open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Иштван Бибо

мини|Иштван Бибо (1935)
мини|Гробот на Иштван Бибо во Обуда Гробишта
**Иштван Бибо** (унгарски: *István Bibó*, 7 август 1911 година, Будимпешта – 10 мај 1979 Година, во Будимпешта) бил унгарски правник, државен службеник, политичар и политички теоретичар.

## Живот
Во текот на Унгарската револуција тој дејствувал како Државен Министер за унгарската Национална Влада. Кога Советскиот Сојуз нападнаа да ја прекршат бунтовната влада, тој беше последниот Министер оставен на својата позиција во унгарскиот Парламент во Будимпешта. Наместо да избега, тој остана во зградата и го напишал своето познато прогласување, "За Слободата и Вистината", чекајки да биде уапсен од страна на полицијата

Бибо беше уапсен на 23 Мај 1957 година и осуден на доживотен затвор на 2 август 1958 година, но ослободен во 1963 година 

Бибо диплома за право од Франц Јосиф Универзитет , а подоцна предавал таму. Тој исто така се здоби со Докторат од Постдипломски Институт за Меѓународни и Развојни Студии во Женева.

## Неговите дела

* Кризата на унгарски Демократија. *Valóság* Октомври 1945 Година, (Унгарски)
* Сиромаштијата на Источно-Европските мали држави (На kelet-európai kisállamok nyomorúsága, Új Magyarország, Бп., 1946 година (унгарски) 
); Misère des petits États d ' Europe de l'Est. L'Harmattan, 1986 (out of print); Albin Michel, Париз, 1993 година, (тековното издание). 
* На Парализа на Меѓународните Институции и Лекови. Една Студија на самоопределување, Согласност меѓу Големите Сили, и Политичка Арбитража. Со Вовед од страна на Бернард Crick. На Harvester Притиснете, Hassocks, 1976. XI, 152 стр. (Англиски)
* *Демократијата, Револуција, На Само-Определување: Избрани Дела*. Edited by Károly Nagy. Преведени од страна на András Boros-Kazai. Columbia University Press, New York, 1991.
* *Уметноста на Peacemaking: Политичките Есеи на István Bibó. * New Haven: Yale University Press, 2015 Година.

## Меморија

* Бибо Награда основана во Бостон (1980).
* 5000 Форинт монета издадени од страна на Народната Банка на Унгарија (2011).

## Наводи

## Надворешни врски

* Bibo Istvan Szakkollegium 
*  Препечатени од: *На Парализа на Меѓународните Институции и Лекови*. Лондон: Harvester Притиснете, 1976, 0-85527-069-1
* István Bibó во *[[Енциклопедија Британика|Encyclopædia Британика]]*

Категорија:Грешки во предлошката „Семарх“
Категорија:Статии со надворешни врски на унгарски
Категорија:Родени во 1911 година
Категорија:Починати во 1979 година
Категорија:Никулци за Унгарци
Категорија:Членови на Унгарската академија на науките
Категорија:Луѓе од Будимпешта
Ласло Рајк

**Ласло Рајк**  (унгарски: *László Rajk*, 8 март 1909 &ndash; 15 октомври 1949) бил унгарски комунистички политичар, кој бил министер за внатрешни работи и министер за надворешни Работи. Тој бил важен организатор на унгарските комунистички сили.

## Животопис
Роден е во Сехејурдвахеј, деветтиот од единаесетте деца во семејството на Трансилванските саксонци. Неговите врски со комунизмот започнале од рана возраст, кога станал член на Комунистичката партија на Унгарија (KПУ).

Подоцна, тој бил протеран од својот универзитет поради неговите политички идеи и станал градежен работник, до 1936 година, кога тој се приклучил на *Популарниот Фронт* во шпанската Граѓанска Војна. Тој станал комесар на *Баталјонот Ракоши* на XIII Меѓународна Бригада. По пропаѓањето на Републиканската Шпанија, тој бил однесен во Франција сè до 1941 година, кога тој конечно бил во можност да се врати во Унгарија, каде станал Секретар на Централниот Комитет на Комунистичката Партија , подземно Комунистичкото движење.

Во декември 1944 година тој бил уапсен од страна на одредот на Партијата на вкрстени стрели. Тој требал да биде убиен и бил транспортиран до затворот на Шопронкохид, потоа во Германија, но посредството на неговиот постар брат, Ендре, фашистички под-секретар му го спасил животот. Ласло Рајк бил ослободен на 13 мај 1945 година.

Тој заминал дома во Унгарија и учествувал во партиската политика. Тој стана член на сите водач корпорации на партијата (MKP) и Екстемпорал Парламент. Рајк бил член на Високиот Национален Совет од 7 декември 1945 до 2 февруари 1946 година. На 20 март 1946 година тој бил назначен за министер за Внатрешни работи. Во овој период тој ја организирал приватната војска и тајната полиција на унгарската комунистичка партија. 

## Наводи

## Литература
* More than one of &#x7C;ISBN= и &#x7C;isbn= specified (помош)
* More than one of &#x7C;ISBN= и &#x7C;isbn= specified (помош)

Категорија:Родени во 1909 година
Категорија:Починати во 1949 година
Категорија:Погубени политичари
Шандор Рац

десно|мини|Шандор Рац
**Шандор Рац** (17 март 1933 – 30 април 2013 година) бил унгарски политичар.

 Рац е роден во Ходмаезовасархлеј, и гопретставувал FKGP. Тој бил познат ветеран на Унгарската револуција од 1956 година. Тој починал, на 80 години, во Будимпешта.

## Наводи

## Надворешни врски

* István Elek: *Rendszerváltoztatók húsz év után,* Маѓар Rádió Zrt. és Heti Válasz Круг - és Könyvkiadó Kft., 2009 година. стр.  162-169.

Категорија:Родени во 1933 година
Категорија:Починати во 2013 година
Категорија:Унгарски политичари
Ференц Ердеи

**Ференц Ердеи ** (24 декември 1910 година &ndash; 11 мај 1971) е унгарски политичар, кој служел како министер за Внатрешни работи во неофицијалната привремена влада на чело со Бела Миклош. По советската окупација на Унгарија, оваа влада официјално добила власт во март 1945 година.

## Комунистички период
Под комунистичка власт, Ердеи служел како министер за земјоделство во 1949-53. Како министер тој бил одговорен за повеќето земјоделски случаи во селата на Унгарија. Во јули 1953 година тој бил прогласен за министер за правда.

## Револуцијата од 1956
Ердеи станал заменик-премиер за време на Унгарската револуција во 1956 година, и исто така бил еден од водачите на унгарската делегација кои неуспешно преговарале со Советскиот Сојуз. На 3 ноември тој бил уапсен заедно со министерот за одбрана Пал Малетер, но по неколку недели Ердеи бил ослободен поради интервенција од страна на Јанос Кадар.

