open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Јазол (Драгоманци)

**Јазол** или **Комвос** () — праисториска и античка населба кај селото Драгоманци, Мегленско Егејска Македонија. Била населена од неолитот, па сè до доцноримскиот период.

Месноста се наоѓа веднаш до последните југоисточни куќи на селото. Откриени се делумно зачувани земјанки од раниот неолит (6500 – 5900/5800&nbsp;г.&nbsp;п.н.е.). Важно откритие е керамичката печка е керамичката печка од доцнобронзеното време (1600 – 1100&nbsp;г.&nbsp;п.н.е.), како и неколку отпадни јами. Тие очигледно припаѓаат на работната зона на населбата на југ која сè уште не е откопана. Печката има округол облик, со пречник од 1,15&nbsp;м, а јамата на пламената комора е во земја. Решетката над јамата е сочувана во недопрена состојба. Ова е печка била напредна технологија распространета низ Средоземјето, но реткост во Македонија. Откриени се и делница од пат и гробови од доцноримскиот период.

Во 2012 г. наоѓалиштето е прогласено за заштитен археолошки споменик.

## Наводи

Категорија:Археолошки наоѓалишта во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Меглен
Колосек (Драгоманци)

**Колосек** или **Грами** () — праисториска и античка населба кај селото Драгоманци, Мегленско, Егејска Македонија. Била населена од неолитот, па сè до доцноримскиот период.

Населбата се наоѓа североисточно од Драгоманци и датира од средниот неолит (5800/5600 – 5400/5300&nbsp;г.&nbsp;п.н.е.). Им припаѓа на широко растурените населби и куќите се од типот земјанки — јами со големина до 5 × 4,20&nbsp;м и ѕидови од греди и плитар. Откриени се и две надземни купести куќи, како и два големи рова со должина од 13, ширина од 8 и длабочина од 5,30&nbsp;м. Меѓу наодите преовладуваат керамиката, камените и коскените орудија — острици, секири, толчници, воденички камења — тегови за разбој и други артефакти, поврзани со ткаењето, како и монистра и гривни.

Во 2012 наоѓалиштето е прогласено за заштитен археолошки споменик.

## Наводи

Категорија:Археолошки наоѓалишта во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Меглен
Оскар за најдобра оригинална песна

**Оскар за најдобра оригинална песна** ― една од наградите која Академијата за филмски уметности и науки (AMPAS) ја доделува секоја година на луѓе кои работат во филмската индустрија. Наградата им се доделува на *композитори и* *текстописци* кои ја компонирале најдобрата *оригинална* песна напишана исклучиво за филм. Изведувачите на песната не ја добиваат наградата Оскар освен ако не придонеле придонеле во компонирање на музиката, пишување на текстот или и двете. Песните номинирани за оваа награда обично се изведуваат за време на церемонијата на доделување на Оскарите и пред самото доделување на оваа награда.

Оваа категорија за прв пат била воведена на седмото доделување на Оскарите, односно церемонијата одржана во 1934 година. Номинациите ги прават текстописци и композитори кои се членови на Академијата, а победниците ги избираат сите членови на Академијата. Петнаесет песни влегуваат во потесен избор пред да бидат објавени номинациите.

Категорија:Оскар
Сал

**Sal**, **SAL** или **SAL** може да се однесува на:

## Лично име

* Сал (име),список на луѓе и измислени ликови со даденото име или прекар.

## Места

* Сал, Кејп Верде, остров и општина
* Сал, Иран,село во провинцијата Источен Азербејџан
* Кеј Сал, мал остров помеѓу Флорида, Куба и Бахамите
* Ледник Сал, земја на кралицата Мод, Антарктик
* Реката Сал (Индија), Гоа
* Сал (Русија), притока на Дон во јужна Русија

## Уметност и забава

*  (филм), филм од 2011 година за Сал Минео
* Лафинг Сал, автоматизиран лик

## Науката

* Сал (дрво) (*Shorea robusta*), од индискиот потконтинент
* Сахарски воздушен слој, или SAL
* Плунковен липокалин, или SAL, хомолог заглавниот уринарен протеин на свињи
* Друштво на антиквари во Лондон, британско историско и археолошко учено друштво
* Ниво на гаранција за стерилитет, или SAL, во микробиологијата

## Транспорт

* Воздухопловната линија на приморскиот брег, известувачка ознака SAL
* Сосиедад де Авијачао Лигеира, или SAL, Луанда, Ангола, абио такси оператор
* Јужноафрикански авиокомпании, или SAL, африканско име за јужноафрикански дишни патишта
* Шведскo Американска линија, или SAL, поранешна патничка линија
* Меѓународен аеродром Амилкар Кабрал, познат и како Меѓународен аеродром Сал, Кејп Верде
* Меѓународен аеродром во Ел Салвадор, код IATA SAL

## Други употреби

* Институт SAL, инженерски колеџ сместен во Ахмедабад, Гуџарат, Индија
* Сал јазици, семејство на тибето-бурмански јазици
* Салам Згарта ФК, либански фудбалски клуб
* Лабораторија за забрзување во Саскачеван, или SAL
* Полуактивен ласер,техника на ласерско водење која најчесто се користи во воени апликации
* Шропшир (Salop), Англија, шифра на Чепмен SAL, во генеалогијата
*  Анонимна либаназа или SAL
* Синови на американската легија, или SAL, патриотска служба организација
* Јужноатлантска лига, или САЛ, помала американска бејзбол лига
* Заем за структурно прилагодување, или SAL, за земјите во развој
* Подигнување на површински воздух/ Подигнување на површински воздух или SAL, поштенска класификација

## Поврзано

* Сал (појаснување)
* Сале (појаснување)
* Сали (појаснување)
* Сало (појаснување)
Енвер Хадри

мини|Енвер Хадри
мини|Гробницата со фразата „Косово е нашата непростлива крв“.
мини|комеморативна плоча - Rue d'Albanie 23
мини|Енвер ХАДРИ улица Пеје Косово
**Енвер Хадри** (1941 – 25 февруари 1990) ― српско-југословенски активист за човекови права од албанска народност. Според албанскиот блог AACL, тој бил убиен додека застанал на семафор во Брисел,  од тројца Југословени кои наводно работеле за Управата за државна безбедност (УДБА). Ова се случило во комуната Сен Жил, на раскрсницата помеѓу улицата Сент Бернар и улицата де ла Викторија. Хадри со себе го имал списокот со 32 Албанци убиени на Косово, од страна на југословенските власти, кој следниот ден ќе го достави до Комитетот за човекови права на Европскиот парламент. Живеел во Брисел од 1972 година, каде работел на дневен ред на човековите права на Албанците на Косово. Тој, исто така, бил уапсен во 1999 година, од страна на југословенската полиција, откако зборувал за политички убиства за време на владеењето на југословенскиот претседател Слободан Милошевиќ. Но, случајот против него бил прекинат по неколку месеци и тој бил обештетен за тортура.

