open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Лазарев (остров)

**Островот Лазарев** е остров во архипелагот Јужна Џорџија во јужниот дел од Атлантски Океан. Тоа е најсеверниот од Купријановските Острови и се наоѓа северозападно од влезот во заливот Дијаз.

Именуван е од страна на Комитетот за имиња на места на Антарктикот на Обединетото Кралство во 2009 година во чест на Михаил Лазарев (1788–1851), командант на воениот брод „Мирни“ на првата руска антарктичка експедиција (1819–1821) предводена од Фабијан Белингсхаузен.

## Поврзано

* Лазарева (остров)
* Лазарев (атол)

## Извори

* Остров Лазарев . Внес во базата на податоци на Комитетот за имиња на места на Антарктикот на Велика Британија за Јужна Џорџија и Јужните Сендвички Острови
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Острови во Атлантскиот Океан
Чупалја

мини| Чупалји од Чиле
мини| Уасо носи чупалја додека пее на прослава
**Чупалја** (шпански: *chupalla*) е традиционална чилеанска коњаничка шапка направена од слама . Многу луѓе во руралните области на Централен Чиле ја носат оваа шапка. Покрај тоа, често се користи при танцување на квека (чилеански народен танц) но и  за време на чилеанските родео . 

Денес, чупалјите се прават од разни видови слама, вклучувајќи ориз и пченица .

Чупалјата има рамен врв и совршено кружен раб.

## Културно значење
**Чупалјата** е повеќе од само шапка. Таа се смета за симбол на **чилеанскиот културен идентитет**, особено се поврзува со хуасо, чилеанскиот каубоец. Традиционално таа се носи за време на рурални свечености, родео и националниот танц, квека. Чупалјата го претставува рустичниот шарм и наследство на централните долини на Чиле. Неговиот дизајн, со рамен врв и ширина, е функционален за заштита од сонце и симболичен за естетиката на чилеанската рурална област. Трајното присуство на шапката во чилеанското општество ја нагласува нејзината улога како културна икона, поврзувајќи го минатото со современите традиции. 

## Наводи

Категорија:Чилеанска култура
Матаура (остров)

**Островот Матаура** — земјоделска заедница во Саутленд, Нов Зеланд. Се наоѓа близу источниот брег на долниот тек на реката Матаура. И покрај неговото име, тој повеќе не е остров. Островот Матаура се наоѓа на околу 40 километри источно од главниот град во регионот, Инверкаргил, и 15 километри јужно од градот Едендејл, на рамнините Аваруа и близу до западниот раб на планините Кетлинс.

Во времето на првото населување во средината на 19 век, реката Матаура течела источно од локалитетот. Раниот доселеник Томас Ајсон проширил поток кој течел на запад во канал за наводнување што се поврзувал со Матаура на двата краја. Поплавите во 1878 година резултирале со пренасочување на реката Матаура надолу по каналот и израмнување на ново корито, а местото станало вистински остров, со делови од реката што течеле од двете негови страни. Стариот тек на реката сега е блокиран од насипи на северниот (спротиводно) крај.

Денес, островот Матаура е мала заедница каде што се одгледуваат овци и се работи претежно со млечни производи. До 1990-тите, на тоа место се наоѓала презвитеријанската црква, која била основана во 1900 година, и фабрика за сирење и млечни производи, која работела од 1890-тите до 1970-тите.

## Образование
Матаурското островско училиште било основано во 1890 година и затворено во 1998 година.

## Наводи

Категорија:Поранешни острови
Категорија:Нов Зеланд
Хариет (остров)

**Островот Хариет**, првично познат како **остров Вакан**, — поранешен остров и градски парк кој се наоѓа во близина на центарот на Сент Пол, Минесота, САД. Именувана бил по Хариет Бишоп, американска едукаторка која помогнала во основањето на Првата баптистичка црква на Свети Павле.

Во 1900 година, островот бил продаден на Сент Пол за да биде претворен во парк. Првично успешен како туристичка атракција, со текот на годините, островот бил запуштен. Во 1950 година, каналот што го одделувал островот Хариет од копното бил пополнет, спојувајќи го островот со копното.

## Историја
Островот Хариет првично бил проширен песочен брег сместен во реката Мисисипи, но подоцна бил населен со дрвја. Во 1900 година, Јустус Охаге, германски доктор кој го стекнал островот, го продал на градот Сент Пол за да го користат како парк. На почетокот паркот бил успешен, привлекувајќи туристи, но до 1920-тите, канализацијата од реката Мисисипи предизвикала туризмот да замре. Пред да почине во 1935 година, Охаге се заканил дека ќе го врати островот, но тоа не се случило. Во 1950 година, задниот канал на запоставениот остров се наполнил, спојувајќи го островот Хариет со копното. Во 1969 година, предлогот за проширување на островот бил отфрлен поради тоа што реката Мисисипи сè уште страдала од загадување. Со подобрувањето на квалитетот на водата на реката, интересот за островот повторно се зголемил.

## Туризам
На островот има павилјон кој бил именуван по Хариет Бишоп. Паркот располага со патеки за пешачење и велосипедизам, како и чамци за веслање.

## Наводи

Категорија:Поранешни острови
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Паркови во САД
Остров Рангитата

**Островот Рангитата** бил долг остров во делтата на реката Рангитата во Кентербери, Нов Зеланд, приближно на половина пат помеѓу Тимару и Ашбертон, Нов Зеланд. Островот бил приближно 17 км долг и околу 5 км широк во најшироката точка. 

Еден од најголемите делта острови во земјата, тој бил и единствениот што го преминувал Државниот автопат 1 (на северниот крај на островот) и единственото место каде што автопатот бил вон двата главни острови на земјата. Ист случај бил и со железничката линија. На островот имало и мала станица, затворена во 1962 година.

Понова топографска карта открива дека реката повеќе не тече околу јужната страна на островот, па затоа технички веќе не е остров. Сепак, населбата таму сè уште се вика остров Рангитата, а главната сообраќајница од Државниот автопат 1, патот на островот Рангитата, сè уште го носи тоа име.

