open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Милан Вилотиќ

**Милан Вилотиќ** (Белград, 21 октомври 1986) е српски фудбалер кој настапува како играч во одбраната.

## Кариера
мини|Вилотиќ во 2012 година
Кариерата ја започнал во 2004 година во екипата на Чукарички, каде настапувал сѐ до месец август 2009 година, кога ќе се приклучи на составот на Црвена ѕвезда.

По една повреда, Милан Вилотиќ, очигледно со недоволно коректна лекарска интервенција, неговата коска од пределот на рамото сраснала на погрешен начин. Со текот на времето, просторот помеѓу двете коски почнал да се калцифицира, што по одреден временски период предизвикало појава на тумори. На крајот на месец август 2010 година на првотимецот од екипата на Црвена ѕвезда, лекарите му пронашле туморно ткиво на десното рамо, поради што бил опериран во градот Болоња, во Италија.

На крајот на месец  јануари 2011 година добил потврда од докторот Марио Меркјури од клиниката „Риколи“ во Болоња дека бил подготвен за сите физички напори и дека сепак ќе можел професионално да продолжи да се занимава со фудбал.

По враќањето во тренажниот процес, тој во два наврати бил отстранет од тимот, поради конфликт со тренерот Роберт Просинечки. Најпрво во месец  јули 2011 година тој бил суспендиран поради имитирање и потсмевање на тренерот Просинечки, поради што му била одземена и капитенската лента, а подоцна бил вратен во тимот по интервенција на раководството. Тој не се задржал долго во тимот, бидејќи влегол во отворена кавга со соиграчот Борхи, по што бил отстранет од тимот, а веднаш потоа бил ставен и на трансфер листата.

Вилотиќ сочекал да стане слободен играч и на крајот без обесштетување ги оставил белградските „црвено-бели“.  Од месец јуни 2012 до месец јануари 2014 година настапувал за швајцарскиот тим на Грасхопер, а потоа станал и член на екипата на Јанг Бојс од Берн. На крајот од месец февруари 2017 година, тој се вратил во екипата на Грасхоперс, а во текот на 2018 година се преселил во составот на Санкт Гален.

## Репрезентација
Милан Вилотиќ во 2009 година бил учесник на Европското првенство за играчи до 21 година во Шведска.

За најдобрата репрезентација на Србија одиграл три натпревари. Својот прв натпревар го одиграл на 7 јуни 2011 година на пријателскиот натпревар против селекцијата на Австралија (0:0) во Мелбурн. Тој настапил во месец август 2011 година против репрезентацијата на Русија (0:1) во Москва и во ноември 2011 година против составот на Хондурас (0:2) во Сан Педро Сула.

## Трофеи

### Црвена ѕвезда

* Освоен е Купот на Србија: 2009/10.

## Наводи

## Надворешни врски
* Милан Вилотиќ на сајтот на српската репрезентација

Категорија:Фудбалери на ФК Црвена Ѕвезда
Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Родени во 1986 година
Радомир Антиќ (сликар)

**Радомир Антиќ** (1929 - 2002) бил академски сликар по потекло од Пирот.

## Биографија
мини|200п|Ретроспективна изложба на сликите од Радомир Антиќ во Ниш

Радомир Антиќ е роден во Пирот во 1929 година.

Дипломирал на Академијата за ликовни уметности во Белград во класата на професорката Љубица Сокиќ, а постдипломски студии кај професорот Недељко Гвозденовиќ.

Студирал во Италија и Франција. Член е на Друштвото на ликовни уметници на Србија од 1953 година. Бил професор на Училиштето за применета уметност (1955-1961) во Ниш. Станал доцент на Архитектонскиот факултет во Ниш во 1961 година по предметот *Бесплатен цртеж* и дизајнер и соработник на Конфекцијата Први мај во Пирот.

Покрај сликарството, работел и на таписерии, мозаици и внатрешна архитектура. Изложувал од 1952 година, а првата самостојна изложба ја имал во 1954 година  Имал организирано над 30 самостојни изложби во градовите: Пирот, Белград, Нови Сад, Скопје, Загреб, Лесковац, Приштина, Бор, Заечар, Будва, Ниш . Излагал и на меѓународни изложби во Бремен, Хамбург, Париз, Њукасл и Велико Трново. Учествувал во творештвото на бројни ликовни колонии во земјата и странство. Во галеријата Чедомир Крстиќ во Пирот во 2003 година  Пред години му била дадена ретроспектива. Добитник е на следните награди: Ослободување на Ниш (1960, 1974), први награди за Пејзаж во Пирот (1962), на Ликовната колонија Сиќево, Ниш (1966), во Палиќ (1966) и во Велико Трново (1990).

Починал во Ниш, каде што живеел, во 2002 година.

## Развојни фази во сликарството
Првата развојна фаза е по студиите на Антиќ, каде што неговата уметност се засновала на мртва природа. Во следната кубистичка фаза сликал пејзажи, а во енформелскиот период сликал екстериери и мртви природи. Тотемската фаза е присутна од 1964 година до 1978 година и последната фаза - уметнички портрет, траело до неговите последни денови.

## Уметнички знаменитости
Трите важни одлики на уметноста на Антиќ се:

* колористички одлики: ултрамарин црвена, сиво-портокалова, светло виолетова и кафена се бои кои претставуваат интровертност и екстровертност, т.е. единството на две тенденции.
* композициска одлика: машки (рационални и геометриски) и женски (емотивни и експресивни) форми и површини.
* тематско-мотивациска одлика

## Литература

* Радмила Влатковиќ, *Плурализам на уметничките изрази од Радомир Антиќ*, Пиротски зборник бр.14, 1986 г.
* Павле Васиќ, *Селските мотиви на Радомир Антиќ*, Политика, април 1958 г.
* Сретен Петровиќ, *Радомир Антиќ*, 1985 г

Категорија:Српски сликари
Категорија:Луѓе од Пирот
Категорија:Починати во 2002 година
Категорија:Родени во 1929 година
Ровни (езеро)

мини|150x150пкс| Планирана акумулациска карта
**Ровни** е вештачко езеро во западна Србија, создадено со преградување на реката Јабланица и е најголемиот објект на регионалниот водостопански систем „Стубо-Ровни“.

## Изградба
Акумулацијата настанала во долините на реките Јабланица и Сушица и се наоѓа помеѓу селата Стубо и Ровни, на 15 километри од градот Ваљево. Изградбата на браната Стубо-Ровни започна во 1988 година, беше прекината во 1991 година и продолжи во 2001 година, а беше завршена во септември 2015 година. Се проценува дека во неговата изградба биле вложени околу 70 милиони долари. Езерото е составен дел од регионалниот водостопански систем „Ровни“ наменет за водоснабдување на повеќе градови: Ваљево, Лазаревац, Лајковац, Уб и Мионица.

