open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Антон Киреев

мини|Антон Киреев
**Антон Јуревич Киреев**  (; 19 јули 1983) — поранешен руски професионален фудбалер .

## Клупска кариера
Во својата кариера Киреев играл во повеќе руски клубови,но највпечатливи настапи имал во Руската фудбалска национална лига како играч на ФК Уфа во 2012 година.

## Користена литература

Категорија:Руски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1983 година
Андреј Уваров

**Андреј Владимирович Уваров** (; 14 април 1971) е поранешен руски фудбалер . Неговата кариера започнала во 1989 година во ФК Торпедо Таганрог и завршила девет години подоцна.

## Надворешни врски
* Уваров на footballfacts.ru

Категорија:Фудбалски дефанзивци
Категорија:Фудбалери на ФК Крилја Советов
Категорија:Руски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК СКА Ростов
Категорија:Советски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1971 година
Михаил Горевој

алт=Михаил Виталиевич Горевој|мини|Михаил Горевој на премиерата на филмот: „На игра: Ново ниво“, 15 април 2010 година
**Михаил Виталиевич Горевој** ( ; 19 мај 1965 година) е советски и руски глумец, најпознат на меѓународната сцена по играњето на Владимир Попов во филмот Џејмс Бонд *[[Умри некој друг ден (филм)|Умри друг ден]]* . Тој исто така ја играл улогата на Иван Александрович Шишкин во *Мостот на шпионите.* .

## Ран живот
Михаил Горевој дипломирал на Факултетот за уметнички театар во Москва во 1987 година и ја започнал својата глумечка кариера во театарот на Современскиот театар.

## Личен живот
Горевој има еден син Дмитриј, кој исто така е глумец.

## Наводи

## Надворешни врски
*  
* 

Категорија:Руски педагози
Категорија:Луѓе од Москва
Категорија:Родени во 1965 година
Категорија:Живи луѓе
Дедовиот сон

thumb|right|Дедовиот сон - прво издание
**Дедовиот сон** (руски: *Дядюшкин сон*) — роман на рускиот писател Фјодор Михајлович Достоевски,  првпат бил објавен во 1859 година.

## Содржина
Марја Александроуна Москалева е жена со пресметлив карактер и важна фигура во градот Мордасоф, каде што живее со нејзината ќерка Зинаида Афанасјевна. Кога еден ден, богатиот, но веќе многу стар принц К., нашол сместување неколку дена во станот на Марија Александовна, газдарицата планира да го омажи за нејзината сè уште немажена ќерка за да ги добие парите на принцот. Преку интрига против стариот господин, чие сеќавање веќе било многу слабо, таа успева да го убеди принцот да ја побара раката на нејзината ќерка. Сепак, еден од роднините на К.  смислува интрига за неуспех на желбата на Марја.

Додека Марја Александровна брза кон својот имот што е можно побрзо да разбере нејзиниот сопруг, Павел Александрович,  влегува во собата на принцот, го буди од сон и го убедува дека само сонувал за неговата свршувачка. Сенилниот К. го прифатил и тоа. Враќајќи се од имотот, Марија Александровна во нејзиниот стан затекнува неколку други дами од високото општество кои се дојдени само да го искажат своето непријателство, кон газдарицата, невешто покривајќи го. Кога принцот К. конечно известува за својот „сон“ и Марја Александровна залудно се обидува да ја посочи автентичноста на настаните, скандалот е завршен. Марја Александровна и Зинаида стануваат потсмев на жителите на Мордасоф.

Тука не завршува приказната, мајката и ќерката го напуштаат градот а по неколку години, повторно се враќаат, сега веќе етаблирани во високото општество, богати, благодарение на тоа што мајката повторно, со своите интриги успева да ја омажи својата ќерка за „добра прилика“.

## Критички осврт кон романот
Според книжевниот критичар Николај Чирков, во ова дело Достоевски за прв пат во својата книжевна практика се посветил кон формата на „драматизиран роман“ . Константин Мочулски напишал дека оригиналната идеја на авторот е поврзана со драмата и драматуршката подлога; од различни причини, оваа идеја останала нереализирана, но останале траги на одредена театралност. Фјодор Михајлович планирал да создаде дело за театар не се само дијалозите и забелешките, туку и со композицијата, во која интриганството на ликовите е  „театарска и експресивна“. Грегори Фридландр, во хрониката исполнета со секојдневни проблеми, истовремено открил и обележја на комедијата и трагедија.

## Влијание
Романот е значаен како предвесник на идните негови големи романи кои покрај севкупната содржина, имаат одредена драматуршка епика која ќе биде основата во создавањата на идни театарски адаптации прку кои Достоевски како прозен автор ќе биде откриван и како драмски творец со низа заплети и драматуршки моменти кои се исклучително значајни во театарскиот јазик.

## Наводи

## Надворешни врски
*Book information at Open Library

Категорија:Дела на Фјодор Достоевски
Категорија:Руски романи
Втора влада на Бранко Црвенковски

**20. влада на Македонија** — избрана по парламентарните избори во 1994 година. На нејзино чело повторно е избран Бранко Црвенковски - еден од најмладите премиери во светот. Неговата влада владееше од 20 декември 1994 до 30 ноември 1998. Извршени се две реконструкции на владата, во февруари 1996 и мај 1997.

## Состав на владата во 1994
Составот на Владата во 1994 година е следниот:
* Премиер: Бранко Црвенковски (СДСМ)
* Надворешни работи: Стево Црвенковски
* Правда: Владо Поповски
* Одбрана: Благој Ханџиски
* Внатрешни работи: Љубомир Фрчкоски
* Финансии: Јане Миљовски
* Економија: Ристо Иванов
* Урбанизам, градежништво и заштита на животната средина: Јорго Шундовски
* Развој: Бекир Жута
* Транспорт и врски: Димитар Бузлевски
* Наука: Софија Тодорова
* Култура: Ешреф Алиу
* Образование: Емилија Симоска
* Здравство: Илија Филипче
* Земјоделство, шумарство и водостопанство: Иван Ангелов
* Труд и социјална политика: Илијаз Сабриу
* Без ресор: Ѓунер Исмаил, Сашко Стефков, Љубе Трпески, Мухамед Халили

