open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Антониј II Цариградски

**Антониј II Цариградски** () — Вселенски патријарх од 893 до 12 февруари 901 година.

## Живот
Монах на возраст на 12 години, Антониј I станал свештеник и опат во неименуван манастир. Го привлекол вниманието на Стилијан Заутца, семоќниот министер на Лав VI. Антониј го поддржал Лав против поранешниот патријарх Фотиј I Цариградски, и придонел кон помирувањето во црквата со постигнување на компромис меѓу поддржувачите на Фотиј и Игнатиј. Царот го назначил Антониј за патријарх по смртта на сопствениот брат, Стефан I Цариградски во 893 година.

Антониј II бил скромен човек, кој најчесто водел добтроволни манастирски организации при што го основал и преизградил Каулејскиот манастир со помош на имоераторот, кој проповедал на осветувањето на црквата. Погребан е во црквата на својот манастир, Антониј  се смета за одговорен на голем број на чуда. Бил канонизиран за светец од страна на православната и католичката црква и неговиот празник се слави на 12 февруари.

## Поврзани
*Православие

## Наводи

* *The Oxford Dictionary of Byzantium*, Oxford University Press, 1991.

Категорија:Византијци од 9 век
Категорија:Архиепископи од 9 век
Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Несигурна година на раѓање
Категорија:Христијански светци од 9 век
Битка кај Табук

**Битката кај Табук** претставува воен поход кој според муслиманските биографи бил инициран од страна на Мухамед во октомври 630 година. Мухамед со сила од околу 30.000 војници започнал напад кон византиската армија кај Табук. Во византиските извори не постојат докази за оваа муслиманска експедиција, додека голем дел од настаните од битката биле опишани во подоцнешните муслимански извори. Истакнувајќи го ова, како и фактот дека армиите никогаш не се сретнале, некои западни научници се сомневаат во автентичноста на деталите околу настанот, иако во арапскиот свет нашироко се смета како историски.

## Причини

Според Ал Мактум, модерен исламски биограф на Мухамед, причина за војна против Византија било убиството на еден од амбасадорите на Мухамед од страна на гувернерот на ал Балка. Овие настани веднаш довеле до Битката кај Мутах. Но биографот исто така тврди дека освен оваа битка, овој настан бил причината и за започнување на Битката кај Табук. Според истиот извор, византиските сили на чело со императорот Ираклиј I, подготвиле голема армија за справување со муслиманските сили во регионот.

## Подготовка

Сите муслимани како и сојузници на Мухамед добиле итен повик за да се приклучат кон кампањата. Но Арапите во пустината покажале мал интерес, по кое Мухамед ги потикнал да се приклучат кога им понудил многу подароци.

За опасноста на муслиманите пристигнале вести од Сирија, каде според нив, византискиот цар се подготвувал со огромна армија во сојуз на арпаските христијански племиња, чиј вкупен број бил од 40.000 до 100.000, да ги нападнат муслиманите.

## Експедиција

Мухамед и неговите сили марширале кон север, односно кон Табук. Со сила од околу 30.000 војници оваа армија била најголема досега соберена од страна на муслиманите.

По пристигнувањето во Табук, армијата на Мухамед била подготвена да се соочи со Византијците. Но византиските сили не биле во Табук. Муслиманите останале таму неколку дена, но византиските сили никогаш не пристигнале во областа за да се соочат со арапските сили.

Оваа експедиција довела до зголемување на моралот на муслиманите и воен углед во Арабија. По експедицијата, според муслимански извори, голем дел од арапските племиња ги напуштиле византиските сили и се приклучиле кон Мухамед.

## Наводи

Категорија:Битки на Византија
Категорија:Битки на Мухамед
Категорија:Битки на Калид ибн Валид
Категорија:Битки на Абу Убаидах ибн ал-Џарах
Категорија:Битки во Византиско-арапските војни
Битка кај Датин

**Битката кај Датин** (арапски: داثن‎) се одвила на 4 февруари 634 година помеѓу силите на Византија и Праведниот Калифат. Битката е дел од Византиско-арапските војни, а завршила со победа на Праведниот Калифат.

Битката се одвила по серијата арапски напади на територијата околу Газа. Византискиот командант Сергиј собрал мал одред војници (поради недостаток на сили) и ги повел своите сили преку неговата база во Кесарија на околу 125 километри од Газа. Таму тој се соочил со една арапска армија, која била во голема мера поголема од неговата под команда на Абу умах ал Бахили .

Двете сили се спротивставиле со селото Датин на 4 февруари 634 година, недалеку од Газа. Во битката, византиските сили биле поразени, а самиот византиски командант Сергиј убиен, заедно со околу 300 свои војници.

Според *Doctrina Jacobi nuper baptizati*, муслиманската победа била пречекана со радост од страна на локалните евреи, кои биле прогонувани од Римското Царство.

## Наводи

Категорија:Битки на Византија
Категорија:Битки во исламските освојувања
Категорија:Битки во Византиско-арапските војни
Стефан I Цариградски

**Стефан I Цариградски** (867 - ) — Вселенски патријарх од 886 до 893 година.

Роден во Цариград, Стефан бил син на Евдокија Ингерина и царот Василиј I. Сепак во периодот кога бил зачнат, Евдокија била љубовница на царот Миахаил III. Па можно е или поверојатно е дека како и неговиот постар брат Лав VI, Стефан да бил син на Михаил.

Кастриран од страна на Василиј I, Стефан станал монах и му била предодредена кариера во црквата уште додека бил дете. Во 886 година неговиот брат, царот Лав VI, го сменил Фотиј I и го назначил деветнаегодишниот Стефан за патријарх.

Како патријарх Стефан учествувал во церемонијалното препогребување на Михаил III од страна на Лав VI во царскиот мавзолеј веднаш до црквата Свети Апостоли во Цариград. Нема поважни настани кои се поврзуваат со Стефановото патријархување и со самиот патријарх, кој бил познат како скроме човек, починал во мај 893 година. Неговата слава во православната црква е на 18 мај.

