open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Владимир Викторович Епишин

мини|десно|300px|исправено|Владимир Епишин, 2007
**Владимир Викторович Епишин** (роден на 11 јули 1965 година, Ленинград) - советски и руски шахист, велемајстор (1990 година).

## Биографија
Ученик на шаховската школа на Ленинградската палата на пионерите. Студирал под водство на Сергеј Владимирович Хавски. Играл за командата на вооружените сили. Господар на спортот на СССР од 1983 година .

Во 1982 година го освоил третото место во СССР првенство кај младинците по Калифман и Наумкин (Јурмала , следната година во Киев го пуштил Даутов да оди напред и станал втор. Како дел од репрезентацијата на СССР, победник на Светското првенство за младинци до 26 години во Бразил (Маринга, 1991 година).

Тој ги освоил 4-те (Павловск и Ленинград, 1985) и 6-ти (Ленинград, 1987) меморијалот на Фурман. Учествувал на неколку првенства во Ленинград . Во 1987 година станал шампион на градот, во 1996 година завршил втор во силна конкуренција. Тој го освоил бронзениот медал во 58-то и последното првенство на ШАС во СССР (Москва, 1991 година). Како дел од тимот од Санкт Петербург, тој го освоил руското клупско првенство во 1992 година.

Најдобри резултати во меѓународни натпревари: Берлин (1988) - 4-6, Њујорк (1989) - 6-15, Кенсингтон (1989) - 1, Брно (1994) - 1, Реџо нел  Емилија (1994) - 2 и Реџо нел Емилија (1995) - 3-ти места. Во 1989 година станал меѓународен мајстор, следната година добил титула велемајстор.

Во деведесеттите години се преселил во Германија. Живее во градот Висмар. Активен на отворени турнири, блиц и брз шах. Настапува многу во клупски натпреварувања. Меѓу другото, тој учествувал на првенствата во Германија (ПСВ Дисбург, Либекер СВ фон 1873), Франција (Марсеј Дашамп, Белфорт Ечес Срб) и Шпанија (Еквигома Каса Социјал). Рангиран на првото место во германската Бундес лига со Либекер СВ од 2001 до 2003 година. На Европскиот клупски куп во 1996 година тој го претставувал хрватскиот тим Форина-Мурса Осиек.

Втор Анатолиј Карпов од 1987 до 1996 година .

## Наводи

## Литература

* Шахматы: энциклопедический словарь / гл. ед. И. Е. Карпов . - М .: Советска енциклопедија, 1990 година. - ОД. 608 година - 621 година од - 100.000 примероци -  .
* *Атаров Е.* „Јас сум професионалец и задоволен сум од мојот живот ...“ (интервју со В. Епишин) // „64 - Преглед на шах“. - 1994. - број 13-14. - С. 17-19.

Категорија:Руски шахисти
Категорија:Советски шахисти
Категорија:Шаховски велемајстори
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1965 година
Категорија:Родени на 11 јули
Виталиј Александрович Чеховер

**Виталиј Александрович Чеховер** (22 декември 1908 година, Санкт Петербург - 11 февруари 1965 година, Ленинград) - советски шахист и шаховски теоретичар, меѓународен мајстор во шах (1950), меѓународен мајстор (1961) и меѓународен судија (1956) во шаховска композиција. Автор е на голем број шаховски книги. Тој исто така бил и пијанист.

Закопан на еврејските гробишта во Преображенски  .

## Книги

* Основи на шахот. Ленинград, 1950.101 стр. (Да му помогнеме на почетникот шахист). Соавтор е со Г. Ј. Левенфиш.
* Шаховски студии од различни автори: (За вежбање шахисти). Ленинград, 1950,66 стр.
* Избрани скици на A. A. Tроицки. Москва: Физичка култура и спорт, 1959.184 стр. Во соработка со В. И. Королков ...
* Шаховски студии и завршетоци. Москва: Физичка култура и спорт, 1959,72 стр.
* Чеховер В., Авербах Ј. Сеопфатни шаховски завршетоци: Витешки завршетоци (Англиски) - Батсфорд, 1977 година.
* Чеховер В., Ј. Авербах, В. Кенкин, Авербах, Јуриј, Хенкин, В. Сеопфатни шаховски завршетоци: (Англиски) - Батсфорд, 1978 година.

## Литература

* Шахматный словарь/ гл. ред. Л. Я. Абрамов; сост. Г. М. Гейлер. — М.: Физкультура и спорт, 1964. — С. 377–378. — 120 000 экз.
* Шахматы: энциклопедический словарь / гл. ред. А. Е. Карпов. — М.: Советская энциклопедия, 1990. — С. 471–472. — 621 с. — 100 000 экз. — .

## Наводи

## Надворешни врски
* Биография с портретом Чеховера

Категорија:Советски шахисти
Категорија:Починати во Санкт Петербург
Категорија:Починати во 1965 година
Категорија:Починати на 11 февруари
Категорија:Родени во 1908 година
Категорија:Родени на 22 декември
Категорија:Руски Евреи
Категорија:Луѓе од Санкт Петербург
Страшна приказна

**„Страшна приказна“** — советски цртан филм за деца од студиото „Сојузмултфилм“ во 1979 година.

## Заплет
Гофер и Хамстер си раскажуваат застрашувачки приказни, а потоа не се осмелуваат да заспијат.

## Креатори

## ДВД-изданија
Цртаниот филм бил повторно издаден на ДВД во колекции на цртани филмови:

* **„Весели авантури“**, „Сојузмултфилм“, цртани филмови на дискот:
** Жабата патник (1965)
** „Авантурите на Хома“ (1978)
** „Еден — грашок, два — грашок ...“ (1981),
** „Страшна приказна“ (1979)
** „Тој беше фатен!“ (1981)
** „Имам кој гризе“ (1983)
** „На вода“ (1986)
** Авантура на сплав (1981)

Иванов Алберт. Страшна приказна. — Астрел, 2012. — 50 стр. — (презентира SOIUZMULTFILM). — .

## Поврзано
Покрај цртаниот филм „Страшна приказна“,различни цртани филмови биле снимени од различни режисери во различни стилови засновани на приказните за Алберт Иванов за хрчакот Хома и неговиот пријател Гофер:

* 1978 година — Авантурите на Хома (режија. Г. Барден)
* 1981 година — Еден — грашок, два — грашок ... (режија Александар Давидов)
* 1989 година — Кејџ (режи. Екатерина Образцова)
* 2005 година — Неверојатните авантури на Хома (анимирана серија)

## Литература
Целосен наслов на серијата книги на корицата: СОЈУЗМУЛТИФИЛМ **претставува: за прв пат легендарни цртани филмови во книги!**

## Осврти
Главната тема на делата на Галина Баринова беа руски бајки за деца за животни, раскажани ненаметливо, со лесен јазик, хумор и симпатични мелодии. Меѓу успесите — „Жирафа и очила“, „Страшна приказна“, „Лукав врана“, „Мечка — нога од вар“. Во сите свои филмови, Галина Баринова работи и како дизајнер на продукција.
- Сергеј Капков

## Надворешни врски

* Страшна приказна на цртаниот филм на страницата. RU
Категорија:Руски цртани филмови
Чудна приказна за д-р Џекил и господин Хајд (филм, 1985)

**Чудна приказна за д-р Џекил и господин Хајд** е советски игран филм во режија на Александар Орлов, заснован на истоимениот роман на Роберт Луис Стивенсон.

