open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Грчка доброволна гарда

**Грчка доброволна гарда** (; ) — единица на грчки доброволци кои се бореле во Босанскохерцеговската војна на страната на Армијата на Република Српска. Некои членови на единицата, наводно биле присутни во областа на масакрот во Сребреница и истакнале грчко знаме над градот, кое било снимено „за пропагандни цели“.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Иселенички воени единици и формации
Категорија:Воени единици и формации во Босанската војна
Категорија:Српски воени злосторства во Босанската војна
Категорија:Грчко-српски воени односи
Категорија:Босански геноцид
Категорија:Армија на Република Српска
Категорија:Појавено во 1993 година во Босна и Херцеговина
Категорија:Воени единици и формации распуштени во 1995 година
Категорија:Воени крила на политички партии
Категорија:Паравоени организации во војните во Југославија
Категорија:Доброволни воени единици и формации
Категорија:Распуштени паравоени организации
Категорија:Српски национализам во Босна и Херцеговина
Категорија:Грчки национализам во Босна и Херцеговина
Категорија:Српски националистички организации
Категорија:Грчки националистички организации
Категорија:Српски иредентизам
Категорија:Статии со текст на српски
Категорија:Статии со текст на грчки
Волците на Вучјак

**Волците на Вучјак** () — паравоена единица која била активна во Хрватската војна за независност и Босанскохерцеговската војна. Била основана во Прњавор, Босна и Херцеговина.

Биле активни во борбите во Окучани, Јасеновац и Новска. Во август 1991 година единицата го презела предавателот на Козара и го замениле РТВ Сараево со српска програма. Нејзиниот водач Вељко Миланковиќ бил тешко ранет на 4 февруари 1993 година, а подоцна починал на Медицинската академија на 14 февруари.

Сведок сведочел пред Меѓународниот кривичен трибунал за поранешна Југославија за време на судењето на српскиот водач Слободан Милошевиќ дека Волците биле обучени во Книн од Драган Васиљковиќ, познат како „Капетан Драган“.

Во 2007 година било објавено дека командантот на паравоената војска, Вељко Миланковиќ, ќе има улица што ќе го носи неговото име во Нови Сад. Невладини групи протестирале поради одлуката.

## Наводи

## Надворешни врски

* Са сведочења на суѓењу Радославу Брѓанину, изјава сведока, 11 ноември 2003.
* Fond za humanitarno pravo , го наведуваат како командант на единицата „Волците од Мањаче“
* Дневник онлајн, 30 март 2007 година
* Глас јавности , *Министарство против „Вукова на Вучјак“*, 2 јуни 2007 година

Категорија:Воени единици и формации во Хрватската војна за независност
Категорија:Воени единици и формации во Босанската војна
Категорија:Паравоени организации со седиште во Србија
Категорија:Појавено во 1991 година во Босна и Херцеговина
Категорија:Воени единици и формации основани во 1991 година
Категорија:Историја на босанскохерцеговските Срби
Категорија:Паравоени организации во војните во Југославија
Категорија:Воени единици и формации распуштени во 1995 година
Категорија:Организации прекинати во 1995 година
Категорија:Распуштени паравоени организации
Категорија:Српски национализам во Босна и Херцеговина
Категорија:Српски националистички организации
Категорија:Српски иредентизам
Категорија:Статии со текст на српски
Белотински Планини

**Белотински Планини** (, *Левкогион Вуна*) — гранична планина меѓу Пиринска и Егејска Македонија, дел од Родопскиот планински предел. Највисок врв е Перперика (835 м).

## Опис
Ова е група од мали врвови во северниот дел на Драмско (во денешна Грција) и јужниот дел на Неврокопско (во денешна Бугарија). Се протега меѓу граничната пирамида бр. 141 (760 м) на исток и пирамидата бр. 130 (710 м) на запад. Името Белотински Планини го добиваат од селото Белотинци (600 м). Планините на запад граничат со Стргач преку седлото Митницата, а на исток со Бесленски Рид. На север е Неврокопската, а на југ се наоѓа Белотинската Котлина.

Во Бугарија овој планински предел се смета за дел од Бесленски Рид. Во 2013 г. Асен Асенов предложил планината (со Бесленски Рид) да биде наречена **Перица Планина** по името на иселеното село Перица во нејзиното североисточно поднојжје.

Карпите на планината се гнајсови.

До врвот се стасува од граничниот премин „Либјахово – Везме“ („Илинден - Ексохи“; гранична пирамида бр. 133, 710 м) за околу 1 час.

## Врвови

## Наводи

Категорија:Планини во Пиринска Македонија
Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Неврокоп (Егејска Македонија)
Категорија:Општина Хаџидимово
Категорија:Родопски планински предел
Категорија:Бугарско-грчка граница
Кочана (река)

**Кочана** (, *Стримонико*) — река во Солунско и Серско, Егејска Македонија, десна притока на Струма.

## Течение
Реката извира од Лахненските Планини западно од селото Лахна. Тече првично во северен, а потоа во североисточен правец, раздвојувајќи ја Кочанска Планина на северозапад од Лахненските Планини на југоисток. Потоа излегува во Серското Поле и свртува на исток, минувајќи низ селото Орљак и традиционално се влева во Струма како нејзина десна притока, но од XX век е зафатена во мрежата на напојни канали.

## Притоки
**→ лева, ← десна**
:* → Корита
:* → Каваки
:* → Чезмедере

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Притоки на Струма
Категорија:Лагадина
Категорија:Долна Џумаја
Лахненски Планини

**Лахненски Планини** (, *Лахана Вуна*) — ниска планина во Лагадинско и Серско, Егејска Македонија.

## Опис
Планините се група од возвишенија со изглед на венец во Лагадинско и по границите на Кукушко и Серско. Наречени се „Лахненски“ од обете страни на  селото Лахна (630 м) во правец југозапад – североисток од Негован (550 м) до Орљак (50 м). Така, планината е сместена меѓу Карадаг на северозапад, од која ја двојат реката Кочана и Богданска Планина на југоисток, која често се смета за дел од нив.

