open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Silene dioica

мини|260x260пкс|Семенски мешунки од ''Silene dioica''.
лево|мини|255x255пкс|Гасеница од видот ''Lychnis'' се храни со семките на Silene dioica.
***Silene dioica*** (син. *Melandrium rubrum*) — тревесто цветно растение од семејството Caryophyllaceae, кое е по потекло од Европа и донесено во Америка.

## Опис
Тоа е двегодишно или повеќегодишно растение. Растението расте до 30-90 см во висина, со разгранети стебла. Темнозелените листови се во спротивни и декусирани парови, едноставни остри овални, 3-8 см долги со незабиен раб; и листовите и стеблата на растението се влакнести и малку лепливи. Горните листови се без стебло.

Цветаат од мај до октомври, безмирисните цветови се темно розови до црвени. Има пет ливчиња кои се длабоко засечени на крајот, стеснети во основата и сите одат во чашка во облик на урна. Како што е наведено од специфичното име, машките и женските цветови се наоѓаат на одделни растенија (дводомни), машкиот со 10 прашници и чашка со 10 вени, женскиот со 5 стилови и чашка со 20 вени.

Плодот, кој се произведува од јули па натаму, е јајцевидна капсула што содржи повеќе семки.

## Таксономија
Растенијата од *Silene latifolia* × *Silene dioica* = *Silene* × *hampeana* кои се плодни хибриди со тесно поврзаниот бел кампион (*Silene latifolia*) се чести во некои области. Тие може да имаат побледо розови цветови и да бидат меѓупросторни помеѓу двата вида по други карактеристики.

## Живеалиште
*Silene dioica* е по потекло од северна и централна Европа и е локално изобилна низ Британските Острови. Генерално е честа појава во Северна Ирска, но е ретка на други места во Ирска. Честа е на островот Ман. Доведена е во Исланд, Канада, САД и Аргентина. 

*Silene dioica* расте покрај патишта, шуми, карпести падини, и влажни хумусни почви.

Во Македонија го има на Шар Планина на патот кон Лешница, на Дешат, Пелистер, Беласица, и најдено е ова растение во село Смолари.

## Екологија
Цветовите често ги посетуваат муви како што е *[[Rhingia campestris]]*. Нектарот од цветовите го користат бумбарите и пеперутките, а неколку видови молци се хранат со лисјата.

Цветовите на *Silene dioica*, заедно со голем број други членови на Caryophyllaceae, се многу подложни на инфекција. 

## Одгледување
Ова растение се користи како украсно повеќегодишно цвеќе за повеќегодишната граница. Една особено значајна сорта е светло розовата, двоцветна сорта со темно зелени листови наречена „Светулка“.

## Медицинска и кулинарска употреба
Младите листови и цветови од *Silene dioica* се јадат, иако се препорачува готвење или бланширање за да се отстрани горчливиот вкус при конзумирањето.

Николас Калпепер го препорачувал *Silene dioica*, за третман на брадавици, курји очи, заболувања на бубрезите, внатрешно крварење, убоди од инсекти и каснувања од шарка.

## Во културата
На островот Ман, познат е како „самовилски цвет“, и постои локално табу против неговото берење.

Во католичката црква, *Silene dioica* се поврзува со исусовиот маченик Едмунд Кампион.

## Наводи

Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Флора на Европа
Silene vulgaris

мини|Цветови: ''Silene vulgaris''***Silene vulgaris*** — растителен вид од родот *[[Silene]]* во рамките на семејството Caryophyllaceae. По потекло од Стариот Свет, растението е распространето и на други места, вклучувајќи ја и Северна Америка. Младите изданоци и листови се јадат.

## Опис
Повеќегодишно тревесто растение, може да достигне висина од 60 см, со белоцветни ливчиња до 1,8 см широки. Стеблото е обично вертикално, листовите јајцевидни, цветовите поединечни или во цимозни соцветија. Плодната кутијка 6-10 мм во должина, потполно обвиена со чашката. Семките во пречник се околу 1 мм.

Слични видови вклучуваат *[[Silene noctiflora|S. noctiflora]]* и *[[Silene latifolia|S. latifolia]]*.

## Распространетост и живеалиште
Потекнуваат од Европа, умерена Азија и Северна Африка, а е распространето и во други делови од светот, особено во Северна Америка, каде што сега е широко распространето и е чест див цвет во ливади, отворени шуми и полиња.

Во Македонија се среќава речиси насекаде: расте по варовнички камењари, покрај карпи, ливади, меѓи и по рабови на шумите.

## Употреба
[мини|[Слануток|Манџа од слануток и *Silene vulgaris*]]
Младите изданоци и нежните листови понекогаш се користат како храна во некои земји од Медитеранскиот регион. Тие се сметаат за јадливи пред растението да цвета и може да се користат во салати.

На Крит неговите листови и нежни изданоци се јадат запечени во маслиново масло.

На Кипар е многу распространето за јадење, толку многу што во последниве години повторно се одгледува и се продава во продавници во гроздови. 

Во Италија, листовите од ова растение некогаш се користат како состојка во ризото. 

Во регионот Ла Манча во Шпанија, каде што листовите од *S. vulgaris* се вреднуваат како лиснат зеленчук, порано имало луѓе кои ги береле и продавале овие растенија. Листовите се мали и тесни, па затоа се потребни многу растенија за да се добие значително количество.

Во Ла Манча, листовите главно се користеле за подготовка на еден локален вид на гаспачо, кој се состои од рамен леб и манџа подготвена со „листови“.

## Наводи

## Надворешни врски

* Guisado de collejas (шпански рецепт
* Arroz con collejas (шпански рецепт)

Категорија:Лиснат зеленчук
Категорија:Флора на Европа
Категорија:Таксони опишани од Конрад Менх
Категорија:Флора на Азија
Категорија:Флора на Африка
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Флора на Америка
Spergularia media

***Spergularia media*** (син. *S. maritima*) — вид цветно растение од семејството ''Caryophyllaceae''. Потекнува од Евроазија и Медитеранот, каде што расте во многу видови живеалишта, вклучувајќи нарушени области, вклучувајќи места со солени супстрати, како што се солени мочуришта и плажи. Познато е во многу други делови од светот како доведен вид и вообичаен плевел покрај патот. Во Северна Америка е „автопатен халофит“, кој често никнува на рабовите на патиштата кои се многу солени во зима.

