open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Португеса

**Португеса** е една од 23 држави *(estados)* на Венецуела.

Главен град е Гуанаре, основан во 1591 година.

португеса има површина од 15,200 
км2 и во 2007, имаше 873,400 жители.

## Потекло на името

Добиено е според реката Портуеса, но според легендата името е добиено од една преубава португалка, која се удавила во таа река.

## Општини

# Агуа Бланка (Агуа Бланка)
# Арауре (Арауре)
# Естелјер (Пириту)
# Гванаре (Гванаре)
# Гванарито (Гванарито)
# Монсењор Хосе Висенте де Унда (Параизо де Чабаскен)
# Оспино (Оспино)
# Паез (Акаригва)
# Папелон (Папелон)
# Сан Хенаро де Боконоито (Боконоито)
# Сан Рафаел де Оното (Сан Рафаел дел Оното)
# Санта Росалиа (Ел Плајон)
# Сукре (Бискикуј)
# Турен (Вилја Брузуал)

## Поврзано
* Административна поделба на Венецуела
* Венецуела
* Список на рангирани венецуелски држави

Категорија:Сојузни држави во Венецуела
Категорија:Држави и територии настанати во 1909 година
Сукре (сојузна држава)

**Сукре** е една од 23 држави *(estados)* на Венецуела. Главе град е Кумана. Сукре има површина од 11,800&nbsp;км2 и во 2007, имаше околу 916,600 жители.

## Општини и нивни седишта
thumb|лево|Административна поселба на Сукре|400px

* Андрес Елој Бланко (Касанај)
* Андрес Мата (Сан Хосе де Аерокуар)
* Арисменди (Рио Карибе)
* Бенитез (Ел Пилар)
* Бермудез (Карупано)
* Боливар (маригуитар)
* Кахигал (Јагуарапаро)
* Круз Салмерон Акоста (Араја)
* Либертадор (Тунапуј)
* Марињо (Ирапал)
* Мехија (Сан Антонио дел Голфо)
* Монтез (Куманакоа)
* Риберо (Каријако)
* Сукре (Кумана)
* Валдез (Гуирија)

## Поврзано
* Административна поделба на Венецуела
* Венецуела
* Список на рангирани венецуелски држави

## Надворешни врски

* http://www.ine.gob.ve/secciones/principal.asp?moduloEnti=SUCRE.swf&cEnti=19 

Категорија:Сојузни држави во Венецуела
Категорија:Држави и територии настанати во 1909 година
Тачира

**Тачира** е една од 23 држави *(estados)* во Венецуела.

Главен град е Сан Кристобал.

Тачира има вкупна површина од 11,100&nbsp;км2 (4,290&nbsp;mi²) и  во 2007, имаше 1,177,300 жители.

Тачира е една од венецуелските Андеански држави (заедо со Мерида, Трухиљо, и Зилија).

## Администратина поделба
Тачира има вкупно 29 општини.
## Поврзано
* Административна поделба на Венецуела
* Венецуела
* Список на рангирани венецуелски држави

Категорија:Сојузни држави во Венецуела
Категорија:Држави и територии настанати во 1899 година
Трухиљо (сојузна држава во Венецуела)

**Трухиљо** () е една од 23-те сојузни држави во Венецуела.

Главен град е истоимениот Трухиљо.

Зафаќа повшина од 7.400 км2 и во 2007, вкупно  711.400 жители.

## Административна поделба
Трухиљо има 20 општини.

## Поврзано
* Сојузни држави во Венецуела

Трухиљо
Категорија:Сојузни држави во Венецуела
Категорија:Држави и територии настанати во 1899 година
Варгас

**Варгас** е една од 23-те сојузни држави на Венецуела. Наречена е по првиот венецуелски невоен претседател Хосе Марија Варгас. Се граничи со Арагва на запад, Миранда на исток, Карипското Море на север и и со Престолнинскиот округ на југ. Во неа се наоѓаат најголемото пристаниште и аеродром. Главен град е Ла Гвајра.

Во 1999 Варгас настрада во едно од најголемите лизфања на земјиштето попзната како *La Tragedia de Vargas*, (Трагедијата на Варгас), која комплетно уништи малечки гратчиња и принуди илјадници да ги напуштат своите домови и да се преселат. Илјадници го загубија животот не само во Варгас, туку и во другите држави.

## Поврзано
* Сојузни држави во Венецуела

## Надворешни врски
* http://es.wikipedia.org/wiki/Историја
* Географија
* Геополитика 
* Право и управа 
* Општинска управа —
* Стопнаство 
* Градови 
* Фолклор 
* Историја 

Категорија:Сојузни држави во Венецуела
Категорија:Држави и територии настанати во 1998 година
Јаракуј

**Јаракуј** е една од 23 држави *(estados)* на Венецуела. Се граничи со Фалкон на север, на запад со Лара, на југ со Португеса и Кохедес и на исток со Карабобо.

Има планински релјеф: сртовите наАндите  завршуваат тука. Има два планински система, Сиера де Ароа на север и на југ е Сиера де Ниргуа.  Помеѓу нив тече истоименат река Јаракуј. Скоро сите цела и градови се наоѓаат во оваа долина, вклучувајќи го и главниот град Сан Фелипе.

Скоро целото стопанство се заснова на агрономоијата (шеќерна трска, пченка, сточарство).

Јаракуј има површина од 7,100&nbsp;км2. Население: 597,700 жители (2007).

## Општини и нивни седишта

* Аристидес Бастидес (Сан Пабло) 
* Боливар (Ароал) 
* Брузуал (Чивакоа) 
* Кокороте (Кокороте) 
* Индепенденсиа (Индепенденсиа) 
* Хосе Антонио Паез (Сабана де Пара)
* Ла Тринидад (Борауре)
* Мануел Монге (Јумаре)
* Ниргуа (Ниргуа)
* Пења (ЈАритагуа)
* Сан Гелипе (Сан Фелипе)
* Сукре (Гуама)
* Урачиче (Урачиче) 
* Вероес (Фариар).

