open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Мајстор

[десно|мини|250x250пкс| Мајстор разговара за [вакуумска пумпа со својот чирак и неколку други мајстори.]]
**Мајстор** (германски: *Meister*) — назив за стручно лице кое го достигнало највисокото ниво на обука во одреден занает или уметност, откако поминало низ фазите на чиракување и калфа. Како највисока позиција во еснафскиот систем на средновековна Европа, мајсторот имал авторитет и одговорност, вклучувајќи го и правото да основа своја работилница, да обучува нови чираци и да учествува во одлуките на еснафот. Мајсторите биле почитувани членови на општеството, а нивната вештина и стручност се сметале за клучни за одржување на квалитетот на производот и зачувување на занаетчиските традиции.

## Постигнување на статус мајстор
За да стане мајстор, еден калфа морал да изработи ремек-дело или мајсторско дело кое би го оцениле другите мајстори во еснафот. Ова дело било круна на долгогодишна обука и доказ за совладување на сите потребни техники и знаења во занаетот. Доколку работата била прифатена, калфата станувал мајстор, што вклучувало финансиски обврски, како што се средства за опремување на сопствената работилница и организирање прослава по повод преминот во статус на мајстор.

## Улогата на мајсторот
Мајсторите играле клучна улога во одржувањето на стандардите и угледот на занаетот. Како членови на еснафот, тие активно учествувале во регулирањето на квалитетот на производите, одредувањето цени и зачувувањето на техниките што биле специфични за нивниот занает. Еснафите честопати имале строги правила за да спречат нелојална конкуренција и да обезбедат праведни работни услови. Мајсторите исто така дејствувале како ментори на млади чираци и калфи, обезбедувајќи пренесување на знаење и вештини низ поколенијата.

## Современо значење
Во современ контекст, поимот мајстор се користи и во академските и во професионалните кругови за да се означат врвни стручњаци во одредени области. Иако класичниот еснафски систем повеќе не се користи, слични облици на сертификација на мајстори постојат во занаетчиските и уметничките професии, каде што мајсторите често имаат можност да обучуваат помлади колеги или да учествуваат во професионални здруженија кои ги регулираат стандардите за квалитет.

## Поврзано
* Калфа
* Чирак
* Тонски мајстор

## Наводи

## Надворешни врски

* Website of German craft chambers
* The Guild of Master Craftsmen
* The Woodworkers Institute
* Deutscher Qualifikationsrahmen
* Meister equivalent bachelor, German Government 

Категорија:Занаети
Категорија:Германизми
Конклава

[мини|257x257пкс|Конклавата од 1492 г. била првата што се одржала во [Систинска капела|Систинската капела.]]
**Конклава** ( — „затворена соба“, од *cum clave* — „со клуч“, „под клуч“) — собрание на кардинали што се свикува во периодот на *Sede vacante* (празен престол) за избор на нов римски папа; исто така означува и изолираната просторија каде што ова собрание се одржува. Изборот се врши со тајно гласање двапати дневно, а за некој да биде избран за папа, потребно е да добие најмалку ⅔ од гласовите плус еден. Просторијата се отклучува само по изборот на папата.

За изборот на новиот понтиф се објавува преку бел чад од оџакот над Сикстинската капела (во спротивно, чадот е црн). Чадот настанува од горење дрва со додаток на посебно боено средство што му ја дава карактеристичната боја. Овој редослед бил воспоставен на Вториот лионски собор (1274).

Папа може да биде избран секој маж католик, дури и лаик без свештенички чин. Во пракса, од 1378 г., за папи се избираат само кардинали. Денес, просторот за конклава зафаќа значителен дел од Ватиканскиот дворец, кој е изолиран од останатите делови и поделен на посебни соби. Единствената врата се заклучува однадвор и однатре не порано од 15-от и не подоцна од 18-от ден по смртта (или оставката) на папата.

Откако вратата ќе се заклучи, се отвора само во случај на доцнење на кардинал, ако некој мора да замине поради болест, при негово враќање или за објавување на резултатите од изборот.

Поимот „конклава“ прв го користел папата Григориј X на II лионски собор во 1274 г., во својата апостолска конституција *Ubi periculum* („Каде што има опасност“) — по 2 години и 9 месеци на безуспешни преговори во Витербо пред неговиот избор. Лути од долготрајниот процес, граѓаните го тргнале покривот од салата, оставајќи ја отворена, па кардиналите биле принудени да постават шатори, трагите од чии централни столбови се зачувани до денес.

Јован Павле II внел некои измени во правилата за одржување на конклавата.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Конклави
Категорија:Избор на папа
Категорија:Историја на папството
Категорија:Света Столица
Категорија:Религија и политика
Даниил (бугарски патријарх)

**Патријарх Даниил** () — православен духовник од Бугарија, од 30 јуни 2024 година 29. поглавар на Бугарската православна црква со титулата *Патријарх Бугарски и митрополит Софиски*. Пред неговиот избор за Патријарх, тој бил Видински митрополит (2018–2024) и Драговитски епископ (2008–2018).

## Животопис
### Образование
Роден е во Смољан на 2 март 1972 година со световно име **Атанас Трендафилов Николов**. Неговиот татко Трендафил Николов, по потекло од блиското село Кремене, бил офицер во Службата за државна безбедност на Смољанската регионална дирекција на Министерството за внатрешни работи (МВР).  Подоцна работел како заменик-директор на регионалната дирекција на Министерството за внатрешни работи (до март 1992 година) и општински советник во Смољан (до август 1990 година), пензионирајќи од Министерството за внатрешни работи со чин полковник. Неговата мајка Тодорка Николова е поранешна наставничка, долгогодишна предавачка по компјутерски науки во Економското техничко училиште „Карл Маркс“ во Смољан.

Основно и средно образование завршил во родниот град. Потоа воената служба ја вршил како граничар во Смољанскиот граничен одред во периодот 1992-1993 година. Во 1996 година започнал да студира англиска филологија на Софискиот универзитет „Св. Климент Охридски“, но следната година се префрлил на Теолошкиот факултет на истиот универзитет, кој го дипломирал во отсуство во 2002 година.

