open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Netflix

мини|276x276пкс|Нетфликс
**Netflix, Inc.** (се чита: *Нетфликс*) — американска компанија за разонода, како и преносен сервис за филмови и ТВ-серии. Основана е на 29 август 1997 г. од Рид Хејстингс и Марк Рендолф. Седиштето се наоѓа во Лос Гатос, Калифорнија.

## Netflix и судски постапки

### Broadcom против Netflix
На 22 декември 2023 г., според соопштение од американската компанија Broadcom Inc., Окружниот суд во Минхен, Германија, му изрекол казна на Netflix во износ од 7,05 милиони евра поради кршење на патент на компанијата Broadcom. Санкциите се поврзани со „прекумерни прекршувања“ на патентните права на Broadcom од страна на Netflix — и покрај судската одлука донесена во септември 2023 г., според која преносната платформа требало да престане со какви било дејства на територијата на Германија што води до прекршување на патентните права на Broadcom.

## Наводи

## Надворешни врски

* — официјалната страница


Категорија:Американски филмски студија
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Леонид Грчишки

**Леонид Грчишки** ( —  во ) — македонски револуционер.

## Животопис
Летото во 1923 година, во времето на деветојунскиот преврат, царските автономисти (Тодор Александров и Александар Протогеров), дознале дека војводата Леонид Грчишки од гевгелиското (денес валандовско) село Грчиште, бил на лекување во Александровската болница во Софија. Една група по заповед на Тодор Александров, со лесна кола дошле во болницата го земале од постела и го однеле надвор од Софија, каде го убиле.

## Наводи

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Убиени по наредба на Тодор Александров
Регионален парк Децима-Малафеде

**Природниот резерват Децима-Малафеде** е заштитена природна област на Лацио, Италија. Таа е целосно вклучена на територијата на општината Рим. Има површина од приближно 6.145 хектари односно 7.839 километри. Резерватот е основан во 1997 година.

Паркот е на југозападната страна од градот Рим, ограничен со Гранде Ракордо Ануларе, Виа Понтина, Виа Лаурентина и територијата на општината Помезија.

Паркот е познат по неговите диви свињи, додека седиментните карпи содржат човечки праисториски остатоци.

## Наводи

## Надворешни врски

* Official website 
* Agrinet 
* Il parco 
* Geology 
* 
* 

Категорија:Заштитени подрачја во Италија
Сахара (филм)

**„Сахара“** (англиски: *Sahara*) — филм на режисерот Золтан Корда од 1943 година. Автори на сценариото се режисерот, Џон Хауард Лосон (John Howard Lawson) и Џејмс О'Хенлон (James O'Hanlon), а главните улоги ги играат: Хамфри Богарт (Humphrey Bogart), Брус Бенет (Bruce Bennett), Џ. Керол Неиш (J. Carrol Naish) и Ден Дјуреа (Dan Duryea). Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во категориите: најдобар спореден глумец (Неиш), најдобра црно-бела фотографија (Рудолф Мате) и најдобар звук (Џон Ливадари).

## Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Либиската пустина, во 1942 година. Група американски војници се отсечени со нивниот тенк, додека нивната војска се повлекува за време на Битката кај Ел Аламеин. Додека ја минуваат пустината, тие со себе земаат и група сојузнички војници кои, исто така, заостанале зад своите едници. Војниците остануваат без гориво, храна и вода, па се обидуваат да дојдат до едно утврдување во пустината, но таму се упатува и една голема германска воена единица...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови за Втората светска војна
Категорија:Филмови од 1943 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Либија
Категорија:Филмови на Золтан Корда
Категорија:Филмови со Брус Бенет
Категорија:Филмови со Хемфри Богарт
Категорија:Филмови со Џ. Керол Неиш
Категорија:Филмови засновани на романи
Палм Ангелс

**Палм Ангелс** е луксузен моден бренд основан во 2015 година од италијанскиот уметнички директор и фотограф, Франческо Рагаци кој е и поранешен уметнички директор на Монклер. 

## Историја
Книгата, објавена од Рицоли, содржи збирка црно-бели фотографии од сцената на скејтбординг во ЛА, снимена од Рагаци и вовед напишан од Фарел Вилијамс. Лансирањето се одржало во Париз во поранешната концептуална продавница наречена Колете.

Ова довело до создавање на бренд каде фасцинацијата кон американската култура се спојува со италијанската перспектива, инспиративни колекции составени од деконструирани и удобни форми со неочекувани сарторијални детали. Објавувањето на книгата во 2014 година ја започнало првата подготвена колекција (есен - зима 2015), со колекција пролет-лето и есен - зима која последователно се издава секоја година.

## Соработки
Во 2018 година, Палм Ангелс се здружил со американски бренд за да дизајнира мала колекција на дуксери.

## Наводи

Категорија:Италијанска мода
Клуб Италија (женска одбојка)

**Клуб Италија** е италијански женски одбојкарски тим со седиште во Рим, моментално игра во Серија А1 ; но играше во Серија А2 во текот на сезоната 2017/18.

## Претходни имиња
Поради спонзорот, клубот се натпреваруваше под следниве имиња:

* **Клуб Италија** (1998–2016)
* **Клуб Италија Краи** (2016–сега)

## Наводи
Торта со капки дожд

мини|Торта со капки дожд се служи со ''куромицу'' и ''кинако''
**Колачот со капки дожд** е десерт направен од вода и агар кој би требало да личи на капка дожд. Првпат стана популарен во Јапонија во 2014 година, а подоцна привлече меѓународно внимание.

## Историја
Првобитно јапонски десерт познат како ***мизу шинген мочи*** (水信玄餅), јадењето е како еволуција на традиционалниот јапонски десерт *шинген мочи* (信玄餅). Шинген мочи првпат беше создаден во ерата Сенгоку од страна на даимио, Такеда Шинген, како итна храна направена од оризово брашно и шеќер.

### Мизу Шинген Мочи
Во модерна Јапонија, локалното население во Хокуто-чо почнало да вградува свежа минерална вода во десертот. Компанијата Kinseiken Seika во префектурата Јаманаши беше една од првите продавници што го продаваа ова за време на викендите.

*Mizu* значи вода, а *shingen mochi* е вид на слатка оризова торта (мочи) направена од компанијата Kinseiken. Претходната година во 2013 година, креаторот сакаше да ја истражи идејата за правење вода за јадење. Десертот стана вирална сензација и луѓето правеа посебни патувања за да го искусат јадењето.

