open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Милош кај Латините

**Милош кај Латините** (српски: *Милош у Латинима*) е српска епска, јуначка песна.

## Содржина
Кнезот Лазар го испраќа Милош Обилиќ да го собере арачот од Латините. Тие го пречекуваат убаво и со гордост му ја покажуваат црквата св. Димитрија, а тој пак ги фали српските манастири. Притоа, тој се обложува во илјада дукати дека може да го фрли боздоганот високо преку црквата. Кога боздоганот паѓа на земјата, тој убива двајца синови на банот и четири генерали и поради тоа Латините го ставаат в затвор. По некое време, покрај затворот поминува Коста Циганот, кој му носи хартија и Милош му испраќа писмо на кнезот Лазар, барајќи да го ослободи. Тогаш, кнезот Лазар им напишал писмо на Латините, барајќи да го ослободат Милош и да му го дадат арачот и наградата од опкладата при што им се заканува дека ќе има ја запали земјата. Латините се исплашиле и го ослободиле Милош.

## Наводи

Категорија:Песни за Милош Обилиќ
Категорија:Песни за Лазар Хребељановиќ
Паримејник

thumb|300px|Паримејник во две колумни од 13 век, 142 листа. Ракопис № 4. (2005).
**Паримејник** (, од  — *приказна*) — богослужбена книга што со користи во православните цркви и во себе содржи паримии.

Според епископот Макариј паримејник постоел на старословенски јазик во втората половина на 9 век, во времето на Св. Кирил и Методиј. Притоа Макариј се повикува на писмото од папата Јован VIII до кнезот на Велика Моравија Сватоплук I: „Ништо не спречува, ни здрава вера, ни здраво учење, литургијата да се пее на словенски или да се чита светото Евангелие или божествените читања на Стариот и Новиот завет“.

## Поврзано
*Лобковски (Хлудов) паримејник
*Григоровичев паримејник

## Наводи

## Надворешни врски
* Паримийник (современное издание)

Категорија:Христијански списи
Категорија:Богослужбени книги
Категорија:Грцизми
Нотертал-Хајлингер Хеен

**Нотертал-Хајлингер Хеен** () — мал град во округот Унштрут-Хајних, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Бил создаден на 31 декември 2019 година со спојување на поранешниот град Шлотхајм и поранешните општини Ботенхајлинген, Исерсхајлинген, Клајнвелсбах, Нојнхајлинген и Обермелер.

Името го добило по реката Нотер и ридскиот масив Хајлингер Хеен.

## Географија
### Местоположба

Нотертал-Хајлингер Хеен се наоѓа во средишниот дел на Германија. Во северниот дел на градското подрачје тече Нотер, притока на Унштрут.

Најниска точка во градот е западно од Клајнвелсбах во долината на малата река Велсбах на 190 метри, додека највисоката точка е на 436 метри близу Ментерода.

### Градски единици

Градот Нотертал-Хајлингер Хеен се состои од шест единици. Поранешните места на градот Шлотхајм, Мерштет и Хоенберген, го изгубиле својот статус на посебна единица.

### Соседни општини

Градот се граничи со следниве градови и општини (од север надесно): Ментерода, Холцзусра, Ебелебен, Маролтероде, Кирхајлинген, Бад Лангензалца, Унштрут-Хајних, Кернер und Милхаузен.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Унштрут-Хајних
Царевна Миладинова

**Царевна Миладинова** (- ) — македонски просветен работник, еден од основачите на Солунската женска гимназија, авторка на првите правилници за работата на училиштата во Македонија.

## Животопис
Царевна Миладинова е ќерка на Димитар и Митра Миладинови. Првото образование го стекнала кај учителот Георги Икономов. Во 1866 година преку Битола и Константинопол, стигнала во Киев, каде што учела во Фундуклеевската класична гимназија. По завршувањето на гимназијата во 1874 година, заминала во Константинопол, од каде што била назначена за учителка во Шумен. Учителствувала и во Етрополе (1881) и во Свиштов (1882). Во овој период се омажила за учителот и трговец Никола Алексиев од Охрид, по што на своето презиме го додала и неговото, па во книжевноста од подоцнежниот период се сретнува како Царевна Миладинова-Алексиева. 

По основањето на Солунската женска гимназија „Свето благовештение“, била назначена за управителка (1883/1884), а потоа за помошничка управителка и за учителка по книжевност (1884 – 1889). Во 1889 година Царевна одговорила позитивно на барањето на Прилепската црковна општина и организирала училиште за девојчиња во градот. Таа била директор од 1889 до 1891 година, а потоа повторно заминала во Солун, каде основала егзархиско училиште во маалата Пиргите, во јужниот дел на Солун.

## Наводи


Категорија:Македонски просветари
Категорија:Миладиновци
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Починати во Софија
Вицендорф

**Вицендорф** () — општина во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Општината е признаено покраинско одморалиште.

## Географија
### Местоположба

Вицендорф се наоѓа во средината на градскиот триаголник Хамбург-Хановер-Бремен, сместен на автопатот А7. Во негова близина се наоѓаат градовите Золтау, Мунстер и Берген.

### Општински единици

Покрај самиот Вицендорф, во општината влегуваат и следниве места: Бокел, со Денернбокел, Лирсбокел, Вроге и Лемберг, Марбостел, со Родехорст, Мајнхолц, Зуројде со Хексенраје, Рединген со Халмерн и Рајнинген, како и Клајн Америка.

## Историја

Во текот на Втората светска војна, камп за затвореници, вклучувајќи и дел за офицери, се наоѓал во близина на Вицендорф. Кампот првично бил користен за советски затвореници од Источниот фронт; подоцна делумно бил испразнет поради лоши санитарни услови и користен за други затвореници, вклучувајќи многу италијански воени заробеници, кои Нацистичка Германија ги затворила бидејќи го изгубиле својот воен статус, откако одбиле да ги следат наредбите на Мусолини. Помеѓу италијански затвореници бил Џованино Гварески, кој подоцна станал светски познат како автор на „Дон Камило“ и Алесандро Ната, подоцна генерален секретар на PCI.

