open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Вечерни новости

***Вечерни новости*** (*Вечерње новости*) е дневен весник што излегува во Србија. Бил основан во средината на Трстанска криза . Идејата за неговото лансирање е на Владимир Дедијер, главен уредник на „ Борба “, кој им сугерирал на своите соработници кои поради настаните во Трст подготвуваат вонреден број, да започнат нов вечерен весник, кој ќе биде објавен во попладневните часови и објавувал нови, кратки вести,  фотографии и главни наслови. Првиот број бил објавен на 16 октомври 1953 година . 

Весникот набрзо прераснал во дневен политички весник. Со слоганот „Брзо, кратко, јасно“, под покровителство на првиот главен и одговорен уредник, Слободан Глумац, тој станал еден од највлијателните весници во СФРЈ .

Во текот на 1980-тите, „Вечерни новости“ бил првиот што го објавил досието на Државната комисија на Југославија со кое се докажува дека Курт Валдхајм, човек кој поминал цела деценија на чело на ОН, а потоа претседател на Австрија, е воен злосторник . Врз основа на југословенското досие Ф-25572 од 17 ноември 1947 година. Валдхајм бил вклучен во списокот на воени злосторници на ОН .

До 1990 година  станал најтиражниот весник во СФРЈ, а по доаѓањето на Слободан Милошевиќ на власт бил ставени во групата на „режимски медиуми“, но не ја загубил својата популарност.

Денес, „Вечерни новости“ е медиум со мнозинска приватна сопственост. Компанијата „Новости“ издава 12 дневни и неделни весници, а во неа е вклучено и радиото „ Новости “.

## Главни уредници

* Слободан Глумац (1953—1957)
* Василије Краљевиќ (1957-1959)
* Богдан Пешиќ (1959-1963)
* Слободан Глумац (1963—1969)
* Мирко Стаменковиќ (1969-1972)
* Јован Јауковиќ (1972-1974)
* Живко Милиќ (1974-1976)
* Томислав Милиновиќ (1976—1984)
* Илија Боровњак (1984-1987)
* Радослав Брајовиќ (1987—1998)
* Перо Симиќ (1998-2000)
* Душан Чукиќ (април-октомври 2000 г )
* Манојло Вукотиќ (2000-2013)
* Ратко Дмитровиќ (2013—2017)
* Милорад Вучелиќ (од септември 2017 г. )

## Извори

## Литература
* 

## Надворешни врски

* Честитки за 60-тиот роденден („Вечерње новости“, 15.10.2013)
* Сите главни уредници на вечерните вести 

Категорија:Српски весници
Фарма (српска ТВ серија)

***Фарма*** била српска верзија на реалити ТВ серијата *„Фарма“*. шоуто премиерно било прикажувано од 20 септември 2009 до 29 јуни 2016 година на каналот РТВ Пинк, во Црна Гора на Пинк М и во Босна и Херцеговина на Пинк БХ, вкупно 7 сезони. Идејата на шоуто била следната: група познати личности живеат заедно дваесет и четири часа дневно на фарма, што е изолирана од надворешниот свет, посебно од медиумите, како што се весници, телефон, телевизија, интернет, а сите нивни чекори ги следат камери. Учесниците немаат приватност.

Учесниците се натпреварувале за шансата да ја освојат главната награда. Секоја недела имало елиминирање на некои од учесниците, а последната личност која ќе останела ја добивала главната награда.

## Сезона 1

## Сезона 2

### Натпреварувачи

## Надворешни врски
* Официјална страница
* IMDb

Категорија:Српски телевизиски серии
Список на заштитени историски знаменитости (Србија)

**Заштитени историски знаменитости** се историски места во Република Србија кои имаат трето ниво на заштита на државата.

Тие се дел од списокот за заштита на културното наследство на Србија.

## Поврзано

* Културно наследство на Србија
* Историја на Србија

## Белешки и наводи
**Белешки:**

**Наводи:**

## Надворешни врски

* ''Знаменита места'' на www.spomenicikulture.mi.sanu.ac.rs

Категорија:Српска култура
Категорија:Културно наследство на Србија
Погледи

***Погледи*** било списание со седиште во Србија, посветено на политиката и историјата, кое се објавувало еднаш неделно. *Погледи* било првото опозициско списание во комунистичка Југославија. Вкупно биле објавени 268 изданија.

## Историја
Во јуни 1982 година, *Погледи* започнало како студентско списание на Универзитетот во Крагуевац. Тоа била замисла на Милослав Самарџиќ. Првиот број бил за Јосип Броз Тито. Списанието станало национални наслови на 1 март 1989 година кога било првиот медиум во Србија кој објавил дека претседателот Хари С. Труман постхумно му доделил на Дража Михаиловиќ Легија за заслуги. Во 1990 година „*Погледи“* станало најчитаното списание во земјава со тираж од 200.000. Истата година *Погледи* се одвоило од универзитетот и станало независна издавачка куќа.

Вук Драшковиќ го дал своето прво интервју за *Погледи* во 1986 година. Пред нивната смрт во 1991 година, Ѓорѓе „Гишка“ Божовиќ и Вукашин Шошкоќанин ги дале своите последни интервјуа за *Погледи*.

## Забележителни соработници
Некои од соработниците на списанието биле Видосав Стевановиќ, Веран Матиќ, Коста Чавошки, Никола Милошевиќ, Срѓа Трифовиќ, Дејан Стојановиќ, Симо Дубајиќ, Момчило Ѓујиќ, Исидора Бјелица, Биљана Србљановиќ, Радомир Михајловиќ - Точак, Вања Булиќ, Драгош Калајиќ, Момо Капор, Првослав Вујчиќ, Данко Поповиќ, Милиќ од Мачва и Зоран Стефановиќ.

## Наводи
Српска калиграфија

**Српска калиграфија** е форма на калиграфија заснована на кириличното писмо што се користи за пишување на српскиот јазик. Најзабележителни калиграфисти се Захарије Орфелин (1720–1785), Христофор Жефаровиќ (р. 1753) и Иван Болдижар (1917–1986).

