open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Иван Аралица

**Иван Аралица** (; р. ) — хрватскаи писател и есеист.

## Животопис

Роден е во Промина во близина на Книн, и имал завршено педагошко училиште и Филозофски факултет на Универзитетот во Задар. Аралица работел од 1953 година како учител во рурални места на централна Далмација.

Во почетокот работел во духот на социјалистичкиот реализам, објавил неколку раскази кои не биле вреднувани со високи оценки. Од 1971 година, се вклучува во тогашното политичко движење наречено хрватска пролет. Се залагал за поголема хрватска автономија во Југославија.

Од овој период настанала и промена во неговата литературна преокупација и стилска формација.

Основата и инспирацијата му биле светски познатите автори со стилските - реалистичко фантастични мотиви и раниот модернизам: Иво Андриќ, Томас Ман и Кнут Хамсун.

Од 1979 до 1989 година, Аралица објавил осум романи, кои најдобро можат да се опишат како модернистички контексти со историска фантастика. Најдобриот меѓу нив се смета „Кучиња во чаршија“ 1979.
Покрај него се и „Душите на робовите“, 1984 година; „Градителот на преноќиште“, 1986 година; „Шалот на Асмодеус“, 1988 и други и кај сите е присутна комплексна наративна техника која создава драматични настани еден вид на историска аналогија за Хрватска и Босна и Херцеговина од  до  век, опишувајќи го историскиот жар на Хрватите во „судирот на цивилизациите“ - три вековната борба меѓу Австрија, Отоманското Царство и Венеција за хрватските територии.

Аралица успешно совладал многу различни елементи во својата фикција, така што неговите најдобри романи се исполнети со размислувања за суштината на  човечкото опстојување, преку бројни натуралистички пасуси интегрирани во сеопфатната христијанска визија за животот каде природното и натприродното се споени во една реалност.

Аралица е интелектуална икона на националистичкиот конзервативизам во Хрватска, залагајќи се за враќање кон традициите на „домовинското“ родољубие. Интелектуалците од десната страна ги бранат неговите романи тврдејќи дека се брилијантни политички сатири.

Сè уште е активен пишувајќи во својата осма деценија, Аралица се смета за еден од најдобрите хрватски романисти од втората половина на  век.

## Дела
* „Коњаникот“ (1971)
* „Опсесии за цртежите на пеколот“ (1977)
* „Кучиња во пазарот“ (1979)
* „Патот без сон“ (1982)
* „Душите на робовите“ (1984)
* „Градителот на преноќиштето“ (1986)
* „Шалот на  на Асмодеус“ (1988)
* „Мирисот на расцветаната империја“ (1991)
* „Трите рози“ (1992)
* „Мајка Марија“ (1992)
* „Преплетувачки и разврзувачки јазли“ (1993)
* „Што реков за Босна“ (1995)
* „И тука е крајот“ (1999)
* „Амбра“ (2000)
* „Фукара“ (2002)

## Наводи

## Надворешни врски
* Ivan Aralica 
* 

Категорија:Хрватски писатели
Категорија:Хрватски есеисти
Категорија:Добитници на наградите Владимир Назор
Категорија:Членови на Хрватската академија на науките и уметностите
Категорија:Живи луѓе
Аесе

**Аесе** (бислама: *Aese*) е мал остров  во покраината Санма во Вануату.

## Географија
Островот се наоѓа во непосредна близина на источниот брег на Еспириту Санто. Северно од Аесе се наоѓа малиот остров Мавеја. Вкупната површина на островот е 8,1 километар квадратен. Должината на островот е околу 6 километри, а ширината е околу 3 километри. Островот е рамен, со највисока точка 38 метри надморска висина. Денес островот е ненаселен, а порано имало жители. Островот е во приватна сопственост.

## Наводи

## Надворешни врски
* Приватни острови: Аесе 

Категорија:Острови во Вануату
Категорија:Санма
Иво Тијардовиќ

мини|десно|130п|Биста на Иво Тијардовиќ

**Иво Тијардовиќ**  (;  во  —  во ) — хрватски композитор, писател, сликар од Сплит (Далмација). Бил учесник во Народноослободителната борба, за време на окупацијата на градот Сплит во Втората светска војна од Италија, како припадник на партизаните на Јосип Броз Тито.

## Животопис

Тијардовиќ е роден во градот Сплит (тогаш дел од Австроунгарија), а студирал музика во Сплит и во Виена, каде студирал и архитектура.

Дипломирал на драмската школа во Загреб во 1922 година. Потоа работел како диригент и сценограф во Сплитскиот општински театар (1922–29) пред да се придружи на музичкиот оддел во Едисон Бел Пенкала во Загреб (1929–33).

Подоцна, се вратил во Сплит, и бил назначен за директор на Хрватскиот народен театар во Сплит, сценски режисер на Хрватскиот народен театар во Загреб и директор на Државниот симфониски оркестар (подоцна, Загрепска филхармонија).

Како композитор, тој се потпирал на фолклорот и националниот музички израз, особено од неговиот роден крај, Далмација.

Тој компонирал осум оперети од кои најпознати се „Малата Флорами“ и „Сплитски акварел“. Неговите оперети се занимаваат со историски теми и најчесто поетиката и убавините на неговиот роден град Сплит. Исто така, сликал и работел како сценограф и илустратор.

За време на Втората светска војна тој бил партизан. Од овој период е неговата преработка на старата сплитска патриотска песна „Марјане, Марјане“, која наскоро станала химна на градот во форма што тој ја објавил.

По ослободувањето, во 1944 година, се вратил во Сплит и ја оживеал театарската сцена.

Починал во 1976 година, во Загреб, СР Хрватска, СФР Југославија.

## Дела
* Оперети
** „Пјеро Ило“, 1922 Сплит
** „Малата Флорами“, 1926 Сплит
** „Сплитски Акварел“, 1928 Сплит
** „Заповета намаршалот Мармонт“, Сплит во 1929 година
** „Јурек и Штефек“, 1931 година Загреб
* Хорски
** „Катарина Велика“, 1929 година Загреб
* Опери
** „Оџаци покрај Јадран“, 1951 година Загреб
** „Марко Поло“, 1960 година Загреб
** „Диоклецијан“, 1963 година Загреб

## Наводи

Категорија:Хрватски композитори
Категорија:Добитници на наградите Владимир Назор
Категорија:Погребани на гробиштата „Мирогој“
Миклoш Ижo

**Миклoш Ижo** (, ); 9 септември , 1831, Дизносхорват, денес Ижофалва, Унгарија - 29 мај 1875, Будимпешта, бил унгарски вајар чиј вајарски стил ги интегрирал елементите на класицизмот и академскиот стил.

