open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ураба (залив)

мини|Заливот Ураба со делти на реката Атрато (север е горе лево)
**Заливот Ураба** ― залив на северниот брег на Колумбија и е дел од Карипското Море. Заливот е долг, широк ракавец сместен на брегот на Колумбија, близу до поврзувањето на континентот со Панамскиот Проток. Градот Турбо, Колумбија, лежи на средната источна страна, природно заштитен од заливот Турбо, дел од заливот Ураба. Реката Атрато се влева во Заливот Ураба.

Студија на Био-Пацифико предложила дека како алтернатива за изградба на 87 километарска врска преку Дариенскиот Расцеп за да се заврши Сеамериканскиот автопат, панамскиот дел од автопатот да се прошири до карипскиот брег и да заврши на заливот Ураба, а потоа да се поврзе со траект со постојните автопати во Колумбија.

## Подрегион Ураба Антиоквија
Областа околу заливот се состои од геополитички подрегион на Колумбија познат како Ураба Антиокија.

## Наводи

*Regiones Antioquenas: Uraba
Категорија:Заливи во Карипското Море
Малакал (остров)

**Островот Малакал** (Нгемелахел на палауански) ― остров во сојузната држава Корор, Палау. Се наоѓа на 134.45, 7.330278.

Едно од племињата во „Преживеан: Микронезија“ го добило името Малакал.

Островот Малакал е местoто на пристаништето во Корор, како и радиостаницата „T8AA-AM“.

Категорија:Острови во Палау
Луанива

мини|Вселенски поглед на Увеовската лагуна, вклучувајќи го островот Луанива
**Луанива** ― островче од Валис и Футуна. Сместено е покрај источниот брег на Мата Уту, островот Увеа.

## Наводи

Категорија:Острови во Валис и Футуна
Ново Требино

**Ново Требино** (грчки: Νέα Καρδιά; Неа Кардија) - населба на растојание од 4,5 км северно од центарот на Кожани, што било создадено во 1976 година со присилно преместување на жителите на старото село Требино поради проширување на рударските земјишта на рудникот за лигнит Кајлари-Лерин. Изградено било помеѓу автопатот Егнација и националниот пат Кожани-Лерин и е северно продолжение на Исламли. Тоа е современа населба со нови куќи, паркови, игралишта, градинка, главни улици и продавници. На пописот во 2011 година заедно со Исламли и Синекли тие ја сочинуваат месната заедница Исламли која припаѓа на општинската единица Кожани на Општина Кожани и има население од 502 жители.

## Наводи


Категорија:Кожани
Категорија:Населени места во Западна Македонија (Грција)
Патернион

**Патернион** е пазарен град во областа Филах-Ланд во австриската држава Корушка. Сместен е во долината Драва на 18 километри (11 милји) на северозапад од градот Филах.

## Географија
Патернион е поделен во шест катастарски заедници (катастарски општини): *[[Фајштриц ан дер Драу|Feistritz an der Drau]]*, *Kamering,* *Kreuzen,* *Nikelsdorf,* *Paternion* и *Rubland.*

## Историја
Населено уште од времето на Халштатската култура, ова место за првпат се споменува како *Свети Патернијан* во едно дело од 1296 година, именувано по Свети Патернијан, епископот од Фано, бидејќи областа јужно од Драва тогаш припаѓала на Акхилеријската патријаршија. Во 1530 година, Патернион ги добил пазарните права од надвојводата Фердинанд Први од Австрија. Со процент од околу 30%, општината денес е еден од центрите на протестантството во Корушка.

Замокот Патернион бил дел од Господарството на Патернион *(Herrschaft Paternion)*, заедно со замоците во Полан и Кројцен и 8.800 хектари шуми. Кон крајот на 19 век тие преминале од сопствеништво на грофовите Видман-Рецонико на грофот Пјеро Фоскари од Венеција, и сè уште се во сопственост на семејството Фоскари-Видман-Рецонико.
Paternion Valvasor 1688.jpg|Замокот Патернион (1688)
Paternion - Schloss.JPG|Замокот Патернион


## Политика
Места во општинското собрание (*Гемајндерат*) од изборите во 2009 година:

* Социјалдемократска партија на Австрија (СПÖ): 13
* Сојуз за иднината на Австрија (БЗÖ): 8
* *Бургерлиште* (Независен): 6

## Збратимени градови
*  Ладенбург, Германија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Градови во Корушка
Категорија:Филах-Околина
Категорија:Координати на Википодатоците
Гакохсан

**Гакохсан** е планина во Чунгчеонгбук-до, Јужна Кореја . Има надморска височина од 1.179 метри 

## Поврзано
* Список на планини на Кореја

## Наводи

Категорија:Планини во Јужна Кореја
Бборубонг

**Бборубонг** (뽀루봉) е планина на Јужна Кореја. Има надморска височина од 710 метри.

## Поврзано
* Список на планини на Кореја

## Наводи

Категорија:Планини во Јужна Кореја
Угра (национален парк)

**Угра** ( ) е национален парк во централна Русија, сместен во Калушката област, во долината на реката Угра. Основан е на 10 февруари 1997 година за да ги заштити типичните пејсажи на централна Русија. Во 2002 година , беше прогласен за резерват на биосферата на УНЕСКО. Седиштето на националниот парк е во Калуга.

## Географија
Вкупната површина на паркот е 986 245 км². Се состои од седум кластери групирани во три области,

* Северниот дел ја вклучува долината Угра од границата со Смоленската област низводно до селото Курвоскоје. Овој дел се протега низ три реони: Дзержински, Износковски и Јухновски;
* Јужниот дел ја опфаќа долината на реката Жиздра сè до нејзиниот влив;
* Воротиншкиот дел, најмалиот од сите три, го опкружува селото Воротинск.

Некои од цицачите пронајдени во паркот се: лос, дива свиња, срна, европски дабар и бизамски стаорец. Сибирскиот воден крт е загрозен вид што живее во езерските подрачја во рамките на паркот.

## Туризам
Реките во паркот се популарни за кајак.

Паркот се наоѓа во историското подрачје со значителен број на културни атракции кои вклучуваат манастир Оптина, како и местото на Големата битка на Угра која во 1480 година се одиграал меѓу армиите на Големото Московско Кнежевство и Златната орда .

## Користена литература

## Надворешни врски

* 

Категорија:Калушка област
Категорија:Национални паркови во Русија
Категорија:МСЗП-Категорија II
Категорија:Биосферни резервати во Русија
Гајасан (Северен Гјонхсанг/Јужен Гјонхасанг)

**Гајасан**, е позната и како планина Гаја и се наоѓа во Гјонгсангбук-до, источна Јужна Кореја . Оваа планина достигнува надморска височина од 1.433 метри.  Сместена е во Националниот парк Гајасан, кој е именуван во чест на оваа планина.