## Поврзано
* Административна поделба на Венецуела
* Венецуела
* Список на рангирани венецуелски држави

Категорија:Сојузни држави во Венецуела
Категорија:Држави и територии настанати во 1909 година
Сулија

**Сулија** () — сојузна држава во Венецуела. Главен град е  Маракаибо. Зафаќа површина од  и население од 3.620.200 жители (2007), прва по населеност во Венецуела.

## Етимологија на името на Венецуела

250px|thumb|лево|Општините во Сулија

Името „Венецуела“ доаѓа од околината на Маракаибо.  Имено шпанските конквистадори кога дошле во оваа област наишле на индијански народ кои живее на накони живеалишта во вода. И по тоа тие тоа место го нарекле  „Мала Венеција“ (*Pequeña Venecia*) или *Venezuela*.

## Административна поделба
Сулија е поделена на 21 општина.

## Поврзано
* Административна поделба на Венецуела


Категорија:Сојузни држави во Венецуела
Шипка

**Шипка** или **шип** () — вид роза која е широко распространета низ целиот свет. Уште се нарекува „кучешка роза“ што е директен превод од научното латинско име (*Rosa Canina*).
thumb|left|Гранче со шипинки
Шипката е повеќегодишна листопадна грмушка, која може да достигне висина од 1 до 5 метри. Расте во секакви предели со умерена контитнентална клима, но забележливо е тоа што грмушките кои растат на поголема надморска висина даваат поголеми плодови, наречени **шипинки**. Младите гранки се покриени со боцки, како и кај другите рози. Цветот е бел или розов, кој дава мали црвени овални плодови по кои шипката е најмногу позната.

## Употреба

Плодот од шипка се користи за правење чај, џем и мармалад. Широко е распространет во народната медицина и се користи како универзалeн лек против настинки и 
вируси. Исклучително е богат со витамин Ц и сите производи од шипка се меѓу најдобрите извори за овој витамин.

Плодот може да се конзумира и сиров откако ќе се отстранат боцките и семките од внатрешноста. Боцките може да предизвикаат чешање, или иритација на дигестивниот систем доколку се козумираат во поголеми количини.

Семето од шипката може да се користи за правње масло кое се употребува за козметиката и дерматологијата.

## Берба

Плодовите остануваат на дрвото за време на зимата, откако ќе отпаднат лисјата. Може да се бере од есен, па сè до крајот на зимата додека плодот не се исуши. На есен плодовите се уште тврди и содржат повеќе витамин Ц. Понатаму во текот на зимата, после првиот мраз, плодот омекнува.

## Шипката во Македонија

Шипката може да се најде на сите планини во Македонија. Обично расте на места изложени на сонце, најчесто на јужните падини, надвор од шума, на шумска чистина или покрај пат.

## Галерија

Податотека:Шипки во село Љубојно.jpg|Гранки со шипки во селото Љубојно
File:Грмушка со шипинки.jpg|Грмушка со шипки во селото Дихово
Податотека:Шипки.jpg|Плодови на шипка
Податотека:Rosa canina.jpg|Плод


## Наводи

Категорија:Рози
Категорија:Лековити растенија
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Растенија опишани во 1753 година
Категорија:Флора на Европа
Македонски парламентарни избори (1994)

**Парламентарните избори 1994 година** се првите парламентарни избори кои се одржаа по стекнувањето независност на Република Македонија. Се одржаа истовремено со првите непосредни претседателски избори на 16 и 30 октомври 1994 година. Победа извојува коалицијата Сојуз за Македонија предводена од СДСМ. Опозицијата, ВМРО ДПМНЕ и Демократската партија го бојкотираа вториот круг на изборите и тврдеа дека имаше сериозни нарушувања во изборниот процес.

Исто како и на парламентарните избори во 1990 година мандатите се распределуваа според мнозинскиот изборен систем. Гласачкиот одзив при првиот круг беше 77,7%, а при вториот – 57,5%. На изборите учествуваа 38 политички партии и 283 независни кандидати.

Според резултатите од првиот круг коалицијата Сојуз за Македонија во која учествуваа Социјалдемократскиот сојуз на Македонија, Либералната партија и Социјалистичката партија на Македонија имаше значителна предност пред водечките опозициски партии ВМРО ДПМНЕ и Демократската партија. Сојузот за Македонија освои 32,6% од гласовите, ВМРО ДПМНЕ – 14,3%, а Демократската партија – 11,0%.

Опозициските партии веднаш изразија сомнение во регуларноста на првиот круг и решија да го бојкотираат вториот круг. Поради овој бојкот, кандидатите на Сојузот за Македонија во вториот круг успеаја во голем број да бидат избрани за пратеници.

## Резултати

## Наводи


## Надворешни врски
* Државна изборна комисија: Парламентарни избори 1994 година 
* Пратенички состав 1994 - 1998 година
* IRI Election Observation Mission Macedonia, October 30, 1994

1994
Категорија:Македонија во 1994 година
Алистратик

**Алистратик** (, *Алистрати*) — село (или гратче) во Зихненско, Егејска Македонија, денес во општината Зелјахово на Серскиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 3.088 жители (2011).

## Географија и местоположба

## Историја

## Стопанство

## Демографија

## Општествени установи

## Културни и природни знаменитости
* Црква „Св. Атанасиј“ од XIX век
* Алистратички манастир („Св. Недела“) од 1857 г.
* Алистратичка пештера со древни цртежи

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски
* Портал на Алистратик 
* Воздушни слики на Алистратик 
* Пештерата на Алистратик 

Категорија:Алистратик
Вакув Чифлик

**Вакув Чифлик** — село во Егејска Македонија, Република Грција.

## Географија и местоположба

## Историја

## Економија

## Демографија

## Општествени установи

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Надворешни врски

Категорија:Населени места во Егејска Македонија
Витачишта

**Витачишта** (; до 1956 г. *Βιτάστα*, *Витаста*) — село во Зихненско, Егејска Македонија, денес во општината Ениќој на Серскиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 429 жители (2021).

