open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Викиншки рок

**Викиншки рок** (исто така познат како **викинг-рок** или **Vikingarock** на шведски) ― жанр на рок-музиката кој презема голем дел од своите теми од викиншкиот романтизам од 19 век, мешајќи го со елементи на рокабили, Ој! или уличен (стрит) панк и народна музика. Честите теми што се појавуваат во викиншкиот рок ги вклучуваат викинзите и нордиската митологија, како и шведскиот крал Карл XII и Каролјаните.

Викиншката карпа често се поврзува со белата надмоќ. Многумина не прават разлика помеѓу викиншкиот рок и музиката за бела моќ, и постои дебата дали викиншкиот рок е суштински расистички. Некои викиншки рок бендови, сепак, наводно не го одобруваат расизмот како што е шведскиот бенд Хел.

Кугноскиот фестивар (Kuggnäsfestivalen) е музички фестивал кој прикажува викиншки рок.

## Список на поистакнати викиншки рок бендови

* Glittertind
* Hel
* Ultima Thule

## Наводи

## Надворешни врски

* Vikingarock.se - најголемата мрежна страница во Шведска за викиншкиот рок
Категорија:Викиншки рок
Категорија:Музиката во Шведска
Димитрије Боди

**Димитрије Боди** (; 1850–1942) бил српски новинар и дипломат. Бил роден во Белград во богато семејство од влашко потекло. Студирал право на Високата школа во Белград и на универзитетите во Лајпциг, Берлин и Париз. Од 1880 до 1885 бил писар, секретар и отправник во српската амбасада во Софија, што било прекинато со Српско-бугарската војна, за повторно да се врати во Софија во 1886. Бил назначен за прв српски конзул во Битола, каде што пристигнал на 9 април 1889 со вице-конзулот Петар Манојловиќ. Тој бил конзул во Битола помеѓу 1889 и 1895. Бранислав Нушиќ (1864–1938) бил секретар во конзулатот за време на неговата должност како конзул.

## Наводи

## Извори
*

Категорија:Српски дипломати
Категорија:Српски новинари
Категорија:Починати во Белград
Mott the Hoople

**Mott the Hoople** ― англиска рок група основана во 1969 година во Херефордшир. Првото име на групата било Doc Thomas Group, а откако потпишале со Island Records во 1969 година го сменила името. На почетокот од 1970-тите групата не успеала да се стекне со поширока популарност и немала комерцијален успех. Кога биле на раб на распад, Дејвид Боуви ги поттикнал да останат заедно. Боуви за нив ја напишал глам рок песната „All the Young Dudes“, која станала огромен хит во 1972 година. Потоа, Боуви го продуцирал нивниот истоимен албум (All the Young Dudes), со кој стекнале уште поголем успех.

И покрај кадровските промени, групата ги објавила исклучително успешните албуми *Mott* (1973) и *The Hoople* (1974). Фронтменот  Ијан Хантер ја напуштил групата во 1974 година, по што продажбата на албуми почнала да се намалува. Групата со постојани кадровски промени постоела до 1980 година. Тие повторно се обединувале во 2009, 2013, 2018 и 2019 година.

## Состав

### Оригинален состав

* Ијан Хантер – вокал, гитара, пијано, хармоника, бас 
* Мик Ралфс – гитара, вокал, оргули, синтисајзери 
* Верден Ален – орган, вокал 
* Пит Оверенд Вотс – бас, вокал, гитара 
* Дејл „Бафин“ Грифин – тапани, придружни вокали, перкусии 

### Подоцнежни членови

* Морган Фишер – клавијатури, придружни вокали, бас 
* Ариел Бендер – гитара, придружен вокал 
* Мик Ронсон – гитара, придружен вокал 
* Реј Мејџорс – гитара, придружни вокали 
* Најџел Бенџамин – вокал, гитара 
* Стив Хајмс – вокал, гитара 
* Џон Фидлер – вокал, гитара, хармоника 

## Дискографија

### Албуми

* *Mott The Hoople (1969)*
* *Mad Shadows (1970)*
* *Wildlife (1971)*
* *Brain Capers (1971)*
* *All The Young Dudes (1972)*
* *Rock And Roll Queen (1972)*
* *Mott (1973)*
* *Hoople (1974)*
* *Live (1974)*
* *Greatest Hits (1974)*
* *Live 30th Anniversary Edition (2004)*

## Наводи

## Библиографија

* *Mott the Hoople* (роман од Вилард Манус)

## Надворешни врски

* Официјална веб страна
* Дискографија Mott the Hoople  
*   
* Харис, Џон. Mott the Hoople: The Dudes abide, *The Guardian*, 3 септември 2009 година.
* Преглед на Mott the Hoople at Hammersmith, октомври 2009 година, класичен рок повторно разгледан

Категорија:Англиски глам рок групи
Категорија:Музички групи основани во 1969 година
Категорија:Музички групи распаднати во 1980 година
Категорија:Англиски хард рок групи
Абаџиски занает

**Абаџиство** () – занает за произвотство на аба, дебела волнена ткаенина од која се изработува главно машка облека. Во Македонија било особено развиено кон крајот на XVIII и во полетокот на ХIХ век како една од најзначајните дејности во македонското занаетчиство. Неговиот развиток бил тесно поврзан со развитокот на сточарството, а посебен замав зело по воведувањето на редовната турска армија (1826), бидејки воените униформи биле изработувани од аба. *Абаџија* – занаетчија што шие алишта од аба.

## Историја
Македонската аба била извезувана и на пазарите во другите балкански земји, а преку Цариград и во Мала Азија (посебно во Анадолија), па и во Африка (Александрија) и Индија. Во третата и четвртата деценија на XIX век се појавиле и првите мануфактурни работилници за аба. Меѓутоа, во последните децении на векот со конкурентската појава на шајаците и сукната од западните земји и запоставувањето на народната за сметка на европската модерна облека, започнало нагло опаѓање на абаџиството. Такви занаетџии веќе нема. Абаџиската традиција е задржана во презимињата на некои семејства.

## Наводи


## Надворешни врски

* Занает
* Бечви

Категорија:Занаети
Онега (река)

мини|десно|230п|Сливот на Онега
**Онега** (; ) — река во Каргополскиот, Плесецкиот и Онешкиот реон на Арнахгелската област во Русија. Го поврзува езерото Лача со Онешкиот Залив во Белото Море југозападно од Архангелск, течејќи во северен правец. Изворот има истек од , а во устието изнесува . Реката е долга 416&nbsp;км и има сливна површина од . Главни притоки се Волошка (десна), Кена (лева), Моша (десна), Кодина (десна) и Кожа (лева). Најважна притока на езерото Лача е Свид.

