Комплет тапани

Комплет тапани е збирка на **[[тапан]]и** и други ударни инструменти поставени така да може да чука еден музичар.

Ударните инструменти можеме да ги поделиме во три главни категории: идиофони, коишто произведуваат свој сопствен звук, мембранофони, на кои звукот им зависи од мембраната која се протега над резонаторот, и хордофони, вклучувајќи жици за звук. Традиционалните тапани претставуваат збирка од идиофони и мембранофони. Во последно време на традиционалните тапани се вклучуваат и електронските инструменти.

Поспецифичен, современ комплет, како што се користи во популарната музика, кажано на многу музички школи и за кои квалификации се достапни на колеџот Тринити во Лондон (англиски: Trinity College London) се состои од:

* Тапан примка, монтиран на специјален столб, поставен помеѓу колената на тапанарот и се свири со специјални стапчиња.
* Бас тапан, на кој се свири со педала, поставена од десната страна и управувана со десното стапало.
* Хај-хет сталка и чинели, управувани со левото стапало и свирени со стапчиња, најчесто, но не секогаш со стапчето во десна рака.
* Еден или повеќе том-том тапани, на кои се свири со стапчиња.
* Една или повеќе странични чинели, на кои се свири со стапчиња, со двете раце.

На тапаните обично се свири на специјален стол или на специјално направен престол.

Повеќето тапанари го прошируваат својот комплет додавајќи повеќе тапани, повеќе чинели и многу други инструменти. Во некои музички стилови екстензијата особено е многу нормална, на пример дупли бас тапан во хеви металот. Од друга страна, но многу поретко, некои изведувачи отстапуваат од основното поставување, се зависи од стилот на музиката што музичарите ја свират и исто така и од поединечните изведби.

__TOC__

## Историја

### Почетоци
Првите препознатливи предци на модерните тапани датираат од Ваудевиле (англиски: Vaudeville) ерата.  Во воената и оркестарската музичка сцена, тапаните и чинелата традиционално се свиреле одделно од еден или повеќе ударени инструменти. На пример бас тапанот, мал тапан, чинели и други ударни инструменти се свиреле со користење на палки или стапчиња за лупање. Околу 1980тата година почнало експериментирањето со ножните педали. Во ова време многу артисти веќе почнале да ги патентираат своите изуми или системи, како на пример  Ди Ди Чендлер, кој е од Њу Орлеанс 1904-05. Ослободувањето на рацете за првпат е еволуција создадена кога басот е свирен од позиција кога тапанарот е во позиција на стоење, и свири со стапалата и добила име кик драм (англиски: kick drum), и претставува централна фигура што секој друг ударен инструмен подоцна би го употребил. 
Лудвиг- Муссер, Вилиам Ф. Лудвиг Сениор и неговиот брат Теодор Лудвиг ја основаат компанијата Лудвиг и Лудвиг (англиски: Ludwig & Ludwig Co.) во 1909 и го патентираат првиот педален систем за тапани, отворајќи го патот на еволуцијата и на модерниот сет тапани.

### Развој

Од Првата светска војна тапаните се одликуваат со голем марширачки бас тапан и многу ударни предмети стационирани околу нив, кои подоцна станале централен дел во џез музиката, поточно (но не и строго) на диксиленд. Метални конзоли биле конструирани да ги држат кинеските  том-томс, со сталки специјално направени за мали тапани и чинели. На врвот од конзолата има штипка или место определено за да се монтираат свирки, труби и звона. Овој комплет е наречен "трап сет" хи-хат сталките за првпат се појавуваат во 1926.

Во 1930-тите години, Бен Дункан  прв го составува модерниот сет на тапани и тоа бас, снер, том- том, и флоор том. На времето нозете беа на поголемите томови и "consolettes" беа дизајнирани за да ги држат помалите томови на бас тапанот. Во 1940-тите години Луис Белсон за првпат употреби два баса или дупли бас тапани- контрабас. Гене Крупа е првиот кој имал свој оркестар и за првпат изведувал соло. После него и други артисти ги пратат неговите чекори. Гене Крупа е и првиот изведувач кој својот соло настап почнува да го снима за комерцијална употреба.

Во оваа ера џез тапанарите имаат големо влијание во развојот на двата правци во тапанарскиот концепт на музика, односно модерниот тапанарски сет и сите додатни свирачки техники. Важни тапанари кои ја обележале оваа ера се Гене Крупа, „Папа“ Џо Џонс, Арт Блејки, Макс Роах, Елвин Џонс, Фили Џо Џонс, Рој Хајнес, Бади Рич, Луис Белсон. Тони Вилиамс, Џек Деџонет, Џо Морело и други.