## Галерија


Податотека:Peetshof in Wietzendorf.jpg|Музеј во Вицендорф
Податотека:Wietzendorf Denkmal Heideimkerei.jpg|Споменик пред музејот
Податотека:Wietzendorf Kirche 01.jpg|Црквата во Вицендорф
Податотека:Mahnmal Sowjet.Kriegsgefangenenfriedhof Wietzendorf 03.jpg|Споменик за советските затвореници


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Хајдекрајс
Нојенкирхен (Линебуршко Поле)

**Нојенкирхен** () — општина во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Општината е признаено покраинско одморалиште.

## Географија
### Местоположба

Нојенкирхен се наоѓа во Линебуршкото Поле, помеѓу градовите Ротенбург и Золтау.

### Општински единици

Општината Нојенкирхен се состои од следниве единици:

# Бенинген (76 жит.)
# Брохдорф (294 жит.)
# Делмсен (733 жит.)
# Гилмердинген (213 жит.)
# Грауен (334 жит.)
# Илхорн (189 жит.)
# Нојенкирхен (2.661 жит.)
# Швалинген (363 жит.)
# Шпренгел (320 жит.)
# Тевел (586 жит.)

* Состојба за бројот на жители на 15 декември 2014 година.

## Галерија


Податотека:Neuenkirchen (LH) - Schäferhof 31 ies.jpg|Музеј во Нојенкирхен
Податотека:Sprengeler Mühle Neuenkirchen IMG 6382.jpg|Воденица во Шпренгел
Податотека:Neuenkirchen (LH) - Hauptstraße - St Bartholomäus ex 01 ies.jpg|Црквата во Нојенкирхен


## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Хајдекрајс
Шарл Плане

**Шарл Плане** (; р.  во ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .

## Достигнувања

;2018
: 8. Краен пласман Трка околу Естонија
;2019
: 1. 20п Пласман за активен возач Трка околу Полска
: 7. Краен пласман Трка околу Естонија

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1993 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Француски велосипедисти
Црква Св. Архангел (Кокре)

**Црква Св. Архангел** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кокре. Претставува некропола од средниот век.

## Местоположба

Во непосредната близина на селото, на околу 100 метри источно од последните селски куќи се наоѓа денешната црква, подигната во 1866 година.

## Опис

Покрај источната ограда на гробиштата, на површина од 100 метри квадратни се пронајдени гробни конструкции од вертикално поставени камени плочи од постара некропола. Гробовите прават редови со насоченост запад-исток.

## Поврзано
* Градиште — утврдена населба од доцноантичкото време;
* Грамаѓе — населба од доцноантичкото време;
* Корита — средновековна некропола;
* Спасица — светилиште од римското време;
* Коњарник — утврдена населба од доцноантичко време;
* Кокре;
* Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско.

## Наводи

Категорија:Кокре
Ретровирус

мини|десно|Шематски приказ на ХИВ вирус, инфицирање на клетка и создавање на нови вирусни честички
**Ретровирус** — тип на РНК-вирус кој внесува копија на својот геном во ДНК-та на клетката-домаќин, со што го променува геномот на таа клетка. Откако ќе навлезе во цитоплазмата на клетката-домаќин, вирусот го користи сопствениот ензим реверзна транскриптаза за да создаде ДНК од сопствената РНК, процес којшто е обратен од вообичаениот, од каде доаѓа името *ретро* (наназад). Новата ДНК потоа се инкорпорира во геномот на домаќинот со помош на ензимот интеграза. Домаќинот ја третира вирусната ДНК како дел од сопствениот геном, се врши транскрипција и транслација на вирусните гени заедно со сопствените, и се создаваат белковини потребни за составување на нови копии на вирусот.

## Наводи

Категорија:Вируси
Манастир Св. Никола (Манастир)

**Манастир Св. Никола** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Манастир. Претставува средновековна црква и некропола.

## Местоположба

Наоѓалиштето се наоѓа во непосредна близина на селото, од јужната страна, каде се наоѓа манастирската црква „Св. Никола“.

## Опис

Црквата претставува трикорабна базилика и е со две фази на градба. Постарата црква била подигната во 1095 година, а поновата (сегашната) во 1266 година и живописана во 1271. Пред влезот, како и во црквата, има мермерни сполии од римското време, а на просторот околу неа и средновековна некропола. Во текот на конзерваторските работи на црквата се преземени и археолошки ископувања во северниот дел на манастирскиот двор каде што се откриени 12 гроба со конструкции од камени плочи или делумно оградени со камен. Според гробните прилози, некрополата била употребувана во XIV до XV век.

## Поврзано
* Грамаѓе - Белило — некропола од римското време;
* Камен Крст - Присој — некропола од римското време;
* Камено Корито — осамен наод од римското време;
* Маркови Кули - Градок — средновековна тврдина и црква;
* Плевење — некропола од доцноантичкото време;
* Брест — населба од железно и античко време;
* Вакафска Куќа — двојно корито од римскиот период;
* Градиште — населба од бакарно, бронзено и железно време и раноантички период;
* Лаштигер — населба од бронзено време;
* Трештена Стена — населба од бакарно и бронзено време;
* Ќулавите — населба од бронзено време;
* Црните Тумби — населба од бронзено и античко време;
* Манастир;
* Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско.

## Наводи

Категорија:Манастир (село)
Корита (Кокре)

**Корита** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кокре. Претставува некропола од средниот век.

## Местоположба

Наоѓалиштето се наоѓа на 500 метри јужно од селото, на едно мала височинка.

## Опис

На наоѓалиштето има 4 корита вдлабени во карпа. Трите корите се меѓусебно поврзани со кружни отвори. Откриени се гробови во секундарна употреба со насоченост исток-запад.

## Поврзано
* Градиште — утврдена населба од доцноантичкото време;
* Грамаѓе — населба од доцноантичкото време;
* Спасица — светилиште од римското време;
* Црква Св. Архангел — средновековна некропола;
* Коњарник — утврдена населба од доцноантичко време;
* Кокре;
* Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско.

## Наводи

Категорија:Кокре
Нојштат на Рибенберге

**Нојштат на Рибенберге** (, се употребува и кратенката *Neustadt a. Rbge.*) — град во округот Хановер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа помеѓу покраинскиот главен град Хановер и градот-држава Бремен.

## Географија
### Местоположба

Градот се наоѓа на реката Лајне, североисточно од Штајнхудското Езеро.

Нојштат со својата површина од 357&nbsp;км² – што претставува илјадити дел од површината на Германија – припаѓа на 100. најголеми градови во Германија и е најголем град кој припаѓа на округ во „старите покраини“.

