open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Тото дијаболик

**„Тото Дијаболик“** () — италијански филм од 1962 година, во режија на Стено. Главните улоги ги играат: Тото, Рајмондо Вијанело и Надја Сандерс. 

## Синопсис
Маркизот Галеацо го убива таинствениот човек наречен Дијаболик. Починатиот го наследуваат тројцата браќа и сестрата, но сите нив, освен монсињорот Антонио, ги убива Дијаболик. Полицијата не може да го реши случајот. Антонио му го предава наследството на Паскал, вонбрачниот син на маркизот Галеацо, кој се наоѓа в затвор, така што тој не може да биде убиецот...

## Наводи

Категорија:Италијански филмови
Категорија:Филмови на италијански јазик
Категорија:Филмови од 1962 година
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови поврзани со убиства
Категорија:Криминалистички филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови со Тото
Категорија:Филмови на Стено
Категорија:Филмови со Рајмондо Вијанело
Категорија:Филмови со Надја Сандерс
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Италија
Иван Абаџиев

**Иван Георгиев Абаџиев** (Плевна,  – Пловдив, ?) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
Абаџиев е роден на 5 септември 1865 г. во село Плевна, Драмско, тогаш во Отоманското Царство, денес во Грција. Во септември 1896 г. дал заклетва на ВМОРО и станал благајник на револуционерниот комитет во Плевна до 15 мај 1903 г. На 6 ноември 1901 година, по убиството на најистакнатиот гркоман во селото, Атанас Балабанов, тој бил уапсен и претепан во Драмскиот затвор. Ослободен е по 35 дена. На 15 мај 1903 година, по Битката кај Баница и смртта на Гоце Делчев, властите претресле многу куќи во Плевна и ја откриле архивата на месниот револуционерен комитет. Абаџиев повторно бил уапсен, претепан и испратен во Драмскиот затвор, од каде по 40 дена бил испратен во Солун. Од воениот суд бил осуден на три години затвор и затворен во Еди-куле. Тој бил ослободен со општата амнестија на 1 април 1904 г. На 18 јуни 1906 г. повторно e затворен за 15 дена во Драма. На 20 март 1907 година, по убиството на гркоманот Коста Ангелов (Кочо Мана), Абаџиев повторно бил уапсен и претепан во Драмскиот затвор, каде што поминал уште 15 дена.

На 21 октомври 1912 г., Плевна била запалена од поразената отоманска армија која се повлекувала и од башибозукот. Куќата на Абаџиев исто така била запалена, а тој бил заробен, но успеал да избега за време на масакрот на месните водачи. Откако Плевна паднала под грчка власт следната година, Абаџиев со неговото семејство избегал во Бугарија.

## Наводи

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Македонски преселници во Пловдив
Клаудио и Изабела

мини|''Клаудио и Изабела'' (1850)***„Клаудио и Изабела“*** — слика масло на платно од предрафаелитски стил од 1850 година, дело на англискиот уметник Вилијам Холман Хант. Таа е заснована на сцена од *[[Танте за кукуригу]]* од Вилијам Шекспир. Во оваа сцена, Изабела е принудена да избере помеѓу жртвување на животот на својот брат или жртвување на својата невиност на Анџело. Сликата на Хант се обидува да ги прикаже опипливите емоции на ликовите во моментот кога мора да се направи овој избор. Хант ја сумирал поуката како: „Не прави зло за да дојде доброто.“

Чистотата на Изабела се одразува во нејзината исправена положба, нејзината едноставна бела облека и сонцето што сјае врз неа низ прозорецот, од кој во далечината може да се види црква. Нејзиниот брат Клаудио, врзан за ѕидот, очигледно се чувствува непријатно душевно и телесно. Тој е свртен со погледот спротивно од својата сестра, засрамен од околностите што ги доведоа тука и соочен со стравот од сопствената непосредна смрт.

## Наводи

Категорија:Слики од Вилијам Холман Хант
Риенци се заколнува дека ќе добие правда за смртта на својот помлад брат, убиен во престрелка меѓу фракциите Колона и Орсини

***„Риенци, кој се заколнува дека ќе добие правда за смртта на својот помлад брат, убиен во престрелка меѓу фракциите Колона и Орсини*** (или едноставно, ***Риенци***)“ е слика масло на платно од англискиот уметник Вилијам Холман Хант, насликана во 1849 година и моментално сликата е во приватна колекција.

Оваа слика е прво од Хантовите дела што го вклучило „Предрафаелитско братство“  на платното. Екстремно долгиот наслов не бил нетипичен за викторијанските слики, особено за историски слики.

## Историја
Хант ја зел темата ѕа сликата од романот „ *[[Риенци, последниот од римските трибуни]]*“ од Булвер Литон од 1835 година. за Кола ди Риенци (1313–1354), папски нотар кој го предводел народното востание во Рим. Приказната била изложена на изложбата на Кралската академија во 1849 година (заедно со „*[[Лоренцо и Изабела]]“* од Миле) со следниов извадок од романот, во кој се опишува реакцијата на херојот на инцидентот:

Да не се случеше тој настан, идниот ослободител на Рим можеби ќе беше само сонувач, научник, поет - мирниот соперник на Петрарка - човек на мисли, а не на дела. Но, од тогаш, сите негови способности, енергии, фантазии, гениј, се концентрираа на една единствена точка и патриотизмот, пред визијата, скокна во животот и енергијата на страста.

—Риенци, Последниот од римските трибуни, Книга I, погл. 1, 23

Во 1847 година, Хант постојано седел буден цела ноќ за да ја заврши *„Модерни сликари“* (1843) од Џон Раскин,  *Риенци* се обидел да го примени во пракса сè што прочитал. Позадината особено била насликана со внимателни детали, обидувајќи се да ги задоволи строгите барања на Раскин. како што може да се види од некои подоцнежни дела на Хант, како што се *„[[Наемникот овчар]]“* (1851) и *„[[Будењето на совеста]]“* (1854), уметникот честопати имал големи тешкотии со сликањето на своите фигури во природни пози. Ова е очигледно овде во прикажувањето на војникот на крајната лева страна од сликата.

## Поврзано

* Список на прерафаелитски слики

## Наводи

## Библиографија

* 

* 

* 

* 

## Надворешни врски

* ''Риенци'' во архивата на Росети
* ''Риенци'' на VictorianWeb
* Прерафаелитски онлајн ресурс на музеите и уметничката галерија во Бирмингем.    Голема онлајн колекција од околу педесет слики на платно и дела на хартија од Вилијам Холман Хант
* Вилијам Холман Хант во „Историја на уметноста“ — труд од Алберт Боиме објавен првично во *The Art Bulletin* 84 бр. 1 94-114 г. 2002 година.
* Список на слики од Фрајн од Хант   
* Пакетот за претходна графика
Категорија:Слики од Вилијам Холман Хант
Алексиначки Бујмир

**Алексиначки Бујмир** — населено место во општината Алексинац Нишавски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 405 жители. 

