open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Рајнска Клисура

**Рајската клисура** е популарно име за **долината** на **Горна Средна Рајна**, делница на течението на Рајна во должина од 65 км помеѓу Кобленц и Бинген во Германија . Таа била додадена на листата на УНЕСКО на местата за светско наследство во јуни 2002 година заради уникатна комбинација од геолошки, историски, културни и индустриски причини.

Камењата во регионот се настанати во девонскиот период и се познати како рајнски фации. Ова е фосилна подлога на седиментни камени видови кои се состојат главно од чеша . Карпите подлегнаа на значително преклопување за време на Carboniferous период. Клисурата била издлабена за време на многу поновата нагорна линија за да ја напушти реката која се наоѓала на стрмните ѕидови висока 200 метри, најпознатата одлика била Лорели .

Клисурата поседува сопствена микроклима и делува како коридор за видовите што не се пронајдени на други места во регионот. Нејзините падини долго време се претворени во тераси за земјоделството, особено лозарството кое има добри услови на падините на југ. Повеќето од лозовите насади припаѓаат на винскиот регион на Средна Рајна, но најјужните делови на клисурата Рајна се наоѓаат во Раинау и Нахе.

Реката бил важен трговски пат во Средна Европа од праисторијата и низа мали населби се создале по должината на бреговите. Ограничени по големина, многу од овие стари градови задржуваат историски чувства се дп денес. Со зголемување на богатството, се појавиле многу замоци, а долината станала основен регион на Светото Римско Царство. Таа била во центарот на Триесетгодишната војна, која оставила многу од замоците во рушевини, што денес претставува особена туристичка атракција за денешните крстосувачки бродови кои пловат по реката. Едно време формирајќи граница на Франција, во 19 век, долината станала дел од Прусија, а нејзиниот пејзаж стана најистакната слика на Германија .

Овој дел од Рајна е длабоко присутен во фолклор, како што е легендарниот замок на Рајна како место на одвивање на дејствието на операта Геттердамбург . Годишните фестивали **Рајна во пламен** вклучуваат спектакуларни прикази за огномет во Санкт-Гоар во септември и Кобленц во август, најдобар поглед од еден од конвојот бродови.

## Градови и градови по должината на клисурата

* Кобленц (запад + исток) 
* Лајнштајн (исток) 
* Ренс (запад) 
* Брабух (исток) 
* Боппард (запад) 
* Св. Гоарсхаузен (исток) и речиси директно спротивното 
* Сант Гоар (западно) од карпата Лорели (исток) 
* Обервезел (запад) 
* Кауб (исток) 
* Бахарах (запад) 
* Лор (исток) 
* Асмансхаузен (исток) 
* Бинген (запад) 
* Радесхајм (исток) 

Податотека:Panorama Siebenburgenblick.jpg|Рајна клисура меѓу Trechtingshausen и Бахарах 


Категорија:Рајна
Категорија:Светско наследство во Германија
Категорија:Координати на Википодатоците
Планински парк Вилхелмсху

**Планински парк Вилхелмсху** е пејзажен парк во Касел, Германија. Областа на паркот е 2,4 км2, што го прави најголемиот европски ридски парк, а втор по големина парк на падините на ридот во светот. Изградбата на овој парк, или  започнала во 1689 година и траела околу 150 години. Паркот е отворен за јавноста денес. Од 2013 година, тој е Светско наследство на УНЕСКО. 
мини|Поглед кон Касел
мини|Големата фонтана
мини|Замокот во Вилхелмсху
[мини| Водата се спушта по каскадите, обоена слика пред [1903 година ]]

## Галерија

Податотека:Schlosspark Wilhelmshöhe 001.jpg|Планинскиот парк, како што се гледа од центарот на Касел
Податотека:WasserspieleKasselNachts kasselgalerie de.jpg|Фонтана, осветлена во текот на ноќта
Податотека:1106 Herkules Kassel.jpg|Статуа на Херкул на врвот на октагонот, како што се гледа за време на реновирањето во 2011 година
Податотека:Hercules statue side view Jul 2013.jpg|Бергпарк Вилхелмсху, поглед од страна на статуата на Херкул
Податотека:1104 Herkules Kassel.jpg|Крупи на статуата на Херкул
Податотека:Schlosspark Wilhelmshöhe Teufelsbrücke 02.jpg|Ѓаволски мост
Податотека:1208 Bergpark 028.jpg|Вештачки водопад
Податотека:Löwenburg Kassel 2012.jpg|Лавовски замок
Податотека:Renovation and Restoration of the Hercules Monument with Hercules Statue sign Jul 2013.jpg|Документ за реновирањето кое е во тек од 2013 година
Податотека:Kulturerbe herkules fontäne.ogg


## Надворешни врски

* Bergpark Wilhelmshöhe   : Официјално мрежно место на УНЕСКО 
* Мрежно место на ''Museumslandschaft Hessen Kassel''  http://www.museum-kassel.de/index_navi.php?parent=1707  
* City Map Kassel - уметноста на водата во подножјето на Херкулес. 
* Stadtpanoramen.de - Панорама на Бергпарк и Шлос Вилхелмсхехе и споменик Херкулес и каскади 
* Youtube - Осветлена вода уметност во Касел ноќе 
* Јутјуб - уметност во вода во Касел 
*

Категорија:Светско наследство во Германија
Категорија:Паркови во Германија
Категорија:Координати на Википодатоците
Швецинген (замок)

мини|Замокот Швецинген (поглед од главниот влез)
мини|Замокот Швецинген (од страната на градината)
мини|Цреши во цут во старата градина
**Замокот Швецинген** - замок во Швецинген што во главно служел како летна резиденција на принцовите Карл Филип и Карл Теодор. Најпозната е градината на замокот уредена во 18 век. Секоја година во замокот се одржуваат *Швецингшките игри*, а *Фестивалот на светлината* се одржува на секои две години. 
мини|Поглед на замокот од градината

## Историја
Замокот во Швецинген првпат бил документиран во 1350 како тврдина. Тогаш бил средновековен замок со ров полн вода околу него. Во 1427 станал сопственост на принцот Лудвиг III. Во наредниот период бил одново изграден неколкупати, служел како замок за лов и бил уништен кон крајот на Триесетгодишната војна. Принцот Карл Лудвиг дал одново да се изгради замокот за неговата љубовница Луиза фон Дегенфелд. За време на посетата во август 1656 година, тој им наредил на жителите на Швецинген да ги отстранат сите рушевини, при што им било дозволено да ги задржат собраните остатоци како што се камења, дрво и „старо железо“ за сопствена употреба. 
Податотека:Kurfuerst Carl Philipp von J Ph van der Schlichten um 1733 Reiss-Museum.jpg|Карл Филип
 Својата денешна форма замокот ја добил по наредба на принцот Јохан Вилхелм, кој владеел во Диселдорф. Под водство на грофот Матео Алберти, кој го изградил и замокот Бензберг, замокот бил одново изграден од мајсторот ѕидар Јохан Адам Бројниг и проширен со две крила. Градбата била доградена и проширена во неколку фази почнувајќи од 1697 година. Во 1752 година била планирана градина, а истата година бил отворен и театарот за замокот. Иако замокот едвај се користел откако резиденцијата на принцот Карл Теодор била преместена од Манхајм во Минхен во 1778 година, работата на градината продолжила во наредните години.