Оваа планина има два големи врвови: едниот е врв Сангвангбонг, со висина од 1.430 метри, а другиот, Чулбулбонг, е над 1.433 надморска височина.

## Поврзано

* Список на планини во Кореја

## Наводи

Категорија:Планини во Јужна Кореја
Мугодонг

**Мугео-донг** е *донг односно* населба на Нам-гу во Улсан, Јужна Кореја.

## Наводи

## Надворешни врски
* Почетна страница на Улсан Намгу

Категорија:Населени места во Јужна Кореја
Аквибонг

**Аквибонг** е планина во округот на Гоесан, Чунгчеонгбук-до во Јужна Кореја. Има надморска височина од 940 метри.

## Поврзано
* Список на планини во Кореја

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Планини во Јужна Кореја
Категорија:Статии со текст на корејски
Ишка

**Ишка** ― река во средишна Словенија. Дел од речната долина - Ишката Клисура или Ишкиот Кањон () - ја одделува Долна Крањска од Внатрешна Крањска. Реката е долга 31 км. По течението покрај Страхомер, реката следи скоро права линија и се приклучува на реката Љубљаница, и затоа спаѓа во сливот на Сава и Црното Море.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Condition of the Iška - graphs of water level and flow data for the past 30 days (taken in Iška Vas by ARSO)

Категорија:Реки во Љубљана
Категорија:Координати на Википодатоците
Бркини

алт=Фабрика во Илирска Бистрица|мини|Фабрика во Илирска Бистрица
**Бркини** (; ) ― ридско подрачје во југозападна Словенија.

## Географија
На север, Бркини се граничи со реката Река, на југозапад со Матарската Долина (Matarsko podolje), на северозапад со платото Карст, и на југоисток со Јелшанската Долина. Регионот Бркини е поделен меѓу општините Хрпеље-Козина, Пивка, Илирска Бистрица и Дивача. Регионот е долг 25 км, широк 7 км, и зафаќа површина од 180 км2. Неговиот средиштен дел се наоѓа на надморска височина од 700 до 800 м. Средината на регионот е селото Прегарје. Климата е блага, а геолошката основа е флиш, со помал варовнички дел на североисток. Регионот е врска помеѓу Средоземјето и континенталниот дел на Словенија.

## Име
Се верува дека името Бркини има италијанско потекло поради моделот на наставки. Ова укажува на тоа дека коренот на името (*brk-*) може да потекнува од северноиталијанскиот „bricco“, „bricca“ '(стрмна) падина'. Потеклото од словенската именка брдо е сомнително.

## Економија
Ридовите Бркини се економски недоволно развиен регион, со главна економска активност од земјоделско одгледување, особено сливи. Многу луѓе од Бркини патуваат кон работа до блиските центри Илирска Бистрица, Подград, Хрпеjље и Козина. За време на Втората светска војна, над една третина од селата во ридовите Бркини биле запалени од италијанските и германските сили поради партизанската активност во областа, што значително влијаела на развојот на регионот. Густината на населението е мала, а луѓето сè уште заминуваат.

## Наводи

Категорија:Истра
Теменица

**Теменица** ― река во Словенија. Таа е една од најкарактеристичните реки што тонат на карстниот терен во Словенија.

## Име
Името Теменица потекнува од архаичната вообичаена именка * *теменица* „извор“ (споредбено со полскиот дијалект *ciemienica* „извор“, чешкиот *temenec* „извор“).

## Географија
лево|мини|Поплавено подрачје од Теменица во Требње
Реката оди под површината двапати. Потекнува од јужниот дел на Савските Ридови. За прв пат тоне во близина на Долење Поникве во неколку дупки . Повторно се појавува во долината Мирна Печ кај изворот Зијало. Тече над земјата до дупка во близина на Горичка Вас, каде тоне по втор и последен пат. Третиот и последен извор на Теменица се наоѓа на Лукња при Пречни. Тече низ полето Карст Залог и се спојува со реката Крка како најголема притока.

Должината на Теменица е 27 км, и нејзината подземна должина е 1.75 км мерено во права линија.

## Наводи

Категорија:Реки во Словенија
Категорија:Координати на Википодатоците
Еберштајн

**Еберштајн** е град во округот Санкт Веит ан дер Глан во австриската сојузна покраина Корушка.

## Географија
Општината лежи во централната долина Герчиц во подножјето на Сауалпе.

## Втора светска војна
Питер Пирсон раскажува приказна за регионот на мрежното место на Би-Би-Си „Втора светска војна - Војна на народите“. Тој вели дека сигналниот вод на 5-от баталјон на компанијата Штаб Шервуд Форстерс дошол од Италија во Еберштајн, Австрија во 1945 година и дека*Некаде во областа помеѓу Сент Виет и Нојмарк на крајот застанавме во идилично живописно село наречено Еберштајн.* *Тоа беше вид на место што го гледате на австриски разгледници со чиста пенлива река (богата со пастрмка) и зелени ливади полни со диви цвеќиња и крави со ѕвончиња околу вратот.* *Тука постоеше замок познат како Шлос Еберштајн.*Тој продолжува да го опишува предавањето во Еберштајн на 30.000 трупи Козаци, со 20.000 коњи, кои војувале на страната на Оската, а многумина тој ги опишува како Украинци. Тие на крајот биле предадени на Црвената армија во Јуденбург како дел од репатријацијата на Козаците по Втората светска војна .

## Наводи


Категорија:Населени места во Австрија
Моглица (појаснување)

Моглица може да се однесува на некое од следниве места:

## Албанија
* Моглица (Moglicë) — село во Општина Либражд, Голо Брдо
* Моглица (Moglicë) — село во Општина Малик
Орешња

**Орешња** ( или *Oreshnja*)— село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија.

## Географија
Селото е сместено во македонската област Голо Брдо. Се наоѓа западно од Големо Окштун и на извесно растојание југозападно од Лешничани. Крај селото тече Окштунска Река, која оди во северен правец.

## Историја

Сè до 2015 г. селото било во состав на Општина Острени.

## Поврзано
* Голо Брдо
* Дримколско-голобрдски дијалект

## Наводи

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Голо Брдо
Категорија:Булчица
Којца (планина)

**Којца** — планина висока 1,303 м во ридовите Церкно во Општина Церкно во западна Словенија. Се наоѓа јужно од планината Порезен и на нејзиниот врв се наоѓаат погледи на регионот Церкно и околните врвови.

