open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Бара (Стануловци)

**Бара** или **Длабоки Пат** — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Стануловци. Претставува средновековна населба и некропола. Западно од селото, во нивата на еден селанец е откриен гроб од камени плочи - тип циста. Источно од гробот, во месноста Длабоки Пат, при орањето на нивите, се појавуваат градежни материјали и фрагменти од керамички садови.

## Поврзано
*Бели Брег — населба од доцноантичкото време;
*Стануловци; 
*Список на археолошки наоѓалишта во Светиниколско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Стануловци
Ловец (шах)

**Ловец** (♗, ♝) — шаховска фигура. И двајцата играчи ја започнуваат играта со двајца ловци, едниот на белите полиња и другиот на црните полиња. Едниот е ставен во позиција помеѓу скокачот на кралот и кралот, а другиот меѓу скокачот на кралицата и кралицата. Во алгебарска нотација, почетните полиња се c1 и f1 за ловците на белиот играч, а c8 и f8 за црните ловци. 

Ловецот не е ограничен во опсегот на движење за секој потег, туку е ограничен на дијагонално движење, напред и назад. Ловците не можат да прескокнат преку фигурите. Како и повеќето други фигури, ловецот ја јаде фигура на противникот заземајќи го полето на кое што дотогаш се наоѓала фигурата. 

Ловците се разликуваат по страната од која започнуваат, како *ловец* на *кралот и ловец* на *кралицата*. Како резултат на дијагоналното движење, секој ловец останува на белите (или) црни полиња, во зависност од полето од кое започнува (не постои начин ловецот да ја промени бојата на полето), а секој играч има по еден ловец за црните и белите полиња. 

Бидејќи ловецот може да достигне само триесет и две полиња на таблата, тој е значително послаб од топот што може да се движи на сите шеесет и четири полиња. Покрај тоа, топот на празна табла секогаш напаѓа четиринаесет полиња, додека ловецот напаѓа само седум до тринаесет, во зависност од тоа колку е оддалечен од центарот на таблата. Топовите обично се смета дека се за две пиони посилни од ловците. 

За ловците се смета дека се приближно еднакви по сила на коњите (скокачите). Ловците добиваат релативна сила како се приближува крајот на играта, бидејќи се ослободува сè повеќе простор на таблата, што го олеснува движењето на ловците. Кога таблата е празна, ловецот може да дејствува истовремено од двете страни на таблата, додека на скокачот му требаат неколку потези за да се премести од едната до другата страна. Во отворената завршница, еден ловџија се смета за супериорен во однос на скокач и ловец или два скокачи. 

Од друга страна, во раниот тек на играта, ловецот може да го затворат пешаци од обете бои, и затоа тој ќе биде инфериорен во однос на скокачот кој може да прескокне преку пречките. Покрај тоа, на зафатена табла, скокачот има многу можности истовремено да нападне две непријателски фигури. 

Играч со само еден ловец во принцип треба да ги постави своите пиони на полињата во боја на кои ловецот не може да ги стапи. Ова му овозможува да ги контролира полињата од обете бои, овозможувајќи му на ловецот слободно да се движи меѓу пешаците и на тој начин обично не се овозможува непријателските пешаци да бидат поставени на полињата каде ловецот може да нападне. Ловец кој е затворен од пријателски пиони често се нарекува „висок пешак“, или едноставно „лош ловец“. 

На крајот кога и двајцата играчи имаат по еден ловец - и едниот ги контролира белите полиња, додека другиот ги контролира црните, резултатот честопати ќе биде нерешено, дури и ако еден играч има една или повеќе пиони. Сепак, во финалето каде и двајцата ловци ги контролираат истите полиња, дури и мала предност може да доведе до победа.

Категорија:Шаховски фигури
Псара

**Псара** (   ) е грчки остров кој лежи во северниот дел на Егејското Море, околу 22 км западно од многу поголемиот остров Хиос и околу 150 км североисточно од главниот град Атина. Островот има максимална должина од 8 х 7 км, што и дава на својата површина со големина од 43 км2. Со околните острови, формира посебна општина во округот Хиос . 
мини|Знаме на Псара
Координати: 38 °; 34 ' N 25 °; 35' E

Псара е ридски остров и нема вегетација. Речиси сите постојани жители на Псара, од кои има близу 500, живеат во истоимениот главен град на островот, кој лежи во заштитен залив, на јужната страна на островот. Иако овој остров во текот на 18-ти. век поседувал една од најсилните флоти во Егејското Море, денешните жители претежно преживуваат со риболов и земјоделство. Туризмот на Псара играше само една секундарна улога, а причината за тоа е главно тоа што тој нема аеродром, така што поврзаноста на овој остров со другите делови на Грција е доста проблематична. 
лево|мини|200x200пкс| Сателит; Псара (поголема), Антипсара (помала)

## Историјата
мини|280п|д|Црква Свети Никола
Докажано е дека Псара била населена во античко време, но таа цветала во XVIII век. Псара зеде активно учество во грчката борба за независност што започна во 1821 година, и 21 јуни 1824 година . годината беше најтемниот ден во историјата на овој остров. Имено, Турците успеале да го освојат островот и во исто време убиле или протерале околу 15.000 луѓе, и го уништиле градот. Псара не се опорави од оваа катастрофа до денес. Многу потомци на поранешните жители на Пасра живеат денес во Атина или во прекуокеанските земји ( Америка ).

## Знаме
Знамето на Псара денес се заснова главно на славното револуционерно знаме на островот, создадено од месното население Псариот во 1824 година. Оригиналното знаме е изработено од бела ткаенина, граничи со црвена; ги носи симболите на Филики Етерија во црвена боја (голем крст на врвот на полумесечина, копја и сидро); завиткан околу сидро е зелена змија. Напишано со црвено големо писмо над крстот и расипано од него е името на островите, ΑΡ – ΡΑ. Од двете страни на симболите на Filiki Eteria, со црвени големи букви, се наоѓаат зборовите ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΘΑΝΑΤΟΣ (Елефтерија и Танатос, „слобода или смрт“) .Содвременото знаме користи многу сличен дизајн, но го отфрла името на островот одозгора и го има додаде жолта птица која лета близу устата на змијата. Знамето го носеа за време на војната за независност од бродовите Псара.
Оригинално знаме на Псара од 1824 година е зачувано во Националниот историски музеј на Грција.

