open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Боливиска Република

**Боливиската Република** беше една од трите конститутивни републики на краткотрајната Перуанско-боливиската Конфедерација од 1836-1839 година.

Конфедерацијата заврши три години подоцна откако беше поразена од Чиле во Конфедерациската војна. Во август 1839 година, Агустин Гамара ја прогласи Конфедерацијата за распуштена.

## Заднина
алт=|мини| ''Боливија, Знамиња на сите нации, Серија 1 (N9) за Ален и Гинтер'' (1837) што го прикажува знамето и амблемот на Боливиската Република.|лево
Перуанско-боливиската Конфедерација беше план кој се обиде да ги обедини *Алто Перу* („Горно Перу“, сега Боливија) и *Бахо Перу* („Долно Перу“, сега Перу) во единствен политички и економски ентитет. Маршалот Андрес де Санта Круз промовираше амбициозен проект за повторно обединување на овие две територии врз основа на конфедерација. Оваа интеграција се заснова не само на историски, културни и етнички причини, туку и на здрави економски мотиви. Синдикатот се обидуваше да ги обнови древните трговски патишта и да промовира политика на отворени пазари.

Како претседател на Боливија, Санта Круз поттикна неколку неуспешни заговори за постигнување политичка унија со Перу, искористувајќи ги хроничните политички немири во таа земја. Неговата најдобра можност се појавила во 1835 година кога перуанскиот претседател генерал Луис Хосе де Орбегосо побарал негова помош во борбата против бунтовничките војски на генералите Агустин Гамара и Фелипе Сантјаго Салавери . Санта Круз го поразил Гамара во Битката кај Јанакоча на 13 август 1836 и Салавери во Битката кај Сокабаја на 7 февруари 1836.

Со помош на Боливија, генералот Орбегосо брзо го вратил своето раководство низ целата земја и го натерал Салавери да биде погубен. Како одмазда за поддршката што ја добил од Санта Круз, тој пристапил кон формирањето на новата Перуанско-боливиската Конфедерација. Санта Круз го презеде Врховниот заштитник на конфедерацијата, а Орбегосо го задржа само претседателството на новосоздадената Република Северно Перу.

## Наводи

Категорија:Поранешни републики
Категорија:Држави и територии распаднати во 1839 година
Категорија:Држави и територии настанати во 1836 година
Категорија:Историја на Перу
Категорија:Историја на Боливија
Категорија:Поранешни држави во Јужна Америка
Зихненско-неврокопска епархија

**Зихненско-неврокопска епархија** () — епархија на Цариградската патријаршија, управувана од Грчката православна црква, со седиште во селото Зелјахово, Егејска Македонија.

## Историја
Зихненската епископија е основана во IX век. Спомената е во документ на царот Лав VI Мудриот од IX век. Поради географсата положба била потчинета ту на Серската митрополија, ту на Филипската. Спомената е како архиепископија во соопштение на царот Андроник II Палеолог на 37-мото место меѓу архиепископиите на Цариградската патријаршија. Во април 1329 г. по заповед на царот Андроник III Палеолог патријархот Исаија ја издигнал во митрополија. За да биде обесштетена Серската митрополија на која ѝ припаѓала епархијата, кон неа е придодадена Неврокопската епископија одземена од Филипската митрополија. Прв митриполит станал дотогашниот епископ Јоаким Зихненски, основач на Серскиот манастир.

Во јули 1655 г. патријархот Јоаникиј II ја укинал Неврокопската епархија и ја споил со Зихненската. Во 1663 г. 70 села ја напуштиле епархијата и истата е споена со Драмско-филипската епархија, која го добила името Филипско-драмско-зихненско-неврокопска митрополија.

Неврокопската епархија е одделена од Филипско-драмско-зихненско-неврокопската во 1882 г. за време на патријархот Јоаким III и создадена е Неврокопско-разлошката архиепископија (*Αρχιεπισκοπή Νευροκόπου και Ρασλοκίου*). Во 1888 г. архиепископијата е издигната во митрополија.

Во 1924 г. од Филипско-драмско-зихненската митрополија е одвоена Зихненската епархија. Во 1951 г. Неврокопската митрополија е придодадена кон Зихненската. Од 2003 г. епархијата ја возглавува митрополитот Јеротеј.

## Митрополити
[мини|десно|250п|Гравюра на [Јоаким Зихненски|Свети Јоаким митрополит Зихненски од книга на Исаија Серски (1864).]]
; Зихненски митрополити

; Зихненски титуларни епископи

; Неврокопски митрополити

; Зихненско-неврокопски митрополити

## Парохиски цркви
Епархијата ги опфаќа следниве парохиски цркви:

## Манастири
[мини|десно|250п|Црквата „[Црква „Св. Атанасиј“ - Алистратик|Св. Атанасиј“ во Алистратик, катедрала на Драмско-филипско-зихненската митрополија од 1753 до 1912&nbsp;г.]]

## Литература
* Βασιλείου Λαούρδα, Η Μητρόπολις Νευροκοπίου 1900-1907. Εκθέσεις των μητροπολιτών Νικοδήμου και Θεοδωρήτου. Επιμελεία Βασιλείου Λαούρδα. Θεσσαλονίκη 1961. [Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών. ΄Ιδρυμα Μελετών Χερσονήσου του Αίμου, 46]. 8ον, σ. ΧΧΙΙ+294 μετά πινάκων και εικόνων υπό Στίλπωνος Π. Κυριακίδου

## Наводи
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Ловча

**Свети Архангел Михаил** или **Собор на Архангелите** () — црква во некогашното село Ловча, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата е единствениот остаток од селото.
лево|мини|250x250пкс|Фреска на Архангелите и Невидливите сили над главниот западен влез со избришани словенски натписи
Црквата е изградена во 1848 г. според плочите од северната и источната страна.  Храмот е доста голем (25,50 × 17,90&nbsp;м). Градбата претставува трикорабна базилика со трансепт и женска црква на вториот кат. Во средиштето на западната страна во 1884 г. е изградена монументална камбанарија. Според Георги Стрезов во 1891 г. црквата била под врховенството на Патријаршијата. Живописот во храмот е дело на зографот Серги Георгиев од Неврокоп, изработени во 1860 – 1870&nbsp;г.

## Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија

## Наводи

Архангел Михаил, Ловча
Архангел Михаил
Категорија:Појавено во 1848 година
Битка кај Вац (1684)

**Битката кај Вац** — битка која се одвила помеѓу силите на Светото Римско Царство и Отоманското Царство како дел од Големата турска војна на 27 јуни 1684 година, во близина на градот Вац во централна Унгарија.

Австриската армија победила во битката. 

## Наводи

Категорија:Европа во 1684 година
Категорија:Судири во 1684 година
Категорија:Битки на Светото Римско Царство
Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Битки во Големата турска војна
Битка кај Кошице

**Битка кај Кошице** — битка која се одвила помеѓу силите на Светото Римско Царство и Отоманското Царство како дел од Големата турска војна, на 18 октомври 1685 година, во градот Каса во Кралството Унгарија (денес Кошице во Словачка).

Австрискиот командант, фелдмаршал Енеј де Капрара, ја поразил турската војска во близина на градот и со оваа победа ја вратил хабсбуршката контрола над која териториите изгубени од 1682 година од страна на Имрих Токоли. 
## Наводи

Категорија:Европа во 1685 година
Категорија:Судири во 1685 година
Категорија:Битки на Светото Римско Царство
Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Битки во Големата турска војна
Опсада на Печ

**Опсадата на Печ** — опсада која се одвила помеѓу силите на Светото Римско Царство и Отоманското Царство како дел од Големата турска војна.

Откако замокот Будим бил повторно освоен од отоманската власт во 1686 година, австриската војска започнала акција за освојување на Печ. Австриските сили упаднале во градот и го ограбиле, Османлиите виделе дека не можат да го задржат градот, па го запалиле и се повлекле во замокот. Војската предводена од Лудвиг Вилхелм Баденски го окупирала градот на 14 октомври и го уништила аквадуктот што водел до замокот. Османлиите немале друг избор освен да се предадат, што и го направиле на 22 октомври. Опсадата го опустошила претходно просперитетниот регион и областа била населена од селаните кои побегнале од австриските војници.

## Наводи

Категорија:Европа во 1686 година
Категорија:Судири во 1686 година
Категорија:Опсади на Отоманското Царство
Категорија:Битки во Големата турска војна
Црква „Св. Христофор“ - Оравиште

**Свети Христофор** () — црква во селото Оравиште, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена околу 1600 г. Сместена на северниот крај на селото, близу дворот на „Св. Харалампиј“.

## Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија

## Наводи

Христофор, Оравиште
Христофор, Оравиште
Категорија:Појавено во 1600 година
Црква „Св. Никола“ - Куманич (Драмско)

**Свети Никола** () — црква во селото Куманич, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм на селото, изградена во 1831 г. Претставува еднокорабен храм со полукружна апсида и димензии од 15 × 6,25&nbsp;м. Во 1950 г. е направен обемен ремонт на храмот, при кој нартексот е вклучен во наосот. Во внатрешноста е зачуван изворниот дрвен иконостас со вредни икони од 1831 г.

## Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија

## Наводи

Никола, Куманич
Никола, Куманич
Категорија:Појавено во 1831 година
Ехо и Нарцис (опера)

мини|Насловната страница на изданието на операта од 1779 година
***Ехо и Нарцис*** () — *лирска драма* од 1779 година во три чина, последната оригинална опера напишана од Кристоф Вилибалд Глук, негова шеста за француската сцена. Либретото, напишано од Луј-Теодор де Чуди, ја раскажува приказната за љубовта помеѓу Ехо и Нарцис.

## Историја на изведбите
*Ехо и Нарцис* за првпат била изведена на 24 септември 1779 година од Париската опера во втората Сала на Кралската палата. Операта е во пасторална традиција, жанр кому не му била наклонета на Париската опера во тоа време, и била неуспешна, прекината по само 12 изведби. Глук решил да се врати во Виена и никогаш не се вратил во Париз. Тој го ревидирал делото за 8 август 1780 година, но и оваа верзија дожвеала мал број на изведби, само девет.

Третата верзија ѝ била претставена на јавноста на 8 јуни 1781 година. Истата била подобро прифатена. Сепак, ретко се изведувал сѐ додека Рене Јакобс не ја оживеал во 1987 година на фестивалот Швецинген. Јакобс ја користел ревидираната верзија бидејќи оригиналната не е зачувана, освен либретото.

## Улоги

## Синопсис
Нимфата Ехо е сакана од Нарцис, но и посакувана од Аполон. Аполон му прави магија на Нарцис, па тој се заљубува во сопствениот одраз, но Купидон на крајот успева да обезбеди среќен крај со повторно обединување на Ехо и Нарцис.

## Наводи

**Извори**
* Lajarte, Théodore, "Écho et Narcisse''"'', *Bibliothèque Musicale du Théatre de l'Opéra. Catalogue Historique, Chronologique, Anecdotique*, Paris, Librairie des bibliophiles, 1878, pp.&nbsp;311–312, vol. I (in French)
* Rushton, Julian (2001). "Christoph Willibald Gluck", pp.&nbsp;313–327, in *The New Penguin Opera Guide*, edited by Amanda Holden. London: Penguin Books. .

## Надворешни врски
* Écho et Narcisse (Gluck): Scores at the International Music Score Library Project
* Libretto (French)
* Score

Категорија:Опери
Категорија:Опери на француски јазик
Категорија:Опери на Кристоф Вилибалд Глук
Категорија:Опери од 1779 година
Сказна за мечката

**Сказна за мечката** — неавторско име на недовршената сказна на Александар Сергеевич Пушкин, која најверојатно ја напишал во 1830 година.

Сказната ја објавил Павел Аненков во „Материјали за биографијата на А.С. Пушкин“.  В.Ј. Јакушкин внел некои исправки и варијанти во описот на ракописите на Пушкин. Варијанти на стиховите 64-82 биле објавени во написот на А. Желански *Ново за Пушкиновите „Балда“ и „Мечка“*, каде што се наоѓа и факсимил од овие стихови. Според ракописот, поправениот текст го отпечатил С.М. Бонди.

