open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Цвекло

**Цвекло** () — зеленчук со карактеристична црвена боја кој се користи во кулинарството и исхраната. Култивар е на видот * [[Beta vulgaris]]* од семејството лобода (Amaranthaceae). Неговото богатство со минерали, јаглехидрати, масти и белковини го прави здрава и честа состојка. Исто така цвеклото е богато со витамин Б12, а во себе има и мали количини кобалт. Позитивно делува кај слабокрвните лица и децата.

Цвеклото лесно се подготвува и консумира, а најчесто се вари и кисели. Често се јаде и сирово, главно рендано како дел од салата. Тоа е дел од состојките на руското национално јадење боршч.

Обликот може да му биде кружен или цилиндричен.

## Примена во медицината
Цвеклото е растение богато со здрави состојки. Луѓето одамна го познавале како лековито растение кое се користело во домаќинствата. Исто така се користи и во современата медицина. Основната примена на цвеклото е сузбивање на појавата на тумор и лечењето на леукемија. Се користи и во лечењето на маларија, акутни фиброзни болести и грип во почетниот стадиум. Користи се и при регулација на крвниот притисок, обично доколку е низок. Поволно влијае на нервите и работата на мозокот, а ја подобрува и работата на желудецот, цревата и жолчката.
Цвекла је биљка богата здравим састојцима. Зато је одавно позната и као лековита биљка која се користела у домаћинству. Такође користи се и у савременој медицини. Основна примена цвекле је у сузбијању појаве тумора и лечењу леукемије. Затим, користи се у лечењу маларије, акутних фиброзних болести и грипа у почетном стадијуму. Користи се и при регулацији крвног притиска, обично уколико је низак. Повољно утиче на нерве и рад мозга, а поспешује и рад желуца, црева и жучи.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Зеленчук
Категорија:Коренест зеленчук
Влахчани

**Влахчани** или **Влахчени** — историско село во северниот дел на Општина Велес.

## Географија
Селото било сместено во областа Гроот, на десниот брег на реката Вардар. Денес местото е во атарот на соседното село Сопот.

## Историја
Во 1859 г. Јордан Хаџи Константинов-Џинот напишал дека Влахчани е село со 10 куќи, сите Турци. Според „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 г. Влахчани (Vlahtchani) е наведено како село со 6 домаќинства и 12 жители Македонци муслимани, кои го примиле исламот, но си ги задржале јазикот и обичаите, и 16 жители Македонци христијани.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. Влахчени е сосема македонско село со 40 жители Македонци христијани и 60 Турци.

По податоците на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) в 1905 г. во *Влахчане* (Vlahtchané) има 32 Македонци.

На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го покажува *Влахчани* (Vlahcani) како турско село.

## Поврзано
* Гроот

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Барва (вулкан)

**Барва** – комплекс од андезитски стратовулкани во Костарика, 22&nbsp;km северно од Сан Хосе во провинцијата Хередија. На источната страна на планината во вулканскиот кратер е формирано езеро наречено Лагуна де Барва, а на западната страна на врвот има три брда кои се наречени *Трите Марии* (Las Tres Marías).

Барва има неколку избувни центри на нејзиниот врв и дост паразитски конуси на боковите. Нејзините три главни врва кои се гледаат од централната долина ѝ го дале локалното име *Las Tres Marías*.

Четири пирокластични конуси се наоѓаат во калдерата со димензии 2 x 3&nbsp;км во централниот и северозападниот дел од врвот. Југозападниот врв има четири конуси од кои еден има кратерско езеро.

Последен потврдена еруптивна активност на вулканот Барва датира од пред 8.050 години. Имало тврдење за избуви во 1760-тите и во 1867 година, но истражувањата на локацијата не пронашле докази за потврда на овие тврдења.

## Наводи

## Литература
*Costa Rican National Seismolgical Network: Barva ()

Категорија:Вулкани во Костарика
Категорија:Стратовулкани
Категорија:Стратовулкани во Костарика
Категорија:Планини во Костарика
Категорија:Сложени вулкани
Вишово

**Вишово** или **Вишево** — историско село во Охридско, на границата меѓу Општина Охрид и Општина Дебрца.

## Географија
Вишово било сместено северозападно од Охрид, во планината на патот за Струга, во атарот на селото Оровник кон оној на Долно Лакочереј, над месноста Кулиште. Денес мештаните местото го нарекуваат  *Вишо* (од *Вишево > Вишово > Вишоо > Вишо*).

## Историја
Селото се води во турски документи од крајот на XVI век. Во опширниот дефтер за Охридска нахија од 1582-1583 г. е запишано под името *Вишешево* (а во второто издание, како *Вишово*) со 31 христијански семејства и 11 неженети лица.

Според „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 г. селото имало 6 домаќинства со вкупно 22 жители Македонци.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. *Вишово (Вишоо)* имало 18 жители, сите Македонци.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. *Долно Габавци (Вичево)* е претставено како чисто македонско село во Охридската каза на Битолскиот санџак со 3 куќи.

На почетокот на XX век населението потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 г. во *Вишево* (Vichevo) имало 16 жители, Македонци.

## Поврзано
* Кулиште
* Чобанска Чука

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Габавци

**Габавци** — историско село во Охридско, близу градот Охрид.

## Географија
Селото се наоѓало северозападно од Охрид, на Габавскиот Рид, на патот кон Струга, денес во атарот  на Долно Лакочереј. Месноста и денес да се нарекува Габавци.

## Историја
Во 1974-1975 г. при изградбата на новиот пат Скопје - Кичево - Охрид, крај Габавци се откриени доцноантички и средновековни наоди, како дел од поголемата античка населба Хермелеjа.

Според „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 г. Габавци (Gabavtzi) имало 6 домаќинства со 23 жители Македонци, а *Долно Габавци* (Dolno gabavtzi) имало 5 домаќинства и 21 жител, Македонци.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. селото имало 30 жители, сите Македонци.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. *Горно Габавци* е претставен како чисто македонско село во Охридската каза на Битолскиот санџак со 4 куќи.

На почетокот на XX век целото население на Габавци потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во селото имало 32 Македонци, христијани.