## Опис
Тоа е едногодишна или повеќегодишна билка која има тесно стебло обложено со месести линеарни листови. Малите цветови се од 8 до 12 мм широки со 5 ливчиња кои обично се малку подолги од чашкините ливчиња. Петте ливчиња се овални ,бели или розови. Малите семки имаат крилести рабови. Има 10 прашници.

## Во Македонија
Во Македонија ја има само во засолените почви на Овче Поле, помеѓу железничката станица Овче Поле и селото Ерџелија.

Во 1939 и 1940 година, ботаничарот Славниќ ја посочувал за Скопско Поле.

## Наводи

## Надворешни врски

* Џепсонова електронска флора
* Фото галерија

Категорија:Халофити
Категорија:Флора на Европа
Категорија:Незагрозени видови според МСЗП
Категорија:Флора на Македонија
Spergularia rubra

***Spergularia rubra*** — растителен вид од семејството ''Caryophyllaceae''. Потекнува од Европа, Азија и Северна Африка, а е присутна и на други континенти, вклучувајќи ги Северна и Јужна Америка и Австралија, како доведен вид, а во многу области се смета како чест плевел. Расте во широк спектар на типови живеалишта.

## Опис
Станува збор за едногодишна или повеќегодишна билка која има тенко, жлездесто стебло долго до околу 25 сантиметри. Обложена е со малку месести линеарни или кончести листови, секој со помала должина од 2 сантиметри. Листовите може да бидат на врвот со тврди врвови или боцки, а се придружени со сјајни бели стипули во копјест облик. Цветовите се наоѓаат во лисните оски и на врвовите на стеблата. Имаат влакнести, жлездести чашки и пет кружно-овални розови ливчиња.

## Во Македонија
Широко распространето растение по брдските и планинските пасишта, по песокливи места, покрај патишта, на надморска височина од низините до 2200 метри.

Вирее на Шар Планина, Бистра, Огражден, Пелистер, околината на Скопје, Жеденска Клисура, Маврови Анови, селото Врбен, Демир Хисар, Преспа, Отешево, Кочани, Радовиш, Колешино и на други места.

## Наводи

## Надворешни врски

* Џепсонов рачен третман
* Профил на растенија од Министерството за земјоделство на САД
* Флора на Северна Америка
* Фото галерија
Категорија:Флора на Обединетото Кралство
Категорија:Флора на Европа
Категорија:Флора на Азија
Категорија:Таксони именувани од Карол Боривој Пресл
Cerastium alpinum

***Cerastium alpinum*** — нискорастечко повеќегодишно растение. Видот првпат го опишал Карл Линеј во 1753 година. Потекнува од Гренланд, Канада и северна Европа. Се одгледува во делови на карпести градини поради неговите многубројни мали бели цветови и сребрено влакнести стебла и лисја. Постојат три подвида.

## Опис
Ова е повеќегодишно тревесто сивозелено растение, расте во висина од 15-20 см, со разгранет ризом и со прилегнати гранчиња. Цветните стебленца се вертикални, во основата разгранети, со долги, тенки, повеќеклеточни влакна до 1,5 мм должина, а горниот дел е со жлездести влакна. Цветовите се поединечни, или п одва цвета, обично групирани во 4 или 5 цветни дихазиуми. Цветните дршки се долги 10-15 мм. Чашкините ливчиња се јајцевидни, заострени, долги 7-9 мм, венечните ливчиња се бели, двојно поголеми од чашкините ливчиња.

## Распространетост
Во Македонија расте по високопланински пасишта, на надморска височина од 1800 до 2650 метри.

Во Македонија се среќава само на Шар Планина, на врвовите: Љуботен, Титов Врв, Церипашина и Рудока. 

## Наводи

Категорија:Растенија опишани во 1753 година
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Флора на Европа
Cerastium glomeratum

***Cerastium glomeratum*** — вид цветно растение од семејството ''Caryophyllaceae''. Потекнува од Европа, Макаронезија до Асам, но е познато на повеќето континенти како доведен вид. Расте во многу видови живеалишта. Периодот на цветање е февруари, март, април и мај.

## Опис
мини|Горното стебло и цветовите се покриени со жлездести влакна
Ова е едногодишна билка која расте од тенок корен. Таа дава разгрането стебло високо до 5-40 см, со изобилство жлездести и нежлездести влакна. Листовите се спротивни, влакнести, долги до 2 см, а базалните обично умираат пред цветањето. Брактовите се зелени, влакнести и генерално слични на листовите.

Соцветието има само 3 или 50 мали, дводомни цветови распоредени во група и поставени на многу кратки цветни дршки. Секој цвет има 5 влакнести зелени чашки кои повремено имаат црвен врв и 5 бели дводелни ливчиња кои се долги неколку милиметри и генерално се со иста должина како чашките. Плодот е капсула помала од еден сантиметар, која има десет ситни заби на врвот.

## Идентификација
мини|Цветовите на ''Cerastium glomeratum''  често се збиени заедно, на кратки стебленца.
Ова растение обично има изобилство жлездести влакна кон врвот на стеблото и на чашките. Бидејќи е едногодишно растение, лесно се корни и секое стебло развива цветови. Цветовите се исто така поставени на многу кратки стебла (цветни дршки), па затоа имаат тенденција да се појавуваат во густи гроздови.

## Таксономија
Именуван е од Жан Луи Тије во неговото дело „Цвет на околината на Париз“ (1800). Низ годините се измислени многу синоними, кои се наведени во Синонимските контролни листи на васкуларните растенија во светот. Именувани се и многу форми, сорти и подвидови, но сега ниту еден не е широко прифатен. Не е познато дека се хибридизира со други видови.

Неговиот број на хромозоми е 2n=72.

## Живеалиште
Често ја има на пусти места, ѕидови, брегови и обработливо земјиште.

### Во Македонија
Расте по тревести места, напуштени ниви и брдски пасишта.

Познат за Скопје, го има во градскиот парк, Таорска Клисура, околу реката Пчиња, клисурата на реката Тополка, во Кочани, село Оризари, Гевгелија, Битола, Охрид, Шар Планина, Валандово, село Раброво, Прилеп, Скопска Црна Гора и Водно.

## Употреба
Листовите и изданоците се користеле како дива храна во древна Кина. Во Непал, сокот од ова растение се нанесувало на челото за ублажување на главоболките. Сокот можел да се капне и во ноздрите за лекување на крварење од носот.

Листовите можат да се варат и да се јадат.