### Духовен живот
Во 1997 година, Атанас Николов бил примен за послушник во Хаџидимовскиот манастир „Свети Георгиј Победоносец“ под духовно водство на митрополитот Натанаил Неврокопски. На 7 август 1999 година, Неврокопскиот митрополит го потстрижал за монах, а следниот ден бил ракоположен за јероѓакон. На 21 јули 2004 година, бил испратен на послушание во Роженскиот манастир „Рождество на Пресвета Богородица“, а на 27 ноември бил ракоположен за јеромонах од неговиот епархиски епископ. На 1 јуни 2006 година, бил воздигнат во достоинство архимандрит.

На 20 јануари 2008 година, бил ракоположен за Драговитиски епископ и бил назначен за викар на митрополитот Неврокопски. Од 2011 година, служел како викарен епископ на Бугарската православна епархија во САД, Канада и Австралија до 2018 година.
На 4 февруари 2018 година Даниил бил избран за Видински митрополит и бил во функциија се до неговиот избор за бугарски патријарх во 2024 година.

### Патријарх на Бугарија
На 30 јуни 2024 година, на Патријаршискиот изборен црковен собор, Даниил е избран, во втор круг, за Патријарх на Бугарската православна црква со 69 гласа наспроти 66 гласа за Митрополитот Григориј Врачански.

## Наводи

## Поврзано
* Бугарска православна црква
* Бугарија

## Надворешни врски

|-

|-

Категорија:Христијански верски водачи
Категорија:Православни епископи од 21 век
Категорија:Бугарски патријарси
Калфа

**Калфа** — поим што означува работник во процес на усовршување по завршувањето на чиракувањето и пред да се стекне со звањето мајстор-занаетчија. Како средно ниво во хиерархијата на еснафскиот систем, калфата претставува клучна фаза на обука во која поединецот веќе поседува значајни вештини и знаење за занаетот, но сепак работи под надзор на мајстор за дополнително да ги усоврши своите вештини и да се подготви за самостојно извршување на работата.

## Историја
Средновековните еснафи, организации на занаетчии и трговци, го развиле концептот на калфа како преодна фаза помеѓу чиракувањето и мајсторството. Кога еден чирак ќе ја завршел својата повеќегодишна програма за обука, тој се искачувал до статус на калфа, со што добивал право да работи понезависно со дополнителни одговорности. Калфите честопати биле платени и можеле да извршуваат разни задачи во работилницата, стекнувајќи вредно искуство, а мајсторите имале доверба во нивните вештини. Сепак, калфите сè уште биле под надзор на мајсторот и морале да ги исполнат стандардите за квалитет пропишани од еснафот.

## Процес на напредување
Калфите морале да ги докажат своите знаења и технички способности за да постигнат мајсторски статус, што вклучувало изработка на мајсторски труд или ремек-дело. Ова дело претставувало врв на нивната вештина и била оценувана од страна на мајсторот и други членови на еснафот. Успешното завршување и признавањето на мајсторската работа му овозможувало на калфата да стане независен, да отвори своја работилница и да стане полноправен член на еснафот. На тој начин, на калфите им било овозможено да станат ментори на млади чираци, со што придонесувале за континуиран пренос на знаење и вештини.

За еден калфа да стане мајстор, тој морал да се впушти во повеќегодишно патување и да вежба со различни мајстори, што се нарекувало скитање.

## Во современото општество
Денес, поимот калфа се користи ретко, но тој остана симбол на преодното раздобје во обуката на млади стручњаци во многу индустрии. Современите системи за двојно образование во одредени земји, како и програмите за чиракување, се потпираат на слични фази на обука за да им овозможат на работниците да се развијат пред целосна професионална самостојност.

## Поврзано
* Мајстор
* Чирак
* Еснаф

## Наводи

Категорија:Занаети
Категорија:Учење
Категорија:Образование
Категорија:Турцизми
Носии од Разлошко

**Носии од Разлошко** — припаѓаат на Струмско-местанската етнографска целина и ги носат нејзините основни карактеристики. Разлошкиот регион ја опфаќа Разлошката котлина и се се наоѓа во денешна Република Бугарија. Носиите од Разлошкиот регион - с. Белица, с. Добрско, с. Добриниште, Јакоруда и др. по своите карактеристики, елементи и орнаментика се тесно поврзани со носијата од Банско.

## Женска носија
Женската носија се состоела од долга бела кошула изработена од платно, украсена со вткаени растителни мотиви по ракавите и долниот раб. Над кошулата се носел клашеник — безракавен бел волнен елек, долг до колена, декориран по рабовите со црни гајтани. Појасот бил темноцрвен, а скутината (или прескутник/пештемал) била ткаена во хоризонтални линии во повеќе бои. Скутините на девојките и младите жени имале декоративни орнаменти, најчесто во црвена основа.
За свечени пригоди се носела аба или сињовица — облека од темносина валана волнена ткаенина со високо префрлени поли наназад. Во првите децении на 20. век, абата била заменета со забун или антерија — волнена облека во виолетово-црвени нијанси со бели мотиви, долга до средината на листовите, со долги или без ракави. По нејзиното воведување во невестинската носија, се носеле два до три забуни од различни материјали и должини. Сепак, традиционалниот забун со обредна симболика останал задолжителен елемент во венчалната носија, носен над сите останати облеки.
На почетокот на 20. век, во село Јакоруда се појавува нова женска облека без ракави — фустанела, изработена од црвена волнена ткаенина. Таа брзо се проширува низ целиот Разлошки крај. Со својата форма, фустанелата се разликува од традиционалните кроеви: долга под колена, тесна горе, раширена и набрана долу, завршува со црни ширити како бордура. Првично се носела над бела платнена кошула, а потоа и во комбинација со урбани парчиња облека. Скутината со оваа облека е украсена со мали ромбовидни вткаени шари, а нејзин автентичен елемент се коланчињата наречени лишници — вид врвци ткаени на разбој без брдо. Околу струкот носијата се надополнувала со колан украсен со нанижани монистра.

## Машка носија
Машката носија од овој регион содржела бела кошула со манжетни на ракавите, црни шајачни панталони – чашири, со долги ногавици, зајакнати во долниот дел со двојни колчази, црн шајачен елек со преклоп на градите, и горна облека како копчалија или доламка, исто така направена од црна волнена ткаенина со долги ракави. Младите мажи носеле ткаен ален појас (црвен), додека постарите избирале виолетово-црвен. На нозете се носеле бели волнени чорапи и опинци од говедска кожа, изработени рачно или од локален занаетчија. Главата се покривала со калпак — вид шубара со изразен врв.

