open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Скијалиште Сљеме

мини|Трофеј на Снежната кралица 2019, прво возење, 5 јануари 2019
**Сљеме** — скијалиште на северните падини на планината Медведница, во близина на хрватскиот главен град Загреб. Ски-центарот се состои од 4 (четири) километри патеки, 3 (три) жичници и систем за вештачки снег и осветлување за ноќно скијање. Самото скијалиште-центар се спушта од 1032 метри високиот врв Медведница, Сљеме. Сљеме е еден од најголемите скијачки центри во Хрватска, а во близина на скијалиштето се наоѓаат хотелот „Томиславов дом“ и станбената куќа „Снежна кралица“. Секоја зима, на Сљеме се одржува Светскиот скијачки куп на Снежната кралица.

## Скијачки патеки и жичници
Скијалиштето Сљеме се состои од 5 (пет) скијачки патеки и 3 (три) жичници. Поставено е осветлување за ноќно скијање на две патеки (Црвен спуст и Бијела ливада).

## Дневно и ноќно скијање
За време на скијачката сезона на Сљеме е можно да се скија од 9 до 16 часот секој ден. Ноќно скијање е можно во вторник и четврток од 19 до 22 часот на патеките Црвен спуст и Бијела ливада.

## Наводи
* Stranice skijališta Sljeme

Категорија:Скијање
Категорија:Скијачки центри во Хрватска
Црква „Св. Атанасиј“ - Пашино Рувци

**Свети Атанасиј** — главна селска црква во прилепското село Пашино Рувци, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во западниот дел на селото.

## Историја

За црквата нема податоци кога е подигната, иако се мисли дека е доста стара. Во црквата и во нејзиниот двор се наоѓаат повеќе споменици од мермер, и тоа: фрагментирана надгробна стела со грчки и латински натпис која на средината има претстава на коњаник и пред него дрво; женска статуа од бел мермер без глава, висока 1,35&nbsp;м, и капител украсен со волути и акантус.

Според натпис на самата црква, истата била подигната во 1988 година, а обновена во 1998 година.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Пашино Рувци.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Пашино Рувци 4.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Пашино Рувци 5.jpg|Ниша со фреска на западната страна на црквата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Пашино Рувци 6.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Пашино Рувци 2.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Пашино Рувци 3.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Пашино Рувци 7.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Обршанска парохија
* Пашино Рувци

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Пашино Рувци
Пашино Рувци
Пашинорувски манастир

**Пашинорувски манастир** — манастир во јужниот дел на Македонија, во близина на селото Пашино Рувци.

## Местоположба

Манастирот се наоѓа надвор од селото Пашино Рувци, во неговиот источен дел, на оддалеченост од околу километар и пол од него.

## Градби

Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак, чешма и помошни објекти.

### Црква „Св. Ѓорѓи“

Црквата е единствениот храм во манастирот.

### Конаци

Во дворот на манастирот се наоѓа импозантен конак.

## Слава

Славата на манастирот е Ѓурѓовден, ден кога домаќините пречекуваат илјадници гости од Прилеп, прилепските села и ширум Македонија.

## Галерија


Податотека:Пашинорувски манастир.jpg|Конакот во изградба
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Пашино Рувци.jpg|Манастирската црква
Податотека:Пашинорувски манастир 2.jpg|Манастирскиот двор


## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Пашино Рувци
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Преспанско-пелагониската епархија
Бормио

**Бормио** (, ) е град и општина кој се наоѓа во Ломбардија на Алпите во северна Италија, со население од 4100 жители.

## Географија
лево|мини| Црквата Колеџијата.
Бормио се наоѓа во североисточниот дел на регионот Ломбардија, во горниот дел од долината Валтелина, кое што е популарно одморалиште за зимски спортови. Валтелина е валов покрај реката Ада која се влева во езерото Комо. Бормио е поврзан со други долини преку четири превои:

* Јужен Тирол преку превојот Стелвио
* Вал Монастеро преку превојот Умбраил
* Ливињо преку превојот Фоскањо
* Понте ди Лењо преку превојот Гавија

## Историја
лево|мини| Црквата Сан Витале, изградена уште во XII век во романескен стил
Поради своите термални бањи, Бормио долго време бил туристичка атракција. Членовите на римската аристократија патувале во Бормио за да уживаат во топлите бањи во планинските предели. Повеќето од овие термални бањи се во употреба и денес.

Покрај современите капацитети за скијање, градот е познат и по неколкуте топли извори кои се користат во три термални бањи.

Градот се наоѓа на историската Пјаца Кавур и Виа Рома, поранешно главно трговско место на трговскиот пат од Венеција до Швајцарија. Бормио го задржал својот уникатен средновековен центар на градот, кој привлекува многу туристи, претежно од Италија (од Милано и други градови). На Бормио ќе се одржат трките во алпско скијање на Зимските олимписки игри во 2026 година.

## Алпско скијање
Овде се одржале натпреварите од Светското првенство во алпско скијање во 1985 и 2005 година и секоја година овде се одржува трка од Светскиот куп во алпско скијање. На Бормео има 50 километри на обележани ски патеки, од кои најдолгата патека е 6 километри, каде што се наоѓаат петнаесет жичници и неколку скијачки школи.

Во Светскиот куп, на Бормио се одржува спуст за мажи кон крајот на декември. Патеката Стелвио, наречена по превојот Стелвио, е една од најтешките спуст патеки во светот; и е втора по должина патека од  Светскиот куп, зад Лоберхорн во Венген, Швајцарија.

## Знаменитости
* Џардино Ботанико Алпино „Резија“

## Збратимени градови
Бормио е збратимен со:

*  Хуез, Франција, од 2005.
*  Ках, Азербејџан, од 2014.
*  Белпуг, Шпанија

## Надворешни врски

* Бормио онлајн 
* Бормио.it
* Bormio3.it
* Терме во Бормио
* Колекција на видеа од скијање во Бормио
* Научен клуб Бормио
* Официјален сајт на скијачките области
* Официјален сајт на туристичката канцеларија Бормио 
* Туризам Алта Валтелина
* Вести на Алта Резија онлајн 
* Водич за ски-центар Бормио, новости и настани. . .

Категорија:Општини во Сондрио (покраина)
Категорија:Скијачки центри во Италија
Категорија:Бањски градови во Италија
Категорија:Градови и паланки во Ломбардија
Категорија:Зимски олимписки игри 2026
Милано-Санремо 2020

**Милано-Санремо 2020** — 111. издание на велосипедската еднодневна трка Милано-Санремо, која била закажана да се одржи на 21 март, но била одложена на 8 август поради пандемијата на КОВИД-19 во Италија. Одложувањето било направено од страна на организаторот RCS Sport на 6 март.

