open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Иво Боскарол

**Иво Боскарол** (роден на 15 април 1956 година) - основач на Пипистрел, производител на ултралесни и лесни авиони, со седиште во Ајдовшчина, Словенија. Боскарол е најпознат како дизајнер на авиони и претприемач. 

## Рана кариера
Боскарол бил роден во 1956 година во Постојна, Словенија, во тоа време дел од Југославија. Неговиот татко Аугусто Боскарол, машински инженер, поминал неколку млади години како тест пилот во Аермаки италијански производител на авиони. Семејството живеело во Ајдовшчина, град во западна Словенија во близина на кој се наоѓал мал воен аеродром.  По основното и средното образование во Ајдовшчина, Боскарол студирал економија на Универзитетот во Љубљана. Од 1976 до 1986 година се занимавал со издаваштво, поседувал студио, фотографија (официјален фотограф во театарот Шенџакобско гледалишче во Љубљана 1976–1980 година), бил менаџер за рекламирање на студентската радио станица во Љубљана (1976–1978), менаџер на неколку музичари на рок бенд. Боскарол организирал и неколку уметнички фото изложби, вклучувајќи и актови. 
мини| Пипистрел Вирус SW 912 IS е ултра лесен авион

## Пипистрел
Во осумдесеттите години на минатиот век, ја започнал ерата на летање со висечки едрилици, а Боскарол, иако летањето со приватни авиони од секаков вид не било легално, започнал сопствен приватен бизнис, студио Боскарол, мало производство на моторизирани едрилици, главно за клиенти во соседна Италија. Тој морал да ги тестира своите прототипови, прво висечки едрилици, подоцна ултра лесни авиони, а за да избегне премногу внимание летал помеѓу самрак и темнина. Времето на летање и обликот на крилата му го донеле на леталото прекарот „пипистрел“, збор што локалното население го користи во дијалект за лилјак.  Потекнува од италијанскиот збор за лилјак.

Боскарол го употреби зборот за да ја именува својата нова компанија, Пипистрел. По првата напорна деценија, пазарите почнале да се отвораат по изложбата на ултралесни авиони Пипистрел Синус на европскиот саем за општа авијација АЕРО Фридрихшафен во 1995 година.  Посветеноста на лесните дизајни и ефикасноста на горивото, можна особено во категоријата моторни едрилици го отвори патот до широката препознатливост на компанијата и неговите идеи. 
мини| Склопен мотор на лесни спортски авиони во фабриката Пиписрел Ајдовшчина
## Награди
Боскарол има добиено неколку награди за својата работа. Во 2003 година ја добил наградата „Претприемач на годината“ од списанието „Подјетник“ (Претприемач),  и наградата „Петти мај“ од општина Ајдовшчина. Во 2004 година, тој ја добил дипломата Пол Тисандиер од ФИА за неговиот исклучителен придонес во развојот на воздухопловството.  Во 2005 година ја добил наградата за исклучителни деловни и претприемнички достигнувања од страна на Трговско-индустриската комора на Словенија. Во 2011 година, тој бил прогласен за личност на годината од весникот Дело и тогашниот претседател на Словенија Данило Турк му го доделил Златниот орден за заслуги. Во 2023 година му била доделена наградата за животно дело од Здружението на менаџери, професионалното здружение на словенечки менаџери. 

Категорија:Родени во 1956 година
Категорија:Словенечки бизнисмени
Патека на сеќавањето и другарството

десно|мини|300x300пкс| Патеката обележана со сина боја
десно|мини|200x200пкс| Булевар на брези покрај патеката во реонот Рудник.
десно|мини|200x200пкс| Останки од италијански воен бункер во реонот Шишка.
**Патека на сеќавањето и другарството** (словенечки: Pot spominov in tovarištva initials), позната и како **патека од жица**, **патека околу Љубљана**, или **зелен прстен** — рекреативна и меморијална патека поплочена со чакал речиси 33 километри долга и 4 метри широка околу градот Љубљана, главниот град на Словенија. Пешачката патека води покрај езерцето Кошезе и преку ридот Головец.

За време на Втората светска војна, провинцијата Љубљана, анексирана од фашистичка Италија, била подложена на брутална репресија по појавата на отпорот. Италијанските сили поставиле ограда од бодликава жица околу Љубљана за да ја спречат комуникација помеѓу подземните активисти на Ослободителниот фронт во Љубљана и словенечките партизани во околните села.

Оградата од бодликава жица го опкружувала градот од февруари 1942 година до посетата на Тито на 26 јуни 1945 година, по ослободувањето на градот на 9 мај 1945 година.

Изградбата на патеката започнала во 1974 година и била завршена во 1985 година. Таа била обележана со таблички, информативни табли со мапа на патеката, споменици и метални ознаки, како и таблички на свртувањата. Биле засадени 7.400 дрвја од 49 видови дрвја. Од 1988 година, таа била заштитена како споменик на природата.

Патеката ја користат многу жители на Љубљана за пешачење, трчање и возење велосипед секој ден. За време на снежните зими, на некои од нејзините делови се поставуваат патеки за крос-кантри скијање. За време на викендот кој паѓа околу 9 мај секоја година, од 1957 година, се одржува традиционален рекреативен Марш покрај Жицата за да се одбележи ослободувањето на Љубљана на 9 мај 1945 година. Тие кои ја поминуваат целата дистанца и ќе собират печати на сите осум контролни точки, добиваат спомен-значка и медал. Поради растот на Љубљана низ годините, патеката сега поминува низ некои урбани области. 

## Наводи

## Надворешни врски

* Словенечка/англиска брошура за патеката 
* Гугл водич
* Љубљана: Зелениот прстен на Љубљана . 

Категорија:Географија на Љубљана
Марко Погачник

мини| Марко Погачник (1969)
мини| Релјеф од Погачник во Санкт Пол и Лавантал**Марко Погачник**  (роден на 11 август 1944 година) — словенечки уметник, скулптор, писател и еден од основачите на неоавангардното уметничко движење **ОХО**. Познат е по своите истражувања на врската помеѓу *уметноста* и *духовната екологија*, развивајќи иновативни концепти како *литопунктурата* — метод на „исцелување на земјата“, инспириран од принципите на акупунктурата.

