open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Котолета

мини|258x258пкс| Телешко миланезе со компири
**Котолета** (италијански изговор: [kotoˈletta]; од *костолета* што значи „мало ребро“, поради реброто што останува залепено за месото за време и по готвењето) е италијански збор за котлета со телешко панирање. Постојат неколку варијации, во Италија како и во други земји, поради италијанската дијаспора.

## Италија

### Ломбардија
десно|мини|247x247пкс| Телешко миланезе со додаток од рижото ала Миланезе
*Котолета ала миланезе* (по местото на потекло, Милано) е пржена телешка котлета похована слична на Винер Шницел, но варена со коска. Традиционално се пржи во прочистен путер. Поради својата форма, често се нарекува *oreggia d'elefante* на милански или *orecchia d'elefante* на италијански, што значи слоново уво.

### Емилија-Ромања
*Котолета ала Болоњезе* (по местото на потекло, Болоња) е сличен на *миланезе*, но топено сирење пармезан и парчиња пршута се ставаат над пржениот телешки котлет.

### Сицилија
*Котолета ала палермитана* (по местото на потекло, Палермо) е слично на *миланезето*, но телешкото месо се мачка со маслиново масло, а потоа се пече или на скара наместо да се пржи. Презлата често се меша со магдонос и пекорино сирење, а за разлика од миланскиот котлет, котлетот Палермитана нема јајца.

## Аргентина
десно|мини|200x200пкс| Миланеса
Различни јадења со печено месо подготвени во Аргентина се инспирирани од *cotoletta alla milanese* и се познати како миланеса. Во Аргентина и Уругвај, *Миланеса а ла наполитана* се прави слично на *котолетата* со подготовка од сирење и домат.

## Соединети Држави
Телешкото пармиџина е италијанско-американски хибрид на котолета и традиционалното италијанско јадење пармиџиана ди меланзане, кое се состои од пржено телешко котлет, но подготвено е на сличен начин како пармиџина ди меланзан, заменувајќи го модар патлиџан со телешко.

## Наводи


Категорија:Италијанска кујна
Бреил (компанија)

**Бреил** е италијанска луксузна компанија на Бинда Груп. Нејзините производи вклучуваат часовници, накит, очила, мириси и кожни додатоци.

## Историја
лево|мини| Логото на ''Бреил Милано'' се применува на специјалното издание на Рено Модус
Овој бренд започнал во Милано во 1939 година, именуван по една швајцарска општина. Во 1942 година бил претставен првиот Бреил рачен часовник. Првично, компанијата направила линија на будилници, а неколку години подоцна и рачни часовници. Во 1956 година, создавачот Инносенте Бинда направил необична промотивна акција: испуштил неколку часовници од неговото производство од Ајфеловата кула во Париз за да покаже дека по лет од 302 метри, неговите часовници ќе се покажат целосно функционални.

## Делувања
Во рекламите од раните 1990-ти, компанијата создала линија на модели на рачни часовници, типично користени од мажи, кои им беа продавани на жените; Моника Белучи, Шана (пејачка), Кере Отис, Шарлиз Терон, Џесика Алба, Лаура Чиати биле избраните модели за оваа кампања.

Во 2001 година, Бреил лансирал челичен накит. Во 2009 година, компанијата ја направила колекцијата Блум, првата палета на накит што може да се носи заедно. Во 2012 година, Брејл ја лансирал колекцијата Инфинити.

## Производи
Линиите на часовници се неколку и со различни имиња во сродни земји; меѓу овие линии или збирки, познати се: Бобург во 1979 година, Бреил Траиб во 1996 година, Бреил Милано во 2001 година, Бреил Манта во 2010 година, Инфинити во 2012 година, Гент во 2014 година. Изработениот накит вклучува прстени, нараквици, ѓердани, обетки и додатоци. Во 2006 година започнал со производство на мириси. Во 2007 година започнал со производство на рамки за очила.

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјален Бреил
Категорија:Луксузни марки
Категорија:Италијански марки
Категорија:Производители на часовници од Италија
Битка кај Казалекио

мини|Местото каде се одвивала битката
**Битката кај Казалекио** се случила на 26 јуни 1402 година во близина на градот Казалекио ди Рено, во близина на Болоња во северна Италија.

Болоњската војска под водство на Џовани Бентивољо се спротивставил на Џан Галеацо Висконти, војводата од Милано. Градот Болоња бил потпомогнат од Република Фиренца која испорачала 5.000 коњаници (*бригада Роуз*) командувана од Бернардо дела Сера. Господарот на Падова испратил коњаница и залихи заедно со двајца негови синови.

На Висконти му помагале Малатеста од Римини и Гонзага од Мантова. 

Болоњско-фирентинската војска била предводена од Муцио Атендоло, додека миланската војска била командувана од Алберико да Барбијано.

## Битката
Барбиано ги стационирала миланските сили во логори и иницираше престрелки со Болоњско-Фирентинските трупи. Се чинeло дека Болоњско-Флорентинците ја стекнале предноста од оваа пресметка, па Бентиволџо им наредил на силите на Бернардо да влезат во кавгата. Бернардо одбил и Бентиволџо ги извлекол своите сили и се улогорил, добро утврден во Казалекио. 

Неколку дена подоцна, по многу дискусии, миланските сили марширале во тесна, уредна формација кон Болоњско-Фирентинскиот логор. Целосно изненадена, Болоњско-Фирентинската војска се повлекла оставајќи го својот логор во рацете на миланците. Бригадата Роуз, која се повлекле на повисоките места за да ја процени ситуацијата, побегнале заедно со 200 копјани. 

Џовани Бентивољо бил фатен и убиен два дена подоцна. Џан Галеацо Висконти ја зазел Болоња и планирал да ја нападне Република Фиренца и градот Фиренца. Сепак, тој се разболел на 10 август 1402 година и умрел на 3 септември.

