open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Никола Маца

**Никола Маца** (10 март 1790 – 2 август 1865) бил италијански католички свештеник и учител од Верона во 19-ти век. 

Неговите мисии како свештеник биле посветени на евангелизација на Централна Африка, поради што се стекнал и со прекарот „Дон Конго“ од страна на неговите современици.  Покрај свештеничките мисии, тој бил посветен на обезбедување еднакво образование за луѓе од сиромашни семејства и образование во традиционален христијански дух. 

Процесот за неговата беатификација започнал во 1925 и завршил во 2013 кога Папа Франциск го прогласил за Почитуван. 

## Живот
Роден е во 1790 во Верона како најстарото дете на семејство трговци. Неговите родители, Луиџи Маза и Роза Пајола, држеле продавница за свила и ткаенини во Плоштадот на билките, еден од најзначајните пазарски плоштади во Верона во времето на Римското Царство. По Првиот италијански поход на Наполеон Наполеон Бонапарт, тој заедно со неговото семејство во 1797 се преселиле во мало селце наречено Марцелиз, дел од Италијанската комуна Сан Мартино Буон Алберго. Во 1821 година, неговиот татко бил принуден да го продаде својот имот и вила поради финансиски тешкотии. 
десно|мини|Маца ги благословува мисионерите.

## Беатификација
Процесот за неговата беатификација започнал во 1925 и истрагата траела до 1927. Неговите записи биле одобрени на 30 март 1931 година, а втор процес започнал во Верона во 1934 и бил затворен во 1937. Последната истрага за неговиот живот била започната во 1988, и завршила во 1989. 

Тој бил прогласен за Почитуван на 3 јуни 2013 од страна на Папа Франциск, кој потврдил дека Маца поседувал херојска доблест, еден од условите за беаитификација. 

## Наводи

## Надворешни врски

* Хагиографски круг
Категорија:Починати во 1865 година
Категорија:Родени во 1790 година
Категорија:Свештеници
Категорија:Италијански свештеници
Хрватска кинотека

**Хрватска кинотека** () ― националниот филмски архив на Хрватска. Член е на Меѓународниот сојуз на филмски архиви и на Здружението на европски филмски архиви и кинотеки. Архивот бил основан во 1979 година.

## Поврзано

* Списоци на филмски архиви
* Кинематографија на Хрватска

## Наводи

## Надворешни врски

* Хрватска кинотека
* Хрватска кинотека на службеното мрежно место на Хрватската енциклопедија

Категорија:Архиви во Хрватска
Категорија:Филмски организации во Хрватска
Категорија:Уметнички организации основани во 1979 година
Категорија:Филмски архиви во Европа
Категорија:Појавено во 1979 година во Хрватска
Архив на Босна и Херцеговина

**Архив на Босна и Херцеговина** ― национален архив на Босна и Херцеговина, сместен во Сараево. Тој бил основан на 12 декември 1947 година.

## Немири од 2014 година
За време на немирите во Босна и Херцеговина во 2014 година, голем број историски документи биле уништени кога делови од Архивот на Босна и Херцеговина, сместен во претседателската зграда, биле запалени. Меѓу изгубениот архивски материјал биле документи и подароци од доцниот отомански период, изворни документи од австроунгарското владеење во Босна и Херцеговина од 1878 до 1918 година, како и документација од меѓувоениот период, владеењето на Независната Држава Хрватска од 1941 до 1945 година, документи од следните години и околу 15.000 досиеја од Комората за човекови права на Босна и Херцеговина од 1996 до 2003 година. Во депоата што изгореle, околу 60 проценти од материјалот бил изгубен, според проценките на Шабан Захировиќ, раководител на Архивот.

Од седумте босански бунтовници осомничени дека го започнале пожарот, двајца (Салем Хатибовиќ и Нихад Трнка) биле уапсени.

На 4 април 2014 година, Хатибовиќ и Трнка биле ослободени (иако сè уште под сомнение за тероризам), под услов да не го менуваат местото на живеење и да се воздржат од каков било контакт едни со други. И двајцата имале обврска да се јавуваат во полиција еднаш неделно.

## Поврзано

* Архив на Федерација Босна и Херцеговина
* Архив на Република Српска
* Список на државни архиви

## Наводи

## Надворешни врски

* Службена мрежна страница 

Категорија:Државни архиви
Категорија:Архиви во Босна и Херцеговина
Категорија:Појавено во 1947 година во Босна и Херцеговина
Државен архив во Осиек

**Државен архив во Осиек** () ― главна јавна установа одговорна за зачувување на архивски материјали во Осиечко-барањската Жупанија, која се наоѓа во Осиек во источна Хрватска. Државниот архив во Осиек содржи приближно 1.500 збирки и архивски материјал, со вкупно над 8.000 линеарни метри материјал и повеќе од 50.000 фотографии.

## Историја
Архивот бил основан по завршувањето на Втората светска војна во Југославија во 1947 година со одлука на властите на Народна Република Хрватска. Во декември 1991 година, за време на Хрватската војна за независност, архивот, заедно со другите установи во Хрватска, бил во опасност од уништување, што поттикнало повици од меѓународни научници за заштита.

## Поврзано

* Список на архиви во Хрватска

## Наводи

## Надворешни врски

* Службена мрежна страница
Категорија:Историја на Славонија
Категорија:Архиви во Хрватска
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Статии со текст на хрватски
Категорија:Култура во Осиек
Категорија:Појавено во 1947 година во Хрватска
Каловаџик

**Каловаџик** или **Горно Калово** (, *Дексамени*; до 1926 г. *Καλοβατζίκ*, *Каловаѕик*) — село во Скечанско, Западна Тракија, на територијата на денешната општина Скеча во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Драмски Чеч, северозападно од Крстополе, под врвовите Китик (1.263,8 м) и Кавалаџик (1.297,5 м) во Западните Родопи, на надморска височина од 800 м. Во близина се наоѓало поголемото село Калово.

## Историја

Во XIX век Каловаџик било турско село во Драмската Каза на Драмскиот Санџак.

Во Првата балканска војна во 1912 г. селото е окупирано од бугарска војска. По Втората балканска војна во 1913 г. истото е припоено кон Грција. Таа година селото броело 128 жители, кои во 1920 г. се намалиле на 99 лица.