## Слив и течение
Сливот на онега е трет по големина и одлив во Белото Море (зад Северна Двина и Мезењ). Заливот се протега по западот на Архенгелската област, северозападот на Вологодската област, како и помали делови на истокот на Република Карелија. Тука се најголемите езера во Архенгелската и Вологодската област како Воже, Лача, Љокшмозеро, Кенозеро, Ундозеро и Кожозеро, како и Кенозерскиот национален парк.

Целата долина на Онега е населена со исклучок на потегот меѓу Североонежск и Јарнема во Плесецкиот реон. На реката има два града — Каргопол близу изворот и Онега при устието. По средното течение има две паланки, една спроти друга — Осковски (десен брег) и Североонежск (лев брег). Потегот во должина од 155&nbsp;км по долното течение, меѓу селата Городок и Порог, е пловен. Остатокот од Онега има брзаци помеѓу Каргопол и Городок Kargopol и низводно од Порог (the name *порог* значи „брзак“).

## Историја
Името е поврзано со финското *Енојоки*, што значи главна река или поток. Онешкиот слив има значајна културно-историска важност. Каргопол е еден од најстарите градови во северна Русија (основан во XII век), и до денес има голем број архитектонски и историски знаменитости. Во Ошевенск на левиот брег се наоѓал некогашниот Александро-ошевенски манастир. Друг историски важен манастир во сливот е Кожеозерскиот, сместен на остров во езерото Кожеозеро. Во овие краишта се среќаваат најизвонредните примери на северната дрвена архитектура и имаат потреба од конзервација бидејќи долго биле оставени на забот на времето.

## Природна околина
Реката се двои на Голема и Мала Онега 75&nbsp;км од нејзиниот естуар, но тие потоа се спојуваат, образувајќи голем рамен остров.

Замрзнува кон крајот октомври до почетокот на декември и почнува да се топи во април-мај. Порано се користела за пловење на дрвени трупци.

Онега тече низ четинарски шуми (тајга од смрча, бор и ариш), претежно меѓу мочуришта.

## Мостови
Преку реката постојат само четири моста: еден патен мост во Каргопол на патот за Њандома, друг патен мост во селото Сорокинскаја на патот од Каргопол за Плесецк и Емецк, еден патно-железнички мост помеѓу Оксовски и Североонежск, и еден железнички мост во Порог на пругата од Архангелск за Беломорск. На другите места реката се преминува скелиња.

## Поврзано
* Онега (езеро)

## Наводи

## Надворешни врски

*  

Категорија:Реки во Архангелската област
Категорија:Онешки слив
Војводство Лимбург (1839–1867)

**Војводство Лимбург** (холандски: *Hertogdom Limburg*) — војводство создадено во 1839 година од делови на холандската провинција Лимбург како резултат на Лондонскиот договор. Нејзината територија била територија на модерната провинција Лимбург со исклучок на градовите Мастрихт и Фенло. Војводството Лимбург исто така било земја членка на Германскиот Сојуз.

## Историја

### Основање
Германскиот Сојуз, формирана од Конгресот во Виена во 1815 година, била лабава асоцијација на 39 германски држави за да ги координира економиите на земјите-членки. Иако не бил дел од Германскиот Сојуз при неговото основање, Лимбург ќе се придружи во 1839 година како последица на Белгиската револуција. Во 1830 година, неколку франкофонски, католички и либерални групи ги здружиле силите и ја прогласија независноста на Белгија, чија територија пред тоа била дел од Холандија.

Во последователниот мировен договор во 1839 година, холандскиот крал ја отстапил западната половина на Големото Војводство Луксембург на новоформираната белгиска држава. Меѓутоа, Луксембург била земја-членка на Германскиот Сојуз уште од создавањето на последната и со анексијата на нејзините западни делови изгубило приближно 150.000 жители. Германскиот Сојуз инсистирал на тоа дека заедничкиот пазар на царинската унија ќе биде компензиран од Холандија на друго место; Така, Холанѓаните го создале Војводството Лимбург (кое се состоело од провинцијата Лимбург минус двата големи града, Мастрихт и Фенло, за да не се надмине бројот од 150.000 жители).

### Распуштање и последици
Седумнеделната војна меѓу Австрија и Прусија во 1866 година довело до колапс на Германскиот Сојуз. За да се разјасни позицијата на Големото Војводство Луксембург и Војводството Лимбург, кои биле во сопственост на холандскиот крал, но исто така биле земји членки на Сојузот, Вториот договор од Лондон во 1867 година потврди дека Лимбург е „интегрален дел од Кралството на Холандија“, додека Луксембург бил независна држава во лична заедница со Кралството Холандија од 1839 година.

Стилот „Војводство Лимбург“ продолжил да се користи во некои официјални капацитети до февруари 1907 година. Идиосинкразија што опстојува до денес е тоа што кралскиот комесар за покраината сè уште неформално се нарекува „гувернер“ во Лимбург, иако неговиот формален стил не се разликува од оној што се користи во другите провинции.

## Наводи

## Надворешни врски

* Историја на Лимбург за време на веб-страницата на германската конфедерација за историјата на Холандија од историчарот д-р Џ.В. Свен.

Категорија:Држави и територии распаднати во 1867 година
Категорија:Лимбург
Категорија:Држави и територии настанати во 1839 година
Категорија:Држави на Германскиот Сојуз
Маунт Синери

**Маунт Синери** () — заспан вулкан на островот Саба, Карипска Холандија. Неговата лавина купола го образува врвот на овој стратовулкан. На надморска височина од 887&nbsp;м, Ова е највисоката точка во Кралството холандија.

Вулканот се смета за потенцијално опасен. Последен пат избувнал во 1640&nbsp;г. со експлозии и пирокласични текови.

На 2 септември 2019 г. Природниот Маунт Синери е прогласен за национален парк.

До врвот оди планинарска патека — една од најпривлечните знаменитости на Саба. Искачувајќи ја планината, посетителите ги среќаваат сите климатски појаси на островот, вклучувајќи облачна шума на врвот.

## Галерија

Windwardside Village with Mount Scenery.jpg|Врвот гледан од Виндвардсајд
Mount Scenery.jpg|Планината во облаци
View from Mt Scenery, Saba.jpg|Поглед со Виндвардсајд во преден план


## Поврзано
* Фалсерберг — највисока точка во самата Холандија

## Наводи

Категорија:Вулкани во Атлантскиот Океан
Категорија:Вулкани во Холандија
Категорија:Планини во Холандија
Категорија:Саба
Категорија:Највисоки точки на земјите
Земјотрес во Мароко (2023)

**Земјотрес во Мароко од 2023 г.** — земјотрес со јачина од 6,8 M<sub>W</sub> што се случил на 8 септември 2023 г. во 23:11 часот во регионот Маракеш-Сафи во Мароко. Епицентарот на земјотресот бил на 71,8 километри југозападно од Маракеш, во близина на ски-центарот Оукајмеден во планините Атлас. Пријавени се најмалку 2.122 смртни случаи и најмалку 2.421 повредени. Земјотресот предизвикал големи разурнувања; вклучително и оштетување на историските знаменитости на Маракеш. Земјотресот бил почувствуван и во Шпанија, Португалија, Гибралтар, Мавританија, Алжир и други земји.

