open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Куќа на Фроса Тримчева

**Куќа на Фроса Тримчева** — стара куќа во градот Охрид прогласена за значајно културно наследство на Македонија како претставник на македонската староградска архитектура.

## Архитектура
Куќата е сместена во стариот дел на градот, на улица „Нада Филева“ бр. 26. Се состои од приземје и два ката, со двор од напред. Приземјето е камено, а катовите се бондручни. Меѓукатната и покривната конструкција се дрвени, а покривот е од турски ќерамиди. Катовите се еркерно издадени и профилирани. Фасадата има дрвени опшивки на аглите и околу прозорците и завршува со тимпанон. Стреата е богато профилирана. Во внатрешноста биле зачувани низа оригинални елементи — еден насликан таван од куќата е пренесен во Куќата на Уранија, а има и чичеклаци, долапи и сергени сместени во Куќата на Уранија и во Куќата на Христо Узунов. Куќата ѝ припаѓала на Фроса Тримчева.

На 1 јануари 1951 година куќата е прогласена за споменик на културата.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Охрид

## Наводи

Фроса Тримчева
Фроса Тримчева
Старо училиште во Бранковина

мини|Старо училиште во Бранковина
**Старото училиште во Бранковина**, познато и како **Протинско училиште**, било изградено во 1833 година, веднаш по завршувањето на изградбата на црквата. Училишната зграда претставува недвижно културно богатство како споменик на културата од големо значење. 

## Историја
По подигнувањето на црквата Свети Архангели во Бранковина, 1830 година, чиј ктитор бил Прото Матеја Ненадовиќ, од материјалот што останал при изградбата на црквата е изградено училиште. Како црквата, и училиштето е поврзано со позната личност од Првото српско востание против Матеј Ненадовиќ.

## Изглед на училиштето
Објектот во основа е правоаголен, граден според бондручкиот систем, со четирикорен покрив со благ наклон, покриен со ќерамиди. Внатрешниот распоред на просториите е целосно прилагоден на намената на објектот - училишна зграда. На фасадата на училиштето е поставена спомен плоча во спомен на познатите личности од семејството Ненадовиќ. Денеска во овој објект е поставена музејска поставка посветена на развојот на школувањето и образованието во тоа време. Посебно интересен е реконструираниот ентериер на училница од крајот на 19 век.

## Училишниот двор денес
Покрај старото, Протинско училиште во целина во училишниот двор се наоѓа и Новото училиште (Училиштето на Десанка) од 1895 година, во која учител бил таткото на Десанка, Михајло Максимовиќ, а таму ги научила првите букви идната голема поетеса. Има и мала училишна деловна зграда, како и скулптурата на Ненадовиќ, во која во 1826  година е роден синот на Прота, Љуба Ненадовиќ. Недалеку од таму е поставена реплика на куќата на Ненадовиќ, како почеток на понатамошниот развој на ваков музејски комплекс на отворено. За меморијалниот комплекс се грижи Националниот музеј од Ваљево.

Училишниот двор, заедно со црковното пристаниште, кое го дели училишната река, припаѓаат на една историска и културна целина која е под заштита на државата и е еден од културните споменици од големо значење.

## Поврзано

* ОУ „Прота Матеја Ненадовиќ“ Бранковина
* Познатото место Бранковина
* Список на споменици на културата во областа Колубара

## Наводи

## Надворешни врски

* Ваљево за тебе / Бранковина 
* Бранковина
* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Белград 
* Список на споменици
Категорија:Народно градителство
Категорија:Град Ваљево
Категорија:Category:Ваљево
Категорија:Category:Непокретни културни добра
Зграда на Плоштад Крал Петар I 8-10 во Панчево

мини|'''Зграда на Плоштад Крал Петар'''
**Зградата на Плоштад Крал Петар I 8-10 во Панчево** (некогашен плоштад Борис Кидриќ) е подигната околу 1830 година и претставува споменик на културата во категоријата недвижен културен имот од големо значење.

## Градежна архитектура
Зградата позната и како **„Зграда на седиштето“**, го добила денешниот изглед по 1894 година, кога според плановите на градителот Карл Хефнер е направена адаптацијата, а истата била купена од Римокатоличката црковна заедница во 1892 година. Едноставна зграда со строго обработени фасади, карактеристични за воените градби, тогаш  добила декоративни елементи од неоренесансата, кои ја истакнале претставителноста на објектот. Изградена е со основа во облик на превртена кирилична буква „П“, каде главниот дел од зградата, кон Плоштадот, има три куполи во форма на пирамида со реси. Куполите имаат окулус оградени со украсни мотиви сместени на поткровјето над рисалитот . Вратите и прозорците завршуваат во полукруг со рустично изведени лунети. Рустик ги истакнува сите три рисалити кои имаат балкони со балустрада на првиот кат. Прозорците и вратите на особено истакнатата централна проекција завршуваат во полукруг, додека сите други прозорски отвори се во правоаголна форма со комори. Во северното крило на објектот, сводовите на приземјето и таванот на скалите се насликани со слики од 1896 година.
мини|Поранешна зграда на седиштето на германско-банатскиот граничен полк
мини|Зграда на седиштето
Денес објектот е во функција на деловен, трговски, угостителски и галериски простор. Конзерваторските работи на фасадата се извршени во1982 година, на адаптацијата на внатрешноста на објектот во1992 година, и на објектот 2003 - 2004 година.

## Поврзано

* Список на споменици на културата во јужнобанатскиот округ
* Споменик на културата од големо значење

## Наводи

## Надворешни врски

* „Зграда на плоштадот Борис Кидриќ 8-10 - културни споменици во Србија“ . САНУ (на српски).  
* Список на културни споменици од големо значење во Војводина 
* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Белград
* Список на споменици
* Републички завод за заштита на спомениците на културата-Белград / База на недвижен културен имот

----Напомена: Содржината на оваа статија е делумно или целосно преземена од  . Носителот на авторските права на материјалот дал дозвола за негово објавување под бесплатна лиценца. Доказ за тоа е на системот, а бројот на билети со конкретна лиценца е 2009072410055859 .