## Наводи

Категорија:Струмско-местанската етнографска целина
Гломерул

**Гломерулот** (од латински *glomerulus*, што значи "мала топка") е збир од капилари, односно многу фини крвни садови, кои се наоѓаат во почетниот дел на нефронот. Овие капилари се специјализирани за филтрирање на плазмата од крвта, при што се отстрануваат отпадните материи, вода, електролити и други мали молекули, додека поголемите молекули, како протеините и крвните клетки, остануваат во крвотокот.

Гломерулот е сместен во Баумановата капсула, која е двоен слој на епителни клетки што го обвиткува гломерулот и ја собира филтрираната течност, наречена примарна урина или гломеруларен филтрат. Заедно, гломерулот и Баумановата капсула го сочинуваат бубрежното телце (*corpusculum renale*).

Категорија:Бубрези
Пјана дељи Албанези

**Пјана дељи Албанези** () или **Хора е Арберешевет** (арберешки:*Hora e Arbëreshëvet*) е град и општина во покраината Палермо, Сицилија, Италија. Според проценка од 2025 година имало 5.223 жители. Во градот живеат Арбереши (италијански Албанци), доселени тука во средниот век.

Во октобер 2024 година во Пјана дељи Албанези се случила средба на италијанскиот претседател Серџо Матарела и албанскиот Бајрам Бегај, во нивната посета на арберешката заедница.

## Поврзано
* Сицилија

## Наводи

Категорија:Општини во Палермо (покраина)
Категорија:Градови во Сицилија
Категорија:Арбереши
Акваформоза

**Акваформоза** () или **Фирмоза** (арберешки:*Firmoza*) е населено место и општина во покраината Козенца, Калабрија, Италија. Според проценка од 2025 година имало 952 жители. Во населбата живеат Арбереши (италијански Албанци), доселени тука во средниот век.

## Поврзано
* Калабрија

## Наводи

Категорија:Општини во Козенца (покраина)
Категорија:Населени места во Италија
Категорија:Арбереши
Порои (стихозбирка)

**„Порои“** — стихозбирка на македонскиот поет Венко Марковски од 1945 година.

## Содржина
Збирката содржи пет поеми и три сонетни венци:
* „Гоце Делчев“ (поема)
* „Илинден“ (поема)
* „Пранги“ (сонетен венец)
* „Чудна е Македонија“ (поема)
* „Спомени“ (сонетен венец)
* „Бие дванаесет“ (поема)
* „На Исток“ (сонетен венец)
* „Република“ (поема)

## За делото
Збирката е објавена како издание на Државното книгоиздателство на Македонија. Таа има 186 страници и не е каталогизирана. Творбите се напишани во периодот од 1939 до 1945 година, и тоа:
* поемата „Гоце Делчев“ е напишана на 6 мај 1939 година, во Софија
* поемата „Илинден“ е напишана во 1940 година, во Софија
* сонетниот венец „Пранги“ е напишан во 1939 година, во Софија
* поемата „Чудна е Македонија“ е напишана на 20 јануари 1940 година, во Софија
* сонетниот венец „Спомени“ е напишан во 1941 година, во логорот „Гонда Вода“
* поемата „Бие дванаесет“ е напишана на 15 април 1941 година, во Софија
* сонетниот венец „На Исток“ е напишан во 1941 година, во логорот „Ени-Ќој“
* поемата „Република“ е напишана на 1 септември 1945 година, во Белград
Притоа, сонетните венци „Пранги“ и „Спомени“ се посветени на сопругата на поетот, Фила Маркоска, додека сонетниот венец „На Исток“ е посветен на Јосиф Сталин.
 
## Наводи

Категорија:Дела на Венко Марковски
Категорија:Македонски стихозбирки
Категорија:Изданија на Државно книгоиздателство на Македонија
Категорија:Македонски дела од 1945 година
Категорија:Книги од 1945 година
Категорија:Појавено во 1945 година во Македонија
Чудна е Македонија

**„Чудна е Македонија“** — поема на македонскиот поет Венко Марковски, напишана на 20 јануари 1940 година, во Софија. Во 1945 година, таа била вклучена во стихозбирката „Порои“, објавена од Државното книгоиздателство на Македонија.

## Содржина
Поемата се состои од пролог и три песни:
* *Пролог*: Во овој дел, поетот ги опејува најпознатите македонски земјоделски култури: кочанскиот ориз, пченицата „вардарка“, тиквешкото грозје, охриската летница, велешкиот афион, тетовските јаболка, нејзините природни и историски знаменитости: планината Бигла, Крушево, Пирин, Белото Море, Вардар, Гоце Делчев, Ѓорче Петров и Даме Груев, како и нејзиното ропско минато.
* *Прва песна*: Овчарот Диме гледа како едно утро заминува селската чета, но него не го примаат поради младоста.Иако има смао 16 години, тој има голема желба да се бори за слободата на својата земја. Три години подоцна, додека ги пасе овците, тој пак ја среќава четата. Кога наближувата изборите, старецот Велко ги советува селаните да гласаат за налбатот Јане, а не за чорбаџијата Заре, кој е близок со туѓинската власт. Ноќта пред изборите, Диме одлучува да го напушти селото Чичево.
* *Втора песна*: Диме заминува во Белград, каде попусто се обидува да најде работа. Притиснат од гладот, тој продава лимони на пазарот, каде го апсат жандармите. Тој живее како бездомник, а го спасува Ристе од Богданци, кој го прибира во својот стан. Таму, Диме учи да чита и станува голем љубител на книгите, а работи како градежен работник. Во тој период, тој ја запознава девојката Мирсина и меѓу нив се раѓа љубов. По некое време, Диме се враќа во Чичево, каде се среќава со Јане, по што заминува во Велес, каде е сведок на маките на работниот народ. Оттаму, тој пак се враќа во Белград, каде полицијата ги апси неговите другари Ристе и Мичо.
* *Трета песна*: Полицијата ги мачи Ристе и Мичо, а во меѓувреме, Диме и Мирсина лепат револуционерни плакати низ градот. На плоштадот Славија, студентите и работниците одржуваат големи протести, а во нападот на полицијата има многу жртви. Тогаш погинува Мирсина, а смртно ранетиот Диме извикува борбени пароли, уверен во победата на угнетените класи.