Убијци биле Андрија Лакониќ, Веселин Вукотиќ и Дарко Ашанин. Лакониќ бил убиен во Србија од Вукотиќ набргу по убиството на Хадри, додека Ашанин првпат бил уапсен во Грција каде што требал да им биде предаден на белгиските власти кога интервенирал грчкиот министер за правда и тој бил предаден на Србија. Истата година, тој бил убиен во Србија. Веселин Вукотиќ бил уапсен во Шпанија во 2006 година. Според шпанската полиција, Вукотиќ освен што го убил Енвер Хадри, имал и документи кои го инкриминираат Слободан Милошевиќ во бројни атентати. Во април 2003 година, заштитен сведок на обвинителството на ОН за воени злосторства, кој рече дека работел за тајната служба на Југославија, на судењето на Милошевиќ во Хаг, тврдел дека Вукотиќ еднаш признал дека го убил Хадри. Заштитениот сведок кој сведочел од зад затемнети стакла рече: Вукотиќ „ми кажа за ликвидацијата на Албанците низ Европа“. Тоа го направил по наредба на југословенската тајна служба. Последно што го спомнал е дека го убил Хадри.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Пеќ
Категорија:Починати во Брисел
Категорија:Починати во 1990 година
Категорија:Родени во 1941 година
Категорија:Косовски Албанци
Категорија:Српски Албанци
Категорија:Југословенски Албанци
Станислава Сташа Зајовиќ

мини|Сташа Зајовиќ во 1999 г
**Станислава Сташа Зајовиќ** (родена во 1953 година во Никшиќ, Југославија, денес Црна Гора ) е транснационална феминистка и активист за мир. Таа е ко-основач и координатор на Жените во црно во Белград, Србија .

## Биографија
Дипломирала шпански и италијански јазик на Универзитетот во Белград и се приклучила на феминистичкото движење во 1980-тите во Белград.

Таа е ангажирана во многу феминистички активности од организирање улични акции до работа со бегалци, жени итн. Таа иницирала неколку женски мрежи, како *Женска мировна мрежа*, *Меѓународна мрежа на женска солидарност против војната/Меѓународна мрежа на жени во црно*, *Мрежа на совесни приговарачи и анти милитаризам во Србија*, *Коалиција за секуларна држава* итн.

Таа организирала бројни едукативни активности фокусирани на женските човекови права, мировната политика на жените, меѓуетничката и меѓукултурната солидарност, жените и моќта, жените и антимилитаризмот. Таа била клучна во проширувањето на мрежата на Жени во црно во светот. На пример, во нејзината книга *Mujeres en pie de paz*, Кармен Магалон раскажува дека посетата на Сташа на Шпанија во 1993 година, нејзините идеи и посветеност, влијаеле на создавањето на групата Жени во црно во таа земја.

Сташа Зајовиќ е автор на бројни есеи, написи и додатоци во локални, регионални и меѓународни медиуми, списанија и публикации за жените и политиката, репродуктивните права, војната, национализмот и милитаризмот, отпорот на жените кон војната и антимилитаризмот (1992-денес) .
мини|Staša among laureates of One Law for All in 2018
Во 2017 година, Сташа Зајовиќ ја потпишала Декларацијата за заеднички јазик на Хрватите, Србите, Бошњаците и Црногорците .

Таа била дел од претставувањето на Жените во црно на комеморативните настани на воените жртви во Вуковар (Хрватска)  и говорник на протестот што ја одбележа годишнината од почетокот на војната во Босна, истакнувајќи ја недоволната видливост на овие настани, жртви и процесуирање на воени злосторства.

Таа е номинирана и освоила низа награди. Меѓу нив се следниве: Милениумска награда за мир за жени, *Почесно државјанство на Тутин*, *почесно државјанство на Гранада* итн. Таа била номинирана за Нобеловата награда за мир како дел од кампањата 1.000 жени за Нобеловата награда за мир во 2005 година, исто така во 2005 и 2007 година била номинирана за *Личност на весникот* од страна на дневниот весник Данас .Таа рекла: Во Србија не добивам награди, а за оние што ги добивам на наградите зборувам на други јазици“, изјави Зајовиќ.

Според неа, колку и да се сизифовски напорите на борците за човекови права, „каменот е полесен кога заедно го туркаме нагоре“.

## Наводи

## Надворешни врски

* Жене у црном - Жени во црно
* Интервју за Дојче веле (на хрватски)
* Интервју за Ал Џезира (на српско-хрватски)
* https://www.euronews.rs/srbija/drustvo/63348/stanislava-stasa-zajovic-dobitnica-nagrade-osvajanje-slobode/vest
*

Категорија:Српски дејци
Категорија:Црногорци
Категорија:Никшиќани
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1953 година
Категорија:Српски феминистки
Пандора (скулптура)

мини
***Пандора*** ― неокласична мермерна скулптура од 1819 година на Жан-Пјер Корто, произведена за време на неговиот престој во Вила Медичи во 1819 година. Го прикажува моментот кога Пандора ја добила својата кутија од Јупитер. Беше изложен во Парискиот салон во 1819 година. Има димензии 159 × 48 × 35&nbsp;цм.

Франсоа-Луј Дежуин бил вдахнат да направи цртеж од неа.  Цртежот е во збирката на Музејот за ликовни уметности во Анже.

Делото било купено од францускиот министер за внатрешни работи, за збирката на Музејот на ликовни уметности во Лион, каде што се наоѓа уште од 1820 година.

## Галерија

## Наводи

Категорија:Мермерни скулптури
Категорија:Скулптури од античката митологија
Категорија:Скулптури во Музејот за ликовни уметности во Лион
Категорија:Скулптури од 1819 година
Аникините времиња (филм)

**„Аникините времиња“** (српски: *Аникина времена*) — филм на режисерот Владимир Погачиќ од 1954 година, заснован врз истоименото дело на Иво Андриќ. Главните улоги ги играат: Милена Дапчевиќ, Братислав Грбиќ и Љубинка Бобиќ.