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа во северозападното подножје на планината Кушница, на 54 км југоисточно од градот Сер и на 12 км северно од Радулево, на надморска височина од 140 м.

## Историја
### Во Отоманско Царство

Во отоманските даночни регистри на немуслиманското население од вилаетот Зихна од 1659-1660 година е забележано дека Витачишта има 43 домаќинства.

Во XIX век Витачишта било мешано грчко-турско село во Зихненската каза на Серскиот Санџак. Според грчка статистика од 1866 г. во *Витаста* (Βιτάστα) живееле 900 Грци и 300 Турци.

Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Виталчишта* (Vitalchischta) имало 299 домаќинства со 90 жители муслимани и 700 жители Грци Според Стефан Верковиќ („Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи“) во 1889 г. во *Витачиста (Виташта)* имало 20 македонски, 106 грчки и 28 турски домаќинства.

Во 1891 година Георги Стрезов напишал:Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година, селото имало 1.375 жители, од кои 1.100 Грци, 175 Турци и 100 Македонци. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев *(*„La Macédoine et sa Population Chrétienne“*)* во 1905 година во селото живееле 1.650 Грци.

### Во Грција

По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Таа година селото броело 853 жители, кои поради војните во 1920 г. се намалиле на 851 лица.

Во 1924 г. по сила на Лозанскиот договор муслиманското население е иселено во Турција. На нивно место се населиле 175 бегалци, така што селото станало мешана населба.

Во 1941 г. селото е окупирано од бугарски единици, кои во него завеле 1.738 жители.

Во 1956 година, селото било преименувано во Кринида (*Κρηνίδα*).

## Стопанство
Витачишта располага со мошне плодно обработливо земјиште, од кое дел се наводнува. Населението одгледува пред сѐ памук и други земјоделски производи, а внимание му се посветува и на сточарството, посебно на краварството.

## Население

## Културни и природни знаменитости
**Цркви**
* Црква „Успение на пресв. Богородица“ од XIX век
**Училишта**

* Витачишко училиште — прогласено за споменик на културата

## Наводи

Категорија:Ениќој (општина)
95 п.н.е.

**95 п.н.е.** — година според општоприфатениот календар. Тоа била 95. година пред новата ера, 95. од првиот милениум п.н.е., 95. од 1 век п.н.е. и шеста од 90-тите п.н.е.

## Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509&nbsp;г.&nbsp;п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5413 и 5414 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г.&nbsp;п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4655 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г.&nbsp;п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3665 и 3666 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г.&nbsp;п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *[[Ab urbe condita]]*), годината е избројана како 658.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт Цар или 2637 г.&nbsp;п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот Цар станал владетел, т.е. 2697 г.&nbsp;п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 95 година се протега во 2541 и 2542, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2601 и 2602 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543&nbsp;г.&nbsp;п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 448. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 738 и 737 исламска година пред хиџра.

## Настани

* ...

## Личности

* ...

## Откритија

* ...

Категорија:1 век п.н.е.
Доксат

**Доксат** () — село во Општина Доксат во Драмски округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на 10 километри југоисточно од градот Драма на надморска височина од 66 метри.

## Историја
### Отоманско Царство

Селото во текот на XIX век се наоѓало во Драмската каза во составот на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година, селото имало 2190 жители од кои 120 Македонци, 850 Турци, 900 Грци, 120 Власи и 200 Роми. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев *(„[[La Macédoine et sa Population Chrétienne]]“)* во 1905 година во селото живееле 48 македонски гркомани и 1100 Грци.

### Грција

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 1117 жители

Според Лозанскиот договор потпишан помеѓу Турција и Грција, во селото било населено грчко население од Турција, додека муслиманското население ги напуштило своите домови.

Во 1927 година, селото било преименувано во Доксато.

## Демографија

Во 1928 година во селото биле сместени 258 грчки семејства со 1099 лица. Во 1928 година, бројот на населението бил 4295 лица, додека во 1940 година селото броело 4760 жители.

Селото според пописот од 1951 година броело 4409 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 4402 жители, во 1971 година имало 3440 жители, во 1981 година имало 3389 жители, додека во 1991 година имало 3594 жители. Денеска, населението на селото е 2884 жители според пописот од 2011 година.

## Знаменитости
* Црква „Св. Атанасиј“ од 1867 г.

## Наводи

Категорија:Доксат
Драчево (Зихненско)

**Драчево** или **Драчово** (познато како **Драчен**, понекогаш и **Старо Драчево**; , *Левкотеа*; до 1927 г. *Δράτσοβο*, *Драцово*) — напуштено село во Зихненско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Зелјахово на Серскиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Сѐ до 1923 г. било населено исклучиво со Македонци, кои останале мнозинство до неговото раселување во 1960-тите.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓало во областа Зихна, во непосредна близина од реката Драматица, во јужното подножје на планината Сминица, на надморска височина од 180 м. Сместено е околу 4 км северозападно од новата населба, покрај патот што води за селото Мандилево.

## Историја

### Во Отоманското Царство
Во XIX век Драчево било македонско село во Зихненската каза на Серскиот Санџак. Според грчка статистика од 1866 г. во *Драѕова* или *Траѕова* (*Δράτζοβα,* *Τράτζοβα*) живееле 150 Македонци христијани. Според Стефан Верковиќ („Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи“) во 1889 г. во *Драчово* имало 79 македонски домаќинства.

Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. во *Драчово* (*Dratchovo*) имало 59 домаќинства и 190 жители Македонци.

Во 1891 година Георги Стрезов за селото напишал:
Селото било под влијание на Цариградската патријаршија. Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г., во селото Драчево имало 300 жители, сите Македонци. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Драчево (*Dratchevo*) имало 320 Македонци под врховенство на патријаршијата.