## Наводи

## Надворешни врски
* *The Oxford Dictionary of Byzantium*, Oxford University Press, 1991.

Категорија:Родени во 867 година
Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Византијци од 9 век
Категорија:Архиепископи од 9 век
Категорија:Православни светци
Категорија:Македонска династија
Категорија:Христијански светци од 9 век
Стефан Урош V

**Стефан Урош V Немањиќ**, познат како **Урош Несилниот**, син е и наследник на царот Душан (Стефан Урош IV Душан). Владеел од 1355 до 1371, а задужбина му е манастирот Матејче. Тој е последен владетел на лозата Немањиќи. Во негово време слабее централната власт и обласните господари се осамостојуваат. По неговата смрт српската држава, односно српското царство престанува да постои.

## Владеење
Владеењето на синот на царот Душан, било во секој поглед спротивно на владеењето и моќта на неговиот татко. Поради тоа наследникот на царот Душан добил прекар Урош Несилниот. Новиот српски цар, кој титулата ја наследил од татка си, не успеал да ја заштити својата држава ниту од надворешните, ниту од внатрешните потреси.
thumb|лево|150px|Млад Урош V, од манастирот Високи Дечани
Наjсериозен противник му бил Симеон Немањиќ, Душановиот полубрат. Иако целокупната српска властела и црква застанала на страната на Урош на државниот собир во Скопје одржан во 1357, Симеон војно далеку посилен самостојно себеси си доделил царски ознаки и завладеал со Епир и Тесалија во 1359. Младиот Урош со помош на неговата мајка Елена (Јелена) и дубровчаните, на државниот собор одржан во Скопје, успеал да го спаси своето владеачкото наследство. Но сепак, набргу српската држава се поделила на две царства, Урошево и Симеоново. Во поголемиот дел кој ги опфаќал сите стари српски земји владеел Урош. Се претпоставува дека умрел на 2 или 4 декември 1371 година, веројатно после Маричката битка, као последен српски цар.

За време на неговото владеење, во 1365 година, за совладетел е крунисан крал Волкашин Мрњавчевиќ со надеж дека неговиот син наследник Марко Мрњавчевиќ (Крале Марко) ќе го наследи царскиот престол бидејќи Урош немал наследници. Таа година Вукашиновиот брат Углеша ја презема од царица Елена (Урошевата мајка) власта во градот Сер.

После големите Душанови освојувања, царот Урош станува жртва на властелата која нагло се обогатила после тие освојувања. Инфраструктурната неповрзаност на новите територии на царството се оневозможила, а воспоставувањето на ред и поредок на државните инструменти било отежнато.

Урош Несилниот е прогласен за светец 211 години после неговата смрт. Неговите мошти денес се наоѓаат во фрушкогорскиот манастир Нов Јазак.

Категорија:Српски цареви
Категорија:Европски монарси од 14 век
Категорија:Православни светци
Категорија:Христијански светци од 14 век
Категорија:Родени во 1336 година
Категорија:Починати во 1371 година
Битка кај Картен

**Битката кај Картен** се одвила во јануари 634 година помеѓу силите на Гасанидите како сојузници наВизантија и Праведниот Калифат. Битката е дел од Византиско-арапските војни и Муслиманското освојување на Сирија, а завршила со победа на Праведниот Калифат.

## Надворешни врски
* A.I. Akram, ''The Sword of Allah: Khalid bin al-Waleed, His Life and Campaigns'' Lahore, 1969
* A.I. Akram, *The Sword of Allah: Khalid bin al-Waleed, His Life and Campaigns*, Nat. Publishing. House, Rawalpindi (1970) ISBN 0-7101-0104-X.

Категорија:Битки на Византија
Категорија:Битки на Калид ибн Валид
Категорија:Битки во Византиско-арапските војни
Категорија:Муслиманско освојување на Левант
Битка кај Босра

**Битката кај Босра** се одвила во јуни и јули 634 година помеѓу силите на Гасанидите како сојузници на Византија и Праведниот Калифат. Битката е дел од Византиско-арапските војни и Муслиманското освојување на Сирија, а завршила со победа на Праведниот Калифат.

Градот во тоа време бил престолнина на Гасанидите, кои пак биле византиски вазали.

## Позадина

Калифот Абу Бакр ги испратил своите сили на повеќе боишта во Сирија, но тие не постигнале поголем успех, главно поради големата византиска војска која се наоѓала во Аџнадајн. Поради тоа, Абу Бакр одлучил да го испрати Халид ибн Валид, освојувачот на Месопотамија, во Сирија, како командант на армијата на Праведниот Калифат. Халид по првичните успеси, со својата армија пристигнал пред градот Босра во јуни 634 година. Таму го пречекал Абу Убејде ибн ал-Џерах. Тој имал три корпуси од муслиманската армија под своја команда.

Додека Халид го расчистувал регионот на источна Сирија, ал-Џерах добил известување дека треба да пристигне Халид, кој ќе го преземе водството во походот. Но тој одлучил да започне со нападот, па го испратил Шурабил со околу 4,000 војници да го заземе Босра, очекуѕвајќи засилување за неколку дена. По пристигнувањето, на христијанските бранители им било понудено да се предадат, барање кое било одбиено.

Во првите два часа од конфликтот, битката се одвивала рамноправно кога попладне византиските сили започнале да напредуваат. Но кога пристигнал на бојното поле Халид, тој веднаш наредил на својата коњаница да нападне. Сепак, Византијците и Халид никогаш не се сретнале бидејќи христијаните кога разбрале за неговото доаѓање се повлекле кон тврдината. Така, муслиманските сили започнале да веруваат дека појавата на Халид претставувала вистинско чудо, бидејќи бил испратен за да ги спаси од пораз.

## Битка

Следното утро, византискиот гарнизон повторно излегол од тврдината, сметајќи дека муслиманите чекаат дополнително засилување. По поразот кој им бил зададен, византиските сили морале да се повлечат, по кое тврдината била ставена под опсада. Византискиот командант изгубил надеж бидејќи знаел дека нема доволно резерви за живот, и се сомневал во доаѓањето на помош. По неколку дена, тој доброволно го предал градот по мирен пат.

## Наводи

Категорија:Битки на Византија
Категорија:Битки на Калид ибн Валид
Категорија:Битки на Абу Убаидах ибн ал-Џарах
Категорија:Битки во Византиско-арапските војни
Категорија:Муслиманско освојување на Левант
Суперлига на Швајцарија 2015-2016

**Суперлига на Швајцарија 2015-2016** е 119 сезона во највисокото ниво на швајцарскиот фудбал. Сезоната започнала на 18 јули 2015 година.