Скалите на планината се гнајсови и малку амфиболити.

Патот Солун – Сер минува по билото на планината.

## Наводи

Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Долна Џумаја
Категорија:Лагадина
Руско императорско движење

**Руско императорско движење** (, **РИМ**) — руска ултранационалистичка, крајно десничарска паравоена организација, која дејствува надвор од Русија.

Од 2015 година, нејзин водач е Станислав Воробјев. Таа е означена како терористичка група од страна на Соединетите Држави и Канада. Некои од нејзините публикации се ставени на црниот список во Русија, иако руската влада одбива да ја означи групата како терористичка организација.

## Наводи

## Дополнителна литература
* Руското императорско движење на Центарот за меѓународна безбедност и соработка

## Надворешни врски
*Руското императорско движење на Радио Слободна Европа
*

Категорија:Акселерационизам
Категорија:Руски воени единици и формации во Војната во Донбас
Категорија:Неонацистички организации
Категорија:Неонацизмот во Русија
Категорија:Организации со седиште во Европа означени како терористички
Категорија:Организации означени како терористички од страна на Канада
Категорија:Организации означени како терористички од страна на Соединетите Држави
Категорија:Паравоени организации со седиште во Русија
Категорија:Проруски воени групи
Категорија:Руски националистички организации
Категорија:Статии со извори на руски (ru)
Дервент (Солун)

**Дервент** (, ) — планински превој во Солунско, Егејска Македонија.

## Опис
Превојот се наоѓа североисточно од Солун, меѓу ниските планини Балџа на северозапад и Хортач на југоисток. Низ него минува магистралниот пат „Егнатија“ од Солунско за Серско.

На превојот е откриена некропола на древномакедонскиот град Лете. На тоа место се најдени вредни археолошки наоди, вклучувајќи ги Дервентскиот папирус и Дервентскиот кратер.

## Наводи

Категорија:Планински превои во Егејска Македонија
Категорија:Даутбал
Категорија:Лагадина
Кожански Планини

**Кожански Планини** () — планина во Кожанско, Егејска Македонија.

## Опис
Оваа група на ниски планини/ридови се издигаат 300 м над околината. Го оградуваат градот Кожани (720 м). Карпите се варовнички. Највисок врв е Свети Илија (*Προφήτης Ηλίας*, *Профитис Илијас*), од мештаните наречен Псилос Ајлијас (*Ψηλός Αηλιάς*, во прев. *Висок Свети Илија*).

Во месноста Палиоспита (900 м), на 6 км од Кожани има престојувалиште кое располага со 5 легла. Од престојувалиштето лесно се стасува до врвот.

## Наводи

Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Кожани
Манастир Тепе

**Манастир Тепе** или **Џами** (*, Μοναστήρ Τεπέ или* *Τζαμί, Монастири, Монастир Тепе, Ѕами*) — планина во Кукушко, Егејска Македонија.

## Опис
Ова е долга и тесна планина во источниот дел на Кукушко. Таа го образува северниот дел на планински венец, протегајќи се на југ од планината Карадаг и од селото Папрат во Кукушко, до селото Богородица во Лагадинско. Највисокиот врв го носи истото име (Манастир Тепе). На картата на Кондојанис (1914) е означена како *Џами*. На север е одделена од Карадаг со превој јужно од с. Папрат, додека на југ е одделена од Клепе со мало седло.

Карпите на планината се гнајсови.

Врвот се искачува од Мирово (710 м) за околу еден час.

## Наводи


Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Кукуш
Жолти оси

**Жолти оси** () — српска паравоена група која била активна во Босанскохерцеговската војна. На чело бил Војин Вучковиќ и Душан Репиќ. Групата била активна во регионот Зворник. Војин и неговиот брат Душко биле осудени во 1996 година за убиство на 17 цивили во Челопек, предградие на градот Зворник, за време на етничкото чистење на бошњачкото население во долината на Дрина во 1992 година. Четворица други членови на групата, исто така, се обвинети за воени злосторства.

## Поврзано
* Список на српски паравоени формации
* Масакр во Зворник

## Наводи

## Надворешни врски

* Злочини геноцида у Зворник (Злочини на геноцид во Зворник)

Категорија:Крајна десница
Категорија:Паравоени организации во војните во Југославија
Категорија:Паравоени организации со седиште во Србија
Категорија:Воени единици и формации во Босанската војна
Категорија:Српски воени злосторства во Босанската војна
Категорија:Појавено во 1992 година во Босна и Херцеговина
Категорија:Воени крила на политички партии
Категорија:Зворник
Категорија:Воени единици и формации основани во 1992 година
Категорија:Злосторства во 1993 година во Босна и Херцеговина
Категорија:Антихрватско расположение
Категорија:Омраза во Европа
Категорија:Распуштени паравоени организации
Категорија:Српски национализам во Босна и Херцеговина
Категорија:Српски националистички организации
Категорија:Српски иредентизам
Категорија:Статии со текст на српски
The Cologne Post

мини|300x300пкс| Обвивка на весникот  ''The Cologne Post,'' поштенски означена од Army Post Office S40 на 28.05.(19)21.
***The Cologne Post*** ― поранешен дневен весник објавуван за Британските вооружени сили од 31 март 1919 година до 17 јануари 1926 година. Потоа продолжил да работи како *The Cologne Post и Wiesbaden Times* од 28 јануари 1926 година - 3 ноември 1929 година. Имал и горношлезиско издание објавено од 17 јуни до 6 август 1921 година во Опелн за британските сили во Горна Шлезија. Основач и главен уредник бил Вилијам Едвард Ролстон на *The Cologne Post*. Ролстон бил капетан кој служел во Кралскиот источнокентски полск (т.н. Бафс)  Весникот бил печатен во Келн од Kölnische Volkszeitung.

