Ozothamnus ferrugineus

**Ozothamnus ferrugineus**, попознат како дрво вечно, е член на родот Ozothamnus, од семејството Asteraceae - едно од најголемите фамилии на цветни растенија во Австралија. Роден во австралиските држави Нов Јужен Велс, Викторија, Јужна Австралија и Тасманија, формира исправена грмушка или мало дрво со висина помеѓу 2 и 3 метри.

## Опис
Ozothamnus ferrugineus формира средно до голема исправена, многу разгранета дрвенеста грмушка која е ароматична, со отворена навика. Генерално расте до 2-3 метри во висина, достигнувајќи 1,5-3 метри ширина. Фините влакна се концентрирани во линии што се протегаат по стеблото, а преполните лисја се протегаат наизменично од памучните гранчиња. Помладите листови се светло зелени во боја и се лепливи на допир, созреваат до потемно зелени листови со гола, смолеста адаксијална површина и посветло сива, густо влакнеста абаксијална површина со глабресцентна средна ребра. Тие се рамни, фини и раширени, долги 2–7&nbsp;cm и линеарни до ланцетна форма, со зашилени врвови и малку брановидни рабови.

Цветањето се јавува во летните месеци. O. ferrugineus inflorescence забавно наликува на глави од карфиол, составени од 80-300 густо спакувани мали бели маргаритки. Овие цветови се во 5-6 компактни хемисферични коримбозни терминални кластери. Секоја цветна глава е цилиндрична до ѕвоновидна, долга 3–5&nbsp;mm со пречник од 1–4&nbsp;mm и останува на грмушката долги периоди. Нанесени на основата на цветните глави се 14-18 мали гради. Долната половина од внатрешните гради се проѕирни, додека горната половина е непроѕирна бела боја. Надворешните градници се со златно-кафеава до зелена боја.

Цветањето дава ципсела, често карактеристична за семејството Asteraceae. Нивниот е сув, едносеме овошје, со тесен до оваличен облик, долг 1мм. Чашката е модифицирана во папус составен од влакна долги 2–3&nbsp;mm, помагајќи да се распрсне семето преку ветер.
лево|мини|238x238пкс| ''Ozothamnus ferrugineus'' крајно соцветување, покажувајќи различни влакна кои се движат паралелно надолу на стеблата. Фото: Роб Вилтшир, УТАС .

### Карактеристични одлики
Општо земено, ликовите на брактот се клучни за разликување на *Касинија* од *Озотамнус*, при што инволукралните бракти на *Озотамнус* се прави или зрачат и немаат бледи меѓу цветовите, додека *Касинија* поседува бледи и нивните неволукрални гради се соодветни. *O. ferrugineus* често се меша со *Cassinia aculeata*, меѓутоа, каде што листовите на *C. aculeata* се револутирани или заоблени, листовите на *O. ferrugineus* се рамни или само малку повратени. Понатаму, влакната на стеблото на *O. ferrugineus* се распоредени во уредни паралелни линии, додека стеблата на *C. aculeata* се порамномерно влакнести. *O. ferrugineus*, исто така, може да се помеша со кој се јавува во слични живеалишта, но чии цвеќиња се распространети по гранките наместо во крајни гроздови.

## Живеалиште и дистрибуција
мини|Карта на која се прикажани снимени набљудувања на ''Ozothamnus ferrugineus'' во Австралија. Карта создадена со податоци за Atlas of Living Australia.
*Ozothamnus ferrugineus* е вообичаен и широко распространет вид од средна подножја во отворени шуми и грмушки низ југоисточна Австралија. Може да се најде од крајбрежни мочуришта и грмушки до издигнати предели и површини низ Викторија, Јужна Австралија, Нов Јужен Велс и Тасманија, често опстојувајќи покрај патиштата. Претпочита добро исцедени, влажни области и често е еден од првите видови што се обновуваат по пожар или други нарушувања.

## Класификација

### Таксономија
Првиот снимен опис на *O. ferrugineus* беше од францускиот ботаничар Жак Лабилардиер во 1806 година во *Novae Hollandiae Plantarum Примерок *',**' дело во два тома што ја опишува природната флора на Австралија. *О. ferrugineus* тогаш беше опишан како ' *Eupatorium ferrugineum.* ' Тој ја објаснува абасијалната површина на листот како црвено-кафеава, па оттука и 'ferrugineum', што на латински значи ’рѓа или црвено-кафеава."...лисја линеарно-lanceolate, aveniis, возрасни под црвеникаво кафеава."На англиски, ова е *„линеарно-ланцетни лисја, под црвеникаво кафеава“.*

Ова име поврзано со ’рѓата опстојува до ден-денес, меѓутоа, е погрешно, бидејќи долната страна на листовите на *O. ferrugineus* се изразито светло-сива до бела боја. *Ozothamnus* е најголемиот род во племето „вечно“ Gnaphalieae, кое опфаќа 50 видови. За прв пат беше препознаен во почетокот на 19 век, но сепак, беше ограничен како *Helichrysum* 124 години пред да биде вратен како *Ozothamnus* во 1991 година.

## Одгледување
Репродукцијата од семе е главната форма на регенерација на *O. ferrugineus* . Семињата треба директно да се сеат на почетокот на зимата, бидејќи бавно растечките садници можат да бидат ранливи на пролетната суша. Растението е долговечно, како и неговите цвеќиња. Претпочита целосно сонце до полусенка.

## Екологија
*Ozothamnus ferrugineus* може да никне ако надземните делови се убиени или доживеат сериозни нарушувања, вклучително и пожар. И покрај неговото многу запаливо зеленило, тој ќе опстојува и при пожари со просечна јачина. Често е еден од првите видови кои се појавуваат по настанот на вознемирување. Нејзините семиња се распрснуваат со ветер, користејќи го неговиот папус за патување.

## Наводи


Категорија:CS1 maint: others
Категорија:Флора на Австралија