## Синопсис
Аника е млада девојка која сака само еден човек, но тој е полн со комплекси, нема сила и храброст да се соочи со животот, па не е во состојба да ѝ ја возврати љубовта. Влегувајќи многу авантури, Аника се обидува да пронајде друг човек кого ќе го засака, но не успева во тоа, иако многумина ѝ нудат љубов.

## Наводи

Категорија:Српски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Филмови на Авала филм
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови од 1954 година
Категорија:Филмови на Владимир Погачиќ
Категорија:Филмови со Милена Дапчевиќ
Категорија:Филмови со Братислав Грбиќ
Категорија:Филмови со Љубинка Бобиќ
Категорија:Филмови со Северин Бијелиќ
Категорија:Филмови засновани на книги
Категорија:Љубовни филмови
Ињацјо Колино

мини| Игнацио и Филипо Колино, ''Франческо Алерано Саверио Прована дел Сабјоне.''
**Игнацио Колино** (1724–1793) ― италијански скулптор, активен во доцниот барокен период, главно во регионот на Пиемонт.

## Животопис
Колино е роден во Торино. До 14-годишна возраст работел кај својот татко Даме, од кого научил резба на дрво. Заедно со неговиот брат, Филипо Колино (околу 1737–1800), Игнацио работел во воздржан формален стил, меѓу барокот и неокласицизмот. Тој отишол да биде чирак кај бронзениот вајар Франсоа Ладот ( Франсоа Ладат) и во цртање кај Клаудио Франческо Бомонт во 1744 година. Со Ладот, тој го заврши делото *Свети Севастијан*.

Кралската субвенција обезбедена од Карло Емануел III Савојски во 1750 година му овозможила да замине во Рим. Тој бил таму во 1754 година на работа со колегата Ломбардиец Џовани Батиста Мајни, кој бил приправник на Камило Рускони. Во Рим, тој копирал многу антички оригинали, вклучувајќи бисти на императорот Марко Аврелиј, на Фаустина и на Вестал.

Во 1755 година ја завршил во Карара Мермер, скулптурната група на *Папирус и неговата мајка*, тогаш *Ниобе*. Тој ги заврши четирите статуи, *Правда, Сила.* *Добротворност и милосрдие*. Тој назначил во 1760 година за член на Академијата „Св. Лука“ во Рим. Во 1763 година, тој бил назначен за вајар на кралот откако испрати четири барелефи испратени до дворот на Торино.

Во 1767 година, тие се преселиле назад во Торино за да го водат училиштето за скулптура. Тој обезбедил многу скулптури за кралските гробници на династијата Савојци во базиликата Суперга, вклучувајќи го и *Споменикот за Карло Емануел III* (1773). Во Торино основал училиште за вајарство, Џовани Батиста Бернеро бил еден од неговите ученици.

Неговиот брат Филип ги завршил статуите за елегантната фонтана во замокот Аље: статуа на Палас за кралската палата во Торино и статуите на Виторио Амадео II и Карло Емануел III, во мермерот Карара високи шест метри, за Универзитетот во Торино. Тој, исто така, помогна да бидат завршени кралските гробници за кралот на Сардинија, во црквата Суперга, и на крајот колосалната статуа на Свети Агав во Новара.

## Надворешни врски

* Животопис на мрежната галерија за уметност

## Извори

* 
* 

Категорија:Починати во 1793 година
Категорија:Родени во 1724 година
Категорија:Италијански машки уметници од 18 век
Категорија:Италијански барокни вајари
Категорија:Италијански машки вајари
Категорија:Италијански вајари од 18 век
Горчливиот дел на реката

**„Горчливиот дел на реката“** (српски: *Горки део реке*) — филм на режисерот Јован Живановиќ од 1965 година. Главните улоги ги играат: Љуба Тадиќ, Ружица Сокиќ, Никола Симиќ и Павле Вуисиќ.

## Синопсис
Трудејќи се да го избрка детето кое постојано доаѓа во близината на неговата колиба на реката, Мајорот (го игра Тадиќ) ја запознава неговата мајка (ја игра Сокиќ). Тие носат длабоки траги од тешкото минато и не им е лесно да воспостават меѓусебен контакт, иако се свесни дека заедничкиот напор им е потребен за опстанокот и за иднината...

## Наводи

Категорија:Српски филмови
Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови на Јован Живановиќ
Категорија:Филмови со Ружица Сокиќ
Категорија:Филмови со Љуба Тадиќ
Категорија:Филмови со Павле Вуисиќ
Категорија:Филмови со Никола Симиќ
Категорија:Филмови со Љубомир Станковиќ
Категорија:Филмови со Зоран Радмиловиќ
Категорија:Филмови со Мирослава Бобиќ
Категорија:Филмови со Нада Касапиќ
Категорија:Филмови со Бора Тодоровиќ
Категорија:Филмови со Гизела Вуковиќ
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови од 1965 година
Категорија:Филмови на Авала филм
Брагил

**Брагил** или **Брагилај** — антички град во древномакедонската област Крестонија, сместен кај денешното село Јанешево, Кукушко, Егејска Македонија. Во литературата се среќава како **' и **' или ** на латински.

Остатоците од градот се наоѓаат на ридот Бујук Тепе (*Τρανός λόφος*) на 1&nbsp;км ЈЈИ од Јанешево. Откриена е керамика и остатоци од бедем по обиколката на ридот. В полето на подножјето на ридот и на неговиот почеток има некропола со гробови од типот циста.

Во 1996 г. наоаѓалиштето е прогласено за заштитен археолошки споменик.

## Наводи

Категорија:Градови во Античка Македонија
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Кукуш (општина)
Селиште (Владово)

**Селиште** () — археолошко наоѓалиште кај селото Владово, Воденско, Егејска Македонија.

Наоѓалиштето се наоѓа југозападно од Владово. Според месните преданија, ова е старото село Владово кое тука постоело од 1600 до 1820-30&nbsp;г., кога е напуштено. Зачувани се гробиштата и остатоци од куќи, како и остатоците од црквата „Св. Дионисиј Олимписки“.

Во 1995 г. Селиште е прогласено за споменик на културата.

## Наводи

Категорија:Археолошки наоѓалишта во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Воден (општина)
Прага 1 (округ)

**Прага 1** () — општински округ во Прага.

Според информациите од 2004 година, во областа живееле 32.552 луѓе во 18.821 домаќинства. Областа зафаќа 5.53 километри квадратни.