Белгискиот возач Ваут ван Ерт од , кој ја освоил Страде Бјанке 2020 една недела претходно, го поразил францускиот возач Жилијан Алафилип, кој бил бранител на титулата, од , во меѓусебен спринт откако двајцата се одвоиле од групата на спустот од Поџо.

## Екипи

Бидејќи Милано-Санремо е настан од Светската турнеја, сите деветнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Осум професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 27 екипи. Секоја од екипите настапила со шест возачи, со што имало 162 возачи на почетокот, од кои 149 завршиле.

## Поредок
### Завршен пласман

## Список на учесници

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 
* 

Категорија:Милано-Санремо
Категорија:Светска турнеја на UCI 2020
Категорија:Италија во 2020 година
Милано-Санремо 2021

**Милано-Санремо 2021** (позната како **Милано-Санремо претставена од EOLO** поради спонзорство) — 112. издание на велосипедската еднодневна трка Милано-Санремо, која се одржала на 20 март во северниот дел на Италија. Првично требало да биде осми настан во Светската турнеја, но сепак бил шести настан по откажување на Тур Даун Андер и Големата океанска друмска трка „Кедел Еванс“.

Откако пандемијата на КОВИД-19 присилила неколку измени на изданието во 2020, трката се вратила на вообичаениот распоред во средината на март и на својата традиционална рута. Трката долга 299 километри започнала во северозападна Италија од главниот град на Ломбардија, Милано. Патеката имала неколку качувања, последното на Поџо ди Санремо на завршните 10 километри, пред рамната завршница на Виа Рома во Санремо на средоземниот брег во Лигурија.

Како главната група се приближувала на врвот на Поџо, неколку напади предизвикале да се создаде избрана група во која биле многу од фаворитите пред трката, вклучувајќи ги главните тројца, бранителот на титулата Ваут ван Ерт (), победникот од 2019 година Жилијан Алафилип () и Матје ван дер Пул (). Во завршните три километри, Јаспер Стејвен () отпочнал напад на почетокот на спустот на Поџо и се одржал пред остатокот на фаворитите за негова прва победа на монумент и станал втор последователен белгиски победник на трката. Кејлеб Јуан () го освоил масовниот спринт за второто место пред Ван Ерт на третото место.

## Екипи

Бидејќи Милано-Санремо е настан од Светската турнеја, сите деветнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Шест професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи.
 Секоја од екипите настапила со седум возачи, со што имало 175 возачи на почетокот, од кои 169 завршиле.

## Поредок
### Завршен пласман

## Список на учесници

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 
* 

Категорија:Милано-Санремо
Категорија:Светска турнеја на UCI 2021
Категорија:Италија во 2021 година
Четврта оперативна зона на НОВ на Македонија

**Четврта оперативна зона на НОВ на Македонија** ― Штабот на чевртата оперативна зона, не успеал да биде формиран во 1943 година, според првичниот план, бидејќи јадрото на одредот „Гоце Делчев“, на 21 мај 1943 година во близина на Виница бил разбиен од страна на бугарската полиција.

## Територија
Четвртата оперативна зона го опфаќала просторот источно и северно од железничката линија Велес-Кочани, со градовите: Свети Николе, Штип, Радовиш, Струмица, Кочани, Делчево, Пехчево и Берово. Со реорганизацијата на оперативните зони во почетокот на август 1944 година, ова подрачје потпаднало под Третата оперативна зона. Штаб на зоната не бил формиран, а неговата улога го превзела Четвртата македонска бригада, а од крајот на септември Штабот на педесеттата македонска дивизија на НОВЈ. 

Четвртата оперативна зона, со реорганизацијата од август 1944 година, го опфаќала просторот во западна Македонија (Дебарско-Кичевско), односно територијата на Првата оперативна зона од 1943 година. Должноста на Штабот на зоната во почетокот ја вршел Штабот на првата македонска бригада, а од крајот на септември Штабот на четириесет и осмата македонска дивизија на НОВЈ.

## Состав

* Вангел Чукалевски - командант на Четвртата оперативна зона на НОВ и ПОМ.
* Тодор Арсов - политички комесар на штабот на четвртата оперативна зона на НОВ и ПОМ.

### Орган на оперативната зона
**[[Билтен (ГШ)|Билтен]]** - орган на Главниот штаб на НОВ и ПОМ. Се појавил во август 1943 за подрачјето на Четвртата оперативна зона, на македонски јазик. Биле излезени само два броја, а е сочуван само вториот број од септември, 1943 година.

## Поврзано

* Прва оперативна зона на НОВ на Македонија
* Втора оперативна зона на НОВ на Македонија
* Трета оперативна зона на НОВ на Македонија
* Петта оперативна зона на НОВ на Македонија

## Наводи

Категорија:Македонија во Втората светска војна
Категорија:НОБ
Христо Галабов

**Христо Галабов** некаде се сретнува и како **Христо Галбов** (грчки: Хρεστος Γκαλμπος) ( во , Костурско — ) — македонски револуционер, член на ВМРО (Обединета), активист на македонското националноослободително движење во Егејскиот дел на Македонија.

## Животопис
Во 1925 година станал член на синдикатите, а набрзо и синдикален раководител. Член на КПГ станал во 1919 година. Од 1934 година станал член и заменик секретар на ВМРО (Обединета) во Егејскиот дел на Македонија. Поради својата револуционерона дејност, многупати бил затворан и интерниран. Во грчките затвори лежел повеќе од дваесет години.

По доаѓањето на власт на диктатурата Метаксас во август 1936 година. Новиот режим ги прогласил КПГ и ВМРО (Обединета) за нелегални и ги вовела големите масовни апсења, гонења и интернирања кон нивните членови. Меѓу погодените од ова биле Андреа Чипов, Лазо Трповски, Христо Галабов, Трифун Хаџијанев, Алеко Тенекеџиев, Фоти Урумов и Коста Думов. Така нагло згаснало и постоењето на ВМРО (Обединета) во грчка окупирана Македонија.

## Поврзано

* ВМРО (Обединета)

## Наводи

## Надворешни врски

* Не сме Грци, Македонци сме!
* Андреја Чипов 

Категорија:Дејци на ВМРО (Обединета)
Категорија:Политичари од КПГ
Петта оперативна зона на НОВ на Македонија

**Петта оперативна зона на НОВ на Македонија** ― формирана ѐ есента 1943 година, на кумановското подрачје. 

## Територија
Зоната го опфаќала просторот северно од линијата Тетово-Велес-Кочани, со градовите: Скопје, Куманово, Кратово, Крива Паланка и Прешево. Нејзиниот штаб раководел со сите партизански единици на овој простор сѐ до формирањето на Третата македонска ударна бригада, на 26 февруари, 1944 година. Со формирањето на Третата македонска народноослободителна ударна бригада, Штабот на зоната престанал да постои, а надлежностите околу раководењето со единиците на овој простор ги превзел Штабот на бригадата. 

