open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Народноослободителен баталјон „Страшо Пинџур“

**Народноослободителен баталјон „Страшо Пинџур“** (**Прв баталјон на [[Трета оперативна зона на НОВ на Македонија|Третата оперативна зона на НОВ и ПОМ]]**) — воена единицица на НОВ и ПОМ. Бил формиран на планината Кајмакчалан односно Ниџе на 24.IX.1943 од 126 борци на НОПО „Добри Даскалов“, НОПО „Сава Михајлов“ и главнината на Битолскиот НОПО „Гоце Делчев“.

## Заклетва на баталјонот
При образувањето на баталјонот на 24 септември 1943 година на Кајмакчалан, борците ја дале следната заклетва:

## Акции на баталјонот
мини|лево|Формирање на батаљонот „Страшо Пинџур“ |301x301пкс
Во нападот на рудникот Дудица на планината Кожуф на 2 октомври 1943 биле убиени 10 непријателски војници, а на баталјонот му се приклучиле 80 рудари. Во нападот на бугарската гранична посада во Лукар, јужно од с.Конопиште на планината Кожуф, извршен на 19.Х. биле заробени 30 бугарски војници и еден подофицер, а во нападот на германската посада на железничкиот мост кај с.Острово во Леринско на 26.Х. биле убиени 2 Германци и заробени 7 Мароканци. Поради бројното зголемување, од издвоени 113 борци на 30.Х. бил формиран Вториот баталјон на Третата оперативна зона на НОВ и ПОМ.

Во нападот на селото Радња Демиркаписко на 8 ноември 1943 биле заробени 12 контрачетници на одредот „Цар Калојан“, а на 12.XI. при влегувањето во турските села Вешје и Бесвица на борците од баталјонот им се приклучиле неколку Турци. Во средината на ноември, кај селата Радња и Бохула баталјонот водел борба со бугарска колона при што загинале 5 партизани и 14 бугарски војници. Во селото Бегниште на 18.XI. била запалена општинската зграда, а во нападот на касарната во гевгелиското село Конско и две гранични караули на планината Кожуф биле заробени околу 60 бугарски војници. Во повеќе села формирал НОО. Баталјонот бил расформиран на 20.XII.1943 во селото Фуштани во Меглен, Егејска Македонија каде влегол во составот на Втората македонска НОУ бригада. 
## Наводи

Категорија:Баталјони на НОВМ
Смолјани

**Смолjаните** биле јужнословенско племе кое во раниот среден век, според историските извори, ги населувале планините Родопи, долината на реката Места и Пиринска Македонија. Во 837 година, племето крева бунт против властите во Цариград и се поддржани од бугарскиот владетел Пресијан. Западно од Смолјаните биле населени Струмjаните.

## Поврзано
*Јужни Словени

Категорија:Словенски племиња во Македонија
Категорија:Словенски племиња во Тракија и Мизија
Категорија:Склавини
Грофовија Виртемберг

**Грофовија Виртемберг** (германски: *Grafschaft Württemberg*) — германска држава која постоела од 1083 до 1495 година, сместена во областа која денес е Баден-Виртемберг. Нејзин главен град бил Штутгарт. Во 1495 година грофовијата била подигната во војводство.

Категорија:Виртемберг
Категорија:Поранешни држави и територии во Баден-Виртемберг
Категорија:Германија во средниот век
Категорија:Историја на Виртемберг
Сведоштва 2001

***Сведоштва 2001*** ― книга напишана од македонскиот генерал Панде Петровски во 2006 година.

## Синопсис
Генералот ја објаснува улогата на Соединетите Држави во кризата преку предлозите на Military Professional Resources Inc. за реорганизација на Армијата на Република Македонија (АРМ) и Министерството за одбрана кои ја откриле стратегијата на Соединетите Држави за подготовка на Република Македонија за пораз одвнатре во случај на војна. Петровски го опишува и неговиот разговор со претседателот Борис Трајковски откако од него било побарано да се врати и да им се придружи на вооружените сили пред да започне судирот.

## Внимание на медиумите
Мајка на една од жртвите на македонските одбранбени сили изјавила дека и еден месец по објавувањето на книгата не може да се најде во ниту една книжарница во Скопје, морала да оди директно во канцеларијата на издавачот за примерок.

## Поврзано

* Воен конфликт во Македонија, 2001

## Наводи

## Надворешни врски

* Службена страница на издавачот на книгата
Категорија:Воен конфликт во Македонија, 2001
Категорија:Македонска книжевност
Категорија:Вистинити книги од 2006 година
Ниту војна, ниту мир

**Ниту војна ниту мир** ― книга за тероризмот на Ослободителната народна армија во Македонија во 2001 година.

## Поврзано

* Воен конфликт во Македонија, 2001

## Наводи

Категорија:Воен конфликт во Македонија, 2001
Категорија:Македонска книжевност
Категорија:Книги на македонски јазик
Категорија:Книги за Македонија
Војводство Виртемберг

**Војводство Виртемберг** (германски: *Herzogtum Württemberg*) — германска држава која постоела од 1495 до 1803 година, сместена во областа која денес е Баден-Виртемберг. Долгото постоење на војводството повеќе од три века главно се должи на неговата големина, која била поголема од неговите непосредни соседи.

За време на протестантската реформација, Виртемберг се соочил со голем притисок од Светото Римско Царство да остане членка. Виртемберг се спротивставил на повторените француски инвазии во 17 и 18 век. Војводството било директно на патот на француските и австриските војски кои биле вклучени во долгото ривалство помеѓу Бурбонците и Хабсбурговците. Во 1803 година, Наполеон го подигнал војводството во изборно кнежевство на Светото Римско Царство.

Категорија:Виртемберг
Категорија:Поранешни држави и територии во Баден-Виртемберг
Категорија:Држави и територии распаднати во 1803 година
Категорија:Војводства во Светото Римско Царство
Категорија:Швапски Сојуз
Категорија:Историја на Виртемберг
Песни (1944)

***Песни*** — една од првите стихозбирки од македонскиот автор Ацо Шопов, напишана во текот на Втората светска војна и во 1944 била првпат објавена во Белград. Книгата е позната бидејќи е првата македонска книга пишана во новиот кодифиран македонски јазик.

## Структура
Оваа книгичка брои само триесет страници на кои се распослани вкупно девет песни. Тоа се песни изникнати во времето на партизанствувањето на Ацо Шопов кој од есента 1943 активно се борел, прво во Шарскиот одред, а потоа во редовите на Третата македонска ударна бригада.

