open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Сафо

**Сафо** (околу 628 п.н.е. - околу 568 п.н.е.) била старогрчка лирска поетеса, родена на островот Лезбос.

## Животопис
Годината на раѓањето на Сафо обично се одредува некаде помеѓу 630 и 612 п.н.е., а според легендата, таа извршила самоубиство поради љубовта кон младиот Фаон, но Висконти и некои други критичари сметаат дека постоеле две жени Сафо: едната била поетеса, а другата била позната по несреќната љубов кон младиот Фаон. околу 570 п.н.е., но малку се знае за нејзиниот живот. 
## Творештво
Сафо била плодна и позната поетеса која Александрите ја вклучиле во списокот на деветте лирски поети. Се смета дека напишала седум или девет долги книги со поезија, но најголемиот дел од нејзината поезија, која била добро позната во антиката, подоцна бил загубен. Поезијата на Сафо се врти околу страста и љубовта. Таа е зачувана само во фрагменти, во цитати во делата на класичните автори, како и на ленти од папирус пронајдени во Египет.

## Влијание
Поезијата на Сафо продолжува да влијаат врз писателите до денес. Надвор од нејзината поезија, таа е позната и како симбол на љубовта меѓу жените.

Сафо се јавува како инспирација и тема во поеќе книжевни дела, како: „Сафо“ — роман на францускиот писател Алфонс Доде од 1884 година, „Последната песна на Сафо“ — песна на италијанскиот поет Џакомо Леопарди од 1822 година, и „Рози за Сапфо“ — песна на полската поетеса Марија Павликовска-Јасножевска. Исто така, „Песна за девојката“ на македонскиот поет Анте Поповски е посветена на Сафо.


File:Bust Sappho Musei Capitolini MC1164.jpg|Римска копија на грчки оригинал од 5 в.п.н.е.
File:Simeon Solomon - Sappho and Erinna in a Garden at Mytilene.jpg|Сафо и Ерина во градина во Митилена
File:Sapho_et_Phaon,_1833,_huile_sur_toile.JPG|Сафо и Фаон, 1833, масло на платно


## Наводи

 

Категорија:Поети
Категорија:Писатели
Категорија:Композитори
Категорија:Старогрчки поети
Категорија:ЛГБТ-писатели
Марсело Дијас

**Марсело Алфонсо Дијас Рохаз** — чилеански фудбалер, играч од средниот ред на Хамбургер и на чилеанската фудбалска репрезентација.

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Чилеански фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Базел
Категорија:Фудбалери на ФК Хамбургер
Категорија:Фудбалери од Бундеслигата
Категорија:Фудбалери на Светско првенство 2014
Категорија:Луѓе од Сантјаго
Категорија:Родени во 1986 година
Дневник за Чарноевиќ

**„Дневник за Чарноевиќ“** (српски: *Дневник о Чарнојевиһу*) — краток роман на српскиот писател Милош Црњански, првобитно објавен во 1921 година.

## Содржина
Во книгата, пишувана во прво лице еднина, главниот лик, Петар Раиќ (српски: *Петар Рајиһ*), на возраст од 23 години, ги изнесува своите сеќавања, почнувајќи од детството и животот во едно мало место во Банат, во близината на Бела Црква, преку заминувањето на студии во Виена, до крајот на Првата светска војна. Притоа, тој ги опишува страшните случувања на источниот фронт, каде како војник на Австроунгарската армија се бори против Руската војска во Галиција. Таму, тој е ранет и одредено време поминува во воената болница, а потоа се враќа дома, каде ја наоѓа својата мајка на смртната постела.

Набргу, мајка му умира и тој останува сам, често посетувајќи го нејзиниот гроб. Бидејќи потекнува од угледно и богато семејство, него го опсипуваат со брачни понуди од сите страни, а тој стапува во врска со убавата и сиромашна девојка Маца. Потоа, тие се венчаваат и водат здодевен брачен живот, во малото провинциско место.

Потоа следува делот од книгата во кој Петар се сеќава на својот престој во болницата во Краков каде тој се лекува од туберкулоза. Притоа, секој ден го посетува една жена, чиј маж е на фронтот, така што таа живее со својот мал син. Жената е вљубена во него и постојнао го опсипува со нежност и внимание. Додека престојува во болницата во Краков, тој се сеќава на еден пријател, Далматинец, морнар, кој често патувал низ светот. Неговата мајка била чистачка и самата го издржувала семејството. На едно од своите патувања, во Египет, Далматинецот запознал богата Американка, која се вљубила во него и потоа му испраќала писма, нудејќи му брак. Подоцна, Далматинецот дознал дека има син, по што започнал да скита, тагувајќи, а еден ден, ненадејно му се слошило и тој умрел во една кафеана.

Потоа, следува сеќавањето на Петар на еден престој на Јадранот, каде се лекува неговата болна мајка. На едно патување со брод, тој запознава две сестри, Марија и Изабела. Притоа, тој е заинтересиран за помладата сестра, Марија, но му пристапува мажената Изабела со која води љубов. Кога поминува зимата, Петар се опоравува и станува писмоносец, патувајќи насекаде низ царството, а во меѓувреме продолжува страшното крвопролевање. По некое време, мажот на Полјакињата се враќа и ѝ го одзема детето, а таа се бори да си го врати синчето. Тој доаѓа дома на отсуство. Кога се враќа во Краков, Полјакињата му се враќа и настојува да го задржи кај себе, но тој полека го губи интереот за неа и, најпосле, ја напушта. Најпрвин, тој оди во Сентендре, во Унгарија, каде ги посетува гробовите на своите дедовци, а потоа ја посетува жената која некогаш ја сакал татко му. Најпосле, Петар се враќа дома, каде сè е по старо и животот продолжува таму каде што запрел пред војната, а тој, по преживеаните кошмари за време на војната, постојано е тажен и празен во душата.

## Наводи

Категорија:Српски романи
Категорија:Дела на Милош Црњански
Категорија:Книги од 1921 година
Категорија:Изданија на Нолит
Лидија Литвјак

десно|мини|Спомен-плоча на Литвјак во Москва
**Лидија Владимировна Литвјак** (; Москва, 18 август 1921 - Красни Луч, 1 август 1943) беше борбен пилот во Советските воздухопловни сили за време на Втората светска војна. Со најмалку 12 соло победи, и најмалку 4 групни за време на вкупно 66 борбени мисии, во период од околу 2 години. Таа беше првата жена-борбен пилот да собори непријателски авион, првата жена-борбен пилот да ја заработи титулата летечки првак, и таа го држи рекордот за најголем број на убивства од женски борбен пилот. Таа беше соборена во близина на Орел за време на Битката кај Курск откако нападнала конвој на германски авиони.