## Наводи

Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Флора на Европа
Spergularia

***Spergularia*** — род во семејството ''Caryophyllaceae'', кој содржи растенија отпорни на сол. 

## Опис

Едногодишни и повеќегодишни тревести растенија, кои имаат линејни листови, со една жила, на врвот зашилени и со прилисници. Прилисниците секогаш по две на еден листен пар, ципесто кожести, бели, во долниот дел сраснати меѓу себе. Цветовите се со дршки, чашката со пет слободни чашкини ливчиња, внатрешните ливчиња со широк ципест бел раб, а надворешните со тесен раб. Прашниците се на број пет или десет, ретко се помалку, столпчињата се три, а семките кај некои видови се широко кружно крило.

Постојат околу 60 видови.

Во Македонија виреат два вида, *[[Spergularia media]]* и *[[Spergularia rubra]].*

Ботаничарот Славниќ го наведува видот *[[Spergularia marina]]* за Скопската Котлина, но овој податок никогаш не бил потврден на терен, и се смета дека тој вид го нема во Македонија.

## Избрани видови
**[[Spergularia atrosperma]]* 
**[[Spergularia bocconei]]* (Scheele) Graebn. 
**[[Spergularia canadensis]]* 
**[[Spergularia catalaunica]]* Monnier 
**[[Spergularia diandra]]* (Guss.) Boiss.
**[[Spergularia echinosperma]]* (Celak.) Asch. & Graebn.   
**[[Spergularia heldreichii]]* Foucaud
**[[Spergularia macrorrhiza]]* (Loisel.) Heynh.
**[[Spergularia macrotheca]]* 
**[[Spergularia marina]]* (L.) Besser 
**[[Spergularia media]]* (L.) C.Presl 
**[[Spergularia nicaeensis]]* Sarato ex Burnat
**[[Spergularia platensis]]*
**[[Spergularia rubra]]* (L.) J.Presl & C.Presl 
**[[Spergularia rupicola]]* Lebel ex Le Jol.
**[[Spergularia salina]]* J.Presl & C.Presl
**[[Spergularia segetalis]]* (L.) G.Don
**[[Spergularia tasmanica]]*
**[[Spergularia tangerina]]* P.Monnier
**[[Spergularia villosa]]*

## Наводи

Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Каранфили
Категорија:Флора на Европа
Страјкер

мини|M1126 Страјкер
**Страјкер** е семејство на осумточкасти (8×8) оклопни борбени возила на Американската армија, кои се користат главно како хибрид меѓу транспортер за пешадија (APC) и возило за пешадиска поддршка (IFV). Тоа е основата на Средните бригади за борба (Stryker Brigade Combat Teams – SBCT) во САД, кои претставуваат „средна тежина“ помеѓу тешките тенкови (како Abrams) и лесната пешадија. Возилото е развиено врз основа на канадскиот LAV III, кој пак е базиран на швајцарскиот Mowag Piranha. Производител е *General Dynamics Land Systems-Canada* во Онтарио, Канада.

Категорија:Воени возила
Hack and slash

мини|''DmC: Devil May Cry'', типичен претставник на жанрот hack and slash|267x267px
**Hack and slash** (од англиски: *hack* — сече/удира и *slash* — расекува; попознат по скратеницата **слешер**) — израз што го опишува играчкиот процес кај видеоигрите што е фокусиран на употреба на оружје за блиска борба и уништување на голем број противници со негова помош. Играчкиот процес е изграден врз доминација на спектакуларноста и анимациите на масовни борби над самата приказна. Hack and slash не се издвојува како посебен жанр со строги одлики, туку овој израз често се користи за означување на игри од жанровите beat 'em up, боречки игри и акциони игри со улоги. Се среќаваат и скратените варијанти: **Hack'n'slash**, **H&S** или **HnS**.

Слешерите главно се развиваат првенствено за конзоли (иако голем дел од нив се портуваат и на други платформи), бидејќи џојстикот многу подобро одговара за овој вид игри поради големиот број копчиња со кои многу полесно се изведуваат бројните комбо-удари и обично е поудобен за рацете. Контролите на компјутер се многу полошо прилагодени за ова — тастатурите се кабасти, а можностите на глувците со две или три копчиња се недоволни. Поголемиот дел од игрите за PC се потпираат на монотоно користење на само неколку копчиња, што е и причина за релативно ниската популарност на овој жанр меѓу корисниците на таа платформа. За подобро искуство при играње слешери на компјутер, поудобно е да се користат „гејмерски“ глувци со повеќе копчиња или дополнителен џојстик, чија поддршка е стандардна за денешните оперативни системи.

## Најзначајни игри

## Наводи

Категорија:Жанрови на видеоигри
Центаршут (фудбал)

**Центаршут** — додавање повисоко од фудбалерите од една од аут-линиите во противничкиот шеснаесетник.

Топката обично се удира со внатрешниот дел од стапалото. Овој начин на удирање на топката ѝ дава вртење, што влијае на нејзината траекторија (видете го ефектот на Магнус). Топката на тој начин во воздухот може да се извие кон или од голот. Навалувањето наназад на играчот што го изведува центаршутот и силата на шутот ја одредуваат висината на центаршутот. Ефето што го добива топката од изведувањето на центаршутот му отежнува на голманот да ја процени неговата насока.
[мини| (Лош) центаршут кој не е нафрлање, туку [Фудбалска топка|топката завршува во голот на противникот со вртење.]]
Посебен облик на центаршутот е изведувањето корнер, но само ако не е изведен со „кратко“ додавање.

Во најширока смисла, и високо додавање на играч од средниот ред во шеснаесетникот може да се нарече центаршут.

Слично на тоа, ниските додавања по земја или веднаш над неа во противничкиот шеснаесетник се нарекуваат ниски центаршутеви. 

## Наводи

Категорија:Фудбалска терминологија
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Охридски лудории

**Охридски лудории** — македонски филм од 2026 година, по идеја и сценарио на Александар Тасевски. Филмот е снимен во Охрид, каде играат фо филмот познати македонски пејачи како: Благојче Стојановски-Туше, Марјан Коцев, Зорица Дончев, Ташко Каранфиловски, Дани Атанасова, како и познатите македонски актери Марија Новак, Бобан Алексоски и Александар Димитровски.

