open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ева Лигети

**Ева Боби Лигети** (; р. 1950 година) — канадски адвокат и академик, со посебен фокус на законот и регулативата за животната средина. Таа била првиот комесар за животна средина на Онтарио.

## Историја

Ева Лигети била назначена во 1994 година за прв комесар за животна средина на Онтарио. Нејзиниот избор бил направен од сепартискиот комитет на законодавниот дом на провинцијата Онтарио.

Лигети била комесар до 1999 година, разгледувајќи ја усогласеноста на владата со Законот за правата за заштита на животната средина и известувајќи пред сепартискиот комитет на законодавниот дом на Онтарио. Во нејзиниот годишен извештај од април 1999 година, таа предупредувала за јавна здравствена криза како резултат на високите нивоа на загаденост на воздухот. Нејзиното петгодишно именување не било обновено, бидејќи така била советувана од владата во август 1999 година. Нејзиното назначување во тоа време веќе било предмет на тримесечно продолжување, врз основа на тоа што законодавниот дом не бил во позиција да разговара за замена, поради општите избори во Онтарио во јуни 1999 година.

Раскинувањето на именувањето на Лигети било контроверзно, со тоа што било направено по налог на Кабинетот. Опозициските членови на законодавниот дом се спротивставиле, врз основа на тоа дека Лигети била службеник на законодавниот дом, слично на провинцискиот ревизор. Опозиционерите тврделе дека нејзиното отпуштање требало да биде со гласање на членовите на покраинскиот законодавен дом. Лигети била наследена од Ајви Вајл, пензиониран помошник-министер на Министерството за животна средина во Онтарио, до назначувањето на Горд Милер во 2000 година.

Лигети е поранешен директор на колеџот за применети уметности и технологија Сенека и поранешен претседател на Факултетот за правна и јавна администрација. Како адвокат, Лигети се фокусирала на граѓанските парници и административното право во нејзината пракса со Илер, Кембел и соработници. Таа служела како правен советник на Канадското здружение за еколошко право. Лигети е извршен директор на Партнерството за чист воздух.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1950 година
Категорија:Адвокати за заштита на животната средина
Категорија:Канадски адвокати
Анита Штудер

**Анита Штудер** (; р.  - ) ― швајцарска сметководителка, орнитолог, конзерватор и еколог.

Уште од 1980 година, Анита била активно вклучена во зачувувањето на шумата во североисточниот дел на Бразил.

## Живопис

Родена е во Бриенц. На 12 години со своето семејство се преселила во Женева. Првпат го посетила Бразил во 1976 година за да ги набљудува мноштвото различни птици. На враќањето, дипломирала орнитологија на Универзитетот Нанси. Пет години подоцна, во Бразил, првпат ја видела ретката Форбсова црна птица (*Curaeus forbesi*), позната меѓу мештаните како „анумара“. Птицата ја забележала во шумата Педра Талјада во државата Алагоас. Нејзиниот ментор ѝ рекол дека таа птица била добро објект за студија, но дека шумата, стаништето на птицата, ќе биде уништено за девет до десет години. Шумата била ископачена поради одгледување стока и плантажи на шеќерна трска. Наместо набљудување на птицата, Штудер одлучила да ја зачува шумата.

## Наводи

Категорија:Швајцарски орнитолози
Категорија:Швајцарски природозаштитници
Хенрик Холмберг

мини|десно|Холмберг во Бокмасан и Гетеборг во 2011 година.
**Хенрик Холмберг** (;  - ) — шведски глумец, режисер и сценарист.

## Биографија

Холмберг започнал да глуми во различни левичарски театарски групи, а во 1977 година учествувал во Проектот за шатори, музичка театарска претстава за историјата на движењето на шведската работничка класа, во која ја играл улогата на шведскиот комунистички водач Зет Хоглунд.

Холмберг одиграл многу историски улоги. Тој го толкуваше Рутгер Меклин во *Меклин*, драмско шоу од 1993 година за телевизијата Сверигес. Холмберг исто така го толкуваше Адолф Хитлер во претставата *[[Алберт Шпер]]* во Градскиот театар во Гетеборг во 2001 година, која исто така подоцна беше емитувана на телевизија.

## Белешки
* 

## Надворешни врски
* 

Категорија:Шведски глумци
Категорија:Шведски режисери
Категорија:Шведски сценаристи
Категорија:Луѓе од Векше
Џо Лешај

**Џо Лешај** () — канадска сликарка која порано работела како професионален танчер и кореограф. Со нејзината компанија Данс Џо Лешај (*Danse Jo Lechay*), таа била позната многу години како една од најистакнатите современи танчерки во Монтреал, а нејзиното друштво и кореографија уживале меѓународни следбеници.

## Активизам

Лешај долго време била активна во грижата за животната средина и била член на групите *Action Montréal Vert* и *Écologie St-Henri* во раните 1990-ти. Таа била кандидат на малата партија Демократска коалиција на општинските избори во Монтреал во 1998 година.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Канадски сликари
Категорија:Канадски екоактивисти
Категорија:Канадски танчери
„Братство“ (весник)

**„Братство“** ― орган на Првата македонско-косовска ударна бригада.

Почнал да излегува на 1 декември 1943 година ѝ бил уредуван од Агитационо-пропагандната комисија при Штабот на бригадата. Бил умножуван на циклостил, на 10 до 16 страници во голем формат. Бил умножуван во тираж од 150-200 примероци. 

Статиите и дописите биле печатени на македонски и српски јазик. Имал постоајни рубрики од животот и борбите на бригадата, младинска рубрика, ликови на паднати борци, соопштенија и наредби на Штабот на бригадата и слично. По разделувањето на бригадата на две бригади и по оформувањето на Првата македонска ударна бригада и Првата косовско-метохиска ударна бригада, весникот „Братство“, станал орган на Првата косовско-метохиска ударна бригада.