## Список на калиграфисти

* Јован Србин од Кратово (1526–1583), свештеник и писар
* Захарије Орфелин (1720–1785), полимат
* Христофор Жефаровиќ (р. 1753), полимат
* Иван Болдижар (1917-1986)
* Владислав Станковиќ
* Зоран Илиќ, сликар

## Поврзано

* Вјаз (кирилична калиграфија)
* Прва белградска гимназија

## Наводи

### Извори

* 
* 

## Дополнително читање

* 
* 
* 

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Калиграфија
Категорија:Српски јазик
Категорија:Српска култура
Категорија:Кирилица
Категорија:Статии со текст на српски
Куќа на Бектешовци

**Куќа на Бектешовци** — стара куќа во градот Прилеп, прогласена за културно наследство на Македонија.
мини|лево|Куќата и училиштето на разгледница од 1920-тите.
Куќата е сместена во строгиот центар на градот, до основното училиште „Кочо Рацин“. Изградена е во 1923 г. на трошок од 2.000 наполеони од мајсторот Ило Дарков и неговата тајфа за богатиот прилепско трговец Петар Т. Бектеш(оски), кој само што се вратил од печалба во Америка. Подоцна комунистичката власт ја национализирала куќата, а по распадот на СФРЈ му е вратена на семејството.

Претставува величествена двокатна градба во неокласичен стил. Има голем број соби, голем салон и тавани со висина од 3,5&nbsp;м. Главниот влез има коринтски столбови и широки мермерни скали, а дворот е ограден со кована железна ограда изработена од прилепски мајстори. Во 2013 г. градбата е реставрирана по цена од 3 милиони денари обезбедени од Министерството за култура.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Прилеп

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Куќи во Прилеп
Големи Баби (Голозинци)

**Големи Баби** — населба од римското време во атарот на селото Голозинци, Македонија. Во местото Рамниште, кое се наоѓа на десниот брег на Тополка, на 2 километри југоисточно од селото има простор со површина од 700 на 50 метри на кој се среќаваат фрагменти од керамички садови, тегули, имбрекси и друг градежен материјал, потоа делови од мермерна архитектонска пластика и водоводни керамички цевки - тубули. Оттука потекнува торзо од женска статуа што се чува во Народниот музеј во Велес.

## Поврзано
* Ридот — населба од неолитот;
* Голозинци; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Велешко.

## Наводи

Категорија:Голозинци
Ридот (Голозинци)

**Ридот** — населба од неолитското време во атарот на селото Голозинци, Македонија. На околу 300 метри северозападно од селото, во нивите што лежат на десниот брег на Тополка се наоѓа голем број фрагменти од керамички садови и орудија од камен и кремен.

## Поврзано
* Големи Баби — населба од римското време;
* Голозинци; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Велешко.

## Наводи

Категорија:Голозинци
Воденица во Кусиќ

**Воденицата во Кусиќ**, место во општина Бела Црква, била изградена кон крајот на 19 век и е еден од спомениците на културата во категоријата недвижни културни добра од големо значење.

Воденицата се наоѓа  на каналот на реката Нера во јужен Банат и едната е заштитена од некогашните многубројни воденици што постоеле. Внесена е на картата на Генералштабот според податоците од 1912 година и 1921 ггодина. Точното време на нејзиното создавање не е познато, но на сандакот за брашно е забележана 1891 година, за кое може да се претпостави дека настанало во тие или претходните години, а името Петар, напишано веднаш до годината, го означува името на еден од сопствениците на воденицата.

Изградена е од мешани материјали - полнеж, штици и тули -  кои сведочат за измените на кои била изложена со текот на времето. Надолжната страна била поставена преку водотекот, оддалечена околу два метри од јазот од кој водата и се насочувала кон три хоризонтално поставени мелничарски тркала. Значајно како сведоштво за народното техничко знаење, таа е како редок примерок на воденица во Војводина, ја заокружува типолошката слика на градбите за мелење жито во тој крај.

Воденицата била срушена.

## Надворешни врски

* Список на културни споменици од големо значење во Војводина 
* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Белград 
* Список на споменици
* Републички завод за заштита на спомениците на културата-Белград / База на недвижен културен имот

Категорија:Народно градителство
Категорија:Воденици
Категорија:Споменици на културата Србија
Категорија:Споменици на културата во Србија
Водена кула во Панчево

мини|Воднакула Панчево
**Водената кула во Панчево** е изградена пред Првата светска војна, таа претставува културно наследство.

Намерно подигнат како резервоар за вода за полевање на улиците, веќе не го користат, водената кула е претворена во угостителски објект. Пумпата со која се вадела вода од бунарот под водената кула, како и механизмот за полнење на цистерните, биле сместени во приземјето на водената кула и биле демонтирани во 1980-тите. Околу водната кула имало објекти за складирање цистерни и штали за коњи кои влечеле цистерни за миење на улиците. Овие згради биле урнати во 1960-тите од минатиот век кога во непосредна близина на водената кула е изграден станбен блок и детско игралиште.

## Опис на водената кула
Основата на објектот е многуаголна со четири пошироки и четири потесни страни. Фасадата е хоризонтално поделена на цокле завршена со венец, приземје и кат меѓу кои е кордонски венец. Покривот е многу стрмен со четири тавански прозорци, по еден на секоја поширока страна. Под покривот е многу истакнат венец. Објектот е малтерисан освен цоклето кое е обложено со фасадни тули. На зградата има една влезна врата и прозорци, заоблени на приземје и правоаголни на кат. Помеѓу вистинските прозорци има лажни - ниши.

Како споменик на културата има документарно-историска и амбиентална вредност бидејќи неговата положба, изглед и оригинална намена (цистерна за вода за полевање на улиците) се вклопува во амбиентот на Старата индустриска зона Панчево, која се протега покрај брегот на Тамиш.

## Наводи

## Надворешни врски

* Список на културни споменици од големо значење во Војводина 
* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Белград 
* Список на споменици

Категорија:Панчево
Категорија:Споменици на културата Србија
Категорија:Споменици на културата во Србија
Воена гранична зграда во Сремска Митровица

мини|Воената гранична зграда во Сремска Митровица
**Воената гранична зграда во Сремска Митровица** била подигната во 1747 година, кога Сремска Митровица станала центар на Петроварадинскиот деветти граничен полк. За потребите на граничарите биле изградени многу административни, воени и станбени згради. Објектот има статус на споменик на културата од големо значење.

