open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Греамова Земја

[мини|десно|280п|Северот на Грамовата Земја и околните острови.<br>'''1'''&nbsp;[Антарктички Полуостров, **2**&nbsp;Џејмс Росов Остров, **3**&nbsp;Дирвил, **4**&nbsp;Жоанвил), **5**&nbsp;Данди, **6**&nbsp;Сноу Хил, **7**&nbsp;Вега, **8**&nbsp;Симор, **9**&nbsp;Андерсон, **10**&nbsp;Полет, **11**&nbsp;Локјер, **12**&nbsp;Орелски Остров, **13**&nbsp;Јохансен, **14**&nbsp;Бренсфилд, **15**&nbsp;Астролаб, **16**&nbsp;Тауер]]
мини|десно|Марта од Фолкландските Острови од 1944 г. препечатена за употреба на Греамовата Земја.
**Греамова Земја** () — крак на Антарктичкиот Полуостров северно од линијата што ги поврзува ’ртовите Џереми и Агасис.

Наречена е по британскиот поморски офицер Џејмс Греам, Прв лорд на адмиралштабот во времето на истражувањето на нејзината западна страна од Џон Биско во 1832 г. Теирторијалните граници се водат според договорот меѓу комисиите за антарктички имиња на Британија и САД од 1964 г., каде воедно е усвоено името „Антарктички Полуостров“ за главниот поулостров на Антарктикот, како и Палмерова Земја за неговиот јужен дел. Границата се протега приближно 69°&nbsp;ЈГШ. На неа полагаат право Аргентина, Британија и Чиле.

Греамовата Земја е најблискиот дел на Антаркикот до Јужна Америка. Сè до откритијата на британската експедиција до 1934&ndash;37 г., се сметало дека се работи за  архипелаг наместо за полуостров. Планините на Грамовата Земја се последната поголема верига од Кордиљерите, која се состои од речиси непрекината низа венци која го образува западниот „’рбет“ на Северна, Средна и Јужна Америка, како и самиот Антарктик.

## Планина
* Брејдинг — 7&nbsp;км источно од североисточниот агол на морскиот ракав Ларсен.

## Други имиња
Аргентинците подрачјето го нарекуваат **Светимартинова Земја** (*Tierra de San Martín*), а северниот остров (Троичкиот) го нарекуваат исто така (*Península Trinidad*) или Троичка земја (*Tierra de la Trinidad*). Чилеанците го целиот Антарктички Полуостров го нарекуваат Охигинсова Земја (*Tierra de O'Higgins*).

## Знаменитости
* Итар Пејо — нунатак (вид чука), наречен по македонскиот народен јунак, мариовецот Итар Пејо, кој бугарската антарктичка комисија го наведува како бугарски.

## Поврзано
* Чилеанска антарктичка територија

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Греамова Земја
Категорија:Британска Антарктичка Територија
Категорија:Земји на Антарктикот
Јан Облак

**Јан Облак** (словенечки: *Jan Oblak*; роден на 7 јануари 1993 во Шкофја Лока) — словенечки фудбалер, голман на  и на словенечката репрезентација.

## Професионална кариера
Благодарение на своите одлични одбрани во екипата на „Атлетико“ од Мадрид, Облак бил двапати по ред прогласен за најдобар фудбалер на Словенија, и тоа за 2015 и 2016 година.

## Титули
### Клупски
#### Бенфика
*** [[Примеира лига]]** : 1 
: 2013-2014
***[[Податотека:Icon Trophy Taça de Portugal (Cup of Portugal).svg|10px]] [[Фудбалски куп на Португалија|Куп на Португалија]]** : 1
: 2013-2014
*** [[Лига куп на Португалија]]** : 4 
: 2013-2014

#### Атлетико Мадрид
*** [[Примера Дивисион (Шпанија)|Примера Дивисион]]** : 2 
: 2013-2014, 2020-2021
*** [[Суперкуп на Шпанија|Суперкуп на Шпанија]]** : 1 
: 2014
*** [[Лига Европа]]** : 1 
: 2017-2018
*** [[Суперкуп на УЕФА|Суперкуп на Европа]]** : 1 
: 2018

### Поединечни
*Најдобар голман во Примеира лига: 2013–2014
*Трофеј Самора: 2015–2016, 2016–2017, 2017–2018, 2018–2019, 2020–2021, 2024–2025
*Најдобар голман во Ла Лига: 2015–2016
*УЕФА Лига на шампиони тим на сезоната: 2015–2016, 2016–2017, 2019–2020

## Наводи

## Надворешни врски

*Јан Облак на soccerway
*Јан Облак на transfermarkt
*Јан Облак на espn
*Јан Облак на whoscored

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Словенечки фудбалери
Категорија:Фудбалски голмани
Категорија:Фудбалери на ФК Бенфика
Категорија:Фудбалери на ФК Рио Аве
Категорија:Фудбалери на ФК Атлетико Мадрид
Гербер

**Гербер** (lat. Gerbera jamesoni) е билка која е со потекло од топлите простори во Азија и Африка, припаѓа на семејството Asteraceae-Compositae. Првиот дел од името го добил по Роберт Јамесон кој го открил, а вториот по германскиот ботаничар Таугот Гербер. Подоцна бил пренесен во Англија каде почнало одгледувањето на неговите сорти.

## Ботаника

Герберот има долги лисја собрани во розета. Листовите се со темнозелена боја. На една цветна дршка се наоѓа еден цвет кој може да биде во црвена, бела, розова, жолта и портокалова боја.

## Систематика

Постојат околу 100 различни видови, од кои околу 30 видови растат во дивина.

**Видови**

*Gerbera aberdarica
*Gerbera abissinica
*Gerbera ambigua
*Gerbera anandria

## Занимливости
Знамето и грбот на јужноафриканската покраина Мпумаланга содржат уметнички приказ на овој цвет.

## Наводи

Категорија:Главоцветни
Категорија:Флора на ЈАР
Ѓувеч

**Ѓувеч** (, , , ) е турска, романска и балканска чорба од месо и зеленчук, налик на француската чорба наречена рататуј. Се подготвува од месо, маслинки, домати, печурки, кромид, билки, и зачини, и најчесто се служи со мешана салата.

Од месо, може да се користи пилешко, свинско, јагнешко или говедско, а понекогаш риба, но можно е месото и да се изостави. Од зеленчук се користи: кромид, домати, пиперки, тиквичка, модар патлиџан, грашок, компири, моркови. Од зачини се додаваат: црвен пипер и градинарска чубрика и некои други билки. Ова јадење може да се пржи или да се пече.

Зборот *ѓувеч*, доаѓа од турското *güveç*, што претставува еден вид на овален земјен сад.