На 1 август 1923 година во писмен одговор на прашање до државниот потсекретар за војна, потпоручник- полковникот Гинис изјавил дека „... *The Cologne Post* ... е независна организација која не се финансира од армиски фондови“

Армиската пошта С40 била основана во Келн, Германија во 1919 година за да обезбеди поштенска поддршка на првата Британска армија на Рајна (БАОР) и била затворена во 1929 година кога силите конечно биле повлечени од Германија.

## Наводи

Категорија:Масовни медиуми на Британската армија
Категорија:Рајнска покраина
Категорија:Весници објавувани во Келн
Категорија:Прекинати весници на англиски јазик објавувани во Европа
Категорија:Појавено во 1919 година во Германија
Категорија:Престаноци во 1929 година во Германија
Категорија:Весници основани во 1919 година
Категорија:Прекинати публикации во 1929 година
Карали (планина)

**Карали** или **Карпенос** ( или *Κάρπενος*) — планина во Гребенско, Егејска Македонија. Претставува дел од поголемиот венец Пинд.

## Опис
Планината претставува дел од северниот дел на планинскиот венец Пинд. Сместена е меѓу селата Монахит на север, Турија на југ и Кипурѓо на исток. Од планината Ликотрипа на северозапад е одделена од клисурата/превојот на Монахит и потоците Палиамбела и Керасија. На југ е одделена од планината Петрокамбос од долината на Турија, а на југоисток големиот поток Куцафира ја одделува од планинскиот комплекс Хасија.

Карпите на планината се конгломерати, песочници, флиш и варовници.

Врвот може да се искачи од Турија (970 м) за околу 4 часа или со кола по планински пат.

## Наводи


Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Пинд
Категорија:Гребен (општина)
Панде Ефтимов

**Панде Ефтимов**, цело име **Панде Сотиров Ефтимов** (Претор, 15 март 1932 — 13 август 2017, Софија) — македонски новинар, поет и општественик. Познат за откривањето на Битолскиот натпис.

## Биографија
Панде Ефтимов е роден во 1932 година во ресенското село Претор, тогаш во Кралство Југославија. Внук е на револуционерот од МРО, Панде Суџов. Основно школско образование завршил во Претор, и за средношколско образование, во гимназиите во Ресен и после во Битола. Тој се запишал на Филолошкиот факултет при Универзитетот „Кирил и Методиј“. Во 1948 година, тој станал член на промакедонска нелегална организација, позната како ВМРО - ПРАВДА, заедно со Дане Поповски и Илија Христов од Царев Двор, Григор Крстевски од Прилеп, Коста Смичков, и други. Во 1949 година, тој учествувал во конгресот на ВМРО-ПРАВДА во Стари Град. Покрај почетокот на 1950-тите, тој почнал да работи како учител во Стрежево, Лера, Дихово, Цапари и Долно Дупени. Во 1960 година, тој се вработил како новинар во Радио Скопје, а потоа - во весникот „*Народна просвета*“.

Учествувал во други родољубиви групи, со главна цел Македонија да стане независна, заради тоа тој бил уапсен и затворен од страна на југословенските власти. Во 1955 и 1957 година, тој без суд и казна влегол во затвор. во 1972 година е осуден за криминалски дејности и биле казнат за три години во затвор. Но кога Македонија добила независност, тој бил ослободен. После 1986 година, учествувал во процесот на основањето на ВМРО-ДПМНЕ. До 1992 г. не добил лични документи лична карта или пасош. Во 2001 година објавил две книги со поезија. Умрел на 13 август 2017 година, во Софија, после различни болести. На 25 јуни 2018 година, тој посмртно бил награден со орденот „Стара Планина“ втор степен.

## Фалсификати и манипулации
Неговите обиди за фалсификување на македонската историја се забележани во бугарскиот пропаганден документарен филм „*Камъкът на страха*“, во кој Пандев ја лажел јавноста дека во Преспа сите говореле бугарски јазик, а самиот тој не знае да изусти ниту една бугарска реченица (иако бил учител). Дополнително ја изнесува лагата дека Битолскиот натпис бил криен, а во истиот документарец, бугарскиот истражувач Заимова потврдила дека тие слободно работеле во битолскиот музеј со самата плоча.**

## Наводи


Категорија:Починати во 2017 година
Категорија:Родени во 1932 година
Категорија:Починати во Софија
Категорија:Апсолвенти на универзитетот „Св. Кирил и Методиј“
Категорија:Македонски општественици
Категорија:Македонски поети
Категорија:Македонски новинари
Категорија:Југословенски општественици
Категорија:Југословенски писатели
Категорија:Југословенски новинари
Категорија:Југословенски дисиденти
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Бугарофили
Категорија:Бугаромани
Категорија:Бугарски фалсификатори
Категорија:Македонски затвореници и притвореници
Категорија:Југословенски затвореници и притвореници
Категорија:Затвореници во Македонија
Категорија:Затвореници и притвореници во Југославија
Црква „Св. Атанасиј“ - Студена Бара

**Свети Атанасиј** — нова селска црква во кумановското село Студена Бара, Македонија.

## Местоположба

Црквата е сместена на рид над селото, до кој води земјен пат од самото сретсело.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Студена Бара 2.jpg|Куполата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Студена Бара 3.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Студена Бара 4.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Студена Бара 5.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Пчињска парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Студена Бара
КТВ Телевизија

**КТВ Телевизија** — регионална телевизија, која емитува програма во Кавадарци и тиквешкиот регион.

## Емисии
* Агроспектар - земјоделска емисија со Ангел Данов
* Тренд лајф - забавна емисија со Даниела Ѓорѓиева-Донческа
* Спортодром - емисија за спортот со Мики Виденовиќ
* Утро на КТВ - утринска со Даниела Ѓорѓиева-Донческа
* Со повод - забавна емисија со Мики Виденовиќ и Маријана Пешиќ
* Отворено за... со Марјан Димитров
* ТВ Објектив - политичка емисија со Ангел Данов
* Моето село - емисија со Маријана Пешиќ

## Редакција
**Главен и одговорен уредник**
* Ангел Данов

**Новинарска екипа**
* Марјан Димитров
* Мики Виденовиќ
* Даниела Ѓорѓиева-Донческа
* Лилјана Митрова
* Маријана Пешиќ

## Наводи

## Надворешни врски
* ktv.mk
* КТВ Телевизија на YouTube

Категорија:Телевизиски канали во Македонија
Категорија:Македонски медиуми
Дисфагија

**Дисфагија** или **отежнато голтање** — медицински израз што опишува тешкотии или непријатност при голтање. Се јавува кога има проблем со мускулите и нервите вклучени во процесот на придвижување на храната и течностите од устата до стомакот. Оваа состојба може да влијае на луѓето од сите возрасти, од доенчиња до постари лица, а може да биде предизвикана од различни чинители како што се мускулна слабост, оштетување на нервите или структурни абнормалности во грлото или хранопроводот.

