open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Танц на животот (Мунк)

*** Танц на животот*** е слика од норвешкиот сликар Едвард Мунк.

Сега е во Националниот музеј на уметност во Норвешка. Лакот на животот се протега од бела млада девица во бело над парот со црвена сопруга до стара вдовица во црно.

Во своето дело, Мунк често користел три женски фигури за да ги симболизира различните фази од животот.

Моника Грен посочува дека тоа е суштинската тема кај Мунк. На изложбата во Лајпциг, Мунк ја заменил жената во три етапи со „Танцот на животот“, давајќи им на трите симболични женски фигури поставени во наративна рамка.

Исто така, на оваа слика, според Бишоф, „сите три жени остануваат привлечени од мажот, неговите желби, искуства и разочарувања“. Посечната жена упатена до гледачот веќе не е гола, туку е облечена во светло-црвена боја. Првобитно подеднакво нејасна темна фигура на десниот раб на сликата е портрет на Мунк.

## Наводи

## Литература

* Ulrich Bischoff: *Edvard Munch*. Taschen, Köln 1988, ISBN 3-8228-0240-9, S. 47–50.
* Hans Dieter Huber: *Edvard Munch. Tanz des Lebens*. Reclam, Stuttgart 2013, ISBN 978-3-15-010937-3, S. 99–100.
* Iris Müller-Westermann: *The Dance of Life*. In: Mara-Helen Wood (Hrsg.): *Edvard Munch. The Frieze of Life*. National Gallery London, London 1992, ISBN 1-85709-015-2, S. 78–79.

## Надворешни врски
* *[https://www.nasjonalmuseet.no/samlingen/objekt/NG.M.00941 Livets dans]* in der Norwegischen Nationalgalerie.
*http://www.edvard-munch.com/ 

Категорија:Уметнички слики од 1899 година
Категорија:Уметнички слики од 1900 година
Категорија:Танц во уметноста
Категорија:Слики од Едвард Мунк
Категорија:Слики на Националната галерија (Норвешка)
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1929 година
Јан Килијан

**Јан Килијан** (, ; 22 март 1811 &ndash; 12 септември 1884) — лутерански отец и водач на колонијата позната како Вендс од Тексас.

## Заднина
мини|Гробни споменици на Килијан на лужички, на германски јазик.
Јан Килијан е роден во Доелен, во Кралството Саксонија. По училиште во Раклау и Бауцен, студирал теологија на Универзитетот во Лајпциг. Тој бил пастор во Хохкирч (неговата домашна парохија) од 1834–1837 година. Поради смртта на неговиот чичко станал пастор во Котиц. Во 1848 година, тој станал пастор во Вајгерсдорф, Прусија. Тој го отфрли „растечкиот рационализам“ кој растел меѓу свештенството, повикувајќи се на враќање на Светото Писмо како авторитетно, преведувајќи голем број германски списи на лужички јазик.

## Тексашка колонија
Во текот на 1854 година го повикаа околу 558 Вендиш вендски лутерани од собранијата на Килијан во Прусија и исто така од Саксонија за да ги одведе во Тексас. Многу луѓе во собранието на Килијан биле незадоволни од филозофијата на рационализмот што се ширела низ Европа. Некои сметале дека рационализмот е обид да се замени религијата со наука. Со растечкото религиозно незадоволство, економските тешкотии и желбата на Килијан да биде мисионер во странска земја, Килијан ги донел своите следбеници во Галвестон и на крајот се насели на околу 60 километри источно од Остин во округот Ли.

На 25 март 1854 година, во Даубан бил организирано ново лутеранско собрание што ќе стане камен-темелник на големата емиграција на Вендијците. Рев. Килијан бил повикан како Пастор. Овој потег резултирал со воспоставување на населбата Даб, која подоцна била преименувана во Сербин. Едно од првите дејствија што ги постигнал Рев. Килијан требаше да аплицира за членство во новородениот синхед Лутеранска црква – Мисури. Лутеранската црква Свети Павле во Сербин станала првата од многуте цркви на Синодот во Мисури во Тексас, и ја имала единствената школа за вендиски јазик во Америка.

## Универзитет Конкордија во Тексас
Наследството на Јан Килијан е најочигледно во кампусот на Универзитетот Конкордија во Тексас каде што постојат улицата Килијан и над 150-годишното ѕвоно на влезот од зградата А што Килијан и неговите следбеници ги донеле во Тексас. Во својот стар кампус, првата зграда на универзитетот била именувана Килијан Хол.
мини|Споменик на Килијан во Германија, присетувајќи се на бродот со кој тој и околу 600 други отишле во Америка

Категорија:Лужички Срби
Категорија:Починати во 1884 година
Категорија:Родени во 1811 година
Среќко Петрушевски - Пужаљка

**Среќко Д. Петрушевски - Пужаљка** (   ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Потекнува од сиромашно семејство. Основно училиште завршил во својот град. Подоцна изучил чевларски занает, а работел во мелниците во Куманово и Скопје, а некое време бил и монополски работник во Куманово. Активно работел во друштвото *„Абрашевиќ“*, во чии секции свирел на прим и други инструменти. Бил на чело на 27-мартовските демонстрации, што биле организирани против фашистичката оска Рим — Берлин — Токио. Уште тогаш се истакнувал со особена револуционерност. На 12 октомври, 1941 година стапил во Кумановскиот одред. По растурањето на одредот се приклучил на Првиот скопски партизански одред, а по неговото расформирање се засолнал во својата куќа, до која живеел еден полициски агент. Пред да го фатат се засолнил кај сестра си во Прешево. Но и таму бел откриен. Барал врска повторно да замине во Партизанскиот одред. Не можејќи да се поврзе со партизаните во Македонија, заминал за Србија и се приклучил кон српските партизански одреди. Бил заробен и вратен во Куманово, каде на судскиот процес бил осуден на смрт. Погубувањето било извршено во Скопје на 14 јули1942 година од страна на Бугарските воени окупатори.

Неколку улици во нашата држава го носат токму неговото име. Во литературата се сретнува и како Среќко Петровски - Пужаљка.