## Светско културно наследство
Во септември 1999 година, Германија го регистрира Швецинген како потенцијално светско културно наследство на УНЕСКО. 
мини|Фонтана во средината на градината
мини|Езерото со замокот во позадина
мини|Езерото во зима

#### Птици што испуштаат вода

Податотека:Wasserspeiende Vögel - Uhu und Fasan.JPG|Утка со фазан
 Посебна атракција е фонтаната со птици што испуштаат вода направени од лим железо. Меѓу другото, има утка со раширени крилја во напад што држи фазан.

#### Оранжерија
Во 16 век, збирките на портокали и други цитрусни дрвја станале модерни на европските дворови. Ги оставале да презимат во згради што можеле да се монтираат и демонтираат во близина на растенијата. 
мини|Римски водовод

## Познати посетители на замокот Швецинген
Волтер првпат дошол во Швецинген во 1753 и останал 14 дена на гости кај принцот со кого биле пријатели. Во летото 1758 година Волтер се вратил во Швецинген за краток престој. Волфганг Амадеус Моцарт учествувал заедно со татка си и сестра си на дворски концерт на 18 јули 1763 со. Композиторот Кристоф Вилибалд Глук бил гостин во 1774. Фридрих Шилер нашол во Швецинген идеи за првиот чин на Дон Карлос. Глумецот Август Вилхелм Ифланд во писмо од 26 ноември 1779 година, опишал лов во Швецинген што чинел 50.000 гулдени.

Категорија:Замоци во Баден-Виртемберг
Историски стари градови Штралзунд и Висмар

мини|Штралзунд
**Историски стари градови Штралзунд и Висмар** — име на културно наследство во Германија, кое што било додадено на списокот на светско наследство на УНЕСКО на 27 јуни 2002 година.

Наведеното подрачје ги опфаќа ханзините градови Штралзунд и Висмар во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, кои го зачувуваат ханзиното наследство во неговата првобитност.

## Литература
* Brigitte Mayerhofer (Red.): *Die historischen Altstädte Stralsund und Wismar. Welterbeantrag. Antrag der historischen Altstädte Stralsund und Wismar auf Aufnahme in die Welterbeliste der UNESCO.* VWM Project, Stralsund 2000.
* Thorsten Albrecht, Gerd Giese, Hans-Joachim Hacker: *Weltkulturerbestädte Lübeck, Wismar, Stralsund.* Hinstorff-Verlag, Rostock 2004, .
* Hansestadt Stralsund, Untere Denkmalschutzbehörde (Hg.): *Denkmalplan Stralsund.  Recherchen und Analysen für die Pflege des Welterbes.*  Thomas Helms Verlag Schwerin 2013. .

## Надворешни врски
* Заедничка страница на градовите Штралзунд и Висмар

Категорија:Висмар
Категорија:Штралзунд
Категорија:Светско наследство во Германија
Xenacoelomorpha

**Xenacoelomorpha** — колено на мали и многу едноставни двострани животни, во кое спаѓаат потколената Xenoturbellida и Acoelomorpha. Првичната причина за заедничко групирање на овие две групи биле морфолошките синапоморфии, кои подоцна биле потврдени со филогеномски анализи на молекуларни податоци. Xenacoelomorpha еволуирале како сестрински клад на Бубрежни.

## Филогенетика
Кладот Xenacoelomorpha, во кој се групирани Acoelomorpha и родот *[[Xenoturbella]]*, бил откриен со помош на молекуларни истражувања. Првично се сметало дека кладот припаѓа на второусните (деутеростоми), но поновите анализи на транскриптомот заклучиле дека тој е всушност сестринска група на кладот Бубрежни, кој ги опфаќа второусните заедно со првоусните (протостоми). Од овие причини Xenacoelomorpha се смета за најбазалниот клад на двостраните животни.

## Особености
Кај сите припадници на Xenacoelomorpha недостасува типичен стоматогастричен систем, односно, тие немаат вистински гастроинтестинален систем. Кај Acoela, устата се отвора директно во голем ендодермален синцитиум, додека кај Nemertodermatida и Xenoturbellida постои вреќесто „црево“ кое е обложено со слој на клетки без трепки.

Нервниот систем е базиепидермален, односно, се наоѓа веднаш под епидермисот. Кај Xenoturbellida тој се состои од едноставна нервна мрежа, без каква било посебна концентрација на неврони, додека кај Acoelomorpha тој се состои од серија на надолжни снопови кои се обединуваат во предниот регионот со прстенеста комисура, која има варијабилна комплексност.

Сетилните органи ги вклучуваат статоцистот и, кај некои групи, две едноклеточни оцели.

Епидермисот на сите припадници на Xenacoelomorpha поседува трепки (цилии). Трепките се изградени од збир на девет пара на периферни микротубули и еден или два централни микротубули (9+1 и 9+2, соодветно). Паровите 4-7 завршуваат пред врвот, градејќи структура која се нарекува „полица“.

## Поврзано

* Двострани животни
* Proarticulata
* Бубрежни

## Наводи

Категорија:Животни
ПУ „Јоаким Крчовски“ - Жидилово

**Основно училиште „Јоаким Крчовски“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Јоаким Крчовски“ - Жидилово**; скратено: **ПООУ „Јоаким Крчовски“**) — подрачно основно училиште во селото Жидилово, составен дел на истоименото училиште од градот Крива Паланка.

Училиштето е именувано по првиот македонски просветител Јоаким Крчовски.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Жидилово.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Крива Паланка
Жидилово
Категорија:Жидилово
Единаесетта египетска династија

**Единаесеттата династија** на древниот Египет (**династија XI**) е добро потврдена група на владетели. Нејзините претходни членови пред фараонот Ментухотеп II се групирани со четирите претходни династии и го формираат Првиот преоден период, додека подоцнежните членови се сметаат за дел од Средното Кралство. Сите тие владееле од Теба во Горниот Египет.

Релативната хронологија на 11-та династија е добро утврдена, и, со исклучок на броевите Интеф и Ментухотеп IV, потврдени се од страна на Торинскиот канон.

 

Изјавата на Манетон дека династијата XI се состои од 16 кралеви, кои владееле 43 години, е контрадикторна со натписи од тој период, како и со докази од Кралскиот список од Торино, чиешто комбинирано сведоштво утврдило дека оваа династија се состои од седум кралеви кои владееле вкупно 143 години. Сепак, неговото сведоштво дека оваа династија владеела од Теба е потврдена. За време на оваа династија, целиот древен Египет бил обединет под Средното Кралство.