## Улоги

## Надворешни врски

Категорија:Македонски филмови
Војвода од Ленокс

мини|302x302пкс|Грб на војводата од Ричмонд, Ленокс и Гордон**Војвода од Ленокс** — титула создавана неколку пати во племето Шкотска, за кланот Стјуарт од Дарнли. Војводството, именувано по округот Ленокс во Дамбартон, првпат било создадено во 1581 година и претходно било Грофовство Ленокс. Вториот војвода бил прогласен за Војвода од Ричмонд; по неговата смрт, војводството Ричмонд исчезнало. Четвртиот војвода бил исто така прогласен за Војвода од Ричмонд; по смртта на шестиот војвода, обете војводства исчезнале. Војводството Ричмонд и еден месец подоцна она од Ленокс биле создадени во 1675 година за Чарлс Ленокс, вонбрачен син на Чарлс II. Војводата од Ричмонд и Ленокс бил прогласен за Војвода од Гордон во 1876 година. Така, војводата држел четири војводства (ако се вклучи и Обини), повеќе од која било друга личност во кралството; или (без да се смета наводната француска титула) три, еднакви од 2022 година на принцот Вилијам, војвода од Корнвол, од Ротсеј и од Кембриџ.
десно|мини|286x286px|Грб на Есме Стјуарт, прв војвода од Ленокс
## Војводи од Ленокс (1581)

## Војводи од Ленокс (1675)

Наследник е Чарлс Гордон-Ленокс (роден 1994), најстариот син на 11-тиот војвода.

## Наводи

Категорија:Војводства
Dianthus microlepis

***Dianthus microlepis*** — вид каранфил опишан од Пјер Едмон Боасие во 1843 година. Припаѓа на родот ''Carnation'' и семејството ''Caryophyllaceae''. Dianthus microlepis е ниско тревесто растение кое цути во периодот од јуни до септември.

Распространет е во Бугарија, Грција и источниот дел на Македонија.

Хромозомски број: 2n=30.

## Опис и распространетост
Повеќегодишно ниско баздовидно растение, кое често образува густи баздовчиња, чија височина заедно со цветовите изнесува 2-7 см. Гранчињата при основата се збиени. Цветните стебленца обично имаат еден пар листови. Листовите при основата се линејни, долги 10-20 мм, широки 1-1,5 мм, со три жили, голи и груби по рабовите. Листовите на стеблото се проширени при основата и имаат широк ципест раб. Лисните ракавци се 1-1,5 пати подолги од нивната широчина. Цветовите се единечни. Чашкините лушпи се две, зеленикави или црвени, елиптични, постепено стеснети кон врвот, најчесто до средината на чашката. Чашката е долга 9-10 мм, гола и најчесто црвена; запците триаглести, долги 2-3 мм, со тап врв и нежни цилии по рабовите. Венчето е црвено, неправилно назабено, со ретки влакна при основата.

Расте на високопланински пасишта врз силикатна подлога до 2250 м надморска височина. Се среќава само на Осогово, на врвовите Руен и Царев Врв.

## Варијабилност
Синоними:

* *Dianthus brachyanthus* Schur
* *Dianthus microlepis f. alba* Delip. & Dimitrov
* *Dianthus microlepis var. degenii* Stoj. & Acht.
* *Dianthus microlepis subsp. degenii* (Stoj. & Acht.) Peev & Zlatkova
* *Dianthus microlepis var. musalae* Velen.
* *Dianthus musalae* (Velen.) Velen.
* *Dianthus pumilio* Degen & Urum.
* *Dianthus pumilus* Friv. ex Boiss.

## Галерија

Податотека:Dianthus Microlepis - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Microlepis
Податотека:Dianthus Microlepis 02 - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Microlepis
Податотека:Dianthus Microlepis 03 - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Microlepis


## Наводи




## Надворешни врски

Категорија:Каранфил
Категорија:Флора на Македонија
Dianthus leucophoeniceus

***Dianthus leucophoeniceus*** — вид каранфил опишан од Дерфлер и Август фон Хајек. *Dianthus leucophoeniceus* е во родот ''Carnation'' и семејството ''Caryophyllaceae''. 

## Опис и распространетост

Повеќегодишно растение, високо до 70 см. Стеблото е сивкаво зелено, исправено, долу округло, горе четириаглесто. Листовите при основата се речиси четинести, најчесто преклопени, широки 0,5-2(3) мм, со ситни четинки по рабовите и по жилите на долната страна. Листовите на стеблото се плоснати, покуси од интернодиумите, четинести или тесно линејни, широки 0,7-2 мм, со четинки по рабовите и трите жили на долната страна. Лисните ракавци се долги 4-5 пати повеќе од нивната ширина. Цветовите се бројни, собрани во компактни главички; брактеите се ланцетни, кожести, со тесен ципест раб, белузлави или светлоокер горе, завршуваат со темнокафеав или црвеникав осил долг 3-5 мм. Чашкините лушпи се четири, белузлави или светлоокер, кожести, со широк ципест раб, преминуваат во кратко кафеаво осилче до 1 мм; долги се до една третина од чашката. Чашката е долга 10-15 мм, широка 3-4 мм, силно пурпурна; запците долги 1 мм, рабовите со кратки влакненца, долниот дел пурпурен, врвот светлокафеав. Венчето е долго 4-8 мм, назабено, при основата влакнесто, темнопурпурно.  

Расте на варовнички камењари и пасишта во субмонтански и монтански појас до 1600 м. Не многу често растение. 

Се среќава во Скопје (с. Јаболци, с. Петровец, Катлановска Бања, Жеден, Радуша), Жеденска Клисура, Таорска Клисура, Маврово (Маврови Анови, с. Врбен), Кораб (с. Жужње) и Стогово (с. Гари). 

## Галерија

Податотека:Dianthus Leucophoeniceus - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Leucophoeniceus
Податотека:Dianthus Leucophoeniceus 02 - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Leucophoeniceus
Податотека:Dianthus Leucophoeniceus 03 - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Leucophoeniceus

## Наводи




## Надворешни врски

Категорија:Каранфил
Категорија:Флора на Македонија
Saponaria bellidifolia

***Saponaria bellidifolia*** — вид растение опишан од Џејмс Едвард Смит. вклучена во родот Saponaria и семејствоto Каранфили.

## Опис и живеалиште
Ова е многугодишно растение со силно разгранет и збиен подземен здрвенет дел. Цветните стебленца се високи 20-40 см, голи или со ретки влакнасо еден до два пара листови на нив и со главичесто соцветие на врвот. Листовите се голи и собрани се во основата на стеблото. Цветовите се собрани во главичести соцветија. Чашката е долга околу 7 мм. Венечните ливчиња се жолти или жолтеникаво бели. Прашниците се 10, плодникот е со две столпчиња, плодната кутијка е цилиндрична, а семките бубреговидни.

Расте по варовнички камења и пасишта на плитка почва, на надморска височина до 2000 метри.