Вкупно 10 екипи се натпреваруваат во лигата, и тоа 9-те најдобри екипи од сезоната 2014-2015 и шампионот во Челенџ лигата,  Лугано.

## Екипи
### Стадиони и локации

## Завршна табела
*Извор: официјалното мрежно место*




***Легенда:***
: **Шампион на Швајцарија** и се квалификува за групната фаза на **УЕФА Лигата на шампионите 2016-2017**
: Се квалификува за квалификациите од **УЕФА Лигата на шампионите 2016-2017**
: Испаѓа во **Челенџ лига 2016-2017**

***Нотес:***
: Три бода за победа, еден за нерешено, нула за пораз.

: Во случај на еднаков број на бодови помеѓу две или повеќе екипи, позицијата на табелата на екипата ќе биде одредена по следниве критериуми:

:* Освоени бодови
:* Вкупна гол-разлика
:* Освоени бодови во меѓусебните двобои
:* Ждрепка

## Резултати
### Табеларен приказ
#### Прва фаза

#### Втора фаза

### Календар
*Fonte: официјално мрежно место* 



## Статистика
### Список на стрелци
*Ажурирана на 13 септември 2015*
*Извор: официјалното мрежно место*

## Наводи

Категорија:Швајцарска Супер лига сезони
Швајцарија
Александар III (византиски владетел)

:*За други цареви наречени [[Александар (име)|Александар]] III видете [[Александар III (појаснување)]].*

**Александар**, наречен уште **Александар III** (, 870 — 6 јуни 913) — византиски цар од 12 мај 912 до 6 јуни 913. Тој бил третиот владетел од Македонската династија. Тој бил третиот син на Василиј I, а втор син од бракот со Евдокија Ингерина. За разлика од својот постар брат Лав VI Мудриот, неговото татковство не било оспорено меѓу Василиј I и Михаил III бидејќи тој е роден неколку години подоцна од смртта на Михаил III.

## Ран живот
За што поцврсто да ја врзе царската круна за своето семејство, Василиј I веќе на 6 јануари 869 го крунисал за совладетел својот постар син Константин, а една година потоа и вториот син Лав, а околу 879 година по прераната смрт на Константин, и третиот - Александар, додека најмладиот Стефан, станал свештеник, и подоцна за време на владата на својот брат Лав VI, го зазел патријаршискиот престол престол. Царевиот првенец и љубимец Константин бил син на неговата прва жена „Македонката“ Марија. Лав Александар и Стефан биле синови на Евдокија Ингерина, последните двајца се родени дури по доаѓањето на Василиј на престолот.

## Владеење
Лав умрел на 12 мај 912 Власта ја презел Александар, стрико на малотетниот Константин. Тој се стремел, пред се, за тоа да се ослободи од наследството на својот покоен брат. Царицата Зоја ја затворил во манастир, а сите угледни Лавови соработници ги отстранил и ги заменил со свои луѓе. Така и Никола Мистик бил вратен на патријаршискиот престол.

Во надворешната политика постапките на новиот владетел имале кобни последици. Тој лесноумно одбил да им плаќа данок на Бугарите на кого Византија се обврзала со договорот за мир од 896 година и со тоа на Симеон му го дал саканиот повод за почеток на непријателствата. Меѓутоа, Александар починал наскоро, на 6 јуни 913. Единствен претставник на Династијата сега бил седумгодишниот Константин. Власта ја презело регентството со патријархот Никола Мистик на чело.

## Наводи

Категорија:Македонска династија
Категорија:Родени во 870 година
Категорија:Починати во 913 година
Категорија:Византиски цареви од 10 век
Категорија:Византијци од 9 век
Категорија:Византијци од 10 век
Стефан II Цариградски

**Стефан II Цариградски** — Вселенски патријарх од 29 јуни 925 до 18 јули 928 година. Се верува дека е устоличен од страна на царот Роман I по смртта на Никола, по смртта на Стефан II устоличен е Трифун како пополнување сè додека на тоа место на стапил Романовиот син, Теофилакт, бил доволно возрасен за таа позиција. Стивен Рансиман го нарекува „намерно поставување“. Стефан II е прогласен за светец.

## Наводи

Категорија:Починати во 928 година
Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Луѓе од Амасија
Категорија:Православни светци
Категорија:Родени во непозната година
Трифун Цариградски

**Трифун Цариградски** — монах во Цариград, бил прогласен за Вселенски патријарх во 928 година од страна на Роман I под услов дека ќе се повлече во корист на синот на императоорт Теофилакт кога всушност момчето ќе биде на возраст за да може да биде прогласено за патријарх.

Теофилакт наполнил 16 години во 931 година и Роман побарал од него да се повлече за неговиот син биде устоличен како Вселенски патријарх. трифун одбил да го стори тоа и останал да ја врши должноста. Роман збеснал и сакал да го уапси и погуби но Трифун бил многу сакан и почитуван од народот поради неговите доблести.

Во тоа мигновение советниците на царот дошле до идеја како да го отстранат без да се предизвика бунт. За време на еден состанок со другите епископи, епископот Васил го обинил Трифун дека е неписмен, а патријархот во протест изјавил дека тоа тврдење не е точно. Епископот Васил повикал кралски агент да побара од него да докаже дека е неписмен потпишувајќи го своето име на бел лист хартија, Трифун го потпишал празниот лист за подоцна епископот Васил да го испрати документот во палатата каде царските службеници на празниот потпишан лист хартија ја напишале неговата оставка.

Кога трифун дознал за измамата веќе било доцна, Теофилакт веќе бил прогласен за Вселенски патријарх, а Трифун бил приморан да се повлче во манастир каде починал по три месеци.

Категорија:Починати во 931 година
Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Византијци од 10 век
Категорија:Православни светци
Категорија:Починати во 933 година
Василиј I Цариградски

**Василиј I Цариградски** — монах од Скамандерскиот манастир, кој тој го основал, бил Вселенски патријарх од 970 до 974 година. Пред неговиот избор за патријарх, тој бил монах во Олимп Сирија и го продолжил својот монашки живот и по изборот за патријарх. За време на своето начелствување бил обвинет за заговор против царот Јован I и и како прекршувач на светите правила, но одбил да се појави пред кралскиот суд. Бил протеран и заминал во Сламандерскиот манастир каде и починал.

За време на неговот начелствување, т.н. *Траг* документ со кој била прогласена првата држава со манастирски облик Света Гора.