## Наводи

Категорија:Македонски весници
Категорија:Демократска Федерална Македонија
Категорија:Печатени медиуми во Македонија
Категорија:Појавено во 1943 година во Македонија
Петар Брајовиќ

**Петар Брајовиќ - Ѓуро** ( во  —  во ) — симпатизер на комунистичкото движење помеќу двете светски војни, учесник во НОВ и воен командант.
## Животопис
лево|мини|Петар Брајовиќ ги прегледува воените затвореници.Гимназија завршил во Пеќ во 1937 година, а Воена академија во 1940 година. Активно учествувал во подготовките за вооружено востание во Косово и Метохија. Бил член на КПЈ од октомври 1941 година, а од март 1942 година се илегализирал. Во почетокот на 1943 година, станал заменик командант на Карадачкиот НОПО, а од октомври 1943 година командант на Групата косовско-метохиски баталјони. Од ноември 1943 година бил назначен за командант на Првата македонско-косовска народноослободителна ударна бригада, а подоцна командант на Првата косовско-метохиска бригада и командант на Четириесет и осмата македонска дивизија на НОВЈ. Во октомври 1944 година, бил поставен за командант на Шеснаесеттиот македонски корпус на НОВЈ, а потоа командант на Оперативниот штаб на НОВ и ПО на Косово и Метохија. Во февруари 1945 година, бил тешко ранет.

По војната вршел повеќе должности во ССНО.

## Поврзано

* Карадачки партизански одред
* Прва македонско-косовска ударна бригада
* Четириесет и осма македонска дивизија на НОВЈ
* Шеснаесетти македонски корпус на НОВЈ

## Наводи

## Надворешни врски
* Од дневникот на Петар Брајовиќ, командант на Првата македонско-косовска народноослободителна ударна бригада, „Нова Македонија“, 8.02.2025.

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Погребани во Алејата на заслужните граѓани на Новите гробишта (Белград)
Повел Рамел

**Повел Карл Хенрик Рамел** (;  — ) — шведски забавувач. Рамел бил пејач, пијанист, уметник, автор и композитор на песни. Неговиот стил се одликувал со имагинативна духовитост, и вербална и музичка. Тој се инспирирал од хуморот во „лудиот“ стил на САД и Велика Британија и создал своја лична шведска верзија, необични комбинации на текст и музика, игра на зборови, пастиши и општа неочекуваност. Напишал околу 1700 песни, скици и монолози, а се смета за легенда и институција во шведската забава.
мини|Повел Рамел, 1955.
## Ран живот

Повел Рамел е роден во Остермалм, Стокхолм во богато благородничко семејство. Неговиот татко, Карл Рамел, бил адвокат. На млада возраст, Рамел нашол љубезна публика за своите таленти во семејните медицински сестри, слугинки и готвачи, а исто така и во неговите родители. Неговото семејство често одело на големи одмори, а во таква прилика, на плажа во Белгија, кога Повел имал две години згазнал на  клинец. Со заразената рана, Повел не се очекувало да преживее, иако се опоравил, но поминал со лесна трајна повреда.

Училишниот живот на Рамел бил вознемирувачки. Ги прекинал часовите, често одел во Скансен, музеј на отворено и во зоолошка градина, фаворизирајќи ја нивната куќа со мајмуни. За да не западне во неволја, Рамел им кажал на своите учители дека ја изгубил книшката за присуство, со што добил нова, додека на родителите им ја покажувал старата, без забелешки за отсуство. Меѓутоа, еден ден неговиот татко го забележал Рамел како ја посетува куќата на мајмуните. Последователно, неговиот татко се обидел да го испрати Рамел во различни училишта, меѓутоа со мал успех.

На 15-годишна возраст, Рамел ги придружувал родителите на патување со автомобил. Дошло до судир и мајката на Рамел, Марта Теш, починала следниот ден во болница. Неговиот татко починал неколку месеци подоцна.

## Наводи

Категорија:Шведско благородништво
Категорија:Шведски комичари
Категорија:Починати во 2007 година
Категорија:Родени во 1922 година
Категорија:Шведски музичари
Антонија Мело

мини|Антонија Мело (2017)

**Антонија Мело да Силва** (; р. 1949 година) — бразилска активистка за човекови права и екологистка. Во 2017 година, таа ја добила наградата на Фондацијата Александар Сорос за Еколошки и Активизам за Човекови Права за водењето на кампањи против изградбата на браната Бело Монте и други еколошки штетни проекти во прашумите на Амазон.

## Биографија
Родена во Пирипири, Пјауи, во 1949 година, Антонија Мело да Силва била воспитана од родители селани кои ја научиле на важноста да се бори за својата земја и нивните права. Во 1953 година, таа и нејзиното семејство се преселиле во Алтамира, Пара, и се населиле во Консеисао до Арагуаја на бреговите на реката Шингу, каде што нејзините родители развиле успешна фарма. Во 1959 година посетувала верско училиште, а потоа се обучила да биде учителка.

Во 1970 година, таа се омажила и се преселила во куќа во Алтамира каде одгледала семејство од четири деца додека работела како учителка. Од крајот на 1980-тите, таа станала активна во голем број организации основани за заштита на правата на домородните луѓе кои живеат во областа, особено со кампања против изградбата на браната Бело Монте. Во мај 2008 година, таа била ко-основач на движењето Movimento Xingu Vivo Para Semper, кое се борело против изградбата на браната и поврзаниот хидроелектричен проект. Со текот на годините, движењето ги комбинирало социјалните и еколошките организации со заедниците покрај реката, вклучувајќи рибари, земјоделски работници, жители на градови, домородни народи и религиозни и женски организации.

И покрај нејзината кампања, браната Бело Монте била изградена и Мело морала да се исели од нејзиниот дом. Но оттогаш таа се вклучила во многу слични движења и досега успеала да се спротивстави на плановите за изградба на огромна брана на реката Тапајош. Во чест на Антонија Мело, со наградата на Фондацијата, Александар Сорос коментира: „Таа е еден од хероите на движењето за заштита на животната средина и човековите права, и не можам да замислам некој кој ја заслужува наградата на Фондацијата Александар Сорос повеќе од неа“.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1949 година
Категорија:Бразилски екоактивисти
Мост Еланд

мини|Мост Еланд
**Мостот Еланд** е патен мост што го поврзува градот Калмар на копното на Шведска со градот Фарјештад на островот Еланд. Овој мост е еден од најдолгите мостови во Европа. Бил најдолг надводен мост до изградбата на мостот Васко де Гама во 1998 година. Мостот е поставен на вкупно 156 столбови. Мостот има своја специфика. Имено, на одредено место тој е доста издигнат над морето (има специфична грпка) за да може на тоа место непречено да се одвива поморскиот сообраќај под него.

