open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Вила Бенкара

алт=Вила Бенкара е вила во Бања Ковиљача. Фотографирана благодарение на проектот Палати во Србија.|мини|Вила Бенкара
**Вилата „Бенкара“** го добила името по британската хуманитарка, медицинската сестра Бенкерт. Имено, пред речиси еден век, меѓу најголемите сојузници на Србија во Првата светска војна била Велика Британија, односно Обединетото Кралство. Еден од облиците на поврзување меѓу двата воени партнери било испраќањето медицински персонал и медицински сестри од Британија во Србија. Г-ѓа Бенкерт дошла во Бања Ковиљача како доброволец за време на Првата светска војна, се приклучила на српската војска за време на војната и се грижела за болните (најчесто заболени од тифус), ранетите, но и сираците - децата кои за време на војната останале без родители.

По завршувањето на војната, таа решила да го задржи својот дом во шумската бања во западна Србија, каде што добила куќа за користење, која Србите ја нарекле Бенкара, а целото маало во Бања Ковиљача го добило нејзиното име. Важна е и нејзината улога во купувањето земјиште за санаториумот во подножјето на планината  Гучево. Изградбата ја поддржувала со свои средства, а санаториумот во тоа време изгледал импресивно во Србија. До 1939 година, Банкер живеела во оваа бањска вила.

## Архитектура
Вилата има неверојатна позиција, на ридот над Бања Ковиљача. Архитектот го користел релјефот на теренот и направил голем многуаголен трем, со тераса на првиот кат, изградена со дрво. Архитектонските решенија на приземниот трем, како и многу други, потсетуваат на некои веќе користени во Бања, како што се главните спа хотели во Далмација и Херцеговина. Основата на приземјето е во многуаголна форма, каде на приземјето има кујна, остава и соби за домаќинката, а на катот соби за дневен престој и спални соби.

Специфично обработената камена фасада се вклопува во планинскиот амбиент на западна Србија, додека горниот дел од зградата е малтерисан. Вилата не изгледа далеку од класична селска куќа на Балканот. Посебната декоративност на подната фасада се огледува во расфрланите парчиња камен со неправилна форма, разделени во форма на украсни елементи на ѕидот. Платото на кое се наоѓа вилата е опкружено со  потпорен ѕид од камен.

По смртта на последните сопственици, вилата останала во многу лоша состојба и е склона кон пропаѓање. Би била потребна целосна реконструкција за да се врати некогашниот сјај на оваа зграда. Дури и скалите што водат до вилата, бидејќи дрвените елементи на оградата се во фаза на распаѓање.

## Поврзано

* Бања Ковиљача
* Лозница
* Гучево (планина)

## Наводи

## Надворешни врски

* Koviljaca Spa - Royal Spa 
* Бања Ковиљача докажува зошто се нарекува кралска - Со одлука на Владата на Србија дури девет вили добија статус на споменици на културата
* Спа вилата „Бенкара“ и последниот српски англиски сојуз

Категорија:Споменици на културата Србија
Категорија:Вили во Србија
Категорија:Споменици на културата во Србија
Лопушник (Србија)

**Лопушник** е село сместено во општина Петровац на Млави во Србија . 

## Опис
Компактна рурална населба на (155 метри) бреговите на реката Крушевица (се поврзува со Љути поток и се влева во Чокордин, левата притока на Млава) и од страните на ридовите Љубановац, Јастребица и Козјак, 7 километри западно од Петровац. на Млави. Површината на атаррот е 746 ha. Во околината и селото има неколку извори: Топлик, Бучина, Крајац, Врело, Славинац, Процепак, Дубље, Панин и Стублине.

Населението е српско (слави Св. Стефан, Св. Никола, Ѓурѓиќ, Св. Аранѓела, Св. Лука итн.; заветите на Троица и Мандалина), по потекло од Косово, од Тимок, Стиг и др.

## Наводи

Категорија:Петровац на Млави
Категорија:Населени места во Србија
Курт Хилшер

мини|Турбе во Гази Баба, Скопје, Македонија (1926)
мини|Ратхаус Бамберг, 1931 година
**Курт Хилшер** (7 јануари 1881 – 10 јули 1948) бил германски фотограф.

Роден е во градот Сштегом. Тој патувал низ Европа во 1910, 1920 и 1930-тите години и е автор на неколку успешни книги со фотографии од пејзажи и архитектура во Италија, Шпанија и Германија. Поради неговата работа, тој бил повикан во Белград од Владата на Кралството на Србите, Хрватите и Словенците.

Во средината на 1920-тите Хилшер патувал низ кралството и создал книга со слики од пејзажот, државата и нејзиниот народ.

Категорија:Фотографија во Германија
Апоеке (вулкан)

мини|Карта на локација Никарагва со '''Апоеке'''
**Апоеке** е пирокластичен штит, кој се наоѓа во природниот резерват на полуостровот Чилтепе во Никарагва. Има калдера со ширина од 2,8 километри, длабока 400 метри, исполнета со езеро.

## Географија
[десно|мини| Полуостровот Чилтепе и калдерата  Апоеке, поглед од [Меѓународна вселенска станица|ISS.]]
Апоеке е вулкански комплекс кој се формирал и го зафаќа полуостровот Чилтепе. Тој е дел од пирокластичниот штит вулкан Чилтепе, еден од трите штитови од игнибрит на вулканскиот фронт на Никарагва.

Езерото во неговиот центар, езерото Апоеке, неговиот брег е 100 метри под врвот на калдерата, но неговото дно достигнува до нивото на морето.

Апоеке, како и целиот полуостров Чилтепе се дел од административниот регион Манагва, во непосредна близина на градот Манагва, главниот град на Никарагва.

Веднаш југоисточно од врвот Апоеке се наоѓа езерскиот Џилоа, широк вулкански кратер со низок релјеф предизвикан од фреатомагматска ерупција (експлозија што се јавува кога подземните води ќе дојдат во контакт со топла лава или магма). Вулкански кратер карактеристично се полни со вода за да формира релативно плитко кратерско езеро широко 2,5 × 3 километри и е дел од комплексот Апоеке.

## Вулканологија
Во 2001 и 2007 година, забележана е мала сеизмичност и зголемена активност на фумароли во областа Апоек. Последен пат сеизмичката активност се случила на 6 септември 2012 година, тогаш биле забележани 17 потреси, блиску до градот Манагва со јачина од 2,3-3,7 степени на длабочина од 2,6-6,8 километри, објавил Никарагванскиот институт за територијални студии. Последната најголема ерупција на Апоеке, била околу 50 п.н.е. (+/- 100 години), тоа била една од најголемите експлозии познати во историјата и имала показател на вулканска експлозивност (VEI) од 6.