## Поврзано
* Алексинац
* Нишавски Управен Округ
* Јужна Србија

## Наводи

Категорија:Алексинац
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Кас Елиот

**Елен Наоми Коен** (19 септември 1941 година - 29 јули 1974 година), професионално позната под сценското име **Кас Елиот**, била американска пејачка. Членка на пејачката група Мамас енд д Папас (1965–68), била позната како „**Мама Кас**“, што наводно не ѝ се допаѓало. Откако групата се распаднала, Елиот издала пет соло албуми. Ја добила наградата Греми за најдобра современа рокенрол изведба за „Monday, Monday“ (1967). Во 1998 година, била постхумно примена во Куќата на славните на Рокенролот за нејзината работа со Мамас енд д Папас.

## Наводи

## Надворешни врски

*  
Категорија:Американски поп-пејачки
Категорија:Американски пејачки од 20 век
Категорија:Починати во 1974 година
Категорија:Родени во 1941 година
Категорија:Статии со hCards
Категорија:Статии со краток опис
Српска гимназија во Битола

**Српската гимназија во Битола** била отворена со поддршка на српскиот конзул во 1897 година. Машката и женската гимназија во својот состав имале и интернати, а кои поради недостигот на ученици примале и ученици од Косово и Метохија, кое сè уште било под Османлиска управа. Машката гиманзија (Српска православна гимназија) била сместена до Народниот театар. Во неа се запишувале ученици по завршеното четиригодишно основно образование, била непотполна т.е. нижа (до четврти клас) и наставата се изведувала само претпладне.

Покрај општообразовните предмети бил застапен српскиот како наставен јазик и турскиот јазик. Од 1913 година преминала во полна гимназија и во неа се школувале децата од скоро сите средни училишта, а наредната година била целосно екипирана и со наставнички кадар.

## Директори

* Сава Јакиќ
* Михаило Питовиќ
* Коста Ковачевиќ
* Јеротије Топаловиќ
* Аранѓел Јотиќ
* Петар Косовиќ

## Бројност на учениците
Бројноста на учениците во гимназијата по учебни години била следнава:

## Наводи

Категорија:Образованието во Битола
Месета

мини|десно|Предел во Месета во мај.
мини|Топографска карта на Пиринејскиот Полуостров каде е означена Месета.
**Месета** (, *Централна Висораминна*) или **Кастиљска Висорамнина** — една од најшироките географски единици на Пиринејскиот Полуостров. Се состои од висорамнина која зафаќа голем дел од неговата внатрешност.

## Поимување
Поимот се развил во XIX век, и Хајнрих Мориц Вилком го опишувал подрачјето описно, со мали  букви. Подоцна, Салвадор Калдерон и Арана бил првиот што употребил големи букви, воведувајќи го поимот како топоним. Ваквото поимување на висорамнината го изнел и Хосе Макферсон, а писателите од шпанското Поколение ’98 во голема мера придонеле кон неговата популаризација во јавноста.

## Опис
Планинскиот венец Централен Систем ја пресекува Месета, и ја двои на Северна Висорамнина (*Meseta Norte*, 700-800 м.н.в.) на север и Јужна Висорамнина (*Meseta Sur*, 600-700 м.н.в.) на југ. Првоспоменатата ја одводнува реката Дуеро, а втората реките Тагус и Гвадијана. Висорамнината ја обиколуваат релјефни единици како Леонските Планини, Галисискиот Масив, Кантабриските Планини, Баскиските Планини, Ибериските Планини и Сиера Морена.

## Наводи

## Библиографија
* 

Категорија:Пиринејски Полуостров
Категорија:Висорамнини во Европа
Категорија:Географија на Шпанија
Категорија:Географија на Португалија
Несфатливата Ахарен

***Несфатливата Ахарен*** (, ) — јапонска манга напишана и илустрирана од Асато Мизу. Била објавувана на услугата *Shonen Jump+* на Shueisha од јануари 2017 до април 2023 г. и била собрана во седумнаесет тома танкобон. Аниме-адаптација од Felix Film се прикажувала од април до јуни 2022 г. на програмскиот блок Animeism. Втората сезона се прикажувала од април до јуни 2025 г.

## Содржина
Во првата година од средно, Шота Раидо се соочува со тешкотии во склопувањето пријателства. Еден ден на час, Раидо се обидува да разговара со својата соученичка од клупата и погрешно заклучува дека таа го избегнува.

Меѓутоа, подоцна дознава дека Реина Ахарен била избегнувана од нејзините претходни соученици поради нејзината прекумерна приврзаност, несмасност и плашливост. Раидо одлучува да ѝ помогне на Реина да излезе од својата „школка“ и да се спријатели со неа по секоја цена. Во тој процес, тој самиот почнува да се ослободува од својата сопствена, прилично чудна затвореност.

## Ликови
**Реина Ахарен** (јап. *阿波連 れいな*) — бесчувствена средношколка што е надарена во многу области, како што се готвењето и уметноста. Таа е девојката на Раидо. Во третата година од средно, има намера да се запише во уметничко училиште во друга префектура. Се мажи за Шота на крајот од серијата.

**Шота Раидо** (јап. *来堂 章太*) — средношколец без изрази на лицето, со склоност кон прекумерно размислување. Тој станува момче на Ахарен. Свесен е дека има застрашувачко лице, поради што не можел да стекне другари во основно. Меѓутоа, и покрај неговото лице, тој е љубезна и внимателна личност што ги става своето семејство и пријателите пред себе. По дипломирањето, станува романописец и учествува во експедиција на Марс.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Манги
Категорија:Аниме-серии
Категорија:Манга од 2017 година
Категорија:Аниме на Crunchyroll
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Лајамон

**Лајамон** или **Лејамон** — англиски поет од крајот на 12 век/почетокот на 13 век и автор на „Брут“, значајно дело и прво кое ги претставило легендите за Артур и витезите од тркалезната маса во англиската поезија (првите песни за Артур биле од Французинот Кретјен де Троа).

Џ. Р. Р. Толкин го ценел како пренесувач на раните англиски легенди на начин споредлив со улогата што ја играл Снори Стурлусон во однос на исландската легенда.

