open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Александар Кипров

мини|десно|150п|Кипров
**Александар Димитров Кипров**, познат по псевдонимот **Димитров** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонскиот комитет и Македонската револуционерна организација, еден од солунските атентатори .
## Животопис
Кипров е роден на 1 март 1881 година во Свиленград во Османлиското Царство, денес во Бугарија. Учи во родниот град. Станува агитатори и организатор во Тракија. Во 1899 година ги основа првите револуционерни комитети во Ахчелебиско и Ксантиско.. Заедно со Димитар Коштанов учествува во копањето на тунел под Отоманската банка во Цариград, 1900 година, но акцијата била откриена. Во пролетта 1901 година е назначен за војвода на чета од 8 подготвена од, подготвена од МРО и ВМОК и со неа врши агитационо-организаторска дејнсот во Мустафапашанско  . Подоцна истата година раководи со пунктот на МРО во Хебибчево

Во почетокот на 1902 година Кипров е сменет од метото пунктовен началник во Хебибчево од Јанаки Гочев . Во 1902 година Кипров учествува во Пловдивскиот конгрес на Одринскиот револуционерен округ и истата година предводник чета во Свиленградско во која четник е и идниот воденски војвода Кара Ташо . Врши напад на железничката линија Свиленград - Едрене, во пресрет на Илинденското востание.

Од 1904 година Кипров е еден од основачите и уредниците на хумористични весник *"Бугарија"*. Во 1905 година тој е еден од иницијаторите за формирање на новинарско друштво во Софија. Собранието се одржало во пивницата *"Сан Стефано"*, на плоштадот *"Трапезица"*. По неколку состаноци на 27 ноември 1905 година е усвоен Статутот и е избрано првото раководство. На овој состанок присуствуваат Сава Илчов, Иван Коларов, Иван Павлов Костов, Христо Абрашев, Христо Силјанов, Петар Завоев, Димитар Константинов, Иван Недев, Александар Кипров, Стојан Власаков и Лазар Пулиев Дјадката, кој е избран за претседател.

Подоцна Кипров се приклучува на бугарската прогресивно-либералната партија, а во периодот 1911-1913 е бугарски народен претставник. 
Умира на 23 декември 1931 година во Свиленград.

## Извори
 

Категорија:Солунски атентатори
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Македонци во Бугарија
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Категорија:Родени во 1881 година
Категорија:Починати во 1931 година
Категорија:Луѓе од Свиленград
Категорија:Починати во Свиленград
Категорија:Македонски преселници во Свиленград
Димитар Лазаров

**Димитар Лазаров Тодев**, познат како *Минѓо* или *Минџо Тодев*, — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
## Животопис
Тодев е роден во 1873 година во Разлошкото село Банско, кое тогаш во Османлиското Царство и потекнува од големиот бански род Тодеви. Завршува V класа во машката гимназија во Солун и една година подоцна станува учител во своето родно село. Подоцна се занимава со трговија со дрво. Влегува во ВМОРО и од 1896 до 1903 година раководи со Разлошкиот околиски револуционерен комитет . Учествува во аферата "Мис Стоун". Во летото 1903 година е делегат од Џумајскиот регион на конгресот на Серскиот револуционерен округ. За време на Илинденското востание во летото 1903 година заедно со Костадин Молеров и Антон Шипков е во горскиот штабот кој ги раководи воените дејствија во Разлошко. Учествува во Првата балканска војна во 1912 година како доброволец во Македонско-одринското ополчение и се бори во чета при 3-та Солунска дружина. Носител е на крст *"За храброст"* IV степен.

Димитар Тодев умира на 16 март 1952 година во Софија.
## Извори


Категорија:Луѓе од Банско
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски преселници во Пазарџик
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Македонци во Бугарија
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Северен Поларник

мини|350п|Северниот Поларник (црвено) на карта на светот.
[мини|350п|Карта на [Арктикот со Северниот Поларник (сино).]]

**Северен Поларник** (**Северен Поларен Круг** или **Арктички Круг**) — еден од петте главни напоредници на картата на светот. Ова е замислениот обрач што минува на географската ширина од  северно од екваторот.

Подрачјето северно од Северниот Поларник се нарекува Арктик, а подрачјето веднаш на југ е северниот умерен појас. Еквивалентниот напоредник на јужната полутопка се нарекува Јужен Поларник (Антарктички Круг).

Северниот Поларник го бележи јужниот крај на поларниот ден (ден до 24-часовна дневна светлина) и поларната ноќ (ден со 24-часовен мрак). Северно од кругот, сонцето на два наврати годишно ја задржува истата положба во текот на 24 часа: еднаш над и еднаш под хоризонтот. На самиот поларник ова се случува точно по еднаш годишно, за време на јунскиот и декемврискиот сонцестој.
Поради атмосферското прекршување на светлината и поради тоа што сонцето е тело, а не точка, дел од полноќното сонце се гледа навечер за време на северната летна долгодневица сè до околу 50′ (90 км) јужно од поларникот; истото важи и за северната зимска краткодневица, каде дел од сонцето може да се види сè до околу 50′ северно од кругот. Ова важи за морското ниво, а во повисоките предели границите се повисоки.

Положбата на Северниот Поларник не е постојана, туку непосредно зависи од Земјиниот осен наклон, кој се менува во дијапазон од 2° во текот на период од 40.000 години, особено поради приливните сили што ги предизвикува орбитата на Месечината. Овој поларник моментално се движи на север со стапка од 15 м годишно.

## Географија
Северно од Северниот Поларник е слабо населен поради мошне студената арктичка клима. Трите најголеми места над кругот се во Русија: Мурманск (нас. 325.100), Нориљск (135.000) и Воркута (85.000). Тромсе (Норвешка) има околу 68.000 жители. За разлика од нив, најголемото место над кругот во Северна Америка е Сисимиут (Гренланд) со околу 5.000 жители, а најголемото место на Канада и САД е Баро (Алјаска) со 4.000 жители. Градот Рованиеми (Финска), кој се наоѓа малку јужно од кругот има 58.000 жители и е најголемото населено место во непоследна близина на кругот.

Кругот минува низ Северноледениот Океан, Скандинавскиот Полуостров, северна Азија, Северна Америка и Гренланд. Земјиштето на кругот е поделено на осум земји: Норвешка, Шведска, Финска, Русија, САД (Алјаска), Канада, Данска (Гренланд) и Исланд (каде минува низ малиот недалечен остров Гримсеј).

Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, Северниот Поларник минува низ:

## Поврзано
*Јужен Поларник
*Северен Пол
*Северен Повратник

## Наводи

## Надворешни врски

* пресметки на временски епохи 
* Корисни константи 
* ArcticFocus — факти и вести за Арктикот 

Категорија:Напоредници
Категорија:Арктик
Категорија:Географија на Арктикот
Куневалде

**Куневалде** (, ) — општина во округот Бауцен, во источниот дел на покраината Саксонија во Германија. Се наоѓа на Лужичките Планини, помеѓу градовите Бауцен и Лебау, во долина помеѓу ридовите Чорнебох, Хромадик и Билебох, на 499 метри надморска височина. Тоа е едно од најголемите села во Горна Лужица.

## Наводи

Категорија:Бауцен (округ)
Категорија:Населени места во Горна Лужица
Категорија:Градови во Саксонија
Глас македонски

**"Глас македонски"** е весник на македонската емиграција во Бугарија, редактиран е од Коста Шахов и излегува од 1893 до 1898 година. Негова главна тема е положбата на македонското население во Османлиското Царство. Весникот ја застапува идејата за *слободна и автономна Македонија* . Осум месеци уредник на весникот е Марко Цепенков. Весникот се печател во печатницата на Иван Гуцев, Иван К Божинов, Браќа П Спиркови. Бил испраќан од Гоце Делчев во Македонија. Меѓу уредниците на весникот е Лука Ѓеров.
Се спојува со весникот "Вардар" и почнува да излегува како "Борба за слободата на Македонија и Одринско" (1899) .
## Извори

Категорија:Бугарски весници
Категорија:Весници на Македонската револуционерна организација
Политичка слобода

**Политичка слобода**  весник на Македонската револуционерна социјалистичка група, кој излегувал во Софија од 6 февруари 1898 до 18 мај 1899 година (стар календар). Одговорен уредник е Димитар Влахов, а подоцна Андон Шулев. Уредници се Васил Главинов, Ст. Иванов (до број 7), В. Сираков (од број 7) и Димо Хаџи Димов. Излегува двапати месечно. Мотото му е *"Ослободувањето на Македонија е дело на самите Македонци. Преку народот за народот. Македонија на Македонците"*. Се печати во печатницата на П. Калчев. Излегуваат вкупно 12 броја.

Весникот смета дека Македонија треба да се ослободи преку револуција и нејзината иднината е во кантонизација, во која населението на секој кантон ќе може само да избира свој службен јазик на администрацијата и училиштата.

## Извори

Категорија:Бугарски весници
Категорија:Социјалистички весници
Категорија:Некогашни весници
Малешевски балкан

**Малешевски Балкан; орган на македонските борци** бил весник на македонската емиграција во Бугарија, излегувал во Софија, ги застапувал позициите за *самотојна и автономна Македонија* и истапувал против странските пропаганди.

Во статијата **„Барем не пречете ни"** било истакнато: *...го фрлија во нашата средина јаболкото на расправа и без тоа нашите слаби сили и уште ја имаат дрскоста да ни се претставуваат за такви што ни го сакаат доброто! Тие го посеаја сред нас семето на расправии, признаа едни од нас за Срби, други за Бугари, инспирираа некои од нас да ги поддржуваат со своите агитации и нашите непријателски односи, и ете ти го нашиот најголем пораз. Пораз скандалозен, зашто е мирен! При најголемата слабост на нашиот непријател, при неговата најголема разлабавеност, ни ги врзаа рацете. Да повторам, со своите класификации на Срби и Бугари, тие буквално ни ги врзаа рацете, зашто не оставија да се караме меѓу себе, а непријателот го оставаме слободен, та, кога ќе .... се врати и да не уништи и нас со се!!...* 

Бил испраќан од Гоце Делчев во Македонија.
## Извори

Категорија:Бугарски весници
Категорија:Весници на Македонската револуционерна организација
Радибор

**Радибор** (, ) — општина во Саксонија во Германија. Се наоѓа во Горна Лужица околу 10 километри северно од Бауцен, кој е исто така главен град на округот Бауцен, кому Радибор припаѓа.

Радибор бил првпат споменат во пишан извор од 1359. Неговото име е од лужичкосрпско потекло и општо означува „место на совет“. Општината припаѓа на централната област на Лужичките Срби.

## Села

Следниве села припаѓаат на општината Радибор:

* Борниц (Bornitz, Boranecy), 125 жит.
* Брона (Brohna, Bronjo), 73 жит.
* Камина (Camina, Kamjenej), 119 жит.
* Келн (Cölln, Chelno), 356 жит.
* Дробен (Droben, Droby), 89 жит.
* Гросбрезерн (Großbrösern, Wulki Přezdrěń), 46 жит.
* Липич (Lippitsch, Lipič), 193 жит.
* Ломске (Lomske, Łomsk), 205 жит.
* Лупа (Luppa, Łupoj), 205 жит.
* Лупедубрау (Luppedubrau, Łupjanska Dubrawka), 79 жит.
* Лутовиц (Luttowitz, Lutobč), 162 жит.
* Мерка (Merka, Měrkow), 139 жит.
* Милкел (Milkel, Minakał), 420 жит.
* Милквиц (Milkwitz, Miłkecy), 113 жит.
* Ној-Борниц (Neu-Bornitz, Nowe Boranecy), 61 жит.
* Ној-Брона (Neu-Brohna, Nowe Bronjo), 20 жит.
* Квос (Quoos, Chasow), 156 жит.
* Радибор (Radibor, Radwor), 704 жит.
* Шварцадлер (Schwarzadler, Čorny Hodler), 37 жит.
* Тајха (Teicha, Hat), 75 жит.
* Весел (Wessel, Wjesel), 99 жит.

## Наводи

Категорија:Бауцен (округ)
Категорија:Населени места во Горна Лужица
Ралбиц-Розентал

**Ралбиц-Розентал** (, ) — општина во округот Бауцен, во Саксонија, Германија. Розентал е добро познат како место за поклонение, посветен на Пресвета Богородица.

Општината припаѓа на Горна Лужица и се наоѓа во централната областа населена од Лужички Срби. Се состои од следниве села:

* Куневиц (Cunnewitz, Konjecy), 268 жит.
* Гренце (Gränze, Hrajnca), 54 жит.
* Ласке (Laske, Łask), 85 жит.
* Науслиц (Naußlitz, Nowoslicy), 121 жит.
* Ној-Шмерлиц (Neu-Schmerlitz, Nowa Smjerdźaca), 1 жит.
* Ралбиц (Ralbitz, Ralbicy), 333 жит.
* Розентал (Rosenthal, Róžant), 265 жит.
* Шмерлиц (Schmerlitz, Smjerdźaca), 182 жит.
* Шенау (Schönau, Šunow), 308 жит.
* Церна (Zerna, Sernjany), 191 жит.

