open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Адријан Бертран

**Адријан Бертран** ( – ) — француски писател, кој во кратката писателска кариера создал низа надреални антивоени романи, кои ги напишал на смртната постела од повреди кои ги здобил за време на Првата светска војна служејќи во француската армија. Во 1916 ја добил Гонкуровата награда за романот *L'Appel du sol*, во кој зборувал за војниците водени од слеп патриотизам и неговата деструктивна природа. Делото *L'Orage sur le jardin de Candide* е составено од четири раскази кои ги напишал неколку седмици пред да почине. Освен проза, напишал неколку поеми кои биле посмртно објавени.

## Животопис
Бертран е роден 1888 во Нион, каде по завршување на училиштето заминал за Париз да работи како новинар во повеќе весници, меѓу кои *Paris-Midi* и *L'Homme libre*. Во тој период започнал со книжевното списание *Les Chiméres*, каде ги објавувал неговите социјалистички идеи и надреалната поезија, а објавувал и текстови од истомисленици. Иако Бертран бил пацифист, кога наполнил 26 години се приклучил на француската војска за време на Првата светска војна. Бил дел од коњаницата, а се истакнал за време на тримесечната Битка за границите, каде Французите војувале против германската армија.

Во октомври 1914, претрпел оштетување на белите дробови откако германска граната го погодила неговиот полк, а шрапнел завршил во неговите гради. Бертран ја преживеал повредата, но бил даден на палијативна нега, која пружала ниска медицинска грижа. Лекарите му кажале дека дробовите му се трајно оштетени и не ќе можат правилно да работат, тој нема да може да се движи и дека набрзо би починал. Соочен со принудното лежење во кревет, Бертран се вратил на писателската дејност и напишал два романи пред да подлегне на раните по три години.

## Дела
*1908: *Catulle Mendès*
*1910: *E. Brieux*
*1915: *Les jardins de Priape*
*1916: *L'Appel du Sol*
*1917: *L'Orage sur le jardin de Candide*
*1917: *Le Verger de Cypris*

## Литература
*Cross, Tim, *The Lost Voices of World War I*, Bloomsbury Publishing, Great Britain: 1988. ISBN 0-7475-4276-7

## Надворешни врски
* 

Категорија:Француски писатели
Категорија:Добитници на Гонкуровата награда
Гренландски национален парк

**Гренландски национален парк** (, ) — најголемиот национален парк во Гренланд и целиот свет, како и најсеверен национален парк. Националниот парк е најголема заштитена област во светот. Паркот е основан во 1974 година, а својата сегашна територија е од 1988 година, и покрива . Паркот се наоѓа во средишниот и североисточниот дел на Гренланд и е поголем од 29 држави во светот. Тој е единствен парк во Гренланд.

## Географија
Националниот парк на југ се граничи со општината Сермерсок, а на запад со општината Касуитсуп. Средишниот дел на националниот парк е всушност Гренландската ледена покривка, а покрај брегот има поголеми делови без мраз. Регионот е погоден од загуба на мраз од поголеми размери одошто очекуваното.

## Население

Националниот парк нема постојано население. Во 1986 година бројот на постојани жители на паркот бил 40, кои живееле во Местерсвиг. Покрај тоа имало уште 400 локации каде имало население за време на летниот период. Овие 40 жители биле екипаж кои биле задолжени за чистење и одржување при операционите рударски ископи но набрзо го напуштиле местото. Од тогаш до денес целиот регион нема население. Во скоро време забележани се само 31 човек и 110 кучиња за време на зимата (и летото) во североисточен Гренланд, распоредени низ станиците:

* Данеборг (12), седиште на Сириус Петрол (раководен орган на паркот)
* Данмарксхавен (8), вработени во метеоролошка станица
* Станица Норд (5), воена база
* Местерсвиг (2) 
* Закенберг (0) летна станица
* Самит Кемп (4) станица за истражување на Гренландската снежна покривка

Преку лето на овој персонал се придружуваат и научници.

## Поврзано
* Гренланд
* Општини во Гренланд

## Наводи

## Надворешни врски

* Мрежно место на паркот 
* Галерија со слики од паркот
* Страница за паркот на ООН 
* Еколошки истражувачки операции Закенберг
* Историја на истражувањата во североисточен Гренланд 

Категорија:Национални паркови во Гренланд
Категорија:Арктик
Хиподром (населба)

**Хиподром** — високоурбанизирана населба во источниот дел на градот Скопје во рамките на Општина Гази Баба населбата се граничи со населбите: Маџари, Инџиково, Трубарево,  Илинден

## Географија
Населбата се наоѓа на север од реката Вардар во крајниот исток на градот. Се граничи со населбите Маџари на запад, Инџиково на север и Трубарево на исток

## Историја
Подрачјето околу населбата е населено уште од далечното минато, почнувајќи од доцнобронзеното време, за што сведочи некрополата кај сообраќајната клучка. На ова место во средниот век постоела и населба.

## Густина
Населбата е густо населена и во последните години се доселуваат се повеќе нови жители.

## Демографија

## Поврзано
* Клучка - Хиподром — некропола од доцнобронзено време и населба од средниот век

Категорија:Населби и маала во Скопје
Фаина Мељник

**Фаина Григориевна Мељник** (9 јуни 1945 – 16 декември 2016) — советска атлетичарка која се натпреварувала во дисциплините фрлање диск и фрлање ѓуле, освојувач на златен медал Летните олимписки игри 1972 во дисциплината фрлање диск. Во текот на својата кариера, таа поставила 11 светски рекорди.

## Кариера
Мељник била еврејка, и е родена во Бакота, Хмелничка област, Украина. На Летните олимписки игри 1972 во Минхен, таа трипати го соборувала олимпискиот рекорд во дисципината фрлање диск, и поставила светски рекорд од 66.62 метри. Во 1976 таа го остварила својот најдобар личен резултат од 70.50 метри, но завршила на четвртото место на Летните олимписки игри 1976. На истите Олимписки игри таа се натпреварувала и во дисциплината фрлање ѓуле и завршила на десеттото место. Таа не успеала да се квалификува во финалето во фрлањето диск на игрите во 1980 година.

Мељник дипломирала на Московскиот медицинско-стоматолошки универзитет и подоцна работела како стоматолог и како атлетски тренер во Москва. Таа била тренер на Наталија Лисовскаја и Светлана Кривелјова. Мељник била венчана со Велко Велев, бугарски фрлач на диск кој исто така се натпреварувал на Летните олимписки игри во 1976 и 1980 година.