## Наводи

Категорија:Дела на Венко Марковски
Лаура (филм од 1944)

**„Лаура“** (англиски: *Laura*) – филм на режисерот Ото Премингер (Otto Preminger) од 1944 година, снимен по сценариото на Џеј Дратлер (Jay Dratler). Главните улоги ги играат: Дејна Ендрјуз (Dana Andrews), Џин Тирни (Gene Tierney), Винсент Прајс и Клифтон Веб (Clifton Webb). Кинематограферот Џозеф Ла Шел ја освоил нагрдата „Оскар“ за својата работа. Музичката тема на Дејвид Раксин, која станала еден од најпрепознатливите мотиви во филмската историја, дополнително ја збогатува атмосферата на филмот, создавајќи чувство на меланхолија и неизвесност. „Лаура“ се смета за ремек-дело и едно од најдобрите остварувања во жанрот „филм ноар“. Комбинирајќи мистерија, романса и психолошка длабочина, филмот ја истражува темата на опсесијата и идеализацијата и носи моќна порака за природата на вистината и илузиите.

## Синопсис
Полицаецот-детектив Марк Мекферсон (Дејна Ендрјуз) ја истражува таинствената смрт на млада жена, која била застрелана во лицето. Се смета дека жртвата е прекрасната директорка за рекламирање Лаура Хант (Џин Тирни). Мекферсон ги проучува сите аспекти од животот на Лаура, вклучувајќи ги и двајцата мажи кои ја познавале најдобро: нејзиниот ментор – постариот, арогантен новинар Валдо Лајдекер (Клифтон Веб) и нејзиниот свршеник, Шелби Карпентер (Винсент Прајс). Преку нивните раскажувања во форма на ретроспективи, преку писмата на Лаура и најмногу од сè, преку нејзиниот мистичен портрет, Мекферсон станува романтично опседнат со младата жена...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1944 година
Категорија:Криминалистички филмови
Категорија:Филм ноар
Категорија:Филмови на 20th Century Fox
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во САД
Категорија:Филмови на Ото Премингер
Категорија:Филмови со Џин Тирни
Категорија:Филмови со Винсент Прајс
Категорија:Филмови со Дејна Ендрјуз
Категорија:Филмови со Клифтон Веб
Категорија:Црно-бели филмови
Крематориум

[мини|Мејтлендски крематориум, [Јужноафриканска Република]]
**Крематориум** (од лат. *crematio* — „горење“) — наменски изградена зграда со печка што се користи за кремирање на покојници; Крематорската комора не е наменета да прими повеќе од едно лице истовремено. Кремацијата е процес на согорување на телата. Се изведува пред погребот во посебна печка за кремација. Просечната температура во комората е повеќе од 1000 °C, така што остатоците од една личност се претвораат во прашина. Можат да се чуваат во мала урна.

Во Македонија моментално нема крематориум.

## Свечени градби
Иако крематориум може да биде секое место што содржи крематор, современите крематориуми се наменети да исполнуваат повеќе намени. Освен што претставуваат простор за практично, но достоинствено погребување на телата, тие исто така мораат да ги задоволат емоционалните и духовните потреби на тагувачите.

Дизајнот на крематориумот често е длабоко обликуван од погребните обичаи на земјата. На пример, крематориумите во Обединетото Кралство се проектирани со јасно раздвојување меѓу просториите за погребна церемонија и оние за кремација, бидејќи не е вообичаено тагувачите да бидат сведоци на тоа како ковчегот се внесува во крематорот. За да се обезбеди замена за традиционалниот чин на спуштање на ковчегот во гроб, се користи механизам што овозможува ковчегот да исчезне од видик.

Од друга страна, во Јапонија, тагувачите присуствуваат додека ковчегот се внесува во крематорот, а потоа се враќаат по завршената кремација за да учествуваат во обичајот на собирање на коските од пепелта.

## Поврзано

* Гроб
* Колумбариум
* Гробишта
* Кремација

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Погребни обичаи
Категорија:Згради и градби
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Сопка (рид)

алт=A green, gently sloping sopka in Kamchatka|мини| Сопка во Камчатка
**Сопка** е општо име што се користи за ридови и планини со заоблен врв и благи падини околу Забајкалското Море, како и на полуостровот Кола и рускиот Далечен Исток, но и за вулкани на полуостровот Камчатка и Курилските острови, како и за калливите вулкани на Крим и Кавказ.

Потеклото на зборот *„сопка“* најверојатно е од старословенскиот *збор „соп“* - земјен насип, рид или планина.

## Примери

* Авачинскаја Сопка
* Кључевскаја Сопка
* Корјакскаја Сопка
* Николскаја Сопка

## Наводи

Категорија:Земјишни облици на Русија
Категорија:Вулкани
Категорија:Планини
Категорија:Ридови
Планината Света Марија (Шмарна гора)

**Планината Света Марија (Шмарна гора)**
Планината има два врва: планината Света Марија (; ) на исток и Грмада () на запад. Наликува на грпка на бактријанска камила или на женски градии.

## Име и историја
Топонимот ја содржи архаичната контракција „Шмарнa“ за „Света Марија“ . Името на западниот врв, „Грмада“, буквално значи „куп, куп (дрва за оган)“. Планината за прв пат е спомената во пишани извори во 1296 година.

Камбанаријата на врвот на планината ѕвони секој ден половина час пред пладне. Ѕвонењето на ѕвоното го одбележува одбивањето на Отомански напад. Повисоката Грмада во минатото се користела за палење логорски огнови за да се предупредат луѓето за претстојните отомански напади.

Кон крајот на 17 век, планината и црквата биле опишани од историчарот Јохан Вајхард фон Валвасор во „Славата на војводството Карњола“ како место за поклонение.

## Флора
Јужната падина на планината е пошумена со даб и габер, додека северната падина е покриена со букова шума. Севкупно, на планината се идентификувани над 830 цветни и 260 габични видови.

## Црква

Црквата  е изградена во барокен стил во 1711-12 година и ја заменила постарата готска црква (првпат спомената во 1324 година). Ја изградил мајсторот-градител Грегор Мачек постариот. Големиот осумаголен брод и помалиот квадратен олтар се поврзани во еден црковен простор покриен со две куполи. Црквата има пет олтари. Фреските се насликани во 1840-тите од словенечкиот сликар Матевж Лангуш, чие илузионистичко сликарство претставувало обид да се отвори вистинскиот црковен простор кон натприродното.

