open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Колубара

**Колубара** () — река во западна Србија, десна притока на Сава. Долга е 87&nbsp;км.

Поради многуте долги притоки кои образуваат разгранет системи во сливот на реката, кратката Колубара одводнува релативно големо подрачје од . Таа е дел од поголемиот црноморски слив.

Реката не е пловна, но нејзината долина игра многу важна сообраќајна улога. Тука се наоѓаат патот Белград-Ваљево, делници на патот Белград-Шабац, Ибарската магистрала и железницата Белград-Бар.

Крај реката во 1914&nbsp;г. се одиграла Колубарската битка, една од најзначајните битки на Балканот во Првата светска војна.

Во долината на реката е ловиштето „Колубара“, на територијата на општината Лазаревац.

## Вододелница
Колубара се образува со спојот на малите реки Обница и Јабланица.

Обница е река во западна Србија која извира на подножјето на планината Медведник. Тече на исток низ селата Суводање, Бобова, Мајиновиќ, Причевиќ и Златариќ, па во градот Ваљево се спојува со реката Јабланица и ја создава Колубара. Обница е долга 25&nbsp;км.

Јабланица извира од источните падини на планината Јабланик, на само неколку километри од Обница. Кружи околу планината Парач и крај селото Балиновиќ, па ја среќава Обница во Ваљево. Јабланица е долга 21,5&nbsp;км long.

Ова е почетокот на областа Колубарска Долина долг 90&nbsp;км, поделен на два дела — Горна и Долна Колубара (околу белградското предградие Обреновац).

### Притоки
#### Горна Колубара
Кај Ваљево Колубара ја прима реката Градац од десно и помеѓу околните планини ја образува Ваљевската Котлина низ која минува во неколку напоредни текови. По Ваљево, најголемиот град во западна Србија, на реката нема поголеми населени места освен селата Млаѓево и Словац. Тука реката ги приам десните притоки Рибница и Лепеница, како и левата притока Рабас. Кај Словац, близу утоката на десната притока Топлица, Колубара ја издлабила епигенетската клисура Словачка Сутјеска, која ја двои Горна од Долна Колубара. Областа Горна Колубара го опфаќа најголемиот дел на денешниот Колубарски Округ.

#### Долна Колубара
Колубара свртува на север и продолжува во неколку напоредни текови, тука примајќи ги поголемите притоки Љиг, Турија, Лукавица и Пештан (десни); Кладница и Тамнава (леви). Иако долината е густо населена, покрај самата река нема населени места сè до Обреновац поради поплавување. Неколку километри пред него се влева во Сава (пловна само близу устието во Сава). Меѓутоа, во околината на Колубара има неколку големи села и паланки: Лајковац, Јабучје, Лазаревац, Шопиќ, Скобаљ, Вреоци, Мали Борак, Велики Црљени, Дражевац, Мислоѓин и Барич, каде реката се влева во Сава.

Самата Долна Колубара е поделена на подобласти, Колубарскиот јагленов басен (горен) и микрорегионот Обреновац (долен).

## Извори
* *Mala Prosvetina Enciklopedija*, 3. издание (1985); Prosveta; 
* Jovan Đ. Marković (1990): *Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije*; Svjetlost-Sarajevo; 

## Наводи

## Поврзано
* Список на реки во Србија
* ФК Колубара

## Надворешни врски

* Напис за Колубара 

Категорија:Реки во Србија
Џебел

**Џѐбел** () — град во Југоисточна Бугарија, административен центар на општината Џебел во Крџалиската Област. Има население од 3.647 жители (2022).

## Географија и местоположба
Градот е сместен во источните Родопи. Се наоѓа на 20 километри јужно од регионалниот центар на Крџали и на и 40 километри од граничниот премин Маказа на границата со Грција.

## Историја
Името **Џебел** (тур. *Cebel*) има арапски корен ( *جبل *, jabal) и буквално значи „планина“.

Во античко време, областа на денешниот град била населена со тракиски племиња. Подоцна билa освоенa од Римјаните и билa дел од Византиската Империја. Во 9 век, регионот на денешниот град бил вклучен во границите на Првото бугарско Царство. Во 1460-тите, областа била освоена од Османлиите. За време на Отоманската Империја населбата се викала **Шехџумаја**.

По Балканските војни, селото Шехџумаја било припоено кон Бугарија. Во 1934 година било преименувано во **Џебел**. Во 1940 година, кон селото Џебел биле додадени селата Главатарци и Едноверци. Во 1969 година кон него биле додадени селата Готварско и Дихановци, а селото Џебел било прогласено за град.

## Наводи


## Надворешни врски
* Официјална веб-страница на општината Џебел

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Крџали
Кирково

**Кирково** () — село во Југоисточна Бугарија, административен центар на општината Кирково во Крџалиската Област. Има население од 667 жители (2022).

## Географија и местоположба
Селото е сместено во источните Родопи во северните падини на ридот Ѓумурџински Снежник. Се наоѓа на 40 километри јужно од регионалниот центар на Крџали и на и 15 километри од граничниот премин Маказа на границата со Грција.

## Историја
По Балканските војни, селото било припоено кон Бугарија. 

## Наводи


## Надворешни врски
* Официјална веб-страница на општината Кирково

Категорија:Села во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Крџали
Крумовград

**Крумовград** () — град во Југоисточна Бугарија, административен центар на општината Крумовград во Крџалиската Област. Има население од 5.316 жители (2022).

## Географија и местоположба
Градот е сместен во источните Родопи. Се наоѓа на 45 километри југоисточно од регионалниот центар на Крџали, во близина на границата со Грција.

## Историја
Областа околу денешен Крумовград бил населен уште од антиката. Археолошките студии покажуваат присуство на тракиски и средновековни населби и сведочат за интензивен живот на овие простори во сите историски епохи. За време на османлиската ера настанала денешната населба под името **Кушукавак**. Во 1912 година, за време на Балканската војна, градот бил припоен кон Бугарија, а во 1934 година бил преименуван во **Крумовград**.

