open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Варјашка гарда

[мини|270x270пкс|Приказ на Варјашката гарда (горе) во хрониката на [Јован Скилица од XI век]]
**Варјашка гарда** () или **Варјашка стража** — назив под кој се познати скандинавските и англосаксонските платеници (Варјаги), кои служеле во византиската војска од X до XIV век.

Овој зборовен спој за првпат е употребен во хрониката на Јован Скилица (Мадридски Скилица) во 1034 г. Варјагите пристигнувале во Византија преку Киевски Рус. Во 988 г., царот Василиј II добил од рускиот кнез Владимир Светославич одред од 6.000 души за борба против узурпаторот Варда Фока, и од нив организирал тагма (воена единица). Во текот на следните два века, Варјагите учествувале во војните што ги водело Царството и служеле како дворска стража.

Местото на нивното распоредување на почетокот бил Големиот дворец, а почнувајќи од епохата на Комнини, тоа биле дворскиот комплекс Мангана и Влахернскиот дворец.

Варјашката стража била одбрана формација (елитна единица), која се прославила со верноста кон својот господар, со физичките предиспозиции, вооружувањето, облеката и дисциплината. На нивните офицери им биле доделувани дворски звања — на пример, Харалд Суровиот го имал звањето спатарокандидат. На чело на стражата, со титула аколут, најчесто стоел Грк.

## Должности
Должностите и целта на Варјашката гарда биле слични — ако не и идентични — на службите што ги обезбедувале киевската дружина, шведскиот/норвешкиот хирд и скандинавските и англосаксонските хускарли.

Варјагите служеле како лична телохранителска единица на царот, положувајќи му заклетва за верност. Тие имале церемонијални должности како придружници и прогласувачи, и извршувале одредени полициски должности, особено во случаи на предавство и заговор.

На чело на Гардата стоел посебен офицер, аколут, кој вообичаено бил византиски поданик.

## Наводи

## Надворешни врски

* English Refugees in the Byzantine Armed Forces: The Varangian Guard and Anglo-Saxon Ethnic Consciousness by Nicholas C.J. Pappas for De Re Militari.org

Категорија:980-ти
Категорија:Викиншка ера
Категорија:Историја на Скандинавија
Категорија:Платеници
Категорија:Византиска војска
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Пасош за Пимлико

**„Пасош за Пимлико“** (англиски: *Passport to Pimlico*) – филм на режисерот Хенри Корнелиус (Henry Cornelius) од 1949 година, снимен по сценариото на Т. Е. Б. Кларк (T. E. B. Clarke). Главните улоги ги играат: Стенли Холовеј (Stanley Holloway), Бети Ворен (Betty Warren) и Барбара Мари (Barbara Murray). Во 1950 година, филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ за најдобро сценарио, а исто така бил номиниран и за БАФТА во категоријата најдобар британски филм.

## Синопсис
Жителите на еден дел од Лондон прогласуваат независност, откако откриваат една стара спогодба. Поради тоа, наеднаш настанува потреба за „пасошот за Пимлико“...

## Наводи

Категорија:Британски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1949 година
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Лондон
Категорија:Филмови на Хенри Корнелиус
Категорија:Филмови со Стенли Холовеј
Категорија:Филмови со Бети Ворен
Категорија:Филмови со Барбара Мари
Дојранска плашица

**Дојранска плашица ''(Alburnus macedonicus)**'' — ендемски вид слатководна зракоперкаста риба од семејството Leuciscidae, која живее во Дојранското Езеро. Загрозена е од падот на нивото на водата во езерото. Во 1990 година, нивото на водата се намалил за 4 до 6 метри, уништувајќи ги растенијата на дното, што пак довело до нагло намалување на видовите риби кои се хранат со алги, вклучувајќи ја и дојранската плашица. Прогнозата за видот не е поволна, со оглед на постојаното опаѓање на нивото на водата. 

Може да порасне до 14,5 см стандардна должина.  

## Опис
Дојранската плашица покажува значителни морфолошки разлики во споредба со вообичаениот облик на Alburnus, особено со тоа што грбната перка е помалку истакната. Некои зраци на перката се пократки, што доведува до намален целокупен изглед на перката. Грбната перка обично содржи околу 15 разгранети зраци, за разлика од 18-те кај стандардната варијанта, што резултира со пократка основа. Должината на перката е приближно еднаква на растојанието од задниот дел на оперкулумот до предниот раб на окото, додека кај стандардната варијанта, ова растојание се протега до ноздрите или подалеку. Дополнително, оваа варијанта има малку издолжена глава и уста, заедно со релативно помала висина на телото.

## Основни биолошки одлики
Полово созрева во третата година од животот, на должина од 7- 8 см. Се мрести порционо во раздобјето од мај до јули, па и во август, во плитка вода. Плодноста на женката се движи од 3.000 до 15.000 икри. Икрата е леплива и се прицврстува за ситен песок, чакал и растителна подлога. Ембрионалниот развој е краток и трае 4 - 5 дена. Просечната големина која ја достигнува плашицата изнесува 12 - 15 см. Максималната големина изнесува до 20 см и тежина од 50 грама. Живее и во стагнантни, олиготрофни, но и еутрофни екосистеми, а и во проточни екосистеми, главно во средните и долните текови на реките. Живее во големи и помали јата и главно се задржува во горните слоеви на водата. Во реките се задржува во помирниот дел на коритото, зад некоја препрека од трева, гранки, камења и слично. Основна храна на плашицата е зоопланктонот. Исто така се храни и со инсекти што паѓаат во водата, кукли од хирономиди и со други без‘рбетници, но и со растителна храна.

## Значење
Во Дојранско Езеро плашицата има големо стопанско значење. Таа се изловува стопански, со мрежи за на пазар, а исто така е значаен објект за рекреативен и спортски риболов. Месото од плашицата е вкусно и барано на пазарот.

## Наводи

Категорија:Таксони именувани од Станко Караман
Категорија:Критично загрозени видови според МСЗП
Категорија:Риби опишани во 1928 година
Категорија:Ендемски видови на Балканот
Категорија:Слатководни риби на Европа
Категорија:Риби на Македонија
Општина Маџари

**Месен народен одбор Маџари** ― поранешна општина во Македонија, која постоела во периодот 1945-1950 година.

## Историја
Месниот народен одбор Маџари бил основан во 1945 година. Тој бил дел од Маџарската Околија, Скопски Округ, и негови составни населени места било Јурумлери, Маџари и Трубарево. Во 1947 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Маџари останал територијално непроменет. МНО Маџари тогаш припаѓал во Скопската Околија. Во 1950 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Маџари бил укинат на сметка на соседниот и проширен МНО Кадино кој ги добил селата Јурумлери и Трубарево, како и на сметка на проширениот Град Скопје кој го добил селото Маџари.