Луѓето со отежнато голтање можат да доживеат симптоми како гушење, кашлање или чувство на заглавување на храната во грлото. Тоа може да доведе до хранливи недостатоци и губење на тежината доколку не се управува правилно. Можностите за лечење често зависат од основната причина и можат да вклучуваат промени на исхраната, вежби за голтање или медицинска помош за решавање на конкретните проблеми што предизвикуваат тешкотии при голтање.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Симптоми
Категорија:Пореметувања во исхрана
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Студена Бара

**Воведение на Пресвета Богородица** — главна селска црква во кумановското село Студена Бара, Македонија.

## Местоположба

Ова е гробишен храм, сместен во јужниот дел на селото.

## Историја

За храмот не се знае точниот датум на изградба, но се претпоставува дека е доста стара, можеби дури од  век.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Студена Бара.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Студена Бара 2.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Студена Бара 3.jpg|Припратата
Податотека:Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Студена Бара 4.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Студена Бара 5.jpg|Ниша над влезот
Податотека:Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Студена Бара 6.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Студена Бара 7.jpg|Задниот дел
Податотека:Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Студена Бара.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Пчињска парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Студена Бара
Денот на ѕверот

**„Денот на ѕверот“** (шпански *El día de la bestia*) е шпанско-италијански филм од 1995 година, во режија на Алекс де ла Иглесија (Alex de la Iglesia), кој е коавтор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Алекс Ангуло (Álex Angulo), Армандо де Раѕа (Armando De Razza), Сантјаго Сегура (Santiago Segura), Тереле Павес (Terele Pavez), Натали Сесена (Nathalie Sesena), Џејми Бланч (Jaime Blanch), Марија Грација Кукинота (Maria Grazia Cucinotta) и Џани Иполити (Gianni Ippoliti). Филмот, кој се смета за еден од најдобрите светски хорор-филмови од 1990-тите, е визуелно импресивен, а неговите главни својства се: сигурната режија, добрата глума и одличната музика. Филмот победил на неколку филмски фестивали, а имал дури 14 номинации за шпанската филмска награда „Гоја“ при што победил во шест категории (најдобар режисер, најдобар нов глумец, најдобар звук, најдобра сценографија, најдобра маска и најдобри специјални ефекти).

## Содржина
Католичкиот свештеник Анхел Бериартуа, по долгогодишно проучување на верските книги, заклучува дека пропаста на човештвото ќе се случи со раѓањето на Антихристот кое ќе се случи на празникот Божиќ, некаде во Мадрид. Поради тоа, отец Анхел оди во Мадрид, каде на улиците владее хаос, како преднак на скорешната катаклизма. Барајќи ги знаците за местото и времето на раѓањето на Антихристот, тој запознава низа бизарни луѓе, кои му помагаат да ја изврши неговата мисија: насилниот љубител на хеви-металот Хосе Марија, водителот на една популарна телевизиска емисија и парапсихологот Кавана, сопственичката на еден пансион Росарио, девојката Мина која е опседната од телевизијата и убавата Сузана која се соочува со разни проблеми...

## Наводи

Категорија:Филмови на Алекс де ла Иглесија
Категорија:Филмови со Алекс Ангуло
Категорија:Филмови со Марија Грација Кукинота
Категорија:Филмови со Џани Иполити
Категорија:Филмови со Армандо де Раѕа
Категорија:Филмови со Сантјаго Сегура
Категорија:Филмови со Тереле Павес
Категорија:Филмови со Натали Сесена
Категорија:Филмови со Џејми Бланч
Категорија:Филмови на шпански јазик
Категорија:Филмови од 1995 година
Категорија:Шпански филмови
Категорија:Италијански филмови
Категорија:Хорор филмови
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Мадрид
Треска (филм од 2002)

**Треска** () — американски филм на ужасите од 2002 г. со елементи на комедија, првиот филм на режисерот Илај Рот. За првпат бил прикажан на Кинофестивалот во Торонто на 14 септември 2002 г.

## Содржина
Филмот започнува со пет пријатели — Пол, Карен, Берт, Џеф и Марси — кои тргнуваат на одмор во колиба во шумата. Без да знаат, областа е загадена со месојаден вирус поради местен пустиник што бил заразен. Пустиникот налетува на дружината, барајќи помош, но пријателите реагираат со страв и агресивност, па на крајот го палат. Додека пријателите уживаат во својот одмор, почнуваат да сфаќаат дека нешто не е во ред. Карен, една од членовите на дружината, станува првата жртва на вирусот откако се заразува од водоводот. Нејзината состојба брзо се влошува, а дружината не може да ја сфати сериозноста на ситуацијата.

Настанува параноја додека членовите на дружината се свртуваат еден на друг, прашувајќи се кој би можел да биде заразен. Обидите да се напушти областа се спречени кога ќе откријат дека патиштата се заградени од властите за да се спречи појавата. Ситуацијата станува сѐ пострашна бидејќи секој член му подлегнува на вирусот на страшни начини и умира.

На крајот од филмот, момче и девојче земаат вода од езерото за нивниот штанд со лимонада, не сфаќајќи дека одвај живиот Пол е во езерото и дека водата сега е загадена. Шерифот и неговите заменици застануваат до продавницата, која е во сопственост на дедото на децата, и купуваат чаши лимонада, извалкани од загадената вода.