## Наводи

## Надворешни врски
*Профил  на sports-reference
*Профил на мрежното место на Олимписките игри

Категорија:Родени во 1945 година
Категорија:Починати во 2016 година
Категорија:Советски фрлачи на диск
Категорија:Советски Евреи
Категорија:Освојувачи на златни олимписки медали за СССР
Категорија:Украински Евреи
Категорија:Носители на орденот „Знак на Честа“
Категорија:Руси со украинско потекло
Категорија:Починати во Москва
Жил Ромен

**Жил Ромен** (француски: *Jules Romains*, роден на  во  - починал на  во ) — француски писател и поет, основач на литературно движење унанимизам. Негови најпознати дела „*Knock ou le Triomphe de la médecine*“ и „*Les Hommes de bonne volonté*“.

## Биографија

Жил Ромен е роден на  во , Франција. Во Париз завршил средно образование а потоа на престижниот *[[École normale supérieure]]*. Тој бил близок со групата „*Абатство*“, утописка група основана во 1906 година од страна на Шарл Вилдрак, а таму членувале и писателот Жорж Дијамел, сликарот Алберт Gleizes и музичар Алберт Глез.

Во 1927 година, тој ја потпишал петицијата во спротивност со Законот за општата организација на нацијата во време на војна, укинување на цела интелектуална независност и сите слободи на изразување. Неговиот роман *Другаритњ во задната соба* („*Les Copains*“) се појавил на англиски јазик во 1937 година.

Во текот на Втората светска војна, заминал во егзил во САД каде тој зборувал на радио преку Гласот на Америка, а потоа, со почетокот во 1941 година во Мексико учествувал во основањето на Францускиот институт за Латинска Америка.

Жил Ромен пишувал на многу различни теми. Тој бил избран за член на Француската академија на 4 април 1946 година. Тој служел како претседател на Меѓународната организација „*ПЕН*“, и светската организација на писатели од 1936 до 1941 година. Во 1964 година Жил бил именуван за член на орденот на Свети Авертин. По неговата смрт во Париз во 1972 година неговото место во Француската академија било заземено од страна на Жан де Ормесон.

## Унанимизам

Ромен првично се смета за основач на литературно движење унанимизам. Движењето започнало кон почетокот на 1900 година. Движењето се заснова на идеите на колективната свест и колективната емоција, како и на однесувањето на толпата, каде членовите на групата прават или мислат нешто истовремено. Движењето опофаќа творечко спојување со таков групен феномен, кој го надминува нивото на свеста на поединецот писател.

## Дела
* *Les hommes de Bonne Volonté*, 1932-1946
* *Psyche*, 1933
**Violation de Frontières*, 1951
* *Mort de quelqu'un*, 1911

## Наводи

## Надворешни врски
* Poems by Jules Romains
* PEN International

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски поети
Категорија:Погребани на гробиштата „Пер Лашез“
Категорија:Велеофицери на Легијата на честа
Категорија:Членови на Француската академија
Лео Таксил

**Лео Таксил** (француски: *Léo Taxil*, роден на  во  - починал на  во ) — француски писател и новинар, познат антиутопист и автор на бројни антирелигиозни пародии. Лео Таксил вусшност е псевдоним за Мари Жозе Габриел Антоан Жоган Пажес.

## Биографија
### Рани години

Лео Таксил е роден на  во , Франција. Кога наполнил пет години бил испратен во Језуитско училиште. Откако своето детство го поминал таму, тој останал разочаран од католичката вера и започнал да ја гледа религиозната идеологија како општествено штетна.

### ''Смешна Библија''
Лео Таксил ја стекнал својата слава со своите антиверски и антикатолички дела во периодот 1879 - 1884 година, во кои го исмева јудаизмот и заснованото на него христијанство, станувајќи и автор на „*La Bible amusante*“ („*Смешна Библија*“), која претставува пародија на Стариот завет, како и на „*La Vie de Jesus*“ („Животот на Исус“, која претставува пародија на Новиот завет. Во овие дела Таксил укажува на неконзистентноста, на грешките и лажните верувања презентирани во овие религиозни дела. Во своите други дела, како *Les Debauches d'un confesseur* (со Шарл Мило), *Les Pornographes sacrés: la confession et les confesseurs*, и *Les Maîtresses du Pape*, Таксил  ги опишува водачите на Католичката црква како хедонистички суштества. Во 1879 година тој бил обвинет за неговиот памфлет „*A Bas la Calotte*“ од страна на државата за навреда на религијата , но тој бил ослободен.

### Измама на Таксил

Во 1885 година се одрекол од претходните дела бидејќи го прифатил католицизмот. Во следниот период започнал да пишува против масоните и скриените приврзаници на сатанизмот меѓу следбениците на темпларите во Франција. Неговите дела доживеале неверојатен успех кај читателите. Во 1896 година станал еден од организаторите на Антимасонскиот црковен конгрес во Тренто, но набргу потоа (на 19 април 1897 година) изјавил за Париското географско друштво дека ја изиграл црквата со својата побожност заедно со двајца свои пријатели во текот на 12 години.

## Дела
**La Vie de Jesus *
**[[La Bible amusante]]*
**Les Débauches d'un confesseur*
**Les Pornographes sacrés: la confession et les confesseurs*
**Les Maîtresses du Pape*

## Наводи

## Надворешни врски

*A.E. Waite, ''Devil-Worship in France'' complete e-text of Waite's 1896 debunking of Taxil.

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски атеисти
Карпош (населба во Битола)

Населбата **Карпош** се наоѓа во источниот дел на Битола, во близина на градското поле. На југ е споена со населбата Боримечка, а на исток излегува на железничата пруга Битола - Лерин, а додека на север се граничи со населбата Кланица. Населбата се состои од 11 згради. Зградите во Карпош се: Првата зграда, Третата зграда, Четвртата зграда, Петтата зграда, Шестата зграда, Седмата зграда, Осмата зграда, Деветтата зграда, Десеттата зграда, Единаесеттата зграда, и Дванаесетта зграда. Втората зграда не постои. 

Адресите во Карпош (во зависност на зградата) се или во формат каде што се кажува број на зграда, па број на влез, па број на стан (пр. 2/2-2), или се кажува во формат број на зграда па број на стан (пр. 2/22). Зградите имаат или три или шест влезови во зависност од зградата. Сите згради имаат шест спратови. Во влезовите има три или четири станови на спрат во зависност од зградата. Тоа знаци дека има осумнаесет или дваесет и четири станови во секој влез. 

Во Карпош има еднособни станови (кои ретко се среќаваат), двособни станови и трособни станови. Еднособните станови имаат ходник, тоалет, дневна соба и кујна (во една соба), и спална соба. Двособните станови имаат ходник, тоалет, дневна соба, кујна, и спална соба. Трособните станови ги имаат истите соби од двособните, со плус детска соба.