## Подоцнежни објави
Во 1957 година тој станал генерален секретар на унгарската Академија на Науки. Тој бил награден со Кошутовата награда двапати, во 1948 година и 1962 година. Тој, исто така бил назначен за генерален секретар на Националниот совет на фронтот на патриоти помеѓу 1964 и 1970 година.

## Наводи

Категорија:Родени во 1910 година
Категорија:Починати во 1971 година
Категорија:Членови на Унгарската академија на науките
Пал Малетер

мини|Пал Малетер
**Пал Малетер** (унгарски:  *Pál Maléter*, 4 септември 1917 – 16 јуни 1958 година) бил воен водач на Унгарската револуција од 1956.

## Животопис
Малетер е роден во унгарско семејство во Прешов, град во Шариската Општина, во северниот дел на Историски Унгарија, денешниот Прешов, Словачка. Тој студирал медицина на Универзитетот Чарлс, во Прага, пред да се пресели во Будимпешта во 1938 година, за да се вклучи на воената академија таму. Тој се борел на Источниот фронт на Втората светска војна, додека не биле заробени од страна на Црвената армија. Тој станал комунист, обучен за саботажа, се борел против Германците во Трансилванија и бил пратен назад во Унгарија.

Во 1956 година, тој бил полковник и командант на оклопена дивизија стационирани во Будимпешта кога тој бил испратен да го задиши унгарското востание, но кога стапил во контакт со бунтовниците тој одлучил да се приклучи на нив, помагајќи да се бранат Килианските Бараки. Тој бил еден од најистакнатите членови на унгарската војска, станувајќи сојузник  со бунтовниците, за разлика од владата Ракоши.

Тој стапил во добар контакт во владата, и набрзо се стекнал  со унапредување, од полковник во генерал, и на 29 октомври билназначен за министер за одбрана. На 3 ноември тој отишол за Текел, кој се наоѓа во близина на Будимпешта, да преговара со Советски воени сили, стационирани таму. Во текот на дискусиите на следниот ден, и против меѓународното право, Советските службеници го уапсиле Малетер на конференцијата и го заробиле.

Тој бил погубен заедно со Имре Наѓ и други во Будимпешта во затвор на 16 јуни 1958 година, на обвиненија за обид за соборување на унгарска народна република. Неговата прва сопруга и трите деца, се преселиле во САД, во пресрет на востанието, додека неговата втора сопруга останала во Унгарија; и двете сопруги потоа се премажиле.

Во јуни 1989 година, на годишнината од својата смрт, Имре Наѓ, Пал Малтер, три други кои умреле во затвор и шести, празни ковчези симбол за сите оние кои умреле беа формално погребани повторно во Будимпешта со цел да им  оддадат чест.

Bоровинка е именувана по него, a таа е џуџеста сорта.Малетер беше познат по неговата голема висина; според историчарот Виктор Себастиен, Малетер беше "повеќе од два метри висок", , или поточно 203 сантиметри.

## Наводи

## Литература
* 
* 

Категорија:Родени во 1917 година
Категорија:Починати во 1958 година
Категорија:Луѓе од Прешов
Категорија:Апсолвенти на Карловиот универзитет
Ференц Мјуних

**Ференц Мјуних** (унгарски: *Ferenc Münnich*; (,  – , ) — унгарски комунистички политичар кој служел како претседател на Советот на министри на Народна Република Унгарија од 1958 до 1961 година.

## Животопис
Тој служел во австроунгарската војска во Првата светска војна, и војувал на Источниот фронт. Тој бил заробен во 1915 година, а потоа бил депортиран во Томск, Сибир.

Во 1918 година, бил ослободен и се вратил во Унгарија. Тој бил член на владата Унгарската Советска Република од 1919 година.

Тој се борел во Шпанската граѓанска војна и бил комесар на Ракошиевиот баталјон на XIII Меѓународна бригада.

Тој се приклучил на Унгарската комунистичка партија во октомври 1945 година. По Втората светска војна, тој се вратил од пат и станал полициски командир на Будимпешта. Во Унгарската револуција од 1956 година, прво официјално станал дел од владата на Имре Наѓ, служел како министер за внатрешни работи од 27 до 31 октомври, а потоа побегнал во Советскиот Сојуз. Тој се вратил со Јанош Кадар на 4 ноември 1956 година, служел како министер за внатрешни работи и министер за одбрана во „Првата влада на Кадар“ држејќи ги овие позиции сè до 1 март 1957 година. Неколку месеци подоцна, тој ја организирал Работничката милиција. Во 1965 и 1967 година, бил награден со Лениновата награда на Советскиот Сојуз.

## Наводи


Категорија:Унгарски политичари
Категорија:Унгарски премиери
Категорија:Унгарски комунисти
Категорија:Претседатели на Националното Собрание на Унгарија
Категорија:Унгарски министри за внатрешни работи
Категорија:Унгарски министри за одбрана
Категорија:Народна Република Унгарија
Категорија:Унгарска револуција од 1956 година
Категорија:Носители на Орденот на Ленин
Марија Витнер

мини|Марија Витнер
**Марија Газдаг Витнер** (унгарски: *Mária Gazdagh-Wittner;* родена на 9 јуни 1937 година) е унгарска револуционерка и политичарка кој учествувала во Унгарската револуција од 1956 година.

## Ран живот
Витнер е родена во Будимпешта на 9 јуни 1937 година. Таа не го знае нејзиниот татко и нејзината мајка ја испратела неа кај негувателка. На возраст од две година таа била испратена во манастир. Во 1948 година, таа се сретнала со нејзината мајка, кој по краток период ја испраќа под државна нега. Таа го прекинува нејзиното средно училиште и почнала да работи како дактилограф и стенограф во Солнок и во Советот на Кишкунхеѓешката област. Таа родила син во 1955 година и по половина година се преселила во Будимпешта.

## 1956 револуција и последиците
Учествувала во демонстрациите на октомври 23, 1956 година и се приклучила на востаниците за време на опсадата на зградата на Маџарското радио. Таа се сретнала со Каталин Хаврила и во следните денови тие заедно помогнале во обезбедувањето на ранети. Подоцна таа станала член на Вајданхуњадската улица отпорна група и со нејзиниот придружник тие ја окупирале полициската станица на десеттата област за да најдат оружје на 30 октомври, 1956 година. Таа била ранета од страна на шрапнел на пат на 4 ноември, за време на Советската инвазија.