## Владини институции
Чешкото Министерство за транспорт е во Прага 1. Канцеларијата за инспекција за безбедност на железницата има седиште во Прага 1. Седиштето на Министерството за надворешни работи на Чешката Република е во палатата Чернин во Прага 1. Седиштето на Министерството за образование, млади и спорт на Чешката Република е во Прага 1.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјално мрежно место на Прага 1 

Категорија:Окрузи во Прага
Категорија:Прага 1
Категорија:Координати на Википодатоците
Хаџи Лојо

мини|Хаџи Лојо, илустрирано од Ф. Франческини (1878).

мини|Хаџи Лојо повикува на востание пред портите на Сараево
**Салих Вилајетовиќ**, познат како **Хаџи Лојо** (; 1834–1887) бил босански муслимански водач во Сараево во 1870-тите.

## Биографија
Како работник во каменолом, и изнајмен транспортер, учител во *[[медреса]]* и бил баши-базук. Лојо станал познат во градот откако се приклучил на отпорот кон османлиските реформи, а особено кога во 1872 година ја предводел опозицијата за изградба на нова православна црква. Во следните години тој отстапил од османлиската власт и извршил разни насилни испади и грабежи ( бригандирање), што довело до тоа османлиските власти да го бркаат него и неговата чета.

Непосредно пред окупацијата на Босна и Херцеговина од страна на Австроунгарија, Лојо ги собрал муслиманските, православните, еврејските, па дури и некои католички граѓани да се борат. Лојо бил еден од главните водачи на муслиманскиот отпор против окупацијата во градот во 1878 година, заедно со луѓе како Мехмед Шемсикадиќ, Хафиз Каукчија и Хаџи Јамаковиќ. На 28 јули, противниците на окупацијата организирале влада во градот и декретирале мобилизација на сите муслимански и други граѓани способни за воена служба. Иако тој не учествувал активно во бунтот во градот, австроунгарската влада го сметала за главен организатор, додека другите водачи на бунтовниците го сметале за мачен и од мала помош, обидувајќи се да го убијат на 14 август 1879 година. Ноќта меѓу 16 и 17 август, откако бил ранет, го напуштил Сараево и се сокрил околу Рогатица и Горажде, каде што бил уапсен на 2 септември.

Најприн бил осуден на смрт, а потоа казната му била намалена на пет години затвор, која потоа ја отслужил во Терезин во Бохемија. Бидејќи не му било дозволено да се врати во Босна, Лојо по отслужувањето на казната заминал во Турција. Починал во Мека.

Бранислав Нушиќ напишал роман базиран на него во 1908 година, како и Решад Кадиќ во 1982 година 

## Извори
* Шиндлер, Џон. „Поразување на балканскиот бунт: Австроунгарската армија во Босна и Херцеговина, 1878-82 година“. Весник за стратешки студии 27.3 (2004): 528-552.
* Бојиќ, Мехмедалија. „Вооружен отпор во Босна и Херцеговина против австроунгарската инвазија во 1878 година“. Анкета Сараево 6 (1979): 49.

Категорија:Луѓе од Сараево
Категорија:Починати во 1887 година
Категорија:Родени во 1834 година
Категорија:Отоманци од 19 век
Категорија:Отоманска Босна и Херцеговина
Прага 2 (округ)

**Прага 2** () — општински округ во Прага. Округот го опфаќа целиот Вишехрад и делови од Винохради, Нов град и Нусле и е најмалата административна област во земјата.

## Наводи

Категорија:Окрузи во Прага
Категорија:Прага 2
Категорија:Координати на Википодатоците
Томахавка

[мини|262x262пкс|Томахавка од [19 век|XIX век]]
**Томахавка** или **томахавк** — ладно оружје, вид мала секира што е карактеристична и користена од северноамериканските Индијанци. Се користи во блиска борба и како фрлачко оружје. Рачката е долга околу 50 до 60 см и е од дрво, додека масата на сечилото е 250 — 500 грама, а може да биде во различни облици и големини. Многу томахавки биле комбинирани со луле за пушење. Во почетокот остриот дел бил од камен, а подоцна од бакар и железо.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Ладни оружја
Категорија:Индијанци
Категорија:Секира
Категорија:Оружје
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Ведија Барут

**Ведија Барут** (14 февруари 1919  – 21 мај 2003  ) била првата бизнисменка од кипарските Турци .

Барут е родена во Никозија на 14 февруари 1919 година, како второ од трите деца на Мехмет Реџеп бег, главниот имам на џамијата Света Софија и Емине Ханим, домаќинка. Започнала да се школува на 3-годишна возраст, а на 9-годишна возраст почнала да добива часови по виолина, а се школувала во основното училиште Ајасофија. Потоа дипломирала на Гимназијата за девојки Викторија и сакала да продолжи кариера како фармацевт, но бидејќи британската влада ја променила политиката во тоа време и не прифатила фармацевтска обука во кипарската болница, нејзините надежи биле уништени. Како одговор, нејзиниот вујко го убедил татко и да отвори продавница.

Размислете за жена во раните 1930-ти. Нејзиниот татко бил главен имам на џамијата Селимије, таа се молела во нејзините молитви, постела, но дипломирала во Викториското женско училиште, играла во театри и мјузикли во културниот живот на заедницата на кипарските Турци, се омажила, имала два сина, била напуштена од сопругот. Една жена станала деловна жена отворајќи продавница во центарот на Никозија во 1937 година.

Оваа продавница била отворена во 1937 година. Ова се покажало како многу контроверзно во многу патријархално општество, некои реагираа на ова со витриол и тврдеа дека нема да им биде дозволено да се молат зад нејзиниот татко. Митхат бег, писател во весникот *[[Söz (newspaper)|Söz]]*, ги виде овие реакции како апсурдни и стана цврст застапник на Барут, што на крајот доведе до нејзино прифаќање во општеството. Барут ќе управува со нејзиниот бизнис до 2003 година, и покрај пожарот во 1980-тите кој ја уништил нејзината продавница и ја принуди да отвори нова со помош на нејзиниот син. Таа најпрво започнала со производи кои ќе им се допаднат на жените, но подоцна се префрлила на канцелариски материјал и станала единствениот официјален продавач на канцелариски материјал за време на Втората светска војна во Никозија. Таа, исто така, станала дистрибутер на весници, уникатно продавајќи не само весници на турски јазик, туку и весници на грчки и англиски јазик кои доаѓаа од југот на Зелената линија . Така таа станала клучна за олеснување на контактот меѓу двете заедници во Кипар. По пожарот во 1980-тите, таа се откажала од бизнисот со канцелариски материјал и продолжила само со продажба на весници.

