open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Покрај казанот

**Покрај казанот** (српски: *Kod kazana*) - расказ на писателот Иво Андриќ.

## Содржина
За време на своето краткотрајно школување во Рим, во една катакомба, калуѓерот Марко здогледува златен медалјон со ликот на младо момче и таа слика му се врежува длабоко во сеќавањето. Подоцна, по враќањето во Босна, тој упорно се прашува зошто постои зло меѓу луѓето и има голема желба да го поправи светот. Меѓутоа, тој не се одликува со големи способности така што не напредува во свештеничката кариера. Освен тоа, во последно време нему му се случуваат бројни непријатни работи: притворот во Травник, случката со разбојникот Иван Рошо, како и случката со девојката која сака да се потурчи. Сите тие случки внесуваат немир во неговата душа. Есента, за време на печењето на ракијата, во манастирот доаѓаат двајца јаничари. Притоа, едниот од нив, почнува да го расипува казанот и го налутува фра Марко, кој му се заканува со едно вжарено дрво. Тогаш, јаничарот пука во него и набргу фра Марко умира. Бидејќи не се одликува со посебни свештенички квалитети, во книгата на умрените калуѓери само ја запишуваат неговата смрт, без никакви други епитети. Сепак, ноќта, најстариот калуѓер во манастирот ги допишува збировите: „Тој го сакаше манастирот како својата душа. Нека се знае.“

## Осврт кон делото
Четири раскази на Андриќ, „Во мусафирханата“, „Во занданата“, „Исповед“ и „Покрај казанот“, се посветени на католичкиот калуѓер Марко Крнета. Во нив, авторот сликовито го портретирал ликот на калуѓерот како суров селанец, човек на елементарната природа, но со невино срце зачудено пред злото со кое е обвиен светот. Притоа, Андриќ ја создава личноста на фра Марко супериорно интелектуално и несентиментално, но и без иронија кон неговата неученост и примитивност.

## Наводи

Категорија:Раскази на Иво Андриќ
Мостот на Жепа (расказ)

**Мостот на Жепа** (српски: *Most na Žepi*) - расказ на писателот Иво Андриќ.

## Содржина
Во текот на четвртата година од својата служба везирот Јусуф паднал како жртва на некои сплетки и зимата ја поминал во затвор. Кога бил ослободен и ја продолжил службата, тој почнал да се сеќава на своето родно село во Босна. Набргу, везирот испратил дарови за селската џамија, изградил чешма пред неа и наредил да се направи мост на утоката на реката Жепа во Дрина. За таа цел, везирот го најмил еден италијански неимар, кој за една година го изградил мостот. На враќањето кон Цариград, Италијанецот умрел, а везирот западнал во мрачни мисли за смислата на животот. Притоа, тој ја одбил понудата на еден поет, кој напишал натпис за мостот на Жепа и така мостот останал без никаков знак.

## Осврт кон делото
Во расказот „Мостот на Жепа“, емоционално и спиритуално, Андриќ ја доживува смислата на контрастот меѓу поетската визија на мостот и суровоста на природата, нивниот траен антагонизам. Во овој расказ, кој е болен запис за трагедијата на човечките и уметничките судбини, хармонично се соединети лирскиот поетски дух, мисловноста и артизмот на Андриќ.

## Наводи

Категорија:Раскази на Иво Андриќ
Мара Милосница

**Мара Милосница** - новела на писателот Иво Андриќ.

## Содржина

## Осврт кон делото
Расказот-легенда „Мара Милосница“ е еден вид роман скратен во рамките на новела. Во него, Андриќ ја открива реалната животна смисла застапена во преданијата при што ги отфрла романтичарските измами. Од преданието за блудната Мара Милосница, авторот проникнува во времето коешто се одликувало со насилство врз човечкиот живот, а Мара е само несреќно суштество уништено од судбината. Во нејзиниот живот сè се одвива како во сон, а јавето ја пречекува со сурови казни.

## Наводи

Категорија: Дела на Иво Андриќ
Категорија:Новели
Мустафа Маџар

**Мустафа Маџар** (српски: *Mustafa Madžar*) - расказ на писателот Иво Андриќ.

## Содржина
Во Добој е во тек голема прослава по повод победата на турската војска во Битката кај Бања Лука, во која особено се истакнал нивниот сограѓанин Мустафа Маџар. Меѓутоа, Мустафа доаѓа уморен и нерасположен и веднаш се затвора во својата куќа, без желба да комуницира со луѓето. Како последица на тешките битки во кои учествувал (на Крим, во Славонија итн.), тој го има изгубено сонот и живее во постојана борба со кошмарите. Една ноќ, тој го напушта домот и започнува да скита низ околината. Најпрвин доаѓа во еден католички манастир, но го наоѓа заклучен. Бесен, тој среќава двајца калуѓери и почнува да ги тормози, а потоа и ги убива. Подоцна пристигнува во еден ан, каде поради мала расправија убива едне турски бег, по што повторно започнува да талка низ околината. Најпосле, целосно паднат во агонија, тој стигнува во Сараево, каде во една меана ги навредува присутните Турци и започнува борба со нив. Тогаш, од сите страни го напаѓаат многу луѓе, но тој успева да им побегне. Сепак, додека бега, еден Циганин го удира со железен предмет во слепоочницата и го убива.

## Осврт кон делото
Расказот „Мустафа Маџар“ којшто обработува не витешка, туку војничка легенда. Во него, главниот јунак е затворен во мрачната самица на животот, а крајот на светот се вселил длабоко во него. Оттука, единствено му преостанува лудачко бегство од самиот себеси, од својата сенка која е огледало на човечките гадости. Во трката без цел и без смисла, тој ја раѓа катастрофата која уништува сè пред себе, вклучително и него самиот. Во овој расказ, Андриќ навлегол длабоко во мрачната страна на човековата психа, во мракот на потсвеста, изразувајќи ја стихијата на човечките нагони.

