open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Карлсбург (Везер)

мини|Леток за опсадата на Карлсбург во 1675/1676 година**Карлсбург** (исто така Каролус-Штад или Каролсбург) — утврден град од 17 век во шведскиот Бремен-Верден, на устието на реките Везер и Гесте, на местото на денешниот Бремерхафен, Германија. Изграден како град кој би требало да се натпреварува со Бремен, населбата не просперирала.

По Триесетгодишната војна, Шведското Царство го добило Долносаксонскиот Архиепископско кнежевство Бремен како шведска територија. Сепак, статусот на градот Бремен бил неизвесен и Шведска не можела да ја преземе контролата врз градот во две последователни војни, 1654 и 1666 година. Бидејќи самиот Бремен бил недостапен, во близина бил изграден нов град, наречен Карлсбург по шведскиот крал Карл XI.

Градот го планирал стокхолмскиот архитект Никодим Тесин Постариот. Тесин ги планирал јавните згради и улици. Тој одредил од 300 до 456 градилишта за куќи. Изградбата започнала на 11 јуни 1672 година.

## Опсада на Карлсбург
[мини|[Бремерхафен во 1831 година, поранешна контура на Карлсберг со испрекината линии]]
Пред да можат да се реализираат плановите за изградба и населување на Карлсбург, градежните работи морале да бидат прекинати во 1675 година, кога сојузот на Бранденбург-Прусија, Кнежевството Линебург, Принц-епископијата Минстер и Данска ги нападнале шведските поседи во Северна Германија за време на кампањата Бремен-Верден. Малку се знае за точната состојба на градот и неговото пристаниште во тој момент. Веројатно имало само неколку згради, освен просториите за шведскиот гарнизон, куќата на командантот, куќата за комесарот (*Proviantmeister*) и фабриката за тули. Дури и бројот на цивили во градот бил сè уште многу мал. Градските утврдувања биле доволно напредни за шведскиот контингент од 600 до 800 луѓе и 72 топови да може успешно да ја одбие првата блокада на градот од страна на бранденбуршките бродови и данските војници.

## Подоцнежна историја
Кога Карлсбург бил опсаден по втор пат кон крајот на октомври 1675 година, неговиот ослабен гарнизон, десеткуван од болести и недостаток на храна, брзо се предал во јануари 1676 година на трупите на Минстер и Линебург. По предавањето, тврдината била делумно срушена, а други оштетувања на нејзината структура биле предизвикани од поплави.

Во 1675/76 година, за време на Сканската војна, новосоздадената морнарица на Бранденбург-Прусија го започнала својот прв напад врз копнено утврдување на Карлсбург. Сепак, нападот не бил успешен.

Шведска го изгубила напуштениот град во текот на Големата северна војна во 1712 година. Кога Бремерхафен бил основан во 1827 година, некои од старите ѕидини на Карлсбург биле срамнети со земја.

## Извори

* 
* 
* 
* 

## Наводи

Категорија:Населени места основани во 1672 година
Категорија:Поранешни градови
Категорија:Бремерхафен
Горна Козлуџа

**Горна Козлуџа** (понекогаш само **Козлуџа**; , *Ано Кариофито*; до 1928 г. *Κοζλούτσα*, *Козлуца*) — село во Скечанско, Западна Тракија, денес во општината Скеча на истоимениот округ во областа Источна Македонија и Тракија, Грција. Населението брои 89 жители (2021).

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа северозападно од Крстополе и Скеча, во југоисточните падини на Западните Родопи, на надморска височина од 560 м.

## Историја

Во XIX век Горна Козлуџа било турско село во Скечанската Каза на Ѓумурџинскиот Санџак.

Во Првата балканска војна во 1912 г. селото е окупирано од бугарска војска. По Втората балканска војна во 1913 г. истото е припоено кон Грција. Таа година селото броело 825 жители, кои во 1920 г. се намалиле на 812 лица.

Во 1923 г. сите жители се иселени во Турција по сила на Лозанскиот договор. На нивно место се населиле 143 бегалски семејства (вкупно 627 бегалци), така што селото станало чиста бегалска населба. Во 1928 г. селото е преименувано во *Ано Кариофито* (Άνω Καρυόφυτο).**

## Население

## Наводи

;Забелешки

Категорија:Скеча (општина)
Стојна Јосифовска

**Стојна Илиева-Јоновска Јосифовска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија. 

## Животопис
Од средината на 1942 година учествувала во заднината на НОД во селото. Како сопруга на борец од партизанскиот одред „Питу Гули", месела леб и подготвувала храна за одредот. Во зимата 1942/43 се грижела за сместувањето на група борци од одредот во селото. Бугарската полиција и контрачетниците честопати ја апселе и малтретирале. Во aвгycт 1943 година, заедно со целото семејство била уапсена и интернирана во селото Брод во близина на грчката граница. По шестмесечен престој во интернација, во почетокот на 1944 година се вратила во селото и веднаш се поврзала со организацијата. Во март 1944 година станала член на СКОЈ и била задолжена да работи со женската младина. Ги организирала младинките во селото Пуста Река за плетење топла облека, месење леб и друго. Подоцна била избрана за секретар на СКОЈ и претседател на народна младина
во Пуста Река. Во текот на 1944 година во нејзината куќа честопати се приготвувала храна за партизанските единици. Во почетокот на 1945 станала член па КПМ.  

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Категорија:Затвореници во Бугарија
Илинка Јосифовска

**Илинка Јосифовска** ( во  — ?) — учесник во НОВ на Македонија. 

## Животопис
Учествувала во НОД од септември 1942 година како член на воспитна група во селото, а набрзо потоа била пратенa за член на СКОЈ. Работела на активирање на младината во Леуново. Со СКОЈ-групата собирала народна помош и оружје. Чувала илегалци н кај неа се одржувале состаноци, а со исфрлањето на партизанскиот одред во есентa 1942 година, нејзината акитвност била зголемена. Повременоно извршувала курирски работи. Во 1943 година кратко време во нејзнната куќа претстојувал штабот на I оперативна зона. Во мaj 1943 година станала кандидат нa КПМ, а од 1944 година станала нејзин член.  

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Лефтерија Јосифоска

**Лефтерија Јосифовска - Лефта** ( во  —  во ) — учесник во НОВ на Македонија, мајка на Народниот херој Кузман Јосифовски-Питу и првоборецот Мара Јосифоска. 

