open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Миа Борисављевиќ

мини|200п|Миа Борисављевиќ

**Мирјана „Миа“ Борисављевиќ** (Ваљево, Југославија, 8 јуни 1984) е српска поп-фолк пејачка и водителка. Стана популарна во 2008 година кога по потреба за спотот на песната *Како да не* целосно гола одеше по автопатот.

## Животопис

### Музичка кариера
Мија започнала јавно кога имала седумнаесет години. Првиот албум *Гради за гради* излезе во 2008 година, со големо медиумско внимание поради долгонајавениот спот за песната *Како да не*, во која пејачката е потполно гола шета низмакедонскиот автопат. Во текот на 2009 година промовираше два успешни синглови - *Женскатош* и *Сто војни* - дует со Анабела . Веќе следната, во 2010 година, излезе уште еден успешен сингл, *јас би се стопила со тебе* . На крајот на декември 2012 година, ја објави песната „*Лепота балканска“* , која следната година стана една од најголемите поп-фолк хитови, забележувајќи тогаш рекорд од дваесет милиони хитови на Јутјуб. Во 2013 година  таа издаде уште еден албум од кој се синглови *Мој Белграде* , *Луда глава* , *Судбино, моја судбино*, *Човекот на мојот живот* и *Не си со него* (дует со Елитни одреди. Пејачката ја продолжи својата плодна музичка продукција нижејќи ги синглови *Бумеранг* , *Не, не е тоа*, *Само ме сакај* (дует со МС Стојан), *Јас сум на тебе* , *Ништо лично* , *Следи ме* (дует со Марина Висковиќ ) и други.

### Приватен живот
Мија е студент по факултетски студии на Универзитетот Мегатренд . Таа е исто така позната по нејзиното учество во VIP серијата „Големиот брат“. Таа има постара сестра, Ива. Таа не крие дека има вградено силикони во градите, но и во усните. Во 2016 година, таа ја водеше третиот серијал на музичката емисија на *Пинкови звезди*.

## Дискографија

#### Видео-спотови

## Наводи

Категорија:Српски поп-фолк пејачи
Категорија:Луѓе од Ваљево
Категорија:Родени во 1984 година
Категорија:Српски пејачи
Категорија:Живи луѓе
Пепел и дијамант (филм од 1958)

**Пепел и дијамант** (полски: *Popiól i diament*) e полски филм од 1958 година, во режија на Анджеј Вајда, според сценариото на Јежи Анджејевски, засновано врз неговиот роман. Главните улоги ги толкуваат: Збигњев Цибулски, Ева Кжижовска, Вацлав Застжезински, Адам Павликовски и Богумил Кобјела. Во 1959 година, филмот ја освоил наградата ФИПРЕСЦИ на Филмскиот фестивал во Венеција, а во 1960 година бил номиниран за наградите на БАФТА во две категории.

## Синопсис
Дејството на филмот се одвива на 8 мај 1945 година, кога Германија потпишува безусловна капитулација, но во Полска се води борба меѓу двете фракции на движењето на отпорот: демократското и комунистичкото крило. Покрај една капела, двајца припадници на Земската војска поставуваат заседа со намера да го убијат Шчука, секретарот на комунистичката партија (го игра Застжезински), но по грешка убиваат двајца работници. По убиството, тие одат во еден хотел, каде го среќаваат секретарот Шчука и така ја сфаќаат грешката. Младото момче, Маќеј Хелмицки (го игра Цибулски), цврсто одлучува да ја изврши својата задача и зема соба веднаш до собата во која е сместен Шчука. Во хотелот се одржува банкет во чест на победата над Германија на кој треба да присуствува и Шчука. Таму, Маќеј ја запознава келнерката Кристина (ја игра Кжижовска) и меѓу нив веднаш се јавува двострана привлечност. Маќеј ја кани Кристина во својата соба, но додека водат љубов, Маќеј размислува за убиството што треба да го изврши. Кога Шчука се враќа во неговата соба, Маќеј и Кристина излегуваат на прошетка низ градот, каде во една разурната капела ги здогледува телата на двајцата убиени работници. Потресен од глетката, Маќеј се колеба и не сака да ја изврши задачата, но неговиот соборец Анджеј (го игра Павликовски) му се заканува дека ќе биде прогласен за предавник. Во меѓувреме, војската заробува група борци на Земската војска меѓу кои и синот на Шчука. Во хотелот доаѓа еден офицер, кој го известува Шчука за неговиот син. Кога Шчука излегува од хотелот, Маќеј го следи и го убива, а потоа бега, но наидува на група војници кои смртно го рануваат. Со последните сили, Маќеј пристигнува на едно ѓубриште, каде умира.

## Наводи

Категорија:Полски филмови
Категорија:Филмови на полски јазик
Категорија:Филмови од 1958 година
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови на Анджеј Вајда
Категорија:Филмови со Збигњев Цибулски
Категорија:Филмови со Ева Кжижовска
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Полска
Категорија:Филмови со Адам Павликовски
Категорија:Филмови со Богумил Кобјела
Категорија:Филмови засновани на книги
Крајбрежна стража (филм од 2002)

**Крајбрежна стража** (корејски: 해안선) — јужнокорејски филм од 2002 година, во режија на Ки-дук Ким, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Донг-ган Џанг, Јеонг-хак Ким, Џи-а Парк и Хае-џин Ју. На Филмскиот фестивал во Карлови Вари, филмот освоил три награди, меѓу кои и наградата на филмските критичари, ФИПРЕСЦИ.

## Содржина
Околу брегот на Јужна Кореја е поставена бодликава жица заради одбрана од шпионите. Притоа, според воените прописи, секој што ќе се појави на морскиот брег ќе се смета за шпион и војниците го убиваат. Наспроти забраната, младите луѓе се собираат на брегот, се дружат и се опиваат. За време на ноќната стража, војниците Канг и Ким се караат со група млади луѓе. Неколку ноќи подоцна, младите повторно се собрани на брегот, а едно момче оди во забранетото подрачје, заедно со неговата девојка. Тогаш, Канг го убива момчето и добива наградно отсуство од седум дена. Меѓутоа, овој несреќен настан остава длабока трага врз Канг и врз девојката на убиеното момче.

## Наводи

Категорија:Филмови од 2002 година
Категорија:Јужнокорејски филмови
Категорија:Филмови на корејски јазик
Категорија:Филмови на Ки-дук Ким
Категорија:Филмови со Џи-а Парк
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Јужна Кореја
Окрузи во Австрија

**Округот** () е второстепана управна единица во Австрија. Секој округ има своја окружна управа (**') задолжена за сите работи помеѓу граѓанинот и државата кои ја надминуваат надлежноста на општината како венчаници, возачки дозволи, пасоши, дозволи за собирање, ловечки дозволи, побарувања од здравствени служби итн.