Категорија:Битки во средниот век
Категорија:Судири во 1402 година
Категорија:Европа во 1402 година
Кристијано Малџољо

**Џузепе Кристијано Малџољо** (роден на 23 април 1945 година) е италијански композитор, кантавтор и телевизиска личност.

## Биографија
Роден во Рамака, Катанија, Малџољо го добил својот прв договор со издавачката куќа Дуриум, благодарение на напорите на Фабрицио Де Андре. Во 1974 година ја компонирал песната на Ива Заничи „Ciao cara come stai? („Здраво мила, како си?“), која победила на музичкиот фестивал во Санремо. Во 1975 година тој го постигнал својот најзначаен успех како текстописец со песната на Мина „L'importante è finire“ („Важно е да се заврши“). Во истиот период станал соработник на Роберто Карлос, занимавајќи се со италијанските текстови на неговите песни. Тој компонирал песни за, меѓу другите, Адријано Челентано, Рита Павоне , Аманда Лир, Рафаела Кара, Моника Наранјо, Дори Гези, Милва, Пети Право, Орнела Ванони, Џуни Русо, Марчела Бела, Силви Фремо, Болстомотан, Розана Фратело, Лорета Гоџи, Франко Калифано. Паралелно со неговата активност како композитор, Малџољо започнал пејачка кариера, карактеризирана со иронични песни, често богати со сексуални инсинуации; неговиот главен успех како кантавтор е песната „Sbucciami“ („Олупи ме“).

По периодот поминат во Латинска Америка, Малџољо се вратил на популарноста во неговата земја во 2000-тите како телевизиска личност. Во 2017 и 2020 година се натпреварувал во реалити телевизијата *Гранде Фратело ВИП*, италијанската адаптација на *Големиот брат на славните*.

## Наводи


## Надворешни врски

* 
* 
* Cristiano Malgioglio discography at Discogs
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1949 година
Категорија:Италијански композитори
Nucleus ambiguus

мини|Напречен пресек низ продолжениот мозок во висина на средината на оливите. Број 11 го означува Ncl. ambiguus.
**Nucleus ambiguus** е збир на нервни клетки (јадро) во областа на тегментумот на продолжениот мозок.

Се работи за висцеромоторно јадро, чии аксони го напуштаат мозокот и се упатуваат до целните органи преку неколку нерви: глософарингеалниот нерв (IX. нерв), вагалниот нерв (X. нерв) и акцесорниот нерв (XI. нерв). Дел од нервните клетки на ова јадро управуваат со мускули на непцето, голтникот и гркланот, додека друг дел од нив се одговорни за парасимпатичката инервација на срцето. Невроните на ова јадро не формираат анатомски јасно разграничена структура - оттаму и името на ова јадро: лат. ambiguus=двосмислено или „нејасно“.

## Анатомија
Nucleus ambiguus е парно јадро и се наоѓа во ростралниот и латерален дел на продолжениот мозок, сместен вентрално и во непосредна близина до Nucleus dorsalis nervi vagi. Јадрото се состои од два дела:

* дорзален дел, одговорен за моторната инервација на мускулите на мекото непце, голтникот, хранопроводот и гркланот и
* вентролатерален дел, одговорен за парасимпатичка инервација на срцето. Овие неврони претставуваат преганглиски парасимпатички неврони, познати и како „кардио-инхибиторен центар“. Аксоните на овие неврони патуваат до срцето преку вагалниот нерв. Овие неврони се дел од рефлексниот лак на барорефлексот и во случај на покачен крвен притисок влијаат врз намалување на срцевата фреквенција (=парасимпатички одговор).

мини|Дијаграм на мозочното стебло од задната страна во фронталната рамнина со ромпската јама како под на четвртата мозочна комора во центарот на сликата, под неа лево на сликата ''Nucleus ambuguus'' (означено со црвено).

## Наводи
Бретон (компанија)

**Бретонски Сп** **А.** е италијанска, приватна компанија основана во 1963 година која произведува машини и постројки за инженерски камен и обработка на метали. Машините и постројките од Бретон може да се користат во различни сектори како производство на матрици, воздушна, автомобилска, тркачки автомобили, енергија, запчаници, општа механика, преработка на камен и производство на кујнски врвови.

## Историја
Бретон е основан во 1963 година во Кастело ди Годего, Италија, од Марчело Тончели, кој започнал да развива нови технологии и да произведува индустриски погони за производство на инженерски камен. Тој ја измислил технологијата Бретонстон, позната и како виброкомпресија под вакуум, патентирана технологија која денес ја користат инженерските производители на камења. Околу средината на 1990-тите, компанијата одлучила да се прошири на пазарот на машински алати, со производство на машински центри за машинската индустрија.

Во 2003 година, Марчело Тончели починал, а контролата на компанијата преминала на неговите синови Лука и Дарио Тончели, кои оттогаш ја водат компанијата заедно со Роберто Чиавачи, потпретседател на Одборот на директори.

Во 2011 година, компанијата ја купил Бидесе Импианти и потпишале партнерство со Боарт и Вајр, производител на дијамантски жици. Во 2014 година, Бретон станал официјален член на Грапхене Флагшип Проџект, една од најголемите истражувачки иницијативи на Европската комисија која се фокусира на потенцијалните апликации на графенот.

## Производи
Бретон произведува машини и технологија за следниве области:

* инженерска обработка на камен
* преработка на природен камен
* обработка на керамички материјали
* обработка со голема брзина за воздушна, формула 1, автомобилски сектор и калапи

## Награди
Решението на Бретон за поврзување преку облак за управување со теле-услуги за 4.000 машини за стотици клиенти ширум светот било доделено од Microsoft во 2012 година со Наградата за извонредност на Windows Embedded Partner Excellence за производство.

## Фусноти


## Надворешни врски

* Официјална веб-страница на компанијата
* Времеплов на историјата на Бретон
Категорија:Италијански марки
Категорија:Технолошки претпријатија од Италија
Џузепе Сарагат

**Џузепе Сарагат** (19 септември 1898 – 11 јуни 1988 година) бил италијански политичар кој служел како претседател на Италија од 1964 до 1971 година.

## Биографија
Сарагат е роден на 19 септември 1898 година во Торино, Пиемонт, Кралството Италија, од родители Сардинија. Тој бил член на Унитарната социјалистичка партија од 1922 година. Се преселил во Виена во 1926 година и во Франција во 1929 година.

## Политичка кариера
По распаѓањето на ПСУ во 1930 година, Сарагат се приклучил на Италијанската социјалистичка партија (*Партито Социјалиста Италијано*, ПСИ). Бил реформатор, демократски социјалист кој ја напуштил ПСИ во 1947 година поради загриженост за нејзиниот тогашен близок сојуз со Италијанската комунистичка партија. Потоа ја основал Социјалистичката партија на италијанските работници која во 1952 година станала Италијанска демократска социјалистичка партија (ПСДИ). Тој требало да биде главен лидер на ПСДИ до крајот на својот живот.