## Поврзано

* Грчки острови

## Надворешни врски

* Пасра : Мапа и кратки информации на германски јазик

Категорија:Северен Егеј
Категорија:Острови во Грција
BBC Sport

**Би-Би-Си спорт** (јазик англиски|BBC Sport) е одделение на Би-Би-Си норт огранок кои обезбедуваат национална спортска покриеност за Би-Би-Си телевизија, Би-Би-Си радио и Би-Би-Си онлајн. Би-Би-Си има права на телевизијско и радио емитување во УК за неколку спортови, емитување на спорт во живо напоредно со анализирачките програми, како што е *[[Меч на денот]]*, *-{[[Test Match Special]]}-*, *-{[[Ski Sunday]]}-*, *[[Денес на Вимблдон]]* и претходно *[[Grandstand (Би-Би-Си)|-{Grandstand}-]]*. Резултатите, анализата и покриеносат исто така се додава и на Би-Би-Си спорт мрежно место и кроз Би-Би-Си -{Red Button}-, интерактивна телевизиска услуга.

## Интерактивни услуги
thumb|right|150px|Трофеј за Личност на година на Би-Би-Си спорт. 
200px|thumb|2003-2017
Би-Би-Си спорт исто така ја нуди услугата Би-Би-Си Red Button, интерактивна телевизијска услуга. Услугата нуди спортски сервис на повеќе екрани кои ги покрива спортските вести кои се додаток на пет преноси кои се емитуваат преку црвеното копче. Таа често се користи за непречено гледање на резултати преку коментарите, или алтернативни спортски случувања кои не можат да се прикажат на главната Би-Би-Си ТВ или радио услуга. Главен пример е емитувањето на Тениско првенство во Вимблдон како и натпреварувањата на другите терени можат да бидат прикажани преку црвеното копче, текот на мечот на поголемиот ранг се емитува во рамка на главната ТВ услуга.

## Награди
 
Би-Би-Си спорт исто така доделува неколку награди како признание на спортската заедница. Главната поддршка на оваа е наградата на Личност на годината на Би-Би-Си спортот, направена во 1954 година и се доделува на високопрофилната церемонијиа во декември секоја година. Постојат и неколку други награди кои се доделуваат во слично време и кои се фокусирани на различни области во спортската индустрија, на пример перформансите на младите, перформансите на селекторите и тренерите. 
Наградите се исто така и Би-Би-Си нација и регија, кои често претставуваат награди на локалните церемонии од слични причини; победниците на овие локални награди се поради тоа пратени подалеку за национална награда, што им овозможува на сите области на замјите да бидат претставувани на националните награди. 
## Извори
 
## Надворешни врски
 
  
* Би-Би-Си спорт фудбал Фејсбук страна 
 
*  
*  

Категорија:Би-Би-Си
Категорија:Медии во Обединетото Кралство
Сикинос

**Сикинос** () — остров во групата Киклади во Грција. Административниот остров припаѓа на округот Санторини во рамките на периферијата на Периферијата Јужниот Егеј, каде формира посебна општина со околните острови и карпи.

## Природни услови
Сикинос е еден од средните Кикладични острови. Главниот град Атина е 180 км на север. Најблиските околни острови се на околу 10 км растојанија: Иос на исток и Фолегандрос на запад. Островот е слабо вовлечен и јасно планински.

Сикинос е еден од цикладните острови што се наоѓаат подалеку од копното, кој поради влажната средоземна клима предизвикува постојан недостаток на вода. Затоа Сифнос е сув и карпест, а флората и фауната се исто така посебни за оваа клима. На култивираните култури доминираат лозите и маслинките.

## Историја
десно|мини|300x300пкс| „Хероон“, античка гробница, претворена во црква.
За Сиконос, како и за целиот Киклади, периодот на доцната предисторија, т.н. Кикладна цивилизација, зависна и блиска на Критската. За време на Стара Грција, Сикинос беше познат по своето вино, по што тогаш беше наречен „Оине“ („Вински“). После тоа со Сикинос управувал Стариот Рим, а потоа Византија. 1204 година г. по освојувањето на Цариград од страна на крстоносците, Кикладите паднале под власта на Венецијанците, под кои тие останале долго време, сè до 16 век, кога новиот господар станал Отоманското Царство . Населението Сикинос не било вклучено во најголемото грчко востание 20-тина години од XIX век, но островот веднаш отиде во новоформираната Грција. Сепак, развојот на новата држава не ја спречило големата емиграција на месното население во XX век. Во последните децении, ова е малку намалено од развојот на туризмот. 
Антички, островот содржел град со исто име. Се вели дека првично било наречено Оное од неговото одгледување на лозата, но го добил името Сикинос по син на Тоас и Оное. Веројатно бил колонизиран од Јонците. Како и повеќето други грчки острови, тој се предал на Ксеркс I во Грчко-персиските војни, но потоа бил дел од атинската поморска империја. Постојат остатоци од античкиот град сместен на возвишена и солидна планина.

## Население
Главната популација на Сикинос е грчка. Денес има само околу 250 постојани жители, но порано имало многу повеќе. Тие живеат во две мали населби на островот.

## Економија
Денес, економијата на Сикинос се заснова главно на туризам и морска храна, а помалку и помалку на традиционалното земјоделство (винова лоза, маслинки, помалку јужно овошје).

## Наводи


## Надворешни врски

* www.sikinos.gr - Официјална презентација на островот Сикинос 

Категорија:Киклади
Категорија:Членки на Делскиот сојуз
Савоја

десно|мини|220x220пкс| Позицијата на Савоја во Европа
десно|мини|220x220пкс| Знаме на Савоја
**Савоја** (   ,   ) е регион на Франција. Опфаќа приближно територија на западните Алпи помеѓу Женевското Езеро на север и Дофена на југ.

Историското подрачје на Савоја било создадено како феудална територија на семејството Савоја од 11-ти до 14 век. Денес, оваа историска територија е поделена помеѓу Франција, Италија и Швајцарија.

Официјално е поставена 1003 година од Рудолф III од Бургундија, династијата Савој станала династија со најдолго владеење во Европа. Таа управувала со округот Савој до 1416 година, а потоа во војводството на Савој од 1416 до 1714 година.