## Надворешни врски

* NZ AIP vol 4: NZRI - Аеродром на островот Рангита
* Аеродром на островот Рангитата
Категорија:Поранешни острови
Хајдучица

**Хајдучица** () е населено место во општината Пландиште, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 829 жители. Селото е нехомогено, претежно населено со Словаци и Срби. Првите Словаци во Хајдучица доѓале 1809 година и заедно со Унгарци се сметав ѕа оснувачи на селото. Покасно се доселували Срби и Македонци.

## Поврзано
* Пландиште
* Војводина
* Словаци

## Наводи

Категорија:Јужнобанатски Управен Округ
Категорија:Населени места во Војводина
Категорија:Словачки населби во Србија
Бело Блато

**Бело Блато** (, ) е населено место во градот Зрењанин, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 1.034 жители. Селото е нехомогено, претежно населено со Словаци и Унгарци. Словаци тука доаѓале од Падина (јужни Банат) 1883 година. Покасно се доселувале Унгарци, Германци и Банатски Бугари.

## Поврзано
* Зрењанин
* Војводина
* Словаци
* Унгарци

## Наводи

Категорија:Зрењанин
Категорија:Населени места во Војводина
Категорија:Словачки населби во Србија
Флотила

[мини|281x281пкс|Шпанска флотила во судир со [Кралска воена морнарица|Кралската воена морнарица во дејствието на 5 октомври 1804 г.]]
**Флотила** (буквално: „мала флота“) — формација, оперативно здружување или оперативно-тактичка единица во Воената морнарица (поморските сили) на одредени држави. Во македонските речници поимот може да значи и „мал одред од бродови со специјална задача“ и „мала група авиони“.

## Видови
Се разликуваат:

* морски флотили
* речни флотили
* езерски флотили

## Втора светска војна
За време на Втората светска војна, морските флотили биле како самостојни формации (на пример, Касписката воена флотила), така и дел од поголеми флоти (на пример, Беломорската воена флотила).

Тие се состоеле од неколку соединувања и единици на едни и исти или различни површински бродови (бригада за деминирање, дивизија на разурнувачи и патролни бродови, дивизија на торпедни чамци, дивизија на миночистачи), подморници, авијација, единици на морнаричката пешадија и крајбрежна артилерија, како и разни служби што го обезбедувале нивното дејство.

Флотите биле наменети за извршување задачи на еден од оперативните правци, како самостојно, така и во заемодејство со формации на Воената морнарица и други видови Вооружените сили.

Речните и езерските флотили ги помагале Копнените сили при водењето борбени дејствија во речните басени и езерските области, уништување на непријателски бродови, обезбедување воени превози и извршување други задачи.

Во составот на речните и езерските флотили влегувале соединувања на речни бродови од различни класи, единици на авијација, артилерија и морнаричка пешадија, како и служби за обезбедување и одржување.

## Наводи

## Надворешни врски

* Flotilla

Категорија:Поморски поими
Категорија:Воена морнарица
Категорија:Воена наука
Ковачица (Србија)

**Ковачица** () е град и општина во Јужнобанатскиот Управен Округ, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 5.398 жители. Градот е претежно словачки. Ковачица е основана на 15 мај 1802 година кога е тука населено околу 1.000 Словаци во тогашна пустара Ковачица.

Во општината живеаат 21.178 луѓе, претежно Словаци и Срби, со релативна словачка мнозина. Ковачица е позната по наивно сликарство, кое се наоѓа на листа  УНЕСКО на нематеријално светско културно наследство.

## Населени места
Населби во општината: Дебељача, Идвор, **Ковачица**, Падина, Путниково, Самош, Уздин, Црепаја.

мини|центар|200п|Општина Ковачица во карта на Србија

## Познати личности
* Михајло Пупин, српски и американски научник и пронаоѓач од македонско потекло
* Срѓан Шајн, српски политичар од ромско потекло, претседател на Ромаската партија

## Демографија
; Етнички состав во градот

; Етнички состав во општината

## Поврзано
* Јужнобанатски Управен Округ
* Војводина
* Словаци

## Наводи

## Надворешни врски
* Turistička organizacija opštine Kovačica 


Категорија:Јужнобанатски Управен Округ
Категорија:Градови во Војводина
Категорија:Општини во Војводина
Категорија:Словачки населби во Србија
Јохл Икнал

**Јохл Икнал** (мајански и шпански: *Yohl Ikʼnal)*, позната и како **Дама Кан Ик** и **Дама Канал Икнал**, (починала на 7 ноември 604 година) била кралица  на мајанскиот град-држава Паленке . Таа го презела престолот на 23 декември 583 година и владеела до нејзината смрт.  

## Семејство
Јохл Икнал била баба или прабаба на Кинич Ханаб Пакал I, најголемиот крал на Паленке.  Таа била потомок на Кук Бахлам I, основачот на династијата Паленке и дошла на власт во рок од една година по смртта на нејзиниот претходник, Кан Бахлам I. 
[лево|мини|200x200пкс| [Кинич Ханаб Пакал|Кинич Ханаб Пакал I, внук или правнук на Јохл Икнал]]
Таа била првата жена-владетел во запишаната историја на Маите и една од ретките жени владетели познати од историјата на Маите кои носеле целосна кралска титула .  Таа најверојатно го презела престолот поради исклучително необични околности, чии детали не се познати денес.  Таа била една од двете жени што владеелр со Паленке, втората била нејзината ќерка или внука Сак Кук и веројатно била или сестра или, поверојатно, ќерка на Кан Бахлам, кој не оставил машки наследник. Нејзиниот сопруг или син бил Ханахб Пакал . 

## Владеење
За време на владеењето на Јохл Икнал, Паленке претрпел важен пораз од Калакмул, една од двете големи мајански сили од класичниот период.  Битката се случила на 23 април 599 година, но Јохл Икнал владеела уште неколку години и починала во 604 година.  По поразот, Паленке очигледно го задржал својот политички идентитет, но Јохл Икнал веројатно морал да му оддаде почит на ахавот од Калакмул .  Постојат индикации дека или Јохл Икнал или нејзиниот наследник успешно се побуниле против доминацијата на Калакмул пред 611 година. 

Археологот Мерле Грин Робертсон претпоставил дека засводената гробница под Храмот 20 во Паленке е на кралицата Јол Икнал.  Таа се сметала за доволно важна за да биде прикажана двапати на саркофагот на нејзиниот внук или правнук Кинич Ханаб Пакал I и да биде извајана во штуко на ѕидот од неговата гробница. 