## Наводи

Категорија:Балканска кујна
Категорија:Македонска кујна
Категорија:Српска кујна
Категорија:Бугарска кујна
Категорија:Турска кујна
Категорија:Романска кујна
Категорија:Јадења со месо
Категорија:Турцизми
Брајан Кранстон

**Брајан Ли Кранстон** (роден на 7 март 1956 г.) — американски глумец, режисер, сценарист и продуцент.

Тој е најмногу познат по улогите на Волтер Вајт во криминалната серија *[[На патот кон долу]]*, Хал во комичната серија *[[Малколм во средина]]*, и Д-р. Тим Витли во комичната серија *[[Сајнфелд]]*.  За серијата *На патот кон долу*, тој освоил четири Еми награди за најдобар глумец во главна улога во драмска серија (2008–2010, 2014) Откако станал продуцент на *На патот кон долу* во 2011 година, тој двапати ја освоил Еми наградата за најдобра драмска серија.

Кранстон бил исто така трипати номиниран за Еми награда за најдобар спореден глумец во комична серија за *[[Малком во средина]]*. Неговата улога во *На патот кон долу* му донела пет номинации за Златен глобус и една победа во 2014 година, девет номинации за наградата која ја доделува здружението на филмски глумци, од кои четири победи, и шест номинации за наградата Сателит од кои четири победи. Во јуни 2014 година, тој ја освоил наградата Тони за најдобар глумец во претстава за неговата изведба како Линдон Б. Џонсон во претставата *До самиот крај* na Бродвеј. За филмот *[[Трамбо (филм од 2015)|Трамбо]]* (2015), тој добил позитивни критики и пофалби и бил номиниран за Оскар за најдобар глумец.

Кранстон режирал епизоди од различни телевизиски серии, вклучувајќи седум епизоди од *Малколм во средина*, три епизоди од *На патот кон долу*, две епизоди од *[[Модерна фамилија (ТВ серија)|Модерна фамилија]]* и една епизода од *[[Канцеларијата (американска ТВ серија)|Канцеларијата]]*. Тој глумел во филмови како *[[Спасувајќи го војникот Рајан (филм)|Спасувајќи го војникот Рајан]]* (1998), *[[Малата Мис Америка]]* (2006), *[[Возач (филм од 2011)|Возач]]* (2011), *[[Арго (филм)|Арго]]* (2012), и *[[Годзила (филм од 2014)|Годзила]]* (2014).

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1956 година
Категорија:Американски глумци
Категорија:Американски режисери
Категорија:Глумци од Калифорнија
Категорија:Добитници на наградата „Тони“
Категорија:Американски филмски глумци
Категорија:Добитници на наградата „Лоренс Оливие“
Категорија:Добитници на Златен глобус
Волшебен кварк

**Волшебен кварк** или **c-кварк** (симб. c, од анг. *charm*) — вид елементарна честичка, трета по масивност меѓу кварковите. Се среќаваат во хадроните, кои се субатомски честички сочинети од кваркови. Примери за хадрони со волшебни кваркови се J/&psi;-мезонот (), D-мезонот (), оволшебениот сигма-барион () и други оволшебени честички.

Заедно со чудниот кварк припаѓаат на второто поколение на материјата, има електричен полнеж од +&nbsp;''e'' и гола маса од . Како и сите кваркови, долниот кварк е елементарен фермион со спин од , и подлежи на сите четири основни заемодејства: гравитацијата, електромагнетизмот, слабото и силното заемодејство. Античестичка на волшебниот кварк е **волшебниот актикварк**, кој се разликува од него само по тоа што неговите својства имаат еднаква величина, но спротивен знак.

Постоењето на четврт кварк е предложено околу 1964 г. од неколку научници (на пр. Џејмс Бјоркен и Шелдон Глешоу), but its prediction is usually credited to Шелдон Глешоу, Јоанис Илиопулос и Лучано Мајани во 1970 г. Првата позната оволшебена честичка (честичка што содржи волшебен кварк) е J/&psi;-мезонот, откриен Стенфордскиот линеарнозабрзувачки центар (SLAC) под водство на Бартон Рихтер, и уште еден откриен во Брукхејвенската национална лабораторија (BNL) под водство на Семјуел Тинг.

Откривањето на  (а со тоа, на волшебниот кварк) довело до силен пробив, кога се направени многу откритија во честичната физика. Ова се нарекува „Ноемвриска револуција“.

## Хадрони со волшебни кваркови

Некои хадрони што содржат волшебни кваркови се:
*D-мезон — содржи волшебен кварк (или неговата античестичка) и еден горен или долен кварк.
*-мезон — содржи еден волшебен и еден чуден кварк.
*постојат многу состојби на чармониумот, како на пр. -честичката. Овие се состојат од еден волшебен кварк и неговата античестичка.
*оволшебени бариони have been observed, and are named in analogy with strange baryons (e.g. ).

## Поврзано
* Кварков модел

## Наводи

## Литература
*

## Надворешни врски
*

Категорија:Кваркови
Категорија:Елементарни честички
Рататуј

**Рататуј** е француска чорба од зеленчук, што потекнува од регионот Прованса, односно од градот Ница. Понекогаш се нарекува и *рататуј од Ница*.

## Потекло

Зборот *рататуј* доаѓа од окситанскиот збор *ratatolha*, а се поврзува и со францускиот глагол *touiller*, со значење „мешање“. До крајот на 18 век, во Франција чорбата рататуј била многу едноставно подготвувана. Денешната чорба е врз основа на домати, а содржи: лук, кромид, тиквички, модар патлиџан, пиперки, мајоран, коморач и босилек, или лаворов лист и мајчина душичка, или пак смеса од зелени билки, позната како „билки од Прованса“. Ваквиот состав на оваа чорба за првпат е објавен во 1930 година.

Денес постојат повеќе варијанти во подготовката на ова јадење. Карактеристично за подготовката на рататуј е што секој зеленчук што се додава, мора да биде прво посебно спржен. Со ваквата постапка, зеленчукот го задржува својот вкус.

## Наводи

Категорија:Француска кујна
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Светско првенство во ракомет за мажи 2017

**Светско првенство во ракомет за мажи 2017** — 25. светско првенство во ракомет за мажи организирано од Меѓународната ракометна федерација (МРФ, IHF). Првенството се одржало во Франција и траело од 11 јануари до 29 февруари 2017 година.

## Сали
Натпреварите се одиграле во осум сали во Париз, Руан, Нант, Мец, Албервил, Монпелје, Лил, Брест. Сите сали го исполнувале стандардот за ракометни натпревари.