Во првата половина на август 1944 година, по реорганизацијата на што ја направил Главниот штаб на НОВ и ПОМ, ова подрачје влегло во состав на Првата оперативна зона на НОВ на Македонија.

## Состав
Со наредба на Штабот на петтата оперативна зона, дотогашниот Кумановско-Скопски одред, да се организира во редовен баталјон „Јордан Николов“. Четите кои влегле во негов состав биле именувани: I чета - „Киро Фетак“, II чета - „Цветан Димов“ и III чета - „Васиљко Драгомански“.

* Љупчо Арсов - член на Штабот на петтата оперативна зона 

## Поврзано

* Прва оперативна зона на НОВ на Македонија
* Втора оперативна зона на НОВ на Македонија
* Трета оперативна зона на НОВ на Македонија
* Четврта оперативна зона на НОВ на Македонија

## Наводи

Категорија:Македонија во Втората светска војна
Категорија:НОБ
Шамони

**Шамони Мон Блан** (француски:Chamonix-Mont-Blanc  ), попознат како **Шамони** — општина во Горна Савоја во Оверњ-Рона-Алпи регионот во југоисточна Франција. Овде се одржале првите Зимски олимписки игри во 1924 година. Во 2017 година во Шамони имало 8.611 жители.

Сместен северно од Мон Блан, помеѓу врвовите на Егиј Руж и познатиот Егиј ду Миди, Шамони е еден од најстарите скијачки центри во Франција. Општината Шамони е популарна меѓу скијачите и планинарите.

## Статус
Шамони е четвртата по големина општина во Франција, со површина од 245 квадратни километри. Со население од околу 8.900 жители се наоѓа на 1.089-то место во Франција.

## Планински и зимски спортови
Шамони е туристички центар за зимски спортови. Како највисок европски врв западно од Русија,  Мон Блан привлекува многу планинари и алпинисти. Од 2003 година, секој август овде се одржува Ултрамаратонот до Мон Блан (Ultra-Trail du Mont-Blanc).

Има жичница која води до 3842 метри високот врв Егиј ди Миди. Изградена во 1955 година, своевремено била највисоката жичарница на светот,  а денес е највисоката вертикална жичарница во светот. 

Шамони е поделен на 3 посебни скијачки подрачја (фра: Les Grands Montets, Brévent - Flégère, le domaine de Balme).  Покрај Зимските олимписки игри во 1924 година, во Шамони се одржуваат натпревари од ФИС Светскиот куп во алпско скијање и Арлберг-Кандахар. Бил домаќин на ФИС Светското првенство во нордиско скијање (1937) и Светското првенство во биатлон за жени во 1984 и 1988 година.

Светското првенство во хокеј на мраз во 1930 година претежно се одржало во Шамони. Градот бил и домаќин на Европското првенство во карлинг во 1991 и 1999 година.
центар|мини|800x800пкс|

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 
* Official site of the city of Chamonix Mont-Blanc
* Chamonix Tourist Information Office and Website
* Chamonix Society for Mountain Rescue and Safety Information 
* Impeding Hitler’s endeavour to capture Mont Blanc – The battle of the Vallée Blanche

Категорија:Општини во Горна Савоја
Категорија:Статии со извори на француски (fr)
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Скијачки центри во Франција
Кортина д'Ампецо

**Кортина д'Ампецо** (италијански: Cortina d'Ampezzo;    , ) е град и општина во Доломитските Алпи во регионот Венето во Северна Италија. Сместена е на реката Боит, во алпска долина. Кортина д'Ампецо е летно одморалиште и зимски спортски центар прочуено по своите скијачки патеки, пејзажи, сместување, продавници и забави по скијањето, како и по својот џет-сет и италијанската аристократска клиентела.

Во средниот век, Ампецо потпаднал под јурисдикција на Аквилејската патријаршија и на Светото Римско Царство. Во 1420 година бил освоен од Венецијанската Република. Од 1508 година, најчесто бил под Хабсбуршка власт, накратко бил освоен од Наполеон, пред да биде вратен на Австриското Царство (подоцна Австроунгарија), во чии рамки останал до 1918 година. Во деветнаесеттиот век, Ампецо станал битен регионален занаетчиски центар. Рачно изработените производи од Ампецо биле многу ценети меѓу првите британски и германски зимувалци затоа што туризмот почнал да се развива кон крајот на деветнаесеттиот век. Занаетчиите од градот биле специјализирани во изработката на дрво за мебел, производство на печки и предмети од железо, бакар и стакло.

Денес, месната економија се потпира врз туризмот, особено во текот на зимската сезона, кога населението во градот обично се зголемува од околу 7.000 на 40.000. Базиликата посветена на Св. Филип и Св. Јаков била изградена помеѓу 1769 и 1775 година на местото од две поранешни цркви од XIII и XVI век; тука е сместена парохијата и деканатот на Кортина д'Ампецо. Во градот се наоѓа и палеонтолошкиот музеј Риналдо Зардини, основан во 1975 година, Музејот за модерна уметност Марио Римолди и етнографскиот музеј Реголе од Ампецо.

Иако на Кортина д'Ампецо не се одржале закажаните Зимски олимписки игри во 1944 година поради Втората светска војна, тука се одржале Зимските олимписки игри во 1956 година, а потоа и голем број зимски-спортски настани од светско ниво. Кортина д'Ампецо по втор пат ќе биде домаќин на Зимските олимписки игри заедно со Милан. Од градот потекнува професионалниот тим во хокеј на мраз СГ Кортина кој се натпреварува во најсилната италијанска лига, а Кортина д'Ампецо е исто така почетна и крајна точка на годишната трка за златниот куп Доломити . Во градот се снимени неколку филмови, меѓу кои најпознати се *[[Пинк Пантер (филм од 1963 година)|„Пинк Пантер“]]* (1963), „*[[Само за твоите очи (филм)|Само за твоите очи“]]* (1981) и „ *[[Cliffhanger (филм)|Клифхенгер“]]* (1993).

## Наводи

Категорија:Скијачки центри во Италија
Категорија:Градови во Венето
Категорија:Статии со извори на италијански (it)
Категорија:Статии со извори на германски (de)
Категорија:Координати на Википодатоците
Црква „Св. Троица“ - Подвис

**Света Троица** — главна селска црква во прилепското село Подвис, Македонија.

Црквата се наоѓа на врвот на малото возвишение Глајца. Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.

