open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Детето (филм од 2005)

**„Детето“** (француски: *L'Enfant*) е белгиски филм од 2005 година, во режија на Браќата Дарден - Жан-Пјер Дарден (*Jean-Pierre Dardenne*) и Лик Дарден (*Luc Dardenne*), кои се автори и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Жереми Рение (*Jérémie Renier*), Дебора Франсоа (*Déborah François*) и Жереми Сегар (*Jérémie Segard*). Филмот (кој трае 95 минути) е добитник на 12 награди, а имал и 14 номинации. Меѓу другите, тој е добитник на наградата „Златна палма“ на Канскиот фестивал во 2005 година.
## Содржина
Осумнаесетгодишната Соња (ја игра Франсоа) и дваесетгодишнио Бруно (го игра Рение) се млади и вљубени, но несериозни и проблематични луѓе. Бруно не сака да најде чесна и постојана работа и живее од ситни кражби, кои ги извршува со својот четиринаесетгодишен помошник Стив (го игра Сегар). Додека Соња се пораѓа во болницата, тој не наоѓа време ниту да ја посети, туку го изнајмува нејзиниот стан на непознати лица, а тој спие во прифатилиште за бездомници или покрај реката. Кога Соња излегува од болницата, таа му дозволува на Бруно да го прошета бебето, додека таа чека на ред за да го подигне социјалниот паричен надомест. Наеднаш, Бруно решава да го продаде штотуку родениот син Џими на црниот пазар за 5.000 евра. Кога дознава за тоа, Соња паѓа во несвест и Бруно ја носи на болница, а тој се обидува да го врати бебето назад... 

## Наводи

Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Белгиски филмови
Категорија:Филмови на браќата Дарден
Категорија:Добитници на Златната палма
Категорија:Филмови од 2005 година
Јапонското куче (филм од 2013)

**Јапонското куче** (романски: *Câinele Japonez*) е романски филм од 2013 година, во траење од 86 минути, а во режија на Тудор Кристијан Јургиу (*Tudor Cristian Jurgiu*). Главните улоги ги толкуваат: Виктор Ребенѓук (*Victor Rebengiuc*), Шербан Павлу (*Șerban Pavlu*) и Јоана Абур (*Ioana Abur*). 

## Содржина
Костаке (го игра Робенѓук) е средовечен човек кој останал без својата жена и куќата, како последица на големата поплава којашто го зафатила неговото село. Поради тоа, тој привремено живее во друга куќа, соочувајќи се со недостигот од вода и струја. Притоа, тој е тврдоглав и ги одбива понудите од соседите за каква и да било помош. За тоа време, тој добива понуда од еден локален директор, кој сака да ја купи неговата нива во близината на реката.

Животот на Костаке се менува кога во селото пристигнува неговиот син Тичу (го игра Павлу), заедно со жената и синот, кои живеат во Јапонија. Костаке има проблеми во односот со Тичу, но се зближува со својот внук. Кога гостите од Јапонија ќе си заминат, внукот му поклонува на Костаке куче-играчка. На крајот, Костаке решава да му се придружи на семејството во Јапонија. 
## Наводи

Категорија:Филмови на романски јазик
Категорија:Романски филмови
Категорија:Филмови на Тудор Кристијан Јургиу
Категорија:Филмови од 2013 година
Рикардо Џакони

**Рикардо Џакони** () — американски добитник на Нобеловата награда и астрофизичар кој ги постави темелите на рендгенската астрономија. Моментално е професор на Џонс Хопкинсовиот универзитет.

## Биграфија

Роден во Џенова, италија, Џакони го стекнал своето образование и диплома на  Миланскиот универзитет пред да се пресели во Америка каде ја продолжил својата кариера во истражувања поврзани со астрофизика. Тој станал американски граѓанин.

Бидејќи зрачењето на космичките рендгенски раци е впиено од стран ана атмосферата, потребни се вселенски опсерватории за да се врши рендгенска астрономија. Заинтересиран за овој проблем, Џакони започнал да работи на инструмент за рендгенска астрономија од обични ракетно лансирани детектори во доцните 1950-и  и раните 1960-и, до Ухуру, првиот орбитален рендгенски сателит за астрономко набљудување, во 1970-ите. Џаконовото пионерско истражување продолжило во 1978 година со Ајнштајновата опсерваторија, првиот целосно опремен рендгенски телескоп поставен во вселената, и подоцна со Чандровата рендгенска опсерваторија, која била лансирана во 1999 година и сѐ уште е во работа. Џакони го применил своето познавање и на други проблеми поврзани со астрономијата, станувајќи првиот директор на Вселенско телескопскиот научен институт, научниот оперативен центар на Хабл.

Џакони бил награден со Нобелова награда за физика во 2002 година „за пионерски придонеси за астрофизиката, кои довеле до откривањето на вселенските рендгенски извори“. Другите двајца наградени со Нобелова награда за физика таа година биле  Масатоши Кошиба и Рејмонд Дејвис.

Џакони ги држел работните позиции како професор по физика и астрономија (1982&ndash;1997) и истражувачки професор (од 1998) при Џонс Хопкинсовиот универзитет, иденес е универзитетски професор на истиот. За време на овој период бил директор на Европската јужна опсерваторија (ESO) (1993&ndash;1999). Моментално е главен истражувач во проектот на НАСА за Чандровото далечно поле користејќи ја Чандровата рендгенска опсерваторија.

## Почести и награди
* Варнерова награда (1966)
* Брусов медал (1981)
* Хајнеманова награда (1981)
* Златен медал од Кралското астрономско друштво (1982)
* Волфова награда (1987)
* Нобелова награда за физика (2002)
* Национален медал за наука (2003)
* Астероидот 3371 Џакони

## Наводи

Категорија:Членови на Националната академија на науките на САД
Категорија:Американски астрономи
Категорија:Носители на Националниот научен медал
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за физика
Категорија:Италијански нобеловци
Категорија:Американски нобеловци
Категорија:Луѓе од Џенова
Категорија:Добитници на Волфовата награда за физика
Категорија:Носители на Златниот медал од Кралското астрономско друштво
Категорија:Починати во 2018 година
Категорија:Членови на Американското филозофско друштво
Фудбалска репрезентација на Италија под 21 година

**Фудбалската репрезентација на Италија под 21 година** е фудбалска репрезентација на Италија за играчи на возраст до и под 21 година и е контролирана од страна на Италијанската фудбалска федерација.

Репрезентацијата се натпреварува на Европско првенство под 21 година, кое се одржува на секои две години. Италија е една од најуспешните нации во историјата на натпреварувањето, со пет победи на првенство (1992, 1994, 1996, 2000 и 2004).

