open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ирезуми

|right|thumb|250px|Два тетовирани мажа, 1870 година
[thumb|250px|right|[Јакузе учествуваат на локалните фестивали како *Санџа Мацури* каде поносно ги покажуваат своите тетоважи]]
**Ирезуми** (入れ墨, 入墨, 紋身, 刺花, 剳青, 黥 или 刺青) е јапонски вид на тетовирање т.е. трајно вметнување на мастило во кожата со рачно прободување без користење на електрични направи. Самиот збор *ирезуми* може да се пише на повеќе начини при што секоја има малку поинакво значење. Еден од најчестите начини на пишување на зборот *ирезуми* е (入れ墨) или (入墨) што во буквален превод значи *вметнување на мастило*. Доколку се напише со идеограмите (紋身 - исто така читано како *буншин*) се истакнува повеќе самата декорација на телото; доколку значењето на идеограмот (剳青) повеќе е езотерично и претставува *задржување* на сино-зелената боја.

= Наводи ==

= Литература ==
* Andrews, Joshua. *The Art of Tattooing*. howtotattoo.net, 2008.
* 
* 

Категорија:Јапонска култура
Бунраку театар

thumb|250px|right|Бунраку кукла
**Театарот бунраку** , исто така познат како *Нингјо Јорури* (јапонски јазик 人形浄瑠璃), се јавува на почетокот на XVII век за да постепено достигне степен на уметничкото совршенство и зрелост во текот на XVIII век.

Бунраку е еден од трите главни форми на уметност во Јапонија кои и денес опстојуваат. Други се Кабуки театарот и Хаику поезијата. Овие три форми Јапонците ги развиле во текот на Едо периодот (1600—1868 година), кога нивната земја била свет за себе, виртуелно изолирана од страна на другите народи.

## Литература
* The Puppetry Home Page: A Brief Introduction to the History of Bunraku
* Bunraku Bay Puppet Troupe
* Tonda Traditional Japanese Bunraku Puppets
* Bibliography on Chikamatsu
* Japan Arts Council Introduction to Bunraku
* BUNRAKU KYOKAI

## Поврзано
* Кабуки театар

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Јапонска култура
Категорија:Јапонски театар
Категорија:Театар
Категорија:Јапонски пронајдоци
Сецубун

десно|мини| Познати личности фрлаат печен грав во светлиштето Икута во Кобе
мини|Кимпусен-ѓи
**Сецубун** е ден на почеток на пролетта во Јапонија. Името буквално значи „сезонска на поделба", но обично терминот се однесува на пролетниот Сецубун, наречен *Ришун,* кој се слави секоја година на 3 февруари во рамките на Пролетниот фестивал (*„хару мацури"*). Сецубун се сметал и за поран дочек на Месечевата Нова година, па бил придружен со посебен ритуал на прочистување, за да се отерало сето зло од претходната година и да се отераат злите духови кои со себе носат болест во подготовка за годината која следи. Овој посебен ритуал се нарекува *мамемаки* („расипување на грав"). Сецубун води потекло од кинескиот обичај кој е воведен во Јапонија во 8 век.

## Наводи

Категорија:Јапонска култура
Ферус Мустафов

**Ферус Мустафов** ( во  -  година во ) — македонски кларинетист и саксофонист.
мини|(Рома Труба фест 2019)

## Животопис

Мустафов е роден во Штип во муслиманскко ромско семејство на музичари и е син на Илми Јашаров. Неговата професионална кариера започнала на седумнаесетгодишна возраст, додека студирал виолина и кларинет во локална музичка академија. За тоа време, тој бил поканет да оди на турнеја со бенд предводен од Тома Чрчев, а успехот на турнејата го натерало да се откаже од академското учење за да стане работен музичар.

По една година воена служба, за време на која тој ја воспоставил својата репутација играјќи на вечерни танци, тој се преселил во Сараево, Босна и Херцеговина, каде ја презел водечката улога во експлозијата на популарноста на народната музика што се случила таму во тоа време. Подоцна станал директор за музичко програмирање на ромски јазик за Радио Телевизија Скопје и се здобил со меѓународна публика преку изданијата на албумите на светските музички записи како што се *Глобус Стил* и *Тропски*. Настапувал во голем број земји во светот и снимил десетина албуми, главно со инструментални композиции.

## Влијание
Мустафов е главен лик во расказот „Аферата Џон Колтрејн“ на македонскиот писател Иван Шопов од 2018 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* Дискографија на Ферис Мустафов  — музички регистар ВБУ

Категорија:Македонски музичари
Категорија:Македонски кларинетисти
Категорија:Македонски саксофонисти
Категорија:Македонски Роми
Категорија:Ромски музичари
Сува камена градина

мини|десно|250п|<center> Градина Рјоан-ѓи 
мини|десно|250п|<center> Даисен-ен
**Сува камена градина** (枯山水, каресансуи, „сув пејзаж“) — најзначаен јапонски градинарски стил карактеристичен за епохата камакура (鎌倉時代, камакура дзидаи, 1185–1333) под влијание на зен-будизмот и може да се најде во зен-храмовите за медитација. Првата зен-градина во Јапонија ја подигнал кинески свештеник во 1251 година во Камакура, а станале популарни благодарејќи на будистичкиот свештеник Мусо Сосеки (夢窓疎石, 1275-1351) кој ги градел во петте главни манастири во Кјото. 

## Наводи

## Литература
* Грбић, М. (2015): Историја вртне уметности. Универзитет у Београду. Београд. ISBN 978-86-7299-227-4

## Надворешни врски

Категорија:Хортикултура
Категорија:Јапонска култура
Суикинкуцу

[мини|десно|230п|Суикинкуцу: а.- [цукубаи, b.-
море, c.- наопаку поставена, закопан сад со отвор на врвот.]]
**Суикинкуцу** (水琴窟, водена кoто пештера) — градинарски украс и музичка направа во јапонските градини најчесто во чајните градини каде звукот релаксира за време на ритуалното миењее на раце и уста со што се постигнува прочистување пред церемонијата на пиење на чај.
Се состои од наопаку поставен закопан сад со отвор на врвот. Водата капе низ отворот во малиот базен на дното на садот, создавајќи пријатни растурени звуци кои одзвонуваат во внатрешноста на садот слично на звоно или јапонска цитра кото. Обично се закопуваат под „морето” традиционални камени базени цукубаи или чозубачи. Од понов датум се, се претпоставува дека првите се појавиле во XVIII век (Едо периодот) како вид на дренажа.

