open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Соундгејт (музичка група)

**Соундгејт** — македонска хард рок музичка група, активна во периодот 1997 до 2005 година.

## Историја
Во септември 1997 година, во Скопје е формиран симфо-рок составот со име „Атараксија“, кој по неколку години, по мали персонални промени, го променила своето име во **Соундгејт**.

Првото поjaвување на бендот пред публика било на „Поп-Рок Фест 97“ во јануари 1998 година во Штип и потоа и во финалето во Скопје. На почеток на 1998 година во студиото „Профаундс“ во продукција на Дориан Јовановиќ (од Стринг форсис) групата ги направила единствените три снимки *Будење*, *Низ морганидите* и *Чуден свет*, кои никогаш не биле објавени на самостоен носач на звук.

Во 2002 година бендот започнал со снимање деби-албум во студиото „Профундус“, но поради технички проблеми снимањето се оддолжило цели две години. Единствен резултат од таа сесија бил недовршениот материјал за албум, како и еден промотивен сингл со спот за песната *Будење*, кој во 2002 година излегол во издание на „Профундус рекордс“.

Бендот бил дел од неколку концерти, меѓу кои отворање на концертот на Стринг форсис во МОБ, во јули 2002 година,

Во 2005 година бендот престанал да постои.

## Наводи

Категорија:Македонски музички групи
Френсис Ендрјус

**Френсис Елизабет Ендрјус**  е британска историчарка која била професор по средновековна историја на Универзитетот во Сент Ендрјус. Таа е специјалист за средновековната црква и нејзините мрежи.

Таа е уредник на средновековната медитеранска серија на Брил, а исто така и уредник на сериите за Студиите на Бојдел и Бруер во историјата на средновековната религија. Таа била претседател на Друштвото за црковна историја (2014–2015).

Нејзините истражувачки интереси спаѓале во две главни области: средновековна Италија и средновековно христијанство, со особен фокус на односите меѓу религијата и јавниот живот, историјата на браќата, Хумилијатите и урбаната историја. Таа моментално пишува монографија за вработувањето на верниците во владата и администрацијата.

Почнувајќи од 2019 година, таа водела мал тим историчари под покровителство на Кралското историско друштво во новото истражување за искуството на ЛГБТ+ историчарите и за учењето на ЛГБТ+ историите на универзитетите во ОК. Таа во моментов го координира проектот „Жени историчари од Сент Ендрјус“, кој има за цел да ги бара жените кои студирале, истражувале и предавале историја во Сент Ендрјус, во секој момент.
## Избрани публикации

* *Раните понижувања*. 1999 година.
* *Другите фраери*. 2006 година.
* *Сомнеж во христијанството: Црквата и сомнежот*. 2016. (ко-уреди со Шарлот Метуен и Ендру Спајсер)

## Публикации

* Комо и Падова: Ендрјус, ФЕ, 22 август 2018 година, *Италија и раносредновековна Европа.* *Трудови за Крис Викам.* Balzaretti, R., Barrow, J. & Skinner, P. (eds.). Oxford University Press
* The Sack Friars and the Problems of a Comparative History of the Mendicants: Andrews, FE, 2017, *Gli studi francescani: prospettive di ricerca: Atti dell'Incontro di studio in casee del 30° anniversario dei Seminari di formazione Assisi, 4 -5 Луглио 2015 година.* Сполето: Centro Italiano di Studi sull'Alto Medioevo, стр. 147-185 38 стр

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Апсолвенти на Лондонскиот универзитет
Уликс (музичка група)

## Историја
Кон крајот на 1983 година, браќата Јовковски, Јовко и Ристо-Ицо, гитара и бас, интензивно се обидувале да најдат тапанар за да се придружи на нивниот бенд во формирање. При една случајна средба, во бендот ќе биде поканет шеснаесетгодишникот со бендовско искуство, Зоран Спасовски (екс Flesh). Откако ќе им се придружи, за кратко време, ќе се комплетира и остатокот од бендот. Игор Јордановски ќе биде пејач, а Валентино Скендеровски-Тино (екс Кикс) ќе застане зад клавијатурите. Почетното копирање на „Pink Floyd", набргу ќе биде заменето со фасцинацијата од симфо-рокот, односно од ,,Yes". Во есента, наредната година. Зоки ќе премине во Берза, а неговото столче зад тапаните ќе го заземе Златко Симеонов. Својот прв посериозен концерт, бендот ќе го има на 22 февруари 1985 година, во Домот на младите ,,25 Мај", како предгрупа на белградската ,,Аеродром", и во придружба на придружните вокали Луција Поповска, Анета Маневска и Јасна Шоптрајанова. Дваесетина дена потоа, членовите ќе влезат во студиото ,,М-2°” на РТС за да ги снимат Епизода бр. 2 и Сизиф. На инсистирање на снимателот во РТС, тапаните ќе ги изудира, тогаш студискиот музичар, Павел Ренџов. Во тој период Уликс е веќе модерен бенд со освежен њу вејф звук, налик на ,,Stranglers".
Крајот на годината, во кариерата на Уликс ќе биде одбележан со неколку гостувања во ТВ-емисии, како и со учество во снимањето на Новогодишната програма на РТС. Наредната година, на 5.11.1985, Уликс ќе има не многу забележително учество на четвртиот рок фест. Неколку дена по тој настап, Тино ќе настапи и со групата Берза, по што ќе продолжи да настапува само со неа. Само еден месец потоа, и Ицо ќе ги напушти останатите членови, за да премине во групата Меморија. Уликс и официјално ќе престане да постои.

## Наводи
Ли Ре

**Ли Ре** (корејски: 이레, родена на 12 март 2006 година) е јужнокорејска глумица. Таа е најпозната по улогата на насловниот лик во *Надеж* (2013).

## Раниот живот
Родена во 2006 година, Ли е најмладата меѓу семејството и има еден брат и една сестра. Учела во основното училиште Сунчанг во Гвангџу, основното училиште Гахјеон во Инчеон и основното училиште Чангчон во Сеул. Таа моментално студира во Корејското меѓународно христијанско училиште во Инчеон, кое е приватно алтернативно училиште за протестанти. Таа положила на Катедрата за театар и филм на Универзитетот Чунг-Анг во 2023 година, на 16-годишна возраст била бруцош.