## Поврзано

* Козјачки партизански одред

## Наводи


## Надворешни врски

* Формирање и акции на Козјачкиот партизански одред

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Ѕвездена ноќ (Мунк)

***Ѕвездена ноќ*** () - слика на масло на платно, создадена од експресионистичкиот уметник Едвард Мунк во 1893 година. Овој ноќен пејзаж претставува крајбрежје кај Осгордстранд, одморалиште со мала плажа, јужно од Осло во Норвешка, каде Едвард Мунк летувал од крајот на 1880-тите. На оваа слика Мунк го покажува погледот од прозорецот на хотелот, каде што се заљубил за прв пат.

## Наводи

 
Категорија:Слики на Едвард Мунк
Категорија:Слики од музејот „Џ. Пол Гети“
Категорија:Уметнички слики од 1893 година
Јакуб Барт-Ќишински

десно|мини| Јакуб Барт-Ќишински
[лево|мини| Биста на Јакуб Барт-Ќишински во [Паншвиц-Кукау, Саксонија]]
**Јакуб Барт-Ќишински** (20 август 1856, Какау - 16 октомври 1909, Паншвиц; исто така познат како **Лужичан,** **Јакуб Барт Куковски**) — лужички поет, писател и драмски автор, преведувач на чешка, полска, италијанска и германска литература. Своите дела ги пишувал на горнолужички јазик. Тој е исто така пронаоѓач на современиот горносорбиски поетски јазик. Тој е опишан како „класичен писател на сорбската литература“.

Како сорбиски писател, тој сметал дека пишувањето на лужички јазик и неговото користење за литература и за образование е важно за зачувување на виталноста и посебноста на лужичката култура. Но, тој исто така сфатил дека тоа е меч со две острици, со тоа што образованието ќе ја намали изолацијата на сорбската култура, правејќи ја поранлива на надворешно (претежно германско) влијание.

## Наводи

## Користена литература

*  

## Поврзано

* Список на писатели на лужички јазик
Категорија:Лужичкосрпски писатели
Категорија:Лужички Срби
Категорија:Починати во 1909 година
Категорија:Родени во 1856 година
Јанош Лакфи

**Јанош Лакфи** (роден: **Јанош Олах**; 18 мај 1971, Будимпешта) — добитник на наградата Атила Јозеф, унгарски поет, писател, литературен преведувач, учител, фотограф.

Лакфи е роден во семејство каде и двајцата негови родители, Каталин Мезеј и Јанош Олах биле поети. Студирал во средното училиште Михали Танчиќ од 1985 до 1989 година. Во овој период, неговото прво дело било објавено во 1987 година во книжевно списание. По средното училиште, тој продолжил да студира на универзитетот Етввс Лоран, каде што ја добил својата диплома за унгарска и француска литература. Во 1994 година, тој започнал да предава белгиска литература на универзитетот. Тој станал истакнат млад член на Унгарскиот писателски сојуз во 1996 година, а истата година ги започна своите докторски студии на универзитетот Ештов Лоранд. По завршувањето на докторските студии, тој стана уредник на *Нагивалаг,* што е книжевно списание за светската литература. Во 1997 година, тој започнал да предава на францускиот факултет Петер Пазмањи и станал секретар на унгарскиот ПЕН клуб. 2000 година ја означила поентата во неговата кариера кога станал еден од основачките уредници на унгарскиот интернет-журнал Док.ху, што бил обид да се поддржат младите писатели и поети. Истата година ја добил наградата Атила Јозеф.

Лакфи е најпознат по неговиот исклучително убав хумор во неговите дела. Тој е способен да пристапи кон сериозни теми како што се смрт, алкохолизам, самоубиство, љубов и верба на начин што го олеснува читателот да ги вари своите редови. Тој користи парономазија, сленг изрази, бебешки разговори и шеги на сметка на родителите за да им се допадне на помладата публика и со топол и лесен тон пишува за сериозните аспекти на животот за да стигне до постарите читатели. Тој е еден од омилените современи писатели на Унгарија поради неговиот уникатен стил, и колку тоа го прави достапен како уметник и човек.

## Дела

### Збирки поезија

* *Illesztékek* (1992, „Јас самиот“)
* *Illesztékek* (1995, „Шевови“)
* *Hosszú Öltésekkel* (1998, „Со долги конци“)
* *Elképzelhető* (1999, „Замисливо“)
* *Öt Seb* (2000, „Пет рани“)
* *Hófogók* (2001, „Снежни штитови“)
* *Hőveszteség* (2005, „Загуба на топлина“)
* *Élőhal* (2011, „Жива риба“)

### Зборници за проза

* *Két csavart szaltó* (1999, „Две пресврти салто“)
* *Halottnéző* (2005 година, „Мртовечница“)
* *A legnehezebb kabát* (2011, „Најтешкиот капут“)
* *Csak úszóknak* (2012, „Само пливачи!“)
* *Milyenek a magyarok?* (2012, „Какви се Унгарците?“)
* *Milyenek még a magyarok?* (2013, „Како уште се Унгарците?“)

## Наводи
 
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1971 година
Замок Отело

**Замок Отело** (, ; познат и како **Отеловата кула**) — замок во Фамагуста, Кипар. Изграден е од Лусињани во 14 век, а подоцна била изменет од Венецијанците. Современото име на замокот потекнува од сценската нота во драмата на Шекспир *[[Отело]]*.

## Историја
лево|мини| Релјеф на лавот на Свети Марко на ѕидовите на замокот
мини|План од 1918 година
Замокот Отело бил изграден во 14 век од страна на Лусињаните (кои владееле со Кипарското кралство) за да го заштитат пристаништето од можни непријателски напади. Се користело и како главен влез во Фамагуста. Порано се викало „непробојна тврдина“, бидејќи било скоро невозможно да се нападне поради многу длабоки ровови што го опкружуваат.

Откако Кипар бил продаден на Република Венеција, квадратните кули на замокот бил заменети со кружни за да одговараат на помодерна артилерија. По овие измени, над главниот влез на замокот бил врежан релјеф на Лавот на Свети Марко. Името на капетанот Николо Фоскари, кој ги насочил промените во замокот, и датумот 1492 година се испишани во близина на релјефот. Очигледно Леонардо да Винчи давал совети за обновата во 1481 година. Замокот го добива своето име по познатата драма на Шекспир *[[Отело]]*, која се одвива во пристаништен град во Кипар.

Во 1900 година, ровот на замокот бил исушен за да се намали ризикот од маларија.

Обновата на замокот започнала во 2014 година, и повторно бил отвори за јавноста на 3 јули 2015 година.