Оваа династија започнува со еден номарх од Теба, Интеф Велики, син на Ику", кој се споменува во голем број на натписи од тоа време. Сепак, неговиот непосреден наследник Ментухотеп I се смета за прв крал на оваа династија. 
[мини| [Кралски список од Абидос|Кралскиот список од Абидос, кралските картуши 57 до 61 ]]
Еден натпис врежан за време на владеењето на Ваханк Интеф II покажува дека тој бил првиот од оваа династија кој тврдел дека владее над целиот Египет, тврдење кое ги довело Тебанците во конфликт со владетелите на Хераклеопол, династија X. Интеф презел неколку походи на север, и го освоил важното место во Абидос.

Војните продолжиле наизменично меѓу Тебанците и Хераклеаполците до 14-та по ред година на Нефепетре Ментухотеп II, кога Хераклеополците биле поразени, и оваа династија можела да почне да го консолидира своето владеење. Владетелите на Единаесеттата династија го потврдиле влијанието на Египет врз нејзините соседи во Африка и Блискиот Исток. Ментухотеп II повторно испратил експедиции во Феникија за да добие кедар. Ментухотеп III испратил експедиција од Коптос кон југ, во земјата Пунт.

Владеењето на последен крал, а со тоа и крајот на оваа династија, е сè уште мистерија. Записите од тоа време се однесуваат на „седум празни години“ по смртта на Ментухотеп III, кои одговараат на времето на Небтавира Ментухотеп IV. Современите научници го идентификуваат неговиот везир Аменемхат со Аменемхат I, првиот крал на Дванаесеттата династија, како дел од теоријата дека Аменемхат станал крал после државен удар. Единствените сигурни детали за владеењето на Ментухотеп се две важни забелешки во каменоломот Вади Хамамат од везирот Аменемхат.

## Белешки

## Надворешни врски

* 

11
Ѓело Јусиќ

**Ѓевалхудин Јусиќ** (хрватски: *Đevalhudin Jusić*), познат како **Ѓело Јусиќ** (хрватски: *Đelo Jusić*, 26 јануари 1939, Дубровник - 31 мај 2019) бил хрватски композитор, аранжер, диригент и гитарист.

## Животопис
Ѓело Јусиќ е роден во Дубровник. Неговата ќерка, Дубравка Јусиќ, исто така е поп-музичарка. Јусиќ починал на 31 мај 2019 година.

## Музичка кариера
Јусиќ почнал да се занимава со музика во 1960-тите, како основач на групата Дубровачки трубадури (*Dubrovački trubaduri*). Музичката инспирација ја црпел од родниот град и дал значаен придонес кон подемот на средоземната струја во хрватската популарна музика. Во 2007 година ја добил наградата „Порин“ (*Porin*) за животно дело.

## Наводи

Категорија:Родени во 1939 година
Категорија:Починати во 2019 година
Категорија:Хрватски композитори
Категорија:Југословенски композитори
Категорија:Луѓе од Дубровник
Категорија:Добитници на Златна арена
Категорија:Добитници на Порин
Студена војна (филм од 2018)

**Студена војна** (полски: *Zimna wojna*) - полски филм од 2018 година, во режија на Павел Павликовски (Pawel Pawlikowski), кој е соавтор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Јоана Кулиг, Томаш Кот и Борис Шиц. Во 2018 година, филмот бил номиниран за „Златната палма“, а Павликовски ја освоил наградата за најдобар режисер на Канскиот филмски фестивал. Истата година, на Европските филмски награди, филмот освоил четири награди, вклучувајќи ја и онаа за најдобар филм. Следната година, филмот бил номиниран за „Оскар“ во три категории и за „БАФТА“ во четири категории. Вкупно, филмот освоил 34 награди, а имал уште 102 номинации.

## Синопсис
Дејството на филмот се одвива во Полска, по Втората светска војна. Виктор (го игра Кот) е музичар и композитор кој е во потрага по пејачи и танчери кои го познаваат народното творештво. Тој собира група момци и девојки и формира ансамбл, кој постепено станува популарен и почнува да настапува и во странство. Уште при аудицијата, Виктор ја забележува пејачката Зула (ја игра Кулиг) и меѓу нив се раѓа голема љубов. За време на гостувањето во Берлин, Виктор пребегува во секторот што го контролираат западните сили, но Зула не му се придружува. Потоа, тој живее и работи во Париз, каде по неколку години има кратка средба со Зула. Повторно минуваат неколку години и Зула пристигнува во Париз, каде останува да живее со Виктор. Тој се обидува да направи музичка кариера, па дури успева да сними еден албум со Зула, но таа не е задоволна со таквиот начин на живот и се враќа во Полска. Воден од големата љубов кон неа, Виктор тајно се враќа во Полска, каде веднаш е затворен. Сепак, Зула му помага да излезе од затворот. По еден концерт, таа и Виктор одат во една разурната црква, каде самите си прават венчавка и испиваат повеќе апчиња со цел засекогаш да останат заедно.

## Наводи

Категорија:Полски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови од 2018 година
Категорија:Филмови на полски јазик
Категорија:Филмови на Павел Павликовски
Категорија:Филмови со Јоана Кулиг
Категорија:Филмови со Томаш Кот
Категорија:Филмови со Борис Шиц
Категорија:Филмови за Студената војна
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Полска
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Париз
Категорија:Филмови на француски јазик
Ноќта на свети Лоренцо (филм)

**„Ноќта на свети Лоренцо“** (италијански: *La notte di San Lorenzo*) - италијански филм од 1981 година, во режија на браќата Паоло Тавијани и Виторио Тавијани, кои се автори и на сценариото. Филмот е заснован на сеќавањата од детството на режисерите и врз раскажувањата на селаните за вистинските настани од Втората светска војна. Главните улоги ги толкуваат: Омеро Антонути (Omero Antonutti), Маргарита Лозано (Margarita Lozano), Масимо Бонети (Massimo Bonetti), Норма Мартели (Norma Martelli), Енрика Марија Модуњо (Enrica Maria Modugno) и Клаудио Бигаљи (Claudio Bigagli).

## Синопсис
На 10 август, во ноќта на св. Лоренцо, паѓаат ѕвезди кои на луѓето им ги исполнуваат желбите. Една жена го заспива своето дете и му раскажува за своето доживување за време на последните денови на Втората светска војна, кога германската војска ја напушта Италија. Тогаш, во селото Сан Мартини, жителите се затвораат во локалниот средновековен дворец, зашто нивните куќи се обележани дека се минирани. Тие се гладни и исплашени, чекајќи ги ослободителите. Тогаш, свештеникот им ја пренесува наредбата дека сите жители мора да се соберат во црквата, зашто Германците ќе им ги уништат куќите. Жителите се поделени во две групи: едните одат во селото, а другите бегаат во текот на ноќта обидувајќи се да стапат во контакт со американската армија. По некое време, тие пристигаат во близината на едно село каде топло ги прифаќаат. Меѓутоа, за време на жетвата, тука доаѓаат фашистите и започнува вооружена пресметка меѓу селаните и фашистите во која има голем број жртви на двете страни. Утредента, селаните дознаваат дека во нивното место поминала американската армија и среќно се враќаат дома.

