open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Дион Ворвик

**Мари Дион Ворвик** (англиски: *Dionne Warwick*; родена на 12 декември 1940) е американска пејачка, глумица и телевизиска водителка.

Ворвик е рангирана меѓу 40-те најголеми американски хит пејачи во периодот од 1955 до 1999 година, врз основа на пласманот на нејзините песни на ''Билбордовиот'' Hot 100. Таа се наоѓа на второ место на листата на пејачки од рок ерата (1955-1999). Таа, исто така, е една од најпознатите вокали на сите времиња, а во периодот од 1962 до 1998 година 56 нејзини песни се нашле на Hot 100 листата (12 од нив на Топ десет), и вкупно 80 песни - соло или во соработка - на Hot 100., R&B или adult contemporary листата. Дион се наоѓа на 74-то место на Билбордовата листа „Најдобри уметници на сите времиња“.

Во текот на својата кариера, Ворвик продала преку 100 милиони плочи ширум светот и има освоено бројни награди, меѓу кои и шест Греми награди. Ворвик има своја ѕвезда на Булеварот на славата во Холивуд, а примена е и во Гремиевата куќа на славните, Куќата на славните од R&amp;amp;B музиката и Патеката на славата крај театарот Аполо. Во 2019 година, Дион Ворвик ја освоила наградата Греми за животно дело. Три нејзини песни („Walk On By“, „Alfie“ и „Don't Make Me Over“) се примени во Гремиевата куќа на славата. Таа е поранешен амбасадор на добра волја на Организацијата за храна и земјоделство на ОН.

## Дискографија

## Турнеи

* Dionne Warwick Tour (1966)
* Dionne: 40 Anniversary Tour (2002)
* Soul Divas Tour (2004)
* An Evening with Dionne (2007)
* She's Back: One Last Time (2022)

## Белешки

## Надворешни врски

* [ Страница на AllMusic]
* Веб-страницата VH1   
* Сајтот ''на Ролинг Стоун''
* [ Историја на топ листите *на билборд* (од 1983 година)]
* Приказната за Scepter Records
*   
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Добитници на Греми
Категорија:Американци со холандско потекло
Категорија:Афроамерикански глумици
Категорија:Родени во 1940 година
Категорија:Врски за Wayback од предлошката „Семарх“
Категорија:Статии со hCards
Категорија:Добитници на Греми за животно дело
Категорија:Пејачи на балади
Категорија:Американски поп-пејачки
Категорија:Американски соул пејачки
Категорија:Американски госпел пејачки
Категорија:Американски пејачки од 21 век
Категорија:Американски глумици од 21 век
Категорија:Афроамерикански пејачки од 21 век
Категорија:Американски пејачки од 20 век
Категорија:Американски глумици од 20 век
Категорија:Афроамерикански пејачки од 20 век
Секу Мара

**Секу Мара** (роден на 30 јули 2002 година, во Париз) — француски фудбалер, напаѓач на Саутхемптон и на француската репрезентација под 21 година.

## Биографија
Секу е роден во Франција, како постариот од двата сина на Одри Креспо-Мара и Алиу Мара. Тој, исто така, има и помлад брат по име Ламин. Неговата мајка, Одри Креспо-Мара, е позната во Франција каде работи како новинарка и телевизиски водител, додека неговиот татко Алиу Мара е сенегалец и по професија претприемач. Родителите му се развеле во 2007 година.

Во моментов неговата мајка е во брак со нејзиниот телевизиски колега Тјери Ардисон од 2014 година.

## Технички карактеристики
Тој е централен напаѓач способен да напаѓа во длабочина.

## Клупска кариера
### Почетоци и Бордо
Мара ја започнал својата фудбалска кариера во 2011 година, кога се приклучил на младинскиот сектор на Париз Сен Жермен каде останал три сезони пред да се пресели прво во Булоњ-Биланкур, а оттаму во Бордо во 2017 година. На 17 август 2019 година, дебитирал за вториот тим на Бордо во националното првенство 2 (четвртото ниво на францускиот фудбал) постигнувајќи го погодокот за конечните 2-0 против . На 30 јули 2020 година, го потпишал својот прв професионален договор со клубот со важност до 2023 година.

Своето деби за првиот тим на Бордо го направил на 10 февруари 2021 година, во поразот со 2–0 од Тулуза во Купот на Франција. Потоа, 17 дена подоцна дебитирал во француското првенство, во поразот на домашен терен од Мец (1-2), појавувајќи се во игра од клупата во 84-тата минута на местото на Реми Удан. Тој го постигнал својот прв професионален гол во победата од 1–0 над Рен во Лига 1 на 2 мај 2021 година. Со постигнувањето на овој гол, тој станал најмладиот играч кој постигнал првенствен гол за Бордо во последните 14 години.

### Саутхемптон
На 25 јули 2022 година, Мара се преселил во Саутхемптон, потпишувајќи четиригодишен договор со клубот од јужниот брег на Англија. Своето деби во Премиер лигата го направил на 13 август 2022, влегувајќи како замена на местото на Јан Беднарек во ремито 2-2 против Лидс Јунајтед. На 11 јануари 2023, Мара го постигнал својот прв гол за *Светците* во победата со 2-0 над Манчестер Сити во Лига купот. На 8 април, против истиот противник Мара го постигнал својот прв гол во Премиер лигата, во поразот на домашен терен од 1-4.

## Репрезентативна кариера
Мара е младински репрезентативец на Франција. Досега тој има настапувано за репрезентациите под 16 и под 17 години, како и за репрезентациите под 20 и под 21 година за кои сè уште настапува.

## Статистика
*Статистика е ажурирана на 20 април 2022*.

## Наводи

## Надворешни врски

*Секу Мара на soccerway
*Секу Мара на transfermakt
*Секу Мара на whoscored
*Секу Мара на espn
*Секу Мара на goal.com

Категорија:Француски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Бордо
Категорија:Фудбалери на ФК Саутхемптон
Категорија:Фудбалери од Премиер Лига
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 2002 година
Ахил Боки

мини|Ахил Боки
**Ахил Боки** (**Achille Bocchius**) (1488 &ndash; 6 ноември 1562), од Болоња, бил италијански хуманист писател, амблемист, историчар и лектор по грчки јазик, поезија и „човечка литература“ на Универзитетот во Болоња. Тој е најпознат по неговата амблемна книга *Симболични прашања за целиот жанр* од 1555 година, која „го зема за тема целото универзално знаење: физика, метафизика, теологија, дијалектика, Љубов, живот и смрт, спакувајќи ги под превезот на басните и митовите“. Позајмено од Франческо Колона. Насловната страница го ставила во традицијата на *serio ludere*. Боки бил пријател на Џовани Пјерио Валериано Болзанио, а неговата работа е поврзана со *Хиероглификата* на Валеријано.

