open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Мисија за набљудување во Либерија

**Мисијата за набљудување во Либерија ''(UNOMIL)*** била мировна мисија на Обединетите нации во [[Либерија]]. Основана е со Резолуцијата 866 (1993 година), а седиштето и било во главниот град [[Монровија]].

== Мандат ==
*УНОМИЛ* е создадена како дел од Договорот од Котону за поддршка на напорите на [[Економска заедница на западноафрикански држави|Економската заедница на западноафриканските држави]] *(ECOWAS)* во Либерија за време на [[Прва граѓанска војна во Либерија|Првата либериска граѓанска војна]] (1989 &ndash; 1996). Првичниот мандат на мисијата била да го следи спроведувањето на мировните договори помеѓу либериските партии, да ги испитува кршењата на примирјето, да помогне во одржување на местата за собирање и демобилизација на борците, да ја олесни хуманитарната помош, да ги испита кршењата на [[Човекови права|човековите права]] и да го следи изборниот процес. За време на својот мандат, *УНОМИЛ'' извршила логистичка работа додека Групата за набудување на Економската заедница на западноафриканските држави овозможила безбедност и преземала кампања за информирање на јавноста со цел едукација на гласачите.

Била заменета од Мисијата на Обединетите нации во Либерија, основана во септември 2003 година.

## Наводи

Категорија:Историја на Либерија
Категорија:Мировни мисии и операции на Обединетите нации
Категорија:Либерија и Обединетите нации
Анкица Бенинова

**Анкица Бенинова** (родена во Струмица во 1990 година) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица.

## Филмографија
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |2010-ти&#9650;
|-
| 2011 || Турни ме да Кинисам ТВ-серија || Теа
|-
| 2014 || Приказни од животот ТВ-серија || Анушка
|-
| 2015 || Медена ноќ ТВ-филм|| Сестрата на Ленче
|-
| 2015 || Струмички народни приказни ТВ-серија ||
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |2020-ти&#9650;
|-
| 2022-2023 || Бистра вода ТВ-серија ||
|}

## Надворешни врски
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Глумци од Струмица
Брекина (Станча)

**Брекина ** — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Ранковце. Претставува населба од доцноантичкото време. Во нивата на еден жител се среќаваат делови од керамички садови, питоси, тегули со врежани концентрични кругови. Најдени се и повеќе бронзени монети од кои нема зачувани.

## Поврзано
*Станча;
*Список на археолошки наоѓалишта во Кривопаланечко.

## Наводи
Трета Мисија за верификација на Ангола на Обединетите нации

**Трета мисија за верификација на Ангола на Обединетите нации ''(UNAVEM-III)*** била мировна мисија која започнала да работи во [[Ангола]] во февруари 1995 година за време на граѓанската војна. Таа била основана од [[Совет за безбедност на ООН|Советот за безбедност на Обединетите нации]] во *Резолуцијата 976*.

[[Индија|Индиската]] армија придонела за оваа мисија на [[ООН]] со распоредување на една пешадиска баталјонска група (1000 лица) и една група на инженери (200 лица). Во овој период имало вкупно шест пешадиски баталјони групи во различни региони на [[Ангола]] (по една од [[Индија]], [[Зимбабве]], [[Замбија]], [[Бразил]], [[Бангладеш]] и [[Уругвај]] и исто така еден баталјон од [[Романија]]). Мандатот на групата Индиски пешадиски баталјон бил да обезбеди прекин на огнот помеѓу Анголската армија и бунтовниците *UNITA* (кои во тоа време имале контрола над повеќе од половина од земјата), а потоа да се организирало безбедно „квартирање“ на овие бунтовници откако *UNITA'' ќе го фрлеле оружјето. Последователно, повеќето од артериските патишта што ги поврзувале главните региони во земјата биле физички отворени за сообраќај откако ги деминирале. Индиската армија првично испратила 14 Пенџаби како пешадиска компонента, а подоцна ги заменила со 16 гардисти.

## Поврзано

* UNAVEM-I.
* UNAVEM-II

## Наводи

## Надворешни врски

* Мрежно место на Мисијата за верификација на Обединетите нации во Ангола III

Категорија:Мировни мисии и операции на Обединетите нации
Категорија:Ангола и Обединетите нации
Стојан Велков

**Стојан Велков** (роден во Струмица) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец и активист.

## Филмографија
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |2000-ти&#9650;
|-
| 2006 || Кандидати ТВ серија || Детето
|-
| 2009-2010 || Народни приказни ТВ-серија ||
|-
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |2010-ти&#9650;
|-
| 2014 || Среќна Нова 1903 ТВ-филм || Питу
|-
| 2014 || Приказни од животот ТВ-серија || Јоцо
|-
| 2014-2015 || Македонски приказни ТВ-серија ||
|-
| 2016 || Златна петорка ТВ серија || Попот
|-
| 2017 || Љубов и Предавство ТВ-серија || Монах
|-
| 2019 || Преспав ТВ серија || Столе
|}

## Надворешни врски
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Глумци од Струмица
Градиште (Псача)

**Градиште** — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Псача. Претставува утврдена населба од доцноантичкото време.

## Поврзано
*Влашки Дол - населба од доцноантичкото време;
*Долно Лозје - некропола од римското време;
*Манастириште - населба од доцноантичкото време;
*Ровине - населба и некропола од доцноантичкото време;
*Селиште - населба и некропола од римското време;
*Црквиште - старохристијанска базилика;
*Псача;
*Список на археолошки наоѓалишта во Кривопаланечко.

## Наводи
Мисија за набљудување во Уганда-Руанда на Обединетите нации

десно|мини|300п|Руанда (црвена) и Уганда (зелена).
**Мисијата за набљудување во Уганда-Руанда на Обединетите нации ''(UNOMUR)*** била мировна мисија основана од [[Совет за безбедност на ООН|Советот за безбедност на Обединетите нации]] со Резолуцијата 846 и траела од јуни 1993 до септември 1994 година. Мисија се состоела од „следење на границата помеѓу [[Уганда]] и [[Руанда]] и да потврди дека не се обезбедува воена помош преку неа“. Со седиште во [[Кабале (Уганда)|Кабале]], [[Уганда]] мандатот покривал граница од 310 километри. Земјите кои придонеле за *УНОМУР* се [[Бангладеш]], [[Боцвана]], [[Бразил]], [[Унгарија]], [[Холандија]], [[Сенегал]], [[Словачка]] и [[Зимбабве]].