## Галерија

File:Damages_in_Marrakesh_1.jpg
File:Damages_in_Moulay_Brahim_05.jpg
File:Damages_in_Moulay_Brahim_01.jpg
File:Damages_in_Moulay_Brahim_08.jpg
File:Damages_in_Moulay_Brahim_06.jpg


## Наводи

Категорија:Земјотреси во 2023 година
Категорија:Историја на Мароко
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Баварија-Инголштат

**Баварија-Инголштат** (германски: *Bayern-Ingolstadt* или Oberbayern-Ingolstadt) — војводство кое било дел од Светото Римско Царство од 1392 до 1447 година.

## Историја
По смртта на Стефан II во 1375 година, неговите синови Стефан III, Фридрих и Јован II заеднички владееле со Баварија-Ландсхут. По седумнаесет години, браќата решиле формално да го поделат своето наследство. Јован ја добил Баварија-Минхен, Стефан ја добил Баварија-Инголштат, додека Фридрих го задржал она што останало од Баварија-Ландсхут.

По смртта на Стефан во 1413 година, Луј VII го презел престолот на неговиот татко. Во 1429 година, делови од Баварија-Стробинг биле обединети со Баварија-Инголштат. Луј владеел сè додека неговиот син, Луј VIII, не го узурпирал неговиот престол во 1443 година и го предал на нивниот непријател, Хенри XVI, војводата од Баварија-Ландсхут. Луј VIII починал две години подоцна. Луј VII умрел во заробеништво. Без наследник, Баварија-Инголштат била вратена на Баварија-Ландсхут.

## Географија
Баварија-Инголштат била составена заедно од различни, неповрзани територии во Баварија. Главен град бил Инголштат и ги опфаќал териториите околу него: Шробенхаузен, Ајхах, Фридберг, Рајн ам Лех и Хохштат ан дер Донау. Покрај тоа, Баварија Инголштат ги вклучила следните градови:

Јужна Баварија:

* Васербург
* Еберсберг
* Куфштајн
* Кицбиел
* Ратенберг

Источна Баварија:

* Шардинг
* Динголфинг
* Малерсдорф и Пфафенберг

Северна Баварија:

* Хилполтштајн
* Херсбрук
* Лауф ан дер Пегниц
* Веиден во Оберпфалц
* Валдминхен

## Наводи

Категорија:Војводства во Светото Римско Царство
Категорија:Инголштат
Категорија:Поранешни држави и територии во Баварија
Баварија-Минхен

**Баварија-Минхен** (германски: *Bayern-München*) — војводство кое било конститутивна држава на Светото Римско Царство од 1392 до 1505 година.

## Историја
По смртта на Стефан II во 1375 година, неговите синови Стефан III, Фридрих и Јован II заеднички владееле со Баварија-Ландсхут. По седумнаесет години, браќата решиле формално да го поделат своето наследство. Јован ја добил Баварија-Минхен, Стефан ја добил Баварија-Инголштат, додека Фридрих го задржал она што останало од Баварија-Ландсхут. Во 1429 година, делови од Баварија-Стробинг, вклучувајќи го и градот Штраубинг, биле обединети со Баварија-Минхен. Војводството постоело нешто повеќе од сто години пред Баварија повторно да се обедини под Алберт IV, војводата од Баварија .
алт=|центар|мини|  во Минхен

## Наводи

* 
Категорија:Војводства во Светото Римско Царство
Категорија:Историја на Минхен
Категорија:Поранешни држави и територии во Баварија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Статии со текст на германски
Монастирец

**Монастирец** — поранешно село во Костурско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Нестрам во областа Западна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало во денешниот атар на Граче.

## Историја
Монастирец било мало македонско село кое се распаднало во конфликтните години по времето на управувањето на Али-паша Јанински во XVIII век. Неговите жители, заедно со тие од околните села, биле преселени во Епир. По триесет години некои од жителите се вратиле и го основале селото Граче.

## Наводи


Категорија:Историски села во Нестрам
Ејсид-рок

**Ејсид-рок** () — облик на психоделичен рок. Се одликува со долги инструментални сола, незначителна големина на текстот и импровизации. Том Волф, во неговата книга, ги опишал музичките групи како што се: The Jimi Hendrix Experience, Pink Floyd, The Doors, Iron Butterfly, Big Brother & The Holding Company, Cream, Jefferson Airplane, Ultimate Spinach, New Riders of the Purple Sage, Blue Cheer, Quicksilver Messenger Service, The Great Society, Stone Garden и Grateful Dead како автори на музика која е создадена под влијание на ЛСД - и припадници на поджанрови како што е „ејсид-рок“.

„Ејсид-рок“ се однесува и на подгрупа психоделични рок-состави кои биле дел или барем под влијание на таканаречениот Сан Франциско Саунд - гласна и „хеви“ музика придружена со долги импровизирани соло изведби. Тој е дел од прогресивниот рок од седумдесеттите и најблизок сродник со сите негови изведеници.

## Историја и употреба на поимот
Ејсид-рокот го добил името затоа што служел како музика во позадина за моменти под влијание на ЛСД на „андерграунд“ забави во 60-тите години на минатиот век. „Ејсид“ во основа е англиски сленг за халуциногената дрога ЛСД. Во интервју за познатото списание Ролинг Стоун, Џери Гарсија ги цитирал зборовите на басистот на Grateful Dead, Фил Леш: „Ејсид-рокот е она што го слушаш кога си надрогсан со ејсид (ЛСД). Гарсија подоцна изјавил дека не постои вистински психоделичен рок и дека всушност индиската класична музика и дел од тибетската музика се примери на музика што е „осмислена да ја продлабочи состојбата на свеста“. Поимот „ејсид-рок“ најчесто е еквивалентен на психоделичен рок. Ролинг Стоун ги ставил раните творби на Пинк Флојд како „ејсид-рок“. Во јуни 1967 година, списанието „Тајм“ напишало: „Од џубокс и транзистори до национални импулси и засилениот звук на ејсид-рок составите: Џеферсон Ерплејн, Дорс и Моби Грејп“. Во 1968 година, списанието Лајф ги опишал „Дорс“ како „Кралевите на ејсид-рокот“.