Во 1923 г. сите жители се иселени во Турција по сила на Лозанскиот договор, а на нивно место се населиле неколку бегалски семејства.  Во 1926 г. селото е преименувано во *Дексамени* (Δεξαμενή).**

Поради немање поволни услови за живеење, новодојденците непосредно пред Втората светска војна го напуштиле селото и се иселиле во други места, поради што Каловаџик бил избришан од евиденција.

## Наводи

;Забелешки

Категорија:Скеча (општина)
Категорија:Чеч
Државeн архив во Вуковар

**Државен архив во Вуковар** (, српски: Државни архив у Вуковару) ― главната јавна установа одговорна за зачувување на архивски материјали во Вуковарско-сремската Жупанија, кој се наоѓа во Вуковар, источна Хрватска.  Државниот архив содржи приближно 243 збирки, со вкупно над 1.500 линеарни метри архивски материјал. 

## Историја
Архивот бил основан со одлука на Владата на Хрватска во 2007 година и започнал со работа во 2008 година. Архивот е организациски поделен на две местоположби, со формално седиште и администрација во Вуковар и архивски материјали со стручњаци во Винковци. Со оглед на тоа што Винковци е најголемото и средишно сместено урбано населено место во жупанијата, многу други јавни установи во областа се поделени помеѓу двата града. Пред отворањето на архивот, целото подрачје било покриено од страна на Државниот архив во Осиек.

## Поврзано

* Список на архиви во Хрватска
* Историски архив „Срем“ (во војводинскиот дел на Срем)

## Наводи

## Надворешни врски

* Службено мрежно место
Категорија:Историја на Срем
Категорија:Историја на Славонија
Категорија:Архиви во Хрватска
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Статии со текст на хрватски
Категорија:Историја на Вуковар
Категорија:Згради и градби во Вуковар
Категорија:Појавено во 2007 година во Хрватска
Yakuza (франшиза)

***Yakuza*** (, *Ryū ga Gotoku*, македонски: *Јакуза*) — серијал видеоигри со акционо-авантуристички стил, развиен од Sega. Серијалот потекнува од желбата на Тошихиро Нагоши да создаде игра што го прикажува начинот на живот на јакузата, првично борејќи се да најде платформа за проектот сѐ додека Sega не покажала интерес за серијалот.

Серијалот првенствено се сосредоточува на Казума Кирју, член на јакузата од кланот Тоџо. Додека Кирју често му помага на кланот Тоџо, серијалот исто така го истакнува неговото барање поинаков начин на живот преку одгледување сирачиња. Играчкиот процес на серијалот го прикажува играчот како управува со отворен свет каде што може да се сретне со непријатели или да преземе активности во градот за да стекне искуство.

Првата игра во серијата, *[[Yakuza (видеоигра)|Yakuza]]*, била издадена за PlayStation 2 во 2005 г. Серијалот станал голем трговски успех, при што Sega објавила дека до 2017 г. се продадени вкупно 10,5 милиони примероци. Популарноста му овозможила на серијалот да се прошири и во други медиуми, вклучително и филмски екранизации.

## Игри

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Видеоигри со отворен свет
Категорија:Акциско-авантуристички игри
Категорија:Серијали на видеоигри
Државен архив во Славонски Брод

**Државен архив во Славонски Брод** () ― главната јавна установа одговорна за зачувување на архивски материјали во Бродско-посавската жупанија и Пожешко-славонската жупанија, сместен во Славонски Брод во источна Хрватска.

## Историја
Поради собирањето на документи во градскиот музеј и потребата од систематско собирање и соодветно складирање, во 1957 година била покрената иницијатива за основање архив во Славонски Брод. Ова било дел од поширок план за создавање нова мрежа на архиви во Народна Република Хрватска. Хрватскиот архивски совет ја поддржал иницијативата, што довело до основање на Историскиот архив на Славонски Брод на 16 март 1959 година, со одлука на Народниот одбор на Жупанијата Славонски Брод. По независноста на Хрватска, Министерството за култура ја презела улогата на надлежник на архивите, на 27 мај 1994 година. По директивите на Министерството за култура, на 21 јануари 1993 година, архивот бил преименуван од Историски архив во Славонском Брод (хрватски: Historijski arhiv u Slavonskom Brodu) во Повестен архив во Славонски Брод (хрватски: Povijesni Arhiv u Slavonskom Brodu). Поимот „историски“ бил заменет со „повестен“, што доаѓа од коренот „повест“ и е синомим на зборот „историја“. Додека „povjesten“ (повестен) е изведен исклучиво од хрватски лексикони, „historijski“ (историски) е заедничка верзија низ целиот српско-хрватски јазичен простор. Оваа промена означи поширок тренд на поместување кон нагласување на националниот јазичен идентитет во тоа време. Архивот бил повторно преименуван во 1997 година во сегашното име. Во 2024 година, архивот организирал церемонија по повод 65 години од своето работење.

## Поврзано

* Список на архиви во Хрватска

## Наводи

## Надворешни врски

* Службено мрежно место

Категорија:Историја на Славонија
Категорија:Славонски Брод
Категорија:Архиви во Хрватска
Категорија:Појавено во 1959 година во Хрватска
Категорија:Статии со текст на хрватски
Бугарски историски архив

**Бугарски историски архив** (бугарски: Български исторически архив) ― архив кој функционира како дел од Националната библиотека „Св. Кирил и Методиј“, и чува повеќе од 1,5 милиони документи и посебна збирка „Портрети и фотографии“, која се состои од 80.000 фотографии, сите од историско значење за Бугарија и Балканот.

## Историја
Архивот е еден од најраните складишта на историски документи во Бугарија. Основан е во 1878 година, веднаш по ослободувањето на Бугарија и тогаш бил познат како Архивско одделение на библиотеката. До основањето на Државниот архивски фонд во 1951 година, функционирал како национален архив.

## Содржина
Најголемиот број документи потекнуваат од периодот од средината на 19 век до средината на 20 век, што го претставува Бугарскиот национален преродбенски период и периодот по ослободувањето на Бугарија. Исто така, подробно се опфатени и ослободителните борби во Македонија и Одринскиот крај, по ослободувањето во 1878.

