open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Олга Петрушева

**Олга Петрушева** со псевдоним Бабата е партизанка, деец на Народоослободителната војска на Македонија.

## Животопис
Родена е на 28 март 1902 година во Дојран. Во текот на 1941 година станала член на КПЈ, а потоа делува како курир на Покраинскиот комитет на КПЈ за Македонија. Во текот на јануари 1942 година е назначена да создаде комисија за работа со жените, како и воен комитет за диверзантски акции. Како резултат на ова, таа е затворена од бугарската полиција и интернирана во Бугарија. Делегат е на Првото заседание на АСНОМ, како и на АВНОЈ. Олга била член на Иницијативниот комитет на Народноослободителниот фронт за Македонија, член на Иницијативниот комитет на АФЖ и на претседателството на Антифашистичкиот фронт на жените за Македонија.

## Наводи

Категорија:Дејци на КПМ
Категорија:Делегати на Првото заседание на АСНОМ
Категорија:Луѓе од Дојран
Сотир Начев

**Сотир Начев** (Четирок, Костурско,  - ,  ) — македонски рeволуционер, учесник во НОБ.

## Животопис
Начев е роден во 1905 година во село костурското село Четирок, денес во егејскиот дел на Македонија, во семејство на Костандо Начев, комита од Илинденското востание. Неговата мајка се викала Риса и имал уште 5 браќа и сестри. Поради своите активности во ослободителното дело, се соочува со низа проблеми и закани. Повеќепати е во затвор и повеќепати му е одземан имот од страна на властите во Грција. По последното ослободување од затвор неговиот татко дознава дека му се спрема убиство. Поради тоа Сотир со помош на татко му, кој добро го познавал теренот, избегал во Вардарскиот дел на Македонија и се приклучил во НОБ.
Сотир починал на 30 јуни 1980 година во Скопје.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Четирок
Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Починати во 1980 година
Харц (округ Гетинген)

300п|десно|Местоположбата на областа во округот Гетинген

**Харц (округ Гетинген)** () — слободна област во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија

Претставува втора најголема слободна област во Германија со површина од 267,35 км2 и е целосно ненаселена.

Иако таму нема пријавени жители, од административни причини ѝ е доделен управниот број 03 1 56 501 (*Amtlicher Gemeindeschlüssel*). Областа зафаќа големи делови од округот Гетинген и се наоѓа североисточно кон округот Гослар.

## Управување

Управувањето на слободните области во окрузите Гетинген и Гослар, од кои 98% се покраински шуми, припаѓа на шумскиот округ Клаустал, кој исто така ги води матичните книги и е одговорен за безбедноста и редот во областа. Оваа особеност потекнува од рударската историја на Харц.

## Наводи

Категорија:Гетинген (округ)
Категорија:Нездружени подрачја во Долна Саксонија
Историски архив (Прилеп)

мини|Зградата во која се наоѓа архивот во Прилеп
**Архивот во Прилеп** е основан во 1955 година. Подрачното одделение работи во стара адаптирана зграда со доградено депо, кое заради недостаток на средства не е довршено, а се наоѓа на ул. „Александар Македонски“ бр. 134, во Прилеп Одделението има надлежност на општините Прилеп, Долнени, Кривогаштани, Крушево, Македонски Брод и Пласница.

## Работата на одделението
мини|Записник од заседанието на црковната општина во Прилеп со потписи на Марко Цепенков и други, од 1872 година. Се чува во одделението во Прилеп
Одделението Прилеп располага со 540 фонда и 7 збирки. Работи со 188 иматели на архивски материјал. Поголемиот дел од архивската граѓа се однесува на периодот по 1944 година. Почетните облици на организирано собирање и заштита на архивскиот материјал се јавува веднаш по ослободувањето. При собирачката дејност до формирањето на подрачното одделение Прилеп ја обавува Народниот музеј во Прилеп во чии рамки постоело архивското одделение.

## Поважни фондови
Позначајни фондови во ова одделение се:
* „Градска општинска управа - Крушево“ (1941-1944 година);
* правосудните фондови (1914 - 1944) и 1945 до денес;
* „Училишни настојателства“ 1913-1941;
* фондовите на гимназиите, средните и основните учлишта за периодот 1914-1980 година;
* „Институт за тутун“ (1924 - );
* фондовите на верските установи на Православната црква од црковните општини и црквите (1872-1945) и
* фондовите на хуманитарните друштва (1919-1930).

## Наводи

Категорија:Архиви во Македонија
ЕУПОЛ „ПРОКСИМА“

**ЕУПОЛ „ПРОКСИМА“** — прва полициска мисија на ЕУ во Македонија, која ја заменила првата воена мисија на ЕУ во Македонија - „Конкордија“ и траела до 2003 до 2005 година. Воспоставена била врз основа на заедничката акција на Советот на ЕУ (29.IX.2003) и Договорот меѓу Македонија и ЕУ за статусот и активностите на полициската мисија на ЕУ во РМ (ЕУПОЛ „ПРОКСИМА“, 11.XII.2003), со функции од советодавен карактер во сферата на градењето доверба, владеењето на правото, справувањето со организираниот криминал, реформата на МВР и трансформацијата кон полициско обезбедување на границите, што ги вршела до 14.XII.2005, кога започнал мандатот на новата полициска мисија „ЕУПАТ“. Мисијата уследила по потпишувањето на Спогодбата за асоцијација и стабилизација помеѓу Македонија и Европската Унија на 7.IV.2001 и завршувањето на Воениот судир во 2001, со цел истовремено да делува во насока на неопходните реформи на полицијата предвидени кон пристапувањето на Македонија кон членство ЕУ, како и во зајакнување на капацитетите на полицијата по воениот судир и новоусвоените промени на политичкиот и општествен систем. Мисијата била од цивилен карактер и според првичниот план, "Проксима" ја сочинувале меѓу 180 и 200 полициски офицери, при што мисијата "Проксима" требало претставува вооружен заштитен елемент чија улога ќе биде да помогне во создавањето и развојот на ефикасна мултиетничка и демократски одговорна полициска служба според европски и меѓународни стандарди. Според резултатите на анкетата спроведена од службите на Собранието на Македонија, повеќе од половината од граѓаните не биле уверени дека "Проксима" придонесува за подобро функционирање на полицијата, додека Министерството за внатрешни работи, во свој извештај соработката со претставниците на мисијата ЕУПОЛ "ПРОКСИМА" во областа на јавната безбедност ја оценила како мошне успешна и неопходна. 