== Мандат ==
Главниот воен набљудувач на мисијата од јуни до октомври 1993 година бил бригадир генералот Ромео Далер од [[Канада]], кој подоцна станал славен како командантот на силите на [[Придружна мисија во Руанда на Обединетите нации|Придружната мисија во Руанда на Обединетите нации]] за време на [[Геноцид во Руанда|геноцидот во Руанда]]. Далер пристигнал во Уганда на почетокот на октомври 1993 година, каде офицерот за врска од Армијата на националниот отпор *(АНО)* го известил дека мора да биде информиран за сите патроли на *УНОМУР* најмалку дванаесет часа однапред и дека сите патроли ќе имаат придружба на *АНО*. Кога Далер протестирал дека целата поента на Мисијата е да се открие сомнителна активност со „елемент на изненадување“, службеникот на *АНО* сепак инсистирал на тоа. Исто така, и покрај фактот дека Уганда се согласила дека областа на верификација ќе се движи 100&nbsp;км навнатре во границата со Уганда, кој го вклучувал и транспортниот центар на [[Мбарара (Уганда)|Мбарара]], *АНО* инсистирале на 20&nbsp;км ограничување, ставајќи ја Мбарара вон границите.

Далер забележал:<blockquote>Границата беше сито, преполна со мали планински патеки што беа таму со милениуми. Со оглед на мојата мала сила од осумдесет и еден набудувач и фактот дека немавме хеликоптери со можност за ноќно гледање, задачата да се задржи границата под надзор беше во најдобар случај симболична.</blockquote>Далер наскоро бил назначен за шеф на новата мисија во Руанда и ја напуштил Уганда на 21 октомври. Неговата замена за главен воен набљудувач бил поранешниот команден полковник Бен Мативаза од [[Зимбабве]], а подоцна полковникот Асрарул Хаке од [[Бангладеш]].

*UNOMUR* подоцна ќе биде ставена под команда на *UNAMIR''. По геноцидот и избувнувањето на граѓанската војна во Руанда, мандатот на мисијата завршил на 21 септември 1994 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* Веб станица

Категорија:Мировни мисии и операции на Обединетите нации
Категорија:Уганда и Обединетите нации
Категорија:Руанда и Обединетите нации
Список на резолуции на Обединетите нации во врска со Либан

Советот за безбедност на ООН донел бројни **Резолуции во врска со [[Либан]]**.

## Список на резолуции на Обединетите нации во врска со Либан

## Наводи

Категорија:Либан
Список на резолуции на Советот за безбедност на Обединетите нации за конфликтот во Нагорно Карабах

За време на конфликтот во Нагорно Карабах биле донесени четири резолуции на Советот за безбедност на ООН. Овие резолуции не се повикувале на Поглавје VII од Повелбата на Обединетите нации.

## Поврзано

* Конфликт во Нагорно Карабах 2020 година
* Анти-ерменско расположение
* Антиазербејџанско расположение
* Мадридски принципи
* Војна во Нагорно Карабах
Селиште (П’клиште)

**Брекина ** — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село П’клиште. Претставува населба од доцноантичкото време. Западно од месноста Бар и јужно од Побиен Камен, на површината на нивите се среќаваат делови од керамички садови, питоци и градежен материјал.

## Поврзано
*П’клиште;
*Список на археолошки наоѓалишта во Кривопаланечко.

## Наводи
Дидје Оперти

десно|224x224пкс
**Дидје Оперти Бадан** (роден на 23 април 1937 година) е уругвајски адвокат и политичар.

## Политички позиции во Уругвај

### Министер за внатрешни работи
Оперти служел како министер за внатрешни работи на Уругвај од 1995 до 1998 година во владата на Хулио Марија Сангуинети.

### Странски министер
Последователно, Оперти служел како министер за надворешни работи и кај двајцата претседатели Сангуинети и последователно на Хорхе Батле од 1998 до 1 март 2005 година.

## Други канцеларии
Тој бил претседател на Генералното собрание на Обединетите нации од 1998 до 1999 година.

Од 2006 година, тој служи како генерален секретар на *ALADI*.

## Поврзано

* Политика на Уругвај

## Надворешни врски

*  Биографија
* Интервју *( хроника на Обединетите нации )*

Категорија:Претседатели на Генералното собрание на Обединетите нации
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1937 година
Луис Падија Нерво

**Луис Падија Нерво** (19 август 1894 &ndash; 9 септември 1985 година) бил мексикански политичар и дипломат. Тој бил првиот мексикански амбасадор во Обединетите нации, министер за надворешни работи и претседател на шестата сесија на Генералното на Обединетите нации.

## Кариера
Студирал право на Универзитетот за национална автонома на Мексико. Тој исто така завршил постдипломски работи на американски, француски и британски универзитети. Луис Падија Нерво го претставувал Мексико за време на Конференцијата во Сан Франциско во 1945 година и ја потпишал Повелбата на Обединетите нации. Покрај тоа, тој бил првиот мексикански амбасадор во Обединетите нации; на таа позиција, тој бил член на Советот за безбедност на Обединетите нации. За време на шестата сесија, тој бил претседател на Генералното собрание на Обединетите нации.

Падија Нерво исто така бил амбасадор во Салвадор, Парагвај, УНЕСКО, Костарика и Данска. Во јавната администрација во Мексико, тој служел во Министерството за внатрешни работи, Министерството за образование и Министерството за труд. На крајот на својата комисија во Постојаната мисија на Мексико во Обединетите нации, тој бил избран за судија на Меѓународниот суд на правдата за периодот од 1964 до 1973 година.

## Надворешни врски

* Официјална мрежа на постојаната мисија на Мексико при Обединетите нации (шпански)
* Директориум на постојана мисија на Мексико при Обединетите нации (шпански) 

Категорија:Починати во 1985 година
Категорија:Родени во 1894 година
Категорија:Претседатели на Генералното собрание на Обединетите нации
Категорија:Носители на Големиот крст од I класа на Орденот за заслуги за СР Германија
Статут на Меѓународниот суд на правдата

**Статутот на Меѓународниот суд на правдата** бил составен дел од Повелбата на Обединетите нации, како што било наведено во Поглавје XIV од Повелбата на Обединетите нации, со што бил основан Меѓународниот суд на правдата.

