open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Microtis media

мини|навика на планината Мелвил во Олбани
**Microtis media**, попозната како обична мињонета орхидеја, е вид на тревни растенија од фамилијата Orchidaceae ендемични на југозапад од Западна Австралија. Има еден цевчест лист и до сто мали, жолтеникаво зелени цветови распоредени долж цветното стебло.

## Опис
Microtis media се листопадни, хлорофилни, симподијални, тубероидни копнени орхидеи со единечен, тубуларен лист долг 250–650&nbsp;mm (9,8-25,6 инчи) што го опфаќа долниот дел од една третина до половина од цветното стебло. Цветовите се зелени, широки 2,5–3&nbsp;mm (0,098–0,118 инчи), распоредени околу исправено цветно стебло високо 200–600&nbsp;mm (7,9–23,6 инчи). Грбниот сепал формира качулка над столбот, а ливчињата се свртени нанапред. Страничните сепали се завиткани. Лабелумот е дебел и има повеќе или помалку груба, неправилна маргина и подигнат калус.

## Таксономија и именување
Видот првпат беше официјално опишан од Роберт Браун во 1810 година од примерок собран во Кинг Џорџ Саунд во 1801 година. Описот е објавен во *Prodromus Florae Novae Hollandiae et Insulae Van Diemen* . Специфичниот епитет ( *медиа* ) е латински збор што значи „среден“, што се однесува на средната цветна структура.

Растението беше претставено во Ботаничкото списание на Кертис во 1825 година, каде што го доби вообичаеното име микротис со средна големина. Според Алан Канингем, тој се појавил од трева земја што содржи *цефалотус*, собран од Филип Паркер Кинг од истата локација и процвета за да го обезбеди изворот на илустрацијата на Франц Бауер . Описот беше „Цело растение, во општ аспект, многу наликува на M. *parviflora* претставена во нашата последна чинија, но повеќе од двојно поголема. Цветовите исто така се екстремно слични, а главната разлика се наоѓа во усната, која овде е поголема пропорционално со остатокот од цветот, и е единствено во облик на клин, скратена и тапа, дури и повторно искористена на екстремитетот. :–дискот е дополнително опремен со два издолжени, брадавици калозити, и раб на долната половина и врвот, со неколку глобозни, туберкулирани процеси.“ 

### Подвидови
Во 1990 година, Роберт Џон Бејтс опиша два подвидови на *M. media* и имињата се прифатени од Светската листа за проверка на избрани фамилии на растенија :

*Microtis media* subsp. *eremicola* и *M. media* subsp. *quadrata* се издигнати во статус на вид како *Microtis eremicola*  и *Microtis quadrata*  соодветно.

## Распространетост и живеалиште
Вообичаената орхидеја мињонета расте во грмушки, шуми и шуми, често во сезонски влажни подрачја и на гранитни површини. Се јавува во југозападниот дел на Западна Австралија помеѓу Заливот Ајкула и Ејр.

## Статус на зачувување
Оваа орхидеја е класифицирана како „не загрозена“ од Одделот за паркови и диви животни на владата на Западна Австралија.

## Наводи

Категорија:Растенија опишани во 1810 година
Leiosporoceros

***Leiosporoceros dussii*** е единствениот вид од родот ***роговиден Leiosporoceros*** . Видот е сместен во посебна фамилија, ред и класа бидејќи е „генетски и морфолошки различен од сите други лоза на роговиден“. Кладистичката анализа на генетските податоци поддржува позиција на самата основа на кладата на роговиден. Физичките одлики што ја разликуваат групата вклучуваат невообичаено мали спори кои се *еднолетни* и неорнаментирани. Дополнително, постојат уникатни нишки на *Nostoc* (цијанобактерии) кои растат внатре во растението паралелно со неговата насока на раст. Во Панама се пронајдени машки растенија.

Ордовичкиот фосил *роговиден кастерлорум* е доделен и на ова семејство.

## Наводи

Категорија:Роговници
Carassea

Категорија:Статии со микроформати за вид

***Carassea*** е род на лихенизирани габи од фамилијата Чашкести лишаи. Родот бил ограничен во 2002 година од финскиот лихенолог Соили Стенрос.  Монотипичен род, *Carassea* го содржи единствениот вид ***Carassea connexa***. Овој вид, првично наречен *Cladonia connexa*, првпат бил документиран од Едвард Август Ваинио, кој собрал примероци од Минас Жераис, Бразил, во 1885 година и објавил опис на видот во првиот од неговата тритомна *Монографија Cladoniarum universalis*. Родовите Cladoniaceae кои се најтесно поврзани со *Carassea* вклучуваат *Pycnothelia* и *Metus*. 

## Наводи
 
Категорија:Лишаи
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Флора
Мускатна жалфија

**Мускатна жалфија** () — двегодишно, ретко повеќегодишно тревно ароматично растение од родот жалфија (*Salvia*). Диво расте во северниот дел на Медитеранот, некои области во Северна Африка и Средна Азија. Растението има долга историја на употреба во медицински цели, а денес најмногу се одгледува поради неговото етерично масло.
thumb|Salvia sclarea

## Ботанички опис
Ова е двегодишно, ретко повеќегодишно тревесто растение, со исправено квадратно стебло високо до 120 см, обраснато со дебели кадрави влакна. Листовите се јајцевидни (долги до 30 см), долните на стебленцата, горните седечки, тапо назабени со изразена нервоза. Целиот изданак е покриено со вроден влакна, мириса на мелем. Цветовите се во пршлените кои формираат очигледен кластер на врвот на стеблото или гранката. Венецот е двоен, светло виолетова до светло розова.

## Распространетост
Расте на суви, топли карпести падини, на острови, покрај патиштата. Во Србија е присутна во источните и југоисточните региони и во Косово.

## Историја
Описот на медицинската употреба на растението е прикажан во Теофраст (IV век п.н.е.), Диоскорид (I век н.е.) и Плиниј Постариот (I век н.е).

## Употреба
мини|200п|Етерично масло од мускатна жалфија
Семките (поточно јаткастите плодови) имаат слузокожа, па затоа во старите прирачници се препорачува да се ставаат семките во окото така што стебленцето се врзува за слузта и така лесно се отстранува. Оваа практика е запишана во Комплетен билијард (1653) од Николас Калпер, кој го нарекол растението „мудрец со бистри очи“.

Дестилирано есенцијално масло, изолирано од надземни цветови, широко се користи во правењето парфеми и за ароматизирање на вермут, вино и ликери. Се користи и во ароматерапијата.