## Придонес и влијание
Во 1991 година го дизајнирал официјалниот грб на новосоздадената Република Словенија. Во 2006 година, тој се приклучил на Движењето за правда и развој предводено од Јанез Дрновшек, тогашниот претседател на Словенија. Заедно со неговата ќерка Ана, во 1998 година тој го основал движењето Лајфнет, кое научниците го опишуваат како „типична Њу ејџ“ група. 

Живее и работи во селото Шемпас во долната Випавска Долина. Во последната деценија, градот Нова Горица нарачал голем број јавни споменици од Погачник, особено споменикот на 1000 години од првото спомнување на Горица и Солкан, кој стои на централниот јавен плоштад во градот.

Од 2008 година, група негови споменици насловени како *[[Холографија|Холограм]] на Европа*, стои на раскрсницата на улицата Тиволи и Словенска улица во Љубљана.

## Галерија

Податотека:Monolito_del_parque_central_de_La_Magdalena_(Marko_Pogačnik).jpg|алт=Монолит во централниот парк на населбата Ла Магдалена во Кито.
Податотека:Placa_de_Marko_Pogačnik_en_la_Plaza_Grande,_Quito.jpg|алт= Медалјон на Плоштадот на независноста во Кито.
Податотека:Monolito_del_Parque_La_Carolina_(Marko_Pogačnik).jpg|алт= Монолит во паркот Ла Каролина во Кито.
Податотека:Steinstele_Bleiburg_by_Marko_Pogačnik.jpg|алт=Монолит во Блајбург (Австрија).


## Награди
Во 1991 година Марко Погачник ја добил Прешерновата награда за својата работа. Во 2008 година ја добил Јакопичка награда, централната словенечка награда за ликовни уметности. Два пати бил номиниран за наградата за правилен живот.

## Публикации
* *Природни духови и елементарни суштества - Работа со интелигенција во природата* (Финдхорн прес, Шкотска, 1996).

## Наводи

## Надворешни врски
* Лична страница 
*    

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1944 година
Категорија:Словенечки уметници
Mortal Kombat 4

**Mortal Kombat 4** е четвртиот главен дел од серијата борбени игри Mortal Kombat развиени од Midway Games. Издаден во аркади во 1997 година, Mortal Kombat 4 е првиот наслов од серијата и еден од првите што го направи Мидвеј во целина, кој користи 3D компјутерска графика. Тоа е исто така последната игра од серијата што има аркадно издание. Подоцна беше пренесен на PlayStation, Nintendo 64, Microsoft Windows и Game Boy Color следната година, како и ажурирана верзија со наслов Mortal Kombat Gold објавена исклучиво за Dreamcast.

Системот на игра во Mortal Kombat 4 е сличен на оној од претходните игри; еден од најзабележителните додатоци е употребата на оружје и предмети за време на борбите. Приказната го прикажува нападот од корумпираниот старец Бог Шинок врз неговите поранешни другари кои го заробиле во Нетреалм многу години пред почетокот на серијата. Останатите 17 ликови кои можат да се играат учествуваат во битката помеѓу доброто и злото, при што силите на светлината се обидуваат да го спречат Шинок и силите на темнината да ги освојат сите кралства.

Додека ја развиваа играта, персоналот на Мидвеј имаше проблеми со прикажувањето на графиката бидејќи беше една од првите 3D борбени игри што ги развија. Ко-креаторот Ед Бун изјави дека персоналот сакал да го направи Mortal Kombat 4 понасилен од неговите претходници, отстранувајќи ги комичните завршни потези прикажани во нив. Од нејзиното објавување, играта доби генерално позитивен одговор од критичарите, со исклучок на пристаништето Game Boy Color.

## Гејмплеј
Mortal Kombat 4 се игра на сличен начин како и претходните наслови од серијата; копчето за стартување и комбинации сè уште се користат, и покрај 3D графиката, ликовите се ограничени на 2D патека, освен за настранување. МК4 воведува ограничен систем на оружје, дозволувајќи му на секој лик да извади специјално оружје со помош на комбинација на копчиња. Откако ќе се опреми, оружјето првенствено се користи преку копчињата за удар. Ова вклучува замавнување, клапи или дури и фрлање на оружјето. Оружјето, исто така, може да биде намерно фрлено, на сличен начин како предметите на арената, како што се отсечени глави и камења, уште еден додаток на серијата. Ако оружјето на противникот е фрлено, другиот лик може да го земе и да го употреби.

MK4 додаде капа „Maximum Damage“ во системот за комбинирање на играта, автоматски ги крши комбинациите ако нанесат одредена количина на штета на играчот и, на тој начин, спречува бесконечни комбинации (иако ова капа може да се отстрани со код). За разлика од Mortal Kombat Trilogy која содржеше повеќе завршни потези од различни видови, Mortal Kombat 4 ги има стандардните два Fatalities по лик, како дополнение на две Stage Fatalities кои можат да се направат само во одредени арени и вклучуваат победнички лик да го фрли својот противник во дел од арената каде што се убиени. За разлика од првите три игри, оваа игра не вклучува ликови од шефови кои не можат да се играат, освен Goro во домашните верзии.

Категорија:Игри за PlayStation
Категорија:Игри за Nintendo 64
Категорија:Игри за Game Boy Color
Категорија:Аркадни игри
Фтери (Правишко)

**Фтери** или **Фтир** () — поранешно село во Правишко, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Кушница во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало во јужните делови на планината Лути Рид, околу 6 км југозападно од Чиста и југоисточно од Боблен, на надморска височина од 300 м.

## Историја

### Во Отоманското Царство
Во XIX век Фтери било грчко село во Правишката каза на Драмскиот Санџак.

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г., во селото *Фтир* имало 110 жители Грци. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во *Фтир* (Phtir) имало 100 Грци.

### Во Грција
За време на Првата балканска војна селото е окупирано од Бугарија, но по Втората балканска војна во 1913 г. е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор, кога броело 166 жители. На 4 септември 1916 г., селото е уништено од страна на бугарската војска. Населението се иселило во соседните села Дрезна и Чиста, кон кое бил припоен атарот.