## Наводи

## Надворешни врски
* Руска виртуелна библиотека: Сказна за мечката

Категорија:Сказни на Александар Пушкин
Категорија:Дела од 1830 година
Опсада на Негропонте (1688)

**Опсада на Негропонте** (денешна Халкида) била преземена од силите на Република Венеција од јули до октомври 1688 година. Венецијанската армија, составена од неколку платенички и сојузнички контингенти од Западна Европа, успеала да го заземе Пелопонез во претходните години и продолжила кон Атина, а по опсадата на Акропол следувала и Битката кај Негропонте, главното османлиско упориште во Централна Грција. Венецијанската опсада била попречена од османлискиот отпор и нивната неможност целосно да го изолираат градот, бидејќи османлискиот генерал Исмаил-паша успеал да ги пренесе резервите до опколениот гарнизон. Понатаму, венецијанската армија претрпела многу жртви од избувнувањето на чумата во венецијанскиот логор, што довело до смрт на 4.000 војници и искусниот генерал Ото Вилхелм Кенигсмарк. Заминувањето на фирентинскиот и малтешкиот контингент дополнително ги ослабнало позициите на Венецијанците, а кога германските платеници одбиле да останат таму во зимскиот период, венецијанскиот командант, дужот Франческо Морозини, морал да го признае поразот и да се повлече на Пелопонез.

## Извори
* 
* 
* 
* 

Категорија:Опсади на Венецијанската Република
Категорија:Опсади на Отоманското Царство
Категорија:Битки во Големата турска војна
Категорија:Судири во 1688 година
Категорија:Европа во 1688 година
Битка кај Баточина

**Битката кај Баточина** се водела на 29–30 август 1689 година  во близина на градот Баточина во санџакот Смедерево (сега во централна Србија), меѓу светите римски и османлиските сили за време на Големата турска војна (1683–99).

На 29 август 1689 година, Српската Милиција под команда на Павле Несторовиќ како авангардна единица на хабсбуршката војска победила против авангардната единица на османлиската војска за време на Битката кај Баточина.

## Наводи

Категорија:Битки на Србија
Категорија:Србија во 17 век
Категорија:Европа во 1689 година
Категорија:Судири во 1689 година
Категорија:Битки на Светото Римско Царство
Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Битки во Големата турска војна
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Крлуково

**Свети Ѓорѓи** () — црква во селото Крлуково, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

## Архитектонски особености
Цквата се наоѓа на селските гробишта. До неа во 1910 г. е изградена „Св. Благовештение“. На плоча на западната страна е напишн даумот кога е завршен храмот — 16 октомври 1841 г. Тремот во прво време бил на запад и југ, но подоцна останал само на запад. Во 1893 г. е изградена самостојна камена камбанарија во која е вградена римска надгробна плоча. Внатрешноста на црквата претрпела многу промени. Зачуван е оригиналниот иконостас со резбани царски двери. Забележителен е и дрвениот балдахин на чесната трпеза.

## Историја
Според Георги Стрезов во 1891 г. црквата била врховенството на Цариградската патријаршија. Во средината на 1905 г. голем дел од селаните прешле на страната на Бугарската егзархија предводени од попот Иван Икономов.

По Младотурската револуција во 1909 г. жителите на Крлуково испратиле телеграма до Отоманскиот парламент во кои се пожалиле на просвојувањето на црквата и училиштето од дејците на грчката пропаганда.

Според Законот за спорните цркви и училишта од 1910 г. црквата ѝ припаѓа на заедницата која ја изградила, освен кога спротивниот табор сочинува двотретинско мнозинство. На 1 јануари 1911 г. храмот бил времено затворен додека не се утврди дали  од верниците се егзархисти.

## Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија

## Наводи

Ѓорѓи, Крлуково
Ѓорѓи, Крлуково
Категорија:Појавено во 1841 година
Црква „Св. Илија“ - Волак

**Свети Илија** () — црква во селото Волак, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата претставува трикорабна базилика. Во средината на западниот ѕид има вградена камена плоча со годината 1841. Во источниот агол на северниот ѕид стои релјефната плоча со ктиторскиот натпис:

Храмот има независна камена камбанарија, над чија врата мајсторите Неделко и Божик ставиле свој потпис и датум:

Според Георги Стрезов во 1891 г. во црквата се служело и на словенски и на грчки.

Во 1989 г. храмот е прогласен за споменик на културата.

Кон почетокот на XXI век покривот на црквата пропаднал и таа била затворена.

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

Илија, Волак
Илија, Волак
Категорија:Споменици на културата во Неврокоп (Егејска Македонија)
Категорија:Појавено во 1841 година
Црква „Св. Никола“ - Едренеџик

**Свети Никола** () — црква во селото Едренеџик, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1884 г. на местото на постар полувкопан храм. На плоча која стои над вратата на нартексот се спомнуваат годината на изградба, владиката Герман Драмски и архитектот Дукас Лазаролитис. Средствата за изградба на храмот се собрани од верниците во тој крај. Градбата претставува трикорабна базилика од камен со нартекс и женска црква. На почетокот на XX век на аглите на нартексот се доградени две камбанарии.

Ктиторскиот натпис над западниот влез гласи:

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

Никола, Едренеџик
Никола, Едренеџик
Категорија:Појавено во 1884 година
Битка кај Зернест

**Битката кај [[Зернест]]** — битка која се одвила на 11 август 1690 година помеѓу сојузничките сили на Трансилванија и Светото Римско Царство, и сојузничките сили на Отоманското Царство, Татари, Власи и унгарскитете Куруци. Битката е дел од Големата виенска војна, а завршила со победа на Османлиите.

## Битка
Имрих Токоли се стремел да се прогласи за принц на Трансилванија; во сојуз со Турците, тој водел неуспешна кампања во 1686 и 1688 година за да ја освои трансилванската круна. Во 1690 година тој започнал уште една кампања. Султанот му дал команда на војска од 16.000 луѓе (Османлии, Татари и некои Куруци) со која тој продрел во Трансилванија. Подоцна му се придружил влашкиот војвода Константин Бранковјану со неколку илјади војници.

Бранковјану бил вистинскиот главен ум на кампањата и успеал да ја помине османлиската војска низ Карпатите на едвај познати планински премини и така да го заобиколи Брановиот превој. Донат Хајслер како таков бил принуден да се бори во близина на градот Зернест.

Во битката што се водела во близина на овој град, здружената отоманска војска решително ја поразила обединетата хабсбуршко-трансилванска војска и го заробила Донат Хајслер. Трансилванскиот гроф Михаил Телеки бил убиен во акција.