Овој мост е најдолг на територијата на државата Шведска. Има еден друг мост кој е подолг од овој Ересундски мост, но тој мост не е комплетно на територијата на Шведска, затоа што е во меѓусебна сопственост помеѓу државата Данска и државата Шведска. Додека траела изградбата на мостот имало огромен број на поддржувачи, но и такви кои протестирале против изградбата. Противниците на градбата на мостот биле загрижени за зачувувањето на животната средина и посебно биле загрижени дека преку мостот ќе поминат многу туристи кои ќе наштетат на недопрените природни убавини на островот Еланд.

Преку мостот се протегаат вкупно 4 ленти на автопатско решение. 

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Мостови во Шведска
Милена Глимбовски

мини| Милена Глимбовски

**Милена Глимбовски** (р. 1990 година во Сибир, Советски Сојуз) — руско-германска претприемачка, авторка и активистка за нула отпад. Глимбовски стана позната главно со основањето на берлинската самопослуга *Original Unverpackt* (Оригинал неспакуван), во која стоките се продаваат без пакување за еднократна употреба.

## Живот

Глимбовски е родена во 1990 година во Сибир, во поранешниот Советски Сојуз. Во 1995 година, нејзиното семејство се преселува во Германија, каде што и пораснала во Хановер и посетувала настава во училиштето Вилхелм Рабе. По обуката како дизајнер на медиуми, Глимбовски почнала да студира социјална и деловна комуникација на Универзитетот за уметности во Берлин, но подоцна ги прекинала студиите.

По долгиот подготвителен период, Глимбовски во 2014 година започна групно финансирање со Сара Волф за да го финансира основањето на нивната продавница за храна *Original Unverpackt*. Шемата успешно собра 100.000 евра. Продавницата беше отворена на 13 септември 2014 година и продолжува до денес, со Глимбовски како извршен директор (од декември 2018 година). Отворањето на берлинската локација на *Original Unverpackt* беше проследено со бројни продавници низ Германија, како и ширум светот. Многумина сметаат дека основањето на *Original Unverpackt* од страна на Глимбовски го поттикна движењето на нула отпад во Германија, подигајќи ја свеста не само за продавницата за нула отпад, туку и за самата Глимбовски.

Во 2015 година, заедно со Јан Ленарц, Глимбовски ја основа издавачката куќа „Ein good Verlag“, која продава книги и календари на тема внимателност. Глимбовски е позната како говорник за одржливост и нула отпад и се појавува на бројни конференции во Германија и во странство.

Во ноември 2018 година, жирито на Берлинскиот Сенат, Investitionsbank Berlin и Берлинскиот IHK го изгласаа Глимбовски за „Претприемач на годината 2018“.

## Дела
* *Ohne Wenn и Abfall.* Kiepenheuer & Witsch, 2017 година, .
* *Weil ich ein Mädchen bin.* Во: Скарлет Кертис (Хрсг. ): *Иднината е женска!* *Беше Frauen über Feminismus denken.* Голдман Верлаг, 2018 година,, С.&nbsp;167–172.
* *Einfach Familie Leben.* Knesebeck Verlag, 2019 година, .
* Со Сузан Миерау и Катја Вогт: *Einfach Familie leben.* *Der Minimalismus-Водич: Wohnen, Kleidung, Lifestyle, Achtsamkeit.* Kneseback Verlag, април 2019 година, .

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјална веб-страница на Original Unverpackt
* Говор на Милена Гломбовски на re:publica

Категорија:Германски дејци
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1990 година
Категорија:Енвиронменталисти
Категорија:Активисти
Жизела Бон

**Жизела Бон** (22 септември 1909 – 11 октомври 1996) — германска новинарка, писателка, активистка за заштита на животната средина и индолог, позната по нејзиниот придонес за подобрување на индо-германските односи. Таа е авторка на многу книги, вклучително и неколку за Индија, како што се *„Индискиот предизвик“*, „ *Индијан и подконтинент“* и „ *Нехру: Анахерунген на еинен Стаатсман и филозофен“* . Владата на Индија ѝ ја додели четвртата највисока цивилна награда Падма Шри во 1990 година. Индискиот совет за културни односи (ICCR), автономно тело под Владата на Индија, во 1996 година воспостави награда, наградата Жизела Бон, за да ги почитува нејзините услуги за зајакнување на индо-германското пријателство.

## Наводи

Категорија:Починати во 1996 година
Категорија:Родени во 1909 година
Категорија:Носители на Заповедничкиот крст на Орденот за заслуги за СР Германија
Категорија:Германски природозаштитници
Александра Кусто

мини|Александра Кусто
**Александра Маргерит Клементин Кусто** (родена на 21 март 1976 година) е режисер и активист за животна средина . Кусто ја продолжува работата на нејзиниот дедо Жак-Ивс Кусто и таткото Филип Кусто, залагајќи се за важноста од зачувување, обновување и одржливо управување со океанските и водните ресурси за здрава планета и продуктивни општества.

## Личен живот
Кусто е ќерка на Филип Кусто и Јан Кусто и внука на францускиот истражувач и режисер Жак-Ив Кусто и Симон Кусто. Таа е третата генерација на семејството Кусто кои го истражуваат и го објаснуваат светот на природата. На четири месечна возраст првпат отишла на експедиција со нејзиниот татко, а кога  имала само седум години таа научила да нурка со нејзиниот дедо.

## Образование
Кусто се здобила со диплома за политички науки (меѓународни односи) на колеџот Џорџтаун во 1998 година. Во мај 2016 година, таа се здоби со почесната диплома доктор по хуманистички писма на Универзитетот Џорџтаун.

## Кариера
Во 2000 година, Кусто заедно со нејзиниот брат Филип Кусто Џуниор го основаа EarthEcho International  со цел да се продолжи наследството на нејзиното семејство во полето на науката, застапувањето пред суд и образованието .

Од 2005 до 2007 година, Кусто работела на проблемите поврзани со зачувување на океаните во Средна Америка како советник за MarViva.

Во 2010 година, Кусто ја водела експедицијата Сина планета: Северна Америка, петмесечна интерактивно истражување на критичните проблеми со водата низ САД, Канада и Мексико.

Во 2014 година, Александра ја водела експедицијата во Канада во партнерство со Отава Риверкипер и Аква Хакинг 2015, конференција фокусирана на заштита на реката.