Уставот на државата разликува два вида окружни управи:
***окружни одбори** (**') — окружни управи како самостојни служби;
***статутарни градови** (**' или **') — градови ополномоштени да делуваат како окрузи покрај нивната општинска улога; подолу означени со ѕвездичка (*).

Во 2020 г. во земјата имало 94 окрузи, од кои 79 под управа на окружни одбори и 15&nbsp;статутарни градови.

Многу од окрузите ги опфаќаат имаат граници кои се совпаѓаат со оние на судските окрузи, кои ги има вкупно 115 (2022).

Статутарните градови обично не се нарекуваат „окрузи“ вон државните изданија и правната литература. Постои навика вистинските окрузи под управа на одбори да се нарекуваат „селски окрузи“ (**), иако ова нема правно значење бидејќи многу од нив немаат изразито селски карактер.

## Список на окрузи
Наставката „-Околина“ (*-Land* и *-Umgebung*) не претставува дел од службениот назив на округот. Се применува на обичајна основа за да се избегнат забуни кога еден селски округ дели исто име со статутарен град. Долна Австрија не го дозволува ова. Статутарните градови кои носат исто име како околинските окрузи се нивни седишта, иако не припаѓаат на нив.

## Белешки

## Поврзано
* Административна поделба на Австрија
* Окрузи во Германија

## Надворешни врски

* Окрузи — „Места во Автрија“ 
* Округ, политички — „Политички лексикон“ 
* Политички окрузи — Статистика Австрија 


Австрија
Категорија:Административна поделба на Австрија
Категорија:Списоци за Австрија
Категорија:Списоци на административни единици на земјите
ПУ „Крсте Петков Мисирков“ - Лажец

**Основно училиште „Крсте Петков Мисирков“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Крсте Петков Мисирков“ - Лажец**; скратено: **ПООУ „Крсте Петков Мисирков“**) — подрачно основно училиште во селото Лажец, претставува единка на истоименото училиште од селото Бистрица, Општина Битола.

Училиштето е именувано по истакнатиот македонски филолог Крсте Петков Мисирков.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Лажец, во непосредна близина на некогашниот задружен дом.

## Градба

Објектот на училиштето е руиниран, при што најголем проблем претставува покривот на градбата. Покрај покривот, училиштето се соочува со проблеми во инвентарот и во внатрешноста на објектот.

Во март 2019 година била извршена замена на печката за дрва, која се користи за загревање на училиштето. Воедно, отпочнале и активности за санација на покривната конструкција.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува на албански и македонски наставен јазик.

## Галерија


Податотека:Училиштето во селото Лажец.jpg|Поглед на училиштето (2018 г.)
Податотека:ОУ „Крсте Петков Мисирков“ - Лажец 2.jpg|Детско игралиште
Податотека:ОУ „Крсте Петков Мисирков“ - Лажец 3.jpg|Спортско игралиште
Податотека:ОУ „Крсте Петков Мисирков“ - Лажец 4.jpg|Влезот


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Битола
Лажец
Категорија:Лажец
Страде Бјанке 2019

**Страде Бјанке 2019** — 13. издание на велосипедската еднодневна трка Страде Бјанке, која се одржала на 9 март како петти настан во сезоната на Светската турнеја.

Била освоена од Жилијан Алафилип пред Јакоб Фуглсанг. Ваут ван Ерт бил трет и со тоа го заокружил подиумот.

## Рута

Рутата била идентична од изданието во 2018 година, содржејќи 63 километри патишта од чакал распределени во 11 сектори, додека вкупната должина на трката била 184 километри.

## Екипи

Бидејќи трката била додадена на Светската турнеја во 2017 година, сите UCI World Tour екипи биле поканети на трката, но не биле обврзани да учествуваат. Сепак, сите осумнаесет екипи избрале да настапат на трката, како во 2017 и 2018 година. Дополнително, три професионални континентални екипи се натпреварувале со што се заокружила главната група од 21 екипа.

## Поредок
### Завршен пласман

## Список на учесници

## Наводи

## Надворешни врски
*  
* 
* 

Категорија:Страде Бјанке
Категорија:Светска турнеја на UCI 2019
Категорија:Италија во 2019 година
Евгенија Жигуленко

**Евгенија Андреевна Жигуленко** (; 1 декември 1920 – 27 февруари 1994) беше пилот и навигатор во 46. Тамански Гардиски ноќен бомбашки воздухопловен полк, 325. Ноќна бомбашка воздухопловна дивизија, 4. Воздухопловна армија на Вториот белоруски фронт за време на Втората светска војна. За нејзините подвизи за време на воената служба е прогласена за Херој на Советскиот Сојуз на 23 февруари 1945 година.

## Civilian life
Жигуленко е родена на 1 декември 1920 година во Краснодар во работничко семејство. По завршувањето на средното училиште во Тихорецк во 1939, студира на Московскиот институт за воздухопловна технологија, по што дипломира на училиште за летање во Московскиот Аероклуб. Станува член на Комунистичката Партија на Советскиот Сојуз во 1942 година.

## Воена кариера во Втората светска војна
Во октомври 1941 година ѝ се придружува на советската армија и учествува во битките на Источниот фронт, започнувајќи во мај 1942 година по завршувањето на нејзините воени навигациски курсеви. Работи како шеф на комуникации на полкот и подоцна е унапредена во командант на лет. Како командант на лет во "Ноќните вештерки" (официјално 588ми Ноќен бомбашки полк до преименувањето во 1943 година во 46. Тамански Гардиски ноќен бомбашки воздухопловен полк), учествува во вомвашки мисии на Јужниот, Кавкаскиот и Белорускиот фронт, како и во Берлин, Крим, Керч, Колберг, Кубањ, Млавско-Елбинг, Могиљов и Осовец. Вкупно извршува 968 борбени мисии со авионот Поликарпов По-2, по што е прогласена за Херој на Советскиот Сојуз на 23 февруари 1945 година.

## По војната
Жигуленко останува во воздухопловните сили на активна должност додека не дипломира на Ленинската воено-политичка академија во 1955 година, кога преминува во резервата пред на крај да се пензионира од војската. Во 1976 година дипломира на Државниот институт за кинематографија Герасимов и работи како филмски режисер, создавајќи два големи филма: „Во небото на Ноќните вештерки“ и „Без право на неуспех“, донирајќи копија од филмот на Поклонаја Гора Музеј на Големата Патриотска војна. Умира на 73 години на 27 февруари 1994 година и е закопана на Троекуровските гробишта.