Боки бил водач на неформалната академија, *Академија Бочијана*, под заштита на кардиналот Алесандро Фарнезе, внук на фарнескиот папа Павле III. За Боки Џакомо Бароци да Вињола, неодамна вратен од Фонтенбло, ја дизајнирал **Палатата Боки**, во Болоња, околу 1545 година (изграден 1545-55) ; за фасадата Боки направил два натписи, едниот на латински, другиот на хебрејски, кои се протегаат по рустикализираната основа на предната страна.

## Наводи

## Дополнителна литература

* Elizabeth See Watson (1993). *Achille Bocchi and the Emblem Book as Symbolic Form*
* Anne Rolet (2015) . *Les* Questions symboliques *d'Achille Bocchi. (*Symbolicae Quaestiones*, 1555)*, Presses Universitaires François-Rabelais/Presses Universitaires de Rennes, 2015, 1610 pages ; . Ова е првото критичко издание на амблемите на Боки.
* Anne Rolet (2019). *Dans le cercle d’Achille Bocchi : culture emblématique et pratiques académiques à Bologne au XVI<sup>e</sup> siècle*, Presses universitaires François-Rabelais, 2019, . Ова е прво критичко издание, со вовед, превод и белешки, на три оригинални неолатински текста напишани во ренесансната Болоња.

## Надворешни врски

*  Biography
* 
* 

Категорија:Починати во 1562 година
Категорија:Родени во 1488 година
Категорија:Личности од ренесансата
Категорија:Хуманисти
Бела Порч

**Денари Тејлор** (; родена на 8 февруари 1997), професионално позната како **Бела Порч** (англ. *Bella Poarch*) — американска пејачка и видеоблогерка со филипинско потекло. На 17 август 2020, го објавила видеото со најмногу допаѓања на TikTok. Таа е најследена личност на TikTok на Филипините. Во мај 2021, го објавила својот прв сингл „Build a Bitch“.

До 8 февруари 2023 имала преку 92.8 милиони следбеници на TikTok, и со тоа се наоѓа на трето место на лица со најмногу следбеници на платформата. Во 2021, потпишала договор за снимање музика со Warner Records.

## Детство
Бела Порч е родена на 8 февруари 1997 година, на Филипините. Ја одгледала баба ѝ во сиромашните квартови, а на тригодишна возраст била посвоена. Ја посвоил Американец кој служел во американската војска, а неговата жена била Филипинка; тие двајцата се запознале во Саудиска Арабија. Во едно интервју Бела Порч кажува дека таа и нејзиниот посвоен брат биле многу малтретирани во текот на целото нејзино детство, сè додека не се запишала во војска. Нејзиното семејство (освен двете нејзини постари сестри кои сè уште живеат на Филипините) се преселило во Сан Франциско, а кога таа имала 13 години семејството се преселило во Тексас   поради потребата за бајпас операција на нејзиниот татко.

## Музичка кариера
Во јануари 2020 година, Порч креирала сметка на TikTok. Таа започнала активно да објавува содржини на TikTok и се стекнала со популарност откако нејзините видеа за синхронизирање на усни станале вирални, особено видеото каде што ги синхронизира усните со „Sophie Aspin Send“ од Millie B. Тоа видео станало најлајкуваното видео на TikTok на сите времиња. По успехот на TikTok, отворила канал на YouTube и страница на Твитер.

Порч се поврзува и со нејзината плишана играчка во форма на алпака.

Во декември 2020 година, зголемената популарност на Порч го привлекла интересот на две големи професионални организации за еспорт - 100 Thieves и FaZe Clan, кои покажале интерес за неа за да создава содржин под нивен банер. Во мај 2021 година, Порч потпишала договор за снимање со Warner Records.

На 14 мај 2021 година, Порч го издала својот деби-сингл „Build a Bitch“. Во спотот за песната се појавуваат и други популарни интернет личности, како Валкира, Миа Калифа, Бретман Рок и ЗХЦ.

Порч го објавила своето прво EP, *Dolls*, на 12 август 2022 година. На него се нејзините претходни песни „Build a Bitch“, „Inferno“ и „Dolls“, како и новите песни „Villain“, „No Man's Land“ и „Living Hell“. *Ролинг Стоун* го пофалил мрачниот поп-тон на EP.

## Дискографија

### Проширени плочи

### Синглови

### Спотови

## Наводи

## Надворешни врски

* 
*  Каналот на Бела Порч на YouTube

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1997 година
Категорија:Статии со hCards
Категорија:Американски пејачки од 21 век
Категорија:Американски видео блогери
Категорија:Американци со филипинско потекло
Франческо Боки

**Франческо Боки** (1548 – 31 март 1613 или 1618) бил италијански писател од доцната ренесанса, активен во Фиренца.

Боки е роден и умрел во Фиренца. Тој бил син на Лизабета Папи и Бартоломео Боки, умерено сигурна двојка. Таткото на Франческо починал кога тој имал единаесет години, а тој бил оставен да се школува за литература и реторика од неговиот вујко Донато Боки, генерален викар на бискупот од Фиезоле. Тој се преселил во 1572 година во Рим на неколку години. Тој се вратил во Фиренца, каде што се вработил како учител за аристократски деца, како на пример, Улисе Бентивољо и децата на Бенедето Вивалди и Пјеро Антонио Строци. Тој, исто така, работел во составувањето на говори (како што се погребни говори) и трактати наменети за истакнати патрони. Меѓу неговите покровители бил Лоренцо Салвијати и неговото семејство, Филипо Валори, Пјеро Ветори и други членови на Курија во кругот на кардиналот, а подоцна и Големиот војвода, Фердинандо де Медичи.

Како писател, тој често елаборирал дела со дворска ерудиција, во кои имало повеќе стил отколку аргументирана содржина, иако имале длабоки  факти. Меѓу неговите дела бил и водич за уметнички дела во Фиренца: ''Le bellezze della citta' di Firenze'', оригинал од 1594 година  Тој бил прв од ваков тип за италијански град и може да се спореди со верзијата на Филипо Тити за Рим од 1674 година.

Тој, исто така, ја напишал „Историја на фламанските бунтови“ за Џован Винченцо Вители, кој посакал да ја слави улогата на таткото Чиапино Вители, кој се борел таму како платеник. Напишал и водич за уметничките и архитектонските дела во градот Фиренца. Тој бил погребан во црквата Сан Пјер Маџоре, која оттогаш била срамнета со земја.

## Наводи

* [Запис во енциклопедија Трекани](http://www.treccani.it/enciclopedia/francesco-bocchi_(Dizionario-Biografico)/) од Силвана Менчи.