Дарен Вонг го претстави јадењето во САД во Њујорк на саемот за храна во Сморгазбург во април 2016 година. Набргу потоа, лондонскиот ресторан Јамагоја работеше четири месеци за да развие друга верзија.

## Опис
Јадењето е направено од минерална вода и агар ; така, практично нема калории. Водата од оригиналното јадење е добиена од планината Кајкома на јужните јапонски Алпи, и е опишана дека има благо сладок вкус. Агарот е веганска алтернатива на желатин кој е направен од алги. Откако ќе се загрее, се обликува и се лади. Како прелив се користат сируп сличен на меласа, наречен *куромитсу* и брашно од соја, наречено *кинако*. Садот изгледа како проѕирна капка дожд, иако е споредуван и со импланти на гради и медузи. Десертот во голема мера без вкус се топи кога ќе влезе во устата и мора веднаш да се јаде, во спротивно ќе се стопи и ќе почне да испарува по дваесет минути.

Десертот се продава и во комплети кои треба да се направат дома. Тоа беше прикажано од главните американски медиуми на *The Today Show*, BuzzFeed и ABC News.

## Поврзано

* Јапонска кујна
* Список на јапонски десерти и слатки

## Наводи


## Надворешни врски

*
Антонио Рикобони

алт=Пресвета Богородица од Сокорсо, биста во чест на Антонио Рикобони (Ровиго)|мини|Пресвета Богородица од Сокорсо, биста во чест на Антонио Рикобони (Ровиго)
**Антонио Рикобони** (1541 &#x2013; 1599) бил италијански научник, активен за време на ренесансата како класичен научник или хуманист и историчар.

## Биографија
Антонио Рикобони е роден во Ровиго. Прво  го поминал својот живот како учител, а потоа тој се преселил во 1570 година во Венеција и Падова за да студира на Универзитетот под Паоло Мануцио, Марк-Антоан Муре и Карло Сигонио. До 1571 година, тој добил докторат по граѓанско право, а набргу потоа и дипломи за канонско право. Следната година тој добил функција како професор по реторика на универзитетот, наследувајќи го Џовани Фасоло.

Меѓу неговите дела имало коментари за *поетиката* и *Никомаховата етика* на Аристотел. Тој, исто така, го објавил *Де Гимназио Патавино* (1598) за Универзитетот во Падова. Тој бил меѓу оние кои тврделе дека Цицерон е измамник   објавено од Сигонио. Рикобони починал во Падова.
мини| ''По смртта на Џејмс Забарела'', 1590 година

## Главни работи

* 
* 
* 
* 
* 

## Наводи

Категорија:Починати во 1599 година
Категорија:Родени во 1541 година
Категорија:Италијански научници
Пјаца Тасо (Соренто)

десно|мини|240x240пкс| Пиаза Тасо
**Плаца Тасо** е централно место и плоштад во Соренто на југот на Италија . Плоштадот е именуван по поетот Торквато Тасо (1544–1595).

На главниот плоштад, добро познат како Ларго , се наоѓа барокната кармелитска црква дел Кармин,која е обоена во жолта боја, во внатрешноста на која се наоѓа сликата на Онофрио Авелино на Дева Марија со Свети Симон Сток и ангели.  На плоштадот стои статуа на С. Антонино Абате. Трговската улица Виа Сан Цезарео води од плоштадот на запад.

Исто така, во близина на Пјаца Тасо се наоѓа Палацо Кореале, сега и музеј, Музеј Кореале .

## Наводи

## Надворешни врски

* Пјаца Тасо
* Пјацо Тасо 
* Слики
* Слики Статуа на С. Антонино Абате

Категорија:Плоштади во Италија
Симоне Порцио

мини| Симоне Порцио
**Симоне Порцио** (1496–1554) бил италијански филозоф, роден и починат во Неапол.

## Живот
Како и неговиот поголем современик, Помпонаци, тој бил предавач по медицина во Пиза (1546–1552), а во подоцнежниот живот се откажал од чисто научно проучување заради шпекулации за природата на човекот. Неговата филозофска теорија била идентична со онаа на Помпонаци,  „За бесмртноста на душата“ тој го бранел и ја засилил во расправата „На човечкиот ум“. За него се раскажува приказна која го илустрира темпераментот на раната хуманистичка преродба во Италија. Кога го започнувал своето прво предавање во Пиза, ги отворил метеоролошките трактати на Аристотел. Публиката, составена од студенти и жители на градот, го прекинала со крикот Ќе слушнеме за душата (*Quid de anima*), а Порцио бил принуден да ја смени темата на своето предавање. Тој го исповедал најотворениот материјализам, ја негирал бесмртноста во сите облици и учел дека душата на човекот е хомогена со душата на животните и растенијата, материјална по потекло и неспособна за одвоено постоење.

Симоне Порцио бил татко на Камило Порцио.

## Наводи

## Надворешни врски

* ''Универзален биографски речник'' - Симоне Порцио ; влез од Симон Порта.
Категорија:Италијански филозофи
Категорија:Филозофи од 16 век
Категорија:Починати во 1554 година
Категорија:Родени во 1497 година
Категорија:Италијански ренесансни писатели
Категорија:Машки писатели од 16 век
Категорија:Наполитанците од 16 век
Паоло Серати

**Паоло Серати** (или **Серато** ) (1485–1540) бил правник и латински поет, најпознат по неговата долга поема *De Verginitate*.

Роден во благородничко семејство на Алба во северозападна Италија, се вели дека студирал белетристика под водство на Доминико Рани, прославен автор на „Полјантеа“, и дека самиот стекнал висока репутација како предавач. Во 1508 година тој направил долг епиталамум за бракот на Вилијам IX, Маркиз од Монферат и Ана д'Аленсон. Откако дипломирал граѓанско и канонско право во 1511 година, тој станал адвокат во својот роден град, каде што, исто така, ја посветил својата енергија на градската администрација и на неговата болница. Поемата „На невиноста“ (*De Verginitate)*,  се смета за најважна од неговите многубројни дела на латински јазик, била објавена во три тома во 1524 година во Париз. Кога ова и другите негови дела биле објавени од Џузепе Вернаца во 1778 година, тие биле опишани од *Лондонскиот преглед за англиска и странска литература* како „од херојски, епиграмски и еротски вид, дека се напишани со голема елеганција и чистота“.

