open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Башкирски коњ

**Башкирски коњ** – коњска раса на башкирскиот народ. Главно се одгледува во Башкортостан, автономна република во рамките на Руската Федерација која се наоѓа во јужните Уралски Планини и западно. Главниот центар на расата е главниот град Уфа.

## Историја
Потеклото на башкирскиот коњ не е познато. Во 19 век била призната неговата економска вредност и биле преземени чекори да се зголемат неговите работни способности и неговите традиционални квалитети како животно од кого се добива млеко и месо. Центри на расата биле воспоставени во 1845 година.

Башкирскиот коњ бил вкрстен со други раси од бившиот СССР како што бил рускиот тежок запрежен коњ. Биле направени и експериментални вкрстувања со казашки  и јакутски коњи.

Башкортостан има трета најголем популација на коњи од федералните единици во Русија, по Алтајски Крај и Јакутија. Во 2003 година биле евидентирани 94.470 грла башкирски коњи.

## Особености
Башкирскиот коњ е мал коњ, висок 142&nbsp;cm на гребенот. Има широко тело и длабоки гради, со просечна торакална обиколка од околу 180&nbsp;cm. Има голема глава и краток врат, низок гребен и рамен грб. Нозете му се куси со тешки коски, коските на нозете може да достигнат обиколка од 20&nbsp;cm. Најчести бои на башкирскиот коњ се дорија, костенлив, сив и пепелав. Гривата и опашката се густи, а исто така и крзното им е густо и често кадраво. Двегодишна студија објавена во 1990 година северноамериканскиот кадрав коњ, кој исто така има кадраво крзно и може да се нарече „американски башкирски кадрав коњ“, потекнува од башкирската раса

Постојат два различни видови башкирски коњ: помал, полесен планински вид кој главно се користи за јавање и потежок степски вид

Башкирскиот коњ е извонредно отпорен. Крдарите се одгледуваат екстензивно и остануваат на отворено во зима на снег и мраз кога температурите може да достигнат -40&nbsp;°C.

## Користење
Башкирскиот коњ се користи за јавање и носење товар, во запрега и за земјоделски работи. Покажува извонредна издржливост, постојат запис за башкирски коњи кои влечат тројка, санки со три коња на растојанија од 120 до 140&nbsp;km на ден. 

Башкирските кобили даваат изобилство на млеко. Просечен годишен принос на млеко е 1500  или 2100 кг при лактација од 240 дена, а најдобрите грла кобили достигнуваат и 2700 кг. Голема количина од млекото се преработува во кумис.   Спремањето на кумис е национална активност на башкирскиот народ.

Од влакната собрани од чешлањето на густото зимско крзно на овие коњи може да се исткае ткаенина.

## Галерија

Податотека:Лорд 0151-1.jpg|Коњи на планината Тра-Тау во Ишимбаевска Област
Податотека:Лошади на Банном.jpg|Коњи во Абзелиловска Област
Податотека:Bashkort.jpg|Башкирски коњаник, од Александар Орловски
Податотека:Башкирский всадник.jpg|Башкирски коњаник


## Наводи

Категорија:Коњски раси
Категорија:Коњски раси по потекло од Русија
Екатерина Захариева

**Екатерина Спасова Гечева-Захариева** (родена на 8 август 1975 година) — политичарка од Бугарија, која од 4 мај 2017 година ја извршува функцијата министер за надворешни работи на Бугарија. Таа била привремен заменик-премиер и министер за регионален развој од 2013 година.

## Животопис

Захариева е родена во Пазарџик во 1975 година. Дипломирала и магистрирала на Пловдивскиот универзитет по право.

Откако станала адвокат до 2003 година, таа станала и правен советник во Министерството за животна средина и вода. Влегувајќи во политиката во 2009 година, таа станала министер за регионален развој во владата на Росен Плевнелиев. Кога Плевнелиев станал Претседател на Република Бугарија, тој ја избрал за позиција како еден од замениците на премиерите од март до мај во 2013 година. Таа била заменик-премиер во владата на Марин Рајков.

Во 2013 година била министер за регионален развој. Од 18 декември 2015 година била министер за правда до 27 јануари 2017 година. Таа станала министер за надворешни работи на Бугарија на 4 мај 2017 година.
## Наводи

|-

Категорија:Министри за надворешни работи на Бугарија
Категорија:Вицепремиери на Бугарија
Категорија:Бугарски правници
Категорија:Бугарски националисти
Категорија:Родени во 1975 година
Синиот крст (филм од 1955)

**„Синиот крст“** (полски: *Błękitny krzyż*) - полски филм од 1955 година, во режија на Анджеј Мунк (*Andrzej Munk*), кој е соавтор на сценариото, заедно со Адам Либерак. Главните улоги ги играат: Станислав Вавритко, Лудвик Зјемблич, Јозеф Вавритко, Војчјех Сјемион, Елжбјета Полковска, итн. На Филмскиот фестивал во Венеција, Мунк добил награда за најнадежен млад автор.

## Содржина
Дејството на филмот се одвива во зимата 1944/1945 година, на Татрите, на границата меѓу Словачка и Полска. Неколку словачки и руски партизани, меѓу кои и неколку ранети, се завеани во една колиба високо во планините. Докторот Јурај (го игра Зјемблич) нема избор и мора да го оперира рускиот мајор Максим (го игра Сјемион), служејќи се со примитивни средства. Потоа, тој се префрла во едно село, од другата страна на планината, каде собира неколкумина селани, членови на спасувачкиот тим, наречен „Синиот крст“, со цел да ги извлече ранетите. Во суровите зимски услови, тие успеваат со тешка мака да се пробијат преку острите планински врвови, изложени на опасноста од лавини и од германската патрола. На патот кон селото, нив ги открива германската патрола, но тие успеваат да побегнат и да ги спасат ранетите.

## Наводи

Категорија:Полски филмови
Категорија:Филмови од 1955 година
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови на Анджеј Мунк
Категорија:Филмови за Втората светска војна
Категорија:Филмови засновани на книги
Категорија:Филмови на полски јазик
Меѓу осамените жени

**„Меѓу осамените жени“** (италијански: *Tra donne sole*) — краток роман на италијанскиот писател Чезаре Павезе од 1949 година.