## Улоги

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Филмови од 2002 година
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Црква „Вознесение Христово“ - Шупљи Камен

**Вознесение Христово** (позната и како **Свети Спас**) — главна селска црква во кумановското село Шупљи Камен, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа западно од селото, сместено на едно возвишение над селото.

## Историја

Црквата била подигната околу 1930 година.

## Архитектура
### Фрескоживопис

Црквата поседува нов делумен фрескоживопис, на страничните ѕидови од црквата.

### Иконостас

Црквата има иконостас.

## Галерија


Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Шупљи Камен 10.jpg|Камен крст во црковниот двор
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Шупљи Камен 12.jpg|Чешма
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Шупљи Камен 13.jpg|Скали до влезот
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Шупљи Камен 14.jpg|Задниот дел
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Шупљи Камен 11.jpg|Гробен споменик
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Шупљи Камен 15.jpg|Воздушен поглед
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Шупљи Камен 2.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Шупљи Камен 3.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Шупљи Камен 4.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Шупљи Камен 5.jpg|Задниот дел
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Шупљи Камен 6.jpg|Внатрешноста
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Шупљи Камен 7.jpg|Иконостасот
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Шупљи Камен 8.jpg|Фрески на страничниот ѕид
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Шупљи Камен 9.jpg|Фрески на страничниот ѕид


## Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Орашачка парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Шупљи Камен
Курувита (воен камп)

**Воен камп Курувита** ― воена база сместена во Курувита во близина на гратчето Ратнапура во покраината Сабарагамува во Шри Ланка. Служи како полковен штаб на полкот „Гемунов надзор“ на армијата на Шри Ланка.

## Поврзано

* Гемунов надзор

## Наводи

Категорија:Бази на Армијата на Шри Ланка
Категорија:Згради и градби во Сабарагамува
Категорија:Никулци за Шри Ланка
Академија на Армијата на Кореја (Јеонгчеон)

**Академија на Армијата на Кореја** или **Воена академија на Армијата 3** ― воена академија за обука на офицери кадети на Армијата на Република Кореја. Попознат како „Чонгсунгде“ (, ханџа: 忠誠臺) како референца за нејзината верност и посветеност кон земјата, таа произведува најголем број помлади офицери во Армијата на Кореја. Сегашниот началник на академијата е генерал-мајор Ко Чанг-Џун

## Кампус
Главниот кампус се наоѓа во Јеонгчеон, јужна област во Гјеонгсангбук-до. Одредени области на кампусот се отворени за јавноста за време на викендите. Посетителите без корејско државјанство мора да ја известат академијата најмалку една недела однапред за да добијат дозвола да влезат.

## Прием
Академијата прифаќа само студенти кои ја завршиле својата прва и втора година на додипломски студии (или еднаква квалификација признаена од академијата), а обучува само помлади и постари кадети (т.е. трета и четврта година на додипломски студии).

## Образование
Сите кадети дипломираат со диплома со специјалност во воените науки и уште една избрана насока и се нарачани како втор поручник на корејската армија. Академијата, исто така, активно се ангажира во размена на партнерства со блиските воени единици на Соединетите Држави, вклучувајќи ги гарнизонот „Даегу“ на Соединетите Држави, 19. експедиционо одржлива команда и кампот Муџук.

## Поврзано

* Воени академии на Република Кореја
* Воена академија на Кореја (Армија на Република Кореја)
* Академија на воздухопловните сили на Кореја
* Поморска академија на Кореја
* Школа за кандидати за офицери на Кореја
* Список на национални универзитети во Јужна Кореја
* Список на универзитети и колеџи во Јужна Кореја
* Образованието во Република Кореја

## Надворешни врски

* Почетна страница на Воената академија на Кореја (Јеонгчеон)

Категорија:Воени згради и градби во Република Кореја
Категорија:Воени академии во Јужна Кореја
Категорија:Универзитети и колеџи во Северен Гјеонгсанг
Категорија:Јеонгчеон
Категорија:Никулци за јужнокорејски универзитети
Категорија:Статии со текст на корејски
Папино

**Папино** — историско село на територијата на Општина Василево, Струмичко, денес во атарот на Кушкулија.

## Географија
Селото се наоѓало на планината Готен северно од Струмица и малку јужно од Кушкулија.

## Историја
Во XIX и XX век Папино било чисто турско село. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. *Папина* е село во Радовишката каза населено со 100 жители Турци.

## Наводи

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Категорија:Кушкулија
Рајанци (Струмичко)

**Рајанци** или **Раенци** — историско село на територијата на Општина Василево, Струмичко, денес во јужниот дел на атарот на Нивичино.

## Географија
Селото се наоѓало во јужното подножје на Готен, на десниот брег на Нивичанска Река, денес езерото Турија.

## Историја
На крајот од XIX век Рајанци било македонско село во Струмичката каза. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 г. *Бајанци* (Bayantzi) се води како село со 30 домаќинства, сочинети од 105 Македонци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. *Раенци* има 160 жители, сите Македонци христијани.

На почетокот на XX век целото население на селото било под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во *Рајанци* (Rayantzi) имало 96 Македонци под егзархијата.

На почетокот на Првата балканска војна во 1912 г. две лица од Рајанци биле доброволци в Македонско-одринскиот полк.

Во 1913 г. речиси сето население на селото се иселило во Царството Бугарија, со исклучок на три семејства.

