Балкански јазичен сојуз

**Балкански јазичен сојуз** претставува структурална и граматичка нивелација на балканските јазици, резултат од активниот соживот на балканските народи во регион без граници под исти економски и културни околности: полуномадско сточарство, заеднички пазари, мешани бракови и др. Доминацијата на грчката култура и римската администрација поставиле основа на балканскиот јазичен сојуз. Погодни услови за таков развој имало и под Византија, а процесот бил забрзан под османлиска доминација, кога христијанската вера на немуслиманско население му служела и за национална идентификација. Потребата од заемно разбирање ги довела луѓето до масовна дво- и тројазичност, што придонесло за спонтано образување на заедничка структура во разнородните балкански јазици.

Нивните заеднички структурни особености -балканизми (аналитичка деклинација, описна компарација, удвојување на објектот и др.) претставуваат уникатна појава. Според мерката до која е стигнат развојот на овие особености во еден балкански јазик, се суди и за степенот на неговата балканизација. Македонскиот припаѓа кон централниот круг (аромански, јужноалбански тоскиски дијалект и бугарскиот). Во јазиците од вториот круг (новогрчки, северноалбански гегски дијалект, југоисточни српски говори и европски турски) развојот на некои балкански црти е недовршен.

## Историја
Прв кој ги забележал сличностите помеѓу балканските јазици кои припаѓаат на различни јазични фамилии бил славистот Јернеј Копитар во 1829. Август Шлајхер (1850) поексплицитно го развил концептот за ареална поврзаност наспроти генетската, а Франц Миклошич (1861) ги изучувал врските помеѓу словенските и романските јазици на Балканот.

## Одлики
### Падежен систем
Бројот на падежи е редуциран, а некои од падежите се заменети со предлози. Во развојот на бугарскиот и македонскиот јазик дошло до губење на сите падежи, освен вокативот.

Падежниот систем на балканските јазици обично го сочинуваат следниве падежи:

* Номинатив
* Акузатив
* Датив / Генетив
* Вокатив

### Губење на инфинитивот
Употребата на инфинитивот (која е заедничка за останатите Романски и Словенски јазици) во Балканските јазици претежно е заменета со субјунктивни конструкции, по примерот на грчкиот јазик.

На пример, „Сакам да пишувам“ на неколку балкански јазици:

### Постпозитивен член
Одлика на балканските јазици е постпозитивниот член, т.е. тој доаѓа како наставка на именката. Ниту еден од другите сродни јазици (како што се другите романски и словенски јазици) ја немаат оваа одлика. Можно е постпозитивниот член кај источните јужнословенски јазици (македонски, бугарски) да се јавил како резултат на влијанието од источнороманските јазици (романски или влашки) за време на Средниот век. Кај словенските јазици постпозитивен член може да се сретне и во некои северноруски дијалекти (спротивно на општата тенденција во источнословенската група на јазици). За разлика од овие дијалекти, појавата на членот во македонскиот и бугарскиот јазик не може да се смета за самостојна појава, независна од контактот со балканските јазици.

### Лексика
Неколку стотини зборови се заеднички за Балканските јазици; нивното потекло е грчко, словенско или турско.

## Наводи

Категорија:Балкански Полуостров