Поимот често се користел во најславните денови на доцните 1960-ти и раните 1970-ти, но подоцна паднал во заборав; сега се користи само во случај на ставање на овој поджанр во историска перспектива. Кога хард-рокот и хеви-металот станале значајни на почетокот и средината на 1970-тите, фразата „ејсид-рок“ понекогаш генерички и погрешно се користела како име за овие жанрови. По некое време, вообичаената употреба на поимот „хеви-метал“ го заменил „ејсид-рок“ за овие стилови на музика. Алис Купер, Ванила Фаџ и Дип Парпл се примери на хард-рок состави кои некогаш најчесто се нарекувале „ејсид-рок“.

## Наводи

Категорија:Жанрови на рок-музика
Носии од Горноџумајско Поле

**Носиите од Горноџумајскиот крај** биле носени во територијата на денешните општини Горна Џумаја и Симитли, каде регионално се јавуваат мали разлики*.

## Машката носија
Мажите од овои крај главно носеле главно црни облеки, меѓу кои била белата платнена кошула. Над неа се носело елек кој бил изработен од шајак, и црна долама која била долга до колената и била опточена со црни гајтани по рабовите. На нозете носеле црни потури, кои биле опашени со тесен појас над нив. На главата, мажите носеле црна капа од овчо крзно, а на нозете носеле волнени чорапи, над кои носеле кожни опинци. 

## Женската носија
Во Горноџумајско поле постоеле неколку варијанти на женски носии. Во составот на една од најраспостранетите од овој крај, до крајот на ХIХ и почетокот на ХХ век била застапена бела платнена везена **кошула** со декорација на која и се припишува доста старо потекло.

Од тој период наместо неа започнала да се носи кошула од памучно платно ткаено со кенари, на ракавите украсена со бели рачно плетени тантели. Над неа се облекувала облеката **саја** која се јавува во два вида, како: летна и зимска горна облека. Првата се изработувала од домашно бело памучно платно, со долги ракави, по рабовите украсена со црни или темно-црвени гајтани. За разлика од неа, зимската, истовремено и празничната облека се изработувала од црна и темно-сина домашна ткаенина, која се носела на специфичен начин со наназад префрлени поли.
Според естетските сфаќања на месното население, во составот на носијата намената за девојки и млади жени, посебно впечатливи се сметале ***црната саја*** и ***белата фута***. Втората, позната како ***тенката фута***, ткаена во комбинација на бела памучна и бела волнена преѓа, со својата специфична структура се издвојувала со посебен естетски караткер и вредност.

Повозрасните жени во комбинација со црната саја се опашувале со ***четворна фута*** – четворно ткаена волнена ткаеница составена од две хоризонтално соединети дипли, со вткаени појаси: зелени, жолти, сини, црвени и црни комбинирани во квадратни поле на црна или темно-сина основа. **Појасот** е волненм четворно ткаен во комбинација на повеќебројни риги. **Чорапите** се плетени од црна волнена преѓа, преку должината прошарени со гривни – вид дискретно орнаментирани хоризонтални појаси.

Девојките главата ја покривале со розова **забрадка**, а невестите со бела, која почнувајки од денот на венчавањето претставувала карактеристично обележје на мажената жена. Невестинскиот и празничен изглед на носијата се надополнувал со округли сребрени **пафти**, **ѓердани** од сребрени пари и **жолтици** – сребрен накит на главата – игла и со обетки. 

## Наводи


## Забелешка

* * - иако селата Церово, Долно Осеново и Падеш имаат мало меѓусебно растојание, женските носии имаат големи визуелни разлики

Категорија:Македонски народни носии
Категорија:Шопски регион
Баварија-Стробинг

мини|280x280пкс| Расфрлани земји на Баварија-Стробинг, 1353-1432|лево
**Баварија-Стробинг** (германски: *Niederbayern-Straubing-Holland, Niederbayern-Straubing, Bayern-Straubing-Holland* или *Bayern-Straubing*) — го означува широко расфрланото територијално наследство во куќата Вителсбах во Баварија, која била управувана од независни војводи од Баварија-Стробинг помеѓу 1353 и 1432 година; мапата (*илустрација*) на овие маршеви и оддалечености на Светото Римско Царство, сликовито ја демонстрира фракционализацијата на земји каде што не се стекнала прародителството. Во 1349 година, по смртта на царот Луј IV, неговите синови ја поделиле Баварија уште еднаш: Долна Баварија преминала на Стефан II (починал во 1375 година), Вилијам (починал во 1389 година) и Алберт (починал во 1404 година). Во 1353 година, Долна Баварија била дополнително поделена на Баварија-Ландшут и Баварија-Стробинг: Вилијам и Алберт добиле дел од наследството на Долна Баварија, со главен град во Штраубинг и права на Хено и Холандија. Така, војводите од Баварија-Стробинг биле и грофови на Хено, грофови на Холандија и на Зеланд.

Во 1425 година, со смртта на војводата Јован III, војводите Штраубин изумреле по машка линија. Неговиот имот бил поделен помеѓу војводите од Баварија-Минхен, Баварија-Ландшут и Баварија-Инголштад во 1429 година под арбитража на светиот римски цар. Неговата внука Жаклин станала грофица на Хено сама по себе.

## Војводи од Баварија-Стробинг
мини|121x121px| Грб на војводите од Баварија-Стробинг-Холандија|лево
* Заедничко владеење на Вилијам I и Алберт I 1347-1388
* Алберт I „Холандски“ 1388-1404
* Алберт II 1389-1397 заеднички одржан со Алберт I
* Вилијам II 1404-1417 година
* Јован III 1418-1425 оспорени со
* Жаклин, грофицата од Хено 1417-1432 година

По борбата за наследување помеѓу Жаклин и нејзиниот вујко Јован, Баварија-Стробинг била поделена помеѓу Баварија-Инголштад, Баварија-Ландшут и Баварија-Минхен.

## Фусноти

Категорија:Поранешни држави и територии во Баварија
Сур Мунамеги

**Сур Мунамеги** (, во прев. „Голема Јајчеста Планина“) — највисока точка во Естонија и сите Балтички држави. Висока е 318&nbsp;м и се наоѓа во селото Ханја на округот Виру. Лежи во југоисточниот агол на Естонија близу тромеѓата со Латвија и Русија. Околниот терен се одликува со благи ридови.

На врвот од ридот има набљудувачка кула.

## Галерија

Sügisesära Munamäe jalamil.jpg|Поглед на ридот од пат
Haanja kõrgustik.jpg|Друг поглед на ридот
Haanja Upland.jpg|Ридест шумовит предел околу Сур Мунамеги
Suur-Munamäe vaatetorn.jpg|Кулата на Сур Мунамеги


## Поврзано
* Географија на Естонија

## Наводи

## Надворешни врски

* Мрежно место на Сур Мунамеги
* Галерија на кулата

Категорија:Ридови во Естонија
Категорија:Виру (округ)
Категорија:Највисоки точки на земјите
Изборно Кнежевство Баден

**Изборно Кнежевство Баден** (германски: *Kurfürstentum Baden*) — држава на Светото Римско Царство од 1803 до 1806 година. Во 1803 година, Наполеон му ја доделил функцијата изборен кнез на Карл Фридрих, но во 1806 година, Франц II го распуштил Царството. Баден тогаш постигнал суверенитет, а Карл Фридрих станал Голем Војвода.

