open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Галица

**Галица** (, **' или **') — варовничка планина сместена  југоисточно од градот Кукуш во Кукушката област, североисточна Албанија. Највисокиот врв достигнува 2 487&nbsp;м, што го прави највисока точка областа. Снежната покривка во високите делови трае сè јуни во годините со постудени зими.

Источната страна на планината навлегува во областа Гора, населена со Македонци-муслимани (Горанци).

## Природа и екологија
Масивот спаѓа во балканскиот и днарскиот екорегион на широколисните и мешани шуми од умерените предели. Планинските падини претежно се прекриени со иглолисни шуми. Повисоките предели се густо обраснати со бор и бука, но подножјето е сиромашно со растителност како последица од загадувањето на фабриката која денес е затворена. Планината делува многу висока бидејќи долината на Црн Дрим од западната страна е на само 250&nbsp;м. н.в.

## Поврзано
* Коритник
* Паштрик

## Наводи

## Надворешни врски

* Галица  — SummitPost
* Галица — Peakbagger

Категорија:Планини во Албанија
Категорија:Кукуш (област)
ПУ „Дешка Тошева“ - Бегниште

**Основно училиште „Дешка Тошева“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Дешка Тошева“ - Бегниште**; скратено: **ПООУ „Дешка Тошева“**) — подрачно основно училиште во селото Бегниште, составен дел на основното училиште „Тоде Хаџи Тефов“ од градот Кавадарци.

Училиштето е именувано по партизанката Дешка Тошева.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Бегниште.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Кавадарци
Бегниште
Категорија:Бегниште
Жил и Џим (филм од 1962)

**„Жил и Џим“** (француски: *Jules et Jim*) — француски филм од 1962 година, во режија на Франсоа Трифо, неговиот трет и, според критичарите, најдобар филм. Филмот претставува адаптација на истоимениот полубиографски роман на Анри-Пјер Рош. Главните улоги ги толкуваат: Оскар Вернер, Анри Сере и Жана Моро. 

## Синопсис
Дејството на филмот се случува во периодот меѓу 1912. и 1933. година. Германецот Жил (го игра Вернер) и Французинот Џим (го игра Сере) се сродни души кои се вљубљубуваат во насмевката на лицето на една скулптура која ја гледаат за време на нивниот одмор во Грција. По враќањето во Париз, истата насмевка ја гледаат на лицето на девојката Катрин (ја игра Моро). Тројцата стануваат неразделни пријатели кои се решени да го живеат животот со полна пареа наспроти Првата светска војна која беснее наоколу. Кога Жил објавува дека е вљубен во Катрин, Џим го поддржува во намерата да ѝ се додворува, иако и тој самиот ги има истите чувства кон неа. Набргу започнува Првата светска војна во која Жил и Џим се борат на спротивните страни. По војната, Жил се жени со Катрин и добиваат девојче, но
кога Џим ги посетува открива дека нивниот брак е распаднат, зашто Катрин не го сака Жил и има љубовник. Исто така, за време на својот престој, Џим се вљубува во Катрин и тие започнуваат љубовна врска која Жил ја одобрува, плашејќи се да не го напушти Катрин. Џим и Катрин сакаат да имаат бебе, но таа не успева да забремени и Џим се враќа во Париз кај својата девојка. Таму, тој продолжува да се допишува со Катрин и повторно ја посетува, но нивната врска е осудена на пропаст и тој пак се враќа во Париз. По некое време, Џим случајно го среќава Жил и дознава дека тој и Катрин се преселиле во Франција. Џим ја посетува Катрин, но таа останува со својот љубовник Албер. По некое време, тие пак се среќаваат и Катрин го кани Џим да се повозат со автомобилот, но намерно паѓа од мостот во реката. Така, Катрин и Џим умираат, а Жил ги кремира нивните тела.

## Наводи

Категорија:Француски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови од 1962 година
Категорија:Филмови на Франсоа Трифо
Категорија:Филмови со Оскар Вернер
Категорија:Филмови со Анри Сере
Категорија:Филмови со Жана Моро
Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Париз
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Грција
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Германија
Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија:Култни филмови
Солунско пристаниште

**Солунското пристаниште** () — едно од најголемите грчки пристаништа и едно од најголемите пристаништа на Егејско Море, со вкупен годишен капацитет од 16&nbsp;милиони&nbsp;тони (7&nbsp;милиони&nbsp;тони цврст товар и 9&nbsp;милиони&nbsp;тони течен товар).  Како слободно пристаниште, исто така функционира како главна порта за Балканот и југоисточна Европа.

Пристаништето во Солун исто така е второ најголемо контејнерно пристаниште во Грција, после пристаништето во Пиреја.

## Наводи

Категорија:Пристаништа на Егејско Море
Категорија:Пристаништа во Грција
Категорија:Сообраќајот во Солун
Сфинга во Бучеџи

мини|Поглед кон сфингата
мини|Сфингата од Бучеџи

**Сфинга** () – е природна карпеста формација во Паркот на природата Бучеџи која се наоѓа во Бучеџишките Планини во Романија. Сместена е во комплексот на карпести формации Бабеле, на надморска височина од 2216 метри.

Првата фотографија на „Големата сфинга во Бучеџи“ најверојатно била снимена околу 1900 година. Оваа фотографија била направена фронтално, а не странично, како што обично се појавува на сликите во денешно време. Прекарот, добиен врз основа на наликувањето на Големата сфинга во Гиза, го добила во 1936 година. Сликата на сфингата се појавила кога карпата, со висина од 8 и ширина од 12 метри, била гледана под одреден агол . Мегалитот најјасно се оцртува на 21 ноември, кога Сонцето заоѓа.

## Во романски филмови
Сфингата од Бучеџи се појавува во филмот „Дакијци“ од 1967 година, каде што е жртвено место за богот Залмоксис. Се појавува и во филмот „Буребиста“ од 1980 година, во кој се изедначува со античкиот дачијски крал и вечноста на романскиот идентитет.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Карпести формации во Европа
Категорија:Туризам во Романија
Категорија:Планини во Романија
Категорија:Карпати
Днестарски Кањон

**Днестарски Кањон** (украински: *Дністровський каньйон*) — кањон на реката Днестар кој се наоѓа во долината на истоимената река во Украина. На 3 февруари 2010 година, регионалниот парк на природата „Кањон Днестар“ бил промовиран во Национален парк на природата.