## Животопис
Во 1848 година, седумнаесетгодишниот Миклош бил активен учесник во револуцијата од 1848-1849 година во Унгарија.

По задушувањето на востанието, тој живеел во егзил. Од 1851 до 1856 година, под водство на вајарот Иштван Ференци, студирал вајарство во Римавск-Собота (сега Словачка).

Во 1856 година се пресели во Пешта. Со поддршка на млади писатели, уметници и музичари, тој заминал во Виена, каде што работел во вајарската работилница на Г. Гасер и Мјунхен.

Од 1859 година студирал во Виенската академија за ликовни уметности. По враќањето во Унгарија во 1862 година, тој создал циклус бисти на неговите современици (Ј. Аран, Б. Егризи, А. Фаи, И. Зриниј и други).

## Творештво

Тој бил првиот унгарски вајар што прикажувал  фигури од народот. Првиот голем успех го доживеал со неговата скулптура „Бесениот овчар“ создадена во Минхен (ова е  неговото најпознато дело).

Покрај големите  скулптури кои го отсликуваале народниот живот, тој направил и бисти на многу негови познати современици.

Починал од туберколоза, релативно млад, неуспевајќи да ги заврши  своите големи замисли и скулптури.

## Дела
### Бисти
* Јанош Арани (поет)
* Егреси Бени
* Карој Мегери(актер)
* Андрас Фај
* [Каламан Дамзнјаи]
* [Мартон Иштван Манди
* Пал Балог (доктор)
* Карој Гхичи
* Илона Зрнињи (1870)
* II. Ферен Ракоцзи (1870)

### Народни скулптури

* Флејта на степите
* Бесениот овчар (1862)
* Циганскиот Лаокон (1862)
* Горна куќа сцена (1863)
* Пијан човек (1863)
* Берба (1863)
* Селанка која носи храна (1863)
* Селска девојка (1864)

### Јавни скулптури
* Витезот Михали Цоконаи - Дебрецен, 1868 - 1871, единствената јавна скулптура завршена од него
* Шандор Петефи (Област V Будимпешта, [Адолф Хузар]])
* Андраш Дугоникс - споменик во Сегед, завршен од 1876, Адолф Хузар)

## Галерија

RimSobota Petofi Sandor.jpg|мини|200пкс|Статуа на Шандор Петифи
Izsó Miklós sírja.jpg|мини|200пкс|Споменик на гробот на Миклoш Ижo Будимпешта
Izso-Miklos - Busulo-juhasz (1862)-on-black.jpg|мини|200пкс|„Бесениот пастир“, 1862
Statue of András Dugonics, Segedin, Foto-tura, 019.jpg|мини|200пкс|Статуа на писателот Андрас Фај во Сегед


## Литература
* Izsó Miklós levelei (Válogatta, jegyzetelte és bevezette Soós Gyula, Bp., 1958)
*Biography and works of Miklós Izsó
* Izsó Miklós

## Наводи

## Надворешни врски
* Izsó Miklós a Képzőművészet Magyarországon honlapon
* Izsó Miklós a Magyar életrajzi lexikonban

Категорија:Унгарски вајари
Категорија:Вајари од 19 век
Категорија:Починати од туберкулоза
Категорија:Родени во 1831 година
Категорија:Починати во 1875 година
Слободан Берберски

**Слободан Берберски** (Зрењанин, 20 октомври 1919 година - 1989 година, Белград) - ромски писател и прв претседател на Светската организација на Ромите.

Роден е во Зрењанин, град во Војводина, таму завршил основно училиште и гимназија. Заполнал студии на правниот факултет во Белград, но како член на Сојуз на комунистичка младина на Југославија бил уапсен во 1941 година. Истата, 1941 година се приклучил во Народноослободителна војна на народите во Југославија.

Берберски е познат и кајо еден од иницијатори на акција на југословенскиите Роми под името „Ром бара место под сунцето” што започнала во 1967 година. Бил избран за прв претседател на Светската организација на Ромите на собирот што бил одржан 1971 година во Лондон. Неговите книжевни дела се преведени на франсцуски, руски, бугарски, ромски, албански и словенечки јазик.

Починал 1989 година во Белград.

## Објавени книги

* По дождот ќе има виножито / За кишом биће дуга (1950)
* Пролетта и очите / Пролеће и очи (1952)
* Јаже / Узе (1955)
* Невреме (1959)
* Дневник на војната / Дневник рата (1959)
* Благиот ден / Благ дан (1964)
* Коти / Коте (1968)
* Заминувањето на братот Јакала / Одлазак брата Јакала (1976)
* Како безкожни елени / Као бескожни јелени(1977)
* Уште сонот себеси да се доврши / Још сан себе да доврши (1979)
* Меѓи / Међе (1982)
* Секојдневица / Свакодневница (1983)
* Водите начекани / Воде нечекане (1984)
* Длапка / Дуб(1986)

## Наводи

Категорија:Српски Роми
Категорија:Српски писатели
Месни преработки

мини|Разни видови месни преработки изложени за продажба
**Месни преработки** – секое месо кое било изменето за да му се подобри вкусот или да му се продолжи трајноста односно употребливоста. При преработување на месото се користи солење, конзерванси, ферментација и димење. Месните преработки вообичаено се прават од свинско или говедско месо, но исто така и живинско месо, но исто така може да содржи дроб или крв. Производи кои се добиваат со месна преработка се сланина, шунка, колбаси, салами, солено говедско, џерки, месо во маст и сосови засновани на месо. Процесот на месна обработка ги вклучува сите процеси кои го менуваат свежото месо со исклучок на едноставните механички процеси како сечење или мелење.

Месната преработка почнала веднаш штом човекот сфатил дека готвењето и солењето ја продолжуваат трајноста на свежото месо. Не е познато кога ова почнало, сепак процесот на солење и сушење бил забележан уште во Стар Египет, додека употребата на снег и мраз им се припишува на Римјаните, а конзерваконзервирање било развиено од Никола Апер кој во 1810 година ја добил иноваторската награда за од француската влада.

## Месните преработки и ракот
Меѓународната агенција за истражување на ракот при Светската здравствена организација ги класифицира месните преработки на во Група 1 (канцерогени за луѓето), бидејќи имало доволно докази дека консумирањето на месни преработки предизвикува колоректален рак.

Во извештајот од 2016 година Американскиот институт за истражување на ракот и Светскиот фонд за истражување на ракот изложиле дека консумирањето на месни преработки го зголемува ризикот од рак на желудник.