## Содржина
Романот се состои од 30 глави, а дејството се одвива во Торино и во неговата околина, по Втората светска војна: Клелија Оитана, не толку млада жена која работи во една модна куќа во Рим, пристигнува во својот роден град, Торино кого го напуштила пред 18 години. Само што се сместува во хотелот, таа присуствува на немила сцена - во соседната соба, една девојка од богато семејство, се обидела да изврши самоубиство. Набргу, Клелија се среќава со нејзиниот познаник Морели кој ја носи на разни забави. Така, таа ги запознава Момина и Мариела, кои се пријателки на Розета, девојката што се обидела да се отруе. Иако нема пријатни спомени од детството и младоста, сепак Клелија не може да издржи и ја посетува улицата во која одраснала, каде среќава една од своите најдобри другарки од младоста. Подоцна, Клелија се запознава со Розета, а во една прилика, тие две и Момина одат во хотелот, разговарајќи за обидот за самоубиство. Во меѓувреме, Клелија е многу зафатена со уредувањето на просториите на претставништвото на модната куќа. Таа интензивно се дружи со луѓето од средната и повисоката класа и согледува колку се празни тие, па во една прилика започнува љубовна врска со работникот Бекучо. По долготрајна работа, најпосле завршува со уредувањето на претставништвото на модната куќа, а тогаш ја дознава веста дека Розета извршила самоубиство во некој изнајмен стан.

## Наводи

Категорија:Дела на Чезаре Павезе
Категорија:Италијански романи
Категорија:Книги од 1949 година
Категорија:Книги кои се одвиваат во Италија
Категорија:Книги на италијански јазик
Светски конгрес на есперанто

мини|298x298px|Посетеност на секој Светски конгрес на есперанто, од првиот во 1905 година, до 100-тиот во 2015 година.
**Светски конгрес на есперанто** (есп. *Universala Kongreso de Esperanto, *'UK*') е* еден од најважните настани во есперанто движењето во светот. Конгресите се одржуваат секоја година, скоро без прекин 113 години. Од 1905 година, прекините биле направени само за време на двете светски војни. Настанот е организиран од Светскиот есперанто сојуз.

Овој конгрес не е само работен состанок на Светскиот есперанто сојуз со другите есперанто сојузи, туку е и фестивал на есперантската култура, туризмот и светски форум на есперантистите. Сè до осмиот конгрес, во 1912 година, тој бил нарекуван Меѓународен конгрес, а од деветтиот, во 1913 година, се нарекува Светски конгрес.

## Организација
Светскиот есперанто сојуз одржува секоја година конгрес во друга земја, земајќи го предвид географскиот распоред и организационите способности на локалните сојузи.

За местото на одржување на конгресот одлучува Претседстелството на сојузот. Битна улога во одлучувањето има и Генералниот директор на сојузот, кој потпишува одредени документи, но секојдневната работа околу организирањето сепак ја одработува постојаниот секретар на Сојузот кој е службеник во седиштето на сојузот во Ротердам. Во градот во кој се одржува конгресот, дел од работата ја организира и Месниот конгресен комитет, кој е соработник на Светскиот есперанто сојуз.

## Историја
По средбите на есперантистите во 1904 година во Довер и Кале, францускиот адвокат Алфред Мишо, го организирал првиот Светски есперанто конгрес во Булоњ на Море во 1905 година.

Во почетокот, за одржување на следниот конгрес било одлучувано на тековниот конгрес, а подоцна разните есперантски работни тела одлучувале околу организацијата на следниот.

Конгресот собира неколку стотини до неколку илјади есперантисти од целиот свет. Најмногу пријавени 5986 учесници имало на конгресот во Варшава во 1987 година, кога била и стогодишнината на есперантото. Сепак за најголем број на вистински есперанто учесници се смета конгресот во Нирнберг во 1923 година, кога учествувале преку 3500 есперантисти. Бројот на земјите учеснички исто така варира, но просечно учествуваат околу шеесетина земји од разни делови од светот. Конгресот се одржува обично последната недела на јули или првата недела од август, почнувајќи и завршувајќи во сабота со траење од осум дена. До 1980 година средбите биле организирани главно во Европа или САД, со исклучок на конгресот во 1965 година кој бил одржан во Јапонија, но од тогаш се одржувале и во други земји како на пример: Бразил, Канада, Кина, Јужна Кореја, Австралија, Израел, Виетнам и Аргентина.

## Список на досегашните и планираните конгреси
мини|479x479px|Земји-домаќини на Светскиот конгрес на есперанто, во периодот од 1905-2016 година.

## Наводи


Категорија:Есперанто
Андреас Волф (ракометен голман)

**Андреас Волф** (3. Март 1991 година во Еускирхен ) е германски ракометен голман. Интернационалата е под договор со Т.В. Кил . Дипломирал со специјализација по економија и студирал меѓународно управување.

## Кариера

### Клуб
Волф играл до петнаесет години во *Олхајм/Штрасфелд* пред да се префрли на ХСГ Рајнбах-Вормерсдорф. Неговиот сениорски пробив го имал за ТВ Кирчел. Првиот голем клуб на Волф бил ТВ Гросволштад, каде што играл до 2013 година пред да се префрли во ХСГ Вецлар. Во 2016 година преминал во германскиот врвен клуб ТХВ Кил. Тука играл три години, одиграл 102 натпревари, двапати ја освои ДХБ-Покал и ја освоил Европската лига на ЕХФ во 2019 година.

Во 2019 година преминал во полски ракомет и во Виве Киелце. Овде освоил четири полски првенства и бил во финалето на ЕХФ Лигата на шампионите во 2022 година, каде Киелце загубил на пенали од ФК Барселона Хендбол. Во 2019 година бил назначен за капитен на тимот.

Во летото 2019 се префрлил во полскиот врвен клуб Келце.

### Репрезентација
Волф дебитирал за германскиот Б-тим во 2013 година, а само една година подоцна беше во А тимот. Тој бил дел од германската репрезентација, која го освои Европското првенство во ракомет за мажи 2016 година во Полска. На овој турнир бил избран за најдобар голман на турнирот.