## Наводи

Категорија:Бауцен (округ)
Золанд на Шпре

**Золанд на Шпре** (, ) — општина во округот Бауцен во Саксонија во Германија, близу границата со Чешка во регионот наречен Лужица. Реката Шпре тече право низ селото. Заедно со некои помали села (Версдорф, Таубенхајм) ја сочинуваат една од најголемите општини во регионот со околу 7.700 жители. Најкарактеристичниот споменик во селото е Небесниот мост („Himmelsbrücke“) и се вели дека мостот ќе се сруши, кога некој ќе каже лага на него, додека стои на него.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница

Категорија:Бауцен (округ)
Категорија:Населени места во Горна Лужица
Џемс Фенимор Купер

мини|десно|200п|Купер
**Џејмс Фенимор Купер** (1789-1851) е првиот голем американски писател, наречен *"американскиот [[Волтер Скот]]"*, во неговите авантуристички романи е претставен архитипот на американски херој - храбриот бел маж од дивиот запад, добро ја познава индијанската култура, кој води независен и слободен живот во близина на природата, туѓ на *"цивилизацијата"*, која ја носат доселеници. Купер е автор на повеќе од 30 романот најпознати негови дела се *"[[Последниот Мохиканец]]"* , *"Преријата"*, и др.
left|thumb|200px|Статуа на Купер
По женидбата, Купер живее мирен живот во својата фарма. Секојдневниот живот на младото семејство е речиси идилично. Еден ден, кога го завршил читањето на роман од англиската писателка Џејн Остин, Купер извикал: *"Јас би можел да напишам поубав роман!"* - И со овие зборови започнува неговата писателска кариера на еден од најголемите американски писатели. Првиот роман на Купер, *"Внимателност"* (1820) е имитација на Џејн Остин, не постигнува голем успех.

Вториот негов роман *"Шпион"* (1821), иако пак е имитација, овој пат на Волтер Скот, доживува заслужена слава. Во него се раскажува за Американската војна за независност - тема исклучително интересна за американската публика. Скот го инспирира Купер во осмислувањето на главните ликови - или вистински херои, или вистински негативци. На сличен елементарен модел се изградени и женските ликови - руси и невини или темни и страсни.

Во 1823 се појавува романот *"Пионери"*. Со него започнува серијата на романи пишувани во продолжени на 20 години, познати под општиот наслов *"Приказни за Кожниот чорап"* (*Leatherstocking Tales*), бидејќи во сите нив учествува главен херој - Нати Бампо Кожниот чорап. Тој е белец, кој живее меѓу индијанци. Неговотo индијанско име е *Јастребово око*. Целата серија за *Јастребовото око*ги вклучува романите: *"Ловец на елени"*, *"Последниот Мохиканец"*, "Страсниот трагач" и *"Прерија"*.

Во овие романи се вплетени одликите на реално постоечка личност - Даниел Бун, еден од првите пионери во населувањето на дивиот запад. Бун одржувал пријателски врски со индијанските племиња, ги познавал тајни патеки и планински премини, што му помогнало да ги пренесе белите доселеници кон западните, индијански територии.

Од 1826 до 1833 година Купер живее во Европа. Се запознава со Валтер Скот, но му е непријатно да го претставуваат како "американскиот Волтер Скот". Од сите европски земји најмногу се допаѓа Италија, а литературните кругови во Лондон му се чинат досаден. Во 1833 година се враќа во Америка. Славата му носи и непријатности. Со годините Купер станува жолчен и незадоволен. Почнува да губи пријатели поради нетактичност и недостаток на разум. Умира на 14 септември 1851 година. Неговата сопруга умира четири месеци по него.

## Дела



## Наводи

Американски писатели
Категорија:Родени во 1789 година
Категорија:Починати во 1851 година
Хазелбахтал

**Хазелбахтал** () — општина во округот Бауцен, во Саксонија, Германија со население од 4.648 жители. Се состои од селата Бишхајм, Хеслих, Герсдорф, Мерсдорф, Рајхенау и Рајхенбах.

## Географија и сообраќај

Хазелбахтал се наоѓа на околу 7 километри југозападно од градот Каменц и 35 километри североисточно од Дрезден. Автопатот 4 поминува јужно од општината и може да се стигне преку Пулсниц, кој е околу 10 километри оддалечен. Реката Пулсниц тече низ Хазелбахтал.

## Историја

Рајхенбах бил првпат споменат во 1248. Градот бил основан во текот на германската источна колонизација. Во текот на Триесетгодишната војна, 248 луѓе, кои го сочинувале поголемиот дел од населението, умреле од чума.

Округот Рајхенау бил првпат споменат во 1436, но веројатно е дека е постар. Во годините од 1429 до 1431, Хуситите го нападнале селото и ја уништиле црквата. Во текот на војните за ослободување, најпрвин Прусите, потоа руските трупи биле стационирани во Рајхенау.

Окрузите Герсдорф и Мерсдорф биле првпат споменати во 1225 и 1264, соодветно. Тие се заедно од 14 февруари 1958.

Бишхајм бил првпат споменат 1225 и бил припоен со Хеслих на 1 јануари 1969.

На 1 јануари 2001, селата Рајхенбах, Рајхенау, Герсдорф-Мерсдорф и Бишхајм-Хеслих биле припоени кон општината Хазелбахтал.

## Знаменитости

* Парк во Бишхајм
* Музеј за ископување на гранит
* Црква во Рајхенбах
* Црква и градски плоштад во Герсдорф

## Наводи

Категорија:Бауцен (округ)
Охорн

**Охорн** () — општина во округот Бауцен, во Саксонија, Германија.

## Географија

Општина се наоѓа 2 километри источно од Пулсниц и 30 километри североисточно од Дрезден, главен град на Саксонија. Вгнезден во долината на реката Пулсниц, Охорн е опкружен од типичниот пејзаж за западните лужичките ридови, достигнувајќи висина од 449 метри на ридот Хохштајн (*Hochstein*). Охорн има сопствен излез на сојузниот автопат А4.

## Административна поделба

Охорн е поделен во 5 дела: Фуксбеле, Гикелсберг, Мителдорф, Обердорф и Редер.

## Историја

Следејќи го повикот на германски тевтонски визези, 1.100 занаетчии, производители и земјоделци од Тирингија, Франконија, Хесен и Баварија дошле да ја населат областа на реката Пулсниц, создавајќи населба на околу 20 хектари од јузападната страна на ридот Шлајсберг (*Schleißberg*). Реката била важен фактор за одбирањето на локацијата на населбата.