## Литература

* 
*
*
* 
* 
* 

Категорија:Починати во 604 година
Категорија:Родени во 6 век
Категорија:Владетели на Паленке
Падина (Ковачица)

**Падина** () е населено место во општината Ковачица, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 4.774 жители. Селото е словачко. Падина е основана 1806 година по наредба од Хабсбуршката Монархија, и тогаш е населено првите осумдесет словачки семејства. Целта е била да се засили границата со Османското Царство.

## Поврзано
* Ковачица (Србија)
* Војводина
* Словаци

## Наводи

Категорија:Ковачица
Категорија:Населени места во Војводина
Категорија:Словачки населби во Србија
Идвор

**Идвор** е населено место во општината Ковачица, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 817 жители.

мини|центар|200п|Народен дом на Михајло Пупин во Идвор

## Познати личности
* Михајло Пупин, српски и американски научник и пронаоѓач од македонско потекло, според САНУ меѓу 100 најзнаменити Срби

## Поврзано
* Ковачица (Србија)
* Војводина

## Наводи

Категорија:Ковачица
Категорија:Населени места во Војводина
Јаношик

**Јаношик** () е населено место во општината Алибунар, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 681 жител. Селото е претежно словачко. Доселувале се тука во почеток на XIX век.

## Поврзано
* Јужнобанатски Управен Округ
* Војводина
* Словаци

## Наводи

Категорија:Јужнобанатски Управен Округ
Категорија:Населени места во Војводина
Категорија:Словачки населби во Србија
Фридрих I

**Фридрих I,** крал на Прусија, е роден на 11 јули 1657 година во Кенигсберг, во војводството Прусија, како син на Фридрих Вилхелм, Великиот изборник на Бранденбург, и Лујза Хенриета од Орање. Од младоста бил воспитуван во духот на реформираната калвинистичка вера, но покажувал и склоност кон раскошот и уметностите, инспириран од француската култура и дворот на Луј XIV. Неговото детство било обележано со политичките турбуленции во Европа, вклучително и Триесетгодишната војна, што влијаело на неговото разбирање за моќта и дипломатијата.

По смртта на неговиот татко во 1688 година, Фридрих станал изборник на Бранденбург и војвода на Прусија под името Фридрих III. Неговото владеење било насочено кон зајакнување на позицијата на Бранденбург-Прусија во европската политика. Тој вложил значителни напори во реорганизација на администрацијата и војската, следејќи го примерот на неговиот татко, но со поголем акцент на културниот престиж. Неговата амбиција била да ја издигне Прусија на ниво на кралство, што се остварило во 1701 година кога, по сложени преговори со Светото Римско Царство и царот Леополд I, бил крунисан за прв крал во Прусија во Кенигсберг. Оваа титула не само што го подигнала статусот на неговата држава, туку и ја зацврстила неговата династија Хоенцолерн меѓу европските сили.

Фридрих I бил познат по својата страст кон уметноста, архитектурата и раскошните дворски церемонии. Тој го изградил величествениот дворец во Берлин, инспириран од Версај, и основал институции како Академијата на уметностите и Академијата на науките, привлекувајќи учени и уметници. Сепак, неговиот раскошен начин на живот довел до финансиски тешкотии, а неговото владеење често било критикувано поради недоволниот фокус на воените и економските реформи во споредба со неговиот син и наследник.

Во надворешната политика, Фридрих I внимателно балансирал меѓу големите сили, поддржувајќи го Светото Римско Царство во војните против Франција, особено во Војната за шпанското наследство. Неговата дипломатија била прагматична, насочена кон зачувување на автономијата на Прусија и нејзиното влијание.

Фридрих I починал на 25 февруари 1713 година во Берлин, оставајќи ја Прусија како кралство со зголемен престиж, но и со предизвици што неговиот син, Фридрих Вилхелм I, подоцна ги решил со строги реформи. Неговото владеење се памети како мост меѓу скромните почетоци на Бранденбург и подемот на Прусија како европска сила.

Категорија:Кралеви на Прусија
Долна Невља

**Долна Невља** (, ) е поделено населено место помеѓу Србија и Бугарија. Во Србија се наоѓа во општината Димитровград, Пиротски Управен Округ, а во Бугарија во општината Драгоман, Софијска Област. Според пописот од 2022 година имало 9 жители, во бугарскиот попис од 2021 година имало 4 жители. Селото је претежно бугарско.

## Поврзано
* Димитровград (Србија)
* Пиротски Управен Округ
* Јужна Србија
* Драгоман (град)
* Софија (област)
* Западни покраини
* Бугари во Србија

## Наводи

Категорија:Димитровград (Србија)
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Категорија:Населени места во областа Софија
Категорија:Бугарски населби во Србија
Изатовци

**Изатовци** е населено место во општината Димитровград, Пиротски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 15 жители. Селото е нехомогено (бугарско-српско), до 2011 година било е мнозински бугарско. Во селото се наоѓа манастир Изатовац.

## Поврзано
* Димитровград (Србија)
* Пиротски Управен Округ
* Јужна Србија
* Западни покраини
* Бугари во Србија

## Наводи

Категорија:Димитровград (Србија)
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Категорија:Бугарски населби во Србија
Битка кај Граховац

**Битката кај Граховац** се одвивала од 11 до 13 мај 1858 година во Граховац, денешна Црна Гора. Оваа битка е значаен настан во црногорската историја, во рамките на црногорско-турските војни, и претставува пресвртна точка во борбата на Црна Гора за независност од Османлиското Царство.

## Контекст и позадина
Во средината на 19 век, Црна Гора, предводена од кнез Данило I Петровиќ-Његош, се стремела кон целосна независност и проширување на својата територија. Османлиите, кои сè уште имале контрола над делови од регионот, се обидувале да ја задржат својата власт. По неколку помали судири и тензии, во 1858 година дошло до ескалација. Османлиската војска, предводена од Хусеин-паша, имала за цел да ја задуши црногорската побуна и да го воспостави османлиското владеење во регионот.

## Тек на битката
Битката се одвивала во областа Граховац, стратешки важно место поради неговата позиција. Црногорските сили, предводени од кнез Данило I и неговиот брат, војводата Мирко Петровиќ, биле значително помалубројни во споредба со османлиската војска. Според историските извори, Црногорците располагале со околу 5.000–7.000 војници, додека османлиската војска броела над 13.000 војници, добро опремени и поддржани со артилерија.