## Топографија
лево|мини|307x307px|Днестарскиот кањон близу до устието на реката Стрипа.|алт=
[мини|412x412px|Днестарскиот кањон во близина на селото Пилипче, [Тернополска област, во западна Украина.|алт=]]
Реката Днестар е втора по големина и еколошки незагадена река во Украина. Кањонот е дел од реката Днестар, со должина од 250 километри и се протега од устието на реката Золота Липа до устието на реката Збрух. Тука Днестар влегува во кањон чија длабочина варира од 80 до 200 метри. Во кањонот се сливаат и водите на тамошните водени резервоари. Длабочината во најдлабоките места изнесува околу 50 метри.

Падините на кањонот се стрмни и составени од варовник. Тој бил избран за еден од Седумте природни чуда на Украина (украински: *Сім природніх чудес України*).

Во кањонот има повеќе од десетина карстни пештери и гротла. Малите водопади, наречени „момини солзи“ се сливаат преку карпи покриени со дебел слој на мововидни растенија.

## Пејзаж
Највредниот и најживописниот дел од целиот тек на реката Днестар е 250-километарскиот долг кањон кој се протега меѓу устијата на двете реки Золота Липа и Збрух. Природата на кањонот е специфична и оригинална. Рабовите на кањонот ги прават или карпести или пошумени падини, кои на места се високи и до 200 метри. На места има уникатни травертински карпи, геолошки ексфолијации, пештери и гротла, каде има и знаци за населување на праисториски луѓе. Низ кањонот се среќаваат прекрасни водопади, живописни острови и споменици на природата. Најубава е дивата и девствена природа втурната во светот на тишината и смиреноста.

## Делови од кањонот
Во рамките на кањонот има делови кои се кањон во кањон. Таков дел е Днестерско-Беремјански кањон, кој се наоѓа меѓу селата Хубин-Беремјани-Хмелева. Неговата длабочина изнесува 200 метри, а ширината од 1–5 километри, и должина од 10 километри.

## Заштита
''Националниот парк на природата Днестарски Кањон'' бил основан со претседателската уредба 2010 и уредбата на Министерството за животна средина и природни ресурси на 12 декември 2011 година.

## Туризам
Днестарскиот Кањон привлекува илјадници туристи секоја година.

Сплаварењето по реката Днестар е едно од најинтересните патувања низ Украина. Селата Исакив и Одаив, кои се наоѓаат во кањонот привлекуваат падобранци од Украина, Белорусија, Русија, Полска и Германија. Двапати годишно се одржуваат натпревари во падобранство за натпреварувачи од Украина, како и за меѓународни натпревари.

## Наводи


## Надворешни врски

* Седум природни чуда на Украина: Днестарски Кањон 
* Днестарски Кањон (со фотографии) 
* Национален парк на природата Днестарски Кањон
* Дністровський каньйон 
* Претседателски декрет за создавање на Националниот парк Днестарски Кањон

Категорија:Паркови во Украина
Босанско-херцеговска кинематографија

десно|120x120пкс
(Ова е целосен список на филмови произведени во **[[Босна и Херцеговина]]**. Босна и Херцеговина постоела со векови, а по Втората светска војна 45 години била дел од Југославија.

Бидејќи Босна и Херцеговина била дел од Југославија пред обновената независност во 1992 година, сите филмови од тој регион биле признаени како произведени во Југославија, а не во одделните републики, без оглед каде се продуцирани и без оглед на повеќекратните меѓународни признанија за сценарија, режија и кинематографија на: Златко Топчиќ, Хајрудин Крвавац, Данис Тановиќ, Ахмед Имамовиќ, Ивица Матиќ, Адемир Кеновиќ, Бенџамин Филиповиќ, Јасмин Диздар, Дино Мустафиќ, Срѓан Вулетиќ, Аида Бегиќ, Адис Бакрач.

## 1990-ти години

## 2000-ти години

## 2010-ти години

## Поврзано

*Светска кинематографија
*Босанско-херцеговски филмски фестивал
*Сараевски филмски фестивал

## Наводи


## Надворешни врски

* Босански филм  на Семрежната филмска база на податоци

Категорија:Кинематографија на Босна и Херцеговина
ПУ „Дедо Иљо Малешевски“ - Двориште

**Основно училиште „Дедо Иљо Малешевски“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Дедо Иљо Малешевски“ - Двориште**; скратено: **ПООУ „Дедо Иљо Малешевски“**) — подрачно основно училиште во селото Двориште, составен дел на истоименото училиште од градот Берово.

Училиштето е именувано по војводата Дедо Иљо Малешевски.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Двориште.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Берово
Двориште
Категорија:Двориште (Беровско)
Земјоделство во Србија

**Земјоделството во Србија** — важен дел од економијата на земјата со годишен потенцијал од 12 милијарди евра во извозот. Вкупната површина на земјоделско земјиште надминува 6,12 милиони хектари. Земјоделското производство е најистакнато во северна Србија на плодната Панонска Низина, како и во јужните низини во непосредна близина на реките Сава, Дунав и Голема Морава. Од 1948 година се забележува пад на земјоделската активност, кога скоро три четвртини од населението се занимавало со земјоделство додека денес, една четвртина.

## Производство

Србија произведува разни земјоделски производи, главно житарици, овошје и зеленчук, кои претставуваат значаен дел од БДП и извозот. Србија е број 2 производител на малини (84.299 тони, по Русија) и сливи (146.776 тони, втора по Кина), исто така е значаен производител на пченка (6.158.120 тони, рангирана на 32. место во светот) и пченица (2.094.400 тони, на 35 место во светот). Производството на шеќерна репка (2.299.770 тони) и семки од сончоглед (454.282 тони) ја задоволува домашната побарувачка за шеќер и растително масло и дозволува извоз на околу 180.000 тони шеќер во Европската Унија.

### Производство на овошје

Овошните фарми покриваат над 310.000 хектари обработливо земјиште во Србија.

Обем на производство на овошје во тони (од 2012 година):

* Јаболко 178,713
* Грозје 263.419
* Праска 53.894
* Круша 39,112
* Слива 391,485
* Малина 70.320
* Вишна 74,656

### Вино

Србија е 19-тиот најголем производител на вино во светот. Земјата има една од најдолгите историја на лозарството во Европа и хронолошки ѝ припаѓа на земјите за производство на вино од Стариот Свет.

