open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Луди за љубов

**Луди за љубов** () — француска комедија од 1952 година, во режија на Жан Бојер, а во главните улоги се Бурвил, Џејн Маркен и, прво појавување на Брижит Бардо. Снимањето се одвивало во Нормандија. Сценографијата на филмот била дизајнирана од уметничкиот директор Роберт Џордани. Францускиот наслов на филмот е референца за аперитив од калвадос што се пие меѓу оброците, и што се појавува како име на спорната таверна во филмот.

## Синопсис
Наивниот, прост селанец Иполит ја наследува гостилницата на својот чичко во Нормандија под услов да заврши основно училиште. Сепак, неговата тетка Августин, која има право да го наследи ако тој не успее да заврши школо, се обидува да ги спречи неговите обиди да го стори тоа.

## Улоги

* Бурвил како Хиполит Лемоан
* Џејн Маркен како Августин Лемоан
* Брижит Бардо како Жавот Лемоан
* Жан Фузиер-Жир како Марија Куртен
* Роже Пјер како Жан Марко
* Пјер Ларки како Тесту
* Надин Базил како Медлин Пише
* Ноел Рокеверт како д-р Оберт
* Жак Дерај како Дувал
* Џорџ Беконе како Пише
* Алберт Дувале како Нотарот
* Марсел Чарви како сноб 
* Фиренца Мајкл како Луисета
* Џанин Клервил како сервисер за чамци
* Рене Вормс како Префектот
* Леон Бертон како Свештеникот
* Андре Далиберт како Фирмин
* Марсел Мерал како Селанец
* Жан-Пјер Лорен како Селанец

## Наводи

## Библиографија
* Lanzoni, Rémi Fournier . *French Cinema: From Its Beginnings to the Present*. A&C Black, 2004.

## Надворешни врски
*

Категорија:Филмови од 1952 година
Категорија:Филмови со Брижит Бардо
Категорија:Француски филмови
Доменико Староне

**Доменико Старноне** (роден на 15 февруари 1943 година) — италијански писател, сценарист и новинар.

Неговите дела се преведени на англиски, германски и неколку други јазици. Меѓу нив се *Прво погубување*, 2009 и *Доверба,* 2019*.*

Неговиот роман *Виа Гемито* ја освоил највисоката книжевна награда во Италија, наградата Стрега, како и Неаполската награда за литература, во 2001 година, а исто така бил финалист и на престижната награда Кампиело таа година. Се вели дека е негово ремек-дело, романот се фокусира на еден неаполски кондуктер на воз, Федери, кој се соочува со живот исполнет со фрустрации, кој го истура своето незадоволство врз својата сопруга и најстариот син, нараторот на романот. Романот бил преведен на англиски и бил на листа за Меѓународната награда Букер во 2024 година.

Неговото тринаесетто дело од фикцијата, *Врвки*, било второ преведено на англиски јазик и наградено со наградата „Бриџ“ во 2017 година, Проектот „Бриџ Книга“ има за цел да ги обедини италијанските и американските култури и да го зајакне меѓусебното разбирање.

Во извештаите од 2006 година (од Луиџи Галела) и поновите дела од 2017 година од Арџуна Туци и Микеле А. Кортелацо од Универзитетот во Падова, Старноне - или алтернативно, неговата сопруга, Анита Раџа - е предложена како авторка што пишува под псевдонимот Елена Феранте. Во објавените интервјуа, Феранте ги отфрлила обвинувањата: „Мојот идентитет, мојот пол може да се најдат во моето пишување“.

## Личен живот
Старноне е во брак со книжевната преведувачка Анита Раџа. Тие имаат една ќерка. Во мај 2024 година, тој бил награден со почесен граѓанин на Савијано, каде што е роден, како дел од културната иницијатива за чествување на истакнати писатели. „Доменико Старноне нè прави горди и возбудени“, рекол градоначалникот, Винченцо Симонели.

## Избрани дела

* *Прво погубување* (2009) 
* *Врвки*, (2017) 
* *Трик*, (2018) 
* *Доверба* (2019) 
* *Куќата на Виа Гемито*, (2023) 
* *Смртниот и бесмртниот живот на девојката од Милано*, (2024) 
* *Старецот покрај морето*, (2025) ISBN 9798889661306

## Поврзано

* Награда Стрега

## Наводи

Категорија:Италијански писатели
Кумпунофобија

**Кумпунофобија** — поим што се користи за да се опише фобијата од копчињата на облеката. Оваа фобија редовно води до чувство на страв и/или гадење кога лицата што страдаат се изложени на копчиња визуелно или физички. Се проценува дека помалку од еден процент од населението на САД страдаат од оваа фобија.

## Познати личности што страдаат од кумпунофобија
Стив Џобс, соосновачот на Apple, имал аверзија кон копчиња, што се пројавило во непријатен однос кон копчињата на компјутерскиот хардвер и неговиот избор да носи ролки наместо кошули со копчиња. Некои шпекулираат дека ова влијаело на трендот кон екрани на допир и виртуелни тастатури во дизајнот на уредите на Apple.

## Кумпунофобијата во популарна култура
Во 2009 г., популарниот автор Нил Гејман објавил промотивна најава за филмот „Коралина“, заснован на неговата повест. Во филмската најава Гејман ги предупредува гледачите за кумпунофобиската содржина на филмот, во кој улогите имаат копчиња наместо очи.

## Наводи

Категорија:Фобии
Облици на кинеските знаци

**Облици на кинеските знаци** (кинески: 汉字字形; традиционално: 漢字字形; пинјин: *hànzì zìxíng*) — облиците и структурите на кинеските знаци. Тие се физички носители на пишаниот кинески јазик.

Современите кинески знаци се појавуваат во форма на квадратни блокови. Постојат два методи за анализа на формите на кинеските знаци, анализа на следење на изворот (溯源分析) и анализа на моменталната состојба (現狀分析, 现状分析). Анализата на следење на изворот се нарекува и метод на создавање знаци (造字法). Таа ја зема формата на знак кога е создаден (本字) како предмет на анализа. Анализата на моменталната состојба (или моменталната ситуација) ја зема моменталната стандардна форма на редовното писмо (標準楷體, 标准楷体) како објект. Како академски предмет, современите кинески знаци посветуваат поголемо внимание на анализата на моменталната состојба.

Анализата на моменталната состојба проучува како единиците за пишување се комбинираат ниво по ниво во комплетен кинески знак. Постојат три нивоа на структурни единици на кинеските знаци: потези (笔画; 筆劃), компоненти (部件) и цели знаци (整字). На пример, знакот 字 (знак) е составен од две компоненти, од кои секоја е составена од три потези:

字 = 宀(㇔㇔㇇) + 子(㇇㇚㇐).