Некои од најзначајните примероци од архивот се:

* џебната тетратка на Васил Левски
* џебната тетратка на Христо Ботев
* фрагмент од пергамент со минијатурно писмо на грчки, од 11 век, најстариот ракопис во архивата

## Надворешни врски

* Службена мрежна страница на архивот   

Категорија:Историографија на Бугарија
Категорија:Државни архиви
Категорија:Архиви во Бугарија
Категорија:Историографија на Македонија
Категорија:Појавено во 1878 година во Бугарија
Државен архив - Варна

**Државен архив - Варна** () ― главната јавна установа одговорна за зачувување на архивски материјали во областите Варна, Шумен, Добрич и Трговиште во источна Бугарија. Архивот бил основан во 1952 година. После реконструкцијата во 1997 година, архивот е сместен во најстарата јавна зграда во градот, првично изградена како конак. По ослободувањето на Бугарија во 1878 година, таа служела како Окружна полициска управа. Зградата има историско значење како место каде што кнезот Александар I Батенберг го прогласил Обединувањето на Бугарија и Источна Румелија на 6 септември 1885 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* Службено мрежно место
Категорија:Архиви во Бугарија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Статии со текст на бугарски
Категорија:Згради и градби во Варна
Категорија:Појавено во 1952 година во Бугарија
Лисичје (велепоседнички дом)

**Дворец Лисичје** (словенечки: Dvorec Lisičje; германски Gayerau) ― велепоседнички дом кој се наоѓа во селото Ланишче во Oпштина Шкофљица, Словенија.

## Историја
Дворецот Лисичје бил изграден во првата половина на 16 век. Името „Гејерау“ (Geyerau) значи „јастребова чистинка“. Имотот некогаш ја имал најголемата цветна, ботаничка и помолошка градина во Крањска. Населбата Ланишче првпат била спомената во 1228 година.
Податотека:Valvasor_-_Dvorec_Lisičje.jpg|врска=Slika:Valvasor_-_Dvorec_Lisičje.jpg|алт=Valvasorjeva upodobitev dvorca, 1679| Валвасоров приказ на домот, 1679 година
Податотека:Dvorec_Lisičje_v_katastru.jpg|врска=Slika:Dvorec_Lisičje_v_katastru.jpg|алт=Dvorec Lisičje na franciscejskem katastru za Kranjsko, 1823-1869| Имотот Лисичје во францисканскиот катастар за Крањска, 1823-1869


## Наводи

* Иван Стопар, *Zbirka Grajske stavbe*, издавачка куќа „Вихарник“, Љубљана.

## Поврзано

* Список на замоци
* Список на велепоседнички домови во Словенија
* Список на тврдини во Словенија

## Надворешни врски

* 
Категорија:Ланишче
Категорија:Велепоседнички домови во Словенија
Категорија:Недвижни споменици од месно значење на Општина Шкофљица
Ново Цеље

**Ново Цеље** ― населено место веднаш до Добриша Вас помеѓу Цеље и Жалец. Основано било во 1989/98 година од дел од територијата на населеното место Добриша Вас. Во 2015 година, местото имало осум жители, а во 2025 година 15.

Тука се наоѓа велепоседничкиот дом Ново Цеље од 18 век, најзначајниот пример за архитектонското наследство во Долносавињската Долина.

Се наоѓа на главниот пат помеѓу Петровче и Жалец. Зградата претставува и едно од најубавите барокни архитектонски творби во Словенија. Таму, пред велепоседничкиот дом, се наоѓал замокот Брутнберг (месно наречен Плумберк). Во 1752 година (1755 година), го купил за 25.000 гулдени грофот Антон Гајсрук, кој се сметал себеси за наследник на цељскиоте грофови. Тој го срушил стариот замок и изградил нов, сличен на виенскиот летен дворец Шенбрун. Во изградбата користел и материјали од Горниот цељски замок, што дополнително го забрзало неговото пропаѓање.

Влезот во домот Ново Цеље, веднаш лево од железничката линија Цеље-Велење, е украсен со статуи на Херкул и Самсон. Некои од статуите од имотот сега се чувани во Народниот музеј на Словенија во Љубљана.

Во средината на 19 век, некое време бил во сопственост на Ј.Л. Хаусман, татко на поетесата Фани Хаусман. Во 1860-тите, на неговите имоти бил одгледуван хмељ, по примерот на јужната германска покраина Баден-Виртемберг, што претставувало почеток на одгледувањето хмељ во Словенија. Пред Втората светска војна, во него се наоѓала болница за душевно болни. Во јуни 1941 година, припадници на германските вооружени сили депортирале 357 пациенти од тука. Тие биле погубени во гасни комори во Хартхајмовиот замок во близина на Линц, каде што повеќе од 18.000 умствено болни и инвалиди од цела Германија биле убиени во 1940 и 1941 година. Општина Жалец, сопственик на зградата, поставила спомен-плоча на влезот во чест на овој настан. Внатрешноста е делумно реставрирана.

## Галерија

Податотека:Novo_Celje_pred_nevihto.jpg|врска=Slika:Novo_Celje_pred_nevihto.jpg|алт=Graščina Novo Celje, severno pročelje.| Домот во Ново Цеље, северна фасада.
Податотека:Novo_Celje_002.jpg|врска=Slika:Novo_Celje_002.jpg|алт=Južna stena z uro| Јужниот ѕид со часовникот.


## Поврзано

* Список на населени места во Словенија

## Наводи

## Општи извори

* 

Категорија:Страници со лошо заокружени бројки
Ванчо Балевски

**Ванчо Балевски** (, ) — македонски фудбалер и тренер. Играл како играч од средниот ред за ФК Вардар. Исто така, играл во странство за „Карлсруер“ во Бундеслигата, како и за „Торонто Метрос-Кроација“ во Северноамериканската фудбалска лига.

## Кариера како играч
Ванчо е роден во Скопјe на 3 јули 1947 година како син на Тодор Балевски, кој играл за „Вардар“ во текот на доцните 1940-ти и 1950-тите. Вдахновен од својот татко и под менторство на својот соиграч Урош Петровски, Ванчо се искачувал во рангот и ги добивал пофалбите на играчи како Миљан Миљаниќ и Анте Младиниќ, а потоа почнал да игра во младинската репрезентација на Македонија. Тој постигнал понатамошен успех достигнувајќи до младинската репрезентација на Југославија заедно со Михајло Чаршафски и Лазар Мојсов. И покрај првичните успеси во фудбалската кариера, тогашниот тренер на „Вардар“, Хуго Рушевљанин, сметал дека Балевски не е доволно добар за да игра за првиот тим. Разочаран, Балевски преминал во месниот ривал Работнички, каде што играл заедно со Томче Филиповски, Јосиф Сребров, Миди Каратошев и Панде Наков. За Работнички играл две сезони, сè до доаѓањето на новиот тренер на „Вардар“, Душан Варагиќ, кој му понудил на Балевски да се врати во својот матичен тим.