Во Карпош има централна вентилација која во последните години има предизвикано повеќе пожари.

Има училиште (ОУ "Коле Канински" - Битола), градинка (м-р Вангел Мајорот), повеќе продавници (Маркет Св. Тома и Сан Груп), и повеќе други потребни бизниси, како вулканизер, пошта итн.

Населението брои околу 1000 жители.

Категорија:Битола
Категорија:Населби и маала во Битола
Лоран Гунел

**Лоран Гунел** (француски: *Laurent Gounelle*, роден на ) — француски специјалист за развој на личноста и писател на бестселери за самообразование.
 
## Биографија

Лоран Гунел е роден на , во семејство на научни работници. Сакал да студира психијатрија, но се откажал. Студирал на Универзитетот Пари Дофин во Париз и завршил економија во 1988 година. Потоа се запишал и завршил постдипломски студии во Сорбона. Започнал работа како сметководител во голема корпорација, но работата не го задоволувала. Недостатокот на контакти го натерало да оди на часови по глума и параглајдерство.

По напуштањето на работа и по краткото занимавање со увоз и извоз, кое завршило неуспешно, се насочил кон психологијата, филозофијата и личниот развој. Студирал социологија и филозофија на Универзитетот во Калифорнија, Калифорнија. Потоа направил неколку патувања во САД, Финска и Бали, за дополнителни испитувања на неврологијата и психологијата, на шаманизмот, и мудроста на источните учења. Станал консултант за човечки односи и ја усовршувал професијата во текот на повеќе од 15 години. Предавал на Универзитетот во Клермон Феран.

Тој го напишал својот прв роман во 2006 година, по смртта на неговиот татко и пред раѓањето на неговото прво дете. Романот „*Човекот кој сакаше да биде среќен*“ бил објавен во 2008 година и станал бестселер, издаден на 25 јазици ширум светот.

Вториот роман „*Бог секогаш патува инкогнито*“ од 2010 година, исто така станал меѓународен бестселер, и е особено популарен во Јужна Америка. Лоран Гунел е награден со наградата за „*Корпоративен роман*“.

## Дела
* *L'Homme qui voulait être heureux* (2008)
* *Dieu voyage toujours incognito* (2010) 
* *Le philosophe qui n'était pas sage* (2012)
* *Le jour où j'ai appris à vivre* (2014)
* *Et tu trouveras le trésor qui dort en toi* (2016)

## Надворешни врски
* Откривање на нов роман на Лоран Гунел 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Француски писатели
Халина Конопацка

**Халина Конопацка** (26 февруари 1900 – 28 јануари 1989) — полска атлетичарка.

Таа победила во дисциплината фрлање диск на Летните олимписки игри 1928, соборувајќи го сопствениот светски рекорд со што станала првата полска олимписка шампионка. По повлекувањето од атлетиката таа станала писател и поет. Таа имигрирала во САД по втората светска војна и таму починала.

## Наводи

}}

Категорија:Родени во 1900 година
Категорија:Починати во 1989 година
Категорија:Полски фрлачи на диск
Категорија:Олимписки златни медалисти за Полска
Црква „Св. Константин и Елена“ - Негрево

**Свети Константин и Елена** — главна селска црква во малешевското село Негрево. Црквата се наоѓа во јужниот дел од селото.

## Историја
Според натписот над влезната врата, црквата била изградена во 1858 година.

## Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа, со полукружна апсида во западниот дел. Од западната и јужната страна е доградена припрата, којашто е пониска од црквата и е придржувана од дрвени столбови. Влезот на црквата е од западната страна, а спореден влез има и од јужната страна. Над главниот влез има натпис на којшто се испишани 1858 година и имињата на мајсторите. На јужната страна има пет прозорци коишто се во висина над припратата. Прозорец има и на источниот ѕид, во висина над апсидата. Фасадата на црквата е обоена во целост е обоена во светло-кафеникава боја. Внатрешноста на црквата е несредена.

Камбанаријата има квадратна основа и е прилепена до западниот ѕид, непосредно од левата страна на главниот влез од цркварта. Таа е изградена од тули и е покриена со пирамидален лимен кров над кој има крст. На секоја страна во нејзиниот горен дел има по еден отворен прозорец. Црквата е оградена со камена ограда.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Константин и Елена“ - Негрево 2.jpg|Страничен поглед на црквата надвор од дворот
Податотека:Црква „Св. Константин и Елена“ - Негрево 3.jpg|Црквата од задната страна со камбанаријата во позадина
Податотека:Влезна порта на црквата „Св. Константин и Елена“ во Негрово 2.jpg|Натпис над влезната врата на црквата


## Поврзано
* Струмичка епархија
* Негрево

## Наводи

## Надворешни врски

Негрево
Категорија:Негрево
Анри Бордо

**Анри Бордо** ( – ) — француски писател и правник. Потекнува од семејство правници од Савоја, а роден е 1870 во Тонон Ле Бен. Како млад често патувал на релација Савоја–Париз и разликите помеѓу градскиот и провинцискиот живот значително влијаеле врз неговото творештво. Во професионалниот живот го набљудувал распадот на повеќе семејства и ги анализирал причините и последиците од тоа. Кога наполнил 17 години започнал со правни студии во Париз, а по три години се вратил на пракса во Савоја. Во Париз дошол за да ја објави својата прва книга во 1894, а по смртта на татко си во 1896 се вратил во Савоја.

Творештвото на Бордо ги прикажува вредностите на традиционалните католички заедници во провинцијална Франција. Честа тема е лојалноста кон семејството, земјата, Господ, итн. Оваа тема е забележлива во романите *La Peur de vivre* и *Les Roquevillard*. Бордо бил избран за член на француската академија на 22 мај 1919. Бил член на елитната група писатели познати како „бесмртните“ кои се залагале за воспоставување и одржување на граматичките правила во француската книжевност, како и за внесување на нови зборови во речникот. Бил еден од авторите на *Le Visage de l'Italie*, книга издадена 1929 за Италија според визијата на Бенито Мусолини. Бордо починал 1963 во Париз.