## Наводи

Категорија:Починати во 1540 година
Категорија:Родени во 1485 година
Категорија:Италијански поети
Ланча Алфа

мини|Ланча Алфа од 1908 г.
**Ланча Алфа** бил првиот автомобил направен од Ланча.

Автомобилот првично бил именуван како „тип 51“, а подоцна бил преименуван и во грчката буква *алфа*.

## Опис
Првите возечки тестови на автомобилите започнале во септември 1907 година, а производството започнало во 1908 година. Винченцо Ланча го претставил својот прв автомобил на саемот за автомобили во Торино во 1908 година (18 јануари - 2 февруари).

Автомобилот имал максимална брзина од околу 90 километри на час со мотор од 2544 кубика кој произведувал 28&nbsp;КС и ротирал околу 1800 вртежи во минута.

Овој модел бил продаден во над сто примероци, и претставува автомобил направен за трки.

## Наводи
*  Lancia од Мајкл Фростик, 1976 година.

Категорија:Италијански автомобили
Часовникот на Свети Марко

десно|мини|350x350пкс| Часовникот по реставрацијата (2006)
***Часовникот на Свети Марко*** е сместен во Саат-кулата на плоштадот Сан Маркo, во Италија. Првиот часовник кој бил сместен во кулата бил изграден од Џан Паоло и Џан Карло Раиниери, татко и син, помеѓу 1496 и 1499 година, и бил еден од бројните големи јавни астрономски часовници подигнати низ Европа во текот на 14 и 15 век. Часовникот бил предмет на многу реставрации, некои контроверзни.

Категорија:Згради и градби во Венеција
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ново Село

**Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ново Село** може да се однесува на следниве цркви во истоимените села Ново Село во Македонија:

* Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ново Село (Гостиварско) — црква во гостиварското Ново Село;
* Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ново Село (Струмичко) — главната селска црква во струмичкото Ново Село; и
* Манастирска црква „Св. Ѓорѓи“ - Ново Село — главната манастирска црква во струмичкото Ново Село.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ново Село (Гостиварско)

**Свети Ѓорѓи** — помала селска црква во гостиварското село Ново Село, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа источно од селото, на патот кон селото Церово.

## Историја

Храмот бил подигнат во 1930-тите години и тоа врз темели од постара црква, на што упатува исфрлениот шут што се наоѓа во непосредната близина.

## Архитектура

Црквата не е фрескоживописана и не поседува иконостас.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ново Село 2.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ново Село 3.jpg|Ниша над влезот
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ново Село 4.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ново Село 6.jpg|Летниковец
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ново Село 7.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ново Село 8.jpg|Внатрешноста
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ново Село.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Мавровска парохија
* Ново Село

## Наводи

## Надворешни врски

Ново Село
Категорија:Ново Село (Гостиварско)
Музеј на домати

десно|мини|250x250пкс| Музеј на домати во Корте ди Џарола
десно|мини|250x250пкс| Влезната сала на Музејот на домати
**Музејот на доматите** (на италијански **Museo del pomodoro**) е италијански Ентографски Музеј посветен на доматите. Се наоѓа во Корте ди Џарола, помеѓу Колекио и Озано Таро, во провинцијата Парма, регион историските посветени на производството и преработката на доматите. Музејот го дели просторот со Музејот на тестенини (на италијански della pasta).

Категорија:Италија
Категорија:Музеи во Италија
Војводската палата, Урбино

**Војводската палата** () е ренесансна зграда во градот Марче во Италија. Тој е еден од најважните споменици во Италија исто така и тој е наведен како светско наследство на УНЕСКО од 1998година.

## Историјата
мини|275x275пкс| Аркадираниот двор
Војводската палата е позната како амбиент на разговорите кои Балдасаре Кастиљоне ги претставува дека се одржале во Салата на Бдение во 1507 година во неговата Книга на дворјаните.

## Наводи

Категорија:Национални музеи на Италија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Пене (тестенина)

**Пенe** се вид тестенини во форма на цилиндар, чии краеви се исечени дијагонално. *Пене* е множинска форма на италијанскиот збор *pena* (што значи *пенкало,* но исто така и молив), изведен од латинскиот *penna* (што значи „пердуви“ или „пердув“) и сроден со англискиот збор *[[Пердув|pen]]*. Кога бил создаден овој формат, требало да ги имитира челичните врвови на пенкала кои тогаш биле сеприсутни.

## Потекло
Пене се една од ретките форми на тестенини со специфичен датум на потекло: во 1865 година Џовани Батиста Капуро, производител на тестенини од Сан Мартино (Џенова), добил патент за машина за дијагонално сечење. Неговиот изум ги сече свежите тестенини во форма на молив без да ги дроби, во големина која варира помеѓу 3цм *мезе пене* (пола молив) и 5цм *пене* (моливи). 

## Опис и варијации
мини| Готвени ''Мезе пене ригате'', ја покажуваат неговата гребена површина
Во Италија *пене* се произведуваат во две главни варијанти: *пене лисце* (мазно) и пене ригате (избраздени). *Пенони* („големи пердуви“) е поширока верзија на пените. Исто така може да се најде малку поголема верзија наречена *мостаколи* (што на некои италијански дијалекти значи „мали мустаќи“), која исто така може да биде или мазна или со избраздена текстура.

Пене е погодна за комбинација со широк спектар на сосови и производи.

Пене традиционално се готви ал денте и неговата форма го прави особено погоден за сосови, како што се песто, маринара или арабијата. Последново се слави затоа што било прикажано неколку пати во италијански филмови, особено во филмот *Големата храна* на Марко Ферерија и во филмот *Рим* на Федерико Фелини.

Во Трентон, Њу Џерси, тестенините се нарекуваат „моливи“ поради неговата форма. 

## Наводи

## Надворешни врски

* Речник на италијански тестенини (втор дел)
* [Најпопуларните видови тестенини](https://bonapeti.rs/n5-107541-Najpopularnije_vrste_testenina_(paste))
* Тестенини низ вековите
Категорија:Италијанска кујна
Категорија:Храна
Музеј на ориентална уметност (Торино)

***Музеј на ориентална уметност*** (, познат и по акронимот *МАО*) е музеј сместен во палата од 17 век во градот Торино, Италија .