## Потези
Потезите (bǐhuà; 筆劃; 笔画) се најмалите единици за пишување на кинеските знаци. При пишување на кинески знак, трагата од точка или линија оставена на материјалот за пишување (како што е хартијата) од пенкалото надолу до пенкалото нагоре се нарекува потез.

Бројот на потезите е бројот на потезите на кинескиот знак. Тој варира, на пример, знаците „一“ и „乙“ имаат само еден потез, додека знакот „齉“ има 36 потези, а „龘“ (три 龍, змејови) се состои од 48 потези.

Формите на потезите се однесуваат на облиците на потезите. Формите на цртање на стандарден кинески сет знаци можат да се класифицираат во табела на цртање (или листа на цртање), на пример, Unicode CJK листата на цртање има 36 видови цртање:

Редослед на црти, или насоката во која се пишува црта, на пример, цртата„㇐“ (heng, хоризонтално) се пишува од лево кон десно, цртањето „㇑“ (shu, вертикално)“ се пишува од горе кон долу.

Различните цртање може да се користат и за сортирање на кинески знаци. Важните методи за сортирање базирани на цртање вклучуваат сортирање по број на цртање, сортирање по број на цртање по редослед на цртање, сортирање по *GB* и сортирање по *YES*.

## Поврзано
* Кинеско писмо

## Белешки

## Наводи

## Литература
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Георги Ќосеиванов

**Георги Иванов Ќосеиванов** (19 јануари 1884 – 27 јули 1960) — бугарски дипломат и политичар, којшто служел како премиер на Бугарија од 23 ноември 1935 до 15 февруари 1940 година.

## Биографија
Роден е во гратчето Пештера, во семејство со револуционерно минато – неговиот дедо и татко биле вклучени во Априлското востание од 1876 година, а татко му Иван Ќосеиванов бил кмет на Пештера и народен претставник. Мајка му е Рајна, ќерка на Петар Горанов, водач на востанието во Батак. По смртта на мајката, татко му се оженил повторно и имал повеќе деца, вклучително и Георги како едно од постарите.
[лево|мини|Потпишувањето на [Договор за пријателство помеѓу Југославија и Бугарија|Договорот за пријателство помеѓу Југославија и Бугарија од страна на Ќосеиванов и југословенскиот премиер Милан Стојадиновиќ во Белград на 24 јануари 1937 година.]]
Во ноември 1935 година, по период на брзи владини смени, царот Борис III го назначува за министер-претседател и министер за надворешни работи. Неговата влада (54-то, 55-то и 56-то правителство) е безпартиска, составена од воени и цивилни лица блиски до дворецот, и се смета за инструмент на личната власт на царот. И покрај тоа, периодот е еден од најстабилните и економски успешни во меѓувоениот период: индустриското производство растело со просечно 6,9% годишно (едно од највисоките во Европа), започнало преоружување по укинување на клаузите од Нејскиот договор, потпишани биле важни трговски договори (вклучително со СССР во 1940), а надворешната политика била урамнотежувана меѓу големите сили без фатални обврзувања.

Категорија:Родени во 1884 година
Категорија:Починати во 1960 година
Категорија:Премиери на Бугарија
Категорија:Луѓе од Пештера
Категорија:Починати во Швајцарија
Велка Бистрица

**Велка Бистрица** () — град во округот Оломоуц во Оломоучки крај во Чешка. Има околу 3.800 жители.

## Географија
Велка Бистрица се наоѓа на околу 6 км источно од Оломоуц. Се наоѓа на границата помеѓу долината Горна Морава и планинскиот венец Нижки Јесеник.Највисоката точка е на 315 м надморска височина. Градот се наоѓа на двата брега на реката Бистрице.

Првото писмено спомнување на Велка Бистрице е од 1275 година. Тврдината во Велка Бистрице за прв пат била документирана во 1381 година. Околу 1500 година, селото било промовирано во пазарен град. Од 1589 година до формирањето на суверена општина во 1848 година, Велка Бистрица била во сопственост на надбискупијата Оломоуц. Велка Бистрица добила статус на град во 1998 година.

## Транспорт
Дел од автопатот D35 (дел од европските патишта E442 и E462), кој го поврзува Оломоуц со автопатот D1, поминува низ јужниот дел од територијата на општината.

Велка Бистрица се наоѓа на железничката линија Оломуц–Моравски Берун. 

## Знаменитости
Најважниот споменик е црквата „Отсекување на главата на Свети Јован Крстител“. Тоа е барокна црква од 1742 година, но има готско јадро. 

Замокот Велка Бистрице првично бил ренесансен замок од 1570-тите, создаден со реконструкција на старата тврдина од првата половина на 14 век. По пожарот во 1835 година, замокот бил повторно изграден и служел како пиварница. Од 2014 година, тој е хотел. 

## Значајни луѓе

* Франтишек Моравец (роден 1939 г.), паразитолог

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Статии со извори на чешки (cs)
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Градови во Чешка
Понтски Планини

**Понтски Планини** () — планински венец во северна Анадолија, Турција. Тие се познати и како **Пархарски Планини**“ на локалните турски и понтски јазици. Терминот ***Пархар*** потекнува од хетитски збор што значи „висок“ или „врв“. На старогрчки, планините се нарекувале Паријадрес или Парихедри Планини.

## Етимологија
Името на планините е изведено од грчкиот збор ***Понт*** ( [ ]), што значи „море“. **Понтските планини** се протегаат по должината на јужниот брег на Црното Море, познато во антиката како „**Евксинско Море**“ или едноставно ***Понтус Евксин*** ( [ ]).

## Географија
лево|мини|Панорама на Понтските Планини во Турција
Венецот се протега приближно во правец исток-запад, паралелно и блиску до јужниот брег на Црното Море. Се протега североисточно во Грузија и на запад во Мраморното Море, со северозападниот гребен на планините Куре (и нивното западно продолжение, планините Акчакоџа) и планините Болу, кои го следат брегот. Највисокиот врв во венецот е Качкар Даги, кој се издига на 3,937. Северноанадолскиот расед и Североисточниот анатолски расед, кои се раседи со насока исток-запад, се протегаат по должината на венецот.

## Екологија
лево|мини|Замокот Зилкале
Планините генерално се покриени со густи шуми, претежно од четинари.

Северноанадолските четинарски и листопадни шуми се екорегион кој го опфаќа поголемиот дел од масивот, додека мешаните кавкаски шуми се протегаат низ далечниот источен крај на масивот, познат како Планини Качкар. Тесниот крајбрежен појас помеѓу планините и Црното Море, познат како Понт, е дом на евксинско-колхичните листопадни шуми, кои содржат некои од ретките умерени дождовни шуми во светот.