## Наводи

Категорија:Приклучување на Македонија кон ЕУ
Категорија:Историја на Македонија
Уранија Алиломова

**Уранија Алиломова** (мом. **Раковска**, Пателе, Леринско) — уредник на двојазичното месечно списание „Нова Македонка“, орган на Антифашистичкиот фронт на жените Македонки во Грција, на македонски и грчки јазик.

Во текот на НОБ (1941-1945) е организирана во младинската организација ЕПОН. Од 1945 година, таа се вклучила во редовите на НОФ-АФЖ. На списанието станала уредник од март 1948 година, а од април истата година била избрана за член на Главниот одбор на АФЖ.

## Наводи

Категорија:Македонски уредници
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Луѓе од Пателе
Ставрос Кочопулос

**Ставрос Кочопулос** — македонски правник од Егејска Македонија.

Активно се вклучува во НОБ и е еден од основачите и раководителите на Словеномакедонскиот ослободителен фронт (СОФ) во Леринско. За време на Граѓанската војна во Грција заземал разни политички и воени функции: претседател на Окружниот одбор на народната власт во Леринско, секретар на партиската група на НОФ, член на Главното раководство на НОФ, владин претставник и други. Кочопулос отсекогаш бил во служба на КПГ и доследно ја спроведувал нејзината политика по македонското национално прашање. По Граѓанската војна бил член на раководството на организацијата „Илинден“.

## Наводи

Категорија:Егејска Македонија
Категорија:Починати во Софија
Уранија Јурукова

**Уранија Јурукова** (родена **Пировска**; Изглибе, Костурско, 1926 — Скопје, септември 2012) — борец на Демократската армија на Грција (ДАГ).

мини|десно|Уранија Пировска во 1949 година.
Во текот на НОБ (1941-1945) — реонски активист на младинската организација ЕПОН за реонот Пополе - Костурско, потоа во Леринско-костурскиот баталјон и Првата егејска ударна бригада. Од август 1945 година се вклучува во редовите на НОФ, АФЖ и работи како реонски и окружен активист и член на Секретаријатот на Главниот одбор на АФЖ. Во редовите на ДАГ стапува во април 1948 година и е произведена во чин капетан. Била член на Организацискиот комитет и на раководството на Комунистичката организација на Егејска Македонија (КОЕМ).

Романот на Петре М. Андреевски „Небеска Тимјановна“ ѝ е посветен на Уранија Јурукова. „Небеска“ е превод на грчкото име „Уранија“, а Тимјановна го носи името на дедото на Уранија, Тимјан (Евтимиос), кој починал во 1943 година. Внуката на Уранија Јурукова, Уранија Пировска, е директор на македонскиот Хелсиншки комитет за човекови права.

## Наводи

## Надворешни врски
* Љубомир Костовски „Уранија Јурукова: Колку пати ќе умираме?“ , „Глобус“
* Гордана Дувњак „Заминувањето на Небеска Тимјановна“, „Утрински Весник“

Категорија:Луѓе од Изглибе
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Македонци во Грчката граѓанска војна
Категорија:Родени во 1926 година
Категорија:Починати во 2012 година
Категорија:Починати во Скопје
Пандо Војнов

**Пандо Војнов** или **Пандо Вајна** — претседател на организацијата на „Илинден“ и воден командир во грчката народноослободителна армија (ЕЛАС) за време на НОБ.

Војнов е роден во Леринското, патријаршиско село Сребрено во семејството на гркоманскиот андартски капетан Григор Војнов на 2 мај 1924 година.
Завршил офицерска школа при генералниот штаб на ЕЛАС. За време на Граѓанската војна бил командир на чета, одред, баталјон, бригада и дивизија. По капитулацијата на Демократската армија на Грција (ДАГ) станал претседател на организацијата „Илинден“, создадена од Комунистичката партија на Грција (КПГ) во источноевропските земји и член на централниот комитет на КПГ. Имал чин на потполковник (1948 година), како ѝ чин на полковник (1949 година) на ДАГ. Бил член на Главниот одбор на НОФ (јануари, 1948 година) по Резолуцијата на Информбирото и на ЦК КПГ и претседател на организацијата на Македонците од Егејскиот дел на Македонија - „Илинден“. Тој е еден од приврзаниците на политиката на КПГ во однос на македонското национално прашање.

Дипломирал на Воената академија Фрунзе во СССР. Во Бугарија се преселил околу 1958 година и служел во БНА. Предавач на Воената академија Георги Раковски во Софија, генерал-мајор од БНА, доктор на воените науки, вонреден професор. Добитник е на Орденот на Народна Република Бугарија I степен. Од 1978 до 1983 година бил раководител на Катедрата за општа тактика, а подоцна декан на Факултетот за општи трупи, а потоа и заменик началник на Академијата во Софија. Генерал-мајор Пандо Војнов починал во Софија на 12 јуни 2008 година.

## Наводи

## Литература
* Ташко Мамуровски, Светли ликови од Егејска Македонија (1945–1949), НИО „Студентски збор”, Скопје, 1987, 240-243.

Категорија:Егејска Македонија
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Починати во Софија
Мрвачки дијалект

**Мрвачки** или *марвачки* — говор на македонскиот јазик кој припаѓа на драмскиот дијалект. Го говори македонската етнографска група Мрваци во крајот Мрвачко кој денес се протега во делови од Пиринска и Егејска Македонија во Бугарија и Грција.

## Фонетика
Најважни диференцијални црти на мрвачкиот гоор од областа на фонетиката се:
* преодот на носовката ѫ во а во акцентирана положба (*г'аба, дап, зап, бер'ат, плет'ат* итн.), а во неакцентирана положба во а (*кап'ина, пад'ар, маж'ето* итн.)
* замената на јус ѧ со е, кое што преовладува и со ' *а* (*з'ат, кл'атва* и др.)
* мошне ретките и малубројни остатоци од назализмот (*гл'амба, изм'ундри, т'енгал* и др.)
* преодот на ъ во *а* во акцентирана положба (*сан, в'ашка, так'аф*)
* генералзирањето на мекоста кај сите согласки
* остуство на слеаните согласки *џ* и *ѕ*
* чувањето на *х* во сите положби

## Морфологија
Од областа на морфологијата и на синтакста поважни диференцијални црти на мрвачкиот говор се:
*множинската наставка *-е* кај именките од машки род (*м'аже, риб'аре, коп'аче* и др.)
*множинска наставка *-ета* кај именките од среден род (*в'ажета, к'учета, м'улета* и др.)
*членот *-а* во акцентирана положба (*град'а, син'а, нус'а*' и др.)
*заменските форми *н'ехи ја*, *н'ехи' хи* во акузатив и дативеднина за женски род и *хми* односно *хим // хни* за сите три рода во множина

## Наводи

Категорија:Македонски дијалекти
Пожарски Бањи

**Пожарски Бањи** — село во Егејска Македонија.

## Географија и местоположба

Селото Пожарски Бањи се наоѓа помеѓу планинските масиви Кожуф и Кајмакчалан, сместено на 212 метри надморска височина.