Категорија:Италијански историчари на уметноста
Категорија:Починати во 1610-тите
Категорија:Родени во 1548 година
Категорија:Несигурна година на смрт
Томи Џенезис

**Томи Џенезис** (англиски:*Tommy Genesis;* полно родено име: **Џенезис Јасмин Моханрај**) е канадскa раперка. Во 2016 година, списанието *Dazed* ја опишало како „најбунтовна андерграунд рап кралица на интернет“. Нејзината музика има експериментален стил и често содржи сексуални стихови. Нејзиниот деби албум со наслов *Tommy Genesis* бил објавен во ноември 2018 година. Нејзиниот втор албум *Goldilocks X* бил објавен во септември 2021 година.

## Рани години и образование
Џенезис е родена во Ванкувер, Канада. Има малајско,  тамилско и шведско потекло. Дипломирала на Универзитетот за уметност и дизајн Емили Кар  каде студирала филм и вајарство.  Џенезис е нејзино родено име.

## Кариера

### Музика
Genesis започнала да снима рап музика во 2013 година како дел од проектот наречен G3NESIS.  Во 2015 година потпишала договор со Awful Records и ја издала својата прва микс-лента *World* *Vision*. Во 2017 година потпишала договор со Downtown Records / Universal.

Во 2018 година, го објавила нејзиниот деби-албум *Tommy Genesis*.  

Во 2023 година, се појавила на деветтиот студиски албум на Лана Дел Реј*, Did You Know That There's a Tunnel Under Ocean Blvd, односно на* 15-тата песна, *Peppers*.

### Мода
Томи Џенезис заедно со други музички уметници работела за Келвин Клајн за нивната кампања за есен 2016 година.  Во 2017 година соработувала со раперката МИА за модната недела на Мерцедес-Бенц.

## Дискографија

### Студиски албуми

### Микстејп

## Турнеи
**Сопствени**

* God is Wild (2019)

**Како поддршка**

* Дуа Липа – The Self-Titled Tour (2018)
* Charli XCX – Charli Live Tour (2019)

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална веб страна

Категорија:Родени во 1990 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Раперки од 21 век
Категорија:Канадски манекенки
Категорија:Канадски раперки
Категорија:Канаѓани со шведски потекло
Категорија:Канаѓани со тамилско потекло
Категорија:Непознат датум на раѓање (живи луѓе)
Категорија:Изведувачи од Interscope Records
Категорија:Изведувачи од Downtown Records
Гепо

**Гепо** е насловниот лик на италијанската стрип серија создадена од Џован Батиста Карпи.

## Карактерот
Гепо е ѓавол со добро срце, а неговиот наивен, срамежлив, сочувствителен карактер создава постојани проблеми со неговиот „шеф“, сатаната. Други ликови кои често се појавуваат во серијата се кучето чувар на Сатана, Серберус и антропоморфната змија Салваторе.

## Историја
Гепо официјално дебитирал во 1955 година во стрип-магазинот *Волпето*, во приказната „Vita nuova... all'inferno!“ (трад. „Нов живот... во пеколот!“, но раната верзија на Гепо се појавила во декември 1954 година, во стрипот *Trottolino e la „Enne“ Dimensione* (трад. *Тротолино и димензијата „Н“* ), во приказната „Geppo il buon diavolo“ (трад. „Гепо добриот ѓавол“), со поинаков графички дизајн реализиран од Giulio Chierchini.

Од 1961 година, Гепо станал водечки лик на истоимената серија на стрипови, објавена повеќе од триесет години од страна на Едизиони Бјанкони. Како автори на стрипот наизменично се менувале Пјер Лујџи Сангали, а подоцна и Сандро Доси.

## Наводи


Категорија:Италијански стрипови
Габриеле Бертачини

**Габриеле Бертачини** (роден на 18 декември 1985 година) е италијански готвач, телевизиска личност и писател. Тој е познат по неговата улога како експерт за храна во серијата на Нетфликс (*Say I Do).*

## Животот и кариерата
Бертачини е роден и израснат во Фиренца во мормонско италијанско семејство. Научил да готви на 13-годишна возраст, обучувајќи се во Институтот за кулинарски уметности и менаџмент Бернардо Буонталенти за регионална италијанска кујна, специјалност му била тосканската кујна, како и управувањето со храна и пијалаци. Потоа работел во неколку ресторани и хотели како Ристоранте Сабатини, Гранд Хотел Баглиони и Хотел Асторија и бил именуван за главен готвач во ресторанот Конквинариум.

Се преселил во САД каде студирал новинарство и односи со јавноста на Државниот универзитет во Аризона. Бертачини ја основал својата прва угостителска компанија, il TOCCO FOOD, во 2008 година. Неговата втора угостителска компанија, Culinary Mischief, е посветена на искуства само со покана, а неговата трета, [UN]OFFICIAL, е основана во 2015 година. Тој бил колумнист за храна и вино за локалното *списание Green Living*.

Во 2019 година, станал еден од домаќините и експерт за храна во реалити серијата на Нетфликс*, Say I Do.*

## Личен живот
Бертачини живее во Венеција, Лос Анџелес со неговите четири австралиски шепарди. Тој е отворено геј. Во првата епизода на *Say I Do*, открил дека е ХИВ позитивен.

## Наводи


## Надворешни врски

* Официјална веб страна
* 

Категорија:Италијански готвачи
Категорија:Родени во 1985 година
Категорија:Живи луѓе
Биголи

**Биголи** е екструдирана тестенина во форма на долга и густа нишка. Првично биголите се правеле со брашно од хељда, но сега почесто се прават со интегрално пченично брашно, а понекогаш вклучуваат и јајца од патки. Подготовката потоа се екструдира низ *биголаро*, од каде тестенините го добиваат своето име.

Биголи е термин кој се користи во Венето; сличен вид тестенини наречени пици се произведува во Тоскана.

## Историја
Постојат различни верзии за потеклото на биголите. Единствено се согласуваат дека потекнуваат од сегашниот регион Венето. Според една теорија, неговото потекло датира од 14 век за време на Венецијанските турски војни. Откако Турците потопиле бројни венецијански бродови натоварени со брашно, преостанатото брашно било помешано со обично пченично брашно. Новата смеса се користела за тесто, формирана во големо шпагето и наречено биголо.

Во 1604 година, производителот на тестенини од Падова по име Бартоломио Веронезе, познат како Абонданца, патентирал преса за правење биголи. Ова бил вистински триумф на биголите.

Според друга верзија, биголите се резултат на понатамошниот развој на еден вид тестенини што веќе биле широко распространети во североисточна Италија. За прв пат се споменуваат како биголи во 15 век на дворот на епископот од Ераклеја.