## Наводи

## Извори
*Οικουμενικό Πατριαρχείο 

Категорија:Вселенски патријарси
Антониј III Цариградски

мини|Антониј III Цариградски
**Антониј III Цариградски** (починал 983) — Вселенски патријарх од 974 до 979 година. Починал во Цариград.

## Наводи

Категорија:Починати во 983 година
Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Починати во 981 година
Сергеј II Цариградски

**Сергеј II Цариградски** (починал во јули 1019 година во Цариград) — Вселенски патријарх од 1001 до 1019.

Потекнува од истакната семејство кое било во роднински врски со Фотиј. Тој бил исто така и опат на Мануеловиот манастир (или пак според други извори на Студискиот манастир).

## Наводи

Категорија:Починати во 1019 година
Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Родени во непозната година
Евстахиј Цариградски

**Евстахиј Цариградски** — Вселенски патријарх од 1019 до 1025 година.

Евстахиј бил протопрезвитер во царската палата и бил устоличен за патријарх од страна на Василиј II. Евстахиј учествувал во напорите на Византијците во 1024 година да дојдат до договор со латинското папство поради сè поголемите разлики меѓу западната и источната црква, што на крајот ќе доведе до шизмата од 1054 година. Во периодот на Евстахиј, папството ја наметнало својата доминација на целиот христијански свет, но не само првенство, тврдење кое го навредувало Цариград, во делотворниот духовен свет православната црква ги вклучувала Русите, Бугарите и Србите. Евстахиј му понудил компромис на папата Јован XIX, велејќи дека православниот патријарх ќе биде вселенски во своето владение (*in suo orbe*) на Истокот како што папата ќе биде во своето владение (*in universo*). Се претпоставува дека ова било обид на Евстахиј да ја одржи контролата над јужните италијански цркви. Понудата била одбиена, но од страна на папата Јован било прифатено службата во јужните италијански цркви да се одвива според византиските обреди, доколку се воведе латински обред во црквите во Цариград.

## Наводи

## Извори
*Charles William Previté-Orton, ed.. *The Shorter Cambridge Medieval History*, Vol. 1. Cambridge: University Press, 1979.
*Steven Runciman. *Byzantine Civilisation*. London, University Paparback, 1961.
*JM Hussey. *The Orthodox Church in the Byzantine Empire*. Oxford: Clarendon Press, 1986.

Категорија:Починати во 1025 година
Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Родени во непозната година
Никола II Цариградски

**Никола II Цариградски** — Вселенски патријарх од 984 до 996 година.

Во 980 година, за време на владеењето на царот Василиј II, кога Никола бил патриајрх, се верувало дека Архангелот Гаврил се појавил преправен како монах во Пантократорскиот манастир на Света Гора. Монахот изјавил дека ангелот испеал нов стих од утринската ода, кој зачуван на плоча се чува во манастирот. Никола ја примил реликвијата во катедралната црква Аја Софија. *[[Достојно Ест|Достојно ест]]* и до ден денес се пее при православните служби.

Николовот чествување било одбележано и со целосното христијанизирање на Рускиот Каганат и поставувањето на првиот митрополит Руски, Михаил Сириски.

Подоцна Никола II Цариградски бил канонизиран и е славен од двете цркви католичката и православната на 16 декември.

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Православни светци
Сисиниј II Цариградски

**Сисиниј II Цариградски** — Вселенски патријарх од 996 сè до неговата смрт во 999 година.

Бил особено образуван и почестен со титулата *[[магистрат]]*. Неговото патријархување било окарактеризирано со голем број на проблеми, за свадба и развод, но исто така и со распонот на владеењето на Вселенскиот патријарх.

## Извори
*Οικουμενικό Πατριαρχείο 

Категорија:Починати во 999 година
Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Византијци од 10 век
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Починати во 998 година
Света Марина

**Светата маченичка Марина** (кај народот позната како **Огнена Марија**) — ранохристијанска светица. Меѓу католиците е позната како **Света Маргарита**.

## Живот
мини|лево|Икона на Света Марина
Света Марина е родена во Антиохија, Писидиска, од родители незнабожци. Дури во својата дванаесетта година слушнала за Господ Исус Христос, дека се воплоти од Пречистата Дева, дека изврши многу чуда, прими крсна смрт и славно воскресна. Таа се заветувала дека никогаш нема да се мажи и со сета душа сакала да пострада за Христа, да се крсти со крв на мачеништво. Татко ѝ ја замразил заради нејзината вера и не ја сметал за ќерка.

Кога царскиот намесник Олимвриј дознал дека е христијанка, побарал од неа да му биде жена, а кога го одбила ѝ наредил да им се поклони на идолите, при што таа повторно одбила. Тогаш Олимвриј ја подложил на маки и ја фрлил в затвор.

Во затворот ѝ се јавил најпрво ѓаволот како страшна змија и ѝ се намоткал околу главата. Но, штом светителката се прекрстила, змијата се распукнала и исчезнала. Другиот ден безумниот судија ја мачел во оган и во вода, но Марина сè претрпела. Најпосле била осудена на смрт со меч.

## Наводи

Категорија:Православни светци
Категорија:Сириски светци
Категорија:Светици
Категорија:Великомаченици
Категорија:Светци од Анадолија
Категорија:Христијански светци од 4 век
Категорија:Христијански светци од 3 век
Категорија:Починати во 304 година
Константин III Цариградски

**Константин III Цариградски** — вселенски патријарх од 1059 до 1063.

Роден во Цариград, тој бил соученик со Михаил Псел и Јован Ксифилин. Се издигнал на високи должности: назначен за *[[протовестијар]]*, за подоцна да стане *[[проедор]]* („претседател“) на сенатот и бил еден од постарите советници на царевите Михаил V и Константин IX. Тој исто така станал опат во кралскиот манастир во Мангана, и во 1059 година, по расчинувањето на Михаил I, тој е избран за Вселенски патријарх, позиција на која останал до својата смрт. Тој се смета за светец во православната црква, и се одбележува на 29 јули.

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Починати во 1063 година
Категорија:Православни светци
Категорија:Луѓе од Цариград
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Христијански светци од 11 век
Јован VIII Цариградски

**Јован VIII Цариградски** — роден во Трабзон, Вселенски патријарх од 1064 до 1075 година. Бил вујко на Јован Ксифилин. Јован VIII исто така напишал и хагиографија за Св. Евгениј Требзондски.

