Барокна уметност

**Барокна уметност** е сликарството и вајарството во времето на барокот, движење често асоцирано со апсолутизмот и Противреформацијата. Меѓутоа постоењето на знаќајна барокна уметност и архитектура во неапсолутистички и протестантски земји го побива ова мислење.

## Сликарство
На Тридентскиот собор (1545-63) Римокатоличката црква дала многу одговори на прашањата за внатрешна реформа поставени како од протестантите, така и од оние кои останале католици. На соборот се дискутирала и претставителната уметност, и се дошло до решение дека сликарството и вајарството во црковен контекст треба да им зборува на неписмените, а не на добро информираните.

[thumb|300px|right|''[Рождество Христово* од [[Жозефа де Обидос]], [[1669]], [[Национален музеј на древна уметност]], [[Лисабон]]]] Поради ова барокната уметност има тенденција кон прикажување на светци, Дева Марија и други добро познати библиски приказни. Според многу [[историја на уметноста|историчари на уметноста]] овој пресврот кон [[популизам|популистичка]] замисла за улогата на духовната уметност бил двигателот за иновациите на [[Караваџо]] и браќата [[Карачи]] - сите овие уметници работеле (и се натпреварувале во нарачки) во [[Рим]] околу [[1600]].
Меѓутоа иако [[духовна уметност|религиозното сликарство]], [[историско сликарство|историското сликарство]], [[алегорија|алегориите]] и [[портрет]]урата сѐ уште се сметале за најблагородните содржини, мошне чести биле и [[пејзаж]]от, [[мртва природа|мртвата природа]] и жанровските сцени.

Барокната уметност се одликува со голема драматизација, богата и длабока боја и силни светла и сенки. Наспроти ренесансната уметност, која обично прикажува момент пред случувањето на некој настан, барокните уметници го одбирале најдраматичниот момент, моментот на самото дејствие: [[Микеланџело]] кој работел во [[Висока ренесанса|високата ренесанса]] го прикажува [[Давид (Микеланџело)|Давид]] во смирена состојба пред да се бори со [[Голијат]]; [[Бернини]]евиот барокен [[Давид (Бернини)|Давид]] пак, е прикажан на самиот чин на фрлање на каменот. Барокната уметност имала за цел да пробуди чувства и страст наместо смирена рационалност која била ценета во ренесансата.

:*Поврзано Барокно илузионистичко сликарство''

### Важни барокни сликари

### Италијански
* Караваџо (1571-1610)
* Гверчино
* Анибале Карачи (1560-1609)
* Орацио Џентилески (1563-1639)
* Артемизија Џентилески (1592-1652/53)
* Агостино Карачи
* Лудовико Карачи

### Португалски
* Жозефа де Обидос (1630-1684)

### Фламански
* Петер Паул Рубенс
* Антонис ван Дајк
* Јакоб Јорданс
* Јан Пројгел Постариот
* Франс Снајдерс
* Давид Теније Помладиот

### Француски
* Жан де Богран (1584-1640) 
* Жорж де Ла Тур (1590-1652)
* Никола Пусен (c. 1594-1665)
* Клод Лорен (1600-1682)
* Ијасент Риго (1659-1743)

### Холандски
* Рембрант
* Франс Халс
* Јакоб ван Рејсдал
* Јан Вермер
* Јан Стен

### Шпански
* Франциско Рибалта (1565 - 1628)
* Хосе де Рибера , (1591 - 1652)
* Франсиско Сурбаран (1598 - 1664)
* Диего Веласкес (1599 - 1660)
* Алонзо Кано (1601 - 1667)
* Бартоломе Естебан Муриљо (1617 - 1682)
* Хуан де Валдес Леал (1622 - 1690)

## Вајарство
Несомнено е дека најважниот барокен вајар е Џанлоренцо Бернини (1598-1680), кој му се доближил на Микеланџело во неговите сестрани способности. Бернини бил вајар, архитект, сликар, драматург и припремач на спектакли. Во доцниот XX век Бернини бил највреднуван за неговите склуптури, за неговата виртуозност во резбањето на мермер и неговата способност за создавање на ликови кои во едно го имаат и диховното и физичкото. Бил и одлчен портретист кого моќниците го барале да им изработува бисти.

### Барокни вајари и архитекти
* Џанлоренцо Бернини (1598-1680)
* Франческо Боромини (1599-1667)
* Клод Перо (1613-1688), французин