## Живот и влијание
Лајамон се опишал себеси во својата песна како свештеник кој живее во Арели Кингс во Вустершир. Неговата песна имала значајно влијание врз пишувањето за средновековната историја во Англија и развојот на литературата за времето на Артур, а последователно послужила и како инспирација за бројни подоцнежни писатели, вклучувајќи ги Томас Малори и Хорхе Луис Борхес.

## Брут
*„Брут“* (околу 1190 г.) е средноанглиска поема составена и преработена од Лајамон. Била именувана по митскиот основач на Британија, Брут од Троја. Содржана е во ракописите „Котон Калигула“ A.ix, напишани во првата четвртина од 13 век, и во „Котон Ото“ C.xiii, напишани околу педесет години подоцна (иако во ова издание е пократка). И двете се чуваат во Британската библиотека.

„*Брут“* е долг 16.095 реда и ја раскажува историјата на Британија. Во голема мера бил базиран на англо-норманскиот *„Роман за Брут“* од Вас, кој пак бил инспириран од *„Историја на кралевите на Британија“* од Џефри Монмутски. Сепак, тој е подолг од обете и вклучува проширен дел за животот и подвизите на кралот Артур. Меѓу новиот материјал што го обезбедил Лајамон бил и извештај за раѓањето на Мерлин и друг извештај за потеклото на Тркалезната маса, како и детали за заминувањето на Артур со брод во Авалон за да биде излекуван од кралицата на вилите.

Делото било напишано во комбинација од алитеративен стих, кој потекнува од староанглискиот јазик, и рима, под влијание на *„Роман де Брут“* од Вас и често користен во подоцнежната средновековна англиска поезија.

## Правопис на името
Уредниците и каталогистите од печатарската ера го пишувале неговото име на различни начини, вклучувајќи „Лајамон“, „Лазамон“ или „Лаумен“. Според Браунскиот универзитет сугерира формата „Лајамон“ е етимолошки неточна; Петтата меѓународна конференција за *Брут* на Браунскиот универзитет изјавила: „BL MS Cotton Caligula A.ix го пишува „ „(третата буква се нарекува „јог“). BL MS Cotton Otho C.xiii го пишувал како *Лауман* и *Лоуман*".

## Поврзано

* *[[Падот на Артур]]* од Џ. Р. Р. Толкин

## Белешки

## Наводи

*.
*.
*.
*.
*.
*.
*.
*.

## Надворешни врски

* 
* Works by or about Layamon at the Internet Archive
* *[http://etext.lib.virginia.edu/etcbin/toccer-old?id=LayBruC&tag=public&images=images/modeng&data=/lv1/Archive/mideng-parsed&part=0 Brut]  Archived 10 February 2003 at the Wayback Machine* by Layamon (British Library, MS Cotton Caligula A.ix manuscript version)
* *[http://layamon.free.fr Le *Brut* de Layamon]* by Marie-Françoise Alamichel
* . Also, Vol. II and Vol. III.
Категорија:Англиска книжевност
Карло Биоти

**Карло Биоти** (на италијански: *Carlo Biotti*, Милано, 1901 – Аласо, 10 декември 1977) — италијански магистрат, претседател на кривичниот оддел на Миланскиот суд и подоцна судија во Касациониот суд на Италија. Неговата фигура е запаметена како симбол на независноста на судската власт и заштита на автономијата на судиската функција за време на најсилниот политички немир во Италија.

## Биографија
Кариерата на Биоти била одбележана со судските настани по експлозијата на Пјаца Фонтана (1969). Особено, со смртта на анархистот Џузепе Пинели и со тужбата за клевета што ја поднесе комесарот Луиџи Калабрези против списанието *[[Lotta continua]]*, што ја одбележа неговата кариера.

### Случај Пинели
Во 1971 година Биоти бил назначен да го води случајот „Калабрези – Континуирана борба“, но бил отстранет со обвинение дека претходно изразил мислење за случајот Пинели.  

Оваа одлука му нанела сериозна штета на неговата кариера и јавен углед.  

Во 1975 година заменик-обвинителот Џерардо Д’Амброзио ја затвори истрагата, заклучувајќи дека смртта на Пинели не подлежи на кривична одговорност и го вовел поимот „активна епилептична криза“. Обвиненијата против Биоти биле подоцна прогласени за неосновани, а неговата работа била сметана за пример на лична и професионална цврстина против надворешниот притисок.

### Ослободување
Во 1977 година Касациониот суд целосно го оправдал професионалното однесување на Биоти и ги прогласил за неосновани обвинувањата што довеле до неговото отстранување.

## Наследство
Фигурата на Карло Биоти останува во центарот на дебатите за состојбата на судството во периодот на „Оловните години“ и за политичко-општествените немири во Италија. Неговата работа постојано се наведува како потсетник за важноста на независноста на судството од надворешни влијанија.

## Во културата
Случајот Пинели и судската афера на Биоти биле прикажани во филмот *Роман за масакр* (2012), режиран од Марко Тулио Џордана.

## Наводи


## Надворешни врски
* Карло Биоти, *Treccani – Enciclopedia Italiana*  
* ''Romanzo di una strage'', *MyMovies*  

Категорија:Италијански магистрати  
Категорија:Лица поврзани со Оловните години  
Категорија:Луѓе родени во Милано  
Категорија:Починати во 1977 година  
Категорија:Починати во Аласо  
Категорија:Судии на Касациониот суд (Италија)
Црква „Св. Христофор“ - Мартолци

**Свети Христофор** — нова селска црква во азотското село Мартолци, Македонија.

Црквата не е внатрешно уредена, нема никаков фрескоживопис, икони или иконостас.

## Местоположба

Црквата се наоѓа надвор од селото, покрај железничка пруга Велес-Битола во насока на соседното село Стари Град.

## Архитектура
### Фрескоживопис

Внатрешноста на црквата не е насликана.

