open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Верица Недеска

**Верица Недеска** (, ) — македонска филмска и театарска глумица и магистрант по филмско сценарио на ФАМУ во Прага.

## Образование

Дипломирала во 2001 година, на Факултетот за драмски уметности, отсек глумечка игра, во класата на професорот Владимир Милчин. Во 2012 година се запишува на магистерски студии по сценарио на престижниот ФАМУ (Film Academy of Performing Arts) во Прага.

## Професионална кариера

Нејзиниот глумечки талент, уште додека е студентка на Факултетот за драмски уметности, ја прави една од најангажираните млади глумици, како на театарските сцени, така и во филмот. Во нејзиното театарско творештво, остварува поважни соработки со еминентни режисери како Слободан Унковски, Владимир Милчин, Иван Поповски, Никита Миливојевиќ, Зоја Бузалковска, Деан Дамјановски, и во филмската уметност со режисери како Дамјан Козоле, Рајко Грлиќ, Иво Трајков, Вит Панцир и др. Во 2012 година, добива целосна стипендија за магистерски студии по филмско сценарио на престижниот ФАМУ во Прага(Film and TV School of Performing Arts - Prague). Таа е учесник на неколку работилници за сценарио на Филмскиот фестивал во Трст (Trieste Film Festival), Симпозиумот “Писателите за европа“ ( Writers for Europe symposium), Амстердам и Мидпоинт. Таа се јавува и како режисерка на две од четирите нејзини авторски сценарија “Домашна работа“ и „Растење“ (“Home work” and “Growing up”). Нејзиниот краток филм „Прекршување на круговите“ (“Breaking the circles“) ја добива Специјалната награда од Жири на Monaco Charity Film Festival, во 2012, а нејзиното четврто сценарио “Само за губитници“, е исто така филмувано. Во моментов таа работи на нејзиното прво сценарио за долгометражен филм. 
Верица Недеска е основачка и членка на музичко - поетскиот проект Starowski.
	 
	
## Филмографија

Сценарист:
2013– САМО ЗА ГУБИТНИЦИ (краток)
2013 – РАСТЕЊЕ (краток)
2012 – НЕДОВРШЕНА ПРИКАЗНА (краток)
2012 – ДОМАШНА РАБОТА  (краток)

Режисер: 
2013 – РАСТЕЊЕ (краток) 
2012 – ДОМАШНА РАБОТА (краток)

Глумица во долгометражни филмови:

2015 – МЕДЕНА НОЌ (Ана)
2012 – ТРЕТО ПОЛУВРЕМЕ (Жамила)
2012 – СТРАНЕЦ (Лина)
2010 – РАДОСТ (Неда)
2009 – СОЗЕРЦАНИЕ (Олива)
2008 -  СЕСТРА (Црна) 
2006 – КАРАУЛА (Мирјана)
2005 – БАЛ – КАН – КАН (Силуваната)
2004 – ГОЛЕМАТА ВОДА (Оливера) 
2003 – КАКО ЛОШ СОН (Вера)
2003 – РЕЗЕРВНИ ДЕЛОВИ (Илинка)

## Награди и признанија

2014 – Комплетна стипендија за работилница за сценарио во Грција – МФИ. 
2012 – Специјална награда од жирито за "Недовршена Приказна" – Monaco Charity Film Festival
2003 – Награда за најдобра женска улога – театарски фестивал Војдан Чернодрински
2001 – Награда за најдобар млад глумец – театарски фестивал Војдан Чернодрински

## Надворешни врски
* https://pl.wikipedia.org/wiki/Werica_Nedeska
* http://www.fdu.ukim.edu.mk/
* http://www.famu.cz/
* http://www.triestefilmfestival.it/?lang=en
* http://www.monacofilmfestival.de/ 
* http://www.mtf.com.mk/2014/mk/index.php 
* https://mk.wikipedia.org/wiki/%D0%9C%D0%A2%D0%A4_%E2%80%9E%D0%92%D0%BE%D1%98%D0%B4%D0%B0%D0%BD_%D0%A7%D0%B5%D1%80%D0%BD%D0%BE%D0%B4%D1%80%D0%B8%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B8%E2%80%9C
* http://www.imdb.com/name/nm1077497/

Категорија:Луѓе од Охрид
Кристина Горовска

**Кристина Горовска** (р.  во ) — вокалистка на музичката група Bernays Propaganda, феминистка и општествено вклучена уметничка.

## Образование

Горовска има дипломирано филозофија на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во 2006 година како најдобра студентка во нејзината генерација. За ваквиот успех и била доделена наградата „26. Јули“ од британската фондација Франк Манинг.

## Музика

По работата со неколку бендови, во 2007 година Горовска го основала бендот Bernays Propaganda заедно со Васко Атанасоски (гитара). Во април 2009 година го издале првиот албум Happiness Machines за кој покрај текстовите, Кристина напиша и воведен есеј во кој обработува теми како што се разум, болка, женски права, права на животните, пропаганда, насилство, итн., во кој своите ставови и мислења ги споредува и поткрепува преку реферирање на дел од најголемите филозофи, покажувајќи голема академска зрелост и детално познавање на многу филозофски правци.

По овој албум, следувале албумите My Personal Holiday и Забранета планета, на кои таа повторно се јавува како авторка на текстовите и вокалистка.
Со *Bernays Propaganda* имаат одржано повеќе од 400 концерти во повеќе од 40 држави во рамки на нивните турнеи. Енергичниот и драматичен настап на сцена на „Тина од Бернајс“ стана препознатлив печат на бендот.

## Театар

Во 2013 година, Кристина Горовска престојувала во Љубљана, Словенија, каде работела на подготвувањето на претставата Škrip Inc. режирана од Јелена Русјан. Покрај тоа што е една од трите ликови - носителки на дејствието во оваа претстава која зборува за тоа „како да кажете кои се вашите стравови без да се плашите дека ќе изгубите било што“. Кристина е и авторка на текстот за нејзината улога. Претставата имаше своја премиера во декември 2013 година. Од тогаш, истата се има прикажувано уште неколкупати во Словенија. *Škrip Inc.* има добиено одлични критики.

## Дизајн

Горовска има работено на дизајн на омотите за албумите на неколку бендови. Авторка е на дизајнот на омотот на „Забранета планета“ и на албумот „Магла“ на групата Фонија и Калчр девелопмент. Таа е една од авторките на каверот на „My Personal Holiday“.