## Околина
Ридот е опкружен со селата Викрче и Сподње Пирниче на запад, Завр под Шмарно Горо на север и поранешните села (сега дел од Љубљана) Шмартно под Шмарно Горо и Таце источно. Во добри временски услови, планината нуди поглед низ поголемиот дел од Словенија, од Планината Триглав и Планината Стол на североисточната австриско-италијанска граница до планината Крим, Планината Снежник, и Трдинов врв на хрватската граница на југозапад. Блиските ридови го вклучуваат ридот Баре , Тошко Чело , Рожник и Рашица, Љубљана

## Наводи

## Надворешни врски
* Mount Saint Mary website
* 


Категорија:Ридови на Словенија
Категорија:Географија на Љубљана
Категорија:Област Шмарна Гора
Света Гора (рид)

мини|Руини од манастир.**Света Гора** — рид во Трновград (денес Велико Трново) кој некогаш бил духовен и книжевен центар во Второто Бугарско Царство.

## Историја
мини|Света ГораСпоред историчарот, легендите и урнатините, ридот станал религиозен центар кон крајот на 12 век. На Света Гора биле изградени неколку манастири, вклучувајќи го и православниот манастир „Света Марија Одигитрија“. Во овој манастир била основана Трновската книжевна школа од Ефтимиј Трновски. За време на отоманското владеење, ридот бил претворен во парк и место за забава. На почетокот на 20 век, бил претворен во парк, а имало и панорамско тркало високо 25 метри.

## Наводи

Категорија:Велико Трново
Категорија:Ридови
Рожник

**Рожник - Словенија** () е рид во Округ Рожник и Округ Шишка северозападно од Љубљана центарот на градот. Заедно со Градски парк Тиволи, формира Тиволи–Рожник Рид–Паркот на ридот Шишка. Протегајќи се од паркот Тиволи, тоа е популарна дестинација за пешачење, трчање и екскурзии за жителите на Љубљана.

## Име

Ридот Рожник е потврден во пишани извори во 1326 година како „Розенберг“. Словенечкото име е превод од германското име „Розенберг“, првично составено од средногорногермански „rôse“ „роза“ и „berc“ „планина, рид“. На современ германски јазик, ридот бил познат како „Розенбах“.

## Географија

Ридот има два врва, наречени рид Шишка (, 429 m) и  Цанкарјев врв (, 394 m). Врвот Цанкар порано бил познат како „Згорњи Рожник“ („горен Рожник“, ), ('долен Розник'; познат и како *Подрожник*, ) во подножјето на ридот, каде што се наоѓа гостилницата Чад. На врвот Цанкар се наоѓа Црквата Посета и гостилница каде што живеел писателот Иван Цанкар помеѓу 1910 и 1917 година. Под него, на јужната падина на ридот, се наоѓа Зоолошката градина Љубљана.

## Настани
*May 1: On May Day, a bonfire is lit on Cankar Peak and a festival is held in the nearby meadow.
*June 21: A summer solstice ceremony takes place with a bonfire on Cankar Peak to celebrate the winners of the Kresnik Award, named after the Slavic pagan deity Kresnik, invoking Slavic pagan ceremonies from before Christianization.
*December 26: Horses are blessed on Saint Stephen's Day in front of Visitation Church.

## Наводи

## Надворешни врски
*

Категорија:Ридови на Словенија
Категорија:Географија на Љубљана
Категорија:Рожнички округ
Специфична гравитација на урината

**Специфичната гравитација на урината** е мерка за нејзината густина во споредба со водата и обично се движи од 1.005 до 1.030 g/L кај здрави луѓе. Таа покажува колку растворени супстанци (како соли, шеќери и други метаболити) се присутни во урината.

* Ниска специфична гравитација (под 1.005) може да укаже на разредена урина, на пример, поради прекумерен внес на течности или состојби како дијабетес инсипидус.
* Висока специфична гравитација (над 1.030) може да значи концентрирана урина, често поврзана со дехидратација, глукозурија (кај дијабетес мелитус) или присуство на други супстанци.

Тестот се прави со уринометар или рефрактометар, а резултатите треба да се толкуваат во контекст на здравствената состојба и други лабораториски наоди.

Категорија:Медицински испитувања
Балсамирање

[мини|259x259пкс|Балсамирана египетска [мумија.]]
**Балсамирање** (од старогрчки *βάλσαμον* — „балсам, балсамин“) — претставува начин за спречување на распаѓањето на мртви тела или поединечни органи, кој се применува за зачувување на човечки тела по нивната смрт, за дезинфекција при долготраен превоз на трупови, како и за изработка на анатомски експонати. Луѓето што вршат балсамирање се нарекуваат **балсамери**.

Балсамирањето е познато уште од најстарите времиња. Суштината на балсамирањето се состои во натопување на ткивата на трупот со супстанции што ги уништуваат микробите и го забавуваат посмртното распаѓање на ткивото. Во Стар Египет за балсамирање се користеле мирисливи материи — балсами (оттука и потекнува самиот назив на постапката). Пред балсамирањето, во Египет, мозокот се вадел преку носот, бидејќи се сметало дека нема никаква вредност (функцијата на мозокот тогаш не била позната, па затоа едноставно го фрлале, додека другите органи се сочувувале одделно од трупот).

## Процес на балсамирање
Балсамерот започнува со процесот наскоро по настапувањето на смртта, пред да започне распаѓањето на телото. Телото најпрво се мие со прочистена вода и се носи во Пер-Хефер (Домот за мумифицирање). Потоа следи отстранување на меките ткива со вадење на мозокот преку носот, а завршува со празнење на стомачната празнина. Стомакот, цревата, црниот дроб и белите дробови се вадат, се чистат, се конзервираат и се оставаат настрана за подоцна да бидат закопани заедно со мумијата.

Потоа испразнетото тело повторно се мие, се полни со привремени конзерванси и се затвора. Следниот чекор е телото внимателно да се посипе со природна сода во прав — средство со сушечко и антисептичко дејство, кое традиционално се користело во обредни прочистувања низ вековите. Сушењето на телото трае четириесет дена. Откако ќе се исуши, телото се пренесува во Вабет (буквално: „местото каде што се изведува мумификацијата“) или Домот на прочистувањето.

Потоа телото се обвиткува со завои и се става во покров. Балсамирањето се врши според однапред одреден ритуален образец: редоследот на поставување на завоите, соодветните амајлии и изговарањето на точните вражби е строго определен однапред. Секоја ситница има своја важност, со цел да се обезбеди вистинскиот начин на зачувување на душата.