## Животопис
[лево|мини|Куќата на семејството Јосифоски во [Прилеп.]]
лево|мини|На Конференцијата на АФЖ, одржана на 15 декември, 1944 година. Лефтерија била избрана за Претседател на Главниот одбор на АФЖ.На сликата прима награда од Одборот на АФЖ - Србија.
мини|Некролог за Лефтерија Јосифоска
Таа била исконски поврзана со борбата за ослободување на Македонија од своето најрано детство. На своите деца им ја всадила вербата и идејата за бескомпромисната борба што требало да ја поведе македонскиот народ за слободување. Со почетокот на вооруженото востание нејзиниот дом во Прилеп станал свртилиште на комунистите и скоевците од градот, пружајќи им сестрана помош и поддршка на сите што престојувале кај неа и на своите деца. Во НОВ и Револуцијата загинал син ѝ, Народниот херој Кузман Јосифовски - Питу, член на ПК КПЈ за Македонија, а покасно и на ЦК КПМ и ќерката, првоборец, Мара Јосифовска. На главната конференција на АФЖ (15 декември 1944), со сите почести на мајка херој била избрана за претседател на Главниот одбор на АФЖ за Македонија.  

## Поврзано

* Кузман Јосифоски-Питу
* Мара Јосифоска
* Аспарух Јосифоски

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Љубица Јосифовска (Битола)

**Љубица Јосифовска** ( во  — ?) — учесник во НОВ на Македонија и Носител на Партизанска споменица 1941. 

## Животопис
мини|Љубица Јосифовска е носител на Партизанска споменица 1941.
Таа била шивачка. Од 1941 година била член на женска вocпитнa група, а од август истата година, станала кандидат на КПЈ. Во нејзиниот дом била изградена скривница за престој на илегалци и за чување на оружје, кое во текот на 1942 година било пренесено во партизанската база учествувајќи и самата во неговото пренесување. Формирала и раководела две вocпитни групи со кои собирала народна помош и истата преку курири ја префрлувала до партизанската база. На 15 мај 1942 година била затворена и од ВПС осудена на 12 години и шест месеци строг затвор, како мајка на две деца, од кое едното доенче. Во Битолскиот затвор
останала до 6 септември 1944 година, кога пред капитулацијата на Бугарија била ослободена, заедно со другите политички затвореници. Веднаш заминала во единиците на НОВ и ПОМ, меѓутоа наскоро била повлечена за работа во заднината на теренот Бачка и Кременичка општина. Во септември 1944 година била примена за член на СКОЈ, а есента истата година била избрана и за член на Општинскиот одбор на АФЖ. Носител е на Партизанска споменица 1941 и повеѓе други одликувања.  

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Категорија:Затвореници во Бугарија
Категорија:Носители на Партизанска споменица од 1941
Густавија (Риген)

**Густавија** — недовршен шведски град од 19 век на островот Риген, чија изградба започнала и морала да биде прекината за време на Наполеоновите војни.

## Позадина
Шведската империја била вклучена во неколку војни, при што Шведска Померанија честопати се претворала во бојно поле. Немањето пристаниште на островот Риген се покажало како неповолно во ситуации кога пристапот до блискиот Штралзунд бил блокиран од непријателските сили на копното. Во такви ситуации, шведските десантни сили честопати претрпеле жртви кога биле распоредени на необезбедените плажи на Риген. Така, во 1806 година биле изготвени планови за пристаништен град на југоисточниот брег на Риген. Понатаму, Шведска се надевала дека ќе може лесно да го блокира секој поморски пристап до Штралзунд, Грајфсвалд и Волгаст со утврден пристаништен град на полуостровот Менхгут.

Ова пристаниште требало да биде именувано по современиот шведски монарх, Густав IV Адолф, кој ја планирал Густавија не само како поморска база, туку и како трговски град („*къпинг*“).

Од јули до август 1806 година, офицерите Боје и Грипенберг го завршиле истражувањето на областа околу Грос и Клајн Цикер, потврдувајќи дека блискиот залив *Цикер Зе* би бил добро пристаниште за триста до четиристотини бродови откако песокот ќе се расцепи покрај заливот. Боје, исто така, ги изготвил првите планови за градот.

## Градежништво
На 11 септември 1806 година, Густав IV Адолф издал наредба за изградба на пристаниште, при што надзорот му бил доверен на Љунгберг. Работите започнале уште истиот месец со минирање и земјени активности западно од селото Грос Цикер, како и со изградба на мостови за пристап до плажата. Во октомври, плановите за идниот град биле дополнително разработени, предвидувајќи изградба на 30 објекти, меѓу кои бродоградилиште, пристаниште, поморска академија, шеталиште со репрезентативни станбени објекти, градинка, како и училиште за занаетчиство и земјоделство. Во декември, локацијата повторно била разгледана од Јохан Даниел Сабелстрем и Фале Фјелстрем.

Во 1807 година, француската армија го зазеде Штралзунд и го окупираше Риген во октомври. Сите градби на Густавија беа деконструирани или срамнети со земја од страна на француските окупаторски сили. Кога Шведска ја врати контролата врз локацијата, изградбата не беше продолжена, а во 1812 година повторно беше окупирана од француските сили. По нивното конечно повлекување во 1813 година, Шведска изгради два моста за слетување во близина, еден во Цикершес Хевт и еден во Герен. Кога Виенскиот конгрес ги заврши Наполеоновите војни во 1815 година, Шведска Померанија беше доделена на Прусија, и додека пруската морнарица повремено го користеше поранешното густавско пристаниште и во 1849/50 година постави неколку делфини во него, Прусија не беше заинтересирана за продолжување на шведскиот проект.

Подводни дрвени кутии исполнети со камења, остатоци од мостот за слетување изграден во 1813 година, се сè што останало од Густавија.

## Наводи

## Библиографија

*
*

Категорија:Населени места на Риген
Категорија:Поранешни градови
Категорија:Историја на Померанија
Категорија:Статии со извори на шведски (sv)
Категорија:Статии со извори на германски (de)
Еднодимензионален простор

[мини|300п|[Бројна оска]]

**Еднодимензионален простор** (**1Д-простор**) — математички простор каде местоположбата се претставува со една координата. Пример за ова е бројната оска, каде секоја нејзина точка е опишана со по еден реален број. 
Секоја права или мазна крива е еднодимензионален простор, без оглед на димензијата на амбиенталниот простор во кој се наоѓа. Примери се кружница на рамнина или параметарска просторна крива.
Во физичкиот простор, еднодимензионалниот потпростор се нарекува „линеарна димензија“ (праволиниска или криволиниска), со мерки за должина (на пр. метар).