## Филм

Кристина е еден од ликовите во документарниот филм „Mama Europa“ режиран од Петра Селишкар и еден од ликовите во „Ако никој не свири“, режиран од Ѓорѓи Јаневски, а во продукција на Канал 103. Филмот ги следи „почетоците на ... Bernays Propaganda низ секојдневниот предизвик да се живее за музиката и е приказ на подземната историја на скопската рокенрол-сцена, на нејзиниот автентичен урбан сензибилитет и неисцрпна креативна енергија.“ „Ако никој не свири“ бил избран за најдобар филм од регионот на меѓународниот фестивал за рок-документарни филмови ДОРФ.

## Други активности

Своите мислења и ставови Горовска ги изнела и во многу колумни во дневни весници и списанија.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Македонски пејачи
Шанон (река)

мини|десно|250п|Шанон во своето устие во Лимерик
**Шанон** (, ) — најдолгата река во Ирска со течение од 360,5&nbsp;км. Сливното подрачје зафаќа површина од 16.865&nbsp;км2, — една петтина од површината на Ирска.

Го дели западниот дел на Ирска (претежно покраината Конахт) од источниот и јужниот (Ленстер и најголемиот дел од Манстер). Исклучок од ова е грофовијата Клер, која е на запад од реката, но управно е дел од покраината Манстер. Шанон е значајна физичка препрека помеѓу источниот и западниот дел на островот и има помалку од триесет места на премин помеѓу градот Лимерик на југ и селото Даура на север.

Реката е наречена по келтската божица Шона.

Шанон играла важна улога во водниот сообраќај уште во стариот век, за што сведочи нејзиното присуство на картите на Птоломеј (I век). Тече во јужен правец, од изворот Шанон Пот (Легнашина) во грофовијата Каван, па свртува на запад и се влева во Атлантскиот Океан преку устие долго 102,1&nbsp;км, на чиј крај се наоѓа градот Лимерик.. Источно од Лимерик реката добива плима и осека, која се задржува сè до основата на браната Арднакруша.

## Стопанско значење

Иако е долга 360,5&nbsp;км, Шанон се издига само 76&nbsp;м во надморска височина, и затоа е лесна за пловидба со малку преводници. Кај месноста Арднакруша е изградена хидроелектрана.

Сообраќајот на стоки по реката е развиен во голема мера во 1980-тите години, со вложувања вредни преку 2,5 милијарди евра. Има поголем терминал за танкери кај Гојнс, како и помало нафтено пристаниште кај аеродромот „Шанон“.

## Поврзано
* Шанон (град)
* Аеродром Шанон
* Список на реки во Ирска

## Наводи

## Надворешни врски

* Информации, карти  и др. за течението на Шанон и пловидбата по неа  — Здружение за внатрешна пловидба на Ирска 
* 

Категорија:Реки во Ирска
Категорија:Шанонски слив
Категорија:Лимерик
Категорија:Атлантски слив
Оскар Хиљемарк

**Оскар Хиљемарк** (роден на 28 јуни 1992 во Гиславед) — шведски фудбалер, играч од средниот ред на  и на шведската репрезентација.

## Надворешни врски

*Оскар Хиљемарк на soccerway
*Оскар Хиљемарк на transfermarkt
*Оскар Хиљемарк на espn
*Оскар Хиљемарк на whosocered

## Наводи

Категорија:Шведски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Фудбалери на ФК ПСВ Ајндховен
Категорија:Фудбалери на ФК Палермо
Категорија:Фудбалери на ФК Џенова
Категорија:Фудбалери на ФК Панатинаикос
Категорија:Родени во 1992 година
Амернис Нокшиќи

**Амернис Нокшиќи - Јовановска** (; Приштина, ) — македонска глумица од албанска народност.

## Животопис

Своето средно образование го завршила во средното балетско училиште при ДМБУЦ „Илија Николовски - Луј“ во Скопје, за потоа да се запише на Факултетот за драмски уметности. Во 2001 година дипломирала на отсекот глумечка игра кај професорот Владимир Милчин. Нејзината мајка е: Ајета Реџеповиќ, глумица во Албанскиот театар во Скопје. Мажена е за македонскиот новинар Борјан Јовановски.

### Кариера

Нокшиќи е една од најплодните македонски глумици, која во својата глумечка кариера подолга од 15 години има остварено над 50 улоги во театар, на телевизиските екрани и на филмското платно. Нејзината театарска кариера ја означуваат соработки со режисери како Слободан Унковски, Владимир Милчин, Иван Поповски, Зоја Бузалковска, Дино Мустафиќ, Ќендрим Ријани, Сашо Миленковски, Коле Ангеловски, Наташа Поплавска, Лука Кортина и многу други. Со театарските претстави, таа гостува на многу театарски фестивали во светот како во: Белград, Сараево, Приштина, Загреб, Љубљана, Каиро, Краков, Моска, Санкт Петербург, Париз, Истанбул, Бурса и други. Играла и во телевизиски проекти како: „Погрешно време“, „Наше маало“ и „Министер“; и во филмски наслови како: првата македонска догма „Боли ли“ на режисерката Анета Лешниковска, понатаму, во „Коски“ на режисерот Милчо Манчевски, „Татко“ на Шќипе Нуредини, „Сакав да го видам сонцето“ на Џеват Чорај и други.

## Награди

Добитничка е на повеќе државни и меѓународни награди за најдобро глумечко остварување. Во 2004 година, таа ја добила Награда за најдобра женска главна улога во филмот „*Сакав да го видам сонцето*“ во режија на Џеват Чорај. Во 2011 година, таа ја добила Наградата за најдобра споредна женска улога во претставата „*Кабаре*“ на Фестивалот „Војдан Чернодрински“ во Прилеп, Награда за најдобра главна женска улога за претставата „*Прст*“ во 2013 година, исто така на „Војдан Чернодрински“. За својата улога во претставата „*Прст*“, ја добила и Наградата за најдобро глумечко остварување на меѓународниот фестивал „Јануарски пламен“ (албански: „Flaka e Janarit“) во Косово.

## Добротворна работа

Во 2008 година станува дел од кампањата „*Во прегратка на пријатели*“ во огранизација на „Борка“, чија цел е да им биде дадена поддршка на сите жени во нивната истрајност против ракот на дојка.