Музејот содржел една од најважните збирки на азиската уметност во Италија. Колекцијата од околу 2200 дела ги претставувале културните и уметничките традиции од целиот азиски континент.

## Историја
Музејот бил отворен на 5 декември 2008 година, со спојување на азиската колекција на Музејот на античка уметност во Торино во Палацо Мадама и придонеси од Градското собрание на Торино, регионот Пиемонт, Фондацијата Џовани Ањели и Компанија ди Сан Паоло. Архитектот Андреа Бруно ја надгледувал реставрацијата на Палацо Мацонис за сместување на новоформираниот музеј.

## Колекција
Двете Јапонски карпести градини се наоѓаат во дворот на приземјето, како и во простор за привремени изложби.

Првиот кат вклучувал збирки од Индија, античка Гандара и Југоисточна Азија. Колекциите на кинеската уметност (вклучувајќи ја неолитската Кина, ритуалните бронзи, лакови и погребната уметност од династиите Хан до Танг) се наоѓале на првиот кат. Мезанинот помеѓу првиот и вториот кат содржел јапонски дела (главно статуи, слики и лакови). Галеријата на Хималаите се наоѓала на третиот кат и била посветена на будистичката уметност од Бутан, Непал и Тибет. На четвртиот кат биле сместени збирки од исламските земји, вклучувајќи ги Турција, Иран, Ирак и Арапскиот Полуостров (главно бронзи, керамика и плочки). Покрај овие збирки, кои се состоеле од околу 2.300 дела, имало повеќе од 1.400 археолошки наоди кои датирале од предисламскиот период од ирачките ископувања на Селевкија и Коче.

## Наводи


## Надворешни врски

* Официјална веб страна
* Марија Лудовица Росати, Ориенте италијански. Il nuovo MAO di Torino nel contesto dei musei d'arte orientale della Penisola

Категорија:Археолошки музеи во Италија
Категорија:Координати на Википодатоците
Пица на плажа

**Пицата на плажа** е стил на пица популарен во крајбрежните заедници на Нова Англија северно од Бостон, особено во североисточниот дел на Масачусетс и крајбрежниот Њу Хемпшир. Има тенка кора и е правоаголна, обично се готви на плех за печење. Кората се прелива со убав сладок сос од домати. Се става и чедар сирење и традиционално, може да вклучува и парчиња проволоне сирење.

## Историја
Пицата на плажа е измислена во 1944 година во пекарницата Триполи во Лоренс, Масачусетс, воден град покрај реката Меримак во долината Меримак, приближно дваесет милји на западно од Атлантскиот Океан. Беше популаризиран за време на туристички најславни на Бич Солсбери, Масачусетс во средината до крајот на дваесеттиот век.

## Наводи


Категорија:Пица
Кафе мока

**Кафе мока**, исто така наречена **мокачино**, е топол пијалак со вкус на чоколадо кој е на кафе лате најчесто се служи во чаша наместо во шолја. Други најчесто користени правописи се **мокачино** и исто така **мокачино**. Името потекнува од градот Мока, Јемен, кој бил еден од центрите на раната трговија со кафе.  Како лате, името најчесто се скратува на само **мока**.

## Одлики

Како кафе лате, кафе мока се базира на еспресо и топло млеко, но со додаден вкус на чоколадо и засладувач, обично во форма на какао во прав и шеќер. Многу сорти наместо тоа користат чоколаден сируп, а некои може да содржат темно или млечно чоколадо.

Кафе мока, исто така може да се нарече топло чоколадо со додадено еспресо или како капучиното. Кафените мока обично ја содржат препознатливата млечна пена на врвот; како што е вообичаено со топлото чоколадо, тие понекогаш се служат со шлаг. Тие обично се преливаат со  цимет во прав, шеќер или какао во прав, а одозгора може да се додадат и бел слез за вкус и декорација.
десно|мини|200x200пкс| Мокачино мока во Нов Зеланд
Варијанта е бела caffè мока, направена со бело чоколадо наместо млеко или темно. Постојат и варијанти на пијалак кои ги мешаат двата сирупа; оваа смеса се нарекува со неколку имиња, вклучувајќи црно-бела мока, мермерна мока, кафеава мока, смокинг мока и зебра мока.

Друга варијанта е мокачино кое е шут за еспресо (двојно) или со комбинација на парен млеко и какао во прав или чоколадно млеко. И мокацино и caffè мока може да имаат чоколаден сируп, шлаг и додадени додатоци како што се цимет, морско оревче или чоколадни посипи.

Трета варијанта на caffè мока е да користите база на кафе наместо еспресо. Комбинацијата потоа би била кафе, млеко на пареа и додадена чоколада. Ова е исто како шолја кафе помешано со топло чоколадо. Содржината на кофеин во оваа варијација тогаш би била еквивалентна на вклучениот избор на кафе.

Содржината на кофеин е приближно 12.7 милиграми, што е 152 милиграми за 350 мл стакло.

## Поврзано

* Список на пијалаци за кафе
* Список на топли пијалаци
* Мока, Јемен
*

## Наводи

Категорија:Топли напитоци
Антонио Брусиоли

алт=Лутероза|мини|Лутеровата роза
**Антонио Брусиоли** (роден околу 1498 година, починал на 6 декември 1566 година) бил италијански хуманист, религиозен мислител, издавач и писател најпознат по неговиот превод на Библијата на италијански. Тој е првиот што објавил италијански превод на Аристотеловата *политика*. Недолго потоа станало задолжително читање во академиите во Падова.

Во 1555 година неговиот италијански превод на Библијата бил ставен на Индексот на забранети книги од папата Павле IV. Тој бил суден за ерес, осуден и принуден да се откаже.

## Живот
Брусиоли е роден во Фиренца на непознат датум. Во својата младост, Брусиоли бил често присутен и соработник во кругот на хуманисти и научници кои се сретнале во Орто Оричелари, големата градина во Фиренца. Меѓу истакнатите мислители со кои Брусиоли развил врски таму, се издвојуваат имињата на Франческо Катани да Диачето, Лујџи Аламани и Николо Макијавели.