## Поврзано

* Макарони
* Пици

## Наводи


* 
* 
Категорија:Тестенини
Категорија:Италијанска кујна
Проволино

мини|Проволино помеѓу Маргарет Ли и Рафаеле Пису во 1970 година.
**Проволино** бил италијански куклен лик кој уживал огромен успех во Италија помеѓу доцните 1960-ти и раните 1970-ти. Него го создале Кастелано и Пиполо кои ги напишале и дијалозите.

## Телевизија
Куклата била претставена од Рафаеле Пису во едно италијанско шоу  во 1968 година. Како бебе со големи заби, тој бил претставен како непочитуваното алтер его на Пису, со кого постојано се карал и секогаш завршувал со фразата ("лошата моја уста, молчи!"). Куклата била анимирана од истиот Пису, а гласот на Оресте Лионело.

## Стрип адаптација
Ликот подоцна бил адаптиран во стрип серија, која била создадена од Пјер Лујџи Сангали и Алберико Мота и која стана насловна личност на неколку стрип списанија (*Проволино*, *Супер Проволино* и *Проволино приказна*) објавени од уредникот Бјанкони помеѓу 1970 и 1990 година.

## Наводи


Категорија:Италијанска култура
Категорија:Италијански телевизиски серии
Илија Бојаџиев

**Илија Андреев Бојаџиев** ( во ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во НР Бугарија.

## Животопис
Бил јатак на илегалната чета и близок роднина на Герасим Тодоров. Само неколку дена бил дел од нелегалната чета, поради што бил осуден на петнаесет години (само поради што бил малолетен) строг и темничен затвор. Во логорите на смртта на островот Персин (логор Белене), поминал околу четиринаесет години. Важел за подржувач на македонската кауза.

## Поврзано
Асен Бојаџиев (негов брат)

## Наводи


Категорија:Македонци во Бугарија
Категорија:Македонски дејци
Категорија:Македонски борци
Категорија:Жртви на комунистичкиот режим во Бугарија
Категорија:Македонци во логорот Белене
Дандини (лик)

**Дандини** е лик во операта (*La Cenerentola)* од Росини и исто така во пантомимата *[[Пепелашка]]*. Тој е слуга на принцот, кој еглавниот машки лик: Дон Рамиро во операта, а најчесто Принцот во пантомимата. Дандини му помага на принцот да ја запознае Анџелина или Пепелашка, која е главнио главниот женски лик, без таа да знае дека тој е принц. Дандини се преправа дека е принц, а вистинскиот принц се преправа дека е негов слуга.

Во Панто често игра млада жена, која се облекува слично како момчето за размена на идентитет.

## Значајни луѓе кои играле Дандини

### Опера

* Сесто Брускантини
* Лујџи Лаблаш
* Џорџо Ронкони
* Операта на Антонио Тамбурини

### Пантомима

* Џулијан Клари
* Флори Форде
* Стивен Гејтли
* Пет Кирквуд
* Гертруда Лоренс (како Александра Дагмар)
* Алис Лојд
* Мери Малком
* Венди Ричард
* Вејн Спиј
* Луи Спенс
* Нели Валас
* Дороти Вард
* Сид Слоун

## Наводи


Категорија:Италијанска култура
Аурирај

**Ауриај** — поранешен округ во средновековна Италија на источните падини на Западните Алпи што се наоѓал помеѓу Кунео и Салуцо. Округот постоел од крајот на деветтиот век до средината на десеттиот. Името на округот преминало од името на *[[Италијанска комуна|општината]]* Валоријате.

Најраниот познат гроф бил еден Родулф, кој починал во 902 година, оставајќи ја округот на некој Франк по име Роџер, кој бил негов втор човек. Помеѓу 940 и 945 година, синот и наследникот на Роџер, Ардуин Глабер, ги истерал Сарацените од Вал ди Суза и го припоил регионот во неговата област Ауриат. Ардуин бил поддржувач на Беренгар од Ивреа во неговата успешна понуда за Железната круна на Ломбардија во 950 година. Следната година (951) Беренгар ја завршил реорганизацијата на западна Ломбардија, создавајќи три нови маршеви за подобра одбрана на брегот од нападите на Сарацен: Маршот на Џенова (Источна Лигурија), Маршот на Монферат (Западна Лигурија) и Маршот на Торино. Ардуин бил создаден првиот Маркгроф од Торино.

Во тоа време, Аурирај исчезнал од записите како посебен ентитет, но останал центар на имотот на семејството Ардуиничи три генерации подоцна, кога Берта се омажила за Отоне дел Васто од кланот Алерамици. Нивните заеднички својства го формирале јадрото на подоцнежниот март на Салуцо.

## Наводи

* МГ Бертолини. „Ардуино“. *Dizionario biografico degli Italiani*, VI:49–52. Рим: Società Grafica Romana, 1964 година.
* Франческо Коњасо. *Сторија ди Торино*. Фиренца: Giunti Editore, 2002 година.

Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Италија
Фестивал на Света Агата (Катанија)

мини|Феста ди&#x27; Агата, Кандалора
**Фестивалот на Света Агата** е најважниот религиозен фестивал во Катанија, Сицилија, кој го одбележува животот на заштитничката на градот, Агата од Сицилија. Се одржува секоја година од 3 до 5 февруари и на 17 август. Претходните датуми го одбележуваат мачеништвото на катанајската светица, додека вториот датум го слави враќањето во Катанија на нејзините останки, откако тие биле пренесени во Константинопол од византискиот генерал Џорџ Манијакис како воен плен и останале таму 86 години.
лево|мини| Фестивалот на Света Агата се одржува во Катанија во првата недела од февруари
Сицилијанците ја слават Света Агата за нејзиното наводно посредување при обидот да се избегне опасноста за време на ерупциите на вулканот Етна, земјотресите и некои епидемии што ја зафатиле Катанија. Постои и основна тема на сицилијанскиот отпор кон римското угнетување.

Тридневниот фестивал започнува на пладне на 3 февруари со поворката позната како „дела луминарија“. *Каналори*, единаесет големи свеќи во барокни позлатени обвивки кој одат кон црквата Сант'Агата ала Форнас до катедралата Света Агата. Секоја *канделора* претставува еден од средновековните еснафи. Во 15.00 часот се одржува крос-кантри трка низ улиците на градот. Вечерта следува концерт на Пјаца дел Дуомо и огномет.

Следниот ден, по (миса во зората), бистата-реликвија на Света Агата на врвот на сребрена *феркола* или кочија ја напушта катедралата и се поминува низ населбите, поминувајќи покрај местата поврзани со животот на светецот. Посветените следбеници ја носат традиционалната бела туника која го покрива телото до глуждовите и е врзана на половината со јаже. Прославите продолжуваат во текот на ноќта. Убаво украсените киосци продаваат традиционална улична храна, како што се *аранчини* (топчиња ориз) и сардини бекафико (со презла, борови ореви и суво грозје).