Црногорците, иако во неповолна позиција, искористиле герилска тактика и добро познавање на теренот. Тие зазеле одбранбени позиции на ридовите околу Граховац, што им овозможило да ги одбијат османлиските напади. Војводата Мирко Петровиќ одиграл клучна улога, предводејќи ги црногорските сили во одлучувачките моменти. По тридневни жестоки борби, Црногорците успеале да нанесат тежок пораз на османлиската војска, принудувајќи ја на повлекување.

## Последици и значење
Битката кај Граховац била една од најголемите победи на Црна Гора против Османлиите во 19 век. Таа ја зајакнала позицијата на Црна Гора како независна држава и го зголемила угледот на кнез Данило на меѓународна сцена. По битката, Грахово и околните области биле приклучени кон Црна Гора, со што се проширила нејзината територија. Победата привлекла внимание од европските сили, особено Русија и Франција, кои ја поддржувале црногорската борба за независност. Ова довело до поголема дипломатска поддршка за Црна Гора. Поразот кај Грахово дополнително ја ослабнал османлиската контрола во регионот, што им овозможило на Црногорците да продолжат со своите напори за независност.

Битката кај Грахово од 1858 година е запаметена како симбол на црногорската храброст и отпор против османлиското владеење. Таа е прославена во црногорската историографија и фолклор, а војводата Мирко Петровиќ е овековечен како херој на битката. Победата, исто така, го зацврстила патот кон меѓународното признавање на Црна Гора како суверена држава на Берлинскиот конгрес во 1878 година.

## Наводи

## Извори
*
*
*
*
*

Категорија:Историја на Црна Гора
Црква „Св. Пантелејмон“ - Костур

**Свети Панталејмон Варлаамски** () — црква во градот Костур, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Според натписот на апсидата, црквата била подигната во 1857 г. Во 1991 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.

Градбата претставува камена трикорабна базилика. Изградена е од делкани камени блокови одделени со појаси од керамични плочи. Корабите се поделени со дрвени столбови.

Храмот има забележителен резбан иконостас од 1877 г. Во царскиот ред се поставени иконите (од југ кон север): Св. Илија, Преображение Господово, Христос Голем Архијереј, Св. Ѓорѓи и Св. Теодор, Св. Пантелејмон, Пресв. Богородица, Св. Јован Претеча, Св. Атанасиј и Св. Тома. Живопис има единствено во проскомидската ниша, каде е претставена сцената „Христос-Жртва“.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Цркви во Костур
Категорија:Цркви во Костурската епархија
Категорија:Споменици на културата во Костур
Категорија:Појавено во 1857 година
Министерство за правда (Босна и Херцеговина)

**Министерството за правда на Босна и Херцеговина** () — министерство кое го надгледува судскиот орган на Босна и Херцеговина.

## Историја
По независноста на Босна и Херцеговина во 1992 година, Министерството за правда на Република Босна и Херцеговина од Социјалистичка Федеративна Република Југославија (СФРЈ) почнало со работа на ниво на новоформираната Република Босна и Херцеговина. По завршувањето на босанската војна и потпишувањето на Дејтонскиот договор, Министерството за правда на Федерација Босна и Херцеговина и Министерството за правда на Република Српска започнале со работа во рамките на Босна и Херцеговина.

До 2008 година, министерствата за правда на ентитетите биле одговорни за надлежноста на судството во Босна и Херцеговина. По општите избори во Босна и Херцеговина во 2006 година и формирањето на новата влада, Министерството за правда на Босна и Херцеговина започнало да го надгледува судството во Босна и Херцеговина.

## Одговорности
Министерството за правда има овластување да ги администрира следните судски институции на ниво на Босна и Херцеговина:

* Судска полиција на Босна и Херцеговина
* Суд на Босна и Херцеговина
* Уставен суд на Босна и Херцеговина
* Обвинителство на Босна и Херцеговина

: 

## Наводи

## Надворешни врски

* 
Категорија:Министерства за правда
Категорија:Министерства на Босна и Херцеговина
Вимблдон 2006 – мажи поединечно

**Вимблдон 2006 – мажи поединечно** - бил третиот тениски гренд слем турнир, кој се одиграл во рамките на АТП тениската сезона 2024.

Турнирот се одражал од 26 јуни до 9 јули во All England клубот во Лондон, Велика Британија.

Во финалето на ова издание, трикратниот бранител на титулата Роџер Федерер го победил Рафаел Надал со 6–0, 7–6(7–5), 6–7(2–7), 6–3 , со што ја освоил титулата во машка поединечна конкуренција на Вимблдон 2006. Ова била неговата четврта титула на Вимблдон и осмата гренд слем титула во кариерата.

Ова била првата од трите последователни години во кои Федерер и Надал играле меѓусебе во финалето на Вимблдон.

Ова издание го означило и последното учество на Вимблдон за победникот на турнирот од 1992 година и поранешен светски број 1, Андре Агаси; тој загубил во третото коло од Надал.

## Носители

  **[[Роџер Федерер]] (победник)**
  Рафаел Надал *(финале)*
  Енди Родик *(трето коло)*
  Давид Налбандијан *(трето коло)*
  Иван Љубичиќ *(трето коло)*
  Лејтон Хјуит *(четвртфинале)*
  Марио Анчиќ *(четвртфинале)*
  Џејмс Блејк *(трето коло)*
  Николај Давиденко *(прво коло*
  Фернандо Гонсалес *(трето коло)*
  Томи Робредо *(второ коло)*
  Томас Јохансон *(прво коло)*
  Томаш Бердих *(четврто коло)*
  Радек Штепанек *(четвртфинале)*
  Себастијан Грожан *(трето коло)*
  Гастон Гаудио *(второ коло)*

  Роби Џинепри *(прво коло)*
  Маркос Багдатис *(полуфинале)*
  Томи Хас *(трето коло)*
  Доминик Хрбати *(прво коло)*
  Гаел Монфис *(прво коло)*
  Јарко Ниеминен *(четвртфинале)*
  Давид Ферер *(четврто коло)*
  Хуан Карлос Фереро *(трето коло)*
  Андре Агаси *(трето коло)*
  Оливје Рохус *(трето коло)*
  Дмитри Турсунов *(четврто коло)*
  Фернандо Вердаско *(четврто коло)*
  Парадорн Сричапан *(прво коло)*
  Кристоф Влиген *(второ коло)*
  Николас Масу *(прво коло)*
  Пол-Анри Матје *(прво коло)*

## Жреб

### Завршница на турнирот

### Горна половина на жребот

#### Сектор 1

#### Сектор 2

#### Сектор 3

#### Сектор 4

### Долна половина на жребот

#### Сектор 5

#### Сектор 6

#### Сектор 7

#### Сектор 8

## Наводи

## Надворешни врски
*
*
* 2006 Wimbledon Championships – Men's draws and results at the International Tennis Federation

2006
мажи поединечно
Вимблдон
Базовик

**Базовик** е населено место во градот Пирот, Пиротски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 41 жител. Во селото се наоѓа манастир Свети Онуфрије.