## Изглед
Едноставната просторна организација вклучуваало канцелариски простории наменети за гранични потреби на приземјето и стан за потполковник горе. Објектот е цврсто изграден од тули и малтер. Симетричната композиција е поделена на хоризонтално широк профилиран венец помеѓу приземјето и првиот кат, потоа наизменично хоризонтално и полукружен венец над подните прозорци и богато профилиран тавански венец. Посебен акцент на главната фасада дава централниот рисалит со засводена влезна порта и правоаголен прозорец на првиот кат опкружен со два пиластри. По укинувањето на Воената граница во 1881 година, објектот бил приспособен за цивилна употреба и во него биле сместени многу културни институции.

Во просториите на овој значаен објект денеска се сместени Заводот за заштита на спомениците на културата и Туристичката организација на град Сремска Митровица. Конзерваторските работи се извршени во 1987 година.

## Галерија

Vojnograničarska zgrada u Sremskoj Mitrovici.jpg|
Vojnograničarska zgrada, Sremska Mitrovica 001.jpg|


## Поврзано

* Список на споменици на културата во Србија

## Наводи

## Надворешни врски

* Список на културни споменици од големо значење во Војводина 
* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Белград
* Список на споменици
* Републички завод за заштита на спомениците на културата-Белград / База на недвижен културен имот

Напомена: Содржината на оваа статија е делумно или целосно преземена од  . Носителот на авторските права на материјалот дал дозвола за негово објавување под бесплатна лиценца. Доказ за тоа е на системот, а бројот на билети со конкретна лиценца е 2009072410055859 .

Категорија:Споменици на културата Србија
Категорија:Споменици на културата во Србија
Категорија:Историја на Срем
Замокот „Шлос“ во Голубинци

мини|Замокот „Шлос“ во Голубинци
**Замокот „Шлос“** е изграден во Голубинци во втората половина на 18 век, според проект од 1767 година. Објектот бил подигнат од властите на Воената граница за потребите на граничните екипи, како *„Управна зграда во Голубинци“* како што пишува на планот. Објектот како недвижно културно наследство има статус на споменик на културата од големо значење.

## Изглед
Во однос на изгледот, изработката и деталите, како и внатрешноста, ги има сите одлики на архитектурата на воената граница. Изграден е како самостојна двокатна зграда, со правоаголна основа, сместена во паркот. Фасадата била обработени со малтер, освен камените рамки околу прозорците и вратите.  Хоризонталната поделба со помош на венец го нагласува одвоеното приземје од првиот кат. Приземјето на фасадата е решено со хоризонтална линиска малтерска поделба, додека на подот доминира вертикална поделба на ѕидните површини со пиластри, меѓу кои има симетрични прозорци. Од западната и источната страна има плиток рисалит. Покрај архитектонската вредност изразена во складни пропорции, нагласената симетрија и правилниот ритам на отворањето, објектот има и историска вредност, бидејќи  кратко време во1813 година, живеел Караѓорѓе.

Конзерваторските работи се изведени во 1970, 1979 - 1982, 1988, 2004 - 2006 година.

Првата љубовница на Лудвиг ван Бетовен, Жанет д'Хонтар (1770) по нејзиниот брак се преселила во замокот Шлос. Бетовен паднал во очај. Музејот на Бетовен во Бон ја чува љубовната кореспонденција меѓу љубовниците, вклучувајќи го и писмото на Жанет до Бетовен со детален план на патот до Голубинац и изгледот на замокот Шлос, врз основа на кој се претпоставува дека Бетовен го посетил барем еднаш.

## Поврзано

* Список на споменици на културата во Србија

## Наводи

## Надворешни врски

* Список на културни споменици од големо значење во Војводина 
* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Белград
* Список на споменици
* Републички завод за заштита на спомениците на културата-Белград / База на недвижен културен имот
* Замоци во Војводина

Категорија:Споменици на културата Србија
Категорија:Замоци во Србија
Категорија:Споменици на културата во Србија
Категорија:Историја на Срем
Бурдуш

**„Бурдуш“** — југословенски филм од 1970 година, во режија на Миодраг Миќа Поповиќ. Главните улоги ги играат: Јован Јаниќијевиќ Бурдуш, Милан Срдоч, Миодраг Андриќ, Драгомир Бојаниќ Гидра.РТС, Бурдуш (пристапено на 21.2.2022)

## Синопсис
Три сиромашни музичари, Бурдуш, Рајко и Цане, благодарение на учеството во една телевизиска серија, стануваат познати и богати. Меѓутоа, неочекуваниот успех и парите ги раздвојуваат тројцата пријатели. Басистот Бурдуш, осамен и изгубен, решава да тргне на пат во потрага по нови другари, но на станицата му се придружуваат старите пријатели. Бидејќи повторно се здружени, тие се веселат во возот на својот, цигански начин. 

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Српски филмови
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови од 1970 година
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови со Јован Јаниќијевиќ-Бурдуш
Категорија:Филмови со Миодраг Антиќ
Категорија:Филмови со Милан Срдоч
Категорија:Филмови со Драгомир Бојаниќ Гидра
Список на екипи и велосипедисти на Џиро д’Италија 2020

Следи список на екипи и велосипедисти кои учествувале на Џиро д’Италија 2020.

## Екипи

Бидејќи Џиро д’Италија е настан од Светската турнеја, сите деветнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Дополнително, три професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 22 екипи. Екипите биле објавени на 16 јануари 2020 година. На 13 октомври 2020 година, пред почетокот на десеттата етапа,  и  ги повлекле сите преостанати возачи од трката поради позитивни тестови на КОВИД-19.

## Список на учесници

### По националност

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Џиро д’Италија 2020
Парче задоволство

**„Парче задоволство“** (француски: *Une partie de plaisir*) — француски филм од 1975 година, режиран од Клод Шаброл (Claude Chabrol) по сценариото на Пол Гегоф (Paul Gégauff). Главните улоги ги толкуваат: Пол Гегоф, Даниел Гегоф (Danièle Gégauff) и Клеменс Гегоф (Clemence Gégauff).