Покрај куполата Чилтепе (вулканот Чилтепе), која се користи синоним за Апоеке, комплексот Апоеке ја содржи и калдерата Џилоа (Лагуна де Џилоа ака Ксилоа), куполата Мирафлорес и куполата Серо Талпетате.

Ерупцијата на Лагуна Ксилоа пред 6100 години произвела помпензни пирокластични текови кои ги прекриваат сличните наслаги со слична старост од Масаја.

Апоеке е идентификуван како посебно опасен вулкан, поради неговата историја на одвоени големи ерупции за 2000 години, близината на Манагва и ризиците од генерирање на езерски цунами.

Недалеку од Апоеке, во областа на градот Акахуалинка, археолозите под слој од вулканска пемза го откриле најстарото човечко присуство во Средна Америка во периодот пред 6500-7500 години.

Вулканот и полуостровот се заштитени од државата како природен резерват.

## Поврзано

* Список на вулкани во Никарагва

## Наводи

Категорија:Езера со вулкански кратери
Категорија:Пирокластични штитови
Категорија:Заштитени вулкани на Никарагва
Категорија:Неактивни вулкани

Категорија:Вулкани во Јужна Америка
Канелура

десно|мини|150x150пкс| Канелурање на дорски столбови
десно|мини|231x231пкс| Различни облици
**Канелура** — архитектонски поим за вертикални бразди исклесани во трупот на столб од  класичен ред, како и на пиластри, делови од ѕидот или вазни. Може да се украсуваат со листови или стапчиња, исто така исклесани во камен. Канелурите најчесто се наоѓаат на столбови од јонски и коринтски ред, столбови од сложен ред и некои столбови од дорски ред на кои се направени како полуовални засеци. Канелурите се користат за визуелно изразување на вертикалноста на столбот.

Столб или пиластер покриен со канелури се нарекува канелуран столб или пиластер. Канелурањето на столбовите, односно правењето жлебови е откриено во египетската уметност за обработка на столбови. Најчесто канелурите се користеле во класичната архитектура, каде што столбовите, по правило, биле покриени со канелури, пред се во Стара Грција и Стар Рим.

## Поврзано
* Столб
* Пиластер

## Наводи

## Литература
* H,W. Janson, Istorija umetnosti, Beograd 1962.
* Detlev Wannagat: *Säule und Kontext. Piedestale und Teilkannelierung in der griechischen Architektur.*. Biering & Brinkmann.  (Zugleich: Bochum, Universität, Dissertation, 1990).
* 

## Надворешни врски
* University of Pittsburgh - "fluting" from the Medieval Art and Architecture glossary

Категорија:Архитектура
Категорија:Класична архитектура
Категорија:Архитектонски изрази
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Галицизми
Христијанска адвентистичка црква (Битола)

**Адвентистичка црква** — црковна зграда во Битола. Градбата е дел од културното наследство на Македонија.

## Местоположба
Зградата се наоѓа во близина на Градската библиотека „Свети Климент Охридски“, на улица „Пеце Матичевски“ бр. 37.

## Опис
Зградата била изградена на крајот на 19 век како станбена зграда во еклектичен неоренесансен и необарокен стил. Таа е еден од најдобрите битолски архитектонски примероци.

## Наводи

Категорија:Згради и градби во Битола
Категорија:Културно наследство на Македонија во Општина Битола
Битка кај Чернобил

**Битка кај Чернобил** — воена конфронтација во Чернобилската забранета зона помеѓу руските вооружени сили и украинските вооружени сили, која започнала на 24 февруари 2022 година, за време на првиот ден од Руската инвазија на Украина. Руските сили кои нападнале од границата на Белорусија ја зазеле областа околу атомската централа Чернобил до крајот на тој ден.

## Наводи


Категорија:Битки во Руската инвазија на Украина
Категорија:Битки на Северното боиште во Руската инвазија на Украина
Категорија:Чернобил
Вија Апија

десно|мини|350x350пкс| ''Виа Апиа'' и ''Виа Апиа Трајана'' .
десно|мини| Остатоци од Апискиот пат во Рим, во близина на Quarto Miglio
десно|мини| Во близина на Рим.
**Вија Апија** — еден од најстарите и стратешки најважните патишта изградени од Римската Република. Тој го поврзувал Рим со Бриндизи во Апулија, во југоисточна Италија. Колоквијалното име кое го споменува Стациј исто така ја покажува неговата важност:

: *Appia teritur regina longarum viarum*
: „За Виа Апиjа обично се вели дека е кралица на долгите патишта“

Патот го добил името по Апиј Клавдиј Слепиот, римски цензор кој во 312 година стр. пр.н.е. ја започнал и завршил изградбата на првиот дел за време на Самнитските војни.

Во јули 2024 година Вија Апија била вметната во списокот на светско наследство на УНЕСКО.

## Наводи

## Надворешни врски
* Appian Way Regional Park
* Via Appia Antica From Torre In Selci To Frattocchie
* Via Appia Antica From Cecilia Metella To Torre In Selci
* The Via Appia And The Cities Of The Pontine Plain
* Documentary Film about the Sassi di Matera and the Appian Way, Roba Forestiera, 44 min., 2004
* New York Times article on condition of Appian Way in modern times

Категорија:Римски патишта
Категорија:Светско наследство во Италија
Категорија:Патишта во Италија
Вија Адријана

мини|десно|160п|Вија Адријана на карта на провинцијата Египет во времето на царот Адријан
**Вија Адријана** () — римски пат којшто бил изграден од страна на царот Адријан. Патот бил долг околу 800 км и се протегал од Антинопол на реката Нил до пристаништето Береника на Црвеното Море. Адријан го основал Антинопол во сеќавање на неговата наводна вљубена, младата Антиној, која се удавила во Нил. Вија Адријана бил завршен во 137 година. Остатоци од патот биле забележани од страна на Жил Кујат во 1910 и Џорџ Мареј во 1925 година, кои ја забележале местоположбата на неколку мали остатоци во јужниот дел на патот. Меѓутоа, некои остатоци (мансии) биле во северниот дел, а ниеден не бил во правец запад-исток помеѓу Антинопол и брегот. Многу од овие попатни стојалишта имале утврдени водни точки (хидреуми), коишто веројатно му го дале името на градот Хадрамаут на другата страна од Црвеното Море.