### Рокенрол
  
Со доаѓањето на рокенролот, за пресвртен момент се сметаат годините помеѓу 1962 и 1964 година кога Сурфарис (англиски: Surfaris) го издаваат  Вајп аут (англиски: Wipe Out) и кога Ринго Стар од Битлси (англиски: The Beatles) свирел на неговиот Лудвиг сет на Американска телевизија, тоа се настани кои мотивирале легиите да почнат да свират тапани.

Трендот кон поголемите тапани започнал во почетокот на 1960-тите години и добива значаен импулс во 1970-тите години. Во 1980 години широко популарните тапанари како Били Кобхам, Карл Палмер, Нико МекБрејн, Фил Колинс, Стјуарт Коупленд и најпрепознатливиот меѓу нив Нил Пјарт употребувале голем број на тапани и чинели, а исто така почнале со употреба и на електронските тапани.  Во 1990-тите и 2000-тите, многу тапанари од поп-музиката и од независната музичка сцена се враќаат на стандардниот тапанарски сет од четири основни делови.

Во 21. Век не е необично за тапанарите да користат различни помошни ударни инструменти, најдени предмети и електроника, како дел од нивната “тапан” колекција. Популарната електроника вклучува:  електронски апарати за звук; подвижни компјутери користени за да ги вклучат петелките;  секвенци и примероци; метрономии  и темпо метри;  уреди за снимање; и опрема за засилување на личниот звук. (на пример:  мал систем за озвучување кој ќе ги засили електронските тапани  и ќе обезбеди монитор за пеење.

### Снимање
Во раните почетоци на средствата за снимање на звук (до 1925 година) како што се фонографот и грамофонската плоча врежани со гравирачка игла, за да се постигне хармоничен звук музичарите  морале буквално да излезат од собата каде што се снима. Тапаните често биле преместувани подалеку од рогот (дел од механичкиот систем) за да се намалат пречките во звукот. Додека ова било пречка за да се сними матрица со чинелите на плејбек, експертите за звук на време ја поправаат ситуацијата предлагајќи им на тапанарите содржината на чинелите да ја свират на дрвени кутии, храмски кутии и звона за да се намали нивната јачина.

Оваа специфична снимка има посебен ефект за менување на развојот на сетот тапани и остава белег на звукот на музиката снимена  во тој момент. Сетот тапани е обележје на многу Рокенрол песни и тој период игра голема улога во модернизацијата на сетот тапаните.

## Компоненти

### Тапани

#### Големина на тапани

Традиционално големината на тапаните е изразена како длабочина по пречник, двете во инчи. Во поново време производителите на комплет тапани започнале големината на тапаните наместо пречник по длабочина да ја изразуваат повторно во инчи.

Производителите сè уште го употребуваат традиционалниот формат во нивните каталози, вклучувајќи ги:
* ddrum
* Drum Workshop
* Gretsch Drums
* Ludwig-Musser
* Slingerland Drum Company
* Tama Drums
додека тие што употребуваат пречник по длабочина вклучуваат:
* Brady Drum Company
* Mapex Drums
* Meinl Percussion
* Pearl Drums
* Premier Percussion
* Rogers Drums
* Sonor
* Yamaha Drums

На пример, хенгинг том 12“ во пречник и 8“ длабок би бил опишан од Тама како 8*12, но од Перл би бил опишан како 12*8, а основен пречник Лудвиг мал тапан 5“ длабок е 5*14, додека Премиер со истите димензии е 14*5.

#### Мал тапан

Малиот тапан е центар на комплетот. Го овозможува најсилниот редовен нагласок, свирен со левата рака, и `рбетот во многу изведби.

#### Томови
 
Том-том тапани или скратено томови се тапани без педали и на нив се свири со стапчиња, и се најбројни тапани скоро во сите сет-тапани. Тие го обезбедуваат најголемиот дел од повеќето избедби на тапани и соло.

Тие вклучуваат:
* Традиционални двоглави томови, со различни длабочини.
* Подни томови.
* Едноглави концертни томови.
* Вртачки томови.

Најмалиот и најдолгиот тапан без стапалки, како што се Октобанс и Гонг драмс понекогаш се сметаат за тапани без стапалки, а понекогаш и не, дококу не тогаш постојат многу гранични случаи.