## Распоред
Замокот содржи четири кружни кули. Содржи трпезарија и студентски дом, кои биле изградени за време на периодот на Лусигнан. Дворот на замокот содржи топови оставени од Шпанците и Османлиите, мошти од неговата бурна историја.

## Современа литература
Во моментов, единственото парче современа прозна литература што се повикува и се впушта во замокот  Отело во сметка во прво лице е креативниот белетристички расказ „Дневник на чудовиштето од зелените очи“ од Дин Керисон, сместен во раните (предпандемични) денови од COVID-19, објавен во ТЕКСТ весник за курсеви за пишување и пишување, април 2020 година.

## Наводи

Категорија:Згради и градби од 14 век
Страшо Петрушев

**Страшо Денков Петрушев** (   ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Произлегува од земјоделско сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. На 5 октомври 1944 година по ослободувањето на Македонија, стапил во Третата македонска ударна бригада. Со неа учествувал во уништувањето на остатоците од балистичките банди во Македонија. Потоа заминал за Земун, каде завршил три месечна воена обука, совладувајќи ја вештината во ракувањето на ново применото оружје. Од Земун заминал на Сремскиот фронт со Бригадата и во нејзиниот состав учествувал во големиот пробив на Сремскиот фронт, како и во борбите за ослободување на повеќе градови и села. На 28 април 1945 година, во една од тие битки, кај Горешница бил убиен на бојното поле. Бил закопан на позицијата каде што загинал.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Бретислав Појар

**Бјетислав Појар** (7 октомври 192312 октомври 2012 ) — чешки куклар, аниматор и режисер на кратки и играни филмови.

Роден во Сушице, Чехословачка, Појар ја започнал својата кариера кон крајот на 40те години на минатиот век со својата работа на *„Приказната за бас-виолончело“* (1949) заснована на приказната на Антон Чехов, а во режија на чешкиот аниматор на куклени претстави Јиржи Трнака . Појар служеше како куклар кај неговиот ментор Трнка.

Појар составил обемна работа како режисер и аниматор во Чехословачка, каде што снимаше филмови и во куклена анимација до вообичаената стоп-анимација.

Во средината на 1960те години, Појар емигрирал во Канада, каде што започнал долга соработка со Националниот филмски одбор. Неговото канадско дело е најдобро познато и има освоено награди на престижни меѓународни филмски фестивали. Неговиот филм *Да се види или да не се види* е добитник на Канадската филмска награда за филм на годината во 1970.

Творештвото на Појар се одликува со силни социјални коментари, како на пример во *Балаблок*, каде војски на суштества во форма на мал круг и квадрат се борат едни со други сè додека сите не бидат ранети во непрепознатиливи форми. Честопати, кратките панталони на Појар содржат малку или воопшто немаат дијалог.

Во средината на 2000те години Појар се вратил во чешката филмска дејност со цел да го ко-режира анимиран игран филм „*Фимфарум 2“* (заснован на приказните на Јан Верих), кој бил објавен во 2006 година.

Појар почина во Прага на 89-годишна возраст во 2012 година.

## Награди

* 1960 &#x2014; Гран при на Анси Кристал за *Лавот и песната*.
* 1969 &#x2014; Канадски филм на годината: *Да се види или да не се види*.
* 1969 &#x2014; Меѓународен филмски фестивал во Берлин : Награда за најдобар краток филм за *да се види или да не се види* .
* 1972 &#x2014; Кански филмски фестивал : Награда за најдобар краток филм за *Балаблок* .
* 1979 &#x2014; Кански филмски фестивал : Награда за најдобар краток филм за *Бум*.
* 1981 &#x2014; Меѓународен филмски фестивал во Берлин: Канадски филм на годината: Филмска награда Ото Дибелиус за нови медиуми за *Е.*
* 1987 &#x2014; Светска прослава на анимација: Награда на филмскиот критичар во Лос Анџелес за *Нојтангел*.
* 2006 &#x2014; АниФест (Чешка): Награда за најдобар долгометражен филм за *Фимфарум 2*.
* 2007 &#x2014; Фестивал на европски анимирани играни филмови и ТВ спецификации (Унгарија): Најдобар телевизиски специјал за *Том* *Тамб* од *Фимфарум 2*.

## Наводи

Категорија:Чешки аниматори
Категорија:Починати во 2012 година
Категорија:Родени во 1923 година
Гај Харшер

**Гај Харшер** (роден во Белгија во 1946 година) ― професор по правна и политичка филозофија на Слободниот универзитет во Брисел (УЛБ). Тој предавал секоја втора година од 1985 до 2008 година на Правниот факултет на Универзитетот Дјук како придружен професор по право. Предавал и на Централниот европски универзитет во Будимпешта од 1992 до 2008 година како редовен посетувачки професор. Гај Харшер во моментов предава на УЛБ, како и на Колеџот на Европа во Бриж.

## Награди

* 1989: Prix des Droits de l'Homme de la Communauté française de Belgique for *Philosophie des droits de l'homme*', Editions de l'Université Libre de Bruxelles, 4e édition 1989.
* 1982: Prix Duculot de l'Académie Royale de Belgique (Classe des Lettres), 1981, for *L'ontologie de Marx*,

## Публикации

### Книги

* *La laïcité* Paris : Presses universitaires de France, 2004 . 205 copies in American and UK libraries, according to 
* Polish translation "Laickość : Kościół, państwo, religia", 2004
* *Le fantôme de la liberté : la servitude volontaire de l'homme moderne.* Bruxelles: Editions Labor, 1997. ISBN 978-2-8040-1187-1
* *Les Médias entre droit et pouvoir : redéfinir la liberté de la presse*  1995.
* *Après le communisme : les bouleversements de la théorie politique* 1993
* *Chaim Perelman et la pensée contemporaine* 1993
* *Laïcité et droits de l'homme : deux siècles de conquêtes* 1989
* *Philosophie des droits de l'homme* 2. ed. Editions de l'Université de Bruxelles, 1989 
* *La raison du plus fort : philosophie du politique*  1988
* *L'ontologie de Marx : le problème de l'action, des textes de jeunesse à l'œuvre de maturité* 1980
* *Philosophie des droits de l'homme* 1957

## Рецензирани статии

* "Freedom of Religion in Context". *Brigham Young University Law Review*. 2002, no. 2: 269–281.
* "Perelman and Habermas" *Law and Philosophy,*  Dec., 1986, vol. 5, no. 3, p.&nbsp;331–342