## Историја

Под селото Долно Пожар, меѓу планините Кожув и Кајмакчалан, на надморска височина од 420 метри уште од стари години постојат минерални топли бањи, чија експлоатација започнала по 1935 година и наскоро станале познати по својата лековитост, но и како пријатно летувалиште на поимотните семејства од Солун и од други градови, за која цел биле подигнати и специјални хотели..

Бањите, посебно објектите, за време на Втората светска војна и Граѓанската војна ги користеле партизаните и воопшто силите на отпорот, посебно за лекување на ранетите, но и за рекреација и мал одмор на изморените борци. Бањите почнаа повторно да функционираат по нормализирањето на ситуацијата, па дури се водат како посебна населба која влегува во составот на општината Долно Пожар.

## Население

Во пописот од 1961 година, Пожарските Бањи се водат со 13 жители, во пописот од 1971 година нивниот број е пресметан во составот на жителите од селото Долно Пожар, додека во 1981 година е евидентиран само еден, а во 1991 година 2 житела.
## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Меглен
Лазо Поплазаров

**Лазо Поплазаров** — член на Комунистичката партија на Грција (КПГ) од пред Втората светска војна.

Од 1941 година до почетокот на 1943 година бил апсен и затворан од италијанските окупаторски власти. Во летото 1943 година е назначен за командир на една вооружена единица на грчката народноослободителна армија (ЕЛАС), составена претежно од Македонци во Костурско. Член е на Окружното раководство на СНОФ за Костурско од 1943-1944 година. Бил уредник на весникот „Славјано-Македонски Глас“ (1943-1944).

Во 1945 година е инструктор на НОФ (Народноослободителен фронт) во Костурско, Леринско, Гуменџиско и други реони. Во 1947 година станува секретар на Главното раководство на НОФ на Македонците од Егејска Македонија.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Егејска Македонија
Категорија:Македонци во Грчката граѓанска војна
Категорија:Македонски партизани
Долно Турманли

**Долно Турманли** — село во Егејска Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото Долно Турманли е сместено југозападно од С’ботско, во негова непосредна близина, на надморска височина од 155 метри. Административно влегува во општината Цакон Маала..

## Историја

Во минатото Долно и Горно Турманли претставувале една населба поделена на две маала, позната како Турманли или Торманли Махала. Претставува релативно ново село, основано од Турци Јуруци населни како сточари.

## Стопанство

Населението произведува овошје, десертно грозје, индустриски пиперки, грав и жито.

## Население

К’нчов го споменува со 225 жители, а Милоевиќ го регистрира со 35 турски куќи. Во 1913 година двете маала се водат со 338, а во 1920 година со 282 жители. По иселувањето на жителите на селото во Турција (во 1924 година) тука биле сместени бегалски семејства од Понд, чиј број на жители во 1928 година изнесувал 110, а во 1940 година 159, во 1951 година 110, во 1961 година 151, во 1971 година 139, во 1981 година 114, а во 1991 година 115 жители.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Меглен
Сариѓол (област)

мини|десно|250п|Котлината Сариѓол со градот Кајлари
**Сариѓол** () или **Кајларско Поле** — голема котлина во западна Егејска Македонија, денес во Грција. Оградена е на исток од планината Каракамен со краците Негушка Планина (Дурла) на североисток и Докса на југоисток. На југозапад се издига планината Сињак, а од северозапад е Нередска Планина (Вич). На југ Сариѓол преминува во Кожанското Поле, а на север се четирите езера — Рудничкото, Зазерци, Островското и Петерското, како и планините Мала Река и Мала Ниџе. Најважно населено место во котлината е градот Кајлари (Птолемаида).

## Поврзано
* Кајларско
* Кожанско Поле

## Наводи

Категорија:Историско-географски области во Македонија
Категорија:Еордеја
Категорија:Низини во Егејска Македонија
Трихуријаза

**Трихуријаза**, позната и како **инфекција од нематодни црви**, е инфекција предизвикана од паразитски црв *[[Trichuris trichiura]]* (нематоден паразитски црв). Ако инфекцијата е предизвикана од неколку црви, тогаш нема никакви симптоми. Оние кои се инфицирани со многу црви, можно е да имаат стомачна болка, замор и дијареја. Понекогаш дијарејата содржи крв. Инфекциите кај децата може да предизвикаат слаб интелектуален и физички развој. Може да дојде до ниски граници на црвени крвни клетки поради загубата на крв.

## Причинители
Болеста најчесто се шири кога луѓето јадат храна или пијат вода во која има јајца од овие црви. Ова може да настане кога загадениот зеленчук не е убаво исчистен или приготвен. Овие јајца често се во почвата на места каде луѓето вршат физиолошка потреба во природа и каде необработениот човечки измет се користи каковештачко ѓубриво. Овие јајца потекнуваат од изметот на инфицираните луѓе. Децата кои играат со ваквата почва и ги ставаат рацете во уста, лесно може да се инфицираат. Црвите живеат во дебелото црево и се долги четири сантиметри. Нематодниот, паразитски црв се дијагностицира со гледање на јајцата кога се испитува столицата под микроскоп. Јајцата имаат форма на цилиндар.

## Превенција и лекување
Превенцијата се прави со правилно приготвување на храната и миење на рацете пред да започнете со готвење. Другите мерки вклучуваат подобрен пристап до канализација како што е употребата на функционални и чисти тоалети, како и пристап до чиста вода. На места од светот каде што инфекциите се појавуваат, многу често цели групи на луѓе се лечат наеднаш и регуларно. Третманот трае три дена, во кои се земаат лековите: албендазол, мебендазол или ивермектин. Луѓето често се заразуваат по третманот.

## Епидемиологија
Инфекцијата од нематодни, паразитски црви инфицира од 600 милиони до 800 милиони луѓе низ светот. Најчеста е во тропските земји. Кај земјите во развој, оние кои се заразени со нематодни, паразитски црви многу често имаат инфекции од анкилостома и аскаријаза . Тие имаат огромен ефект врз економијата на многу земји. Се прават напори за откривање на вакцина против болеста. Трихуријазата се смета за запоставена тропска болест.