Таа исто така била една од првите глумици на зародишот на Турскиот кипарски театар . Пред отворањето на нејзината продавница, таа ја поставила адаптацијата на популарната турска драма, *[[Aşık Garip|Ашик Гарип]]*, со аматерска екипа што ја формираше со нејзините пријатели.

## Наводи

https://www.yeniduzen.com/1935te-modern-is-kadini-vedia-barut-12291yy.htm

Категорија:Луѓе од Никозија
Категорија:Починати во 2003 година
Категорија:Родени во 1919 година
Марина Гоншењица-Даниел

**Марина Гоншењица-Даниел** (; родена на 19 февруари 1994 година) е тркачка на Светскиот куп на алпско скијање од Полска . Таа се натпреварувала за Полска на Зимските олимписки игри 2014 во дисциплините во алпско скијање, и била 32 место во велеслалом . Таа завршила 34-та во велеслалом на Светското првенство во 2013 година,  и освоила златен медал во велеслалом на Зимската универзијада 2013 година . Таа е сестра на алпската тркач Агњешка Гоншењица-Даниел.

## Резултати од Светското првенство

: 

## Резултати од Светското првенство

## Резултати од Купот на Европа

### Победи на трки

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1994 година
Енгелберт Долфус

**Енгелберт Долфус** (германски: *Engelbert Dollfuß*; Тексингтал, Долна Австрија, 4 октомври 1892 — Виена, 25 јули 1934) — австриски политичар, водач на Христијанско-социјалната партија, подоцна на Татковинскиот фронт. Канцелар на Австрија од 1932 до 1934 г. Бил убиен од пучисти.

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Фашисти
Категорија:Канцелар на Австрија
Категорија:Политичари
Категорија:Починати во Виена
Категорија:Виенски универзитет
Категорија:Родени во 1892 година
Категорија:Починати во 1934 година
Куршум

мини|262x262пкс|Куршуми
**Куршум** ( — олово) — ударен елемент на огнено оружје. Куршумите понекогаш погрешно се нарекуваат патрони, но куршумот е еден од четирите делови на патронот и не содржи избувливо средство. Проектилот (куршумот) најмногу ја погодува целта со дадената енергија. Куршумите се многу разнообразни по големина и облик со оглед на нивната намена, но најопшто се поделени на обични и посебни. Куршумите имаат аеродинамичен облик за добро да летаат во воздухот.

## Кушумот како мотив во уметноста
* „Куршумот“  — песна на македонскиот поет Матеја Матевски.

## Наводи

## Поврзано
* Стреливо
* Калибар

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Куршуми
Категорија:Муниција
Категорија:Турцизми
Зебресто печатена лента

алт=Awareness ribbon with black and white zebra-style stripes|мини|243x243пкс
**Зебресто печатена лента**, или **ригесто печатена лента**, ― лента за подигање на свеста за невообичаени или ретки болести и карциноми, вклучувајќи, но не ограничувајќи се на невроендокрини тумори, карциноиден карцином, Елерс-Данлосови синдроми, Виплова болест и свесност за други ретки болести, рак и нарушувања. Зебрата е користена како симбол за ретки болести од околу 1940 година. Д-р Теодор Вудворд, професор на Медицинскиот факултет на Универзитетот во Мериленд го користел овој поим за да ги научи студентите на основите на дијагностицирање на болеста: Кога се гледани симптомите на пациентот, подобро е да се претпостави дека тоа е вообичаена болест, а не ретка - коњ наместо зебра. Националниот Ден на ретки болести е одржуван на 29 февруари, но се поместува за еден ден во непрестапните години. Овој ден бил промовиран од Европската организација за ретки болести и сега е признат ширум светот. Симболот за свесност за ретки болести е црно-бела лента со риги.

Во Соединетите Држави, Националната организација за ретки нарушувања ги изнесува на виделина ретките болести, наведувајќи и дефинирајќи повеќе од 1.200 ретки болести кои спаѓаат во зебрестата лента за подигање на свеста. Една од најретките болести на листата е невроендокрините тумори; оваа дијагноза е дадена само на 2% од ракот во Соединетите Држави. Овој рак може да остане недијагностициран долго време поради тешкотиите во откривањето и дијагностицирањето. Випловата болест, уште една ретка болест на списокот, е бактериска инфекција која често е мешана со други болести, која бара биопсија на желудникот или дванаесетпалечното црево во потрага по бактеријата *Tropheryma Whipplei*. Зебрестата лентата е користена и за свесност за Елерс-Данлосовите синдроми, група генетски болести на сврзното ткиво.

## Денот на ретки болести
Зебресто печатената лентата е популаризирана на Денот на ретки болести, исто така познат како Ден на свесноста за ретки болести, кој започнал во 2008 година. Датумот 29 февруари е избран бидејќи е „редок ден“ поради престапната година. Во годините кои не се престапни, Денот на ретките болести е одржуван на 28 февруари.

## Поврзано

* Список на ленти за подигање на свеста

## Наводи

Категорија:Празници во февруари
Категорија:Подигање на свеста за ракот
Категорија:Ленти за подигање на свеста
Тиркизна лента

мини| Тиркизна лента.
**Тиркизната лента** ― симбол за претставување на:

* Домородните американски репарации
* Закрепнување од зависност
* Свесност за коскениот тумор (мускулно-скелетни тумори и лезии, бенигни/малигни)
* Вродена дијафрагмална хернија
* Дизаавтономија
* Интерстицијален циститис
* Карцином на бубрежни клетки
* Туретов синдром

## Наводи

Категорија:Ленти за подигање на свеста
Бендот на Браќа Нуне

**Бендот на Браќа Нуне** — македонска фолк-група формирана во 2018 година од двајцата браќа Раде и Филип Нуневски.

## Членови

* **[[Раде Нуневски]]** (кларинет/сах)
* **Филип Нуневски** (труба)
* **Мими Јовановска** (вокал)
* **Драган Лазев** (вокал)
* **Роберт Јосимовски** (клавијатура)
* **Давор Петковски** (тапани)

## Настапи на фестивали и песни
* **Нека нема крај** - Фолк Фест Роса (2019)
* **За тебе** - Фолк Фест Роса (2020)
* **Мајкини дворови** - (2022)
* **Љубов, и малку надеж** - (2022)
* **Браќа Нуне свират вечерва** - (2023)
* **Кум и старосват** - Фолк Фест Роса (2024)
* **Верувај ми** - (2025)