## Успех

; Клуб

* 2006: шампион од Средна Рајна со младината на Рајнбахер Ц 
* 2009: со второпласираниот Кирхсел германски младински млад 
* 2011: Втор во Купот на ЕХФ со ТВ Гросвалштат 
* 2017 : Победниците на Купот на DHB 
* 2019 : победник на ДХБ купот

; Репрезентација

* 2015: Победа на Суперкупот 
* 2016: Победа на Европското првенство 
* 2016: Бронзен медал на Олимписките игри

## Добитник е на наградите

* Германски ракометар на годината 2015, 2016 година 
* Европско првенство на сите ѕвездички 2016 година 
* Европскиот ракометар од месец јануари 2016 година 
* Сребрена Лорен Лист 2016

## Веб врски

* Андреас Волф    
* Андреас Волф  на мрежната страница на ХСГ Вецлар 
* Интервју со Kölner Stadtanzeiger

## Наводи

Категорија:Родени во 1991 година
Категорија:Германски ракометари
Штефен Фет

**Штефен Фат** (4 април 1990 во Франкфурт на Мајна) е германски ракометар кој игра за Рејн-Некар Ловен и за германската репрезентација.

## Кариера

### Клуб
Фат дебитирал во 2008/09 за Рејн-Неккар-Левен во Бундеслигата. За сезоната 2010/11 се пресели во ХСГ Вецлар . Овде станал еден од најдобрите стрелци и германски интернационалец. 2016 година се преселил во лисици од Берлин  со кого клубот шампион во 2016 година беше и 2018 година во Купот на ЕХФ победи. Од сезоната 2018/19 тој е под договор со Рајн-Некар Ловен .

### Репрезентација
Стефен Фат одиграл неколку натпревари за германската репрезентација. Во 2009 тој го освоил Светското јуниорско првенство со Германската репрезентација. На Европското првенство 2016 во Полска тој беше со германската екипа со победата над Шпанија од Европа во 24:17. На 2016 Олимписките игри во Рио де Жанеиро, тој го освоил бронзениот медал со репрезентацијата. За Европското првенство 2018 тој бил назначен од тренерот Кристијан Прокоп во 20-члениот тим. Тој има завршено 64 натпревари во кои постигна 133 гола.

## Сезона

Извор: Профил на играч во ракометната Бундеслига 

## Успех

* Европски шампион за млади 2008 
* Помлад светски шампион 2009 
* Победник на Европското првенство во Купот на Купот 2010 со VfL Гуммерсбах 
* EHF Cup 2018 со лисиците Берлин 
* Европски шампион 2016 
* Бронзен медал на Олимписките игри во 2016 година 
* Клуб светски шампион 2016 
* DHB-Supercup 2018

## Добитник е на наградите

* МВП на младинското Европско првенство 2008 
* IHF *дебитант на годината* 2010

## Социјална посветеност
Од почетокот на сезоната во 2018 година, Штефен Фат е вмешан како амбасадор на националната кампања „Ракометно поле“ за борба против ракот.

## Надворешни врски

* Профилот на Стефен Фат на страниците на ХСГ Вецлар  
* Штефен Фат се менува во ХСГ Вецлар

## Наводи

Категорија:Родени во 1990 година
Категорија:Германци
Категорија:Германски ракометари
Алфред Херман

**Алфред Херман** (26 декември 1879 - 19 ноември 1960) бил германски историчар, новинар и политичар.

## Животопис
Херман е роден во Иноврацлав. Татко му бил Ото Херман, поштар, а мајка му Хелен. Студирал историја, германски јазик и филозофија на универзитетите во Бреслау (Вроцлав) и Минхен, а дипломирал во Вроцлав во 1903 година. Херман потоа почнал да работи за Херман Хифер во Бон и станал уредник на "Годишник *на историски верзии за Нидернер*" во 1905 година. Тој  во 1906 година работел на Универзитетот во Бон до 1913 година, фокусирајќи се на наполеонската, пруската и рајнската историја.

## Наводи

Категорија:Германски католици
Категорија:Починати во 1960 година
Категорија:Родени во 1879 година
Категорија:Германски историчари
Мајско дрво

мини|300x300пкс| Танцување околу мајското дрво во Амеберг, Шведска
**Мајско дрво** е висока дрвена шипка подигната како дел од разни европски фолклорни фестивали, околу кои често се случува **танцувачки марионет.**

Фестивалите можат да се појават на првиот мајски ден (1 мај) или педесеттиот ( Витцун ), иако во некои земји таа се подигнува во средина на лето  . Во некои случаи  е постојана знаменитост која се користи само за време на фестивалот, иако може да се подига специјално за одредена цел, пред повторно да се симне.

Првенствено пронајдена во рамките на народите од германското јазично семејство и на соседните области на кои тие влијаеле, неговото потекло останува непознато, иако се претпоставува дека првичното значење потекнува од германскиот паганство на железното време и раните средновековни култури. Традицијата преживеала Христијанизација, иако го изгубила оригинално значење што го имала; други научници откриле дека обичајот се издигнал како дел од средновековната христијанска Европа. Тоа е документирано во многу делови од Европа низ периодите на средновековниот и раниот модерен период, иако станала помалку популарна во XVIII и XIX век. Денес, традицијата сè уште се забележува во некои делови од Европа и меѓу европските заедници во Америка.

## Наводи

Категорија:Германски традиции
Категорија:Германски фолклор
Категорија:Германско паганство
Категорија:Срем
Конрад Фердинанд Мејер

**Конрад Фердинанд Мејер** (11 октомври 1825 - 28 ноември 1898) бил швајцарски поет и историски романописец, мајстор на реализмот, кој претежно е познат по раскажувачките балади како *Нозе во оган*.

## Животопис
мини|Конрад Фердинанд Мајер со неговата помлада сестра Бетси, околу 1855 година
мини|Конрад Фердинанд Мејер во костим, околу 1883 година
Мајер е роден во Цирих. Тој имал патрициско потекло. Неговиот татко, кој починал рано, бил државник и историчар, додека неговата мајка била високо образована жена. Во текот на своето детство биле забележани две особини, кои подоцна го карактеризирале како човек и поет: тој имал најсцрпувачки однос кон уредноста и чистотата, и живеел и собирал искуство од сеќавањето, односно меморијата, отколку од непосредната сегашност. Тој страдал од напади предизвикани од ментална болест, понекогаш барајќи хоспитализација; неговата мајка, слично, но била потешко погодена,па поради проблемите кои ѓи имала се самоубила.