## Наводи

## Надворешни врски
* ''The best Soviet WW2 pilots'' A photo gallery of female pilots
* Lydia Litvyak Memorial
* WWII Ace Stories. Dariusz Tyminski. ''Lilya Litvak—The "White Rose" of Stalingrad.'' 
* BBC History: Who was the White Rose of Stalingrad?

Категорија:Родени во 1921 година
Категорија:Починати во 1943 година
Категорија:Луѓе од Москва
Категорија:Летечки прваци
Категорија:Руски воздухопловци
Категорија:Жени во војна
Категорија:Носители на Орденот на Црвената ѕвезда
Категорија:Носители на Орденот на Црвеното знаме
Категорија:Херои на Советскиот Сојуз
Категорија:Носители на Орденот на Ленин
Категорија:Носители на Орденот на Татковинската војна од I степен
Категорија:Носители на Орденот на Татковинската војна од II степен
Марија Никифорова

**Марија Никифорова** (; ; 1885-1919), беше анархистички партизански водач. Таа исто така беше нашироко позната по својот прекар, **Марусја**. Таа станала позната фигура во анархистичкото движење од 1918-1919 во Украина за време на руската граѓанска војна.

Анархо-комунистичката политика на Никифорова беше формирана во средината на нејзините тинејџерски години, и таа брзо усвоила милитантни тактики со цел да ја унапреди. Во текот на нејзините активистички години, Никифорова даде бројни говори промовирајќи ги нејзините политички мислења. Сепак, транскрипции и цитати од нејзини говори едвај ја преживеале советската ера, и таа не ги запишувала своите ставови во писма, есеи, или статии. Она што е познато за нејзините говори е дека таа нашироко била позната за нејзиното харизматично ораторство, кое таа го користела да промовира анархистички ставови. Нашироко позната како анархистичка, се велеше дека постојано носела сосема црна облека како симбол на својата слободарска филозофија.

Никифорова во голема мера била игнорирана од страна на историчарите после нејзината смрт. Историчарите од советската ера во голема мера ја избришале од историјата, и покрај важната улога која ја играше во Руската револуција од 1917 година и последователната граѓанска војна. Биографскиот речник за руската револуција вклучува стотици записи, но не ја вклучува неа. Од неколкуте болшевички жени кои се вклучени, ниту една давала воени команди како Никифорова.

Постои малку објаснување за занемарувањето од страна на анархистичките историчари. Иако биле објавени неколку биографии на Нестор Макно - анархист врз кој Никифорова имала големо влијание, малку се спомнува Никифорова. Ова е и покрај нивната тесна соработка, како и нејзината поголема современа слава, според биографот Малком Арчибалд: "...во 1918 Никифорова веќе беше позната како анархистичка Атаманша (женски воен водач) во цела Украина, додека Макно уште беше прилично непозната фигура работејќи во едно провинциско село."

## Наводи

## Надворешни врски

* Maria Nikiforova at Libcom.org
* 

Категорија:Родени во 1885 година
Категорија:Починати во 1919 година
Категорија:Учесници во Руската граѓанска војна
Категорија:Украинска револуција
Категорија:Руски револуционери
Категорија:Анархисти
Категорија:Комунисти
Категорија:Жени во војна
Фризи

**Фризи** — германска етничка група населена на крајбрежните делови на Холандија и Германија. Главно се наоѓаат во холандските покраини Фризија и Гронинген, а во Германија, Источна Фризија и Северна Фризија, која била дел од Данска до 1864 година. Ја населуваат областа позната како Фризија. Фризиските јазици се сè уште говорени од 500.000 говорници; дијалекти на фризискиот јазик се признаени како службени јазици во Холандија и Германија.

## Јазик

Како Англосаксонците од Англија и раните Фризи биле создадени од главно слични племенски заедници, поради што нивните соодветни јазици се многу слични. Старофризискиот јазик е најблизок јазик на староанглискиот јазик и современите фризиски дијалекти се најблиски јазици на современиот англиски јазик.

Самата група на фризискиот јазик е поделена на три заеднички неразбирливи меѓу себе јазици:

* западнофризиски, говорен во холандската покраина Фризија
* затерландски фризиски, говорен во германската општина Затерланд јужно од Источна Фризија
* севернофризиски, говорен во германската област Северна Фризија (во рамки на истоимениот округ) на западниот брег на Јитланд

Од овие три јазици, затерландски фризиски (2.000 говорници) и севернофризиски (10.000 говорници) се загрозени јазици. Западнофризискиот јазик е говорен од околу 354.000 говорници и не е загрозен.

## Идентитет

Денес постои тројна поделба на Фризи, на Севернифризи, Источнифризи и Западнифризи, предизвикана од постојана загуба на територија на Фризија во текот на средниот век. Западните Фризи не се сметаат како дел од поголемата група на Фризи и според пописот од 1970 година, тие повеќе се одредуваат како Холанѓани отколку Фризи. Така, терминот фризиски, кога се применува на говорниците на трите фризиски јазици, е јазичен и донекаде културен, но не и политички.

Културно, современите Западнифризи и Холанѓаните се слични; главната и најважната разлика е тоа дека Западните Фризи говорат западнофризиски јазик, еден од трите фризиски јазици, заедно со холандскиот јазик. Поради вековниот соживот и активното учество во холандското општество, како и нивната двојазичност, овие Фризи не се сметаат како одвоена група во холандската официјална статистика.

## Поврзано

* Фризија
* Фризиски Острови
* Фризиски јазици

## Наводи

## Надворешни врски
* Lex Frisionum на латински, холандски и англиски јазик
* Историја на Фризите 

Категорија:Народи во Европа
Категорија:Германски народи

Категорија:Германско општество
Категорија:Холандско општество
Категорија:Народи во Холандија
Категорија:Народи во Германија
Правдата на срцето

**Правдата на срцето** е американски филм од 1996 година, во режија на Били Боб Торнтон, кој е автор на сценариото и ја игра главната улога. Филмот е добитник на наградата „Оскар“ за најдобро адаптирано сценарио.
## Содржина
Карл Чајлдерс (го игра Торнтон) е ментално заостанат средовечен човек, кој се подготвува да излезе од душевната болница. Поголемиот дел од својот живот, Карл го поминал во билницата, каде го примиле уште на дванаесетгодишна возраст, кога крвнички ги убил мајка си и нејзиниот љубовник. Инаку, уште како мало дете, Карл бил злоставуван и заклучуван во подрумот од страна на татко му.