Таа исто така е член на одборот на Неом, планиран прекуграничен град во северозападна Саудиска Арабија развиен од страна на саудискиот престолонаследник Мохамад бин Салман .

Категорија:Статии со hCards
Категорија:Луѓе од Санта Моника
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1976 година
Категорија:Американски природозаштитници
Категорија:Француски природозаштитници
Фикиле Нтшангасе

**Фикиле Нтшангасе** — јужноафриканска еколошка активистка. Таа била една од водечките членови на Мфолози Еколошко правда за заедниците (MCEJO), која се залагала и преземала правни мерки против предложеното проширување на рудникот за јаглен управуван од Tendele Coal Mining (Pty) Ltd, во близина на Сомкеле, што се наоѓа во близина на Хлухлуве – Паркот иМфолози, најстариот природен резерват во Африка. Нтшангасе била застрелана повеќепати и убиена од тројца вооружени мажи во нејзиниот дом на 22 октомври 2020 година.

## Активизам за животна средина
### Работа за животната средина

Нтшангасе во правен спор се спротивставила на проширувањето на отворен рудник за јаглен управуван од Тенделе Коал Мајнинг во близина на Сомкеле, во провинцијата КваЗулу-Натал, Јужна Африка, во близина на нејзиниот дом во Офондвени. Таа била водечка членка на Организацијата за еколошка правда на заедницата Мфолози, MCEJO, која се борела против проширувањето на рудникот во близина на резерватот Парк Хлухлуве–Имфолози.

### Зголемени тензии и убиства

Локалната заедница била поделена во врска со проширувањето на рудникот, што довело до зголемени тензии. Некои воделе кампања за зачувување на нивните рурални средства за живот и животната средина, но на другите членови на заедницата им била потребна работа од рудникот и го поддржувале проширувањето. Во април 2020 година, 19 куршуми биле застрелани во домот на друг активист против рударството, Толакеле Мтетва. Заедницата традиционално зависела од сточарството и земјоделството, но рудникот за јаглен Тенделе и Хлухлуве – Паркот иМфолози моментално се најголеми работодавци.

Нтшангасе, наводно, одбила да потпише договор со Tendele Coal Mining Ltd за повлекување на судските случаи против компанијата, одбивајќи го поткупот на компанијата. Таа наводно рекла: „Одбив да потпишам. Не можам да го распродадам мојот народ. И ако треба, ќе умрам за мојот народ“.

Локалните жители во близина на рудникот биле предмет на заплашување и закани со насилство во месеците пред убиството на Нтшангасе. Наводно било пукано врз семејствата кои одбиле да се преселат од домовите на нивните предци. Околу 18:30 часот на 22 октомври 2020 година, според локалната полиција, тројца мажи влегле во домот на Нтшангасе во Офондвени, КваЗулу-Натал и ја застрелале неколку метри подалеку од нејзиниот тринаесетгодишен внук и двајца негови пријатели (на возраст од осум и десет). Таа имала 63 години и во тоа време сечела кромид за вечера.

Смртта на Нтшангасе била дел од растечкиот тренд на убиени еколошки активисти, бидејќи рекорден број биле убиени ширум светот и во 2019 и во 2020 година, според извештаите на Глобал Витнес.

### Меѓународен одговор
Смртта на Нтшангасе била осудена како убиство од повеќе еколошки и хуманитарни организации. На пример, на 27 октомври 2020 година, еколошката организација Groundwork испратила писмо до различни јужноафрикански власти барајќи итна истрага за нејзината смрт, што било поддржано од меѓународната мрежа на еколошки организации Friends of the Earth. Хјуман рајтс воч напишале сличен напис.

## Наводи

Категорија:Починати во 2020 година
Категорија:Јужноафрикански екоактивисти
Марта Костуч

мини|Марта Костуч на прослава во Калгари на 2 февруари 2008 година.
**Марта Костуч** (8 јули 1949 година, Мус Лејк, Минесота, Соединетите Држави - 23 април 2008 година, Роки Маунт Хаус, Алберта, Канада) ― канадски ветеринар и наградуван екологист. Во нејзината ветеринарна работа, таа идентификувала репродуктивни и имунолошки проблеми меѓу добитокот добиени од загадувачите на воздухот, како сулфур диоксид, од индустријата за кисел гас во регионот. Нејзината успешна кампања за намалување на загаденоста на воздухот го означило почетокот на нејзината работа како екологист.

Костуч и нејзиниот сопруг, Том М. Костуч, се преселиле во Алберта од Минесота во 1975 година. По раѓањето имале две деца, а посвоиле и два сина. Во 2001 година, еден од нејзините синови бил обвинет дека планирал да ја убие за да добие наследство. Тој се изјаснил за виновен „за советување за извршување прекршок“ затоа што на платен убиец му понудил 40.000 долари.

Во следните години таа придонела со своите напори во различни еколошки кампањи. Тоа вклучува блокирање на хотел и одморалиште за терени за голф. Во 1998 година таа го обвинила бизнисот за превоз на песок и чакал за прекршување на сојузниот Закон за рибарство. Таа водела кампања за запирање на изградбата на браната на реката Олдман и следела правна кампања што резултирало со еколошки подобрувања на проектот кога била одобрена браната и одлуката на Врховниот суд дека заштитата на животната средина е во јурисдикција и на сојузната и на покраинската влада. Во нејзината работа на комитетот на Стратешкиот сојуз за чист воздух, таа била дел од напорите што резултирале со намалување на загадувањето на воздухот.

Во есента 2007 година, Костуч објавила дека и била дијагностицирана како терминал со атрофија на мултиплекс систем . Таа изјавила дека има намера да избере кога ќе умре, наместо да дозволи болеста да одлучи наместо неа - поддржувајќи го правото да се умре.

## Почести
Во 1992 година, Костуч ја добила наградата на Смарагдната задолжбина на Алберта во категоријата Засебна посветеност.

Во 2002 година, на Костуч и биле доделени Канадските награди за животна средина: Награда на заедницата за чист воздух.

Во 2003 година, таа ја добила Наградата „Даглас Х. Пимлот“ на Природа Канада.

Во 2004 година, Албертското здружение за дивина и доделила на Костуч Награда „Албертски бранители на дивината“.

На 15 април 2008 година, Смарагдната задолжбина на Алберта објавила дека на Костуч ќе и биде врачена Посебна награда за достигнување на церемонијата на доделување награди на 3 јуни 2008 година.