## Награди
* Херој на Советскиот Сојуз
* Орден на Ленин
* Два Ордени на Црвеното знаме
* Два Орден на Патриотската војна, прва класа
* Два Ордени на Црвената ѕвезда
* кампањски и јубилејни медали

## Поврзано

* Список на жени Херои на Советскиот Сојуз
* Ноќни вештерки
* Марина Раскова
* Поликарпов По-2

## Наводи

Категорија:Родени во 1920 година
Категорија:Починати во 1994 година
Категорија:Херои на Советскиот Сојуз
Категорија:Советски бомбери пилоти во Втората светска војна
Категорија:Носители на Орденот на Ленин
Категорија:Носители на Орденот на Црвеното знаме
Категорија:Русинки во Втората светска војна
Категорија:Навигатори на лет
Категорија:Институт за кинематографија Герасимов алумни
Категорија:Советски филмски режисери
Категорија:Носители на Орденот на Црвената ѕвезда
Категорија:Починати во Москва
Категорија:Носители на Орденот на Татковинската војна од I степен
Роберт Керзон

**Роберт Керзон** (Robert of Courçon, de Curson, или Curzon) (околу 1160/1170 - 1219) бил англиски кардинал на Римокатоличката црква.

## Животопис
Роден бил во Англија некое време помеѓу 1160 и 1170 година, член на едно англо-норманско семејство со потекло од селото Нотр-Дам-де-Корзон во Нормандија. По учењето во Оксфорд, Париз и Рим, тој станал канцелар на Универзитетот во Париз во 1211 година. Следната година, тој станал кардинал на Сан Стефано Ротондо. Во 1213 година, тој бил назначен за папски легат за да проповеда за крстоносна војна, а во 1215 година бил поставен на чело на комисија за испитување на грешките што преовладувале на Универзитетот во Париз. Учествувал во папската конклава од 1216, која го избрала папата Хонориј III.

Тој активно учествувал во походот против ерес во Франција и ја придружувал војската на Петтата крстоносна војна во Египет како легат на папата Хонориј III.

Починал за време на Опсадата на Дамиета во 1219 година, и бил погребан во Дамиета.

## Дела
Тој е автор на неколку дела, вклучувајќи и *Summa* посветена на прашањата на законот за канони и етика.

Тој бил вмешан во работите на Универзитетот во Париз, среде забуната што произлегла од воведувањето на арапски преводи на Аристотел, по што напишал неколку рпреводи.

## Наводи


## Библиографија

*
*Denifle, Chartul. Univ. Paris, I (Paris, 1889), 72, 78
*De Wulf, Hist. of Medieval Phil., tr. Coffey (New York, 1909), 252.
* 

Категорија:Христијани од Петтата крстоносна војна
Категорија:Англиски кардинали
Категорија:Починати во 1218 година
Категорија:Родени во 1160-тите
Црн мост (Битола)

**Црн мост** — мост на реката Драгор во Битола. Се наоѓа во горниот, западен дел на градот Битола, близу населбите Довлеџик, Девејани, Маџар Маало и Баир. Од Црн Мост низводно надолу започнува уреденото ѕиданот корито и кеј на реката Драгор низ Битола. Во неговата близина се наоѓа и затворот во Битола. Мостот е отворен за сообраќај на моторни возила и по него минува булеварот „1 Мај“. Од неодамна со градежни зафати е обновен и проширен. На 6 септември 1944 година, се случило бегството на политичките затвореници од Централниот областен фашистички затвор во Битола. Обласниот централен затвор бил отворен во јули 1942 година во близината на Црн Мост каде биле затворани политички затвореници од целата битолска околија.

Категорија:Битола
Категорија:Мостови во Битола
Пон неф

**Пон неф** (, "Нов мост" – најстариот мост на Сена во Париз. Неговата изградба почнала во 1578, а завршила во 1607 година. Денес е еден од симболите на Париз.

Мостот е долг 280 m и се состои од два распона. Првиот се состои од пет лака и го спојува левиот брег со островот Сите, додека другиот се состои од седум лака и го спојува островот со десниот брег.

Името *Пон неф* (Нов мост) му било дадено за да се разликува од постарите мостови на кои од двете страни имало куќи. Од 1889 година е на списокот на историски споменици на Француското министерство за култура.

## Галерија
 *Пред 1900* 

File:Jean-Baptiste Lallemand - La Monnaie, le Pont Royal et le Louvre, vus du terre-plein du Pont-Neuf, vers 1775 - P194 - Musée Carnavalet.jpg|Слика од Лалеман околу 1775 година.
Податотека:P1140343 Carnavalet Canella le Pont-Neuf la Monnaie le quai de Conti rwk.JPG|Џузепе Канела, *Пон неф во 1832*, музеј Карнавале (Париз).
Image:Pont-Neuf (1872) - Pierre-Auguste Renoir (National Gallery of Art, Washington D.C.).jpg|Слика од Реноар во 1872.
File:Arthur Joseph Meadows Paris 1897.jpg|Слика од Артур Мидоуз во 1897.


 *После 1900* 

File:Félix Vallotton - Le Pont-Neuf.jpeg|Слика од Феликс Валотон во 1901.
File:Camille Pissarro - The Pont-Neuf - Google Art Project.jpg|Слика од Камиј Писаро во 1902.
Податотека:Hippolyte Petitjean - Pont neuf.jpg|Слика од Иполи Петижан меѓу 1912 и 1914.
File:Enneking John Joseph Pont des Arts.jpg|Слика од Енекинг Џон Џозеф.


 *Погледи на мостот* 

File:P1030572 Paris Ier et VI pont-Neuf quai de Conti rwk.JPG|Пон неф ноќе
File:Pont-Neuf au crépuscule.jpg|На самрак
File:Le Pont Neuf vu du toit de la Samaritaine.JPG|Поглед на Пон неф од *Самариќанката*.
Image:Pont-Neuf-Partiel.jpg|Поглед од десниот брег
File:Paris, Seine River and Pont Neuf, Ile de La Cité.jpg|Поглед од Пон де зар
Image:Pont_Neuf_vu_du_pont_Saint-Michel-20050628.jpg|Поглед од Пон Сен-Мишел


## Наводи

## Надворешни врски

* Tourist review
* About Pont Neuf Bridge in Paris
*  France Pittoresque: Histoire du Pont Neuf

Категорија:Мостови на Сена
Категорија:Историски споменици во Париз
Категорија:Знаменитости во Париз
Кримски мост

**Кримски мост** (руски: *Крымский мост*, ИПА: [krɨmskʲij most]) — премостување на Керчкиот проток помеѓу Азовското и Црното Море со два паралелни мостови изградени од страна на Руската Федерација за поврзување на Керчкиот полуостров на полуостровот Крим на запад со Таманскиот полуостров во Краснодарски крај на исток на копното во Русија. Комплексот на мостот обезбедува врска на патниот и железничкиот сообраќај (вториот сѐ уште е во изградба) помеѓу Крим и остатокот од Русија. Со должина од 18,1 км (11,2 милји), се смета за најдолг мост во Русија и во Европа. 

