open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Русалски Гробишта (Калиманци)

**Русалски Гробишта** — археолошко наоѓалиште во селото Калиманци, сместено на околу 500 м јужно од училиштето, во правец кон Јуручко Маало. Претставува некропола и тумул од железно време. На терасесто тло се забележуваат конструкции од дваесетина гроба распоредени во круг којшто образува основа од тумул со пречник од околу 5 м и височина од 0,8 м. Гробовите биле градени од камени плочи и се поставени во правците исток-запад и северозапад-југоисток.

## Поврзано
* Велогат — доцноантичка населба;
* Виничка Скала — доцноантичка населба;
* Горица — некропола од римско време;
* Манастириште - Студењак — населба од римско време;
* Остовец — средновековна црква;
* Студењак — доцноантичка населба;
* Царевец — населба и некропола од римско време; и
* Цинцов Рид — населба од римско време.

## Наводи
Дневникот на Ана Франк

мини|Факсимил од дневникот на Ана Франк изложен во Ана Франк Центрум во Берлин, Германија
***Дневникот на една млада девојка***, позната и како **''Дневникот на Ана Франк**,* е книга составена од списи од [[дневник]]от кој го водела [[Ана Франк]] додека се криела две години со своето семејство за време на окупацијата на [[Холандија]] од [[нацистичка Германија]]. Нејзиното семејство било приведено во 1944 година, а Ана Франк починала од [[тифус]] во концентрациониот логор Берген-Белзен наредната година, на 15-годишна возраст. Дневникот бил зачуван од Мип Гиз, која веднаш по завршувањето на војната го предала на таткото на Ана, Ото Франк, единствениот од семејството за кој се знае дека ја преживеал војната. Денес дневникот е објавен на повеќе од 60 јазици. Книгата во повеќе истакнати извори се вбројува како една од најдобрите книги на 20 век.

Дневникот добил широко критичко и популарно внимание по неговиот превод на англиски јазик во 1952 година. Тој е напишан на холандски јазик и првично е објавен под насловот „*Тајниот анекс. Дневни белешки 14 јуни 1942 – 1 август 1944*“ (на ) во Амстердам во 1947 година. Неговата популарност била инспирација за претставата *„Дневникот на Ана Франк“'' од 1955 година на сценаристите Фрeнсис Гудрич и Алберт Хекет, кои го прилагодиле и за екранизација во филмска верзија од 1959 година.

Оригиналната холандска верзија на дневникот е достапна на семрежјето откако авторското право истекло на 1 јануари 2016 година, 70 години по смртта на авторот, како резултат на општото правило во законот за авторски права на Европската Унија.

## Наводи

Категорија:Сеќавање на светот
Категорија:Еврејска книжевност
Грамади (Блатец)

** Грамади ** — археолошко наоѓалиште во виничкото село Блатец - населба со некропола  од римско време.

На 1 км североисточно од селото, во подножјето на наоѓалиштето Кале, на површина од 2 хектара се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и од покривни ќерамиди, како и градежен материјал.

Западно од Кале се гледаат камени конструкции од гробови со насоченост исток-запад.
## Поврзано
*Ирин Дол — могила од римското време;
*Калајџиево — населба со могила од римското време;
*Калe — градиште од римското време;
*Мојмија — тумул од железното време и населба од доцната антика;
*Рачи Брдо — могила од римското време;
*Света Недела — могила од римското време;
*Селиште — населба од римското време;
*Црквиште — населба од доцноримското време;
*Чуката — могила од римското време;
*Блатец;
*Список на археолошки наоѓалишта во Виничко.

## Наводи
Дефово Градиште (Крушево)

**Дефово Градиште** — археолошко наоѓалиште во близина на виничкото село Крушево. Се наоѓа на 1 км источно од селото, на височина којашто се издига на десниот брег од Железничка Река. На зарамнето тло со големини од 150 × 50 м се забележува големо количество на расфрлен градежен материјал (камен, покривни ќерамиди и тули), како и фрагменти од керамички садови. Бедемот којшто во минатото го окружувал градиштето е зачуван на неколку места во темелите.

## Поврзано
* Список на археолошки наоѓалишта во Виничко

## Наводи
Калајџиево (Блатец)

** Калајџиево ** — археолошко наоѓалиште во близина на виничкото село Блатец - населба  и могила од римско време.

Се наоѓа на 5 км југоисточно од селото, на левиот брег на Блатечка Река, на простор од 4 хектара.
На површината се среќаваат фрагменти од ќерамички садови, а според исказите на А. Чекани од Блатец, биле најдени метални делови од запрежна кола.

Могилата е оштетена така што не можат да се одредат димензиите..
## Поврзано
*Грамади — населба со некропола од римското време;
*Ирин Дол — могила од римското време;
*Калe — градиште од римското време;
*Мојмија — тумул од железното време и населба од доцната антика;
*Рачи Брдо — могила од римското време;
*Света Недела — могила од римското време;
*Селиште — населба од римското време;
*Црквиште — населба од доцноримското време;
*Чуката — могила од римското време;
*Блатец;
*Список на археолошки наоѓалишта во Виничко.

## Наводи
Кале (Блатец)

** Калe ** — археолошко наоѓалиште во близина на виничкото село Блатец - градиште  од римско време.

Лежи источно од селото, на висок рид со надморска височина од 1.037 м. Издигнато над Блатечка Река.

На зарамнетото плато, кое има димензии од 80 × 50 м., се наоѓаат остатоци од бедем граден од камен и варов малтер.
## Поврзано
*Грамади — населба со некропола римско време;
*Ирин Дол — могила од римското време;
*Калајџиево — населба со некропола римско време;;
*Калe — градиште од римското време;
*Мојмија — тумул и населба од железно време; доцна антика;
*Рачи Брдо — могила од римското време;
*Света Недела — могила од римското време;
*Селиште — населба  од римското време;
*Црквиште — населба  од доцноримско време;
*Чуката — могила  од римско време;
*Блатец;
*Список на археолошки наоѓалишта во Виничко.

## Наводи
Дебоки Дол (Трсино)

**Дебоки Дол** — археолошко наоѓалиште во виничкото село Трсино. Претставува доцноантичка населба. На 150 м северно од селото, на десниот брег на Трсинска Река, селаните откопале темели од градби.