## Наводи

Категорија:Италијански филмови
Категорија:Филмови на италијански јазик
Категорија:Филмови за Втората светска војна
Категорија:Филмови од 1981 година
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Италија
Категорија:Филмови на браќата Тавијани
Категорија:Филмови со Омеро Антонути
Категорија:Филмови со Маргарита Лозано
Категорија:Филмови со Клаудио Бигаљи
Категорија:Филмови од 1982 година
Свети Михаил имал петел

**Свети Михаил имал петел** (италијански: *San Michele aveva un gallo*) - италијански филм од 1971 година, во режија на браќата Паоло Тавијани и Виторио Тавијани, кои се автори и на сценариото. Филмот е заснован на расказот на Лав Толстој, „Божественото и човечкото“. Главните улоги ги толкуваат: Џулио Броги (Giulio Brogi), Даниеле Дублино (Daniele Dublino) и Ренато Кестје (Renato Cestie).

## Синопсис
Дејството на филмот се одвива кон крајот на 19 век. Џулио Манери (го игра Броги) е наивен идеалист од граѓанско семејство, кој себеси се смета за анархист. Тој собира група луѓе со кои се обидува да крене бунт во едно село. Намерата на Џулио е политички да ги освести селаните, но тие не му обрнуваат внимание.  Притоа, неколку луѓе се убиени, а тој е осуден на смртна казна, но пред извршувањето на казната, таа му е заменета со робија во траење од дваесет години. Во ќелијата, Џулио е сам, а за да не полуди, тој зборува сам со себе и со замислениет соговорници. Одвреме-навреме, тој ја кажува песната „Свети Михаил имал петел“ на која се сеќава од детството. По десет години, тој е преместен во друг затвор, каде се среќава со други револуционери. 

## Наводи

Категорија:Италијански филмови
Категорија:Филмови на италијански јазик
Категорија:Филмови засновани на книги
Категорија:Филмови од 1971 година
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Италија
Категорија:Филмови на браќата Тавијани
Категорија:Филмови со Џулио Броги
Категорија:Филмови со Даниеле Дублино
Категорија:Филмови со Ренато Кестје
Џедкаре Шемаи

**Џедкаре Шемаи** можеби бил древен египетски фараон за време на осмата династија од Првиот преоден период. Неговото име е потврдено само со кралскиот список од Абидос, и ниту еден запис од тоа време или градба со неговото име не се пронајдени. 

## Наводи

## Надворешни врски

* VII Династија 2175 - 2165 
* Кралски список од Абидос

Категорија:Фараони од Осмата египетска династија
Мајка Јоана од Ангелите (филм)

**Мајка Јоана од Ангелите** (полски: *Matka Joanna od Aniolów*) - полски филм од 1961 година, во режија на Јежи Кавалерович (Jerzy Kawalerowicz). Главните улоги ги толкуваат: Луцина Виницка (Lucyna Winnicka), Мјечислав Војт (Mieczyslaw Voit), Ана Цјепјелевска (Anna Ciepielewska), Марија Хвалибог (Maria Chwalibóg), Станислав Јашукјевич (Stanislaw Jasiukiewicz), Зигмунт Зинтел (Zygmunt Zintel), Зигмунт Малавски (Zygmunt Malawski) и други. На Канскиот филмски фестивал во 1961 година, Кавалерович ја добил специјалната награда на жирито, а бил номиниран и за „Златната палма“.

## Синопсис
Дејството на филмот се одвива во Полска, во 17 век. Во еден манастир, калуѓерките се однесуваат неморално, зашто во нив е влезен Сатаната. Црквата го испраќа калуѓерот Јозеф Сурин (го игра Војт) за да го истера Сатаната од калуѓерките. Тој се среќава со старешината на манастирот, Мајка Јоана (ја игра Виницка), која уште при првата средба се однесува непристојно. Исто така, со своите гревови особено се истакнува и сестрата Маргарета (ја игра Цјепјелевска), која постојано ја посетува блиската меана, каде пее раскалашени песни, пие алкохол и флертува со еден благородник (го игра Јасјукјевич). Калуѓерот Сурин ги употребува сите методи (молитви, пост, покора, егзорцизам), но не може да ги спаси калуѓерките, иако Мајка Јоана го моли да ја ослободи од демоните и да ја направи светица. Уште повеќе, со текот на времето, отецот Сурин станува душевно и физички послаб и чувствува дека потпаѓа под силата на Сатаната. Најпосле, еден ден, во меаната доаѓа благородникот, кој ноќта ја поминува со сестрата Маргарета, а потоа ја напушта. Тогаш, отецот Сурин ја зема секирата и убива двајца слуги.

## Наводи

Категорија:Полски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Хорор филмови
Категорија:Филмови од 1961 година
Категорија:Филмови на полски јазик
Категорија:Филмови на Јежи Кавалерович
Категорија:Филмови со Луцина Виницка
Категорија:Филмови со Мјечислав Војт
Категорија:Филмови со Ана Цјепјелевска
Категорија:Филмови со Марија Хвалибог
Категорија:Филмови со Станислав Јашукјевич
Категорија:Филмови со Зигмунт Зинтел
Категорија:Филмови со Зигмунт Малавски
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Полска
Иванов Камен

**Иванов Камен** — врв на планината Караџица на планинскиот масив Мокра во централниот дел на Македонија. Неговата надморска височина изнесува 2.108 метри. Се наоѓа на западната падина на планината Караџица, на самиот нејзин јужен крај. Врвот Иванов Камен издигнува високо и стрмно над Порече над раздробениот дол на Белица на запад, близу до вториот највисок врв е Попово Брдо (2380 м.) на исток, на север од него е највисокиот истоимен врв Караџица (2472 м.), додека на југ и југоисток се месноста Попов Гроб и карстното Солунско Поле. Иванов Камен се наоѓа на западната страна на планинското било и е одвоен односно поврзан со главниот срт на протегање кон исток. Од самиот врв се отвора прекрасна глетка кон цело Порече на запад и долот на Белица исполнет со борова зимзелена шума, стрмни карпи, Боро Поле кон север и протегањето на Мокра и Даутица со врвовите Перчулица и Бел Камен кон југ. До врвот нема обележани планинарски патеки, но има разгазена патека од добиток (овци и диви кози) која оди од Солунско Поле.
 