Првичните идеи за изградба на мостот датираат од 1903 година, а конкретното планирање на мостот започнало во 2014 година, по руската анексија на Крим. Во јануари 2015 година, мултимилионскиот договор за изградба на мостот му беше доделен на Стројгазмонтаж на Аркадиј Ротенберг. Изградбата на мостот започна во мај 2015 година; патниот мост беше отворен на 16 мај 2018 година [6], додека завршувањето на железничката врска е закажано за 2019 година. [18]

Мостот бил наречен на Кримски мост според онлајн гласање во декември 2017 година, додека "Мостот Керч" и "Мостот за повторно обединување" биле вториот и третиот најпопуларен избор.

Категорија:Мостови во Русија
Категорија:Мостови во Украина
Категорија:Руско-украински гранични премини
Шумска жаба

**Шумската жаба** (*Lithobates sylvaticus* или *Rana sylvatica*) е широко распространета во Северна Америка. Таа е едиснствената жаба која живее посеверно од Северниот Поларник. Изгледа како да е обична кафена жаба, меѓутоа во текот на зимата може да ѝ замрзнат до 70% од телото, а во таква состојба може да преживее и неколку месеци. Притоа и се забавени работата на срцето, дишењето, протокот на крв и работата на мозокот, но внатрешноста на самите клетки не се замрзнува, благодарејќи на посебните материи кои дејствуваат како антифриз. Во рана пролет телото на жабата почнува да се одмрзнува, па за неколку часа таа почнува да потскокнува. Набрзо по будењето од зимскиот сон, шумската жаба заминува кон барите каде се одвива парењето. Од јајцата кои плутаат по водата наскоро излегуваат полноглавци. Нивниот развој во водата е исто така мошне брз, па до средината на летото тие ги напуштаат барите и се претвораат во возразни жаби. Летните месеци шумските жаби ги поминуваат по влажни шуми, а се хранат со остатоци од растенија, алги, пајаци, бубачки, полжави, ларви од бубачки и јајца или ларви од други водоземци, вклучително и шумски жаби.

## Опис
Шумската жаба варира во должина од 51 до 70мм. Женките се поголеми од мажјаците. Возрасните шумски жаби вообичаено се посветло или потемнокафеави или со боја на ’рѓа, а околу очите се потемно пребоени. Одредени жаби се во можност да варираат со бојата на кожа; Конант (1958) забележал една единка која била светлокафена и темнокафена во два различни наврати. Долниот дел од шумските жаби е бледо пребоен со жолти или зелени варијации.

## Распространетост
Шумската жаба може да се најде од северна Џорџија и североисточна Канада на исток до Алјаска и јужна Британска Колумбија на запад.  Најраспространета е во Алјаска.

## Надворешни врски

* Animal Diversity Web – University of Michigan Museum of Zoology
*Photographs, video and audio recording of breeding Wood Frogs

## Наводи
ПУ „Кочо Рацин“ - Секулица

**Основно училиште „Кочо Рацин“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Кочо Рацин“ - Секулица**; скратено: **ПООУ „Кочо Рацин“**) — подрачно основно училиште во селото Секулица, претставува единка на училиштето истоименото училиште од градот Кратово.

Училиштето е именувано по истакнатиот македонски поет Кочо Рацин.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Секулица, на една ливада во ова село од многу разбиен тип.

## Градба

Објектот е во добра состојба и истиот е обновен.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Галерија


Податотека:ОУ „Кочо Рацин“ - Секулица 2.jpg|Влезот
Податотека:Основното училиште во Секулица.jpg|Поглед на зградата
Податотека:ОУ „Кочо Рацин“ - Секулица 3.jpg|Игралиштето


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Кратово
Секулица
Категорија:Секулица
Синиот мост

десно|мини| Синиот мост
мини|Синиот мост околу 1905 година
**Синиот мост** (англиски:Blue bridge ) е историски мост во Амстердам , Холандија преку реката Амстел.  Тој ја поврзува областа на Рембрандплеин со областа Ватерлоплеин, и лежи на југ до станбениот комплекс Стопера .

Мостот го должи своето име на дрвниот "син мост" кој бил таму од околу 1600 година, но повеќе не постои и кој бил насликан во карактеристичното сино на холандското знаме . Мостот задржал името по 1883 година, кога било заменето со распон на нов мост, кој е инспириран од архитектурата на неколку мостови над Сена во Париз .

Камениот мост има три отвори за бродови и е богато украсен. Основите се формираат како лакови на бродовите и на врвни столбови со лист-мотиви, маски и конечно Империјалистичката кралска круна на Австрија, исто така е присутна на грбот на градот.  Исто така, столбовите на фенерите имаат украсни украси и самите фенери повторно се во облик на круни. Мостот носи пат кој исто така се користи од страна на трамваите .

## Во културата
Насловот на AF Th. Контроверзниот роман на *Де де Шлаг ом де Блаулбруг,* ван дер Хајден , се однесува на овој мост.

## Надворешни врски

* Austria Info 
* Imperial Treasury Museum
* Just Vienna
* Visiting Vienna

Категорија:Знаменитости во Амстердам
Категорија:Мостови во Европа
Чифте мост

**Мостот Чифте** (турски: *Çifte Köprü*)  — име за два мали соседни историски мостови во провинцијата Артвин, североисточна Турција.

Мостовите се наоѓаат во близина на Архави со координати .. Под нив поминуваат две мали реки, Камилат и Согуџак. Мостовите не носат никаков натпис кој укажува кога биле изградени. Научниците проценуваат дека биле изградени во текот на XVIII век, за време на Отоманското Царство..

Двата мостови се наоѓаат еден до друг, и имаат должина од 35,50 м и ширина 2,80 м. Тие биле подложени на реставрација во 2002 година. Поради нивната архитектонска структура и ограничена ширина, мостовите се користат само од пешаци

## Наводи

Категорија:Згради и градби од 18 век
Категорија:Отомански мостови во Турција
Наташа Малинкова

**Наташа Малинкова** — македонска поп пејачка. 

## Дискографија

### Спотови

## Наводи

## Надворешни врски
Профил на Наташа Малинкова на ВБУ Музички Регистар 

Категорија:Македонски поп-пејачи
Категорија:Македонски пејачи
Ријалто (мост)

**Мостот Ријалто** (италијански: *Ponte di Rialto*, венецијански: Ponte de Rialto) — најстариот од четирите мостови кои се наоѓаат на Големиот канал во Венеција, Италија. Изграден е помеѓу 1588 и 1591 година. Мостот е еден од важните симболи на Венеција.