Во алгебарската геометрија постојат неколку структури кои се наѓаат во еднодимензионални простори, но обично се нарекуваат со поконкретни поими. Секое поле K е еднодимензионален векторски простор над самото себе. Проективната права над K, ознечена со \mathbf P^1(K), е еднодимензионален простор. Поконкретно, ако полето се комплексните броеви \mathbb{C}, тогаш комплексната проективна права \mathbf P^1(\mathbb{C}) е еднодимензионална во однос на \mathbb{C} (но понекогаш се нарекува Римановата сфера, бидејќи е моделирана според сферата, дводимензионална во однос на  реалнобројните координати).

За секој сопствен вектор од линеарната трансформација *T* на векторски простор *V*, постои еднодимензионален простор *A* ⊂ *V* создаден од сопствениот вектор така што *T*(*A*) = *A*, т.е. *A* е инваријантно множество под дјество на *T*.

Во Лиевата теорија, еднодимензионален потпростор на Лиевата алгебра се пресликува во еднопараметарска група под соодветството Лиева група–Лиева алгебра.

Поопшто земено, еден прстен е модул со должина еден над самиот себе. Слично на тоа, проективната права над прстен е еднодимензионален простор над прстенот. Во случај прстениот да е алгебра над поле, овие простори се еднодимензионални во однос на алгебрата, дури и ако алгебрата е со повисока димензионалност.

## Координатни системи во еднодимензионален простор
мини|десно|Координатна бројна оска.
Пример за координатен систем во еднодимензионален простор е бројната оска.

## Поврзано
* Нултодимензионален простор
* Дводимензионален простор
* Димензија

## Наводи

1
Простор
Естергом

**Естергом** (; ;  или ; ) е град во северна Унгарија,  северозападно од главниот град Будимпешта. Градот се наоѓа на десниот брег на реката Дунав, која ја претставува границата со Словачка. Естергом бил престолнина на Кралството Унгарија од 10-ти до средината на 13-ти век, кога кралот Бела IV ја преместил престолнината во Буда.

## Наводи

Категорија:Градови во Унгарија
Бекрумс (филм)

***Бекрумс*** () — американски научнофантастичен филм на ужасите во режија на Кејн Парсонс, што претставува негово деби во долгометражниот филм. Сценариото е напишано од Роберто Патино и Вил Судик. Филмот е заснован на истоимената градска легенда и крипипаста, според која Парсонс претходно го создал популарниот веб-серијал „Бекрумс“ на YouTube.

Во главните улоги настапуваат: Чиветел Еџиофор, Ренате Реинсве, Марк Дуплас, Фин Бенет, Лукита Максвел и Еван Џогија.

Премиерата на филмот во САД била на 29 мај 2026 г.

## Содржина
Дејството на филмот ја следи приказната за една терапевтка чиј живот се менува кога нејзиниот пациент таинствено исчезнува во чудно пространство надвор од границите на реалноста (познато како „Бекрумс“). За да го спаси и да го врати жив, таа мора да се соочи со своите стравови и да му пркоси на непознатото во овој лиминален простор каде што законите на физиката не важат.

## Улоги
Во главните улоги на филмот настапуваат:
* Чиветел Еџиофор
* Ренате Реинсве 
* Марк Дуплас
* Фин Бенет
* Лукита Максвел 
* Еван Џогија 

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Филмови од 2026 година
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Американски хорор-филмови
Комбатант

мини|Авганистански војници во патрола во 2011 г. за време на Војната во Авганистан. Како полнолетен вооружен кадар во активна служба на воена формација, тие законски би се сметале за комбатанти и затоа би можеле да извршуваат насочени напади против противничките вооружени сили, но и самите да бидат цел на такви напади.
**Комбатант** ( — „борец“) — лице што зема непосредно учество во борбените дејствија во составот на вооружените сили на една од страните во меѓународен вооружен судир и во тоа својство поседува посебен правен статус (определбата за комбатант е непосредно или посредно содржана во Третата женевска конвенција и Дополнителниот протокол I кон Женевските конвенции).

## Определба
Правната определба за комбатантите била формулирана во 1907 г. на Втората хашка конференција, во рамките на Конвенцијата за законите и обичаите на војната на копно (попозната како IV хашка конвенција). Дури тогаш, по долги расправи, биле утврдени критериумите со кои можело да се разликуваат комбатантите од останатите учесници во вооружените судири:

Бидејќи препознавањето на војниците на редовната армија не предизвикува сомнеж, овие критериуми главно биле создадени за да помогнат во разграничувањето на доброволечките одреди од граѓанското население.

## Поврзано
* Наемник

## Наводи

Категорија:Меѓународно право на вооружените конфликти
Категорија:Воени лица
Категорија:Воени поими
ПУ „Д-р Трифун Пановски“ - Дихово

**Основно училиште „Д-р Трифун Пановски“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Д-р Трифун Пановски“ - Дихово**; скратено: **ПООУ „Д-р Трифун Пановски“**) — подрачно основно училиште во битолското село Дихово, во состав на истоименото училиште од градот Битола, Општина Битола.

Училиштето е именувано по македонскиот народен херој, Трифун Пановски.

## Местоположба

Училиштето се наоѓа во средишниот дел на селото Дихово.

## Настава

Наставата се одвива на македонски наставен јазик во една комбинирана паралелка.

## Галерија


Податотека:О.У. Д-р Трифун Пановски 2.jpg|Поглед на училиштето
Податотека:Училиштето во Дихово.jpg|Влезот


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Битола
Категорија:Дихово
Дихово
Crimson Desert

***Crimson Desert*** (, македонски: *Крвавоцрвена пустина*) — акционо-авантуристичка игра со улоги  од 2026 г., развиена и објавена од студиото Pearl Abyss. Првично планирана како предисторија на *Black Desert Online*, играта во текот на развојот прераснала во независен наслов. Била објавена за macOS, PlayStation 5, Windows и Xbox Series X/S на 19 март 2026 г. Играта добила главно потврдни одзиви и се продала во три милиони примероци во првата недела од објавувањето.