Охорн бил првпат споменат во историските документи во 1349 во книга за феуди поседувана од Фридрих III, гроф на Тирингија, добивајќи го името „Ahorn“, кое означувало „населба на јавори“ Во 1537, дворецот во Охорн бил споменат како имот на владетелите од Пулсниц. Денес постојат само делови на овој дворец. Во тие времиња, немало поважни чекоро за неговиот развој, неговиот статус како фармерска населба истрајал и покрај фактот дека се граничел со бискупијата од Мајсен и бохемиското кралство. Во меѓувреме, бројот на жители бил намален поради разните епидемии. Чумата предизвикала смрт за скоро една петтина од населението.

Во 1661, владетелите на Охорн дозволиле изградба на училишна зграда. Првото училиште било отворено во 1750. Почнувајќи во 1745 се случила драстична социјална промена. Поради развојот на водениците и малите мануфактури, демографски Охорн се зголемил, па така во 1885 во населбата имало над 2.000 жители.

Во 1827 и 1879, била изградена нова училишна зграда. Првата автобуска линија со окружнаа областа била воведена во 1912 од поштенскиот автобуси на Бернхард Моке, станувајќи прва таква во Саксонија, пворзувајќи ги двата поголеми града Пулсниц и Кенигсбрик.

Во 1939, Охорн бил поврзан со планираниот автопат помеѓу Дрезден и Вроцлав, кој е причината за неговото поврзување со сојузниот автопат 4.

## Знаменитости

* *Schleißberg*- Рид со *Schleißbergbaude*
* Schwedenstein со поглед на општината и планински ресторан
* *Tanneberg*
* Музеј за локалната историја
* *Buschmühlenteich* (езеро со гондоли)
* Kirchlehn

## Надворешни врски
* Официјална страница
* Инфо-страница за Охорн

## Наводи

Категорија:Бауцен (округ)
Категорија:Населени места во Горна Лужица
Пулсниц

**Пулсниц** (, ) — град во округот Бауцен, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа 11 километри југозападно од Каменц и 24 километри североисточно од главниот град на Саксонија, Дрезден.

Пулсниц станал познат по неговите *Pfefferkuchen*, вид на *Lebkuchen*, кога во 1558 пекарите на Пулсниц добиле дозвола да ги подготвуваат. Денес, сè уште постојат осум пекарници *Pfefferküchlereien*. Во 1745, *Pfefferküchler* Тобијас Томас бил познат по практикувањето на неговиот занает во Пулсниц, како во Торн во Прусија, каде бил правени познатите Thorner Kathrinchen. Пулсниц, неслужбено е познат како *Pfefferkuchenstadt*, означувајќи „Град на медените колачи“.

Првиот протестантски мисионер, кој стигнал во Индија, Бартоломојс Цигенбалг е роден во Пулсниц на 10 јули 1682.

## Галерија


Податотека:Rietschel denkmal pulsnitz.jpg|Споменик за Ернст Ричел
Податотека:Pulsnitzer pfefferkuchen.jpg|*Pulsnitzer Spitzen*
Податотека:Pfefferkuchen.JPG|*Pulsnitzer Pfefferkuchen*


## Наводи

Категорија:Бауцен (округ)
Категорија:Населени места во Горна Лужица
Пулсниц (река)

**Пулсниц** е река во Бранденбург, Германија.

## Поврзано

* Список на реки во Бранденбург

Категорија:Реки во Бранденбург
Категорија:Реки во Саксонија
Список на реки во Бранденбург

**Список на реки во [[Бранденбург]]**, Германија:

## А

* Алте Одер
* Алте Шлаубе

## Б

* Беке (Телте)
* Берсте
* Бризе (река)
* Букау (река)

## В

* Велзе (река)
* Воблиц
* Вублиц

## Г

* Глинце
* Глунце
* Гросе Редер

## Д

* Даме (река)
* Демниц (река)
* Делнфлис
* Демниц
* Дорхе
* Досе

## Е

* Елба
* Елде
* Елзе (Одра-Шпре)

## З

* Зофинфлис

## И

* Икер

## Ј

* Јеглиц
* Јецбах

## К

* Картане
* Кинделфлис
* Клајне Елстер
* Клајне Редер (Шварцграбен)
* Кистринер Бах

## Л

* Лаузицер Најсе
* Лекниц (Елба)

## М

* Малксе
* Мајнбах
* Муре (Хафел)

## Н

* Нојенхагенер Миленфлис
* Ниплиц
* Ноненфлис
* Ноте
* Нуте

## О

* Одра

## П

* Панке
* Пфеферфлис
* Плане (река)
* Планфлис
* Песниц (река)
* Пулсниц (река)

## Р

* Радушер Канфарт
* Рагезе
* Рандов
* Рин
* Руландер Шварцвасер

## Т

* Тарниц
* Тегелер Флис

## У

* Уска Луке

## Ф

* Фечауер Миленфлис
* Финов
* Фредерсдорфер Миленфлис

## Х

* Хамерфлис
* Хамерграбен (Котбус)
* Хафел
* Хинервасер

## Ш

* Шлатбах
* Шлаубе
* Шверце
* Шварце Елстер
* Швајницер Флис
* Шпре
* Штабе
* Штепениц (Елба)
* Штром (Укер)

Категорија:Реки во Бранденбург
Димитар Венедиков

**Димитар Тимотеев Венедиков** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонскиот комитет, бугарски офицер и полковник.
## Животопис
Димитар Венедиков е роден во 1866 година во Разлошкото село Бања. Димитар е брат е на воениот деец и историчар Јордан Венедиков. Во 1885 година е доброволец во Српско-бугарската војна во училиштен баталјон.
Пристапил во Военото училиште во Софија и го завршува во 1889 година. Влегол во бугарската армијата со чин подпоручик во артилерија. Служи во артилерискита инспекција при Бугарското Министерството за одбрана.
Во 1895 година е воен советник на Трајко Китанчев во подготовката на Четничката акција на Македонскиот комитет. Еден од основачите на офицерските братства. По предлог на Ѓорче Петров, Димитар Венедиков кратко време го известува Централниот комитет за состојбите во Бугарија сè до формирањето на Задграничното претставништво . Венедиков и Ѓорче Петров заедно го подготвуваат прелиминарен правилник за четите на ВМОРО .
Учествува во Балканските војни. Командува 23 - от артилериски полк. Добитник е на орден *"За храброст"* IV степен. Починал во 1939 година во Софија .
## Извори


