open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Библиотека „Иван Вазов“ (Ботевград)

[десно|мини|300x300пкс| Библиотеката „Иван Вазов“, [Ботевград.]]
**Библиотеката „Иван Вазов“** () ― библиотека во читалиштето „Христо Ботев 1884“ која е современа образовна установа во гратчето Ботевград, Бугарија. Библиотеката собира, обработува и складира различни библиотечни збирки, ги нуди своите ресурси бесплатно, им служи на читателите, обезбедува библиографски референтни услуги, врши организациски и методички функции на територијата на Општина Ботевград. Библиотеката се занимава со подигање на образовното ниво, долгорочно учење, информативноста, квалитетот на животот, социјалната интеграција и проширување на електронскиот пристап до информации.

## Историја на библиотеката „Иван Вазов“
Библиотеката „Иван Вазов“, Ботевград била основана во 1883 година со пуштањето во употреба на Читалиштето „Напредок“ (бугарски: Напредък). Првичната збирка книги се состоela од 800 тома, донирани од месното население на Ботевград, потоа наречено Орхание.

Организираната библиотечна дејност започнала уште во 1924 година, кога во новоотворената зграда на средиштето на заедницата била обезбедена специјализирана просторија.

Во 1973 година библиотеката била преместена во новата зграда на читалиштето „Христо Ботев“. Во тоа време, нејзината збирка книги се состоела од 45 000 тома.

На 17 септември 1981 година била отворена нова зграда посебно за библиотеката „Иван Вазов“ во средиштето на Ботевград.

Од 2017 година, библиотеката содржи повеќе од 84.900 тома книги, периодични изданија, аудиовизуелни документи, графички слики, музички партитури и други. Опслужува 2.000 постојани читатели, позајмува 48.000 библиотечни документи годишно и се посетува 26.000 пати годишно.

На читателите на библиотеката им се нуди пристап до три одделенија: Одделение за позајмување до возрасни, Одделение за деца и Референтен, библиографски и информативен оддел. Сите три одделенија нудат интернет врска.

Од 2003 година започнала автоматизација на главните библиотечни постапки. Библиотеката одржува интегриран библиотечен информациски систем „E-Lib“.

Во 2007 година, библиотеката отворила специјализирана читална за студентите од Меѓународната деловна школа, Ботевград.

На 2 декември 2010 година, Библиотеката „Иван Вазов“, Ботевград добила сметачка и опрема за презентација како донација од НВО „Глобални библиотеки“.
Податотека:Библиотека Ботевград 01.jpg|Оддел за заеми за возрасни
Податотека:Библиотека Ботевград 03.jpg|Детско одделение
Податотека:Библиотека Ботевград 02.jpg|Референтно, Библиографско и информативно одделение


## Наводи

Категорија:Библиотеки во Бугарија
Категорија:Ботевград
Црква „Св. Петка“ - Судик

**Света Петка** — главна селска црква во штипското село Судик, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа меѓу последните куќи во северозападниот дел на селото.

## Историја

Црквата е изградена во XIX век. Поради нејзината дотраеност, црквата еднаш веќе се срушила.

Подоцна, била обновена во 1956 година.

## Архитектура
### Фрескоживопис

Дел од живописот е изработен во XIX и XX век од штипскиот зограф Коста Вангелов.

### Икони и иконостас

Иконите се изработени во XIX и XX век од штипскиот зограф Коста Вангелов.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Петка“ - Судиќ 11.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Судиќ 12.jpg|Ниша на западната страна
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Судиќ 13.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Судиќ 2.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Судиќ 3.jpg|Припратата на јужната страна
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Судиќ 4.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Судиќ 5.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Судиќ 6.jpg|Каменорез со годината на обновата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Судиќ 7.jpg|Припратата на западната страна
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Судиќ 8.jpg|Каменорез
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Судиќ 9.jpg|Ниша над главниот влез
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Судиќ.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Горнобалванска парохија
* Судик

## Наводи

## Надворешни врски

Судик
Народна библиотека „Иван Вазов“

мини| Народната библиотека „Иван Вазов“.
**Народната библиотека „Иван Вазов“** () ― библиотека сместена во вториот по големина град во Бугарија, Пловдив. Името го носи по познатиот бугарски писател и поет Иван Вазов.

Таа е втората по големина библиотека во државата која содржи повеќе од 1.500.000 книги. Библиотеката е исто така втора најстара во Бугарија, основана во 1879 година. Во 1974 година била преместена во нова зграда јужно од Градската градина. Библиотеката се состои со 134 вработени, вклучувајќи 90 висококвалификувани специјалисти и истражувачи.

## Надворешни врски

* Народна библиотека „Иван Вазов“ - Службено мрежно место
Категорија:Национални библиотеки
Категорија:Библиотеки во Бугарија
Категорија:Управување со Бугарија
Категорија:Згради и градби во Пловдив
Категорија:Култура во Пловдив
Категорија:Образование во Пловдив
Категорија:Појавено во 1879 година
Универзитетска библиотека „Луиѓ Гуракуќи“

**Универзитетската библиотека Луиѓ Гуракуќи** () ― библиотека на Скадарскиот универзитет „Луиѓ Гуракуќи“ во Скадар, Албанија. Својата историја ја следи до основањето на Педагошкиот институт во 1957 година со залиха од околу 1000 книги, главно на албански јазик. Денес, оваа библиотека има околу 150.000 книги. Вклучува збирка од триесет и два ретки тома од почетокот на шеснаесеттиот век. Постарите залихи се во процес на дигитализација за да се обезбеди долговечност на предметите и да се подобри препорачливоста. Библиотеката има размена со албански и странски библиотеки.

## Библиографија

* World Guide to Libraries, Томсон Гејл, К. Г. Саур.

## Надворешни врски

* Службено мрежно место

Категорија:Библиотеки во Албанија
Категорија:Скадар
Адријанова библиотека

**Адријановата библиотека** ― библиотека создадена од римскиот император Адријан во 132 година н.е. на северната страна на Атинскиот акропол.

Зградата следи типичен архитектонски стил на римски форум, со само еден влез со пропилон од коринтски ред, висок околени ѕид со испакнати ниши (ојки, екседрае) на својата долга страни, со внатрешен двор опкружен со столбови и украсен триаголен базен во средината. Библиотеката била на источната страна каде биле чувани свитоци од „книги“ од папирус. Соседните сали биле користени како читални, а аглите служеле како сали за предавања.