## Врски

## Надворешни врски

* 
* Одгледување, собирање, употреба 

## Литература

* Грбиќ, М., Марковиќ, М. (2020): Цвеќарство - Перене. Универзитетот во Белград. Белград. ISBN 978-86-7299-301-1

Категорија:Жалфија
Категорија:Лековити растенија
Категорија:Етерични масла
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Растенија опишани во 1753 година
Категорија:Билки
Cladonia

Категорија:Статии со микроформати за вид
***Cladonia*** е род на лишаи слични на мов од фамилијата Чашкести лишаи. Тие се примарен извор на храна за ирвасите / карибу. Видовите *[[Чашкести лишаи]]* се од економска важност за сточарите на ирваси, како што се Лапонците во Скандинавија или Ненец во Русија. Антибиотските соединенија се екстрахираат од некои видови за да се создаде антибиотска крема. Светло зелениот вид *[[Cladonia stellaris]]* се користи за украсување на цвеќиња.

Иако филогенијата на родот *[[Чашкести лишаи]]* сè уште е под истрага, две главни морфолошки групи најчесто се разликуваат од таксономистите: морфо-типот *Cladonia* и морфо-типот *Cladina*. Морфо-типот *Cladonia* има многу повеќе видови, и генерално се опишува како група на сквамулозни (растат од сквамули), лишаи кои носат чашки. Морфо-типовите *Cladina* често се нарекуваат фуражни лишаи, лишаи што формираат душеци или лишаи од ирваси (поради нивната важност како зимска сточна храна).

*Cladonia perforata* („перфорирана кладонија“) е една од двете на списокот на загрозени видови во САД и никогаш не треба да се собира. Постои само во неколку мали популации во Флорида.

Неколку видови *Cladonia* растат на песочни дини. Присуството и бујниот раст сличен на тепих на видовите *Cladonia* е еден од дефинирачките знаци на сивата дина, приоритетно живеалиште за зачувување според Директивата на ЕУ за живеалишта.

Видовите *Cladonia* се користат како прехранбени растенија од ларвите на некои видови Пеперуги вклучувајќи го *[[Хионоди|Chionodes continuella]]*.

## Избрани видови
Избраните видови на *Cladonia* вклучуваат:

## Галерија

Податотека:Cladonia apodocarpa (EU).jpg|*[[Cladonia apodocarpa]]*
Податотека:Cladonia caespiticia (EU).jpg|*[[Cladonia caespiticia]]*
Податотека:Cladonia coniocraea (EU).jpg|*[[Cladonia coniocraea]]* 
Податотека:Cladonia convoluta 090308.jpg|*[[Cladonia convoluta]]*
Податотека:Cladonia cristatella EPA.jpg|*[[Cladonia cristatella]]* 
Податотека:Cladonia macilenta 9497.JPG|*[[Cladonia macilenta]]* var. *bacillaris* – 
Податотека:Cladonia macrophyllodes 109105.jpg|*[[Cladonia macrophyllodes]]* – крупнолисна кладонија
Податотека:Cladonia grayi complex (EU).jpg|*[[Cladonia grayi|Cladonia greyi]]* 
Податотека:Cladonia parasitica (EU).jpg|*[[Cladonia parasitica]]*
Податотека:Cladonia peziziformis (ECU).jpg|*[[Cladonia peziziformis]]*
Податотека:Cladonia pleurota (EU).jpg|*[[Cladonia pleurota]]* 
Податотека:Cladonia subcariosa (EU).jpg|*[[Cladonia subcariosa]]*
Податотека:Cladonia subtenuis (EU).jpg|*[[Cladonia subtenuis]]*


## Наводи

Категорија:Лишаи
Категорија:Леканоромицети
Категорија:Флора
Категорија:Флора на Македонија
Ниобина седефка

**Ниобина седефка** ( *Fabriciana niobe* ) е вид на пеперутка од семејството на шаренците (*Nymphalidae*).

## Етимологија
Латинското име на видот *niobe* се однесува на Ниобе односно ќерката на Тантал во грчката митологија.

## Подвидови
Подвидовите вклучуваат:

* *F. n. niobe* (средна Европа и Западен Сибир )
* *F. n. Чангаица* Ројс, 1922 година
* *F. n. демавендис* (Грос и Еберт, 1975) ( Иран )
* *F. n. гигантеа* (Штаудингер, 1871) (јужна Европа)
* *F. n. интермедија* Ројс, 1925 година
* *F. n. khusestana* (Грос и Еберт, 1975) (западен Иран)
* *F. n. курана* (Вјат и Омото, 1966)
* *F. n. orientalis* (Alphéraky, 1881)
* *F. n. орната* (Стаудингер, 1901)
* *F. n. шива* (Вјат и Омото, 1966)
* *F. n. текенсис* (Кристоф, 1893)
* *F. n. valesinoides* Reuss, 1926 ( Кореја )
* *F. n. вораксиди* Ројс, 1921 година

## Распорстранетост и живеалиште
*Fabriciana niobe* е распространета  низ цела Европа, но отсутна во Обединетото Кралство и Северна Европа, а ја има и во Сибир, Русија, Иран, Кина и Кореја. Овие пеперутки може да се најдат на отворени тревни места, падини, шуми и чистини.

## Опис
десно|мини|240x240пкс| Ниобина седефка
Ниобина седефка има распон на крилјата од 40-60 мм. Женките се прилично поголеми и имаат повеќе обележани крилја. Овие пеперутки со средна големина имаат светло-кафеаво-портокалова позадина со црни точки и вкрстени ленти.  На долната страна на задните крилја обично имаат мали белузлаво-сребрени дамки, црна жолта дамка и црни обложени субмаргинални лунули и вени во базалната област.

Овој вид е прилично сличен на темнозелениот фритилар (*[[Темнозелена фритарија|Speyeria aglaja]]*) и висококафеавиот фритил (*[[Темјанушкина седефка|Fabriciana adippe]]*), но е прилично помал.

## Биологија
Овој вид е униволтински. Презимува во фаза на гасеница во лушпата од јајцето. Возрасните летаат од мај до крајот на август.  Ларвите излегуваат во март и созреваат во јуни. Гасениците се хранат со *[[Миризлива темјанушка|Viola tricolor]]*, *Viola canina*, *Viola riviniana*, *Viola odorata*, *Viola hirta*, *Viola palustris* и *[[Машки тегавец|Plantago lanceolata]]*.