## Наводи

## Надворешни врски
* Страницата на Гај Харшер на УЛБ

Категорија:Родени во 1946 година
Категорија:Белгиски филозофи
Категорија:Филозофи од 21 век
Категорија:Филозофи на правото
Категорија:Политички филозофи
Категорија:Живи луѓе
Аврам Писевски

**Аврам Димитров Писевски** (   ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Роден и израснат е во печалбарско семејство. Основно училиште завршил во селото, а гимназија во 1940 година во Скопје. Истата година се запишал на Техничкиот факултет во Белград. Меѓутоа, поради војната ги прекинал студиите. Уште како ученик во Машката гимназија во Скопје, бил во редовите на најнапредните младинци. Во 1940 година учествувал во демонстрациите, поради што бил затворен. Од првите денови на окупацијата активно работел на омасовувањето на народно-ослободителното движење како меѓу студентите, така и меѓу работничката младина. Во 1942 година се запишал на Економскиот факултет во Софија, со цел непосредно да ја организира македонската студентска младина да ги напушти студиите и да оди во партизанските одреди. Истовремено учествувал во организирањето на сите акции за помош на НОВ. Во почетокот на 1943 година се вратил во Скопје. Постојано се грижел за илегалците кои доаѓале во Скопје и ги прибирал во својата куќа. Во април 1944 година стапил во Третата македонска ударна бригада. Бил учесник во сите големи борби на Бригадата. 

На 11 јуни 1944 година тој храбро загинал на планината Осогово, во близина на селото Ратковица, во мајско-јунската офанзива во борба со бугарските окупатори. На местото на неговата погибија постои и споменик. Неколку училишта низ државата го носат неговото име.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Категорија:Македонски партизани
Имам сон

[мини|255x255пкс|[Мартин Лутер Кинг го одржува говорот на Маршот за граѓански права во Вашингтон 1963 година]]
**Имам сон** () — 17-минутен говор одржан од афроамериканскиот активист за граѓански права  Мартин Лутер Кинг на 28 август 1963 година, во кој тој повикувал за расна еднаквост и крај на дискриминацијата во САД. Говорот што го одржал на Линколновиот меморијал во Вашингтон, бил еден од клучните моменти во борбата за еднаквост предводенa од афроамериканското движење за граѓански права. Говорот бил одржан пред околу 250.000 луѓе.

Говорот познат денес како „Имам сон“ имал неколку различни верзии што биле напишани неколкупати. Немало подготвено ниту еден нацрт, но сепак говорот бил мешавина од различни верзии. Изворната верзија е насловена „Нормалност, никогаш повеќе“, а има и неколку други верзии со сличен наслов. Важен момент е самиот говор. На крајот од говорот, познатата афроамериканска  евангелска пејачка Махалија Џексон, му викнала на Мартин Лутер Кинг: „*Кажи им за сонот, Мартин*!“ Кинг потоа го прекинал подготвениот говор и го одржал неговиот познат говор. Многумина го нарекле „најдобриот говор одржан во XX век“.

## Говор
...

И иако денес се соочуваме со тешкотии и ќе се соочиме и утре, сепак имам сон. Овој сон е длабоко вкоренет во американскиот сон.

Имам сон дека еден ден оваа нација ќе се исправи и ќе живее во согласност со вистинското значење на нејзиното начело: „Сметаме дека е очигледно дека сите луѓе се создадени еднакви“.

Имам сон дека еден ден, во црвените ридови во Џорџија, синовите на поранешните робови и синовите на поранешните сопственици на робови ќе можат да седат заедно на братска маса.

Имам сон дека ќе дојде денот, дури и во државата Мисисипи, истоштена од жештините на неправдата и угнетувањето, која ќе се претвори во оаза на слободата и правдата.

Имам сон дека ќе дојде денот кога моите четири деца ќе живеат во земја во која ќе бидат судени не според бојата на кожата, туку според нивните црти на личноста.

Имам сон денес!

Имам сон дека еден ден во Алабама, со своите злобни расисти и гувернерот, од чии усни летаат зборови за „мешање“ и „поништување“ — еден ден, таму во Алабама, малите црни момчиња и девојчиња да се држат за раце со мали бели момчиња и девојчиња како сестри и браќа.

Имам сон!

...

— Од говорот на Мартин Лутер Кинг кај Линколновиот меморијал во Вашингтон, 28 август 1963 г.

## Наводи


## Надворешни врски

* Full text at the BBC
* Video of "I Have a Dream" speech, од LearnOutLoud.com
* Lyrics of the traditional spiritual "Free At Last"

__ИНДЕКС__
__СОСОДРЖИНА__

Категорија:1963 во САД
Категорија:САД
Категорија:Говорништво
Категорија:САД во XX век
Меланхолија (Мунк)

***Меланхолија*** (норвешки: ***Melankoli***; исто така позната како ***Јапе на плажа***, ***Љубомора*** или ***Вечер***) ― слика на норвешкиот уметник Едвард Мунк. Мунк насликал повеќе варијантни верзии на експресионистичкото маслено дело на платно во периодот 1891–1893 година. На сликата е прикажан човек со главата потпрена во раката, замислено расположение на работ на крајбрежјето.

Вдахновението за сликата била несреќна романтична афера во која бил вмешан пријателот на Мунк, Јапе Нилсен. Во сликата на Мунк, фигурата на меланхоличниот човек е десно, а неговото расположение е претставено со брановито крајбрежје и поднебје кои се протегаат кон лево. Критичарите предложуаат дека има и еротски алузии, можеби во присуство на Месечината што се одразува на водата. Пејзажот ја претставува плажата на Осгордстранд каде што летувал Мунк уште од 1889 година.

*„Меланхолија*“ била изложена во 1891 година на Есенската изложба во Осло. Уметникот и новинар Кристијан Крог и дал заслуг како прва симболистичка слика на еден норвешки уметник. Мунк насликал повеќе од една верзија на композицијата во 1891 година. Завршената верзија во 1892–93 година е во Националната галерија во Осло.