## Наводи

Категорија:Раскази на Иво Андриќ
Смртта во Синановото теќе

**Смртта во Синановото теќе** (српски: *Smrt u Sinanovoj tekiji*) - расказ на писателот Иво Андриќ.

## Содржина
На возраст од 65 години, познатиот дервиш Алидеде, чија мудрост е нашироко позната, наеднаш одлучува да го напушти Цариград и да се пресели во Сараево. Таму, во Синановото теќе се собираат многу учени и угледни луѓе кои ја слушаат неговата мудрост. Една вечер, додека Алидеде ги поучува присутните луѓе, наеднаш почувствува слабост и набргу умира. Непосредно пред смртта, тој се сеќава на два настана: Еднаш, кога имал 10-11 години, излегол пред својот дом за да си игра во калта и во наносите што останале по поплавата на реката Босна и таму го здогледал трупот на некоја гола девојка. Уплашен и засрамен, тој избегал дома, каде потоа со денови чувствувал голем немир, но немал сила да го раскаже тоа што го видел; Другпат, кога имал 25 години и веќе се наоѓал во Цариград, една ноќ излегол на прозорец и здогледал како двајца мажи бркаат полугола девојка, која дошла до капијата на теќето. Повторно, тој бил вознемирен од глетката одредено време, но немал сила да го сподели немирот со другите дервиши. Затворајќи ги очите за последен пат, Алидеде прошепотува молитва во која ја искажува својата горчина.

## Осврт кон делото
Во расказот „Смртта во Синановото теќе“ се забележува сосема поинаков, етеричен и лиричен стил. Сепак, во расказот, мирот и спокојството се само надворешен привид, додека внатре, во човечката природа тлее големиот немир на сетилата. Притоа, сонот и јавето се основниот флуид на овој рефлексивен и сензибилен расказ, кој истовремено претставува и поетски запис во суптилни источни бои.

## Наводи

Категорија:Раскази на Иво Андриќ
Приказна за везировиот слон

**Приказна за везировиот слон** (српски: *Priča o vezirovom slonu*) — расказ на писателот Иво Андриќ од 1948 година.

## Содржина
мини|„Приказна за везировиот слон“, Рад, Белград, 1962.
Откако е сменет босанскиот везир, жителите на Травник упорно се обидуваат да дознаат нешто повеќе за новиот везир, Сеид Али Џелалудин паша. Тој е човек со сиромашно потекло, но кој брзо напредувал во хиерархијата благодарение на својата суровост. Тој е назначен за везир во Босна откако претходно крваво се пресметал со беговите во Битола. И навистина, веднаш по доаѓањето во Травник, везирот извршува масакр над беговите ширум Босна, по што се затвора во својот конак, уживајќи во својата збирка на хартија и моливи. Еднаш, везирот набавува млад слон којшто им прави ситни штети на луѓето во чаршијата. Поради тоа, жителите на Травник, кои живеат во постојан страв од везирот, својата омраза ја насочуваат кон слонот. На една од бројните ноќни седенки, ситните трговци се договараат да испратат делегација кај везирот, но планот пропаѓа, зашто сите бегаат од обврската. Така, еден од нив, Алјо, останува сам и тој ја измислува приказната дека божем самиот бил кај везирот, со молба да набави уште еден слон. Сепак, набргу жителите на градот му подметнуваат на слонот јаболко наполнето со мелено стакло и слонот се разболува. Низ градот се шири веста дека слонот умрел, но потоа се открива дека тој е жив. Пролетта, везирот е сменет од функцијата и тој извршува самоубиство, а потоа жителите на Травник го трујат слонот.

## Занимливости
Во овој расказ Иво Андриќ ја спомнува Битолската чаршија и нејзината генијална урбанистичка целина, зборувајќи за неа како за најзначајната попатна станица по Стамбол.

## Наводи

Категорија:Раскази на Иво Андриќ
Категорија:Дела од 1948 година
Тадеуш Слобоѓанек

**Тадеуш Слобоѓанек** (26 април 1955, Јенисејск, СССР) – полски драмски писател, режисер и театарски критичар.

## Животопис
Слобоѓанек е роден на 26 април 1955 во градот Енисејск, во Сибир, но набргу по неговото раѓање семејството се преселува во Полска, населувајќи се во Бјалисток. Завршил театарски студии на Јагелонскиот универзитет во Краков.

## Творештво
Своите театарски критики Слобоѓанек ги објавувал во краковското списание „Студент“ и во неделникот „Политика“, под псевдонимот Јан Коњецполски. Како драмски писател дебитирал во 1980 година во Куклениот театар во Бјалисток. Во 2001 година започнал да предава на Лабораторијата за репортажа при Одделот за новинарство на Универзитетот на Варшава. Во 2010 година станал директор/режисер на варшавскиот „Театар на Воли“, каде во 2009 година премиерно била поставена неговата драма „Нашиот клас“. Следната година, оваа драма била номинирана за престижната полска награда „Нике“, а „Европската театарска конвенција“ ја вброила меѓу најдобрите современи европски драмски текстови напишани во 2009 и 2010 година. Во мај 2012 година бил заначен за директор на Драмскиот театар „Густав Холобек“.

## Наводи

Категорија:Полски режисери
Категорија:Полски писатели
Аникините времиња

**„Аникините времиња“** (српски: *Anikina vremena*) — расказ на писателот Иво Андриќ.

## Содржина

## Осврт кон делото
Во расказот „Аникиното време“ е прикажана една жена од поинаков ков, пркосна и свесна за својата сила, но и во портретирањето на овој лик Андриќ пристапил спиритуално психоаналитички, како уметник и мислител кого го интересираат неистражените страни на човековата природа и тајните на човековото срце. Притоа, тој не се задржува на еротичноста на Аника, туку, како лиричар, го привлекуваат сенките во душата, не настанот туку поттекстот од кој произлегува настанот. Во односот на Аника со Михајло се забележува голема драма, но таа не се експонира, туку останува уште потрагично да тлее во длабочината на душата. Исто како и во „Мара Милосница“, Андриќ го искористува преданието за жената која им робува на своите страсти со цел да се соживее со нејзиниот личен живот и така, со помош на својата визија, го претвора преданието во сензибилно ткиво на неразбраниот внатрешен живот.

