open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Знак за крстосување на патишта со иста важност

мини|150x150пкс|Пример за знакот „крстосување на патишта со иста важност“.
**Знакот за крстосување на патишта со иста важност** ― еден од сообраќајните знаци за опасност. Означува близина на крстосување на патишта, од кои ниту еден пат не е со првенство на минување.

## Поврзано
* Знак за работи на патот
* Знак за опасност на патот
* Знак за опасна надолнина
* Знак за опасна нагорнина

## Наводи

Категорија:Сообраќајни знаци
Знак за опасна надолнина

мини|150x150пкс|Пример за знакот „опасна надолнина“.
**Знакот за опасна надолнина** ― еден од сообраќајните знаци за опасност. Означува приближување кон опасна надолнина ако разликата во висина претставува опасност која произлегува од тие услови. Случаите на надолнини со различни наклони се изразуваат според тековната состојба.

## Поврзано
* Знак за работи на патот
* Знак за опасност на патот
* Знак за крстосување на патишта со иста важност
* Знак за опасна нагорнина

## Наводи

Категорија:Сообраќајни знаци
Орхан (книга)

мини|Орхан (книга)
**„Орхан“** — раскази за деца на македонскиот писател Неџати Зекерија, првобитно објавена во 1973 година.

## Содржина
Збирката „Орхан“ (изданието од 2004 година) содржи 33 раскази, поделени во четири циклуси:
* *Децата од нашата улица*
:* Кој е смел?
:* Сказна за елката, и тажна и радосна
:* Како Орхан ја замислува слободата
:* Зошто запреле автобусите
:* Пајтонџијата и децата
:* Подарок за мајката
:* Стариот поштар
:* Оркестар
:* Орханови се преселија во нова куќа

* *Што е убаво, а што грдо*
:* Мали и големи деца
:* Ѕидот како сведок
:* Најскап кој е
:* Деца фалбаџии
:* Птица
:* Роденден
:* Не ја зедов, туку ја изедов
:* Сказна за една слива
:* Сон
:* Тројца другари
:* Топола

* *Децата од новата улица*
:* Момчето од циркусот
:* Орхановиот расказ
:* Дали брјката 13 е баксузна
:* Што се случи со птицата по земјотресот
:* Севима
:* Кој ја зел книгата
:* Завист

* *Старо купувам, ново продавам*
:* Дрво
:* Зошто Орхан не ја нацрта птицата
:* Рацете на мајка ми се најтопли
:* Новогодишниот сон на Орхан
:* Мамо, врати се дома
:* Цвеќе

## Изданија
Збирката „Орхан“ иам доживеано повеќе изданија:
* Издание на „Детска радост“ од 2004 година: Книгата е објавена во рамките на библиотеката „Лектирни изданија“. Таа е со димензии од 20 сантиметри, отпечатена е во мек повез, во печатницата „Коста Абраш“ во Охрид, и има 96 страници; автор на илустрациите е Диме Илиев-Димано; дизајнот и графичкото уредување се дело на Жарко Туниќ; лектурата и коректурата ги направил Дениз Тесторидес; таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-30-633-8.

## Наводи

Категорија:Дела на Неџати Зекерија
Категорија:Изданија на Детска радост
Категорија:Раскази за деца
Кучковски Водопад

**Кучковски Водопад** — водопад сместен помеѓу селата Кучково и Горно Свиларе, на поток наречен Река.

Во близина на водопадот се наоѓа археолошко наоѓалиште, кое потекнува од римскиот период со видливи остатоци од ѕидови.

## Местоположба
Водопадот се наоѓа во атарот на скопското село Кучково, од кое е повеќе оддалечено, додека селото Горно Свиларе е попристапно и поблизу.

### Пристап

До водопадот може да се дојде по земјениот пат за караулата „Чашка“, кој започнува од селото Кучково. Откако патот ќе се спушти до самата караула, се продолжува на југ (лево вртење). Откако ќе се поминат стари рударски окна и ископини и ќе се појави малиот поток, ќе се најдете кај водопадот. Од страната на селото Горно Свиларе, пак, на крајот на селото започнува земјен пат кој продолжува кон малата клисура на потокот, на што претходат плавни површини со наноси.

## Туризам

Водопадот не е туристички претставен, иако Општина Ѓорче Петров и Општина Сарај се обидувале да пронајдат решенија за развој на наоѓалиштето.

## Галерија


Податотека:Потокот кај Кучковски Водопад.jpg|Потокот кај водопадот


## Поврзано
* Кучково
* Горно Свиларе

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Водопади во Македонија
Категорија:Кучково
Категорија:Горно Свиларе
Партизански гробишта (Крушево)

десно|мини|250x250пкс| Алејата на великаните
десно|мини|200x200пкс| Централната скулптура
**Партизански гробишта во Крушево** — дел од градските гробишта во Крушево, во пределот наречен Алеја на великаните. Се состои од две парцели на кои во поединечни гробови се погребани 20 паднати борци на НОВЈ од Крушево и околните села. Сите гробови се изградени од бетон, а на секој е поставена метална надгробна плоча со нивното име. На горниот дел, во центарот на алејата, е поставена скулптура од бел цемент, пред која има три метални плочи со список од вкупно 72 паднати борци од Крушево и околината. Меѓу нив е и народниот херој од Крушево Манчу Матак.

## Наводи

Категорија:Општина Крушево
Категорија:Македонија во НОБ
Категорија:Споменици во Македонија
Серфиџенски Санџак

**Серфџиски Санџак** ) — санџак во Битолскиот Вилает на Отоманското Царство, што ја опфаќа околината на градот Серфиџе.

## Историја
Санџакот е формиран во 1881 година по грчката анексија на областа Тесалија (тогашен Трикалски Санџак), првично како независна провинција, а по 1889 година како дел од Битолскиот Вилает. Во 1912 година, покраината се состоела од 6 каази: Населица, Серфиџе, Кожани, Кајлари, Лапчишта, Гребен и Еласона. Санџакот бил заземен и уништен од грчката војска за време на Балканската војна во октомври 1912 година.