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Глумци од Приштина
Категорија:Македонски глумици
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски Албанци
Категорија:Југословенски Албанци
Категорија:Српски Албанци
Категорија:Апсолвенти на Факултетот за драмски уметности - Скопје
Албер Фер

**Албер Фер** () (, ) — француски физичар и еден од откривачите на џиновскиот магнетоотпор што довело до напредок кај гигабитните тврди дискови. Тој е професор во пензија на Јужниот париски универзитет во Орсе и директор на содружната лабораторија ('Unité mixte de recherche') меѓу Националниот научен истражувачки центар и групацијата Талес. Исто така тој е придружен професор и на Мичигенскиот државен универзитет. Тој бил награден со Нобелова награда за физика во 2007 година заедно со Петер Гринберг.

## Животопис

Фер дипломирал во 1962 година на Вишата нормална школa во Париз. Тој го примил својот докторат во 1963 година и докторатот на науки, од Орсејски факултет за науки и Парискиот универзитет.

Во 1988 година Фер го открил џиновскиот магнетоотпор (GMR) во повеќеслојните железо и хром. Петер Гринберг од Јилиховиот истражен центар истовремено и независно го открил истиот ефект. Овие две откритија се признати како раѓање на спинтрониката. Од 1988 година, Албер Фер има направено доста откритија и во полето на спинтрониката.
Тој е член на Фондацијата за  еколошка иднина од 2011 година.

## Почести и награди
* Американско друштво на физичари Меѓународна награда за нови материјали (1994)
* Главна награда за физика Жан Рикар од Француското друштво на физичари (1994)
* Меѓународен сојуз за чиста и применета физика Награда за магнетизам (1994)
* Хјуит-Пакардова еврофизичка награда (1997)
* Национален научен истражувачки центар Златен медал (2003)
* Волфова награда за физика (2006)
* Јапонска награда (2007)
* Член на Француската академија на науките од 2004
* Нобелова награда за физика (2007)

## Наводи

*
*

## Надворешни врски
*Unité Mixte de Physique CNRS/Thales official website 

Категорија:Француски нобеловци
Категорија:Француски физичари
Категорија:Членови на Француската академија на науките
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за физика
Категорија:Добитници на Волфовата награда за физика
Категорија:Заповедници на Легијата на честа
Категорија:Апсолвенти на Парискиот универзитет
Категорија:Апсолвенти на Високата нормална школа
Категорија:Живи луѓе
Ефемерки

мини|десно
**Ефемерки** (Драгана Заревска и Јасна Димитровска) се уметничко дуо кое работи во сферата на перформансот. Тие се првите уметнички од Македонија кои учествувале и свечено го отвориле престижниот Октомвриски салон  (Oktobarski Salon) во Белград, а номинирани се и за наградата млад визуелен уметник ДЕНЕС за 2014 година.

Нивиот псевдоним е хумористичен дериват на Бапчорки - позната женска музикална формација од Македонија. Тој укажува на, како што велат авторките, дека тие се “краткотрајна верзија на Бапчорки, или пак, креаторки на она што е краткотрајно во традицијата”. Познати се по проекти  кои се луцидна комбинација од постмодерна филозофија и анегдоти од селски живот.

Важно е да се спомене и дека Драгана Заревска е единствена наградена личност од Македонија на Европското биенале за млади уметници до 35 години. Наградата ѝ била доделена во 2009 година.
## Перформанси
2014 Дискурзор против Контекстер (во најава)

2013 Елегија за Рамно (во соавторство со Дарко Алексовски и Ребека Шентинел)

2012 Ретроспективна изложба на Јасна Димитровска и Драгана Заревска

2012 Ликовна колонија

2011 Методот “Леле”
## Мрежно место
 www.ephemerki.com
## Наводи
Furtherfield Magazine (UK): 
De-familiarizing the Familiar: The Lele Method
http://www.furtherfield.org/features/interviews/de-familiarizing-familiar-%E2%80%98lele%E2%80%99-method-interview-dragana-zarevska-jasna-dimitro 

.dpi Magazine (Canada)
Freedom Praxis: The Lele Method and Other Stories
http://dpi.studioxx.org/demo/?q=fr/node/306

54. Oktobarski Salon (RS)
The Lele Method
http://oktobarskisalon.org/?umetnici=efemerki
Министер за правда на Македонија

**Министер за правда на Македонија** — прва позиција во хиерархијата на Министерството за правда на Македонија, која институција била основана во 1945 година. Прв министер, тошаш во министерството за правосудство бил Павел Шатев, а во независна Македонија бил Ѓорѓи Наумов. Актуелен министер за правда е Игор Филков.

## Список на министри
Морепа (Ивлин)

**Морепа** () — општина во департманот Ивлин, во регионот Ил де Франс, во северна Франција. Се наоѓа во западните предградија на Париз, 31,2 километри од центарот на градот.

## Збратимени градови

Збратимена е со Вотерлувил во Хемпшир, Велика Британија.

## Историја

Најстари градби во општината се руини од 1000-тите години и уништени во 1425 година. Во близина се наоѓа црква, која потекнува од  век.

## Сообраќај

Морепа не е опслужуван од Паришкото метро или приградската железничка мрежа. Најблиска станица е Ла Вериер во соседната општина, 0,7 километри од центарот на Морепа.

## Наводи

* INSEE

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Општини во Ивлин
Министер за култура и туризам на Македонија

**Министер за култура и туризам на Македонија** — прва позиција во хиерархијата на Министерството за култура и туризам на Македонија, која институција била основана во 1991 година. Прв министер бил Цветан Грозданов. Моментален министер за култура е Зоран Љутков.

; Партија

= Листа на министри =

## Наводи

Категорија:Управување со Македонија
Категорија:Список на македонски министри
Маца Карбева

**Маца Карбева** (, ) — работничка, борка во НОБ и делегатка на Првото заседание на АСНОМ.

## Учество во НОБ
На напредното работничко движење во Велес му се придружува во времето на Кралството Југославија. Членка е на СКОЈ од 1937, а на КПЈ од јуни 1940.

Активно учествува во НОД од април 1941. До декември 1941 живеела легално, а потоа преминала во илегалство. Како член на Месниот комитет на КПЈ во Велес, работела на организирање на вооружената борба. Во 1942 била член на ПК СКОЈ. Како илегалка работела во Велес, Скопје и други места. Во Скопје е член на МК КПЈ од јуни до крајот на септември 1942. Таа е една од организаторките на НОД во Велес и Велешко. На 26 септември 1942 била затворена и задржана во полиција 20 денови. ПОтоа била интернирана на 6 месеци во село Мугла, Девинска околија – Бугарија. По враќањето од интернација, од мај 1943 работела во Тиквеш на организирање на вооруженото востание како член на Третиот Областен комитет на КПМ. Во 1944 била член на Првиот Областен комитет. Била делегат на Првото заседание на АСНОМ. Носител е на Партизанска споменица 1941 и повеќе одликувања.