## Поврзано
*Манастирски Дол — доцноантичка населба;
*Прибен — доцноантичка населба;
*Трсино — населба и некропола - могили од римското време;
*Црквиште — средновековна црква;
*Трсино;
*Список на археолошки наоѓалишта во Виничко.

## Наводи
Мојмија (Блатец)

** Мојмија ** — археолошко наоѓалиште во близина на виничкото село Блатец - тумул  и населба  од  железно време и од доцноантичко време.

Се наоѓа на 4 км. северно од селото, на мала височинка што се издига над патот Виница  -Берово. 
На површина со димензии од 60 ×  40 м. Се наоѓаат остатоци од темели на повеќе објекти ѕидани од кршен камен и варов малтер.

Тумулот е развлечен во основата, со пречник од околу 5 м. И височина од 1 м..
## Поврзано
*Грамади — населба со некропола од римското време;
*Ирин Дол — могила од римското време;
*Калајџиево — населба со могила од римското време;
*Калe — градиште од римското време;
*Рачи Брдо — могила од римското време;
*Света Недела — могила од римското време;
*Селиште — населба од римското време;
*Црквиште — населба од доцноримското време;
*Чуката — могила од римско време;
*Блатец;
*Список на археолошки наоѓалишта во Виничко.

## Наводи
Трсино (археолошко наоѓалиште)

**Трсино** — археолошко наоѓалиште во виничкото село Трсино. Претставува римска населба и некропола - могили. Во селото, а посебно покрај реката, се откриени темели од ѕидови на повеќе градби, а на површината има остатоци од градежен материјал. На околу 400 м северно од селото, од десната страна на патот кон Драгобрашта, се наоѓаат две поголеми могили. Едната има пречник во основата од 23 м и височина 1,5 м, а втората 25 м пречник во основата и височина од 2 метри. Поради копање на војнички ровови могилита ја имаат загубено првобитната височина.

## Поврзано
*Дебоки Дол — доцноантичка населба;
*Манастирски Дол — доцноантичка населба;
*Прибен — доцноантичка населба;
*Црквиште — средновековна црква;
*Трсино;
*Список на археолошки наоѓалишта во Виничко.

## Наводи
Црквиште (Трсино)

**Црквиште** — археолошко наоѓалиште во виничкото село Трсино. Претставува средновековна црква. На 5 км источно од селото се гледаат остатоци од темели на градба која на источната страна има апсида.

## Поврзано
*Дебоки Дол — доцноантичка населба;
*Манастирски Дол — доцноантичка населба;
*Прибен — доцноантичка населба;
*Трсино — населба и некропола - могили од римското време;
*Трсино;
*Список на археолошки наоѓалишта во Виничко.

## Наводи
Јашар Ибраими

**Јашар Ибраими** (роден во  година) — македонски политичар.

## Животопис

Јашар Ибраими бил учесник во НОБ (од 1942) како заднински активист. По Ослободувањето бил секретар на КПМ во Дебар, претседател на Градскиот народен одбор во Дебар, секретар на Обласниот народен одбор во Гостивар, организационен секретар на Околискиот комитет на КПМ во Дебар, претседател на Околискиот народен одбор и потпретседател на Околискиот народен одбор во Охрид, како и претседател на Околискиот одбор на СЗБНОВ во Охрид. Подоцна станал член на Ревизионата комисија на СКМ, член на ЦК на СКМ и член на Контролната комисија на СКМ. Во повеќе мандати бил и пратеник во Собранието на СРМ и во Собранието на СФРЈ.

## Наводи

Категорија:Југословенски политичари
Категорија:Македонски политичари
Александар Јосифович Игњатовски

**Александар Јосифович Игњатовски**  (роден на  година во Смоленска област, Русија - починал на  година во ) — македонски интернист, редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје, основач и прв директор на Клиниката и шеф на Катедрата за интерна медицина.

Игњатовски бил долгогодишен професор по Интерна медицина на Медицинскиот факултет во Белград. Во Скопје дошол по покана, во 1948 г. Во еден период бил директор и на Инфективната клиника. Своето богато искуство и знаење Игњатовски го пренел на Медицинскиот факултет во Скопје. Неговите истражувања се од областа на инфективните болести. Познати се неговите експериментални трудови за патогенезата на артериосклерозата во врска со холестеролот (депонирање на липоидни супстанци). Автор на тритомното издание за интерна медицина – пропедевтика, што е и прво издание во РМ од подрачјето на интерната медицина. 

## Наводи

Категорија:Македонски лекари
Категорија:Македонски универзитетски професори
Драган Иванов

**Драган Иванов** (роден во  година во с. Рајчиловци, Босилеград, Србија) — југословенски градежен инженер и редовен професор на Градежниот факултет во Скопје (од 1981 до пензионирањето во 2004 г.) .

## Животопис

Драган Иванов предавал предмети од областа на бетонските и армирано-бетонските конструкции. Магистрирал во областа на земјотресното инженерство (1971). Како истражувач, учествувал во истражувањето, проектирањето, изградбата, испитувањето и зајакнувањето на многубројни бетонски конструкции, особено мостови, во земјава и во странство. 

## Наводи

Категорија:Македонски инженери
Категорија:Македонски универзитетски професори
Славе Иванов

**Славе Иванов** (роден во  година во  - починал на  година во ) — македонски револуционер, припадник на ВМРО и на МФО.

## Животопис

Славе Иванов во Балканските војни бил секретар на војводата Иван Јанев-Брло и доброволец во Македонско-одринските доброволни чети Во 1914 година го убил обвинетиот србоман Стефан Дедов.. 

По Првата светска војна емигрирал во Бугарија, влегол во ВМРО и станал близок соработник на Тодор Александров. Во 1919 година е еден од организаторите на бегството на Александров од затворот.

Поради несогласувањето со Александров се повлекол од ВМРО (1921) и формирал нова организација (Македонска федеративна организација). Соработувал со земјоделската влада на Александар Стамболиски и со Кралството на СХС, поради кое бил осуден на смрт од страна на ВМРО. Во јуни 1923 година заедно со Филип Атанасов бил дел од делегацијата на МФО во Москва

Во 1923 емигрирал во Виена и како претставник на МФО се вклучил во ВМРО (Обединета) заедно со Филип Атанасов и Тодор Паница. Участвувал во преговорите за потпишување на Мајскиот манифест во 1924 година.

Во 1948 година бил осуден од југословенските судски власти.  