Од 1990 до 2004 година, италијанците воспоставиле речиси целосна доминација во оваа категорија, освојувајќи пет од седум турнири.

## Настапи на меѓународни натпреварувања
### Евро У-21
* 1978 : четврт-финале
* 1980 : четврт-финале
* 1982 : четврт-финале
* 1984 : полуфинале
* 1986 : второ место
* 1988 : четврт-финале
* 1990 : полуфинале
* 1992 : **шампиони**
* 1994 : **шампиони**
* 1996 : **шампиони**
* 1998 : *не се квалификувале*
* 2000 : **шампиони**
* 2002 : полуфинале
* 2004 : **шампиони**
* 2006 : прва фаза
* 2007 : прва фаза
* 2009 : полуфинале
* 2011 : *не се квалификувале*
* 2013 : второ место

## Играчи
### Моментален состав
### Рекорди

{| align="left"
|-
|

**Играчи со најмногу настапи**


[thumb|right|160px|[Андреја Пирло играч со најмногу настапи во оваа селекција и втор на списокот на стрелците.]]

* Федерико Бонацоли е моментално најмладиот играч кој го направил своето деби за италијанската репрезентација под 21 година, на возраст од 17 години и 6 месеци.

## Селектори

{|
|-
|width="10"|&nbsp;
|valign="top"|

## Надворешни врски
* UEFA Under-21 website Contains full results archive

## Наводи

под 21 година
Дрен

мини|Расцветан дрен

**Дрен** или **обичен дрен** () —  цветно растение од то дренови (*Cornaceae*), расте во јужна и југоисточна Европа (од Франција до Украина вкл. Македонија), Ерменија, Азербејџан, Грузија, Иран, Турција, Либан и Сирија.

Ова е средна до голема листопадна грмушка или мало дрво кое достигнува висина од 5–12&nbsp;м и има темнокафеави гранки и зеленикави ластегарки. Листовите се спротивставени, долги 4–10, а широки 2–4&nbsp;см, со јајчест до издолжен облик и истакнати жили. Цветот е мал (5–10&nbsp;мм во пречник) со четири жолти ливчиња, во китки од по 10–25. Цвета уште во зимата, далеку пред појавувањето на првите листови. Плодот (дренката) е долгнавест и црвен, со должина од 2&nbsp;см и пречник од 1,5&nbsp;см и има една семка.

Во народната мудрост, дренот е поим за сила здравје поради неговата цврстина и издржливост, па оттука и познатата изрека „здрав како дрен“.

## Употреба

### Плодови
Плодот на дренот се нарекува **дренка** и созрева кон средината или на крајот на летото. Дренките се познати во исхраната на Балканот и западна Азија, но не се јадат пред да созреат, односно кога ќе паднат од дрвото. Зрелата дренка е темноцрвена или светложолта по боја, има кисел вкус (нешто меѓу брусница и вишна) и се користи за добивање сок и мармалад, но се јаде и исушена и се користи за правење на ракија „дренковица“. Содржи исклучително многу витамин Ц и затоа се зема против настинка и грип. Наоѓа примена и во традиционалната кинеска медицина.

### Дрво
Дреновото дрво има огромна густина и тоне во вода. Погодно е за изработка на рачки за алат, делови од машини и др. Почнувајќи од VII век п.н.е. Македонците од него изработувале копја, џилити и лакови, како неоспорно најдобро дрво за тие намени. Од дреново дрво традиционално се прават и овчарските стапови.

## Дренот како мотив во книжевноста
* „Дренка“ — песна на македонската поетеса Христина Аслимоска.

## Галерија

Податотека:Дренки.jpg|Зрела дренка во селото Љубојно



## Наводи

## Надворешни врски

* 
* „Здрав како дрен“ на Бабин лек — за лековитите својства на дренот 
* Дрен (''Cornus mas'' L.) — Мојата убава градина 

Категорија:Дренови
Категорија:Овошје
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Ботанички таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Растенија опишани во 1753 година
Категорија:Јадливи плодови
Категорија:Флора на Европа
Фудбалска репрезентација на Шведска под 21 година

**Фудбалската репрезентација на Шведска под 21 година** е фудбалска репрезентација на Шведска за играчи на возраст до и под 21 година и е контролирана од страна на шведската фудбалска федерација. Оваа репрезентација постои, откако била изврешена реорганизација на УЕФА Европското првенство за играчи под 23 години, кое било променето во натпреварување за играчи до 21 година во 1978 година. Најголемиот успех на репрезентацијата е токму освојувањето на Европското првенство во 2015 година.

Инаку, Шведска го забележала својот прв настап на Европското првенство за играчи под 21 година во 1986, а во 1992 завршиле на второто место. Тие, исто така, стигнале до полуфиналето и на првенствата во 1990 и 2009 година. Оскар Хиљемарк е играчот со најмногу настапи за шведската репрезентација под 21 година, со 37 одиграни натпревари во периодот меѓу 2011 и 2015 година. Ола Тоивонен е најдобар стрелец на оваа репрезентација, со 13 постигнати гола во периодот меѓу 2006 и 2009 година. Моментален капитен на репрезентацијата е Оскар Хиљемарк.

## Настапи на меѓународни натпреварувања
### Европско првенство за играчи под 21 година

### Европско првенство за играчи под 21 година - 2015 (1. титула)

#### Квалификации
##### Квалификации - Група 7

##### Бараж

*Шведска победила со вкупен резултат 4–3.*

#### Завршен турнир

##### Фаза по групи
### Група Б

##### Нокаут-фаза

----

## Играчи
### Моментален состав

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

### Играчи со најмногу настапи

*Играчите во *'задебелен текст** сè уште можат да играат за репрезентацијата под 21 година.''


===Најдобри стрелци===
''Играчите во **задебелен текст** сè уште можат да играат за репрезентацијата под 21 година.''


== Селектори ==
* [[Торд Грип]] (1979–1980)
* [[Бени Ленартсон]] (1980–1985)
* [[Нисе Андерсон]] (1987–1990)
* [[Ларс Лагербек]] (1990–1995)
* [[Нисе Андерсон]] (1992, tillfällig)
* [[Томи Седерберг]] (1995–1997)
* [[Геран Герансон]] (1999–2001)
* [[Торбјерн Нилсон]] асист. [[Стиг Фредриксон (фудбалер)|Стиг Фредериксон]] (2002–2004)
* [[Томи Седерберг]] и [[Јерген Ленартсон]] (2004–2010)
* [[Томи Седерберг]] и [[Хокан Ериксон]] (2011–)
* [[Хокан Ериксон]] (2011–)

==Шампионски генерации==
**Победници на УЕФА Европското првенство за играчи под 21 година'''

## Надворешни врски
*Официјална страна

## Наводи

под 21 година
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Вашарејца

**Свети Ѓорѓи** — главна селска црква во битолското село Вашарејца, Македонија.

## Местоположба

Црквата е сместена на рид над селото и железничката пруга.