## Опис и значење
Браната има водоотпорно глинено јадро и има камен насип. Висока е 74,5 метри, долга 450 метри и широка во круната 8 метри, а количината на вграден материјал, глина и камен, е речиси 1,5 милиони кубни метри. Вкупниот волумен на акумулацијата е 51,5 милиони кубни метри, а максималната длабочина е 67 метри. Работите на браната и езерото ги изведуваа компаниите „Хидротехника-Хидроенергетика“ и „Енергопроект нискоградња“ од Белград, Србија.

Цевоводот долг 11820 метри носи сурова вода до фабриката за прочистување на водата за градот Ваљево.

## Контроверзи
Со изградбата на браната и полнењето на езерото е потопена црквата Свети Архангел Михаил во Тубравиќ, позната како „Ваљевска Грачаница“, што предизвикало полемики во јавноста.

## Поврзано

* Список на езера во Србија

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјален сајт на ЈП „Колубара“ Ваљево
* Веб страна на компанијата Хидротехника-Хидроенергетика 
* Веб страна на компанијата Енергопроект-Нискоградња 
* Браната Стубо-Ровни чека употребна дозвола (Политика, 22.07.2017)
* Браната Стубо - Ровни во завршна фаза по 30 години градба („Политика“, 25.01.2018)

Категорија:Вештачки езера
Категорија:Езера во Србија
Семетешко Езеро

**Семетешкото Езеро** е најголемото урниско езеро на западната страна на Копаоник. Се наоѓа под ридот Чукара, во атарот на селото Семетеш, на 200 метри од Националниот парк Копаоник. Геолозите тврдат дека ова езеро настанало од ледниците пред милиони години.

## Одлики
Има кружна форма и пречник 60 метри. Секогаш има исто ниво, и се снабдува со вода од подводни извори, а во помала мера од два извори над езерото. Поради големата ширина и длабочина на подводните извори, кои формираат левак во централниот дел на езерото, практично е невозможно да се измери длабочината. Многу нуркачи се обиделе, но не се осмелиле, да нурнат подлабоко од 15 метри, поради силните водни струи, кои ги повлекле во длабочините. Просечната температура на водата е 10&nbsp;°C во јули и до 20&nbsp;°C во август. Од нег истекува Семетешка река, која подоцна се влева во реката Радошиќ. На езерото се формирале пловечки острови со растенија и дрвја. Кога дува ветер, островите се движат низ езерото. Поради овие пловечки острови, езерото е прогласено за хидролошки споменик на природата. Туристичка атракција претставува пловење по езерото до овие острови, со помош на весла.

Богато е и со риби: крап и бабушка, па затоа е привлечно за рибарите, а староседелците на езерото се дождовници.

Југозападно од Јошаничка Бања има уште две урниски езера, Горно (Долго) и Долно (Мало) езеро.

## Легенди
Бидејќи ниту нуркачите не успеале детално да го истражат дното на ова езеро, на некој начин тоа останало тајна, како за научниците, така и за посетителите и месното население, кои се восхитуваат на неговата убавина, но и се плашат од него. Никој не знае како и кога е создадено, па се шират разни легенди за него.

Се вели дека некој поп сакал да изврши вршење на Свети Кирил, па мештаните го предупредиле тогаш да не работи. Ја започнал работата, а земјата се отворила, голтајќи го него и коњите, а потоа зоврила водата, од која се формирало езеро, чија површина постојано треперела.

Се вели дека на ова езеро се собирале самовили и дека навечер понекогаш се слуша глас на водено чудовиште кое ги плаши случајните минувачи, од чудовишта. Поради тоа, штом би се стемнило, сите си оделе во своите куќи и добро ги заклучувале вратите и прозорците плашејќи се од чудовиштето. Но, како што се помалку се јавува, мештаните сепак се ослободија од стравот. Други веруваат дека тоа е редок вид на жаба или птица.

## Наводи

## Галерија

Податотека:Semeteško jezero 3527.jpg|Општина Рашка - Семетешко Езеро
Податотека:Semetesko_jezero1.jpg|Општина Рашка - Семетешко Езеро
Податотека:Semeteško jezero 4235.jpg|Општина Рашка - Семетешко Езеро
Податотека:Semeteško jezero 3718.jpg|Општина Рашка - Семетешко Езеро


## Поврзано

* Список на езера во Србија

## Литература
* Мала енциклопедија Просвета (3 изд.). Београд: Просвета. 1985. ISBN 978-86-07-00001-2.  Недостаје или је празан параметар |title= (помоћ)
* 

Категорија:Езера во Србија
Суковско Езеро

**Суковското Езеро** е една од вештачките водни површини и единствениот тресет во сливот на реката Нишава, настанат со блокирање на кратката притока на реката Јерма.

## Позиција и простор
Суковското Езеро се наоѓа во сливот на Јерма, од неговата лева долинска страна, во близина на селото Суково. Од Пирот е оддалечено околу 15 километри, а е многу непристапно за доаѓање, поради лошиот селски пат од селото Суково.

## Географски одлики
Суковското Езеро настанало со блокирање на кратката притока на реката Јерма Тивој дол, која извира во подножјето на влашката планина.

Површината на езерото е околу 3,5, а максималната должина е околу 350. Просечната длабочина на езерото е околу 2 m, иако во долниот дел на езерото достигнува и до 8. Езерото во најголем дел е покриено со трска и крајбрежна трева и многу нанесени гранки.

## Цел
Езерото е наменето за наводнување на околниот земјоделски простор, пред се парцели под тутун, но не се користи за таа намена. Денеска целиот езерски систем е запуштен и во многу лоша состојба.

Ова езеро не е значајна рибарска вода. Воденото огледало, кое е добро покриено со трска, трева, и со многу препреки и гранки, е многу интересно риболовно подрачје. За рибарите, штуката е најинтересниот вид риба што го населува ова езеро. Покрај штуката, во езерото живеат гргеч, црвеноперка, клен, крап и бабушка.

## Галерија

Sukovo Lake 01.jpg|
Sukovo Lake 03.jpg|
Sukovo Lake 04.jpg|


## Извори

## Литература

* Мала енциклопедија Просвета (3-то издание). Белград: Просвета. 1985. ISBN 978-86-07-00001-2 .  Недостасува или празен параметар | title= ( помош )
* 
* Мрѓан М. Ѓокиќ *Нишава - потамолошка студија*, докторска дисертација, Ниш, 2015 г.

## Надворешни врски

* Бисер на природата - Суковско езеро кај Пирот - фотограф Игор Ѓорѓевиќ.