## Наводи

Категорија:Серфиџе
Категорија:Санџаци во Отоманското Царство
Категорија:Битолски Вилает
Академско рангирање на универзитетите во светот

**Академско рангирање на универзитетите во светот** (), позната и како **Шангајска листа**, е публикација од Шангајскиот универзитет во Цао Тун во која се врши рангирање на  универзитетите на светско ниво. Рангирањето започнало да се врши од 2003 година и секоја година се објавува нова листа. Од 2009 почнало да се публикува рангирањето.

Шангајската листа е една од најважните и најупотребуваните рангирања на универзитетите во светот, поради својата објективна и конзистентна методологија. Сепак, во исто време, листата била и критикувана поради тоа што поголем акцент става на природните науки за сметка на општествените и хуманистичките науки.

## Методологија
Листата споредува 1.200 високообразовни институции ширум светот според шест критериуми. Критериумите за повисок ранг се: број на добитници на Нобелова награда и Филдсов медал меѓу поранешните студенти (10%), Нобелова награда и Филдсов медал во персоналот на универзитетот (20%), високо цитирани истражувачи во 21 категорија (20%), трудови објавени во списанија и (20%), Индекс на научни цитати и Индекс на цитати од општествени науки (20%) и придонес по глава на академци (од наведените индикатори) на институцијата (10%). Методологијата ја воспоставиле од Лиу и Ченг. Тие навеле дека основна идеја за рангирањето било да се премости јазот меѓу кинеските и светски познатите универзитети, особено во академскиот и научниот придонес.

## Наводи

Категорија:Универзитети
Црква „Св. Никола“ - Трсје

**Свети Никола** () — црква во селото Трсје, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.

[мини|лево|180п|Икона на [Свети Наум Охридски.]]

Изградбата на храмот ја покренал учителот Отец Герасим од Трсје, кој се вратил од Света Гора и ги организирал соселаните да изградат нова црква. Изградена е од мајсори од Бел Камен. На плоча е напишан датумот 15 јули 1864 и името на главниот мајстор Константин Белкаменски. Во архитектонски поглед градбата е трикорабна базилика во западномакедонски стил со дрвен покрив, трем од југ и нартекс и женска црква над него. Забележителен е разбаниот и насликан иконостас со 61 икона изработени од Адамче Најдов во XIX век, разбаниот амвон и двата резбани владички престола. Десната страна на иконостасот со иконата на Архангел Махаил е платена од семејството Манговци-Поп Јованови. Во храмот има зачувани икони од пред 1800 г. Натписите во него се словенски, а Отец Герасим пеел на црковнословенски. По неговата смрт во 1889 г. отецот е погребан во храмот, до проскомидијата. Внатре во црквата се зачувани седум царски икони од XIX век, 54 икони вградени во дрвениот иконостас и една икона од 1801 г. поставена на амвонот.

Храмот имал убава камбанарија висока 15&nbsp;м со два врежани портрета. Срушена е од леринскиот управник Цакцирас.

Црквата е прогласена за споменик на културата во 1994 г.

## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

Никола, Трсје
Никола, Трсје
Категорија:Споменици на културата во Лерин (општина)
Категорија:Појавено во 1864 година
Црква „Св. Никола“ - Буф

**Свети Никола** () — црква во селото Буф, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм изграден во 1872 г. Се наоѓа во северниот дел на селото, на местото на помала црква од 1803 г. Според традицијата, со градителските работи раководел епирскиот мајстор Брајан, а на внатрешноста работел битолчанецот Митре Душковски, кому му се припишуваат многу каменорезби во селото.

Црквата е трикорабна базилика со дрвен покрив, трем од три страни и камбанарија. Има два натписа, еден на западната и еден на источната страна. На едниот од нив е напишан датумот 1872. Во внатрешноста се зачвувани забележителни копаничарски дела.

## Литература
* Μουτσόπουλος, Ν. Κ. Εκκλησίες του νομού Φλωρίνης. Βυζαντινά και μεταβυζαντινά μνημεία της Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη 2003, σελ. 157-160, εικ. 454-470.

## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

Никола, Буф
Никола, Буф
Категорија:Појавено во 1872 година
Црква „Св. Ѓорѓија“ - Трново (Преспанско)

**Свети Ѓорѓија** — црква во некогашното селото Трново, Преспанско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е единствената преостаната градба од поранешното село. Изградена е во XIX век. Претставува еднокорабна базилика со полукружна апсида на исток. Апсидата го задржала оригиналниот покрив од камени плочи, додека наосот е со турки ќерамиди. Над апсидата има вградена камена плоча со врежан крст и шесткрака ѕвезда.

## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

## Надворешни врски
* Слика од црквата во 1960 г.

Ѓорѓија, Трново
Ѓорѓија, Трново Преспанско
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Кабасница

**Свети Ѓорѓи** () — црква во селото Кабасница, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм во облик на трикорабна базилика. Се наоѓа на северниот крај на селото. Изградена е во 1858 г. и претставува еден од најзабележителните храмови во тој крај. Има вреден преродбенички иконостас, икони, како и фрески во олтарот и наосот.

## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

Никола, Буф
Никола, Буф
Категорија:Појавено во 1858 година
Црква „Св. Никола“ - Баница (Леринско)

**Свети Никола** () — црква во селото Баница, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм на селото, изграден и живописан во 1460 г.

Во 1969 г. е прогласена за заштитен споменик на културата.

## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

Никола, Баница
Никола, Баница
Категорија:Споменици на културата во Лерин (општина)
Категорија:Појавено во 1460 година
Обична кикиришка

мини|''Обична кикиришка'' - MHNT
***Обична кикиришка (Cynosurus cristatus)*** **кучешка опашка** со гребен, е краткотрајна повеќегодишна трева од фамилијата Poaceae, која се одликува со глава на семе која е рамна од едната страна. Обично расте во пасишта богата со видови. Успева во различни типови почви, но ги избегнува киселинските и варовничките екстреми на pH и претпочита добро исцедена почва. Може да се одгледува како украсно растение .