### Во Грција
За време на Првата балканска војна селото е окупирано од Бугарија, но по Втората балканска војна во 1913 г. е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Таа година селото броело 179 жители, кои во 1920 г. се зголемиле на 206 лица.

Во 1923 г. во селото биле населени 79 бегалци, така што селото станало мешана населба која во пописот од 1928 г. била заведена со 311 жители. Во 1927 година, името на селото било променето во Левкотеа (*Λευκοθέα*).**'

Во 1941 г. селото е окупирано од бугарски единици, кои во него завеле 379 жители.

По крајот на [[Втората светска војна]], во текот на 1960-тите жителите на Драчево биле преселени на неколку километри југоисточно од старата населба, покрај пругата [[Солун]]-[[Дедеагач]] во нова населба наречена [[Станица Драчево]]. Помасовно иселување се случило во 1970-тите, кога тоа броело 172 жители, кои во 1981 г. се намалиле на само 8 лица.

== Население ==


== Културни и природни знаменитости ==
**Цркви'''

* Црква „Успение на Пресвета Богородица“ — главна селска црква, изградена во XIX век

## Наводи

Категорија:Историски села во Зелјахово
Ново Село (Лагадинско)

**Ново Село** или **Ени Ќој**  (, *Критија*, до 1927 г. *Γενή Κιόι*, *Ени Ќој*) — село во Општина Лагадина во Солунскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 1.253 жители (2021).

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на неколку километри северозападно од градот Лагадина. Селото се наоѓа на надморска височина од 216 метри.

## Историја

Во XIX век Ново Село припаѓало кон Лагадинската каза на Отоманското Царство. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото се состоело од 36 семејства со 164 жители Македонци

Селото било под влијание на Цариградската патријаршија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 120 Грци и работело грчко училиште.

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд. Во 1927 година, селото било преименувано во Критија.

## Наводи

Категорија:Лагадина
Клаудио Абадо

**Клаудио Абадо** (италијански: Claudio Abbado) e роден на 26 јуни 1933&nbsp;г. во Милано, Италија. Италијански диригент. Абадо студирал пијано, компонирање и диригирање на Конзерваториумот "Џузепе Верди" пред да почне со диригирање во Виена. Долг период го поврзуваа со Миланската скала (1968-86 г.) како главен диригент, а пред сѐ, како уметнички директор, како и со Виенската филхармонија и со Лондонскиот симфониски оркестар. Во 1989&nbsp;г. го наследи Херберт фон Карајан како постојан диригент и уметнички директор на Берлинската филхармонија. Познат е по своите заложби за поставување интересни програми, вклучувајќи модерна музика.

thumb|upright 1.2|Адабо во 2006

Категорија:Италијански диригенти
Категорија:Носители на Големиот крст на Легијата на честа
Категорија:Добитници на Волфовата награда за уметност
Категорија:Заповедници на Орденот за заслуги за СР Германија
Категорија:Починати во 2014 година
Категорија:Родени во 1933 година
Забранета желба

**Забранета желба** (португалски: **Desejo Proibido**) е романтична бразилска теленовела. Серијата во Бразил беше очекувана со голем успех, после лошиот успех на претходната новела Вечна магија, која не го привлече многу вниманието на гледачите. Оваа новела исто така не беше толку за фалење, но за разлика од претходната имаше многу поголема гледаност. Сепак новелите се прогласени за одлично обработени, без разлика на постигнатиот рејтинг.

## Синопсис
Дејството е сместено во 30ите години, во малиот фиктивен град Пасаперто, каде што градоначалникот Вириато живее во конфликт со најмоќната од црквата, Кандида, силна жена која потекнува од семејство со плантажи со кафе, и чии интереси се секогаш на прво место за неа. Со падот на кафето, Кандида мора да продаде дел од земјата на семејството на Шико Фернандес. За да не ги разделува богатствата, ја дава раката на нејзината ќерка Исабел за Шико. Од врската помеѓу нив двајца се раѓа Енрике, во кој Кандида ги вперува сите нејзини очекувања.
Неколку месеци по породувањето, Исабел починува, и Шико Фернандес се венчава со убавата Ана, ќерка на индијанка. Прифаќајки ја романсата со проста жена, Кандида го одгледува внукот. Фрустрирана од идејата да биде мајка, Ана оди да се моли на сликата на една светица нацртана на камен. Одеднаш, изненадување: наоѓа бебе во кану. Тоа е почетокот на приказната за малата Лаура. Во градот, сите го прославуваат чудото од светицата.
Токму за да го проучи мистериозниот случај, парохот од црквата, отецот Инасио, го убедува Мигел, исто така отец, да одат во градод Пасаперто. Она што Мигел не го ни замислува, е дека таа мисија ќе го смени текот на неговиот живот засекогаш.

## Улоги
* Карактеризација на ликовите

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место 
* Теледраматургија 

Категорија:Бразилски телевизиски серии
Категорија:Теленовели
Морско уво

**Морско уво** или **абалон** () — род морски полжави од сопствена фамилија **морски уши** (*Haliotidae*), се сретнува во топлите мориња низ целиот свет. На надворешната површина на единечната школка има низа од мали дупчиња, а најголемиот дел од нив се пополнуваат како што расте животното; некои остануваат отворени и служат како излези за отпадните материи. Морските уши се големи 10-25 см во пречник и 8 см во дебелина. Најголем член на родот е црвеното морско уво (*H. rufescens*) со 35 см. Цврстиот внатрешен дел на школката, кој се прелева во боите на виножитото, се користи за украси, а големото мускулно стапало се консумира како деликатес. Комерцијални рибарници има во Калифорнија, Мексико, Јапонија и Јужна Африка.