## Состав на владата по реконструкцијата во 1996
На 23 февруари 1996 година Собранието на Република Македонија изврши реконструкција на владата. Во нејзиниот состав влегуваат:
* Премиер: Бранко Црвенковски (СДСМ)
* Надворешни работи: Љубомир Фрчкоски
* Правда: Владо Поповски
* Одбрана: Благој Ханџиски
* Внатрешни работи: Томислав Чокревски
* Финансии: Таки Фити
* Економија: Бекир Жута (ПДП)
* Урбанизам, градежништво и заштита на животната средина: Јорго Шундовски
* Развој: Абдименаф Беџети (ПДП)
* Транспорт и врски: Димитар Бузлевски
* Наука: Аслан Селмани
* Култура: Слободан Унковски
* Образование: Софија Тодорова
* Здравство: Илија Филипче
* Земјоделство, шумарство и водостопанство: Никола Паракеов
* Труд и социјална политика: Насер Зибери
* Без ресор: Љубе Трпески, Јане Миљовски, Џемаил Хајдари, Владо Наумовски

## Состав на владата по реконструкцијата во 1997
На 29 мај 1997 година Собранието на Република Македонија изврши нова реконструкција на владата. Во нејзиниот состав влегуваат:
* Премиер: Бранко Црвенковски (СДСМ)
* Надворешни работи: Благој Ханџиски
* Правда: Ѓорѓи Спасов
* Одбрана: Лазар Китановски
* Внатрешни работи: Томислав Чокревски
* Финансии: Таки Фити
* Економија: Борис Рикаловски
* Урбанизам, градежништво и заштита на животната средина: Томе Тромбев
* Развој: Абдименаф Незири (ПДП)
* Транспорт и врски: Абдулменаф Беџети (ПДП)
* Наука: Аслан Селмани
* Култура: Слободан Унковски
* Образование: Софија Тодорова
* Здравство: Петар Илиевски
* Земјоделство, шумарство и водостопанство: Киро Докузовски
* Труд и социјална политика: Насер Зибери (ПДП)
* Без ресор: Димитар Бузлевски, Златка Поповска, Џемаил Хајдари (ПДП), Владо Наумовски

## Извори


Категорија:Влада на Република Македонија од 1994
Петар Чардинин

**Пјотр Иванович Чардинин** (,  - 14 август 1934) бил руски и советски филмски режисер, сценарист и глумец. Пјотр Чардинин, еден од пионерите на филмската индустрија во Руската Империја, режираl над сто неми филмови  за време на неговата кариера.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Руски режисери
Категорија:Починати во 1934 година
Категорија:Родени во 1873 година
Сон на смешниот човек

**„Сонот на смешниот човек“** () – расказ од Фјодор Михајлович Достоевски првпат објавен во 1877 година.

## Содржина
Сон на смешниот човек раскажува за очаен човек кому луѓето отсекогаш му се потсмевале. И тој самиот знаел дека е смешен и не им се лутел на луѓето, а постепено сè му станало сеедно. Огорчен од животот, тој купил револвер и одлучил да изврши самоубиство. Конечно, една ноќ, на 3 ноември, на патот кон неговиот дом, тој одлучил дека тогаш ќе се убие. Притоа, застанал на улицата, набљудувајќи една ѕвезда. Тогаш му пришло мало девојче чија мајка била во некаква опасност, молејќи го да ѝ помогне, но тој го оттурнал и заминал дома. Таму, почнал интензивно да размислува за својата постапка и, уморен, заспал на фотељата.

Во сонот, тој извршил самоубиство, а потоа го закопале, но тој сè уште бил свесен. Тогаш, му пристапило непознато битие, кое го зело со себе на патување низ вселената и најпосле го оставило на една планета која била потполно иста како Земјата. Таму живееле невини и среќни луѓе, кои биле сплотени со природата и негувале бескрајна љубов кон секого. Меѓутоа, со своето присуство, тој ги расипал и постепено на планетата се појавиле: лаги, страсти, љубомора, омраза, кавги, поделби, разни јазици, наука, религија, ропство и борби. Кај него се појавила тага за судбината на луѓето и започнал да проповеда за враќање кон првобитната состојба, но тие му се заканиле дека ќе го затворат во лудница. Тогаш, тој се разбудил убеден дека конечно ја спознал Вистината, го оттурнал револверот и одлучил дека сака да живее. Потоа, тој почнал да им раскажува на луѓето за своето доживување и да проповеда дека љубовта меѓу луѓето е патот до среќата, но луѓето му се смееле, убедувајќи го дека само сонувал. На крајот на расказот, тој го пронашол девојчето и дека ќе отиде да му помогне.

## Надворешни врски
*  „Сонот на смешниот човек“ на руски јазик
* Фјодор Достоевски, „Сонот на смешниот човек“ 

## Наводи

Категорија:Руски раскази
Категорија:Дела на Фјодор Достоевски
Категорија:Дела од 1877 година
Денис Дорожкин

алт=Дорошкин Денис Игоревич во натпреварот за ФК Торпедо против ФК КАМАЗ|мини|Дорошкин Денис Игоревич во натпреварот за ФК Торпедо против ФК КАМАЗ
**Денис Игоревич Дорожкин** ( ; 8 јуни 1987) е руски професионален фудбалер .

## Кариера
Тој го имал своето деби во руската Премиер лига за ФК Урал Екатеринбург на 8 март 2014 година во натпревар против ФК Краснодар .

## Наводи

Категорија:Фудбалери на ФК Луч Енергија Владивосток
Категорија:Фудбалери на ФК Спартак Наљчик
Категорија:Фудбалери на ФК Торпедо Москва
Категорија:Фудбалери на ФК Черноморец Новоросијск
Категорија:Фудбалери на ФК Ротор Волгоград
Категорија:Руски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1987 година
Бели ноќи (расказ)

**Бели ноќи** () – расказ од Фјодор Михајлович Достоевски прв пат објавен во 1848 година.

## Опис
Како и многу други раскази на Достоевски, „Бели ноќи“, зборуваат во  прво лице од безимен раскажувач кој живее сам во градот и пати од осаменост и неможност да го запре размислувањето. Ликот е архетип и голем сонувач. Животот го живее во сопствениот ум, замислувајќи дека е старец, сè додека една ноќ во Петроград не ја сретнал девојката Настјењка...