## Наводи

Категорија:Паразитски болести
Категорија:Тропски болести
Которлак

**Которлак** (месно име: **Которл’к** или **Которлок**) или **Которци** — област во Македонија карактеристична по својата историја, етнологија, традиции и култура. Се наоѓа во северниот дел на Македонија, односно по течението на реката Пчиња, во пределот помеѓу Куманово и Овче Поле. Долниот тек на Пчиња по излезот на реката од Бадерската Клисура е крајната јужна точка на областа.

Партизанката Вера Теодосиева Трајковска (1925 — 1944) го носела прекарот „Которка“ по оваа област.

## Наводи

Категорија:Историско-географски области во Македонија
КУД „Јахи Хасани“

**КУД „Јахи Хасани“** — културно-уметничко друштво создадено во 1974 година во селото Чегране, со цел да се негува и сочува културниот идентитет на Албанците кои живеат во Македонија, да се зачуваат традиционалните игри и песни и пренесе албанcкaта култура на младото население во државата и пошироко.

## Галерија


|Настап
Податотека:Jahi Hasani në Vlorë.jpeg|Перформанси во Валона
|Фестивал во Валона


## Надворешни врски
* Официјално мрежно место

Категорија:Културно-уметнички друштва во Македонија
Категорија:Албанска народна музика
Општини во Грција

мини|десно|300п|Карта на општините во Грција. Секоја боја означува област. Окрузите се ограничени со црно, а општините во нив — со бело
**[[Општина|Општини]] во [[Грција]]** ( *дими*; едн. , *димос*) — најмали административни единици во државата. Со реформите по законот „Каликратис“, на сила од 2011 г., во земјата има 325 општини. Најкрупна единица во Грција се областите (13 на број), кои пак се делат на вкупно 74  окрузи (или обласни единици). Секој округ е составен од општини. Пред реформите од 2011 г. бројот на општините бил значително поголем. Денешните општини се поделени на **општински заедници/единици** (δημοτικές κοινότητες, *димотикес кинотитес*) или на **месни заедници/единици** (τοπικές κοινότητες, *топикес кинотитес*).

## Уставни подредби за општините и заедниците
Член 102 од Уставот на Грција ги одредува надлежностите на општините и заедниците и нивната поврзаност со државната власт:

* Општините и заедниците самостојно управуваат со месните работи.
* Раководството на општините и заедниците (градоначалникот, советниците и другите членови) се избира на општи и тајни избори.
* Општините можат доброволно или по законска наредба да делуваат здружено со цел давање извесни услуги, а со здруженото работење управува самото раководство на општините.
* Централната власт врши надзор на работата на месните установи, но не се меша во месните иницијативи и работењето.
* Државата е должна да ги обезбеди средствата за остварување на зацртаното во мандатот на раководството на општините и заедниците.

## Поврзано
* Список на општини во Грција
* Административна поделба на Грција

## Наводи

## Надворешни врски
*  


Категорија:Административна поделба на Грција
Категорија:Третостепени административни единици на земјите
Радибушка Река

**Радибушка Река** или **Ранковачка Река** — река која извира од планината Герман. Реката претставува десна притока на Крива Река, во која се влева кај селото Ранковце.

По својот тек реката поминува и низ селото Радибуш, по кое и официјално го добила своето име, иако сретнува и под името Ранковачка Река, наречена по селото Ранковце, во кое се влева во Крива Река.

## Тек

Реката извира во високите изворишни делови на планината Герман (на околу 1200 м н.в.), а потоа нагло се спушта кон подножјето на селото Радибуш на 600 метри.. Главното течение  на  реката настанува од составот на помалите Кривокаменска и Станчанска Река кај Радибуш по што таа го добива името Радибушка или Ранковечка Река. При големиот пад од изворишното подрачје до Радибуш, реката изградила брзаци, мали слапови и неколку водопади високи од 5 до 6 метри, сите со големи природни базени во подножјето. Поради својот кањонест и пошумен простор и ваквите природни базени, реката има голем туристички потенцијал, кој не е искористен.. Реката во својот тек поминува низ атарите на селата Радибуш и Ранковце, поради што ги носи имињата Радибушка или Ранковечка. Се влева во Крива Река од нејзината десна страна, веднаш под селото Ранковце.

## Галерија


File:Радибушка Река.JPG|Глетка од реката пред влезот на селото Радибуш
File:ЕкспедицијаРанковце32.jpg|Глетка од реката пред влезот на селото Радибуш


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Реки во Македонија
Категорија:Радибуш
Ратка Чоревска

**Ратка Чоревска** (Штип,  - , ) — македонска глумица, доајен на македонската глума.

## Животопис
Чоревска е родена во Штип во 1924 година. Била дел од многу театарски ансамби во Македонија, но и во играни филмови. Таа од 1950 година била дел од Народниот театар во Битола каде што настапувала до 1994 година. Нејзиниот ангажман во битолскиот Народен театар останал запаметен по многу улоги. Била обитник на многу награди и признанија, а во 2010 година ја добила наградата за животно дело на Фестивалот „Војдан Чернодрински“ во Прилеп.
Таа е сопруга на глумецот Трајко Чоревски и мајка на глумците Благоја и Борис Чоревски. Починала во Битола на 7 јануари 2016 година.

## Творештво
### Театрографија
* Саветка (Антица, 1950); 
* Мартирија (Домот на Бернарда Алба, 1958); 
* Лучила (Дубровнички ѓаволштилак - Пјерин, 1960); 
* Цонка (Чорбаџи Теодос, 1962); Ана (Покојник, 1964); 
* Велика (Бегалка, 1964); Даниела (Разбојници, 1967); 
* Евгенија (Окрвавен камен, 1968); 
* Стоја (Нечиста крв, 1971); 
* Тештата (Крвави свадби, 1971); 
* Меги Скат (Нашето бебе, 1972); 
* Велика (Бегалка, 1972); 
* Антоанета (Бубачки в глава, 1973); 
* Раиса Филиповна (Самоубиец, 1973); 
* Втора жена (Тоа Радиовце во кое паѓам длабоко, 1973); 
* Соја (Госпоѓа министерка, 1973); 
* Леди Фицбатрес (Младите се прекрасни, 1974); 
* Клеона (Андромаха, 1975); Ката (Млади синови, 1977); 
* Петрија (Чорбаџи Теодос, 1979); 
* Јованка (Лице в лице, 1979); 
* Стојна (Свадба, 1979); 
* Баба Трпана (Џинот фалбаџија, 1981); 
* Кнез (Трите волшебни кучиња, 1982); 
* Бабата (Пубертетлии и фосили, 1985); 
* Савка (Госпоѓа министерка, 1990); 
* Војводата Солин (Мајстори на забуни, 1994)

## Филмографија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Глумици од Штип
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Блаже Алексоски

**Блаже Алексоски – Глумецот** (,  - ,  ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец, доајен на македонската глума.