По толку години поминати во душевната болница, психијатрите проценуваат дека Карл повеќе не претставува закана за околината и дека нема проблеми да се вклопи во општеството. Сега, кога треба да излезе од болницата, тој се соочува со предизвиците на вистинскиот живот, како и со своите одамна потиснати трауми. Карл се враќа во своето родно место, се вработува во месарницата и се спријателува со момчето Френк, кое му станува добар пријател.

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на Били Боб Торнтон
Категорија:Филмови со Били Боб Торнтон
Категорија:Филмови добитници на Оскар
Категорија:Филмови од 1996 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Вила Катер

**Вила Сиберт Катер** (;  — ) — американска авторка која постигнала слава со нејзините романи, најпознати од кои се *O Пионери!*, *Моја Антонија* и *Песната на чучулигата*. Во 1923 година таа ја добила Пулицеровата награда за *Еден од нашите* (1922), роман за Првата светска војна.

Катер израснала во Вирџинија и Небраска, и дипломирала на Универзитетот во Небраска. Таа живеела и работела во Питсбург десет години. На возраст од 33 година се преселила во Њујорк, нејзиниот примарен дом за остатокот од нејзиниот живот, таа исто така патувала и поминала доста време во нејзината летна резиденција во Њу Бранзвик, Канада.

Во текот на првата година во Питсбург, Катер исто така напишала голем број на раскази, вклучувајќи ја и *Томи, Несентиментално*, за девојка од Небраска со име на момче, која изгледа како момче и го спасува банкарскиот бизнис на нејзиниот татко. Џенис П. Стаут ја смета оваа приказна за една од неколкуте Катерски дела кои ги "демонстрираат измамничките крути родови улоги и даваат поволен третман на ликови кои ги поткопуваат конвенциите".

## Наводи

Категорија:Членови на Американската академија на уметностите и науките
Категорија:Добитници на Пулицеровата награда
Категорија:Поети
Категорија:Писатели
Категорија:Американски романописци
Категорија:Родени во 1873 година
Категорија:Починати во 1947 година
Категорија:Апсолвенти на Небраскискиот универзитет - Линколн
Категорија:Членови на Американското филозофско друштво
Зад морето

**Зад морето** (англиски: *Beyond the Sea*) е американски филм од 2004 година, во режија на Кевин Спејси. Главните улоги ги толкуваат: Кевин Спејси и Кејт Босворд.
## Содржина
Во филмот, Кевин Спејси го игра пејачот Боби Терин, кој уште како младинец станал голема музичка ѕвезда со хитот „Сплиш сплеш“, а подоцна се претворил во салонски пејач на народна музика. На возраст од 37 години, Терин умрел поради проблеми со срцето.

## Наводи

	

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на Кевин Спејси
Категорија:Филмови со Кевин Спејси
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 2004 година
Валкани слатки работи

мини|Одри Тоту на Канскиот филмски фестивал
**Валкани слатки работи** (англиски: *Dirty Pretty Things*) е британски филм, во режија на Стифен Фрирс. Главните улоги ги толкуваат: Чуетел Еџиофор и Одри Тату.

## Содржина
Окви е кардиолог од Нигерија, кој работи како рецепционер во еден евтин хотел во Лондон, заедно со турчинката Синај, која работи како собарка. Тие живеат тежок живот, бидејќи работат за мала плата и во страв да не ги открие полицијата. Кога Синај ќе биде отпуштена од хотелот, таа се вработува како шивачка во мала текстилна фабрика, каде е силувана од сопственикот, кој ѝ се заканува дека ќе ја пријави на полицијата. Хотелот, во кој се собираат трговци на дрога и проститутки, го води расипаниот господин Сники, кој е заплеткан во криминал. Окви дознава дека во хотелот се прават тајни операции на кои на емигрантите им се вадат внатрешните органи, кои потоа се продаваат. Еднаш, Сники бара од Окви да изврши една таква операција на срце. Окви се согласува, но со помош на своите пријателки, тој го оперира Сники.

## Наводи

Категорија:Британски филмови
Категорија:Филмови на Стивен Фрирс
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 2002 година
Сабјарка (филм)

**Сабјарка** е американски филм, во режија на Доминик Сена. Главните улоги ги толкуваат: Џон Траволта и Хју Џекмен.
## Содржина
Филмот спаѓа во жанрот крими-акција за еден хакер кој штотуку излегува од затвор. Веднаш, него го врбуваат да учествува во голема акција чија цел е да се извлечат „валкани“ пари од американската влада. 
## Наводи
	
Категорија: Американски филмови
Категорија: Филмови со Џон Траволта
Категорија: Филмови на Хју Џекмен
Семејно патување

**„Семејно патување“** е американски филм, во режија на Ен Флечер. Главните улоги ги толкуваат: Барбра Страјсенд и Сет Роген. 

## Содржина
Енди (го игра Роген) има план да ја посети мајка си Џојс (ја игра Стрејсенд), но еден импулс го тера да ја покани неа на големо осумдневно патување низ САД. Нивната авантура е исполнето со многу хумористични случки. 
## Наводи

Категорија: Американски филмови
Категорија:Филмови со Барбра Стрејсенд
Единствена вистина

**Единствена вистина** (англиски: *One True Thing*) е американски филм, во режија на Карл Френклин. Главните улоги ги толкуваат: Мерил Стрип и Рене Зелвегер. 
## Содржина
Елен Гулден го посветила својот живот на желбата да стане успешна новинарка. Кога дознава дека нејзината мајка умира од рак, нејзиниот живот се менува од корен. Татко ѝ ја притиска да се врати дома и да се откаже од нејзиниот живот, поради болеста на мајка ѝ.