## Галерија

Податотека:Fabriciana niobe MHNT CUT 2013 3 24 Cahors dorsal.jpg|Поглед на грб
Податотека:Fabriciana niobe MHNT CUT 2013 3 24 Cahors Ventral.jpg|Вентрален поглед


## Наводи

## Надворешни врски

* Паоло Мазеи, Даниел Морел, Раниеро Панфили Молци и пеперутки од Европа и Северна Африка
* Лепидоптерите и нивната екологија
* Lepiforum.de

Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Пеперутки во македонија
Lecanora solaris

Категорија:Статии со микроформати за вид

***Леканора соларис*** е вид на корстозни лишаи од фамилијата Lecanoraceae. Пронајден на планините Алтај во Русија, лишајот бил опишан како нов за науката во 2019 година од Лидија Јаковченко и Евгениј Давидов. Лишајот е сличен во општа морфологија со *Lecanora somervellii*, но може да се разликува од тој вид по малиот, сквамулозен (лушпест) до маргинално лобат папочен талус и постојаната маргина на неговата апотеција. Епитетот на видот упатува на светло жолтата (*соларис* = „сончево“) боја на лишаите. 

## Поврзано

* Список на видови ''Lecanora''
Црн сусам

**Црн сусам** () — вид на цветно растение во Pedaliaceae . Домороден е во западна и централна Африка, се одгледува уште од древно време на тој континент, а понекогаш се користи и во тропска Азија каде што стана натурализиран во мала мера.

## Употреба

### Кулинарство
Семињата се јадат цели, се прават паста, се мелат во прав или се пресуваат за висококвалитетно масло. Листовите може да се јадат свежи или варени и се користат во Потсахарска Африка како лиснат зеленчук . Листовите се слузени по текстура кога се варат. Ластарите може да се јадат и се користат во супи и каша.

### Медицински
Листовите се користат и во медицината како лаксатив, противотров на отровот од скорпија и за лекување на исчашувања и олеснување на породувањето. Стеблото и кората се исто така забележани по нивните антибактериски својства.

## Одгледување
Ова растение е годишна билка која расте до  висок. Листовите се спротивни, или кон врвот на растението, наизменично наредени. Листовите се во облик на копје до овални и до  долго. Тие можат да бидат со мазни рабови или назабени. Цветовите се појавуваат поединечно во пазувите на листот. Тие се од розова до виолетова боја, понекогаш бели и донекаде во облик на ѕвонче. Тие се со големина до  долго. Плодот е капсула до  долг кој содржи семиња грубо  долго.

Ова растение диво расте во савана и други видови живеалишта. Тоа е, исто така, плевел на полиња и домови. Може да расте на сиромашни, карпести почви и цвета дури и во услови на суша . Кога се одгледува растението дава  лисја по хектар .

Ова растение е ранливо на болеста на лиснато дамка *Cercospora sesami* . Го напаѓаат и молци од јастреби ( Sphingidae ), молци *Antigastra catalaunalis* и растителни бубачки *Nezara viridula* .

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Сусами
Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Лиснат зеленчук
Bondarzewia berkeleyi

***Bondarzewia berkeleyi*** е вид на полипорна габа од фамилијата Russulaceae. Тоа е паразитски вид кој предизвикува гниење кај дабовите. Распространета габа, ја има во Африка, Азија, Европа и Северна Америка.

Елиас Магнус Фрис го опишал видот како *Polyporus berkeleyi* во 1851 година. Таа била преместена во родот *Bondarzewia* во 1941 година.

Капаците во облик на вентилатор или полица растат во преклопени грутки од основите на дабовите дрвја, секој способен да порасне до 25,5 см во пречник. Тие се различни нијанси на бело до бледо сиво, крем, беж или жолто. Површината на порите е бела, како и отпечатокот на спори. Цврстото бело месо може да биде до 3 см дебело и има благ вкус, кој може да биде горчлив кај постарите примероци. Надворешните рабови кои лесно се сечат со нож се прилично нежни. Некои теренски водичи ја наведуваат како габа за јадење, а други теренски водичи ја наведуваат како нејадлива.

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Гулапковидни
Категорија:Габи на Европа
Категорија:Габи на Северна Америка
Категорија:Габи на Азија
Категорија:Габи на Африка
Роговница

**Роговница** ()  — род на растенија од семејството на роговниците (*Anthocerotaceae*). Се дистрибуира глобално. Видовите *Anthoceros* се одликуваат со тоа што имаат мал до среден зелен талус кој е повеќе или помалку лобус по должината на маргините.

## Етимологија
Научното име *Anthoceros* значи „цветен рог“, што се однесува на карактеристичните спорофити во облик на рог што ги произведуваат сите роговници.

## Опис
Спорите се темносиви, темнокафеави или црни. Ова го разликува од сродниот род *Phaeoceros*, кој произведува жолти спори. На талусот му недостасуваат воздушни комори и лушпи и нема добро дефинирано средно ребро. Има едноклеточни мазни ризоиди во вентралниот регион. Тоа е неправилно лобус и покажува ретко дихотомно разгранување. Талусот има мала или никаква ткивна диференцијација, составен од тенки, компактно наредени униформни паренхиматозни клетки.

Видовите на роговницата се домаќини на видовите *Nostoc*, симбиотски однос во кој *Nostoc* обезбедува азот на својот домаќин преку клетките познати како хетероцисти и кои се способни да вршат фотосинтеза. Колониите *Nostoc* се присутни на долната вентрална површина. Тие често растат во порите на лигите, муцилагинозни групи на распаднати клетки во растението кои се отвораат нанадвор низ пора заштитена со 2 клетки. Колониите на *Носток* се видливи како сино-зелени дамки на телото на растението.

Растенијата растат во влажни глинени почви на ридови, во ровови и во влажни вдлабнатини меѓу карпите.

## Размножување
Видовите на роговницата покажуваат многу форми на бесполово размножување. Покрај фрагментацијата, речиси сеприсутна форма, овие рогови покажуваат клубени, упорни врвови и апоспорија. Клубените и упорните врвови можат да останат неактивни и да преживеат во тешки услови за да формираат нови тали. Апоспоријата, форма на апомиксис, вклучува формирање на диплоидни гаметофитни спори директно од ткивото на спорофитот на растението.

## Видови

* *Anthoceros agrestis*
* *Anthoceros himalayensis*
* *Anthoceros hispidus*
* *Anthoceros lamellatus*
* *Anthoceros neesii*
* *Anthoceros punctatus*
* *Anthoceros sambesianus*
* *Anthoceros scariosus*
* *Anthoceros tristanianus*

## Наводи

Категорија:Роговници
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Acaulospora thomii

Категорија:Статии со микроформати за вид

***Acaulospora thomii*** е вид на габа од фамилијата Acaulosporaceae. Формира арбускуларна микориза и везикули во корените. Пронајден во Полска и расте под *Triticum aestivum*, тој бил опишан како нов вид во 1988 година. 

## Наводи
 
Категорија:Габи
Категорија:Габи на Европа
Категорија:Габи на Македонија
Категорија:Флора
Категорија:Флора на Македонија
Megaceros

***Megaceros*** е род на рогови од фамилијата Dendrocerotaceae. Родот се наоѓа во тропските предели на Стариот свет во источна Азија и Австралија. Неговото име значи „голем рог“ и се однесува и на исклучително големата големина на гаметофит талус и на големиот спорофит во облик на рог што го произведуваат растенијата. Многу видови имаат разгранет талус кој е широк повеќе од два сантиметри. Гаметофитите се еднообразни.