## Местоположба

Црквата е сместена над селото Подвис.

## Историја

Според истражувањето на Јован Трифуноски, црквата била подигната во 1921 година на местото на некогашно црквиште. Сепак, според натпис на самата црква истата била подигната во 1924 година и обновена и преосветена во 1999 година.

## Архитектура

Црквата претставува еднокорабна градба, со полукружна апсида на источната страна.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Подвис.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Подвис 2.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Подвис 3.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Подвис 7.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Подвис 6.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Подвис 5.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Подвис 4.jpg|Главниот влез


## Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Втора кривогаштанска парохија
* Подвис

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Подвис (Прилепско)
Подвис
Зев

**Зев** — меѓупростор помеѓу двата слоја жици на основата низ кој минува совалката и јатокот во процесот на правење ткаенина (ткаење).
мини| Поглед на „зевот“

## Наводи

## Литература
* Ručno tkanje (prevod i obrada Margareta Legaš) - Mladost Zagreb 1977. Weaving & spinning / [edited by Yvonne Deutch]. London [etc.] Marshall Cavendish. 1977.  978-0-525-70070-8.

Категорија:Ткаење
Дневникот на Ана Франк (филм од 1959)

**„Дневникот на Ана Франк“** (англиски: *The Diary of Anne Frank*) – американски филм од 1959 година, во режија на Џорџ Стивенс (George Stevens) по Сценариото на Френсис Гудрич (Frances Goodrich) и Алберт Хакет (Albert Hackett), засновано на дрмата според мотивите на „Дневникот на Ана Франк“. Главните улоги ги толкуваат: Мили Перкинс (Millie Perkins), Џозеф Шилдкраут (Joseph Schildkraut), Шели Винтерс (Shelly Winters), Ричард Бејмер (Richard Beymer), Густи Хубер (Gusti Huber), Лу Џејкоби (Lou Jacobi), Дајан Бејкер (Diane Baker), Даглас Спенсер (Douglas Spencer), Доди Хит (Dody Heath) и Ед Вин (Ed Wynn). Филмот бил номиниран за „Оскар“ во осум категории, а победил во три: најдобра сценографија, црно-бела фотографија (Вилијам Ц. Мелор) и споредна женска улога (Шели Винтерс која подоцна својот „Оскар“ му го подарила на Музејот на Ана Франк во Амстердам).

## Синопсис
Втората светска војна само што е завршена. Ото Франк (го игра Шилдкраут) е единствениот преживеан член на семејството Франк кое било заробено во логорите во Германија. Тој се враќа во својот дом во Амстердам во кој се криел за време на војната, заедно со сопругата Едит (ја игра Хубер) и ќерката Ана (ја игра Бејкер). Таму, во поткровјето го пронаоѓа дневникот што го водела Ана, која ги бележела сите настани што му се случувале на семејството до 1944 година.

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1959 година
Категорија:Филмови на Џорџ Стивенс
Категорија:Филмови со Мили Перкинс
Категорија:Филмови со Џозеф Шилдкраут
Категорија:Филмови со Шели Винтерс
Категорија:Филмови со Ричард Бејмер
Категорија:Филмови со Густи Хубер
Категорија:Филмови со Лу Џејкоби
Категорија:Филмови со Дајан Бејкер
Категорија:Филмови со Даглас Спенсер
Категорија:Филмови со Доди Хит
Категорија:Филмови со Ед Вин
Категорија:Филмови за холокаустот
Категорија:Филмови за Втората светска војна
Категорија:Филмови засновани на книги
Протести во Казахстан (2022)

мини|Зградата на акиматот во Алмати по пожарот. 10 јануари
**Протести во Казахстан во 2022 година** — серија протести во Казахстан кои започнале на 2 јануари 2022 година по зголемувањето на цената на течниот нафтен гас (ТНГ). Протестите започнале во Мангистауската област, во Жанаозен, град кој произведува нафта, но брзо се прошириле и во другите градови во земјата, особено во најголемиот град Алмати, дополнително омасовени од зголеменото незадоволство од власта во Казахстан. Веќе на 5 јануари владата на Аскар Мамин поднела оставка.

Во протестите загинале повеќе од 150 луѓе, а казахстанските власти уапсиле повеќе од 7.500 лица.

Категорија:Нереди во 2022 година
Портрет на маж (Рембрант, Њујорк)

***Портрет на маж*** ― портретска слика од околу 1657 година, насликана од Рембрант. Се наоѓа во збирката на Музејот на уметноста Метрополитен.

## Опис
Оваа слика влегла во збирката преку аманетот на Хенри Г. Маркуанд.

Оваа слика била документирана од Хофстеде де Хрот во 1914 година, кој напишал; „753. БЛЕД ЧОВЕК СО ДОЛГА ТЕМНА КОСА. Боде 222; Дутуи. 339; Вурцбах. 209 ; B.-HdG. 495. Околу четириесет. Половина со една рака ; природна големина. Тој стои, виден речиси во целото лице, гледајќи директно пред него. Левата рака е во неговата црна наметка, која ја обвиткува фигурата. Носи голема, мазна, блиска јака со реси и црна шапка со висок широк обод. Има благи мустаќи, делумно е избричен и има темни очи. Светлината паѓа од левата страна на десната страна на лицето и јаката. Заднината е осветлена кон лево. Потпишан во целост и датира од 1664 година; платно, 31 1/2 инчи на 25 инчи. Спомненато од Боде, стр 531, 588; Дутуи, стр. 46 ; Мишел, стр. 442]. Изложено на Хадсоново-Фултоновата прослава, Музејот Метрополитен, Њујорк, 1909 година, бр. 107. Во збирката на Маркизот од Лансдаун, Лондон, 1883 година. Во збирката на Х. Г. Маркуанд, Њујорк; дадена од него во 1890 година на Музејот.“

И покрај опсежното истражување, насликаниот човек и претходните сопственици на оваа слика се непознати. Површинското испитување покажа дека датумот што го видел Хофстеде де Хрот исчезнал до 1950-тите, а целокупната состојба на сликата е прилично изгребана. Засенчувањето на очите под капата е карактеристично за делото на Рембрант во 1650-тите.

## Наводи
 

* Мачка. бр. 155 во *Dutch Paintings in the Metropolitan Museum of Art*, Том I, од Волтер Литке, Метрополитен музеј на уметноста, 2007 година.