## Историја

Изградбата на црквата започнала во 1862 година, а истата завршила во 1883 година, во време кога началници во селото биле Ристе, Божин, Богдан, Илија и Георги Власак од родот Власковци; како и Петко, Трпче, Стојан, Коле и Ангел. Се претпоставува дека на 300 метри од црквата имало „латински“ манастир. На тоа место се пронајдени мермерни камења, од кои некои се пренесени во црквата и денес стојат на самата нејзина врата. Тоа место кое сега е утрина (пасиште) и е наречено Манастириште.

## Архитектура

Градбата на црквата има правоаголна основа со украсена многуаголна апсида на источната страна. Влезот на црквата се наоѓа на јужната страна и над него има ниша со фреска на која е прикажан Свети Георги. Објектот е изграден од камен и е варосан, а во целост е покриен со кров од ќерамиди. Кон западната страна на црквата е дограден помошен објект. Дворот на црквата е ограден со метална ограда и во него се сместени камбанаријата, базен за верски обреди, железен крст и селските гробишта. Камбанаријата се издига на бетонски темел со квадратна основа и претставува отворена метална конструкција, заградена со ниска метална ограда во долниот дел и покриена со лимен пирамидален кров. Железниот крст се наоѓа на самиот врв на ридот на кој е сместена црквата и истиот е висок околу 15 м. Крстот бил осветен на 24 јули 2016 година.

### Живопис

Внатрешноста на црквата е целосно живописана со фрескоживопис кој содржи доста ретки и занимливи прикази на четворицата јавачи и апокалипсата, страшниот суд, пеколот и други мотиви од Библијата.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Вашарејца.jpg|Дворот на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Вашарејца 3.jpg|Влезот на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Вашарејца 4.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Вашарејца 7.jpg|Помошниот објект



Податотека:Freska-Apokalipsata-Vasharejca.JPG|Фреска со четворицата јавачи и апокалипсата
Податотека:Natpis-vo-crkvata-vo-Vasharejca.JPG|Натпис со податоци за изградбата
Податотека:Zhivopis-crkva-Vasharejca.JPG|Фреска со Исус Христос 
Податотека:Freskozhivopis-Vasharejca.JPG|Фрескопис на западниот ѕид со натпис за изградбата



Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Вашарејца 5.jpg|Камбанаријата
Податотека:Krst-Vasharejca.JPG|Железниот крст
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Вашарејца 6.jpg|Базенот за верски обреди
Податотека:Гробишта во Вашарејца.jpg|Селските гробишта


## Поврзано
* Вашарејца
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Беранечка парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Вашарејца
Осмиот патник

мини|Плакатот на македонски
***Осмиот патник*** (англиски: *Alien,* буквално: *Вонземјанин*) — филм од жанрот „научнофантастичен хорор“. Тој е првиот филм од франшизата, режиран од Ридли Скот, започнал да се прикажува во 1979 година, а во главните улоги настапувале: Сигурни Вивер (како поручникот Рипли), Том Скерит и Џон Херт. Филмот постигнал голем успех, донел многу новини во жанрот и станал дел од популарната култура, а добил и еден „Оскар“ за најдобри визуелни ефекти.

Второто продолжение се појавило во 1986 година, а како режисер се јавил Џејмс Камерон. Во филмот глумеле Сигурни Вивер, Мајкл Бин, Ланс Хенриксен итн. Филмот имал дури седум номинации за „Оскар“, а добил две награди: за визуелни ефекти и за звучна монтажа.

Третиот „Осми патник“ се појавил во 1992 година во режија на Дејвид Финчер, познат по филмовите „Седум“ и „Боречки клуб“. Во 1997 година следувало четвртото продолжение, дело од Жан Пјер Жене, режисерот на филмовите „Амелија Пулен“ и „Продавница за деликатеси“, а во него, покрај Сигурни Вивер, глумела и Винона Рајдер.

Во февруари 2015 година било објавено дека ќе се снима петто продолжение на серијалот, во режија на Нил Бломкамп, кој претходно ги режирал научнофантастичните филмови „Елисеум“ и „Округ 9“, а Ридли Скот ќе биде во улога на продуцент. За главната улога, повторно, била најавена Сигурни Вивер. Режисерот Бломкамп ги најавил првите скици за филмот, според кои тој ќе се потпира врз приказната од филмот „Прометеј 2“, т.е. ќе ја обработува приказната за почетоците на култните филмски чудовишта.

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Британски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмски серијали
Категорија:Филмови со Сигурни Вивер
Категорија:Филмови од 1979 година
Категорија:Американски филмови за чудовишта
Дејвид Полицер

**Дејвид полицер** () — американски теоретски физичар. Ја поделил Нобеловата награда за физика со Дејвид Грос и Франк Вилчек за ниното откритие на асимптотска слобода во квантната хромодинамика.

## Живот и кариера

полицер се родил во Њујорк. Неговите родители, Алан И Валери Полицер, се преселиле во САД по Втората светска војна и двајцата биле доктори. Тој матурирал во средното училиште за наука во Бронкс во 1966 година, дипломирал на Мичигенскиот универзитет во 1969 година, а докторатот го стекнал на Харвард во 1974 година, каде надгедувач му бил Сидни Колман.

Неговиот прв објавен член, во 1973 година, во кој Полицер го опишал феноменот на асимптотска слобода: во кој се велело дека колку што се поблизу кварковите, толку послабо е силното заемодејство меѓу ним. кога кварковите се во непосредна близина, јадрената сила меѓу ним е толку мала, што тие се однесуваат како слободни честички. Овој резултат бил откриен независно околу истиот период од страна на Грос и Вилчек од Принстонскиот универзитет кој бил екстремно важен за развојот на  Квантната хромодинамика. Заено со Томас Апелквист, Полицер имал централна улога во предвидувањето за постоењето на „хармониум“, субатомска честичка создадена од волшебен кварк и волшебен антикварк.

Полицер бил помлад член на Харвардското друштво од 1974 до 1977 пред да се префрли на Калифорнискиот институт за технологија, каде тој е моментално професор за теориска физика. Во 1989 година, тој имал мала улога во филмот   *[[Дебелиот човек и малото момче]]*, како физичарот Роберт Сербер од проектот Менхетен.