Родот *Megaceros* е необичен меѓу роговитите со тоа што спорофит нема стоми, а спорите се зелени бидејќи содржат хлоропласти, како и сродниот род *Dendroceros*. Клетките на талусот често содржат повеќе од еден хлоропласт, за разлика од другите родови на рогови. Елатерите се спирални.

Родот *Megaceros* првпат бил препознаен во 1907 година од страна на Д. Кембел. Во поново време, родовите *Nothoceros* и *Phaeomegaceros* се одвоени од овој род. Поранешниот род ги вклучува сите видови на Новиот свет претходно вклучени во *Megaceros*.

## Наводи

Категорија:Роговници
Големо крвавче

мини|Сувите плодови содржат ахени кои ги содржат семките
**Големо крвавче** () — растение од семејството на розите (*Rosaceae*). Потекнува од поладните региони на северната полутопка во Европа, северна Азија и северна Северна Америка.

Ова е зелјесто повеќегодишно растение кое расте до 1 м, кое се јавува на пасиштата, добро расте на тревни брегови. Цвета во јуни или јули.

Големото крвавче е важно прехранбено растение за европските големи сини пеперутки *Phengaris nausithous* и *P. teleius*.

## Комерцијални употреби
Се користи неговиот широк корен систем за контрола на ерозијата, како и биоремедијатор, кој се користи за враќање на запуштените места како што се депонии.

## Декоративни
Големото крвавче е еден од неколкуте видови на крвавче (*Sanguisorba*) кои се одгледуваат како украсни растенија. Сортата „Тана“ е широко достапна и ја добила наградата за заслуги на градината на Кралското хортикултурно друштво. *Синонимот Sanguisorba menziesii* е исто така наведен како добитник на наградата.

## Етномедицинска употреба
Се користи во традиционалната кинеска медицина (TCM) каде што е познат по името Ди Ју. Се вели дека ја лади крвта, го запира крварењето, ја чисти топлината и ги лекува раните (Chinese Herbal Materia Medica од Ден Бенски).

Поточно, коренот се користи за запирање на крвава дизентерија, крварење од носот и се применува локално за лекување на изгореници и каснувања од инсекти. 

## Фитохемија
Sanguiin H-6 е димерен елагитанин кој може да се најде во големото крвавче.

Зијугликозид II е тритерпеноиден сапонин кој може да се најде во големото крвавче.

## Наводи

Категорија:Крвавче
Категорија:Ботанички таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Лековити растенија
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Растенија опишани во 1753 година
Degelia cyanoloma

Категорија:Статии со микроформати за вид

мини|Degelia cyanoloma

***Degelia cyanoloma*** е вид на сино-сиви до олово-сиви лишаи од фамилијата Degelia. Најчесто расте на мовливи дрвја во непречени шуми. Го има во шкотските висорамнини, западна Ирска и Норвешка (како и помалку плодно во Шпанија, Франција и Португалија),   додека расте во поморските атлантски клими.

Претходно се сметало дека *Degelia cyanoloma* е варијанта на *Degelia plumbea*.

## Наводи

Категорија:Лишаи
Nothoceros

мини|Nothoceros
***Нотоцерос*** е род на рогови од фамилијата Dendrocerotaceae. Родот се среќава во Нов Зеланд, Јужна Америка и неотропска и источна Северна Америка.

## Наводи

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Роговници
Hattorioceros

***Hattorioceros*** е род на рогови кои припаѓаат на фамилијата Anthocerotaceae.

Познат е само еден вид, *Hattorioceros striatisporus.*

Името на родот *Hattorioceros* е во чест на Синсуке (или *Синске* и *Шинсуке* ) Хатори (1915-1992), кој бил јапонски ботаничар (бриологија) и професор по ботаника на Универзитетот во Токио.

Родот беше ограничен од Џиро Хасегава во J. Hattori Bot. Лабораторија. vol.76 на страница 32 во 1994 г.

## Наводи

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Роговници
Mesoceros

***Mesoceros*** — род на роговници кои припаѓаат на фамилијата *[[Notothyladaceae]]*.

Видовите од овој род се среќаваат во Австралија.

Видови:

* *[[Mesoceros mesophoros]],* *Пиппо*
* *[[Mesoceros porcatus]], Пиппо* 

## Наводи

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Роговници
Голем црноглав галеб

**Големиот црноглав галеб** *(Ichthyaetus ichthyaetus)*, е вид на голема птици. Како што е случајот со многу галеби, традиционално се става во родот *[[Ларус|Larus]]*.  Научното име доаѓа од старогрчки јазик. *Ichthyaetus* доаѓа од зборот *ikhthus*, „риба“ и *aetos*, „орел“.

## Распространетост
мини|во Куч
Овој вид се размножува во колонии во мочуришта и острови од јужна Русија до Монголија. Преселно е, презимува во источниот Медитеран, Арабија и Индија . Овој галеб се гнезди на земја, несе помеѓу две и четири јајца.

Се јавува во западна Европа само како редок скитник. Во Велика Британија неодамнешниот преглед остави една појава во 1859 година како единствен прифатлив запис за оваа птица. Видот, исто така, се јавува како скитник во различни делови на Индискиот Океан, јужно од неговиот нормален опсег, и долж северниот и источниот брег на Африка, кој нередеовно го посетува во текот на годината. 
лево|мини| Млад галеб
[лево|мини| Јајца, колекција на [Музеј Висбаден, Германија]]

## Опис
Ова е многу голем галеб, односно најголемиот црноглав галеб во светот и трет по големина галеб во светот, по големиот галеб со црн грб и глаукозниот галеб. Галебот е долг 55-72 см во должина со 142-170 см распон на крилата. Тежината може да варира од 0.96-2.1 кг, со просек од 1.6 кг кај мажи и 1.22 кг кај женките. Меѓу стандардните мерења, акордот на крилото е од 43.5-53 см, клунот е долг 4.7-7.3 и коските на нозете се 6.5-8.3 см.  Летните возрасни  галеби се непогрешливи, бидејќи ниту еден друг галеб со оваа големина нема црна качулка. Возрасните имаат сиви крилја и грб, со видливи бели „огледала“ на врвовите на крилата. Нозете се жолти, а клунот е портокалово-жолта со црвен врв.

Повикот е длабок *арг* крик. Младите птици прилично брзо го добиваат сивиот горен дел, но им требаат четири години за да достигнат зрелост.