## Наводи

Категорија:Раскази на Иво Андриќ
Велетовци (расказ на Иво Андриќ)

**Велетовци** (српски: *Veletovci*) - расказ на писателот Иво Андриќ.

## Содржина
При крајот на Првото српско востание, притиснат од турската војска, ајдукот Стојан пребегнува во своето село Велетово, на границата меѓу Србија и Босна. Таму, тој се засолнува во една напуштена бегова кула, заедно со едно младо момче, но набргу Турците ја опколуваат кулата. Во престрелката, Турците го убиваат момчето, но Стојан нема намера да се предаде. Затоа, Турците го повикуваат стрико му на Стојан, стариот Милое, кој треба да го наговори да се предаде. Меѓутоа, во текот на ноќта, Милое го слуша разговорот меѓу Турците, кои се закануваат дека сурово ќе го мачат ајдукот. Поради тоа, Милое му порачува на Стојан никако да не се предава. Тогаш, Турците го убиваат старецот и повторно започнува нивната опсада на кулата. Меѓутоа, тогаш започнува големо невреме и Стојан ја искористува можноста за да побегне. Останувајќи со празни раце, Турците им ги сечат главите на младото момче и на старецот и ги испраќаат во Белград, како доказ дека е убиен познатиот ајдук Стојан. Така, Милое, кој живеел повлечен и мирен живот, на стари години станал ајдук.

## Наводи

Категорија:Раскази на Иво Андриќ
Толедо

**Толедо** (шпански: Toledo) — град во централниот дел на Шпанија. Се наоѓа на 70 километри јужно од Мадрид. Главeн град на провинцијата Толедо и автономните покраини e Кастиља-Ла Манча. Некогаш бил главен град на Шпанското Царство и на Визиготското Царство и местото каде што биле застапени христијанската, еврејската и маварската култура. Многу прочуени луѓе и уметници се родени или живееле во Толедо, меѓу кои Лопе де Вега, Алфонсо X и Ел Греко. Градот Толедо бил место на значајни историски настани, како што е на пример визиготскиот собир во Толедо. Според пописот од 2015 година, градот има 83.226 жители. Стариот центар на градот се наоѓа на гранитна карпа на 548 метри надморска височина.
мини|Грб на Толедо

## Наводи


Категорија:Градови во Шпанија
Категорија:Општини во Толедо
Категорија:Римски градови во Шпанија
Тодор Јовчевски

**Тодор Јовчевски** — роден во Битола на  година. Тој е македонски раскажувач, романописец и автор на книги за деца.

## Животопис
По професија е дипломиран економист, долгогодишен член на Книжевна младина во Битола и долгогодишен член на претседателството на Книжевна младина на Македонија. Бил стечаен управник на Битолската издавачка дејност „Мисирков“ и за две години стечајна постапка објавил повеќе од 15 книги и го обновил периодичното списание „Развиток“. Во периодот од 1999 до 2008 година, беше директор на издавачката дејност „Развиток“ каде се објавени повеќе книги и публикации. 
Завршил средно образование во „Јосип Броз Тито – Битола“ и Економски факултет во Прилеп.

## Дела
* Мудростите на еден фрик (афоризми);
* Тајни патеки низ сонцето (кратки раскази);
* Приказни од Лимбусот (кратки раскази);
* Уморниот воин и осамените маргиналци (роман);
* Мравката Боро (сликовница за деца);
* Во нашата градина (сликовница за деца);
* Во нашата овошна градина (сликовница за деца);
* Доживувањата на Мравката Боро (сликовница за деца);
* Некои песни, некои раскази (приказни и песни за деца).
Автор е на две комерцијални сликовници нарачани од Млекара Битола, во едицијата Битолско Чупе и тоа:
* Битолското Чупе и куќата на витамините (тираж  85.000 примероци);
* Пат околу светот (тираж  45.000 примероци).

## Други активности

Бројни се текстови каде се јавува како рецензент, автор на предговори, поговори, литературни критики. 
Во стрипот Капетан Нитрат , каде како автор на текстот е Борислав Станоевиќ и илустратор Александар Сотировски, кој е преведен и објавен на англиски јазик, автор е на предговорот. 
Преведен е фрагментарно на српски, англиски, бугарски, албански и турски јазик. 
Соработува со списанието *[[Слово Љубве]]*.

Категорија:Луѓе од Битола
Категорија:Македонски писатели
Битлси: Осум дена во неделата

**Битлси: Осум дена во неделата** (англиски: *The Beatles: Eight Days a Week – The Touring Years*) – британско-американски документарен филм од 2016 година, во режија на Рон Хауард, а според сценариото на Марк Монро и П. Г. Морган.

## Содржина
Во филмот се прикажуваат деновите од создавањето на „Битлси“, со нагласок на годините 1963-1966, кога групата доживеала незапаметена светска слава. Во филмот, членовите на групата и бројни други музичари, новинари и глумци зборуваат за големата еуфорија поврзана со нивните плочи и концерти, за притисокот на славата, за повремените кризни настани итн. На свој уникатен начин, режисерот одговара на прашањето: како „Битлси“ се носеле со славата и притисокот? Во филмот се прикажани делови од оригинални интервјуа, архивски снимки и настапи во живо.

## Наводи

Категорија:Филмови од 2016 година
Категорија: Британски документарни филмови
Категорија: Американски документарни филмови
Категорија: Филмови на Рон Хауард
Категорија: Филмови за музичари
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Англија
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во САД
Чуварот на пругата Тил

**Чуварот на пругата Тил** (германски: *Bahnwärter Thiel*) – расказ на германскиот писател Герхарт Хауптман.

## Содржина
Тил е чувар на железничката пруга во близината на малото село Ној-Цитау. По пет години поминати во службата, тој се жени со Мина, која две години подоцна умира на пораѓањето,  но детето (Тобија) останува живо. По една година, тој се преженува со Лена која, исто така, му раѓа син. Лена е крупна жена, наклонета кон расправии и со тирански карактер и за кусо време таа успева целосно да завладее во семејството, а Тил мирно се повлекува, вредно вршејќи си ја должноста. По раѓањето на бебето, Лена започнува да го тормози Тобија, но Тил не знае ништо за тоа. Сепак, еден јунски ден, тој заминува на работа, но набргу се враќа за да го земе појадокот што го заборавил дома. Таму, тој со свои очи го гледа насилството на Лена над Тобија, меѓутоа не презема ништо, туку само тажен се враќа на работа.

