Галички дијалект

thumb|400px|right|Галичкиот дијалект на картата на македонските дијалекти
**Галички дијалект**, **мијачки дијалект**  или **малорекански дијалект** — дијалект од подгрупата на западни и северозападни дијалекти на западното наречје на македонскиот јазик. Галичкиот дијалект е дел од дебарската група говори, но освен со реканскиот, близок е и со гостиварскиот дијалект. Дијалкетот е карактеристичен по тоа што има користење на доста архаични зборови. Овој дијалект може да се најде и во историски книжевни дела на македонскиот јазик, како на пример „Тријазичникот“ на Ѓорѓија Пулевски.

## Територија
Дијалектот се зборува на територијата околу селото Галичник и во областа Мала Река, каде спаѓаат и селата: Гари, Лазарополе, Сушица, Тресонче, Осој, Селце и Росоки. Потоа малореканскиот говор се зборува и во двете села Ореше и Папрадиште, во областа Азот, Велешко, во селото Смилево, Железник и во Ехлоец во областа Копачка, Кичевско.

## Фонолошки одлики
[page=5|мини|десно|[Ѓорѓија Пулевски. *Речник од три језика: славомакедонски, арбански и турски*, 1875]]

* Во малореканскиот говор, за разлика од другите дебарски говори, има петочлен самогласен систем:  и, у, е, о, а
* Тој е единствен дебарски говор каде со слоготворна функција се јавуваат самогласните *л* и *р*: *врв, крв, прсти, срп, дрво*; *влк, влци,* *јаблко, млзет, слза*.
* Во коренските морфеми носовката ѫ се рефлектира во *о*: *глобок, зоп, рока, јодица, доп, гобав, собота, гроди,* како и во примерите со *јѧ > јѫ*: *Бодник, могла, моска, лога, ложица*.
* Истата вредност се добива и во групите **trъ*: *ветор, итор, бистор*, **tlъ*: *рекол, пекол*, *tnъ: огон* и *tmъ*: *седом, осом*.
* Во согласниот систем, како најспецифична диференцијална црта во однос на другите дебарски говори е тоа што овој говор не ги познава фонемите *ѕ* и *џ*. Лексемите кои во другите говори и во стандардниот јазик се јавуваат со овие согласки, овде како нивна замена се употребуваат *з* и *ж*: *звезда, звер*; *жеп, жамија, ожа, жигер, жам* итн.
* Малореканскиот (галички) говор, заедно со велешкиот, се единствените говори во западното наречје, во кои редовно се чува *в* во меѓусамогласна положба: *човек, бивол, товар, ѓавол, ковач, Благовец* итн.
* Согласкаските групи **tj *dj* ги наоѓаме во гласовите *ќ* и *ѓ*: *меќава, вруќина,* а во помал број случаи застапени се и разновидностите *шч* или *ш*: *лешча, плешчи, машче*, односно *ж*: *прежа* (*преѓа*). И во другите случаи, за разлика од целото дебарско говорно подрачје согласната група *шт* се јавува како *шч*, а *жд* се скратила во *ж*: *гушчер, глужот*, *дожот.*
* Согласката *њ* во овој говор добро се чува и се јавува во оние примери во кои се јавува и во стандардниот јазик: *коњ, коњче, бања, јадење, пилиња, планиње*.
* Во Дебарско Поле, Долна Река, Дримкол и Голо Брдо, согласната група **čr-* се јавува со резултат *чǎр-*: *чǎрпит, чǎрвец, чǎрвојадина,* во Малесија како *цǎр-*: *цǎрн, цǎрвен*, а во Мала Река во сите осум села се јавува како *цр-*: *црв, црпет*.

## Морфолошки одлики

* завршетокот на глаголите од а-групата често се изговараат како глаголи од е-група: *играaт > играет*
* употреба на трите членови: *човеков, човекон, човекот.*
* употреба на наставката *-т* за трето лице еднина сегашно време: *Тој одит, таа јадет...*
* употреба на предлогот *в/во*.
* Наставка *-ови* за образување множина на едносложните именки од машки род *ови/еви*: *град-градови, стол-столови, час-часови, цар-цареви, вол-волови* итн.
* За разлика од сите околни говори, во малореканскиот карактеристични се и имперфективните образувања на *-ува* кои се јавуваат само во овој говор: *кажуват, купуват, влегуват* итн.
* Посебна поединечност на говорот покрај долината на Мала Река претставува тоа што основната самогласка во презентот, освен во трето лице еднина, се јавува и во трето лице множина: *носиш / тој носит* / *ние носиме / вие носите / тие носит*; *береш / тој берет / ние береме / вие берете / тие берет*.
* Глаголскиот прилог во малореканските села се употребува со наставката *-еќи*: *викаеќи, враќаеќи*, *одееќи* итн.

## Наводи

## Надворешни врски
* Александар Белиќ, (1935). Галички дијалект.

Категорија:Македонски дијалекти