По оваа победа, било свикано Собрание на кое Имрих Токоли бил избран за принц од Трансилванија. Сепак, тој можел да ја задржи својата позиција против војските на Хабсбург само со најголема тешкотија. Во 1691 година тој целосно се откажал од Трансилванија.

### Ефект
Иако владеењето на Имрих Токоли било краткотрајно, владеењето ја принудило на Австрија да ги премести своите трупи од Србија за да ја врати Трансилванија, бидејќи од Трансилванија, Унгарија и царските линии за снабдување и комуникација можеле да бидат нападнати. Ова движење на војници им овозможило на Османлиите да ја турнат војската на Светата лига назад преку Дунав, па дури и да го вратат Банат. Како резултат на тоа, бил направен стабилен фронт на реката Дунав и на Карпатите.

## Извори
[Enciclopedia Romaniei](http://enciclopediaromaniei.ro/wiki/B%C4%83t%C4%83lia_de_la_Z%C4%83rne%C5%9Fti-Tohani_(11/21_august_1690))
Tudorduic Transsylvanica 

Категорија:Судири во 1690 година
Категорија:Европа во 1690 година
Категорија:Битки на Влашка
Категорија:Битки на Светото Римско Царство
Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Битки во Големата турска војна
Категорија:Историја на Трансилванија
Црква „Св. Архангели“ - Руждене

**Свети Архангели** () — црква во селото Руждене, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1873 г. според натпис на неа. Градбата претставува трикорабна базилика со дрвен покрив и затворен трем на запад. Во внатрешноста се зачувани резбаниот владички престол, проксинитариите и иконостасот со убави царски двери.

Според Георги Стрезов во 1891 г. црквата била под врховенството на Цариградската патријаршија.

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

Архангели, Руждене
Архангели, Руждене
Категорија:Појавено во 1873 година
Црква „Св. Атанасиј“ - Доксат

**Свети Атанасиј** — црква во селото Доксат, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е осветена на 20 октомври 1867 г. според плочата на западниот ѕид. Градбата претставува трикорабна базилика со женска црква и трем. Апсидата однадвор е украсена со слепи ниши. Првично главниот влез бил од запад, преку тремот. Во 1893 г. со доградбата на камбанарија од делкан камен, се направени извесни промени — тремот е затворен и на југ додаден е нартекс, каде е направен главниот влез.

Иконите на иконостасот се дело на Серги Георгиев од Неврокоп, изработени во 1870 г. Само две икони се од друг мајстор, насликани во 1843&nbsp;г.

Во 1966 г. црквата е прогласена за споменик на културата.

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

Атанасиј, Доксат
Атанасиј, Доксат
Категорија:Споменици на културата во Доксат (општина)
Категорија:Појавено во 1867 година
Лажичка (литургија)

мини|269x269пкс| Лажичка, Русија, крајот на 17 век
**Лажичка** — мала лажица со крст на крајот од рачката, што се користи во византискиот обред за причестување од путирот на верниците. Покрај дискосот, путирот и ѕвездата, лажичката е направена од злато, сребро, калај или метални легури кои не оксидираат.

За време на службата, само свештениците смеат да го допрат. Исклучок е само ако некој ги прими Светите Дарови за време на причестувањето. Употребата на лажичка за време на причестувањето на верниците го симболизира посредништвото на црквата во нивната духовна исхрана. Без употреба на лажичка се причестува свештенството, кое како и апостолите ги прима Светите дарови посебно (т.е. без мешање на Телото и Крвта). Само ѓаконот, кога ги прима Светите дарови по Литургијата, со лажица ги зема честичките од Даровите од путирот со лажичка.

Времето на појавување на лажичката е дискутабилно. Според Јован Мејендорф, лажичката се појавила во византискиот литургиски обред во VII век. Првиот документиран доказ за употребата на таков прибор е поврзан со Константинополскиот собор во 861 година. Можеби лажичката била воведена за да се спречи случајно пролевање на симболичната „крв на Христос“ во храмовите.

## Наводи

## Надворешни врски
*The Holy Spoon and Proper Hygiene article by the Orthodox Research Institute

Категорија:Богослужба
Категорија:Православна богослужба
Категорија:Литургиски садови
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Кошава (филм)

**„Кошава“** — филм од 1974 година, режиран од Драгослав Лазиќ. Главните улоги ги играат: Беким Фехмиу, Велимир Бата Живојиновиќ, Јован Јаниќијевиќ Бурдуш и Тања Бошковиќ..

## Синопсис
Двајца работници се враќаат од странство при што едниот сака да најде добра работа, а другиот да се бави со шверц. Тие среќаваат една жена која претходно била во врска со вториот работник. Бегајќи од човекот која за неа е олицетворение на злото, таа попусто се обидува да ја пронајде својата среќа со првиот од нив...

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Српски филмови
Категорија:Филмови на Драгослав Лазиќ
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови на Центар ФРЗ
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови од 1974 година
Категорија:Филмови со Беким Фехмиу
Категорија:Филмови со Бата Живоиновиќ
Категорија:Филмови со Тања Бошковиќ
Категорија:Филмови со Јован Јаниќијевиќ Бурдуш
Врсно (Кобарид)

**Врсно** (словенечки: *Vrsno*) — населба во Општина Кобарид во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Категорија:Општина Кобарид
Давител против давител

**„Давител против давител“** (српскохрватски: *Давитељ против давитеља*) — филм од 1984 година, режиран од Слободан Шијан. Главните улоги ги играат: Ташко Начиќ, Никола Симиќ, Соња Савиќ, Рахела Ферари, Јелисавета Сека Саблиќ, Срѓан Шапер итн..

## Синопсис
дејствието на филмот се одвива во Белград. Во градот се појавува непознат давител (го игра Начиќ) чии жртви се девојки кои сакаат каранфили. Полицискиот инспектор Огњен Страхињиќ (го игра Симиќ) се обидува да го реши случајот, но состојбата ја усложнуваат младиот пејач Спиридон Копицл (го игра Шапер), кој се наоѓа во телепатска врска со давителот, како и неговата симпатија, новинарката Софија Мачкиќ (ја игра Савиќ), која на приказната ѝ дава голем публицитет...