## Наводи

## Надворешни врски
*Meat processing technology for small- to medium-scale producers   Gunter Heinz, Peter Hautzinger, Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO) Regional Office for Asia and the Pacific (RAP), Bangkok, 2007, 
*Introduction https://books.google.gr/books?id=XcPrCAAAQBAJ&lpg=PR1&dq=Processed%20meat&pg=PA1#v=onepage&q&f=false

Категорија:Месо
Категорија:Канцерогени од групата 1 на МАИР
ArXiv

**arXiv** (изг. *архајв*, во прев. „архив“) — складиште со отворен пристап со електронски претпечати (нарелени е-печати) одобрени за објавување по проверка, но без целосна рецензија. Се состои од семрежно достапни научни написи од полето на математиката, физиката, астрономијата, електротехниката, информатиката, квантитативната биологија, статистиката, финансиската математика и економијата. Во случајот на многу гранки на математиката и физиката, речиси сите научни трудови се самоархивираат ма складиштето arXiv.

Отопчнато е на 14 август 1991 г. и надминало половина милион написи на 3 октомври 2008 г., а кон крајот на 2014 г. веќе содржело милион. До октомври 2016 г. стапката учество достигнала 10.000 поднесоци месечно.

## Поврзано
* bioRxiv

## Наводи

## Надворешни врски

*  

Категорија:Семрежни архиви
Категорија:Отворена наука
Категорија:Отворен пристап
Категорија:Научни мрежни места
Категорија:Дигитални библиотеки
Категорија:Универзитет „Корнел“
Категорија:Живи луѓе
Араки

мини|Островот Араки се наоѓа во Вануату
**Араки** (бислама: *Araki*) е мал карпест остров во покраината Санма во Вануату.

## Географија
Араки се наоѓа јужно од Еспириту Санто. Вкупната површина на островот е 2,5&nbsp;км2. Оддалеченоста од Еспириту Санто е околу 3 милји.

## Население
Поради самата големина на островот, бројот на жители на Араки бил отсекогаш мал. Според пописот од 1897 година имало 103 жители, во 1989 имало 112 а во 1999 година имало 121 жител. Според последниот попис од 2009 година имало 140 жители. Сепак, населението е на честа релација Араки - Еспириту Санто.

Населението е поделено на 5 села. Од запад кон исток тие се: *Пелинта, Парили, Парили Ару, Винапахура* и *Сопе*. Главен јазик на осровот е аракискиот јазик, кој денес е во изумирање поради подоминатните бислама и тангоански јазик..

## Стопанство
Главна стопанска активност на островот е градинарството. Дополнително, луѓето се занимаваат и со експлоатирање на природните ресурси на островот и рибарство. Продажбата на земјоделски култури и морски плодови се одвива на Еспириту Санто.

## Наводи
* François, Alexandre. 2002. *Araki: A disappearing language of Vanuatu*. Pacific Linguistics, 522. Canberra: Australian National University. 375 pp.&nbsp; (Publisher's page).

## Надворешни врски
* Карта на Араки

Категорија:Острови во Вануату
Категорија:Санма
Асулека

**Асулека** (бислама: Asuleka)  е мало островче во покраината Санма во Вануату.

## Опис
Островот се наоѓа непосредно до северниот брег на островот Мало. Северно од Асулека е малото островче Ратуа, а веднаш до Ратуа е Аоре. Асулека не е далеку од главниот остров на Вануату, Еспириту Санто. Островот не е населен и на него има природен резерват за дивиот свет.

## Наводи

## Надворешни врски
* Ауслека

Категорија:Острови во Вануату
Категорија:Санма
Дени (остров)

**Дени** (бислама и англиски: Dany) е мал остров во покраината Санма во Вануату.

## Туризам
Островот не е населен но е често посетуван луѓе. Тој е позната локално туристичко одредиште за нуркање, сурфање и риболов. На островот има изградени нова колиба/ бунгалов кој се издава на туристи. Бунгаловот има поглед кон вулканот на островот Амбае.

## Географија
Островчето Дени се наоѓа непосредно до источниот брег на островот Еспириту Санто. Дени е едно од повеќето островчиња кои се на тоа место. Западно е островот Еспириту Санто, југозападо се малите Малвануа, Малао, Малвепе и Малпараво (со уште едно мало островче) и југоисточно е Мавеја.

## Наводи

## Надворешни врски
* Службено мрежно место

Категорија:Острови во Вануату
Категорија:Санма
Малотина

**Малотина** (бислама: Malotina) е мал остров во покраината Санма во Вануату.

## Опис
Малотина е мало островче кое се наоѓа источно од островчето Мало, северно од малото островче Малокиликили.

## Наводи

Категорија:Острови во Вануату
Категорија:Санма
Малокиликили

**Малокиликили**  (бислама: Malokilikili) е мало островче во покраината Санма во Вануату.

## Опис
Малокилики се наоѓа источно од островот Мало. Северно од него е малото островче Малотина. На западниот брег на Малокиликили има карпи кои се издигнуваат од морето, односно **Оневуту** и **Маловелео**. Островот има само 12 жители во две домаќинства кои живеат на западниот дел од островчето.

## Наводи

Категорија:Острови во Вануату
Категорија:Санма
Ратуа

**Ратуа** (бислама: Ratua) е мало островче во покраината Санма во Вануату.

## Опис
Островот има вкупна површина од околу 59 хектари. Островот се наоѓа помеѓу островите Аоре на север и  Мало на југ. Западно од островот е островчето Векеса. Источно има две мало стровчиња/ карпи, односно **Мелевату**.

Островот е богат со флора и фауна. Опколен е со богат корален гребен.

Во 2005 година станал сопственост на француски граѓанин со намера да основа одморалиште. Одморалиштето е насочено кон екотуризам.

## Надворешни врски
* Службено мрежно место

Категорија:Острови во Вануату
Категорија:Приватни острови
Категорија:Санма
Латаро

**Латаро** (бислама: Lataro) е мало островче во покраината Санма во Вануату. Островот е во приватна сопственост.

## Опис
Латаро се наоѓа во непосредна близина на источниот брег на Еспириту Санто. Јужно од Латаро се наоѓа Латароа. Островот се наоѓа во заливот *Шарк Беј*. Островот е рамен. Највисока точка е 88 метри надморска висина. Должината на островот е 1,9 километри, а ширина 2,3 километри.