## Кариера
десно|мини| Ли во 2013 година
Ли ја започнала својата кариера работејќи како модел. Таа го имала своето актерско деби во ТВ серијата од 2012 година *Збогум драга сопруго*. Таа оставила многу силен впечаток при нејзиното прво појавување во филмот, бидејќи глумела ученик од основно училиште кој се обидува да ја надмине траумата од насилната сексуална агресија во филмот на режисерот Ли Џун-ик од 2013 година *„Надеж“*, за кој нејзиниот актерски опсег бил едногласно пофален. За нејзината изведба во филмот, Ли ја освоила наградата за најдобра споредна женска улога на Меѓународниот филмски фестивал во Пекинг. Таа го привлекла вниманието со нејзините актерски улоги во филмовите *Како да украдеш куче* (2014), *Мелодија за паметење* (2016) и драмата *Шест летечки змејови* (2015).

Во 2017 година, таа учествувала во корејската гласовна синхронизација на јапонскиот анимиран филм *Твоето име* (2016). Во 2020 година, глумела во филмот *Полуостров*, продолжение на блокбастер-филмот за зомби *Воз до Бусан* (2016).

## Филмографија

### Филм

### Телевизиски серии

### Веб серии

## Награди и номинации

## Наводи


## Надворешни врски

* Lee Re at HanCinema 
* Lee Re at the Korean Movie Database
* 
* Lee Re on Instagram

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 2006 година
Категорија:Статии со текст на корејски
Елена Березович

thumb|Елена Березович
**Елена Лвовна Березович** (, р. 1966) — руски јазичар која во Русија и пошироко е позната по нејзината работа од областите на ономастиката, етимологијата и етнолигвистиката. Таа е професор во Одделот за руски јазик и општа лингвистика при Уралскиот федерален универзитет во Екатеринбург, професор на Руската академија на науки и нејзин член-кореспондент.

## Биографија
Березович е родена во Екатеринбург во 1966 година. Дипломирала во 1988 при Уралскиот државен универзитрет. Во 1992 година го одрбранила докторатот на тема „Семантички микросистеми во руската топонимија“. Подоцна станала прфесор на Филилошкиот факултет при Уралскиот државен универзитет. Од 2006 година таа е истражувач-соработник на Институтот за руски јазик во Москва.

## Публикации
Позначајни нејзини публикации се:

* *Руска топонимија од етнолингвистичка перспектива*. Екатеринбург, 2000.
* *Јазик и традиционална култура: етнолингвистички истражувања*. Москва, 2007.

## Надворешни врски
*Биографија на УДУ
*Дел од руските публикации на Березович

Категорија:Руски јазичари
Категорија:Дописни членови на Руската академија на науките
Категорија:Луѓе од Екатеринбург
Категорија:Родени во 1966 година
Римска комуна

**Римската комуна** () била основана во 1144 година од Арнолд од Бреша по бунтот предводен од Џордано Пјерлеони. Пјерлеони го предводел народниот бунт поради зголемените овластувања на папата и вкоренетите овластувања на благородништвото. Целта на бунтот била да се организира владата на Рим на сличен начин како онаа на претходната Римска Република. Пјерлеони бил именуван за „првиот Патрициј на Римската комуна“, но бил сменет во 1145 година.

## Папски однос
Во шема што требаше да стане позната во комуналните борби на Гелфовите и Гибелините, комуната објавила верност на подалечната сила, светиот римски цар и започнала преговори со новоизбраниот папа Луциј II. Комуната сакала тој да се откаже од временската власт и да преземе функција со должности на свештеник. Луциј собрал сила и го нападнал Рим, но републиканските бранители ја одбиле неговата војска и Луциј умрел од повреди добиени од камен што го удрил по главата.

Наследникот на Луциј, папата Евгениј III, не можел да биде осветен во градот поради отпорот. Сепак, тој на крајот се договорил со граѓанската власт што го соборила Пјерлеони и се вратил во Рим на Божиќ 1145 година. Во март 1146 година тој повторно морал да замине. Тој се вратил во 1148 година и го екскомуницирал Арнолд од Бреша, политички теоретичар кој се приклучил на комуната и бил нејзин интелектуален водач.

Папата живеел во Тускулум почнувајќи од 1149 година и бил поставен како папа во Рим дури во 1152 година. Постоењето на Републиката било несигурно. Наследникот на Јуџин, Адријан IV, го убедил царот Фридрих Барбароса да води војска против градот. Арнолд бил уапсен, суден, осуден и обесен во 1155 година. Неговото тело било изгорено, а пепелта фрлена во Тибар.

Во 1188 година, набргу по неговото стапување, папата Климент III успеал да го смири полувековниот конфликт меѓу папите и граѓаните на Рим со *Конкордскиот пакт.* Пактот им дозволувал на граѓаните да избираат судии со моќ на војна и мир. Префектот бил именуван од царот и папата имал суверени права врз неговите територии.

Од 1191 до 1193 година, под радикално намалување на бројот на сенатори на еден, градот бил управуван од Бенедето наречен *Карус хомо* (*Карисимо*) како *сумус сенатор*, а Рим го имал првиот општински статут.

По ова, градот повторно бил под папска контрола, иако граѓанската влада никогаш повеќе не била директно во рацете на повисоките благородници или на папството.

## Битки

* 1145 - Битка против Тиволи, Италија.
* 1167 - Битка кај Монте Порцио против Светиот римски цар, Тускулум и Албано Лациале.
* 1170 - Уништување на Албано Лациале.
* 1191 - Уништување на Тускулумот.

## Наводи

## Извори

* Грегоровиј, Фердинанд.  .

Категорија:Средновековен Рим
Категорија:Поранешни републики
Џејн Џонс (печатар)

**Џејн Џонс** (починала во 1739 година) била ирски печатар, продавач на книги и сопственик на весници.

## Живот
мини| Мастхед за ''Dublin Evening Post'' во 1734 година
Џејн Џонс била сопруга на Теофил Џонс, книжар, печатар, сопственик на весници и можен потомок на Сер Теофил Џонс. Таа е опишана како „родена дама“. Откако Џонс останала вдовица во април 1736 година, таа објавила дека ќе го продолжи бизнисот на нејзиниот сопруг за да го издржува своето големо семејство. Таа продолжила да го печати *Даблин Ивнинг Пост* од улицата Кларендон до 31 март 1739 година. Таа, исто така, ги испечатила книгите *Животот на принцот Јуџин од Саксонија* (1737), *Забавите во Спа* од Карл Лудвиг фон Пелниц (1737), *Целосните англиски трговци* од Даниел Дефо (1738) и *Писмо до една дама, во пофалба за женското учење* од Ветенхол Вилкс. (1739). Џонс започнала да работи на *Историјата на бискупите на Ирска* од Сер Џејмс Вер во 1739 година, но починала во мај истата година пред да може да ја заврши. Нејзината ќерка Елизабет го презела бизнисот, најверојатно со помош на две нејзини сестри. Тие продолжиле да работат од улицата Кларендон уште две години, печатејќи го целосниот сет на делата на Вер заедно со *Историјата на граѓанските војни во Франција* од Енрико Катерино Давила (1740). Елизабет Џонс се омажила за граверот Томас Диксон во 1756 година, дотогаш престанала да работи како печатар или продавач на книги.