## Наводи

## Литература
* R.B. Jackson, *At Empire's Edge. Exploring Rome's Egyptian Frontier*, Yale Univ. Press, New Haven & Londra, 2002, p.&nbsp;30.
* G.W. Murray, *The Roman roads and stations in the Eastern Desert of Egypt*; *Journal of Egyptian archaeology* 11 (1925), pp.&nbsp;138–150
* SIDEBOTHAM S. E.; ZITTERKOPF R. E., "Survey of the via Hadriana by the University of Delaware: the 1996 season", in: *Bulletin de l'Institut français d'archéologie orientale*, ISSN 02550962, 1997, vol. 97, pp.&nbsp;221–237

## Надворешни врски
* Вија Адријана обележан на географска карта

Категорија:Римски патишта
Ески амам (Охрид)

**Ески амам** (во прев. *Стара бања*) — поранешен амам во градот Охрид. Ова е еден од двата зачувани амама во Охрид (заедно со Воска амам) и претставува значаен споменик на османлиската архитектура во градот, прогласен за културно наследство на Македонија.

Амамот е сместен на бул. „Македонски Просветители“ бр. 1 (порано „Борис Кидрич“), денес во склоп на трговскиот центар „Амам“ наречен по него. За споменик на културата е прогласен на 28 март 1968 година.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Охрид

## Наводи

Категорија:Знаменитости во Охрид
Категорија:Исламски споменици на културата во Македонија
Ески
Ески амам
Кале (Пискупштина)

**Кале** — населба од средниот век во атарот на селото Пискупштина, Македонија.

## Поврзано
* Пискупштина; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Струшко.

## Наводи

Категорија:Пискупштина
Кула (Присовјани)

**Кула** (познато и како **Градиште**) — утврдена населба од доцноантичко време во атарот на селото Присовјани, Македонија. На околу 3 километри југозападно од селото има висок рид со доминантна местоположба кој е пристапен само од источната страна. На зарамнетото плато се гледаат грамади од кршен камен, покривни ќерамиди и друг градежен материјал.

## Поврзано
* Металица — средновековна населба;
* Селишта — средновековна црква;
* На Црков — некропола од доцниот среден век;
* Присовјани; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Струшко.

## Наводи

Категорија:Присовјани
Премиер лига на Индија

**Премиер лига на Индија** (англиски: *Indian Premier League*) е професионална машка лига на крикет, во која се натпреваруваат од десет тимови од десет индиски градови. Лигата е основана од Одборот за контрола за крикет во Индија во 2007 година.

Премиер лига е најпосетуваната крикет лига во светот и во 2014 година била рангирана на шестото место по просечна посетеност меѓу сите спортски лиги. Во 2010 година, Премиер лигата станала првиот спортски настан во светот што се емитува во живо на YouTube. Вредноста на брендот ПЛИ во 2019 година бил 6,3 милијарди американски долари. 

Сегашните носители на титулата во ПЛИ се Ченаи Супер Кингс, освојувајќи ја сезоната 2021 година. 

## Наводи

Категорија:Спортот во Индија
Категорија:Крикет
Селишта (Присовјани)

**Селишта** — средновековна црква во атарот на селото Присовјани, Македонија. На околу 2 километри североисточно од училиштето, кај месноста Лепеница има две мали цркви посветени на Свети Петар и Света Богородица. Според кажувањето на мештаните, биле изградени врз темелите од постари цркви.

## Поврзано
* Кула — градиште — утврдена населба од доцноантичкото време;
* Металица — средновековна населба;
* На Црков — некропола од доцниот среден век;
* Присовјани; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Струшко.

## Наводи

Категорија:Присовјани
Металица (Присовјани)

**Металица** — средновековна населба во атарот на селото Присовјани, Македонија. На околу 3 километри североисточно од селото, на голем простор што зафаќа околу 10 хектара се забележуваат грамади од кршен камен. Според кажувањето на мештаните, во непосредната близина на наоѓалиштето постоел рудник.

## Поврзано
* Кула — градиште — утврдена населба од доцноантичкото време;
* Селишта — средновековна црква;
* На Црков — некропола од доцниот среден век;
* Присовјани; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Струшко.

## Наводи

Категорија:Присовјани
Хризоберил

мини|Главни земји производители на хризоберил
Минералот или скапоцениот камен **хризоберил** е алуминат на берилиум со формулата Be Al2O4. Името хризоберил е изведено од грчките зборови χρυσός *chrysos* и βήρυλλος *beryllos*, што значи „златно-бел спар“. И покрај сличноста на нивните имиња, хризоберил и берил се два сосема различни скапоцени камења, иако и двата содржат берилиум.

Интересна одлика на неговите кристали се цикличните близнаци наречени *трилинзи*. Овие збратимени кристали имаат шестаголен изглед, но се резултат на три близнаци со секој „близнак“ ориентиран на 120° кон соседите и зафаќа 120° од цикличното трилирање. Ако се присутни само две од трите можни ориентации на близнаци, се добива близнак во облик на „V“.

Обичниот хризоберил е жолтеникаво-зелен и е проѕирен. Кога минералот покажува добра бледозелена до жолта боја и е проѕирен, тогаш се користи како скапоцен камен. Трите главни сорти на хризоберил се: обичен жолто-зелен хризоберил, мачкино око или **цимофан** и **александрит.**

## Наводи

Категорија:Оксидни минерали
Категорија:Орторомпски минерали
Категорија:Минерали на берилиумот
Категорија:Минерали на алуминиумот
Категорија:Врски за Wayback од предлошката „Семарх“
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Липоинска киселина

**Липоинска киселина** (**LA**), исто така позната како **α-липоинска киселина**, **алфа-липоинска киселина** (**ALA**) и **тиоктинска киселина**, е органосулфурно соединение дериват на каприлна киселина.  ALA се синтетизира кај животните, и е есенцијална за аеробниот метаболизам.  Достапна е како додаток на исхрана во некои земји како антиоксиданс, а во други е достапна како лек.

## Наводи

Категорија:Кофактори
Категорија:Карбоксилни киселини
Категорија:Антиоксиданси
Категорија:Противстаросни супстанции
Панонска дебелоглавка

**Панонската дебелоглавка** (*Muschampia cribrellum*) е пеперуга од семејството на дебелоглавки. Пеперугата ја има и во Македонија.

## Опис
Панонската пеперуга претпочита површини со ретка трева, карпести падини.

Возрасните единки летаат од мај до јуни, а на повисоките места и во јули. Јајцата ги полагаат на долните делови од листовите на растенијата. Ларвите стануваат возрасни единки во април.