## Наводи

## Надворешни врски
*Службено мрежно место

Категорија:Острови во Вануату
Категорија:Санма
Латароа

**Латароа** (бислама: *Lataroa*) е мал остров во покраината Санма во Вануату.

## Опис
Островот не е населен. Латароа се наоѓа во непосредна блзина на источниот брег на Еспириту Санто. Северно од Латароа е Латаро. Латароа има убави бели плажи и корални гребени на западната страна. Скоро време било најавено дека ќе се гради голем рерсот.

## Наводи

## Надворешни врски
* Службено мрежно место 

Категорија:Острови во Вануату
Категорија:Санма
Елефант (Вануату)

**Елефант**  (бислама: *Elephant*) е мало островче во покраината Санма во Вануату.

## Опис
Островот се наоѓа во непосредна близина на источниот брег на островот Еспириту Санто, спроти селото Хог Харбор. Островот не е населен.

## Наводи

Категорија:Острови во Вануату
Категорија:Санма
Тион

**Долфин**  или **Тион** (бислама: *Thion* или *Dolphin*) е мало островче во покраината Санма во Вануату..

## Опис
Островот се наоѓа во заливот *Шарк*, во непосредна близина на источниот брег на Еспириту Санто. Во непосредна близина западно се наоѓаат малите островчиња Малворор, Малет и Малас,  а нешто подолу е и Малелвол. Просечната надморска висина на островот е 213 метри. На островот има две мали езерца со слатка вода. Покрај тоа, на островот има и напуштен ранч. Денес островот не е населен и се користи како излетничко место на жителите од Санто.

## Наводи

Категорија:Острови во Вануату
Категорија:Санма
Малтинерава

**Малтинерава** (бислама: *Maltinerava*) е островче во покраината Санма во Вануату.

## Опис
Малтинерава се наоѓа непосредно до источниот брег на Еспириту Санто, спроти Санрајс Бич Ресорт. Просечната надморска висина на островот е 38 метри. Островот не е населен.

## Наводи

Категорија:Острови во Вануату
Категорија:Санма
Мавеја

**Мавеја** (бислама: *Mavea*) е мало островче во покраината Санма во Вануату.

## Географија
Островот се наоѓа непосредно до источниот брег на Еспириту Санто, северно од Аесе, западно од островчињата Малвануа, Малвапеву, Малвепе и Малоне. Северно е островчето Дени. Просечната надморска висина на островот е 63 метри.

## Население
Според податоците од 2015 година, островот имал население од 232 луѓе во 47 семејства. Околу 30 луѓе го зборуваат локалниот мавејански јазик.  Сите жители зборуваат и бислама.

## Наводи

Категорија:Острови во Вануату
Категорија:Санма
Загир Исмагилов

**Загир Гарипович Исмагилов** (; ; 1916/1917&nbsp;— 2003) беше руски -   башкирски композитор и педагог. Тој ја добил титулата Народен уметник на СССР во 1982 година, бил член на Комунистичката партија на Советскиот Сојуз од 1943 година.
## Животопис
Бил син на  дрвосечач, роден бил на 26 декември 1918 година во селото Веркне-Серменево  денес Серменево, во Белорецки округ на Башкортостан, Русија.

Исмагилов учел основно училиште во Башкир во селото Нијне-Серменево. Мошне рано пројавил интерес за музиката а особено за  народна музика на народот Башкир, учејќи да свири на  курај - флејта.

Во 1932 година заминал да студира во шумско-хемиското училиште во Инзер. Рано дипломирал и почнал да работи во Белоретск, продолжувајќи да свири на курај . Подоцна тој се запишал на музичкото училиште, кое се отворило во Уфа (1936). Во 1937 година, Исмагилов, заминал да студира во Башкири на Московскиот конзерваториум.
За време на Втората светска војна работел во Уфа, учествувајќи во концертите приредувани за војниците а компонирал патриотски песни,.

Исмагилов бил претседател на Сојузот на композитори на Башкортостан во 1958 година. Во 1968 годинаго го основал и бил прв ректор  на Институтот за уметност во УФА  каде што работел до 1988 година.

Неговите дела биле изведувани во  Русија, како и во Бугарија, Кина, Романија, Северна Кореја, Југославија и Етиопија.

Загир Исмагилов придонел во развојот на национална оперска, камерна, вокална, хорска и инструментална музика во Советскиот Сојуз. Најпозната му е неговата опера * [[Салават Јулајев]] * , била изведена во Државниот театар за опера и балет на Башкир во 2004 година.

После долго боледување, тој починал во 2003 година.

## Награди
* Награда Салават Јулаев 
* Ленинов орден 
* Херој на трудот со црвена лента
* Орден на честа 
* Орден на пријателството.

## Творечки опус

* Салават Јулајев, (опера)
* Шаура, (опера)
* Амбасадори на Урал, (опера)
* Кахим - Турија, (опера)
* Агиделски бранови, (опера)
* Кодаса, (музичка комедија)
* Алмакај, (музичка комедија)
* Сигнау торна (балет)
* Околу 300 песни и романси

## Наводи

Категорија:Башкирски композитори
Категорија:Руски композитори
Категорија:Носители на Орденот на Црвеното знаме на трудот
Категорија:Носители на Орденот за заслуги пред татковината од IV степен
Категорија:Носители на Орденот на Ленин
Категорија:Носители на Орденот на пријателството меѓу народите
Категорија:Носители на орденот „Знак на Честа“
Категорија:Народни уметници на СССР
Категорија:Народни уметници на Руската СФСР
Категорија:Починати во 2003 година
Категорија:Родени во 1917 година
Алин Котрел

**Алин Котрел** (26. Јуни 1953 година во Шкотска, Обединетото Кралство) е професор по економија на универзитетот Вејк Форест во Соединетите Држави. Тој е син на влијателниот шкотски хемичар Том Котрел (8 јуни 1923 – 2 јуни 1973). 
мини|Алин Котрел, шкотски економист

## Живот
Котрел поседува диплома за политика, филозофија и бизнис (ППЕ) од колеџот Мертон, при Универзитет во Оксфорд. Тој се здобил со звање доктор на науки од Универзитетот во Единбург.

Во 1983 година се преселил во Соединетите Американски Држави и предавал на Универзитетот Чапел Хил и Елон во Северна Каролина пред да се пресели на Универзитетот Вејк Форест во 1989 година. Таму Котрел учи економија и економетрија. Неговата главна истражувачка активност се однесува на историјата на идеите во економијата, особено Кејнз и Маркс, прашањата на макроекономијата и теоријата на економско планирање. Котрел е оженет и има една ќерка.