Именувањето на заедничката конфигурација е во глобала одраз на бројот на тапаните без стапалки, како што само тапаните конвенционално се сметаат, и тие конфигурации сите содржат еден мал тапан, а ретко повеќе бас тапани.

#### Бас тапани

Бас тапанот дава вообичаена, но честопати изменета основа на ритамот. Почетниците се стремат кон тоа да свират на едноставни модели на бас тапани, просечните музичари претпочитаат покомплексни модели со многу удари и вештите музичари свират на поделикатни модели со помалку удари.

#### Други тапани
Октобаните беа дизајнирани за употреба во комплет тапани, проширувајќи го опсегот на том тапаните со поголема снага. 

Тимбалите се синхронизирани многу повисоко од том тапаните со ист пречник, и вообичаено на нив се свири со многу лесни стапчиња. Тие имаат релативно тенки, нежни глави и многу различен тон од том тапанот, може да бидат поставени со том глави и синхронизирани како плитки концертни том тапани. Разорните тимбали и мини тимбалите се тимбали со намален пречник дизајнирани конкретно за употреба на комплетот тапани, при што помалиот пречник овозможува потенки глави за истиот замав и тензија на главата.

Слично на тоа, на повеќето рачни тапани не може да се свири со стапчиња за тапани без да постои ризик од оштетување на главата и работ на лежиштето, кој не е заштитен со тапански обрач. За употреба кај комплетот тапани тие може да бидат поставени со соодветна глава на тапанот и внимателно да се свири на нив, или да се свири со раце.

### Чинели

Чинелите се важни кај повеќето комплети тапани како и самите тапани. Најстарите идиофони во музика се чинелите, кои традиционално се поврзуваат со Турција каде што претежно ги изработувал Зилџиан (англиски: Zildjian) уште од 1623.

Пакувањата од чинели за почетници вообичаено содржат четири чинели: стандардна (рајд), една многу звучна (креш) и пар од фус (хај-хет) чинели. Неколку видови содржат само три чинели, со користење на стандардни (рајд) и многу звучни (крес) чинели наместо одделните стандарни и многу звучни чинели. Големините значително ги следат оние дадени во Заедничките конфигурации подолу.

Повеќето тапанари потоа го прошируваат ова со додавање на уште една креш, сплеш или кинеска чинела, или дури и сите три.

#### Рајд (стандардни) чинели
Рајд чинелите најчесто се користат за одржување постојан ритам, на секој такт, дури и почесто. Развојот на оваа рајд техника генерално се доделува на Бејби Додс.

Повеќето тапанари имаат една главна рајд чинела, близу нивната десна рака, најчесто 20" но и 16"-24" не се невообичаени. Најчесто станува збор за тешка, стандардна чинела, но некои тапанари користат свиш чинела, црцоречка чинела или друга екзотична чинела како главна или  единствена рај чинела, особено за џез. Во 1960-тите Ринго Стар користеше црцоречка чинела како втора рајд чинела конкретно за употреба за време на гитарски самостојни изведби.

#### Хај-хетс
Хај-хет чинелите имаат слична фунцкија од однос на рајд чинелите. Двете ретко се свират истовремено, но едната или другата го зачувува финиот ритам во текот на најголем дел од времето, при што се свири со десното стапче на тапанарот од десна страна. Промената помеѓу рајд и хај-хет, или во случај на кое било од наведените звуци со ниеден основ, се користи за да се направи разлика помеѓ стих и рефрен.

#### Креш чинели
Креш чинелите имаат најсилни звуци, вршејќи крешендо и врвни точки, вокални влезови и поголеми промени на расположението. Креш чинелите честопати се придружувани од силен удар на педал на бас тапан, од музички аспект како и поддршка за ударот.

Кај најмалите комплети, во џезот, и при многу големи количини, рајд чинелите може да се користат како креш чинели. Некои хај-хетс исто така ќе дадат корисни креш, вообичаено потенки хај-хетс) или оние со невообичаено сериозно стеснување. При ниски звуци, создавањето добар тресок (креш) од чинели кои не се конкретно прилагодени за тоа е навистина вешта уметност. Алтернативно, специјализираните креш/рајд и рајд/креш чинели се конкретно дизајнирани за комбинирање на двете функции.

#### Други чинели
Другите чинели покрај стандардните (рајд), хај-хетс и креш чинели, се нарекуваат ефект чинели, кои се користат во комплет тапани.

Повеќето пообемни комплети вклучуваат еден или повеќе сплеш чинели и најмалку една кинеска чинела. Главните производители на чинели произведуваа пакети за проширување на чинелите кои се состојат од една сплеш чинела и една кинеска чинела, или уште поретко втора креш, сплеш и кинеска, за совпаѓање на некои од нивните почетнички пакувања на рајд, креш и хај-хетс.