## Надворешни врски

* ''Портрет на маж, втора половина од 1650-тите години'' во ДБУД

Категорија:Уметнички слики од 1650-тите
Категорија:Портрети на мажи
Категорија:Слики од Рембрант
Еврејска невеста

***Еврејска невеста*** () ― слика од Рембрант, насликана околу 1665-1669 година.

Сликата го добила своето сегашно име на почетокот на 19 век, кога еден собирач на уметнички дела од Амстердам ја идентификувал темата како онаа на татко Евреин кој и подарил ѓердан на својата ќерка на денот на нејзината венчавка. Ова толкување повеќе не е прифатено, а идентитетот на двојката е неизвесен. Двосмисленоста е зголемена поради недостатокот на анегдотски контекст, оставајќи ја само средишната универзална тема, онаа на двојката кој е споен во љубовта. Шпекулативните предлози за идентитетот на двојката се движеле од синот на Рембрант, Титус и неговата невеста, или амстердамскиот поет Мигел де Бариос и неговата сопруга. Исто така, се разгледуваат неколку двојки од Стариот завет, вклучувајќи ги Авраам и Сара, Воз и Рут или Исак и Ревека, што е поддржано со цртеж на уметникот неколку години претходно.

Додека техничките докази предложубваат дека Рембрант првично замислувал поголема и поелаборирана композиција, поставувањето на неговиот потпис долниот лев агол покажува дека неговите сегашни димензии не се значително различни од оние во моментот на неговото завршување. Според животописецот на Рембрант, Кристофер Вајт, завршената композиција е „еден од најголемите изрази на нежното спојување на духовната и физичката љубов во историјата на сликарството“.

Сликата се наоѓа во постојаната збирка на Државниот музеј во Амстердам.
Податотека:Rembrandt - The Jewish Bride (detail) - WGA19160.jpg|Детали на рацете
Податотека:Rembrandt Isaac and Rebecca.jpg|Цртеж на Исак и Ревека шпионирани од Авимелех, од Рембрант, ок. 1662 година
Податотека:Dziewczyna w ramie obrazu 1.jpg|Друга *еврејска невеста*, од Рембрант, 1641 година


## Наводи

## Дополнителна литература

* 

## Надворешни врски

* *[http://www.rijksmuseum.nl/aria/aria_assets/SK-C-216?lang=en Еврејска невеста] * во Државниот музеј во Амстердам.
* Портрет на двојка како Исак и Ревека, позната како ''Еврејска невеста'' во базата на податоци на ДБУД

Категорија:Слики од Рембрант
Категорија:Уметнички слики од 1660-тите
Категорија:Слики кои го прикажуваат Исак
Крушевски крст

мини|250п|десно|Поглед на Крушевскиот крст

**Крушевски крст** — крст сместен на врвот Вршник (1.595 м.) на Бушева Планина, над манастирот „Св. Преображение“, во близина на градот Крушево. Околу крстот се наоѓа уреден простор, каде на долното плато е поставено големо знаме на Македонија.

Камен-темелникот за крстот бил поставен на 26 август 2010 година, чија идеја бил на познатиот македонски пејач Тоше Проески. Истиот бил осветен на 17 октомври 2010 година, што било тригодишнина од смртта на пејачот.

## Местоположба

Крстот се наоѓа на врвот Вршник, во близина на градот Крушево.

## Градба

Крушевскиот крст е висок 33 и широк 23,5 метри. Тежи 24 тони, додека основата му зафаќа два и пол квадратни метри.

Донатор на крстот бил македонскиот стопанственик Минчо Јорданов, а изведувачи биле македонските претпријатија „Факом“ и „Бетон“.

## Галерија


Податотека:Крушевски Крст 2.jpg|
Податотека:Krstot na Vrshnik 01.JPG|
Податотека:Krushevo Cross - P1100307.JPG|


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Крушево
Минерва (слика)

***Минерва*** ― маслена платнена слика од 1635 година од Рембрант, сега во канадска приватна збирка.

Неговиот најраен регистриран сопственик бил Џејмс Сомервил, 12-ти Лорд Сомервил (1674-1709) сопственик на „The Drum“ во Единбург. Таа останала во сопственост на семејството Сомервил до смртта на Луиза Хариет Сомервил во 1923 година. На 21 ноември 1924 година била продадена на аукција во Christie's во Лондон или на њујоршкиот трговец со уметнички дела Луис и Симонс или на г-дин Смит. Подоцна била во сопственост на браќата Дивен, а во 1929 година на Жил Бахе. Набргу потоа била купена од унгарскиот собирач Марцел Немеш во Минхен. Неговата збирка била продадена на аукција од Хелбин во Минхен помеѓу 16 и 19 јуни 1931 година.

Била купена од еден „Холанд“ од „Америка“. Подоцна била во сопственост на Аксел Ленарт Венер-Грен, шведски собирач чии дела биле продадени на аукција на Sotheby's во Лондон на 24 март 1965 година. Подоцна бил купен од Антенор Патињо, а во 1975 година од Марсел Бик. Од 1988 до 2011 година била дел од изложената уметничка збирка на Бриџстоунскиот музеј на уметност во Токио. Во 2001 година била купена од трговецот со уметнички дела Ото Науман, кој во март 2002 година ја изложил на Европскиот саем за ликовна уметност. Науман подоцна го продал на сегашниот сопственик.

## Наводи

Категорија:Слики од Рембрант
Категорија:Книги во уметноста
Категорија:Слики на Минерва
Категорија:Слики од 1635 година
Претставници на еснафот на трговци со ткаенини

***Проверувачи*** () или ***Претставници на еснафот на трговци со ткаенини*** () — слика масло на платно од 1662 година на Рембрант. Моментално е во сопственост на Ријксмузејот во Амстердам. Сликата е опишана како негов „последен голем колективен портрет“.

Луѓето (со исклучок на Бел кој е придружник, како што е наведено во неговата калота) се трговци со ткаенини кои биле избрани да го проценат квалитетот на ткаенината што ткајачите им ја понудиле на продажба на членовите на нивниот еснаф. Нивниот едногодишен мандат почнувал на Велики петок и се очекувало да вршат проверки трипати неделно. Холандскиот збор *staal* значи „примерок“ и се однесува на проценетите примероци од ткаенина. Проверувачите користеле клешти за да ги притиснат пломбите на нивниот град (напред) и еснафот (назад) во олово со големина на пени кои биле специјално залепени за да ги запишуваат резултатите од проверката. Имало четири оценки за квалитет, највисоката била означувана со притискање на четири заптивки, а најниската со притискање само на еден.