## Дела
Заедно со компјутерскиот научник Пол Кокшот, Котрел е автор на книгата „*Кон Нов Социјализам*“, за првпат објавена на англиски јазик во 1993 година, а во која тие предложуваат како една планирана економија, супериорна во однос на пазарната економија, треба да се овозможи преку информатичката технологија. Тој е и автор на книгата „Општествени класи во марксистичката теорија во послевоена Британија“, објавена во 1984 година.

Котрел е иницијатор и еден од главните автори на гретл (Гну Регресија, Економетрија и Библиотека со временски низи), програмски пакет со отворен извор за статистички пресметки.

Добитник е на Математичката награда на Шкотската школа за есеј за математичка филозофија (1970), Изложба (конкурентна стипендија) до колеџот Мертон, Оксфорд (1971) и Награда за извонредност во истражувањето, Универзитет Вејк Форест (1994).

## Публикации
; Англиски оригинал

* *[https://era.ed.ac.uk/bitstream/handle/1842/18112/CottrellA_1981redux.pdf?sequence=1&isAllowed=y Social Classes in Marxist Theory and in Post-war Britain]*, 1984, ISBN 978-0-7100-9906-8 .
* ''Towards a New Socialism'' , 1993 година, ISBN 978-0-85124-544-7 (pdf; 936 kВ)

; Германски преводи

* *Alternativen aus dem Rechner. Für sozialistische Planung und direkte Demokratie*, 2006, ISBN 978-3-89438-345-9 .
## Наводи

## Надворешни врски

* Главната страница на Котрел на универзитетот Вејк Форест 
* Пол Кокшот, Алин Котрел: „''Социјалистичката планирана економија е можна''“ (PDF податотека; 1,77 MB, архивирана верзија на германски јазик)

Категорија:Родени во 1953 година
Категорија:Британци
Конгрес од Сивас

**Конгресот на Сивас** () — конгрес на Турското национално движење кое било одржано од 4 до 11 септември 1919 година во градот Сивас, во централно-источна Турција. На конгресот присуствувале делегати од сите анадолски провинции на Отоманското Царство кое вило нефункционално во практична смисла. Во времето на конвенцијата, државниот главен град (Цариград), како и многу провинциски градови и региони биле под окупација. Повикот за конгресот бил издаден од Мустафа Кемал Ататурк со неговиот Манифест од Амасија три месеци пред тоа, а подготвителните работи биле водени за време на конгресот во Ерзурум. Конгресот во Сивас донел голем број важни одлуки, кои биле фундаментално за да ја оформенат идната политика што ќе се спроведе во рамките на Турската војна за независност.

Иако бил помал од Ерзурумскиот конгрес (со 38 делегати), делегатите дошле од поширока географска област отколку што бил случајот со конгресот од Ерзурум. Заедно со Ерзурумскиот Конгрес, Сивашкиот конгрес ги утврдил главните точки на *Мисак-Мили* (Национален пакт) што Турското национално движење ги направило со другите турски движења на отпорот против Сојузниците да работат заедно, имено султанската влада во Цариград. Двете тела го потпишале Протоколот од Амасија следниот месец на 22 октомври 1919 година, повикувајќи на нови избори по што Отоманската пратеничка комора ќе ги разгледа договорите на конгресот на Сивас. Меѓутоа, откако стигнала веста до окупаторските сојузници во престолнината, тие го распуштиле парламентот, по што преостанатите средства на отоманската царска влада станале антагонистички против турското национално движење во Анкара.

## Наводи

Категорија:Турска војна за независност
Категорија:Историја на Сивас
Сеќавање на Александар III (Фабержеово јајце)

**Сеќавање на** **Александар III** е јајце, скапоцен накит емајлирано во Велигденско јајце и направено под надзор на рускиот златар Петар Карл Фаберже во1909 година, за Николај II од Русија, кој го презентирал на неговата мајка, царицата Марија Фјодоровна .

Јајцето му оддава почит на Александар III од Русија, кој починал петнаесет години пред тоа, и е едно од трите јајца кои го одбележале Александар, заедно со *[[Портрети на Александар III (Фабержеово јајце)|портретите]]* на *[[Портрети на Александар III (Фабержеово јајце)|Александар III]]* и јајцата *[[Коњанички споменик на Александар III (Фабержеово јајце)|Александар III]]* . Изненадувањето била минијатурна златна биста на Александар.

Комеморативното јајце на Александар III е едно од шесте јајца на Империјал Фабержеовите јајца кои во моментот недостасуваат; и едно од само трите изгубени јајца за кои постои фотографија, а другите се *[[Несесер (Фабержеово јајце)|Несесер]]* од 1889 година и *Кралот дански во* 1903 година.

## Поврзано

* Фабержеово јајце 
* Декорирање на јајца 
* Список на богатство што недостасува

## Наводи

Категорија:Дела од 1909 година
Категорија:Изгубени Фабержеови јајца
Крунисувачко јајце (Фабержеово јајце)

**Крунисувачко јајце** — царско Фабержеово јајце, едно од низата од педесет и две украсени јајца направени од страна на Петар Карл Фаберже за руското царско семејство. Било изработено и доставено во 1897 година од ателјистите на Фаберже, Михаел Перхин и Хенрик Вингстрем. Јајцето било направено во чест на царицата Александра Фјодоровна.

Често било изложено во музејот Ермитаж и било праќано во разни музеи низ светот како дел од привремени изложби. Моментално е поседувано од еден од руските олигарси, Виктор Векселберг.

## Дизајн

мини|десно|Делот со оригиналното постолје во 1902 година, денес изгубено.

Јајцето е направено од злато со делумен жолт емајл и се поврзува со царската облека на царицата при нејзиното крунисување.

Направено со ленти зелениково златни ливчиња поставени на секое вкрстување од царскиот двоен орел и поставена розов дијамант на средината. Овој дел бил исто така прикажан на облеката при крунисувањето на царицата.

мини|лево|upright=0.35|Царски монограм на царицата Александра Фјодоровна

Голем дијамант е поставен на врвот на јајцето во рамки на група од десет брилијантни дијаманти; низ нив може да се види монограмот на царицата. На другиот, потесен крај, е поставен помал дијамант во рамки на розови дијаманти опкружени од цветни мотиви на 20 златни листови. На овој крај од јајцето, дијамантот ја покрива годината 1897 впишана на сличен начин како монограмот.

## Изненадување

Внесено внатре во јајцето е совршена копија на царска кочија од  век, која ја носела царицата Александра на нејзиното крунисување во Успенската катедрала во Москва.

Црвената боја на првобитната кочија била направена користејќи емајл со боја на јагода и сина боја за внатрешноста. На кочијата се наоѓа царската круна со розови дијаманти и шест двојни орли на покривот; имала кристални прозорци и планинумски гуми, како и царски орел со дијаманти на секоја врата. Минијатурата имала тркала, врати, осовина и мали скали на расклопување.

