open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Волф Тон

мини|Волф Тон
**Теобалд Волф Тон**, постхумно познат како **Волф Тон** (; 20 јуни 1763 година19 ноември 1798), бил еден од најистакнатите ирски револуционери и еден од основачките членови на друштвото Обединети Ирци во Белфаст и Даблин, републиканско друштво кое се залагало да стави крај на британското владеење во Ирска. Во текот на својата политичка кариера, Тон бил вклучен во многу воени ангажмани против британската морнарица. Бил активен во зближувањето на ирските католици и протестанти во Обединетата кауза и во барањето на француска помош за општо востание. Во ноември 1798 година, при неговиот втор обид со француска флота да се истовари во Ирска, бил заробен од британските поморски сили. Ирскиот бунт веќе бил задушен. Тон умрел пред закажаното погубување, веројатно, како што веруваат денешните историчари, од своја рака.

Следните генерации, Тон го сметаат за татко на ирскиот републиканизам. На неговиот гроб во Боденстаун (Килдер) се одржуваат комеморации секоја година.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Laragy, Georgina. "Wolfe Tone and the culture of suicide in eighteenth-century Ireland", ''History Ireland'', Vol.21, Issue 6 (November/December 2013)
* Bartlett, Thomas. "Theobald Wolfe Tone: An Eighteenth-Century Republican and Separatist" 

Категорија:Англикански христијани од Ирска
Категорија:Починати во 1798 година
Категорија:Родени во 1763 година
Категорија:Самоубиства во 18-ти век
Категорија:Ирски политичари
Категорија:Ирски националисти
Мелнички мост

**Мелнички мост** — патен мост на регионалниот пат 1202, кој го поминува Дебарското Езеро.

## Историја

Со изградбата на браната „Шпиље“ и создавањето на Дебарското Езеро, било неопходно да се изгради мост за премостување на двете страни на езерото. Изградбата на мостот била извршена во периодот 1969-1970 година според проектна документација на професорот Никола Хајдин од Белградскиот универзитет. Мостот бил изграден од ГП „Пелагонија“, а со инвестиција на Електростопанство на Македонија. Мостот бил изграден во 1970 година, а на него се наоѓа и градскиот водовод за Дебар, кој доаѓа од селото Росоки.

Во текот на 2014 година бил обновен откако биле регистрирани сериозни оштетувања на самата конструкција на мостот.

## Конструкција

Мостот е изведен како две континуирани независни конструкции преку четири полиња со меѓусебен распон 68 + 2 х 83 + 68 и преку две полиња со меѓусебен распон од 33 + 33 метри. Вкупната должина на мостот е 368 метри, и припаѓа на групата подолги и поатрактивни мостови во Македонија.

## Галерија


Податотека:Дебарско Езеро 1.jpg|Поглед на мостот
Податотека:Дебарско Езеро 6.jpg|Воздушен поглед
Податотека:Debarsko Ezero - Špilje (2).JPG|Мостот пред обновата
Податотека:Debar, most.jpg|Поглед на мостот по обновата


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Мостови во Македонија
Базелски мир

**[[Базел]]скиот мир** од 1795 година се состои од три мировни договори кои ги склучила Франција за време на Француската револуција.

* Мировен договор со Прусија (претставувана од Карл Август фон Харденберг) на 5 април; 
* Мировен договор со Шпанија (претставувана од Доминго д'Ириарте ) на 22 јули, со кој завршила Пиринејската војна; 
* Мировен договор со Ландграфството Хесен-Касел (претставувано од Фридрих Сигизмунд Вајц фон Ешен) на 28 август, со што завршила фазата на Француските револуционерни војни против Првата коалиција.

Со голема дипломатска мудрост, договорите на Франција ѝ овозможиле еден по еден да ги задоволи и да ги подели своите непријатели од Првата коалиција. Потоа, револуционерна Франција се истакнала како голема европска сила.

Првиот договор, на 5 април 1795 година меѓу Франција и Прусија, бил предмет на дискусија од 1794 година. Во тајност, Прусија ја признала француската контрола врз западниот брег на Рајна. Франција ѝ ги отстапила сите земји источно од Рајна освоени во војната.

Прусија се придржувала на договорот од Базел до 1806 година, кога се приклучила на Четвртата коалиција.

Во вториот договор, на 22 јули, Шпанија на Франција ѝ ги отстапила источните две третини од островот Хаити во замена за задржување на Гипускоа.