Таа била третирана во државната болница Петерфи Шандор. Таа се обидела да избега од окупираната земја, но таа била уапсена. По испрашувањето таа била ослободена и се обидела повторно да избега од земјата и поминала неколку недели во Австрија. Потоа таа се вратил во Унгарија и почнала да работи како неквалификуван работник. Таа била уапсена на 16 јули 1957 година и била осудена на смрт на 23 јули 1958 година. Казната била изменета во доживотен затвор од вториот апелациски суд на 24 февруари 1959 година. Таа била ослободена од затвор на Март 25, 1970.

Прво работела во шивачка соба, а подоцна и како чистач. Од 1980 година наваму, таа е попречен пензионер. По промената на политичкиот систем во Унгарија била активно вклучена во работата на разни ветерански организации од 1956 револуција. Таа беше награден со Големиот Крст со Орден за Заслуги на Република Унгарија во 1991 година.

## Политичка кариера
Витнер била избран за Член на Парламентот од Фидес националната листа во 2006 и 2010 парламентарни избори. Таа е член на Комитетот за Вработувањето и трудот помеѓу 30 мај, 2006 и 13 мај, 2010. Таа била назначена за член на Комитетот за Човекови Права, правата на Малцинствата, Граѓански и Верски Работи, на 14 Мај 2010 година.

## Наводи

Категорија:Родени во 1937 година
Категорија:Луѓе од Будимпешта
Категорија:Унгарски политичари
Категорија:Починати во 2022 година
Бела Тури-Ковач

мини|десно|200п|Бела T. Ковач

**Бела Тури-Ковач** (,  - ) е унгарски политичар, кој служел како министер за животна средина помеѓу 2000 и 2002 година. Тој е член на Националното собрание од 1998 година. Тој бил *Татко на Куќата* (најстариот пратеник) бидејќи во 2014 година тој ја отвора инаугуративната седница на Националното Собрание во 2014 година.

Во 1956 година, тој станува член на партијата на земјоделски работници и граѓани.

## Наводи

Категорија:Унгарски политичари
Црквиште

мини|257x257пкс|Парохиска црква со црквиште
**Црквиште** или **црковен двор** — оградено земјиште околу црква; црковен двор. Додека црквиштата можат да бидат која било површина на земјиште на црковна територија, историски, тие често се користеле како гробишта (места за погребување).

## Црквиштата како места за погребување
Откако парохијата воспоставила центар на христијански духовен живот, присуство на гробишта, како и кршталник, станала белег на парохиски статус. Во текот на средновековието, религиозните редови изградиле и гробишта околу нивните цркви. Така, најчестата употреба на црквиштата била како осветен закоп познат како гробишта. Гробиштата обично биле основани во исто време со изградбата на соодветно место за поклонение (кое може да потекнува од VI до XIX век) и често биле користени од оние семејства што не можеле да си дозволат да бидат погребани внатре или под самото место за поклонение. Меѓутоа, многу црквишта во Северозападна Франција и Обединетото Кралство можеби потекнуваат пред основањето на денешната христијанска црква. На пример, фортингалската тиса е древно дрво (Taxus baccata) во црквиштето на Фортингал, село во Пертшир, Шкотска. Некои луѓе мислат дека неговото присуство претполага дека таму имало дејност дури и пред да дојде христијанството во областа, но тешко е да се знае со сигурност бидејќи тисите се незгодни да се датираат точно.

Од XVIII до XIX век, Европа видела помалку црквишта користени како погребни места бидејќи немало доволно простор за нови гробови. Многу земји во Европа донеле закони да престанат да ги закопуваат луѓето во црквиштата поради здравствени причини. Им требало простор за патишта, па зеле делови од црквишта. Ова значело губење на старите гробови и надгробници. Понекогаш ги преместувале гробовите и надгробниците. Другпат, се ослободиле од надгробниците за да го направат просторот да изгледа како парк или да го олеснат косењето на тревата. Во еден случај во Соединетите Држави, надгробници од црквиште во Питсбург биле користени за изградба на дел од црква педесет години по последниот погреб. Подоцна, црквиштето станало паркиралиште. Било заборавено сѐ додека државата не го купила земјиштето за магистралата 279 и нашла 727 гроба.

## Екологија
Црквиштата често остануваат исти долги години, што ги прави посебни места за растенијата и животните што се таму долго време.

## Библиографија

* 

## Наводи

## Надворешни врски
Хрватска кујна

[мини|Месо од [Меѓимурска жупанија, северна Хрватска]]
мини|Јастог од дел на Далмација
**Хрватската кујна** е хетерогена и е позната како кујна на региони, бидејќи секој регион на Хрватска има своја посебна кулинарска традиција. Неговите корени датираат од дамнешните времиња. Разликите во изборот на храна и начините на готвење се најзабележителни во континенталните и во крајбрежните региони. Копнената кујна е повеќе карактеризирана од претходните Словени и неодамнешните контакти со соседните култури—унгарски и турски, со користење на маст за готвење, и зачините, како црн пипер, пиперка и лук. Крајбрежниот регион го носи влијанието на грчката и Римската кујна, како и на подоцнежната Средоземната кујна, особено италијанска (Венецијанскa). Крајбрежните кујни користaт маслиново масло, и билки и зачини како што се рузмарин, жалфија, ловоров лист, оригано, риган, цимет, карамфил, оревче, лимон и кора од портокал. Народното традиционално готвење е засновано на креативни варијации на неколку основни состојки (житарици, млечни производи, месо, риба, зеленчук, ореви) и процедури во готвењето (варење, пржење, печење), додека буржоаската кујна вклучува повеќе комплицирани процедури и употреба на избрани билки и зачини. Сувомеснатото е дел од хрватската кулинарска традиција во сите региони. Храната и рецептите од другите поранешни југословенски земји се исто така популарни во Хрватска.

## Јадења од месо

* Специјалитетите од скара се наречени *роштиљ*, оние што се печени се нарекуваат *ражња*
* *pod pekom* значи дека садот е ставен во камена рерна под метален капак. Готвачот става топол јаглен на капак, така што оброкот е варен полека во својот сок. Специјалитетите варени *pod pekom* вклучуваат јагнешко, телешко, и октопод.

## Чорби
[мини|[Гулаш е многу популарен во поголемиот дел на Хрватска]]
Чорбите со зеленчук со мала количина на месо или колбаси се сметаат како здрав, традиционален оброк. Павлака (во Северна Хрватска) или маслиново масло (на брегот) може да се додаде на чинијата само пред сервирање. Чорбите со месо често се подготвени од страна на мажите во отворен простор. Во Далматинската урбана кујна, зачините како што се цимет и каранфил, суви сливи, суви смокви, јаболка и друго овошје понекогаш се додаваат во чорбите со месо.