На 5-ти повторно има поворка по миса. Тешката сребрена кочија се влече по стрмна падина. Се смета дека успешниот премин ќе биде добар за остатокот од годината.

## Наводи


Категорија:Катанија
Лефтер Николов

**Лефтер Петров Николов** ( во ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во НР Бугарија.

## Животопис
Како дел од илегалната чета на Герасим Тодоров поминал околу два и пол месеци, поради што е осуден на пет години (поради малолетност) строг и темничен затвор. Во логорите на смртта поминал три и пол години.

## Наводи


Категорија:Македонци во Бугарија
Категорија:Македонски дејци
Категорија:Македонски борци
Категорија:Пиринска Македонија
Категорија:Жртви на комунистичкиот режим во Бугарија
Славејко Ангелов

**Славејко Ангелов** ( во  — ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во НР Бугарија.

## Животопис
Бил доверен јатак на илегалната чета на Герасим Тодоров, поради која е осуден на петнаесет години строг и темничен затвор. Во логорите на смртта поминал осум и пол години. Подржувач на македонската кауза.

## Наводи


Категорија:Македонци во Бугарија
Категорија:Македонски дејци
Категорија:Македонски борци
Категорија:Жртви на комунистичкиот режим во Бугарија
Пал Зилери

**Пал Зилери** е италијански луксузен бренд специјализиран за свечена и за секојдневна машка облека. Брендот бил создаден во Квинто Вичентино (Виченца, Италија), а сега е со седиште во Милано. Брендот се дистрибуира преку многу продавници и преку 500 мултибренд трговци ширум светот.

## Историја
Основан е во 1980 година како компанија посветена на традиционалното кроење на машка облека.

Во 80-тите, компанијата го создала Пал Зилери како бренд за да го зацврсти својот идентитет и позиција, врз основа на италијанскиот савоар-фер и занаетчиското знаење. Пал Зилери го евоцирал името на „Палацо Зилери“ античка градба во историскиот центар на Виченца. Пал Зилери работел со некои италијански дизајнерски етикети за да ги произведува и дистрибуира нивните линии за машка облека.

Во 2014 година, Мајхула Груп го стекнал мнозинскиот удел на компанијата, а подоцна, во 2016 година ја добил целосната сопственост. Пал Зилери ја следел својата сарторијална изработка во комбинација со современа естетика.

Понатамошно одбележување на овој нов тренд, во јули 2018 година, Марко Санавија бил назначен за главен извршен директор на Форал Конфециони, сопственик на Пал Зилери.

## Колекции
Секоја облека на Пал Зилери е направена во фабриката сместена во Квинто Виченто или од мрежата на брендот од избрани италијански занаетчии. Линијата Пал Зилери е наменета за мажи и ја балансира италијанската дизајнерска традиција и иновативност во однос на кројот, дизајнот и материјалите. Колекцијата е составена од свечена машка облека, секојдневна и спортска облека: костуми, јакни, мантили, капути, бомбер јакни, тенки јакни, тенок фит панталони, жакард или печатени кошули, кожни производи, додатоци (чанти, ранци, ремени, итн.) чевли.

Направено по мерка е услуга прилагодена и приспособена што одговара на италијанската традиција на ракотворби со широк спектар на модели и ткаенини.

## Дистрибуција
Дистрибуцијата вклучува водечки продавници во Милано, 32 моно-бренд бутици (Москва, Дубаи, Град Мексико, Лима, Баку и Богота, да именуваме само неколку) и 500 мулти-бренд продавници (Истанбул, Лондон, Мадрид, Париз, Свети Петербург, Мелбурн и Сиднеј). Од 2019 година, биле отворени и катчињата на Пал Зилери во врвни стоковни куќи како што се Херодс и Селфриџес во Лондон, Галерие Лафајете и Ел Корте Инглес во Мадрид.

## Поврзано

* Италијанска мода

## Наводи


## Надворешни врски

* 

Категорија:Производители на обувки во Италија
Категорија:Модни куќи
Категорија:Луксузни марки
Стојан Палатлијски

**Стојан Маламов Палатлијски** (Роден во ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во НР Бугарија.

## Животопис
Бил доверен јатак на илегалната чета на Герасим Тодоров. Бил осуден на дванаесет години строг и темничен затвор. Целосно ја одлежал својата казна до крај, во логорите на смртта на островот Персин (логор Белене).

## Наводи


Категорија:Македонци во Бугарија
Категорија:Македонски дејци
Категорија:Македонски борци
Категорија:Жртви на комунистичкиот режим во Бугарија
Категорија:Македонци во логорот Белене
Гордоста на Милано

мини|Знамиња на Гордоста на Милано
**Гордоста на Милано** е парада и фестивал што се одржува на крајот на јуни секоја година во Милано, Италија, за да ги прослави лезбејките, гејовите, бисексуалците, трансродовите, асексуалните, интерсексуалните и квир (ЛГБТК+) луѓето и нивните сојузници. До 2012 година, манифестацијата се одржувала секоја година, но со различно име. Гордоста на Милано е еден од најголемите геј организирани настани во Италија. Нејзината цел е да демонстрира за еднакви права и еднаков третман на ЛГБТ луѓето, како и да ја прослави гордоста на геј културата.

## Историја
Гордоста на Милано се одржува секоја година, но секоја година под различно име. Од 2013 година Гордоста во Милано била организирана од група наречена „Милано Прајд“, чии членови доаѓаат од главните организации за правата на ЛГБТ во Милано. Тимот ја организирал целата парада на гордоста и Неделата на гордоста.

Во 2018 година настанот привлекол околу 250.000 луѓе.

Настанот бил откажан во 2020 година поради пандемијата од COVID-19, но настанот се вратил во 2021 година. Во 2022 година околу 300.000 луѓе марширале на парадата на гордоста во Милано.

## Недела на гордоста
Од 2013 година, секоја година на крајот на јуни, во неделата кога се организира Парада на гордоста, во градот се одржува Недела на гордоста. Во текот на таа недела, многу културни настани, како дебати, снимање видеа, презентации на книги, се одржуваат главно во Casa dei Diritti (*Куќа на правата*), зграда во која градот Милан е домаќин на услуги за граѓаните поврзани со дискриминација и човекови права.

Во близина на Порта Венеција, која е најпосетената област од ЛГБТ лица, се одржува „Плоштад на гордоста“: многу продавачи продаваат храна, пијалаци, предмети и се слуша музика.

## Поврзано

* Милано

## Наводи


## Надворешни врски

* 
* Milano Pride 2016 
* Milano Pride  on ILGA Europe site

Категорија:Милано
Категорија:Паради во Италија
Категорија:Геј парада во Милано
Карло Балестрини

**Карло Балестрини** (24 март 1868 - 10 февруари 1922) бил италијански сликар. Неговите најпознати дела се импресионистички пејзажи со животни, особено коњи.