## Екологија
Оваа птица има длабок, прилично назален повик што наликува на повикот на галебот со мал црн грб. Иако се бучни во колониите, црноглавите гулаби главно молчат кога се размножуваат.

Овие птици се грабливци, ловат риби, ракови, инсекти, па дури и мали цицачи.

Црноглавиот галеб е еден од видовите на кои се применува *Договорот за зачувување на африканско-евроазиските водни птици преселници*.

## Галерија

Податотека:Pallas's Gull (Larus ichthyaetus) W IMG 6954.jpg|Во лет засолниште за диви животни Кришна, Андра Прадеш, Индија .
Податотека:Larus ichtyaetus 3.png|Возрасен галеб со пиле, река Манч, Калмикија, Русија.
Податотека:Pallas's Gull at Chilika.jpg|Црноглав галеб во Чилика, Одиша, Индија
Податотека:Pallas's Gull first wintering.jpg|Прва зима на црноглав галеб во Индија


## Наводи
 

## Надворешни врски

* 
*  
* 
* 
* 
* 
* Larus ichthyaetus in Field Guide: Birds of the World on Flickr
* 

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Таксони опишани од Петер Симон Палас
Категорија:Незагрозени видови според МСЗП
Коњски опавчиња

**Equisetales** е ред од подкласата Equisetidae со само едно живо семејство, Equisetaceae, кое го содржи родот *Equisetum* (коњско опавче).

## Класификација
Во молекуларната филогенетска класификација во 2006 година, Equisetales, според сегашниот обем, се сметале за единствен член на класата Equisetopsida . Линеарната низа на Кристенхус и сор. (2011), наменета за компатибилност со класификацијата на Chase and Reveal (2009)  која ги смести сите земјишни растенија во Equisetopsida, ја направи единствена членка на подкласата Equisetidae, еквивалентна на Smith's Equisetopsida. Поставувањето на Equisetales во подкласата Equisetidae последователно било проследено во класификациите на Christenhusz и Chase (2014)  и PPG I (2016).

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Статии со микроформати за вид
Degelia plumbea

Категорија:Статии со микроформати за вид
мини|Degelia plumbea
***Degelia plumbea*** (исто така наречен **син „филц“ лишаи**) е вид на сив до сино-црн или кафеав фолиозен лишај од родот *Degelia*. Најчесто расте на дрвја во непречени шуми, но повремено на крајбрежни карпи.  Нашироко се наоѓа во Британија и западна Ирска, како и во Америка и Канада, бидејќи расте во поморските атлантски клими.  

*D. plumbea* е многу чувствителен на кисели дождови и климатски промени.

Претходно се сметало дека *[[Degelia cyanoloma]]* е варијанта на *D. plumbea*.

## Наводи
Степски орел

**Степски орел** () — орел со средна големина од семејството јастреби () кој се размножува во јужните степски региони на Русија, Африка, Средна Азија, Арабија, Индија, Монголија и Кина. Женката снесува до три јајца, на кои заедно со мажјакот лежат 40-50 дена.

## Опис
лево|мини|<center> Степски орел</center>
Степскиот орел е орел со средна големина со распон на крилата од 165 до 190 см, може да порасне 62-74 см. Тежи 1,5-3,5 кг. Може да живее 50-60 години. Се движи помалку од другите орли. Се храни со мали цицачи до големина на зајак, особено со глодачи, поради што се преселува во области каде што ги има повеќе. Исто така, фаќа птици и инсекти, како и трупови. Понекогаш краде храна фатена од други ѕверови. Делумно е птица преселница.

Се наоѓа на знамето на Казахстан.

## Распространетост
[лево|thumbtime=1|мини|Степски орел, [Саудиска Арабија 1993.]]
мини|Јајца од степски орел (''Aquila nipalensis'')
Се размножува на територијата што се протега од Романија на запад, преку јужна Русија и степите на Средна Азија, до Монголија на исток. Снесува 1-3 јајца во гнездото што го прави на дрво. Европските и централноазиските популации презимуваат во Африка, а источните популации во Индија.

Може да се види и во југоисточен Пакистан, особено во Карачи. За време на преселбата, во Непал може да се забележат голем број птици. Во текот на октомври и ноември до 15,3 птици на час.

## Живеалиште
Населува суви живеалишта, како што се пустини, полупустини, степи и савани. Се храни претежно со свежи мрши од сите видови, но повремено лови жив плен, мали цицачи како глодачи и зајаци и мали птици не поголеми од еребици. Исто така, храна може да обезбеди со крадење од други грабливци.

## Наводи

## Литература
* 
## Надворешни врски

* Steppe eagle species text in The Atlas of Southern African Birds
* 
* 
* 
* 

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Загрозени видови според МСЗП
Категорија:Грабливи птици
Категорија:Орли
Категорија:CS1-одржување: користи параметар authors
Листостеблени

мини|Лиснат црн дроб

**Jungermanniles** е најголемиот ред на црн дроб. Тие се карактеристични меѓу црн дроб по тоа што имаат тенки клапи како лист од двете страни на стеблото. Повеќето други црн дроб се талоидни, без лисја. Поради нивната дорзивентрална организација и листовите кои се преклопуваат налик на лушпи, Јунгерманниалите понекогаш се нарекуваат „В**ага-мовови**“.

## Семејства на Јунгерманнијалес
Ажурирана класификација од Söderström et al. 2016 година.

## Наводи


Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Флора
Pseudoborniales

мини|Pseudobornia ursina

***Pseudobornia*** е род на растенија познат само од фосилите пронајдени од горниот девон. Содржи еден вид ***Pseudobornia ursina*** и е најраниот фосил со сигурност доделен на Equisetopsida.

Првите фосили на *Pseudobornia* биле собрани од Јохан Гунар Андерсон на островот Мечки во 1890-тите.  Ханс-Јоаким Швајцер, палеоботаничар, бил првиот што ги протолкувал фосилите дека припаѓаат на големо дрво, врз основа на дополнителните фосили откриени на Алјаска во 1960-тите.

## Наводи

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Членестостеблени
Шишести џигерници

мини
**Sphaerocarpales** е ред на растенија во рамките на црн дроб. Приближно дваесет видови се во овој редослед кој е под-поделен на четири фамилии: Monocarpaceae, Sphaerocarpaceae и Riellaceae, како и изумреното семејство Naiaditaceae. Вклучувањето на Naiaditaceae е неизвесно, а семејството понекогаш било доделено на Calobryales.

## Класификација
Живи таксони и број на видови врз основа на Söderström et al. 2016 и синоними од *Збирка имиња на родови-групи во систематско распоредување*.

## Наводи

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Флора
Metus

***Metus*** е род од три вида лихенизирани габи од фамилијата Cladoniaceae. Родот бил ограничен од лихенолозите Дејвид Џон Галовеј и Питер Вилфред Џејмс во 1987 година, со *Metus conglomeratus* како вид. Сите три вида се наоѓаат на јужната полутопка.

