open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Оркански височини (филм од 1939)

мини|(постер од 1939 година)
**Оркански височини** (англиски: *Wuthering Heights*) - американски филм од 1939 година, во режија на Вилијам Вајлер. Главните улоги ги граат: Лоренс Оливие, Дејвид Нивен, Мерл Оберон, Флора Робсон, Доналд Крисп, Џералдин Фицџералд, Сесил Келавеј и Хју Вилијамс. Во 1940 година, филмот ја освоил наградата „Оскар“ за најдобра црно-бела кинематографија, а имал уште седум номинации. Во 2007 година, филмот бил сочуван во Националниот филмски регистер на САД.

## Синопсис
Додека трае големо невреме, еден патник случајно доаѓа до една осамена куќа. Домаќинот е многу нељубезен и го сместува гостинот во поранешната соба на слугинката. Подготвувајќи се да си легне, гостинот слуша женски глас кој доаѓа однадвор. Кога го известува домаќинот, тој веднаш истрчува надвор во снежната бура. Потоа, слугинката Елен (ја игра Робсон) му ја раскажува приказната поврзана со женскиот глас:

Еден ден, господинот Ерншо (го игра Келавеј) во својот дом доведува дете-Циганче кое го нарекуваат Хитклиф. Детето веднаш се спријателува со ќерката Кати, но синот Хиндли е непријателски расположен кон него. Набргу, таткото умира и Хиндли станува господар во куќата. Тогаш, тој почнува да го малтретира Хитклиф (го игра Оливие) кој станува слуга. Сепак, Кати (ја игра Оберон) одржува блиски односи со Хитклиф. Меѓутоа, таа се запознава со соседот Едгар Линтон (го игра Нивен), кој набргу ја бара за жена. Тогаш, Хитклиф ја напушта куќата, ветувајќи дека еден ден ќе се врати за да се одмазди. По свадбата, Кати и Едгар живеат среќен и спокоен живот, но еден ден се појавува Хитклиф, кој во меѓувреме ја купил куќата на Хиндли (го игра Вилијамс). Сестрата на Едгар, Изабела (ја игра Фицџералд), се вљубува во Хитклиф и тој се оженува со неа, иако не ја сака, туку и понатаму копнее по Кати. Кога Кати легнува смртно болна во постела, Хитклиф ја посетува и таа му признава дека го сака, по што умира. 

Откако Елен ја завршува приказната, во куќата влегува д-р Кенет (го игра Крисп) кој соопштува дека го видел Хитклиф заедно со некоја жена, но кога се приближил поблиску, го пронашол само телото на Хитклиф.

## Наводи

Категорија: Филмови со Лоренс Оливие
Категорија: Филмови со Дејвид Нивен
Категорија: Филмови со Мерл Оберон
Категорија: Филмови со Флора Робсон
Категорија: Филмови со Доналд Крисп
Категорија: Филмови со Џералдин Фицџералд
Категорија: Филмови со Хју Вилијамс
Категорија: Филмови на Вилијам Вајлер
Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија: Филмови од 1939 година
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Англија
Категорија: Филмови засновани на романи
Категорија: Американски филмови
Категорија: Црно-бели филмови
Европско првенство во фудбал 2000 - група Д

**Европско првенство во фудбал 2000 - група Д** била една од четирите групи на Европското првенство 2000 и во неа се натпреварувале репрезентациите на домаќинот Холандија, Чешка, Франција и Данска.

Натпреварите се одиграле од 11 до 21 јуни 2000 година.

## Репрезентации

**Забелешки**

## Табела

## Натпревари
*Натпреварите биле одиграни според [[Средноевропско летно време]] ([[UTC+02:00]])*

### Франција - Данска


### Холандија - Чешка


### Чешка - Франција


### Данска - Холандија


### Данска - Чешка


### Франција - Холандија


## Наводи

## Надворешни врски
*Европско првенство во фудбал 2000 - група Д

Д
Знаме на Алабама

Сегашното **знаме на државата Алабама** (второ во историјата на државата Алабама ) било усвоено со законскиот акт 383 од државното законодавство на Алабама на 16 февруари 1895 година:

Крстот на Свети Андреј споменат во законот е дијагонален крст, познат во вексилологијата како Андреин крст. Бидејќи шипките мора да бидат најмалку широки 6 инчи, мали репрезентации на знамето на Алабама не ја исполнувале законската дефиниција.

## Историја

## Наводи


Категорија:Знамиња на сојузните држави на САД
Шони

**Шоните** или само **Шона** (vaShona) се банту-народ (Бантуанци) кои се автохтони во регионот Јужна Африка, поточно Зимбабве. Тие сочинуваат доминантна етничка група во Зибабве. Шоните се поделени на пет главни клана.

## Регионална класификација
Шоните се подеени на различни племиња во источниот и северниот дел на Зимбабве.

*Членови или клановите на Шоните (10,7 милиони):
**Каланганци или јужношонски (околу 4,5 милиони)
*** думански
*** мревански
*** џенански
*** мариски
*** нговански
*** њупски
*** говерански
** Зезуруани или централношонски (3,2 милиони)
*** будјански
*** говански
*** тандејски
*** таварански
*** њонгвејски
*** пфундејски
*** шангвејски
** Корекореи или северношонски (1.7 милион)
*** шавашански
*** говански
*** мбирејски
*** цунгански
*** качикваквански
*** харавајски
*** хохвејски
*** њањански
*** нобвунски
*** квазвимбански 
** тесношонски 
*** токоански
*** хвесански

## Позначајни Шони
* Константино Чивенга
* Чартвел Дутиро
* Емерсон Мнангагва
* Оливер Мтукуѕи
* Роберт Мугабе
* Шингај Шонива 
* Морган Цвангирај

## Наводи

## Литература
*“Arts and Culture in the ‘Royal Residence.’” *Journal of Pan African Studies*, vol. 12, no. 3, Oct. 2018, pp. 141–149. .
*McEwen, Frank. “Shona Art Today.” *African Arts*, vol. 5, no. 4, 1972, pp.&nbsp;8–11. .
*
*Zilberg, Jonathan L. *Zimbabwean Stone Sculpture: The Invention of a Shona Tradition*, University of Illinois at Urbana-Champaign, Ann Arbor, 1996 .

## Надворешни врски

* 
* 
* 

*
Знаме на Аризона

**Знамето на Аризона се** состои од 13 зраци на црвена и заварено-жолта боја на првата половина. Црвената и жолтата боја исто така го симболизираат живописниот пејзаж на Аризона. Централната ѕвезда означува производство на бакар (Аризона произведува повеќе бакар од која било друга држава во земјата).