Оваа пеперуга може да се пронајде во голем дел од Европа па сè до  Монголија.

## Наводи

*Wagner & Kolev (2019): Muschampia cribrellum (Eversmann, 1841) — preimaginal stages and their ecology in W-Bulgaria (Lepidoptera: Hesperiidae).- Nachr. entomol. Ver. Apollo, N. F. 40 (2): 113–117.

## Надворешни врски
* Панонска дебелоглавка

Категорија:Дебелоглавки
Категорија:Инсекти на Македонија
Калдрма (Радожда)

**Калдрма** — пат од римското време во атарот на селото Радожда, Македонија. Се наоѓа на 300 метри западно од селото, на падините на Јабланица и води кон преминот Ќафасан. Трасата е поплочена со камени блокови и грижливо изведени рабови, а ширината изнесува 2,5-3 метри. Патот е сочуван и видлив во должина од 100 метри со прекини (31; 4; 19; 19; 21 метар), а потоа се губи во густото зеленило на планината.

## Поврзано
* Св. Арангел — пештерна црква од доцниот среден век;
* Радожда; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Струшко.

## Наводи

Категорија:Радожда
Св. Арангел (Радожда)

**Св. Арангел** (позната и како **Пештерна Црква**) — пештерна црква од доцниот среден век во атарот на селото Радожда, Македонија. На околу 300 метри западно од селото, на тешко пристапен терен, во карпите има црква посветена на „Св. Арангел“, во која се зачувани два слоја на фрескоживопис од XVII-XVIII век.

## Поврзано
* Калдрма — пат од римското време;
* Радожда; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Струшко.

## Наводи

Категорија:Радожда
Маслинеста дебелоглавка

**Маслинеста дебелоглавка** (*Pyrgus serratulae*) е пеперутка од видот на дебелоглавки. Пеперутката ја има и во Македонија.

## Description

Ова е релативно карактеристичен вид според стандардите на родот, горната страна има тенденција да биде појасна од повеќето нејзини роднини со само ситни бели траги на предните крила и речиси неозначени на задните крила. Долната страна е најчесто претежно маслинесто-зелена со побледи ознаки. Овална базална точка на долната страна на задното крило е главно добро развиена одлика. Алпските поединци често имаат силна, речиси целосно намалена шема на светли точки на горната страна на крилото. Распонот на крилјата е 24–28 мм што значи дека е со средна големина на видот дебелоглавки. Можно е безбедно раздвојување преку гениталиите.

## Распространетост
Тој е вид на планинските области на Европа, но го нема на Британските Острови и Скандинавија. Таа е се наиѓа од јужноевропските планини преку западна, централна и источна Европа преку југозападен Сибир до Монголија и северна Кина. Покрај тоа, населени се  и во Мала Азија, Закавказ до северозападен Иран и североисточен Ирак.

## Наводи

## Надворешни врски
*Lepiforum.de
*Fauna Europaea 
*Пеперутки во Ерменија

Категорија:Дебелоглавки
Категорија:Инсекти на Македонија
Камен Мост (Радолишта)

**Камен Мост-Опале** — населба од неолитското и некропола од железното време во атарот на селото Радолишта, Македонија. На околу 1,5 километри североисточно од селото, покрај патот за селото по површината на нивите на Земјоделското стопанство и на Емуш Клема од Радолишта се среќаваат фрагменти од керамички садови, камени, кремени и коскени орудија. При обработувањето на земјата и со археолошките ископувања извршени во 1935-37 година од Народниот музеј во Белград и во периодот 1947-53 година, при подготвувањето на површините за лозови насади биле откриени повеќе гробови со богати гробни прилози. Дел од археолошкиот материјал по пат на откуп е прибран во Заводот и музеј во Охрид. Во 1955 година, Музејот од Охрид извршил заштитни ископувања при што се откриени уште три гроба. Наодите се чуваат во Народниот музеј во Белград и во Заводот и музеј во Охрид.

## Поврзано
* Радолишта — населба од доцноантичкото време;
* Цигански Гробишта — старохристијанска базилика и раносредновековна некропола;
* Радолишта; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Струшко.

## Наводи

Категорија:Радолишта
Радолишта (археолошко наоѓалиште)

**Радолишта** — населба од доцноантичкото време во атарот на селото Радолишта, Македонија. На источната периферија на селото, по површината на нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови и градежен материјал. При обработувањето на земјата селаните откриле ѕидови од објекти, а најдени се и монети од Анастасиј, Јустинијан I и постари. Наодите се чуваат во Музејот на Македонија во Скопје.

## Поврзано
* Камен Мост - Опале — населба од неолитското време и некропола од железното време; 
* Цигански Гробишта — старохристијанска базилика и раносредновековна некропола;
* Радолишта; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Струшко.

## Наводи

Категорија:Радолишта
Вија Агрипа

мини|десно|Дел од „Виа Агрипа“ во близина на Бомон-Монте (Дром)
right|200px|thumb
**Вија Агрипа**, е секој дел од мрежата на римските патишта во Галија што го изградил Маркус Випсаниус Агрипа, кому Октавијан му ја доверил реорганизацијата на Галите. Севкупно, Римјаните изградиле 21.000 километри (13.000 милји) патишта во Галија.

## Проектот Агрипа

Мрежата на Агрипа зрачела од центарот на новата стратешка локација Лугдунум (Лион). Страбон ги посочил насоките, кои биле идентификувани од Пјер Грос:

* пат кон Атлантикот, од Лугдунум/Лион кон Сент
* пат кон Северното Море, преку Ремс, Бове и Амјен
* пат кон Рајна, преку Лангр, Трир и Келн
* и пат кон југ, до Марсеј.

## Наводи


## Надворешни врски

* Omnes Viae: Via Agrippa on the Peutinger Map

Категорија:Римски патишта
Вија Корнелија

**Вија Корнелија** ― староримски пат кој наводно се протегал исток-запад по северниот ѕид на Нероновиот циркус каде што сега е покриено со јужниот ѕид на базиликата Свети Петар. Местоположбата е тесно поврзана со патиштата Вија Аврелија и Вија Триумфалис.