Библиотеката била сериозно оштетена од херулската инвазија во 267 година и поправена од префектот Херкулиј во 407–412 година н.е. Во средновековното римскпо време, на местото биле изградени три цркви, чии остатоци се зачувани:

* тетраконх (5 век н.е.)
* трикорабна базилика (VII век) и
* едноставна катедрала (12 век), која била првата катедрала во градот, позната како „Голема Девица“. .

Приближно во истиот период со катедралата, на северната фасада била изградена друга црква, Свето Асомат Скалиски, но таа не е зачувана.
Податотека:Library of Hadrian (Athens) - Model in Colosseum - 1.jpg|Библиотека на Адријан (Атина) - модел во Колосеум
Податотека:Βιβλιοθήκη Αδριανού 7983.JPG|Поглед од југ. Овде е видлив тетранконхот, изграден во дворот на библиотеката
Податотека:Stone inscription inside the Library of Hadrian honouring Hadrian, Athens, Greece (13891392542).jpg|Камен натпис во библиотеката на Адријан во чест на Адријан
Податотека:Athens - Library of Hadrian - sculpture 01.jpg|Релјефен фрагмент од Горгонеон. Музеј во библиотеката Адријан. 2 век од нашата ера


## Наводи

## Надворешни врски
 

Категорија:Старогрчки згради и градби во Атина
Категорија:132
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Библиотеки во Грција
Категорија:Антички библиотеки
Категорија:Адријан
Мамец (роман)

**„Мамец“** (српски: *Мамац*) — роман на српскиот писател Давид Албахари од 1996 година.

## Содржина
Романот е напишан во прво лице при што авторот раскажува како пред 14 години ја снимил животната приказна на мајка си. Подоцна, по преселбата во Канада, тој ги слуша магнетофонските записи со намера врз основа на нејзините искази да напише книга. Инаку, неговата мајка се викала Марија и била Србинка од Босна, која се омажила за Евреин, а во 1938 година ја прифатила еврејската вера. По создавањето на Независната хрватска држава, таа и сопругот пребегале во Србија при што таа и децата се населиле во едно село во околината на Крушевац. По завршувањето на војната, таа и децата заминале во Белград, но патем се случила железничка несреќа во која погинале нејзините два сина. Набргу, таа го запознала вториот сопруг (таткото на авторот), кој се вратил жив од логорот, додека сопругата и децата биле стрелани од нацистите. По некое време, тие добиле две деца, а некое време живееле во Ќуприја каде татко му работел како лекар. Не можејќи да го поднесе животот во провинцијата, по инсистирање на мајка му, семејството се преселило во Земун каде останало да живее. Цело време, мајка му не можела да се ослободи од болката предизвикана од личните несреќи, а дури по посетата на Израел успеала да се ослободи од спомените на минатото. Многу подоцна, по смртта на нејзиниот втор сопруг, таа веќе почнала да тоне, а по избувнувањето на војната во СФРЈ се разболела и набргу умрела. По нејзината смрт, тој ги пронашол писмата кои ѝ ги испратил нејзиниот прв сопруг од логорот, а потоа ги исфрлил сите нејзини работи. Некое време работел како преведувач за една меѓународна хуманитарна организација, но по посетата на подрачјата зафатени од војната заминал во Канада. За снимките направени во татковината, авторот разговара со канадскиот писател Дејвид, кој го поттикнува да напише прозно дело. Така, тој успева да напише прозен текст и по пошта му го испраќа на Дејвид. Една сабота, тој ја очекува посетата на Дејвид и притоа е видно вознемирен, зашто претчувствува дека таа целосно ќе му го промени животот.

## За делото
„Мамец“ е роман за мајката на писателот која била столб на семејството. Соочена со трагични загуби, под ударот на историските случки, таа постојано успевала да го оствари она што нејзиниот син никогаш не го постигнал - да живее со отворени очи и подготвено да го пречека она што го носи животот. Во густото ткаење на нарацијата се раѓа впечатлива прикана за семејството, за трагедијата и за загубите, како и за историската судбина на земјата на авторот. Романот бил награден со НИН-овата награда и со наградата „Балканика“, а потоа доживеал повеќе изданија и бил преведен на 16 јазици.

## Наводи

Категорија:Дела на Давид Албахари
Категорија:Српски романи
Категорија:Книги од 1996 година
Категорија:Романи наградени со НИН-овата награда
Љупчо Ангеловски

**Љупчо Ангеловски** (р.  во Битола) — македонски филмски и телевизиски глумец и музичар.

## Филмографија
Ангеловски има остварено бројни филмски улоги:

## Наводи

Категорија:Глумци од Битола
Категорија:Македонски музичари
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Омбре (филм од 1967)

**„Омбре“** (шпански: *Hombre* = човек) – американски филм од 1967 година, во режија на Мартин Рит (Martin Ritt) по сценариото на Ирвинг Равеч (Irving Ravetch) и Хариет Френк Јуниор (Harriet Frank Jr.), засновано на романот на Елмор Леонард (Elmore Leonard). Главните улоги ги толкуваат: Пол Њуман (Paul Newman), Фредрик Марч (Fredric March), Ричард Бун (Richard Boone), Дајен Клиенто (Diane Cliento), Барбара Раш (Barbara Rush), Камерон Мичел (Cameron Mitchell) и Мартин Балсам (Martin Balsam). Филмот претставува добар пример на примената на новите тенденции во развојот на вестернот како филмски жанр. Во него, последен пат (седми во низа) соработувале режисерот Рит и славниот глумец Пол Њуман.

## Синопсис
Џон Расел (го игра Њумен), познат под прекарот Омбре, го одгледале Апачите во Аризона. JЕден ден, тој дознава дека наследил станбена зграда во блискиот град и одлучува да ја продаде за стадо коњи. Поради тоа, со кочија заминува во поголемиот град. Надвор од градот, тој и останатите патници се ограбени, но благодарение на него, патниците успеваат да се спасат и да побегнат со малку вода, пари и муниција...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Вестерни
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1967 година
Категорија:Филмови на Мартин Рит
Категорија:Филмови со Пол Њуман
Категорија:Филмови со Фредрик Марч
Категорија:Филмови со Ричард Бун
Категорија:Филмови со Дајен Клиенто
Категорија:Филмови со Барбара Раш
Категорија:Филмови со Камерон Мичел
Категорија:Филмови со Мартин Балсам
Истражувач на вонсончеви планетарни околуѕвездени средини и дискови

**Истражувач на вонсончеви планетарни околуѕвездени средини и дискови** *(*'ИВПОСД*')* — предложен вселенски телескоп дел од истражувачката програма на НАСА насочена кон истражувањето и набљудувањето на околуѕвездените протопланетарните и остаточните дискови како и планетообразбата на блиските (околу 100 парсеци) ѕвезди со спектралните класи од M до B. Доколку истиот бил избран за развој, би бил лансиран во 2019 година.