## Структура
Статутот бил поделен во 5 поглавја и се состои од 70 члена. Статутот започнува со прогласување на член 1:

„*Меѓународниот суд на правдата основан со Повелбата на Обединетите нации како главен судски орган на Обединетите нации ќе се конституира и ќе функционира во согласност со одредбите на овој Статут.*“

69-те статии биле групирани во 5 поглавја:

* Поглавје I: Организација на судот (членови 2 - 33)
* Поглавје II: Надлежност на Судот (членови 34 - 38)
* Поглавје III: Постапка (членови 39 - 64)
* Поглавје IV: Советодавни мислења (членови 65 - 68)
* Поглавје V: Амандман (членови 69 и 70)

Според член 38.2, на судот му е дозволено да одлучува за случај ex aequo et bono доколку странките се согласат за тоа.

## Страници на Статутот
десно|мини|334x334пкс|
Сите земји-членки на ООН се страни на Статутот врз основа на нивната ратификација на Повелбата на ООН. Според член 93 (2) од Повелбата на ООН, државите кои не се членки на ООН можат да станат странка на Статутот, предмет на препорака на Советот за безбедност на ООН и одобрување на УНГА. Од 2015 година, ниту една набљудувачките држави на ООН, Палестина и градот Ватикан, ниту која било друга држава не се странки во статутот според овие одредби. Швајцарија (1948-2002), Лихтенштајн (1950-1990), Сан Марино (1954-1992), Јапонија (1954-1956) и Науру (1988-1999) биле сите страни на Статутот пред да станат земји-членки на ООН.

## Наводи

## Надворешни врски

* Статут на Меѓународниот суд на правдата  .
* Процедурална историја и аудиовизуелен материјал за *Статутот на Меѓународниот суд на правдата* во историските архиви на Аудиовизуелната библиотека на Обединетите нации за меѓународно право
Годините на патувањата на Вилхелм Мајстер

**Годините на патувањата на Вилхелм Мајстер** — роман на германскиот писател Јохан Фолфганг Гете, првобитно објавен во 1821 година.

## Содржина

## Осврт кон делото
Според сведочењето на самиот Гете, на овој роман најчесто му се забележувало тоа што дека главниот лик премногу се движи во лошо друштво. Меѓутоа, тој намерно ја применил оваа постапка, зашто лошото друштво го сметал за суд на доброто друштво, а тоа му овозможило да ги искаже своите ставови за доброто друштво, со што успеал да создаде поетско дело кое се одликува со разновидност.

## Наводи

Категорија:Дела на Гете
Категорија:Книги од 1821 година
Категорија:Германски романи
Советодавен комитет на локалните власти на Обединетите нации

**Советодавниот комитет на локалните власти на Обединетите нации** *(*'UNACLA*')* е комитет на локални власти што служат како советодавно тело на системот на Обединетите нации со цел зајакнување на дијалогот со локалните власти од целиот свет вклучени во спроведувањето на „*Habitat“* агендата.

Основана е во 2000 година во согласност со Резолуцијата 17/18 на Управниот совет на Хабитат на ООН од 1999 година. Од септември 2004 година, кога *ОН-ХАБИТАТ* воспоставил формален однос со Обединетите градови и локалните самоуправи, тие го именуваат претседателот на организацијата и им припаѓаат 10 од вкупните 20 места. *UNACLA* Секретаријатот е поделен помеѓу Барселона (седиштето на ОГЛС) и Најроби (седиштето на *ОН-ХАБИТАТ*).

Во моментов со *UNACLA* претседава Илсур Метшин, ОГЛС-Евроазиски претседател, градоначалник на Казан (Република Татарстан, Руска Федерација), избран на ОГЛС Светскиот самит во 2019 година во Дурбан (Јужна Африка). Му претходел Кадир Топбаш, градоначалникот на Истанбул (Турција) во периодот 2011-2019 година.

## Наводи
Мисија на Обединетите нации во Авганистан и Пакистан

**Мисијата на Обединетите нации во Авганистан и Пакистан** (УНГОМАП) била основана во мај 1988 година, за време на Советско-авганистанската војна, за да помогне во обезбедувањето на имплементацијата на договорите за решавање на ситуацијата во врска со Авганистан и да ги испита и да ги пријави можните повреди на која било од одредбите на договорите. Советот за безбедност на Обединетите нации го потврдил своето основање во Резолуцијата 622 (1988).

До 15 август 1988 година, советската војска повлекла скоро 50 проценти од своите трупи (околу 50 000 луѓе) од Авганистан, евакуирајќи 10 главни гарнизони и предавајќи ги на вооружените сили на Авганистан . Други 8 гарнизони останале под советска контрола до крајот на повлекувањето на 15 февруари 1989 година.

УНГОМАП добил бројни поплаки и од Авганистан и од Пакистан за наводни прекршувања на Женевските договори . Авганистан обвинил за политички активности и пропаганда непријателска кон Владата на Авганистан во Пакистан, гранични премини на луѓе и материјали од Пакистан до Авганистан, прекугранични пукања, саботажни акти, ракетни напади врз поголеми урбани центри, кршење на авганистанскиот воздушен простор од пакистански авиони, континуираното присуство во Пакистан на кампови за обука и складишта за оружје за авганистанските опозициски групи и директно вклучување на пакистанскиот воен персонал во Авганистан, како и ограничувањата за бегалците кои сакаат да се вратат во Авганистан. Жалбите на Пакистан вклучувале и обвинувања за политички активности и пропаганда непријателска кон Владата на Пакистан, бомбардирања и кршење на нејзиниот воздушен простор од авганистански авиони, акти на саботажа и прекугранични пукања, вклучително и употреба на ракети СКУД против пакистанска територија.

УНГОМАП вложил максимални напори да ги испита жалбите поднесени од двете страни. Сепак, голем број тешкотии ја попречувале делотворноста на работата на инспекциските тимови на Мисијата. Овие вклучувале груба природа на теренот, времето кое поминало пред да бидат пријавени многу од наводните инциденти и безбедносните услови што владеат во областа на работењето.

УНГОМАП, исто така, одржувал тесна соработка со Високиот комесаријат на Обединетите нации за бегалци (УНХЦР). Особено, тој бил подготвен да ја следи состојбата во Авганистан и да го информира УНХЦР за безбедносните услови неопходни за враќање и преселување на бегалците . Се проценува дека до 5 милиони бегалци живеат во Пакистан и Иран . Сепак, бидејќи борбите во Авганистан продолжиле, условите останале нестабилни и само ограничен број бегалци се вратиле во Авганистан.