Планината има исто име со селото Којца во Буково. Селото Којца е најстарата посведочена населба под планината Којца кое порано било и седиште на локалната парохија. Во постари извори, Којца се нарекува *Кожица*. Се верува дека името на селото потекнува од планината, веројатно потекнува од *коза*, што значи „коза“, или „планинска коза“.

Под југоисточната падина на планината Којца, во Равне кај Церкно, се наоѓа Равенската пештера, позната по своите арагонитни хеликтити (или *флос-фери* ).

## Наводи

## Надворешни врски

* Point Kojca (Peak) . Pespoti.si. A map and general information about access and climbing to Kojca. 

Категорија:Општина Церкно
Категорија:Планини во Словенија
Агоња

**Агоња** е поток долг 140 км што минува низ италијанските региони Пиемонт и Ломбардија. Тој е лева притока на реката По.

## Течение
мини|Во близина на Боргоманеро
Изворот на реката е во областа помеѓу езерото Орта и езерото Маџоре во провинцијата Вербано-Кусио-Осола. Потоа се влева јужно во провинцијата Новара и минува покрај Боргоманеро и Куреџо. Реката продолжува да тече јужно покрај Калтигнага и Новара. Реката потоа преминува во провинцијата Павија и во областа Ломелина (во местата Кастело д’Агоња и Ломело) и ја добива својата лева притока Ербогноне. Конечно, реката се влева во По кај Балоса Бигли, дел од местото Мезана Бигли, што е близу до границата помеѓу провинцијата Павија и провинцијата Алесандрија.

За време на освојувањето на Италија од Наполеон, Агоња го дала своето име на провинцијата на Кралството Италија со престолнина Новара.

## Наводи

## Надворешни врски

* Le Oasi della Federazione Nazionale Pro Natura , click on the *L’Agogna Morta* for a description of a nature reserve on the banks of the river in  Borgolavezzaro and Nicorvo.
* Centro di Formazione Ambientale Monferrato , in particular the section on the LIPU Oasi di Agognate nature reserve through which the Agogna runs.

Категорија:Реки во Италија
Категорија:Координати на Википодатоците
Кочна

**Кошна**    со висина од 2,540 м, е втора по височина планина на Камничките Алпи и најзападниот врв на појасот Гринтовец (   ). Неговиот истакнат и лесно препознатлив врв е видлив од далеку. Планината има два врва: повисокиот Језерско Кожна ( *Језерска Кожна*, 2,540 м ) и блиската долна Кокрска Кочна (    , 2,520 м ). 

## Име
Оронимот *Кочна* е изведен од словенечката именка *кочна* „ цирк “, што се однесува на долина со глава налик на амфитеатар, а исто така и на главата на долината со пасишта и шуми во подножјето на планината. Самата заедничка именка *кочна* е изведена од словенскиот корен ** kǫtъ* 'агол'. Името *Кочна* се среќава и како име на населба за блиското село *[[Кошна, Јесенице|Кочна]]* и во изведеното име *[[Подкошна|Подкочна]]* . 

## Појдовни точки

* Згорње Језерско (889 м)
* Камник, Камник Бистрица (601 м)
* Кокра, Преддвор

## Правци
лево|мини|280x280пкс| Ложата Зоис

* 4½-5ч: од Кокра : Патот Сухадолник
* 3ч: од чешката ложа кај Сподње Равни (    ; 1542 м): Патот Кремчар
* 3 часот: од Ложата Зоис кај седлото Кокра (    ; 1793 м)
* 1ч: од врвот на планината Гринтовец: патот Шпрем

## Наводи

## Надворешни врски

** Mount Kočna at Geopedia 
** Jezersko Kočna Route Description and Photos. Hribi.net.

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Планини во Словенија
Албано (река)

**Албано** е поток во Ломбардија, Италија, кој тече низ провинцијата Комо . Се издига од Бокета ди Сомафјуме, во местото Гермасино и се протега на исток низ долината Албано, влегувајќи во езерото Комо кај Донго . Помеѓу општините Гермасино и Донго Албано поминува низ Гарзено .

Најчестите риби се кафеавата пастрмка (и ''Salmo trutta'' morpha ''fario'' и ''S. trutta'' morpha ''lacustris'' ), виножито пастрмка и клен .  Фауната од потокот, исто така, вклучува водоземци, како што е огнениот саламандер, и инсекти, како што се поточните еднодневки .

## Наводи

## Надворешни врски

* Parco della Valle Albano
Категорија:Реки во Италија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Комо (покраина)
Аркоре

**Аркоре** е општина во провинцијата Монца и Бријанза во италијанскиот регион Ломбардија, сместена на околу 20 км североисточно од Милано.

Аркоре се граничи со следниве општини: Усмате Велате, Кампарада, Лесмо, Биасоно, Вимеркејт, Виласанта, Конкорецо.

## Историја
лево|мини|250x250пкс| Преку Рома и Вила Боромео-Д'Ада, крај на 19 век.
[лево|мини|250x250пкс| Вила Сан Мартино, лична резиденција на [Силвио Берлускони .]]
Потеклото на градот не е јасно: според етимологијата на името, веројатно датира од времето на Римската Империја. За да се одобри оваа хипотеза, постојат различни елементи: присуство на центурирања и откривање, во средниот век, на римска мермерна плоча, сега чувана во Археолошкиот музеј во Милано .

Најстарите досега откриени документи датираат од 10 век. Аркоре, во средниот век, било под контрола на *Пиеве на Вимекарте,* и е историски документиранo присуство на два манастири, Куќата на понижените во Свети Аполинариј и бенедиктински манастир на Свети Мартин Турски.

До 16 век, неколку благородни семејства ломбарди (Касати, Дурини, Џулини, Висмара, Д'Ада, Барби) започнале да градат многу важни вили опкружени со парк, вклучувајќи ја и Вилата Боромео-д-Ада, Вила ла Казола и Вила Сан Мартино (сегашна резиденција на Силвио Берлускони).

По италијанското обединување (1861 година), преку изградба на двете Железнички станици во Аркоре (првата пред Вила Боромео-Д'Адда, и втората - од друга железничка линија - сместена во *Каја Бјанка-Бутафава* ) и воспоставување на бројни индустрии, градот постепено се проширил и денес е еден од најактивните и најголемите градови во Бријанза .