### Градски единици

Нојштат се состои од самиот град (поранешен окружен град) и 33 околни места (порано: општини):

Нојштат опфаќа и други помали населби, како што се Баумиле и Бруненборстел (припаѓаат на Ладерхолц), Динсторф (припаѓа на Бразе), Химелрајх (на Емпеде), Мекленхорст, Мордорф (на Погенхаген), Шарнхорст (на Басе) и Вармело (на Есперке).

## Политика
### Градски совет

Градскиот совет на Нојштат на Рибенберге се состои од 40 членови. Ова е еднакво на предвидениот број за општина со број на жители од 40.001 и 50.000. Советот е избиран на општи локални избори на секои пет години. Моменталниот состав е избран на изборите одржани на 1 ноември 2016 година.

Покрај членови, право на глас има и градоначалникот

Претседавач со Советот е Вилхелм Веземан (CDU).

### Градоначалник

Од 1 ноември 2019 година, градоначалник е Доминик Хербст (Зелени).

### Збратимени градови

Нојштат е збратимен со следниве градови:

*  Ла Ферте Масе, Франција

Освен тоа член е на меѓународната заедница „Нојштат во Европа“ со 37 члена од седум држави.

## Познати луѓе

* Фридрих Дедекинд (околу 1525–1598) — хуманист, теолог и писател
* Лудвиг Кристоф Хајнрих Хелти (1748–1776) — поет
* Герхард фон Шарнхорст (1755–1813) — пруски генерал
* Георг Грабенхорст (1899–1997) — писател
* Дениз Ајчичек (р. 1990) — фудбалер
* Себастијан Ернст (р. 1995) — фудбалер

## Галерија


Податотека:Landestrost Sekt.jpg|Замок Ландестрост
Податотека:Amtsgericht in Neustadt am Rübenberge IMG 5315.jpg|Судот и затворот во градот
Податотека:Schule von 1707 in Neustadt a. Rbg. IMG 5905.jpg|Старо училиште
Податотека:Liebfrauenkirche in Neustadt a. Rbg. IMG 5899.jpg|Градската црква


## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Хановер (регион)
Мистеријата на Обервалд (филм)

**Мистеријата на Обервалд** (италијански: *Il mistero di Oberwald*) - италијански филм од 1980 година, во режија на Микеланџело Антониони, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Моника Вити, Паоло Боначели и Франко Бранчароли.

## Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во 19. век. Една ноќ, младиот поет Себастијан (го игра Бранчароли) влегува во дворецот Обервалд со намера да ја убие кралицата (ја игра Вити) и така да ја ослободи својата земја. По смртта на нејзиниот сопруг, кралицата веќе 10 години тагуваа и живее повлечено. Себастијан, кој личи на убиениот крал, во минатото напишал поема која многу ѝ се допаднала на кралицата, иако поемата била против неа. Низ разговорот, Себастијан се зближува со кралицата и меѓу нив се раѓа љубов. Во меѓувреме, шефот на полицијата (го игра Боначели) се обидува да го искористи Себастијан со цел да ја принуди кралицата да ѝ ја пренесе власта на надвојвотката. Себастијан ја одбива соработката со полицијата, која го опколува дворецот, и шефот му дозволува да се поздрави со кралицата пред да биде уапсен. Тогаш, кралицата го обвинува Себастијан за предавство за да го натера да ја убие. Себастијан ја убива најпрвин кралицата, а потоа и себе.

## Наводи

Категорија: Филмови на Микеланџело Антониони
Категорија: Филмови со Моника Вити
Категорија: Филмови со Паоло Боначели
Категорија: Филмови со Франко Бранчароли
Категорија: Италијански филмови
Категорија: Филмови на италијански јазик
Категорија: Филмови од 1980 година
Категорија: Историски филмови
Алис во градовите

**Алис во градовите** (германски: *Alice in den Städten*) - германски филм од 1974 година, во режија на Вим Вендерс, кој е автор и на сценариото, заедно со Вајт фон Фирстенберг. Главните улоги ги играат: Ридигер Фоглер, Јела Ротландер и Лиза Кројцер.

## Синопсис
Еден германски новинар (го игра Фоглер) патува низ САД со цел да собере материјал за репортажа, но тој го минува времето само во фотографирање. Тој ја запознава младата жена Лиза (ја игра Кројцер) која заедно со ќерката Алис (ја игра Ротландер) планира да се врати во Германија. Меѓутоа, Лиза неочекувано го напушта хотелот и останува во Њујорк, а новинарот и Алис заминуваат во Европа. Алис не знае каде живее нејзината баба, така што двајцата одат од град во град во потрага по неа...

## Наводи

Категорија: Филмови на Вим Вендерс
Категорија: Филмови со Лиза Кројцер
Категорија: Филмови со Ридигер Фоглер
Категорија: Филмови со Јела Ротландер
Категорија: Германски филмови
Категорија: Филмови на германски јазик
Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија: Филмови од 1974 година
Категорија: Црно-бели филмови
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Германија
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Њујорк
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во САД
Категорија:Улични филмови
Harmonia conformis

***Harmonia conformis*** (**бубамара со големи точки**) е вид на бубамара (семејство Coccinellidae). Има светло-црвеникав изглед, а нејзината боја вклучува 20 големи црни точки, од кои 18 се наоѓаат на елитрата (крилјата). Таа е доста голема за бубамара, односно околу 6-7 мм во должина. Таа е грабливец на други инсекти, јаде лисни вошки како ларва и како возрасни единки. Ја има во Австралија, како и во Нов Зеланд, каде е честа појава во северните региони. Друг член од истиот род, *[[Harmonia antipoda]]*, се јавува и во Нов Зеланд исто така. Овој вид, е многу помал и потежок за откривање.

## Наводи

## Надворешни врски

* Common Spotted Ladybird - Harmonia conformis (вклучува многу фотографии) 

Категорија:Бубамари
Ефтим Танев Аврамоски

**Ефтим Тренев Аврамоски** — македонски револуционер (Роден и умрел во селото Куратица, Охрид), бил член на ВМРО во неговото родно село. Со браќата Најде, Ламбе и Видан, како и со соседите и пријателите, тој се борел и ја штител својата локална област од можни натрапници. Исто така, тој беше сопственик на мала продавница, сè додека не мораше да го затвори за да го бара својот син Миле, кој на крајот се претпоставуваше дека е убиен од насилници на Албанците на пат кон дома од Втората светска војна, само неколку села оддалечени од дома. Син му, Миле, ги остави Ефтим 3 внуци, Никола, Јонче и Раде. Идните генерации главно ќе емигрираат во Австралија.