## Животопис
Алексоски е роден во 1933 година во Прилеп. Својата кариера ја започнал прво како ученик во драмската секција. Тој бил еден од основачите на театарот во кој се вработил 1953 година и го дал својот придонес сè до неговото пензионирање. Одиграл голем број улоги: Луков во Чашулевата „Црнила“ Омер во „Робот и агата“ од Чернодрински, Ристе во „Мангите пијат чај“ а останал запаметен по улогата во претставата „Татко“ од Стринберг. Во својата кариера остварил и завиден број режии на театарски претстави, пред сè на битови драми, меѓу кои на Бегалка, Печалбари, Антица…
За своите глумечки реализации Алексоски е добитник на голем број признанија на МТФ „Војдан Чернодрински“ како и на наградата за животно дело на овој фестивал.
За неговиот придонес за театарот добитник е на признание од Советот на општина Прилеп.
Покрај глумата Алексоски се занимавал со литература, драматургија, проза, историски хроники. Алексоски беше еден од ретките хроничари на Прилеп.
Како драматичар дебитираше со пиесата „Итроман Пејо“, а напиша уште десетина драмски текстови, меѓу кои и „Колобан“ по кој се играше и истоимената претстава во театарот. Ги напиша и делата „Аџи Христо Логотет“, „Тале Мелезот“, романот „Ах“, „Прилепските прекари“, а остави зад себе и необјавени творби.
Ќе остане запаметен дека драмската сцена ја исполнуваше со фини и непосредни тонови, со една специфична мекост и непосредност, со многу топлина и шарм, оставајќи впечаток пред сè со чистата и лична дикција, со природната и доживеана игра, со изостреното чувство на вајање на деталот.
Починал на 22 декември 2015 година во Прилеп.

## Филмографија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Луѓе од Прилеп
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски драматурзи
Категорија:Македонски писатели
Категорија:Македонски хроничари
Рамон Синкелдам

**Рамон Синкелдам** (; р. ) — холандски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .

## Кариера
### Аматерска кариера

Синкелдам возел за  во текот на неговата аматерска кариера, помеѓу 2007 и 2011 година. За тој период ја освоил трката Париз-Рубе за младинци во 2011 година, како и Трката околу Лимбург 2011 и станал национален друмски првак под 23 години во 2011 година, откако претходно завршувал втор две години по ред. Во неговата младост, Синкелдам бил исто така активен во планинскиот велосипедизам и во велокросот.

### Професионална кариера

Синкелдам станал професионален во сезоната 2012, приклучувајќи се на екипата . Ја освоил првата професионална победа со екипата во октомври 2012 година, освојувајќи две етапи на Трката околу Хајнан во Кина. Ја завршил трката на шестото место. Бил вклучен во почетниот состав на екипата за Тур де Франс 2015. Немал ниедна победа во 2013 година, но завршил како трет на трката Четири дена Динкерк. Во 2014 година ја освоил втората етапа на Светскиот пристаништен класик и завршил како втор на трката. Во 2015 година имал успешна сезона со победа на трките Велотон Берлин и Бинше-Шиме-Бинше. Синкелдам бил втор и на националното друмско првенство зад Ники Терпстра.

На 23 јануари 2016 година бил еден од шесте членови на Тим Џајант-Алпесин, кои биле удрени од автомобил за време на тренинг во Шпанија. Сите возачи биле во стабилна состојба.

## Достигнувања

;2009
: 2. Национално друмско првенство под 23 години
;2010
: 2. Национално друмско првенство под 23 години
: 9. Минстерланд Џиро
;2011
: 1. 20п Национално друмско првенство под 23 години
: 1. Париз-Рубе за младинци
: 1. Трка околу Лимбург
: 5. Краен пласман Трка Олимпија
: 8. Краен пласман Волта ао Алентежо
;2012
: 6. Краен пласман Трка околу Хајнан
::1. Етапа 5
::1. Етапа 8
;2013
: 2. Трка околу Зеланд
: 3. Краен пласман Четири дена Динкерк
;2014
: 2. Краен пласман Светски пристаништен класик
::1. 20п Пласман за млад возач
::1. Етапа 2
: 2. Краен пласман Тур де Пикарди
: 2. Трка околу Зеланд
: 6. ГП Импанис-Ван Петегем
;2015
: 1. Велотон Берлин
: 1. Бинше-Шиме-Бинше
: 2. Национално друмско првенство
: 8. Ватенфал Класик
;2017
: 1. 20п Национално друмско првенство
: 9. Схелдепрејс
;2018
: 1. Париз-Шони
: 3. Национално друмско првенство

### Распоред на резултатите на големите трки

СО = се откажал; — = не учествувал

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1989 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Холандски велосипедисти
Квараејски јазик

**Квараејски јазик** — австронезиски јазик, порано познат и како **фиуски јазик**. Јазикот се зборува на островот Малаита, Соломони. Според податоците од 1999 година, јазикот го зборувале 32,400 луѓе, што го прави најголем староседелски природен автохтонен јазик во државата.

## Наводи

## Надворешни врски
*Англикански изданија на квараејски

Категорија:Малаитски јазици
Категорија:Јазици на Соломоните
Црква „Св. Петка“ - Радибуш

**Црква „Св. Петка“ - Радибуш** — главна селска црква во селото Радибуш. Се наоѓа во центарот на селото, сместена во близина на подрачното основно училиште. Во непосредно близина, но одвоени од црковниот двор, се наоѓаат и селските гробишта.

Црквата се одликува со исклучително богата внатрешност на зачувани фрески и иконостас. Воедно, особеност е што камбанаријата на црквата служи и како влез во самиот црковен двор.

Занимлива забележителност за црквата е тоа, што пред самата нејзина влезна врата, на подот има издлабен приказ на сонце со сосема ист дизајн како современото државно знаме на Македонија.