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови со Мерил Стрип
Категорија:Филмови со Рене Зелвегер
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1998 година
Џек Ричер

**Џек Ричер** (англиски: *Jack Reacher*) е американски филм, во режија на Кристофер Меквири. Главните улоги ги толкуваат: Том Круз, Росамунд Пајк и Ричард Џенкинс. 
## Содржина
Еден провинциски град доживува ужас, кога се слушаат шест истрели од кои има петмина убиени. За неколку часа, полицијата го решава случајот, меѓутоа, обвинетиот вели дека фатиле погрешен човек, порачувајќи: „Фатете го Ричер за мене“. Тука пристигнува поранешниот воен иследник Џек Ричер (го игра Круз), кој го познава човекот кој навистина пукал во луѓето. Станува збор за обучен воен снајперист, кој никогаш не смее да промаши истрел. 
## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови со Том Круз
Категорија:Филмови од 2012 година
Колатерална штета (филм)

**Колатерална штета** е американски филм, во режија на Ендрју Дејвис. Главните улоги ги толкуваат: Арнолд Шварценегер, Франческа Нери, Елијас Котијас и Клиф Кертис. 
## Содржина
Колумбиската герила, предводена од немилосрдниот Клаудио Парини (наречен „Волк“), организира бомбашки напад во Лос Ангелес. Во нападот страдаат невини жртви - сопругата и синот на пожарникарот Горди Брувер. 
## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови со Арнолд Шварценегер
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 2002 година
Саем на суети

**„Саем на суети“** (англиски: *Vanity Fair*) — американски филм од 2004 година, во режија на Мира Наир. Главните улоги ги толкуваат: Риси Витерспун и Боб Хоскинс. 

## Содржина
Беки Шарп е преубава, страсна и забавна ќерка на сиромашен англиски уметник и на француска хорска пејачка. Таа рано останала сираче и затоа, уште како дете копнеела за подобар живот од оној што ѝ го доделила судбината. Откако ја напушта Академијата на госпоѓицата Пинкертон во Чизик, Беки одлучува по секоја цена да го освои високиот слој на англиското општество.  

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на Мира Наир
Категорија:Филмови со Боб Хоскинс
Категорија:Филмови со Риси Витерспун
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 2004 година
Категорија:Филмови засновани на романи
Чувар на куќата

**Чувар на куќата** (англиски: *Housesitter*) е американски филм од 1992 година, во режија на Френк Оз. Главните улоги ги толкуваат: Стив Мартин и Голди Хоун. 
## Содржина
Еден наивен архитект, Њутон Дејвис, (го игра Мартин) ја изработува куќата од соништата во предградието, наменета за својата долгогодишна девојка, со надеж дека таму ќе живеат среќно до крајот на животот. Откако таа ќе ја одбие неговата брачна понуда, лудата келнерка Гвен, која многу лаже, се вселува во куќата и се претвора дека му е жена. 

## Наводи
	

Категорија: Американски филмови
Категорија: Филмови со Стив Мартин
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1992 година
Клои (филм)

**Клои** (англиски: *Chloe*) е американски филм, во режија на Атом Егојан. Главните улоги ги толкуваат: Џулиен Мур и Лијам Нисон. 
## Содржина
Катарина, успешна докторка, почнува да се сомнева во верноста на својот сопруг и затоа, се одлучува да го провери својот сомнеж со помош на младата и привлечна Клои. Фатена во мрежата на сексуалните желби, Катарина сфаќа дека направила грешка и дека себеси и своето семејство го изложува на голема опасност.
## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови со Џулиен Мур
Категорија:Филмови со Лијам Нисон
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 2009 година
Левијатан (филм)

**Левијатан** (руски: *Левиафан*) — руски филм од 2014 година, во режија на Андреј Звјагинцев, кој е автор и на сценариото, заедно со Олег Негин. Главните улоги ги толкуваат: Елена Лјадова, Владимир Вдовиченков, Роман Мадјанов, Алексеј Серебрјаков и Сергеј Походаев. Филмот бил снимен во продукција на: A Non-Stop Production и RuArts Foundation for Contemporary Art, а продуцент е Александар Родњански. Кинематографијата е дело на Михаил Кричман, а монтажата ја извршила Ана Мас. 
Филмот трае 140 минути, а премиерно бил прикажан на 23 мај 2014 година на Канскиот филмски фестивал, каде ја добил наградата за најдобро сценарио. Вкупно, филмот добил четири награди на филмските фестивали и имал осум номинации. 
## Содржина
Дејството на филмот се случува во мало гратче на брегот на Баренцовото Море, на северот од Русија. Во една куќа, што се наоѓа на убава локација на самиот брег, живее Николај (го игра Серебрјаков), заедно со младата сопруга Лилја (ја игра Лјадова) и синот од неговиот претходен брак, Роман, кој не ја сака својата маќеа. Корумпираниот градоначалник (го игра Мадјанов) сака да им го земе местото на кое се наоѓа куќата и затоа, Николај го повикува својот другар од армијата, Дмитриј, кој живее во Москва, каде што работи како адвокат (го игра Вдовиченков). Адвокатот со себе носи документи што ја докажуваат корумпираноста на градоначалникот и затоа му се заканува дека материјалите ќе ги објави во медиумите, ако не се согласи да му плати голема сума пари на Николај.

На почетокот, градоначалникот е преплашен, но потоа се созема и ги ангажира своите луѓе, кои го апсат Николај и го киднапираат Дмитриј, вперувајќи му пиштол во главата. Иако на почетокот се чини дека градоначалникот е притиснат, пресвртот настапува кога Дмитриј се впушта во сексуални односи со Лилја, а Николај ги фаќа на дело и го претепува својот војнички другар. По прељубата и заканата од градоначалникот, Дмитриј си заминува во Москва, а Лилја му се враќа на Николај, кој ѝ го простува неверството. Меѓутоа, неговиот син не сака да ѝ прости на Лилја, така што таа се фрла во морето. Корумпираната локална власт ја користи таа можност и го осудува Николај затворска казна од 15 години за наводното убиство на неговата жена. Така, градоначалникот слободно може да ја оствари својата цел и тој ја урива куќата на Николај, а детето Роман треба да избира меѓу живот во домот за сираци или да биде посвоен од пријателите на татко му. 
## Наводи

Категорија: Филмови на руски јазик
Категорија: Руски филмови
Категорија:Филмови од 2014 година
Категорија: Филмови на Андреј Звјагинцев
Зимски сон (филм)

**Зимски сон** (турски: *Kiṣ uykusu*) е турски филм од 2014 година, во режија на Нури Билге Џејлан (Nuri Bilge Ceylan), кој е автор и на сценариото, заедно со Ебру Џејлан (Ebru Ceylan). Главните улоги ги толкуваат: Халук Билгинер (Haluk Bilginer), Мелиса Сезен (Melisa Sözen), Демет Акбаг (Demet Akbag) и Ајберк Пекџан (Ayberk Pekcan). Филмот бил снимен во продукција на Zeynofilm, Bredok Filmproduction и Memento Film productions, а продуцент е Зејнеп Езбатур Атакан  (Zeynep Özbatur Atakan). Кинематографијата е дело на Гекан Тирјаки (Gökhan Tiryaki), а монтажата ја извршиле Нури Џејлан (Nuri Bilge Ceylan) и Бора Гексингол (Bora Göksingöl). При снимањето на филмот, режисерот бил инспириран од кратките раскази на Чехов, како и делата на Толстој, Достоевски и Волтер.