Територијата на Савој била споена со Франција во 1792 година за време на Првата Француска Република, пред да биде вратена во Кралството Пиемонт-Сардинија во 1815 година. Савој, заедно со округот Ница, конечно бил споен од Франција на референдум за време на Второто француско царство, како дел од политичкиот договор (договорот од Торино ) помеѓу францускиот император Наполеон III и кралот на Сардинија, Виторио Емануел Втори, кој го започнал процесот на италијанското обединување. Династијата на Виторио Емануел, династијата на Савој, ги задржала своите територии во Пиемонт и Лигурија и станала владејачка династија на Кралството Италија. 
Во модерната Франција, Савој е дел од регионот Оверген-Рона-Алпи. По нејзината анексија кон Франција во 1860 година, територијата на Савој беше административно поделена на два одделни оддели, Савои и Хаут-Савои.

Традиционалниот главен град останува Шамбери (Цимбери), на реките Лејс и Албане, домаќин на замокот на Домот на Савој и сенатот Савојард. Државата вклучуваше шест окрузи:

* Савои Праре, понекогаш познат како Дукал Савој (главен град Камбери)
* Чаблај (главен град Тонон-лес-Бејнс)
* Фаучигну(главен град Боневил)
* Тарентасе(главен град Мутиери)
* Моуриен (главен град Сен-Jeanан-де-Мауриен)
* Женевоа (главен град Анси)
Во последниве години, поттикнато од малото сепаратистичко движење Савојард, многу внимание беше насочено кон сомневање на валидноста на анекцијата од 1860 година. На пример, Лига Савоисиене го отфрла Договорот од Торино и последователниот плебисцит како ништовен, тврдејќи дека плебисцитот не ги исполнува стандардите за слободно и фер гласање. Денес, историчарите генерално признаваат дека плебисцитот од 1860 година имал нерегуларности, но потврдуваат и дека инструментот за анексија бил Договорот од Торино, а не плебисцит, чија главна цел била да демонстрира поволно јавно мислење во Савој за анексија по потпишувањето на договорот. Во интервјуто за весникот „Ле Дауфине Либере“, Силваин Милбах, историчар на Универзитетот во Савој, гласањето го квалификува како Наполеон, но исто така тврди дека потполно слободно и фер гласање не би го сменило драматично резултатот, бидејќи мнозинството на Савојјарите посака да стане Французин. Ова е денес официјалниот став на Генералниот совет на Савоја.

Категорија:Региони во Франција
Категорија:Историски области
Алмерија

**Алмерија** е пристаништен град во автономните заедници на Андалусијанците и главен град на покраината Алмерија во јужна Шпанија и се наоѓа во широкиот средоземен залив. Алмерија потсетува на северноафриканските градови: има тесни улици, стари бели куќи, градини и алеи на палми. Исто така е и главен град на истоимената покраина.

## Географија
Градските кварти на овој средоземен град многу се разликуваат. На запад живеат Роми, особено во квартот Ла Чанка, во многу лоши услови, делумно во пештери. Во останатите проблематични кварти на запад на градот изразена е дрога и проституција, а остатокот од градот е релативно мирен со исклучок на мал криминал.

### Клима
Алмерија е град со највеќе сончеви часа во година во Шпанија, скоро околу 3.000. Годишна просечна температура е околу 18ºС, 19ºС, а во зима температурарата на водата е поголема од температурата на ваздухот. Честпати дува силен ветер.

## Историја
Името на градот е изведено од арапски јазик и значи огледало на море. Алмерија ја основал Абд ар-Рахман III во 955 година како главно пристаниште на своето големо царство. Во 1489 година го освоиле каталонските владетели Фердинанд и Изабела во времето на реконкиста. 16 век за Алмерија бил век на големи природни непогоди. Градот доживеал најмалку четири земјотреси од кои оној во 1522 бил најсилен. Освен тоа, во секој век имало редовни напади од страна на Пиратите кои се задржале сè до XVIII век. Тогаш луѓето кои живееле на брегот претежно биле одведувани во ропство.

## Население
Според проценките, во градот во 2008 живееле 187.521 жител.

## Култура
Голем дел од градот е уништен во 16 век, така да Алмерија нема некоја особена културна значајност. Универзитетот на градот со помош на европските донации бил основан во 1993 година со комплет нова опрема. Алмерија има многу студенти (околу 15.000) кои претежно живеат во квартовите на исток и во центрот на градот.

## Стопанство
Во стопански поглед градот долго заостанувал. Пристаништето на градот Алмерија е значајно за извоз на различни производи од покраината, како и на минералните производи од Сиера де Аламиља.

## Партнерски градови
*  Ел Ајун
*  Мелиља
*  Оваље
*  Cochabamba
*  Раштат
*  Нојвид
*  Оран
*  Булоњ Бијанкур
*  Caspe
*  Хака

## Наводи

Категорија:Градови во Андалусија
Категорија:Википроект географија/Населби во Шпанија
Категорија:Населени места основани во 10 век
Евровизија: На твојата земја и треба Блу

***Евровизија: На вашата земја и треба Блу,*** е документарен филм кој се емитувал на BBC One на 16 април 2011 година. Тоа било раскажано Греам Нортон. 

Документарецот се фокусирал на бендот Блу и како тие успеале да го претставуваат Обединетото Кралство на Евровизија во 2011 година. Биле вклучени архивските клипови и  придонеси од Евровизија и (меѓу другите): Клиф Ричард, Лулу, Џон Бароуман, Астон Мериголд, Марвин Хјумс, Арлен Филипс, Скот Милс, Робин Гиб, Дејвид Арнолд и Бакс Физ 

## Наводи

* http://www.whatsontv.co.uk/todays-top-tv/eurovision-your-country-needs-blue/35271  
* http://www.panarmenian.net/arm/culture/news/67414/Preparations_for_Eurovision_2011_continue_in_Dusseldorf 