При крајот на септември или на почетокот на октомври 1944 година, Околискиот НОМСМ Куманово ги умножува песните на шапирограф, во печатницата „Георгиевски“, и испраќа примероци до македонската редакција на „Млад Борец“ којашто се наоѓа во Горно Врановци, близу до Велес, „во една просторија, како мудбак, во дворот на муслиманска куќа“

Во таа 1943 година Ацо Шопов е дваесетгодишно момче кое претходната година ја има загубено мајка си по нејзиното долгогодишно боледување, а веќе следната година останува и без татко, кој според неговите сопствени исповеди никогаш и немал голема улога во неговото детство и момчештво, книгата беше објавена покрај крајот на втората светска војна.

Под не може поскромниот наслов *Песни*, се наоѓаше драгоцен материјал што му отвораше нови хоризонти на поетскиот и литературен израз, пишуван со кирилица, на македонски јазик”, вели мексиканската поетеса Аурора Марија Сааведра, четириесеттина години по објавувањето на збирката, во предговорот на изборот *Lector de cenizas* (Гледач во пепелта), објавена на шпански јазик во Мексико.  „Тоа се песни што поетот партизан ги напишал среде ужасите на војната, меѓу реките крв што течеле при битките на антифашистичките сили. Обоен со горчливи спомени и тага по изгубените, лирскиот патос на младиот борец ќе ја обележи оваа прва фаза од творештвото на поетот, исто како и следните, суптилно врзан за најдлабокото во него.”

## Одлики
мини|289x289пкс|Второ издание на стихозбирката „Песни“ во 1946, во второто издание голем дел од овие одлики биле изменети.
Во стихозбирката „Песни“ авторот ги вклопува народнојазичните одлики со кои македонскиот најмногу се разликува од соседните словенски јазици како пример губење на х во различни позиции: глу’нат, усми’нати маам 

## Надворешни врски

* Содржина на оригиналната стихозбирката „Песни (1944)“ од Ацо Шопов

Категорија:Македонска книжевност
Категорија:Македонски стихозбирки
Категорија:Дела на Ацо Шопов
Категорија:Македонски книги
Категорија:Книги од 1944 година
Азбука за непослушните

***„Азбука за непослушните“*** — роман на македонскиот писател Венко Андоновски, објавена во 1994 година.

## За книгата
Дејството на романот „Азбука за непослушните“ е сместен во 863 година, во манастирот Полихрон на Олимп, пред заминувањето на Светите браќа во мисијата во Моравија. Приказната за послушните и непослушните ја раскажува, односно запишува, еден нем свештеник во манастирот. Андоновски поставува директни прашања до читателот, испитувајќи колку знае за себе, за својата историја, за Библијата, за митологијата и за фолклорот. Во исто време, тој создава „воскреснување на замрените букви“, кои со својот фиксиран правопис зборуваат за ликовно поимање на стварноста. Дешифрира архаични зборови/архаизми и ја реактуелизира глаголицата, создавајќи приказна зад секоја буква. Со овој роман Андоновски го плени читателот со свежа интерпретација на средниот век и просторот во кој живееме.

Андоновски во романот алегорично го прикажа светот во кој живееме како убав и мистериозен ковчег во кој ги чуваме нашите тајни, скапоцености и спомени и често гордо им го покажуваме на сите; метафорично, човекот во ковчегот, веројатно како негова најголема вредност, оди во своето последно почивалиште. Секое поглавје во романот започнува со писмо од феникиското писмо и развива приказна за судирот помеѓу доброто и злото. Времето во кое е сместена приказната е апокалиптично време: зборот, буквата, културата, сè е во криза и тоа е вистинската можност за крај на еден космички циклус и почеток на друг. Дали вредностите изградени до тој момент ќе пропаднат? Токму тоа се случи, злото преовладало, доброто занемело, убавината се повлекла пред брзината и алчноста, правдата пред неправдата, а неписменоста ја заменила писменоста. *Азбуката за непослушните* е роман во кој, спротивно на Библијата, идејата за послушност е демонска, а идејата за непослушност е божествена. Злото бара послушност. И тогаш се поставува прашањето што воопшто се променило од средниот век до денес.

## Изданија на други јазици
Српското издание на книгата го објавила издавачката куќа *Архипелаго* од Белград во 2017 година во антологиското издание „100 словенски романи“, во превод на Мирослав Мрковиќ.

На руски јазик книгата е објавена двапати.

На хрватски јазик, во превод на македонистот Борислав Павловски, книгата ја издала издавачката куќа ТРИМ-прес во 2021 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* Азбука за непослушните на семрежната страница на Антолог
* MIROSLAV MRKOVIĆ - Аналитичка и синтетичка „Азбука“ Венка Андоновског - Diplomsko delo
* Licemjerje je pravo lice mediokriteta
* Dvojnost koja uznemirava

Категорија:Македонска книжевност
Категорија:Македонски романи
Категорија:Дела на Венко Андоновски
Категорија:Македонски дела од 1994 година
Категорија:Книги од 1994 година
Категорија:Изданија на Антолог
Лавот од Јанина

***Лавот од Јанина*** — роман напишан од Стојан Христов. Целосното име на романот е: ***Лавот од Јанина, наратив заснован на животот на [[Али-паша Јанински]], тиранин на Грција и Албанија***.
мини|Главата на Али-паша му ја покажуваат на султанот Махмут  II - литографија од Јохан Непомук Гајгер

## Надворешни врски
* (Book Review)

## Наводи

Категорија:Македонска книжевност
Категорија:Дела од 1941 година
Категорија:Дела од Стојан Христов
Опал

**Опал** е хидратен аморфен облик на силициум диоксид. Учеството на вода во опалот се движи од 3 % до 21 %, но најчесто изнесува меѓу 6 % и 10 %. Поради неговиот аморфен облик, тој се класифицира како минералоид, за разлика од кристалните облици на силициумот кои се сметаат за минерали. Во природата, опалот може да се најде во кој и да било вид карпи, а најчесто се среќава заедно со лимонитот, песочникот и базалтот. Името „опал“ најверојатно е изведено од санскритскиот збор „упала“ () кој значи „накит“, а подоцна било изведено од грчкиот збор „опалиос“ () кој значи „да се види промена на бојата“.

## Хемиски и физички својства
мини|Сино-зелен опал во светлокафеава карпа

Хемиската формула на опалот е: SiO2·*n*H2O.