## Галерија

Податотека:AbaloneInside.jpg|Сјајна внатрешност на школката на морското уво


## Поврзано
* Морски полжави

## Наводи

Категорија:Полжави
Тукуман (покраина)

**Тукуман** () — покраина во Аргентина, сместена во северозападниот дел на државата. Главен град е Сан Мигел де Тукуман. Се граничи со покраините Салта, Сантјаго дел Естеро и Катамарка. Нагалено се нарекува *El Jardín de la República* („Градина на републиката“).

## Географија
thumb|200px|лево|Езерото Ла Ангостура
thumb|200px|лево|Црквата Виланугес 
thumb|200px|лево|Типичен пејзаж во Тукуман

Тукуман е најмалата покраина во Аргентина по површина. Највисоката точка е Серо дел Болсон со 5.550 метри.

Таа има топла суптропска клима и обилни дождови во секој нејзин дел.

Најголема река е Сали. Тука се наоѓаат и неколку големи хидроцентрали како „Ел Кадилјал“. која е најважна за таа област, потоа „Ембласе Рио Ондо“ на реката Ондо, „Ла Ангостура“ на реката Рио де лос Соса и „Ескаба“ на реката Марапа.

## Стопанство
Економијата на покраината се темели на преработката и производството на шеќер, со насади од 2.300 км2, со учество од 60% од производството на шеќер во земјата. Освен тоа тука се одгледува и лимонот (најголем произведувач во светот), јагода, киви, грав, пченка, луцерка и соја.

Присутни се и говедата и овците, но повеќе за домашна употреба.

## Административна поделба
Покраината има 17 департмани (*departamentos*).

## Поврзано
* Административна поделба на Аргентина

## Надворешни врски
* Управа на Тукуман
* Портал на Тукуман

Категорија:Покраини во Аргентина
Чиста убавина

**Чиста убавина** (португалски: **Beleza Pura**) е романтична бразилска теленовела. Серијата во Бразил почна да се снима кон крајот на 2007 год. за со прикажување да започне на 18 февруари 2008. Серијата е создадена од Андреа Малтароли, а дел од глумската екипа нам ни е позната од новелата Америка.

## Синопсис
Гилерме Медеирос е авијатички инженер. Тој е женкар, кој живее само за да се задоволи себе и жените од парите што ги заработува од хеликоптерите кои ги проектира. Неговиот нов проект е Карака. Еден од купувачите е ексцентричниот Олавио Педернеирас, кој заедно со него и цела екипа, оди во Амазонија да сними програма за естетика. Но, во една интрига со цел да го уништи Гилерме, Норма Гусмао, негова пријателка и колешка која е очајно вљубена во него, извршува саботажа врз хеликоптерот и при тоа загинуваат Олаво, естетичарката Соња Амаранте, новинарката Марсија, писателот Алекс и хемичарот Матеус.
Жоана е дерматолог која како бебе била оставена во сиропиталиште од страна на мајка и, и сега, со парите што ги стекнала како директорка на клиниката за пластична хирургија Ренато, решава да најми детектив. Но Соња тукушто умира.
Судбините на Гилерме и Жоана се вкрстуваат кога таа тропнува на вратата од куќата на мајка и и го сретнува Гилерме како се грижи за нејзините најмлади браќа. Уништен, и чувствувајќи вина за смртта на луѓето во несреќата, Гилерме одлучува да ги посвои Клаус и Доминик, и да го реализира својот проект: клиника за естетика „Чиста убавина“, проект кој и Соња сакала да го оствари. Како добар инженер, тој се вплеткува во многу збунувачки ситуации, бидејќи не разбира ништо од козметика и производи за убавина. Тој и Жоана ќе се вљубат и ќе имаат убава врска, сè додека Норма не се врати во нивните животи. Сега има потпора од Ренато, кој е вљубен во Жоана. Одвоени, Гилерме и Жоана ќе станат соперници кога таа ја отвора фризерницата Ивете, клиника пред клиниката на Гилерме. Помеѓу љубовни и професионални збрки, страста меѓу парот сè повеќе се зголемува.
Паралелно со тоа, во животот на Гилерме се појавуваат роднини на загинатите: Едуардо, вдовец на Марсија, кој ќе се вљуби во Дебора, вдовицата на Алекс. Хелена, вдовицата на Матеус, која ќе одлучи да застане место него за да најде добра работа за да го лечи своето болно дете, Хуго. И Робсон, далечен роднина на Олаво, кој го наследува целото богатство, но бескрупулозниот адвокат Жозе Енрике го измамува.
На денот на венчавката на Гилерме и Жоана се појавува Соња. Таа и останатите четири души од летот Каркара преживеале и биле изгубени на остров. Тие се враќаат во животите на нивните роднини. Соња, посоветувана од Норма, ќе направи се за да ги земе децата, и да ја уништи Жоана и клиниката на Гилерме.

## Улоги
* Карактеризација на ликовите

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место 
* Теледраматургија 

Категорија:Бразилски телевизиски серии
Категорија:Теленовели
Сантјаго дел Естеро (покраина)

мини|Културен дом во Сантјаго дел Естеро
**Сантјаго дел Естеро**  () е покраина во Аргентина, сместена на северот од земјата. Се граничи со  Салта, Чако, Санта Фе, Кордоба, Катамарка и Тукуман.

## Административна поделба
Покраината е поделена на 27 департмани (*departamentos*).

## Поврзано
* Административна поделба на Аргентина

## Надворешни врски
* Портал на покраината 
* Историја на покраината
* Сантјаго дел Естеро  - култура, уметност, митови: на шпански.

Категорија:Покраини во Аргентина
Категорија:Држави и територии настанати во 1820 година
Морска змиулка

**Морските змиулки** се водни ’рбетници, вклучувајќи ги изумрените претставници и денешните форми, кои се и најпримитивни. Тие имаат рибовидна форма на телото. Во текот на целиот живот, како потпорен орган, кај нив функционира хордата, а се појавува зачеток на ’рскавичен ’рбет. Тие живеат полупаразитски во слатките и во солени води.  Претставник е змиулката.