## Квалификации
На првенството учествувале 24 репрезентации. Франција како домаќин директно се квалификувала на првенството. Поради директното учество и на првакот на претходното првенство - Франција, Катар, како второпласирана репрезентација од претходното првенство директно се пласирал на првенството. 22 места биле слободни за најдобрите репрезентации од секој континентален квалификациски турнир, победниците од дополнителниот Европски квалификациски турнир и дополнителниот меѓуконтиненталан квалификациски турнир.

### Квалификувани репрезентации

:1 **Задебелениот текст** го означува шампионот на првенството
:2 *Закосениот текст* го означува домаќинот на првенството

## Ждрепка
Ждрепката се одржала на 23 јуни 2016 во Париз, Франција.

## Судии
Биле избрани 16 судиски двојки од 8 држави.

## Групна фаза
Распоредот за групната фаза бил објавен на 23 септември 2015 година.

*Сите времиња се по [[средноевропско време|средноевропско време (UTC+1)]].*

### Група А

----

----

----

----

----

----

----

### Група B

----

----

----

----

----

----

### Група C

----

----

----

----

----

----

### Група Д

----

----

----

----

----

----

 ==Претседателски куп==
### 21-24 место

#### 21-24 полуфинале

----

#### Натпревар за 23 место

#### Натпревар за 21 место

### 17-20 место

#### 17–20 место полуфинале

----

#### Натпревар за 19 место

#### Натпревар за 17 место

## Нокаут фаза

### Шеснаесетфинале

----

----

----

----

----

----

----

### Четвртфинале

----

----

----

### Полуфинале

----

### Натпревар за  3 место

### Финале

## Табела

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место 
* Светско првенство во ракомет за мажи 2017  на ИХФ

2017
Категорија:Спортски натпреварувања во Франција
Категорија:Франција во 2017 година
Категорија:Ракометот во 2017 година
Категорија:Ракометот во Франција
Франсвил

**Франсвил** (на француски *Franceville*) е еден од четирите најголеми градови во Габон со население од 110.568 жители (2013). Градот се наоѓа на реката Мпаса, на крајот на трансгабонската железница и Магистралата N3. Старото име му е **Масуку** (Masuku), но во 1880 г. Саворњан де Браза (Savorgnan de Brazza) го пронашол градот и го сменил името во Франсвил.

Меѓу забележителностите на градот се Црквата „Света Хилер“ (изградена во 1899), големата статуа на Омар Бонго и институтот за медицинско проучување на приматите. Во града има игралишта за голф, додека аеродромот е на 20 километри западно, во Мвенге. Во градот постои пазар каде може да се купат голем број предмети, вклучувајќи облека, овошје и зеленчук, електроника, месо, а исто така се продава и дивеч, кој вклучува африкански питон, мајмуни и локалните видови на животни.

## Надворешни врски
*Франсвил карта и време
*Mounana mine info at Mindat.org
*Oklo mine info, site of over a dozen Precambrian natural nuclear reactors

Категорија:Градови во Габон
Категорија:Населени места основани во 1880 година
Бистро

**Бистро** е мал ресторан во кој се служат едноставни јадења. Може да бидат послужени домашни јадења, а касуле и чорба од грав се вообичаени.

## Историја

Првите бистроа се појавиле во Париз, поточно тоа била куна во подрумот од зградата каде станарите можеле да јадат. Сопствениците на ваквите кујни, за поголем профит решиле да ги отворат и за јавноста. Понудата на храна е едноставна, се нуделе јадења кои лесно и брзо се подготвуваат и кои може да стојат и неколку дена. Се служело вино и кафе исто така.

## Потекло на поимот

Зборот доаѓа од рускиот збор *быстро*, со значење *брзо*. Овој збор навлегол во францускиот јазик за време на париската битка, кога руските офицери кои сакале да бидат брзо послужени, викале *bystro*.

## Наводи

Категорија:Француска кујна
Категорија:Видови ресторани
Категорија:Галицизми
Бабушница

**Бабушница** — град и седиштето на истоимената општина во Пиротскиот Управен Округ во Јужна Србија. Според податоците од 2022 година, во градот живееле 4.254 жители додека на територијата на општината 9.109 жители.

Од селото Горчинце кај Бабушница потекнува Ана Брнабиќ, српски политичар, министерка и премиерка на Србија и претседател на Народно собрание на Србија.

## Географија
Општината граничи со општините Гаџин Хан на северозапад, Бела Паланка на север, Пирот и Димитровград на исток, Бугарија и на југ со Црна Трава и Власотинце.

## Населени места
Населби во општината: Александровац, **Бабушница**, Бердуј, Берин Извор, Богдановац, Братишевац, Брестов Дол, Вава, Валниш, Велико Боњинце, Војници, Врело, Вучи Дел, Горно Крњино, Горни Стрижевац, Горчинце, Грнчар, Дол, Долно Крњино, Долни Стрижевац, Драгинац, Дучевац, Завидинце, Звонце, Извор, Јасенов Дел, Калуѓерево, Камбелевац, Кијевац, Лесковица, Линово, Љубераѓа, Мало Боњинце, Масуровци, Мезграја, Модра Стена, Нашушковица, Остатовица, Пресека, Проваљеник, Радињинци, Радосињ, Радошевац, Ракита, Раков Дол, Раљин, Ресник, Стол, Стрелац, Студена, Сурачево, Црвена Јабука, Штрбовац.

мини|центар|200п|Општина Бабушница во карта на Србија

## Историја
Од 1929 до 1941, Бабушница била дел од Моравска Бановина во рамките на Кралството Југославија.

## Наводи

## Надворешни врски

+ Turistička organizacija opštine Babušnica 


Категорија:Општини во Јужна Србија
Категорија:Градови во Јужна Србија
Категорија:Пиротски Управен Округ
Пејте со нас (филм од 2016)

**Пејте со нас** (англиски: *Sing*), познат и како **Натпревар во пеење** — американско-британско-јапонски анимиран филм од 2016 година, во режија на Кристоф Лурделе и Гарт Џенингс. Гласовите на анимираните ликови ги позајмуваат: Метју Меконахи, Риси Витерспун, Скарлет Јохансон, Сет Макфарлан, Тарон Егертон, Тори Кели итн. Филмот бил номиниран за наградата „Златен глобус“ во две категории: најдобра оригинална песна за филм и најдобар анимиран филм.