По краток престој во задолжителната воена служба, тој го имал својот прв настап во сезоната 1968-69 во Првата југословенска лига, каде што настапил само шестпати поради неговото доцно пристигнување. Следната сезона, 1969-70, тој бил поприсутен во текот на сезоната и имал 27 настапи. И покрај ова, клубот испаднал од највисоката лига на југословенскиот фудбал. За среќа на Балевски и неговите соиграчи, тренерот Кирил Симоновски веднаш го вратил клубот од Втората лига, а Балевски бил вториот најдобар стрелец за клубот со девет гола, по 16-те на Крсто Врбица. Следната сезона 1971-72 ја виде една од најдобрите сезони на Балевски, бидејќи тој бил најдобар стрелец со 8 гола во 34 настапи. До неговата последна сезона во сезоната 1974-75, Балевски имал 379 настапи за „Вардар“ и постигнал 128 гола, вбројувајќи се меѓу десетте најдобри стрелци на клубот.

По неговата успешна кариера во „Вардар“, Балевски потпишал договор со Хајдук Сплит во втората половина од сезоната 1974-75, каде што одиграл само 16 натпревари и постигнал три гола. Откако клубот ја освоил титулата и останал во Прва лига на Југославија во сезоната 1975-76, Балевски заминал во Германија, каде играл за Карлсруер, во сезоната 1976-77. Таму останал во првата половина од сезоната 1977-78, сè додека не го привлекол вниманието на тренерот на Торонто Метрос-Кроација, Домагој Капетановиќ, и одиграл 14 натпревари и постигнал 7 гола. Последната сезона пред да се пензионира, ја поминал во „Олимпија Љубљана“ во сезоната 1978-79.

## Кариера како менаџер
Балевски го наследил Добре Димовски како селектор на женската фудбалска репрезентација на Македонија од 2014 до 2016 година.

## Наводи

## Надворешни врски
*

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Фудбалери од Скопје
Категорија:Фудбалери на ФК Вардар (Скопје)
Категорија:Фудбалери на ФК Работнички (Скопје)
Категорија:Фудбалери од Бундеслигата
Категорија:Македонски иселенички фудбалери
Категорија:Југословенски фудбалери
Пат кон југот

***Пат кон југот*** () — американски антологиски филм на ужасите од 2015 г. во режија на Radio Silence, Роксана Бенџамин, Дејвид Брукнер и Патрик Хорват. Продуценти на филмот се Бред Миска и Роксана Бенџамин. Филмот премиерно бил прикажан на Меѓународниот кинофестивал во Торонто на 16 септември 2015 г., а на 5 февруари 2016 г. започнал со ограничено прикажување во кината низ САД.

Филмот бил вклучен на бројни списоци за најдобри филмови на ужасите во 2016 г., вклучувајќи ги и оние на списанијата и порталите *[[Ролинг стоун|Rolling Stone]]*, BuzzFeed и Thrillist.

## Содржина
На еден пуст дел од автопатот низ пустината, преморени патници — двајца мажи што бегаат од сопственото минато, музичка група на пат кон својот следен настап, човек што се обидува да стигне дома, брат во потрага по својата одамна изгубена сестра и семејство на годишен одмор — се принудени да се соочат со своите најголеми стравови и најмрачни тајни во низа меѓусебно поврзани приказни на ужас и каење на отворениот пат.

## Улоги

|-
| Чад Вилела || Мич
|-
| Мет Бетинели-Олпин || Џек
|-
| Фабијан Терес || Сејди
|-
| Хана Маркс || Ева
|-
| Натали Лав || Ким
|-
| Кејт Бихан || Кејт
|-
| Дејви Џонсон || Дејл
|-
| Сузан Берк || Бети
|}

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 2015 година
Категорија:Американски хорор-филмови
Категорија:Американски филмови на патот
Васил Јовковски

**Васил Наум Јовковски** ( во  —  во близина на ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Васил бил роден во селото Љубојно во земјоделско, семејство. Во Народноослободителното движење се вклучил во 1943 година. Со навлегувањето на бугарските фашистички војски во селото бил уапсен, а потоа на ѕверски начин убиен во близина на родното место. Неговата сопруга Божана, исто така била дел од народноослободителното движење за ослободување на Македонија.

## Поврзано

* Софија Јовковска
* Божана Јовковска

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Доста Јонеска

**Доста Јанева Јонеска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Учествувала во НОД од јануари 1944 година. Собирала храна и облека за партизанскоит одред на Караорман и чувала илегалци.  

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Парасија Јовеска

**Парасија Костова Јовеска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Учествувала во селото Крушеани во периодот од август 1944 до мај 1945 година. Работела во организацијата на АФЖ и била претседателка на истата.  
## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Размена Јоноска

**Размена Јоноска** (во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Учествувала во НОД од јануари 1944 година како курир меѓу селата Кнежино и Осој. Работела меѓу жените во селото. Чувала илегалци.

## Поврзано

* Лубе Јоноски

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Стојанка Јовеска

**Стојанка Јовеска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Во време на окупацијата живеела во селото Јагол Доленци. Во НОД учествувала од октомври 1943 година. Честопати била испраќана во Кичево по илегален материјал. Собирала и подготвувала храна за борците.  
## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Милојка Јовчевска

**Милојка Каранфилова Јовчевска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Во НОД се вклучила, од 1944 година. Заедно со други жени од селото учествувала иа митингот во селото Трговиште, носела муниција од селото Длабочица до селото Рамно и од Китка до Длабочица. Учествувала во собирање
и носење храна на партизаните, криела партизани во посебно изградена скривница во нејзината бавча. Работела во Одборот на АФЖ во селото.  
## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Божана Јовковска