## Наводи


Категорија:Добитници на Илинденска пензија
Стојанов Шопур (Мелница)

**Стојанов Шопур** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Мелница. Претставува средновековна населба со некропола.

## Местоположба

Наоѓалиштето се наоѓа во месноста Отин, оддалечена 4,5 километри северно од селото, каде има природна височинка со пад кон северозапад.

## Опис

На наоѓалиштето се гледаат конструкции од гробови градени од камени плочи, со мали отстапувања во насоченоста запад-исток. Северно од гробовите има грамади од кршен камен, фрагменти од керамички садови, питоси и згура од топено железо.

## Поврзано
* Садевите  — населба од доцноантичко време;
* Црква Св. Димитрија — осамен наод од римското време;
* Пешта — праисториска населба;
* Мелница; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско.

## Наводи

Категорија:Мелница (Прилепско)
Илино (Прилеп)

**Илино** — археолошко наоѓалиште во градот Прилеп. Претставува средновековна некропола. Во непосредната близина на градот, во месноста наречена Шаторов Камен, на зарамнето плато со површина од 200 × 50&nbsp;метри, се гледаат 6 гробни конструкции, кој биле откопани од жителите. Гробовите се градени од камени плочи, а како прилози биле најдени белезици од тордирана бакарна жица и друго. Наодите се чуваат во Завод и Музеј во Прилеп.

## Поврзано
*Али Чаир — населба од неолитското и римското време;
*Баба — тврдина и депо на монети од доцноантичкото време;
*Бакалница — некропола од доцноантичкото време;
*Болница - Учителско Училиште — населба од неолитското, некропола од железното и осамен наод од римското време;
*Бончеица — населба и некропола од доцноантичкото време;
*Долно Садово — населба од неолитското време;
*Каменица — населба од бакарното време;
*Караташ — некропола од римското време;
*Касарни — некропола од железното време;
*Кладенец — Случајни наоди - монети од римското време;
*Крклари — некропола од хеленистичкото време;
*Кукул — населба од римското време;
*Куршумли-ан — осамени наоди од римското време;
*Параклис — осамен наод од римското време;
*Поводеници — Случаен наод од римското време;
*Силос — некропола од римското време;
*Тополка - Шилево — некропола од доцноантичкото време;
*Тражица — фурна од римското време;
*Прилеп;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Прилеп
Западна Јава

**Западна Јава** (     ;     е покраина во Индонезија на западниот дел на островот Јава, со главниот град Бандунг. Западна Јава се граничи со покраината Бантен и главниот град на земјата Џакарта на запад, Јаванското Море на север, покраината Централна Јава на исток и Индискиот Океан на југ. Покраината е татковина на народите Сундуа, втора по големина етничка група во Индонезија по Јаванците .

## Наводи

Категорија:Покраини во Индонезија
Категорија:Држави и територии настанати во 1950 година

Категорија:Координати на Википодатоците
Западен Калимантан

**Западен Калимантан** () е покраина во Индонезија. Таа е една од петте индонезиски покраини во Калимантан, индонезискиот дел на островот Борнео. Главен град е Понтијанак. Покраината има површина од 147.307 км² со регистрирано население од 4.395.983 милиони на Пописот во 2010 година.  Етничките групи вклучуваат Дајаци, Малајци, Кинези, Јаванци, Буги и Мадурци. Најновата службена проценка (2019) е 5.045.700 милиони. Границите на Западен Калимантан грубо ги следат планинските масиви околу сливот на реката Капуас, што го одводнува поголемиот дел од покраината. Покраината ги дели копнените граници со Централниот Калимантан на југоисток, на Источен Калимантан и на северот со малезиската територија Саравак.

Западен Калимантан е област што може да се нарече „Провинција на илјада реки“. Прекарот е усогласен со географските услови што имаат стотици големи и мали реки кои можат да бидат и честопати се пловни. Неколку поголеми реки сè уште се главната рута за товар до внатрешноста, иако патната инфраструктура сега достигнува до повеќето области.

Иако мал дел од регионот на Западен Калимантан е морска вода, Западен Калимантан има десетици големи и мали острови (претежно ненаселени) распоредени по теснецот Каримата и морето Натуна, што граничи со покраината Острови Ријау. Вкупното население во покраината, според пописот во 2000 година, изнесувал 4.073.430 жители (1,85% од популацијата на Индонезија), но до 2019 година достигна 5.045.700.

## Белешки

## Библиографија

* J. Braithwaite, V. Braithwaite, M. Cookson & L. Dunn, *Anomie and Violence: Non-truth and Reconciliation in Indonesian Peacebuilding* (ANU E-Press: 2010) http://epress.anu.edu.au/anomie_citation.html 
* Davidson, Jamie S. and Douglas Kammen (2002). Indonesia's unknown war and the lineages of violence in West Kalimantan. *Indonesia* 73:53. 
* Yuan, Bing Ling (1999). Chinese Democracies - A Study of the Kongsis of West Borneo (1776–1884).

## Надворешни врски

* (на англиски) Go West Kalimantan http://www.goarchi.com/archo/provinces/w-kalim/w-kalimtour.html
* (на англиски) Kalimantan as a Tourism Destination http://www.extremeborneo.com/Kalimantan_Destinations.html
* (на англиски) Golddiggers, Farmers, and Traders in the "Chinese Districts" of West Kalimantan, Indonesia https://books.google.com/books?id=4WK2s2ogHEAC&pg=PA34&source=gbs_selected_pages&cad=3#v=onepage&q&f=false


Категорија:Покраини во Индонезија
Категорија:Калимантан
Категорија:Координати на Википодатоците
Централен Калимантан

**Централен Калимантан** (), е индонезиска покраина. Таа е една од петте покраини во Калимантан, индонезискиот дел на Борнео. Престолнина на провинцијата е Палангкараја и во 2010 година неговото население било над 2,2 милиони, додека 2015 година покажало пораст на 2,49 милиони и најновата официјална проценка (за средината на 2019 година) е 2.649.803.