## Наводи

## Надворешни врски
* Бендот на Браќа Нуне на YouTube 
* Бендот на Браќа Нуне на Facebook - Фан страна
* Бендот на Браќа Нуне на Instagram

Категорија:Македонски поп-групи
Категорија:Македонски музичари
Розово-сина лента

десно|мини|179x179пкс| Розово-сина лента
**Розово-сина лента** ― симбол за промовирање:

* Свеста за губење на бебето, вклучувајќи загуба за време и по бременоста, раѓање на мртво дете, спонтан абортус, прекин од медицински причини, неонатална смрт и СИДС. Неделата на свесност за губење на бебињата е од 9 до 15 октомври.
* Денот на сеќавање на бременоста и загубата на доенчиња е 15 октомври во Канада, Соединетите Држави, Австралија и Обединетото Кралство.
* Свесност за пилорна стеноза.
* Свеста за машки рак на дојка.
* Пренатална загуба вклучувајќи спонтан абортус, ектопична бременост, раѓање на мртвороденче и предвремено родени деца.
* Детски болести.

## Наводи

Категорија:Предвремено раѓање
Категорија:Вонматерична бременост
Категорија:Раѓање на мртвороденче
Категорија:Ленти за подигање на свеста
Категорија:Абортус
Кафеава лента

алт=Brown ribbon|десно|162x162пкс| Кафеава лента
**Кафеава лента** ― еден вид награда која е доделувана на победници на различни натпревари. На окружните и државните саеми во Соединетите Држави, кафеава лента е наградата за осмото место на натпревар. Во Нацистичка Германија, „кафеавата лента“ била годишна јулска коњска трка која била возена во Минхен од 1934 до 1944 година.

## Употреба како лента за подигање на свеста
Кафеавите ленти исто така претставуваат борба против тутунот и рак на дебелето црево (кафеава е заменска боја, темно сина е службена боја на лента за рак на дебелото црево).

Кафеавите ленти биле предложени и од комичарот Џорџ Карлин, што значи „Јади гомна мајкоебачу“, како циничен одговор на преовладувањето на другите ленти како симболи на политички или општествени движења.

Интернет комедиската блогерка Али Брош од Hyperbole and a Half, им предложи на своите обожаватели да носат кафена лента за да ја подигнат свеста за нејзиниот блог, како и да ги поддржат „крајно возрасните луѓе ширум светот“.

Патрик Џејк О'Рурк индиректно предложил кампања со кафеава лента за борба против пролив:„Може да се искористат политички средства за да се спречат речиси сите смртни случаи од детска дијареа. Дијареата се шири со контаминирана вода. Јавната санитација е, како личната безбедност, националната одбрана и владеењето на правото, една од ретките валидни причини за постоење на политика. Ниска, полукомична дијареа убива 2.866.000 луѓе годишно во светот, од кои 2.474.000 се деца на возраст под пет години. Ова е десет пати повеќе од бројот на луѓе кои умираат од СИДА. Но, никој не носи кафеава лента на неговиот смокинг ревер на доделувањето на Оскарите или маршира по трговскиот центар во Вашингтон носејќи натпис на кој пишува ПРОЛИВ -- ТОА МОЖЕ ДА БИДЕ ЗАДРЖАНО.“Во Јужна Африка се носени кафеави ленти во знак на протест против нападите на фарми. Овие брутални напади насочени кон земјоделците се зголемуваат секоја година.

## Наводи

Категорија:Ленти за подигање на свеста
Програма за спречување на самоубиство на Жолта лента

**Програма за спречување на самоубиство „Жолта лента“** (англиски: **Yellow Ribbon Suicide Prevention Program**; **YRSPP**) ― програма за спречување на самоубиства, со седиште во Соединетите Држави, а наменета особено за тинејџери. Програмата ја води непрофитната организација „Жолта лента“ (Yellow Ribbon). Програмата користи жолта лента со срце, за да ја поттикне свеста за самоубиство/спречување од самоубиства.

## Недела на жолтата лента
Програмата секоја година во септември одржува недела за спречување самоубиства наречена Недела на жолтата лента. Неделата на жолтата лента е седмица која вклучува Светски ден за спречување од самоубиства, 9 септември.

## Историја
Програмата за спречување на самоубиство на Жолта лента започнала во 1994 година, по смртта на Мајк Ем со самоубиство.

## Наводи

## Надворешни врски

* Програма за превенција од самоубиство на Жолта лента
Категорија:Спречување на самоубиство
Идиоти (филм)

**„Идиоти“** (дански: *Idioterne*) – филм на режисерот Ларс фон Триер од 1998 година. Главните улоги ги играат: Бодил Јоргенсен, Јенс Албинус и Ана Луиза Хасинг. Филмот претставува втор дел од трилогијата „Златно срце“.

## Синопсис
Група млади луѓе одлучуваат да протестираат против некреативното и бесцелно општество така што глумат дека се идиоти. За таа цел, тие посетуваат ресторани, фабрики итн., изведувајќи непријатни сцени пред присутните со намера да го проверат нивниот однос кон ментално заостанатите луѓе. При посетата на еден ресторан, ним им се придружува Карен (ја игра Јоргенсен), која цело време ги следи нивниет активности. Најпосле, во нивната куќа доаѓа таткото на една девојка-членка на групата и ја одведува со себе. Тогаш, групата почнува да се распаѓа, откако нивниот водач предлага да се вратат во своите семејства и на работните места и таму да се однесуваат како ментално заостанати. Тој предлог го прифаќа само Карен, која се враќа дома, по двенеделно отсуство. Всушност, таа побегнала од погребот на своето дете. Кога почнува да се однесува како идиот, нејзиниот сопруг ја удира, а останатите членови на семејството ја осудува, па Карен повторно го напушат домот.

## Наводи
Категорија: Дански филмови
Категорија: Француски филмови
Категорија: Филмски комедии
Категорија: Филмови од 1998 година
Категорија: Филмови на дански јазик
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Данска
Категорија:Филмови на Ларс фон Триер
Категорија:Филмови со Ана Луиза Хасинг
Категорија:Филмови со Јенс Албинус
Категорија:Филмови со Бодил Јоргенсен
Категорија:Филмови со Жан-Марк Бар
Ирина Фриз

**Ирина Василивна Фриз** (, ; родена на 25 септември 1974 година во Евпаторија, Крим) е украинска политичарка која била министер на тогаш новосоздаденото Министерство за ветерански прашања во владата на Гројсман од ноември 2018 до август 2019 година. Таа била избрана во украинскиот парламент во 2014 година како член на блокот на Петро Порошенко и на украинските парламентарни избори за партијата Европска солидарност во 2019 година.