## Наводи

## Надворешни врски

* BBC article on Salisbury's School of Embalming
* Infection risks and embalming by KS Creely. Institute of Occupational Medicine Истражувачки извештај TM/04/01
* 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Староегипетска култура
Категорија:Смрт
Категорија:Погребни обичаи
Категорија:Анатомија на човекот
Категорија:Мумии
Култен филм

[мини|287x287пкс|Зомбија од филмот ''[Ноќ на живите мртовци*]]
*'Култен филм*' () — [[филм]] што станал предмет на почитување меѓу блиската (понекогаш тесна) група обожаватели (култен класик). Иако и авторските и конвенционалните филмови можат да станат култни филмови, тие понекогаш се сметаат за филмови што не постигнале успех во широката распределба и стекнале популарност во одредени општествени групи и поткултури. Почитувањето може да се пројави преку редовно гледање, традиции на заедничко гледање (*Сам дома*), па дури и создавање на поткултура заснована на измислен свет (*Војна на ѕвездите*, *Ѕвездени патеки* итн.).

Култните филмови често ги нарушуваат културните [[табу]]а, и многу од нив прикажуваат прекумерно насилство, крвопролевање, сексуалност, пцовки или комбинации од сето тоа. Ова може да доведе до спорност, цензура и дури целосни забрани; помалку трансгресивните филмови можат да предизвикаат слични реакции кога критичарите ќе ги оценат како површни или неспособно направени. Филмовите што не предизвикуваат доволна количина спорност често се соочуваат со отпор кога ќе бидат означени како култни. Комерцијални филмови и високобуџетни [[блокбастер]]и исто така стекнале култна публика, слична на онаа кај андерграунд и помалку познати филмови; обожавателите на овие филмови често ја нагласуваат нивната нишна привлечност и ги отфрлаат популарните гледишта. Обожавателите што ги сакаат филмовите „од погрешни причини“ — на пример, поради елементи што претставуваат привлечност карактеристична за масовната култура или [[маркетинг]] — често се отфрлени или исмејувани. Слично на тоа, обожавателите што отстапуваат од прифатените поткултурни норми можат да доживеат слично отфрлање.

== Неколку примери за култни филмови ==

* *Тетовирање* (1991)
* *Сталкер* (1979)
* *Дони Дарко* (2001)
* [[Боречки клуб (филм)|*Боречки клуб*]] (1999)
* *Евтини приказни* (1994)
* [[Пеколен портокал (филм)|*Пеколен портокал*]] (1971)
* *Големиот Лебовски* (1998)
* *Истребувач* (1982)
* *Нешто* (1982)
* [[2001: Вселенска одисеја (филм)|*2001: Вселенска одисеја'']] (1968)

## Наводи

## Надворешни врски

* Култни филмови (англиски)

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Филмски и видео поими
Категорија:Популарна култура
Црква „Св. Мина“ - Чудила

**Свети Мина** () — црква во селото Чудила, Загорско, Епир, денешна Грција. Влегува во состав на Јанинската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата претсатвува парохиски храм, сместен во северниот дел на селото, поточно во Долно Маало. Според ктиторскиот натпис сместен над јужниот влез, црквата била изградена во 1778 година, врз темелите на постар храм.

Градбата претставува трикорабна базилика со припрата, женска црква и полукружна апсида со три слепи ниши. Средниот кораб е највисок, одделен со столбови кои образуваат неколку лакови. Дрвениот иконостас вклучува делови од стар резбан и позлатен иконостас. Забележителни се и царските двери и амвонот. Живописот во внатрешноста е добро зачуван, дело на истакнатиот карпешовски зограф Атанасиос Анагност од 1812 г. Царските икони се дело на Јован Атанасиј (1780).

Во дворот на храмот се наоѓа импресивна шестаголна камбанарија, подигната во 1896 г. од Николаос Сакелариу, трговец во Гаешт, Романија. Часовникот на камбанаријата е донесен од Виена.

## Поврзано

* Јанинска епархија

## Наводи

Категорија:Цркви во Загори
Категорија:Цркви во Јанинската епархија
Категорија:Појавено во 1778 година
Аспарух Каневче

**Аспарух Каневче** (,  - ?) — македонски политичар. Во својот работен век извршувал бројни функции: градоначалник на Скопје, министер за електростопанство, министер за земјојделство и шумарство, член на Извршен комитет.

## Животопис
Каневче е роден во 1916 година во Охрид, тогаш окупиран од бугарските трупи за време на Првата светска војна. Учел во вечерното резбарско училиште во родниот град. Од 1949 до 1950 година бил претседател на градскиот народен комитет (градоначалник) на Скопјe. На 1 март 1950 година ја презел функцијата министер за електростопанство во третата влада на Народна Република Македонија. Во четвртата влада од 7 јануари 1951 година ја извршувал функцијата министер за земјоделство и шумарство. Бил и член на Шестата влада (Извршен комитет) од 19 декември 1953 година до 25 април 1958 година.

## Поврзано
* Јанка Каневчева
* Глигор Каневче
* Љубица Каневче

## Наводи

Категорија:Македонски копаничари
Категорија:Градоначалници на Град Скопје
Категорија:Југословенски политичари
Андерграунд

мини|Девојки облечени во панк-мода (2011)
**Андерграунд** (од англ. *underground* — „подземје“, „подземен“) — претставува збир на творечки правци во современата уметност (музика, книжевност, филм, ликовна уметност и др.) кои ѝ се спротивставуваат на масовната култура, на мејнстрим и на официјалната уметност. Андерграундот опфаќа неформални, независни или од цензура забранети облици и дела на уметноста. Границата меѓу андерграундот и мејнстримот секогаш е нејасна, бидејќи многу уметнички облици и дела што започнале како андерграунд со текот на времето станале популарни и масовно прифатени.

За андерграундот е карактеристично отфрлањето на доминантната идеологија, игнорирањето на стилистичките и јазични ограничувања, и неприфаќањето на општоприфатените вредности, норми и социјални и уметнички традиции — честопати придружено со шокантност на јавноста и бунтовнички дух. Андерграундот ги отфрла, а често и ги крши општествено прифатените политички, морални и етички ориентации и стереотипи на поведение, внесувајќи нови шеми на поведение во секојдневието. Типични теми на американскиот и европскиот андерграунд се: „сексуалната револуција“, дрогата, антирелигиозноста и проблемите на маргинализираните групи.