## Историја
Француската револуција започнала во 1789 година, а на нејзиниот почеток, Маргрофството Баден било обединето под Карл Фридрих, но не формирало компактна територија. Неговата вкупна површина била само околу 3.500 км2, која се состоела од голем број изолирани области кои лежеле на двата брега на Рајна. Карл Фридрих настојувал да ги стекне интервентните делови на земјата, за да и даде територијално единство на својата земја. Неговата можност да го стори тоа се појавило за време на Француските револуционерни војни. Кога избувнала војната помеѓу Првата француска република и Светото Римско Царство во 1792 година, Маркгрофовијата Баден се борела за Домот на Хабсбург. Сепак, нивната земја била уништена како резултат на тоа, и во 1796 година Маркгрофот бил принуден да плати обештетување и да ги отстапи своите територии на левиот брег на Рајна на Француската Прва Република.

Среќата, сепак, набрзо го свртела својот пат. Со германската медијатизација од 1803 година, и во голема мера благодарение на добрите функции на Александар I од Русија, Карл Фридрих ја добил епископијата во Констанца, дел од електоратот на Пфалц и други помали области, заедно со престижот да биде именуван за изборен кнез. Во 1805 година ја сменил страната и се борел за Наполеон. Како резултат на тоа, подоцна во 1805 година, кога се случил мирот во Пресбург, тој го добил Брајсгау и други територии на сметка на Австриското Царство. Во 1806 година, кнезот избирач на Баден го потпишал Рајнбундактот, приклучувајќи се на Рајнскиот Сојуз. По распаѓањето на Светото Римско Царство, Карл Фридрих прогласил суверенитет и на тој начин го создал Големото Војводство Баден, добивајќи и други територијални додатоци.

## Библиографија

* Марија Шимке (уред.): *Владини досиеја на електоратот и Големото војводство Баден 1803–1815* . Извори за реформите во државите на Рајнската Конфедерација, том 8. Минхен: Oldenbourg Wissenschaftsverlag 2011, 
* *Изборна државна организација Баден. Во 13 едикти вклучувајќи додатоци и додатоци.* Карлсруе 1803
* Адам Игназ Валентин Хеуниш : *Големото Војводство Баден, опишано историски, географски, статистички и топографски.* Хајделберг, издавачка куќа на Универзитетската книжарница Јулиус Гросшен, 1857

Категорија:Поранешни монархии во Европа
Категорија:Поранешни држави и територии во Баден-Виртемберг
Категорија:Историја на Баден
Категорија:Изборни кнежевства во Светото Римско Царство
Категорија:Статии со текст на германски
Сашо Ливрински

**Сашо Ливрински** (р.  во ) — македонски хармоникаш, музичар и композитор, долги години е член на Група Академци.

## Животопис
Ливрински е роден во Скопје на 20 јануари 1967 година. Завршил средно музичко образование во Штип, потоа Факултет за музичка уметност во Скопје. Тој е хармоникаш, композитор и аранжер.

Тој е еден од основачите на Група Академци во 1987 година, која долги години е под негово раководство.

## Музичко творештво
Тој има соработувано со многу пејачи на македонската естрада со: Момо Николовски, Виолета Томовска, Ефто Пупиновски, Миле Кузмановски, Сузана Спасовска, Перо Христов, Зоран Џорлев, Атина Апостолова, Златко Милошевски и други...

Во 2017 година го промовира неговиот албум со ора наречен "Вруток".

Тој е познат по:
* Музика и аранжман на "Билјана" на "Момо Николовски" 1991,
* Музика и аранжман на "Јуле Јулијана" на "Перо Христов" 1993,
* Музика и аранжман на "Што ако заглавиме" на Група Академци 1998,
* Музика и аранжман на "Што ти згрешив животе" на "Момо Николовски" 2004,
* Музика и аранжман на "Мое Маврово" на "Златко Милошевски" 2007,
* Музика и аранжман на "Роде мој Македонски" на "Виолета Томовска" 2008,
*Аранжман на "Налеј, налеј" во изведба на "Сузана Спасовска" (2014),
* Аранжман на "Барам прошка" на "Ванчо Тарабунов" 2017,
* Музика и аранжман на "Најубавата" на "Група Академци" 2018,
* Аранжман на "Илјада рози" на "Ефто Пупиновски" 2018,
* Аранжман на "Кате Катјуша" на "Ефто Пупиновски" 2018,
* Музика и аранжман на "Љубовта е магија" на "Група Академци" 2019,
* Музика и аранжман на "Од кафана до кафана" на "Група Академци" 2019,
* Аранжман на "Години златни" на "Златко Милошевски" 2023,
* Музика и аранжман на "Љубовна рана не се лекува" во изведба на "Перо Христов" 2023.

## Надворешни врски
* Сашо Ливрински на YouTube.
* Група Академци

## Наводи

Категорија:Македонски музичари
Вештак

**Вештак** или **вешто лице** — лице кое сведочи во судот, а чие сведочење се заснова на стручно знаење за предметната тема и кое им овозможува на одлучувачите подобро да ги проценат доказите, ситуацијата или соодветната казна. Социјалните работници се повикуваат на суд како вештаци во спорови за старателство над деца, занемарување и злоупотреба на деца, развод, грижа за лица со посебни потреби итн.

Вештакот е стручно лице кое ги исполнува формалните и суштинските услови за да може да се вклучи во овој вид на работа. Вештакот е соработник на судот и судијата, а со своите стручни наоди и мислење од областа во која е вештак (машинство, медицина, економија, финансии, градежништво и други различни области) му помага на судот. да се утврди вистината, односно да се утврди одредена конкретност на фактите по што се отвора или затвора дискусијата.

Од квалитетот и сеопфатноста на наодиете и мислењата на вештакот зависи текот на судската или вонсудската постапка. Во процесот на утврдување на материјалната вистина, судот сè повеќе се потпира на наодите и мислењата на стручњаците од областа на која се однесуваат судските предмети.

## Вештачење
Вештачењето е стручна дејност што правната наука ја користи за утврдување и разјаснување на битни факти од областа на струката која не е правна, а која ја бара и ја спроведува органот на постапката. Тоа се спроведува кога органот на кривичната постапка, судиите и нивната правна стручна спрема не се доволни за утврдување или оценување на некој релевантен факт, бидејќи немаат доволно потребни стручни знаења и соодветни вештини. На пример, при утврдување на автентичноста на уметничките дела, аналитички форензичар доаѓа да ја изврши анализата и во таа ситуација лицето кое има таква посебна стручност се нарекува вештак, стручњак или експерт (од латински expertus), а самиот чин и метод на неговата презентација се нарекува вештачење или експертиза (од латински expertis).