Има околу 70.000 хектари лозови насади во Србија, произведувајќи околу 425.000 тони грозје годишно, што ја става Србија во првите 20 земји за производство на вино во светот. Поголемиот дел од производството е посветено на локалните винарски визби.

Големите винарии произведуваат совињон, каберне, шардоне, вранец, тамјаника, крстац, смедеревка и динка.

## Образование и истражување во земјоделството

Постојат неколку факултети кои на студентите им нудат високо образование на земјоделството:

* Факултет за земјоделство при Универзитетот во Белград, Земун
* Новосадски универзитет, Земјоделски факултет
* Универзитет во Крагуевац, Факултет за агрономија во Чачак

Постојат неколку научни институти со активности посветени на развојот на земјоделството:

*Институт за истражување на медицински растенија "Јосиф Панчиќ" во Белград
*Институт за земјоделска економија во Белград
*Институт за заштита на растенијата и животна средина во Белград
*Институт за сточарство во Белград
*Институт за шумарство во Белград
*Институт за поле и растителни култури во Нови Сад
*Институт за истражување на пченка „Земунско Поље“ во Земун
*Институт за применети науки во земјоделството во Белград
*Институт за хигиена и технологија за месо во Белград
*Институт за пестициди и заштита на животната средина во Белград
*Институт за земјоделска економија во Белград
*Институт за истражување на плодови во Чачак

## Наводи

## Надворешни врски
Мокро Езеро

**Мокро Езеро** (познато и како *Карпинско Езеро*) — природно езеро од вулканско-денудациско потекло на планината Козјак во близината на Карпинскиот манастир во североисточниот дел на Македонија. Езерото се наоѓа во атарот на селото Орах и е сместено во вдлабнатина - туф од вулканско потекло, на западните падини на планината Козјак, на надморска височина од 935 метри помеѓу ридовите Шаркова Корија (956 м) на запад и Манастирска Корија (1016 м) на исток, северно од Карпинскиот манастир. До самото езеро, кое е окружено со дабова корија, води широк шумски пат и обележана планинарска патека. Езерото има издолжен облик и се протега во правец север североисток - југ југозапад (ССИ-ЈЈЗ). Според кажувањата на мештаните, езерото се полни со вода од извор кој се наоѓал по површината на водата, а секако со вода се прихранува и со водите од атмосферско влијание односно врнежи од дожд и топење на снеговите. Езерото нема истека на водите.

## Галерија


File:Мокро Езеро (Карпинско) 10.jpg|Поглед на езерото од исток
File:Мокро Езеро (Карпинско) 14.jpg|Поглед на езерото од запад
File:Мокро Езеро (Карпинско) 08.jpg|Поглед на северниот крај на езерото
File:Мокро Езеро (Карпинско) 05.jpg|Поглед на езерото од југ
File:Мокро Езеро (Карпинско) 17.jpg|Поглед на Мокро Езеро
File:Мокро Езеро (Карпинско) 18.jpg|Поглед на Мокро Езеро



Категорија:Езера во Македонија
Адвокат

**Адвокат** - правен застапник**,** бранител на обвинето лице во кривична постапка**,** застапник на една страна во парнична постапка**.**

## Потекло на поимот
Зборот „адвокат“ потекнува од латинскиот јазик, од зборот "advocatus".

## Литература

* Адвокат - www.makedonski.info
* Лексикон страних речи и израза од Милан Вујаклија, стр 10.
Екстерналија

**Екстерналија** (или **надворешен трошок**) - претставува случај кога приватните маргинални трошоци од некоја економска активност се помали отколку општествените маргинални трошоци.

## Пример

Трошоците во вид на загадување на животната средина: фирмата која испушта штетни материи во водата, предизвикува трошоци за другите корисници на водата, а самата не ги плаќа тие трошоци. Тоа значи дека приватните трошоци се разликуваат од општествените трошоци.

## Литература

* Економија - микроекономски пристап од Таки Фити, Методија Несторовски, Михаил Петковски и Владимир Филиповски стр. 155.

Категорија:Економија на благосостојба
Категорија:Економија на животната средина
Категорија:Економски поими
Нотар

**Нотар** - овластено лице што врши правни услуги во оформување и заверување на разни правни документи**.**

## Потекло на поимот
Зборот „нотар“ потекнува од латинскиот јазик, од зборот "notarius".

## Литература

* Нотар - www.makedonski.info
* Лексикон страних речи и израза од Милан Вујаклија, стр 627.
Кристијан Пулишиќ

**Кристијан Мате Пулишиќ** (роден 18 септември 1998 година, во Херши) — американски фудбалер, играч од средниот ред или напаѓач на Милан и на американската репрезентација.

## Наводи

Категорија:Американски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Борусија Дортмунд
Категорија:Фудбалери на ФК Челзи
Категорија:Фудбалери на Милан
Категорија:Родени во 1998 година
Куршумлија

**Куршумлија** — градска населба во општина Куршумлија, во Топличкиот округ, во јужна Србија. Се наоѓа на реките Топлица, Косаница и Бањска, југоисточно од Копаоник, и северозападно од планината Радан. Според пописот од 2011 година, населеното место Куршумлија има 13200 жители.

## Надворешни врски

* 


Категорија:Градови во Јужна Србија
Категорија:Општини во Јужна Србија
Список на планини во Албанија

Со просечна надморска височина од 708&nbsp;м, Албанија се вбројува меѓу најпланинските земји во светот. Планините зафаќаат преку 70&nbsp;% од вкупната површина на државата. Поголем број од нив се врвови високи над 2.000&nbsp;м.

Земјата може да се подели на четири физиографски области: планинските системи Северен, Централен и Јужен, како и Западната (Приморска) Низина. Најзабележителни масиви се Канали (Кераунски Пл.), Динаридите, Кораб, Пинд и Скендербеговите Планини. 
Највисок врв е Голем Кораб (2.764&nbsp;м) на самата граница со Македонија — еден од само два врва во Европа кој важи за највисок во повеќе од една земја. Воедно, го зазема 18. место на континентот по топографска истакнатост.

## Список на планини

## Поврзано

* Географија на Албанија
* Заштитени подрачја во Албанија
* Планински превои во Албанија

## Наводи


Албанија
Планини
Нинечер

**Нинечер** бил третиот крал од Втората египетска династија. Владеел од 2810 или 2790 г. п.н.е. Постојат теории дека владеел 40 или 47 години. Се споменува на Каменот од Палермо, како и на печатите пронајдени во подземната галерија во Сакара. Има многу предмети од времето на неговото владеење, кое било долго и просперитетно. Познато е дека за време на неговото владеење, имало економски и внатрешно-политички проблеми.