## Современо време
Денес, многу гледишта од андерграундот станале подостапни и комерцијализирани, често губејќи го својот првобитен дух. Нишни музички жанрови, модни стилови и облици на уметност денес широко се пласираат кон публиката од главната струја, што може да ја разреди нивната автентичност.

Покрај тоа, лесниот пристап до културни производи преку интернет уште повеќе ја заматува границата помеѓу андерграундот и главната струја. Како последица на тоа, она што некогаш се сметало за „андерграунд“ сѐ почесто се интегрира во популарната култура, што води кон губење на исклучителноста и заедништвото што првично ги определувале овие движења.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Супкултури
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Блокбастер

[мини|Редица за „[Однесено од виорот (филм)|Однесено од виорот“ во Пенсакола, Флорида (1947)]]
**Блокбастер** (, од *block* — „кварт“, и *bust* — „да се уништи“, букв. „уништувач на квартови“) — многу популарен и комерцијално успешен производ на филмската и театарската индустрија. Од средината на 1970-тите, поимот почнал да означува жанр високобуџетни филмови за масовна публика, честопати холивудски филмови, во кои глумат познати глумци, со очекуван висок (стотици милиони американски долари) приход од киноблагајните. Од почетокот на XXI век, блокбастерите понекогаш почнале да се користат за да се опишат популарни и високопрофитабилни дела во книжевноста и поп-културата воопшто.

## Поврат на инвестициите
Финансиските барања за широк маркетинг и распределба на еден блокбастер (освен самото снимање и хонорарите за глумците и екипата) се толку големи, што за да донесе приход, тој мора да заработи значително повеќе од трошоците за неговото производство. Ова довело до појава при која филмови како „Супермен се враќа“ (2006), „Последниот воздушник“ (2010) и „Борбен брод“ (2012) биле сметани за неуспешни, иако оствариле приходи од над 300 милиони долари ширум светот. Како последица, некои продуценти се свртеле кон распределба на помали, но ветувачки нискобуџетни филмови, надевајќи се дека со скромни вложувања ќе остварат значителна добивка.

Кога нискобуџетен филм ќе стане успешен или ќе ги надмине очекувањата за филмови во својот жанр, тогаш тој филм станува блокбастер во првобитното значење на зборот. Меѓутоа, таков филм не може да го понесе името „блокбастер“ според денешното значење на поимот, па се означува како хит или *sleeper* (изненадувачки успех).

Пример за тоа е документарниот филм „Проклетство“ од 2003 г., со буџет од само 218 долари, а заработка од 1,16 милиони долари – што претставува добивка од 532,057 %. Поопшто познат пример е трилерот „Паранормална активност“ од 2009 г., со буџет од 15 000 долари и светска заработка од над 196 милиони долари.

Други нискобуџетни, но комерцијално успешни филмови се: „Вештерката од Блер“, „Ноќ на вештерките“, „Евтини приказни“, „Американски графити“, „Наполеон Динамит“.

## Наводи

## Надворешни врски

* All Time Box Office Domestic Grosses на Box Office Mojo

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Филмски и видео поими
Категорија:2000-тите во филмот
Категорија:Жанрови
Категорија:1970-тите во филмот
Љубопис

**„Љубопис“** — стихозбирка на македонскиот поет Анте Поповски од 1980 година.

## Содржина
Збирката ги содржи следниве песни: „Песна за тревата меѓу нашите ребра или песна за татковината“, „Тројца војници“, „Чекајќи го синот“, „Запис за црвените ветрови“, „Запис за учителот“, „Гавран“, „Арсенија од дебарцко и гарцко“, „Татковина“, „Воскресение“, „Крстот на овчарот“, „Лузна“, „Старата учителка“, „Запис на некогашниот командант“, „Татковото писмо“, „Јаве во долината на животот“, „Оган спроти Велигден“, „Зад сенките на дождовите“, „Во домот на старецот“, „Запис на трагите“, „Последниот псалм на соседот в постела“, „Правта твоја“, „Ѕидниот часовник“, „Сонот на монахот“, „The yellow Christ“, „Сонца и молитви“, „Спроти Велигден“, „Откорнатици“, „Запис за мајките од егејско“, „Урнатини на мислата“, „Одново ноќва“, „Монах стои пред портите манастирски“, „Неизречен збор“, „Крај на летото“, „Песната на мајсторот“, „Непознатата“, „Девојка на бунарот“, „Есени, сам крај огниште“, „Спроти првиот збор“, „Летник 1977“, „Оган во пределот“, „Рута од древниет книги“, „Сонот на детето“, „Ужичка 15“, „Гледачка на кафе“, „Пладне кога минува девојката“, „Да се наслика“, „Гумно“, „Монолог на Изабела додека го гледа дождот“, „Девојката што поѕвони на нашата врата“, „Трпеза“, „Велигденчиња“, „Момина солза“, „Постелата на старецот“, „Ноќеска во твојата постела“, „Не смеам да заспијам — ќе ми исчезне сонот“, „Тагата на поштарот“, „Да си замислиш еден прозорец“, „На пладнина во август“, „Белиот дуќан“, „Кога ноќевавме во Кавала“, „Кога престана дождот“, „Птица на детството“, „Има таква ноќ“, „Тажаленки над морето“, „Вратете се скитачки што го множите сонцето“, „Студена постела на огнот“, „Траги“, „Запис на цвеќарот“, „Бездетниот Исус“, „Незнајна, што ме ништиш“, „Улам на твоите усни во кои заоѓа сонцето“, „Загледан во книгата на родените“, „Полноќна глутница“, „Чудесни птици што нè надлетуваат“, „Некогаш кога цутеа црешите“, „Македонски именки“, „Непроштено“, „Адам и Далјана“, „Втролум“, „Адамово и Давидово“, „Црно калуѓерче“, „Небесна вдовица“ и „Вампирче“.

## Осврт кон делото
Според, Слободан Мицковиќ, во „Љубопис“ (исто така и во „Тајнопис“), Поповски се враќа поблиску до своите почетоци, особено до циклусот „Косачи“ од збирката „Вардар“. Говорот на поетот е целосно персонализиран, а поетското „јас“ е стожерот на песните при што поетот се поставува во улога на говорител, а песната произлегува јасно од неговиот внатрешен свет, без никакви посредници. Поетот, на одреден начин, се враќа кон интимната, исповедна поезија, но таа е искористена на поинаков начин. Имено, Поповски не го искажува сопственото битие со внатрешните пориви, туку разновидните сензации на светот и животот ги прави и ги доживува како свои, го промислува светот како сопствен и како последица на тоа, репертоарот на песните станува широк, хетероген, сложен и слоевит.