## Надворешни врски
* 

Категорија:Евровизија 2011
Ѕидањето на Скадар

**„Ѕидањето на Скадар“** (српски: *Зидање Скадра*) е српска епска, јуначка песна.

## Содржина
Тројцата браќа, кралот Волкашин, војводата Углеша и Гојко Мрњавчевиќ, три години го граделе Скадар, но не можеле ни темелот да го постават, иако ангажирале 300 мајстори. Сето она што било изградено во текот на денот, ноќта го разурнувала самовилата. Четвртата година, таа му кажала на Волкашин дека нема да го изгради градот додека не пронајде брат и сестра со имиња Стојан и Стоја кои ќе ги заѕида во темелите. Тогаш, Волкашин го испратил слугата Десимир да оди по светот и да ги бара. Десимир упорно барал во текот на три години, но без успех. Тогаш, повторно му се јавила самовилата, која го поставила следниов услов: која од сопругите на тројцата браќа ќе дојде утредента да им донесе ручек на мајсторите, неа жива да ја заѕидаат во темелот на кулата и тогаш ќе може да се заврши градбата. Тројцата браќа се заколнале даек нема им кажуваат на сопругите, туку да остават случајот да одреди чија сопруга ќе дојде прва кај мајсторите. Меѓутоа, вечерта, Волкашин и Углеша ги предупредиле своите жени, а само најмладиот брат Гојко не ја прегазил заклетвата. Утредента, сопругата на Волкашин ја замолила сопругата на Углеша да им однесе ручек на мајсторите, правдајќи се дека ја боли главата, а сопругата на Углеша пак одговорила дека ја боли раката. Тогаш, Гојковица прифатила да оди кај мајсторите, а таму го сретнала Гојко облеан во солзи. Волкашин и Углеша ја однеле Гојковица кај мајсторот Раде, кој ја заѕидал во темелот на кулата, а таа цело време се смеела, мислејќи дека се работи за некаква шега. Меѓутоа, кога сфатила дека навистина ќе ја соѕидаат жива во кулата, таа побарала од мајсторот Раде да остави прозорчиња кај градите за да може да го дои својот едномесечен син, како и отвори во висината на очите за да може да гледа кога ќе ѝ го носат детето. Откако ја соѕидале, секој ден ѝ го носеле бебето, а таа умрела по една недела.

## За песната
Според Јован Томиќ, песната настанала во околината на Скадар - во северна Албанија, во Црна Гора или во југозападна Херцеговина каде традицијата на семејството Мрњавчевиќ била била долго задржана. Неговиот заклучок подоцна го поддржале и други научници. Песната прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од старецот Рашко кој бил родум од Колашин, Херцеговина, а на почетокот на Првото српско востание пребегал во Србија и се населил во селото Сабанти во близината на Крагуевац. Една копија од својата збирка народни песни од 1824 година, Караџиќ му испратил на Јакоб Грим, кој бил воодушевен од „Ѕидањето на Скадар“. Грим ја превел песната на германски јазик и рекол дека таа е „една од најпотресните песни на сите народи и сите времиња”. Јохан Волфганг Гете, исто така, ја објавил песната на германски, но не го делел мислењето на Грим, велејќи дека духот на песната е „суеверно варварски”.

## Наводи

Категорија:Српски епски песни
Категорија:Песни за кралот Волкашин
Бум бенг-а-бенг: 50 години Евровизија

***Бум-а-бенг: 50 години Евровизија*** е едночасовен документарен филм што се емитувал на BBC One на 16 мај 2006 година. Програмата славела 50 години Евровизија. Програмата била претставена и раскажана од долгогодишниот коментатор на Евровизија, Тери Воган.

Вклучено било гостување од претставникот на Обединетото Кралство за Евровизија за 2006 година Даз Сампсон, како и архивирани снимки од претходните британски и други записи од претходни песнови натпревари.

*

## Наводи

## Надворешни врски

*
Исак Грацијани

**Исак Грацијани** (   (4 август 1924 година - 7 јули 2003 година) бил израелски музички кондуктер.

## Животопис
Исак („Зико“) Грацијани е роден во Русе, Бугарија каде студирал музика и диригирање. 
мини|200x200пкс| Спомен плоча во Тел Авив
Во 1948 година, тој емигрирал во Израел. Таа година се приклучил на оркестарот на Израелски одбранбени сили како свирач на труба. Свирел со оркестарот до 1952 година. Во 1960 година, по пензионирањето на диригентот Шалом Ронли-Риклис, неговото место го зазел Грацијани. Тој станал спроведувач на ИБА радио оркестарот (подоцна преименуван во ИБА радио и ТВ оркестар).

Грацијани бил исто така музички директор на Евровизија 1979 година.

Грацијани се пензионирал во 2003 година и починал три месеци подоцна.

Тој соработувал со Леонард Бернштајн. 

## Наводи

Категорија:Луѓе од Русе
Категорија:Израелски Евреи
Категорија:Починати во 2003 година
Категорија:Родени во 1924 година
Хари ван Хоф

**Хари ван Хоф** (;  – ) — холандски диригент, композитор и музички аранжер.

Роден е во Хилверсум. Напишал многу успешни продукции на своето име, тој има своја продуцентска компанија и го имала својот прв успех како аранжер со „Софи“ од Џони Лион . Ван Хоф спроведол холандски учества во 15 наврати на Евровизија: 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1979, 1986, 1988, 1989, 1990, 1992, 1993 и 1994 година.

Ван Хоф бил разведен од пејачката Треја Добс.

## Наводи

* Целосна англиска биографија: http://www.andtheconductoris.eu/index.htm?http://www.eurovisionartists.nl/conductor/dir020.asp?  Лична карта = 131  
* http://www.discogs.com/artist/Harry+van+Hoof+Orchestra,+The  
* http://www.vanhoofprodukties.nl/ 
* http://www.discogs.com/artist/Harry+van+Hoof

Категорија:Холандски диригенти
Регионален пат 2332

**Регионален пат 2332** (ознака: **Р2332**) — регионален пат во југозападна Македонија кој се протега низ општините Ресен и Охрид, поврзувајќи ја месноста Царина северозападно од селото Стење на брегот на Преспанското Езеро со селото Трпејца на брегот на Охридското, преку преод на Р1301, кој во таа насока потоа продолжува низ разни крајезерски места и завршува во Охрид. Патот е сочинет од само една делница, во должина од 27,7&nbsp;км.

Патот е доста завиен бидејќи ја преминува планината Галичица која ги двои дете езера, врвејќи меѓу падините на врвовите Бајраче од север и Магаро од југ.

## Делници

Регионалниот пат 2332 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 1 делница.

## Поврзано
* Регионални патишта во Македонија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Регионални патишта во Македонија
ESC Reporter

**ЕСС Репортер** е независно мрежно место за новости која се фокусира на темата на Евровизија. Создадена во јануари 2013 година, мрежната страница е една од многуте на долгиот список на мрежни места што го покриваат натпреварот за песна на Евровизија.

Есента 2013 година, во весникот „ *Киев пост“*, еден од најголемите весници на англиски јазик во Украина, било објавено интервју со украинската пејачка Камалија . Интервјуто било прикажано и на официјалното мрежно место на Камалија  и преведено на украински јазик за весникот Правда. Новинар на ЕСЦ е признаен од ЕБУ како акредитиран извор на вести. Од своето создавање, ЕСЦ Репортер интервјуирал многу поранешни и сегашни учесници на Евровизија, вклучувајќи го и Елдар Гасимов ( Ел и Ники - Азербејџан 2012), Кончита Вурст (Австрија 2014), Арам Mp3 (Ерменија 2014), Меи Финеголд (Израел 2014) и Рут Лоренцо (Шпанија 2014).