## Опис
[мини| [Прашник|Прашниците и стоманите во цветната глава]]
мини|Лигулата е тапа
мини|Долната страна на листот е мазна, сјајна и заоблена
***Обична кикиришка е***  повеќегодишна билка е со слаба тафтана навика, тенко стебло,високо од 15 до 45&nbsp; cm, во основата лиснат и со тоа погоден за пасење на овци.

Шилињата се плодни или стерилни, измешани во истиот кластер. Тие се долгнавести или во облик на клин, 3–6&nbsp;мм долга, со 2 до 5 цветови.

Лигулата е тапа. Листовите се превиткуваат во пукањето.

Листовите се вперени на врвот, рамни (не во облик на брод). Долната страна на листот е мазна, сјајна и заоблена. Горната страна е ребреста. Други треви со сјајни лисја се *Lolium perenne* и *Poa trivialis* .

## Живеалиште и дистрибуција
лево|мини| Глава на семе
Се наоѓа во повеќето делови на Европа и Југозападна Азија, а е воведен во Северна Америка, Австралија и Нов Зеланд, од блиското ниво на морето до околу 2000 стапки, во сите типови почви.

## Цвеќиња
Цвета од мај до август.

## Користи
Го пасат овците бидејќи во основата е лиснато. Може да издржи студ и суша и останува зелен во текот на зимата. Говедата и овците со нетрпение ќе ги јадат младите листови, но ќе ги остават крутите, тврди стебла сами.

Се користи за сламени капи и други слични намени.

Тоа е прехранбено растение за фамилиите на скипер пеперутки и кафеави пеперутки. Се користи и како убиец на стаорци.

## Наводи

*
* Hubbard, C E. (1968) Треви
* Роуз, Френсис (1974) Книгата на набљудувачите на тревите, жилите и тревите

## Надворешни врски

* ''Cynosurus cristatus''
* ''Cynosurus cristatus''

Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Ливадарки
Категорија:Флора на Обединетото Кралство
Категорија:Флора на Европа
Категорија:Растенија опишани во 1753 година
Влакнеста острилка

***Влакнеста острилка (Carex spicata)*** е вид *острица од родот Carex* .

## Опис
лево|мини| Виолетова боја на лигавите и другите базални делови е карактеристична за влакнеста острилка
Врвовите на *Влакнеста острилка* се 10-85 сантиметри, долг и приближно триаголен во пресек. Листовите се 7-45  сантиметри долги и 2-4 милиметри широки, со изразен кил. Лигулата, во основата на листот, е 4-8 милиметри долго, со голема количина на лабаво бело ткиво. *Влакнестата острилка* се разликува од другите видови во делот *Carex* *Phaestoglochin* по присуството на пурпурен пигмент во корените, обвивките на листовите и млечните гради.

Цветот е 4-8 сантиметри долги и се состои од 3-8 шила . Секој шил е 5-10 милиметри долги, со женски (пестила) цветови во основата и машки (стаминирани) цветови на врвот.

## Дистрибуција и екологија
*Влакнеста острилка* има европска умерена дистрибуција, иако е опширно натурализирана надвор од овој роден опсег.

*Влакнеста острилка* обично се наоѓа на пасишта (обично во британската NVC заедница MG10 на Британските Острови), на патиштата и во отпадна почва. Се наоѓа на тешки, малку богати почви и не може да толерира голема конкуренција .

## Таксономија
*Влакнеста острилка* првпат го опиша англискиот ботаничар Вилијам Хадсон во неговото дело *Флора Англика* од 1762 година.

На Британските Острови е познат како „шилеста острица“, во Северна Америка како „шилеста острица“  или „шилеста острица“. На ирски се нарекува **' , а на [[Велшки јазик|велшки]], неговото име е **' , **'  или **' .

Пријавени се неколку хибриди помеѓу *Влакнеста острилка* и другите членови на сектата *Carex* . *Фаестоглохин*, но хибриди се пријавени помеѓу *C. spicata* и *C. otrubae*, и помеѓу *C. spicata* и *C. echinata* .

## Наводи

## Надворешни врски

* ''Carex spicata'' Хадсон, Фл. Англ. 349. 1762. Флора на Северна Америка
* ''Carex spicata'' Huds., Хербариум на Универзитетот во Мичиген
* ''Carex spicata'', „Растенија на Пенсилванија“
* ''Carex spicata'', „Историјата на британската флора“
* 

Категорија:Флора на Европа
Категорија:Растенија опишани во 1762 година
Полски песочник

мини|250п|Парење. Мажјак ја фаќа женката на задниот дел од градниот кош со неговите (бледообоени) мандибули
**Полски песочник** () — широко распространет евроазиски вид на песочници (*Cicindelidae*) и типски вид на родот песочник (*Cicindela*). 

## Возрасна единка
Возрасните единки обично се 12-15 милиметри долго. Елитрата и градниот кош се зелени, со различен тон од светло до темен, забележани со дамки во крем боја и на силна сончева светлина се малку блескави. Очите се црни; нозете се кафени со белузлави влакна. Антените се долги и прави, а не со клешти.

## Поведение
Возрасните единки го сакаат сонцето. Живеат на места со суви почви (песочна или варлива), најчесто помеѓу мај и октомври на географската широчина на Британија. Како и другите песочници, тие брзо трчаат на нивните долги нозе и најчесто се гледаат на голо тло, во Британија, обично на блата со хедер . Тие можат да летаат брзо, испуштајќи силен зуење. Може да работи со брзина од 60&nbsp;cm во секунда.

## Распространетост
Полскиот песочник живее низ Европа од Шпанија на југозапад до Финска на североисток. Најмногу забележани единки се од Британија, Германија, Австрија и јужниот дел на Шведска. Во Британија, записите се главно од суви песочни или топли подрачја како што се вулканите на Сари, Хемпшир и Дорсет, и планините и морските предели на шкотските висорамнини.