## Наводи

Категорија:Дела на Анте Поповски
Категорија:Книги од 1980 година
Категорија:Појавено во 1980 година во Македонија
Категорија:Македонски дела од 1980 година
Категорија:Македонски стихозбирки
Рид Бримонд

**Ридот Бримонд** е рид во Абердин, Шкотска. Неговиот врв е највисоката точка во областа на градскиот совет на Абердин, со надморска височина од 266 метри.

Самиот рид се наоѓа во областа помеѓу Кингсвелс, Вестхил, Блекбурн и Дајс. На врвот на ридот има предавател, истотака има и патеки и улица до врвот на ридот. До ридот може да се стигне директно преку патеки што се поврзуваат со Кингсвелс, а од врвот е достапен поглед на градот Абердин.
лево|мини| Предавател на врвот на ридот

## Место на предавателот
На врвот на ридот има збир од предавателни места за радиорелејни линии, преку комуникација со видна линија. Комуникациските места од тука имаат директни врски помеѓу платформите за нафта на Северното Море и нивното седиште во Абердин.
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците

Категорија:Ридови во Шкотска
Тајнопис

**„Ненасловена“** — стихозбирка на македонскиот поет Анте Поповски, првобитно објавена во 1975 година од издавачката куќа „Македонска книга“.

## Содржина
Збирката ги содржи следниве песни:
### „Лирска тетратка според Менделеев“
* „Елементот на писмото“
* „Еелементот на твојата насмевка“
* „Елементот на петнаесеттата година“
* „Мала вежба по математика со синот“
* „Елементот на бројките“
* „Елементот на кругот“
* „Силвија од Краков“
* „Елементот на непознатата“
* „Елементот на бескрајот“
### „Огнена“
* „Тајнопис“
* „Каде да ја побарам?“
* „Нееквивалентно“
* „Свадбата на Прометеј“
* „Помогнете ѝ на љубовната олуја во пустината“
* „Празнична песна во долината на црниот ветар“
* „Огнена“
* „Магна карта на првиот оган“
* „Црвената аура на билката во дворот“
* „Запис за долината“
* „Лот, брат Абрахамов“
### „Златни дождови над пепелта земна“
* „Сон врз каменот крај езерото“
* „Калишта, јануари 1975“
* „Во насока на прекрасните дождови на татковината“
* „Благословена што стави граница на сè“
* „Ѕидниот часовник изгравиран со сини цветови“
* „Училишната тетратка“
* „Некогаш, шетајќи крај ова пусто корито“
* „Белите ридови на татковината“
* „Непознато“
* „Цртеж“
* „Запишано во една хотелска соба крај Рајна“
* „Прстенот на војникот“
* „Камена“
* „Ќе се скријам во нејзиното име“
* „Од каде да се вратиме“
### „Само отачество от слнца (Запис според стари македонски црковни ракописи)“
* „Песна за Ева“
* „Оче наш“
* „Призри с небеса“
* „Лилија жлта в ношт лунују“
* „Сије от много скрби писах“
* „Марија на корабе водах светих“
* „Да душу сиротим поделих“
* „Гредушти по суху и по мору“
* „Само отачество от слнца“
* „Клех се тверд во вјеки“
* „И на конец ништ“

## Осврт кон делото
Според, Слободан Мицковиќ, во „Тајнопис“ (и потоа, во „Љубопис“), Поповски се враќа поблиску до своите почетоци, особено до циклусот „Косачи“ од збирката „Вардар“. Говорот на поетот е целосно персонализиран, а поетското „јас“ е стожерот на песните при што поетот се поставува во улога на говорител, а песната произлегува јасно од неговиот внатрешен свет, без никакви посредници. Поетот, на одреден начин, се враќа кон интимната, исповедна поезија, но таа е искористена на поинаков начин. Имено, Поповски не го искажува сопственото битие со внатрешните пориви, туку разновидните сензации на светот и животот ги прави и ги доживува како свои, го промислува светот како сопствен и како последица на тоа, репертоарот на песните станува широк, хетероген, сложен и слоевит.
## Наводи

Категорија:Дела на Анте Поповски
Категорија:Изданија на Македонска книга
Категорија:Книги од 1975 година
Категорија:Појавено во 1975 година во Македонија
Категорија:Македонски дела од 1975 година
Категорија:Македонски стихозбирки
Били Гоут Рид

мини|295x295пкс| Мажи и кози пред ридот Били Гоут во 1924 година
мини|293x293пкс| Резервоари за вода кои биле изградени на врвот на ридот Били Коз за време на Втората светска војна
мини|294x294пкс| Поглед одзади на ридот Били Гоут во 1941 или 1942 година, сликата покажува резервоари за вода
**Ридот Били Гоут**, или **Акејулере**, во Арернте се наоѓа во Алис Спрингс (Мпарнтве) во Северната територија на Австралија.

Овие два рида се највпечатливи во централната деловна зона на Алис Спрингс и, како такви, биле обемно користени од Европејците, па така, ридот Били Гоут сега се наоѓа многу блиску до главните патишта и, со години, ги сместувал водните кули на градот.

## Историја
Ридот Били Гоут, бил именуван на англиски јазик по козите што патувале во градот со Арабана жена, Топси Смит, која кратко живеела на местото пред да почне да работи во Бунгалоу. Смит се преселила во Алис Спрингс, а потоа во Стјуарт, во 1914 година по смртта на нејзиниот сопруг во Арлтунга донела со неа стадо од неколку стотици кози на кои им било дозволено да пасат на работ од градот и каде што често се гледале на врвот, кој подоцна станал познат како ридот Били Гоут.

За време на Втората светска војна, австралиската влада испратила воена и цивилна работна сила во Алис Спрингс, а во 1940 година изградила резервоари за вода на врвот на ридот. Овие резервоари за вода биле изградени од „домородните работнички групи“ кои биле вработени од армијата. Овие резервоари за вода обезбедувале вода под притисок за новата болница и блиските владини куќи, и тоа било првпат во градот да има вода од водовод. Овие резервоари оттогаш биле отстранети.

## Поврзано
* Центар за лекување „Акејулере“

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Ридови