Регионот е дом на евроазиски див свет како што се јастреб врапчар, златниот орел, царски орел, малиот орел кликач, кавкаски црна тетреб, црвеночелиот серин и планинска карполазачка. 

Зимските услови се многу сурови, а снегот дури и во летните месеци не е невообичаен над одредени надморски височини. 

Анадолската висорамнина, која се наоѓа јужно од венецот, има значително посува и поконтинентална клима од влажниот и благ брег, поради ефектот на дождовна сенка на планините. 

## Наводи

Категорија:Црноморски регион
Категорија:Планински венци во Турција
Категорија:Координати на Википодатоците
Ин витро

мини|Растение одгледано во култура ''in vitro''
**Ин витро** ( - „во стакло“) – истражувања што се изведуваат на клетки или биолошки молекули надвор од нивната нормална биолошка средина. На пример, протеините или клетките се одржуваат во вештачки медиум за култура. Колоквијално наречени „опити во епрувета“, овие истражувања во биолошките науки традиционално се изведувале во епрувети, колби, Петриеви садови и други, обично стаклени, садови. Денес, тие вклучуваат низа техники што се користат во молекуларната биологија, како што се науките чии имиња завршуваат на -омика (геномика, протеомика, итн.).  Истражувањата спроведени со користење на компоненти на организмот кои се изолирани од нивните нормални биолошки средини овозможуваат поподробни или попогодни анализи отколку што може да се направат на целиот организам. Спротивно на тоа, истражувањта ин виво се оние спроведени на цели организми: животни, вклучувајќи луѓе и растенија. 

Примери за ин витро истражувања:

изолација, раст и идентификација на микроорганизми;
клетки добиени од повеќеклеточни организми (култура на животински клетки или култура на ткиво);
супклеточни компоненти (на пр. митохондрии или рибозоми);
клеточни или супклеточни екстракти (на пр. екстракти од пченични никулци или ретикулоцити);
прочистени молекули (често протеини, ДНК или РНК, поединечно или во комбинација);
комерцијално производство на антибиотици и други фармацевтски производи.
Вирусите, кои можат да се реплицираат само во живи клетки, се изучуваат во лабораторија во клеточни и ткивни култури, а многу вирусолози сметаат дека таквата работа се изведува под етикетата „ин витро“ за да се разликува од „ин виво“ работата на цели животни или растенија.

## Поврзано
**[[In vivo]]*
**[[Ex vivo]]*
**[[In situ]]*
**[[In natura]]*
**[[In silico]]*
**[[In papyro]]*
**[[In utero]]*

## Наводи

## Надворешни врски
*

Категорија:Латински изрази
Категорија:Микробиологија
Клопче

мини|Волнено клопче рачно намотано.
мини|Маче си игра со волнено клопче.
**Клопче** — облик, сличен на топка, во која најчесто се намотува конец или преѓа. Тоа е најстариот и наједноставниот начин за сместување на каков било вид преѓа, конец или друг лесен материјал за да не се заплетка.
Заедно со чилето, макарата и тутурутка, клопчето е еден од облиците што ги користи текстилната индустрија за сместување конец.

## Рачно намотување
Методот за започнување на клопче преѓа вклучува цврсто држење на едниот крај од преѓата меѓу прстите на едната рака и цврсто намотување околу другиот крај од преѓата или парче картон со другата рака. Откако ќе ги завршите првите неколку вртења, се продолжува со движење со ротирање на добиеното клопче за да се создаде клопче каде што преѓата се вкрстува речиси нормално.

## Машинско намотување
Индустриските клопчиња од преѓа се помалку компактни од рачно изработените. Тие имаат шупливо јадро (поради нивното производство на вретено), правилна намотка и се држат заедно со хартиена лента на која е означен референтниот број на предметот.

Тежините се движат од:
* 20 г за многу меки преѓа како ангора;
* 50-100 г за стандардни клопчиња од волна и памук;
* 200-500 г за големи клопци и робусна преѓа.

## Поврзано
* Предење
* Ткаење
* Текстилна индустрија

## Наводи

Категорија:Текстилна индустрија
Категорија:Плетење
Френсис Ален

**Френсис Елизабет Ален** (4 август 1932 — 4 август 2020) — американски компјутерски научник и пионер во областа на оптимизирачки компајлери.  Ален била првата жена што станала IBM Fellow, а во 2006 година станала првата жена што ја освоила Тјуринговата награда. Нејзините достигнувања вклучуваат значајна работа за подобрување на компајлерите, оптимизација на рограмите и паралелизација. Таа работела за IBM од 1957 до 2002 година, а потоа била Fellow Emerita.

## Награди и почести
мини|Портрет на Френ Ален како ја прима наградата „Ерна Хамбургер“ за истакнато предавање на EPFL, 6 мај 2008 година
Ален била член на Институтот за електротехнички и електронски инженери (IEEE) и на Здружението за компјутерска машинерија (ACM). Во 2000 година, таа била прогласена за член на Музејот за компјутерска историја „за нејзиниот придонес во оптимизацијата на програмите и компајлирањето за паралелни компјутери “. Таа била избрана во Националната академија за инженерство во 1987 година, во Американското филозофско друштво во 2001 година,  и во Националната академија на науките во 2010 година. Таа била номинирана за член на Американската академија на уметностите и науките во 1994 година.

Во 2009 година, таа била наградена со почесен докторат на науки од Мекгилскиот универзитет за „пионерски придонеси во теоријата и практиката на оптимизирање на техниките на компајлерите што ги поставиле темелите за модерно оптимизирање на компајлерите и автоматско паралелно извршување“.

Во 2020 година, по смртта на Ален, IEEE го создаде Медалот Ален за да оддаде почит на „иновативната работа во компјутерството што имала трајно влијание врз други области на инженерството, технологијата или науката“. Ова било вториот IEEE медал што бил именуван по жена. Првата награда била доделена во 2022 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* Frances Allen: 2000 Fellow Awards Recipient via Computer History Museum
* Fran Allen on Compilers and Parallel Computing Systems Notes from her 2008 Organick Memorial Lecture

Категорија:Членови на Американската академија на инженерството
Категорија:Членови на Американската академија на уметностите и науките
Категорија:Добитници на Тјуринговата награда
Категорија:Американски информатичари
Категорија:Починати во 2020 година
Категорија:Родени во 1932 година
Григориј Рашки

**Григориј Рашки** (почеток на 14 век) — српски средновековен писател, препишувач и епископ рашки.

## Живот и дело
Живеел во втората половина на 13 век и првата половина 14 век. Тој бил српски монах кој во младоста живеел и пишувал на Света Гора, во Хиландар. Исто така живеел и во манастирот Сопоќани. Тој бил вистински следбеник на светогорскиот дух, потполно посветен на светогорската и византиско-православната духовност. Автор е на два многу кратки текста со необична книжевна убавина. Подоцна бил избран за епископ рашки и се вратил во Србија - Рашка, за да „служи“ во Стари Рас. За манастирот Светите апостоли Петар и Павле во Стари Рас во 1305 година, тој го препишал *[[Законоправило|Законоправилото]]* на Свети Сава и во тој ракопис оставил извонреден запис за потребата од читање книги и за својата препишувачка работа. Записот се одликува со стилска и јазична совршеност и јасен, поетски израз. Познат е и неговиот натпис во 4 стиха (2 во византиски „политички стих“ дванаестерец и два во четиринаестерец), врежан на сребрениот крст на Стефан Урош II Милутин, наменет за истиот манастир, во кој се чувствува тенденцијата кон симетричен распоред на стиховите и правилна употреба на цезурата.