## Заплет
Д-р Џекил прави тестамент во корист на енигматичниот г-дин Хајд. Нотарот Утерсон, кој се сомнева дека лекарот е во опасност, се обидува да ја открие вистината. Излегува дека г-дин Хајд ужива неограничена доверба од д-р Џекил, слугите на лекарот ги извршуваат сите негови наредби. И самиот доктор Џекил се однесува сè повеќе и повеќе чудно и сомнително - тој комуницира со нотарот само преку прозорецот, а потоа се заклучува во својата канцеларија неколку дена. Конечно, Утерсон и службеникот на лекарот одлучиле да ја отворат вратата кон неговата канцеларија, но таму го пронашле само телото на Хајд, кој извршил самоубиство. Доктор Џекил исчезнал без трага, оставајќи само писмо со решение за неговата страшна тајна.

## Улоги

* Инокентиј Смоктуновски - *д-р Џекил*
* Александар Феклистов - *господин Хајд*
* Анатолиј Адоскин - *Утерсон*
* Александар Лазарев - *Лањон*
* Бруно Фројндлих - *Пул*
* Ала Будницкаја - *Дијана*
* Едуард Марцевич - *Невил*
* Леонид Сатановски - *Новак*
* Александар Вокач - *Керу*
* Александар Кирилов - *гостин*
* Татјана Окуневскаја - *стара жена*
* Николај Денисов - Џ*екил во младоста*
* Елена Мајорова - *епизода*
* Људмила Ксенофонтова - *епизода*
* Елена Ивочкина - *епизода*

## Надворешни врски

* „Чудната приказна за д-р Јекил и господин Хајд“ на mosfilm.ru
* „Чудната приказна за д-р Јекил и господин Хајд“  на ruskino.ru

Категорија:Филмови на руски јазик
Во спортскиот бар

**во спортскиот бар** (италијански: *Al bar dello sport*) - италијански филм од 1983 година, во режија на Франческо Масаро, а според сценариото на Франко Ферени, Франческо Масаро, Енрико Олдоини и Енрико Ванзина.  Главните улоги ги играат: Лино банфи, Jerери Кала  и Мара Вениер.

## Наводи

* 
* Amazon.com

Категорија:Италијански филмови
Категорија:Филмови на италијански јазик
Категорија:Филмови од 1983 година
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Италија
Мајкопски курган

**Мајкопскиот курган** — археолошко наоѓалиште во Русија. Го ископал Николај Веселовски во 1897 година во близина на Мајкоп, Јужна Русија. Тоа е епоним на културата на раното бронзено време на Северен Кавказ.

Курганот имал висина од околу 10 м и обем од околу 200 м. Откриен е гроб на претпоставен крал свештеник со богати гробни блага со златни и сребрени фигури од бикови како и два гроба на жени. Наодите се зачувани во музејот Ермитаж.

## Литература

* Филип П. Бетанкур, Алатките за бакар „Маикоп“ и нивната врска со метаматската криза, американски весник за археологија (1970)
* Филип Л. Кол, Изработката на бронзеното време Евроазија, светска археологија во Кембриџ (2007), , стр.&nbsp;73 г.
* Брајан Мареј Фаган, „Оксфордскиот придружник на археологијата“ (1996), , стр.&nbsp;398 година

## Надворешни врски

* Бронзеното време.
*Европа без граници. 
*Четврто-прв милениум п.н.е.

Категорија:Археолошки наоѓалишта во Русија
Фјодор Алексеев

**Фјодор Јаковлевич Алексеев** (руски: Фёдор Яковлевич Алексеев; о.1753—1755, Санкт Петербург - 23 ноември 1824, Санкт Петербург) бил руски сликар. Неговите современици честопати го нарекуваа руски Каналето, како признание за неговото маестрално ведуте.

## Биографија
Тој бил син на чуварот на Империјалната академија на уметностите, каде бил примен во 1764 година по молба од неговиот татко, откако неколку години студирал во гарнизонското училиште. Во 1767 година, тој земал час по украсна скулптура, а подоцна студирал сценско сликарство кај Антонио Пересиноти. Од 1773 до 1777 година, тој живеел во Венеција со стипендија, каде што студирал како театарски уметник. Сепак, ова не му се допадна и тој поминал голем дел од своето време сликајќи пејзажи и копирајќи ги старите мајстори.

Откако предизвикал незадоволството на властите на Академијата, кога се вратил бил ставен да работи како декоратер за Царските театри до 1786 година и не му било дозволено да ги продолжи академските студии. Незаинтересиран, тој продолжил да го слика она што му одговара и полека освоил одредено признание. Во 1794 година, неговиот „Поглед на насипот на палатата од тврдината“ му донел титула Академик.

Во 1800 година, царот Павле I го назначил да создава улици и архитектура во Москва. Од 1803 година, тој предавал на Академијата, но и многу патувал, во посета на Херсон, Миколаев, Бахчисарај, Орел и на други локации на југ кои биле посетени од страна на Катерина Велика, каде што произведувал пленер цртежи и акварели на околните области. Во 1810 година, тој произвел серија дела што го прикажуваат Санкт Петербург.

Во подоцнежните години, неговата слава стабилно опаѓала и умрел во сиромаштија, оставајќи големо семејство зад себе. Академијата ги платила неговите погребни трошоци.