## Сиже
Филип и Естер имаат среќен брак во кој имаат една ќерка. Нивниот живот е типичен за припадниците на средната класа. Со намера да внесат малку возбудување во нивниот живот, Филип предлага да имаат полови односи со други луѓе, а потоа своите доживувања меѓусебно да си ги опишуваат. Меѓутоа, со текот на времето, Филип го обзема љубомора и бес кон својата жена, а тоа води кон трагедија која го уништува семејството...

Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови од 1975 година
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови на Клод Шаброл
Категорија:Филмови со Пол Гегоф
Категорија:Филмови со Даниел Гегоф
Категорија:Филмови со Клеменс Гегоф
Мост Војиновиќ

мини|Мостот Војиновиќ
**Мостот Војиновиќ** се наоѓа во Вучитрн и е најстариот зачуван камен мост во Србија. Потекнува од крајот на XIV или почетокот на XV век, а според народните преданија го изградиле браќата Војиновиќ, кои во епската песна се спомнуваат како внуци на царот Душан. Изграден е преку реката Ситница, на трасата на караванскиот пат што го поврзувал Дубровник со Скопје и тој дел од Балканот. И покрај потребата од тоа, на мостот не се извршени конзерваторски работи, а денес е под заштита на Република Србија, како споменик на културата од исклучително значење. По завршувањето на агресијата на НАТО врз СРЈ во јуни 1999  година и доаѓањето на КФОР и УНМИК на Косово и Метохија, мостот и неговите сводови се користат како еден вид гаража за сите видови возила (од коли и трактори до автомобили и автобуси ), но и за фрлање и палење ѓубре.

## Војиновиќ мост
Фолклорот ја поврзува изградбата на мостот со браќата Војиновиќ, на кои им се припишува и блиската Вучитрнска тврдина, додека стилските анализи го ставаат периодот кога мостот бил изграден кон крајот на 14 или почетокот на 15 век. Самите Војиновиќи, како благородници, постоеле во првата половина на XIV век, додека епската поезија ги наведува како внуци на императорот Душан. Самиот Вучитрн не припаѓал на нивната област (која стигнувала до блискиот Звечан), ниту во времето на нивната најголема сила под Воислав Војиновиќ (околу 1355 - 1363 ) и Никола Алтомановиќ (1366 - 1373), туку во Вучитрн, на почетокот на 15 век, во дворот се споменува Бранковиќ, кои биле во сродство со Војиновиќ (сестрата на Бранко Младеновиќ (татко на Вук Бранковиќ ) Ратослава, била мажена за Алтоман Војиновиќ (татко на Никола Алтомановиќ).

Самиот мост е изграден за да ја премости Ситница, на трасата на караванскиот пат што го поврзувал Дубровник со Скопје, а бил направен од, наизменично уредени, правилно изделкани, црвени и сиви камења. Долг е преку 135 метри со девет сводови, а ширината на патот е речиси 5 метри. Самите сводови се асиметрични, а најголемиот од нив е широк скоро 13 метри. Текот на Ситница со текот на времето се менувал, така што во почетокот биле подигнати 5 свода со остри врвови, а подоцна на нив биле додадени уште 4 свода, полукружни по форма. Во наредните векови реката продолжила да го менува својот тек и да создава наноси околу мостот, така што денес под него повеќе не тече реката Ситница, а поради речните наноси и е намалена и вкупната должина.

## Поврзано

* Вучитрнска тврдина
* Вучитрн

## Наводи

## Литература

* „Војиновића мост — Споменици културе у Србији”. САНУ (на језику: српски).

Категорија:Косово и Метохија
Категорија:Споменици на културата Србија
Категорија:Споменици на културата во Србија
Вукајловиќева меана

мини|Фасада на дворот
мини|Вукајловиќ кафеана во Бајина Башта
**Вукајловиќевата меана е** единствената останата од поранешните четири кафеани што постоеле во Старата чаршија во Бајина Башта.

## Минатото и можностите
Старата кафеана ја изградил Цветко Јевтиќ, најверојатно во 1860-тите години. Нема попрецизни податоци за датумот на изградбата, освен архитектурата, градежната техника и детали, кои укажуваат дека оваа кафеана од II класа е изградена по уредбата за кафеана од 1861 година и 1864 година, односно по основањето на машинско-пекарскиот еснаф во Бајина Башта, 1868 година.

Денешното име го добила по семејството Вукајловиќ, во чие владение била во 1909 година. Претходно, зградата била купена од првичниот сопственик од страна на Тодор Павиќевиќ на 25 јули1895 година, за наплата на долгови. Потврда за овие тврдења постојат и во сочуваните тапии од тоа време.

## Изгледот на кафеаната
Во тоа време, таверната на Вукајловиќ била одлично сместена, надвор од градот, покрај патот Ужице, кој во тоа време бил многу важна трговска комуникација. Изградена е многу добро и цврсто, со камен до висина на парапетот, а останатите ѕидови до целосна висина со тули од голем формат. Самата зграда е приземна зграда, просторно добро организирана, со димензии 26,10 x 13,85 м, со три меѓусебно поврзани, а сепак посебни функционални целини. Тавернскиот дел ја зафаќа централната зона на објектот и се состои од голема и мала сала, со посебни влезови, меѓусебно поврзани и голема кујна. Од страната на улицата има плиток трем на високи, нерамномерно распоредени дрвени столбови на перници.

Втората посебна единица се состои од три соби за ноќевање, кои се одвоени со долг ходник од големата кафеана, со директен пристап само од дворот. Сите помошни објекти биле уредени во дворот.

Третата единица се состоела од пекарница со простор за продажба и складирање и била директно поврзана со малата сала. Страничниот дел на поранешната пекарница штрчи од масата на објектот кон улицата за длабочината на тремот, така што целата зграда била покриена со еден покрив. Покривот е четирикорен, покриен со бибер ќерамиди, со настрешници обложени со надолжни, вжлебени штици.