Галовеј и Џејмс предложиле сместување на родот во Чашкести лишаи, класификација која подоцна била поддржана со филогенетска анализа.

## Видови

* *Metus conglomeratus*
* *Metus efflorescens*
* *Metus pileatus* ) DJGalloway & P.James (1987)

## Наводи

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Лишаи
Сина капинка

***Rubus caesius*** е евроазиски вид на роса, познат како сина капинка.  Како и другите роси, таа е вид на цветно растение од семејството рози, поврзано со капината. Широко е распространета низ поголемиот дел од Европа и Азија од Ирска и Португалија до провинцијата Ксинџијанг во западна Кина. Таа, исто така, била донесена на одредени локации во Аргентина, Канада и САД.

## Опис
лево|мини| Овошје
Сината капинка е слична и често помешана со формите на *Rubus fruticosus.* Тоа е мала грмушка која расте до 2 м со двегодишни стебла кои умираат по плодноста во втората година. Стеблата се синкаво-сиви и понекогаш бодликави. Тие имаат стебленца и сечилата на листовите се во форма на палма, или се состојат од три овални ливчиња со назабени рабови и остри точки, или се само со три лобусни. Има лабава група од неколку бели цветови околу 2.5 см во пречник. Чашката има пет сепали, а королата е составена од пет раширени ливчиња со ситно забни рабови. Плодот е мешавина од неколку црни, месести трупови со синкасто восочen цут. Росата цвета од јуни до септември.

## Распространетост и живеалиште
Сината капинка најчесто населува области со карпеста но обична почва и светла сенка. Често се среќава во маргините на шумите, карпестите широколисни шуми и грмушки покрај вода. Росата може да се хибридизира со малина (*Rubus idaeus*) и со *Rubus saxatilis*.

## Хибриди
Различни хибриди и сорти се развиени од дивата форма на сината капинка, вклучително и хибрид на малини и капини.

## Наводи

## Надворешни врски

*
* Профилот на растенијата на Министерството за земјоделство на Соединетите Држави за ''Rubus caesius''

Категорија:Флора на Азија
Категорија:Флора на Европа
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Капина (род)
Категорија:Растенија опишани во 1753 година
Sphenophyllales

мини|Фосилни лисја и гранки од видот Sphenophyllum miravallis, Горен карбон. Колекција на Универзитетот во Утрехт.
**Sphenophyllales** е изумрен ред на копнени растенија и сестринска група на денешните Коњски опавчиња. Тие се фосили кои датираат од девонот до тријасот. Тие биле вообичаени за време на доцниот пенсилвански до раниот перм, при што повеќето потекнуваат од периодот на карбон.

## Опис
Тие се мали, тенки разгранети растенија, обично растат до висина пониска од 1 метар. Долгите стебла се движат од 0.5цм до 1.2цм во дијаметар. Стеблата се споени и ребрести со слаби навики, што го прави веројатно дека овие растенија биле винова лоза или грмушки додека биле живи, и дека формирале дел од долниот дел на јаглеродните шуми. Анатомијата на стеблото е протостелна (како корен), која содржи цврсто основно ксилемско јадро со секундарно ксилемско ткиво присутно кај некои видови. Листовите, кои можат да бидат долги неколку сантиметри, се креваат на секој јазол во кривини (наречени вертикали) и се во облик на клин, во облик на вентилатор. Репродуктивните делови се или долги терминални конуси (составени од два лобуси, стерилен долен лобус и плоден горен лобус што носи спорангија ) или лабави стробили.Сите сфенофили се хомоспорни, со монолетни или трилетни спори.

## Таксономија
Sphenophyllales првпат биле опишани од британскиот ботаничар и геолог Алберт Севард во 1898 година. Името доаѓа од грчките зборови σφήν („клин“) и φύλλον („лист“).

Нивната таксономија често се изведува од изолирани фосилизирани делови од растенија и класификацијата може да се заснова на морфологијата и анатомијата на стерилните делови на растенијата (како лисјата) или фруктификацијата (главно фосилизираните конуси и стратиграфски важните спори пронајдени во нивна близина). Ова резултира со видови кои всушност може да бидат синоними. Sphenophyllales е типизиран од родот *Sphenophyllum.*

## Наводи

## Насворешни врски

Категорија:Членестостеблени
Категорија:Праисториски растенија
Комплексни талоиди

мини|Conocephalum conicum – талусна џигереста мов (џигерна мов)

**Marchantiales** е ред на џигерници (исто така познат како „комплексен талоиден црн дроб“) кој вклучува видови како *Marchantia polymorpha*, распространето растение кое често се наоѓа покрај реките и *Lunularia cruciata*, вообичаена и често проблематична трева во влажни, умерени градини и оранжерии.

Како и кај другите бриофити, генерацијата на гаметофити е доминантна, при што спорофитот постои како краткотраен дел од животниот циклус, зависен од гаметофитот.

Родот *Marchantia* често се користи за типизирање на редот, иако има и многу видови *Asterella* и видовите од родот *Riccia* се побројни. Поголемиот дел од родовите се одликуваат со присуство на специјални вертикални гранки наречени археониофори или карпоцефали и (б) стерилни клетки клеточни елатери во внатрешноста на спорангиумот.

## Филогенија (постојани и исчезнати Marchantiales)
Изумрените комплексни џигерници често се претставени со коалифицирани компресии кои ги зачувуваат површните морфолошки особини и не дозволуваат исцрпна анализа на нивната фина анатомија; иако, во исклучителни случаи, фосилите може да ги зачуваат клеточните детали.

Општо земено, изумрените Marchantiales - кои вообичаено датираат од мезозоикот - може да се групираат во фосили слични на Marchantia и Riccia според нивната севкупна морфологија. Додека филогенетските односи меѓу многу изумрени и постоечки Marchantiales остануваат двосмислени, се сугерира дека некои фосили се тесно поврзани со постоечките Marchantiales.

Marchantites cyathodoides (Townrow) HM Anderson (среден тријаски), на пример, е фосил сличен на Marchantia чии детални морфолошки знаци укажуваат на вгнездена положба во Marchantiales. Некои фосили слични на Ричија дури се доделени на семејства врз основа на нивната севкупна морфологија и обрасци на разгранување, како што е случајот со Ricciopsis sandaolingensis Li & Sun. Првите филогенетски анализи кои ги вклучуваат и изумрените и постоечките Marchantiales дополнително ги разјаснија односите меѓу овие таксони и открија нови односи меѓу семејствата. Слично на тоа, вклучувањето на фосили во анализите на вкупните докази имплицираше дека некои групи сложени талоидни црн дроб може да бидат постари од претходно заклученото.

