open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ла дона гравида

***Ла дона гравида*** (или само *La gravida*; италијански за „Трудница“) — портрет масло на дрво од италијанскиот уметник од високата ренесанса Рафаело. Насликана е помеѓу 1505 и 1506 година, за време на престојот на Рафаело во Фиренца, Италија. Денес се наоѓа во Палацо Пити во Фиренца.

Портретот прикажува бремена жена како седи со левата рака потпрена на стомакот. Сликите на бремени жени биле невообичаени во периодот на ренесансата.

## Историја
Делото се споменува за прв пат во пописот на Палацо Пити од почетокот на 18 век, како од непознат уметник. Во 1813 година била префрлена во колекцијата на Големиот војвода во Уфици, пред повторно да се врати во Палацо Пити каде требало да замени неколку дела ограбени од Французите. Во пописот од 1815 година му била припишана на Иноченцо да Имола, додека во оној од 1829 година повторно е наведена како од непознат сликар. За прв пат му била припишана на Рафаело во 1839 година: денес речиси едногласно се смета за дело на умбрискиот сликар, со исклучок на италијанскиот историчар на уметноста од 19 век Џовани Батиста Кавалкасел, кој му ја припишал на Ридолфо дел Гирландајо.

Идентитетот на прикажаната жена е спорен. Таа би можела да биде член на семејството Буфалини на Чита ди Кастело, или Емилија Пиа да Монтефелтро, поради сличностите со *[[Портрет на Емилија Пиа да Монтефелтро|Портретот на Емилија Пиа да Монтефелтро]]*, сега во Балтиморскиот уметнички музеј во САД.

## Наводи
*Page at the Web Gallery of Art.  Retrieved April 16, 2007.

Категорија:Уметнички слики од 1506 година
Категорија:Слики од Рафаело Санти
Категорија:Слики во Палацо Пити
Автопортрет (Рафаело)

***Автопортрет*** — слика масло на дрво од Рафаело Санти која датира помеѓу 1504 и 1506 година. Нејзините димензии се 47,5&nbsp;см на 33&nbsp;см. Портретот е забележан во пописот на приватната колекција на војводата Леополдо де Медичи, завршен во 1675 година, а наведен во инвентарот од 1890 година на Уфици.

## Наводи

Категорија:Уметнички слики од 1500-тите
Категорија:Слики од Рафаело Санти
Категорија:Слики во Уфици
Битка кај Ламач

**Битка кај Ламач** или **битка кај Блуменау** — последната битка водена во Австро-пруската војна, на 22 јули 1866 година (на денот на склучувањето на мирот), при што Австријците се бранеле од пруската војска.

Категорија:Судири во 1866 година
Категорија:Битки на Прусија
Категорија:Битки на Австрија
Ла дона велата

***Ла дона велата***, или кратко ***Ла велата*** („Жена со превез“) — добро познат портрет на италијанскиот ренесансен сликар Рафаело. Темата на сликата се појавува и на друг портрет, *[[Ла Форнарина]]*, и традиционално се идентификува како *форнарината* (пекарката) Маргарита Лути, римската љубовница на Рафаело.

Како и обично кај Рафаело, облеката на портретираниот е избрана и насликана со големо внимание; овде е неверојатно раскошна.

## Наводи

## Надворешни врски
* Notes on female paintings by Raphael

Категорија:Уметнички слики од 1516 година
Категорија:Слики од Рафаело Санти
Категорија:Слики во Палацо Пити
Портрет на Лео X (Рафаело)

**''Портрет на  [[Папата Лео X]] со двајца кардинали **' — слика на италијанскиот мајстор Рафаело Санти,  претставник на високата ренесанса создадена во 1518-1520 година. Денес се наоѓа во галеријата Уфици во Фиренца.

За разлика од делата во кои ги прикажуваат класичните, идеализирани Мадони и фигури од антиката, овој портрет  на реалистичен начин доловува една сликарска конкретна слика. Папата е прикажан во доцната средна доба. Сликата поставува низа визуелни противречности помеѓу изгледот и реалноста, наменети од Рафаел да го одразат немирот од периодот на превирања за папството. Мартин Лутер во тоа време го оспорил папскиот авторитет, наведувајќи го, меѓу другите поплаки, методот на Лав X за  финансирање на работата на базиликата Свети Петар.

На врвот на столот на папата ги евоцира симболичните абакусни топчиња на семејството Медичи, додека ракописот е од  Библијата отворена на масата е идентификувана како Библијата на Хамилтон.

Кардиналот лево од сликата сигурно е идентификуван како Џулио ди Џулијано де Медичи (идниот Папа Климент VII), додека другиот кардинал обично се идентификува како Лујџи де Роси, кој бил по мајка братучед на двајцата други прикажани.

## Наводи

Категорија:Уметнички слики од 1510-тите
Категорија:Слики од Рафаело Санти
Категорија:Слики во Уфици
Портрет на Ањоло Дони

***Портрет на Ањоло Дони*** — слика во масло на дрво од италијанскиот ренесансен мајстор Рафаело Санти, создадена 1506 година. Сега се наоѓа во Палацо Пити во Фиренца.

## Содржина
Портретот го прикажува неодамна оженетиот трговец и неговата сопруга Мадалена Строци во 1503 година, но портретите на Рафаело веројатно биле извршени во 1506 година, периодот во кој сликарот најмногу ја проучувал уметноста на Леонардо да Винчи. Композицијата на портретите наликува на онаа на Мона Лиза : фигурите се претставени на ист начин во однос на рамнината на сликата, а нивните раце, како оние на Мона Лиза, се поставени една врз друга. Но, нискиот хоризонт на позадината на пејзажот дозволува внимателна проценка на човечката фигура преку обезбедување на еднообразна светлина која ги дефинира површините и волумените. Овој однос помеѓу пејзажот и фигурата претставува јасен контраст со впечатливите поставки на Леонардо, кои го потенцираат драматичното присуство на природата.

Но, најзабележителната одлика што ги разликува овие портрети од оние на Леонардо е севкупното чувство на спокојство кое дури и големото внимание на материјалите на облеката и накитот не може да го ублажи. Секој елемент - дури и оние од секундарна важност - работи заедно за да создаде прецизна рамнотежа.