## Животопис
Фриз од мај 2003 до март 2005 година била помошник на тогашниот пратеник во украинскиот парламент Петро Порошенко. Од март 2005 до август 2006 година таа била помошник секретар на Советот за национална безбедност и одбрана на Украина и шеф на прес-службата на секретарот на Советот за национална безбедност и одбрана на Украина. Од август 2006 година до мај 2008 година Фриз повторно била помошник-консултант во украинскиот парламент. Фриз работела за Советот на Националната банка на Украина од мај 2008 до јануари 2013 година.

Во изборната кампања на Петро Порошенко за време на претседателските избори во 2014 година, Фриз го предводела одделот за информации на изборниот штаб на Порошенко. Порошенко победил на овие избори и станал претседател на Украина во јуни 2014 година. Фриз го следела Порошенко во Претседателската администрација на Украина, каде била шеф на Главниот директорат за јавни комуникации и информации и шеф на Главниот оддел за информатичка политика до декември 2014 година.

За време на парламентарните избори во октомври 2014 година, Фриз била избрана во украинскиот парламент на партиската листа (30-то место) на блокот на Петро Порошенко.

На 22 ноември 2018 година, парламентот ја назначил Фриз за министер на новосоздаденото Министерство за прашања на ветераните во владата на Гројсман. Таа останала на функцијата министер сè додека не била воспоставена владата на Хончарук на 29 август 2019 година.

На украинските парламентарни избори во јули 2019 година, Фриз била избрана во парламентот за партијата Европска солидарност.

Фриз е омажена и има два сина.

## Соработка со НАТО
На 9 септември 2016 година, Ирина Фриз ја предводела Постојаната делегација на Украина во Парламентарното собрание на НАТО.

На 9 ноември 2016 година, за време на состанокот со германската канцеларка Ангела Меркел, Фриз презентирала видео за руските војници во Донбас, кое било специјално подготвено од меѓународната волонтерска заедница InformNapalm.

На пролетната сесија на Парламентарното собрание на НАТО во Тбилиси, Ирина Фриз известила за врските на Руската Федерација со терористичките организации на Блискиот Исток.

Во ноември 2016 година, во Брисел, за време на состанокот на Меѓупарламентарниот совет НАТО-Украина, таа презентирала извештај за субверзивните информации и психолошките операции на Русија на социјалните мрежи.

Во октомври 2017 година, Фриз успеала да го организира Парламентарното собрание на НАТО за прв пат во Украина и тоа било одржано во 2020 година.

Фриз е автор на законот за измени на законодавството за враќање на Украина на патот кон членство во НАТО.

## Наводи

 	 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1974 година
Ќубица Лашшакова

**Ľubica Laššáková** (родена на 18 август 1960 година)  била министер за култура на Словачка, на должност таа била од 22 март 2018 до 21 март 2020 година. Таа е членка на Direction – Social Democracy . Во 2019 година, таа ги намалила буџетите на ЛГБТ организациите во Словачка против советите на експертите на министерството, што предизвикало повици за нејзина оставка.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1960 година
За пишување: Мемоар на занаетот

***За пишување: Мемоар на занаетот*** е мемоар на американскиот автор Стивен Кинг кој ги опишува неговите искуства како писател и неговите совети за писателите кои се стремат. Првично објавена во 2000 година, таа била првата книга на Кинг откако една година претходно доживеал сообраќајна несреќа. Скрибнер објавил две проширени изданија: Изданието за 10-ти годишнина (2010) има ажурирана листа за читање од Кинг; и изданието за 20-годишнина (2020) додава придонеси од двата сина на Кинг, Џо Хил и Овен.

Книгата е организирана во пет дела: „CV“, каде што Кинг ги истакнува настаните од неговиот живот кои влијаеле на неговото пишување; „Што е пишувањето“, каде Кинг го поттикнува читателот сериозно да го сфати пишувањето; „Кутијата со алатки“, дискутирајќи за англиската механика; „За пишувањето“, каде што Кинг ги детализира неговите совети до писателите кои се стремат; и „За Живеењето, Пост Скриптум“, каде што ја опишува неговата сообраќајна несреќа и како тоа влијаело на неговиот живот.

Во 2008 година, *[[Entertainment Weekly|Ентертејнмет викли]]* ја вклучило книгата на нивната листа „Новите Класици – 100-те најдобри книги од 1983 до 2008 година“. Во нивните критики, Шерон Џонсон од *Петриот Њуз* и Џули Ву од **Асошиејтед прес** го пофалиле советот на Кинг како „цврст“. Џон Марк Еберхарт од *Сандеј Фриленс Стар* ги нарекол советите за пишување на Кинг „пешачки“, но на крајот заклучил дека *делото* е „мало, но преодно важно дело што треба да го води [Кралот] до подобри работи“.

## Наводи

Категорија:Книги од Стивен Кинг
Категорија:Мемоари
Марија Патакиова

**Марија Патакиова** (родена на 14 мај 1963 година) е словачка адвокатка и професорка по право, која била народен правобранител во Словачка од 2017 до 2022 година.

Патакиова е родена во Нове Замки . Студирала право на Универзитетот Комениус и предава трговско право на истиот универзитет од 1985 година  Помеѓу 2011 и 2017 година ја извршуваше функцијата проректор за правни работи.

Во 2015 година таа била номинирана од Словачка во Општиот суд на Европската унија . Сепак, судот ја отфрли номинацијата поради недоволно познавање на францускиот јазик на Патакиова.

Во 2017 година била избрана за Народен правобранител како кандидат на партијата МОСТ – ХИД од Националниот совет . По нејзиниот избор, Патакиова изјавила дека има за цел да биде „пријател на народот“ во канцеларијата, по примерот на нејзиниот чешки колега Отакар Мотејл .

Како Народен правобранител, таа била активна во борбата за подобрување на условите за породување во словачките јавни здравствени установи, правда за жените Ромки погодени од задолжителна стерилизација, заштита на правата на приватност на постарите граѓани. подобрување на правната рамка за законски посвојувања, десегрегација на словачкиот образовен систем, поцврста рамка за заштита на животната средина, и подобрување на третманот на странците од страна на вонземската полиција. Таа била активна и во укажувањето на сомнителни прекршувања на човековите права поради мерките за заразна пандемија COVID-19 .