## Галерија


File:Иванов Камен 01.jpg|Поглед на Иванов Камен од југ
File:Иванов Камен 02.jpg|Поглед на Иванов Камен од југоисток
File:Иванов Камен 05.jpg|Поглед на Иванов Камен од север
File:Иванов Камен 06.jpg|Поглед на Иванов Камен од север
File:Иванов Камен 07.jpg|Поглед на Иванов Камен од север
File:Иванов Камен 08.jpg|Поглед на Иванов Камен од север
File:Иванов Камен 03.jpg|Поглед на северната падина на Иванов Камен


Категорија:Врвови во Македонија
Категорија:Мокра
Салмакида

[мини|200п|''Нимфа Салмакида и Хермафродит'', [François-Joseph Navez(1829.)]]
**Салмакида** (грчки јазик|Σαλμακίς) во старогрчката митологија била нимфа.

## Митологија
Салмакида била нимфа Најада од изворот на градот Халикарнас во Карија на југозапад  на Анадолија. Според некои извори, била една од лимнадите. Најверојатно била ќерка на речниот бог Меандер. Оваа нимфа ја посакала љубавта на младиот Хермафродит, но срамежливото момче ги отфрлал нејзините бакнежи. Меѓутоа, го привлекол нејзиниот прекрасен извор и тој влегол во водата да се искапе. Нимфата тогаш страсно го прегрнала и побарала од боговите засекогаш да се соедини со него. Боговите и ја исполниле молбата и тие двајцата станале едно тело со одлики на двата пола. Кога видел што му се случило, Хермафродит ги замолил своите божествени родители, Хермес и Афродита да секој кој се искапе во изворот на оваа нимфа да ја доживее истата судбина. Оваа приказна ја запишал Овидиј во „Метаморфозите“.

## Салмакидина фонтана
Оваа фонтана се наоѓа покрај древниот мавзолеј во Халикарнас и денес претставува туристичка атракција во Бодрум во Турција. Се смета дека водата од оваа фонтана има смирувачко дејство. Во античкото време се сметало дека мажите ги прави феминизирани и „помеки “.

## Во популарната култура
Групата Genesis на албумот Nursery Cryme 1971 ја издала и песната „The Fountain of Salmacis“.

## Биологија
Латинското име на оваа личност (Salmacis) е назив за род во рамки на групата морски ежеви.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Нимфи
Категорија:Жени во старогрчката митологија
Дејанира

[мини|десно|280п|Херакле, Дејанира и Нес, [црнофигурален стил|црнофигурална хидрија, 575-550. п. н. е., Лувр]]
[мини|[http://www.victorianweb.org/painting/demorgan/wc/1.html Слика на Дејанира;][Евелин де Морган]]

**Дејанира** (Δηϊάνειρα или Δῃάνειρα), чие име значи „уништувачка на мажи“ или „уништувачка на својот маж “, во старогрчката митологија била ќерка на Алтеја и калидонскиот крал Енеј, Мелеагрова сестра и Хераклеова сопруга. Според друго предание, нејзиниот татко бил богот Дионис, кој престојувал на дворот на кралот Енеј, кој  и ја спасил својата ќерка од судбината која ја погодила нејзината сестра да биде преобразена во морка. Како нејзин татко се споменува и Дексамен. Тој со сила сакал да ја омажи за Еуритион, но го убил Херакле кога  дошол по младата. Во овој случај, нејзиното име е и Мнесимаха.

## Митологија
Кога  Херакле се симнал во Подземјето се сретнал со Мелегровата сенка, која го советувала да се ожени со Дејанира. Херакле го послушал и отишол во Калидон. Меѓутоа, за да ја оствари својата намера, морал  да се избори со соперникот, речниот бог Ахелој. Дури тогаш се оженил со Дејанира и заедно се упатиле до реката Еуен, каде кентаурот Нес ги пренесувал патниците на другиот брег. Кентаурот прво ја пренел Дејанира, но кога требало да се врати по Херакле, тој  на другиот брег се обидел да ја силува Хераклеовата сопруга. Меѓутоа, Херакле го усмртил со отровна стрела. На умирање, Нес ја убедил Дејанира да ја сочува неговата крв, за која тврдел дека е чудотворен афродизијак. Сопружниците стигнале на дворот на кралот Кеик, во Трахин и таму му помогнале да го победи Дриопе. Во бракот Дејанира честопати останувала сама, бидејќи Херакле често патувал. Од  едно патување довел и заробеници од Ехалија, меѓу останатите и Јола, ќерката на кралот Еурит. Уплашена поради можната соперничка, Дејанира ја натопила Хераклеовата кошула во Несовата крв и му ја испратила на својот маж преку гласникот Лиха. Кога ја облекол, отровот му продрел низ кожата. Видувајќи ја агонијата на својот татко, Хил, роден во бракот со Дејанира, ја обвинил својата мајка, која поради тоа се убила забодувајќи си нож во градите. Како деца на Херакле и Дејанира се споменуваат и Макарија, Глен, Онитеј, Ктесип и Ходит.

## Во уметноста
Дејанира е хероина во Софоклеовата трагедија „Трахињанки“. Во ликовната уметност, на црнофигуралните вазни чест мотив бил судир на Херакле и Ахелој или Нес поради Дејанира.

## Други личности
* Дејанира е назив на уште една, помалку позната личност, Амазонка, која Херакле ја убил во текот на својата деветта задача, кога требал да го земе појасот на кралицата Хиполита.
* Дејанира била и една од нереидите.
* Ликаонова ќерка, која со Пелазг го имала синот Автохтониј.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Старогрчка митологија
Категорија:Амазонки
Категорија:Женски имиња
SMALL

**SMALL**, Small Machine Algol како јазик, е програмски јазик развиен од д-р Невил Браунли од Универзитетот Окленд .

## Историја
Целта на јазикот била да им се овозможи на луѓето да пишуваат код сличен на ALGOL - кој се одвивал на мала машина. Исто така, се вклучува и **стринг,** типот за полесна манипулација со текстот.

SMALL се користел опширно од 1980 до 1985 година на Универзитетот во Окланд, како програмска настава, како и за некои внатрешни проекти. Првично била напишана да работи на главната рамка на Burroughs Corporation B6700 во Фортран IV, потоа повторно напишана во SMALL и пренесена на DEC PDP-10 архитектура (на оперативниот систем TOPS-10 ) и IBM S360 архитектура (на оперативниот систем VM / CMS ) .

Околу 1985 година, SMALL имал некои објектно-ориентирани одлики додадени за да се справи со структури (кои биле исчезнати од почетокот на јазикот), и да се формализираат операции за манипулација со податотеки.