По завршувањето на гимназијата, тој започнал да судира право, но историјата и хуманитарните науки биле од поголем интерес за него. Поминал значителни периоди во Лозана, Женева и Париз, и во Италија, каде што се интересирал за историски истражувања. Двајцата историчари кои влијаеле на  Мејер особено биле Луис Вуллимин во Лозана и Јакоб Буркхард во Бјале чија книга за *Културата на ренесансата ја* стимулира неговата имагинација и интерес. Од неговите патувања во Франција и Италија (1857) Мејер добил многу инспирација за поставките и ликовите од неговите историски романи. Во 1875, тој се населил во Килхберг, над Цирих.

Во 1880 година, тој добил почесен докторат од Универзитетот во Цирих . Починал во неговиот дом во Килхберг на 28 ноември 1898 година.

### Новели
Главните дела на Мејер се историски новели:

* 1873 *Амајлија* - Франција за време на масакрот на Свети Вартоломеј 
* 1878 *Снимката* *од пулпата* - Швајцарија  
* 1879 Свети - Томас Бекет, Среден век, Англија
* 1881 *Плаут во манастирот* - ренесансата, Швајцарија 
* 1882 *Густав Адолф Страуд* - Триесетгодишна војна
* 1883 *Страдањето на момчето* - Франција за време на владеењето на Луј XIV 
* 1884 *Свадба на монахот* - Италија, самиот Данте е воведен на дворот на Кангранде во Верона како раскажувач на чудната авантура на монах кој, по смртта на својот брат, бил принуден од неговиот татко скрши ги своите завети, но кој, наместо да се венча со вдовицата, се вљубува во друга млада девојка и слепо слегува до неговата судбина. 
* 1885 *Судијата* - Каролинско време, Грисон, го воведува Карлејмен и неговото училиште за палата  
* 1887 *Искушението на Пескара* - Преродба, Италија - раскажува за големата криза во животот на Фернандо Д'Аволос, генерал на Карло V и сопругот на Викторија Колона

## Наводи

Категорија:Починати во 1898 година
Категорија:Родени во 1825 година
Категорија:Луѓе од Цирих
Категорија:Починати во Цирих
Степан Ерзја

**Степан Ерзја** () (,  – , ) – советски уметник и вајар со ерзјанско потекло. Вистинското презиме му било Нефјодов, а *Ерзја* му бил уметнички псевдоним со кој уметникот го нагласил својот етнос.

Првите поуки по ликовна уметност Ерзја ги добива во уметничките ателјеа во Алатир и Казан, каде слика во цркви во селата и гратчињата низ Поволжието. Меѓу 1906 и 1914 година живее во Италија и Франција каде ги создава творбите „Тага“ (1908), „Свештеникот на темницата“, „Последната ноќ“ (1909), „Камениот век“ (1911), „Марта“ (1912). Се здобива со светска репутација со учество на изложби во Венеција, Милано (1909), Париз (1912).

По Октомвриската револуција во 1917 година со ентузијазам започнал да изработува монументални скулптури и истовремено предавал низ земјата - во Урал (1918-1921), Новоросиск (1921-1922), Батуми (1922), Баку (1923—1925). Во тој период му започнале проблемите со новата власт во Русија, каде различни функционери негативно се изјасниле за неговите дела и му создавале различни пречки. При патувањата од град во град за време на граѓанската војна на неколкупати бил ранет и по чудо преживува.. Бидејќи се работи по целниот план на пропагандата на новата власт, многу од творбите му се изработени од неквалитетни материјали како цемент, а не мермер, за да може да се спазат поставените рокови, поради што се тешко оштетени и уништени.

Тешките услови во кои работи го принудуваат Ерзја да емигрира. Во есента 1926 година добил овластување од властите да замине за Париз за да ја претстави својата изложба и таму останал половина година, паралелно учествувајќи на IV Меѓународна изложба во Салонот на независни уметници. Двата настани поминале успешно и му донеле значителни финансиски средства. Добива покана да ја претстави својата изложба во Монтевидео и заминал за Латинска Америка. Во 1927 година се настанил во Аргентина.

Тука тој творел 23 години – 1950. Уште при самото пристигнување весниците во земјата публикувале опширни статии за неговото творештво и пишувале за неговите проблеми со советската власт, како и за неговата популарност во Европа. Неговиот живот го претставиле како загадочен, а него самиот како чудак, што помогнало да се роди вистинска легенда. Неговата прва изложба со творби донесени од Европа поминала со огромен успех. Ерзја патувал многу низ Аргентина, ги цртал месните Индијанци и изработувал скулптури од кебрачо.

Во 1950 година, тој добил дозвола од советските власти да се врати во СССР, а следната година пристигнал во својата татковина со голема колекција од свои дела - 180 скулптури од дрво, бронза, мермер, гипс со вкупна тежина од 175 тона. Неговата влада му обезбедила ателје во Москва, каде што поставил постојана изложба која имала голем успех.

Ерзја умира во Москва на 24 ноември 1959 година и е погребан во Саранск.

## Галерија

 Податотека:Erzia and Moisey.jpg|Ерзја со својата скулптура „Мојсеј“ во Аргентина
 Податотека:4 Museo Casa Quiroga Mausoleo - Escultura tallada en raíz de algarrobo por Stephan Erzia.JPG|Творба на Ерзја во музејот во Уругвај


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Аргентиски вајари
Категорија:Руски вајари
Категорија:Носители на Орденот на Црвеното знаме на трудот
Тихи

**Тихи** () — град во Полска, кој се наоѓа во Шлеското Војводство, на околу 20 километри јужно од Катовице. Сместен на јужната граница на горношлеската индустриска област, градот граничи со Катовице на север, Миколув на запад, Бјеруњ на исток и Кобјур на југ. Низ него тече реката Гостиња, која е притока на Висла.

Од 1999 година, Тихи е дел од Шлеското Војводство, област која содржи 71 локален град. Тихи е исто така и еден од градовите основачи на Горношлеското метрополско здружение, економски и политички сојуз формиран со цел доведување на најнаселените шлески подрачја под едно заедничко управно тело.