## Наводи

Категорија:Право
Кнежество Анхалт-Плоцкау

**Кнежество Анхалт-Плоцкау** (германски: *Fürstentum Anhalt-Plötzkau*) — кнежевство сместено во Германија. Создадено во два наврати. За прв пат било создадено во 1544 година по поделбата на Анхалт-Десау, но кнежевството престанало да постои по смртта на принцот Јован III во 1553 година, во кој момент бил наследен од принцот од Анхалт-Зербст.

Било создадено по втор пат во 1603 година со поделбата на обединетото кнежевство Анхалт; овој пат, за да се создаде поголемо кнежевство, биле извлечени делови од Анхалт-Бернбург. Оваа втора инкарнација траела до 1665 година, кога принцот Лебрехт успеал како принц од Анхалт-Кетен, а Плоцкау се вратил во кнежеството Анхалт-Бернбург.

## Принцови од Анхалт-Плоцкау 1544-1553

* 1544–1553 Јован III

*Кон Анхалт-Зербст 1553 година*

## Принцови од Анхалт-Плоцкау 1603-1665

* 1603-1653 Август 
* 1653-1654 Ернест Готлиб 
* 1653–1665 Лебрехт *(ко-регент)*
* 1653–1665 Емануел *(ко-регент)*

*Обединето со [[Анхалт-Бернбург]] 1665 година*

## Надворешни врски

* Регнална хронологија

Категорија:Поранешни држави и територии во Саксонија-Анхалт
Категорија:Историја на Анхалт
Категорија:Аскани
Категорија:Кнежевства во Светото Римско Царство
Кнежество Анхалт-Дорнбург

**Кнежество Анхалт-Дорнбург** (германски: *Fürstentum Anhalt-Dornburg*) — се наоѓало во денешна Германија. Создадено е во 1667 година по смртта на принцот Јован VI и поделбата на Анхалт-Зербст со Анхалт-Милинген, создадено заедно со Анхалт-Дорнбург за помладите синови на принцот Јован VI. Кнежевството траело до 1742 година кога принцовите Кристијан Август и Јован Лудвиг II го наследиле Анхалт-Зербст.

## Принцови од Анхалт-Дорнбург 1667-1742 година

* 1667–1704 Јован Лудвиг I 
* 1704–1742 Јован Лудвиг II  
* 1704–1709 Јован Август *(ко-регент)*
* 1704–1710 Кристијан Лудвиг *(ко-регент)*
* 1704–1742 Јован Фридрих *(ко-регент)*
* 1704–1742 Кристијан Август *(ко-регент)*

*Обединето со Анхалт-Зербст во 1742 година*

## Надворешни врски

* Регнална хронологија

Категорија:Поранешни држави и територии во Саксонија-Анхалт
Категорија:Аскани
Категорија:Кнежевства во Светото Римско Царство
Кнежество Анхалт-Бернбург-Шаумбург-Хојм

**Кнежество** **Анхалт-Бернбург-Шаумбург-Хојм** (оригинално Анхалт-Цајц-Хојм) (германски: *Fürstentum Anhalt-Bernburg-Schaumburg-Hoym*) — германско кнежевство и член на Светото Римско Царство. Смртта на принцот Виктор Амадеус од Анхалт-Бернбург во 1718 година резултирало со поделба на неговата земја, при што неговиот втор син принцот Лебрехт го наследил она што првично било познато како *Анхалт-Цајц-Хојм*.

Името на ова кнежевство било променето во 1727 година од Анхалт-Цајц-Хојм во Анхалт-Бернбург-Шаумбург-Хојм. Смртта на принцот Фридрих на 24 декември 1812 година резултирала со изумирање на владејачката куќа, а територијата била наследена од принцовите од Анхалт-Бернбург.

## Принцови од Анхалт-Цајц-Хојм (1718-1727)

* 1718–1727 Лебрехт
* 1727 Виктор I Амадеус Адолф

*Кнежевството го сменило името во Анхалт-Бернбург-Шаумбург-Хојм*

## Принцови од Анхалт-Бернбург-Шаумбург-Хојм (1727-1812)

* 1727–1772 Виктор I Амадеус Адолф 
* 1772-1806 Карл Луис 
* 1806–1812 Виктор II Карл Фридрих 
* 1812 Фридрих

*Кон Анхалт-Бернбург*

## Надворешни врски

* Регнална хронологија

Категорија:Поранешни држави и територии во Саксонија-Анхалт
Категорија:Аскани
Категорија:Кнежевства во Светото Римско Царство
Кнежество Анхалт-Ашерслебен

**Кнежество Анхалт-Ашерслебен** (германски: *Fürstentum Anhalt-Aschersleben*) — краткотрајно кнежевство на Светото Римско Царство управувано од Домот на Асканија со резиденција во Ашерслебен во денешна Саксонија-Анхалт. Се појавило како поделба од Кнежевството Анхалт од 1252 до 1315 година.

## Историја
лево|мини| Ашерслебен
Таа е создадена кога територијата на Анхалт била поделена меѓу синовите на принцот Хенри I на кнежевствата Анхалт-Ашерслебен, Анхалт-Бернбург и Анхалт-Зербст во 1252 година. Принцот Хенри II Дебелиот, најстариот син на Хенри I, бил совладетел на неговиот татко од 1244 година. Во текот на поделбата тој ја избрал татковината на предците Анхалт северно од планинскиот венец Харц околу асканската резиденција Ашерслебен *(Аскарија)*, на која и доделил градски привилегии во 1266 година.

Кога во 1315 година, внукот на Хенри, Ото II, умрел без машки наследници, кнежевството - вклучувајќи го и главниот град Ашерслебен - било заземено како феуд од неговиот братучед и доверител, епископот Алберт од Халберштат. Иако принцот Бернхард II од Анхалт-Бернбург една година подоцна го признал феудалниот мандат на Халберштат, Ашерслебен бил причина за неколку конфликти меѓу неговите наследници и епископите на Халберштат. Сепак, таа останала дел од епархијата, која во 1648 година била секуларизирана во Кнежевството Халберштат, а нејзините суверени поседи, вклучително и правата на Анхалт-Ашерслебен, биле дадени на Бранденбург-Прусија.