## Историја

Првиот сув премин на Големиот канал бил понтонски мост изграден во 1181 година од Николо Баратиери. Тој бил наречен *Понте дела Монета*.

Развојот и важноста на пазарот Ријалто на источната страна го зголемил сообраќајот на мостот, кој бил заменет во 1255 година со дрвен мост. Оваа структура имала две наклонети рампи со подвижен централен дел и кој можел да се подигне за да се овозможи поминување на високи бродови. Врската со пазарот на крајот довело до промена на името на мостот. Во текот на првата половина на 15 век, по должината на страните на мостот биле изградени два реда продавници. Ов донело приход во државната каса, што помогнало да се одржи мостот.

Одржувањето било од витално значење за дрвениот мост. Тој бил делумно изгорен во револтот предводен од Бајмонте Типоло во 1310 година. Во 1444 година, мостот се срушил поради тежината на толпата што ја гледала парадата на чамците и повторно се срушил и во 1524 година.

Идејата за обнова на мостот но овој пат со употреба на камен најпрво била предложена во 1503 година. Неколку проекти биле разгледани во наредните децении. Во 1551 година, властите побарале предлози за обновување на мостот Ријалто. Плановите биле понудени од познати архитекти, како што се Јакопо Сансовино, Андреја Паладио и Џакомо Бароци да Вињола, но сите предложиле класичен пристап со неколку сводови, што било оценето како несоодветно за ситуацијата. Микеланџело, исто така, се сметал за дизајнер на мостот.

Овој камен мост, единствен распоред дизајниран од Антонио да Понте, конечно бил завршен во 1591 година. Сличен бил на дрвениот мост што претходно постоел. Две наклонети рампи доведуваат до централен трем. На двете страни од тремот, покриените рампи носат редови на продавници.

Денес мостот е една од врвните туристички атракции во Венеција.

## Наводи

## Надворешни врски

*
*Satellite image from Google Maps

Категорија:Мостови во Венеција
Категорија:Знаменитости во Венеција
Допирот на злото (филм од 1958)

мини|Постер за кино на американскиот филм „Допирот на злото“ во 1958 година

**Допирот на злото** (англиски: *Touch of Evil*) - американски филм од 1958 година, во режија на Орсон Велс (Orson Welles) кој е автор и на сценариото, засновано на романот „Значка на злото“ (Badge of Evil) на Вит Мастерсон (Whita Mastersona). Улогите ги толкуваат: Чарлтон Хестон (Charlton Heston), Џенет Леи (Janet Leigh), Џозеф Калеја (Joseph Calleia), Аким Тамироф (Akim Tamiroff), Марлен Дитрих (Marlene Dietrich) и За За Габор (Zsa Zsa Gabor). Филмот е познат по еден од највпечатливите воведи во историјата на американската кинематографија, кој трае три минути и десет секунди. За тоа време, без монтажен рез и со музиката на Хенри Манцини се прикажани настаните кои се склучни за приказната во филмот. Познато е дека вовоедната секвенца се снимала повеќепати, а завршната верзија била снимена дури кон крајот на ноќта, по повеќечасовно снимање. Овој филм е еден од најценетите во опусот на Орсон Велс и е многу ценет од критичарите и од режисерите Франсоа Трифо, Жан-Лик Годар, иако бил лошо прифатен од публиката. Како еден вид реинтерпретација на елементите од „филм ноар“, „Допирот на злото“ е емотивна и симболична приказна и вистинска визуелна бравура, со минуциозна режија и со учество на повеќе филмски ѕвезди. Орсон Велс го глуми шефот на полицијата Квинлан, но благодарение на шминката, тој е речиси непрепознатлив. Во 1998 година била снимена продолжена верзија на филмот, во која монтажерот Валтер Мурх го додал претходно снимениот материјал и ја добил наградата на Здружението на њујоршките филмски критичари.

## Синопсис
Високиот службеник во владата на Мексико, Рамон Мигел Варгас (го игра Хестон) ужива во медениот месец со својата сопруга, Американката Сузан (ја игра Леи). Нивниот бакнеж во еден мал град на мексиканско-американската граница го прекинува експлозијата на автомобилот во кој се наоѓа еден градски моќник. Станува збор за вешто испланирано убиство, а истрагата ја презема локалниот шеф на полицијата Хенк Квинлан (го игра Велс). Бидејќи злосторството се случило на границата, нему му се приклучува и Варгас, кој сака да ја открие мрежата на трговците со дрога. Меѓутоа, Варгас станува мета на Квинлан, кој соработува и со гангстерот Џо Гранди (го игра Тамироф) со цел да го оневозможи својот мексикански колега...

## Наводи

Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија: Американски филмови
Категорија: Криминалистички филмови
Категорија: Филмови од 1958 година
Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија: Филмови на Орсон Велс
Категорија: Филмови со Орсон Велс
Категорија: Филмови со Аким Тамироф
Категорија: Филмови со За За Габор
Категорија: Филмови со Чарлтон Хестон
Категорија: Филмови со Џенет Леи
Категорија: Филмови со Марлен Дитрих
Мост на Свети Сервацио

мини|400x400пкс| Свети Серватиус од југ
**Мост на Свето Сервацио** (или **мостот Свети Серватиус** ) е заоблен каменов пешачки мост преку реката Mеза во Мастрихт, Холандија.  Именуван е по Свети Сервациј, првиот епископ на Мастрихт, и  покрај тоа што во голема мера е повторно изграден по Втората светска војна, е наречен најстар мост во Холандија.  

## Опис

## Наводи
Категорија:Мостови во Европа
Понте Векио

**Понте Векио** (италијански: *Ponte Vecchio*, во превод *Стар мост*) — средновековен камен мост преку реката Арно, во Фиренца, Италија. Двата соседни мостови на Понте Векио се Понте Санта Тринита и Понте але Грацие.

## Историја

Под мостот поминува реката Арно во нејзината најтесната точка, каде што се верува дека мостот првпат бил изграден во римско време, кога преку него поминувал Виа Касија. Римските столбови биле од камен со надградба од дрвото. Мостот првпат се појавува во документ од 996. Откако бил уништен од поплава во 1117 година, бил реконструиран во камен, но повторно бил срушен во 1333 година. Тој бил повторн изграден во 1345. Џорџо Васари го припишува неговиот дизајн на Тадео Гади. Современите историчари го презентираат Нери ди Фиораванти како можен архитект.