## Историја
Постои одредено верување меѓу археолозите дека Вија Корнелија не постоела и дека името е осакатување на името Вија Аврелија. Оваа претпоставка произлегува од фактот дека Вија Корнелија се споменува само во маршутите и сведоците од седмиот и осмиот век; зашто во тие векови населението на Рим се намалило од приближно милион и пол на шеесет илјади, луѓето биле осиромашени и сите не можеле добро да зборуваат латински. Овие граѓани исто така не би имале поим за топографијата на императорскиот период. Спротивно на овие веројатно неосновани наведувања, добро потврдени документи од четвртиот век наведуваат дека Свети Петар бил погребан покрај *[[Вија Триумфалис]]*.

Ископувањето во 1924 година на местото на Писидска Антиохија открило впишан камен кој датирал од приближно 93 година од нашата ера, кој нуден силни докази дека Вија Корнелија постоела пред владеењето на Константин Велики. Натписот на каменот споменува командант на осмата Августинска легија под Веспазијан и Тит, кој бил надзорник на Вија Аврелија и Вија Корнелија.

## Местоположба
десно|мини|200x200пкс|Поранешниот општо прифатен план за топографија на Ватикан, сега се знае дека местоположбите на Вија Корнелија и циркусот Нерон на овој план се неточни.
Порано, било погрешно, но општо прифатено, дека јужните ѕидови на базиликата Свети Петар се потпираат на северните ѕидови на Нероновиот циркус, и дека улицата се протегала северно од циркусот под базиликата (види скица). Меѓутоа, ископувањата на базиликата и околината покажале дека тоа не е сосема точно. Ископувањето во 1936 година на Плоштадот „Свети Петар“ открило траги од пат кој можеби е поконстантински Вија Корнелија. На југозападниот агол на базиликата е пронајден фрагмент од предконстантински асфалтиран пат по истата траса.

Сега се верува дека Вија Корнелија доаѓала од исток и се протегала на запад, нежно издигнувајќи се во близина на сегашната најјужна фонтана на Плоштадот „Свети Петар“. Малку пред оваа точка Вија Аврелија се отцепила од неа и се упатила југозападно, додека Вија Корнелија продолжила кон запад јужно од фасадата на базиликата и на крајот продолжувала кон Каере.

Се верува дека *Вија Триумфалис* доаѓал од Нероновиот мост кон Плоштадот „Свети Петар“, а потоа скршнувал северозападно кон деловниот дел на Ватикан. Денешната Вија дела Кончилиацјоне  го следи приближно истиот пат како и Вија Корнелија. Во последниве години, властите на Ватикан повторно ги отвориле ископувањата на некрополата Вија Триумфалис, која првпат била делумно откриена во 1950-тите. Ископувањата откриле обемни римски гробишта.

## Функција
Можно е Вија Корнелија да била изградена од Калигула за да го подобри пристапот до императорските градини, *Хорти Агрипина*. Затоа, можеби ја створил северната граница на градините во времето на Нерон. Исто така, би го поврзал циркусот на Нерон со базиликата и со двоен ред мавзолеји.

## Наводи

Категорија:Римски патишта
Вија Анија

мини|Вија Анија.
**Вија Анија** ― конзуларен римски пат низ земјата на јадранските Венети. Овој пат бил изграден во втората половина на вториот век п.н.е од страна на судија кој му припаѓал на родот Аниј, или Тит Аниј Луск, конзул во 153 п.н.е., кој ја водел втората колона војници до колонијата Аквилеја или Тит Ануј Руф, претор во 131 г. п.н.е.

Покрај хронолошката неусогласеност, припишувањето на изградбата на патот на едниот или на другиот информира каква претпоставка е избрана за неговиот јужен крај, Бононија (современа Болоња) за првиот или Атрија (современа Адрија) за вториот. Втората хипотеза тврди дека патот бил продолжение на Вија Попилија која го поврзувала Ариминум (денешен Римини) со Атрија, поврзувајќи го со Аквилеја преку Патавиум и Алтинум. Оваа претпоставка се заснова на археолошки траги и топонимот Агна. Сепак, Атриа -Трактот до Патавиум не се спомнува во римските маршути во 3 и 4 век, можеби затоа што неговата важност била споредна. 

Низ мочурливите области во долината на По, бил изграден на насипи. При истражувањето на патот откриени се потпорите на неколку камени мостови. Мостот над каналот Грасага е откриен во 1922 година. Вториот мост бил изграден над поранешното корито на реката Бидоџа. Некои делови од патот никогаш не престанале да се користат, додека други биле целосно изгубени. Нивниот тек бил одреден само со воздушна фотографија. Таков бил, на пример, делот низ Сан Дона ди Пјаве.

Делови од патот меѓу Падова и Алтин се опишани во римски извори, што доведува до несогласувања околу кој брег на реката Брента поминувал патот. Познато е дека на оваа делница од патот имало две пошти, каде имало свежи коњи и сместување за патниците.


Податотека:Via Annia in Julia Concordia4.jpg
Податотека:Via Annia in Altinum (2) (Altino, Quarto d'Altino).jpg|Дел од поплочувањето на Вија Анија во близина на Алтинум.
Податотека:Via Annia in Julia Concordia3.jpg


## Надворешни врски

* Франко Стопини. ''Во потрагата по Via Annia''  (PDF). su ilvolo.it.
* ''Агна, Ла Вија Анија''  . Порталот Венето.

Категорија:Римски патишта
Илински манастир

**Илински манастир** (понекогаш нарекуван и **Големоилински** или **Малоилински манастир**) — возобновен манастир во областа Железник, во југозападниот дел од Македонија. Манастирот се наоѓа на падините на Илинска Планина, на самата атарска граница на селата Мало Илино, Големо Илино и Брежани.

## Историја

Манастирот е возобновен во поново време, при што темелите биле поставени во 1990 година.

## Градби

Во склоп на манастирот спаѓаат манастирската црква, конаци и трпезарија наменета за чествување на празници.

### Црква „Свети Илија“

Црквата е подигната на темелите на постар храм во 1990 година, како што пишува и на натписот над влезната врата на црквата.

