open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Бетмен против Супермен: Зора на правдата (саундтрак)

**Бетмен против Супермен: Зора на правдата** () — албум издаден за истоимениот филм од страна на Ханс Цимер и Junkie XL. Саундтракот бил објавен на 18 март 2016 година преку WaterTower Music.

## Список на песни
### Стандардно издание

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место 

Категорија:Филмска музика од 2016 година
Категорија:Филмска музика од Ханс Цимер
Категорија:Албуми од Ханс Цимер
Категорија:Албуми од Junkie XL
Антоан Демоатје

**Антоан Демоатје** (;  во  —  во ) — белгиски професионален друмски велосипедист, кој последно возел за професионалната континентална екипа . Во септември 2015 година објавил дека ќе ја напушти екипата Валони-Брисел за да се приклучи на  за сезоната 2016.

## Живот

мини|десно|Антоан Демоатје (лево) на Класикот Хандзаме

Демоатје во 2010 година возел како стажант во белгиската континентална екипа Лото-Бодисол и таму останал и следната сезона со редовен договор. Во 2012 година возел за екипата Идемаспорт-Биованце, за која освоил една етапа на Триптих на планините и замоците, две етапи на Карпатската трка и една етапа на Триптик Ардени. Освен тоа, победи на друмската трка на покраинското првенство во Лиеж. Со тоа, Демоатје се префрлиле во екипата Валони-Брисел и одново го освоил покраинското друмско првенство. Во 2014 година на еднодневната трка Тур ди Финистер го освоил својот најзначаен меѓународен успех дотогаш. Во 2015 година освоил една етапа на Сиркут де Ардени.

По неговите учества во помали екипи, во 2016 година Демоатје успеал да потпише договор со професионалната континентална екипа  и да вози трки од Светската турнеја. На класикот Гент-Вевелгем 2016 на 27 март 2016 година, Демоатје најпрвин паднал и без да може да стане, бил удрен од придружен мотор на трката, повредувајќи ја главата. Бил однесен во болница во Лил каде истиот ден им подлегнал на повредите. Неговиот колега Гаетан Биле објавил на Твитер дека Демоатје станал дарител на органи; тројца пациенти ги добиле неговите органи.

Во изминатите месеци се случиле повеќе несреќи со придружните мотори на трките и заради тоа се појавиле критики кон нив. Водството на екипата на Демоатје, сепак, не го обвиниле возачот на моторот: за разлика од другите случаи не возел брзо и немал вина за трагичниот настан. Возачот е многу искусен, веќе 20 години учествува во велосипедизмот.

## Достигнувања

;2012
: 1. Етапа 2б Триптих на планините и замоците
: Карпатска трка
::1. Етапа 2
::1. Етапа 3
: 3. Триптик Ардени
::1. Етапа 3
: 3. Гоиксе Пејл
;2013
: 2. ГП Стад Гел
: 3. Ронде Певелоа
;2014
: 1. Тур ди Финистер
: 2. Омлоп ван хет Васланд
;2015
: 1. Етапа 4 Сиркут де Ардени
: 1. Ванзеле Курсе
: 2. ГП Стад Зотегем
: 2. Класик Хандзаме
: 3. Гран при д’Увертир ла Марсејеза

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1990 година
Категорија:Починати во 2016 година
Категорија:Луѓе од Лиеж
Категорија:Белгиски велосипедисти
Алпразолам

**Алпразолам** е анксиолитик од групата на бензодиазепини со кратко дејство. Во 2010 година бил 12. најмногу препишуван лек. Алпразолам, како и другите бензодиазепини, се врзува на специфични места на GABA<sub>A</sub> рецепторите. Поседува анксиолитички, седативни, хипнотичко, мускуло-релаксантни, антиконвулзивни и амнезични својства.

Во 2024, е дванаесетти најчесто пропишуван лек во Македонија, со повеќе од 670.000 рецепти.

## Медицинска употреба
### Панично растројство
Се користи во третманот на панично растројство, со или без агорафобија.

### Анксиозни растројства
Алпразоламот се употребува во третманот на анксиозни растројства или краткорочно олеснување на анксиозност или анксиозност асоцирана со симптоми на депресија.

### Канцер хемотерапија-индуцирана наузеа и повраќање
Се употребува како дополнителна терапија во третманот на наузеа и повраќање поврзани со еметогена хемотерапија (вклучувајќи и цисплатин); моментално не се препорачува како монотерапија.

Може да биде корисен во третманот на антиципаторна емеза.

## Фармакокинетика
Алпразоламот се администрира орално, и добро се апсорбира – 80% од алпразоламот се врзува за белковините во серумот (поголемиот дел се врзува за албуминот). Концентрацијата на алпразоламот достигнува максимум после еден до два часа.

Алпразоламот се метаболизира во црниот дроб, претежно од ензимот цитохром P450 3A4 (CYP3A4). Двата главни метаболити се: 4-хидроксиалпразолам и α-хидроксиалпразолам, како и до неактивниот метаболит бензофенон. Ниските концентрации и малата потентност на 4-хидроксиалпразолам и α-хидроксиалпразолам покажуваат имаат многу мал или воопшто немаат придонес во ефектите на алпразоламот.

Метаболитите, како и дел од неметаболизираниот алпразолам, се филтрираат од бубрезите и се екскретираат со урината.

## Наводи

Категорија:Бензодиазепини
Црква „Св. Атанасиј“ - Бадар

**Свети Атанасиј** — главна селска црква во селото Бадар, Македонија.

## Местоположба

Сместена е на рид над селото, а околу црквата се наоѓаат и помошни црковни објекти, како и камбанарија. Од селото води асфалтен пат до самиот влез на црквата.

## Галерија


Податотека:Црква Св. Атанасиј - Бадар 01.JPG|Поглед на самата црква
Податотека:Црковен храм Св. Атанасиј - Бадар.JPG|Страничен поглед на црквата
Податотека:Камбанарија - Бадар.JPG|Камбанаријата во дворот на црквата
Податотека:Стар камен крст во Бадар.JPG|Стар камен крст
Податотека:Трпези во црквата Св. Атансиј - Бадар.JPG|Трпези во дворот на црквата
Податотека:Помошен црковен објект - Бадар.JPG|Помошен црковен објект
Податотека:Црковен двор - Бадар.JPG|Црковниот двор


## Поврзано
* Северноскопско архијерејско намесништво
* Бадар

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Бадар
Бадар
Четврта струшка парохија

**Четврта струшка парохија** — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Струшкото архијерејско намесништво на Дебарско-кичевската епархија. Парохиски свештеник е Петар Бојчиноски (сос. 2016). Парохијата ги опфаќа селата Драслајца, Мороишта, Биџево, Ташмаруништа, Долна и дел од Горна Белица.