Кога се враќа на должноста, Тил паѓа во длабока жалост и му се причинува дека ја гледа својата прва жена Мина како бега од него. По некој ден, Тил и Лена заминуваат да садат компири на една нива во близината на железничката пруга, а со себе ги земаат и двете деца. Додека Лена работи на нивата, Тобија го чува бебето, а Тил заминува да ја врши својата работа. Во тој миг поминува брзиот воз и го удира Тобија, кој е тешко ранет. Гледајќи го сето тоа со своите очи, Тил е длабоко потресен. Лена заминува со неколку железничари во блискиот град, носејќи го Тобија во болницата, а Тил останува на своето работно место. Во состојба на длабока загриженост, тој се обидува да го задави бебето, но во тоа го прекинува звукот на возот што поминува по пругата. Подоцна, пристигнува друг воз, носејќи го мртвото тело на Тобија и тогаш Тил се онесвестува, така што на носилка го пренесуваат во неговата куќа. Таму, под дејство на заморот, Лена заспива и кога пристигаат луѓето со мртвото тело на Тобија, тие ја здогледуваат страшната глетка: во меѓувреме, Тил ја искасапил Лена и го заклал бебето, а потоа побегнал. Сепак, подоцна успеваат да го најдат на пругата, во близината на местото на смртта на Тобија. Потоа, полицијата го апси и го затвора во болница за душевно болни луѓе.

## Осврт кон делото
Расказот „Чуварот на пругата Тил“ се одликува со силно изразена натуралистичка боја. Делото е напишано под големо влијание на Емил Зола и тоа се гледа како во остриот натурализам на сите сцени во кои се појавува жената, така и во симболиката на поетизирањето.

## Наводи

Категорија:Дела на Герхарт Хауптман
Бановски Ниви (Виница)

**Бановски Ниви** — археолошко наоѓалиште во Виница. Претставува осамен наод од железното време.  Во почетокот на 80тите години на XX век жител на Виница купил питос од непознати лица. Питосот бил пронајден при ископ за изградба на пат на место што се наоѓа до дворот на Основното училиште „Славчо Стојменски“ во Виница. Инаку во дворот на училиштето постои исто така археолошко наоѓалиште „Ила“, каде во 70-тите години на XX век била откопана и бронзена фибула од типот на еднојазолни лачни фибули со плочеста нога. Во 2017 година, семејството што го поседувал питосот го подарил на виничкиот музеј.

## Поврзано
* Виница — средновековна населба;
* Пазариште — населба од римското време;
* Виничко кале — утврдена населба од доцноантичкото време;
* Горица — населба од доцноантичкото време и старохристијанска базилика; и
* Ила — некропола од железното време.

## Наводи

Категорија:Археолошки наоѓалишта во Виница
Погром

**Погром** — масовно насилство врз малцински етнички, верски или општествени групи, најчесто иницирано или контролирано од власта или пак проследено со нејзина пасивност.

## Историјат
Изразот „погром“ влегол во поширока употреба по немирите во Русија, во текот на 1881 и 1882 година, кога овој збор станал популарен во земјите од западната полутопка. Според Оксфордскиот речник на англискиот јазик, зборот „погром“ за првпат бил употребен во лондонскиот весник „Тајмс“, во бројот од 17 март 1882 година.

Иако зборот се употребува за насилство против која и да било група, често се користи за да ги означи облиците на насилство насочени кон Евреите, кои во повеќе наврати биле жртва на погроми. На пример, за време на Козачкото востание во Украина од 1648 година, Евреите биле посочени како агенти на полските феудалци; Во текот на 19 и XX век се случиле низа погроми во полските погранични области со Австрија, Германија и со Русија. Во јуни 1941 година, во местото Једвабне, во Полска, се случил погром во кој биле убиени меѓу 340 и 1.600 Евреи (според полските извори и според неофицијалните проценки, соодветно); последниот погром во Полска се случил во Келце, во 1946 година, кога во нападот на Центарот на еврејската заедница, инициран од полските комунистички вооружени сили, а спроведен од месното население, биле убиени меѓу 38 и 42 Евреи.

## Наводи


Категорија:Прогони
Чентовци

[мини|десно|300п|Споменик на Ченто на [Плоштад Македонија|плоштадот „Македонија“ во Скопје, свечено украсен по повод празникот Илинден.]]
„**Чентовец**“ или „**Чентовци**“ претставува поим за приврзаник или приврзаници на идеалите на првиот претседател на Президиумот на АСНОМ, Методија Андонов, неговата личност и дело. Една од поистакнатите организации кои го поддржувале Андонов била ВМРО-СДРМА (подоцна ВМРО-ПРАВДА), а по него населбата Ченто во Скопје го добива своето име. Поради тоа некогаш поимот може да се измеша и со жител на населбата.

Поради своите идеали, Андонов често бил мета на тајните органи на Југославија, посебно на УДБА. Тој во 1944 година се противел 15-от македонски полк да оди на Сремскиот фронт. Исто така, тој се противел на враќање на имотот на избеганите српски колонисти и се залага за поголема финансиска независност и залагање за сопствен буџет на Македонија и на останатите југословенски републики. Комунистите пополека му ја одземаат реалната власт и поради несогласувањето со мерките што ги преземаат комунистите, Ченто на 14 март 1946 година поднесува оставка на функцијата претседател на Президиумот на Народното Собрание на Македонија.

Методија Андонов - Ченто се борел за обединување на македонскиот народ од регионот Македонија и доколку е нужно тоа да се направи под влијание на големите сили.
## Наводи

Категорија:Методија Андонов - Ченто
ФК Насионал (појаснување)

**ФК Насионал** може да се однесува на:

* Атлетико Насионал, фудбалски клуб од Колумбија;
* Клуб Деспортиво Насионал, фудбалски клуб од Португалија;
* Клуб Насионал, фудбалски клуб од Парагвај;
* Насионал Монтевидео, фудбалски клуб од Уругвај.
Нашиот клас

**Нашиот клас** – драма на полскиот писател Тадеуш Слобоѓанек од 2009 година.

## Содржина
Дејството на драмата започнува во Полска, во 1925 година. Во едно мало место, во училиштето заедно учат децата Евреи и Полјаци, кои ги делат истите желби, грижи и потреби: еден сака да биде пожарникар, друг пилот, трет лекар, а едно девојче сонува да стане филмска ѕвезда. Минуваат години и во земјата се јавува национализмот, така што Полјаците започнуваат да се одвојуваат од Евреите. Подоцна, со германската окупација на Полска започнува погромот на Евреите, кои ги силуваат, убиваат и мачат, а најпосле ги убиваат на градскиот плоштад и ги палат живи во еден амбар. Притоа, во злоделата против Евреите учествуваат и некои од Полјаците, поранешните соученици, а подоцна, целиот град мирно го гледа масовното уништување на Евреите. Само неколку од учениците-Евреи успеваат да преживеат, но по завршувањето на Втората светска војна не престанува насилството против Евреите, сега поттикнато од новата, комунистичка власт. Истоврменео, бавно започнува процесот на преиспитување на совеста на Полјаците, иако некои (како католичкиот свештеник) сè уште настојуваат да побегнат од направениот грев.