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Српски филмови
Категорија:Култни филмови
Категорија:Хорор филмови
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови на Слободан Шијан
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Белград
Категорија:Филмови од 1984 година
Категорија:Филмови со Ташко Начиќ
Категорија:Филмови со Соња Савиќ
Категорија:Филмови со Рахела Ферари
Категорија:Филмови со Јелисавета Сека Саблиќ 
Категорија:Филмови со Никола Симиќ
Категорија:Филмови со Срѓан Шапер
Битка кај Митилена (1690)

**Битката кај Митилена** — поморска битка што се случила на 8 септември 1690 година во Митилена помеѓу венецијанската флота под Даниеле Долфин и комбинираната муслиманска флота составена од отомански и варварски бродови. Битката резултирала со победа на венецијанските поморски сили. Овој пораз го инспирирал Сулејман II да стави крај на отоманското потпирање на варварските пирати.

## Преглед
Набргу откако ја презел командата со пристаништето Монемвазија, Даниеле Долфин ги однел дванаесетте најголеми едрени бродови во Егејското Море. Откако ги оставил резервите во Тинос, тој отпловил за Евбеја со цел да ги вознемири локалните османлиски сили и да ги спречи да испратат војници до Истмус на Коринт. По ова тој испловил за Лезбос. На 7 септември 1690 година тој пристигнал во Митилена каде што бил сведок на преминувањето на муслиманската флота помеѓу Лезбос и Фоча, но не можел да нападне поради неповолните ветрови.

## Битка
Искористувајќи го ветрот, *Редентор,* *Сакра Лега* и *Сан Доменико* ги нападнале отоманските и северноафриканските предводници утрото на 8 септември 1690 година. Околу 11 часот и двете страни почнале да разменуваат топовски оган; сепак, смиреноста на ветрот ги оставило венецијанските бродови без поддршка. Четири часа трите брода биле изолирани од останатиот дел од флотата и се соочувале со силен оган од муслиманската флота. За време на оваа размена на оган, триполитанскиот предводник нанел голема штета од *Редентор*. По завршувањето на ветрот, другите венецијански едрени бродови можеле да формираат линија и двете флоти размениле оган до 17 часот. По ова муслиманската флота се вратила во пристаништето во Митилена.

За време на битката, *Редентор* го доби најголемиот дел од топовскиот оган со приближно 100 топовски истрели. Меѓу овие жртви бил и адмиралот Џовани Баги, кој бил погоден во ногата од топовска граната и подоцна починал од гангрена на 12 септември. Меѓу повредените во борбите бил и Долфин, кој ја загубил левата рака.

Османлиските жртви биле значително поголеми од оние на Венецијанците. Муслиманската флота сочинувала само 29 од 32 бродови што сугерира дека три од муслиманските бродови биле тешко оштетени во битката и морале да останат во пристаништето. Од овие три брода се проценува дека не биле потонати повеќе од 2 галии.

## Последици
На 9-10 септември и двете флоти се виделе една со друга, но не се вклучиле во судир. На 11 септември муслиманската флота се повлекла во Фоча, а венецијанската флота отпловила назад кон Мореја.

Искуството на Османлиите во Митилена го налутило Сулејман II кој за поразот ги обвинил варварските сили. По битката Сулејман почнал да гради едрени воени бродови во обид да стави крај на потпирањето на османлиската морнарица на поддршката на пиратите од варварите. Оваа промена во поморската политика ја продолжил наследникот на Сулејман, Ахмед II и до 1694 година османлиската морнарица имала 20 бродови од линијата.

## Наводи

Категорија:Поморски битки во Османлиско-венецијанските војни
Категорија:Битки во Големата турска војна
Категорија:Судири во 1690 година
Категорија:Европа во 1690 година
Категорија:Координати на Википодатоците
Опсада на Белград (1690)

**Опсадата на Белград од 1690 година** — петта опсада на тој град, која се случила за време на Големата турска војна.

Белград бил освоен од Австријците на чело со Максимилијан II Емануел, на 6 септември 1688 година, по петнеделна опсада. Само 20 дена подоцна, кралот Луј XIV ја нападнал Рајнската област, започнувајќи ја Деветгодишната војна. Оваа инвазија го натерало царот да ги запре сите офанзиви на Балканот и да го пренасочи најголемиот дел од својата војска на исток кон Рајна. Оваа диверзија им овозможило на Османлиите под големиот везир Фазил Мустафа-паша да ја прегрупираат својата војска и повторно да ја преземат иницијативата. Во 1690 година, Османлиите повторно го зазеле Ниш и до 2 октомври стигнале до Белград.

Опсадата траела само шест дена, бидејќи Австријците биле принудени да се предадат кога нивната главна барутница била погодена од турска граната и експлодирала. Белград тогаш бил заземен од Османлиите.

Турците го задржиле градот до 1717 година.

## Наводи

Категорија:Опсади на Отоманското Царство
Категорија:Европа во 1690 година
Категорија:Судири во 1690 година
Категорија:Битки во Големата турска војна
Категорија:Историја на Белград
Кобарид

**Кобарид** (словенечки: *Kobarid*) — мал град во Општина Кобарид во западна Словенија. Градот е центар на општината Кобарид. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Категорија:Општина Кобарид
Знаме на Баварија

**Знаме на Баварија** (германски: *Staatsflagge Bayerns*) — еден од симболите на сојузната германска држава Баварија.

Официјално, Баварија има две знамиња, двете усвоени на 16 ноември 1953 година, и двете во сооднос 3:5. Знамињата ги користат традиционалните бои на земјата - бела и сина. Не постојат правила во кој случај се користи едното или другото знаме.

Првата верзија („знаме со риги“), се состои од две хоризонтални полиња со иста широчина - горното е бело, додека долното е сино.

Втората опција („знаме во облик на дијамант“) се состои од бели и сини дијаманти кои се наизменично распоредени. Во овој случај, бројот на ромбови не треба да биде помал од 21, а резот на ромбот во горниот десен агол треба да биде бел.

Претставувањето на грбот на Баварија на знамето не е правилно, но понекогаш се употребува.

Двете знамиња се историски поврзани со кралското баварско семејство Вителсбах, кое владеело со Баварија од 1180 до 1918 година.

## Историски знамиња

## Поврзано

* БМВ (лого врз основа на знамето)
* Бајерн Минхен (лого врз основа на знамето)

## Наводи


Категорија:Знамиња на Германија
Знаме на Баден-Виртемберг

**Знаме на Баден-Виртемберг** (германски: *Flagge Baden-Württembergs*) — еден од симболите на сојузната германска држава Баден-Виртемберг. Знамето на Баден-Виртемберг има три варијанти. Граѓанското знаме (*Landesflagge*) има еден дизајн, додека државното знаме (*Landesdienstflagge*) има два дизајни. Сите три знамиња се двобојни со црно над златно, додека државното знаме има една од двете варијанти на државниот грб во центарот на знамето. Знамето, иако е идентично, нема симболика или поврзаност со знамето на Австриското Царство.