## Цркви и манастири

Следува список на црквите во парохијата. Можно е списокот да не е целосен.

## Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Струшко архијерејско намесништво
Категорија:Парохии на МПЦ
Штауфенберг (Долна Саксонија)

**Штауфенберг** ( — најјужна општина во округот Гетинген и во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа источно од реката Фулда, околу 6 километри јужно од Хан. Минден и 12 километри североисточно од Касел. Општинското седиште е во селото Ландверхаген (*Landwehrhagen*).

Општината се состои од следниве населени места: Бентероде, Далхајм, Ешероде, Ландверхаген, Лутерберг, Нинхаген,Зихелнштајн, Шпеле, Шпикерсхаузен и Ушлаг.

## Наводи

## Надворешни врски

*  

Категорија:Гетинген (округ)
Штауфенберг

**Штауфенберг** може да се однесува на:

* Штауфенберг (Хесен) — град во округот Гисен, Хесен
* Штауфенберг (Долна Саксонија) — општина во округот Гетинген, Долна Саксонија
Висенте Рејнес

**Висенте Рејнес Мимо** (; р. ) — поранешен шпански професионален друмски велосипедист, кој возел професионално во периодот 2003-2016 година.

По три сезони со екипата , Рејнес ја напуштил за да се приклучи на  за сезоната 2014.

## Достигнувања

;2003
: 4. Сиркуито де Гечо
: 8. Трофео Мајорка
: 10. Трофео Алкудија
;2004
: 1. Етапа 1 (ТТТ) Волта а Каталуња
: 5. Класика Сиклиста а лос Пуертос
: 9. Трофео Мајорка
;2005
: 1. Етапа 3 Париз-Ница
: 3. Трофео Мајорка
: 4. Краен пласман Вуелта а Андалусија
;2006
: 5. Џиро дел Пиемонте
;2007
: 1. Трофео Кала Мијор-Кала Бона
: 1. Сиркуито де Гечо
: 4. Трофео Солер
: 5. Трофео Калвија
: 9. Трофео Мајорка
: 9. Милано-Санремо
: 10. Трофео Поленса
;2009
: 10. Трофео Мајорка
;2010
: 10. Ронде ван хет Груне Харт
;2014
: 5. Трофео Сес Салинес

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 
* Достигнувања на ''Trap-Friis.dk''

Категорија:Шпански велосипедисти
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1981 година
Јужен Урал

мини|десно|250п|Јужен Урал од вселената 
**Јужен Урал** ) — јужниот и најширок дел на планинскиот систем Урал. Се протега од реката Уфа (кај селото Долно Уфалеј) до реката Урал. Од запад кон исток, венецот е ограничен од рамничарскиот дел на Источна Европа, Западносибирската Рамнина и степите кај Аралското и Каспиското Море.

[мини|десно|[Јамантау]]
Венецот е долг 550&nbsp;км. Највисокиот врв е Јамантау со 1.640&nbsp;м. Подножјето е мошне раширено, и се протега дури 250&nbsp;км наспроти просечната ширина на Урал во целина, која изнесува 40 до 150&nbsp;км.

Релјефот на Јужен Урал е посложен, со бројни долини и напоредни сртови во насока југ-запад и напречно. Во венецот влегуваат и Илменските Планини, одделени од главниот венец со реката Миас. Другите позначајни врвови се сместени долж сртот на Иремел (Голем и Мал). Јужен Урал се протега  до наглиот свијок на реката Урал во западен правец и завршуваат во широките ридови наречени Мугоџари.

## Поврзано
* Уралски јазици
* Уралски федерален округ

## Наводи

## Надворешни врски

* Природни знаменитости на Јужен Урал 
* Туристичка карта на Башкирија и Јужен Урал 

Категорија:Урал
Категорија:Планински венци во Русија
Категорија:Планински венци во Казахстан
Категорија:Башкортостан
Категорија:Чељабинска област
Категорија:Ханти-мансиски автономен округ
Категорија:Свердловска област
Категорија:Тјумењска област
Категорија:Актобинска област
Јамантау

**Јамантау** (, „зла планина“; ) — највисока точка во јужниот дел на планината Урал, Башкортостан, Русија. Нејзината височина изнесува 1.640 метри.

Се протега во насока север-запад, зафаќајќи ширина од 3 км, а должина од 5 км. Главни врвови се: Голем Јамантау (1.640 м.) и Мал Јамантау (1.510 м.)

Просечните годишни врнежи се движат од 700 до 1100&nbsp;mm. Снежната покривка изнесува од 80 до 100 см и вообичаено останува од 180 до 205 дена. Средната температура се движи од -14(-17)°C во јануари до 9(16)°C во јули.

## Галерија

## Воена база

Од страна на САД, заедно со Косвински Камен (600 км на север), се смета дека кај него се наоѓа голема тајна јадрена постројка и/или бункер. Затворениот воен град Межгорје () се наоѓа 10 километри западно од подножјето на Јамантау.

Големи активности за ископување биле забележани од американските сателити кон крајот на 1990-тите години, во текот на владата на Борис Јелцин по распаѓањето на Советскиот Сојуз. Два гарнизона биле изградени на врвот, Белорецк-15 и Белорецк-16, како и можен трет, Алкино-2, кои станале затворен град Межгорје во 1995 година. Се верува дека има околу 30.000 работници во секој од нив. Постојаните американски прашања имале различни одговори од руската влада за планината Јамантау. Изјавиле дека тоа бил рудник, складиште за руските богатства, склад за храна и бункер за водачите во случај на јадрена војна. По прашањата за Јамантау во 1996 година, руското министерство за одбрана изјавило: „Не постои пракса во Министерството за одбрана на Русија за известување странски медиуми околу постојки, каде и да се, кои се во изградба во интерес на зајакнување на безбедноста на Русија“. Постои железница која го поврзува комплексот.

Планината Јамантау е близу една од неколкуте последни останати јадрени лаборатории, Чељабинск-70.

## Наводи

## Надворешни врски
* Враќањето на машината на судниот ден?

Категорија:Урал
Категорија:Врвови во Русија
Категорија:Географија на Башкортостан
Категорија:Воени бази на Русија
Категорија:Атомски скривници
Високи Татри

thumb|right|300px|Штрбске Плесо
**Високи Татри** (словачки и , ) — планински венец и највисокиот дел на Татрите и сите Карпати. Се наоѓаат северно од Ниските Татри од кои ги одвојува долината на реката Вах. Највисоката точка е Герлаховски Штит со 2.655 м.