## Надворешни врски
*  Бели ноќи на руски јазик

Категорија:Руски раскази
Категорија:Дела на Фјодор Достоевски
Категорија:Дела од 1848 година
Господин Прохарчин

**Господин Прохарчин** () – расказ од Фјодор Михајлович Достоевски прв пат објавен во 1846 година.

## Опис
„Господин Прохарчин“ е краток расказ напишан во 1846 година вдахновен од вистинска случка.
Расказот го опишува скржавецот Прохарчин. Тој живее исклучително лош живот, скромно јаде и спие на душек директно на подот. Неговата газдарица и останатите станари го жалат. Меѓутоа, после неговата смерт, тие на крајот откриел дека човекот всушност бил богат и живеел сиромашно доброволно. Своето богатство го криел во душекот... 

## Наводи

## Литература
* 

Категорија:Руски раскази
Категорија:Дела на Фјодор Достоевски
Категорија:Дела од 1846 година
Вечниот маж

** Вечниот маж ** (руски: *Вечный муж*) — роман на рускиот писател Фјодор Михајлович Достоевски, првпат бил објавен во 1870 година.

## Содржина
Алексеј Иванович Велчанинов е сопственик на земјиште, тој останува во Санкт Петербург на судење за парче земја. Во неговиот дом, доааѓа Павел Павлович Трусоцки, стар познаник кој од неодамна станал  вдовец. Велчанинов бил во врска со сопругата на Труцоски, Наталија и открива дека е биолошки татко на Лиза, осумгодишна ќерка на Трузоцки. Велчанинов, кој не  сака Лиза да ја одгледува алкохоличар, ја носи во семејство што ќе се грижи за неа.

Трузоцки сега сака да се ожени со Надија, петнаесетгодишната ќерка на државниот службеник Закљyобинин. Таа е шеста ќерка од осум. Труцоски го носи Велчанинов со себе за да ја посети неговата свршеница и да однесе подарок. Трузоцки е исмејуван од ќерките на Закљyобинин кои го  затвораат  за време на играта на криенка. Надија му го дава, враќа, подарокот од Трузоцки  на Велчанинов, замолувајќи го да му го врати на Труцоски и да му каже дека не сака да се омажи за него. Надија тајно се вери со Александар Лобов, деветнаесетгодишно момче.

Труцоски ја минува ноќта во домот на Велчанинов и се обидува да го убие со нож за бричење. Велчанинов успева да се одбрани, повредувајќи се во левата рака.

Нешто подоцна, кога Велчанинов го добива судењето, двајцата повторно се среќаваат на железничка станица. Трузоцки е повторно оженет, но еден млад армиски офицер патува со него и неговата сопруга. Новата сопруга на Труцоски го поканува Велчанинов да ги посети, но Труцоски го замолува да ја игнорира оваа покана.

## Критички осврт кон романот
Романот е трагикомедија. Главниот трагичен настан е смртта на Лиза. Комичниот елемент е ликот на Труцоски, кој се чини дека е предодреден да биде поразуван постојано.

„Вечниот маж“ е еден од помалку познатите романи на Достоевски.  Темата на измамениот сопруг е прикажана на помалку трагичен начин отколку  во неговите други романи, но некои критичари сметаат дека овој роман е рангиран меѓу неговите најдобри дела поради неговиот стил и структура. Алфред Бем го нарекува „едно од најкомплетните дела на Достоевски во однос на неговата композиција, состав и развој“.

## Македонско издание
„Вечниот маж“ била издадена на македонски јазик во 1967 година од издавачката куќа Мисла преведена од Трајан Бавтировски.

## Наводи

## Надворешни врски
* «Вечный муж» в проекте «Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества»
* Отдельное прижизненное издание Вечный муж. Рассказ Федора Достоевского. СПб.: Изд. книгопродавца А.Ф. Базунова. Тип. В. Безобразова и Комп., 1871. (239 с.)
* Иван Верч. «Вечный муж» Ф. М. Достоевского и некоторые вопросы о жанре произведения
* Комментарии Г. М. Фридлендера к повести
* А.Б. Криницын. Сюжетно-мотивная структура повести «Ф.М. Достоевского «Вечный муж» 

Категорија:Дела на Фјодор Достоевски
Категорија:Руски романи
Џамија (Оџалија)

**Џамија (Оџалија)** — главна и единствена џамија во селото Оџалија, во Општина Карбинци, Македонија.

## Местоположба

Џамијата се наоѓа во средишниот дел на селото Оџалија.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Оџалија
Категорија:Џамии во Општина Карбинци
Категорија:Џамии во Штипското муфтиство
ПУ „Страшо Пинџур“ - Оџалија

**Основно училиште „Страшо Пинџур“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Страшо Пинџур“ - Оџалија**; скратено: **ПООУ „Страшо Пинџур“**) — подрачно основно училиште во селото Оџалија, составен дел на ОУ „Страшо Пинџур“ од селото Карбинци.

Училиштето е именувано по истакнатиот македонски народен херој Страшо Пинџур.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа на пристапниот пат до самото село Оџалија.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на турски наставен јазик.

## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Карбинци
Оџалија
Категорија:Оџалија
Крокодил (расказ)

**Крокодил** — расказ на Фјодор Достоевски, кој првпат бил објавен во 1865 година во неговото списание „*Епоха*“.

## Содржина
Приказната раскажува за настаните што се случиле кај еден Иван Матвеич кога тој, неговата сопруга Елена Ивановна и раскажувачот го посетиле Пасажот на авенијата Невски за да видат крокодил што бил изложен од германски претприемач. Откако го задевал крокодилот, Иван Матвеич бил проголтан жив. Тој сфатил дека внатрешноста на крокодилот е прилично удобна, а сопственикот на животното одбива да дозволи да се отсече, и покрај молбите од Елена Ивановна. Иван Матвеич го поттикнува раскажувачот да организира купување на крокодилот и отсекување, но сопственикот барал толку многу за тоа што ништо не е направено. Како што завршува приказната, Елена Ивановна размислува за развод и Иван Матвеич решил да ја продолжи својата работа како државен службеник што е можно подобро од внатрешноста на крокодилот.

## Алузии
Либералниот печат ја прогласил приказната за ниска пародија на судбината на рускиот социјалистички писател Николај Чернишевски, кој го напишал својот роман „*Што треба да се направи?*“ и бројни писма додека биле затворени во тврдината Петар и Павле. Достоевски негирал дека сличностите биле намерни.