Селото почнало да се напушта по Илинденското востание.

## Поврзано
* Габавски Рид
* Чекоштина
* Ајдиница

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Џозеф Барбера

мини|десно|Џозеф Барбера
**Џозеф Барбера "Џо"** ( - ) бил американски аниматор, режисер, продуцент, сценарист и уметник со цртани филмови, чии филмски и телевизиски ликови со цртани филмови привлекле милиони обожаватели низ целиот свет во поголемиот дел од 20 век.

## Животопис
Роден бил во семејство на италијански имигранти во Њујорк, каде што живеел, учел колеџ и ја започнал својата кариера уште на млади години. Откако работел секакви работи, и како банкар, Барбера му се придружил на Ван Берен во студиото, во 1932 година, а потоа и на Теритун во 1936 година. Во 1937 година се преселил во Калифорнија и работел во Метро-Голдвин-Мајер (МГМ). Барбера се запознал со Вилијам Хана. Двајцата мажи започнале соработка која во почетокот била најпозната по производството на **[[Том и Џери]]** и анимирани филмови.

Во 1957 година, откако МГМ го распуштил својот оддел за анимација, тие ја основале компанијата Хана-Барбера, која станала најуспешно телевизиско студио за анимација во бизнисот, продуцирајќи програми како што се „Кременковци“, „Јоги мечка“, **„Скуби-Ду“**, „Топ мачка“, „Штрумпфови“, и други. Во 1967 година Хана-Барбера била продадена на за 12 милиони долари, но Хана и Барбера останале главни во компанијата до 1991 година. Во тоа време студиото било продадено на „Тарнер бродкастинг систем“, кој пак, бил споен со сопствениците на Ворнер Брос во 1996 година. Хана и Барбера останале како советници.

Категорија:Американски режисери
Реморкер

мини|Реморкерот Џастин Мекалистер во њујоршко пристаниште
**Реморкер** е брод кој се користи за маневрирање, првенствено со повлекување или туркање на други пловни објекти во пристаништа, на отворено море, реки или канали. Реморкер се користи исто така за влечење на оштетени бродови и слични пловни објекти.

## Наводи


Категорија:Бродови
Категорија:Галицизми
Клипертон

**Клипертон**  ( или **; ) — остров во Тихиот Океан околу 1.000&nbsp;км југозападно од Мексико. Тоа е ненаселен атол, 8&nbsp;км во пречник и . Највисоката точка на островот, поранешниот вулкан, е 27 метри.

Островот Клипертон припаѓа на Франција. Во минатото островот владеел со Мексико. Администрацијата е под надлежност на Високиот комесар на Француска Полинезија, иако островот не припаѓа на оваа територија.
Овој остров бил откриен од Фердинанд Магелан во 1521 година. Името го добил по пиратот Џон Клипертон, кој го користел островот како база во XVIII век.

Островот е непогоден за човечкиот живот поради ретките ресурси. На него има броен животински свет. Меѓу нив има 11 милиони ракови и многу птици.

## Наводи

## Надворешни врски
* Остров Клипертон 

Категорија:Острови во Тихиот Океан
Категорија:Прекуморска Франција
Категорија:Зависни територии во Океанија
Категорија:Држави и територии настанати во 1931 година
Марс (митологија)

**Марс** — бог на војната во римската митологија, синот на Јупитер (според некои верзии на митот, тој бил син на магичен цвет) и Јунона. Според митот, тој е татко на Ромул и Рем, и така е апостолот на Римјаните. По Јупитер, тој бил најважниот бог кај Римјаните. Првично бил поврзан со вегетација, како што Катон пишува во својата молитва за плодовите подучени од Марс, а исто така бил и заштитник на говеда.
десно|thumb|180px|Статуа на Марс во Рим

## Особености
Римјаните подоцна го идентификувале овој бог со грчкиот бог Арес, па богот на плодовите, кои често биле принудени да војуваат, се претворил во бог на војната. На тој начин имал повеќе улоги: тој бил заштитник на дела на терен, давал плодност, ги заштитувал борците и им давал воинствен дух.

## Култ
мини|лево|Статуа на Марс во Берлин
Марс е во официјалната римска религија и богот на пролетта, така што свечено се празнува во март (од таму името „март“ на тој месец). Други значајни прослави во негова чест се одржаа во февруари и октомври. На секои пет години во кампусот Мартиус, пред својот олтар, пописот беше проследен со ритуално чистење. Во Рим имало и други два храма: ара Мартис во полето (138 п.н.е.) и еден надвор од портата на Капена (388 п.н.е.). Марс, исто така, бил фатен во времето на Империјата, благодарение на Август, кој го основал култот на Марса Ултора ("одмаздници"). Марс зел многу поважно место во римската митологија отколку во случајот со неговиот грчки колега Арес. Причината за ова веројатно е тоа што го чувале сопругот Ри Силвија и таткото на Ромул и Рем, кој го основал Рим. Затоа, тој бил почестен како татко на римскиот народ, а Римјаните биле наречени деца на Марс.

## Марс како мотив во уметноста
* „Марс“ — песна на македонскиот поет Филип Јовановски.

## Наводи

Категорија:Богови
Категорија:Римска митологија
Категорија:Римски пантеон
Категорија:Римски богови
Делови

**Делови** е населено место во составот на општината Новиград Подравски во Копривничко-крижевска жупанија, Република Хрварска.

## Историја
До територијална реорганизација во Хрватска, местото се наоѓало во состав на старата општина Копривница.

## Население
На пописот на населението во 2011 година, во Делови имало 250 илјади жители.

## Наводи

Категорија:Населени места во Хрватска
Смолени

**Смолени** — историско село во Охридско, денес во Општина Дебрца.

## Географија
Смолени се наоѓало во денешниот атар на Ново Село.

## Историја
Според Васил К’нчов, во 1890-те години *Смолени* имало 3 куќи. Во неговата статистика („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Смолени имало 18 жители, Македонци.

Селото е изгорено во Илинденското востание во 1903 г. и атарот му е припоен кон Ново Село.