## Играчки процес
*Crimson Desert* е акционо-авантуристичка игра чие дејство се одвива на отворениот свет на измислениот континент Пајвел — средновековна фантазија зафатена од бројни судири и таинствени сили. Играчите го управуваат Клиф, член на платеничката група „Сиви гриви“, додека патува низ свет населен со сопернички фракции, митски суштества и тајни сили.

Играта се одликува со динамичен систем за борба придвижуван од сопствениот погон BlackSpace Engine, кој сврзува борба одблиску, комбо-напади и стратешки пристап. Играчите можат да учествуваат во борби на коњи, да се соочуваат со огромни босови (како змејови) и да користат широк опсег на оружја и способности засилени со елементарни ефекти.

Покрај борбата, играта нуди и разновидни активности како риболов, готвење, изработка на предмети и лов, што им овозможува на играчите да општат со светот и надвор од битките. Отворениот свет на Пајвел е направен да биде беспрекорен и извонреден, поттикнувајќи го истражувањето и заемодејството со неговите жители и околината.

## Приказна
Дејството на *Crimson Desert* ги следи Клиф и неговите соборци од групата „Сиви гриви“  — Унгка, Јан и Наира — за време на период на превирања на континентот Пајвел. Крвната рамнотежа е нарушена по разорниот напад врз „Сивите гриви“ од страна на нивните заколнати непријатели и соперничка фракција, „Црните мечки“. 

Во текот на судирот што следува, многу членови на „Сивите гриви“ се убиени, а Клиф и преживеаните соборци се принудени да се разделат. Приказната се сосредоточува на патешествијата на Клиф да се обедини со своите другари, повторно да ги изгради паднатите „Сиви гриви“ и да се соочи со водачот на „Црните мечки“, Мјурдин.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Видеоигри со отворен свет
Категорија:Игри за Windows
Категорија:Игри за Mac OS X
Категорија:Игри за PlayStation 5
Категорија:Игри за Xbox Series X/S
Ненад Серафимовски

**Ненад Серафимовски** (Зубовце, Гостиварско, 1987 – Куманово, 9 мај 2015) — македонски бранител, специјалец во ЕСЗ Тигар и еден од осумте специјалци кои загинаа во вооружената престрелка во Диво Насеље, Куманово на 9 и 10 мај 2015 година.

## Животопис
Ненад Серафимовски е роден 1987 година во село Зубовце, Гостиварско

Ненад Серафимовски бил поранешен фудбалер на повеќе македонски клубови. Во својата фудбалска кариера настапувал за Вардар, Работнички, Турново, ФК Скопје и Милано Куманово. Имал настап на повеќе од 60 официјални натпревари на кои постигнал три гола (два во дресот на Вардар).

Тој бил член на единицата за специјални задачи „Тигар“ од 2014 година. Животот го загубил во престрелката на 9 мај 2015 година во Куманово, дочека извршувал службени задачи. Со највисоки почести бил погребан на гробиштата во родното село. Ненад Серафимовски посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Македонија.

Во 2018 година во паркот кај судот во Прилеп бил подигнат споменик во негова чест. Серафимовски по мајка е прилепчанец и токму затоа споменикот бил поставен во градот херој.
Категорија:Родени во 1987 година
Категорија:Починати во Куманово
Категорија:Починати во 2015 година
Категорија:Носители на на Медалот за храброст на Македонија
Категорија:Македонски бранители
Категорија:Македонски полициски службеници убиени на должност
Dianthus pallens

***Dianthus pallens*** — вид каранфил опишан од Џон Сибторп и Џејмс Едвард Смит. Припаѓа на родот Carnation и семејството Caryophyllaceae.

## Опис и распространетост
Повеќегодишно растение, достигнува висина до 60 cm. Стеблото исправено, горе метличесто разгрането, со брашнест налеп. Листовите се тесни, врвно заострени, рабовите рапави, покуси од интернодиумите; ракавците се долги колку и широки. Има четири чашкини лушпи, обратно јајцевидни, кожести, со тесен мембранозен раб, горе нагло стеснети во краток зелен врв долг 1-1,5 мм; нивната должина е 1/4 - 1/3 од чашката. Чашката е цилиндрична, долга 20-25 мм и широка 4 мм; запците долги 5-6 мм, широки околу 1 мм, во врвот остри со тесен мембранозен раб. Венечните ливчиња зеленкави и назабени.

Се среќава на брдски пасишта, крај грмушки, патишта и меѓи, во низини и планини. Растението е прилично често. Забележано во Скопје — Рашче (Жеден) и Катланово; клисурата на Тополка; Демиркаписка Клисура — железничка станица Клисура; Овче Поле — железничка станица Овче Поле и Богословец; Штип — Кумлак; Криволачко; Гевгелија — Миравци; Дојран; Галичица над Велгошти.

## Галерија

Податотека:Dianthus Pallens 03 - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Pallens
Податотека:Dianthus Pallens - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Pallens


## Наводи




Категорија:Каранфил
Категорија:Флора на Македонија
Мона Лиза од Нимруд

**Мона Лиза од Нимруд** — извајано уметничко дело од слонова коска откриено во градот Нимруд при ископувањата од 1949 до 1963 година, предводена од сер Макс Малован. Таа е една од најпознатите скулптури од слонова коска од Нимруд. Позната е и како „Дамата од бунарот“. Спротивно на тоа, друга скулптура пронајдена со неа е наречена „Грда сестра“.

Кога бил ископана, го исчистила сопругата на Малован, Агата Кристи. Била сместена во Националниот музеј на Ирак.

## Опис
Мона Лиза од Нимруд прикажува женска глава, а скулптурата не се протега многу под брадата. Има лента околу горниот и долниот дел со дупки за клинови. Таа носи украс за глава, а косата ѝ е украсно наредена.

## Поврзано
* Мона Лиза

## Наводи

Категорија:Археолошки артефакти
Категорија:Нимруд
Хаоџјинг

**Хао** или **Хаоџјинг** (кинески : 鎬京, пинјин: Hàojīng), исто така наречен **Ѕонгџоу** (宗周) — еден од двата града на спротивните брегови на реката Фенг (沣河) што го образувале главниот град на Западен Џоу (1066–770 пр. н. е.). Другиот град бил Фенг или Фенџјинг (灃京). Заедно, двата града биле познати како Фенгхао. Хаоџјинг бил седиште на владата на кралот Ву (владеел 1046–1043 пр. н. е.).