## Литература
Грбић, М. (2015): Историја вртне уметности. Универзитет у Београду. Београд. 

## Наводи

## Надворешни врски

* Суикинкуцу (анг.)

Категорија:Хортикултура
Категорија:Јапонска култура
Лотуко митологија

**Лотуко** се нилотска етничка група кои себеси се нарекуваат **Отухо** и традиционално се населени во Источна Екваторија држава на Јужен Судан. Нивното население брои помеѓу 500.000 до 700.000. Тие зборуваат на јазикот отухо. 
мини|Лотуко поглавица трча во борба

## Социјален контекст
Отухо на север се граничат со Пари, на запад со Бари, на југ со Ачоли и Мади и на исток со Дидида и Боја. Во нивниот регион е планината Имотонг, највисоката планина во Јужен Судан со надморска височина од 10.453 стапки над нивото на морето. Поделен е на 5 главни подрегиони: Имамонг, Долината, Донготоло, Лопит и Големите рамнини. Тие чуваат големи стада говеда, овци и кози и ова го надополнуваат со земјоделство, лов и риболов. Вклучени се и во земјоделството а нивните главни култури се сорго, сусам и пченка во рамнините, слатки компири и тутун на ридовите.  

Земјиштето не е во сопственост на ниту еден човек, туку на заедницата. На планините, откако ќе се пронајде местото, групата одлучува за границите на бавчата на секоја личност  

Мурле извршиле напади на Отохо, Лопит и други племиња во околината, киднапирајќи ги нивните деца.  

## Религија
Лотуко нема традиции со надворешно потекло. Нивниот оригинален дом, според традицијата, бил Илиу во близина на јужниот крај на планините Лопит. Недостатокот на вода ги донел Лотуко кон Иматари и во близина на Логурун, каде со нив владеел поглавицата наречен Нгаламитико. Кога Нагаламитико остарел, луѓето посакале него да го замени син му Логурак. Логурак ги замолил да почекаат додека да умре, но тие одбиле настојувајќи да се повлече - бунт од помладата генерација. Затоа, тој го испратил „своето куче“ со порака до поглавицата на Акара, повикувајќи го да го уништи Иматари. Акара дошле со огромна војска веднаш по неговата смрт, го уништиле Иматари и направиле масакр меѓу луѓето Лотука. Преживеаните побегнале во различни насоки и се населиле повеќе или помалку на местата што сега ги зафаќаат помеѓу планините Лопит и Донгононо, Торит, источниот брег Екваторија. Историјата на Лотука е онаа на внатрешно војување меѓу нејзините различни кланови. 

Нивната примарна религија е етничка религија заснована на природата и предците што се обожаваат, длабоко вкоренети во нивниот етнички идентитет; претворањето во друга религија во основа е еднакво на културната асимилација.  

### Ајок
Главниот бог на Отухо се нарекува Ајок; тој генерално се смета за љубезен и добронамерен, но може да се налути.  Во Отухо митологијата, тој еднаш одговорил на молитвата на жената за воскресение на нејзиниот син. Нејзиниот сопруг се налутил и повторно го убил детето. Ајок се налутил од неговите постапки и се заколнал никогаш повеќе да не воскресне ниту еден Отухо, и на тој начин, се вели дека смртта станала постојана. 

## Духовност и верувања
Магионичарите Ибвони или Нијвони се наоѓаат во секое село и се однесуваат како обични луѓе. 

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Народи во Јужен Судан
Категорија:Африканска митологија
Оруч Рејс

**Оруч Рејс** (     ;     ;  1474 &#x2013; 1518) бил Османслиски морнар, кој станал бег на Алжир, беглербег на Западен Медитеран и адмирал на Османлиското Царство, постариот брат на познатиот Хајредин Барбароса, се родил на островот Мидили (денешен Лезбос) и загинал во борба против Шпанците кај Тлемсен во Османлиски Алжир 

Станал познат како Баба Оруч откако транспортирал голем број на Морискоси, муслимани и еврејски бегалци од Шпанија до Северна Африка; во Европа го нарекувале **Барбароса** (што значи Црвенобрадест на Италијански) 

Категорија:Гусари
Категорија:Луѓе од Лезбос
Категорија:Починати во 1518 година
Категорија:Родени во 1474 година
Категорија:Страници со вметнати инфокутии со параметар за наслов
Љубен Најденов

**Љубен Најденов** (роден на  година во  - починал на  година во ) — македонски архитект.

## Животопис

Љубен Најденов дипломирал на Архитектонскиот отсек на Техничкиот факултет во Скопје во 1954 година. Магистрирал на Универзитетот во Беркли, САД во 1965 година. Бил редовен професор на Архитектонскиот отсек. Освен со педагошка и публицистичка дејност се занимавал и со архитектонско проектирање. Учествувал на повеќе анонимни архитектонски конкурси. Неговиот опус е богат и разновиден, а најзначајни се: хотелот „Ривиера“ во Охрид (1959); Стоковната куќа во Охрид (1961); Домот на културата во Делчево (1971); хотелот „Дрим“ во Струга (1970); Клиниката за кардиологија во Скопје (1978). Објавил повеќе трудови што ја третираат проблематиката од областа на училишните објекти. 

## Наводи

Категорија:Македонски архитекти
Категорија:Македонски универзитетски професори
Димче Најчески

**Димче Најчески** (роден на  година во  - починал на  година во ) — македонски универзитетски професор и виш научен соработник во Институтот за македонска литература во Скопје.

## Животопис

Димче Најчески бил учесник во НОАВМ и член на КПМ во 1944 година. По Ослободувањето бил претседател на студентската младина на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ и секретар на Универзитетскиот комитет на КПМ. Поради определувањето за Резолуцијата на Информбирото во 1948 година бил осуден на три години и казната ја издржал на Голи Оток (на Јадранското Море). Дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје на Групата мајчин јазик и литература со специјалност за историјата на книжевностите на СФРЈ во 1952 година. На истиот факултет и докторирал на темата „*Илинденските народни песни*“ (1976). Првин работел како библиотекар во НУБ (1952–1954), потоа како професор во Гимназијата „Јосип Броз Тито“ (1954–1961) и во Педагошката академија (1961–1983), а работниот век го завршил како виш научен соработник во Одделението за македонска народна литература во Институтот за македонска литература во Скопје (1983–1987). Негов основен научен интерес се јуначките, ајдутските и комитско-револуционерните македонски народни песни. По пензионирањето подготвил и три значајни зборници сведоштва, документи и материјали за македонските осуденици на Голи Оток по Резолуцијата на Информбирото.