## Прва организирана прослава на 8 март
Во 1937 година заедно со Вера Андова, Нада Бутникошарева и Румена Хаџи Панзова ја организира првата прослава на 8 март, Меѓународниот ден на жената.

## Наводи

Категорија:Македонски комунисти
Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Делегати на Првото заседание на АСНОМ
Категорија:Носители на Партизанска споменица од 1941
Категорија:Луѓе од Велес
Категорија:Делегати на Второто заседание на АСНОМ
Мрсна

**Мрсна** (, *Гонимо*, до 1927 *Μρίσνα*, *Мрисна*) — село во Серско, Егејска Македонија, денес во рамките на општината Синтика, Грција. Населението брои 455 жители (2011).

Познато е како родно место на истакнатиот македонски глумец Ристо Шишков (1940-1986).

## Географија
Селото е сместено северозападно од градот Сер и 15&nbsp;км западно од Валовишта (Сидирокастро) во Серското Поле, на десниот брег на реката Струма. На растојание од 3&nbsp;км од другата страна на реката е селото Хаџи Бејлик, а на 7&nbsp;км е Ветрен. Лежи на надморска височина од 35 м.

## Историја

### Османлиско време
Во XIX век Мрсна е чифлиг во Серската каза. Во делото „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Мрсла* (Mrsla) има 25 домаќинства кои се состојат од 80 Македонци.

В 1891 г. Георги Стрезов напишал за селото:

Помеѓу 1896 и 1900 г. селото потпаѓа под врховенството на Бугарската егзархија. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во *Марсна Маала* живеат 420 Македонци и 120 Роми. Според статистиката на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. христијанското население на *Мрсена* се состои од 480 Македонци.

### Припојување кон Грција
По Втората балканска војна 1913 г. Мрсна влегува во состав на Грција. По Грчко-турската војна во селото се доселени Грци-бегалци, па така пописот од 1928 г. го прикажува населението како мешано староседелско (македонско) и бегалско (грчко) население, со 34 доселенички семејства со вкупно 178 луѓе.

Во 1927 г. селото е преименувано во *Гонимо*, со значење „плодно“.

## Население

## Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Петрич со седиште во Градобор, која припаѓа на поголемата општина Синтика, во округот Сер. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Мрсна, каде тоа е еднственото населено место.

## Стопанство

## Личности
* Ристо Шишков (1940-1986) — прочуен глумец

## Поврзано
* Серско Поле
* Бутковско Езеро

## Наводи

## Надворешни врски
* Авиоснимки од Мрсна 

Категорија:Синтика
Минхаузен (книга од 1964)

**Минхаузен** (германски: *Münchhausen*) е книга од писателот А. Д. Мунд. Книгата е објавена на македонски јазик од страна на издавачкото претпријатие „Култура“ од Скопје во 1964 година, во превод на Зара Билјановска.

## Технички податоци
Книгата е објавена во рамките на библиотеката „Бамби“. Таа има 144 страници и испечатена е во Графичкиот завод „Гоце Делчев“ од Скопје. Книгата не е каталогизирана и не го поседува меѓународниот број ISBN. Ликовното уредување на книгата е дело на Василие Поповиќ - Цицо, а техничкото уредување го извршил Христо Христовски. Јазичната редакција е дело на Евтим Манев, а коректурата ја направиле Љубинка Денкова, Елена Павлова, Душанка Јанева и Ружица Димишковска.

## Содржина
Во делото „Минхаузен“ се опишуваат неверојатните доживувања на баронот Минхаузен. Книгата се состои од 25 поглавја, и тоа:
* Прва вечер: Вештината не е маѓија
* Втора вечер: Уште неколку лова
* Трета вечер: Уште едно куче и два коња
* Четврта вечер: Доживувањата со волци, бесно куче и со одрана лисица
* Петта вечер: Борби со Турците
* Шеста вечер: Во турско ропство
* Седма вечер: Во Англија и на Цејлон
* Осма вечер: Морски чуда и чудовишта
* Деветта вечер: Во Цариград
* Десетта вечер: Облогот со султанот
* Единаесетта вечер: Страшното качување на планина
* Дванаесетта вечер: Уште неколку вистинити чуда
* Тринаесетта вечер: Во Северноледеното Море
* Четиринаесетта вечер: Во Персија
* Петнаесетта вечер: Чистење на месечината
* Шеснаесетта вечер: Кај таткото Вулкан и госпоѓата Венера
* Седумнаесетта вечер: Островот Таихатлибијати
* Осумнаесетта вечер: Железниот црв
* Деветнаесетта вечер: Речиси неверојатен студ во Леденото Море и во Русија
* Дваесетта вечер: Двајцата близнаци и излажаниот бербер
* Дваесет и прва вечер: Чудесната помада
* Дваесет и втора вечер: Големата жега и летањето во балон
* Дваесет и трета вечер: Веселото возење по Рајна
* Дваесет и четврта вечер: Брзиот пат и виорот
* Дваесет и петта вечер: Појадок ни на земја ни на небо

## Наводи

Категорија:Изданија на Култура
Категорија:Германски романи
Категорија:Романи за деца
Серско Поле

**Серско Поле** () — рамница во Егејска Македонија, денес во Грција.

Има облик на издолжен паралелограм и се простира од северозапад кон југоисток во должина од 70-80&nbsp;км и ширина од 15-20&nbsp;км. Од северозапад полето е заградено од планината Беласица, од југоисток од Кушница. На исток од полето се наоѓаат планините Круша и Богданска Планина, а на североисток е Пирин. Серското Поле е познато по својата плодност. Почвата в полето е песоклива глина, богата со црница. Водоснабденоста е мошне добра бидејќи подземните води насекаде излегуваат плитко на површината.

Низ Серското Поле дува северниот рупелски ветар од Рупелската Клисура.