## Поврзано
* Сатеска
* Матица (река)

## Наводи

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Изалко (вулкан)

**Изалко** — активен стратовулкан кој се наоѓа во западниот дел на Ел Салвадор. Се наоѓа на јужниот дел на вулканот Санта Ана. Изалко избувнувал речиси континуирано од 1770 до 1958 година, заработувајќи го прекарот на „*Светилник на Тихиот Океан*“, и доживеал ерупција на крилата во 1966 година. За време на ерупција во 1926 година, селото Матазано било целсно зафатено, а 56 лица биле убиени. Вулканот всушност ги зазел високите обработливи површини на јужниот дел на вулканот Санта Ана кои се користеле за производство на кафе, какао и шеќерна трска.

Изалко е висок 1.950 метри. Всушност, тој не е вулкан, туку е дел од системот, заедно со неговиот сосед - вулканот Санта Ана.
Она што го прави најпознатиот природен светилник во светот е фактот што на секои осум минути избувнува вулканот, паѓајќи облак од чад на височина од 300 метри. Оваа ерупција се случува без прекин во последните двесте години.

## Геологија

Лавата која историски избувнувала од Изалко се состои од оливински базалти. На формирањето на Изалко му претходела фумаролошка активност во 1658 година, пред неговата активност во 1770 година. Денес Изалко доживува само фумаролошка активност во вид на дождовница што влегува во вулканот и стапува во контакт со топлите карпи, наместо со емисиите на пареа од подземни гасови. Фумаролните наоѓалишта на вулканот се сметаат за извори за неколку ретки минерали.

## Туризам

Вулканот е посетен и редовно се искачува од страна на туристите во Ел Салвадор преку Националниот парк Серо Верде и е национална икона на земјата, дури и се појавувал на банкнотата од 10 колони, денес надвор од употреба. Вулканот моментално е заспан, но повторно може да еруптира.

Еден хотел е изграден во близина на Серо Верде за да обезбеди сместување со поглед кон еруптираниот вулкан, но вулканот престанал да еруптира кратко пред да биде завршен хотелот.

## Изалко и Малиот принц

Во француската новела „Малиот принц“ од Антоан де Сент Егзипери, се споменува вулканот.

## Наводи

Категорија:Стратовулкани
Категорија:Активни вулкани
Категорија:Вулкани во Ел Салвадор
Категорија:Планини во Ел Салвадор
Категорија:Биосферни резервати во Ел Салвадор
Орта Маало

**Орта Маало** или **Орта Мале** — историско село во Штипско, денес во најсевернот дел на атарот на Црвени Брегови, Општина Неготино.

## Географија
Селото се наоѓало на 20&nbsp;км југозападно од Штип, во северозападното подножје на Конечка Планина (Серта), на 5&nbsp;км источно од Хаџи-Сејдели.

## Историја
Во XIX век Орта Маало било турско село во Штипската каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. *Јокари Орта Махле* имало 190 жители, а *Ашаки Орта Махле* - 115 жители, сите Турци.

На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена показва *Орта махале* (Orta Mahale) е покажано заедно со соседното маало Дуванци (Доганли, Doganli) како села со нејасен етнички состав.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 10 до 25 Турци.

### Родови
Орта Маало било турско село.

Според истражувањата од 1920-1924, родови во селото:

* **Доселеници:** *Хаџи-Агушлар (6 к.), Ѓеримамиџалар (4 к.), Курдалилар (3 к.), Рустемлер (3 к.), Кадирамиџалардан (1 к.)*, стари доселеници од Турција, по потекло Јуруци; *Латифовци (1 к.)* доселени во 1913 година од селото Кара Оџали, а таму во 1908 година од селото Пештерница; *Усин-Јајалар (4 к.)* доселени биле во 1913 година од раселеното село Дуванци; *Незирлар (1 к.)* доселени во 1913 година од селото Кара Оџанли; *Оџанан (1 к.)* доселени од селото Шеоба.

## Иселеништво
Иселеници има во Турција.

## Поврзано
* Дуванци

## Наводи

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Мрамор (село)

**Мрамор** — историско село во Тиквешко, во областа Раец, во атарот на денешното село Раец, Општина Кавадарци. Селото се наоѓа на границата на Општина Кавадарци со Општина Прилеп.

Денес, од селото е зачуван само Мраморскиот манастир со својата црква.

## Географија и местоположба

мини|300п|лево|Поглед на патот до селото

Селото се наоѓало на широкото дно на Сув Дол, на северната огранка на Кобиларник. Чешмите биле над селото и било од разреден тип.

Селото се наоѓало во областа Раец, на десниот брег на истоимената река, западно од истоименото село.

До селото води земјен пат, кој започнува кај Дреновска Клисура со двоење од А3.

Месности во атарот на некогашното село биле Илимица, Страње, Горна Лојза, Голеш, Грипа, Преслап, Прогањите и Мечкина Пештера.

## Историја

Најстар пишан податок за Мрамор е дека во 1519 година, селото имало 13 семејства и 3 вдовици. Во 1573 година, селото имало 21 семејство и 18 неженети.

Под селото во минатото се наоѓала железничка станица „Мрамор“.

## Стопанство

Селаните се занимавале со земјоделство и сточарство. Со приходите од сточарството ги откупиле куќите и нешто земја, додека на останатите ниви работеле како чифлигари. Бегови кои ја поседувале земјата биле Мефајил-ага од Прилеп и Џевџет Мустафа-бег Ќеримбеговиќ од Кавадарци.

## Население

мини|300п|десно|Новите тунели на експресниот пат Градско-Фариш

Според „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, во 1873 година, Мрамор (Mramor) се води како село со 41 домаќинства и 185 жители Македонци.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година, Мрамор имал 233 жители, сите Македонци христијани.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 10 до 25 Македонци.

### Родови

Мрамор било македонско село.

Според истражувањата од 1920-тите, родови во селото биле:
* **Староседелци:** *Анѓелевци-Пемовци* (2 к.), *Ѓелевци* (1 к.), *Шоклевци* (1 к.), *Чепенковци* (1 к.) и *Ковачовци* (3 к.).
* **Доселеници:** *Димевци* (3 к.), доселени се од некое село во Охридско, *Лазевци* (1 к.), доселени се од селото Дреново и *Ѓоровци* (1 к.), и тие се од селото Дреново.