Во 1944 година, Сарагат бил министер без ресор и амбасадор во Париз од 1945 до 1946 година, пред неговото назначување за претседател на Уставотворното собрание на Италија истата година по основањето на Италијанската Република. Бил министер за надворешни работи во Кабинетот Моро I и Кабинетот Моро II, предводен од водачот на христијанската демократија Алдо Моро од 1963 до крајот на 1964 година, кога бил избран за претседател на Италијанската Република. Неговиот избор покажал редок пример на единство меѓу италијанската левица и следеле гласините за можен неофашистички пуч, Пијано Соло, за време на претседателствувањето на Антонио Сегни.

Сарагат починал во Рим, Лацио, на 11 јуни 1988 година. Атеист, но се вели дека станал католик и дека имал религиозен погреб.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Италијански антифашисти
Категорија:Починати во 1988 година
Категорија:Родени во 1898 година
Категорија:Италијански политичари
Категорија:Претседатели на Италија
Корвето (бајка)

„**Корвето**“ е италијанска книжевна бајка напишана од Џамбатиста Базиле во неговото дело „Пентамерон“ од 1634 година.

Тоа е Aarne-Thompson тип 531. Други приказни од овој тип се „Огнената птица и принцезата Василиса“, „Фердинанд верниот и Фердинанд неверниот“, „Златната перика на кралот Фортунатус“ и „Сирената и момчето“. Друга, книжевна варијанта е „La Belle aux cheveux d'or“ или „Приказната за убавите златни круши“ на Мадам д'Аулној.

## Синопсис
Корвето лојално му служел на кралот и бил фаворизиран од него. Завидливите соработници се обиделе да го наклеветат, но не успеале. Во близина живеел огр, со прекрасен коњ, и на крајот слугите рекле дека кралот требал да го испрати Корвето да го украде. Корвето отишол и скокнал на коњот. Му викнал на својот господар, кој го бркал со диви животни (еден од нив бил врколак), но Корвето го избркал. Кралот бил уште позадоволен, а другите слуги му рекле да го испрати Корвето по таписеријата на огрот. Корвето отишол, се скрил под креветот на огрите и во текот на ноќта ги украде и таписериите и панелот од креветот (при што ги натера огрите и огресите да се расправаат за тоа кој ги обвил). Тој ги фрлил од прозорецот и побегнал назад кај кралот.

Слугите потоа го убедиле да го испрати Корвето за целата палата. Тој отишол и разговарал со огресата, нудејќи ѝ да и помогне. Го замолила да и подели дрва. Ја употребил секирата врз нејзиниот врат. Потоа ископал длабока јама на вратата и ја покрил. Тој ги намамил огрите и неговите пријатели во неа, ги каменувал до смрт и му ја дал на кралот палатата.

## Наводи

Категорија:Италијанска книжевност
Зити

**Зити** се екструдирани тестенини, со потекло од Кампанија. Тие се обликувани во долги, широки цевки, околу 25 цм долги, кои треба рачно да се скршат на помали парчиња пред да се варат. Зити имаат сличности со букатините, но се многу подебели.

Зити често се полнети и печени, додека на пените, друга тубуларна тестенина, но која е претходно скратена, им се додава сос или се користат во салати со тестенини.

Зити во САД најчесто се поврзуваат со италијанско-американското јадење, печено зити, иако тие се користат и во тестенините ала Норма.

Во Сицилија традиционално се служат на свадбена гозба. Зити значи „невеста“ или „младоженец“ на сицилијански дијалект.

## Наводи


Категорија:Италијанска кујна
Категорија:Јадења од тестенини
Зампина

мини
**Зампина** е ладно јадење кое потекнува од регионот на Апулија, поконкретно од градот Самикеле ди Бари. Фестивалот посветен на ова јадење се одржува од 1967 година. Зампина стана вообичаено конзумирана ладна низ Апулија, а нејзиното производство се прошири во градовите југоисточно од Бари.

## Историја
Неговото потекло датира околу 1600 година, каде некои овчари го правеле користејќи овчо месо од овци кои родиле младучиња. За правење на колбасот се користеле црева од овци, кои биле превртени и соодветно измиени. Во меленото месо се додаваатпрезла, сирење, дива мајчина душица и сол.

На јадењето му е посветена и следната песна:
## Подготовка
Зампината се подготвува со мелено овчо месо, зачинето со домат, пекорино сирење, босилек, сол и бибер и се става во јагнешко црево. Во некои варијанти, сос од домати се користи за разредување на аромата на овчо месо.

## Потрошувачка
мини| Тркала на Зампина.
Зампината обично се чува во фрижидер и треба да се јаде во рок од неколку дена по подготовката, обично се сече на делови долги околу 30 см, се тркалаат во спирали од 2 или 3 калеми, таканаречените „тркала“, кои се печат на скара со употребата на долги метални ражничи. Зампината може да биде и пржена во тава. Колбасот се јаде и како улична храна помеѓу парчиња леб.

## Наводи

Категорија:Италијанска кујна
Рамба (стрип)

***Рамба*** е италијански еротски стрип, чиј протагонист по кој е именуван и насловот е хитлејди која се базира на истоимената порнографска глумица. Стрипот е мешавина од акциони, авантуристички и возрасни ситуации. Стрипот ги следи авантурите на Рамба, која е платеничка атентаторка која извршува разновидни убиства кои ја водат приказната. Секој потег е проследен со сексуална активност, со странци, нејзините работодавци, а често и со нејзините жртви.