## Личности
; Родени во Рајанци
* Ѓорѓи Донев ( 1881 – ?) — борец во Македонско-одринскиот полк, чета на Дончо Златков, ранет кај Кресна
* Ѓорѓи Иванов — борец во Македонско-одринскиот полк, чета на Михаил Думбалаков, носител на орден „За храброст“ IV степен

## Наводи

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Категорија:Нивичино
Ацо Кабранов

**Ацо Кабранов** (, ) — македонски новинар и уредник.

## Кариера
Кабранов својата кариера ја започнал во Радио Скопје, како новинар. Потоа се вработил во А1-телевизија каде бил 12 години главен и одговорен уредник. Шест години бил главен и одговорен уредник и на Канал 5, и три години на телевизија Алфа. Од 2012 година работи во Либертас.мк каде е главен и одговорен уредник на порталот. Во 2018 година се вработил во македонскиот ТВ канал 1ТВ како новинар и главен и одговорен уредник, каде останал до 2019 година.

## Надворешни врски
* libertas.mk

Категорија:Македонски новинари
Категорија:Македонски водители
Категорија:Југословенски новинари
Категорија:Југословенски водители
Мангала

**Мангала** или **Алексово** — историско село на територијата на Општина Василево, Струмичко, денес во атарот на Нова Маала.

## Географија
Селото се е наоѓало во подножјето на Огражден, источно од селото Нова Маала.

## Историја
Местото е населено уште од доцната антика, за што сведочат наодите од истоименото наоѓалиште Мангала заклучно со ранохристијанска базилика.

Според информациите собрани од Јован Трифуноски, селото било македонско, пред да биде иселено. Жителите на соседното село Нова Маала чуле дека тоа се нарекувало Алексово (или Алексинац). Ова име (и со варијантата Алексино) се смета за поранешното име на Нова Маала. Село со тоа име се спомнува во османлискиот дефтер од 1519 г. како населено со 133 жители, од кои 128 христијани и само 5 муслимани.

Жителите го напуштиле селото, а потоа на нивно место на подножјето на Огражден се населиле Турци Јуруци. Некои од изворните македонски селани се преселиле во Вељуса. Трифуноски заклучува дека селото е иселено „во некој доста дамнешен период“.

Кога го посетил местото, Трифуноски наишол на глинени ќупови, остатоци од ѕидови и друго.

## Наводи

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Категорија:Нова Маала
Магалиново

**Магалиново**, наречено и **Магулин** или **Маргулин** — историско село на територијата на Општина Василево, Струмичко, денес во атарите на селата Доброшинци и Сушево.

## Географија
Селото се наоѓало во северозападнито дел на Струмичката Котлина, источно од Сушево.

## Историја
Според Јован Трифуноски во 1906 г. селото имало 10 македонски домаќинства. Во това време селото било чифлик на Али-бег од Струмица. Негов намесник бил Чауш, по народност Турчин или Албанец.

Кога во 1906 г. Чауш зел девојка од селото, селаните, потпомогнати од комити, го вратиле и испратиле во Бугарија. Стравувајќи од одмазда, сите селани го напуштиле Магалиново. Дел од нив се населиле во Василево. Во ова село Трифуноски го нашол семејството Магалински, по потекло од ова село.

Трифуноски го посетил местото и нашол остатоци од куќи стар селски бунар. При неговата посета таму затекнал штала за крави на земеделскиот комбинат ЗИК од Струмица.

## Наводи

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Категорија:Доброшинци
Категорија:Сушево (Струмичко)
Карачали (Струмичко)

**Карачали** или **Кара Чали** — историско село на територијата на Општина Василево, Струмичко, денес во атарот на Висока Маала.

## Географија
Селото се наоѓало на јужните падини на Огражден, северно од Струмица и на мало растојание јужно од Висока Маала.

## Потекло на името
Името на селото доаѓа од турскиот поим *Kara Çalı*, што значи „црн трн“.

## Историја
На крајот од XIX век Карачали било турско село во Струмичката кааза. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, во 1873 г. Карачали имало 15 домаќинства сочинети од 34 муслимани. Според статистиката на митрополитот Герасим Струмички („Материали по географията. Струмишко“) од 1896 г. *Кара-чали* имало 10 куќи, сите муслимански. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. *Кара Чали* имало 50 жители, сите Турци.

## Наводи

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Категорија:Висока Маала
Кадарли

**Кадарли** или **Кадарлија** (варијанти: **Кадирли** или **Кадирлија**) — историско село на територијата на Општина Василево, Струмичко, денес во атарот на Висока Маала.

## Географија
Селото се наоѓало на планината Огражден.

## Историја
На крајот од XIX и почетокот на XX век Кадарли било турско село во Струмичката каза. Населението се занимавало со земјоделство, сточарство и дрводелство. Според статистиката на митрополитот Герасим Струмички („Материали по географията. Струмишко“) од 1896 г. *Кадарли* имало 30 куќи, сите муслимански. Според него, во *Кадарлија* и соседното *[[Карачали (Струмичко)|Кара Чали]]* живееле околу 150 муслимани кои имаат по една мала џамија. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. Кадарли (*Кадърли*) се состоело од 140 лица, сите Турци. Според „Материяли за изучване географията на Македония. ΙΙ. Струмишка каза“ во 1905 г. *Кадерли* (*Казарли*, *Кадарли*) е чисто муслиманско село со 12 куќи од 69 жители и една џамија.

## Наводи

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Категорија:Висока Маала
Чам Чифлик

**Чам Чифлик** — историско село на територијата на Општина Струмица, во близина на градот Струмица.

## Географија
Селото се наоѓало на планината Еленица, југозападно од градот Струмица и тврдината Цареви Кули. Местото е јужно од манастирот „Св. Илија“, источно од Попчево и северно од Раборци и Три Води. Поставено е на рамнина на 510 м.н.в. Било северно од важниот пат Струмица – Солун.

Денес местото има статус на парк на природата со истото име „Чам Чифлик“.

## Историја
Селото имало црква од средновековието, како и манастир. За него митрополитот Герасим Струмички вели:

Името на селото укажува на тоа дека тоа било чифлик.

Во XIX век Чам Чифлик било мало македонско село во Струмичката каза. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 г. *Чам-Чифлик* (Tcham-Tchiflik) се води со 12 домаќинства сочинети од 40 Македонци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. населеното место *Чим Чифлик* има 100 жители, сите Македонци христијани.