Овие дела, поврзани не само со сродството на субјектите, туку и со нивната евидентна стилска хомогеност, го означуваат почетокот на уметничката зрелост на Рафаело.

## Поврзано
**[[Портрет на Мадалена Дони]]*

## Наводи

## Надворешни врски
*Official website 

Категорија:Уметнички слики од 1506 година
Категорија:Слики од Рафаело Санти
Категорија:Слики во Палацо Пити
Мадона дела сеџола

***Мадона дела сеџола*** или ***Мадона дела седиа***' — масло на панел, слика од Рафаело Санти, создадена во 1513–1514, денес дел од  колекцијата на Палацо Пити во Фиренца, Италија. Иако постои документација за нејзиното пристигнување на нејзината сегашна локација, Палацо Пити, сè уште не е познато кој ја нарачал сликата; сепак, таа е во семејството Медичи од 16 век.

Ја прикажува Марија како го прегрнува Христос дете додека седи на стол додека младиот Јован Крстител побожно гледа. *Мадона дела Седиа* е една од најважните од Рафаеловите Мадони. Сликата ја прикажува и употребата на Рафаело на формата тондо и неговиот натуралистички пристап кон прикажувањето на Мадона.

Создадена е во Рим на врвот на славата  на Рафаело, околу 1513-1414 година, со неверојатна претстава на  мајчинската љубов. Ниската линија на хоризонтот создава чувство како да  набљудуваме одозгора, бидејќи погледот на Богородица е директно насочен кон набљудувачот и сугерира дека набљудувачот на одреден начин го дели просторот од сликата. Форматот на сликата е кружен, таканаречен тондо, и потсетува на Фиренца, или кватернерна ера. Топлата боја на сликата укажува на влијанието на венецијанското сликарство, особено на Тицијан.

Сликата првобитно била во колекцијата Медичи, каде што пристигнала околу 1589 година. Во 18 век станала дел од колекцијата на палатата Пити. Војниците на Наполеон ја однеле во Париз во 1799 година, но во 1815 година била вратена во Фиренца.

## Наводи

Категорија:Уметнички слики од 1514 година
Категорија:Слики од Рафаело Санти
Категорија:Слики во Палацо Пити
Бобан Стефковски

**Бобан Стефковски** (роден на 14 април 1984 во Скопје) ― македонски политичар и тековен градоначалник на Општина Гази Баба од ноември 2021 година. Од ноември 2025 година е градоначалник на општина Гази Баба со втор мандат.

## Биографија

Основно и средно образовани го стекнал во Скопје. Дипломирал на Институт за одбранбени и мировни студии - Скопје при Универзитетот Св. Кирил и Методиј. На истиот факултет се стекнал со дипломата на магистерските студии, со одбрана на магистерската тема: Менаџмент на човечки ресурси во безбедносните институции во РМ.

Првото работно искуство го стекнал во Министерството за труд и социјална политика, како соработник во Сектор за поддршка на министер, а од 2017, до избор за градоначалник на Општина Гази Баба работел на место државен советник во Сектор за водење на прекршочна постапка од областа на работни односи и безбедност и здравје при работата.

Во периодот од 2009 - 2013 година бил член на Советот во Општина Гази Баба.

Бобан Стефковски во тек на своето образование и работа се стекнувал и со дополнителни знаења преку различни курсеви и едукативни единици; Обука за комуникациски вештини и деловно работење; Обука за млади лидери; Обука за менаџмент; Обука за дискриминација; Работилница за водење на прекршочни постапки- Академија за судии и јавни обвинители.

## Наводи

## Надворешни врски
https://daily.mk/what/10474596/kurir-intervju-so-boban-stefkovski-pretsedatel-na-vmrodpmne-ok-gazi-baba-opshtinata-dovolno 

Категорија:Политичари од Скопје
Категорија:Политичари од ВМРО-ДПМНЕ
Категорија:Градоначалници на Општина Гази Баба
Ботанички Залив

**Ботанички залив** или **Ботани** (, порано понекогаш се користел и терминот ) - Залив во Тасманово Море во близина на источниот брег на Австралија, 8 километри јужно од центарот на Сиднеј, откриен од Џејмс Кук на 29 април 1770 година. Џејмс Кук го именувал заливот во чест на неговите пријатели - истражувачи и придружници на првото патување околу светот на бродот „Ендевор“. Тоа биле ботаничарите Сер Џозеф Бенкс и Даниел Соландер, кои на бреговите од заливот проучувале и опишале многу растенија дотогаш непознати за Европејците. Тие исто така ги опишале животните, пред сѐ торбарите. Според друга верзија, името на заливот го дал самиот Бенкс.

Ботаничкиот Залив е познат по тоа што Првата флота од Велика Британија пристигнала на тоа место на 18-20 јануари 1788 година со идните доселеници на Австралија. Сепак, затоа што во близина немало доволно свежа вода и затоа што заливот не бил заштитен од морските ветрови, на 26 јануари 1788 година, Првата флота се преселила во заливот Порт Џексон, кое што било по прикладно место  за изградба на пристаништа, а се наоѓа на само 12 километри северно од Ботаничкиот Залив, каде што била основана првата европска населба во Австралија - градот Сиднеј.

Денес градот Сиднеј се прошири до Ботаничкиот залив. На северниот брег од заливот се наоѓа Сиднејското предградие - Маскот, во чиј склоп се наоѓа Сиднејскиот аеродром, а некои од пистите влегуваат во заливот.

При влезот, заливот е широк 2,2 км и длабок од 18 до 31 м. Во Ботаничкиот залив се влеваат реките Кук и Џорџес.

Во заливот има пристаништето со исто име. Бројот на населението во околина на заливот изнесува околу 35 илјади луѓе.

## Наводи

Категорија:Географија на Сиднеј
Категорија:Заливи во Тасманово Море
Категорија:Заливи во Нов Јужен Велс
Категорија:Пристаништа во Австралија
Систинска Мадона

***Систинска Мадона***, исто така наречена **'Мадона ди Сан Систо**' — слика во масло на италијанскиот уметник Рафаело Санти. Сликата била нарачана во 1512 година од папата Јулиј II за црквата во Сан Систо, Пјаченца, а веројатно е изведена во 1513-1514 година. Платното било едно од последните со претстава на Мадона насликани од Рафаело. Џорџо Вазари го нарекол „навистина ретко и извонредно дело“.

Огромното платно со димензии 265х196 см е создадено од Рафаело за олтарот на црквата на манастирот Свети Сикст II во Пјаченца по нарачка на папата Јулиј II.

Се верува дека е насликана во 1512 до 1513 година во чест на победата над Французите за време на италијанските војни. Потврда дека сликата е наменета за црквата е тоа што на неа се претставени светите Сикст II и Варвара, кои се нејзини патрони. Димензиите се совпаѓаат со централниот дел на заднината на црквата, каде што можела да се користи за замена на прозорецот што недостасува.

Сликата, која била малку позната до средината на 18 век, бидејќи се наоѓала во оваа провинциска црква, била купена по долги преговори од саксонскиот електор Август III, кој добил дозвола од Бенедикт XIV да ја однесе во Дрезден. Таму таа наскоро станала главно дело во збирката на Август III и станала широко позната во Европа. Во 2012 година, Дрезден одбележа специјална изложба по повод 500-годишнината од делото.

Ова е едно од најпознатите дела на Рафаелo и на високата ренесанса воопшто.
Таа денес доживува бројни репродукции во најразлични материјали. По многу нешта таа е култно дело во историјата на ликовната уметност воопшто.
Големиот писател Достоевски, во својата работна соба каде што ги напишал најзначајните дела, постојано ја имал репродукцијата на ова извонредно дело. Денес е на истото место во неговиот спомен музеј.

## Наводи

Категорија:Уметнички слики од 1514 година
Категорија:Слики од Рафаело Санти
Категорија:Слики во Дрезден
Ќе биде подобро (филм)

**„Ќе биде подобро“** (српски: *Биће боље*) — српски филм од 1994 година, во режија на Милан Живковиќ по сценариото на Стеван Копривица. Главните улоги ги играат: Неда Арнериќ, Бранко Цвејиќ, Зоран Цвијановиќ, Драган Николиќ, Маја Сабљиќ и Оливера Марковиќ.

## Синопсис
Еден поранешен автомобилист и една поранешна манекенка се разведени. По разводот, нивната инвестиција, кафе-барот „Ќе биде подобро“ со судската одлука им припаѓа на обајцата по половина. Така, во барот се случуваат различни животни судбини, со смешни со лоши настани. Еден ден, во барот се појавуваат рекетарите кои настојуваат да изнудат пари од сопствениците. Како одговор на тоа, поранешниот брачен пар и посетителите на барот се здружуваат во борбата против рекетарите и продавачите на дрога...

## Наводи

Категорија:Српски филмови
Категорија:Филмови од 1994 година
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови на Милан Живковиќ
Категорија:Филмови со Неда Арнериќ
Категорија:Филмови со Бранко Цвејиќ
Категорија:Филмови со Оливера Марковиќ
Категорија:Филмови со Зоран Цвијановиќ
Категорија:Филмови со Драган Николиќ
Категорија:Филмови со Маја Сабљиќ
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Србија
Снешко

**Снешко** — статуа изработена од снег во облик на човек. Типичниот Снешко се состои од три големи снежни топки со различна големина, како и некои додатоци како замена за рацете (најчесто, гранки), за носот (најчесто, морков), за устата, итн.

## Снешко како мотив во уметноста и во популарната култура
[мини|Снешко во Винона Лејк, [Индијана, САД.]]
* „Снешко“ — поетска збирка на македонскиот писател Славко Јаневски од 1948 година.
* „Дедо Мраз, Дедо Врелчо, Снешко Црнчо и Снешко Белчо“ — книга на македонскиот писател Александар Кујунџиски од 2006 година.
* „Спаси го“ — песна на македонскиот поет Васил Куноски.
* „Снешко-Митев“ — песна на македонскиот поет Живко Ризовски од 1995 година.
* „Снешко“ (англиски: *Snowman*) — песна на британската панк-рок група *[[Anti Nowhere League]]* од 1982 година. 
* „Снешко сака да се вози“ — песна за деца на македонскиот композитор Стефан Гајдов од 1970 година.

## Наводи

Категорија:Статуи
Категорија:Игри
Кнежевство Шаумбург-Липе

**Кнежевство Шаумбург-Липе**, исто така **Липе-Шаумбург** (германски: *Grafschaft (Fürstentum) Schaumburg-Lippe*) —  создадена како грофовија во 1647 година, станала кнежевство во 1807 година, слободна покраина во 1918 година и до 1946 година била мала покраина во Германија, која се наоѓа во денешната покраина Долна Саксонија, со нејзиниот главен град во Бикебург.

Категорија:Држави и територии распаднати во 1918 година
Категорија:Држави на Рајнскиот Сојуз
Категорија:Држави на Германскиот Сојуз
Категорија:Држави на Северногерманскиот Сојуз
Категорија:Држави на Германското Царство
Категорија:Поранешни држави и територии во Долна Саксонија
Шаумбург-Липе
Категорија:Кнежевства во Светото Римско Царство
Маркизат Финале

**Маркизат Финале** (италијански: *Marchesato di Finale*) — поранешна италијанска држава во денешниот регион Лигурија, дел од поранешната средновековна држава Алерамици. Со него управувал околу шест века огранокот на семејството Алерамичи, познат како Маркизи дел Васто, а подоцна и Дел Карето, кога Савона станала слободна комуна. Во 1598 година, Маркизатот бил продаден од неговиот последен маркиз, Сфорца Андреа на Филип II од Шпанија, а во 1713 година конечно бил отстапен на Република Џенова, каде што останал таков до 1797 година, кога бил нападнат од Наполеон, прекинувајќи го своето постоење.
Категорија:Поранешни монархии во Европа
Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Маркгрофовии во Светото Римско Царство
Маркгрофовија Мантова

**Маркгрофовија Мантова** (италијански: Marchesato di Mantova) —  маркгрофовија во Ломбардија, Северна Италија, од 1433 до 1530 година. Со територијата управувала семејството Гонзага.

Категорија:Поранешни монархии во Европа
Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Маркгрофовии во Светото Римско Царство
Маркизат Салуцо

**Маркизат Салуцо** (италијански: *Marchesato di Saluzzo*; француски: *Marquisat de Saluces*) —  историска италијанска држава која ги опфаќала француските и пиемонтските територии на Алпите. Маркгрофовијата Салуцо окупирала делови од италијанската провинција Кунео и градот Торино, а понекогаш и области сега под француска контрола; јадрото на нејзините поседи била областа помеѓу Стура ди Демонте, реката По и Алпите.
Категорија:Поранешни монархии во Европа
Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Маркгрофовија Монферат

**Маркгрофовија Монферат** (италијански: Marchesato del Monferrato; германски: Markgrafschaft Montferrat) —  маркгрофовија на Светото Римско Царство во Пиемонт, сместена помеѓу Торино и Џенова во Италија од 967 до 1574 година. Маркгрофовијата била подигната во Војводство Монферат во 1574 година.
Категорија:Поранешни монархии во Европа
Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Маркгрофовии во Светото Римско Царство
Војводство Монферат

**Војводство Монферат** (италијански: *Ducato del Monferrato*) — држава сместена во Северна Италија. Било создаденo од Маркгрофовијата Монферат, откако последниот наследник умрел (1533) и маркгрофовијата била накратко контролиран од императорот Карло V (до 1536 година). По таа кратка интермедија, војводството преминало во Домот на Гонзага, веќе војводи од Мантова. Во 1574 година феудот бил издигнат од Маркгрофовија во Војводство.

Нејзината територија, која се наоѓала во јужниот дел на Пиемонт, и денес е позната како Монферат.

Во тоа време, државата Монферат имала површина од 2750 км2 и се состоела од два посебни дела кои се граничеле со Војводството Савоја, Миланското Војводство и Република Џенова. Нејзин главен град бил Казале Монферато.

Со војната за мантовското наследството (1628–1631), дел од војводството преминало кон Савоја; Остатокот преминал кон Савоја во 1708 година, бидејќи Леополд I, светиот римски цар, ја стекнал главната територија на Гонзага, Војводството Мантова.

## Наводи


Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Војводства во Светото Римско Царство
Црква „Св. Никола“ - Загорани

__БЕЗСОДРЖИНА__

**Св. Никола** — црква во прилепското село Загорани, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, сместен североисточно од селото. Изградена е во 1882 година за време на свештениците Димитар и Неделко Матевич (Матеви). Во внатрешноста е зачуван оригиналниот живопис од 1890 г. и убав преродбенички иконостас. Живописот е дело на дебарскиот мајстор Ефтим Спасов од Гари. Ктиторскиот натпис гласи:

## Слики

Св. Константин и Елена - село Загорани.jpg | Св. Константин и Елена
Zagorani Church Inscription.jpg | Ктиторскиот натпис


## Поврзано
* Тополчанска парохија
* Прилепско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Загорани
Категорија:Дела на Дебарската школа
Категорија:Појавено во 1882 година
Оток (Церкница)

**Оток** (словенечки: *Otok*) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Категорија:Општина Церкница
Златна Амброзиска Република

**Златна Амброзиска Република** (италијански: *Aurea Repubblica Ambrosiana*; 1447–1450) —  краткотрајна влада основана во Милано од членови на Павивскиот универзитет со поддршка од народот, за време на првата фаза од Миланската војна за Сукцесија. Со помош на Франческо Сфорца тие се спротивставиле на силите на Венецијанската Република, но по предавството Сфорца пребегнал и го зазел Милано и станал самиот војвода, укинувајќи ја Републиката.
Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Историја на Милано
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Италија во 15 век
Црква „Св. Константин и Елена“ - Сопотско

**Св. Константин и Елена** — црква кај ресенското село Сопотско. Му припаѓа на Ресенското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, сместен на источниот крај на селото. Иконите се дело на мијачките мајстори Јосиф и Јаков Мажовски.

## Поврзано
* Трета ресенска парохија
* Ресенско архијерејско намесништво

## Наводи

Сопотско
Категорија:Дела на Дебарската школа
Црква „Св. Константин и Елена“ - Суводол

**Св. Константин и Елена** — црква во демирхисарското село Суводол. Иако е во атарот на Суводол, храмот е заеднички со соседното село Кутретино. Му припаѓа на Крушевско-демирхисарското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, сместен на северозападниот крај Суводол, крај атарската граница со Кутретино, со кое е заедничка. Изградена е во 1830 година. Претставува опишан крст со купола и тристрана апсида на исток и трем на запад. Покриена е архитравно со дрвена покривна конструкција. Фасадите се малтерисани и обновени со окер боја. Храмот не е живописан.

## Поврзано
* Слепчанска парохија
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво

## Наводи

Суводол
Црква „Св. Марина“ - Боротино

**Света Марина** (или **Света Марена**) — главна селска црква во прилепското село Боротино, Македонија.

Црквата се наоѓа на влезот во селото од насока на Обршани. Околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во југозападниот дел на селото.

## Историја

Црквата е подигната во втората половина на  век и претходно на нејзино место немало ништо. Била завршена и осветена во 1862 година од митрополитот Венедикт Византиски.

## Архитектура

Претставува еднокорабна градба со висок свод и тристрана апсида однадвор.

### Фрескоживопис

Целосно е живописана во 1862 година од зографот Станко Цветков од Крушево.

Во припратата на црквата се чува римска мермерна статуа без глава и дел од градите.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Боротино.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Св. Марина“ - Боротино 2.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Марина“ - Боротино 3.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Марина“ - Боротино 4.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Марина“ - Боротино 5.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Малокоњарска парохија
* Боротино

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Боротино
Боротино
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Кокре

**Свети Архангел Михаил** — главна селска црква во мариовското село Кокре, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во непосредна близина на селото Кокре, на околу 100 метри источно од последните селски куќи. Околу црквата се наоѓаат и селските гробишта.

Крај источната ограда на денешните гробишта, на површина од 100&nbsp;м2 се пронајдени гробни конструкции од вертикално поставени камени плочи од постара некропола од средниот век. Гробовите прават редови со насоченост запад-исток.

## Историја

Подигната е во 1866 година според ктиторскиот натпис во мала ниша на западната фасада.

## Архитектура
### Фрескоживопис

Живописана е во 1884 година, што е наведено на натписот на јужниот ѕид, на кој се споменуваат и многу имиња на ктитори.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Кокре.jpg|Воздушен поглед на црквата и селските гробишта
Податотека:Freska na Sv. Kiril i Metodij od Sv. Arhangel Mihael Kokreski.jpg|Фреска на Кирил и Методиј во наосот


## Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Прилепечко-витолишка парохија
* Кокре

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Храмови посветени на Свети Архангел Михаил во Македонија
Снежни Планини

**Снежни планини** () се планини во Австралија, во сојузната држава Нов Јужен Велс. Тие се највисок планински венец на австралиското копно и се посебен регион во Нов Јужен Велс.

## Географија
Снежните планини се највисокиот планински венец во Австралија, чија највисок врв, а и во цела Австралија, е планината Кошќушко (2228 m). Освен тоа, на овие планини се наоѓаат петте највисоки врвови во континентална Австралија, кои се високи преку 2.100 метри. Географски, Снежните Планини се дел од Австралиските Алпи, кои пак се дел од Големите Разводни Планини. На овие планини се наоѓаат петте континентални австралиски глацијални езера (Синото Езеро, Албина, Кутапатамба, Клаб и Хедли). Во текот на зимата (од јуни до почетокот на август) планините се покриени со снег и се погодни за скијање.

## Историја
Планините за првпат биле истражени од Европејците во 1835 година, а потоа биле населени од овчари и земјоделци. Во 1840 година, Едмунд Стржелецки се искачил на највисокиот врв на снежните планини, кој го нарекол по полскиот национален херој Тадеуш Кошќушко. Во доцните 1860-ти, на Снежните Планини имало многу трагачи по злато, со центар во планинското село Киандра. Во 1949 година, на Снежната река биле изградени каскадни хидроелектрани. Во 1997 година , Националниот парк Кошќушко од страна на УНЕСКО бил прогласен за Светски биосферен резерват.

## Население
На Снежните Планини се наоѓа највисокото населено место во Австралија - Кабрамара, каде што живеат околу 60 луѓе.

## Поврзано
* Хидрокомплекс на Снежните Планини
* Скијање во Австралија
* Национален парк Кошќушко
* Шумски пожари во Австралија

## Наводи

Категорија:Снежни Планини
Категорија:Големи Разводни Планини
Категорија:Региони во Нов Јужен Велс
Категорија:Биорегиони во Австралија
Категорија:Планини во Австралија
Категорија:Географија на Нов Јужен Велс
Парада (филм од 1974)

**„Парада“** (*Parade*) — француско-шведски филм од 1974 година, во режија на Жак Тати (Jacques Tati), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Жак Тати, Карл Космајер (Karl Kossmayer) и Пјер Брама (Pierre Bramma). Ова е последниот филм на славниот режисер Тати, кој се појавува и во улогата на кловн.

## Синопсис
Филмот ги прикажува доживувањата на две деца кои успеваат да се вовлечат за завесата на еден мал циркус...

## Наводи

Категорија:Француски филмови
Категорија:Шведски филмови
Категорија:Филмови од 1974 година
Категорија:Филмови на Жак Тати
Категорија:Филмови со Жак Тати
Категорија:Филмови со Карл Космајер
Категорија:Филмови со Пјер Брама
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови на француски јазик
Овчар (филм од 1971)

**„Овчар“** — југословенски филм од 1971 година, во режија на Бакир Тановиќ, кој е автор и на сценариото. Автор на музиката е Бојан Адамич. Главните улоги ги играат: Адем Чејван, Фабијан Шоваговиќ и Виктор Старчиќ.

## Синопсис
Филмот го прикажува животот на група овчари кои сакаат да ги пренесат своите стада од планината во долината, но тамошното нселение ги пречекува со напријателски став.

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Филмови од 1971 година
Категорија:Филмови на Бакир Тановиќ
Категорија:Филмови со Адем Чејван
Категорија:Филмови со Фабијан Шоваговиќ
Категорија:Филмови со Виктор Старчиќ
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Е не (филм од 1978)

**„Е, не“** (српски: *Није него*) — југословенски филм од 1978 година, во режија на Миќа Милошевиќ, кој е автор и на сценариото. Во филмот се користи музиката на популарната рок-група Бијело дугме. Главните улоги ги играат: Велимир Бата Живоиновиќ, Никола Симиќ, Ружица Сокиќ, Павле Вуисиќ и Радмила Андриќ.

## Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во средно училиште во кое професорот Херцог има проблеми со учениците, кои не го поднесуваат училиштето, а со тоа и професорите. Професорот Херцог ги мрази учениците, но истовремено има симпатија кон ученичките. Еден ден, во училиштето доаѓа телевизиска екипа со намера да направи анкета за задоволството на учениците. Тогаш, се случуваат бројни смешни ситуации: на часот по биологија, поради костурот, сите помислуваат дека се работи за час по сексуално воспитување, а во целата приказна се вклучува и директорот...

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Српски филмови
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови од 1978 година
Категорија:Филмови на Миќа Милошевиќ
Категорија:Филмови со Бата Живоиновиќ
Категорија:Филмови со Никола Симиќ
Категорија:Филмови со Ружица Сокиќ
Категорија:Филмови со Павле Вуисиќ
Категорија:Филмови со Радмила Андриќ
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови на српски јазик
Балкан експрес 2

**„Балкан експрес 2“** — југословенски филм од 1989 година, во режија на Предраг Антонијевиќ и Александар Ѓорѓевиќ, по сценариото на Гордан Михиќ. Главните улоги ги играат: Бора Тодоровиќ, Оливера Марковиќ, Велимир-Бата Живоиновиќ, Александар Берчек, Аница Добра, Воја Брајовиќ, Радко Полич и Бранко Цвејиќ.

## Синопсис
Музичарите од оркестарот „Балкан експрес“ ги минува првите месеци од војната грижејќи се само да ги сочуваат своите животи. Меѓутоа, сосема случајно, тие стануваат помагачи на една партизанска диверзија, а со тоа — херои. Поради тоа, тие мора да побегнат на другиот крај на земјата, но нив ги следи Гестапо. Музичарите се кријат во борделот „Салонот Марлен“ во кој врие од шпиони. Таму, тие запаѓаат во нова низа трагикомични ситуации.

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Српски филмови
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови од 1989 година
Категорија:Филмови на Предраг Антонијевиќ
Категорија:Филмови на Александар Ѓорѓевиќ
Категорија:Филмови со Воја Брајовиќ
Категорија:Филмови со Бранко Цвејиќ
Категорија:Филмови со Радко Полич
Категорија:Филмови со Бата Живоиновиќ
Категорија:Филмови со Аница Добра
Категорија:Филмови со Александар Берчек
Категорија:Филмови со Бора Тодоровиќ
Категорија:Филмови со Оливера Марковиќ
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови на српски јазик
Антон Јанша

**Антон Јанша** (,  — , ) — дворски пчелар на Марија Терезија и академски сликар.

## Животопис
Антон Јанша е роден во Брезница, денешна Словенија, во 1734 година. Во младоста заедно со двајцата браќа изградил ателје во шталата каде тројцата браќа се занимавале со сликање. Иако биле неписмени, во 1766 година браќата заминале во Виена каде се запишале на Академијата за сликарство. Иако бил надарен во сликарството, Антон имал голем интерес за пчеларството. Неговиот татко имал повеќе од сто кошници дома, а соседните земјоделци се собирале во селото за да разговараат за земјоделството и пчеларството. Во 1769 година започнал да работи официјално како пчелар. Царицата Марија Терезија во 1770 година го именувала за дворски пчелар и прв царски инструктор во монархијата. Тој станал првиот назначен учител по пчеларство во сите австриски земји. Тој чувал пчели во кралските градини и патувал низ Австрија, претставувајќи ги своите забелешки за миграцијата на кошниците на различни пасишта.
центар|мини|360x360пкс| Слика на кошница, Антон Јанша, Брезница, Словенија

## Библиографија
Напишал две книги на германски јазик. *Целосниот водич за пчеларството* бил објавен по неговата смрт. Марија Терезија по смртта на Јанша издала декрет, со кој ги обврзала сите учители по пчеларство да ги користат неговите книги.

* Abhandlung vom Schwärmen der Bienen (Расправа за пчеларството), 1771 година.
* Vollständige Lehre von der Bienenzucht (Целосен водич за пчеларството), 1775 година.

## Облик на кошниците
Во пчеларството е познат по промената на големината и обликот на кошниците така што може да се наредени заедно како блокови. Како сликар, украсувал и пчеларници. Се залагал за преместување на кошниците на пасиштата.

## Светски ден на пчелите
*[[Меѓународен ден на пчелата|Светскиот ден на пчелата]]* се слави на 20 мај почнувајќи од 2018 година, на денот кога се родил Антон Јанша. Иницијативата за воспоставување на овој ден била Словенија.

## Поврзано
* Меѓународен ден на пчелата

## Наводи

## Надворешни врски
*

Категорија:Словенечки сликари
Категорија:Пчеларство
Кошќушко (национален парк)

**Кошќушко** *(Kosciuszko National Park*)) е најголемиот национален парк  во aвстралиската сојузна држава Нов Јужен Велс. Паркот е дел од Австралиските Алпи, а името го добил по истоимената планина, на која се наоѓа највисокиот врв во Австралија кој исто така влегува во склопот на овој национален парк.

Од 1977 година, поголемиот дел од паркот е вклучен во светската мрежа на биосферни резервати. Во 1996 година, Синото езеро кое се наоѓа во паркот, било внесено на списокот на мочуришта заштитени со Рамсарската конвенција. Во 2008 година, Националниот парк Кошќушко, заедно со другите заштитени подрачја од Австралиските Алпи, бил вклучен во списокот на австралиско национално наследство.

## Физички и географски одлики
Националниот парк се наоѓа во источниот дел од сојузната држава и се граничи со Националниот парк Намаџи во Викторија. Кошќушко е најголемиот национален парк во Нов Јужен Велс и Австралиските Алпи. Планината Кошќушко која се наоѓа на територијата од паркот достигнува висина од 2228 метри. Висината над морското ниво се движи од 213 метри до оваа ознака.

На територијата на националниот парк Кошќушко извираат најголемите реки во регионот: Снежната река, Мари и Марумбиџи. Освен тоа, во паркот има пет езера од глацијално потекло меќу кои позначајни се: Синото Езеро, Албина и Хедли Тарн. Синото езеро е едно од четирите езера во Австралија сместено на дното од цирк.

Биосферниот резерват ја зафаќа речиси целата површина на националниот парк: 6255,25&nbsp;км2.

## Флора и фауна
Во паркот има шест зони со диви животни: Бјадбо, Пилот, Јагунгал, Богонг Пикс, Губарагандра и Бимбери, со вкупна површина од околу 3000&nbsp;км2. Овде виреат ретки видови, меѓу кои има и многу ендемични видови.

Меѓу ретките животни кои го населуваат паркот се планинскиот џуџест опосум (лат: *Burramys parvus*), кој до 1966 година се сметал за изумрен до 1966 година, и жабата Pseudophryne corroboree.

## Туризам
Националниот парк Кошќушко е еден од најпознатите национални паркови во Австралија, кој годишно го посетуваат околу три милиони туристи. Во паркот се наоѓаат сите скијачки центри во Нов Јужен Велс.

## Поврзано

* Австралиски Алпи
* Национални паркови и резервати на Австралиските Алпи
* Последен глацијален максимум
* Национални паркови во Нов Јужен Велс
* Заштитени области на Нов Јужен Велс
* Снежни Планини
* Тадеуш Кошќушко
* Список на биосферни резервати во Австралија

## Наводи

Категорија:Биосферни резервати во Австралија
Категорија:МСЗП-Категорија II
Категорија:Национални паркови во Нов Јужен Велс
Категорија:Снежни Планини
Категорија:Национални паркови и резервати на Австралиските Алпи
Република Лука

**Република Лука** (италијански: *Serenissima Repubblica Lucense*) — историска држава во Италија, која постоела од 1160 до 1805 година во средна Италија. Нејзината територија се протегала надвор од градот Лука, стигнувајќи до околните села во северозападниот дел на денешниот регион Тоскана, до границите со Емилија-Ромања и Лигурија.

Република Лука остана независнала до 1799 година. Подоцна државата продолжи да постои, но била, де факто, зависна од Наполеонска Франција и официјално престанала да постои во 1805 година, кога била трансформирана во Кнежевството Лука и Пјомбино.

## Историја

### Златен век и дипломатска вештина (1430–1799)
Од 15 до 18 век, Лука успеала да ја одржи својата независност во услови на растечка доминација на Фиренца (под Медичи) и други италијански сили. Овој период често се смета за „златен век“ на Република Лука, поради нејзината економска стабилност и дипломатски успех.

Фиренца, под власта на Медичи, постојано се обидувала да ја анектира Лука, но Лука успеала да ја задржи независноста преку сојузништва со Милано, Венеција и Светото Римско Царство. Дипломатијата била клучна, а Лука често плаќала данок на поголемите сили за да избегне војна.
лево|мини|Ѕидините на Лука
Во 16 и 17 век, Лука ги изградила своите познати ренесансни одбранбени ѕидини, кои се сметаат за едни од најдобро зачуваните во Европа. Овие ѕидини не само што ја штителе од воени напади, туку и го симболизирале богатството и независноста на републиката.

Лука останала католичка тврдина за време на Реформацијата, избегнувајќи протестантското влијание. Во 1408 година, Лука била домаќин на црковен собор во обид да се реши Големиот раскол во католичката црква, што покажува дека имала одредено меѓународно влијание.

### Падот на Републиката (1799–1805)
Крајот на Република Лука дојде со доаѓањето на Наполеон Бонапарт во Италија. Во 1799 година, француските сили ја окупирале Лука за време на Наполеоновите војни, ставајќи крај на нејзината независност. Во 1805 година, Наполеон ја трансформирал Лука во Кнежевство Лука и Пјомбино, ставајќи ја под контрола на неговата сестра Елиза Бонапарт. Ова означило официјален крај на Република Лука.

Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Историја на Тоскана
Категорија:Италија во средниот век
Категорија:Италијанска ренесанса
Категорија:Наполеонски држави
Категорија:Држави и територии распаднати во 1805 година
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Оптичари

**Свети Архангел Михаил** — главна селска црква во битолското село Оптичари, Македонија.

## Местоположба

Црквата е гробиштен храм, сместен на источниот крај на селото.

## Историја

Подигната е на почетокот на XIX век.

## Архитектура
### Фрескоживопис

Живописана е во 1838 година од истакнатиот зограф Јован Михаил. На зографскиот натпис тој вели дека се преселил од влашкото епирско село Кионат (Хионадес) во битолско Трново.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Оптичари.jpg|Гробиштата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Оптичари 2.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Оптичари 7.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Оптичари 8.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Оптичари 5.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Оптичари 3.jpg|Базен за верски обреди
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Оптичари 9.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Оптичари 6.jpg|Споредниот влез


## Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Краварско-бачка парохија
* Оптичари

## Наводи

## Надворешни врски

Оптичари
Република Сиена

**Република Сиена** (италијански: *Repubblica di Siena*; латински: *Respublica Senensis*) — историска држава составена од градот Сиена и неговата околина во Тоскана, средна Италија. Републиката постоела повеќе од 400 години, од 1125 до 1555 година.

Во Италијанската војна од 1551–59 година, републиката била поразена од ривалската држава, Република Фиренца во сојуз со шпанската круна. По 18 месеци отпор, на 21 април 1555 година, Република Сиена се предала, означувајќи го крајот на републиката.
Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Историја на Тоскана
Република Анкона

**Република Анкона** (италијански: *Repubblica di Ancona*) — била средновековна комуна и поморска република значајна по својот економски развој и поморската трговија, особено со Византиското Царство и Источниот Медитеран, иако донекаде ограничена со венецијанската надмоќ на морето. Ималаодлични односи со Кралството Унгарија, сојузник на Дубровничката Република, а одржувала добри односи со Турците. Сите овие односи ѝ овозможиле да служи како порта на средна Италија кон Ориентот.

Вклучена во Папските држави од 774 година, Анкона паднала под влијание на Светото Римско Царство околу 1000 година, но постепено се здобила со независност за да стане целосно независна во 11 век, под висока јурисдикција на папската држава.

Анкона била олигархиска република управувана од шест старешини, избрани од трите терзиери на кои бил поделен градот: С. Пјетро, ​​Порто и Каподимонте. Имала серија поморски закони познати како Статути на морето и арсеналот (италијански: *Statuti del mare e del Terzenale*) и Статути на царината (италијански: *Statuti della Dogana*).
Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Градови-држави
Категорија:Поморски републики
Категорија:Италија во 11 век
Категорија:Италија во 12 век
Категорија:Италија во 13 век
Категорија:Италија во 14 век
Категорија:Италија во 15 век
Категорија:Италија во 16 век
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Средно Егри

**Свети Архангел Михаил** — главна селска црква во битолското село Средно Егри, Македонија.

Црквата е прогласена за споменик на културата на Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото, околу која се наоѓаат и селските гробишта.

## Историја

Храмот бил подигнат во 1830 година.

За време на Првата светска војна во дворот на црквата бугарската војска ги погребала нејзините поручници Христо Хинов и Лаљу Лазаров, загинати на 30 октомври и 6 ноември 1916 година во с.&nbsp;Кременица (Кенали).

Бидејќи селото Средно Егри било поделено на влијанија на Патријаршијата и на Егзархијата, оваа црква била во служба на патријаршистите.