## Население
Според пописот од 1948 година, Месен народен одбор Маџари имал 1,848 жители, односно вкупното население на Јурумлери, Маџари и Трубарево. Од таа бројка, 1,380 биле Македонци, 178 биле Срби, 177 биле Албанци, 177 биле Роми, 15 биле Црногорци, 3 биле Хрвати, 3 биле Словенци, 1 бил Турчин, 1 бил Бугарин, 1 бил Романец, 8 биле Руси, додека 4 припаднале во графата „останати и непознато“.

## Поврзано
*Список на општини во Македонија по население (1948)

## Наводи

Маџари
Маџари
Маџари
Категорија:Маџарска Околија
Категорија:Скопска Околија
Општина Миладиновци

**Месен народен одбор Миладиновци** ― поранешна општина во Македонија, која постоела во периодот 1945-1950 година.

## Историја
Месниот народен одбор Миладиновци бил основан во 1945 година. Тој бил дел од Маџарската Околија, Скопски Округ, и негови составни населени места било Бујковци и Миладиновци. Во 1947 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Миладиновци останал територијално непроменет. МНО Миладиновци тогаш припаѓал во Скопската Околија. Во 1950 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Миладиновци бил укинат на сметка на обновениот МНО Бунарџик кој го добил селото Миладиновци, како и на сметка на проширениот МНО Мршевци кој го добил селото Бујковци. 

## Население
Според пописот од 1948 година, Месен народен одбор Миладиновци имал 1,103 жители, односно вкупното население на Бујковци и Миладиновци. Од таа бројка, 882 биле Македонци, 58 биле Срби, 29 биле Албанци, 92 биле Роми, 38 биле Турци, 3 биле Црногорци, додека 1 бил Хрват.

## Поврзано
*Список на општини во Македонија по население (1948)

## Наводи

Миладиновци
Миладиновци
Миладиновци
Категорија:Маџарска Околија
Категорија:Скопска Околија
Ich komme (песна)

**„Ich komme“** е песна на финската пејачка Ерика Викман. Напишана и продуцирана е од Кристел Русберг и Јори Русберг. Песната била објавена на 17 јануари 2025 година и ќе ја претставува Финска на Евровизија 2025.

## Позадина и композиција
Песната е напишана и продуцирана од Кристел Русберг и Јори Русберг (Roos+Berg).  Таа ги спојува финската диско и електронската музика. Текстот одразува „радосна порака за задоволство, екстаза и транс состојби“ и сексуално задоволство и кулминација, кои се одразуваат во нејзината структура, што одговара на начинот на кој се постигнува сексуалниот врв.

## Наводи

Категорија:Песни за Евровизија
Категорија:Финска музика
Wasted Love (песна)

алт=Refer to caption|мини|Џеј Џеј ја изведува „Wasted Love“ на генерална проба на Евровизија 2025 пред големото финале.
„**Wasted Love**“ — деби сингл на австрискиот пејач Џеј Џеј. Песната била објавена на 6 март 2025 година, а ја напишал самиот Џеј Џеј заедно со Теодора Шпириќ и Томас Турнер. Песната била австриската репрезентација на Евровизија 2025, каде што победила со 436 поени. Со тоа, песната станала првата победничка песна за Австрија по победата на Кончита Вурст во 2014 година со „Rise Like a Phoenix“.

Според ''Kleine Zeitung'', песната била напишана за еден ден во летото 2024 година. Џеј Џеј изјавил дека песната ги опишува неговите лични искуства со невозвратена љубов и спротивставените чувства помеѓу болката и убавината. Песната добила позитивен прием во повеќето критички критики, добивајќи пофалби за нејзината музичка композиција и вокалните способности на Џеј Џеј. По победата на песната на натпреварот, „Wasted Love“ доживеала комерцијален успех во бројни земји, достигнувајќи го првото место во нејзината родна Австрија и Грција, меѓу првите пет во Литванија и Швајцарија и меѓу првите десет во пет дополнителни земји. Исто така, била сертифицирана како златна од IFPI Австрија.

## Наводи

Категорија:Статии со извори на германски (de)
Категорија:Статии со извори на шведски (sv)
Категорија:Песни за Евровизија
Сузан Колинс

**Сузан Колинс** (родена е на 10 август 1962 година) е американска авторка и телевизиска сценаристка, најпозната е како авторка на дистопискиот серијал на книги за млади и возрасни *„[[Игрите на гладните]]“*. Таа е исто така авторка на фантастичната серија за деца *„Хрониките на подземјето“*.

## Кариера
Колинс ја започнала својата кариера во 1991 година како писател на детски телевизиски емисии. Таа работела на неколку емисии за Никелодеон; *„Клариса објаснува сè“*, *„Мистериозните досиеја на Шелби Ву“*, *„Малата мечка“*, *„Освалд“* и *„Воа! Воа! Вубзи!“*. Таа била и главен сценарист за спин-офот на PBS *„Деновите на кученцата на Клифорд“*. Колинс била номинирана од Здружението на писатели на Америка во категоријата анимација за ко-сценариото на критички признатиот божиќен специјал од 2001 година, *„Дедо Мраз, бебе!“.* Откако се запознала со детскиот автор Џејмс Проимос додека работела на детската емисија „*Генерација О!“*, Колинс била инсипирирана и самата почна да пишува детски книги.

Нејзината инспирација за *„Грегор Оверлендер“*, првата книга од бестселерот *на „Њујорк тајмс“,* *„Подземните хроники“*, ја добила од *„Алиса во земјата на чудата“*, кога размислувала за тоа како има поголема веројатност некој да падне во шахта отколку во зајачка дупка и да најде нешто друго освен чајанка. Помеѓу 2003 и 2007 година, таа ги напишала петте книги од „*Подземните хроники“*: *„Грегор Оверлендер“*, *„Грегор и пророштвото на проклетството“*, *„Грегор и проклетството на топлите крвави“*, *„Грегор и тајните знаци“* и *„Грегор и кодексот на канџата“* . Во тој период, Колинс напишала и сликовница која се римува, *„Кога Чарли Мекбатон ја изгуби моќта“* (2005), илустрирана од Мајк Лестер.