## Надворешни врски

* Мисија за добри канцеларии на Обединетите нации во Авганистан и Пакистан (УНГОМАП) - Официјална страница

Категорија:Воена историја за време на Студената војна на Советскиот Сојуз
Категорија:Пакистан и Обединетите нации
Категорија:Авганистан и Обединетите нации
Џосеф Авенол

**Џозеф Луис Ана Мари Чарлс Авенол** (9 јуни 1879 - 2 септември 1952) бил француски дипломат. Тој служел како втор генерален секретар на Друштвото на народите, од 3 јули 1933 година до 31 август 1940 година. На него му претходел Сер Ерик Драмонд од Велика Британија, кој бил генерален секретар помеѓу 1920 и 1933 година, а го наследи ирскиот дипломат Шан Лестер, кој бил генерален секретар помеѓу 1940 и 1946 година, кога Лигата се распаднала по последиците од Втората светска војна во 1946 година.

Авенол бил испратен во Лигата на нации од Министерството за финансии на Франција во 1922 година за да се справи со финансиите на Лигата. Тој бил под генерален секретар во 1933 година, кога Ерик Драмонд поднел оставка. Тој станал генерален секретар затоа што првиот генерален секретар бил Британец и во Версај имал приватна спогодба следниот да бил Французин. Авенол бил обвинет за користење на Лигата како продолжение на француското Министерство за надворешни работи во нејзината политика на смирување на Германија и Италија.

Авенол ја презел функцијата кратко време откако Јапонија го напуштила Друштвото. Набргу потоа и Германија заминала, а Аргентина продолжила со полноправно членство. Тој работел да спречи акција или критика кон тие земји во обид да ги привлече назад во Лигата. Кога Италија ја нападнала Етиопија во 1935 година, главната грижа на Авенол била да ги задржи Италијанците во организацијата, а не да ја штити Етиопија.

Подоцна Авенол ја опишал „*новата Франција, на која требаше да и се даде нова душа да работи во соработка со Германија и Италија и да ги држи Британците надвор од Европа*“. Тој му пишал на маршалот Филип Петен за да ја потврди својата лојалност кон владата на Виши.

## Последните години и смртта
мини|Гробот на Авенол во Дуилје.
Во меѓувреме, тој отпуштил поголем дел од персоналот на Друштвото, вклучувајќи ги и сите британски вработени. До моментот кога Втората светска војна започнала на 1 септември 1939 година, Авенол одлучил да ги напушти Женева и Лигата на нации засекогаш на 31 август 1940 година. Неговите услуги не биле прифатени од владата на Виши и тој бил принуден да бега во Швајцарија на новогодишната ноќ 1943 година за да избегне апсење или убиство од Германците. Тој починал во неговиот дом во Дулие, Швајцарија во 1952 година, на 73-годишна возраст.

Кога Шон Лестер го заменил како генерален секретар, Друштвото имало само 100 вработени, вклучително и чистачи и чувари, од нејзините првични 700. Лестер успеал да ги задржи техничките и хуманитарните програми на Лигата во ограничена операција за време на војната. Во 1946 година ги предал имотот и функциите на Друштвото на новоформираните Обединетите нации.

## Почести
Во 1921 година, тој бил направен почесен витез командант на Редот на Британската Империја.

## Користена литература

* Барос, Џејмс, *Предавство одвнатре: Џозеф Авенол, генерален секретар на Друштвото на народите, 1933-1940*. Хејвен, Кт .: Универзитет Јеил Прес, 1969 година..

## Надворешни врски

* Историја на неговата администрација
* Кратка биографија

Категорија:Починати во 1952 година
Категорија:Родени во 1879 година
Газела (поезија)

**Газела** е лирска песна која вообичаено се состои од 7 до 20 стихови. Притоа, на римуваниот стих често се додава рефрен, кој се состои од еден или два исти збора. Газелата потекнува од арапско-персиската книжевност. 

## Наводи

Категорија:Поезија
Хорхе Иљуека

**Хорхе Енрике Иљуека Сибаусте** (17 септември 1918 - 3 мај 2012 година) - панамски политичар и дипломат, кој бил претседател на Панама во 1984 година.

Иљуека е роден во Панама, Панама. Тој студирал на Универзитетот Панама, Универзитетот Харвард и Универзитет Чикаго (доктор на правни науки, 1955 година). Тој станал еден од најважните адвокати во неговата земја, предавал како професор на Универзитетот Панама и до 70-тите години на минатиот век ја започнал својата дипломатска кариера, најпрво работејќи во Обединетите нации за меѓународно правни прашања. Тој служел како амбасадор на Панама во Обединетите нации од 1976 до 1981 година и како министер за надворешни работи на Панама од 1981 до 1983 година. Во 1982 година тој бил избран за потпретседател на Панама, и служел како претседател неколку месеци во 1984 година по оставката на претседателот до нови избори на кои не се кандидирал. Исто така, во тоа време, тој бил претседател на Генералното собрание на ООН од 1983 до 1984 година. Тој служел како член на Постојаниот арбитражен суд во Хаг од 1974-1990 година и како член на Комисијата за меѓународно право на Обединетите нации (1982–1986, 1987–1991 и 1997–2001). Тој продолжил да работи за Обединетите нации, особено на еколошки прашања.

Тој бил познат по тоа што бил отворен противник на „Школа на Америка“ на војската на Соединетите Држави, која ја нарекол „најголемата база за дестабилизација во Латинска Америка“.

За време на забележливиот живот на д-р Иљуека, било направено време за неговото семејство; семејство кое сигурно пораснало во многу големо. Неговата прва ќерка, Ајрин, преку првиот брак добила еден син (Даниел Кинг). Таа се омажила и подоцна посвоила две нејзини внуци (Кристијан и Скајла). Неговиот најстар син Хорхе Помладиот имал 3 деца од првиот брак (Давид, Хорхе Помладиот Помладиот и Анхелика) И подоцна, се појавиле уште пет други од неговиот втор брак (Елена, Емилија, Сесилија, Криста и Елиза)

## Наводи

Категорија:Апсолвенти на Чикашкиот универзитет
Категорија:Апсолвенти на Харвард
Категорија:Претседатели на Генералното собрание на Обединетите нации
Категорија:Починати во 2012 година
Категорија:Родени во 1918 година
Список на резолуции на Советот за безбедност на Обединетите нации во врска со Северна Кореја

[мини|350x350пкс|Американскиот амбасадор во [ООН Ворен Остин демонстрира автоматско производство на пиштол Советот за безбедност за време на Корејската војна.]]