## Историја

Црквата е изградена во 1859 година, а била обновена повторно во 1885 година, како што е и запишано во ктиторскиот натпис, кој стои над влезот во црквата:



## Галерија

;Надворешност

Податотека:ЕкспедицијаРанковце36.jpg|Камбанаријата на црквата
Податотека:ЕкспедицијаРанковце38.jpg|Ктиторскиот натпис при влезот во црквата
Податотека:MK Сонце во Св. Петка - Радибуш 06.JPG|Приказ на сонце сличен како на македонското знаме, издлабен на подот пред влезната врата
Податотека:ЕкспедицијаРанковце44.jpg|Помошен објект на црквата
Податотека:ЕкспедицијаРанковце45.jpg|Страничен поглед на црквата
Податотека:ЕкспедицијаРанковце43.jpg|Камбанаријата на црквата
Податотека:ЕкспедицијаРанковце46.jpg|Поглед на задниот дел од црквата
Податотека:ЕкспедицијаРанковце47.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Св. Петка - Радибуш 04.JPG|Плоча на црквата
Податотека:Камбанарија во Св. Петка - Радибуш.JPG|Камбанаријата на црквата


;Внатрешност

Податотека:ЕкспедицијаРанковце39.jpg|Поглед на иконостасот во црквата
Податотека:ЕкспедицијаРанковце40.jpg|Поглед кон терасата во црквата
Податотека:ЕкспедицијаРанковце41.jpg|Поглед кон фреските
Податотека:ЕкспедицијаРанковце42.jpg|Поглед кон фреските
Податотека:Св. Петка - Радибуш 03.JPG|Дел од фреските
Податотека:Св. Петка - Радибуш 02.JPG|Дел од фреските


## Поврзано

* Кривопаланечко архијерејско намесништво
* Радибуш

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Радибуш
Радибуш
Ефтим Гашев

**Ефтим Гашев** ( во  – починал во  во ) — македонски писател и публицист, ревносен поборник против комунизмот и против пропагандата на велико-бугарскиот, велико-српскиот и југословенскиот шовинизам. Еден е од членовите на Македонско национално движење - „Бунт“. Борец за Македонија на македонскиот народ, за независна и обединета македонска национална држава.

## Животопис
Гашев е роден во Скопје во 1925 година. Образованието го завршил во родниот град. Тој е еден е од членовите на Македонско национално движење - „Бунт“ организација основана во Скопје, на 30 мај 1938 година. Во 1945 година бил осуден на 12 години робија како македонист. Објавил затворски мемоари и три книги со афоризми. Напишал и неколку необјавени монодрами. Добитник е на неколку награди за афоризам. Објавувал и дневнополитички карикатури. Член е на Друштвото на писатели на Македонија. Тој е автор на книгите: „Сончогледи“, „Нашата кауза“, „Непокор“, „Аритмија“ и др. Во 2015 година својата лична архива ја подарил на Државниот архив на Македонија.

## Наводи

## Надворешни врски
Непокорноста ни е во генот - Интервју со Ефтим Гашев

Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Македонски писатели
Категорија:Македонски публицисти
Категорија:Македонски новинари
Категорија:Македонски афористи
Категорија:Членови на ДПМ
Ежени Бушар

**Ежени Бушар**, родена на 25 февруари 1994 година во Монтреал - канадска тенисерка, професионалка од 2009 година, која на почетокот на 2016 година е рангирана на 37 место на списокот на ЖТА.

На крајот на 2013 година, ЖТА (Женската тениска асоцијација, англ. WTA) и ја доделува наградата „Откритие на годината“.
Станува позната во широката јавност во 2014 година, година во која таа ја освојува својата прва титула во Нирнберг и успева да се пласира во полуфиналињата на Отвореното првенство на Австралија и Ролан Гарос, и финалето на Вимблдон.

Ежени за првпат се квалификува на Мастерс купот и ЖТА ја избира за „Играчка со најголем напредок“ во сезоната 2014.

Таа е првата Канаѓанка која се пласирала во финале на гренд слем турнир и на петто место во рангирањето на ЖТА.

## Кариера

Ежени Бушар е ќерка на Мишел Бушар и Жили Леклер.

Ежени Бушар победува на турнирите во двојки за јуниори во Вимблдон на 3 јули 2011 и 8 јули 2012 како и во поединечна јуниорки на 7 јули 2012. Во октомври 2013 година, таа го објавува крајот на нејзината соработка со Французинката Натали Тозија која ја тренирала од 2011. Потоа, од 2011 до 2014 година, ја тренирал Ник Савијано, поранешен играч од АТП кој води тениска академија на Флорида.

Квебеќанката стигнува до своето прво ЖТА финале на 7 октомври 2013 година во Осака, Јапонија. Го губи мечот со Австралијанката Саманта Стозер во 3 сета со резултат 6-3, 5-7, 2-6.

На крајот на 2013 година, Ежени ја добива наградата „Откритие на годината“ од ЖТА.

Монтреалката ја почнува 2014 со полуфинале на Отвореното првенство на Австралија во Мелбурн каде е елиминирана од Кинезинката Ли На, која и го освојува турнирот.
На 24 мај 2014 година, Ежени Бушар го освојува својот прв турнир во кариерата победувајќи ја Чехинката Каролина Плишкова со резултат 6-2, 4-6, 6-3 на турнирот во Нирнберг, Германија. На Ролан Гарос стигнува до полуфиналето каде се соочува со Марија Шарапова, идната победничка на турнирот.

На Вимблдон, Ежени е финалистка каде се сретнува со Петра Квитова.

На крајот на 2014 година, Канаѓанката се пласира на 7 место на светската ранг листа со една титула ЖТА како и со финале на Гран Челем и прво учество на Мастерс турнирот. ЖТА ја избра за „Играчка со најголем напредок“.

## Наводи

Категорија:Родени во 1994 година
Категорија:Канадски тенисери
Категорија:Живи луѓе
Хајредин Барбароса

**Хајредин Барбароса** (арапски: خير الدين بربروس, турски: *Barbaros Hayreddin Paşa*) —  османлиски адмирал на флотата во времето на управувањето на Сулејман I.

Хајредин застанал на чело на пиратската флота по смртта на својот брат, и под негова команда имал над 1,000 луѓе. Во 1518 година се прогласил за султан под името Барбароса II, признавајќи ја врховната власт на Османлиското Царство. Барбароса го имал овој прекар според светиот римски цар и предводник на третата крстоносна војна, Фридрих Барбароса.
## Наводи

Категорија:Капудан-паши
Категорија:Отоманци од 15 век
Категорија:Отоманци од 16 век
Категорија:Османлиски адмирали
Категорија:Отомански Турци
Категорија:Починати во Истанбул
Категорија:Родени во 1476 година
Категорија:Починати во 1546 година
Бад Грунд

**Бад Грунд** (службено: *Бад Грунд (Харц)*; ) — општина во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Сместена е во западниот дел планинскиот масив Харц, околу 7 километри западно од Клаустал-Целерфелд и 10 километри северно од Остероде.

Бад Грунд била дел од поранешната  истоимена општинска заедница. Била распуштена во март 2013 година и заменета со општината Бад Грунд.