Поради нејзиното активно учество на парадите на гордоста во Словачка, како и нејзината општа поддршка за ЛГБТ заедницата, таа била цел на жестоки критики од конзервативците во Националниот совет.

По истекот на мандатот на Патакиова до крајот на март 2022 година, Националниот совет постојано не успеаала да го избере нејзиниот наследник. Според тоа, местото на Народен правобранител било празно речиси осум месеци. Во ноември 2022 година, парламентот го избрал Роберт Доброводски за нов Народен правобранител.

## Наводи

Категорија:Статии со hCards
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1963 година
Категорија:Луѓе од Нове Замки
Кипарските Грци во Северен Кипар

**Енклавирани кипарски Грци** се кипарските Грци кои останале во енклавирани села во Северен Кипар по турската инвазија на Кипар во 1974 година 

Во 2014 година, населението на кипарските Грци било 343 бројката. Кипарските Грци во Ризокарпасо го избрале својот мухтар на изборите организирани на југ од Република Кипар (која нема правен субјективитет во законите на Северен Кипар).

## Забележителни случаи на дискриминација
Елени Фока била една од тројцата наставнички во основно училиште кипарски Грци во Карпасија, чија безбедност била доведена во прашање. Таа била учителка во грчко-кипарското основно училиште во Аја Триада, Јалуса, во регионот Карпас на Северен Кипар. Таа го поднела своето прашање до Европскиот суд за човекови права . На 5 мај 1994 година, нејзиниот случај бил споменат во извештај поднесен од Република Кипар до Меѓународната конвенција на Обединетите нации за елиминација на сите форми на расна дискриминација. Во него било наведено дека:„На почетокот на март 1994 година, наставничката од кипарските Грци во енклавираното училиште во Аја Триада, г-ѓа Елени Фока, била многу скоро избркана [од Северен Кипар] откако даде јавна изјава дека се чувствува загрозена. Дури по повторените протести било спречено нејзиното протерување.Во февруари 2011 година било објавено дека Елени Фока им се придружила на учесниците на *кипарските Грци и др. v.* *TRNC и HSBC Bank USA* групна акција.  Во септември 2014 година, Федералниот суд на Соединетите Држави го отфрли случајот на кипарските Грци.

**Договор за размена на население (2 август 1975 г.)**

Во согласност со Договорот за доброволна размена на населението што беше постигнат меѓу двете страни на третата рунда меѓузаеднички разговори во Виена на 2 август 1975 година под покровителство на Обединетите нации, и кипарските Турци и кипарските Грци беа соодветно префрлени на север и Југ. И Договорот како и неговата имплементација се добро евидентирани во релевантните документи на ОН (S/11789 од 5 август 1975 година, S/11789/Add.1 од 10 септември 1975 година).

Во учебната 1996/7 година, основното училиште во Аја Триада морало да се затвори „поради одбивањето на турските окупаторски сили да и дозволат на училишната наставничка г-ѓа Елени Фока да се врати во нејзиното село, без оглед на интензивните напори на [Република на кипарската влада за нејзиното враќање“. Кипарскиот весник *„Фајненшл мирор“* сними дека владата на Северен Кипар веќе во септември 2008 година ги спречила наставниците да се вратат во основното училиште во Ризокарпасо.

## Поврзано

* Енклави на кипарските Турци, помеѓу 1963 и 1974 година
* Ризокарпасо
* Основното училиште Ризокарпасо
* Кормакитис

## Наводи
https://mfa.gov.ct.tr/cyprus-negotiation-process/historical-background/
Судна гробница

**Судна гробница** () — древномакедонска гробница од последната четвртина на IV век п.н.е. кај селото Голишани, Негушко, Егејска Македонија. Важи за најголемата и највпечатливата македонска гробница досега пронајдена. Откриена е случајно во 1954 г. и откопана од Фотиос Пецас во периодот од 1954 до 1964 г. Реставрирана е во 1998 г. В 1962 година и повторно заедно со целата некропола во 2012 г. гробницата е прогласена за споменик на културата.

## Местоположба
мини|лево|200п|Хермес Душоводец
мини|200п|Радамант
Гробницата е дел од македонскииот град Миеза, чии остатоци се наоѓаат крај негушкото село Голишани. Сместена е е на 2&nbsp;км источно од Голишани, на стариот пат кој ја поврзувал Миеза со Едеса. На 150&nbsp;м на запад е Антемиската, а на 300&nbsp;м на исток — Кинховата гробница.

## Име
Името на гробницата доаѓа од сликата на фасадата, на која е претставен поковникот воден од Хермес Душоводец (Психопопм) пред Еак и Радамант — судиите во Подземниот свет.

## Архитектура
Гробницата е ограбена и оштетена уште во антиката. Има две одаи и свиен покрив. Покриена е со глинена могила, висока 1,50&nbsp;м и со пречник од 10&nbsp;м. Ова е единствената македонска гробница со двокатна фасада, која наизменично редува дорски стил долу и јонски горе. Така фасадата имитира двокатна зграда со фронтон. Четири дорски полустолбови и два пиластра во аглите држат архитрав и дорски фриз. Над корнизот и едно разнобојно подрачје со цветни украси е разработен јонски фриз, на чиј релјеф е претставена борба со варвари — веројатно Македонците со Персијците. Над фризот меѓу шесте јонски полустолбови и двата пиластра има седум псевдопрозорци кои истовремено се потпора. Од фронтонот останати се само фрагменти. Внатре гробницата е поделена на тесно, но високо претсобје и главна погребна одаја.

## Живопис
Сликите на фасадата ја прават гробницата уникатна. Тие се поврзани со верувањата опишани во Платоновиот дијалог „Горгија“. Живописот се состои од четири самостојни слики нацртани во полињата меѓу дорските столбови. На двете паноа лево од влезот на гробницата се покојникот и Хермес Душоводец, кој го води во Подземното царство, а на двете десно се судиите Еак и Радамант. Покојникот, облечен во кратка туника, е единствениот кој не е означен со натпис, очигледно бидејќи бил доста познат граѓанин на Миеза. Се претпоставува дека се работи за Певкест, истакнат војсководец на Александар Македонски родум од Миеза. Метопите се украсени со исклучителни слики од легендарната битката меѓу лапитите и кентаурите.

## Поврзано
* Миеза

## Наводи

## Надворешни врски

* Портал за обнова на фасадата на гробницата 

Категорија:Древномакедонски гробници
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Егејска Македонија
Категорија:Миеза
Категорија:Споменици на културата во Негуш (општина)