### Икони и иконостас

Црквата нема иконостас.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Христофор“ - Мартолци 10.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Св. Христофор“ - Мартолци 11.jpg|Воздушен поглед
Податотека:Црква „Св. Христофор“ - Мартолци 2.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Христофор“ - Мартолци 3.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Христофор“ - Мартолци 4.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Христофор“ - Мартолци 5.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Христофор“ - Мартолци 6.jpg|Предната страна
Податотека:Црква „Св. Христофор“ - Мартолци 7.jpg|Слика на Свети Христофор над влезот
Податотека:Црква „Св. Христофор“ - Мартолци 8.jpg|Внатрешноста
Податотека:Црква „Св. Христофор“ - Мартолци 9.jpg|Куполата
Податотека:Црква „Св. Христофор“ - Мартолци.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Велешко архијерејско намесништво
* Богомилска парохија
* Мартолци

## Надворешни врски

Мартолци
Лидија Капушевска-Дракулевска

**Лидија Капушевска-Дракулевска** — македонска книжевна критичарка и теоретичарка.

## Животопис
Лидија Капушевска-Дракулевска (1962) е редовен професор по предметот компаративни поетики на Катедрата за општа и компаративна книжевност при Филолошкиот факултет „Блаже Конески” – Скопје. Член е на македонскиот ПЕН центар и на Друштвото на писателите на Македонија; на Здружението за компаративна книжевност на Македонија, на Европската мрежа за компаративни проучувања (REELC) и на Меѓународната асоцијација за компаративна книжевност (AILC). Објавува есеи и студии од областа на книжевната фантастика, толкување на поетски текстови и компаративно проучување на книжевните феномени.

## Библиографија
;
;Објавени книги

* Во лавиринтите на фантастиката (1998, II изд. 2004)
* Поетика на несознајното (2001)
* Поетика на изненадувањето (2003)
* Маргарита по трагите на Мајсторот (2006)
* Калеидоскоп: студии и есеи (2011)
* Созвучја (2015)
* Мозаик од гласови (2018)
* Авторот во огледало (2021)
;
;Приредени книги (заедно со други автори)
* Антологија на светската лирика (1994, заедно со М. Бојаџиевска)
* Ден во Скопје, антологија на скопски раскази (1998)
* Куќа – цел свет, избор од македонската поезија (2004, на македонски и на англиски јазик), Влада Урошевиќ
* Непредвидени прошетки (избор поезија / избор раскази). Избор и предговор (2008), Иван Џепароски
* Волја за мисла (избор поезија). Избор и предговор (2008)
* Тешка ноќ, антологија на современиот македонски фантастичен расказ (2009)
* Al seen vlinder een gedicht wordt (Moderne Macedonische poёzie) – Кога пеперугата станува песна, избор од македонската современа поезија на фламански (2010, заедно со В.Мартиновски)
* Poesia Macedonia Contemporanea en Español (избор од македонската современа поезија на шпански јазик)
* The Macedonian PEN Review, 2011-2012
* Антологија на светската поезија, том IV (XVIII-XIX век: од Греј до Тагоре), (2015)
* Блаже Конески, Македонскиот XIX век. Целокупни дела на Блаже Конески (критичко издание во редакција на акад. М. Ѓурчинов и акад. К. Ќулавкова), том 6 (2020, заедно со Анастасија Ѓурчинова и Бобан Карапејовски)

## Наводи

Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Членови на ДПМ
Категорија:Македонски писателки
Категорија:Македонски есеисти
Категорија:Родени во 1962 година
Глоговица (Алексинац)

**Глоговица** — населено место во општината Алексинац Нишавски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 733 жители. 

## Поврзано
* Алексинац
* Нишавски Управен Округ
* Јужна Србија

## Наводи

Категорија:Алексинац
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Minecraft Dungeons

***Minecraft Dungeons*** — компјутерска игра во жанрот истражување на зандани од 2020 г., развиена од Mojang Studios и Double Eleven, а издадена од Xbox Game Studios. Таа е спиноф на компјутерската игра *[[Minecraft]]* и била издадена за Nintendo Switch, PlayStation 4, Windows и Xbox One во мај 2020 г. Исто така, била адаптирана во аркадна игра од Raw Thrills, со аркадна верзија објавена во мај 2021 г. Развојот на играта подоцна бил прекинат на 30 ноември 2022 г.

*Minecraft Dungeons* добила потврдни одзиви, при што повеќето критичари ја оцениле играта како забавна и привлечна, пофалувајќи ги нејзините визуелни елементи и музика. Меѓутоа, нејзиниот едноставен играчки процес и употребата на процедурално создавање наишле на мешан прием, а нејзината кратка приказна и недостатокот на длабочина биле критикувани.

## Играчки процес
Играта се разликува од *[[Minecraft]]* по тоа што во неа нема изработка на предмети и нема можност за кршење или поставување блокови. Дејството на играта се одвива во три света (Горниот Свет, Долниот Свет, Крајот), каде што играчот истражува случајно создадени карти, во кои, пак, се појавуваат мобови и босови, а исто така, во играта има мали загатки и потрага по богатства.

Играчот може да користи какво било најдено оружје, артефакти или оклоп.

## Развој
*Minecraft Dungeons* е развиена од компанијата Mojang Studios на погонот Unreal Engine.

По успехот на оригиналната *[[Minecraft]]*, Mojang Studios размислувал за други можности што би можеле да донесат нешто ново во вселената на *Minecraft*. Експериментирајќи со различни идеи, првично била наменета за едноиграчка игра во жанрот истражување на зандани, вдахната од серијалот *[[The Legend of Zelda]]* за Nintendo 3DS. Меѓутоа, од многу функции морале да се откажат додека играта почнала да добива јасни одлики. Според директорот на играта, Монс Олсон, играта била вдахната од *Diablo* и *Torchlight*, како и од *Warhammer: End Times — Vermintide* и *Left 4 Dead*.

## Наводи

## Надворешни врски
Категорија:Игри за Nintendo Switch
Категорија:Игри за Windows
Категорија:Игри за PlayStation 4
Категорија:Игри за Xbox One
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Мариовска Околија

**Мариовска Околија** ― поранешна околија во Македонија, која постоела во периодот 1945-1947.

## Историја
Мариовската Околија била основана во 1945 година. Таа била дел од Битолскиот Округ и седиште на околијата било во Маково. Нејзини составни месни народни одбори (општини) биле Бешиште, Брник, Будимирци, Вепрчани, Витолиште, Градешница, Дуње, Кален, Крушевица, Маково, Мојно, Старавина и Чаниште. Во 1947 година, според новата административна поделба, Мариовската Околија била укината на сметка на соседните и проширени Битолска Околија и Прилепска Околија.

## Наводи
Општина Бешиште

**Месен народен одбор Бешиште** ― поранешна општина во Македонија, која постоела во периодот 1945-1952 година.

## Историја
Месниот народен одбор Бешиште бил основан во 1945 година. Тој бил дел од Мариовската Околија, Битолски Округ, и негови составни населени места биле Бешиште, Манастир и Полчиште. Во 1947 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Бешиште останал територијално непроменет. МНО Бешиште тогаш припаѓал во Прилепската Околија. Во 1950 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Бешиште не претрпел територијални промени. Согласно административната поделба од 1952 година, МНО Бешиште бил укинат на сметка на проширената Општина Витолиште.