## Подвидови
Видот е поделен на неколку подвидови:

* *Cicindela campestris atlantis* Mandl, 1944 година
* *Cicindela campestris balearica* Sydow, 1934 година
* *Cicindela campestris cyprensis* Hlisnikowsky, 1929 година
* *Cicindela campestris nigrita Dejean* , 1825 година
* *Cicindela campestris olivieria* Brullé, 1832 година
* *Cicindela campestris palustris* Motschulsky, 1840 година
* *Cicindela campestris pontica* Fischer von Waldheim, 1825 година
* *Cicindela campestris saphyrina* Gené, 1836 година
* *Cicindela campestris siculorum* Schilder, 1953 година
* *Cicindela campestris suffriani* Loew, 1943 година
* *Cicindela campestris calabrica* Mandl, 1944 година

## Екологија
Моликутниот вид на бактерија *Entomoplasma freundtii* (Entomoplasmatales, Entomoplasmataceae) може да се изолира од полскиот песочник.

## Наводи

## Надворешни врски

* Опус 43, Cicindela Campestris од Стивен Ендру Роул.
* ARKive
* Гардијан: Селски дневник
* Колекциите на Linnean

Категорија:Песочник (род)
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Випинген

**Випинген** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Випинген се наоѓа во северозападниот дел на Емсланд. Општината се наоѓа околу седум километри источно од реката Емс, околу 17 километри јужно од градот Папенбург и околу 25 километри северно од окружниот град Мепен.

Низ северниот дел на општината поминува северниот дел на поранешната пруга за магнетнолебдечки воз „Трансрапид“.

### Општински единици

Општината Випинген се состои од истоименото место и Штротбург, мало место северно од главното место.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Дерзум

**Дерзум** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Општината Дерзум се наоѓа помеѓу реката Емс на исток и границата со Холандија на запад. Градот Харен се наоѓа 24 километри јужно, додека Папенбург се наоѓа околу 17 километри североисточно од Дерзум.

### Соседни општини

Соседни општини се општината Хеде на север, општините Дерпен и Клузе на исток и општината Валхум на југ.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Дерпен

**Дерпен** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.

## Географија
### Местоположба

Општината Дерпен се наоѓа во југоисточниот триаголник на каналот Кистен и реката Емс. Окружниот град Мепен се наоѓа околу 30 километри на југ, а градот Папенбург се наоѓа околу 14 километри северно од Дерпен.

### Соседни општини

Соседни општини се општините Хеде, Лее и Нојлее на север, општините Зурволд во општинската заедница Нордхимлинг и Нојбергер на исток, општините Випинген и Клузе на југ и општините Валхум и Дерзум на запад.

## Галерија


Податотека:Dörpen - Neudörpener Straße - Bahnhof 22 ies.jpg|Железничката станица
Податотека:Dörpen - Hauptstraße - Rathaus 01 ies.jpg|Општинското собрание
Податотека:Dörpen - Hauptstraße + Bürgerstraße + St. Vitus 03 ies.jpg|Главната црква „Св. Витус“


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Ињевски манастир „Св. Димитриј“

**Манастир „Св. Димитриј“** — манастир во југоисточниот дел на Македонија, на североисточните падини на планината Смрдеш, во близина на селото Ињево.

## Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак и помошен објект.

### Црква „Свети Димитриј“

Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола и полукружна апсида на источната страна.

## Галерија

Податотека:Ињевски манастир (Св. Димитриј) 4.jpg|Поглед на манастирот
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Ињево.jpg|Манастирската црква
Податотека:Ињевски манастир (Св. Димитриј) 3.jpg|Конакот
Податотека:Ињевски манастир (Св. Димитриј) 2.jpg|Помошниот објект
Податотека:Ињевски манастир (Св. Димитриј) 5.jpg|Макета на црква во дворот на манастирот


## Надворешни врски


Категорија:Ињево
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Брегалничката епархија
Црква „Св. Димитриј“ - Ињево

**Свети Димитриј** — манастирска црква на Ињевскиот манастир „Св. Димитриј“.

## Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола и полукружна апсида на источната страна. На секоја страна од куполата има по една монофора. На јужната и северната страна има по две монофори, од кои по една се наоѓа на полукружните крила на храмот. Влезот на црквата е сместен на западната страна кон којашто е доградена отворена припрата. Над влезот од припратата има слепа ниша. Објектот во целост е обоен во бела боја, а на куполата и рамките од прозорците се забележуваат црвени тули. Покриен е со кров од ќерамиди.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Ињево 5.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Ињево 2.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Ињево 3.jpg|Куполата
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Ињево 4.jpg|Апсидата


## Поврзано
* Ињево
* Ињевски манастир „Св. Димитриј“
* Ињевски манастир „Св. Архангел Михаил“
* Ињевски манастир „Св. Петка“
* Црква „Вознесение Христово“
* Црква „Рождество на Пресвета Богородица“
* Црква „Св. Петка“
* Црква „Св. Архангел Михаил“
* Параклис „Св. Контантин и Елена“
* Ињевски крст
* Радовишко архијерејско намесништво
* Ињевско-конечка парохија

## Надворешни врски
* 

Категорија:Ињево
Категорија:Ињевски манастир „Св. Димитриј“
Ињево
Црква „Св. Мина“ - Емборе

**Свети Мина** () — црква во селото Емборе, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.

## Историја
Во 1815 г. храмот е обновен од темел на местото на старата црква на сретселото. Емборе за кратко време било седиште на Мегленската епархија на крајот на XVIII и почетокот на XIX век, и „Св. Мина“ била катедрална црква.

По создавањето на Бугарската егзархија во 1871 г. речиси целото население на селото потпаднало под нејзиното врховенство и во 1885 г. со управно решение егзархистите ги добиле црквите „Св. Мина“, „Св. Димитриј“ и „Св. Константин и Елена“ (Еленица). Во 1895 г. патријаршискиот владика Јоаникиј Мегленски безуспешно се обидувал за завладее со „Св. Мина“ со аргументот дека во неа е погребан последниот емборски владика. Како последица од тоа, уапсени се претседателот на црковната општина поп Димитар, син му Крстe Димитров, чорбаџијата Никола Чирков, внук му Динката Чирков, учителот Иван Чеков и неколку жени, меѓу кои и сестрата на Димитар Македонски, Лена.