Филмот трае 196 минути и снимен е во колор техника. Филмот бил премиерно прикажан на 16 мај 2014 година на Канскиот филмски фестивал, каде ги добил наградите „Златна палма“ и „FIPRESCI“. Вкупно, филмот освоил две награди и имал пет номинации на разни фестивали.
## Содржина
Дејството на филмот се случува во познатата област Кападокија, во Турција, каде во едно мало гратче, Ајдин (го глуми Билгинер), поранешен театарски глумец, води мал семеен хотел. Тој живее заедно со неговата млада сопруга Нихал (ја игра Сезен) и со сестрата Неџла (ја игра Акбаг), која пати поради неодамнешниот развод. Ајдин има голем имот наследен од татко му, така што издава една куќа под кирија, но сиромашните луѓе кои живеат во неа не можат да ја платат киријата. Нихал, пак, собира донации за уредување на селските училишта.

Навидум сложниот зеднички живот меѓу Ајдин, Нихал и Неџла не е толку идиличен како што изгледа. Во еден разговор, Неџла ѝ кажува на Нихал дека не може да ја поднесе, а потоа, таа се расправа и со Ајдин, обвинувајќи го дека е себичен. Всушност, нивниот живот е празен, без чувства и без рабирање за луѓето. Кога Нихал организира забава со дарителите, настапува судир меѓу неа и Ајдин. Поради тоа, тој сака да замине во Истанбул, но наместо таму, оди на имотот на својот најдобар пријател, каде што тие цела вечер се опиваат и разговараат, а утредента, одат на лов. Во меѓувреме, Нихал ги посетува кираџиите на Ајдин и им дава голема сума пари за да ги платат долговите, но едниот од нив ги фрла парите в оган, кажувајќи ѝ дека не може да ја купи нивната гордост. Кога Ајдин се враќа дома, сфаќа дека премногу ја сака Нихал и дека не може да живее без неа, иако знае дека таа не го сака повеќе.

## Наводи

Категорија:Турски филмови
Категорија:Филмови на турски јазик
Категорија:Филмови од 2014 година
Категорија:Филмови на Нури Билге Џејлан
Категорија:Добитници на Златната палма
Долгачка (Кореница)

**Долгачка** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кореница. Наоѓалиштето поради неистраженоста не е датирано и е од непознат тип. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека источно од селото, во котлинскиот дел на селскиот атар на длабочина од половина метар се забележуваат телеми од градби како и мноштво на покривен градежен материјал. Според мештаните наоѓалиштето се смета за населба, од која жителите биле раселени поради поплави.

## Поврзано
*Кале — неопреден од непознат период;
*Кореница;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско;

## Наводи

Категорија:Кореница
Кале (Кореница)

**Кале** или **Градиште** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кореница. Наоѓалиштето поради неистраженоста не е датирано и е од непознат тип. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека западно од селото на врвот на едно возвишение  (кота 600&nbsp;метри) се забележуваат остатоци од ѕидови, ќерамиди и керамика. Според мештаните наоѓалиштето се смета за стара населба од хеленистичко време.

## Поврзано
*Долгачка — неопредено од непознат период;
*Кореница;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско;

## Наводи

Категорија:Кореница
Манастириште (Кривогаштани)

**Манастириште** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кривогаштани. Наоѓалиштето поради неистраженоста не е датирано и е од непознат тип. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека се наоѓа западно од селото каде имало стар христијански храм кој бил рушен од страна на качачките банди уште во XVIII век.

## Поврзано
*Крајни Ѕид — осамен наод од римско време;
*Св. Димитрија — осамен наод од римско време;
*Св. Никола — осамен наод од римско време;
*Градиште — неопределено наоѓалиште од непознат период;
*Св. Пречиста — црква и некропола од непознат период;
*Кривогаштани;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско;

## Наводи

Категорија:Кривогаштани
Црн јаглен, тенок мраз

**Црн јаглен, тенок мраз** (мандарински: *Bai ri, yan huo*) е кинески филм од 2014 година, во режија на Јинан Диао (Yi’nan Diao), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Лијао Фан (Liao Fan), Гвеј Лун Меј (Gwei Lun Mei), Ванг Џингчун (Wang Jingchun) и Ванг Сјуебинг (Wang Xuebing). Филмот бил снимен во продукција на Omnijoi Media, Boneyard Entertainment China и China Film Co., а продуцент е Вивијан Ку (Vivian Qu). Кинематографијата е дело на Донг Џинсонг (Dong Jinsong), а монтажата ја извршил Хонгју Јанг (Hongyu Yang).
 
Филмот трае 106 минути и снимен е во колор техника. Филмот бил премиерно прикажан на 12 февруари 2014 година на Берлинскиот филмски фестивал, каде ги добил наградите „Златна мечка“ и „Сребрена мечка“ за најдобар глумец. Вкупно, филмот освоил три награди и имал 14 номинации за разни награди.
## Содржина
Дејството на филмот се случува во Северна Кина, каде во едно мало гратче, во 1999 година се појавуваат исечени остатоци од неколку тела, расфрлани на различни локации. Полицијата спроведува истрага и погрешно заклучува дека една од жртвите е работник во локалната фабрика. Потрагата по неговите убијци завршува со крвава пресметка, во која се убиени двајца полициски инспектори. Преживеаниот полицаец, Жанг Зили (го игра Фан Лијао) е суспендиран од работата и тој се вработува како чувар во една фабрика при што се предава на алкохолот.

Пет години подоцна, повторно се случуваат мистериозни убиства. Жеден за одмазда за убиените колеги, Жанг е решен на своја рака да ги открие убијците и започнува сопствена истрага, а во тоа е помогнат од еден полициски инспектор, кој, исто така, неуморно трага по убијците. Жанг открива дека сите убиени некако се поврзани со младата жена Ву Жужен (ја игра Гвеј Лун Меј), која работи во мал дуќан за хемиско чистење. Преправајќи се дека е муштерија во дуќанот, Жанг започнува да ја следи Ву, која го открива, а постепено, Жанг се вљубува во неа.