## Поврзано
* Фабержеови јајца

## Надворешни врски

* Детална статија за јајцето
* Извадоци од книга за јајцето

Категорија:Дела од 1897 година
Гелерзен

мини|Грбот на Гелерзен
**Гелерзен** () — општинска заедница во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Репенштет.

Општинската заедница Гелерзен се состои од следниве општини:

# Кирхгелерзен
# Репенштет
# Зидергелерзен
# Вестергелерзен

Категорија:Општински заедници во Долна Саксонија
Часовник (Фабержеово јајце)

**„Часовник“** е јајце накит изработено од накит компанијата Карл Фаберж од мајсторот Михаил Евлампиевич Перхин во 1903 година. Се чува во приватна колекција во Москва (Русија). .

## Заднина

## Наводи



Категорија:Фабержеови јајца
Вестергелерзен

**Вестергелерзен** () — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Вестергелерзен се наоѓа помеѓу природните паркови Линебуршко Поле и Елбхеен-Вендланд.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Линебург (округ)
Репенштет

**Репенштет** () — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

Општината претставува административно седиште на општинската заедница Гелерзен.

## Географија

Местото претставува вистинско предградие на градот Линебург, освен со мали исклучоци.

### Местоположба

Репенштет се наоѓа околу 2,5 километри западно од градот Линебург.

### Општински единици

Кон општината припаѓа местото Дахтмисен.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Линебург (округ)
Момини солзи (Фабержеово јајце)

**Момини солзи** — царско Фабержеово јајце, едно од низата од педесет и две украсени јајца направени од страна на Петар Карл Фаберже за руското царско семејство. Било изработено и доставено во 1898 година од ателјистот на Фаберже, Михаел Перхин. Тоа е едно од двете јајца во југендстил (другото е Темјанушки). Јајцето било направено во чест на царицата Александра Фјодоровна.

Моментално е поседувано од еден од руските олигарси, Виктор Векселберг, а е чувано во Фабержеовиот музеј во Санкт Петербург, Русија.

## Дизајн

Јајцето е покриено со бисери и на врвот има розов емајл. Јајцето има постолје од зелено-златни ливчиња со обработени дијаманти. Златните момини солзи имаат зелени емајлирани ливчиња и цвеќиња направени од злато нафрлени со рубини, бисери и дијаманти.

## Изненадување

Изненадувањето на ова јајце е подигнато над јајцето со вртење на копче од златен бисер. Кога целосно ќе се крене, видливи се три портрети под царската круна поставена со рубин: царот Никола II и неговите две најстари ќерки, големата војвотка Олга и големата војвотка Татјана, насликани на слонова коска од Јоханес Ценграф. Портретите се врамени во розови дијаманти и поткрепени со златни панели на кои е впишан датумот 31 јули 1898 година.

## Поврзано
* Фабержеови јајца

## Наводи

## Надворешни врски

* Фаберже - богатства на Царска Русија

Категорија:Дела од 1898 година
Воено челично јајце (Фабержеово јајце)

**Воено челично јајце** – јувелирно јајце, едно од педесет и двете велигденски царски Фабержеови јајца, изработени од фирмата Фаберже на Карл Фаберже за руското царско семејство.

Било направено во 1916 години по нарачка на царот Николај II и подарено на Велигден на неговата сопруга, царицата Александра Фјодоровна.

Денес јајцето се наоѓа во Палатата на оружјето во Москва и е едно од ретките Фабержеови јајца кои останале во Русија.

## Дизајн

### Јајце
Јајцето има прецизен облик: челикчелично блескаво тело разделено со две хоризонтални линии на три дела. Во центарот изработен од злато се наоѓа грбот на Руското Царство, Свети Ѓорѓи Победоносец, дата „1916“, окружени со лаворов венец и монограм на Александра Фјодоровна. Јајцето е крунисано со златна царска круна. Подножјето е изработено од жад со златни работи на кое на аглите се разместени четири челични гранати..

### Изненадување
Внатре во јајцето се наоѓа штафелај со акварелна минијатура. На минијатурата се насликани царот Николај II и царчето Алексеј на позиција на руските трупи. Во горниот дел поставен е орден на Свети Георги со лена. Самиот штафелај е стилизиран како монограм на Александра Фјодоровна . Изненадувањето е високо — 65 мм.

## Поврзано
* Фабержеово јајце

## Наводи

## Надворешни врски

* Description at wintraecken.nl

Категорија:Фабержеови јајца
Категорија:Украсна уметност
Розово кварцово јајце (Фабержеово јајце)

**Розовото кварцово јајце** е велигденско јајце направено од Михаил Перхин под надзор на Карл Фаберже. Нарачката била од непознат приватен клиент во Санкт Петербург. Во моментов е во приватна збирка.

## Дизајн
Розовото кварцово јајце е направен од злато, кварц и оникс и е украсено со сребро, платина, рубини, дијаманти. Во облик и стил е многу слично на јајцето Букет на лилјани, кое исто така го создал работникот мајстор Михаил Перхин во 1899 година, но за семејството на Николај Втори. Сепак, според договорот меѓу Императорот на Русија и Карл Фаберже забранувајќи копии на империјалното јајце, постојат неколку разлики. „Розовото кварцово јајце“ е направено во облик на вазна од розов кварц, во која има букет од халкидонски лилјани, стеблата и лисјата од лилјани се направени од злато, а оревите се украсени со дијаманти. Од врвот на велигденското јајце, 12 златни линии заминуваат одозгора, делејќи ја површината за 12 часа. Стрелката на часовникот е направена во облик на лак со стрела украсена со дијаманти. Јајцето се потпира на основа на црна оникс украсена со злато и дијаманти на кои е прикажана годината „1899“.

## Изненадување
Јајцето нема некакво изненадување кога ќе се отвори, освен што го покажува часовникот вметнат во него.

## Наводи

Категорија:Дела од 1899 година
Категорија:Фабержеови јајца
Предраг и Ненад

**Предраг и Ненад** — српска епска (јуначка) песна. Песната прв ја запишал Вук Караџиќ, а нему му ја испратил Јован Бериќ од Будим.

