open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Јулски жртви

мини|Споменик на жртвите од јули

**Јулски жртви** е името на жртвите од масакрот што се случил на 29 јули 1845 година во Загреб за време на протестите против Унгарците.

## Историја

За време на подготовките за Загрепското жупаниско собрание во 1845 г. биле фалсификувани потписи за да има повеќе Унгарци и помалку народници. По наредба на кралот е направен списокот на благородници за собранието според оној од 1835 година, од која корист имале и Унгарците. Собранието започнало со работа на 28 јули, еден ден подоцна, на 29. јули 1845 година во Трг Свети Марко во Загреб, околу 19,00 часот, офицер го ранил Мирко Боговиќ, а потоа војниците отвориле оган по наредба на полковникот. 13 лица загинаа, а 27 лица се ранети. Првиот истрел бил испукан од куќата на унгарската адвокатка Тадија Фериќ, која се наоѓала на аголот на плоштадот Свети Марко и улицата Млетачка.

Многу народи се собрале на погребот на жртвите од јули и ја покажале својата решителност во борбата против унгарската хегемонија во Хрватска. Жртвите биле погребани на гробиштата Јурјевски, а потоа преместени во Мирогој.

Сличен настан се случил и на 22 мај 1897 година  кај Бошњаците, кога на денот на изборите за Парламентот на Кралството Хрватска и Славонија, осум лица биле убиени, а осумдесет лица биле ранети од антихрватскиот режим. Настанот е познат како Крвави бошњачки избори.

## Наводи

Категорија:Историја на Хрватска
Рафаел Гомез Ортега

**Рафаел Гомез Ортега**, (, 1882 – 1960) исто така познат како *Ел Гало* („петелот“) бил тореадор од почетокот на дваесеттиот век. Тој потекнувал од семејство на познати тореадори, вклучувајќи го неговиот татко матадор, Фернандо Гомез Гарсија и помладиот брат матадор, Хозе Гомез Ортега. Тој денес е запаметен по неколку негови уникатни борбени техники како што била „еспантада“- или „неочекуван лет“, кој едноставно се состоел од негово бегство кога бикот ќе влезел во рингот. Други техники вклучувале борба со бикови од стол.

Неговите борби се сметале забавни за публиката, а поради овој „спортски дух“ седум пати бил изваден од пензија. Конечно се пензионирал на 4 октомври 1936 година. Коментаторите откриле дека неговиот периодичен страв од бикови бил карактеристичен за неговиот стил, забележувајќи дека често бил храбар кога му одговарало, а кога тоа не му одговарало паѓал на паника. Ортега подоцна го потрошил своето богатство и потоа бил издржуван од Хуан Белмонте. Тој бил кратко оженет со Пастора Империо, позната танчерка на фламенко. Починал на 25 мај 1960 година на 77-годишна возраст.

## Наводи

## Надворешни врски

* Биографија на Ел Гало (на шпански) 
*   

Категорија:Починати во 1960 година
Категорија:Родени во 1882 година
Категорија:Статии со извори на шпански (es)
Категорија:Тореадори
Жак Абардонадо

**Жак Абардонадо** (роден на 27 мај 1978 година) бил француски поранешен фудбалер кој играл како дефанзивец, моментално е помошник менаџер на клубот Марсеј, од Лига 1.

## Личен живот
Абардонадо имал шпанско ромско потекло преку неговиот татко. Негов братучед бил францускиот фудбалер Андре-Пјер Жињак. Тој израснал во Ла Кастелан.

## Почести

### Играч
**Лориен**

* Француски Куп: 2001–02
* Вицешампион на Купот на Лигата: 2001–02

**Ница**

* Вицешампион на Купот на Лигата: 2005–06

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Фудбалери од Бундеслигата
Категорија:Фудбалери на ФК Олимпик Марсеј
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1978 година
Зејна Муркиќ

**Зејна Муркиќ** (родена на 28 декември 1986 година), позната како **Зејна**, е српска пејачка. Таа била член на поп-бендот Луна од 2009 до 2010 година, по што продолжила со својата кариера како самостојна пејачка.

## Раниот живот
Со ромско потекло, Зејна Муркиќ е родена на 28 декември 1986 година, во Лозница. Уште од нејзино рано детство она се занимавала со пеење и танцување, а првите настапи ги имала на само 10 години. На 16 години почнала професионално да пее и да настапува низ Србија и во странство.

## Кариера
Зејна ја започнала својата кариера во натпреварот *Операција тријумф*, од кој брзо се откажала, но веднаш по оваа ТВ програма добила покана од Чеда Чворак, основачот на групата Луна.Од 2009 до 2010 година, таа беше член на Луна, со која снимила два албума, „Да сан не престаје“ и *„*Секс на плажа*“*. Како главен вокал во групата, таа ги испеала некои од најзабележителните нумери на овие албуми, како „Паника“, „Вриштим у себи“, „Клела бих“ и „Ало, ало“.

На крајот на 2010 година, Зејна ја напуштила групата и решила да се посвети на својата самојстојна кариера. Во јуни 2011 година, таа го издала својот прв сингл на англиски јазик насловен „Tonight“ во соработка со Ди Монк . Истата година го објавила и својот прв соло сингл на српски јазик наречен „Најбоља“, кој сама го компонирала и напишала. Во 2012 година го објавила синглот „Драма“, кој го отпеала заедно со Слаѓа Делибашиќ и раперот Ша. Истата година учествувала на фестивалот Врњачка бања, каде ја освоила наградата од страна на жирито на весниците. Во меѓувреме, таа почнала да пишува песни за други уметници, а исто така пее придружни вокали. Во 2013 година, таа го издала синглот „Абсинт“.

Зејна ја пее песната „Рушка“ во сцената на филмот *„Тома* “ (2021) како и ромската песна „Јаг“.

### ''Песна за Евровизија''
Зејна учествувала на *[[Песна за Евровизија '22]]* со песната „Нема те“ и се пласирала во финалето на овој натпревар. Мелодијата ја напишал Владимир Мараш, а текстот Сања Периќ. Аца Софронијевиќ свирел на хармоника. Во 2023 година, таа учествувала на *[[Песна за Евровизија '23]]* со песната „Румба“, со која завршила на седмото место во финалето, а првично „Румба“ била направена за мјузикл.

На 21 декември 2023 година, Зејна беше прогласена меѓу учесниците на *[[Песна за Евровизија '24]]* со песната „Најболја“. Со песната се пласирала до финалето.

## Наводи
Категорија:Српски поп пејачи
Категорија:Луѓе од Лозница
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1986 година

Категорија:Српски романи
Речни острови во Вардар

Ова е список на речни острови долж течението на реката Вардар. Од нив, околу десетина зафаќаат површина поголема од 0,01 км2 (1 ха).