Во Македонија го има на Шар Планина, Јакупица, Караџица, Бистра, Меденица, Маврово, Македонски Брод, Козјак, Кичево, Цер, Кораб, Галичица, Скопје, Гостивар, Жеден. 

## Галерија

Saponaria bellidifolia (Samoens).jpg
Saponaria bellidifolia 01.jpg
Saponaria bellidifolia 02.jpg


## Надворешни врски

Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Флора на Европа
Џејмс Андерсон (ботаничар)

[мини|Гравура од Луиџи Скијавонети околу 1795 година, базирана на минијатура од [Џон Смарт (1741-1811)]]**Џејмс Андерсон** (17 јануари 1738 &#x2013; 6 август 1809) — шкотски лекар и ботаничар кој работел во Индија како вработен во Источноиндиската компанија. За време на неговата кариера во Индија, тој бил вклучен во основањето на ботаничка градина во Мамбалам, Мадрас, каде што се обидел да воведе одгледување на кохинеални инсекти. Потоа се обидел да воведе разни други економски вредни растенија и го испитувал производството на свила и лак. Тој одржувал постојана комуникација со својот пријател од младоста, Џејмс Андерсон (1739–1808), кој објавил некои од неговите белешки во *„Пчелата или Литературниот неделен разузнавач“*, што довело до употребата на карактеристичната форма **д-р** **Џејмс Андерсон** или **Џејмс Андерсон од Мадрас.**

## Наводи

## Други извори

* Реј Дезмонд (1994). *Речник на британски и ирски ботаничари и хортикултуристи, вклучувајќи собирачи на растенија, сликари на цвеќиња и градинарски дизајнери.* Тејлор и Франсис и Природонаучниот музеј (Лондон). ISBN&nbsp;

## Надворешни врски

* Пет писма до Сер Џозеф Бенкс ... на тема кохинеални инсекти, откриени во Мадрас (1787)
* Шесто писмо до Сер Џозеф Бенкс ... на тема кохинеални инсекти, откриени во Мадрас (1787)
* Седмо, осмо и деветто писмо до Сер Џозеф Бенкс ... на тема кохинеални инсекти, откриени во Мадрас (1787)
* Единаесетто писмо до Сер Џозеф Бенкс ... на тема кохинеални инсекти, откриени во Мадрас (1787)
* Дванаесетто писмо до Сер Џозеф Бенкс ... на тема кохинеални инсекти, откриени во Мадрас (1787)
* Тринаесетто писмо до Сер Џозеф Бенкс ... на тема кохинеални инсекти, откриени во Мадрас (1787)
* Четиринаесетто писмо до Сер Џозеф Бенкс ... на тема кохинеални инсекти, откриени во Мадрас (1788)
* Комуникации, од 1 октомври до 12 декември 1795 година (1795)

Категорија:Починати во 1809 година
Категорија:Членови на Кралското друштво на Единбург
Категорија:Родени во 1739 година
Категорија:Поморски хирурзи
Категорија:Шкотски ботаничари
Категорија:Ботаничари со авторски кратенки
Dianthus pinifolius

***Dianthus pinifolius*** — вид каранфил од родот Carnation и семејството Caryophyllaceae.

## Опис и распространетост
Повеќегодишно растение со стерилни и цветни гранчиња што формираат густи мали баздови. Стеблото е високо до 40 см, мазно или рапаво, четириаглесто со тапи рабови. Листовите на стерилните гранчиња се во густи снопчиња, линејни, широки до 1 мм, најчесто срповидно свиткани, рапави по рабовите, со јасно изразени централна и странични жили. Листовите на стеблото најчесто се покуси од половина интернодиум. Лисните ракавци се долги 4-6 пати повеќе од ширината. Цветовите се во густи снопчиња; брактеите обратно или издолжено јајцевидни, кожести, кремови или светлокафеави, завршуваат со осил покус од цветот. Чашкините лушпи се најчесто 6, обратно или издолжено јајцевидни, кожести, кремови, рабовите малку набрчкани, нагло стеснети во осил 3-4 пати покус од проширениот дел; долги до три четвртини од чашката. Чашката е долга 10-18 мм, широка 2-4 мм, црвена и гола, најширока во средината; запците се триаголни, долги 3-4 мм, со слаб заострен врв и кратки нежни влакненца по рабовите. Венчето е долго 5-7 мм, назабено, црвено или виолетово.

Расте на брдски пасишта и каменити места, крај дабови и букови шуми и грмушки, до 1300 м надморска височина.

## Варијабилност
Видот е поделен на следниве подвидови: 

* *D. p. pinifolius —* брактеите се многу покуси од должината на чашката. Главно распространет во низините: Куманово (Средочица), Жеденска Клисура (с. Рашче), Прилеп (Маркови Кули, Плетвар, Козјак, Дервен), Дабничка Планина (с. Мраморани), Мариово (с. Витолиште), Крушево, Кочани, Радовиш, Гевгелија (с. Богданци), Делчево (Македонска Каменица, с. Киселица).
* *D. p. serbicus —* брактеите имаат иста должината колку и чашката. Главно распространет во планински предели, чест и во низини: Јакупица, Китка, Баба (Пелистер), Ниџе (Кајмакчалан), Кожуф (Висока Чука), Скопје (рудник Радуша), Тетово (с. Рогачево), Кочани (с. Истибања), Кратово, Кавадарци (Мајден = Алшар), Демир Хисар (с. Слепче, с. Доленци, с. Церово), Битола.
* *D. p. lilacinus*
* *D. p. tenuicaulis*

## Галерија

Податотека:Dianthus pinifolius 2.JPG|врска=Fil:Dianthus_pinifolius_2.JPG|*Dianthus pinifolius* од блиску
Податотека:Dianthus Pinifolius - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Pinifolius
Податотека:Dianthus Pinifolius 02 - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Pinifolius
Податотека:Dianthus Pinifolius 03 - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Pinifolius
Податотека:Dianthus Pinifolius 04 - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Pinifolius
Податотека:Dianthus Pinifolius 05 - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Pinifolius
Податотека:Dianthus Pinifolius subsp. serbicus - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Pinifolius subsp. serbicus


## Наводи




## Надворешни врски

Категорија:Каранфил
Категорија:Флора на Македонија
Dianthus quadrangulus

***Dianthus quadrangulus*** — вид каранфил опишан од Јозеф Веленовски. Припаѓа на родот ''Carnation'' и семејството ''Caryophyllaceae''.