## Содржина
Една самохрана мајка ги одгледувала своите два сина, Предраг и Ненад. Кога пораснал, Предраг заминал во ајдуци, така што Ненад не го запознал својот брат. Подоцна, и Ненад станал ајдук каде се истакнал со својата способност и бил прогласен за ајдучки старешина. Еден ден, тој посакал да се врати кај мајка си и затоа ја распуштил својата дружина. Дома, тој ѝ се пожалил поради тоа што немал никого, а тогаш таа му кажала дека имал брат-ајдук. Така, Ненад заминал во планината за да го бара својот брат. Предраг ѝ наредил на дружината да му го доведат Ненад жив, но неговите ајдуци почнале да стрелаат во Ненад, а тој се разлутил и ги убил ајдуците. Тогаш, Предраг му поставил заседа и го погодил својот брат во срцето. Смртно ранет, Ненад го проколнал брата си, му се претставил и умрел. Откако увидел дека штотуку го убил својот брат, Предраг извршил самоубиство.

## Наводи

Категорија:Српски епски песни
Јатрвата Адамско колено

**Јатрвата Адамско колено** (српски: *Јетрвица Адамско колено*) - српска епска (јуначка) песна.

## Содржина
Една самохрана мајка ги одгледала своите два сина, Видо и Винко, а кога пораснале, ги оженила. По три години, двете невести родиле по едне син, но една година подоцна, жената на Винко се разболела и умрела. Пред смртта, таа ја замолила својата јатрва Ковиљка да се грижи за нејзиното сираче Мирко. Ковиљка го одгледала Мирко со истата грижа и љубов како и својот син Маринко. Кога двајцата наполниле 18 години, Мирко и Маринко биле мобилизирани во царската војска. Уште во првата битка, Маринко бил убиен, а девет години подоцна, по завршувањето на војната, Мирко се вратил кај стрина си.

## Наводи

Категорија: Српски епски песни
Васил Рингов

**Васил Рингов** ( — 23 декември 2025) — македонски и југословенски поранешен фудбалер.

## Кариера

Роден во Струмица (НР Македонија, ФНРЈ), тој се смета за еден од најдобрите македонски фудбалери во историјата, заедно со победникот на Златната копачка, Дарко Панчев. Започнал да игра фудбал кога бил тинејџер за Беласица Струмица, а потоа се преселил во белградскиот клуб Партизан, но откако не добил прилика да игра, се преселил во екипата на Тетекс, каде подоцна станал главна ѕвезда на клубот. Две години подоцна, тој го привлекол вниманието на другиот македонски клуб во Втората лига, Вардар. По две сезони, со помош на Рингов, Вардар се вратил во Првата југословенска лига, каде настапувал во текот на поголемиот дел од осумдесеттите. Рингов станал главен играч во клубот, настапувајќи до 1986 година, при што одиграл повеќе од 200 натпревари, постигнувајќи 93 голови. Во Скопје, Рингов го одиграл најголемиот дел од својата кариера, со исклучок на кратката полусезонска магија во Динамо Загреб, а кон крајот на неговата играчка кариера, уште една полусезона, овој пат во Втората бундеслига, во екипата на Ајнтрахт Брауншвајг.

## Наводи

Категорија:Родени во 1955 година
Категорија:Починати во 2025 година
Категорија:Фудбалери од Струмица
Категорија:Југословенски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Партизан
Категорија:Фудбалери на ФК Динамо Загреб
Хасанагиница

**„Хасанагиница“** — босанска, српска и хрватска епска песна.

## Содржина
Во планината лежи ранет Хасан-ага, а го негуваат мајка му и сестра му. Кога закрепнува, тој ѝ порачува на сопругата да не го чека дома. Тогаш, Хасанагиница ја посетува нејзиниот брат, кој ја враќа во нејзината родна куќа, така што таа се разделува од двата сина и двете ќерки. По една седмица, неа ја бара за жена кадијата од Имотски. И покрај противењето на Хасанагиница, нејзиниот брат ја мажи за кадијата. Кога свадбената поворка поминува крај куќата на Хасан-ага, Хасанагиница изразува желба да ги дарува децата. Тогаш, Хасан-ага ги повикува синовите да се вратат дома, а Хасанагиница од жал за децата умира. 

## За песната
Песната „Хасанагиница“ прв ја запишал италијанскиот биолог и патописец Алберто Фортис за време на своето патување низ Далмација во 1774 година. Две години подоцна, тој ја објавил песната во својата книга „Пат во Далмација“, и тоа оригиналниот текст заедно со преводот на италијански јазик. Следната година, таа била преведена на германски јазик од страна на Вертес, а неговиот превод го прочитал Гете, кој ја препеал песната и ја објавил во Хердеровата збирка „Народни песни“ (германски: *Volkslieder*) од 1788 година. Во 1799 година, Валтер Скот ја превел на англиски јазик (според преводот на Гете), но овој превод не бил објавен. Подоцна, во 1821 година, Шарл Нодје ја превел „Хасанагиница“ на француски јазик и ја објавил како дел од книгата „Смара“, а во 1827 година таа се појавила во превод на Проспер Мериме (кој песната ја претставил како превод од илирски јазик) во неговата книга „Гусли“. 

Познатиот експерт за народна книжевност, Олинко Делорко на островот Хвар открил една поширока верзија на „Хасанагиница“.

## Наводи

Категорија:Босанска книжевност
Категорија:Српска книжевност
Категорија:Хрватска книжевност
Категорија:Српски епски песни
Келхова кокошка (Фабержеово јајце)

**Келхова кокошка** — украсно, велигденско јајце, напревено од страна на работилницата на Карл Фаберже, во 1898 година, како нарачка на рускиот индустријалец Александар Фердинандович Келх. Јајцето било наменето како велигденски подарок за неговата сопруга Варвара Петровна Келх. Ова првото од низа на седум велигденски јајца изработени од страна на Фабержеовата работилница за семејството Келхови секоја година од 1898 па сè до 1905 година. Го следи изгледот на првото царско јаце наречено „кокошка“ . Од 2004 година, јајцето е дел од приватната колекција на Виктор Векселберг и е изложено во Фабержеовиот музеј во Шуваловата палата во Санкт Петрерсбург .

## Изведба
Јајцето е препокриено со црвеникав емајл u on a guilloche background. Голем сплоснат дијамант е прицврстен на едниот крај, под кој се наоѓала минијатура од Николај II. јацето се отвора со копче изработено од сплоснат дијамант, под кој е зџапишана датата на изработка 1898 година..

Зачувана е и оригиналната кутија за јајцето. Во внатрешноста на кутијата бна платното со златни букви стои натпис Фабержеовата работилница - двоглав орел со натпис на руски јазик - „”.