Починал на  година во .

## Библиографија
* Илинденските народни песни, Скопје, 1978; 
* Студии за јуначкиот епос од македонското фолклорно подрачје, Куманово, 1993; 
* Студии за ајдутските народни песни од македонското фолклорно подрачје, Куманово, 1994; 
* Голооточки сведоштва, книга прва–трета, Скопје, 2002–2006.

## Литература
* Институт за македонска литература. Дваесет години од основањето (1981–2001), Скопје, 2002, 138–139. С. Мл.

## Наводи

Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Затвореници на Голи Оток
Категорија:Македонски комунисти
Категорија:Македонски партизани
Укијо-е

**Укијо-е** (**浮世絵** - во буквален превод е *слика на плутачкиот свет*) спаѓа во вид на јапонски дрвопис и слика на која се насликани глумци од кабуки театарот, убави жени, сумо рвачи, различни сцени од народни раскажувачи и легенди, самурајски борби, сцени од патовања, пејзажи и еротски сцени. Терминот укијо потекнува од будизмот и се однесува на минливата природа на човековиот живот. Со тоа се истакнува дека не треба да се врзуваме за сопствените страсти, туку да го прифатиме природниот тек на животот.


Kitagawa Utamaro - Beauty at her toilet.jpg| **[[Китагава Утамаро]]** - Убавица во огледало
Kitagawa_One_Hundred_Stories_of_Demons_and_Spirits.jpg|**Китагава Утамаро** - Илјада приказни за духови и демони
Falls of Kirifuri at Mt. Kurokami, Shimotsuke Province LACMA M.2011.135.2 (2 of 2).jpg|**Кацушика Хокусаи** - Водопади во Кирифури, пл. Куроками
Hokusai-Red-Fuji.jpg|**Кацушика Хокусаи** - Црениот Фуѓи
Hiroshige, Night View of Saruwaka-machi.jpg|**[[Утагава Хирошиге]]** - Ноќ во градот Сурукава
Brooklyn Museum - Owl on a Pine Branch - Utagawa Hiroshige (Ando).jpg|**Утагава Хирошиге** - Був на гранченце од бор
SharakuTwoActors.jpg|**[[Тошусаи Шараку]]** - Два глумца
Flowers Beside the Tamagawa-Zutsumi LACMA M.2000.105.40a-c (2 of 3).jpg|**Тошусаи Шараку** - Цвеќе покрај Тамагаве-Зуцуми



## Наводи

Категорија:Јапонска култура
Категорија:Јапонска уметност
Категорија:Јапонско сликарство
Категорија:Хаику
Хаги-јаки

thumb|right|300px|Хаги-јаки сад за чај, XVIII - XIX век.
**Хаги-јаки** (萩焼) или само **Хаги** (萩) е вид на јапонско вајарство. Со едноставен е изглед и обично содржи вид на полупровидна бела глазура.

## Наводи

Категорија:Јапонска култура
Категорија:Јапонска уметност
Категорија:Јапонско вајарство
Хакама

[thumb|Две ''[Мико'' свештенички носат хакама]]
thumb|(Видео клип) Две студентки кои носат хакама на церемонија на доделување на дипломи, 2015 година
 е предмет за облекување сличен на панталони кој традиционално се носи во Јапонија.

По потекло се од Кина каде ги носеле на царскиот двор во текот на династијата Суеј и Танг но Јапонците ги прифатиле и почнале да ги носат од 6 век од новата ера. Хакама се врзува околу половината, а нејзините ногавици се долги до глеженот. Се носи преку основното кимоно.

## Наводи

## Литература
* 

## Надворешни врски

* Како савити хакаму 
* Како обући хакаму (за кендо)  
* Како обући хакаму (за аикидо)  
* Како опрати хакаму 

Категорија:Облека
Категорија:Јапонска култура
Ханами

мини|400px|Ханами собирање кај дворецот Химеџи.

 е јапонски традиционален обичај на набљудувања и уживање во убавината на цвеќето. Тоа е најчесто цвеќе на јапонската цреша *сакура* или пак јапонските кајсии *уме*. Сакура расцутува прво на островот Кјушу кон (крајот на март), понатаму простирајќи се кон Хоншу, за да кон крајот на мај ги разубави и краевите на Хокаидо. На Окинава сакура се расцутува дури на почетокот на февруари. Бидејќи периодот кога црешата цути е краток (1-2 недели), се врши прогнозирање на цутењето кое го известува заводот за временска прогноза. Во модерната Јапонија, *ханами* често се одигрува во вид на собирања на познаници под дрвото на црешата, со песна, пиење на традиционалниот јапонски пијалак *[[саке]]*, храна и слатки. На многу места, како Уено паркот, се закачуваат и хартиени светилки заради ноќните собири под крошните, познати како *јозакура* (夜桜).

## Литература
* 
* "Cherry blossom forecast" (in Japanese). Weather Map.
* "Okinawa Cherry Festivals".
* Pictures of the heart: the hyakunin isshu in word and image, University of Hawaii Press, 1996, By Joshua S. Mostow. стр. 105
* Brooklyn Botanic Garden . Mizue Sawano: The Art of the Cherry Tree. Brooklyn Botanic Garden. 2006. . стр. 12
* Buchanan, Daniel Crump . Japanese Proverbs and Sayings. University of Oklahoma Pres. 1973. . стр. 175
* 
* "Cherry Blossom Viewing". Japan Mint., Посетено на 14. 8. 2007..

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Јапонска култура
Буканири

мини|„Баканир на Карибите“ од ''книгата на пирати на'' Хауард Пил .
**Буканите** биле еден вид гусари или слободни морнари карактеристични за Карипското Море во текот на XVII и XVIII век. Првпат биле воспоставени на северната Хиспаниола уште во 1625 година, нивниот најславен ден бил од Санацијата во 1660 година до околу 1688 година, за време кога владите не биле доволно силни и не се обидувалд постојано да ги задушат.