## Културни и природни знаменитости
**Цркви**

* Црква „Св. Ѓорѓи“ — главна селска црква

**Мостови**

* Фтериски мост  — стар камен мост кај селото

## Наводи


Категорија:Историски села во Кушница
Валентин Зарник

[мини|300x300пкс| Валентин Зарник (Репње, 14 февруари 1837 - [Лајбах, 30 март 1888)]]
**Валентин Зарник** бил етнички словенечки адвокат, националистички политичар и писател кој живеел во Австро-Унгарија.

Роден бил во Репње на 14 февруари 1837 а умрел во Љубљана на 30 март 1888)
## Наводи

Категорија:Починати во 1888 година
Категорија:Родени во 1837 година
Категорија:Млади Словенци
Примож Рамовш

**Примож Рамовш** (20 март 1921 – 10 јануари 1999) бил словенски композитор и библиотекар.

## Животот
Рамовш бил роден во Љубљана, тогаш административен центар на словенечкиот дел од Кралството на Србите, Хрватите и Словенците. Тој студирал на Академијата за музика во Љубљана од 1935 до 1941 година под раководство на Славко Остерц. Потоа, студирал во Сиена под Вито Фрази во 1941 година и во Рим со Гофредо Петраси и Алфредо Казела од 1941 до 1943 година. Од 1945 година, работел како библиотекар на Словенечката академија на науките и уметностите и бил директор на нејзината библиотека од 1952 до 1987 година. Тој исто така предавал на Љубљанскиот конзерваториум од 1948 до 1964 година. Починал во Љубљана на 78-годишна возраст.

## Музички стил
Рамовш бил пионер на словенечката музичка авангарда и еден од најпродуктивните словенечки композитори. Во текот на својата кариера, Рамовш напишал речиси исклучиво инструментална музика, за која најчесто наоѓал инспирација во апстрактниот свет. Неговите рани дела имаат неокласичен стил, но во текот на 1950-тите усвоил повеќе модерен стил и станал лидер на словенечката авангарда. Неговите дела од 1960-те и 1970-те користат серијализам и други модернистички техники, вклучувајќи експерименти кои граничат со графичко нотирање и употреба на недетерминираност. Тој често експериментирал, дури и во многу екстремни смисли: „Ако резултатот е негативен, сам ќе исчезне, но ако е позитивен, тогаш ќе биде нов чекор во развојот на музиката, кој никогаш не треба да запре, туку мора да оди во чекор со времето за да ја гради нашата култура.“

## Дела

* 6 симфонии (1940, 1943, 1948, *Симфонија 68,* 1968, *Симфонија меѓу пијано и оркестар*, 1970, *Симфонија Пијета,* 1995 и синфониета (1951)
* *Коловрат*, гудачки оркестар (1986)
* *Контрасти*, флејта и оркестар (1966)
* *Синтези*, рог и ансамбл (1971)
* *Концерт профано*, орган и оркестар (1984)
* *Концерт за виолина, виола и оркестар* (1961)
* *Концерт за труба* (1985)
* *Трансформации* (Трансформации) за 2 виоли и 10 гудачки инструменти (1963)
* *Триптихон*, гудачки квартет (1969)
* *3 Ноктурни*, контрабас (1972)
* *Импровизации*, харфа (1973)
* *Афоризми* (афоризми) за виола и пијано (1964)
* *Ноктурно* за виола и пијано (1959)
* *Скис* (скици) за виола и пијано (1958)
* *За хармоника* за соло хармоника (1983), во изведба на Дин Делгиусто
* *Вирибус унитис* за виолина, гитара и хармоника (1983)
* *Ерненек* за класична хармоника (1986)
* *Исполнета желба* за две хармоника (1997)
* *Филмска музика*

## Литература
* Дон Рандел, *Харвардскиот биографски речник за музика* . Харвард, 1996 година, стр.&nbsp;725.

Категорија:Југословенски музичари
Категорија:Апсолвенти на Љубљанскиот универзитет
Категорија:Добитници на Прешерновата награда
Категорија:Композитори на класична музика од 20 век
Категорија:Починати во 1999 година
Категорија:Родени во 1921 година
Штефан Планинц

**Штефан Планинц** (8 септември 1925–2017) бил словенечки надреалистички сликар, исто така познат по неговите илустрации за весници, списанија и книги.

Планинц е роден во Љубљана во 1925 година. Студирал на Академијата за ликовни уметности во Љубљана и има добиено бројни награди за своите дела. Ја освоил наградата Левстик во 1959 и 1965 година.

## Наводи

Категорија:Починати во 2017 година
Категорија:Апсолвенти на Љубљанскиот универзитет
Категорија:Родени во 1925 година
Категорија:Словенечки сликари
Зграда на Кооперативна бизнис банка (Љубљана)

**Зградата на Кооперативна бизнис банка** е зграда дизајнирана во 1921 година од архитектот Иван Вурник и неговата жена Хелена Вурник во така наречениот словенечки „национален стил“, користејќи декоративни орнаменти во боите на словенечкото трибојче, инспирирана од Виенскиот секесионизам (тип на арт нуво архитектура). Зградата била нарачана од локалната кредитна банка. Таа се наоѓа на улицата Миклошиќ во Љубљана, и била наречена „најубава зграда“ во Љубљана.

## Архитектура
Фасадата е богато украсена и има пет ката и во секој пет прозорци кои гледаат кон улицата Миклошич. Внатрешноста има ѕидни слики и стаклен таван со украсни разнобојни шишиња вградени во него. Салата за скали на првиот и вториот кат има витражи, кои прикажуваат геометриски мотиви. 

## Наводи

Категорија:Згради и градби во Љубљана
Јанко Керсник

**Јанко Керсник** (4 септември 1852 – 28 јули 1897) бил писател и политичар од Австро-Унгарија, етнички Словенец. Заедно со Јосип Јурчич се смета за најзначаен претставник на литературниот реализам на словенечки јазик.