Категорија:Географија на Пирот
Категорија:Вештачки езера
Категорија:Езера во Србија
Dolerus bimaculatus

**Dolerus bimaculatus** е вид на растителна оса од родот Dolerus. 

## Опис
Главата и градите се црни, крилата малку затемнети, жилките и стигмата црни. Предните нозе се црвени. Абдоменот е црн на двата краја, во средината од вториот до петтиот сегмент е црвен. Мажјакот е во многу белези сличен на женската форма. 

Ларвите достигнуваат должина од 20-24 мм. Нивната глава е бледожолтеникава со темнокафеав белег на челото во форма на срп. Се среќаваат во текот на јуни на растенија од родот на Equisetum.

Возрасните единки достигнуваат должина од 8-10 мм.

## Живеалиште
Географската распространетост на овој вид оса е Средна и Северна Европа. Во Македонија видот се среќава во Маврово и село Рашче, Скопско.

## Наводи

Категорија:Растителни оси
Категорија:Инсекти на Македонија
Пристаниште Белград

**Пристаништето во Белград** е товарно и патничко пристаниште сместено на реката Дунав во Белград, Србија. Пристаништето се наоѓа во центарот на Белград, во близина на Панчевскиот мост. Исто така, управува со патничкиот терминал на блиската река Сава. Капацитетот за пренос на пристаништето е три милиони тони годишно. Има и 300.000 квадратни метри магацини и 650.000 метри квадратни простори за складирање на отворено. Најчестите стоки за товар се сол, шеќер, бетонско железо, хартија, цевки и вештачки ѓубрива

Пристаништето било приватизирано во 2005 година, во процес кој покрена прашања за корупција кои сè уште не се решени.

## Историја
Новото градско пристаниште било замислено на сегашната локација веќе во 1923 година кога бил изготвен првиот генерален урбанистички план на Белград. Иако мнозинството од предлозите биле прифатени од Министерството за градежништво, планот бил усвоен во 1924 година и биле потребни децении пред пристаништето навистина да биде изградено.

Пристаништето работи од 1961 година. Во 2005 година, луксембуршката компанија „Ворлдфин“ во сопственост на Делта Холдинг и Милан Беко, го купила белградското пристаниште од градот Белград за сума од 40 милиони евра. Трансакцијата во подоцнежните години била поништена и оттогаш е предмет на судска постапка меѓу „Ворлдфин“ и државните органи.

Од 2018 година, пристаништето во Белград е најразвиеното пристаниште во Србија. Најчести стоки за оптоварување се сол, шеќер, бетонско железо, хартија, цевки и вештачки ѓубрива.

## Галерија

Na savi - panoramio.jpg|Товарен брод закотвен во пристаништето
Savski venac - panoramio.jpg|Закотвени товарни бродови
Riverboats Belgrade.jpg|Речни чамци закотвени во пристаништето
Old port buildings on the Sava river banks. Belgrade (Београд), Serbia - panoramio.jpg|Стари пристанишни згради
Sava River with Kalemegdan Fortress.jpg|Патнички бродови
Baza ronilačkog centra rečne policije - panoramio.jpg|База на полицискиот речен нуркачки центар


## Поврзано

* Сообраќај во Србија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Општина Стари град (Белград)
Категорија:Сообраќајот во Белград
Категорија:Географија на Белград
Категорија:Координати на Википодатоците
Пристаниште Нови Сад

**Пристаништето во Нови Сад**, официјално наречен **DP World**, е товарно и патничко пристаниште на реката Дунав во Нови Сад, Србија.

## Историја
Пристаништето во Нови Сад е основано во 1982 година и до 1984 година станало меѓународно речно пристаниште.

Од 2015 година, пристаништето во Нови Сад било единственото пристаниште во Србија кое било во државна сопственост, а други 11 пристаништа биле приватизирани. Оттогаш ималонеколку неуспешни обиди да се приватизира. Во календарската 2016 година, пристаништето во Нови Сад направило историски промет со голем товар од 1,18 милиони тони, најмногу од кое било пристаниште во Србија.

Во март 2019 година, Владата на Србија ја прифатила аукциската понуда на за стопанисување со пристаништето за 7,99 милиони евра.  На 11 мај, договорот бил финализиран и му била доделена 25-годишна концесија над пристаништето.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Сообраќајот во Нови Сад
Категорија:Координати на Википодатоците
Радиоаматерски сојуз на Србија (СРС)

**Радиоаматерски сојуз на Србија** (**СРС**) е национална непрофитна организација за радиоаматерски ентузијасти во Србија. Клучните придобивки од членството на СРС вклучуваат спонзорство на радиоаматерски оперативни награди и радио натпревари, и биро за оние членови кои редовно комуницираат со радиоаматерски оператори во други земји. СРС ги застапува интересите на српските радиоаматерски оператори пред националните, европските и меѓународните регулаторни телекомуникациски органи. СРС е националното членско друштво кое ја претставува Србија во Меѓународниот радиоаматерски сојуз.

## Поврзано
* Меѓународен радиоаматерски сојуз

## Наводи

Категорија:Српски медиуми
Чудо за десет дена (филм)

**„Чудо за десет дена“** (француски: *La Décade prodigieuse*) — француско-италијанскифилм од 1971 година во режија на Клод Шаброл (Claude Chabrol) по сценариото на Фредерик Дане (Frederic Dannay), Манфред Ли (Manfred Lee), Пол Гегоф (Paul Gégauff и Марлен Жобер (Marlène Jobert). Филмот е снимен по истоимениот роман на Елери Квин (Ellery Queen). Главните улоги ги играат: Мишел Пиколи (Michel Piccoli), Ентони Перкинс (Anthony Perkins), Марлен Жобер и Орсон Велс (Orson Welles)..

## Синопсис
Младиот вајар Шарл Ван Хорн се буди со крвави раце и го ангажира професорот по философија Пол Реџис да испита што се случило. Тие одат во вилата во Алзас во која богатиот очув на Шарл глуми дека е бог. Во вилата сè се случува како во 1925 година: од облеката на слугата до младата сопруга на милијардерот, Елен. Во настаните што следат се испреплетуваат многу нешта: десетте божји заповеди, страста, уцената, итн.

## Наводи

Категорија:Француски филмови
Категорија:Италијански филмови
Категорија:Криминалистички филмови
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови на Клод Шаброл
Категорија:Филмови со Мишел Пиколи
Категорија:Филмови со Орсон Велс
Категорија:Филмови со Ентони Перкинс
Категорија:Филмови од 1971 година
Категорија:Филмови со Марлен Жобер
Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Алзас
Романско-српска граница

**Романско-српската граница** е меѓународна граница меѓу Романија и Србија, воспоставена по формирањето на Обединетите кнежевства Молдавија и Влашка (подоцна преименувана во Романија) во 1859 година и поделбата на Банат по Договорот од Тријанон. Границата има должина од 546.4 километри од кои 256.8 километри се копнени (Банат) и 289.6 километри се флувијални (Долина Тимок – Влашка).