### Иселеништво

Од крајот на XIX век, многу население избегало во Прилеп.

## Самоуправа и политика

Во  век, Мрамор било село во Тиквешката Каза на Отоманското Царство.

## Културни и природни знаменитости

мини|300п|десно|Поглед на главната манастирска и селска црква „Св. Атанасиј“

;Цркви
* Црква „Св. Атанасиј“ — главна манастирска и селска црква.

;Манастири
* Мраморски манастир — манастир во селото, единствен објект што постои.

## Редовни настани

;Слави
* Атанасовден (зимен) — селска и црковна слава додека постоело селото

## Поврзано
* Раец (област)
* Раец (река)

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Историски села во Македонија
†
†
†
Житолуп

**Житолуп** — историско село во Тиквешко, во областа Раечка Котлина, во атарот на денешното село Фариш, Општина Кавадарци.

Денес, на селото се наоѓаат обработливи површини.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓало покрај Селска (Фаришка) Река, веднаш западно од селото Фариш и денес местото е во неговиот атар.

До местото на селото може да се дојде преку земјениот пат кој води до главната селска црква „Св. Богородица“ во Фариш.

## Историја

Во XIX век, Житолуп бил македонски чифлиг, во посед на братучедите Димче и Косте Тошевци од Прилеп. Чифлигот бил разурнат во 1900 година од страна на комитите.

## Стопанство

Селото било основано како чифлиг.

## Население

Во статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година имало 20 жители, сите Македонци христијани.

## Самоуправа и политика

Во  век, Житолуп било село во Велешката Каза на Отоманското Царство.

## Поврзано
* Раец (област)
* Ромчица

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Историски села во Македонија
†
†
†
Читаклија

**Читаклија** — историско село во Штипско, на границата со Општина Неготино.

## Географија
Селото се наоѓало 15&nbsp;км југозападно од Штип, во јужното подножје Конечка Планина (Серта), на 5&nbsp;км југозападно од Хаџи-Сејдели.

## Историја
Во XIX век Читаклија било турско село во Штипската каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. *Читакли* имало 150 жители Турци.

На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го наведува *Читакли* (Čitakli) како село со нејасен етнички состав.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 10 до 25 Македонци.

### Родови
Читаклија било турско село.

Според истражувањата од 1920-1924, родови во селото: 

* **Доселеници:** *Ѓегалардар (4 к.), Коџа-Имерлер (7 к.), Шабанџик (1 к.), Коџа-Фератлар (1 к.) и Кучук-Сулолар (2 к.)* стари доселеници од Турција, по потекло Јуруци.

## Иселеништво
Селото е раселено а највеќе иселеници има во Турција.

## Поврзано
* Конечка Планина

## Наводи

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Виола Дејвис

**Виола Дејвис** (родена на 11 август 1965 г.) — американска глумица и продуцент.

Таа е единствената црнка која трипати била номинирана за наградата Оскар, добивајќи еден, и е единствената црнка која ги има добиено трите најпрестижни награди за глума, Оскар, Златен глобус и Награда Тони. Во 2012 и 2017 година, таа била именувана на списокот „сто највлијателни луѓе во светот“ кој го изготвува списанието Тајм.

Откако дипломирала на престижната школа „Џулијард“ во 1993 година, Дејвис ја започнала својата кариера во театар. Таа играла споредни и мали улоги во неколку филмови и телевизиски серии на крајот на 1990. години и почетокот на 2000. години, и тоа во филмовите *[[Кејт и Леополд]]* (2001) и *[[Далеку од рајот (филм)|Далеку од рајот]]* (2002) и во серијата *[[Закон и ред: Одделение за посебни жртви]]*. Во 2001 година таа добила Награда Тони за најдобра театарска глумица за изведбата на Тоња во претставата *Кралот Хедли II*. Дејвис направила пробив во филмската индустрија во 2008 година кога нејзината споредна улога во драмата *[[Сомнеж (филм)|Сомнеж]]* ѝ донела неколку номинации, и тоа номинација за Златен глобус, номинација за наградата која ја доделува здружението на филмски глумци, и номинација за Оскар за најдобра споредна глумица. Во 2010 година, Дејвис добила Награда Тони за најдобра главна театарска глумица за нејзината изведба како Роуз Максон во обновената претстава *Огради*. За улогата на куќната слугинка Ејблин Кларк во комичната драма *[[Слугинки (филм)|Слугинки]]* (2011), таа добила номинација за Оскар за најдобра глумица и ја добила наградата за најдобра глумица која ја доделува здружението на филмски глумци.

Од 2014 година, Дејвис ја игра улогата на адвокатот Аналис Китинг во телевизиската серија *[[Како да се извлечеш со убиство]]*, улога која ѝ донела Еми награда за најдобра главна глумица во драмска серија, со што станала првата црнка која ја добила оваа награда. Во 2016 година, Дејвис глумела во суперхеројскиот филм *[[Одред на отпишаните (филм)|Одред на отпишаните]]* и ја повторила улогата на Роуз Максон во филмската адаптација на *[[Огради (филм)|Огради]]*, за која ги освоила наградите Оскар, Златен глобус и БАФТА за најдобра споредна глумица. Дејвис и нејзиниот сопруг, Џулијус Тенон, се основачи на продукциската компанија *JuVee Productions*.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Родени во 1965 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Американски глумци
Категорија:Добитници на наградата „Тони“
Категорија:Американски филмски глумци
Категорија:Добитници на Златен глобус
Крњевци

**Крњевци** или **Крневци** — историско село во Штипско, во атарот на денешното село Судик, Општина Штип.

Денес, на селото се наоѓаат пасишта.

## Географија и местоположба

Селото било сместено на 3 километри североисточно од селото Судик, во јужното подножје на планината Манговица. Денес, местото се допира со атарот на Трооло, Општина Пробиштип.

До местото на селото може да се дојде преку земјен пат кој води од селото Горно Трогерци.