## Наводи

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Византијци од 11 век
Категорија:Архиепископи од 11 век
Категорија:Византиски Понтијци
Категорија:Несигурна година на раѓање
Категорија:Родени во 1010 година
Категорија:Починати во 1075 година
Никола III Цариградски

**Никола III Цариградски** — Вселенски патријарх во периодот од 1084 до 1111 година.

Образован во Цариград, Никола поголем дел од својата младост минал во Антиохија Псидиска, каде се верува дека и ги дал своте монашки завети. Тој во еден момент го напуштил градот околу 1068 година кога истиот бил под закана од ограбувањата на селџуците. Преселувајќи се во Цариград, тој основал манастир посветен на Јован Крстител. Во 1084 година, Алексиј I го избрал токму него за да го замени патријархот Евстратиј кој си поднел оставка.

По природа бил концилиарист, Никола веднаш морал да се соочи со огромен дел а деликатни и тешки проблеми. Тој застанал на страната на царот во спорот со Лав Халкидонски, кој протестирал поради наредбата на Алексиј I за одземање на црковните богатства за да се олесни финансискиот товар предизвикан од Византиско-норманските војни, проблем кој бил решен кога тој застанал на чело на [Цариградскиот собор. Тој се истакнувал и во борбата против кривоверството, на пример Никола III го прогласил за еретик богомилскиот водач Васил Лекарот. Но бил многу внимателен во постоечкиот конфликт меѓу надворешните митрополити и Вселенскиот патријарх. И покрај малото противење од свештенството во Аја Софија, тој го поддржал Никита Анкирски против правото на царот да прогласува митрополити, и потрошил доста време и енергија обидувајќи се да го ограничи влијанието на Хартофилакс. Никола исто така бил загрижен и пради недостигот на духовна дисциплина. Тој напишал манастиорски правила за манастирите на Света Гора, и побарал да се отстранат Власите од Света Гора. ТЅој исто така строго ги спровдувал правилата за постење.

Во меѓувреме, политичката ситуација во Византија особено во Анадолија особено по катастрофата при Битката кај Манцикерт го присилило Никола III  да побара унија со папата Урбан II, ико имал цврсти погледи околу големите проблеми во тој период, претежно со филоквењето,  азимитите, и папоцентризмот.

Никола III починал во април или мај 1111 година во Цариград.

## Користена литература
* Kazhdan, Alexander, ed. (1991), *Oxford Dictionary of Byzantium*, Oxford University Press, p.&nbsp;1467, ISBN 978-0-19-504652-6.

## Надворешни врски
* Encyclopædia Britannica

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Починати во 1111 година
Јован IX Цариградски

**Јован IX Цариградски** — Вселенски патријарх во периодот од 1111 до 1134 година. Тој бил внук на истакнат митрополит од Халкедон.

Тој бил клерик во самото училиште, филозофска гранка од црковната хиерархија, и се издигнал низ ранковите на патријахалното свештенство.  Тој се обидел да ја смени секуларната практика свештенството да се појавува како правници во граѓанските спорови. Долгогодишен филозоф, се обидел повторно да ја состави, сега растурената, збирка на книги во главниот град, бидејќи во истиот не постоела библиотека. Му станало практика да ги ги собира збирките книги на починатите моќни луѓе, и потоа му наредувал на свештенството да направи копии од истите. Неговите мерки во голем обем го зголемиле бројот на наслови во Големата Црква во која работеле учителите.

Во религиозните работи, го туркал обидот да се создаде патријахално свештенство, наместо да се гради манастирско братство, tавторитативниот глас на православието.  Тој исто така свикал собор во Цариград во 1117 година која ги осудила учењата на Евстрахиј Никејски и несторијанците, и пкрај одбраната понудена од страна на патријархот. За време на неговиот патријархат Алексиј I се обидел да ја премости Големиот раскол меѓу православната и католичката црква но не успеал, бидејќи папата Паскал II кон крајот на 1112 година побарал од Вселенскиот патријарх да го признае папата како владетел над „сите цркви Господови во светот“. Ова било нешто што патријархот не можел да го стори поради противењето на голем број од свештенствотo, монаштвото и мирјаните.

## Извори
*Ecumenical Patriarchate 
*Hussey, J.M.. *The Orthodox Church in the Byzantine Empire*. Oxford: University Press, 1986.
*Paul Magdalino *The Empire of Manuel Komnenos*. Cambridge: University Press, 1993.

## Наводи

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Починати во 1134 година
Лав Цариградски

**ЛАв Цариградски** — Вселенски патријарх од 1134 па сè до неговата смрт во 1143 година. Тој бил презвитер во Аја Софија пред да стане патријарх. Тој имал незначаен патријахат за време на владеењето на царот Јован II.

## Наводи

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Починати во 1143 година
Категорија:Родени во непозната година
Михаил II Цариградски

**Михаил II Цариградски** — Вселенски патријарх [од јули 1143 година сè до март 1146 година.

На почетокот на 1143 година патријархот Лав и царот Јован I починале набрзо еден по друг, што довело до период на турбуленции во црквата. Наследникот на Јован II, синот Мануил I приистигнал во Цариград на 27 јуни 1143 година, од Киликија кадер починал неговиот татко. За целосно да го осигура местото цар, Мануел морал да организира крунисување. Но за да го стори тоа потребно било да постави патријарх. Негов избор бил опатот од манастир на островот Оксија, Михаил Куркуас. Крунисувањето не се случило сè до 28 ноември 1143 година, бидејќи Михаил се заканил дека ќе се повлече поради непознати причини.

За време на своето челствување Михаил II морал да се справува со политичкото судење на монахот со име Нифонт. на 22 февруари 1144 година Михаил го осудил Нифонт за поддршка на двајца кападокиски епископи кои биле обвинети за кривоверство и подоцна биле прогласени за виновни за практикување на богомилство. Ова спречило православните верници да се поврзуваат со него.
Михаил II се повлекол во март 1146 година и се вратил во манастирот на Оксија, најверојатно поради несогласувања со царот.

## Наводи

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Византијци од 12 век
Козма I Цариградски

**Козма I Цариградски** — Вселенски патријарх од 2 август 1075 до 8 мај 1081 година. Со потекло од Антиохија, тој бил образуван и живеел во Ерусалим поголем де од својот живот, поради што бил нарекуван и Ерусалимски. Можно е да бил назначен за патријарх од манастир во близина на Ерусалим.