## Опис
Црквата е трикорабна базилика со дрвен покрив типична за своето време. Во неа се чуваат вредни икони 1540 до 1574 г. во византиски стил. Иконите на иконостасот се сликани од 1815 до 1850 г. и се во месен македонски стил, мешавина од традиционалниот византиски и поновиот ренесансен. Има икони донесени од Аргирупол (Ѓумушхане), од каде дошле грчките доселеници во Емборе во 1920-тите, и тие датират од 1905 до 1906 г. Во храмот има и нови икони насликани по 1930 г. во византиски стил.

Во храмот има параклис „Света Анастасия Узорешителница“, на западната му страна има часовникова кула. До црквата е изградена копија на цариградската кула Галата. Соседната црква „Св. Софија“ е копија на истоимената црква во Цариград.

## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

Мина, Емборе
Мина, Емборе
Категорија:Појавено во 1815 година
Кабаснички манастир

**Кабаснички манастир „Св. Марко“** () — женски манастир во селото Кабасница, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.

Манастирот се наоѓа во подножјето на планината Баба на надморска височина од 959&nbsp;м. Основан е во 1864 г. од митрополитот Мелетиј Мегленски. Според секретарот на егзархиската митрополија Васил Трифонов, годината на создавање на манастирот е 1862 и е посветен на Свети Атанасиј и на Свети Евангелист Марко.

Сè крајот на отоманското владеење, манастирот останал патријаршиски. За време на грчка вооружена пропаганда во Македонија на почетокот од XX век бил седиште на андартските чети во нивната борба против комитите на ВМОРО. Во него често престојувале Павлос Мелас, Лакис Пирзас и други андартски капетани.

Со припојувањето на Егејска Македонија кон Грција по Балканските војни (1912 – 1913) манастирот доживеал расцут, но за време на Граѓанската војна (1946 – 1949) бил целосно уништен од бомбардирање и останал запустен. Во 2000 г. митрополитот Теоклит Лерински го обновил монашкиот живот во него. Изградени се нови конаци, а црквата е целосно обновена.

## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

Категорија:Цркви во Лерин (општина)
Категорија:Манастири во Леринско-преспанско-еордејската епархија
Категорија:Цркви во Леринско-преспанско-еордејската епархија
Категорија:Појавено во 1864 година
Категорија:Грчка вооружена пропаганда во Македонија
Ињевски манастир „Св. Архангел Михаил“

**Манастир „Св. Архангел Михаил“** — манастир во југоисточниот дел на Македонија, на североисточните падини на планината Смрдеш, во близина на селото Ињево.

## Историја
Манастирот бил основан со изградбата на манастирската црква којашто започнала во 1999 година, а била осветена во 2002 година.

## Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конаци, печка и помошни објекти.

### Црква „Свети Архангел Михаил“

Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола и полукружна апсида на источната страна.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Ињево 7.jpg|Манастирската црква
Податотека:Ињевски манастир (Св. Архангел Михаил) 2.jpg|Конак
Податотека:Ињевски манастир (Св. Архангел Михаил) 5.jpg|Конак
Податотека:Ињевски манастир (Св. Архангел Михаил) 3.jpg|Печка
Податотека:Ињевски манастир (Св. Архангел Михаил) 4.jpg|Помошен објект
Податотека:Ињевски манастир (Св. Архангел Михаил) 7.jpg|Помошна градба
Податотека:Ињевски манастир (Св. Архангел Михаил) 6.jpg|Лулашка
Податотека:Ињевски манастир (Св. Архангел Михаил) 8.jpg|Макета на црква


## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Ињево
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Брегалничката епархија
Црква „Св. Димитриј“ - Битуша

**Свети Димитриј** () — црква во селото Битуша, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм, сместен во југозападниот дел на селото. Претставува трикорабна базилика со дрвен покрив, трем на север и камбанарија. Според зачуваниот ктиторски натпис, изградена е во 1837, а живописана во 1844 г. од Јован Михаил и Михаил од епирското село Кионат со средства на Аврам и Божин.

Во храмот е зачувана вредна икона на Исус Христос Седржител од 1621/22 г. која според Викторија Поповска-Коробар е дело на првиот зограф од Сливничкиот манастир (1606/07) бидејќи ракописот на словенскиот текст на евангелието што го држи Христос е истиот како на ктиторскиот натпис во Сливница. Според неа, можеби станува збор за Илија Зограф, чие дело се фреските во „Св. Теодор Тирон и Теодор Стратилат“ во пиринското село Недобарско и оние во „Св. Архангели Позерски“ во Костур. Иконата во Битуша е подарена од извесен поп Михаил.

## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

Димитриј, Битуша
Димитриј, Битуша
Категорија:Појавено во 1837 година
Параклис „Св. Контантин и Елена“ - Ињево

**Свети Константин и Елена** — параклис во селото Ињево.

## Местоположба
Параклисот се наоѓа во непосредна близина на црквата „Вознесение Христово“.

## Галерија

Податотека:Параклис „Св. Константин и Елена“ - Ињево.jpg|Поглед на параклисот


## Поврзано
* Ињево
* Ињевски манастир „Св. Димитриј“
* Ињевски манастир „Св. Архангел Михаил“
* Ињевски манастир „Св. Петка“
* Црква „Вознесение Христово“
* Црква „Рождество на Пресвета Богородица“
* Црква „Св. Петка“
* Црква „Св. Димитриј“
* Црква „Св. Архангел Михаил“
* Ињевски крст
* Радовишко архијерејско намесништво
* Ињевско-конечка парохија

## Надворешни врски
* 

Категорија:Ињево
Ињево
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Ињево

**Рождество на Пресвета Богородица** — црква во селото Ињево.

## Местоположба
Црквата се наоѓа на неколку стотини метри северозападно од селото.

## Историја
Камен-темелник за изградба на црквата бил поставел во 1991 година, а храмот бил завршен и осветен во 1992 година од страна на Митрополитот Струмички г. Горазд.

## Архитектура
Црквата има правоаголна основа со осумаголна купола и полукружна апсида на источната страна. На секоја страна од куполата има по една монофора. Главниот влез се наоѓа на западната страна кон којашто е доградена отворена припрата, а црквата има и спореден влез на северната страна.