## Литература

* Н. Живковиќ: Округ Ужице во *средината на 19 век*, Тиово Ужице 1984 година.
* С. Игњиќ: *Бајина Башта и околина*, Бајина Башта, 1985 г.
* д-р Цветко Костиќ: *Postanak i razvitak Čaršije (Primer Čaršije Bajine Bašte)*, Glasnik Etnografskog instituta SANU, IV-VI (1955—57), Белград 1957 г.

Категорија:Споменици на културата Србија
Категорија:Споменици на културата во Србија
Џиро д’Италија 2020 - етапа 1 до етапа 11

Џиро д’Италија 2020 е 103. издание на Џиро д’Италија, една од трите големи трки во велосипедизмот. Џиро започнало во Монреале со поединечен хронометар на 3 октомври, а етапата 11 се одржала на 14 октомври со етапа до Римини. Трката завршила во Милано на 25 октомври.

## Етапа 1

## Етапа 2

## Етапа 3

## Етапа 4

## Етапа 5

## Етапа 6

## Етапа 7

## Етапа 8

## Етапа 9

## Етапа 10

## Етапа 11

## Надворешни врски
* 

Категорија:Џиро д’Италија 2020
Џиро д’Италија 2020 - етапа 12 до етапа 21

Џиро д’Италија 2020 е 103. издание на Џиро д’Италија, една од трите големи трки во велосипедизмот. Џиро започнало во Монреале со поединечен хронометар на 3 октомври, а етапата 12 се одржала на 15 октомври со етапа до Чезенатико. Трката завршила во Милано на 25 октомври.

## Етапа 12

## Етапа 13

## Етапа 14

## Етапа 15

## Етапа 16

## Етапа 17

## Етапа 18

## Етапа 19

## Етапа 20

## Етапа 21

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Џиро д’Италија 2020
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Коханивка

**Црквата Успение на Пресвета Богородица** е православна црква во с. Коханивка, општина Турбив, Виничка област, Украина. Дрвената црква е изградена во 1867 година. Претходната црква била изградена во 1742 година.

Преподобна икона на распетието со Богородица и Јован Богослов.

## Галерија

Church in Kohanivka (Nov 2020) 1.jpg|
Коханівка.jpg|


## Извори

* Информации на страницата „Прадедовата слава“

## Врски

* Коханивка // Украина Инкогнита

## Наводи

Категорија:Липовечки реон
Категорија:Цркви во Украина
Илиница (Габревци)

**Илиница - Еленица** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Габревци. Претставува средновековна населба.

На 1 км северозападно од селото се среќаваат фрагменти од керамички садови и питоси, а при обработувањето на земјиштето се наоѓани и монети. Има мали индиции и за постоење на населба од железното време.

## Поврзано

* Габревци;
* Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко.

## Наводи
Манастир (Габревци)

**Манастир** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Габревци. Претставува могила од римското време.

На 1,5 км југоисточно од селото се наоѓа могила со пречник во основата од 25 м и височина од 5 м.

## Поврзано

* Габревци;
* Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко.

## Наводи
Манастириште (Габревци)

**Манастириште** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Габревци. Претставува некропола од железното време.

На 500 м југоисточно од селото се наоѓа тумул со помали димензии.

## Поврзано

* Габревци;
* Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко.

## Наводи
Градиште (Гарван)

**Градиште** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Гарван. Претставува населба од среден век.

На околу 500 м северозападно од селото се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.

## Поврзано

* Гарван;
* Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко.

## Наводи
Меле (Горња Радгона)

мини|250п|Градба од XVI век во Меле (1965 година)

**Меле** (словенечки: Mele) — населба во Општина Горња Радгона во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Категорија:Општина Горња Радгона
Ачумски јазик

**Ачуми** или **ходмони** Јазикот на народот е јужен провинција Фарс и провинција Керман, источен дел провинција Бушер и насекаде провинција Хормозган; Тој е исто така мајчин јазик на околните неарапски луѓе Персискиот Залив;

Ачуми е фамилија индоевропски јазици и гранка Индоирански јазици како и подгранка западни јазици на Иран;

Овој граматички јазик се разликува од модерната граматика персиски и има силна врска со Сасанидите средноперсиски јазик и Партите партиски јазик;

## Наводи


Категорија:Јазици во Иран
*
Долна Бара (Гарван)

**Долна Бара** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Гарван. Претставува викус од доцноантичкото време и средновековна населба.

На 1 км североисточно од селото, во коријата Осојница, на една блага височинка со површина од 200 x 100 м се наоѓа градежен материјал, парчиња од тегули и имбрекси.

## Поврзано

* Гарван;
* Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко.

## Наводи
Ѓуров Дол (Долни Радеш)

**Ѓуров Дол** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Долни Радеш. Претставува тумул од железното време.

На 1 км југоисточно од селото, кај составот на Радешка Река и Ѓуров Дол се наоѓа тумул со мали димензии, делумно обраснат во шума.

## Поврзано

* Долни Радеш;
* Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко.

## Наводи
Ајушова Бавча (Долни Радеш)

**Ајушова Бавча** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Долни Радеш. Претставува населба од железното време.

Се наоѓа на 1 км северно од селото, на левиот брег на Крива Лакавица. На површината има фрагменти од населбинска керамика и згура од топена железна руда.

## Поврзано

* Долни Радеш;
* Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко.

## Наводи
Античка круна

десно|мини|Пример за источна круна,
**Античката круна**, позната и како **Источна круна**, ― златна хералдичка круна наставана со променлив број на остри шила. Така е наречена поради нејзиното потекло од источното Средоземје. Источната круна е една од најстарите круни,.

Небесната круна е модифицирана источна круна со подолги шилци и на врвот со ѕвезди без одреден фиксен број на точки.