Мостот се состои од три арки: главниот лак има распон од 30 метри, а двете странични арки 27 метри.

За време на Втората светска војна, Понте Векио не бил уништена од страна на Германците за време на нивното повлекување, за разлика од сите други мостови во Фиренца . Ова, наводно, било според многу месни жители и туристички водичи, поради изразената наредба на Хитлер.

## Панорама

## Наводи

## Надворешни врски

* Independent study of Ponte Vecchio with Pictures 
* 
* Ponte Vecchio, Florence
* Ponte Vecchio Overview
* Virtual Tour of Ponte Vecchio 

Категорија:Згради и градби од 14 век
Категорија:Мостови во Фиренца
Интегра

**Интегра** — македонска конзервативна политичка партија со демохристијанска идеологија со десничарска ориентација. Основните заложби ѝ се возвраќање на основните човекови вредности, промовирање на семејните и традиционални вредности, чување на македонскиот национален идентитет, материјлна благосостојба и квалитет на животот.

Иницијативата за формирање на Интегра е од активисти и поединци. Членка е на Институтот за доблесна и вредносна политика.

Како надворешен член на Европското Христијанско Политичко Движење преку политичката група на Коалицијата на Конзерватори и Реформисти во Европскиот Парламент.

На парламентарните избори во 2020 година, партијата освојила 12.291 гласови или 1.35% од гласовите. но не освојила пратенички мандат.

На парламентарните избори во 2024 година, партијата учествувала во коалиција "Храбро за Македонија" предводена од ГРОМ, со кои освоиле 4522 гласа, односно 0.46% од гласовите.

## Организација

Прв човек во партијата е Љупчо Ристовски. Регистрирана е на 9 март 2019 година.

## Наводи

## Поврзано
* Список на политички партии во Македонија
* Политика на Македонија

## Надворешни врски
* Портал на Интегра 

Категорија:Појавено во 2019 година во Македонија
Категорија:Политички партии во Македонија
Силви Бенд

**Силви Бенд** - македонска поп група. Во неа членува брачниот пар Силвана Мучиќ Плевнеш и Влатко Плевнеш. Тие заедно ја имаат ќерката Деа. 

## Дискографија

 

### Спотови

## Наводи

Категорија:Македонски поп-пејачи
Категорија:Македонски пејачи
Пупинов мост

**Пупинов мост** — мост во Белград кој ги поврзува Земун и Борча преку Дунав. Неговата изградба во најголем дел била финансирана со кредит од кинеската банка „Ексим“ и го изградила кинеската компанија „Чајна роуд енд бриџ корпорејшен ("CRBC"), па заради то во почетокот бил нарекуван „Кинески“. Во октомври 2014 година, градското собрание го преименувала во *Пупинов мост* по Михајло Пупин.

## Местоположба
мини|200п|лево|Местоположба на Пупиновиот мост
Мостот ги поврзува Земун и Борча и дел од „Надворешната магистрална тангента“.

Пупиновиот мост е само втор белградски мост преку Дунав, неколку километри спротиводно од Панчевскиот мост.

 мини|десно|200п|Поглед на Пупиновиот мост од кулата на Гардош

## Технички одлики
Мостот е долг 1.482 метра , широк 29,1 метри и висок 22,8 метри, со вкупно шест коловозни ленти и пешачки и велосипедски патеки од двете страни. Мостот има еден поголем распон за поминување на бродови.

## Изградба
Пупиновиот мост го изградила кинеската компанија „Чајна роуд енд бриџ корпорејшен“, со услов 45% од материјалот за градба да биде од Србија.

Градежните работи почнале во есента 2011 година. Кон крајот на 2011 и почетокот на 2012 година жителите од Прегревица биле преселени во соседното Бела Вода во општината Чукарица.

Во јули 2014 година биле споени двете страни на мостот, а работите продолжиле до есента на сигурносните огради, пешачките и велосипедските патеки и хидроизолацијата. На 24 октомври го добил името „Пупинов мост“, а на 18 декември 2014  бил свечено отворен од премиерот на НР Кина Ли Кеќанг.

## Наводи

## Надворешни врски
* Sve vesti o Mostu Zemun - Borča - Sajt leve obale Dunava u Beogradu - LOBI INFO

Категорија:Белградски мостови
Категорија:Дунав
Мост на демократијата

**Мост на демократијата** — мост на реката Вардар во Гостивар. Мостот е долг 42 метри и широк 20 метри. Тој е најнов мост на реката Вардар во Гостивар, кој започнал да се гради во 2016 и бил пуштен во употреба во 2017 година. Инфраструктурниот објект се состои од четири коловозни ленти, велосипедски патеки и тротоари. Со мостот сообраќајно се поврзува западниот дел на Гостивар со населбата Дутлок, селата Горна и Долна Бањица и населените места кои се на десната страна на реката Вардар.

## Наводи


Категорија:Мостови
Категорија:Гостивар
Опсада на Дамиета (1249)

[thumb|right|Заминувањето на Луј IX од [Ег-Морт (од Гистав Доре)]]
**Опсадата на Дамиета** од 1249 била дел од Седмата крстоносна војна.

Луј IX од Франција стигнал во Дамиета во 1249 година.  Египет, според Луј, обезбедува база од која ќе го нападне Ерусалим, а египетското богатство и снабдување со жито ќе ги одржуваат крстоносците снабдени. На 6 јуни Дамиета била заземена со мал отпор од Египќаните, кои се повлекле до Нил.  Луис успеал да изгради простор за целиот камп за крстоносците со дрво од 24 заробени египетски  катапулти. Поплавата на Нил, сепак, не била земена предвид, и наскоро Луј и неговата војска биле опколени со вода во Дамиета шест месеци, каде што витезите седеле и уживале во пленот на војната. Луј го игнорирал договорот склучен за време на Петтата крстоносна војна дека Дамиета треба да се даде на Кралството Ерусалим, сега мала заедница во Ако, но тој воспоставил архиепископија таму (под надлежност на латинскиот патријарх Ерусалимски) и го користел градот како база за директни воени операции против муслиманите во Сирија.

## Наводи


## Литература

*  
* 

Категорија:Опсади на Франција
Категорија:Конфликти во 1249 година
Категорија:Крстоносни војни
ПУ „Кочо Рацин“ - Туралево

**Основно училиште „Кочо Рацин“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Кочо Рацин“ - Туралево**; скратено: **ПООУ „Кочо Рацин“**) — подрачно основно училиште во селото Туралево, претставува единка на училиштето истоименото училиште од градот Кратово.