## Население
Според пописот од 1948 година, Месен народен одбор Бешиште имал 2,067 жители, односно вкупното население на Бешиште, Манастир и Полчиште. Од таа бројка, 2,062 биле Македонци, 3 биле Срби, додека 2 биле Црногорци.

## Поврзано
*Список на општини во Македонија по население (1948)

## Наводи

Бешиште
Бешиште
Бешиште
Категорија:Мариовска Околија
Категорија:Прилепска Околија
Зандана

мини|Зандана
**Зандана** () или **темница** — ќелија или просторија во која затворениците се држат, претежно под земја; подземен затвор.

Најчесто се поврзуваат со средновековните замоци, иако асоцијацијата со мачењето веројатно повеќе се должи на ренесансниот период. **Ублиетот** е вид зандана до која може да се пристапи само преку отвор на најгорниот дел од таванот. Сликата за темни, влажни зандани како сцена на долготрајна осаменост и ужасна суровост исклучително многу се користи во денешно време.

## Историја
Мал број нормански донжони во англиските замоци на почетокот имале и затвор, но тие се почести во Шкотска. Затворањето во зандани не било честа казна во текот на средниот век, па така повеќето затвореници чекале нерешени случаи или извршување на пресуда, или биле затворени поради политички причини.

Затворениците со висок статус, како на пример благородниците, во суштина не биле држени во зандани, туку живееле до одреден степен удобно во соби низ замоците. Лондонската кула е познат затвор за политички затвореници, а во замокот Понтефракт престојувале Томас Ланкастерски (1322), Ричард II (1400), Џејмс I Шкотски (1405 — 1424) и Шарл, војводата Орлеански (1417 — 1430).

Наменски изградени затворски ќелии во замоците се среќаваат сѐ почесто по XII век, кога се граделе во објектите околу портите, при што често под нив имало и големи ублиети.

## Карактеристични црти
Иако многу вистински зандани претставуваат едноставно празна соба со тешка врата или влезен отвор, нивното користење за мачење, како и нивната асоцијација со општочовечкиот страв од затворање во темнина и под земја, ги прават занданите силна метафора за голем број контексти. Занданите се поврзуваат со подземни комплекси од ќелии и соби за мачење. Како последица на тоа, бројот на затворските простории во замоците често се преувеличува за да се разбуди интересот на туристите. Многу од собите, опишани како зандани или ублиети, се всушност складишта, цистерни за вода, па дури и тоалети.

Пример за популарниот поим „ублиет“ (фр. *oubliette*, „заборавено место“) е исклучително клаустрофобичната ќелија во занданата на Цезаровата кула на замокот Ворик, Средна Англија. Пристапот до ќелијата претставува дупка во таванот, затворена со метална решетка. Дури и да се свртиш (или воопшто да се движиш) би било речиси невозможно во оваа минијатурна соба.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Затвори
Категорија:Соби
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Општина Брник

**Месен народен одбор Брник** ― поранешна општина во Македонија, која постоела во периодот 1945-1950 година.

## Историја
Месниот народен одбор Брник бил основан во 1945 година. Тој бил дел од Мариовската Околија, Битолски Округ, и негови составни населени места биле Брник и Ивени. Во 1947 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Брник не претрпел територијални промени. МНО Брник тогаш припаѓал во Битолската Околија. Во 1950 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Брник бил укинат на сметка на соседниот и проширен МНО Маково.

## Население
Според пописот од 1948 година, Месен народен одбор Брник имал 510 жители, односно вкупното население на Брник и Ивени. Од таа бројка, 500 биле Македонци, додека 10 биле Роми.

## Поврзано
*Список на општини во Македонија по население (1948)

## Наводи

Брник
Брник
Брник
Категорија:Мариовска Околија
Категорија:Битолска Околија
Париз, кога цвркоти

**„Париз кога цвркоти“** (англиски: *Paris When It Sizzles*) – филм на режисерот Ричард Квин (Richard Quine) од 1964 година. Главните улоги ги играат: Одри Хепберн (Audrey Hepburn), Вилијам Холден (William Holden), Грегоар Аслан (Grégoire Aslan), Ноел Кауард (Noël Coward) и Тони Кертис (Tony Curtis).

## Синопсис
Една млада секретарка му помага на да ја разбие креативната блокада. Него го прогонува филмскиот продуцент Александер Мејерхајмер (го игра Кауард) го прогонува холивудскиот сценарист Ричард Бенсон (го игра Холден), притискајќи го да го доврши сценариото за филмот „Девојката која ја украде Ајфеловата кула“ при што му дава ултиматум од два дена да ја заврши работата. Бенсон веднаш ја вработува секретарката Габриел Симпсон (ја игра Хепберн), која се труди да му помогне да ја разбие креативната блокада, а набрзо меѓу нив се раѓа љубов...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1964 година
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Холивуд
Категорија:Филмови на Ричард Квин
Категорија:Филмови со Одри Хепберн
Категорија:Филмови со Вилијам Холден
Категорија:Филмови со Грегоар Аслан
Категорија:Филмови со Ноел Кауард
Категорија:Филмови со Тони Кертис
Црква „Св. Никола“ - Трговиште (Србија)

**Свети Никола** (полн назив: **Свети отец Никола Мирликиски Чудотворец**; ) — православна црква во селото Трговиште, југоисточна Србија. Влегува во состав на Врањската епархија на Српската православна црква.

Храмот е посветен на Свети Никола и изграден е околу 1925 г. Од 1945 до 1978 г. тогашната власт ја конфискувала и користела за други цели. По судсксиот спорт од 1987 г. црквата е повторно ставена во богосложбена функција.

Обновата на црквата почнала со доаѓањето на врањскиот епископ Пахомиј во 1992 г. По нејзината реконструкција и враќањето на нејзината духовна улога, Пахомиј во 1997 г.повторно ја осветил. Иконостасот има 37 икони, а изработен е меѓу 1926 и 1928 г.

Целосната обнова на црквата започнала во 2001 г. Од 2002 до 2004 г. е подигнат и парохискиот дом. Обновата завршила во 2016 г. со изработката на надворешната фасада и внатрешноста на црквата со средства од Владата на Србија и Општина Трговиште.

## Поврзано
* Врањска епархија

## Наводи

Категорија:Трговиште (Србија)
Никола, Трговиште
Категорија:Појавено во 1925 година
Трговиште
Брод на духови (филм од 2002)

**Брод на духови** () — американски филм на ужасите за натприродното, режиран од Стив Бек. Главните улоги ги играат Гејбриел Берн, Џулијана Маргулис и Дезмонд Харингтон.