Тихи е познат по својата пиварска индустрија и по својот меѓународно познат бренд Tyskie, кој датира од 17 век. Од 1950 година, Тихи брзо се развива, главно како резултат на повоените социјалистички политики за раширување на населението во индустриската Горна Шлеска.

Категорија:Градови во Шлеското Војводство
Категорија:Градски окрузи во Полска
Категорија:Шлеска (покраина)
Пожар во Богородичната црква (Париз)

На 15 април 2019 година околу 18:50 ч. (CET) избувнал пожар на покривот на Богородичната црква во Париз, Франција, предизвикувајќи огромна штета.

## Заднина
Причината за пожарот е сè уште непозната. Се претпоставува дека има поврзаност со реновирањето на објектот, откако во 2018 година имало ургентен апел за реставрација и одржување на објектот. Бронзените статуи биле отстранети од внатрешноста на црквата во подготовките за реновирањето.

## Инцидентот
thumb|лево|Видео снимка од пожарот
Пожарот се претпоставува дека избувнал околу 18:50 во време кога црквата е отворена за туристите. Околу 18:15 и 19:00 истиот ден била закажана миса. Четиристотини пожарникари биле мобилизирани за да се борат со огнената стихија. Тие изјавиле дека не се употребуваат канадери затоа што може да се оштети целосната структура на црквата.

## Реакции
Градоначалниката на Париз, Ане Идалго порача на жителите да ја избегнуваат областа која е означена од страна на пожарникарските служби.

### Меѓународни реакции
Светските водачи и влади, вклучувајќи го и Ватикан, Ангела Меркел, Тереза Меј, Доналд Трамп и Ерна Солберг изразија жалење за настанатата штета и за потенцијалната загуба на вековното обележје.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјално мрежно место  

Категорија:Пожари во Париз
ПУ „Ванчо Китанов“ - Црник

**Основно училиште „Ванчо Китанов“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Ванчо Китанов“ - Црник**; скратено: **ПООУ „Ванчо Китанов“**) — подрачно основно училиште во селото Црник, составен дел на истоименото училиште од градот Пехчево.

Училиштето е именувано по народниот борец Ванчо Китанов.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Црник.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Галерија


Податотека:Влезот на училиштето во Црник.jpg|Влезот во училиштето
Податотека:Подрачното училиште во Црник (2).jpg|Поглед на училиштето


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Пехчево
Црник
Категорија:Црник
Иван Мартинов

**Иван Иванович Мартинов** () (1771–1833 Санкт Петербург) — руски ботаничар и филолог.

## Наводи

Категорија:Родени во 1777 година
Категорија:Починати во 1807 година
Категорија:Починати во Санкт Петербург
Категорија:Руски ботаничари
Топљани (појаснување)

**Топљани** може да се однесува на следниве места:

* Топљани  (*Γεωργιανοί, Георгјани*) — село во Берско, Егејска Македонија
* Топљани (*Εξοχή, Ексохи*) — село во Правишко, Егејска Македонија

## Сродни називи
* Тополјани
Ситово

**Ситово** () — село во Североисточна Бугарија, административен центар на Општина Ситово во Силистренската Област. Има население од околу 604 жители (2024).

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Дунавската Рамнина, во историскиот регион Добруџа, на надморска височина од 96 м. Климата е умерено континентална. Ситово се наоѓа на 25,9 км југозападно од регионалниот центар Силистра.

## Историја
За време на Отоманската империја селото се викало **Дојмушлар**. При избувнувањето на Балканската војна во 1912 година, 1 жител на Дојмушлар доброволно се пријавил во Македонско-одринското ополчение.

Во периодот 1919-1940 година селото било под романска власт, заедно со цела Јужна Добруџа. Според зачуваните пишани документи, реонот бил место на напади, обиди за самоуправа и тепања на постоечкото население од страна на влашки колонисти од Македонија.

Во 1940 година, со Крајовската спогодба, селото било вратено во границите на Бугарија. Во 1942 година, селото било преименувано во **Ситово**.

## Наводи

## Надворешни врски
* Мрежно место на Општина Ситово

Категорија:Села во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Силистра
Патрик Грецки

**Патрик Грeцки** (роден на 4 јули 1989 г. во Пфорцхајм ) — германски ракометар. Тој игра во Рајн-Некар Левен во ракометната Бундеслига.

## Кариера

### Клуб
Грецки игра на десната страна, и го носи бројот 24. Во 2007 година тој се преселил од родниот град на неговиот клуб град Пфорцхајм во Рајн-Некар Ловен и потпиша тригодишен договор таму. Во меѓувреме, Грецки е рекордер на лавовите во ракометната Бундеслига.

### Репрезентација
Во мај 2009 година, бил поканет од националниот тренер Хајнер Бренд на репрезентација за обука на машкиот национален тим. Во неговиот прв меѓународен натпревар, играл на 17. Јуни 2009 во Порше Арена во Штутгарт против Белорусија. На Олимписките игри во 2016 година во Рио де Жанеиро, го освоил бронзениот медал. За Европското првенство 2018 тој бил назначен од тренерот Кристијан Прокоп во серијата 20. Досега има завршено 130 натпревари во кои постигнал 347 гола.

## Личен живот
Грецкие тежи 84 кг а е висок 1,89 м. Живее во Пфорцхајм и ја посетувал гимназијата Ото Хан во Карлсруе. Неговата сестра Кетрин, исто така, одигра ракомет и била под договор со ХСГ Бенсхајм / Ауербах.

* 2008: Германски А-младински шампион (С.Г. Кронау / Остринген) 
* 2008: Помлад европски вице-шампион во Романија ("Најценет играч" на турнирот) 
* 2009: Годишен " Дебитант на годината 2009 " на ракометната Бундеслига 
* 2009: Помлад светски шампион во Египет 
* 2013: Победник на Купот на ЕХФ 
* 2016: Германски шампион 
* 2016: Бронзен медал на Олимписките игри 
* 2016: ДХБ Суперкуп
* 2017: Германски шампион 
* 2017: ДХБ Суперкуп
* 2018: Куп на ДХБ
* 2018: ДХБ Суперкуп

## Сезона

Извор: Профил на играч во ракометната Бундеслига. 