## Список на речни острови во Вардар
Во табелата во продолжение е направен преглед на речните острови долж течението на Вардар на територијата на Македонија. Прегледот содржи групи острови и поединечни острови, а започнува од првиот забележан остров по течението на реката и продолжува низводно до последниот пред границата со Грција.


 


## Поврзано
* Речни острови во Македонија
* Вардар

## Наводи

## Надворешни врски
Грациела Бранкуши

**Грациела Бранкуши** (романски: *Grațiela Brâncuși*, 23 јули 1989) е романска глумица. Таа е родена во Романија, но живее во САД. Таа е позната (според податоците од април 2024) по улогата на „Ноеми“ во серијата  *[[1883 (телевизиска серија)|1883]]* (2021–2022) како и улогата во *[[Градоначалник на Кингстаун]]* (2023).

## Ран живот
Јоана Грациела Бранкуши е родена во Темишвар, Романија, на 23 јули 1989 година. Таа е правнука на Константин Бранкуши. Бранкуши ја одгледалa нејзината мајка по разводот на нејзините родители. Нејзината сестра е единаесет години постара од неа. Бранчуши е ромка од страната на нејзиниот татко. Таа се преселила во Лос Анџелес.

Студирала новинарство на Универзитетот во Букурешт и е член на театарскиот ансамбл *The Actors' Gang*.

## Кариера
Бранкуши го имаше своето деби во театрите. Сепак, по пандемијата на КОВИД-19, таа започнала да оди на аудиции. Во декември 2021 година, Бранкуши била одбрана за улогата „Ноеми“, вдовица Ромка, во серијалот со ограничено прикажување на Парамаунт+  1883. Една година подоцна таа потпишала со *Elevate Entertainment* за управување во сите области.

Во септември 2022 година, било објавено дека Бранкуши се приклучила на екипата на „Градоначалникот на Кингстаун“ во втората сезона. Премиерата била прикажана на 15 јануари 2023 година.

## Личен живот
Бранкуши стапила во брак со Тим Робинс на 1 февруари 2017 година. Тие се разделиле на 1 јули 2020 година. Бракот бил чуван во приватност сè додека Робинс не поднел барање за развод во јануари 2021 година. Разводот бил финализиран во 2022 година.

Освен за глума, таа има интерес и за фотографирање и читање.

## Филмографија
### Телевизија

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* Профил на Инстаграм

Категорија:Романски глумци
Категорија:Ромски глумци
Кажи им дека Вили Бој е овде

**„Кажи им дека Вили Бој е овде“** (англиски: *Tell Them Willie Boy Is Here*) — филм на режисерот Абрахам Полонски (Abraham Polonsky) од 1969 година. Полонски е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Роберт Редфорд (Robert Redford), Кетрин Рос (Katharine Ross), Роберт Блејк (Robert Blake), Сузан Кларк (Susan Clark), Бери Саливен (Barry Sullivan) и Џон Вернон (John Vernon). Филмот е снимен според вистинитата приказна за Индијанецот наречен Вили Бој и за неговиот судар со законот во 1909 година, во градот Бенинг, Калифорнија, како и според книгата „Вили Бој: Лов на луѓе во пустината“ (Willie Boy: A Desert Manhunt) на Хари Лотон (Harry Lawton) од 1960 година. Во 1971 година, Редфорд и Рос ги освоиле наградите на Британската академија на филмската и телевизиската уметност во категориите најдобар глумец и најдобра глумица, соодветно.

## Синопсис
Индијанецот Вили Бој (го игра Блејк) доаѓа во судир со таткото на својата девојка Лола (ја игра Рос), зашто тој не ја одобрува нивната врска. Притоа, во самоодбрана, Вили Бој го убива таткото на Лола, а тие двајца бегаат. По нив започнува потера, предводена од заменикот на шерифот Кристофер Купер (го игра Редфорд), кој делумно сочувствува со младиот пар. Состојбата постепено се заострува и најпосле доаѓа до пресметка меѓу Вили Бој и Купер...

## Наводи

Категорија:Филмови на Абрахам Полонски
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Американски филмови
Категорија:Вестерни
Категорија:Филмови од 1969 година
Категорија:Филмови со Џон Вернон
Категорија:Филмови со Роберт Редфорд
Категорија:Филмови со Кетрин Рос
Категорија:Филмови со Роберт Блејк
Категорија:Филмови со Сузан Кларк
Категорија:Филмови со Бери Саливен
Категорија:Филмови засновани на романи
Магарешки години

Романот, **Магарешки години,** на Бранко Ќопиќ од 1960 година, ни го претставува растење на авторот помеѓу детството и зрелоста, но во делото може да се најде секој млад човек кој расте во безгрижни времиња и чии години се обележани со ученички проблеми и пубертетски немири.

Напишан е во хумористичен и донекаде носталгичен стил.

## Анализа на романот
Насловот на романот „Магарешки години“ се однесува на немирните пубертетски години обележани со фантазии, палавштини, прва љубов.

Дејството на романот се одвива во Бихаќ. Нараторот (Бранко) ја започнува приказната во сегашноста,при што ја опишува битката за Бихаќ во1942 година, во која учествувал и самиот, а потоа се присетува на деновите кога бил средношколец и живеел во ученички дом во 1930-тите. Романот нагло завршува со дејство кое уште еднаш се однесува на сегашноста.

Главните ликови во книгата се момчињата: раскажувачот Бранко, најсилниот во друштвото Бајо, Хамид од муслиманска вероисповед, нискиот и бестрашен Крсто, Дуле Дабиќ кој бил наглув и секогаш гладен, како и браќата близнаци Бранко и Ранко Мандиќ.

## Драматизација
Како и многу други дела на Бранко Ќопиќ, романот *Магарешки години* бил драматизиран и изведен во детските театри низ бившата СФРЈ.

## Поврзано

* Магарешки години (филм)
* Бранко Ќопиќ
* Орлите летаат рано

## Наводи

Категорија:Српски романи
Категорија:Детска книжевност
Betty магазин

**Betty магазин** е македонско месечно списание од областа на здравото живеење, медицината и фармацијата. Во магазинот се наоѓаат интервјуа со личности од Северна Македонија или пак информативни статии коишто се на тема од горенаведените области. Во статиите се покриени содржини кои дисутираат одредени болести или состојби и како читателот ним би можел да им пристапи на здравствен начин. Шеф на редакција е Гордана Димевска додека издавач е Феникс Фарма ДООЕЛ Скопје. Списанието е бесплатно и достапно во сите аптеки кои ги поддржубаат BETTY маркетинг концептот. Во списанието број 119 од февруари 2024 има дадено интервју и познатата македонска пејачка Викторија Лоба.