Испитувајќи ја Ву, Жанг открива дека таинствениот убиец е нејзиниот маж, кој жртвите ги убива со помош на лизгалки за мраз, а потоа, за да ги скрие трагите, ги сече нивните тела на парчиња и ги фрла во товарните возови што пренесуваат јаглен во различни фабрики ширум Кина. Ву се согласува да го предаде мажот, така што полицијата го открива и го убива. Штотуку сите помислуваат дека убиствата се решени, врз основа на една јакна што со годии стои заборавена во дуќанот за хемиско чистење, Жанг открива дека мажот на Ву не е единствениот убиец. Оттука, тој ја притиснува Ву со доказите и таа ја признава својата вмешаност.

## Наводи

Категорија:Филмови добитници на Златна Мечка
Категорија:Кинески филмови
Категорија:Филмови од 2014 година
Категорија:Филмови на Јинан Диао
Мизогинија

**Мизогинија** или **женомразие** — омраза или предрасуда кон жени или девојки. Мизогинијата може да се манифестира на повеќе начини, вклучувајќи ја и половата дискриминација, оцрнувањето на жените, насилството врз жените и сексуалната објектификација на жените.

## Дефиниции
Според социологот Алан Г. Џонсон, "мизогинија е културен став на омраза кон жените бидејќи се жени." Џонсон вели:

Социологот Мајкл Флуд, од Волонгонгскиот Универзитет, мизогинијата ја дефинира како омраза кон жените, и бележи:

## [[Феминистичка теорија]]
Според некои, мизогинијата е резултат на Мадона-курва комплексот, кој е неможноста да се видат жените како ништо друго освен "мајки" или "курви"; луѓето со овој комплекс секоја жена ја ставаат во една од овие категории.

Феминистичкиот теоретичар Мерилин Фрај тврди дека мизогинијата на мажите е, во својата основа, фалогоцентрична и хомоеротична, бидејќи ги претпочитаат и сметат за подобри мажите.

Во доцниот 20 век, според теоретичарите од вториот феминистички бран мизогинијата е и причина и резултат на патријархалните општествени структури.

Според социологот Мајкл Флуд: "омразата кон мажите нема системска, трансисторична, институционализирана и законска антипатија како мизогинијата".

## Наводи

Категорија:Дискриминација
Категорија:Предрасуди
Категорија:Феминизам
Категорија:Грцизми
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Св. Пречиста (Кривогаштани)

**Св. Пречиста** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кривогаштани. Наоѓалиштето поради неистраженоста не е датирано и најверојатно претставува наоѓалиште од типот на црква со некропола. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека во близина на патот што води за соседното село Пресил се забалежуваат гробови, а во нивна непозредна близина и телеми од црква. Денес на тоа место се наоѓа црквата „Воведение на Пресвета Богородица“.

## Поврзано
*Крајни Ѕид — осамен наод од римско време;
*Св. Димитрија — осамен наод од римско време;
*Св. Никола — осамен наод од римско време;
*Манастириште — неопределено наоѓалиште од непознат период;
*Градиште — неопределено наоѓалиште од непознат период;
*Кривогаштани;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско;

## Наводи

Категорија:Кривогаштани
Крајни Ѕид (Кривогаштани)

**Крајни Ѕид** или **Крајни Рид** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кривогаштани. Се наоѓа во непосредната близина на селото, во нива на месен жител, каде се пронајдени статуета од бронза со оловен постамент и монети. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Прилеп.

## Поврзано
*Св. Пречиста — црква и некропола од непознат перид;
*Св. Димитрија — осамен наод од римско време;
*Св. Никола — осамен наод од римско време;
*Манастириште — неопределено наоѓалиште од непознат период;
*Градиште — неопределено наоѓалиште од непознат период;
*Кривогаштани;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско;

## Наводи

Категорија:Кривогаштани
Св. Димитрија (Кривогаштани)

**Св. Димитрија** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кривогаштани. Се наоѓа во црквата „Св. Димитриј“, се чува мермерна надгробна плоча со релјефна претстава на две машки и две женски бисти. Горе има калкан со палмета и акротерија, а во едикулата претстава на коњаник, дете што стои на ара и десно од него жена. Под нив има старогрчки натпис во 10 реда.

## Поврзано
*Св. Пречиста — црква и некропола од непознат перид;
*Крајни Ѕид — осамен наод од римско време;
*Св. Никола — осамен наод од римско време;
*Манастириште — неопределено наоѓалиште од непознат период;
*Градиште — неопределено наоѓалиште од непознат период;
*Кривогаштани;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско;

## Наводи

Категорија:Кривогаштани
Рубенс Корубин

**Рубенс Корубин** (, ) — македонски сликар.

## Животопис
Корубин е роден во 1949 година во Прилеп. Дипломирал на Факултетот за ликовни уметности во Белград, а во 1976 завршил постдипломски студии во класата на Младен Србиновиќ. Зад себе има повеќе самостојни и групни изложби, како во земјата, така и во странство. Самостојно изложувал во Скопје, Сомбор, Белград, Битола, Прилеп и во Париз. Учествувал на повеќе групни ликовни изложби во земјата и странство. Корубин е автор и на два монументални мозаика: „Пелинце 2004“ и „Cupidae Legum Iuventuti“ на Правниот факултет „Јустинијан Први“ во Скопје. Добитник е на пет национални награди, меѓу кои и Гран при на Зимскиот салон на ДЛУМ во 2005 година. Женет е со модниот творец и мозаичарка Лиле Корубин со која имаат два сина Дамјан и Михаил. Живее и твори во Скопје.