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Крњевци живееле 54 жители, сите Македонци.

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Крњевци имало 64 жители, сите Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.

На етничката карта од 1927 година, Леонард Шулце Јена го наведува Крњевци (Krnevci) како село со нејасен етнички состав.

## Самоуправа и политика

Во  век, Крњевци било село во Штипската Каза на Отоманското Царство.

## Поврзано
* Манговица
* Раздолци

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Историски села во Македонија
†
†
†
Јасеново

**Јасеново** — историско село во областа Клепа, во Општина Чашка, во околината на градот Велес.

Денес, на местото на селото се изградени многу нови куќи, а таму се наоѓа и специјалната болница „Јасеново“.

## Географија и местоположба

Селото е сместено во северните падини на планината Бабуна, на 2 километри источно од патот Прилеп-Велес, јужно од селото Владиловци и денес лежи во неговиот атар.

Во некогашниот атар на историското село Јасеново, работи истоимената специјална болница за белодробно заболувања и туберкулоза.

## Население

Според „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 година, Јасеново е посочено како село со 6 домаќинства со 25 жители Македонци.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Јасеново живееле 110 жители, сите Македонци.

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Јасеново имало 88 жители, сите Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.

На етничката карта од 1927 година, Леонард Шулце Јена Јасеново го навел како напуштено село.

## Самоуправа и политика

Во  век, Јасеново било село во Велешката Каза на Отоманското Царство.

## Личности

;Родени во Јасеново
* Никола Јасеновец — револуционерен деец, починат пред 1918 г.

## Галерија


Податотека:Патоказ за болницата Јасеново.jpg|Патокази до специјалната болница „Јасеново“
Податотека:Нови куќи во месноста Јасеново.jpg|Новоизградени куќи во месноста на поранешното село Јасеново
Податотека:Поглед на Јасеново 2.jpg|Воздушен поглед на болницата „Јасеново“


## Наводи

## Надворешни врски


†
†
Категорија:Историски села во Македонија
Категорија:Владиловци
Припор (Велешко)

**Припор** — историско село во источниот дел на областа Азот, Велешко.

## Географија
Селото се наоѓало на северните падини на планината Бабуна, јужно од с.&nbsp;Крајници, и денес лежи во неговиот атар.

## Историја
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 г. *Трипор* (Tripor) е наведено како село со 4 домаќинства и 16 жители Македонци.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) на крајот на XIX век Припор имал 15 жители Македонци христијани.

На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го покажува Припор (Pripor) како напуштено село.

## Поврзано
* Азот
* Церовица

## Наводи

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Мишино

**Мишино** — историско село во Општина Кочани, во областа Осоговија, во околината на градот Кочани. Денес, тоа е маало на селото Небојани.

## Географија и местоположба
Мишино се наоѓа високо на Осоговските Планини, северно од градот Кочани.

## Историја
Во септември 1910 година, селото настрадало во разоружувачка акција на младотурците и 96 жители на Мишино и Долги Дол пребегале во Бугарија.

Во Првата балканска војна, 1 лице од селото било доброволец во Македонско-одринските добороволни чети. По Првата балканска војна, селото било припоено кон Небојани.

## Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од  1900 година, во Мишино живееле 35 жители, сите Македонци христијани.

По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Мишино имало 40 жители Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 100 Македонци.

## Самоуправа и политика
Во XIX век, Мишино било село во Кочанската каза на Отоманското Царство.

## Личности
;Починати во Мишино
* Стефан Мандалов (1875-1903) — македонски револуционер и војвода на ВМРО.

## Поврзано
* Небојани
* Чеперник

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Чеперник

**Чеперник** или **Чоперник** — историско село во Кочанско, денес во атарот на с.&nbsp;Небојани, Општина Кочани.

## Географија
Селото било сместено високо Осоговските Планини, северно од градот Кочани.

## Историја
На крајот на XIX век Чеперник било село во Кочанската каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900&nbsp;г. селото имало 16 жители, сите Македонци христијани.

## Поврзано
* Небојани
* Мишино

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Реч

**Реч** — историско село во областа Река, северозападна Македонија, денес во атарот на с.&nbsp;Бродец, Општина Гостивар. Жителите биле Македоци-Шкрети од православна и исламска вероисповед, заведувани како „Албанци“.

## Географија
Селото се наоѓало во областа Горна Река, во подножјето на Кораб по горното течение на Радика, меѓу остатоците на селата Штировица и Стрезимир.

## Историја
Во XIX век Реч е заведено како мешано христијанско-муслиманско „албанско“ (впрочем македонско) село во Реканската каза. Според „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 г. Реч се води како село со 30 домаќинства, чии жители се 93 православни „Албанци“.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. селото имало 150 жители „Арнаути“ христијани и 140 „Арнаути“ муслимани.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Рече (Река) се води како чисто „албанско“ село од мешана (муслиманска и православна) вероисповед во Реканската каза на Дебарскиот санџак со 28 куќи.

Според цариградскиот митрополит Поликарп Дебарски и Велешки во 1904 г. Реч имал 12 „српски“ куќи, иако ова несомнено е пропаганда. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. христијанското население на Реч (Retch) се состоело од 72 „Албанци“.

## Поврзано
* Баратица
* Горна Река
* Стрезимирска Планина

## Наводи

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Категорија:Македонци-муслимани
Категорија:Бродец (Гостиварско)
Копачка (област)

**Копачка** претставува етногеографска област во централниот дел на Западна Македонија, на територијата на Општина Кичево.

## Географија и местоположба
Копачка се наоѓа во Западна Македонија, расположена јужно од Кичево, поточно помеѓу областите Кичевија на исток и североисток, Железник (Демир Хисар) на југоисток, Дебрца на југ и југозапад, Жупа на запад и Мала Река на северозапад . Целата територија на областа Копачка (освен с. Кнежино) до 2013 година, административно припаѓаше на Општина Другово, со општински центар во селото Другово. Во областа Копачка се наоѓаат 26 населени места, сите во состав на Општина Кичево. Географски се дели на Горна и Долна Копачка. Најголемо населено место е селото Другово (1 492 ж.), кое поради близината со градот Кичево (само 1&nbsp;км) всушност претставува и единственото живо село, чие население константно се зголемува, а селото полека почнува да личи на градска населба на влезот на Кичево.