Училиштето е именувано по истакнатиот македонски поет Кочо Рацин.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Туралево, сместено на самиот влез во селото.

## Градба

Објектот е во добра состојба и истиот е обновен.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Кратово
Туралево
Категорија:Туралево
Стар мост (Велес)

**Стар мост** —  мост на реката Вардар во Велес. Се наоѓа во јужниот дел на Велес со што тој е најстариот и најкраен мост на Вардар во Велес, пред влезот во Велешката Клисура. Ги поврзува градскиот пазар населбите Прцорек, Црна Џамија и Рамина на левата и населбите Мегдан, Долни Дуќани на десната страна на Вардар. Според Евлија Челебија, познатиот турски патописец, кој во 1661 година го посетил Велес и го опишал за првпат подетално, мостот бил изграден во времето на Мехмед II Освојувачот, во период од 1467/82 година. Познатиот патописец го опишан како „ дрвен мост со 4 отвори“. Подоцна Аџи Калфа, современикот на Челебија, ќе запише дека во Велес постои мост со 2 стопи од камен во водата. Долго време овој мост бил единствен премин преку Вардар и ја овозможувал комуникацијата на граѓаните од источната на западната страна во градот. Според документите прв Устабашија (старешина –мајстор на мостот) бил Уста Мехмед. Тој според кажувањата прв изградил куќа на почетокот на мостот, на место на денешната семејна куќа на Ванови. Подоцна, во пописот од 1528 година, за првпат се споменува дека имало и маало кое се викало „ Измеќари на мостот“, кое се наоѓало на левата страна на реката Вардар, како и занимање мостар - за чување, мерметисување и надгледување на Новиот мост (Yeny most). Стариот Мост, дури во 1544 година, за првпат, добил Устабашија – христијанин. Тоа бил Уста Рале. Денес, мостот е отворен за сообраќај на моторни возила на две коловозни ленти, а веднаш до неговиот крај на десниот брег на Вардар минува железничката пруга за Гевгелија, на која има премин со рампи.

## Наводи


Категорија:Мостови
Категорија:Велес
D-мезон

**Д Мезоните**  се најлесните честички кои содржат волшебни кваркови .  Тие често се изучуваат за да се стекнат знаења за слабото заемодејство .  Чудните D мезони (D s ) до 1986 година се нарекувале "F мезони" .

## Преглед
D-мезоните  биле истражувани во 1976 година од истражувачот Mark I во Стенфордскиот линеарен акцелераторски центар .

Бидејќи D мезоните се најлесните мезони кои содржат само еден  волшебен кварк  (или антикварк), тие мора да го сменат волшебниот (анти) кварк во (анти) кварк од друг тип за да дојде до распаѓање.  Таквите транзиции вклучуваат промена на внатрешниот волшебен квантен број и може да се одвива само преку слабо заемодејство.  Во D мезоните, волшебниот кварк претежно се менува во чуден кварк преку размена на W бозони, па затоа мезонот D претпочитано се распаѓа на каон и пион .

## Список на D-мезони

[a]   PDG ја известува резонантната ширина (Г).  Тука претворање τ &nbsp; = &nbsp;  е даден наместо.

* Список на мезони 
* Список на честички 
* Временска рамка на откритија на честички

## Наводи


Категорија:Мезони
Судски мост (Битола)

**Судски мост** или **Мост кај Интифа** — железен мост на реката Драгор во Битола. 

Се наоѓа во централниот дел на градот Битола. Тој е еден од деветте железни мостови кои пристигнале од Германија како репарација од Првата светска војна. Името „Судски мост“ го добил заради близината на судските згради кои се наоѓаат на левиот брег на реката. За името пак „Мостот кај Интифа“, не се знае дали е добиено по библиотеката Интифа која била во склоп на вакафот на Исак Челеби џамија исто така на левиот брег на реката, или по истоимената кафеана на десниот брег.

Мостот е еднонасочен за сообраќај на моторни возила, а од двете страни има тесни тротоари по кои се движат пешаците.

## Наводи

Категорија:Битола
Категорија:Мостови во Битола
Варадински мост

**Варадински мост** е назив кои се користи за повеќе мостови на Дунав кои се простирале помеѓу Нови Сад и Петроварадин.Мостот бил изграден во 2000 година, откако претходниот мост (мостот Маршал Тито, бил преименуван во мостот Варадин во 1991 година) и бил уништен за време на бомбардирањето на НАТО на 1 април 1999 година.

## Надворешни врски

* Varadin Bridge at structurae.net

Категорија:Мостови во Србија
Црква „Св. Никола“ - Барово

**Свети Никола** — македонски православен храм во селото Барово, на јужната падина на планината Водно, близу Скопје. Црквата се наоѓа веднаш на источниот влез на самото село над самиот пат кој води од соседното село Чифлик и Долно Соње. Според кажувањата на селаните, кои не го знаат точниот датум на црквата, таа е многу стара и е постара од црквите во соседните села. Ова може се потврдува со сочуваниот фрескопживопис, односно фреските на Свети Никола и Пресвета Богородица на надворешните ѕидови на црквата, чија техника на сликање потекнува од доцниот среден век или можеби 16 век, како и живописот на црквата Свети Спас во блиското село Добри Дол. Во поново време црквата е со обновена и реконструирана фасада и висока камбанарија. Во дворот на црквата се наоѓаат археолошки наоди од античко време како камена плоча со латински натпис од римско време, од која се зачувани првите три редови (плочата е  пронајдена на самото место каде што е и соѕидана во ѕидот на услужниот објект - трпезаријата) и исклесано камено корито. Од горната и долната страна на црквата се наоѓаат селските гробишта.

## Галерија

File:Црква Св. Никола - Барово 09.jpg|Поглед на црквата
File:Црква Св. Никола - Барово 07.jpg|Поглед на црквата од исток
File:Фреска на Црква Св. Никола - Барово 08.jpg|Фреска на Св. Никола над влезот
File:Фреска на Богородица во Црква Св. Никола - Барово 06.jpg|Фреска на Св. Богородица на јужниот ѕид
File:Црква „Св. Никола“ Барово 03.jpg|Антички камени плочи со латински натпис и каменорезани ликови
File:Црква Св. Никола - Барово 04.jpg|Исклесано камено корито во дворот
File:Црква „Св. Никола“ Барово 02.jpg|Поглед на црквата
File:Камбанарија на црквата Св. Никола - Барово 05.jpg|Камбанаријата


## Наводи

Барово
Категорија:Дела на Дебарската школа
Скеча

**Скеча** или **Ксанти** (грчки: *Ξάνθη, Ксанти*, турски: *İskeçe, Искече*, бугарски: *Скеча*) — главен град на округот Скеча и седиште на истоимената општина кои се наоѓаат во средишниот дел на областа Источна Македонија и Тракија, поточно во Западна Тракија. Старото словенско име на градот е **Царево**.