## Принцови од Анхалт-Ашерслебен 1252-1315

* 1252–1266 Хенри II
* 1266–1304 Ото I
** 1266–1283 Хенри III, брат и корегент
* 1304–1315 Ото II

## Наводи

Категорија:Историја на Анхалт
Категорија:Аскани
Категорија:Кнежевства во Светото Римско Царство
Гросер Кнехтзанд

мини|250x250пкс| Гросер Кнехтзанд во близина на устието на Везер
[мини|250x250пкс| [Тенкоклуна рибарка|Тенкоклуни рибарски на Гросер Кнехтзанд]]
**Гросер Кнехтзанд** — голем песочен брег зад утоките на Везер и Елба во источниот дел на Ваденското Море во Долна Саксонија во близина на брегот на Северна Германија. Се наоѓа помеѓу островите Мелум (што е 16 километри на југозапад) и Нојверк (11 километри североисточно). Средишниот дел на песочниот брег се наоѓа над ознаката за висок водостој, и го чини *Хохсанд* на *Хохер Кнехтзанд*, кој порано бил остров. *Хоксанд* лежи 11 км западно од селото Беренш на најблискиот дел од копното во округот Куксхафен во Ланд Вурстен.

Хохер Кнехтзанд се протега во правец исток-запад во должина од 2,5 километри, а широк е 0,6 километри на запад и 1,6 километри на исток. Површината на песочниот брег над ознаката за висок водостој е околу 2,6 квадратни километри.

Гросер Кнехтзанд, заедно со островот Тришен, е една од најважните области за митарење на гусковидната патка, а заедно со Тришен, Нордерог и Минсенер Ог, ја има една од најголемите и најдолготрајните колонии на тенкоклуни рибарки. Во голем број ги има и ајдерската патка и обичната фока.

Источно од Гросер Кнехтзанд лежат калливите површини на Спикер Бар. На север и на југ се граничи со плимните канали (*Приле*) на Вестертил, Остертил и Робинс Баљ. Понатаму југоисточно е Вурстер Ват во близина на брегот на Ланд Вурстен.

За да му овозможи на населението на Хелголанд да се врати во својот дом, тогашниот канцелар, Конрад Аденауер, ја понудил областа околу Гросер Кнехтзанд како алтернативно место за воени вежби. Како резултат на тоа, од 1952 година областа делувала како цел за вежбање бомбардирање на остри експлозивни и запалливи бомби на британското кралско воздухопловство наместо Хелголанд. Неколку години подоцна, еколошката свест се зголемила и, кога договорот истекол во 1957 година, истиот не бил обновен. Оваа важна област за одмор и митарење морски птици била назначена во 1957 година како најголем германски резерват на природата во Германија. Од 1986 година областа е дел од строго заштитената „тивка зона“ на Националниот парк Долносаксонско Ваденско Море .

Околу 2&nbsp;км северозападно од Гросер Кнехтзанд се наоѓаат песочните брегови на *Клајн Кнехтзенде.*

## Извори
* Friedrich, Ernst Andreas (1980). *Naturdenkmale Niedersachsens*. Hanover, .

## Надворешни врски
* Цел на бомбардирање 
* Легендата за Кнехтзанд 

Категорија:Земјишни облици на Германија
Категорија:Фризиски Острови
Триножник

мини|Триножник за на работна маса
**Триножник**, **триногарник, сталка** или **статив** — пренослива рамка со три ногарки, која се користи како носач за предмети. Стативот обезбедува стабилна основа против силите кои делуваат надолу и во хоризонтална насок, како и против моментите околу вертикалната оска.

## Лабораториски статив
Лабораторискиот статив има бројни примени како платформа за држење на опрема при различни опити. Овој дел од лабораториската опрема се користи како потпора за лабораториски прибор (шишиња, колби, ерленмаери). Стативот обично е направен од лесни метали. Некои стативи имаат врв направен од леано железо.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Лабораториска опрема
Бујзе

мини|Карта на кој е прикажан островот
**Бујзе** ― поранешен остров кој бил еден од Источнофризиските Острови во близина на германскиотбрег на Северното Море, кој речиси целосно бил зафатен од морето во втората половина на 17 век. Единствениот преостанат дел е источниот крај, познат денес како островот Нордернај. Самиот Бујзе бил образуван со распадот на поголем остров. Се споменуваат две можни потекла: распадот на островот Бурхана во потопот од 1219 година и распадот на островот Бант во 1170 година, кој исто така ги образувалЈист, Боркум и Мемерт.

Бујзе се распаднал на два дела во 1362 година. Источниот дел првично бил нарекуван Остеренде, а подоцна „Нордер неје Ог“ (Нов Остров Норденс), а денес е островот Нордернај. Западниот дел полека исчезнувал со текот на годините како резултат на ерозијата, но изворите не се согласуваат за точниот датум на исчезнувањето на Бујзе (Светипетровиот потоп од 1651 или 1690 година).

## Надворешни врски

Категорија:Острови во Долна Саксонија
Категорија:Поранешни острови во Германија
Категорија:Историја на Источна Фризија
Категорија:Норденај
Мелум

**Мелум** () ― ненаселен остров кој се наоѓа југоисточно од Вангероге, во близина на крајбрежните населби Хорумерзил и Шилиг.

Мелум бил образуван како остров на крајот на полуостровот Бутјадинген - кој го дели изливот во Ваденското Море на реките Јаде и Везер - само на крајот на деветнаесеттиот век. Главно е составен од дини и плимни мочуришта. Влијанието на морските струи и ветрови постојано го менува обликот и положбата на островот, кој во 2006 година имал вкупна површина од приближно 750 хектари.

Важно место за размножување и хранење на дивите птици, Мелум е дел од националните паркови на Ваденското Море и зона за заштита на природата. Единствената куќа на островот денес е користена во текот на летните месеци само за набљудување на дивиот свет и научно-истражувачки цели.

## Наводи

Категорија:Ненаселени острови во Германија
Категорија:Острови во Долна Саксонија
Категорија:Источнофризиски Острови
Категорија:Координати на Википодатоците
Ѓем

мини|Ѓем за дресура
**Ѓем** — дел од уздата што се користи при јавање. Ѓемот се става во устата на коњот и дури потоа се мести остатокот од уздата.

Се користи за да се води коњот, не само со нозете туку и со ѓемот, бидејќи устата на коњот е многу чувствителна и коњот може лесно да се насочува.

## Наводи

Категорија:Јавање
Категорија:Турцизми
Огламник

мини| Антички грчки орнаменти на огламник за коњи, Археолошки музеј во Атина
**Огламник** или **оглав** — дел од запрега што се користи за водење и врзување коњи, говеда и други животни. Огламникот се разликува од уздата главно по тоа што го користи лице кое оди по земја за да го води или врзува животното, додека уздата ја користи јавач кој го јава животното.

## Опис
Огламникот е лесна кафезна направа изработена од кожа или јаже и за која е прицврстен ремен или јаже за водење. Огламниците главно се разликуваат дали се изработени од рамни ремени (шиени) или од усучени јажиња (врзани јазли).