## Избрани слики

Податотека:Alekseev Nikolskie vorota Kitai Goroda.jpg|Портата на Свети Николај воКитаи-Город (1800-ти)
Податотека:Alekseev Illuminciy na Sobornoy pl v chest koronacii Alexandra I.jpg|Катедрален плоштад (Москва)  за време накрунисувањето наАлександар I  (1802)
Податотека:Fedor Alekseyev - Красная площадь в Москве - Google Art Project.jpg|Црвен плоштад, 1801 година
Податотека:Krasnaya Ploshad1802.jpg|Северната страна на Црвениот плоштад (1802)
Податотека:7 ноября 1824 года на площади у Большого театра.jpg|Потопот од 1824 година на плоштадот кај театарот Бошој Камени(неговата последна слика) 


## Наводи

## Дополнителна литература

* N. Sobko, *Словарь русских художников со древнейших времён до наших дней (XI — XIX вв)* (Речник на руски уметници од античко време до денес), 1893
* Алексеј Фјодоров-Давидов, *Фјдор Яковлевич Алексеев*, Москва, Искусство, 1955 година
* Марис Ивановна Андросова, *Фёдор Алексеев, 1753—1824*, Санкт Петербург, Художник РСФСР, 1979

## Надворешни врски

* Фјодор Алексеев  @ Светски музеи

Категорија:Луѓе од Санкт Петербург
Категорија:Починати во 1824 година
Категорија:Родени во 1753 година
Категорија:Академици на Империјалната академија на уметностите
Категорија:Апсолвенти на Империјалната академија на уметностите
Категорија:Починати во Санкт Петербург
Врвови и корени

**„Врвови и корени“** е цртан филм создаден во 1974 година од режисерот Леонид Носирев според руската народна приказна „Човекот, мечката и лисицата“.

## Видео публикации
мини|203x203пкс| Цртеж од предреволуционерното издание на бајката
Овој цртан филм зборува за вреден човек и мрзлива и глупава мечка.

Мечката, барајќи нешто како да добие бесплатен поклон, забележала дека пролетта, вреден селанец отишол на полето - да ја ора почвата. Со заканувачко грчење, се приближила до орачот и му се заканила дека ќе го повреди доколку не ја дели жетвата. Послушниот човек се согласил, ветувајќи дека искрено ќе ги подели садниците: врвови за ѕверовите и корени за себе. Глупавата мечка не знаела дека селанецот сее репка, чекала есен, ја примила ветената реколта и се налутила многу на селанецот што ја измамил.

Следната година Селанецот посеал 'рж. Кога отишол да го ожнее, Мечката се појавила на теренот и ги побарала своите корени. Кога човекот си заминал, Мечката ги пробала корените и, се разбира, повторно била многу несреќна. А човекот си мелел брашно, печел ржани колачи и ги јадел со квас.

## Креатори

## Видео изданија
Цртаниот филм бил објавен на ДВД во колекција на цртани филмови: „Михал Потапич“, „Сојузмултфилм“ (дистрибутер „Крупен план“).

## Надворешни врски

* „Врвови и корени“ на страницата „Енциклопедија на руско кино“

Категорија:Руски цртани филмови
Гондванатитан

***Гондванатитан*** (што значи „*џин од [[Гондвана]]“*) — род на титаносауруски сауроподски диносаурус . *Гондванатитан* бил пронајден во Бразил, во тоа време дел од јужниот суперконтинент Гондвана, во доцниот период на креда (70 мја ). Како и некои други сауроподи, *Гондванатитан* бил висок и се хранел од високите дрвја. Најблизок роднина на *G. faustoi* бил Еолосаурусот.

Типскиот вид е *Gondwanatitan faustoi*, формално опишан од Келнер и де Азеведо во 1999 година.

## Етимологија
*Гондванатитан* значи „Гондвана Титан“ и е именуван по Гондвана, суперконтинентот во кој некогаш бил дел од опсегот на јужноамериканскиот род и Титаните на класичната старогрчка митологија. Типот и единствено именуван вид, *G. faustoi*, е покровител во чест на д-р Фаусто Л. де Соуза Куња,  кој го водел ископувањето на примерокот од типот.

## Опис
*Гондванатитан* бил прилично мал сауропод, долг само 7 метри. Имал релативно грацијални коски на екстремитетите.  Средните каудални пршлени се карактеристично „во облик на срце“, што овозможува изолираните каудални пршлени лесно да се разликуваат од оние на Еолосаурусот.

Пршлените од средниот дел на опашката имале издолжена центра. *Гондванатитан* имал странични јазли на пршлени кои наликувале на плитки вдлабнатини. Нервните ’рбети на неговите пршлени на средната опашка се аголно напред кога пршлените се порамнети.  Овие пршлени личат на оние на *[[Сидаросаурус]]от*, *[[Вененосаурус]]от* и *[[Еолосаурус]]от* .

## Класификација
*Гондванатитан* е член на кладот Еолосаурини.  Тој е тесно поврзан со Питекунсаурусот, *[[Еолосаурус]]от* и *[[Оверосаурус]]от*. 

## Провидност
Тип примерок од *Gondwanatitan faustoi* е пронајден во слоевите на формацијата Адамантина. Друг материјал доделен на родот е пронајден во формацијата Камбабе .

## Историја
Тип примерок на *Gondwanatitan faustoi* бил откриен во 1983 година на фармата Јошитоши Мизобучи во Саун Пауло, Бразил. Примерокот бил ископан помеѓу 1984 и 1986 година, но подготовките за примерокот започнале сериозно дури во 1997 година. Конечно бил опишан како нов род и вид во 1999 година. Во 2001 година, *G. faustoi* бил накратко пренесен во родот Еолосаурус, со што го направијле *Гондванатитан* помлад синоним за тој род, но оттогаш се смета за одделен.

## Наводи

## Надворешни врски

* ''Гондванатитанска'' страница (на француски)
* ''Гондванатитан''  во базата на податоци за палеобиологија

Категорија:Диносауруси од доцната креда во Јужна Америка
Категорија:Литостротија
Оверосаурус

***Оверосаурус*** (што значи „*гуштер од Оверо*“, по наоѓалиштето Серо Оверо) — род на сауроподски диносаурус, кој содржи само еден вид, ***Overosaurus paradasorum*** . Овој вид живеел пред околу 86-84 милиони години за време на периодот креда во Патагонија, на територијата на денешна јужнаАргентина. *Overosaurus paradasorum* бил релативно мал во споредба со другите сауроподи од Патагонија, како солтасауридите и другите аеолосаурини. Оверосаурусот бил тревојад , релативно мал за сауропод, со должина проценета на приближно 10 метри должина.

## Опис
*Оверосаурусот* бил опишан и именуван од Родолфо А. Корија, Леонардо С. Филипи, Луис М. Чиапе, Родолфо Гарсија и Андреја Б. Аркучи во 2013 година. Овој вид е познат исклучиво од холотипот MAU-Pv-CO-439 кој се состои од целосно артикулирана ’рбетна серија од 10-тиот вратен до 20-тиот каудален пршлен, ребрата на последните три цервикални пршлени, шест десни дорзални ребра (артикулирани со нивните соодветни дорзални пршлени 2,3,4,5,8,9), пет леви дорзални ребра (артикулирани со нивните соодветни грбни пршлени 2,3,4,5,8), проксималните делови на грбните ребра на двете страни на грбните пршлени 9 и 10, целосна десна илибедрена коска и фрагментиран лев илиум. Поточно, ’рбетниот серијал ги вклучува последните четири цервикални пршлени, десет грбни пршлени, шест сакрални пршлени и дваесет каудални пршлени. Неговата карлица се состои од шест споени сакрални пршлени.