## Изненадување
Во јајцето се наоѓа „жолчка“ обложена со мат емајл, белката е изработена од бел емајл, во „жолчката“ на превртена кожа седи златна кокошка, прекриена со провиден поротокалов емајл, со жолтеникаци , црвени и кафени шари, пердувите на крилјата се делумно обоени со бел емајл, додека пак очите се изработени од дијаманти.

Кокошката се отвора со помош на шарка на опашката. Во внатрешноста се наоѓа минијатурен статив и рамка. На самиот врв на стативот се наоѓа дијамант во облик на срце и рубин кој прикажува пламен. По рабовуите на рамката се наоѓаат дијаманти , и под стаклото изработено од горски кристал се наоѓа минијатурен портрет на Алексеј Николаевич Романов. Портретот е вметнат подоцна, од причина што принцот се родил шест години по создавањето на јајцето. Прично, во јајцето се наоѓал портрет на нарачателот .

## Историја
„Келховата кокошка“ била изработена од Михаил Перхин. Келховата кокошка наликува на првото царското јајце „кокошка“, но ова јајце е полуксузно и поголемо. Самиот факт што ова јајце е за сопругата како скапоцен велигденски подарок е имитирање на обичаите во царското семејство.

Келховото јајце првично било дел од Варварината колекција на почетокот на 1920-ите, кога и е откупено од страна на Леон Гринберг, претставник на Вила Русија, од изработувачот на накит во Париз, Морган, заедно со станатите 5 јајца со заедничко потекло. Оваа информација заедно со фотографии  кои ја документираат работата на Карл Фаберже, се објавени во 1979 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* Фото яйца «Курочка Кельха» с выставки, 2011
* LiveInternet

Категорија:Фабержеови јајца
Категорија:Дела од 1898 година
Илменау (општинска заедница)

**Илменау** () — општинска заедница во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Мелбек.
мини|Грб на Илменау
Општинската заедница Илменау се состои од следниве општини:

# Барнштет
# Дојч Еверн
# Ембзен
# Мелбек

Категорија:Општински заедници во Долна Саксонија
Илменау (појаснување)

**Илменау** може да се однесува на следниве топоними во Германија:

;Административни единици
* Илменау — град во округот Илм, Тирингија
* Илменау (округ) — поранешен округ во Тирингија
* Илменау (општинска заедница) — општинска заедница во округот Линебург, Долна Саксонија

;Водотеци
* Илменау (река) — лева притока на Елба
* Канал Илменау — канал долг 16 километри помеѓу Илменау и Елба
Барнштет (Долна Саксонија)

**Барнштет** () — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Барнштет има помалку од 20 км2. Повеќе од половина од оваа површина се обработливи површини.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Линебург (округ)
Келхов шантеклер (Фабержеово јајце)

**Келхов шантеклер** е накит, емајлирано велигденско јајце направено од Михаел Перкин под надзор на рускиот накит мајстор Питер Карл Фаберже во 1904 година. Тоа е направено за рускиот индустријалец Александар Фердинандович Келч, кој јајцето му го подарил на својата сопруга Барбара Келч-Базанова .
## Изненадување
По часот, во дијамантскиот сет на петел, се појавува одозгора јајцето, ги крива крилјата четири пати, ја кива главата трипати, ја гали цело време во текот на оваа рутина. Ова трае петнаесет секунди, пред чукне да часовникот на ѕвончето.

## Поврзано

* Фабержеово јајце 
* Декорирање на јајца 
* Изненадување на Kinder

## Наводи

## Надворешни врски

* Детали за јајцето Kelch Chanticleer - Фондацијата Линк на Тајмс 

Категорија:Дела од 1904 година
Дојч Еверн

**Дојч Еверн** () — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Дојч Еверн се наоѓа помеѓу природните паркови Линебуршко Поле и Елбхеен-Вендланд, сместен на реката Илменау/

Општината претставува југоисточно предградие на градот Линебург.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Линебург (округ)
Ембзен

**Ембзен** () — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Во самата општина се наоѓа природниот резерват Хазенбургер Бахтал. Потокот Хазенбургер Миленбах, лева притока на реката Илменау, извира западно од Ембзен.

### Општински единици

Општината Ембзен се состои од следниве места:

* Ембзен
* Ерцен
* Хајнзен

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Линебург (округ)
Алан Ниделмен

**Алан Ниделмен** (, р. 2. септември 1944 год. во Филаделфија, Пенсилванија, САД) е американски научник и професор по наука на материјали и инженерство на Тексашкиот универзитет „А и М“. До 2009 година, Ниделмен беше универзитетски професор „Флоренс Пирс Грант“ по механика на цврсти тела и структури на Брауновиот универзитет во Провиденс, Род Ајленд, САД. Тој има дипломирано на Пенсилванискиот универзитет во 1966 година, а магистратурата и докторатот ги изработува на Харвардовиот универзитет во 1967 и 1970 година. За време на постдипломските студии, негов ментор е професорот Џон В. Хатчинсон. Ниделмен беше инструктор и доцент по применета математика на Масачусетскиот институт за технологија меѓу 1970 и 1975 година. Потоа постана професор на Брауновиот универзитет, каде ја извршуваше и функцијата декан на Дивизијата за инженерство меѓу 1988 и 1991 година. Тој исто беше и претседавач со Дивизијата за применета механика при Американското друштво на машински инженери.

Истражувачката дејност на Ниделмен се фокусира на компјутерско моделирање на процесите при изобличување и кршење на градежни материјали, особено метали. Главна цел е да се пронајадат квантитативни соодноси меѓу својствата кои може да се измерат од микроструктурата на материјалите и нивното макроскопско однесување.

Ниделмен е член на Националната академија за инженерство на САД, Американската академија на уметностите и науките, Американското друштво на машински инженери, Американската академија за механика, почесен член на МЕКАМАТ (Француска група за механика на материјали) и член од странство на Данскиот центар за применета математика и механика. Институтот за научни податоци го влистува како еден од најчесто цитираните автори во областите на инженерството и на науката на материјали. Во 2006 година, Ниделмен го доби медалот „Вилијам Прагер“ и Друкеровиот медал. Истата година беше прогласен и за почесен доктор на науки на Данскиот технолошки универзитет. Во 2011 година, му беше доделен Тимошенковиот медал.

## Наводи

Категорија:Родени во 1944 година
Категорија:Американци
Категорија:Инженери
Категорија:Апсолвенти на Пенсилванискиот универзитет
Категорија:Апсолвенти на Харвард
Категорија:Професори на Масачусетскиот технолошки институт
Категорија:Професори на Брауновиот универзитет
Категорија:Професори на Тексашкиот универзитет „А и М“
Категорија:Членови на Американската академија на инженерството