## Галерија

Податотека:Banner of the Palatinate.svg|Пфалц
Податотека:Bundschuhfahne (brown-on-white version).svg|Селанска војска
Податотека:Flag of The Electoral Palatinate (1604).svg|Пфалц - War Flag (1604)
Податотека:Banner of Baden (3^2).svg|Изборно Кнежевство Баден (1803–1806)
Податотека:Flag of Baden 1848.svg|Изборно Кнежевство Баден (1848-1862)
Податотека:Bandera del Comtat d'Empúries.svg|Изборно Кнежевство Баден (1862-1871)
Податотека:Flag of the Grand Duchy of Baden (1855–1891).svg|Изборно Кнежевство Баден (1871–1891)
Податотека:Flagge Großherzogtum Baden (1891–1918).svg|Големо Војводство Баден и Република Баден (1891–1918)
Податотека:Flag of Hohenzollern-Hechingen and Sigmaringen.png|Хоенцолерн-Зигмаринген (1576–1850)
Податотека:Flagge Preußen - Provinz Hohenzollern.svg|Провинција Хоенцолерн (1850–1946)
Податотека:Flag of the Principality of Leyen (1806-1813).svg|Кнежевството Лајен (1806-1813)
Податотека:Wuerttemberg Banner.svg|Војводство Виртемберг (1495–1803)
Податотека:Flag of Württemberg before 1809.svg|Изборно Кнежевство Виртемберг (1803–1806)
Податотека:Flagge Königreich Württemberg.svg|Кралство Виртемберг и Слободна народна држава Виртемберг (1805–1945)
Податотека:Flag of Württemberg-Baden.svg|Виртемберг-Баден (1945–1952)
Податотека:Württembergischer Jachtklub.svg|Знаме на Кралскиот јахт клуб во Виртемберг во Фридрихсхафен (1913-1918)


## Наводи


Категорија:Знамиња на Германија
Лего филм (франшиза)

**Лего филм** (англиски: *The Lego Movie*) - американска медиумска франшиза базирана на Лего градежна играчка. Серијалот се состои од неколку филмови:
* „Лего филм“ (англиски: *The Lego Movie*) од 2014 година, во режија на Фил Лорд и Крис Милер. 
* „Лего Бетмен филм“ (англиски: *The Lego Batman Movie*) од 2017 година, во режија на Крис Мекеј.
* „Лего Нинјаго филм“ (англиски: *The Lego Ninjago Movie*) од 2017 година, во режија на Чарли Бин, Пол Фишер и Боб Логан.
* „Лего филм 2“ (англиски: *The Lego Movie 2: The Second Part*) од 2019 година, во режија на Мајк Мичел.

## Наводи


Категорија:Филмски серии
Категорија:Цртани филмови
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Дреново (Драмско)

**Свети Ѓорѓи** () — црква во селото Дреново, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1842 г. Реновирана е во 1911 г., за што сведочи натписот под прозорецот на јужниот ѕид. Градбата претставува трикорабна базилика со димензии 16,90 × 11,20&nbsp;м. Има женска црква на запад и трем, кој на југ стасува до влезот. Камбанаријата е од западната страна на храмот, точно до влезот. На вградена плоча се запишани градителот на камбанаријата и годината на изградба: διά χειρός Λάσκου 1890 (*Од рацете на Ласко 1890*).

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

Ѓорѓи, Дреново
Ѓорѓи, Дреново
Категорија:Појавено во 1842 година
Црква „Св. Димитриј“ - Турско Село

**Свети Димитриј** () — црква во Турско Село, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1843 година.

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

Димитриј, Турско Село
Димитриј, Турско Село
Категорија:Појавено во 1843 година
Битка кај Ходов

**Битката кај Ходов** — битка помеѓу Кралството Полска и силите на Кримското ханство, која се одвила во јуни 1694 година во Рутенското Војводство на Круната на Кралството Полска, во близина на селото Ходов (денес Тернопилска област, Украина).

## Преглед
Во јуни 1694 година, татарските муслимански сили извршиле напад на полска територија со намера да ги ограбат селата за плен и да заробат затвореници за откуп. Полските сили испратени да ги спречат се состоеле од приближно 400 војници; Историчарот Мирослав Нагиелски проценува 100 хусари и 300 панцерни. Татарскиот број бил проценет на 25.000 до 70.000, а 40.000 е најчесто цитираната бројка. Јован III Собиески, тогашниот полски крал, исто така ја спомнал бројката од 40.000.

## Битка
Првата средба се случила на полињата во близина на Ходов. 400-члената полска коњаница ја нападнала 700-члената татарска авангарда и ги натерала да се повлечат. Набргу потоа полските сили се повлекле во Ходов поради огромниот број на непријатели и продолжиле да се зацврстуваат користејќи тешки дрвени огради оставени таму од претходните татарски инвазии. Во следните 6 часа полските трупи се спротивставиле на немилосрдните напади на Татарите. Дури и откако на Полјаците им снемало куршуми, тие продолжиле да пукаат кон непријателот, користејќи татарски стрели како импровизирана муниција за нивните пиштоли.

Не можејќи да ги поразат Полјаците, Татарите ги испратиле Липките кои зборувале полски да ги убедат полските трупи да се предадат. Кога полскиот командант одговорил „*Дојди и земи нè ако можеш*“, Татарите се повлекле кај Камиенец Подолски и се откажале од целиот напад, бидејќи не добиле речиси ништо и покрај големите загуби на војници и огромната бројна предност.

## Последици
Кралот Јован III Собиески ја искористил извонредната победа за да го подигне армискиот морал и им платил дарежлива компензација на оние што ги загубилесвоите коњи, финансирал лекување на ранетите и ги наградил оние што ги заробиле непријателските војници. Во 1695 година, тој нарачал и статуа во чест на битката. Споменикот преживеал во модерното време, бил обновен во летото 2014 година и официјално бил откриен за време на прославата на 320-годишнината од битката на 25 октомври 2014 година 

## Наводи

## Надворешни врски
*
* http://www.konflikty.pl/a,4291,Wczesna_nowozytnosc,Polskie_Termopile_1694._Bitwa_pod_Hodowem.html with additional references
*''Winged Hussars'', Radoslaw Sikora, Bartosz Musialowicz, *Business Ukraine Magazine*, October 2016.