Двете земји имаат неколку гранични премини. Меѓу нив се оние на Врбица – Валчани, Голубац – Молдавија Ноуа, Кладово – Дробета-Турну Северин и неколку други. Многу од овие точки биле затворени во 2020 година како резултат на пандемијата COVID-19. Точката каде што границите на Унгарија, Романија и Србија се совпаѓаат е позната како „Триплекс Конфиниум“. Поточно, градовите кои се среќаваат се Кубехаза (Унгарија), Беба Вече (Романија) и Рабе (Србија). Секоја година во овој пункт се одржуваат културни настани.

## Поврзано

* Граници на Романија
* Граници на Србија
* Романско-југословенска размена на земјиште

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Граници на Србија
Категорија:Граници на Романија
Категорија:Државни граници
Патот на римските императори

[мини| Медијана (денешен [Ниш), родното место на императорот Константин, едно од местата на рутата]]
**Патот на римските императори** е проект за туризам и археологија во Србија, рута која опфаќа 600 км со неколку антички римски локалитети, меѓу кои се значајни градови, имоти и родни места (види Римско наследство во Србија). Името на проектот потекнува од фактот дека 17 римски императори се родени во сегашните граници на Србија, втора земја по самата Италија. Локациите ги вклучуваат важните римски градови Сирмиум, Феликс Ромулијана (што е место за светско наследство на УНЕСКО) и Наисус. Проектот се смета за еден од најголемите археолошки и туристички проекти во Србија, а проектниот одбор е раководен и финансиран од српското Министерство за економија и регионален развој и Министерството за култура. Се смета за еден од националните брендови на Србија.

## Поврзано
* Список на локалитети Светско наследство во Србија

## Надворешни врски
* Броса на патеката на римските императори
*   
* Презентација на сајтови за „Itinerarium Romanum Serbiae“
* Официјална карта на рутата „Itinerarium Romanum Serbiae“

## Наводи

Категорија:Знаменитости во Србија
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Србија
Категорија:Туризам во Србија
Категорија:Римска Србија
Категорија:Римски цареви
Александар Невски (филм)

**„Александар Невски“** (руски: *Алекса́ндр Не́вский*) — советски филм од 1938 година во режија на Сергеј Ејзенштајн, кој е автор и на сценариото, заедно со Пјотр Павленко. Музиката за филмот е дело на Сергеј Прокофјев. Главните улоги ги играат: Николај Черкасов, Николај Охлопков, Андреј Абрикосов и Дмитри Орлов. Ова е првиот звучен филм на Ејзенштајн, кој во 1939 година ја освоил наградата на Американското здружение на филмските критичари за најдобар странски филм.

## Синопсис
Филмот го прикажува обидот на тевтонските витези на Светото римско царство да го освојат Новгород во 13 век, но претрпуваат пораз од кнезот Александар.

## Наводи

Категорија:Советски филмови
Категорија:Руски филмови
Категорија:Филмови на руски јазик
Категорија:Филмови на Сергеј Ејзенштајн
Категорија:Филмови со Николај Охлопков
Категорија:Филмови со Николај Черкасов
Категорија:Филмови со Андреј Абрикосов
Категорија:Филмови од 1938 година
Категорија:Филмови со Дмитри Орлов
Категорија:Историски филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Русија
Категорија:Црно-бели филмови
Гуарана (енергетски пијалак)

**Гуарана** — енергетски пијалак произведен од Књаз Милош а.д., производител со седиште во Аранѓеловац, Србија. Пијалакот е популарен во Србија и е направен од екстракти од растението гуарана, кое содржи кофеин (понекогаш наречен „гуаранин“), теофилин и теобромин. Гуараната има содржина на кофеин еднаква или повеќе од повеќето енергетски пијалаци.

## Состојки
Состојките вклучуваат сода-вода, шеќер, лимонска киселина, таурин, екстракт од гуарана, кофеин, витамин Ц, ниацин, пантотенска киселина, витамин Б6, витамин Б12, натриум бензоат и боја.

## Надворешни врски
* Официјален сајт на Гуарана

Категорија:Храна и пијалаци во Србија
Марко Атлагиќ

мини|Марко Атлагиќ
**Марко Атлагиќ** (роден на 30 април 1949 година) е српски историчар и политичар, роден во Хрватска. Тој е еден од водачите на Српската напредна партија (СНС) и шеф на историскиот оддел на Филозофскиот факултет на Универзитетот во Приштина во Северна Митровица, со помошни историски науки како негова претпочитана област.

## Ран живот и образование
Роден во Бенковац, СР Хрватска, СФР Југославија, Атлагиќ завршил основно училиште и гимназија во родниот град. Подоцна дипломирал на Филолошкиот факултет на Универзитетот во Задар. На Филозофскиот факултет на Универзитетот во Задар, Атлагиќ докторирал по хералдика, студирајќи хералдички елементи во средновековна Хрватска.

## Активизам и политика
Во раните 1990-ти, тој се приклучил на српското националистичко движење во Хрватска, барајќи да се одвои од Хрватска, откако земјата прогласила независност од СФРЈ. Во 1991 година како еден од говорниците учествувал на пансрпскиот состанок на ДЗР Книнска Краина во Книн. Како член на ултранационалистичката „Српска радикална партија за Република Српска Краина“ *(СРС за РСК)* бил избран за пратеник во Собранието на Република Српска Краина, а во 1994 година бил избран за нејзин потпретседател по Српската радикална партија. Било конституирано доминантно парламентарно мнозинство. Владата паднала кон крајот на 1994 година, по што Атлагиќ поднесол оставка од функцијата заменик претседател.

Во 1995 година, Атлагиќ бил министер без ресор во последната влада на РСК, во времето на Милан Бабиќ. По операцијата Бура, тој бил еден од министрите од 1995 до 2006 година на Владата на РСК во Егзил, промовирана од СРС. Во 2007 година, СРС се распаднала и Марко Атлагиќ ја поддржал фракцијата Томислав Николиќ наспроти Воислав Шешељ, станувајќи член на Претседателството на новата Српска напредна партија и назначен за проблемите со бегалците и ВРЛ.

Во 2006 година, Атлагиќ сведочел на судењето на Слободан Милошевиќ.

## Работи

* Грбови племство во Славонији: 1700-1918, 1982 г.
* Razvitak heraldike u Srbiji, Приштина 1997 г.
* Pomoćne historijske nauke, Приштина 1997 г.
* Историска географија, Белград 2001 година.
* Историска географија, Белград 2005 г.
* Pomoćne historijske nauke u teoriji i praksi, Белград 2007 година.
* Српско племство и грбови во Дубровнику, Далмација, Хрватској и Славонији, Београд 2009 г.