## Наводи


## Надворешни врски
* Официјална веб-страница на општината Крумовград

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Крџали
Габреш (појаснување)

**Габреш** може да се однесува на следниве села:

;Македонија
* Габреш — село во Кумановско

;Егејска Македонија
* Габреш (Костурско) — село во Костурско

## Поврзано
* Габрешко кале
Габрешки манастир

**Габрешки манастир** — манастир во северниот дел на Македонија, во селото Габреш.

## Местоположба

Манастирот се наоѓа во јужниот дел на атарот на селото и до него се стигнува преку асфалтен пат.

## Градби

Во склоп на манастирот влегуваат четири цркви, чешма, конаци, крстилница и помошни објекти.

### Црква „Св. Петка Долна“

Црквата веројатно е изградена на местото на малата срушена селска црква, која била подигната по Првата светска војна.

### Црква „Св. Петка Горна“

Црквата е изградена на едно мало возвишение пред самиот манастир.

### Црква „Св. Недела“

Најновата црква во манастирскиот комплекс.

### Црква „Покров на Пресвета Богородица“

Црквата е сместена во манастирскиот двор, заедно со црквата „Св. Петка Долна“.

### Конаци

Манастирот поседува нови конаци.

## Историја

Според монографијата на манастирот, истиот постоел уште во  век.

Изградбата на манастирот започнала на 24 октомври 2004 година од страна на Стоја Велковска, која добила благослов за изградбата на митрополитот Полошко-кумановски г. Кирил.

Манастирот бил осветен на 24 април 2009 година од страна на тогашниот митрополит Полошко-кумановски г. Кирил.

## Галерија


Податотека:Габрешки манастир 10.jpg|Манастирска чешма
Податотека:Габрешки манастир 11.jpg|Манастирските конаци
Податотека:Габрешки манастир 12.jpg|Бунар
Податотека:Габрешки манастир 13.jpg|Манастирскиот двор (долу)
Податотека:Габрешки манастир 14.jpg|Крстилницата
Податотека:Габрешки манастир 15.jpg|Манастирскиот двор (горе)
Податотека:Габрешки манастир 2.jpg|Манастирска чешма
Податотека:Габрешки манастир 3.jpg|Поглед на трпезаријата
Податотека:Габрешки манастир 4.jpg|Трпезаријата
Податотека:Габрешки манастир 5.jpg|Еден од крстовите
Податотека:Габрешки манастир 6.jpg|Крст посветен на Света Петка
Податотека:Габрешки манастир 7.jpg|Фурна
Податотека:Габрешки манастир 8.jpg|Крст посветен на Свети Петар и Павле
Податотека:Габрешки манастир 9.jpg|Помошен објект


## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Габреш
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Кумановско-кратовското архијерејско намесништво
Категорија:Манастири во Кумановско-осоговската епархија
Vampyr (игра)

***Vampyr*** (буквално: *Вампир*) — компјутерска акциона игра со улоги, развиена од француското студио Dontnod Entertainment за платформите Windows, PlayStation 4, Nintendo Switch и Xbox One, и објавена од Focus Home Interactive во 2018 г. Играта се одвива во Лондон во 1918 г. Главниот лик, лекарот Џонатан Рид, се претвора во вампир и мора да се помири со својата нова состојба, растргната помеѓу Хипократовата заклетва и неговата новооткриена крвожедна природа. „Полуотворениот“ свет на играта е поделен на неколку поврзани области, чија состојба може да се промени во зависност од дејствата на играчот. Од играчот не се бара да убива други ликови за успешно да ја заврши играта, но ловот на луѓе му овозможува на јунакот да ја врати изгубената сила и да стекне нови способности; Во битките, играчот може да користи и оружје и натприродни способности на вампирот. Развивачите го посетиле Лондон и користеле историски материјали за подробно да го произнесат градот во почетокот на XX век. Играта добила мешани оценки од печатот: рецензентите ја пофалиле атмосферата на играта, пишувањето и развивачкиот систем на ликовите, но го критикувале борбениот систем и повеќекратните технички проблеми на играта.

## Наводи

## Надворешни врски

* Vampyr на Steam

Категорија:Игри за PlayStation 4
Категорија:Игри за Windows
Категорија:Игри за Nintendo Switch
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Црква „Св. Недела“ - Габреш

**Света Недела** — една од четирите манастирски цркви на Габрешкиот манастир во кумановското село Габреш, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во јужниот дел на атарот на селото, како дел од поголем манастирски комплекс.

## Историја

Црквата била подигната по 2004 година.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Недела“ - Габреш 2.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Недела“ - Габреш 3.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Недела“ - Габреш 4.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Недела“ - Габреш 5.jpg|Споредниот влез


## Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Клечовска парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Габреш
Категорија:Габрешки манастир
Позната личност

**„Позната личност“** (англиски: *Celebrity*) — американски филм од 1998 година, во режија на Вуди Ален. Главните улоги ги толкуваат: Кенет Брана, Џуди Дејвис, Винона Рајдер Леонардо ди Каприо, Фамке Јансен, Шарлиз Терон, Џо Мантења и Мелани Грифит. И во овој филм, Ален ги разработува љубовните односи меѓу мажите и жените, но и односот меѓу уметноста и успехот.

## Содржина
Ли Сајмон (го игра Брана) е новинар кој ги посетува местата на кои се снимаат филмовите и ги интервјуира славните глумци. Тој се обидува да направи карира како писател, но никако не може да го заврши започнатиот роман. Тој е во брак со својата средношколска љубов Робин (ја игра Дејвис), но во последно време чувствува заситеност. Кога ѝ признава дека ја изневерил, таа му простува зашто многу го сака, но Ли сака да ја напушти Робин во потрага по нови нешта, места и луѓе. Тој е полуден по убавата манекенка (ја игра Терон) која тврди дека секој допир ѝ предизвикува оргазам. Исто така, Ли ја запознава и убавата филмска статистка Нола (ја игра Рајдер), а започнува врска со Бони, уредничката во едно издавачко претпријатие (ја игра Јансен). Таа го убедува дека неговиот роман е одличен и дека мора да го заврши. Ли ги врбува филмскиет ѕвезди да ги прифатат улогите во филмот кој би се снимал според неговото сценарио, зашто само така ќе може да ги заинтересира филмските продуценти да го финансираат снимањето. На патот кон славата, Ли минува низ разни случки кои никогаш не би ги избрал: забави, групен секс, кокаин, пијанки итн. Во меѓувреме, Робин, чија самодоверба е уништена откако ја напушта Ли, запознава филмски продуцент кој се вљубува во неа, ја вработува и ја убедува дека е привлечна жена...