## Класификација

*Оверосаурусот* бил диференциран од другите титаносаурусни таксони користејќи единствена комбинација на карактери присутни во бедрената коска и во цервикалните, дорзалните и пршлените на опашката..Филогенетска анализа на Литостротија *го* поставува *Оверосаурусит* во Аелосауридите, како сестрински таксон на монофилетична група формирана од страна Гондванатитан, Питекунсаурус и Аеолосаурус.

## Палеоекологија
### Провидност и појава
Единствениот познат примерок од *Overosaurus paradasorum* е пронајден во месноста Серо Оверо во Патагонија, Аргентина . Примерокот бил собран во 2002 година од истражувачи од Музејот Кармен Фунес, Музејот Аргентино Урквиза и Природонаучниот музеј на округот Лос Анџелес, во копнени седименти депонирани за време на етапата кампан од доцниот период на Креда, приближно од 84 до 78 милиони години . Овој примерок е сместен во колекцијата на Музејот Аргентино Уркиза во Неукен, Аргентина. Примерокот го пронајделе Карлос Парада и неговото семејството, кои пружиле логистичка поддршка на музејскиот персонал  како и помош при теренска работа. Месноста Серо Оверо првично била пријавена како во составот на Анаклото формацијата на групата Неукен  но сега се припишува на формацијата Бахо де ла Карпа .

## Наводи

Категорија:Диносауруси од доцната креда во Јужна Америка
Категорија:Литостротија
Жирафа и очила

**"Жирафа и очила"** е рачно нацртан анимиран филм објавен од студиото „Сојузмултфилм“ во 1978 година. Времетраење - 8 мин 48 сек.

## Заплет
Еден ден, жирафата паднала од плакарот и ги скршила очилата. Земајќи ги парите, отишла во аптека за нови. По патот, потрошила се на непотребни работи - капа, шал, чорапи. Како резултат на тоа, немала доволно пари, но дарежливиот фармацевт и ги дал своите.

## Креатори

## Осврти
Главната тема на делата на Галина Баринова беа руските бајки за деца за животни, раскажани ненаметливо, со лесен јазик, хумор и симпатични мелодии. Меѓу успесите - „Жирафа и очила“, „Страшна приказна“, „Лукав врана“, „Мечка - нога од вар“. Во сите свои филмови, Галина Баринова работи и како дизајнер на продукција— Сергеј Капков 

## Надворешни врски

* 

Категорија:Руски цртани филмови
Чичко Миша

**"Чичко Миша"** -  цртан филм на студиото "Сојузмултфилм" во 1970 година за децата на истоимената приказна на Владимир Сутеев. Приказна за мечката која никогаш не завршила ниту една работа.

## Заплет
Мечката го видела зајакот како вади морков и решила да се снабди за зимата. Ежето минало покрај печурките а мечката му се придружила. Верверичката подготвувала лешници а мечката, оставајќи ги печурките, почнала да се гости со оревите. Мачката тргнала на риболов со прачка а мечката отишла со неа до реката. Лисицата ја убедила мечката да и помогне да ги украде кокошките, а кучињата ја каснале. Како резултат на тоа, Чичко Миша, преземајќи разни случаи, не бил во можност да заврши ниту една од нив.

## Креатори

* Креаторите се дадени со натписите на цртаниот филм.

## ДВД изданија
Цртаниот филм постојано се издава на ДВД во компилации на цртани филмови:

* **„Бајки за деца.** **ИН.** **Сутеев “** (Колекција на цртани филмови засновани на приказните за В. Сутеева), Сојузмултфилм, дистрибутер на Сојуз, карикатури на дискот:

Кораблик (1956), Кој рече Мјау?“(1962), „Мачка-рибар“(1964),„Чичко Миша“(1970),„За каква птица станува збор?"(1955),"Торба со јаболка"(1974),"Петел и бои"(1964),"Габа - терамок"(1958).

* **„Михал Потапич“**, Сојузмултфилм, дистрибутер „Крупен план“, цртани филмови на дискот:

„Генерал Топтигин“ (1971), „Машенка“ (1992), „Чичко Миша“ (1970), „Врвови и корени“ (1974), „Две алчни мечиња“ (1954), „Мече мечка“ (1955), „Дедо и внука“ (1950), „Мечка - вар нога“ (1984), „Три мечки“ (1958).

## Наводи

# ↑ DVD „Сказки для малышей. В. Сутеев““
# ↑ DVD «Михал Потапыч““

## Литература

* В. Сутеев, Кртане бајке В. Сутеева. - AST, 2011. - 160 страници. - (Бајки, цртани филмови). - , 978-5-17-073720-8. ... „Чичко Миша“ - стр. 149. Илустрации во боја В. Сутеев.

## Надворешни врски

* Цртан филм „Чичко Миша“
* „Чичко Миша“  
* „Чичко Миша“ (Инж.)  

Категорија:Руски цртани филмови
Патувањето на мравката

**„Патувањето** **на мравката“** е советски цртан филм во режија на Едуард Назаров, кој исто така го напишал сценариото за овој цртан филм според бајката на Виталиј Бјанка „Како мравката брзаше дома“. Цртаниот филм бил објавен од студиото Сојузмултфилм во 1983 година.

## Креатори

* Сценарист, режисер и режисер на продукција: Едуард Назаров
* Снимател: Михаил Друјан
* Инженер за звук: Борис Филчиков
* Аниматори: Наталија Богомолова, Галина Зеброва, Владимир Зарубин
* Уметници: Игор Олеиников, Виктор Чугуевски, Генадиј Морозов, Елена Качкова, Р. Панова
* Помошник на директорот: Т. Литко
* Уредник: Маргарита Михаева
* Уредник: Раиса Фричинскаја
* Филмски режисер: Нинел Липницкаја

Сите улоги во цртаниот филм ги изразил еден Едвард Назаров

## Награди

* 1984 година - VI АКО на анимирани филмови во Загреб - Прва награда во категоријата детски филмови

## ДВД изданија
Цртаниот филм постојано бил објавуван на ДВД во збирката анимирани филмови „На посета на Мука-Цокотуха“ („Сојузмултфилм“, дистрибутер „Сојуз“).

## Поврзано

* „Фалбаџиска мравка“ (цртан филм)

## Надворешни врски

*
* „Патување на мравката“ на страницата „Енциклопедија на руско кино“
Категорија:Руски цртани филмови
Приказна за приказната (цртан филм)

**„Приказна за приказната“** () е цртан советско-унгарски анимиран филм создаден во 1974 година. Заедничка продукција на „Сојузмултфилм“ (*[[Советски Сојуз|СССР]]*) и „Панонија-филм“ () (*[[Унгарија]]*).