## Тестенини
Тестенините се најпопуларни во хрватската кујна, особено во регионот на Далмација. *Manistra na pome* (тестенини со сос од домати) е главен. Други популарни сосови вклучуваат крем сос од печурки, сос со мелено месо и многу други. Свежи тестенини се додаваат во супи и чорби, или подготвени со сирење, зелка, дури и со ореви или семе од афион. 

## Литература
* "Hrvatska za stolom – mirisi i okusi Hrvatske", Ivanka Biluš et al., Zagreb:Alfa, Koprivnica: Podravka, 1996, 192 p., illustrated in color, (Biblioteka Anima Croatarum, 2) 
*"Hrvatska vina" (Croatian wines), Fazinić Nevenko, Milat Vinko, illustrated, 159 p., 1994, 

Категорија:Балканска кујна
Категорија:Хрватска кујна
Категорија:Средоземна кујна
Велшки лак

thumb|350px|Англиски лак
**Велшки (англиски) лак** е оружје кое во средниоти век ја променило техниката на војување. Потекнува од Велс. Големината му е околу 2 метри, со затегнувањето на тетивата  на посебен начин драстично ја подобрил пробојноста на стрелата исфрлена од овој лак. Лакот се затегнувал на тој начин што долниот дел на лакот се ставал во посебно лежиште, лакот стоел во вертикално во однос на земјата, а стрелецот по потреба би скокнал и би го дофатил другиот крај на лакот и со својата тежина би го свиткал и би ја зафрлил тетивата. Стрелата можела на 50 метри да го пробие  оклопот кој го носеле тогаш непобедливите коњаници. Велшкиот лак бргу ги исфрлил од употреба големите и тешко подвижните оклопи, кои сега станале и многу ранливи.

## Поврзано
* Битка кај Креси
* Список на оружја во средниот век

## Наводи

Категорија:Лак (оружије)
Категорија:Велс
Композитен лак

десно|мини|Хунски композит
**Композитен лак** е оружје кое е направено од повеќе слоеви на различни материјали. Различните материјали се ставани по одреден ред, согласно  со нивните особини. Материјалите отпорни на компресија (еленски рог или тисовина) се користени за внатрешниот дел на лакот (дел кој е свртен кон стрелецот кога стрела), додека материјалите кои се отпорни на напрегање (оревина) користени се за изработка на надворешниот дел (делот кој е свртен од стрелецот кога стрела).

Првите композитни лакови се појавиле во Источна Азија. Хунскиот лак е препознатлив пример за композит. Слоевите на композитните лакови правени пред 20 век составувани се со помош на туткал. Дизајнирани се така да отпуштаат голема сила за својата големина.

Композитните лакови честопати ги користеле турски и монголски коњаници, и други номадски племиња од Азија. Монглоската војска се састоела од лесна коњаница опремена со композити и многу брзи коњи.

Модерните композитни лакови се прават од дрво, пластика и фиберглас. На нив негативно делуваат промената на времето и влагата.

Композитните лакови пружаат голема сила во однос на нивната големина. Некои монголски лакови биле во состојба да произведат сила од 60 кг, што е иста сила која ја развива англискиот долг лак кој бил двојно поголем.

Турците, Монголците и многу номадски племиња ја користеле воената тактика на масовно испалување на стрели од повлекување. Монголците биле познати по тоа што испалувале стрели седејќи на коњот наназад.

## Поврзано
* Список на оружја во средниот век

## Наводи

Категорија:Лак (оружје)
Западен Кавказ

[мини|исправено=1.2|Поглед на Западниот Кавказ од врвот Табунаја кај [Краснаја Пољана, Сочи.]]
**Западен Кавказ** — западниот дел на Кавказот во јужна Русија, од Црното Море до планината Елбрус.

## Светско наследство
мини|исправено=1.2|Маркотх — еден од најзападните ограноци на Голем Кавказ.
Подрачјето кое го опфаќа крајниот западен раб на Кавкаските Планини е прогласено за светско наследство на УНЕСКО. Ова се пределите 50&nbsp;км на север од градот Сочи и важи за единствената поголема планина во Европа поштедена од значајно човечко влијание. Нејзините живеалишта се исклучително разновидни во однос на малата површина, опфаќајќи од низини до ледници.

## Биосферен резерват
Во Западниот Кавказ се наоѓа и **Кавкаскиот државен природен биосферен резерват**) заштитен од државата во 1924 г. Опфаќа подрачја од Краснодарскиот крај и републиките Адигеја и Карачаево-Черкесија. Создадена е со цел да се заштитат огромните примероци на кавкаската ела (*Abies nordmanniana*) високи по 85&nbsp;м кои се сметаат за највисоките дрва во Европа. Тука се врбојуваат и извонредните шуми од тиса (*Taxus baccata*) и зеленика (*Buxus sempervirens*) околу Сочи.

Околу една третина од високогорски растенија на Западниот Кавказ се ендемски. На подрачјето е сместен и Националниот парк Сочи.

Западниот Кавказ бил живеалиште на кавкаскиот бизон сè до отстрелот на последната единка 1927 г. од ловокрадци. По неколку децении бизонот е повратен во областа, делумно вкрстен со американскиот бизон.

### Востановување на персискиот леопард
Во 2009 г. во Националниот парк Сочи е создаден центар за повраток на персискиот леопард со единки донесени од Туркменистан и Иран.

Во 2012 г. во паркот се доведени два леопарда од зоолошката градина во Лисабон. Следната година двојката добила млади, кои потоа се пуштени во дивината.

## Поврзано
* Кавказ
* Краснодарски крај

## Наводи

## Надворешни врски

* Светско наследство: Западен кавказ — УНЕСКО 
* Западен Кавказ — Фонд за заштита на природното наследство 
* Кавкаски резерват  

Категорија:Кавказ
Категорија:Планински венци во Русија
Категорија:Географија на Краснодарскиот крај
Категорија:Сочи
Категорија:Шуми во Русија
Категорија:Биосферни резервати во Русија
Категорија:Светско наследство во Русија
Дихтау

**Дихтау** (, ) — планина во републиката Кабардино-Балкарија, Русија чиј врв лежи на само 5&nbsp;км северно од границата со Грузија. Ова е втора планина по висина на Кавказот, по Елбрус и втора по висина во Европа. Името ѝ доаѓа  туркискиот поим *дик даг* со значење „остра планина“.

## Пристап
Најдобриот пристап е од север (од руска страна). До селото Безенги се доаѓа од Наљчик (Кабардино-Балкарија) со јавен превоз кој сообраќа поретко; од ова место се изнајмува теренско возило до алспкиот логор „Безенги“ на висина од 2.180&nbsp;м. Од логорот потребни се два дена за да се дојде до базата на искачување (шаторскиот логор).