## Адаптација
Крокодилот бил прилагоден во опера од композиторот Ливелин ап Мирдин. Концертни настапи во Гилдхол и Фестивалот Оксфорд Лидер довеле до целосна продукција во театарот „Аркола“ (2007)  и Риверсајд студиос (2013). Исто така бил прилагоден во претстава на Том Басден за „Невидливата точка“ и Меѓународниот фестивал во Манчестер во јули 2015 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* Целосен текст на ''Крокодилот'' од универзитетот во Аделаида 
* Текст, коментари и фусноти на руски јазик

Категорија:Дела на Фјодор Достоевски
Бобок

**„Бобок“** () — расказ на Фјодор Михајлович Достоевски прв пат објавен во 1873 година. Од руски, зборот „бобок“ може да се преведе како „гравче“, а во контекст на расказот се зема како синоним за глупост.

## Опис
[мини|„Бобок“ се одвива на гробишта, можеби слични на овие во [Санкт Петербург.|десно]]
Иван Иванович е неуспешен, фрустриран писател чиј портрет го објавиле во весниците со коментар дека изгледа како лудак. Во последно време, тој чувствува болка во главата и понекогаш му се причинува некој глас кој вели „бобок, бобок“. Еден ден, тој присуствува на погребот на далечен роднина, а потоа седнува на еден гроб и почнува да размислува за гробиштата. На негово големо изненадување, тој почнува да ги слуша гласовите на неодамна починатите луѓе и се задлабочува во нивните разговори и кавги. За време на разговорот, некој од умрените споменува дека некој дамнешен мртовец мрмори нешто како „бобок, бобок“ и дека наскоро ќе им се придружат еден неуспешен писател и уредникот на еден весник. Наеднаш, Иван Иванович кивнува и мртвите замолчуваат. Тој огорчен ги напушта гробиштата ветувајќи дека повторно ќе ги посети. Врз основа на слушнатите разговори на гробиштата, тој планира да напише текст кој ќе го понуди во еден весник каде неодамна го објавиле и портретот на еден уредник.

## Наводи

## Надворешни врски
*  Бобок на англиски јазик 

Категорија:Руски раскази
Категорија:Дела на Фјодор Достоевски
Категорија:Дела од 1873 година
Куксхафен (округ)

**Куксхафен** () — округ (*[[Окрузи во Германија|Landkreis]]*) во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Административното окружно седиште е во истоимениот град.

Округот се граничи со (од исток надесно) окрузите Штаде, Ротенбург, Остерхолц и Везермарш, градот Бремерхафен и Северното Море.

## Географија

Често округот е именуван како Куксланд. Се наоѓа на брегот на Северното Море и е опкружен од устијата на реките Елба и Везер. Брегот е дел од Националниот парк Долносаксонско Ваденско Море.

## Историја

Округот бил основан во 1977 година со спојување на поранешните окрузи Ланд Хаделн и Везерминде. Градот Куксхафен го изгубил својот статус на слободен град и станал административно седиште на новиот округ.

## Грб

Грбот го прикажува Свети Никола, кој е светец заштитник на рибарите. Брегот на Северното Море е прикажано најдолу на грбот.

## Градови и општини

мини|300п|десно|Градовите и општините во округот Куксхафен

## Наводи

## Надворешни врски

*  
* Туристичка страница 


Категорија:Окрузи во Долна Саксонија
Селанецот Мареј

**Селанецот Мареј** () — расказ напишан во 1876 година, е и „најпозната автобиографска сметка“ од „*Дневникот* *на* *писателот*“ на Фјодор Достоевски, и често се антологизира како дело на фикцијата. Ова „двојно кодирање“ произлегува од неговото често самоконтрадикторно врамување како расказ, раскажан од измислениот затвореник Горијанчиков, и очигледни сеќавања од самиот Достоевски, како начин да се избегне цензурата.

„Селанецот Мареј“ е преокупиран главно со детско сеќавање, кога говорникот имал девет години и живеел со неговиот татко во околината на Тула. Момчето било исплашен од гласините за волк пустошејќи го селото, и наоѓа засолниште со еден од татковите кметови, Мареј. Сеќавајќи се на 20 години подоцна, инцидентот добива значење на алегорија или мит.

„Селанецот Мареј“ се смета за парче славофилска литература.

## Резиме на заплетот
Приказната се отвора околу сезоната на Велигденскитепразници, со раскажувачот кој талка по затворскиот логор. Откако полски политички затвореник ќе ја изговори својата омраза кон слабо одгледуваните осуденици (и Полјакот и раскажувачот се благородници), раскажувачот се враќа назад во лежиштата за да се одмори. Додека лежи во својот кревет, тој живописно се сеќава на сеќавањето од раното детство. Додека играл во близина на дрво бреза, го слушнал извикот „Волк! Волк! “ Во паника, момчето бега од дрвото, конечно наидувајќи на селанецот Мареј. Мареј го теши младиот Достоевски, уверувајќи го дека во оваа област нема волци. Достоевски е омаловажен од вистинската грижа на селанецот и на крајот се враќа на играњето.

Нарацијата на Достоевски се враќа од неговото сеќавање во затвор, утешена од фактот дека руските селани имаат таков степен на култура и разбирање, истовремено жалејќи што полскиот затвореник никогаш не ја видел културната страна на Русите. Сепак, тој е тажен да замисли дека пијаниот селанец може да биде истиот Мареј со кој се сретнал порано.

## Наводи

## Литература
* Магаршак, Давид, *Најдобрите раскази на Фјодор Достоевски* (Њујорк: Модерна библиотека, 2005), xi-xxvi.

## Надворешни врски
* „The Peasant Marey“, превод на англиски јазик од Кенет Ланц, текст и објавена верзија во прилог на *The House of the Dead* and *Poor Folk* стр. 425 г. и во *A Writer's Diary* (Northwestern University Press, 1994 година), вовед од Гери Сол Морсон, стр. 351 г.