Категорија:Панчево
Категорија:Споменици на културата Србија
Категорија:Србија
Категорија:Споменици на културата во Србија
Стар амам во Новопазарска Бања

**Стариот амам во Новопазарска Бања** е изграден во 16 век и е заштитен како споменик на културата од 1970 година.

Амамот е изграден во 16 век, за што сведочи камената спомен плоча над главниот влез со отомански натпис. Натписот на османлиски јазик датира од 1593/94 година. Термалната бања е окарактеризирана на натписот како подобра од сите останати на земјата и како *рај за вљубените*. Хазиф Ахмед-паша се споменува како дарител во повеќе дела, меѓу кои и делата на патописецот Евлија Челебија . Архитектите пронашле врска помеѓу оваа зграда и цариградскиот амам, кој бил изграден по наредба на ќерката на Сулејман Величествениот.

## Изглед
Амамот има едноставна основа со две нееднакви куполи сместени на октагонални тамбури . Поделен е на два дела, еден кој е простор за чување облека и главниот дел кој има длабок октагонален базен со длабочина од околу 1,5. И мажите и жените можат истовремено да пливаат во базен.

Зградата е изградена од тули и големи камени блокови кои се комбинираат, а е опкружена со фино профилиран покрив корниз. Покривот е четирикорен и покриен со ќерамиди.

## Обнова и реставрација
Влезот во старата бања бил оневозможен и блокиран поради изградбата на двокатна зграда меѓу двете светски војни . Овој објект е отстранет на почетокот на втората деценија на 21 век, со што се овозможило почеток на работите на амамот според условите на Заводот за заштита на спомениците на културата во Краљево, со помош на Исламската верска заедница.

## Поврзано

* Терме во Новопазарска Бања
* Амамот на Исабег (Нови Пазар)
* Град Нови Пазар
* Список на споменици на културата во Рашката област

## Наводи


## Литература

* А. Andrejević, *Spomenici islamske arhitektureː u Novi Pazar i okolina*, Beograd 1969, ул 229-231
* Документација на Заводот за заштита на спомениците на културата во Краљево

## Надворешни врски

* Завод за заштита на спомениците на културата Краљево
* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Белград
* Список на споменици ''- САНУ''
* Стар амам во Новопазарска Бања

Категорија:Град Нови Пазар
Категорија:Споменици на културата во Србија
Марио Карт

Серијата била објавена во 1992 година со *Super Mario Kart* на Super Nintendo Entertainment System, до критички и комерцијален успех.  Серијата *Mario Kart* брои вкупно четиринаесет игри, со шест на домашни конзоли, три на рачни конзоли, четири аркадни игри заеднички развиени со Namco и една за мобилни телефони. Најновата игра од главната серија, *Mario Kart Live: Home Circuit*, беше објавена на Nintendo Switch во октомври 2020 година. Над 164,43 милиони примероци од серијата се продадени ширум светот.

## Историја
десно|мини| Логото на серијата до ''Mario Kart Arcade GP 2''
Првата игра од серијата *Mario Kart* е *Super Mario Kart* за Super Nintendo Entertainment System во 1992 година. Неговиот развој беше надгледуван од Шигеру Мијамото, јапонскиот дизајнер на многу успешни игри на Нинтендо, вклучително и *Супер Марио Брос.* Даран Џонс од NowGamer сугерира дека успехот на *Супер Марио Карт* е резултат на ликовите на *Супер Марио* и дека е нов тип на тркачка игра. 

## Играње
Во серијата Марио Карт, играчите се натпреваруваат во трки со картинг, контролирајќи еден од изборот на ликови, главно од франшизата Марио. Во секоја трка може да се натпреваруваат до шеснаесет знаци.

Играта е подобрена со ставки за  засилување добиени со возење во кутии со ставки поставени на курсот. Овие засилувања вклучуваат печурки за зголемување на брзината на играчите, школки што треба да се фрлаат на противниците, кора од банана и кутии за лажни ставки како опасност. Играта избира ставка врз основа на моменталната позиција на играчот во трката. На пример, играчите кои многу заостануваат може да добијат помоќни ставки, како што се Bullet Bills кои му даваат на играчот поголемо засилување на брзината во зависност од местото на играчот, додека лидерот може да добие само мали одбранбени ставки, како што се школки или банани. Наречен гумени ленти, овој механизам за игра им овозможува на другите тркачи реална шанса да го стигнат водечкиот тркач. 

Секоја нова игра воведува нови елементи на играње, како што се нови кола, ставки, режими и ликови за играње.
Категорија:Статии со текст на јапонски
Страде Бјанке 2022

**Страде Бјанке 2022** — 16. издание на велосипедската еднодневна трка Страде Бјанке, која се одржала на 5 март како трет настан во сезоната на Светската турнеја. Трката започнала и завршила во Сиена, Италија.

## Екипи

Бидејќи трката била додадена на Светската турнеја во 2017 година, сите UCI World Tour екипи биле поканети на трката, но не биле обврзани да учествуваат. На нејзе учествувале седумнаесет од осумнаесетте екипи, а дополнително биле поканети пет професионални континентални екипи со што се заокружила главната група од 22 екипи.

## Поредок
### Завршен пласман

## Список на учесници

## Наводи

## Надворешни врски
*  
* 
* 

Категорија:Страде Бјанке
Категорија:Светска турнеја на UCI 2022
Категорија:Италија во 2022 година
Сончев екватор

**Сончевиот екватор** ― географската ширина на Земјата на која Сонцето се набљудува директно над главата напладне. Поради косината на оската на Земјата, Сончевиот екватор варира во текот на годината, од Јужниот Повратник на декемвриската краткодневица до Северниот Повратник на јунската краткодневица. На денот на која било рамнодневица, положбата на Сонцето е во зенитот кога се гледа од географскиот екватор. Сонцето никогаш не може да се набљудува директно над главата надвор од тропските предели.

## Поврзано

* Топлински екватор

## Наводи

Категорија:Географија
Категорија:Сонце
Џеновска карта

мини|Џеновската карта.
[мини|Делот со [Индиски Океан|Индискиот Океан од Џеновската карта.]]
**Џеновската карта** ― карта на светот од 1457 година. Картата многу се потпирала на сметката на патникот во Азија, Николо да Конти, наместо на вообичаениот извор на Марко Поло. Авторот не е познат, но е посовремен развој од картата на светотска на Фра Мауро, со прилично добри пропорции дадени на секој континент. Картата исто така прикажува европски брод со три јарболи во Индискиот Океан, нешто што сè уште не се случило во тоа време.