## Биографија
лево|мини|220x220пкс| Урнатините на Манор Брдо
Керсник е роден во Брдо Манор во близина на Луковица во Горењска, тогаш дел од австриското Војводство Крањска (сега во Словенија). Неговиот татко Јоже Керсник бил окружен судија, додека неговата мајка Берта Хеферн била локална благородничка. Керсник пораснал во двојазична, германско-словенечка средина. Учел во гимназијата на германски јазик во Љубљана, но бил избркан под обвинение за словенечки национализам. Своите студии ги продолжил под приватно туторство на Фран Левец, влијателен книжевен историчар дел од млади словенци.

Студирал право на Универзитетот во Виена и Грац, каде што дипломирал во 1874 година. Работел во австроунгарската администрација во Љубљана помеѓу 1874 и 1878 година, каде отворил нотарска канцеларија за граѓанско право во родното Брдо при Луковичи.

Во доцните 1870-ти, тој станал активен во политиката во либералната партија Млади Словенци. Во 1883 година, бил избран за провинцискио парламент на Карњска. Заедно со Фран Шукље, тој припаѓал на умерената фракција на словенечките либерали и се спротивстави на конзервативизмот на Старословенци, на централизмот на австриските либерали и на словенечкиот радикален национален либерализам, за кој се залагале Иван Хрибар и Иван Тавчар.

Починал во Љубљана во 1897 година.

## Литературно дело
Керсник ја започнал својата литературна кариера како поет на германски јазик. Под влијание на словенечките пост-романтични автори Јосип Стритар и Симон Јенко, почнал да пишува на словенечки јазик. Прво пишувал во доцен романтичен стил, но под влијание на неговиот личен пријател Јосип Јурчич преминал на литературен реализам. Тој бил плоден автор на раскази, фељтони и сатири, во кои критички ја оценувал заостанатоста на словенечките земји од неговото време и радикализацијата на политичкиот живот.

## Библиографија

* *На Жериња*, 1876 година 
* *Роковњачи* – завршен по смртта на Јосипа Јурчича, 1881 г 
* *Лутрски луѓе*, 1882 г 
* *Цикламен*, 1883 година 
* *Господин Јанез*, 1884 година 
* *Агитатор*, 1885 година 
* *Таткото на мачката*, 1886 г
* *Завет*, 1887 година 
* *Докторот Конец и неговиот коњ*, 1888 г 
* *Колку години Молек го барал крадецот*, 1889 г 
* *Кметски слики*, 1891 година 
* *Јара господине*, 1893 година 
* *Гревот на Отецот*, 1894 г
## Наводи

Категорија:Словенечки писатели
Категорија:Починати во 1897 година
Категорија:Родени во 1852 година
Геометриски центар на Словенија

мини|241x241пкс| Споменик што го означува геометрискиот центар на Словенија

**Геометрискиот центар** на Словенија, е геометрискиот центар на земјата. Неговите географски координати се 46°07′11.8″С 14°48′55.2″И, а висината изнесува 644.842 м. Тој се наоѓа во маалото Сподња Сливна, во близина на Ваче, во општината Литија. Од 4 јули 1982 година, е ознаменет со спомен-камени дизајниран од архитекта Марјан Божиќ, на околу 50 метри од дадените координати. Плоча со натписот "Живееме и стопанисуваме на својата земја" била додадена на 14 септември 1989 година. Во 2003 година, Словенија го донела Законот за Геометрискиот центар на Словенија, што претставува уникатен случај во Европа.

## Наводи

Категорија:Општина Литија
Категорија:Географски центри
Категорија:Знаменитости во Словенија
Категорија:Географија на Словенија
Цанкаров дом

**Цанкаров дом** — најголемиот словенечки конгресен, конгресен и културен центар. Зградата е дизајнирана од архитектот Едвард Равникар и била изградена на јужниот раб на Плоштадот на Републиката во Љубљана помеѓу 1977 и 1982 година. Изградбата била целосно финансирана од Социјалистичка Република Словенија.

## Потекло на името
Центарот го носи името на словенечкиот писател и социјалдемократски политичар Иван Цанкар (1876–1918).

## Внатрешност
лево|мини|231x231пкс| Внатрешноста на салата Галус
Центарот има четири хали именувани по словенски уметници: Галовсала (именувана по доцноренесансниот композитор Јакобус Галовс), Линхартова сала (именувана по просветителот и драматургот Антон Томаж Линхарт), Косовелова сала (именувана по експресионистичкиот поет Сречко Косовел) и Штихова сала (именувана по литературниот критичар Бојан Штих). Центарот на Цанкар исто така има голем хол каде што се одржуваат настани (уметнички перформанси, танци, саеми на книги и др.). Пред зградата се наоѓа споменикот на Иван Цанкар, дизајниран во 1982 година од вајарот Славко Тихец.

Во септември 2011 година била извршена реновација на првиот хол, при што беше зголемена висината на таванот, заменет бил тепихот со бамбус паркет и обновено осветлувањето. Реновацијата била позитивно оценета од критичарите на Здружението на архитекти на Љубљана, Здружението на архитекти на Словенија, Комората за архитектура и просторно планирање на Словенија, Музејот за архитектура и дизајн, Галериите Деса и Институтот Фери, кои ја ценат како вмешување во архитектонскиот изглед на просторот.

## Историја
Приземјето на центарот, како и поголемиот дел од денешниот плоштад, било во сопственост на Римокатоличката црква до 1960 година, кога беше национализирана од Народна Република Словенија. За време на изградбата на Центарот Цанкар, пронајдени се остатоци од античкиот римски град Емона ; римскиот ѕид бил динамитиран за да се отвори пат за изградба.  Повеќето од наодите се пренесени во Националниот музеј на Словенија, кој се наоѓа на спротивната страна од плоштадот.
## Наводи

Категорија:Згради и градби во Љубљана
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Пираргирит

**Пираргирит**  е минерал од подкласата сложени сулфиди, со хемиска формула (Ag3ISbIII)S3. Релативно редок минерал. Таа е една од помалите компоненти на сложените сребрени руди. Содржи 59,76% сребро, 22,48% антимон и 17,76% сулфур. Кристализира во хексагонален систем, кој има ист степен на симетрија како турмалинот.