На почетокот на XX век сите жители на селото биле под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев (*[[La Macédoine et sa Population Chrétienne]]*) во 1905 г. во *Чам-Чифлик* (Tcham-Tchiflik) имало 80 Македонци под егзархијата.

Во предвечерието на Балканските војни (1912 – 1913) во селото имало околу 15–20 домаќинства. Самото село немало црква. За празниците селаните оделе во црквата на соседното село Попчево.

### Иселување
Летото 1913 г. селото е запалено од Грци во текот на Втората балканска војна и оттогаш е иселено.

## Личности
; Починати во Чам Чифлик
* Каме Пулизов (1920 – 1944) — партизан од Струмичкиот партизански одред, загинат на 18 септември 1944 г.
* Jордан Колев Георгиев — бугарски подофицер (40. полк) од русенското село Трстеник, прегазен од тенк на 22 септември 1944 г.
* Тала Милутиновиќ Бикова (1927-1944) — учесник во НОВ на Македонија

## Наводи

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Категорија:Струмица
Данијел Живковиќ

**Данијел Живковиќ** (црногорски: Данијел Живковић; роден на 15 август 1987 година) ― црногорски политичар кој e пратеник во Собранието на Црна Гора од 1 јули 2017 година и вршител на должноста претседател на Демократската партија на социјалистите (ДПС) од 6 април 2023 година. Тој го наследил долгогодишниот претседател на ДПС, Мило Ѓукановиќ, кој поднел оставка по поразот од Јаков Милатовиќ на претседателските избори во 2023 година.

### Политичка кариера
Живковиќ ја започнал својата политичка кариера во 2014 година кога бил избран за член на општинското собрание на Плевља како член на владејачката Демократска партија на социјалистите (ДПС) и за претседател на нејзината општинска парламентарна група.

По оставката на Павле Горановиќ како пратеник на ДПС во Собранието на Црна Гора, Живковиќ станал пратеник на 1 јули 2017 година. Тој бил реизбран за пратеник на парламентарните избори во 2020 година и бил именуван за претседател на пратеничката група на ДПС.

Тој бил назначен за вршител на должноста претседател на ДПС на 6 април 2023 година по оставката на долгогодишниот претседател на ДПС, Мило Ѓукановиќ, кој поднел оставка по неговата загуба од Јаков Милатовиќ на претседателските избори во 2023 година.

## Политички ставови
Живковиќ е критичар на Србија и Русија, наведувајќи дека српскиот претседател Александар Вучиќ сака да го „наруши нашиот суверенитет“.

## Наводи

Категорија:Родени во 1987 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Луѓе од Плевља
Категорија:Политичари на Демократската партија на социјалистите на Црна Гора
Категорија:Црногорски пратеници
Категорија:Дипломци на Правниот факултет (Универзитет на Црна Гора)
Категорија:Црногорски политичари
Кристијан Тилеман

мини|Тилеман во 2024 година.**Кристијан Тилеман** (роден на 1 април 1959 година) ― германски диригент. Моментално е главен диригент на Државна капела „Дрезден“ и назначен е за музички режисер на Берлинската државна опера (*Staatsoper Unter den Linden*).

## Биографија и кариера
Тилеман го имал своето деби во Соединетите Држави за време на сезоната 1991-1992 во новата продукција на Штраусовата *Електра* во Сан Франциско. Следеле ангажмани во Метрополитен операта во Њујорк. Во 1997 година, тој станал музички режисер на Германскта опера „Берлин“ (Deutsche Oper Berlin). Во извештајот од 2000 година се наведува дека Тилеман требало да ја напушти Германската опера во 2001 година поради уметнички судири со тогашниот уметнички директор Удо Цимерман. Тилеман останал таму до 2004 година, кога поднел оставка поради судири во врска со финансирањето на градот Берлин помеѓу Германскта опера и Берлинската државна опера.

Тилеман станал главен диригент и музички режисер на Минхенската филхармонија во септември 2004 година. Тој се повлекол од функцијата во Минхен во 2011 година, по споровите со раководството на оркестарот околу конечното одобрување на изборот на гости диригенти и програми за оркестарот.

Тилеман бил уметнички директор на Велигденскиот фестивал во Салцбург од 2013 до 2022 година. Во јануари 2023 година, Тилеман се вклучил како замена за диригент за итни случаи за Даниел Баренбојм. 

Во 2003 година, Тилеман бил награден со Орден за заслуги на Сојузна Република Германија. Во октомври 2011 година, тој добил почесно членство на Кралската академија за музика во Лондон. Во 2015 година, Тилеман ја освоил Наградата „Ричард Вагнер“ на Лајпциг. Во 2019 година, тој го направил своето прво диригентско појавување на Новогодишниот концерт со Виенската филхармонија, и повторно го диригирал концертот во 2024 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* Кристијан Тилеман од KlassikAkzente
* Животопис на Кристијан Тилеман 
* Интервју со Кристијан Тилеман, 12 март 1993 година
* „Кристијан Тилеман – моќта и политиката“ од Том Сервис, *[[Гардијан]]*, 15 октомври 2009 година
* „Цитати на Кристијан Тилеман“ од Џејмс Џоли, Кралската академија за музика, 14 октомври 2011 година
* „Поглед на диригентот“  , 21 јануари 2016 програма, Оксфордски универзитет

Категорија:Родени во 1959 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Музичари од Берлин
Категорија:Германски машки диригенти
Категорија:Германски диригенти од 21 век
Категорија:Уметници на Deutsche Grammophon
Категорија:Музички режисери (опера)
Категорија:Офицери на Орденот за заслуги за СР Германија
Категорија:Дипломци на Универзитетот за музика „Ханс Ајслер“ Берлин
Категорија:Германски машки музичари од 20 век
Категорија:Германски машки музичари од 21 век
Жељко Димитријевиќ

**Жељко Димитријевиќ** (СФРЈ, 4 јануари 1971) ― српски атлетичар и параолимпиец. Најчесто се натпреварува во фрлање конуси.