Во 1522 година, Брусиоли, заедно со неколку други членови на Орто Оричелари, бил вмешан во заговор за атентат на кардиналот Џулио Медичи. Бегајќи од градот, Брусиоли се засолнил во Лион, каде што започнал да работи на збирка трактати за морална филозофија, збирка објавена во Венеција во 1526 година. Овој збир на дела го формирало јадрото на неговиот *Дијалог*, кој тој ќе го прошири во текот на следните две децении. За време на неговиот престој во Лион, се чини дека тој апсорбирал многу од религиозните идеи на германските реформатори, усвојувајќи умерено лутеранска теологија во неговиот превод на Библијата, дело за кое некои рекоа дека во голема мера се потпира на Мартин Буцер.

По ограбувањето на Рим и бегството на Медичи од Фиренца во 1527 година, Брусиоли се вратил во својот роден град за да учествува во основањето на Република Фиренца. Како и да е, како политички умерен и строг верник дека доминиканските монаси на Сан Марко треба да ги држат надвор од државните работи, тој брзо се судрил со доминантната фракција Савонаролан, која била протерана од градот во 1528 година.

Брусиоли поминал голем дел од остатокот од својот живот во Венеција, каде двапати бил суден за ерес. Откако првпат бил осуден во 1548 година и прогласен за виновен за ширење еретички материјали (но не и за ерес), тој побегнал во толерантниот суд на Ферара и во заштитата на војвотката Рене од Франција. Од тој момент до остатокот од неговиот живот, ограничувањата на неговата способност да објавува му предизвикало голема сиромаштија. Во 1549 година, го наоѓаме како упатува молба кон Козимо I де Медичи, надевајќи се дека ќе добие стипендија во замена за редовни извештаи за политичките активности. Во 1555 година неговиот италијански превод на Библијата бил ставен на Индексот на забранети книги од папата Павле IV. Додека бил во Венеција, повторно бил суден за ерес, осуден и принуден да се откаже. Поголемиот дел од остатокот од животот го поминал во домашен притвор и во екстремна сиромаштија.

## Наводи

* Спини, Џорџо. *Tra Rinascimento e Riforma.* Фиренца, 1940 година.

Категорија:Луѓе обвинети за кривоверство
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Починати во 1566 година
Категорија:Италија
Влакно на јазикот

**„Влакно на јазикот“** е збирка на поезија на современиот поет и писател Тихомир Јанчовски издадена во 2018 година, издание на издавачката куќа „Матица македонска“.
## Содржина
Поетската книга авторот ја посветил на својот вујко Михаил, прва негова книга која тој не можел да ја прочита. Песните претставуваат, стилски и тематски, продолжение на „Игла и конец“. Затоа е отпечатена во ист формат, со иста внатрешна графичка подготовка. Дизајнот на корицата е ист, исто така, за да се истакне содржинската целина. Песните биле пишувани во најголем дел во периодот од март 2016 до јануари 2018. Има и одреден број на стихови од постар датум, главно љубовни песни напишани од 2002 до 2010. Тематски песните се поделени во четири дела: Општи места, Сараево, Скопје и Немири. Во „Влакно на јазикот“ во поговорот според од Душко Крстевски, Јанчовски „осцилира меѓу песните за љубовта и смртта, па секогаш во неговата поезија има вечно „memento mori“, што ја прави неговата поезија убава, естетска, филозофска, морничава... “ Збирката иако насловена „Влакно на јазикот“ сепак претставува критика на реалноста без влакно на јазикот.
## Наводи

Категорија:Македонска поезија
Категорија:Дела на Тихомир Јанчовски
Категорија:Книги од 2018 година
Категорија:Појавено во 2018 година во Македонија
Рубикон

десно|мини|250x250пкс| Претпоставен тек на Рубикон
**Рубикон** () е мала река на север на Италија. Таа имала посебно значење во римското право, бидејќи ниту еден генерал немал овластување да ја премине со своите трупи. Почнувајќи од 59 п.н.е., служела како граница меѓу римските провинции и Кисалпска Галија; законот на тој начин го штител Рим од внатрешните воени закани. Таа станала позната кога Јулиј Цезар ја поминал со својата легија под оружје на 10 јануари 49 п.н.е. по углед на Гнеј Помпеј Велики. Со тоа го прекршил законот на Римскиот сенат. Според историчарот Светониј, откако ја преминал реката, тој ја изговорил познатата фраза: Коцката е фрлена („Alea iacta est“).

Оттогаш постои израз „да ја премине Рубикон“ кој го надживеал тогашниот Рим, па и денес се користи за човек кој се впушта во акција со ризични последици.

За време на Римската Империја, Рубикон се влевал во Јадранско Море помеѓу Римини (*Ариминиум*) и Чезена (*Кезена*). Сегашниот соодветен тек често се оспорува. Главно се врзува со реката *Писјатели*, која извира на истата планина и тече паралелно во двете долини за да се спои на нивото на морето во местото Гатео.

## Поврзано
* Гај Јулиј Цезар

Категорија:Реки во Италија
Бианчело дел Метауро

мини| Шише Бианчело дел Метауро
**Бианчело дел Метауро** е вино со контролирано потекло  направено во провинцијата Пезаро и Урбино, во регионот Марке, Италија. 

## Географија
Регионот лежи на источниот брег на Италија, блиску до Пезаро и ги опфаќа градовите Фано и Сенигалија . Винскиот регион целосно се наоѓа во два поголеми области: Коли Песареси и Фалерио деи Коли Асколани и го дели својот јужен дел и со Лакрима ди Моро Алба.

Винскиот регион се состои од ридови кои се протегаат од запад кон исток покрај реката Метауро, во северниот дел на Марке. Почвата е претежно песочна глина.

## Историја
Според легендата, римската војска ги победила картагинските сили предводени од братот на Ханибал, Хасдрубал, поради големата употреба на вино Бианчело пред големата битката.

## Вино
Бианчело дел Метауро е уникатен бидејќи е направен речиси целосно од грозје Бианчело (исто така познато како Бианкело или Бианкучио).  Бианчело мора да се состои од најмалку 95% од смесата.

## Наводи

Категорија:Пезаро и Урбино
Паоло Босели

**Паоло Босели** (8 јуни 1838 &ndash; 10 март 1932 година) бил италијански политичар кој бил 34-ти премиер на Италија за време на Првата светска војна.