## Историја
Кралот Вен од Џоу (владеел 1099–1056 пр. н. е.) го преместил главниот град на кралството од округот Чишан (岐邑) на исток во Фенџјинг, а потоа на источниот брег на реката до Хаоџјинг покрај езерото Хао (鎬池). Фенџјинг останал светилиште на предците на Џоу, додека Хаоџјинг бил кралска резиденција и седиште на владата. Градот бил познат и како Ѕонгџоу за да ја одрази неговата улога како главен град на вазална држава.

За време на владеењето на кралот Ченг (владеел 1042–1021 пр. н. е.), војводата Џоу изградил нов град во Луоџји, познат како Ченгџоу (成周), за да ја зајакне својата контрола врз источниот дел од кралството. Кралот Џенг се преселил трајно во Ченгџоу, но Хаоџјинг останал главно оперативно средиште на кралството.

За време на владеењето на кралот Џоу (владеел 781–771 пр. н. е.), маркизот Шен, со поддршка на номадите од Чуанронг западно од Џоу, го окупирал Хаоџјинг, најавувајќи го крајот на династијата Западен Џоу. Сите кралски згради во градот биле срамнети со земја. Не е познато дали зградите во Фенџјинг го преживеале пожарот. Новокрунисаниот крал Пинг (владеел 770–720 пр. н. е.) немал друг избор освен да го премести главниот град источно во Ченгџоу. Имињата Западен Џоу и Ѕонгџоу за Ченгџоу опстојувале некое време.

## Наводи

Категорија:Главни градови
Категорија:Џоу (династија)
Категорија:Историја на Кина
Категорија:Статии со текст на кинески
Ндоц Никај

**Ндоц Никај** (15 јуни 1864 – 16 јануари 1951) бил албански католички свештеник, писател, публицист и историчар. Тој се смета за првиот албански романописец кој напишал и објавил оригинален роман на албански јазик.

## Биографија
Ндоц Никај е роден на 15 јуни 1864 година во Скадар, во семејство на католички Албанци. Основното образование го завршил во Скадар, а теолошкото во Папскиот семинар во Скадар, каде што во 1888 година бил ракоположен за католички свештеник.

Тој е познат како првиот албански романописец, бидејќи во 1888 година ја објавил книгата „*Marzia*“, која се смета за прв оригинален роман на албански јазик. Бил активен учесник во албанското национално движење Рилиндја и заедно со Пренг Дочи ја основал тајната организација „*Лидја е Мшехт*“. Во 1909 година во Скадар отворил своја печатница „Shtypshkronja Nikaj“, каде што печател книги, весници и учебници на албански јазик. Напишал повеќе историски и книжевни дела, меѓу кои „*Historia e Shcypniis*“ од 1902 и „*Shkodra e rrethueme*“ од 1905 година.

Бил уредник и соработник на неколку албански весници како „*Коха*“ и „*Беса Шќиптаре*“. По Втората светска војна, комунистичките власти во Албанија го уапсиле во 1946 година поради наводно учество во Пострибското востание. Осуден е на пет години затвор, но поради возраста отслужил само околу две и пол години. Ндоц Никај починал на 16 јануари 1951 година во затворот во Скадар на 86-годишна возраст и останува важен симбол на албанската национална и книжевна историја.

Категорија:Албански римокатолички свештеници
Категорија:Родени во 1864 година
Џони Дарк

**Џони Дарк“** (англиски: *Johnny Dark*) – филм на режисерот Џорџ Шерман од 1954 година. Главните улоги ги играат: Тони Кертис, Пајпер Лори и Дон Тејлор.

## Синопсис
Инженерот Џони Дарк конструира потполно нов автомобил. Откако сопственикот на фимрата ќе одбие да го спонзорира во трката на спортски автомобили од Канада до Мексико, Џони го краде автомобилот и учествува во трката во која фаворит е неговиот поранешен пријател.

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1954 година
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови на Џорџ Шерман
Категорија:Филмови со Пајпер Лори
Категорија:Филмови со Дон Тејлор
Категорија:Филмови со Тони Кертис
Категорија:Филмови на Universal Pictures
Петнаесетгодишен капетан

**Петнаесетгодишен капетан** () — наслов на роман од Жил Верн. Книгата ги следи настаните на петнаесетгодишниот Дик Сенд. Била напишана во 1878 година.

## Содржина
Петнаесетгодишниот Дик Сенд е морнар на бродот „Пилгрим“, китоловец што секоја година патува до Нов Зеланд. По лошата сезона на лов, на пат кон Сан Франциско, капетанот Хал забележува брод кој доживеал бродолом од кој се спасени пет мажи и едно куче. Неколку дена подоцна, капетанот Хал умира заедно со својот екипаж додека се обидува да улови кит. Дик Сенд ја презема командата со бродот. Покрај него, на бродот има уште петмина бродоломци: г-ѓа Велдон, сопругата на сопственикот на китоловецот, нејзиниот син Џек, нејзиниот братучед Бенедикт, дадилката Нан ​​и готвачот Негоро. Дик Сенд се обидува да го донесе бродот до јужноамериканскиот брег, поточно до Валпараисо, пристаниште во Чиле, но низа несреќни околности го спречуваат во тоа. По патување од неколку недели, бродот се насука на брегот на она што бродоломците првично го сметале за Јужна Америка. На тој брег, Негоро си оди по својот пат, а Дик Сенд и неговата група наскоро го среќаваат Американецот Харис. Тој ветува дека ќе ги однесе до населбата Сан Фелисе, но не по должината на брегот, туку по патека низ шумата. Дик Сенд и г-ѓа Велдон сè повеќе се сомневаат во добрите намери на Харис бидејќи забележуваат дека пределот не личи на Јужна Америка, туку на Африка. По некое време, Харис ги напушта, односно бега од нив бидејќи сфаќа дека го проѕреле. Неколку дена подоцна, трговците со робови ги заробуваат сите отпадници, освен најсилниот меѓу нив, Херкулес, кој успеал да избега. Нивното заробување го организирале Харис и Негоро, агенти на трговецот со робови Хозе Антонио Алвез. Тие се однесени во Касонда за да бидат продадени како робови. Четири црнци, Актеон, Бет, Том и Остин, биле продадени и однесени во Источна Африка, додека г-ѓа Велдон, Џек и Бенедикт биле однесени во продавницата на Алвез. Херкулес му помогнал на Дик Сенд да избега од заробеништво, а подоцна ја ослободил г-ѓа Велдон и нејзиниот син Џек. По враќањето на брегот на Ангола, наишле на колиба во која бил убиен Самуел Вернон, поранешниот сопственик на кучето Динго. Таму, Негоро го убил Динго, а Херкулес го убил Негоро. Потоа се вратиле во Соединетите Држави, а неколку години подоцна, Џејмс В. Велдон, сопругот на г-ѓа Велдон, ослободил четири црнци кои биле робови на Мадагаскар.