## Содржина
Дејството на филмот се случува во еден измислен град на животни. Коалата Бастер Мун (гласот на Меконахи) е сопственик на театар којшто во минатото бил многу успешен, но сега се наоѓа во тешка финансиска состојба. За да го оживее театарот, тој има намера да направи нова претстава, за која распишува аудиција. По грешка, неговата секретарка пишува дека првата награда на аудицијата изнесува 100.000 долари, така што голем број жители се пријавуваат на аудицијата. Меѓу нив се наоѓаат: глушецот Мајк (гласот на Сет Мекферлејн), кој по секоја цена сака да победи, свињата Розита (гласот на Витерспун), горилата Џони (гласот на Тарон Егертон), ежицата Еш (гласот на Јохансон) и слоницата Мина (гласот на Тори Кели). За да обезбеди финансиска поддршка, Бастер Мун ја повикува старата некогашна голема ѕвезда Нана (гласот на Џенифер Сандерс), но сè се распаѓа, зашто група мечки влегуваат во театарот, барајќи ги парите што им ги должи Мајк, и во тој миг театарот целосно се урива. Така, се чини дека потполно се урива сонот на Бастер Мун, но набргу, учесниците во шоуто се собираат и одржуваат претстава под ведро небо. На почетокот присуствуваат само нивните најблиски, но постепено пред разурнатиот театар се собира цел град. Тогаш, Нана му дава пари на Бастер Мун и театарот е повторно обновен.

## Заработка
До 9 февруари 2017 година, *Ајде да пееме* остварил заработка од 263.7 млиони долари во САД и Канада и уште 224.9 милиони во другите територии за вкупна заработка од 488.6 милиони долари во светски рамки, наспроти буџетотот од 75 милиони долари.

Во Северна Америка, филмот започнал да се прикажува заедно со филмовите *[[Патници (филм од 2016)|Патници]]* и *[[Асасинс Крид (филм)|Асасинс Крид]]*, и се очекувало да заработи околу 70 милиони долари од 4022 кина во првите шест дена на прикажување. Филмот заработил 1.7 милиони долари од ноќното прикажување на денот пред премиерата. Филмот поминал подобро од очекувањата и во првите шест денови на прикажување заработил 75.5 милиони долари, завршувајќи втор, зад *[[Роуг 1: Приказна од Војна на ѕвездите]]*.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Филмови со Риси Витерспун
Категорија:Филмови со Скарлет Јохансон
Категорија:Филмови со Метју Меконахи
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 2016 година
Категорија:Цртани филмови
Ојем

**Ојем** е град во Габон во покраината Воле Нтем. Се наоѓа во северниот дел на земјата, 80&nbsp;km југоисточно од тромеѓата Екваторска Гвинеја-Камерун-Габон и 410&nbsp;km североисточно од главниот град, Либрвил. Лежи на реката Нтем. Во градот живееат 60,685 жители, според пописот во 2013 година.

Градот е административен и транспортен центар на околното земјоделско подрачје. Какао и кафе се главните производи кој се извезуваат преку камерунските пристаништа Криби и Дуала. Исто така се произведуваат гума и компир. Во декември 2004 година овде избила епидемија на стомачен тифус, која подоцна се проширила во поголемиот дел од државата.

## Наводи

Категорија:Градови во Габон
Порт Жантил

**Порт Жантил** () е град во Габон.

Се наоѓа на западната страна од државата, и е административен центар на провинцијата Приморско Огове и департаманот Бенџе. Разделен е на 4 области. Има околу 136,462 жители (2013) и е вториот најголем град по население во државата. Исто така претставува најголемото пристаниште во Габон.

Градот е познат со хотелите и ноќниот живот, а како атракции за туристите се – црквата „Свети Луи“ (изграден во 1927 г.), зоолошката градина, казината, плажите, како и дивите ѕверови во блиските мочуришта.

Категорија:Градови во Габон
Стад д'Ојем

**Стад д'Ојем** е фудбалски стадион во Ојем, Габон. Отворен е во 2015 и има капацитет од 20.500 седечки места.

Стадионот ќе биде еден од домаќините на Африканскиот куп на нации 2017.

## Наводи

Категорија:Фудбалски стадиони во Габон
Жак Лакан

**Жак Мари Емил Лакан** (; ; 13 април 1901 – 9 септември 1981) — француски психоаналитичар и психијатар, наречен „најконтроверзниот психоаналитичар после Фројд“. Преку своите годишни предавања во Париз од 1953 до 1981, Лакан влијае врз многу водечки француски интелектуалци во 1960-ите и 1970-тите, особено оние поврзани со пост-структурализмот. Неговите идеи имаат значително влијание врз пост-структурализмот, лингвистиката, филмската теорија, клиничката психоанализа и воопшто филозофската мисла во XX век.

## Наводи

Категорија:Психоаналитичари
Категорија:Француски филозофи
Категорија:Родени во 1901 година
Категорија:Починати во 1981 година
Категорија:Постмодерна теорија
Бела Паланка

**Бела Паланка**  е град и општина која се наоѓа во Пиротскиот Управен Округ во Јужна Србија. Спрема податоците од 2022 година населението во градот изнесувало 7.140 жители, додека во целата општина 9.947 жители. Во античко време градот бил познат како Ремезијана (*Remesiana*). Името Бела Паланка значи *белото гратче*.

## Географија
Бела Паланка е мал град во југоисточниот дел на земјата и е опкружен со села и планини. Градот е достапен до блискиот град Ниш со автобуси на Ниш Експрес кои работат од Ниш до Пирот, Бабушница, Димитровград, и Софија.

## Населени места
Населби во општината: Бабин Кал, Бежиште, **Бела Паланка**, Букуровац, Вета, Витановац, Врандол, Вргудинац, Глоговац, Горна Глама, Горна Коритница, Горни Рињ, Градиште, Дивљана, Долац <small>(населба)</small>, Долац <small>(село)</small>, Долна Глама, Долна Коритница, Долни Рињ, Дражево, Клење, Клисура, Козја, Космовац, Кременица, Крупац, Ланиште, Лесковик, Љубатовица, Мирановац, Мирановачка Кула, Моклиште, Мокра, Ново Село, Ореовац, Пајеж, Сињац, Тамњаница, Теловац, Топоница, Црвена Река, Црвени Брег, Црнче, Чифлик , Шљивовик, Шпај.

мини|центар|200п|Општина Бела Паланка во карта на Србија

## Историја
Градот првично бил заземан од страна на Дакијците и бил познат како Аиадава (*Aiadava*) или Аеадаба (*Aeadaba*). Тракијците ја населувале оваа област, сè до нивната асимилација од страна на Римјаните.