## Класификација
Таксономијата заснована на работата на Седерстром и сор. 2016 и синоними од *Збирка имиња на родови-групи во систематско распоредување.* Редот Lunulariales, предложен од Лонг 2006 година, неодамна беше повторно вклучен во Marchantiales како семејство.

## Наводи


Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Флора
Dimelaena oreina

Категорија:Статии со микроформати за вид

***Dimelaena oreina***, **златниот месечев лишај**, е зеленикаво жолт плакодиоиден лишај. Бојата на зеленикаво жолтиот талус е добиена од усничната киселина во кортексот.

## Живеалиште и опсег
Лишаите растат на стрмни површини на тврди силикозни карпи од 400 до 2800 метри. Има светска дистрибуција надвор од тропските предели, Австралазија и Антарктикот. Вообичаено е во пустината Соноран во Аризона, Калифорнија, Долна Калифорнија, Долна Калифорнија Сур, Сонора, Мексико и Чивава, Мексико.

## Наводи
 
Категорија:Статии со извори на латински (la)
Calamitaceae

Категорија:Статии со микроформати за вид
**Calamitaceae** е изумрена фамилија на растенија поврзана со модерното коњско опавче. Некои членови на оваа фамилија постигнале раст сличен на дрво за време на карбонскиот период и во Пермскиот период, достигнувајќи височини до 20 метри. Семејството го зема своето име од неговиот главен род Calamites.

## Предложени родови и видови Calamitaceae
мини| ''Asterophyllites equisetiformis''

* *[[Annularia]]*.
** *A. stellata*.
* *[[Arthropitys]]*.
* *[[Asterophyllites]]* (or incorrectly *Asterophyllum*).
* *[[Astromyelon]]*.

[мини|''[Calamites*]]

* *Calamites*.
** *C. carinatus*.
** *C. suckowi*.
** *C. undulatus*.
* *Calamocarpon*.
* *Calamostachys*.
** *C. binneyana*.
* *Cingularia*.
* *Mazostachys*.
* *Paleostachya''.

## Надворешни врски

* Линк до информации и слики

## Наводи

Категорија:Сите статии со непотврдени изјави
Ophioglossidae

**Ophioglossidae** е една од четирите подкласи на Polypodiopsida (папрати). Оваа подкласа се состои од папрати вообичаено познати како папрати за размахване, папрати од грозје, јазици и месечина. Тоа е еквивалентно на класата **Psilotopsida** во претходните третмани, вклучувајќи ги Smith *et al.* (2006). Подкласата содржи два реда, Psilotales и Ophioglossales, чија врска беше потврдена само со молекуларни филогенетски студии.

## Таксономија
Смит (2006) ја изврши првата класификација на птеридофити на повисоко ниво објавена во молекуларната филогенетска ера и ги разгледа папратите (монилофити), со четири класи. Тие ги сместија папратите за размахване и сродните таксони во класата Psilotopsida, со два реда. Mark W. Chase и James L. Reveal (2009) ги класифицираат како две посебни подкласи, Psilotidae и Ophioglossidae, што одговараат на тие редови во многу поширока групација, класата Equisetopsida *sensu lato*. Кристенхус *и сор.*, 2011 година, ги вклучи и наредбите Ophioglossales и Psilotales во подкласата Ophioglossidae. Ова го продолжија и Кристенхус и Чејс (2014) и Групата за филогене на птеридофити (2016). Под второто, подкласата е една од четирите подкласи на Polypodiopsida (папрати) и содржи два реда, две фамилии, 12 рода и околу 129 видови. Односите помеѓу двата реда, Psilotales и Ophioglossales, долго време беа нејасни и беа потврдени само со молекуларни систематски студии. Psilotales имаат ризоми наместо вистински корени, а на корените на Ophioglossales им недостасуваат и разгранети и коренски влакна. Гаметофитите од двата реда се хетеротрофни и често подземни, добивајќи хранливи материи од микориза наместо од светлина. Фотосинтезата се случува исклучиво во спорофитот.

## Наводи
Thysanothecium

Категорија:Статии со микроформати за вид

мини|Thysanothecium

***Thysanothecium*** е род од три вида лихенизирани габи од фамилијата Чашкести лишаи.  Родот бил ограничен од Камил Монтањ и Мајлс Џозеф Беркли во 1846 година. Оригиналните примероци од типот вид *T.hookeri*, биле собрани од областа на реката Свон (Австралија) од страна на Џејмс Драмонд, кој ги испратил кај Вилијам Џексон Хукер за дополнителна анализа. 

## Наводи
 
Категорија:Лишаи
Категорија:Флора
Дикотиледони растенија

**Magnoliopsida** е валидно ботаничко име за класа на цветни растенија. По дефиниција класата ќе ја вклучува фамилијата Magnoliaceae, но нејзиниот  може да варира, да биде повклучен или помалку инклузивен во зависност од системот за класификација што се дискутира. Бангладешки весник за таксономијата на растенијата наречен „Прелиминарна таксономска студија за домашна флора од четири области на Бангладеш: Magnoliopsida“ го опишува видот Magnoliopsida како класа на цветни растенија, исто така познати како Дикотиледони кои се компромитирани од вкупно 452 видови кои припаѓаат на 30 78 семејства. Дикотиледоните се најдоминантната и најуспешната растителна група бидејќи тие компромитираат околу 62,5% од вкупните видови ангиосперми (Roy 2020) (Thorne 2007).
десно|мини|300x300пкс| Цвеќиња ''од магнолија''

## Кронквист и Тахтајан системи
Во системот Тахтајан и Кронкистичкиот систем името assd за групата позната како **[[Дикотиледони|двокотиледони]]**.

### Магнолиопсида во системот Тахтајан
Системот Тахтајан ја користел оваа внатрешна таксономија:

* класа Magnoliopsida [двокотиледони]
*: подкласа Magnoliidae
*: подкласа Nymphaeidae
*: подкласа Nelumbonidae
*: подкласа Ranunculidae
*: подкласа Caryophyllidae
*: подкласа Hamamelididae
*: подкласа Dilleniidae
*: подкласа Rosidae
*: подкласа Cornidae
*: подкласа Asteridae
*: подкласа Lamiidae

### Magnoliopsida во системот на Кронквист
Системот Cronquist ја користеше оваа внатрешна таксономија (во верзијата од 1981 година):

* класа Magnoliopsida [= двокотиледони]
*: подкласа Magnoliidae
*: подкласа Hamamelidae
*: подкласа Caryophyllidae
*: подкласа Dilleniidae
*: подкласа Rosidae
*: подкласа Asteridae