Премиерата на филмот се одржала во САД и Канада на 25 октомври 2002 г.

## Содржина
Во оддалечен регион на Беринговото Море, екипаж за спасување бродови ги открива морничавите остатоци од голем патнички брод за кој се мислело дека е изгубен повеќе од 40 години. Откако ќе се качат на бродот, екипажот мора да се соочи со неговото ужасно минато и да влезе во конечна борба за своите животи.

## Улоги

|-
|Џулијана Маргулис
|Морин Епс
|-
|Гејбриел Берн
|капетан Шон Марфи
|-
|Рон Елдард
|Доџ
|-
|Дезмонд Харингтон
|Џек Фериман
|-
|Карл Урбан
|Мандер
|-
|Исаија Вашингтон
|Грир
|-
|Алекс Димитријадес
|Сантос
|-
|Емили Браунинг
|Кејти Харвуд
|-
|Боб Руџеро
|капетан Руџеро
|-
|Франческа Ретондини
|пејачката Франческа
|}

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Американски филмови
Категорија:Австралиски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Американски хорор-филмови
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Филмови на Warner Bros.
Лобера (меч)

[десно|мини|300x300пкс|Лобера, меч на [Фердинанд III Кастиљски, Севиљска катедрала]]
мини|223x223пкс|Кралот Фердинанд III Кастиљски прикажан со мечот Лобера и неговата сфера.
Мечот **Лобера** (, буквално: „меч што убива волци“) — симбол на моќ што го користел Свети Фердинанд III Кастиљски.

## Историја
Лобера бил мечот на Свети Фердинанд III, крал на Кастиља од 1217 година и крал на Леон од 1230 година. Тој ја завршил работата што ја вршел неговиот дедо по мајка Алфонсо VIII Кастиљски и ја консолидирал Реконквистата. Во 1231 година, тој трајно ги обединил Кастиља и Леон. Се сметал за примерен витез во своето време. Папата Инокентиј IV го нарекол „непобедлив шампион на Исус Христос“. Мечот, заедно со сферата на Фердинанд и самиот Фердинанд се прикажани на грбот на Фудбалскиот клуб Севиља.

## Етимологија
Лобера е шпански збор што значи *ловец на волци*.

## Опис
Лобера, кован од челик, има сечило од 80 см и сребрени украси. Тоа е мошти што се чува во Мадриската кралска палата во Севиљската катедрала.

## Наводи

Категорија:Средновековни легенди
Категорија:Мечеви
Старомоден

мини|Старомоден
**Старомоден** () или **олд фешн** — коктел аперитив на Меѓународната асоцијација на шанкери. Се меша во чаша на база на бурбон или ’ржано виски. Како гарнир се украсува со парче портокал и коктел вишна. Влегува во списокот на официјални коктели на Меѓународната асоцијација на шанкери (МАШ), во категоријата „Незаборавни“ (англ. *Unforgettables*).

## Припрема
Коктелот се подготвува во посебна чаша „старомоден“, наречена по името на пијалакот. На дното на чашата се става коцка шеќер, се додава капка битер и малку сода. Сѐ се притиска со толчник. Потоа се додава мраз и се истура алкохолот. Чашата се украсува со парче портокал и коктел вишна.

## Историја
Во 1806 г., зборот „коктел“ за првпат се појавил во печатот, определен како мешавина од алкохол, битер, вода и шеќер. Во 1833 г., сличен опис бил даден за коктел што се служел во Њујорк и бил украсен со морско оревче. Во 1860 г., коктелот се мешал и на база на апсинт, кирасо и други ликери. Првичниот рецепт се вратил во баровите со појаснувањето „old-fashioned“, односно „старомоден“. Најпопуларниот рецепт станале мешавините со виски, при што почесто изборот паѓал на ’ржано виски, отколку на бурбон. Притоа, во 1882 г. рецептот за коктелот одговарал на описот од пред 70 години: мешавина од алкохол, битер, вода и шеќер.

Традиционално се верува дека името „олд фешн“ за првпат било користено за коктел на база на бурбон во клуб Пенденис, клуб на џентлмени основан во 1881 г. во Луисвил, Кентаки. Се тврди дека рецептот бил измислен од шанкерот на овој клуб во чест на полковникот Џејмс Пепер (1867 — 1906), производител на бурбон. Преку шанкерот, коктелот стигнал до барот на хотелот „Волдорф Асторија“ во Њујорк.

## Наводи

## Надворешни врски

* Old fashioned recipe, esquire.com
* Old fashioned with Bourbon, thebar.com 

Категорија:Коктели со виски
Категорија:Аперитиви
Категорија:Алкохолни пијалаци
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Санмартинова заоблена сабја

**Санмартиновата заоблена сабја** — историско оружје што го користел Хозе де Сан Мартин.

## Историја
мини|267x267пкс|Реплика на заоблената сабја, која се чува во музеј во Мендоса.
Сан Мартин ја стекнал заоблената сабја за време на неговиот престој во Лондон, кратко откако ја напуштил Шпанија и пред да се упати кон Јужна Америка. Подоцна, Сан Мартин ја вооружал својата коњаничка единица гренадири со слично оружје, кое го сметал за идеално за коњанички напади.

По повлекувањето на Сан Мартин во Европа, по Гвајакилската средба, оружјето останало во градот Мендоса во рацете на семеен пријател. Во последователно писмо, неговиот зет, Маријано Балкарсе, бил замолен да му ја испрати сабјата во Европа, и таа останала во негова сопственост сè до неговата смрт на 17 август 1850 година.

Пред да неговата смрт, Сан Мартин му ја подарил својата сабја на гувернерот Хуан Мануел де Росас. Маријано Балкарсе го напишал следново за да ја соопшти веста.

Росас, пак, му ја оставил сабјата на својот пријател Хуан Непомучено Тереро, а по неговата смрт на неговата сопруга, а потоа на нивните синови и ќерка по редослед на возраст. Така, сабјата преминала во сопственост на Максимо Тереро и Мануела Росас по смртта на Росас, бидејќи Хуан Тереро починал претходно.

Во 1896 година, Адолфо Каранца, директор на Националниот историски музеј, побарал од нив да ја донираат Санмартиновата сабја на што тие се согласиле. Таа била вратен од Лондон во Буенос Аирес, пристигнувајќи на 4 март 1897 година за да се чува во Националниот историски музеј.

### Кражба
Сабјата останала таму до 2 август 1963 година, кога била украдена од членови на Перонистичката младина. Неколку дена подоцна била пронајдена и привремено во сопственост на коњаничкот гренадирски полк, сè до нејзинито враќање во музејот.