Во античкиот период, во областа на денешна Бела Паланка, постоел важниот град Ремезијана. Основана околу 280 година пр. Хр., Ремезијана најверојатно го добила своето име по келтското племе *Реми* (чие присуство на овие простори не е потврдено), или по тракиското лично име *Ремезис* или *Ромезис*. Во различни антички патни карти, Ремезијана се споменува под неколку имиња како патна станица (*mansio*). Скоро ништо не е познато за најраната историја на населбата. Во IV век епископ на Ремезијана бил Св. Никита Ремезијански кој го покрстил Тракијското племе Беси и најверојатно ја превел Библијата на нивниот јазик.

Од 1929 до 1941, Бела Паланка била дел од Моравската Бановина на Кралството Југославија.

## Демографија
Етнички групи во општината (2022 попис):
* Срби = 8.170
* Роми = 1.474

## Галерија

Податотека:Bela Palanka nocu.jpg|Бела паланка ноќe
Податотека:BelaPalankaFontana.JPG|Градска фонтана
Податотека:BelaPalankaVrelo.JPG|Пролет во Бела Паланка
Податотека:Donja Koritnica.jpg|Долна Коритница
Податотека:Bela Palanka Sept Sev.jpg|Римски споменик од III век од времето на Септимиј Север


## Познати личности
* Рајко Митиќ, југословенски и српски фудбалер и првата Ѕвездина ѕвезда

## Поврзано
* Денови на баницата
* Пиротски Управен Округ
* Јужна Србија
* Библија Бесика

## Наводи

## Надворешни врски

* Бела Паланка
* Bela Palanka - tourist portal 


Категорија:Градови во Јужна Србија
Категорија:Општини во Јужна Србија
Категорија:Пиротски Управен Округ
ФК Ница

**ОЖК Ница**, или **ФК Ница** е француски фудбалски клуб од Ница кој моментално се натпреварува во највисокото ниво на францускиот фудбал, Лига 1. Клубот е основан во 1904 година.

## Титули
* ** [[Лига 1 (Франција)|Лига 1]]  : 4**
:1951, 1952, 1956, 1959
* **[[Лига 2 (Франција)|Лига 2]]  : 4**
:1948, 1965, 1970, 1994
* **[[Чемпионат Натионал (Франција)|Лига 3]]  : 2**
:1985, 1989
* **[[Фудбалски куп на Франција|Куп на Франција]] : 3** 
:1952, 1954, 1997

## Наводи

## Надворешни врски

*Официјално мрежно место 


Ница
Жан Сери

**Жан Мишел Сери** (роден на 19 јули 1991 во Гран-Береби) — фудбалер од Брегот на Слоновата Коска, играч од средниот ред на Хал Сити и репрезентацијата на Брег на Слоновата Коска.

## Надворешни врски
* Жан Сери на soccerway 
* Жан Сери на transfermarkt

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Брежански фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Ница
Категорија:Фудбалери на ФК Фулам
Категорија:Фудбалери на ФК Галатасарај
Категорија:Фудбалери на ФК Бордо
Категорија:Фудбалери на ФК Хал Сити
Категорија:Родени во 1991 година
Инспектор Лестрад

**Инспектор Џ. Лестрад** или **г. Лестрад** е измислен лик кој се појавува во романите и расказите за Шерлок Холмс. Ликот е измислен од авторот на серијалот, Артур Конан Дојл. Името е инспирирано од еден негов пријател од времето кога бил студент во Универзитетот во Единбург, некојси Џозеф Александар Лестрад. Во приказните инспекторот е опишан како човек од мало лице и со темни очи. Тој работи за Скотланд Јард и често е замешан во истрагите на Шерлок Холмс.

## Појавувања во приказните

## Поврзано
*Шерлок Холмс
*Џон Вотсон

## Наводи

## Библиографија
*"Starring Sherlock Holmes" David Stuart Davies; Titan Books, 2001

Категорија:Шерлок Холмс
Гевгелиски народноослободителен партизански одред „Сава Михајлов“

**Гевгелиски народноослободителен партизански одред „Сава Михајлов“** е партизанска единица на НОВ и ПОМ. 

## Борбени дејности
Партизанскиот одред е формиран во текот на мај 1943 година на Кожуф од околу 50 луѓе од Гевгелија и од Богданци. На 17 мај го напаѓаат селото Радња, од каде конфискувале жито, што подоцна го разделиле меѓу селаните. Заедно со Тиквешкиот партизански одред спроведувале акции во Тиквешко, во периодот од 28 мај до 10 јуни 1943 година, во селата: Драгожел, Праведник, Шешково, Галиште, Голем Радобил и Мал Радобил. На 24 септември 1943 година овој партизански одред се приклучува кон баталјонот „Страшо Пинџур“.

## Наводи

Категорија:Одреди во НОВМ
Жан-Мишел Генасија

**Жан-Мишел Генасија** (), (, ) – француски писател.

Неговиот роман „Клубот на неповторливите оптимисти“ (*Le Club des incorrigibles optimistes*) ја добил Гонкуровата награда во ноември 2009 година.

## Животопис
Жан-Мишел Генасија шест години бил адвокат, а потоа живее од своето перо пишувајќи телевизиски сценарија. Во 1986 година го објавува полицискиот роман „За сто милиони“ (*Pour cent millions*), потоа пишува неколку театарски пиеси, како „Голем, убав, силен, со црни горешти очи...“ (*Grand, beau, fort, avec des yeux noirs brûlants...*) претставена во 2008 година во Авињон.

Сепак, неговиот издавач Албен Мишел како прв негов роман го претставува „Клубот на неповторливите оптимисти“ издаден во 2009 година, како роман на непознат 59-годишник.

Во 2012 година објавува уште еден роман, „Сонуваниот живот на Ернесто Г“ (*La Vie rêvée d'Ernesto G*).

## Дела
### Сценарија
* 1985: „Светлост и сенка“ (*Claire obscure*) (ТВ)м од Франк Апредери, серија „Последните пет минути“ '('Les Cinq Dernières Minutes*), сценарио Жан-Мишел Генасија и Франк Апредери 
* 1990: „За сто милиони“ (*Pour cent millions*) (ТВ) од Брижит Сорио, серија „Висок притисок“ (*Haute Tension*), сценарио од Жан-Мишел Генасија, Мишел Бушар
* 1992: „Рецидив“ (*Récidive*) (ТВ) од Франк Апредери, сценарио Жај-Мишел Генасија, Бернар-Пјер Донадје и Франк Апредери

===Театар===
* 1988: „Бунтовник“ (*Le Rebelle*), режија Жан Ружери

===Романи===
* 1986: „За сто милиони“ (*Pour cent millions*), издавач Лијана Леви, награда за детективски роман Мишел Лебрен на градот Ле Ман, повторно издаден под наслов „Последен дар“ (*Dernière donne*) во Џепна книга во 2014 година
* 2009: „Клубот на неповторливите оптимисти“ (*Le Club des incorrigibles optimistes*, издавач Албен Мишел, (Гонкурова награда)
* 2012: „Сонуваниот живот на Ернесто Г“ (*La Vie rêvée d'Ernesto G*), издавач Албен Мишел
* 2015: „Излажи ја смртта“ (*Trompe-la-mort*), издавач Албен Мишел
* 2016: „Танцот на дрвјата и небото“ (*La Valse des arbres et du ciel''), издавач Албен Мишел