## Наводи


Категорија:Гусари
Категорија:Пирати
Категорија:Карипски пирати
Штерјо Наков

**Штерјо Наков** (роден во  година во ) — македонски економист и стопанственик од влашко потекло.

## Животопис

Родителите на Штерјо Наков по потекло се од Крива Паланка, Калин Камен. Во периодот од 1973 до 1983 година бил вработен во Македонски железници, најпрвин како раководител на Одделот за комерцијални работи и подоцна како директор на интерната банка во рамките на Македонските железници. Во 1983 година станал генерален директор и претседател на Управниот одбор на шпедитерската фирма Фершпед АД – Скопје, кога групацијата Фершпед постигнала голем раст и развој, диверсифирајќи ја својата економска активност и во областа на туризмот и угостителството, производството на вино и слично.

Член на бројни бизнис асоцијации. За постигнатите резултати бил прогласен за стопанственик на годината во 1993 година. Во Македонија е сметан за вториот најбогат човек во земјата за 2012 и 2014 година. Во 2008 година е добитник на Столна медалја од редот на Светиот македонски крст.

## Компании

* Фершпед АД (1995)
* Хотел „Александар Палас“
* Хотел Метропол - Охрид (2004) (х. Метропол, х. Белви и х. Турист)
* Хотел Фершпед - Маврово
* Фершпед Брокер

## Поранешни компании
* Телевизија Алфа (2008-2012)
* КК Работнички (2000-2009)
* Винарија Сковин (2001-2019) 
## Наводи

Категорија:Македонски стопанственици
Категорија:Македонски Власи
Далибор Брозовиќ

**Далибор Брозовиќ** (,  - ,  ) – хрватски лингвист, славист, кроатист, член на ХАЗУ, а од 1986 член и на МАНУ надвор од работниот состав.

## Животопис
Неговата библиографија брои над илјада позиции, меѓу кои и книги. Во центарот на неговиот интерес е фонолошката проблематика на словенските јазици на стандардно и на дијалектно ниво и социолингвистичката одлика и статусот на словенските стандардни јазици. Во неговите трудови видно место зазема македонската проблематика. Во статијата *Das Grundgesetz der makedonischen Prosodie („Wiener slavistisches Jahrbuch“, 21, 1975) *  прв пат ја формулира денеска општоприфатената теза дека во македонската прозодија треба да се бројат мори, а не само слогови. Автор е и на статијата „Македонски језик“ во Хрватската енциклопедија.

## Наводи

Категорија:Хрватски професори
Категорија:Академици на МАНУ
Категорија:Академици на ХАЗУ
Категорија:Членови на Хрватската академија на науките и уметностите
Категорија:Погребани на гробиштата „Мирогој“
Александар Наумовски

**Александар Наумовски** (роден на  година во  - починал на  година во ) — македонски физиолог, редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје.

## Животопис

Наумовски медицина завршил во Скопје и се вработил на Институтот за физиологија, каде што работел до крајот на животот. Неговиот научен интерес е физиологијата на крвната коагулација. Бил шеф на Катедрата по физиологија (1982–1984). Соавтор е на практикум по физиологија.

## Наводи

Категорија:Македонски физиолози
Андре Вајан

**Андре Вајан** (,  - ,  ) –  француски славист, класичен филолог и романист, дописен член на МАНУ (од 25 јули 1969).

## Животопис
Вајан бил професор на Ecole nationale des langues orienetales, Ecole pratique des Hautes Etudes и Collége de France, наследник на Андре Мазон. Првиот непосреден допир со Македонија го имал како француски војник на Македонскиот фронт во времето на Првата светска војна. Тогаш, како потпоручник во Главниот штаб, имал задача во „околината на Лерин да ја испита јазичната ситуација, обичаите и спомениците“, при што започнал и со собирање на македонски народни песни и приказни. Притоа, меѓу другото, утврдил дека „Во Македонија, српска и грчка, постои само македонски јазик...“ Во неговите научни истражувања посебно го интересирале и старословенскиот јазик и книжевноста, компаративната граматика на словенските јазици и сл. Се занимавал и со македонската дијалектологија и македонскиот јазик во рамките на јужнословенската јазична група. Автор е на дваесетина книги и на голем број статии и други прилози. По катастрофалниот Скопски земјотрес (1963) испратил книги во Скопје. Бил дописен член на ЈАЗУ и САНУ.

## Творештво
*Marko Kraljević et la Vila, „Révue des Ñtudes Slaves“, VII, Paris, 1928; 
*Les chants épiques des Slaves du Sud, Paris, 1932; 
*Le problème du slave macédonien, „Bulletin de la Société de Linguistique de Paris“, vol 39, 2, No 116, Paris, 1938, p.&nbsp;195; 
*Mélanges en l’honneur de Jules Legras, Paris, 1939; 
*Marko Kraljević et son frêre Andrijaš, Mélanges Henri Grégoire, I, Bruxelles, 1949; 
*Un lexique macédonien du XVI siécle, Paris, 1958 (Македонски речник од 16 век).

## Наводи

Категорија:Слависти
Категорија:Романисти
Категорија:Академици на МАНУ
Категорија:Академици на ХАЗУ
Категорија:Академици на САНУ
Категорија:Странски членови на Српската академија на науките и уметностите
Радослав Наумовски

**Радослав Наумовски** (роден на  година во Наколец, Ресенско) — македонски невропсихијатар, редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје.

## Животопис
Тој дипломирал на Медицинскиот факултет во 1963 година, каде што и специјализирал (1969) и докторирал (1979). Долгогодишен шеф на Одделот за неврофизиологија, ја вовел електромиографијата како дијагностички метод и е познат епилептолог. Претседател на лигата против епилепсија во РМ и главен уредник на сп. „*Епилепсија*“. Автор на повеќе од сто научно-стручни трудови и две монографии.

## Наводи

Категорија:Македонски лекари
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски уредници
Категорија:Југословенски лекари
Категорија:Апсолвенти на Медицинскиот факултет - Скопје
Категорија:Магистри на Медицинскиот факултет - Скопје
Категорија:Доктори на Медицинскиот факултет - Скопје
Категорија:Професори на Медицинскиот факултет - Скопје
Симеон Наумоски

**Симеон Наумоски** (роден во  година во ) — македонски технолог и стопанственик.

## Животопис
Симеон Наумоски дипломирал на Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје во 1964 година. Работел во повеќе фабрики, а бил и професор во средно училиште. Во 1974 година станал генерален директор на фабриката „Витаминка“ во Прилеп, која под негово водство од мала, неразвиена и задолжена работилница за црвен пипер прераснала во модерен капацитет на прехранбената индустрија на Македонија, присутна низ светот. Бил пратеник во Собранието на РМ во 2 мандата, член на делегацијата на Македонија и функционер во Собранието на СФРЈ. 