## Превод на современ српски јазик
* *Запис за Крмчијата на Свети Сава, Стихови до Светиот Крст,* во: „Шест писатели од 14 век“ (Григориј Рашки, Јаков Серски, Силуан, Непознатиот Светогорец, Монахот Јефрем, Марко Пеќки), избор, денешна јазична верзија и редакција од Димитрије Богдановиќ. Белград, Просвета, СКЗ, 1986. Библиотека Стара српска книжевност во 24 книги, книга 10.

Категорија:Епископи на Српската православна црква
Блачко Езеро

**Блачкото Езеро** — езеро во Србија, создадено по истекот на неогенското Топличко Езеро во раниот плеистоцен, во слив од ерозивно потекло. Се наоѓа во северозападниот дел на Топличкката Котлина, во близина на градот Блаце на надморска височина од 385 м.

## Историја
Сливот на Блачко Езеро според Јован Цвииќ е дел од напуштено корито на река Блаташница и не е ништо повеќе од мртвица. Eзерото е од ерозивно, флувијално потекло, денес околу 2 м над Блаташница, поради што го храни со помала количина вода дури и при високи нивоа на вода. Поради ова, брзо се претвора во мочуриште, за што придонесува и топла клима на Жупскиот регион со малку врнежи од дожд.

Езерото е во последната фаза од својот развој и е пример за брзо исчезнување на лимнолошките карактеристики.

## Хидрографија
Езерото е долго 800 м и широко 200 м. Неговата површина е 12 хектари.

Водата во езерото се обновува на неколку начини. Еден од нив е со прелевање на река Блаташница за време на високи пролетни нивоа на вода на таа река. Ова прелевање, исто така, го подобрува водниот биланс на езеро. Друг начин е со прилив на подземни води, бидејќи постои постојана подземна врска помеѓу езерото и реката. Езерото се полно со вода и од врнежите, чија годишна количина во овој дел на Србија е 630 мм.

## Растителен свет
Блачкото Езеро е богато со вегетација. Богатство на вегетација е определено од голем број фактори. Еден од нив се минералните супстанции кои се богати со изворите на подземни води што се влеваат во езерото. На екстензивниот раст на вегетација влијаат и надморска височина на езерото, топлата вода и густите наслаги од тресет на дното на езерото. Поради изобилство на хидрофилна вегетација и тресет, езерската вода во базените, позната како „ока“, е темно кафеава по боја и има мала транспарентност, а крајбрежје на езеро е слабо дефинирано. Густа вегетација, која го отежнува пристапот до езерото, делумно е последица на далеку напредната фаза на неговата еволуција. Езерото има и мало економско значење бидејќи трската што расте во него се сече, суши и се користи во градежништвото. Поради сето ова, е поинтересно за биолошки отколку за хидролошки истражувања.

## Наводи

Категорија:Езера во Србија
Ичкова Куќа

**Ичкова Куќа** — споменик на културата во Србија. Претставува културно богатство кое е од големо значење за Белград и се наоѓа во Земун на улица Бежанијска бр. 18.

## Опис
Ичкова Куќа во Земун е изградена во 1793 година. Се состои од подрум, приземје и делумен спрат формиран со висок мансарден покрив. Дизајнирана е во стил на класицизам. Од двотрактен е тип и со двојна намена. Во приземјето била кафеаната „Краљевиќ Марко“, додека првиот спрат се користел за домување. Со текот на времето, била преуредувана. Целосна реконструкција и ревитализација била извршена во осумдесетите години од минатиот век. Ги има сите карактеристики на репрезентативна градска куќа од крајот на XVIII век. Позната е како Ичкова Куќа бидејќи во неа престојувал востанички дипломат и трговец Петар Ичко, кој по воведување на дахијска управа, морал да се пресели од Белград во пограничниот град Земун. Улогата на Ичко била важна за подготовката на Првото српско востание во 1804 година. Петар Ичко бил трговски конзул и посредник помеѓу земунски, солунски и други трговци. Во Земун престојувал од 1802 до 1803 година. Зградата претставува една од најстарите зачувани куќи и сведоштво за урбаниот развој на Стариот град Земун. 

## Галерија

Податотека:Ičkova_kuća_(1).JPG|врска=Датотека:Ičkova_kuća_(1).JPG|алт=Изглед из Бежанијске улице| Поглед од Бежанијската улица
Податотека:Ičkova_kuća_(3).JPG|врска=Датотека:Ičkova_kuća_(3).JPG|алт=Угао Бежанијске и Светосавске улице| На аголот помеѓу Бежанијската и Светосавската улица
Податотека:Ičkova_kuća_(Zemun).jpg|врска=Датотека:Ičkova_kuća_(Zemun).jpg|Поглед од напред
Податотека:Ičkova_kuća_(4).JPG|врска=Датотека:Ičkova_kuća_(4).JPG|алт=Изглед из Светосавске улице| Поглед од Светосавската улица
Податотека:Ičkova_kuća_(5).JPG|врска=Датотека:Ičkova_kuća_(5).JPG|алт=Детаљ улазна врата дворишта| Детал од влезната врата во дворот
Податотека:Ičkova_kuća_(6).JPG|врска=Датотека:Ičkova_kuća_(6).JPG|алт=Двориште| Двор
Податотека:Ičkova_kuća_(7).JPG|врска=Датотека:Ičkova_kuća_(7).JPG|алт=Двориште| Двор
Податотека:Ičkova_kuća_(8).JPG|врска=Датотека:Ičkova_kuća_(8).JPG|алт=Двориште| Двор
Податотека:Ičkova_kuća_(9).JPG|врска=Датотека:Ičkova_kuća_(9).JPG|алт=Двориште| Двор
Податотека:Digital_Belgrade,_Ičkova_kuća_01.jpg|врска=Датотека:Digital_Belgrade,_Ičkova_kuća_01.jpg


## Поврзано
* Петар Ичко
* Првото српско востание

## Надворешни врски
* Ичкова Куќа
* Градски план - Долен град Земун
 
Категорија:Прво српско востание
Иван-кула

мини|267x267пкс|Иван Кула
**Иван-кула** или **Иванова кула** — мала средновековна тврдина која се наоѓа 33 км јужно од Куршумлија, на планината Радан. Тврдината се наоѓа на издвоен врв, на надморска височина од 1076 м во близина на населбата Иван-кула, југозападно од врвот Џак (1.400 м).