На 21 април 2008 година, владата на Алберта објавила образовна стипендија што ќе се створи во името на Костуч и ќе се доделува секоја година. Стипендијата е да се финансираат луѓе од невладини организации за студии на курс за сертификати за градење консензус.

## Наводи
 

## Надворешни врски

* Семејство, пријатели и непријатели : LiveJournal на Марта Костуч
* Прославување на цел живот на еколошка акција со Марта Костуч

Категорија:Починати во 2008 година
Категорија:Родени во 1949 година
Категорија:Канадски активисти
Маргарит Кенеди

**Маргрит Кенеди** (21 ноември 1939, Кемниц - 28 декември 2013, Штајерберг) била германска архитектка, професорка, екологистка, авторка и светски авторитет и застапничка на комплементарни валути и економија без камата и инфлација. Во 2011 година, таа го иницираше движењето Окупирај пари.

## Биографија
Кенеди била архитектка со магистер по урбано и регионално планирање и д-р. по јавни и меѓународни односи од Факултетот за јавни и меѓународни односи на Универзитетот во Питсбург. Работела како урбанистички планер во Германија, Нигерија, Шкотска и САД. Во 1991 година, таа била назначена за професорка по еколошки градежни технологии на Катедрата за архитектура на Универзитетот Лајбниц во Хановер.

Таа има изјавено дека нејзината работа на еколошката архитектура во 1982 година ја довело до откритието дека е „практично невозможно да се спроведат здрави еколошки концепти на скалата што се бара денес, без суштински да се промени сегашниот систем на пари или да се создадат нови комплементарни валути“.

Нејзината најпозната книга - *Пари без камата и инфлација, создавање медиум за размена што работи за сите и ја штити Земјата* (1987) - е ревидирана неколку пати и преведена на 22 јазици.

Кенеди била омажена за ирскиот архитект Деклан Кенеди и имала една ќерка Антја. Таа починала во 2013 г.

## Библиографија

* *Внатрешниот град (Годишна книга на архитектите)* 1974 година
* *Building Community Schools: An Analysis of Experiences (Educational Building and Equipment Series, Volume 2)* 1979
* *Пари без камати и инфлација: Создавање медиум за размена што работи за сите и ја штити Земјата*, првпат објавен во 1987 година и постојано ажуриран потоа, последен пат во 2006 година (сепак на германски). Англиската верзија од 1995 година е достапна на интернет  .
* *Проектирање на еколошки населби: еколошко планирање и градење: искуства во нови станови и во обновување на постоечки станбени квартови во евра (Reflektierte Praxis)* 1997 г.
* *Handbuch ökologischer Siedlungs(um)bau.* *Neubau- und Stadterneuerungsproj... во Европа* 1998 година
* *Regionalwährungen.* *Neue Wege zu nachhaltigem Wohlstand* (со Бернард А. Лиетаер ), Риман, Минхен 2006 година,
* *Луѓе пари: Ветувањето на регионалните валути* (со Бернард А. Литаер и Џон Роџерс) (Прес на Триархија 2012)
* *Окупирај пари*, Ј. Камфаузен, Билефелд 2011 година,

## Наводи

## Надворешни врски

* Веб-страницата на Маргрит Кенеди
* Библиотека Кенеди
* Аудио интервју во WINGS: Женска меѓународна служба за собирање вести

Категорија:Починати во 2013 година
Категорија:Родени во 1939 година
Категорија:Жени
Категорија:Германски природозаштитници
Кехкаан Басу

мини|Кехкаан Басу ја освои Меѓународната детска награда за мир 2016 година
**Кехкаан Басу** (родена на 5 јуни 2000 година)  е емиратски активист за животна средина и човекови права. Таа исто така се залага за мир, права на децата, образование за одржлив развој, родова еднаквост и климатска правда. Таа е амбасадор за млади на Советот за иднината на светот, почесен советник на невладината организација Комитет за одржлив развој и е добитник на Меѓународната детска награда за мир во 2016 година.

## Биографија
Кехкашан е родена на 5 јуни. 

На возраст од 8 години садела дрвја и ги организирала младите да рециклираат . На 11-годишна возраст, таа се обрати на конференцијата за деца и млади УНЗА која се одржа во Индонезија, а следната година постави рекорд како најмлад делегат што зборувал на прес конференцијата на Конференцијата на Обединетите нации за одржлив развој. 

Таа ја основала Фондацијата Зелена надеж во 2012 година, со цел да ги подучи и имплементира Целите за одржлив развој (ЦОР) на ОН, преку основни активности како што е садење дрвја .  Фондацијата, исто така, ги вклучува младите луѓе на глобално ниво во ЦОР преку проекти насочени кон заедницата за климатска правда, запирање на деградацијата на земјиштето, промовирање на одржлива потрошувачка и обновливи извори на енергија и зачувување на биолошката разновидност, како и родова еднаквост и социјална правда. Во моментов заедно со повеќе од 1000 членови, во Канада, Суринам, Блискиот Исток, Индија и Непал, организацијата работи спроведувајќи работилници и конференции околу имплементацијата на ЦОР. 

Басу го посетувала Меѓународното училиште Деира во Дубаи. СЕ преселила во Канада за да студира  и од 1  Декември 2020 година е студент на трета година на Универзитетот во Торонто отсек еколошки студии и специјализација во родови студии и физичка и еколошка географија.

Во 2017 година бјави книга со кратки  раскази „Дрвото на надежта“, во соработка со илустраторката Карен Веб-Мик.  Во книгата, една млада девојка создава оаза во пустина садејќи дрвја и убедувајќи ги  пријателите да и помогнат. 

## Награди и признанија

* Басу е признат како шампион на ОН за човекови права во 2016 година. 
* Басу ја освои Меѓународната детска награда за мир во 2016 година. "2016 - Kehkashan Basu (16), UAE" . 
* Басу е наведена како млад истражувач на Национална Географија,пролетта 2020 година. 
Категорија:Родени во 2000 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Матични мрежни места што не се на Википодатоците
Категорија:Врски за Wayback од предлошката „Семарх“
Алета Баун

**Алета Баун** — индонезиска еколошка активистка. Таа е опишана како индонезискиот аватар.

Таа ја освоила еколошката награда Голдман за 2013 година за организирање на стотици локални селани мирно да ги окупираат локациите за ископ на мермер во „протести за ткаење“, за да се запре уништувањето на светото шумско земјиште на планината Мутис на островот Тимор.