### Други акустични инструменти

Други инструменти кои се редовно вклучувани во комплетите од тапани опфаќаат:
* Дрвен блок и клопотарец. Тие се традиционални во некои форми на музика.
* Тамбурината, особено поставена на хај-хет постава над чинелите. Може да се користи обична тамбурина, или тамбурина произведена специјално за употреба со комплет тапани.
* Тимбалите може да се користат за проширување на обрачот на том-том тапаните, особено кога тапанарот ги поседува поради други причини. Традиционален тимбал е прилагоден повисоко отколку со том тапан од истиот пречник, така што резултатот не е идеален. Некои производители произведуваат помали тимбали 8" или 10" во пречник кои се посоодветни за употреба во комплет тапани, погледнете го делот за нетрадиционална употреба на тимбали.
* Ксилофон или глокеншпил.
* Цевкасти ѕвона.
* Гонгови.
* Бар ѕвона.
* Триаголници.
* Пронајдени објекти, вклучувајќи рачвести клучеви, барабан кочници, кофи, картонски кутии и лимени кутии за џем и керозин.
 
Исто така погледнете и Проширени комплети подолу.

### Електрични тапани

Како и обезбедување алтернатива за конвенционален комплет од тапани, електричните тапани може да се вклопат во комплет.

Ова е можно на два начина:
* Активаторите се сензори кои може да се поврзат со компоненти од комплет со тапани. На овој начин, ќе биде создаден звук на електронски тапан кога се свири на инструментот, како и звук направен од инструментот.
* Активациските подлоги може да бидат поставени паралелно со другите компоненти. Овие подлоги  самите не даваат некој значаен звук, но едноставно го активираат електронскиот звук и се свират со истите стапчиња за тапани како и другите компоненти од комплет тапани.

Во секој случај, потребни се контролната единица (мозокот) со соодветни примероци на звуци, и опрема за засилување. Понекогаш за потребите на изгледот или саканото „чувство“ на инструментот, тапан со активатор ќе се користи како подлога за активација со нејзино придушување толку многу што никаков значен звук воопшто не е создаден.

Активациската подлога може да содржи до четири независни сензори, од кои секој е способен да испраќа информации до мозокот кои го опишуваат времето и интензитетот на ударот. Подлога за кружен тапан вообичаено ќе содржи само еден сензор, но подлога во форма на чинели честопати содржи два, еден за телото и еден за обрачот на чинелата, и триаголна подлога може да содржи четири, едно за телото, кое дава звук (се свири) со врвовите на стапчињата и едно за обрачот на секоја страна, кое дава звук (се свири) од рачката на стапчињата. (Обично се нарекува удар на обрачот – rimshot и честопати се користи за активирање на сличен ефект, свирењето на обрачот на подлогата за активација е значително поразлична и многу поедноставна техника, бидејќи не е потребно или дури и пожелно да се удира телото на подлогата).

Активациските сензори вообичаено се користат за замена на звуци на акустични тапани. На пример, при изведба во живо во тежок акустичен простор, сензорот може да се замени на секој тапан и чинели, и да се користи во секој случај за активирање на сличен звук. Овие звуци потоа се засилуваат преку системот за озвучување и претставуваат сѐ што слуша публиката, и може да се засилат до кое било ниво без повратни проблеми поврзани со микрофони. Звукот на самите тапани и чинели се слуша од тапанарот и можеби и други музичари, но дури и таму системот на „фазни монитори“ ќе се напојува од електричните звуци наместо од живите звуци. Тапаните може да бидат многу придушени, и нивното синхронизирање, дури и квалитет е помалку критично. На овој начин голем дел од атмосферата на изведбата во живо се задржува без некои од проблемите поврзани со тапани со засилувач.

Активациските сензори може исто така да се користат во врска со конвенционалните или вградени микрофони. Доколку некои компоненти на еден комплет се потешки за „пренос со микрофон“ од други може да се користат сензори само на потешките инструменти.

Активациските подлоги од друга страна, кога се користат во вообичаен алат најчесто се користат за создавање звуци кои инаку не се достапни. Може да се користи кој било звук кој може да биде земен како модел. Снимањето на лаеж на кучиња и стереотипни снимања на авион кој полетува и слетува се пример кој се користи во голема мера, како и поочигледните електронски добиени звуци.