## Поврзано

* Список на жени печатарки и издавачи пред 1800 година

## Наводи

Категорија:Починати во 1739 година
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Жени
Кејт Бернхајмер

**Кејт Бернхајмер** е американска писателка на бајки, научник и уредник.

## Дела
Првите три романи на Кејт Бернхајмер се трилогија заснована на руски, германски и јидски бајки, „Целосните приказни за Луси Голд“ (2011), *Целосните приказни за веселото злато* (2006) и „Целосните приказни за Кеција Голд“ (2001), биле објавени од Fiction Collective 2. Помеѓу другите нејзини дела, нејзината збирка раскази *„Коњ, цвет, птица“* била објавена во есента 2010 година од „Кафе хаус прес“. Таа ја уредувала збирката раскази наградена со World Fantasy Award, *My Mother She Killed Me, My Father He Ete Me: Четириесет нови бајки,* која била објавена есента 2010 година од Penguin Books. Таа е исто така авторка на *Девојката во замокот внатре во музејот*, избрана за најдобра сликовница на годината од Publishers Weekly во 2008 година. Нејзината најнова книга за деца е „The Lonely Book“, илустрирана од Крис Шебан и изборот на Amazon.com „Најдобри книги на месецот“ за мај 2012 година; бил објавен во април 2012 година од Рандом Хаус Детски книги.

Бернхајмер е основач и уредник на списанието *Fairy Tale Review*, како и на голем број антологии од бајките, вклучувајќи ги *Огледало, Огледало на ѕидот* (Даблдеј, 2002) и *Браќа и ѕверови* (Вејн Стејт Универзитетот Прес, 2007).

Бернхајмер е ко-куратор и ко-уредник (со нејзиниот брат, архитект Ендрју Бернхајмер) на „Бајка Архитектура“, објавена од Places Journal.

Бернхајмер, исто така, била на списокот соработници на *наградите &NOW 2: Најдоброто иновативно пишување* кое било објавено во пролетта 2013 година 

Таа има диплома од Универзитетот Вeслијан.

## Наводи

## Надворешни врски

* ''UL најавува Writer-In-Residence Универзитетот Кејт Бернхајмер''  во Луизијана (08/05/2009), преземено на 23 август 2010 година
* на француски: la petite fille qui vivait dans le château du musée
Категорија:Американски писатели за деца
Категорија:Апсолвенти на Веслејановиот универзитет
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Жени
Категорија:Жени по континент
Лена Бернштајн

**Лена Бернштајн** (1906-1932) била првата жена што прелетала преку Средоземното Море, на растојание од 2,268 км (1.409 ми).

## Библиографија

* 
Категорија:Луѓе од Лајпциг
Категорија:Починати во 1932 година
Категорија:Родени во 1906 година
Категорија:Жени
Категорија:Жени по занимање
Категорија:Жени по земја
Категорија:Жени по континент
Мари-Луиз Дријанкур

**Мари-Луиз Дријанкур** (родена **Мартин**, 1887–1914) била пионерски француски пилот. Таа била шестата жена во светот која добила пилотска дозвола.

Дријанкур е родена во Лион, Франција, а подоцна се преселила во Париз каде се омажила и имала три деца. Нејзиниот сопруг, и самиот љубител на воздухопловството, ја охрабрил да се занимава со летање, а таа започнала часови по летање во 1910 година во училиштето Блериот во близина на Шартр. Во 1911 година се префрлила во училиштето Каудрон во Ле Кротој. На 15 јуни 1911 година ја добила својата пилотска дозвола, со што станала шестата жена во светот (петта во Франција) што го сторила тоа. Остатокот од годината се натпреварувала и учествувала на голем број изложби, вклучително и една во Памплона, Шпанија, каде што била пофалена за нејзините достигнувања од Алфонсо XIII. Меѓутоа, во 1912 година, нејзиниот сопруг загинал во сообраќајна несреќа. Таа се појавила на уште една изложба, во април 1912 година во Juvisy-sur-Orge, и се претпоставува  дека од тогаш престанала да лета.

Дријанкур починала од болест кон крајот на 1914 година во L'Haÿ-les-Roses.

## Наводи

Категорија:Родени во 1887 година
Категорија:Воздухопловни пионери
Категорија:Починати во 1914 година
Категорија:Жени
Категорија:Жени по занимање
Категорија:Жени по националност и занимање
Категорија:Жени по земја
Категорија:Несигурна година на раѓање
Движење од 1968 година во Италија

**Движењето од 1968 година во Италија** или **Сесантото** било инспирирано од одвратноста кон традиционалното италијанско општество и меѓународните протести. Во мај 1968 година, сите универзитети, освен Бокони, биле окупирани. Во истиот месец сто уметници, меѓу кои и Џо Помодоро, Арналдо Помодоро, Ернесто Трекани и Џани Дова 15 дена го окупирале Триеналето на Палацо дела.

## Движење '68
Позадината на движењето потекнува од ново трансформираната економија на Италија. Земјата неодамна ја зголемила индустријализацијата и почнала да се развива нова модерна култура. Движењето имало свои корени во штрајковите и универзитетските окупации во 1960-тите, заедно со меѓународните наслови за социјалистичките политички триумфи во Студената војна.

Студентите од работно или селанско потекло главно го поттикнале движењето во обид да го променат традиционалното капиталистичко и патријархално општество. Новиот образовен систем овозможил големото население да се образува и, со такво образование, да ги доведе во прашање општествените функции. Немирите започнале со студентски протести кои првично биле потценети од политичарите и печатот; ова набрзо се претворило во „борба на работниците“.