Во дворот на црквата се сместени камбанаријата, конак, помошен објект и уште еден објект. Камбанаријата е прилепена до еден од помошните објекти. Таа е со квадратна основа и се состои од бетонска конструкција над којашто има дрвена конструкција којашто е покриена со пирамидален кров од ќерамиди.

## Галерија

Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Ињево.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Ињево 2.jpg|Куполата
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Ињево 4.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Ињево 5.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Ињево 6.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Ињево 9.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Ињево 10.jpg|Конакот
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Ињево 3.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Ињево 11.jpg|Објект во дворот на црквата
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Ињево 7.jpg|Црквата (десно) со помошниот објект (лево)


## Поврзано
* Ињево
* Ињевски манастир „Св. Димитриј“
* Ињевски манастир „Св. Архангел Михаил“
* Ињевски манастир „Св. Петка“
* Црква „Св. Димитриј“
* Црква „Вознесение Христово“
* Црква „Св. Петка“
* Црква „Св. Архангел Михаил“
* Параклис „Св. Контантин и Елена“
* Ињевски крст
* Радовишко архијерејско намесништво
* Ињевско-конечка парохија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Ињево
Ињево
Жртвеник

десно|мини|225x225пкс| Жртвеник со светите садови
**Жртвеник** — маса во олтарот на православните цркви, каде што се врши проскомидија, се приготвува жртва за празнувањето на евхаристијата: леб (телото Христово) и вино (крвта Христова). Олтарот има правоаголен облик и како престол е облечен во иста „облека“. Светите садови се чуваат на жртвеникот додека не се употребат во литургијата.

Во древно време, жртвеникот бил вон олтарот и бил посебна просторија, каде што христијаните ги ставале донесените дарови (леб и вино), од кои свештеникот ги избирал најдобрите дарови за евхаристиската прослава. Во византиските и староруските цркви издвоена е посебна просторија за олтар во северниот дел на олтарот, наречена и жртвеник. Најчесто била во облик на апсида. Симетрично, ѓаконот се приклучил на олтарот од југ, каде што бил поставен ѓаконикот.

Денес жртвеникот се наоѓа на северниот ѕид на олтарниот простор лево, а понекогаш и во посебен дел од олтарот (исто така лево), кој се нарекува ѓаконик.

## Наводи

Категорија:Православни цркви
Категорија:Православие
Категорија:Богослужба
Категорија:Православна богослужба
Категорија:Црковна архитектура
Пепелта е најчистото бело

**„Пепелта е најчистото бело“** (кинески: 江湖儿女) — филм на режисерот Џија Жанке од 2018 година. Главните улоги ги играат: Тао Жао, Фан Лијао и Јинан Дијао.

## Синопсис
Филмот претставува приказна за една насилна љубов која трае дури 16 години. Во 2001 година, во некогашниот рударски град Датонг живее гангстерот Бин. Во него се вљубува Кијао која, во една прилика, кога Бин е опколен од припадниците на протвничката банда, го зема неговито пиштол и пука во нив. Поради тоа, Кијао е уапсена и осудена на затворска казна во траење од пет години. Додека ја отслужува казната, Бин ниту еднаш не ја посетува неа. Кога излегува од затворот, Кијао дознава дека Бин има друга девојка, така што таа се враќа во Датонг каде станува сопственичка на мала кафеана. Неочекувано, 16 години подоцна, Бин ѝ се јавува на Кијао, а кога се среќаваат, таа сфаќа зошто: Бин е во инвалидска количка. Сепак, Кијао почнува да се грижи за него...

## Наводи

Категорија:Кинески филмови
Категорија:Љубовни филмови
Категорија:Криминалистички филмови
Категорија:Филмови на кинески јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Кина
Категорија:Филмови од 2018 година
Категорија:Филмови на Џија Жанке
Категорија:Филмови со Јинан Дијао
Категорија:Филмови со Фан Лијао
Категорија:Филмови со Тао Жао
Вера Крус (филм од 1954)

**„Вера Крус“** (англиски: *Vera Cruz*) — филм на режисерот Роберт Олдрич од 1954 година. Главните улоги ги играат: Гари Купер, Берт Ланкастер, Денис Дарсел, Чарлс Бронсон и Сара Монтиел.

## Содржина
Дејството на филмот се одвива во 1866 година во Мексико. По Американската граѓанска војна, многу револверисти заминуваат во Мексико за да се борат за пари. Владетелот на Мексико, царот Максимилијан, изнајмува двајца револверисти да ја придружуваат грофицата Мари Дувар во текот на нејзиното патување низ Веракрус. Патем, платениците откриваат дека во кочијата е скриен сандак со златници, наменет за борците против бунтовниците. Тогаш, нивниот план неочекувано се менува и тие добиваат необична идеја, исто како и грофицата...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1954 година
Категорија:Вестерни
Категорија:Филмови на Роберт Олдрич
Категорија:Филмови со Гари Купер
Категорија:Филмови со Берт Ланкастер
Категорија:Филмови со Денис Дарсел
Категорија:Филмови со Чарлс Бронсон
Категорија:Филмови со Сара Монтиел
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Мексико
Ињевски крст

мини|десно|180п|Крстот
**Ињевски крст** — христијански крст во близина на селото Ињево.

## Местоположба
Крстот се наоѓа на височина над селото, во непосредна близина до селските гробишта.

## Опис
Крстот е изработен од железо, а постаментот е од бетон. На постаментот има мермерен споменик којшто е посветен на ктиторот и од којшто се дознава дека името на мајсторот е Ѓорѓи Накев. Споменикот исто така содржи и цитат од Евангелието според Лука:

Непосредно до крстот е изграден и параклис.