Огламникот мора добро да се смести зад ушите на животното и околу муцката. 
мини|Млад бик со огламник

## Поврзано
* Запрега
* Узда
* Ѓем

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* Cowboy Halter Tying Instruction 

Категорија:Животинска опрема
Кахелотплате

**Кахелотплате** ― песочина во Северното Море. Се наоѓа во близина на германскиот брег, западно од островот Јист. Од 2003 година, доволно останува над плимата што може да биде наречен остров. Таму има трева и дини.

Новиот остров е долг 2,5 километри и широк до 1,3 километри.
Категорија:Земјишни облици на Германија
Категорија:Ненаселени острови во Германија
Категорија:Источнофризиски Острови
Категорија:Песочни брегови во Северното Море
Категорија:Земјишни облици во Долна Саксонија
Јуриј Худолин

**Јуриј Худолин** (роден на 29 мај 1973 година) е словенечки поет, писател, колумнист и преведувач. Тој има објавено бројни збирки поезија и романи и е познат по богатиот јазик што го користи и бунтовниот одбивен став кон светот.

## Живот и дело
Јуриј Худолинот, роден во 1973 година во Љубљана, е познат словенечки поет, писател, колумнист и преведувач. Израснал во Љубљана и блиску до Пула во Истра пред да се врати во Љубљана за да го заврши своето образование. Студирал компаративна литература и српскохрватски јазик на Универзитетот во Љубљана. Худолин го започнал своето поетско творештво со *Ако лагите се кралеви* во 1991 година и од тогаш објавил бројни поетски збирки и романи. Неговото творештво, вклучувајќи колумни во најголемите словенечки весници, е високо ценето и преведувано, а неговите романи се пофалени од читателите и критичарите.

По 2005 година, тој започнал да објавува проза и од тогаш објавил седум романи и збирка кратки раскази. Во неговата проза, тој опишува најмногу меѓучовечки односи и живот во различни градови и места каде што живеел, од Средоземјето до континенталната Љубљана. Авторот се карактеризира со своја синтакса и богат израз. Неговиот најпознат роман е *Посинок*, кој бил преведен на шест јазици. Романот на Худолин, *Ингрид Розенфелд*, номиниран за наградата Кресник во 2014 година, зборува за Евреи, насилство и нежност, сликовита визија за светот и непоколеблива љубов кон литературата: овој роман е вистинско богатство на канони од светската и словенечката литературна историја. Неговите најнови романи, *Време на убави жени* (2023) и *Големи и мажествени* (2023), се широко прифатени од словенечките читатели и критичари. Неговите дела биле исто така разгледувани во дипломски и постдипломски трудови.

Тој добил неколку награди, признанија и номинации за награди за своето дело и бил добитник на различни национални и меѓународни стипендии.

Книгите на Худолинот се преведени на германски, унгарски, чешки, хрватски, англиски, македонски, српски и албански јазик.

## Дела

### Поезија

* *Ако лагите се крал* (1991), 
* *Ајдбог и врколак* (1992), 
* *Ѕверови* (1993), 
* *Дивеење* (1994), 
* *Привиденија на немирен странец* (1994), 
* *Жена зборува* (2001), 
* *Љубов* (2009), 
* *Чекајќи ја револуцијата и мудроста* (2013) 

### Романи

* *Публицитет* (2005), 
* *Посинок* (2008), 
* *Шетач по јаже* (2011), 
* *Ингрид Розенфелд* (2013), 
* *Основите на љубовта и злото* (2016), 

### Раскази

* *На улиците ништо ново* (2012)  

### Збирка колумни

* *Оставете го тоа* (2005)

## Надворешни врски

* Јуриј Худолин на страницата Read Central, Словенечка литература во превод со англиски извадоци од ''посинокот'' и избрани песни од ''Жената зборува'' 

Категорија:Апсолвенти на Љубљанскиот универзитет
Категорија:Родени во 1973 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Словенечки поети
Венеција на Северот

Ова е список на населени места кои го добиле прекарот **Венеција на Северот**.

Поимот *Венеција на Северот* се однесува на различни градови во Северна Европа кои имаат канали, и на тој начин се споредуваат со Венеција, Италија, која е позната по своите канали, видете Голем Канал. Некои од овие прекари, на пр. во случајот со Амстердам, датираат со векови, додека други како Бирмингем неодамна се дадени и измислени како самопромоција од самите жители или претставници на градовите.

## Список

## Поврзано
* Венеција на Истокот
* Венецуела, земја чие име значи „Мала Венеција“

## Наводи

Категорија:Венеција
Категорија:Списоци на градови во Европа
Мекленбург-Штаргард

**Војводство Мекленбург-Штаргард**, исто така едноставно познато како **Мекленбург-Штаргард** или **Војводство Штаргард** (германски: *(Teil-)Herzogtum Mecklenburg-Stargard*) — феудално окружно војводство во Мекленбург во рамките на Светото Римско Царство. Нејзин главен град бил Бург Штаргард. Со него управувал Домот на Мекленбург. Државата била формирана во 1352 година од дел од Војводството Мекленбург-Шверин, а постоела до 1471 година, кога била инкорпорирана во Војводството Мекленбург.

Главниот дел од Војводството Мекленбург-Штаргард го сочинувало владеењето на Штаргард во она што сега денес е државата Мекленбург-Западна Померанија, област во граничната област помеѓу Бранденбург, Померанија и Мекленбург. Државата го добило името по средновековниот замок во Штаргард. Помали области биле Стернберг и Елденбург со историската земја Туре.

## Владетели

:* 1352–1392/93 Јован I
:* 1392/93–1397 Алберт I
:* 1392/93–1416 Јован II
:* 1392/93–1417 Улрих I
:* 1416–1438 Јован III
:* 1417–1421/23 Алберт II, *ко-војвода*
:* 1417–1466 Хенри
:* 1466–1471 Улрих II
: *Наследен од Мекленбург-Шверин за да го обедини Мекленбург*

## Наводи

Категорија:Поранешни монархии
Категорија:Војводства во Светото Римско Царство
Категорија:Координати на Википодатоците
Господарство Штаргард

**Господарство Штаргард** (германски: *Herrschaft Stargard*, *Stargarder Land* или *Land Stargard*) — мала држава за прв пат формирана во 13 век како *тера Старгардиенсис* и првпат документирана во областа на границата помеѓу Бранденбург, Померанија и Мекленбург.

## Историја
Главниот центар бил замокот Штаргард. За прв пат бил споменат во 13 век.

Во 1236 година, преку мировен договор од Креммен, браќата Маркгрофи Јохан I фон Бранденбург и Ото III фон Бранденбург од семејството Аскани, ја добиле територијата Штаргард од померанскиот војвода Вартислав III.

Во 1292 година Штаргард била во миразот (*vidualitium*) на Беатрикс, ќерката на маргрофот Албрехт III од Бранденбург, мажена за принцот Хајнрих II од Мекленбург.

## Поврзано

* Мекленбург-Старгард

## Надворешни врски

* landesbibliographie-mv.de