## Наводи

Категорија:Дејци на ВМРО
Категорија:Дејци на ВМРО (Обединета)
Категорија:Дејци на ВМОРО
Томислав Иванов

**Томислав Иванов** (роден во  година во  - починал во  година во ) — македонски геолог.

## Животопис

Томислав Иванов дипломирал на Рударско-геолошкиот факултет во Белград (1954). Својата кариера ја започнал во Геолошкиот завод на СРМ. Во 1965 г. ја одбранил докторската дисертација на Рударско-геолошкиот факултет во Белград, на тема: „*Металогенијата на јужниот дел на Вардарската зона*” и бил избран за доцент на Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје. Во периодот 1969–1973 г. работел како експерт и консултант на проектите на Обединетите нации за истражување на минерални суровини во Египет. Во 1977 г. бил член на Матичната комисија за основање на РГФ во Штип и е првиот избран редовен професор. Во два мандата бил избиран за декан на Рударско-геолошкиот факултет во периодот 1983–1986 г. Автор на повеќе научни трудови. Го открил наоѓалиштето ’Ржаново. 

## Наводи

Категорија:Македонски геолози
Иван Иваниќ

**Иван Иваниќ** (роден во  година во Бачко Градиште) — српски правник, дипломат и публицист.

## Животопис

Иван Иваниќ дипломирал на Правниот факултет во Будимпешта. Бил српски вицеконзул во Битола (1899) и извесен период секретар на српскиот конзулат во Солун. Во времето на Втората балканска војна (1913) бил службеник во военото Прес-биро на српската Врховна команда во Скопје. Работел како уредник на повеќе весници. Во своите теренски записи презентира значајни (но не секогаш веродостојни) материјали и фактографски податоци за минатото на Македонија.

## Наводи

Категорија:Српски публицисти
Категорија:Српски дипломати
Категорија:Конзули
Категорија:Починати во 1935 година
Категорија:Починати во Белград
Благоја Ивановски

**Благоја Ивановски** (роден на  година во  - починал на  година во ) — македонски композитор. Се категоризира во втората генерација македонски повоени композитори. Заедно со Смокварски и Македонски, бил еден од втемелувачите на современиот македонски симфонизам

## Животопис

По завршувањето на основното училиште, во 1936 година се запишал на Военото музичко училиште во Вршац. Во Вршац главно се подготвувале идните инструменталисти на воените оркестри. По распаѓањето на предвоена Југославија, се вратил во Скопје, а во 1944 година му пристапил на Скопскиот одред, како заменик на командантот на II одред. Кон крајот на 1944 година станал член на штотуку формираниот Симфониски оркестар (подоцна Македонска филхармонија).

Со првите композиторски обиди (1947) се јавила и желбата за натамошно стручно усовршување. Во 1948 година се запишал на Музичката академија во Белград, најнапред во класата на Миховил Логар, а подоцна во класата на Љубица Мариќ. Во 1953 година ги прекинал студиите по композиција и се вратил во Скопје. Речиси целиот работен век потоа го поминал во Радио Скопје извршувајќи одговорни функции, меѓу другите и уредник на Музичката продукција на Радиото. Во повеќе наврати бил член на раководството на Здружението на композиторите на Македонија, а еднаш и член на главниот одбор на тогашен СОКОЈ. Поголемиот дел од творечкиот опус на Ивановски му е посветен на симфониското творештво, во чии рамки доминираат историски теми. Тоа произлегува од една страна од фактот што една од преокупациите во време на војната му била проучувањето на историјата на македонскиот народ, а од друга страна – неговото потекло. Имено, потекнувал (по лозата на мајка му) од комитско семејство. Поради отпорот кон Турците, дедо му бил во ропство 7-8 години, подоцна бил гаваз во Бугарската гимназија (оттаму и прекарот Стојан Гавазот), а во 1903 година со своја чета се борел против турскиот аскер кога и загинал. Првото дело со кое се навестила неговата идна успешна кариера како композитор е композицијата „*Размислување*“ (1954), која освен одличниот прием и оценки кај тогашната македонска стручна јавност и критика, доживеала низа изведби во повеќе земји во светот. Веќе во него се открива врската на авторот со македонската народна традиција (5/8 такт), која ќе биде присутна во целиот творечки опус. Подоцна создал уште низа оркестарски композиции, главно со програмска содржина и историска тематика (на пример – трилогијата „*Самуилова епопеја*“). 

Починал на  година во .

## Наводи

Категорија:Македонски композитори
Димитар Ивановски

**Димитар Ивановски** (роден во  година во  - починал на  година во ) — македонски лекар, специјалист по социјална медицина и организација на здравствената дејност, редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје од 1988 година до неговото пензионирање. 

## Животопис

Димитар Ивановски дипломирал медицина во Скопје (1954) и се усовршувал во школата за народно здравје „*Андрија Штампар*” во Загреб (1965-1966). Магистрирал по јавното здравство (1971), а хабилитирал по хигиена и социјална медицина (1974). шеф на Катедрата по хигиена со социјална медицина (1987-1988).  

Починал на  година во ).

## Наводи

Категорија:Македонски лекари
Методија Ивановски

**Методија Ивановски - Менде** (роден на  година во  - починал на  година во ) — македонски сликар и сценограф.

## Животопис

Томислав Ивановски е роден на  година во Битола. Завршил Ликовна школа и Педагошката академија во Скопје и студирал на Ликовната академија во Загреб. Работел како наставник во родниот град. Бил член на ДЛУМ (1952) и негов претседател (1988–1989), член на ДЛУПУМ, еден од основачите на групата „ВДИСТ” (1955) и на Уметничката галерија во Битола. 

Се занимавал со театарска, телевизиска и филмска сценографија (од 1967). Имал студиски престои во Братислава, Париз, Прага, Рим и Њујорк. Реализирал дваесетина самостојни ликовни изложби (Битола, Скопје, Загреб и Њујорк) и учествувал на голем број групни изложби. Во неговото творештво нашле одраз традицијата, фолклорот, ранохристијанската и византиската архитектура и уметност.