## Занимливоти

Тој исто така бил водечки вокалист во групата „Професор Полицер и ро мезоните“ во 1980-ите, која ја објавила песната, „Прост хармонски осцилатор“.

Полицер е познат по тоа дека секојдневно носи хавајски кошули.

## Наводи
*
*

## Надворешни врски
*Biography and Bibliographic Resources, from the Office of Scientific and Technical Information, United States Department of Energy
* Nobel Citation
* Nobel Lecture, "The Dilemma of Attribution"  (pdf document.  Adobe Acrobat required)
* List of papers, from SPIRES 
* Webpage at Caltech
* Entry in IMDB
* Caltech press release on Politzer winning the Nobel Prize 
* 
* http://theory.caltech.edu/people/politzer/SHO.mp3 

Категорија:Американски физичари
Категорија:Американски нобеловци
Категорија:Еврејски физичари
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за физика
Категорија:Теориски физичари
Категорија:Честични физичари
Категорија:Апсолвенти на Харвард
Категорија:Американски јадрени физичари
Категорија:Еврејски нобеловци
Категорија:Живи луѓе
Дејвид Грос

**Дејвид Грос** () — американски честичен физичар и струнотеоретичар. Заедно со Франк Вилчек и Дејвид Полицер, е награден со Нобелова награда за физика во 2004 година за нивното откритие на асимптотска слобода. Toj е поранешен директор и сегашен предавач на Глуковото место за теориска физика на Кавлиевиот институт за теориска физика при Калифорнискиот универзитет. Тој е исто така факултативен член на одделот за физика при Калифорнискиот универзитет и е моментално поврзан со институтот за квантни студии  при Чапмановиот универзитет во Калифорнија.

## Животопис

Тој се родил во еврејско семејство во Вашингтон на 19 февруари 1941 година. Неговите родители биле Нора и Бертрам Мирон Грос (1912–1997). Грос се стекнал со диполмата и мгистратурата од Еврејскиот универзитет во Ерусалим, Израел, во 1962 година. Докторатот го стекнал на Клифорнискиот универзитет во 1966 година пор раководство на Џефри Чу.

Тој бил помлад член на Харвард и професор на Принстонски универзитет до 1997 година. тој е добитника на стипендијата на Мекартуровата фондација во 1987 година, Дираковиот медал во 1988 година и Харвиевата награда во 2000 година.

Во 1973 година, Грос, работејќи заедно со дипломецот, Франк Вилчек, на Принстонски универзитет, ја откриле асимптотската слобода, која вели дека колку што се поблизу кварковите, толку е помало силното заемодејство (или промената на бојата) меѓу нив, кога кварковите се во непосредна близина, јадрената сила меѓу ним е толку мала што тие се однесуваат скоро како слободни  честички. Асимптотската слобода, независно биа откриена и од Полицер, и е важна за развојот на квантната хромодинамика.

Грос, заедно со Џефри Харви, Емил Мартинец и Рајан Ром исто така ја создале теоријата за хетероитична струна. Четворицата стекнале прекар „Пиринстонов струнов квартет“.

Во 2003 година, Грос биле еден од 22 нобеловци кој го потпишал Хуманистичкиот манифест.

## Почести и награди
*Дираков медал (1988)
*Харвиева награда (2000)
*Нобелова награда за физика (2004)

## Наводи

## Надворешни врски

*Nobel citation
*ArXiv papers
*Webpage at the Kavli Institute 
*Scientific articles of David Gross (INSPIRE-HEP database)
*BBC synopsis on the award
*Interviews 
*Biography and Bibliographic Resources, from the Office of Scientific and Technical Information, United States Department of Energy

Категорија:Американски физичари
Категорија:Луѓе од Вашингтон
Категорија:Струнотеоретичари
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за физика
Категорија:Американски нобеловци
Категорија:Еврејски физичари
Категорија:Теориски физичари
Категорија:Честични физичари
Категорија:Членови на Националната академија на науките на САД
Категорија:Членови на Американското филозофско друштво
Категорија:Апсолвенти на Харвард
Категорија:Апсолвенти на Калифорнискиот универзитет (Беркли)
Категорија:Еврејски нобеловци
Категорија:Странски членови на Руската академија на науките
Категорија:Странски членови на Индиската национална академија на науките
Категорија:Странски членови на Кинеската академија на науките
Категорија:Живи луѓе
Главна бескидска патека

**Главна бескидска патека „Кажимјеж Сосновски“** ( или *GSB*) — планинарска патека означена со црвена боја која поминува од Устроњ во Шлеските Бескиди до Волосате во Бјешчадите.

Најдолга патека во полските планини, има околу 496 км
должина, поминува низ Шлескиот Бескид, Живјечкиот Бескид, Горце, Сондецкиот Бескид, Нискиот Бескид и Бјешчади. Поминувајќи низ највисоки делови на полските Бескиди овозможува искачување на: Стожек Вјелки (чеш. Велки Стожек), Барања Гура, Бабја Гура, Полица, Турбач, Лубањ, Прехиба, Раѓејова, Јавожина Криницка, Ротонда, Цергова, Хришчата, Смерек и Халич како и во населби како: Устроњ, Венгјерска Гурка, Јорданув, Рабка-Здруј, Крошченко над Дунајцем, Ритро, Крињица-Здруј, Ивонич-Здруј, Риманув-Здруј, Комањча, Цисна, Устжики Гурне итн.

Главната бескидска патека била трасирана во меѓувоениот период. Трасата на западен дел (Устроњ-Крињица) била проектирана од Кажимјеж Сосновски и совршена во 1929 г. Источен дел, согласно проект на Мјечислав Орлович, бил совршен во 1935 г. и е водел дури до Чорногора, којато се наоѓала во границите на Полска. Меѓу 1935 и 1939 г. била именувана по Јузеф Пилсудски..

## Рекорди
Во моментов најкратко време на совладување на целата патека припаѓа на Маќеј Вјенцек (inov-8 team PL) и изнесува 114 часови и 50 минути. Овој подвиг успее да направи во деновите 20 - 24 јуни 2013 г..  Порано скоро 7 години овој рекорд е припаѓал на Пјотр Клосович за којто во септември 2006 совладувањето на целата патека траеше 168 часови
. Обата натпреварувачи совладуваат ГСБ од исток до запад, но Пјотр Клосович направи тоа без поддржувачка екипа, додека Маќеј Вјенцек со поддршка.