Гробот на Ниничер бил пронајден во галерија во Сакара, означен како „гроб Б“, и се наоѓа на околу 150 метри од гробот на Хотепсехемви. Подземната гробница се состои од голем лавиринт со ходници, простории и ниши. Самата гробница е на југозапад од комплексот, но нејзиниот покрив се распаднал. И другите коридори и простории се во опасност од уривање.

## Наводи


## Надворешни врски

Категорија:Фараони од Втората египетска династија
Змеј (појаснување)

**Змеј** може да се однесува на:

* Змеј, фантастично, митолошко суштетство, кое според својот изглед е близок до змијата, човекот, птицата, метеорите.
* Змеј (летало), летало со триаголен, квадратен или ромбоиден облик, изработено од тенок материјал и прицврстен со стапови на кои е врзан еден крај од клопче.
* Змеј (соѕвездие), соѕвездие на северното небо.
* Змеј од Бросно, криптид кој наводно живее во езерото Бросно и во близина на Андреапољ  во западна Русија во (Тверска Област).
ПУ „Дедо Иљо Малешевски“ - Митрашинци

**Основно училиште „Дедо Иљо Малешевски“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Дедо Иљо Малешевски“ - Митрашинци**; скратено: **ПООУ „Дедо Иљо Малешевски“**) — подрачно основно училиште во селото Митрашинци, составен дел на истоименото училиште од градот Берово.

Училиштето е именувано по војводата Дедо Иљо Малешевски.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Митрашинци, сместено на влезот во селото, непосредно до главниот пат.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Галерија


Податотека:Игралиште во Митрашинци.jpg|Игралиштето покрај основното училиште
Податотека:Основно училиште во Митрашинци 2.jpg|Спомен плочи на училиштето
Податотека:Основно училиште во Митрашинци 3.jpg|Плоча за изработениот портрет на Тито во 1944 година


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Берово
Митрашинци
Категорија:Митрашинци
Сува Гора (Преспа)

**Сува Гора** или *Сува Планина* () — планина во Мала Преспа,  југоисточна Албанија со мал крак во околината на Љубаништа и Свети Наум во Охридско, југозападна Македонија и дел во Долна Преспа, Егејска Македонија. Висока е 2.288&nbsp;м и претставува јужно продолжение на Галичица. Се граничи со Преспанското Езеро на исток, Охридското Езеро на северозапад и гледа кон градот Поградец на запад. Се протега во должина од 25&nbsp;км во правец север-југ, а широка е 8&nbsp;км во средишниот дел. Највиско место на планината е Вир (**), на нешто поголема височина од врвот на самата Галичица во потесна смисла. Од овој врв се гледаат неколку планини во Албанија, Охридското и Преспанското Езеро, како и планината Баба на Пелистер (2.601&nbsp;м) — трета по висина во Македонија.

Планината има антиклинален облик и е речиси целосно сочинета од мезозојски варовнички образби. Падините се карпести и каменливи (особено од западната страна), додека пак билото е речиси рамно, но полно со карстни шуплини.

## Сртови
Планината има неколку сртови со одделно име кои се вон нејзиниот средиштен дел: Дева (1.373 м), Калуѓер (1.480 м), Слива (1.414 м) и Цуцул (1.455 м).

## Планинарење
Планината најдобро се искачува од страната на Поградец, почнувајќи од селото Аларуп, преку с.&nbsp;Грабовица па на исток до селата Блаце и Братомир.

## Растителност и ресурси
Растителноста на Сува Гора претежно се состои од пасишта, додека источната страна кон Пустец е обрасната со буково-дабови шуми и честак.

Кај селото Горна Горица почвата е богата со железната руда боксит и наоѓалишта на креда.

## Историски настани
Во Албанската буна од 1911 г. на Сува Гора се одвивале борби, во кои влашката чета на војводата Спиро Белкамени го поразила отоманскиот контингент.

## Поврзано
* Галичица
* Иван Планина
* Мала Преспа
* Општина Пустец
* Поградец
* Национален парк Преспа
* Маличко Езеро

## Наводи

## Надворешни врски
* Планинарски информации за Сува Гора (Мали и Тат) — Summitpost 
* Преспа — репортажа за Сува Гора и околината во Мала Преспа од Фатос Баџаку. Весник „Македониум“ 

Категорија:Планини во Албанија
Категорија:Планини во Македонија
Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Галичица
Категорија:Преспа
Категорија:Пустец
Категорија:Поградец
Категорија:Преспа (општина)
Триумфална порта (роман)

**Триумфална порта** () — роман напишан во 1945 година од Ерих Марија Ремарк. Романот е за бегалци без држава во Париз пред Втората светска војна. Овој роман бил втор светски бестселер на Ремарк, по *[[На Запад ништо ново|„На Запад ништо ново“]]*, напишан за време на неговиот егзил во САД (1939-1948). Романот бил екранизиран, најпрво како игран филм во 1948 година, а потоа бил преработен и како телевизиски филм во 1985 година.

## Резиме

Романот е поставен во 1939 година, Равик, многу успешен германски хирург и бегалец без државјанство, живее во Париз, каде и покрај тоа што нема дозвола да оперира, веќе две години врши тајни операции врз пациенти во име на двајца, помалку вешти француски лекари.

Не сакајќи да се врати во нацистичка Германија, која во меѓувреме му го одзела државјанство, а и не можејќи легално да постои на ниту едно друго место во предвоената западна Европа, Равик некако успева да опстои. Тој е едно од многуте раселени лица, без пасош или какви било други документи, кои живеат под постојана закана да бидат фатени и депортирани од една земја во следната и повторно назад во првата.

Иако Равик се откажал од можноста за љубов, животот има интересен начин да се сврти кон романтичното, дури и во најлошите времиња, додека тој претпазливо се спријателува со една глумица.

## Врски со други дела

Претходниот роман на Ремарк, *Flotsam* е исто така за животот на лицата без државјанство. Ликот на Равик исто така на кратко се појавува и во новелата „Сенки во рајот“'', исто од Ремарк.