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјална веб страница  на Бети
*Официјална веб страница на списанието Бети

Категорија: Македонски медиуми
Сигне Киви

мини| Сигне Киви
**Сигне Киви** (родена на 24 февруари 1957 година во Талин ) е естонска текстилна уметничка и политичар. Била член на IX, X и XIV Парламент. Од 1999 до 2002 година била министерка за култура. 

Во 1980 година дипломирала на Естонската академија за уметности за дизајн на текстил.

Од 1985 до 1991 година била уметник во уметничката фабрика АРС. Од 1988 година е предавач на Естонската академија за уметности, а од 1997 година е професор. Помеѓу 2005 и 2015 година таа била ректор на Естонската академија на уметностите, а помеѓу 2017 и 2019 година била директор на музејот за уметност во Тарту.

Од 1998 до 2006 година, и повторно од 2014 година, таа е член на Естонската реформска партија.

## Наводи

Категорија:Родени во 1957 година
Категорија:Естонски уметници од 20 век
Категорија:Естонија
Долга реса крај морето

***Долга реса крај морето*** () е роман од 2019 година на чилеанската авторка Изабел Аљенде. Оригинално објавен во Шпанија од Плаза и Јанес а првпат бил објавен во Соединетите Држави од Винтиџ Еспањол. Романот бил издаден во 2019 година на шпански како *Largo pétalo de mar*, а на англиски бил преведен од Ник Каистор и Аманда Хопкинсон. Раскажана преку измислени ликови во контекст на вистински историски настани, приказната се одвива делумно за време на Шпанската граѓанска војна и делумно во Чиле каде што протагонистите повторно се сведоци на борбата помеѓу слободата и репресијата. *Долга реса крај морето* била најпопуларна книга во Шпанија помеѓу април 2019 и април 2020 година.

## Заплет
Приказната започнува за време на Шпанската граѓанска војна во Барселона, каде што главниот лик, Виктор Далмау, ги напуштил медицинските студии за да и помогне на Шпанската републиканска војска против фашистичките сили на генералот Франциско Франко. Неговиот брат, Гиљем, исто така републикански војник, умира во Битката кај Ебро. Виктор бара помош од неговиот баскиски пријател, Аитор Ибара, за да ја испрати мајка си и, Розер, во Франција, бидејќи победата на силите на Франко е се поизвесна. По многу обиди, тој и Розер повторно се соединуваат во Франција и дознаваат дека Винипег, брод изнајмен од поетот Пабло Неруда, ќе однесе одреден број шпански бегалци во Чиле. Очајни да ја искористат оваа шанса, Виктор и Розер неволно се венчаваат за да се квалификуваат за патувањето. Тие тргнуваат на ова патување, но преселбата во туѓа земја не е крај на нивните проблеми, и таму повторно се принудени да бидат сведоци на борбата меѓу слободата и репресијата, која се чини како бескрајна војна.

## Прием
На веб-страницата Бук Маркс (анг: Book Marks), која доделува поединечни оценки за рецензии на книги од мејнстрим книжевни критичари, романот доби „Позитивна“  кумулативна оцена заснована на 20 критики. Марсела Дејвисон Авилес од НПР се восхитува на „надарените приказни“ на Аљенде, истакнувајќи дека „ *Долга  реса крај морето* е љубовна приказна за овие времиња. Но, тоа не е приказна за која било ера. Нејзиниот повик е непроменлив, како онаа надежта на Неруда“. *[[Набљудувачот|Обсервер]]* ја пофалува вештината со која Аљенде раскажува приказна за „миграција“, „тема изострена од нејзината сопствена животна приказна“. Во својата рецензија за *[[The New York Times|„Њујорк тајмс“]]*, Пола Меклејн ги истакнува темите на овој роман: „Постои смисла дека секој човечки живот е одисеја и дека како и каде се поврзуваме ја создава структурата на нашето постоење: изворот на нашата хуманост. “. Киркус Ривјус (анг: *Kirkus Reviews)* ја пофалува вештината на раскажување приказни на Аљенде: „Аљенде има тенденција да ги опишува емоциите и настаните наместо да се задлабочува во нив, и ја слика историската позадина во многу широки потези, но како раскажувач е многу примамлива“.

## Наводи

Категорија:Чилеанска книжевност
Индијанците во Чикаго (Мештровиќ)

мини| Копјаник
мини| Стрелец
**Индијците во Чикаго** ( *Стрелец и* копјаник) се две бронзени коњички скулптури што стојат на Конгрес Плаза на западниот влез на големиот Грант парк во Чикаго, САД. Скулптурите се направени во Загреб од страна на хрватскиот скулптор Иван Мештровиќ, а се поставени во Чикаго во 1928 година. Создавањето на скулптурите било финансирано од Фондацијата Бенџамин Фергусон. Тие се високи околу пет метри, а платформата достигнува речиси единаесет метри должина.

*„Најдобрите монументални скулптури на Мештровиќ се неговите Индијанци во Чикаго; тие не се премногу очигледно стилизирани: мускулите на коњаникот се речиси анатомски реални.* *(...) Овие статуи покажуваат колку се поважни вистинските скулптурни чувства од идеологијата, а Мештровиќ едвај знаел ништо за идеалите на американските Индијанци*. Иако првично сакал да постави *по* една скулптура на каубој и Индијанец, тој се одлучил за домородните Американци со цел да го зачува споменот на индиските племиња кои некогаш живееле во прериите на Илиноис. Особеноста на овие скулптури е тоа што на фигурите им недостасува оружје. Отсуството на оружје е намерно затоа што уметникот сметал дека е подобро да ги остави на имагинацијата, притоа фокусирајќи го вниманието на силните линии на човечката и животинската мускулатура, и линеарните обрасци на коњски гриви, опашки и пердуви на главите на фигурите. Иако коњите повеќе личеа на оние од неговиот роден крај отколку на американските воини од преријата, Мештровиќ сакал и успеал со нив да ја покаже живоста на Чикаго.
алт=|центар|мини|400x400пкс|<center> Влезот во Грант Парк во близина на авенијата Мичиген, врамен од двете страни со ''Стрелецот'' и ''Спирмен'' на Мештровиќ</center>

## Наводи

Категорија:Чикаго
Категорија:Скулптури од Иван Мештровиќ
Цетињски октоих

***Цетињски октоих*** () — православна богослужбена книга отпечатена во 1494 година во Цетиње, главниот град на Кнежеството Зета (денешна Црна Гора). Тоа е првиот инкунабулум напишан во српска рецензија на црковнословенски јазик, како и првата книга отпечатена на кирилица во Југоисточна Европа. Октоихот е испечатен под раководство на јеромонахот Макариј во печатницата Црнојевиќ, основана во 1493 година од Ѓураѓ Црнојевиќ, владетелот на Зета. Отпечатен во два дела, неговата прва свеска ги содржи химните што треба да се пеат на првите четири тонови од октоихот на музички начини, а химните за останатите четири тонови се вклучени во втората свеска. Двете свески се нарекуваат *Октоих првогласник* и *Октоих петогласник*, соодветно.