## Наводи

Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија: Американски филмови
Категорија: Филмови од 1998 година
Категорија: Филмски комедии
Категорија: Филмови на Вуди Ален
Категорија: Филмови со Фамке Јансен
Категорија: Филмови со Џо Мантења
Категорија: Филмови со Џуди Дејвис
Категорија: Филмови со Винона Рајдер
Категорија: Филмови со Шарлиз Терон
Категорија: Филмови со Мелани Грифит
Категорија: Филмови со Кенет Брана
Категорија: Филмови со Леонардо Ди Каприо
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Њујорк
Монсињор

мини|Слика на монсињорот Џејмс П. Тарнер од уметникот Томас Икинс
**Монсињор** — една од титулите на највисокото католичко свештенство. Монсињор е вид обраќање за оние членови на свештенството на Римокатоличката црква што имаат одредени црковни почесни титули. Како вид обраќање, „монсињор“ нема самоименување (не можете да кажете „направен монсињор“, ниту пак „монсињор на еноријата“). Оваа титула е поврзана со почесни награди, исто како што „сер“ се поврзува со витештвото. Три почести или должности најчесто се поврзуваат со титулата „монсињор“ — апостолски протонотар, почесен прелат на Неговата Светост и капелан на Неговата Светост. Овие награди ги доделува папата, обично на барање на месниот бискуп.

## Библиографија

* 
* 

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Црковни титули
Категорија:Титули
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Колибри - книжевен прилог

**„Колибри**“ – македонски книжевен прилог за деца.

## '''Историјат'''
„Колибри“ е единствениот книжевен прилог за деца во македонскиот дневен печат. Прилогот се печати секој вторник и е достапен како додаток на весникот „Нова Македонија“ од Скопје. Првиот број на „Колибри“ се објави во 1958 година, благодарение на идејниот творец, поетесата Евгенија Шуплинова и на поетите Перо Миленкоски и Наум Попески. По нивните стапки чекори сегашниот уредник на „Колибри“, Марија Таушанска Анастасовска.

„Колибри“ сè уште лета благодарение и на поддршката, своевремено, на првите луѓе на НИП „Нова Македонија“ и денес, на весникот „Нова Македонија“.

## '''Активности и соработници'''

* „Колибри“ е хроничар на сите активности поврзани со децата. Секогаш е во нивните училишта, работилници, на спортските терени, фестивали, акции. Во „Колибри“ се објавуваат вести за нови книги за деца, за млади таленти, за успеси на учениците и на сите кои се грижат за нив. Голем број од нив земаат активно учество во создавањето на содржината на „Колибри“.
* За финалната подготовката и доставата на прилогот се грижат и фотографите, техничките уредници, лекторите, дистрибутерите. Сите тие работат тимски и придонесуваат „Колибри“ да стигне навреме во детските раце и да предизвика насмевка на нивните лица.

* Во текот на годините, со свои раскази и песни, во „Колибри“ како соработници се појавиле голем број македонски писатели и поети, почнувајќи од Васил Мукаетов, преку Стојан Тарапуза, потоа Киро Донев, Владе Димовски, Велко Неделковски, Мишо Китаноски, Бистрица Миркуловска, Горјан Петревски, Славка Арсова, Вера Андон, Вера Симовска, Татјана Гогоска, Јадранка Клисарова, Ванчо Полазаревски, Трајче Кацаров, Владо Јаневски, Филип Димкоски, Андреј Јанков и многу други.

* Освен книжевните содржини, во „Колибри“ има простор и за ликовните активности и за стрипот. Така на пример, на страниците на „Колибри“, секој вторник се објавуваат стрип епизоди од „Палавковците Влатко и Емче“ на писателот и стрип автор Владо Јаневски, претходно тука редовно се објавуваше стрип серијалот „Марсо Марсоски“ на младата сликарка Славица Танеска.

* Тимот на „Колибри“ ги следи активностите и на детскиот литературен фестивал „Ракатки“, на ликовниот „Малиот битолски Монмартр“, а исто така долги години се дружи и со Ивица Маринковиќ, за пошироката јавност познат како Ивце Пивце.

## '''Наводи'''

Категорија:Македонски списанија
Черноочене

**Черноочене** () — село во Југоисточна Бугарија, административен центар на општината Черноочене во Крџалиската Област. Има население од 355 жители (2022).

## Географија и местоположба
Селото е сместено во источните Родопи. Се наоѓа на 16 километри северно од регионалниот центар на Крџали и на и 32 километри од Хасково.

## Историја
За време на Отоманската Империја, името на селото било **Караѓозлер**.  По одлуките на Берлинскиот конгрес од 1878 година, селото било вклучено во границите на Источна Румелија. По обединувањето на Кнежеството Бугарија и Источна Румелија во 1886 година, бил потпишан Топаненскиот акт, со кој регионот на Крџали и долината на реката В’ча биле вратени на границите на Отоманската Империја. По Првата балканска војна, селото било припоено кон Бугарија. Во 1934 година било преименувано во **Черноочене**.

## Наводи


## Надворешни врски
* Официјална веб-страница на општината Черноочене

Категорија:Села во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Крџали
Времеплов на Руската инвазија на Украина (29 август — 11 ноември 2022)

Оваа **временска рамка на Руската инвазија на Украина** го опфаќа периодот од 29 август 2022 година, кога започнала украинската контраофанзива во Керсон, до 11 ноември 2022 година кога украинските трупи го зазеле Херсон. Во меѓувреме, Украина започнала успешна контраофанзива во Харковската област. Почнувајќи од октомври, Русија започнала кампања со масовни напади против украинската инфраструктура.

Оваа временска линија е динамична и флуидна листа и како таква можеби никогаш нема да ги задоволува критериумите за комплетност. Ве молиме имајте предвид дека некои настани може да се откријат или целосно да се разберат само во ретроспектива.
Времеплов на Руската инвазија на Украина (12 ноември 2022 — 7 јуни 2023)

Оваа **временска рамка на Руската инвазија на Украина** го опфаќа периодот од 12 ноември 2022 година, по завршувањето на украинската контраофанзива во Херсон и Харков, до 7 јуни 2023 година, ден пред почетокот на украинската контраофанзива во 2023 година. Русија продолжила со нападите врз украинската инфраструктура додека ескалирала Битката кај Бахмут.