### Хардвер
Хардвер е име кое е дадено на деловите кои ги поддржуваат инструментите. Генерално терминот исто така го вклучува хај-хет педалот и педалот или педалите за бас тапанот, и столицата за тапаните, но не и стапчињата за тапаните.

Хардверот се  носи со стапчињата и другите додатоци за пакување на елементите во вид на багаж и вклучува:
* Основи за чинели. 
* Хај-хет основа.
* Ногарки за поден том тапан.
* Држачи или рачки за висечки том.
* Основа за страничен тапан.
* Педал или педали за бас тапанот.
* Копче за тапанот.

Особено за поголемите комплети, многу или речиси сите од основите може да се заменат со рамка за тапани.

## Вообичаени конфигурации

Комплетите тапани традиционално се категоризираат според бројот на тапани, игнорирајќи ги чинелите и другите инструменти. Страничните, том-том и бас тапаните секогаш се бројат; други такви тапани како октобаните може или не мора да се избројат.

Кога некој купува комплет тапани од која било компанија за тапани, тие ќе добијат претходно одредена конфигурација на тапани. Големините, бојата и главните одлики на комплетот тапани ќе бидат веќе утврдени. Она што ова значи е дека луѓето ќе може да избираат од некои опции за нов комплет од тапани.

Големините  на тапаните и чинели дадени подолу се вообичаени. Многу тапанари се разликуваат малку или значително од нив. Таму каде што не е дадена големина, тоа се должи на тоа што постои премногу голема разновидност за вообичаена големина.

### Комплет од три делови

Основниот комплет од три делови се состои од бас тапан, страничен тапан од 14", 12"-14" хај-хетс (пречници), и еден 12" висечки том 8"-9" во длабочина и висечки чинели во опсег 14"-18", и двете поставени на бас тапанот.

Таквите комплети беа вообичаени во 1950-тите и 1960-тите и сѐ уште може да се најдат во мали акустични бендови. Тоа е честа конфигурација на комплети која што се продава преку нарачки по пошта, и содржи тапани и чинели со помала големина, за многу млади тапанари.

### Комплет од четири делови

Комплетот од четири делови го дополнува троделниот комплет за плус еден том, како втор висечки том поставен на бас тапанот и кој честопати ги заменува чинелите, или како долен (поден) том. Исто така вообичаено се додаваат и други чинели, така што постојат одделни рајд и креш чинели на две основи, или рајд чинели на бас тапанот од десната страна на музичарот и креш на основата.

Стандардните големини на чинели се 16" креш и 18"-20" рајд, со 20" рајд како најчеста варијанта.

### Комплет од четири делови со поден том
Подниот том најчесто е 14" за џез, и 16" во друг случај.

Многу историски бендови и рани снимања на рок-музика ја користеле оваа конфигурација, како и истакнати корисници вклучувајќи го Ринго Стар во The Beatle’s (Битлси), Мич Мишел во "Jimi Hendrix Experience", Џон Барбата во групата "The Turtles" и многу други. 
Комплетот од четири делови со поден том останува популарен, особено за џез музиката.

### Комплет од четири делови со два висечки томови
Доколку се користи втор висечки том, тој е со пречник од 10" и 8" длабочина за мешање, или 13" пречник и еден инч подлабок од 12" пречникски том во друг случај, или многу повремено 14" пречникски висечки том се додава на 12", од кои и двата се со 8" длабочина. Во секој случај, двата томови најчесто се поставени на бас тапанот со помалиот од следните два до хај-хетс, од левата страна за тапанар кој е деснак.

Овие комплети се особено корисни за мали места каде што просторот е ограничен.

### Комплет од пет делови

Комплетот од пет делови е целосен комплет за почетно ниво и е најчестата конфигурација. Тој има додатен трет том, правејќи го три во едно.

Мешаниот комплет вообичаено ќе има додадено 14" том, како поден том или висечки том на основа на десната страна од бас тапанот, во секој случај правјеќи го поставувањето на томот 10", 12" и 14".

Други комплети вообичаено ќе имаат 12" и 13" висечки томови плус или 14" висечки том на основа, 14" поден том или 16" поден том. За длабочина, погледнете го делот Том-том тапани, модерни том-том. Во последните години, многу е популарно да се има 10" и 12" висечки томови, со 16" поден том. Оваа конфигурација честопати се нарекува хибридно поставување.

Бас тапанот најчесто е 20" во пречник, но рок комплетите може да користат 22" или 24", џез 18", и големи појаси до 26".