## Галерија


Податотека:Илински манастир 2.jpg|Поглед на манастирот
Податотека:Илински манастир 3.jpg|Конаци
Податотека:Манастир Св. Илија - Илино 01.JPG|Поглед на манастирот
Податотека:Илински манастир.jpg|Конаци


## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Големо Илино
Категорија:Мало Илино
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Преспанско-пелагониската епархија
Тврдина Гребен

десно|мини|200x200пкс| Тврдината на гребенот
**Тврдината Гребен** прв пат се споменува во изворите од 1192 година,  а потоа 1322 година  и 1346 година, кога со градот владеел  извесен Никола. Во 14 век, Тврдината Гребен припаѓала  на парохијата (област) Земљаник, а била во сопственост на феудалниот господар Хрватиниќ, господар на Доњи Краји, за што сведочат повелбите потпишани во овој град во 1374 година  и 1375 година. Заедно со него како имот му припаднале и некои села. Градот бил уништен за време на падот на бановината Јајце под Турците во 1527-1528 година, кога босанскиот санџак-бег Гази Хусрев ја освоил бановината Јајце, а со неа и градот Гребен. Во турските пописи на нахија Змијање од 1541 година, градот на тврдината Крупа, наречен Врх-Крупа, имала 14 куќи. Така, набргу по доаѓањето на Турците (1527-1528), градот Гребен го променил своето име во Крупа. Во турските извори се споменува 1562 година, во областа на нахија Јајце под имињата Гребен и Врх-Крупа. Се чини дека градот бил напуштен за време на турското владеење. Денес е во трошна состојба. Само кулата над Врбас и дел од бедемите кои се спуштаат кон коритото на реката Врбас се нешто подобро зачувани.
десно|мини|200x200пкс| Тврдината на гребенот

## Поврзано

* Список на тврдини во Босна и Херцеговина
* Тврдината Бокац

Категорија:Неподвижни културни добра
Категорија:Културни споменици во Србија
Вија Гемина

**Вија Гемина** (латински: Via Gemina; букв.: Близначки пат) ― римскиот пат што ги поврзувал Аквилеја и Емона (денешна Љубљана). Бил изграден во 14 година од нашата ера од XIII близначна легија.  И покрај името дадено од неговите конструктори, се вели дека патот го добил своето име, „патот близнак“, поради околноста што тргнал од Аквилеја заедно со Вија Постумија.

Патот одел од Аквилеја и ја следел долината Випава помеѓу устието на реката Випава во Соча кај Сонтиев мост и подоцнежниот град Випава, преку карстната област до Наупортус и Емона (Љубљана), правејќи ја првата маршрута на Килибарниот пат, кој ја напуштал римската територија во Карнунтум.

Наупортус бил ограбен од градителите на патишта во 14 н.е., според Такит.

## Наводи

Категорија:Римски патишта
Категорија:Римска Хрватска
Плоштад Платан

**Плоштадот Платан** е централниот градски плоштад и еден од симболите на градот  Требиње.

## Историја
Платани се едни од најпрепознатливите симболи на Требиње. По анексијата на Босна и Херцеговина во 1878 година, Австроунгарија пронашла гробишта во центарот на градот и било одлучено да ги преселат, а 16 дрва чинари да засадат на нивно место. Со текот на времето, во градот биле засадени повеќе чинари, па сега ги има околу 80.

## Сегашната ситуација
Во близина на плоштадот се наоѓа средновековен пазар, воедно и единствен пазар без тезги, каде на дрвени маси се продаваат најпознатите производи од Требиње како мед, вино, овошје и зеленчук. Животниот век на чинарите е 300 години, во урбаните средини е за половина помалку. Иако е утврдено дека некои чинари се разболеле, експертите сметаат дека не се потребни сериозни интервенции.

## Легенда
Во Требиње со Австроунгарија пристигнал и баронот Бабиќ, кој бил командант на градот. Во спомен на својата ќерка, која починала  на 16-годишна возраст поради болест, баронот Бабиќ засадил 16 чинари во центарот на градот.

## Поврзано

* Република Србија
* Требиње
* Херцеговина

## Галерија

Platanitrebinje.jpg|
Trebinje15.jpg||
Platani.jpg||


## Надворешни врски

* https://web.archive.org/web/20180308103611/http://www.gost.rs/zanimljivosti/7-razloga-da-posetite-trebinje.html

## Наводи



Категорија:Град Требиње
Категорија:Недвижно културно наследство во Република Српска
Голем Кутел (’Ржаново)

**Голем Кутел** — археолошко наоѓалиште во струшкото село ’Ржаново. Претставува средновековна населба.

На околу 2 км источно од црквата Св. Недела, на блага падина што се спушта кон северозапад, на површина од 1-1,5 хектар се забележуваат грамади од градежен материјал.

## Поврзано

* ’Ржаново;
* Список на археолошки наоѓалишта во Струшко.

## Наводи
Вија Трајана

мини|Вија Апија (бела) и Вија Трајана (црвена).
**Вија Трајана** (латински: Via Traiana; букв.: Трајанов пат) ― староримски пат. Бил изграден од императорот Трајан како продолжение на Вија Апија од Беневентум, стигнувајќи до Брундизиум (Бриндизи) по пократок пат (т.е. преку Канузиум, Бутунтум и Бариум наместо преку Тарентум). Ова било одбележано со лак во Беневентум.

## Заднина
Вија Трајана била изградена во 109 година од нашата ера од императорот Трајан на сопствен трошок. Изграден е во период на релативна слобода од воени кампањи. Така, Вија Апија, од која како продолжение била изградена Вија Трајана, ја изгубила својата првобитна важност како воена магистрала што ги поврзувала Веноса (Венузија) и Таранто (Тарентум). Понатаму, одржувањето на директни воени комуникации помеѓу Венезија, воената колонија од 291 п.н.е., и Рим, повеќе не било потребно освен во време на граѓанска војна, а Вија Апија едноставно станала средство за да се стигне до Бриндизи.

## Рута
Страбон точно укажал дека патувањето до Беневентум од Брундизиум преку трасата на подоцнежната Вија Трајана било добар ден пократок од стариот републикански пат, Вија Апија. Иако вистинското мерење покажува дека Вија Апија е 327 км и Вија Трајана 330 км од Брундизиум до Беневентум, разликата е во нивната топографија. Има голем број тешки ридови и тежок терен долж Вија Апија додека не стигне до Венусија, која е околу 106 км далеку од Беневентум. Спротивно на тоа, иако Вија Трајана наидува на подеднакво тешки премини, како и во првите 64 км од Беневентум, нема друг сериозен рид сè до Брундизиум.

## Римски мостови
По должината на патот има остатоци од неколку римски мостови, вклучувајќи ги Мостот на крадците (италијански: Ponte dei Ladroni), Кјанчев мост (Ponte delle Chianche), Петров мост (Ponte Pietra), Понте Рото (преку реката Карапеле), Срушен мост (Ponte Rotto; преку реката Черваро), Мостот над Офанто (Ponte sul Ofanto) и Мост Валентино (Ponte Valentino).