## Опис и распространетост
Повеќегодишно растение, високо до 40 см. Стеблото е исправено, четириаглесто, сивозелено и голо, со бројни ситни брадавички на површината. Листовите при основата на стерилните гранчиња се до 1 мм широки, преклопени, сивозелени, со заострен врв и голи; стеблените листови се пошироки, 0,5-1(-2) мм, плоснати, по рабовите и жилите на долната страна груби поради ситни бодлести израстоци; лисните ракавци се 8-10 пати подолги од нивната ширина. Цветовите се собрани по 3-6 во ретки главичести соцветија. Брактеите и чашкините лушпи се кожести, најчесто белузлави или светлокафеави, елиптични или обратно овални, на врвот нагло стеснети во подолг шилест осил; кај брактеите осилот е подолг од нив, а кај чашкините лушпи покус. Чашкините лушпи се четири, по рабовите малку набрчкани и со обоен тесен ципест раб, со осил што стигнува до средината на чашкините запци. Чашката е долга 11-14 мм, пурпурна и цилиндрична; чашкините запци се 3-3,5 мм долги, широко триаглести, со широк ципест раб и кусо заострени на врвот; ламината на венечните ливчиња е 4 мм долга, неправилно назабена, пурпурна и со влакна во основата.

Се среќава на брдски и планински пасишта со силикатна подлога, до 1700 м надморска височина. Ова е ретко растение, распространето во источните делови на Македонија, познато за Пехчево, планината Кадиица и Делчево.

## Галерија

Податотека:Dianthus Quadrangulus 02 - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Quadrangulus
Податотека:Dianthus Quadrangulus 03 - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Quadrangulus


## Наводи




Категорија:Каранфил
Категорија:Флора на Македонија
Teucrium

***Teucrium*** — космополитски род на цветни растенија од семејството Lamiaceae. Растенијата од овој род се повеќегодишни билки или грмушки, со гранки кои се повеќе или помалку квадратни во пресек, лисја распоредени во спротивни парови, а королата е претежно со бели до кремасти, лобусни ливчиња.

## Опис
Растенијата од родот *Teucrium* се повеќегодишни билки или грмушки со четириаголни стебла, често со едноставни влакненца и сесилни жлезди. Листовите се распоредени во спротивни парови, едноставни или со три ливчиња, понекогаш со лобусни или назабени рабови. Цветовите се распоредени во тирсис, понекогаш во соцветие во лисните оски. Цветовите имаат пет повеќе или помалку слични чашкини ливчиња споени во основата, а венечните ливчиња се бела или кремаста боја со пет лобуси кои формираат две усни. Горната усна е обично многу намалена по големина, а долната усна има три лобуси, централниот лобус обично е поголем од страничните лобуси. Постојат четири прашници прикачени во близина на основата на ливчињата, а плодот е со четири сегменти.

## Таксономија
Родот *Teucrium* првпат формално е опишан во 1753 година од Карл Линеј во *„Species Plantarum“*. Името *Teucrium* го користел Педаниј Диоскорид за неколку видови од овој род, и се верува дека се однесува на кралот Тевкер од Троја, кој го користел растението во како медицина.

## Видови
(Видете го Список на видови растенија од родот Teucrium)
[мини|''[Teucrium albicaule*]]
[[Податотека:Teucrium_capitatum2006.jpg|мини|*Teucrium_capitatum*]]
[[Податотека:Teucrium_fruticans_detail.JPG|мини|*Teucrium fruticans*]]
*Teucrium* е космополитски род со околу 300 видови, чиешто распространување е центрирано во Медитеранот. Постојат околу тринаесет видови ендемски за Австралија.

Видови од овој род растат во Македонија: *Teucrium scordium*, *Teucrium chamaedrys*, *Teucrium montanum* и *Teucrium capitatum*. 

== Фосилни записи ==
†[[Фосил|Фосилите]] од семе од ***Teucrium tatjanae*** се познати од [[Олигоцен|олигоценот]], [[Миоцен|миоценот]] и [[Плиоцен|плиоценот]] во западен [[Сибир]], миоценот и плиоценот во централна и јужна [[Русија]] и миоценот во [[Лужица]]. Фосилните семиња се слични на семето од постоечкиот *Teucrium orientale*. 

†Фосилите од семе од ***Teucrium pripiatense**'' се опишани од плиоценската формација Борсони во планините Рен во централна Германија.

## Наводи

## Надворешни врски
* Профил на USDA PLANTS

Категорија:Ботанички таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Флора на Европа
Saponaria glutinosa

***Saponaria glutinosa*** — вид на растение опишано од Фридрих Август Маршал фон Биберштајн. *Saponaria glutinosa* е член на родот Сапунче и семејството Каранфили. 

## Опис и живеалиште
Едногодишно или двегодишно растение, целосно или делумно жлездесто влакнесто. Стеблото вертикално, 25-50 см во висина, во горниот дел разгрането. Листовите се голи или жлездесто влакнести, со три жили. Чашката е долга 20-25 мм, тесно цилиндрична, со пет бели линејни полиња, зелена или црвеникава, со жлездести влакна. Венечните ливчиња црвени до пурпурни, прашниците голи, плодникот со две столпчиња. Плодот е цилиндрична кутијка, семките до 2 мм во должина.

Расте по варовнички карпи и камењари, тревести места и грмушки, на надморска височина до 1400 метри.

Во Македонија позната за Скопска Црна Гора, Гостивар, Македонски Брод, покрај реката Треска, Демир Хисар, Галичица, Стење, Коњско, Кожуф, потоа Демир Капија, Гевгелија, Валандово, околината на Струмица, Охрид, Струга, Жеденска Клисура, Катлановска Бања и Водно.  

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Флора на Европа
Етнографски реализам

**Етнографски реализам** — облик на истражување којшто се потпира на низа извори на податоци, но обично има тежнеење да се потпира главно на набљудување од страна на учесникот. Сепак, поимот се однесува и на производот од овој вид истражување, кое секако нормално има текстуален облик. Како резултат на тоа, етнографијата понекогаш е сметана и за „жанр на пишување“, која е користена за опишување на обрасци на човеково општествено заемодејствие во одредени контексти.

Во контекст на етнографијата, поимот „реализам“ често е користен за да бидат означени претпоставките што ги прават некои видови етнографски дела за појавите што треба да бидат истражени и како тие треба да бидат разбрани. Сепак, поимот „етнографски реализам“ е користен и за да биде означен стил на пишување што ги раскажува искуствата и набљудувањата на авторот како читателот да е сведок или да ги доживува настаните од прва рака. Дело напишано со употреба на етнографски реализам може да биде наречено „реалистичка етнографија“ и да биде класифицирано како поджанр на етнографијата.