Тој го крунисал византискиот цар Никифор III. Тој не се согласувал со бракот на Никифор со поранешната жена на претходниот цар Михаил VII но не земал други чекори, само го деградирал свештеникот ко ја извел церемонијата. Подоцна го искористил своето влијание и се обидел да го убеди царот да се повлече кога неговата поуларност се намалила и империјата влегла во период на стабилност.

Козма исто така го крунисал и Алексиј I во 1081 година. Кога Алексиј се обидел да се ослободи од својата сопруга Ирина Дукина за да се ожени со поранешната царка Марија Аланиска, Козма успешно го спречил тоа бидејќи истата била двапати во брак. Козма си дал оставка или пак бил приморан на тој чин откако мајката на Алексиј I, Ана Даласена, не ја сакала роднинската поврзаност на Ирена со семејството Дуки и не го сакала мешањето на Козма. Таа притискала за оставката, затоа што сакала да постави свој аворит на таа позиција, во што и успеала поставувајќи го необразованиот  Евстратиј Цариградски. Според Ана Комнина, Козма се повлекол доброволно под услов да му биде дозволено прво да ја круниса Ирена за царка, чин шо го сторил и си заминал.

Најважното дејство кое го преземал Козма вило осудувањето на некаои еретички дејства во 1076-1077 година на Јован Италски, учен човек кој бил поврзан со семејството Дуки.  Во поширок поглед, повлекувањето на Козма го означува периодот кога, меѓу владеењето на Алексиј I и царот Мануил I, црквата била ставена во позиција на зависност, идентификација и покорност кон државата, со што завршил периодот на самоопределувањето кој траел во единаесеттиот век. Историчарот Јован Скилица нема добри зборови за Козма, навестувајќи дека царот го избрал поради недостатокот на амбиција, пишувајќи дека по смртта на претходниот партријарх, Михаил VII „избрал друг, кој не потекнувал од сенатот, ниту пак од тоие од Големата Црква, миту некој друг византиец познат по дело и збор, туку бил избран некаков монах Козма од Светиот Град, и почестен од царот... иако истиот немал ни мудрост ни вкус....“

Тој бил прогласен за светец, чија слава е на 2 јануари (нов календар).

## Извори
*J.M. Hussey. *The Orthodox Church in the Byzantine Empire*. Oxford: University Press, 1986.
*Paul Magdalino. *The Empire of Manuel Komnenos*. Cambridge: University Press, 1993.
*John Julius Norwich. "Byzantium: The Decline and Fall". (New York: Alfred A. Knopf, 1996) p.&nbsp;7.

## Наводи

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Византијци од 11 век
Категорија:Починати во непозната година
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Луѓе од Антиохија
Категорија:Православни светци
Евстратиј Цариградски

**Евстратиј Цариградски** — Вселенски патријарх меѓу 1081 и 1084 година. Монах,кој бил издигнат до патријахалниот престол со влијанието на мајаката на царот Алексиј I, Ана Даласена, на кого му станал таен советник.  Тој бил евнух.

Ана Комнина и други автори го опишуваат како необразован човек со слаб карактер. Поради неговата неписменост и очигледна наивност тој бил замешан во случајот на Јован Италски, кој неговиот претодник, Козма I го осудил. Алексиј морал да го преземе случајот против Италски, бидејќи Евстратиј со свои зборови изјави „подобро би седел во спокој и тишина отколку да се занимава со бучната толпа, и би му се обратил самостојно на Бога.“

За време на војната против норманите, на почетокот на владеењето на Алексиј I во 1081-1082 година, Евстратиј не се противел на одземањето на уметничките дела и светите богатсва од црквите во главниот град, со чие топење се ковале пари со се плаќала армијата на Алексиј I. Овој недостиг на отпор не му бил простен од страна на Лав Халкидонски кој сакал да го тргне од начелствувањето со црквата, во еден период обвинувајќи го, без докази, за пренамена на дел ос богатството за своја лична употреба. Конечно обвинет за кривоверство, Ецстратиј бил ослободен од обвиненијата од стрна на комисија составена од страна на Алексиј I во 1084 година, но одлучил да се повлече.

## Извори
*Ecumenical Patriarchate 
*Comnena, Anna. *The Alexiad*. New York: Penguin, 2003.
*Hussey, J.M.. *The Orthodox Church in the Byzantine Empire*. Oxford: University Press, 1986.

## Наводи

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Византијци од 11 век
Никола IV Цариградски

**Никола IV Цариградски** — Вселенски патријарх од декември 1147 година до март/април во 1151 година.

Никола е роден околу 1070 година, и најверојатно ја започнал својата кариера учејќи ги евангелијата. Царот Алексиј I Комнин (1081–1118) го назначил за архиепископ Кипарски, но Никола IV се повлекол околу 1110 година. Тој наредните 37 години ги минал во манастирот на Св. Козма и Дамјан во Космидион, предградие на Цариград (денешен Ејуп).

Тој бил устоличен како Вселенски патријарх во 1147 година, заменувајќи го Козма II, кој бил осуден за богомилство. Неговиот избор сепак предизвикал значаен спор, неговата канонска валидност била оспорена, бидејќи тој доброволно се одрекол од претходната титула. На крајот, Никола IV бил присилен да се повлече како патријарх, и починал во 1152 година.

Напишал голем број на теолошки дела, меѓу кои е a трактатот за *[[Филокве]]* наменет за Алексиј I, живописна одбрана за неговата прва абдикација.

## Извори
* 

Категорија:Родени во 1070 година
Категорија:Починати во 1152 година
Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Византиски писатели
Теодот II Цариградски

**Теодот II Цариградски** — Вселенски патријарх од 1151 до 1153 година.

Теодот бил опат во манастирот на Воскресението во Цариград. Неговото двегодишно начелствување било незначајно, починал во служба. Тој бил патријарх за време на царот Мануил I.