Леталото би било опремено со телескоп коронограф со пречник од 70&nbsp;cm  наречен *ФИЗА (Фазно индуциран замавен аподизиран коронограф)* за да ја пригушува ѕвездената светлина за да може да го забележи послабото зрачење од околуѕвездената прашина. Одликите и составот на овие дискови ќе обезбедат информации за планетообразбата (најчесто во животопогодните појаси), додека постоечките вонсончеви планети може да се забележат преку нивното заемодејствување со прашинскиот диск. Главниот истражувач на проектот е Глен Шнајдер.

## Истражувачки цели
Научните цели на оваа предложена мисија се:
* Да се истражи количеството на пашина во животопогодните појаси
* Да се одреди дали постоењето на овој тип на дискови има влијание врз способноста на инструментите на следните мисии за потрага на планети (расеаната светлина од прашината предизвикува заматување на сликите од вонсончевите планети)
* Да се определи составот на материјалот кој ги создава планетите: мразовит и богат со органски честички кој се важни за постоењето на живот. 
* Да се определи односот на масивните планети во далечни орбити.
* Да се набљудува како протопланетарните дискови создават структури налик на Сончевиот Систем.
* Да се одреди составот на џиновските планети преку мерењето на нивниот отсјај. *ИВПОСД* ќе беше првата сонда која би сликала (џиновски) вонсончеви планети на растојанија слични на оние во Сончевиот Систем (0,5-7 ае).

## Наводи

Категорија:Вселенски телескопи
Категорија:Истражувачки програми
Категорија:Проекти за потрага на вонсончеви планети
Кордилевскиев облак

десно|мини|300x300пкс| Дијаграм што ги прикажува Лагранжовите точки на Земја-Месечина системот. Кордилевскиевите облаци се во регионите  и  .
**Кордилевските облаци** се големи концентрации на прашина што се наоѓаат во  и  Лагранжовите точки во Земја-Месечина системот. За нив прв известил полскиот астроном Казимиерз Кордилевски во 1960-тите, а потврдено било дека постојат во октомври 2018 година.

## Откривање и набљудување
Кордилевски почнал да бара концентрација на прашина која може фотометриски да се потврди во точките на либрација (Лагранжови точки) во 1951 година.

Откако го сменил методот по предлог на Јозеф Витковски, Кордилевски во 1956 година за прв пат ги видел облаците. Во периодот од 6 март до 6 април 1961 година, успеал да фотографира две светли дамки во близина на Лагранжовата точка . За време на набљудувањето, дамките скоро и да не се поместувале во однос на . Набљудувањата биле правени од Каспрови Врх планината.

Во 1967 година, Џеј Весли Симпсон вршел набљудувања на облаците користејќи ја Кајперовата Воздушна Опсерваторија.

Во октомври 2018 година, било објавено дека се потврдува постоењето на Кордилевскиевите облаци, иако, претходно, во 1992 година, јапонската вселенска сонда Хитен, која поминала низ Лагранжовите точки за да открие заробени честички прашина, не нашле видно зголемување на нивото на прашина во споредба со густината во околниот простор.


## Појава
Кордилевскиевите облаци се тешко воочлив феномен, кој може да се споредува со светлината на гегеншајнот. Многу е тешко да се набљудуваат од Земјата  но може да се видат со голо око при исклучително темни и ведри ноќи. Најчесто биле здогледувани од пустини, на море или од планини. Облаците се малку поцрвени од гегеншајнот, што покажува дека можеби се направени од различен вид честички.

Кордилевските облаци се наоѓаат во близина на Лагранжовите точки  и  во системот Земја-Месечина. Аголниот пречник им е околу 6 степени. Од тие точки облаците може да се оддалечат од 6 до 10 степени. Други набљудувања наведуваат дека се движат околу Лагранжовите точки во елипси од околу 6 на 2 степени.

## Поврзано

* Претпоставени месечини на Земјата
* Тројански астероид

## Наводи

## Наводи
* 
* 
* 
* Хипотетички планети
* Потрага по објекти во близина на Лагранжовите точки Земја-Месечина, од Франциско Валдес и Роберт А. Фреитас Џуниор, не најде објекти на лагранж точките Земја-Месечина или Земја-Сонце, но ова истражување не беше чувствително на дифузни облаци.
* 
* Конечно е забележан еден од треперливите облаци од прашина на Земјата

Категорија:Науката и технологијата во Полска
Категорија:Тројанци (астрономија)
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Злетово

**Успение на Пресвета Богородица** — црква во пробиштипското село Злетово. Му припаѓа на Штипското архијерејско намесништво во Брегалничката епархија на МПЦ - ОА. Ова е главна црква во селото, како и главен храм на Злетовската парохија. Прогласена е за културно наследство на Македонија.

## Историја

Постои несогласување во врска со годините на изградба на црквата поради тоа што таа претрпела неколку фази на преизградба. Првично била еднокорабна, од кршен камен и малтер. Од таа градба денес преостанува само полукружната апсида со зачуван стар живопис. Апсидата е вградена во новата градба, која исто така е еднокорабна, но потесна и подолга, градена од делкан камен со полукружен свод. Нартексот од западната страна и тремот од јужната се од третата градежна фаза од 1853 г.

Во преродбеничкиот период оваа црква била под врховенството на Бугарската егзархија, додека пак помалата црква „Св. Илија“ ја држеле српските црковни власти од Цариградската патријаршија.

## Архитектура
### Фрескоживопис

Фрескоживописот од првата фаза е релативно добро зачуван. Според историчарот Коста Балабанов, тој е стилски близок на делата од првата половина на XVI век. Најблизок споредбен материјал е живописот во црквата „Св. Никола“ на Топличкиот манастир.

### Иконостас

Иконите се од XIX век, дело на Анастас Зограф од Крушево.