Категорија:‘Рбетници
Категорија:Незагрозени видови според МСЗП
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Санта Фе (покраина)

мини|Владината зграда на Санта Фе
**Санта Фе** () е покраина во Аргентина, која е сместена во централноисточниот дел на земјата. Таа се граничи со Чако, Кориентес, Ентре Риос, Буенос Аирес, Кордоба и Сантјаго дел Естеро.

Најпознат и најважен град во Санта фе е Росарио (908.000), па потоа главниот град Санта Фе (369.000), Рафаела (83.000), Вилја Гобернадор Галвез (74.000), Венадо Туерто (69.000), Реконквиста (66.000) и Санто Томе (58.000).

## Административна поделба

Покраината е поделена на 19 департмани (*departamentos*), кои се поделени на општини, кои па се делат на помали гратчиња. Тие се нарекуваат (*cabecera*).

## Надворешни врски
* Портал на управата на покраината Санта Фе  
* Устав на покраината Санта Фе  

## Поврзано
* Аргентина
* Административна поделба на Аргентина

Категорија:Покраини во Аргентина
Папа Марцелин

мини|Свети папа Марцелин
**Марцелин** бил римски папа во периодот од 296 до 304 година. Според Liberian Catalogue тој бил епоскоп во Рим 8 години, 3 месеца и 25 денови, кое кажува дека папа станал на 30 јуни 296 година. Според Liber Pontificalis, Марцелин бил погребан на 26 април, 304, 25 денови по мачната му смрт. Во време на неговиот понтификат Ерменија станува првата христијанска нација во 301 г.

## Наводи

Категорија:Починати во 304 година
Категорија:Папи
Категорија:Папски светци
Категорија:Архиепископи од 3 век
Категорија:Архиепископи од 4 век
Категорија:Христијански светци од 3 век
Категорија:Христијански светци од 4 век
Категорија:Луѓе од Рим
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Италијански папи
Категорија:Римјани од 3 век
Категорија:Римјани од 4 век
Левијатан (книга)

[thumb|right|Насловна страница на книгата, дело на [Абрахам Бос во соработка со Хобс]]
„**Левијатан**“ — политичко-филозофско дело на англискиот материјалист Томас Хобс, објавен во 1651 година. Станува збор за митското суштество Левијатан, кој има хебрејско потекло и значи „морско чудовиште“, „голем брод“ или „силен човек“.

Кај Хобс, левијатан е суверена државна власт (за него најдобра форма е апсолутна монархијата), која е потребна за да се присилат луѓето на своите обврски. Затоа луѓето склучуваат договори за „својата моќ и сила од еден човек да се пренесе на еден човек или на неколку луѓе“, и така што создадат државна заедница. Инаку, луѓето би се вратиле во природна состојба во која човекот на човек е волк, ако немало општествен договор на основа на разумните правила да не прават на другиот ништо што не би сакале ним да им го прават.

## Наводи

## Надворешни врски
* Оригиналното издание од 1651 година
* 
* Бесплатни звучни примероци од првиот и вториот том на ''Левијатан'' на LibriVox
* Целиот текст во електронска верзија на oregonstate.edu
* Скратена верзија од „Левијатан“ на earlymoderntexts.com

Категорија:Филозофски книги
Категорија:Политиколошки книги
Категорија:Книги за политичка филозофија
Категорија:Олигархија
Катамарка (покраина)

мини|Поглед кон Националниот пат 40
**Катамарка** () е една од 24-те покраини во Аргентина, сместена во северозападниот дел на земјата. Главен град е Сан Фернандо дел Валје де Катамарка. Покраината има население од 334.568 жтеили и површина од 102.602 км2. катамарка се грничи со Салта, Тукуман, Сантјаго дел Естеро, Кордоба, и  Ла Риоха. На запад се граничи со Чиле.

## Потекло на поимот
Постојат вде верзии за настанувањето на имет. Според првата на јазикот кечуа зборовите *cata* („падина“) и *marca* („тврдина“) го образуваат поимот „тврдина на падината“, додека според втората на ајмарскиот јазик зборовите  *catán* („мал“) и *marca* („град или лос“) го образуваат поимот „мал град или лос“.

## Административна поделба
Катамарка е поделена на 16 департамани (*departamentos*).

## Надворешни врски
* Портал на покраината Катамарка (шпански)
* Историја  (шпански)
* Историски податоци  (шпански)
* Катамарка портал  (шпански)
* Туристички водич  (шпански)
* болницата на Ева Перон  (шпански)

## Поврзано
* Административна поделба на Аргентина

Категорија:Покраини во Аргентина
Категорија:Држави и територии настанати во 1821 година
Чако (покраина)

мини|Палмови дрвја во Ресистенсија
**Чако** () е покраина на Аргентина, сместена во северниот дел на земјата во близина на границата со Парагвај. Главен град е Резистенсија на реката Парана. Втор град по големина е Президенсија Роке Саенз Пења.

Чако се граничи со покраините Салта и Сантјаго дел Естеро на запад, Формоса на север и исток, Кориентес и Парагвај на југоисток и Санта Фе на југ. Од 1950 до 1955, Чако се нарекувал „Президенте Перон“ (по Хуан Перон).

## Административна поделба
Покраината е поделена на 25 департмани (*departamentos*).

## Надворешни врски
* Управа на Чако (шпански)
* Слики од Чако 

## Поврзано
* Административна поделба на Аргентина

Категорија:Покраини во Аргентина
Категорија:Држави и територии настанати во 1951 година
Чубут (покраина)

мини|Фасада на владината куќа на провинцијата Чубут.
**Чубут** (, велшки: Talaith Chubutis)* е [[покраини во Аргентина|покраина]] во јужниот дел на [[Аргентина]]. Името на покраината доаѓа од јазикот на народот [[Техуелче]], т.е. зборот *chupat*, што значи  „искрено“. Но постои и збор *chupat* кој е сличен со шпанскиот збор *chupar*, што значи „цица“ (или народно, „пие алкохол“).