Во септември 2008 година, била објавена „Игрите на гладните“, првата книга од серијалот на Сузан Колинс инспирирана од митот за Тезеј и Минотаурот и кариерата на нејзиниот татко во воздухопловните сили. Следела „Раѓање на огнот“ во 2009 година, а „Мокингџеј“ во 2010 година. Во рок од 14 месеци, 1,5 милиони примероци од првите две книги биле испечатени во Северна Америка, а „Игрите на гладните“ останале на листата на бестселери на „Њујорк тајмс“ повеќе од 60 недели. „Лајонсгејт“ ги стекнале филмските права, Колинс го напишала сценариото, а Џенифер Лоренс ја играла улогата на Катнис Евердин. Трилогијата била адаптирана во четири филма. Колинс била прогласена за една од највлијателните луѓе на „Тајм“ во 2010 година, а до 2012 година станала најпродаваната авторка на Киндл на сите времиња на „Амазон“.

На македонски јазик била издадена од издавачката куќа „Сакам книги“.

## Наводи

Категорија:Американски писатели на научна фантастика
Категорија:Американски писатели за деца
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1962 година
Легендата за Компирката Марфи

***„Легендата за компирката Марфи“*** е дел од серијалот наречена *Легендата на Еван Колфер за...*, напишана од ирскиот автор Еван Колфер, автор на бестселерот *„Артемис Фаул* “. Книгата била илустрирана од Глен Мекој. Во серијалот  се зборува за двајца браќа: Вил, девет години, обожавател на акциони филмови и Марти, кој има 10 години. Колфер напишал уште две книги во серијалот: „ *Легендата за забите на капетанот Врана“* од 2006 година и *„Легендата за најлошото момче на светот“* од 2008 година.

## Заплет
**„Одеднаш, сенка падна врз мојот брат...** **Тоа беше Компирката. Се појави без звук, како нинџа библиотекарка.“**

Вил и Марти Вудман живеат во семејство со нивната мајка, татко и уште тројца браќа. За време на летните распусти, нивната мајка одлучува дека треба да се занимаваат со едукативно хоби, па ги праќа во библиотека двапати неделно. Вил и Марти се вознемирени од ова, бидејќи слушнале приказна за библиотекарката „Компирката“ Марфи, за која се шпекулира дека пука во деца со пиштол на компири со бензински мотор што го чува под бирото ако направат бучава во библиотеката.

Вил и Марти одат во библиотека секоја недела, но Марти секогаш се обидува да и направи трикови на Компирката, како на пример менување книги и бегање од тепих во детскиот дел, но секогаш е фатен на дело. Еден ден, приказна за еден џин го привлекува вниманието на Вил. Пред да сфати, веќе е на половина од книгата. Кога го гледа Марти, гледа дека и неговиот брат навистина чита. Марти и Вил не сакаат да си одат дома и ги завршуваат сите книги во детскиот дел и не знаат што да прават. Без да бидат видени, Марти се провлекува до делот за возрасни и зема книга додека библиотекарот е отсутен. Вил и Марти ја читаат „Шпиони во Сибир“ заедно сè додека Компирката не ги види во делот за возрасни. Зачудувачки, таа знае која книга е земена од сите книги во делот за возрасни. Вил признава дека ја зел книгата затоа што двајцата ги завршиле сите книги во детскиот дел. На крајот, г-ѓа Марфи, или „Анџела“, како што им кажува на двете момчиња да ја нарекуваат, ги наградува со библиотечни картички за возрасни, дозволувајќи им да одат каде сакаат во библиотеката.

## Надворешни врски

* http://www.fictiondb.com/author/eoin-colfer~the-legend-of-spud-murphy~290737~b.htm
* https://www.eoincolfer.com/works/legend-of-spud-murphy
* http://www.powells.com/biblio?isbn=0786855010
Категорија:Книги за деца
Категорија:Детски книги
Книга за џунглата

***„Книга за џунглата“*** е збирка со раскази од 1894 година од англискиот автор Радјард Киплинг. Повеќето од ликовите се животни како што се тигарот Шир Кан и мечката Балу, иако главен лик е момчето или „човечкото младенче“ Могли, кое било одгледано во џунглата од волци. Повеќето раскази се во шума во Индија; едно место кое постојано се споменува е „Сиони“ (Сеони), во централната држава Мадја Прадеш.

Главна тема во книгата е напуштањето проследено со згрижување, како во животот на Могли, што е одраз на детството на Киплинг. Темата се одразува во триумфот на главните ликови, вклучувајќи ги Рики-Тики-Тави и Белата фока над нивните непријатели, како и на Могли. Друга важна тема е за законот и слободата; приказната не е за однесувањето на животните, а уште помалку за дарвинистичката борба за опстанок, туку за човечките архетипови во животинска форма. Тие учат почитување на авторитетот, послушност и познавање на своето место во општеството со „законот на џунглата“, но приказните исто така ја илустрираат слободата на движење помеѓу различни светови, како на пример кога Могли се движи помеѓу џунглата и селото. Критичарите, исто така, ја забележале суштинската дивост и беззаконската енергија во приказните, што ја одразува неодговорната страна на човечката природа.

*„Книга за џунглата“* останала популарна, делумно преку нејзините бројни адаптации за филм и други медиуми. Критичари како Свати Синг забележале дека дури и критичари кои се претпазливи кон Киплинг поради неговиот наводен империјализам се восхитуваат на моќта на неговото раскажување на приказни. Книгата имала влијание врз извидничкото движење, чиј основач, Роберт Баден-Пауел, бил пријател на Киплинг. Перси Грејнџер го составил својот *циклус „Книга за џунгла“* околу цитати од книгата.

## Поврзано

* Диви деца во митологијата и фикцијата

## Наводи

## Надворешни врски

* Книга за џунглата

Категорија:Статии со врски до проектот „Гутенберг“
Категорија:Страници кои имаат врска до Викиизвор
Категорија:Книги за деца
Категорија:Детски книги
К. В. Јохансен

**Криста Викторија Јохансен** (родена 1968) — канадска авторка на фантастика, научна фантастика и детска литература. Таа е родена во Кингстон, Онтарио. Таа завршила магистерски студии по средновековни студии и англиска книжевност од Универзитетот во Торонто.

Таа во 2025 година живее во Саквил, Њу Бранзвик.