Водачка на домородниот народ Моло, таа е родена во семејство на фармери. Откако ја изгубила мајка си на млада возраст, таа била воспитана од други жени и старешини во селото кои ја научиле да ја почитува околината како извор на нивниот духовен идентитет и егзистенција. Како водачка на заедницата која споделува традиционално знаење, таа на крајот станала позната како „Мама Алета“.

Работата на Мама Алета ја направила мета на рударските интереси и локалните власти, кои и ставиле цена на главата. Откако преживеала обид за атентат, Мама Алета се сокрила во шумата со своето бебе.

И покрај заплашувањата, Мама Алета го зголемила движењето за да вклучи стотици селани. Тоа кулминирало со занимање со ткаење каде 150 жени поминале една година седејќи на мермерните карпи на рударската локација, тивко плетејќи ја својата традиционална ткаенина во знак на протест. Бидејќи жените традиционално биле одговорни за добивање храна, бои и лекови од планините, рударството во овие планини директно ќе влијаело на нивната егзистенција. Додека жените протестирале во рудникот, мажите давале домашна поддршка дома, готвеле, чистеле и се грижеле за децата.

В лице на мирното и постојано присуство на селаните, ископувањето мермер станало сè понеодржлив потфат за вклучените компании. Јавната свест за занимањето со ткаење растела, а индонезиските владини претставници го забележале тоа. Во 2010 година, рударските компании, реагирајќи на притисокот, го прекинале рударството на сите четири локации во териториите на Моло и ги напуштиле своите операции.

Мама Алета сега им помага на заедниците низ Западен Тимор да ги мапираат нивните традиционални шуми. Таа работи со безбедноста на водата и управувањето со природните ресурси на домородните народи и правата на земјиштето. Таа изјавила за Џакарта пост: „Ние особено сакаме да го зачуваме возводниот регион на нашата територија бидејќи тоа е слив за целиот остров. Размислуваме за заеднички наслов за нашите три заедници и го ставаме земјиштето во колективна сопственост на заедниците“. За да помогне во ова, таа се здоби со диплома по право во 2011 година од Универзитетот Тритунггал Сурабаја.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Индонезиски екоактивисти
Ангела Медер

**Ангела Медер** е германски приматолог, конзерватор и специјалистка за горили. Медер е една од првите што презела длабинско истражување на заробените горили во раните 1980-ти години. Таа се фокусирала на ефектот на заробената средина врз нивното однесување и размножување, и на ефектите од однесувањето при одгледувањето, вклучувајќи го и тешкиот проблем на интегрирање на рачно одгледани доенчиња во воспоставени групи.

Во 1992 година, Медер се приклучила на група за заштита на природата. Таа тврди дека организациите за заштита во развиениот свет имаат посебна обврска да им помагаат на локалните заедници да ги организираат и одржуваат сопствените иницијативи за зачувување, а под нејзино водство B&RD им помогна на локално организираните претпријатија во Демократска Република Конго и на други места, а нејзиниот одбор периодично ги посетува овие проекти во заедницата да помогнат и да испорачаат материјална помош.

Медер го уредувала *журналот „Горила“*, како и научно списание во кое придонесуваат специјалисти.

## Наводи

## Надворешни врски
* BergGorilla.org - 'Berggorilla & Regenwald Direkthilfe e. V.
* Wisc.edu - „Berggorilla & Regenwald Direkthilfe (BRD)“, Национален истражувачки центар за примати во Висконсин
* - лична интернет страница

Категорија:Германски зоолози
Категорија:Германски дејци
Категорија:Германски природозаштитници
Исату Цесај

**Исату Цесај** (р. 1972 година) — гамбиска активистка и социјална претприемачка, популарно наречена *Кралица на рециклирањето*. Таа иницирала движење за рециклирање наречено *Една пластична кеса во Гамбија*. Преку ова движење, таа ги едуцирала жените во Гамбија да рециклираат пластичен отпад во производи што може да се продаваат и преку тоа заработувале.

## Раните години и образованието
Цесај е родена во 1972 година во мало село, Њау, во Гамбија. На многу млада возраст го напуштила училиштето.

## Кариера

Во 1997 година, заедно со уште четири жени, таа го основала Центарот за рециклирање во Н'Јау во нејзиното родно село во Северна Гамбија. Првично, целта на овој проект била да се едуцираат соселаните за важноста и придобивките од враќањето на отпадот при рециклирање пластика, со што ќе се обесхрабри чинот на фрлање отпад наоколу со пластичен отпад. Со текот на годините, проектот растел и сега ги зајакнува жените, обезбедувајќи им поддршка и приходи.

Проектот неодамна бил признат како официјална организација на заедницата во Гамбија, сега наречена Група за рециклирање и генерирање приход Нјау (NRIGG). Денес, Цесај работи со повеќе од 11,00 луѓе и NRIGG е со седиште во четири посебни заедници низ Гамбија.

## Награди и признанија

* 2012- Таа била почестена со наградата на Меѓународната алијанса за жени за *создавање разлики* во Вашингтон, САД 
* Нејзината приказна била објавена во книга чиј автор е Миранда Пол и илустрирана од Елизабет Зунон 

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1972 година
Категорија:Гамбиски екоактивисти
Теса Кан

**Теса Кан** () — адвокатка за животната средина која живее во Обединетото Кралство. Таа е соосновач и е содиректор на мрежата за климатски спорови, која поддржува правни случаи поврзани со ублажување на климатските промени и климатска правда.

Кан тврди дека националните влади свесно профитирале од зголемувањето на нивото на јаглерод диоксид и предизвикале штета на животната средина, вклучително и како дел од глобално важниот преседан климатски случај Ирска.

## Биографија

мини|Врховниот суд на Холандија, Хаг

Теса Кан била вклучена во законот за човекови права и кампања за застапување.

Во Тајланд работела за непрофитна организација за заштита на човековите права на жените. Додека била таму во 2015 година, таа дознала за судската пресуда во Хаг со која се наложува на Холандија да ги намали своите емисии на стакленички гасови. Инспирирана од случајот, Кан се преселила во Лондон за да се приклучи на правниот тим на Фондацијата Ургенда.