Карактеристична е по тоа што има доста [[Велшани|велшко население]], потомци на некогашните доселеници.

== Административна поделба ==
Поровинцијата е поделена на 15 [[департман]]и (*departamentos'').

## Поврзано
* Велшка колонија во Аргентина („Владфа“)
* Административна поделба на Аргентина

## Надворешни врски
* Управен портал на Чубут (шпански)
* Туристичка служба  (шпански)

Категорија:Покраини во Аргентина
Категорија:Држави и територии настанати во 1955 година
80-то доделување на Оскарите

десно|250px|Официјален постер на настанот
**80те** награди Оскар од подрачјето на киноматографијата во 2007 година беа одржани на 24 февруари во кино театарот Кодак во Лос Анџелес. Водител на церемонијата беше комичарот и глумецот Џон Стјуарт.

### Најголем број на награди

## 4
* Нема земја за старци

## 3
* Борновиот ултиматум

## 2
* Животот во розово
* Ќе има крв

### Номинации и награди

## Најдобар филм

## Најдобар глумец во главна улога

## Најдобра глумица во главна улога

## Најдобар глумец во споредна улога

## Најдобра глумица во споредна улога

## Најдобар режисер

## Најобра монтажа

## Најдобро сценарио

## Најдобро адаптирано сценарио

## Најдобар анимиран филм

## Најдобар краток анимиран филм

## Краток иновативен филм

## Најдобра кинематографија

## Најдобра уметничка режија

## Најдобра костимографија

## Најдобра шминка

## Најдобра оригинална музика

## Најдобра песна

## Најдобар странски филм

## Најдобар документарен филм

## Најдобар краток документарен филм

## Најдобри визуелни ефекти

## Најдобри звучна монтажа

## Најдобри миксани звуци

Категорија:Филмски награди
Кориентес (покраина)

мини|Мочуриштата Ибера
**Кориентес** () е една од 24 покраини на Аргентина сместена во северниот дел на регионот Месопотамија. Се граничи со: Парагвај, бразилската покраина Мисионес, Уругвај, Ентре Риос, Санта Фе и Чако.

## Административна поделба
Покраината има 25 департмани (*departamentos*):

## Надворешни врски
* Официјална страница
* Историја
* '''Esteros del Iberá''' (англиски и шпански)
* Corrientes Info 
* Слики од Кориентес 

## Поврзано
* Административна поделба на Аргентина

Категорија:Покраини во Аргентина
Папа Марцел I

**Марцел I** — римски папа во периодот од 308 до 309 година.

Според *Liberian Catalogue* тој бил епоскоп на Рим 1 година, 6 месеца и 20 денови. Овој светец се чествува на 16 јануари.


## Наводи

Категорија:Починати во 309 година
Категорија:Папи
Категорија:Папски светци
Категорија:Архиепископи од 4 век
Категорија:Христијански светци од 4 век
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Римјани од 4 век
Категорија:Родени во 255 година
Административна поделба на Аргентина

Аргентина е поделена на 23 покраини () и еден автономен град (*ciudad autónoma*). Сите имаат свои устави, но сепак сочинуваат една федерална целина.

Покраините потоа се делат на департмани (*departamentos*), освен покраината Буенос Аирес, која е поделена на делови (*partidos*).

## Покраини
мини|десно|300п|Карта на покраините во Аргентина

## Поврзано
* Географија на Аргентина
* Демографија на Аргентина
* Список на градови во Аргентина

## Наводи


Категорија:Административна поделба на Аргентина
Категорија:Списоци за Аргентина
Папа Евсевиј

мини|Евсевиј (римски папа)
**Евсевиј** (лат. Eusebius) — римски папа во периодот од 18 април 309 или 310 до 17 август 309 или 310 г. Според *Liberian Catalogue* тој бил епископ на Рим 4 месеца и 16 денови. Евсевиј починал во прогонство во Сицилија и бил погребан во гробницата на Папа Каликст I. Чествувањето на овој папа е на 26 септември.

## Наводи

Категорија:Починати во 309 година
Категорија:Папи
Категорија:Папски светци
Категорија:Архиепископи од 4 век
Категорија:Христијански светци од 4 век
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Грчки папи
Категорија:Римјани од 4 век
Категорија:Починати во 310 година
Категорија:Луѓе од Сардинија
Доверливо од ЛА (филм)

**Доверливо од ЛА** (англиски: *L.A. Confidential*) — американски филм од 1997 година заснован на истоимениот роман на Џејмс Елрој од 1990 година, а трет од циклусот романи „ЛА Четврт“. И филмот и романот ја раскажуваат приказната за група полицајци од Лос Анџелес во 1950-тите и полициската корупција во судир со гламурот на Холивуд. Филмската адаптација била продуцирана и режирана од Куртис Хенсон кој, исто така, е и автор на сценариото, заедно со Брајан Хелгеланд. Главните улоги во филмот ги играат: Расел Кроу, Кевин Спејси, Гај Пирс, Дени Девито и Ким Бејсингер. Во тоа време, Гај Пирс и Расел Кроу биле релативно непознати глумци во Северна Америка и еден од покровителите на филмот, Арнон Милкан, бил загрижен за отсуството на ѕвезди во главните улоги. И покрај тоа, тој го поддржал изборот на Хенсон што му дало сигурност на режисерот да ги ангажираКим Бејсингер, Дени Девито и Кевин Спејси. Кога Хенсон му го дал сценариото на Спејси, му порачал да мисли на Дин Мартин кога ќе ја толкува улогата. Севкупно, филмот има добра критика, имајќи 98% „потврдени“ свежи рејтинзи на „Ротен Томејтос“, од кои 59 од 60 осврти се позитивни. Филмот бил номиниран за девет награди „Оскар“ а добил два - Бејсингер за глумица во споредна улога и Хелгеланд и Хенсон за најдобро адаптирано сценарио.