## Библиографија

### Романи

* *Црно куче* (Пир, 2011)
* *Леопардот: Мараканд, прв том* (Пир, јуни 2014)
* *Дамата: Мараканд, втор том* (Пир, декември 2014)
* *Богови на Набан* (Пир, септември 2016)
* *Последниот пат* (Пир, септември 2019)

#### Волшебници од Талвердин (романи)

* *Ноќен шетач* (2007)
* *Предавство во Есви* (2008)
* *Чувар на Грејрок* (2009)
* *Патот на сенките* (2010)

#### Ториеви потраги (романи)

* *Тори и змејот* (1997)
* *Тори и пиратската кралица*  (2005) 
* *Тори и огнената птица* (2006)
* *Тори и принцот змија*  (2007) 
* *Тори и убијците на змејови* (2009)

#### Вирус Касандра (романи)

* *Вирусот Касандра* (2006)
* *Војната со беспилотни летала* (2007)
* *Црната кутија* (2011)

#### Пипин (сликовници)

* *Пипин се бања* (1999) 
* *Пипин и коските* (2000) 
* *Пипин и Пудинг* (2001) 

### Колекции

* *Змиската невеста и други приказни од средновековните дански балади* (1998)
* *Раскажувачот и други приказни* (2008)

### Нефикција

* *Најважни моменти во историјата на детската фантастика* (2004)
* *Потраги и кралства: Водич за возрасни за детска фантастична литература* (2005)
* *Надвор од декорацијата на излозите? Канадска детска фантазија во милениумот* (2007)

## Наводи


## Надворешни врски

* Алтернативно мрежно место

Категорија:Канадски писатели за деца
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1968 година
Хотел за кучиња

***„Хотел за кучиња“*** (1971) — детски роман од Лоис Данкан. Бил адаптиран во филм со исто име од „Никелодеон Филмс“ за „ДримВоркс Пикчерс“, издаден на 16 јануари 2009 година. Кога книгата првично била издадена во 1971 година, името на Анди било Лиз, а името на Фрејд било Сејди. За да се промовира филмската адаптација, книгата била повторно издадена на 1 декември 2008 година со разни измени и модернизација, како што е преименување на г-ѓа Вокер, мајката на Анди, во учителка наместо домаќинка.

Две продолженија биле објавени: *„Вести за кучиња“* во 2009 година и *„Филм за кучиња“* во 2010 година.

## Заплет
Андреа „Анди“ Вокер е девојче кое било принудено привремено да се пресели во куќата на нејзината пратетка Алис, која е алергична на животни, оставајќи го своето куче Бебе на грижа на друго семејство. Кратко по преселбата, таа наоѓа едно напуштено куче и сака да го задржи. Мајката на Анди се спротивставува на оваа идеја. Заедно со нејзиниот постар брат Брус, таа го чува кучето, кое го именува Петок, и нејзините кученца во напуштена куќа преку улицата.

По некое време, Анди и Брус дозволуваат влез на многу повеќе кучиња, вклучувајќи го и Ред Ровер, ирски сетер кој избегал од својот насилен сопственик, Џери Гордон, сосед на тетка Алис, кој го крие неговото насилно однесување. На крајот, нивните трошоци ги преоптоваруваат, и тие се откриени од нивниот татко, мајка и тетка. Злобата на Џери му се открива на неговиот неук татко, што го поттикнува да го продаде Ред Ровер.

Откако сите кучиња ќе го напуштат хотелот, Ред Ровер, Фрајдеј и Бебе се враќаат дома со Вокерови кога тие се иселуваат од куќата на тетка Алис, додека сите други кучиња се посвојуваат.

## Ликови

#### Луѓе

* Андреа „Анди“ Вокер – Главниот лик, позната по својата љубов кон кучињата.
* Брус Вокер – братот на Анди, тој ѝ помага да ги прими напуштените кучиња.
* Џери Гордон – непријателот на Анди и Брус, кој го злоупотребува своето куче Ред Ровер.
* Тетка Алис – тетката на Анди и Брус, таа има алергија на кучиња.
* Тим – момче по потекло од бандата на Џери Гордон, тој доаѓа да им помогне на Анди и Брус со хотелот за кучиња.
* Г-дин Вокер - таткото на Анди и Брус
* Госпоѓа Вокер – мајката на Анди и Брус
* Деби – пријателка на Анди, таа ѝ помага со хотелот
* Тифани – пријателка на Анди, таа ѝ помага со хотелот. Таа, како сопственичка на Булдејлс, е таа што треба да ги добие.

#### Кучешки ликови

* Мектавиш – Напуштено куче кое Анди го носи во хотелот
* Ред Ровер – Ирски сетер кој му припаѓа на Џери Гордон и бил малтретиран од него.
* Бебе – првото куче на Анди што мора да го остави зад себе
* Петок – Мало кученце кое Анди го наоѓа и го носи во хотелот, таа исто така има кученца
* Престон - Голем, жилав пес
* Булдејлс – Пет кученца во сопственост на Тифани

## Наводи

Категорија:Романи за деца
Овен Колфер

**Овен Колфер** (14 мај 1965 година) — ирски автор на детски книги. Работел како наставник во основно училиште пред да стане писател. Најпознат е по тоа што е автор на серијалот *„Артемис Фаул“*. Во септември 2008 година, Колфер бил ангажиран да го напише шестиот дел од серијата *[[Автостоперски водич низ галаксијата|„Автостоперски водич низ галаксијата“]]*, насловен како *„И уште нешто...“* која била објавена во октомври 2009 година. Во октомври 2016 година, во договор со Marvel Comics, тој го издал *Iron Man: The Gauntlet*. Тој бил лауреат на *nÓg* (Ирски детски лауреат) помеѓу 2014 и 2016 година.

## Наводи

Категорија:Родени во 1965 година
Категорија:Ирски писатели
Сју Таунсенд

**Сузан Лилијан Таунсенд** ( година — ) — англиска писателка и хумористка чие дело опфаќало романи, драми и дела од новинарството. Таа била најпозната по создавањето на ликот на Адријан Моул.

Откако пишувала во тајност од своја 14 годишна возраст, Таунсенд првпат станала позната по своите драми, нејзиниот препознатлив лик првпат се појавил во радио драма, но нејзиното дело наскоро се проширило во други форми. Таа доживеала голем успех во 1980-тите, а нејзините книги за Адријан Моул се продале во повеќе примероци од било кое друго фиктивно дело во Британија во текот на деценијата. Оваа серија, која на крајот опфатила девет книги, е во форма на дневниците на ликот.

*„Кралицата и јас“* (1992), друго популарно дело кое било добро прифатено, израз на нејзините републикански чувства, иако кралското семејство е прикажано со симпатии. Првата книга на Адријан Моул и *„Кралицата и јас“* биле адаптирани за театарска сцена и уживале во успешни прикажувања во лондонскиот театар Вест Енд.