## Збратимени градови
Аркор е збратимен со:

*  Кориналдо, Италија
*  Бриж, Белгија

## Наводи

## Надворешни врски

* Official website 

Категорија:Познати места во Бријанца
Категорија:Ломбардија
Категорија:Градови во Ломбардија
Гуски-лебеди (албум)

**„Гуски-лебеди“** е осмиот студиски албум на руската група „Љубезно одбивање“. Презентацијата на дискот се одржала на 9 април 2010 година во московскиот клуб ИКРА.

## Карактеристично
Овој албум станал прв во последните осум години за колективот, на чии редови им се придружил виолинистот Сергеј Риџенко. 

Вториот концерт се одржал во ноември истата година, а во пролетта во студиото на Сергеј Болшаков снимиле демо материјал. Непосредно пред следниот „пресврт“ Суслов се обратил до поетот Аркадиј Семионов, поранешниот текстописец на групата, за помош. Тој напишал текстови за целата предложена музика, но поголемиот дел од добиениот материјал бил одбиен (останале само „Време“ и „Тикирека“). Финализираната програма, наречена „Не заедно“ (од германскиот „Nichtzusammen“), уште еднаш била претставена пред московската јавност. После тоа, започнало снимањето на нов албум.

## Список на песни

# Марш (02:49)
# Пат (5:25)
# Мурка (4:50)
# Превод (7:57)
# Страдање (3:35)
# Тикирика (4:44)
# Бурјат Морнарот (6:16)
# Блуз (5:55)
# Време (4:15)
# ЛZ (4:04)
# Студија (3:44)

## Учесници на снимањето

* Роман Суслов - гитара, вокал
* Дмитриј Шумилов - бас гитара
* Павел Карманов - пијано
* Сергеј Риженко - виолина, глас (10)
* Андреј Соловјов - труба
* Михаил Митин - тапани

## Автори на текстови

* Роман Суслов - 2-5, 7-8, 10
* Аркадиј Семионов - 6, 9

## Надворешни врски

* Гуски-лебеди на discogs.com

Категорија:Руски музички албуми
Довје

**Довје** () — село во Општина Крањска Гора во историскиот регион Горењска во Словенија, сместено на јужните падини на Караванки на надморска височина од 703 м. Има богата историја и рурална традиција и е познато како едно од најсончевите села во Словенија. Неговата местоположба е идеална за земјоделство и ова е главнoто занимање на жителите многу векови. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.

## Име
Довје бил потврден во историските извори во 1029 година како *Ленгинвуелт*, во 1065 година како *Ленгинвелт* и во 1318 година како *Лангенуелт* . Словенското име се заснова на превод на германското име (буквално, „долго поле“), веројатно преку развој на дијалект од * *долг (полје)* „долго поле“, што се однесува на конфигурацијата на територијата на селото.

## Културно наследство
Селото има зачувано голем број елементи карактеристични за алпската архитектура . Најинтересните од нив се заоблените влезни врати на старите куќи. Погледот кон Јулијските Алпи од селото ги направило гробиштата покрај црквата Свети Михаил, соодветно последно место за одмор за многу планинари кои ги загубиле своите животи на планината Триглав и околните планини.

## Значајни луѓе
Познати луѓе кои се родени или живееле во Довје се:

* Јакоб Аљаж (1847-1927), поет, композитор и планински ентузијаст
* Фрањо Јеглиќ (1856-1935), пчелар 

## Наводи


## Надворешни врски

* Портал на Довје
* Довје на Геопедија 

Категорија:Општина Крањска Гора
Гуски-лебеди

мини|Јаболкницата ги крие децата од гуски - лебеди. Советски бренд, уметник
**Гуски-лебеди** — руска народна бајка.

## Заплет
Мажот и сопругата отишле на работа (опција: на пазар ) и го оставиле својот мал син дома. Постарата сестра, на која и било кажано да внимава на својот брат („не излегувај од дворот, биди паметна - ќе ти купиме марамче“), излегла и си играла и го оставила само. Бебето било однесено од гуски - лебеди.

Девојчето тргнало да ги бара и на крајот го наоѓа својот брат во колибата на Баба Јага.

## Ликови

* *Брат* - во некои верзии го носи името Ивашечка, но обично нема име.
* *Сестрата* е храбра девојка, не се плаши од Баба Јага и нејзините гуски; во некои верзии се нарекува Алјонушка или Маша, но почесто е исто така неименувана.
* *Шпоретот, реката и јаболкницата* се прекрасни помагачи, но само на враќање (девојчето ги исполнува нивните барања), тие и помагаат да се сокријат од гуските на лебедот.
* *Глушец* - достапен само кај А.Н. Толстој (му помага на девојчето да избега од Јага).
* *Баба Јага*
* *Гуски-лебеди* се помошници на Баба Јага.

## Разлики во заплетот во различни верзии

* Во прераскажувањето на Александар Афанасиев сестрата немало да го најде својот брат ако не ѝ помогнел мудриот еж. Во толкувањето на Алексеј Толстој, таа самата го нашла.
* Во делото на Александар Афанасиев, главниот лик едноставно се прикрал до колибата и го зела својот брат, додека во третманот на Алексеј Толстој, таа влегла во колибата, разговарала со Баба Јага итн. Хероината, искористувајќи го моментот кога таа не ги гледа, бега со момчето.

Во популарната верзија, Јага едноставно го киднапира братот без никаква посебна цел (никаде не е кажано зошто, и после тоа тој е заробен). Опцијата на А.Н. Толстој, таа е злобна вештерка, голтач на деца. 

## Литература

* Губанова Г. Н. Златната книга со бајки. - Тула: Родничок, 2001 година. - 241 година од - ISBN 5-89624-013-9 .
* Гуси-лебеди. - Донецк: Проф-печат, 1999 година. - ISBN 5-88475-298-X .
* „Гуски-лебеди“ / / Енциклопедија од бајките / Составено од Наталија Будур. - М .: ОЛМА-ПРЕС, 2005 година. - ОД. 120 - 608 година од - 5000 примероци. - ISBN 5-224-04818-4.

Категорија:Руска книжевност
Василиј Голицин (1643)

мини|Принцот Василиј Голицин
мини|Василиј Голицин
Принцот **Василиј Васиљeвич Голицин** (; 1643–1714) бил руски аристократ и државник од 17 век. Тој припаѓал на Голицин, како и на Ромодановски московски благороднички семејства, а главен политички противник му бил неговиот братучед принцот Борис Алексевич Голицин.

## Живот
Голицин ги поминал раните денови во дворот на царот Алексеј Михаилович (владеел 1645-1676), каде постепено се искачил на рангот на болјар. Во 1676 година бил испратен во Украина да ги воздржи Кримските Татари и учествувал во походот на Чигирин во Руско-турската војна од 1676-1681 година. Личното искуството на непријатностите и опасностите од преовладувачкиот систем на претпочитање - т.н. *месниченство*, или приоритет на ранг, што ги парализирал руските војски со векови - го натерале да предложи негово укинување, што царот Феодор III го изврши во 1678 година.

