравци)

**Крчаново** — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Миравци. Претставува населба и некропола од римското време. На 1 км северно од селото, на голем простор се среќаваат делови од керамички садови, питоси, тегули имбрекси, и многу градежен материјал. На еден дел од наоѓалиштето има повеќе делови од тегули од гробни конструкции „на две води“.

## Поврзано
*Долна Црква — сакрален објект од римското време;
*Мегдан — населба од доцноантичкото време;
*Чаушевец — населба од доцноантичкото време;
*Миравци;
*Список на археолошки наоѓалишта во Гевгелиско.

## Наводи
Чаушевец (Миравци)

**Чаушевец** — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Миравци. Претставува населба од доцноантичкото време. На 1 км јужно од селото, во нивите на тројца жители и во други ниви се среќаваат делови од керамички садови, како и грамади од кршен камен, парчиња од тегули и имбрекси.

## Поврзано
*Долна Црква — сакрален објект од римското време;
*Крчаново — населба и некропола од римското време;
*Мегдан — населба од доцноантичкото време;
*Миравци;
*Список на археолошки наоѓалишта во Гевгелиско.

## Наводи