Постојат два вида опал: скапоцен и обичен. Скапоцениот опал се одликува со прелевање на боите, додека оваа одлика не е присутна во обичниот опал. Прелевањето на боите се дефинира како „псевдохроматски оптички ефект кој произлегува од обоената светлина од одредени минерали при што таа се претвора во бела светлина“. Внатрешната структура на скапоцениот опал е причината за дефракцијата на светлината, што создава разиграни бои. Во зависност од условите во кои бил создаден, опалот може да биде проѕирен, непроѕирен и заматен, а позадинската боја може да биде бела, црна или речиси која и да било боја од видливиот спектар. Најретка форма е црниот опал, додека најчести се белиот, сивиот и зелениот опал.

## Историја

Низ историјата опалот бил многу ценет поради тоа што бил многу редок. До откривањето на големите наоѓалишта на опал во Австралија во 19 век, единственото познато наоѓалиште на опал било местото Червеница во Словачка. Денес, опалот е национален симбол наАвстралија.

## Опалот како мотив во популарната култура
* Опал — американска рок-група, основана во 1982 година.
* Опал рекордс (англиски: *Opal records*) — музичка издавачка куќа, основана во 1987 година.
* „Опал“ — музички албум на германската џез-рок група Ембрио (*Embryo*) од 1970 година.
* „Опал“ — музички албум на американската фолк-група Риверхорс (*Riverhorse*) од 2015 година.
* „Опал“ — музички албум на Винил Вилијамс (*Vinyl Williams*) од 2018 година.

## Наводи

Категорија:Опал
Категорија:Минералоиди
Категорија:Благородни камења
Мојот маж

***Мојот маж*** — збирка раскази на македонската писателка Румена Бужаровска објавена во 2014 година.

## За книгата
Раскажувачикте во книгата раскази Мојот маж, само навидум зборувајќи за својот сопруг, всушност зборуваат за нивните стравови, мрачни тајни, недозволени копнежи, интимни фрустрации. Пренесени низ призмата на жена, мајка, вдовица, прељубница, уметничка, домаќинка, сместени во нашето секојдневие и раскажани со едноставен јазик, кој изобилува и со хумор и со тага, овие раскзаи даваат глас на проблемите што општеството ни налага да ги криеме.

Сите раскази во оваа збирка се раскажани во прво лице од различни жени. Сите овие раскази се за нив колку што се за нивната околина, односите со сопрузите, децата, родителите, колегите и пријателите. Кога зборуваат за нивните бракови и сопрузи, гинеколози, поети, полицајци, зборуваат за професиите и нивните статуси, зборуваат и за односите на моќ, бидејќи повеќето женски ликови се во сенка и емотивно и социјално запоставени поради престижот на нивните сопрузи. и нивните професии.

Расказите во збирката *Мојот маж* се реалистични, скоро секој од нас, без разлика дали преку сопственото или туѓото искуство, лесно може да се идентификува со секој лик од оваа збирка бидејќи ниту една од нив не е еднодимензионална, чисто зло или целосно добра, туку повеќеслоен. Уште една особеност што ја прави оваа збирка исклучително интересна е дозата на хумор со која пишува Румена. Во приказните обично нема чиста комедија, но има таква што остава горчлив вкус во устата.

Оригиналното издание на македонски јазик е објавено во 2014 година. содржи единаесет раскази: *Мојот мај, поет*, *Супа*, *Прељубник*, *Гени*, *Нектар*, *Празно гнездо*, *Човек од навика*, *Татко*, *Сабота, пет попладне*, *Лиле* и *Осми март*.

## Содржина
Првото издание на македонски јазик е објавено во 2014 година и содржи единаесет раскази:

* *Мојот маж, поет*,   
* *Супа*,  
* *Прељубник*,  
* *Гени*,  
* *Нектар*,  
* *Празно гнездо*,  
* *Човек од навика*,  
* *Татко*, 
* *Сабота, пет попладне* 
* *Лиле* и
* *Осми март*

## Драматизација
Расказите од Мојот маж се драматизирани од Драмскиот театар во Скопје во режија на Нела Витошевиќ.

## Изданија на други јазици
Српското издание на книгата го објавила издавачката куќа *„Бука“* од Белград во 2017 година во превод на Ирена Шентевска.

Збирката раскази „Мојот маж“ на грчки јазик ја објавила издавачката куќа „Гутенберг“ и е во превод на реномираната преведувачка Александра Јоаниду, професорка на Универзитетот Аристотелис во Солун.

## Наводи

## Надворешни врски
* Румена Бужаровска
* Мојот маж
* Moj muž - Румена Бужаровска, Ivica Baković (Translator)
* Rumena Bužarovska “Moj muž”
* Moderna vremena - Moj muž
* „МОЈОТ МАЖ“ ОД РУМЕНА БУЖАРОВСКА – КРИТИЧКИ ОСВРТ - Лука Иванов 

Категорија:Македонска книжевност
Категорија:Македонски дела од 2014 година
Категорија:Книги од 2014 година
Категорија:Дела на Румена Бужаровска
Категорија:Изданија на Блесок
Винка Саздова

**Винка Саздова** (, ) — македонска писателка и основач на Издавачкиот центар ТРИ во Скопје.

## Животопис
Винка Саздова е родена на 10 август 1956 година во Стрезовце, Македонија . На Филозофскиот факултет во Скопје дипломирала на отсекот Психологија. Била вработена како новинарка во редакцијата за култура на дневниот весник „Вечер“, уредничка за култура на весникот „Република“. Потоа работела како соработник во издавачката куќа „Култура“, како директор и главен уредник на издавачката куќа „Зумпрес“. Таа го основала „Издавачкиот центар Три“ во 1999 година и била негов главен уредник десет години.

## Творештво
Со книжевност почнала да се занимава од 2009 година. Ги објавила романите (*Последниот чај*, 2009), *Полиња со диви нарциси*, 2011, *Понекогаш доаѓа среќа*, 2013, *Луна*, 2015 и *Вилино*, 2019. Двапати била прогласена за најчитана авторка: во 2012 година од НУБ „Св. Климент Охридски“ Скопје, а во 2014 година од Градската библиотека „Браќа Миладиновци“ Скопје. Моментално живее и работи во Скопје и Охрид. Нејзините дела се преведени на српски, хрватски и бугарски.

## Приватен живот
Винка Саздова е во брак со Славко повеќе од четири децении и со него има три сина, Александар, Бојан и Љубомир.