Во првите моменти од студентскиот протест, десницата на универзитетите била меѓу лидерите на движењето. Битката кај Вале Џулија на Универзитетот во Рим на 1 март 1968 година била последната акција во која левичарските и десничарските студенти биле заедно бидејќи на 16 март по нападот на Универзитетот Ла Сапиенца, имало јаз меѓу „движечките“ и реакционерите. Левицата дошла да доминира во движењето и десничарските дебати за тоа кои активности треба да се искористат за да се продолжи движењето.

## Последици
Контракултурните ставови на движењето завршиле со создавање конфликти во италијанската левица. Движењето навистина донело форма на солидарност меѓу младите и се создало нова политизирана генерација. Се расправа за тоа кога и како се формирала нова политичка генерација.

## Наводи

Категорија:Политичка историја на Италија
Категорија:Протести 1968 година
Џејн Ерве

**Џејн** **Алин Ерве**, општо позната како **Jane Herveu**, (1885–1955) била пионерска француска авијатичарка која ја добила својата пилотска дозвола на 7 декември 1910 година.

## Живот
Родена на 10 декември 1885 година во Париз, најпрво била позната како возач на изложба на автомобили, настапувајќи во Кристал Палас во Лондон и учествувајќи во трки со автомобили и мотоцикли на различни локации во Франција.

По обуката во школата за летање Blériot, таа добила француска лиценца бр.318 на 7 декември 1910 година, со што станала четвртата жена во Франција што добила лиценца по Elise Deroche, Marthe Niel и Marie Marvingt. Од 28 мај до 8 јуни 1911 година се појавила на летачката изложба во Лион. По неколку други настапи, таа се натпреварувала во Фемина Купот во 1911 година, но не победила. Отворила школа за летање за жени, но не била многу успешна.
мини|Џејн Ерве, 1921 година
Во 1913 година се омажила за Пол Булзаге. По завршувањето на Првата светска војна, таа се преселила во САД каде што работела во модата. Таа починала на 14 јануари 1955 година.

## Наводи

Категорија:Воздухопловни пионери
Категорија:Починати во 1955 година
Категорија:Родени во 1885 година
Категорија:Жени
Категорија:Жени по националност и занимање
Категорија:Жени по земја
Роза Силверио

**Роза Силверио**, цело име **Роза де Хесус Силверио Филпо** (родена во Сантјаго де лос Кабаљерос, Доминиканска Република на 30 август 1978 година), е доминиканска поетеса и раскажувач.

## Биографија
Силверио е родена на 30 август 1978 година и моментално живее во Мадрид, Шпанија. Таа е поетеса, новинарка, писателка и културна активистка. Расказите и песните на Силверио се објавени во списанија, литературни додатоци и антологии од различни земји. Нејзините литературни дела се преведени на јазици како англиски, француски, италијански, португалски и каталонски.

## Дела
Силверио има објавено десеттина дела меѓу кои (наведени во оригинал):

*2005 – Desnuda, poesía. Editora Cole. Santo Domingo, R.D.
*2002 – De vuelta a casa, poesía. Editora Centenario. Santo Domingo, R.D.
*2007 – Rosa íntima, poesía. Editorial Santuario.
*2010 – Selección poética, poesía.
*2012 – Arma letal. La destrucción de las palabras.Ganador Premio Nacional de Poesía 2011 de la República Dominicana
*2012 – A los delincuentes hay que matarlos. Prisa Ediciones.
*2014 – Matar al Padre, poesía. Huerga y Fierro Editores
*2016 – Mujer de lámpara encendida, poesíaa. Huerga y Fierro Editores.

## Награди
Меѓу наградите кои ги добила Силверио се: во 2011 година награда Саломе Урења во Санто Доминго, во 2005 година награда на XXI меѓународна поетска манифестација во Италија, и други.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1978 година
Категорија:Поетеси
Дорис Гроув

**Дорис Гроув** е американски пилот на едрилица за соборување светски рекорди, инструктор по летање и член на Куќата на славните во САД. Таа била ран пионер на гребенот што се издигнала во Апалачките Риџ и долина во 1970-тите, на крајот поставила три светски рекорди во летечки едрилици таму и станала првата жена што ја заработила FAI 1000км Диплома. Таа исто така била копилот-каскадер во филмот од 1999 година *„Аферата Томас Краун“*.

Гроув моментално живее во близина на Стејт колеџ, Пенсилванија со нејзиниот сопруг Томас Кнауф, уште еден пилот на едрилица во халата на славните. Тие го поседувале и управувале со Ridge Soaring Gliderport во Џулијан, Пенсилванија, кој го основале во 1975 година. За жал, пристаништето за едрилици се затворило во 2022 година.

## Светски рекорди на едрилици

* Едрилица за едно место, женско
* Растојание за излез и враќање: 731,27&nbsp;км, 7 април 1979 година, Ridge Soaring Gliderport, Џулијан, Пенсилванија, Schleicher ASW
* Растојание за излез и враќање: 1000,86&nbsp;км, 11 март 1980 година, Ridge Soaring Gliderport, Џулијан, Пенсилванија, Schleicher ASW 
* Растојание за излез и враќање: 1127,68&nbsp;км, 28 септември 1981 година, Меморијалниот аеродром Пајпер, Лок Хевен, Пенсилванија, Шемп-Хирт Нимбус 2
* *Извор: Меѓународна аеронаутичка федерација.*

## Други летачки достигнувања

* Диплома 1000 K, прва жена, САД #12 (Int #24) 1980
* Награда за исклучителни достигнувања на SSA 1981 година
* Трофеј Итон (со Т. Кнауф) 2000 година
* Благодарница (со Т. Кнауф) 2005 г

: *Извор: Зголемена Куќа на славните.*

## Книги напишани

* *Федерални авијациски регулативи за пилоти со едрилици*, 1996 година
* *Прирачник за спречување несреќи за инструктори за летови со едрилици*, со Томас Кнауф, второ издание, 1993 година, (Без ISBN)
* *Прирачник за превенција од несреќи за пилоти со едрилици*, со Томас Кнауф, 1992 година.
* *Прирачник за обука за судење за пилоти со едрилици*, со Дорис Гроув, 1985 година. OCLC 61776977
* *Основи на едрилиците од соло до лиценца* со Томас Кнауф и сор., 1-во издание, 1984 година.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Воздухопловни пионери
Категорија:Американски воздухопловци
Категорија:Жени
Категорија:Жени по националност и занимање
Категорија:Жени по земја
Раиса Бељаева

**Раиса Василевна Бељаева** ( ; 25 декември 1912 – 19 јули 1943 година) била една од првите руски женски борбени пилоти. Таа се борела заедно со Лидија Литвјак и била заслужна за до три воздушни победи. Таа загинала во борба, од непознати причини, во 1943 година.