Главниот дел со сите највисоки врвови на планината се наоѓа во Словачка. Нивниот највисок врв е исто највисокиот врв на Словачка. Тука се наоѓа и највисоката точка на Полска, врвот Риси. Многу ретки и ендемски животни и растителни видови живеат во Високите Татри. Големи живтони како што се мечка, рис, куна, волк и лисица живеат во планините.

Подрачјето е познато по зимските спортови. Најголемите ски-центри се Штрбске Плесо, Стари Смоковец, Татранска Ломница во Словачка и Закопане во Полска.

Татранскиот национален парк (*Tatranský národný park*) во Словачка бил основан во 1948 г. додека полскиот Татрански национален парк (*Tatrzański Park Narodowy*) во 1954 г.

## Врвови
Најпознатите планински врвови на Високите Татри се:
* Герлаховски Штит, 2655 м.
* Ломницки Штит, 2634 м.
* Мали Љадови Штит, 2632 м.
* Задњи Герлах, 2616 м.
* Риси, 2499 м.
* Кривањ, 2495 м.
* Копровски штит, 2363 м.
* Висока, 2547 м.
* Јахњаци штит, 2230 м.

## Долини
thumb|right|300px|Морско Око
Во Високите Татри има 23 долини, повеќе на словачката страна.

## Езера
Најголемо, Морско Око со површина 34,50 ха, длабочина 50,8&nbsp;м, 1395,4&nbsp;м н.в., наоѓа се на полската страна. Најдлабоко е Вељке Хинцово плесо (20,08&nbsp;ха, 53&nbsp;м, 1.946&nbsp;м) кое се наоѓа во Словачка. Многу популарни се Штрбске плесо и Попрадске плесо.

## Водопади
Најпознатите водопади се наоѓаат на Студени Поток. Најголем, но не највисок, водопад на полската страна е Сиклава. Неговата височина е 64-70&nbsp;м, додека налон околу 35 степени.

## Градови
На територијата на Високите Татри наоѓа се единствениот град, Високи Татри кој е појдовна точка за патувања во Високите Татри.

## Наука
Во Високите Татре се наоѓаат две астрономските опсерватории на Словачка: опсерваторија Скалнате Плесо и опсерваторија Ломницки штит.

## Поврзано
* Ниски Татри
* Западни Татри

## Надворешни врски

*UNESCO — Natural Reserves of Tatras Mountains
* Tatry.org: Tatry Open Directory 
* Tatry.sk: Official town of High Tatry website
* TldTatry.sk: Tatra Cable Railways 
* Summitpost.org: High Tatra Mountains
* High Tatra Mountains visualized in 3D 
* 3D scan of Lomnický peak, one of the highest mountain peaks in the High Tatras mountains. 

### Слики
* VysokeTatry.com — разни карти од Високите Татри
*  Butkaj.com: фотографии од селата во Високите Татри  — *после несреќата со бурата од 2004 година*.

Категорија:Високи Татри
Категорија:Планини во Словачка
Категорија:Планини во Полска
Категорија:Карпати
Албанска академија на науките

**Албанска академија на науките** () — најважна научна установа во Албанија, основана во 1972 година. Установата ги вклучува најистакнатите научници, исто така наречени „академици“, кои се вклучени во истражувачки центри и други органи во и надвор од Албанија. Академијата има 28 члена, 11 придружни члена и 26 почесни члена

Академијата е составена од два дела:

* Општествени науки и албанологија
* Природни и технички науки

Исто така ги вклучува следниве единици:

* Проекти на технолошки и иновативен развој,
* Оддел за странски и јавни односи,
* Библиотека
* Издаваштво

Албанската академија на науките ја поседува најголемата академска библиотека во земјата. Основана во 1975 година со само 10.000 единици, вклучувала 8.120.000 единици до 1986 година.

Во 2008 година, четири истражувачки институтит (Институт за историја, Институт за археологија, Институт за лингвистика и книжевноста и Институт за фолклор) станале самостојни и го создале Центарот за албански студии.

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место  

Категорија:Национални академии на науките
Категорија:Науката и технологијата во Албанија
Категорија:Јазични регулаторни установи
Категорија:Национални академии
Јаким Каневче

**Јаким Каневче** ( - ) — охридски новинар, поранешен дописник од Охрид на Радио Скопје, сега Македонско радио.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Охрид
Категорија:Радио Скопје
Категорија:Македонски новинари
Сообраќајот во Албанија

Република Албанија по својата положба е балканска и средоземна земја. Меѓутоа заради бројни природни препреки (густи мочуришта во приморјето, високи планински венци во позадината) и долгата изолација во меѓународните односи, земјата била долго сообраќајно одвоена од соседните земји. Главниот град на земјата, Тирана, е средиштен сообраќаен јазол на земјата.

## Железнички сообраќај
мини|Патнички воз во Албанија
Вкупната должина на железничката мрежа во Албанија е само 447&nbsp;km (2006 година) и целата е со стандардна ширина на колосекот. Во земјата постојат три железнички линии: Тирана – Драч, Валона – Рогозина – Драч – Скадар – граница со Црна Гора и Рогозина – Елбасан – Подградец.

Не постои градска железница.

Железничка врска со соседните земји:
*  Косово – не
*  Македонија – не
*  Грција – не
*  Црна Гора – да, само за товарен сообраќај

## Патен сообраќај
thumb|Патната мрежа во Албанија во 2011 година
Вкупната патна мрежа во Албанија е 18.000&nbsp;km (2002 година), од тоа 7.020&nbsp;km со тврда подлога (бетон, асфалт).

По падот на комунизмот во 1991 година, Албанија почна да ја надградува својата примитивна патна инфраструктура со првиот магистрален пат Тирана - Драч. По 2000 година, патната инфраструктура е драсично подобрена и покрај недостатокот на фондови.

Денес Албанија има три автопати.

## Воден сообраќај
thumb|Поглед на пристаништето во Драч
Развиен е морскиот и езерскиот сообраќај. Главни морски пристаништа се Драч, Валона и Саранда. Најпознато езерско пристаниште е Подградец на Охридското Езеро.

## Гасоводи и нафтоводи
Гасовод: должината на гасоводот е 119&nbsp;km (1996 година)
Нафтовод: должината на нафтоводот е 196&nbsp;km (1996 година)

## Воздушен сообраќај
мини|220 п|десно|Аеродромот во Тирана

Во Албанија официјално постојат 12 аеродроми (2002 година), од кои 4 со цврста подлога. Од нив само еден е со меѓународен карактер, меѓународниот аеродром „Мајка Тереза“ во Тирана.