## Поврзано

* Римски мост
* Римско инженерство

## Наводи

## Извори

* Преку Трајана. „Оксфордскиот класичен речник“. 3. ед. 2003 година.
* Страбон. „Географија: Книги 6-7“. Транс. Хорас Леонард Џонс. Кембриџ: Универзитетот Харвард Прес, 1995 година.
* Виа Трајана. „Трудови на Британската школа во Рим“, том. VIII, бр.5; страници 104-171. Лондон: Macmillan & Co., Limited, 1916 година.

Категорија:Појавено во 100-тите во Римската Империја
Категорија:Појавено во 109 година
Категорија:Појавено во 2 век во Италија
Категорија:Римски патишта во Италија
Категорија:Римски патишта
Воденицата во Грошница

**Воденицата во Грошница** претставува недвижно културно богатство како споменик на културата, со одлука на Заводот за заштита на спомениците на културата Крагуевац бр. 97/1 од 10 јануари 1972 година. година.

На 12 јули 1941 година, во воденица во селото Грошница, на шест километри од Крагуевац, се одржал состанок на Окружниот комитет на КПЈ за Крагуевскиот округ, на којшто било донесено решение за кревање востание во овој дел на Шумадија.

Како што може да се заклучи врз основа на стилските одлики и фолклорот, изградена е на крајот на 18 век. Со текот на времето, таа претрпела некои измени и дополнувања, но во основа го има задржано првобитниот изглед.

## Поврзано

* Список на споменици на културата во областа Шумадија

## Наводи

## Надворешни врски

* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Белград 
* Список на споменици
* Мелница

Категорија:Воденици
Категорија:Споменици на културата во Србија
Амиџин конак

**Амиџин конак** во  градот Крагуевац е единствениот сочуван објект од комплексот замок -  згради од времето на  Милош Обреновиќ. Гостилницата го носи и името ,,Момачки“, бидејќи во него биле сместени момчињата на принцот од најблиската придружба. Претставува недвижно културно добро како споменик на културата од големо значење, со одлука на Институтот за научно проучување на спомениците на културата Белград број 446/47, од 28 октомври 1947 година, и категоризирано како културно богатство од големо значење за Република Србија на 7 април 1979 година, Службени Гласник РС, број 14/79.

Во негова непосредна близина се наоѓале резиденцијата на принцот Милош (уништен во 1941 година ) и Шарената резиденција, резиденцијата на принцезата Љубица (изгорена во пожар во 1884 година ). Изградена е во периодот од 1818 година  до 1822 година за судскиот персонал на чело со мајсторот на Ректорската палата Сима Милосављевиќ Паштрмац, родум од Паштрма, село во Рамаќа. Милош го нарекол Амиџа (турски вујко), па гостилницата го добила своето име. Семејната куќа на Паштрмец постои и денес, во ул. Светозар  Маркович 3.

Анот го изградиле најдобрите тогашни мајстори Јања Михаиловиќ, Тодор Петровиќ, мајстор Веселин. Направен е во балканско-ориентален дух, во време кога Србија сè уште беше под турска власт и штотуку добиваше автономија. Самата гостилница е изградена на коси терен, па изгледа како да има некаков мезанин. Дел од приземјето е засилено со посебна камена конструкција.

На влезната врата е поставен штракач од ковано железо, до кој има мали прозори, украсени со решетки од ковано железо. На врвот има трем. Објектот е изграден со бондрук, вообичаен начин на градење во 19 век. Внатрешноста е поделена на осум соби, кои служеле за сместување и спиење.

Почетокот на владеењето на кнезот Милош е и почеток на основање на нова градба, под силно влијание на уметноста на Турската империја. Ваквиот начин на градење се одликува со отсуство на орнаменти и минимална декорација. Ова особено се однесува на фасадите и прозорците на куќите, кои се помалку украсени.

## Галерија

Wiki Šumadija XI Amidžin konak 670.jpg|
Wiki Šumadija XI Amidžin konak 671.jpg|
Wiki Šumadija XVI Amidžin konak 835.jpg|
Wiki Šumadija XI Amidžin konak 674.jpg|
Wiki Šumadija XVI Amidžin konak 838.jpg|
Wiki Šumadija XVI Amidžin konak 840.jpg|
Wiki Šumadija XVI Amidžin konak 843.jpg|


## Поврзано

* Список на споменици на културата во областа Шумадија

## Извори

## Надворешни врски

* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Белград 
* Список на споменици
* Амиџовиот конак ги отвора вратите по 30 години („Политика“, 25.06.2015)

Категорија:Народно градителство
Категорија:Споменици на култура на Србија
Категорија:Знаменитости на Крагуевец
Категорија:Недвижни културни добра
Категорија:Споменици на културата во Србија
Дебелица (’Ржаново)

**Дебелица** — археолошко наоѓалиште во струшкото село ’Ржаново. Претставува населба од доцноантичко време.

На околу 3-4 км источно од селото, на блага падина што се спушта кон исток се забележуваат грамади од градежен материјал. По површината се гледаат фрагменти од керамички садови, питоси, тегули и згура од топено железо.

## Поврзано

* ’Ржаново;
* Список на археолошки наоѓалишта во Струшко.

## Наводи
Битка за аеродромот Антонов

**Битка за аеродромот Антонов**, позната и како **Битка кај Хостомел** — битка која започнала на 24 февруари 2022 година, за време на Руската инвазија на Украина, за контрола над аеродромот Антонов поради неговата стратешка важност.

## Наводи


Категорија:Битки во Руската инвазија на Украина
Категорија:Битки на Северното боиште во Руската инвазија на Украина
Категорија:Воздушно војување во Руската инвазија на Украина
Категорија:Битки во 2022 година
Категорија:Битки на Русија
Категорија:Антонов
Вија Јулија Августа

мини|десно|180п|Вија Јулија Августа низ Понт Флавиен во јужна Франција
**Вија Јулија Августа** — римски пат образуван со спојувањето на Вија Емилија Скаури и Вија Постумија. Патот ги поврзувал Плацентија (денес Пјаченца) и Арлате (денес Арл), првично на запад по работ на рамнината на реката По до Дертона (Тортона), а потоа на југ до брегот на Лигурија. Таму бил создаден постојан пат кон запад по наглото спуштање на Лигурските Планини во морето. Патот водел до Вада Сабатија (Вадо Лигуре), Албингаунум (Албенга) и Албум Интимилиум (Вентимилија), продолжувајќи до Ла Турби (денес над Монако), каде што неговиот првичен крај бил обележан со триумфална порта. Подоцна патот бил проширен, поминувајќи подалеку од брегот преку долината на реката Лагет, северно од Ница и на запад до Арл каде што се приклучил на Вија Домиција.