Сабјата повторно била украдена на 19 август 1965 година и повторно вратена неколку дена подоцна. Во тоа време, на полкот му било доделено конечно старателство, а сабјата била сместена во заштитено газебо изградено за таа цел, донирано од градот Буенос Аирес. Заоблената сабја останала таму оттогаш.

## Белешки
1.Оригиналниот цитат на шпански јазик: "*Como albacea suyo, y en cumplimiento a su última voluntad me toca el penoso deber de comunicar a V.E. esta dolorosa noticia, y la honra de poner en conocimiento de V.E. la siguiente cláusula de su testamento: "3ro El sable que me ha acompañado en toda la guerra de la Independencia de la América del Sur le será entregado al General de la República Argentina, Don Juan Manuel de Rosas, como una prueba de la satisfacción que como argentino he tenido al ver la firmeza con que ha sostenido el honor de la República contra las injustas pretensiones de los extranjeros que tentaban de humillarla"*

## Наводи

* Историја на заоблената сабја од Сан Мартин 
Категорија:Сабји
Категорија:Оружје на Аргентина
Категорија:Хосе де Сан Мартин
Лознац

**Лознац** — населено место во општината Алексинац Нишавски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало  99 жители. 

## Поврзано
* Алексинац
* Нишавски Управен Округ
* Јужна Србија

## Наводи

Категорија:Алексинац
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Карл Урбан

**Карл-Хајнц Урбан** (; р. Велингтон, 7 јуни 1972 г.) — новозеландски филмски и телевизиски глумец, најпознат по улогите на Судијата Дред во британскиот филм „Дред“, д-р Леонард Мекој во „Ѕвездени патеки“, Еомер во трилогијата „Господарот на прстените“, Цезар и Купидон во серијата „Зина: Принцезата воин“, Косачот во филмот „Пропаст“, како и по улогата на Били Бучер во серијата „Момците“.

## Животопис
Карл-Хајнц Урбан е роден во новозеландскиот град Велингтон, во семејство на германски емигрант, сопственик на кожарска работилница. На осумгодишна возраст, за првпат се појавил во телевизиски емисии. Учел во црковно училиште, а се запишал на Викторијанскиот универзитет во Велингтон, кој не успеал да го заврши поради неговата кариера во кино што брзо се развивала.

Неговата прва филмска улога била во полициската драмска серија „Ајкула во паркот“ во 1991 г. Во 1993 г., на Карл му била понудена улога во серијата „Шортланд стрит“. Во средината на 1990-тите, се приклучил на глумечката екипа на американските телевизиски серии „Зина: Принцезата воин“ и „Херкул: Легендарните патувања“, кои се снимале низ целиот свет. Важна улога за кариерата на Карл била улогата на земјоделец во „Цената на млекото“ (2001), благодарение на која го препознале гледачите ширум светот.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Родени на 7 јуни
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Новозеландски глумци
Категорија:Родени во 1972 година
Шрапнел

десно|мини|<center> Анимација на распрснување на шрапнел</center>
десно|мини|<center> Функционирање на експлозијата</center>
**Шрапнел** или **шрапнела** — вид артилериско зрно за гаѓање на жива сила и авиони.

## Историја
Шрапнелот го измислил британскиот генерал Хенри Шрапнел () во 1784 година, по кого е именуван во 1852 година (дотогаш во Велика Британија се викал или сферичен картеч. Првпат бил употребен во 1804 година.

## Општи одлики
Зрното содржи многу железни или оловни куглички и фитил кој може да се дотера (темпира) да експлодира на одредена висина во воздухот, пред целта. Зрнцата летаат во облик на инка чија должина е поголема од нејзината ширина. Во последно време, шрапнелите се заменети со темпирана граната.

## Наводи

## Литература
Општа енциклопедија на Југословенскиот лексикографски институт, том 8, стр. 53, Загреб 1982

Категорија:Муниција
Општина Будимирци

**Општина Будимирци**, именувана и како **Месен народен одбор Будимирци** ― поранешна општина во Македонија, која постоела во периодот 1913-1915, меѓувоениот период и 1945-1950 година.

## Историја
### 1913-1915
Општина Будимирци за прв пат била основана во 1913 година, за време на Кралството Србија. Населени места во општината биле Будимирци, Груништа, Зовиќ и Петалино. Општината била дел од Мариовскиот Срез, Битолски Округ. Општина Будимирци престанала да постои за време на Царството Бугарија, односно окупацијата во Првата светска војна. Нејзината општинска територија припаднала на соседната и проширена Општина Старавина.

### Кралство СХС
За време на новата држава Кралство СХС (подоцна под името Кралство Југославија), Општина Будимирци била обновена во рамки на Мариовскиот Срез. Потоа општината била укината и нејзината територија била припоена кон проширената Општина Старавина.

### 1945-1952
Месниот народен одбор Будимирци бил основан во 1945 година. Тој бил дел од Мариовската Околија, Битолски Округ, и негови составни населени места биле Будимирци, Груништа и Петалино. Во 1947 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Будимирци не претрпел територијални промени, освен што неговото село Петалино го загубило статусот на населено место. МНО Будимирци тогаш припаѓал во Битолската Околија. Во 1950 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Будимирци бил укинат на сметка на соседниот и проширен МНО Старавина.

## Население
Според пописот од 1913 година, Општина Будимирци имала 1,280 жители, односно вкупното население на Будимирци, Груништа, Зовиќ и Петалино.

Според пописот од 1921 година, Општина Будимирци имала 808 жители. Според верската припадност, сите биле православни. Според јазичната припадност, 806 биле Срби/Хрвати, додека 2 биле Албанци.

Според пописот од 1948 година, Месен народен одбор Будимирци имал 770 жители, односно вкупното население на Будимирци и Груништа. Од таа бројка, 765 биле Македонци, 3 биле Срби, додека 2 биле Црногорци.

## Поврзано
*Список на населени места во Вардарска Македонија по општина (1913-1915)
*Список на општини во Македонија по население (1948)

## Забелешки

## Наводи

Будимирци
Будимирци
Будимирци
Будимирци
Будимирци
Будимирци
Категорија:Мариовска Околија
Категорија:Битолска Околија
Лазар Пајаков

мини|Лазар Пајаков
**Лазар Пајаков** (1860–1910) е бугарски политичар, учител и економист од Народнолибералната партија.