## Октоих првогласник
Октоихот првогласник бил завршен на 4 јануари 1494 година. Зачувани се 108 примероци од оваа книга. Содржи 270 листа со големина 29 x 21,6 см. Се одликува со висококвалитетно и чисто двобојно печатење, црвено и црно, со фино обликувани букви. Украсена е со вињетки и иницијали испечатени од дрвопис во духот на ренесансата со траги од старите ракописни традиции. Во квалитетот на печатењето и украсувањето се смета дека е на исто ниво со венецијанското печатарство во тоа време. Националната библиотека на Црна Гора „Ѓурѓе Црнојевиќ“ во Цетиње, во 1987 година објавила 600 факсимили на Октоихот првогласник.

## Октоих петогласник
десно|мини|270x270пкс| Цетињскиот октоих петогласник (модерно препечатена)
Октоихот петогласник го претставува првиот илустриран јужнословенски инкунабулум. Зачуван е во фрагменти, од кои најдолгиот има 37 листа. Има шест дрвописни илустрации, направени од уметник кој успеал да постави прилично сложени композиции со многу ликови на условно мал простор.

## Поврзано
* Божидар Вуковиќ

## Наводи

## Литература
* 
* 

## Надворешни врски
* ''Цетињски октоих'' (нецелосен), Библиотека на Матица српска

Категорија:Српски ракописи
Категорија:Српска книжевност
Категорија:Црногорска книжевност
Категорија:Христијански текстови од 15 век
Сламка

мини|Сламки во боја
**Сламка** или **цевче** — тенко цевче што се користи за пиење пијалаци, главно од чаша. Името го добила по сламата од која првично се правела.

Историчарите не знаат кој ја добил идејата да ја направи сламка, но се верува дека е многу стара. Првите познати сламки биле користени за пиење пиво. Најстарата сламка за пиење е пронајдена во сумерска гробница и се верува дека е од пред 3.000 г. пр. н. е., била златно цевче со скапоцен вметна син лазули камен. Во 1800-тите бил правена од 'рж, станала многу модерна и се користела секојдневно бидејќи била евтина, но имала недостатоци бидејќи била мека, поради што се кршела во пијалакот. За да ги отстрани овие недостатоци, *Марвин Стоун* патентирал помодерна сламка што ја направил во 1888 години. Денешните сламки се прават од полиетилен или полипропилен и се за еднократна употреба. Има различни должини и ширини, а најчесто се долги 20 см. Понекогаш добиваат и чадорчиња.

## Галерија

Податотека:Trinkhalm.jpg|врска=Датотека:Trinkhalm.jpg|алт=Шарене сламчице|Шарени сламки
Податотека:Drink_with_straw.jpg|врска=Датотека:Drink_with_straw.jpg|алт=Пиће са сламчицом|Пијалак со сламка


## Наводи

Категорија:Садови за пиење
Тејлор Џенкинс Рејд

**Тејлор Џенкинс Рејд** е американска авторка најпозната по нејзините романи *[[Седумте сопрузи на Евелин Иго|Седумте maжи на Евелин Хуго]]*, *[[Дејзи Џонс енд Д сикс (роман)|Дејзи Џоунс енд Д сикс]]*, *Една вистинска љубов*, *[[Малибу во пламен]]* и *Кери Сото се врати.*

## Кариера
Рејд дипломирала на Емерсон колеџот во Бостон на катедрата за медиумски студии. Таа ја започнала својата кариера во филмска продукција.

По завршувањето на колеџот, Рејд се преселила во Лос Анџелес и работела како кастинг асистент. Рејд работела и во средно училиште пред да склучи договор за издавање на книга.
*Засекогаш, прекината*, нејзиниот прв роман, бил објавен во 2013 година. Рејд го напишала телевизиската серија *Resident Advisors*, кое била премиерно прикажана во 2015 година.

Нејзиниот роман *Седумте maжи на Евелин Хуго* бил објавен во 2017 година и постигнал комерцијален и критички успех. Романот ја раскажува приказната за измислена ѕвезда од Стариот Холивуд додека таа ги открива долгогодишните тајни кои оставаат дамка врз нејзиниот мистериозен живот и гламурозните бракови.

Романот на Рејд од 2019 година *Дејзи Џонс енд д Сикс* ги раскажува подемите и падовите на измислен рок бенд од 1970-тите и приближно се базира на бендот Флитвуд Мек. *Дејзи Џонс енд д Сикс* ја освои наградата Goldsboro Books Glass Bell во 2020 година.  Аудио книгата беше прогласена за една од најдобрите аудио книги на Apple за 2019 година.  Студиото Амазон ја разви *Дејзи Џонс енд д Сикс* во минисерија, истоимено насловена, која дебитираше во 2023 година

Рејд ја објавила *Кери Сото се врати* во 2022 година. Тоа е четвртата и веројатно последна книга од „познатиот женски квартет“ на Рејд, по *Седумте мажи на Евелин Хуго*, *Дејзи Џонс енд д Сикс*,  и *Малибу во пламен*. Рејд изјавила дека има намера да направи подолга пауза пред да го започне својот следен книжевен проект.

## Личен живот
Рејд е родена во Мериленд на 20 декември 1983 година. На 12-годишна возраст, Рејд и нејзиното семејство се преселиле во Актон, Масачусетс. Додека работела во филмската индустрија, таа го запознала и се омажила со Алекс Џенкинс Рејд, сценарист.

## Библиографија

### Романи

* *Засекогаш, прекинати* (2013)
*  (2014)
* *Можеби во друг живот* (2015)
* *Една вистинска љубов* (2016)
* *Седумте мажи на Евелин Хуго* (2017)
* *Дејзи Џонс енд д Сикс* (2019) 
* *Малибу во пламен* (2021)
* *Кери Сото се врати* (2022)

### Кратки раскази

* *Доказ за аферата* (2018)

## Награди

* Добитник на Гудридс наградата во 2019 – за најдобра историска фикција за *Дејзи Џонс енд д Сикс*

* Добитник на Гудридс наградата во 2021 – за најдобра историска фикција за *Малибу во пламен*

* Добитник на Гудридс наградата во 2022 – за најдобра историска фикција за *Кери Сото се врати*

Категорија:Родени во 1983 година
Категорија:Американска книжевност
Категорија:Писателки
Џамијата во Гуња

мини|Џамија во Гуња
**Џамија во Гуња**, верски објект на муслиманите во Гуња.