**Советот за [[Совет за безбедност на ООН|безбедност на Обединетите нации]]** (*UNSC*) усвоил 21 резолуција во врска со Северна Кореја. Пет резолуции биле усвоени за време на Корејската војна во 1950-тите.

Во 1991 година била усвоена единствена резолуција во врска со пристапувањето на Северна Кореја во членството во ООН. Оттогаш, донесени биле многу резолуции во врска со севернокорејската ракетна и јадрена програма.

Советот за безбедност на ООН ги заострил санкциите како одговор на јадрените и ракетни тестови на Северна Кореја. Санкциите за Северна Кореја биле главно економски санкции кои ги регулирале економските активности на Северна Кореја, како што е трговијата со Кина. Санкцијата за резолуциите главно се однесувала на „*барањата Северна Кореја да се воздржи од понатамошни јадрени или ракетни тестирања и да се врати во [[Договор за неширење на јадрено оружје|НПТ]]*“. Покрај тоа, резолуциите за санкции се обидувале да регулираат забрана за извоз на природни ресурси на Северна Кореја, како што се јаглен и железна руда, и да го забранеле извозот на земјите-членки во Северна Кореја, што можеле да придонесат за понатамошни тестирања на Северна Кореја за нуклеарки и ракети. Советот за безбедност на ООН се обидел да ја повика Северна Кореја за денуклеаризација, но бил неефикасен за да спречи понатамошно тестирање на нуклеарки и ракети. Во меѓувреме, најтешка санкција на *UNSC* била забраната за извоз на сурова нафта во Северна Кореја, но сè уште не е сторена. Со цел да се продолжат санкциите, консензусот меѓу земјите-членки и меѓународното општество е првиот чекор што треба да се направи.

## Список

## Поврзано

* Односи Кина – Северна Кореја
* Надворешни односи на Северна Кореја
* Човекови права во Северна Кореја
* Кореја и Обединетите нации
* Северна Кореја и оружје за масовно уништување
* Извештај на Анкетната комисија за човекови права во Демократска Народна Република Кореја
* Резолуции на Генералното собрание на Обединетите нации&nbsp;- вклучувајќи ги и оние поврзани со Корејската војна
* Резолуција на Генералното собрание на Обединетите нации 62/167
* Резолуција 88 на Советот за безбедност на Обединетите нации&nbsp;- во врска со Република Кина за време на Корејската војна

## Наводи

## Надворешни врски

* Резолуции на Советот за безбедност на ООН за Северна Кореја при Здружението за контрола на оружјето
* Документи на Обединетите нации за НДРК (Северна Кореја) на Извештајот на Советот за безбедност
* Комитет на Советот за безбедност на ООН основан согласно Резолуцијата 1718 (2006) (Извештаи издадени од Панел на експерти на ООН, формиран за поддршка на Комитетот за санкции во извршувањето на неговиот мандат, наведен во став 12 од резолуцијата 1718)
* Јадрено оружје во Канцеларијата на Обединетите нации за разоружување

Категорија:Обединети нации
Категорија:Миротворни операции на Обединетите нации
Категорија:Органи на Обединетите нации
Културно наследство на Македонија во Општина Прилеп

Ова е **список на објекти прогласени за [[културно наследство на Македонија]]** на подрачјето на Општина Прилеп според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
Ѓорѓи Калајџиев

**Ѓорѓи Калајџиев** (роден во Струмица, 21 мај 1961) — македонски новинар, водител, поет и текстописец.

Ѓорѓи Калајџиев е вработен во регионалната телевизија ТВ ВИС од Струмица. Тој е водител на две емисии во кои претежно се обработуваат теми од културата. Освен тоа, Калајџиев бил ангажиран и како советник за медиуми на премиерот Зоран Заев.

Калајџиев се потпишал и на неколку народни музички песни, а бил на неколку пати водител на Фолк Фест Валандово.

Тој е добитник на повеќе награди, меѓу кои: Награда за животно дело на Фестивалот "Тумба Феет" 2022 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* Ѓорѓи Калајџиев на Музички регистар
* Ѓорѓи Калајџиев на Проект Растко

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Македонски новинари
Категорија:Македонски телевизиски водители
Категорија:Македонски водители
Категорија:Писатели од Струмица
Милан Завков

**Милан Завков** (,  — , ) — македонски виртуозен хармоникаш и музички творец.

## Животопис
Завков хармоника започнал да свири кога имал 8 години. Првиот обид го имал на 14 години, кога бил дел од оркестарот на Ѓорѓи Димчевски во ансамблот „Млад Танец“. Во раните години, Завков свирел во КУД „Мирче Ацев“. Во времето кога се запишал на студии, немало отсек за хармоника. Така, тој дипломирал на музичката академија во Скопје, а главен инструмент му бил контрабас. Со октетот „Македонија“ ја снимил својата прва плоча, во 1970 година со четири ора.

Работел заедно со саксофонистот Ферус Мустафов, и бил долгогодишен член на групата „Македонски мерак“, а подоцна и на дел од ансамблот „Танец“ како симбол на македонскиот традиционален фолклор. Автор е на голем број песни, изведувани од страна на Виолета Томовска, Гоце Арнаудов, Ефто Пупиновски, Благица Павловска, Анета Мицевска, Ленче Кукиќ и Горан Кукиќ, и музичките групи Група Маестро и Група Академци.

Починал на 6 февруари 2023 г. од срцев удар.

## Музичко творештво
Завков направил музика за голем број на песни на наши познати изведувачи:
* Љуби ме Иле Илија (песна на Атина Апостолова) (1986)
* Ти ми можеш се (песна на Атина Апостолова) (1989)
* Ај засвирете млади момчиња (песна на Виолета Томовска) (1990)
* Каде брзаш животе (песна на Виолета Томовска) (1992)
* Оди тивко (песна на Виолета Томовска) (1992)
* Гори душата (песна на Виолета Томовска) (1993)
* Три срца јас да имам (песна на Виолета Томовска) (1993)
* Камен да беше срцето (песна на Виолета Томовска)
* Мораш душо да ме разбереш (песна на Благица Павловска) (1994)
* Нема друга Македонија (песна на Војо Стојановски)
* Стамбол град (песна на Благица Павловска) 
* Сон си сони мома Трена (песна на Никола Костадиноски-Кољо) (1996)
* Те видов, и се заљубив (песна на Атина Апостолова) (1998)
* Свири мајсторе (песна на Гоце Арнаудов) (1999)
* Што ако отрезнам (песна на Ефто Пупиновски) (2000)
* Засвири една наша Милане (песна на Сузана Спасовска) (2001)
* Лазарополе таму најгоре (песна на Наум Петрески) (2003)
* Лична Јовано (песна на Наум Петрески) 
* Суводолица (песна на Војо Стојановски) (2003)
* Кој ја роди песната (песна на Зуица Лазова) (2006)
* Македонија во моето срце (песна на Ванчо Тарабунов) 
* Отвори Јано пенџери (песна на Група Маестро) (2012)
* Горчи (песна на Група Маестро) (2015)
* Верувај ми (песна на Група Маестро) (2016)
* До зори (песна на Мето Богданов) (2017)
* Дајте песна некоја (песна на Душко Георгиевски) (2023)