Висината на знамето е висока две единици додека ширината е широка три единици. Сончевите зраци на врвот се поделени на 13 еднакви сегменти, почнувајќи со црвено и наизменично со злато сè додека зраците не завршат. Во центарот на знамето, бакарната ѕвезда е висока една единица, додека остатокот од знамето е покриено со сина секција со јачина од една единица и ширина три единици. Боите на црвена и сината боја се иста сенка што се користи на знамето на Соединетите држави. Предложената големина на знамето е четири на шест метри, при што ѕвездата е висока две стапки.

## Историја
десно|мини| Специфичните бои на ѕвездата во бакарна боја не се утврдени со закон.

## Наводи


Категорија:Знамиња на сојузните држави на САД
Знаме на Ајова

**Знамето на државата Ајова** е вертикална тробојка на сина, бела и црвена боја, како одраз на историјата на американската држава Ајова како дел од територијата на француска Луизијана (поради пошироката средна лента и симетричниот дизајн, дизајн кој понекогаш е класифициран како „ канадски столб “). Сликата на белоглав орел со долга лента со читање „Нашите слободи што ги наградуваме и нашите права што ќе ги задржиме“, добиени од Печатот на Ајова, е во центарот на средната бела лента. Зборот "Ајова" се наоѓа директно под него во црвената со засечени крајни букви. Знамето било усвоено во 1921 година; за првпат било одобрено во мај 1917 година од Државниот совет за одбрана на Ајова, а  дизајнирано во 1917 година, од еден жител на  Ноксвил, Ајова,  г-ѓа. Дикси Корнел Гебарт, од ќерките на американската револуција во Ајова.

Во 2001 година, било  спроведено истражување од страна на Северноамериканската вексилолошка асоцијација (НАВА) каде што знамето на Ајова било рангирано на 42-то место со квалитет на дизајн од 72 рангирани канадски провинциски, државни и американски територијални знамиња.

## Поврзано

* Знаме на Де Моинес, Ајова 
* Список на симболи на државата Ајова 
* Печат на Ајова

## Наводи

## Надворешни врски

* Симболи на државата Ајова 

Категорија:Знамиња на сојузните држави на САД
Полска филмска школа

мини|Вајда Куц
**Полска филмска школа** () — претставува група на полски режисери и сценаристи што делувале и создавале помеѓу 1955 и 1963 година.

Оваа група била под влијание на италијанскиот неореализам. Либералните промени што се случиле во Полска по 1956 години помогнале да се промени ракурсот во согледбите на историските и социјалните случувања и прилики. Особено за поинаквите гледишта за време на Втората светска војна и германската окупација.

Меѓу најважните теми биле поранешните војници на полското движење на отпорот и нивната улога во повоената полска историја како и националните трагедии како што биле концентрациските логори и Варшавското востание. Политичките промени овозможиле групата јавно да размислува за неодамнешната полска историја.

Полската филмска школа била прва што го истакнувала националниот карактер на Полјаците и едно од првите уметнички движења во Средна Европа што отворено се спротивставила на движењето и диктатот на социјалистичкиот реализам.
мини|Палецот на Оскар Кон Лоѓ
Членовите на движењето честопати ја истакнувале улогата на поединецот во однос на општеството.

## Поистакнати режисери и филмови

* Анджеј Вајда
** *[[Канал]]* (1956)
** *[[Пепел и дијаманти]]* (1958)
* Анджеј Мунк
** *[[Човек на патеката]]* (1956)
** *[[Херојство]]* (1958)
** *[[Лоша среќа]]* (1959)
** Патничка (1963)
* Јержи Ковалерович
** *[[Вистинскиот крај на големата војна]]* (1957)
** *[[Ноќен воз]]* (1959)
** *[[Мајката на Јован Ангелот]]* (1961)

* Војќех Хас
** *[[Збогувања]]* (1958)
** *[[Како да се сакаш]]* (1963)
* Казимјеж Куц
** *[[Крст на храброста]]* (1958)
** *[[Никој не се јавува]]* (1960)
** *[[Луѓето од возот]]* (1961)
* Тадеуш Конвицки
** *[[Зимски самрак]]* (1957)
** *[[Последниот ден на летото]]* (1958)
** *[[Сите денови на душите]]* (1961)
* Станислав Розович
** *[[Слободен град]]* (1958)
** *[[Извод на родени]]* (1961)

## Наводи

## Надворешни врски
* Страница за полската филмска школа

Категорија:Полска кинематографија
Категорија:Движења во кинематографијата
Знаме на Алјаска

**Знамето на Алјаска** е државно знаме на Алјаска, кое се состои од осум златни ѕвезди, формирајќи ја Големата кола и Северницата, на темносино поле. Големата кола е астеризам во соѕвездието Голема мечка што симболизира мечка, домородно животно за Алјаска. Како што е прикажано на знамето, нејзините ѕвезди можат да се користат како водич од почетниците за да ја лоцираат Северница и да утврдат вистински север, што значително варира од магнетен север .

Дизајнот бил создаден од Бени Бенсон од Сивард и избран од приближно 700 записи во натпревар од 1927 година. Во 2001 година, било спроведено истражување од страна на Северноамериканската вексилолошка асоцијација, каде што знамето на Алјаска било избрано на петтото место по квалитет во дизајнот, од вкупно 72-те рангирани канадски провинциски, американски држави и американски територијални знамиња. Само подобар резултат оствариле знамињата на Ново Мексико, Тексас, Квебек и Мериленд.

## Дизајн и потекло

## Поврзано

* Симболи на државата Алјаска 
* Печат на државата Алјаска 
* Ѕвезден плуг (знаме)

## Надворешни врски

* Каталог на изложбата „Осум ѕвезди“ во државниот музеј на Алјаска, во формат PDF

## Наводи


Категорија:Знамиња на сојузните држави на САД
Знаме на Флорида

**Знаме на Флoрида** – службено знаме на американската сојузна држава Флорида. Станува збор за еднобојка во која се наоѓа црвен крст во облик на буквата Х додека во самата средина доминира државниот грб. Денешниот изглед на знамето е во употреба од 21 мај 1985 година откога се направиле графички подобрувања на грбот на Флорида.

## Историја
Со доаѓањето на Шпанците на Флорида во 1513 година, ова подрачје дошло во посед на шпанската круна. Првиот конквистадор кој дошол на Флорида бил Хуан Понсе де Леон, кој бил во потрага по извор на младоста. Во текот на првото шпанско раздобје во оптек биле повеќе знамиња, на пример знаме со бургундски крст кое инаку било знаме на шпанските прекуморски територии од 1507 до 1701 година. На територијата на Флорида самиот бургундски крст се користел од откривањето во 1513, па до 1821 година.