Категорија:Албанија
Категорија:Сообраќајот во Европа
Луковички манастир

**Луковички манастир** — манастир во непосредна близина на тетовското село Луковица, Општина Желино, Македонија. Манастирот е сместен над селото во дебела дабова шума на надморска височина од 1.046 метри.

## Историја

Манастирот првично бил изграден во 1962 година од страна на Стојанка Костоска, а повторно возобновен во 1995 година по иницијатива на месната заедница на селото Луковица и црковниот одбор на манастирот. Одлуката била да се сруши целосно стариот објект и бил изграден нов објект во 1995 година. Градбата била поддржана од жителите на селото Луковица, неговите иселеници, како и бројни претпријатија.

Од 2014 година, имало иницијатива да се изградат манастирски конаци, и во текот на 2016 година траеле градежните зафати врз нив.

## Цркви

Црквата е единствената манастирска црква и е сместена на самиот влез во него, веднаш до манастирските конаци кои се во градба.

## Галерија


Податотека:Манастир „Св. Илија“ 1.jpg|Поглед на главната манастирска црква „Св. Илија“ заедно со трпезаријата
Податотека:Манастир „Св. Илија“ 11.jpg|Манастирските конаци во изградба
Податотека:Манастир „Св. Илија“ 7.jpg|Околината на манастирот
Податотека:Манастир „Св. Илија“ 12.jpg|Камбанаријата на црквата
Податотека:Манастир „Св. Илија“ 8.jpg|Бина и чешма во склоп на манастирскиот двор
Податотека:Велоекспедиции 2017 23.jpg|Клупи и маси во манастирскиот двор


## Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво
* Втора тетовска парохија
* Луковица

## Надворешни врски


Категорија:Луковица (Тетовско)
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Тетовско-гостиварската епархија
Категорија:Манастири во Тетовското архијерејско намесништво
Ѓуро Курепа

**Ѓуро Курепа** (,  (,  - (, ) – српски и хрватски математичар и универзитетски професор. Во својот работен век Курепа издал преку 700 статии, книги, рецензии   и над 1.000 научни рецензии. Предавал на бројни универзитети во Европа, Канада, Куба, Ирак, Израел и САД, како и на скоро сите универзитети во тогашна Југославија. Негов внук бил познатиот математичар Светозар Курепа.

## Животопис
Роден во Мајски Полјани крај Глина во тогашна Австроунгарија, Курепа бил најмалото од четиринаесетте деца на Раде и Анѓелија Курепа. Школувањето го започнал во родното место, продолжил во Глина матурирал во Крижевци. Диплома од теориска математика и физика добил на Универзитетот во Загреб во 1931 година и истата година почнал да работи како асистент по математика. Потоа Курепа отишол на Колеж де Франс (Collège de France) на Универзитетот во Париз, каде докторирал во 1935 година. Негов ментор бил францускиот математичар Морис Рене Фреше, а неговата теза била насловена Ансамбл ордоне е рамифие (Ensembles ordonnés et ramifiés) 

Курепа продолжил со постдокторски студии на Универзитетот Варшава во Полска и на Универзитетот Париз. Во 1937 година станал доцент на Универзитетот Загреб, вонреден професор следната година, а редовен професор во 1948 година. После Втората светска војна и формирањето на Социјалистичка Федеративна Република Југославија, тој патувал на повеќе универзитети и институти во Соединетите Држави.

Во 1965 година, Курепа се префрлил на Универзитетот Белград каде се фокусирал на полето на логиката и теоријата на множества. Курепа бил члена на повеќе организации, вклучувајќи ја Српската и Југословенската академија на науките и уметностите (преименувана во Хрватска академија на науките и уметностите). Тој исто така бил основач и претседател на Здружението на математичари и физичари на Хрватска, основач и главен уредник на весникот Mathematica Balkanica, и претседател на Југословенскиот национален комитет за математика, Балканското математичко здружение, и на Унијата на југословенски здруженија на математичари, физичари и астрономи. Во 1976 година ја добил наградата АВНОЈ, а во 1977 година се пензионирал.

## Оставнина
Курепа на повеќе начини дал свој придонес на теоријата на множества, вклучувајќи го давање на неговото име на Курепиното дрво.

## Наводи

## Надворешни врски
*   (тезата во Париз)
*  (тезата во Белград)
* Биографија на Курепа 

Категорија:Српски математичари
Категорија:Хрватски математичари
Категорија:Добитници на наградата „АВНОЈ“
Категорија:Срби во Хрватска
Категорија:Апсолвенти на Загрепскиот универзитет
Категорија:Апсолвенти на Парискиот универзитет
Категорија:Академици на САНУ
Категорија:Погребани во Алејата на заслужните граѓани на Новите гробишта (Белград)
Црква „Св. Петка“ - Струга

**Свети Петка** — македонски православен храм која се наоѓа веднаш на самиот десен брег и страна на реката Црн Дрим, на северниот крај на градот Струга. Црквата е сместена спроти Општата болница во градот, на многу прометна сообраќајница.

## Историја

На местото на денешната црква уште одамна постоело светилиште на кое Стружани палеле свеќи, се молеле и го одбележувале празникот.

На 21 октомври 1990 година бил поставен камен-темелник, а во 1994 година завршила градбата и била осветена од страна на митрополитот Тимотеј.

## Имот

Црковниот имот зафаќал голема површина и се протегал меѓу Голем и Мал Дрим, па северно од неа сè до заобиколниот пат на Струга. Воедно, и денешната спортска сала се наоѓа на некогашниот црковен имот. До 1946 година, нејзиниот имот бил даван под наем и обработуван од сиромашни струшки семејства.

## Кражба

Црквата била цел на кражба во текот на 2013 година, кога биле украдени бакарни шандани каде верниците палат свеќи и пари од верниците. Во грабежот немало одземени икони.

## Галерија


Crkva Sv,Petka -- Struga 1.JPG|Црквата гледана од исток, од другата страна на Црн Дрим, во 2013 година
Sv.Petka-Struga-MK.JPG|Црквата гледана од југозапад во 2013 година
Crkva Sv,Petka -- Struga 4.JPG|Црквата гледана од југозапад во 2013 година
Sv. Petka od Struga 4.JPG|Црквата гледана од запад во 2013 година
Sv. Petka od Struga 1.JPG|Црквата гледана од југоисток во 2013 година
Црква „Св. Петка“ - Струга (01).jpg|Црквата гледана од југоисток во 2022 година
Црква „Св. Петка“ - Струга (03).jpg|Црквата гледана од северозапад во 2022 година
Црква „Св. Петка“ - Струга (04).jpg|Црквата гледана од исток во 2022 година


## Поврзано
* Прва струшка парохија
* Црква „Св. Никола Дримени“

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Цркви во Струга
Струга
Категорија:Македонската архитектура во 1994 година
Дјома

**Дјома** (; ) — река во Република Башкортостан, Русија. Тече на север и се влева во реката Белаја кај градот Уфа. Реката е долга 535 километри, со сливно подрачје од 12.800 км² и просечен истек од 35 м3/с.