## Наводи

Категорија:Македонски стопанственици
Категорија:Македонски технолози
Категорија:Пратенички состав 1991-1994
Категорија:Пратенички состав 1994-1998
Венцислав Недев

**Венцислав Недев** (роден на  година во ) — македонски каратист.

## Животопис
Венцислав Недев е роден на 18 март 1949 година во Велес. Тој започнал да тренира карате во септември 1967 година во Скопје, а негов прв учител бил Атанас Кајчевски. Во 1968 година тој го поминал првиот жолт појас. Истата година во 1968 година го основал првиот карате клуб во Македонија, Карате клубот Работнички-Скопје. Овој клуб победил на многу карате првенства и турнири низ цела поранешна Југославија и Европа. Од 1968 до 1978 година бил врвен спортист и освоил многу национални првенства во карате во Македонија и Југославија. Во 1969 и 1971 година тој добил два бронзени медали. Тој организирал неколку карате семинари во Скопје и Охрид. Тој бил и тренер на Македонската репрезентација и вице-тренер на Југословенската репрезентација.

Во тоа време 60% од членовите на југословенскиот карате тим биле негови студенти. Во 1974 година станал првиот член на југословенската репрезентација од Македонија и учествувал на две европски првенство на ЕАКФ во Лондон, Велика Британија. Во Белград 1974 година стнал Шо-Дан, а следната 1975 година Ни-Дан. Од 1974 до 1986 година учествувал на сите светски првенства на ЕАКФ и на ИАКФ како вице-тренер на југословенската екипа. Во 1979 година станал југословенски шампион. Во Белград во 1980 година станал Сан-Дан. Во 1980 година во Белград бил ко-основач на Фудокан заедно со. Истата 1980 година во Скопје тој организирал Европско првенство во карате за јуниори. Во 1981 година дипломирал на Универзитетот во Белград на Факултет за физичка култура во Белград. Во 1982 година престојувал во меѓународна судиска класа Б во Будимпешта, Унгарија. Во Загреб во 1982 година добил Јон-Дан. Во 1983 година бил судија на Светското првенство на ИАКФ во Каиро, Египет.

Во Умаг во 1987 година добил Го-Дан. Во 1989 година учествувал на закрепнувањето и воспоставувањето на состанокот на ЕАКФ во Пореч, Хрватска. Во 1990 година ја формирал Федерацијата по карате на Македонија и во 1991 година во Тревизо, Италија земјата станала членка на ЕТКФ, а во 1992 година во Монтреал, Канада членка на ИТКФ. Од 1992 година тој е Национален тренер на македонскиот карате тим кој учествува на сите настани ЕТКФ и ИТКФ. Во 1993 година за прв пат учествувал во летниот камп ИТКФ во Сан Диего, САД. Во 1995 година тој станал меѓународен судија со сертификат од ЕТКФ и ИТКФ, класа А и добил Року-Дан.

Во 1995 и 1998 година организирал две европски првенства за јуниори во Скопје. Во 1999 година организирал Балканско традиционално првенство во карате во Скопје. Во Париз во 2002 година добил Шичи-Дан. Во 2004 година бил организатор на Европското првенство во карате за сениори, јуниори и кадети во Скопје. Во 2010 година во Врасна, Грција добил Хачи-Дан.

Во 2019 година Венцислав Недев бил примен во највисокото раководно тело на ИТКФ, на Генералното собрание на ИТКФ кое се одржало во Куритиба, Бразил .

## Наводи

## Надворешни врски
*  Prof.Vencislav Nedev 

Категорија:Македонски каратисти
Џејмс Вајсман

**Џејмс Вајсман** (, ) –  американски археолог, универзитетски професор, надворешен член на МАНУ (од 2003).

## Животопис
Вајсман дипломирал на Универзитетот во Мисури во 1957 година, а потоа завршил класични студии во Американската школа во Атина (1959-1960). Магистрирал во1960 и докторирал во 1966 година на Универзитетот во Чикаго. Неговите професионални интереси биле насочени кон проучување на односот меѓу Римјаните и автохтоното население, трговијата и економијата во римскиот период и градовите и населените места во антиката и во доцноантичкиот период во источниот дел на Средоземјето. Предавал на универзитетите во Остин (Тексас), Колорадо, Бостон и во Американската школа за класични студии во Атина. Раководел со археолошки истражувања во Македонија (Стоби), Грција (Елис, Коринт, Никополис) и во Шпанија (Менорка). Од 1970 до 1981 година бил кораководител на археолошките ископувања во Стоби и уредник напубликацијата Студии за старините во Стоби I-III (Studies in the Antiquities of Stobi), а во 1979 година, во негова организација, на Универзитетот во Бостон е одржан симпозиум посветен на истражувањата на овој антички град. Тој бил основач и главен уредник на списанието Journal of Field Archaelogs (19741985), а покрај големиот број општествени дејности бил и потпретседател (1981‡1984) и претседател (1985-1988) на Археолошкиот институт на САД, каде што во 1993 година бил избран за почесен претседател. За надворешен член на МАНУ бил избран во 2003 година.

## Творештво
* Studies in the Antiquities of Stobi, I-III, Beograd-Titov Veles, 1973-1981 (уредник); 
* The Land of the Ancient Corinthians. Studies in Mediterranean Archaeology, 50, Goteborg, 1978;
* Landscape Archaeology in Southern Epirus, Greece, I, Hesperia Supplement, 32, Athens, 2003 (уредник).

## Наводи

Категорија:Археолози
Категорија:Академици на МАНУ
Алјоша Недев

**Алјоша Недев** (роден на  година во ) — македонски каратист.

## Животопис
Алјоша Недев дипломирал на Факултетот за физичка култура во 2006 година во Скопје. Репрезентативец на традиционално карате (од 1992). Повеќепатен државен шампион на Македонија и учесник на балкански, европски и светски првенства; освојувач на 2 сребрени и 1 бронзен медал на европски првенства и 1 сребрен и 1 бронзен медал на светски првенства за сениори. Избран меѓу најдобрите 8 каратисти на светот (2005).