## Галерија


Sv. Bogorodica od Zletovo 14.JPG|Поширок оглед
Sv. Bogorodica od Zletovo 7.JPG|Црквата од југоисток
Sv. Bogorodica od Zletovo 5.JPG|Гроб во дворот
Sv. Bogorodica od Zletovo 4.JPG|Тремот


## Поврзано
* Брегалничка епархија
* Штипско архијерејско намесништво
* Злетовска парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Злетово
Категорија:Злетово
Црква „Св. Прохор Пчински“ - Свети Николе

**Св. Прохор Пчински** — црква во градот Свети Николе. Му припаѓа на Штипското архијерејско намесништво во Брегалничката епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е изградена во 1847 година под името **Свети Никола** и претставува изворната црква со тоа име. Од 1983 до 1990 г. над неа е изградена нова голема црква „Св. Никола“. Во 2007 г. започнало обновувањето на црквата и со благослов на владиката Иларион Брегалнички таа е преосветена како „Свети Прохор Пчински“. Отворена е на 1 октомври 2011 г. — на денот на светецот. Иконите во црквата се од XIX век, дело на Ѓорѓи Зографски и други автори.

## Поврзано
* Брегалничка епархија
* Штипско архијерејско намесништво

## Наводи

Свети Николе
Категорија:Цркви во Свети Николе
Црква „Вознесение Христово“ - Погулево

**Вознесение Христово** или **Свети Спас** — црква во селото Погулево.

## Историја
Изградбата на црквата започнала во 1940 година, а била осветена во 1985 година од страна на епископот и администратор злетовско-струмички Горазд Тивериополски. Иконите биле изработени од иконописците Гаврил Атанасов од Берово, Дончо од Секирник и Васе Аџов од Вељуса.

## Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со мала полукружна апсида на источната страна. На западната страна од храмот има отворена припрата. Главниот влез се наоѓа на западната страна Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со лимен кров од ќерамиди.

Дворот на црквата е ограден со жичена ограда и во него има помошни објекти, а во негова непосредна близина се сместени и селските гробишта.

## Галерија

Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Погулево.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Погулево 3.jpg|Дворот на црквата
Податотека:Гробишта во Погулево.jpg|Селските гробишта


## Поврзано
* Погулево
* Брегалничка епархија
* Радовишко архијерејско намесништво
* Ораовичко-воиславска парохија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Погулево
Погулево
Четири пријатели онлајн!

**„Четири пријатели онлајн!“** (италијански: *4 amici online!*) — книга за деца на италијанската писателка Каролина Каприја, илустрирана од Матео Пјана, објавена во 2011 година.

## Содржина
Книгата се состои од 14 глави во кои се опишуваат животните случки на четири деца: Еуџенио, Марко Елизабета и Џанлука. Еуџениот не е омаилен во училиштето, Марко е здодевен, Елизабета е извештачена, а Џанлука е неподнослив мрморко. Во секојдневниот живот, тие четворица не се поднесуваат, а кога ќе се сретнат, настојуваат да се избегнат. Сепак, тие секојдневно комуницираат на интернет, каде секој од нив има свој прекар. Притоа, тие се помагаат и се советуваат.

## Изданија на македонски јазик
Во 2015 година, книгата била објавена на македонски јазик од издавачката куќа Арс ламина - публикации, Либи, во рамките на едицијата „Бестселери за деца“. Преводот од италијански јазик го извршила Анета Симовска. Книгата, со димензии од 20 сантиметри, има 192 страници, а била испечатена во „Бранко Гапо - графичко производство“ во тираж од илјада примероци. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-247-271-3.

## Наводи

Категорија:Дела на Каролина Каприја
Категорија:Италијанска книжевност
Категорија:Книги од 2011 година
Категорија:Појавено во 2015 година во Македонија
Категорија:Италијански романи
Категорија:Романи за деца
Категорија:Изданија на Арс ламина - публикации
Снежник (појаснување)

**Снежник** може да се однесува на:
* Снежник — народно име за декември
* Снежник (замок) — замок кај селото Козаришче, Општина Лошка Долина, Словенија.
* Снежник (планина) – планински венец во северозападниот дел на Кожанскиот округ и источниот дел на Костурскиот округ во Егејска Македонија.
* Снежник (Илирска Бистрица) -  населба во Општина Илирска Бистрица во западна Словенија.

## Наводи
Човекот од дабовата шума

**„Човекот од дабовата шума“** (српски: *Човек из храстове шуме*) — српски и југословенски филм од 1964 година, режиран од Миодраг Поповиќ. Главните улоги ги играат: Мија Алексиќ, Предраг Ќерамилац, Ксенија Цониќ и Тамара Милетиќ.

## Синопсис
Дејствието на филмот се одвива за време на Втората светска војна. Максим — некогашниот слуга, а сега осамен овчар во планината, сее страв во неколку планински села така што извршува низа убиства. Максим се заљубува во една жена која се занимава со трговија на црно во градот, а всушност работи за партизаните. Тој помислува дека жената сака злато, па затоа почнува да убива уште повеќе со намера да дојде до пари. Така, тој станува мета и на партизаните и на четниците, кои настојуваат да го убијат.

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Српски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови на Миодраг Поповиќ
Категорија:Филмови со Мија Алексиќ
Категорија:Филмови со Предраг Ќерамилац
Категорија:Филмови Ксенија Цониќ
Категорија:Филмови Тамара Милетиќ
Полидевк (месечина)

**Полидевк**, или **Сатурн&nbsp;XXXIV**, е мал природен сателит на Сатурн кој е коорбитален со месечината Диона и се наоѓа околу нејзината задна Лагранжова точка (). Нејзиниот пречник се проценува дека изнесува 2 до 3&nbsp;км.  Другата коорбитална месечина на Диона е Елена, која е поголема и се наоѓа на предната точка L4.

Полидевк била откриена од страна на Касини тимот задолжен за сликање  на 24 октомври 2004 годин, на сликите направени на 21 октомври 2004 година,  и ѝ дале привремена ознака **S/2004&nbsp;С&nbsp;5** . По прегледувањето на сликите од *Касини* ја забележале месечината Полидевк на сликите направени уште на 9 април 2004 година.

Од четирите познати Лагранжови коорбитали во системот на Сатурн („тројанска месечина“), Полидевк лута најдалеку од својата Лагранжова точка: неговото растојание зад Диона варира од 33,9° до 91,4° со период од 790,931 дена (за споредба,  ја следи Диона на 60°).  Либрацијата на Полидевк е доволно голема за да има некои своства на полноглавска орбита, што се потврдува со јасната асиметрија меѓу излетите кон и од Диона. Во текот на еден таков циклус, орбиталниот полупречник на Полидевк исто така варира за околу ± 7660&nbsp;км во однос на Диона.