Џеновското знаме во горниот северозападен агол на картата го утврдува потеклото на оваа карта, заедно со грбот на Спинола, истакнато џеновско трговско семејство. Николо де Конти бил од благородничко трговско семејство; на рана возраст решил да ја следи семејната традиција со воспоставување заработувачка трговска операција во Истокот.http://biography.yourdictionary.com/niccolo-de-conti

Морските чудовишта на џеновската мапа го одразуваат интересот на картографот за егзотични чуда, што е насекаде во доказот на мапата и типично за научниот поглед на раниот современ период, кој бил поттикнат од љубопитноста и голем интерес за чудата. Чудовиштето слично на демонот особено е доказ за истражувањето на картографот во неодамнешната литература за патување за да најде морски чудовишта за неговата мапа.

Оваа карта била направена во богата боја и не била направена особено користена за ништо друго освен за прикажување. Тие велат дека оваа карта била испратена до португалскиот двор во 1474 година, а потоа и до Колумбо и ова е мапата што тој ја користел за патување кон индиското море преку Атлантикот, но никогаш не била докажана. Картата сега е сопственост на италијанската влада и се наоѓа во Националната централна библиотека во Фиренца.

Овалните облици не е непозната меѓу средновековните карти. Иго од Свети Виктор го опиша светот како облик на Ноевата арка, а картите на светот на Ранулф Хигден биле овални. Стандарден начин за опишување на земјата бил да се спореди со јајце. Се чини дека главната цел на аналогијата била да ги опише различните сфери што ја опкружуваат земјата (белка од јајце, лушпа), но идејата за обликот на јајцето можела да биде изведена од овие дела. Друга можност е овалната форма да ја претставува мандорлата, или нимбусот, кој го опкружувал Христос во многу средновековни уметнички дела.

## Поврзано

* Антички карти на светот

## Наводи

## Наводи

*  
* http://www.myoldmaps.com/late-medieval-maps-1300/248-the-genoese-map/
* http://biography.yourdictionary.com/niccolo-de-conti

## Надворешни врски

* Интерактивно научно издание, функција за длабок зум, нагласени детали, англиски и кинески превод, спојување мултимодални ресурси (публикации, слики, видеа). Врска инженерска историска меморија .
Категорија:Карти и глобуси од 15 век
Категорија:Дела од 1457 година
Категорија:Карти на светот
Кавериова карта

мини|300x300пкс|Кавериовата карта.
**Кавериовата картата** (исто така позната како Каверива или Канериова карта) ― карта нацртана од Николај де Кавери, околу 1506 година. Се чува во Националната библиотека на Франција во Париз.

Рачно била нацртана на пергамент и се обојува. Составена е од десет делови или панели, а целава создава правоаголник со димензии 2,25 на 1,15 метри. Оваа карта без датум била еден од првостепените извори користени за изработка на Валдземилеровата карта во 1507 година. Врз основа на ова најмногу се датира во ок. 1506 година. Картата е потпишана со „Nicolay de Caveri Januensis“. Веројатно било направено во Лисабон од џеновецот Канвери, или тој бил копиран од него во Џенова од португалска карта многу слична на Кантиновата карта, ако не и самата Кантинова карта. Кантиновата карта била во Џенова кон крајот на 1502 година и веројатно следните неколку години, кога Кавери можел да ја искористи како основа на својата карта. Или се смета за делумно копирана од Кантино за деловите на Гренланд, Њуфаундленд и брегот на денешен Бразил.

Санц (1961) тврдел дека источниот брег на Северна Америка бил нацртан со изненадувачка точност, особено „кога го земеме предвид општото верување дека Европејците ниту ги виделе ниту стапнале на плажите во јужните држави на денешните Соединети Држави пред да пристигне Понсе де Леон таму во 1512 или 1513 година, Џовани да Верацано во 1523 година, Лукас Васкез де Ајљон во 1520-1524 година или Естебан Гомес во 1525 година. Меѓутоа, ако оваа карта е под влијание на Кантиновата карта како што е наведено погоре, тоа се објаснува со истражувањата на Жоао Фернандес Лабрадор и Педро де Барселос од 1495 и 1498 година, и повторно од Џовани Кабото во 1498 година под наредба на кралот Мануел I Португалски. Како и бразилското крајбрежје од португалскиот истражувач Педро Алварес Кабралско истражување во 1500 година.

Натписот на брегот на Вера Круз (Америка/Бразил) вели: „Земјата наречена Вера Круз ја пронашол Педро Алварес Кабрал, господин од домаќинството на кралот на Португалија. Ја открил како командант на флота од 14 бродови што тој крал ги испратил во Каликут, а на пат за Индија наишол на оваа земја овде, која ја сметал за terra firma [копното] во која има многу луѓе, опишано како одат, мажи и жени, голи како што ги родиле нивните мајки; тие се со посветла кожа.“ Натписот бил извлечен од Кантиновата карта.

## Поврзано

* Рани карти на светот
* Карта на Пири Реис

## Наводи

## Наводи

* Карлос Санз, *Mapas antiguos del mundo*, Мадрид, 1961 година.
* Gaspar, Joaquim A. (2012) „Blunders, Errors and Entanglements: Scrutining the Cantino planisphere with a Cartometric Eye“, *Imago Mundi*, том 64, Дел 2: 181-200 http://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/03085694.2012.673762#.UY0LmsrZk0E

## Надворешни врски

* Слика за зумирање на Кавериовата карта на мрежната страница на Националната библиотека на Франција 

Категорија:Карти и глобуси од 16 век
Категорија:Збирки на Националната библиотека на Франција
Категорија:Дела од 1505 година
Категорија:Историски карти на светот
Борџова карта

[мини|350x350пкс|Борџавата карта на светот. [Африка е на врвот на картата, со Европа на дното десно. Ватиканска библиотека, Рим.]]
[мини|350x350пкс| Наопаку одблиску на [Пиринејски Полуостров|Пиринејскиот Полуостров.]]
**Борџова карта** ― карта на светот направена некаде на почетокот на XV век, и врежана на метална плоча. Неговата „изработка и пишани објаснувања го прават еден од најскапоцените дела во историјата на картографијата “.

## Историја
Годината кога е створена Борџовата карта е непозната. Еден извор тврди дека картата мора да датира некаде пред 1453 година.  Друг извор предлага дека мапата е направена околу 1450 година. 