Стапката на раст на населението било скоро 3,0% на годишно ниво помеѓу 1990 и 2000 година, една од највисоките стапки на покраински раст во Индонезија за тоа време; во следната декада до 2010 година просечната годишна стапка на раст значително се намалила на околу 1,8%, но повторно се зголемила во деценијата на почетокот на 2010 година. Повеќе отколку што е случај во другите покраини во регионот, Централниот Калимантан е населен со Дајаците, домородните жители на Борнео.

## Историја
Од осумнаесеттиот век, централниот регион на Калимантан и неговите жители Дајаци биле владеани од муслиманскиот султанат Банџар. По индонезиската независност по Втората светска војна, дајачките племиња барале покраина одвоена од покраината Јужен Калимантан.

Во 1957 година Јужен Калимантан бил поделен за да му обезбеди на дајачкото население поголема автономија од муслиманското население во покраината. Промената била одобрена од индонезиската влада на 23 мај 1957 година според претседателскиот закон бр. 10 година 1957 година, со кој Централниот Калимантан бил прогласен за седумнаесетта покраина на Индонезија. Претседателот Сукарно го назначил дајачкиот националени јунак, Тјелик Ривут за прв гувернер и Палангкараја за главен град на покраината. 

## Наводи

## Надворешни врски

* (на индонезиски) 
* До официјалната статистика за покраината, обезбедена од Индонезиското Централно биро за статистика, може да се пристапи (на индонезиски јазик) на Badan Pusat Statistik Propinsi Kalimantan Tengah  .


Категорија:Покраини во Индонезија
Категорија:Калимантан
Категорија:Држави и територии настанати во 1957 година
Категорија:Координати на Википодатоците
Куче-скитник (филм од 1949)

мини|Постер на Куче-скитник
**Куче-скитник** (јапонски: 野良犬, *Nora inu*) – јапонски филм од 1949 година, во режија на Акира Куросава. Главните улоги ги играат: Тоширо Мифуне, Такаши Шимура, Исао Кимура, Ген Шимицу, Норико Сенгоку и Кеико Аваџи.

## Синопсис
Мураками (го игра Мифуне) е млад детектив од одделението за убиства, кому во автобусот му го крадат службениот пиштол. Испаничен и засрамен, тој се обидува да го пронајде оружјето. За таа цел, Мураками ја следи жената присутна во автобусот, која е позната како ситен крадец. По нејзиниот совет, тој скита низ градот со намера да се поврзе со илегалните трговци на оружје. Нестрплив да си го врати пиштолот, тој избрзано апси една девојка, но од неа не може да извлече никакво признание. Тогаш, нему му помага стариот детектив Сато (го игра Шимура) кој дознава дека пиштолот се наоѓа кај криминалецот Хонда, кого полицијата успева да го уапси за време на еден натпревар во бејзбол. Притоа, Хонда им кажува дека пиштолот се наоѓа кај Јуса (го игра Кимура), кој веќе извршил еден вооружен грабеж, ранувајќи ја продавачката. Додека трае истрагата, Јуса извршува уште еден грабеж при што убива една жена. Со цел да ги спречат натамошните крвопролевања, Сато и Мураками започнуваат потрага по Јуса и така доаѓаат до неговата сакана девојка Харуми Намики (ја игра Аваџи), но таа не сака да соработува. Сато го дознава името на хотелот во кој е сместен Јуса и во обидот да го уапси е тешко ранет. Тогаш, Харуми му кажува на Мураками дека Јуса ѝ закажал состанок и Мураками оди на договореното место. Тој го препознава Јуса и почнува да го брка, а Јуса пука во него и го ранува во раката. Сепак, Мураками успева да го совлада Јуса.

## Наводи

Категорија:Филмови на Акира Куросава
Категорија:Филмови со Тоширо Мифуне
Категорија:Филмови со Такаши Шимура
Категорија:Филмови со Кеико Аваџи
Категорија:Филмови со Исао Кимура
Категорија:Филмови со Ген Шимицу
Категорија:Филмови со Норико Сенгоку
Категорија:Јапонски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови на јапонски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Јапонија
Категорија:Филмови од 1949 година
Категорија:Детективски филмови
Категорија:Филм ноар
Биспинген

**Биспинген** (; долногермански: *Bissen*) — општина во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Општината се наоѓа во средината на Линебуршкото Поле, околу 15 километри североисточно од Золтау.

## Географија
### Местоположба

Биспинген се наоѓа во северниот дел на округот Хајдекрајс, во горниот дел на долината на Луе. До нејзе може да се стигне преку автопатот А7.

На железничката линија Линебург-Золтау, на која се наоѓа местото, нема патнички линии. Понекогаш се организираат посебни тури.

### Општински единици

Општината Биспинген се состои од следниве единици:

* Беринген
* Борстел во Куле
* Хафербек (Нидер- и Оберхафербек)
* Херпел
* Хицел
* Штајнбек/Луе
* Фолквардинген
* Вилзеде
* Хајдедорф
* Биспинген

Самиот Биспинген има 2.451 жител (состојба: октомври 2012 г.) и со тоа е најголемо село во општината.

### Соседни општини

Соседни општини се Шнефердинген, Ундело, Егесторф, Зодерсторф, Релинген, Мунстер и Золтау.

## Стопанство

Биспинген е омилен меѓу туристите како локално излетничко место и природен резерват.

## Знаменитости

* Вилзедер Берг, највисок рид во Линебуршкото Поле
* Дат оле Хус (*Dat ole Huus*), долногерманска куќа во Вилзеде, еден од најстарите отворени музеи во Германија; изградена околу 1540 година, обновена во 1742 година, преселена во Вилзеде во 1907 година
* Изерхаче, пејзажна градина
* Гробишта во Волквардинген
* Оле Керк („Стара црква“) од 1353 година
* Складиште во Фолквардинген, еден од најстарите амбари во областа, изграден во 1600 година, обновен во 2001 година
* Центар за картинг поседуван од возачот Ралф Шумахер
* СноуДом Биспинген овозможува внатрешно скијање и сноуборд, отворен во 2006 година
* Биспингер Хајде, забавен парк

## Познати луѓе
* Валдемар Грубе, претприемач

## Галерија


Податотека:Wilsede-101.jpg|Фарма во Вилзеде
Податотека:Snowdome Bispingen Germany 5.JPG|СноуДом Биспинген
Податотека:Wilseder Berg 006.jpg|Вилзедер Берг
Податотека:Bispingen verrücktes Haus auf dem Kopf.jpg|Мед Хаус


## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Хајдекрајс
Патензен

**Патензен** () — мал град во округот Хановер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа јужно од покраинскиот главен град Хановер. Со околу 15.000 жители претставува втора најмала општинска единица во округот.