## Наводи и белешки

## Надворешни врски
* Француски автори кои треба да се откријат, parfumdelivres.com
* Жан-Мишел Генасија на Libération.fr

Категорија:Француски писатели
Длабински кварк

**Длабински кварк**, **убав кварк** или **b-кварк** (симб. **b**, од анг. *bottom* или *beauty*) — кварк од третото поколение со полнеж од −&nbsp;''e''. Иако квантната хромодинамика ги опишува слично сите кваркови, длабинскиот кварк е лесно препознатлив по опитен пат (со техниката наречена B-обележување) поради големата гола маса (околу , нешто над четирипати повеќе од протонот) и ниските вредности на елементите *V*ub и *V*cb во ККМ-матрицата. Бидејќи за CP-нарушувањето се потребни три поколенија на кваркови, мезоните што имаат длабински кварк се најлесни честички за употреба при иследувањето на таа појава; вакви опити се спроведуваат од БаБар, „Бел“ и LHCb.

Друга особеност на длабинскиот кварк е тоа што тој е производ на речиси сите распади на врвниот кварк, и често се јавува како распаден производ од Хигсовиот бозон. Длабинскиот кварк е теоретски воведен во 1973 г. од јапонските физичари Макото Кобајаши и Тошихиде Маскава за да се објасни CP-нарушувањето. Поимот „длабински“ (*bottom*) е воведен во 1975 г. од израелскиот физичар Хаим Харари. Длабинскиот кварк првпат е откриен во 1977 г. со опитот E288 на екипата во Фермилаб под водство на Леон Ледерман, со добивањето на ботомониум при извршените судири. Во 2008 г. Кобајаши и Маскава ја добиле Нобеловата награда за физика за нивното објаснување на CP-нарушувањето. Кога е откриен, постоело мислење дека кваркот треба да се нарече „убав“ (*beauty*), но поимот „длабински“ (bottom) натежнал во употребата.

Длабинскиот кварк може да се распадне на горен или на волшебен кварк по пат на слабото заемодејство. Обата распада се потиснати од ККМ-матрицата, што значи дека животниот век на највеќето длабински честички (~10−12&nbsp;с) е нешто повисок од оној на оволшебените (~10−13&nbsp;с), но помал од оној на чудните (од ~10−10 до ~10−8&nbsp;с).

## Хадрони со длабински кваркови

Некои хадрони што содржат длабински кваркови се:
*B-мезон — содржи длабински кварк (или неговата античестичка) и горен или долен кварк.
*- и -мезон — имаат длабински кварк заедно со волшебен или чуден кварк.
*постојат многу ботомониумски состојби, како кај -мезонот и χb(3P) — првата честичка откриена во Големиот хадронски судирач. Тие се состојат од длабински кварк и неговата античестичка.
*забележани се длабински бариони и се наречени аналогно на чудните бариони (на пр. ).

## Поврзано
* Кварков модел

## Наводи

## Литература
*
*
*
*

## Надворешни врски
* Историја на откривањето на длабинскиот кварк / ипсилон-мезонот  

Категорија:Кваркови
Категорија:Елементарни честички
Жан Валжан

**Жан Валжан** () — протагонистот на романот *[[Клетници]]* на Виктор Иго. Иго го опишува животот на Валжан откако е ослободен од затвор, каде служи казна за кражба на леб. Целиот роман Валжан се обидува да води морален и исполнет живот криејќи се од инспекторот Жавер. Валжан има неколку лажни имиња во романот, меѓу кои **месје Медлен**, **Ултим Фошлеван**, **Месје Леблан** и **Урбен Фабре**.

Валжан и неговиот главен соперник, Жавер, се денес книжевни архетипови. Според многумина, ликот на Жан Валжан се поистоветува со самиот Иго, а истовремено прераснува во отелотворение на левичарската политика. Опишан е како крупен, борбен човек со висок морал, кој откако доживува духовно будење се посветува на доблестен живот, останувајќи доследен до своите идеали до крајот на животот.

## Наводи

Категорија:Измислени ликови
Категорија:Клетници
Квазимодо

**Квазимодо** () — измислен лик и протагонист на романот *[[Богородичната црква во Париз]]* (1831) од Виктор Иго. Квазимодо е роден со грпка поради што останатите го гледаат како чудовиште, но наоѓа засолниште во љубовта која се исполнува дури кога ќе умре. Во 2010 година, еден британски истражувач пронашол доказ кој сугерира дека веројатно постоел вистински грбавец, кој работел во Богородичната црква во Париз за време на истиот период во кој Виктор Иго го пишувал романот. Денес, Квазимодо важи за еден од најпрепознатливите книжевни ликови во историјата на книжевноста, а честопати се вбројува помеѓу чудовиштните, гротескни ликови на западната книжевност.

## Ликот на Квазимодо во романот „Богородичната црква во Париз“
Во романот, Квазимодо живее во камбанаријата на Богородичната црква, каде работи како ѕвонар, скриен од надворешниот свет. Неговиот покровител, архиѓаконот Клод Фроло, прераснува во главен антагонист кога двајцата се вљубуваат во убавата Есмералда. Љубовта на Квазимодо кон Циганката е совршен пример за идеалот на романтичарите, поради преданоста, пожртвуваноста и идеализирањето.

## Квазимодо како тема во уметноста и во популарната култура
* „Сонот на Квазимодо“ (*Quasimodo's Dream*) - песна од истоимениот албум на австралиската поп-рок група „Рилс“ (*The Reels*) од 1981 година.

## Наводи

Категорија:Измислени ликови
Категорија:Дела на Виктор Иго
Мириел Барбери

**Мириел Барбери**  (француски: *Muriel Barbery*, родена на  во ) — француска писателка и професор по филозофија.

## Биографија

Мириел Барбери е родена на 28 мај 1969 година во Казабланка, Мароко. Учела во градот Со, додека од 1990 година студирала на Факултетот за хуманитарни науки „*Екол Нормал*“ во Париз, коде завршила во 1993 година со диплома по филозофија. По дипломирањето работела како професор по филозофија во Бургундскиот универзитет во Дижон, и во Институтот за обука на наставниците во Сен Ло.