## Поврзано
* Пирот
* Пиротски Управен Округ
* Јужна Србија

## Наводи

Категорија:Населени места во Пирот
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Црква „Св. Петар и Павле“ - Бистрица

**Свети Петар и Павле** — главна манастирска црква на Бистричкиот манастир во азотското село Бистрица, Македонија.

## Местоположба

Манастирската црква се наоѓа северно од селото и до нејзе води земјен пат.

## Историја

Во 2012 година, со средства на мештаните и на Повардарската епархија започнала изградбата на црквата на темелите на некогашната истоимена црква. Камен-темелникот бил осветен од страна на митрополитот Повардарски, г. Агатангел.

На 7 мај 2023 година црквата била осветена од страна на митрополитот Повардарски, г. Агатангел.

## Архитектура
### Фрескоживопис

Црквата поседува делумен фрескоживопис.

### Икони и иконостас

Во црквата се наоѓа иконостас.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Петар и Павле“ - Бистрица 10.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Петар и Павле“ - Бистрица 11.jpg|Фрески во црквата
Податотека:Црква „Св. Петар и Павле“ - Бистрица 12.jpg|Внатрешноста
Податотека:Црква „Св. Петар и Павле“ - Бистрица 13.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Петар и Павле“ - Бистрица 14.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Петар и Павле“ - Бистрица 2.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Петар и Павле“ - Бистрица 3.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Петар и Павле“ - Бистрица 5.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Петар и Павле“ - Бистрица 4.jpg|Слика над главниот влез
Податотека:Црква „Св. Петар и Павле“ - Бистрица 6.jpg|Куполата
Податотека:Црква „Св. Петар и Павле“ - Бистрица 7.jpg|Иконостасот
Податотека:Црква „Св. Петар и Павле“ - Бистрица 8.jpg|Внатрешноста на куполата
Податотека:Црква „Св. Петар и Павле“ - Бистрица 9.jpg|Царските двери


## Поврзано
* Велешко архијерејско намесништво
* Богомилска парохија
* Бистрица

## Наводи

## Надворешни врски

Бистрица
Категорија:Бистрички манастир (Велешко)
Бистрички манастир

**Бистрички манастир** може да се однесува на два манастири во истоименото село Бистрица:

* Бистрички манастир (Битолско) — манастир кај битолското село Бистрица
* Бистрички манастир (Велешко) — манастир кај велешкото село Бистрица
Бистрички манастир (Велешко)

**Бистрички манастир** — манастир над азотското село Бистрица.

Мештаните во манастирот се собирале за време на празниците Тодорица, Духовден и Петровден.

## Местоположба

Манастирот се наоѓа во северниот дел на селото Бистрица.

## Градби во манастирот

Манастирот е составен од црквата „Св. Петар и Павле“, трпезарија, конаци и помошни објекти.

### Црква „Св. Петар и Павле“

Црквата постоела и претходно, но била целосно срушена и во 2012 година на нејзино место започнала изградба на нова црква.

## Галерија


Податотека:Бистрички манастир 10.jpg|Симболи во новиот конак
Податотека:Бистрички манастир 11.jpg|Новиот конак
Податотека:Бистрички манастир 5.jpg|Помошен објект
Податотека:Бистрички манастир 6.jpg|Манастирскиот двор
Податотека:Бистрички манастир 7.jpg|Стариот конак
Податотека:Бистрички манастир 8.jpg|Црквата и стариот конак
Податотека:Бистрички манастир 9.jpg|Чешмата


## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Бистрица (Велешко)
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири во Повардарската епархија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Велешкото архијерејско намесништво
Нина Деан

**Нина Гачиќ Деан** (р.  во Нови Сад) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица.

## Животопис
Дипломира во Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје, на отсекот за глумечка игра во 2010 година, во класата на проф  Зоја Бузалковска. Од 2012 до 2015 година, работи во Театар Комедија. Од 2016 година, работи во Македонски народен театар во Скопје.

## Филмографија

## Наводи

## Надворешни врски
* 
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Македонци во Србија
Категорија:Луѓе од Нови Сад
Коста Ангов

**Коста Ангов** (р.  во Струмица) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец и режисер.

## Животопис
Роден во 1979 година во Струмица, Република Македонија. Во 2008 година дипломирал на Факултетот за драмски уметности при ЈЗУ „Неофит Рилски“, Горна Џумаја, Бугарија. Во 2011 година завршил курс за театарски ментор во Школата за театар „Гечо“ во Билбао, Шпанија. Во Струмичкиот театар ќе дебитира уште во 2003 година во претставата „Плеј стејшн“ по текст и режија на Јани Бојаџи. Во периодот од 2003 до 2013 година работи хонорарно во НТ „Антон Панов“ од Струмица. Во 2013 година и официјално станува дел од струмичкиот театарски ансамбл. На матичната сцена, освен неговото деби во „Плејстејшн“ во 2003 година, играл во претставите: „Селата на Потемкин“, „Мара де Сад“, „Големиот смок“, „Роденден“, „Последниот ден на Мисирков“, „Тибурсио и Синфороса“, „Досие Стриндберг“, „Каминот“, „1984“, „Подземна комедија“, „Вечна игра“, „Крвави свадби“, „Народен пратеник“, „Ни ќар ни зијан“, „Шума“, „Вртелешка“, „Кучето со боја на небо“, „Дванаесетта ноќ“, „Царот Владислав“, „Пинокио“, „Стаклена менажерија“, „Животинска фарма“, „Петтиот чин“, „Пурпурен остров“, „Шепоти од вода“, „Тетовирани души“, „Паника во хотел Палас“, „Циркус Пирандело“, „Лизелота и месец мај“, „Вујко Вања“. Ја играл и ја режирал монодрамата „Глумецот… е глумец… е глумец“ по текст на Зијах А. Соколовиќ. Од 2012 година театарски ментор во Летната школа за театар при Здружението на граѓани „Думон“ од Струмица. Играл во краткометражниот игран филм „Игра и спас“ на Горан Тренчовски и во телевизиските филмови „Болка на душата“ и Утре наутро на Јани Бојаџи. На театарскиот фестивал „Минат“ во Шпанија во 2017 година, освен тоа што претставата „Каминот“ била наградена за сценографија и како претстава во целина, тој бил награден за актерска игра, за улогата на Хенри во оваа претстава.