## Библиографија

### Романи
* *[[Последниот чај]]*, 2009
* *Полиња со диви нарциси,* 2011
* *Понекогаш доаѓа среќа*, 2013
* *Луна*, 2015
* *Вилино*, 2019

### Книги за деца
* *[[Ти носам пустински песок]]* 2021

## Награди
Винка Саздова двапати била прогласена за најчитана авторка, во 2012 и во 2014 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* Автори ТРИ - ВИНКА САЗДОВА
* Винка Саздова
* Со кликнување на линкот - ќе го слушнете првиот дел од интервјуто со Винка Саздова.  Автор и водител: Милчо Јованоски 
* Со кликнување на линкот - ќе го слушнете вториот дел од интервјуто со Винка Саздова.  Автор и водител: Милчо Јованоски 
* Винка Саздова
* Винка Саздова - Фејсбук

Категорија:Македонски писатели
Парадоксален сон

***Парадоксален сон*** - проза на македонскиот писател Митко Маџунков објавена во 2016 година во издание на „Издавачки центар ТРИ“.
## За книгата
Прозата *Парадоксален сон*  е спој од текстови, всушност, тие се исечоци од еден долг сон чии испрекинатости ја симболизираат испрекинатоста на човечката егзистенцијална патека, некохерентноста на човековиот живот полн со загрозености, загуби, чудесии, смрти и почетоци. Има едно карактеристично прашање, поставено од М. Маџунков во фрагментот „Леб“: „Може ли од трошките што паднале под софрата пак да се создаде лебот?“ 
Може и не може, во зависност од творечката моќ на оној што создава! Примерот на Маџунков е очигледно многу поучен: еден уметник на сонувањето, еден алхемичар на зборот, каков што е тој, може и од трошките да создава, бидејќи ја познава не само магијата на создавањето ами и анатомијата на лебот.

## Наводи

## Надворешни врски
* Парадоксален сон

Категорија:Македонска книжевност
Категорија:Книги од 2016 година
Категорија:Изданија на Три
Дрвото на Нарајана

***Дрвото на Нарајана*** - проза на македонскиот писател Митко Маџунков објавена во 2016 година во издание на „Издавачки центар ТРИ“.

## За книгата
Да замислиме дека стоиме пред дело кое штотуку настанало. Знаеме дека е тоа средишниот дел на триптихонот; од едната негова страна се наоѓа меѓата на светот од другата се протега пределот на парадоксалниот сон. И централниот дел и крилјата што го преклопуваат делото истовремено се и отворени и затворени. Она што ги исполнува може да се шири но формата им е конечна.

Да претпоставиме дека тоа дело има повеќе – на пример, девет – тематски целини, кои меѓусебно се преплетуваат. Едната тематика е семејниот круг, втората метафизиката на соништата, третата „алхемијата на зборовите“, четвртата малограѓанскиот свет, петтата урбанизираното општество, шестата војната, седмата љубовта, осмата ars poetica-та, деветтата смртта.

Да си речеме дека сите тие целини имаат свои делти составени од повеќе ракави-мотиви, и дека ним им одговараат исто така разгранети обработки или сижеа кои бараат соодветен стил. И да поверуваме, најпосле, дека сето тоа можеме да го замислиме како во склопот на целото дело така и во секој од неговите составни елементи.

Настанатото дело, се разбира, ги нема секогаш, во секој свој „фрагмент“, сите елементи од кои е составена целината, но ја има нивната претпоставена слика. И ако оние кохезиски сили, кои ги поврзуваат сите мотиви во „круговите“, се доволно јаки, останува само да се надеваме дека во него има доволно енергија која еден ден ќе нè врати кон заедничкото средиште, до новиот почеток, „или на родителскиот имот“. Така барем мечтаеме ние кои ги замислуваме тие нешта. (Од „Пригодна ars poetica“)
## Наводи

## Надворешни врски
* Дрвото на Нарајана

Категорија:Македонска книжевност
Категорија:Книги од 2016 година
Категорија:Изданија на Три
Категорија:Луѓе од Струмица
Грабнувањето на Европа

***Грабнувањето на Европа*** - проза на македонскиот писател Митко Маџунков објавена во 2016 година во издание на „Издавачки центар ТРИ“.
## За книгата
Во прозата *Грабнувањето на Европа*  се наоѓаат некои од најубавите кратки раскази на Митко Маџунков од сите негови творечки периоди, возбудливи дела со неминлива книжевна вредност.
## Краток опис
И ден-денешен може да се види Европа седната во крошната на дрвото на монетите на критските градови. Зевс ја опсипа со дарови со ловечко копје кое не ѝ беше потребно и со скапоцен накит кој никогаш не го стави на себе. Според неа го нарече светот опфатен со нејзиното име но во него нејзината нога не стапна никогаш. Тој ѝ подари тројца синови Миној Сарпедон и Радамант кои ќе станат справедливи судии во светот познат како Долен за кој се верувало дека се наоѓа под земјата. Само Европа знаеше дека не е така: тој свет почнуваше од катарактите на Нил и се спушташе кон Теба и Мемфис одеше до Библос и Феникија а се завршуваше на Крит. Старата култура наречена според името на нејзиниот најстар син ќе остане на бедемите на Кносос и – што и да кажуваат инаку моминските соништа – на крилјата на лудите летачи ќе одлета само нејзиниот привид. На континентот кој ќе го носи нејзиното Европино име новите херои ќе го убијат сончевиот бик што ги создал претворајќи го во хтонско чудовиште од лавиринтот… Тоа ѝ стана јасно набргу по доаѓањето на островот кога сфати од колку кревка твар е составена љубовта на боговите. Она по што мечтаеше Европа на бреговите на Феникија не беше некој мигновен занес на Крит туку траен престој во куќата во која музиката никогаш не престанува. Она за што сонуваше Европа не беше да му даде име на туѓиот континент туку на своето сопствено име да му ја надодаде убавината на другите светови.

## Наводи

## Надворешни врски
* Грабнувањето на Европа

Категорија:Македонска книжевност
Категорија:Книги од 2016 година
Категорија:Изданија на Три
Детето во снегот

***Детето во снегот*** - раскази на македонската писателка Емилија Златкова Анастасова објавена во 2020 година во издание на „КСЦ“.

## За книгата
*Детето во снегот* е збирка раскази за сите семејства чии дечиња заталкале во „студенилото на снегот“. Тоа се раскази посветени и на сите дечиња што потонале во осаменоста на „снежните виулици“, таканаречени аутизам. Психолошки и фиктивни приказни за реалноста на животот на семејствата што имаат дете со аутизам, а кои најчесто се борат сами и осамено, без помош од никого.