**Божана Никола Јовковска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Учествувала во НОД од јули 1943 година покрај нејзиниот сопруг Васил Јовковски кој бил организиран, а на ѕверски начинн убиен од бугарскиот окупатор. Меѓутоа, во нејзиниот дом и понатаму наоѓале cигурно засолниште илегалците од теренот и некои раководители на НОВ и ПОМ, грижејќи се за нивната исхрана. Таа била врска со Партизанскиот одред. Поради покажаната активност, бугарскиот окупатор во пролетта 1944 година ја интернирал во Асеновград, Бугарија.  
## Поврзано

* Софија Јовковска
* Васил Јовковски

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Категорија:Македонци во логорот Свети Никола (Асеновград)
Крстана Јовчевска

**Крстана Јовчевска** ( во  —  во ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
На напредиото работничко движење му припаѓала пред војната. Како мајка на народниот херој Димче Еребица, нејзиниот дом бил ставен на располагање на МК КПЈ - Куманово од 1941 година. Особено по загинувањето на својот син во октомври 1941 година, Крстана останала непоколеблнва во својата борба против окупаторот, а особено со делувањето на Вториот кумановски партизански одред во чии борбени акции о гледала исполнувањето нa идеалите на загинатиот син. Нејзиниот дом бил претворен во партизанска база. Тука се чувало оружје и храна, а доаѓале и партизанските курири, кои ги примала како свои синови и ќерки.  
## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Димче Величковски-Еребица

**Димче Јовчев Величковски-Еребица** *(прекар Барутана)* ( во  —  во ) — учесник во НОВ на Македонија, столар, комунистички деец и првоборец.

## Животопис
Станал член на Синдикалната подружница на дрводелските работници и член на СКОЈ (1924), а потоа и член на МК на СКОЈ во Куманово (1925). Во партиската провала на членовите на КПЈ во Куманово (1929), заедно со други 14 активисти, бил уапсен на отслужување на воениот рок во Крушевац и спроведен во Куманово, а на судењето во Белград (јануари, 1930) бил осуден на 7 години. Пресудата ја издржувал во Казнениот завод во Сремска Митровица заедно со поголема група истакнати македонски револуционери, каде што учествувал во 16-дневниот штрајк со глад. Таму бил близок со Моша Пијаде. По враќањето пак продолжил со партиската активност, поради што, заедно со 20 други кумановски комунисти, бил интерниран во Меѓуречје кај Ивањица (1940). По Априлската војна (1941) се вратил во Куманово и станал борец на Козјачкиот НОПО (12-17. Ⅹ 1941). При разбивањето на Одредот од бугарската војска и полиција, бил заробен и при спроведувањето убиен.

*„Да се стрела тој џган, што го лаже и злосторствува народот"* *-* реакција на Димче за теророт кој го спроведувала бугарската окуапциона војска.

### Во чест на Димче Еребица
Во Куманово една фабрика и едек ракоменте клуб се именувани по него. 

Народот ја има испеано и народна песна *(Битка се бие кумановско поле)* во негова чест.

## Наводи

## Надворешни врски

* Димче Величковски - Еребица
* „Приказни за храброст, испишани на камен: Спомениците од НОБ во Куманово“

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Димка Јовческа

**Димка Јовческа** ( во  —  во ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Учествувала во НОД од летото 1942 година. Во нејзиниот дом престојувале илегалци, а таа се грижела за нивната исхрана и безбедност. Исто така, нејзиниот дом бил врска на селото Врбјани со партиските организации од околните села, а Димка била често ползувана за одржување на врски. Носела храна и други материјали до партизанската база на планината Славеј.  
## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Самсон

**Самсон** () — старозаветен судија херој, кој се прославил со своите подвизи во борбата против Филистејците.

Најпознатиот мотив е оној за неговата љубов кон лукавата Далила, која ја дознала тајната на неговата натчовечка сила — неговата долга коса. Таа му ја потстрижала косата и го предала во заробеништво на Филистејците.

## Раѓање
Според Библијата, Самсон живеел во времиња на постојани судири меѓу Израел и Филистеја, при што Бог повеќепати ги предавал Израилците во рацете на Филистејците за да ги дисциплинира. Таткото на Самсон бил Маној — човек од Дановото племе, чија жена првично била неротка. Еден ден пред неа се појавил ангел Господов, кој ѝ кажал дека Бог ќе ја дарува со син што ќе го поведе израилскиот народ против Филистејците. За таа цел, таа требало да се воздржува од алкохол и да не ја потстрижува или сече косата на своето дете. Тоа ќе биде Назореј уште од своето раѓање. Жената на Маној му поверувала на ангелот, а самиот тој му се молел на Бога неговиот пратеник да се појави уште еднаш за да ги научи како да се грижат за момчето што ќе им се роди.

Откако ангелот Господов се вратил, Маној го прашал за неговото име, но тој одговорил: „*Зошто прашуваш за името мое? Тоа е чудесно*“. Тогаш Маној подготвил жртва за него, но ангелот ја одбил и рекол дека таа може да биде принесена само за Бога. Ангелот ги допрел жртвите и тие се запалиле, а тој се вознел кон небото. Овој настан оставил голем впечаток кај Маној и тој се плашел за својот живот поради верувањето дека никој не преживува откако ќе го види Бога. Жена му, пак, го успокоила велејќи му дека Бог нема намера да ги убие штом им открил такви нешта. Подоцна им се родил синот и бил одгледан според дадените насоки.

## Во христијанството
Христијанските богослови, толкувајќи ја Книгата на судиите, преку примерот со Далила го нагласуваат значењето на борбата против телесните страсти:

Јован Златоуст во однесувањето на Далила гледал вмешаност на ѓаволот:

Истовремено, самоубиството на Самсон („Умри, душо моја, со Филистејците“) со векови ги збунувало богословите, убедени во грешноста на самоубиството. Свети Августин изнел мислење дека смртта на Самсон не може да се смета ниту за убиство, ниту за самоубиство, бидејќи тој не бил воден од сопствената волја, туку од Светиот Дух. Џон Дон во трактатот „Бијатанатос“ (1608) не само што ја навел смртта на Самсон како аргумент во одбрана на самоубиството, туку и маките на Христос на крстот ги толкувал како самоубиство, особено што според традиционалната богословска доктрина, Самсон со својата жртва за народот е предвесник и симбол на Христос.

## Наводи

## Надворешни врски

* Catalogue entry

Категорија:Библиски личности
Категорија:Израелска култура
Категорија:Пророци
Категорија:Личности од Стариот завет
Плав

**Плав** () e гратче и општината во Црна Гора. Според пописот од 2023 година имало 4.121 жител. Гратче е претежно бошњачко.