Категорија:Дела на Фјодор Достоевски
Борис Алексовски - Карче

**Борис Алексовски - Карче** ( во  —  во Скопје) — македонски револуционер и член на АСНОМ.

## Животопис
Во комунистичкото движење влегол во 1938 година. Станал член на КПЈ и активен учесник во НОВ од 1941 година. Во куќата на Борис Алексовски - Карче, била оформена првата партиска ќелија во Кичевскиот регион и притоа за секретар бил избран Пепе Јованоски, а членови Драге Богески, Пецо Чингоски, Нико Пусоски, Борис Алексовски-Карче, Борис Грујоски, Јанко Михајлоски и Владимир Полежиноски.

Од октомври 1941 година до март 1943 година, бил член и секретар на Месен Комитет КПЈ - Кичево, а од септември 1942 до март 1943, член на Окружен Комитет на КПЈ - Тетово. Член на Првиот областен комитет на КПМ од април до август 1943. По формирањето на Првата македонско-косовска ударна бригада, бил политички комесар на чета, а од 1944 година на баталјон. Кооптиран за член на АСНОМ од октомври 1944. По ослободувањето вршел повеќе државни функции. Бил сојузен и републички пратеник во Сојузното собрание на СФРЈ и во народното собрание на НР Македонија.

Во меѓувреме ја завршил Вишата партиска школа „Ѓуро Ѓаковиќ“. Носител е на Партизанска споменица од 1941 и повеќе одликувања.

## Наводи

Категорија:Македонски партизани
Категорија:Носители на Партизанска споменица од 1941
Категорија:Делегати на Второто заседание на АСНОМ
Категорија:Починати во Скопје
Зимски записи за летните впечатоци

**Зимски записи за летните впечатоци** () ― есеј на рускиот автор Фјодор Достоевски. Првпат бил објавен во „*Времја“*, месечно списание кое го уредувал самиот Достоевски.

Есејот се состои од патни белешки за патувањето на Достоевски во Европа во 1862 година, како и од неговите размислувања за перцепцијата на Русите во Европа.

Се смета за рана изјава за некои од омилените концепти на Достоевски.

## Теми
### Политички
Достоевски, иако не бил марксист, се согласил со некои критики на Карл Маркс кон Европа. Верник во панславизмот, Достоевски не ја сакал европската култура за нејзината корупција и ги критикувал оние на неговите сонародници кои се обидоле да ја имитираат.

### Верски
За време на своите патувања, Достоевски набљудувал и протестанти (во Англија) и католици. Тој верувал дека Англиканците се „горди и богати...помпезно и сериозно [верувајќи] во сопствените солидни морални доблести и во нивното право да проповедаат застапен и самозадоволен морал“. Во меѓувреме, Достоевски сметал дека католичките свештеници користеле добротворни цели за да манипулираат со сиромашните во преобраќање. На друго место Достоевски тврдел дека Православието било надмоќно и кон едното и кон другото, заштитувајќи го единството во црквата, но не и присилувајќи го тоа.

### Социјални
Набљудувањата на Достоевски за англиските и француските национални одлики ги обратуваат оние на повеќето патници за време на неговата ера. Тој предложува дека Французите се лицемерни, но и нерационални, сметајќи дека народот на Франција е потиснат од присуството на француската тајна полиција. Англичаните, обратно, се горди. Добро упатените Англичани се сметаат себеси за премногу возвишени за да можат да ги следат маките на сиромашните, кои се очајни и насилни.

## Книжевно значење и критика
Достоевски ги признал слабостите во „*Зимските белешки*“, главно затоа што патувал премногу брзо низ некои делови на Европа (особено Германија) за правилно да ги цени. Дури и пријателски критичари признале дека стилот на Достоевски во ова дело е слаб. Делото, сепак, содржи мотиви што подоцна ќе се појават во „*[[Записи од подземјето]]*“, а некои критичари сметаат дека е прв нацрт за таа подоцнежна, поуспешна книга.

## Наводи

Категорија:Дела на Фјодор Достоевски
Елка и свадба

**Елка и свадба** () ― расказ напишан од рускиот автор Фјодор Достоевски објавен во 1848 година. Делот е раскажано чуден отпадник кој присуствувал на божиќна забава. Тој го набљудува почесниот гостин на забавата и особено се интересира за едно од децата.

## Резиме на заплетот
Раскажувачот започнува со спомнување на читателот дека штотуку бил на свадба, но се сеќава на Божиќната забава што му била поинтересна.

Забавата била дадена со изговор дека е детска забава, но нејзината вистинска цел било семејството на богатиот домаќин да разговара со богати членови на заедницата. Најбогат гостин беше Јулијан Мастакович, стопан сопственик.

Без никого со кој да разговара, раскажувачот едноставно паднал на набљудување на гостите. Раскажувачот особено се интересира за децата. Тие добиле подароци во согласност со нивната социјална положба. Единаесетгодишната ќерка на богат државен изведувач добила скапа кукла, додека најсиромашното дете, син на семејната гувернанта, добило само мала книга без илустрации, па дури и предна и задна корица.

Откако го малтретирале другите побогати момчиња, сиромашното момче се повлекува во друга просторија каде тој и богатата ќерка си играат среќно со куклата. Јулијан Мацакович исто така се повлекол од остатокот од толпата за да ја набљудува богатата ќерка, која веќе имала одвоено мираз од 300.000 рубљи. Додека Мастакович го набљудува девојчето, тој пресметува колкав ќе биде нејзиниот мираз (со камата) на шеснаесет години и тој излегол со неверојатна сума од 500.000 рубљи.

Мастакович и приоѓа на девојчето и ја бакнува по главата. Девојчето се повлекува од неговиот гест, и таа бара заштита за својот соиграч. Мастакович се обидува да го исплаши сиромашното момче додека се обидува да добие ветување за љубов од младата девојка, и на крајот тој предизвикува сцена каде го брка сиромашното момче околу забавата, камшикувајќи го со неговото марамче.

Венчавката на која раскажувачот наишол пет години подоцна била навистина свадба помеѓу Јулијан Мастакович и богатата девојка, сега шеснаесет.