## Биографија
Босели е роден во Савона, Лигурија.

Босели бил првиот професор по наука на Универзитетот во Рим пред да влезе во политиката. Тој служел 51 година како пратеник на либералната десница.

Назначен за министер за образование во 1888 година, Босели ја реорганизирал Банката на Италија со неговото следно портфолио, како министер за финансии во 1899 година. Тој исто така служел во владата на Сидни Сонино од 1906 година.

Во јуни 1916 година тој бил релативно неистакнат политичар од десниот центар и еден од најстарите членови на италијанскиот парламент, кога бил назначен за премиер, по падот на владата на Саландра како резултат на воените порази.

Неговата влада падна во октомври 1917 година како резултат на воениот пораз во Битката кај Капорето, во која Италија загуби околу 800.000 луѓе, целото освојување направено досега во Првата светска војна, како и Фриули и делови од Венето. Босели бил силен поддржувач на главниот командант Лујџи Кадорна, кој исто така бил отпуштен по Капорето.

Додека Босели бил премиер, декретот од август 1917 година го проширил принципот на задолжително осигурување од несреќи на земјоделските работници генерално.

Тој починал во Рим на 10 март 1932 година и бил погребан во Торино.

## Надворешни врски
* Ванда Вилкокс: Босели, Паоло, во: 1914-1918-онлајн. Меѓународна енциклопедија на Првата светска војна .

Категорија:Премиери на Италија
Категорија:Починати во 1932 година
Категорија:Родени во 1838 година
Категорија:Членови на Торинската академија на науките
Ла Спекола

десно|мини|250x250пкс| Восочни анатомски модели.
**Музејот за зоологија и природна историја**, најпознат како **Ла Спекола**, е природонаучен музеј во Фиренца, централна Италија, кој се наоѓа веднаш до палатата Пити . Името ** значи опсерваторија, упатување на астрономската опсерваторија основана таму во 1790 година. Сега е дел од Музејот на природната приказна во Фиренца . Овој музеј е дел од шесте различни збирки на четири различни локации за Музејот на Природната приказна во Фиренца.

## Историја
Музејот има длабоки врски со историјата.Делови од колекцијата може да се проследат назад до семејството Медичи. Познат е по својата колекција на восочни анатомски модели од 18 век. Тој е еден од најстарите научни музеи во Европа.

Овој музеј се наоѓа во поранешната Палацо Торигани на Виа Романа 17, во близина на палатата Пити. Царско-кралскиот музеј за физика и природна историја бил основан во 1771 година од страна на големиот војвода Питер Леополд за јавно прикажување на големата колекција на природни куриозитети како што се фосили, животни, минерали и егзотични растенија стекнати од неколку генерации Медичи. Во времето на неговото отворање и во првите години на 19 век, тој бил единствениот научен музеј или *Вундеркамер* од ваков вид специјално создаден за публиката. Се отворил на 21 февруари 1775 година за пошироката јавност. 

Денес музејот опфаќа 34 соби и содржи не само зоолошки теми, како што е плишан нилски коњ, туку и колекција на анатомски восоци, уметност развиена во Фиренца во 17 век со цел настава по медицина . Оваа колекција е многу позната во светот по неверојатната точност и реализам на деталите, копирани од вистински трупови. Исто така, во *Ла Спекола* се изложени научни и медицински инструменти. Делови од музејот се украсени со фрески и пиетра дура кои претставуваат некои од главните италијански научни достигнувања од ренесансата до крајот на 18 век.

## Збирки
Збирките вклучуваат:

* Ентомолошки збирки кои припаѓаат на:
** Камило Рондани, примероци на Диптера и Хименоптера
** Ruggero Verity, примероци на Lepidoptera
** Пјетро Стефанели, примероци на Лепидоптера
** Виктор Антоан Сињоре, примерок од Хемиптера
** Адолфо Тарџони Тозети
** Фернандино Марија Пичоли
** Валдемар Фукс, примероци на Колеоптера
** Пјетро Баргаљи, примероци на Колеоптера
* Џакомо Дамијани, орнитолошки збирки
* Скелет на познатиот слон Ханскен (1630 – Фиренца, 9 ноември 1655 година)

## Наводи

Категорија:Природонаучни музеи во Украина
Категорија:Музеи во Фиренца
Еврочоколадо

мини|Еврочоколадо 2008 година
мини|Ѕид за качување направен да изгледа како чоколадо, на EuroChocolate 2009
**ЕвроЧоколадо** е годишен чоколаден фестивал кој се одржува во Перуџа, главниот град на регионот Умбрија во централна Италија. 

## Општо
Фестивалот се одржува од 1993 година и е еден од најголемите фестивали на чоколада во Европа. *ЕвроЧоколадо* секоја година привлекува речиси еден милион туристи и италијански жители. Трае девет дена и се наоѓа на плоштадите и областите на Пиаца Италија, Пиаца Дела Република, Корсо Ванучи, Виа Мацини, Виа Фани, Терасата на покриениот пазар и Пиаца IV Новембре.

Најпознатата италијанска компанија за чоколади *Перугина* која сега му припаѓа на Нестле. ЕвроЧоколадо нуди многу опции за закуски и сувенири како што се банани прекриени со чоколадо, чоколаден ликер, калапи за чоколада и чоколадни цигли.

ЕвроЧоколадо нуди разновидни активности, вклучувајќи изложби на чоколадна уметност, експериментални дегустации на чоколада, улични изведби и вајање на чоколадо. Во последниве години, направено е иглу од 3,600 килограми чоколадни тули. Има дури и можност да закажете состанок за спа-спа за чоколаден ден . Во 2003 година беше изградена најголемата чоколадна лента во светот. Измерено е повеќе од 7 метри во должина, 2 метри висока и направена со 5.980 килограми темно чоколадо и илјадници лешници.

ЕвроЧоколадо се прошири и во други италијански градови, како што се Рим и Торино.

## Наводи


## Надворешни врски
* 
* a report about the festival

Категорија:Перуџа
Категорија:Италија
Категорија:Фестивали
Фестенштајн (замок)

мини|Фестенштајн
**Замокот Фестенштајн** е руиниран замок од 13 век, сместен во Јужен Тирол, во северна Италија. Сместен е на карпеста површина по име *Гајдер Шлухт* и до неа може да се стигне само преку стрмно планинско искачување. Замокот бил изграден околу средината на 13 век и луѓето го користеле како упориште од многуте воени лидери од областа. Бил спасен од натамошно влошување во 2008 година.