Кан е соосновач на мрежата за климатски спорови со фондацијата Ургенда за да ги поддржи климатските случаи ширум светот. Таа служи како содиректор на мрежата за климатски спорови. Преку организацијата, таа успешно им помогнала на активистичките групи да ги тужат сопствените влади. Се справува со случаи ширум светот, вклучително и Канада, Холандија, Нов Зеланд, Норвешка, Пакистан и Јужна Кореја.

Таа ги поддржала случаите во Холандија и Ирска кои успешно ја оспоруваа адекватноста на владините планови за намалување на емисиите. Во декември 2019 година, во Државата Холандија спроти во случајот на Фондацијата Ургенда, Врховниот суд на Холандија ѝ наредила на владата да го намали капацитетот на електраните на јаглен и да надгледува околу 3 милијарди евра инвестиции за намалување на емисиите на јаглерод. Победата е опишана од Гардијан како „најуспешна климатска тужба до сега“.

Во август 2020 година, во она што е познато како Климатски случај Ирска, Врховниот суд на Ирска пресуди дека нејзината влада мора да направи нов и поамбициозен план за намалување на јаглеродот. Ирска е на третото место по емисии на стакленички гасови по глава на жител меѓу земјите од Европската унија.

Теса Кан ја доби наградата „Climate Breakthrough“ во 2018 година. *„Тајм“* ја вклучи во својата листа од 15 жени за 2019 година што ја предводат борбата против климатските промени.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Климатска правда
Категорија:Правници
Категорија:Екологисти
Амла Руја

мини|Амла Руја
**Амла Ашок Руја** — индиска социјална активистка позната по нејзината работа поврзана со наводнувањето.

## Кариера

Руја била инспирирана од тешките суши во 1999/2000 и 2003 година за да го подобри собирањето вода во селата во Раџастан. Таа го основала добротворниот фонд Акар (ACT) за партнерство со селата за изградба на брани кои обезбедуваат безбедност на водата.

Нејзиниот прв проект за проверка на браната бил во селото Мандавар, што бил успешен. Земјоделците успеале да заработат до 120 милиони рупии за една година преку двете брани изградени од добротворниот фонд Аакар. До крајот на 2017 година, добротворната фондација Аакар изградила повеќе од 200 брани во повеќе од 115 села во Раџастан, со ефекти на проток на речиси 200 други села. Фондот обезбедувал 60-70% од ресурсите потребни за изградба на секоја проверена брана, додека селото каде што се наоѓа браната обезбедувало 30-40% од ресурсите, учествувало во нејзината изградба и било одговорно за нејзиното одржување. Проверените брани овозможуваат надополнување на водоносните слоеви за време на монсуните, така што бунарите и рачните пумпи се полнат. Селаните можеле да одгледуваат до три жетви годишно и да чуваат добиток. Руја проценила дека резултирачкиот зголемен приход дава 750% поврат на инвестицијата во браните за проверка. Девојчињата можеле да одат на училиште, бидејќи повеќе не треба да им помагаат на нивните мајки да носат вода од долги растојанија, и учениците можат да започнат високо образование. Руја е популарно позната како *Паани Мата* („Водена мајка“).

Руја и нејзиниот тим ги прошириле своите напори во други држави како Мадја Прадеш, Махараштра, Одиша, и областа Дантевада во Чатисгар, и имаат планира да се прошири во Бихар, Харајана, Утараканд и Утар Прадеш.

Во 2011 година, Руја била наградена со Лакшмипат Сингханија - Национална награда за лидерство на ИИМ Лакнау во категоријата служба во заедницата и социјално издигнување. Во 2016 година, таа била номинирана за категоријата „Women of Worth Social Award“. Во 2018 година, таа ја добила наградата за достигнување на Меѓународниот набљудувач на човекови права на Индија око за 2018 година.

## Личен живот

Амла Руја е родена во Утар Прадеш. Таа моментално живее во Малабар Хил, Мумбај, Махараштра.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Мумбај
Категорија:Живи луѓе
Евгенија Чирикова

мини|Евгенија Чирикова кон крајот на 2011 година.

**Евгенија Чирикова** (; р.  во ) — руски еколошки активист, првенствено позната по противењето на изградбата на автопат низ шумата Химки во близина на Москва. Таа, исто така, одиграла значајна улога во руските протести од 2011 до 2012 година по спорните парламентарни избори во Русија. На Чирикова, исто така, и се припишува „стимулирање на националниот интерес за политички реформи“. Таа моментално живее во Естонија.

## Кампања

мини|Евгенија Чирикова во април 2011 година.

Чирикова водела кампања против изградбата на пат низ шумата Химки. Таа, исто така, помогнала да се убедат Европската банка за обнова и развој и Европската инвестициска банка да го „затворат проектот“.

Чирикова била заплашувана поради нејзината кампања. Во 2011 година владини претставници ја посетиле, велејќи дека добиле инструкции да ѝ ги одземат децата затоа што ги злоставувала. Според Чирикова: „Мојата реакција беше целосно беспрекорен бес. Се снимив себеси како опишувам што се случило и го објавив видеото на интернет. Имаше толку многу повици до одделот што тие се повлекоа“.

## Награди

Во март 2011 година, таа добила „награда за храбра жена предадена од тогашниот американски потпретседател Џо Бајден“. Во оваа прилика, таа предложила воведување санкции за руските политичари, вклучувајќи го и министерот за транспорт Игор Левитин.

Во 2012 година, таа била добитник на наградата *Goldman Environmental Prize*, добивајќи награда од 150.000 американски долари. Таа рекла дека ќе ги потроши парите за формирање на кампања наречена *Нашата земја* за борба против слични еколошки кампањи како Химки.

Во ноември 2012 година, *Форин Полиси* ја именувал Евгенија Чирикова за еден од своите Топ 100 глобални мислители за 2012 година.

## Семејство

Евгенија Чирикова е во брак со стопанственикот Михаил Матвеев. Двојката има две деца.

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Луѓе од Москва
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1976 година
Категорија:Руски активисти
Локи Шмит

мини|Шмит како придружничка на нејзиниот сопруг (десно од претседателот Џими Картер) во САД, 1977 година
**Ханелоре** „**Локи**“ **Шмит** (мом: Гласер; 3 март 1919 – 21 октомври 2010 година)  била германска екологистка. Таа била жена на Хелмут Шмит, кој бил канцелар на Германија од 1974 до 1982 година.

