Дамасо Алонсо

**Дамасо Алонсо и Фернандез де лас Редондас** (22 октомври 1898 – 25 јануари 1990) бил шпански поет, филолог и литературен критичар. Иако е член на Генерацијата на '27, неговото најпознато дело датира од 1940-тите наваму.

## Животопис
Роден во Мадрид на 22 октомври 1898 година, Алонсо студирал Право, Филозофија и Литература пред да започне со истражување во Центарот за Историски студии. Ентузијастичен учесник во културниот и литературниот живот во познатата Студентската резиденција (која во тоа време ги имаше Федерико Гарсија Лорка, Луис Буњуел и Салвадор Дали, меѓу другите), Алонсо пишуваше и за литературните списанија „Списание на Западот“ („Western Review“) и „Los Cuatro Vientos“ („Четирите ветрови“).

## Академска кариера
Алонсо стана академик со голема репутација: предаваше шпански јазик и литература на неколку странски универзитети, вклучувајќи го и Универзитетот во Оксфорд  Универзитетот во Валенсија помеѓу 1933 и 1939 година пред да се пресели на Универзитетот во Мадрид. Тој беше избран во Вистинската шпанска академија во 1945 година и беше нејзин директор помеѓу 1968 и 1982 година, кога беше именуван за почесен директор.

## Творештво

Литературната кариера на Алонсо во суштина може да се подели на два блока. Како поет, неговите рани дела (како што се „Мали песни на градот“ од 1921 година и „El viento y el verso“ од 1925 година) се сметаат за инфериорни во однос на оние на неговите колеги поети од Генерацијата '27, а самиот тој ги призна своите ограничувања нарекувајќи се себеси „поет на стиови “ или „поет со скратено работно време“. Сепак, неговото зрело дело, особено „Hijos de la ira“ („Деца на гневот“, 1944, 2-ро издание 1946), е признато како фундаментално во литературата од годините по Граѓанската војна.

Подоцнежната поезија на Алонсо е исто така полна со агностицизам - за човек во потрага по Бог.

Како литературен критичар, влијанието на Алонсо беше значајно; особено тој е заслужен за револуција во проучувањето на шпанската барокна поезија, особено делото на Гонгора, а неговото критичко дело беше пофалено за неговата интелектуална строгост. Определите ги вклучуваат „Поезија од Сан Хуан де ла Круз“ (1942), „Шпанска поезија: Есеј за методите и естетските граници“ (1950) и „Студии и есеи за Гонгора“ (1955).,

## Дела
**Целосни дела*. Уредник од Валентин Гарсија Јебра. Мадрид: Уредничко списание Гредос, 1972-1993, 10 тома.
**I. Полуостровски лингвистички студии.
**II-IV. Студии и есеи за литературата.
**V-VII. Гонгора и гонгоризам.
**VIII. Коментари за текстот.
**IX. *Шпанска поезија* и други студии.
**X. Стих и книжевна проза.
### Поезија и книжевна проза
* *Чисти песни. Мали песни на градот*, М., Галатеа, 1921.
* *Ветерот и стихот*, М., Си. Прекрасен шпански билтен на андалузискиот универзал, 1925.
* "Бура", во *Литорал*, 1927
* *Деца на гневот]. Интимен дневник*, М., Revista de Occidente, 1944 (второ проширено издание, Буенос Аирес, Еспаса-Калпе, 1946).
* *Темни вести*, М., Адонаис колекција, 1944 година.
* „Човек и Бог“, Малага, Ел Аројо де лос Анџелес, 1955 година.
* *Три сонети за кастилскиот јазик*, М., Гредос, 1958 година.
* „Повремени песни“, 1958 година.
* *Избрани песни*, М., Гредос, 1969 година (Содржи песни кои не се вклучени во книгата).
* *Поетска антологија. Esplugas de Llobregat: Plaza & Janés*, 1980 година.
* *Радости на глетката. Чисти песни. Мали песни на градот. Други песни“, М., Еспаса-Калпе, 1981.
* „Гласот на дрвото“, 1982.
* „Антологија на нашиот монструозен свет. Сомнеж и љубов кон Врховното битие“, М., Катедра, 1985.
* „Тој ден во Ерусалим: Страсна драма, за радио емитување: (во пролог и три сцени). Мадрид: Кондор“, 1986.
* „Поетска антологија. Мадрид: Алијанца Едиторијал“, 1989.
* „Албум. Стихови на младоста“, Б., Тускец, 1993 (Уредено од Алехандро Дуке Амуско и Марија-Хесус Вело. Со Висенте Алеиксандре и други).
* „Стих и книжевна проза“, Мадрид, Гредос, 1993 (Целосни дела, том X).
* „Лична антологија. Мадрид: Visor Libros*, 2001.
* *Тие ја викаа реката Дамасо: Поетска антологија. Мадрид: Витрувио, 2002.