Заедно со работа започнала да пишува. По барање на нејзиниот сопруг, фотографот Стефан Барбери, своите текстови ги испратила во издавачката куќа „*Галимар*“. Првиот нејзината роман „*Лакомството*“ бил издаден во 2000 година. Тој станал бестселер и за романот и била доделена награда за најдобра книга поврзана со кулинарство.

Вториот нејзин роман „Елеганцијата на ежот“ бил објавен во 2006 година. Многу бргу романот станал бестселер на меѓународно ниво и бил награден со голем број награди. Овој роман на Барбери и донесува светска слава. Во 2009 година, романот бил екранизиран во филмот „*Le hérisson*“.

За да побегне од медиумскиот успех и да се оддаде на страстта кон јапонската култура, во 2008 година таа ја напуштила својата работа и во текот на две години живеела со сопругот во Јапонија, а потоа во Амстердам, Холандија.

Во 2015 година бил издаден романот „*Животот на џуџињата*“ инспириран од пејзажите и уметноста на Јапонија.

Нејзините дела се преведени на над 30 јазици во светот со повеќе од милион продадени копии.

## Наводи

## Надворешни врски
* http://www.murielbarbery.net/ 

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски филозофи
Категорија:Живи луѓе
Елеганцијата на ежот

**Елеганцијата на ежот**  (француски: *L'Élégance du hérisson*) — роман од француската писателка Мириел Барбери, кој бил издаден во 2006 година од страна на издавачката куќа „*Gallimard*“. Книгата се стекнала со бројни награди, меѓу кои и „Награда на книжарниците“ во 2007 година.

## Содржина

Самоуката куќна помошничка Рене во една елитна париска зграда ужива во магијата на уметноста, филозофијата, музиката и јапонската култура. Во истата зграда живее и богатата дванаесетгодишната Палома заситена од животот, која неуморно чита манга-стрипови, наоѓа утеха во јапонските поети и го презира целото семејство. Јапонскиот стопанственик Озу се вселува во зградата и, како и Палома, ја насетува скриената префинетост на куќната помошничка. Низ едноставна нарација, овој роман ве води во светот на богаташката извештаченост, интелектуалните клишеа и надмените сопственици на кучиња со педигре, и ги возвишува тивките победи на ненаметливите меѓу нас.

## Успех

Иако критичарите слабо биле заинтересирани за почетокот од делото, романот бил изненадување за 2006 година. Всушност тој бил преиздаван 30 пати и кон август 2006 година имал повеќе од еден милион продадени примероци, заземајќи го првото место по продажба на 30 последователни недели. Романот бил преведен на 34 јазици. Во 2009 книгата на Мириел Барбери останала уште рангирана меѓу педесеттите најдобро продавани романи.

Делото немало голема реклама и единствениот начин на кој го постигнал овој спектакуларен успех се засновало на препораки меѓу читателите.

## Филмска адаптација
мини|Палома се однесува на Рене дека ја има елеганцијата на ежот
Романот послужил како основа за филмска адаптација во 2008 година, кога бил екранизиран од страна на Мона Ашаше. Филмот излегол на 3 јули 2009 година во француските кина и имал 750.000 гледања.

## Надворешни врски
*Muriel Barbery , including the author's personal blog and photos
*''The Elegance of the Hedgehog'' at Europa Editions (US publisher)
*''The Elegance of the Hedgehog''  at Gallic Books (UK publisher)
*''The Elegance of the Hedgehog''  at Gallimard
*

Категорија:Француски романи
Ерве Базен

**Ерве Базен**  (француски: *Hervé Bazin*, роден на  во  - починал на  во ) — француски писател, романописец и учесник во Отпорот. Во неговите дела ја критикувал буржоаската реалност.
 
## Дела
* „Денови“ - стихозбирка - 1947 година
* „Стани и оди“ - роман - 1951 година
* „Во името на синот“ - роман - 1960 година
* „Масло на огнот“ - 1965 година
* „Сопружнички живот“ - 1966 година
* „И огнот го голта огнот“ - 1978 година
* „Зелениот храм“ - 1981 година

## Надворешни врски
* 
* Hervé Bazin at the library of the University of Angers

Категорија:Француски есеисти
Категорија:Француски поети
Категорија:Француски писатели
Категорија:Апсолвенти на Парискиот универзитет
Категорија:Француски раскажувачи
Роднината Бета

**Роднината Бети**  (француски: *La Cousine Bette*) — роман од 1846 година на францускиот писател Оноре де Балзак. Дејството на романот се одвива во средината на 19 век во Париз и ја раскажува приказната за една немажена жена на средна возраст и го покажува падот на нејзиното големо семејство. Бети работи со Валери Марнеф, несреќно мажена млада дама, за да ги измачува мажите. Еден од нив е баронот Ектор Јуло, сопруг на Аделин - братучетка на Бети. Тој го жртвува богатството на своето семејството за да угоди на Валери, која го напушта поради трговецот Кревел. Книгата претставува дел од „*Сцени од парискиот живот*“, дел од Балзаковата серија на романи „Човечка комедија“ („La Comédie humaine“).

Роднината Бети е прифатена како последно големо дело на Балзак. Негов заштитен знак е употребата на реалистични детали комбинирани со панорама на ликови, кои се појавуваат повторно од претходните романи. Некои критичари го поздравиле ова како пресвртна точка во кариерата на авторот, а други го дефинираат како прототип на натуралистички текст. Романот е споредуван со Отело на Вилијам Шекспир, како и со Војна и мир на Толстој.

Создадени се бројни филмски верзии од романот, вклучувајќи ја минисеријата од 1971 на Би-би-си со учество на Маргарет Тизак и Хелен Мирен, и филмот од 1998 со Џесика Ланг во главната улога.

## Надворешни врски

* ''La Cousine Bette'' at Семрежен архив (scanned books, color illustrated, misc translations and French first edition)
*  (plain text and HTML). Trans. by James Warring (1897).
* Map of Locations in ''La Cousine Bette''  at CommunityWalk.com

Категорија:Дела на Оноре де Балзак
Категорија:Човечка комедија
Категорија:Романи од 19 век
Сјајот и бедата на куртизаните

**„Сјајот и бедата на куртизаните“**  (француски: *Splendeurs et misères des courtisanes*) — роман на францускиот писател Оноре де Балзак, објавен во четири дела во периодот 1838 - 1847 година. Тој ја продолжува приказната на Лисјен де Рубампре, кој е главниот лик во „Изгубени илузии“, претходниот роман на Балзак. „Сјајот и бедата на куртизаните“ е дел од Балзаковиот циклус „Човечка комедија“.