Венедиков, Димитар
Категорија:Бугарски офицери од Македонија
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Починати во Софија
Христо Саракинов

мини|десно|200п|Христо Саракинов во офицерска униформа
**Христо Саракинов** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонскиот комитет, бугарски офицер и капетан.
## Животопис
Саракинов е роден во 1872 година во селото Саракиново, тогаш во Османлиското Царство, денес во Грција. Учи во Воден, Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“, а подоцна во Военото училиште во Софија, кое го завршува во 1895 година и пристапува на воена служба во бугарската армија. Влегува во Македонскиот комитет.
лево|мини|300п|Четата на Христо Саракинов.
Во 1900 година ја напушта службата и се придава целосно на револуционерна дејност. На VІІ македонски конгрес е избран за член на ВМОК. Од 1901 година е војвода на ВМОК во Мелничко и Петричко. По поделбата во ВМОК во летото 1902 година , Саракинов е меѓу Цончевистите. Во летото 1902 година четата на Саракинов влегува во борба со четите на Иљо Крчовалијата, Јане Сандански и Атанас Тешовалијата во месноста Арамийката чешма помеѓу селата Петрово и Голешово, во кое загинале Теофил Иванов , Ангел Спанчовалијата и уште тројца врховисти  .

Сакариков учествува како војвода во Горноџумајското востание од септември 1902 и Илинденското востание од август 1903 година. По востанието се враќа во бугарската армијата. Починал во 1908 година .

## Извори


Саракинов, Христо
Категорија:Бугарски офицери од Македонија
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Починати во Софија
Бенин на Олимписките игри

**[[Бенин]]** за првпат се појавил на Олимписките игри во 1972 година под името Дахомеј. На следните игри во 1976 г. земјата не учествувал, но од 1980 г. натаму праќал свои спртисти на сите понатамошни Летни олимписки игри.

На Зимските олимписки игри, Бенин никогаш не испратил свои претставници. Претставниците од Бенин заклучно со Олимпијските игри одржани во 2008 година во Пекинг не освоиле ниедна олимписка медала.

Националниот олимписки комитет на Бенин *(Comité National Olympique et Sportif Béninois)* е основан во 1962 година, а признат е од страна на  МОК истата година.

## Медали

### Освоени медали на ЛОИ

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 
*Спортски наводи, Бенин .

Категорија:Земјите на Олимписките игри
Хендрик Аверкамп

мини|Сцена на мраз близу пиварница
мини|Зимска глетка на канал
**Хендрик Аверкамп** (; 27 јануари 1585 - 15 мај 1634) — сликар од златното време на холандското сликарство.

Роден е во Амстердам и учел сликарство кај данскиот доселеник Питер Исакс (1569–1625), а веројатно и кај Давид Винкбонс. Во 1608 се преселил во Кампен (покраина Оверајсел). Бидејќи бил нем, станал познат и како „немецот од Кампен" (*de Stomme van Kampen*).

Аверкамп еден од првите пејзажисти на холандската школа од XVII век. Во своето творештво ја претставува Холандија зиме. Неговите слики се весели и шаренолики, внимателно изработени пејзажи со луѓе. На многу од луѓето се прикажани како лизгаат по замрзнати езера.

Делата уживале голема популарност, а цртежите обоени со акварел ги продавал како готови слики, кои потоа купувачите ги ставале во албуми. Кралската збирка во Лондон има извонреден репертоар на неговите дела.

Починал во Кампен и е погребан во локалната црква Свети Никола.

## Белешки

## Надворешни врски

* Хенрдик Аверкамп - WebMuseum 
* Хенрдик Аверкамп - Museum Syndicate 

Категорија:Пределни сликари
Категорија:Сликари од златното време на Холандија
Категорија:Луѓе од Амстердам
Категорија:Родени во 1585 година
Категорија:Починати во 1634 година
Климент Шапкарев

**Климент Шапкарев**, познат по псевдонимот **Август** (Охрид, 30 јануари 1875 — Битола, 12 септември 1949) — македонски револуционер, учесник во македонското и одринското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
Климент Шапкарев бил роден во 1875 година во Охрид. Тој е син на истакнатиот етнограф и фолклорист Кузман Шапкарев. Учел во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“ и се зачленува во тајниот револуционерен кружок, заедно со Гоце Делчев и Петар Васков.

По завршувањето на гимназијата во 1892 година изучува биологија и хемија при Софискиот универзитет. Во 1897 година е делегат од Самоковското друштво на четвртиот македонски конгрес. Завршил во 1898 година и станал учител во Самоков, а истовремено ја извршува должноста пунктовен началник на Македонската револуционерна организација, организира пренос на луѓе и оружје преку границата во Османлиското Царство.

Во 1904-1905 година, тој бил учител во Одринската бугарска (егзархиска) гимназија "Д-р Петар Берон" и секретар на Одринскиот окружен комитет. Тој бил делегат на Рилскиот и Ќустендилскиот конгрес.

Пред почетокот на Првата балканска војна и заминува од Одрин за Бугарија каде се запишува како волонтер во 52-от пешадиски полк на бугарската армија, со кој се бори кај Одрин. За пројавената храброст е награден со крст. Во Втората балканска војна е во штабот на Македонско-одринското ополчение. За време на Првата светска војна е во Велес како член на цензурата комисија. По завршувањето на војната, предава 20 години во земјоделското училиште во Садово.

Во пролетта 1941 година се преселил во Битола, каде што исто така, предавал во земјоделското училиште. Таму умрел во 1949 година.

Климент Шапкарев е автор на брошурата *„Спомени и мисли за Гоце Делчев“* .

Сопруга на Климент Шапкарев е Амалија Примџанова, која заедно со Славка Чакарова-Пушкарова од Струга, Љуба Кљапева од Велес и Јанка Каневчева од Охрид е член на револуционерна женска група. Неговиот син е бугарскиот економист и претседател на Македонскиот научен институт Петар Шапкарев .