## Наводи

Категорија:Членови на Кралското книжевно друштво
Категорија:Англиски хумористи
Категорија:Англиски атеисти
Категорија:Починати во 2014 година
Категорија:Родени во 1946 година
Џон Раскин

**Џон Раскин** (8 февруари 1819 – 20 јануари 1900) — англиски полимат – писател, предавач, историчар на уметност, ликовен критичар, цртач и филантроп од викторијанската ера. Пишувал на теми од различни предмети како уметност, архитектура, политичка економија, образование, музеологија, геологија, ботаника, орнитологија, литература, историја и мит.

Раскиновите стилови на пишување и литературни форми биле подеднакво разновидни. Тој пишувал писма и трактати, поезија и предавања, туристички водичи и прирачници, писма. Исто така, правел детални скици и слики од карпи, растенија, птици, архитектонски структури и орнаменти. Елаборираниот стил што ги карактеризирал неговите најрани дела за уметноста со текот на времето отстапило место на поединствен  јазик дизајниран поефикасно да ги пренесе неговите идеи. Во сите свои дела, тој ги нагласувал врските меѓу природата, уметноста и општеството.

Раскин бил огромно влијателен во втората половина на 19 век и сè до Првата светска војна. По период на релативно опаѓање, неговиот углед постојано се подобрувал од 1960 година со објавувањето на бројни академски студии за неговата работа. Денес неговите идеи и грижи се широко познати како интересот за екологија, одржливост, етички конзумеризам и занаетчиство.

Категорија:Теоретичари на архитектурата
Категорија:Починати во 1900 година
Категорија:Родени во 1819 година
Категорија:Полимати
Категорија:Англиски писатели
Категорија:Англиски филозофи
Категорија:Англиски економисти
Категорија:Англиски ликовни критичари
Лоис Данкан

**Лоис Данкан Штајнмец** ( година -  година), позната како **Лоис Данкан**, — американска писателка, романописец, поетеса и новинарка. Таа е најпозната по своите романи за млади, а историчарите ја сметале за пионерска фигура во развојот на белетристиката за млади, особено во жанровите хорор и трилер.

Била ќерка на професионалните фотографи Лоис и Џозеф Џени Штајнмец, Данкан почнала да пишува уште на млада возраст, објавувајќи две рани романи под псевдонимот **Лоис Кери**. Неколку од нејзините романи, вклучувајќи ги *„[[Хотел за кучиња]]“* (1971), *„[[Знам што направивте минатото лето]]“* (1973), *„[[Лето на стравот]]“* (1976) и контроверзниот *„[[Убивање на господинот Грифи|Убивање на господинот Грифин]]“* (1978), биле адаптирани во филмови.

Покрај нејзините романи и детски книги, Данкан објавила неколку збирки, поезии и документарни литератури, вклучувајќи ја и *„Кој ја уби мојата ќерка?“* (1992), во која се детално опишани нерешените убиства на тинејџерската ќерка на Данкан, Кејтлин, во 1989 година; убиецот бил уапсен во 2021 година, пет години по смртта на Данкан. Таа ја добила наградата „Маргарет Едвардс“ во 1992 година од Американското библиотечно здружение за нејзиниот придонес во пишувањето за тинејџери. По убиството на нејзината ќерка, Данкан се дистанцирала од жанровите трилер и хорор, префрлајќи го нејзиниот фокус на сликовници и романи што се наменети за мали деца. Нејзиното последно објавено дело, продолжение на *„Кој ја уби мојата ќерка?“*, насловено како *„Еден до волците“*, било објавено во 2013 година.

## Наводи

Категорија:Американски писатели за деца
Категорија:Починати во 2016 година
Категорија:Родени во 1934 година
Категорија:Врски за Wayback од предлошката „Семарх“
Ана Провуст

**Анa Провуст** (родена на 26 јули 1964 година) — фламанска авторка.

## Кариера
Анa Провуст е родена во белгискиот град Поперинг. Таа пораснала во семејство од четири деца во Западна Фландрија и студирала германистика на поврзаните универзитети во Кортрајк и Лувен. Иако пишувала раскази уште од детството, тоа не и било важно сè додека не почнала да победува на натпревари додека била студентка. Таа го продолжила своето образование со едногодишен курс по педагогија, а потоа, откако се омажила за Ману Клејс, отишла да му се придружи во Минеаполис, каде што тој студирал американска литература. Во тоа време, таа почнала да соработува со белгиски и американски детски весници, а го напишала и својот прв роман, *„Мојата тетка е кит пилот* “ (1991), чие дејство се одвива во САД. Се вратила во Белгија во 1989 година и работела со скратено работно време за меѓународна организација за размена, но по успехот на нејзиниот втор роман, *„Паѓање“*, решила да стане писателка со полно работно време.

Ана Провуст е позната по преработка на митови, народни приказни, бајки, и библиски приказни. Еднаш годишно, таа му пишувала писмо на Ханс Кристијан Андерсен, одговарајќи на една од неговите приказни. Освен што била романописец, Провуст пишувала и есеи за литературата и детската литература како и кратки раскази. Нејзините дела, првично објавени на холандски јазик, биле преведени на многу европски јазици, како и на африканс, амхарски, арапски и турски.

Таа била избрана за член на Кралската академија за холандски јазик и литература во 2003 година. Во јуни 2007 година, таа била кандидатка за Сенатот од Фламанската зелена партија. 

## Наводи

Категорија:Луѓе од Западна Фландрија
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1964 година


Категорија:Фламански писатели
Тајниот дневник на Адриан Моул, на возраст од 13¾ години

***„Тајниот дневник на Адриан Моул, на возраст од 13¾ години“*** — првата книга од серијалот комични романи напишани од англиската авторка Сју Таунсенд. Книгата е напишана во стил на дневник и се фокусира на грижите и жалењата на тинејџер кој се смета за интелектуалец. Приказната се одвива во 1981 и 1982 година, а во позадина се споменуваат некои од историските настани од тоа време, како што се Фолкландската војна и како и раѓањето на принцот Вилијам. Моул е жесток критичар на премиерката Маргарет Тачер, наведувајќи ја како еден од неговите најголеми непријатели.

Книгата за прв пат била објавена во тврда корица на 7 октомври 1982 година. 