## Наводи


Категорија:Романи преработени за телевизија
Категорија:1939 во книжевноста
Категорија:Романи во Париз
Категорија:Романи од Ерих Марија Ремарк
Категорија:Германски романи од 1945
Национален парк Ершег

250px|мини|десно|Националниот парк Ершег
**Национален парк Ершег** – унгарски национален парк. Се наоѓа во округот Ваш и бил отворен на 8 март 2002 година.

Паркот се простира на површина од 43.933 ха и се наоѓа на тромеѓата Унгарија, Австрија и Словенија како дел од три заштитени подрачја во три соседни држави, кој се вика Раб-Ершег-Горичко, а го сочинуваат Националниот парк Ершег во Унгарија, Паркот на природата Раб во Австрија (основан на 12 септември 1998 година) и словенечкиот Парк на природата Горичко (основан на 9 октомври 2003 година)

Подрачјето Ершег се наоѓа во триаголникот меѓу Керменд на север, Залаегерсег на исток и унгарско-австриската граница на запад. Населението на ова гранично подрачје им служело како „стража“ на унгарските владетели уште во 11 и 12 век, од каде е изведено името „Ержег“ (Стража) (). За овие доброволни услуги, жителите биле наградени со повластици и поголема автономија.

За Ершег се карактеристични мали населби, групирани куќи и селца, на унгарски наречени „сер“ кои го прават синџирот на гранични стражи.

Во селото Велемер на унгарско-словенечката граница, добро е сочувана црквата од 13 век со фрески од австрискиот сликар Јохан Аквиле од 1378 година, кој веќе тоа време дал да се наслути т.н. „меѓународен стил“. Сликарот се овековечил на северниот ѕид.

Ершег има голем број на ретки животни и растенија, како што се црните штркови, тропрстите клукајдрвци или осојадите, како и разни ретки видови пеперуги и вилински коњчиња. Чести цвеќиња се перуниките и генцијаните.

Паркот ја добил наградата EDEN (Европски одредишта на извонредност) за крајоликот во склад со природата, богат со планини и долини, листопадни и зимзелени шуми, ливади, извори и реки, кои хармонично се поврзуваат. Покрај тоа, посетителите може да уживаат во вистински традиции и обичаи, занаети, производи на земјоделците, кои се самодоволни и го одредуваат начинот на живеење во регионот.

## Надворешни врски

Категорија:Национални паркови во Унгарија
Крањска пчела

**Крањска пчела** () – автохтона словенечка раса на западната медоносна пчела, по потекло од Крањската Област. По своите особини спаѓа меѓу најдобрите медоносни пчели, па е најраспространета во цел свет. Припаѓа на групата темни пчели, телото ѝ е црно, обраснато со сивосребрени влакненца. Прилично се мирни, а матицата е со добра плодност. Пчелите работнички од оваа раса имаат добро изразен нагон за собирање храна. Добро ја поднесува промената на климата, па така добро се приспособува на условите во друг крај. Отпорна е на болестите на пчелите.

Оваа раса е распространета на целиот Балкански Полуостров, каде што настанале повеќе соеви – планински и рамничарски. Познати се соевите: сеничко-пештерски, шарпланински, хомољски, похорски, далматински, итн. Посебно добри особини има далматинскиот сој кој има склоност за тивка смена на матицата.

Крањската раса се вкрстувала со други раси, па настанале посебни соеви. Така со вкрстување меѓу крањската и италијанската раса настанал „банатскиот сој“. Многу стручњаци сметаат дека таа е посебна раса, со особина на едната и другата раса.

## Галерија

Слика:Bees on flower.jpg|Пчели
Слика:Bee on pelargonium.jpg|На сардела
Слика:Čebela_na_cvetu_marelice.jpg|На цвет од кајсија
Слика:Apis mellifera carnica worker hive entrance 3.jpg|Работничка


## Литература
*Др Хуснија Ћеримагић - *Пчеларство*, треће издање, НИП »Задругар«, Сарајево, 1977.

## Надворешни врски
*Slovenian beekeeper webpage
*Manuka Honey Tenpenh

Категорија:Пчеларство
Категорија:Пчели од Европа
Тирено-Адријатико 2019

**Тирено-Адријатико 2019** — 54. издание на велосипедската етапна трка Тирено-Адријатико, која се одржала помеѓу 13 и 19 март како седми настан во сезоната на Светската турнеја.

Трката била освоена од Примож Роглич од екипата .

## Екипи

Бидејќи Тирено-Адријатико е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Пет професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 23 екипи.

## Рута

## Етапи
### Етапа 1

### Етапа 2

### Етапа 3

### Етапа 4

### Етапа 5

### Етапа 6

### Етапа 7

## Завршен пласман

## Поредок

На Тирено-Адријатико 2019 постоеле четири различни маички. За генералниот пласман, пресметуван преку додавање на завршните времиња на секој велосипедист на крајот на секоја етапа. Постоеле временски бонуси за првите тројца на друмските етапи: етапниот победник добивал десет секунди, додека второпласираниот и третопласираниот добивале шест односно четири секунди, соодветно. Временски бонуси добивале и првите тројца возачи на средниве спринтови — три секунди за победникот на спринтот, две секунди за вториот и една секунда за третиот возач. Предводникот на генералниот пласман ја добивал сината маичка. Овој пласман бил сметан за најважен на Тирено-Адријатико 2019 и победникот на пласманот бил сметан за победник на трката.

Дополнително, постоел бодовен пласман, каде била доделувана црвената маичкамаичка. Во бодовниот пласман, велосипедистите добивале бодови доколку завршеле во првите десет на етапите. За разлика од бодовниот пласман на Тур де Франс, видот на етапата немало влијание на бодовите кои се добивале &nbsp;– секоја етапа имало подеднаков број на достапни бодови во ист сооднос. Исто така, бодови можеле да се добијат и на средниве спринтови; пет бода за првиот кој ќе ја помине линијата, три бода за вториот, два бода за третиот и еден за четвртиот.

Имало и планински пласман, а предводникот во пласманот ја добивал зелената маичка. Во планинскиот пласман, бодовите биле добивани доколку се стигне на врвот на искачувањето пред другите велосипедисти. Секое искачување било категоризирано како врвно или со една категорија, при што повеќе бодови биле достапни на врвното искачување. За Сасотето, првите седум возачи освојувале бодови, додека на другите искачувања, само првите четворица освојувале бодови.

Четвртата маичка го претставувала пласманот за млад возач, обележена со белата маичка. Пласманот се пресметувал на ист начин како генералниот пласман, но учествувале само возачи родени на или по 1 јануари 1994 година.