## Наводи

Категорија:Српски политичари
Категорија:Родени во 1949 година
Округ Драч (Кралство Србија)

**Округот Драч** бил еден од окрузите на Кралството Србија основано на 29 ноември во 1912 година на дел од територијата на Албанија одземена од Отоманската Империја за време на Првата балканска војна. Округот Драч имал четири окрузи: Драч (Драч), Љеш (Леска), Елбасан и Тирана. Војската на Кралството Србија се повлекла од Драч во април 1913 година.

## Основање
лево|мини|196x196пкс| Територијално проширување на Кралството Србија во 1913 г.
Кралската српска армија го зазела градот Дурацо на 29 ноември 1912 година без да се соочи со противење. Православниот христијански митрополит Драч Јакоб им приредил особено топло добредојде на новите власти. Тој обезбедил и пријателски односи со српските власти во регионот. Како таков тој успешно интервенирал кај нив и неколку албански герилски единици биле спасени и избегнале погубување.

Кралството Србија формирало окружни канцеларии и назначи гувернер на округот, градоначалник на градот и командант на воениот гарнизон. Првиот воен управител на градот Драч, капетанот Бранислав Милосављевиќ (командант на авангардата на единицата Шумадијан), го назначил првиот градски совет во кој биле Петар Ѓурашковиќ (претседател), Христо Спиро, Мехмед Ефенди и други.
мини|214x214пкс| Иван Иваниќ, првиот гувернер на округот Драч
Првиот гувернер на округот Драч бил Иван Иваниќ, српски дипломат. Неговата сопруга Делфа е еден од основачите на Кругот на српските сестри, претседаваше со градската болница. Прв градоначалник на Драч бил Петар Ѓурашковиќ, член на семејство од овој град, додека членови на градскиот совет биле Христос Спиро, имамот Хусеин Ефенди и Филип Сериќ. Кога војската на Кралството Србија ја окупирала Албанија во 1912 година, Драгутин Анастасијевиќ бил ангажиран како преведувач на грчки јазик и по извесно време бил назначен за гувернер на округот Драч наместо Иван Иваниќ.

Најважната цел на Србија од Балканските војни била излезот на отворено море.

## Распаѓање
[мини| Насловна страница на [Политика (весник)|Политика од 29 ноември 1912 година со информации за формирање на округот Драч]]
Војската на Кралството Србија се повлекла од Драч во април 1913 година под притисок на поморската флота на Големите сили, но таа останала во другите делови на Албанија во следните два месеци.

## Наводи

Категорија:Држави и територии распаднати во 1913 година
Категорија:Држави и територии настанати во 1912 година
Категорија:Балкански војни
Категорија:Кралство Србија
Пико-

**Пико-**' (симбол: **п**, меѓун. **p**) — SI-претставка во метричкиот систем што означува фактор од една билионтина во кратката скала и една милијардитина во долгата скала (); односно 10−12.

Потекнува од шпанскиот збор , (*врв*, *клун*, *малку*), *пико* е еден од првичните дванаесет претставки дефинирани во 1960 година кога бил воспоставен Меѓународниот систем на единици (SI).

Атомските полупречници се движат од 28 пикометри (pm) за хелиум до 260 pm за цезиум. Една пикосветлосна година е околу девет километри.

Јаглеродниот атом има полупречник од 77 пикометри.

## Наводи

Категорија:SI-претставки
Окупирање на згради во Србија

алт=View of informal housing under a bridge|десно|мини| Станбени простории во градот Кардборд во 2007 година
алт=Man stands outside entrance|десно|мини| Влез во Акција во 2006 година
**Окупирање на згради во Србија** се однесува на неовластено окупирање на земјиште или згради. По Првата светска војна, во претежно урнатиот главен град Белград се појавиле населби, а најзабележителен пример бил Јатаган Мала. Населението на Белград се зголемило од 593.000 во 1953 година на 1.470.000 во 1981 година Помеѓу 1961 и 1971 година, 52% од целата приватна градба на куќи во Белград била нелегална. Процентот бил висок и во другите градови како Нови Сад и Смедерево. Причините за заземањето и дивоградбите беа недостатокот на поволни станови, лошото владеење и бирократијата вклучена во легализацијата на земјиштето. Исто така казните беа лесни.

Голема ромска населба наречена Картон град била иселена во 2009 година. Во Белград имало и експлицитно политички самоуправувани социјални центри како што се Бунтовнички дом, АКЦ Акција и Кудруц.  Во 2014 година, запуштеното кино Ѕвезда било окупирано од активисти и повторно отворено.

Властите во Белград во 2017 година објавиле дека сите мигранти кои се во центарот на градот ќе бидат преместени во официјалните центри. Поранешната воена касарна во која биле сместени околу 1.200 бегалци, главно од Авганистан и Пакистан, потоа била иселена за да се расчисти теренот за проектот „Белградски брег“.  Во 2019 година, УНХЦР проценил дека имало 650 мигранти во Белград и во близина на границата со Хрватска и Унгарија.

## Наводи

Категорија:Историја на Србија
Божидар Ферјанчиќ

**Божидар Ферјанчиќ** (17 февруари 1929 – 28 јуни 1998 година) ― српски историчар, специјалист за средновековна српска историја и доцносредновековниот период на Римската Империја. Бил член на Српската академија на науките и уметностите.

## Животопис
Ферјанчиќ бил роден во Белград, во времето на Кралството СХС. Ферјанчиќ дипломирал со одлична историја на Филозофскиот факултет на Универзитетот во Белград во 1953 година и по дополнителното студирање на истиот универзитет, докторирал во 1960 година со дисертација под наслов *Деспотите во Византија и земјите на јужните Словени.* Потоа предавал на Филозофскиот факултет на Универзитетот во Белград. Тој брзо напредувал и во 1965 година бил вонреден, а во 1970 година станал професор. Во 1973 година го презел претседателството на Институтот за византиски студии по пензионирањето на Георгиј Острогорски, функција што Ферјанчиќ ја вршел до неговата смрт во 1998 година. Во 1977 година, тој станал директор на институтот, функција која ја имал Острогорски пред да умре во 1976 година. Ферјанчиќ бил дописен член на Српската академија на науките и уметностите во 1978 година и редовен член во 1988 година. Починал на 28 јуни, Видовден, во Белград.