## Историја
Една од најкрвавите битки во Илинденското востание во Кичевско се одиграла на една голема полјана помеѓу селата Карбуница и Кладник во месноста „Ѓурѓејца“. Според хроничарите оваа битка се одиграла на 4 август 1903 година и претставува една од ретко успешните и добиени битки на востаниците во Илинден, кој успех силно одекнал меѓу востаниците, како и во целиот Битолски револуционерен округ. Оваа битка со својата пожртвуваност се втемели во успехот на познатата Крушевска Република од 1903 година. Загинатите борци на Ѓурѓејца ги испишаа светлите страници на Македонскиот непокор.

## Демографија
Најголем број на жители биле регистрирани во 1953 година, односно 9 030 жители. Оваа бројка во сите наредни пописи постепено се намалува, за во последниот попис во 2002 година, во сите 26 села во Копачка да бидат избројани само 3 097 жители, или само 34,2 % од бројот на население во 1953-та. Толку биле силни миграционите движења во овој регион, а и сè уште траат, што од сите 26 села, дури 20 имаат помалку од 100 жители. За разлика пак, во 1961 година не постоело ниту едно село со помалку од 100 жители.

Следува табеларен приказ на бројот на население во пописните години од 1948 до 2021 година:

*Белешка*: Во пописот од 1900та селата Долна и Горна Душегубица и Кленоец биле сметани за едно село.  Долна и Горна Душегубица биле сметани како едно село и во пописите од 1905 и 1917. Селата Горно и Долно Добреноец во пописите од 1900, 1905 и 1917 биле сметани за едно село.

Според пописот од 2002 година, најголем дел од населението, 2 641 (85,2 %) се Македонци православни, додека во две села, Другово и Србјани живее и муслиманско население, од кои 292 (9,4 %) се декларирале како Турци, а 155 (5,0 %) како Албанци. Дел од споменатите муслимани во Копачка припаѓаат на македонскиот етнички елемент.

## Наводи

Категорија:Историско-географски области во Македонија
Томислав Биљарац – Томби

**Томислав Биљарац – Томби** (роден  – , ) — македонски новинар, доајен на македонското автомобилско новинарство,  кој над 40 години бил активен во радио програми, новински изданија, магазини и ревии посветени на автомобилската индустрија.

## Животопис
Биљарац е роден на 22 март 1940 година. Неговата кариера започнала во Радио Скопје, во рубриката за сообраќај, а потоа повеќе децении работел како главен и одговорен уредник на изданието „Современ возач“. Тој бил и член на жирито за избор на Автомобил на годината на Југославија, а особено е познат како творец и сопственик на првата „авто-мото“ ревија во независна Македонија – „Авто Плус“.
Биљарац бил иницијатор и основач на жирито за избор на Автомобил на годината во Македонија и важи за еден од поставувачите на темелите на салонската манифестација „Авто Експо“ која долги години се одржувала на Скопскиот саем.
За својата посветена работа Томислав Биљарац – Томби бил добитник на многу признанија и награди како на просторите на некогашна Југославија, така и во независна Македонија.

Починал во Скопје на 18 декември 2017 година.

## Наводи

Категорија:Македонски новинари
Бријан Лаудруп

**Бријан Лаудруп** (роден на 22 февруари 1969 година) — поранешен дански фудбалер кој играл на позицијата напаѓач или како играч за врска. Тој во моментов работи како фудбалски коментатор, критичар и аналитичар на Канал 5 и 6'ерен. Заедно со поранешниот репрезентативен голман Ларс Хег, Лаудруп ја управува фудбалска академија за маргинализирани младите.

За време на неговата кратка играчка кариера кој на крајот завршила поради повреди, Лаудруп настапувал за голем број европски клубови. Тој ја започна кариерата во данскиот клуб Бронби, со кој двапати го освоил данското првенство во доцните 1980-тите. Тој подоцна играл за германски и италијански клубови, со кој ја  освоил Серија А, како иЛигата на Шампиони<nowiki/>те со Милан во сезоната 1993-94. Исто така тој бил витален дел од тимот на Ренџерс, тимот кој доминирал во Шкотската Премиер Лига во 1990-тите, освојувајќи три првенства, меѓу другото. Во својот краток ангажман во англискиот клуб Челси, тој го освоил Уефа Супер Купот во 1998 година, а подоцна  имал краток ангажман во екипата на Копенхаген во Данска, пред да ја заврши својата кариера со Ајакс во 2000 година.

На репрезентативно ниво, Лаудруп одиграл 82 натпревари и постигна 21 гол за данскиот репрезентацијата, и претставувал наземенлив дел од данската тимови кои го освоиле УЕФА Еуро 1992 и Купот на конфедерациите во 1995 година..

Лаудруп ја освоил наградата за дански Фудбалер на годината рекордни четири пати. Тој бил именуван од страна на ФИФА , како петти-најдобар играч во светот во 1992 година и бил именуван од страна на Пеле како еден од најдобрите 125 најголемите живи фудбалери на ФИФА 100 церемонија во март 2004 година, заедно со неговиот постар брат М<nowiki/>ихаил Лаудруп.

## Наводи

Категорија:Родени во 1969 година
Категорија:Фудбалери на Светско првенство 1998
Категорија:Фудбалери на ФК Брондби
Категорија:Фудбалери на ФК Бајерн Минхен
Категорија:Фудбалери на ФК Фјорентина
Категорија:Фудбалери на Милан
Категорија:Фудбалери на ФК Ренџерс
Категорија:Фудбалери на ФК Челзи
Категорија:Фудбалери на ФК Копенхаген
Категорија:Фудбалери на ФК Ајакс
Категорија:Фудбалери од Бундеслигата
Категорија:Фудбалери во Серија А
Категорија:Фудбалери од Премиер Лига
Категорија:Дански фудбалери
Категорија:ФИФА 100
Категорија:Живи луѓе
Автоматска пушка

мини|М4 карабина
мини|Штаер АУГ
**Автоматска пушка**, **автомат** или **јуришна пушка** — автоматско оружје со голема внатрешна моќ, голем капацитет и мала тежина. Дејствува единачно или автоматски. Кај некои модели освен овие два начини на дејствување, има и трет: краток рафал.