После седум години војување, Шпанците биле присилени во 1763 година Флорида да ѝ ја препуштат на Велика Британија по Париската спогодба. Тогаш во употреба било старото британско знаме Јунион Џек. За време на Американска војна за независностАмериканската војна за независнот, Шпанците војувале заедно со Фрацузите против Англичаните и во 1781 година повторно ја презеле контролата на западните делови на Флорида, а со Париски мировен договор од 1783 година, им била вратена цела Флорида. После две години шпанскиот крал Карло III одбира ново шпанско морнаричко и воено знаме. Во тоа раздобје Шпанија станала централизирана држава како и нејзините територии. Се користела црвено-златно-црвена тробојка со националниот грб на левата страна сè до 1821 година.

На 3 март 1845 година, Флорида станала 27. сојузна држава на САД, но до 1861 година немала службено знаме. Дури тогаш Флорида добила знаме кое по пример на знаме на Тексасзнамето на Тексас го дизајнирал гувернерот на Флрида Медисон С. Пери. Ова знаме кратко време се користело после што почнала да се користи бела еднобојка во чија средина се наоѓа првичната верзија на денешниот државен грб.

На крајот на 1890-тите, гувернерот на Флордина Франсис П. Флеминг се залагал во новото знаме да се користи крстот на Св. Андрија. Тоа знаме било во служба од 1900 до 1985 година кога биле направени мали промени на државниот грб.

## Истражување за дизајн на знамињата
*Северноамериканското вексилолошко друштво* во 2001 година спровело истражување за најдобро дизајнирано знаме во конкуренција на сите знамиња на американските сојузни држави и територии како и канадските провинции. Меѓу вкупно 72 знамиња, знамето на Флорида било рангирано на 34. место со оцена 5,17 (од максимални 10).

## Знамињата на Флорида низ историјата

Image:Flag_of_Cross_of_Burgundy.svg|Знаме со бургундски крст во текот на првото шпанско раздобје (1513 - 1763).
Image:Flag_of_Spain_(1785-1873_and_1875-1931).svg|Знаме во текот на второто шпанско раздобје (1785 - 1821).
Image:Flag_of_Florida_(1861).svg|Првото службено знаме на Флорида (1861).
Image:Flag of Florida (1868–1900).svg|Второто службено знаме на Флорида (1868 - 1900).
Image:Flag_of_Florida_(1900-1985).svg|Третото службено знаме на Флорида (1900 - 1985).


## Наводи

## Надворешни врски
*Symbols - Florida's Historic Flags

Флорида
Категорија:Флорида
Генерал (расказ на Акутагава)

**Генерал** (јапонски: 将軍) — расказ на јапонскиот писател Рјуносуке Акутагава од 1922 година.

## Содржина
Расказот се состои од четири дела чија содржина е независна, но во секој дел се појавува по еден лик од претходниот дел.
# *Единицата со бели тасуки ремени*: Во ноември 1904 година, за време на руско-јапонската војна, еден јапонски пешадиски вод се подготвува за напад врз руската артилерија. Војникот Хорио, кој е малку пијан, негодува против наредбата за нападот, знаејќи дека војниците одат во сигурна смрт, додека војникот Тагучи го поддржува јуришот како чин на патриотизам. Непосредно пред јуришот, водот го посетува еден генерал, кој се поздравува со Хорио. Вечерта, за време на нападот, Хорио е сериозно ранет во главата.
# *Тајните агенти*: Во март 1905 година, во јапонскиот штаб се приведени двајца Кинези, под сомнение дека се руски шпиони. За време на испрашувањето, во штабот влегува генералот кој наредува да се прегледаат нивните чевли. И навистина, во нив наоѓаат скриени тајни документи. Поради тоа, Кинезите се осудени на смртна казна, а задачата да ги убие му е доделена на војникот Тагучи, кој ги заробил нив. Меѓутоа, тој не може да ги убие заробениците. Тука поминува еден јапонски војник кој со задоволство ја презема задачата и ги убива Кинезите, а погубувањето задоволно го набљудува и генералот.
# *Театарски претстави во војничкиот логор*: Во мај 1905 година, штабот организира приредба за војниците, а програмата се состои од три пиеси. На претставата присуствува и мајорот Накамура. Исто така, присутен е и генералот, во друштво со странски офицери. Притоа, тој го прекинува прикажувањето на првите две претстави во кои има непристојни сцени, додека е целосно задоволен од третата пиеса која носи патриотска порака.
# *Татко и син*: Во ноември 1918 година, мајорот Накамура веќе е генерал. Тој се одмара во својот дом, а тогаш влегува неговиот син, студент. Таткото негодува поради тоа што синот ја тргнал сликата на еден познат јапонски генерал. Во разговорот, тие искажуваат сосема различни ставови за личноста на генералот.

## Осврт кон расказот
Расказот „Генерал“ претставува осуда на милитаризмот, но многумина сметаат дека оваа сатира е премногу блага, имајќи ja предвид тогашната состојба во Јапонија. Тоа произлегува оттаму што во времето кога е пишуван расказот, генералот Ноги заземал висока положба во воената хиерархија и бил сметан за пример на идеален војник и поради тоа Акутагава немал храброст отворено да го спомене неговото име во расказот. Всушност, дури и во ваква блага форма, расказот бил цензуриран. Во 1934 година, кога во Јапонија биле објавени собраните дела на Акутагава, ликот на генералот Ноги бил ставен на поштенска марка, што покажува дека култот кон генералот продолжил дури седум години по смртта на писателот.

## Наводи

Категорија:Дела на Рјуносуке Акутагава
Категорија:Јапонски раскази
Голем (филм од 1915)

**Голем** (германски: *Der Golem*) - германски филм од 1915 година, во режија на Хенрик Гален (Henrik Galeen) и Паул Вегенер (Paul Wegener), кои се автори и на сценариото. Главните улоги ги играат: Паул Вегенер, Хенрик Гален и Лида Салмонова.

## Синопсис
На почетокот на XX век, во урнатините на една синагога е пронајдена статуата на легендарното суштество Голем (го игра Вегенер). Трговецот со антиквитети (го игра Гален) го оживува Голем, кој станува негов верен слуга. Меѓутоа, Голем се вљубува во ќерката на трговецот, Џесика (ја игра Салмонова), а по невозвратената љубов, тој побеснува и почнува да убива. На крајот, тој паѓа од врвот на една кула и умира.