## Филмска адаптација
Расказот бил прилагодена во филм со истото име во режија на Вил Валас и објавен во 2000 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* ''Елка и свадба'' на ClassicReader.com

Категорија:Дела на Фјодор Достоевски
Ангелариј (9 век)

**Ангелариј** е еден од најблиските ученици на словенските првоучители и просветители светите Кирил и Методиј. Припаѓа на групата на таканаречени Седмочисленици, во којашто покрај солунските браќа влегуваат и светите Климент, Наум, Горазд, Ангелариј и Сава. [лево|мини|Седмочисленици, 7 учители кои на Словените ја донеле глаголицата и кирилицата. Од лево: Св Наум, Св Климент, Св Сава, Св Методиј, Св Ангелариј, Св Кирил и Св Горазд. Фреската е дел од нартексот во манастирот [Свети Наум (манастир)|Св. Наум, Македонија. 1806 година.]]
Учествувал во Моравската мисија. По смртта на Методија (885 година) бил прогонуван од латинските свештеници и протеран од Моравија. Дошол на бугарскиот двор во Плиска, каде што набрзо потоа починал.

## Поврзано

* Свети Кирил и Методиј

## Наводи



Категорија:Македонски писатели
Категорија:Македонски филозофи
Категорија:Словенска култура
Категорија:Христијани од 9 век
Категорија:Христијански светци од 9 век
Атанас Ангеловски

**Атанас Ангеловски - Гарефи** ( во , Костурско — македонски партизан, борец и воен раководител на единици од егејскиот дел на Македонија.

## Животопис
Во НОБ се приклучил во 1943 година како борец на Партизанскиот одред „*Вичо“*. Со основањето на македонскиот Костурско-лерински баталјон *„Гоче“* (2 август, 1944 година), се борел во неговите редови во својство на командир на вод, а потоа и во Првата ударна бригада на Македонците во Грција. По расформирањето на бригадата бил во единиците на КНОЈ. Во октомври 1946 година, по задача на Главниот одбор на НОФ за егејскиот дел на Македонија, предводејќи една група македонски борци, преминал на територијата на егејскиот дел на Македонија, на планината Малимади, за да се бори против националистичките сили во Грција (прво како командир на чета, а потоа како командант на баталјон на ДАГ), сè до крајот на Граѓанската војна во Грција. По поразот на ДАГ емигрирал во СССР. Во 1963 година се вратил во СР Македонија.

## Наводи


## Надворешни врски

* Преживеаните борци од граѓанската војна во Грција: Атанас Ангеловски - Гарефи
Бисаболол

**Бисаболол**, или поформално α-(−)-бисаболол или исто така познат како левоменол, е природен моноцикличен сесквитерпенски алкохол.   Тој е безбојна, вискозна, маслена течност која е примарна компонента на етеричното масло од камилица (*[[Matricaria recutita]]*) и *[[Myoporum crassifolium]]*.  Тој е слабо растворлив во вода и глицерин, а растворлив е во етанол.   Неговиот енантиомер, α-(+)-бисаболол, е исто така присутен во природата, но ретко.  Синтетскиот бисаболол вообичаено е рацемска смеса од двата, α-(±)-бисаболол.

Се користи стотини години во козметиката бидејќи се согледани неговите лековити особини на кожата.  Познато е дека бисабололот има антииритантни, антиинфламаторни, и антимикробни особини. Исто така е покажано дека бисабололот ја подобрува перкутаната апсорпција на одредени молекули.

Структурно слично соединение познато како β-бисаболол (CAS registry number [15352-77-9]) се разликува само во положбата на терциерната хидроксилна функционална група.

thumb|left|β-Бисаболол

## Наводи

Категорија:Третични алкохоли
Категорија:Сесквитерпени
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Козметички хемикалии
Фјодор Решетников

**Фјодор Павлович Решетников** (;     &ndash; 13 декември 1988) бил истакнат советски сликар . Решетников бил практичар на „ социјалистичкиот реализам “, практичар почитуван од владата за неговата работа и бил член дури три и пол децении на Советската академија на уметностите. Неговите творби се чуваат во најдобрите галерии на Русија, вклучувајќи ги галеријата Третјаков ( Москва ), Рускиот музеј ( Санкт Петербург ), Државниот историски музеј (Москва) и други.

## Ран живот
Решетников е роден во селото Сурско-Литовское, кое сега се наоѓа во Днепропетровската област, Украина, во семејство кое било познато по сликање на икони. Фјодор останал сираче на рана возраст, па така тој бил воспитуван од неговиот брат, кој сликал црковни фрески и икони за да го прехрани семејството и кој го користел Решетников како негов чирак.

## Извори
* Биографија од мрежното место на Министерството за образование 
* Биографија од енциклопедијата „Кругосвет“ 

Категорија:Починати во 1988 година
Категорија:Родени во 1906 година
Категорија:Добитници на Сталиновата награда
Категорија:Носители на Орденот на Ленин
Категорија:Носители на Орденот на Црвената ѕвезда
Категорија:Носители на Орденот на Црвеното знаме на трудот
Категорија:Сликари од 20 век
Категорија:Руси со украинско потекло
Категорија:Починати во Москва
Антон Шенфелд

**Антон Евгеневич Шенфелд** (руски: *Шенфельд, Антон Евгенжевич*,  23 јули 1993) е руски професионален хокеар . Тој моментално игра во Торпедо Нижни Новгород, тим кој се натпреварува ва хокеарската лига „Континентал“ (КХЛ).

## Кариера
Шенфелд дебитирал во Континенталната хокеарска лига (КХЛ) играјќи со Металург Магнитогорск за време на КХЛ сезоната 2012-13 .

Откако придонел Металург да го освои Купот Гагарин во 2014 година, Шенфелд бил дел од размена и се преселил во екипата на ХК Лада Толјати на 4 јули 2014 година. Тој играл три сезони во хокеарскиот клуб Лада Толјани пред да се врати во Магнитогорск.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1993 година
Речански манастир

**Речански манастир** — манастир во источниот дел на Македонија, на планината Осогово, во селото Речани.

## Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква и конак.

### Црква „Свети Илија“

Црквата има правоаголна основа со припрата на западната страна и камбанарија со шестаголна основа којашто се издига на источната страна.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Илија“ - Речани 3.jpg|Манастирската црква
Податотека:Речански манастир.jpg|Конакот
Податотека:Речански манастир 2.jpg|Просторија во конакот
Податотека:Речански манастир 3.jpg|Доградба на конакот
Податотека:Христијанско обележје кај Речанскиот манастир.jpg|Верско обележје крај манастирот


## Надворешни врски


Категорија:Речани (Кочанско)
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Брегалничката епархија
Седмиот континент (филм од 1989)

„***Седмиот континент***“ (германски: *Der siebente Kontinent*) — австриски филм од 1989 година во режија на Михаел Ханеке, кој е автор и на сценариото, заедно со Јохана Тајхт (Johanna Teicht). Главните улоги ги играат: Биргит Дол (Birgit Doll), Дитер Бернер (Dieter Berner), Лени Танцер (Leni Tanzer), Удо Замел (Udo Samel), Силвија Франц (Silvia Fenz) и Роберт Дитл (Robert Dietl). 