## Дела
* *Le Pays natal* (1900)
* *La Peur de vivre* (1902)
* *La Petite mademoiselle* (1905)
* *Les Roquevillard* (1906)
* *Les Yeux qui s’ouvrent* (1908)
* *La Croisée des chemins* (1909)
* *La Robe de laine* (1910)
* *La Neige sur les pas* (1911)
* *La Maison* (1913)
* *La Résurrection de la chair* (1920)
* *Yamilé sous les cèdres* (1923)
* *La Chartreuse du Reposoir* (1924)
* *Le Cœur et le sang* (1925)
* *Le Bouquet Rouge * (1926)
* *La Revenante* (1932)

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Француски писатели
Категорија:Членови на Француската академија
Категорија:Француски мемоаристи
Џузепе Креспи

**Џузепе Марија Креспи** (италијански Giuseppe Maria Crespi) (14 март 1665 &ndash; 16 јули 1747), со прекар *Шпанецот* (*Lo Spagnuolo*) е италијански сликар од доцниот барок на Болоњската школа. Сликал религиозни сцени и портрети, а познат е по своите тематски слики.

Џузепе Креспи, заедно со Џамбатиста Питони, Џован Батиста Тјеполо, Џован Батиста Пијацета, Каналето и Франческо Гуарди е дел од групата стари мајстори од тој период.

## Животопис
лево|мини|''Барање болви''
Џузепе Креспи е роден во Болоња, во семејството на Џироламо и Изабела Креспи. Мајка му била далечна роднина со благородното семејство Коспи, а кои пак биле поврзани со семејството Медичи. Го добил прекарот „Шпанецот“ затоа што носел тесна облека карактеристична за шпанската мода од тоа време.

На свои 12 години, бил чирак кај Анџело Микеле Тони (1640–1708). Од 15 до 18 годишна возраст, работел кај Доменико Марија Канути. Сликарот Карло Сињани го поканил Креспи во 1681–1682 да се приклучи кон *Академија дел Нудо* и да учи цртање. Креспи останал таму до 1686 година, кога станал независен сликар.

Неговиот биограф, Џампјетро Заноти, рекол за Креспи: „Тој никогаш повторно не работел за пари, туку сликал според каприците на својата фантазија. Често сликал обични нешта, сиромашни луѓе кои служат на богатите.“ Ова се однесувало и на самиот Креспи, кој на почеток на својата кариера сликал уметнички дела по порачка на богатите.

Електичен уметник, Креспи сликал портрети и карикатури, а познат бил и по својот бакропис по Рембрант и Салватор Роза. За него се вели дека насликал неколку ремек-дела во различни стилови. Насликал и неколку фрески. Не бил многу ценет во свое време. Креспи доживува длабока старост, доживеал сликите да му бидат ценети и откупувани и надвор од Болоња. Добил признание од папата и кавалерски орден.

## Наводи

Категорија:Италијански сликари
Категорија:Барокни сликари
Категорија:Родени во 1665 година
Категорија:Починати во 1747 година
Категорија:Италијански барокни сликари
Neopalpa donaldtrumpi

***Neopalpa donaldtrumpi*** — вид молец од родот новопипки (*Neopalpa*) кој живее во Јужна Калифорнија и северно Мексико. Опишан е во 2017 г. од канадскиот научник Вазрик Назари, кој му го дал ова име бидејќи главата го потсетувала на косата на американскиот претседател Доналд Трамп.

## Откривање
Родот новопипки (*Neopalpa*), во кој спаѓа и видот *[[Neopalpa neonata]]*, е опишан како таков во 1998 г. од Далибор Поволни. Речиси две децении подоцна, Назари го прегледувал материјалот и последователно собраните примероци изложени во Бохартовиот ентомолошки музеј, сметајќи дека некои примероци укажуваат на досега неопишан вид. Новиот вид го нарекол *Neopalpa donaldtrumpi* поради бледожолтите перца на главата, кои го потсетувале на фризурата на Доналд Трамп.

## Опис
Молецот е долг 7-11&nbsp;мм, со распон на предните крилца од 6-9,2&nbsp;мм. Горната површина на крилцата е обрабена со темнокафеаво и проретчени бледи пеги, додека грбот и телесните членки се портокалово-жолти до бледожолти. Жилестиот раб има две до три школкички. Крајчињата се темнокафеави, густо просеани со обледени делови. Задните крилца се бледожолти, без белези, и со малку потемен раб. Пипалата на главата се долги две третини од распонот на крилцата, а главата е покриена со жолтобели лушпички, што е причината за името на видот.

Највоочливите разлики меѓу *N. donaldtrumpi* и другиот вид во родот, *[[Neopalpa neonata|N. neonata]]*, се жолтобелите лушпички на главата, портокалово-жолтата боја на плеќниот дел, како и структурата на половите органи кај двата пола.

## Распространетост
Иако сродната *N. neonata* се јавува ширум речиси цела Калифорнија, Долна Калифорнија и северозападно Мексико, *N. donaldtrumpi* засега е забележан само во северната половина на Долна Калифорнија и округот Риверсајд и Империјал во Јужна Калифорнија.

## Биологија
*Neopapla donaldtrumpi* му припаѓа на семејството на кривопипките (*Gelechiidae*), чија одлика е вртењето во кругови кога се на листови.
Молецот е рамномерно застапен преку целата година, но не е познат неговиот животен век и растението-домаќин. Живеалиштето му е загрозено со урбанизација.

## Поврзано
* Список на организми наречени по познати личности

## Наводи

## Надворешни врски

* Мал жолт молец именуван по Доналд Трамп — портал „Екологист“ 

Категорија:Кривопипки
Категорија:Доналд Трамп
Категорија:Видови опишани во 2017 година
Сибујанско Море

**Сибујанско Море** — мало море во Филипините кое ги двои Висаите на југ од Лусон на север.

Се граничи со островот Панај на југ, Миндоро на запад, Масбате на исток и Мариндуке и Биколскиот Полуостров (на Лусон) на север.

Поврзано е со Сулското Море преку Таблашкиот Проток на запад, Јужнокинеското Море преку Иславерденскиот Проток на северозапад и Висајското Море преку протокот Хинтотоло на југоисток. Во рамките на Сибујанското Море се наоѓа и архипелагот Ромблон.

## Историја
На ова место на 24 октомври 1944 г. се одиграла Битката во Сибујанското Море, во која американско-австралиските сили го потонале моќниот јапонски борбен брод „Мусаши“. Овие судири биле дел од поголемата Битка во Лејтскиот Залив — најголемата поморска битка во Втората светска војна.