Луѓето, кои ја проценуваат должината на ткаенината во персиски стил се (од лево кон десно):

* Јакоб ван Лун (1595-1674)
* Волкерт Јанш (1605 или 1610-1681)
* Вилем ван Дојенбург (околу 1616–1687)
* Франс Хендрикс Бел (1629-1701)
* Ерноут ван дер Мај (околу 1625–1681)
* Јохем де Нев (1629–1681)

Еснафот го порачал овој портрет и бил изложен во нивниот еснафски дом, *Staalhof* (nl), сѐ до 1771 година.

Сликата е искористена на амбалажата на пурите на Дач мастерс (Dutch Masters). Сликата била прикажана и на ѕидот во куќата на  Х.Џ. Велс во воведната секвенца на *Временската машина*. Сликата има значаен дел во книгата на Џефри Арчер од 2019 година „Nothing Ventured“.

## Наводи

## Надворешни врски
* *[http://www.rijksmuseum.nl/nl/collectie/SK-C-6 Претставниците за земање примероци]* во Ријксмузејот Амстердам
* Животопис на Џејкоб ван Лун (на холандски)
* Животопис на Волкерт Јанш  (на холандски)
* Животопис на Вилем ван Дојенбург (на холандски)
* Животопис на Франс Хендрикс Бел  (на холандски)
* Животопис на Aernout van der Mye  (на холандски)
* Животопис на Јохем де Неве (на холандски)
* Волфганг Косак „Вториот Рембрант“ 

Категорија:Портрети од Рембрант
Категорија:Уметнички слики од 1660-тите
Категорија:Слики во Државниот музеј во Амстердам
Млада жена со куче в скут

***Млада жена со куче в скут*** () — слика масло на платно на непозната млада жена од холандскиот уметник Рембрант насликана околу 1665 година. Сега се наоѓа во Уметничката галерија на Онтарио, на која во 1955 година ѝ ја оставил филантропот Френк Питер Вуд. Претходно била идентификувана како снаата на Рембрант, Магдалена ван Лу (1641–1669), но жената денес се смета за непозната.

Рендгенските снимки откриваат значителни промени на долната половина на сликата додека Рембрант ги истражувал осветлувањето и бојата. Според Ернст ван де Ветеринг, овој аспект на делото го открива „доцниот Рембрант“ во неговите најдобри. Сликата не е потпишана, но можеби била пред подоцнежното досликување.

## Наводи

## Надворешни врски
* Уметничка галерија на Онтарио 

Категорија:Уметнички слики од 1660-тите
Категорија:Портрети од Рембрант
Смртта на Богородица (Рембрант)

***Смртта на Богородица (Рембрант)*** е графика од 1639 година во бакропис и сува игла од Рембрант.

Смртта на Богородица го претставува појавувањето на ангелот во придружба на Детето Исус.

Меѓутоа, оваа епизода не е прикажана на ваков начин во евангелијата;  прикажаната сцена се чини дека е онаа на смртта на кралицата опкружена со кралската свита, со раскошни украси и богато облечени фигури.

Иако барокна по композицијата и мотивите, сепак, во ова дело се забележува специфичниот реализам на Рембрант, по кој излегува од сите временски и стилски рамки.  
## Наводи

## Надворешни врски
*http://expositions.bnf.fr/rembrandt/grand/053.htm
*http://www.gallery.ca/fr/voir/collections/artwork.php?mkey=4391
*http://expositions.bnf.fr/rembrandt/grand/053.htm
*https://www.rijksmuseum.nl/en/collection/RP-P-OB-624

Категоријаа:дела од 1639 година
Категорија:дела од Рембрант
Категорија:графики од Рембрант
Доктор Фауст (Рембрант)

*** Доктор Фауст *** — бакропис од  Рембрант, денес  во четири состојби. Првично била наречена „Алхемичарот во неговата лабораторија“, во 18 век била именувана „Фауст“. Конечно, нејзиното име било фиксирано откако Гете ја поставил  на корицата на изданието „Фауст“ 1790.

Овој бакропис го инспирирало Виктор Иго за неговиот роман Богородичната црква во Париз, во кој е опишана лабораторијата на Клод Фроло во поглавјето IV од седмата книга, насловена Ἀνάγκη.

На прозорецот е видлив  круг, во неговиот централен дел има четири букви INRI, што одговараат на натписот на распнувањето Христос „Iesus Nazarenus Rex Iudaeorum“, но алхемичарите имаат поинакво толкување  на кратенката INRI - „Ignis Natura Renovatur Integram“ - „Целата природа постојано се обновува со оган“. 

## Наводи

## Надворешни врски
*http://www.rijksmuseum.nl/aria/aria_assets/RP-P-1939-119?lang=nl 

Категорија:Дела од Рембрант
Категорија:Графики од Рембрант
Категорија:Дела од 1652 година
Автопортрет со горжет

*** Автопортрет со горжет  *** е автопортрет со масло на панел од околу 1629 година од Рембрант, сега во Германскиот национален музеј во Нирнберг.

Сликата е датирана околу 1629 година. Повеќето автопортрети од тоа време го прикажуваат сликарот во цивилна облека, на пример, автопортретот на Вајбранд де Гест во музејот Фрис во Леуварден. Рембрант, сепак, се облекол во фиктивен костим со фризура на благородник или офицер. 

Сликата порано била опсервирана како копија на панел во Мауритшуис во Хаг. 

Во 1991 година, германскиот историчар на уметност Клаус Грим докажал спротивно, докажал дека е оригинал, а онаа во Хаг како копија. Според него, копијата во Нирнберг е стилски поблиска до делото на Рембрант отколку онаа во Хаг. За време на подготовките за самата изложба на Рембрант, со помош на инфрацрвена светлина на делото во Хаг бил откриен подвлечен цртеж, што е невообичаено за начинот на работа на Рембрант. Ова обезбедило убедлив доказ за хипотезата на Грим.

## Наводи

Категорија:Слики во Нирнберг
Категорија:Автопортрети од Рембрант
Категорија:Слики од 1629 година
Категорија:Портрети од 17 век
Свети Вартоломеј (Рембрант)

***Свети Вартоломеј*** ― слика во масло на платно од 1657 година од Рембрант.

## Наводи
 

## Надворешни врски

* 

Категорија:Слики од Рембрант
Категорија:Слики од 1657 година
Предел со замок

***Предел со замок*** — слика од Рембрант, сега во Лувр во Париз. Историчарите на уметност различно го датираат во 1652 (Рејн ван Ејсинга), 1654 (Фредерик Шмит-Дегенер), рана 1640 (Абрахам Бредиус и Хорст Герсон), 1648 (Курт Бауч), 1640-1642 (Жак Фукар), ок.1640 Кристијан Тимпел) и 1643-1646 (Леонард Ј. Слаткес).