## Други верзии

Податотека:Edvard Munch - Evening. Melancholy (1891).jpg|*Вечер. Меланхолија*, 1891. Масло, молив и боица на платно. 73 × 101 см. Мунков музеј, Осло.
Податотека:Munch Melankoli 1892.jpg|*Меланхолија*, 1892. Масло на платно. 64 х 96 см. Национална галерија, Осло.
Податотека:Edvard Munch - Melancholy (1893) Munch Museum (MM.M.00033).jpg|*Меланхолија*, 1893. Масло на платно. 86 × 129 см. Мунков музеј, Осло
Податотека:Edvard Munch - Melancholy (1894-96) KODE.jpg|*Меланхолија*, 1894–1896 година. Масло на платно. 81 × 100,5 см. Ликовен музеј Берген, Берген.
Податотека:Edvard Munch - Evening. Melancholy I - Google Art Project.jpg|*Вечер. Меланхолија I*, 1896. Дрворез . 41,1 × 55,7 см. Мунков музеј, Осло.
Податотека:'Evening, Melancholy I' by Edvard Munch, woodcut, 1896.jpg|*Вечер. Меланхолија I*, 1896. Дрворез. 37,2 × 45,2 см.


## Наводи

Категорија:Слики на Едвард Мунк
Категорија:Слики од 1891 година
Пепел (Мунк)

***Пепел*** ― слика на масо на платно од норвешкиот симболистички сликар Едвард Мунк. Насликана во периодот 1894-95 година, сега е во збирката на Националната галерија на Норвешка во Осло.

Делото ја отсликува критичната сцена во обидот за водење љубов помеѓу двојка во шумата, што го сторило мажот подгрбавен од срам или одвратност, а разбушавената жена со широко отворени очи и неподвижна од фрустрација или очај. Насловот на сликата предлпжува дека, од која било причина, во тој момент изгорела жештината на нивната страст.

Веројатно не е безначајно што сцената е насликана во време кога самиот Мунк имал кратка тајна врска со Мили Таулов, сопруга на братучед, при што и тие ќе се сретнат во шумата. Всушност, уметникот потоа напиша на литографија на делото „Ја чувствував нашата љубов како лежи на земјата како пепел“.

Во 1925 година, на 62-годишна возраст, Мунк направил втора поимпресионистичка верзија на сликата што виси во Мунковиот музеј во Осло. Ако инцидентот прикажан на сликата бил од лична природа, тој јасно остави свој белег.

## Поврзано

* Список на слики на Едвард Мунк
* *[[100 велики слики]]*

## Наводи

Категорија:Слики на Едвард Мунк
Категорија:Уметнички слики од 1894 година
Утринска проѕевка

***Утринска проѕевка*** ― слика на норвешкиот уметник Едвард Мунк од 1913 година.

## Поединости
На сликата е прикажана гола жена како седи на работ од нејзиниот кревет и се проѕева.

## Поврзано

* Список на слики на Едвард Мунк

## Наводи

Категорија:Слики на Едвард Мунк
Категорија:Слики од 1913 година
Живко Поповски (партизан)

**Живко Јорданов Поповски** (   ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
лево|мини|Спомен-плоча од НОБ во Бањани, на која се наоѓа името на Живко Поповски

## Животопис
Израснат е во слабо имотно селско семејство. Во есента 1944 година кога на Скопска Црна Гора, била основана Шеснаесеттата македонска ударна бригада, населението и укажувало сестрана помош и масовно и се приклучувало. Тогаш и Живко пристапил во нејзините редови и во состав на истата учествувал во борбите против Германците и балистите. По ослободувањето на Скопје зел учество и во ликвидирањето на балистичките банди на Косово. Учествувал во пробивот на Сремскиот фронт и во јуришот кај Илинци, бил застрелал и загинал на 12 април 1945 година. Посмртните останки му биле пренесени и закопани во родното село Бањани.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Филип Појдовски

**Филип Нецов Појдовски** (во  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Израснал во бедно семејство. Откако завршил основно образование се занимавал со земјоделство и чување на добиток. Во септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во борбите против балистите и Германците на падините на Скопска Црна Гора. По ослободувањето на Скопје, ја продолжил борбата за ликвидирање на заостанатите балистички банди на Косово. Подоцна заминал во Срем. Таму завршил тримесечна воено-политичка настава. Станал командир на вод и успешно раководел со него. Бил учесник во пробивот на Сремскиот фронт и во сите борби против германско-усташките непријатели. Во една од битките, бил погоден и загинал на 15 април 1945 година. Бил пренесен и закопан во родното село Раштак.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Томе Пуре

**Томе Пуре (Пуриќ)** (?   ―  во ?) — македонски партизан, фудбалер, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОБ.

## Животопис
Рано останал без татко и во својата четиринаесетата година се населил во Скопје, како печалбар. Рано станал активист во УРСовите синдикати. Поради тоа полицијата постојано го следела. Во слободното време одржувал секојдневни средби, со работниците во Пиварницата, каде и самиот работел. Но, откако опасноста да биде затворен се зголемила, ја напуштил Пиварницата и заминал на работа во рудникот „Радуша“. Томе припаќал на генерацијата партизани-фудбалери кои настапуале за ФК Работнички и често оружјето го менувале со фубалските натпревари. Во 27 мартовските демонстрации 1941 година, бил во првите редови. Наспроти шестоаприлските настани, самоиницијативно започнал да организира собирање на оружје. Со доаѓањето на бугарските фашистички окупатори, КУД „Абрашевиќ“, бил преименуван во „Македонија“. Таму одново ја развивал активноста. Работел во организирањето на народната помош и сесрдно се залагал во подготовките за оружено востание против окупаторот. Учествувал во создавањето на партизанските бази во селата Бутел, Љубанци, Крушопек, Нерези и др. Есента 1942 година, кога еден провокатор бил уфрлен во партиската организација, тој преминал во илегалност. Потоа бил префрлен во Урошевац, со помош на партиската организација, која подоцна му овозможила да се префрли во Тетово. Таму стапил во Тетовскиот партизански одред. Во март 1943 година учествувал во ослободувањето на Кичево.