## Надворешни врски

Категорија:Мориња на Филипините
Категорија:Мориња во Тихиот Океан
Категорија:Висајски Острови
Драги Ивановски

**Драги Ивановски** (,  - , ) — македонски новинар.

## Животопис
Ивановски е роден е во Битола во 1948 година. Се школувал во Горната гимназија, а по образование бил филолог, со изучен арапски и англиски јазик, завршил и факултет за политички науки во Белград во 1967 година. Во својот работен новинарски век, најголемо достигнување му  било коментатор во надворешно политичката редакција на Македонската телевизија. Драги Ивановски долги години бил соработник на ТВ Орбис. Бил и главен уредник во ТВ Сонце. Долг период живее и работел во Либија. Бил истакнат партиски активист и функционер на ВМРО-ДПМНЕ. Починал во јануари 2017 година во Битола и е погребан на Влашките гробишта во истиот град.

## Наводи

Категорија:Политичари од Битола
Категорија:Македонски Власи
Категорија:Македонски новинари
Жорж Батај

**Жорж Батаj** (француски: *Georges Bataille;* Бијом,  — Париз, ) — француски писател, филозоф, антрополог и литературен критичар.

## Биографија

Жорж Батаj е роден на  во , во провинцијата Оверн, Франција, во семејството на Жозеф Аристид Бата, даночник (подоцна ослепил и се парализирал поради невросифилис) и Антоанета Агле Турнар. Неговото семејство се преселило во Ремс во 1898 година, каде што тој бил крстен.

Своето образование го завршил во Ремс, а подоцна и во Еперне. Во 1914 година станал католик и како голем приврзаник на католицизмот останал девет години. Во еден момент дури и размислувал да стане свештеник и ја посетувал за кратко католичката богословија. Сепак истата ја напуштил, за да може да помага на својата мајка. На крајот се откажал од христијанството во почетокот на 20-тите години.

Во 1924 година завршил Екол де Шарт. Тогаш започнал да соработува со националната библиотека. Меѓу 1929 и 1930 година бил уредник на списанието „*Documentes*“. Жорж Батаj ја ​​развива идејата за основниот материјализам (основното значење според Ауди) на крајот на 20-тите и почетокот на 30-тите години, за да раскине со главниот тек на тогашниот материјализам. Тој тврди дека концептот на активна главна материја ја уништува опозицијата но ги дестабилизира и сите основи. Во извесна смисла овој концепт е сличен на неутралниот монизам на Спиноза, каде постои супстанција која го вклучува во себе и умот и материјата.

## Надворешни врски

* 
* "Architecture" - short essay by Georges Bataille 

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски поети
Категорија:Француски библиотекари
Категорија:Француски атеисти
Категорија:Француски комунисти
Категорија:Француски надреалистички писатели
Категорија:Книжевни теоретичари
Рене Домал

**Рене Домал** (француски: *René Daumal*, роден на  во  - починал на  во ) — француски поет и писател, приврзаник на движењето надреализам.

## Биографија

Рене Домал е роден на  во , Франција. Неговиот татко бил наставник и државен службеник во Министерството за финансии, посветен на социјализмот и противник на свештенството. Домал заедно со уште свои тројца пријатели во Ремс ја основале групата „*Phrères simplistes*“, особено инспирирани од Алфред Жари, Артур Рембо и надреалното.

Во доцните тинејџерски години неговата авангардна поезија била објавена во водечките списанија во Франција. Тој е најдобро познат по неговите два романи: „*La Grande Beuverie*“ и  „*Le Mont Analogue*“.

Рене Домал се оженил со Вера Миланова, поранешната сопруга на поетот Хендрик Крамер, која пак по смртта на Домал, се омажила за архитектот Расел Пејџ. Ненадејна и прерана смрт на Домал од туберкулоза на 21 мај 1944 година во Париз можеби била предизвикана поради експериментите кои ги правел на млади години со дроги и психоактивни хемикалии, вклучувајќи јаглерод тетрахлорид. Тој починал оставајќи го неговиот роман *Mount Analogue* недовршен, на кој работел до денот на неговата смрт.

## Надворешни врски

*René Daumal Works Gurdjeiff International Review
*''Holy War'' 
*''Skin of Light'' and ''Last Letter to his Wife''
* '' Poetry Black Poetry White''
* (public domain in Canada)

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски поети
Категорија:Француски надреалистички писатели
Категорија:Починати од туберкулоза
Жак Барон

**Жак Барон** (француски: *Jacques Baron*, роден на  во  - починал на  во ) — француски поет и писател, приврзаник на движењето надреализам.

## Биографија

Жак Барон е роден на  во , Франција. Неговата прва збирка на песни била објавена во „*Aventure*“ во 1921 година. И покрај тоа што бил првично вклучен во движењето дадаизам, тој станал еден од основачите на надреалистичкото движење по неговиот состанок со Андре Бретон во 1921 година, и придонел во основањето на „*La Révolution surréaliste*“.

Во 1927 година, како и многу од неговите современици, Барон се приклучил на Демократскиот комунистички округ. Поради спорот со Бретон во 1929 година, Жак Барон бил протеран од движењето и тој се биле поврзал со Жорж Батај објавувајќи краток есеј во 1929 годин.

Барон, исто така ги напишал и романите „*Charbon de mer*“ (1935), „*L’An 1 du Surréalisme*“ (1969), и колекција од поеми, „*L’Allure poétique*“ (1973).

## Дела
* *L'Allure poétique*, 1924
* *Paroles*, 1929
* *Peines perdues*, 1933
* *[[Charbon de mer]]*, roman, 1935, Prix des Deux Magots
* *Le Noir de l'azur*, 1946
* *Je suis né...*, 1952
* *Les Quatre temps*, 1956
* *L'Initiation sentimentale*, 1956
* *L'An I du [[surréalisme]]*, 1969
* *Nouveautés d'hiver*, 1974

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски поети
Категорија:Француски надреалистички писатели
Манас (река)

**Манас** е меѓународна река во подножјето на Хималаите меѓу Бутан и Индија. Името го добила по Манас, бог на земјата во хиндуистичката митологија. Извира на јужните падини на Хамалаите и претставува најголем речен систем во Бутан. Должината на реката е 376 км, од кои 272 км тече низ Бутан, а 104 км низ индиската сојузна држава Асам. Се влева во реката Брамапутра кај градот Јохихоп во Индија. Во долината на реката постојат два големи резервати: Кралскиот национален парк Манас, создаден 1966 година, кој се простира на 43.834 хектари и Националниот парк Манас создаден 1955 година, кој се простира на 391.000 хектари. Во него постои резерват за тигри и слонови кој се дел од светското наследство на УНЕСКО од 1955 година.

Вкупниот слив на реката опфаќа површина од 41.350 км2 во Бутан и Индија. Кури Чу или Лобрак е главна притока  на реката Манас. Таа е единствената река која извира северно од Големите Хималаи и се влева во Манас на југот на Бутан. До неа се поголемите притоки Тонгс Чу и Бумтанг. Вкупната  должина на реката е 376 км.