## Наводи

Категорија:Македонски сликари
Категорија:Македонски сценографи
Томислав Ивановски

**Томислав Ивановски** (роден на  година во ) — македонски новинар.

## Животопис

Томислав Ивановски е роден на  година во . Завршил право, и како равник од 1971 година ги поминал сите новинарски скалила во НИП „Нова Македонија”. Така бил дописник од Софија (1985/89), помошник-главен уредник и шеф на Дневната редакција, коментатор за балканските состојби. Ивановски е основач, директор и главен уредник на популарното Радио НОМА, главен уредник на политичкиот неделник „Пулс” (до 1998). Во следните четири години главен и одговорен уредник на приватниот магазин „Старт”, основач и главен уредник на „Глобал” – прво гласило на македонски и на албански јазик. Од крајот на 2002 г. живее во Лондон и е дописник на МИА и на „Утрински весник”.

## Наводи

Категорија:Македонски новинари
Катастарска Парцела 781 (Радишани)

**Катастарска Парцела 781** — археолошко наоѓалиште во руралниот дел на скопската населба Радишани, Општина Бутел. Претставува населба од римското време, што сведочи за долгата историја на ова населено место. 

Пронајдените остатоци лежат на тесна парцела во месноста Дуб, долж патот од Радишани за Кучевиште, на околу 300&nbsp;м од десниот брег на Серава. 

Постоењето на оваа стара населба е утврдено кога сопственикот Р. Радовановиќ, при израмнување на земјиштето, оштетил помал градежен објект. Подоцна, со направениот увид е пронајдено големо количество градежен материјал и парчиња од римски керамички садови. Пронајдена е и вотивна мермерна плоча со димензии од 21 × 14 × 2,5&nbsp;см и релјефна претстава на т.н. „дунавски коњаници“.

## Наводи
Ерменија (провинција)

мини|Римската Империја со Ерменската Провинција
**Ерменија** () била римска провинција, која била основана од царот Трајан во во 114 година за време на неговото освојување, но наскоро, во 118 година, била укината од неговиот наследник Адријан. Главниот град на покраината бил Арташат. Таа вклучувала територии на денешна Ерменија и источни делови на Турција.

Категорија:Азербејџан во стариот век
Категорија:Римски провинции
Категорија:Провинции на Римското Царство
Арабија (римска провинција)

**Арабија**, позната и како **Арапска Провинција**(; ; ), била погранична провинција на Римската Империја, која започнала во II век; се состоела од некогашното Набатејско Кралство во Јордан, јужен Левант, полуостровот Синај и северозападен Арапски Полуостров. Главен град бил Петра. На границата со север граничи со Сирија, на запад со Јудеја и Египет, а на југ и исток со остатокот од Арабија, познат како Арабија Десада и Арабија Феликс.

Категорија:Историски области
Категорија:Синајски Полуостров
Категорија:Историја на Палестина
Категорија:Стар Левант
Категорија:Статии со текст на старогрчки
Мирослав Шутеј

мини|200px|Гробот на Мирослав Шутеј во загрепските гробишта Мирогој
**Мирослав Шутеј** (на ; ,  - , ) — хрватски авангарден сликар и графичар, се смета за првенец на оптичката уметност во Хрватска. Студирал сликарство на Академијата на ликовни уметности (АЛУ) во Загреб каде имал соработка со професорот Крсто Хегедушиќ. Во 1970 година Шутеј станал професор на АЛУ. Шутеј станал редовен член на Хрватската академија на науките и уметностите во 1997 година, а претходно бил член-соработник на Одделот за ликовна уметност. Шутеј го дизајнирал современото хрватско знаме, хрватскиот грб, како и банкнотите за хрватската куна и првиот дрес на фудбалската репрезентација на Хрватска со препознатливата коцкеста шема.

## Наводи

Категорија:Хрватски сликари
Категорија:Графичари
Категорија:Вексилографи
Категорија:Членови на Хрватската академија на науките и уметностите
Категорија:Погребани на гробиштата „Мирогој“
Петар Икономов

**Петар Икономов** (роден на  година во  - починал во  година во ) — македонски биолог.

Бил сопруг на Фанка Икономова, македонска оперска певица - споран, уметник од првата генерација и еден од основоположниците на Македонската Опера и Балет.

## Животопис

Петар Икономов основно и средно образование завршил во Скопје. Дипломирал биологија на ПМФ во Софија (1942). Бил директор на Природонаучниот музеј на Македонија (1945–1958). Во 1946 г. бил избран за наставник на Групата за биологија на Филозофскиот факултет. До 1952 г. учествувал во наставата како предавач. Докторската дисертација ја одбранил во 1959 г. Доцент бил до 1960 г., вонреден професор до 1965 и потоа редовен професор. Заминал во пензија во 1981 г. Се занимавал со проучувањето на систематиката, екологија, распространувањето и зоогеографската припадност на Епхемероптера и Плецоптера во Македонија. Публикувал повеќе од 45 научни труда. 

## Наводи

Категорија:Македонски биолози
Георги Икономов

**Георги (Ѓорѓи) Теохар Икономов** (роден во  година во  - починал на  година во ) — македонски фармацевт. Од 1948 до 1949 бил градоначалник на град Скопје. Бил сопруг на првоборката Нада Богданова - Икономова.

## Животопис

Дипломирал фармација во Загреб, работел во Кичево и во Скопје. Член на Здравствениот одбор при Фармацевтскиот актив во Скопје, кој од 1941 г., прогресивно ориентиран, се залага за сопствен систем за организација на аптекарската служба, како и за набавка на санитетески материјал и лекови за доставување до партизанските единици и изработка на експлозивен материјал. Посебна заслуга има за напредокот на фармацевтската фабрика „Алкалоид” со отворањето на нови одделенија за производство на фармацевтски препарати. 

## Наводи

Категорија:Македонски фармацефти
Ташку Илиеску

**Ташку Илиеску** — автор од Крушево. Преведувал л или приспособувал на влашки (аромански) јазик една окситанска народна песна („Ескривата”), која останува во трезорите на Националната библиотека во Париз, близу стотина години. Ја открил проф. д-р Божидар Настев и ја превел во проза на македонски јазик од јазикот на Окситанците (ланг д’ок). Пишувал поезија на аромански јазик (на крушевски дијалект) и своите творби ги објавувал во Романија.

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Македонски Власи
Атанас Илиев

**Атанас Илиев** (роден на  година во Валандово - починал на  година во ) — македонски ветеринар.

## Животопис

Атанас Илиев докторирал на Ветеринарскиот факултет во Белград (1975). Научен советник во Ветеринарниот институт во Скопје и негов директор (1985-1987). Бил потпретседател на Собранието на Општина Валандово и секретар на Општинскиот комитет на СКМ во Валандово. Бил пратеник во Собранието на СРМ (1963-1965).  