## Поврзано

*ALGOL
*Луа (програмски јазик)
*Верверица (програмски јазик)

## Наводи

* Невил Браунли

Категорија:Објектно-ориентирани програмски јазици
Категорија:Програмски јазици
Категорија:Програмски јазици создадени во 1980 година
Категорија:Процедурални програмски јазици
Ифимедија

**Ифимедија** во старогрчката митологија била Тесалиска принцеза, Триопова ќерка и Алоејева сопруга.

## Митологија
Ифимедија страсно го сакала Посејдон и секојдневно на морскиот брег ја излевала водата во своите гради. Тој накрај и се прикажал во вид на речниот бог Енипеј и водел љубов со неа, па таа зачнала и ги родила Алоади (От и Ефијалт). Според друго предание, тој никогаш не се појавил, па таа со морската вода ги полеала своите гениталии и така забременила. Имала и ќерка Панкратија и двете биле грабнати од тракиските пирати и ги одвеле на Наксос или Санторини, но сепак ги вратиле на Алоадите.

## Култ
Нејзиниот гроб, како и гробовите на нејзините синови се прикажани во Антедон, а таа била обожавана како хероина во Миласија во Карија.

## Во уметноста
Ја претставувал старогрчкиот сликар Полигнот од Делфи.

## Наводи

Категорија:Кралици во старогрчка митологија
Категорија:Женитена Посејдон
Категорија:Жени во старогрчката митологија
Категорија:Старогрчка митологија
Енеј (син на Портаон)

мини|десно|200п|'''Енеј'''
**Енеј** () – калидонски крал, син и наследник на кралот Портаон.

## Митологија
Во митовите Енеј најмногу се спомнува заради своите потомци, а и заради еден свој пропуст. Тој се женел двапати и со двете жени имал деца. Со Алтеја, првата жена, го имал синот Мелеагар, кој бил водач на ловот на калидонскиот вепар и ќерката Дејанира, втората жена на Херакле, најголемиот јунак на античките митови. Со втората жена, Перибоја го имал синот Тидеј, еден од водачите на несреќниот поход „*седуммина против [[Теба (Грција)|Теба]]*“.

Енеј при принесувањето жртви на боговите, како благодарност за успешната жетва, ја заборавил божицата Артемида. Увредена Артемида во Калидон пратила џиновски вепар кој уништувал сè пред себе и бил толку опасен и силен што морале да се здружат најдобрите ловци од цела Грција за да го убијат. Таа случка е позната како „*поход на [[калидонски вепар|калидонскиот вепар]]*“.

## Наводи

Категорија:Старогрчка митологија
Категорија:Кралеви во старогрчката митологија
Менкаре

**Менкаре** бил древно египетски фараон, прв или втор владетел на Осмата династија. Менкаре веројатно владеел кратко време на преминот помеѓу Старото кралство и Првиот преоден период, во почетокот на 22 век п.н.е. Брзото наследување и краткото владеење во тоа време укажуваат на времиња на тешкотии, кои можеби се поврзани со широко распространетата аридизација на Блискиот Исток, позната како суша од 22 век п.н.е.. Како фараон на Осмата династија, според Манетон, седиштето на Менкаре би било Мемфис.

## Потврди

; Историски извор

Единствениот сигурен историски извор за постоењето на Менкаре е кралскиот список од Абидос, список на кралеви запишан за време на владеењето на Сети I за верски цели, и кој денес служи како примарен историски извор за кралевите од првиот Првиот преоден период. Титулата *Менкаре* се појавува на 41 место на списокот. Друг кралски список кој бил уреден за време на Деветнаесеттата династија, Торинскиот канон, можеби го наведува и Менкаре. За жал, делот од папирусот е уништен на местото каде што името на Менкаре би требало да биде наведено.

Гробот на кралицата Неит во Јужна Сакара има релјеф што ја покажува кралицата пред оштетен кралски картуш. Египтологот Перси Њубери смета дека *картушот* треба да се прочита *Менкаре*, што на тој начин ќе биде единствената потврда за овој крал од негово време што преживеала до ден-денес. Ова мислење го дели Гае Календер, кој ги преиспитал плочите на натписот.

; Извор од подоцнежен период

[десно|мини|200x200пкс| Цилиндричен печат кој се однесува или на Менкаре или [Менкауре од 4-та династија. ]]
Друга можна потврда за постоењето на Менкаре, иако не е од неговото време, е цилиндричен печат направен од стаклен стеатит, кој сега се чува во Британскиот музеј под каталшки број 30557 и на кој го има текстот „*Добриот Бог, Господар на двете земји, Менкаре*“. Печатот датира од 26-та династија, околу 1700 години по смртта на Менкаре. Малку е веројатно овој печат да е посветен на Менкаре, со оглед на тоа што Менкаре е прилично нејасен крал, па некои научници наместо тоа посочиле дека печатот има грешка и всушност се однесува на познатиот фараон *[[Менкауре]]*, градителот на третата пирамида во Гиза.

## Побивање на идентификација со Нитокрис
Во една стара хипотеза, египтологот Флиндерс Петри сугерирал дека Менкаре треба да биде изедначена со кралицата Нитокрис, легендарна личност што се појавува во историјата на *[[Херодот]]* и на *[[Манетон]],* и за која се верува дека живеела во времето на Менкаре. Петри ја засновал својата хипотеза на фактот дека Манетон ја наведува Нитокрис како заслужна за изградбата на третата пирамида во Гиза. Бидејќи оваа пирамида всушност била изградена од Менкауре, Петри претпоставувал дека Манетон е жртва на традиција која ги меша Менкаре и Менкауре. Слично на тоа, печатот би бил уште една манифестација на ваквата конфузија. Меѓутоа, со модерните анализи на Торинскиот канон, хипотезата на Петри била целосно оспорена, а сега познато е дека Нитокрис потекнува од имињата на вистински владетел, Нетјеркаре Сиптах.

## Наводи

Категорија:Фараони од Осмата египетска династија
Хела (грчка митологија)

мини|десно|250п|'''Хела''' и Фрикс
**Хела** (, ) — ќерка на орхоменскиот крал Атамант и божицата на облаците Нефела.

## Митологија
Хела, со својот брат Фрикс, поминала мачно детство бидејќи нивниот татко ја напуштил нивната мајка Нефела и ја довел Ина, ќерката на тебанскиот крал Кадмо, која ги мразела од самиот почеток.

Ина, со своите сплетки успеала да го наговори Атамант да им го жртвува својот син Фрикс на боговите. Кога Атамант го водел својот син кон жртвеникот, Нефела испратила голем овен со златно руно кој ги зел Фрикс и Хела на својот грб и полетал со нив кон исток. На патот, за време на летот, кога се нашле над морскиот теснец кој ги одвојува Европа и Азија, Хела не успеала да се додржи на овенот и паднала во морето.

Фрикс не успеал да ја спаси својата сестра, но во нејзино сеќавање, го нарекол морето во кое паднала Хелинско Море - Хелеспонт. Цел среден век тоа море се нарекувало со името на Хела, а денес тоа се Дарданелите.

## Наводи

## Литература
* 

Категорија:Обоготворени смртници во старогрчката митологија
Категорија:Жените на Посејдон
Категорија:Жени во старогрчката митологија
Леукотеја

[мини|180п|''Леукотеја'', [Жан Жул Аласер (1862), Лувр.]]
**Леукотеја** (грчки јазик: Λευκοθέα, значи „бела божица“) во старогрчката митологија била божица на морето.