## Археологија
Градот бил изграден на врвот на вулкански конус кој бил зарамнет и има стрмно засечени падини. Од зачуваните остатоци е кулата, висока 14 м, со страни од 7,78 и 5,80 м, која стои на римските темели (римски кастел), чии ѕидови со дебелина од 1,34 м се направени од грубо обработени блокови од песочник. Изграден е од делкан камен врзан со добар варов малтер. На северната страна, на кулата се потпира средновековна градба со обем од 56 м, уништена до темелите. На јужната страна има остатоци од помлади градби. Тврдината е изградена во типичен српски доцносредновековен стил за благородник. До денес, на локацијата не се спроведени истражувања, па затоа големината и точната намена на локацијата сè уште се непознати.

## Историја
По Битката на Косово, градот потпаднал под власта на деспотот Стефан Лазаревиќ во 1412 година, кога за прв пат се споменува во историските извори.

## Предание
Од оваа тврдина, херојот на Топлица, Иван Косанчиќ и Милан Топлица, со војската од Горна и Долна Топлица,  преминале преко Трпеза (планина на планината Радан) и отишле во Битката на Косово во 1389 година. Заедно со нивните браќа, Милан Топлица и Милош Обилиќ, тие припаѓале на витешкиот ред - Змеј.

## Галерија

Податотека:Lece_volcanic_complex_110.jpg|врска=Датотека:Lece_volcanic_complex_110.jpg
Податотека:Lece_volcanic_complex_112.jpg|врска=Датотека:Lece_volcanic_complex_112.jpg
Податотека:Lece_volcanic_complex_113.jpg|врска=Датотека:Lece_volcanic_complex_113.jpg
Податотека:Lece_volcanic_complex_119.jpg|врска=Датотека:Lece_volcanic_complex_119.jpg
Податотека:Lece_volcanic_complex_158.jpg|врска=Датотека:Lece_volcanic_complex_158.jpg
Податотека:Lece_volcanic_complex_162.jpg|врска=Датотека:Lece_volcanic_complex_162.jpg
Податотека:Ivan_kula_23.jpg|врска=Датотека:Ivan_kula_23.jpg


## Литература
* Ред на Змејот - Стефан Корвус
* Србија - Земја и население - Феликс Каниц
* Средновековни градови во Србија, Црна Гора и Јужна Србија - Александар Дероко

## Надворешни врски
* ТВ серија: Спа во средниот век - Епизода 1 (Културна и уметничка програма на РТС - Официјален канал)
* ТВ серија: Спа центар во средниот век - Епизода 2 (Културна и уметничка програма на РТС - Официјален канал)
* Туристичка организација Куршумлија
* Иван Кулата

Категорија:Знаменитости во Србија
Елемија

мини|Елемија
**Елемија** — направа која служи за премотување на предиво од чиле во клопче или макара. 

## Опис
Елемијата вообичаено е изработена од дрво. Се состои од потпор на која стои направата, изработена од помасивно дрво за да ја држи елемијата стабилна, и тело во облик на пресечен стожец изработено од вкрстени штички на основите и штички што ги спојуваат двете основи. (види слика) Обликот на пресечен стожец овозможува да се поставуваат различни големини чилиња. 

## Употреба
Предивото во облик на чиле што се добило со мотање на истото на мотовило, се поставува на елемијата, се зема надворешниот крај од предивото и се премотува во клопче или на макара. 

## Наводи

Категорија:Текстилна индустрија
Категорија:Ткаење
Категорија:Плетење
Димитар Борботски

**Димитар** (), познат и како **Димитар Борботски** (*Δημήτριος Μπορμποτζιώτης*) — зограф и иконписец од XVIII век.

## Животопис
Роден е во големото село Борботско, Костурско во XVIII век. Не постојат многу зачувани податоци за неговиот живот. Автор е на фреските во Жиковишкиот манастир, заедно со зографот Михаил од епирското село Кионат. Веројатно негово дело се и иконите во проскинитарите во црквата „Св. Никола“ во Кожани.

## Наводи

Категорија:Грчки зографи
Категорија:Грчки иконописци
Јован Михаил

**Јован Михаил** () — македонски зограф од епирско влашко потекло, претставник на Кионатската школа, еден од најистакнатите мајстори во Македонија во XIX век.

## Животопис
Роден е во големото влашко село Кионат, Мајсторско, денес во Епир, Грција. Најстариот авторски запис, тој го оставил во црквата „Св. Архангел Михаил“ во селото Оптичари, во 1838 г. Таму тој се потпишал како Јован Михаил и објаснил, дека се преселил од епирското село Кионат во тогаш просперитетното битолско село Трново. Во втората четвртина на XIX век, тој се потпишал во десеттина цркви во Битолско и Леринско.

Во 1836 г. работел во црквата „Успение на Пресвета Богородица“ во Велушина. Во долната зона насликал поединечни претстави на многу светци во цел раст. Во горниот дел има композиции со сцени од животот и страдањата на Исус Христос. Впечатливо сликарство оставил на источниот ѕид од нартексот, изведувајќи неколку икони, во техника на ѕидно сликарство како своевиден „ѕиден иконостас“ со допојасните претстави на Исус Христос, Пресвета Богородица со Христос и Свети Јован Крстител.

Заедно со Михаил Зограф од Кионат, во 1844 г. ја живописал црквата „Св. Димитриј“ во Битуша, Леринско со средствата на Аврам и Божин. Ктиторскиот натпис гласи:

Во 1847 г. ја живописал црквата „Св. Петка“ во Скочивир. 

Повторно работел во Велушина во 1848 година, овојпат во манастирот „Св. Ѓорѓи“. Во долниот појас, вообичаено ја поставил галеријата на стоечки светители во цел раст. Во горните партии се сцените со претставите на Христовиот живот и страдања. Заслужува внимание илустрирањето на сцени од детството и успението на Св. Богородица како и од поетската композиција позната како Акатистот на Богородица. На темето од полукружниот свод се поставени во медалјони допојасните претстави на Св. Јован Крстител, малиот Исус обележан како Емануил како и Христос Пантократор или Седржител. Над иконостасот се претставени Светото Тројство и тоа Господ Саваот, Исус Христос и Светиот Дух. Стилот на Јован Зограф импресионира на многу места, кој успешно прави соединување на традиционалната поствизантиска иконографија и новите решенија инспирирани од западната уметност од втората половина на XIX век. Неколку икони на иконостасот исто така се негово дело.