*Детето во снегот* е обид на авторката да ги прикаже борбите на овие семејства и дечиња, но и да привлече внимание и интерес кон нив за да бидат прифатени и разбрани. Вториот дел од оваа книга содржи лични сведоштва од родители на деца со аутизам, кои сакаат да ги споделат своите искуства и борбата за да ги охрабрат другите родители што се соочуваат со аутизам кај дете и да им покажат дека не се сами во таа борба; а оние неупатените, кои не знаат ништо за аутизмот, да ги запознаат со предизвиците со кои се соочуваат овие семејства.
## Наводи

## Надворешни врски
* Детето во снегот

Категорија:Македонска книжевност
Категорија:Книги од 2020 година
Каде е Емили?

***Каде е Емили?*** - роман на македонската писателка Емилија Златкова Анастасова објавена во 2021 година во издание на „КСЦ“.

## За книгата
Еден јулски ден, сите членови на семејството Деборјановски се враќаат во својот дом од различни патувања во различни земји во светот. Емили се качува во авион од Москва по завршувањето на магистерските студии на престижната музичка школа во Москва. Марија и Гоце ја чекаат Емили на аеродромот во Скопје. Авионот пристигнува, но Емили не слегува од него. Емили не пристигнува во Скопје. „Каде е Емили? Што се случило со неа?“ сите се прашуваат.

Набрзо откриваат дека Емили е киднапирана и дека ѝ се губи секаква трага. Кој ја киднапирал Емили? Дали семејството има непријатели? Во потрага по Емили и по одговори на овие прашања се впушта татко ѝ Гоце со помош на рускиот инспектор Илиј, следејќи ја секоја трага низ повеќе европски земји.

Дали ќе ја пронајдат Емили  и можно ли е во еден таков хаос да се случи и нешто убаво?

## Наводи

## Надворешни врски
* Каде е Емили?

Категорија:Македонска книжевност
Категорија:Книги од 2021 година
Лилјана Дирјан

**Лилјана Дирјан** (,  - , ) — македонска писателка и новинар. 

## Животопис
Дирјан е родена во 1953 година во Скопје. Дипломирала на Филолошкиот факултет при УКИМ во Скопје. Била на студиски престој во Париз, како стипендист на француската влада и Фондацијата „Губелкијан“. 

Дирјан била главна уредничка на списанието „''Жена''“ и на регионалното книжевно списание „*Сараевски тетратки*“. Таа е една од основачите на Друштвото на независни писатели на Македонија.

Таа му била сопруга на македонскиот поет, есеист, драмски писател, раскажувач и преведувач Богомил Ѓузел.

Починала во Скопје на 13 декември 2017 година.

## Библиографија
Дирјан е авторка на следниве дела:
**Природна појава* (Мисла 1980), 
**Жива мера* (Наша книга, 1985), 
**Пелин поле* (Мисла 1989), "Champ d'abisinthe", (на француски јазик), 1996, кај издавачот Est/Quest Internationales, Париз и 
**Тешка свила* (Матица Македонска 1997). 
**Приватни светови* (македонски претставник за меѓународната книжевна награда „Балканика“ за 2008 година)
**Саѓе врз снегот* (2007)

Три нејзини кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).

Добитник е на наградите „Студентски збор“ (1980) и „Браќа Миладиновци“ (1985). Нејзините дела се преведени на повеќе јазици и застапена е во бројни антологии на македонската современа поезија. 

## Значење и влијание
* „Стивнато оро“ — краток расказ на македонската писателка Оливера Ќорвезироска од 2021 година.
* „Ако некогаш напишам песна“ — краток расказ на Оливера Ќорвезироска од 2021 година.
* „Последната шега на Лиле Дирјан“ — краток расказ на македонската писателка Оливера Ќорвезироска од 2021 година.
* „Штрудлата на Лиле Дирјан“ — краток расказ на македонската писателка Оливера Ќорвезироска од 2021 година.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Македонски писателки
Категорија:Југословенски писатели
Категорија:Македонски новинари
Категорија:Добитници на наградата „Браќа Миладиновци“
Категорија:Апсолвенти на универзитетот „Св. Кирил и Методиј“
Круг (роман)

***Круг*** - роман на македонскиот писател  Димитар Башевски објавен во 2018 година во издание на „Издавачки центар ТРИ“. 

## За книгата
Романот *Круг* има повеќе влеза и повеќе излеза. Сите водат надвор а враќаат назад. Се отвораат во младоста а се затвораат на старост...

Овој роман-сон на Башевски е во потрага по смисла, по разум, по некој внатрешен ред кој ќе го преведе бунилото во свест, кошмарот и ноќната мора во логична приказна... Овој роман е читлив, интересен, драматичен, богат со содржини, стилски необичен, јазично складен, психолошки изнијансиран... Не фрустрира со некоја извештачена непристапност и нејасност, туку го води читателот и му го покажува патот. И се доживува како празник на романот.

## Наводи

## Надворешни врски
* Круг(роман)

Категорија:Македонска книжевност
Категорија:Книги од 2018 година
Категорија:Македонски романи
Дваесет и првиот

***Дваесет и првиот*** - роман на македонскиот писател Томислав Османли објавен во 2009 година во издание на „Блесок“.

## За книгата
Романот *Дваесет и првиот* е добитник е на наградата Роман на годината на Утрински весник за 2009 година
Истиот беше номиниран и за наградата Балканика.

Преведен е на српски, бугарски, руски, арапски и други јазици.

Извадок од романот „Дваесет и првиот“ на Томислав Османли. 

11.

Во втренченото барање на тајниот влез во подоброто утре, професорот Климент Кавај не остануваше на делникот, туку се движеше низ времето, споредуваше со минатото, одеше напред кон некоја неизвесна, а секако подобра иднина, кон едно светло време во кое оваа земја ќе ги живее деновите на склад и спокој. Во една книга што му ја беше дал неговиот стар пријател и колега од факултетот за архитектура и кој му беше другар од младоста, за нивното родно место Кавај го најде записот: „Јас нема да испуштам да забележам уште еден натпис што го нема кај другите патописци, а кој може да биде навистина интересен. Тој се наоѓа на еден камен што е пронајден во урнатините на црквата Св. Варвара и кој, навистина, нецелосно, гласи: ΑΓΑΘΗ ΤΥΧΗ ΛΥΧΝΕΙΔΙΩΝ“, што во превод значеше: „Добрата (но и чистата, чедната) среќа на Охриѓаните“ и што за професорот Кавај сега добиваше пошироко значење и смисла на благослов, но и предвидување, вдлабено во камен за да трае за вечни времиња…

## Наводи

## Надворешни врски
* Дваесет и првиот

Категорија:Македонска книжевност
Човекот со четири часовници

***Човекот со четири часовници*** - расказ на македонски писател Александар Прокопиев објавен во 2003 година во издание на „Магор“.