## Наводи

Категорија:Филмови на Паул Вегенер
Категорија:Филмови на Хенрик Гален
Категорија:Филмови со Паул Вегенер
Категорија:Филмови со Хенрик Гален
Категорија:Филмови со Лида Салмонова
Категорија:Неми филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Германски филмови
Категорија:Филмови за Голем
Категорија:Филмови од 1915 година
Прва македонска кошаркарска лига 1997/98

**Прва македонска кошаркарска лига 1997/98**, или **Мак Партнер лига** поради спонзорски причини, ― 6. издание на Првата македонска кошаркарска лига. Во оваа сезона првак бил Годел Работнички.
## Унапредување и отпаѓање

## Учесници
### Екипи

### Персонал

## Регуларен дел

Извор:

### Резултати
Годел Работнички- МЗТ Аеродром 82:85

;7. коло

Орка - МЗТ Аеродром 85:65

Струмица Табак - Деликатес 82:105
;8. коло

Деликатес - Орка 94:85

;21. коло
Струмица Табак - Деликатес 89:76

Куманово - Неметали Огражден 69:49

МЗТ Аеродром - Жито Вардар 30:27 (на полувреме)

;28. коло
Орка - Годел Работнички 70:80

## Бараж за опстанок

## Разигрување

## Победнички состав

**Главен тренер**
*  Марин Докузовски 

## Поврзано
* Куп на Македонија 1998
* Втора македонска кошаркарска лига 1997/98

## Наводи

## Надворешни врски
*Youtube канал Stari Natprevari

1997/98
Кошарка
Кошарка
Знаме на Тексас

**Знаме на Тексас** – службено знаме на американската сојузна држава Тексас. Познато е по својата истакната единствена бела ѕвезда која му го дала името на знамето „Знаме на Самата ѕвезда“. Самата ѕвезда му го дала прекарот на државата: „Држава на Самата ѕвезда“. Знамето е популарно кај Тексашаните и се третира со голем степен на почит. Заедно со знамето на Хаваите, тоа е едно од двете државни знамиња кои претходно се користеле како национални.

*Северноамериканското вексилолошко друштво* во 2001 година спровело истражување за најдобро дизајнирано знаме во конкуренција на сите знамиња на американските сојузни држави и територии како и канадските провинции. Меѓу вкупно 72 знамиња, знамето на Тексас било рангирано на 2. зад знамето на Ново Мексико.

## Дизајн на знамето
Државното знаме официјално е опишано со закон како:

## Историја и усвојување

Правната процедура за усвојување на знамето била започната во Конгресот на Република Тексас на 28 декември 1838 година од сенаторот Вилијам Х. Вартон и знамето било усвоено на 25 јануари 1839 година како национално знаме на Република Тексас.  „Придружен на оригиналниот Акт ... е цртеж на националното знаме и грб од Питер Краг ... иако во оригиналот одобрувањете и потписот на претседателот Ламар се наопачки[.]“  Кога Тексас станал 28. Сојузна држава на  САД на 29 декември 1845 година, националното знаме станало државно знаме. Од 1879 до 1933 година немало официјално државно знаме, иако Знамето на Самата ѕвезда останало de facto државно знаме. При усвојувањето на Ревидираните граѓански статути во 1879 година, Законодавниот дом ги укинал сите статути чие останување во сила  не биле изречно наведени; бидејќи статутите кои се однесуваат на знамето не биле меѓу обновените, Тексас формално бил без знаме до донесувањето на законот за знаме во 1933 година.

Дизајнерот на знамето е непознат.  Некои тврдата дека д-р Чарлс Б. Стјуарт бил или дизајнерот на знамето или ја нацртал сликата искористена од Третиот конгрес при донесување на законодавството за усвојување на знамето. Сепак, цртежот на Стјуарт "сомнително изгледа како следење на уметноста на Питер Краг, вклучувајќи го и наопачкиот потпис на претседателот Ламар." &nbsp;

## Наводи

## Надворешни врски

* Texas Flag Code 
* Texas Flag status (full-staff or half-staff and instructions for display) 
* Flags of Texas Independence Movements 1835-1836 
* Historical Texas Flags
* Origin of the Lone Star Flag of Texas 
* "Flags and Seals of Texas" by Charles A. Spain, Jr., *South Texas Law Review*
* 
* 
* The Stewart Myth 
* Official procedure for folding the flag of Texas 



Тексас
Категорија:Тексас
Прва македонска кошаркарска лига 1997/98 - Разигрување

**Разигрување на Првата македонска кошаркарска лига 1997/98** ― втората и конечна фаза на Првата македонска кошаркарска лига 1997/98. Разигрувањето го освоил Годел Работнички и така станал првак на сезоната.

## Полуфинале

### (1) Годел Работнички против (4) Куманово

### (2) Орка против (3) МЗТ Аеродром

## Финале

### (1) Годел Работнички против (3) МЗТ Аеродром

## Наводи

1997/98
Категорија:Спортот во Македонија во 1998 година
Шеик (филм од 1921)

**Шеик** (англиски: *The Sheik*) - американски филм од 1921 година, во режија на Џорџ Мелфорд (George Melford). Главните улоги ги граат: Рудолф Валентино (Rudolph Valentino), Агнес Ајрес (Agnes Ayres), Волтер Лонг (Walter Long) и Адолф Менжу (Adolphe Menjou).

## Синопсис
Филмот започнува со сцената во која во Сахара се одржува пазар на жени, а зделките ги набљудува шеикот Ахмед Бен Хасан (го игра Валентино). Во меѓувреме, во градот, Дајана Мајо, слободоумна и дива Англичанка (ја игра Ајрес) се подготвува да замине на туристичко разледување во пустината, предводена од арапски водич. Притоа, таа ја одбива понудата за брак, зашто сака да ја зачува својата независност. Во нејзиниот хотел пристигнува шеикот Ахмед, со цел да се забавува во казиното, каде им е дозволен пристап само на Арапите. Незадоволна од тоа што не ѝ дозволен пристап во казиното, таа се преоблекува во арапска танчерка и влегува внатре. Меѓутоа, шеикот Ахмед ја открива нејзината измама и таа е принудена да си замине. Следното утро, додека Дајана спие, во нејзината соба влегува шеикот, кој потоа пее под нејзиниот балкон. Потоа, таа заминува во пустината, но ја грабнува шеикот, кој сака да се ожени со неа. Кога шеикот ја најавува посетата на неговиот пријател, францускиот доктор и писател Раул Хубер, Дајана е очајна, зашто се срами од средбата со претставник на својата раса. Дајана е очајна и во една прилика, за време на прошетката низ пустината, таа се обидува да побегне, но паѓа од коњот, а во близина поминува караванот на разбојникот Омер. Сепак, во последен миг пристигнуав шеикот Ахмед и ја спасува. д-р Хубер бара од шеикот да ја врати Дајана во градот, зашто таа е несреќна во пустината и шеикот се согласува. Во меѓувреме, додека Дајана е на прошетка во пустината, неа ја грабнува разбојникот Омер и ја носи во својата тврдина. Шеикот дознава за нејзиното грабнување и собира војска, подготвувајќи се за напад на тврдината на Омер. Во меѓувреме, Омер се обидува да ја обљуби Дајана која дава отпор. Додека таа се бори со Омер, во тврдината навлегува војската на шеикот, кој го убива Омер, но во борбата е тешко повреден во главата. Додека Ахмед лежи во бесознание, д-р Хубер ѝ кажува на Дајана дека тој не е Арап, туку неговите родители биле Европејци; пред 25 години, тој бил спасен од тогашниот шеик, кој потоа го одгледал како свој син. Дајана се моли за здравјето на шеикот и тој се освестува.