За прв пат била забележана во пописот на Гертрујт Брасер во Делфт од 1692 година како „замок од Рембрант“ - таа била вдовица на Јохан фан дер Кејс. Подоцна била заведена во збирката на Јан Питер фан Сухтелен, руски генерал од Холандија. Во 1859 година, наследниците на фан Сухтелен го продале на Павел Строганов во Санкт Петербург. По неговата смрт во 1911 година, Строганов го оставил истото и остатокот од својата уметничка збирка на Владимир и Александра Шчербатов, децата на ќерката на неговиот брат. Владимир и Александра биле убиени од болшевиците во 1920 година, три години откако нивните уметнички дела биле запленети од државата.

Најдоцна до 1925 година, делото било преместено во Музејот Ермитаж, но во 1932 година било тајно продадено од СССР, веројатно преку трговецот со уметнички дела Wildenstein and Company. Во 1933 година најверојатно му била продадена на парискиот собирач Етјен Никола, во чија збирка дефинитивно се појавила во 1935 година. Во 1942 година Никола ја продал и *Портрет на Титус ван Рајн* на Адолф Хитлер преку берлинскиот трговец со уметнички дела Карл Хабершток за 60 милиони франци - Хитлер ги наменил за неговиот Фиреров музеј во Линц. По завршувањето на војната, таа била вратена на Никола преку Централниот собирен пункт и во 1948 година ја подарил на Лувр.

## Извори
* Сликата на мрежната страница на Лувр

Категорија:Слики од Рембрант
Категорија:Пределни слики
Категорија:Уметнички слики од 1650-тите
Категорија:Уметнички слики од 1640-тите
Богородица и Младенецот со мачка

***Богородица и Младенецот со мачка*** ― цртеж на холандскиот уметник Рембрант ван Рајн (1606–69). Делото зазема уникатна положба во историјата на отпечатоците како што тоа го прави во историјата на сликарството. Бакрописите како „*Богорица и Младенецот со мачка*“, од 1654 година, го претставуваат самиот врв на графиката како творечки уметнички облик. Токму за Рембрант генерации на бакрописци постојано барале вдахновение. Во својата збирка, Музејот „Викторија и Алберт“ има и еден од најраните впечатоци од овој бакропис и вистинската бакарна плоча од која е направена сликата.
лево|мини| Првичната бакарна плоча, во Музејот „Викторија и Алберт“.
Овој отпечаток покажува домашна сцена на мајчинска наклонетост, но исто така е моќно дело на христијанската симболика. Додека мачката од левата страна си игра со рабовите на облеката на Богородица, може да се види змија која се влече од под нејзиното здолниште. Богородица гази на змијата, симболизирајќи ја нејзината улога на новата Ева, која ќе победи над првобитниот грев. Јосиф гледа надвор од прозорецот, симболизирајќи ја неговата блискост, но и одвојувањето од Богородица и Детето. Моделот на застаклувањето на прозорецот создава впечаток на ореол околу главата на Богородица.

## Библиографија

*  

## Надворешни врски

* 

Категорија:Исус во уметноста
Категорија:Цртежи од 1654 година
Категорија:Мачки во уметноста
Категорија:Богородица во уметноста
Категорија:Слики од Рембрант
Хомер ги диктира своите стихови

***Хомер ги диктира своите стихови*** ― слика на масло на платно од 1663 година од Рембрант, потпишана и датирана од уметникот. Сега е во Маурицхаус, во кој ја оставил во 1946 година од страна на Авраам Бредиус, кој ја позајмен на музејот од 1894 година, кога за прв пат ја купил во Лондон.

Со *[[Аристотел со бистата на Хомер]]* (1653) и изгубениот *Александар Велики* (1663), тоа било едно од трите дела нарачани на уметникот од сицилијанскиот благородник Антонио Руфо и остана во збирката на неговото семејство до околу 1750 година. После била забележана на аукцијата на Christie's во Лондон на 16 февруари 1810 година како *Училител со својот ученик*.

## Наводи


Категорија:Слики од Рембрант
Категорија:Слики од 1663 година
Фантастичниот Господин Лисец

**„Фантаситчниот Господин Лисец“** (англиски: *Fantastic Mr Fox*) — роман за деца на британскиот писател Роалд Дал од 1970 година.

## Содржина
Романот се состои од 18 глави:
# Тројцата фармери
# Господинот Лисец
# Пукотници
# Страшните лопати
# Страшните трактори
# Трката
# „Никогаш нема да го пуштиме да си оди“
# Лисиците се прегладнети
# Господинот Лисец има план
# Кокошарникот на Шишко број еден
# Изненадување за Госпоѓата Лиса
# Јазовецот
# Џиновската ризница на Мешко
# Јазовецот се сомнева
# Тајната винска визба на Сучко
# Жената
# Големата гозба
# А тие сè уште чекаат

## Осврт кон делото
Романот претставува совршена форма на модерна бајка во која Дал е на страната на животните — лисиците, јазовците, кртовите и зајаците, наспроти луѓето кои се злобни. Господинот Лисец, кој е паметен и итар, успева да ги надмудри лошите фармери и ги освојува симпатиите на читателите.

## Изданија на македонски јазик
Романот бил објавен на македонски јазик во 2005 година од издавачката куќа „Просветно дело“, Редакција „Детска радост“, како дел од библиотеката „Лектирни изданија“. Преводот од англиски јазик го направила Катица Ацевска, илустрациите во книгата се дело на Џил Бенет, автор на дизајнот и ликовно-графичкото уредување е Жарко Туниќ, а лектурата ја извршила Оливера Ќорвезироска. Книгата, со обем од 96 страници и димензии од 20 сантиметри, била отпечатена во печатницата „Напредок“ во Тетово. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-30-451-3.

## Наводи

Категорија:Дела на Роалд Дал
Категорија:Англиски романи
Категорија:Романи за деца
Категорија:Изданија на Детска радост
Војводство Нормандија

**Војводството Нормандија** било создадено со Договорот од Сен Клер сур Епте од 911 година меѓу кралот Карло III од Западна Франција и викиншкиот водач Роло. Се наоѓала на подрачјето на денешната покраина Нормандија, и со договорот францускиот крал имал намера да ги спречи понатамошните упади на Викинзите на француско тло.

Војводството името го добило по своите жители - Норманите.

Од 1066 до 1204 година, како резултат на норманското освојување на Англија, англиските кралеви биле истовремено и војводи на Нормандија, со исклучок на Роберт Куртоз (1087–1106), најстар син на Вилијам Освојувачот, но не седнал на англискиот престол.; и Џефри Плантагенет (1144–1150), сопруг на Царицата Матилда и татко на Хенри II.