## Галерија

Szczyt Babiej Góry.jpg|Врв на Бабја Гура (1725 м, највисоката точка на патеката)
Turbacz a6.jpg|Турбач и Хала Длуга ("*долга ливада*")
Turbacz a9.jpg|Зграда на ПТТК (Полското туристичко друштво) на Турбач (Горце)
Kiczora a1.jpg|Поглед на Кичора од веригата на Љубањ
Pasmo Lubania a2.jpg|Верига на Љубањ (Горце) видена од веригата Пјењини
Peak of Radziejowa Mountain.jpg|Врв на Раѓејова


## Поврзано
* Главна судетска патека — „Мјечислав Орлович“.

## Наводи

## Надворешни врски
* Точна траса на патеката
* Извештај од ГСБ (август 2011) 
* Страница за ГСБ 
* Точен опис на траса на патеката
* Сето за Главната бескидска патека 
* Обемна галерија на слики од патеката

Категорија:Планинарски патеки во Полска
Александер Фарнеруд

**Александeр Фарнеруд** (роден на 1 мај 1984) — шведски професионален фудбалер, играч од средниот ред на Хелсингборг.

Неговиот постар брат Понтус, исто така, бил професионален фудбалер, играч од средниот ред, но ја завршил својата кариера во 2013 година.

## Технички одлики
Централен играч од средниот ред од голема супстанција и квалитет, кој е природен левак. Тој често во неговата кариера бил користен и како плејмејкер во средниот ред..

## Титули
#### Стразбур
*** [[Лига куп на Франција]]** : 1 
: 2004-2005
#### Штутгарт
*** [[Бундеслига]]** : 1 
: 2006-2007

## Наводи

## Надворешни врски
*Александер Фарнеруд на soccerway
*Александер Фарнеруд на transfermarkt

Категорија:Фудбалери на ФК Стразбур
Категорија:Фудбалери на ФК Штутгарт
Категорија:Фудбалери на ФК Јанг Бојс
Категорија:Фудбалери на ФК Торино
Категорија:Шведски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Фудбалери од Бундеслигата
Категорија:Фудбалери во Серија А
Категорија:Родени во 1984 година
Мерќин Новак-Њехорњски

мини|Pодната куќа

**Мерќин Новак-Њехорњски** (германско име од 1958 година **Martin Nowak-Neumann**, на горнолужичкосрпски Měrćin Nowak-Njechorński; * во Њехорњ; †  во Њехорњ) беше горнолужички сликар, публицист, графичар и писател. Во периодот меѓу 1952 и 1970 година работи како главен уредник на културното списание Розхлад.

## Литературни творби (избор)
**Po serbskich pućach*. Будишин 1936
**Zapiski bobaka*. Будишин 1952
**Serbski wšudźebył*. Будишин 1954
**Mišter Krabat*. Будишин 1954

Категорија:Лужички Срби
ФК Торино

**ФК Торино** честопати наречен само **Торино** или скратено **Торо**, е професионален италијански фудбалски клуб со седиште во Торино, Пиемонт, кој моментално се натпреварува во Серија А.

Клубот е основан под името *Фудбал клуб Торино*, на 3 декември 1906 година, но низ историјата бил познат под разни имиња (*АК Торино*, *Торино Фиат*, *АК Талмоне Торино* и *Торино Калчо*) сè до 2005 година кога клубот прогласил банкрот и бил основан нов клуб кој ги задржал правата и успесите на старата екипа, но продолжувајќи под името *Торино Фудбал клуб*.

Торино е еден од поуспешните клубови во Италија со седум титули во лигата, меѓу кој и оние пет последователни титули во периодот 1942-1949. Торино исто така бил првиот италијански клуб кој освоил домашна двојна круна. Клубот е освојувач на Купот на Италија пет пати, а последната титула била освоена во сезоната 1992-1993 сезона. На меѓународната сцена, Торино биле финалисти во Купот на УЕФА во сезоната 1991-1992.

Во пласманот на сите времиња на Серија А, кој ги зема предвид сите фудбалски екипи кои играле во првата лига, барем еднаш, Торино го зазема 8. место, учествувајќи во 70 од 82 изданија. Својте домашни натпревари ги игра на Стадионот Олимпико во Торино кој е со капацитет од 28,140 седечки места.

## Титули
### Домашни
* ** [[Серија А]]**
:* **Победник (7) :** 1927–28, 1942–43, 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1975–76.
:* Второпласиран (7) : 1907, 1914–1915, 1928–1929, 1938–1939, 1941–42, 1976–77, 1984–85.
* ** [[Coppa Italia|Куп на Италија]]**
:* **Победник (5) :** 1935–36, 1942–43, 1967–68, 1970–71, 1992–93
:* Финалист (8) : 1937–38, 1962–63, 1963–64, 1969–70, 1979–80, 1980–81, 1981–82, 1987–88. 
* ** [[Суперкуп на Италија]]**
:* Финалист (1) : 1993.
* ** [[Серија Б]]**
:***Победник (3) :** 1959–60, 1989–90, 2000–01
:* Второпласиран (1) : 2011-12

### Европски
* **[[Куп на УЕФА]]**
:* Финалист (1) : 1991-92.

## Играчи
### Моментален состав

### Список на капитени
[thumb|300px|[Андреја Белоти, моментален капитен на Торино.]]

### Рекорди

**Играчи со најмногу настапи**

**Најдобри стрелци**

### Најдобри стрелци во Серија А
Досега 9 различни играчи на Торино биле најдобри стрелци во Серија А за една сезона. Клубот имал свој играч за најдобар стрелец во лигата во 11 сезони, бидејќи Паоло Пуличи бил топ-реализатор на Серија А трипати во 1973, 1975, 1976 година.

*1.  Ханс Камфер  сезона 1907 - 7 гола
*2.  Хајнрих Шонфелд  сезона 1923-1924 - 22 гола
*3.  Хулио Либонати сезона 1927-1928 - 35 гола
*4.  Џино Росети сезона 1928-1929 - 36 гола
*5.  Гулјиелмо Габето сезона 1945-1946 - 22 гола
*6.  Валентино Мацола сезона 1946-1947 - 29 гола
*7.  Паоло Пуличи сезона 1972-1973 - 17 гола
*8.  Паоло Пуличи сезона 1974-1975 - 18 гола
*9.  Паоло Пуличи сезона 1975-1976 - 21 гол
*10.  Франческо Грацијани сезона 1976-1977 - 21 гол
*11.  Чиро Имобиле сезона 2013-2014 - 22 гола

## Статистика
### Учество во првенства

## Надворешни врски
* Официјална страна на клубот
* ФК Торино на transfermarkt

## Наводи

Торино
Зоран Јованов

**Зоран Јованов - Циганот**  (Скопје,  – Прилеп, , )  бил македонски бранител, припадник на Баталјонот за специјални намени „Волци“ при АРМ, учесник во југословенските војни како и во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Јованов бил инструктор по падобранство и постар водник во БСН Волци. Тој важеше за најдобар и најспремен војник во ПСО.