## Филмографија

## Надворешни врски
* 
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Македонски режисери
Калофер

**Калофер** е мал град во централна Бугарија, сместен во подножјето на Стара Планина, на брегот на реката Тунџа, во општина Карлово, област Пловдив. Познат е по својата богата историја, културно наследство и природни убавини, што го прави привлечна дестинација за туристи. Еве подетален приказ за градот, базиран на достапни информации:

## Географска местоположба
Калофер се наоѓа во живописна долина меѓу Стара Планина на север и Средна Гора на југ, на надморска височина од околу 603 метри. Градот е оддалечен 17 км од Карлово, 22 км од Сопот, 56 км од Пловдив и 164 км од главниот град Софија. Окружен е со планински врвови и зелени пејзажи, што му дава посебен шарм и го прави идеален за планинарење и одмор во природа.

## Историја
Калофер е основан во 16 век, а името му потекнува од грчкиот збор „кали орос“ (убава планина), што укажува на неговата местоположба. Во текот на Османлиското владеење, Калофер бил важен центар на бугарското национално преродбенско движење. Градот е родно место на Христо Ботев, еден од најзначајните бугарски поети и револуционери, кој се борел за ослободување од османлиската власт. Во 1877 година, за време на Руско-турската војна, Калофер бил речиси целосно уништен, но подоцна бил обновен.

## Наводи

Категорија:Градови во Бугарија
Јован Весов

**Јован Весов** или **Иван Весов**, роден **Јован Андреев Весов** (Велес, 1843 — Велес, 16 ноември 1922) — македоски општественик, трговец и политичар. Видеч член на Велешката црковна општина.

## Животопис
Јован Весов е роден во 1843 година во градот Велес, тогаш дел од Отоманското Царство. Потекнува од значајното велешко трговско семејство Весови. Заедно со неговиот брат Саздо Весов учествувале во борбата против Цариградската патријаршија. Учествувале во прогонството на грчката владика Антим Гедзис. Организирал средба со митрополитот Доротеј Скопско во Велес. Во април 1873 година бил дел од делегацијата во Солун кои го одбрале Дамаскин Велешки од Панаѓуриште за митрополит на Велес. Успеал да го отстрани гркоманското влијание во црквата „Св. Спас“. Дел од епархискиот совет на Дамаскин меѓу 1873 и 1878 година.

Јордан Весов е еден од основачите на читалиштето „Просвештение“ на 1 септември 1871 година. Меѓу 1869 и 1871 година бил назначен за благајник на еден од велешките училишта. Весов бил одбран за благајник на читалиштето после нејзиното формирање. 

На 3 јуни 1878 година заедно со Константин Шулев и Тодор Поп Митов отидле во Пловдив со намера да ги прикажат неповолните услови на велешаните во Македонија кај егзархот Јосиф I и кнез Корсаков. Учествувале во дејства против странската пропаганда во Велешко и Азот. 

После потпишувањето на Берлинскиот договор Јован Весов се вратил во Велес и станува член на Велешката црковна општина. На 12 мај 1885 година се формирало нов епархиски совет со Георги Трајков како претседател, Весов бил приклучен како член заедно со братучед му Илија Весов, Андреја Коробаров, Димитар Бојаџиев и Димитар Мирчев. Во Велигден 1900 година Алексо Мартулков заедно со Никола Русински го ограбиле.

Поради кражбата во истата година Весов избегнал во Солун. Во 1905 или 1906 година е избран за член на Солунската црковна општина.

Во јуни 1911 година Јован Весов подржал иницијатива за создавање легална политичка партија за Македонците во Отоманското Царство. Проектот пропаднал поради почетокот на Балканските војни.

После Втората балканска војна во 1913 година, бил интерниран од новиот грчки режим во Трикери.

Женет е за Пандора, татко е на архитект Владимир Весов, Константин, Петар, Павлина, Викторија и Зорка. Роднина е на Љубомир Весов. Се вратил во неговиот мајчин град каде што починал на 16 ноември 1922 година.

## Наводи


Категорија:Политичари од Велес
Категорија:Починати во Велес
Категорија:Родени во 1843 година
Категорија:Починати во 1922 година
Категорија:Македонски општественици
Категорија:Македонски политичари
Категорија:Македонски економисти
Категорија:Македонски трговци
Антим I

**Антим I**, со световно име **Атанас Михајлов Чалаков**, е роден во 1816 година во Лозенград (денес Крларели) во Турција, во Османската Империја. Потекнува од семејство од село Татарлар во Лозенградско. Тој е првиот егзарх на Бугарската егзархија, раководејќи ја од 1872 до 1877 година, и е значајна фигура во бугарското национално-ослободително движење, со голем придонес во црковната независност и образованието.

## Биографија
Расте во Лозенград, а во 1837 година се замонашува во Хиландарскиот манастир на Света Гора, каде го добива името Антим. Образованието му започнува во престижната Велика народна школа во цариградскиот кварт Куручешме, а потоа продолжува во духовната семинарија на островот Халки крај Цариград. Подоцна учи во Одеса и во Русија, каде во 1856 година ја завршува Московската духовна академија во Троице-Сергиевата лавра. Ова го прави еден од најобразованите бугарски духовници на своето време, со длабоко познавање на теологијата и културата.