Во 1204 година Филип Втори од Франција  ја нападнал и ја зазел Нормандија. Таа останала спорна територија до Парискиот договор од 1259 година, кога англискиот суверен го отстапи своето барање, освен за Каналските Острови; т.е. Гернзи и Џерси, и нивните зависности (меѓу кои и Сарк).

Во Кралството Франција, војводството повремено било издвојувано како апанажа со кое владеел член на кралското семејство. Меѓутоа, по 1469 година, тоа била трајно обединето со кралскиот домен, иако титулата била доделувана како почесна на помладите членови на кралското семејство. Во таква смисла, последниот француски војвода од Нормандија бил Луј Шарл, војвода на Нормандија од 1785 до 1789 година.

## Поврзано

* Војвода од Нормандија
* Норманска архитектура

## Надворешни врски

* Викинзите во Нормандија
* Топоними со скандинавско потекло (карта)

Категорија:Поранешни покраини во Франција
Категорија:Нормандија
Категорија:Историја на Нормандија
Категорија:Поранешни војводства во Франција
Нормандија
Кросно

**Кросно** или **вратило** — делови од разбој за ткаење, кои се направени од дрво или метал во целата ширина на разбојот. Двата ваљаци имаат механизам на краевите со кочница со кој се регулира процесот на намотување на нишките на основата на основинито кросно, нивното затегнување како и постапката на намотување на исткаениот дел од ткаенината на кросното за ткаенина.
мини| Шема на разбој, нордиска семејна куќа
мини| Разбој во Тиролерфолкскунсмузеум
мини| Готлант-Бунге музеј

## Наводи

## Литература
* Ručno tkanje (prevod i obrada Margareta Legaš) - Mladost Zagreb 1977. Weaving & spinning / [edited by Yvonne Deutch]. London [etc.] Marshall Cavendish, 1977. ISBN : 0525700706

Категорија:Ткаење
Сновење (ткаење)

**Сновење** — начин на подготовка на основата за ткаење. Тоа е постапка со која нишките на основата со одредена должина се распоредуваат паралелно, според претходно дизајниран редослед во согласност со ширината на ткаенината. При сновење се користи рамка за сновење (обично со димензии 1 X 1 метар) на која има клинци кои овозможуваат распоредување на нишките на основата во саканата должина.

## Наводи

## Литература
* 

Категорија:Ткаење
Организација на Договорот за колективна безбедност

**Организација на Договорот за колективна безбедност** (на ), скратено **ОДКБ** — регионална меѓународна организација, воен сојуз составен од шест постсоветски држави, Белорусија, Ерменија, Казахстан, Киргистан, Русија и Таџикистан. Србија има статус на набљудувач во организацијата.

Организацијата произлегува од **Договорот за колективна безбедност** (**ДКБ**), потпишан во Ташкент, Узбекистан на 15 мај 1992 година, од шест поранешни советски републики кои по распадот на СССР во 1991 година станале независни држави, имено Ерменија, Казахстан, Киргистан, Русија, Таџикистан и Узбекистан. Во 1993 година на договорот се приклучиле и го потпишале уште три поранешни советски републики, Азербејџан, Белорусија и Грузија. По завршувањето на процедурите за ратификација, договорот стапил во сила на 20 април 1994 година, со времетраење од 5 години и со можност за обновување. Договорот за колективна безбедност, меѓу другото, како и Северноатлантскиот договор, во член 4 предвидува колективна одбрана — агресијата против една држава учесничка во договорот се смета за агресија врз сите држави учеснички во договорот. Во 1999 година, претседателите на Белорусија, Ерменија, Казахстан, Киргистан, Русија и Таџикистан потпишале протокол за продолжување на времетраењето на договорот за следниот петгодишен период, но Азербејџан, Грузија и Узбекистан тогаш одбиле да го продолжат договорот.

Организацијата на Договорот за колективна безбедност е основана во 2002 година. На 14 мај, во Москва, Советот за колективна безбедност донел решение за преобразување на Договорот за колективна безбедност во меѓународна регионална организација. Така, на 7 октомври, во Кишинев, Молдавија, се случило и потпишувањето на Уставот на Организацијата на Договорот за колективна безбедност, кој стапил во сила во 2003 година. Во 2003 година Уставот на ОДКБ бил регистриран во Секретаријатот на Организацијата на обединетите нации, а во 2004 година организацијата добила набљудувачки статус во Генералното собрание на ОН.

## Поврзано

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјално мрежно место на Организацијата на Договорот за колективна безбедност 

Категорија:Воени сојузи
Црква „Св. Никола“ - Мраморец

мини|десно|Постарата црквичка
**Св. Никола** — црква во охридското село Мраморец, Општина Дебрца, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Охридското архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е градена четириесет години, од 1846 до 1886 г. и претставува гробишен храм. Во 1896 г. иконостасот, амвонот и владичкиот престол на храмот се изработени од дебарскиот копаничар Јаким Тодоров. Во него име икони од мијачкиот мајстор Крсте Колоски. Се смета дека црквата била целосно завршена во 1909 г.

Храмот е изграден од кршен и делкан камен, има големи димензии и седумстрана апсида на исток, целата од бигор со слепи аркади.

На два метри југоисточно од апсидниот дел на храмот се наоѓа постарата црква, исто така посветена на Свети Никола, која претставува еднокорабен храм од камен со полукружна апсида. Во црквичката може да се забележат неколку стари, но потполно уништени, икони.

## Зафати и преосветување
Црквата е реконструирана во 1996 г. според плоча на фасадата. До летото 2011 г. црквата се одликувала со сиромашен фрескопис и иконопис, но тогаш, таа била целосно насликана со фрески. Автор на фреските е битолскиот уметник Стефан Малбашиќ, а црквата биле преосветена на 16 септември 2012 г. Согласно каноните, храмот бил преосветен од митрополитот Тимотеј во сослужение на протојерејот Игор Никовски и свештеникот Душан Јорданоски.

## Слики

Податотека:The church of St Nicholas in Mramorec (4).jpg|Предната фасада
Податотека:The altar of the church of St Nicholas in Mramorec.jpg|Иконостасот
Податотека:An icon of St Nicholas in the church of St Nicholas in Mramorec (1).jpg|Икона на св. Никола
Податотека:St Cosmas St Damian and St Panteleimon Fresco in the church of St Nicholas in Mramorec.jpg|Фреска со св. Кузман и Дамјан и св. Пантелејмон


## Поврзано
* Годивска парохија
* Охридско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Мраморец