Загинува при својот 289ти скок за време на падобранската обука скок на слободно од авионот Ан-2 од 1000 метри, околу 12 часот во Прилеп на аеродромот Мало Коњари.

## Животопис

Зоран Јованов е роден 1972 година во Скопје. Во текот на своето детство и во текот на своите тинејџерски години се има занимавано со повеќе боречки вештини и со падобранство. Војска има одслужено во 1991 во 63. Падобранска единица во Ниш. Јованов, кој во летачките кругови е познат под прекарот Циго, почнал да го изучува падобранскиот занает во 1988 година во скопскиот Аеро-клуб. Остварил повеќе од 300 успешни скока и имал звање падобрански инструктор. Јованов го доби прекарот „Циган“ бидејќи детството го минал во Шутка.

По завршетокот на големите немири во 1994 на 1 март како потпишува договор и е прв припадник на Баталјонот за специјални намени Волци. Посветен е кон професијата, семејството и пријателите. Има голема активност во одбраната на оваа држава и како најспремен припадник на БСН Волци има големи одликувања.

Станува збор за професионален војник, за чија храброст и благородност наголемо се раскажувало меѓу неговите колеги. Војувал на боиштата во Хрватска и во Босна и во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Важеше за многу професијонален и искусен Војник, има дејствувано во борбите на Вуковар и на други останати места од страна на Југословенската Народна Армија. Според кажувањата на неговите блиски, неколкупати пребродил ситуации опасни за неговиот живот.

Неколку години по конфликтот се префрла во Падобранската бригада 501 и таму е падобрански инструктор со професионални 300 скока и учествува во формирања на ренџерскиот баталјон.

Загинува во Прилеп на 23 мај 2004 година при редовна вежба на падобранската единица. Зад себе ја остава неговата Фамилија која имаше голема верба во него, своето семејство синот и сопругата.

## Надворешни врски

* Видео во чест на Зоран Јованов - Циго

## Наводи

Категорија:Македонски бранители
Категорија:Припадници на Баталјонот за специјални намени
Категорија:Соработници на Службата за државна безбедност
ФЕСТ

**ФЕСТ** е меѓународен филмски фестивал што се одржува во Белград, Србија.

## ФЕСТ 2015
43. издание на ФЕСТ било свечено отворено на 27 февруари 2015 година, а фестивалот траел до 8 март. Официјален слоган на фестивалот бил „Тука сме! Во соѕвездието на победниците„, а биле прикажани 120 филмови, од кои 90 премиери. Притоа, нововоспоставената почесна награда „Белградски победник“ му била доделена на американскиот актер Ричард Драјфус, познат по улогите во филмовите: „Американски графити“ на Џорџ Лукас, „Зошто ме осудивте на живот“ на Џон Бадам, „Ајкула“ на Стивен Спилберг, „Ноќта паѓа над Менхетен“ на Сидни Ламет итн. Притоа, на конференцијата за новинарите, Драјфус изјавил дека „Источна Европа секогаш ја чувствува како враќање дома, бидејќи потекнува од овој дел на светот“. Исто така, со „Белградски победник“ биле наградени и српската глумица Милена Дравиќ и рускиот режисер Александар Сокуров, кому во рамките на фестивалот му бил направен и омаж, составен од неколку негови филмови. Американскиот глумец Џон Севиџ (познат по улогите во филмовите „Коса“, „Ловци на елени“ и „Љубовниците на Марија“) ја добил наградата „Златен печат“, која ја доделува Југословенската кинотека за „сè што направил за светската кинематографија“.

## Наводи

Категорија:Филмски фестивали во Србија
Категорија:Култура на Белград
Категорија:Кинематографија на Југославија
Медал „Макс Планк“

**Медал „Макс Планк“** () — највисоката награда на Германското физичко друштво (, најголемата светска организација на физичари). Се доделува извонредни достигнувања на полето на теориската физика и е наречена во чест на истакнатиот германски научник Макс Планк (1858-1947).

Наградата се даа секоја година, а на наградениот му се врачува златен медал и рачно напишан пергамент.

## Список на добитници
[мини|десно|250п|Инаугуративната награда: [Макс Планк (лево) му го врачува медалот на Алберт Ајнштајн (десно) на 28 јуни 1929 г. во Берлин]]
Ова е список на досегашните научници наградени со медалот:

*1929 Макс Планк и Алберт Ајнштајн
*1930 Нилс Бор
*1931 Арнолд Зомерфелд
*1932 Макс фон Лауе
*1933 Вернер Хајзенберг
*1934 - 1936 *недоделен*
*1937 Ервин Шредингер
*1938 Луј де Број
*1939 - 1941 *недоделен*
*1942 Паскуал Јордан
*1943 Фридрих Хунд
*1944 Валтер Косел
*1945 - 1947 *недоделен*
*1948 Макс Борн
*1949 Ото Хан и Лиза Мајтнер
*1950 Петер Дебај
*1951 Џејмс Франк и Густав Херц
*1952 Пол Дирак
*1953 Валтер Боте
*1954 Енрико Ферми
*1955 Ханс Бете
*1956 Виктор Вајскопф
*1957 Карл Фридрих фон Вајцзекер
*1958 Волфганг Паули
*1959 Оскар Клајн
*1960 Лав Ландау
*1961 Јуџин Вигнер
*1962 Ралф Крониг
*1963 Рудолф Пајерлс
*1964 Семјуел Гаудсмит и Џорџ Уленбек
*1965 *недоделен*
*1966 Герхарт Лидерс
*1967 Хари Леман
*1968 Валтер Хајтлер
*1969 Фримен Дајсон
*1970 Рудолф Хаг
*1971 *недоделен*
*1972 Фрелих
*1973 Николај Богољубов
*1974 Леон ван Хове
*1975 Грегор Венцел
*1976 Ернст Штикелберг
*1977 Валтер Тиринг
*1978 Паул Петер Евалд
*1979 Маркус Фирц
*1980 *недоделен*
*1981 Курт Зиманциг
*1982 Ханс-Арвед Вајденмилер
*1983 Николас Кемер
*1984 Рес Јост
*1985 Јоичиро Намбу
*1986 Франц Вегнер
*1987 Јулиус Вес
*1988 Валентин Баргман
*1989 Бруно Цумино
*1990 Херман Хакен
*1991 Волфхарт Цимерман
*1992 Елиот Либ
*1993 Курт Биндер
*1994 Ханс-Јирген Борхерс
*1995 Зигфрид Гросман
*1996 Лудвиг Фадеев
*1997 Џералд Браун
*1998 Ремон Стора
*1999 Пјер Хоенберг
*2000 Мартин Лишер
*2001 Јирг Фрелих
*2002 Јирген Елерс
*2003 Мартин Гутзвилер
*2004 Клаус Хеп
*2005 Петар Цолер
*2006 Волфганг Геце
*2007 Џоел Лебовиц
*2008 Детлев Буххолц
*2009 Роберт Грахам
*2010 Дитер Фолхарт
*2011 Џорџо Паризи
*2012 Мартин Цирнбауер
*2013 Вернер Нам
*2014 Давид Риел
*2015 Вјачеслав Муханов