## Наводи

Категорија:Македонски каратисти
Илај Богс

**Илај Богс** (делувал околу средината на 19. век) бил  пират од Соединетите Држави, еден од последните активни пирати од океанот што дејствувале на брегот на Кина во текот на 1850-тите. Со седиште во близина на Хонгконг, Богс постојано извршувал пљачки во појдовните клипер-бродови кои носеле многу важен товар од опиум во текот на целата деценија. Тој е особено познат по својата суровост, бидејќи во еден забележан инцидент имал го телото на заробен кинески трговец, исечено на мали парчиња и ги доставил на брегот во мали кофи како предупредување за мешањето во неговите криминални активности. Во 1857 година, по насилна и крвава опсада, Богс бил принуден да плива на брегот откако неговата џунка била уништена од соперничките пирати. Меѓутоа, откако ги држел своите киднапери со нож, Богс конечно бил приведен и затворен во затвор во Хонгконг три години, на крајот му било судено за убиство пред депортацијата во Соединетите Држави.

## Дополнителна литература

* Мичел, Дејвид (1976) *Pirates, an Illustrated History*. Њујорк: Dial Press

## Надворешни врски

* RootsWeb: Боггс-Л (БОГГС-Л) долго, изгубен роднина?, извадоци од книга во која се детализира кариерата на Богс 
* Пристаништа за поморско наследство: Европа

Категорија:Пирати
Категорија:Починати во 1861 година
Хендрик Лусифер

**Хендрик Jaкобсзон Лусифер** (1583–1627) бил холандски пират. 

Презимето на Хендрик, Лусифер, се однесувало на стапчето-запалка, а не на паднатиот ангел Луцифер, и најверојатно бил користен како прекар заради неговата употреба на оган и чад за да ги изненади непријателите. 

## Најголем успех и смрт
Во 1627 година, Хендрик бил задолжен за 3 бродови кои превезувале колонисти во Гвајана за Холандската западноиндиска компанија, придружувана од двајца други пиратски капетани. Една средба на брегот на Куба, предизвикана од за малку судир со два брода на шпанската индиска флота тргната од денешен Хондурас, му овозможило на флотата на Хендрик да фати брод и содржина во вредност од 1,2 милиони гулдени (златници). Хендрик се борел *храбар како лав*, (според преживеаните членови на екипажот), и лично убил околу десет непријателски војници во тесна борба, пред да биде погоден од куршум. Тој сепак продолжил со грабежот, но друг куршум го погодил во градите и тој морал да се повлече од борбата. Тој се вратил на безбедно во својот брод, а неговиот екипаж ги довршил последните морнарите на богатствената флота. Луцифер, до тогаш смртно ранет, дал наредба да го пренесат пленот (1404 сандаци со индиго, 4280 кожи од животни, 32 тегли со маст од балсам и неколку други предмети) на неговиот брод. Потоа отишол до неговата кабина. Тој полека легнал во кревет, велејќи дека ќе замине на одмор, а потоа починал како резултат на раните добиени за време на судирот. 

## Наводи

Категорија:Пирати
Категорија:Починати во 1627 година
Категорија:Родени во 1583 година
Валентина Нестор

**Валентина Нестор** ( во Пустец, Мала Преспа) — македонски лекторка по македонски јазик во Тирана.

## Животопис

По завршувањето на основното и средното образование во родното место, Валентина Нестор дипломирала на Филолошкиот факултет на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје во 1995 година  и била избрана за лектор по македонски јазик на Факултетот за странски јазици на Универзитетот во Тирана (1996). Постдипломските студии ги завршила на својот Факултет со магистерската дисертација „*Лексички заемки помеѓу македонскиот и албанскиот јазик*“ (2003), каде што ја одбранила и докторската дисертација „*Албанското лексичко-граматичко влијание врз говорот на Мала Преспа*“ (28. Ⅵ 2006).

## Наводи

Категорија:Македонски граматичари
Категорија:Македонци во Албанија
Категорија:Луѓе од Пустец
Напад врз Веракрус

мини|300x300пкс|Веракрус во 17. век.
**Нападот врз Веракрус** било пљачка во 1683 година против пристаништето на Веракрус, во Поткралството Нова Шпанија (колонијално Мексико). Тој бил предводен од холандските пирати Лоренс де Граф, Николас ван Хорн и Французинот Мишел де Грамон.

## Историја
На 17 мај 1683 година пиратите пристигнале на брегот на Веракрус со мала флота во која имало пет големи пловила, осум помали бродови и околу 1300 пирати. На чело на флотата пловеле две шпански воени бродови, претходно заробени од ван Хорн, дизајнирани да ги збунат градските населби во размислувањето дека флотата е шпанска.

Додека флотата била закотвена крај брегот, Де Граф и Јан Вилемс дошле на копното на одредено растојание од градот и чекале до рано следното утро. Додека повеќето од градската милиција спиеле, мажите ги оневозможиле утврдувањата на градот и им дозволиле на Ван Хорн и голема сила на пирати, кои марширале на копно, да влезат во градот и да ги неутрализираат останатите одбрани. Пиратите го напуштиле градот и зеле многу заложници, вклучувајќи го и управникот на градот.

На вториот ден од грабежот, на хоризонтот се појавила шпанската богатствена флота, составена од бројни воени бродови. Пиратите се повлекле со заложниците на блиската Исла де Сакрифисиос и чекале откуп. Нестрплив што исплатите не стигнале веднаш, Ван Хорн наредил погубување на десетина затвореници и им ги испратил главите на Веракрус како предупредување. Де Граф бил бесен; двајцата се расправале и потоа се бореле во двобој. Ван Хорн добил рана низ зглобот и бил вратен во неговиот брод во окови. Раната наскоро се претворила во гангрена, а Ван Хорн починал кратко потоа. Конечно, откажувајќи се од понатамошно пљачкање, пиратите заминале, поминувајќи покрај Шпанците без пречки.

## Поврзано

* Битка кај Веракрус, една од бројните судири од 19-от век со средиште во истиот град.