## Список на ликовите
* Дик Сенд
* Актеон
* Алвез
* Бат
* Динго
* Ибн Хамис
* Капетан Хал
* Коимбра
* Моина
* Моини Лунга
* Мунито
* Нан
* Негоро
* Остин
* Самуел Вернон
* Печатна грешка
* Том
* Халима
* Харис
* Херкулес
* Ховик
* братучед Бенедикт
* Г-ѓа Велдон
* Џејмс В. Велдон
* Џек Велдон

## Надворешни врски
* 
* , English translation by Ellen E. Frewer published in 1879.
* 
* , a different English translation published in 1878.
* Un capitaine de quinze ans, French edition, 1903, complete scan

Категорија:Француски романи
Категорија:Жил Верн
Категорија:Романи од 1878 година
Господар на светот (роман)

***Господар на светот*** (), објавен во 1904 година, е еден од последните романи на францускиот писател на научна фантастика, Жил Верн. Во времето кога Верн го пишувал романот, неговото здравје се влошувало. *Господар на светот* е „црн роман“, исполнет со претчувства и страв од подемот на тирани како што е негативецот во романот, Робур, и тоталитаризмот. Тоа е продолжение на неговиот роман од 1886 година *Робур Освојувачот.*

Романот „Господар на светот“ вклучува многу научни идеи кои биле актуелни во времето на Верн, но денес се сметаат за неточни. На пример, движењето со голема брзина не доведува до намалување на тежината на возилото.

## Заплет
Сместен во летото 1903 година, низ источните Соединети Американски Држави се случуваат низа необјаснети настани, предизвикани од предмети што се движат со толку голема брзина што се речиси невидливи. Џон Строк, „главен инспектор во федералната полициска станица“ во Вашингтон, патува до планините Блу Риџ во Северна Каролина за да истражи. Тој открива дека сите феномени се предизвикани од Робур, брилијантен пронаоѓач. 

Строк се обидува да го фати *Теророт*, но наместо тоа, самиот е заробен. Робур го лета возилото за да им избега на гонителите, упатувајќи се кон Карибите во бура. Возилото е погодено од гром, се распаѓа и паѓа во океанот. Строк се спасува на остатоците на возилото, но телото на Робур никогаш не е пронајдено. Читателот е оставен да одлучи дали е починат или не.

## Адаптации

* Во филмот *Господар на светот* (1961) главните улоги ги играле Винсент Прајс и Чарлс Бронсон. 
* Едночасовен ТВ цртан специјал со исто име бил продуциран во 1976 година. Цртаниот филм комбинира елементи од приказната за Робур каде го прикажува Робур како безмилосен терорист кој се обидува да го уништи Вашингтон со моќна бомба. Потоа неговиот брод се урива во реката Потомак откако е погоден од гром.
* Ликот Робур се појавува и во алтернативно-историскиот роман *Крвавиот црвен барон* (1995) од Ким Њуман, каде што е прикажан како главен инженер на воздушен брод на Централните сили. Поглавјето во кое се опишани тој и неговиот воздушен брод го носи насловот *Господар на светот*.
* *Теророт* се појавува во играта *Пиратите од мистериозните острови*.
* Робур и Том Тарнер се претставени како централни ликови во стимпанк романите на Т.Е. Макартур, *Дамата од вулканот: Том еден и Том два*. „Теророт“ е предложен како дел од поврзаноста со оригиналните романи на Верн, *Робур Освојувачот* и *Господар на светот*.
* *Господар на светот* бил адаптиран во серијата стрипови *Илустирани класици* околу 1962 година. Тоа е број 163 во таа серија.

## Поврзано

* Научна фантастика

Категорија:Романи на Жил Верн
Категорија:Статии со врски до проектот „Гутенберг“
Пловечки град

***Пловечки град***, или понекогаш преведен како ***Пловечкиот град*** (), — авантуристички роман од францускиот писател Жил Верн, првпат објавен во 1871 година во Франција. Во времето на објавувањето, романот имал слично ниво на популарност како и *[[Пат околу светот за 80 дена|„Пат околу светот за осумдесет дена“]]*. Првите изданија на романот во Велика Британија и САД се појавиле во 1874 година. Жил Ферат ги илустрирал оригиналните илустрации за романот.

## Заплет
мини|432x432пкс|Француската корица за книгата од 1872 година
Раскажува за жена која, на бродот *„Грејт Истерн“* со својот насилнички сопруг, открива дека и човекот што го сака е на бродот.

Како што напредува патувањето, животот на бродот „*Грејт Истерн*“ е прикажан со живописни детали, прикажувајќи го бродот како жив микрокосмос на општеството со свои забави и рутини. Тензиите растат додека пријателот на нараторот, капетанот Фабијан Мек Елвин, се бори со емоционалниот превирања откако ја гледа својата поранешна љубов, Елен, заробена во осуден брак со нејзиниот насилен сопруг. Нивната напната врска кулминира во драматична конфронтација на море, по што наративот ги следи обидите на ликовите да се справат со загубата и да започнат одново додека бродот се приближува кон своето пристигнување во Њујорк.

## Наводи

## Надворешни врски

* Илустрации    од Жил Фера
* ''Пловечки град'' (англиски превод) на MobileRead

Категорија:Романи на Жил Верн
Категорија:Статии со текст на француски
Категорија:Француски романи
Dianthus vodnensis

***Dianthus vodnensis*** — вид каранфил опишан од Кирил Мицевски. *Dianthus vodnensis* припаѓа на родот Carnation и семејството Caryophyllaceae.