## Искачувачки правци
Ова е еден од највеличествените врвови на Кавказот кој гледа кон Ѕидот Безенги спроти истоимениот ледник. Првпат е освоен во 1888 г. од А. Мамери и Х. Царфлу преку Југозападниот Срт, иако денес искачувањето се одвива по Северниот Срт со тежина од 4Б според руската класификација.

Почнувајќи од Мисескош, до сртот се доаѓа најпрвин преку Западниот Срт на Мисестау, продолжувајќи кон шаторскиот логор крај висечки ледник кој се спушта од Северниот Срт на Дихтау, на 4 часа од Мисескош. Потоа се преминува длабоко всеченото седло помеѓу Мисестау и Дихтау, па се следи Северниот Срт сè до највисоката точка. Од шаторскиот логор потребни се два дена до врвот, а по Северниот Срт има неколку добри места за логорување.

## Наводи

## Надворешни врски

*  
*  Дихтау — SummitPost 
* Дихтау — Tourenwelt.info 

Категорија:Кавказ
Категорија:Географија на Кабардино-Балкарија
Категорија:Седум втори врвови
Категорија:Петилјадници
Ајмауден

**Ајмауден** () — пристаништен град во холандската покраина Северна Холандија и е главен град во општина Велсен. Градот се наоѓа на вливот на Северноморскиот Канал до Амстердам, и се наоѓа на околу 17 километри  јужно од Харлем.

Внатрешната капитализација во правописот на градот е затоа што ИЈ е диграф на холандски јазик, и затоа понекогаш се смета дека е лигатура, што претставува едно писмо.
Пристаништето на Ајмауден е пристаниште за длабоки води, прилагодено за целосно оптоварени бродови Панемакс, и четврто пристаниште на Холандија

## Белешки

## Наводи
;Цитати

;Библиографија
* 
* 

## Надворешни врски
* 

Категорија:Пристанишни градови на Северното Море
Категорија:Населени места во Северна Холандија
Категорија:Пристанишни градови во Холандија
Категорија:Населени места основани во 1876 година
Катрин Денев

мини|Ктерина Данев
**Катрин Денев** (; Париз, 22 октомври 1943) е францускa глумица. Се смета за еден од најголемите француски глумици на сите времиња.

Добитничка е на бројни награди, меѓу кои и две Награди Цезар за најдобра женска улога, Куп Волпи Првенство во Венеција филмски фестивал и Сребрена мечка за најдобра глумица во филмот на фестивалот во Берлин. За нејзината улога во филмот*[[ Убавицата на денот]]* била номинирана за наградата БАФТА за најдобра глумица во водечка улога, за нејзината улога во филмот *Индокина* за наградата Оскар за најдобра глумица во водечка улога.

## Животопис
Денев е родена 22 октомври 1943 во Париз како Катрин Фабјен Дорлеак. Нејзинте родители, татко Морис Дорлеак и мајка Рене Симоно, исто така  биле глумци. Денев има две сестри, Франсоаз (1942−1967), со која играла во филмот *Госпоѓицата од Рошфора*, и Силви, као и полусестра Даниел, чиј татко е глумецот Еме Кларион. Денев посетувала католички училишта.

## Личен живот
По мајчиниот француски, Денев течно говори италијански и англиски, а се служи и со германски јазик.

Денев од 1965 до 1972 година била во брак со фотографот Дејвид Бејли, ама немале деца. Потоa  била во долгогодишна врска со режисерот Роже Вадим, со кој добила син Кристијан, и глумецот Марчело Мастројани, со кој добила ќерка Кјара.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Париз
Категорија:Родени во 1943 година
Категорија:Француски глумци
Категорија:Живи луѓе
Донецка Република

Терминот **Донецка Република** може да се однесува на:

* Донецко-Кривирошка Советска Република — самопрогласена република во Руската СФСР во 1918 г.
* Донецка Република (политичка партија) — политичка партија
* Донецка Народна Република — самопрогласена држава во Источна Европа.
Мајстор Екхарт

**Мајстор Екхарт** или **Екхарт Хоххајмски** (, 1260 - 1328) — германски доминиканец и филозоф-мистичар.

## Животопис

## Филозофски погледи
Екхарт сметал дека човекот може да ја спознае само негацијата, но никогаш не може да ја спознае каквоста на врховната реалност. Според него, „во меѓувреме, човекот не може да знае што е Бог, дури и кога одлично би знаел што не е Бог... Така, задоволен со ништо, духот тежнее кон највиското до сите добра.“ Понатаму, тој вели: „Божественото Едно е негација над негациите, одрекување над одрекувањата... Секое суштество содржи негација: тоа негира дека постои она другото.“ Оттука, според Екхарт, Бог е „апсолутно Ништо“, т.е. тој тврдел дека Бог му се открил на Мојсеј со „апсолутно ништо“. Екхарт тврдел дека крајната цел во верата е соединувањето со Бога. Според неговите зборови: „Ако сум преобразен во Бога и ако тој ме соедини со себе, тогаш низ живиот Бог нема разлика меѓу нас... Некои луѓе замислуваат дека ќе го видат Бога, дека ќе го видат како тој да стои онде, а тие овде, но не е така. Бог и јас - ние сме едно. Спознавајќи го Бога, јас го внеусвам во себе. сакајќи го Бога, јас продирам во него.“

## Надворешни врски
* Eckhart Triebel: Meister Eckhart und seine Zeit (Мајстор Екхарт и неговото време - германски)
* Eckhart Triebel: Meister Eckhart Bibliographie seit 1995 (Библиографија на мајстор Екхарт од 1995 година)

## Наводи

Категорија:Германски филозофи
Категорија:Христијански филозофи
Категорија:Средновековни филозофи
Категорија:Христијански мистици
Категорија:Членови на Доминиканскиот ред
Категорија:Родени во 1260 година
Категорија:Починати во 1328 година
Алер

**Алер** () — река во сојузните покраини Саксонија-Анхалт и Долна Саксонија, Германија, која има должина од 260 километри. Реката претставува југоисточна и десна притока на реката Везер.