Во јуни 1944 година, загинал во една битка против бугарските фашистички војски, како комесар на првата чета.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Категорија:ФК Работнички (Скопје)
Коце Пусичевски

**Коце Нецов Пусичевски** (   ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
лево|мини|Спомен-плоча во Горњане на која е впишано и името на Коце Пусичевски

## Животопис
Живеел во селото, поради што имал макотрпен живот. На 20 септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Со неа учествувал во борбите против балистите на падините на Скопска Црна Гора и во борбите против Германците во Качаничката Клисура. По ослободувањето на Македонија ја продолжил борбата за ликвидирање на балистите во Косово. Потоа заминал на Сремскиот фронт, каде учествувал во пробивот на германските позиции. На 16 мај 1945 година јуришал на усташките и германските позиции кај Врпоље. Во таа борба храбро загинал и бил закопан на местото каде што загинал, а по завршувањето на војната посмртните останки му биле пренесени во родното село Горњане.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Орел (појаснување)

**Орел** може да се однесува на следново:

* Орел ― вид птица, грабливка
* Орел-змијар ― вид птица, грабливка
* Орел-рибар ― вид птица, грабливка
* Орел (род) ― род на птици
* Орел (маглина) ― маглина во соѕвездието Змија
* Орел (соѕвездие) ― соѕвездие
* Орел (село) ― село во Македонија
* Орел (езеро) ― езеро во Македонија
Николај Меркушкин

**Николај Иванович Меркушкин** (, ; роден на 5 февруари 1951, Новје Верхиси, Мордовија) — поранешен гувернер на Самарската област и поранешен претседател на Република Мордовија во Русија. Последната функција ја извршувал од 22 септември 1995 година до 10 мај 2012 година. Од 24 јануари до 22 септември 1995 година бил претседател на Државното собрание на Мордовија .

Меркушкин бил електроинженер пред да влезе во политиката. Тој бил реизбран за претседател на Мордовија во 1998 и 2003 година со 80% од гласовите. Тој ја задржал популарноста со релативно стабилна економија во републиката и исплата на плати и пензии на време. Тој ги спречил противниците да се натпреваруваат против него со дисквалификација на кандидати кои се чинело дека имаат повеќе од 3% неважечки потписи. Меркушкин е оженет со Таисија Меркушкина, етничка ерзјанка и има два сина.

На 10 мај 2012 година, Меркушкин поднел оставка и станал вршител на должноста гувернер на областа Самара. Него го заменил премиерот Владимир Волков.

На 25 септември 2017 година тој бил сменет од позицијата гувернер на регионот Самара.

## Наводи


## Надворешни врски

* Глава Республики Мордовия Н.И.Меркушкин наград орденом "За заслуги перед Отечеством" III степен 
* Глава Республики Мордовия Николај Иванович Меркушкин 
* Официјална веб-страница на Република Мордовија 

Категорија:Носители на Орденот на пријателството меѓу народите
Категорија:Носители на Орденот за заслуги пред татковината од III степен
Категорија:Политичари од Единствена Русија
Категорија:Началници на федералните субјекти на Русија
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1951 година
Категорија:Носители на Орденот за заслуги пред татковината од IV степен
Категорија:Носители на Орденот на Црвеното знаме на трудот
Ристо Равановски

**Ристо Равановски** ( во   ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште во родното место. Уште како дете заминал од родното село да бара работа. Притоа се судрил со сите тешкотии. Тоа придонело уште во младите години да стане борец за правата на работничката класа. Најголем дел од својот живот го поминал во Скопје, каде бил поврзан со напредното работничко движење. Во последните години на Кралството Југославија, тој станал многу влијателен и познат меѓу скопските работници. Заедно со напредната интелигенција водел бескомромисна борба за правата на работниот народ. Учествувал во штрајковите како и во демонстрациите по повод окупацијата на Албанија. Особено се истакнал во демонстрациите од 27 март 1941 година. По природа бил многу жив, весел и правичен. Тоа придонело да биде бескомпромисен во секојдневната борба за подобра и посреќна иднина на македонскиот народ. Забележителна била неговата активност во немирните предвоени години, кога целата напредна работничка, студентска и средношколска младина се организирала за отпор. Со личен револуционерен пример влијаел на многу младински активисти. Борбата за националата самобитност на македонскиот народ ја сметал како света обврска и во секоја прилики го искажувал тоа. Активно пропагирал на младинските излети во соседните места на Скопје. Поради учество во еден излет посветен на Илинден, полицијата го затворила. Тоа не го обесхрабрило туку напротив му влеало уверување дека треба уште поупорно да се бори. Така, неговиот стан станал собирно место на многумина борци. По еден нелегален состанок кај еден соборец во 1939 година, бил затворен. Но, поради недостиг на достатни докази бил ослободен. Оттогаш неговата револуционерна работа станала побележлива не само во Скопје, туку и во неговото родно место Галичник. Оваа активност полицијата ја забележала, по изведбата на пиесата „*[[Печалбари]]*“, го затворила и го спровела во Скопје. 

## Окупација на Македонија
Окупацијата ја дочекал како подготвен револуционер. Се грижел за засолнување на илегалците, организирал растурање на летоци, собирал оружје и друг материјал потребен за НОВ. Затоа уште во 1941 година, бугарската полиција го затворила, но без да има конкретни докази. Во 1942 година се грижел за партиската техника, а во 1943 година од рудникот „Радуша“ преземал динамит и друг материјал, потребни за НОВ. Во рудникот спроведувал и успешни саботажи. Поради чести измачувања во бугарскиот затвор, паднал тешко болен. Вложените напори да му се спаси животот не вродиле со плод. На 31 декември 1943 година починал. Иако кратко траел неговиот живот тој бил целосно исполнет со бескомпромисна борба за слобода на народот и работничката класа, како и против фашистичките поробувачи.

Една од улиците во Скопје, го носи токму неговото име.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Артјом Здунов

**Артјом Алексеевич Здунов** (руски: Артём Алексеевич Здунов; роден на 18 мај 1978) — руски државник и политичар, кој во моментот е вршител на должноста шеф на Република Мордовија од 18 ноември 2020 година.

## Биографија
Артјом Здунов е роден во Казан на 18 мај 1978 година од ерјзанска националност.

Од 1996 до 1998 година бил заменик претседател на синдикалниот комитет на студенти на КФЕИ.

Во 2000 година, дипломирал на Казанскиот институт за финансии и економија (КФЕИ), а на истото место во 2004 година во постдипломски студии. Докторирал економија од 2005 година.

Од јуни 2000 до март 2001 година, бил специјалист за осигурување, внатрешен ревизор на Отворено акционерско друштво за осигурување Индустриско друштво за осигурување.

Од април 2004 година до јули 2006 година предавал на Катедрата за макроекономија и економска теорија на КФЕИ.

Од јули 2006 година до мај 2010 година, ја извршувал функцијата заменик директор за наука на државната институција „Центар за напредни економски истражувања на Академијата на науките на Република Татарстан“.