## Опис и распространетост
Повеќегодишно растение. Стеблото е исправено, високо 40–50 см, четириаглесто и зелено. Листовите се зелени, без влакненца, рабовите груби, плоски и заострени; основните листови достигнуваат до 15 см должина и 1–2 мм ширина, со три жилки; стеблените листови се помали и покуси од интернодиумите; ракавците долги 18–20 мм. Цветното соцветие е сферично, составено од многу цветови; обвивните лушпи се обратнојајцевидно-ланцетни, долги 6–7 мм, светло рѓести, кожести, на врвот набрани и нагло преминуваат во подолг осил. Има четири чашкини лушпи, светло рѓести, кожести, ситно грубести, рабовите се тенки и набрани, нагло преминуваат во осил долг 3–4 мм. Чашката е долга 10–12 мм и широка 2–3 мм, темнопурпурна; нејзините запци се триаглести, долги 3 мм, со кратки влакненца и остро завршени. Венечната ламина е долга 2 (до 3) мм, целосна или слабо назабена, пурпурна и без влакненца.

Се среќава на пасишта и крај дабови и букови шуми во планинскиот појас, најчесто околу 1000 м надморска височина. Распространет во централна Македонија: Скопје – Водно и Китка; Велес – с. Степанци; Прилеп – Дервен, Плетвар, Козјак; Мариово; Јакупица – Кадина Река, Мумџица, Салкова; клисурата на р. Пчиња; Таорска Клисура.

## Галерија

Податотека:Dianthus Vodnensis 02 - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Vodnensis
Податотека:Dianthus Vodnensis 02 - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Vodnensis


## Наводи




Категорија:Каранфил
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Ендемска флора на Македонија
Sempervivum kosaninii

***Sempervivum kosaninii*** — вид чуваркуќа () опишан од Роберт Лојд Прегер. Тој припаѓа на фамилијата Crassulaceae.

## Опис и распространетост
*Sempervivum kosaninii* е повеќегодишно тревесто растение, со месести листови во розета и со дебели столони долги до 12 см. Листовите во розетата се ретко распоредени. Розетата има дијаметар од 6–8 см. Цветното стебло достигнува 20 (до 30) см висина, густо покриено со жлездести влакна, со бројни преклопени листови. Листовите на розетата се густо покриени со жлездести влакна од двете страни, темнозелени со црвенкави врвови, обратнојајцевидно-ланцетни, долги 15–30 мм и широки 7–9 мм, со кратко заострен шилест врв; рабовите имаат двојно подолги жлездести влакна. Стеблените листови се долги до 40 мм, речиси идентични со розетните, но најгорните постепено се заоструваат кон врвот. Цветовите се составени од 12–14 делови, речиси приседнати, групирани во цимозни гранчиња со врв свиткан во форма на срп. Чашкините ливчиња се зелени, густо покриени со жлездести влакна, ланцетни до тесноланцетни, долги 4–5 мм, со остро завршен врв. Венечните ливчиња се црвени или пурпурни, понекогаш со бели рабови, долги 10–12 мм, тесни и постепено преминуваат во долг шилест врв; надворешната страна и рабовите се густо покриени со жлездести влакна. Прашниците се покуси од венечните ливчиња; филаментите се розови или пурпурни, долги 6–7 мм, голи или со ретки жлездести влакна; антерите се темнорозови до темновиолетови. Плодните мешунчиња се долги 6–7 мм, со ретки жлездести влакна; столпчето е долго 1,5–2 мм. 

Цветниот период е јули.

Расте во Македонија на варовнички каменливи терени. Распространет на Шар Планина, Кораб, Бистра и во Горна Радика – Аџина Река.
## Систематика
Првиот опис на *Sempervivum kosaninii* од Роберт Лојд Прегер бил објавен во 1930 година. Името на видот е дадено во чест на српскиот ботаничар и професор од Белград, Недељко Кошанин (1874–1934).
## Галерија

File:Sempervivum kosanini 1.JPG
File:Sempervivum kosanini 2.jpg
File:Sempervivum kosaninii 1.JPG
File:Sempervivum kosaninii 2.JPG
File:Sempervivum kosaninii 3.JPG
Податотека:Sempervivum Kosaninii - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Sempervivum Kosaninii
Податотека:Sempervivum Kosaninii 02 - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Sempervivum Kosaninii
Податотека:Sempervivum Kosaninii 03- Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Sempervivum Kosaninii


## Литература

* 

## Наводи

## Надворешни врски
* Фотографии на *Sempervivum kosaninii*

Категорија:Чуваркуќа (род)
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Ендемски видови во Македонија
Thymus boissieri

**Thymus boissieri** — вид матерка од семејството Lamiaceae (устоцветни растенија). Се среќава во Грција, Албанија, Македонија и останатите земји од поранешна Југославија.

## Опис и распространетост
Повеќегодишно тревесто растение, високо до 5 см. Стеблото е ползечко, неразгрането, завршува со стерилни гранчиња и формира густо перниче. Цветните гранчиња се високи 2–6 см, распоредени по должината на стеблото, со влакненца од сите страни на четириаголните гранчиња. Листовите на цветните гранчиња се тесно линејни, долги 4–8 (10) мм, широки околу 0,5 мм, голи, рабовите свиткани со цилии до половина, зелени, без жлезди. Листовите на стерилните гранчиња се малку подолги од оние на цветните. Цветовите се собрани во врвни, компактни, главичести соцветија. Листовите во зоната на соцветието се пошироки, долги 3–5 мм, широки околу 1 мм, со долги влакненца и цилии по рабовите. Чашката е долга 3,5 (4) мм, темновиолетова, со густи влакна и жлезди; горните запци околу 1 мм, ланцетовидно-триаголни; долните околу 2 мм, линејно-ланцетни; сите со цилии по рабовите. Венчето е долго околу 5 мм, црвено, однадвор влакнесто. Прашниците малку стрчат надвор од венчето. Оревчињата се долги околу 0,8 мм, округли, темнокафеави.

Расте на планински пасишта, варовнички камењари и карпи, во субалпски и алпски појас, на височина од 1600 до 2520 м.

Познат за Јакупица – Солунска Глава, Бегово Поле, Јурукова Карпа, Шашковица, Ручица, Солунско Поле, Марина Дупка, помеѓу Планинарскиот дом „Караџица“ и Солунска Глава, Рада Планина, Убава, Остри Врв; Кожуф – Мала Рупа, Две Уши; и од Ниџе – Бело Гротло.