Кон крајот на XVIII век артефактот се нашол во антикварница, од каде станал дел од збирката на кардиналот Стефано Борџа. Писмото што се појавува на картата го идентификува како јужногерманско. Сепак, ништо не е познато за авторството на Борџовата карта. Нагласокот на историјата и традиционалното именување (имиња/поими/принципи) предлага дека таа првично била дизајнирана како историска карта, за употреба во библиотека или училиште.

## Поединости
На Борџовата карта, Рајската градина е поставена во близина на надмоќната Индија ― устата на Ганг, и е прикажана како земја на чуда и скапоцени камења. Исто така е доста блиску до Кина, земја која е претставена со ситни фигури кои собираат свила од дрвјата.

Вавилонската, Александриската (Птолемајски Египет), Картагинската и Римската Империја се нагласени на картата во уреден редослед. За хаотичниот регион Италија во тоа време, картографот коментира дека „Италија, убава, плодна, силна и горда, поради недостаток на единствен господар, нема правда“. Посебни се споменуваат различните крстоносни војни, вклучувајќи ги: походот на Карло Велики во Шпанија, крстоносните војни во североисточна Европа, Африка и Никопол, и „идната“ закана на Гог и Магог, кои се опишани конкретно како „Евреи“. Картата има добро изработен дизајн и е направена да трае долго време.

Картата на Борџа вклучува легенда која се однесува на Ебиничибел, кој е опишан како „сараценскиот етиопски крал со својот народ со кучешка глава“. Ова е еден од многуте примери каде богохулните крајности на светот биле прикажани како монструозни раси, кои допрва треба да бидат преобратени од христијанските мисионери.

## Наводи

## Дополнителна литература
* Nordenskiöld, AE (1891) „An account of a copy from the 15th century of a Map of the World engraved on metal, which is preserved in cardinal Stephan Borgia's museum at Velletri; copied from *Ymer,* 1891 година“. Стокхолм: А.Л. Норман (оваа карта на светот подоцна била купена од библиотеката „Џон Рајландс“, Манчестер)

Категорија:Карти и глобуси од 15 век
Категорија:Историски карти на светот
Жени во Македонија

мини|Македонска девојка во традиционална облека
**Жените во Македонија** — жени кои живеат или се од Македонија. Тие живеат во македонското општество коешто вообичаено е патријархално. Наоѓајќи се во земја којашто била опустошена од воениот конфликт во 2001 година, жените во Македонија играле улоги во градењето на мирот во временски периоди класифицирани како претконфликтен период, период на конфликт и постконфликтен период.

Традиционално, жените од Македонија вршат домашна работа. Во областа на академиците, некои жени од Северна Македонија се фокусираат на изучувањето на хуманистичките науки. Некои жени во Македонија имаат авторитетни позиции. Жените добиваат „наследство“ преку добивање мираз, бидејќи наследството традиционално се пренесува на машките наследници. Некои современи жени добиваат наследство што го делат меѓу браќата и сестрите од нивните родители. Традиционалниот начин на кој жените се поздравуваат вклучува размена на бакнежи. Со традиционалната медицина се занимаваат некои жени од постарата генерација, кои дејствуваат како верски исцелители, исцелувајќи ги луѓето од болести предизвикани од таканареченото „зло око“.

Македонија го прогласила брачното силување за протизаконско во 1996 година.

## Наводи

## Надворешни врски

Македонија
Пристава под Рака

**Пристава под Рака** (словенечки: *Pristava pod Rako*) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Категорија:Општина Кршко
Зетска Рамница

десно|мини|300x300пкс|Лозја на Зетската Рамница.
**Рамнината Зета** (црногорски: Зетска равница) ― плодна низина во Црна Гора. Се протега од Подгорица на север до Скадарското Езеро на југ. Тоа е најголемата рамничарска област во Црна Гора, со просечна надморска височина околу 40 метри надморска височина.

Името „Зетска“,  потекнува од зборот Зета што значи жетва или жито. Збунувачки, реката Зета тече не низ Зетската Рамница, туку низ друга значајна долина во Црна Гора, Бјелопавлиќи.

Зетската Рамница е една од најгусто населените области во Црна Гора. Голубовци, главниот град на градската општина Голубовци, која опфаќа поголем дел од рамнината, е најголемата населба. Лозјата во Плантаже, црногорски производител на квалитетно вино, се наоѓаат во рамнината, која е идеална за одгледување средоземно овошје и зеленчук.

Зетската Рамница е во близина на Аеродромот Подгорица, како и Комбинатот за алуминиум Подгорица која се смета за најлош загадувач во рамницата.

## Наводи

Категорија:Зета (географски регион)
Категорија:Низини во Црна Гора
Мушир

**Мушир** — воена титула во Отоманското Царство што одговара на чинот маршал. Чин на мушир имал Омер-паша Латас.

## Наводи

Категорија:Титули
Категорија:Војска на Отоманското Царство
Категорија:Турцизми
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Северен Левант

**Северниот Левант** ― регион во источното Средоземје, дел од поширокиот регион на Левантот, кој оди на југ сè до реката Литани.

Во археологијата, Северниот Левант може да се дефинира како северен дел од она што на арапски се нарекува „*билад ал-шам*, „земјата на шам [Сирија]“, со други поими северниот дел на голема Сирија. *Оксфордскиот прирачник за археологијата на Левантот: ок. 8000–332 п.н.е.* (ОХАЛ; 2013) ги дефинира нејзините граници, за специфичните цели на книгата, на следниов начин.

* На север: планината Таур или Амичката Рамница
* На исток: источните пустини, т.е. (од север кон југ) Еуфрат и областа Џебел ел-Бишри за северниот Левант, проследена со Сириската Пустина источно од источната заднина на Антилибанскиот масив (чиј најјужен дел е Планината Хермон), позната и како регионот Бадија. Со други зборови, Месопотамија и северно Арабиската Пустина.
* На југ: реката Литани, која ја означува границата кон Јужниот Левант.
* На запад: Средоземното Море

## Поврзано

* Историја на Сирија
* Историја на Либан
** Археологија на Либан

## Наводи

## Библиографија

* 

Категорија:Левант
Категорија:Географски региони
Солеја

**Солеја**  (грч: η σολέα) — правоаголен простор пред иконостасот, потесен или поширок, подигнат за најмалку едно скалило во однос на подот на наосот; солејата е возвишување пред иконостасот. На солејата стојат ѓаконите и чтеците, како и свештениците и архијереите за време на различни литургиски периоди: Мал вход, Голем вход, Евангелско читање, проповедање, произнесување ектении, причестување на верните итн. 