## Наводи

## Надворешни врски
* Емисија на „Ја сакам Македонија“ посветена на Милан Завков — YouTube

Категорија:Македонски хармоникаши
Категорија:Родени во 1962 година
Горан Кукиќ

**Горан Кукиќ** (р.  во Струмица) — македонски фолк и поп пејач, член на музичката група Јупитер. Победник е на првата сезона од шоуто „*[[Никад није касно]]*“. 

Во 1986 година со Јупитер ја снимил песната „Шарасм барам“ за тогашното РТВ Скопје. Негова сопруга е пејачката Ленче Дедејска - Кукиќ.

Категорија:Родени во 1970 година
Категорија:Пејачи од Струмица
УНПРОФОР

десно|мини|204x204пкс|Лого на силите за заштита на Обединетите нации за нивните воени набудувачи
**Силите за заштита на Обединетите нации** (**УНПРОФОР;** исто така познати според француската кратенка **ФОРПРОНУ** : *Force de Protection des Nations Unies* ), биле првите мировни сили на Обединетите нации во Хрватска и во Босна и Херцеговина за време на Југословенските војни. Силите биле формирани е во февруари 1992 година и нејзиниот мандат завршил во март 1995 година, со преструктуирање на мировната мисија во три други сили (Силите за превентивно распоредување на Обединетите нации (УНПРЕДЕП) во Македонија и Операцијата за враќање на довербата на Обединетите нации во Хрватска (УНЦРО) во Хрватска, со преструктуирани операции на УНПРОФОР во Босна и Херцеговина до нивно заменување со мисиите на НАТО и ЕУ во декември 1995 година).

Категорија:Хрватска и Обединетите нации
Категорија:Босна и Херцеговина и Обединетите нации
Балфорова декларација

мини|Писмото на Балфор во кое се содржи текстот на декларацијата
**Балфорова декларација** — јавна изјава издадена од британската влада во 1917 година, за време на Првата светска војна, со која е изразена поддршка за основањето на „национален дом за еврејскиот народ“ во Палестина, која тогаш била во границите на Отоманското Царство и имала малцинско еврејско население. Оваа декларација се содржела во писмо на Артур Балфор, секретар за надворешни работи на Велика Британија, од 2 ноември 1917 година, до Лајонел Волтер Ротшилд, лидер на британската еврејска заедница, и пренесена до Ционистичката федерација на Велика Британија и Ирска. Текстот на декларацијата бил објавен во печатот на 9 ноември.
Арбер Адеми

мини|Адеми во 2019 година
Арбер Адеми (25 септември 1985, Липково) - поранешен министер за Министерство за образование и наука на Македонија и пратеник во Собранието.

## Живот и образование
Адеми е роден во 1985 во селото Опае, Липково, и е доктор по правни науки.

Докторски студии завршил на Правниот факултет на Универзитет во Тирана – Албанија, со дисертацијата „Решавање на трговски спорови пред меѓународна трговска арбитража“. Дипломирал и магистрирал на Правниот факултет на Универзитетот во Тетово.

Има положено правосуден и нотарски испит.

## Кариера
Од 2010 година е професор на Правниот факултет на Универзитетот во Тетово, а од 2016 до 2017 бил заменик претседател на Владата на Република Македонија за европски прашања.

Во 2010 бил консултант на министерот за труд и социјална политика, а претходно работи како асистент на Правниот факултет на Универзитетот во Тетово и Факултетот за бизнис администрација, каде одреден период бил и продекан за наставни прашања.
Зоран Китанов

**Зоран Китанов** (11 јуни 1963, Струмица) – македонски политичар и поранешен директор на ЈП за Државни патишта.

## Образование
Дипломирал на Правниот факултет, отсек правосудство, при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.

## Кариера
По дипломирањето, започнува со работа во меѓународна шпедиција, каде и како раководител работел до 1997 година. Потоа продолжил со работа во АД Македонски Телеком како раководител за правни работи, каде останал до 2005 година.

Во 2011 година, тој започнал со работа како Директор во ЈП „Струмица-Гас“ и го спроведувал проектот за гасификација на Општина Струмица.

Следните шест години продолил со остварување на проектот гасификација на Струмица и остварил 35,000 метри гасоводна мрежа, декомпресиска станица со сместивост од 2500 м3/час, преку 30 мерно регулаторни станици и др. Во текот на целиот овој период се направени и првите гасни приклучоци на домаќинства во Македонија, а во понатамошниот период и на стопански субјекти и отпочната е остварување на гасификација на земјоделски парцели со цел да биде прекинато со користење на дрвото како загревен елемент на оранжерии како би било спречено сечењето на шумите и зголеменото загадување на животната средина.

Китанов е добитник на општествени признанија и награди за овој проект, а учествувал и на многу дебати и конгресни гостувања, вклучително и како демонстратор на симпозиуми, организирани од страна на амбасадите на САД И ЕУ.

Во изминатите години учествува и на симпозиуми на Енергетската заедница со седиште во Виена, каде ЈП „Струмица-Гас“ е прва установа од Македонија, примена во оваа заедница.

## Наводи

Категорија:Родени во 1963 година
Категорија:Политичари од Струмица
Категорија:Апсолвенти на Правниот факултет „Јустинијан I“ - Скопје
Мила Трајковиќ

**Мила Трајковиќ** (17 ноември 2000, Куманово) – македонска ракометарка.

## Кариера
Трајковиќ својата ракометна кариера ја започнува во ЖРК Куманово, каде најпрвин игра во младинскиот состав, а подоцна и во сениорскиот тим со кој во 2019 година го освојува Купот на Македонија.

Добива награда за најдобра ракометарка на Фајн фор турнирот од Купот на Македонија во 2019 година.