## Потекло на името

Името на реката првпат било забележано во 781 година како „Алера“ (*Alera*), во 803 година како „Елера“ (*Elera*), а во 1096 година како Алара (*Alara*). Неговото значење има две можности:

# Скратен облик на „Елераха“, каде „Елер“ на старогорногерманско (**olisa*) или прасловенски (*olsa*) означува евла, што е стар збор често користен за означување на реките. Името на дрвото на долногермански преминало како „Елер“ (*Eller*), што е многу близу до зборот „Алер“. Поради тоа, Алер може да означува како „вода на евла“, што веројатно било дека бреговите на реката биле покриени со евли, кои вообичаено сакаат влажни места.
# Во системот на Ханс Крае на стара европската хидрономија, старото име за Алер, „Алара“ (*Alara*), е пример на група на речни имиња со коренот „ал-“, што е вообичаено низ Европа и според него доаѓа од индоевропскиот корен „ел-/ол-“, што означува „тек“. Слична поврзаност може да биде за реките како Алстер.

## Притоки
### Реки

Најважни притоки на Алер од неговата лева јужна страна се од планинскиот масив Харц, како што е Окер близу Миден (Алер), Фузе во Целе и Лајне близу Швармштет. Ако Лајне се смета за извор на Алер, тогаш вкупната должина на реката изнесува 346 километри.

Од десната страна, кон Алер се влеваат помали реки претежно од Линебуршкото Поле. Вредни за споменување се Клајне Алер близу Вајхаузен, Изе во Гифхорн, Лахте источно од Целе (близу Лахтехаузен), Ерце близу Винзен (Алер), Мајсе близу Ходенхаген и Беме близу Ретем.

### Потоци на Горен Алер

Горен Алер има бројни потоци помеѓу неговиот извор и Миден:

### Потоци на каналот Алер

Каналот Алер тече паралелно со Горен Алер помеѓу Волфсбург и Гифхорн. Каналот бил изграден во средината на  век за да го намали ризикот од поплави. Кон него се влеваат следниве потоци:

### Потоци на Долен Алер

Од лево, следниве мали реки и потоци се влеваат во Алер: Алпе и Велпе близу Ретем, Лерде близу Кирхлинтелн-Хоенаферберген, Гобах близу Ферден-Ајце и пред вливот во Везер, Халзе близу Ферден-Дауелзен.

## Наводи

## Надворешни врски

* Долина Алер


Категорија:Реки во Саксонија-Анхалт
Категорија:Реки во Долна Саксонија
Додаток во исхрана

мини|десно|Додатоци во исхраната
**Додаток во исхрана** во својот состав содржат една или повеќе од долу наведените супстанции: витамин, минерал, аминокиселина, билка или дел од растение, диететска супстанција за надополнување на исхраната со зголемување на вкупниот диететски внес (пр. ензими или ткива од органи или животни), концентрат, метаболит, конституент или екстракт.

Производите кои припаѓаат на групата додатоци во исхраната во означувањето не смеат да содржат тврдења кои сугерираат дека производот е наменет за третман, превенција или лекување на специфична болест или состојба.

Индустријата на додатоците во исхраната се проценува на $37 милијарди во 2015 година, при што повеќе од 50,000 различни производи ги има во промет во САД, и околу 50% од возрасните Американци конзумираат додатоци во исхраната. Мултивитамините се најчесто користените додатоци во исхраната.

## Наводи

Категорија:Додатоци во исхраната
Виљуј

**Виљуј** (; ) — река на Средносибирската Висорамнина, најдолга притока на Лена. Долга е 2.650&nbsp;км и тече претежно низ Јакутија, со помал дел во Краснојарскиот крај. Сливот се протега на површина од . Просечниот истек во устието изнесува .

## Течение
Извира во Евенкија и протекува на исток, набргу навлегувајќи во Јакутија. Потоа свртува на југ и југоисток, а потоа на исток, па се влева во Лена кај Сангар, околу 350&nbsp;км низводно од градот Јакутск. На запад од Виљуј и Чона се простира сливот на Долна Тунгуска Река.

## Притоки
Поважни притоки на реката Виљуј се следниве:
;Десни
* Улахан Вава
* Чиркуо
* Чона 
* Чибида
* Улахан Ботуобуја
* Очугуј Ботуобуја
* Бапагај

;Леви
* Ахтаранда 
* Игијата
* Марха
* Тјукјан
* Тјунг

## Населени места
Сливното подрачје на Виљуј е мошне слабо населено. Во поречието се среќаваат малите населени места Виљујск, Верхневиљујск, Сунтар и Њурба.

## Историја
Реката за првпат се споменува во XVII век во врска со освојувањето на Сибир. Во 1634 г. Козаците под водство на Шахов изградиле зимска населба во спојот на реките Виљуј и Ткукјан. Оваа населба служела како управно седиште на подрачјето неколку децении, по што е преместена 45&nbsp;км низводно по Виљуј, каде во 1773 г. е основана утврдената населба Оленск (денешен Виљујск).

Во 1950-тите во околината на реката се откриени лежишта на дијаманти, на далечина од 700&nbsp;км од устието. Ова довело до создавањето на рударскиот коп „Мир“, заедно со пристапни патишта и аеродром, како и редица брани за напојување на рудничките погони.

## Наводи

## Надворешни врски

* Виљуј — Енциклопедија Британика
* А. Гаврилов, Виљуј , Голема руска енциклопедија, 2001 г. 

Категорија:Реки во Јакутија
Категорија:Реки во Краснојарскиот крај
Категорија:Ленски слив
Оптимизација на друштвени медиуми

**Оптимизација на социјални медиуми** (**SMO**) е употребата на голем број продажни места и заедници за да генерираат публицитет на зголемување на свеста на производите, услужниот бренд или настан. Видови на социјални медиуми кои се вклучени RSS ги вклучуваат, социјални вести и селектирај обележувачи мрежни места, како и мрежните места за социјално вмрежување, како што се Фејсбук, Твитер, мрежни места за споделување и страници за блогирање. SMO е сличен на пребарувачот за оптимизација, со цел целта е да генерира веб сообраќај и да ја зголеми свеста за мрежно место. Општо земено, оптимизацијата на социјалните медиуми се однесува на оптимизирање на мрежно место и на нејзината содржина за да се охрабрат повеќе корисници да користат и споделуваат врски до мрежната страница преку социјалните медиуми и мрежните места за мрежно поврзување. SMO исто така се однесува и на софтверски алатки кои го автоматизираат овој процес, или на веб-експерти кои го преземаат овој процес за клиентите.

Целта на SMO е стратешки да создаде интересни онлајн содржини, почнувајќи од добро пишан текст до примамливи дигитални фотографии или видео клипови, кои ги поттикнуваат и ги наведуваат луѓето да се вклучат со мрежно место, а потоа ја делат оваа содржина, преку својата веб-линк, со своите социјални медиумски контакти и пријатели. Вообичаените примери за ангажирање на социјалните медиуми се "вкус и коментирање на мислења, рекетирање, вградување, споделување и промовирање содржини". Оптимизацијата на социјалните медиуми е исто така ефикасен начин за спроведување на управување со онлајн репутација (ORM), што значи дека ако некој објави лоши прегледи на бизнис, SMO-стратегијата може да осигури дека негативната повратна информација не е првата врска што треба да се појави во списокот на пребарување резултати од моторот.