## Наводи

## Надворешни врски
* Медал „Макс Планк“ 

Макс Планк
Макс Планк
Категорија:Макс Планк
Автомобил на годината (во Европа)

**Автомобил на годината** (англиски: *Car of the Year*) - меѓународна награда за најдобар автомобил во Европа. Наградата се доделува од 1964 година од страна на меѓународно жири.

## Историјат и услови
Наградата „Автомобил на годината“ започнала да се доделува во 1964 година. Секоја година, изборот на најдобар нов автомобил во Европа го врши меѓународно жири, составено од новинари од областа на автомобилизмот од различни европски земји. Автомобилите се оценуваат според повеќе критериуми, како: економичност, удобност, безбедност, возни својства, функционалност, дизајн и технички напредок.

## 2015 година
На 52. издание на наградата „Автомобил на годината“, изборот на најдобар нов автомобил во Европа го извршила меѓународна жири-комисија, составена од 58 новинари од 22 европски земји. Притоа, комисијата избрала седум автомобили во финалето, а за најдобар автомобил бил избран новиот „пасат“ на „Фолксваген“, кој победил со освоени 340 бода.
## Наводи

Категорија:Автомобили
Горан Самарџиев

**Горан Самарџиев** (роден на  во Кавадарци) — македонски кошаркарски тренер и поранешен кошаркар и репрезентативец, кој настапувал за повеќе македонски кошаркарски прволигаши како Фени Индустри, Работнички, Вардар и  Лирија.

## Кариера
### Играчка кариера
Самарџиев својата кариера ја започнал во Тиквеш кога бил откриен од спортскиот работник Димитар Пецов. Неговиот талент бил забележан од тогаш моќниот Работнички, па бил донесен во „Градски парк“ во 1999 година. Во Работнички играл сè до 2006, освојувајќи шест Првенства, четири Купа и еден Суперкуп. За сезоната 2006/2007, се преместил во Вардар и го освоил Купот 2007.

Во 2007 година, кога Фени покажал амбиции да стане најсилен македонски тим, Самарџиев се вратил дома. Популарниот Шуш погодил тројка во последната секунда од финалето на Купот 2008 година, и на Фени му го донел првиот трофеј во клупската историја. Таа титула во Купот била најава за уште неколку пехари кои кавадаречкиот клуб ги освоил од 2008 до 2011 година. Во таа 2011, Самарџиев во салата „Јасмин“ како капитен го кренал победничкиот пехар и во регионалната БИБЛ лига.

Во август 2013 година, Самарџиев потпишал за Лирија од Скопје.
Веднаш по завршувањето на сезоната 2013/14, Самарџиев повторно се вратил во матичниот клуб Фени.

Во август 2016 година, Горан Самарџиев одлучил да ја заврши кариерата како кошаркар.

### Тренерска кариера
Веднаш по пензионирањето како кошаркар, Самарџиев станал помошник тренер на Фени Индустри како и координатор на младинските екипи на кавадаречкиот клуб. Во април 2019, поради заминувањето на Љупчо Малинков како главен тренер на Фени, Самарџиев бил унапреден на таа позиција. Самарџиев останал како тренер на Фени и за сезоната 2019/20. За сезоната 2020/21, тој ја продолжил соработката со Еуро Никел.

## Успеси
### Титули во Првенството
* 2000-01: Работнички
* 2001-02: Работнички
* 2002-03: Работнички
* 2003-04: Работнички
* 2004-05: Работнички
* 2005-06: Работнички
* 2007-08: Фени Индустри
* 2009-10: Фени Индустри
* 2010-11: Фени Индустри
### Титули во Купот
* 2003: Работнички
* 2004: Работнички
* 2005: Работнички
* 2006: Работнички
* 2007: Вардар
* 2008: Фени Индустри
* 2010: Фени Индустри
### Титули во Суперкупот
* 2001: Работнички
### Титули во БИБЛ
* 2010-11: Фени Индустри

## Наводи

## Надворешни врски
* Профил на Горан Самарџиев на eurobasket.com
* Профил на Горан Самарџиев на realgm.com
* Профил на Горан Самарџиев на fiba.com 
* Профил на Горан Самарџиев на balkanleague.net

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Кошаркари од Кавадарци
Категорија:Кошаркарски тренери од Кавадарци
Категорија:Кошаркари на КК Работнички
Категорија:Кошаркари на КК Тиквеш
Категорија:Кошаркари на КК Вардар
Категорија:Кошаркари на КК Лирија
Мими Таневска

**Мими Таневска** (родена во  во Скопје) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица, професорка на Факултетот за драмски уметности во Скопје, магистер по културологија.

## Образование

Дипломирала на Факултетот за драмски уметности во Скопје, на Катедрата по глумечка игра. Магистрирала на Институтот за македонски јазик и литература, оддел културолошки студии, во 2010&nbsp;г. со теза со наслов „*Средбата глумец-гледач во интеркултурниот театар на Гротовски*“.

## Професионална кариера

Своите глумечки ангажмани ги започнала уште на рана возраст како членка на детската радио драма на Радио Скопје од 1966г. до 1972г. Од 1973г. до 1977г., таа е дел од аматерскиот театар “Чекори“ во Скопје. Во 1984г., дипломира на Факултетот за драмски уметности и набрзо потоа се вработила во Македонскиот народен театар како редовен член на глумечкиот ансамбл. На сцената на Македонскиот народен театар, а и на останите театарски сцени низ Македонија, како гостинка, одигрува многу значајни улоги од светската драматургија, од автори како: Антон Павлович Чехов, Жан Поклен де Молиер, Вилијам Шекспир, Харолд Пинтер, Жан Пол Сартр, Мирослав Крлежа, Славомир Мрожек, Џон Озбор, Јануш Гловацки, Бертолт Брехт, Горан Стефановски, Жанина Мирчевска, Билјана Србљановиќ итн, соработувајќи со режисери како Слободан Унковски, Владимир Милчин, Владо Цветановски, Љубиша Георгиевски и многу други. Во Македонскиот народен театар останува до 1999г., кога станува асистент по глумечка игра на Факултетот за драмски уметности во класата на Љубиша Георгиевски. Во 2011г., станува вонреден професор по глумечка игра на Факултетот за драмски уметности во Скопје, напоредно работејќи на театарските сцени низ Македонија, како глумица гостинка. 
Мими Таневска, своите позначајни филмски и ТВ улоги ги одигрува во “Стапица“, “Елелига Пепелига“, “Мојсие од малото место“, „Состојба пред инфаркт“, “Тајната книга“, "Ефектот на Среќа, "Те дуа, жими мене" и др.