## Осврт кон делото
Драмата „Нашиот клас“ е заснована врз вистински настан што се случил во јуни 1941 година, во местото Једвабне, во Полска, кога се случил погром во кој биле убиени меѓу 340 и 1.600 Евреи (според полските извори и според неофицијалните проценки, соодветно). „Нашиот клас“ била премиерно поставена во 2009 година, во варшавскиот „Театар на Воли“, а во режија на Анджеј Списак. Следната година, таа била номинирана за престижната полска награда „Нике“, а „Европската театарска конвенција“ ја вброила меѓу најдобрите современи европски драмски текстови напишани во 2009 и 2010 година.

Во 2016 година, драмата „Нашиот клас“ била поставена на младинската сцена на Театарот за деца и младинци во Скопје, во режија на Владимир Милчин кој, заедно со Ема Маркоска Милчин, го направил и преводот на македонски јазик, а покрај тоа го направил и изборот на музиката. Сценографијата била дело на Крсте Џидров, Марјан Нечак компинирал две песни за претставата, костимографи биле Љубица Велкова и Керим Етем, а улогите ги играле: Наташа Петровиќ, Симона Спировска, Емра Куртишова, Драган Довлев, Владимир Лазовски, Предраг Павловски, Мики Анчевски, Мартин Јорданоски, Бојан Кирковски и Ненад Митевски.

## Наводи

Категорија:Дела на Тадеуш Слобоѓанек
Категорија:Полски драми
Фудбалски куп на Македонија 2017-2018

**Фудбалски куп на Македонија 2017-2018** — 26. издание на македонскиот куп во фудбал.

Пелистер бил бранител на титулата од претходното издание. Во ова издание Шкендија била првак.

## Прва рунда
Избирањето на двојките се одржало на 7 август 2017 година. Натпреварите се одиграле на 16, 30 и 31 август 2017. Работнички бил слободен поради немање противник.

|-
|colspan="3" style="background-color:#97DEFF" align=center|**16 август 2017**

|-
|colspan="3" style="background-color:#97DEFF" align=center|**30 август 2017**

|-
|colspan="3" style="background-color:#97DEFF" align=center|**31 август 2017**

|}

## Осминафинале
Избирањето на двојките се одржало на 1 септември 2017 година. Првите натпревари се одиграле на 13 септември и 30 ноември, додека вторите се одиграле на 17 и 18 октомври и 17 декември 2017 година.

|}

## Четвртфинале
Избирањето на двојките се одржало на 27 октомври 2017 година. Првите натпревари се одиграле на 8 ноември 2017 и 21 февруари 2018 година, додека вторите се одиграле на 29 ноември 2017, и 7 март 2018 година.

|}

## Полуфинале
Жрепката се одржала на 9 март 2018 година. Првите натпревари се одиграле на 14 март, а вторите се одиграле на 11 април 2018 година.

|}

### Прв натпревар

----

### Втор натпревар

----

## Финале

## Екипа победник

**[[ФК Шкендија Тетово|Шкендија]]****2. титула**

## Поврзано
* Прва фудбалска лига на Македонија 2017/2018
* Втора фудбалска лига на Македонија 2017/2018
* Трета фудбалска лига на Македонија 2017/2018

## Наводи

## Надворешни врски
*Фудбалска федерација на Македонија  
*MacedonianFootball.com  

2017/2018
Куп
Куп
Музеј на дејците на ВМРО од Штип и Штипско

**Музејот на дејците на ВМРО од Штип и Штипско**, познато и како **Андонова куќа**, — историски музеј во Ново Село, Штип. Градбата, која е дел од староградската архитектура,  е заведена како Културно наследство на Македонија под називот **Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 34**. Музејот е посветен на дејци на ВМРО и нејзината револуционерна дејност во и околу реонот на градот Штип. 

## Историја
### Како куќа
Преродбенската куќа била во сопственост на семејството Андонови.

### Како музеј
Градбата била реставрирана и откупена од Министерството за култура. Музејот службено бил отворен од тогашниот премиерот Никола Груевски, министерката за култура Елизабета Канческа Милевска и градоначалникот на Општина Штип, Илчо Захариев во 2014 година.

Во музејот се изложени документи, оружје и предмети, како и 11 восочни фигури на учителите во Штип и водачи на македонската револуционерната организација, Гоце Делчев, Даме Груев и Ѓорче Петров како и на многу штипски дејци меѓу кои Мише Развигоров, Тодор Александров и Ванчо Михајлов.

Во музејот е опфатен периодот од основањето на ВМРО во 1893 година до ликвидирањето на ВМРО во 1934 година и е под јурисдикција на Заводот и музеј - Штип.

## Галерија


Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 34 - Ново Село Штипско (1).jpg
Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 34 - Ново Село Штипско (2).jpg
Куќа на улица "Крсте Мисирков" број 34, Штип (Ново Село), Македонија.jpg
Музеј на дејците на ВМРО од Штип и Штипско (01).jpg|Портата на музејот


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Музеи во Штип
Категорија:Историски музеи во Македонија
Категорија:Културно наследство на Македонија во Општина Штип
Категорија:Ново Село (штипска населба)
Александар Шапиќ

**Александар Шапиќ** (роден на 1 јуни 1978 година) е српски политичар и поранешен професионален ватерполист. Во моментот ја извршува функцијата градоначаник на Белград.

Тој официјално беше прогласен за најдобар стрелец во поранешна Југославија и сѐ уште се смета за еден од најдобрите играчи во ватерполо историјата. Од 2012 година, тој е претседател на општината Нов Белград. Во јули 2017 година, тој и официјално бил избран за најдобар играч во историјата на ватерполото, од страна на светската федерација на спортови.

## Образование
Дипломирал на Факултетот за Менаџмент во 2003 година, магистрирал во 2009 година, додека својата докторска дисертација ја одбранил во 2012 година, во полето на индустрискиот менаџмент.