Продолженијата (по хронолошки редослед):

* *Болките во растењето на Адријан Моул*
* *Вистинските признанија на Адриан Алберт Моул*
* *Адриан Мол и малите водоземци* 
* *Адриан Мол: Годините на дивината*
* *Адриан Мол: Годините на капучино*
* *Адриан Мол и оружјето за масовно уништување*
* *Адриан Мол: Годините на простратување*

## Наводи

Категорија:Британски романи
Џон Бојн

**Џон Бојн** (роден на 30 април 1971 година) — ирски романописец и писател. Тој е автор на шеснаесет романи за возрасни, шест романи за помлади читатели, двe новели и една збирка од кратки раскази. Историскиот роман на Бојн *„[[Момчето во пижами со риги]]“* (2006) добил одобрувања и пофалби од критичарите и бил адаптиран во драмски филм со истото име во 2008 година. До 2022 година, книгата била продадена во над 11 милиони примероци ширум светот и е една од најпродаваните книги на сите времиња. Романот е исто така преведен на над 58 јазици, а продолжението, *„Сите скршени места“*, било објавено во 2022 година.

## ''Момчето во пижами на риги''
*„Момчето во пижами со риги“* била објавена во 2006 година. Книгата е продадена на над седум милиони примероци низ целиот свет. Филмската адаптација на *[[Момче во пижами со риги (филм)|„Момчето во пижами на риги“]]*, била снимена во Будимпешта кон средината на 2007 година и била објавена кон крајот на 2008 година. Во режија на Марк Херман, во филмот глумат Аса Батерфилд, Дејвид Тјулис, Вера Фармига, Руперт Френд и Шила Ханкок. Во јануари 2020 година, книгата била цитирана од Државниот музеј Аушвиц-Биркенау, во низа твитови меѓу музејот и авторот, како книга што треба да ја избегнуваат оние што промовираат точно разбирање на Холокаустот. Како одговор, Бојн посочил дека критиките на музејот содржат неточни информации.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1971 година
Категорија:Ирски писатели
Зоран Левески

**Зоран Левески** ( година во Охрид, Македонија) — македонски футсал играч и тренер. Се смета за еден од најуспешните и најтрофејни футсал играчи во историјата на македонскиот спорт. Левески е рекордер по број на настапи и голови за македонската футсал репрезентација.

## Биографија
Левески ја започнал својата кариера во 2003 година во „Футсал клуб Скопје“. Играл во клубови во Македонија, Србија, Романија и Либан, освојувајќи бројни титули.

## Клубска кариера

* 14× Шампион на Македонија
* 1× Шампион на Србија
* 4× Вицешампион
* 2× Трето место
* Балкански шампион (Економац, Крагуевац, 2007/08)
* 3. место – Азија Клубско Првенство (Ал Садака, Бејрут, 2011)

## УЕФА Футсал лига на шампиони
Левески има одиграно 16 сезони во европските натпреварувања со 7 различни клуба, со вкупно 64 натпревари и 36 голови.

## Македонска репрезентација

* 156 настапи / 56 голови – рекорд во историјата на македонскиот футсал
* Настапил на квалификации за УЕФА Футсал Еуро и ФИФА Футсал светски куп.

## Тренерска кариера

## Награди и рекорди

* Најдобар играч на Македонија: 2006, 2010, 2011, 2012 
* UEFA Futsal Cup 2006/07 – 3. место меѓу топ стрелците во Европа
* Национален рекорд: 15 голови на еден натпревар (КМФ Шкупи 37:0 КМФ Кратово, 03.03.2021)

## Наводи

Категорија:Македонски футсал играчи
Категорија:Футсал тренери
Категорија:Луѓе од Охрид
Пелагонитиса

[мини|Икона Пелагонитиса порано во [Зрзески манастир|Зрзескиот манастир]]
**Пелагонитиса** (исто така позната како „Богородица со Младенецот што си игра“) — еден вид приказ на Пресвета Богородица (често на иконите) на која го држи Младенецот Исус прави нагло движење со главата наназад држејќи се за неа.

Пелагонитиса била развиена во дванаесеттиот и тринаесеттиот век во Византиското Царство, особено во Македонија. Името *Пелагонитиса* се однесува на Пелагониската Котлина.
[мини|Пелагонитиса во [Црква „Св. Ѓорѓи“ - Старо Нагоричане|црквата Свети Ѓорѓи, Старо Нагоричане]]
Пелагонитиса често се смета за варијанта на иконата Елеуса (Милостива) на која Младенецот Исус се одмора. Еден од најпознатите примери е во црквата Свети Ѓорѓи, Старо Нагоричане, обновена од српскиот крал Милутин во 13 век.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Богородица во уметноста
Категорија:Византиска култура
Категорија:Православни икони на Пресвета Богородица
Бети Стаменкоска-Трајкоска

**Бети Стаменкоска-Трајкоска** (р. во Скопје) — македонска политичарка и актуелна градоначалничка на Општина Кисела Вода. Претходно ја извршувала функцијата пратеник во македонското собрание. Таа била избрана за градоначалник на Општина Кисела Вода на локалните избори во 2025 година. Таа е од редовите на ВМРО-ДПМНЕ.

= Животопис =
Бети Стаменкоска-Трајкоска е родена во Скопје. Таа е магистер по менаџмент на човечки ресурси од Универзитетот Скопје - УТМС. Таа е долгогодишен член на ВМРО-ДПМНЕ. На парламентарните избори во 2024 година таа вила избрана за пратеник во македонското собрание.

На локалните избори во 2025 година Стаменкоска-Трајкоска е избрана за градоначалник на Опшина Кисела Вода.

= Наводи =

Категорија:Градоначалници на Општина Кисела Вода
Јоаким Груев

**Јоаким Груев** е бугарски просветител, учител, педагог, преведувач, книгоиздавач и општественик.

## Биографија

### Ран живот и образование
Роден е на 9 септември 1828 г. во Копривштица во семејството на Грујо Пројчев и Тана Топалова. Татко му бил ситен трговец, син на поп Чернев. Јоаким имал една сестра – Тана Каравелова и четири браќа – Георги, Харитон (Веселин), Александар и Никита Груеви.

Во зимата 1836 г. татко му го носи да учи во импровизираното училиште на Сјамка хаџи Велев, кој држел крчма близу до нивната куќа, и во една соба учел неколку деца на книга. Започнал да учи по книшките од Неофит Бозвели, кои татко му ги донел од Карлово, каде што одел секоја седмица да продава волна. Во летото истата година, го продолжил образованието кај даскал Иван *– папукчија* во Копривштица. Есента, во селото пристигнал Захариј Економов Круша кој ја вовел заемната метода во училиштето. Наредната, 1837 година било изградено ново училиште, во кое учител бил Неофит Рилски. По заминувањето на Неофит во Рилскиот манастир, на негово место дошол Христо Пулеков кај кого Јоаким го продолжил образованието. По желба на татко му, кој сакал да научи да говори и да пишува грчки, го испратил во елинското училиште во Пловдив во 1844 година.

Во ноември 1846 се вратил во Копривштица, за да следи настава кај Најден Геров, кој во тоа време се вратил од Одеса, кај кого учел до 1848 година.