Писмо од митрополитот Ефески, Горгиј Торник, до митрополитот Атински, Горгиј Бурце, во кое Торник пишува како за малку не бил линчуван од „груба маса на свештенство од Аја Софија“ кога се спротивставил на нивниот план за поекономичен погреб на Теодот. Желбата да му се ускрати целосен државнички погреб можно е да потекнува од сомнежот дека патријархот бил богомил, обвинение поднесено од страна на патријархот Антиошки, Сотир Пантеген, кој ја употребил „црната и исушена рака“ на Теодот како доказ за неговото кривоверство. Јован Кинам забележува само дека Теодот „практикувал аскетски дисциплини.“ 

## Наводи

Категорија:Родени во 1070 година
Категорија:Починати во 1153 година
Категорија:Вселенски патријарси
Неофит I Цариградски

**Неофит I Цариградски** — Вселенски патријарх во 1153 година. Неофит I бил монах во манастирот на Богородица Доброделителпред да биде устоличен за патријарх по смртта на неговиот претходник. Неговото кусо начелствување како патријарх од околу една година било незначајно, тој се повлекол и станал аскет. Неговото кусо начелствување било за време на царот Мануил I.

## Наводи

## Извори
* 

Категорија:Родени во 1070 година
Категорија:Починати во 1153 година
Категорија:Вселенски патријарси
Константин IV Цариградски

**Константин IV Цариградски** — Вселенски патријарх во периодот од 1154 до 1156 година.

Бил ибран за патријарх додека бил ѓакон. За време на својот патријархат свикал два собори во Цариград: првиот бил на 26 јануари 1156 година и ги осудил кривоверството на Никифор Василакис, професор за интерпретација на евангелијата и врвен говорник, вториот пак бил на 12 мај 1157 година и ги осудиле кривоверните учења на патријархот Антиошки Сотир Пантефген.

## Извори
* [Http://www.ec-patr.org/list/index.php?lang=gr&id=115 Ecumenical Patriarchate] 

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Починати во 1157 година
Харитон Цариградски

**Харитон Цариградски** — вселенски патријарх од 1177 до 1178 година.

Претходно бил монах и свештеник во манастирот во Мангана. За време на својот патријархат ја воспоставил институцијата „Прв“ на Света Гора, на кого му била доделена надлежноста да го зачува традициите во манастирската држава.

Починал 11 месеци по неговото устоличување во 1178 година.

## Извори
* [Http://www.ec-patr.org/list/index.php?lang=gr&id=118 Ecumenical Patriarchate] 

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Починати во 1178 година
Михаил I Рангаве

**Михаил I Рангаве** (; околу 770 — ) — византиски цар кој владеел од 811 до 813 година.

Михаил бил син на патрицијот Теофилакт Рангаве, адмирал на егејската флота. Се оженил со Прокопија, ќерката на идниот цар Никифор I и добил високо дворско место по крунисувањето на неговиот дедо во 802 година.

## Преглед

Михаил ја преживеал страшната борба на Никифор против бугарскиот хран Крум и бил сместен за подобар кандидат за престолот отколку тешко повредениот шура Ставрикиј. Кога жената на Михаил, Прокопија, не успеала да го убеди нејзиниот брат да го именува Михаил како негов наследник, група на постари лица (магистрантот Теоктистос, командантот Стефан и патријархот Никифор) го приморале Ставрикиј да абдицира во негова корист на 2 октомври 811 година.

мини|лево|Крунисувањето од патријархот, прикажано во документот ''Madrid Skylitzes''.

Михаил I се обидел да спроведе политика на помирување, напуштајќи го точното оданочување спроведувано од Никифор I. Со намалување на царскиот приход, Михаил дарежливо давал пари на војската, бирократијата и Црквата. Избран со поддршка на православната струја во црквата, Михаил внимателно ги прогонувал иконоборците и го приморал патријархот Никифор да отстапи од неговиот спор со Теодор Студит, влијателен свештеник во манастирот Студиос. Побожноста на Михаил му донела многу позитивна проценка во делото на хроничарот Теофан Исповедникот.

Во 812 година, Михаил I ги отворил преговорите со Франките и го признал Карло Велики како цар. Како размена за тоа признавање, Венеција била вратена на Византија. Меѓутоа, под влијание на Теодор, Михаил ги одбил мировните услови од Крум и го отпочнал освојувањето на Месемврија (Несебар) од Бугарите. По првичниот успех во пролетта 813 година, војската на Михаил се подготвувала за поголем судир кај Версиникија близу Адријанопол во јуни. Византиската војска била приморана да бега, а положбата на царот била сериозно ослабена. Со заговор во воздухот, Михаил подранил на настаните и абдицирал во корист на генералот Лав Ерменец и станал монах (под името Атанасиос). Неговите синови биле кастрирани и однесени во манастири, еден од нив Никетас (именуван Игнатиј), на крајот станал Цариградски патријарх. Михаил умрел на 11 јануари 844 година.

## Семејство

Од неговата жена Прокопија, Михаил I имал најмалку пет деца:
* Горго (ж)
* Теофилакт, регент од 812 до 813.
* Никетас, подоцна патријарх Игнатиј.
* Ставрикиј (м)
* Теофано (ж)

## Извори
* *The Oxford Dictionary of Byzantium*, Oxford University Press, 1991.
* Ostrogorski, G.; History of the Byzantine State, Rutgers University Press (јули 1986)
* Treadgold, W. A History of the Byzantine State and Society, Stanford University Press; 1 edition (1 ноември 1997)
* Gregory, T., A History of Byzantium (Blackwell History of the Ancient World), Wiley-Blackwell (11 март 2005)

## Надворешни врски

Категорија:Византиски цареви од 9 век
Категорија:Никифорска династија
Категорија:Православни монарси
Категорија:Православни монаси
Категорија:Починати во 844 година
Категорија:Погребани во Турција
Категорија:Родени во непозната година
Зидербраруп (амт)

**Зидербраруп** () — општинска заедница во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Зидербраруп.
мини|Грб на Зидербраруп
Општинската заедница Зидербраруп се состои од следниве општини:

Категорија:Општински заедници во Шлезвиг-Холштајн
Вагерсрот

**Вагерсрот** (; ) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.

## Наводи

Категорија:Шлезвиг-Фленсбург
Козма II Цариградски

**Козма II Цариградски** — вселенски патријарх од април 1146 година, до февруари 1147 година. Тој е роден во Егина, во Грција, и бил ѓакон во Аја Софија пред неговото устоличување, по повлекувањето на Михаил II. Бил силно почитуван поради неговото знаење и весел карактер. Козма начествувал за време на владеењето на царот Мануил Комнин.