## Наводи

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 
* Официјална страница на Фејсбук 
* Официјален профил на Твитер

Категорија:Евровизија
Џусто Пио

**Џусто Пио** (11 јануари 1926 година &ndash; 12 февруари 2017 година) бил италијански музичар и текстописец.

Роден во Кастелфранко Венето, студирал музика во Венеција. Подоцна бил ангажиран како виолинист во оркестарот РАИ од Милано.

Во доцните 1970-ти и раните 1980-ти тој станал познат како долгогодишен соработник на текстописецот Франко Батијато, од кого првично бил ангажиран како учител на виолина. Освен што работел како продуцент и музичар на неколку успешни албуми со Батијато (вклучувајќи ги *L'era del cinghiale bianco* и *La voce del padrone*), Пио соработувал со него како продуцент за неколку пејачи како Милва, Аличе и Џуни Русо.

Во 1984 година Пио, Батијато и лиричарот Росарио „Саро“ Косентино ја напишале почетната песна на Евровизија „I treni di Tozeur“, во изведба на Батијато и Аличе, која завршила на 5-та на натпревар и станала значителен трговски успех во Европа. Пио, исто така, издал два инструментални албуми (исто така во соработка со Батијато) под свое име, под насловите *Legione straniera* (1982) и *Restoration* (1983).

## Дискографија

* *Motore immobile* (1978) 
* *Legione straniera* (1982) 
* *Restoration* (1983) 
* *Note* (1987) 
* *Alla corte di Nefertiti* (1988) 
* *Attraverso i cieli* (1990) 
* *Utopie* (1990) 
* *Missa populi* (1995) 
* *Le vie dell'oro* (2000)

## Наводи

## Надворешни врски

* Службено мрежно место

Категорија:Починати во 2017 година
Категорија:Родени во 1926 година
Категорија:Италијански музичари
Луѓе во војна (филм)

**Луѓе во војна** (англиски: *Men in War*) - американски филм од 1957 година, во режија на Ентони Мен (Anthony Mann), според сценариото на Филип Јордан (Philip Yordan) и Бен Медоу (Ben Maddow). Главните улоги ги граат: Роберт Рајан (Robert Ryan), Алдо Реј (Aldo Ray) и Роберт Кит (Robert Keith).

## Синопсис
Во текот на Корејската војна, еден исцрпен поручник и неговиот вод доаѓаат зад непријателската линија на фронтот. Нивната задача е да стигнат до еден рид, со цел да ѝ се придружат на својата единица...

## Наводи

Категорија: Филмови со Роберт Рајан
Категорија: Филмови со Роберт Кит
Категорија: Филмови со Алдо Реј
Категорија: Филмови на Ентони Мен
Категорија: Филмови за Корејската војна
Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија: Филмови од 1957 година
Категорија: Американски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Кореја
Битката кај реката Рог (филм)

**Битката кај реката Рог** (англиски: *The Battle of Rogue River*) - американски филм од 1954 година, во режија на Вилијам Касл (William Castle), според сценариото на Даглас Хејс (Douglas Heyes). Главните улоги ги граат: Џорџ Монтгомери (George Montgomery), Ричард Денинг (Richard Denning) и Марта Хаер.

## Синопсис
Во Орегон, американската војска добива наредба да преговара со Индијанците за воспоставување мир. Меѓутоа, бескрупулозните деловни луѓе, кои заработуваат од судирите, тајно ги поткопуваат преговорите...

## Наводи

Категорија: Филмови со Џорџ Монтгомери
Категорија: Филмови со Марта Хаер
Категорија: Филмови со Ричард Денинг
Категорија: Филмови на Вилијам Касл
Категорија: Вестерни
Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија: Филмови од 1954 година
Категорија: Американски филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Орегон
Котелица (Велгошти)

**Котелица** или **Св. Никола**  — археолошко наоѓалиште во охридското село Велгошти. Претставува средновековна црква и некропола. На седлестиот дел на ридот Олмец, помеѓу високиот рид Кутлишта и источната падина што продолжува кон Петринска Планина, има црквичка посветена на Св. Никола, изградена врз темелите на постара црква. Околу црквата има некропола делумно уништена со обработливоста на земјата.

## Поврзано
*Зад Кула — средновековна населба;
*Кале — тврдина од доцноантичкото време и средниот век;
*Мантица - Бозоица — средновековна црква и некропола;
*На Лазој — некропола од римското време;
*Олмец - Кулиште — утврдена населба од железното време; 
*Св. Димитрија — средновековна црква; 
*Св. Илија — средновековна црква и некропола; 
*Турски Гробишта — средновековна некропола; 
*Чурила — средновековна некропола; 
*Џамијата — средновековна црква; 
*Велгошти;
*Список на археолошки наоѓалишта во Охридско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Велгошти
Големото синило

**Големото синило** (француски: *Le Grand Bleu*; англиски: *The Big Blue*) - француско-италијанско-американски филм од 1988 година, во режија на Лик Бесон (Luc Besson), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги граат: Жан-Марк Бар (Jean-Marc Barr), Жан Рено (Jean Reno) и Росана Аркет (Rosanna Arquette). Продуциран со голем буџет и сниман во текот на девет месеци на разни места од Грција до Перу, филмот сепак не постигнал голем комерцијален успех. Но, и покрај слабата продажба и мешаните оцени од филмските критичари, со текот на времето филмот стекнал култен статус благодарение на бизарната тема и оригиналниот стил на режирање, карактеристичен за францускиот необарок од 1980-тите. Исто така, филмот обилува со прекрасни снимки од морските длабочини.