Антим I активно работи за црковна независност на Бугарите од Цариградската патријаршија. По создавањето на Бугарската егзархија во 1870 година, тој е избран за нејзин прв егзарх во 1872 година. Неговото раководство е клучно за зајакнување на бугарската црква и нејзината улога во националното будење. Освен тоа, тој се вклучува во политички активности, застапувајќи ги интересите на Бугарите во Османската Империја.

По Руско-турската војна (1877–1878), Антим I е принуден да ја напушти егзархската позиција поради политички притисоци. Потоа се повлекува од активниот црковен живот, но останува влијателна фигура. Умира во 1888 година во Видин.

Категорија:Бугарски патријарси
Градашница (Пирот)

**Градашница** е населено место во градот Пирот, Пиротски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 333 жители.

## Поврзано
* Пирот
* Пиротски Управен Округ
* Јужна Србија

## Наводи

Категорија:Населени места во Пирот
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Потури

**Потурите** претставуваат широки машки панталони (гаќи), направени од дебело сукно или шајак, кои се среќаваат во носијата од Шопско-македонската етнографска целина. Името доаѓа од турскиот збор potur, а нивното потекло е ориентално.

Во Пијанечкиот крај, потурите се изработувале од дебел кафеав или црн шајак. Во горниот дел биле широки, со длабоко седло, а ногавиците под колената биле тесно прилепени до нозете. Декорацијата се состоела од црни гајтани, особено изразени на долниот дел од ногавиците, наречени „со капаци“. Внатрешниот, долен дел на ногавиците бил отворен (на тој дел се закопчувале). На страните под појасот имале вертикални отвори што служеле како џебови, украсени со црни гајтани. Во горниот дел од половината бил вовлечен учкур за прицврстување.

Во Малешево, потурите се шиеле од црн или син шајак, со широко седло и тесни ногавици прилепени до ногата. Во долниот, внатрешен дел, ногавиците биле расечени и се закопчувале со копчиња. Од половината до џебовите од страните биле украсени со црни гајтани, кои продолжувале по рабовите и посебно се истакнувале на долниот дел од ногавиците – на „носот“. За секојдневна употреба се користеле потури со четири реда гајтани, додека свечените имале побогата декорација.

Потурите од Радовишкиот Шоплук биле изработени од црн или кафеав шајак и биле кроени слично како гаќите. Се носеле секојдневно над гаќите. За празнични пригоди се облекувале панталони од ист материјал како потурите, но со поширока форма до колената (крој – брич). Под колената, над потурите, се носеле чорапи.

## Наводи

Категорија:Македонски народни носии
Сланкаменачки Виногради

**Сланкаменачки Виногради** () е населено место во општината Инѓија, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 190 жители. Селото е претежно словачко. Словачко население се тука населувало околу половината на XIX век.

## Поврзано
* Инѓија
* Војводина
* Словаци

## Наводи

Категорија:Сремски Управен Округ
Категорија:Населени места во Војводина
Категорија:Словачки населби во Србија
Љуба (Србија)

**Љуба** (, ) е населено место во општината Шид, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 361 жител. Селото е мнозински словачко, следно е хрватско и српско население. Првите словачки семејства се населувале во 1847 година од бачките места Пивнице, Лалиќ, Селенча, Гложан и Бачки Петровац.

## Поврзано
* Шид
* Војводина
* Словаци
* Хрвати во Србија

## Наводи

Категорија:Сремски Управен Округ
Категорија:Населени места во Војводина
Категорија:Словачки населби во Србија
Линеарен парк

[мини| Променада Планте, издигнат линеарен парк изграден врз застарена железничка инфраструктура во 12-от арондисман во Париз, [Франција.]]
мини| План на смарагдната огрлица, Бостон, САД, 1894 година.
**Линеарен парк** — парк кој е значително подолг отколку што е широк. Линеарните паркови претставуваат ленти од јавно земјиште што се протегаат покрај канали, реки, потоци, одбранбени ѕидови, електрични водови или автопати и крајбрежја. Линеарните паркови можат да вклучуваат сè, од коридори за диви животни до речни текови и патеки, доловувајќи ја најшироката смисла на зборот. Други примери вклучуваат железнички патеки („од шини до патеки“), при што станува збор за железничка инфраструктура пренаменета за рекреативна употреба со отстранување на постојните структури. 

Вообичаено, линеарните паркови се резултат на дејствувањето на јавниот и приватниот сектор поради урбаната потреба во густо населените места за отворен зелен простор. Линеарните паркови кои се протегаат низ урбаните средини претставуваат задоволително решение при недостаток на простор така што ја задоволуваат потребата од урбано зеленило. Тие исто така ефикасно поврзуваат различни населби во густо населени урбани средини и создаваат места кои се идеални за активности како што се џогирање или пешачење. Линеарните паркови може да се категоризираат и како зелени патеки. Во Австралија, линеарен парк кој се наоѓа по должината на брегот е познат како предбрежен пат. Во однос на нивниот дизајн, линеарните паркови изгледаат уникатни бидејќи се планираат пред сè земајќи го предвид мислењето на јавноста за тоа како просторот ќе влијае врз нив.

## Наводи

Категорија:Одржлив урбанизам
Категорија:Управување со земјиште
Категорија:Пределна архитектура
Категорија:Паркови
Циркумфлекс

**Циркумфлекс** — дијакритик што се користи во латинските, грчките и кирилските писма на многу јазици, како и во разни транскрипции . Го добива името од латинскиот збор *circumflexus*, што значи „свиткан“, што е превод на грчкиот збор περισπωμένη.

Овој симбол се користи и во математиката и физиката, каде што најчесто се нарекува „капа“.

## Наводи

Категорија:Дијакритички знаци
Категорија:Латинизми
Геоглиф

[мини|272x272пкс|Дрво, дел од [Наскански линии|Насканските линии во Перу.]]
**Геоглиф** — геометриска или сликовита шара нанесена на земја, која обично е подолга од 4 метри. Многу геоглифи се толку големи што можат да се видат само од воздух (најпознат пример се геоглифите кај Наска).

Постојат неколку начини за создавање геоглифи: со отстранување на горниот слој на почвата по периметарот на шарата, со натрупување чакал таму каде што треба да минува линијата на шарата, или со садење дрвја (*шумоглиф*) што го образуваат потребниот цртеж. Геоглифите се користат за уметнички цели и денес.