## Биографија
Роден во богато семејство во Албезе во близина на Милано, Карло Балестрино студирал на Академијата Брера кај Џузепе Бертини.

Меѓу неговите дела се: *Cavallanti di ritorno*; *Paesaggio* (1900, Milan mostra dell'Ottocento Lombardo); *Абел* (симболистичко дело кое ја доби премио наградата Гаваци на триеналето во Милано во 1897 година); *Портрет на Emilia Rizzi vedova Daccò*; *La calata della neve* (1905, Биенале во Венеција); *Impressione invernale - Darsena di Milano* (1906, Национална изложба на Милано); *Il “Porto di Milano” - Effetto di neve* (1914, Биенале во Венеција); *Le slitte* (1908, Брера); *Stalla di vacche alla fattoria* (1910, Национална изложба на Милано). Балестрини сликал и за парохиската црква Санто Реденторе и Сан Франческо од Кортенуова.

Авторката Ерминија Мима Вигано го објавила романот со наслов *Note nell'aria*, каде животот на главниот лик се вкрстува со оној на сликарот.

## Наводи


Категорија:Починати во 1922 година
Категорија:Родени во 1868 година
Категорија:Италијански сликари
Марија Спинола

**Марија Спинола** (починала на 5 јули 1659 година, Рим) била италијанска трујачка. Таа била една од централните фигури на озлогласеното обвинителство „Спана“, една од само шесте кои беа погубени за повеќе од четириесет лица кои биле вмешани.

## Биографија
Марија Спинола била родена во Палермо. Емигрирала од Сицилија во Неапол, а оттаму во Рим во 1627 година. Била мажена четири пати и живеела со ограничени економски услови.

Во 1650 година, станала лична пријателка на Жиронима Спана и била регрутирана во нејзината организација за трговија со смртоносен отров. Била важен член на организацијата Спана: имала директен контакт со Спана и регрутирала клиенти во бизнисот на Спана како астролог (и нејзиниот неофицијален бизнис како продавач на отрови).

На 31 јануари 1659 година, Џована Де Грандис била уапсена и затворена во папскиот затвор во Тор ди Нона, каде го дала своето признание на 1 февруари и почнала да ги именува имињата на нејзините соучесници и клиенти. Спинола била именувана од Де Грандис и уапсена во февруари, истиот месец како и апсењето на самата Спана. Спинола била важен сведок за самата Спана, бидејќи имала директен пристап до неа наместо индиректно преку Де Грандис, што бил случај со многу други соработници, како и тоа што била блиска пријатела.

На 5 јули 1659 година, Жиронима Спана, Џована Де Грандис, Марија Спинола, Грациоза Фарина и Лаура Крисполди биле погубени со бесење на Кампо де Фиори во Рим.

## Наводи

Категорија:Починати во 1659 година
Категорија:Криминал во Италија
Категорија:Италијански злосторници
Музички фестивал Мандреа

**Музичкиот фестивал Мандреа** (претходно „Мандсток Фестивал“) е годишен музички фестивал што се одржува во Трентино покрај езерото Гарда во Италија од 2012 година.

Во 2015 година, фестивалот бил оценет како еден од најдобрите европски летни музички фестивали. и како еден од 10-те „најдобри фестивали во Европа, за кои веројатно никогаш не сте слушнале.

Музиката често вклучува врвни реге хедлајнери на сцената на Амфитеатарот, фолк музика во Велика Британија на сцената Банџо Буда, како и рок, даб, хип-хоп и електронска музика на другите сцени низ локацијата. Претходните изведби ги вклучувале Вил Вајт од Пропелерхедс, Израел Вибрејшн, Бањанс и Гледиејторс.

Фестивалот, исто така, организира многу спортски активности, како скејт-бординг, планински велосипедизам, качување по карпи, кањонирање и води редовна автобуска линија до различни локации во областа.

## Наводи


## Надворешни врски

* Веб-страница на фестивалот Мандсток 
* Веб-страница на музичкиот фестивал Мандреа 
Категорија:Фестивали во Италија
Роза Ана Гаравоља

**Роза Ана Гаравоља** (родена **Магно**; 8 март 1933 - 22 ноември 2016 година) била италијанска милијардерка, сопственик на 51% од Групо Кампари.

Поседувала 51% од Групо Кампари, најголемиот производител на алкохолни пијалаци во Италија и шести по големина во светот. Во мај 2015 година, нејзиното нето богатство било проценето на 3,2 милијарди долари.

Таа ги наследила своите акции во Кампари од нејзиниот покоен сопруг Доменико. Имале три деца Лука Гаравоља, Алесандра Гаравоља и Мадалена Гаравоља. Лука Гаравоља е претседател на Групо Кампари.

## Смрт
Починала на 22 ноември 2016 година, на 83-годишна возраст, а било објавено дека нејзиниот син Лука Гаравоља, претседателот на Кампари „сега ќе ја преземе контролата над Аликрос, кој поседува 51 отсто од капиталот на Кампари и уште поголем дел од гласачките права“.

## Наводи

Категорија:Починати во 2016 година
Категорија:Родени во 1933 година
Категорија:Статии со извори на италијански (it)
Категорија:Италијански стопанственици
Пандемонио

**Пандемонио** е фолк бенд од Ломбардија. Од 2000 година тие обновуваат и преуредуваат традиционални италијански народни песни со елементи од други звучни светови, како блуграс, кантри и ирската музика. Звукот е заснован на акустични гитари, мандолини, флејти и псалтерија обоена со полифонични гласови.

## Биографија
Групата Пандемонио била формирана во 2000 година од Виторино Гајо (акустична гитара, мандолина, вокалист), Марко Гиаи-Левра (акустична гитара, мандолина, вокалист) и Кристоф Шмузигер (акустична гитара, мандолина, вокалист), кои сите биле поранешни студенти на добро познатите Бепе Гамбета (флетпик гитарист) и Карло Аонзо (мандолина). Уште од раните поччетоци групата го нашла својот пат во прекрасната акустична народна музика. Главниот интерес на групата била да го врати и репродуцира репертоарот, главно популарниот, додавајќи аранжмани и звучност на типични флетпик инструменти. Во 2004 година на бендот му се придружиле Џакомо Сера (флејта и вокалиат) и Рикардо Шарф (псалтерија). Конечно групата се комплетирала и стана квинтет. Нивниот репертоар вклучува инструментални и вокални аранжмани со користење на придружба на акустични инструменти кои се движат од традиционалната италијанска до келтска/ирската и американската кантри-музика. Групата Пандемонио го издала своето прво ЦД во 2006 година и имале бројни настапи во италијанските ТВ канали како на Телеломбардија, Канале 6, Антена 3 и Канале 5. Во 2006 година го објавиле својот прв албум.