## Историја
лево|мини| Внатрешноста на џамијата во Гуња.
Не се знае точно кој и кога муслиманите првпат се преселиле во Гуња. Освен што биле земјоделци, муслиманите работеле и во циглани, како шумски работници или како кираџии во Спачванските шуми.

Според споменикот на Парохиската управа, во Гуња 1921 година во 1933 година, еден муслиман ја спомнал и „состојбата на душата“. Во 1933  година се склучил и првиот  т.н мешан брак. Масовното пристигнување на муслиманите во Гуња и околните градови на Славонија било за време на Втората светска војна, кога поголемиот дел од денешна Хрватска и цела Босна и Херцеговина биле дел од НДХ, кога многу муслимани од источна Босна бегајќи од ужасите на војната нашле засолниште како бегалци во Гуња и други места во Славонија. Преселбите биле од 1942 година до повоената 1946 година.  Денешните муслимани во Гуња, се Бошњаци.

Џамијата во Гуња е првата и најстара џамија во Хрватска. Изградена е и официјално отворена на 28 септември 1969 година  Изградена е на земјиште што за оваа намена го подарил брачниот пар од Гуња - Исмет и Изета Чандиќ. Првиот имам во џамијата бил Хасан еф. Суљкановиќ, а од 1981  имам е Идриз еф Бешиќ. Мустафа Корајац го извршил аџилакот во 1971 година и се смета за прв хаџ на овој дел на Хрватска. Вкупно 14 луѓе од Гуња ја извршиле петтата основна исламска обврска на аџилакот и се здобиле со титулата хаџ. 

Џамијата  до 1999 година била покриена со класичен четирикрен покрив, а потоа со помош на Генералната исламска лига „Рабите“, општина Гуња и мештаните, била реновирана и покриена со купола. Архитектонското решение е направено од архитектот Фарук Мужуровиќ од Загреб. 

Освен џамијата, во Гуња од 1960 има и посебни муслимански гробишта, во кои биле закопани стотици бегалци за време на големосрпската агресија во Босна и Херцеговина, па освен што е муслиман може да се нарече и „бегалец“.

Во Гуња, во непосредна близина на џамијата во 1995  започнала изградбата на исламскиот центар.

Покрај тоа што ја има најстарата џамија во Хрватска, Гуња е првото место на територијата на поранешна Југославија каде исламската веронаука е воведена во основно училиште - една недела по католичкото образование. Исламска веронаука во учебната 2007/08 година ја посетувале околу 200 ученика.

## Надворешни врски
* https://www.facebook.com/medzlisgunja/ Меџлис на исламската заедница во Гуња

Категорија:Џамии во Хрватска
Томо е девојка!

мини|330x330пкс|Корицата на првиот том, лево е Томо, десно е Џуничиро
***Томо е девојка!*** (, ) — четирикадарска манга (јонкома) напишана и илустрирана од Фумита Јанагида. Објавена била преку твитер-сметката Twi4 и веб-страницата Saizensen од април 2015 до јули 2019 г. Издадена е во осум тома танкобон. Студиото Lay-duce ја адаптирало мангата во аниме-серија, која се прикажувала од јануари до март 2023 г.

## Содржина
Томо Аизава е машкуданка што веќе долго време е вљубена во својот најдобар другар од детството Џуничиро Кубота, кој ја доживува како машко, а не како женско. Томо многупати залудно се обидува да си ја признае својата љубов на Џуничиро и понекогаш, не добивајќи го очекуваното внимание од него, го тепа. Томо често бара совет за развојот на својата врска од соученичката Мисузу Гундо, со која Томо и Џуничиро се другари уште од детството.

## Ликови
**Томо Аизава** (јап. *相沢 智*) — главната јунакиња на приказната. Се занимава со спорт и боречки вештини, поточно е член на машкиот клуб за карате каде што е префрлена поради нејзината сила. Томо се бори да ја признае својата љубов кон својот другар од детството Џуничиро.

**Џуничиро Кубота** (јап. *久保田 淳一郎*) — другар од детството и љубовен интерес на Томо. Тој не ги забележува обидите на Томо да му ја признае својата љубов и ја греши за машко.

**Мисузу Гундо** (јап. *群堂 みすず*) — другарка на Томо од детството и поранешна девојка на Џуничиро. Таа е мирна девојка што ретко покажува чувства и ја следи врската помеѓу Томо и Џуничиро.

**Керол Олстон** (јап. *キャロル・オールストン*) — соученичка на Томо, далечна роднина на Косуке Мисаки. Таа е ученичка од Англија, ќерка на богати родители. Прилично лекомислена девојка што сè сфаќа буквално.

**Косуке Мисаки** (јап. *御崎 光助*) **—** капитен на машкиот клуб за карате каде што тренира Томо. Далечен роднина на Керол, со која имал тешки односи.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Страницата на анимето

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Манги
Категорија:Аниме-серии
Категорија:Јонкома
Јонкома

мини|Пример за јонкома
**Јонкома** () или **4-кома** — формат за издавање манги од 4 кадри. Обично се користи во комични сцени. Се наоѓа во речиси сите јапонски манга-изданија, вклучувајќи манга-списанија, графички романи, манга-делови од весници, списанија за игри, списанија за готвење итн. Заплетот обично завршува во четвртиот кадар, но понекогаш може да продолжи и во идни изданија. Некои јонкоми се занимаваат со сериозни теми, но повеќето се комични.

## Потекло
Првата манга во стил јонкома ја нацртал Ракутен Китазава во 1902 г., наречена „Тагосаку и Мокубе го истражуваат Токио“. Се верува дека создавањето на јонкомите било под влијание на стриповите на Франк Артур Нанкивел.

## Структура
Традиционалната структура на јонкома е кишотенкецу. Овој збор е составен од четири јапонски знаци:

* ки (јап. *起*): Првиот кадар ја поставува сцената на приказната.
* шо (јап. *承*): Вториот кадар го продолжува дејството започнато во првиот.
* тен (јап. *転*): Третиот кадар обично го означува врвот на заплетот.
* кецу (јап. *結*): Четвртиот кадар го завршува заплетот.