Роден е во Габрово како Лазар Цонев Ненов, а го посвојува вујко му Станчо Пајаков, кој му обезбедува добро образование. Завршува Роберт колеџ во Цариград (1878) и Високото трговско училиште во Париз (1883). Предава во Солунската бугарска машка гимназија (1884–1886), каде го реорганизира наставниот процес, и во Трговската гимназија во Свиштов (1887–1893), издавајќи го првото бугарско економско списание „Промишленост“. Од 1895 до 1902 година е претседател на Варненската трговско-индустриска комора и раководи со филијалата на банката „Гирдап“ во Варна.

Од 1903 до 1908 година е министер за финансии во неколку влади.

Категорија:Бугарски политичари
Паднато лисје

**„Паднато лисје“** (фински: *Kuolleet lehdet*) – филм на режисерот Аки Каурисмеки (Aki Kaurismäki) од 2023 година. Каурисмеки е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Алма Појсти (Alma Pöysti), Јуси Ватанен (Jussi Vatanen) и Алина Томников (Alina Tomnikov). Директор на фотографијата е Тимо Салминен. Оваа романтична комедија е четвртиот дел на работничкиот циклус на Каурисмеки. Филмот се натпреварувал во службената конкуренција на Канскиот филмски фестивал, каде ја освоил наградата на жири-комисијата.

## Синопсис
Анси и Холапи се двајца осамени луѓе кои една ноќ случајно се среќаваат во Хелсинки и се обидуваат да ја пронајдат првата, единствената и најголемата љубов на своите животи. Нивниот пат кон целта е отежнат од алкохолизмот на Холапи, од загубените телефонски броеви, од тоа што не ги знаат меѓусебните броеви и адреси и од општата склоност на животот да им поставува пречки на оние кои ја бараат среќата....

## Наводи

Категорија:Фински филмови
Категорија:Германски филмови
Категорија:Филмови на фински јазик
Категорија:Филмови од 2023 година
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Хелсинки
Категорија:Филмови на Аки Каурисмеки
Категорија:Филмови со Алма Појсти
Категорија:Филмови со Јуси Ватанен
Категорија:Филмови со Алина Томников
Општина Вепрчани

**Месен народен одбор Вепрчани** ― поранешна општина во Македонија, која постоела во периодот 1945-1950 година.

## Историја
Месниот народен одбор Вепрчани бил основан во 1945 година. Тој бил дел од Мариовската Околија, Битолски Округ, и негови составни населени места биле Вепрчани и Гуѓаково. Во 1947 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Вепрчани не претрпел територијални промени. МНО Вепрчани тогаш припаѓал во Прилепската Околија. Во 1950 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Вепрчани бил укинат на сметка на соседниот и проширен МНО Дуње кој го добил селото Вепрчани, додека проширениот МНО Царевиќ го добил Гуѓаково.

## Население
Според пописот од 1948 година, Месен народен одбор Вепрчани имал 510 жители, односно вкупното население на Вепрчани и Гуѓаково. Од таа бројка, сите биле Македонци.

## Поврзано
*Список на општини во Македонија по население (1948)

## Наводи

Вепрчани
Вепрчани
Вепрчани
Категорија:Мариовска Околија
Категорија:Прилепска Околија
Збигњев Јанковски

**Збигњев Јанковски**(26 декември 1931 – 6 јули 2024 година) бил полски поет, писател, есеист, литературен критичар.

## Живот и кариера
Збигњев Јанковски е роден во Бидгошч, во Кујавско-померанско војводство, Полска на 26 декември. 1931. Дебитирал како поет во 1956 година.Тој беше организатор и прв претседател на Литературниот клуб „Контакти“ во Рибник, организатор и претседател на Долношлезиско огранок на Здружението на полски морнари, аниматор на академскиот литературен круг формиран во базиликата Свети Никола во Гдањск. Три пати номиниран за Орфеј - поетска награда на K.I. Gałczyński.

Во 2016 година, Збигњев Јанковски беше награден со сребрениот „Медал за заслуги на културата – Глорија Артис“.

Делата на Збигњев Јанковски се преведени на англиски, германски, руски, шведски, грчки, француски, чешки, српски.,

Јанковски почина на 6 јули 2024 година, на 92-годишна возраст.
## Избрани дела
* *Допир со пепел. Lyrical Miniatures* (1959) ("Допир од пепел. Лирски минијатури")
* *Жар. Poem* (1966) ("Жештина. Песна")
* *Gravity of the Sea* (1970) ("Гравитација на морето")
* *Psalterz balticki. Избрани и нови песни* (1974) ("Балтички псалтир. Избрани и нови песни")
* *Who lives* (1980) ("Кој е жив")
* *Потопување. Поетски молитви“ (1980, 1981) („Потопување. Поетски молитви“)
* *Навигација. Poemat* (1983) („Превоз. Песна“)
* *Pełne morza. Wybór wierszy* (1987) („Отворено море. Избор од песни“)
* *Spokojnie, wody* (1991) („Опушти се, вода“)
* *Четири лица на куќата. „Семејна антологија“ (1991) - заедно со Тереза ​​Ференц, Ана Јанко и Милена Виечорек („Четири лица на куќата. Семејна антологија“ (1991) - заедно со Тереза ​​Ференц, Ана Јанко и Милена Виечорек“)
* *Морето доаѓа од далеку. Молитви и други песни“ (1997) („Морето доаѓа од далеку. Молитви и други песни“)
* *Słowo ostatnie i wciąż pierwsze. Wiersze wybrane i nowe* (2000) ("The last word and still the first. Selected and new poems")
* *Wielkie tło. Wiersze nowe 1999-2001* (2001) ("Great background. New poems 1999-2001")
* *Ciernie wody* (2003) ("Water thorns")
* *Odpływ. Sztuka ubywania* (2005) ("Outflow. The art of declining")
* *Biały delfin. Nowy wybór wierszy* (2009) ("White dolphin. New selection of poems")
* *Zaraz przyjdzie* (2011) ("Coming soon")
* *Biała przędza'' (2014) ("White yarn")

## Избрани награди и номинации
* 1979 – Книга на годината во Гдањск 1978 за томот „Секој елемент. Избрани и нови песни“ („Книга на годината во Гдањск 1978 за томот „Сите елементи. Избрани и нови песни“)
* 2012 – номинација за поетската награда „Орфеј“ за томот „Наскоро“)
* 2015 – финалист на поетската награда „Орфеј“ за том „Бела преѓа“
* 2016 – сребрен Медал за заслуги за културата – Gloria Artis
* 2017 – номинација за поетската награда „Орфеј“ за томот „Слободно место“

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Полски поети
Категорија:Полски поети од 20 век
Категорија:Полски поети од 21 век