## Книги од Климент Шапкарев
* "Спомени и мисли за Гоце Делчев", Пловдив, 1934 година

## Наводи


Категорија:Родени во 1875 година
Категорија:Починати во 1949 година
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Апсолвенти на Софискиот универзитет
Категорија:Македонски просветители
Категорија:Македонски писатели
Категорија:Осма генерација на матуранти од Солунската машка гимназија
Петар Начев

мини|десно|150п|Начев
**Петар Начев** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонскиот комитет и бугарски офицер.
## Животопис
Петар Начев е роден на 6 јуни 1869 година во Сливен, тогаш во Отоманското Царство. Завршува Военото училиште во Софија во 1889 година и со чин подпоручик служи во Вториот артилериски полк во Враца. Во февруари 1895 година како поручникот се запишува на Вишиот офицерски курс при Военото училиште во Софија. Се вклучил во создадената Македонска организација, на чело со Трајко Китанчев и во јуни 1895 година Начев ја напушта армијата и учествува во подготовка на Мелничкото востание. Ја командувал *"Струмичка дружина"* во состав од 160 луѓе, чија цел е да ја нападне Струмица и да ги уништи тамошните артилериски сили. Неговите четници се Михаил Апостолов, Михаил Радев и Васил Мутафов.

На 29 јуни четата ја поминува границата кај Ново Село. Поручникот Петар Начев добива срцева криза кај врвот Голак и во текот на ноќта и наредува на четата да продолжи, а тој заостанува за да се одмори. Откако разбрал дека неговата состојба не се подобрува, и за да не биде на товар на дружината, поручникот Начев се самоубива на само 26 години. По неговата смрт четата е предводена од Васил Мутафов .

Сакано место на поручникот Начев е гората кај притоката на реката Брегалница, во близина на селото Калиманци, на 300 чекори од патиштата Царево село - Штип.

## Извори


Начев, Петар
Харалампие Луков

[десно|мини|350п|Подпоручик [Јордан Венедиков (1), поручик Петар Начев (2), подпоручик Борис Сарафов (3), поручик Харалампие Луков (4), поручик Васил Мутафов (5), поручик Стојчо Гаруфалов (6).]]
**Харалампие Луков** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонскиот комитет и бугарски офицер.
## Животопис
Луков е роден во градот Сливен на 11 октомври 1868 година, Во 1889 година завршува Военото училиште во Софија со чин подпоручик. Луков е меѓу првите бугарски офицери кои се вклучуваат во активностите на, создаден во 1894 година, Македонски комитет. Во 1895 година за време на Мелничкото востание, поручникот Луков е назначен за командант на чета, која треба да дејствува во Малешевско. По неколку борби со турските сили на поручникот Луков се повлекува преку Горноџумајско кон Бугарија.

Следната 1896 година поручникот Луков и поручникот Стојчо Гаруфалов организираат чета, која влегла во Одринско, за да ги испита можностите за започнување на организирана револуционерна борба.

Поручникот Луков одржува контакти и со ерменските револуционери во Цариград, кои снабдува со бомби и динамит.

Во 1897 година поручникот Хараламби Луков се враќа на редовна воена служба во бугарската армија, но продолжува да учествува во работата на Врховниот комитет .

## Извори


Луков, Харалампие
Васил Мутафов

десно|мини|200п|Мутафов
**Васил Мутафов** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонскиот комитет и бугарски офицер.
## Животопис
[лево|мини|300п|Мутафов со членови на [Македонски комитет|Македонскиот комитет]]
Мутафов е роден во 1868 година во Шумен во семејството на револуционерите Хаџи Нано (Некои од Нако Мутафов) од Шумен, бил  доброволец во Српско-турската војна во 1876 и ополченец (доброволец) во Руско-турската војна од 1877-1878 година . Во 1887 година завршува со одличен успех во Шуменската гимназија, а во 1890 година при Военото училиште во Софија со чин подпоручик. Служи во 5-от артилериски полк и во тврдинскиот баталјон во Шумен и Видин. Го добил чинот поручникот.

Учествува во подготовка на  Мелничкото востание од 1895 година. Васил Мутафов влегува во *Струмичка дружина* од 160 лица, на чело со поручникот Петар Начев, која треба да ја нападне Струмица и да ги уништи тамошните артлериски сили. Струмичката дружина ја минува границата кај Царево село на 18 јуни. Поручникот Начев се разболува и  се самоубива, а командата ја презел Васил Мутафов. На 21 јуни во селото Карагозли, дружината води борба и дава жртви. Друга голема борба се разврзува кај селото Сушица, која траела цел ден, и во кое паѓаат осум души. Во селото Габрово, дружината била опколена и по тешката борба бил извршен пробив, при што загинале десет души, а дел од четниците се разбегале. На 7 јули 1895 година *Струмичка дружина* води борба кај селото Дебочица во кое загинува поручникот Мутафов, а командата ја презел опоручникот Јордан Венедиков и се повлекол со преживеаните 75 души кон Бугарија.

Мутафов пишува стихови, а дел од нив се објавени посмртно во 1942 година .

## Извори


Мутафов, Васил
Јордан Венедиков

мини|десно|200п|Венедиков
**Јордан Венедиков** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонскиот комитет и бугарски офицер.
## Животопис
Јордан Венедиков е роден на 15 јануари (27 јануари нов стил) 1871 година во селото Бања. Брат е на Димитар Венедиков и татко археологот Иван Венедиков. По Берлинскиот конгрес неговото семејство се преселува во Софија, главниот град на новоформираното кнежевство Бугарија, каде што татко му има работилница за сапун и свеќи уште од 1865 година. До 5-ти класа, Венедиков учи во Прва Софиска машка гимназија.

Во 1889 година Венедиков се запишал во Военото училиште во Софија и го завршува во 1892 година, на 2 август е промовиран во чинот подпоручик и бил ракоположен во 1-от коњиски полк во Софија.

Во 1895 година Јордан Венедиков станува член на Македонскиот комитет . По ерменските настани во 1895 година, на иницијатива на Трајко Китанчев се подготвува Мелничкото востание. Венедиков ја напушта воената служба и учествува во акцијата ираководел со чета од *Струмичката дружина*.

Во 1908 година завршува воената академија во Торино, Италија. Учествува во Балканските војни како командант на ескадрон, а во Првата светска војна е командант на кавалериски полк . Во почетокот на 1917 година полковник Венедиков е назначен за началник на штабот на 4-та Преславска дивизија. На крајот на војната е командант на 1-та бригада од Беломорската одбрана. Од воена служба излегува во 1919 година и се одава на новинарска и воено-научна работа. Во 1936 година за големите заслуги му е доделен чинот генерал-мајор.

## Извори


Венедиков, Јордан
Категорија:Бугарски офицери од Македонија
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Носители на орденот „За воена заслуга“ (Бугарија)
Категорија:Починати во Софија
Категорија:Воени историчари
Категорија:Македонски општественици
Тодор Саев

мини|десно|200п|Тодор Саев
**Тодор Саев** ( - ) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонскиот комитет и бугарски офицер.