Мајската револуција во 1682 година го поставила Василиј Голицин на чело на Посолскиот приказ, или Министерството за надворешни работи, и за време на регентноста (1682-1689) на Софија (полусестра на Петар Велики) чиј интимен пријател станал тој, тој служел како главен државен министер (1682–1689) и како чувар на големиот печат, титула што ја добиле само двајца Руси пред него, Афанаси Ордин-Нашчокин (1605-1680) и Артамон Матвејев (1625-1682). Во внатрешните работи неговото влијание било незначително, но неговата надворешна политика се одликувала со Договорот од Нерчинск (1689), кој ја постави руско-кинеската граница северно од реката Амур и со Вечниот мировен договор од 1686 година со Полска, според кој Русија на последниот конечно закрепна Киев . Според условите на истиот договор, Русија пристапи во големата лига против Портата, но двете експедиции на Голицин против Крим (Кримските походи од 1687 и 1689 година) се покажаа неуспешни и го направија крајно непопуларен.

Само со најголема тешкотија Софија можела да го натера младиот цар Петар да го украси поразениот врховен командант како да му вратил на победникот. На политичкиот натпревар помеѓу Софија и Петар од август – септември 1689 година, Голицин со половина срце ја поддржал својата љубовница и ја споделил нејзината руина. Петар го поштедил неговиот живот - заради молењето на неговиот братучед Борис - но го лишел од детството, му ги одзел имотите и го протерал последователно во Каргопол, во Мезењ и во Колмогори, каде што починал на 21 април 1714 година.

Голицин бил невообичаено добро образован. Тој бил голем пријател на странците, кои генерално алудирале на него како „големиот Голицин“. Тој им објасни некои драстични реформски мерки, како што се укинување на кметството, промовирање на верска толеранција и развој на индустриски претпријатија. Бидејќи Голицин бил желен да ги избегне сите форми на насилство и репресија, неговата програма била повнимателна и „пореална“ од онаа на Петар Велики. Политичките пресврти го спречиле да изврши некој од овие планови.

## Наводи

Категорија:Руски кнезови
Категорија:Голицини
Категорија:Починати во 1714 година
Категорија:Родени во 1643 година
Вероника

**Вероника** — женско руско лично име со грчко потекло.

## Етимологија
Веројатно се навраќа на името *Береника* или *Вероника* () - така се викала сопругата на владетелот на хеленистичкиот Египет Птоломеј I Сотер. Φερενίκη може да се преведе како „носење победа“ (φέρω-да донесе и νίκη-победа). Името *Ференик* станало широко распространето во антиката во својата дијалектна форма-*Береника,* ова име станало династичко меѓу Птоломеите и е познато меѓу неколку кралици и принцези на античкиот свет.

Името *Береника (Вереника)* се наоѓа во Библијата - негова носителка била ќерка на еврејскиот крал Ирод Агрипа Прва. Во ерата на формирањето на христијанството, името *Береника* започнало да се идентификува со две безимени жени споменати во Евангелието. Првата, кој страдала од крварење,  според легендата, била излечена со допирање на облеката на Исус Христос. Втората го избришала лицето на Исус со нејзиното марамче за време на неговиот Пат на крстот до Голгота, по што, според легендата, на шамијата и се појавил ликот на Христос не направен од раце. Во западноевропската христијанска традиција, циклусот апокрифни легенди за шал со чудесна слика станал широко распространет. И латинизираната форма на името е  - почнало да се сфаќа како анаграм на  фразата  („вистинска слика“).

Во Италија,името било преиспитано и почнало да се толкува како „жител на Верона“.

*Познато* е машкото спарено име *Вероник,*  Речникот на руски лични имиња на Петровски го означува како редок. За разлика од повеќето други парови на имиња, во кои женското име обично се формирало од машки, овде се случил обратниот процес.

## Именден

* Православни денови на имиња ( *датумите се дадени според [[Грегоријански календар|Грегоријанскиот календар]]* )  : 25 јули, 30 јули , 17 октомври
* Католик: 9 јули, 12 јули

## Наводи

## Надворешни врски

* http://baby-names.adoption.com/search/Veronica.html 
* https://first-names.com/name/veronica/ 
* http://www.thinkbabynames.com/meaning/0/Veronica
* http://www.behindthename.com/php/view.php?name=veronica

Категорија:Руски имиња
Вахтанг Убирија

**Вахтанг (Вахтанги) Шалвович Убирија** (; роден на 22 август 1950 година) е украински спортист, стопанственик, политичар и државник со потекло од Абхазија. Тој имал врска со криминалниот свет.

## Биографија
Роден на 22 август 1950 година во градот Охамчира на Абхазискиот АССР, сега Абхазија.

Младоста ја поминал во Киев. Од училиште бил љубител на кревање тегови. Завршил техничко училиште за градежништво во Киев. Веќе како ветеран, тој учествувал на првенствата на Украина, Европа и во светот во кревање тегови; Претседател на Клубот на ветерани во кревање тегови. Обучен од славниот кревач на тегови Цезар Весловутски.

Откако служел во Советската армија, работел како надзорник и постар надзорник во Киевското моторното сообраќајно претпријатие број 09104. Од 1989 година, тој се занимавал со претприемничка активност, отворил и раководел со неколку задруги во Киев. Во 1992 година, со помош на криминалниот авторитет Семјон Могиљович, тој бил назначен во државната управа за железнички превоз на Украина - „Укрзализажни“, каде што бил задолжен за набавки на гориво. Тој бил ополномоштен претставник на Укрзализиција во Чехословачка, по што извршувал раководни позиции во системот Укрзализиција.

Во 1993 година, Убирија станал заменик-претседател на Одборот на акционери на Експрес банка, создаден за управување со финансиските текови на Укрзализиција. Потоа се зафатил со партиски активности и како еден од партиските лидери во 1994 година бил поканет во Соединетите Држави, каде поминал неколку години и можел да стане почесен граѓанин на градот Далас и Висконсин. Враќајќи се во Украина, во 1998 година се кандидирал за Врховниот ред, не бил избран. Тој работел како директор на плажата во фабриката во Киев. Во декември истата година, тој присуствувал на погребот на стопанственикот Михаил Токар, кој бил застрелан во Ужгород.