## Галерија

Податотека:Saint Petka Church in Skochivir Fresco 06.jpg|Живописани претстави
Податотека:Saint Petka Church in Skochivir Fresco 09.jpg|Живописани светци
Податотека:Saint Petka Church in Skochivir Fresco 03.jpg|Фрескописот на сводот
Податотека:Saint Petka Church in Skochivir Fresco 01 - Inscription.jpg|Ктиторскиот натпис со името на „Јован од Трново“


## Поврзано

* Кионатска школа

## Наводи

Категорија:Луѓе од Кионат
Категорија:Македонски Власи
Категорија:Македонски зографи
Категорија:Македонски иконописци
Категорија:Претставници на Кионатската школа
Стаклена менажерија (филм)

**„Стаклена менажерија“** (англиски: *The glass menagerie*) – филм на режисерот Пол Њумен (Paul Newman) од 1987 година, снимен по сценариото на Тенеси Вилијамс (Tennessee Williams), засновано врз неговата истоимена драма. Главните улоги ги играат: Џоан Вудворд (Joanne Woodward), Џон Малкович (John Malkovich), Карен Ален (Karen Allen) и Џејмс Нотон (James Naughton). Во 1988 година, филмот бил номиниран за „Златен глобус“ и за „Греми“ за најдобра изворна музика (дело на Хенри Мансини) 

## Синопсис
Младиот Том Винфилд (го игра Малкович) е неостварен писател кој фантазира да побегне од семејната куќа. Неговиот татко одамна го напуштил семејството за кое се грижи неговата посесивна и авторитативна мајка, Аманда (ја игра Вудворд). Таа не ги почитува желбите на своите деца, туку сака целосно да ги контролира нивните животи, така што целито свет го гледа низ призмата на синот Том и ментално нестабилната и чувствителна ќерка Лора (ја игра Ален). Целото слободно време Том го троши на гледање евтини филмови на кино, а Аманда е опседната со планот да најде соодветен сопруг за Лора, која пак бега од стварноста грижејќи се за својата збирка на стаклена менажерија. Една вечер, Том го поканува дома пријателот Џим О’Конор (го игра Нотон) и Аманда се надева дека тој е добар кандидат за Лора. Нештата се заплеткуваат кога се открива дека Лора е заљубена во Џим уште од средношколските денови, но тој е свршен, а Том конечно одлучува да го напушти домот...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1987 година
Категорија:Филмови засновани на драми
Категорија:Филмови на Пол Њумен
Категорија:Филмови со Џоан Вудворд
Категорија:Филмови со Џејмс Нотон
Категорија:Филмови со Карен Ален
Категорија:Филмови со Џон Малкович
Тркала (филм)

**„Тркала“** (српски: *Точкови*) – филм на режисерот Ѓорѓе Милосављевиќ од 1998 година. Милосављевиќ е автор и на сценариото, аглавните улоги ги играат: Драган Миќановиќ, Аница Добра, Љубиша Самарџиќ, Никола Којо, Неда Арнериќ, Светозар Цветковиќ, Милорад Мандиќ и Богдан Диклиќ.

## Синопсис
Немања е момче кое оди кај татко му за да позајми пари за себе и за неговата девојка Маца. Меѓутоа, патот е затворен, така што Немања мора да преноќи во мотелот „Тркало“, заедно со уште неколку луѓе: Владимир Коренко, трговец со оружје, Милан Јуниќ, деловен човек кој продава смртоносни лекови, неговата љубовница Жана, која е платена да го убие, брачниот пар Ѓориќ, како и сопственикот на мотелот. Во текот на ноќта, тие го напаѓаат, го врзуваат и го обвинуваат дека е убиецот познат како Насмеаниот монструм, кој во тоа време убива ширум Србија, а потоа одлучуваат да му судат. Меѓутоа, доаѓа до пресврт и Немања ги презима работите во своите раце...

## Наводи

Категорија:Српски филмови
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Србија
Категорија:Филмови од 1998 година
Категорија:Филмови на Ѓорѓе Милосављевиќ
Категорија:Филмови со Никола Којо
Категорија:Филмови со Љубиша Самарџиќ
Категорија:Филмови со Богдан Диклиќ
Категорија:Филмови со Милорад Мандиќ
Категорија:Филмови со Драган Миќановиќ
Категорија:Филмови со Аница Добра
Категорија:Филмови со Неда Арнериќ
Категорија:Филмови со Светозар Цветковиќ
Водочница

**Водочница** — река во јужниот дел на Македонија, во западниот дел на Струмичкото Поле.

## Тек

Реката се наоѓа северно од селото Водоча и северозападно од градот Струмица. Зафаќа сливно подрачје од 188,2 км2.

## Галерија


Податотека:Водочница меѓу Колешино и Бориево 2.jpg|Поглед на реката


## Поврзано
* Водоча
* Струмичко Поле

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Реки во Македонија
Категорија:Струмичко Поле
Категорија:Колешино
Категорија:Бориево
Црква „Свети апостоли Петар и Павле“ - Луково

**Црква „Свети апостоли Петар и Павле“** — црква во селото Луково во општината Куршумлија, Топлички Управен Округ. Се наоѓа во рамките на гробиштата Луково (Бабиќ) на источните падини на планината Копаоник. Основана е од кралот Милутин (1282–1321), кој, меѓу другото, бил најголемиот градител во тоа време и еден од најголемите дарители од семејството Немањиќ. Првата намена на црквата била да им служи на рударите кои работеле во близина. Таа била многупати палена поради самата местоположба, која не била мирна во тие раздобја, туку постојано се воделе војни. Врз основа на зачуваните списи, може да се види дека црквата била обновувана најмалку 3 пати: во 1871, 1895 и 1983 година. Посветена е на апостолите Петар и Павле, во чие име православните го слават празникот Петровден на 12 јули, а Павловден на 13 јули. Се верува дека иконостасот е дело на мајстор од работилницата на Аврам Дичов.