## Поврзано

* Цисрајнска Република

## Наводи

* 
* 
* 

## Надворешни врски

* 

Категорија:Мировни договори на Шпанија
Категорија:Мировни договори на Франција
Категорија:Историја на Хаити
Категорија:Мировни договори во Француските револуционерни војни
Категорија:Мировни договори на Прусија
Василиј Блажен

**Василиј Блажен** (познат и како **Василиј Јуродивен**; **Василиј, московски чудотворец**; или **Блажениот Василиј московски, јуродивен**; ) ― руски православен светец од видот познат како јуродивен човек или „света будала“.

## Живот
[лево|мини| [Црква Свети Василиј (Москва)|Црквата „Св. Василиј“ во Москва е именувана по светецот.]]
Роден е во кметско семејство во декември 1468 година на тремот на соборната црква „Богојавление“ во Јелохово (сега во Москва). Неговиот татко се викал Јаков, а мајка му Ана.

Првично како чирак чевлар, отишол во Москва кога имал шеснаесет години. Таму им помагал на оние кои се срамеле да побараат милостина, а имале потреба од помош. Тој усвои ексцентричен начин на живот на крадење од продавници и давање на сиромашните за да ги срами скржавите и да им помогне на оние на кои им е потребна. Одел гол и си ставал синџири да му тежат. Го прекорил Иван Грозни што не обрнувал внимание во црквата. Се вели дека Василиј има дар на пророштво.

Кога умрел на 2 август 1552 или 1557 година, Свети Макариј, митрополит Московски, го отслужил неговиот погреб со бројно свештенство. Тој бил погребан во соборната црква „Св. Василиј“ во Москва, која била нарачана од Иван за спомен на неговото освојување на Казан, а подоцна била именувана за светецот. Василиј бил формално прогласен за светец во 1588 година. Неговиот празник е славен на 2 август (15 август, н.с.).

## Поврзано

*
* Јован Московски
* Јуродивост
* Пеколна икона
* Јован Ростовски
* Знак за противречност
* Ксенија Петербуршка

## Наводи

## Општи извори

* Атвотер, Доналд и Кетрин Рејчел Џон. *The Penguin Dictionary of Saints*. 3-то издание. Њујорк: Penguin Books, 1993 година. .

## Надворешни врски

* Православна икона и синаксарион на Свети Василиј Московски
* Светиот и блажен Василиј, јуродивен московски од „*Охридски пролог*“

Категорија:Јуродивост
Категорија:Руски светци
Категорија:Руси од 16 век
Категорија:Православни христијани од 16 век
Категорија:Христијански светци од 16 век
Категорија:Руси од 15 век
Категорија:Православни христијани од 15 век
Категорија:Починати во 1550-тите
Категорија:Родени во 1460-тите
Категорија:Починати во Москва
Сурла (маглина)

__NOTOC__
**Сурла** — концентрација од меѓуѕвезден гас и прашина во рамките на многу поголемото јонизирано гасовито подрачје IC 1396 во соѕвездието Кефеј на далечина од 2.400 светлосни години од Земјата. Овој дел од маглината е темната густа грутка IC 1396A наречена „Сурла“ бидејќи посетува на слоновска сурла на видливи бранови должини. Светлиот раб на површината на осветлениот густ облак е јонизирана од многу сјајна масивна ѕвезда (HD 206267), сместена веднаш на исток од IC 1396A. Целото подрачје IC 1396 е јонизирано од масивната ѕвезда освен густите грутки кои се заштитени од жестоките ултравиолетови зраци на ѕвездата.

Денес маглината Сурла се смета за ѕвездородно подрачје, и содржи неколку многу млади (помалку од 100.000&nbsp;сг) ѕвезди откриени на индрацрвени слики во 2003&nbsp;г. Во кружната шуплина на главата од грутката има две постари (но сепак млади) ѕвезди. Ветриштата од овие млади ѕвезди може да се одговорни за празнењето на шуплината.

Здруженото дејство на светлината од масивната ѕвезда која го јонизира и збива работ на облакот и ветерот од младите ѕвезди кои го туркаат гасот нанадвор водат до мошне голема збиеност на маглината. Овој притисок е причинител за денешното поклоение на протоѕвезди.