Автоматска пушки се првпат употребени за време на Втората светска војна, а до крајот на 20 век, станале стандардно оружје за повеќето армии во светот.

Автоматска пушка денес претставува вообичаено пешадиско оружје. Користи таканаречена средна муниција од мал калибар и голема почетна брзина, која има поголемо барутно полнење од пиштолското, но помало од митралезите. Битната одлика на сите автоматски пушки e начинот на држење, кој е сличен на пиштолот, што овозможува подобра контрола на оружјето и поголема стабилност при рафалното пукање. Обично автоматските пушките имаат голем капацитет, од 25 до 35 куршуми.

## Примери
АК-47 (Русија) и М16 (САД) се најпознати примери на автоматски пушки. Од другите, познати се FN F2000, HK G36,
FAMAS, Штаер АУГ, SIG SG 550, FN FNC, ИМИ Галил, AK-74 и други.

## Наводи


Категорија:Пушки
Категорија:Германски пронајдоци
Рабетинска Река

**Рабетинска Река** — река во западниот дел на Македонија, лева притока на Треска во Кичевскиот крај.

Настанува во извориштето Мочур (на надморска височина од 1.650&nbsp;м), во јужните падини на планината Челоица, источно од Кичево. Поминува низ селата Рабетино, Дупјани, Светораче, Речани и Миокази и се влева во левата страна на Треска, кај с. Лисичани, на висина од 575&nbsp;м. Нејзиниот слив соодветствува на подобласта Горно Рабетино.

## Опис

Вкупната должина од изворот до вливот и изнесува 15,4&nbsp;км, минималната должина 13,1&nbsp;км а коефициентот на развиеност е 1,18. Вкупниот пад помеѓу изворот и вливот изнесува 1.075&nbsp;м а просечниот 69,8‰. Вкупната должина на водоразделната линија и изнесува 37,0&nbsp;км, а сливот зафаќа .

### Долина

мини|200п|десно|Реката во селото Светораче

Долината има правец на протегање север-југ. Во горниот тек сè до селото Рабетино таа има изразито планински карактер. Јужно од Светораче нејзината плавина се проширува, а самата долина е всечена во дното од средишната езерска рамнина.

Во долниот тек Рабетинска Река е всечена меѓу возвишенијата Старец (1.035&nbsp;м) и Кале (1.022&nbsp;м) од една и Чука од другата страна.

### Притоки
Ова се притоките на Рабетинска Река, кои се повремени или трајни водотеци, наведени по редослед на течението:

* Дабојца (Д)
* Леништа (Л)
* Василово Ѓубре (Л)
* Јавор (Л)
* Патејчка (Патевачка) Река (Л)
* Столечки Кладенчиња (Л)
* Длабоки Дол (Л)
* Дол (Л)

## Рабетино
Рабетино (или Рабетинкол) е област во Кичевијата која го опфаќа сливот на Рабетинска Река и долниот тек на реката Треска, од селата Лисичани и Челопеци, па до селото Латово. Се дели на два дела: Горно Рабетино (споменатиот слив) и Долно Рабетино.

## Поврзано
* Кичевија

## Наводи

Категорија:Реки во Македонија
Категорија:Притоки на Треска
Категорија:Општина Кичево
Категорија:Рабетино
Невадо Трес Крусес Централ

**Невадо Трес Крусес Централ** — вториот врв на изумрениот вулкански масив, кој се наоѓа во планинскиот венец Анди во регионот Атакама на границата помеѓу Аргентина и Чиле.

Невадо Трес Крусес Централ е втор е вториот од вкупно трите вулкани кои се наоѓаат на Невадо Трес Крусес, кој достигнува 6.629 метри надморска височина. Невадо Трес Крусес Централ е највисокиот врв кој се наоѓа целосно на територија на Чиле и е единаесетта највисока планина во Јужна Америка и кратер од околу еден километар. За првпат бил искачен од страна на полските планинари 1937 од Стефан Осецки и Витолд Париски, на 26 февруари 1937 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* Nevado Tres Cruces Central description in Andeshandbook (in Spanish)

Категорија:Планини во Чиле
Категорија:Вулкани во Чиле
Човекот од Сан Фернандо (филм од 1978)

**Човекот од Сан Фернандо** (англиски: *Every Which Way But Loose*) – американски филм од 1978 година, во режија на Џејмс Фарго, според сценариото на Џереми Џо Кронсберг. Главните улоги ги играат: Клинт Иствуд, Сондра Лок, Манис, Џофри Луис, Беверли Д’Анџело и Рут Гордон. Агентот на Иствуд го осветувал да ја одбие улогата во овој филм, но тој не го прифатил советот и, наспроти сите очекувања, „Човекот од Сан Фернандо“ станал голем хит, така што две години подоцна било снимено продолжението „Човекот од Сан Фернандо 2“ кое, исто така, постигнало голем комерцијален успех. Притоа, во тоа време, главната глумица во филмот, Сондра Лок, му била животна сопатничка на Иствуд, со кого била во брак до 1990 година. За потребите на филмот, тренер на Иствуд бил Ал Силвани, кој своевремено го тренирал светскиот шампион во бокс, Џејк Ламота, а две години претходно го тренирал и Силвестер Сталоне при снимањето на филмот „Роки“.

## Содржина
Фило Бедо (го игра Иствуд) поправа автомобили, но всушност заработува за живот од уличните борби што му ги организира пријателот Орвил (го игра Луис). На Фило му се допаѓа кантри-музичарката Лин Хелис-Тејлор (ја игра Лок), која поминува една ноќ со него, а потоа си заминува. Заедно со Орвил и со орангутанот Клајд, Фило оди на пат по долината Сан Фернандо во потрага по Лин. Патем ја запознаваат девојката Еко (ја игра Д’Анџело) со која се зближува Орвил, а нив ги брка мотоциклистичката банда „Црни вдовици“...