Името Полидевк било одобрено на 21 јануари 2005 година од Работната група на МАС задолжена за именување на планетарни системи. Во грчката митологија, Полидевк е друго име за Полукс, брат близнак на Кастор, син на Зевс и Леда.

Поради гравитациското дејство со Диона, нејзината површина може да биде во хидростатичка рамнотежа. но не и нејзината внатрешност, слично како што Метона е во хидростатичка рамнотежа поради интеракциите со Мимант.
лево|мини| Анимација на орбитата на Полидевк во однос на Сатурн и Диона<br /><br />

## Поврзано
* Месечините на Сатурн

## Забелешки

## Наводи

## Дополнителна литература
* 
* 
* 
* 
* 

## Надворешни врски
* Профил на Полидевк од Истражувањето на Сончевиот Систем на НАСА
* Работна група на IAU за номенклатура на планетарен систем
* ''Соопштение за вести на Касини'' за откритијата на прстените и месечината, преку Spaceflight Now (24 февруари 2005 година)

Категорија:Астрономски тела откриени во 2004 година
Категорија:Сатурнови месечини
Драгиша Димитриевски

**Драгиша Димитриевски** — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.

## Филмографија

## Надворешни врски
* 

Категорија:Глумци од Куманово
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Југословенски глумци
Режим (политика)

мини| Светското население кое живее под различни политички режими, како што е дефинирано во Полити IV.
**Режим** — во политиката е облик на владеење или збир на правила, културни или општествени норми итн. што го регулираат работењето на влада или институција и нејзините интеракции со општеството.

## Употреба
Додека зборот *режим* потекнува како синоним за секаков вид влада, модерната употреба му даде негативна конотација, што имплицира авторитарна влада или диктатура. Дефиницијата во Вебстеровиот речник наведува дека зборот *режим се* однесува едноставно на облик на владеење, додека Оксфордскиот англиски речник го дефинира *режимот* како „влада, особено авторитарна“.

Современата академска употреба на терминот „режим“ е поширока од популарната и новинарската употреба, што значи „среден слој помеѓу владата (која носи секојдневни одлуки и лесно се менува) и државата (која е сложена бирократија со задача со низа присилни функции).“  

## Наводи

### Литература
* 
* O'Neill, Patrick, *Essentials of Comparative Government*

Категорија:Управување
Категорија:Галицизми
Црква „Св. Троица“ - Нивичани

**Света Троица** (или **Свети Дух**) — главна селска црква во кочанското село Нивичани, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во Славејско Маало, а околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.

## Историја

Црквата е изградена во 1864 година за време на службувањето на свештеникот Василиј. Не е познато кога и од кој архијереј е осветена.

## Архитектура
### Икони и иконостас

Во 1874 година, икони за црквата изработил самоковскиот мајстор Захариј Доспевски, а во 1889 година други икони насликал видниот зограф Димитар Андонов Папрадишки.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Нивичани.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Нивичани 10.jpg|Ниша над главниот влез
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Нивичани 5.jpg|Припратата
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Нивичани 4.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Нивичани 7.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Нивичани 2.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Нивичани 3.jpg|Трифора на јужната страна
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Нивичани 6.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Нивичани 9.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Нивичани 8.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Кочанско архијерејско намесништво
* Спанчевска парохија
* Нивичани

## Наводи

## Надворешни врски

Нивичани
Категорија:Дела на Дебарската школа
332П/Икеја-Мураками

**332П/Икеја-Мураками** (П/2010 В1) е кратокпериодна комета со период од приближно 5,4 години, првпат независно идентификувана од двајцата јапонски аматери астрономи Каору Икеја и Шигеки Мураками на 3 ноември, 2010.

Икеја ја идентификувал кометата со помош на телескоп од 25 сантиметри на 39×, додека Мураками користел телескоп од 46&nbsp;см  на 78×. Фотографска потврда за кометата била добиена од Ернесто Гвидо и Џовани Состеро со помош на телескопот   (GRAS) во Ново Мексико. И Икеја и Мураками ја откриле кометата користејќи рачно набљудување преку оптички телескопи. Ваквите визуелни откритија станаа ретки во последниве години.

На почетокот на ноември 2010 година, неколку недели по преминот на перихелот, било откриено дека кометата претрпела голем излив помеѓу 31 октомври и 3 ноември. По преминот на перихелот во 2010 година, кометата имала само околу 80-дневен лак на набљудување.

Повторното забележување на  П/2010 В1 на 31 декември 2015 година, со магнитуда 20 било објавено на 2 јануари 2016 година и било означено како П/2015 Ју2. Секундарниот фрагмент (Б) бил потврден и објавен на 5 јануари 2016 година. Кометата сега е составена од компонентите А и Б со две различни коми, пликови и опашки. Околу 11 јануари 2016 година, сместени се два побледи потенцијални фрагменти, означени како П/2010&nbsp;В1-Ц и П/2010&nbsp;В1-Д, и двата најверојатно се фрагментирани од П/2010&nbsp;В1-Б. Од 29 јануари, фрагментите Б и Д беа речиси целосно распаднати, а фрагментот Ц претрпе изблик, правејќи го светол како П/2010 В1-A.

## Наводи

## Надворешни врски
* P 2010 V1 IKEYA-MURAKAMI
* 332P/Ikeya-Murakami – Seiichi Yoshida @ aerith.net

Категорија:Периодични комети
Категорија:Сплит комети
Категорија:Комети во 2016 година
Категорија:2010 година во науката
20101103
331П/Гибс

**331П/Гибс** (П/2012 Ф5) е мала периодична од типот на Енке и ретка комета со главниот појас, откриена од американскиот аматерски астроном Алекс Гибс.

## Опис

Тоа е редок тип на комета наречена комета на главниот појас. Иако повеќето комети доаѓаат од Ортовиот Облак или Кајперовиот Појас, наместо тоа, кометите од главниот појас се членови на појасот на астероидот кои имаат кома и опашка.

Од 2016 година, таа е една од само 15-те познати комети на главниот појас.

Набљудувањата на 331П/Гибс во Истражување - дигитално на небото - на Слоан беа пронајдени кои датираат од август 2004 година, во кои објектот бил видлив како обичен астероид. Понатамошни набљудувања во 2014 година од страна на Кек опсерваторија покажала дека кометата била скршена на 5 парчиња и дека ротирала брзо, со вртежен период од само 3,2 часа. Поради ИОРП ефект, П/2012 Ф5 почнала да се врти толку брзо што, како веројатен куп урнатини, деловите почнаа да се распрскуваат, оставајќи многу долга трага од прашина. Ова е многу слично на 311П/ПАНСТАРРС, бидејќи е најдобро утврдената причина за комети од главниот појас заедно со ударите помеѓу малите астероиди (како што се со 596 Шхеила и П/2010 А2 (ЛИНЕАР)).