## Библиографија

* Рамба том 1 од Роси, Делиција и Валдамбрини, преведен од Стефано Гаудиано. -Сиетл, Вашингтон: Ерос Комикс, 1995.-125 страници: илустрирано; 27 цм. -(Ерос графички албуми; 15)-"Само за возрасни." -Прво објавено на англиски јазик во стрипот Рамба, изданија 1–3, 5–6. -Уметноста е потпишана „Рос“. Број на повици: PN6767. D4R313 1996 година
* Рамба том 2 од Роси, Делиција и Лауренти; во превод на Стефано Гаудиано. -Сиетл, Вашингтон: Ерос Комикс, 1996.-125 страници: илустрирано; 27 цм. -(Ерос графички албуми; 22)-Заслугите по приказна за сите три албуми „Рамба“ се дадени во рекламата на крајот од овој том. -Оригинално објавено на англиски јазик во стрипот Рамба, изданија 4, 7–10. -Број на повици: PN6767. D4R3213 1996 година
* Рамба том 3 од Роси, Делиција и Јани; во превод на Стефано Гаудиано. -Сиетл, Вашингтон: Ерос Комикс, 1997.-101 страници: илустрирано; 27 цм. -(Ерос графички албуми; 29)-Оригинално се појави на англиски јазик во стрип-списанието Рамба, изданија 11–14. -Број на повици: PN6767. D4R3313 1997 година

## Поврзано

* Девојки со пиштоли

## Наводи

* Ramba at the Comic Book DB (archived from the original)
* European Comics in English Translation (Jefferson, North Carolina: McFarland and Company, 2002)
* Randall William Scott, "European comics in English translation: a descriptive sourcebook", McFarland & Co., 2002, , pp.&nbsp;256–258

Категорија:Италијански стрипски наслови
Група Маестро

**Група МАЕСТРО** е музички состав од Скопје, основан во 2012 година, кој настапува на сите видови свечености, прослави и концерти.

## За Маестро
**Група МАЕСТРО** интепретира македонски народни и новокомпонирани песни и ора, балканска народна и популарна музика, светски популарни хитови, како и класична и евергрин музика и е една од ретките во Македонија кои можат да ги задоволат сите музички вкусови со богатиот и разновиден репертоар. Групата била дел од оркестарот на емисијата "Зајди зајди" под водство на Милан Завков, во период од 2009 до 2019 година на Телевизија Алфа. **Група МАЕСТРО** е редовен учесник на фестивалите за новокомпонирана македонска фолк-музика: Фолк Фест Валандово, Цветници, Фолк Фест Роса, Охрид Фест и др. како и дел од концертите на најпознатите музички имиња. 

Во 2012 година, настапиле на Фолк Фест Роса со песната „Отвори Јано пенџери“, во 2013 на Охрид фест со „Отров ти се усните“, во 2015 на Фолк Фест Валандово со „Горчи“, во 2016 на Цветници со „Верувај ми“, во 2022 година настапиле на Прилеп фест со песната „Една наша“.

Во 2021 година, го започнале нивниот проект наречен „Звукот на Македонија“, каде снимаат песни од различни градови во Македонија, како Охрид, Велес, Битола, Струмица, Струга.

Покрај многуте настапи кои ги бележат во Македонија, тие имаат успешни настапи во: Австралија, Швајцарија, Австрија, Германија, Србија, Хрватска, Босна и Херцеговина, Бугарија итн.

## Членови
Членови на овој музички состав се:
 
* **[[Илија Филиповски]]** (виолина)
* **Александар Тренкоски** (кларинет и саксофон)
* **Војче Петрушев** (хармоника)
* **Кирил Митоски** (вокал)
* **Љупче Ѓоргиев** (клавијатури, вокал, кавал и зурла)
* **Гаврило Дуковски** (ударни инструменти)

Настапуваат и имааат одлична соработка со:

* **Мирослав Илиќ**
* **[[Виолета Томовска]]**
* **[[Ефто Пупиновски]]**
* **[[Зуица Лазова]]**
* **[[Милан Завков]]**
* **[[Наум Петрески]]**
* **Елена Андоновска**
* **[[Блага Петреска]]**
* **[[Миле Кузмановски]]**
* **[[Сузана Спасовска]]**
* **[[Елена Велевска]]**
* **[[Круме Спасовски]]**
* **[[Анета Мицевска]]**
* **[[Марјан Коцев]]**
* **Анастасија Петреска**
* **[[Ѓоко Јовиќ]]**
* **[[Јовица Наумчевски]]**

## Дискографија
Авторска музика и настапи на фестивали:

* **Отвори Јано пенџери** Фолк Фест Роса 2012
* **Отров ти се усните** Охрид Фест 2013
* **Горчи** Фолк Фест Валандово 2015
* **Верувај ми** Цветници 2016
* **Една наша** Прилеп Фест 2022
* **За тебе** 2025

## Надворешни врски
* Група Маестро на YouTube
* Група Маестро на Facebook - Фан страна
* Група Маестро на Instagram

Категорија:Македонски поп-групи
Категорија:Македонски музичари
Категорија:Македонски фолк пејачи
Фритула

мини| Фритула во пазарот Баларо Палермо, Сицилија
мини| Фритула која се служи покрај улицата на пазар во Палермо
**Фритула** (*фритола* на италијански јазик) е традиционална сицилијанска улична храна од Палермо. Слично е на фритулите од Калабрија, но се чини дека користи делови од теле наместо свиња.

Отпадот што останува од колењето на механички обработените телиња кој вклучува коски кои се мелат за индустриска употреба и парчиња месо кои се варат на висока температура во големи силоси. Откако ќе се свари месото се притиска за да се отстрани влагата и се формира во бали. Овој процес, сличен на лиофилизацијата (сушење со замрзнување), може да го зачува фритолот со години.

„*Фритулару*“ го „оживува“ фритолито така што го пржи со маст и го става во голема плетена корпа („панару“) и крпа со ароми како ловоров лист и бибер. Се сервира рачно и се става на лист восочена хартија или во пунџа или фокача.

Фритола некогаш се превезувала со магаре, но сега се продава од комбиња со три тркала. Еден автор го опишува јадењето како „масло и рскавица пржена со масло“. Книга од 1869 година известува за фритола во Венеција, иако ова најверојатно се однесува на слатко или солено пржено тесто, а не на месна верзија од Палермо.

## Наводи

Категорија:Сицилија
Категорија:Палермо
Брудет

**Брудет**, **бродет** или **бродето** е рибја чорба направена во хрватските региони на Далмација, Кварнер и Истра, како и покрај брегот на Црна Гора.Чорбата е препознатливо јадење на речиси сите италијански крајбрежни градови на Јадранското Море (познати се рибините чорби од венецијанската лагуна, Ромања, Марке, Абруцо, и Молизе). Се состои од неколку видови риби подготвени со зачини, зеленчук и црвено или бело вино, или дури и оцет, а најважниот аспект на брудето е неговата едноставност на подготовка и фактот дека е типично подготвен во едно тенџере. Обично се служи со палента или тост леб кој ја впива рибата, додека други рецепти го сервираат со компири или леб. Брудетите може значително да се разликуваат по стил, состав и вкус, во зависност од типот на состојки и стилови на готвење што се користат. 
алт=Thick spaghetti, with tomato sauce|мини| Бродето од Васто, Абруцо, Италија

## Слични јадења
Слично јадење од Крф е познато како Бурдето.

## Наводи



Категорија:Средоземна кујна
Категорија:Црногорска кујна
Тичино (река)

**Тичино** (итал. ticino) е река која тече низ Швајцарија и Италија, односно низ италијанскиот регион Ломбардија. Долга е 154 километри. Се влева во По.