На тој простор се поставуваат царскиот и епископскиот престол. Во ранохристијанските храмови, солејата била одвоен и извишен дел на средниот брод на храмот, на кој биле поставени престолите на епископот и/или патријархот. 

## Наводи

Категорија:Црковна архитектура
Категорија:Храмови
Категорија:Грцизми
Лудостите на буржоазијата

**„Лудостите на буржоазијата“** (француски: *Folies bourgeoises*) — француско-италијанско-германски филм од 1976 година, во режија на Клод Шаброл (Claude Chabrol), кој е автор и на сценариото, заедно со Енио Де Кончини (Ennio De Concini). Главните улоги ги толкуваат: Стефан Одран (Stéphane Audran), Брус Дерн (Bruce Dern), Ен-Маргрет (Ann-Margret), Жан-Пјер Касел (Jean-Pierre Cassel), Шарл Азнавур (Charles Aznavour), Марија Шел (Maria Schell), Сидни Ром (Sydne Rome) и Сибил Данинг (Sybil Danning).

## Сиже
Клер де ла Тур Пике е омажена за писател, додека нејзиниот љубовник е угледен издавач. Во еден момент, таа сфаќа дека двајцата ја изневеруваат. Во напад на љубомора, таа бара од сопругот да го напуштат Париз. Меѓутоа, по краткиот престој во едно село, за време на посетата на Crazy Horse, и сопругот станува љубоморен...

## Наводи

Категорија:Француски филмови
Категорија:Германски филмови
Категорија:Италијански филмови
Категорија:Филмови од 1976 година
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови на Клод Шаброл
Категорија:Филмови со Стефан Одран
Категорија:Филмови со Брус Дерн
Категорија:Филмови со Ен-Маргрет
Категорија:Филмови со Жан-Пјер Касел
Категорија:Филмови со Шарл Азнавур
Категорија:Филмови со Марија Шел
Категорија:Филмови со Сидни Ром
Категорија:Филмови со Сибил Данинг
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Париз
Нотрањска

врска=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Borders_of_the_Historical_Habsburgian_Lands_in_the_Republic_of_Slovenia.png|десно|мини|300x300пкс|Tрадиционални региони во Словенија.
**Нотрањска** (словенечки: *Notranjska*; германски: *Innerkrain*) — еден од 8-те традиционалните региони на кои е поделена Словенија.
Улица „Прохор Пчињски“ (археолошко наоѓалиште)

**Улица „Прохор Пчињски“** — депо на монети од средниот век на подрачјето на старата скопска чаршија, Општина Чаир, Македонија.

При копањето на темели за куќата под бр. 8 на улицата „Прохор Пчински“, на длабочина од 2 м било најдено керамичко сатче со 20 сребрени монети. Археолошкиот музеј прибрал четири монети од венецијански владетели, а останатите биле растурени меѓу работниците.

## Поврзано

* Стара скопска чаршија; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Скопско.

## Наводи

Категорија:Археолошки наоѓалишта во Скопско
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Скопје
Крањска

|мини|300x300пкс|Tрадиционални региони во Словенија.
**Крањска** (словенечки: *Kranjska*; германски: *Krain*; италијански: *Carniola;* унгарски: *Krajna*) — историски регион кој опфаќа делови од денешна Словенија. Иако како целина повеќе не постои, Словенците кои живеат во поранешните граници на регионот сè уште имаат тенденција да се идентификуваат со неговите традиционални делови Горна Крањска (Горењска), Долна Крањска (Долењска) и во помал степен со Внатрешна Крањска (Нотрањска). Во 1991 година, 47% од населението на Словенија живеело во границите на поранешното Војводство Крањска.

## Општ опис
Држава на Средновековната Германска Империја во Австрискиот Круг и војводство во наследен посед на Хабсбурговците, подоцна дел од Австриската Империја и на Австроунгарија, регионот бил крунска земја од 1849 година, кога исто така бил поделен на Горењска, Долењска и Нотрањска, до 1918 година. Втората половина на 13 век, нејзиниот главен град бил Љубљана (Лајбах). Претходните господари на Крањска имале свои места во Крањ (Крајнбург) и Камник (Штајн), кои затоа понекогаш се нарекуваат нејзини претходни престолнини. Во денешно време, нејзината територија (во обемот на нејзиното распаѓање) е речиси целосно сместена во Словенија, освен мал дел во северозападна Италија, околу Фузине во Валромана (Бела Печ). Крањска во нејзиниот краен облик во 1815 година, опфаќала 9,904 км2. Во 1914 година, пред почетокот на Првата светска војна, имало население од нешто помалку од 530.000 жители, од кои 95% биле Словенци.

## Географија
Низ регионот минуваат Јулиските Алпи и Караванките. Највисоките планински врвови се Нанос, 1,300 м; Времшчица, 1,020 м; Снежник, 1,800 м; и Триглав, 2,800 м. Главните реки се Сава, Тржичка Бистрица, Кокра, Камничка Бистрица, Сора, Љубљаница, Мирна, Крка и Колпа. Позначајни езера се Црно Езеро, Бохињско Езеро, Бледско Езеро и Церкинчко Езеро.

Во близина се наоѓа Љубљанскоto Блато и низа топли и минерални извори што може да бидат најдени во Долењске Топлице, Шмарјешке Топлице и Излаке.

Земјоделството напредувало повеќе во Горењска отколку во Долењска. Випавската Долина била особено позната по виното и зеленчукот и по својата блага клима. Просечната температура e 13&nbsp;°C во пролет, 25&nbsp;°C во лето, 15&nbsp;°C во есен и -3&nbsp;°C во зима.

Во 1910 година главните железници биле Јужната, „Принц Рудолф“, Бохињска, Камничка, Долењска и Врхниканската железница. Поважните градови и паланки во регионот биле Камник, Крањ, Тржич, Врхника, Випава, Идрија, Турјак, Рибница, Метлика, Ново Место и Ваче.