## Наводи

Категорија:Македонски ветеринари
Категорија:Политичари од Валандово
Александар Илиевски

**Александар Илиевски** (роден на  година во село Сулдурци) — македонски педагог и универзитетски професор.

## Животопис

Александар Илиевски завршил Учителска школа и Филозофски факултет во Скопје (1964). Последипломските студии ги започнал на Филозофскиот факултет во Белград, а магистрирал на Филозофскиот факултет во Скопје (1993), каде што и докторирал (1995). Работел како библиотекар на Институтот за педагогија при Филозофскиот факултет (1971–1995). По докторирањето, тој бил избран за доцент, а потоа за редовен професор на Педагошкиот факултет во Скопје по предметот Дидактика. Објавил повеќе трудови на андрагошки теми.  

## Наводи

Категорија:Македонски педагози
Категорија:Југословенски педагози
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Југословенски универзитетски професори
Категорија:Апсолвенти на Филозофскиот факултет - Скопје
Методија Илиевски

**Методија Илиевски - Креола** (роден на  година во  - починал во  година во ) — македонски оперски пејач.

## Животопис

Илиевски пеење научил приватно кај Ст. Липша. Во Операта на МНТ бил од 1948 до 1972 година. Во почетокот како член на Хорот, а подоцна како солист, бил носител на басовскиот репертоар во првите две децении од дејноста на Операта. Остварил повеќе од 45 помали и поголеми улоги, меѓу кои позначајни се: *Дон Базилио* (Севилскиот бербер), *Дулкамара* (Љубовен напиток), *Филип* (Дон Карлос), *Спарафучиле* (Риголето), *Цар Самуил* во истоимената опера од К. Македонски. Поседувал мек и пријатен глас со басовско-баритонски тембр. 

## Наводи

Категорија:Македонски оперски пејачи
Јордан Икономов

**Јордан Икономов** (роден во  година во  - починал на  година во ) — македонски градежен инженер, вонреден професор на Градежниот факултет во Скопје (1949 г.) по предмети од областа на комуналната хидротехника, хидрологијата и мелиорациите. Завршил Технички факултет во Виена. Напишал скрипти за предметите хидрологија и за Канализација.

## Наводи

Категорија:Македонски инженери
Нанче Илиевски

**Нанче Илиевски** (роден на  година во Бигор Доленци - починал на  година во ) — македонски електротехнички инженер во рударството и металургијата.

## Животопис

Илиевски основно образование завршил во родното место (1938), гимназија во Неготин-Краина (1939–1945), во Скопје (1946), Електротехнички факултет во Белград, еден семестар во Диселдорф (1947–1952). Работел како технички директор во рудниците за олово и цинк „Злетово” во Злетово (Служба за одржување), па на градилиштето на рудниците и железарницата „Скопје”, бил директор на Топилницата (1963–1965), на Капитална изградба (1966– 1970), помошен директор за развој и инвестиции (1970–1976), а потоа и генерален директор за металуршко производство. Добил повеќе награди и признанија.  

## Наводи

Категорија:Македонски инженери
Категорија:Југословенски инженери
Екатерина Паница

**Екатерина (Катерина) Иванова Измирлиева**, по мажот ѝ **Паница**, нарекувана **Додата** и  **Ковалевска** (родена во  година во  - починала во  година во ) — македонски просветен работник, сопруга на револуционерот Тодор Паница.

## Животопис
мини|200п|Дневникот на платите за учителите при бугарски училишта во Солун (тука е Екатерина Паница)

Екатерина Паница завршила Солунската женска егзархиска гимназија во 1900 година, а потоа била учителка во с. Просечен (Драмско), во Солун и во с. Горно Броди (Серско). Подоцна емигрирала во Бугарија и била учителка во Несебар и во други места. Била соработник на ТМОРО. На 17 мај 1907 година се омажила за Тодор Паница.

## Наводи

Категорија:Македонски просветители
Категорија:Учители на Бугарската егзархија
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Починати во 1967 година
Кипар (римска провинција)

мини|десно|280п|Кипар (обоен во црвено) во рамките на Римската Империја
**Кипар** бил сенатска провинција во рамките на Римската Империја. Иако мала провинција, поседувал неколку добро познати религиозни светилишта и значајно се истакнувал во трговијата на Средоземното Море, особено во производството и трговијата на кипарскиот бакар.

Островот Кипар се наоѓал на стратешки важна позиција по источните средоземни трговски патишта и во текот на првиот милениум пред нашата ера бил контролиран од разни империјални сили како што се Асирците, Египќаните, Македонците, и на крајот Римјаните. Кипар е анектиран од Римјаните во 58 година п.н.е., но контролата врз островот се менува помеѓу Римјаните и Птоломејското кралство до 22 година п.н.е. кога Кипар официјално го добива статусот на сенатска провинција. Од Битката кај Акциум во 31 година п.н.е. до седмиот век со Кипар управувале Римјаните. Кипар официјално влегува во рамките на Источното Римско Царство во 293 година од н.е.

Под римска власт Кипар бил поделен на четири главни области: Саламин, Пафос, Аматунда и Лапaтос. Пафос бил главен град на островот, сè додека Саламин не бил одново изграден како Константија во 346 година од н.е.

## Наводи

Категорија:Провинции на Римското Царство
Сенатска провинција

мини|десно|300п|Административната поделба на Римската Империја во 117 година од н.е. Сенатските провинции се обоени во розова боја.
**Сенатските провинции** биле римски провинции за време на принципотот за кои римскиот Сенат имал право да назначи гувернер (проконзул). Овие провинции најчесто биле далеку од надворешните граници на Римската Империја и со тоа мали биле шансите за бунт, поради што во нив речиси и немало стационирани легии, со што била намалена можноста Сенатот да се обиде да ја заземе власта од императорот. Гувернерите на сенатските провинции имале само граѓански овластувања. Најголем дел од овие провинции се наоѓале покрај Средоземното Море. Италија не била сенатска провинција бидејќи таа не била управувана од гувернер, туку директно од римскиот Сенат.