Во Серското Поле се одгледуваат голем број култури, како што се јачменот, пченката, памукот, пченицата, просото, гравот, наутот, леќата, сусамот, анасонот, дињата, лубеницата, грашокот, компирот, кромидот, лукот, конопот, ленот, цвеклото, маслинката, бадемите, оризот и други. Сточарството е застапено со овци, кози, крави и други животни. Од културите најмногу се работи со ’рж, сусам, пченица и памук, а потоа со јачмен и, многу ретко, со просо. Најважна култура во Серското Поле е памукот, кој тука се произведува во најголеми количества на целиот Балкански Полуостров. Голем дел од приносот на памук, жито и ’рж оди за извоз. Во јужните краишта на полето се одгледува и тутун.

Во далечното минато, Серското Поле било на дното на поголемо езеро, кое со времето си го пробивало патот помеѓу Карадаг и Кушница и се излеало во Егејското Море. Од тоа големо езеро во длабоките места на полето останале две езера — Бутковското Езеро во северниот дел на полето и Тахинското Езеро во јужниот. Езерото е пресушено од грчките власти во XX век.

Во антиката Серското Поле се нарекувало **Одомантско Поле**.

## Поврзано
* Сер (округ)
* Шарлија
* Сминица
* Бутковско Езеро

## Наводи

Категорија:Низини во Грција
Категорија:Низини во Егејска Македонија
Категорија:Сер (округ)
Мане Сигбан

**Карл Мане Георг Сигбан** (  – ) бил шведски физичар кој бил награден со Нобелова награда за физика во 1924 „за истражувањата и откритијата на полето на спектроскопија со Х-зраци“.

Сигбан се родил во Еребру, Шведска. Се здобил со „Доктор по филозофија“ во Лундскиот универзитет во 1911, неговите тези биле насловени „Мерење на магнетно поле“(Magnetische Feldmessungen). Го заменувал Јоханес Ридберг како професор, кога неговото здравје попуштило, и го наследил како професор во 1920.

Почнал со истражување на полето на спектроскопијата со Х-зраци. Оваа работа продолжила кога се преместил во Упсалскиот универзитет во 1923. Тој создал подобрен експериментален апарат кој му овозможил да направи многу точно мерење на брановата должина на X-зраците произведени од атоми на различни елементи. Тој создал конвенција за именување на различни спектрални линии кои се карактеристични за елементите во спектроскопијата со Х-зраци, сигбанова нотација. Прецизното мерење на Сигбан придонело за квантната теорија и атомската физика.

Во 1937, Сигбан бил назначен за директор на одделот на физичари на нобеловиот институт на шведската кралска академија на науки. Во 1988 се преименувал во Мане сигбанов институт (МСИ). Истражните групи во институтот биле преименувани оттогаш, но името и понатаму живее во Мане сигбановата лабораторија организирана од Стокхолмскиот универзитет.

Сигбан се оженил за Карин Хогбон во 1914. Тие заедно имале две деца: Бо Сигбан (1915–2008), дипломат и политичар, и Кај Сигбан (1918–2007), физичар кој исто така ја има добиено Нобеловата награда за физика, во 1981, за неговиот придонес во развитокот на фотоелектронска спектроскопија со Х-зраци. Неговата жена умрела во 1972.

Тој го добил Хјузовиот медал во 1934 и Румфордовиот медал во 1940. Во 1944, тој ја патентирал сигбановата пумпа.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Експериментални физичари
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за физика
Категорија:Шведски физичари
Категорија:Шведски нобеловци
Категорија:Странски членови на Кралското друштво
Категорија:Членови на Француската академија на науките
Категорија:Спектроскопичари
Категорија:Странски членови на Академијата на науките на Советскиот Сојуз
Категорија:Членови на Кралската шведска академија на инженерските науки
Категорија:Апсолвенти на Упсалскиот универзитет
Категорија:Членови на Кралската шведска академија на науките
Категорија:Апсолвенти на Лундскиот универзитет
Категорија:Членови на Кралското научно друштво во Упсала
Категорија:Членови на Гетингенската академија на науките
Категорија:Луѓе од Еребру
ФК Илинден (Долнени)

**ФК Илинден** е формиран на 2 август 2006 година во Долнени, Општина Долнени.Во A-лига на ОФЛ Прилеп сезона 2014/15 на стадионот Под Рудина. Основач и сопственик на страната е Дејан Стеваноски. Амблемот на ФК Илинден е авторско дело на Стеваноски Дејан и секое негово неовластено користење е казниво со закон. Како најголем успех досега се смета освоеното прво место во Б-дивизијата ОФЛ Прилеп во сезоната 2013/14 и обезбеден пласман за натпреварување во А-лигата на ОФЛ Прилеп во сезоната 2014/15.         

Илинден (Долнени
Категорија:Појавено во 2006 година во Македонија
Макото Кобајаши

**Макото Кобајаши** (, р.  во Нагоја, Јапонија) — јапонски физичар познат по неговата работа на нарушувањето на ''CP'' симетријата и бил награден со една четвртина од 2008 Нобеловата награда за физика во 2008 година „за откривањето на потеклото на нарушената симетрија која го предвидува постоењето на најмалку три семејства на кваркови во природата.“

## Животопис
По добивањето на својот докторат на Нагојскиот универзитет во 1972 година, Кобајаши работел како помошник истражувач за елементарните честички при Кјотскиот универзитет. Заедно, со својот колега Тошихиде Маскава, работеле на објаснувањето на нарушувањето на ''CP'' симетријата во стандардниот модел на физиката на елементарните честички. Кобајаши и Маскавината теорија морала да има најмалку три семејства на каваркови, предвидување кое е потврдено експериментално четири години подоцна со откривањето на длабинскиот кварк.

Кобајаши и Маскавовиот натпис, „Нарушување на CP-симетријата во ренормализационата теорија на слабото заемодејство“, објавен во 1973 година, и е четврт најнаведуван високоенергетски физички труд на сите времиња од почетокот на 2010 година. ККМ-матрица, која ги определува мешачките параметри меѓу кварковите е резултат на овој труд. Кобајаши Маскава биле наградени со половина од Нобеловата награда за физика за својата работа во 2008 година, додека остатокот му бил доделен на Јојчиро Намбу.

### Академска кариера
*Април, 1972 година : помошник истражувач на Кјотскиот универзитет
*Јули, 1979 година : помошник професор на Високоенергетската забрзувачка истражна организација
*Април, 1989 година : професор на Високоенергетската забрзувачка истражна организација, раководител на физичкиот оддел II
*Април, 1997 година : професор на Институтот за честична и нуклерана наука, КЕК, раководител на физичкиот оддел II
*Април, 2003 : директор, на Институтот за честична и нуклерана наука, КЕК
*Април, 2004 : Довереник (директор, на Институтот за честична и нуклерана наука), КЕК 
*Јуни, 2006 : професор во пензија на КЕК.