Од мај 2010 година, Здунов бил заменик министер за економија на Република Татарстан.

Од 14 октомври 2014 година до 6 февруари 2018 година, Здунов бил министер за економија на Република Татарстан.

На 6 февруари 2018 година, привремениот шеф на Дагестан, Владимир Васиyeев, ја доставил кандидатурата на Здунов за местото претседател на владата на републиката до парламентот. На 7 февруари 2018 година, парламентот на Дагестан ја одобрил неговата кандидатура.

На 18 ноември 2020 година, Здунов бил назначен за вршител на должноста шеф на Република Мордовија.

## Семејство
Артјом Здунов е ерзјанец по етничка припадност. Тој е оженет со жена татарка и има син и ќерка.

## Приход и имот
Износот на декларираниот приход за 2019 година изнесува 7 милиони 835 илјади рубли. Неговата сопруга има 578 илјади рубли.

## Наводи

Категорија:Политичари од Единствена Русија
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1978 година
Категорија:Мордовија
Бакнеж крај прозорецот

***Бакнеж крај прозорецот*** или ***Бакнување крај прозорецот*** — слика маслено сликарствомасло на платно од Едвард Мунк, изработена во 1892 година која денес се наоѓа во Националната галерија на Норвешка. Претставува дел од циклусот познат како *The Frieze of Life*, кој го третира циклусот на животот, смртта и љубовта и бил создаден меѓу 1893 и 1918 година.

## Надворешни врски
*http://archive.artic.edu/munch/artwork/196574

Категорија:Уметнички слики од 1892 година
Категорија:Слики од Едвард Мунк
Категорија:Слики на Националната галерија (Норвешка)
Екатерина Габашвили

мини|Портрет на Екатерина Габашвили од Александар Роинашвили, не подоцна од 1898 година
**Екатерина Габашвили** (; родена **Тархнишвили** (თარხნიშვილი); 16 јуни 1851 - 7 август 1938) — грузиска писателка, феминистка и јавна личност која се борела за социјални реформи во корист на еманципацијата на жените.

## Биографија
Родена на 16 јуни 1851 година, Екатерина Тархнишвили е родена во аристократско семејство во Гори, тогаш дел од Царска Русија. Таа била ќерка на Реваз Тархнишвили и Сопио Багратон-Давиташвили. По завршувањето на основното образование, таа учела на најдоброто градско училиште управувано од Мадам Фавр. На 17 години, таа отворила приватно училиште посветено на образованието на децата селани, загрижена заради условите на селанството. Таа се омажила за Александар Габашвили кога имала 19 години, на крајот одгледувајќи 11 деца.

Нејзиното пишување било под влијание на две дела за еманципација на жени, објавени на грузиски: Хариет Тејлор Мил *„Обезбедување на жените*“ и *„За и пошироко за Жените*“ на Фани Левалд. Како резултат, таа започнала да ги мобилизира грузиските жени со воспоставување на кругови на жени во Тбилиси, Кутаиси, Гори и Кони, насочени кон објавување и превод на релевантна женска литература. Во 1897 година таа основала женско професионално училиште што довело до отворање на женски училишта низ целата земја.

Габашвили била активен член на Друштвото за унапредување на учењето меѓу Грузијците. Во 1890 година, заедно со Анастасија Туманишвили-Церетели, го основаа „*Џеџили“*, списание кое објавувало литература за деца, поттикнувајќи интерес за жанрот во Грузија.

## Публикации
Автор е на неколку сентиментални романи и приказни за тагите на селските учители и селанскиот живот. Нејзините романи Љубовна *афера во Голема Кева* и *Додека сортираше пченка* ги нарушиле социјалните норми во денот, повикувајќи на лична слобода и романтична љубов.

Во 1900те таа се откажала од фикцијата за автобиографија. Габашвили е исто така позната како еден од првите грузиски феминистки и активисти за правата на жените. Во 1958 година, филмот „*Магданас лурџа“* (*[[Магарето на Магдана]]*), заснован на еден од романите на Габашвили, а во режија на Тенгиз Абуладзе и Реваз Чкеиџе, освоил награди на меѓународните филмски фестивали во Кан и Единбург.

## Поврзано

* Список на грузиски писателки

## Наводи

Категорија:Луѓе од Гори
Категорија:Грузиско благородништво
Категорија:Починати во 1938 година
Категорија:Родени во 1851 година
Ита Евер

**Ита Евер** (родена **Илзе Евер**, 1 април 1931, Паиде - 9 август 2023) — естонска филмска, радио, театарска и телевизиска глумица. Таа е широко ценета како Голема стара дама на естонскиот театар.

Таа ја започнала својата кариера во 1953 година како сценска глумица и се појавила во бројни естонски и руски филмски продукции. Таа претходно била мажена за естонскиот глумец Еино Баскин и е мајка на режисерот и глумец Роман Баскин.

Во 1983 година, таа глумела како Мис Марпл во *Тајана „Чјорних дроздов*“, филмска адаптација на руски јазик на романот на Агата Кристи, *Pеб полн со 'рж*.

Таа се појавила во сценски и филмски продукции засновани на делата на: Оскар Лутс, А.Х. Тамсар, Матс Траат, Агата Кристи, Николај Гогољ, Вилијам Шекспир, Џон Штајнбек, Хенрик Ибсен и Антон Чехов.

## Наводи
 

## Надворешни врски
*   
* Фотографија на Ита Евер
* Филмови за MSN: Преглед на векови во Ита&#x5B; ** &#x5D;
* Ema ja poeg koos laval / Jaanus Kulli, Õhtuleht
* Kunksmoor paneb homme oma nõiapaja keema / Kristi Vainküla, Õhtuleht
* VE: Евер, Ита - Еести тетрилава, стара дама

## Дополнителна литература
* Килуметс, Маргит. *Поддржувања на Ета Евер Елу* . Ајакирјаде Кирјастус (2006);

Категорија:Articles with dead external links from April 2020
Категорија:Родени во 1931 година
Категорија:Починати во 2023 година
ЖС „Голендри“

**Железничка станица „Голендри“** () — во Украина која се наоѓа на пругата Козјатин I - Жмеринка, во селото Голендри (Виничка област).