## Галерија

Податотека:Ињевски Крст 2.jpg|Споменикот на постаментот
Податотека:Ињевски Крст 3.jpg|Параклисот
Податотека:ЕкспедицијаЛакавичко 212.jpg|Крстот и параклисот


## Поврзано
* Ињево
* Ињевски манастир „Св. Димитриј“
* Ињевски манастир „Св. Архангел Михаил“
* Ињевски манастир „Св. Петка“
* Црква „Вознесение Христово“
* Црква „Рождество на Пресвета Богородица“
* Црква „Св. Петка“
* Црква „Св. Димитриј“
* Црква „Св. Архангел Михаил“
* Параклис „Св. Контантин и Елена“

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Ињево
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Ињево

**Свети Архангел Михаил** — манастирска црква на Ињевскиот манастир „Св. Архангел Михаил“.

## Историја
Камен-темелник за изградба на црквата бил поставен на 27 април 1999 година од страна на Митрополитот Брегалнички г. Стефан. Црквата била осветена на 20 октомври 2002 година од страна на Митрополитот Брегалнички г. Агатангел.

## Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола и полукружна апсида на источната страна. На секоја страна од куполата има по една монофора. Главниот влез на црквата е сместен на западната страна кон којашто е доградена отворена припрата, а над влезот од припратата има ниша со фреска на којашто е прикажан Архангел Михаил. Црквата има и спореден влез на северната страна. Објектот е граден од тули коишто се забележливи на најголем дел од површината на ѕидовите, додека апсидата и крилата се обоени во бела боја. Покриен е со кров од ќерамиди.

Внатрешноста на црквата не е фрескоживописана. Престолните икони се од монахињата Макрина од Беровскиот женски манастир, а останатите икони се дело на зографот Тони од Радовиш.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Ињево.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Ињево 4.jpg|Припратата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Ињево 5.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Ињево 8.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Ињево 3.jpg|Куполата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Ињево 2.jpg|Апсидата


## Поврзано
* Ињево
* Ињевски манастир „Св. Димитриј“
* Ињевски манастир „Св. Архангел Михаил“
* Ињевски манастир „Св. Петка“
* Црква „Вознесение Христово“
* Црква „Рождество на Пресвета Богородица“
* Црква „Св. Петка“
* Црква „Св. Димитриј“
* Параклис „Св. Контантин и Елена“
* Ињевски крст
* Радовишко архијерејско намесништво
* Ињевско-конечка парохија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Ињево
Категорија:Ињевски манастир „Св. Архангел Михаил“
Ињево
Куќа на ул. „Широк сокак“ бр. 99 (Битола)

**Куќа на ул. „Широк сокак“ бр. 99** — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во **Списокот на заштитени добра** на Министерството за култура под реден број 121 во Битола.

## Наводи

Категорија:Згради и градби во Битола
Звучна преднонепчена странична слеана согласка

**Звучната преднонепчена странична слеана согласка** е вид на ретка согласка што се јавува во некои јазици. Меѓународната фонетска азбука (МФА) ја бележи со симболот ⟨⟩ или ⟨&thinsp;⟩.

## Јазици

Категорија:Слеани согласки
Категорија:Венечни согласки
Категорија:Странични согласки
Сара Јовановиќ

**Сара  Јовановиќ** (,Рим ) — српска поп и Р&Б-пејачка.

## Дискографија

### Албуми
 

### Спотови

## Наводи

## Надворешни врски
*

Категорија:Српски пејачи
Ѓаконик

мини|Тројни апсиди на православната црква. ''Олтарот'' е најголемата средна апсида, ''жртвеникот'' е десно, а ''ѓаконикот'' е апсидата лево.
**Ѓаконик** () — просторот на јужната страна од централната апсида на црквата, каде што се чуваат одежди, книги и сл., кои се користат во богослужбата (светите садови се чуваат во жртвеникот, северната страна на светилиштето) во источнокатоличката и православната црква.

Ѓаконикот содржи *таласидион* (мијалник), чии отпадни води се собираат, се користат за миење на светите работи и дури потоа се фрлаат. Со оваа вода свештенството може да ги мие рацете пред Божествената литургија. Ѓакониците обично имаат шкафови или фиоки каде што може безбедно да се чуваат одеждите и црковните завеси (антепендија). Овде се чуваат и јагленот и местото за загревање *[[Зеон (литургија)|зеон]]* (зовриена вода, која се тура во путир пред причест, крпи и други потребни предмети).

Во светилиштето можат да седат само епископите или свештеникот; ѓаконите и свештенослужителите можат да седат во ѓаконикот кога не се потребни за нивната главна цел. Бидејќи ѓаконикот се наоѓа зад иконостасот, тој се смета за свето место и таму можат да влезат само оние кои имаат одредена литургиска должност.

За време на владеењето на Јустин II (565-574), во чие време е извршена промената на литургијата, ѓаконикот и жртвеникот почнале да се делат во посебни апсиди на источниот крај на светилиштето. Пред тоа имало само една апсида.

Во црквите во централна Сирија од поранешниот период, ѓаконикот е правоаголна, странична апсида на Калат-Семан била додадена подоцна.

## Поврзано
* Апсида
* Наос
* Припрата
* Кораб
* Олтар
* Жртвеник
* Трансепт

## Наводи

Категорија:Црковна архитектура
Категорија:Архитектонски елементи
Категорија:Грцизми
Кадилница

[десно|мини|250x250пкс|<center> Глинена куќна кадилница и посатка за [темјан.]]
**Кадилница**, **кандилка** или **кадило** — сад што се користи за согорување на благомирис (мирисливи материи; во христијанството тоа е темјанот). Се користи во многу религии — таоизмот и будизмот (во Кина и Јапонија), хиндуизмот (во Индија) и христијанството (почесто кај православните), а ги користеле и други антички цивилизации како што се Маите, на пример.

## Кадилници во православието
Тоа се рачни садови за принесување кадење на Бога и служат за кадење на иконите и луѓето. За време на богослужбите во храмовите, како и за време на молитвите во домовите, се користи кадилница, која во христијанската симболика го претставува човештвото преку Исус Христос: жарот е божество, додека чадот е добар мирис на Св. Дух. Црковните отци сведочат за темјанот како пропратен чин, нагласувајќи дека на тој начин се почитуваат светите икони. Со кадењето на верниците се примаат нивните молитви и се делат осветувања кои доаѓаат невидливо како и мирисот на темјанот.