На Параолимписките игри во Лондон, Жељко Димитријевиќ го соборил светскиот рекорд во фрлање конус и го освои првиот златен медал за Србија. Златото го освоил Димитријевиќ со фрлање од првиот обид од 26,88 метри со што освои 1.010 поени. На Параолимписките игри во 2016 година во Рио, тој го освоил златниот медал и го соборил светскиот рекорд,

## Награди

### Други награди

* 2012: Награда „Браќа Кариќ“
* 2016: Награда „Браќа Кариќ“
* 2022: Награда „Браќа Кариќ“

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1971 година
Категорија:Српски параолимписки атлетичари
Категорија:Луѓе од Петровац (Србија)
Категорија:Светски рекордери во параатлетика
Категорија:Луѓе со тетраплегија
Категорија:Атлетичари со попреченост
Категорија:Срби со попреченост
Категорија:Машки фрлачи на палки
Категорија:Српски машки атлетичари
Категорија:Атлетичари на Летните параолимписки игри 2012
Категорија:Атлетичари на Летните параолимписки игри 2016
Категорија:Атлетичари на Летните параолимписки игри 2020
Категорија:Медалисти на Летните параолимписки игри 2012
Категорија:Медалисти на Летните параолимписки игри 2016
Категорија:Медалисти на Летните параолимписки игри 2020
Категорија:Победници на Светското првенство во параатлетика
Категорија:Параолимписки златни медалисти за Србија
Категорија:Параолимписки сребрени медалисти за Србија
Категорија:Параолимписки медалисти во атлетика
Категорија:Никулци за српски атлетичари
Категорија:Никулци за параолимписки медалисти
Панданско-биколски јазик

**Панданско-биколски јазик** ― филипински јазик, дел од групата на малајско-полинезиски јазици. Јазикот е зборуван на Филипините во Пандан, Катандуанес.

## Примери

### Прашални зборови
*Што? – , 
*Кој? – , 
*Каде? – , 
*Кога? – 
*Зошто? – , , , , 
*Како? – 
*Колку? – , , , , , 
*Колку? – 
*Кој си ти? – , 
*Како се викаш? – 
*Кога е твојот роденден? –  */* 
*Каде живееш? –  

### Животни
*мачка– , , 
*куче– , , 
*крава – 
*свиња – ,  (male brooding pig)
*стаорец– 
*мравка – , 
*кокошка– , 
*гуштер– 
*змија– 
*птица– 

### Броеви
*1– , 
*2– , 
*3– , 
*4– , 
*5– , 
*6– , 
*7– ,
*8– , 
*9– , 
*10 – , 
*100 – 
*1000 – 

## Наводи

* Background Research Report on Northern Catanduanes Bicolano, SIL

Категорија:Јазици во Катандуанес
Категорија:Никулци за филипински јазици
Миофибрил

мини|Градба на мускулни влакна на скелетен мускул|257x257пкс
мини|272x272px| Филамент на актин|лево
**Мускулно влакно** или **миофибрил** () ― основна функционална единица на мускулната клетка. Тоа е специјално диференциран, контрактилен дел од цитоплазмата на миоцитите, кој има мрежеста структура и дијаметар од 1-2&nbsp;µm.  Мускулните влакна се распоредени напоредно по должина на оската на клетката и покажуваат тежнеење да се групираат во снопови, наречени Конхајмови полиња. Во нивната градба учествуваат околу 1.500 миозински (дебели) и 3.000 актински (тенки) филаменти. Тоа се големи полимеризирани протеински молекули. 
десно|мини|200x200пкс| Саркомер
Филаментите на актин и миозин делумно се преклопуваат и на тој начин предизвикуваат попречни стрии. Светлите ленти на миофибрилите содржат само актински филаменти и се нарекуваат И-ленти, бидејќи се изотропни на поларизирана светлина. Темните ленти содржат миозин и краеви на филаментот на актин. Овие се означени како А-ленти бидејќи се анизотропни за поларизирана светлина. Во средината на темната лента се наоѓа лентата X (Хенсенова мембрана) која содржи само дебели филаменти. Краевите на актинските филаменти се прикачени на т.н З-диск, а делот од миофибрилот (т.е. целото мускулно влакно) сместен помеѓу два З-диск е нарекуваn саркомер.
мини|Дијаграм за изледот на миофибрилот.

## Теорија на лизгачки филаменти
мини|Модел на теоријата на лизгачки филаменти.
За време на мускулното собирање, самите филаменти не се скратуваат, туку актинските филаменти се движат центрипетално кон внатрешноста на саркомерот. Собирањето на саркомерот е започнато со ширење на ефекторниот потенцијал по Т-тубулата, што доведува до ослободување на калциум од завршните цистерни на саркоплазматскиот ретикулум. Високата концентрација на јони на калциум во цитозолот овозможува нивно врзување за молекулите на  тропонин во филаментите на актин, што директно предизвикува конформациски промени на комплексот тропонин-тропомиозин, откривајќи специфични места за врзување на молекулата на актин за врзување на регионите на главата на миозин. Главата на миозин во состојба на висока енергетска конформација има силен афинитет за врзување за споменатите специфични места на молекулата на актин. По поврзувањето (т.н. „мост“), производите за хидролиза на АТП (ADP и неоргански фосфат) се ослободуваат од главата, актинскиот филамент се влече центрипетално под влијание на миозин, а друга молекула на АТП се врзува за одредено место. на главата на миозин, предизвикувајќи конформациски промени и прекин на мостот. Враќањето на миозинот во високо-енергетска конформација овозможува процесот да се повторува до замор на мускулите или ослободување на калциум од тропонин, првенствено со работа на калциумовата пумпа. Сите глави никогаш не се истовремено прикачени на одредени места на актинот, образувањето и прекинувањето на мостовите е синхронизирано и последователна постапка која овозможува најголема ефикасност на таквите движења.

## Наводи

## Книжевност

* 
* 

Категорија:Евкариотска клеточна анатомија
Категорија:Органели
Категорија:Белковински комплекси