;Етнички состав во гратче

;Етнички состав во општината

Во Плав е роден југословенски поет Радован Зоговиќ и црногорски пејач Екрем Јевриќ.

## Населени места
Населби во општината: Бабино Поље, Богајиќи, Брезојевица, Будевице, Велика, Војно Село, Горна Рженица, Ѓуричка Ријека, Јара, Јасеница, Комарача, Корита, Машница, Метех, Мурино, Новшиќи, Пепиќе, **Плав**, Прњавор, Скиќ, Хакање, Хоти.

мини|центар|250п|Општина Плав во Црна Гора

## Поврзано
* Плавско Езеро
* Градови во Црна Гора

## Наводи


Категорија:Градови во Црна Гора
Категорија:Општини во Црна Гора
Категорија:Бошњачки населби во Црна Гора
Јазид I

**Јазид I ибн Муавија** бил вториот калиф на Омејадската династија (680–683), познат како еден од најконтроверзните владетели во исламската историја, особено поради битката кај Карбала и смртта на имам Хусеин. Неговото владеење траело само три години, но оставило длабоки и трајни поделби меѓу сунитите и шиитите.

## Ран живот
Јазид I е роден околу 645 година во Сирија, како син на Муавија I, основачот на Омејадскиот калифат, и Мејсун бинт Бахдал. Уште како млад бил вклучен во воени походи, меѓу кои и обидот за опсада на Константинопол. По смртта на неговиот татко во 680 година, Јазид го наследил престолот, со што се воспоставила првата наследна династија во исламот. Ова наследување било спорно, бидејќи многу муслимани сметале дека калифатот не треба да биде наследен, туку избран.

## Владеење
Најзначајниот и најтрагичен настан од неговото владеење е битката кај Карбала во 680 година, каде што имам Хусеин, внукот на пророкот Мухамед и син на Али ибн Абу Талиб, бил убиен заедно со своите следбеници. Овој настан станал симбол на жртва и неправда, особено во шиитската традиција, и до денес е централна точка на шиитската религиозна меморија. За сунитите, пак, Јазид останал легитимен калиф, но со лоша репутација поради неговата суровост и раскошен животен стил.

За време на неговото владеење избувнале повеќе востанија, вклучувајќи го и бунтот во Медина, кој бил задушен со сила. Јазид исто така се соочил со отпор од страна на Абдула ибн ал-Зубејр, кој се прогласил за калиф во Мека. Неговата власт никогаш не била целосно стабилна, а неговата смрт во 683 година на возраст од околу 37 години оставила калифатот во криза. По него кратко владеел неговиот син Муавија II, но Омејадите се соочиле со сериозни предизвици и граѓански војни.

Категорија:Омејади
Муавија II

**Муавија II ибн Јазид** бил третиот калиф на Омејадската династија, владеел многу кратко (683–684) и останал запаметен како млад и слаб владетел кој не успеал да ја стабилизира империјата во време на граѓанска војна.

## Ран живот
Муавија II е роден околу 664 година во Сирија, како син на Јазид I и внук на Муавија I, основачот на Омејадскиот калифат. На престолот се искачил по смртта на неговиот татко Јазид I во 683 година, но бил многу млад, околу 19 години, и без политичко искуство. Неговото владеење се совпаднало со периодот познат како Втора фитна, голема граѓанска војна во исламскиот свет, кога легитимитетот на Омејадите бил жестоко оспоруван.

## Владеење
Муавија II имал власт само во Дамаск и делови од јужна Сирија, додека големи делови од империјата биле под контрола на неговите противници. Најсилен ривал му бил Абдула ибн ал-Зубејр, кој се прогласил за калиф во Мека и добил широка поддршка во Хиџаз и други региони. Муавија II бил болен и слаб, па не можел да води активна политика или воени кампањи. Се вели дека дури и одбил да ја преземе целосната одговорност за калифатот, признавајќи дека не е способен да владее.

Неговото владеење траело само неколку месеци, а тој починал во 684 година во Дамаск, на возраст од околу 19–20 години. Со неговата смрт завршила Суфијанидската гранка на Омејадите (потомци на Муавија I), а власт ја презел Марван I, кој ја основал новата Марванидска линија на Омејадската династија.

Категорија:Омејади
Марван I

**Марван I ибн ал-Хакам** бил четвртиот калиф на Омејадската династија (684–685) и основач на новата „Марванидска“ гранка на Омејадите. Неговото владеење било кратко, но пресудно за опстанокот на династијата во време на Втората фитна (граѓанска војна).

## Ран живот
Марван I е роден околу 623 или 626 година во Мека, во влијателното семејство на Омејадите. Тој бил внук на Умеја ибн Абд Шамс и припадник на истата линија што ја дала и Муавија I. Во младоста служел како администратор и војсководец, а за време на владеењето на неговиот братучед калифот Усман (644–656) учествувал во походи против Византијците во Северна Африка, каде стекнал богатство и углед.

## Владеење
По смртта на Муавија II во 684 година, Омејадската власт била во криза. Многу региони го признавале Абдула ибн ал-Зубејр како калиф, а Сирија и Ирак биле во немири. На собирот во Џабија, сириските племиња го избрале Марван за калиф, со што започнала нова династичка линија – Марванидите. Неговата задача била да ја консолидира власта и да ја спаси династијата од распад.

Најважниот настан од неговото владеење е битката кај Марџ Рајт (684), каде што силите на Марван ги поразиле приврзаниците на ибн ал-Зубејр и племињата што му се спротивставиле. Со оваа победа тој ја обезбедил контролата врз Сирија и ја зацврстил позицијата на Омејадите. Сепак, неговата власт останала ограничена, бидејќи Хиџаз и Ирак сè уште биле под контрола на противниците.

Марван I владеел помалку од една година и починал во април или мај 685 година, на возраст меѓу 59 и 63 години, најверојатно во Дамаск или во ал-Синабра. По него престолот го наследил неговиот син Абд ал-Малик ибн Марван, кој станал еден од најзначајните калифи на Омејадската династија и ја претворил во силна империја.

Марван I останува запаметен како владетел кој ја спасил династијата од колапс и поставил темели за нејзиното продолжено владеење. Иако неговото време било кратко, неговата улога била клучна за трансформацијата на Омејадите од нестабилна власт кон централизирана и моќна држава.