Во 2002 година, Вахтанг Шалвович влегол во лични и деловни односи со шефот на NJSC Нафтогас од Украина, Јуриј Бојко. Тие станале главни носители на интригата на Могиљович да ја исфрли „Итера“ од бизнисот, кој ја снабдувал со природен гас Украина,  исто така бил и оператор за транзит на рускиот гас кон Европа преку Украина. Тој повторно се кандидирал за Врховниот ред и повторно не бил избран. Во април 2005 година, тој бил назначен за заменик-градоначалник на Одеса.

Најновите информации за В.Ш.Убирија датираат од јуни 2010 година, кога им се заканил на новинарите со пиштол, пукајќи во воздух. Бил приведен од полицијата; против него е покрената кривична постапка врз основа на  (хулиганство). Убирија веднаш заминал во болница со дијагноза на срцева слабост и висок крвен притисок. На 21 јуни медиумите ја објавиле неговата смрт, што се покажало како лажна. Судот го прогласил Вахтанг Убирија за виновен, но службеникот од Одеса добил амнестија. После тоа, нема веродостојни информации за Убирија; според некои извештаи, тој побегнал во Израел.

Тој бил одликуван со грузиски орден на честа.

## Наводи

## Надворешни врски

* Вахтанг Шалвович Убирија 

Категорија:Родени во 1950 година
Категорија:Родени на 22 август
Категорија:Украински спортисти
Категорија:Починати во 2021 година
Николај Кољада

**Николај Владимирович Кољада** (;  - ) — руски глумец, прозаист, драматург, сценарист и режисер. Тој се смета за еден од најважните творци на современата руска драма.

## Образование и наставна работа
Николај Кољада е роден во селото Пресногорковка, во денешен Казахстан, во семејство на земјоделски работници. Студирал драма во Свердловск (денешен Екатеринбург) и работел како глумец во Академскиот драмски театар во тој град. Тој исто така посетувал курс во Лортурскиот институт Горки во Москва. По некое време живеење и работа во Москва, тој се вратил во Екатеринбург, каде што е од 1992 година. Предавал драма на Уралскиот институт и Државниот драмски институт во Екатеринбург.

## Дела
Своите први драми ги напишал во 80-тите. Оттогаш па сè до  денес, тој има напишано над 120 дела што се играат од Америка до Австралија. Тој се залагал за ставот дека театарот не треба да се сфаќа како образовна институција, туку како место што треба да ја забавува публиката и да го одвлекува вниманието од животните проблеми. Тој го основа „Театарот Којада“ во Екатеринбург, кој е самофинансиран. Некои од драмите на Којада се достапни во антологијата ж*елезно време*, подготвена од Новица Антиќ, и предговорот е напишан од Јован Цирилов.

## Кољада во Белград
Николај Кољада неколку пати бил гостин во Белград, а неговите претстави биле прикажани како дел од Фестивалот на современата руска драма, организиран од Велика Британија „Вук Караџиќ“. Идејата за создавање на овој проект потекнал од Меѓународниот фестивал на современа руска драматургија „Кољада-драми“, кој со десетгодишна традиција во Екатеринбург обединува десетици најдобри претстави засновани на текстови на современи руски драматурзи. Меѓу нив се и драмите „*Бајка за ќерката на мртвиот цар“ ,* „*за тебе“* , „*Шуплив камен* и *Собата за отрезнување“*.

## Драми

* Кокошката
* Прачка
* Полонеза  Огински
* Мурлин Мурло
* Бајка за мртвата ќерка на  царот
* Клучевите на Лера
* Советска енциклопедија
* Виолина, дајре и пегла

## Наводи

Категорија:Руски писатели
Категорија:Руски драматурзи
Категорија:Руски драмски режисери
Категорија:Руски глумци
Трата (Горења Вас-Пољане)

мини
**Трата** (се изговара [ˈTɾaːta]) е поранешно село во општина Горења Вас-Пољане, северозападна Словенија. Денес е дел од паланката Горења Вас. Тој е дел од традиционалниот регион Горна Крањска и сега е вклучен во Статистичкиот регион Горна Крањска .

## Географија
Трата се наоѓа над десниот брег на реката Пољанска Сора југозападно од поранешното село Сестранска Вас. Селото Лајче на југоисток исто така беше дел од Трата, додека беше посебно село.

## Име
Локално, Трата е позната како *Трате* (т.е. множина од името). Името *Трата се* среќава неколку пати во Словенија. Тоа е изведено од словенечката именка *трата* „мала ливада без дрвја“, кое пак е позајмено од средногорногерманскиот *трат* „ливада“.

## Историја
Трата била припоена од паланката Горења Вас во 1953 година, завршувајќи го своето постоење како независна населба.

## Црква
лево|мини| Црква Свети Јован Крстител
Парохиската црква во Горења Вас стои во Трата и е посветена на Свети Јован Крстител.

## Значајни луѓе
Познати луѓе кои се родени или живееле во Трата вклучуваат:

* Антон Долинар (сл.) (1894–1953), музичар
* Иван Реген (1868–1947), биолог, роден во Лајче

## Наводи

## Надворешни врски

* Трата на Геопедија 

Категорија:Општина Горења Вас-Пољане
Категорија:Поранешни населени места во Словенија
Категорија:Координати кои не се на Википодатоците
Лесковица (Горења Вас-Пољане)

**Лесковица** (се изговара [lɛˈskɔːʋitsa] или [lɛˈskoːʋitsa]; ) е село во Општина Горења Вас-Пољане во регионот Горна Крањска во Словенија. Тоа е околу 35 километри северозападно од Љубљана.

## Име
Како и слични имиња на места (на пр. *[[Лесковец, Целје|Лесковец]]*, *[[Лежевје]]* и *[[Леже, Литија|Леше]]*), името *Лесковица* потекнува од словенечката заедничка именка *леска* „леска“, што се однесува на локалната вегетација.

## Црква
лево|мини|247x247пкс| Црква Свети Улрих
Локалната црква е посветена на Свети Улрих (). Оригиналната доцноготска црква ја посветил епископот во Аквилеја во 1517 година. Сегашната црква е со иста големина, но датира од крајот на 17 век. Има правоаголен засводен кораб со аголна апсида. Главниот олтар датира од крајот на 19 век. Олтарната слика на Свети Улрих е рано дело на словенечкиот импресионистички сликар Иван Грохар.

## Наводи

## Надворешни врски

*  
* Лесковица на Геопедија 

Категорија:Врски за Wayback од предлошката „Семарх“
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Општина Горења Вас-Пољане
Голи Врх (Горења Вас-Пољане)

**Голи Врх** е село од разбиен тип во Општина Горења Вас-Пољане во регионот Горна Крањска во Словенија. Вклучува дел од селото Сухи Дол во источниот дел на населбата.