Во 2010-та, со мрежните места на социјалните медиуми кои го преземаа телевизијата како извор за вести за младите, новинските организации сè повеќе се потпираат на платформите за социјални медиуми за генерирање на веб сообраќај. Издавачите како "Економист" вработуваат големи тимови за социјални медиуми за да ги оптимизираат своите онлајн постови и да го зголемат сообраќајот , додека другите главни издавачи сега користат напредна технологија за вештачка интелигенција (АИ) за да генерираат поголеми количини на веб сообраќај .

## Наводи

Категорија:Семрежни поими
Категорија:Социјални медиуми
Медиумска реклама

**Медиумска реклама** е рекламирање на мрежни места, апликации или социјалните медиуми преку банери или други на формати направени од текст, слики, блиц, видео и аудио. Главната цел на медиумското рекламирање е да достави општи реклами и бренд пораки до посетителите на мрежното место.

Според e-Маркетер, Фејсбук и Твитер ќе земат 33 отсто од прикажаното рекламирање на потрошувачката на пазарот до 2017 година.. Рекламните кампањи на Google достигнувааат 80% од глобалните корисници на интернет. Исто така, рекламното компјутерско рекламирање ја засени рекламата за пребарување во 2014 година, со трошење на мобилни реклами за престигнување на медиумот во 2015 година

## Наводи

Категорија:Семрежно рекламирање
Категорија:Електронска трговија
Војна за Чако

**Војната за Чако** (1932–1935; , ) бил вооружен судир помеѓу Боливија и Парагвај за превласт и контрола на северните делови на слабонаселениот регион Гран Чако во Јужна Америка. Во тогашно време се сметало дека регионот е богат со нафта. Оваа војна во книжените кругови се нарекува и „Војната за жед“ бидејќи битките се одвивале во полусушни предели.

Војната за Чако е една од најкрвавите војни во Јужна Америка во 20 век и се одвивала помеѓу двете најсиромашни јужноамерикански држави во тоа време, а воедно и двете држави кои изгубиле своја територија во минатото за сметка на соседите. Двете држави се без излез на море и имале потешкотии за внесување на оружје преку соседните држави. Боливија имала и дополнителен проблем со слабата внатрешна комуникација во државата. Иако Боливија имала подобро опремена и обучена армија, сепак сплетот на настаните резултирале со победа на Парагвај. Војната завршила со мировен договор, со кој две третини од оспорената територија им припаднале на Парагвај.

## Литература
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Наводи

## Надворешни врски

*  Руски придонес за војната за Чако 
* Тамањо, Густаво Адолфо (2008). ''Заборавена историја: Тенкови во војната за Чако''— 
* Слики од парагвајски топовници 
* Боливиски воени пловила — 

Категорија:Војна за Чако
PerkZ

** Лука Перкович ** познат како Perkz, е хрватски League of Legends играч кој игра позиција "мид лејнер" за G2 Esports од EU LCS. Прво го користел името Rookie на пролетниот Split на EU LCS 2016.

## Каријера

### 2014 Сезона

Perkz се приклучил во GSI Gaming во средина на сезоната, и играл заедно со P1noy и Hiiva, меѓу другите. Со тимот се натпреварувал на DreamHack Summer 2014, низ кој не ја поминал групната фаза. Perkz исто така победил EpicGear Cup 16 и стигнал до второ место во EpicGear Cup 17 со тимот пред распаѓањето после една година. Тој беше еден од најдобрите "мид лејнери" во светот и ја "бркал" титулата на Faker. "Ако некогаш би посакал, треба, бидејќи тоа е обврска" - Perkz.

### 2015 сезона
На почетокот на сезоната, PerkZ се придружил на екипата Gamers2. Тој учествувал на четвртиот интернационален турнир со екипата а потоа во квалификациите за пролетниот Split со истите играчи како beansu, Obvious, Kobbe и kaSing, тие биле победени само од Team Nevo во финалето на квалификациите. А потоа се придружува на тимот Millenium.

Со Millenium, PerkZ и екипата завршиле како втори во Gamers Assembly 2015. PerkZ престана да игра со тимот пред DreamHack Tours 2015 за време на испитите. Не долго после тоа, PerkZ официјално го напушта тимот.

На почетокот од следниот месец PerkZ се враќа во Gamers2, кои се задржале на нивниот Challenger Series за EUCS Summer Season. Во октомври, Gamers2 го промениле името во G2 Esports.

### 2016. Сезона

G2 Esports брзо си го одржале зборот и влегле во LCS, Perkz сè уште останал "чудовиште" на мид лејн, константно било изедначено за прво место во првите недели, понекогаш со H2k понекогаш со Vitality, до крајот на split кога тие го задржале првото место без конкуренција. Со четвртфиналето, во плејофот се покажале силни, од кога ги поразиле Fnatic и Origen со резултат 3-1 за да ја победат сезоната и да си ја осигураат поканата во 2016 Mid-Season Invitational.

Одејќи низ MSI, G2 Esports ги гледале како фаворити не за освојување, но за второ место зад корејската екипа SK Telecom T1. G2 Esports ги изгубиле првите четири игри од "робин" рундата и завршиле на петтото место.

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1998 година
Фибриларни белковини

**Фибриларните белковини**, познати и како **склеробелковини**, претставуваат еден од трите главни типа на белковини (заедно со глобуларните и мембранските белковини). Постојат многу натсемејства на фибриларни белковини вклучувајќи ги кератинот, колагенот, еластинот, и фиброинот. Улогата на склеробелковините е поврзана со заштита и поддршка, формирање на сврзно ткиво, тетиви, коскени матрици, и мускулни влакна (миоцити).

## Биомолекуларна структура
мини|440x440px|Тројна завојница на тропоколаген|алт=
Склеробелковините се изградени од долги белковински филаменти, кои имаат облик на прачки или жици. Тие претежно претставуваат структурни или складишни белковини, кои обично се инертни и нерастворливи во вода. Склеробелковините главно се јавуваат како агрегати, поради хидрофобноста на страничните аминокиселински ланци кои штрчат на површината од молекулата. Нивните молекули се меѓу најголемите белковински молекули, како, на пример, титинот, кој е најголемата белковина воопшто, со околу 30.000 аминокиселински остатоци во составот на неговата молекула.