## Ран живот
Бељаева учела на технички институт за кожари во Киров. По дипломирањето, таа ја замолила својата стара пријателка Олга Јамшчикова, инструктор по летање во Ленинград, да ја научи да лета. Бељаева наскоро се покажала како ентузијастичка и неуморна. Пред војната, таа собрала повеќе од 1.000 часа лет и сто скокови со падобран, поучувајќи стотици падобранци. Таа, исто така, учествувала на многу воздушни шоуа над аеродромот Тушино, во близина на Москва.

## Воена кариера
Учествувала во битката за Сталинград и летала како пилот за придружба на Никита Хрушчов.

Белјаеја загинала во несреќа на 19 јули 1943 година.

## Наводи

## Библиографија
* 
*  https://
* 

Категорија:Починати во 1943 година
Категорија:Родени во 1912 година
Категорија:Жени
Категорија:Жени по националност и занимање
Категорија:Жени по земја
Категорија:Жени во Втората светска војна
Категорија:Носители на Орденот на Црвената ѕвезда
Глорија Куеста

**Глорија Менендез Куеста де Фресно** (1911–1987) ― шпанска авијатичарка. Научила да лета на Табладо Ер Филд, и била првата жена во Шпанија која добила пилотска дозвола. Таа била член на Кралскиот аеро клуб од Андалусија.

## Наводи

Категорија:Починати во 1987 година
Категорија:Родени во 1911 година
Категорија:Шпански авијатичари
Јована Јовиќ

**Јована Јовиќ**  (родена **Јакшиќ** ; 30 септември 1993) е српска поранешна професионална тенисерка. Јовиќ има освоено 17 титули во сингл и четири титули во двојки на ИТФ женската патека. На 12 мај 2014 година, таа го достигнала своето најдобро рангирање во сингл на светот бр. 102, откако влегла во финалето на ВТА турнирот во Монтереј. На 31 јули 2017 година, таа се искачила на бр. 204 во рангирањето во двојки.

Играјќи за тимот на Фед Купот на Србија, Јовиќ има учинок од победи-порази од 2–3. Таа го имала своето деби во Фед купот во февруари 2014 година, губејќи од Канаѓанката Ежени Бушар во директни сетови во нивната втора група во Светската група, но победила на мртвите двојки следниот ден.

На 17 ноември 2019 година, таа се омажила за своето долгогодишно момче Вујадин Јовиќ.

Јовиќ се повлекла од професионалниот тенис во март 2021 година и го објавила своето пензионирање на 5 март 2022 година.

## Кариера

### 2013 година
десно|мини| Јовиќ во 2013 г
Јовиќ дебитирала на ВТА турнејата, квалификувајќи се за главната ждрепка на Монтереј Опен и победувајќи ја Вера Душевина во првото коло. Таа загубила во второто коло од третата носителка Марија Кириленко во три сета.

### 2014 година
Јовиќ стигнала до своето прво ВТА финале во кариерата на Монтереј опен, губејќи од сонародничката Ана Ивановиќ во директни сетови. Во мај, таа го направила своето деби на Гренд слем главниот ждреб на Отвореното првенство на Франција, губејќи во првото коло од 31-та носителка Даниела Хантухова, во три сета. На Вимблдон, таа загубила од Петра Четковска во првото коло, исто така во три сета.

### Сама

## ВТА финале во кариерата

### Сингл: 1 (второпласирана)

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Jovana Jović at the International Tennis Federation 
* 
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1993 година
Категорија:Српски тенисери
Категорија:Белград
Роса Гарсија-Малеја Лопес

**Роса Марија Гарсија-Малеја Лопес** (родена 1981 година) станала првата жена борбен воздухопловец во шпанските воздухопловни сили откако се оспособила за летање со млазен борбен авион во 2006 година.

## Ран живот
Роса Гарсија-Малеја Лопес е родена во 1981 г. во Алмерија, Шпанија. 

## Воена служба
Гарсија-Малеја е една од првите женски борбени воздухопловци во шпанските воздухопловни сили оспособена да го лета F/A-18 Hornet, со повеќе од 1.250 часа лет и по учеството во либиската војна во 2011 година, по 15 години служба во шпанските воздухопловни сили, таа му се придружила на Патриља агила на аеробатската демонстративна екипа како воздухопловец на Casa C-101. Во 2018 година била наградена со Медала де Андалусија за нејзините достигнувања.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1981 година
Категорија:Жени
Категорија:Жени по националност и занимање
Дора Камински

**Дора Дебора Камински** (1909–1977) била американски уметник.

## Ран живот и образование
Дора Дебора Камински е родена во Њујорк во 1909 година  Како дете, таа посетувала училиште на Образовната алијанса, по што ја следела Уметничката студентска лига на Њујорк. Таа продолжила да студира во Европа во 1930-тите, вклучително и во Виена, Париз, Штутгарт и Минхен. Заработила како модел на уметници.

## Средниот животен век
Камински работела во Музејот во Бруклин три години како дел од наставниот кадар. Во 1943 година таа била една од членовите на повелбата кои го организирале Националното здружение за сериграфи и останала членка 13 години. Камински првпат го посетила Таос, Ново Мексико во 1944 година, поминувајќи го секое второ лето пред да се насели таму во 1954 година. Таа, исто така, имала дом во Делфи, Грција. Работела и на Хаваи краток период. Камински била вклучена во изложбите на Музејот за ликовни уметности во Далас во 1947 и 1951 година на Националното здружение за сериграфи.

Во 1958 година Камински се омаѓила за колегата уметник од Таос, Леон Гаспар. Откако тој починал во 1964 година, таа работела како куратор на ретроспективни изложби на неговите дела одржани во Музејот на Западен Тексас и Музејот на уметност во Ново Мексико. Од 1972 до 1973 година ги посетила Африка и Индија.

Работела во сериграфско печатење, пастелно цртање и сликање. Нејзините сериграфи се појавиле во збирки како што се Академијата за уметност во Мемфис, музејот Балтимор и музејот Метрополитен.

## Подоцнежниот живот и наследството
Нејзините награди вклучуваат Награда за набавка на Националното Министерство за финансии во 1940 година, Наградата за купување на музејот Метрополитен во 1941 година и наградата за највисоко купување во сериграф од Уметничкиот музеј Санта Фе. Таа добила грант од Фондацијата Вурлицер за годините 1956 и 1957 година.