## Синопсис
За време на летниот одмор во Грција, Жак Мајол (го игра Бар) е сведок како умира татко му при нуркањето, а сцената ја гледа и неговиот другар Енцо Молинари (го игра Рено). Подоцна, возрасниот Рено, кој живее на Сицилија, е повеќекратен светски првак во слободно нуркање. Жак се наоѓа во Перу, каде рони во замрзнато езеро, а неговиот крвоток го проучува д-р Лоренс. Таму пристигнува Американката Џоана Бејкер (ја игра Аркет), која веднаш се вљубува во Жак. По враќањето дома, Жак добива покана од Енцо за учество на светското првенство во нуркање кое треба да се одржи во Сицилија. Откако се враќа во Њујорк, Џоана дознава дека Жак заминал во Сицилија, па и таа оди таму. На натпреварот, Енцо постигнува светски рекорд, но Жак нурка уште подлабоко и станува светски првак. Подоцна, Жак и Енцо повторно се соочуваат и Жак победува уште еднаш, а во меѓувреме тој и Анџела стапуваат во љубовна врска. Најпосле, тие одат на светското првенство кое се одржува во Грција, во местото во кое Жак го загубил татко му. Таму, Џоана претчувствува дека е бремена и сака да ја сподели радосната вест со Жак, но тој нема време да ја сослуша. Д-р Лоренс бара да се откаже натпреварот, зашто секој обид за нуркање на поголема длабочина од рекордот на Жак е опасен по животот. Меѓутоа, Енцо не го прифаќа советот и нурка во длабочината, но ја губи свеста. Жак го извлекува на површината, а пред да умре, Енцо го моли да го врати во длабочината. Потресен од смртта на Енцо, и Жак нурнува и тој ја губи свеста, а лекарската екипа во моследен миг успева да го реанимира. Ноќта, наспроти молбата на Џоана, Жак нурнува во длабочината каде здогледува делфин, по што решава засекогаш да остане таму.

## Наводи

Категорија: Филмови со Жан-Марк Бар
Категорија: Филмови со Жан Рено
Категорија: Филмови со Росана Аркет
Категорија: Филмови на Лик Бесон
Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија: Филмови од 1988 година
Категорија: Француски филмови
Категорија: Италијански филмови
Категорија: Американски филмови
Категорија:Култни филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Њујорк
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Грција
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Франција
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Перу
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Сицилија
Богородица Пречиста (Велестово)

*За современата црква, видете [[Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Велестово|„Успение на Пресвета Богородица“]]*
 
**Богородица Пречиста** — археолошко наоѓалиште во охридското село Велестово. Претставува средновековна некропола. Во југоисточниот дел на селото, веднаш зад продавницата се наоѓа еднокорабна црква изградена на почетокот на 15 век, која и денес се користи. Околу неа се денешните гробишта. На истиот простор се и гробовите од старата некропола, која полека исчезнува поради копањето на нови гробови.

## Поврзано
*Велестово — депо на монети;
*Кромидишта — средновековна црква и некропола;
*Рача — населба од доцноантичко време и средновековна некропола;
*Селиште — средновековна црква и некропола; и
*Стара Рача — средновековна црква.
*Велестово;
*Список на археолошки наоѓалишта во Охридско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Велестово
Кромидишта (Велестово)

**Кромидишта** — археолошко наоѓалиште во охридското село Велестово. Претставува средновековна црква и некропола. На зарамнета површина што лежи на 100&nbsp;метри лево од патот Охрид-Св. Наум, на јужната падина од долината се раскопани темели од мала еднокорабна црква, и тоа од страна на диви копачи. Западно од неа се препознаваат и гробовите од некрополата.

## Поврзано
*Богородица Пречиста — средновековна црква и некропола;
*Велестово — депо на монети;
*Рача — населба од доцноантичко време и средновековна некропола;
*Селиште — средновековна црква и некропола;
*Стара Рача — средновековна црква.
*Велестово;
*Список на археолошки наоѓалишта во Охридско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Велестово
Селиште (Велестово)

**Селиште** — археолошко наоѓалиште во охридското село Велестово. Претставува средновековна црква и некропола. На околу 1,5&nbsp;км југоисточно од селото има зарамнета површина од околу 15 хектари. На нејзиниот северен крај, од диви копачи - трагачи по злато, случајно се откриени темели на стара црква, градена од камен и варов малтер, околу неа стари гробови.

## Поврзано
*Богородица Пречиста — средновековна црква и некропола;
*Велестово — депо на монети;
*Кромидишта — средновековна црква и некропола;
*Рача — населба од доцноантичкото време и средновековна некропола;
*Стара Рача — средновековна црква.
*Велестово;
*Список на археолошки наоѓалишта во Охридско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Велестово
Рача (Велестово)

**Рача** — археолошко наоѓалиште во охридското село Велестово. Претставува населба од доцноантичкото време и средновековна некропола.
Се наоѓа на 2&nbsp;км југоисточно од Охрид, лево од патот за Св. Наум, во долината што се протега на исток, во правецот на селото Велестово. Овде, во бавчата на еден жител се откриени остатоци од градба ѕидана од кршен камен и варов малтер, а по површината има фрагменти од покривни ќерамиди и друг градежен материјал. Во источниот крај на наоѓалиштето, со обработувањето на нивата еден жител открил гробови градени од камени плочи, во кои нашол коски и неколку монети.

## Поврзано
*Богородица Пречиста — средновековна црква и некропола;
*Велестово — депо на монети;
*Кромидишта — средновековна црква и некропола;
*Селиште — средновековна црква и некропола;
*Стара Рача — средновековна црква.
*Велестово;
*Список на археолошки наоѓалишта во Охридско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Велестово
Салоко Ливада (Горно Лакочереј)

**Салоко Ливада** — археолошко наоѓалиште во охридското село Горно Лакочереј. Претставува средновековна некропола. Во нивата на неколку жители, кои се на 250&nbsp;метри северно од селото и 800&nbsp;метри југозападно од наоѓалиштето Горица, се откриени камени плочи од гробни конструкции како и фрагменти од керамички садови.

## Поврзано
*Горица — населба и некропола од римското време;
*Полица — средновековна населба;
*Ќерија - Долчиња — населба од доцноантичкото време;
*Горно Лакочереј;
*Список на археолошки наоѓалишта во Охридско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Горно Лакочереј
Василички Гробишта (Долно Лакочереј)

**Василички Гробишта** — археолошко наоѓалиште во охридското село Долно Лакочереј. Претставува раносредновековна некропола. Се наоѓа на околу 200-300&nbsp;метри северно од лакочерејското Градиште (на раскрсницата од старите меѓуселски патишта). На просторот се забележуваат поголеми камени плочи со насоченост исток-запад кои секако претставуваат словенски гробишта.