Постоел и екипен пласман, во кој времињата биле додавани времињата на тројцата најдобри велосипедисти по екипа на секоја етапа; водечка екипа на крајот на трката била онаа со најмало вкупно време.

## Список на учесници

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 
* 

Категорија:Тирено-Адријатико
Категорија:Светска турнеја на UCI 2019
Категорија:Италија во 2019 година
Златна уличка

мини|Златната уличка
**Златна уличка** () – улица во Прашкиот замок, Чешка. Првично изграден во 16 век, за сместување на стражата на замокот на Рудолф II, името го добила од златарите кои живееле таму во 17 век. Иако уличката некое време ја викале Алхемичарска уличка или Алхемичарска алеја, тука никогаш ниту живееле ниту работеле алхемичари.

Златната уличка се состои од мали куќи, обоени во живи бои во 1950-тите. Првично улицата имала куќи од двете страни, но едната страна била уништена во 19 век. Денес уличката е дел од „малиот“ и „големиот“ прстен на замокот (т.е. мора да се плати надомест за да се влезе), додека по работното време на Прашкиот замок, влезот е слободен. Многу од куќите се продавници на сувенири, а тука е и средновековна оружарница во рамките на фортификацијата од 14 век, која е достапна од Златната уличка.

Куќата број 22 ѝ припаѓала на сестрата на писателот Франц Кафка, кој тука творел отприлика две години, 1916-1917. Јарослав Сајферт, кој ја добил Нобеловата награда за литература во 1984 година и кој бил еден од потписниците на Повелба 77, тука живеел во 1929 година.

Златната уличка е поврзана со кулата Далиборка, која служела како зандана.

## Наводи

## Поврзано
*Прашки град
*Прашки замок

## Надворешни врски

Категорија:Прашки замок
Категорија:Улици во Прага
Сан Себастијан

**Сан Себастијан** () или **Доностија** () — крајбрежен град во Северна Шпанија, кој се наоѓа во Автономната заедница Баскија и е главен град на провинцијата Гипускоа.

Главните активности на овој град се трговијата и туризмот. Сан Себастијан е една од важните туристички одредишта во Шпанија и Европа. Прекрасните пејзажи, како што се заливот Ла Конча и развојот на модерната архитектура, кој започнал во втората половина на XIX век  придонеле за развој на туризмот на европско ниво.  Меѓународниот филмски фестивал во Сан Себастијан, исто така, придонел градот да биде нашироко познат.

## Географија

## Население
Според проценките, во градот во 2008 година живееле 184.248 жители.

## Партнерски градови

*  Маругаме
*  Плимут 
*   Тренто

## Наводи

## Надворешни врски

* Мрежната страница на Сан Себастијан 
* Мрежната страница на Companía del Tranvía de San Sebastian (CTSS-DonostiaBus) 
* Palacio de Congresos y Auditorio Kursaal 
* Географија и историја на Доностија-Сан Себастијан

Категорија:Градови во Шпанија
Категорија:Општини во Гипускоа
Оливера Лазаревиќ

**Оливера Лазаревиќ** (околу 1373 - по 1444 година) — најмладата ќерка на принцот Лазар Хребљановиќ и принцезата Милица. Во младоста, таа поминала дванаесет години (1390-1402) во харемот на отоманскиот султан Бајазит I, како залог за мир меѓу Династија Лазаревиќ и Отоманското Царство, и за време на заробувањето на монголскиот емир Тамерлан по Ангорската битка во 1402 година.

## Животопис

Оливера Лазаревиќ е родена околу 1372 година, како најмладата ќерка на кнезот Лазар и принцезата Милица. Нејзината мајка била потомок на големиот кнез Стефан Немања, основач на династијата Немањиќ и четврт братучед откако бил отстранет од српскиот цар Душан. Оливера имала четири постари сестри, Мара (мајка на српскиот деспот Ѓураѓ Бранковиќ), Драгана, Теодора и Елена (мајка на Балша III, последниот владетел на Зета) и двајца браќа, српскиот деспот Стефан Лазаревиќ и Вук Лазаревиќ. По битката на Косово во 1389 година, Оливера била испратена во харемот на султан Бајазид I, каде што останала следните 12 години и станала една од четирите сопруги на султанот (покрај неговите наложници). И покрај нејзиниот брак, таа никогаш не се преобратила во исламот. Таа имала големо влијание врз султанот, што им помогнало на нејзините луѓе, земја и семејство да ги преживеат турбулентните времиња.

Во Битката кај Анкара на 20 јули 1402 година, Оливера и Бајазид биле заробени од страна на Тимур. Таа била ослободена во 1403 година, по смртта на нејзиниот сопруг во заробеништво.

Целиот живот го поминала во дворот на нејзиниот брат Стефан во Белград или во дворот на нејзината сестра Елена во Херцег Нови. Оливера умрела некаде по 1444 година.

Категорија:Отомански Срби
Категорија:Срби од 14 век
Категорија:Срби од 15 век
Категорија:Отоманци од 14 век
Категорија:Отоманци од 15 век
Категорија:Династија Лазаревиќ
Категорија:Родени во 1372 година
Категорија:Починати во 1444 година
Урумеја

**Урумеја** (од баскиски „ур“ *вода* + „ме“ *тенка*) е река во Баскија на север од Пиринејскиот Полуостров. Тоа е една од баскиските реки што се влеваат во Бискајскиот Залив (атлантски басен) и најпозната по тоа што се влева во морето во градот Сан Себастијан.

## Тек на реката
Реката е долга 59,4 километри од својот извор во општината Навара, 33 километри тече низ провинцијата Гипускоа. Просечната температура е 13,5&nbsp;°C, а сезонската и годишната варијација во протокот на вода е помалку изразена отколку во другите реки во Гипускоа, бидејќи природната регулација на сливот е многу висока.

Квалитетот на водата е прилично добар. Сепак, се извршени работи за третман и чистење на водата, што резултирало со извонредно обновување на животната средина.

## Фауна
Тековниот квалитет на водата овозможува живеење на пет вида кои ја населуваат реката, имено лосос (исчезнат во 1940 година и обновен благодарение на програмите за повторно порибување во 1980-тие години), пастрмка, јагула и други.