Категорија:Историски области
Категорија:Римски провинции
Смртта на војводата Пријезда

**Смртта на војводата Пријезда** (српски: *Смрт војводе Пријезде*) - српска епска (јуначка) песна. 

## Содржина
Турскиот цар Мехмед често праќа писма до војводата Пријезда од градот Сталаќ, барајќи да му ги даде сабјата, коњот и жената. Војводата храбро го одбива барањето така што царот собира војска која три години безуспешно се обидува да го освои градот. Едно утро, сопругата на војводата ја гледа матната Морава и го предупредува својот маж дека турската војска ќе го освои градот. По црковната служба, војводата Пријезда ги собира соработниците со предлог да извршат јуриш на турската војска. Додека тие се гостат, во подрумите на војводата Пријезда веќе навлегле јаничарите. Тогаш, војводата Пријезда ја напаѓа турската војска при што во борбата гинат 60 војводи и илјадници турски војници. Тогаш, војводата се враќа во градот, го убива коњот и ја крши сабјата, а тој и сопругата скокаат од тврдината во Морава. Така, иако царот успева да го освои градот Сталаќ, тој не добива ништо од посакуваното, а од почетната триилјадна војска се враќа само со 500 преживеани.

## Осврт кон песната
Песната за војводата Пријезда е најубава химна за човечката слобода и достоинство. Тој умира за да не се посрамоти предавајќи му ги на непријателот коњот, сабјата и жената кои ги сфаќа како составни делови на својата слобода, а истото мислење го дели и неговата сопруга Јелица која со едноставни зборови, како нешто што се подразбира самото по себе, искажува најблагороден хероизам кажувајќи дека посакуав со него чесно да умре, отколку срамно да ги љуби Турците. Главната порака од оваа песна е дека не постои делумна слобода, зашто таа е или цлеосна или не постои.

## Наводи

Категорија:Српски епски песни
Крит и Киренајка

**Крит и Киренајка** ( ) била сенатска провинција на Римското Царство, основана во 67 година п.н.е. Таа го сочинувала островот Крит и регионот Киренајка во денешна Либија.

## Волја на Апион и римско владеење на Киренајка

## Наводи

Категорија:Римски Крит
Категорија:Статии со текст на старогрчки
Категорија:Престаноци во 3 век
Категорија:Провинции на Римското Царство
Облак Радосав

**Облак Радосав** — српска епска (јуначка) песна. Песната прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од пејачот Марко Немањиќ.

## Содржина
Рано наутро, во Годоминското поле, Облак Радосав ги среќава сопругите на војводата Бијелиќ и на Павле Златокосиќ. Тие му кажуваат дека нивните мажи се затворени во Смедерево и дека господарката Јерина сака да ги погуби. Тогаш, Облак Радосав оди во Смедерево и го моли господарот Ѓураѓ да ги ослободи двајцата заробеници. Ѓураѓ му одговара дека тие веќе се однесени на губилиштето, а Облак Радосав во последен миг ги ослободува. Налутената Јерина бара да ги врати затворениците и му се заканува дека утре ќе го обеси и него. Тогаш, Облак Радосав ја убива Јерина и ги ослободува двајцата заробени војводи.

## Наводи

Категорија:Српски епски песни
Павле Игновски

**Павле Игновски - Секула** ( во  —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија, учесник во работничкото и комунистичкото движење и во НОБ, носител на Партизанска споменица 1941.

## Животопис

Во 1941 година, тој активно се вклучил во Велес во разни незаконвски активности, особено во активностите за собирање и пренесување оружје, муниција и експлозивни материјали. Од 21 април 1942 година бил борец на Велешкиот народноослободителен партизански одред „Пере Тошев“, а од средината на мај до реорганизацијата на одредот на 22 септември 1942 година, бил негов командант. Потоа бил борец во Велешкиот партизански одред „Димитар Влахов”, Тиквешкиот народно-ослободителен партизански одред „Добри Даскалов“, на баталјонот „Страшо Пинџур” и на Вториот баталјон на Третата Оперативна Зона, а во 1944 година и борец на Втората, Петтата, Осмата и Деветтата македонска ударна бригада, каде што заземал функции од командир на чета до командант на бригада. По војната бил пратеник во Собранието на СРМ во повеќе мандати.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Крајници (село)
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Македонски политичари
Категорија:Носители на Партизанска споменица од 1941
Тома Измирлиев

мини|Тома Измирлиев македонски поет и писател-хуморист.
**Тома Измирлиев**, познат под псевдонимите **Фома Фомич**, **Лобичек**, **Гарабед Бедниј**, **Голголенко**, **Драка**, **Звонарчик**, **Момче Македонче**, **Борис Подрумов** (роден во  година во  - починал на  година во ) — македонски поет и писател-хуморист, постар брат на Христо Смирненски.

## Животопис

Татко му бил соработник на Гоце Делчев и член на ТМОРО во Кукуш. Основно училиште завршил во Кукуш, а потоа посетувал гимназија во Битола. По војната семејството се преселило во Софија (1913), каде што извесно време го посетувал Военото училиште. Добил стипендија за да го доврши гимназиското образование во Цариград (1914), а веднаш потоа продолжил на студии по медицина. Неговиот вујко Владимир Попанастасов веќе го имал насочено кон книжевна дејност (1913). Самиот тој, пак, извршил соодветно влијание врз помалиот брат Христо Смирненски. Поради избувнувањето на Првата светска војна се вратил во Софија, кога бил мобилизиран и испратен на фронтот. По демобилизирањето (1918) работел како чиновник и се занимавал со книжевна дејност. Станал член на БКП (1921), бил член на Военотехничката комисија на ЦК на БКП и по партиски задачи патувал во СССР, Турција и Австрија. Поради преследувањето од властите, се преселил во Хасково (по април 1925). Подоцна се вработил во Софиската обласна финансиска палата (1932). Бил соработник на сп. „*Барабан*” (1914&1921), „*Българан*” (1916& 1924) и „*Червен смях*” (1919-1923), в. *„К’во да е*” (1913) „*Народна армия*” (1920&1923), „*Щурец*” (1932& 1935). Бил уредник на сп. „*Маскарад*” (1922), а по препорака на БКП, заедно со К. Ќулавков, го покренале хумористичното списание. „*Звънар*” (1924). Автор е на повеќе книги хумористични творби, песни, раскази и фељтони. Заедно со Тодор Боров, објавил три тома собрани дела на брата си Христо Смирненски.