## Членови на бендот

* Марко Гиаи-Левра свири гитара, мандолина и вокалист.
* Кристоф Шмуцигер свири гитара и вокалист.
* Виторино Гајо свири гитара, мандолина и вокалист.
* Џакомо Сера свири флејта и вокалист.
* Рикардо Шарф со псалтир и вокалист.

## Албуми

* *il raccolto* -жетвата- (2006)

## Надворешни врски

* Официјалната веб-страница на Pandemonio

Категорија:Италијански музички групи
Кралство Корзика (1736)

**Кралството Корзика** било краткотрајно кралство на островот Корзика. Било формирано откако островјаните го крунисале германскиот авантурист Теодор Стефан Фрајхер фон Нојхоф за крал на Корзика.

## Формирање и пад
Во Џенова, Нојхоф се запознал со некои корзикански бунтовници и прогонети лица и ги убедил дека може да ја ослободи нивната земја од џеновската тиранија ако го направат крал на островот. Со помош на бегот од Тунис, стигнал на Корзика на 12 март 1736 година со воена помош. Островјаните, чија кампања не била успешна, го избрале и го крунисале за крал. Ја презел титулата крал Теодор I, направил промеи, воспоставил витешки ред и војувал против Џеновјаните, на почетокот успешно. Но, борбите меѓу бунтовниците наскоро довеле до нивен пораз. Џеновецот ставил цена на неговата глава и објавил извештај за неговото шарено минато, а тој ја напуштил Корзика на 11 ноември 1736 година, наводно за да побара странска помош. Откако ја кажал можноста за заштита од Шпанија и Неапол, заминал во Холандија каде бил уапсен поради долг во Амстердам.

По враќањето на слободата, Теодор го испратил својот внук на Корзика со набавка на оружје; тој самиот се вратил на Корзика во 1738, 1739 и 1743 година, но џеновјански и француски сили продолжиле да го окупираат островот. Во 1749 година пристигнал во Англија за да побара поддршка, но на крајот паднал во долгови и бил затворен во должнички затвор во Лондон до 1755 година. Ја вратил својата слобода со тоа што се прогласил за банкрот, препуштајќи го своето кралство Корзика на своите доверители и опстојувал од добротворната организација на Хорас Волпол и некои други пријатели до неговата смрт во Лондон во 1756 година.

## Белешки


## Библиографија

* Бент, Ј. Теодор (1886). „Кралот Теодор од Корзика“, *The English Historical Review*, Vol. 1, бр. 2, стр.&nbsp;295–307.
* Фицџералд, Перси (1890). *Кралот Теодор од Корзика* . Лондон: Визетели.
* Гаспер, Јулија (2012). *Теодор фон Нојхоф, кралот на Корзика: Човекот зад легендата* . Прес на Универзитетот во Делавер.
* Грациани, Антоан-Мари (2005). *ле Рои Теодор* . Париз: Таландје, кол. «Биографија“. 371 стр., 22 цм.-. 
* Пири, Валери (1939). *Неговото височество од Корзика: Вистинската приказна за авантуристичкиот живот на Теодор 1* . Лондон: Вилијам Колинс и синови.
* Валанс, Аилмер (1956). *Летниот крал: Варијации на авантурист на воздух од осумнаесеттиот век*. Лондон: Темза и Хадсон.

## Надворешни врски

* Монета искована 1736 година со иницијали „TR“
Категорија:Поранешни непризнаени држави
Категорија:Островски земји
Категорија:Поранешни монархии во Европа
Категорија:Поранешни кралства
Категорија:Историја на Корзика
Категорија:Статии со текст на германски
Категорија:Сите статии со непотврдени изјави
Чинеја

**Чинеја** било името поврзано со одавањето почит која им ја плаќале кралевите од Неапол како вазали на папите. Почит првпат бил одаден од норманскиот крал од Неапол во 1059 година. Чинеја ја достигнала својата најголема големина од околу 1550 до 1776 година, при што биле подигнати големи привремени објекти за време на прославата низ целиот Рим во чест на папата. Самата кинеска церемонија била воспоставена под Чарлс I од Неапол и папата Климент IV и траела во церемонијална форма до 1776 година, а како парична обврска до 1855 година.

Церемонијата вклучувала подарок на бел коњ, елегантно дотеран и носел до крајот на 1700-тите еквивалент на 7.000 дукати во сребро. Презентацијата се одржувала секоја година на 29 јуни, на празникот на светите Петар и Павле, и била проследена со детални свечености во Рим. Самиот коњ продефилирал во базиликата Свети Петар. Презентацијата секогаш ја правел некој неаполски благородник, вклучително со текот на годините, членовите на семејствата Колона, Сансеверино или Карафа. Се смета дека терминот *чинеја* потекнува од францускиот збор за коњ Хакни: (*haquennée*).

Во 1776 година, под изговор на возбуденост на толпата за време на церемонијата, кралот Фердинанд IV од Неапол и неговиот министер за надворешни работи, Бернардо Танучи, како и филозофот Доменико Карачиоло, се обиделе да ја елиминираат почитта, но на крајот за време на церемонијата и придружната санкција на кралското владеење биле елиминирани, едноставниот паричен данок продолжил. Во 1855 година, за време на папството на Пие IX, со надеж дека целосно ќе ја укине традицијата, Фердинанд II од Двете Сицилија платил 10.000 скуди за Колоната на безгрешното зачнување во Пјаца ди Спања, Рим.

## Наводи

Категорија:Историја на папството
Категорија:Базилика Свети Петар
Италијански мост

лево|мини| Ограда за италијански мост

**Италијанскиот мост** е мост преку каналот Грибоедов во Санкт Петербург, Русија. Тоа е еден распон, челичен, пешачки мост до италијанската улица (оттука и името). Должината на мостот е 19,66 метри, а ширината е 3 метри.

## Историја

Мостот бил изграден во 1896 година на местото на бродски траект како дрвен мост со еден распон кој ги поврзувал големите и малите италијански улици. Автор на проектот бил инженерот ЛН Колпстин. Новина во тоа време била употребата на ксилолит плочи како материјал за поплочување. Во 1902 година мостот за прв пат бил обновен, а околу 1911-1912 година повторно бил обновен.

По четвртина век, во 1937 година мостот поминал низ капитална реконструкција, за да се вградат две терминални цевки во него. Во 1955 година, за време на реновирањето на насипите на каналот Грибоедов, мостот повторно бил целосно обновен. Оттогаш го има својот модерен изглед.