Изворот на Дјома се наоѓа на северните падини на Обшти Сирт, на границата со Оренбуршката област, северно од ракавот Салмиш на реката Сакмара. Од тука, тече кон североисток во Башкортостан, каде создава широка долина. Тука, реката тече бавно и создава меандри, особено во долниот тек пред вливот со Белаја.

Градот Давлеканово се наоѓа на Дјома, а устието на реката е во рамките на границите на градот Уфа, во градскиот округ Дјома, именуван по реката.

## Надворешни врски

Категорија:Реки во Башкортостан
Институт за старословенска култура

**Институт за старословенска култура** — јавна научна установа, придружна членка на универзитетот „Св. Климент Охридски“, единствена од ваков тип во Македонија.

## Историја
Институтот за старословенска култура е формиран на 15 јули 1979 година во Прилеп, а својата работа ја започнал 1 јули 1980 година. Со својата научноистражувачка дејност од областа на општествените и хуманистичките науки, институтот, уште во самиот почеток, станал познат научен центар за мултидисциплинарно проучување на културната историја на македонскиот народ во контекст на целокупното словенско културно-историско милје. Во неговото досегашно постоење Институтот успеал да обезбеди претставителна систематизирана граѓа од истражувањата на планот на археологијата, историјата на уметност, историјата, лингвистиката, како и етнологијата.

;Организационата структура  опфаќа
*Сектор за научноистражувачка работа којшто во својот состав ги има следниве одделенија:
*Одделение за археологија,
*Одделение за историја на уметноста,
*Одделение за историја,
*Одделение за етнологија и етногенеза,
*Одделение за помошни историски науки (дипломатика, палеографија), како и:
*Сектор за документација и информатика и
*Сектор за општи, правни, административно-технички и сметководствено-финансиски работи.

Директор на институтот е д-р Александар Василески (сос. 2022).

## Наводи

Категорија:Институти при Универзитетот Св. Климент Охридски
Стерлитамак

**Стерлитамак** (,   – град во Башкортостан, република на Руската Федерација. Со население од 277.048 жители во 2014 година, тој е вториот по големина град во Башкортостан.

## Географија
Стерлитамак е сместен на левиот брег на реката Белаја, притока на Кама. Градот се наоѓа 128&nbsp;км јужно од Уфа и на 1.200&nbsp;км на исток од Москва.

## Историја
Градот е основан во 1766 година на брегот на Белаја, како пристаниште наменето за транспорт на товари сол. Статусот на град го добил во 1781 година.

Денес Стерлитамак е важен хемиски индустриски центар кој ги обработува локалните ресурси на гас и нафта.

## Население
Попис или процена на населението.

## Стопанство
Стопанството на Стерлитамак го предводат повеќе хемиски претпријатија:
*Каустик, основано во 1964 година, со 7.200 вработени
*Каучук, основано во 1960 година
*Сода, 9.200 вработени

## Наводи

Категорија:Градови во Башкортостан
Категорија:Населени места основани во 1766 година
Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Автокоманда

**Покров на Пресвета Богородица**  — црква параклис со света вода сместена во дворот на поголемата црква „Св. Архангел Михаил“ во скопската населба Автокоманда.
Црквата е изградена е во средината на XVIII век.

## Наводи

Категорија:Автокоманда
Скопје
Перну

мини|Дрон видео на Перну 2022
**Перну** (, , ) – град во југозападниот дел на Естонија, петти по големина. Градот е и најголем град и административно средиште на истоимениот округ Перну. Името на градот потекнува од естонскиот збор за липа.

## Природни услови
Перну се наоѓа во југозападниот дел на Естонија, оддалечен 130&nbsp;км јужно од главниот град Талин. 
Релјеф: Градот е сместен во североисточниот дел на Ришкиот Залив на Балтичкото Море. Градот се формирал како пристаниште околу устието на истоимената река Перну во морето. Околу градот се наоѓа рамничарско подрачје на приближно 10 метри надморска висина.
Клима: Климата во Перну е континентална. Градот спаѓа во градовите со поблага клима во Естонија.
Води: Перну се формирал на стратешки важното место каде истоимената река (по која го добил името) која го дели градот на јужна (стара) и северна (нова) половина.

## Историја
Градот Перну првпат се споменува во 1251 година во текот на германската управа над ова подрачје. Во следните векови градот прво се наоѓа во рацете на Ханза, а потоа на Шведска и Русија.

Во 1919 година Перну станал дел на независната Естонија, а во 1940 година бил приклучен кон СССР во рамките на Естонската Советска Република. Кога Естонија се осамостоила во 1991 година, градот повторно се нашол во нејзините граници.

## Население
Перну денес има околу 44.000 жители, што е значително помалку отколку пред две децении (1989 година – 54.000 жители).
Околу 75% од градското население се етнички Естонци, значително малцинство се Русите (15%), а останатите се други народи од бившата СССР (Украинци, Белоруси). Естонскиот јазик преовладува во градот и е мајчин јазик на поголемиот дел од градското население.
 
## Стопанство
Главна стопанска гранка на градот е туризмот. Благодарение на бањските извори, Перну е најзначајното излетничко место во Естонија. Во градот постојат бројни хотели, ресторани, кафулиња и одморалишта

## Галерија

Слика:Downtown Parnu at night-PDXdj.jpg|Стариот Перну ноќе
Слика:Pärnu Eliisabeti kirik 2006.jpg|Лутеранска црква
Слика:Parnu ortod.jpg|Руска православна црква во Перну
Слика:Rannapromenaad-rannahotell.jpg|Градска плажа


## Надворешни врски

* Официјална страница на градот Перну 

Категорија:Градови во Естонија
Категорија:Ханза
Категорија:Пристанишни градови на Балтичкото Море
Категорија:Ришки Залив
Црква „Св. Илија“ - Лубница

**Свети Илија** — македонска православна манастирска црква, сместена на рид над селото Лубница, Општина Конче, Македонија.

Се наоѓа над ридот на селото Лубница, од каде се пружа целосен поглед на селото. Црквата е посветена на Пророкот Илија, како што е и селската слава на селото Лубница. До црквата се стигнува преку земјена патека од селото, која започнува над селските гробишта во Лубница.