### Почести
* Во октомври 2008 година, Кобајаши го добил јапонскиот орден за култура, и церемонијата на доделувањето на орденот се одржала во Токиската царска палата.

## Личен живот
Кобајаши се родил и образувал во Нагоја, Јапонија. Се оженил со Сахико Еномото во 1975 година, и имаат син Јуничиро. Посметта на неговата прва жена, Кобајаши се оженил со Емико Накајама во 1990 година и имаат ќерка Јука.

## Поврзано

* *[[Напредок во теориската физика]]*

## Наводи

## Надворешни врски

*Progress of Theoretical Physics
*Makoto Kobayashi, Professor emeritus of KEK 

Категорија:Јапонски физичари
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за физика
Категорија:Луѓе од Нагоја
Категорија:Јапонски нобеловци
Категорија:Теориски физичари
Категорија:Честични физичари
Категорија:Живи луѓе
Тошихиде Маскава

**Тошихиде Маскава** (, р.  во Нагоја, Јапонија)  — јапонски теориски физичар познат по неговата работа на нарушувањето на ''CP'' симетријата кој бил награден со една четвритина од Нобеловата награда за физика „за откривањето на потеклото на нарушената симетрија која го предвидува постоењето на најмалку три семејства на кваркови во природата.“

## Животопис
Родум од Ајчи, Маскава дипломирал на Нагојскиот универзитет во 1962 година и го стекнал својот докторат во 1962 година  и докторат по физика на елементарните честички од истиот универзитет во 1967 година. На Кјотскиот универзитет во раните 1970-и, тој соработувал со Макото Кобајаши за објаснувањето на (нарушувањето на ''CP'' симетријата) во стандардниот модел за физиката на елементарните честички. Маскава и Кобајашиевата теорија имала потреба од постоење на најмалку три семејства на кваркови, предвидување кое било потврдено четири години подоцна со откривањето на длабинскиот кварк.

Кобајаши и Маскавовиот натпис, „Нарушување на CP-симетријата во ренормализационата теорија на слабото заемодејство“, објавен во 1973 година, и е четврт најнаведуван високоенергетски физички труд на сите времиња од почетокот на 2010 година.  ККМ-матрица, која ги определува мешачките параметри меѓу кварковите е резултат на овој труд. Кобајаши Маскава биле наградени со половина од Нобеловата награда за физика за својата работа во 2008 година, додека остатокот му бил доделен на Јојчиро Намбу.

Маскава бил директор на Јукавскиот институт за теориска физика од 1997 до 2003 година. Денес тој е специјален професор и директор на Кобајаши-Маскавскиот институт за потеклото на честичките и универзумот при Нагојскиот универзитетhttp://www.kmi.nagoya-u.ac.jp/eng/message/index.html , директор на Масакавскиот институт за наука и култура при Кјото Сангиовскиот универзитетhttp://www.cc.kyoto-su.ac.jp/project/MISC/MISC_home-smpl.html и професор во пензија на Кјотскиот универзитет .

## Награди и почести
*Нобелова награда за физика (2008)
* Јапонски орден за култура (2008)
*Ашајова награда (1994)
*Јапонска академска награда (1985)
*Сакурајова награда (1985)

## Наводи

Категорија:Јапонски нобеловци
Категорија:Јапонски физичари
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за физика
Категорија:Луѓе од Нагоја
Категорија:Теориски физичари
Категорија:Честични физичари
Категорија:Починати во 2021 година
Леќа (род)

**Леќа** () — род растенија од семејството на бобовите (*Fabaceae*) познато по зрната кои се користат во исхраната. Опфаќа четри вида на мали исправени или ползечки билки со перјести листови, мали, слабо забележливи бели цветови и мали сплеснати мешунки. Најзастапена во исхраната е прехранбената леќа (*Lens culinaris*).

## Поврзано
* Глушини

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Глушини
Категорија:Бобови
Добрејка

мини|десно|Садници на добрејка
**Добрејка** (**обична добрејка**, **полска салата**, **грпка**, **грбач** или **крес**; ) — брзорастечка билка од то на зелките (*Brassicaceae*). Сродна е на поточарката и горчицата (сенф), и како нив, има остар вкус и арома.

Ова едногодишно растение достигнува 60&nbsp;см во висина, со многу гранки во горниот дел. Цветчињата се бели до розикави, сместени во гроздови на гранчиња и имаат пречник од само 2&nbsp;мм.

## Во земјоделството
Добрејката пазарно се одгледува во Англија, Франција, Холандија и Скандинавија.

Растението е собено погодно за хидропонско одгледување и добро успева ако се навадува со вода која е по малку базна. Во домашно одгледување, добрејката се набавува како расад.

Фиданките се берат една до две недели по садењето, кога се високи 5–13&nbsp;см.

## Во кулинарството

Добрејката се додава во чорби, сендвичи и салати поради остриот вкус кој го дава. Се јаде и во облик на из’ртени никулци, а семките можат да се користат како зачин наместо бибер, свежи или сушени. Во Англија често се става во сендвичи заедно со варено јајце, мајонез и сол.

## Други примени
Семето на добрејката се користи како народен лек во Индија уште од древноста. Семето се горчливо и се користи за загревање и прочистување, како тоник, афродизијак, за подобрување на видот, против скорбут, алергии и за подобрување на мокрењето. Помага во лечењето на астма, кашлици со искплукување, како топли облоги за шинати места, против лепра, кожни болести, дизентерија, пролив, спленомегалија, диспепсија, лумбаго, леукореја, скорбут и слабост во семето. Делува на симптомите на астмата и за подобрување на работењето на белите дробови. Се смета дека семето има и хипогликемско својство, а лепливата материја што се добива од нив може да биде замена за гумарабика и трагакант.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Забрзана видеоснимка на растот на добрејката

Категорија:Лиснат зеленчук
Категорија:Билки
Категорија:Зелки
Категорија:Лековити растенија
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Растенија опишани во 1753 година
Боранија

мини|Мешунки на стебло
мини|Зготвена исечена боранија

**Боранија** — незрели мешунки на разни сорти на гравот (*Phaseolus vulgaris*) кои можат да бидат зелени или во други бои.