Долината на реката во долниот речен тек во подножјето, е опкружена со мали ливади кој се наоѓаат меѓу густо листопадните ридови и многу реки, потоци и природни одводни канали кои се влеваат во Манас. Во долниот тек на реката, постојат многу мазна песочна површина прекриена со дрвја.  Манас е планинска река. Надморската висина на која тече реката варира од 100 метри во близина на индиската граница до 7.500 метри на Хималаите. Голем  распон во надморската висина  и разновисни климатски услови  овозможуваат богата флора и фауна во сливот на реката.

Климата варира, од топли и влажни суптропски услови на југ, од ладни и суви алпски  услови на север. Од мај до октомври на југ, монсун носи обилни дождови, повеќе од 4.000 милиметри дожд. Понатаму на север,  измерен  е  многу мал од 600 до 700 милиметри  дожд од период од јуни до август. Разликата меѓу максималниот и минималниот  протокол на реката е  забележан во текот на монсун и сувите месеци тоа се  разликува и до 20 пати. Реката Манас  има просечен  проток 7.641 m3/s.

  
## Наводи

Категорија:Реки во Азија
Категорија:Реки во Бутан
Категорија:Реки во Индија
Марк Хамил

**Марк Ричард Хамил** (роден 25 септември 1951 година) е Американски глумец, гласовен глумец и писател. Тој е познат по улогата на Лук Скајвокер во филмовите Војна на Ѕвездите. Неговите други дела вклучуваат *Корветско Лето* (1978) и *Големиот Црвен* (1980), меѓу другите телевизиски емисии и филмови. Хамил, исто така, се појавува во неколку театарски продукции, во текот на 1980-тите години.

Хамил е исто така гласовен глумец , кој има глумено ликови во многу анимирани телевизиски емисии, филмови и видео игри, од 1970-тите. Тој е познат по неговата долгогодишна улога како како Џокер, почнувајќи со *Бетмен: Анимирана серија* во 1992 година, како и Скипс во хит-серијата на Cartoon Network, *[[Обична емисија]]*.

## Ран Живот
Хамил е роден во Оукланд, Калифорнија, на Вирџинија Сузан и и капетанот на американската морнарница Вилијам Томас Хамил (1926-2014). Тој е еден од седумте деца, има двајца браќа, Вил и Патрик, и четири сестри, Тери, Џен, Џини, и Ким. Неговиот татко има англиско, шкотско, ирско и велшко потекло и неговата мајка е и од Шведска и од Англија. Тие морале често да се селат поради работата на татко му. Тој одел на Академијата Валшингам и Поу Средното Училиште. На возраст од 11 години, тој се пресели на блок 5900  на Каселтон Драјв во Сан Диего, Калифорнија, каде тој го посетувал Хејл Средното Училиште. За време на неговата прва година на Џејмс Медисон Средното Училиште, неговото семејство се пресели во Вирџинија, и Хамил одел Анандел Средното Училиште.  Додека бил прва година средно, неговиот татко бил стациониран во Јапонија, каде Хамил, присуствувал и бил член на Драмскиот Клуб во Нил C. Киник Средната Школа, од која тој дипломирал во 1969 година. Тој подоцна се запиша на Лос Анџелес City Колеџ, каде што студирал драма.

Хамил бил одгледан како Римокатолик, и го опишувал татко си како "Никсон Републиканец".

## Кариера

### Почетоци
Неговата рана кариера вклучува и епизодна улога во сапунската опера *Главната  Болница,* и улога во краткотрајната ситуациска комедија *Тексас Вилерс*. Тој го глуми најстариот син на Дејвид, во првата епизодата на *Осум Е Доволно*, иако улогата подоцна беше изведена од страна на Грант Гудив. Тој исто така гостувал на Бил Козби Шоу, Фамилијата Петриџ*,*, *Соба 222* и *Од Време На Време.* Тој се има појавено во неколку телевизиски филмови како што се *Градот,* и *Сара Т - Портрет на Тинејџерскиот Алкохоличар*.

## Наводи

Категорија:Родени во 1951 година
Категорија:Римокатолички христијани од САД
Категорија:Добитници на БАФТА награди
Категорија:Живи луѓе
Цветко Христов

**Цветан (Цветко) Христов**, нарекуван **Дедо Господ** или **Попот** (Присовјани,  - , ) — македонски револуционер, охридски војвода на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.

## Животопис
Христов е роден во 1884 година в струшкото село Присовјани. До 25 март 1903 година, тој бил четник кај Никола Русински, заедно со браќата Тасе Христов и Дојчин Христов - исто така револуционери на ВМОРО.

За време на Илинденското востание, тој бил помошник војвода во четата на Тасе Христов и бил војвода на четата од село ’Ржаново. За време на востанието, четите раководени од Тасе Христов ја нападнале османлискта војска во селото Елевци. На 3 август, четата на Цветко удрила од позади и го изгонила башибузукот кој ги заобиколил четите на Тасе Христов. Следниот ден, неговата чета била опколена и Цветко бил ранет, но успеал да се извлече, по што четите почнале да се повлекуваат во Горен Дебар.. Таму ги продолжил дејствувањата, заедно со четите на Смиле Војданов.

Во втората половина на септември, откако го собрале и криече оружјето од демобилизираните чети во регионот, Цветко, Тасе и Дојчин Христови избегале во Бугарија, водени по разработен канал од кичевскиот војвода Ванчо Србаков.

Во Македонија, тој се вратил со чета во 1905 година. На патот за Охридско, четата водела борба во Прилепско, каде загинале шест четници, а Цветко Христов бил ранет. Умрел на 9 септември 1914 година, во Софија..


Податотека:Tsvetan Hristov.JPG|Цветко Христов, портрет
Податотека:Tsvetan Hristov kato Pop.JPG|Цветко Христов, преправен како поп
Податотека:Hristo,Dojchin,Cvetko Hristovi.jpg|Тројцата браќа борци - војводите Тасе, Цветко и Дојчин Христови


## Наводи

Категорија:Луѓе од Присовјани
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски војводи
Категорија:Македонски преселници во Софија
Милкшејк

**Милкшејк** е сладок, ладен пијалак што се прави од млеко, сладолед или ладно млеко и  вкусови или слатки како путер, прелив од карамела, прелив од чоколадо, сируп од овошје. Надвор од САД, за правење на милкшејк користат сладолед или ладно млеко и понекогаш го викат дебел милкшејк или дебел шејк. Во нова Англија,поимот фрапе може да се користи за да се разликува од другите форми од млеко со вкус.