## Стилови на етнографски реализам
Џорџ Маркус и Дик Кушман ги опишале и категоризирале реалистичките етнографии според одредени особини.

* Збирлив опис
* Сезнаечка нарација
* Нативно толкување
* Генерализации
* Жаргон

## Наводи

Категорија:Реализам (уметност)
Категорија:Етнографија
Категорија:Антропологија
Тајга (филм од 1992 година)

***Тајга*** (изворен наслов ***Taiga***) ― осумчасовен етнографски филм од 1992 година, режиран и фотографиран од Улрике Отингер.

Филмот е посветен на животот и обредите на номадските народи во северна Монголија, поточно на номадите Даркхатите и сајанските Урјанхаји.

Поделен е на 38 дела:

# Превојот Оул со светилиштето Обо ― Чувар на дархатската долина
# Долината на номадите Даркхати
# Номади на реката Алтраг
# Во осамената долина Хојен живее шаманот Балдшир
# Шаманската сеанса започнува на полноќ
# Кај Јура ― Свадбата
# Кај Јура ― Белите чинии
# Соседите на Јура ― Пејачот и ковачот Давадши
# Свето дрво
# Сурен Хор ја раскажува приказната за голото момче во дупката во земјата
# Ловецот и чизмичарот Олзибајар
# Овтшууни Надам ― ​​Гозба на овчјите гради
# Борачи и пејачи на пофалби
# Заминувањето на номадите за зимски камп
# На пат кон Цаган Нор (Бело Езеро)
# Ловецот Тшолу
# Град Цаган Нор
# Херој на трудот
# Дрвосечачот Санџи
# Светилиште Оргол
# Како старите ловеле мечки
# На Шишгид до ирвасите номади од тајгата
# Голем собир на Цатани во Тингис
# Христијанска делегација е слетана
# Поаѓање за есенскиот камп, 5-дневно патување
# Патување до јужната тајга
# Шаманката Баџар и нејзиното семејство
# Назад со Јура ― подготовки за зимскиот камп
# Преселбата на Јура во зимскиот камп во Улан Уул
# Соседите на Јура во Улан Уул
# Брашното и чајните тули пристигнаа во продавницата
# Достојниците на Улан Уул организираат проштална забава
# Номади на превојот Оул
# Прв ден од училиштето во Хадал
# Од Хадал до Ханч, две заборавени трговски метрополи
# Човсгол Нор ― Езеро со чиста вода
# Улан Батор ― Свадбен дворец
# Забавен парк ― Епски пејачи

## Поврзано

* Список на најдолги филмови според времетраење

## Наводи

## Дополнителни извори

* 

## Надворешни врски

* 
* ''New York Times'' review
Категорија:Статии со извори на германски (de)
Категорија:Филмови од 1992 година
Категорија:Германски филмови од 1992 година
Категорија:Документарни филмови од 1992 година
Категорија:Филмови на монголски јазик
Категорија:Филмови на германски јазик од 1992 година
Категорија:Германски документарни филмови
Категорија:Антрополошки документарни филмови
Категорија:Филмови режирани од Улрике Отингер
Историска антропологија

**Историска антропологија** ― историографско движење кое применува методологии и цели од општествената и културната антропологија во проучувањето на историските општества. Како и повеќето такви движења, различни научници го разбираат на различни начини, а за некои може да биде синоним за историјата на менталитетите, културната историја, етноисторијата, микроисторијата, историјата на народот или историја на секојдневието. Антрополозите чија работа била особено вдахнувачка за историската антропологија се Емил Диркем, Хајнрих Шурц, Арнолд ван Хенеп, Лисјен Леви-Брил, Марсел Мос, Клифорд Гирц, Џек Гуди и Виктор Тарнер.

Питер Бурк ја споредил историската антропологија со општествената историја, откривајќи дека историската антропологија има тежнеење да се насочува на квалитативни, а не на квантитативни податоци, помали заедници и симболични аспекти на културата. Така, во делата на историчари како Е.П. Томпсон, ова одразува пресврт во марксистичката историографија од 1960-тите години од „ортодоксниот марксистички пристап кон човековото однесување во кој чинителите се сметани за мотивирани првенствено од економијата, а само второстепено од културата или идеологијата“.

Историската антропологија е вкоренета во школата „ Анали“, поврзана со низа големи историчари како што се Фернанд Браудел, Жак Ле Гоф, Емануел Ле Рој Ладури и Пјер Нора, заедно со истражувачи од други места во Европа, како што е Карло Гинзбург. Името „историска антропологија“ активно ја промовираат некои неодамнешни историчари од школата „Анали“, како што е Жан-Клод Шмит. Основано во 1929 година од Марк Блох и Лисјен Февр, списанието „*Annales.* *Histoire, Sciences Sociales*“ (Анали. Историја, општествени науки) е сè уште меѓу највлијателните француски публикации за истражување во историската антропологија.

Историската антропологија е отворена за слични критики како антропологијата: „како што забележале Бернард Кон, Џон и Жан Комароф, студиите во кои општествата биле претставени на овој начин честопати биле пристрасни, пристрасни и несвесни слугинки на доминацијата врз незападните народи од страна на Европејците и Американците“. Но, почнувајќи од Втората светска војна, сè порефлексивните пристапи довеле до софистициран развој на полето, а знамето на „историската антропологија“ честопати привлекувало англо-американски историчари на начини на кои школата „Анали“ не го правела тоа: клучни фигури биле Сидни Минц, Џеј О'Брајан, Вилијам Роузбери, Маршал Салинс, Џејн Шнајдер, Питер Шнајдер, Ерик Волф, Питер Бурк и луѓе од други места во светот како што е Арон Гуревич.

## Поврзано

* Културна антропологија
* Историографија
* Рурална историја
* Нова историја
* Општествена историја
* Марксистичка историографија

## Наводи

Категорија:Антропологија
Категорија:Гранки на историјата
Категорија:Историографија
Категорија:Интердисциплинарни области
Сакатра

**Сакатра** ― поим што бил користен во француската колонија Сен Доминг за да биде опишан потомок на еден црнец и еден расно измешан родител, лице чие потекло е од црнци и белци. Тој збор бил еден од многуте поими што биле користени во расниот кастен систем на колонијата за мерење на црнечката крв.