## Надворешни врски

* Мрежно место на Патрик Грецки  
* Профил на Groetzki на страниците на Rhein-Neckar Löwen

## Наводи


Категорија:Родени во 1989 година
Категорија:Германски ракометари
Нармер

**Нармер** — египетскиот фараон кој владеел во 32 век п.н.е. Се верува дека Нармер го наследил кралот Шкорпија и станал основач на Првата династија. Многу археолози веруваат дека кралот Шкорпија е иста личност како Нармер.
лево|мини|333x333пкс| Предната и задната страна на Нармерските палети, Египетски музеј во Каиро
Некои египтолози тврдат дека Менес и Нармер се иста личност, додека некои тврдат дека Менес е  Хор-Аха и дека тој го наследил веќе обединетиот Египет од Нармер. Други тврдат дека Нармер го започнал обединувањето, а дека Менес го завршил.

Друга теорија тврди дека Нармер бил наследник на кралот кој успеал да го обедини Египет (веројатно тоа бил кралот Шкорпија). Треба да се нагласи дека постојат докази дека кралот Нармер постоел, додека Менес се споменува само на списокот на фараоните на Манетон и во легендата за фараонот наречен Менес. Списоците на кралеви кои се наоѓаат во гробниците на Ден и Ка'а го наведуваат Нармер како основач на нивната династија.

Жената на Нармер била најверојатно Неитхотеп, принцеза од северен Египет.

Прочуената палета на Нармер била откриена во 1898 година во Хиераконполис. Од една страна, таа го прикажува Нармер со бела круна, кој е наведнат да удри заробеник, што го држи богот Хор. Од друга страна, кралот и службениците најверојатно ги гледаат телата на мртви непријатели.

## Поврзано

* Список на старите египетски владетели

## Наводи

## Надворешни врски

* ''Нармер каталог'' http://www.narmer.org

Категорија:Фараони од Првата египетска династија
Анте Готовина

**Анте Готовина** (роден на 12 октомври 1955) е хрватски пензиониран генерал-полковник и поранешен француски постар капетан кој служел во Хрватската војна за независност. Тој е познат по својата примарна улога во операцијата "Бура" од 1995 година. Во 2001 година, Меѓународниот кривичен трибунал за поранешна Југославија (МКТЈ) против него поркренал обвиненија за воени злосторства и злосторства против човештвото сторени за време на операцијата Бура. Откако четири години се криел, тој е заробен на Канарските Острови во декември 2005 година. На 16 ноември 2012 година, обвиненијата против Готовина биле повлечени од страна на комисија за жалби во Меѓународниот кривичен трибунал за поранешна Југославија (МКТЈ) и е ослободен од притвор.

## Животопис
Анте Готовина е роден во Ткон на островот Пашман . Неговиот татко Милан се обидел да се пресели со неговата мајка во Италија, но бил фатен од југословенската погранична полиција. Неговата мајка е пуштена додека неговиот татко бил испратен во затвор. Кога Готовина имал околу четири, неговата мајка загинала. Потоа, татко му се преселил во Загреб, додека Анте и неговите браќа и сестри отишле да живеат со својот дедо по мајка Шиме во Пакоштане. Околу Велигден во 1971 година, Готовина со свој пријател се обиделе да избегаат. Наскоро се вратиле во Пакоштане откако бура им предизвикала проблеми на море. Анте го криел обидот за бегство од своето семејство и продолжил го посетува електротехничкото учлилиште во Задар.

Има помлад брат Борис и помлада сестра Аница, како и полубраќа Шиме и Бранимир од вториот брак на неговиот татко. Со неполни 17 години го напушта школувањето и две години подоцна, се придружил на Легијата на странци каде што добива нов идентитет - Иван Грабовац. После обуката е распореден во падобранско-диверзантски полк. Првата воена акција ја имал во Џибути во 1974, а потоа следеле интервенции во Чад, Заир, Брегот на Слоновата Коска. Во 1982 година работи како воен инструктор во Гватемала, Колумбија и Парагвај, со повремени посети на Габон.

## Наводи

Категорија:Обвинети од Хашкиот трибунал
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1955 година
Костадин Костадинов (бугарски политичар)

**Костадин Тодоров Костадинов** (р.  во ) — бугарски политичар, претседател на политичката партија Преродба и општински советник во општина Варна. Тој е доктор по етнографија.

## Животопис

Костадин Костадинов е роден на 1 април 1979 година во Варна, Народна Република Бугарија. Завршува магистратура по балканизам во 2002 година, и право во 2011 година на Великотрновскиот универзитет „Св. Кирил и Методиј“.

Член на Националниот извршен комитет на ВМРО-БНД од 2007 до 2012 година и регионален координатор на ВМРО за областите Варна, Шумен и Добрич од 2002 до 2009 година.

На вонредниот конгрес на ВМРО-БНД, одржан на 17-18 октомври 2009 година е избран за заменик-претседател на ВМРО-БНД, каков останува до следниот конгрес на 27.10.2012 година. Го напушта ВМРО во почетокот на 2013 година. Од 2012 до 2013 година е автор и водител на емисијата „За бугарската нација“ на телевизија СКАТ. Од 2013 до 2017 година е директор на Регионалниот историски музеј во Добрич. Претставува општински советник во општина Варна од Коалиција „Варна“. Во 2015 година ја водел емисија „Бугарската слава“ на телевизија Алфа. Во 2017 година, предводена од него, политичката партија Преродба стекна малку над 1% од гласовите на изборите за Народно собрание.

Во 2017 година Костадинов го одбранил докторат по етнографија во Бугарската академија на науките.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Бугарски политичари
Категорија:Бугарски националисти
Категорија:Луѓе од Варна
Фауна на Естонија

Естонија е мала, густо пошумена земја која се наоѓа на брегот на Балтичкото Море. Таа е дел од палеарктичката екозона (како преодна зона меѓу западните палеарктички и евросибирските области) и умерениот северноатлантски морски екорегион.

Фитогеографски, Естонија се дели помеѓу средноевропските и источноевропските провинции од бореалното царство. Според WWF, територијата на Естонија припаѓа на екорегионот на сарматските мешани шуми.

Ретката популација на Естонија и големите шумски површини овозможиле да преживеат голем број на европски рисови, диви свињи, кафеави мечки и лосови меѓу другите животни. Се смета дека во Естонија има популација од околу 200 волци, што се смета за малку над оптималниот број од 100 до 200. .