## Поврзано
* Битка кај Сисак
* Војводство Крањска
* Знаме на Словенија
* *[[Слава на Војводстово Крањска]]* — енциклопедија
* Историја на Словенија
* Внатрешна Австрија
* Јанез Вајкард Валвазор
* Марка Крањска

## Забелешки

## Наводи

## Дополнителна литература
* 
* 
* 
* 

## Надворешни врски

* Slovenian Genealogical Society International, Inc. Announcement of publication of English translation of History of Carniola by August Dimitz from 1875
* The Balkans 1815–1859 (Map) – Carniola in 1849

Категорија:Крањска
Категорија:Историски области во Словенија
Категорија:Региони во Словенија
Категорија:Јужни Варовнички Алпи
Битола – Руската колонија

***Руската колонија*** – книга од Александар Стерјовски, пензиониран професор на Педагошкиот факултет во Битола. Книгата е издадена во 2003 година од Младинскиот културен центар - Битола и таа е првото дело на проф. Александар Стерјовски од серијалот Битолско десеткнижие.

Книгата е напишана по повод 100-те години од атентатот (08.08.1903) врз рускиот конзул во Битола А.А. Ростковски.

Го опфаќа периодот од пристигнувањето на првите Руси во Битола како робови, но најголемиот дел ги опфаќа луѓето и нивните судбини кои пристигнале во Битола по Октомвриската револуција.

## Наводи

Категорија:Битола
Категорија:Книги од 2003 година
Категорија:Дела на Александар Стерјовски
Категорија:Книги за Битола
Категорија:Појавено во 2003 година во Македонија
Родна Величковска

**Родна Величковска** (, ) — македонски етномузиколог, мелограф и научен соработник, истражувач на вокалната народна музика.

## Животопис
Завршила средно музичко училиште и Факултет за музичка уметност во Скопје. Магистрирала на Факултетот за музичка уметност во Белград на тема „*Жетварско певање у Македонији*” во 2006 година, докторирала на тема „*Музичките дијалекти во македонското традиционално народно пеење – обредно пеење*”. Првин била стручен соработник-мелограф на вокалната народна музика (1980), а потоа асистент (2000) и научен соработник (2007) во Одделот за народна музика.

## Наводи

Категорија:Македонски етномузиколози
Категорија:Југословенски етномузиколози
Категорија:Апсолвенти на Факултетот за музичка уметност - Скопје
Категорија:Магистри на Белградскиот универзитет
Куќа на Ѓурчинови

**Куќа на Ѓурчинови** — стара куќа во градот Охрид прогласена за значајно културно наследство на Македонија.

## Архитектура
Куќата е сместена на почетокот на шеталиштето „Кеј Македонија“ бр. 6 (стара адреса „Кеј Маршал Тито“ бр. 3). Изградена е во 1930 година од инженерот Ѓорѓи Ѓурчинов, нејзиниот сопственик. Се одликува со строга симетрија и богато обработена со неокласични и необарокни елементи на југоападната фасада насочена кон шеталиштето. Кон европските стилови се придодадени и традиционалните архитектурни тенденции, како и личен дизајнерски елемент. Забележителни се слободно обработениот тимпанон, заоблените линии на прозорците и ложите, богато обработената ограда, играта на светлосенки во лаковите на  катот, кои ја прават фасадата необично жива. На северозападната фасада се истакнува издадената веранда, која наликува на еркерната издаденост на традиционалната македонска староградска архитектура.

На 11 декември 1989 година куќата е прогласена за споменик на културата.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Охрид

## Наводи

Ѓурчинови
Категорија:Појавено во 1930 година во Македонија
Куќа на Славка Џамбаз

**Куќа на Славка Џамбаз** — стара куќа во градот Охрид прогласена за значајно културно наследство на Македонија како претставник на македонската староградска архитектура.

Изградена е во XIX век. Се наоѓа во стариот дел на градот, на улица „Нада Филева“ бр 50 (бр. 52 по старо) и ѝ припаѓала на Славка Џамбаз. На 1 јануари 1951 година е прогласена за споменик на културата.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Охрид

## Наводи

Славка Џамбаз
Славка Џамбаз
Куќа на Арнаудови

**Куќа на Арнаудови** — стара куќа во градот Охрид прогласена за значајно културно наследство на Македонија како претставник на македонската староградска архитектура.

## Местоположба
Куќата се наоѓа во стариот дел на градот, на стрмен наклон на улицата „Климентов Универзитет“ бр. 45 (стара адреса „Нада Филева“ бр. 54) на раскрсницата со ул. „Охридска Архиепископија“. Му припаѓала на Тодор Арнаудов.

На 1 јануари 1951 година куќата е прогласена за споменик на културата.

## Архитектура
Градбата се состои од приземје два еркерно издадени ката. Сите ѕидови се малтерисани однатре и однадвор. Приземјето и делови од првиот кат се од камен, а остатокот од куќата е бондручен. Значајната косина на теренот води до појавата на два влеза — за приземјето и за првиот кат. На приземието има подрум, керал и нужник. По дрвени скали се доаѓа до првиот кат на кој има три простории – хима, зимнска просторија и чардак, на кој е преградено одајче со вграден долап. На вториот кат има три простории – простран чардак и две спални соби.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Охрид

## Наводи

Арнаудови
Арнаудови
Шумска нимфа

**Шумска нимфа** (*Limenitis camilla*) — пеперутка од видот на пеперутки шаренци. Пепругата ја има во шумски предели во скоро цела Европа, па сè до Јапонија. Ја има и во Македонија.

## Опис
Возрасните единки имаат црни крилја со бели ленти. Контрастните бои помагаат да се разбие контурата на крилото, камуфлирајќи го од грабливци. Тие имаат распон на крилата од приближно 60–65&nbsp;mm и имаат карактеристичен, елегантен лет кој се состои од кратки периоди на удари на крилата, проследени со долги лизгања.

Белиот адмирал се храни со цветови, а женката ги полагаат јајцата поединечно. Гасениците се зелени со црвено-кафени влакна и се камуфлирани на листот. Како што наближува есента  формираат структура слична на шатор направена од листово ткиво познато како *хибернакулум*, кое потоа го прицврстува на стеблото со свила пред да хибернира. Гасеницата потоа ќе се разбуди следната пролет.

Ларвите се хранат со *[[Lonicera japonica|L. japonica]]*, *[[Lonicera xylosteum|L. xylosteum]]*, *[[Lonicera tatarica|L. tatarica]]*, *[[Lonicera maackii|L. maackii]]*, *[[Lonicera gibbiflora|L. gibbiflora]]* и *[[Weigela]].