## Политичка кариера
Тој бил асистент на градоначалникот од 2009 до 2012 година. Исто така тој бил избран за претседател на општина Нов Белград во 2012 година и повторно бил ре-избран во 2016 година. Тој е сѐ уште претседател на најголемата општина во Белград.

## Наводи

## Надворешни врски

* Serbian Olympic Committee  
* VATERPOLO: Šapić "osušio" kapicu , MTS Mondo, 12 May 2009.
* 

Категорија:Родени во 1978 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Српски ватерполисти
Категорија:Луѓе од Белград
Категорија:Спортисти-политичари
Куќата на улицата Трубној

**Куќата на улицата Трубној** (руски: *Дом на Трубной*) - советски филм од 1928 година, во режија на Борис Барнет, според сценариото на Николај Ердман, Анатолиј Мариенгоф, Вадим Шершеневич, Виктор Шкловски и Бела Зорич. Главните улоги ги играат: Вера Марецка, Владимир Фогел, Елена Тјапкина, Петар Бакшеев и Владимир Баталов.

## Содржина
Младата девојка Параша Питунова пристигнува во Москва од едно провинцисико место и со себе носи една гуска во кошница. Уплашена од големата толпа, таа својата прва ноќ во големиот град ја минува во паркот. Набргу, Параша е соочена со голем предизвик зашто мора да најде работа при што можностите не се поволни: или работа во бордел или медицинска сестра или слугинка кај некој богат човек.

## Наводи

Категорија:Советски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови од 1928 година
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Неми филмови
Категорија:Филмови на Борис Барнет
Категорија:Филмови со Владимир Фогел
Категорија:Филмови со Владимир Баталов
Категорија:Филмови со Вера Марецка
Борис Барнет

мини|десно|200px|Борис Барнет во филмот „Синегорија“ (1946)
**Борис Барнет** (руски: *Бори́с Васи́льевич Ба́рнет*, 18 јуни 1902, Москва - 8 јануари 1965, Рига) - советски филмски режисер и глумец.

## Животопис
Под дејство на алкохолизмот со којшто се борел и разочаран од неуспехот на последните негови филмови, Барнет се обесил на 8 јануари 1965 година. Притоа, тој оставил писмо во кое напишал дека му се чини дека ја изгубил способноста да прави добри филмови, а со тоа ја загубил и желбата за живот.

## Творештво
Денес, критиката го смета Барнет за еден од заборавените гении на советската кинематографија. Неговиот култен статус го создале припадниците на францускиот нов бран, како Жак Ривет и Жан Лик Годар, кој изјавил: „Ако не ви се допаѓаат неговите филмови, сигурно имате срце од камен.“ Исто така, и Тарковски, Климов, Мита и Михалков биле воодушевени од филмовите на Барнет.

## Наводи

Категорија:Советски режисери
Категорија:Советски глумци
Категорија:Носители на орденот „Знак на Честа“
Категорија:Добитници на Сталиновата награда
Категорија:Погребани на Новодевичките гробишта
Категорија:Родени во 1902 година
Категорија:Починати во 1965 година
Велински бунар

мини|Слика од бунарот во есен, 2017.
**Велински бунар** — декоративен бунар (имитација на бунар) во Бежанското маало на градот Струмица. Изграден е при крајот на 2011 година.
## Наводи

Категорија:Згради и градби во Струмица
Категорија:Бунари во Струмица и Струмичко
Прозор-Рама

**Прозор-Рама** (босански, српски, хрватски: *Prozor-Rama*) е општина во Босна и Херцеговина.  Административно, таа е дел од Херцеговацко-неретванскиот кантон во Федерацијата на Босна и Херцеговина.
мини|Панорама на Прозор-Рама
## Наводи

## Надворешни врски

*The official web site of Prozor-Rama municipality

Категорија:Босна и Херцеговина
Категорија:Градови во Босна и Херцеговина
Момин бунар

мини|Момин бунар наесен, 2017.
**Момин бунар** е бунар кој се наоѓа во источниот дел на градот Струмица. Бунарот е со длабочина од 11 метри. Порано, кога се патувало за Солун преку Струмица, бунарот бил место за одмор. Изграден е од турчин во спомен на неговата болна ќерка. Таа му оставила аманет, после нејзината смрт, нејзината облека да биде продадена и од парите што ќе се соберат да се изгради бунар. Бунарот бил уреден од месните жители и од еколошкото друштво „Планетум“ во 2004 година.
## Наводи

Категорија:Згради и градби во Струмица
Категорија:Бунари во Струмица и Струмичко
Фрагмент од една империја

**Фрагмент од една империја** (руски: *Обломок империи*) - советски филм од 1929 година, во режија на Фридрих Ермлер, кој е автор и на сценариото, заедно со Екатерина Виноградска. Главните улоги ги играат: Фјодор Никитин, Људмила Семјонова, Сергеј Герасимов и Јаков Гуткин. Според гласањето на 50 руски филмолози и синеасти, овој филм бил рангиран на деветтото место на списокот на 55 најдобри руски и советски филмови во историјата. Исто така, тој е последниот нем филм на Ермлер.

## Содржина
Дејството на филмот се одвива во едно мало место, за време на Граѓанската војна. Платформата на железничката станица е покриена со тела и чуварот забележува дека едно од нив дава знаци на живот. Тој го носи телото на Филиманов во куќата и се обидува да му помогне. Постепено, црвеноармеецот Филиманов се освестува и пие млеко од штотуку окотената кучка. Тогаш, во собата влегува белоармеец и се слуша истрел. Сепак, тој ја убива кучката, но го остава ранетиот Филиманов да живее. Потоа, дејството на филмот се пренесува во 1928 година: Филиманов е жив, но не се сеќава на ништо и ја почнува потрагата по својот идентитет.

## Наводи

Категорија:Советски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови од 1929 година
Категорија:Неми филмови
Категорија:Филмови на Фридрих Ермлер
Категорија:Филмови со Људмила Семјонова
Категорија:Филмови со Фјодор Никитин
Празникот на свети Јурген

**Празникот на свети Јурген** (руски: *Праздник святого Йоргена*) - советски филм од 1930 година, во режија на Јаков Протазанов, кој е автор и на сценариото заедно со Иљја Иљф, Евгениј Петров, Сигзимунд Кржижановски и Олег Леонидов. Главните улоги ги играат: Игор Илински и Анатолиј Кторов. Филмот е оригинално снимен како нем филм, а отпосле е додаден звук и претставува еден од првите звучни филмови во советската кинематографија.