## Географија
### Местоположба

Бад Грунд се наоѓа во Природниот парк Харц помеѓу Зезен на североисток, Клаустал-Целерфелд на исток и Остероде на југ. Северно се наоѓа карпата Хибихен. Низ Бад Грунд поминува шумската патека Харц.

### Општински единици

Општината Бад Грунд се состои од шест единици. Следнава табела ги содржи шесте единици со нивните места и бројот на жители на 30 јуни 2013 година:

 со Лаубхите и Таубенборн
 со Тајхите
 со Нојхите и Оберхите

### Соседни општини

Општината Бад Грунд на север се граничи со градот Зезен (округ Гослар), на југ со градот Остероде (поранешниот округ Остероде) и на запад со општината Калефелд (округ Нортхајм). Другите граници на општината се со двете слободни области Харц (округ Гослар) на северозапад и на североисток со Харц (округ Остероде).

## Знаменитости
* Стариот главен плоштад
* Црквата „Св. Антонио“ — изградена во 1540 година. Црквата е опкружена од куќи во фахверк кои потекнуваат од ,  и  век.
* Арборетум Бад Грунд
* Карпа Хибихен
* Рудникот Хилфе Готес

## Наводи

## Надворешни врски

*  


Категорија:Гетинген (округ)
Категорија:Градови во Долна Саксонија
Категорија:Бањски градови во Германија
Бад Грунд (општинска заедница)

**Бад Грунд (Харц)** (̣) — поранешна општинска заедница во округот Остероде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште било во Виндхаузен. Била распуштена на 1 март 2013 година.
мини|Бад Грунд
Општинската заедница Бад Грунд (Харц) се состоела од следниве општини:

# Бад Грунд (Харц)
# Баденхаузен
# Ајсдорф
# Гителде
# Виндхаузен

Категорија:Поранешни општински заедници во Долна Саксонија
Серфиџе

мини|десно|Серфиџе за време на Првата светска војна
**Серфиџе** (, *Сервија*; ; во подалечното минато: **Србица**) — гратче во Кожанско, Егејска Македонија, едно од поважните населени места во Кожанскиот округ во денешна Западна Македонија, Грција и седиште на општината Серфиџе.. Според пописот од 2011 г. гратчето брои 3.540 жители.

## Географија
Гратчето е сместено на западното подножје на планината Камбуница, на десниот брег на реката Бистрица. Околу 4 км северозападно од Серфиџе се протега вештачкото Витивјанско Езеро (Полифито) пресечено со познатиот автопатен мост долг 1,37 км.

## Историја
### Среден век

Царот Константин Порфирогенит во неговото дело „За управувањето на царството“, Серфиџе и подрачјето околу него во првата половина на VII век го зазеле Бугарите на Кубер како и Срби доселени од Бојка (Бела Србија) — нивната прататковина. Србите подоцна да се вратат во старата татковина, но на крајот издејствувале  царот Ираклиј I да ги остави да живеат како федерати во Илирик. Името Сервија веројатно потекнува од населбата *Србица* кајшто тие живееле.

Во 989 г. Серфиџе влегло во Самоиловото Царство, но в 1002 г. царот Василиј II си ја повраќа тврдината, и покрај силниот отпор на командантот Никулица.

На почетокот на XI век Серфиџе станало центар на една од епархиите на Охридската архиепископија. Во текот на следниве векови, заедно со Берската, оваа епархија била предмет на спорови помеѓу Охридската архиепископија и Цариградската патријаршија и повеќепати преминувала од едната во другата.

Некогашната епископска  Базиликата на придобиените е од X век, црквата „Св. Теодор Тирон и Теодор Стратилат“ е од втората половина на XI век, а „Свети Бессребреници“ е од XI-XII век.

### Во Османлиското Царство

Според грчката статистика од 1904 г., во Серфиџе (Сервија) живеат 1&nbsp;000 „гркојазични Грци“ и 250 „влахојазични Грци“ (т.е. погрчени Власи), од кои ниеден не е пороманчен.

### Во Грција
За време на Прва балканска војна во октомври 1912 г. ги поразуваат османлиските сили в Битката кај Гликово (Сарандапоро), јужно од Серфиџе. Во градот влегуваат грчки единици, па по Втората балканска војна во 1913 г. Серфиџе останува во Грција.

Во 1922 г. е иселено муслиманското наеление и доселени се грчки бегалци од Турција. Во 1928 г. Серфиџе имало мешано население од староседелци и бегалци, со 290 бегалски семејства, односно 1.112 доселени луѓе.

## Личности
* Теодора Петралифина или Артенска (XIII век) — византиска благородничка и светица

## Литература
* Μαλούτας, Μηνάς Εμμ., "Τα Σέρβια, ιστορική και λαογραφική επισκόπησις", Θεσσαλονίκη 1956.
* Τσαρμανίδης, Α.Γ., "Συμβολή στην ιστορία της επαρχίας Σερβίων, κατά την περίοδο 1350-1912. Τόμος Α', 1350-1880", Μορφωτικός Όμιλος Σερβίων "Τα Κάστρα", Σέρβια 1995.

## Наводи

## Надворешни врски

* Општински портал на Серфиџе 

Категорија:Градови во Егејска Македонија
Категорија:Серфиџе
Црква „Св. Јован Крстител“ - Отошница

**Црква „Св. Јован Крстител“ - Отошница** — главна селска црква во селото Отошница. Се наоѓа во центарот на селото, сместено во Мандар Маало, покрај која се наоѓаат и селските гробишта.

Црквата била завршена во 1938 година.

## Галерија

;Надворешност

Податотека:ЕкспедицијаРанковце56.jpg|Камбанаријата на црквата
Податотека:ЕкспедицијаРанковце50.jpg|Влезот во црквата
Податотека::Sv._Jovan_Otošnički.jpg|Поглед на црквата


;Внатрешност

Податотека:ЕкспедицијаРанковце51.jpg|
Податотека:ЕкспедицијаРанковце52.jpg|
Податотека:ЕкспедицијаРанковце53.jpg|
Податотека:ЕкспедицијаРанковце54.jpg|
Податотека:ЕкспедицијаРанковце55.jpg|


## Поврзано

* Кривопаланечко архијерејско намесништво
* Отошница

## Надворешни врски

Категорија:Отошница
Отошница
Категорија:Дела на Дебарската школа
Историски архив (Струмица)

мини|Зградата во која е сместен архивот во Струмица, кој е одделение на Државниот архив на Република Македонија.
**Историскиот архив во Струмица** е формиран во 1956 година, со назив Градски историски архив, а денес е одделение на Државниот архив на Република Македонија. Ова одделение работи во адаптирана зграда со читална, на ул. „27 Март“ бр. 2 во Струмица. Територијалната надлежност на ова одделение е на Струмица, Берово, Ново Село, Пехчево, Василево, Босилово, Валандово, Богданци и Дојран.