## Митологија
Пред да стане божица, нејзиното име било Инона и била ќерка на тебанскиот крал Кадмо. Се омажила за Атамант, кој имал деца од првиот брак. Се покажала како лоша маќеа, но по смртта на својата сестра Семела, го наговорила сопругот да го одгледаат малиот Дионис. Тоа го предизвикало Хериниот гнев, па сопружниците ги казнила со лудило. Атамант во настап на лудило го убил својот постар син Леарх, а Леукотеја со помладиот, Меликерт, скокнала во морето. Меѓутоа, Посејдон ја претворил Леукотеја, односно Инона во Нереида која владее со тоа море. Според други преданија, морето го исфрлило нејзиното тело во Мегара, каде ја погребале Клесоновите ќерки или делфин го донел нејзиното и Меликертовото тело во Коринт каде ги спогребал кралот Сизиф. На Леукотеја и се припишува дека го спасила Одисеј кога Посејдонму го уништил брод.

## Римско предание
Во римската митологија е поистоветена со Матер Маута, а Меликерт со нејзиниот син Портун.

## Култ
Старите Грци ја почитувале како божица заштитничка на бродоломниците и тоа особено во Беотија, Лаконија, Мегари и Коринт. Во Мегари подигнато и е светилиште и и пренесувале жртви, а во Коринт на Меликерт му биле посветени истамските игри. Во Лаконија во вода која наликува на езерце, кое е наречено по неа, се фрлаат колачи од јачменово брашно. Доколку би потонале тоа би бил добар знак, а ако плутале по површината, лош. Исто така, изградени и се и храмови и пророчиште. Нејзиниот храм се споменува и во Етрурија, кој го ограбил Дионизије.

## Наводи

Категорија:Нереиди
Категорија:Обоготворени смртници во старогрчката митологија
Категорија:Жени на Посејдон
Категорија:Старогрчка митологија
Список на интеграли на инверзни хиперболични функции

Ова е списокот на интеграли на инверзни хиперболични функции.

: \int\mathrm{arsinh}\,\frac{x}{c}\,dx = x\,\mathrm{arsinh}\,\frac{x}{c}-\sqrt{x^2+c^2}

: \int\mathrm{arcosh}\,\frac{x}{c}\,dx = x\,\mathrm{arcosh}\,\frac{x}{c}-\sqrt{x^2-c^2}

: \int\mathrm{artanh}\,\frac{x}{c}\,dx = x\,\mathrm{artanh}\,\frac{x}{c} + \frac{c}{2}\ln|c^2 - x^2| \qquad\mbox{(for }|x|

: \int\mathrm{arcoth}\,\frac{x}{c}\,dx = x\,\mathrm{arcoth}\,\frac{x}{c} + \frac{c}{2}\ln|x^2 - c^2| \qquad\mbox{(for }|x|>|c|\mbox{)}

: \int\mathrm{arsech}\,\frac{x}{c}\,dx = x\,\mathrm{arsech}\,\frac{x}{c} - c\,\mathrm{arctan}\,\frac{x\,\sqrt{\frac{c - x}{c + x}}}{x - c} \qquad\mbox{(for } x \in (0,\,c) \mbox{)}

: \int\mathrm{arcsch}\,\frac{x}{c}\,dx = x\,\mathrm{arcsch}\,\frac{x}{c} + c\,\ln\,\frac{x + \sqrt{x^2 + c^2}}{c} \qquad\mbox{(for } x \in (0,\,c) \mbox{)}

## Литература

* Milton Abramowitz and Irene Stegun, editors. *Handbook of Mathematical Functions with Formulas, Graphs, and Mathematical Tables*.
* I.S. Gradshteyn (И. С. Градштейн), I.M. Ryzhik (И. М. Рыжик); Alan Jeffrey, Daniel Zwillinger, editors. *Table of Integrals, Series, and Products*, seventh edition. Academic Press, 2007. ISBN 978-0-12-373637-6. Errata. *(Several previous editions as well.)*
* A.P. Prudnikov (А. П. Прудников), Yu.A. Brychkov (Ю. А. Брычков), O.I. Marichev (О. И. Маричев). *Integrals and Series*. First edition (Russian), volume 1–5, Nauka, 1981−1986. First edition (English, translated from the Russian by N.M. Queen), volume 1–5, Gordon & Breach Science Publishers/CRC Press, 1988–. Second revised edition (Russian), volume 1–3, Fiziko-Matematicheskaya Literatura, 2003.
* Yu.A. Brychkov (Ю. А. Брычков), *Handbook of Special Functions: Derivatives, Integrals, Series and Other Formulas*. Russian edition, Fiziko-Matematicheskaya Literatura, 2006. English edition, Chapman & Hall/CRC Press, .
* Daniel Zwillinger. *CRC Standard Mathematical Tables and Formulae*, 31st edition. Chapman & Hall/CRC Press, 2002. ISBN 1-58488-291-3. *(Many earlier editions as well.)*
* Meyer Hirsch, Integral Tables, Or, A Collection of Integral Formulae (Baynes and son, London, 1823) [English translation of *Integraltafeln*] 
* Benjamin O. Pierce A short table of integrals - revised edition (Ginn & co., Boston, 1899)

Категорија:Интеграли
Категорија:Инверзни функции
Немејски лав

[мини|десно|250п|Херакле се бори со '''Немејскиот лав''' <br />[Франсиско де Сурбаран|Франсиско Сурбаран, 1634.]]

**Немејски лав** во старогрчката митологија било суштество, кое живеело во Немеја. Вообичаено се сметал за потомок на Тифон и Ехидна, а некогаш за негови родители се сметало дека се Зевс и Селена. Го убил Херакле.

## Митологија
мини|лево|200п|Херакле го убива немејскиот лав; <br />Шпанска фреска од 3 век
Хераклеовата прва од  дванаесетте задачи била да го убие немејскиот лав, и како доказ да му ја донесе неговата кожа на кралот Евристиј. Кожата на тој лав била толку дебела што ниту едно оружје направено од човек или бог не можело да ја пробие, а можела да го убие само човечка рака. Херакле се обидел со лак и стрела па со тојага и бронзен меч, но не успеал. Херакле потоа го отфрлил целото свое оружје и се борел со лавот на земја. На крајот го задави и го задушил.

По неговата смрт, Херакле со часови се обидувал да му ја одере кожата. Бил бесен бидејќи мислел дека нема да успеа да ја исполни својата задача. Меѓутоа, Атина дошла преправена во старица и му помогнала да сфати дека најдобро оружје со кое би можел да ја одере лавовската кожа се лавовските канџи.

Ја исполнил задачата и ја носел непробојната кожа како свој оклоп. Кралот Евристиј кога го видел така прекриен, од страв се сокрил во голем бронзен сад. После тоа сите нови задачи на Херакле му ги задавал гласник.