Категорија:Гипускоа
Категорија:Реки во Шпанија
Категорија:Реки во Баскија
Јана Маринова

**Јана Маринова** (; , ) — бугарска глумица.

## Животопис
Родена е на 17 август 1978 година. Завршила средно училиште за спорт во Софија а потоа дипломирала економски науки на Универзитетот за национална и светска економија, исто така во Софија, Бугарија. Својата глумечка кариера ја изградува играјќи во повеќе домашни играни филмови и телевизиски серии како и во странски продукции. Работела и како каскадер во некои играни филмови, телевизиски водител а била и манекенка.

Досега играла во над 350 епизоди од телевизиски серии, дома и во странство.

Во третата сезона на ТВ-серијалот Преспав, една од најгледаните  ТВ серии во Македонија, таа го игра ликот на Преслава.

## Филмографија

              

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Бугарски глумци
Категорија:Бугарски каскадери
Категорија:Живи луѓе
ПУ „Дедо Иљо Малешевски“ - Мачево

**Основно училиште „Дедо Иљо Малешевски“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Дедо Иљо Малешевски“ - Мачево**; скратено: **ПООУ „Дедо Иљо Малешевски“**) — подрачно основно училиште во селото Мачево, составен дел на истоименото училиште од градот Берово.

Училиштето е именувано по војводата Дедо Иљо Малешевски.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Мачево, сместено на влезот во селото, непосредно до главниот пат.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Берово
Мачево
Категорија:Мачево
Златко Славенски

**Златко Славенски** (,  - , ) — македонски режисер и драматург и професор на Факултетот за драмски уметности во Скопје по предметот театарска режија.

## Животопис
Славенски е роден во Скопје во 1966 година. Во родниот град каде завршил основно и средно образование. Во 1986 година, тој се запишал на редовни студии на Филолошкиот факултет при Универзитетот „Кирил и Методиј“ во Скопје, на Катедрата за Општа и компаративна книжевност. Во потрага по задоволување на својата потреба да се занимава со режија, во 1988 година ги прекинал студиите и отишол во Обединетото Кралство, каде во Лондон се запишал на студии по филмска режија на Лондонската меѓународна филмска школа.

Поради стопирање на државната стипендија (во почетната фаза на распадот на СФРЈ), во 1990 година, тој го прекинал студирањето во Лондон и се вратил во Македонија, каде истата година се запишал на Факултетот за драмски уметности во Скопје, на отсекот за интермедијална режија, во класата на проф. Слободан Унковски и проф. Столе Попов, каде дипломирал во 1994 година. Исто така, напоредно, тој продолжил со прекинатите студии од Општа и компаративна книжевност, каде дипломирал во 1993 година.

Во 1997 година, му отпочнала и академската кариера, вработувајќи се на Факултетот за драмски уметности – Скопје  како помлад асистент. Во 2016 година бил избран во звање редовен професор.
Славенски е режисер  на голем број театарски  проекти, па сè до денес има реализирано повеќе јавно изведени театарски проекти како што се „Безљубни“, „Сината птица“; „Инфинити“ „Кафкаски круг со креда“, „Соларис“, „Супернова“, „Бесови“, „Визија“, „Времеплов“, „И коњите ги убиваат, зарем не?“, „Побрзи од светлината“, „Спиро Црне“, „Летот на пчела околу една калинка, неколку секунди пред будење“, „Троил и Кресида“, „Розенкранц и Гилдестерн се мртви“, „Амадеус“, „Злосторство и казна“, „Пречистување“, „Време за сонување“, „Казабалкан“, „Будење на пролетта“, „Пер Гинт“, „Собрани дела на Вилијам Шекспир“, „Папокот на светот“ и други.

Во текот на својата кариера има добиено голем број награди: награда за најдобра претстава на Македонскиот театарски фестивал (МТФ) Војдан Чернодрински за претставата „Розенкранц и Гилдестерн се мртви“, награда на ревијата Екран за најдобра претстава „Амадеус“, награда на весникот Нова Македонија на МТФ Војдан Чернодрински за претставата Будење на пролетта, награда на весникот Нова Македонија за најдобра претстава на Фестивалот Охридско лето, за претставата Пер Гинт и многу други.

Автор е на книгата „0,1 – Краток вовед во бесконечноста“.

## Наводи

Категорија:Македонски режисери
Категорија:Македонски драматурзи
Категорија:Македонски писатели
Категорија:Професори на Факултетот за драмски уметности - Скопје
Категорија:Апсолвенти на Факултетот за драмски уметности - Скопје
Категорија:Апсолвенти на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ - Скопје
Борисови камења

[мини|Борисов камен во близина на катедралата Св. Софија, [Полоцк, Белорусија]]
[thumbnail|Борисов камен во [Друја]]

**Борисови камења** (, ), познати и како **Двински камења** () – седум средновековни артефакти крај брегот на Западна Двина меѓу Полоцк и Дриса, Белорусија.  Веројатно дека тие постојат во областа пред христијанството, но биле запишани во 12 век со текст и слика на Христос. Најголемиот од камењата има обем од 17 метра.

## Историја
Иако овие обележја биле опишани во 16 век од Маќеј Стријковки, прв кој го свртел научното внимание на нив бил грофот Егор Канкрин во 1818 година. Канкрин открил дека на стената во близина на Орша било напишано:„Во оваа 1171 година, на 7. ден од март, завршен е овој крст. Господе, помогни му на твојот слуга Василиј, чие друго име е Рогволод, син Борисов.“

Подоцна, биле пронајдени и неколку други камења со Борисовото име. Во 1930-тите, два од нив биле разнесени од комунистичките власти како верски објекти и нивните останки биле искористени за калдрмисување на патот меѓу Минск и Москва. Друг бил фрлен во реката, каде лежел до неговото откривање во 1988 година. Кога бил направен обид да се врати, каменот се распаднал на три дела. Три други камења биле преместени за да бидат изложени во близина на катедралата Св. Софија во Полоцк, во Музејот на камења во Минск и во Коломенско во близина на Москва.

## Опис
Двете имиња за камењата малку заведуваат: само четири од нив се наоѓаат долж бреговите на Двина, а еден од камењата воопшто не го спомнува Борис. Она што ги обединува е нивната програмска илустрација: „Во сите случаи, централното парче е огромен крст на кој се наоѓаат скратените елементи на конвенционалната грчка легенда која ја објавува победата на Исус“. Општо е прифатено дека Борис, спомнат во натписите, бил Рогволод Всеславич (крстено име „Борис“), син на Всеслав, иако е веројатно дека таквите камења биле почитувани од страна на паганските Словени долго пред земјата да е христијанизира.