Категорија:Омејади
Абд ел-Малик ибн Марван

**Абд ел-Малик ибн Марван** бил петтиот калиф на Омејадската династија (685–705) и еден од најзначајните владетели, познат по тоа што ја консолидирал империјата, ја централизирал администрацијата и го вовел арапскиот како официјален јазик на управата.

## Ран живот
Абд ел-Малик е роден околу 646/647 година во Медина, во семејството на Марван I. Тој бил добро образован, познат како ученик во исламските науки и хадиси, пред да стане калиф. На престолот се искачил по смртта на неговиот татко во 685 година, во време на голема нестабилност – Втората фитна. Голем дел од империјата бил под контрола на неговиот ривал Абдула ибн ел-Зубејр, кој владеел од Мека.

## Владеење

Во првите години од владеењето, Абд ел-Малик се соочил со востанија и поделби. Клучна улога во неговата консолидација имал неговиот генерал Ал-Хаџџај ибн Јусуф, кој со сурови методи ја зацврстил Омејадската власт во Ирак и ја поразил опозицијата. Во 692 година, Абд ел-Малик конечно го победил ибн ел-Зубејр во Мека, со што ја обединил империјата под своја власт.

Една од неговите најважни реформи била арабизацијата на администрацијата – тој го вовел арапскиот јазик како официјален во управата и финансиските документи, заменувајќи ги грчкиот и персискиот. Ова ја зацврстило културната и политичката идентичност на исламската држава. Дополнително, тој вовел нов систем на монети, со арапски натписи и исламски симболи, што ја означило независноста на калифатот од Византија.

Абд ел-Малик е познат и по изградбата на Куполата на Карпата во Ерусалим околу 691–692 година, еден од најстарите и најзначајни исламски споменици. Овој архитектонски проект имал и политичка цел – да ја зацврсти легитимноста на Омејадите и да создаде исламски центар наспроти Мека, која тогаш била под контрола на неговиот ривал.

Неговото владеење траело дваесет години, до неговата смрт во октомври 705 година во Дамаск. По него престолот го наследил неговиот син Ел-Валид I, кој ја продолжил политиката на експанзија и стабилизација.

Абд ел-Малик останува запаметен како владетел кој ја претворил Омејадската држава од нестабилна во силна и централизирана империја. Неговите реформи во администрацијата, јазикот и монетарниот систем имале трајно влијание врз исламската цивилизација.

Категорија:Омејади
Ал-Валид I

**Ал-Валид I ибн Абд ал-Малик** бил шестиот калиф на Омејадската династија (705–715) и еден од најуспешните владетели, познат по големата експанзија на исламската империја и по значајни архитектонски проекти.

## Владеење
Роден е околу 668 година како син на Абд ал-Малик ибн Марван. На престолот се искачил во 705 година, наследувајќи го својот татко. Неговото владеење се смета за златно време на Омејадите, бидејќи империјата достигнала најголема територијална ширина. Под негово водство, муслиманските армии ја освоиле Северна Африка, стигнувајќи до Атлантикот, а од таму започнало освојувањето на Иберискиот Полуостров (711), што довело до создавање на Ал-Андалус во Шпанија. Истовремено, на исток, муслиманските сили навлегле длабоко во Централна Азија, стигнувајќи до границите на Индија.

Ал-Валид бил познат и по големи градителски проекти. Тој ја проширил и украсил Џамијата во Дамаск (Омајадската џамија), една од најимпресивните градби на исламската архитектура. Исто така, вложил во инфраструктура – патишта, болници, и системи за помош на сиромашните и инвалидите, што ја зацврстило неговата репутација како владетел кој се грижел за благосостојбата на своите поданици.

Неговото владеење било обележано со стабилност и економски просперитет, благодарение на силната администрација што ја наследил од татко му и на ефикасното управување со новите територии. Ал-Валид починал во 715 година, а по него престолот го наследил неговиот брат Сулејман ибн Абд ал-Малик.

Ал-Валид I останува запаметен како владетел кој ја проширил исламската империја до најголеми граници и оставил трајно наследство преку архитектурата и институциите што ги изградил.

Категорија:Омејади
Сулејман ибн Абд ел-Малик

**Сулејман ибн Абд ел-Малик** бил седмиот калиф на Омејадската династија (715–717), познат како владетел што ја продолжил моќта на империјата, но и како човек што ја насочил кон нови предизвици.

## Владеење
Роден е околу 674 година како син на Абд ел-Малик ибн Марван и брат на неговиот претходник Ел-Валид I. На престолот се искачил во 715 година, веднаш по смртта на Ал-Валид. За разлика од својот брат, кој бил енергичен и амбициозен, Сулејман бил повеќе внимателен и религиозно наклонет владетел.

За време на неговото владеење, империјата продолжила да се шири. Најзначајниот настан бил опсадата на Константинопол (717–718), која започнала под негово водство. Иако оваа опсада завршила неуспешно, таа претставувала еден од најголемите обиди на муслиманските армии да го освојат византискиот главен град. Сулејман исто така ја зајакнал контролата над Ирак и Хиџаз, а неговиот генерал Ал-Хаџџај ибн Јусуф останал влијателна фигура во управата.

Сулејман бил познат по тоа што се грижел за праведност и за религиозните обврски. Се вели дека бил побожен и скромен, и дека настојувал да ја води државата во согласност со исламските принципи.

Неговото владеење било кратко – починал во 717 година, на возраст од околу 43 години. Пред смртта, тој го назначил Умар II ибн Абд ел-Азиз за свој наследник, човек познат по својата побожност и реформи, што покажува дека Сулејман сакал да ја насочи династијата кон поумерено и праведно владеење.

Категорија:Омејади
Умар ибн Абд ал-Азиз

**Умар II ибн Абд ал-Азиз** бил осмиот калиф на Омејадската династија (717–720) и еден од најпочитуваните владетели, често нарекуван „*праведниот Омејад*“ поради неговата побожност, скромност и реформаторски дух.

## Ран живот
Роден е околу 682 година во Медина, во семејство поврзано со Омејадите. Бил внук на Марван I и оженет со ќерката на Абд ал-Малик, што го поврзувало со двете главни линии на династијата. Познат уште од младоста како учен и побожен човек, Умар II се истакнувал со својата наклонетост кон исламските науки и со својата скромност.