## Во кулинарството

Боранијата се огледува ширум целиот свет. Се продава свежа, конзервирана и замрзната.
Се пригодвува со барење, варење, пржење или печење.

Растението има висока концентрација на лектини кои можат да бидат штетни ако се внесуваат во големи количества без да бидат добро зготвени.

Во боранијата се среќава и флавинолот миквелијанин (кверцетински 3-O-гликуронид).

## Одгледување
Боранијата се одгледува во два главни облика: ниски и високи сорти.. 

Ниските се грмушести, високи од 1-1,5&nbsp;м и немаат потреба од потпора. Созреваат бргу, веднаш даваат плод и потоа престануваат да раѓаат. 

Високите пак растат исправено, а стеблата им се извиени на притки како ползавци.

### Сорти
Во светот се познати преку 130 сорти боранија. Мешунките можат да бидат зелени, бледожолти, виолетови, црвени или со шарени траги. По облик можат да бидат шилести, тркалезни или широки.

Мешунките кај многу (иако не сите) сорти имаат цврста жила долж мешунката која се отстранува пред готвењето поради жилавоста или се избегнува со сецкањето на мешунката. 

Најзастапени сорти во Македонија се следниве (по азбучен ред):

* италијанска боранија
* кинеска боранија
* лоди
* нерина
* тибер
* унидор
* фруидор
* шумадинка

## Производство
мини|десно|Конзервирана боранија во тегли
мини|десно|Зготвена боранија со грашок
Република Македонија има значајно производство на боранија, со речиси 10.947 тони во 2007 г., што сепак претставува пад споредено со 15.308 тони во 1995 и 19.423 тони во 1992 г.

Според Организацијата за исхрана и земјоделство на ООН (ФАО), во 2012 г. најголеми произведувачи на боранија (во тони) се следниве земји:

## Поврзано
* Грав
* Мешунки

## Наводи

## Надворешни врски

* Боранија - здрав и лековит зеленчук  — „Живеј здраво!“ 
* Боранија - мешунка богата со витамин К  — „Здравје и убавина“ 
* Рецепти со боранија  — „Мои рецепти“ 

Категорија:Зеленчук
Категорија:Мешункасти култури
Детство (роман)

**„Детство“** (руски: *Детство*) — книга од Лав Толстој. Тоа е првото книжевно дело на Толстој, било објавено во 1852 година.

## Изданија на македонски јазик
Книгата е објавена во 1966 година од книгоиздавателството „Кочо Рацин“, во рамките на библиотеката „Златна клупа“, а преводот на македонски јазик го извршил Александар Ежов. Книгата има 180 страници и испечатена е во печатницата „Нова Македонија“ од Скопје, во јуни 1966 година, а во тираж од 10.000 примероци. Книгата не е каталогизирана и не го поседува меѓународниот број ISBN. Ликовното уредување на корицата и внатрешните илустрации се дело на Јован Петров, а техничкото уредување го извршил Коста Бојаџиевски, а коректурата ја направила Драга Стефанова.

## Содржина
Краткиот роман „Детство“ има автобиографски карактер. Книгата се состои од 28 поглавја, и тоа:
* Глава I: Учителот Карл Иванич
* Глава II: MAMAN
* Глава III: ПАПА
* Глава IV: Часовите
* Глава V: Божјакот
* Глава VI: Подготовките за на лов
* Глава VII: Ловот
* Глава VIII: Игрите
* Глава IX: Нешто како прва љубов
* Глава X: Каков човек беше татко ми?
* ГлаваXI: Занимавањата во кабинетот и во гостинската соба
* ГлаваXII: Гриша
* ГлаваXIII: Наталја Савишна
* ГлаваXIV: Разделбата
* Глава XV: Детството
* Глава XVI: Стиховите
* ГлаваXVII: Кнегиња Корнакова
* ГлаваXVIII: Кнез Иван Иванич
* Глава XIX: Ивини
* Глава XX: Се збираат гостите
* ГлаваXXI: Пред мазурката
* ГлаваXXII: Мазурката
* ГлаваXXIII: По мазурката
* ГлаваXXIV: Во постелата
* Глава XXV: Писмото
* Глава XXVI: Што нè чекаше в село
* Глава XXVII: Жалоста
* Глава XXVIII: Последни тажни спомени

## Наводи

Категорија:Изданија на Кочо Рацин
Категорија:Романи за деца
Категорија:Дела на Лав Толстој
Категорија:Руски романи
Категорија:Книги од 1852 година
Оскар Левицки

**Карл Оскар Јохан Левицки** (роден на 14 јули 1992 во Малме) — шведски фудбалер, играч од средниот ред на Малме и на шведската репрезентација.

## Кариера
### Баерн Минхен
Левицки му се приклучил на Бајерн Минхен на 16 годишна возраст од клубот од неговиот роден град Малме во 2008 година и ја продолжил својата кариера во младински сектор. Тој за првпат бил вклучен во резервниот тим на Баерн кон крајот на сезоната 2009-10 и се појавува како неискористена замена во голем број на натпревари кон крајот на сезоната. Тој го направил своето деби во почетокот на следната сезона во поразот со 4-1 пораз од Кикерс Офенбах и направил 33 настапи за вториот тим на Баерн Минхен, кој отпаднал од 3. Лига таа сезона. На Левицки му бил понуден про-договор со првиот тим, но тој го одбил и во јуни 2011 година станал слободен играч.

### Хекен
И покрај напорите на ФК Бајерн Минхен кои сакале повторно да потпишат договор со Левицки, тој избрал се врати во Шведска и да и се приклучи на екипата на Хекен во август 2011 година, потпишувајќи договор во трајност до 2014 година. Главната причина поради која го сменил клубот била недостатокот на минути за првиот тим на Баерн во блиска иднина. Во првата сезона во Хекен не направил ниту еден настап за првиот тим. Своето деби го направил на почетокот на следната сезона на 31 март 2012, играјќи го целиот натпревар во ремито без голови на гостувањето кај ГАИС. На 1 ноември 2012, го постигнал својот прв гол за Хекен во ремито 1-1 на домашен терен против АИК. Левицки поминал четири сезони во Хекен пред да си замине од клубот по истекувањето на неговиот договор во 2014 година.

### Малме
На 13 ноември 2014 година, првиот клуб на Левицки Малме објавил дека тој се враќа во клубот откако потпишал три-годишен договор. Трансферот официјално бил потврден на 8 јануари 2015 година.