## Поврзано

* Манга

## Наводи

## Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Поими во аниме и манга
The Calling

**The Calling** ― американска рок-група од Лос Анџелес основана во 1996 година. Групата ја основале фронтменот и гитарист Алекс Бенд и гитаристот Арон Камин. Нивна најпозната песна е „Whereever You Will Go“ која 23 недели била на врвот на Adult Top 40; оваа песна е на второ место во историјата на топ-листата по бројот на недели поминати на прво место. Песната подоцна била прогласена за „Песна на деценијата“ за 2000-тите на радиските поп-листи од списанието *[[Билборд (магазин)|Билборд]]*. Песната се наоѓала на првиот албум од групата, *Camino Palmero* (2001). Албумот добро се продавал и покрај неповолниот прием од музичките критичари.

Нивниот втор албум, *Two* (2004) бил поддржан од водечкиот сингл „Our Lives“, кој бил изведен на церемонијата на затворање на Летните олимписки игри во 2004 година, а била изведена и како прва песна на 78-то доделување на Оскарите. Групата се распаднала во 2005 година, но била возобновена во 2016 година. За време на историјата на групата имало неколку промени во составот, а Бенд е единствен преостанат оригинален член.

## Членови

### Сегашни членови

* Алекс Бенд – главен пејач (1996–2005, 2013, 2016–денес); ритам-гитара, бас (2016-денес)
* Даниел Дамико – главна гитара, клавијатури, придружен вокал (2004–2005, 2016, 2023–денес)
* Дом Либерати – бас (2023–денес)

## Дискографија

; Студиски албуми

* *Camino Palmero* (2001)
* *Two* (2004)
* Во најава (2024)

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Добитници на MTV Europe музички награди
Категорија:Музички групи од Лос Анџелес
Категорија:Американски алтернативен рок музички групи
Категорија:Музички групи основани во 1996
Категорија:Музички групи распаднати во 2005
Категорија:Музички групи основани во 1996 година
Градското собрание на Нарва

**Градското собрание на Нарва** е историска општинска зграда во градот Нарва, Естонија. Зградата се наоѓа на плоштадот во Градското собрание веднаш до Нарва колеџот на Универзитетот во Тарту.

## Историја
Градското собрание било еден од ретките елементи на градската архитектура од барокната ера што бил обновен по Втората светска војна. Сега е опкружен главно со сталинистички дизајни и Хрушчовка од советската ера. Проектот за реновирање на градското собрание на Нарва од 7 милиони евра бил завршен во 2023 година. Зградата се вратила во првобитната функција како седиште на градската управа на Нарва и исто така располагале со туристички информативен центар и ресторан.
лево|мини|268x268пкс| Градското собрание на Нарва пред Втората светска војна

## Поврзано

* Градското собрание на Тарту

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Барокни палати во Естонија
Сето Лело

**Сето Лело** е традиционално полифонско пеење на балто-финскиот народ Сето кој живее на крајниот југоисточен дел на Естонија (општина во областа Пилвамау ), позната како *Сетома* ( естонски од *sota maata*, т.е. „земја на војната“) и од другата страна на границата, на запад од руската општина Печорске во регионот Псков. Денес, Лело е основата на современиот идентитет на Сето и затоа во 2009 година е впишан на листата на УНЕСКО за нематеријално светско наследство во Европа.

Во своите обичаи, Сетите зачувале многу претхристијански елементи кои се сметаат за оригинални балтички, како што е шаманското пеење на руни - песни во скалата Калевала (или хорското пеење леело. Овие последни, традиционални мелодии, ги изведуваат пејачи во народни носии, при што главниот пејач ( *Лелеоса* ) пее стих на кој се приклучува целиот хор на последниот слог, т.н. пеење *торо*, кое потоа го повторува целиот стих. Иако песните се учат од поранешни познати пејачи, вештината на компонирање и импровизацијата е белег на извонредноста на главниот вокал. Забележано е дека најдобрите водечки вокалисти можеле да запаметат до 20.000 различни линии.

Повеќето хорови се исклучиво женски, така што за „Денот на кралевите“, секој 1 Август тие ја избираат најдобрата пејачка која се закитувала со титулата „Мајка на песната“. Сето Лело некогаш ја следел секоја активност на селската заедница Сето, но денес е зачувана само на сцените како централна, жива и високо ценета традиција на сетската култура.

Денес, хоровите Лело се многу популарни меѓу туристите, но тие се и гордост на заедницата Сето, која ги смета за олицетворение на нејзиниот идентитет. 

## Наводи

Категорија:Светско наследство во Естонија
Категорија:Музички жанрови
Категорија:Нематеријално светско наследство во Европа
Тег (реквизит)

мини|270x270пкс|Тегови од по 2 кг
**Тег** — спортски реквизит за изведување физички вежби насочени кон развој на мускулите, зајакнување на зглобовите и целосна работоспособност на телото. Тегот се состои од шипка (најчесто метална), на чии два краја има тркала со определена тежина.

Во Стара Грција, за вежби се користеле реквизитите наречени халтери (грчки: *ἁλτῆρες*), кои биле претходници на теговите. Се користеле и во скок во далечина. Денес, теговите се основен дел во вежбалниците, фитнес-центрите и домашното вежбање. Тие нудат удобен и ефикасен начин да се вклучите во тренинзи со отпор, без разлика дали за градење мускули, зацврстување или целосно подобрување на кондицијата. 

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Вежбање
Категорија:Вежбални справи
Шејмас Хини

мини|Шејмас Хини, ирски поет
**Шејмас Хини** (13 април 1939 — 30 август 2013) — ирски поет, добитник на Нобеловата награда за литература во 1995 година.

## Животопис
Хини е роден во селото Мосбон, во грофовијата Дери во Северна Ирска, како најстаро од девете деца во едно селско католичко семејство. Детството го минал во родното село, а средното училиште го завршил во колеџот Свети Колумбо во Лондондери. Студирал англиски јазик и книжевност на Краличиниот колеџ во Белфаст, а по завршувањето на студиите, во текот на две години (1962-1963) работел како професор во средно училиште. Набргу станал предавач на Краличиниот колеџ во Белфаст и тогаш се оженил со Марија Девлин со која имал три деца. По враќањето од САД, каде во текот на една година бил гостин-професор на Калифорнискиот универзитет во Беркли, во 1971 година се преселил во Република Ирска. Најпрвин ѓивеел во грофовијата Виклоу, а потоа се преселил во Даблин, каде работел како професор на Католичкиот колеџ Керисфорт.