## За книгата
Збирката раскази *Човекот со четири часовници* ги кондензира најдобрите аспекти од прозата на Александар Прокопиев: лежерен и ненаметлив раскажувачки стил, умешност за забележување на деталите и нивна симболичка трансформација, страсна вљубеност во раскажувањето приказни. Низ книгата дефилираат мноштво ликови кои освојуваат со својата непосредност и едноставност. Тие колку и навидум да изгледаат секојдневни, секогаш имаат во себе една заедничка нишка: светот го перципираат на малку „одлепен“ начин. Авторот со номадски шарм патува низ различните опсесии на современиот човек, не плашејќи се да биде и автореференцијален и автоироничен, пишувајќи раскази кои на моменти се доближуваат и до есејот, колумната или документарното. Но, сето тоа го прави со писателска вештина со која мешањето на жанровите изгледа толку природно. Александар Прокопиев, човекот-играч во македонската литература, со оваа книга уште еднаш покажува дека најголемиот витамин за книжевноста е самиот живот, кој кога ќе се сфати како игра се претвора во уметност.
 
## Наводи

## Надворешни врски
* Човекот со четири часовници

Категорија:Македонска книжевност
Категорија:Книги од 2003 година
Борхес и компјутерот

***Борхес и компјутерот*** - есеј на македонски писател Александар Прокопиев објавен во 2005 година во издание на „Магор“.

## За книгата
Книгата есеи *Борхес и компјутерот* на Александар Прокопиев може да се состави од неколку одредници, кои го резимираат целокупното нејзино значење. Најбитните одлики на оваа книга со прозаичен наслов Борхес и компјутерот, а со тоа и на есеистот Прокопиев, се L'ècriture du voyage, Постмодерна авантура, За виртуелната книжевност, За омилените писатели и Љубовта како спас. Овие одредници се водич низ длабоката и полнозначна есеистика на Александар Прокопиев, која пред сè е оригинална по својот израз, номадска по својот карактер и лесна по својата рецептивност. - Ермис Лафазановски

## Наводи

## Надворешни врски
* Борхес и компјутерот

Категорија:Македонска книжевност
Категорија:Книги од 2005 година
Хајнрих (гроф на Виртемберг)

**Хајнрих** (германски: *Heinrich*; 7 септември 1448, во Штутгарт – 15 април 1519, во Урах) — гроф на Виртемберг-Монбелијар од 1473 до 1482 година.

Урахскиот договор од 1473 година му ја доделил грофовијата Монбелијар и другите поседи на Виртемберг на левиот брег на Рајна на Хајнрих. Во текот на спорот помеѓу војводата Чарлс Храбриот од Бургундија и царот Фридрих III, Чарлс го зел Хајнрих заробеник во 1474 година. Заробеништвото траело до 1477 година, а Хајнрих бил третиран многу лошо, наводно вклучувајќи и лажна егзекуција. По смртта на неговиот татко во 1480 година, Хајнрих го побарал поседот Виртемберг-Штутгарт. Тој не успеал и во Договорот од Рајхенвајер од 1482 година, му ја дал грофовијата Монбелијар на својот брат, Еберхард II.

Категорија:Родени во 1448 година
Категорија:Починати во 1519 година
Категорија:Грофови на Виртемберг
Категорија:Германци од 16 век
Ѕиркачот

*** Ѕиркачот*** - новела на македонски писател Александар Прокопиев објавена во 2007 година во издание на „Магор“.
## За книгата
Во неговата проза, небото е убаво. Ликот е како античка статуа на спијач со ерекција. Светот е илузија, а работата на уметноста е да ја дофати таа илузија – тоа е пораката на прозата на Александар Прокопиев.
За новелата *Ѕиркачот* бил номиниран за книжевната награда „Балканика“ во 2007 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* Ѕиркачот

Категорија:Македонска книжевност
Категорија:Книги од 2007 година
Улрих (војвода на Виртемберг)

**Улрих** (германски: *Ulrich*; 8 февруари 1487, во Риквир – 6 ноември 1550, во Тибинген) — војвода на Виртемберг, кој го наследил неговиот роднина Еберхард II во 1498 година, но до 1503 година, војводството било по власт на регенство, додека Улрих не станал полнолетен. Неговата нестабилна личност го направила озлогласен, а историчарите го нарекле „Швабиецот Хенри VIII“.

Неговото рано владеење било неприфатливо обележано поради неговата екстраваганција и угнетувачки методи. Тој бил протеран од Виртемберг по скандалозна љубовна врска и убиство, а неговото војводство било продадено на царот Карло V. Неговото враќање на власт во 1534 година било помогнато од сојузниците Филип од Хесен и Франц I од Франција, но под услов да биде под австриска власт. По повторното стапување на власт, ги спровел реформираните доктрини на Лутер и Цвингли и го запленил црковниот имот. Починал во 1550 година, а го наследил неговиот син Кристоф.

Категорија:Родени во 1487 година
Категорија:Починати во 1550 година
Категорија:Грофови на Виртемберг
Категорија:Војводи на Виртемберг
Ѓорѓи I (гроф на Виртемберг-Мемпелгард)

**Ѓорѓи I** (германски: *Georg*; 4 февруари 1498, во Урах – 17 јули 1558, во Киркел) — гроф на Виртемберг-Монбелијар од 1526 до 1534 и од 1553 до 1558.

Син на Хајнрих и внук на Еберхард II. Тој бил сменет од неговиот полубрат Улрих, а титулата му била вратена само под неговиот внук Кристоф.

Категорија:Родени во 1498 година
Категорија:Починати во 1558 година
Категорија:Грофови на Виртемберг
Беснило

мини|277x277пкс|Човек со беснило
**Беснило** () — тешка особено опасна смртоносна заразна болест предизвикана од вирусот на беснило (Rabies virus), вклучен во родот Lyssavirus од семејството Rhabdoviridae. Беснилото спаѓа во групата на таканаречени запоставени болести поради неговата мала распространетост и зачестеност во развиените земји. Се пренесува со плунка при каснување од болни животни. Потоа, ширејќи се по нервните патишта, вирусот стигнува до плунковните жлезди, нервните клетки на мозочната кора, хипокампусот, булбарните центри и, удирајќи ги, предизвикува тешки нарушувања, што доведува до смрт на заразеното лице во речиси 100 % од случаите. Името на болеста доаѓа од зборот „бес“, бидејќи во древноста се верувало дека причината за болеста е присутноста на зли духови.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Беснило
Категорија:Болести
Категорија:Вируси
Категорија:Вирусни болести
Категорија:Тропски болести
Категорија:Избрани статии на bg.вики
Кристоф (војвода на Виртемберг)

**Кристоф** (германски: *Christoph*; 12 мај 1515, во Урах – 28 декември 1568, во Штутгарт) — владетел на Виртемберг од 1550 до 1568.