## Географија
Градот се наоѓа во средишниот дел на грчка Тракија каде што приморската рамнина преминува во брда на север. Северно од градот се наоѓаа Руен, дел од планинскиот ланец Родопи. Низ градот тече реката Врба или Скечанска (*, Косинтос*). На нејзиниот источен брег е сместена на селбата Самоков (*, Самако*) над кој се издига манстирот „Пресв. Богородица Архангелска“ (**, *Панагия Архангелиотиса*). Помеѓу Скеча и Егејското Море, кои се оддалечени , има рамница. Климата во градот е средоземна, со топли лета и ладни зими.

## Потекло на поимот
Има две мислења за потеклото на грчкото име на Ксанти: според првото, градот бил именуван по ќерка на Океан и Тетија, додека според второто, бил именуван по Ксанти, една од Амазонките кои владееле со областа во минатото.

## Историја
мини|лево|Православната црква во Ксанти

## Население

## Политика

## Населени Места

## Родени во Скеча

## Поврзано

## Наводи

## Надворешни врски

* Градски портал на Скеча 


Категорија:Скеча (општина)
Црква „Св. Спас“ - Летевци

**Свети Спас** — главна селска црква на селото Летевци, во околината на градот Скопје. Сместена е во самата средина на селото, а околу црквата се наоѓаат и помошни црковни објекти (трпезарија и соби за престој), како и камбанарија. На околу 50 метри од црквата завршува асфалтен пат кој води до селото.

## Галерија


File:Црква „Св. Спас“ - Летевци 03.jpg|Поглед на црквата со камбанаријата
File:Црква „Св. Спас“ - Летевци 02.jpg|Поглед на црквата и дворот



## Наводи

## Надворешни врски

Летевци
Самур

**Самурот** (*Martes zibellina*) е претставник од семејството куни. Може да биде долг до 45 см и тежок до 2 кг. Крзното му е кафеаво-црно, а на грлото има светлокафеава дамка. На прстите има остри канџи кои може малку да ги вовлече. Живее во зимзелени шуми до горни текови на реки. Најчесто е ноќно животно, иако некои се движат исклучиво дење. Освен во периодот на парење, самурите живеат самостојно. Тоа се внимателни животни, кои добро се качуваат и скокаат. Се хранат со верверички, глувци, птици, риби, но и со плодови и шумски семки. За неповолни времиња собираат храна во брлозите создавајќи залихи. Се парат на пролет, а дури следната година во април женката ќе окоти две до пет млади во засолниште помеѓу корењата на стеблата или пукнатините меѓу камењата. Освен главниот брлог, имаат и бројни привремени брлози. Самурот бил интензивно ловен поради ценетото крзно, поради што е истребен во Европа.

## Наводи

Категорија:Црвен список на МСЗП
Категорија:Цицачи на Азија
Категорија:Фауна на Арктикот
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Сибирска ригеста верверица

**Сибирска ригеста верверица** (*Eutamias sibiricus*) е претставник од семејството верверици. Таа живее само во тајги. Телото и е долго 12-17 см, а опашката 6-9 см. На прстите има остри канџи со помош на кои одлично се искачува, иако претежно живее на земја. Се храни со плодови, семки, фиданки на дрвја и грмушки, габи и јајца од птици и бубачки. За зимата собира залихи од храна кои ги закопува во дупка во земјата. На тој начин сибирските ригести верверици шират семиња од разни растенија и спори од габи, поради што играат важна улога во екосистемот на тајгите. Нивните живеалишта, кои ги копаат под земјата, се мошне чисти и уредни, па отпадоци и измет чуваат во посебни ходници. Во текот на зимата спијат зимски сон. Се будат во април, по што почнува сезоната за парење. Во мај и јуни женките котат 3-7 млади, кои уште неколку недели остануваат во подземното живеалиште.

## Наводи
ПУ „Кочо Рацин“ - Шопско Рударе

**Основно училиште „Кочо Рацин“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Кочо Рацин“ - Шопско Рударе**; скратено: **ПООУ „Кочо Рацин“**) — поранешно подрачно основно училиште во селото Шопско Рударе, кое претставувало единка на училиштето истоименото училиште од градот Кратово. Училиштето во моментов нема ученици кои го посетуваат.

Училиштето било именувано по истакнатиот македонски поет Кочо Рацин.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓало во самото село Шопско Рударе, сместено во средишниот дел на Чергинско Маало.

## Градба

Објектот е во лоша состојба и истиот не е обновен.

## Настава

Во училиштето се изведувала настава од прво до деветто одделение и наставата се изведувала единствено на македонски наставен јазик.

## Галерија


Податотека:ОУ „Кочо Рацин“ - Шопско Рударе 2.jpg|Игралиштето
Податотека:ОУ „Кочо Рацин“ - Шопско Рударе.jpg|Поглед на зградата


## Наводи

Категорија:Поранешни основни училишта во Општина Кратово
Шопско Рударе
Категорија:Шопско Рударе
Гобларак

**Гобларак** (грчки: *Μικρό, Микро*, до 1927 година Γκομπλαράκι, Гоблараки) — поранешно село во Егејска Македонија, Република Грција. Се наоѓало во денешната општина Дескати, во областа Западна Македонија.

## Географија
Селото се наоѓало 30&nbsp;км југоисточно од градот Гребен, од десната страна на реката Бистрица. Било сместено во атарот на денешното село Дименица, на околу 3&nbsp;км северозападно од него.

## Историја
### Во Османлиското Царство
Кон крајот на XIX век Гобларак е мало грчко христијанско село во јужниот дел на Гребенската каза на Османлиското Царство. 

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. *Кубларик* се води како чисто грчко село во Гребенската каза на Серфиџенскиот санџак со 15 куќи.

Според грчка статистика, во 1910 година во *Гоблараки (Γκομπλαράκι)* живееле 27 православни Грци.

### Во Грција
Во Првата балканска војна во 1912 година во селото влегуваат грчки чети и по Втората балканска војна во 1913 година Гобларак влегува во составот на Кралството Грција. Во 1913 година при првото пребројување од новите власти во *Γκομπλαράκι* се регистрирани 28 жители.

Во 1927 година името на селото е сменето во *Микро*.

Гобларак постепено опустошува во 1930-тите години, а во 1940-та веќе не се води како одделно село.

## Наводи

Категорија:Историски села во Дескати