Вторите креш чинели се вообичаени, обично еден или два инчи поголеми или помали од 16", со поголемиум од десно за тапанар деснак, но поголем бенд може да користи креш чинели до 27" и рајд чинели до 24" или многу често 26". Рок комплет може да замени поголеми рајд чинели или поголеми хај-хетс чинели, вообичаено 22" за рајд и 15" за хетс.

Повеќето комплети од пет делови на повисоко ниво имаат и еден или повеќе ефектни чинели. Со додавање на чинели покрај вообичаената конфигурација од три чинели, потребни се основи покрај оние на стандардните хардверски пакувања. Поради ова, многу комплети од повисоко ниво се продаваат со малку или без воопшто хардвер, за му се овозможи на тапанарот да ги измери основите, како и педалот за бас тапанот кој го претпочитаат. На другиот екстрем, многу комплети на почетничко ниво се продаваат целосно со две основи за чинели, најчесто една права и една проширена, и дури и некои со стандардно пакување на чинели, столче и пар на стапчиња за тапани.

### Мали комплети

Доколку томовите целосно се изостават, на бас тапанот заменет со педалски—управуван ритам на дното од поден том и ако се изостават висечките томови, во секој случај, резултатот е дводелен комплет. Таквите комплети се особено корисни во музички жанрови како што е традиционален џез, рок и блуз.

Некои комплети за рокабили музика и за почетници за многу млади играчи ја изоставуваат хај-хет основата. Во рокабили музиката, ова му овозможува на тапанарот да стои наместо да е седнат.

Иако еден од овие комплети може да биде мал во однос на бројот на користени тапани, самите тапани најчесто имаат нормални големини, дури и се поголеми во случајот на бас тапан. Комплети кои користат помали тапани кај мали и поголеми конфигурации исто така се произведуваат за одредени намени, како што се изложбени комплети дизајнирани да го намалат визуелното влијание на просторните барања, патувачки комплети за да се намали зафатнината на багаж, и џуниор комплети за многу млади музичари. Помалите тапани исто така се потивки, повторно одговараат на помали места, и многу од нив го прошируваат ова со лесно поставено дополнително придушување до точката која дозволува тивка или еднакво тивка практика во хотелска соба или спална.

### Проширени комплети
 
Чести дополнувања надвор од стандардната конфигурација вкучуваат:
* Ефектни чинели, конретно сплеш чинели и кинески чинели.
* Тапани со двен бас. Тапаните со двоен бас или педелот со двоен бас се стандардни за некои жанрови, особено во тешка рок-музика.
* Дополнителни висечки томови.
* Дополнителни креш чинели.
* Креш/рајд чинели покрај главните рајд чинели.
* Еден или повеќе октобани или пар од мини тимбали. 
* Втор пар на хај-хетс поставен како кабелски хетс или Х-кетс.
* Купови чинели.
* Поединечни тигарски, ветерни или там-там (chau) гонгови.
* Рајд чинели со повеќе движења на музиката. Разредувач на црцоречки чинели и поголем од главното движење порано било вообичаено исто како и втор рајд или креш/рајд дури и кај четириделен комплет но сега тоа повеќе не е рака. Џез тапанарите, сепак, може сѐ уште да имаат две или повеќе рајд чинели дури и во мал комплет.

Помалку вообичаени проширувања кои се наоѓаат кај, но не ограничувајќи се на, големи комплети вклучуваат:
* Повеќе видови барабани. 
* Повеќе видови бас тапани надвор од двојното поставување на бас тапани.
* Гонг тапани (бас тапани со една глава, кои се свират со стапчиња или палки).
* Сет од гонгови, синхронизиран или несинхронизиран.
* Звучни ефекти како тенок метален лист.
* Еден или повеќе кротали.
* Инструменти „позајмени“ од оркестарски ударни инструменти, како што се тимпани.
* Инструменти „позајмени“ од ударни инструменти на бенд за марширање, како што се синхронизираните бас тапани кои се користат во оркестарска секција од ударни инструменти.

## Додатоци
### Стапчиња
Најчестите стапчиња за комплет на тапани се дрвени стапчиња моделирани според, или во некои случаи индентични со оние кои се оригинално дизајнирани за употреба со страничниот тапан. Нив ги има со голем број тежини, вообичаено изразени како број, и дополнителни дизајни, изразени како буква после бројот, со тоа што повисоките броеви означуваат полесни стапчиња. Имено, 7А е вообичаено џез стапче со дрвен врв, додека 7N е стапче со истата тежина со најлонски врв, и 7B е дрвен врв но со различен профил на врв, пократок и позаоблен од 7А. 5А е вообичаено стапче со дрвен врв, потешко од 7А, но со сличен профил. Броевите најчесто се непарни, но повремено се користат и парни броеви, во опсегот од 2 (најтешки) до 9 (најлесни).