## Наводи

Категорија:Воена историја на Мексико
Категорија:Судири во 1683 година
Ханива

thumb|right|250px|Ханива куќа
[thumb|250px|Ханива воин, [Јапонија]]
**Ханива** (埴輪), се фигури направени од теракота најчесто користени во текот на ритуалот за погребување; при што биле положувани заедно со покојникот. Биле создадени во текот на Кофун периодот (од III до VI век н.е.) од јапонската историја, кои ги карактеризира појавата на висока аристократска класа, засилена со војска. Коњицата била опремена со железни оклопи, носела мечеви и другу ладно оружје.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Јапонска култура
Категорија:Јапонска уметност
Категорија:Кофун период
Химеџи (дворец)

**Дворецот Химеџи** (姫路城, Химеџи-џо) ― комплекс од јапонски замоци сместени во местото Химеџи во префектурата Хуогхо а кој се состои од 83 дрвени згради. Неформално е познат како *Хакуројо* или *Ширасагијо* („Замок на белите чапји“) кој го добил поради својата бела надворешост.

Регистриран е од страна на УНЕСКО како еден од првите локалитети на Светско наследство, а во декември 1993 пет градби во рамки на замокот биле означени како Национално богатство. Заедно со замоците Мацумото и Кумамото претставува еден од *„Трите славни замоци“* во Јапонија, па е најпосетен меѓу нив.

## Популарна култура
thumb|250п|Дворецот Химеџи од предната страна.

Дворецот Химеџи е чест мотив на јапонската телевизија. Замокот Едо (денешно Токио) нема цитадела, па кога на фиктивната емисија како *[[Абаренбо Шогун]]* и треба замен, се користи Химеџи.

## Надворешни врски

* Pictures of Himeji Castle and over 100 other Japanese Castles 
* Himeji Castle Guide
* Himeji castle website (requires Macromedia Flash plugin)
* Official UNESCO page for Himeji castle
* Himeji Castle - Location View Himeji edition (Tourist Guide with 360degree movie map)

Категорија:Јапонска култура
Чозубачи

мини|десно|230п|Чозубачи
**Чозубачи** (手水鉢) е чешма со многу едноставна конструкција, комбинација набамбус, камен и/или дрво, така да делува природно. Чозубачи потекнува од древните шинтоистички и будистички светилишта и храмови во Јапонија каде  верниците ги миеле рацете и ја испирале устата пред влегување во светилиштето. Оваа било акт на прочистување на телото и душата. Чозубачи е во отворен павилјон кој се нарекува чозуја или темизуја (手水舎). 
Подоцна се врзува за чајните градини и во текот на вековите добива почесно место во церемонијата на пиење на чај. Базенот чозубачи е повисок од 40 cm. Мајсторите на чајните церемонии подоцна ги преуредиле базените во тркалезна чинија во чајните градини и ги создале цукубаи, чија висина е 30 cm или помали. Многу јапонски градини денес ги имааат двете чешми кои се снабдеваат со вода низ бамбусовото стебло – какеи.

## Литература
* Грбић, М. (2015): Историја вртне уметности. Универзитет у Београду. 

## Надворешни врски
* Чозубачи (анг.)

Категорија:Хортикултура
Категорија:Јапонска култура
Џомонска керамика

[мини|десно|200п|Керамика од раниот [Цомонски период|џомонски период]]
**Џомонска керамика** (縄文式土器) претставува збир од различни стилови на керамика застапени во текот на јапонскиот неолитски период џомон, кои траел од 14.000 година п.н.е.- 300 година п.н.е. Самиот назив *џомон* (縄文 - во буквален превод *шари на јаже*), го добил името по карактеристичните шари создавани со втиснување на јаже во свежа глина која потоа би се печела на температура од 600 до 900&nbsp;°C.

## Литература
* 

## Надворешни врски

* Comprehensive Database of Archaeological Site Reports in Japan
* Хронологија Џомон периода
* -{Japanese Pottery Dogu – Clay Figurines}-
* -{Bridge of dreams: the Mary Griggs Burke collection of Japanese art}-

## Наводи

Категорија:Јапонска култура
Категорија:Историја на Јапонија
Категорија:Јапонска уметност
Шиши-одоши

мини|лево|230п|<center>Шиши-одоши: а.- полнење, b.- празнење, c.- удар од камен - звук.
[мини|десно|230п|<center>Јапонска чешма на [Калемегдан – стилизиран шиши-одоши.]]
**Шиши-одоши** (ししおどし, 鹿威し) е посебна форма на чешма во јапонските градини – плашило за елени и може да се комбинира со каменен базен. Многу е привлечна и привлекува внимание како со формите така и со звукот. Примарно служела на селаните да ги отераат елените и дивите свињи од посевите. Подоцна претставувале елемент на промена во градината, бидејќи шупливиот бамбус при полнењето претегнува на едната страна и ја истура водата, а од спротивната страна е камен од кој се удира правејќи звук.

## Наводи

## Литература
Грбић, М. (2015): Историја вртне уметности. Универзитет у Београду. Београд. 

Категорија:Хортикултура
Категорија:Јапонска култура
Танабата

мини|Прослава во Токио, 2010 година
***Танабата*** (јапонски: たなばた или 七夕, во превод "вечер на седмиот"), попознат како **Фестивал на ѕвездата**, е јапонски фестивал кој води потекло од кинескиот Ќиши фестивал. Ја прославува средбата на божествата Орихиме и Хикобоши (претставени во вид на ѕвездите Вега и Алтаир). Според легендата, ги разделува Млечниот Пат, и дозволено им е да се видат само еднаш годишно седмиот дан во седмиот месец од месечевиот календар. Датумот Танабате варира од регион во земјата, но првите празници почнувале на 7 јули по грегорианскиот календар. Прославата се одржува на различен датум помеѓу јули и август.

## Наводи

Категорија:Јапонија
Категорија:Фестивали
Категорија:Јапонска митологија
Лига 1 (Франција) 2020-2021

**Лига 1 2020-2021** е 83-тата сезона на првата фудбалска лига на Франција. Сезоната започнала на 21 август 2020, а ќе заврши на 23 мај 2021.

## Општо
Откако претходната сезона била прекината поради пандемијата на коронавирусот и првенството не било завршено до крај, во оваа сезона има две нови екипи кој доаѓаат од понизок ранг место досегашните три. Двете нови екипи се  и , кој ги замениле испаднатите  и . Иако првичниот план бил првенството да почне со 22 екипи, подоцна било објавено дека Амјен и Тулуза ќе испаднат и ќе играат во Лига 2 2020-2021, по гласањето на ЛФП.

