Винко Брешан

**Винко Брешан** () е хрватски филмски режисер, кој се појави во меѓународна слава со три критички ценети и наградувани филмови кои, на секој на свој начин, скршија дел од согледаните табуа на хрватското кино во 1990-ти години.

## Животопис
Брешан е роден во Загреб, од писателката Јелена Годлар, која беше со еврејско потекло  и познатиот драмски писател Иво Брешан. Студирал филозофија и компаративна книжевност на Универзитетот во Загреб, како и режија филм и телевизија на академијата за драмски уметности на универзитетот. Како студент, тој бил награден со дебитантската награда Оберхаузен за неговиот краток филм *Наша бурза* („Нашата берза“) во 1988 година.

Во 1994 и 1995 година, Брешан беше награден со наградата *Октавијан* на фестивалот Денови на хрватскиот филм за *Заједнички ручак* („Ручек заедно“) и *Ходник.*

Неговиот прв долгометражен филм *Kako je počeo rat na mom otoku* („Како започна војната на мојот остров“), е хумористична микрокосмичка преземање на Југословенските војни поставени во далматинскиот Јадран . Филмот беше награден со „Гранд златна арена“ за кинематографија на Филмскиот фестивал во Пула и Голема награда на филмскиот фестивал Котбус. Се покажа како огромен трговски успех, победувајќи го *Денот* на *независноста* во 1996 година со над 300.000 гледачи, и беше прикажан на 32 меѓународни филмски фестивали, вклучувајќи ги Торонто и Монтреал.

Брешан оствари сличен меѓународен и домашен успех со неговата црна комедија „ *Маршал Титовиот дух“ во* 1999 година, сатиричен поглед на тоа како непокајничките комунисти и новите капиталисти реагираат на пријавениот изглед на духот на Маршал Тито на нивниот мал јадрански остров. Беше доделена на наградата Волфганг Стауд и доби специјално споменување од жирито на читателите на *Берлинер Цајтунг* на меѓународниот филмски фестивал во Берлин во 2000 година. Брејан исто така го освои најдобриот режисер на Меѓународниот филмски фестивал Карлови Вари за филмот во истата година. *Маршал*, како и неговиот претходник, беше испишана во соработка со драмски писател на таткото на Брејан, Иво, а исто така и стана хит во хрватските кина.

Можеби најконтроверзниот дел од опусот на Брешан досега е воената драма *Свједоци* во 2003 година („Сведоци“), заснована врз романот „Овце *од гипса“* („Овци од гипс“) од Јурица Павичиќ . Потсетувајќи се на *Рашомон* на Акира Куросава, таа ги истражува човековите комплексности и моралната нејасност на војната преку повеќе перспективи и ретроспективи околу несаканото убиство на наводен српски шверцер од страна на тројца хрватски војници кои се враќале од фронтот во Карловац. Филмот беше номиниран за Златна мечка на 2004 Берлинале и доби награда за мир филм, како и Специјално признание од Вселенската жирито. Исто така, ја доби наградата Филип Морис во Карлови Вари во истата година.

Винко Брешпан е оженет со Сандра Ботица, со која има два сина - Иван (р. 1996) и Нико (р. 2000).

Тој беше назначен за директор на Загреб филм во декември 2004 година.

## Филмографија

* *Како започна војната на мојот остров* ( *Kako je počeo rat na mama otoku*, 1996) 
* *Духот на Маршал Тито* ( *Маршал*, 2000)
* *Сведоци* ( *Свједоци*, 2003) 
* *Нема да заврши тука* ( *Није* *Крај*, 2008) 
* *Децата на Свештеникот* ( *Свеќејкова дјеца*, 2013)
* *Каква земја!* ( *Која је ова држава*, 2018)

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Профил на Винко Бречан - Кино клуб „Загреб“ (хрватски)
* Награди за Винко Бречан 
* Хрватски филм во 1990-тите 

Категорија:Луѓе од Загреб
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1964 година
Категорија:Хрватски режисери