 

Категорија:Реки во Италија
Категорија:Реки во Швајцарија
Категорија:Меѓународни реки во Европа
Реда (фабрика за ткаенини)

**Реда Груп** е италијанска фабрика за волна основана во 1865 година од Карло Реда. Фабриката се наоѓа во Валдилана, во историскиот регион Биела.

## Историја
Реда е основана во 1865 година во Вале Мосо, во провинцијата Биела, од страна на претприемачот Карло Реда, кој ја започнал компанијата од стара мелница. Компанијата била пренесена од неговиот син Џовани сè додека Лујџи Бото не ја презел функцијата во 1919 година.

По целосното уништување на нејзините објекти (тогаш познати како *Successori Reda*) во поплавите во 1968 година, компанијата повторно се родила. Во 1993 година, компанијата ја купила својата прва фарма во Нов Зеланд и моментално поседува три: Отоматапаио (1993), Rugged Ridges (1997) и Гленрок (2003), со вкупно 74.100 хектари и 30.000 овци.

Во 2015 година, во соработка со The Woolmark Company, Реда ја прославил својата 150-годишнина со изложба на турнеја и книга за фотографии создадена со Magnum Photos и курирана од Анџело Флакавенто.

Во април 2018 година, компанијата, во сопственост на четвртата генерација на семејството Бото Поала, го купил Комеро, волнена фабрика со седиште во Гатинара (Верчели) и специјализирана за производство на текстил за машка и женска облека.

Производството на Реда е поделено на три линии: *Реда 1865* (класични ткаенини), *Реда Актив* за техничка спортска облека и *Реда Флексо,* која користи полимер ROICA™ V550. Таа е една од ретките текстилни компании во светот која управува со целиот производствен синџир, од фарми за одгледување во Нов Зеланд до завршена ткаенина.

Rewoolution е линијата за активна облека на Реда Груп. Колекциите на асортиманот се наменети за спортисти, љубители на планини и ентузијасти на отворено.

Во 2020 година, Реда станала првата текстилна компанија во Италија и една од првите во светот што го добила сертификатот B Corporation .

Во ноември 2020 година, компанијата целосно го купила Lanieri, дигитален старт-ап во кој веќе бил малцински акционер.

## Наводи


## Поврзано

* Лоро Пијана

Категорија:Луксузни марки
Категорија:Модни куќи
Категорија:Италијански марки
Силтер

мини|Силтер
**Силтер** — италијанско тврдо сирење направено во регионот Алпска Ломбардија околу провинцијата Бреша и околните области и традиционално се произведува со непастеризирано кравјо млеко во текот на летните месеци и септември, саламурено е, и одлежено минимум 6 месеци.

Од 2015 година, во рамките на ЕУ, има *ПДО* сертификат.

## Име
Името *Силтер* потекнува од името на продавницата за сирење во Вал Камоника каде што се чуваат и стареат сирењата.

## Историја
Тоа е традиционално сирење од Вале Камоника, добиено од млеко на кафеава раса крави, многу застапено во планинските области на долините на Бреша. Името го добива од ломбардскиот термин, од келтско потекло, што ја означува просторијата за стареење во малгата.

## Производство
Сирењето се произведува во општините кои спаѓаат во монтанските заедници на Вале Камоника и делумно во областа Себино Брешано. Особено вредни се облиците направени во малге сместен на планините Гуглиелмо и Манива, во областа на преминот Кроче Домини, како и долините на Касе ди Висо и Санта Аполонија во Понте ди Лењо.

Оптималното зачувување е во не премногу топла средина која може да варира од температура помеѓу 9 и 14&nbsp;°C. Минималното зачинување е 100 дена.

## Наводи


Категорија:Кравји сирења
Категорија:Италијанска кујна
Кастањачо

**Кастањачо** (локално познат и како **балдино**, **ghirighio** или **патона**) е обична торта со брашно од костен, обично се наоѓа во регионите Тоскана, Лигурија, Пиемонт, Емилија-Ромања, Венето во Италија и на францускиот остров Корзика.

Тоа е типично есенски десерт, направен од тесто од костен, вода, маслиново масло, борови ореви и суво грозје и истиот се пече. Локалните варијации може да вклучуваат други состојки, како рузмарин, кора од портокал, семки од анасон и друго сушено овошје. Постојат и варијации на дебелината на колачот, а специфичните имиња понекогаш се користат локално за да ги покажат таквите варијации. На пример, во Ливорно, кастањацио со дебелина од 3 сантиметри се нарекува „топоне“.

Кастањачо најдобро се служи со рикота, костенов мед или слатки вина како што е вин санто.

Кастањачо е типичен рурален десерт во областа Апенини, каде што костените порано биле основна храна на селските заедници. За време на економскиот раст по Втората светска војна ја изгубил улогата на главно слатко на овие простори, а сега се подготвува и продава најмногу како есенски деликатес.

## Наводи


## Надворешни врски

* Рецепт за италијански Castagnaccio (торта со брашно од костени).
Категорија:Торти
Паоло Рока

**Паоло Рока** (роден 1952 година) е аргентинско-италијански стопанственик, извршен директор на Техинт Гроуп, која ги поседува Тенарис, Терниум и други компании кои работат во инженерскиот, градежниот и енергетскиот сектор. Тој е исто така претседател и извршен директор на Тенарис и претседател на Терниум.

## Ран живот
Паоло Рока е роден во Милано, Италија, во 1952 година. Тој е син на Роберто Рока, кој бил почесен претседател на Техинт, и внук на Агостино Рока, основач на оваа индустриска групација. Паоло Рока дипломирал политички науки на Универзитетот во Милано. Во 1985 година продолжил со МБА на бизнис универзитетот на Харвард.