Оваа временска линија е динамична и флуидна листа и како таква можеби никогаш нема да ги задоволува критериумите за комплетност. Ве молиме имајте предвид дека некои настани може да се откријат или целосно да се разберат само во ретроспектива.
Квалификации за Европско првенство во фудбал 2024 - група Ц

**Квалификации за Европско првенство во фудбал 2024 - група Ц** била една од десетте групи во склоп на квалификациите за Европското првенство 2024. Во групата учествувале пет репрезентации, и се играло по Бергеров систем на натпреварување.

Двете најдобропласирани репрезентации директно ќе се квалификуваат на завршниот турнир.

## Табела

## Натпревари
Распоредот на натпреварите УЕФА го објавила истиот ден после ждребот, кој бил одржан на 10 октомври 2018. Времето на одигрување на натпреварите ќе биде прикажано по CET/CEST (месното време ќе биде прикажано во заграда).

----

----

----

----

----

----

## Наводи

## Нотес


## Надворешни врски
*УЕФА Евро 2024, UEFA.com 
*Квалификации за УЕФА Евро 2024, UEFA.com 

Ц
Априлци

**Априлци** () — град во северна  Бугарија, административен центар на општината Априлци во Ловечката Oбласт. Има население од околу 2.598 жители (2022).

## Географија и местоположба
Градот се наоѓа во планински регион, во пространа котлина во подножјето на највисокиот врв на Стара Планина - Ботев, недалеку од врвот Марагидик. Од регионалниот центар Ловеч е оддалечен на 56 км.

## Историја
Априлци е нов град, создаден со спојување на 4 големи села, кои во моментов се негови населби: Ново Село, Зла Река, Видима и Острец. Спојувањето се случило во 1976 година. Името Априлци беше избрано во чест на херојското учество на населиението во Априлското востание.

## Економија
Главните економски сектори што ја одредуваат егзистенцијата на Априлци се туризмот, сточарството, сечата и преработката на дрво.

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјална веб-страница на општината Априлци

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Ловеч
Летница

**Летница** може да се однесува на:

## Населени места
### Бугарија
*Летница – град во областа Ловеч;
*Летница – село во Софиско, општина Драгоман;
*Летница – општина во Ловечка област.

### Косово
*Летница – село општина Витина, округ Гнилане.

### Полска
*Летница – река, притока на Обра во војводството Лубуш;
*Летница – 2 села во Лубушко и Западнопомеранско војводство;
*Летница – населба на Гдањск.

## Дуго
**[[Летница (риба)]]  (Salmo letnica aestivalis)* – претставува летна форма на Охридска пастрмка.
*Летница – сопруга на Перун (во словенската митологија).
Летница (град)

**Летница** () — град во северна  Бугарија, административен центар на општината Летница во Ловечката Oбласт. Има население од околу 3.409 жители (2022).

## Географија и местоположба
Градот се наоѓа на 39 км североисточно од регионалниот центар Ловеч и 187 км од главниот град Софија. Сместен е во централниот дел на Дунавската Рамнина.

## Историја
Областа на денешниот град Летница била населена уште од Тракијците. Најверојатно од 4 век п.н.е. датира сребреното тракиско богатство откриено таму во 1963 година. 

Етимологијата на името на градот Летница потекнува од името „летница“ на еден вид пченица. Според османлиските регистри од 15 век и неговото зачувано бугарско име, научниците веруваат дека населбата била основана за време на среднобугарскиот период..

Во 1970 година Летница добила статуст на град.

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјална веб-страница на општината Летница

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Ловеч
Летничко богатство

**Летничкото богатство** () е тракиско богатство од 4 век п.н.е., откриено случајно во 1963 година во бронзен казан во дворот на ТКЗС во селото Летница, Ловечко.

Се состои од сребрени апликации со позлата, кои биле дел од коњски оклоп со лента за јавање и каиш за гради. Апликациите прикажуваат животни, машки и женски човечки фигури, вклучително и коњаници.  Врз основа на стилот на прикажување, се верува дека некои од елементите биле изработени од локален занаетчија, додека други биле увезени од Стара Грција.

## Наводи

## Библиографија
* Венедиков, И. 1996. Tракийското съкровище от Летница. София. Университетско издателство „Св. Климент Охридски“ (Библиотека Културно-историческо наследство).
* Венедиков, И., П. Павлов. 1976. Съкровището от Летница. София. Български художник.
* Венедиков, И., Т. Герасимов. 1973. Тракийското изкуство. София. Български художник.

Категорија:Археолошки наоѓалишта во Бугарија
Луковит

**Луковит** () — град во Северна Бугарија, административен центар на Општина Луковит во Ловечката Oбласт. Има население од околу 9.321 жители (2022).

## Географија и местоположба
Градот се наоѓа на двата брега на реката Златна Панега во преодна област помеѓу Дунавската Рамнина и Предбалканот. Одстои на околу 60 километри западно од регионалниот центар Ловеч.

## Историја
Градот првпат бил споменат во османлиските регистри од 1430 година. Во 1495 година имал 47 домаќинства. Помеѓу 1683 и 1687 година, Луковит бил дел од османлискиот процес на насилна исламизација, но никогаш не бил целосно преобратен дури во 1860 година кога имал 250 муслимански бугарски и 260 источноправославни домаќинства. По ослободувањето на Бугарија, сите муслимани го напуштиле градот.

## Луковитско богатство
Во 1953 година во близина на градот биле пронајдени закопани артефакти од тракиската култура од 4 век п.н.е.. Луковитското богатство се состои од две групи на предмети: чинии, апликации за коњски узди и садови, 9 фиали, 3 кани и тас.  Предметите се изработени од сребро, некои од нив се позлатени со цел да се зацврстат уметничките слики и да се стави акцент на орнаментите. 