Таа починала во 1977 година. 

## Значајни колекции

* *The Abandoned Sluice*, акварел, Американски уметнички музеј Смитсонијан, Вашингтон, DC.

## Наводи

## Надворешни врски

* Интервју за орална историја со Дора Камински, 1965 година во Архивот на американската уметност
Категорија:Починати во 1977 година
Категорија:Родени во 1909 година
Категорија:Жени
Категорија:Жени-уметници
Категорија:Жени по националност и занимање
Мари-Емили Марион де Монтанкло

**Мари-Емили Марион де Монтанкло** (1736 — 1812) — француска феминистка, новинарка, поетеса, драматург и уредничка. Била директорка на женското списание *[[Journal des dames (1759-1778)|Journal des dames]]* (1759–78).

## Живот и кариера
Де Монтанкло е родена во Екс-ан-Прованс во 1736 г. Нејзиниот прв брак завршил со смртта на нејзиниот сопруг, а вториот брак завршил со законска разделба. Во 1774 г., таа станала уредничка на *Journal des dames*. Во оваа улога, таа се обидела да ги продолжи своите феминистички цели и ја искористила својата положба за да побара поддршка за општествените реформи.

Подоцна, Де Монтанкло станала директорка на театарот Монтансје во Версај. Помеѓу 1782 и 1804 г. напишала голем број комични драми, од кои некои биле изведени.

## Наводи

Категорија:Починати во 1812 година
Категорија:Родени во 1736 година
Категорија:Жени
Категорија:Жени-уметници
Категорија:Жени по националност и занимање
Категорија:Жени по земја
Категорија:Француски романописци
Плоштад дел Плебисцито

250px|мини|Поглед кон плоштадот
**Плоштадот дел Плебисцито** () е голем јавен плоштад во центарот на Неапол, Италија.

## Историја
Именуван по референдумот од 21 октомври 1860 година, со кој Неапол влегол во обединетото Кралство Италија. Плоштадот е многу блиску до Неаполскиот Залив и се граничи со Кралската палата (источно) и црквата Сан Франческо ди Паола (на запад) со нејзините карактеристични двојни колонади кои се протегаат на секоја страна. Други забележани соседни згради се Палацо Салерно и Палатата на префектурата (на левиот крак од црквата).

Во првите години на 19 век, кралот на Неапол, Мурат (шура на Наполеон), ги планирал плоштадот и зградата како почит на императорот. Набргу откако Наполеон конечно бил испратен во Света Елена, Бурбоните биле вратени на престолот, а Фердинанд I ја продолжил изградбата, но го претворил готовиот производ во црквата што ја гледаме денес. Ја посветил на свети Фрањо од Паола, кој престојувал во манастир на ова место во 15 век. Црквата потсетува на Пантеонот во Рим. Пред фасадата има трем што се потпира на шест столбови и два јонски столба. Внатре црквата е кружна со две странични капели. Куполата е висока 53 метри.

Во 1963 година, општинската уредба го трансформирала плоштадот во јавен паркинг за да се справи со неконтролираното зголемување на автомобилите во градот. Плоштадот на тој начин бил обезличен (меѓу другото, покрај паркинг имал и широк простор за паркирање на автобусите од јавниот превоз во близина на коловозот, па дури и бил направен голем двор на Брзиот трамвај кон крајот на осумдесеттите) сè додека во 1994 година, по повод самитот на Г7, плоштадот бил реновиран, прво заменувајќи го асфалтот на коловозот зад Кралската палата со потрадиционалните поплочени камења, а потоа целосно претворен во пешачка зона.

Повремено, плоштадот се користи за концерти на отворено. Уметниците кои настапувале тука вклучуваат популарни италијански и неаполски уметници, како што се Франко Батијато и Пино Даниеле, но и меѓународни ѕвезди како Елтон Џон, Марун 5 и Мјуз. Во мај 2013 година, Брус Спрингстин и Е-Стрит Бенд одржале концерт на местото.

## Галерија

Податотека:P.Plebiscito Napoli.jpg|Плоштадот дел Плебисцито виден од Кралската палата во Неапол
Податотека:Palac Krolewki z Placu Plebiscytowego.jpg|Плоштадот дел Плебисцито со Кралската палата
Податотека:Piazza del Plebiscito monument to Charles III. Napoli, Campania, Italy, South Europe.jpg|Плоштадот дел Плебисцито, споменик на Карло VII од Неапол (подоцна Карло III од Шпанија) во преден план и куполата на Галеријата Умберто I во позадина. Неапол, Италија.


## Наводи

Категорија:Плоштади во Италија
Зена Кардман

**Зена Марија Кардман** (родена на 26 октомври 1987 година) е американски геобиолог и космонаут на НАСА.

## Ран живот и образование
Кардман е роден на 26 октомври 1987 година. Таа добила диплома за наука по биологија на Универзитетот во Северна Каролина во Чапел Хил, каде што дипломирала биологија, студирала хемија и океанографија и напишала теза за почести во творечко пишување.

Истражувањето на Кардман ја одвело на оддалечени терени од Арктикот до Антарктикот и вклучило повеќe експедиции надвор од матичната земја на истражувачки бродови. Додека билa на Универзитетот во Северна Каролина, Кардман студирала биогеохемија во јаглеводородни истекувања и хидротермални отвори. За тоа време, таа работела и со Палмер долгорочна еколошка истражувачка мрежа на Антарктикот. Завршила магистер на науки со истражувачката група на д-р Андреас Теске.

За време на нејзината рана кариера, Кардман го поддржила истражувањето на НАСА во Британска Колумбија, Ајдахо и Хаваи, развивајќи оперативни архитектури за планетарна ЕВА. Таа пловела како помошник инженер во Здружението за морско образование, работејќи во машинската соба на бригантин. Во времето на нејзиниот избор во јуни 2017 година, Кардман била дипломиран научен соработник на Националната научна фондација и кандидат за доктор по геонауки на Државниот универзитет во Пенсилванија, студирајќи геобиологија и редокс парови на подземјето на Земјата.

## Кариера во НАСА
Пред нејзината кандидатура за астронаут, Кардман работела во наука и операции за Истражувачкиот проект на НАСА за павилјонско езеро (2008-2015) и БАСАЛТ (2016-2017). Во јуни 2017 година, таа била избрана за член на Астронаутската група 22 на НАСА и ја започнала својата двегодишна обука во вселенскиот центар Џонсон во Хјустон.