## Историја
Не е познат точниот датум кога бил изграден замокот Фестенштајн. Се споменува во пишаните документи во средината на 13 век и веќе бил изграден во времето кога грофовите Епан го зазеле. Го користеле како упориште и за собирање даноци од околните фарми. Замокот во одреден момент бил оштетен, а поправките започнале во 1383 година, кога станал сопственост на Лордовите на виландерите. Замокот многупати ги менувал сопствениците припаѓајќи на семејството Спаренбергер во 15 век и на лордовите Лансер ди Апијано помеѓу 1654 и 1818 година.

## Надворешни врски
* 

Категорија:Замоци во Италија
Гран Кафе Дони

мини|Надворешноста на некогашното  Готово во Фиренца
**Гран Кафе** **Дони** или **Донис** била кафетерија во Фиренца основана на крајот на 19 век. Првично се наоѓала во Палацина Реале во паркот Касцин, потоа се преселила на „Вија Торнабуони“, во близина на Британскиот конзулат. Кафулето било фаворизирано од аристократијата и вишата средна класа, особено од британските граѓани кои живеат во Фиренца, како што е Скорпиони.

## Општо
Кога Бенито Мусолини ја нападна Абисинија (сегашна Етиопија), Британците го изразиле своето јавно неодобрување. Ова довело до избувнување на фашистичко насилство во Гран Кафе Дони во 1935&ndash;1936 г.

Најпознатите клиенти на Гран Кафе Дони биле социјалистичката Виолет Трефусис, која била познаничка на самиот Мусолини, и група постари Англиски дами наречени Скорпиони кои живееле во Фиренца помеѓу светските војни.

Кафетеријата се затвори во 1986 година.

Гран Кафе Дони е исто така еден од главните поставки во автобиографскиот филм *[[Чај со Мусолини (филм)|Tea with Mussolini]]* на Франко Зефирели.

## Поврзано
* Скорпиони
* Чај со Мусолини

Категорија:Згради и градби во Фиренца
Категорија:Историја на Фиренца
Фритата

**Фритата** е италијанско јадење врз база на јајца слично на омлет или кајгана, збогатено со дополнителни состојки како што се месо, сирење и зеленчук. Зборот *frittata* е италијански и се преведува како „пржено“.

## Историја
Италијанскиот збор *frittata* доаѓа од зборот *friggere* што значи „да се пржи“. Ова првично било општ термин за пржење јајца во тава, на спектарот: од пржени јајца, преку конвенционалниот омлет, до италијанската верзија на шпанскиот омлет, направен со пржени компири. Надвор од Италија, *фритата* се сметала за еквивалент на „омлет“ барем до средината на 1950-тите.

Во последните педесет години *фритата* стана термин за варијација на она што Делија Смит го опишува како „италијанска верзија на омлет“. Кога се користи во оваа смисла, постојат четири клучни разлики од конвенционалниот омлет:

* Секогаш постои најмалку една изборна состојка, а таквите состојки се комбинираат со смесата од изматени јајца додека јајцата сè уште се сурови наместо да се ставаат над смесата од речиси пржени јајца пред да се свиткаат, како во обичен омлет.
* Јајцата може силно да се матат за да се внесе повеќе воздух во нив од традиционалните солени омлети, за да се овозможи подлабоко полнење и повоздушен резултат.
* Смесата се готви на многу тивок оган, побавно од омлет, најмалку пет минути, обично 15, додека долната страна не се испече, а горниот дел сè уште да биде течен.
* Делумно зготвената фритата не се витка за да ја затвори содржината како омлет, туку или целосно се превртува, или накратко се пече на скара за да се испече горниот слој, или се пече околу пет минути.

## Состојки
Фритата наликува на класичен омлет, единственото нешто е што состојките се мешаат со изматени јајца кои се печат, а на крајот се печат во рерна. Може да се сервира во тава или да се преврти на поголема чинија. Состојките на фритата се:
мини|Фритата
мини|Фритата со кромид и спанаќ
- Јајца: задолжително - зеленчук: блитва, спанаќ, кромид, тиквички, домати, пиперки, аспарагус, праз, компир, брокула.

- Сирење: кашкавал, пармезан, рикота, моцарела, фета, бело сирење.

- Месо: сланина, шунка, суво месо, колбаси

- Зачини: власец, оригано, магдонос, мајчина душичка печурки

- Варени тестенини.

## Рецепти и одлики
Фритатата не смее да биде тенка, се прави од 4, 5 или 6 јајца, во кои се додава рендан пармезан, бибер и сол. Во тавче или тепсија на масло се пржи кромид, сечкана црвена пиперка, брокула, сланина, покријте ги со јајцата и измешајте. Можете се додаде парчиња моцарела, фета или козјо сирење и некој друг зеленчук (спанаќ, зелка, карфиол ...). Кога ќе се испече, се превртува или се става да се запече во рерна.

Фритата може да се јаде за појадок или како лесен ручек, а може да се спакува и за на пат.

Се смета за здрав и нутритивно вреден оброк.

## Поврзано
* Омлет

## Наводи

Категорија:Оброци
Категорија:Италијанска кујна
Балада за свирепото

**„Балада за свирепото“** (српски: *Балада о свирепом*) — филм на режисерот Радивоје Лола Ѓукиќ од 1971 година. Главните улоги ги играат: Љуба Тадиќ, Јагода Калопер, Драгомир Бојаниќ Гидра, Раде Марковиќ, Петре Прличко итн.

## Синопсис
Дмитар (го игра Тадиќ) е самотник кој со години живее сам во планината, во својата шумска колиба. Своевремено, тој ја затекнал сопругата в кревет со друг човек и во знак на одмазда, го натерал љубовникот да ѝ плати на неговата жена еден сребреник за услугата, а неа ја посрамотил пред луѓето. Тогаш, жената го напуштила, заедно со синот. Многу години подоцна, во колибата доаѓа брат му на Дмитар со молба да му помогне да фати една разбојничка банда која треба да помине тука. Водач на бандата е некогашниот љубовник на жената на Дмитар. Тогаш, меѓу разбојниците Димитар го препознава и својот син и одлучува сурово да се одмазди. Но, во таа прилика ќе настрада и Дмитар, кој конечно сфаќа дека човекот не е роден за да живее осамен.