## Замена
Козма II бил осуден и заменет на 26 февруари 1147 година од страна на синодот одржан во Влахеренската палата поради тоа што го примил во својот дом и го нагостил монахот Нифонт, осуден богомил од 1144 година.

Точните причини за обвинението и смената на Козма II не се утврдени, можно е да бил жртва на политичка интрига. Јасно е дека царот Мануел I се замешал при составувањето на синодот кој го сменил Козма, и ги интервјуирал оние кои го обвиниле, и го испрашувал Козма II за неговите мислења за кривоверникот Нифонт. Оваа афер е типична за доктринските спорови во периодот на Мануел I, и подготвеноста на царот да се смеша во истите.

## Наводи

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Византијци од 12 век
Бребел

**Бребел** (; ) — село и поранешна општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Од март 2018 година е дел од општината Зидербраруп.

Категорија:Шлезвиг-Фленсбург
Категорија:Села во Шлезвиг-Холштајн
Категорија:Поранешни општини во Шлезвиг-Холштајн
La Mordidita

„**La Mordidita**“ е песна на пуерториканскиот пејач Рики Мартин снимена за неговиот десетти студиски албум *[[A Quien Quiera Escuchar]]* (2015). Била издадена како третиот сингл од албумот на 21 април 2015.

## Музичко видео
Музичкото видео за „La Mordidita“ било премиерно издадено на Vevo на 12 јуни 2015.

## Список на песни

## Табели

## Историја на издавање

## Наводи

## Надворешни врски
*
* Целосен текст на песната  на MetroLyrics

Категорија:Песни од 2015
Категорија:Синглови од 2015
Категорија:Песни на Рики Мартин
Категорија:Шпански песни
Битка кај Марџ Рахит (634)

**Битката кај Марџ Рахит** се одвила во јули 634 година помеѓу силите на Гасанидите поддржани од Византија и Праведниот Калифат на територијата на денешна Сирија. Битката е дел од Византиско-арапските војни и Муслиманското освојување на Сирија, а завршила со победа на Праведниот Калифат.

На чело на муслиманската армија бил Халид ибн ал-Валид со сила од околу 9,000 војници, додека христијанскиот сојуз имал над 15,000 војници. Според изворите, муслиманскиот напад над градот започнал на некој голем верски празник на Гасанидите.

## Надворешни врски
*A.I. Akram, ''The Sword of Allah: Khalid bin al-Waleed, His Life and Campaigns'' Lahore, 1969

Категорија:Битки на Византија
Категорија:Битки на Калид ибн Валид
Категорија:Битки на Абу Убаидах ибн ал-Џарах
Категорија:Битки во Византиско-арапските војни
Категорија:Муслиманско освојување на Левант
Зидербраруп

**Зидербраруп** (; ) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа на северната страна на Шлај, околу 20 километри североисточно од градот Шлезвиг и 30 километри југоисточно од градот Фленсбург. Позната е по археолошкото наоѓалиште „Торсберг мор“.

Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница. Во март 2018 година, поранешните општини Бребел и Долротфелд биле припоени кон Зидербраруп.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Шлезвиг-Фленсбург
Лука Цариградски

[мини|десно|Милениумски [Византија|византиски мозаик од Св. Јован Златоуст (Аја Софија) – Спорот од  1156–1157 бил околу толкувањето на Јовановата литургија за евхаристиката, „Ти си Тој што нудиш, кому се нуди и којшто прима.“]]
**Лука Цариградски** — Вселенски патријарх од 1156 до 1169 година.

За време на патријахатот на Лука се случиле други големи еолошки спорови. Во 1156–1157 било покренато прашањето, дали Исус се понудил како жртва за гревовите на светот до Господ и Светиот дух, или пак и до самиот себеси. На крајот се одржал синод во Цариград во 1157 година усвоил компромис, дека Исус направил двојна жртва до Свето тројство, покрај несогласувањето на патријархот Антиошки Сотир Пантевген. За време на своето начелствување било покренато и прашањето за односот меѓу синот божји и Господ во Светото тројство. Ова прашање произлегло порадси објаснувањето на Деметриј Ламписки (во Фригија) за фраза од евангелие според Јован , што значи *мојот татко е поголем од мене* (John, XIV.29).  Хрисоберг, по завет на царот Мануил I, свикал неколку собири на синодот во 1166 годиназа да се разреши проблемот, кои го осудиле за кривоверство Деметриј и мирјаните кои го следеле. Оние кои не сакале да се покорат на волјата на синодот , им бил одзмен имотот и истите биле протерани. Политичките димензии на оваа спорна одлука се очигледни поради фактот дека водечки противник на царовата доктрина бил неговиот внук Алексиј Контостефан.

Други кривоверни учењ продолжиле да цветаат на територијата на Византија во Европа, вклучувајќи ги тука богомилството, павлиќанството, и монофизитството кое Лука и неговите наследниците имале потешкотии да го сузбијат.

Лука исто така бил замешан и во процесот во кој цркавата сакала да се оддалечи од секуларниот живот на државата. Во 1115 година, патријархот Јован IX се обидел да ги спречи свештените лица да даваат правни совети во граѓанските судови. Во декември 1157 година, Христоберја проширил оваа забрана на сите земни занимања. Во сè уште постоечки канон, тој напишал: „ние забележавме дека некои од они кои се во свештенството неканонски се вклучиле во змените работи. Некои почнале да работат како куратори или надгледувачи на аристократските куќи и имоти, други пак ги собирале јавните даноци... други пак прифатиле почести и управни работи наменети за граѓанството.... ние бараме сега овие луѓе да се воздржат од вакви занимања, и да се посветат себеси на духовнички требувања....“ Ваквата поделба меѓу државата и црквата било клучно за да се сочува црквата од влијанието на државата за работи кои истата ги сметала за строго верски. Ова било особено значајно во периодот на владеењето на икмператорот Мануил I кој бил познат по својот автократски стил и цезаропапизам, и иако идиосинкратски, честопати ги ставал патријарсите во служба на државата.

## Извори
*Οικουμενικό Πατριαρχείο 
*J.M. Hussey. *The Orthodoox Church in the Byzantine Empire*. Oxford: University Press, 1986.
*
*Paul Magdalino. *The Empire of Manuel Komnenos*. Cambridge: University Press, 1993.

## Наводи

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Византијци од 12 век
Категорија:Починати во 1169 година