=== Филологија и литературна критика ===
*Критичко издание на Осаменост од Луис де Гонгора, (1927).
*Еволуцијата на синтаксата на Гонгора, 1928. Докторска теза.
*Таа харфа од Бекер, 1935.
*Поетскиот јазик на Гонгора, 1935.
*Драматична поезија во Дон Дуардос од Жил Висенте, 1939.
*Уред. од Жил Висенте, Песни, 1940.
*Поезијата на Свети Јован Крстен: Од овој рид, 1942.
*Уред. Жил Висенте, *Трагикомедија на Дон Дуардос*, 1942.
*Есеи за шпанската поезија*, 1944.
*Поезија и роман во Шпанија: Предавања*, 1949.
*Аспект на петрархизмот: Поетска корелација*, 1950.
*Шпанска поезија: Есеј за методите и стилските граници: Гарсиласо, Фрај Луис де Леон, Свети Јован од Крстот, Гонгора, Лопе де Вега, Кеведо*, 1950; 2-ро издание. 1952.
*Со [[Карлос Бусоњо]], „Шест заливи во шпанскиот литературен израз: проза, поезија, театар“, 1951.
**Современи шпански поети*, 1952.
**Обраќање на свеченото отворање на академската година 1955-1956: Животот и поезијата во Фрај Луис де Леон*, 1955.
**Студии и есеи за Гонгора*, 1955.
**Антологија: Критика*, 1956.
**Антологија на шпанската поезија; Традиционална лирска поезија“, 1956.
*„Во Андалузија за време на Е: Сликовита дијалектологија“, 1956.
*„Менендес Пелајо, литературен критичар: Палинодите на Дон Марселино“, 1956.
*„Од темниот век до златниот век: Белешки и статии низ 700 години шпанска литература“, 1958.
*„Двајца Шпанци од златниот век. Латинист и поет кој живеел во Мадрид и зборувал француски јазик во средината на 16 век. Фабио во „Морално послание“: Неговите две страни во Мексико и Шпанија, 1959 година.
*„Гонгора и Полифем“ (есеј за „Полифем и Галатеа“ од Гонгора), 1960 година.
*„Италијанската книга“, 1961 година.
*„Рана пролет на европската литература: лирска, епска, романска“, 1961 година.
*„Од златното доба до овој век на акроними: Белешки и статии низ 350 години шпанска литература“, 1962 година.
*„Четири шпански поети: Гарсиласо, Луис де Гонгора, Жоан Марагал, Антонио Мачадо“, 1962 година.
*„Со Еулалија Галваријато“, За биографијата на Гонгора: Непознати документи“, 1962 година.
*Со Луис Росалес и Еулалија Галваријато, „Пролет и цвет на шпанската литература“, 1967 година.
**[[Мендез Пидал]] и шпанската култура*, 1969 година.
*„Романот на Сервантин“, 1969 година.
**Шпанска песнарка и [[Romancero]], 1969 година.
**Галичко-астуриски усни нарации. Сан Мартин де Оскос I: Спомени на детството и младоста, 1969 година.
**Околу [[Лопе де Вега|Лопе]]: [[Џамбатиста Марино|Марино]], [[Сервантес]], [[Хасинто Бенавенте|Бенавенте]], [[Луис де Гонгора|Гонгора]], Лос Кардениос*, 1972 година.
*„Фолклорната традиција и уметничкото творештво во Ел Лазарило де Тормес“, 1972 г.
**Усни наративи на галициско-астуриски на Оскос. Приказни за лековити формули и баења од Кармен де Фрејкс. Сан Мартин де Оскос“, 1977 година.
**Моралното послание до Фабио од Андрес Фернандез де Андрада. Издание и проучување*. Мадрид: Гредос, 1978 година.
*„Рефлексии за мојата поезија“, 1984 г.
**Животот на Дон Франциско де Медрано*, 1984 година.
=== Преводи ===
*Со псевдонимот на Алфонсо Донадо, [[Џејмс Џојс]], *Портрет на уметникот како млад човек*, 1926 година. 
*Песни од [[Џерард Менли Хопкинс]], 1948 година.
*Песни од [[Т. С. Елиот]], 1948 година.