## Творештво
Хини е еден од најзначајните имиња во современата англиска поезија. Тој дебитирал на книжевната сцена на почетокот од 1960-тите, кога започнал да објавува песни во угледните книжевни списанија. Оттогаш, објавил повеќе поетски дела меѓу кои најпознати се: „Смртта на природонаучникот“ (1966), „Врата кон мракот“ (1969), „Презимување“ (1972), „Север“ (1976), „Полски работи“ (1979), „Избрани песни 1965-1975“ (1980), „Станицата-остров“ (1984), „Шипковата светилка“ (1987) итн. Покрај поетските дела, тој пишувал и кратка проза, објавил и една книга со превод од старата ирска епска поезија, а заедно со Тед Хјуз бил уредник на антологија на поезија за деца. Хини станал миленик на публиката и на критиката уште со првите објавени стихови, а целосната афирмација ја остварил со збирката „Север“. Во неа, тој го стекнал статусот на национален поет, успевајќи да ги пронајде вистинските зборови за пределите, историјата и луѓето на Ирска, вклучувајќи ја и прародителката Земја. Исто така, во својата поезија тој кажал многу непријатни вистини за судирите меѓу католиците и протестантите при што успеал да остане истовремено Ирец и англиски поет. Хини истакнал дека во нашето време христијанските симболи не се доволни за да ги разрешат судирите и недоразбирањата меѓу луѓето, а покрај тоа, го вовел мочуриштето како симбол на ирската земја и на исконското паметење. Трагајќи по константата на траењето, Хини укажува дека насилството е пратеник на човекот од денот на неговото настанување, но од друга страна, како равнотежна константа се јавуваат и љубовта и разумот на љубовта, толеранцијата и помирливоста.

## Наводи

Категорија:Ирски поети
Категорија:Родени во 1939 година
Категорија:Починати во 2013 година
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за литература
Бранко Ставрев

**Бранко Ставрев** (р.  во Струмица) — македонски режисер, сценограф и директор на драмата на Македонски народен театар.

## Животопис
Ставрев ги завршил студиите на групата за македонски јазик со југословенска книжевност на Филозофскиот факултет во Скопје. Во Македонски народен театар - Скопје е од 1965 година, а пред тоа работел во Струмичкиот театар, како глумец и режисер (1965-1966).

Од позначајните режисерски проекти се: "Обиди се во надеж" (1961), "Матуранти" (1964), "Видел" (1968), "Бања" (1968), "Трамвајот наречен желба (1969), "Парите се отепувачка" (1970), "Жовотот на Галилеј" (1972), "Смртта на Терлекин" (1973), "Векутума века  или житие Адамово" (1974), "Студенти" (1977), "Женидба" (1978), "Кенгурски скок" (1979), "Злосторство и казна" (1980), "Молскавици" (1980), "Дамоклов меч" (1983), "Иванов" (1984), "Ревизор" (1985), "Големиот брилјантен валцер" (1986), "Големиот скок" (1986), "Мајсторот" (1986), "Сурари" (1987), "Антица" (1988), "Пуста земја" (1989), "Галеб" (1990), "Жорж Данден" (1992), "Мортолозот" (1992), "Бунт во домот за старци" (1994), "Пат за Лихнидос" (1994), "Печалбари" (1996), "Пиликатник" (1997), "Отепувачка" (1997), "Идиот" (1998), "Писание" (2002), "Болва в' уво" (2007), „Царот Владислав" (2018).

Тој ги режирал следниве филмови: Човекот во црно, Бели памук - црвено предиво и Милион маченици.

## Награди
Тој е добитник на следните награди:
* Награда за најдобра режија на МТФ "Војдан Чернодрински" за претставата "Смеа низ сокаците" (1969).
* Награда за најдобра режија на МТФ "Војдан Чернодрински" за претставата "Транвај наречен желба" (1970).
* Награда на Град Скопје "13  ноември" за претставата "Зајдисонце" (1971).
* Награда за најдобра режија на МТФ "Војдан Чернодрински за претставата "Тутунски пат" (1972).
* Награда за фестивачот Мали и експериментални сцени (МЕСС) за претставата "Злосторство и казна" (Сараево, 1972).
* Награда на фестивалот "Стеријино позорје" за драматизација на романот "Ѕидот и водата" (Нови Сад, 1974).
* Награда за фестовалот "Војдан Чернодрински" за претставата "Злосторство и казна" (Прилеп, 1981).
* Награда 11 октомври за претставата "Големиот брилијантен валцер" (1986).
* Награда за најдобра режија на МТФ "Војдан Чернодрински" за претставата "Сенката" (Прилеп, 1988).
* Награда за животно дело "Војдан Чернодрински" (2006).

## Надворешни врски
* 
*  Биографија на Бранко Ставрев, МТФ Војдан Чернодрински.

Категорија:Глумци од Струмица
Категорија:Македонски режисери
Категорија:Македонски сценографи
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Југословенски режисери
Категорија:Југословенски глумци
Категорија:Апсолвенти на Филозофскиот факултет - Скопје
Лавовите на Бреда Солини

**Лавовите на Бреда Солини** бил баталјон партизани од областа Мантуа, составен исклучиво од италијански Синти кои избегале од концентрациониот логор Пригнано сула Секија (во провинцијата Модена), каде што биле затворени во септември 1940 година.

## Историја
Џакомо „Гнуго“ Де Бар, синто од Емилија, бил затворен како дете заедно со своето семејство во концентрациониот логор Пригнано сула Секија, во провинцијата Модена, во септември 1940 година. Со примирјето од 8 септември 1943 година, неговото семејство успеало да побегне од концентрациониот логор и заедно со другите италијански семејства Синти од Северна Италија, се приклучиле на партизанските бригади во есента 1943 година.

Партизанската бригада била формирана од циркуското семејство Де Бар (дедо Жан бил конторционист, а вујко Рус акробат што движел по јаже), кои од учесници на настапите на плоштадите преку ден, ноќе се трансформирале во борци, вршејќи диверзантски акции против Германците, возеле наоколу со опремен камион, крадејќи им го оружјето и муницијата, подоцна снабдувајќи ги партизаните. Формацијата дејствувала на границата помеѓу Мантуа, Модена, Реџо Емилија и Кремона, особено во областа Мантуа помеѓу Бреда Солини и Ривароло дел Ре (моментално Ривароло Мантовано ). Мештаните ги сметале за херои, затоа што користеле насилство само доколку е потребно, го добиле прекарот *Лавовите на Бреда Солини*, по акцијата во која разоружале патрола на германската авангарда.

## Наводи

## Библиографија

* 
* 
* 

## Поврзано

* партизани
* Италијански отпор

## Надворешни врски

Категорија:Роми во Италија
Категорија:Роми
Анели Сари

мини|Анели-Сари
**Анели Сари** (вистинско име **Анели Валтонен** ос **Лундберг**; родена на 8 март 1947 година во Таивасало ) е финска пејачка, која изведува особено шлагерска музика, ромска музика и француски шансони од 1960-тите. Сари е една од најпознатите фински роми. Покрај шлагерските снимки, таа пеела и во Хелсиншкиот оперетен театар и студирала пеење на класична музика на Парискиот конзерваториум.