Категорија:Мостови во Русија
Бомбо (мјузикл)

**Бомбо** е мјузикл на Бродвеј со текст на Харолд Р. Атериџ и музика на Зигмунд Ромберг.

Продуцирана од Ли Шуберт и Џеј Џеј Шуберт, продукцијата на Бродвеј, поставена од Џеј Си Хафман, била отворена на 6 октомври 1921 година во 59-тата улица на театарот Џолсон, каде имала 219 изведби. Во актерската екипа биле Ал Џолсон и Џенет Адаир.

Мјузиклот има тенка приказна напишана да го покаже Џолсон, кој бил на врвот на својата популарност. Биле додадени песни од неколку композитори во текот на шоуто, така што, до крајот, имало повеќе песни од други композитори освен Ромберг отколку од самиот тој. Успехот на мјузиклот на Бродвеј довел до национална турнеја.

## Заплет
Гас (го игра Џолсон во црно лице) бил човек кој живеел во Џенова, Италија во 1921 година, кој се нашол себеси вратен назад во времето во Шпанија во 1492 година. Усвојувајќи го името „Бомбо“, Гас го запознал истражувачот Кристофер Колумбо и станал роб кого Колумбо го носи на своето прво патување во Новиот Свет.
## Песни

* Секое место ќе работи со вас
* Април тушеви (зборови на БГ де Силва; музика од Луис Силверс)
* Аркади (зборови и музика од Џолсон и ДеСилва)
* Берберот во Севиља (зборови и музика од Де Силва и Џолсон)
* Денови на боси нозе (од Ал Вилсон и Јас. А. Бренан)
* Калифорнија, Еве јас доаѓам (од Џолсон, Де Силва и Џозеф Мејер)
* Песна Ку-Ку (зборови на Џолсон и ДеСилва)
* Валкани раце, валкано лице (стих од Џолсон, Грант Кларк и Едгар Лесли; музика од Џејмс В. Монако)
* Не плачи, Свони (од Џолсон, ДеСилва и Кон Конрад)
* Не ја праќај својата жена во земјата (зборови на ДеСилва; музика од Силверс)
* Долу Југ (зборови од Де Силва; музика од Волтер Доналдсон)
* Дај ми ја мајка ми (зборови од Де Силва; музика од Доналдсон)
* Одам на југ (зборови и музика од Абнер Силвер и Хари Вудс)
* Во Стара Гранада
* На патот од таму
* Тоа си ти (зборови од Де Силва; музика од Силверс)
* Јазадададу
* Ку-Ки-Ку (зборови на Кианг Зени; музика на Насио Херб Браун)
* Минатата ноќ на задниот трем (од Лу Браун и Карл Шраубстадер)
* Ќе дојде утрото (од Џолсон, Де Силва и Конрад)
* О, О, Колумбо
* Старомодна девојка (зборови и музика од Џолсон)
* Талахаси (зборови од Де Силва; музика од Силверс)
* Кажи ми со насмевки (од Клиф Френд и Валтер Хирш)
* Тут, Тут, Туси (Гу Бај) (Зборови и музика од Гас Кан, Ерни Ердман и Ден Русо)
* Следната девојка што ја гледам
* Ветона
* Кој се грижи? (зборови од Џек Јелен; музика од Милтон Агер)
* Јо-Ху (текст од Де Силва; мелодија од Џолсон)

## Наводи
​

Категорија:Кристофер Колумбо
Категорија:Белетристика со патување низ времето
Категорија:Американски мјузикли
Гуарин

**Гуарин** (починал на 21 јануари 1137) бил капелан и канцелар на Роже II од Сицилија од околу 1130 година до неговата смрт, во текот на првата деценија на норманското кралство Сицилија. Според Александар Телезески, современиот хроничар, тој бил „ерудит... и најпретпазлив во преговорите... свештеник добро упатен во буквите, вешт во работите од светот и поседувал жилав и претпазлив ум“.

Гуарин бил Норманец од Франција кој пристигнал во Италија не многу пред Роџер да биде крунисан за крал во 1130 година. Прво се појавил како *канцелариус* (канцелар) во диплома од 1130 година, а потоа се појавил во диплома од август 1132 година како *магистер канцелариус* (магистер канцелар). Кога започнало неговото правилно канцеларство, тоа било оспорено. 

Во зимата 1134 &#x2013; 1135 година, Гуарин и емирот Јован биле испратени на чело на војската во Тера ди Лаворо против бунтовничкото трио Роберт II од Капуа, Сергиј VII од Неапол и Ранулф II од Алифе. Бунтовниците ја зазеле Аверса, која двајцата генерали се обиделе да ја вратат. Гуарин ја бранел и ја зајакнал Капуа од секој можен напад. По доаѓањето на Роџер II на сцената, востанието набрзо пропаднало и Гуарин ги зел Алифе и Рависканина без противење. Гуарин се приклучил на опсадата на Неапол што тогаш била во тек.

Откако ја презел контролата врз Капуа за кралот, бил назначен за администратор на истоименото Кнежевство Капуа кога кралот го направи својот син Алфонсо принц таа година (1135). Следните две години Гуарин управувал со Капуа заедно со младиот принц.

Кога, кон крајот на летото 1136 година, императорот Лотар II водел голема војска надолу по полуостровот, Гуарин повторно бил испратен да подготви одбрана и да ја принуди соработката од игуменот Сениоректус и монасите од Монтекасино. На 5 јануари 1137 година, Гуарин побарал нивна помош и кога бил одбиен го опколил манастирот во обид да го заземе неговото богатство и неговите ѕидини (да се користи како тврдина против војската на Хенри X од Баварија). Тој се разболел за време на опсадата и умрел во Салерно на 21 јануари. *Chronica monasterii Casinensis* ја навел неговата смрт како доказ за божествената правда.

Гуарин бил наследен во неговата канцеларија накратко од неговиот поручник, Џоселин. Како главен свештеник бил наследен од Томас Брун и како канцелар од Роберт од Селби, двајцата Англичани.

## Извори

* Каравале, Марио (ед). *Dizionario Biografico degli Italiani: LX Grosso – Guglielmo da Forlì* . Рим, 2003 година.
* Метју, Доналд. *Норманското Кралство Сицилија* . Cambridge University Press : 1992 година.
* Хоубен, Хуберт. *Роџер II од Сицилија: Владетел меѓу Истокот и Западот* . Транс. Г.А. Лоуд и Дајан Милбурн. Cambridge University Press : 2002 година.
* Кертис, Едмунд. *Роџер од Сицилија и Норманите во Долна Италија 1016 &#x2013; 1154 година* . Синовите на ГП Путнам: Њујорк, 1912 година.
* Александар Телесески, преведен од Г.А. Лоуд. *Делата направени од Роџер од Сицилија* . Вовед  и книги еден , два , три  и четири 
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Починати во 1137 година
Категорија:Сицилијански папи