## Кариера
Откако бил помошник на извршниот директор на Светската банка, во 1985 година Паоло Рока ја започнал својата кариера во Techint Group како помошник на претседателот на одборот на директори. Во 1990 година ја презел функцијата извршен потпретседател на Сидерка.

### Техинт
Од 2002 година е извршен директор на Тенарис и Техинт. Покрај тоа, тој е претседател на одборот на директори на Тамса и на одборот на директори на Терниум и директор на Techint Financial Corporation. Рока ја предводел Techint во серија аквизиции во Латинска Америка и во светот, што доведло до развој на операции во повеќе од 20 земји.

## Случај „Тетратки“
Во ноември 2018 година, Рока бил обвинет од аргентинскиот судија кој ја надгледувал истрагата за таканаречениот скандал со тетратки, како дел од случајот со мито. Обвиненијата произлегле од сведочењето дека извршениот директор на компанијата плаќал мито за да го забрза надоместокот на групата на Рока што произлегол од национализацијата на СИДОР од страна на венецуелската влада.

Во април 2019 година, аргентинскиот апелационен суд ги отфрлил сите обвиненија против Рока, ослободувајќи го.

## Одбори и награди
Паоло Рока е член на извршниот комитет на Светската асоцијација за челик и бил претседател на оваа асоцијација во периодот 2009-2010 година. Бил член на Меѓународниот советодавен комитет на Њујоршката берза и на советодавниот одбор на приватниот сектор на Интерамериканската банка за развој (IDB). Во 2004 година во рамките на форумот „Аргентина-Мексико: Visión y Perspectivas“, бил награден со Орденот Мексиканска дел Агила Ацтека. Во 2008 година бил почестен од страна на Фундацион Конекс со „Наградата Платинум Конекс 2008: стопанственици од индустријата“; а во 2011 година бил избран за „производител на челик на годината“ од Здружението за технологија на железо и челик (AIST). Во 2013 година, Бизнис универзитетот во Колумбија го одликувал Паоло Рока со „Деминг куп“ како признание за влијанието на неговото лидерство врз конкурентноста на Тенарис.

## Наводи


Категорија:Живи луѓе
Категорија:Италијански стопанственици
Категорија:Родени во 1952 година
Белтрам

десно|мини|337x337пкс| Белтрам
**Белтрам** е традиционален лик во италијанската *[[Комедија дел арте|комедија дел'арте]]* поврзана со градот Милано и датира од 16-17 век или порано. Исто така, често се споменува со целосното име Белтрам ди Милано и исто така како Белтрам ди Гаџано (од *borgo* - сега *[[Италијанска комуна|комуна]]* - на Гаџано, во околината на Милано).

Создавањето на ликот Белтрам понекогаш му се припишува на Николо Барбиери. Во секој случај, Барбиери во голема мера придонел за популарноста на ликот во драми како што е *L'inavvertito*. Барбиери бил актер, но и комичар, и ја презел улогата и уметничкото име на Белтрам. Неговиот лик е обично лукав; остроумен селанец и сопруг, кој секогаш се обидува да изгледа од повисок ранг отколку што навистина е. Тој презел неколку различни улоги, вклучувајќи ја и онаа на трговецот и таткото на Колумбина кој се обидувал да ја натера својата ќерка да стапи во брак од интерес (дел што го дели со Табарино). Тој често ги постигнувал своите цели поради недостаток на скрупули, остроумна реторика и потсмев на добри манири. Неговата носија, која наликувала на слуга од 16 век, вклучувала голема туника, чанта и кама.

Белтрам долго време бил главен претставник на Милано во *комедијата*, иако оваа улога подоцна ја презел Менегино. Исто така, често се опишува како варијација на ликот Бригела (поврзан со градот Бергамо, а понекогаш и со Милано), или дури и како брат на Бригела.

Белтрам го инспирирал ликот на Молиер, Маскарил, од комедијата *L'Étourdi ou Les Contretemps* (*Грешката*, 1655).

## Фусноти

Категорија:Култура во Милано
Корнеј Чуковски

мини|1958
**Корнеј Чуковски** (руски: *Корней Чуковский*; Санкт Петербург, 31 март 1882 - Москва, 28 октомври 1969) — руски писател.

## Животопис
Чуковски е роден во Санкт Петербург, но неговото семејство набргу се преселило во Одеса, каде во младоста работел како занаетчија (стаклар), но со сопствени сили (самоук) се стекнал со солидно образование.

## Творештво
Иако е најпознат по своите книги за деца, Чуковски пишувал и за возрасни, а исто така, бил еден од најценетите руски книжевни критичари на своето време. Покрај тоа, тој бил и преведувач од англиски јазик. Најпознати дела на Чуковски се:
* Доктор Офболи
* Сребрениот грб
* Чудо-дрво
* Крокодил

## Наводи

Категорија:Руски писатели
Категорија:Руски поети
Категорија:Руски книжевни критичари
Категорија:Луѓе од Санкт Петербург
Категорија:Родени во 1882 година
Категорија:Починати во 1969 година
Категорија:Починати во Москва
Категорија:Носители на Орденот на Ленин
Катанѕаро

**Катанѕаро** () е град во Италија. Катанѕаро е административен центар на провинцијата Калабрија во јужниот дел на земјата и главен град на истоимениот округ Катанѕаро. Сепак, овој град не е најголемиот град и економското „срце“ на покраината, тоа е Реџо ди Калабрија.

Катанѕаро е познат како „**Град три В** “:

* **Свети Виталино**, заштитник на градот;
* **Сомот**, градот бил важен трговски центар за свила уште од времето на Византија;
* **Ветер**, градот е познат по силните ветрови од блиското Јонско Море.

## Природни одлики
десно|мини|270x270пкс| Катанѕаро е поделен на три рида, поврзани со мостови
Катанѕаро се наоѓа во јужна Италија. Градот е 616 километри јужно од главниот град Рим и 160 километри североисточно од Реџо ди Калабрија.

### Релјеф
Катанѕаро се наоѓа во централниот дел на Калабрија, на местото каде што полуостровот е најтесен. Се развил на три стрмни ридови над крајбрежната рамнина на Јонското Море, сместено југоисточно од градот (10 км). Поради близината до морето, градот се наоѓа на надморско ниво од околу 340 м (центар на градот), а неговата положба на ридовите над рамнината му дава на Катанѕаро специфичност.