## Владеење
На престолот се искачил во 717 година, по смртта на неговиот братучед Сулејман ибн Абд ал-Малик, кој го назначил за наследник. За разлика од многу други Омејадски калифи, Умар II се обидел да ја води државата во духот на праведност и исламски морал. Тој ја намалил раскошната потрошувачка на дворот, ја ограничил моќта на гувернерите и се грижел за сиромашните и слабите.

Една од неговите најзначајни реформи била во однос на џизијата (данокот за немуслиманите). Умар II наредил дека новите муслимански преобратеници не треба да плаќаат џизја, со што ја охрабрил искрената исламизација на империјата. Оваа политика имала големо влијание врз ширењето на исламот, особено во Персија и Централна Азија.

Неговото владеење било кратко, само околу две години, но оставило силен впечаток. Починал во 720 година, на возраст од околу 38 години, најверојатно во Дамаск. Некои извори дури тврдат дека бил отруен поради неговите реформи, кои не им одговарале на влијателните кругови во династијата.

Умар II останува запаметен како исклучок меѓу Омејадските калифи – владетел кој се стремел кон праведност, побожност и морална чистота. Во исламската традиција, особено кај сунитите, тој често се смета за еден од „праведните калифи“ и се издвојува од останатите Омејади по својата репутација.

Категорија:Омејади
Јазид II

**Јазид II ибн Абд ал-Малик** бил деветтиот калиф на Омејадската династија (720–724), познат како побожен владетел, но и како човек чија политика понекогаш предизвикувала контроверзии.

## Владеење
Роден е околу 687 година, син на Абд ал-Малик ибн Марван и брат на претходните калифи Ал-Валид I и Сулејман. На престолот се искачил во 720 година, по смртта на Умар II, кој бил негов братучед. За разлика од Умар II, кој се истакнувал со реформи и праведност, Јазид II бил повеќе традиционален владетел, но сепак со силна побожност.

Еден од најпознатите настани од неговото владеење е неговата забрана на иконите и религиозните слики во црквите и јавните места, што претставува рана форма на иконоборство. Тој наредил уништување на христијанските икони и мозаици, што предизвикало големи реакции кај христијанското население во империјата. Оваа политика се смета за една од првите систематски акции против религиозната уметност во исламската држава.

Во политичка смисла, неговото владеење било релативно мирно, но не толку енергично како кај неговите претходници. Империјата останала стабилна, а администрацијата продолжила да функционира врз основа на реформите воведени од неговиот татко и брат.

Јазид II починал во 724 година, на возраст од околу 37 години, во Дамаск. По него престолот го наследил неговиот брат Хишам ибн Абд ал-Малик, кој ќе владее речиси две децении и ќе биде еден од најзначајните Омејадски калифи.

Јазид II останува запаметен како владетел кој ја одржал стабилноста на империјата, но неговата политика против иконите го издвојува како фигура што оставила специфичен белег во историјата на односите меѓу исламот и христијанството.

Категорија:Омејади
Хишам ибн Абд ал-Малик

**Хишам ибн Абд ал-Малик** бил десеттиот калиф на Омејадската династија (724–743) и еден од најдолговечните владетели, владеејќи речиси дваесет години. Неговото владеење се смета за период на стабилност, економски развој и културен напредок, но истовремено и за време на големи воени предизвици.

## Владеење
Роден е околу 691 година како син на Абд ал-Малик ибн Марван и брат на претходните калифи Ал-Валид I, Сулејман и Јазид II. На престолот се искачил во 724 година, наследувајќи го својот брат Јазид II. Хишам бил познат како строг, дисциплиниран и побожен владетел, кој настојувал да ја води империјата со ред и праведност.

За време на неговото владеење, Омејадската империја достигнала голема стабилност. Тој ја зајакнал администрацијата, го подобрил даночниот систем и се грижел за економскиот развој. Хишам бил познат по тоа што поддржувал земјоделството и инфраструктурата, а исто така вложувал во културни и архитектонски проекти.

Воените походи за време на неговото владеење биле значајни, но не секогаш успешни. На запад, муслиманските армии продолжиле со освојувања во Франција, каде што во 732 година биле поразени во битката кај Поатје (Тур) од Карло Мартел – настан што го означил крајот на муслиманската експанзија во Западна Европа. На исток, неговите генерали воделе кампањи во Кавказ и Централна Азија, но се соочувале со силен отпор.

Хишам бил познат и по својата побожност и скромност. Се вели дека живеел релативно едноставно и настојувал да ја води државата во согласност со исламските принципи. Сепак, неговата строгост понекогаш предизвикувала незадоволство кај племињата и гувернерите.

Починал во 743 година, на возраст од околу 52 години, во Дамаск. По него престолот го наследил неговиот братучед Ал-Валид II, чијо владеење било многу пократко и контроверзно.

Категорија:Омејади
Ал-Валид II

**Ал-Валид II ибн Јазид** бил единаесеттиот калиф на Омејадската династија (743–744), познат како контроверзен владетел чијо кратко владеење ја ослабило династијата и ја довело во уште поголема нестабилност.

## Владеење
Роден е околу 706 година, син на Јазид II и внук на Абд ал-Малик ибн Марван. На престолот се искачил во 743 година, наследувајќи го својот чичко Хишам ибн Абд ал-Малик. За разлика од Хишам, кој бил строг и побожен, Ал-Валид II бил познат по раскошен и хедонистички животен стил.

Историските извори го опишуваат како човек кој се занимавал повеќе со забава, поезија и раскош отколку со управување на државата. Неговата репутација како „*непобожен*“ владетел предизвикала големо незадоволство меѓу религиозните кругови и племињата. Се вели дека дури и отворено се потсмевал на исламските обичаи, што дополнително ја нарушило неговата легитимност.

Политички, неговото владеење било кратко и исполнето со конфликти. Многу племиња и гувернери одбиле да го признаат, а неговата непопуларност довела до заговори против него. Во 744 година, само една година по неговото доаѓање на власт, Ал-Валид II бил убиен во заговор организиран од негови противници, со што неговото владеење завршило нагло и насилно.

Со неговата смрт започнал период на голема нестабилност во Омејадската империја, бидејќи различни фракции се бореле за престолот. Оваа криза постепено ја ослабила династијата и ја подготвила почвата за нејзиниот пад во 750 година.

Категорија:Омејади