## Историја

Се верува дека манастирот бил изграден на темели на стар објект. Иницијатива за манастирската црква „Св. Илија“ ја започнал чичко Спасе од село Ињево.

Нејзината изградба завршила во 2006 година.

## Галерија


Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 77.jpg|Поглед на црквата
Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 78.jpg|Поглед на црквата
Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 79.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Лубница.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Црква „Св. Константин и Елена“ - Лубница
* Црква „Св. Ѓорѓи“ - Лубница
* Радовишко архијерејско намесништво
* Ињевско-конечка парохија
* Лубница

## Наводи

## Надворешни врски

Лубница
Категорија:Лубница
Категорија:Македонската архитектура во 2006 година
Фирдуси

**Фирдуси** — персиски поет.

## Животопис

## Творештво

## Фирдуси како тема во уметноста и во популарната култура
Фирдуси се јавува како вдахновение во уметноста и во популарната култура, како:
* „Поетот Фирдуси“ — песна на германскиот поет Хајнрих Хајне.

## Наводи

Категорија:Персиски поети
Категорија:Несигурна година на раѓање
Категорија:Несигурна година на смрт
Премиер на Чешка

**Премиер на Чешката Република** (, „Претседател на владата на Чешката Република“) — шеф на владата на Чешка кој со својот кабинет раководи со државата и одговара пред Претставничкиот дом на парламентот. Тековниот премиер, Петр Фијала, водач на ОДС е тринаесеттиот на оваа функција, назначен на 28 ноември 2021 година.

Премиерот не се бира на избори, туку него го назначува Претседателот на Чешка. Владата што ќе ја состави премиерот мора да добие доверба во Претставничкиот дом за да може да работи.

## Овластувања

Бидејќи Чешка е парламентарна република, премиерот и владата одговараат пред Претставничкиот дом. Според уставот, премиерот мора да ја има довербата на парламентот. Доколку ја изгуби, дава оставка и претседателот бира нов премиер.

Премиерската функција е најмоќната во државата бидејќи тој ги назначува министрите и заседава со владата.

## Седиште

Седиштето на премиерот се наоѓа во Крамаржовата вила на ул. Гоголова бр. 212/1, Храдчани, Прага.
Изградена е меѓу 1911 и 1914 г. и е дело на виенскиот архитект Гридрих Оман.


Kramarova vila.jpg|Крамаржовата вила seen from the garden.
Kramarova vila 2.jpg|Поглед од градината
Kramarova vila pracovna stul.jpg|Канцеларија на премиерот


## Список на премиери

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место 


Категорија:Управување со Чешка
Чешка
Владимир Ралев

__NOTOC__

**Владимир Ралев** (,  - , Швајцарија,  ) — еден од најголемите македонски стопанственици во светот, филантроп, дарител и македонски патриот. Голем дел од својот работен век Ралев го поминал во многу светски метрополи, а последните негови деловни активност биле на релациите Пакистан, Хонгконг, Женева.

## Животопис
Ралев е роден во 1934 година во Гевгелија, завршил гимназија во Велес, а на Унивeрзитетот во Белград дипломирал историја на уметност и археологија, а потоа завршил и висока школа за трговија. Во 1980 година ја отворил својата прва компанија што се занимава со прозводство, маркетин и менаџмент, а подоцна прераснува во еден од наголемите производители на памук и памучно предиво, платно, печатено платно, обоено платно и др. Во погоните на неговите компании во Пакистан и во Источна Африка се вработени повеќе од 200 работници, како и соодветен број високостручни кадри. Напоредно со својот деловен ангажман Ралев ја афирмирал Македонија, нејзината историја, положба и правата на Македонците во соседството, како и позицијата на МПЦ - ОА. Владимир Ралев бил и еден од најголемите македонски дарители за Македонците што живеат во соседните земји. Во 2013 година добил Медал за заслуги за Македонија за значајниот придонес за афирмација на Македонија во светот и унапредување на пријателските односи и соработка со Швајцарската Конфедерација. Бил и почесен конзул на Македонија во Женева. Бил и носител на титулата **Македонски сенатор**,  награда од највисоко признание што ја доделува Светскиот Македонски Конгрес.
Починал во Женева, Швајцарија на 1 април 2016 година.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Гевгелија
Категорија:Носители на Медалот за заслуги за Македонија
Категорија:Македонци во Швајцарија
Категорија:Македонски стопанственици
Категорија:Македонски филантропи
Категорија:Почесни конзули на Македонија во Швајцарија
Категорија:Носители на титулата „Македонски сенатор“
Леонардо Дуке

**Леонардо Фабио Дуке** (; р. ) — колумбиски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа . По деветнаесеттата етапа на Тур де Франс 2009, Дуке бил прогласен за најборбен возач на етапата, откако бил агресивен во бегството. Во 2011 година станал првиот колумбиски велосипедисти кој ги заврши калдрмисаните еднодневни класични трки, Трка околу Фландрија и Париз-Рубе.

## Достигнувања

;2001
: 2. Светски велодромски куп - екипна потера
;2003
: Национални велодромски првенства
::1. Бодовна трка
::1. Медисон
::1. Скреч
: 2. Панамерикански игри - медисон
: 3. Панамерикански игри - бодовна трка
: Вуелта а Гватемала
::1. Етапа 6
::1. Етапа 11
;2004
: 1. ГП де ла Вил де Пераншис
: 1. Етапа 3 Вуелта а Колумбија
;2005
: 1. Друјвенкурс
: 1. Етапа 2 Тур де л’Ен
;2006
: 1. Краен пласман Тур ди Лимузен
: 6. Париз-Камемберт
;2007
: 1. Етапа 16 Вуелта а Еспања
: 3. Букл де л’Олн
;2008
: 1. Етапа 4 Средоземна трка
: 7. ГП Мигел Индураин
;2009
: 4. Трофео Калвија
: 5. Париз-Камемберт
;2010
: 1. Шоле-По де Лоара
: 2. Тур ди Финистер
: 3. Тур ди Дуа
: 4. ГП Западна Франција
: 5. Париз-Камемберт
: 7. ГП Монтреал
;2011
: 4. Гран Премио дел’Инсубрија-Лугано
: 5. Гран Премио ди Лугано
: 7. Тур де ла Сом
;2012
: 4. Е3 Харелбеке
: 3. Краен пласман Тур де Пикарди
;2013
: 1. Гран Премио Бруно Бегели
: 1. Етапа 1 Тур де л’Ен
: 6. Рома Максима
: 10. Гран при де Фурмје
;2014
: 1. 20п Спринтерски пласман Џиро дел Трентино
;2015
: 5. Гран Премио Бруно Бегели
: 8. Копа Сабатини

### Распоред на резултатите на големите трки

СО = се откажал; — = не учествувал

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Колумбиски велосипедисти
Категорија:Родени во 1980 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Колумбиски етапни победници на Вуелта а Еспања
Категорија:Велосипедисти на Летните олимписки игри 2004
Врело (извор)

**Врело** - силен извор на вода. Силните извори на вода наречени врело се наоѓаат во варовнички (карстни) предели.

## Врелото како тема во уметноста
Постојат уметнички дела кои се посветени или инспирирани од врелото, како:
* „Врело“ - песна на францускиот поет Виктор Иго.