## Надворешни врски
* railwayz.info 

Голендри
Вонгалактичка база на податоци на НАСА

**Вонгалактичка база на податоци на НАСА/ИПАЦ** (, **NED**) — семрежна база на астрономски информации за поврзани со тела вон нашата галаксија (галаксии, квазари, радиоизвори, рендгенски и инфрацрвени извори итн.). Создадена е кон крајот на 19800-тите од астрономите Џорџ Хелу и Бери Ф. Мадор од Пасадена, САД. Базата работи со средства од НАСА, а ја одржува Центарот за обработка и анализа на инфрацрвени снимки (IPAC) на кампусот на Калифорнискиот технолошки институт по договор со НАСА.

Изградена е на основа на матичен список од вонгалактички тела со утврдени накрсни назнаки за имиња, точни положби и црвени поместувања, како и извесни основни сознанија. Составени се библиографски одредници за поединечни тела, а се чуваат и извадоци од трудови поврзани со нив.

Содржи и слики од 2MASS, од литературата, како и од Дигитализираниот небесен преглед (DSS).

Во март 2014 г. базата содржела 206 милиони одделни астрономски тела со 232 милиони накрсни ознаки низ повеќе бранови должини, црвено поместување за 5 милиони тела, 1,9 милијарди фотометрички податоци, 609 милони пречници, 71 илјади растојанија независни од црвеното поместување за преку 15 илјади галаксии, 310 илјади подробни класификации за 230 илјади тела, и 2,6 милиони сллики, карти и надворешни врски, заедно со врски до 65 илјадни стручни написи, прибелешки и извадоци.

## Поврзано
*SIMBAD — база на информации за галактички тела на Центарот за астрономски податоци во Стразбур

## Наводи

## Надворешни врски
* Вонгалактичка база на податоци на НАСА (NED) 

Категорија:Бази на астрономски податоци
Алексеј Колесов

**Алексиј Колесов** (роден на 27 септември 1984) — казахстански професионален друмски велосипедист. Тој се натпреварувал на Летните олимписки игри 2004 година.

## Значајни резултати

; 2004 година
: Турнеја во Азербејџан - 1 фаза & GC
; 2005 година
: *Tour de l'Avenir* - 3. место, фази 6 & 7
: 4ти, Казахстанско првенство во хронометар 

## Надворешни врски

* 

Категорија:Велосипедисти на Летните олимписки игри 2004
Категорија:Олимписки велосипедисти на Казахстан
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1984 година
Јернар Јеримбетов

**Јернар Јеримбетов** (роден на 15 февруари 1980, Алмати) — казахстански гимнастичар. Јеримбетов тренирал под стариот советски систем сè додека не се распаднал СССР. Првпат се натпреварувал на меѓународно ниво на 17 години, на јуниорскиот интернационал во 1997 година. Завршил на 24. место. На Светското првенство во уметничка гимнастика во 2001 година, тој  се пласирал во финалињата за  партер и прескок, завршувајќи на 6 место.

Јеримбетов учествувал на многу натпревари во текот на 2002 и 2003 година. Тој освоил златен медал на ХБ на Гран при во Гент, Белгија во 2005 година. Тој исто така освоил злато на Универзитетските игри и азиските првенства во 2003 година. На Светското првенство во уметничка гимнастика во 2003 година, тој се пласирал на 4ти. Јеримбетов се квалификувал на Летните олимписки игри 2004 година, но се пласирал на 14 место во поединечниот опсег за мажи, откако го освоил петтото место во уметничките квалификации за мажи. Во конкуренција на паралелни шипки, тој завршил осми. Во 2006 година, Јеримбетов освоил бронзен медал на скок на Азиските игри 2006 година, и се натпреварувал на финалето на Гранд во прескок.

Јернар има сопруга и син во Алмати, Казахстан.

## Наводи


Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1980 година
Александар Шефер

**Александар Шефер** (роден на 28 август 1971) — поранешен казахстански велосипедист. Тој бил професионален тркач од 1993 до 2003 година. Тој е брат на Виктор Шефер, кој исто така беил професионален велосипедист. Шефер бил тренер на  од 2007 до 2009 година, тимот на Александар Винокуров, заедно со директорот на тимот, Белгиецот Јохан Брујнјел.

## Наводи
 
Категорија:Олимписки велосипедисти на Казахстан
Категорија:Велосипедисти на Летните олимписки игри 2000
Категорија:Велосипедисти на Летните олимписки игри 1996
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1971 година
Рустам Кудијев

**Рустам Рамизович Худиев** (; роден на 6 јануари 1985, Павлодар)  — казахстански пливач во олимписката дисциплина пепертука од Казахстан. Пливал за Казахстан на Олимписките игри во 2004 и 2008 година.

Неговиот најдобар резултат бил финишот на 41. место во машка конкуренција на 100 метри пеперутка на Игрите во 2004 година.

Пливал и за Казахстан на Светското првенство во 2007 година.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1985 година
Алексеј Ховрин

**Алексеј Ховрин** (; роден на 10 јуни 1973) — пензиониран пливач во слободен стил од Казахстан. Тој се натпреварувал на Летните олимписки игри 1994 во Атланта, Џорџија, каде бил дисквалификуван во штафетна екипа од 4 × 100 м во машка конкуренција, заедно со Сергеј Борисенко, Сергеј Ушкалов и Алексеј Јегоров.

## Достигнувања

* Шампион на Азиски игри 1994 година
* Шампион на Казахстан
* Носител на сребрен медал на Светско првенство
* 1996 Шампион на СССР 1986 година
* Носител на сребрени и бронзени медали од ЦИС 2006 година
* Носител на рекорди во Мастерс пливање Русија
* Шампион во есенскиот куп во клубот Доха

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1973 година
Шакен Нијазбеков

**Шакен Онласинович Нијазбеков** (; ; 12 ноември 1938 - 16 август 2014) — казахстански уметник најпознат по дизајнирањето на знамето на Казахстан.

Роден е на 12 ноември 1938 година во Јамбул (денешен Тараз). Шакен Нијазбеков го напуштил средното училиште и се запишал на уметничко-индустрискиот факултет во Ленинград. За време на студирањето на овој факултет учествувал во реставраторски работи во Ермитаж, катедралата на Исакиев и Петродворец.

Проектот на Нијазбеков за националното знаме на Република Казахстан бил избран меѓу повеќе од 600 предлози.

## Наводи

Категорија:Починати во 2014 година
Категорија:Родени во 1938 година