### Опис
Кадилницата често била со тело со ѕвончеста форма, со тесно заоблено дно, што нагоре во вратот нагло мешесто се проширува во отвор, широко подаден нанадвор. На дното има испакнат широк конусен дел со шуплив завршеток, дел низ кој е проврена алка за која под вижно виси крстот. 
Декорацијата на садот се состои од додадените делови кои едновремено имаат и функционална намена. Декорациите зависат од местото на изработка. Круната е стилизирано претставена и на неа се наогаат алките, за кои преку поголеми кукачки се прикачени синџирите. Трите синџира, под агол на стеснување нагоре, се прикачени за капакот со куки, за дупчињата направени на самиот раб од венецот на капакот. Капакот е мал, со кубеста форма во две нивоа, со венец подаден нанадвор и со поголема алка на врвот за при качување на кадилницата. Таа се прикачувала на таван или на ѕид пред икона и висела слободно во просторот. Кадилниците од бакар биле лиени или ковани, изработувани главно од кујунџин златари. 

## Домашни кадилници
Кадилниците во домот најчесто се рачно изработени, направени од земја или метал и се со различни облици во согласност со христијанскиот дух. Во кадилницата се става жар од дрво (јагленот има непријатен мирис), а на жарот се става благомирис кој шири пријатен мирис. Бидејќи во градовите често нема жар, за замена на жарот се користи специјална брикета во прстени.

Кадилницата и жарта во неа ја симболизираат жестоката љубов кон верата и топлината на христијанската душа. Мирисот на темјан ја симболизира благодатта на Светиот Дух. Кадилницата се користи при секоја молитва. Домаќинот кади, држејќи ја кадилницата во десната рака и со неа прави знак на крст. Се кадат прво постарите, а потоа помладите. Кадилницата се чува на свечено место во куќата.

## Галерија

Kandilo 03.JPG|Отворена кадилница пред да се стави темјан.
Kandilo 04.JPG|Ставање темјан во кадилницата за кадење.
Censer, ljubostinja monostery 14th century.jpg|Кадилница од манастирот Љубостиња (XIV век).


## Наводи

Категорија:Религија
Категорија:Богослужба
Категорија:Православна богослужба
Категорија:Свештени предмети
Категорија:Кинески пронајдоци
Договор за птици преселници

[десно|мини|220x220пкс| [Поштенска марка на Соединетите Држави во знак на сеќавање на договорот.]]
**Договорот** или **Конвенцијата за птици преселници** ― договор за животна средина меѓу Канада и Соединетите Држави. Тој првично бил потпишан на 16 август 1916 година од страна на Соединетите Држави и Обединетото Кралство, (претставувајќи ја Канада), стапи во сила на 6 декември 1916 година и оттогаш бил изменет неколку пати.

## Спроведување
Овој договор довел до донесување на важно законодавство за животната средина во секоја од двете земји со цел да се имплементираат условите од договорот.

### Спороведување во Канада
[десно|мини|350x350пкс| Мон Сен-Илер во јужниот дел на [Квебек бил направен засолниште за птици преселници во 1960 година.]]
Конвенцискиот закон за птици преселници е канадски закон основан во 1917 година и значително ажуриран во јуни 1994 година, кој содржи прописи за заштита на птиците преселници, нивните јајца и нивните гнезда од лов, трговија и комерцијализација. Потребна е дозвола за вклучување во некоја од овие активности. Еден од главните исходи од актот било создавањето на Сојузните засолништа за птици преселници.

### Спроведување во Соединетите Држави
Според кодовниот насловот 16 на Соединетите  Држави, Поглавје 7, Подпоглавје II, Законот за договор за птици преселници од 1918 година е законодавство на Соединетите Држави што ја спроведува конвенцијата меѓу САД и Обединетото Кралство (за Канада). Тој го замени Виксов-Меклиновиот закон, кој стапи на сила во 1913 година. Соединетите Држави подоцна склучиле слични договори со четири други нации (Канада, Мексико, Јапонија и Русија) за заштита на птиците преселници. Статутот го прави незаконски бркањето, ловењето, земањето, фаќањето, убивањето или продавањето на птиците наведени во него („птици преселници“). Статутот не прави разлика помеѓу живи или мртви птици и исто така дава целосна заштита на сите делови на птиците, вклучувајќи пердуви, јајца и гнезда. Над 800 видови моментално се на списокот.

Статутот е поделен на десет делови, од 703 до 712 (16 USC 703 до 712). Имајте на ум дека § 709 е испуштен, но § 709а *Овластувањето на резервациите на средства* е вклучено и активно, со што единаесет наведени делови (вклучувајќи § 709 *испуштени*).

## Поврзано

* Ден на птицата
* Меѓународна конвенција за заштита на птиците

## Наводи

Категорија:Договори на САД
Категорија:Заштита на птиците
Категорија:Еколошки договори
Категорија:CS1-одржување: архивиран примерок како наслов
Категорија:Преселба на птици
Категорија:Закон за див свет
Категорија:Договори помеѓу Обединетото Кралство и Соединетите Држави
Категорија:Договори за животни
Категорија:Договори продолжени за Канада
Категорија:Договори на Обединетото Кралство (1801-1922)
Категорија:Животната средина во 1916 година
Категорија:Договори кои стапиле во сила во 1916 година
Категорија:Договори склучени во 1916 година
Категорија:Договори помеѓу Канада и Соединетите Држави
Категорија:Соединетите Држави во 1916 година
Категорија:Канада во 1916 година
Певец (црковен пејач)

**Певец** или **пцалт** (, ) – лаик во помал чин кој ги пее одговорите и песните за време на црковните богослужби. Во византиската традиција, пцалтот кој е одговорен за пеењето за време на службите е наречен протопцалт (προτοψάλτης). Во последно време, улогата на певецот е заменета со адекватен хор. Во овој случај, како певец се смета диригентот на хорот.

Во црквите од грчкото говорно подрачје, певците често носат надворешно расо (егзорасо).

## Поврзано
*Ипоѓакон
*Аколут
*Чтец

## Наводи

Категорија:Христијанство
Категорија:Православие
Категорија:Верски занимања
Категорија:Статии за широки поими