## Наводи

Категорија:Српски филмови
Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Филмови на Инекс филм
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови од 1971 година
Категорија:Филмови на Радивоје Лола Ѓукиќ
Категорија:Филмови со Иван Бузанчиќ
Категорија:Филмови со Љуба Тадиќ
Категорија:Филмови со Драгомир Бојаниќ Гидра
Категорија:Филмови со Раде Марковиќ	
Категорија:Филмови со Петре Прличко
Категорија:Филмови со Јагода Калопер
Категорија:Филмови со Абдурахман Шаља
Категорија:Филмови со Игор Гало
Минестроне

**Минестроне** е густа супа од италијанско потекло направена од зеленчук, често со додаваат тестенини или ориз, понекогаш и двете. Вообичаените состојки вклучуваат грав, кромид, целер, моркови, густин, крутони и домати.

Бидејќи ова јадење е на менито на многу медитерански земји, не постои точен рецепт за неговите состојки, па затоа рецептите на оваа популарна супа се разликуваат во речиси сите италијански региони, бидејќи секој готвач има своја тајна состојка, а супата може да се направи од кој било кој сезонски зеленчук кој во моментот е доступен моментално достапен.

Минестроне може да биде вегетаријанска супа, но може да содржи и месо или месна супа врз основа на животински коски (како што е на пример, пилешка супа).

Добриот познавач на храната Ангело Пелегрини тврдел дека минестронот во основа е супа од грав, а во Италија тоа е грав борлоти (наречен римски грав) кој исклучиво се користи во оригиналниот италијански рецепт.

## Состојки
мини|250x250пкс| Мешавина од зелен зеленчук за подготовка на супа
мини|250x250пкс| Мешавина од зеленчук за подготовка на супа
мини|250x250пкс| Подготовка на супа во длабоко тенџере со повремено мешање

* 450 г Минестроне, замрзната мешавина од зеленчук (моркови, праз, компири, домати, карфиол, тиквички, стебленца и корења од целер, зелка, боранија, грашок, грав борлото и магдонос), 
* 2 чешниња лук,
* 70 г мали тестенини 
* 1 лажица концентрат на домат
* 1 дл пасирани домати
* 1 л супа од зеленчук или вода,
* 40 г рендан пармезан
* 1 ловоров лист, сушена мајчина душичка, свеж магдонос
* маслиново масло
* сол, мелен бибер

## Подготовка
Подготовката започнува со сечкање лук, кој потоа на дното на тенџерето во кое ќе се готви супата на кратко се пропржува на маслиново или некое друго масло.

Потоа на пропржен лук се истура запрзната смеса од замрзнат зеленчук за Минестроне со кратко мешање.

Потоа се додава концентрат на домат и пасирани домати во тенџерето. Сето тоа се прелива со супа или вода, со додавање на мајчина душичка и ловорв лист.

Супата се готви на силен оган околу 20 минути, а потоа цело време нежно се крчка, и повремено се надополнува со густин или вода.

При крајот од варењето се додаваат тестенините, сол и бибер, и се готви на умерена температура со повремено мешање уште 10 минути додека не се сварат тестенините.

На крајот од готвењето, вкусот на супата може да се избалансира со додавање на зачини (сол, бибер) по желба.

## Сервирање
Супата која се сервира во чинија, пред послужување се посипува со сечкан свеж магдонос и рендан пармезан.

## Галерија

Homemade minestrone.jpg
Simple minestrone.jpg
Menestron 17062011.jpg
Minestrone.jpg
Minestrone 1.jpg
Cuisine Peru Menestron.jpg
Winter-Minestrone (4307501544).jpg
San Marcos Old Spaghetti Factory - 2.jpg
Vegetable Minestrone (3383467369).jpg
Preboggion 01.jpg
Acquacotta, bean and minestrone soup.jpg
Minestrone soup.jpg


## Наводи

## Надворешни врски

* Минестроне супа со тестенини (јазик: хрватски)

Категорија:Средоземна кујна
Категорија:Италијанска кујна
Пио Алберго Тривулцио

мини|Зградата на пензионерскиот дом
**Пио Алберго Тривулзио** најчесто познат како **Багина**, е стар пензионерски дом и болница во Милано, Италија. Сè уште активен и ден денес, отворен уште од 1766 година.

## Историја
Во 1766 година, миланскиот аристократ Толомео Тривулзио, по неговата смрт, го предал својот имот на засолниште за „старите сиромашни лица“, за да бидат сместении во неговата сопствена палата во областа Верзиере. Болницата почнала да функционира во 1768 година, а подоцна станала дел и од поголемото добротворно здружение кое ги вклучувало и двата главни традиционални сиропиталишта во Милано.

Во почетокот на 20 век, Тривулцио бил преместен на патот кој што ги поврзува Милано со Баџо, а потоа го добил и прекарот „Багина“.

Во 1992 година, Тривулцио доби и многу големо медиумско внимание како последица на политичкиот скандал во Тангентополи, бидејќи неговиот претседател Марио Киеза беше првиот политичар кој беше уапсен во судењето во Мани Пулите.

## Наводи во популарната култура
Поради својата долговечност, „Багина“ е добро позната на миланското население и се споменува во миланската поп-култура и фолклор, на пр., во голем број милански дијалектални идиоми (на пример, *sun bun per la Baggina*, „Јас сум добар за Багина“, што значи „стар сум“). Пејачот и текстописец Фабрицио Де Андре ја спомна *„Il poeta della Baggina“* во неговата песна *La domenica delle salme*, вклучена во албумот Le Nuvole од 1990 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјален сајт

Категорија:Милано
Категорија:Италија
Џолити

[мини|250x250пкс| Џолити на Виа Уфичи дел Викарио во [Рим, Италија .]]

**Џолити** е познато кафуле и слаткарница, и наводно најстариот салон за сладолед во Рим, Италија. Основано е во 1890 година од Џузепе и Бернардина Џолити. Набргу потоа станал снабдувач на италијанското кралско семејство. Сè уште е во сопственост на истото семејство и се наоѓа на две локации: преку Уфици дел Викарио во близина на Пантеон и во E.У.Р.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална веб страна
Категорија:Италија
Категорија:Ресторани