Естонскиот птичји живот се одликува со ретки морски птици како што се штелеровата гавка (Polysticta stelleri), малата белочелна гуска (Anser erythropus) и црноопашната блатарка (Limosa limosa), мочуришни птици како големата шлука (Gallinago media), сувоземни птици како прдавецот (Crex crex) и модровраната (Coracias garrulus) и грабливки како големиот орел кликач (Aquila clanga).

Естонија има пет национални паркови, вклучувајќи го Националниот парк Лахемаа на северниот брег како најголем. Националниот парк Соомаа, помеѓу Пjaрну и Вилјанди, е познат по своите моклишта. Резерватите, како што се резерватот за птици на Кaјна Беј и Националниот парк Матсалу (моклиште од меѓународно значење според Рамсарската конвенција), се исто така популарни кај месното население и туристите и поддржуваат широк спектар од птичјиот свет.
[мини|300px|десно|[Срната е најчест копитар во Естонија]]

## ’Рбетници
Најголемата популација на мечки може да се најде во североисточна Естонија во окрузите Ида и Лаане Виру.  Бројот на мечки, рисови и волци бил доста намален во советско време бидејќи животните биле многу ловени. Откако биле ставени под заштита бројот на големите месојади својот врв го достигнал во 1990-тите, но потоа малку опаднал заради зголемениот лов. Во2008 година, Естонија била дом на околу 620 кафеави мечки, 760 рисови и 135 волци.http://eelis.ic.envir.ee:88/seireveeb/envirind_avalik/index.php?l=ee&t1=B  На почетокот на 2010 година, големите копитари броеле 48.040 срни (намалување од 63.000 во 2009), 11.741 лосови, 2.831 обични елени I 22.542 диви свињи.http://www.postimees.ee/?id=248153

Нејзиниот птичји свет ги има златен орелзлатниот орел и бел штркбелиот штрк. Има десетина национални паркови и заштитени подрачја, од кои најголем е Националниот парк Лахемаа, кој се наоѓа на северниот брег. Националниот парк Соомаа, близу Перну е познат по своите стари моклишта.

## Поврзано
*Список на цицачи во Естонија
*Список на птици во Естонија
*Список на риби во Естонија
*Список на пеперуги во Естонија

## Наводи

## Надворешни врски
* Photos of Estonian Wildlife

Категорија:Фауна во Естонија
Хуман хорионичен гонадотропин

**Хуманиот хорионичен гонадотропин** (**hCG**) е хормон кој се создава од плацентата после имплантација. Присуството на hCG може да биде детектирано од некои тестови за бременост. Некои канцерогени тумори го создаваат овој хормон; оттаму, измерени покачени нивоа кај пациентка која не е бремена може да доведат до дијагноза на канцер, а ако е многу покачено, до паранеопластични синдроми, сепак, не е познато дали неговата секреција е причинител, или последица на канцерогенезата. Питуитарниот аналог на hCG, познат како лутеинизирачки хормон (LH), се создава во питуитарната жлезда кај мажите и жените независно од возраста.

## Наводи

Категорија:Пептидни хормони
Категорија:Гени на хромозомот 6
Категорија:Гени на хромозомот 19
Категорија:Противстаросни супстанции
Категорија:Полови хормони
Категорија:Хемиска патологија
ПУ „Димитар Влахов“ - Долно Дупени

**Основно училиште „Димитар Влахов“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Димитар Влахов“ - Долно Дупени**; скратено: **ПООУ „Димитар Влахов“**) — подрачно основно училиште во селото Долно Дупени, составен дел на истоименото училиште од селото Љубојно.

Училиштето е именувано по македонскиот револуционер Димитар Влахов.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Долно Дупени, на самото сретсело.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Галерија


Податотека:Викиекспедиција Преспа 175.jpg|Влезот во училиштето
Податотека:Викиекспедиција Преспа 176.jpg|Игралиште во дворот на училиштето


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Ресен
Долно Дупени
Категорија:Долно Дупени
Хор-Аха

**Хор-Аха**, **Хор-Аха** или **Аха**, **Ити** — вториот фараон на Првата египетска династија. Тој владеел во 31 век пред новата ера.

Во раниот династички период, фараоните биле назначени според нивното Хорово име, додека небти имињата на кралевите  биле користени подоцна во списоците.

## Владеење
Неговиот татко, Нармер во 32 век п.н.е. ги обединил Горен и Долен Египет. Хор-Аха станал фараон на околу 30 годишна возраст и владеел до својата 62 година.

Натпис од Абидос сведочи за фактот дека фараонот водел војна против Нубијците. Исто така преземал походи во Либан и Палестина. Во југозападниот дел на денешниот Израел, пронајдени се остатоци од предмети од керамика и слонова коска од времето на Првата династија, кои можеби потекнуваат од времето на фараонот Хор-Аха. Во гробницата на Ахин пронајдени се остатоци од садови со декорација типични за Палестина.

## Смрт и гроб
Постои легенда дека го убил нилски коњ, олицетворение на богот Сет. Ако Хор-Аха е иста личност со легендарниот крал на Менес, тогаш приказната дека умрел од нилски коњ при лов е веродостојна.

Гробот на фараонот Хор-Аха е во некрополата на кралевите од Првата династија во Абидос (B10-15-19). Овие гробови се правоаголни простории во пустината, покриени со глина.

## Наводи

## Надворешни врски

* Хор-Аха на страницата Дигитален Египет 

Категорија:Фараони од Првата египетска династија
Нур Татар

**Нур Татар Аскари** (; р.  во ) — турска женска натпреварувачка во теквондо со курдско потекло.

Го освоила својот прв медал кога имала 15 години. Двапати го освоила европското јуниорско првенство и добила златни медали на турнирите на Европска класа А. Освоила сребрен медал на Европското првенство за теквондо во 2010 година во Санкт Петербург, Русија и златен медал на Европското првенство за теквондо 2012 во Манчестер, Велика Британија.

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1992 година
Категорија:Турски теквонди натпреварувачи
Природен резерват Тејчи

**Природен резерват Тејчи** () — природен резерват што се наоѓа на исток на Латвија, распослан во општините Мадона, Варакљани и Крустпилс.