Точните значења на двата броеви и букви се разликуваат од производител до производител и некои стапчиња не се опишани со користење на овој систем воопшто, познат само како Jazz (џез) (вообичаено 7N или 8N) или Heavy Rock (тежок рок) (вообичаено 4В или 5В) на пример. Стапче со најопшта цел е 5А (дрвен врв, за барабански тон) или 5N (најлонски врв, за тон на чинели).

Други стапчиња кои вообичаено се користат се состојат од снопче од стапчиња, и жичени или најлонски четки за тапанот. Поретко, може да се користат други удрачи како што се дрвени палки (познати за тапанарите како „меки стапкиња)“. Не е ретко за рок тапанарите да го користат „погрешниот“ крај на стапчењето, и во тој поглед, некои производители произведуваат стапчиња без врв со два „погрешни“ краеви.

### Пригушувачи

Пригушувачите на тапан може да го намалат прстенот, прекутонските честоти, или зафатнината на барабанот, бас или том. Контролирањето на прстенот е корисно во услови на вештачко или природно опкружување кога несаканите честоти може да бидат во конфликт со други инструменти во миксот. Постојат внатрешни и надворешни уреди за пригушување кои се засноваат на внатрешноста или надворешноста на главата на тапанот, соодветно. Честитипови на пригушувачи опфаќаат прстени за пригушување, гелови и лента, поставување на нечиј паричник близу до работ на главата.

Типични начини за пригушување кај барабан и том-том е да се постави предмет на надворешниот работ од главата на тапанот. Парче материјал, паричник, гел или поставени прстени изработени од милар (полиестерска смочла) се вообичаени предмети. Исто така се користат надворешни клипни пригушувачи кои функционираат со користење на истиот принцип. Внатрешните пригушувачи кои лежат на внатрешниот дел на главата на тапанот честопати се изградени во тапан, но генерално се сметаат за помалку ефективни од надворешните пригушувачи.  
Пригушувањето на басот на бас тапанот може да се постигне со истите со истите техники на пригушување како барабанот, но бас тапаните во комплет тапани почесто се пригушуваат со перници помеѓу главите. Сечење на мала дупка во резонантната глава може исто така да создаде попригушен тон.

**Пригушници/Исклучувачи на звук**
Друг вид на пригушувач на тапан е парче гума која се поставува над целата глава на тапанот или чинели. Тоа го прекинува контактот помеѓу стапчето и главата која го пригушува звукот уште повеќе. Тие вообичаено се користат во практични ситуации.

**Список на компании со производи за пригушување:**
* Evans
* Remo
* Pearl Drums
* Tama Drums
* Vic Firth
* Aquarian
* HQ Percussion

Историските употреби на пригушени тапани честопати се поврзуваат со погребални церемонии исто така, како што е погребот на John F. Kennedy и Кралицата Викторија. Употребата на придушени тапани е запишана од такви поети како што е Henry Wadsworth Longfellow, John Mayne и Theodore O'Hara. Тапаните исто така се користени за терапија и во текот на процесот на учење, како и кога искусен играч ќе седи со голем број студенти и до крајот на сесијат сите тие ќе бидат опуштени и ќе свират комплексни ритми.

### Кутии

Три видови заштитни капаци се вообилаени за комплет од тапани:
* Торби за тапани кои се изработени од цврст материја како што е кордура или од материјал појачан со винил. Тие даваат минимална заштита, но се соодветни за тапани кои ретко се транспортираат и во приватни автомобили на пример, и може да се единствената опција за тапанари кои започнуваат со вежбање, особено кога е вклучен проток на воздух.
* Цврсти обвивки со сличен состав на куфери, вообичаено од состав на влакна.
* Кутии (обвивки) за во авион или за во патен сообраќај се стандард за пренос на тапани.

Како и со сите музички инструменти, крајната заштита е овозможена со комбинација на цврсто куќиште или куќиште за патот, обложено од внатрешна страна, во меко обложена торба.

### Микрофони

Во процесот на поставување микрофони, комплетот од тапани, динамички микрофони, кои може да поднесат високи нивоа на притисок на звукот обично се користат за приближување на микрофоните до тапаните додека микрофони со кондензатор се користат за режиски трошоци и собни микрофони.