## Историја на откритието и име
Долго време пираргиритот бил познат и ископуван под името *темноцрвена сребрена руда* (за разлика од најчесто сретнуваниот проустит, кој вообичаено се нарекувал светло-црвена сребрена руда).

Научното име пираргирит, кое важи и денес, му било дадено на минералот во 1831 година од Ернст Фридрих Глокер. Името го составил од двата старогрчки корени:  , што значи „оган“ и ἄργυρος, преведено како „сребро“. Ова име било поврзано со однесувањето на пираргиритот пред пламенот на горилникот, во чиј оган лесно се појавувало зрнце чисто сребро од оваа руда.

Други имиња на минералот се: црвено сребро, темноцрвена руда, црвена сребрена руда, (антимон) сребрена мешавина, рубин.

## Својства
Пираргиритот има темно црвена боја. Има метално-дијамантски сјај. Кога се изложени на светлина, се формира сребрена обвивка, поради што примероците од колекционерски кристали се чуваат во темница. Обично се наоѓаат како мали кристали и подмножества во рудата. Главните наоѓалишта се наоѓаат во Алтај, Харц (Германија), Вестфалија, Мексико и САД.

Врз основа на надворешните карактеристики, пираргиритот е многу тешко да се разликува од проуститот. Генерално е нешто потемно и кристалите имаат повеќе аспекти од кристалите на проустит. Главната разлика меѓу нив е содржината на As или Sb, така што разликата помеѓу проуститот и пираргиритот најсигурно може да се утврди само со хемиска анализа.

Други минерали кои се слични на пиригиритот по боја и сјај ги вклучуваат миаргирит (AgSbS2), цинабар, куприт (Cu2O) и цинкит (ZnO). Миаргиритот, ако не се најде во кристали, се разликува од пираргиритот само во односот As:Sb, кој исто така може да се одреди со хемиска анализа.

## Наводи


## Литература

* Пираргирит // Большой энциклопедический словарь: В 2-х т. / Гл. ред. А. М. Прохоров — М.: Сов. энциклопедия, 1991. — Т. 2. — С. 147. — 768 с. — 2 000 000 экз. — ISBN 5-85270-044-4 (т. 2.).

## Надворешни врски

* БСЕ на chemport.ru - „Пираргирит“
* Пираргирит (валиден минерален вид на IMA, дедо): информации за минералот *пираргирит* во базата на податоци Mindat.(анг.)
* Пираргирит : страница во Прирачник за минералогија.(анг.)
* Пираргерит : страница на ГеоВикипедија.
* Пираргерит : на веб-страницата catalogmineralov.ru
* Пираргерит во базата на податоци webmineral.ru: минерали и наоѓалишта на Русија
* Пираргирит во базата на податоци Mineralienatlas

Категорија:Минерали на антимонот
Категорија:Сулфидни минерали
Категорија:Минерали на среброто
Категорија:Триаголни минерали
Црква „Вознесение Христово“ - Врсаково

**Вознесение Христово** (позната и како **Свети Спас**) — главна селска црква во штипското село Врсаково, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во северозападниот дел на селото Врсаково. Околу црквата се наоѓаат и селските гробишта.

## Историја

Црквата била изградена во 1920-тите години, а претходно на местото постоел селски крст.

Пред изградбата на црквата, мештаните за своите верски потреби оделе во селото Трогерци.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Врсаково 2.jpg|Селските гробишта
Податотека:Гробишта во Врсаково.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Врсаково 2.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Врсаково 3.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Врсаково 4.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Врсаково 6.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Врсаково 5.jpg|Јужната страна
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Врсаково 7.jpg|Импровизирана камбанарија
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Врсаково 8.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Горнобалванска парохија
* Врсаково

## Наводи

## Надворешни врски

Врсаково
Невена Бошњаковска

**Невена Дингова Бошњаковска** (во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Симпатизер на НОД од летото 1942 година. Чувала илегалци, а нејзиниот дом бил магацин на собраниот илегален материјал. Кај неа често се одржувале состаноци на Партиската организација од селото. Поради нејзината изразена конспиративност повремено била ползувана за курир.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Штампетов мост

**Штампетов мост** е железнички вијадукт јужно од Врника, Словенија. Името го добил по инженерот што го изградил. 
лево|мини| Источен пристап до мостот
Штампетовиот мост е изворно структура од тули и камен, изградена во 1856 година како дел од Австриската Јужна Железница. За време на Втората светска војна, мостот бил сериозно оштетен. Првично бил оштетен во 1941 година, но бил поправен од страна на инженерскиот регимент на Кралската Италијанска армија. Подоцна, Партизанските сили извршиле саботажни напади во октомври 1943 година, јуни 1944 година и септември 1944 година со цел да ги нарушат германските снабдувачки линии. Мостот бил поправен од 1945 до 1946 година.

За време на југословенската ера, Пешачкиот клуб на железничарите (*Планинско друштво Железничар*) од Љубљана одржувало годишна прошетка преку мостот Стампета. Денес мостот се протега и на автопатот А1, каде што е категоризиран како тунел од 14,5 м. За време на изградбата на автопатот, дел од мостот бил изменет;  на оригиналните седум сводови биле додадени дополнителни два лака. 

## Наводи
Категорија:Општина Врхника
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Координати на Википодатоците
Ленка Бражанска

**Ленка Стевкова Бражанска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија и носител на Партизанска споменица од 1941 година.

## Животопис
лево|мини|200x200пкс|Партизанската споменица 1941, чиј носител е Ленка Бражанска.
Од пролетта 1941 година учествувала во НОД во Скопје. Во 1941 година носела храна на политичките затвореници. Во нејзиниот дом се одржувале илегални состаноци и престојувале илегалци. Во нејзиниот дом престојувале Мирче Ацев, Страшо Пинџур, Мара Нацева и многу други.  Во текот на 1942 и 1943 година два пати била затворена. Во 1943 година била интернирана во село Болно-Крџалиско, Бугарија на 6 месеци. По враќањето продолжила со поранешната активност. Носител е на Партизанска споменица 1941.

По ослободувањето таа била кандидат на изборите во 1945 година и освоила 6230 гласови.

