Инро

[мини|''Инро'' со карактери за долговечност и среќа и „''Седумте среќни богатства''“ на теренот, [Едо (период)|Едо период, XVIII век, Метрополитен музеј на уметноста]]
***Инро*** (印籠) ― традиционално јапонско кутивче за носење мали предмети, прикачено на оби (појас) што се носи околу половината кога се носи кимоно. Тие се честопати одлично украсени, во различни материјали и техники, често користејќи лак.

Бидејќи традиционалното јапонско облекување немало џебови, предметите често се носеле закачувајќи ги на *оби* во кутивчиња познати како *[[сагемоно]]* (висечки предмет закачен на појас). Повеќето сагемоно се создадени за специјализирани содржини, како што се тутун, цевки, четка за пишување и мастило, но видот познат како инро е погоден за носење ситници и е создаден во периодот Сенгоку (1467-1615) како преносен личен печат и кутивче со лекови за патување.

Во средината на периодот Едо (1603–1868), инрото станало познато како машка галантерија, а богатите трговци од класите на чоонин и самурај биле колекционери на инро, честопати убаво украсени со лак. Бидејќи техниката се развивала од доцниот Едо период до периодот Меиџи (1868–1912) и се зголемувала уметничката вредност на инро, инро веќе не се користело како додаток и се сметало за уметнички предмет за собирање.

Поимот „инро“ е комбинација на писмото канџи за „ин“ (印), што значи печат или маркица, и канџи за „ро“ (籠), што значи корпа.

## Опис
Состав од куп малечки, вгнездени кутии, *инро* најчесто се користело за носење лекови. Купчето кутии ги држела заедно врвка што била врзана од горниот дел преку дупчињата за врвка, странично низ инро, излегувајќи на дното од спротивната страна. Краевите на врвката се прицврстени со нецуке (минијатурна скулптура), еден вид приврзок што се пренесува помеѓу појасот и панталоните, а потоа се закачува на горниот дел на појасот, оби, за да се прицврсти инро. Има оџиме бројаница на врвката, помеѓу инро и нецуке за да се држат кутиите заедно. Оваа бројаница се лизга надолу по врвката на двете страни, за да го прицврсти горниот дел од инро за да го држи кутивчето заедно додека се носи, а да се повлече надолу до *оџиме* кога треба да се расклопат кутиите за да пристапи до нивната содржина.

Инро најчесто се прави од хартија, дрво, метал или слонова коска, а најчест материјал е хартијата. Хартиено инро се прави со намотување и стврднување на многу слоеви лакирана уаши хартија; хартијата била популарен материјал за инро, за разлика од дрвото, не се искривувала или пукала со текот на времето.

Инро најчесто биле украсени со лакирани дизајни, со скапо произведени декорации како: *[[маки-е]]*, *[[раден]]*, слонова коска и метална фолија. Иако *оџиме* и *нецуке* еволуирале за претежно декоративен капацитет, инро ја задржало својата функционалност, еволуирајќи од строго утилитарен, во предмет со висока уметност и огромна вештина.

Бидејќи инро биле популарни меѓу странските колекционери, имало неколку најквалитетни инро направени од крајот на Едо периодот до периодот Меиџи во Јапонија, но Масајуки Мурата активно ги собирал по XXI век, а денес Музејот Кијомизу Санензака, кој тој го управува, сместува многу од најквалитетните инро. Во денешно време, инро ретко се носи како додаток за кимоно, но има колекционери низ целиот свет.


Податотека:Inro exploded.jpg|*Инро* компоненти.
Податотека:Netsuke-p1030001.jpg|*Инро* прицврстен од едната страна со нецуке, од другата со оџиме.
Податотека:布引瀧蒔絵印籠箪笥 - Inro Cabinet with Design of Waterfall in Maki-e Lacquer.jpg|*Инро* кабинет со дизајн на водопад во со маки-е лак, Едо или Меиџи период, XIX век.
Податотека:Kiyomizu Sannenzaka Museum.jpg|Кијомизу Санезака Музеј.


## Галерија

Податотека:Inrō with Design of Cranes Standing Beneath a Gnarled Pine Tree and Netsuke Depicting Yoshitsune and Benkei.jpg|*Инро* со дизајн на жерав како стои под една испакнатина на борово дрво и нецуке. Насликано од Јошицуне и Бенкеи, Едо период, XVIII век.
Податотека:印籠-Inro with Fox's Wedding.jpg|*Инро* со лисичја свадба (*кицуне но јомеири*). Едо период, крајот на XVIII–почетокот на XIX век.
Податотека:原羊遊斎作・酒井抱一下絵 梅木蒔絵印籠-Inrō with Design of Blossoming Plum Tree MET DP259977.jpg|*Инро* со дизајн на процут на сливи, на Хара Јоојуусаи и Сакаи Хооитсу. Едо период, почетокот на XIX век.
Податотека:七夕蒔絵印籠-Inrō with Tanabata Story of the Weaver and the Herdboy MET DP223709.jpg|*Инро* со приказната на Танабата за дабарот и овчарчето, од Номура Кјуукоку. Едо период, почетокот на XIX век.
Податотека:古満安匡作 孔雀蒔絵印籠-Inrō with Peacocks and Flowers MET DP281397.jpg|*Инро* со паун и цвеќиња, од Кома Јасутада. Едо период, XIX век
Податотека:梶川文竜斎作, 宝船蒔絵印籠 - Inrō with Treasure Boat.jpg|*Инро* со брод со богатство (Такарабуне), од Каџикауа Бунрјуусаи. Едо период, XIX век.
Податотека:印籠-Inro with Design of Eulalia Grass and Deer.jpg|*Инро* со дизајн на трева и елени. Нецуке е орел што ги демне елените. Едо период, XIX век.
Податотека:印籠-Inro with Design of Two Hawks on Tasseled Perches.jpg|*Инро* со дизајн на два јастреби на ограда. Едо период, XIX век.
Податотека:Inro Somada school.jpg|*Инро* дизајн со минутни низи, Сомада училиште. Едо период, XIX век.
Податотека:MET DP253247.jpg|*Инро* од Шибата Зешин. Меиџи период, XIX век.
Податотека:印籠-Inro. Grasses.jpg|*Инро* со оризови врвови, од Јамада Јока. XIX век,
Податотека:印籠-Inro. Twelve calendrical animals in a landscape.jpg|*Инро* со пејзаж од животните од Тенпоо календарот, XIX век.


## Поврзано
* Споран

## Наводи

## Користена литература
* Bushell, Raymond "The  Handbook", Weatherhill, 2002. 
* "Legend in Japanese Art" by Henri L. Joly; 1908/1967; Charles E. Tuttle, Rutland VT; 

## Надворешни врски
*Netsuke: masterpieces from the Metropolitan Museum of Art, an exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art (fully available online as PDF), which contains many examples of 
*Birmingham Museums & Art Gallery 

Категорија:Јапонски поими
Категорија:Модни додатоци
Категорија:Статии со текст на јапонски