## Дела

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Наводи

Категорија:Луѓе од Белград
Категорија:Починати во Белград
Категорија:Срби од 20 век
Категорија:Академици на САНУ
Категорија:Починати во 1998 година
Категорија:Родени во 1929 година
Категорија:Српски византолози
Категорија:Српски историчари
Категорија:Српски академици
Категорија:Српски универзитетски професори
Категорија:Југословенски историчари
Категорија:Југословенски академици
Категорија:Југословенски универзитетски професори
Време во Србија

Во Србија, стандардното време е средноевропско време (CET; UTC+01:00 ). Летното сметање на времето се забележува од последната недела во март (02:00 часот по средноевропско време) до последната недела во октомври (03:00 часот по средноевропско време). Србија го усвоила CET во 1884 година.

## Временска нотација
24-часовниот часовник речиси исклучиво се користи во писмена форма, додека во говорниот јазик доминира 12-часовниот часовник, обично без да се забележи дали часот е претпладне или попладне - таа информација е изведена од контекстот. 

## База на податоци за часовниот појас на IANA
Во базата на податоци за часовниот појас на IANA, Србија ја добива зоната Европа/Белград.

## Наводи

## Надворешни врски
* Точното време во Србија во *Time.is*

Категорија:Географија на Србија
Тамос, крал на Египет

[мини|Статуа на Сетос, единствената улога што [Волфганг Амадеус Моцарт|Моцарт ја именувал за претставата.]]
***Тамос, крал на Египет*** (или *Крал Тамос*; на германски, *Thamos, König in Ägypten*) ― драма на Тобијас Филип, барон фон Геблер, за која, помеѓу 1773 и 1780 година, Волфганг Амадеус Моцарт напишал сценска музика, К.&nbsp;345/336а, од оперски карактер.

## Рани изведби
Не се знае со сигурност дали музиката што ја составил Моцарт била изведена со претставата за време на неговиот живот. Премиерата на претставата била одржана во Корушкиот портски театарот (Корнтнетортеатер) во Виена, веројатно на 4 април 1774 година, дотогаш биле напишани два рефрени. Изведбите во Салцбург во 1776 и 1779-80 година можеби ги вклучиле оркестарските интерлудии и трите рефрени во нивната последен облик, соодветно. Музиката била повторно искористена во 1783 година во друга претстава (сместена во Индија, а не во Египет), „*Ланаса*“, од Карл Мартин Плумике.

## Улоги
Единствената именувана улога во музиката на Моцарт е Сетос, првосвештеникот (баритон). Има делови за уште четворица солисти (сопран, алт, тенор и бас) и за хор од свештеници и свештенички.

## Опис
Тамос го наследил својот татко Рамзес како крал на Египет, но Рамзес го узурпирал престолот од вистинскиот крал Менес, кој сега е преправен во првосвештеникот Сетос. Тамос ја сака Саис, свештеничка, но таа е навистина ќерката на Менес, Тарсис, за која првосвештеничката Мирза подготвува брак со Ферон, предавнички генерал. Кога Менес го открива својот вистински идентитет, Ферон е погоден од гром и Мирза се убива. Менес им ја отстапува својата круна на Тамос и Тарсис бидејќи сè завршува среќно.

## Музички броеви

*Чин 1*
*Хор: "Schon weichet dir, Sonne" (маестозо)
*Меѓу чин (маестозо-алегро)
*Чин 2*
*Меѓу чин (анданте)
*Чин 3*
*Interlude (алегро)

*Act 4*
*Interlude (Allegro Vivace Assai)
*Act 5*
*Chorus and soloists: "Gottheit, über alle mächtig!" (Allegro Moderato)
*Chorus with solo for Sethos: "Ihr Kinder des Staubes, erzittert"

## Снимки

* Тео Адам, Еберхард Бухнер, Карин Ајкштад, Дитрих Кноте, Жизела Пол, Херман Кристијан Полстер, Стаатскапеле Берлин, Рандфунк-Солистенвереинингун Берлин, диригент Бернхард Кле. ЦД на Филипс, 422 525.
* Аластер Мајлс, Анџела Казимиерцук, Пол Тиндал, Џулијан Кларксон, англиски барокни солисти, хорот Монтеверди, диригент: Џон Елиот Гардинер . Полиграм ЦД, EAN: 0028943755627. Исто така, содржи додаток со претходните верзии на Моцарт на бр. 1, 6 и 7.
* Диего Фасолис, Коро Дела Радио Свицера, Јас Барочисти. RTSI MultiMedia.
* Лоренс Еквилбеј ги диригира раните дела на Моцарт
* (снимање на концерт на 26 јуни 2018, Музички фестивал Сена, Булоњ-Биланкур.)

## Поврзано

* Список на опери на Моцарт

## Наводи

* Холден, Аманда (уред.), *The New Penguin Opera Guide,*, Њујорк: Penguin Putnam, 2001 година. 
* Варак, Џон и Вест, Јуан, *The Oxford Dictionary of Opera.* Њујорк: OUP: 1992 година 

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Опери
Категорија:Опери на германски јазик
Категорија:Опери на Волфганг Амадеус Моцарт
Категорија:Опери од 1779 година
Категорија:Сценска музика
Категорија:Оперски поставки за стар Египет
Хатунџук џамија

**Хатунџук(лар) џамија** или **Хатунџик(лар) џамија** (во превод: „Џамија на Малата госпоѓица/дама“) — стара османлиска џамија во Скопје. Му припаѓа на Скопското муфтиство на ИВЗ и прогласена е за културно наследство на Македонија.

## Местоположба
Џамијата е сместена во населбата Чаир, спроти Јаја-пашината џамија на улицата „Чаирска“.

## Историја
Залуван е дел од вакафнамето на џамијата, кое се датира на 31 март 1511 г. (917 година по исламскиот календар). Нејзина ктиторка била Хани Хатун, ќерката на скопскиот управник Јаја-паша.

Џамијата многу настрадала во Скопскиот земјотрес од 1963 г. Натписот од вградената чешма во нејзината ограда, која даира од 1811 година, е пренесен во Музејот на Град Скопје.

Храмот е обновен и свечено отворен 4 мај 2008 г. во присуство на тогашниот турски претседател Абдула Ѓул.

## Турбе
Во дворот на џамијата се наоѓало старо турбе во кое најверојатно била погребана ктиторката Хани Хатун. Било шестаголно, од отворен тип, со купола на осумаоглен тамбур. Било урнато во земјотресот од 1963 г. и не е обновено.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Чаир

## Наводи

Категорија:Знаменитости во Скопје
Категорија:Исламски споменици на културата во Македонија
Категорија:Џамии во Скопје
Категорија:Отомански џамии во Македонија
Категорија:Џамии во Скопското муфтиство
Категорија:Појавено во 1511 година
Моето богатство

***Моето богатство*** (италијански: *Il mio tesoro*), наречена и ***Моето богатство во меѓувреме*** (**) ― арија за лирски тенорски глас од сцената 2 во чинот 2 од Моцартовата опера *[[Дон Џовани|Дон Жуан]]*. Често се изведува во рецитали и се појавува во антологии на музика за тенор. Во аријата, Дон Отавио, млад благородник, го поттикнува слушателот да ја увери неговата (на благородникот) сакана свршеница, Дона Ана, дека има намера да обезбеди одмазда за неа против човекот кој го убил нејзиниот татко.