## Поврзано
*Баник — некропола од римското време;
*Градиште — населба од бронзеното време;
*Дујгас — населба од римското време;
*Лак - Предикамица — населба од римското време;
*Св. Недела — населба и некропола од римското време;
*Долно Лакочереј;
*Список на археолошки наоѓалишта во Охридско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Долно Лакочереј
Горна Горица (Косел)

**Горна Горица** — археолошко наоѓалиште во охридското село Косел. Претставува средновековна некропола. Западно од селото, на границите со атарите на селата Вапила и Горно Лакочереј се наоѓаат нивите на еден жител од селото Вапила. Во 1959 година, при садењето на лозје се откриени повеќе гробови градени од камени плочи и со насоченост исток-запад. Во нив биле најдени стаклени белезици и други прилози кој се чуваат во Заводот и Музеј во Охрид.

## Поврзано
*Градиште — утврдена населба од бронзеното време;
*Св. Илија — средновековна црква и некропола;
*Св. Јован — средновековна црква и некропола;
*Сред Село — некропола од хеленистичкиот период;
*Црквата — средновековна некропола.
*Косел;
*Список на археолошки наоѓалишта во Охридско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Косел
Еди Ким

200px|right|thumb|Ким во 2014
**Ким Џунг-хван** (, р. 23. ноември 1990 година), познат и под неговото уметничко име **Еди Ким** (), е јужнокорејски пејач, текстописец и гитарист. Се стекна со слава како натпреварувач на телевизиското шоу за таленти „Суперстар К 4“ во 2012 година. Го издаде својот прв EP диск под името „Прирачникот“ во 2014 година.

Во 2019 година, Ким беше поврзан со скандалот за недозволено споделување на слики од девојки во групни пораки на платформата KakaoTalk. Групните пораки, во кои членуваа и други познати личности, беа создадени од Џунг Џун-јанг. Ким призна на полицијата дека споделувал слики од скриени камери кои ги симнал од интернет.

## Наводи

Категорија:Родени во 1990 година
Категорија:Јужнокорејци
Категорија:Пејачи
Категорија:Текстописци
Категорија:Гитаристи
Категорија:Апсолвенти на колеџот за музика „Беркли“
Категорија:Живи луѓе
Винче Темпера

**Винче Темпера** (роден на 18 септември 1946 година) е италијански музичар, композитор, аранжер, продуцент и кондуктер.

Роден во Милано како **Винченцо Темпера**, тој дипломирал на пијано и композиција на Конзерваториумот, а потоа ја започнал својата музичка активност соработувајќи со неколку бит групи како „И Џиганти“ и „ Ла Нуова Ера“ . Подоцна бил член на авангардниот музички проект „The Pleasure Machine“ и на прогресивната група Ил Воло. Кон крајот на 1970-тите, тој постигнал голем комерцијален успех како композитор на песни за отворање на цртани филмови.  Бил диригент во многу изданија на Музичкиот фестивал „Санремо“ и во едно издание на Евровизија (за Малта во 1975 година). Придонел неколку филмски резултати, вклучувајќи ги филмовите на Лучио Фулчи: „ *Четирицата од апокалипсата“* (1975), *Дракула во провинциите* (1975), „*Седум црни белешки“* (1977), *Сребреното седло* (1978), *Манаос* (1979), *„Куќата на часовниците“* ( 1989 година) и *„Слатката куќа на ужасите“* (1989). Главната тема од „Седум црни белешки“ подоцна била вклучена во саундтракот на  тарантиноновиот *„Убиј го Бил: Том 1“*. Во неговите соработки спаѓаат, меѓу другото, Зукеро Форначари, Лусчо Батисти, Франческо Гучини, Антонело Вандити, Мина, Номади и Анџело Брандуарди.

Во 1970-тите Темпера снимал и под псевдонимот Андре Кар.  

## Наводи

## Надворешни врски

*    
* Винс Темпера во Дискогс 
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Италијански пијанисти
Категорија:Италијански диригенти
Категорија:Италијански филмски композитори
Категорија:Родени во 1946 година
Македонија на Евровизија 2007

Македонија учествуваше на Евровизија 2007 во Хелсинки, Финска. Претставникот на Македонија беше избран преку национална селекција, Национален Евросонг 2007, во организација на македонскиот радиодифузер Македонска радио-телевизија (МРТ). Каролина Гочева ја претставуваше Македонија со песната „Мојот свет“, која се квалификуваше од полуфиналето на натпреварот и се пласираше на 14. место во финалето, постигнувајќи 73 бода.

## Скопје Фест 2007
*Скопје Фест 2007* беше избор организиран од МРТ што служеше како македонско национално финале за избор на нивниот кандидат за Евровизија 2007. Нтпреварот се одржал на 24 февруари 2007 во Универзалната сала во Скопје, а водители биле Миланка Рашиќ, Живкица Ѓурчиновска и Игор Џамбазов, и била пренесувана на МРТ 1 и МРТ Сат. 

#### Натпреварувачки песни
МРТ добиле 150 поднесоци од заинтересирани пејачи и композитори за време на периодот за поднесување. 15 песни биле одбрани од отворените апликации, додека дополнителни 3 песни биле поднесени од пејачи директно поканети од МРТ за натпреварот. Петнаесетте натпреварувачки пејачи и песни биле објавени на 24 јануари 2007. Помеѓу натпреварувачките пејачи била и поранешната македонска претставничка Каролина Гочева која ја претставуваше Македонија на Евровизија 2002.

#### Финале
Финалето се одржало на 24 февруари 2007. Сите 15 натпреварувачки песни биле пропратени од оркестарот на МРТ. Регионалното телефонско гласање од 12 области низ Македонија ја одбрало Мојот свет изведена од Каролина Гочева како победникот. Покрај настапите на натпреварувачките песни, натпреварот вклучувал гостински настапи од Ребис балетско студио, македонската претставничка на Евровизија 2006, Елена Ристеска, хрватскиот претставник на Евровизија 2005, Борис Новковиќ, и белорускиот претставник на Евровизија 2007, Димитриј Колдун.

### Промоција
Пред натпреварот, Гочева се впуштила на промо турнеја во Босна и Херцеговина и Србија. Покрај настапите на Балканот, Каролина одржала пред-натпреварувачки концерт во Метрополис арена во Скопје. "Мојот свет" претрпела јазични промени за натпреварот со тоа што најголемиот дел од песната била отпеана во оригиналната македонска верзија, а последниот рефрен на песната бил отпеан на англиски јазик.

## Евровизија 2007

Бидејќи Македонија се пласирала 12та на натпреварот во 2006, Каролина била принудена да се натпреварува во полуфиналето. Македонија се натпреварувала во полуфиналето на натпреварот во 2007 на 10 мај 2007 настапувајќи 18та. Македонија се квалификувала во финалето, пласирајќи се 9та во полуфиналето и освојувајќи 97 бодови. Во финалето, Македонија настапила 6та. Македонија се пласирала 14та во финалето, освојувајќи 73 бодови.