## Наводи

Категорија: Филмови со Рудолф Валентино
Категорија: Филмови со Агнес Ајрес
Категорија: Филмови со Волтер Лонг
Категорија: Филмови со Адолф Менжу
Категорија: Филмови на Џорџ Мелфорд
Категорија: Црно-бели филмови
Категорија: Неми филмови
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Сахара
Категорија: Филмови од 1921 година
Категорија: Американски филмови
Чамори

**Чаморите** (чаморски: *Chamorro*)  се староседелски  микронезиски народ на Маријанските Острови, денес во составот на американските територии Северни Маријански Острови и Гуам. Денес, значаен број од Чаморите живеат во САД и Хаваите. Според пописот од 2000 година, во Гуам живееле околу 65.000 Чамори, а во Северните Маријански Острови живееле 19.000 Чамори. Надвор од Маријанските Острови живеат околу 93.000 Чамори.

## Јазик

Мајчин јазик на Чаморите  е чаморскиот јазик. Чаморскиот е малајско-полинезиски јазик кој е сроден со палауанскиот. Бидејќи Гуам бил под шпанска управа над 300 години, јазикот има многу позајмени шпански зборови.

Јазикот се изучува во училиштата во Северни Маријански Острови и Гуам. Јазикот се зборува по дома.

## Историја
Се верува дека Чаморите пристигнале на Маријанските Острови од Југоисточна Азија, во околу 2000 г.п.н.е. Поради тоа, овој народ е доста сроден со австронезијците од Филипини, Индонезија, Тајван, Палау и Каролинците. Тие биле доста добри морепловци, но и одлични производители на ткаени работи и керамика.

Шпанските колонијални записи кажуваат дека Чаморите сееле свои житни и градинарски култури според месечевите мени.  Така на пример, сладок компир се сеел кога месечината била полна и имало ниска плима.

## Религија
Чаморите се Католици. Во доста мал број се присутни претхристијанските верувања и обичаи.

## Поврзано
* Каролинци
* Чаморски јазик

## Наводи

## Надворешни врски

* Пописни информации за Чаморите

Категорија:Чамори
Категорија:Народи во Океанија
Категорија:Микронезиски народи
Чукци

**Чукците** се микронезиски народ кој е староседелски народ во сојузната држава Чук во СД Микронезија. Чукците се најголем народ во СД Микронезија, каде сочинуваат околу 49% од населението Мајчин јазик на Чукците е чучкиот.

## Јазик

Мајчин јазик на Чукците е чучкиот јазик. Јазикот е дел од  подгрупата на тручки јазици, од групата на микронезиски јазици од семејството на австронезиски јазици. Јазикот е сроден со понпејскиот јазик. Јазикот се пишува на латиница.

## Демографија
Според пописот од 2010 година, се покажало дека Чукците се најбрзо растечката етничка група во Тихиот Океан за декадата 2000-ти во САД. Во 2000 имало околу 700, а кон крајот на 2010 година имало над 4.000 Чукци.

## Религија
Огромен дел од Чукците се Христијани. Сепак, помеѓу Чукците останале одредени верувања и обичаи од традиционалните вери.

## Општествени активности
Чукците се одлични рибари. Во современиот период рибарството е главен извор на приход кај Чукците, и во оваа активност се ангажирани и мажи и жени. Традиционалните Чукци граделе куќи користејќи палми.

## Наводи

Категорија:Чукци
Категорија:Народи во Океанија
Категорија:Микронезиски народи
Јапи

**Јапите** се микронезиски народ кој е староседелски народ на островот и сојузната држава Јап во СД Микронезија. Јапите се најброен народ во сојузната држава.

## Историја
Јапите имале добри контакти и однос со околните микронезиски народи и пред доаѓањето на Европејците во регионот. Јапските морепловци пловеле до Палау за камења. Каролинските морепловци го посетувале Јап за време на кризни периоди. Шпанските и германските трговци го колонизирале Јап во 1885 година и започнало христијанизирањето, односно, покрстувањето на народот. Јапонската морнарица го зазела острвот во 1914 година.
По Втората светска војна, Јап бил дел од Доверливите територии на Тихоокеанските Острови. Во 1978, Јап станал дел од новосоздадената независна СД Микронезија.

Јапската култура историја и јазик денес се изучува во основноте и средни училишта во државата.

## Демографија
Пред Втората светска војна, Јап се соочувал со криза во однос на депопулацијата на островот поради болести  и асимилација од Европејците. Антибиотиците по Втората светска војна помогнале да се одбрани населението од европските болести и да се зголеми бројот на населението.

Според пописот од 1994 само  48.1%  од населението на Јап се изјаснило како Јапи. Во 2000 година бројот достигнал до 49.1%.
Според податоците од 2010 5.7%  од населението на СД Микронезија биле Јапи.

## Поврзано
* Јап
* Јапски јазик

## Наводи

## Литература
* 

Категорија:Јапи
Категорија:Народи во Океанија
Бригела

мини|Бригела
**Бригела** () – личност од Комедија дел арте, можеби еден од најчудните ликови. Тој е ѕани.

Тој е еден од најстарите и најпостојани типови на слуга на италијанската комедија. Неговото име доаѓа од италијанскиот збор „briga“ – кавга. Тој е бивш селанец, како и Арлекин, од Бергамо, кој зборува на дијалект типичен за таа област. Работи како слуга и често краде и лаже. Носи платнена бела блуза, долги бели панталони, палто и бела шапка. Костумот му е опшиен со зелени рабови. На појасот носи црн каиш на кој се прикачени бодеж и кесе. Обувките му се од жолта кожа. Носи темна маска (вообичаено маслинесто зелено), со црни мустаќи и брада.