## Геоглифи во Македонија
Светиниколскиот Геоглиф е геометриска или сликовита шара нанесена на земја, видлива од воздух, која наликува на буквата „М“ или на трикратна стрелка, со ориентација север-југ. Се наоѓа на височинка со тркалест облик и размери од околу 85 на 45 метри. Локалитетот е познат и како Канда меѓу месното население.

Според истражувањата на поранешната новинарка Емилија Гелева, овој геоглиф потекнува од периодот 10.500 години пред новата ера, а под него наводно се наоѓа древна технологија од развиена цивилизација. Таа тврди дека оваа технологија е поврзана со соѕвездието Плејади и има благопријатно дејство на околината. Археоакустични мерења, според неа, потврдуваат дека структурата е вештачка. Гелева поврзува голем дел од топонимијата на Овче Поле и некогашна Пајонија со ведски записи, толкувајќи ги како дел од длабоката историја на Македонија.

## Поврзано

* Петроглиф
* Графити

## Наводи

## Надворешни врски

* The Blythe Intaglios, A Photo Gallery

Категорија:Археолошки наоѓалишта
Категорија:Натписи
Категорија:Земјишна уметност
Александар Богориди

Кнез **Александар (Алеко) Стефанов Богориди** (; ; ) (1822/1823, Цариград – 17 јули 1910, Париз) е османски државник од бугарско потекло, првиот генерал-гувернер на Источна Румелија (1879–1884).

## Потекло и образование
Александар Богориди е најмалиот син на кнез Стефан Богориди, влијателен османски функционер од бугарско потекло, и внук на епископ Софрониј Врачански. Неговиот брат Никола Богориди исто така бил кнез на Молдавија. Расте во грчка средина и првично не зборува бугарски јазик. Учи во престижни училишта во Цариград и подоцна во Европа, вклучувајќи го и Париз, каде што се стекнува со високо образование.

## Кариера
Богориди започнува кариера во османската администрација, каде зазема високи позиции благодарение на своето потекло и образование. По Берлинскиот договор (1878), кој ја создава автономната област Источна Румелија, тој е назначен за нејзин прв генерал-губернатор (1879–1884). За време на неговиот мандат, тој работи на стабилизирање на регионот, промовирајќи економски и административни реформи. Неговото владеење е обележано со напори за баланс меѓу османските интереси и локалните аспирации за автономија.

## Подоцнежен живот
По завршувањето на мандатот во Источна Румелија, Богориди продолжува да служи во османската администрација, но постепено се повлекува од активниот политички живот. Умира во Париз во 1910 година.

Категорија:Луѓе од Отоманското Царство
Бачки Петровац

**Бачки Петровац** () е град и општина во Јужнобачкиот Управен Округ, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 5.227 жители. Градот е претежно словачки. Во Бачки Петровац се доселува првото словачко население, од 2.000 луѓе, 1745 година на повик Михајло Чарнојевиќ. Тука живееше и 19 српски семејства.

Во општината живеаат 11.512 луѓе, претежно Словаци. Втори по бројноста се Срби кои се мнозина во Маглиќ.

## Населени места
Населби во општината: **Бачки Петровац**, Гложан, Кулпин, Маглиќ.

мини|центар|200п|Општина Бачки Петровац во карта на Србија

## Демографија
; Етнички состав во градот

; Етнички состав во општината

## Поврзано
* Јужнобачки Управен Округ
* Војводина
* Словаци

## Наводи

## Надворешни врски
* Turistička Organizacija opštine Bački Petrovac 


Категорија:Јужнобачки Управен Округ
Категорија:Градови во Војводина
Категорија:Општини во Војводина
Категорија:Словачки населби во Србија
Гложан

**Гложан** () е населено место во општината Бачки Петровац, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 1.706 жители. Селото е претежно словачко. Првите Словаци во Гложан се доселували кога и во Бачки Петровац 1745 година, на имот од семејство Чарнојевиќ како работници. Српското население не е било многубројно.

## Поврзано
* Бачки Петровац
* Војводина
* Словаци

## Наводи

Категорија:Бачки Петровац
Категорија:Населени места во Војводина
Категорија:Словачки населби во Србија
Кулпин

**Кулпин** () е населено место во општината Бачки Петровац, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 2.431 жител. Селото е претежно словачко. Селото оснувале браќа Стратимировиќ 1745 година кога населувале 200 српски семејства. Првите Словаци се доселувале во 1755 година.

Во Кулпин се наоѓа дворец на семејството Дунѓерски.

мини|центар|200п|Дворец на семејството Дунѓерски

## Познати личности
* Стефан Стратимировиќ, карловачки митрополит
* Светлана Гајинов Ного, поетеса, сликарка и професорка

## Поврзано
* Бачки Петровац
* Војводина
* Словаци

## Наводи

Категорија:Бачки Петровац
Категорија:Населени места во Војводина
Категорија:Словачки населби во Србија
Маглиќ (Србија)

**Маглиќ** (поранешно име *Буљкес*, ) е населено место во општината Бачки Петровац, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 2.148 жители. До Втората светска војна тука живееле Германци, кои после војната иселени во Германија. На нивното место населено е српското население од Банат, Босна и Херцеговина, Лика. Најмасовно населување е било 1949 и 1950 година со население од Грделичка клисура (Јужна Србија).

## Поврзано
* Бачки Петровац
* Војводина

## Наводи

Категорија:Бачки Петровац
Категорија:Населени места во Војводина
Кисач

**Кисач** () е населено место во градот Нови Сад, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 4.512 жители. Селото е претежно словачко. Во Кисач Словаци се доселуваве 1773 година од Словачка.

## Познати личности
* Милан Степанов, српски фудбалер

## Поврзано
* Нови Сад
* Војводина
* Словаци

## Наводи

Категорија:Нови Сад
Категорија:Населени места во Војводина
Категорија:Словачки населби во Србија
Луг (Беочин)

**Луг** () е населено место во општината Беочин, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 529 жители. Селото е словачко. Словачко население од Бачки Петровац, Гложан и Кулпин оснувало селото во 1902 година.

## Поврзано
* Јужнобачки Управен Округ
* Војводина
* Словаци

## Наводи

Категорија:Јужнобачки Управен Округ
Категорија:Населени места во Војводина
Категорија:Словачки населби во Србија