==Подвидови==
Подвидови на пеперугата се:
**L. c. camilla* – Европа, Кавказ
**L. c. japonica'' Ménétriés, 1857 – Амур до Кина

## Галерија

Limenitis camilla MHNT CUT 2013 3 15 Compiegne Dos.jpg|Dorsal 
Limenitis camilla MHNT CUT 2013 3 15 Compiegne Ventre.jpg|Ventral 
Limenitis camilla - Kotrippe (HS).jpg|Гасеница
Limenitis camilla - Hibernarium 2 (HS).jpg|
Limenitis camilla larva beentree.jpg|Гасеница


## Наводи

Категорија:Шаренци
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Куќа на Стефоски

**Куќа на Стефоски** — стара куќа во градот Охрид, прогласена за значајно културно наследство на Македонија како особен пример на неокласичната архитектура во градот.

## Историја
Куќата е сместена во маалото Воска, до Воска амамот, на улицата „Гоце Делчев“ бр. 167 (алтернативнo 169). Изградена е во 1924 година од непознати мајстори. Му припаѓала на семејството Стефоски.

## Архитектура
Зградата претставува три самостојни братски куќи со изобилство од неокласични елементи. Архитектурата е симетрична со ритмично распоредени прозорци и балкони со огради од ковано железо. Фасадата е надополнета со пиластри, хоризонтални профилирани венци и други гипсени украси. Впечатлив е покривниот венец и полукружните и триаголни тимпанони над прозорците на вториот кат, како и пиластрите крај балконските врати, кои завршуваат со богати капители. Како вертикален завршеток има три мансарди со балкони и три тимпанони,  од кои два полукружни и еден триаголен. На триаглниот тимпанон во средината е испишана годината на изградба и името на сопствениците. Страничните фасади исто така се симетрични и украсени. Скромна е само северозападната фасада кон дворот.

Градбата е масивна со носечки ѕидови — во подрумот од камен, а на приземјето и катовите од полни тули. Меѓуканите и покривните конструкции се дрвени.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Охрид

## Наводи

Стефоски
Категорија:Појавено во 1924 година во Македонија
Анета Шукарова

**Анета Шукарова** ( во ) — македонски класичен филолог и историчарка, професорка на Институтот за национална историја.

## Животопис

Дипломирала во 1979 година на Филозофско-историскиот факултет во Скопје, на групата класични студии. Била професорка во гимназијата „Орце Николов“, а потоа преминала во Институтот за национална историја во 1981 година. Магистрирала на темата „Јустинијана Прима“ во 1991 година, а во 2001 година докторирала на Институтот за национална историја на темата „Атинските ретори и Филип II Македонски“.

Три години била професорка по предметот Историја на античките Македонци на групата Историја и архивистика на Филозофскиот факултет во Скопје.

Автор е на повеќе научни трудови од областа на античкиот и рановизантискиот период. Учествувала на научни собири во земјата и во странство.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Македонски филолози
Категорија:Македонски историчари
Крупнодамчест синец

**Крупнодамчестиот синец** (*Phengaris arion*) е вид на пеперутка од фамилијата синци. Видот првпат бил дефиниран во 1758 година и првпат е забележан во Британија во 1795 година. Во 1979 година, видот скоро исчезнал во Британија, но успешно бил повторно воведен со нови методи за зачувување. Во моментов пеперугата е класифицирана како „речиси загрозена“ на Црвената листа на загрозени видови на IUCN. Денес пеперугата може да се најде во Европа, Кавказ, Ерменија, западен Сибир, Алтај, северозападен Казахстан и Сечуан

Крупнодамчестиот синец може да се разликува по своите уникатни попрскани црни точки на крилјата со сина позадина.

## Подвидови
**P. a. arion*, Европа до Казахстан 
**P. a. delphinatus* (Fruhstorfer, 1910)
**P. a. zara* Jachontov, 1935 Кавказ
**P. a. buholzeri* Rezbanyai, 1978
* *P. a. eutyphron* Fruhstorfer, 1915 порано во Британија

## Опис
Гасениците растат до околу 13 милиметри во должина и поминуваат до 9 месеци пред да се подложат на метаморфоза  за да станат пеперутка. Пеперутките се едни од најголемите во фамилијата. Имаат распон на крилјата до 51 милиметар и живеат само неколку недели. Крилата на големата сина пеперутка се попрскани со црни точки.

(MHNT) Phengaris arion - Radawa Poland - male dorsal.jpg |*Phengaris arion* ♂  	
(MHNT) Phengaris arion - Radawa Poland - male ventral.jpg |*Phengaris arion* ♂  △ 


## Наводи

## Надворешни врски

*Животен циклус
*Конзервација на пеперутки

Категорија:Синци
Категорија:Животински таксони опишани од Карл Линеј
Милица Шперовиќ-Рибарски

**Милица Шперовиќ-Рибарски** ( во ) — македонска пијанистка и универзитетска професорка на Факултетот за музичка уметност во Скопје.

## Животопис

Дипломирала во 1963 година на Музичката академија во Белград, во класата на В. Шкарка, каде што исто така и магистрирала во 1970 година во класата на О. Михајловиќ. Специјализирала во Париз во 1970 година во класата на А. Чиколини и В. Перламутер.

Била професорка на Факултетот за музичка уметност во Скопје во периодот 1975-2003.

Концертирала како солист и член на Дуото Рибарски во 30 земји на Европа, Азија и во Јужна Америка.

Го основала фестивалот Интерфест во Битола.

Водела мајсторски класика и била член на жири-комисии во повеќе европски земји.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Битола
Категорија:Македонски пијанисти
Категорија:Македонски универзитетски професори
Куќа на Шекерови

**Куќа на Шекерови** — стара куќа во градот Охрид прогласена за значајно културно наследство на Македонија како претставник на македонската староградска архитектура.

## Историја
Куќата се наоѓа на улица „7 Ноември“ бр. 3 и 5, многу блиску до главниот плоштад кај Охридскиот Чинар. Изградена е во почетокот на дваесеттиот век од непознати мајстори. До неа има низа други градби изградени во исто време и во ист стил. Куќата била во сопственост на семејствата Шекерови и Паунчески.

## Архитектура
Куќата се состои од подрум, приземје и кат. Приземјето се користело за живеење. Изградена е од камен, дрво и цели тули. Темелите и приземјето се напревини од камен, а внатрешните ѕидови на приземјето и првиот кат се од тула. Мезанинот и кровната конструкција се дрвени. Фасадата има ренесансни и барокни елементи. Има изразена симетрија, хармонично распоредени прозорски отвори и класична орнаментика. Прозорските отвори се со профилирани рамки и се одделени со пиластри со камена декорација. Хоризонталната поделба има профилирани венци.