## Наводи

## Надворешни врски
*331P in SDSS (26 August 2004)
*331P confirmation observations, Malina River Observatory (23 March 2012) 

Категорија:Активни астероиди
Категорија:Комете типа Енке
0331
Категорија:Открића Алекса Р. Гибса
20120322
Категорија:Астрономски тела откриени во 2012 година
5Д/Брорсен

**5Д/Брорсен** (позната и како „„Брорсенова комета“ или „Комета Брорсен“) била периодична Комета од семејството Јупитер откриена на 26 февруари 1846 година, од данскиот астроном Теодор Брорсен.

Перихел на 5Д/Брорсен бил на 25 февруари, само еден ден пред неговото откривање, а најблиску до Земјата поминал на 27 март, на растојание од 0,52 ае.

Како резултат на оваа блиска средба со Земјата, пречникот на комата на кометата се зголеми.

Јохан Фридрих Јулиус Шмит ја процени како 3 до 4 лачни минути на 9 март и од 8 до 10 лачни минути на 22 истиот месец.

На 22 април, тоа била околу 20 степени од северниот небесен пол. До крајот на ова прво појавување, орбиталниот период бил пресметан како 5,5 години. Откриено е дека блискиот пристап до Јупитер во 1842 година го ставил во неговата орбита за откривање.

Периодот од 5,5 години на кометата би значел дека привидите наизменично ќе се менуваат помеѓу добри и сиромашни. Како што се очекуваше, кометата биле пропуштена во нејзиното појавување во 1851 година, кога се приближи до Земјата само на 1,5 AЕ.

Орбитата на кометата сè уште била релативно неизвесна, влошена со приближувањето кон Јупитер во 1854 година. Карл Кристијан Брунс открил комета на 18 март 1857 година. Наскоро орбитата била пресметана и било откриено дека е Брорсен, 005Д, иако предвидувањата беа три месеци подоцна. Кометата била следена до јуни 1857 година, а орбитата тогаш била добро воспоставена. Набљудувачите објавиле дека кометата има светло јадро, речиси како ѕвезда.

Кометата била пропуштена во 1862 година, а следното закрепнување било во 1868 година. Блискиот пристап до Јупитер го скратил периодот доволно за да ја направи кометата видлива во 1873 година. да се набљудува најдолго до сега – четири месеци. Кометата била пропуштена во 1884 година, поради набљудување на околностите, но била пропуштена и во 1890 година, поволно привидување. Следното поволно појавување се случило во 1901 година, но пребарувањата не ја лоцирале кометата.

Следната сериозна потрага ја започнал Брајан Г. Марсден во 1963 година, кој верувал дека кометата исчезнала од постоењето, но ја пресметал орбитата за многу поволна појава од 1973 година. Јапонските набљудувачи интензивно ја пребаруваа кометата, но ништо не се нашле. Овој неуспех да се лоцира кометата, во врска со претходните обиди, го наведоа Марсден да заклучи дека кометата е изгубена.

## Наводи

## Надворешни врски
* 5D at Gary W. Kronk's Cometography

Категорија:Периодични комети
Категорија:Загубени комети
005D
18460226 година
Албиорикс (месечина)

**Албиорикс** е напредна неправилна месечина на Сатурн. Бил откриен од Холман и неговите колеги во 2000 година, и му била дадена привремена ознака **S/2000&nbsp;С&nbsp;11**.

Албиорикс е најголемиот сателит од галската група на неправилни сателити.

## Име
Именуван е како Албиорикс во август 2003 година, „галски џин кој се сметал за крал на светот“. Ова име се наоѓа на натписот пронајден во близина на францускиот град Саблет на кој тој се изедначува со римскиот бог Марс.

## Орбита
лево|мини| Албиорикс забележан од WISE во 2010 година
Албиорикс кружи околу Сатурн на растојание од околу 16 милиони км и пречникот му се проценува на 32 километри, со претпоставено албедо од 0,04. Вртежниот период, измерен со ИСС камерата на вселенското летало Касини, изнесува 13 часа и 19 минути.
мини|300x300пкс| Неправилни напредни групи на сателити на Сатурн: Галски (црвено) и Инуитски (сино)
Дијаграмот ја илустрира орбитата на Албиорикс во однос на другите напредни неправилни сателити на Сатурн. Орбиталната занесеност е претставена со жолти делови кои се протегаат од перицентарот до апоцентарот .

Со оглед на сличноста на орбиталните елементи и хомогеноста на физичките одлики со другите членови од галската група, било предложено дека овие сателити би можеле да имаат заедничко потекло од распаѓање на поголема месечина.

## Физички одлики
Неодамна откриените различни бои укажуваат дека може да има голем кратер, по што произлегла друга претпоставка дека Еријапо и Тарвос би можеле да бидат делови од Албиорикс по негов судар (по кој речиси се распаднал) со друго тело.

## Наводи

## Надворешни врски
* Страници на Дејвид Џуит

Категорија:Астрономски тела откриени во 2000 година
Категорија:Неправилни месечини
Категорија:Сатурнови месечини
Категорија:Галска група
Таркек (месечина)

**Таркек**, познат и како **Сатурн LII** (привремена ознака **S/2007 S 1**) е природен сателит на Сатурн . Неговото откритие било објавено од Скот С. Шепард, Дејвид К. Џуит, Јан Клејна и Брајан Г. Марсден на 13 април 2007 година преку набљудувањата направени меѓу 5 јануари 2006 година и 22 март 2007 година. Именуван е по Таркек, богот на месечината на Инуитите, и е член на Инуитската група на неправилни сателити. Има пречник од околу седум километри. Вселенското летало ''Касини'' го набљудувал Таркек 1,5 ден на 15 и 16 јануари 2014 година.

