Крвава гулапка

### 

***Крвава гулапка*** (латински Russula sanguinaria), позната и како **крвава кршлива печурка**, е впечатливо обоена габа од родот *[[Гулапка]].*Таа е светло-крвавоцрвена, не се јаде и расте во симбиоза со четинари. Претходно била нашироко позната под името *Russula sanguinea.*

## Таксономија
лево|мини| '''''Крвава гулапка''''' во Германија, Шелклинген, Хаузен
Крвава гулапка за прв пат била опишана како *Agaricus sanguinarius* од Хајнрих Кристијан Фридрих Шумахер во 1803 година, и повторно опишана под нејзиното сегашно биномно име од микологот Стефан Раушерт во 1989 година. *Agaricus sanguinea* била опишана и од Булијард и преименувана во *Russula sanguinea* од Елиас Магнус Фрис.

И специфичните епитети *sanguinaria* и *sanguinea* се изведени од латинскиот збор *sanguis* („крв“), референца за бојата на печурката. Според Дејвид Арора во 1986 година, не е јасно дали овој европски вид е ист како американскиот вид *Russula rosacea*. Според теренскиот водич од 2012 година, тие се исти.

## Опис
Цврстата шапка  расте до 10 см  во пречник. Отпрвин е конвексна, но подоцна се израмнува, а понекогаш станува во облик на чинија кога ќе созрее. На почетокот има светло-крвоцрвена или розова боја, малку бледнее со возраста и често има побледи области. Кожата на шапката се лупи само на рабовите.

Ливчињата се прилично густи, тесни прираснати или благо се спуштаат низ дршката, бели или малку жолтеникаво нафрлани.

Дршката е цврста валчеста, прилично набрчкана отпрвин полна, потоа преградесто шуплива повремено бела, но почесто зацрвенета како бојата на шапката.Нараснува висока од 3-7 см. и дебела од 0,5 до 2,5 см.

Месото е тврдо, подоцна кревко, бледо, има склоност да пожолтува, мирисот е  овошен благ, вкусот многу лут или горчлив на јазикот.

Спорите се тркалезни, шилесто брадавичести, 7,5 -10 x 6,5-8,5 микрометри. Отпечатокот  од спорите е исто така крем до бледо окер.

Хемиски реакции, месото со железен сулфат станува црвено како месо, со фенол станува кафеаво, со феноланилин и месото и ливчињата стануваат отпрвин винско црвени, потоа виолетови и најнакрај пурпурноцрни, додека со алфанафтол месото посинува.

### Слични видови

* *Russula helodes* е макроскопски идентичен, но има тенденција да го фаворизира Sphagnum мов во четинарни шуми и е многу поредок.
* *[[Бесна гулапка]]* (Schaeff.) Pers. расте во истото живеалиште и има светло црвена шапка. Многу е ронлива и кревка.

Повеќето од другите вообичаени светло-црвени видови *[[Гулапка]]* растат со листопадни дрвја.

## Распространетост  и живеалиште
***Крвава гулапка*** се појавува во лето и есен, по четинарни шуми, често со бор, на песочни почви.

## Јадливост
Оваа печурка не може да се јаде, има „пиперкаст“ вкус, а понекогаш е и прилично горчлив. Многу Гулапка со сличен вкус се отровни кога се јадат сирови. Симптомите се главно гастроинтестинални по природа, дијареа, повраќање и колични стомачни грчеви. Активниот агенс не е идентификуван, но се смета дека се состои од сесквитерпени, кои се изолирани од *[[Русула Сардонија|Russula sardonia]]*, и сродниот род *[[млечка|Lactarius]]*.

**Галерија**
Податотека:Russ.sang.jpg
Податотека:Blut-Täubling Russula sanguinaria.JPG|Примерок собран во Union Creek, Jackson Co., Орегон, САД.
Податотека:Complementary colours 864830276.jpg
Податотека:Russula sanguinaria 24554008.jpg


## Наводи

Категорија:Габи на Македонија
Категорија:Нејадливи габи
Категорија:Гулапка
Категорија:Габи на Европа