## Поврзано

* Културно наследство на Македонија во Општина Охрид

## Наводи


Категорија:Културно наследство на Македонија во Општина Охрид
Шекерови
Категорија:Македонска староградска архитектура
Куќа на Софка Шутева

**Куќа на Софка Шутева** — стара куќа во градот Охрид прогласена за значајно културно наследство на Македонија како претставник на македонската староградска архитектура.

## Историја
Објектот е типичен претставник на староградската охридска архитектура, изграден е во XIX век и изворно сочуван. Куќата е изградена на специфична локација, на терен во пад и е карактеристичен пример на органска архитектура што произлегува од конфигурацијата на теренот. Објектот претставува дел од низа станбени објекти на улицата и поседува архитектонска и споменичка вредност, како еден од ретките изворно сочувани добра во рамките на комплексот “Месокастро”.

## Архитектура
Куќата е со катност од приземје и еден кат, изграден од природни материјали, карактеристични за епохата. Приземјето е изведено од камен, малтерисано, а катот е од дрвена бондручна конструкција, малтерисан. Подната, меѓу катната и кровната конструкција се дрвени, а покривањето е со стара турска ќерамида. Катот на објектот е еркерно исфрлен и потпрен со карактеристични дрвени косници, на фасадата се забележливи дрвени опшиви, а прозорците се со стилски обележја карактеристични за XIX век, изведени на принцип “гиљотина”, со вертикално поместување. Куќата има профилирана стреа и мошне специфична сина боја на фасадата.

## Поврзано

* Културно наследство на Македонија во Општина Охрид

## Наводи


Категорија:Културно наследство на Македонија во Општина Охрид
Софка Шутева
Софка Шутева
Елизабета Бахтовска

**Елизабета Бахтовска** (, ) – универзитетски професор на Техничкиот факултет во Битола.

## Животопис
Елизбета Бахтовска е родена во Битола во 1958 година. Дипломирала на Природно-математичкиот факултет група Физика во Скопје во 1981 година, магистрирала на Машинскиот факултет во Скопје во 1986 година, а  докторирала во 1994 година на Институтот за земјотресно инженерство во Скопје.

Од 1982 до 1983 година работи како професор по физика во гимназијата „Браќа Миладиновци“ во Битола, од 1983 до 1989 работи во РЕК „Битола“, а потоа работи на Техничкиот факултет во Битола. Покрај наставата и учество во повеќе проекти, извршувала повеќе функции: продекан за настава (199-2000), Национален болоњски промотер за Македонија од септември 2005, сенатор во Универзитетскиот совет (2005-2013), продекан за меѓународна соработка (2014-2015), проректор за настава (тековно).

## Наводи

Категорија:Професори на УКЛО
Категорија:Професори на Технички факултет - Битола
Куќа на Талеви

**Куќа на Талеви** (**Куќа на Ставре Талев и Куќа на Милчо Талев**) — стара куќа во градот Охрид прогласена за значајно културно наследство на Македонија како претставник на македонската староградска архитектура.  Објектот е еден од ретките во голема мера изворно сочувани претставници на охридската староградска архитектура од XIX век

## Историја
Теренот на кој е изграден објектот е исклучително стрмен, со пад кон исток. Така, источната страна на објектот со визбата е на ниво на улицата “11 Октомври”, а западната страна со катот околу 5,5 м повисоко и излегува на улицата “Нада Филева”. Дел од просториите од подрумот и катот се вкопани во карпа.

## Архитектура
Куќата е со катност од визба (керал), приземје и кат. Во визбата порано се чувало виното, зимници и дрва, а сега се сместени визбите на сопствениците, летна кујна и работилница. Подот бил земјан, а сега делумно е 73 60. Куќата на Тримшеви со терацо. Во приземјето се организирани дневните функции - готвење и боравок, а на катот се сместени гостинските соби и спалните. Од приземјето на катот водат дрвени скали, подовите се од штици, а таваните малтерисани, со исклучок на таванот во една соба во приземјето, каде е сочуван автентичен таван во резба.

Куќата е изградена со природни материјали, карактеристично за епохата. Приземјето и подрумскиот дел се од камен со дебелина од 80 см, а катот е од дрвен бондрук. Меѓукатните и кровната конструкција се дрвени, а покривањето е со ќерамида. На голем дел од куќата постојната столарија е заменета со нова, несоодветна, што во голема мера ја деградира автентичноста на објекто

Објектот е со исклучително атрактивни фасади, една од најубавите во околината, со убави визури. Има еркерно исфрлени чардаци потпрени со дрвени косници, експонирани оџаци, бело е обоена со дрвени опшиви и со богато профилирани стреи.

## Поврзано

* Културно наследство на Македонија во Општина Охрид

## Наводи


Категорија:Културно наследство на Македонија во Општина Охрид
Талеви
Талеви
Марија Шољакова

**Марија Шољакова** (р.  во ) — македонски анестезиолог и универзитетска професорка на Медицинскиот факултет во Скопје.

## Животопис

Дипломирала во 1970 година на Медицинскиот факултет во Скопје, а специјализирала анестезиологија во Скопје во периодот 1972-1975 и во Лондон во периодот 1982-1983. Работела на Клиниката за анестезија, реанимација и интензивно лекување (КАРИЛ). Била нејзина директорка во периодот 1995-2001.

Придонела во докажувањето на метаболниот одговор на анестезија, ги вовела методите на епидурална апликација на опиоди (1989) и комбинирани анаестезиолошки техники (1992).

Во периодот 1998-2004 била продекан на Медицинскиот факултет.

Публикувала 138 научни трудови и е автор и главен уредник на шест учебници од областа на анестезиологијата.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Македонски анестезиолози
Категорија:Македонски универзитетски професори
Сања Шојлевска

**Сања Шојлевска** (мажена **Хендерсон**; р.  во ) — македонска пијанистка и музиколог.

## Животопис

Дипломирала во 1987 година на Факултетот за музичка уметност во Скопје, каде што и магистрирала во 1991 година. Докторирала во 2000 година во Нови Сад, каде што работела како наставник на Уметничката академија во периодот 1989-1995.

Од 1993 година живее и работи во Лос Анџелес, САД.

Авторка е на монографија за истакнатиот американски композитор на филмска музика Александар Норт, издадена во 2003 година.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Македонски пијанисти
Категорија:Македонски музиколози