## Самостојни изложби

1979 Скопје, Галерија ДЛУМ

1980 Сомбор, "Уметничка есен"

1980 Скопје, Културен центар на Град Скопје

1982 Белград, Уметничка галерија на кулутрниот центар

1985 Прилеп, Дом на културата Марко Цепенков

1985 Битола, Уметничка галерија Моша Пијаде

1985 Скопје, Уметничка галерија Даут Пашин Аман

1987 Belgrade, Уметничка галерија Атриум

1992 Скопје, Уметничка Gallery Даут Пашин Аман

1997 Париз, Уметничка  галерија  Le Lys

1998 Скопје, Уметничка галерија  МАНУ

2001 Скопје, Музеј на Град Скопје

2010 Скопје, Културен информативен центар - Скопје "Месечеви приказни"

2011 Скопје, Канада, Безпала Браун Галерија "Уметникот и неговата муза"

## Уметничките дела на Рубенс Корубин се дел од постојаната поставка на следниве музеи

- Бања Лука, 30 години - Музеј of современа уметност Бања Лука, Босна и Херцеговина

- Национална галерија на Македонија

- Музеј на современа уметност Скопје Македонија

## Монументи

2004 Мозаик "Македонија" во Меморијалниот центар на АСНОМ - Пелинце

2006 Мозаик "Cupidae Legum Iuventuti" на Правниот факултет "Јустинајан Први" во Скопје

## Наводи

Категорија:Луѓе од Прилеп
Категорија:Македонски сликари
Категорија:Југословенски сликари
Категорија:Членови на ДЛУМ
Св. Никола (Кривогаштани)

**Св. Никола** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кривогаштани. Се наоѓа во црквата „Св. Никола“, каде се чува надгробна стела од мермер со релјефна претстава во две полиња. Во горниот дел лево има две мали фигури на постамент, а десно три фигури што лежат и десно од нив жена што седи. Во долното поле стојат три фигури.

## Поврзано
*Св. Пречиста — црква и некропола од непознат перид;
*Крајни Ѕид — осамен наод од римско време;
*Св. Димитрија — осамен наод од римско време;
*Манастириште — неопределено наоѓалиште од непознат период;
*Градиште — неопределено наоѓалиште од непознат период;
*Кривогаштани;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско;

## Наводи

Категорија:Кривогаштани
Флоренс Дикси

**Лејди Флоренс Каролина Дикси** (25 мај 1855 година - 7 ноември 1905 година) била британски патник, воен коресподент, писател и феминистка.

Дикси беше ентузијастички писател на писма до весниците за прогресивни прашања.

Дикси одржувала цврсти ставови за еманципацијата на жените, предлагајќи половите да бидат еднакви во бракот и разводот, дека Круната треба да биде наследена од страна на најстарото дете на монархот без разлика на полот, и дека мажите и жените треба да носат иста облека.

Во 1890 година, Дикси објавила утописки роман, *Глоријана*, или *Револуцијата од 1900 година*, која е опишана како феминистка фантазија. Во неа, жените го добиле правото на глас, како резултат на главниот лик, Глоријана, која маскирана како маж, Хектор Л’Естрејнџ, била избрана за Комората на општините на Велика Британија. Ликот на Л’Естрејнџ е очигледно инспириран од Оскар Вајлд. Книгата завршува во 1999 година, со опис на просперитетна и мирна Британија регулирана од жени. Во предговорот на романот, Дикси не предлага само право на глас, но и двата пола да бидат образувани заедно и сите професии и работни места да бидат отворени и за двете. Во овој предговор, таа оди уште подалеку и вели:

## Наводи

## Надворешни врски
* Spartacus Educational on Lady Florence Dixie 

Категорија:Родени во 1855 година
Категорија:Починати во 1905 година
Категорија:Патописци
Категорија:Писатели на фантастика
Категорија:Англиски писатели на научна фантастика
Категорија:Феминистки
Категорија:Романописци
Категорија:Писателки
Бабичка гангстер

**„Бабичка гангстер“** (англиски: *Gangsta Granny*) е роман за деца од британскиот писател Дејвид Валијамс (David Walliams), со илустрации на Тони Рос (Tony Ross). Оригинално, книгата била објавена во 2011 година од издавачката куќа „Харпер-Колинс“ (*Harper Collins*). Книгата е објавена на македонски јазик од издавачката куќа „Икона“ во 2014 година, а преводот го извршила Елена Кузмановска. Македонското издание на книгата има 300 страници, со димензии од 20 сантиметри, каталогизирано е во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-221-028-5.

## Содржина
Книгата „Бабичка гангстер“ се состои од 34 глави: Супа од зелка, Шаткино квакање, Водоинсталатери, Мистерии и чуда, Малку скршена, Студено влажно јајце, Вреќи арско ѓубре, Мала перика во тегла, Црната мачка, Сè, Грав со сирење и колбаси, Љубовната бомба, Живот исполнет со криминал, Љубопитниот сосед, Непромислено и возбудливо, „Н“ „Е“ се чита „НЕ“, План за кражбата, Часови за посета, Мала експлозивна направа, Бум бум бум, Чевел за степување, На линч облечени во ликра, Полицајци на патот, Темни води, Опседнати со духови, Фигура во мракот, На прием кај кралицата, Обесени влечени и расчеречени, Вооружени полицајци, Пакетче шеќер, Златна светлина, Семеен сендвич, Тишина, Одалка со тркала, а покрај нив, книгата содржи и Постскриптум.

## За делото
„Бабичка гангстер“ постигнала голем успех кај читателите при што цели 22 недели се наоѓала на врвот на списокот на најпродаваните книги во Велика Британија. Книжевниот критичар на весникот „Daily Mail“ ја нарекол книгата „скапоцен камен“, пишувајќи дека авторот се одликува со „силен хумор и со емоционална порака“, додека австралискиот весник „Courier Mail“ пишува дека Валијамс „продолжува со хумористичната традиција на непочитување што ја обликуваше Роалд Дал.

## Наводи

Категорија:Романи за деца
Категорија:Дела на Дејвид Валијамс
Категорија:Изданија на Икона
Категорија:Англиски романи
Категорија:Книжевност на англиски јазик
Помаци

мини|десно|250п|Помаци на почетокот на XX век.

**Помаци** — етнички Македонци со исламска вероисповед, чиј мајчин јазик е помачкиот, кој се смета за македонски или бугарски дијалект, зависно од гледиштето. Помаците во текот на Отоманското Царство се преобратиле во Ислам. Денес ги сметаат за верска група на Бугари, која претежно живее во Пиринска Македонија, североисточна Егејска Македонија, Западна Тракија и европскиот дел на Турција (Источна Тракија).

Етимолошкото значење на зборот „помак“ најверојатно доаѓа од словенскиот збор *помагачи*. Овој назив најверојатно потекнува од времето на Османлиите, каде Помаците биле означени како колаборативна група.

Во XX век Помаците доживеале повеќе етапи на асимилација и бугаризација од страна на бугарската државна управа. Од 1905 година во Бугарија, е користен називот „Помаци“. Во текот на Балканските војни (1912 и 1913) голем дел од Помаците се принудени да се преобратат во христијани, со што дел после Букурешкиот договор во 1913 бил поништен. Помеѓу 1938 и 1944 година се принудувани да прифатат бугарски имиња, што се повторувало и во 1950-тите и 1970-тите години.