## Наводи

## Надворешни врски
*веб-страница на општината Луковит

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Ловеч
Долорес Атанасова

**Долорес Атанасова** – македонска поетеса

## Животопис
Долорес Атанасова – Лори (ипк Д. А. Лори) е родена во 1974 во Германија. Раното детство го поминува во Германија, за потоа да се пресели со семејството во Охрид, каде го завршува основното и средното образование. Од 1993 година живее во Скопје, каде на УКИМ завршува студии по англиски јазик и книжевност. Работи како професорка по англиски јазик и пишува поезија. Нејзината поезија досега е преведена на германски, англиски, српски и на шпански јазик.

## Творештво
Лори е авторка на следниве поетски збирки:
* „Будење во трето лице еднина“ (Блесок, 2014)
* „Со ветрот под рака“ (Антолог, 2016)
* „Небо во кафез” (2019)
* „Ќе фатит бран” (Галикул, 2020)
* „Сега ти стануваш јас“ (Чудна шума, 2023)

Нејзини песни се објавувани и во поетската збирка „100.000 поети за промена” и е-книгата „Поетискон”, како и на страната на „Словокулт“, онлајн магазин за уметност и литература, и „Фиxпоетрy“, германска платформа за литература на интернет. Поезијата на Атанасова се појавува и во монографијата на Астални проекции, како и во македонското списание за литература, култура и уметност, „Современост”

## Награди
Атанасова е добитничка на следниве награди:
* Награда „Тодор Чаловски“ за 2019-2020 година, за поетската збирка „Небо во кафез”
* Награда „Антево Слово”, интернационална награда која за првпат беше доделена во 2017 во склоп на италијанската поетска манифестација „Ангело ла Векија“

## Претставувања и промоции
* Промоција на поетската збирка „Сега ти стануваш јас“ од Долорес Атанасова – Лори
* Промоција на книгата поезија „Ќе фатит бран”од Долорес Атанасова-Лори 
* Промоција на збирка поезија „Небо во кафез“ од Д.А. Лори во МКЦ 
* Утринско кафе со Долорес Атанасова Лори ака Д. А. Лори: Сè што правиме го менува светот

## Наводи

Категорија:Родени во 1974 година
Категорија:Луѓе од Охрид
Категорија:Македонски поетеси
Категорија:Македонци од Германија
Категорија:Апсолвенти на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ - Скопје
Тетевен

**Тетевен** () — град во северна  Бугарија, административен центар на општината Тетевен во Ловечката Oбласт. Има население од околу 9.024 жители (2022).

## Географија и местоположба
Тетевен се наоѓа во планинско подрачје, во долината на реката Вит, помеѓу два дела на Стара Планина - Златичко-Тетевенска и Васиљoвска планина. Опкружен е со врвовите Петрахилја, Трескавец, Острец и Червен. Градот се наоѓа на 70 км од регионалниот центар Ловеч, 60 км од Тројан, 111 км од главниот град Софија.

## Историја
Градот првпат се споменува во писмен документ во 1421 година. Се смета дека името на градот потекнува од семејството на извесен Тетјов род, кој се населил во областа и го основал градот. Постари варијанти на името на градот пронајдени во документите се **Тетјувен** и **Тетјовене**.

Бил просперитетен град во 16 и 17 век, но во 1801 година бил нападнат од организирани османлиски разбојнички групи, изгорен и речиси целосно уништен, а само четири куќи преживеале од вкупно 3.000. Градот подоцна оживеал и бил активен во вооружената борба за бугарска независност во 19 век, засолнувајќи го револуционерниот комитет дел од организираната бунтовничка мрежа на Васил Левски.

## Економија
Главните економски сектори што ја одредуваат егзистенцијата на Тетевен се туризмот, сточарството, сечата и преработката на дрво.

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјална веб-страница на општината Тетевен

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Ловеч
Угрчин

**Угрчин** () — гратче во северна  Бугарија, административен центар на општината Угрчин во Ловечката Oбласт. Има население од околу 2.663 жители (2022).

## Географија и местоположба
Гратчето се наоѓа во котлина, опкружена со ниски ридови на Предбалканот покрај реката Каменица и нејзините бројни мали притоки. Се наоѓа на 33 километри западно од регионалниот центар Ловеч и 28 километри источно од Луковит.

## Историја
На многу места во регионот на Угрчин има траги од животот на Тракијците од римската ера. Во 7 век овој регион бил населен од Словените. По нивното населување, тие нашле постаро, романизирано или елинизирано тракиско население, од кое усвоиле многу имиња на локалитети како Лепетура, Гроздава, Морун, Ефорел итн. За прв пат името Угрчин се споменува во османлиски документ од 1485 година.  Селото добило градски статус во 1968 година.

## Економија
Главните економски сектори што ја одредуваат егзистенцијата на Угрчин се земјоделство, сточарството, сечата и преработката на дрво.

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјална веб-страница на општината Угрчин

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Ловеч
Брод на будалите (филм)

**„Брод на будалите“** (англиски: *Ship of Fools*) — американски филм од 1965 година, во режија на Стенли Кремер (Stanley Kramer) по сценариото на Аби Мен (Abby Mann), засновано врз истоимениот роман на Кетрин Ан Портер (Katherine Anne Porter). Главните улоги ги толкуваат: Вивиен Ли (Vivien Leigh), Симон Сињоре (Simone Signoret), Хосе Ферер (Jose Ferrer), Мајкл Дан (Michael Dunn), Ли Марвин (Lee Marvin), Оскар Вернер (Oskar Werner), Елизабет Ешли (Elizabeth Ashley) и Џорџ Сигал (George Segal). Своевремено, филмот бил многу ценет од филмските критичари, иако му забележувале дека трае предолго. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во шест категории, вклучувајќи ги и категориите најдобар глумец (Вернер), најдобра глумица (Сињоре) и најдобар спореден глумец (Дан), а победил во категориите сценографија и црно-бела фотографија.

## Содржина
Во 1930-тите, еден брод птува кон Германија. На бродот се качуваат патници од најразлични сталежи: од работници на фарми до грофици, а тоа предизвикува затегнати односи меѓу нив, но исто така се раѓаат и некои интересни лични приказни. Меѓу патниците се таинствената грофица (ја игра Сињоре) која патува со цел да посети еден германски логор, шармантниот д-р Шуман (го игра Вернер) кој боледува од кобна болест на срцето и американската разведена жена Мери Тредвел (ја игра Ли) која залудно се трка со времето. За време на повеќенеделното патување, на бродот се развиваат пријателства и спротивности и се откриваат разни тајни...

