Ален Роб Грије

**Ален Роб Грије** (француски: *Alain Robbe-Grillet*, роден на  во  - починал на  во ) — француски писател, сценарист и режисер.
  
## Биографија

Роден на 18 август 1922 година во Брест, во Западна Франција, образуван за агроинженер, Ален Роб-Грије поминал долг пат од оспоруван писател, па сè до членство во Француската академија. Во 1949 година го објавил својот прв роман „*Краломорство*“ додека во 1953 година го издал неговото најславно дело „*Гумички*“, по кое следувале „*Воајер*“(1955) „Во лавиринт“(1959), и „*За еден нов роман*“, „Куќа за состанок“(1965), „Нацрт за револуција во Њујорк“(1970), „Типологија на фантомското место“ (1976) итн.

Ја развивал идејата за т.н. „*Нов роман*“, станувајќи еден од најпознатите писатели во 50-тите години. Околу неговата поинаква концепција за сфаќање на уметноста се согласувале најпровокативните француски автори, теоретичари и филозофи, како што биле Семјуел Бекет, Маргарет Дира, Ролан Барт, Жак Дерида, Морис Бланшо.

Филмската кариера ја започнал во 1961 година кога напишал сценарио за култниот филм на режисерот Ален Ресне „*Лани во Маријенбад*“, номиниран за „Оскар“. Многу негови критичари тврделе дека неговото свртување кон филмскиот медиум е поради романот „*Љубомора*“ од 1957 година, кој почнале да го отфрлуваат и неговите најфанатични читатели. Едноставно, романот со својот портрет на болно љубоморен сопруг во еден стегнат и затворен контекст на живеење на една плантажа ги достигнал крајните можни граници во целосното ослободување од каков било драмски заплет.

Во својата кариера Роб-Грије напишал повеќе сценарија и режирал десетина филма. Се прославил со филмовите „*Убавата прогоненица*“, „*Бесмртна*“(1963), „*Транс Јуроп експрес*“(1967), „*Постепено лизгање до задоволство*“(1974), „*Рај и по рајот*“(1971).

„*Градива*“ е последното филмско остварување на Роб Грије реализирано во 2005 година. Според критиката, филмот го опишува западниот човек кој минува низ лавиринтите, трагајќи за непозната жена и испитувајќи ја привлечноста, еротичноста и егзотиката на ориенталната култура.

Во осумдесеттите години се свртил кон автобиографскиот пристап со делата „*Огледало што се враќа*“, „*Ангелика или восхитување*“ и „*Последните денови на Коринт*“, „*Еден сентиментален роман*“. Во „*Еден сентиментален роман*“ тој изложува педофилски, садомазохистички и криминални фантазии, а романот се продавал во затворена обвивка за да не можат малолетниците да ѕиркаат во него. Во 2004 година бил примен во Француската академија, но одбил да одржи пристапен говор и никогаш не се појавил на ниту еден состанок.

## Дела
### Романи
* 1949 *Un régicide* 
* 1953 *Les Gommes* 
* 1955 *Le Voyeur* 
* 1957 *La Jalousie*
* 1959 *Dans le labyrinthe*
* 1965 *La Maison de rendez-vous*
* 1970 *Projet pour une révolution à New York* 
* 1976 *Topologie d'une cité fantôme*
* 1978 *Souvenirs du triangle d'or* 
* 1981 *Djinn*
* 2001 *La Reprise*

### Киноромани
* 1961 *L'Année dernière à Marienbad*                            
* 1963 *L'Immortelle*
* 1969 *Les Gommes*     
* 1971 *La Jalousie* 
* 1974 *Glissements progressifs du plaisir*
* 1994 *Taxandria* (
* 2002 *C'est Gradiva qui vous appelle*
* 2010 *Campana de la noche*

## Надворешни врски
* 

Категорија:Француски писатели
Категорија:Офицери на Легијата на честа
Категорија:Членови на Француската академија