Од 2017 година е дел од младинската ракометна репрезентација на Македонија.
Ангела Јанкуловска

**Ангела Јанкуловска** (Битола, 27 јули 2002) – македонска ракометарка.

## Кариера
Ангела Јанкуловска својата кариера ја започнува во дресот на Пелистер, каде од 2020 година игра во сениорскиот тим.

Категорија:Македонски ракометарки
Категорија:Родени во 2004 година
Љубен Апостолов

**Љубен Апостолов** роден како **Љубен Константинов Апостолов** (Крива Паланка, 27 април 1895 — Кавадарци, 22 јануари 1945) ― офицер и полковник во армијата на Бугарија, командант на 56<sup>та</sup> велешка пешадиска полк ​​за време на Втората светска војна (1941-1944). Познат е по вклученоста во Ваташкиот масакр.

## Животопис

### Рани години
[мини|300x300пкс|Статија за злосторот на [бугарскиот окупатор во Тиквешкиот регион, во кој е учесник и Љубен Апостолов.]]
Апостолов е роден на 27 април 1895 година во Крива Паланка, тогаш во Отоманската империjа. Тој бил примен во Воено училиште во Софија. Учествувал како кадет во Балканската војна. Во Првата светска воjна служел во Први македонски пешадиски полк ​​на Единаесетта пешадиска македонска дивизија. На 9 март 1916 година, завршил на Военото училиште. По воjната служел во Првиот софиски пешадиски полк. Во 1928 година бил назначен за раководител на 22-ри граничен полк. Од 1930 година служел во Триесетти полк пешадиски полк, а потоа од 1933 година бил началник на оддел во Армискиот штаб. Во 1939 година бил назначен за шеф на Домот за инвалиди, каде служел на почетокот на Втората светска војна. 

### Во Втората светска војна

Од септември 1942 до 1944 година, Апостолов командувал  со Педесет и шестиот велешки пешадиски полк. Во борба против герилските операции, тој го наредил стрелањето на 12 млади комунисти од Ваташа, извршено на 16 јуни 1943 година. Тие билe локални младинци, помагачи и симпатизери на илегалците и биле приведени во нивните домови истиот ден. По Комунистичкиот пуч на 9 септември 1944 година, Апостолов бил отпуштен од Бугарската армија. Во ноември 1944 година, Апостолов бил уапсен во Бугарија и предаден на комунистичките власти во Југославија. Пред судот рекол дека не учествувал лично во акцијата во Ваташа, но ја издал наредбата за стрелањето, затоа што било пријавено дека жртвите биле комунисти, заробени за време на битка. Според наредбите што важеле во тоа време во Бугарската армија, Женевската конвенција за воени заробеници не важела за нив и тие требало да бидат стрелани на место. Тој бил осуден на смрт и убиен во Кавадарци во 1945 година.

## Користена литература
* Ташев, Т., „Бугарската армија 1941 - 1945 година - енциклопедиска референтна книга“, Софија, 2008 година, „Воена издавачка куќа“ ДОО, ISBN 978-954-509-407-1
* Македонска енциклопедија, МАНУ, Скопје, 2009 година

Категорија:Бугарски офицери од Македонија
Категорија:Луѓе од Крива Паланка
Категорија:Починати во Кавадарци
Категорија:Родени во 1895 година
Категорија:Починати во 1945 година
Категорија:Бугаромани
Наталија Пецанова

**Наталија Пецанова** (11 декември 2000, Струмица) – македонска ракометарка.

## Кариера
Пецанова игра на позицијата среден бек. Има настапувано во ЦЕМС Скопје, а од 2019 година е дел од Женскиот ракометен клуб Куманово.

Претходно била дел од кадетскиот состав на ЖРК Куманово, со кој го освојуваат македонскиот кадетско првенство во ракомет.

Била дел и од кадетската репрезентација на Македонија.
Ива Димитриевска

**Ива Димитриевска** (2003, Куманово) – македонска ракометарка.

## Кариера
Димитриевска е ракометарка на Женскиот ракометен клуб Куманово, каде во сезоната 2020/21 настапува во сениорскиот состав.
Сара Цветановска

**Сара Цветановска** (19 август 2002, Куманово) – македонска ракометарка.

## Кариера
Цветановска е ракометарка на Женскиот ракометен клуб Куманово, каде настапува во сениорскиот состав.
Јована Кипријановска

**Јована Кипријановска** (30 декември 2001, Куманово) ― македонска ракометарка.

## Кариера
Кипријановска е ракометарка на Куманово, каде настапува во сениорскиот состав.

Во 2017 година настапувала за младинската ракометна репрезентација на Македонија.

Категорија:Македонски ракометарки
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 2001 година
Ненад Краљевски

Ненад Краљевски  – ракометен тренер, роден во Куманово, а кој најголем дел од својот ракометен век го минува во Србија.

## Кариера
Краљевски е поранешен ракометари актуелен тренер на Женскиот ракометен клуб Куманово.

Од 2004 до 2008 година го има предводено тимот на Црвена Ѕвезда, со кој ја освојува Лигата на шампионите на ЕХФ.

Има работено во Мојковац, Прибој, Железничар, Слога, Јуниор, тренер бил и на кадетските репрезентации на Србија, Црна Гора, а ја предводел и сениорската на Шри Ланка.

Сопственик е на РК Јуниор и Хандбал Стар Академија каде организира 6 меѓународни кампови.

Од 2016 година се стекнува со највисoка тренерска лиценца „Мастер коуч“.

Во 2019 година со ЖРК Куманово го освојува женскиот Ракометен куп на Македонија.
Александра Боризовска

Александра Боризовска (23 март 1995, Куманово) – македонска ракометарка.

## Кариера
Боризовска е ракометарка на Женскиот ракометен клуб Куманово, каде настапува во сениорскиот состав, и воедно е капитен на тимот.

Во 2017 година настапува во Женската ракометна репрезентација на Македонија.
Марија Јовановска

**Марија Јовановска** (30 август 2004, Куманово) – македонска ракометарка.

## Кариера
Јовановска е ракометарка на Женскиот ракометен клуб Куманово, каде настапува во сениорскиот состав на голманската позиција.
Нино Величковски

мини|Нино Величковски на Тамбурашки фестивал (2019 година - Куманово)
**Нино Величковски** (2 мај 1954, Куманово) – македонски пејач на народна музика.

## Кариера
Величковски е македонски пејач на народна музика кој е надалеку познат по звукот на тамбурата кој го следи целиот свој живот.