## Содржина
Дејството е засновано врз мотивите од прозата на данскиот писател Харалд Бергстед и се одвива во една неименувана земја. Двајца професионални измамници и арамии сакаат да ги ограбат учесниците на прославата на еден локален светец. Пред прославата, крадецот Коркис бега од затворот и се меша со учесниците собрани на прославата на празникот, каде гледа дека свештениците заработуваат многу пари. Оттука, заедно со својот соработник, тој смислува план како да ги украде парите.

## Наводи

Категорија:Советски филмови
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови од 1930 година
Категорија:Филмови на Јаков Протазанов
Категорија:Филмови со Игор Илински
Категорија:Филмови со Анатолиј Кторов
Категорија:Филмови на руски јазик
Пале-Прача

**Пале-Прача** (босански, српски, хрватски: *Pale-Prača*) — една од трите општини во Босанско-подринскиот Кантон сместена во Федерацијата на Босна и Херцеговина. Седиштето на општината е Прача.

## Наводи

## Надворешни врски

*The official web site of Pale-Prača municipality

Категорија:Босна и Херцеговина
Категорија:Градови во Босна и Херцеговина
Категорија:Босанско-подрински Кантон
Човекот со филмската камера

**„Човекот со филмската камера“** (руски: *Человек с киноаппаратом*) — советски документарен филм од 1929 година, во режија на Ѕига Вертов, кој е автор и на сценариото. Главната улога ја игра: Михаил Кауфман.

## Синопсис
Филмот започнува со објаснувањето дека претставува експеримент во кој режисерот сака да создаде нов универзален филмски јазик, кој ќе раскрсти со театарскиот јазик и во кој нема сценарио и сценографија. Во продолжение, во филмот се прикажуваат различни сцени од секојдневниот живот, уличниот сообраќај, работата на фабриките и телефонските централи, движење на воз, луѓе на плажа, спортски активности итн. За сето време се прикажува и човек со филмска камера.

## Осврт кон филмот
Во 1999 година, во гласањето на *Village Voice*, филмот го зазел петтото место во изборот на најдобрите филмови на XX век. Во 2012 година, списанието „Сајт енд саунд“ (*Sight and Sound*) го рангирало овој филм на осмото место на списокот на најдобрите филмови во историјата, а во изборот на истото списание, филмот бил прогласен за најдобар документарен филм на сите времиња. Тој претставува врвно остварување на филмската теорија на Вертов за „кино-око“ со која се обидел да докаже дека камерата е слична на окото и дека затоа е најдобро да се користи за документирање на вистинскиот живот. Оттука, според неговата теорија, документарниот филм одговара повеќе на тогашните нови комунистички услови на уметноста отколку старата драматуршка кинематографија. Вертов ја развил оваа теорија за време на Граѓанската војна во Русија, кога работел како монтажер во одделот за пропаганда на Црвената армија, каде ги монтирал познатите филмски репортажи „Кинонедела“. Со својот пристап на работа, Вертов сакал да покаже дека монтажерот може да биде главниот автор на филмот.

## Наводи

Категорија:Руски филмови
Категорија:Советски филмови
Категорија:Документарни филмови
Категорија:Експериментални филмови
Категорија:Филмови од 1929 година
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Неми филмови
Категорија:Филмови на Ѕига Вертов
Категорија:Филмови со Михаил Кауфман
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Русија
Среќа (филм од 1934)

**Среќа** (руски: *Счастье*) - советски филм од 1934 година, во режија на Александар Медветкин, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Петар Зиновев, Елена Егорова, Николај Черкасов и Лидија Ненашева.

## Содржина
Дејството на филмот се одвива за време на Руското царство, а потоа и во СССР, за време на колетивизацијата. Во него е прикажан мачниот живот на еден земјоделец (мужик), кој живее во тешка сиромаштија за време на царскиот режим. Потоа доаѓа новата болшевичка власт, која започнува со колективизација, но старите сили (земјопоседниците и свештениците) се обидуваат да ги уништат плодовите на новата власт. Во двата режима, селанецот се соочува со постојани проблеми...

## Осврт кон филмот
„Среќа“ бил последниот советски нем филм. Првобитно, во филмот била вклучена и една секвенца во боја, но потоа таа била исфрлена поради лошиот квалитет на бојата. Овој филм бил многу популарен кај француските синеасти во 1960-тите, кои го истакнувале како пример за вистински народен филм, наменет за пошироката публика.

## Наводи

Категорија:Советски филмови
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Неми филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови од 1934 година
Категорија:Филмови со Николај Черкасов
Категорија:Филмови со Елена Егорова
Категорија:Филмови со Петар Зиновев
Категорија:Филмови на Александар Медветкин
Категорија:Филмови на руски јазик
Категорија:Филмови од 1935 година
Little Mix

**Little Mix** порано позната како **Rhythmix** е британска женска денс-поп група, која победи на британското издание на X-Factor во 2011 година, со што стана првата женска група која победи во конкуренцијата. Се состои од четири члена, кои се во групата - Пери Едвардс, Џејд Тирвол, Ли-Ан Пинок и Џеси Нелсон. Групата има договор со издавачка куќа на Сајмон Колвел.