Блиско поставување микрофони за тапани може да се изврши со користење држачи со монтирање на микрофоните на рабовите на тапаните, или дури и со користење вградени микрофони во самиот тапан, што ја елиминира потребата за држачи за овие микрофони, намалувајќи ги попречувањата во системите и времето на поставување. Во некои стилови на музика, тампанарите користат електронски ефекти на тапани, како што се индивдуални порти на врева кои го исклучуваат звукот на прикачениот микрофон кога сигналот е под зафатнината на прагот. Ова му овозможува на инженерот за звук да користи повисока целокупна јачина на звук за комплетот тапани, со намалување на бројот на „активни“ микрофони кои би можеле да постигнат повратна врска во дадено време.   

### Акустични штитови на тапани

Во некои стилови или поставки, како што се државни (англиски: country) музички клубови или цркви, тапанарот може да користи штит од плекси-стакло за пригушување на јачината на звукот на тапаните на сцена.

Штитот кој го обиколува тапанот е познат како кабина за тапани.

### Теписи

Тапанарите кои свират на различни места обично носат теписи или душеци. Примарната цел на ова е да се заштити бас тапанот и хај-хет држачот од лизгање на дрвнен под или слична лизгачка поврпина.

Тепихот иста така го намалува краткото одекнување (што генерално не секогаш претставува предност) и помага да се спречи штета на подот или подните прекривки.

Бас тапаните и хај-хет сржачите вообичаено имаат вовлечливи шилци кои им помагаат да се залепат на површините како тепих.

 
### Опрема за проби

Тапанарите честопати користат голем број додатоци додека вежбаат. Метрономите и мерачите на ритам се користат за развој на постојан ритам. Може да се користат подлоги за пригушување за да се намали јачината на звукот на тапаните за време на проба (вежбање).

Пологата за вежбање, која е прикачена или монтирана на држачот, се користи за тивка практика со стапчиња за тапани. Група подлоги за проба монтирана за стимулирање на цел комплет од тапани е позната како комплет за проба; тие се во голема мера истиснати од електронските тапани и комплети со не-звучни мрежести глави.

### Опрема за синхронизирање

Задолжителна потреба за секој тапанар е алатката за синхронизација на тапанот, која се користи за сингронизација на тапани и ракување со хардверот на тапаните. Покрај основниот вид на алатка за тапан постојат различни клучеви и алатки за синхронизација на барабаните. Основните клучеви за тапани се поделени на три вида кои овозможуваат синхронизирање на три основни вида на навртки за синхронизирање на тапанот: квадратен (најчесто употребуван), со дупчиња и шестоаголен. 

## Свирење
### Ритмика

Комплетно свирење на тапани, без разлика дали се свири со придружба на гласови или други инструменти или соло, се состои од два елементи:
* Ритмика која го поставува чувството и дава рамка.
* Полнења на тапани и други орнаменти (украси) и варијации кои даваат разновидност и содржина.

### Ритмичко полнење
Ритмичкото полнење е отстапување од ритамот кој се повторува. Полнењето се разликува од едноставен, единечен удар на том, до неколку низи кои се кратки тапански соло изведби сами по себе.

Освен за едноставно додавање интерес и варијација на музиката, полнењето служи како важна функција во продготовка и поддршка на значајни настани во музиката. Вокалниот знак е кратко тапанско ритмичко полнење кое воведува вокален влез. Полнењето кое завршува на чинела честопати се користи за да води кон рефрен или стих.

### Држење на стапчињата (перкусија)
Повеќето тапанари ги држат стапчињата за тапанот на еден од двата вида на држење на стапчињата:
* Традиционалното држење на стапчињата, оригинално создадено за свирежње на воениот страничен тапан, најчесто во држење со дланката кон горната страна за десната рака и дланката кон долу за левата.
* Усогласено држење на стапчето е она во кое стапчињата се држат на сличен начин. 
Кај овие два вида, постои значителна варијација, дури и несогласување во однос на тоа како се држи стапчето при одреден метод. На пример, Jim Chapin, ран и влијателен застапник на Moeller методот, потврдува дека оваа техника се заснова на одбивање, и Dave Weckl потврдува дека таа навистина се заснова на одбивање.

### Обележување

Музиката за комплети на тапани најчесто се пишува на стандардно петолиние. Во последно време се користи специјален клуч за перкусија, додека претходно бепе користен бас клучот. Сепак ако не се користи клуч, секоја линија или рпостор е означена со инструмент од комплетот наместо со нота.

## Аудио примероци