## Либрето

Il mio tesoro intanto
andate a consolar,
E del bel ciglio il pianto
cercate di asciugar.

Ditele che i suoi torti
a vendicar io vado;
Che sol di stragi e morti
nunzio vogl'io tornar.
Моето богатство, во меѓувреме,
Оди и теши.
И од нејзините убави очи солзи,
Обидете се да избришете.

Кажи ѝ дека не е во ред,
Одам да се одмаздам,
Тоа само на убивање и смрт
Како најавувач ќе се вратам.

## Музика

Аријата е поставена во Б дур и во пресечено заедничко време (), со темпова индикација на антанте грациозо. Долга е 101 такт и потребни се околу четири минути за да се изведе. Неговиот вокален опсег опфаќа Д3 до А4, додека неговата теститура е приближно Ф3 до Г4. Во поголемиот дел од делото, виолините и виоли свират со сордино за благ ефект. Покрај жиците, аријата користи кларинети во Б дур, фаготи и B♭ природна хорна.

## Во други медиуми
Концертната изведба на „Моето богатство“ е спомната во почетните параграфи на романот на Толстој, „*[[Ана Каренина]]*“. Извадоци од него се испеани од таткото на главниот лик во филмот за црна комедија од 1949 година, „*Видни срца и коронети*“.

## Наводи

## Надворешни врски

* , испеана од Luigi Alva, Aix-en-Provence Festival 1960

Категорија:Песни околу одмазда
Категорија:Композиции во Б-дур
Категорија:Композиции од 1787 година
Категорија:Оперски извадоци
Категорија:Тенорски арии
Категорија:Арии од Дон Жуан
Категорија:Арии од Волфганг Амадеус Моцарт
Категорија:Композиции во бе-дур
О, колку сакам да победам

***О, колку сакам да победам*** (германски: *O, wie will ich triumphieren*), или ***Ха, колку сакам да победам*** (*Ha, wie will ich triumphieren*), ― арија за низок бас од зингшпилот на Моцартовата опера *Грабнувањето од сарајот* (*Die Entführung aus dem Serail*). Добро е познат по извонредните технички барања што ги поставува на пејачот, а понекогаш се изведува во рецитали и се појавува во антологии од басови кои можат да го пеат. Се одликува со брза колоратура, нагли октави-скокови помеѓу горните и долните регистри и продолжени ниски ноти, вклучувајќи го и исцрпениот низок Д (Д2, една од најниските ноти барани од кој било глас во операта). Моцарт го напишал имајќи на ум еден конкретен бас: многу познатиот Лудвиг Фишер.

## Опис
Осмин, лошиот куќен слуга на Селим-паша , ги фатил своите омразени непријатели кои се обидуваат да спасат една благородничка од заробеништво во харемот на пашата. Тој ги исмева, радосно очекувајќи го задоволството да ги види обесени.

## Наводи

Категорија:Оперски извадоци
Категорија:Грабнувањето од сарајот
Категорија:Басни арии
Категорија:Арии од Волфганг Амадеус Моцарт
Алпски синец

**Алпскиот синец** (*Cupido osiris*) е пеперуга од фамилијата пеперуги синци. Пеперугата ја има и во Македонија.

## Опис
Пеперугата живее во Јужна Европа, Мала Азија, Јужен Сибир, до Монголија. 

Ларвите на пеперугата се хранат  со растенијата *[[Onobrychis]]* и  *[[Leguminosae]]*.

Горната страна на мажјакот е во сина воја со црни рабови и црнкасто тело. Женката има темнокафеава боја. Долната страна на пеперугата е во светлокафеава боја  со синкасто тело. Има црни точки на крилјата на пеперугата со бело рабови. Пеперугите летаат во мај и јуни и најчесто може да се најдат по планините.

## Наводи


## Поврзано
* Список на пеперутки во Македонија

## Надворешни врски
*Фотографии од пеперугата
Виолетова седефка

***Виолетовата седефка*** (*Boloria dia*) е пеперутка од видот пеперутки седефки. Пеперугата ја има и во Македонија.

## Опис
Возрасните единки се во основа портокалови со црни шари со ралзична големина и облик. Распонот на крилјата е од 16 до 17 мм. Долната страна има посветла боја со бледи дамки. Кај телото и врвовите од крилјата има виолетова нијанса.

Ларвите се хранат со *[[Viola odorata]]*, *[[Viola hirta]]*, *[[Viola canina]]*, *[[Viola reichenbachiana]]*, *[[Viola tricolor]]*,  *[[Prunella vulgaris]]* и *[[Rubus idaeus]]*.

## Распространетост
Пеперугата се наоѓа во скоро цела Европа, Кавказот па сè до  Монголија во умерените предели. Во Европа ја има најмногу во јужна Франција, северна Шпанија, Италија, Балканот и Турција. Ја нема во Британија.

## Подвидови
* *Clossiana dia dia* western Europe
* *Clossiana dia alpina* (Elwes, 1899)
* *Clossiana dia calida* (Jachontov, 1911)
* *Clossiana dia disconota* (Krulikovsky, 1909) 
* *Clossiana dia semota* Tuzov, 2000
* *Clossiana dia setania* (Fruhstorfer, 1909)

## Галерија

File: Petite violette - dos MHNT.jpg|Горен дел
File: Petite violette - ventre MHNT.jpg|Долен дел


## Наводи

## Поврзано
* Список на пеперутки во Македонија

## Надворешни врски
*Виолетова седефка
*Пеперутки во Белгија
*Пеперутки во Европа

Категорија:Седефки
Категорија:Инсекти на Македонија
Категорија:Животински таксони опишани од Карл Линеј
Dolerus cothurnatus

**Dolerus cothurnatus** е вид на растителна оса од родот Dolerus.

## Опис
Главата, градите и тегулите се црни, крилата малку затемнети, жилките и стигмата црни. Нозете во поголемиот дел црни, тибиите црвеникави. Абдоменот е црн во основата и задниот дел, во средината од вториот до шестиот сегмент е црвен. Мажјакот е во многу белези сличен на женската форма, и антените се подолги од абдоменот.

Ларвите достигнуваат должина од 20 мм. Главата од страните малку сплескана, со белузлав и жолт белег. Се среќаваат во текот на јуни до септември на растенија од родот на Equisetum. Презимуваат како кукли.

Возрасните единки достигнуваат должина од 7-9 мм.