## Синопсис
Во филм е даден приказ на животот на Георг, неговата сопруга Ане и на ќерката Ева во текот на три години. Георг има успешна кариера и брзо напредува во работата, додека ќерката Ева понекогаш прави ситни проблеми во училиштето. Во филмот се зборува за цената на конформизмот, неможноста за размислување на подолг рок и за соочувањето со последиците од своите одлуки... 

## Наводи

Категорија:Австриски филмови
Категорија:Филмови на германски јазик
Категорија:Филмови од 1989 година
Категорија:Филмови на Михаел Ханеке
Категорија:Филмови со Роберт Дитл
Категорија:Филмови со Силвија Франц
Категорија:Филмови со Удо Замел
Категорија:Филмови со Лени Танцер
Категорија:Филмови со Биргит Дол
Категорија:Филмови со Дитер Бернер
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Австрија
Црква „Св. Илија“ - Речани

**Свети Илија** – манастирска црква на Речанскиот манастир.

## Архитектура
Црквата има правоаголна основа со припрата на западната страна којашто е отворена и е оградена со ниска метална ограда. Влезот на црквата е сместен на западната страна. На источната страна од градбата се издига камбанарија со шестаголна основа којашто во еден дел навлегува во црквата. Во нејзиниот горен дел има по два вертикално поставени прозорци на трите надворешни страни и по еден прозорец на страните коишто навлегуваат во црквата. Црквата во целост е обоена во бела боја и е покриена со кров од ќерамиди.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Илија“ - Речани 5.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Речани.jpg|Припратата
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Речани 2.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Речани 4.jpg|Камбанаријата


## Поврзано
* Речански манастир
* Речани (Кочанско)
* Брегалничка епархија
* Кочанско архијерејско намесништво

## Надворешни врски
* 

Категорија:Речански манастир
Категорија:Речани (Кочанско)
Речани
Уполу

**Уполу**  (самоански: *Upolu*) е остров во државата Самоа.

## Географија
Островот е долг 75 километри и има вкупна површина од 1125&nbsp;км2, што го прави втор по големина во државата. На Уполу живеат околу 145.000 жители и со тоа е најнаселен самоански остров. Уполу се наоѓа југоисточно од Саваи. Апија, главниот град на државата, се наоѓа во средишниот дел на северниот брег. На западниот дел од островот се наоѓа Меѓународниот аеродром Фалеоло. Нема забележано вулкански ерупции, но има остатоци од три дамнешни потоци од лава.

## Историја

Во 19 век, шкотскиот писател Роберт Луис Стивенсон поседувал имот на Уполу во селото Ваилима. Тој умрел на Уполу во 1894 година и е закопан на врвот на брдото Ваеја, каде гробот гледа кон неговиот имот. Поседот бил откупен во 1900 година и служел како службена резиденција на германскиот гувернер на Германска Самоа. Кога Британија ја презела контролата врз островите, Британците го конфискувале имотот и го ставиле во иста употреба. Денес е резиденција на шефот, односно претседателот, на Самоа.

## Жив свет
Уполу  е дом на еден многу редок вид пајак. Според Гинисовата книга на светски рекорди, пајакот е голем колку точката на печатена страница.

## Галерија

File:Samoa upolu.jpg|Фалефа
File:Cyclone Evan, Samoa, 2012 (10690555895).jpg|Штети од циклононт Еван во 2012
File:USNS Richard E. Byrd sits pierside in Upolu Samoa.jpg|Бродот „Ричард Брд“ во Уполу
File:View of the south-eastern coast of Upolu, Samoa - August 2016.jpg|Југоисточниот брег на Уполу.


## Белешки

## Наводи

* 

## Надворешни врски
*
*
* Агенција за туризам на Самоа

*
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Небојани

**Рождество на Пресвета Богородица** – главна селска црква во селото Небојани. Сместена е во маалото Просија.

## Историја
Се претпоставува дека на местото на црквата во минатото имало крст каде што се собирале мештаните. Според легенда којашто ја прераскажувале постарите жители на селото, на местото седеле тројца селани и пред нив се појавила Богородица Марија. По тој повод, црквата била изградена во 1947 година.

## Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со купола и полукружна апсида апсида на источната страна. Куполата има осумаголна основа и на секоја нејзина страна има по една монофора. Главениот влез на црквата е сместен на западната страна, а до него водат отворен трем и вестибил. Црквата има и спореден влез на јужната страна. Над вестибилот се издига камбанаријата којашто е со квадратна основа.

Дворот на црквата е ограден со метална ограда и во него има чешма.

## Галерија

Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Небојани.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Небојани 2.jpg|Влезната порта од дворот
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Небојани 4.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Небојани 6.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Небојани 8.jpg|Куполата
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Небојани 9.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Небојани 10.jpg|Куполата (лево) и камбанаријата (десно)
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Небојани 7.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Небојани 5.jpg|Чешма во дворот


## Поврзано
* Небојани
* Брегалничка епархија
* Кочанско архијерејско намесништво

## Надворешни врски
* 

Категорија:Небојани
Небојани
Иван-принцот и Сивиот Волк (цртан филм)

мини|Иван - принцот и сивиот волк
**„Иван принцот и сивиот волк“** е руски долгометражен анимиран филм што бил објавен на 29 декември 2011 година. Цртаниот филм собрал во Русија и земјите од ЗНД, според Форбс, 29 милиони долари со буџет од 7,5 милиони УСД. Профитот на студиото бил 4,5 милиони УСД. Истоимената игра била објавена порано. На крајот на 2013 година било објавено продолжението на овој филм - „Иван принцот и сивиот волк 2“. На почетокот на 2016 година излегол и третиот дел. Дел 4 бил објавен на 26 декември 2019 година.