Категорија:Битки во Отоманско-полската војна (1683–1699)
Категорија:Битки на Полска
Категорија:Битки на Кримското Ханство
Категорија:Судири во 1694 година
Категорија:Европа во 1694 година
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Чаталџа

**Воведение на Пресвета Богородица** () — црква во селото Чаталџа, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е базилика изградена во 1906 г. за време на митрополитот Хрисостом Драмски, за што сведочи надвратниот натпис.

Осветена е на 27 април 1907 г. Дело е на австрискиот архитект Конрад фон Вилас, направена по пример на „Св. Фотина“ во Смирна. Над главниот влез има висока камбанарија со камбани донесени од Санкт Петербург.

Корабите се поделени со седум пара столбови. Таваните обоени со сина боја и имаат цветни мотиви, ѕвезди, розетки и крстови. Има прекрасен резбан иконостас, изработен во 1820 г. од мајстори од Мечово во Епир. Според други податоци, тој е дело на мајсторот Велјан Огненов од Тресонче. Балдахините се изрезбани со библиски сцени.

Црквата е украсена и убави икони од истиот период. Иконостасните икони на Христос Седржител и Богородица со Младенецот се дело на анонимен автор од втората половина на XVIII век. Иконите „Архангели“, „Свети Харалампиј со сцени од неговото житие“, „Св. Константин и Елена“ и „Вознесение на Свети Илија“ се дело на Кирјаз Еноски од 1822 г. Иконата „Богородица на престол со Дванаесетте апостоли“ (1850-1870) е творба на Димитриј Еноски. Неврокопскиот зограф Стерјо Георгиев е застапен со 27 икони. Иконите „Христос Седржител“, „Богородица“, „Јован Претеча“, „Воведение Богородично“, „Свети Апостоли Павле и Сила“ и „Свети Илија“ се дело на истакнатиот зограф Константинос Партенис. Иконите на Свети Симеон Столпник и Свети Стилијан од 1906 г. се дело на Павлос Зографопулос од Солун. Иконите на Светите Четириест Маченици и Свети Никола се дело на Јаков Мелнички, изработени во 1855 г. Првата има натпис „χεὶρ Ἰακώβου Ν. Μελενικίου“, а втората — „χεὶρ Ἰακώβου Γιακουμὴ Ν. Μελενικλῆ“.

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

Богородица, Чаталџа
Богородица, Чаталџа
Категорија:Појавено во 1906 година
Битка кај Устечко

**Битката кај Устечко** (, ) (6 октомври 1694) се водела за време на Полско-отоманската војна (1683–1699), меѓу војските на Полско-литванската Државна Заедница од една страна и на Крим и Отоманското Царство од друга страна. Полско-литванските сили под команда на Станислав Јан Јаблоновски ги поразиле Татарите и Отоманските сили командувани од Шехбаз Гирај.

## Наводи

Категорија:Битки во Отоманско-полската војна (1683–1699)
Категорија:Битки на Полска
Категорија:Битки на Кримското Ханство
Категорија:Судири во 1694 година
Категорија:Европа во 1694 година
Битка кај Инусес

**Битката кај** Инусес () — две посебни акции, на 9 и 19 февруари 1695 година во близина на Инусес (), мала островска група кај Карабурун во западна Анадолија, помеѓу венецијанската флота на чело со Антониот Зено и османлиската флота под Мецо Морто Хусеин. Резултатот од првата битка бил венецијански пораз, и иако вториот ангажман завршил нерешено, венецијанската позиција во Хиос станала неодржлива, принудувајќи го Зенон да го напушти островот.

Во првиот ангажман, венецијанските жртви биле 142 убиени и 300 ранети на пловните бродови, без трите изгубени бродови и 323 убиени и 303 ранети на галиите. Сите заедно, помалку од 2500 жртви. Во вториот ангажман, Венецијанците биле во нумеричка неповолна положба, поради загубата на три брода и отсуството на оштетениот *Сан Виторио*. Венецијанските загинати изнесувале 132, а *Фама Воланте* била оштетена, заедно со 2 отомански едрени бродови.

Категорија:Поморски битки во Османлиско-венецијанските војни
Категорија:Битки во Големата турска војна
Категорија:Судири во 1695 година
Категорија:Европа во 1695 година
Битка кај Лугош

**Битка кај Лугош** — битка која се одвила на 21 септември 1695 година во близина на градот Лугош во источен Банат, помеѓу силите на Отоманското Царство и силите на Хабсбуршката Монархија како дел од Големата турска војна.

## Заднина
мини|351x351пкс|Австрискиот фелдмаршал, Федерико Амбросио Ветерани ди Урбино, убиен за време на битката

До 1695 година, Отоманското Царство презело офанзива кон изгубените територии. Султанот Мустафа II наредил обновување на нападот во Трансилванија и неговата војска набргу потоа ја зазела Липова. Бранејќи го регионот Банат австрискиот фелдмаршал, Јохан Фридрих Амбросиус фон Ветерани логорувал блиску до Липова, со војска од 7.000 луѓе.

## Битка
Османлиите напредувале од Липова и се судриле со христијанската војска, генералот Ветерани не бил во можност да формира спој со царската армија на Саксонија на чие чело се наоѓал Август II Силниот. Битката предизвикала големи загуби на двете страни. Филдмаршалот Ветерани бил заробен од Турците и обезглавен. Во оваа битка загинале и капетанот Страхиња и Антоније Знориќ, команданти на единиците на српската милиција во рамките на австриската војска.

## Последици
Големата турска војна продолжила сè до смената на Август со Егениј Савојски како врховен командант и како последица на конечниот пораз на Отоманското Царство две години подоцна во Сента.

## Наводи

Категорија:Судири во 1695 година
Категорија:Европа во 1695 година
Категорија:Битки на Светото Римско Царство
Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Битки во Големата турска војна
Битка кај Андрос (1696)

**Битката кај Андрос** — битка која се одвила на 22 август 1696 година југоисточно од грчкиот остров Андрос помеѓу флотите на Република Венеција и Папските држави под водство на Бартоломео Контарини  од една страна и Отоманската морнарица, на чело со под Мецо Морто Хусеин-паша и сојузничките варварски сили. Битката била неодлучна, а ниту еден брод не бил изгубен од двете страни.