## Живеалиште
Географската распространетост на овој вид оса е средна и северна Европа, Сибир, до Камчатка. Во Македонија видот се среќава во село Бојане, Скопско и Гевгелија.

## Наводи

Категорија:Растителни оси
Категорија:Инсекти на Македонија
Ливадска окатка

**Ливадска окатка** (*Hyponephele lycaon*) е пеперутка од видот пеперутки окатки. Пеперутката ја има и во Македонија.

## Опис
Пеперутката живее во умерени области на Европа и Азија.

Распонот на крилјата на пеперугата е до 40мм. Возрасните единки летаат од јуни до август. 

Горната страна на крилјата имаат кафеава боја, во светла и темна нијанса. Во секој од врвовите има по една црна точка. Долната страна е исшарана светлокафеава или сивкаста боја со повторно присуство на црната точка.

## Наводи

## Поврзано
*Список на пеперутки во Македонија

## Надворешни врски
*Butterflies of Europe: ''Hyponephele lycaon''
Црн траурец

**Црниот трауерц** (*Neptis rivularis*)  е пеперутка од видот на шаренци. Пеперугата ја има и в Македонија.

## Опис
Пеперугата е дел од видот на шаренци.

Пеперугата живее во централна и источна Европа, па сè до Јапонија во умерени предели. Распонот на крилјата од 25 до 27 мм. Претпочита шумски предели. Гасениците се хранат со *[[Spiraea]]*.

Горната страна на пеперугата е црна со изразито бели шари. Долната страна е иста, само што наместо црна има кафеава боја.

## Галерија

Image:Neptis rivularis - Schwarzer Trauerfalter.jpg|Приказ на горна и долна страна на пеперугата.


## Наводи

## Поврзано
* Список на пеперутки во Македонија

Категорија:Шаренци
Категорија:Инсекти на Македонија
Dolerus aericeps

**Dolerus aericeps** е вид на растителна оса од родот Dolerus. 

## Опис
Главата е црна со метален сјај, антените на врвот малку потенки и покуси од абдоменот, на градите пронотумот, мезонотумот и тегулите се црни, скутелумот црн, крилата стаклесто провидни. Нозете црни, колената и предните делови на предните тибии провидни. Абдоменот жоленикавоцрвен. Мажјакот на абдоменот првиот и често вториот до четвртиот сегмент црни. Гениталната плочка на врвот малку обрабена. 

Ларвите достигнуваат должина од 18-21 мм. Нивната глава е темнокафеава, со полукружна бела дамка на челната плочка, со демнокафеава темена бразда. На челото има кафеава дамка во форма на срп. Се среќаваат во текот на летните месеци на растенија од родот на Equisetum.

Возрасните единки достигнуваат должина од 7-8 мм.

## Живеалиште
Географската распространетост на овој вид оса е цела Европа и Транскавказ. Во Македонија видот се среќава во село Бојане, село Рогле, Скопско и село Негорци, Гевгелија.

## Наводи

Категорија:Растителни оси
Категорија:Инсекти на Македонија
Dolerus germanicus

**Dolerus germanicus** е вид на растителна оса од родот Dolerus. 

## Опис
Главата црна, градите, пронотумот, тегулите и мезонотумот се скоро наполно црвени. Понекогаш скутелумот може да биде делумно црн. Мезоплеурите црни. Крилата на црвеникаво затемнети. Нозете црвеникави, најчесто на задните фемури и тибии. Абдоменот жолт и првиот тергит црн. Мажјакот покрај главата и градите црни. Абдоменот на двата краја црн, во средината од вториот до петтиот сегмент црвен. Другите делови на телото како и кај женската форма. 

Ларвите достигнуваат должина 16-20 мм. Нивната глава одгоре портокалова, од предната страна белузлава. Телото еднобојно светлозелено, кај постарите ларви со црвеникава нијанса. Стигмите светлокафеави. Се среќаваат во текот на јуни и јули на растенија од родот на Equisetum.

Возрасните единки достигнуваат должина од 9-10 мм.

## Живеалиште
Географската распространетост на овој вид оса е Европа, умерениот појас на Азија до Камчатка и Северна Америка. Во Македонија видот се среќава на повеќе места.

## Наводи

Категорија:Растителни оси
Категорија:Инсекти на Македонија
Список на концерти за пијано на Моцарт

Засега, зачувани се 30 клавирски концерти од Волфганг Амадеус Моцарт, меѓутоа, КВ 37, КВ 39, КВ 40, КВ 41 и три концерта из КВ 107 се аранжмани сосонатни ставови од других композитори. Моцартовиот прв независен клавирски концерт е КВ 175. Постојат и два одвоени ронда (КВ 382 и КВ 386), замислени како алтернативи во постоечките концерти.
## Список на концерти за едно или повеќе пијана со оркестар

Анотација:
Редоследот прво одговара на општо користената нумерацији, а другата, 6 тото издание Коцхел-Индек (КВ).

## Наводи

!
Моцарт, Волфганг Амадеус, Концерт за пијано
Бистрица (Теаречка)

**Бистрица** (позната и како: **Теаречка Бистрица**) — река во Полог (Долен Полог), северозападна Македонија. Извира на Шар Планина и тече низ селата Пршовце и Јегуновце.

## Тек

Се влива во Вардар, а зафаќа сливно подрачје од 37,2 км2.

## Рибен свет

Пред прогласувањето на новиот национален парк „Шар Планина“, во извршената студија за валоризација на паркот се дадени податоци за рибниот свет. Така, во реката се сретнува македонска пастрмка, речна пастрмка и јагула.

## Поврзано
* Вардар
* Пршовце
* Јегуновце

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Реки во Македонија
Категорија:Реки на Шар Планина
Категорија:Притоки на Вардар
Категорија:Пршовце
Категорија:Јегуновце
Гојко Пиетловиќ

**Гојко Пиетловиќ** (7 август 1983) е српски ватерполист кој игра како голман за ВК Нови Белград и машката ватерполо репрезентација на Србија.

Тој бил избран за најдобар голман на ЕП 2014 година. Бил член на српските тимови кои освоиле златни олимписки медали во 2016 и 2020 година и бронзен медал на Олимпијадата во 2012 година. Светската титула ја имал во 2009 и 2015 година и европската титула во 2014, 2016 и 2018 година.

## Трофеи

### Клуб

; ВК Партизан

* Државно првенство на Србија: 2001–02, 2006–07, 2007–08
* Национален куп на Србија: 2001–02, 2006–07, 2007–08

; Катаро

* ЛЕН Cup : 2009–10

## Приватен живот
Пиетловиќ е во брак со Ива, со која има ќерка и син. Неговиот помлад брат Душко Пиетловиќ е уште еден истакнат српски ватерполист.

## Наводи
Надворешни врски

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1983 година
Категорија:Српски ватерполисти