## Галерија

Податотека:Ströhl-Rangkronen-Fig. 53.png|Пример за источна круна (Хуго Герард Штрел)
Податотека:LSB-smariaolivais.png|Грб на Санта Марија дос Оливаис, Лисабон (Португалија) со источна круна
Податотека:CoA of Kingdom of Illyria.svg|Грб на поранешното Кралство Илирија со источна круна
Податотека:CoA of Dalmatia (Habsburg Monarchy).png|Стариот грб на Далмација (Хабсбуршка монархија) со источни круни
Податотека:Grandes armes OSLJ.svg|Грб на Редот на Свети Лазар со источна круна
Податотека:Coat of Arms of the Duke of Wellington.svg|Грб на војводата од Велингтон со приврзаници обложени (јака) со источни круни
Податотека:DENAR1.jpg|Источна круна прикажана на паричка на Марк Аврелиј


## Поврзано

* Зрачна круна
* Круна (хералдика)
* Небесна круна
* Хералдика
* Венец
* Златна капа

## Наводи
* (на шпански) ''Дефиниција за источна круна'' . *Libro de Armoría* .
* ''Хералдички круни'', www.scottish-wedding-dreams.com
* Фокс-Дејвис, Артур Чарлс (1909) ''Целосен водич за хералдиката'', *Поглавје XXIII: Срт, коронети и капи*.

Категорија:Круни
Категорија:Круни на грбот на Австроунгарија
Категорија:Круни во хералдиката
Астрална круна

десно|мини|Пример за астрална круна.
**Астралната круна** ― златна круна составена од осум ниски точки. Средишните и страничните точки се прекриени со ѕвезда, со неодреден број точки, помеѓу две крила.

Во хералдиката, ѕвездена круна е поставена на штитовите на грбовите на единиците кои припаѓаат на некои воздухопловни сили или личните грбови на нивните истакнати команданти.

Нејзиното создавање станало неопходно по основањето на Кралските воздухопловни сили во Обединетото Кралство, бидејќи не постоел римски воен награден уред за воздушно војување еднакво на поморската круна за морнариците и кампската круна за војските.

## Галерија

Податотека:Coat of arms of the Chilean Air Force.svg|Астрална круна во грбот на чилеанските воздухопловни сили
Податотека:2070 (Glenfield) ATC Squadron Crest.png|Амблем на 2070-таоа (гленфилдска) АТЦ ескадрила (КВС)
Податотека:Armorial Bearings of British Airways.svg|Астрална круна круна во грбот на British Airways


## Поврзано
* Круна (хералдика)
* Палисадна круна
* Небесна круна
* Мурална круна
* Поморска круна
* Небесна круна
* Хералдика
* Воено воздухопловство

## Наводи
* ''Хералдички капачиња, Американско хералдичко друштво'' .
* ''Дефиниција за астрална круна'' . *Мериан Вебстер* .
* Фокс-Дејвис, Артур Чарлс (1909) ''Целосен водич за хералдиката'', *Поглавје XXIII: Сртот, коронети и капи*.

Категорија:Воено воздухопловство
Категорија:Круни
Категорија:Воена хералдика
Категорија:Круни во хералдиката
Општина Чреншовци

**Општина Чреншовци** (словенечки: *Občina Črenšovci*) — општина во источна Словенија. Седиште на општината е селото Чреншовци. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Денес е дел од Помурскиот статистички регион.

## Населени места
Покрај општинското седиште Чреншовци, општината ги опфаќа и следните населени места:
* Горња Бистрица
* Долња Бистрица
* Жижки
* Средња Бистрица
* Трње

## Наводи


## Надворешни врски

* Официјално мрежно место
* Чреншовци на Geopedia 

Категорија:Општина Чреншовци
Категорија:Општини во Словенија
Категорија:Помурски статистички регион
Зграда на Агенцијата за катастар (Прилеп)

**Зграда на Агенцијата за катастар** — административна зграда во градот Прилеп, прогласена за значајно културно наследство на Македонија.

## Историја
Зградата е сместена на улицата „Александар Македонски“ бр. 147 и 149. Се состои од две функционално поврзани градби изградени во текот на првата половина на XX век како одделни куќи. Изградени се во различно време од различни градители.

## Архитектура
мини|лево|Куќата на бр. 147
Куќите се типични претставници на архитектурата од почетокот на XX век и се изградени во неокласичен стил со елементи на необарок. Особено се истакнуваат југоисточните фасади. Куќата на запад (бр. 149) се состои од приземје и кат, има квадратна основа и е симетрично решена. Градбата е масивна со ѕидови од полни тули на камено цокле со прозорци. Меѓукатната конструкција е од армиран бетон, а покривната е дрвена со ќерамиди. Приземјето има средишно поставен влез и е издигнато на четири скалила. Станбените простории се распоредени околу седишно сместен салон, на чиј северен крај има скалиште. Предната фасада е богато украсена, особено околу прозорците, кои имаат пиластри обработени со канелури и архитравна завршница.

Источната куќа (бр. 147) е изградена подоцна. Има квадратна основа со симетрично решена основа и предна фасада. Се состои исто така од приземје и кат. Изградена е од полна тула врз камено цокле. Југоисточната фасада е богато украсена слично како соседната куќа. Има раскошни необарокни приодни скали од бел мермер, кои водат до затворен трем со богато украсена врата и два тесни прозорци од страните. Влезот е средишно сместен, а нивото на приземјето е подигнато на пет склаила. Во внатрешноста има средишно поставен салон. Меѓукатната конструкција е од армиран бетон, а покривната е дрвена со ќерамиди. Подоцна е додадена хоризонтална врска со западната куќа.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Прилеп

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Куќи во Прилеп
Радовишко турбе

**Радовишко турбе** — османлиска гробница (турбе) во градот Радовиш, прогласена за културно наследство на Македонија.

Турбето е сместено во стариот дел на градот. Се смета дека е изградено во 1390 година. Во неговиот комплес е зачувано минаре, за кое се смета дека датира од 1400 година. Со доаѓањето на српската власт во 1913 г. градбата се користела како затвор за мачење на режимски противници.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Радовиш

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Турбиња во Македонија
Категорија:Исламска архитектура во Македонија
Категорија:Знаменитости во Радовиш
Чичок

**Чичок** (Arctium lappa) е од род на  скриеносеменици од фамилија морска ѕвезда (*Compositae*). Чичокот е двегодишно растение,има долг сиво-кафеавест вретенест корен. Во првата година се појавуваат големи приземни листови во форма на срце. Во втората година расте исправено разгрането дрво со висина од 1-1,5 м. Листовите стануваат се помали одејќи кон врвот на дрвото. Цвета во главици со темноцрвени тубуларни, густо спакувани цветови. Плодовите имаат боцки кои лесно се лепат за облеката. Расте покрај патишта, ливади и необработени површини.