## Наводи

## Надворешни врски

* ЉУБОВ ЗАД РЕШЕТКИ - Киро Урдин (стр.143)

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Категорија:Носители на Партизанска споменица од 1941
Тренда Брајкова

**Тренда Иванова Брајкова** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Од јуни 1942 година била член на воспитна скоевска гpyпa во Беличица. Од септември истата година станала член на СКОЈ. Била активна во организирањето на жени за собирање народна помош. Повремено била ползувана како курир меѓу Беличица и Маврово. Нејзината куќа била база за чување илегалци. Тука престојувале и болни заднински работници на кои Тренда им укажувала потполна нега. Во октомври 1944 година станала член на Околискиот комитет на СКОЈ во Ростуше и работела на организирање на селската младина.

## Поврзано

* Живко Брајковски
* Филип Брајковски
* Евгенија Брајковска
* Доца Брајковска
* Нада Брајковска
* Параскева Брајковска
* Селвија Брајковска

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Евгенија Брајковска

**Евгенија Гоце Брајковска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Учествувала во заднината на НОД во селото од 1942 година. Во нејзиниот дом престојувале илегалци, членови на Покраинскиот Комитет на КПЈ за Македонија и членови на V КО КПМ. Се грижела за безбедноста и исхраната на илeгалцитe. Во летото 1942 година од Гостивар во село Беличица префрлила материјали за партиската техника. Во октомври 1943 година се преселила вo Скопје, каде продолжила активно да работи во заднината, чувала илегалци и илегалeн материјал.

## Поврзано

* Живко Брајковски
* Филип Брајковски
* Тренда Брајкова
* Доца Брајковска
* Нада Брајковска
* Параскева Брајковска
* Селвија Брајковска

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Доца Брајковска

**Доца Брајковска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Во летото 1942 година станала член на воспитна младинска група, со која собирала народна помош, изработувала топла облека за борците на НОВ и работела на опфаќањето на жени и младинки во воспитни групи. Во 1942 година била примена за член на СКОЈ и била задолжена за одржување на врска меѓу селата: Беличица, Маврово, Селце и Кичиница. Во зимата 1943 година, во нејзиниот дом престојувале илегалци и во истата година во февруари била примена за член на КПЈ. Воденицата на нејзиното семејство била база на илегалците и членовите на V ОК КПМ. Во септември 1944 година по палењето на Беличица учествувала во собирањето на посмртните остатоци на борците и соселаннте. Била избрана за член на Околискиот Комитет на КПМ.

## Поврзано

* Масакр во Беличица
* Живко Брајковски
* Филип Брајковски
* Тренда Брајкова
* Евгенија Брајковска
* Нада Брајковска
* Параскева Брајковска
* Селвија Брајковска

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Географски институт Антон Мелик

**Антон Мелик Географскиот институт** (на словенечки: **Geografski inštitut Antona Melika**) е основан во 1946 година од Словенечката академија на науки и уметности. Во 1976 година бил именуван по словенечкиот географ и член на академијата Антон Мелик (1890–1966), кој бил првиот директор на институтот. Од 1981 година институтот е член на Истражувачкиот центар на Словенечката академија на науки и уметности.

До 1992 година, институтот се занимавал главно со истражување на ледници, леднички и речни трансформации на земјишни површини, поплавени области, природни катастрофи, планински фарми и социјална географија. Од 1993 година, главната задача на институтот е да спроведува географски истражувања на Словенија и нејзините пејзажи и да подготвува основни географски текстови за Словенија како држава и како дел од светот.

Истражувањето е главно насочено кон физичка, социјална и регионална географија и тематска картографија.

## Објекти
Има девет организациски единици:

* Катедра за физичка географија
* Одделение за социјална географија
* Одделение за регионална географија
* Одделение за природни катастрофи
* Одделение за заштита на животната средина
* Одделение за географски информациски систем
* Катедра за тематска картографија
* Географски музеј
* Географска библиотека

Институтот располага со колекција на карти и три специјализирани географски збирки: Пејсажи на Словенија, Населби во Словенија и Ледници во Словенија. Тоа е седиште на Комисијата за стандардизација на географските имиња на Владата на Република Словенија (Ком*исија за стандардизација на географските имена на Владата на Република Словенија).*

## Публикации
Институтот објавува три научни публикации. *Географија на Словенија* е серија книги која се објавува на словенечки јазик една или двапати годишно. Акти географски на Словенија / Географски зборник е списание што се објавува двапати годишно на англиски и словенечки јазик. Статиите можат да се симнат на словенечки или англиски јазик од веб-страницата на списанието. *Географски информациски системи во Словенија* е билтен што се објавува секоја втора (парна) година на словенечки јазик.

Категорија:Географски организации
Категорија:Образование во Словенија
Јосип Стритар

**Јосип Стритар** (6 март 1836 – 25 ноември 1923 година)) — словенечки писател, поет, есеист, првиот естетски критичар, драматург, издавач и преведувач.

## Животот
Стритар го поминал своето рано детство во неговото родно село Подсмрека во руралните области Долењска и бил испратен на училиште во Љубљана. Негови родители биле Андреј Стритар и Уршула Јакиќ. Во 1855 година заминал да студира во Виена и ги завршил студиите во 1874 година, по што станал асистент во Гимназијата Херналс, а по 1878 година професор во Јозефштат, каде што останал до пензионирањето во 1901 година. Стритар се вратил во Словенија во јануари 1923 година, откако регионалната влада во Љубљана му доделила куќа во Рогашка Слатина како признание за неговата работа. Таму живеел до својата смрт и бил погребан во Љубљана. 

## Работа
Еден од неговите значајни придонеси бил воведот во изданието од 1866 година на собраните песни на Францe Прешерен, каде што тој ја посочи важноста на неговите песни за зародишот словенечки национален идентитет. Во 1880-тите и 1890-тите тој превел голем дел од Библијата на словенечки јазик, која била објавена од Британското и странското библиско друштво.

И покрај тоа што поголемиот дел од својот живот го живееше во Виена, тој бил многу восхитен и ценет дома дури и за време на неговиот живот и бил прогласен за почесен член на Југословенската академија на науките и уметностите во 1919 година. 