## Наводи

Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија: Американски филмови
Категорија: Црно-бели филмови
Категорија: Филмови од 1965 година
Категорија: Филмови на Стенли Кремер
Категорија: Филмови со Вивиен Ли 
Категорија: Филмови со Мајкл Дан
Категорија: Филмови со Симон Сињоре
Категорија: Филмови со Џорџ Сигал
Категорија: Филмови со Елизабет Ешли
Категорија: Филмови со Ли Марвин
Категорија: Филмови со Хосе Ферер
Категорија: Филмови со Оскар Вернер
Ктхулху

**Ктхулху** () — измислено космичко суштество создадено од американскиот писател Хауард Филипс Лавкрафт. За првпат било претставено во расказот „Повикот на Ктхулху“, објавен во американското списание „Weird Tales“ во 1928 г. Ктхулху се смета за Великиот древен бог меѓу другите космички суштества на Лавкрафт, тој е владетел на световите и спие на дното на Тихиот Океан. Ктхулху, во различни делови од неговото тело, е како октопод, змеј и карикатура на човечкиот облик, кој е способен да влијае на човечкиот ум.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Измислени ликови
Категорија:Измислена митологија
Категорија:Чудовишта
Берковица

**Берковица** () — град во северна  Бугарија, административен центар на општината Берковица во Монтанската Oбласт. Има население од околу 12.768 жители (2022).

## Географија и местоположба
Берковица се наоѓа во полупланинска област на надморска височина од 405 м, во подножјето на Берковската Планина на Балканот, во близина на границата со Србија. Градот се наоѓа  на 25 км  јужно од регионалниот центар Монатана и 89 км од главниот град Софија.

## Историја
лево|мини|Куќа-музеј на Иван Вазов во Берковица
Градот се споменува за прв пат во османлиските документи од 1488 година.  Според статистиката на османлиското население од 1831 година, 67,5% од христијаните биле неданочни обврзници во казата Беркофча.. 

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјална веб-страница на општината Берковица

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Монтана
Акош Дончец

thumb|right|Акош Дончец (2019)
**Акош Антон Дончец** (словенечки: *Akoš Dončec;* 1988 -) словенечки публицист, јазичар, писател, преведувач и филолог.

Роден во Унгарија. Во 2021 година го завршил второто ниво по словенечки јазик и литература на Факултетот за уметности на Мариборски универзитет.

Во 2018 година на прекмурски словенечки јазик превел Малиот принц од Антоан де Сент Егзипери.

Како сллавист се занимава со историја, лингвистика, истражување, превод и проза во Словенија, северна Хрватска, Унгарија и Австрија.

Категорија:Родени во 1968 година
Категорија:Јазичари
Категорија:Словенечки писатели
Категорија:Преведувачи
Категорија:Словенечки слависти
Хјундаи

**Хјундаи** (корејски: 현대 или 現代) — јужнокорејски производител на автомобили со седиште во Сеул. Претпријатието е основано во 1967 година, а тоа поседува и 33,88 % од акциите на автопроизводителот Киа, како и две марки на раскошни автомобили: Џенесис (Genesis) и Јоник (Ioniq). 
мини|Логото на Хјундаи

## Галерија

Податотека:Hyundai-Accent1.jpg|Хјундаи Аксент
Податотека:Hyundai-Getz.jpg|Хјундаи Гец
Податотека:Hyundai-i10.jpg|мини|Хјундаи i10
Податотека:Hyundai-i-30.jpg|мини|Хјундаи i30
Податотека:Hyundai ix35 CRDi.jpg|мини|Хјундаи ix35
Податотека:Hyundai-Bayon.jpg|мини|Хјундаи Бајон
Податотека:Hyundai-Tucson(1).jpg|Хјундаи Тусон


## Наводи

Категорија:Јужнокорејски автопроизводители
Категорија:Автопроизводители од Јужна Кореја
Бојчиновци

**Бојчѝновци** () — гратче во северна  Бугарија, административен центар на општината  Бојчиновци во Монтанската Oбласт. Има население од околу 1.418 жители (2022).

## Географија и местоположба
Гратчето се наоѓа на границата помеѓу Дунаската Рамнина и Предбалканот на 20 км  североисточно од регионалниот центар Монатана. Во близина е сливот на реката Ботуња во Огоста. Бојчиновци е важен железнички јазол на линијата Софија – Видин.

## Историја
Населбата била основана околу 1600 година, кога првите ѝ жители побегнале од селото Затворник кај денешното село Белотинци. Причината за нивното преселување била бесната чума.Доселениците како најдобро место за населување избрале месноста „Селиштето“, која се наоѓа северозападно од сегашната локација на градот. Веднаш по Ослободувањето на Бугарија, Бојчиновци броел 300-400 луѓе. Бројот на населението почнал забрзано да расте дури во 1910-1911 година, кога била поставена железничката линија Софија – Видин. До 1916 година, населението на Бојчиновци брзо се зголемило и достигнало 1.142 жители. Во 1945 година во Бојчиновци била изградена најголемата индустриска фабрика во северозападна Бугарија, ДИК „Гаврил Генов“. Со државен Указ бр. 944 од 4 септември 1974 година Бојчиновци бил прогласен за град.

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјална веб-страница на општината Бојчиновци

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Монтана
Овал (геометрија)

десно|мини| Овал со една оска на симетрија, наликува на кокошкино јајце.
[десно|мини| Целосно заоблен [правоаголник обично се нарекува овал.]]
десно|мини| Овал со две оски на симетрија образуван од четири допирни кружни лакови.
**Овал** (латински ovum - *[[јајце]]*) — во геометријата секоја рамна крива што е слична по облик на јајце или елипса. За разлика од другите криви, овалите не се добро дефинирани и затоа неколку различни криви се нарекуваат овали. Таквите криви имаат некои заеднички одлики:

* тие се изводни (глатки), едноставни (не се сечат), конвексни, затворени, рамнински криви,
* нивниот облик не се разликува премногу од кружница или елипса и
* имаат барем една оска на симетрија.

Овалот има ''C2'' <sup>-</sup> глаткост. Може да се појават неколку случаи. Полукружница може да се здружи со половина елипса, две полукружници со отсечки или два кружни лакови може да се поврзат со два други кружни лакови (на сликите).