## Заплет
„**Коза и овен**“ - заснован на руска бајка.

Некогаш живеел старец со стара жена и имале само коза и овен. Старицата засади зелка во градината, а козата и овенот јаделе се. Старецот почнал да пцуе. Козата и овенот се навредиле и отишле во шумата, каде што нашле глава на волк, а козата го однела со себе.И кога излегле на расчистување,таму ги сретнале волците! Тогаш козата се сетила на главата на волкот,  да го фрлиме и да се пофалиме со неговите победи пред волците! Волците се исплашиле и побегнале. И козата и овенот си заминале дома. Дојдоа, а волците стигнале таму! Козата ја фрлила главата од  волкот кон волците и галопирајќи и заканувајќи им се со роговите, а овенот ја следеше. И волците избегале. И старецот и старицата се радувале на враќањето на козата и овенот.

„**Петар - веселиот измамник**“ - заснован на унгарски народни приказни.

Приказната за тоа како обичен, но многу лукав селанец, кого сите го нарекувале Петар Измамникот, со свои пари се расправал со гостилничарот дека ќе може да го качи кралот на коњ. Петар успеал да го измами и надмудри подмолниот и нечесен крал, го возел преку плоштадот и ја добил расправијата.

## Креатори

### „Коза и овен“

* Сценарист: Арпад Балаз
* Режисер: Золт Рикли
* Сценограф: Ѓорѓи Чонка
* Аниматори: Кети Банки, Јенио Колтај, Едит Салаи (*некредитиран како Е.* *Салан*), Золтан Марос
* Оператор: Ајрин Хенрик
* Инженер за звук: Питер Баршон
* Уредник: Јанош Зипауер
* Уредник: Андраш Ошват
* Режисер на слика: Марта Чилаг
* Текстот го прочита: Вјачеслав Невин
* За заслугите користеа валцер „Музички бурмут“ од Анатолиј Лјадов

### „Петар е весел измамник“

* Сценаристи: Јури Ентин
* Композитор: Евгениј Крилатов
* Режисери: Владимир Пекар, Владимир Попов
* Сценограф: Гелиј Аркадиев
* Аниматори: Анатолиј Абаренов, Наталија Богомолова, Виолета Колесникова, Олег Комаров, Јуриј Мешчеријаков, Александар Мазајев
* Улогите ги озвучил: Олег Анофриев
* Оператор: Н. Климова
* Инженер за звук: Борис Филчиков
* Уредување: Наталија Степанцева
* Уредник: Раиса Фричинскаја
* Режисер на сликата: Фјодор Иванов

## Надворешни врски
* Песна на Петар

Категорија:Руски цртани филмови
Кајентатериум

***Кајентатериум*** е изумрен род на тритиоднтидни кјанодонти, кој живеел за време на раната јура. Тој е еден од двата тритилодонта од формацијата Кајента во северна Аризона, САД.

*Кајентатериум* значи „ѕвер *на* Кајента“ и бил именуван по геолошката формација во која бил пронајден, формацијата Kayenta. *Кајентатериумот* е познат од неколку примероци. Името на видот го одликува палеонтологот Самуел Велс, кој работел со Музејот на палеонтологија на Универзитетот во Калифорнија, во голем дел од пионерската работа за палеонтологијата на формацијата Кајента.

## Историја
Првиот тритилодонтиден материјал пронајден во формацијата Кајента се собрал во 1950-тите години, а понатамошниот материјал бил собран во 1977 и 1982 година од тим предводен од Фариш Џеnенкинс. Исто така, во истите карпи биле пронајдени *Динебитодон амарали* и *Неарктилодон бруми*, но второ познатото подоцна се сметало за малолетнички примерок на Каентатериум, и така бил синонимизиран.

## Опис
лево|мини| Реставрација на уметникот на ''К.велеси''
Бил долг околу еден метар, черепот бил над 20цм во должина. Тоа било робусно и густо животно со голема глава и виток ’рбет. Некои истражувачи сметале дека тоа можело да биде полуводно, а порано се сметало дека адаптациите укажуваат на навики на копање кои сега се толкуваат како видообразба кон пливање на екстремитетите. Мало израмнување и разгорување на опашните пршлени, исто така, сугерираат специјалисти за полуводна екологија. Ако ова било случај, тоа би бил еден од најраните примери на полуводен специјализам кај цицачите во фосилните записи кај цицачите.

## Размножување
*Пронајок од* 2000 година на *Кајентатериум велеси* од формацијата Кајента во Аризона со скенирање со микро компјутерска томографија и открило возрасен човек со најмалку 38 перинати, број значително поголем од кој било живо легло на цицачи. Големината на групата сугерира спојка на јајца. Перинатите имале слични пропорции на черепот како возрасните, со добро развиени заби и можеби можеле да се одгледуваат сами себе при раѓање. Алометриската студија покажува дека тритилодонтидите имале пропорционално помал мозок во оваа фаза од перинатите кај цицачите, што ја поддржува хипотезата дека еволуцијата на поголема големина на мозокот кај раните цицачи е поврзана со промени во репродуктивната стратегија за да се инвестира поголема енергија на родителите во помал број потомци.

## Поврзано

* *Динебитодон*
* *Олигокифус*
* Тритилодонтида

## Користена литература

Категорија:Диносауруси
Итрата врана

**„Итрата врана“** е советски цртан филм  од 1980 година. Режисерката Галина Баринова создала цртан филм според сценарио на Алберт Иванов. Ансамблот „Интеграл“ во режија на Бари Алибасов учествувал во филмот.

## Заплет
Итрата врана седнала на гранка на големо дрво и погледнала низ обоените стаклени прозорци на катната зграда во дворот каде што лежело кучето и гризало коска. На прозорецот, била развлечена мека влакнеста мачка, пред која имало чинија со вкусно јадење. Враната гладна, и завидувала на домашната мачка и помислила: „Мачките живеат! Јас би сакал така! „Таа се замислила на местото на мачката пред садот на мачката. Враната долетала до прозорецот и и рекла на мачката: „Не разбирам зошто страдаш? Ќе го земев јадењето и ќе бегав. „Мачката одговорила:„ Жал ми е но не сум гладна. „Враната предложила:„ Дали сакаш да бидам ти? „Мачката се замислила во слобода и се согласила:„ А јас - ти. Нема да ти биде досадно? „Враната рекла:„ Нема да ми здосади! „Мачката скокнала на гранката, а потоа во гнездото, но се распаднало под нејзината тежина, а гранката се наведнала. Враната влетала во отворениот прозорец, ги изела сите јадења од мачката, а потоа почнала да си игра со клопчето и се заплеткала во конците. Домаќинката ја зграпчила метлата и се обидела да ја фрли враната од прозорецот. Враната излетала и ја срушила мачката, заедно паднале врз кучето кое лежело под дрвото. Во исто време, мачката ја зграпчила враната со предните шепи, а кучето со задните нозе. Домаќинката која скокнала се фатила за мачката и ја прегрнала. Враната паднала во локвата и рекла: „Заврши! „Мачката одговорила:„ Мечтаев! „Мачката легнала на познатиот прозорец и рекла:„Најдобро е да си мачка! „Враната го поправила гнездото и сумирала:„ Добро е да се биде врана! Таа никогаш нема да се досадува!"

## Креатори

* Сценарист - Алберт Иванов
* Директор - Галина Баринова
* Дизајнери на сцени: Галина Баринова, Нина Николаева
* Оператор - Михаил Друјан
* Композитор - Н. Друженков
* Ансамбл „ Интеграл “ n / a Бари Алибасов
* Инженер за звук - Владимир Кутузов
* Асистенти:
** во режија на Л. Морозова
** оператор - Е. Кунакова
* Уредник - Г. Смирнова
* Аниматори: Олга Орлова, Галина Золотовска, Татјана Померанцева, Галина Зеброва, Олег Комаров, Сергеј Дежкин
* Уметници: Л. Лобанова, Ина Заруба, Светлана Давидова
* Улогите ги искажаа: Игор Јасулович (врана), Леонид Белозорович (мачка), Зинаида Наришкина (водителка).
* Уредник - Елена Михаилова
* Директор на сликата - Љубов Бутирина
* Креаторите се дадени со натписите на цртаниот филм.

## ДВД
Цртаниот филм е постојано објавуван на ДВД во колекции на цртани филмови:

* Сојузмултфилм „Бабини приказни 3“.

## Преглед на критичарот

Главната тема на делата на Галина Баринова беа руски бајки за деца за животни, раскажани ненаметливо, со лесен јазик, хумор и симпатични мелодии. Меѓу успесите - „Жирафа со очила“, „Страшна приказна“, „Итрата врана“, „Мечка - нога од вар“. Во сите свои филмови, Галина Баринова работи и како дизајнер на продукција*.*— Сергеј Капков

Категорија:Руски цртани филмови
Врвови и корени (албум)

**„Врвови и корени“** е трет студиски албум на групата Дабатс. Презентацијата на албумот се одржала на 14 јануари 2010 година во московскиот клуб „Икра“.

## Осврти
Тој е суштински различен од претходните албуми со својот жив звук. Снимено е во текот на четири години. Непосредно пред официјалното издавање, албумот бил објавен на Интернет без три песни (10-12). Покрај тоа, интересно е да се испреплетат музика во живо и примероци на познати уметници реге

## Наводи

## Врски
* Албум „Врвови и корени“ на мрежното место на студиото 

Категорија:Албуми од руски изведувачи
Парен воз од Ромашков

**„Парен воз од Ромашков“** е советски цртан филм снимен во студиото „Сојузмултфилм“ во 1967.

## Заплет
Во оваа приказна, машините, заедно со луѓето, се анимирани и имаат човечки одлики. На платформата на станицата Берески, звучник во живо и вработен во станицата го следат заминувањето на возовите. Возовите Восток и Блу Експрес заминуваат на време, но сè уште нема возови од Ромашково. За време на патувањето, возот обожава да се восхитува на убавината на светот околу себе толку многу што не може да одолее да застане, да излезе од шините и да оди во шумата. За првпат, тој оди да ужива во пролетните лилјани во долината. Возрасниот патник вели дека така ќе доцни на станицата, локомотивата одговара дека е така, но без кринот на долината ќе доцни цела пролет. Вториот пат возот застанал да слуша како пее славејот, и на истиот патник му одговара дека ќе доцни цело лето без славејот. Другите патници (претежно деца) се согласуваат со неговата љубов кон природата. По третпат возот застанува да ја гледа зората, но исто така се нуди да го продолжи патувањето. Овој пат, самиот патник нуди да остане, бидејќи ако не ја видите зората, може да доцните за живот. Потоа друштвото продолжува со песната и пристигнува во Ромашково, каде дежурниот офицер (многу сличен на дежурниот службеник од последната станица) позитивно го доживува ова романтично расположение.

## Креатори

## Музика
Во филмот се појавува „Песната на моторот“ (музика: Владимир Јуровски, текст: Генрих Сапгир, Генадиј Циферов) во изведба на Клара Румјанова.

## Наводи

## Надворешни врски

*
* „Локомотивата од Ромашков“ на јутјуб
* Мала воз песна

Категорија:Советски цртани филмови
Виктор Корољков

**Виктор Анатолевич Корољков** (; Хабаровск, 17 октомври 1958 - 2004 г.) бил руски сликар познат по своите илустрации инспирирани од мотивите на словенската религија, митологијата, културата и делата на великаните на руската литература.

## Биографија
Роден е во Хабаровск, во воено семејство, а живеел во Пенза. Завршил сликарска школа во Пенза во 1981 година. Од 1989 година започнал да ги прави првите цртежи и скици на тема паганска Русија. Дипломирал на Институтот за применета уметност во Карков во 1990 година. За првпат се занимавал со Лермонтов во својата дисертација „Рефлексии за Лермонтов“. Учествувал на регионалната изложба во Воронеж и на целата руска изложба „Уметници на писменост“ во Москва. Одржал самостојна патувачка изложба „Празник на словенската писменост“ во Керсон во 1993 година. Неговите дела први биле објавени во меѓународниот албум со фантастични слики „Акти на небесните жители“ во 1993 година. Член на Сојузот на сликари на Русија станал во 1996 година. Во овој период, Корољковт направил многу илустрации за делата на А.С. Пушкин, М.Ј. Лермонтова, Н.В. Гогољ. Од февруари 1999 година станал член на Меѓународната асоцијација на уметници на федерацијата, а во 2000 година добил диплома од Меѓународен натпревар на Фондот С. Михалков. Починал во 2004 година.

Неговите дела имаат за цел да ја пренесат публиката во светот на словенските богови. Неговите омилени теми биле Баба Јага, Кошчеј Бесмртниот, змејови и принцези. Насликал над 200 слики што сочинуваат неколку тематски албуми:

* Делата на небесните жители (),
* Енциклопедија на словенечката митологија (),
* Бајки на Пушкин (),
* Енциклопедија на руската традиција (),
* Руски бајки и легенди (),
* Ведска Русија ()

За илустрации на јубилејното издание на паганската поема на Пушкин „Руслан и Људмила“ Короjков во 2000 година ја добил наградата Пушкин. Сликите на Виктор Корољков биле изложени во Москва, Киев, Минск, Крим, Белград и Багдад.

## Стил
Изработил дела поврзани со словенската митологија во стилот на рускиот модернизам, со словенски и азиски орнаменти и симболи.