Тој е чест учесник на фестивалите: "Фолк Фест Валандово", "Цветници", "Филиграни", "Тумба Фест" "Гоце Фест", "Охрид Фест", "Прилеп Фест" и Тамбурашкиот Фестивал во Куманово, каде има освојувано и награди на истите.

Негов најголем хит е "Свирете ми тамбури" покрај неа се: "Бабино девојче", "Уште еднаш", "Не се трпат немири", "Малку треба", "Сега е веќе доцна", "Кажи ми Лено душо", "Биди ми бисер", "Песните се мои другари", "Љубовта е света", "Стара љубов", "Ние двајца", "Песната беше мојот живот", "Многу е тешко да си зет", "Со мерак" и други...

Во својата кариера има издадено неколку албуми со свои авторски песни.

Во 2023 година по повод 40-години јубилеј одржува концерт во Куманово во НУ "Трајко Прокопив", на концертот водител беше актерот Горан Илиќ, покрај него гости беа неговите колеги: Виолета Томовска, Перо Христов, Маргица Антевска, Наум Петрески, Драган Спасов-Дац и Александар Митески. На концертот ги доби наградите од најпрепознатливите европски и балкански здружение на тамбураши, а беше награден и од неговите колеги од Нови Сад и Бања Лука. За промоција на Куманово доби "Статуета" од градоначалникот на Куманово, Максим Димитриевски.

Организатор е на Меѓународен тамбурашки фестивал во Куманово, каде настапува низа години. Раководител е на Фондација за култура и спорт при Општина Куманово.

## Наводи

## Надворешни врски
* Профил на Нино Величковски , Музички регистар.
* Нино Величковски на YouTube.

Категорија:Македонски пејачи
Категорија:Македонски фолк пејачи
Категорија:Македонски музичари
Категорија:Македонски поп-фолк пејачи
Мартинијан Кириловски

**Мартинијан Кириловски** (24 февруари 1996, Куманово) – македонски пејач на поп-музика.
мини|Мартинијан Кириловски
мини|Мартинијан Кириловски
мини|Мартинијан Кириловски
мини|Мартинијан Кириловски

## Кариера
Мартинијан својата пејачка кариера ја започнува во повеќе музички натпреварувања во Македонија, како што е Сите наши песни, а учествува и на српското шоу „Ѕвездите на гранд“.

Во 2019 година го освојува првото место на музичкиот фестивал „Макфест“.

Студирал на насоката бизнис и логистика.

## Наводи

Категорија:Македонски пејачи
Марко Трајковиќ

**Марко Трајковиќ** (5 ноември 1991, Куманово) – македонски глумец.

## Кариера
мини|360x360пкс|Марко Трајковиќ во претставата „Ковачи“
Трајковиќ својата глумечка кариера ја започнува во Театар Куманово, каде денеска е вработен. Игра во повеќе комедии и детски претстави.

## Филмографија

## Надворешни врски
*
Марио Арангеловски

**Марио Арангеловски** (30 октомври 1995, Куманово) – македонски пејач на поп-музика.
мини|Марио Арангеловски
мини|Марио Арангеловски
мини|Марио Арангеловски

## Кариера
Арангеловски својата пејачка кариера ја започнува во повеќе музички натпреварувања во Македонија и на Балканот, како што се Сите наши песни и X Factor Adria, а учествува и на српското шоу „Ѕвездите на гранд“. Студирал социологија.

## Наводи

Категорија:Македонски пејачи
Ивона Јовановиќ

**Ивона Јовановиќ** (Куманово, 8 август 1996) — македонска пејачка на поп и рок-музика. Таа учела во средното медицинско училиште во Куманово. Студирала стоматологија, а потоа се префрлила и дипломирала на студии по нутриционизам на ПМФ.
мини|Ивона Јовановиќ на настап во Куманово во 2019.

## Кариера
Јовановиќ својата пејачка кариера ја започнува во повеќе музички натпреварувања во Македонија, меѓу кои била дел од Македонски идол и Сите наши песни, а учествува и на српското шоу „Ѕвездите на гранд“.

Во 2018 година со песната „Убав е овој свет“ учествува на музичкиот фестивал „МакФест“.

## Наводи

Категорија:Македонски пејачи
Зоран Ѓорѓиевски

Зоран Ѓорѓиевски (18 ноември 1958, Куманово) – македонски политичар и хирург.

## Образование
Специјализира општа хирургија на Медицински факултет при Универзитет Ниш.

## Кариера
Ѓорѓиевски е хирург вработен во Општа болница Куманово повеќе од 30 години.

Во својата кариера во два наврати се кандидираше за градоначалник на Општина Куманово од редовите на ВМРО-ДПМНЕ, како противкандидат на Зоран Дамјановски од СДСМ.

Два мандати е пратеник во Собранието на Република Северна Македонија.
Жарко Димоски

**Жарко Димоски** (29 јули 1989, Прилеп) – македонски глумец.

## Кариера
Димоски е вработен во НУ Театар Комедија во Скопје.

## Филмографија
мини|Жарко Димоски
мини|Жарко Димоски
мини|Жарко Димоски

## Надворешни врски
* 

Категорија:Глумци од Прилеп
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Судиски чекан (скулптура)

мини|Колумбус, Охајо - Хајсмит 18
***Судиски чекан*** - скулптура од Ендру Ф. Скот во 2008 година, која прикажува судиски чекан што го користат судиите за одржување на редот во судницата и за интерпункција на одлуките. Делото се наоѓа во Судскиот центар во Охајо, дом на Врховниот суд во Охајо, сместен во Граѓанскиот центар во центарот на Колумбос. Делото се сметало за најголемиот судиски чекан на Светот по неговото завршување.

Скулптурата била поставена на јужниот одразувачки базен на судскиот центар во 2008 година. Таа го отсликува авторитетот што го има судството во врска со донесувањето одлуки. И скулптурата и нејзината соседна склулптура во северниот одразувачки дел на базенот биле финансирани од грантот на Фондацијата „Ohio State Bar“. Вајарот е дипломиран на Државниот универзитет во Охајо и професор по студии на фондации на Колеџот за уметност и дизајн Савана.

Скулптурата е едно од околу 170 уметнички дела во Судскиот центар во Охајо. Тој е најголемиот и најскапиот од тие дела, со цена од 200 000 долари на САД.

## Поврзано

* Список на јавна уметност во Колумбос, Охајо

## Наводи

*

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците