open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Бајрам Северџан

**Бајрам Северџан** (Скопје, 1966) — македонски глумец и хуморист од ромска народност.

## Филмографија

|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1990-ти
|-
| 1997 || Џипси меџик ТВ-филм || Барам-Коџак
|-
| 1998 || Црна мачка, бел мачор ТВ-филм || Матко Дестанов
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 2000-ти
|-
| 2004 || Како убив светец ТВ-филм || Средовечен човек
|-
| 2004 || Случајна сопатничка ТВ-филм || 
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 2010-ти
|-
| 2012 || Трето полувреме ТВ-филм || Џоро
|-
| 2014 || До балчак ТВ-филм || Циган зурлаџија
|-
| 2016 || На Млечниот Пат ТВ-филм || Проводаџија
|-
| 2017 || Iron story ТВ-филм || Перхан
|-
| 2017-2020 || Преспав ТВ-серија || Лоренцо
|- bgcolor="Lavender"  align=center
| colspan="4" | 2020-ти
|-
| 2020 || Хомо ТВ-филм || Гробник
|-
| 2021 || Преспав ТВ-серија || Лоренцо
|-
| 2023 || Радиус ТВ-серија || Актер
|-
| 2024 || Недела ТВ-филм || Мазлам
|-
| 2025 || Утре наутро ТВ-филм || Ешреф
|-
| 2026 || Скејтборд не е за девојки ТВ-филм || Сопсвеникот
|-
| 2026 || Утре наутро ТВ-серија || Ешреф
|-
| 2026 || Калафон ТВ-филм || Алмир
|}

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Родени во 1966 година
Категорија:Глумци од Скопје
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски Роми
Категорија:Македонски комичари
Флоријан Ајдини

**Флоријан Ајдини** — ромски глумец. Неговата единствена филмска улога била во Црна мачка, бел мачор на Емир Кустурица, во која го играл Заре Дестанов.  

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Ромски глумци
Душко Костиќ

десно|мини|250x250пкс| Душко Костиќ ја добива Студентската награда за мир за 2011 година.
**Душко Костиќ** ― основач и претседател на „Здружението за ромско пријателство“, Луна. Потекнува од Бели Манастир во источна Хрватска, а студирал на Универзитетот во Осиек. На 25 ноември 2010 година било објавено дека Душко Костиќ ќе ја добие Студентската награда за мир за 2011 година, за неговата работа во врска со правата на Ромите. Преку образованието и образовната работа тој се обидел да изгради мостови и разбирање меѓу различните народности во Хрватска. Студентската награда за мир се доделува во име на сите студенти во Норвешка.

## Активности
Душко го завршил своето образование на Универзитетот во Осиек, а потоа продолжи со напорите за подобрување на условите на Ромите во Хрватска.

## Наводи

## Надворешни врски
* ''Mirovna grupa Oaza: Dušku Kostiću u čast'' 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Непозната година на раѓање (живи луѓе)
Категорија:Луѓе од Бели Манастир
Категорија:Хрватски Роми
Категорија:Хрватски активисти за човекови права
Назиф Мемеди

**Назиф Мемеди** (роден на 6 јануари 1956 година) ― хрватски политичар од ромско потекло. Роден е во Пршовце, Општина Тетово, НР Македонија, ФНРЈ.

Имал завршено средно училиште за механичар на земјоделски машини. На хрватските парламентарни избори во 2007 година бил избран за член на хрватскиот Сабор (собрание). Тој е првиот човек од ромска народност кој станал пратеник во собранието.

## Надворешни врски

* 
* Профил на мрежната страница на хрватскиот Сабор
Категорија:Родени во 1956 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Хрвати со потекло од Македонија
Категорија:Македонски иселеници во Хрватска
Категорија:Хрватски Роми
Категорија:Пратеници во хрватскиот Сабор
Мина Костиќ

**Јасмина „Мина“ Костиќ** (српски: Јасмина "Мина" Костић; родена како **Минира Јашари** на 5 мај 1975 година) ― српска турбофолк пејачка.

## Ран и личен живот
Мина Костиќ е родена како Минира Јашари во Орашје во Босна и Херцеговина и израсната во населбата Ледине во Белград, во ромско семејство со 10 деца. На своја 5-годишна возраст била посвоена од Евдокија „Дуда“ Ивановиќ. Нејзин братучед е раперот Иван Ивановиќ - Џус, чија тетка по татко е Дуда Ивановиќ. Името го сменила на 19 години за да плати помалку за италијанска виза, заедно со нејзиниот брат Енвер кој го променил името во Дејан.

Нејзин поранешен партнер е пејачот Игор Костиќ, со кого се забавувала од декември 2007 година до кратко време откако станаа родители на ќерката Анастасија (родена во февруари 2009 година).

## Кариера
Костиќ има направено многу телевизиски настапи и настапи, три албуми. Таа е позната по често провокативното сценско појавување, кое повремено привлекува коментари во медиумите.

Пеела како гостинка на многу познати родендени на српски познати личности како што се: Дејан Станковиќ, Синиша Михајловиќ и Матеја Кежман.

## Дискографија

### Студиски албуми

* *Срчани удар* (2000)
* *No Comment* (2002)
* *Музику појачај* (2005)

## Наводи

Категорија:Српски турбо-фолк пејачи
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1975 година
Категорија:Посвоени лица
Категорија:Српски Роми
Категорија:Југословенски Роми
Категорија:Уметници на Гранд Продукција
Категорија:Српски пејачки од 21 век
Категорија:Пејачи од Белград
Категорија:Орашје (Босна и Херцеговина)
Колудеј Чифлик

**Колудеј Чифлик** () — поранешно село во Воденско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Вртикоп на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало во Солунското Поле, западно од градот Пазар (Ениџе Вардар).

## Историја
### Османлиско време
Во XIX век Колудеј било село во Ениџевардарската каза, подоцна префрлено во Воденската. Било чифлик на турски бег. На австриската воена карта е обележано како Колодеј чифлик (*Kolodej Čiftl.*). Според Николаос Схинас („*Οδοιπορικαί σημειώσεις Μακεδονίας, Ηπείρου, Νέας οροθετικής γραμμής και Θεσσαλίας*“) во средината на 1880-тите Колудеј (Κολουδέι) било село со 40 христијански семејства. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година *Колудеј* имал 60 жители Македонци.

### Во Грција
Во 1912 г. селото е окупирано од грчка војска. Заведено е како село со христијанска вероисповед и македонски јазик. По Втората балканска војна во 1913 г. селото влегло во составот на Грција. На Пописот од 1913 г. показва *Колодеј* (Κολοδέι) се води како село со 27 мажи и 22 жени. Истата година тоа е напуштено.

## Поврзано
* Колудеј — река

## Наводи

Категорија:Историски села во Вртикоп
Грамади (село)

**Грамади** — поранешно село во Мегленско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Меглен на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало во денешниот атар на Баово, меѓу него и селото Преб’диште.

## Историја
Грамади било македонско село, растурено во немирните години од втората половина на XVIII век. Жителите на ова село го основале Баово.

## Наводи

Категорија:Историски села во Меглен
Ловчево

**Ловчево** (со турски облик **Ловџик**) — поранешно село во Мегленско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Меглен на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало северозападно од Лугунци и североисточно од Ноти. Местото лежи крај самата граница со денешна Р Македонија, преку која е источниот дел од атарот на гевгелиското село Ума

## Историја
Селото се споменува во турските турски дефтери од XIV и XV век во состав на Оливеровата нахија, подоцна Фуштанска каза. Се распаднало во немирните времиња од втората половина на XVIII век поради разбојници.

## Наводи

Категорија:Историски села во Меглен
Орљак (Мегленско)

**Орљак** — поранешно село во Мегленско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Меглен на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало јужно од Тушин, на патот од Фуштани за Ноти. Месноста и денес го носи името Орлљак.

## Историја
Орљак се распаднал поради напади на разбојници и селаните постепено барале прибежиште на повисоко, и така го основале селото Тушин. Според преданието, Тушин е основан од некојси Туши од Орлљак.

## Наводи

Категорија:Историски села во Меглен
Којуноглу

**Којуноглу** — поранешно село во Ениџевардарско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Постол на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало јужно од В’дришта.

## Историја
Во XIX век селото било мал чифлик. Во 1888 г. во него живееле 4 македонски семејства. Истата година селото Којуноглу се распаднало, а неговите жители се преселиле во В’дришта.

## Наводи

Категорија:Историски села во Постол
Нов Вети Пазар

**Нов Вети Пазар** (, *Аксос*; до 1956 г. *Νέο Παλαιό*, *Нео Палео*) — село во Ениџевардарско, Егејска Македонија, денес во општината Постол на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓа на надморска висина од 40&nbsp;м во Солунското Поле. Лежи на 5&nbsp;км западно од градот Пазар (Ениџе Вардар).

## Историја
Селото е основано од грчки доселеници од Понд (Турција) во 1924 г. под името *Нео Палео*, т.е. *Ново Старо Село* — гръцкото име на Вети Пазар. Во 1928 г. заедно со Вети Пазар имало 894 жители.

## Население

## Стопанство
Земјата е мошне плодна бидејќи селото е рамничарско и почвата добро се наводнува. Се одгледуваат овошје и жито, а развиено е и краварството.

## Наводи

Категорија:Постол
Бостанџиовци

**Бостанџиовци** — поранешно село во Преспанско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Преспа на Леринскиот округ во Западна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало во областа Голема Преспа и денес е маало на Р’мби.

## Историја
Бостанџиовци било македонско село, кое многу подоцна станало албанско. Се споменува во османлиски дефтер од 1530 г. под името *Боштани*, хас на падишахот, со 16 христијански семејства и 16 ергени христијани. При крајот на XVIII или почетокот на XIX век власта тука доселила Албанци

Во XIX век Бостанџиовци било албанско село во Долнопреспанската нахија на Битолската каза. За време на Илинденското востание во 1903 г. Бостанџиовци е нападнато од македонски чети. Со време селото станало маало на Р’мби.

За време на Првата балканска војна селото е окупиарно од грчка војска, а по Втората балканска војна Бостанџиовци влегло во состав на Грција.

Во 1924 г. по сила на Лозанскиот договор, населението како муслиманско било принудено да се исели во Албанија, а на негово место се доведени 8 грчки семејства од Кавказ. Со егзодусот на Македонците од Р’мби, овие на овие семејства им бил доделен нивниот имот во главнината на селото.

## Наводи

Категорија:Историски села во Преспа (општина)
Жупан (Леринско)

**Жупан** () — поранешно село во Леринско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Суровичево на Леринскиот округ во Западна Македонија, Грција.

## Географиха
Селото се наоѓало високо на планината Вич, на 5&nbsp;км источно од с. Прекопана во правец на Сребрено.

## Историја
Во втората половина на XV век Жупан бил дервенџиско село во Леринската нахија.

Според преданието, жителите на Жупан го основале селото Прекопана.

На почеокот на XX век Жупан веќе била месност со ниви и ливади во атарот на Прекопана.

## Наводи

Категорија:Историски села во Суровичево
Готам

мини|259x259пкс|Слика на Готам од стрипот ''Batman'' (vol. 3) #14 (март 2017 г.)
**Готам** (англиски: *Gotham*) или **Готам Сити** (англ. *Gotham City*) — измислен град што се појавува во Ди-си комикс и е најпознат како домот на Бетмен. Живеалиштето на Бетмен првпат било посочено како Готам во *Detective Comics* бр. 48 во месец февруари 1941 г. Местоположбата на градот е во близина на Метрополис, а според повеќето стрипови, Готам се наоѓа во државата Њу Џерси.

## Потекло на името
Постои вистинско англиско село Готам во грофовијата Нотингамшир.

Во англискиот фолклор, тоа се јавува во народните приказни за будалите. Најпознатата приказна раскажува за тоа како жителите на селото се преправале дека се луди за да не му дозволат на англискиот крал Јован Безземниот да помине низ нивната територија. Во друга приказна, тие изградиле ограда околу кукавица за да не ѝ дозволат да одлета. Овие приказни биле отпечатени во 1540 г. од англискиот писател и лекар Ендру Борд.

Во првото издание, книгата го носела насловот „Весели раскази за безумните мажи од Готам“, додека во второто издание зборот „безумни“ бил заменет со „мудри“. Во 1807 г., Вашингтон Ирвинг во збирката сатирични раскази „Салмагунди“ го споредил селото на будалите со Њујорк, и оттогаш зборот „Готам“ се претворил во еден од неговите прекари.

Како име на измислен мегалополис, тоа за првпат се појавило во февруари 1941 г. (*Detective Comics* #48), околу една и пол година по почетокот на издавањето на стриповите за Бетмен. Дотогаш, дејството се одвивало или во Њујорк или во неименуван град.

## Наводи

Категорија:Готам
Категорија:DC Comics
Категорија:Измислени места
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Христо Живков

**Христо Живков** (,  - , ) — бугарски глумец.

## Животопис
Роден е на 18 февруари 1975 година во Софија. Неговата сестра Димитрина Живкова е исто така глумица. Дипломирал филмска режија на НАТФИЗ. Играл во бугарските играни филмови „Суламит“ (1997 година, реж. Христо Христов по сценарио на Владо Даверов), „Остатоци“ (ТВ филм, 1990 година, реж. Росен Елезов ) и „Печалбата“ (2001 година, реж. Магардич Халваџијан). После тоа често одбивал покани за улоги во бугарската кинематографија. Се појавил во вкупно 25 филмови, многу од нив италијански - некои од нив на познати режисери како браќата Тавијани, Ермано Олми, Марко Белокио итн. 

Популарноста му носи учеството во италијанскиот филм *„[[Занаятът на оръжията|Занаетот на оружјето]]“* (2001) во улога на Џовани де Медичи, како и во *„[[Пасија (филм)|Пасија]] “* (2004) во улогата на Јован Богослов. Во 2006 година глуми во италијанска ТВ-серија.

Емир Кустурица го поканува Христо Живков да учествува во мега спектаклот „Голема Грција - митот за потеклото“, каде во улогата на пророкот учествува и италијанскиот актер Џанкарло Џанини. Христо Живков глумел во „Во мое сеќавање“ на Саверио Костанцо, филм кој го отворил Берлинскиот фестивал во 2007 година.

Продуцент е на неколку италијански и бугарски филмови, меѓу кои и дебитантскиот „Отуѓување“ на Милко Лазаров. Режисер е на документарниот филм „Незгодниот д-р Крастев“ за создателот на кругот „Мисла“.

Во 2016 година учествувал во бугарското реално шоу „Големиот брат“.

Христо Живков умира на 48 години на 1 април 2023 г. во Лос Анджелис од рак на белите дробови.

## Наводи

## Надворешни препратки
* 
* Интервју во 7even
* „Христо, когошто не познаваме“, интервју на Диана Алексиева, Interview.to, 2 февруари 2017

Категорија:Починати од рак
Категорија:Бугарски глумци
Филип од Белгија

**Филип** (со полно име: **Филип Леополд Лодевик Марија** ; ; роден на 15 април 1960) е крал на Белгија.

## Биографија
Филип е роден на 15 април 1960 година во замокот Белведер во Лаекен северно од Брисел. Тој е најстар син на кралот Алберт II и кралицата Паола. Бил крстен на 17 мај во црквата *Свети Жак-сур-Куденберг* во Брисел.

Принцот Филип станал прв принц од Белгија кој посетувал редовно училиште наместо традиционалното домашно образование.  На 26 септември 1980 година бил назначен за втор поручник и положил офицерска заклетва. Филип своето образование го продолжил на Колеџот Тринити, Оксфорд, а постдипломски студии посетувал на Универзитетот Стенфорд, Калифорнија, каде што дипломирал политички науки во 1985 година. Во 1989 година, во војската бил унапреден во чин полковник.

Во 1993 година, кралот Бодуен починал, Алберт станал нов крал, а Филип станал престолонаследник и ја добил титулата војвода од Брабант.

На 25 март 2001 година, Филип станал генерал-мајор во копнената и воздушната компонента и добил чин заменик адмирал во поморската компонента.

Филип на 4 декември 1999 година во Брисел се оженил со Матилда д'Удекем д'Акоз, ќерка на валонски гроф од белгиско благородничко семејство и потомок на полските благороднички семејства. Тие имаат четири деца:

* Принцезата Елизабета (родена на 25 октомври 2001 година)
* Принцот Габриел (роден на 20 август 2003 година),
* Принцот Емануел (роден на 4 октомври 2005 година) и
* Принцезата Елеоноре (родена на 16 април 2008 година).

Кралот Алберт II на 3 јули 2013 година објавил дека на 21 јули 2013 година ќе абдицира во корист на Филип. Приближно еден час по абдицирањето на кралот Алберт Втори, принцот Филип положил заклетва како крал на Белгија. Неговото најстаро дете, принцезата Елизабета, станала негова наследничка и се очекува да стане прва кралица на Белгија.

## Владеење
Филип имал улога во формирањето коалициска влада по белгиските федерални избори во 2014 година.

Во 2020 година, Филип изразил жалење за „актите на насилство и суровост“ извршени во Слободната Држава Конго.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална биографија од веб-страницата на белгиското кралско семејство
* Статија на DHnet ( *француски* ) за образованието и воената кариера на принцот Филип.

Категорија:Носители на Големиот крст на Легијата на честа
Категорија:Носители на Големиот крст од посебна класа на Орденот за заслуги за СР Германија
Категорија:Апсолвенти на Стенфордскиот универзитет
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Војводи на Брабант
Категорија:Римокатолички монарси
Категорија:Римокатолички христијани од Белгија
Категорија:Кралеви на Белгија
Категорија:Родени во 1960 година
Категорија:Статии со текст на германски
Категорија:Малтешки витези
Категорија:Белгиска династија
Горна Статица

**Горна Статица** (, *Ано Мелас*) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Костур на Костурскиот округ во Западна Македонија, Грција. Селото отсекогаш било македонско и до денес е населено исклучиво со Македонци.

## Географија
Статица е најсеверното село во општината и лежи на неколку километри северно од Статица, а на околу 30 км северно од градот Костур. Селото Корешта е 15 км на североисток. Сместено е во областа Корешта, во длабока клисура меѓу разграноците на Вич наречени Лисец, Голината и Лунџер. Низ Горна Статица тече реката Бистрица.

## Историја
По Балканските војни селото е припоено кон Грција. Боривое Милоевиќ („Јужна Македонија“) во 1921 г. напишал дека во *Горна Статица* имало 60 куќи на словени (Македонци) христијани. Сè до 1940 г. Горна Статица било маало на Статица и сите податоци се однесуваат на двете села.

Црквата „Св. Спиридон“ е од XIX век.

Селото доста пострадало во Граѓанската војна (1946 - 1949). Дел од жителите загинале, а доста семејства и малолетни деца се преселиле во НР Македонија и источноевропските земји. Горна статица сепак останува целосно македонска населба.

## Население

## Наводи

Категорија:Костур (општина)
Гинтер Фелингер

**Гинтер Фелингер** (германски: Günther Fehlinger; Линц, 1968) е австриски економист и лобист на ЕУ и НАТО. Тој е познат по своите екстремни антисрпски ставови и застапување за независност на Косово и Метохија.

## Биографија
Роден е во 1968 година во австрискиот град Линц. Дипломирал на Виенскиот универзитет за економија и бизнис.

Работел во невладини организации низ Европа.

Од 2005 година, Гинтер е фокусиран на економските реформи и политиката на МСП во европските земји во транзиција, главно во Косово и Метохија, Албанија и Украина.

Тој е поборник за проширување на НАТО пактот и Европската унија (ЕУ).

## Антисрпски ставови
Фелингер е познат по своите екстремни антисрпски ставови кои ги објавува на социјалните мрежи. Тој побара Србија да ја признае независноста на Косово и Метохија, да воведе санкции кон Русија, да се закачи украинското знаме на зградата на Претседателството на Србија во Белград и хотел Москва да се преименува во Хотел Киев. Тој при посетата на Белград побара споменикот на Милица Ракиќ да се замени со споменик на Медлин Олбрајт и се сликаше со НАТО и албанското знаме. Тој објави слика со знамето на НАТО во Белград на годишнината од почетокот на НАТО агресијата врз СР Југославија и по тој повод му се заблагодари на НАТО за бомбардирањето. Тој е во добри односи со адвокатот Чедомир Стојковиќ, кој беше гостин на конференција во Белград.

Постапката на Фелингер го предизвика гневот на српската јавност и дијаспората, по што во јавноста беа објавени неговиот телефонски број и адресата во Виена. По овој настан Фелингер изјавил дека цела ноќ добивал заканувачки пораки од „српските екстремисти“.

## Антимакедонски ставови
Тој предложи Македонија да ги укине државните празници кои Бугарија ги смета за провокативни, како што се Денот на македонската револуционерна борба и Ден на востанието на Македонија. Тој побара и Македонија да почне да го одбележува 4 април како Ден на НАТО.

## Наводи


Категорија:Австриски економисти
Корешта (село)

**Корешта** (дикалектно: **Корешча**; , *Неос Икисмос* или *Κορέστια*) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Костур на Костурскиот округ во Западна Македонија, Грција. Населено е исклучиво со Македонци.

## Географија
Селото се наоѓа во областа Корешта, на левиот (источен) брег на Рулска Река (Бистрица). Оддалечено е 12&nbsp;км северно од градот Костур

## Историја
Селото е создадено во 1960-тите години со преселување на македонското население од околните села Габреш на десниот брег Рулска Река, Горно и Долно Дреновени и Чрновишта и Поздивишта на левиот. Властите подигнале 150 нови куќи со намера да го префрлат населението со цел негово полесно контролирање. Во пописите од 1971 и 1981 г. населбата е заведена без жители, бидејќи населението сè уште одбивало да ги напушти старите села.

## Население

## Наводи

Категорија:Костур (општина)
Беќир Нуредини

**Беќир Нуредини** — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец од албанска народност.

## Филмографија

Категорија:Родени во 1948 година
Категорија:Глумци од Скопје
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Југословенски глумци
Категорија:Македонски Албанци
Трети мај 1808

***Трети мај 1808*** (на шпански: *El tres de mayo de 1808 en Madrid* или *Los fusilamientos de la montaña del Príncipe Pío*, или *Los fusilamientos del tres de mayo*)  е слика од шпанскиот сликар Франсиско Гоја која ја завршил во 1814 година, а денес се наоѓа во музејот Прадо во Мадрид. Во оваа слика, Гоја се обидел да го овековечи шпанскиот отпор кон Наполеоновите војски за време на Полуостровската војна. Оваа слика, заедно со неговото придружно дело со иста големина, *[[Втори мај 1808 г|Втори мај 1808]]*, била нарачана од привремената влада на Шпанија на предлог на Гоја.

Содржината, презентацијата и емоционалната сила на сликата ѝ го даваат статусот на револуционерна, архетипска слика на ужасите на војната. Иако се заснова на многу извори од висока и популарна уметност, *Трети мај 1808* претставува јасно отстапување од конвенцијата. Отстапувајќи од традициите на христијанската уметност и традиционалните прикази на војната, таа е без преседан и се смета како една од првите слики од модерната ера.  Според историчарот на уметност Кенет Кларк, *Трети мај 1808* е „прва добра слика што може да се нарече револуционерна во секоја смисла на зборот, по стил, тема и намера“. 

*Трети мај 1808* била инспирација за Џералд Холтом да го дизајнира знакот за мир и инспирација за многу подоцнежни значајни слики, како серија од Едуар Мане и Масакр ''во Кореја'' и *[[Герника]] од* Пабло Пикасо.

## Наводи

Категорија:Полуостровска војна
Категорија:Слики од Франсиско Гоја
Категорија:Слики во Прадо
Категорија:Шпанска уметност
Категорија:Воени слики
Хана Хоракова

**Хана Хоракова** (роденa **Мачова**) (, ) — чешка кошаркарка, кој игра на позицијата бек.

## Кариера

### Клупска
Победничка на Евролигата во 2006 година со Брно, во моментот на нејзиното повлекување била во 15-те најдобри според бројот на постигнати поени (1 806), на скокови (796) и на асистенции (509) .

По Светското првенство во 2010 година потпишала за турскиот клуб СК Фенербахче.

Во февруари 2011 година, ФИБА Европа ја прогласила за европски играч на годината, пред Французинката Сандрин Грида и Шпанката Амаја Валдеморо.

Сезоната 2011-2012 ја започнала во Екатеринбург, но поради малата минутажа била префрлена во Кошице. Во сезоната 2012-2013 година се вратила во Брно.

### Репрезентативна
Го освоила златото на Европското првенство во кошарка за жени во 2003 година, а потоа и сребрениот медал на наредното првенство.

На Светското првенство во 2010 година, била избрана за најдобар играч на турнирот.  Особено се истакнала во четврт-финалето против Австралијките кога постигнала 21 поен, што придонело да ја добие наградата за најдобар играч на годината 2010 од ФИБА.

На ЕП 2011 не учествувала, а во националниот тим се вратила за Олимпијадата во Лондон, каде чешката репрезентација била поразена во четвртфиналето. Во март 2013 година, објавила дека се повлекува од репрезентацијата и потоа ставила точка на кариерата во јули 2013 година . Кариерата ја завршила со јубилеен настап во Брно на 17 август 2013 година во кој учествувале Ивана Вечерова, Зузана Жиркова, Ева Витечкова и Јана Весела  .

## Клубови за кои настапувала
* 1996-1999 година: УСК Блекс КВ
* 1999-2010 година: Кошаркарски клуб Брно
* 2010-2011 година: СК Фенербахче
* 2011-2012 година : Добри ангели Кошице
* 2012-2013 година : УММЦ Екатеринбург
* 2012-2013 година : Кошаркарски клуб Брно

## Награди

### Клупски
* Евролига 2006 година
* Куп на Чешка 2013 

### Репрезентативни
* Светско првенство
** 7. на Светското првенство 2006 година
** Сребрен медал на Светското првенство 2010 година
* Европско првенство
** Златен медал на Европското првенство 2005 година
** Сребрен медал на Европското првенство 2003 година
** 1 коло на Европското првенство 2001 година
** Четвртфинале на Европското првенство 1999 година

### Лични награди
* Избрана за европски играч на годината 2010 од ФИБА Европа
* Најдобар играч на Светското првенство 2010 година 

## Наводи

## Надворешни врски
* Hana Machová at EurobasketWomen2005.com (archived)

Категорија:Чешки кошаркарки
Реплот

мини|180п|Местоположба.
**Реплот** (шведски: Replot; ) ― остров во Кваркен („Грлото“), најтесниот дел од Ботнискиот Залив во северниот дел на Балтичкото Море. Има околу 2.100 жители, речиси само шведски говорници. Големината е околу 150 км², еден од најголемите острови во Финска. 
лево|170п|мини|Грбот на поранешната Општина Реплот.
Областа била населена уште пред времето на шведското владение над Финска; првите живеалишта може да бидат проследени барем до 11 век, а можеби и порано. Денес има четири главни заедници на островот, Реплот киркоби, Нора Валгрунд, Седра Валрунд и Седеруден, од кои повеќето имаат основни училишта, иако некои затворања се случиле во 2000-тите. Реплот бил независната Општина Реплот до 1973 година, кога територијата на општината била припоена кон Општина Коршолм, во близина на Васа. Од 1997 година, Реплот е поврзан со копното преку Реплотскиот мост, заменувајќи ја претходната врска со траект што била воспоставена од 1952 година. Мостот согласно 2009 година е најдолгиот мост некогаш изграден во Финска, со должина од 1,045 м.
десно|мини| Вообичаен каменест брег во реплотскиот архипелаг.
Реплот е дел од поголем архипелаг и повеќето од помалите острови околу Реплот традиционално се користени како риболовни кампови. Денес зградите претежно се користени како викендички бидејќи поморските активности играат голема улога во културата на регионот. Риболовот во денешно време е претежно рекреативна активност, но сè уште има голем број професионални рибари кои се активни во Реплот.
Северно од Реплот се наоѓа островот Бјерке, кој порано и припаѓал на Општина Бјеркеби, што е и името на нејзиното главно село.

Голем дел од реплотскиот архипелаг е прогласен за светско наследство на УНЕСКО.

## Наводи

## Надворешни врски

* http://www.replot.com/ – Мрежно место со туристички информации за областа на Реплот
* http://www.korsholmsskargard.fi/index.php?sprak=eng – Информации за областа на архипелагот околу Реплот
* https://web.archive.org/web/20101017153527/http://alk.tiehallinto.fi/alk/kelikamerat/kamera-C1050600.html – Мрежна камера во живо на Реплотскиот мост

Категорија:Земјишни облици во Остроботнија (регион)
Категорија:Корсхолм
Категорија:Фински острови во Балтикот
Категорија:Поранешни општини во Финска
Бјерке (Корсхолм)

[мини| Сателитска слика на островот Бјерке, [Финска.]]
**Бјерке** ― остров во Општина Корсхолм, Финска. Сместено е во областа Кваркен на Ботнискиот Залив. Главното населено место се вика Бјеркеби. Покрај главниот остров, областа на Бјерке вклучува 350 островчиња и неговата вкупна површина е 72 км2. Во 1973 година, територијата на Општина Бјеркеби била припоена кон Општина Корсхолм.

За време на шведското владеење над Финска, островот бил познат по тоа што бил послепревозна база во архипелагот на финската страна. Жителите на Бјерке ја превезувале поштата до островите Холмеарна, Шведска. За оваа (стратешка) служба добивале намалување на даноците и ослободување од воен рок.

Фериботите до регионалниот главен град Васа започнале во 1907 година, а во 1954 година била изградена патека до главниот остров на архипелагот, Реплот, кој бил поврзан со копното со автомобилски траект. Во 1997 година, Реплотскиот мост конечно го поврзал Бјерке со копното по пат.

Категорија:Земјишни облици во Остроботнија (регион)
Категорија:Корсхолм
Категорија:Фински острови во Балтикот
Коса (филм)

**„Коса“** (англиски: *Hair*) – филм на режисерот Милош Форман од 1979 година. Главните улоги ги играат: Џoн Севиџ, Трит Вилијамс, Беверли Д'Анџело, Ени Голден, Дорси Рајт, Дон Дејкус, Николас Реј и Шерил Барнс.

## Синопсис
Клод Буковски (го игра Севиџ) е млад човек од Оклахома, кој се пријавува во американската војска. Кога пристига во Њујорк, случајно среќава група хипи-скитници и им се придружува. Истовремено, во паркот здогледува една богата девојка и веднаш се вљубува во неа. Водачот на скитниците, Џорџ Бергер (го игра Вилијамс) дознава дека девојката се вика Шила (ја игра Д'анџело) и дека прави забава. Целата група упаѓа неканета на забавата, каде Бергер прави скандал, поради што сите се уапсени и затворени. Сепак, Бергер успева да најде пари и неговите другари се ослободени од затворот. Наспроти убедувањата, Буковски се пријавува во војската и веднаш е упатен на обука во една касарна во Невада. Кога Шила им кажува на скитниците каде се наоѓа Клод, тие го крадат автомобилот што го вози брат ѝ на Шила и сите заминуваат во посета на Клод. Бидејќи стражата не ги пушта да влезат во касарната, Шила се служи со измама и така групата набавува офицерска униформа. Бергер влегува во касарната и го пронаоѓа Клод, потоа си ја заменуваат облеката и Бергер останува во касарната, претставувајќи се како Клод, а тој пак оди да се види со Шила и со другарите. Во меѓувреме, војниците ги натоваруваат во авион и ги испраќаат во Виетнам. Кога Клод се враќа во касарната, гледа дека задоцнил и така Бергер случајно завршува како војник во Виетнам. Филмот завршува така што Клод и неговите другари ги набљудуваат гробиштата на погинатите американски војници во Виетнамската војна, а на еден гроб го пишува името на Џорџ Бергер. Потоа, голема група млади луѓе пеат мировни песни пред Белата куќа.

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Мјузикли
Категорија: Филмови за Виетнамската војна
Категорија: Филмови од 1979 година
Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Оклахома
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Невада
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Њујорк
Категорија:Филмови на Милош Форман
Категорија:Филмови со Џон Севиџ
Категорија:Филмови со Трит Вилијамс
Категорија:Филмови со Беверли Д'Анџело
Категорија:Филмови со Ени Голден
Категорија:Филмови со Дорси Рајт
Категорија:Филмови со Николас Реј
Котлин (остров)

**Котлин** (; ) ― руски остров, кој се наоѓа во близина на врвот на Финскиот Залив, 32 км западно од Санкт Петербург во Балтичкото Море. Котлин го дели Невскиот Залив од остатокот од заливот. Утврдениот град Кронштат се наоѓа на островот и е дел од светското наследство што е „Санкт Петербург и сродните групи споменици“. Островот служи како порта кон Санкт Петербург и како таков бил место на неколку воени ангажмани. Програмскиот јазик Котлин е именуван по островот, исто како што програмскиот јазик Јава го дели своето име со индонезиски остров.

## Историја
Градот Кронштат бил основан на островот Котлин од страна на Петар Велики, кој го презел од Швеѓаните во 1703 година. Во март 1921 година, Котлин бил местото на Кронштатскиот бунт, што резултирал со над 11.000 жртви.

## Географија
Во општ преглед, островот образува издолжен триаголник; 12,1 км долг и околу 1,6 широк, со основата кон Санкт Петербург. Источниот или широкиот крај е опфатен од градот Кронштат, а гребените се протегаат за 2,4 км од западната точка на островот до карпата на која е изграден светилникот Толбакен.

Така, островот го дели пристапот кон морето кон Санкт Петербург на два канали; дека на северната страна е попречена од гребени кои се протегаат преку неа од Котлин до Лисиј Нос; јужниот канал, автопатот до поранешниот главен град, е стеснет со плунката што излегува од спротивната страна на Ломоносов на руското копно и, блиску до Кронштат, историски е силно чувана со батерии.

Поморскиот пристап кон Санкт Петербург бил многу олеснет со изградбата на каналот во 1875-1885 година, 7 м длабок, низ плиткото, додека автомобилите можат да патуваат по копно до островот користејќи ја браната Санкт Петербург од северниот и јужниот брег на Финскиот Залив. Започнат во 1980 година, но одложен поради политичките пресврти во 1990-тите, проектот на браната бил завршен во 2010 година и службено пуштен во употреба во 2011 година.
File:Kronstadt1June1942.jpg|alt=Luftwaffe aerial reconnaissance photo of Kotlin Island, 1 June 1942| Фотографија од воздушно извидување на Луфтвафе на островот Котлин, 1 јуни 1942 година
File:Песчаный_пляж_на_северном_берегу.jpg|alt=Beach in west Kotlin Island| Плажа на западниот дел на островот Котлин


## Превоз
Малата длабочина на водата во Невскиот Залив била поттик да биде изграден морски канал за да бидат сместени големи бродови, овој канал овозможува движење на бродови со провев од 11 метри (до свежа вода), должина од 320 метри и ширина од 42 метри.

## Наводи

## Надворешни врски

* Поглед на Google Earth кон островот Котлин

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Санктпетербуршка обиколница
Категорија:Фински Залив
Категорија:Руски острови во Балтикот
Категорија:Острови во Санкт Петербург
Ново Жупаништа

**Ново Жупаништа** (, *Неја Левки*) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Костур на Костурскиот округ во Западна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓа во Костурската Котлина, на 5&nbsp;км од градот Костур. Иако се води како псоебно, во практика е споено со с. Мањак.

## Историја
Селото се води како посебно населено место од 1991 г.

## Население

## Наводи

Категорија:Костур (општина)
Света Петка (Костурско)

**Света Петка** (, *Агија Параскеви*) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Костур на Костурскиот округ во Западна Македонија, Грција. Сместено е на надморска висина од 709 метри.

## Географија
Селото се наоѓа јужно од Загоричани, близу Клисурската Клисура. Лежи на западното подн ожје на планината Сињак, на окружниот пат Костур - Суровичево.

Го носи името на Загоричанскиот манастир „Св. Петка“, сместен на 1&nbsp;км југоисточно од селото.

## Историја
Селото е основано во 1980-тите. Во 1991 г. е прогласено за одделно село како дел од тогашната општина Загоричани.

## Население

## Наводи

Категорија:Костур (општина)
Палиностудес

**Палиностудес** ( или *Παλιννοστούντες*, *Палиностудес*, во превод *репатрирани*) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Костур на Костурскиот округ во Западна Македонија, Грција. Селото практично е споено како западно маало на с. Четирок. Од 2011 г. почнало да се води како посебно село. Тогаш е ставено во општинската оддел Четирок заедно со тоа село и Тиквени.

## Население

## Наводи

Категорија:Костур (општина)
Нова Костараџа

**Нова Костараџа** (, *Нео Костарази*) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Рупишта на Костурскиот округ во Западна Македонија, Грција. Населението брои 609 жители (2021).

## Географија
Селото се наоѓа на 20&nbsp;км јужно од градот Костур и на 5&nbsp;км северно од с. Богатско. Лежи на левиот брег на реката Ѓоле, во западното подножје на планината Саракина. На 4&nbsp;км на запад горе на Саракина се наоѓаат урнатините на старото село Костараџа, од кое останала само црквата „Рождество на пресв. Богородица“.

## Историја
За време на Граѓанската војна (1946 - 1949) старото село Костараџа тешко настрадало и неговите жители се расеале по градските центри и рамничарските села. Подоцна ова население е преместено во Нова Костараџа доста пониско.

Во 1997 г. влегло во состав на општината Јон Драгумис, која на 1 јануари 2011 г. е припоена кон општината Рупишта согласно законот „Каликратис“.

## Стопанство
Селото произведува жито, тутун и грав. На пространите пасишта има доста добиток. Атарот зафаќа површина од 2202 хектари.

## Население

## Наводи

Категорија:Рупишта
Порино

**Порино** — поранешно село во Костурско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Рупишта на Костурскиот округ во Западна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало во денешниот атар на Старичани.

## Историја
Порино било релативно оглемо село и околу него имало 10 цркви: „Св. Илија“, „Св. Атанас“, „Св. Богородица“, „Св. Троица“, „Св. Спас“, „Св. Никола“, „Св. Петка“, „Св. Костадин“ и „Св. Благовештение“ (Благовец). Бидејќи често трпело поплави од Бистрица (Белица), селото е напуштено, а неговите жители го основале Старичани.

## Наводи

Категорија:Историски села во Рупишта
Абдуш Хусеин

**Абдуш Хусеин** (р.  во Скопје -  во ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец, доајен на Турскиот театар во Скопје.

## Филмографија

## Надворешни врски
* 

Категорија:Глумци од Скопје
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Југословенски глумци
Категорија:Македонски режисери
Категорија:Македонски Турци
Свети Илија (Саракина)

**Свети Илија** (, *Ај Лијас*) — поранешно село во Костурско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Рупишта на Костурскиот округ во Западна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се nao]alo високо на планината Саракина, на западниот брег на денешната акумулација Лошничко Езеро на реката Јазовино, притокa на Лошничка Река.

## Историја
мини|лево|180п|Иконата на Свети Илија
Во XVIII век Свети Илија било едно од неколкуте мали сточарски селца растурени по Саракина. Неговите жители страдале од турски разбојници и околу 1800 г. се преселиле во Лошница и Косинец, вселувајќи се во куќите на семејството на Ахмед-бег, убиено во април 1800 г. од капетанот Муцо (Муцогрекос). Бидејќи му припаѓале на родот Санација, нивното маало во Лошница го добило името Санацииско. Кога го напуштиле Свети Илија, тие со себе ја понеле иконата на Свети Илија од истоимената црква, и ја поставиле во иконостасот на црквата „Св. Ѓорѓи“ во Лошница, каде стои и денес. Дури и по конечната преселба во Лошница, селаните продолжиле да ја обработуваат нивната земја во старото село и таму да ги пасат овците. Црквата „Св. Илија“ стоела сè до крајот на XIX век и таму се празнувал Илинден на 20 јули. На 9 мај се празнувал и денот на Свети Христофор во неговиот параклис над напуштеното село, сместен на истоимениот врв.

## Наводи

Категорија:Историски села во Рупишта
Соишта

**Соишта** (дијалектно: **Соишча**) — поранешно село во Костурско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Рупишта на Костурскиот округ во Западна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало меѓу Старичани, Брештени и Псоре. Имало две маала — Горно и Долно Соишта. Реката на која се наоѓало селото, притока на Галешово, и денес го носи името Соишта.

## Историја
Селото било растурено во 1879 г. од разбојнички банди по нарачка на грчкиот костурски митрополит бидејќи населението одбивало да се изјасни како грчко. Селаните се населиле во Старичани, Лудово, Жужелци и други села.

## Наводи

Категорија:Историски села во Рупишта
Невенлив Цвет

**„Невенлив Цвет“** (*„Благомирисен Цвет“*) е икона на Богородица, почитувана во православната црква. Создавањето на иконата датира од XVII век на Света Гора (според други извори, местото на создавање е Константинопол). Литературната основа на мотивот на иконата се текстовите на византиските акатисти, во кои Дева Марија (па дури и Христос) се споредуваат со невенливи и благомирисни цвеќиња. Уметничкиот елемент е формиран под влијание на западната традиција на иконографија.

Иконите на Пресвета Богородица „Невенливиот Цвет” се исклучително разновидни, што е карактеристично за иконографијата од подоцнежно потекло. Истовремено имаат и еден задолжителен детаљ - цвеќиња кои се ставаат во вазни или се плетат во венци, украсуваат расцутени прачки или се постамент на кој се прикажани Христос и Богородица. Понекогаш овие икони имаат долги натписи. Најчесто, Марија и Младенецот на иконите на Пресвета Богородица „Невенлив Цвет” се облечени во кралски одежди и круни. Марија може да биде претставена и до половината и да седи на престол, може да има и непокриена глава. Тоа укажува на хетерогеноста на иконографските извори на икони.

Еден од иконографските типови е Богородица која на левата рака го држи бебето Христос, а бели лалиња (понекогаш рози или други цвеќиња) ги држат или Богородица или Христос. Лалињата во иконографијата се симболичен цвет на Богородица, нејзината чистота и непорочност, и на нејзината невенлива и вечна девственост , тие ѝ ги подарува архангелот Гаврил на Богородица на денот на Благовештението. Розата, како кралица на цвеќето и универзален симбол на љубовта, истотака е цвет на Богородица. Друг тип - Богородица е свртена кон Младенецот, кој стои во царски одежди на висока нога (трон), таа го поддржува со левата рака, а во десната е жезол расцутен со рајски цвеќиња (алегорија на Старо Заветната слика на Богородица како „жезол од коренот на Јесеј“). Има и други опции на толкувања.

Празнувањето во чест на иконата во Православната црква се одржува 16 април по Грегоријански календар, исто така 3 април по Јулијански календар.

Храмови во чест на иконата на Богородица „Невенлив Цвет“ биле осветени во Рубљов, селото на шумскиот парк Уљлјановск, Сумароков, во Русија.

Категорија:Православни икони на Пресвета Богородица
Фурка (Епир)

**Фурка** (грчки: *Φούρκα*, влашки: *Furka*) — село во општината Коница, Јанински округ во областа Епир, Грција. Сè до реформите во 2011 г. било своја општина. Населението брои 90 жители (2011).

## Географија и местоположба
Селото е сместено на планината Смолика, на надморска височина од 1.360 м. Селото е оддалечено околу 40 км од Коница. Атарот на Фурка изнесува 32,374 км2.

## Наводи


Категорија:Населени места во Епир
Категорија:Коница (општина)
Лojташка Клисура

мини|Лојташка Клисура
**Лојташка Клисура** ( или *Leutascher Geisterklamm*) — клисура во близина на Митенвалд и Унтерлојташ на баварско-тиролската граница низ која тече реката Лојташер Ахе. Таа е многу стрмна и не била отворена за туристи до 2006 година. За да се оствари ова бил направен австро-германски проект за изградба на челични патеки и мостови на растојание од 970 метри вреден 1.4&nbsp;милиони евра поддржан од ЕУ. Со вкупна должина од 1.650 метри, таа е најдолгата достапна клисура во Источните Варовнички Алпи. Клисурата била отворена на 24&nbsp;мај 2006 година.

## Маркетинг
Како туристички проект, клисурата се маркетирала како т.н. *Geisterklamm* („Клисура на духот“), во врска со *Koboldpfad* („Коболдова патека“) како рај за одмор погодна за семејства. Има 40 табли со информации за митови, геологија, флора и фауна во опкружувачкиот простор, како и дух со очи што намигнуваат и звучно ориентирани игри. Пешачките патеки се хоризонтални секаде каде што е можно и се изградени така што може да се поминат без опрема за качување. Секое стравување предизвикано од висинската разлика од повеќе од 50 метри на места помеѓу пешачката патека и дното на клисурата се смирува со поцврста изведба на патеката.

Покрај тоа, има кратка патека до водопад во клисурата.

Лојташката Клисура во основа е отворена во текот на целата година, освен кога има обилни снежни врнежи кога е затворена. Прошетката низ клисурата е бесплатна; само поминувањето по патеката до водопадот се наплаќа.
File:Leutaschklamm_1900.jpg|Лојташката Клисура околу 1900
File:Leutaschklamm_2_1900.jpg|Лојташката Клисура околуd 1900
File:Leutaschklamm03a.jpg|Панорамски мост над Лојташката Клисура
File:Leutasch_Geisterklamm_01.jpg|Во близина на влезот во Лојташ
File:Leutaschklamm_(Marius_Hoch)_10.JPG
File:Leutaschklamm02.jpg
File:Leutaschklamm_(Marius_Hoch)_21.JPG
File:2016-08-Leutasch-Wasserfall.jpg|Водопад на крајот на клисурата


## Несреќи
На 7 јули 2007 година, повеќе од неколку стотици килограми карпа над патеката ненадејно се урнале на челичната патека и делумно ја уништиле. Никој не е повреден, но клисурата била затворена две недели заради поправка.

## Едерканцел
Ресторанот *Едерканцел* (1184 m) на планинскиот гребен западно од и над Лојташката Клисура е географска и политичка занимливост. Додека трпезаријата и тоалетите се во Германија, терасата на ресторанот лежи на австриска почва. Официјалниот граничен камен, кој ја означува границата меѓу двете земји е покрај вратата на терасата на надворешниот ѕид на зградата. Сепак, пијалаците и храната што се служат на терасата се продаваат според германските даночни одредби со договор меѓу двата финансиски сектори одговорни во Гармиш-Партенкирхен и Инсбрук.

## Други блиски клисури
Други значајни клисури во округот Гармиш-Партенкирхен се клисурата Партнах во близина на Цугшпице и клисурата Холентал во близина на Грајнау-Хамерсбах.

## Надворешни врски
* Leutaschklamm нов  опис на „Geisterklamm“
* Галерија на фотографии

Категорија:Гармиш-Партенкирхен (округ)
Категорија:Северни Варовнички Алпи
Министерство за внатрешни работи на Украинската ССР

**Министерство за внатрешни работи на Украинската ССР** ()&nbsp;— сојузно-републиканско министерство, дел од системот на безбедносни агенции на СССР и подлежно на Советот на Министрите на УССР и Министерството за внатрешни работи на СССР.

## Историја
Создадено е од Народното поверенство за внатрешни работи на УССР во март 1946 г. во врска со реформацијата на Народното поверенство. Од 5 септември 1962 г. до 9 декември 1968 г. е наречено Министерство за заштита на граѓанскиот поредок на УССР.

Категорија:Министерства на УССР
Долно Граче

**Долно Граче** или **Долно Гратче** (, *Като Птелеја*) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Нестрам на Костурскиот округ во Западна Македонија, Грција. Населението брои 36 жители (2021).

## Географија
Селото се наоѓа во областа Нестрамкол, на 17&nbsp;км западно од градот Костур. Лежи во североисточното подножје на планина Гал’мбица по која оди границата со Албанија. Низ него тече малата река Черешново, лева притока на Бистрица (Белица) над с. Дреничево.

## Историја
Долно Граче било долно маало на Граче сè до 1961&nbsp;г. кога е прогласено за одделно село.

## Население

## Наводи

Категорија:Нестрам
Чочек

[мини| [Македонец кој игра чочек.]]
**Чочек** (; српски и македонски: чочек; ) ― музички жанр и танц што се појавил на Балканот во почетокот на 19 век. Тој е истакнат во репертоарот на многу ромски дувачки плех-бендови.

Чочекот потекнува од отоманските воени чети, кои во тоа време биле распространети низ регионот, најмногу низ Србија, Бугарија, Македонија и Романија. Тоа довело до евентуална сегментација и широк опсег на етнички подстилови на чочекот. Чочек бил пренесуван низ генерациите, зачуван претежно од ромските малцинства, а главно бил игран на селските свадби и банкети.

Чочекот е особено популарен меѓу муслиманското ромско и албанско население во Косово, Јужна Србија и Македонија. Кога Танец првпат дошол во Соединетите Држави во 1956 година, тие го извеле чочекот како муслиманско оро наречено „Ќупурлика“ од Титов Велес.

Чочекот, како вообичаен музички облик на Балканот (првенствено Бугарија и Македонија), е вообичаено оро со   временска сигнатура; два варијантни облици имаат отчукувања поделени 2-2-2-3 и 2-2-3-2. (Овој последен метар понекогаш се нарекува „циганско 9“.) Ромските музичари кои живеат во областите на поранешна Југославија го прошириле обликот за да вклучат варијации во  и .

Во меѓународната заедница за народни танци, чочекот е игран на многу мелодии. Танците во жанрот чочек се Јени јол и Са са.

Џез композиторот и музичар Дејв Брубек бил под влијание на темпоата налик на чочек. На пример, *Блу Рондо а ла Турк* (Blue Rondo à la Turk), од албумот *Тајм Аут* (Time Out), е напишана по  и  шема.

## Поврзано

* Балкански дувачки оркестар

## Наводи

Категорија:Српски жанрови на музика
Категорија:Ромски танци
Категорија:Балканска музика
Категорија:Европски народни танци