## Рупничка линија

Голи Врх лежи по трасата на Рупничка линија, систем за утврдување кој датира од 1930-тите. Бункерот Голи Врх е еден од најголемите сочувани бункери во западниот дел на линијата.

## Наводи

## Надворешни врски

* Голи Врх на Геопедија 

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Општина Горења Вас-Пољане
Гурк (река)

**Гуркот** () е река во австриската покраина Корушка, лева притока на Драва. Со должина од 156 километри (97 милји) таа е најдолгата река која тече целосно во рамките на Корушка. Речниот слив опфаќа околу 27% од територијата на државата.
лево|мини| Гурктал во близина на Рајкенау
Гурк се издига во опсегот на планините Нок (Гуркталски Алпи) на Централните источни Алпи, во близина на границата со австриската држава Штаерска. Неговите извори се две мали езера, Гуркзи и Торесе во близина на Албек и преминот Турахер Хохе, заштитено подрачје од 1981 година. Гуркзи има надморска височина од , површина од , и е  длабоко; Торесе лежи на  надморска височина, има површина од , и е  длабоко. Бидејќи двете езера се целосно замрзнати во зима, тие не содржат риба.

Гурк тече југозападно кон Ебене Рајкенау, а потоа се свртува кон исток минувајќи низ Гнесау и долината Гурктал до пазарниот град Гурк. Во близина на Стразбур повторно се свртува кон југ, влегува во сливот на Клагенфурт и се влева во Драва западно од Волкермарк.

Во нејзините притоки спаѓаат , Метниц (лево) и Глан (десно).

## Наводи

* Информациите во оваа статија се засноваат на превод на неговиот германски еквивалент.
* W. Honsig-Erlenburg, G. Wieser: *Die Gurk und ihre Seitengewässer* . Verlag des Naturwissenschaftlichen Vereins für Kärnten, Клагенфурт 1997,

Категорија:Реки во Австрија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Притоки на Драва
Тодраж

**Тодраж** (се изговара [ˈToːdɾaʃ] ) е мала населба југоисточно од Горења Вас во општина Горења Вас-Пољане во регионот Горна Крањска во Словенија.

## Име
Името Тодраж за прв пат беше потврдено во пишаните извори како *Витодрас* во 1291 и 1381 година (и *Витодраси* во 1501 година). Овие транскрипции означуваат дека потекнува од **Витодраж*, засновано врз словенското лично име *Витодраг*.

## Рудник за ураниум
лево|мини| Стара рударска опрема во Тодраж
Седиштето на рудникот за ураниум „Жировски врх“ се наоѓа во населбата. Рудникот беше трајно затворен во 90-тите години од минатиот век, а местото беше исчистено од компанијата задолжена за затворање на рудникот, Рудник Жировски Врх, со седиште во Тодраж.

## Наводи

## Надворешни врски

*   
* Тодраш на Геопедија 

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Општина Горења Вас-Пољане
Јоханисберг (Високи Таури)

**Јоханисберг** (порано познат како *Keeserkopf* и *Herzoghut*) е 3,453 м висока планина во групата Глокнер на Високите Таури, планински венец на Централните Источни Алпи во Австрија.

Врвот се наоѓа во централниот дел на главниот грб на Тауерн, веднаш на границата меѓу австриските покраини Салцбург и Корушка, во близина на тројната точка со Источен Тирол. Неговото сегашно име го доби во чест на надвојводата Јован Австриски од Регенсбуршкиот ботаничар Дејвид Хајнрих Хоп во 1832 година, по повод неуспешниот обид за напредување во областа надвор од *Рифлтор* (3.094 м). Планината е популарно одредиште за пешаци и алпинисти поради нејзината лесна пристапност.
[н|мини| Јоханисберг виден од [Eiskögele|Еискегеле (југозапад)]]

## Литература

* Вили Енд: ''Водич за'' алпски клуб Глокнергрупе, Бергверлаг Ротер, Минхен, 2003 година,
* Едуард Рихтер: *Умри Ершлиеунг дер Осталпен, III.* *Бенд*, Verlag des Deutschen und Oesterreichischen Alpenvereins, Берлин 1894 година
* Мапа на алпски клуб 1: 25.000, Лист 40, *Глокнергрупе*

Категорија:Планини на Алпите
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Триилјадници
Природен резерват Пуинаваи

**Природен резерват Пуинаваи** () е втор по големина национален парк во Колумбија. Ова заштитено подрачје зафаќа 10,925км од регионот Амазон во Колумбија, приближно 15% од департманот Гваенија. Резерватот е создаден во септември 1989 година и се совпаѓа со три важни автохтони територии кои исто така биле формирани во тоа време. Неколку реки кои минуваат преку природниот резерват припаѓаат на сливот на реката Амазон: реката Кујари, Исана и Рио Негро. И припаѓајќи на сливот на реката Ориноко, реката Инирида . Природниот резерват лежи помеѓу надморска височина од 200 до 380м надморска височина и неговата клима е топла и влажна со мали сезонски промени во текот на целата година.

## Екосистем
Областа на **природниот резерват Пуинаваи** главно се состои од влажна тропска дождовна шума. Сепак, постојат и тропски отворени савани и преодни зони. Притисокот од уништувањето на шумите досега остана релативно мал, поради неговата непристапност и малата густина на население. Според службите на националниот парк на Колумбија, 1% од шумите во Пуинаваи е уништен.

Во природниот резерват има 419 ендемски растителни видови, од кои 176 се ендемски во целиот Гвајански штит. Резерватот е исто така богат со фауна со многу локални видови кои беа зачувани и поради локалните автохтони племиња кои практикуваат одржлив соживот со локалното опкружување. Природниот резерват Пуинаваи не е отворен за посетители.

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:МСЗП-Категорија II
Категорија:Природни резервати
Универзитет Американ Колеџ Скопје

**Универзитет Американ Колеџ Скопје** (скр. **UACS**) — приватен универзитет основан во 2005 година. Седиштето е во Скопје, Македонија. Просториите на UACS опфаќаат 4.000 м2.