### Гласање
#### Поени доделени на Македонија

#### Поени доделени од Македонија

## Наводи

Категорија:Македонија во 2007 година
2007
Категорија:Евровизија 2007
Македонија на Евровизија 2008

Македонија учествуваше на Евровизија 2008 во Белград, Србија. Претставникот на Македонија беше избран преку национална селекција, Скопје фест 2008, во организација на македонскиот радиодифузер Македонска радио-телевизија (МРТ). Победник беше песната Во име на љубовта отпеана од Тамара Тодевска, Врчак и Адријан Гаџа.

## Скопје Фест 2008

Скопје Фест 2008 бил музички натпревар организиран од МТВ што служел како македонското националн финале за избор на нивниот претставник за Евровизија 2008. Натпреварот се одржал на 13 февруари 2008 во Метрополис Арена во Скопје, а домаќини биле Живкица Ѓурчиновска и Борислав Тноковски, и бил пренесуван на МРТ 1 и МРТ Сат.

#### Натпреварувачки песни
МРТ добиле 130 апликации од заинтересирани изведувачи и композитори на отворениот конкурс кон крајот на 2007 затворен пред нова година. 15 песни биле одбрани од добиените апликации од страна на комисија составена и од претходни евровизиски претставници, додека дополнителни 6 песни биле поднесени од добро познати изведувачи и композитори директно поканети од МРТ за натпреварот. 21 натпреварувачки изведувачи и песни биле објавени на 12 јануари 2008.

На 14 јануари 2008, сите 6 песни напишани од поканетите композитори: "Аполон" изведена од Маја Вукичевиќ, "Кубана" изведена од Агон и Џокси, "Животот е мој" изведена од Сања Лефкова, "Слатка мала" изведена од Игор Шаревски, "Еден чекор или два" изведена од Филип Јордановски, и "Холивуд" изведена од Бојан и Биг Мама, биле повлечени од натпреварот со интерна одлука поради негативни реакции од композиторите на песните одбрани преку отворениот конкурс.

#### Финале
Победникот беше одбран со телефонско гласање (50%) и експертско жири (50%). Селекцијата беше пренесувана преку кабелска и сателитска телевизија.

Финалето се одржало на 23 февруари 2008. 15 песни се натпреварувале и 50/50 комбинација од јавно телефонско гласање и жири комисија ја одбрале Во име на љубовта изведена од Тамара, Врчак и Адријан како победник. Покрај изведбите на натпреварувачките песни, натпеварот вклучувал гостински настапи од претставникот на Белорусија на Евровизија 2008, Руслан Алекно, претставникот на Босна и Херцеговина на Евровизија 2006, Хари Мата Хари, и оддавање почит на претставникот на Македонија на Евровизија 2004, Тоше Проески кој починал во 2007.

## Евровизија 2008
На Евровизија, Македонија настапи во второто полуфинале на 22 мај 2008, и иако заврши 10., не успеа да се квалификува во финалето, бидејќи таа година десеттиот што ќе оди во финале се избираше со бодови од жири комисија, и тоа место ѝ припадна на Шведска. Ова беше првпат Македонија да не успее да се квалификува во финалето откако полуфиналниот формат беше воведен во 2004.

Гласноговорник за Македонија на Евровизија 2008 беше водителот и презентер на МТВ, Огнен Јанески.

### Гласање

#### Поени доделени на Македонија

#### Поени доделени од Македонија

## Наводи


Категорија:Македонија во 2008 година
2008
Во ритамот на срцето (2017)

**„Во ритамот на срцето“** (, 2017 година) е американски анимиран краток филм во продукција на Ринглинговиот колеџ за уметност и дизајн. Режисерите Естебан Браво и Бет Дејвид се и сценаристи на филмот, кој беше финансиран преку платформата Кикстартер. На оваа донаторска платформа, тимот собра преку 14.000 американски долари од повеќе од 400 поддржувачи. Краткиот филм ја раскажува приказната за прикриената хомосексуалност на едно момче кое има симпатии кон негов соученик и неговото срце сака да се заедно. „Во ритамот на срцето“ доби бројни позитивни критики во разни медиуми и беше на кратката листа за Оскар за најдобар анимиран краток филм.

## Наводи

Категорија:Кратки филмови
Категорија:Цртани филмови
Категорија:Филмови од 2017 година
Категорија:Американски филмови
Хари (2020)

**„Хари“** (, 2020 година) — американска телевизиска романтична комедија. Сценариото за филмот е на Питер Пејџ и Џош Сентер. Пејџ исто така е режисер на филмот. Сем (толкуван од Џејк Борели) е млад геј маж кој по долги години се среќава со Хари (толкуван од Нико Терхо) -- силеџијата од средношколските денови. Двајцата се спријателуваат, а потоа и заљубуваат откако Хари признава дека станал пансексуалец. Во придружни улоги во филмот се појавуваат и Брит Барон, Карамо Браун, како и режисерот Пејџ.

Филмот премиерно се објави на 15. февруари 2020 година преку интернет платформите Фриформ и Хулу.

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови од 2020 година
Категорија:Телевизиски филмови
Категорија:Романтични комедии
Матурска (2020)

**„Матурска“** (, 2020 година) е американска музичка комедија во режија на Рајан Марфи. Филмот, кој е заснован на истоимениот бродвејски мјузикал, треба да излезе во 2020 година на Нетфликс. Главните улоги ги толкуваат Мерил Стрип, Џејмс Корден, Никол Кидман, Ендру Ранелс и Киган-Мајкл Ки.

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Телевизиски филмови
Категорија:Комедии
Категорија:Филмови од 2020 година
Најсреќните празници (2020)

**„Најсреќните празници“** (, 2020 година) е американски долгометражен филм кој треба да излезе на 25. ноември 2020 година. Сценариото е на Клеа ДуВал и Мери Холанд. Режијата е на ДуВал. Во главните улоги се појавуваат Кристен Стјуарт и Мекинзи Дејвис. Приказната ги следи настаните кога една млада жена планира да ја запроси својата девојка за време на семејната годишна божиќна прослава. На забавата, таа дознава дека нејзината девојка сè уште не се разоткрила дека е лезбејкаа пред своите конзервативни родители.

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови од 2020 година
Категорија:Филмови на англиски јазик