## Екипи
### Екипи по региони

### Стадионите на екипите и нивните локации

### Личности и спонзори

## Табела
*Ажурирано на 28 септември 2020*





***Легенда:***
:&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; **Шампион на Франција** и се квалификува за групната фаза на **[[УЕФА Лига на шампиони 2021/22|УЕФА Лига на шампиони 2021-2022]]**.
:&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Се квалификува за групната фаза на **[[УЕФА Лига на шампиони 2021/22|УЕФА Лига на шампиони 2021-2022]]**.
:&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Се квалификува за третото квалификациско коло на **[[УЕФА Лига на шампиони 2021/22|УЕФА Лига на шампиони 2021-2022]]**.
:&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Се квалификува за групната фаза на **[[УЕФА Лига Европа 2021-2022]]**.
:&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Се квалификува за баражот на **UEFA Europa Conference League 2021-2022**
: Се квалификува за **Баражот промоција/испаѓање** против победникот на плејофот на **Лига 2&nbsp;2021-2022**.
:&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Испаѓа во **Лига 2&nbsp;2021-2022**.

***Нотес:***
:Три бода за победа, еден за нерешено, нула за пораз.

:Во случај на еднаков број на бодови помеѓу две или повеќе екипи, позицијата на табелата на екипата ќе биде одредена по следниве критериуми:

: * Вкупна гол-разлика
: * Одвоена табела
::: * Освоени бодови во меѓусебните двобои
::: * Гол-разлика во меѓусебните двобои
::: * Вкупен број постигнати голови во меѓусебните двобои
::: * Постигнати голови во гости во меѓусебните двобои
: * Вкупен број постигнати голови
: * Вкупен број постигнати голови во гости
: * Најголем број на постигнати голови на натпревар во првенството
: * Фер-плеј.



## Резултати
### Табеларен приказ




### Календар

## Статистика
### Екипна
#### Лидери на табелата

#### Создавање на пласманот




#### Освоени бодови во сооднос

### Поединечна
#### Список на стрелци

## Наводи

## Надворешни врски
* 

2020-2021
2020-2021
Франција, Лига 1
Вокоу

***Вокоу*** ( Chinese    ; Јапонски : *Wakō* ; Корејски : 왜구 *Ваегу* ), што буквално се преведува „јапонски пирати“ или „пирати од џуџе“, биле пирати кои вршеле рација на крајбрежјето на Кина и Кореја од 13-ти до 16-от век. *Вокоу* потекнува од јапонски, корејски и кинески етникуми кои варирале со текот на времето и го напаѓале копното од острови во Јапонското Море и Источно Кинеското Море. Вокоу активностите во Кореја биле намалени по Договорот од Гиате во 1443 година,  но продолжиле во Минг во Кина и го достигнале својот врв во текот на Џиџанг Вокоу рациите во средината на 1500-тите години, но кинеските репресии и силните падови на пирати од страна на јапонските власти*, Вокоу*  речиси исчезнуваат до 1600-тите.

## Историја

## Наводи

Категорија:Воена историја на Кореја
Категорија:Средновековно војување
Категорија:Минг (династија)
Категорија:Статии со извори на јапонски (ja)
Категорија:Статии со текст на јапонски
Категорија:Статии со текст на корејски
Категорија:Статии со текст на кинески
Пиратство во Сомалија

**Пиратството на брегот на Сомалија** се појавува во Аденскиот Залив, каналот Гвардауи и Сомалиското Море, во територијалните води на Сомалија и во други области. Првично, тоа било закана за меѓународните риболовски бродови, проширувајќи се на меѓународниот превоз од втората фаза на Граѓанската војна во Сомалија, околу 2000 година. 

По распадот на сомалиската влада и распуштањето на Сомалиската морнарица, меѓународните риболовски бродови почнале да вршат нелегален риболов во сомалиските територијални води. Овие осиромашени локални резерви на риби, и сомалиските рибарски заедници реагирале со формирање вооружени групи за да ги одвратат напаѓачите. Овие групи, користејќи мали чамци, понекогаш држеле бродови и членови на екипажот за откуп. Тоа прераснало во профитабилна трговија, со големи откупни отплати. Пиратите потоа почнале да киднапираат трговски бродови. Бидејќи регионот бил засегнат од сиромаштија и корупција на владата, имало и политичка мотивација на локално ниво да се справи со кризата. Голем број невработени сомалиски младинци почнале да го гледаат тоа како средство за поддршка и егзистенција на нивните семејства. 

Меѓународните организации започнале да изразуваат загриженост за новиот бран на пиратството, поради високата цена на глобалната трговија и поттик за профитерство од страна на осигурителните компании и други. Сомалиската влада е активна во полициското работење во областа, иако некои веруваат дека сака да соработува со пиратите како бедем против другите, но и за финансиска корист. Кон крајот на 2000-тите, анти-пиратската коалиција позната како Комбинирана работна група 150, која вклучила и 33 различни нации, формирала Поморска област за поморска безбедност во Аденскиот Залив. До 2010 година, овие патроли се исплателе, со постојан пад на бројот на инциденти. До ноември 2017 година, немало поголеми бродови или заложници кои останале во заложништво. Во 2017 година биле пријавени неколку инциденти на пиратство бидејќи морнариците на азиските и европските нации почнале поактивно да ги спасуваат киднапираните бродови, вклучувајќи го и најголемиот дел од превозникот ОС 35 .  

## Историја
[десно|мини| Вооружени пирати во Индискиот Океан во близина на [Сомалија. После фотографирањето, членовите на екипажот на бродот отвориле оган врз бродовите на морнарицата на САД, а членовите на екипажот на бродот возвратиле со оган. Еден осомничен пират бил убиен, а 12 биле приведени (види ангажирани пиратски пловни објекти ). ]]

## Наводи
Категорија:Арапско Море
Категорија:Воени операции на САД
Категорија:Воени операции на Јапонија
Категорија:Сомалија во 2010 година
Категорија:Аденски Залив
Општина Оризари

**Општина Оризари** — поранешна рурална општина во Македонија, создадена во 1996 година, а престанала да постои со законот за територијална поделба на Македонија од 2004 година, кога била припоена на Општина Кочани. Центар на општината била населбата Оризари.

## Населени места
Населени места на Општина Оризари се населбата Оризари и селата: Безиково, Вранинци, Главовица, Костин Дол, Небојани, Ново Село, Пресека, Прибачево и Речани.

## Население
Според последниот попис од 2002 година, во Општина Оризари живееле 4.403 жители, од кои:

## Наводи

## Поврзано

* Општини во Македонија
* Општина Кочани
* Оризари

Оризари
Оризари
Оризари