## Наводи

### Литература
*

## Надворешни врски
* Article by Konstanty Tyszkiewicz
* Photographs

Категорија:Мегалитски споменици
Категорија:Белорусија во средниот век
Категорија:Старословенски натписи
Категорија:Киевска Русија
Категорија:Камења
Устав на Србија

**Актуелниот Устав на Република Србија** (српски: *Устав Републике Србије / Ustav Republike Srbije*), исто така познат како **Митровденски устав** (српски: *Митровдански устав / Mitrovdanski ustav*) — устав кој бил усвоен во 2006 година, заменувајќи го претходниот устав од 1990 година.  Усвојувањето на новиот устав станало неопходно во 2006 година кога Србија станала независна по отцепувањето на Црна Гора и распаѓањето на Србија и Црна Гора. Овој устав не се однесува на самопрогласената Република Косово која прогласила независност во 2008 година.

Предложениот текст на уставот бил усвоен од страна на Народното собрание на 30 септември 2006 година и бил одржан референдумот кој се одржал на 28 и 29 октомври 2006 година. 53,04% од електоратот го поддржал предложениот устав кој официјално бил усвоен на 8 ноември 2006 година.

## Главни одредби
Разликите меѓу сегашниот и претходниот устав се:

* Се признава само приватна, корпоративна и јавна сопственост; социјалните средства престануваат да постојат.
* На странските државјани им е дозволено да поседуваат имот.
* Целосната независност се доделува на Народна банка на Србија.
* Како дел од процесот на децентрализација, се доделува сопственичките права на општинските имоти на локалните општини.
* Провинцијата Војводина добива ограничена финансиска автономија.
* Уставот за првпат ги спомнува европските вредности и стандарди.
* Уставот го признава српскиот јазик и српската кирилица како службен јазик и писмо во употреба, соодветно.
* Усвојување на државната химна (Боже на правдата).
* Посебна заштита за правата на потрошувачите.
* Поголема слобода на информации.
* Бракот се дефинира како заедница меѓу маж и жена

## Наводи

## Надворешни врски

*Constitution of the Republic of Serbia in HTML format
*Constitution of the Republic of Serbia  in PDF format
*Previous Constitution of Serbia (1990)
Зигмунд фон Биркен

мини|Скулптура од Зигмунд фон Биркен направена од скулптурот Јакоб фон Сандрарт
**Зигмунд фон Биркен** (роден на 25 април 1626 година - починал на 12 јуни 1681 во Нирнберг ) - германски поет од времето на барокот. Учествувал во пишувањето на новелата „Die Durchlauchtige Syrerin Aramena“, новела која била најпозната од времето на барокот во германската литература. Оваа новела била довршена од страна на Антон Улрих и подоцна уредена од страна на Сигмунд фон Биркен.

Категорија:Германска книжевност
Категорија:Родени во 1626 година
Категорија:Починати во 1681 година
Категорија:Барокни писатели
Сауле

**Сауле** (, ) — божица на Сонцето во древната митологија на балтичките народи. Именката *Saulė*/*Saule* во литванскиот јазик и латвискиот јазик претставува, исто така, конвенционалното име за Сонцето и потекнува од протобалтичкото име **Sauliā* > **Saulē*.

## Претставување
Сауле е една од најмоќните божества во литванската митологија, таа е божица на животот, плодноста, топлината и здравјето. Таа е заштитник на несреќните, особено на сираците. Литванските и латвиските зборови за „светот“ (*pasaulis* и *pasaule*) во превод значат „[место] под Сонцето“.

Сауле се споменува во еден од најраните пишани извори за литванската митологија. Според словенскиот превод, од 1261 година, на хрониката на византискиот хроничар Јован Малала, некој слаб ковач по име Телиавелис го создал Сонцето и го фрлил на небото. Чешкиот мисионер Јероним Прашки (околу 1369-1440 година) поминал три години обидувајќи се да ја христијанизира Литванија, а подоцна го раскажал митот за киднапирањето на Сауле. Таа била затворена во кула од страна на моќен крал, но подоцна била спасена од зодијакот со помош на џиновски чекан. Јероним Прашки се заколнал дека тој лично го видел чеканот, кого месните жители го обожувале.

## Семејство
[мини|266x266px|Слика на [Јанис Розенталс од 1912 година, на која се насликани ќерките на Сауле (*Saules meitas*)|алт=]]
Сауле и Менуо/Менес (Месечината) биле сопруга и сопруг. Менуо се вљубил во Аушрине (утринската ѕвезда или Венера). За неговото неверство, Перкунас (богот на громот) го казнил Менуо. Постојат различни верзии за казната. Според една верзија Менуо бил пресечен на две половини, но тој не научил од своите грешки, па затоа казната била повторувана секој месец. Според друга верзија Менуо и Сауле се развеле, но и двајцата сакале да ја видат нивната ќерка Жемина (земјата). Затоа Сонцето свети во текот на денот, додека Месечината свети навечер. Според трета верзија лицето на Менуо било изобличено или од страна на Диевас (врховниот бог) или од страна на Сауле.

Во други митови, Аушрине е прикажана како ќерка и слугинка на Сауле. Аушрине секој ден го пали огнот за Сауле и ја подготвува за нејзиното патување низ небото. Вакарине (вечерната ѕвезда) го подготвува креветот за Сауле во вечерните часови. Во литванската митологија, Сауле била мајка на другите планети: Индраја (Јупитер), Селија (Сатурн), Жиездре (Марс) и Вајвора (Меркур).

## Празници
Празникот на Сауле бил прославуван за време на летната долгодневица. Литванскиот празник Расос (подоцна претворен во фестивал на Свети Јонас, по прифаќањето на христијанството) и латвискиот празник Лиго (претворен подоцна во Јани) вклучуваат правење венци, потрага по волшебниот папратов цвет, палење на огнови, танцување околу огнот и поздравување на сонцето кога изгрева околу 4 часот наутро. Тој е највозбудливиот традиционален празник во Литванија. Зимската краткодневица се слави како враќањето на Сауле. Други прослави се одржуваат за време на рамнодневицата.

## Наводи

Категорија:Божици на плодноста
Категорија:Божици-мајки
Категорија:Балтички богови
Категорија:Сончеви божици