## Личен живот
Нејзините хобија вклучуваат качување по карпи, истражување на пештери, поезија и пауерлифтинг.

## Награди и почести
Кардман има добиено бројни академски награди, вклучително и стипендија за дипломирање за истражување на Националната научна фондација, стипендија за дипломирани студенти на Ројстер Општество, награда на канцелар (UNC Chapel Hill) за најистакнати постари жени и стипендии за конзорциум за вселенски грантови.

## Наводи



## Надворешни врски

* Веб-страница на Зена Кардман

Категорија:Американски микробиолози
Категорија:Жени-космонаути
Категорија:Родени во 1987 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Американски космонаути
Суфлер

мини|Суфлер со неговата книга на шепкање, 1936
**Суфлер** или **театарски шепкач** - лице кое им шепоти на глумците, им го „дофрла“ текстот на нивните улоги за време на пробите и изведбите. Суфлерот користи т.н. *книга на шепкање*, која го содржи целосниот текст на претставата, како и неговите белешки и ознаки за паузи во интерпретацијата на глумецот.

Некои бини ја задржале т.н. *шепкачка* *школка*, во која суфлерот би бил скриен од публиката и можел да им шепка на глумците, но во современиот театар вообичаено е суфлерот да се смести од страната на сцената, зад кулисите.

## Поврзано
* Инспициент

## Наводи

Категорија:Театар
Категорија:Занимања
Категорија:Галицизми
Флоренс Комајт

**Флоренс Комит** е американски ендокринолог. Таа помогнала да се развијат нови терапии за остеопороза, ендометриоза, миом на матка и неплодност. Таа добила патент за развој на нов метод за одредување на плодноста кај жените. Во 1990 година, Комајт била наградена со втор патент за употреба на кломифен за зголемување на коскената маса кај жени во предменопауза. Покрај нејзината работа во прецизната медицина и интегрираната медицинска анализа, таа е позната и по основањето на ,,Здравје на жените" во Јеил во 1992 година. Комајт е позната по нејзината работа во клиничкото истражување на хормоните и како основач на Здравјето на жените на Јеил во раните 1990-ти.

## Област на студии
Комајт е позната по тоа што има интегриран пристап кон испорака на здравствена заштита користејќи прецизна медицина. Таа ги истражувала хормоналните промени и стареењето, а особено прашањата за хипогонадизмот (низок тестостерон) кај мажите и како тоа влијае на појавата на одредени поврзани болести како што се дијабетес тип 2 или срцеви заболувања.

Нејзиното истражување вклучува проучување на системите за испорака и како тие влијаат на здравствените резултати. Тоа бил нејзиниот фокус како виш клинички и истражувачки советник во Канцелариите за алтернативна медицина (ОАМ) во НИХ.

## Образование и рана кариера
Комајт дипломирала со пофалба на Бруклин колеџот на Медицинскиот факултет на Универзитетот Јеил во Њујорк. Таа била вонреден клинички професор на факултетот Јеил 25 години. Таа го основала ,,Здравје на жените" во Јеил во 1988 година. Комајт завршила стипендија за репродуктивна ендокринологија, инкорпорирајќи обука за медицина, педијатрија, гинекологија и андрологија, во Националниот институт за детско здравје и човечки развој во НИХ. На почетокот на 1980 година, таа ја истражувала употребата на хормони кои ослободуваат гонадотропин за лекување на предвремен пубертет.

Комајт истражувала во областа на комплементарна и алтернативна медицина (CAM).

Комајт служела во советодавни совети и комисии со НИХ, египетското Министерство за здравство и во Медицинскиот советодавен одбор за документарен баланс, Медицинската група за управување со возраста, Независните доктори од Њујорк, и Американското здружение за плодност како и Алфа Омега Алфа.

## Награди
Алан П. Минц , MD награда за клиничка извонредност во медицината за управување со возраста, 2013 година.

## Изданија
Комајт била објавена во Новоанглиско списание за медицина, и во *Журналот за клиничка ендокринологија и метаболизам*.

Во јуни 2013 година, Комајт објави дело фокусирано на машката менопауза, со наслов: „Хормонална експресија на недостаток на андрогени кај мажи кои стареат (ADAM)".

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Ендокринологија
Категорија:Ендокринолози по националност
Камила Родолфи

**Камила Родолфи** (1449 г.) била командант на група жени кои се собрале да се борат против Франческо Сфорца.
## Биографија
Родолфи била член на високо ценето трговско семејство Родолфи, кое било едно од главните владејачки семејства на Вигевано и била платен војник. Нејзините датуми на раѓање и смрт не се познати, но познато е дека таа била највлијателна во Италија во 1449 година. Кога Франческо Сфорца се обидела да го земе Вигевано во април 1449 година, Родолфи и група жени возвратиле откако многу мажи загинале при обидот. И покрај обидот на жените, Сфорца сепак го освоила градот, но некои извори сугерираат дека понекогаш сакала Камила Родолфи и нејзината војска да парадираат во целосна униформа.

## Наводи

Категорија:Жени
Категорија:Италија
Џиоти Амге

мини|Амге се мери со Гинисовата книга на рекорди
**Џиоти Кишанџи Амге** (родена на 16 декември 1993 г.)  е индиска глумица позната по тоа што е најниската жива жена на светот според *[[Гинисови рекорди|Гинисовата книга на рекорди]]*.

По 18-тиот роденден на Амге на 16 декември 2011 година, таа официјално била прогласена за најниската жена на светот од Гинисовата книга на рекорди со висина од 62.8 цм. Нејзината ограничена висина се должи на генетско пореметување наречено исконско џуџе.

Амге била прикажана во документарниот филм од 2009 година со наслов *Body Shock : Two Foot Tall Teen*. Таа исто така беше гостин-учесник во *Bigg Boss 6*, индиско телевизиско шоу. На 13 август 2014 година, таа била избрана во четвртата сезона на *[[Американска Хорор Приказна: Изроди|Американската хорор приказна: Фрик шоу]]* како Ма Петит.

## Настапи во медиумите
Амге, заедно со Тео Мамукари, биле ко-домаќини *на Ло шоу деи рекорд* во 2012 година на италијанскиот канал Канале 5.

Во август 2014 година, Амге доби улога во *[[Американска Хорор Приказна: Изроди|Американската хорор приказна: Фрик шоу]]* каде што се појави како Ма Петит, чија премиера била на 8 октомври 2014 година.
мини|Статуа на Џиоти Амге во музејот „Восочни“ во Лонавала.
Нејзината восочна статуа е присутна и во Музејот на восочни личности, Лонавала.