## Наводи

Категорија: Американски филмови
Категорија: Филмови на англиски јазик 
Категорија:Филмови од 1978 година 
Категорија: Акциони филмови
Категорија: Филмски комедии
Категорија: Филмови со Клинт Иствуд 
Категорија: Филмови со Сондра Лок 
Категорија: Филмови на Џејмс Фарго
Пемза

десно|мини|Примерок на силно порозна пемза од вулканот Теида на Тенерифе на Канарски ОстровиКанарските Острови. Неговата густина е само 0,25 кг на кубен дециметар. Скалата е во сантиметри.
**Пемза** – лесна, бела или сива, извонредно шупликава и сунѓереста карпа, со кисел или среднокисел состав. Оваа високомеуреста пирокластично екструзивна магматска карпа содржи риолит, трахит и фонолит.

## Особености
Бојата на пемзата е обично светла, главно бела. Како екструзивна карпа, создадена при ерупција  на вулкан. Нејзината просечна порозност е околу 90%. Пирокластичниот материјал е исфрлен во воздухот како пена која содржи меурчиња гас. Лавата брзо се стврднува, а меурчињата остануваат заробени во карпатА. Заради тоа пемзата е исклучително лесна, па не пропаѓа во вода и се користи за производство на лесни бетони.

### Пемзата е многу лесна па често плови по вода
Базалтната верзија на пемзата е позната како скорија и многу се разликува заради минералогијата. Кога е присутна поголема количина гас тогаш настанува ситнозрнеста верзија на пемзата позната како пемзит. Пемзата се смета за стакло бидејќи нема кристална структура – аморфна  е. Варира и во густината, во зависност од односот на меурчињата и цврстиот материјал. Многу примероци пемза пловат на вода. После ерупцијата на вулканот Кракатау во Тихиот Океан, долго време  пливале сплавови пемза долги и до 25 метри. На некои растеле палми и друга вегетација. За време на подземните вулкански ерупции близу Тонга во 1979, 1984 и 2006 година настанале големи сплавови пемза долги и до 30 км кои пловеле илјадници километри до Фиџи.
мини|лево|200п|Пемзата има многу мала густина
Постојат главно два вида  на меурчињата во пловките.  Некои пловки   се состојат од  тубичести  и  напоредно распоредени  меури,и затоа таквата пловка поприма свиленкаст изглед.  Втората форма на меурчиња е  сферична  и таквиот пловак  се содзава како резултат на зголемениот притисок во текот на ерупцијата.

## Примена
Пемзата многу се користи за правење исклучително лесен бетон. Се користи и како адитив на цементот и таквата пемза се нарекува поцолан и се меша со вар за да се направи лесен бетон. Ваквиот  бетон  бил во употреба веќе  во  римскиот период. Пемзата се користи и во козметиката за отстранување на вишок кожа на стапалата. Фино сомелена пемза се додава во некои забни пасти и во некои кремови за раце заради нејзината голема абразивност. Таканаречениот лавин сапун во себе содржи абразивна пемза, а го користат автомеханичарите и други кои многу ги валкаат рацете.

## Наводи

## Литература
* Ђорђевић В., Ђорђевић П., Миловановић Д. 1991. *Основи петрологије*. Београд: Наука

## Надворешни врски

* NSW to become the pumiced land Retrieved 2007-01-28.

Категорија:Вулканологија
Категорија:Вулкански стакла
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Индустриски минерали
Категорија:Производи за лична хигиена
Категорија:Магматски карпи
Бокстел

**Бокстел** () е општина и град во јужниот дел на Холандија.

Од тука е потеклото на Ван Бокстел семејство, кое има бројни потомци во Северна Брабант.

Градот бил местото на биткатата на Бокстел во септември 1794 година во текот на Фландиската кампања. Тоа е често главно запаметен како првата битка за иднината на Војводата Велингтон.

## Населението центри
* Бокстел
* Ленсихеувел
* Лимпде

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* Официјално мрежно место

Категорија:Општини во Северен Брабант
Категорија:Населени места во Северен Брабант
Перничеста лава

[мини|десно|250п|Неодамнешни перничести лави од [Хаваите]]
[мини|десно|250п|Распаднати [архаик|архајски перничести лави во Канадскиот штит]]
**Перничеста лава** () – лава со специфична перничеста структура која ја добила со екструзија на лава под вода, односно со субакватична екструзија. Перничестите лави во вулканските стени се јавуваат во дебели секвенци на дисконтинуирани маси со перничест облик, обично со димензии од околу 1 метар. Го градат највисокиот дел на вториот слој на нормална секвенца на океанската кора.

## Состав
Перничестите лави главно имаат базалтен состав иако се познати и перничести лави со коматитски, пикритски, бонинитски, андезитски, па дури и дацит. во општ случај, колку е покисела магмата, перничестите лави имаат поголеми димензии заради поголемата вискозност на лавата.

## Појавување
Перничестите лави се јавуваат на сите места каде базичните или интермедијарните лави се изливаат на морското дно, а тие места можат да бидат вериги на подморски вулкани над врелите точки или конструктивните граници на плочите на средеокеанските гребени. Во текот на формирање на нова океанска кора, во центарот на ширење се исфрлаат дебели секвенци од перничеста лава, кои се хранат со магмата од дајковите кои го поврзуваат морското дно и огништето на магмата. Перничестите лави и со нив поврзаниот комплекс паралелни дајкови, градат дел од класичната офиолитска секвенца во случка на обдукција на океанската кора на континенталната кора.

Постоењето на перничести лави во најстарите вулкански секвенци на Земјата го потврдува и постоењето на големи маси вода на Земјината површина во раниот архаик. Перничестите лави генерално се користат за потврда на субакватичниот вулканизам во метаморфните појаси.

Перничестите лави исто така се јавуваат како производи на подледничките вулкани во раните фази на ерупциите..

## Поврзано
Перничест базалт

## Наводи

## Надворешни врски
* NeMO Explorer, NOAA - Contains link to video of pillows being formed

Категорија:Вулканологија
Категорија:Структурна геологија