## Географија
### Местоположба

Патензен се граничи со Шпринге, Хеминген и Лацен, сите во регионот Хановер, како и со Зарштет и Нордштемен од округот Хилдесхајм. Местото историски припаѓа на областа Каленбершки крај.

На исток од Патензен тече реката Лајне.

### Градски единици

Кон Патензен припаѓаат местата Хипеде, Јајнзен, Колдинген, Ери, Патензен-Мите, Реден, Шуленбург и Фардегецен, како и помалите единици Тиденвизе и Лауенштат. Хипеде и Ери образуваат само една единица и имаат заеднички совет.

## Историја

Градот претставувал седиште на Кнежевството Каленберг до 1636 година, кога седиштето се преместило во Хановер.

## Стопанство

Центарот за обработување на писма за поголемата област на Хановер се наоѓа во Патензен.

## Политика
### Градски совет

Градскиот совет на Патензен се состои од 30 членови.

На изборите во 2016 година бил избран следниов состав:

Дополнително, во советот учествува и градоначалничката Рамона Шума (SPD). Таа била избрана на директни избори во 2014 година.

### Збратимени градови

Патензен е збратимен со следниве градови:

*  Сен Обен лес Елбеф, Франција

Постојат партнерства и со други места.

## Познати луѓе
* Пер Мертезакер — фудбалер

## Галерија


Податотека:Pattensen_Dammstrasse.jpg|Дамштрасе со протестантската црква
Податотека:Pattensen Steinstraße.jpg|Штајнштрасе
Податотека:Pattensen_Alte_Wache.jpg|Стара стражарница
Податотека:Pattensen, Katholische Kirche.jpg|Католичка црква


## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Хановер (регион)
Тивок двобој (филм)

**„Тивок двобој“** (јапонски: 静かなる決闘) – јапонски филм од 1949 година, во режија на Акира Куросава. Главните улоги ги играат: Тоширо Мифуне, Такаши Шимура, Мики Сањо и Кењиро Уемура.

## Синопсис
Кјоџи Фуџисаки (го игра Мифуне) е млад воен лекар кој случајно се заразува со сифилис преку крвта на пациент за време на операцијата. По завршувањето на војната, тој се враќа дома и продолжува да работи во татковата болница, но ја крие тајната за својата болест. Уште повеќе, без никакво објаснување, тој ја раскинува врската со својата свршеница Мисао (ја игра Сањо), иако таа упорно го посетува во болницата и бара објаснување. За тоа време, тој се посветува на лечењето на сиромашните пациенти, а во болницата работи како медицинска сестра и една млада жена која останала бремена и се обидела да изврши самоубиство, но докторот ѝ го спасил животот. Во една прилика, медицинската сестра ја открива тајната на докторот и така за неа дознава и неговиот татко (го игра Шимура). По некое време, неговата свршеница е принудена да се омажи за друг човек, иако до последен миг го моли да ѝ ја возврати љубовта. Истовремено, и медицинската сестра му ја искажува својата љубов, но докторот ја одбива и неа. Еднаш, докторот случајно го среќава војникот од кого се заразил. Од него дознава дека е оженет и дека чека бебе. Тогаш, докторот го предупредува за можните несакани последици за плодот и го повикува да се лечи, но тој не сака да го послуша. По некое време, во болницата доаѓа неговата сопруга, која е во многу тешка сосотјба, така што докторот мора веднаш да ја оперира и да го отстрани мртвиот плод. Во болницата доаѓа нејзиниот пијан сопруг, кој го напаѓа докторот, а потоа се запрепастува откако го здогледува мртвото бебе.

## Наводи

Категорија: Филмови на Акира Куросава
Категорија: Филмови од 1949 година
Категорија: Филмови со Тоширо Мифуне
Категорија: Филмови со Такаши Шимура
Категорија: Јапонски филмови
Категорија: Црно-бели филмови
Категорија: Филмови на јапонски јазик
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Јапонија
Ханче (Долни Радеш)

**Ханче** или **Ан** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Долни Радеш. Претставува средновековна некропола. На десниот брег на Крива Лакавица, 1&nbsp;км северно од селото се гледаат остатоци од ѕидови градени од кршен камен и варов малтер.

## Поврзано
*Ајушова Бавча — населба од железното време;
*Ѓуров Дол — тумул од железното време;
*Трескавец — средновековна некропола;
*Долни Радеш;
*Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Долни Радеш
Клисекајси (Бучим)

**Клисекајси** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Бучим. Претставува средновековна некропола. На 100&nbsp;метри северозападно од селото се наоѓаат аморфни камени плочи што прилегаат на камени конструкции.

## Поврзано
*Бунарџик — средновековна населба;
*Воденичарски Пат — тумул од железното време;
*Грамада — некропола од железното време;
*Падарница — тумул од железното време;
*Тумбарка — тумул од железното време;
*Бучим;
*Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Бучим
Добри Дол (Воиславци)

**Добри Дол** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Воиславци. Претставува средновековна некропола. Над десниот брег од големиот и длабок Вечи Дол, со ерозијата од поројните води се откриени гробови со камена конструкција. Постојат индиции и за остатоци од сакрален објект.

## Поврзано
*Прелози — средновековна населба;
*Ракишин Пат — средновековна населба;
*Воиславци;
*Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Воиславци
Мавровица (Габревци)

**Мавровица** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Габревци. Претставува средновековна некропола. Помеѓу наоѓалиштата Илиница и Селиште, над десниот брег на Габровска Река има остатоци од гробни покривни плочи, грубо обработени.

## Поврзано
*Илиница — средновековна населба;
*Манастир — могила од римско време;
*Манастириште — некропола од железно време;
*Габревци;
*Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи
Источен Калимантан

**Источен Калимантан** (индонезиски: ) е индонезиска покраина. Неговата територија го сочинува источниот дел на Борнео. Имала население од околу 3,03 милиони на пописот во 2010 година (во рамките на сегашната граница) и 3,42 милиони на пописот во 2015 година; најновата официјална проценка (заклучно со средината на 2019 година) е 3.619.700. Главен град е Самаринда.