### Синопсис
Во ерата на сјајот, гламурот, жестината и црнилата на Лос Анџелес од 1950-тите, тројца полицајци од градот се зафатени во корупција, секс, лаги и убиства по масовното убивање во клубот „Ноќна утка“. Приказната во суштина испреплетува организиран криминал, политичка корупција, хероин, порнографија, проституција, жолт печат, институционален расизам, пластични операции и Холивуд. Притоа, секој од тројцата полицајци работи на свој начин: Ед Екслеј е примерен и талентиран полицаец кој е подготвен на сè за да напредува, но не сака да се откаже од своите принципи. Бад Вајт е подготвен да ги заобиколи правилата во името на правдата, но ретко успева да ја контролира својата насилна страна. Џек Винкенес секогаш е во потрага по славните личности за да дојде до лесна заработка, но совеста го тера да им се придружи на Екслеј и Вајт во откривањето на мрачниот свет на Лос Анџелес.

## Наводи

Категорија:Филмови од 1997 година
Категорија:Филмови на Куртис Хенсон
Категорија:Филмови со Дени Девито
Категорија:Филмови со Кевин Спејси
Категорија:Филмови со Ким Бејсингер
Категорија:Филмови со Расел Кроу
Категорија:Филмови со Гај Пирс
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Криминалистички филмови
Категорија:Филмови поврзани со убиства
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Лос Анџелес
Бејби-бум

Како што е често случај после голема војна, крајот на Втората светска војна довел до експлозија на наталитетот во многу земји, особено во Европа, Азија, Северна Америка и Австралија. Оваа експлозија во наталитетот го добила името **бејби-бум** (англ. *baby-boom* — „бебешки бум“) од еден напис на Силвија Ф. Портер, колумнист на Њујорк Пост. Периодот кој обично се смета за бејби-бум по Втората светска војна е од 1946−1964. Само во САД, околу 76 милиони бебиња се родени во тој период. Во 1946, бројот на новородени пораснал од 222.721 во јануари на 339.449 во октомври. До крајот на 1940-тите се родиле околу 32 милиони бебиња, споредено со 24 милиони во 1930-тите. Во 1954 г., годишната стапка на раѓања надминала 4 милиони и останала на тоа ниво до 1965 г., кога 40% од населението било на возраст под 20 години.

Причината за настанувањето на оваа експлозија во наталитетот биле претходните 20 години во кои одгледувањето деца било отежнато поради Големата криза и Втората светска војна. Порастот на наталитетот го одразувал подобрувањето на социјалните и економските услови кои претходно ги оневозможувале луѓето да основаат семејства.

Многу европски земји, Австралија и Нов Зеланд исто така искусиле експлозија на наталитетот. И во Република Македонија е регистриран пораст на наталитетот во истиот период.

Експлозијата во наталитетот довела до создавање на една цела генерација на популација која одиграла позитивна улога во економскиот развој, во културата, и во општествениот развој на матичните земји.

## Наводи

Категорија:Наталитет
Категорија:20 век
Категорија:Плодност
Четинари

**Четинарите** или **иглолисни** (оддел *Coniferophyta* или *Pinophyta*) се семени растенија кои произведуваат задрвенети стебла. Како и цикасите и гинкото, и четинарите поседуваат многу фосилни остатоци кои датираат од доцниот карбон. За разлика од другите голосемени оддели, четинарите се мошне важни од економски и еколошки аспект. Целата група на четинари се состои од околу 550 видови подредени во седум семејства. Сите седум најверојатно датираат уште од мезозоикот.

## Морфологија
лево|мини|Листовите на чадорестиот бор
Сите членови од овој оддел произведуваат секундарен ксилем и растат како дрвја или грмушки. Трахејните елементи во ксилемот вклучуваат само трахеиди, а спроводните елементи на флоемот содржат само т.н. решеткасти клетки. Листовите се макрофили, но заземаат форма на иглички или лушпи кај повеќето видови.

## Размножување

Четинарите се едно- или дводомни растенија. Поленот (микрогаметофит) се произведува во микроспорангијални стробили (машки шишарки) составени од спорофили каде поленовите торбички (микроспорангии) се образуваат на долната површина. Сите видови се опрашуваат со помош на ветерот, односно анемохорно. Сперматозоидите се без камшичиња и се пренесуваат до јајце-клетката со поленова цевка. Со исклучок на семејството на тисите (*Taxaceae*), овулите (јајце-клетките) се образуваат во еден комплексен или секундарно намалена мегаспорангијатна стробила (женска шишарка) која се состои од семени лушпи кои носат јајце-клетки. Тие се обрабени со стерилно ткиво.


Категорија:Голосеменици
Чепелџе

**Чепелџе** — село во Егејска Македонија, Република Грција.

## Географија и местоположба

## Историја

## Стопанство

## Демографија

## Општествени установи

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Зелјахово
Чеково

**Чеково** (, *Цекова*) — поранешно село во Зихненско, Егејска Македонија, денес во општината Зелјахово на Серскиот округ во областа Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓало високо на планината Сминица, околу 5 км северозападно од селото Анасташа и источно од градот Сер, на надморска височина од 800 м.

## Историја
Во XIX век Чеково било турско село во Зихненската каза на Серскиот Санџак.

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г., во селото Чеково имало 190 жители Турци.

Во Првата балканска војна Чеково е окупирано од Бугарија, но по Втората балканска војна во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Бидејќи настрадало за време на Балканските војни, во пописот од 1913 година селото се води како разурната населба.

Селото било обновено по 1923 г. кога во него биле сместени околу 50 жители, најверојатно сточари. Наскоро потоа селото целосно се распуштило бидејќи е избришано од евиденција.

## Наводи


Категорија:Историски села во Зелјахово