## Животопис
Саев е роден на 15/27 декември 1872 година во селото Белица, тогаш во Отоманското Царство. Неговиот брат е Константин Саев, исто така, револуционер. Учи во своето родно село, а потоа во Сер и во бугарскиот главен град Софија. Во 1894 година завршува австроунгарското морско училиште во Трст и служи во бугарската флота. 
[лево|мини|350п|Здружената чета на Тодор Саев и [Никола Лефтеров, за време на Горноџумајското востание]]дясно|мини|250п|Погребот на Тодор Саев.
Во 1900 година ја напушта воената служба и влегува во Врховниот македонско-одрински комитет. Во мај 1902 година, Тодор Саев се бори двапати со Христо Чернопеев во село Габрово и кај селото Селиште, а има жртви на двете страни.. Друга борба водат кај Лешко. Почеток на Горноџумајското востание започнува на 23 септември (стар стил) 1902 година од страна на четата на Тодор Саев во селото Железнец ,, тогаш негов четник е и Павле Жељазков. Заедно со четата на Никола Лефтеров се бори кај селата Лешко и Белица.

По востанието за кратко е интернирани заедно со Иван Цончев, Стефан Николов и поручникот Софрониј Стојанов од бугарската влада под притисок од големите сили. На 9 март 1903 година четата на Тодор Саев и Константин Настев налетале во заседа кај месноста Чавката, Пијанечко. 36 души четници се бореле 8 часа со над 1300 души аскер. Загубите од турска страна изнесуваат повеќе од 60 лица убиени и повредени, а од страна на четата 5-на се убиени и 6-на души се повредени.

Во предвечерието на Илинденското востание, Тодор Саев влегува со чета во Горноџумајско. На 9 април (стар стил: 28 март) 1903 година во селото Цапарево, неговата четата била опколена од османлиска потера. Четата успева да се извлече од опкружувањето, но во борбата војводата Тодор Саев е смртно ранет. Погребан е во месноста Орешец во близина на селото Долене.

## Наводи

Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Дејци на ВМОК
Категорија:Бугарски офицери од Македонија
Категорија:Луѓе од Белица (Пиринско)
Категорија:Починати во Цапарево
Боцвана на Олимписките игри

**Боцвана** за првпат се појавила на Летните олимписки игри 1980 во Москва и од тогаш е постојан учесник на Летните игри. На Зимските олимписки игри Боцвана не учествувала. Се наоѓа во групата на земји кои не освоиле ниедна олимписки медал.

## Медали

### Освоени медали на ЛОИ

## Занимливости
* Најмлал учесник: Џозеф Рамотшаби, 18 години и 57 дена - Москва 1980 атлетика
* Најстар учесник: Дерек Хадсон, 48 години и 182 дена - Лос Анџелес 2008. едрење
* Најмногу медали: **-**  
* Прв медал: -
* Прво злато: -
* Најдобар пласман на ЛОИ: **-** 
* Најдобар пласман на ЗОИ: **-**

## Надворешни врски
* Резултатите на Боцвана на ОИ 


Категорија:Земјите на Олимписките игри
Буркина Фасо на Олимписките игри

**[[Буркина Фасо]]** за првпат се појавила на Олимписките игри во 1972 година под името Горна Волта. Пауза во учеството е направена до 1988 година кога праќала свои спортисти под новото име на државата Буркина Фасо, и од тогаш има праќано спортисти на сите наредни одржани Летни олимписки игри.

На Зимските олимписки игри Буркина Фасо никогаш немала свои претставници. Претставниците на Буркина Фасо заклучно со Летните олимписки игри одржани во  2008 година во Пекинг не освоиле ниедна олимписка медала.

Националниот олимписки комитет на Буркине Фасо *(Comité National Olympique et des Sports Burkinabè)* е основан во 1965 година, а е признат од страна на МОК во 1972 година.

## Медали

### Освоени медали на ЛОИ

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Земјите на Олимписките игри
Чиста линија

Во генетиката, **чиста линија** подразбира група на организми кои имаат одредени белези кои во потполност се предаваат на потомството како резултат на генетската еднородност на родителите. Во случај на ген кој поседува по неколку различни алели во популацијата, сите организми, кои се однесуваат кон една чиста линија, се јавуваат како хомозиготни за еден ист алел од дадениот ген.

Чистите линии често се нарекуваат сорти на растенија, кои при самоопрашување даваат генетски идентично и морфолошки слично потомство.

Аналогно, чистата линија кај микроорганизмите се нарекува сој.
мини|Ла Мираж, чисто одгледан арапски пастув од Сала Ел Дине од Бинт Мангани
Чистите (инбридни) линии кај животните се добиваат со блискосродствено вкрстување во тек на неколку генерации. На овој начин животните кои ја сочинуваат чистата линија се здобиваат со еднакви копии на хромозоми, секој од хомологниот пар.

Категорија:Генетика
Ернанес

**Андерсон Ернанес де Карваљо Виана Лима** (роден на 29 мај 1985, во Ресифе) попознат само како **Ернанес** — бразилски фудбалер, играч од средниот ред на Саун Пауло.

Неговиот прекар е *Il Profeta (Пророкот)*.

## Титули
### Клупски
#### Саун Пауло
***[[Кампеонато Бразилеиро Серија А|Бразилско првенство]]** :  2007, 2008

#### Лацио
*** [[Фудбалски куп на Италија|Куп на Италија]]** :  2012-2013

#### Јувентус
*** [[Серија А]]** (1): 2015-2016
*** [[Фудбалски куп на Италија|Куп на Италија]]** (1) : 2015-2016

### Репрезентативни
***[[ФИФА Куп на Конфедерации]]** : 2013
* Летни олимписки игри 2008: 20px Бронза

## Надворешни врски
*Ернанес на transfermarkt
*Ернанес на soccerway

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Бразилски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Саун Пауло
Категорија:Фудбалери на ФК Лацио
Категорија:Фудбалери на ФК Интер
Категорија:Фудбалери на ФК Јувентус
Категорија:Фудбалери во Серија А
Категорија:Родени во 1985 година
Радеберг

**Радеберг** () — мал град, кој се наоѓа 20 километри североисточно од Дрезден во Саксонија, Германија. Компанијата *Elektronik Radeberg GmbH*, порано добро позната во Источна Германија за производство на телевизори се наоѓа во градот.

Градот има евангелистичка и римокатоличка црква и стар замок. Неговите главни индустрии се производство на стакло, машини, мебел и хартија и произведува, исто така, и пиво, кое главно се извезува.

## Историја

Радеберг бил спомнат за првпат во 1219, кога фармерите се населиле во округот од поголемиот Редер. Името на местото веројатно е изведено од оваа реката. Во помалку од 150 години се развил како пазарно место, замок и сопствени единици.