## Надворешни врски
* Немејски лав 

## Наводи

Категорија:Грчки митолошки суштества
Категорија:Дванаесет Хераклеови задачи
Категорија:Потомство на Зевс
Категорија:Чудовишта во старогрчката митологија
Инверзни хиперболични функции

мини|200px|десно|Функцијата ''artanh''.
**Инверзни хиперболични функции** се инверзии на хиперболичните функциии: sh x - хиперболичен синус, ch x - хиперболичен косинус, th x - хиперболичен тангенс, cth - хиперболичен котангенс. Се нарекуваат и *ареа-функции* по латинскиот збор *area* - површина, бидејќи ја претставуваат површината на криволиниски триаголник меѓу темињата на хиперболата и почетокот на координатниот систем (в. хиперболични функции).

: ареа-синус \operatorname{arsh}x=\ln(x+\sqrt{x^2+1}), \; -\infty
: ареа-косинус \operatorname{arch}x=\ln(x+\sqrt{x^2-1}),\; 1
: ареа-тангенс \operatorname{arth}x=\frac{1}{2}\ln\frac{1+x}{1-x},\; -1
: ареа-котангенс \operatorname{arcth}x=\frac{1}{2}\ln\frac{x+1}{x-1},\; x\in(-\infty,-1)\cup(1,\infty).

Англосаксонските ознаки на хиперболичните синус, косинус, тангенс и котангенс се: sinh, cosh, tanh, coth, па соодветните инверзни функции се означуваат со arsinh, arcosh, artanh, arcoth. Заради аналогија со тригонометријата, истите функции понекога се нарекуваат и аркус-функции, со наставката хиперболични за да се разликуваат од тригонометриските функции. Оттаму доаѓаат скратениците: arcsinh, arccosh, arctanh, arccoth. Тогаш се читаат *аркус синус хиперболичен*, итн. Исто така, инверзните функции се означуваат со индексот "-1", така што ги имаме и следниве скратеници: sinh−1, cosh−1, tanh−1, coth−1. Се читаат: * хиперболичен синус на минус прва*, итн.

Изводите на инверзните хиперболични функции се:

: (\operatorname{arsh}x)'=\frac{1}{\sqrt{x^2+1}},
: (\operatorname{arch}x)'=\frac{1}{\sqrt{x^2-1}},
: (\operatorname{arth}x)'=\frac{1}{1-x^2},
: (\operatorname{arcth}x)'=-\frac{1}{x^2-1}.

Инверзните хиперболични функции  често се јавуваат при интегрирање на рационални функции и квадратни ирационалности.

Во комплексната рамнина овие функции се повеќезначни. Кога во нивните формули се земат главните вредности на логаритмот се добиваат еднозначни гранки, т.н. главни вредности, кои се запишуваат arsh z, arch z, arth z. Инверзните хиперболични функции се поврзани со главните вредности на инверзни тригонометриски функции со формулите:

: \operatorname{arsh}z=\frac{1}{i}\arcsin iz,
: \operatorname{arch}z=i\arccos z,
: \operatorname{arth}z=\frac{1}{i}\operatorname{arctg}iz,
: \operatorname{arcth}z=i\operatorname{arctg}iz, \; i^2=-1.

## Поврзано
* Список на интеграли на инверзни хиперболични функции

## Наводи

## Литература

* 
* 

## Надворешни врски
* 
* Inverse hyperbolic functions at MathWorld

Категорија:Хиперболични функции
Категорија:Специјални функции
Категорија:Инверзни функции
Оливера Ќорвезироска

**Оливера Ќорвезироска** (родена во , на ) — македонска писателка, поетеса, есеистка и критичарка.

## Животопис
Оливера Ќорвезироска (родена Марковиќ) е родена во Куманово на 29 ноември 1965 година. Основно и средно училиште завршила во Куманово, а Филолошки факултет во Скопје, каде живее и работи. По дипломирањето, таа се вработила во НИП „Нова Македонија“ како лектор. Во 1985 година станала членка на Друштвото на писатели на Македонија.

## Творештво
Делата на Ќорвезироска се преведени на: албански, српски, англиски, француски, турски, чешки, словенечки, полски, руски, унгарски и бугарски јазик. Исто така, таа е застапена во дваесетина антологии на современиот македонски расказ, објавени во Македонија и во странство.

### Библиографија
Ќорвезироска е авторка на следниве дела:  
* „Трети кат“ (поезија, 1982 г.) 
* „Високите бели“ (поезија, 1989 г.)
* „Кифличката Мирна“ (роман за деца, 1993 г.)
* „Мојот брат од тринаесеттиот кат“ (роман за деца, 2001 г.)
* „Дедо Миле“ (сликовница, со Глигор Костовски-Гишо, 2000 г.)
* „Отвораат ли сништата работа“ (критика и есеистика, 1999 г. )
* „Еден Текст и една жена“ (критика и есеистика, 2016 г.)
* „Заклученото тело на Лу“ (роман, 2005 г.)
* „Страдањата на младиот лектор“ (раскази, 2000 г.)
* „(С)плетени раскази“ (раскази, 2003 г.)
* „Две перници“ (раскази, 2010 г.)
* „Новелички без шеќер“ (раскази, 2017 г.)
* „(Со)шиени раскази“ (раскази, 2017 г.)
* „Улиците што ги нема“ (раскази, 2018 г.)
* „Аб'т“ (роман, 2019 г.)
* „Дедо Миле“ (сликовница, со Владимир Лукаш, 2019 г.)
* Престапни години (раскази, 2021 г.)
* Три Марии (роман, 2025 г.)

Таа е застапена во околу 20 антологии на современиот македонски расказ, објавени во Македонија и во странство. На пример, три нејзини кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).

### Награди и признанија
Ќорвезироска е добитничка на неколку награди за нејзините раскази, а во 2003 година, за книгата „(С)плетени раскази“, ја добила наградата за најдобра проза на Друштвото на писателите на Македонија - „Стале Попов“.

* 2025 - Награда „Рациново признание“ за романот „Три Марии“
* 2025 - Награда „Стале Попов“ за романот „Три Марии“

## Наводи

__ИНДЕКС__
__ВРСКАНОВПОДНАСЛОВ__
__СОСОДРЖИНА__

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Родени во 1965 година
Категорија:Луѓе од Куманово
Категорија:Добитници на наградата „Рациново признание“
Категорија:Добитници на наградата „Стале Попов“
Хиперболичен синус

**Хиперболичен синус** – непарна, монотоно растечка функција, чиј домен и кодомен се движат во границите *(-∞,∞)*. Дефиницијата на оваа функција е:

:\operatorname{sinh}(x) = \frac{e^x - e^{-x}}{2}

Во својот единствен превој влегува во нула, под агол *π/4*. Нема асмиптоти.

## Надворешни врски

* Функција sinh на wolfram.com

Категорија:Хиперболични функции