## Наводи

Категорија:Македонски писатели од Бугарија
Категорија:Македонски комунисти
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Македонски преселници во Хасково
Дакија (римска провинција)

**Римска Дакија** ( /d eɪ ʃ ə / DAY -shə, исто така позната како **Дакија Траиана** ", Трајан Дачија", или **Дакија Феликс** "Плодна / Среќен Дачија") е провинција на Римската Империја од 106 до 271-275 н.е. Нејзината територија се состоела од региони Олтенија, Трансилванија и Банат (денес сите во Романија, освен последната која е поделена помеѓу Романија, Унгарија и Србија ). За време на римското владеење, таа била организирана како империјална провинција на границите на империјата. Се проценува дека населението на Дакија се движело од 650.000 на 1.200.000. Била освоена од страна на Трајан (98–117) во време на дакијските војни, што го уништиле Дакијското кралство на Декебал. Сепак, Римјаните не ја окупирале целокупната територија; Кришнана, Марамуреч и поголемиот дел од Молдавија останале под слободните дацијци.
## Наводи

Категорија:Романија во стариот век
Категорија:Дакија
Категорија:CS1-одржување: ref=harv
Категорија:CS1: долга вредност за volume
Категорија:Статии со извори на француски (fr)
Категорија:Статии со извори на латински (la)
Категорија:Статии со извори на странски јазици (ISO 639-2)
Категорија:Статии со текст на старогрчки
C1 комплекс

**C1 комплексот** е белковински комплекс кој учествува во системот на комплемент. Тој е прва компонента од класичниот пат на активација на комплементот и е составен од C1q, C1r и C1s.

## Структура

C1 комплексот е составен од 1 молекула на C1q, 2 молекули на C1r и 2 молекули на C1s, или *C1qr<sup>2</sup>s<sup>2</sup>*.

## Функција
thumb|Класичен и алтернативен пат на активација на комплементот.
Активација на C1 комплексот го иницира класичниот пат на активација на комплементот. Ова се случува кога C1q се врзува за антиген-антитело комплекс. Антитела како IgM или одредени подкласи на IgG комплексирани со антигени имаат способност да го иницираат системот на комплемент: еден пентамерен IgM може да иницира активација, додека кај IgG се потребни неколку мономерни молекули.

## Наводи

Категорија:Имунолошки систем
Далмација (римска провинција)

**Далмација** била римска провинција. Нејзиното име е изведено од името на илирското племе наречено Далмати, кое живеело во централното подрачје на источниот брег на Јадранското Море. Тоа го опфаќа северниот дел на денешна Албанија, голем дел од Хрватска, Босна и Херцеговина, Црна Гора, Косово и Србија, со што се опфаќа област значително поголема од сегашната хрватска област Далмација. Првично овој регион бил наречен Илирија (на грчки) или Илирик (на латински).

Провинцијата Илирик била распуштена и заменета со две одделни провинции: Далмација и Панонија .

## Освојување
## Наводи

Категорија:Римска Србија
Категорија:CS1-одржување: ref=harv
Хајронеја

**Хајронеја** (/k aɪ r ə n i ə / или / k ɛ r ə n i ə /;  ) - село и поранешна општина во Беотија, Грција, што се наоѓа на околу 80 километри источно од Делфи. По реформата на локалната самоуправа во 2011 година, таа е дел од општината Ливадеја, каде е општинска единица. Се протега на површина од 111.445 &nbsp;км 2 и брои население од 1,382 (2011). Местото се наоѓа покрај планината Турион и во долината на реката Кефис, Теба. 
[мини|Бистата на [Плутарх во Хајронеја]]

## Историја
Хајронеја е античкиот град каде што македонската војска предводена од Филип II извојувала победа над здружените сили на хеленските полиси предводени од Атина и Теба (август 338 пр. н.е.), со што тие биле принудени да ја признаат врховната власт на Македонското Кралство. Тука се одиграла и битката помеѓу војските на римскиот војсководец Сула и понтскиот крал Митридад VI (86 пр. н.е.), а Хајронеја е позната и како родно место на хеленскиот филозоф и биограф Плутарх (46-120).

### Битката кај Хајронеја
*Главна страница:* Битка кај Херонеја

Битката кај Хајронеја (338 г. ) била решавачка битка меѓу македонскиот крал Филип Ⅱ и сојузените војски на хеленските полиси. Битката се водела со приближно иста бројност на војските (македонската околу 30.000 пешаци и 2.000 коњаници) на хајронејската рамнина (Беотија). Триумфот на македонската војска бил целосен; хеленските војски биле разбиени; Филип со почести ги погребал загинатите војници кај Хајронеја (1.000 загинати Атињани), а Александар и Антипатар ги вратиле двете илјади заробени Атињани во Атина. Со оваа битка е завршена војната меѓу македонската држава и хеленските полиси, по што следел мировен договор во Коринт, со кој Филип Ⅱ бил прогласен за хегемон, водач на здружените воени сили.

Други битки кај Хајронеја:

* Откако ја поробиле Хајронеја во 447 година пр.н.е., Атињаните биле нападнати и поразени во истата година од Беотијците во Битката кај Коронеја
* Во 146 пр.н.е. римскиот генерал Мател поразил единица од 1.000 аркадијци.
* Во 86 година пр.н.е., Архелај и Таксилос, генерали на Митридат VI од Понт, стигнале во Беотија. Нив ги пресретнал римскиот генерал Лусиј Корнелиј Сула кај Каеронеја и во наредната битка Митридатијците биле поразени и се повлекле во Халкис.
* Битка помеѓу Каталонците и Франките на 15 март 1311 година. Каталонската компанија ги победила Франките и ја преземала контролата врз голем дел од Грција. Турците учествувале на страна на Каталонците. Битката е опишана од Рамон Мунтанер, каталонски војник.
* Битка меѓу Грците и Турците во 1823 и 1825 година за време на грчката револуција (1821–1828).

Наоѓалиштето на масовната гробница во Тебан било ископан во 1879–80 г. од страна на П. Стаматакис, а праисториското место Магула Баламену 23 години подоцна од археологот Г. Сотеријадис.

## Наводи

Категорија:Грција
Категорија:Старовековни битки
Општина Мешеишта

**Општина Мешеишта** — поранешна општина во Југозападна Македонија, создадена во 1996 година, а престанала да постои според законот за територијална поделба на Македонија во 2004 година, кога заедно со поранешната Општина Белчишта и дел од територијата на Општина Охрид ја создале новата Општина Дебрца. Центар на општината било селото Мешеишта.