## Кариера
Пејачката кариера на Сари започнала на 17-годишна возраст, кога композиторот и продуцент Тоиво Карки се уверил во нејзините вештини на аудицијата. Нејзината прва хит песна била *Премногу млад за љубов*, која била финската верзија на италијанската евровизиска победничка песна  *Не сум доволно возрасен* од 1964 година, првично изведена од истогодишната Џиљола Чинкети. Во 1960-тите, Сари најмногу снимала традиционални хитови и танго музика. Други нејзини успешни песни биле „*Фрагмент од среќа“*  и „*образ против образ“* 

Во 1966 година, Сари ги прекинала турнеите на танцовата сцена и се концентрирала на настапи претежно во големи концертни сали и ресторани. Таа се фокусирала на поп музиката повеќе од другите фински пејачи.

Сари се вратила во студиото за снимање во 1974 година. Таа снимила цело долгометражно издание од циганска музика со бендот Хорто Кало. Повеќе традиционални настапи биле претставени на пр. песните  *Изгубени во Франција*, и *Така се случи, извини*. Сари, исто така, учествувала на бројни натпревари во пеење, на финскиот натпревар за песна на Евровизија, таа присуствувала двапати: во 1974 година со евергрин песната Збогум компонирана од Кај Чидениус и во 1976 година со песната на Дезс Балог, *Цигански караван*.Во програмата Есенски тон, Сари се нашла на второто место во 1978 година со композицијата на Реино Маркула, *Деца на природата*.

Сари изведувала шансони на концерти во Финска и во Франзција, меѓу другото и пеејќи. Во 2003 година, таа пеела во Веакси на концертот на Тоиво Карки предводен од Марит Нинилуото, нејзиното старо ремек дело *„Парче среќа“*, добивало се повеќе и повеќе слава.

Во есента 2011 година, Сари учествувала во телевизиската програма Танцување со ѕвездите на MTV3 со партнерот Марко Керанен.

На Сари и била доделена уметничка пензија во 2019 година.

## Приватност
Сари стапила во брак со музичарот Ари Валтонен и имаат две деца, првородената ќерќа била поранешна Мис Скандинавија Марија Валтонен и помладата Ира Валтонен. Двете нејзини ќерќи имаат деца. Сари живеела заеднички живот со француски сликар во Париз.

Сари е тетка на кралот на тангото Амадеус Лундберг. 

## Дискографија

### Албуми

* Лицето кажува сè (1975)
* Дете на природата (1978)
* Бели багреми (1978)
* За тебе сега јас сум мразот (1981)
* Чувства (1991)
* Златни обетки (1993)
* Песни... (2000)

### Колекции

* Анели Сари (1975, збирка снимки од 1960-тите)
* Најубавите љубовни песни (1989)
* 20 омилени - бели багреми (1996)
* 20 Омилени - Дете на природата (1997)

## Наводи

## Надворешни врски
* Јалканен, Пека: / Сари, Анели (1947–). Национална биографија онлајн публикација. 9/10/2006. Хелсинки: Финско книжевно друштво.    
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1947 година
Категорија:Роми
Васил Мукаетов

**Васил Мукаетов** — македонски писател на литература за деца и млади.

## Биографија
Васил Мукаетов е роден на 27 јуни 1942 во Кавадарци. Васил Мукаетов е еден од најактивните македонски автори за деца, кој неуморно твори и во деветтата деценија од својот живот. Со своите читатели другарува уште од шеесеттите години на минатиот век, преку тогашните списанија „Титов пионер“, „Другарче“, „Нова Македонија“ – „Колибри“, „Развигор“ и „Другарче“, сè до денешните „Ѕвезди“, „Прв детски клик“ и „Детски клик“. Објавува и во литературните ревии и списанија – „Стожер“, „Слово“, „Бранување“.
Застапуван е во повеќе учебници по македонски јазик и литература за основното образование. Член е на Друштвото на писатели.

## Творештво
Негови позначајни дела се:  

* „Ти реков ми рече“ (1995)
* „Ние дома“ (2003)
* „Поглед со двоглед“ (2005)
* „Што е, што не е“ (2011)
* „Ај погоди“ (2011)
* „Да нацртаме другар“ (2013)
* „Колку да се рече – записи“ (2014)
* „Кој кого расте?“ (2013)
* „По зелени раеви – слезови и чаеви“ (2016)
* „Децата можат сè“ (2016)
* „Скокни – прескокни“ (2017)
* „Чукни, чукни трипати“(2018) 
* „И да и не“ (2018)
* „Сè е игротека“ (2018)
* „Ние по тротоари, булевари“ (2019)
* „Чукни, чукни трипати“ (2019)
* „Мариовски сказни – Пејови приказни“(2020)
* „Од згода до згода, заграб бистра вода“(2020)
* „Што е, а што не е?“ (2020)
* „Ај погоди!“ (2020)
* „Има ли страна петта“ (2024)

Има издадено и збирки со група автори: „Село распеано“, „Воспеви за Султана Миладинова“, антологиите „Златна книга на поезијата за деца“ (2004), изборот „Мацо-кацо“ ( Топер, 2015), „Сончево огледало“ - антологија на македонската поезија за деца (Раде Силјан) 
За неговото творештво свои ставови и критички осврти пишуваат: Глигор Поповски, Томе Арсовски, Атанас Вангелов, Весна Мојсова-Чепишевска, Горјан Петревски, Васил Тоциновски, Стојан Тарапуза, Тамара Гордова Арсовска, Б. Станиќ, Мишо Китаноски и др.
Добитник е на наградата на ДПМ – „Ванчо Николески“ за најдобра книга за деца во 2017 година за „Скокни – прескокни“.
За книгата „Има ли страна петта“ за и творештвото на Мукаетов, при промоцијата на книгата, се осврна проф. д-р Весна Мојсова-Чепишевска, професорка на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ , која истакна дека авторот, во својата повеќедецениска работа, „постојано се обидува да биде во ритамот на новото дете, со секоја нова збирка прави посвета на новите генерации деца“.

Со стиховите од неговата песна „Зошто да се пишува“, писателот објаснува зошто своето творештво им го посветува на најмладите: 

„Во овие криви светски 

/ ти си запеал – песни детски? 

/ Ако. Со децата ми е лесно. 

/ Тука е сè кристално и чесно

/ И: во децата и младината, е иднината!“

## Наводи

Категорија:Луѓе од Кавадарци
Категорија:Македонски писатели за деца