### Учителска дејност
Дваесет години предавал во Копривштица и во Пловдивското бугарско училиште, кое во тоа време било најпознатото училиште во Бугарија. Меѓу неговите ученици биле луѓе како Тодор Каблешков, Иван Вазов, Константин Стоилов, Иван Евстратиев Гешов и Иван Чорапчиев.

## Дела
мини|''Основа за блъгарскѫ грамматикѫ''|286x286пкс
Јоаким Груев напишал и превел повеќе книги:

* *Райна Княгиня Българска* (превод од руски на бугарски). Белград, 1852 г.
* *Св. история на ветхий и новий завѣтъ съ прибавка отъ църковна история*. Белград, 1857.
* *Пръви познания*. Белград, 1857.
* *Гуслица*. Белград, 1857.
* *Скратенъ Робинзонъ*. Белград, 1858.
* *Основа за българска граматика*. Белград, 1858.
* *Сирота Цвѣтана*. Цариград, 1859.
* *Всеобща история* отъ Смарагдова (превод). Цариград, 1860.
* *Логика* (превод). Виена, 1867.
* *Уроци отъ Землеописание*. Виена, 1862.
* *Космография*. Виена, 1863*.*
* *Малко землеописание*. Виена, 1866.
* *Малка аритметика*. Виена, 1864.
* *Малка Св. история*. Виена, 1866.
* *Малъкъ катихизисъ*. Виена, 1864.
* *Начала отъ българска граматика*. Виена, 1869.
* *Училищни пѣсни*. Виена, 1867.

## Надворешни врски
* 

Категорија:Членови на БАН
Градски воз (Скопје)

**Градски воз** — планиран систем на градско-приградска железница, кој ќе го опслужува градот Скопје и околните населени места и општини на Скопскиот Регион. Возовите ќе го поврзуваат средиштето на Скопје (ГЖС „Скопје“) со неговите населби Горно Лисиче (ЖС „Лисиче“), Маџари (ЖС „Маџари“), Скопје Север (ЖС „Скопје Север“) и Ѓорче Петров (ЖС „Ѓорче Петров“), со населените места Драчево (ЖС „Драчево“), Орешани (ЖС „Јане Сандански“ и ЖС „Орешани“), Зелениково (ЖС „Зелениково Ново“ и ЖС „Зелениково“), Волково (ЖС „Волково“), Илинден (ЖС „Илинден“), Миладиновци (ЖС „Миладиновци“), како и Меѓународниот аеродром Скопје. Предвидено е системот да има 3 железнички линии, со околу 15 станици и стојалишта.

Првата линија од Зелениково до Скопје во должина од 24,5 километри со седум железнички станици, е предвидено да биде пуштена во употреба во мај 2026 година. Пругата ќе биде целосно електрифицирана.

## Линии
### Легенда на линиите

## Наводи

## Надворешни врски
Категорија:Јавен превоз во Македонија
Категорија:Железнички сообраќај во Македонија
Поповошапски манастир

**Поповошапски манастир** — манастир во шарпланинскиот ски-центар Попова Шапка.

## Местоположба

Манастирот се наоѓа во непосредна близина на скијачкиот центар Попова Шапка до кој води регионалниот пат 1209.

## Историја

Иницијативата за обнова на манастирот се донела во 1992 година, кога биле поставени темелите за изградбата на црквата, конакот и другите помошни објекти.

## Градби во манастирот

Манастирскиот комплекс е составен од: главната манастирска црква, манастирските конаци, како и други помошни објекти.

### Црква „Св. Наум Охридски“

Главната манастирска црква е посветена на Свети Наум Охридски, по која е и наречен целиот манастир.

## Галерија


Податотека:Поповошапски манастир.jpg|Поглед на манастирот
Податотека:Попошапски манастир 4.jpg|Помошен објект
Податотека:Поповошапски манастир 2.jpg|Влезната порта
Податотека:Поповошапски манастир 3.jpg|Ктиторски плочи до црквата
Податотека:Поповошапски манастир 5.jpg|Конакот
Податотека:Поповошапски манастир 6.jpg|Крстот
Податотека:Поповошапски манастир 7.jpg|Чешма во дворот


## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Попова Шапка
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Тетовско-гостиварската епархија
Категорија:Манастири во Тетовското архијерејско намесништво
Одед

**Одед** — пророк во Библијата. Се споменува во 28-та глава од Втората книга Летописи (Втора книга Паралипоменон). Со потекло од Самарија, Одед бил татко на пророкот Азарија.

Кога Израилците се враќале во Самарија од походот против Јудеја, Одед ги убедил Израилците да ги ослободат Јудејците што ги заробиле (двесте илјади жени, синови и ќерки) и да го вратат воениот плен што го зеле. „Господ Бог, во гнев кон Јудејците, ги предаде во ваша рака. А зарем врз вас самите нема вина пред Господ?“ — рекол Одед пред војската. Во својот говор, од 9-ти до 11-ти стих, тој ги повикал да ги вратат заробените. Во Библијата е кажано:

Тој им се придружил на некои самариски водачи, кои исто така повикувале на истото. Повикот се покажал успешен, и сите заробени Јудејци биле нахранети, облечени и обуени, помазани со елеј и отпуштени во Ерихон кај нивните браќа.

Вилијам Сачнид Вајд, професор по библистика и северозападни семитски јазици на Калифорнискиот универзитет, Лос Анџелес, забележува дека Одед е единствениот пророк во Летописите што не му се обраќа на царот. Исто така, летописците не го сметале за легитимен северниот цар и затоа не го спомнале во Летописите.

## Наводи

## Надворешни врски

* Самей // Библейская энциклопедия архимандрита Никифора (руски)

Категорија:Старозаветни пророци
Категорија:Пророци
Категорија:Личности од Стариот завет
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Библиски пророци
Струмички партизански одред

[мини|Споменик на [НОБ на врвот Бел Камен]]
**Струмички народноослободителен партизански одред (НОПО)** — партизанска единица во рамките на Народноослободителната војска и партизанските одреди на Југославија за време на Втората светска војна во Македонија.

## Историја
Бил основан на 18 август 1944 година во близина на врвот Бел Камен на планината Плачковица од дел од борците на Четвратата македонска бригада. Во септември, уште двапати била реорганизирана и поделена на 2 чети. Извршувала саботажни акции и мобилизирала борци во Струмичкиот Регион. Била распуштена на 24 септември 1944 година, а нејзините борци станале дел од 5-тиот баталјон на Петтата македонска бригада, Командата на Струмичкиот воен округ и Гевгелиско-богданскиот народноослободителен партизански одред, која дејствувала во Валандовскиот, Дојранскиот и Богданскиот Регион. Гевгелиско-богданскиот НОПО бил распуштен во ноември, а неговите борци влегле во состав на единиците на Педесет и првата македонска дивизија.