## Заднина
Контарини, со 22 едрени бродови, го напуштил Порто Поро на 28 јули и пристигнал во пристаништето Гаврион, на западниот брег на Андрос, на 3 август, додека силите под команда на Алесандро Молин заминале во Кехриос, на континентална Грција, подготвени за напад на Теба.

На 6 август муслиманската флота од 20 отомански и 15 африкански бродови била забележана северно од Андрос. Контарини имал наредба да не се впушта во битка, освен ако нема временска предност од ветрот, па дури и откако Османлиите испратиле галии и копнените трупи тој единствено што направил било нивно отргнување од нападот. Османлиите заминале на запад. Десет дена ништо не се случило, освен еден француски трговец кој влегол во пристаништето и бил застрелан од Венецијанците, кои го помешале со пожарникарски брод.

## Битка
На 20 август северниот ветер започнал и во 17:00 часот османлиската флота повторно се појавила надвор од градот и отворила оган, со мал резултат, пред да се смири на југ во текот на ноќта. На 21 август ветрот повторно дувал од север и Контарини, гледајќи ја својата шанса, отпловил, но ветрот паднал околу 12:00 часот и тој тргнал кон југоисточниот крај на Андрос, а таму му се придружила галијата која штотуку пристигнала од запад, рано на 22 август. Благ источен ветер му дала уште една шанса на Контарини и тој отпловил на запад, галиите ги влечеле едриличарските бродови, кон јужниот крај на Османлиите, кои биле нејасно распоредени во источна османлиска и западна африканска линија, но главно во групна формација свртени кон север. Околу 14:00 часот веслачките пловила се откачиле и формирале линија јужно од Османлиите. Едриличарските бродови на двете страни се формирале повеќе или помалку во линии, а османлиската флота постепено се оддалечила. Во 16:00 часот ветрот паднал и венецијанските галии, кои ја пресечеле линијата, потоа повторно се појавиле и ги нападнале Османлиите во една линија. Турците се повлекле по околу два часа, на крајот тргнале на југ до островот Сирос, додека Венецијанците на крајот отпловиле назад кон пристаништето Гаврион. До 1 декември, Венецијанците пловеле наоколу барајќи ја османлиската флота, кога слушнаале дека таа отпловила назад во Дарданелите скоро еден месец порано.

Христијанските жртви биле 56 убиени и 125 ранети во едрилиците и околу 19 жртви во веслачките бродови.
## Наводи

Категорија:Судири во 1696 година
Категорија:Европа во 1696 година
Категорија:Поморски битки во Османлиско-венецијанските војни
Категорија:Поморски битки на Папската Држава
Категорија:Битки во Големата турска војна
Категорија:Андрос
Битка кај Улаш

**Битката кај Олаш** — битка која се случила откако Хабсбуршката царска војска предводена од саксонскиот генерален електор, Август II Силниот, го опсадила турскиот град Темишвар (денес во Романија). На 26 август 1696 година, откако дознал дека помошната војска на султанот Мустафа II го преминува Дунав кај Панчево, Август се откажал од опсадата и се упатил да ја пресретне османлиската војска. Битката кај реката Бегеј резултирала со нерешителност околу победникот откако двете војски се повлекле со големи загуби од двете страни.  Стратешки, кампањата на османлиската војска може да се смета за успешна, бидејќи ја постигнала својата цел да го задржи Темешвар.

## Битка
Битката кај Улаш започнала доцна во денот, околу пет часот навечер.  За време на битката, левото крило на хабсбуршката војска имала големи загуби, за разлика од централното и десното крило кое имала подобри резултати. Ноќта борбите престанале и следниот ден двете војски се повлекле од бојното поле.  Царскиот командант Хајслер бил ранет или починал неколку дена подоцна по битката.  3.000 хабсбуршки војници биле убиени или ранети, а Турците изгубиле 4.000 луѓе. 

## Последици
Битката завршила без победник, меѓутоа, откако Август бил принуден да ја крене опсадата на Темесвар, султанот извојувал победа и на тој начин можел да постигне оперативен успех.    Според историчарот Тони Шарп, тешко е да се дојде до друг резултат за битката,   Британскиот историчар Роберт Вилијам Сетон-Вотсон ја нарекол „неодлучна битка“,  додека според Encyclopædia Metropolitana, енциклопедиското дело објавено од 1817 до 1845 година, „*Турците ја извојувале победата иако на ниту една од страните не била донесена решена предност*“. 

## Белешки

## Наводи

Категорија:Европа во 1696 година
Категорија:Судири во 1696 година
Категорија:Битки во Големата турска војна
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Битки на Светото Римско Царство
Ходинска трагедија

**Ходинската трагедија** () се случила како резултат на стампедо на , на Ходинско поле во Москва, Русија. Стампедото се случило за време на прославата по повод крунисувањето на последниот руски император, Николај II. На лице место починале 1,282 луѓе, а повредени биле од 1,200 до 20,000 луѓе според различни проценки.

## Заднина
Николај II и неговата жена Александра биле крунисани за император и императорка на Русија на . Четири дена подоцна требало да се одржи прослава за народнот на Ходинско поле. За прославата на крунисувањето биле изградени повеќе времени објекти, вклучително и 20 дрвени бараки за раздавање на 300 000 буриња пиво и медовина и 150 места за распределба на 400 000 комплети со подароци. Комплетите со подароци се состоеле од украсена емајлирана чаша, лепче, колбас, слатки, крпа и торба. Планирано било да се раздадат и комеморативни монети.


Gobelet-Khodynka.jpg | Чаша
Egg biscuit (1896).jpg | Бисквита
Embossed cloth (1986).jpg | Крпа


## Судирот
Околу 6 часот утрото на денот на прославата, илјадници луѓе (според некои проценки до 500,000) биле пристигнати на полето. Помеѓу луѓето се рашириле гласини дека нема доволно пиво за сите, и дека во емајлираните чаши кои се давале како подарок имало златник. Редот не можеле да го одржат 1,800 полицајци, и се случило катастрофално стампедо.

## Наводи

Категорија:Настани во Москва
Категорија:Руска Империја