Изградбата на патот започнала во 13 п.н.е. од страна на Октавијан Август, а неговите градежни работи постојано биле обновувани од подоцнежните цареви. Меѓутоа, околу 420 година, кога Рутилиј Намацијан се вратил во Галија од Италија, тој поминал со брод покрај Поморските Алпи. Во 1764 година, Тобијас Смолет на сличен начин патувал по море наместо да ги користи приморските патеки, погодни за „мазги и пешаци“. Пристапот до патот не бил обновен до времето на Наполеон Бонапарт.

## Надворешни врски

## Наводи

Категорија:Римски патишта
Противпожарната станица во Бела Црква

мини|'''Противпожарната станица во Бела Црква'''
**Противпожарната станица во Бела Црква** се наоѓа на улицата „Први октомври“ бр.10. Изградена е во 1785 година и претставува заштитен недвижен културен имот како споменик на културата од големо значење.

Зградата на домот во Бела Црква е изградена според прописите за градба на Воене границе. На почетокот постоел ан наречен „Златен елен“, потоа бил користен како приватен стопански и станбен објект, а потоа и како пожарна. Изграден е како еднокатна зграда, со правоаголен план, со дебели и масивни ѕидови,сводови со големи распони, силни столбови со квадратен пресек, многу стрмен покрив и докса што се протега по јужната и западната фасада. Гејблот на главната фасада е особено нагласен со декоративната завршница. Под поголемиот дел од куќата има голем, длабоко закопан подрум. Според конструктивната структура и декоративната обработка на фасадата, таа спаѓа во редот на градби со барокни стилски одлики, карактеристични за просторот на Воената граница од крајот на XVIII век и е една од ретките сочувани куќи од тоа време.

Објектот е реновиран во 2001-2003 година.

## Поврзано

* Список на споменици на културата во јужнобанатскиот округ
* Споменик на културата од големо значење

## Наводи

## Надворешни врски

* „Противпожарна куќа - културни споменици во Србија“. САНУ (на српски).  
* Список на културни споменици од големо значење во Војводина 
* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Белград 
* Список на споменици

----Напомена: Содржината на оваа статија е делумно или целосно преземена од . Носителот на авторските права на материјалот дал дозвола за негово објавување под бесплатна лиценца. Доказ за тоа е на системот, а бројот на билети со конкретна лиценца е 2009072410055859.

Категорија:Споменици на културата во Србија
Напад на Змиски Остров

**Напад на Змиски осторв** — напад на Украинскиот Змиски Остров во Црното Море, од страна на Руската морнарица, за време на Руската инвазија на Украина.

## Наводи


Категорија:Битки во Руската инвазија на Украина
Категорија:Поморско војување во Руската инвазија на Украина
Голема црква (Митрополија)

**Големата црква (Митрополија)** се урнатини и остатоци од темелите на црквата, како дел од манастирскиот комплекс познат како *Митрополитска* црква. Комплексот се наоѓа на излезот од Горњачката клисура. Името доаѓа од народното верување дека овде било седиштето на епископот од Браничево.

Самата црква и целиот комплекс претставуваат недвижно културно богатство како споменик на културата од големо значење.

Големата црква првпат била археолошки ископана во 1970-тите, а потоа систематски во 1981 година  и 1984 година.

Црквата има основа во облик на моравски трихон со полукружни хорски апсиди, целосно оштетена олтарна апсида на исток и многуаголна надворешна нартекс на запад. Наосот има четири слободни столбови со правоаголна основа. Црквата била украсена со украсна камена пластика, чии фрагменти биле пронајдени внатре, додека на нејзината западна фасада била поставена голема камена розета.

Зачуваниот дел од црквата е со должина од 19,62м. ширина 7,8 м. (со конхи 11,5м.). Ѕидовите со дебелина од 1,35м. се изградени од кршен камен. Зачувани се до 5,6м. височини. Црквата датира од крајот на 14 век.

## Литература

* * „Манастир Благовештение - културни споменици во Србија“. САНУ (на српски).  ISBN&nbsp;8680879126 .&nbsp;

## Наводи

## Надворешни врски

* „Манастир Благовештење — Споменици културе у Србији”. САНУ (на језику: српски).

Категорија:Споменици на културата во Србија
Битка кај Конотоп

**Битка кај Конотоп** — битка околу градот Конотоп, Украина помеѓу воените сили на Русија и Украина, како дел од офанзивата во Источна Украина за време на Руската инвазија на Украина во 2022 година.

## Наводи


Категорија:Битки во Руската инвазија на Украина
Категорија:Битки на Северното боиште во Руската инвазија на Украина
Категорија:Битки во 2022 година
Tones and I

**Tones and I**  (, ) — австралиска поп  пејачка.

## Дискографија

### Албуми
* Welcome to the Madhouse  (2021)
* TBA  (2022)

### Спотови

## Наводи

## Надворешни врски
*

Категорија:Австралиски пејачи
Категорија:Живи луѓе
Куќа на Караѓулеви

**Куќа на Караѓулеви** — стара куќа во градот Охрид, изградена во втората половина на XIX век. Прогласена е за културно наследство на Македонија како редок пример за зачувана староградска градба од тој вид.

## Архитектура
Куќата е сместена во стариот дел на градот, на улица „Кузман Капидан“ бр. 28 (старо име „Страшо Пинџур“). Им припаѓала на браќата Караѓулеви. Слободно е поставена во сопствен двор на стрмен терен. Се состои од приземје и кат. Начинот на изградба е својствен за архитектурата на Стариот Град на Охрид — приземјето е направено од фугиран камен, а катот е делумно од дрвена бондручна, а делумно и од камен. Меѓукатната и покривната конструкција се дрвени, а покривот е од стари турски ќерамиди. Поради големата теренска разлика, домот има два влеза — еден за приземјето и еден за првиот кат. Од истата причина приземјето е делумно вкопано во земја, и тука имало стопански простории. Во него има централен трем, од кој скалилата водат кон катот. На катот има средиштен чардак со две меѓусебно поврзани соби од секоја страна. Подоцна градбата е разделена на четири независни делови (по два на секое ниво). Фасадата има еркерно издаден кат, издаден оџак, одвени ошивки по аглите и околу прозорците, како и богато профилирана стреа.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Охрид

## Наводи

Караѓулеви
Караѓулеви
Категорија:Караѓулеви