## Наводи

Категорија:Пијалаци
Категорија:Десерти
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Тасе Христов

**Атанас (Тасе) Христов Тодоров**, со псевдоним **Аврам Барон**/**Барун** (роден во Присовјани) — македонски револуционер, охридски војвода на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.

## Животопис
Тасе Христов е роден во струшкото село Присовјани. По занает, тој бил ѕидар. Во 1898 година, тој стапнал во редовите на ВМОРО и првично бил терорист на организацијата. Од 1899 година станал четник и до 25 март 1903 година бил во четата на Никола Русински заедно со својот татко Христо Ангелов и браќата Цветко Христов и Дојчин Христов - исто така револуционери од ВМОРО. Во летото 1902 година станал реонски војвода на Малесија и Охридскиот крај.

На 15 март (стар стил) 1903 година, тој учествувал во борбите против Османлиска ИмеперијаОсманлиите, кај Оздолени, во кои бил убиен поручникот Тома Давидов.
За време на подготовките на Илинденското востание, Тасе Христов бил војвода на Малесиската чета, додека секретар бил Арсени Јовков. Тасе Христов учествувал на собранието, заедно со Христо Узунов, Дејан Димитров, Никола Митрев, Антон Кецкаров, Александар Чакаров и Лазар Димитров за Охридскиот револуционерен реон. Бил делегат на третото заседание на Смилевскиот конгрес на ВМОРО. Избран бил и за горски началник на Малесија.

За време на востанието, четата раководена од Тасе Христов, го нападнала аскерот во село Елевци. Се воделе редица борби, заобиколени од редовен аскер и башибузучки одреди од  Жупа . На 4 август се префрлиле во Горен Дебар, каде ги продолжиле дејствата заедно со четите на Смиле Војданов.
Во втората половина на септември, откако го собираат и кријат оружјето од демобилизираните чети во регионот, Цветко, Тасе и Дојчин Христови бегаат во Бугарија, водени по разработен канал од кичевскиот војвода Ванчо Србаков
За време на Балканските војни, Тасе Христов бил доброволец во Македонските доброволни чети и служел во 3 чета на Шестата охридска дружина. За време на Првата светска војна служел во Единаесеттата македонска пешадиска дивизија на бугарската армија.
По војната се вклучил во обновената ВМРО и на 3 април 1925 година бил назначен од Централниот комитет за војвода на Ресенска околија со 9 четници.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Луѓе од Присовјани
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски војводи
Џонатан Рестрепо

**Џонатан Рестрепо Валенсија** (; р. ) — колумбиски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .

## Ран живот

Рестрепо се родил во Пакора. Се натпреварувал како пливач во детството, освојувајќи четири национални првенства во Колумбија.

## Кариера

Според Рестрепо, тој и неговиот менаџер вртеле на броевите на елитните клубови преку Фејсбук од декември 2014 година со цел да добијат професионален договор. Откако станал панамерикански првак под 23 години во 2015 година, добил понуда од Катјуша за стажант таа сезона, а подоцна останал со нив во 2016 година. Учествувал на Панамериканските игри 2015 и бил прв во екипната потера. Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2016.

## Достигнувања
### Велодромски

;2013
: 2. 15п Панамериканско првенство - екипна потера
: 3. 15п Панамериканско првенство - поединечна потера
;2014
: 1. 15п Панамериканско првенство - екипна потера
: 2. 15п Панамериканско првенство - медисон
: 7. Панамериканско првенство - поединечна потера
;2015
: 1. 15п Панамерикански игри - екипна потера
: 1. 15п Панамериканско првенство - екипна потера
: 1. 15п Панамериканско првенство - поединечна потера
: 2. 15п Панамериканско првенство - медисон

### друмски

;2015
: 1. 15п Панамериканско првенство - друмска трка под 23 години
: 5. Панамериканско првенство - хронометар под 23 години
;2016
: 20п Награда за борбеност на етапата 8 Вуелта а Еспања
;2017
: 2. Вуелта а Мурсија
: 4. Голема океанска друмска трка „Кедел Еванс“
: 10. Краен пласман Тур Даун Андер
::1. 20п Пласман за млад возач
;2018
: 4. Гран Пиемонте
;2019
: 1. 20п Планински пласман Вуелта а Арагон
: 5. Краен пласман Сиркут де ла Сарт
: 7. Краен пласман Трка околу Турција
: 8. Краен пласман Вуелта а ла Комунидад де Мадрид

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1994 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Колумбиски велосипедисти
Дојчин Христов

**Дојчин Христов Тодоров** (роден во Присовјани) — македонски револуционер, охридски војвода на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.

## Животопис
Дојчин Христов е роден во струшкото село Присовјани. По занает, тој бил ѕидар. Од април 1902 година, тој станал четник во четата на Никола Русински, заедно со своите браќа Цветко Христов и Тасе Христов - исто така револуционери од ВМОРО. Подоцна, тој станал четник во четата на брата си Тасе, а за време на Илинденското востание во летото 1903 година раководел сопствена чета во село ’Ржаново. Во втората половина на септември, откако го собирале и криеле оружјето од демобилизираните чети во регионот на дебарска Жупа, Цветко, Тасе и Дојчин Христови избегале во Бугарија, водени по разработен канал од кичевскиот војвода Ванчо Србаков. За време на Младотурската револуција, тој бил уапсен и жестоко измачуван за време на младотурската борба за разоружување, во 1910 година.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Присовјани
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски војводи
Рабиа Фета

мини|288x288пкс
**Рабиа Фета** (турски: *Rabia Feta*; , ) — македонска поетеса.

## Животопис
Рабиа Фета е родена во 1953 година во Скопје. каде што завршила Филолошки факултет, на отсекот Југословенска книжевност со македонски јазик.
Во Скопје работела како новинар, а од 1987 година живее и работи во Норвешка, каде што, покрај другото, има работено и како преведувач. Преведува од македонски, српски и хрватски јазик на норвешки и обратно. Работи во својата издавачка куќа „Нур“. Член е на Друштвото на писателите на Македонија од 1997 година, а збирката песни „Театарот“ е нејзината 15 поетска книга.

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Членови на ДПМ
Категорија:Македонски Турци
Роже Жилбер Леконт

**Роже Жилбер Леконт** (француски: *Roger Gilbert-Lecomte*, роден на  во  - починал на  во ) — француски поет и писател, приврзаник на движењето надреализам.

## Биографија

Роже Жилбер Леконт е роден на  во , Франција. Леконт заедно со Рене Домал, Роже Вајан и  Жозеф Шима, бил соосновач на уметничкото друштво и списанието „*Le Grand Jeu*“.