## Историја
Природниот резерват бил основан во 1982 година. Неговата намена е да го заштити истоименото тресетиште, едно од најголемите во Латвија и балтичките држави. Природниот резерват опфаќа површина од 19.779 ha, од кои 13.681 ha го сочинуваат тресетиштето Тејчи. Во ова влажно подрачје, се создале вистински мали езера, вкупно 18, но на одредени места издигнатите делови поцврста почва формирале острови од тресет.

Околу 3.729 ha од природниот резерват е под шума. Природниот резерват формира еден од најголемите екосистеми од овој вид во балтичкото подрачје, и самото тресетиште е едно од најголемите во балтичките држави, според информацијата од општината мадона, најголемо.

## Географија
Областа ужива невообичаено висок степен на заштита како „строг природен резерват“, како што е дефинирано од страна на латвиските власти. Таа е една од само четири природни резервати во Латвија (од вкупно 683 специјално заштитени природни области). ). Ова е ознака резервирана за области со мала или никаква човечка активност и ретки или типични екосистеми. Од 2004 година, резерватот е дел од мрежата Натура 2000 на ЕУ.

Како строг природен резерват, пристапот до областа е регулиран. Областа е поделена на два дела, дел со регулиран пристап и дел со ограничен пристап. Пристапот до областа со ограничен пристап е нормално забранет; можни се само посети за научни цели при што е потребна дозвола од надлежниот орган. Пристапот до регулираниот пристапен простор е возможен во ограничено време од годината (1 јуни до 31 октомври), при што посетителите треба да бидат придружени со водич со соодветни квалификации. Исто така постои и кула за набљудување каде што може да се оди без водич, истата е сместена во делот на природниот резерват кој се наоѓа во општината Крустпилс.

## Флора и фауна
Резерватот е дом на голем број на ретки или загрозени видови, вклучувајќи 38 заштитени видови на цветни растенија и папрати и 24 заштитени видови мов. Ова е важно живеалиште и за животните, вклучувајќи ги и безрбетниците. Резерватот е меѓународно важно место за птиците, како миграциските, така и оние кои се постојани. Образецот на повеќето птици познати како да живеат во латвиски мочуришта може да се најдат тука, некои во голем број - на пример, жерави и гуски.

На еден од островите од природниот резерват, Сиксала, живее мала група староверници. Етнички Руси, стигнале на островот Сиксала во 17 век, бегајќи од верско прогонство и сè уште опстануваат во нивното село.

## Наводи

## Надворешни врски
*Official site of the nature reserve administration (In Latvian)
*

Категорија:Природни резервати
Категорија:Латвија
Категорија:Заштитени подрачја од 1982
Категорија:Виѕеме
Категорија:Латгалија
Категорија:Варакљани (општина)
Категорија:Јекабпилс (општина)
Категорија:Мадона (општина)
Strawberry Tree

[десно|мини|Јавен сончев полнач - инсталиран во [Обреновац, Србија, во октомври 2010 година.]]

**Strawberry Tree** — првиот јавен сончев полнач за мобилни уреди во светот. Таа е развиена од српската компанија *Strawberry Energy*. Го освои првото место во конкуренција на Европската комисија за „Недела на одржлива енергија 2011“ во Брисел, во категоријата *Потрошувачка*.

## Функционалност

*Strawberry Tree* е сончева и јавна точка на безжичен пристап (WiFi) станица која е  инсталирана на јавни места како што се улиците, парковите и плоштадите, обезбедувајќи им на минувачите можност бесплатно да ги полнат своите мобилни уреди кога се надвор. Неговите главни делови се:

* Сончеви плочи кои ја трансформираат сончевата енергија во електрична енергија 
* Батерии за полнење кои се акумулираат енергија и ја прават функцијата на *Strawberry Tree* повеќе од 14 дена без сонце 
* Шеснаесет жици за различни типови на мобилни уреди како што се мобилни телефони, камери, mp3 плеери итн. 
* Интелигентна електроника која овозможува баланс помеѓу произведената и потрошената енергија

Исто така, Strawberry Tree обезбедува бесплатен безжичен интернет во непосредна околина.

## Историја
Првата идеја за јавен сончев полнач за мобилни уреди, Strawberry дрво беше развиен од Милош Милисављевиќ, основач на фирмата Strawberry Energy.

Во 2013 г. беа поставени единаесет Strawberry Trees. Првиот јагоден стебло беше инсталиран во октомври 2010 година на главниот плоштад во општината Обреновац, Србија. Во текот на првите 40 дена од презентацијата на сончевиот полнач беа измерени 10.000 полнења. Една година подоцна, во соработка со Друштвото на Телеком Србија, во Општина Звездара, Белград, Србија беше формиран и втор Јавен сончев полнач за мобилни уреди. Во истиот месец, во Нови Сад, Србија, беше поставено трето *Strawberry Tree*. До почетокот на 2012 година, повеќе од 100.000 полнења беа постигнати на сите три јагоди.

Во соработка со претпријатието Телеком Србија, Strawberry Energy исто така инсталираше Strawberry Tree на овие места:

* Кикинда, Србија, во јули 2012. 
* Врање, Србија, во август 2012 година. 
* Бор, Србија, во октомври 2012 година. 
* Ваљево, Србија, во октомври 2012 година.

Во соработка со градот Белград и општина Палилула, енергијата од Strawberry инсталираше Strawberry Tree Black во Белград во паркот Ташмајдан, во ноември 2012 година, со потполно нов дизајн на српскиот архитект Милош Миливојевиќ.

Во почетокот на 2013 година, Strawberry Energy, во соработка со градот Белград и организација Миксер, поставија јавен сончев полнач Strawberry Tree Flow со новиот дизајн на српските дизајнери Тамара Швоња и Војин Стојадиновиќ, на плоштадот Славија, Белград, Србија.

Подоцна во 2013 година, преку проектот "Бјелина и Богатиќ - заедно на патот кон енергетската одржливост преку зголемување на енергетската ефикасност и промоција на обновливи извори на енергија" во рамките на Програмата за прекугранична соработка Србија - Босна и Херцеговина, во Бијељина се инсталирани два сончеви полначи: пред Културниот центар и во Градскиот парк.

## Наводи

Категорија:Енергетика на Србија
Категорија:Српски пронајдоци