## Живот и работа
Ханелоре Глејзер била родена во 1919 година во Хамбург. Таа се омажила за Хелмут Шмит во 1942 година. Тој бил политичар кој постанал канцелар на Западна Германија во 1974 година.

Во 1976 година, Локи Шмит ја основала *Фондација за заштита на загрозени растенија*, која подоцна станала *Фондација за заштита на природата за заштита на природата загрозени растенија*.

Во 1980 година, таа ја формира кампањата Цвет на годината, кампања за подигање на јавната свест за заштита на загрозените диви цвеќиња во Германија. За оваа работа ѝ била доделена титулата професор од Универзитетот во Хамбург. Била почесен доктор на Руската академија на науките во Санкт Петербург и на Универзитетот во Хамбург .

Новата ботаничка градина во Хамбург е преименувана по нејзино име, односно во „Локи-Шмит-Гартен“ во 2012 година.

Погребана е на гробиштата Олсдорф.

## Наследство
Во нејзина чест се именувани *Puya loki-schmidtiae*, *Pitcairnia* *loki-schmidtiae* и скорпијата *Tityus lokiae.*

## Семејство
Локи и Хелмут Шмит се венчале на 27 јуни 1942 година; имале еден син (кој починал како доенче) и ќерка.

## Подоцнежни години
Во 2009 година, ѝ била доделена наградата почесен граѓанин - највисокото одликување - на Хамбург. Таа починала во текот на ноќта на 20/21 октомври 2010 година, на 91-годишна возраст, во нејзиниот дом во Лангенхорн. Бракот со Хелмут Шмит траел 68 години.

## Публикации

* *Schützt die Natur: Impressionen aus unserer Heimat* . Хердер Верлаг, 1979 година, .
* Х.-У. Рејер, В. Мигонго-Буке и Л. Шмит: *Теренски студии и експерименти за дистрибуција и* потрага по храна на пидени и малахитни кингери на езерото Накуру (Кенија). Во: *Journal of Animal Ecology*, Band 57, 1988, S. 595–610, Zusammenfassung ,
* W. Barthlott, S. Porembski, M. Kluge, J. Hopke und L. Schmidt: *Selenicereus wittii (Cactaceae).* *Епифит прилагоден на амазонските шуми со поплави Игапо* . Во: *Plant Systematics and Evolution*, Band 206, 1997, S. 175–185,
* *Die Botanischen Gärten во Германија* . Верлаг Хофман и Кампе, 1997 година, .
* *Die Blumen des Jahres* . Верлаг Хофман и Кампе, 2003 година, .
* P. Parolin, J. Adis, MF da Silva, IL do Amaral, L. Schmidt und MTF Piedade: *Флористички состав на поплавна шума во архипелагот Анавилханас, Бразилска Амазонија* . Во: *Amazoniana*, Band 17 (3/4), 2003, S. 399–411, Abstract ,
* *Локи: Hannelore Schmidt erzählt aus ihrem Leben* . Верлаг Хофман и Кампе, 2003 година, .
* *Mein Leben für die Schule* . 2005 година,
* *Erzähl doch mal von früher: Loki Schmidt im Gespräch mit Reinhold Beckmann* . Верлаг Хофман и Кампе, 2008 година, 

## Наводи

## Надворешни врски

*    
* Фондација Натуршутц Хамбург

Категорија:Луѓе од Хамбург
Категорија:Починати во 2010 година
Категорија:Родени во 1919 година
Категорија:Германски природозаштитници
Џамила Шафер

мини|367x367пкс| Џамила Шефер во 2018 година.
**Џамила Шафер** (родена на 30 април 1993 година) е германска политичарка од Алијансата 90/Зелените.

## Политичка кариера
Шефер била избрана за пратеник во Бундестагот за јужниот дел на Минхен на германските сојузни избори во 2021 година.

Во преговорите за формирање таканаречена семафорска коалиција на Социјалдемократската партија (СПД), Партијата на зелените и Слободната демократска партија (ФДП) по изборите, Шефер била дел од делегацијата на нејзината партија во работната група за европски прашања заедно со Удо Булман, Франциска Брантнер и Никола Бир.

## Наводи

Категорија:Родени во 1993 година

Категорија:Германски политичари
Хефа Шукинг

**Хефа Шукинг** е германска екологистка. Таа била наградена со Голдман еколошката награда во 1994 година, за нејзините дела за заштита на дождовните шуми.

Денес, таа главно работи за невладината организација Ургевалдна кампањи за спречување на банките и финансиската индустрија да прават штетни инвестиции како што се касетна муниција, ископ на јаглен или јадрена индустрија.

## Наводи

Категорија:Статии со hCards
Категорија:Жени
Категорија:Германски природозаштитници
Мост Удевала

250px|мини|Поглед кон мостот
**Удевала** е мост во градот Удевала Шведска. По него минува европската рута на автопатот Е-6. Мостот го премостува теснецот Сунинг. Мостот е под директна надлежност за одржување и контрола на Шведската национална управа за патишта.

## Одлики:
Вкупната должина на мостот е 1.712 метри. Најдолгиот распон изнесува 414 метри. Висината на мостот изнесува 51 метри. Мостот е висечки со затегнување на сајли.

## Историја:
Овој мост е изграден во 2000 година, а официјално е отворен на 20 мај 2000 година.

Дневниот проток на автомобили изнесува околу 10.000 возила.

Вкупното време на изградба на овој мост е 4 години и тоа од 1996  до 2000 година.

Конструктивното инженерство го има извршено Џош  Холт Ас и Сканска техник. Сајлите на кои виси мостот се изработени од челик, а самиот платформен дел од армиран бетон. Биле употребени околу 9.000 тони конструктивен челик и околу 12.000 000 кубни стапки на бетон. Вредноста на мостот изнесува околу 900.000.000 шведски круни или 111.000.000 американски долари. Проблем се јавува во зима кога мразот се наталожува на челичните сјали и потоа може да падне врз автомобилите кои минуваат по истиот. Поради овој проблем мостот во текот на зимата мора неколку пати да се затвора и да се чистат сајлите. Додека мостот е надвор од употреба се користат алтернативните решенија по заобиколните патишта кои се подолги за речиси 13 километри.

За интервенцијата за отстранување на мразот се користи методата со електрична енергија која за многу кратко време го одмрзнува мразот.

## Наводи

Категорија:Мостови во Шведска