### Клима
Климата во Катанѕаро е изменета средоземна поради надморската височина.

### Вода
Катанѕаро е поставен многу високо и затоа нема поголеми водотеци, но низ градот течат неколку мали потоци.

## Историја
Иако областа во која се наоѓа градот има долга историја, Катанѕаро не е толку стар град. Населбата на местото на денешниот град се појавила некаде во 10 или 11 век. со доаѓањето на Норманите на овие простори. Населбата била тврдина и како таква го бранела блискиот византиски град Скилетон, кој, како приморски град, бил постојано напаѓан.

Во 1860 годинаградот се приклучил на новооснованата Италија.

Во 1970 година Катанѕаро станал провинциски центар по бунтот во тогашниот главен град Реџо ди Калабрија.

## Популација
Според резултатите од пописот на населението во 2011 година, во општината живееле 89.364 жители.

Во 2008 година Катанѕаро имал околу 94.000 жители, 3 пати повеќе отколку на почетокот на 20 век.

Говорот на локалното население е близок до сицилијанскиот дијалект, а во него се чувствува значајното влијание на грчкиот јазик.

## Економија
Катанѕаро, како провинциски центар, има развиен терцијарен (трговија, услуги) и кватернарен сектор (администрација, образование, банки). Индустријата е претежно во форма на мали бизниси.

## Галерија

Податотека:Catanzaro - Teatro Politeama01.jpg|Градски театар Politeam
Податотека:Savuto Valle da Scigliano.jpg|Планини во внатрешноста на градот
Податотека:CatanzaroSud.JPG|Јужниот дел на градот


## Наводи

Категорија:Калабрија
Категорија:Градови во Италија
Категорија:Катанѕаро
Категорија:Градови во Калабрија
Рафаната

мини|Рафаната
**Рафаната** е јадење на база на јајца од италијанскиот регион Базиликата. Името доаѓа од *рафано*, главната состојка на јадењето, што на италијански значи „рен“. Тоа е еден вид печена фритата направена со рен, компир и сирење;  друг вид рафаната вклучува колбас. Рафаната е типична за карневалските и зимските периоди.

Тоа е прикажано во книгата на Џејми Оливер *Џејми ја готви Италија*. Со министерска уредба од 25 февруари 2022 година, рафаната влегла на списокот на традиционални лукански земјоделско-прехранбени производи (ПАТ).

## Историја
Јадењето е од селско потекло, името го добило од ренот, корен со силно балзамичен и зачинет вкус, веројатно воведен од Норманите во Базиликата околу 11 век. Ренот е суштинска состојка на традиционалната луканска кујна; често се појавувал на трпезите на земјоделците и овчарите, бидејќи бил евтин, богат со здравствени својства и добар извор на витамини. Затоа, ренот е познат и во базиликата како „u tartuf' d'i povr òmm“, што значи „тартуф на сиромав“.

Рафаната е традиционално јадење поврзано со карневалските свечености, приготвувано од празникот Свети Антониј Велики (17 јануари), до Првиот вторник. Традиционалниот рецепт, од кој има варијации во зависност од областа на Базиликата, како основни состојки вклучува многу изматени јајца, зачинети со рендано пекорино, свеж рен, компир и маст.

## Наводи

## Надворешни врски

* Рецепт
Категорија:Италијанска кујна
Пилус

**Пилус** е вид на тестенини кои се појавиле во Сардинија, особено околу Ористано. Тестенините кои личат на нудли, се прават во тенки ленти. Одлика на оваа тестенина е тоа што се месат долго време. Се готви во говедска (или понекогаш овча) супа и се служи со пекорино сирење. Во Бусачи тестенините се ароматизираат со тост шафран и се мелат во прав.

**Лисанзедас** е варијанта на пилусот (а понекогаш и именуван како таков) кој се пече во рерна во слоеви како лазањи. Обликот на тестенините е круговид со голем дијаметар (7 до 8 инчи). Полнењето со чорба со месо и сирењето пекорино се заедничките фактори, а не обликот на тестенините. Варијантата на лисанзеда пронајдена околу Каљари е зачинета со шафран. Другата варијанта од овој вид од Гиба е зачинета со анасон.

## Наводи


## Надворешни врски

* Тестенини со пилуси со козјо месо , слика на јадење од ресторанот Zinnibiri, Сардинија

Категорија:Италијанска кујна
Кампобасо

**Кампобасо** () е град во Италија, административен центар на провинцијата Молизе во јужниот дел на земјата и главен град на истоимениот округ Кампобасо.

Кампобасо е познат по својот антички натпревар во мечување, кој се одржува секоја година од 14 век. Исто така, околината на градот е позната по одгледувањето круши.

## Потекло на името
Името Кампобасо потекнува од латинските зборови „Campus Vazorum“ (), што се преведува како „вазалско седиште“.

## Природни одлики

Кампобасо се наоѓа во јужна Италија. Градот е 230 километри источно од главниот град Рим и 160 километри североисточно од Неапол.

Една од главните атракции на Кампобасо е Кастело Монфорте, изграден во 1450 година од локалниот владетел Никола II Монфорте, над ломбардските или норманските урнатини.Сегашната градба е резултат на подоцнежната обнова по земјотресите од 1456 и 1805 година.

**Релјеф** : Кампобасо се развил на многу висока висорамнина во централните Апенини. Висината на градот е околу 700 m надморска височина и е еден од највисоките градови во државата. Градот е опкружен со Самнитските Апенини.

**Клима** : Климата во Кампобас е умерено континентална поради значителната надморска височина. Многу е поостро тука отколку во околните градови, кои се блиску до морето и на помала надморска височина. Снегот во градот е редовна појава во зима, што е многу ретко во јужна Италија.

**Вода** : Поради високата надморска висина градот нема големи водотеци, но низ градот течат неколку мали потоци.

## Историја
Градот Кампобасо не е стар за италијански услови. Населбата на ова место првпат се појавила во 8 век. Се претпоставува дека во почетокот бил утврдување на тогашните владејачки Ломбарди. Владетелите од Кралството Двете Сицилии изградиле утврдена населба во обид да обезбедат моќ во овој несигурен дел од нивното кралство. Градот, како многу утврдено и затоа безбедно место, набрзо станал важен политички центар на Кралството Двете Сицилии.

## Географија

## Население
Според резултатите од пописот на населението во 2011 година, во општината живееле 48.747 жители.

Во 2008 година Кампобасо имал околу 51.000 жители, 3 пати повеќе отколку на почетокот на 20 век. Во последните години бројот на странци во градот стагнира.