## Дискографија
### Студиски албуми
* „DNA“ (2012)
* „Salute“ (2013)
* „Get Weird“ (2015)
* „Glory Days“(2017)
*"LM5" (2019)

### Синглови
* „Cannonball“ (2011)
* „Wings“ (2012)
* „DNA“ (2012)
* „We Are Who We Are“ (2012)
* „Going Nowhere“ (2013)
* „Move“ (2013)
* „Little Me“ (2013)
* „Word Up!“ (2014)
* „Boy“ (2014)
* „Mr. Loverboy“ (2014)
* „Black Magic“ (2015)
* „Love Me Like You“ (2015)
* „Secret Love Song“ (2016)
* „Grown“ (2016)
* „Shout Out to My Ex“ (2016)
* „Touch“ (2017)
* „No More Sad Songs“ (2017)
* „Power“ (2017)
*"Woman Like Me ft. Nicki Minaj (2019)
*"Think About Us" ft. Ty Dolla Signs (2019)
*"Strip" ft. Sharaya J (2019)
*"More Than Words" ft. Kamile (2019)

## Видео спотови

## Турнеи
* „DNA Tour“ (2013)
* „The Salute Tour“ (2014)
* „The Get Weird Tour“ (2016)
* „The Glory Days Tour“ (2017)

Категорија:Британски музички групи
Категорија:Англиски женски поп-групи
Категорија:Музички групи основани во 2011 година
Лана Јурчевиќ

**Лана Јурчевиќ** (,  во ), e хрватска пејачка.

## Животопис
Со пеење се занимава уште од детството, а на хрватската музичка сцена дојде во 2003 година кога го објави својот прв албум Lana. Во 2004 година, таа се појави на хрватскиот Радиски Фестивал со песната "Odlazim."
Таа има објавено четири албуми. Настапувала на танц шоу на ХРТ Танц со ѕвездите во 2007 година и се става на второ место зад соработник пејач Лука Нижетиќ. Лана е студент по новинарство на Факултетот за политички науки во Загреб. На 10-ти хрватскиот радиски фестивал го освои првото место со песната "Prava Ljubav" (дует со Лука Нижетиќ).

## Дискографија
### Студиски албуми
* *Lana* (2003.)
* *1 razlog* (2006.)
* *Volim biti zaljubljena* (2008.)
* *Pobjede i porazi* (2012.)
* *Tabu* (2017.)

### Спотови

### Компилации
* *Kopija* (2010.)

## Приватен живот
Таа беше седум години во врска со Иван Тодориќ. По паузата, живее сама во Загреб, го работи и студира.

## Надворешни врски
* Официјална Facebook страница

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Хрватски пејачки
Кристина Паксон

**Кристина Хал Паксон** (, родена на 6 февруари 1960) е економист, експерт за јавно здравје и деветнаесетти Ректор на Брауновиот Универзитет. Претходно, таа била професор по економија и јавна политика „Хјуз Роџерс“ на Универзитетот Принстон и декан на Принстоновата Школа за Јавни и Меѓународни Работи „Вудроу Вилсон“.

За ректор на Брауновиот Универзитет беше избрана во март 2012. Официјално ја презема функцијата од Рут Симонс на 1 јули 2012, а беше инаугурирана на 27 октомври 2012 година.

## Надворешни врски
* Биографија од Брауновиот универзитет

Категорија:Родени во 1960 година
Категорија:Американци
Категорија:Економисти
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Апсолвенти на Свартморскиот колеџ
Категорија:Апсолвенти на универзитетот „Колумбија“
Категорија:Ректори на Брауновиот универзитет
Категорија:Професори на Брауновиот универзитет
Категорија:Професори на Принстонскиот универзитет
Андреа Конти

**Андреа Конти** (роден на , во Леко, Италија) — италијански поранешен фудбалер, играч од одбраната.

Во својата кариера настапувал за екипите на , , , ,  и . Во април 2025 година, објавил дека ја завршил играчката кариера на возраст од 31 година, поради серија на повреди. 

За сениорската репрезентација на Италија, одиграл еден натпревар, против  во квалификациите за Светското првенство 2018 во септември 2017 година, кој *„аѕурите“* го добиле со 1-0. 

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Фудбалери на ФК Аталанта
Категорија:Фудбалери на ФК Перуџа
Категорија:Фудбалери на Милан
Категорија:Фудбалери на ФК Парма
Категорија:Фудбалери на ФК Сампдорија
Категорија:Фудбалери во Серија А
Категорија:Италијански фудбалери
Жана Моро

**Жана Моро** (), (,  – , ) – француска филмска и театарска глумица и режисерка.

## Животопис
Жана Моро е родена во Париз во семејство со француско-англиско-ирско потекло. Мајка ѝ, Англичанка родум од Ланкашир, била танчерка во „Фоли бержер“. Жана Моро во младоста студира на парискиот конзерваториум. Во 1947 година дебитира на театарската цена на Авињонскиот фестивал, и веќе во своите дваесетти години е една од водечките глумици во Комеди франсез. После 1951 година глуми епизодни улоги на филм, и кон крајот на 1950-тите соработува со реномирани режисери, особено со Луј Мал во филмовите „Лифт за на губилиште“ (1958), „Љубовници“ (1959), после што медиумите ја прогласуваат за нова Брижит Бардо. Благодарение на постигнатиот успех, следните години соработува со низа режисери од францускиот нов бран, како Франсоа Трифо во филмот „Жил и Џим“ (1962), кој се смета за еден од нејзините најзначајни улоги.
 [лево|200px|мини|Жана Моро и [Жилиет Бинош]]
Исто така се истакнуваат нејзините улоги во филмовите „Ноќ“ (1961) од Микеланџело Антониони, „Фалстаф“ (1965) од Орсон Велс, „Дневникот на една собарка“ (1964) од Луис Буњуел, „Последниот тајкун“ (1976) од Елија Казан, „Кавга“ од Рајнер Вернер Фасбиндер и „До крајот на светот“ (1991) од Вим Вендерс. Освен со глума, се занимава и со филмска режија, продукција и пишување сценарија. Како музичарка објавила неколку албуми, а еднаш настапила со Френк Синатра на сцената на „Карнеџи хол“ во Њујорк.

Жана Моро била пријателка на истакнатите писатели и уметници Жан Кокто, Жан Жене, Хенри Милер и Маргерит Дирас. Била блиска пријателка со Шерон Стоун. Орсон Велс своевремено ја нарекол една од најзначајните глумици на светот.

## Избрана филмографија
* „Лифт за на губилиште“ (1958)
* „Љубовници“ (1959)
* „Moderato cantabile“ (1960)
* „Ноќ“ (1961)
* „Жил и Џим“ (1962)
* „Дневникот на една собарка“ (1964)
* „Viva Maria!“ (1965)
* „Невестата во црно“ (1968)
* „Последниот тајкун (1976)
* „Кавга“ (1982)
* „До крајот на светот“ (1991)
* „I Love You, I Love You Not“ (1996)

## Надворешни врски

* Jeanne Moreau Biography on newwavefilm.com
* 

Категорија:Француски глумци
Категорија:Членови на Академијата на убавите уметности