## Наводи

Категорија:Хидрографија
Применета физика

[мини|десно|250п|Опит со [ласер]]
[мини|десно|250п|Снимка од [магнетна резонанца]]
**Применета физика** — општ поим за физиката чии истражувања се насочени кон определена техничка или практична примена. Се смета за мост меѓу физиката и инженерството.

Разликата меѓу „применета“ и „теориска“ физика се состои во повеќе чинители како поттикот и ставот на научникот и тоа каков е односот со технологијата или науката што се опфаќа со таа работа.  
За разлика од инженерството, приментата физика не се занимава со осмислување или изработка на нешто конкретно, туку со спроведување на истражувања или опити кои би овозможиле развој на нова технологија или решавање на некој проблем. Со други зборови, таа се заснова на физичките законитости и начела, но разгледува како тие можат да се употребат кај практични уреди или системи.

## Примери за полиња на истражување
* транзисторот, which was first invented by physicists Џон Бардин, Волтер Хаузер Братејн и Вилијам Шокли во 1947 г.
* ласерите
* фотонски кристали и квантна оптика
* полуспроводници
* забрзувачи на честички

## Поврзано
* Теориска физика
* Експериментална физика

## Наводи

Категорија:Применета и интердициплинарна физика
Физика
Црква „Вознесение Христово“ - Габревци

**Вознесение Христово** (позната и како **Свети Спас**) — главна селска црква во селото Габревци. Црквата се наоѓа на крајот од селото. Во непосредна близина на денешната црква се наоѓа објектот во којшто била сместена старата црква.

## Архитектура

Црквата има правоаголна основа, со апсида во нејзиниот заден дел, и претставува крсто-куполен храм. Градбата е обоена во бела боја и е покриена со ќерамиди. Пред главниот влез на црквата, од левата страна се издига камбанаријата.

Објектот на старата црква, кој се наоѓа во непосредна близина на новиот објект, е во многу лоша состојба, покривот е пропаднат и целата градба е оставена да пропаѓа.

## Галерија

;Стара црква

Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 39.jpg|Поглед на старата црква
Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 40.jpg|Поглед на старата црква и патот којшто ја одделува од денешната
Податотека:Внатрешност на старата црква во Габревци 01.JPG|Глетка од внатрешноста кон влезната порта
Податотека:Внатрешност на старата црква во Габревци 02.JPG|Глетка кон внатрешноста на црквата


;Нова црква

Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 31.jpg|Поглед на црквата од предната страна
Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 41.jpg|Поглед на црквата од задната страна
Податотека:Поглед од исток на новата црква во Габревци.JPG|Поглед на црквата од задната страна
Податотека:Црква во Габревци.JPG|Поглед на црковниот храм со камбанаријата
Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 37.jpg|Камбанаријата на црквата
Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 34.jpg|Камбанаријата (лево) со трпезаријата (десно)
Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 28.jpg|Надворешен поглед на трпезаријата (лево) и камбанаријата (десно) со црквата во позадина
Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 38.jpg|Гробен споменик во дворот на црквата
Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 35.jpg|Црквата (десно) и трпезаријата (лево)
Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 36.jpg|Поглед на црквата од предната страна и патот којшто ја одделува од старата црква
Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 42.jpg|Поглед на црквата од задната страна и патот којшто ја одделува од старата црква
Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 43.jpg|Поглед на новата црква (десно), старата црква (лево) и езерото Мантово во позадина
Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 44.jpg|Поглед на новата црква (десно), старата црква (лево), околните селски куќи и езерото Мантово во позадина


## Поврзано
* Радовишко архијерејско намесништво
* Ињевско-конечка парохија
* Габревци

## Надворешни врски

Категорија:Габревци
Габревци
Проект Ризе

File:Project Riese - map.PNG|thumb|right|220px|Проект Ризе во 1944 година

**Ризе** (германски Riese, „гигант“) е име на градежниот проект на Нацистичка Германија во 1943–1945 година, што се состои од седум подземни структури сместени во Був планините и во замокот Ксенж во Долна Шлеска, некогаш во состав на Германија, сега на територија на Полска.

Ниеден не е завршен, и сите се оставени во различни фази со мал процент на тунели обложени со бетон.

Целта на проектот останува нејасна, поради недостиг на документи. Некои извори сугерираат дека сите градби биле дел од главниот штаб на фирерот; според други, комбинација на штаб и индустријата за оружје но споредбата со слични објекти, укажува дека само замокот бил претворен во штаб или друг вид на официјален простор, а дека тунелите во планината Був се планирани како дел од мрежа на подземни фабрики.

При изградбата биле користени принудни работници, воени заробеници, како и затвореници од концентрационите логори, од кои многумина ги загубиле своите животи најмногу поради болести и недоволна исхрана.

## Историјат
thumb|Комплекс Рзецка

Како што се зголемувале воздушните напади на Сојузниците, Нацистичка Германија преместила огромен дел од стратешкото вооружување на посигурни места, вклучувајќи ја Судетската област. Плановите за заштита на важната инфраструктура вклучувале исто така и преместување на фабриките за оружје во подземни бункери како и изградба на скривници од воздушен напад за службениците на владата.

Во септември 1943 година, Министерот за вооружување и воено производство Алберт Шпер и постариот менаџер на организацијата Тод започнале преговори за проектот Ризе. Била основана Шлеска индустриска компанија (Schlesische Industriegemeinschaft&nbsp;AG) која ќе раководи со работите. Во ноември биле оформени колективни логори (*Gemeinschaftslager*) за принудните работници, главно донесени од Советскиот Сојуз и Полска, воени заробеници од Италија, Советскиот Сојуз, и подоцна од Полска, како резултат на Варшавското востание.