## Населени места
Во Општина Мешеишта спаѓале следниве села: Волино, Горенци, Климештани, Мешеишта, Оровник и Требеништа.

## Демографија
Заедно со Општина Белчишта, Општина Мешеишта според пописот од 2002 година го има следниот состав на население:

* жители 5.507
* Македонци 5.323 (96,68%)
* Албанци 153
* Турци 2
* Срби 8
* останати 20

Статистички податоци кои се водат и одделно за Општина Мешеишта и Општина Белчишта според пописот од 2002 година, етничкиот состав е следен:

## Наводи

## Поврзано

* Општини во Македонија
* Општина Дебрца
* Мешеишта

Мешеишта
Мешеишта
Мешеишта
Прва фудбалска лига на Македонија 2020/2021

**Првата фудбалска лига на Македонија 2020/2021** - 29. издание на Првата фудбалска лига на Македонија. Распоредот на натпреварите бил најавен на 27 јули 2020. Сезоната започнала на 8 август 2020, а завршила на 16 мај 2021. Секоја екипа ќе игра против друга екипа трипати на основа дома-гости со вкупно 33 натпревари.

Вардар биле бранители на титулата. Во оваа сезона првак била Шкендија.

## Унапредување и отпаѓање

## Екипи

1 Академија Пандев одиграл четири натпревари (2., 4., 7. и 9. коло) на Стадионот Благој Истатов како домашна екипа. Од 7 ноември (11. коло) па натаму, Академија Пандев заиграл на својот терен во Спортскиот центар Пандев.

2 Вардар одиграл еден натпревар (7. коло) на Тренинг центарот „Петар Милошевски“ во Ново Лисиче како домашна екипа.

3 Работнички одиграл два натпревари (6. и 8. коло) на Стадионот Борис Трајковски како домашна екипа.

4 Ренова одиграла два натпревари (9. и 33. коло) на Градскиот стадион Гостивар како домашна екипа.

5 Шкупи 1927 одиграл еден натпревар (14. коло) на Стадионот Борис Трајковски, и десет натпревари (16., 18., 20., 22., 23., 25., 27, 29., 31. и 32. коло) на Тренинг центарот Петар Милошевски како домашна екипа.

## Табела

}}

### Местоположба според коло
Табелата ги покажува позициите на екипите по секое завршено коло.

* Со коси бројки се места кои ги делеле две или повеќе екипи.

## Резултати
### Коло 1–22

Извор:MacedonianFootball.com

### Коло 23–33

Извор:MacedonianFootball.com

## Бараж за опстанок

## Број на екипи според регион

## Поврзано
* Фудбалски куп на Македонија 2020/2021
* Втора фудбалска лига на Македонија 2020/2021
* Трета фудбалска лига на Македонија 2020/2021
* Општински фудбалски лиги на Македонија 2020/2021

## Наводи

## Надворешни врски
*Фудбалска федерација на Македонија  
*MacedonianFootball.com  

2020/2021
Македонија
Ф
Ф
Ристо Илковски

**Ристо Илковски**  (роден во  година во село ) — редовен професор на Земјоделскиот и Ветеринарниот факултет.

## Животопис

Ристо Илковски бил основач на ФВМ, каде што бил избиран за продекан и во два мандата за декан. Почнувајќи од 1962 година, тој се вработил на Земјоделскиот факултет, каде што и докторирал (1969). Бил на специјализација во Холандија, на студиски престои во Германија, Финска, Грција, Соединетите Држави и во Мексико. Се залагал и успеал да создаде услови за отворање на Ветеринарната насока (1991/92), а бил и претседател на Матичната комисија за основање на Ветеринарен факултет во Скопје. Работел во Деловниот сојуз за памук и свилена буба во Струмица, бил директор на Земјоделско стопанство „Хамзали“ во Струмица. Објавил 120 научни и стручни труда. 

## Наводи

Категорија:Луѓе од Иловица
Категорија:Македонски ветеринари
Категорија:Југословенски ветеринари
Категорија:Македонски универзитетски професори
Ристо Иљовски

**Ристо Иљовски** (роден на  година во Бесвина, Леринско) — македонски историчар и научен соработник.

## Животопис

Како дете бегалец од Граѓанската војна во Грција, во Будимпешта завршил основно училиште, гимназија и Филозофски факултет (историја и руски јазик) на Универзитетот „Етвеш Лоранд” (јули 1967). Извесно време работел како професор во средни школи во Будимпешта (1967–1970), а потоа се преселил во Македонија и работел како стручен соработник, асистент и научен соработник во Одделението за античка и средновековна историја на Институтот за национална историја во Скопје (1. Ⅶ 1970–2003). Ги посетувал постдипломските студии на Филозофскиот факултет (Семинар по византинологија) во Белград (1972& 1974) и магистрирал на тема „*Македонија измеѓу Србије и Византије у доба првих Палеолога* (1261 –1334)” (1977). Бил избран за научен соработник и раководител на Одделението за античка и средновековна историја (1979), за секретар (1979–1984) и член (1984&1988) на Редакцијата на сп. „*Гласник*”.

## Дела

* Споменици на средновековната и поновата историја на Македонија, т. Ⅱ, Скопје, 1977 (со соавтори); 
* Историографија на Македонија, 1976-1980, Ⅱ, Скопје, 1987 (со соавтори); 
* Кој и кога владеел со Македонија, Скопје, 2003.

## Наводи

Категорија:Македонски историчари
Категорија:Југословенски историчари
Категорија:Деца бегалци
Иван Ингилизов

**Иван Ингилизов** (роден на  година во  - починал на  година во Ајдарово, ) — македонски револуционер, член на ВМОРО и учесник во Илинденското востание.

## Животопис

Завршил педагошко училиште во Скопје, учел историја и филозофија на универзитетите во Софија и Загреб. Бил учител во Струмица, Горна Џумаја, Скопје и Пехчево. Во Илинденското востание предводел чета во Струмичко, Радовишко и во Малешевско. По Првата светска војна бил пратеник во Бугарското народно собрание. По 9 септември 1944 г. бил уапсен и убиен заедно со други припадници на ВМРО.

## Наводи

Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Апсолвенти на Софискиот универзитет
Категорија:Македонски преселници во Горна Џумаја
Категорија:Учители во Скопското педагошко училиште
Категорија:Матуранти од Скопското педагошко училиште
Категорија:Учесници во Илинденското востание