## Работата на одделението
Одделението располага со 453 фонда и 8 збирки, a работи со 225 иматели. Најстариот документ потекнува од 1882 г. и му припаѓа на фондот Евангелско-методистичка црква. Корисниците може да бидат услужени со ксерокопиран архивски материјал.

## Поважни фондови
Позначајни се фондовите за:
* Народноослободителните и народните одбори во територијална надлежност на Одделението (1944-1962);
* Банкарските, индустриските, земјоделско-шумарските, трговските и угостителските, сообраќајните и занаетчиските претпријатија и дуќани (1939-1959)
* Коморите и стопанските здруженија (1945-1962)
* Селските работни задруги (1947-1953) од Струмичка и Беровска околија
* Занаетчиите и трговците (1920-1951)
* Собранија на општините (1963-1990)

Од семејните фондови се издвојува фондот „Хаџи-Скерлеви” (1928-1958).

## Наводи

Категорија:Архиви во Македонија
Ирвинг Лангмјур

**Ирвинг Лангмјур** (;  - ) – американски хемичар и физичар, добитник на Нобеловата награда за хемија за откритие во површинската хемија.

Додека работел во Џенерал електрик, во периодот 1909-1950, направил неколку значајни откритија, меѓу останатото ја пронашол жарулката полнета со гас (поголемиот број денешни жарулки се такви) и техниката на заварување со водород.

## Образование

Дипломирал рударство на универзитетот Колумбија во 1903 година, а докторирал во Гетинген во 1906 година кај Валтер Нернст, и самиот добитник на Нобелова награда.

## Научна работа
Во продолжение на својата докторска работа ја испитувал ефикасноста на жарулката што резултирало со пронаоѓањето на високовакуумска цевка. Потоа со соработниците пронашол дека животот на жарното влакно може значително да се продолжи ако балонот се исполни со инертен гас, на пример аргон, што претставува важен елемент на денешната технологија за изработка на жарулки.
Потоа ја испитувал емисијата на честички од вжарено влакно, термојонска емисја, и прв јонизираниот гас го нарекол плазма. Во врска со тоа го вовел концептот на електронска температура и  во 1924 година пронашол метод за мерење на електронската температура и густината на плазмата.

Во истражувањата врзани со атомската теорија на материјата, го дефинирал модерниот концепт на валентна лушпа и изотоп.
Заедно со Катарина Блаџет ги истражувал танките филмови и адсорпцијата на површините. Тие го вовеле концептот мономолекулски слој.

Во текот на Втората светска војна работел на развој на чадни завеси за војни цели и на методи на одмрзнување на авионските крила што го довело до откритието дека дождот може да се предизвика со засејување на облаците со сув мраз и различни јодиди. На тие принципи се заснова денешната противградна одбрана.

Во 1953 година, Лангмјур одржал предавање за патолошката наука.

## Патенти
* Langmuir, , "*Electron-discharge apparatus and method of operating the same*"
* Langmuir, , "*Method of and apparatus for controlling x-ray tubes*"

## Надворешни врски

* Langmuir Journal  ACS Chemistry Journal of Surfaces and Colloids
* "*[http://www.infoplease.com/ipa/A0767167.html Langmuir, Irving]*" Infoplease.com.
* "* [http://www.amasci.com/freenrg/balllg1.html Irving Langmuir's Ball Lightning Tube]*". Ball Lightning Page. Science Hobbyist.
* William David Coolidge, Irving Langmuir, Joseph John Thomson  (Photo  (JPG)) [aip.org].
* "*[http://www.harvardsquarelibrary.org/unitarians/images/WHITNEY6.JPG Irving Langmuir]  shows Whitney one of his inventions, the Pliotron tube. ca. 1920.*". Willis Rodney whitney : the "Father of basic research in industry".
* "Pathological Science" - "famous" lecture of 1953 December 18 at GE Labs

Категорија:Добитници на Нобеловата награда за хемија
Категорија:Американски нобеловци
Категорија:Американски хемичари
Категорија:Наградени од Националната академија на науките на САД
Категорија:Странски членови на Кралското друштво
Категорија:Апсолвенти на Гетингенскиот универзитет
Категорија:Членови на Американската академија на уметностите и науките
Категорија:Членови на Кралската шведска академија на науките
Категорија:Членови на Американското филозофско друштво
Историски архив (Тетово)

мини|Зградата во која е сместен архивот во Тетово, кој е одделение на Државниот архив на Република Македонија.
**Историскиот архив во Тетово** работи како подрачно одделение во рамките на Државниот архив на Република Македонија, со адреса на ул. „Цветан Димов“ бр. 1 во Тетово. Одделението Тетово е формирано како „Историски архив за општините Тетово и Гостивар” во 1961 година, а денес територијалната надлежност опфаќа девет општини: Гостивар, Тетово, Брвеница, Боговиње, Желино, Јегуновце, Теарце, Врапчиште, Маврово и Ростуше.

## Работата на одделението
Одделението работи во адаптирана зграда и води грижа за 183 иматели на архивски материјал.
Во Одделение Тетово има вкупно 701 архивски фонд и збирки. Материјалот пред сè се однесува на периодот по 1944 година, а помал е бројот на документи пред овој период.

Во текот на работата на ова одделение, организирани се архивските изложби:
*„АСНОМ“ 1944-1994, во Дом на културата во Тетово, 1994 година,
*„Тито - мисла, збор и дело“, во Дом на културата во Тетово, 1981 година.

Одделението е добитник на неколку општествени признанија.

## Поважни фондови
Позначајни фондови и збирки се:
* градските општини и управи (1918-1941 година);
* народно-ослободителните, народните одбори и собранија (1944-1990);
* трговската, занаетчиската, угостителската и земјоделската комора (1945-1965) и
* првостепени, околиски и општински судови (1919-1972)
* политичките организации и здруженија (1945-1990).

Фондовите на основните и средните училишта се застапени од сите општини за кои е надлежно Одделението (1913-1986). Верските фондови се од Православната црква (1887-1937) - архијерејски намесништва, црковни општини, цркви и манастири и од Исламската верска заедница (1930-1944) - вакафски поверенства и имамати. Најстариот документ се наоѓа во Збирката документи на турски јазик од Тетовската каза (1705/1924) и датира од 1705 година.

## Наводи

Категорија:Архиви во Македонија