**Лековит дел од растението**: коренот, листовите и семките се користат како лек. Двогодишниот корен се бере во пролет и есен, листовите се уште млади, а семето кога ќе бидесозреано.

**Лековити својства:** Коренот делува противотровно, го забрзува излачувањето на урината и потта и ја прочистува крвта. Се користи и во лекување на венерични болести, сите видови чиреви, гихт, застарени ревматски заболувања, водени болести  и труење со жива. Чајот од млади листови се користи во лекување на стомачни тегоби и надуеност, а е добар лек за разни осипи, чиреви, гнојни рани и чиреви во устата. Семето се користи кај сите болести за кои се користи и коренот и листот, но семето е посилно. Семето се користи и за добивање на чичково масло кое се покажало како многу ефикасно во борбата против првутот, опаѓање на косата и ќелавоста.

Најпознатиот вид од овој род е Големиот Чичок  (Arctium lappa).
мини

## Литература

* Јован Туцаков: Хербална медицина.

## Наводи

## Надворешни врски

* БиоНет училиште 
* Arctium - HerbsTopic.com

Категорија:Коренест зеленчук
Категорија:Лековити растенија
Категорија:Ѕвездовидни
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Андреев конак

**Андреев конак** — стара станбена зграда во градот Гевгелија, прогласена за културно наследство на Македонија.

## Местоположба

Зградата се наоѓа во средишниот дел на градот Гевгелија, на улицата „Димитар Влахов“ бр. 6, јужно од Зградата на Општина Гевгелија и спроти Канговиот конак.

## Историја

Андреевиот конак е изграден во почетокот на  век.

Бил прогласен за културно наследство на Македонија со решение од 5 ноември 2004 година од страна на Републичкиот завод за заштита на спомениците на културата.

Во 2017 година била најавена обнова на неговата фасада, но до крајот на 2021 година истата не се случила.

Денес, конакот е во приватна сопственост, но како објект со висока амбиентална вредност бил прогласен за споменик на културата. Во долниот кат на објектот работат продавници и услужни дејности.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Гевгелија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Куќи во Гевгелија
Категорија:Македонска староградска архитектура
Руса трева

**Русa трева** (лат: *Chelidonium maius*) (росопас, жолта трева, лишавица, змиско млеко, змиско грозје, божји дар, Маријанина трева) — повеќегодишно цветно растение од фамилија Papaveraceae. Во различни краишта билката различно се нарекува.

## Опис на растението
Повеќегодишно тревно растение со исправено стебло обраснато со остри испакнати влакна. Коренот е добро развиен, фиброзен. Стеблото е исправено, разгрането, покриено со влакненца, високо околу половина метар.  Листовите се големи, чудно непарно поделени, сиви и влакнести на задната страна. Долните листови се со дршка, а горните се (седечки). Цветовите се жолти, собрани на врвовите на стебленцата во ретки штитови соцветие. Цветниот период е од април до август, листовите од королата и чашката лесно паѓаат, а има и голем број прашници. Круната има 4 листови. Плодот е издолжен како мешунка со многу семиња. Сите делови на растението содржат отровен сок од жолто-портокалова боја.

## Област на распространетост и живеалиште
*Chelidonium majus* е автохтон во повеќето региони на Европа. Исто така, се среќава во Северна Африка во Макаронезија, Алжир и Мароко. Во Западна Азија се среќава на Кавказ, Ерменија, Азербејџан, Грузија, Казахстан, Монголија, Сибир, Иран и Турција. Неговите живеалишта вклучуваат карпести падини, шуми, пустини и крајпатни предели.

## Лековит и хемиски состав
Жолтиот сок од руса трева содржи голем број на различни алкалоиди, од кои некои се поврзани со опиумот. Коренот е најбогат со алкалоиди (до 3%), додека помалку се наоѓа во стеблото - до 1%. Поради присуството на голема количина на алкалоиди, многу фитотерапевти сметаат дека ова растение е отровно и погодно само за надворешна употреба. Токсичноста главно произлегува од алкалоидот хелелитрин. Покрај алкалоидите, содржи и сапонини, органски киселини (хелидонска, лимонска, јаболкова итн), флавоноиди, протеолитички ензими (разградуваат белковини) итн.

## Употреба
Руса трева се користи за лекување на стомачни болки, заболувања на црниот дроб (хепатитис), за усогласување на работата на дигестивниот систем, а делува и на бактериите, особено на грам-позитивните. Има податоци и за цитостатичното дејство на ова растение, па неговиот жолт сок традиционално се користи за отстранување на брадавици, плускавци, лишаи, егзема и други промени на кожата. Се користи и во народната медицина за третман на тумори и промени во женските генитални органи (тумори, фиброиди, рани, воспаленија и сл) како чај и средство за плакнење.

**Треба да бидете многу внимателни кога користите руса трева**. За внатрешна употреба се користи само сушеното растение, со паузи: се користи три недели, а една се паузира. Дневната доза на добро исушено растение е 2-4, а во овие терапевтски дози не постои можност за труење. Може да се појави повраќање, дијареа и абдоминална болка. Дермалната апликација може да предизвика алергиски реакции.

## Галерија

Податотека:Chelidonium majus bgiu.jpg|цвет
Податотека:Rusa-cela.jpg
Податотека:Rusa (1).jpg
Податотека:Cheledonium majus, Papaveraceae 01.jpg|лист


## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Лековити растенија
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Флора на Европа
Куќа на ул. „Маршал Тито“ бр. 170 (Гевгелија)

**Куќа на ул. „Маршал Тито“ бр. 170** — административна зграда во градот Гевгелија, прогласена за културно наследство на Македонија.

## Местоположба

Зградата се наоѓа во средишниот дел на градот Гевгелија, на улицата „Маршал Тито“ бр. 170.

## Историја

Објектот е во сопственост на Министерството за одбрана, во кој се сместени и службените простории на ова министерство.