Пептидната низа на една фибриларна белковина често има ограничен број на видови на аминокиселински остатоци, кои се повторуваат; тие може да се формираат невообичаени вторични структури, како што е колагенската завојница. Нивните структури многу често поседуваат вкрстени врски помеѓу полипептидните синџири (на пример, cys-cys дисулфидни врски меѓу кератинските синџири).

Склеробелковините не денатурираат толку лесно како глобуларните белковини.

Мирошников et al. (1998) се меѓу истражувачите кои се обиделе да синтетизираат фибриларни белковини.

## Поврзано

* Структура на белковините
* Вторична структура на белковините
* Глобуларни белковини
* Мембрански белковини

## Наводи

Категорија:Молекуларна биологија
Категорија:Белковини
Категорија:Белковини по структура
Категорија:Структурни белковини
Рудници и железарница „Скопје“

**Рудници и железарница „Скопје“** – поранешен металуршки комплекс за добивање и преработка на железо и челик. Комплексот има најголема површина за преработка во црната металургија во Македонија. 
## Историја
Проектиран е од 1959 година, граден од 1961 година, а работи од 1967 година. Изградени погони: Топилница (за производство на сурово железо во 5 електропечки, секоја со капацитет од 20 до 30 МЊ); Челичарница (за рафинирање на железото до нискојаглероден челик); Валавница за слабови и лимови (т.н. Топла валавница); Валавница за тенки ленти (т.н. „Полуконти“) и Ладна валавница (во која се врши и топло поцинкување и пластифицирање на дел од лентите); Енергетика и др. Рудниците во Осломеј и Дамјан, поради лошиот квалитет на железната руда се затворени во втората половина на 1980-тите, а Топилницата во почетокот на 1990-тите години. Првобитно е замислено производство од 400.000 т годишно, но подоцна варирало. Челикот е произведуван најнапред во претворач, а денес исклучиво во електропечка. Најпродуктивен период е од 1973 до 1987 година. Со приватизирањето на одделни погони, од 2000 година. наваму, производството повторно заживува. Во рамките на МАКСТИЛ, со претопување на отпадно железо во електропечка и постојано инвестирање во зголемувањето и модернизирањето на производството, како и заштитата на животната средина, производството ги надминува претходните рекорди. Во рамките на „Митал“ продолжува производната програма на Ладна валавница, посебно поцинкувањето на ленти. Во „Скопски легури“ се произведуваат фероманган и други феролегури, додека делот „Енергетика“ работи во состав на „ЕЛЕМ“ (дел од поранешното Електростопанство на Македонија). Со ваквото заживување на компаниите-наследнички на Рудници и железарница „Скопје“, овој сегмент станува значаен во вкупната индустриска и извозна активност во РМ.

## Галерија

## Наводи


Категорија:Металуршки претпријатија од Македонија
Категорија:Појавено во 1957 година во Македонија
Пилкомајо (река)

**Пилкомајо** (шпански: *Pilcomayo*, кечуански: *Pillkumayu* или *Pillku Mayu*, *pillku* „црвена“, *mayu* „река“, , гварански: *Ysyry Araguay*) е река во централна Јужна Америка. Со своите 1.100 километри, Пилкомајо е најдолгата западна притока на реката Парагвај.  При својот тек, реката се дели на двa дела, северен и јужен, кои понатака пак се спојуваат во долниот тек на реката.

Пилкомајо извира во падините на Андите во департманот Оруро, источно ов езерото Попо во Боливија. Реката Качи Мају се смета за извориште на реката Пилкомајо. Реката се вика Качи Мају сè до спојот со реката Чилава, а понатака заедничното име им е Пилкомајо. Од спојот на реките па понатака реката тече низ департманите Чукисака и Тариха во Боливија, па потоа продолжува во покраината Формоса во Аргентина и потоа преминува во Гран Чако со што се формира границата помеѓу Аргентина и Парагвај. Во близина на главниот град на Парагвај, Асунсион, реката Пилкомајо се влева во реката Парагвај.

## Население
Басенот на реката е дом на околу 1.5 милиони луѓе, од кои околу 1 милион во Боливија, 300.000 во Аргентина и 200.000 во Парагвај

## Наводи

## Литература
*Kerr, Graham. A Naturalist in the Gran Chaco. Cambridge: Cambridge UP, 1950.
*Pilcomayo River. (2010). In Encyclopædia Britannica. Retrieved January 18, 2010, from Encyclopædia Britannica Online: http://www.britannica.com/EBchecked/topic/460371/Pilcomayo-River
*W. H. Strosnider, F. Llanos, R.W. Nairn: ''LEGACY OF NEARLY 500 YEARS OF MINING IN POTOSÍ, BOLIVIA: STREAM WATER QUALITY''  (pdf) - conference paper at the *2008 National Meeting of the American Society of Mining and Reclamation. New Opportunities to Apply Our Science*, June 14–19, Richmond, VA.

Категорија:Реки во Боливија
Категорија:Реки во Парагвај
Категорија:Реки во Аргентина
Категорија:Притоки на реката Парагвај
Категорија:Погранични реки
Категорија:Меѓународни реки во Јужна Америка
Леарница

**Леарница** е фабрика која произведува метални одлеаноци. Металите се фрлаат во облици со топење во течност, истурање на метал во калап, и отстранување на материјалот од мувла или кастинг по металот сè додека не се зацврсти додека се лади. Најчести преработени метали се алуминиум и леано железо. Сепак, други метали, како што се бронза, месинг, челик, магнезиум и цинк, исто така се користат за производство на одлеаноци во леарници. Во овој процес, може да се формираат делови од посакуваните форми и големини.Во Македонија производствени погони ладна и топла валавница (денес приватизирани) во рамки на металуршкиот индустриски комбинат Рудници и железарница „Скопје“, како и леарницата во поранешнен Металски Завод - Тито.

## Наводи

Категорија:Индустрија
Лим

[мини|Листовите од не’рѓосувачки челик Nirosta ја покриваат зградата на [Крајслер (зграда)|Крајслер]]
мини|Микроскопско приближување на лесен челичен лим.
**Лим**, **ламарина**, **тенеќе**, **тенекија** или **плех** — метал формиран од индустриски процес во тенки и рамни парчиња. Лим металот е една од основните форми кои се користат во браварската обработка и може да се исечат и свиткуваат во различни форми. Безброј секојдневни објекти се фабрикувани од лим. Дебелината може да варира значително; екстремно тенки листови се сметаат за фолија или лист, а парчињата подебели од 6&nbsp;mm (0,25 инчи) се сметаат за плочки челични или "структурни челични".

Лимот е достапен во рамни парчиња или извиткани ленти.Намотките се формираат со водење на континуиран лим од метал преку ролна. .

## Наводи

* 
* 

Категорија:Индустриски метал