## Градови партнери
мини|Цркавата св.Вартоломеј
десно|мини|270x270пкс| Црквата Св. Вартоломеј и новиот дел од градот во позадина
*  Бања Лука
*  Беневенто
*  Витербо
*  Отава
*  Владимир
*  Вастоџирарди
*  Љеш

## Галерија

Податотека:Campobasso_Borgo_Medievale.jpg|Старата градска улица
Податотека:Campobasso castello.jpg|замокот Монфорте
Податотека:Campobasso crociati.jpg|Градски фестивал
Податотека:Campobasso Corso neve.jpg|Снегот е чест зимски феномен во градот


## Наводи

Категорија:Молизе
Категорија:Градови во Италија
Категорија:Градови во Молизе
Група Молика

**Група Молика** е музичка група формирана во 1992 година, во Битола, Македонија. Низ годините **Група Молика**, Анета Мицевска и Јовица Наумчевски издадоа 8 наградени албуми. Тие патувале и одржале повеќе концерти низ светот и забележале голем успех во земји како: Австралија, Америка, Канада, Германија, Швајцарија, Франција, Австрија, Италија, Словенија, Босна и Херцеговина и Србија.

## Членови
* **[[Јовица Наумчевски]]** (вокал)
* **Џими Мицевски** (клавијатура)
* **Зизо Пуровски** (хармоника и клавијатура)
* **Александар Талевски** (тапани)
* **Антонио Стојчески** (кларинет/сах)

Поранешни членови
* Анета Мицевска (вокал)
* Стив Штуревски (вокал)
* Горан Пиловски (кларинет/сах)

## Наводи

## Надворешни врски
* Група Молика на YouTube
* Група Молика на Facebook - Фан страна

Категорија:Македонски поп-групи
Категорија:Македонски музичари
Категорија:Македонски фолк пејачи
Френки Вали

**Франческо Стивен Кастелучио** (анг: *Francesco Stephen Castelluccio;* роден на 3 мај 1934 година), познат по неговото уметничко име **Френки Вали** (*Frankie Valli)*, е американски пејач,  а популарност стекнал на почетокот од 1960-тите како фронтмен на поп групата Four Seasons. Препознатлив е по неговиот невообичаено моќен фалсет глас.  

Вали заедно со Four Seasons имал 29 песни кои се пласирале на Топ 40 листата, една песна на топ 40 под алијасот на Four Seasons Wonder Who?, и девет песни на Топ 40 како соло изведувач. Како член на Four Seasons, песните со кои Вали се искачил на прво место на топ листата се: „Sherry “ (1962), „Big Girls Don't Cry“ (1962), „Walk Like a Man“ (1963), „Rag Doll“ (1964) и „"December, 1963 (Oh, What a Night)“ (1975). Неговиот препев на песната „Can't Take My Eyes Off You“ се искачила на второ место во 1967 година. Како соло пејач, Вали се нашол на врвот на топ листите со песните „My Eyes Adored You “ (1974) и „Grease“ (1978).

Вали, Томи Де Вито, Ник Маси и Боб Гаудиооригиналните членови на Four Seasonsбеа примени во Куќата на славните на рокенролот во 1990 година  и Куќата на славните вокални групи во 1999 година 

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Италоамериканци
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1934 година
Категорија:Пејачи од Њу Џерси
Категорија:Американски рок пејачи
Категорија:Американски поп пејачи
Категорија:Американски пејачи од 21 век
Категорија:Американски пејачи од 20 век
Категорија:Американски ТВ глумци
Категорија:Пејачи во Куќата на славните на рокенролот
Stria vascularis

мини| Шема на напречен пресек низ кохлеата и stria vascularis со нејзината капиларна мрежа
**Stria vascularis** (латински: „васкуларна лента“) е лентовиден орган со епителна структура сместен на надворешниот ѕид на кохлеарниот канал во кохлеата на внатрешното уво. Оваа структура ја регулира концентрацијата на јони во ендолимфата. 

Тоа е единствениот епител во човечкото тело кој е васкуларизиран, т.е. содржи крвни садови и се состои од три слоја на различни клетки (базални клетки, интермедијални и маргинални клетки). Маргиналните клетки поседуваат на нивната базолатерална страна котранспортер на Na-K-2Cl (NKCC1), а на апикалната страна канал за калиум кој овозможува одлив на калиум од маргиналните клетки во ендолимфата. Како резултат на тоа, ендолимфата е силно збогатена со калиум така што се формира електричен потенцијал од околу 80-90 mV (ендокохлеарен потенцијал) помеѓу ендолимфата и перилимфата, што е од клучно значење за процесите на трансдукција во влакнестите клетки на органот Корти. Ендотелните клетки на stria vascularis формираат таканаречена крвно-лавиринтска бариера, која не само што ја одржува концентрацијата на јони, туку и го спречува преминувањето на високомолекуларните супстанции во внатрешното уво. 

Во случај на оштетување на NKCC1 каналот, на пример, поради инхибиција од страна на ототоксични супстанции (на пр. фуросемид), доаѓа до губење на слухот во рамките од 30 до 50&nbsp;dB.

## Наводи
Неолитска револуција

**Неолитска револуција**, или (**прва**) **земјоделска револуција**, бил масовниот премин на многу човечки култури од ловци и собирачи на храна на земјоделско производство и постојани населби за време на неолитот, со што се овозможило зголемување на човечката популација. Овие населени заедници им овозможиле на луѓето да набљудуваат и експериментираат со растенијата, учејќи за нивниот раст и развој. Ова ново знаење довело до култивирање на растенијата во земјоделски култури.

## Наводи

Категорија:Младо камено време
Категорија:Историја на земјоделството
Кварцит

мини|266x266пкс|Кварцит
**Кварцит** — тврда метаморфна карпа што е составена првенствено од кварц. Песочникот се претвора во кварцит со загревање и притисок, обично поврзан со тектонско збивање во орогени појаси. Чистиот кварцит е обично бел до сив, иако кварцитот често се јавува во различни нијанси на розова и црвена боја поради различните количини на железен оксид (Fe2O3). Се јавуваат и други бои (жолта, портокалова), и се должат на присуството на други минерали.

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Минерали
Категорија:Кварц
Категорија:Метаморфни карпи
Категорија:Разновидности на кварцот