Била прогласена за културно наследство на Македонија со решение од 5 ноември 2004 година од страна на Републичкиот завод за заштита на спомениците на културата.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Гевгелија

## Наводи

Категорија:Куќи во Гевгелија
Вила Тина (Гевгелија)

**Вила Тина** — стара станбена зграда во градот Гевгелија, прогласена за културно наследство на Македонија.

## Местоположба

Вилата се наоѓа на главната улица на Гевгелија близу железничката станица.

## Историја

Објектот е подигнат помеѓу Првата и Втората светска војна, најверојатно во 1924 година. Проектот бил на архитектот Борис Дутов од Белград, кој бил автор на повеќе објекти во Скопје од тој период.

Бил прогласен за културно наследство на Македонија со решение од 5 ноември 2004 година од страна на Републичкиот завод за заштита на спомениците на културата.

Објектот е во приватна сопственост.

## Архитектура

Вилата се разликува од она што како негово дело е изведено во Скопје. Овој тип на градба е со сутеренско приземје и кат.

Објектот бил предвиден како градска вила со дворна површина во предниот дел. Челната фасада е решена на тој начин што особено е нагласен катот, со оглед на тоа што приземјето е сутеренско, на кој од десната страна има пространа тераса до која водат ѕидани скали.

## Галерија


Податотека:Вила Тина - Гевгелија (2).jpg|Поглед на вилата од улицата
Податотека:Град Гевгелија, Македонија 1 - panoramio.jpg|Вилата во 2012 г.


## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Гевгелија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Куќи во Гевгелија
Чреншовци

**Чреншовци** (словенечки: *Črenšovci*) — населба во Општина Чреншовци во источна Словенија. Населбата е центар на општината Чреншовци. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Категорија:Општина Чреншовци
Шпринц

**Шпринц** (словенечки: *Šprinc*) — населба во Општина Разкрижје во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Категорија:Општина Разкрижје
Мезар (Дедино)

**Мезар** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Дедино, Општина Конче. Претставува населба од доцноантичко време.

На 3 км северозападно од селото, по површината на нивите се наоѓаат фрагменти од тегули, имбрекси, питоси и керамички садови, потоа згура и кршен камен.

## Поврзано

* Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко

## Наводи
Сув Дол (Дедино)

**Сув Дол** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Дедино, Општина Конче. Претставува населба од неолитско време.

На 2,5 км северно од селото, десно од асфалтниот пат за Радовиш, на простор од 150 x 100 м се среќаваат фрагменти од куќен лепеж и керамички садови. Најдени се две секири од камен и голем број орудија од кремен.

## Поврзано

* Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко

## Наводи
Црквиште (Дедино)

**Црквиште** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Дедино, Општина Конче. Претставува средновековна населба.

На 2 км северозападно од селото, на простор од 200 x 100 м се наоѓаат остатоци од населбинска керамика, питоси и градежен материјал.

## Поврзано

* Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко

## Наводи
Белуово (Дедино)

**Белуово - Бедва** — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Дедино, Општина Конче. Претставува средновековна населба.

На 200 м западно од селото, на површина од 300 x 150 м се среќаваат фрагменти од керамички садови и градежен материјал.

## Поврзано

* Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко

## Наводи
Баровска Воденица (Конче)

**Баровска Воденица** — археолошко наоѓалиште кај радовишкото село Конче, Општина Конче. Претставува тумул од римско време.

На 2 км северно од селото, на 70 м од десната страна на асфалтниот пат Конче-Радовиш се наоѓа тумул со пречник во основата од 15 м и височина од 3 м. На едната страна е оштетен со изградбата на селскиот пат.

## Поврзано

* Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко

## Наводи
Денчина Чука (Конче)

**Денчина Чука** — археолошко наоѓалиште кај радовишкото село Конче, Општина Конче. Претставува могили од римско време.

На 4-5 км североисточно од селото, во реонот на локалитетот Костадинци се наоѓаат две могили со пречник во основата од 30 м и височина од 5 м.

## Поврзано

* Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко

## Наводи
Миличина Пештера

**Миличина Пештера** — пештера која се наоѓа во месноста Петрово Село, на локацијата Почивало, долга 156 метри и 14 метри денивилација.

Пештерата се наоѓа во изданокот на горнојурските варовници на сливот на реките Косовица и Подвршка. Водата од две пократки понорници се пробива низ сливот на Косовица под земја и поминува во сливот на Подвршка Река, каде што извира низ Миличината Пештера (390 м.н.в.). Месното население оваа хидролошка врска ја утврдило со фрлање струготини во провалијата, а тоа го потврдуваат и морфологијата и обезбедувањето на пештерскиот канал. Покрај активниот влез, има и сув влез преку дупка чие дно пропаднало во пештерскиот канал. Протокот на вода тече по целата должина на пештерата и таложи калциум карбонат на некои сегменти на дното. Постоењето на двете форми на ерозија и акумулација укажува на повеќекратни промени во хемискиот состав на водата во пештерата.

## Извори

## Надворешни врски
* 

Категорија:Пештери во Србија
Категорија:Национален парк Ѓердап
Маркова пештера

мини|Пештера
**Маркова [[пештера]]** се наоѓа на територијата на општина Књажевац од десната страна на клисурата, под врвот на ридот Кулиње. Отворот е кружен и висок околу 4 метри. Таванот се спушта нагло, така што должината на капнувањето е само 5 метри. Според легендата, ова е пештерата на Крал Марко, во која тој често престојувал. На таванот на пештерата има вдлабнатина која Марко ја „направил“ со главата, будејќи наеднаш се разбудил. На дното на пештерата се гледаат „отпечатоците“ од неговите стапала, а во внатрешниот ѕид има вдлабнатина во облик на потковица направена од коњот на Марко, Шарац. Веднаш над пештерата се наоѓа карпа во облик на кревет, која се нарекува Маркова постела, до која е Чавчји вир, вдлабнатина во карпата што е исполнета со дождовница и која според народното верување Марко ја користел за капење.

## Наводи

## Надворешни врски

* Издание за Књажевачкиот крај

Категорија:Крал Марко
Категорија:Пештери во Србија