Покраината ќе биде домаќин на идниот главен град на Индонезија што ќе биде изграден на границата помеѓу регенствата Кутаи Картанегара и Пенаџам Северен Пасер. Додека идната престолнина допрва ќе го носи името, неговата изградба се предвидува да започне во 2020 година, а да заврши во 2024 година.

Источен Калимантан има вкупна површина од 125,336,81 км2 и е втора најмалку густо населена покраина во Калимантан. Поголемиот дел од регионот има поморска граница на исток со Западен Сулавеси и Централен Сулавеси; Полуостровот Мангкалихат го одделува теснецот Макасар од Целебеското Море. Нејзиниот поранешен најсеверен регион бил разделен во октомври 2012 година и сега е покраина Северен Калимантан; во меѓувреме, сè уште ја дели копнената граница на запад со покраините Западен Калимантан и Централен Калимантан; на југ, Источен Калимантан граничи со покраината Јужен Калимантан. Покраината се граничи со Сабах пред отцепувањето, но сепак граничи со Саравак.

Во декември 2012 година, постојното Регенство Западен Кутаи било поделено на две, со најсеверните пет окрузи создавајќи ново Регентсво Махакам Улу. Источен Калимантан сега е поделен на седум регентства и три града. Исран Ноор е сегашен гувернер на Источен Калимантан и Хади Мулјади е нејзин заменик-гувернер.

## Наводи


Категорија:Покраини во Индонезија
Категорија:Калимантан
Категорија:Статии со микроформати hAudio
Трескавец (Долни Радеш)

**Трескавец** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Долни Радеш. Претставува средновековна некропола. Во непосредната близина на наоѓалиштето Ханче - Ан, на едно косо плато се гледаат гробни конструкции, со насоченост исток-запад.

## Поврзано
*Ајушова Бавча — населба од железното време;
*Ѓуров Дол — тумул од железното време;
*Ханче - Ан — средновековна некропола;
*Долни Радеш;
*Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи
Селиште II (Ињево)

**Селиште II** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Ињево. Претставува средновековна црква и некропола. На 300&nbsp;метри западно од селото се гледаат остатоци од ѕидови на еднокорабна црква, на кои западниот ѕид со влезот и јужниот ѕид се во височина од 3 до 4&nbsp;метри. Апсидниот дел бил подоцна изѕидан. На внатрешната страна има траги од фрескоживопис. Југозападно од црквата е пронајдена некропола, делумно уништена.

## Поврзано
*Голема Тумба — тумул од железното време;
*Грамади — доцноантичка населба;
*Мала Тумба — тумул од железното време;
*Меѓите — доцноантичка населба и некропола;
*Селиште — населба од римското време;
*Ињево;
*Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Ињево
Бабаше (Калаузлија)

**Бабаше** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Калаузлија. Претставува средновековна некропола. На 300 до 500&nbsp;метри југозападно од селото се среќаваат камени плочи кои укажуваат на постоење на некропола.

## Поврзано
*Манастир — средновековна населба;
*Чаир — средновековна населба;
*Калаузлија;
*Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Калаузлија (Радовишко)
Марко Крале и самовилата

**Марко Крале и самовилата** (српски: *Марко Краљевиһ и вила*) е српска епска, јуначка песна. 

## Содржина
Крале Марко и неговиот побратим, војводата Милош, јаваат низ планината Мироч. Крале Марко го фаќа дремка, па го замолува побратимот да му запее, но тој се плаши од самовилата Равијојла, која му се заканила дека ќе го убие, ако го слушне како пее. Крале Марко му одговара дека воопшто не треба да се плаши, па Милош почнува да пее, а Марко запсива. Песната ја слуша самовилата, која се разлутува и го убива војводата Милош. Тогаш, Марко се буди и ја брка самовилата низ планината. За да се спаси, таа летнува на небото, но Марко го фрла боздоганот, ја соборува на земјата и продолжува да ја тепа. Самовилата го моли да ја пушти за да набере лековити билки и така му ги залечува раните на Милош. Потоа, Марко и Милош го продолжуваат својот пат кон Видин, а самовилата ги предупредува другите самовили да не го задеваат Крале Марко.

## Наводи

Категорија: Песни за Крале Марко
Категорија:Песни за Милош од Поцерје
Марко Крале и Љутица Богдан

**Марко Крале и Богдан Лутица** (српски: *Марко Краљевиһ и Љутица Богдан*) - српска епска (јуначка) песна.

## Содржина
Тројца војводи, Крале Марко, Реља од Призрен и Милош од Поцерје, патуваат од Косово до приморјето, а патем доаѓаат до лозјето на Богдан Лутица. Реља го гази лозјето со коњот, а Крале Марко го предупредува да не го прави тоа, зашто еднаш и тој направил така, па едвај се спасил од гневот на Богдан. Тогаш, во лозјето пристигнува Богдан и Крале Марко ги наговара другарите да побегнат, но Реља и Милош претпочитаат да се борат. Притоа, тие се договараат Реља и Милош да се борат со Богдан, а Крале Марко со неговите 12 војводи. Марко лесно ги заробува војводите на Богдан, а тој пак ги заробува Реља и Милош. Марко е преплашен и сака да побегне, но останува верен на дадената заклетва дека секогаш ќе им помага на своите побратими. Истовремено, и Богдан е исплашен од Марко, па му предложува да се помират и да си ги разменат заробениците. Потоа, сите заедно пијат вино.

## Осврт кон песната
Песната „Марко Крале и Богдан Лутица“ прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од ајдукот Тешан Подруговиќ.

## Наводи

Категорија: Песни за Крале Марко
Категорија: Песни за Богдан Лутица
Категорија: Песни за Милош од Поцерје
Римски Гробишта (Ораовица)

**Римски Гробишта** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Ораовица. Претставува средновековна некропола. Северно, веднаш до селото, во непосредната близина на сегашните гробишта се откриени гробови - тип циста.

## Поврзано
*Велика Чука — тумба — населба од бронзеното и доцноантичкото време;
*Градиште — градиште од римското време;
*Дива Топола - Крива Врба — населба од неолитското време ;
*Манастир Св. Ѓорѓи — средновековен сакрален објект;
*Троло — неолитска населба;
*Црвен Брег — населба од бронзеното и доцноантичкото време;
*Ораовица;
*Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Ораовица
Гробишта (Подареш)

**Гробишта** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Подареш. Претставува средновековен сакрален објект и некропола. Во непосредната близина на селските гробишта се наоѓаат остатоци од сакрален објект, а околу него некропола со гробови од типот циста.