Бугарската статистика не ги прикажува посебно. Мнозинството Помаци на пописот во Бугарија се изјаснуваат како „Бугари со исламска вероисповед“. На пописот 2001 година 130.000 жители се изјасниле како такви, со што во Смољанската област биле мнозинство.

## Поврзано
* Помачки јазик
* Чечки Помаци
* Македонци-муслимани
* Горанци
* Торбеши
* Бошњаци
Чука (Крушеани)

**Чука** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Крушеани. Наоѓалиштето поради неистраженоста не е датирано и е од непознат тип. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека тука била ископана керамика („црепови“ и „грнци“).

## Поврзано
*Селска Црква — осамен наод од римско време;
*Локва — неопределено наоѓалиште од непознат период;
*Црквиште — црква и некропола од непознат период;
*Крушеани;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско;

## Наводи

Категорија:Крушеани
Црква „Св. Илија“ - Патрик

**Свети Илија** — главна селска црква историското штипско село Патрик, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа на местото на некогашното село Патрик и е единствен остаток од него. До нејзе може да се стигне преку земјен пат кој започнува од превојот помеѓу Неготино и Штип на регионалниот пат 1103. Бидејќи црквата се наоѓа во рамки на самото ловиште „Конечко“, пристапот до црквата е ограничен.

Во 2020 година била издадена „Процена на загрозеноста од елементарни непогоди кај православните верски храмови во општина Штип“ од страна на Центарот за управување на кризи и Универзитетот „Гоце Делчев“ во која се вели дека црквата врз основа на својата градба, местоположба и околина е загрозена од појава на пожари.

## Историја

Првобитниот храм бил разрушен за време на Втората балканска војна, кога било разорано и самото село. Но, видливите остатоци од објектот и од фрескоживописот, довело до повторна обнова. Со благослов на Митрополитот Брегалнички г. Стефан, реставрацијата била отпочната во 1988 година.

## Архитектура
### Фрескоживопис

Црквата поседува живопис.

### Икони и иконостас

Во нејзе се наоѓа мал иконостас.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Илија“ - Патрик 10.jpg|Куполата
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Патрик 2.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Патрик 3.jpg|Икона над главниот влез
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Патрик 4.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Патрик 5.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Патрик 6.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Патрик 7.jpg|Внатрешноста
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Патрик 8.jpg|Иконостасот
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Патрик 9.jpg|Дел од фрескоживописот


## Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Осма приградска парохија
* Патрик (Штипско)

## Наводи

## Надворешни врски

Патрик
Марија Бочкарева

**Марија Леонтиевна Бочкарева** (; моминско *Фролкова*, со прекар *Јашка*; 1889-1920) била руска жена која се борела во Првата светска војна и го формирала Женскиот баталјон на Смртта.

На почетокот на Првата светска војна во 1914 година, Бочкарева го напушти Бук и се врати во Томск. Во ноември, таа успеа да се приклучи на 25-тиот Томски резервен баталјон на Кралската руска армија преку обезбедена лична дозвола од Цар Николај II. Мажите од полкот ја третирале со потсмев и ја сексуално малтретирале, сè додека таа не се докажа во битка. Во следните години, Бочкарева двапати била ранета и наградена трипати за храброст.

Жените од единицата биле добри во борба, но огромното мнозинство на машките војници имале малку склоност да продолжат да се борат.

## Наводи

Категорија:Родени во 1889 година
Категорија:Починати во 1920 година
Категорија:Жени во војна
Категорија:Руски феминистки
Катерина Брешковскаја

**Катерина Брешковскаја** (), 13 јануари 1844 - 12 септември 1934) била руска социјалистка, подобро позната како *Бабушка* - *бабата на [[Руска револуција|Руската револуција]]*.

## Наводи

## Надворешни врски
* Биографијата на Брешковскаја

Категорија:Родени во 1844 година
Категорија:Починати во 1934 година
Категорија:Писатели
Категорија:Руски мемоаристи
Вера Фигнер

**Вера Николаевна Фигнер** (момиско: Филипова; Казахстан 7 јули 1852 — Москва, 15 јуни 1942 година) — руски револуционер и народник родена во Казанската провинција, во Руската Империја.

Под влијание на нејзиниот либерален чичко, таа почна да се стреми да им помогне на сиромашните. Таа одлучи да студира медицина, што не им беше дозволено на жените во Русија во тоа време, затоа планирала да отиде во Швајцарија. Татко ѝ не ѝ дозволил, затоа се омажила за Алексеј Филипов, зачувала доволно пари и го продала својот мираз, и отпатува за Цирих.

Во 1873 година, Фигнер се приклучила на организација составена од 13 млади руски радикални жени, од кои некои подоцна станале важни членови на Руската Социјална Револуционерна Организација.

Таа учествувала во планирањето на атентатот на Александар II во 1880 година во Одеса, и во 1881 година во Санкт Петербург - што беше успешно.

По Октомвриската револуција (таа никогаш не го прифати начинот на кој тоа се случило), Фигнер ја објави својата книга наречена *Мемоари на Револуционер* ("Запечатлённый труд"), која сè уште се смета за една од најдобрите примери на Рускиот мемоарски жанр. Книгата ја направи позната во целиот свет и е преведена на многу јазици. Фигнер беше и член на *Здружението на поранешни политички затвореници и прогонети* (Обществo бывших политкаторжан и ссыльнопоселенцев). Таа зеде активно учество во магазинот наречен *Робија и егзил* ("Каторга и ссылка"). Фигнер е автор на голем број на биографии на неколку народници и статии за историјата на Руското револуционерно движење од 1870/1880-тите.

## Наводи

Категорија:Родени во 1852 година
Категорија:Починати во 1942 година
Категорија:Руски анархисти
Категорија:Народници
Категорија:Руски писатели
Категорија:Писателки
Категорија:Руски револуционери
Категорија:Погребани на Новодевичките гробишта
Категорија:Руски мемоаристи
Категорија:Починати во Москва
Селска Црква (Крушеани)

**Селска Црква** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Крушеани. Се наоѓа од надворешната страна на црквата „Св. Атанасиј“, каде има вѕидана надгробна плоча со релјефна претстава на жена што стои меѓу два коњаника. Над релјефот има оштетен старогрчки натпис.

## Поврзано
*Чука — неопределено наоѓалиште од непознат перид;
*Локва — неопределено наоѓалиште од непознат период;
*Црквиште — црква и некропола од непознат период;
*Крушеани;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско;

## Наводи

Категорија:Крушеани