## Наводи

## Литература
*Раичевић Слободан (2009), Црква светих апостола Петра и Павла у подкопаоничком селу Лукову, *Зборник радова Филозофског Факултета у Приштини*, бр. 39

Категорија:Цркви во Нишката епархија
Категорија:Пештери во Србија
Категорија:Куршумлија
Категорија:Пештерни цркви
Размена на местата

**„Размена на местата“** (англиски: *Trading places*) – филм на режисерот Џон Лендис (John Landis) од 1983 година, снимен по сценариото на Тимоти Харис (Timothy Harris) и Хершел Вајнгрод (Herschel Weingrod). Главните улоги ги играат: Ден Акројд (Dan Aykroyd), Еди Марфи (Eddie Murphy), Џејми Ли Кертис (Jamie Lee Curtis), Денхолм Елиот (Denholm Elliott), Ралф Белами (Ralph Bellamy) и Дон Амичи (Don Ameche). Музиката за филмот е дело на Елмер Бернстајн, кој бил номиниран за наградата „Оскар“, Елиот и Ли Кертис биле наградени со БАФТА за најдобри споредни глумци, додека филмот бил номиниран за „Златен глобус“ за најдобра комедија или мјузикл. 

## Синопсис
Луис Винтроп III (го игра Акројд) е успешен млад брокер со раскошен стан и со личен слуга (го игра Елиот). Били Реј Валентајн (го игра Марфи) е ситен измамник и бездомник. По една незгода во која Валентајн се среќава со Винтроп и со неговите работодавци, браќата Дјук, тие решаваат да направат мал опит: да ги заменат животите на Валентајн и Винтроп. Тие му местат кражба на Винтроп, кој останува без свршеницата, станот и кариерата, а Валентајн го зазема неговото место. Меѓутоа, со помош на новата пријателка, проститутката Офелија (ја игра Ли Кертис), Винтроп смислува план како да си врати угледот...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1983 година
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во САД
Категорија:Филмови на Џон Лендис
Категорија:Филмови со Еди Марфи
Категорија:Филмови со Дон Амичи
Категорија:Филмови со Џејми Ли Кертис
Категорија:Филмови со Ден Ајкројд
Категорија:Филмови со Денхолм Елиот
Категорија:Филмови со Ралф Белами
Песни (Константин Миладинов, 1967)

**„Песни“** — збирка песни на Константин Миладинов во издание на Македонска книга од 1967 година.

## Содржина
Книгата содржи 14песни, како и два текста: „Охридска архиепископиа“ и „Од Предговорот на Зборникот од народни песни на миладиновци“.
* Шупељка (кавал)
* Не — непијам
* Бисера
* Голапче
* Желание
* Клетва
* Скрсти
* Побратимство
* Думание
* Сираче
* На с’нцето
* Т’га за југ
* На чужина
* Грк владика на Болгарите

## Технички одлики
Кигата е објавена како дел од библиотеката „Атлас“ и има 99 страници. Нацртот на корицата е дело на Коста Бојаџиевски, а коректор била Вера Арсовска. Книгата е испечатена во графичкиот завод „Гоце Делчев“ во мај 1967 година, во тираж од 10 000 примероци. Таа не е каталогизирана и не ја поседува меѓународната ознака ISBN.

## Наводи

Категорија:Дела на Константин Миладинов
Категорија:Македонски стихозбирки
Категорија:Изданија на Македонска книга
Категорија:Појавено во 1967 година во Македонија
Категорија:Книги од 1967 година
Call of Duty: Modern Warfare (2019)

***Call of Duty: Modern Warfare*** — компјутерска игра во жанрот пукачка игра од прво лице, развиена од страна на Infinity Ward, а издадена од Activision. Играта излегла на 25 октомври 2019 г. Овој наслов претставува обнова на потсеријалот *Modern Warfare*, а воедно е и шеснаесеттиот проект во целата франшиза.

На 10 март 2020 г., за играта бил објавен бесплатниот додаток *[[Call of Duty: Warzone|Warzone]]*, кој не бара поседување на изворната игра. Тој претставува повеќеиграчка пукачка игра во жанрот „кралска битка“, со капацитет до 150 играчи на една карта и можност за накрсно играње меѓу ЛС, PlayStation 4 и Xbox One. Продолжението излегло на 28 октомври 2022 г., додека третиот дел бил објавен на 10 ноември 2023 г.

## Играчки процес

### Кампања
Едноиграчката кампања во *Modern Warfare* се сосредоточува на реализмот и вклучува тактички морални избори. Врз основа на овие избори, играчот се оценува и добива соодветен резултат на крајот од секое ниво. Во одредени мигови, играчите мораат брзо да проценат дали неиграчките ликови претставуваат закана или не; на пример, граѓанка за која се верува дека посегнува по оружје, но всушност само го зема своето бебе од лулката.

Оваа оценка за колатерална штета, наречена процена на закана, се заснова на тоа колку граѓани играчот ќе повреди или убие, а рангот се движи од А до F. Оние со повисок резултат добиваат посебни награди.

Дијалозите меѓу ликовите се менуваат во зависност од одлуките што ги носи играчот во текот на играта. Вклучени се и бројни тактички решенија: на пример, играчот може да користи снајперска пушка во отворена средина за да ги исполни целите по нелинеарен редослед, или пак да избере да ги искрши светилките за да користи ноќен вид при упади и чистење на просториите.

## Приказна
Капетан Прајс и британската специјална единица SAS ги здружуваат силите со ЦРА и Ослободителната војска на Урзикстан за да го пронајдат украденото хемиско оружје. Борбата ве води од Лондон до Блискиот Исток и подалеку, додека оваа заедничка оперативна група се бори да спречи војна од светски размери.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Игри за Windows
Категорија:Игри за PlayStation 4
Категорија:Игри за Xbox One
Категорија:Пукачки игри од прво лице
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Свештеномаченик

[мини|285x285пкс|Свештеномаченикот и епископ антиохиски [Игнатиј Богоносец]]
**Свештеномаченик** (, ) — маченик кој имал чин епископ, свештеник или ѓакон и кој страдал за Исус Христос.

Разликата помеѓу свештеномаченик и маченик е присуството на чин. Свештеномачениците не претставуваат посебна личност од светци и се одбележуваат на Светата Литургија заедно со други маченици. Во православието, во проскомидијата, за нив, како и за другите маченици, петтата честичка се зема од деветкратната профора.

Повеќето од новите маченици и исповедници на православната црква биле канонизирани токму како свештеномаченици (претежно свештеници или епископи).

## Поврзано
* Маченик
* Великомаченик

## Наводи

Категорија:Православие
Категорија:Христијанство
Категорија:Маченици
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Великомаченик

[мини|250x250пкс|[Икона на великомачениците Теодор Тирон и Теодор Стратилат, 16 век, манастир Преображение, Прилеп]]
**Великомаченик** (од византиски грчки , , од , ' + , '; ; ; Georgian) — поделба на светците кои се почитуваат во православните цркваи и оние источни католички цркви кои го следат цариградскиот обред. Поимот се користи и на Малта, особено од парохиите посветени на Свети Ѓорѓи.