Способен за сè, дрзок со жените, фалбаџија кога нема од што да се плаши, Бригела може, благодарение на медениот јазик, музичкиот и танцов талент и на ретката умешност, да дава различни услуги. Тој нема аверзија кон никаква професија и станува, според потребите на пригодата, војник, судски службеник, слуга на џелат. Тој е меанџија, кој и покрај малите улоги, ги тера гледачите да ја разберат претставата. Тој е умен слуга, стројник, манипулира со своите господари.

## Надворешни врски
* Опис на Бригела
* Карнавелот во Венеција, информација за Бригела 
*   Sipario Бригела 

Категорија:Комедија дел арте
Категорија:Бергамо
Во честарот (расказ)

**Во честарот** (јапонски: 藪の中) - расказ на јапонскиот писател Рјуносуке Акутагава од 1922 година. Врз основа на овој расказ, во 1950 година, Акира Куросава го снимил филмот „Рашомон“.

## Содржина
Еден дрвар дава исказ во полицијата за мртвото тело што го пронашол во планината. Потоа, еден будистички свештеник сведочи дека го видел убиениот, во придружба со жена му. Еден полицаец раскажува како го уапсил разбојникот Таџомару за кого смета дека е убиецот. Една старица кажува дека убиениот, чие име е Такехико, бил нејзиниот зет, а жената е нејзината ќерка Масаго. Во својот исказ, Таџомару раскажува како го извршил убиството: го намамил брачниот пар во планината, го нападнал мажот, жената се бранела, но ја совладал и ја силувал, таа го замолила да се бори со нејзиниот сопруг при што тој го убил, а потоа жената избегала. Меѓутоа, подоцна жената дава изјава во која признава дека таа го убила сопругот, со намера потоа да се убие, но немала храброст да го направи тоа. Најпосле, со посредство на медиум, и убиениот го опишува настанот: откако ја силувал, разбојникот ја побарал Масаго за жена, а таа се согласила и го наговарала Таџомару да го убие нејзиниот сопруг; изненаден од нејзината нечесност, Таџомару ја удрил, но таа успеала да побегне; тогаш, Таџомару го ослободил Такехико и го напуштил местото;  разочаран од срамното предавство на својата сопруга, Такехико извршил самоубиство.

## Наводи

Категорија:Дела на Рјуносуке Акутагава
Категорија:Јапонски раскази
Спортска сала Улкер

**Меѓународен спортски комплекс на Фенербахче - Спортска сала Улкер** (турски: *Fenerbahçe Ülker Spor ve Etkinlik Salonu*) — повеќенаменска затворена арена која се наоѓа во Аташахир, Истанбул, Турција. Арената е во сопственост и управувана од СК Фенербахче. Арената има сместивост од 15,000 луѓе за концерти и 13.059 за кошаркарски натпревари, и е домаќин на национални и меѓународни спортски настани, како што се кошарка, одбојка, борење и кревање тегови; како и концерти и конгреси.

## Наводи

Категорија:Спортски зданија во Истанбул
Категорија:Музички објекти во Истанбул
Категорија:КК Фенербахче
Викај ме со твоето име

мини|Лого викај ме со твоето име
***Викај ме со твоето име*** ( ) е романтичен драмски филм од 2017 година режиран од Лука Гвадањино. Сценариото е на Џејмс Ајвори, кој е исто копродуцент, и темели на истоименованиот роман од 2007 г. на Андре Асиман. Филмот е трет и последен дел во тематската трилогија „Копнеж“ (анг. "Desire“) на Гвадањино, по "Јас сум љубов" од 2009 г. и "Поголема сплетка" од 2015 г.

Дејството во филмот се одвива во 1983 г. во северна Италија и претставува сензуална и трансцендентна приказна за прва љубов меѓу 17-годишниот Елио Перлман и 24-годишниот Оливер, помошник на таткото на Елио. Главните улоги ги толкуваат Тимоти Шаламе, Арми Хамер, Мајкл Стулбарг и Амира Казар.

Филмот е добитник на Оскар за најдобро адаптирано сценарио и е номиниран во три други категории.

## Приказна
24-годишниот американски студент Оливер е на летна пракса во северноиталијанската вила на својот професор по археологија, проф. Перлман. Во куќата на Перлманови владее идила - тие се семејство од соништата - високообразовани убави луѓе кои зборуваат слободно за филозофија, историја, лингвистика и се бакнуваат и прегрнуваат по ходниците на куќата секој пат кога ќе минат еден крај друг. Синот на професорот, Елио е 17-годишно духовно и талентирано момче: своите денови ги минува изучувајќи класична музика, читајќи книги, возејќи велосипед и излегувајќи навечер.

Филмот започнува директно со заплетот: пристигнувањето на Оливер. Тој е впечатливо убав и самоуверен. Старите Грци ваквата појава ја именуваат - калокагатија: кога визуалната и моралната убавина се во апсолутна хармонија. Во првите минути на филмот Оливер е предмет на обожавање од страна на секој од главните ликовите.

## Главни ликови

## Реакцја на публиката
На својата премиера на филмскиот фестивал Санденс на 22 јануари 2017, после завршувањето добива десет минутни овации, кои се искажуваат за најдолги во историјата на фестивалот. Во мрежното место, Rotten Tomatoes, филмот добива оценка од 95% заснована на 345 прегледи.

## Наводи


## Надворешни врски

Категорија:Филмови на италијански јазик
Категорија:Италијански филмови
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Бразилски филмови
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови од 2017 година
Медитеранео (филм од 1991)

**Медитеранео** (англиски: *Mediterraneo*) - италијански филм од 1991 година, во режија на Габриеле Салваторес (Gabriele Salvatores) според сценариото на Енцо Монтелеоне (Enzo Monteleone). Главните улоги ги граат: Диего Абатантуоно (Diego Abatantuono), Клаудио Багаљи (Claudio Bigagli), Џузепе Чедерна (Giuseppe Cederna), Лујџи Монтини (Luigi Montini) и Вана Барба (Vana Barba). Филмот освоил вкупно осум награди, меѓу кои и „Оскар“ за најдобар странски филм, а имал уште 17 номинации. Исто така, филмот остварил и голема популарност кај публиката.