## Титули
### Шведска репрезентација
* **[[УЕФА Европско првенство за играчи под 21 година|Европско првенство за играчи под 21 година]]** (1) : 2015.

## Надворешни врски

*Оскар Левицки на soccerway
*Оскар Левицки на transfermarkt
*Оскар Левицки на espn
*Оскар Левицки на whosocered

## Наводи

Категорија:Шведски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Фудбалери на ФК Малме
Категорија:Родени во 1992 година
Чарлс Гловер Баркла

**Чарлс Гловер Баркла** (  – ) — британски физичар, и добитник на Нобелова награда за физика во 1917 „за откривањето на рендгентското зрачење на елементите“.

Баркла е роден во Виднес, Англија, син на Џон Мартин Баркла, секретар на хемиската компанија Атлас и Сара Гловер, ќерка на часовничар. Баркла студирал во Ливерпулскиот институт и продолжил во Ливерпулскиот универзитет со стипендија. Баркла прво студирал математика, но подоцна се занимавал со физиката под менторско раководство на Оливер Лоџ. За време не отсуството на Оливер Лоџ поради здравствени причини, Баркла го заменувал во предавањата.

Во 1899, Баркла бил примен во „Тројство-колеџот“ во Кембриџ, со истражувачкото друштво од 1851 да работи во кавендишката лабораторија под надзор на физичарот Џозеф Џон Томсон, ја студирал брзината на електромагнетните бранови низ жици од различен материјал и ширина.

По година и пол во „Тројство-колеџот“ во Кембриџ, неговата љубов кон музиката била причина да се префрли во Кралскиот колеџ во Кембриџ за да може да пее во хорот на капелата. Баритон-гласот на Баркла бил извонредно убав и ноговите соло настапи секогаш биле целосно ислушувани. Тој ја завршил неговата стипендија за уметност, и станал доктор на уметност во 1907.

Во 1913, по работењето во кембричките универзитети, Ливерпул, и Кралскиот колеџ во Лондон, Баркла бил назначен за професор по природна филозофија во Единбуршкиот универзитет, место кое го задржал до неговата смрт. Баркла се оженил со Мери Естер Каувел во 1907, со која имал два сина и една ќерка.

Баркла одлично напредувал во развивање и рафинирање на законите за расејување на Х-зраците, принципите кои го раководат преносот на Х-зраците, пред сè принципите за побудувањето на секундарните Х-зраци. За неговото откритие за одликите на Х-зраците на елементите, Баркла бил награден со Нобелова награда за физика во 1917. Тој исто така бил награден и со Хјузовиот медал на Британското кралско друштво, истата година.

Религиозен човек, Баркла бил методист и сметал дека неговата работа е „дел од задачата за Бог, творецот “.
Починал во Единбург на 23 октомври 1944.

## Спомени на Баркла
Месечевиот кратер Баркла (кратер) бил именуван во чест на Чарлс Баркла. Спомен плоча била сместена во близина на Кенонгејт, близу Единбуршкиот универзитет. Дополнително, предавачки театар во физичарскиот оддел на Ливерпулскиот универзитет, како и биофизичка лабораторија во биолошкиот научен оддел, се именувани во негово име. Во 2012, возило за расејување на сол за топење на снег во неговиот роден град Виднес, било именувано во негово име, по иницијатива на локален весник.

## Наводи

## Надворешни врски
* Biography in Nobel website
* Obituary
* his discovery of the characteristic Röntgen radiation of the elements 
* Biography at Encyclopedia.com

Категорија:Англиски физичари
Категорија:Членови на Кралското друштво
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за физика
Категорија:Спектроскопичари
Категорија:Англиски нобеловци
Категорија:Британски нобеловци
Категорија:Апсолвенти на Кембричкиот универзитет
Категорија:Починати во Единбург
Чарлс Вилсон

**Чарлс Томсон Рис Вилсон** (;  – ) — шкотски физичар и метеоролог кој бил награден со Нобелова награда за физика за неговиот изум — маглената комора.

## Животопис
Вилсон се родил во Мидлотиан, син на фармер, Џон Вилсон, и неговата мајка Ени Клерк Харпер. По смртта на неговиот татко во 1873, неговото семејство се преселило во Манчестер. Тој се образовал во Манчестерскиот универзитет, студирал биологија со цел да стане физичар. Тој тогаш заминал во колеџот „Сидни Сасекс“, Кембриџ, каде што се заинтересирал за физиката и хемијата.

Вилсон подоцна особено се интересирал за метеорологијата, и во 1893 почнал да ги проучува облаците и нивните својства. Тој некое време работел во опсерваторијата на Бен Невис, каде што го набљудувал формирањето на облаци. Подоцна тој се обидел да го повтори овој ефект во помали размери во лабораторијата во Кембриџ, ослободувајќи влажен воздух во запечатен контејнер. Подоцна тој експериментирал со создавање патеки на облаци во неговата комора предизвикано од јони и зрачење. За изумувањето на маглената комора ја добил Нобеловата награда во 1927.

Вилсон се оженил со Џеси Фрејзер во 1908, ќерка на религиски проповедник од Глазгов, и заедно имале четири деца. Тој починал близу Единбург, опкружен со своето семејство.

## Наследство
Кратерот Вилсон (кратер) на месечината е именуван во негово име.

Вилсоновите кондензациски облачни формации, настануваат по голема експлозија (како на пример јадрена детонација), се именувани по него.

Вилсоновото друштво, дружтвото на природни науки во „Сидни Сасекс“ колеџот, исто така е именувано по негово име.

Архивите на Чарлс Томсон Рис Вилсон се одржувани од страна на Глазговскиот универзитет.

## Наводи

**Asimov's Biographical Encyclopedia of Science and Technology*, Isaac Asimov, 2nd ed., Doubleday & C., Inc., ISBN 0-385-17771-2.

## Надворешни врски
* Charles Thomson Rees Wilsons biography 

Категорија:Шкотски нобеловци
Категорија:Членови на Кралското друштво
Категорија:Носители на Орденот на Почесните придружници
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за физика
Категорија:Носители на Коплиевиот медал
Категорија:Шкотски хемичари
Категорија:Шкотски физичари
Категорија:Добитници на Кралскиот медал
Категорија:Експериментални физичари
Категорија:Британски нобеловци
Категорија:Членови на Кралското друштво на Единбург
Категорија:Апсолвенти на Кембричкиот универзитет
Категорија:Починати во Единбург
Категорија:Носители на Кралскиот медал