## Наводи

Категорија:Општина Струмица
Категорија:Одреди во НОВМ
Општина Мршевци

**Месен народен одбор Мршевци** ― поранешна општина во Македонија, која постоела во периодот 1945-1952 година.

## Историја
Месниот народен одбор Мршевци бил основан во 1945 година. Тој бил дел од Маџарската Околија, Скопски Округ, и негови составни населени места биле Грушино, Бучинци и Мршевци. Во 1947 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Мршевци ги загубил селата Грушино и Бучинци на сметка на новиот МНО Бучинци, но ги добил селата Дељадровци и Текија, на сметка на укинатиот МНО Дељадровци. МНО Мршевци тогаш припаѓал во Скопската Околија. Во 1950 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Мршевци бил проширен со селата Грушино и Бучинци, на сметка на укинатиот МНО Бучинци, како и на сметка на укинатиот МНО Миладиновци со селото Бујковци. Согласно административната поделба од 1952 година, МНО Мршевци бил укинат на сметка на проширената Општина Бунарџик која ги добила селата Бујковци, Бучинци, Дељадровци, Мршевци и Текија, како и на сметка на проширената Општина Синѓелиќ која го добила Грушино.

## Население
Според пописот од 1948 година, Месен народен одбор Мршевци имал 960 жители, односно вкупното население на Дељадровци, Мршевци и Текија. Од таа бројка, 548 биле Македонци, 253 биле Срби, 139 биле Турци, 18 биле Албанци, 1 бил Бугарин, додека 1 бил припаднал во графата „останати и непознато“.

## Поврзано
*Список на општини во Македонија по население (1948)

## Наводи

Мршевци
Мршевци
Мршевци
Категорија:Маџарска Околија
Категорија:Скопска Околија
Пердика (намесник)

мини|400x400пкс|Пердика прима прстен од Александар Велики - Хеленски институт
**Пердика** — еден од генералите на Александар Македонски. По смртта на Александар во 323 година пр. н. е., станал намесник на целото Александрово царство.

Пердика бил со потекло од владетелско семејство од Орестида што било во сродство со аргеадската династија. Го придружувал Александар III Македонски уште од војната против Трибалите, па сè до смртта. Најпрвин бил заповедник во пешадиските единици, подоцна станал еден од седумтемина негови телохранители. Пердика се истакнал во 335 година пр. н. е. за време на освојувањето на Теба, кога бил сериозно ранет. Тој бил значаен командант за време на индискиот поход. Во 324 година пр. н. е., по смртта на Хефајстон, станал заповедник на првата коњичка хилијархија.

## Станува намесник
По смртта на Александар во 323 година пр. н. е., генералите наследници на Александар (дијадосите) одлучиле да го признаат ментално болниот полубрат на Александар Филип III и неродениот син на Александар за кралеви. Пердика бил прогласен за намесник на целото царство. Дејствувајќи во име на двајцата кралеви, Пердика се покажал нетолерантен кон соперниците. Тој сакал да го задржи целото кралство под своја контрола.

## Кавга со дијадосите
Се замерил со Антипатар кога одбил да се ожени со неговата ќерка. Се скарал со Птоломеј околу мртвото тело на Александар. Се оженил со Клеопатра, сестрата на Александар Македонски. Неговиот најлојален слуга бил Евмен, сатрапот на делови од Кападокија и Пафлагонија. Овие провинции не биле целосно под македонска власт, па Пердика му наредил на Антигон (сатрап на Фригија, Ликија и Памфилија) целосно да ја освои Кападокија и Пафлагонија, со цел да му ги предаде освоените земји на Евмен. Антигон одбил и бил повикан на двор поради непослушност. Антигон избегал и склучил сојуз со Антипатар, Кратер и Птоломеј Лизимах против Пердика.

## Војна со дијадосите
Додека Евмен војувал во Мала Азија, Пердика отишол во Египет за да го нападне Птоломеј. Пердика ја изгубил првата битка и 2.000 војници. Избувнал бунт меѓу војниците и офицерите, разочарани од поразот и Пердика. Пердика бил убиен од неговите сопствени офицери (Селевк, Питон и Антиген) во 320 година пр. н. е.

## Поврзано
* Дијадоси

## Наводи

## Литература
* Никола Гажевић, Војна енциклопедија (књига 6), Војноиздавачки завод, Београд (1973), стр. 628

Категорија:Дијадоси
Категорија:Починати во 320 година п.н.е.
Копачки партизански одред

**Копачки народноослободителен партизански одред (НОПО)** — партизанска единица во рамките на Народноослободителната армија и партизанските одреди на Југославија за време на Втората светска војна во Југославија.

## Историја
Одредот е основан кон средината на септември 1943 година во истоимената област (помеѓу Кичево и селото Извор). Имал околу 60 борци, меѓу кои одреден број учествувале во Илинденското востание. Заедно со други единици од Првата и Втората оперативна зона, во првата половина на октомври водел многу тешки битки против германските и балистичките сили во близина на селата Извор, Малкоец, Кленоец и Попоец. Кон средината на октомври 1943 година, одредот бил распуштен, а дел од неговите борци се приклучил на единиците од Првата и Втората оперативна зона.

## Наводи

Категорија:Одреди во НОВМ
Мартин Мирчевски

**Мартин Мирчевски** (, ) — македонски професионален фудбалер кој игра на позцијата крило за македонскиот прволигаш Силекс.

Настапувал за репрезентацијата на Македонија.

## Репрезентативна кариера
На 20 ноември 2022 година, Мирчевски го имал својот прв настап за репрезентацијата на Македонија во пријателски натпревар против Азербејџан, влегол како замена во 83-тата минута.

## Успеси
### Пелистер
* Куп на Македонија: 2016–17

### Беласица
* Втора македонска лига: 2017–18 (Исток), 2019–20 (Исток)

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Фудбалери во Првата македонска фудбалска лига
Категорија:Фудбалери на ФК Силекс
Категорија:Фудбалери на ФК Академија Пандев
Категорија:Фудбалери на ФК Вардар (Скопје)
Категорија:Фудбалери на ФК Беласица (Струмица)
Категорија:Фудбалери на ФК Пелистер
Категорија:Македонски фудбалски репрезентативци
Категорија:Фудбалери од Битола
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1997 година