„Заоблениот правоаголник“ всушност не е овал, но тркачките патеки или спортските терени често се нарекуваат овали.

Други примери на овали се:

* Касиниеви овали
* Елиптични криви
* Суперелипса

## Облик на јајце
Обликот на јајце е приближно сличен на топка за рагби (половина од издолжен сфероид и половина од сплескан сфероид) или елипсоид, каде главните оски имаат осна симетрија. Иако поимот *во облик на јајце* обично имплицира дека на телото му недостасува осна симетрија долж екваторијалната рамнина, може да се однесува на вистински издолжен сфероид.

## Надворешни врски

Категорија:Криви
Категорија:Рамнински криви
Охрид (село)

**Охрид** () — село во северозападна Бугарија, во општината Бојчиновци во Монтанската Област. Има население од околу 349 жители (2022).

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 4 километри од железничката станица Бојчиновци на линијата Видин – Софија. Куќите му се наоѓаат на двата брега на реката Ботуња. Над селото се издига висината П’стрина.

## Историја
Според историчарите, во местото на селото имало живот уште во антиката. Во римско време низ него минувал главен пат од денешните Лом и Орјахово до Враца.

Во 1861 година во селото била изградена црквата „Свети Димитар“. По ослободувањето на Бугарија, селаните ја подигнале црквата која била вкопана во земјата и таа се надвивала над куќите со своите камени ѕидови. За да знаат кога се наближува празник, селаните нарачиле да им се одлее камбана дури во Грузија. Бронзеното „ѕвоно“ со брод по Дунав било доставено до пристаништето во Лом и оттаму со количка пристигнало во селото. Легендата вели дека камбаната всушност била одлеана за македонскиот град Охрид, но по грешка била испратена во селото Охрид. Тоа е побиено со тоа што на камбаната има лиен натпис „Село Охрид“. Денес, грузинската камбана е само вреден експонат. Пред неколку години се пукна и беше симната. На нејзиното место е поставена нова камбана, нарачана од Емил Живков.

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјална веб-страница на општина Бојчиновци

Категорија:Села во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Монтана
Брусарци

**Бруса̀рци** () — гратче во северна  Бугарија, административен центар на општината  Брусарци во Монтанската Oбласт. Има население од околу 992 жители (2022).

## Географија и местоположба
Гратчето се наоѓа во  Дунаската Рамнина на 39 км  северозападно од регионалниот центар Монатана. Брусарци е важен железнички јазол на линијата Софија – Видин.

## Историја
Се претпоставува дека Брусарци настанале на почетокот на 15 век како бугарска населба. Најраниот познат османлиски документ е од 1528 година, во кој е наведен како **Гаговица** – дервентско село со 54 домаќинства, 5 неженети и 1 вдовица, а според висината на данокот од 3487 акта било големо село.

Неговите жители постојано се движеле на левата, па на десната страна на реката, поради честите избувнувања на епидемии, главно чума, а за да се спасат од чумата се преселиле на новото место – од другата страна на реката. Гаговчани учествувале во големото селско востание од 1850 година, предизвикано од надмоќниот режим создаден по аграрната реформа во 1834 година. На собирот во Раковишкиот манастир во пролетта 1850 година, каде се подготвувало востанието, селото го претставувале кнезот Петар и Чорбаџи Младен.

Во 1860 година целото население на Гаговица, со исклучок на 2 куќи, се преселило во Русија, а на нивно место биле населини Черкези од Русија. Во 1860 или 1861 година, на просторот на денешните гробишта биле населени 23 черкески ханети (куќи), со 39 мажи и 42 жени. Во 1862година од Русија се вратиле 45 ханети со 215 жители гаговчани. Името **Брусарци** за прв пат се појавува во извештај на рускиот конзул во Видин од 1867 година.

Во 1923 година за време на Септемвриското востание во близина на Брусарци се водел бој меѓу бунтовниците и владините трупи. Во 1984 година селото било прогласено за град.

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјална веб-страница на општината Брусарци

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Монтана
Граници на Русија

мини|250п|Карта на Русија и нејзините соседи
мини|30п|Типичен граничен бележник на Русија
Русија е најглолемата земја на светот која копнено се граничи со 14 меѓународно признаени суверени држави и 2 тесни морски граници со САД и Јапонија. Со неа се граничат и Абхазија и Јужна Осетија, кои се само делумно признаени. Во 2014&nbsp;г. Русија го припоила Крим, кој дотогаш бил во состав на Украина. Ова е направено по мнозинско изјаснување на населението на претходно спроведен референдум. Сепак, припадноста на овој полуостров кон Русија останува непризнаена од разни земји поради политички причини.

Како прекуконтинентална држава, Русија има граници во Европа и во Азија. Од вкупно 18 граници, 12 се во Европа, а 5 се во Азија, додека пак една е во Беринговиот Проток (помеѓу Северна Америка и Азија).

Државната граница на Русија по руско сметање е долга вкупно 60.932&nbsp;км, од кои 22.530&nbsp;км се копнени граници на континентот (7.616&nbsp;км речни и езерски, 14.509&nbsp;км сувоземни), а 38.807&nbsp;км се морски.

## Преглед на границите
Ова се државните граници на Русија со нејзините соседи, дадени по редослед спроти стрелките на часовникот. Должината е изразена во километри.

Морските граници на Русија, кои надминуваат 38.807 км, вклучуваат потези по мориња и океани****:

* Балтичко Море — 126,1 км
* Црно Море — 389,5 км
* Касписко Езеро/Море — 580,0 км
* Тихи Океан — 16.997,9 км
* Северноледен Океан — 19.724,1 км.

## Поврзано
* Географија на Русија

## Наводи

## Надворешни врски

* Граници на Русија — инфографика на РИА Новости 
* Закон на РФ од 01.04.1993 бр. 4730-1 „За државната граница на Руската Федерација“
В’лчедрм

**В’лчедрм** () — град во северна  Бугарија, административен центар на општината В’лчедрм во Монтанската Oбласт. Има население од околу 3.144  жители (2022).

## Географија и местоположба
Градот се наоѓа во западниот дел на Дунаската Рамнина на 45 км  североисточно од регионалниот центар Монатана на 15 км од реката Дунав. 