## Наводи

## Надворешни врски
* Виктор Корољков. Славянская живопись 

Категорија:Руски сликари
Категорија:Починати во 2004 година
Категорија:Родени во 1958 година
Спирово

**Спирово** () е населено место со административен статус на мало гратче на северозапад на европскиот дел на Руската Федерација. Сместено е во централниот дел на Тверската област на подрачјето на Спировскиот реон, чиј е и исто така административен центар.
мини|Спирово во 1860 година
Според проценките на Националната статистичка служба, во 2014 година во градот живееле 5 979 жители.

## Географија
Гратчето Спирово се наоѓа во централниот дел на Тверската област, на околу 80 км северозападно од обласниот центар на  градот Твер. Важна е железничката станица на линијата Москва - Санкт Петербург. Реката Мала Тигма, десна притока на реката Тверца, тече низ населбата.

## Историја
Населбата Спирово првпат се споменува во 1545 година како црковен имот што во тоа време припаѓал на Новгородската земја.

Меѓутоа, 1847 година се смета за службена година на основањето на населбата, кога Николаевската железница, која ја поврзувала Москва со Санкт Петербург, го преминала подрачјето. Истата година е основана железничката станица Спирово. Во тоа време, Спирово бил дел од Вишневолошкиот округ во Тверската губернерија.

Првата важна комерцијална зграда во населбата била фабрика за стакло, која била отворена во 1886 година (фабриката е сè уште најважниот комерцијален објект во градот). Во 1908 година било отворено железничко училиште.

По основањето на Спировскиот реон во 1929 година Спирово станува нејзин административен центар. Има статус на мало гратче од градски тип од 1932 година.

## Економија
До 2000-тите години работеа најголемата фабрика за стакло „Индустрија“, фабрика за украси на новогодишни елки, фабрика за лен, млекарница, складиште за нафта и гранка на фабрика за облека.

## Култура
Во градот има локален историски музеј. Се објавува весникот „Спировска Известија“.

## Демографија
Според податоците од пописот во 2010 година во градот живееле 6 267 жители, додека според проценките за 2014 година таму живееле 5 979 жители. 

## Поврзано
* Тверска област
* Спировски реон
* Список на градови во Русија

## Надворешни врски

* Официјално мрежно место на окружната управа

Категорија:Населени места во Русија
Љубов Казарновскаја

десно|мини|343x343пкс| Љубов Казарновскаја на Вселенскиот собор во 2012 година
**Љубов Јуриевна Казарновскаја** (, роден на 18 јули 1956 година) е руски оперски сопрано која пее главни улоги во оперски куќи ширум светот. Таа, меѓу другите, има снимано за Дојче Грамофон, Филипс и Наксос Рекордс. Таа има свое музичко шоу на руската телевизија и неделна едночасовна радио програма „Вокалисимо“ на Радио Орпејх.

## Биографија
Казарновскаја е родена во Москва и обучена е на Државниот музички колеџ Гнесин и Московскиот конзерваториум. Своето професионално деби го имаше во 1981 година како Татјана во *Јуџин Онегин* во оперскиот театар „Станиславски“. Откако ги отпеала главните улоги на тој театар, како и на Болшој театарот и Мариинскиот театар, таа дебитирала за меѓународно оперско работење во 1990 година на фестивалот во Салцбург. На почетокот на истата година таа го имала своето деби во САД како солист на сопран во изведбата на Симфонискиот оркестар во Бостон на *Симфонијата бр. 14* на Шостакович.

Помеѓу 1991 и 1992 година, Казарновскаја дебитирала во својата куќа во Кралската опера во Лондон, Виенската државна опера и Метрополитен опера во Њујорк. Нејзиното деби во Метрополитен опера било на 26 декември 1992 година како Татјана во *Јуџин Онегин*. Таа сезона ја отпеала улогата во три настапи и се вратила таму во сезоната 1994 кога ги отпеала Дездемона во *Отело* и Неда во *Па Pачи.*

## Личен живот
Во 1989 година се омажила за оперскиот продуцент од Австрија Роберт Ростсик. Во 1993 година се родил нивниот син Андреј.

Тие се запознале кога Роберт дошил да ја слуша младата генерација руски пејачи. Казарновскаја тогаш работела во театарот Мариински во Санкт Петербург. Според неа, тоа не било љубов на прв поглед но тие започнале да комуницираат со голем интерес. Кога пејачот дошол на аудиција во Виена тие започнале романтична врска што довела до венчавка.

## Наводи

## Извори

* Наксос Рекордс, „Казарновскаја, јуба“ 
* Метрополитен опера, Казарновскаја, ubубов (сопран), рекорд на изведба на базата на податоци на Метопера.
* *Opera News*, "Opera Watch", февруари 1993 година.
* Слиман, Елизабет (уред. ), „Казарновскаја, јуба“, *Интернационалецот кој е кој од жените 2002 година*, Рутлиџ, 2001 година, стр.&nbsp;289.

## Надворешни врски

* Официјално мрежно место 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1958 година
Категорија:Руски музичари
Категорија:Добитници на наградата на Ленинскиот комсомол
ФК Ковентри Сити

**ФК Ковентри Сити** — англиски фудбалски клуб со седиште во Ковентри, Западен Мидлендс. Клубот моментално се натпреварува во Чемпионшип лигата, второто ниво на англискиот фудбал, откако избориле промоција во Лига Еден за време на сезоната 2019-2020.

Најголемиот успех во својата клупска историја Ковентри Сити го остварил со освојувањето на ФА Купот во 1987 година, кога во финалето го победиле Тотенхем со 3-2. Клубот, исто така, одиграл 34 сезони во првото ниво на англискиот фудбал во периодот 1967-2001 и биле еден од основачките членовите на Премиер лигата во 1992 година.

Најчесто настапуваат во небесно-сини дресови и шорцеви. Својте домашни натпревари ги играле на Хајфилд Роуд од 1899 до 2005 година, сè до отворањето на Рико Арената во август 2005 која го заменила Хајфилд Роуд како дом на клубот. Сепак, откако клубот не успеал да постигне договор со сопствениците на Рико Арената, рагби клубот Васпс, Ковентри Сити се преселиле на стадионот Сент Ендријус во Бирмингем. Ковентри игра дерби натпревар наречен М69 со локалниот соперник Лестер Сити.