## Синопсис
За време на Втората светска војна, група италијански војници се оставени на еден мал остров во Егејското Море, со цел да набљудуваат. Тие се изненадени од тоа што во местото нема ниту еден човек. Несигурни во себе и исплашени, набрзо остануваат отсечени од светот, зашто еден војник ја уништува радио-станицата. Сепак, наскоро, жителите на местото се појавуваат при што сите се старци, жени и деца. Тогаш, војниците се зближуваат со месното население: двајца италијански војници запознаваат убава девојка-овчарка и таа им станува љубовница; кај војниците доаѓа проститутката Василиса (ја игра Барба) која им ги нуди своите услуги; на молба на попот (го игра Монтини), поручникот Монтини (го игра Багаљи) започнува да ги слика фреските во црквата итн. Еден ден, на островот доаѓа турски рибар, кој ги опива војниците со опиум, а потоа им ги краде оружјето и другите вредни работи. Еден од војниците, Фарина (го игра Чедерна) се вљубува во Василиса и тие прават свадба. Еден ден, на островот слетува италијански пилот и во разговорот со него војниците дознаваат дека веќе три години се наоѓаат заробени на островот и дека Италија капитулирала. Најпосле, на островот пристигнува англиската морнарица и војниците се враќаат дома, со исклучок на Фарина која останува. Многу години подоцна, островот го посетуваат многу туристи, меѓу кои и Монтини. Тој го здогледува гробот на Василиса и истоимениот ресторан, потоа го посетува Фарина, а таму го среќава и наредникот Лорусо (го ихра Абатантуоно), кој се разочарал од состојбата во Италија и се вратил да живее на островот.

## Наводи

Категорија:Филмови со Диего Абатантуоно
Категорија:Филмови со Клаудио Бигаљи
Категорија:Филмови со Џузепе Чедерна
Категорија:Филмови со Вана Барба
Категорија:Филмови на Габриеле Салваторес
Категорија:Филмови на италијански јазик
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Грција
Категорија:Филмови за Втората светска војна
Категорија:Филмови од 1991 година
Категорија:Италијански филмови
Николо Барбиери

десно|мини| Белтраме, еден од најпознатите ликови на Барбиери
**Николо** **Барбиери** (Верчели, 1586 - 1641) бил италијански писател и глумец на театарскиот жанр на комедија дел арте. Тој бил познат и како **Белтраме ди Милано** („Белтраме од Милано“) однесувајќи се на еден од неговите најпознати ликови, Белтраме; овој бил главниот лик на една од најпознатите драми на Барбиери, *Л'инавертито*, за која е познато дека го инспирирал Молиер за делото „*L'Étourdi ou les Contretemps“*. Покрај популаризирањето на Белтрамe, на Барбиeри му се припишува и создавањето на друг лик во жанрот *комедија-дел’арте*, Скапино.

Барбиери бил успешен автор и глумец и еден од оние што ја обиколиле Европа; тој е познат, на пример, дека играл на кралскиот двор на Франција.

Покрај претстави, тој напишал есеи за театарот; неговиот истакнат есеј е „*La supplica. Discorso famigliare a quelli che trattano de' comici“* (1634 година), страсно извинување на театарот и глумците, што е исто така важен извор на информации за културата на комедијата.

Како глумец во *комедија*, Барбиери ја вовел навиката да глуми додека стоел на стол, што наводно е потекло на италијанскиот збор *салтимбанко* (што грубо се преведува на „некој кој скока на столици“) да се однесува на комичните глумци и дворските шутови.

## Наводи

Категорија:Починати во 1641 година
Категорија:Родени во 1586 година
Франческо Габриели

[мини| Фолио 110 од ''„Пердувестата книга„'' на Мекгил која прикажува сцена од комедија на [Николо Барбиери во која се прикажува како на Спинета и пее серенада маскираниот Скапин (Скапино). Големиот број на инструменти што висат од дрвото укажуваат дека играчот е Франческо Габриели со сопругата Спинета. ]]
**Франческо Габриели** (1588–1636) бил италијански глумец на жанрот *[[комедија дел арте]]*. Тој бил особено познат како виртуоз музичар, кој бил успешен свирач на десетина музички инструменти. Понекогаш му се припишува на создавањето на ликот Скапино, музичка  (служничка) улога на т.н. *ѕани*, која тој всушност може да ја презел од Николо Барбиери. Габриели првпат се појавил како член на трупата на Акчеси во 1612, потоа е евидентиран како член на Конфиденти, а во 1624 бил со Феделите во Париз (под раководство на Џован Батиста Андреини), пред повторното соединување на Акчеси.

Во 1627 година Габриели дознал дека Војводата од Мантова бара друштво на глумци и напишал писмо од Ферара до Антонио Костантини, помошник на војводата, нудејќи му да го донесе неговото семејство и колеги свирачи да настапат во Мантова. Писмото открива многу за тешкотиите во создавањето на израмнет ансамбл и професионалните соперници меѓу глумците, истовремено во рамките и меѓу трупите.

Франческо Габриели бил син на добро познатиот глумец на жанрот *комедија дел арте* Џовани Габриели (познат како Сивело). Франческо се оженил со Спинета Локатели, глумица која се појавувала со него, и тие имале неколку деца кои станаа глумци, вклучувајќи ја и Џулија (забележана во Париз како Дијана во 1645 година). Неизвесно е дали Џироламо Габриели (познат Панталоне) и Иполита Габриели (раководител на трупе во 1663 година) биле негови деца.

## Наводи

## Библиографија

* Бергквист, Стивен А. (2014). „Скапино: Портрет на Франческо Габриели“, *Музика во уметност: Меѓународен весник за музичка иконографија*, том. 39, бр. 1–2, стр. 98–101.     . 
* Хартнол, Филис, уредник (1983). *Придружник на Оксфорд во театарот* (четврто издание). Оксфорд: Универзитетскиот печат на Оксфорд.   ISBN &nbsp;  . 
* М-р Катрицки (2006). *Уметноста на Комедија: Студија во Комедија dell'Arte 1560-1620 со посебен осврт на визуелните записи* . Амстердам; Ујорк: Родопи.   ISBN &nbsp;  . 
* Леа, Кетлин Маргерит (1934; реиздадена во 1962 година). *Италијанска популарна комедија: студија во „Комедија дел Арт“, 1560-1620, со посебен осврт на англиската сцена*, 2 тома, објавена во континуитет. Оксфорд: Клирендон Прес (1934),     . Ујорк: Расел и Расел (1962),     . 
* Раси, Лујџи (1897–1905) *I Comici Italiani: Биографија, библиографија, иконографија*, 3 тома. Фиренца: Фратели Бока. Каталог рекорд на HathiTrust . 
* Ричардс, Кенет; Ричардс, Лора (1990). *Комедија Дел Арт: Историска документација* . Оксфорд: Василиј Блеквел.   ISBN &nbsp;  . 
* Сенелик, Лоренс (1995). „Фамилија Габриели“, стр. &nbsp; 407 во *Водичот за театарот* во *Кембриџ*, ново издание, уредено од Мартин Банам. Кембриџ: Универзитетскиот печат на Кембриџ.   ISBN &nbsp;  .