## Комеморација
Главната улица што води од Тромостовје кон градскиот плоштад во Љубљана е именувана како Улица Стритар во чест на Стритар. Родната куќа на Стритар е заменета со друга зграда; од неговиот период зачувана е само житница. Уреден е во етнографски музеј.
## Наводи

Категорија:Словенечки драматурзи
Категорија:Словенечки поети
Категорија:Починати во 1923 година
Категорија:Родени во 1836 година
Нада Брајковска

десно|мини|Список на загинатите селани, меѓу кои е ѝ името на дванаесетгодишната Нада Брајковска.
**Нада Брајковска** ( во  —  во ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Една од многуте пионерки кои на своевиден начин храбро извршувала многу значајни задачи за НОД. Пренесувача храна за илегалците и била врска на илегалците со соседните села. Затоа, како дванаесетогодишна била примена за член на СКОЈ. Била убиена од страна на балистите на 19 септември 1944, при палежот на селото.

## Поврзано
* Масакр во Беличица
* Живко Брајковски
* Филип Брајковски
* Евгенија Брајковска
* Доца Брајковска
* Тренда Брајкова
* Параскева Брајковска
* Селвија Брајковска

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Параскева Брајковска

десно|мини|Список на загинатите селани во Трницапри масакрот во Беличица, на кој се наоѓа ѝ иемто на Параскева Брајковска.
**Параскева Брајковска** ( во  —  во ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Активно учествувала во НОД чувајќи илегалци. Собирала храна и топла облека за борците во НОВ. Била убиена од страна на балистите при палежот на Беличица, на 19 септември 1944 година.

## Поврзано
* Масакр во Беличица
* Живко Брајковски
* Филип Брајковски
* Евгенија Брајковска
* Доца Брајковска
* Нада Брајковска
* Тренда Брајкова
* Селвија Брајковска

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Горачино

**Свети Архангел Михаил** — главна селска црква во штипското село Горачино, Македонија.

Црквата во 2024 година била уште во изградба.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во источниот дел на селото, десно од патот кој води за селото Танатарци, од една мало возвишение кое доминира над селото.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Горачино 10.jpg|Олтарот
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Горачино 11.jpg|Внатрешноста
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Горачино 12.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Горачино 13.jpg|Воздушен поглед
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Горачино 15.jpg|Воздушен поглед
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Горачино 2.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Горачино 3.jpg|Источната страна
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Горачино 4.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Горачино 5.jpg|Јужната страна
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Горачино 6.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Горачино 7.jpg|Куполата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Горачино 8.jpg|Трпезаријата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Горачино 9.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Горачино.jpg|Западната страна


## Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Осма приградска парохија
* Горачино

## Наводи

## Надворешни врски

Горачино
Кара Брајковска

**Кара Матеја Брајковска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Учествувала во заднината на НОД од 1942 година во селото Беличица. Подготвувала храна за борците и илегалците кои престојувале во селото и вршела курирска служба. Во нејзиниот дом престојувале илегалци, членови на V Окружен Комитет на КПМ. Чувала и негувала болни и ранети борци меѓу кои: Дејан Деаковски и Ели Аргир-Наумовска - Илинка. Честопати пренесувала партиски материјал од Беличица во Галичник и Маврово. Била изложена на терор од балистите и носена на сослушувања во село Трница и Дебар.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Љубљана Прајд

мини| Љубљана Прајд 2022 година
**Љубљана Прајд** — годишен словенечки национален марш на гордоста на ЛГБТ, кој се одржува во нејзиниот главен град Љубљана секој јуни. Името се однесува и на неделата на настани поврзани со ЛГБТ што се одржуваат во градот пред маршот.  Организиран е од Друштвото за парада на гордоста и силно поддржан од Градот Љубљана (член на *Мрежа на Родовите Градови*).

## Историја
Првиот марш на гордоста бил организиран во 2001 година како реакција на нетрпеливото и навредливо однесување на персоналот кон Бране Мозетиќ и канадскиот поет Жан-Пол Дауст пред Градската галерија во Љубљана. Парадата на гордоста потоа станала годишен настан.

Во 2009 година, неколку организатори на настанот биле нападнати за време на настан во кафеана, една недела пред маршот; еден активист, Митја Блажич, бил хоспитализиран. Амнести Интернешнл издале соопштение во кое ги повикале словенечките власти да го осудат инцидентот и да осигураат дека настанот на гордоста ќе се одржи безбедно.

Од 2010 година, настанот немало потреба да се справи со голем број контра демонстранти. 
[алт=Ljubljana Pride 2023 march gathering at Metelkova|мини| Марш собир на Љубљана Прајд 2023 кај [Метелкова]]
Најновиот Љубљана Прајд, на 17 јуни 2023 година, привлекол толпа од 3.500 според организаторите. Ова било, исто така, прв пат на настанот да се обрати актуелниот шеф на државата; претседателката Наташа Пирц Мусар го опишала како „израз на борбата за човечко достоинство. Тоа е протест со јасна порака дека секое човечко суштество, без разлика на неговата сексуална ориентација, сексуален идентитет или сексуално изразување е достоен за почит, љубов и еднаков третман“.  Присуствувале и министерот за труд Лука Месец и министерот за иднина заснована на солидарност Симон Маљевац, првиот словенечки отворен геј член на владата.  За време и по парадата, присутните се соочиле со закани, насилство, навреди, палење знамиња и уништување на приватен имот. Катја Шешек, претставник на Здружението Парада на гордоста, за Радио Словенија изјави дека такво непријателство немало со години. Митја Блажич, долгогодишен активист и претходна жртва на слични напади, ги истакна повеќекратните случаи на насилство, хомофобија и трансфобија за време на Парадата на гордоста како невидени и вознемирувачки. 
мини| Љубљана Прајд 2024 главна сцена на главниот плоштад во Љубљана

Категорија:ЛГБТ настани
Селвија Брајковска

**Селвија Соломон Брајковска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Учествувала во НОД од 1942 година во заднината на селото. Во нејзиниот дом, зимата 1942-1943 година, престојувале илегалци, членови на V Обласниот Комитет на КПМ. Во јануари 1944 година, во нејзиниот дом се приготвувала храна за членови на V Обласниот Комитет на КПМ, чија база била во селото Никифорово. До ослободувањето на земјата подготвувала облека и храна за борците во НОВ и ПОМ.