## Далгрен и Торнови системи

* класа Magnoliopsida [= ангиосперми]
*: подкласа Magnoliidae [= двокотиледони]
*: поткласа Liliidae [= моноциледони]

## Систем за откривање
Системот Reveal го користел името Magnoliopsida за група примитивни двокотиледони, што одговара на околу половина од растенијата во **[[Магнолиди|магнолидите]]** :

* класа 1. Магнолиопсида
*: суперред 1. Magnolianae
*: суперред 2. Lauranae

## APG системи
Во системите APG и APG II, ботаничките имиња се користат само по ред и подолу. Над рангот на редот, овие системи користат свои имиња, како што се ангиосперми, еудикоти, моноцити, розиди итн. Овие имиња се однесуваат на клади (нерангирани). Оваа класа *Magnoliopsida* не е дефинирана. Идејата дека двокотиледоните би можеле да бидат таксономска единица и да добијат формално име е отфрлена од APG: дикотите се сметаат за парафилетски.
Источна бука

**Источна бука** () — листопадно дрво од семејството на буките (*Fagaceae*).

## Опис
[лево|мини|На [Кавказ (планински венец)|Кавкаските Планини, Грузија.]]
Ова е големо дрво, способно да достигне висина до 45 м и 3 м пречник на стеблото.Цветовите се мали реси кои се појавуваат набргу по лисјата на пролет.

Семињата се мали триаголни ореви 15-20 мм долги и 7-10 мм широки во основата; имаат по две јаткасти плодови во секоја купула, кои созреваат наесен 5-6 месеци по опрашувањето. Купулата се разликува од онаа на европската бука по тоа што има зарамнети, малку листолидни додатоци во основата (тенки, меки боцки во европската бука).

### Таксономија
Источната бука е тесно поврзана со европската бука (*Fagus sylvatica*) и се вкрстува со неа на Балканот и северозападна Турција.

## Распространетост и живеалиште
Природниот опсег на дрвото се протега од планината Странџа во југоисточна Бугарија, преку северозападна Турција и на исток до Кавкаските Планини во Грузија и Русија, до Алборз во Иран.

Неговото живеалиште е ограничено на планински шуми, на 500-2.100 м надморска височина.

Ориенталната бука е распространета на уште помали надморски височини во планината Странџа во Бугарија дури 200-300 м над нивото на морето.

## Употреба
Дрвото е тешко, тврдо, цврсто и високо отпорно на удари. Дрвото исто така може да се користи како огревно дрво,градежни плочи, мебел, фурнир за подови, рударски столбови, железнички плочки и хартија.

## Наводи

## Надворешни врски

* Источна бука на Флорита
* Источна бука, *Растенија за иднината*
* Источна бука - карта на распространетоста, единици за генетска конзервација и сродни ресурси. Европска програма за генетски ресурси на шумите (EUFORGEN)

Категорија:Бука
Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Незагрозени видови според МСЗП
Гулабови очи

**Гулабови очи** или **крстест копитник** (, syn. *Hepatica nobilis*) — вид цветно растение од семејството на лутичињата, домородно во шумските предели во умерените краишт на северната полутопка. Ова тревно повеќегодишно растение расте од ризом.

## Таксономија
Таксономијата на родот саса (*Anemone*) и неговите видови не е целосно решена, но филогенетските студии на многу видови на *Anemone* и сродните родови  покажуваат дека видовите од родот *Hepatica* треба да бидат вклучени под *Anemone* поради сличностите и во молекуларните атрибути и други заеднички морфологии. Описот на таксонот исто така се дебатира, некои автори ги наведуваат северноамериканските вар. *acuta*  и var. *obtusa*, додека другите ги наведуваат како посебни видови *A.*  и *A. С*оодветно.

### Сорти
Сорти на гулабови очи кои понекогаш се препознаваат се:

* *Anemone hepatica* var. *japonica*, синоним за *Hepatica nobilis* var.&nbsp;*japonica* , е роден во рускиот Далечен Исток, Кина, Кореја и Јапонија  
* *Anemone hepatica* var. *acuta*, синоним за *Hepatica acutiloba* , е роден во источна Северна Америка 
* *Anemone hepatica* var. *obtusa*, синоним за *Hepatica americana* , е роден во источна Северна Америка 

Asian liverleaf.jpg|*Anemone hepatica* var. *јапонија*


## Распространетост и живеалиште
Се наоѓа во шуми, густини и ливади, особено во планините на континентална Европа и Северна Америка. Расте во Македонија.

## Екологија
Цветовите на хепатика произведуваат полен, но без нектар. Во Северна Америка, цвеќињата прво ги привлекуваат потните пчели  и малите столарски пчели кои залудно бараат нектар. Потоа, кога стоманите почнуваат да испуштаат полен, пчелите се враќаат да го соберат и да се хранат со полен. Пчелите од рударството понекогаш ги посетуваат цвеќињата, но претпочитаат цвеќиња кои произведуваат нектар и полен.

## Токсичност
Како и другите свежиот црн дроб содржи протоанемонин и затоа е малку токсичен. Со сушење на билката, протоанемонин се димеризира до нетоксичен анемонин .

## Употреба
Средновековните билкари верувале дека може да се користи за лекување на заболувања на црниот дроб, а сè уште се користи во алтернативната медицина денес. Други современи примени на билкарите вклучуваат третмани за мозолчиња, бронхитис и гихт .

Под името *Hepatica*, кое сега се смета за синоним, ова растение ја доби наградата за градинарски заслуги на Кралското хортикултурно друштво .

## Култура
Тоа е официјален цвет на политичката партија Шведски демократи во шведската политика.

## Галерија

Податотека:Ranuncolaceae - Anemone hepatica-2.JPG|
Податотека:Anemone hepatica in the Horsan nature reserve.jpg|
Податотека:Ranuncolaceae - Anemone hepatica.JPG|
Податотека:Sinilill, makro.jpg|
Податотека:Hepatica nobilis Kelchblätter W.jpg|
Податотека:Hepatica nobilis kz1.jpg|


## Наводи

## Надворешни врски
* 
* Флора на Пенсилванија
* 

Категорија:Саса (растение)
Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Ботанички таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Флора на Азија
Категорија:Флора на Европа
Категорија:Растенија опишани во 1753 година
Категорија:Флора на Македонија
Butlerelfia

***Butlerelfia*** бил габичен род од семејството Atheliaceae. Родот бил монотипичен, го содржел единствениот кортициоиден вид ***Butlerelfia eustacei***, снимен од Европа и Канада. Видот предизвикувал гниење на рибното око на јаболката во фрижидер. Биномот ги почестувал HJ Eustace и LF Butler, кој прв го опишал видот под името *Corticium centrifugum*.

## Поврзано

* Список на болести на јаболка

## Наводи
 

## Надворешни врски

* 

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Флора
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Габи