Категорија:Починати во 1636 година
Категорија:Родени во 1588 година
Културно наследство на Македонија во Општина Демир Хисар

Ова е **список на објекти прогласени за [[Список на културно наследство на Македонија|културно наследство на Македонија]]** на подрачјето на Општина Демир Хисар според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
Франческо Андреини

**Франческо Андреини** (околу 1548 - 1624) билиталијански глумец главно од комедија дел арте претстави. Тој ја започнал својата кариера играјќи ја улогата на несофистициран млад љубовеник. Подоцна тој ја играл улогата на Капитан Спавенто („уплашениот капетан“), карактер на Пиквикијан на прекумерен замор.
## Живот
Андрени е роден во Пистоја. Тој бил член на компанијата И Џелоси, при што Анри IV го повикал во Париз на неговата невеста, младата кралица Мари де Медичи, со што се вовел комедија дел арте стилот во Франција. 

И во неговата уметност се одликуваа и неговата сопруга, Изабела Андреини, и нивниот син, Џамбатиста Андреини. 

## Белешки

## Наводи

*
;Наведи извор
*

Категорија:Комедија
Категорија:Починати во 1624 година
Мартин во облаците (филм)

**Мартин во облаците** (хрватски: *Martin u oblacima*) - хрватски и југословенски филм од 1961 година, во режија на Бранко Бауер. Главните улоги ги граат: Борис Дворник, Љубица Јовиќ, Јожа Швеб, Антун Налис и Љерка Прекратиќ. Почетната шпица на филмот е проследена со песна на Иво Робиќ, а директор на фотографијата е Бранко Блажина.

## Синопсис
 Mladi studentski par Martin i Zorica stanuju jedan preko puta drugog u unajmljenim sobama te im je veliki san imati svoj stan. Ubrzo Martinove gazde odu na more na nekoliko mjeseci, a Martin na nagovor strica podnajmi stan talijanskom poduzetniku Carmineu i njegovoj zgodnoj kćeri. Stric je strastveni izumitelj različitih patenata te se nada da bi mu Carmineo mogao pomoći. Ubrzo stric pronalazi "odličnu" vezu koja bi Martinu trebala omogućiti kupnju novog stana u zgradi koja se tek gradi no da svijet nije uvijek pošten Martin će iskusiti na vlastitoj koži...

"Martin u oblacima" film je suvremene tematike čija se priča vrti oko toga kako do stana. Za ulogu Martina Bauer je odabrao tada mladog i nepoznatog Borisa Dvornika dok ulogu njegove djevojke Zorice tumači velika zvijezda 50-ih, Ljubica Jović. Prekrasne stare gradske zagrebačke vizure snimio je, 

## Наводи

Категорија: Филмови со Борис Дворник
Категорија: Филмови со Антун Налис
Категорија: Филмови со Љубица Јовиќ
Категорија: Филмови со Јожа Швеб
Категорија: Филмови со Љерка Прекратиќ
Категорија: Филмови на Бранко Бауер
Категорија: Филмови на хрватски јазик
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Загреб
Категорија: Филмови од 1961 година
Категорија: Југословенски филмови
Категорија: Црно-бели филмови
Категорија: Хрватски филмови
Кановачо

**Кановачо** е сценарио користено од глумците на *[[комедија дел арте]]*. Се состоло само од список на чинови и сцени; деталите беа оставени на импровизацијата на глумците. Глумците во жанрот *комедијата дел арте на* тој начин требале да бидат обдарени со инвентивен ум, бидејќи успехот во претставата зависела во голема мерка од нивната креативност и пред сè на нивните *лаци* (шеги и смешки). Центарот на вниманието паднал на глумците отколку на самата претстава.

Употребата на импровизација пред сè на *кановачо* овозможило избегнување на цензура затоа што цензорите не можат да го цензурираат она што не е напишано. Бидејќи дијалогот бил скоро целосно импровизиран на сцената, глумците и театарските друштва можеле да се извлечат со скоро ништо.

Во доцните 19 век, научниците започнале да бараат извори на документарен филм за историјата на театарот во Италија. Откриени биле над илјада документи во ракопис или печатење кои се состоеле од кановачија во бројни збирки или поединечно, и обично анонимни.

## Наводи


Категорија:Театар
Категорија:Комедија
Змеј (расказ на Акутагава)

**Змеј** (јапонски: 竜) - расказ на јапонскиот писател Рјуносуке Акутагава од 1919 година.

## Содржина
Уџи Даинагон Такакуна сака да напише книга, но премногу е мрзелив за таа работа, па затоа собира група луѓе од кои бара да му раскажуваат приказни кои тој ќе ги запише во книгата. Еден старец му ја раскажува следнава приказна: одамна, во градот Нора живеел будистички свештеник кого го викале Ханазо (носко) зашто имал необично голем нос. За да им се одмазди на свештениците кои постојано му се потсмевале, тој одлучил да се пошегува така што крај езерото ставил натпис дека на 3. март змејот кој живее во езерото ќе се вознесе на небото. Набргу, веста се проширува низ сите околни региони, а луѓето веруваат дека тоа е вистина. Оттука, на 3. март околу езерото се собираат многу луѓе кои цел ден стрпливо чекаат да се случи претскажувањето. Наеднаш, небото го прекриваат темни облаци, започнува големо невреме и тогаш на Ханазо му се причинува дека го видел змејот како се искачува на небото. Кога ги прашува присутните, тие му потврдуваат дека, исто така, го виделе вознесувањето.

## Наводи

Категорија:Дела на Рјуносуке Акутагава
Категорија:Јапонски раскази
Железничка станица (Анкара)

**Железничка станица во Анкара** (турски: *Ankara Garı*) — главната железничка станица во Анкара, Турција и е главен сообраќаен центар во градот. Станицата е источен терминал на железничкиот коридор Истанбул-Анкара, како и најисточната станица во Турција со брза железничка служба. Станицата во Анкара е исто така центар за брзите возови *YHT*. *TCDD Taşımacılık* исто така работи со меѓуградски сервисен воз кон Карс, Татван и Курталан.

Железничката станица е сместена во историскиот кварт Улус, и претставува обележје на градот. Во 2016 година, била отворена нова зграда позната како *Анкара Трен Гари* (АТГ). Зградата служи како центар за брз железнички сообраќај .

Категорија:Железнички станици во Анкара