Ја реорганизирал целата управа на црквата и државата. Го реформирал и поддржал и образовниот систем. Исто така, го реконструирал Алтес Шлос во Штутгарт и бил домаќин на многу прослави.

Категорија:Родени во 1515 година
Категорија:Починати во 1568 година
Категорија:Грофови на Виртемберг
Категорија:Војводи на Виртемберг
Категорија:Личности овековечени во споменикот „Валхала“
Лудвиг III (војвода на Виртемберг)

**Лудвиг III** (германски: *Ludwig der Fromme*; 1 јануари 1554, во Штутгарт – 18 август 1593, во Штутгарт) — војвода на Виртемберг од 1568 до неговата смрт.

Како единствениот преживеан син на Кристоф, војвода на Виртемберг, тој го наследил по неговата смрт на 28 декември 1568 година. Неговото владеење најпрво било под старателство на неговата мајка Ана Марија од Бранденбург-Ансбах, војводата Волфганг, гроф Палатин од Цвајбрикен и маркгравовите Џорџ Фридрих, Маркграв од Бранденбург-Ансбах и Карл II, Маркграв од Баден-Дурлах.

Не оставил потомци, а војводството преминало на неговиот брат Фридрих I.

Категорија:Родени во 1554 година
Категорија:Починати во 1593 година
Категорија:Грофови на Виртемберг
Категорија:Војводи на Виртемберг
Фридрих I (војвода на Виртемберг)

**Фридрих I** (германски: *Friedrich*; 19 август 1557, во Монбелијар – 29 јануари 1608, во Штутгарт) — војвода на Виртемберг од 1593 до 1608 и гроф на Виртемберг-Монбелијар од 1558 до 1608.

За него се направени неколку референци во Шекспировата „*[[Веселите жени од Виндзор]]*“, во која серија антигермански шеги започнуваат со кражба на коњ, неколку референци се направени за германски патници во Англија и за германски војвода од кого не се очекува да дојде во Виндзор.  

Категорија:Родени во 1557 година
Категорија:Починати во 1608 година
Категорија:Грофови на Виртемберг
Категорија:Војводи на Виртемберг
Горно Лисиче - Скопско

***Горно Лисиче - Скопско*** ― книга напишана од Ѓорѓи Малковски во 2002 година. Книгата е посветена на тогаш селото Горно Лисиче кое денес е населба во Скопје. Книгата содржи информации за географијата, демографијата, историјата, културата и спортот, образованието, религијата, стопанството во Горно Лисиче, со посебен нагласок на стариот јужен дел на населеното место. Книгата била печатена во Скопје. Тиражот бил 500 примероци.

## Содржина
Книгата е поделена на неколку поглавја:

#Основни природно-географски одлики на селото Горно Лисиче - Скопско
#За името Лисиче
#Каде се наоѓало селото порано
#Првите пишани материјал за с. Г. Лисиче
#Населбата и населението во турскиот период
#Приликите во с. Г. Лисиче од крајот на 19 век до 1918 година
#Периодот меѓу двете светски војни (1918-1941 година)
#Куќи и други градежни објекти
#Периодот на Втората светска војна (1941-1944 год.)
#Територијалната положба и демографската состојба на с. Г. Лисиче од 1944 до 2001 година 
#Некои основни етнографски обележја и потеклото на населението во с. Г. Лисиче
#Манифестацијата Илинденски марш 1978 година
#Културно уметничкото друштво „Никола Јонков Вапцаров“ и Манифестацијата Вапцарови денови 
#Основното училиште „Гоце Делчев“ во с. Г. Лисиче
#Црквата „Св. ап. Петар и Павле“
#Спортот во Г. Лисиче
#Некои особености на економскиот и општествениот развој на с. Горно Лисиче од ослободувањето до денес
#Железничката станица Лисиче

## Наводи

Категорија:Книги од 2002 година
Категорија:Книги на македонски јазик
Категорија:Македонски книги
Категорија:Книги од Ѓорѓи Малковски
Категорија:Горно Лисиче
Категорија:Книги за села во Македонија
Категорија:Книги за Скопје
Лудвиг Фридрих (војвода на Виртемберг-Монтбелијар)

**Лудвиг Фридрих** (германски: *Ludwig Friedrich*; 29 јануари 1586, во Монбелијар – 26 јануари 1631, во Монбелијар) — основач на кадетската линија на Домот на Виртемберг, позната како Виртемберг-Монтбелјар и војвода на Виртемберг-Монтбелијар од 1617 до 1631.

Лудвиг Фридрих од Виртемберг се родил во замокот Монбелијар како петто дете и втор син на војводата Фридрих I од Виртемберг и принцезата Сибила од Анхалт.  

Категорија:Родени во 1586 година
Категорија:Починати во 1631 година
Категорија:Грофови на Виртемберг
Леополд Фридрих (војвода на Виртемберг-Монтбелијар)

**Леополд Фридрих** (германски: *Leopold Friedrich*; 30 мај 1624, во Монбелијар – 15 јуни 1662, во Монбелијар) — војвода на Виртемберг-Монбелијар од 1640 до 1662.

Се оженил со Сибила, најмладата ќерка на војводата Јован Фридрих од Виртемберг. Немал деца.

Починал во 1662 година, а го наследил неговиот полубрат Ѓорѓи II.

Категорија:Родени во 1624 година
Категорија:Починати во 1662 година
Категорија:Грофови на Виртемберг
Ѓорѓи II (војвода на Виртемберг-Монтбелијар)

**Ѓорѓи II** (германски: *Georg*; 5 октомври 1626, во Монбелијар – 1 јуни 1699, во Монбелијар) — војвода на Виртемберг-Монбелијар од 1662 до 1699 година. 