## Факултети

* Факултет за бизнис администрација
* Факултет за политички науки
* Факултет за правни науки
* Факултет за компјутерски науки и информатичка технологија
* Факултет за архитектура и дизајн
* Факултет за странски јазици

## Библиотека
Библиотеката на UACS има 1500 наслови или 6500 книги.

Од 2008 година, библиотеката на УАКС започнала со издаваштво. Првата книга што е издадена е *Основи на статистика* од Евица Делова, а после тоа библиотеката на УАКС продолжила со издавање на други книги: *Макроекономија* од Томе Неновски, *Децентрализација на власта во Република Македонија* од Зоран Шапуриќ, *Кон универзиите од третата генерација* од Ханс Визема, *Животна средина и одржлив развој* од Зоран Шапуриќ и други. Покрај овие книги, библиотеката има објавено голем број скрипти (23) и осум книги во електронска форма, според правилата утврдени од домашната библиотека (НУБ) во Македонија, кои исто така се содржани во Правилата за објавување на UACS.

## Студентски совет
Студентскиот совет помага да се споделат идеите, интересите и грижите на студентите со професорите и ректорот. Исто така им помага на студентите да соберат средства за училишни проекти.

## Користена литература

## Надворешни врски

* 

Категорија:Појавено во 2005 година во Македонија
Категорија:Образованието во Скопје
Категорија:Приватни универзитети во Македонија
Меѓународен балкански универзитет

**Меѓународен балкански универзитет** (скр. **IBU**) — приватен, непрофитабилен универзитет во сопственост на фондации со седиште во Скопје, Македонија. Основан е во 2006 година од Фондацијата за образование и култура „ÜSKÜP“.

## Програми за дипломски и магистерски студии
Универзитетот нуди додипломски и мастер програми на своите седум факултети:

* Инженерски факултет
* Економски факултет и административни науки
* Факултет за комуникации
* Факултет за арт и дизајн
* Факултет за хуманистички и општествени науки
* Факултет за образование
* Правен факултет

## Користена литература

Категорија:Појавено во 2006 година во Македонија
Категорија:Универзитети во Македонија
Категорија:Образованието во Скопје
Категорија:Координати на Википодатоците
Сакарија (река)

**Сакарија** (; ; Латински: *Sangarius*) ― третата најдолга река во Турција. Поминува низ регионот познат во античко време како Фригија. Се сметала за една од главните реки на Мала Азија (Анадолија) во класичната антика, и се споменува во *[[Илијада]]*  и во *[[Теогонија]]* . Нејзиното име се појавува во различни облици како **Саграфос**, **Сангарис**, или **Сагарис**.  
лево|мини|Карта на реката Сакарија
Во „Географика“, Страбон пишува дека во текот на класичната антика, реката имала извори на планината Адореус, во близина на градот Сангија во Фригија, не на далеку од границата на Галатија, и течела во многу вртежен тек, прво во источниот, потоа во северен, потоа во северозападен, и на крај повторно во северен правец преку Витинија кон Евксин (Црното Море). Во еден дел од својот тек ја обликувала границата помеѓу Фригија и Витинија; а во раните времиња Витинија била ограничена на исток со реката. Битинскиот дел на реката бил пловен и се славел поради изобилството риби што се наоѓале во неа. Нејзини главни притоки биле Аландер, Батис, Тимбрес и Галус.

Изворот на реката е Бајатската Висорамнина која се наоѓа североисточно од Афион. Придружено од Порсучкиот Поток близу до градот Полатли, реката поминува низ Адапазарската Рамнина пред да стигне до Црното Море. Сакарија некогаш била преминувана преку Сангарискиот мост, изграден од римскиот цар Јустинијан I (вл. 527–565)]].
[лево|мини|Сангарискиот мост изграден од [Јустинијан I|Јустинијан Велики.
Во 13 век, долината на Сакарија била дел од границата помеѓу Римската Империја и домот на племето Согут. До 1280 година, римскиот цар Михаил VIII изградил низа утврдувања покрај реката за да ја контролира областа, но поплавата во 1302 година го сменила текот на реката и ги направила утврдувањата бескорисни. Племето Согут мигрирало преку реката и продолжило да ја основа Османлиското Царство.

Од низводно кон возводно, Сакарија има четири брани: Акчај, Јениџе, Гокчекаја и Саријар.

## Поврзано

* Битка кај Сакарија
* Сакарија (покраина)
* Сангариски мост 
* Нана (старогрчка митологија)

## Наводи

Категорија:Реки во Турција
Каршијака (Адана)

**Каршијака** (), порано Вера-ји Џиср — кварт во округот Јурешир во градот Адана. Подрачјето е на брегот на реката Сејхан, веднаш преку стариот град.

Каршијака е населена во почетокот на 19 век, Каршијака е првото проширување на Адана на источниот брег на реката Сејхан. За време на египетското владеење со Адана (1833-1840), основан е квартот на Алавитите кои мигрирале од Сирија. Се граничи со државниот пат D400 на север, реката Сејхан на запад и каналот Јурешир на исток. Окружниот салон Јурешир, Државната болница во Адана и гробиштата Асри се наоѓаат во оваа зона.

## Етимологија
Името Каршијака што значи „другата страна“ е именувано по основањето на републиката, бидејќи подрачјето стоело од другата страна на стариот град. Оригиналното име на маалото, *Вера-ји Џиср*, е на отомански турски јазик што значи „преку мостот“.

## Управување
Квартот Каршијака е област на градот, а не ниво на власт. Квартот е составен од 14 маала и секое маало е управувано од страна на мухтар и Советот на стари лица. Населбите во Каршијака се: Џумхуриет, Јамачли, Сејхан, Хајдароглу, Бахчелиевлер, Акдениз, Гунешли, Анадолу, Деде Коркут, Јунус Емре, 19 Мајис, Јешилбаглар, Коза и Башак.

## Демографија
Населението во Каршијака заклучно со декември 2014 година било 104.040. Традиционално арапско подрачје, Каршијака забележала масовна миграција на Курдите во текот на 90-тите години на минатиот век.

десно|мини|200x200пкс| Центарот за култура Рамазаноглу

## Култура
Центарот за култура Рамазаноглу е културен комплекс на Каршијака, основан од Министерството за култура и туризам. Центарот има театарска сала, библиотека и две изложбени сали. Театарот во градот Адана редовно настапува во центарот.

## Спорт
**Адана Каршијака СК** е фудбалски клуб на Каршијака, кој настапува во Првата дивизија во Аматерската лига во Адана. Местото на одржување на клубот е *стадионот Акдениз*.

*Стадионот Пејами Сафа Марачи*, сместен на брегот на реката Сејхан, е другиот стадион сместен во четвртото место.

## Транспорт
Метро-станицата на Каршијака е *станицата* Џумхуриет, на раскрсницата од патот Караташ и мостот Регулатор.

Одделот за автобуси на општината Адана има автобуски линии од центарот на Адана до маалата во Каршијака. Од Каршијака заминуваат минибуси за Караташ.

## Наводи


Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Адана