Оттогаш е обновуван; сегашната фасада е од тули. Денешната камбанаријата е изградена во 1997 година со средства од селаните и нивни сонародници од Мелбурн, Австралија.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Средно Егри.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Средно Егри 13.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Средно Егри 10.jpg|Натписот на камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Средно Егри 5.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Средно Егри 7.jpg|Помошен влез
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Средно Егри 2.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Средно Егри.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Средно Егри 11.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Средно Егри 12.jpg|Предниот дел
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Средно Егри 3.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Средно Егри 8.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Средно Егри 9.jpg|Помошен влез
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Средно Егри 4.jpg|Ниша над споредниот влез


## Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Краварско-бачка парохија
* Средно Егри

## Наводи

## Надворешни врски

Средно Егри
Република Ноли

**Република Ноли** (италијански: *Repubblica di Noli*) — италијанска поморска република со центар на градот Ноли, во Лигурија, која постоела од 1192 до 1797 година. За да се заштити од можни напади и инвазии на Савона и Маркизат Финале, Републиката влегла во сојуз во 1202 година со Република Џенова во еден вид протекторат, всушност, документите од тоа време покажуваат дека односот бил еднаков, а не на потчинување. Благодарение на овој сојуз, важноста на Републиката пораснала до таа мера што во 1239 година таму била основана епархија од страна на папата Григориј IX.
Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Поморски републики
Република Сенарика

**Република Сенарика** (италијански: *Repubblica di Senarica*) — мала република во Италија, која постоела од 1356 до 1797 година на мала планинска територија околу истоименото село.

Сенарика и соседното село Поџо Умбрикио станале независни околу 1343 година, кога кралицата Јоана I од Неапол и доделила независност на областа поради жестокото противење на жителите против непријателските трупи на Милано под водство на роднината на лордот Лукино I Висконти, Амброџо Висконти.
Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Република Коспаја

**Република Коспаја** (италијански: *Repubblica di Cospaia*) — мала држава во рамките на денешна Италија, сместена во северна Умбрија, од 1440 до 1826 година. Неочекувано стекнала независност во 1440 година, откако папата Евгениј IV, вмешан во борба со Советот на Базел, извршил продажба на територија на Република Фиренца. По грешка, мал појас земја останал неспомнат во договорот за продажба и неговите жители се прогласиле за независни.
Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Историја на Умбрија
Категорија:Држави и територии распаднати во 1826 година
Црква „Св. Никола“ - Белче

**Св. Никола** - црква во демирхисарското село Белче, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Крушевско-демирхисарското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, сместен на извесно растојание источно од селото. Изградена е во XIX век. Според други податоци, храмот е направен во 1925 година врз темелите на стара црква. Внатре име икони од 1872 година, дело на крушевскиот мајстор Коста Анастасов. Над влезната врата има натпис „*Сеи храмъ стыи Ніколае. во времѧона се исзуграфіса. цьркфата г. г. Архіепископа [[Синесиј Скопски|Асінесіа]] оце пп. Іоше. Ктитори и пріложніци. г. Иліа Рісте. Ванцу. Рісте. Веле. Рісте. Лозе. Іоше. Петко. Іоле. Ніколе. мали и големи. за вѣчно споменъ Изъ руки Коста Анасташіовъ живописецъ ѿ Крушево во лето 18... месецъ иуна 9 денъ*“. Годината на живописување не е позната бидејќи е избришана од натписот. Познато е дека Синесиј станал охридски митрополит во 1884 година.

Храмот е еднокорабна градба, покриена со низок дрвен свод. Венецот, отворите, апсидата и аглите се ѕидани од делкан камен. Покривот е на две води. со ќерамиди. Апсидата на исток е полукружна, со самостоен покрив и однадвор има четири пиластри, поврзани со аркади и тулно украсување. Фасадите се фугирани. На запад има трем.

## Поврзано
* Слепчанска парохија
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво

## Наводи

Белче
Црква „Св. Никола“ - Буково

**Свети Никола** — гробишна црква во битолското село Буково, Македонија.

## Местоположба

Црквата е гробишен храм, сместен во јужниот дел на селото. Во нејзиниот двор се наоѓаат и селските гробишта, кои биле користени од мештаните од долниот дел на селото.

## Историја

Изградена е во XIX век.

## Архитектура

Претставува трикорабна базилика, типична за својот период.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Буково 2.jpg|Гробиштата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Буково 2.jpg|Влезот од припратата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Буково 3.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Буково 5.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Буково 6.jpg|Влезната порта
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Буково.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Буковска парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Буково
Црква „Св. Никола“ - Вардино

**Св. Никола** (или *Св. Архангел Михаил*) — црква во демирхисарското село Вардино, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, сместен во центарот на селото. Претставува еднокорабна градба покриена со црвен трапезоиден свод. Покривот е на две води со ќерамиди. На исток има полукружна апсида со големо окно за осветлување. Фасадите се фугирани. На запад има дограден трем.

Внатре има живопис од XIX век. На таванот од штици е насликан Исус Христос Седржител, на западната страна композицијата „Страшниот суд“, која заедно со претставата на покровителот Свети Никола пострадала при доградбата на тремот.

## Поврзано
* Слепчанска парохија
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво

## Наводи

Вардино
ПУ „Пецо Даскалот“ - Сенокос

**Основно училиште „Пецо Даскалот“** (официјално: **Подрачно основно училиште „Пецо Даскалот“ - Сенокос**; скратено: **ПОУ „Пецо Даскалот“**) — подрачно основно училиште во селото Сенокос, составен дел на истоименото училиште во селото Долнени.

Училиштето е именувано по македонскиот партизан Пецо Даскалот.

## Местоположба

Училиштето се наоѓа во средишниот дел на селото.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик во 2 паралелки.

## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Долнени
Сенокос
Категорија:Сенокос (Прилепско)
Роберт Ристов

**Роберт Ристов** (р.  во Неготино) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Од 2012 година, тој е вработен во Театар Комедија во Скопје.

Тој е основач и директор на независниот театар "Провокација" заедно со неговата сопруга Мирјана Ристов. Тој е режисер и глумец во независниот театар "Провокација".

## Филмографија

## Надворешни врски
* 

Категорија:Глумци од Неготино