Категорија:Родени во 1626 година
Категорија:Починати во 1699 година
Категорија:Грофови на Виртемберг
Леополд Еберхард (војвода на Виртемберг-Монтбелијар)

мини|Карта на Виртемберг-Монтбелијар (1616 г.)
**Леополд Еберхард** (германски: *Georg*; 21 мај 1670, во Монбелијар – 25 март 1723, во Монбелијар) — војвода на Виртемберг-Монбелијар од 1699 до 1723 година, како и гроф на Колињ од 1680 година (во наследство на неговата мајка). Првата половина од својот живот бил во егзил и во воена служба на Австрија и долго време живеел во Шлезија; дури во 1697 година тој и неговото семејство можеле да се вратат на Монбелијар, а две години подоцна ја презел власта како последен легитимен машки член на неговата династија. Бил прочуен преку неговото произволно и апсолутистичко владеење, како и со неговиот екстравагантен семеен живот, поради што се смета за „*Црната овца*“ на семејството Виртемберг. 

Категорија:Родени во 1557 година
Категорија:Починати во 1608 година
Категорија:Грофови на Виртемберг
Категорија:Родени во 1670 година
Категорија:Починати во 1723 година
Макрина Постарата

**Макрина Постарата** (; пред 270 – ) — христијанска светица, мајка на Василиј Постариот и баба на истакнатите ранохристијански дејци Василиј Велики, Григориј Богослов, Петар Севастиски и Макрина Помладата. Во православието се чествува на 30 мај по стар стил или 12 јуни по нов). Во католицизмот се чествува на 14 јануари.

## Житие
Во делата на Василиј се вели дека Макрина била ученичка на Григориј Чудотворец, и дека таа е одговорна за пренесувањето на неговите учења на внуците Василиј и Григориј.

Живеела во Неокесарија во Понт. Според Григориј Богослов, за време на прогонувањето на христијаните од царевите Галериј и Диоклецијан, Макрина со сопругот пребегале на брегот на Црното Море. Според преданието, тие се населиле во густа шума и таму поминале седум години, хранејќи се од козите кои се спуштале од планината за да ги хранат со млеко. Кога прогонувањата престанале, таа со семејството се вратила во родната Неокесарија.

Бидејќи мажот ѝ починал и останла вдовица, таа се смета за покровител на вдовиците. Во нејзина надлежност се и сиромашните. Се смета дека починала на почетокот на 340-тите.

## Тропар
За св. Макрина се пее овој тропар:

## Наводи

## Надворешни врски
* Преподобна Макрина — житие на *Денови.мк*

Категорија:Христијански светци од 4 век
Категорија:Светци од Анадолија
Категорија:Родени во 270-тите
Категорија:Починати во 340-тите
Категорија:Христијански светци од 3 век
М (филм)

***М*** — македонски постапокалиптичен хорор-филм снимен во 2019 година во режија на Вардан Тозија, чија премиера филмот ја имал во 2023 година. Филмот бил произведен од Focus Pocus Films. Главен лик е 8-годишниот Марко, кој во суровиот свет обземен од таен вирус, е во потрага по својата мајка. Сценариото е на Вардан Тозија и Даријан Пејовски, кинематографијата е на Влатко Самоиловски, сценографијата на Кирил Спасески-Кикич, а костимите се на Андреа Кустовиќ и Николина Костаншек. Маскер е Горан Игњатовски.

Улогите ги толкуваат Матеј Сиваков, Сашко Коцев, Александар Ничовски, Тони Михајловски, Камка Тоциновска, и Бојана Грегориќ Вејзовиќ. Премиера на филмот била на 13 јули 2023 г. на Европскиот фестивал „Синедејс“ во Скопје, а низ цела Македонија на 5 октомври истата година.

## Содржина
Светот надвор од шумата е пусто и опасно место. Шумата е сето она што го знае осумгодишниот Марко и единствената личност што ја познава е неговиот параноичен, заштитнички татко. Неговото најскапоцено нешто е сликовницата каде што верува дека може да ги најде одговорите на сѐ. Неговиот живот наеднаш се менува кога открива невино нежно момче со Даунов синдром по име Мико, кое живее на работ од шумата. Работите се влошуваат кога момчињата се оставени сами да се снаоѓаат против остатоците од човештвото. Марко нема јасна претстава што значи да се има мајка, но момчињата мораат да одат на патешествие за да ја најдат. Надвор од безбедноста на шумата, Марко се соочува со уништен свет обвиен во тишина и полн со опасност.

## Улоги

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Македонски филмови од 2020-тите
Категорија:Филмови од 2023 година
Категорија:Филмови на македонски јазик
Категорија:Појавено во 2023 година во Македонија
Категорија:Македонски филмови
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Сашо Димоски

**Сашо Димоски** (, ) — македонски писател.

## Животопис
Сашо Димоски е роден 1985 година во Охрид. Дипломирал на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје на отсекот Општа и компаративна книжевносто. Неговото прво објавено дело е романот *[[Дневникот на еден хулиган]]*, објавен во 2014 година во издание на „Култура“. После тоа доаѓа романот *[[Алма Малер (книга)|Алма Малер]]* објавен во 2014 година со истиот издавач. Романот е адаптиран за сценска изведба во Македонскиот народен театар. Во 2015 година го објавил романот *[[Петтото годишно време]]*, со поднаслов *Вовед во историјата на третиот пол* („Култура“), за што го добил Рациновото признание. Збирката драмски текстови *Ние, другите* е објавена во 2015 година во издание на „Култура“. Романот *[[Заспани убавици]]* со поднаслов *Втор вовед во историјата на третиот пол* бил објавен во 2017 година во истата издавачка куќа што ги објавила неговите претходни книги. Неговите раскази биле објавени во списанието *Рукописи* (2011, Панчево), како и во *Антологијата на македонските раскази* издадена од Далки аркајв за американскиот пазар.

Сашо Димоски работи како драматург во театарот Јордан Хаџи Константинов Џинот во Велес.

## Библиографија
* *Дневникот на хулиганот*, Култура, 2014 г.
* *[[Алма Малер (книга)|Алма Малер]],* Култура, 2014 година.
* *Петтото годишно време*, Култура, 2015 година.
* *Ние, другите*, Култура, 2015 година.
* *Заспани* *убавици*, Култура, 2017 година.
* *Музеј на заборавот*, Три, 2024 година.

## Награди

* 2016 - Рациновото признание за романот *Петтото годишно време* со поднаслов *Вовед во историјата на третиот пол*.
* 2024 - Награда „Антево перо“ за стихозбирката „Музеј на заборавот“

## Поврзано
* Список на македонски писатели
* Награда „Рациново признание“

## Наводи

## Надворешни врски
* Сашо Димоски
* Сашо Димоски
* Македонскиот писател Сашо Димоски го претстави романот „Алма Малер“

Категорија:Македонска книжевност
Категорија:Македонски писатели
Категорија:Луѓе од Охрид
Категорија:Добитници на наградата „Рациново признание“