Орбитата Таркек  има наклон од 49,90° (кон еклиптиката; 49,77° кон екваторот на Сатурн), со занесеност од 0,1081 и голема полуоска од 17,9106 гигаметри. Таркек орбитира во напредна насока со период од 894,86 дена.
## Наводи

Категорија:Астрономски тела откриени во 2000 година
Категорија:Откритија на Брет Гледман
Категорија:Неправилни месечини
Категорија:Инуитска група
Категорија:Сатурнови месечини
Категорија:Астрономски тела откриени во 2007 година
Палијак (месечина)

**Палијак** е програден неправилен сателит на Сатурн. Бил откриен од Џон Кавеларс, Брет Гледман, Жан-Марк Пети, Ханс Шол, Метју Холман, Брајан Марсден, Филип Николсон и Џозеф Брнс на почетокот на октомври 2000 година, и му била дадена привремената ознака **S/2000&nbsp;С&nbsp;2** .

Името го добил во август 2003 година по фиктивен шаман во книгата „*Проклетството на* шаманот“ од Мајкл Кусугак, кој на Кавелар му предложил имиња на џинови од Инуитската митологија кои биле користени за да се именуваат другите сатурнски месечини.

Се смета дека Палијак има пречник од околу 22 километри и кружи околу Сатурн на просечно растојание од 15,2 милиони km за 687 дена. Тој е член на Инуитската група на неправилни сателити. Исто така, тој е во близина со други 9 месечини кои повремено меѓусебе се доближуваат и до десет милји.

Има светло црвена боја, а под инфрацрвена светлина спектарот на Палијак е многу сличен оној на сателитите од Инуитската група Кивиук и Сијарнак, што оди во прилог на тезата Инуитската група можеби има заедничко потекло откако поголемо тело се распаднало.
[лево|мини| Палијак снимен од [Телескоп Канада-Франција-Хаваи|КФХТ на 23 септември 2000 година]]

## Наводи

## Надворешни врски
* Страници на Дејвид Џуит
* Страници на Скот Шепард 

Категорија:Астрономски тела откриени во 2000 година
Категорија:Откритија на Брет Гледман
Категорија:Неправилни месечини
Категорија:Сатурнови месечини
Категорија:Инуитска група
Видан Јанаќиевски

**Видан Тодоров Јанаќиевски** (23 ноември 1922  во Горно Српци, Битолско — 8 октомври 1944 во Скопско) — македонски партизан, учесник во НОБ.

## Животопис
Видан Тодоров Јанаќиевски роден во селото Горно Српци. Бил студент. Од 1943 година станал член на КПЈ. Во 1943 година, Видан се приклучил кон партизанските единици. Завземал разни одговорни должности, но најповеќе бил политички комесар. Припаѓал на Осмата македонска бригада во борбите со балистите во скопско, Видан бил тешко ранет, фатен, ѕверски мачен и на крајот убиен на 8 октомври 1944 година.

## Наводи
Категорија:Родени во 1922 година
Категорија:Починати во 1944 година
Категорија:Учесници во НОБ
Миле Андоновски

**Миле Стојанов Андоновски** (20 октомври 1923 во Брезово, Демирхисарско — 3 септември 1944 во Кичево) — македонски партизан, учесник во НОБ.

## Животопис
Миле Стојанов Андоновски е роден во селото Брезово. По занимање бил земјоделец. Во НОБ пристапил на 10 август 1944 година. Бил борец во составот на Првата македонска бригада, учествувал во борбите што се воделе кај Врбјани, Бакарно Гумно, Сливово и Кичево. Загинал на 3 септември 1944 во Кичево.

## Наводи

Категорија:Родени во 1923 година
Категорија:Починати во 1944 година
Категорија:Учесници во НОБ
Атанас Анчевски

**Атанас Павлев Анчевски** (1920 во Единаковци, Демирхисарско — 1945 во Единаковци) — македонски партизан, учесник во НОБ.

## Животопис
Атанас Павлев Анчевски е роден во селото Единаковци. Тој се занимавал со земјоделие. Во НОБ се приклучил во 1944 година. Како дел од НОБ учествувал во повеќе акции, и од болеста добиена за време на НОБ починал во своето родно село по подолго боледување во 1945 година.

## Наводи

Категорија:Родени во 1920 година
Категорија:Починати во 1945 година
Категорија:Учесници во НОБ
Библиотека „Хафиз Ахмед-ага“

**Библиотеката „Хафиз Ахмед-ага“** ― важна историска отоманска зграда во средновековниот град Родос во Грција, место кое е светско наследство на УНЕСКО. Библиотеката била основана од Хафиз Ахмед-ага во 1793 година.

Хафиз Ахмед-ага е роден во селото Асгуру (турски: Узгур Кеју), 3. км на југ од денешното средиште на градот Родос, во средината на 18 век во богато, основано отоманско семејство. Тој се образувал во Султанскиот двор, а подоцна станал главен воен на султанот. Тој се пензионирал во 1789 година, но бил повторно активиран и станал член на редовните делегации кои патувале во Мека со годишните подароци на султанот на шерифот на Мека. Починал на такво патување извесно време помеѓу 1800-1802 година.

Тој ја основал оваа библиотека за писмената публика на неговиот роден град со 1995 ракописи од целиот опсег на исламската наука во 1793 година. Установата станала средиште на учење. Хафиз Ахмед-ага им плаќал на библиотекарите и за учење на арапскиот јазик, кој бил неопходен за читање на текстовите.

Во моментов во библиотеката има 1256 ракописи. Меѓу највредните предмети е Куранот од 1540 година, историјата на турската опсада на градот во 1522 година и ракописи со персиски минијатури. На ѕидовите на градот има стари карти и гравури.

## Галерија

Податотека:Rodi, Hafiz Ahmed Agha Library 03.JPG|Градбата
Податотека:Hafiz Ahmed Agha Library 03.jpg|Влезот
Податотека:Rhodos677.JPG|Таванот
Податотека:Rodi, Hafiz Ahmed Agha Library, interno 02.JPG|Поглед од внатрешноста
Податотека:Map of the port of Rhodes.jpg|Стара карта на пристаништето Родос од збирката на библиотеката
Податотека:General view of the town of Rhodes, 1844.jpg|Општ поглед на градот Родос, 1844 година
Податотека:Palace of the Grand Masters of Rhodes, 1844.jpg|Палатата на Големиот мајстор, 1844 година


## Извори

* 
*  
* Информативни табели во библиотеката Хафиз Ахмед-ага, Родос

Категорија:Отоманска архитектура во Грција
Категорија:Библиотеки во Грција
Категорија:Родос
Категорија:Појавено во 1793 година
Централна јавна библиотека на Сер

**Централна јавна библиотека на Сер** - јавна библиотека сместена во Сер, Егејска Македонија. Основана била во 1952 година. Администрирана е од Министерството за образование, религија, култура и спорт. Јадрото на неговата збирка е обезбедено од Министерството за образование, Националната библиотека, Француската амбасада, Министерството за надворешни работи и со дарови од пријателите на библиотеката. 