Групата, поврзани со надреалистите, била исклучена од движењето на Андре Бретон. Жилбер Леконт користел дрога, особено морфиум. Како што било опишано во неговата поезија, смртта на писателот била резултат на инфекција предизвикана од валканите игли.

## Дела
* *Le grand jeu* (nos 1, 2, et 3)
* *Testament* (1955)
* *Sacre et massacre de l'amour (1960)
* *Tétanos mystique* (1972)
* *Lettres à Benjamin Fondane* (1985)
* *Monsieur Morphée empoisonneur public* (1966)
* *Corrrespondance* (1971)
* *Arthur Rimbaud* (1971)
* *L'horrible révélation… la seule* (1973)
* *Œuvres complètes*, 2 volumes (1974-1977)
* *Caves en plein ciel* (1977)
* *Neuf haï kaï* (1977)
* *Poèmes et chroniques retrouvés* (1982)
* *Mes chers petits éternels* (1992)
* *La vie, l'amour, la mort, le vide et le vent*
* *Joseph Sima* (2000)
* *Le miroir noir''

## Надворешни врски
* Voir sa sépulture, in French 
* ROGERGILBERTLECOMTE.COM .

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски поети
Категорија:Француски надреалистички писатели
Лео Мале

мини|Корица на Бегство од железната маска, роман потпишан под името Омер Рефрегер (алијас Лео Мале), 1945 година.
**Лео Мале** (француски: *Léo Malet*, роден на  во  - починал на  во ) — француски писател, приврзаник на движењето надреализам.

## Биографија

Лео Мале е роден на  во , Франција. Тој имал завршено основнообразование и започнал да работи како кабаре пејач во *La Vache Enragee* во Монмартр, Париз во 1925 година.

Во 1930 година, тој се поврзал со надреалистите и бил близок пријател со Андре Бретон, Рене Магрит и Ив Танги. Во тоа време, тој објавил неколку збирки поезија.

Тој почина во Шатијон, мал град јужно од Париз, каде што тој живеел во поголемиот дел од својот живот, само четири дена пред неговиот 87-ти роденден.

## Дела
* *120, rue de la Gare* (1943)
* *Le cinquième procédé* (1948)
* *Le soleil naît derrière le Louvre* (1954) (First of the "New Mysteries of Paris" series)
* *Des kilomètres de linceuls* (1955)
* *Fièvre au Marais* (1955)
* *La nuit de Saint-Germain-des-Prés* (1955) 
* *M'as-tu vu en cadavre* (1956)
* *Brouillard au pont de Tolbiac* (1956)
* *Casse-pipe à la Nation* (1957)
* *Micmac moche au Boul' Mich' * (1957)
* *Nestor Burma court la poupée* (1971)
* *Poste restante* (1983)

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски поети
Категорија:Француски надреалистички писатели
Рене Менил

**Рене Менил** (француски: *René Ménil*, роден во  во  - починал на ) — француски поет и писател, приврзеник на движењето надреализам.

## Животопис

Рене Менил е роден во  на островот Мартиник, Франција. Менил бил еден од неколкуте домородци на островот, кој студирал во Франција и се вратил назад со влијание на движењето за независност со идеите на марксизмот и надреализмот.

Во раните 1940-ти години започнал да објавува во весник *Tropiques* заедно со други познати писатели од Мартиник како што Еме Сезер. Во неговите објави и есеи, тој силно го критикувал францускиот колонијализам.

Во 1981 година ја објавил книгата „*Tracées*“ (ISBN 978-22-2100-633-7).

## Наводи

## Надворешни врски
*

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски поети
Категорија:Француски надреалистички писатели
Андре Стил

**Андре Стил** (француски: *Jean Giraudoux*, роден на  во Нор - починал на  во ) — француски писател и публицист

## Биографија

Андре Стил е роден на  во северниот дел на Франција, во малиот рударски град Ергие. Стил своето образование го добил на Универзитетот во Лил. Студирал филозофија. Тој предавал на Универзитетот од 1941 до 1944 година. Во 1940 година станал член на Комунистичката партија. До 1949 година бил главен секретар на „*Liberté*“ и уредник на „*Ce Soir*“. Работел како уредник на „*Humanité*“ до 1959 година.

Во почетокот на 1949 година тој објавил околу педесет тома, вклучувајќи главно социјалистички романи, раскази и стихови. Со поддршка од Луј Арагон, тој добил Државна награда на СССР за трилогијата „*Првиот удар*“ (1951 - 1953).

## Дела
* *Au mot amour*
* *Beau comme un homme*
* *Bélesta*
* *Conte du premier œuf*
* *De eerste stoot 3 dedlen*  	
* *Dieu est un enfant*
* *Fleurs par erreur*
* *Gazelle*
* *La neige fumée*
* *La question du bonneur est posée 1- le blé égyptien*
** L'ami dans le miroir*
* *Le Médecin de charme*
* *L'autre monde, etc.*
* *L'Homme de cœur*
* *L'homme fleur*	
* *Le foudroyage*
* *Le médecin de charme*
* *Le mot mineur camarades ...*
* *Le Mouvement de la terre*
* *Le roman de Constance *
* *Le premier choc - au château d'eau*
* *Les oiseaux migrateurs *
* *Les Quartiers d'été*
* *Malaguanyat*
* *Maxime et Anne *
* *Nous nous aimerons demain*
* *Paris avec nous le premier choc*
* *Pêche à la plume*
* *Pierwski starcie 2 volume*
* *Pignon sur ciel*
* *Quand Robespierre et Danton inventaient la France*
* *Qui ?*
* *Romansonge*
* *Soixante-quatre coquelicots*
* *Une histoire pour chaque matin*
* *Une vie à écrire*

Категорија:Француски писатели
Категорија:Комунистички писатели
Категорија:Офицери на Легијата на честа
Категорија:Добитници на Сталиновата награда
Негревска Река

**Негревска Река** или **Негревчица** — река во Источна Македонија и притока на Пехчевска Река. 

## Течение
Реката извира под Орлов Камен на планината Влаина, на надморска висина од 1.729 м. Таа претставува постојан водотек и има стрмно и каменливо корито со пороек карактер. Негревска Река минува низ селата Негрево, по кое и го добила името, и Чифлик пред нејзиниот влив во Пехчевска Река.

## Галерија

Податотека:Негревчица во Чифлик 2.jpg|Течението на Негревска Река во селото Чифлик


## Поврзано
* Негрево
* Чифлик (Пехчевско)

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Реки во Македонија
Категорија:Негрево
Категорија:Чифлик (Пехчевско)