Категорија:Дела на Оноре де Балзак
Категорија:Човечка комедија
Категорија:Романи од 19 век
Категорија:Романи на Оноре де Балзак
Сезар Бирото

**Сезар Бирото**  (француски: *Histoire de la grandeur et de la décadence de César Birotteau*) — роман од 1847 година на францускиот писател Оноре де Балзак. Сезар Бирото е дел од Балзаковата серија Човечка комедија.

Категорија:Дела на Оноре де Балзак
Категорија:Човечка комедија
Категорија:Романи од 19 век
Категорија:Француски романи
Анри Барбис

**Анри Барбис**  (француски: *Henri Barbusse*, роден на  во Ањер на Сена - починал на  во ) — француски писател, романописец и новинар, член на Француската комунистичка партија. Тој бил долгогодишен пријател на Алберт Ајнштајн.

Станал познат со својот антивоен роман „*Огнот*“ („*Le Feu*“), издаден во 1916 година. Во основата на писателот стојат неговите преживувања за време на Првата светска војна. Книгата ја изразува растечката омраза кон милитаризмот. За овој роман, тој ја има освоено наградата „*Гонкур*“.

Подоцнежните негови дела како „*Manifeste aux Intellectuels*“ покажуваат јасно наведена револуционерна позиција. Есента 1925 година тој учествувал во основањето на „*Комитет за заштита на жртвите од фашизмот и белиот терор во балканските држави*“. Покрај него во комитетот влегле луѓе како истакнатиот француски општественик Жан Вилар и белгиската општественичка Поле Лами. Добивајќи ја општата поддршка на прогресивната европска јавност, комитетот ја посетил Бугарија, Романија и Југославија и покрај жестокото спротивставување на полицијата во тие земји. По враќањето, членовите развивиле активна јавна активност во заштита на настраданите од белите терор.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски новинари
Категорија:Болшевици
Категорија:Антифашисти
Категорија:Добитници на Гонкуровата награда
Категорија:Погребани на гробиштата „Пер Лашез“
Категорија:Почесни членови на Академијата на науките на Советскиот Сојуз
Саразин

***Саразин*** () — новела од францускиот писател Оноре де Балзак објавена во 1830, дел од циклусот романи *[[Човечка комедија]]*. Иако Балзак творел од 1819, ова било едно од првите дела каде се потпишал без псевдоним. Главен лик во новелата е Раскажувачот, дел од високата класа во Париз, кој на госпоѓата Рошефид и ја раскажува приоказната за Саразин сакајќи да ја заведе. Дејството завршува со тоа што Рошефид е потресена од приказната што ја слушнала. Главни обележја на делото се стилската фигура контраст, како и темите за кастрација и хомосексуалност. Делото е пишувано според литературниот принцип „приказна во рамка“.

## Наводи

Категорија:Дела на Оноре де Балзак
Категорија:Француски романи
Категорија:Новели
Албер Коен

мини| Спомен-плоча на синагогата на Крф
**Абрахам Албер Коен** ( – ) — швајцарски писател со грчко потекло кој творел на француски јазик. Коен е роден 1895 на Крф, Грција во еврејско семејство. Родителите биле сопственици на фабрика за сапун, но се преселиле во Марсеј кога Коен бил дете. Завршил католичко училиште во Франција, а во 1914 се преселил во Женева каде завршил правен факултет. Со швајцарско државјанство се стекнал во 1919. За време на нацистичката окупација, тој пребегал за Бордо, а подоцна во Лондон. Во Женева се вратил во 1948, а починал таму во 1981.

Романите на Коен може да се сметаат како еден долг автобиографски омаж, каде спаѓа и *[[Убавината на господарот]]*, роман вклучен во 100. книги на векот според ''Ле Монд''. Романот бил награден и од француската академија. Повремено бил уредник на еврејското списание *Revue Juive*, каде пишувале Сигмунд Фројд и Алберт Ајнштајн. Имал понуда и за амбасадорско место во Израел, но одбил за да се посвети на писателската дејност.

## Наводи

Категорија:Француски писатели
Убавината на господарот

***Убавината на господарот*** — роман од швајцарскиот писател Албер Коен, издаден во 1968. Дејството се одвива во Женева во 1930–тите, а главен лик е евреин од Средоземјето вработен во Друштво на народите, кој е вљувен во жена омажена за француски аристократ.

Романот е трет во серијата од четири автобиографски романи на писателот Коен. Добил „голема награда за роман од француската академија“, а бил преведен на повеќе светски јазици. *Убавината на господарот* е дел од 100. книги на векот според ''Ле Монд''.

## Наводи

Категорија:Француски романи
Шуани

thumb|десно|200px|Илустрација на ''Шуани'' од Едуард Теодуз, 1897

***Шуани*** () — роман од францускиот писател Оноре де Балзак, издаден во 1829 и вклучен во циклусот романи *[[Човечка комедија]]*. Дејството се одвива во градот Фужер од областа Бретања, за време на поствоениот период од 1799. Се раскажува за љубовната врска помеѓу аристократката Марија де Вернеил и благородникот Алфонс де Монтауран, вметната во воено-историски контекст.

Балзак добил идеја за романот за време на една негова посета на Бретања во 1828, организирана од негов пријател. Примамен од атмосферата во областа, почнал да собира белешки од месното население кои подоцна ги искористил во романот. Романот доживеал три изданија, и секое значително се разликувало од претходното. Ова бил првиот роман кој Балзак го потпишал без псевдоним.

Како и романите на Волтер Скот, *Шуани* има вистинита историска позадина, но раскажува фиктивно сиже преплетено со теми како љубов, одмаздничка измама, и социјална положба. Иако литературната критика го смета за роман со послаб квалитет од подоцнежните остварувања на Балзак, сепак *Шуани* претставува пресвртна точка во неговата кариера.

## Наводи

Категорија:Дела на Оноре де Балзак
Категорија:Романи на Оноре де Балзак
Роднината Понс

***Роднината Понс*** () — роман од францускиот писател Оноре де Балзак, дел од циклусот романи *[[Човечка комедија]]*, првично објавен како серијал во списанието *Le Constitutionnel*. Балзак го започнал делото во 1846 како новела, но подоцна од него развил уште еден роман, *[[Роднината Бети]]*, како дел од книгата *Нарушени односи*.

Новелата ја проширил во роман во 1847 со Понс како главен лик, кој бил во врска со Бети. Оттука, *Роднината Понс* го прикажува машкиот, а *Роднината Бети* женскиот аспект на нивната врска. Балзак го опишува *Роднината Понс* како прва, а *Роднината Бети* како втора епизода од *Нарушени односи*.

## Наводи

Категорија:Дела на Оноре де Балзак
Категорија:Романи на Оноре де Балзак