Од 2006 година, Централната јавна библиотека на Сер е сместена во својата нова зграда со 5 продавници од 3.200 метри квадратни, која обезбедува читални, простории за складирање книги, детска библиотека, сала за конференции и состаноци, мултимедијална соба и други простори за творешство.

Збирката на Централната библиотека опфаќа 83.000 тома, а нејзините членови достигнаа 26.000. Сите книги се обработени електронски со интегрираниот библиотечен систем АБЕКТ 5.6 на Националниот центар за документација. Исто така, постои збирка на дигитализирани книги и историски материјал до кои може да се пристапи преку онлајн база на податоци.

Централната народна библиотека на Сер има и подвижна библиотека, за да им служи на граѓаните од округот Сер.

## Наводи

Категорија:Сер
Категорија:Библиотеки во Грција
Категорија:Појавено во 1952 година
Ијирак (месечина)

**Ијирак** или **Сатурн&nbsp;XXII** (22), е мал напредна неправилна месечина на Сатурн. Откриен бил во 2000 година од тимот на Брет Гледман, Џон Џ. Кавеларс *и др.*, и му била дадена привремената ознака ****. Името го добил во 2003 година по ијирак, суштество во Инуитската митологија.
[мини|300x300пкс| Неправилни напредни групи на сателити на Сатурн: [Инуитска група|Инуитска (сина) и Галска (црвена). Орбиталното занесување е претставено со жолти делови кои се протегаат од перицентарот до апоцентарот .]]
Ијирак кружи околу Сатурн на просечно растојание од 11,1 гигаметри за 451 ден, со орбита многу слична на таа на Кивиук. Се верува дека Ијирак е во Козаиева резонанца: неговата орбита циклично го намалува наклонот додека ја зголемува занесеноста и обратно. Орбиталниот аргумент на перицентарот осцилира на околу 90° со амплитуда од 60°.

## Физички одлики
Иако Ијирак е член на Инуитската група на нерегуларни сателити, неодамна било забележано дека е изразито поцрвен од Палијак, Сијарнак и Кивиук. Неговата спектрална косина (мерка за рефлексија на телото во функција на брановата должина) е двојно пострмна од таа на другите сателити од Инуитска група (20% на 100&nbsp;nm), што е карактеристично за црвени заднептунски тела како Седна, но ги нема кај неправилните сателити. Исто така, во спектарот на Ијирак нема слаба апсорпција од приближно 0,7 μm (а е пронајдена кај другите три тела) што најверојатно се должи на водена хидратација.

## Име
Ијирак го добил името во 2003 година по *[[Иџирак (митологија)|Ијирак]]*, суштество од Инуитската митологија.

Кавелаарс, астроном од Мекмастер Универзитетот, го предложил имево со цел да се престане со именувањето на астрономските тела по ликови од грчко-римската митологија и карактери од ренесансните дела. Поминал неколку месеци во обид да најде имиња кои би биле и мултикултурни и канадски, но не успеал да најде ништо соодветно. Во март 2001 година, додека им читал приказна за Инуитите на своите деца, конечно го нашол тоа што го барал. *Ијирак* играл криенка, а истото го правеле и овие мали месечини на Сатурн: тешко е да се најдат и се ладни како канадскиот арктик (во тимот на откривачи имало канаѓани, норвежани и исланѓани). Кавелаарс стапил во контакт со авторот на приказната, Мајкл Кусугак, за да добие негова согласност, а тој, исто така, ги предложил имињата за Кивиук и 90377 Седна.

## Наводи

Категорија:Астрономски тела откриени во 2000 година
Категорија:Откритија на Брет Гледман
Категорија:Неправилни месечини
Категорија:Сатурнови месечини
Категорија:Инуитска група
2011 QF99

**** — мала планета од надворешниот Сончев Систем и првиот забележан Урански тројанец. Измерено е дека има пречник од 60&nbsp;km, и претпоставено албедо од 0,05. Првпат е забележано на 29 август 2011 година за време на изведувањето на дабокиот преглед на Заднептунците со помош на Канадско-Француско-Хавајскиот телескоп, но препознавањето на телото како Урански тројанец не се случило сè до 2013 година.

 привремено е во орбита околу  Урановата  Лангранжова точка (водејќи го Уран). Ќе продолжи да либрира околу  во следните 70.000 years и ќе остане во Урановата соорбитала во седните три милиони години. Според веќе изнесеното  е привремен Уранов тројанец, Кентаур зафатен од планетата пред долг временски период.

За Урановите тројанци е очекувано да се нестабилни и се верува дека ниту еден од нив не би бил создаден од првилчниот материјал. Симулација довела до закчучок дека во кој и да е даден период, 0,4% од Кентаурите  во расеаното население во растојание од 34 ае ќе бидат Уранови соорбиталци, од тие околу 64% (0,256% од сите Кентаури) ќе имаат потковичеста орбита, 10% (0,04%) ќе бидат квазимесечини, а 26% (0,104%) ќе бидат тројанци (подеднакво распределени меѓу групите во  и ). Втор Урански тројанец, , бил објавен во 2017 година.

## Наводи
 
## Надворешни врски
* 

Категорија:Урански тројанци
Категорија:Статии за мали тела (безбројни)
20110829
Африканска библиотека

**Африканската библиотека** (француски: Bibliothèque Africaine) ― истражувачка библиотека во Белгија, во полето на . Белгискиот крал Леополд II го основал во 1885 година за време на периодот на странска колонизација на Конго и основањето на колонијалната Слободна Држава Конго. Библиотеката станала под надлежност на Министерството за колонии во 1908 година. Од 2003 година содржела околу 230.000 тома. Сега е дел од Библиотеката за надворешни работи, надгледувана од Сојузната јавна служба за надворешни работи, а од јуни 2017 година е достапна преку Кралската библиотека на Белгија во Брисел.

## Поврзано

* Африкански архив, во Брисел
* Библиотека на Кралскиот музеј за Средна Африка, во Тервурен
* Библиотека на Кралската академија за прекуокеански наукиhttp://www.kaowarsom.be/en/library

## Наводи

## Библиографија

* 
*  
* 

## Надворешни врски

* WorldCat. Африканска библиотека (Белгија) 
Категорија:Белгиска колонизација на Африка
Категорија:Библиотеки во Белгија
Категорија:Појавено во 1885 година