## Поврзано
*Градини — населба од римското време;
*Градиште — средновековна утврдена населба;
*Калата — средновековно кале;
*Клешан — населба - викус од римското време;
*Тулуко — населба од доцноантичкото време;
*Црквиште — средновековна некропола;
*Подареш;
*Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Подареш
Сред Село (Злеово)

**Сред Село** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Злеово. Претставува средновековен сакрален објект и некропола. На десниот брег на селската река се забележуваат гробни конструкции, а според традицијата мештаните укажуваат на постоење на сакрален објект.

## Поврзано
*Желков Рид — средновековна населба;
*Кочишо — доцноантичка и средновековна населба;
*Сушејски Порој — градиште од доцноантичкото време;
*Злеово;
*Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Злеово
Црквиште (Дамјан)

**Црквиште** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Дамјан. Претставува средновековна некропола. Во непосредната близина на селото, од неговата јужна страна, во реонот на гробиштата има една мала височинка на која се забележуваат аморфни камени плочи од гробни конструкции.

## Поврзано
*Грамади — населба од доцната антика и средниот век;
*Јасен — населба од доцниот середен век;
*Канли Чаир — населба од неолитот;
*Маденска Река — доцноантичка населба;
*Марчово — населба и некропола од доцноантичко време;
*Ограѓе — населба од доцната антика и средниот век;
*Османова Ритка — сакрален објект од средниот век;
*Падарница — тумул од железното време;
*Стар Манастир — населба од железното време и доцната антика;
*Сурим Врчва — сакрален објект од средниот век;
*Тополничка Река — храм од античко време;
*Турски Гробишта — некропола  од доцната антика;
*Дамјан;
*Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Дамјан
Марко Крале и Вуча џенерал

**Марко Крале и Вуча џенерал** (српски: *Марко Краљевиһ и Вуча џенерал*) - српска епска (јуначка) песна.

## Содржина
Во градот Варадин пукаат топовите зашто генералот Вуча ги заробил војводите Милош од Поцерје, Милан Топлица и Иван Косанчиќ. Од затворот, Милош му испраќа писмо на својот побратим Крале Марко, барајќи да го спаси. Марко веднаш заминува во Варадин и го поставува шаторот пред тврдината. Изутрината, него го здогледува снаата на Вуча и го известува свекорот за необичниот јунак. Генералот Вуча го испраќа синот Велимир, заедно со 300 војници, да го зароби непознатиот јунак, но Марко ги убива војниците и го заробува Велимир. Тогаш, Вуча собира 3 000 војници, но Марко ги победува и нив и го заробува генералот Вуча. Потоа, Марко се враќа во Прилеп со двајцата заробеници, а сопругата на Велимир му испраќа писмо со молба да ги ослободи заробениците. Марко се согласува под услов таа да ги ослободи тројцата затворени војводи и да им даде големо богатство. Потоа, тројцата војводи одат во Прилеп каде го делат богатството со Марко.

## Осврт кон песната
Песната „Марко Крале и Вуча џенерал“ прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од ајдукот Тешан Подруговиќ.

## Наводи

Категорија: Песни за Крале Марко
Категорија: Песни за Милош од Поцерје
Категорија: Песни за Иван Косанчиќ
Категорија: Песни за Милан Топлица
Турски Гробишта (Радовиш)

**Турски Гробишта** или **Теќето** — археолошко наоѓалиште во градот Радовиш. Претставува средновековна некропола. Кај влезот во Радовиш, кај таканаречената симоновска барака, од двете страни на патот, во реонот на расадникот се откриени гробови - тип циста.

## Поврзано
*Градска Корија — тумул од железното време;
*Исарот - Кале — средновековно кале;
*Кукленица — средновековна населба;
*Радовиш;
*Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Радовиш
Јогјакарта (посебна област)

**Посебна област Јогјакарта** () е автономна област на покраинско ниво во Индонезија, во јужниот дел на Јава. Тој е граничи со Индискиот Океан на југ, како и со споделување на сите копнени граници со покраината Централна Јава. Управувана од Султанатот Јогјакарта, областа е единствената официјално призната монархија во рамките на владата на Индонезија. Градот Јогјакарта е главен град и економски центар на областа.

Султанатот Јогјакарта е основан уште од 1755 година и давал непоколеблива поддршка за независноста на Индонезија за време на националната револуција во Индонезија (1945-1949). Како поделба на прво ниво во Индонезија, Јогјакарта е управувана од султанот Хаменгкубувоно како управник и принцот Паку Алам како заменик-управник. Со површина од , тоа е втора најмала покраина во Индонезија по Џакарта.

## Наводи

## Библиографија

* Обласна канцеларија на Одделот за туризам, пошта и телекомуникации за посебната област Јогијакарта. (1997) *Guide To Yogyakarta* . Јогјакарта: Одделение за туризам, пошта и телекомуникации. 
* Ricklefs, M. C. (2001) *A history of modern Indonesia since c.1200* (трето издание) Стенфорд: Stanford University Press. стр. 126–139, 269-271.  ISBN &nbsp;  
* Ricklefs, M. C. (1974) *Jogjakarta under Sultan Mangkubumi, 1749–1792: A history of the division of Java*. London Oriental Series, том. 30. Лондон: Oxford University Press, (ревидирано индонезиско издание 2002 година) 
* Soemanto, Bakdi (1992) *Cerita Rakyat dari Yogyakarta* Џакарта: Grasindo (на индонезиски) 
* Соемзрџан, С. (1962) *Social Changes in Yogyakarta*, Итака, N.Y. Cornell University Press.

## Надворешни врски
* 

Категорија:Држави и територии настанати во 1950 година
Категорија:Координати на Википодатоците
Северна Суматра

**Северна Суматра** () — покраина во Индонезија. Се состои од големиот северозападен појас на островот Суматра и главен град е Медан. Северна Суматра е четврта најнаселена покраина по Западна Јава, Источна Јава и Централна Јава - зафаќа површина од 72.981 км2, а на пописот од 2015 година имала население од 13.923.262 жители; најновата официјална проценка заклучно со средината на 2019 година е дека има 14.639.400 жители.

## Наводи


Категорија:Покраини во Индонезија
Категорија:Држави и територии настанати во 1948 година