## Титули
* ** [[ФА Куп]]** : **1**
:1986-1987

* **[[Трофеј на Фудбалската лига]]** : **1**
:2016-2017

## Познати играчи
*  Филип Клеман
*  Мухамед Коњиќ
*  Крег Белами
*  Џон Хартсон
*  Дион Даблин
*  Крис Киркланд
*  Денис Мортимер
*  Фил Баб
*  Гари Брин
*  Ли Карсли
*  Роби Кин
*  Мустафа Хаџи
*  Јусеф Шипо
*  Марло Кинг
*  Гордон Страхан
*  Кевин Галахер
*  Гари МакАлистер
*  Дејвид Спиди
*  Виктор Ѓекереш
*  Роланд Нилсон
*  Магнус Хедман
*  Арјан де Зеув
*  Густаво Хамер
*  Виорел Молдован

## Наводи

## Ндворешни врски
* Матична страна
* Ковентри Сити на Soccerbase
* Ковентри Сити на Transfermarkt
* Ковентри Сити на официјалната страна на UEFA

Ковентри Сити
Кесова Гора

**Кесова Гора** ( ) е населено место со административен статус на мало гратче ( ) во европскиот дел на Руската Федерација и административниот центар на Кесовогорскиот реон сместен на крајниот исток на Тверската област .
мини|Поглед на централниот дел на гратчето
Според проценките на Националната статистичка служба, во градот во 2013 година живееле 3 797 жители.

Најважната знаменитост во градот е Православната црква Свети Никола од 1800 година.

## Географија
Гратчето се наоѓа на крајниот исток од Тверската област, на бреговите на реката Кашинка (лева притока на реката Волга ), околу 32 километри северно од градот Кашин, 50 километри југоисточно од градот Бежецк и околу 180 километри источно од административниот центар на областа, градот Твер.

Гратчето лежи на местото каде огромната Горноволшка низина поминува во малку побрановито моренско поридје на Бежецки врв.

Низ гратчето поминува патот Кашин - Кесова Гора - Бежецк.

## Историја
лево|мини|146x146пкс| Градски грб
Првото писмено значење на населбата наречена *Киасова Гора* потекнува од летописот од 1238 година. Самото потекло на името на населбата не е точно познато, но се претпоставува дека името потекнува од угрофинскиот збор за *глинен терен*. До средината на XIX век, со населбата управувало семејството Прозоровски како наследна сопственост. На почетокот, тоа било во границите на државата Новгород, а подоцна станал дел од Руската Империја, со статус на парохиски центар во Кашинскиот округ.

Во текот на XVIII и XIX век, Кесова Гора била важен трговски центар каде што се одржувале трговски саеми 4 пати годишно. Според податоците од 1783 година селото имало 770 жители и 330 згради. Во 1859 година во составот на селото се вклучуваат и блиските имоти Красни, Зајачи и Грачи со 1 272 жители во 214 домаќинства.

Во 1929 година станува административен центар на новооснованиот регион Кесовогорски реон во Московската област (од 1935 година Калининска област ). Сегашниот административен статус го има од 1975 година.

## Демографија
Според податоците од пописот во 2010 година во градот живееле 3 877 жители, додека според проценките за 2013 година таму живееле 3 797 жители. 

## Поврзано

* Тверска област
* Кесовогорски реон
* Список на градови во Русија
* Кашинка

## Користена литература

## Надворешни врски

* Официјално мрежно место на регионалната администрација 
* Општи информации за населбата Кесова Гора
* Подетална мапа на градот

Категорија:Населени места во Русија
Земјотрес во Монтреал (1732)

**Земјотресот во Монтреал во 1732 година** - земјотрес со јачина од 5.8 степени (според Меркалиевата скала) што ја погодил Нова Франција во 11:00 часот&nbsp;сум на 16 септември 1732 година. Тресењето поврзано со овој земјотрес го потресло градот Монтреал со значителна штета, вклучувајќи уништени оџаци, испукани ѕидови и 300 оштетени куќи, како и 185 згради уништени од пожар по земјотресот, претставува приближно 30% од куќите во градот во тоа време. Едно девојче било пријавено убиено од сеизмичката активност, иако Габриел Лебланк открил дека сегашните информации не можат да го поткрепат тврдењето, особено затоа што, ако смртта била вистинска, таа требало да биде спомената во описот на природната катастрофа од сестра Кулиер, член на персоналот на болницата Хотел-Дију, но не било. Земјотресот во Монтреал во 1732 година е еден од најголемите земјотреси што се случиле во сеизмичката зона Западен Квебек.

## Поврзано

* Список на земјотреси во Канада
* Список на историски земјотреси

## Наводи

Категорија:Земјотреси во Канада
Категорија:Земјотреси во 18 век
Иван Мелников

мини|Иван Мелников, 1890-ти
**Иван Александрович Мелников** () (4 март 1832 &ndash; 8 јули 1906) бил руски баритонски оперски пејач.

## Рани години и обука
Мелников бил обучуван како хор во младоста. Во 1861 година, тој започнал да учи со Гаврил Ломакин и учествувал од 1862 до 1866 година на концертите на Слободното музичко училиште, диригирани од Ломакин. Мелников ги продолжил студиите во Милано кај мајсторот за бел-канто, Е.Репето.

## Кариера
Во 1867 година, Мелников направил триумфално деби во Санкт Петербург на театарот „Мариински“, играјќи ја улогата на Рикардо во *Јас путирани"* на Белини. Мелников редовно се појавувал во Мариински, и во странска и во руска улога, и бил првиот толкувач на повеќе од десетина улоги во руската опера. Мелников пееl во секоја опера од Петар Илич Чајковски, освен во *Јоланта*, создавајќи улоги во четири опери на Чајковски: принцот Вјазмински во *„*Опричник“ (1874), *ѓавол* во Черевички (1886), принц Курљатев во *„Волшебникот“* (1887) и Томски во *„Волшебникот“ (1887) Кралицата на лопати* (1890).

## Забележителни улоги

* Амонасро во *Аида* (Џзепе Верди)
* Цар Борис во *Борис Годунов* (Мусоргски)
* *Ѓаволот* во Черевички (Чајковски)
* Демонот во *демонот* (Рубинштајн)
* Принцот Никита Курљатев во *„Волшебникот“* (Чајковски)
* Принцот Јуриј Иванович Токмаков во *„Слугинката на Псков“* (Николај Римски-Корсаков)
* Каленик во *мајска ноќ* (Римски-Корсаков)
* Васил Кочубеј во *Мазепа* (Чајковски)
* Принцот Игор во *принцот Игор* (Бородин)
* Принцот Вјазмински во *„*Опричник“ (Чајковски)
* Томски во *„Кралицата на лопати“* (Чајковски)
* Милер во *Русалка* (Александар Даргомижски)
* Руслан во *Руслан и Људмила* (Михаил Глинка) Тој го опиша славниот критичар Владимир Стасов како „најголемиот од Русланите“.
* Вилијам Ратклиф во *Вилијам Ратклиф* (Цезар Куи)
* Волфрам во *Танхојзер* (Рихард Вагнер)

## Белешки и наводи


## Надворешни врски

* 

Категорија:Починати во 1906 година
Категорија:Родени во 1832 година
Категорија:Починати во Санкт Петербург