## Награди
Мими Таневска е добитничка на Наградата „Браќа Миладиновци“, неколкукратна добитничка на наградата за најдобра женска улога на МТФ „Војдан Чернодрински“ во Прилеп, како и добитничка на престижната „Стериина награда“ на фестивалот „Стериино позорје“ во Нови Сад.

## Надворешни врски
* 

Категорија:Родени во 1956 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Глумици од Скопје
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски гласовни глумци
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Глумци во Македонскиот народен театар
Категорија:Апсолвенти на Факултетот за драмски уметности - Скопје
Категорија:Професори на Факултетот за драмски уметности - Скопје
Оливера Трајковска

**Оливера Трајковска** — македонска новинарка. На македонската публика и станува позната по култните *Пулсирања* и *Без наслов но со повод*, емисии во кои Трајковска ги прави првите посериозни интервјуа, со врвни политичари и јавни личности во времето на раните деведесетти. По *Црвената линија* и *Светла точка*, од 2012 ја уредува и води дебатната емисија *Win-Win*. По неколку години, Трајковска почнува да работи во новинарската редакција на телевизијата Телма, како водител и уредник на дебатната емисија *[[Топ тема]]*.

## Животопис

Оливера Трајковска е родена во Скопје во 1967 година. Дипломирала психологија на Универзитетот Кирил и Методиј во 1989 година. Со новинарство се занимава уште од своите средношколски денови кога работела во радио. Првите чекори на телевизија ги имала во култната емисија *Пулсирања* во раните деведеести на МТВ. Кариерата ја продолжила како политички новинар. Најмногу е препознатлива како домаќин на разни ТВ дебати и интервјуа, иако таа лично најмногу го претпочита телевизиското интервју, како посебен ТВ формат. Уште во раните студенски денови, Трајковска пројавувала интерес за разни општествени настани и процеси и важела за мошне активна во младината на Македонија и поранешната Југославија.

## Награди
Оливера Трајковска е добитник на повеќе државни признанија и награди за особен придонес во новинарството и медиумите во Македонија. Прогласувана е за лице и новинар на годината на манифестациите на весникот ''Вечер'', *12 величествени* и *Златна буба мара на популарноста.* Според повеќе странски дипломатски претставништва во Скопје, е окарактеризирна како една од највлијателните жени јавни личности во Македонија.

## Win-win
*Win-Win*, e независен авторско-продукциски серијал на емисии на Оливера Трајковска, кој се емитува на ТВ Телма. Емисиите премиерно се имаат емитувано секој четврток од 19:15 часот и репризно, истиот ден во 23:35 часот. Сезоните на *Win-Win* се емитуваат од октомври до крајот на јуни. Истиот концепт, но во поинакво руво Трајковска го продолжува на телевизијата Телма во рамките на дебатната емисија *Топ тема*.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Македонски новинари
Мерсиха Смаиловиќ

**Мерсиха Смаиловиќ** — хуманитарна работничка и активистка за еманципација на муслиманската жена.

## Животопис

Мерсиха Смаиловиќ е родена 1984&nbsp;г. во Скопје. Нејзиното семејство е од Санџак, Р. Србија, а се доселуваат во Скопје во 50-тите години. Дипломирала при универзитетот Св. Кирил и Методиј во 2008 година и е единствената студентка која носела марама на Правниот факултет. Уште во своите рани средношколски денови е активна во невладиниот сектор каде наоѓа простор да се бори за етаблирање на хуманизмот во рамките на општествената социјализација. Со запишувањето на правните студии, активизмот го насочува кон женските муслимански кругови. Моментално работи како правен консултант, во компанијата во која е соосновач, Нахла Консалтинг и е претседател на Здружението за жени ЕДУ НИСА.

## Иницијатива против забраната за сликање со марама за лични документи

Во 2007 година Мерсиха Смаиловиќ активно учествува во покренувањето на иницијатива за остранување на забраната стара 60 години, со која не им се дозволуваше на жените да имаат слика со марама во личните документи. Акцијата заврши успешно, а укинувањето на забраната е од круцијално значење и претставува историски моментум во општествениот развој. Од тогаш, активно се занимава со заштитата на муслиманките од секаков вид дискриминација.

## Хуманитарна активност

Како членка на НВО Еду Ниса, учествува во бројни хуманитарни кампањи како донирањето на медицинска апаратура за детската клинка во Газа, Палестина, потоа  покренувањето на хуманитарната акција за ублажување на хуманитарната катастрофа во Сомалија, во чиј склоп, како претставник од Р Македонија, го посетува најголемиот бегалски камп во светот, Дадаб, Кенија, кој е населен со повеќе од 1 милион Сомалиски бегалци. Мерсиха е дел од повеќе хуманитарни акции како на локално, национално, така и на интернационално ниво. Во 2013 година како еден од организаторите, учествува во собирањето на помош за децата бегалци од Сирија, каде беа обезбедени значителни финансиски средства со кои се купија 1600 бебешки пакети наменети за сириските деца.

## Активизам за еманципација на жената муслиманка

Учествувала во бројни телевизиски емисии каде зборувала за улогата на жената муслиманка во општеството, за проблемите со кои се соочуваат муслиманките во социјалната средина, залагајки се за општествена афирмација на новите принципи за развој на мултиетнички дијалог и колаборација. Таа е пионир на 21-от век во борбата за надминување на интерактивните разлики помеѓу различните етникуми и борец против наметнатите предрасуди и стереотипи за жената муслиманка. Одржала повеќе од 100 предавања во организации, клубови, џамии и на разни семинари каде зборувала за еманципацијата, едукацијата и афирмацијата на муслиманката. Има преведено неколку книги за исламот на македонски јазик, а исто така и е еден од преведувачите на Благородниот Куран на македонски јазик.

## Надворешни врски

Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Македонски Бошњаци