## Поврзано
* Живко Брајковски
* Филип Брајковски
* Евгенија Брајковска
* Доца Брајковска
* Нада Брајковска
* Параскева Брајковска
* Тренда Брајкова

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Симон Јенко

десно|мини|321x321пкс| Симон Јенко.
**Симон Јенко** (27 октомври 1835 – 18 октомври 1869) бил словенечки поет, текстописец и писател.

Јенко е роден во Подреча во Сорската Низина во Горењска, тогаш дел од Австриската империја, сега во Словенија, како вонбрачен син на сиромашни селани родители. Подоцна со родителите се преселил во Праше, што било инспирација за повеќето негови песни и раскази. Локалното свештенство му овозможило да учи во Ново Место, Клагенфурт и Љубљана. Спротивно на нивната волја, сепак, Јенко одлучил да не стане свештеник, туку се запишал на Универзитетот во Виена, каде што студирал право, класична филологија и историја.

Заедно со Фран Левстик, Јосип Јурчич, Јосип Стритар, Симон Грегорчич и Фран Ерјавец, припаѓа на групата истакнати Словенци кои прифатиле прогресивна и националистичка политичка идеологија (често со пансловенски елементи) и воведоа книжевен реализам во словенечката литература . Најмногу пишувал лирски и патриотски песни, кои откриваат влијание на доцниот романтизам. Напишал и кратка проза во реалистичен стил.

Бил братучед на композиторот Даворин Јенко. Двајцата заедно ја компонирале песната *[[Напреј застава славе]]*, која била неофицијална словенечка национална химна до 1980-тите.

Починал во Крањ.

Наградата „Јенко“ што секоја година се доделува за најдобра поетска збирка на словенечки јазик објавена во претходните две години од Друштвото на писателите на Словенија го носи името на Симон Јенко.
## Наводи

Категорија:Словенечки поети
Категорија:Починати во 1869 година
Категорија:Родени во 1835 година
E7 Европска патека на долги растојанија

**Европската долга патека Е7** или **патека Е7** е една од европските патеки на долги растојанија од португалско - шпанската граница кон исток преку Андора, Франција, Италија, Словенија, Унгарија и Србија. Се предвидува да се прошири до Лисабон и во Романија, така што ќе достигне од Атлантикот до Црното Море, но овие фази, како и делови од рутата низ Италија, сè уште се во планирање.
## Рута
Некои од местата на рутата од запад кон исток вклучуваат:

* Монфортињо, Португалија
* Шпанија: видете ја патеката GR7
** Каталонија 
** Андалузија
** Мурсија
** Валенсија
** Каталонија
* Андора
* Планината Ајгуал, Франција
* Луберон, Франција
* Грас, Франција
* ридови над Ница, Франција
* Монте Лавањола, Италија
* Траво, Италија
* Ходош, Словенија
* Бајансенје, Унгарија
* Шексшард, Унгарија
* Отомош, Унгарија
* Нагилак, Унгарија

Категорија:Планинарски патеки
Пошта Цеље

мини|Главен влез во Пошта Цеље
**Пошта во Цеље** (сло: Pošta Celje) е административна пошта во градот Цеље, Словенија. Цеље ја користел поштата со број 63000 помеѓу 1945 и 1991 година. Од 1991 година, кога Словенија стана независна, го користи бројот SI-3000.

Зградата на поштата во Цеље се наоѓа на плоштадот Крек бр. 9. Изградена е во неоренесансен стил во 1898 година, според проектите на компанијата Биро за поштенски згради од Виена. Денес е заштитена како локален споменик на културата.

Категорија:Пошти од Словенија
Долње Ретје

**Долње Ретје** е мало село југоисточно од Велике Лашче во централна Словенија. Областа е дел од традиционалниот регион Долењска и сега е вклучена во Статистичкиот регион Централна Словенија.

## Име
Името *Долње Ретје* што го разликува селото од соседното Горње Ретје. Името *Ретје* (како и сродното име *[[Ретње]]* ) е изведено од множинскиот демоном **Vrětьjane*, заснован на заедничката именка * *vertьje*, што се однесува на повисоко суво подрачје во влажна или мочурлива област. 

## Забележителни луѓе
Словенечкиот писател, политички активист, драматург и критичар Фран Левстик е роден во селото во 1831 година. Спомен-плоча беше откриена во 1889 година на она што останало од куќата во која е роден. Во 1987 година, во близина била поставена и бронзена биста..

## Наводи

## Надворешни врски

* https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_power_stations_in_Slovenia

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Населени места во Словенија
Звест Аполонио

**Звест Аполонио** (15 мај 1935, Копер &#x2013; 25 март 2009 година, во Бертоки) бил словенечки сликар и сценограф.

## Биографија
Аполонио бил роден од татко Италијанец и мајка Словенка и пораснал во двојазично семејство. Влегол во Љубљанската академија за ликовни уметности во 1960 година каде студирал кај Габријел Ступица. Бил професор на Катедрата за графички уметности на Академијата од 1973 до 1989 година. Четири години бил и раководител на одделот за графика и вонреден декан. Тој се смета за еден од најзначајните словенечки уметници од крајот на 20 и почетокот на 21 век, а во 1984 година е добитник на наградата Јакопич, награда за уметностите во Словенија. Во 2003 година ја добил Истарската награда за уметност „за посебни достигнувања во обликувањето, истражувањето и зачувувањето на културната идентитет на Истра“.

Аполонио работел во различни медиуми, вклучувајќи сликарство, графика, скулптура, цртање, илустрација, уметничка опрема, мозаик и сценографија. Имал повеќе од 40 самостојни изложби во галерии во Словенија и ширум светот. Тој исто така учествувал на многу групни изложби и меѓународни изложби. Освоил повеќе од 30 национални и меѓународни награди.

Категорија:Апсолвенти на Љубљанскиот универзитет
Категорија:Починати во 2009 година
Категорија:Родени во 1935 година
Категорија:Словенечки уметници