Изградена е мрежа од патишта, мостови и пруги со тесен колосек, со што се поврзувале градилиштата со околните железнички станици. Затворениците ги надополнувале градежните материјали, сечеле дрва, копале резервоари и ги сушеле рововите. Биле градени мали брани на потоците кои служеле за системите за вода и отпад. Подоцна, биле бушени и уривани со експлозив камењата од планините, а тунелите кои се создавале биле обложени со бетон и челик. За оваа цел биле вработувани минери, најчесто Германци, Италијанци, Украинци и Чеси, но најопасната и најисцрпувачкатаработа ја вршеле затворениците.

left|thumb|Замок Ксенж

## Наводи

Категорија:Згради и градби во Полска
Категорија:Судети
Црква „Св. Теодор Тирон“ - Пиперово

**Свети Теодор Тирон** — главна селска црква во штипското село Пиперово, Македонија.

Денес, црквата е запуштена и се наоѓа во лоша состојба и распаѓање, а околу нејзе вегетацијата е целосно обрасната.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во средишниот дел од селото. Околу црквата се наоѓаат и селските гробишта.

Во 2020 година била издадена „Процена на загрозеноста од елементарни непогоди кај православните верски храмови во општина Штип“ од страна на Центарот за управување на кризи и Универзитетот „Гоце Делчев“ во која се вели дека црквата врз основа на својата градба, местоположба и околина е загрозена од појава на пожари и силни ветрови.

## Историја

Црквата е изградена во  век, а не е познато од кого била осветена.

Во 1912 година, црквата била обновена.

## Архитектура
### Фрескоживопис

Во 1912 година била живописана од непознат автор.

### Икони и иконостас
Иконите заедно со иконостасот се стари од 1863 година, но нивниот автор исто така не е познат.

## Галерија


Податотека:Theodore of Amasea Church in Piperovo Western Facade.jpg|Поглед на црквата од предната страна
Податотека:Theodore of Amasea Church in Piperovo South View.jpg|Страничен поглед на црквата
Податотека:Theodore of Amasea Church in Piperovo Iconostasis.jpg|Иконостасот во црквата
Податотека:Theodore of Amasea Church in Piperovo Detail of the Iconostasis.jpg|Дел од внатрешноста на црквата


## Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Осма приградска парохија
* Пиперово

## Наводи

## Надворешни врски

Пиперово
Црква „Св. Константин и Елена“ - Лубница

**Свети Константин и Елена** — главна селска црква во селото Лубница. Црквата се наоѓа во средишниот дел од селото.

## Историја
Црквата е изградена во 1840 година. Не е познато од кој архијереј била осветена. Внатрешноста на црквата не е зографисана.

## Галерија

Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 56.jpg|Поглед на предниот дел од црквата со камбанаријата
Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 57.jpg|Поглед на задниот дел од црквата
Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 60.jpg|Поглед на задниот дел од црквата и источниот ѕид
Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 59.jpg|Поглед на задниот дел од црквата, источниот ѕид и камената ограда
Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 67.jpg|Поглед на западниот ѕид на црквата со камбанаријата од патот


## Поврзано
* Црква „Св. Ѓорѓи“ - Лубница
* Црква „Св. Илија“ - Лубница
* Радовишко архијерејско намесништво
* Ињевско-конечка парохија
* Лубница

## Надворешни врски

* Информации за црквата  — страница на Брегалничката епархија

Категорија:Лубница
Лубница
Централни Источни Алпи

**Централни Источни Алпи** (; означувани и како **Австриски Централни Алпи**, *Österreichische Zentralalpen* или само како „Централни Алпи“) — главен планински венец на Источните Алпи во Австрија и блиските области во Швајцарија, Лихтенштајн, Италија и Словенија.

Терминот „Централни Алпи“ е многу чест во австриската географија како еден од седумте главни области во земјата. „Централни Источни Алпи“ главно се користи во поврзаност со алпската клупска класификација на Источните Алпи (*Alpenvereinseinteilung*, AVE). Централните Алпи го создаваат источниот дел на алпската линија, средиштен планински венец, како и оние венци кои се протегаат на север и југ.

## Местоположба

мини|лево|Група планини во состав на Централните Источни Алпи

Централните Алпи ги имаат највисоките врвови на Источните Алпи и се сместени помеѓу Северните и Јужните Варовнички Алпи, од кои се разликуваат во геолошкиот состав.

Главни се сместени во Австрија, се протегаат од подножјето на Бергамските Алпи кај езерото Комо и Бернина во кантонот Граубинден, источна Швајцарија долж брегот на Рајна во Лихтенштајн на запад сè до реката Мура на исток во Штаерска. Долините на реките Ин, Залцах и Енс ја обележуваат северна граница, додека реката Драва јужната граница.

## Централни Алпи како главна областа во Австрија

Во Австрија, Источните Алпи се поделени на Северни Алпи, Зона Грауваке, Централни Алпи и Јужни Алпи. Крајните се наоѓаат во јужна Корушка, но главно во североисточна Италија.

## Геоморфологија

Венецот ги има највисоките врвови во Источните Алпи и има многу ледници. Во преодната зона помеѓу Источните и Западните Алпи, овие врвови преовладуваат во областа.

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Алпи
Категорија:Планински венци во Австрија
Категорија:Планински венци во Италија
Категорија:Планински венци во Лихтенштајн
Категорија:Планински венци во Словенија
Категорија:Планински венци во Швајцарија
Македонец (филм)

**Македонец** () — полски документарен филм посветен за децата бегалци од Егејска Македонија. Филмот е снимен од режисерот Петро Алексовски, син на главниот лик во филмот „Македонец“. Бил финансиран од Полскиот филмски институт.

Снимен е по повод 65-годишнината од пристигнувањето на децата бегалци во земјите од Источна Европа. Премиерно бил прикажан на 31 мај 2014 година на филмскиот фестивал во Краков.

## Синопсис

Во 1948 година кога започнува Граѓанската војна во Грција, грчката комунистичка партија испратила барање до социјалистичките европски земји да прифатат деца бегалци од воените подрачја на Грција и да им дадат нов дом. 3.500 деца завршиле во Полска, од кои половината биле Македонци од Егејска Македонија. Помеѓу нив бил и малиот Мито Клавчов.

Филмот „Македонец“ е посветен на околу 1.750 деца на кои Грција им ги затвора своите граници и денес и не им дозволува да влезат на нејзина територија поради нивните македонски корени. Грција донела низа закони со кои им ги укинала нивните државјанство и ги протерала со што не смеат да се вратат во татковината.

Спречен од можноста за враќање дома, главниот лик во филмот, населен во северна Полска, каде и живее, го праќа неговиот син да го најде гробот на татко му.

## Награди
* Награда за најдобар филм, Гдањски фестивал за документарни филмови

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место   
* За филмот на *Polish Docs*

Категорија:Полски филмови
Категорија:Филмови на Петро Алексовски