Етимологијата на зборот „сакатра“ е неизвесна; Феликс Родригез Гонзалез го поврзал со шпанскиот збор „сакар“ што значи „да земе“ и „атрас“ што значи „зад“; така, „сакатра“ е роб кој не е чуван во куќата или напред како што би можел да биде слуга со посветла кожа.

## Во фикцијата

* Во романот од 1989 година, *„Танцувачкиот друг“* (*The Dancing Other*), француската авторка Сузан Драсиус го споменува нејзиниот главен лик како наоѓа „вистинско пријателство со весело девојче сакатра со мека, карамелизирана кожа“.
* Романот на Нало Хопкинсон од 2004 година, „*Солените патишта*“ (*The Salt Roads*), со шпекулативна фикција, започнува со Џорџина, поробена девојка која забременува од белец, негирајќи дека нејзиното дете ќе биде „само мулато. Јас сум грифонка, мајка ми беше сакатра. Бебето ќе биде марабу“.

## Поврзано

* Мулатски Хаиќани
* Квадрон
* Окторуна
* Афранчи
* Слободно обоени луѓе
* Афрохаиќани
* Марабу

## Наводи

Категорија:Обоена личност
Категорија:Етнички групи во Хаити
Категорија:Мулато
Категорија:Сен Доминг
Категорија:Повеќерасни работи на Карибите
Категорија:Никулци за антропологија
Војвода од Вестминстер

**Војвода од Вестминстер** — титула во перството на Обединетото Кралство. Ја создала кралицата Викторија во 1874 година и му ја доделила на Хју Гровенор, 3. маркиз од Вестминстер. Тоа е најновото војводство доделено на лице кое не е во роднинска врска со британското кралско семејство.

Вториот, третиот, четвртиот и петтиот војвода биле внуци на првиот. Сегашниот носител на титулата е Хју Гровенор, седми војвода, кој го наследил војводството на 9 август 2016 година по смртта на неговиот татко, Џералд. Сегашниот војвода е кум на принцот Џорџ Велшки.

Домовите на војводата од Вестминстер се во Итон хол, Чешир, и во Абистед хаус, Ланкашир. Градската куќа на семејството во Лондон била Гровенор хаус, Парк лејн, додека замокот Халкин бил изграден како спортско престојувалиште за семејството во раните 1800-ти. Традиционалното место за погребување на војводите е старата црква во непосредна близина на црквата „Света Марија“ во Еклстон.

## Историја на семејството Гровенор
Ричард Гровенор бил назначен за Баронет од Итон во јануари 1622 година. Сер Ричард Гровенор, 7. баронет, бил назначен **за барон Гровенор** во 1761 година, а во 1784 година станал и **виконт Белгрејв** (Белгрејв, Чешир) и е**рл Гровенор** под Џорџ III. Титулата **маркиз од Вестминстер** му била доделена на Роберт Гровенор, 2. ерл Гровенор, на крунисувањето на Вилијам IV во 1831 година.

Во 1677 година, сер Томас Гровенор склучил договор за брак со Мери Дејвис, која тогаш имала 12 години, а наследила 500 акри (200 хектари) мочурлива земја западно од границата на Лондон.

Споредни титули се: **маркиз од Вестминстер** (создадена 1831), **ерл Гровенор** (1784), **виконт Белгрејв** од Белгрејв во округот Честер (1784) и **барон Гровенор** од Итон во округот Честер (1761). Војводството и маркиштвото се во рамките на перството на Обединетото Кралство, останатите се во Перството на Велика Британија. Куртоазна титула на најстариот син и наследник на војводата е *ерл Гровенор*.

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Врски за Wayback од предлошката „Семарх“
Категорија:Војводства
Фредегариева хроника

***Фредегариевата хроника*** (латински ***Chronicae Fredegarii***) е една од најважните историски извори за раното средновековие во Западна Европа, особено за Франкското кралство во меровингскиот период. Таа е компилација од 7. век, најверојатно составена во Бургундија (дел од денешна Франција).

## Авторство и датирање
Авторот е непознат — во ниту еден од зачуваните ракописи не се споменува име. Името „Фредегар“ (Fredegar) се појавува дури во 16 век и веројатно е подоцнежно припишување. Современите историчари често зборуваат за „псевдо-Фредегар“ или анонимен компилатор од Бургундија.

Хрониката е составена околу 660 година, бидејќи завршува со настани од 642 година, но содржи навестувања за подоцнежни години (до околу 658–660 г., вклучително и сончево затемнување во 660 г.). Некои научници сметаат дека може да е дело на еден автор, други — на повеќе луѓе или на компилатор кој собрал и уредил материјали. Веројатно авторот бил световен човек (лаик) со пристап до кралски или црковни архиви, а не монах.

Категорија:Франкија
Dianthus scardicus

***Dianthus scardicus*** или **шарпланински каранфил** — вид каранфил опишан од Ричард фон Ветштајн. Тој припаѓа на родот Carnation и семејството Caryophyllaceae. Ендемично растение што расте само во планинските области на Шар Планина, во Македонија и Албанија.

## Опис и распространетост
Повеќегодишно ниско растение со прилегнати, не многу долги стерилни гранчиња; цветните гранчиња се високи 2-10 см. Листовите на стерилните гранчиња се долги 3-4 см, широки 1,5-2,5 мм, голи, со три жили, по рабовите со ситни цилии, најчесто во основата или кај младите листови; листовите на цветните гранчиња се долги до 12 мм, широки околу 1,5 мм, со цилии по рабовите; лисните ракавци се 1,5 пати подолги од нивната ширина. Цветовите се поединечни. Чашкините лушпи обично се две, розови или црвени, нагло стеснети во долг и тесен зелен шиловиден дел со три жилки, во проширениот базален дел со широк ципест раб; нивната должина е околу две третини од чашката, прилегнати или малку расперени. Чашката е долга 10-12 мм, широка 3 мм, розова; чашкините запци се триаглести, долги до 3 мм, 1,5 пати подолги од широчината на основата, со тап врв, розови, со широк ципест раб и куси цилии по рабовите. Венчето е розово, со ламина долга 7-8 мм, назабена и со долги влакна во основата. 

Се среќава на високопланински пасишта, најчесто меѓу ниски грмушести растенија над шумскиот појас, на височина од 1900 до 2700 м. Ендемично растение, познато единствено од Шар Планина – Љуботен, Кобилица, Церепашина, Титов Врв и Рудока.

## Галерија

Податотека:Dianthus Scardicus - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Scardicus
Податотека:Dianthus Scardicus 03 - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Scardicus


## Наводи




## Надворешни врски

Категорија:Каранфил
Категорија:Флора на Македонија