## Филмографија

## Социјална служба
Амге учествувала со полицијата во Нагпур за да ги повика индиските граѓани да останат дома за време на заклучувањето на КОВИД-19 во Индија.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1993 година
МХЕ „Падалишка Река“

**Падалишка Река** — мала хидроелектрана на истоимената река, сместена помеѓу селата Србиново и Падалиште.

МХЕ „Падалишка Река“ е управувана од страна на МХЕ „Падалишка“ ДОО и има моќност од 480&nbsp;kW.

## Поврзано
* Список на електрани во Македонија
* Падалишка Река

## Наводи

Категорија:Хидроелектрани во Македонија
Категорија:Економија на Гостивар
Снежана Вујовиќ Николиќ

**Снежана Вујовиќ Николиќ** е академска сликарка, родена на 2 јуни 1959 година во Земун. Дипломирала на Факултетот за уметност во Белград, отсек сликарство во 1984 година, каде што завршила и постдипломски студии во 1987 година. Имала повеќе самостојни и групни изложби. Нејзините слики се наоѓаат во бројни јавни и приватни галерии низ светот.

## Наводи

## Литература

* 

## Надворешни врски

* 
Категорија:Српски сликари
Категорија:Родени во 1959 година
Ана Мајани

**Ана Мајани** (4 февруари 1936 - 28 февруари 2021 година) била италијански претприемач, позната како „кралица на чоколадото“.

## Ран живот и образование
Мајани била родена во Болоња, Италија, каде што нејзиното семејство поседувало фабрика за чоколади. На 15 годинишна возраст останала бремена. По завршувањето на студиите, кога имала 18 години, започнала да работи во семејниот бизнис со чоколади, соработувајќи со нејзиниот татко Франческо. Нејзината мајка, Луиза Каведони, била домаќинка.

## Кариера
Нејзината семејна фабрика за чоколада била основана од нејзините предци во 1796 година. Мајани ја презела контролата врз компанијата во 1985 година, но дотогаш семејството ги продало најголемиот дел од акциите во компанијата. За да си ја врати сопственоста таа морала да ја стави под хипотека својата куќа. Мајани станала потпретседател, заедно со синот Франческо Мезадри Мајани, кого го нарекувала „брат“ затоа што биле многу блиски според возраста. За финансиите се грижел нејзиниот син, додека Мајани дизајнирала десетици нови форми, текстури и пакувања за нивните чоколадни колекции. Таа ги претворила чоколадите на нејзиното семејство во дизајнерски предмети и додала харизма на брендот на компанијата. 

Мајани починала во Болоња на 28 февруари 2021 година, на 85-годишна возраст, од СОВИД-19. Чоколадната фабрика, во времето на нејзината смрт, со 225 годишна историја, била најстарата фабрика за чоколади во Италија. 

## Наводи

Категорија:Луѓе од Болоња
Категорија:Починати во 2021 година
Категорија:Родени во 1936 година
Алфонсина Страда

200px|мини|Алфонсина Страда
**Алфонсина Страда** (родена 16 март 1891 и умрела 13 септември 1959 година) била италијанска велосипедистка.Била единствената жена што возелаво трите главни велосипедски трки. Таа започнала на Џиро д'Италија (позната трка која се одржува и денеска) во 1924 година кога организаторите ја помешале со маж. Весниците ја нарекувале *Ѓавол во фустан*. Нејзината тркачка кариера вклучувала италијански рекорд кој траел дури 26 години откако го покорила.

## Раниот живот
Родена **како Алфонсина Морини** во Кастелфранко Емилија, во близина на Модена, таа бела ќерка на селско семејство. Нејзиниот татко бил дневен работник, а нејзината мајка медицинска сестра . Некои луѓе велат дека дека нејзината куќа била барака без прозорци низ која трчале кокошки. Дополнителни извештаи зборуваат дека нејзиното семејство сметало дека нејзината страст за возење велосипед е дело на ѓаволот, дека има злобно око. Некои извештаи велат дека таа била едно од осумте деца; други дека била една од 10-те, со осум браќа; други дека имала 10 браќа. Има многу извештаи за раниот живот Алфонсина, но никој не е прифатен како точен. Така да раниот живот на Алфосина ќе остане сè уште мистерија.

## 1924 - Џиро д'Италија
Возењето на Алфонсина на Џиро д'Италија дошол поради несогласување помеѓу организаторот, (Емилио Коломбо) и најдобрите возачи. Најдобрите возачи одбија да учествуваат. Коломбо го направи она што го направи Тур де Франс и понуди места на кој сакаше да вози. *Gazzetta dello Sport* вети дека ќе им ги плати сметките, хотелите и храната. Понудиле места за 90 белосипедисти и ветиле 600 кокошки, 750&nbsp;кг друго месо, 4.800 банани и 720 јајца.

На Страда никогаш повеќе не и беше дозволено да го вози Џиро, но таа го следешела неколку години и ја заслужила почитта на новинарите Армандо Коугне, Џардини, Коломбо, Катанео, Латуарда, Костанте Жирарденго, како и на други новинари и натпреварувачи. Таа возела изложбени трки низ Италија, Шпанија, Франција, Луксембург и пред царот Николај II од Русија во Санкт Петербург. Во 1937 година во Париз го победила францускиот шампион Робин.

Во 1938 година таа го поставла женскиот светски рекорд за час, покривајќи 32,58&nbsp;км во Лонгшамп, Париз, рекорд соборен во 1955 година од Тамара Новикова од Советскиот Сојуз.

Италијанскиот писател Дино Буцати напишал дека како момче се возел во парк во Милано, ја видел Алфонсина и успеал да остане со неа два круга.
мини|Алфонсина Страда во нејзината продавница за велосипеди

## Сеќавања на Алфонсина Страда
Во 2010 година италијанскиот бенд Têtes de bois ја објавил песната „Alfonsina e la bici“ посветена на Алфонсина Страда.

Во видео клипот на песната е италијанската астрофизичарка Маргерита Хек во главната улога како Алфонсина Страда.

## Извори

* 

## Наводи


## Надворешни врски

* Сликата на Алфонсина Страда во Радио Маркони
* Сликата на Алфонсина Страда
*   
* Видео клип од песната на Têtes de bois Alfonsina e la bici

Категорија:Починати во 1959 година
Категорија:Родени во 1891 година
Категорија:Италијански велосипедисти