## Историја
Во 1780 година, поп Пунчо го основал првото ќелијно училиште во градот. В’лчедрм е и родното место на Димитар Маринов − истакнат бугарски етнограф, фолклорист, историчар. Во 1936 година бил подигнат впечатливиот храм „Св. Параскева“.

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјална веб-страница на општината В’лчедрм

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Монтана
Повикот на Ктхулху и други ужасии

**Повикот на Ктхулху и други ужасии** — збирка раскази, првото издание на „Полиграматон“ на дела од значајниот американски писател од XX век, Х. Ф. Лавкрафт. Книгата е именувана по расказот на Лавкрафт, „Повикот на Ктхулху“, и била објавена на 1 август 2023 г.

## Содржина
*Повикот на Ктхулху и други ужасии* ги содржи следниве раскази:

# *Даго*
# *Нјарлатотеп*
# *Изјавата на Рендолф Картер*
# *Музиката на Ерих Цан*
# *Тоа на прагот*
# *Моделот на Пикман*
# *Книгата*
# *Мачките на Ултар*
# *Опседнувачот од мракот*
# *[[Повикот на Ктхулху]]*
# *[[Азатот (расказ)|Азатот]]*
# *Бојата од семирот*
# *Потомокот*
# *Соништа во вештерската куќа*
# *Данвичкиот ужас*
# *Ужасот во Ред Хук*
# *Неименливото*
# *Историја на Некрономиконот*

## Наводи

## Надворешни врски

* „Повикот на Ктхулху и други ужасии“ — издавач „Полиграматон“.

Категорија:Раскази
Категорија:Ужаси
Категорија:Книжевност
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
De legibus

***De legibus*** (македонски: *За законите*) — трактат за римската политика, напишана од Цицерон во 52 пр. н. е. Делото е дополнување на претходниот трактат за римските институции, *[[Од Република|De Republica]]*. Бидејќи Цицерон не го наведува во списокот на неговите филозофски дела, не се знае дали делото е завршено и уредено. Неговата општа природа не го направила ефективна законодавна збирка, додека рушењето на републиканските институции го направиле застарен. Во голема мера тој бил изгубен во текот на вековите.

## Датум на редакција
Разменетите преписки меѓу Цицерон и неговите пријатели не овозможуваат да се одреди датумот на пишување на ова дело. Нејзиниот текст содржи алузии на желбите и смртта на Клодиј, заколнат непријател на Цицерон и убиен во јануари 52 пр. н. е. Од друга страна, заминувањето на Цицерон за Киликија во април 51 пр. н. е. ги прекинува уредувачките работи. Пишувањето на *De Legibus* најверојатно се случило во текот на летото 52 пр. н. е., набргу по *судењето на Милон*, обвинет за убиството на Клодиј. Врз основа на писмото од Цицерон до Варо, германскиот филолог Гудеман во 1892 година претпоставил дека Цицерон го продолжил пишувањето на *De Legibus* во 46 пр. н. е., хипотеза отфрлена бидејќи еволуцијата на режимот наметната од Цезар го направила ова ажурирање илузорно.

## Изворни ракописи
Ова дело делумно ни било пренесено низ вековите благодарение на ракописите кои датираат од средниот век. Меѓу најстарите кои биле користени за воспоставување на латински текст се:

* *Vossianus* 84 од библиотеката Лајден, од крајот на IX век или почетокот X век
* *Vossianus* 86, кој произлегува од истиот архетип како Vossianus 84, и оди до книга III, 48
* *Hensianus* 118, напишана во северна Италија на крајот на XI век и зачувана во Лајден, а застанува на книга III, 12

Други ракописи, *Florentinus*, од Лаурентиновата библиотека и *Monacensis* 528 од Минхен, исто така потекнуваат од *Восијан* А, додека *Burneianus* 148 од Британскиот музеј е поврзан со *Hensianus*.

И покрај вкрстената проверка, само книгите I, II и III се делумно реконструирани. Цитат од Макробиј се однесува на книга V, денес исчезната без трага, а точниот број на книги што го сочинувале *De Legibus* е непознат.

## Содржина
Дијалогот ги спојува Цицерон, неговиот брат Квинт и неговиот пријател Атик, во светата шумичка Арпинум. За разлика од *De Republica*, Цицерон има соговорници од неговото врме и не дава датум на нивната средба, што му дава безвременски и актуелна особина на овој трактат, од гледна точка на Цицерон.

Делото е нецелосно, а неговиот почеток не претставува севкупен план како што тоа го прави Цицерон во другите трактати. Првата книга ги прикажува филозофските основи на правото, книгата II е посветена на религиозното право и III книга на римското институционално право. Наредните книги, сите изгубени, мора да се однесуваат на други гранки на правото.

## Наводи

## Надворешни врски
*
* 

Категорија:Филозофски дела на Цицерон
Чипровци

**Чипровци** () — гратче во северна  Бугарија, административен центар на општината Чипровци во Монтанската Oбласт. Има население од околу 1.571 жители (2022).

## Географија и местоположба
Чипровци се наоѓа на 505 m надморска височина во тесна долина во Западна Стара Планина долж горниот тек на реката Огоста, опкружена со Чипровска Планина на југозапад и Јазова Планина. Гратчето се наоѓа на 49 км  северозападно од регионалниот центар Монатана. 

## Историја
Чипровци уште од средниот век бил рударско-металуршки центар, еден од најзначајните рударски центри за сребро и злато на Балканот. Во првите векови од османлиското владеење, рудниците кај Чипровци привлекувале католички германски рудари − главно дунавски Германци. Заедно со рударите, фрањевските монаси дојдоле во Чипровци и градот станал просперитетен мисионерски центар на католичката вера со првиот манастир во оваа област. Во овој период градот економски се развивал, а османлиските власти му дале поголеми права и слободи од кој било друг центар во Бугарија во тоа време.

Во 1688 година жителите на градот организирале Чипровското востание кое завршило со пораз − турските трупи го срамниле градот со земја, жителите биле убиени или заробени. Градот останал ненаселен 30 години. На почетокот на 18 век, градот повторно се родил и станал центар на традиционалното производство на килими.

## Наводи

## Поврзано
* Чипровски килими

## Надворешни врски
*Официјална веб-страница на општината Чипровци

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Монтана