== Музика и звучни снимки ==

* *Архива на зборови. Бр. 6. Мадрид: Служба за публикации на Министерството за образование и наука, 1981.
* „Песничар за страдањата на нашиот Господ. Алонсо, Д. и Галваријато, Е. (литерално издание). Мадрид: PAX, 1991.
* „Божиќна песнарка. Алонсо, Д. и Галваријато, Е. (литерално издание). Мадрид: PAX, 1991.
* „ЈУЛИЈА, Бернат. Осум поетски песни: за глас и пијано [Партитура]. Мадрид: Вистински мјузикл, 1996.
* „Поетите ѝ пеат на Девицата. Алонсо, Д. и Галваријато, Е. (литерално издание). Мадрид: PAX, 1991.
* „Евхаристиска поезија. Алонсо, Д. и Галваријато, Е. (литерално издание). Мадрид: PAX, 1991.
* „Присуство на Дионисио Ридруехо: 2-годишнина од неговата смрт: Културни настани во Националната библиотека“, 22 јуни 1977 година.

## Преводи на делото на Дамасо Алонсо

* „Есеи за шпанската литература. Минхен: Макс Хубер“, 1974
* „Деца на гневот. Кјарини, Г. (ур.). Фиренца: Валечи, 1967
* „ГОНГОРА, Л. Самоти [Самови]. Алонсо, Д. (литературно издание). Прага: Одеон, 1970
* „Деца на гневот. Риверс, Е. Л. Балтимор: Прес на Џон Хопкинс“, 1970 година
* *Pluralità e correlazione di poesia.Rostaing, M. and Minervini, V. Bari: Adriatica*, 1971
* *Poezie spaniola: incercare de metode si limite stililstice Garcilaso, Fray Luis de León San Juan de la Cruz, Góngora, Lope de Vega, Quevedo [шпанска поезија]. Маркулеску, С. Букарешти: Универз“, 1977 година
* *Söhne des Zorns: gedichte [Синови на гневот]. Берлин: Суркамп“, 1950 година
* *English Dichtung: Versuch über Methoden und Grenzen der Stilistik. Eich, C. and Reiss, I. (lit. ed.). Берн: Франке Верлаг, 1962
* *Uomo e Dio [Човек и Бог]. Макри, О. (ур. лит.). Милано: Вани Шајвилер, 1962

## Почести
* Голем крст на граѓанскиот ред на Алфонсо X Мудриот (1977)
*1981.- Докторира почесен кауза (Универзитет во Овиедо)
*1974.- Докторира почесен кауза (Универзитет во Лисабон)
*1969.- Награда за есеј (Шпанија)
*1962.- Докторира почесен кауза (Универзитет во Оксфорд)
*1961.- Докторира почесен кауза (Универзитет во Рим)
*1957.- Докторира почесен кауза (Универзитет во Фрајбург)
*1950.- Докторира почесен кауза (Универзитет во Бордо)
*1950.- Доктор *honoris causa* (Универзитет во Хамбург)
*1948.- Доктор „почесен доктор“ (Универзитет во Перу)
*1943.- Награда Фастенрат (Шпанија)
*1927.- Национална награда за литература (Шпанија)

## Награди и почести
Алонсо беше избран во Американското филозофско друштво во 1962 година. Во 1978 година, тој беше награден со Премио Сервантес, највисокото признание во шпанскиот литературен свет.

## Поврзано
*A lo divino

## Наводи

## Библиографија
* В.В. АА., *Речник на шпанската и латиноамериканската литература*. Мадрид: Алијанза Ед., ISBN 84-206-5292-X
* Оресте Макри, „Стиловите на Дамасо Алонсо“, Рим, Де Лука, 1957 година.
* Рафаел Феререс, „Пристап кон поезијата на Дамазо Алонсо“, Валенсија, Бело, 1976 година.
* Мигел Џеј Флајс, „Егзистенцијалната поезија на Дамазо Алонсо“, Мадрид: Уреднички Гредос, 1968 година.
* Ендрју Петер Дебицки, *Дамазо Алонсо*. Њујорк, издавачи на Твејн, 1970 година.
* Елси Алварадо де Рикорд, „Поетското дело на Дамасо Алонсо“. Мадрид, Едиторијал Гредос, 1968 година.
## Надворешни врски
* Spanish poet Dámaso Alonso reading from his work. 1953. PALABRA Archive, Library of Congress.
Bibliografía completa de Dámaso Alonso
* Colección de Poemas Representativos de este Reconocido Personaje Español
* 
* 
* Poemas de Dámaso Alonso
* Poeta español Dámaso Alonso leyendo de su obra. 1953. PALABRA, Biblioteca del Congreso.
* Trabajo sobre el Árbol Genealógico de Dámaso Alonso.
* Dámaso Alonso en la edición del 18 de marzo de 1979 del programa de La 2 (TVE) *[[A fondo]]*, con Joaquín Soler Serrano.

Категорија:Писатели од Мадрид
Категорија:Добитници на наградата Сервантес
Категорија:Генерација '27
Категорија:Шпански машки поети
Категорија:Шпански поети од 20 век
Категорија:Шпански машки писатели од 20 век
Категорија:Шпански филолози од 20 век