## Заплет
Младата принцеза Василиса од Далечното кралство е премногу заинтересирана за своето образование и сонува да се омажи само од љубов. Нејзиниот татко, стариот цар, кому интригите не му биле непознати, бил разочаран од  неможноста да ја „смири“ својата ќерка. Во меѓувреме, неговиот министер, итар и вешт, но не премногу снаодлив, под влијание на живиот дух-сенка, одлучува да го украде славниот кралски клуч од тајниот трезор. Според овој дух, најдоброто спроведување на неговиот план е можно ако тој се ожени со Василиса. Меѓутоа, пред министерот да му објасни на кралот што сака, тој ѝ соопштил на својата ќерка: ќе ја омажи со првата личност што тој ќе ја сретне. Прв го сретнале Иван од соседното Триесетто кралство - едноставен човек, вреден и добродушен кој сонувал да стане пожарникар. Случајно, „невестата и младоженецот“ се вљубуваат еден во друг. Но, за да го одбранат своето право на среќа, тие ќе мора да поминат низ многу искушенија.

## Филмска екипа

* Режисер на сцена - Владимир Торопчин
* Сценарист - Александар Бојарски, Ростислав Каит, Леонид Барац, Сергеј Петрејков (во последната верзија никој не бил именуван како сценарист во најавите)
* Сценограф - Марина Кудријавцева
* Композитор - Валентин Васенков
* Аранжер - Игор Растерјаев

## Литература

* Георгиев С.Г. Иван Царевич и серый волк. Кино-классика. — М.: Эгмонт, 2012. — 80 с. — (Кино-классика). — ISBN 978-5-9539-7167-6, 978-5-9539-7166-9 , 978-59539-7163-8. (Книга по мультфильму)

## Награди

* 2012 година - XVI серуски фестивал на визуелни уметности во „Орлионок“ - најдобар игран филм.
* 2013 година - Отворен руски фестивал за анимиран филм во Суздал - Најдобар игран филм.

## Наводи

## Надворешни врски

* Иван принцот и сивиот волк на страницата на студиото „Мелница“
* Иван принцот и сивиот волк 
* Иван принцот и сивиот волк 
* Цртан филм „Иван принцот и сивиот волк“ 
* Игра заснована на цртаниот филм „Иван принцот и сивиот волк“ (официјална страница)

Категорија:Руски цртани филмови
Категорија:Филмови од 2011 година
Александар Деревен

**Александар Јуриевич Деревен** (; 26 март 1992) е руски ракометар на РК ЦСКА Москва и на руската ракометна репрезентација .

Играл за руската репрезентација на Светското првенство во ракомет за мажи 2015 година во Катар.

## Наводи

Категорија:Ракометари на РК Вардар
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1992 година
Марина Судакова

мини|Марина Судакова во 2013 година
**Марина Владимировна Судакова** (; 17 февруари 1989) е руска ракометарка која игра за РК ЦСКА Москва и руската женска ракометна репрезентација .

Таа ја освоила титулата светски шампион во 2009 година . Таа е студент на Ростовскиот институт на Рускиот државен трговско-економски универзитет.

## Наводи

## Надворешни врски
* Биографија на страницата на „Ростов-Дон“

Категорија:Родени во 1989 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Руски ракометарки
Олга Горшенина

мини|Олга Горшенина во 2021 година
**Олга** **Антољевна Горшенина** (; 9 ноември 1990) е руска ракометарка на РК ЦСКА Москва и руската женска ракометна репрезентација .

## Наводи

Категорија:Руски ракометарки
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1990 година
Југ (река)

мини|Карта на сливот на Северна Двина. Југ е прикажан на мапата.
**Југ** () е река во Кичменгско-Городетскиот, Николскиот и Великустјугскиот реон во Вологдската област и во Пододосинскиот реон во Кировската област во Русија. Таа е долга 574 километри, а површината на нејзиниот слив е 35,600&nbsp;км2. Југ се приклучува на Сухона во близина на градот Велики Устјуг, формирајќи ја Северна Двина, една од најголемите реки на европска Русија.

## Опис
Главните притоки на Југ се Шарженга (лево), Кичменга (лево), Јонтала (десно), Пушма (десно) и Луза (десно). Поголемиот дел од текот на Југ поминува низ Северниот гребен, и Југ е една од најголемите реки што го преминуваат гребенот.

И покрај фактот, името на реката е идентично со рускиот збор за „југ“, името има фино-угрешко потекло и потекнува од Коми зборот *ју,* што значи „вода“.

Градовите Велики Устјуг и Николск, како и центрите на Кичменски Городската област и Пидосиновската област, се наоѓаат на брегот на Југ.

Изворот на Југ е во јужниот дел на Кичменско-Городетската област, јужно од селото Калеплиха. Реката тече југозападно, влегува во Николската област, се протега скоро до границата на Костромската област и нагло се врти северозападно. Градот Николск се наоѓа на двата брега на Југот, а возводно од долината на Николск е веќе густо населена. Низводно од Николск, Југ е пловен, иако нема навигација за патници, со исклучок на неколку фериботи. Течението на реката се протега понатаму кон север, повторно влегува во  Кичменгско-Городеската област, се врти североисточно, ја прифаќа Кичменга од лево во селото на Кихменгски Городок и влегува во Кировската област. Во Подосиновец, Југ ја прифаќа Пушмата од десно, се свртува кон север, а потоа се свртува кон запад и влегува во Великустијушката област во Вологдската област. Југ ја прифаќа Луза, нејзината најголема притока, од десно, и свртува на север пред да се приклучи на Сухона.

Постојат голем број мостови во горниот тек на Југ, но низводно од Кичменски Городок има само еден мост, сместен во Подосиновец.

## Историја
Во 14-15 век горниот тек на Југ, околу Николск, бил спорна територија помеѓу Големото Московско Кнежевство и Република Новгород. Новгород го контролираше најголемиот дел од рускиот Север, а особено сите области долж Сухона, додека Москва го контролираше Велики Устјуг, кој го наследи одВладимирско-суздаљското Кнежевство. Југ беше воден пат што Москва го користеше за да стигне до Велики Устјуг. На крајот на 15 век, Новгород бил додаден на Големото Московско Кнежевство, а Николск станал една од клучните точки на патот од Москва кон Белото Море, кој до 1703 година бил главната рута за надворешна трговија во Русија. Особено, пристаништето во Николск се користеше за превоз на товар.

## Наводи

Категорија:Реки во Русија
Категорија:Реки во Кировската област