Пред 500 години било пронајдено сребро близу градот. Меѓутоа, рудата била брзо ископана.

## Пиварница Радеберг

Пиварницата Радеберг била основана во 1872 и е дел од Oetker Group. Го произведува Radeberger Pilsner,, 4,8 процентно светло пиво.

## Наводи

* 

## Надворешни врски

* Службена страница на градот
* Вести од градот (англиски) 

Категорија:Бауцен (округ)
Ширгисвалде-Киршау

**Ширгисвалде-Киршау** (, ) — град во округот Бауцен, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Бил создаден на 1 јануари 2011 со спојување на поранешните општини Ширгисвалде, Киршау и Кростау.

## Наводи

Категорија:Бауцен (округ)
Ширгисвалде

**Ширгисвалде** (, ) — град и поранешна општина во округот Бауцен во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2011 година е дел од градот Ширгисвалде-Киршау. Се наоѓа на реката Шпре, 15 километри јужно од Бауцен. Малиот град е службено место за одмор (staatlich anerkannter Erholungsort). Заедно со селата Кростау и Киршау ја претставуват административната општина Ширгисвалде-Киршау.

## Историја

Селото Ширгисвалде првпат бил споменат во документо до 1346. Во Триесетгодишната војна поголемиот дел од населбата била уништена и нејзиното население изумрело. За поддршка на обновата и економскиот развој на општината, сопственикот на Ширгисвалде станал град во 1665. Подоцна, малиот град станал дел од „domstift“ во Бауцен - тоа значи дека припаѓал на црквата. До средината на 19-от век, останал под тој режим и правото на „domstift“.

Во 1635, Горна Лужица станала дел од Саксонија, но Ширгисвалде сè уште припаѓал на Чешка како енклава. Па така, повторно станал католички град, како Чешка по Триесетгодишната војна. Ситуацијата како чешка енклава во Саксонија траела до 1809 - следните 35 години статусот на градот не е познат. Големи дипломатски аргументи помеѓу Саксонија и Австрија останале без никаков успех на ниедна страна. Во 1810, саксонските трупи го преземале Ширгисвалде. Оттогаш Австрија немала повеќе политичка моќ во градот, но сè уште се претставувала како негов сопственик. Тоа траело до 1845, кога официјално градот станал дел од Кралството Саксонија.

## Музеи и знаменитости

Општинскиот музеј може да се најде близу главната улица и близу паркот на градот. Нуди поглед на сите типични ракотворби и некои археолошки пронајдоци и документи поврзани со историјата на градот. Во барокната католичка црква на ридот во стариот град можат да се видат некои стари скулптури. Како и во другите лужички села и градови може да се набљудува карактеристичната лужичка архитектура.

Категорија:Бауцен (округ)
Категорија:Градови во Саксонија
Категорија:Населени места во Горна Лужица
Категорија:Енклави
Киршау

**Киршау** (, ) — село и поранешна општина во Горна Лужица, во округот Бауцен во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2011 година е дел од градот Ширгисвалде-Киршау. Се наоѓа во регионот наречен Лужичките Возвишенија во долината на Шпре и Пилке, помеѓу „Mönchswalderberg“ (449 м) и „Lärchenberg“ (354 м).

Селото е поделено на четири различни делови: Бедервиц (*Bederwitz*, *Bjedrusk*), Клајнпоствиц (*Kleinpostwitz*, *Bójswecy*), Родевиц (*Rodewitz*, *Rozwodecy*) и Зоненберг (*Sonnenberg*, *Słónčna Hora*).

Категорија:Села во Саксонија
Категорија:Поранешни општини во Саксонија
Категорија:Бауцен (округ)
Категорија:Населени места во Горна Лужица
Бишофсверда

**Бишофсверда** (, ) — мал град во округот Бауцен, во сојузната покраина Саксонија, во Германија. Се наоѓа во историската област на Горна Лужица.

## Наводи

Категорија:Бауцен (округ)
Категорија:Населени места во Горна Лужица
Иван Манолев

**Иван Манолев** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
## Животопис

Манолев е роден во градот Кукуш, тогаш во Османлиското Царство. Во 1891 година, тој ја завршил Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“, по што учел во Вишото училиште во Софија, каде што во 1896 година завршува словенска филологија. Од 1898 до 1899 година е учител во Гевгелија. Влегува во ВМОРО и станува член на околискиот револуционерен комитет во градот. Во 1901 година го придружува на Гоце Делчев при неговата обиколка низ Костурско .

## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Апсолвенти на Софискиот универзитет
Категорија:Шеста генерација на воспитаници од Солунската машка гимназија
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Македонски војводи
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Категорија:Починати во 1930 година
Кирил Лозанчев

**Кирил Лозанчев** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
## Животопис
Лозанчев e роден 1873 година во Битола, во Османлиското Царство. Брат е на Анастас Лозанчев. Кирил Лозанчев работи како трговец. Избран е за член на Битолскиот околиски комитет на ВМОРО во 1901 година. Нападнат е во Солун од грчки терористи во март 1905 година, но успева да се спаси. Истата година Лозанчев е уапсен и е осуден на 3 години затвор. Лежи во Битолскиот затвор до март 1907 година, кога е амнестира.
Кирил Лозанчев умира во 1950 година во Битола . 
## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски револуционери
Лазар Москов

**Лазар Москов** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на македонската револуционерна организација.

## Животопис
мини|200п| Споменикот во Ќустендил ''Паднали за слободата на Македонија'', тука е име на Москов

Лазар Москов е роден во 1877 година во Д’мбени, тогаш во Отоманското Царство. Учел во Битолската машка гимназија и во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“. Таму се спријател со Кузман Стефов и Лазар Поп Трајков и се приклучува на ВМОРО.
Војвода е во Костурскиот реон. Најблиски соработници му се Павел Христов, Лазар Киселинчев, Пандо Кљашев и Васил Чекаларов. Имал средба и со Марко Лерински и Гоце Делчев за време на неговата голема обиколка низ Македонија. Се самоубил на 3 август 1902 во Вишени во текот на престрелка со турските аскер, со него е убиен Никола Рашајков. За Лазар Москов се пее народната песна:

: *И за твојата слобода слатка; смрта јуначка покоси нас, но со дрскост вечно живе борбата; и веќе е близу посакуваниот час...* 

## Поврзано

* Наум Москов

## Наводи

Категорија:Луѓе од Д’мбени
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Починати во 1902 година
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Македонски просветители
Категорија:Самоубијци