## Галерија

Податотека:Thymus Boissieri 03 - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на *Thymus Boissieri*
Податотека:Thymus Boissieri 04- Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на *Thymus Boissieri*
Податотека:Thymus Boissieri - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на *Thymus Boissieri*


## Наводи

Категорија:Флора на Европа
Категорија:Матерка
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Растенија опишани во 1894 година
Категорија:Флора на Албанија
Категорија:Флора на Грција
Магаричка (направа)

[десно|мини|250x250пкс|Фотографија од [1917|1917 година. Николај II со својот син Алексеј во прогонство во Тоболск пилат дрво на магаричка.]]
**Магаричка** — направа што се користи при пилење огревно дрво. Најчесто се состои од штици или потенки заковани дијагонално, во облик на буквата X, поврзани со попречни шипки. Дрвото што се сече се поставува попречно

Користењето на магаричка го олеснува и забрзува сечењето дрво кога човек работи сам (без разлика дали користи рачна или моторна пила), бидејќи направата го држи дрвото и спречува да се врти.

На две магарички се поставувала штица и направата служела како скеле. Во таков случај, обликот на магаричката не е Х, туку само долниот дел од Х. 

## Конструкција
Класичната магаричка е направена од дрво (модерните модели се од алуминиум или челик). Гредите или штиците се приковуваат заедно за да образуваат X. Потоа, два, три (или повеќе) сета од нив се поврзуваат со дополнителни штици за да се обезбеди целата конструкција да одржува соодветна цврстина и да може да ја издржи тежината на дрво што се сече.

Направата е особено корисна при сечење огревно дрво и подебели трупци.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Секачи
Шарка (оков)

мини|Шарка
**Шарка** — цилиндрично желевце наменето за монтирање порти, врати, прозорци или подвижни делови кај мебелот, каросериите на возилата и куќиштата на разни механизми.

## Архитектура
Најмалку од средниот век, шарките се користеле за подвижните одбранбени мостови кај утврдените објекти. Во современата архитектура, шарките се користат кај градби каде што се очекува одредено слегнување на објектот во текот на неговиот животен век.
мини|Стара железна шарка од осков тип
На пример, објектот „Дејкин' во Бризбејн, Калифорнија, е изграден на колци врз заливска тиња. За да се овозможи слегнување на зградата, влезната рампа е направена на огромна шарка. Овој механизам бил функционален сѐ до октомври 2006 г., кога бил заменет поради оштетувања и преголем наклон на рампата.

## Наводи

## Надворешни врски
* Hinge Terminology

Категорија:Машински делови
Категорија:Вратна опрема
Карл Мекеј Виганд

**Карл Мекеј Виганд** (2 јуни 1873 – 12 март 1942) — американски ботаничар кој 28 години го раководел Одделот за ботаника на Корнелскиот универзитет. Тој бил член на Американското ботаничкото друштво и бил негов претседател во 1939 година.

Виганд бил во брак со Мод Киперли, која собирала примероци со него.

## Наводи

*

Категорија:Професори на универзитетот „Корнел“
Категорија:Починати во 1942 година
Категорија:Родени во 1873 година
Категорија:Ботаничари со авторски кратенки
Категорија:Американски ботаничари
Горска незаборавка

**Горска незаборавка** () (син. *Myosotis strigulosa*) — растителен вид од родот *[[Myosotis]]*. Тие се автохтони во поголемиот дел од континентална Европа.

## Опис
Горската незаборавка е двегодишно, поретко повеќегодишно тревесто растение, високо од 15 до 50 см, обично без столони. Стеблото ѝ e вертикално, неразгрането или поретко во горниот дел разгрането, во базалниот дел речиси голо или со надолу свртени или стрчести влакненца, во горниот дел со прилегнати влакна. Базалните листови се издолжено-елиптични или ланцетни, долги 15 до 50 мм долги, широки 4 до 12 мм, во основата стеснети во дршка, од долната страна влакнести, со полуприлегнати четинести влакна насочени кон основата на листовите, додека влакната од горната страна се прилегнати и насочени кон врвот на листовите. Стеблените листови се ланцетни до издолжено тесно елиптични, долги 12 до 65 мм, широки 3–12 (15) мм, со слична влакнавост како и базалните листови, освен влакната на долната страна од горните листови кои се завртени нагоре. Цветовите собрани во врвни и странични растресити соцветија кои при образувањето на плодот се издолжуваат. Цветните дршки се долги 1 до 3 мм, при образување на плодот се издолжуваат (6–8 мм), стрчести или малку лачно свиткани наназад, погорните косо поставени и насочени нагоре во однос на оската на соцветието. Чашката е широко yвончевидна, долга 2 до 3 мм, при образување на плодот се издолжува (4–5 мм), плитко всечена до 1/3 на 5 триаголни запци, со прилегнати четинести влакна. Проширениот дел од венчето рамен, со пречник од 5 до 6 мм, венчето е светлосино. Оревчињата се тесно јајцевидни долги 1,4 до 1,6 мм, широки 0,8 до 1,0 мм, на врвот благо заострени, со јасно забележлив страничен црн раб. 

## Живеалиште
На влажни места, покрај реки, влажни ливади, во букови шуми, на надморска височина од 900 до 1500 м.

## Распространетост
Европа:
* Северна Европа
** Данска, Финска, Велика Британија, Ирска, Норвешка, Шведска
* Средна Европа
** Австрија, Белгија, Чешка, Словачка, Германија, Унгарија, Холандија, Полска, Швајцарија.
* Југозападна Европа
** Франција, Сардинија
* Југоисточна Европа
** Македонија, Србија, Црна Гора, Босна и Херцеговина, Хрватска, Словенија, Бугарија, Албанија, Грција, Италија, Романија, Сицилија.
* Источна Европа
** Белорусија, Литванија, Крим, Средноевропска Русија, Јужноевропска Русија, Украина.
Азија:
* Сибир
** Западен Сибир
* Средна Азија
** Киргистан

### Македонија
Познат за Маврово – с. Маврово, Маврови Анови, с. Врбен, Мавровско Поле; Бистра – с. Галичник; Јабланица – с. Горна Белица, „Крстец“; Пехчево – Буковиќ.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Myosotis
Категорија:Флора на Македонија