Општо земено, великомаченик е маченик кој претрпел тешки мачења - честопати правејќи чуда и преобраќајќи неверници во христијанство во тој процес - и кој стекнал широко почитување во целата Црква. Овие светци често се од првите векови на Црквата, пред Миланскиот едикт. Овој поим обично не се применува на светци кои би можеле подобро да се опишат како свештеномаченици (свештеници маченици) или првомаченици (првиот маченик во дадено подрачје).

## Список
* Анастасија Сремска
* Апостол Новиот
* Артемиј
* Варвара од Никомидија
* Принцот Биџин, принцот Елизбар и принцот Шалва од Грузија
* Катерина Александриска
* Харалампиј
* Кристина од Болсена
* Димитриј Солунски
* Ефимија
* Евстатиј
* Георги
* Георги Нови Софиски (1515)
* Гоброн
* Ирина Македонска
* Јован Новиот од Сучава
* Кетеван од Мухрани
* Константи Каки
* Недела Никомидиска
* Лазар од Србија
* Марина Маченичка
* Мина Египетски
* Меркуриј Кесариски
* Пантелејон од Никомидија
* Света Петка Римска
* Фануриј Родоски
* Прокопиј Скитополски
* Савас Готот
* Теодор Гавра од Атран во Халдеја
* Теодор Стратилат
* Теодор Тирон
* Трифун од Камсада
* Ксенија од Пелопонез

## Поврзано
* Маченик
* Свештеномаченик

## Наводи

Категорија:Видови светци
Категорија:Великомаченици
Психро (пештера)

**Психро** () — древна минојска света пештера во висорамнината Ласити во областа Ласити на источен Крит. Психро се поврзува со **Диктејската** или **Диктајанската пештера** (; *Диктеон Антрон*), едно од местата за кои се верувало дека е родно место на Зевс. Според други легендаи, родното место на Зевс било **Идејската Пештера** (Ἰδαῖον Ἄντρον) на планината Ида. Според *Теогонија* од Хесиод (477-484), Реја го родила Зевс во Ликт и го скрила во пештера на планината Егеон. Од крајот на деветнаесеттиот век, пештерата над современото село Психро се идентификува со Диктејската Пештера, иако постојат и други кандидати, особено пештерата над Палаикастро на планината Петсофас.

## Географија
Пештерата се наоѓа во префектурата Ласити. Во минојско време, градот Малија бил најблискиот метрополитенски центар.

## Мит
десно|мини|250x250пкс|Крадците Лај, Целеј, Еголиј и Кербер биле каснати од пчели во Диктејската пештера
Диктејската пештера била позната во старогрчката митологија како местото каде што Амалтеја го хранела Зевс со козјо млеко кога тој бил бебе. Археологијата сведочи за долгогодишната употреба на местото како место за култно обожавање. Дадилката на Зевс, која била задолжена од Реја да го одгледа во тајност тука, за да го заштити од неговиот татко Крон, во некои контексти е именувана како нимфата Адрастеја. Тоа е една од бројните пештери за кои се верувало дека е родно место или скривалиште на Зевс. Планините, од кои е дел пештерата, се познати на Крит како Дикте.
десно|мини|Базенот со вода во пештерата
десно|мини|Идејска пештера

## Наводи

## Извори
* Jones, Donald W. (1999). *Peak Sanctuaries and Sacred Caves in Minoan Crete* 
*Rutkowski, B., and Krzysztof Nowicki (1996). *The Psychro Cave and Other Sacred Grottoes in Crete* (Warsaw: Polish Academy of Science)
*Watrous, L. Vance (1996). *The Cave Sanctuary of Zeus at Psychro: A Study of Extra-Urban Sanctuaries in Minoan and Early Iron Age Crete* (Liège/Austin: Université de Liège / University of Texas at Austin)

## Надворешни врски

* Грчко Министерство за култура
Категорија:Зевс
Категорија:Свети пештери
Категорија:Места во старогрчката митологија
Категорија:Координати на Википодатоците
Горна Топоница (Прокупље)

**Горна Топоница** () — населено место во градот Прокупље Топлички Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 40 жители. 

## Поврзано
* Прокупље
* Топлички Управен Округ
* Јужна Србија

## Наводи

Категорија:Населени места во Прокупље
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Џон Аријас

**Џон Адолфо Аријас Андраде** (роден на 21 септември 1997 година, во Кибдо) — колумбиски фудбалер,  на  и на колумбијската репрезентација.

## Надворешни врски
* 

Категорија:Колумбиски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Америка Кали
Категорија:Фудбалери на ФК Флуминенсе
Категорија:Фудбалери на ФК Вулверхемптон Вондерерс
Категорија:Луѓе од Кибдо
Категорија:Живи луѓе
Христијанска адвентистичка црква (Колешино)

**Христијанска адвентистичка црква во Колешино** — христијански храм кој се наоѓа во струмичкото село Колешино, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во горниот дел на селото, над православната црква „Вознесение Христово“.

## Наводи

## Надворешни врски

* Профил на ХАЦ

Категорија:Колешино
Категорија:Христијанска адвентистичка црква во Македонија
Категорија:Протестантски цркви во Македонија
Црква „Св. Петар и Павле“ - Бајково

**Свети Петар и Павле** — главна манастирска црква на Бајковскиот манастир во струмичкото село Бајково, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во самото село.

## Историја

Била изградена во 1943 година и обновена во 1986 година.

## Поврзано
* Струмичко архијерејско намесништво
* Бајково
* Бајковски манастир („Св. Петар и Павле“)

## Наводи

Категорија:Храмови посветени на Свети Петар и Павле во Македонија
Категорија:Појавено во 1943 година во Македонија
Категорија:Бајковски манастир
Бајковски манастир

**Бајковски манастир** — манастир во струмичкото село Бајково.

## Местоположба

Манастирот се наоѓа во самото село Бајково.

## Историја

Денешниот манастир бил обновен во 1986 година, а бил изграден во 1943 година.

## Градби во манастирот

Манастирскиот комплекс е составен од: главната манастирска црква како и други помошни објекти.

### Црква „Св. Петар и Павле“

Главната манастирска црква е посветена на Свети Петар и Павле, по која е и наречен целиот манастир.

## Наводи


Категорија:Бајково
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Струмичката епархија
Категорија:Манастири во Струмичкото архијерејско намесништво
Бајковица

**Бајковица** — река во јужниот дел на Македонија, во источниот дел на Струмичкото Поле.

## Тек

Реката поминува низ селата Бајково и Ново Коњарево.

## Галерија


Податотека:Бајковица во Бајково 2.jpg|Поглед на реката кај Бајково
Податотека:Бајковица кај Ново Коњарево.jpg|Поглед на реката кај Ново Коњарево


## Поврзано
* Бајково
* Ново Коњарево
* Струмичко Поле

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Бајково
Категорија:Ново Коњарево
Категорија:Реки во Македонија