## Галерија

Elephant's Trunk Nebula, IC 1396A.png|Слика во класична Хаблова палета (Ha/OIII/SII)
Elephant Trunk Nebula in H-alpha.jpg|Сликано во водород-алфа
Elephant trunk Ha + OIII.jpg|Сликано во водород-алфа и кислород
Elephant trunk Ha+OIII+SII Hubble palette modified.jpg|Изменета Хаблова палета Ha+OIII+SII
Elephant's Trunk nebula.jpg|Широк поглед на маглината IC1396 во Хаблова палета SHO
Stack 131frames 4192s-denoise ps pi ps web G.jpg|Маглината одблиску


## Поврзано
* Список на маглини
* Кефеј (соѕвездие)

## Наводи

## Надворешни врски

* Доловување на ѕвездите. Астрофотографија на мајсторите IC 1396A. Telegraph.co.uk 
* Маглината Сурла во IC1396. Астрофотографија Пол Бескин 
* IC 1396 во лажни бои. Астрофотографија Расел Кроман 
* IC 1396 во изменет SHO. Ричард Пети 

Категорија:Темни маглини
Категорија:IC-објекти
Категорија:Ѕвездородни области
Категорија:Кефеј (соѕвездие)
Целекоксиб

**Целекоксиб** (трговски имиња Aclexa, Celebrex) — лек од групата на селективни инхибитори на COX-2 или коксиби кој се користи во третман на дегенеративни заболувања на зглобовите, хроничен полиартритис и Бехтеревова болест (анкилозен спондилитис). Делува против болки, воспаленија и треска.

Целекоксиб бил развиен од Филип Нидлман во Монсанто/Серле (подоцна купена од Фајзер) во 1990-тите. Во споредба со другите неопиоидни аналгетици, селективните инхибитори на COX-2 се значително поскапи и се препишуваат на рецепт.

## Клинички информации

### Области на примена (индикации)
Целекоксиб е одобрен за третман на дегенеративни заболувања на зглобовите (артроза), хроничен полиартритис (ревматоиден артритис) и Бехтеревова болест (анкилозен спондилитис).

Во април 2011 година, Фајзер го повлекол лекот од пазарот во земјите на ЕУ во областа на примена одобрена под трговското име Onsenal за третман на пациенти со семејна аденоматозна полипоза (ФАП) покрај хируршката терапија.

### Контраиндикации
Преосетливост на сулфонамиди, гастроинтестинално крвавење, тешко нарушување на функцијата на црниот дроб, воспалителни гастроинтестинални заболувања, тешка бубрежна инсуфициенција, срцева слабост, коронарна артериска болест, периферна артериска болест и цереброваскуларни заболувања го исклучуваат земањето целекоксиб.

Според студијата CNT, земањето целекоксиб го зголемува ризикот од горните гастроинтестинални компликации за 1,8 пати.

### Интеракции со други лекови
Доколку се земаат орални антикоагуланси во исто време, постои зголемен ризик од крвавење, поради што треба да се следи INR (International Normalized Ratio), особено на почетокот на третманот. Целекоксибот може да го намали ефектот на диуретиците и антихипертензивите.

### Несакани дејства
Често се забележуваат инфекции на горниот респираторен тракт, несоница и вртоглавица. Повремено се јавуваат анемија, тинитус и уртикарија. Ретките несакани дејства вклучуваат атаксија, чир на желудникот (желудочен улкус), цревни перфорации, губење на косата и зголемена чувствителност на светлина. Некои студии открија зголемена стапка на срцев удар; една шведска кохортна студија заснована на податоците од регистерот на речиси седум милиони луѓе не можеше да потврди зголемен ризик кај инхибиторите на COX-2.  Целекоксиб, исто така, го инхибира ензимот арахидонат 5-липоксигеназа (5-LO).

## Фармаколошки својства
Кога се зема орално, целекоксиб постигнува максимална биорасположивост од 50-70% . Два до три часа по внесот, целекоксибот ја достигнува својата максимална плазма концентрација во крвта. Јадењето храна богата со масти ја одложува апсорпцијата за околу еден час. Врзувањето со плазмените белковини е околу 97%. Полуживотот на елиминација е шест до дванаесет часа.

## Дозирање
Целекоксибот треба да се администрира не повеќе од секои 12 часа. Препорачаната дневна доза е 200–400&nbsp;mg, а максималната дневна доза е 400&nbsp;mg.

## Наводи


Категорија:Ензимски инхибитори
Категорија:Пиразоли
Авив и Аполон

**Авив и Аполон** ― двајца христијански аскети од Ахмим, Египет, Римска Империја. Тие се спомнати во делото *Синаксар, тоа е Светиот календар на коптските христијани* (германски: *Synaxarion, das ist der Heiligen-Kalendar der Koptischen Christen*). Нивниот празник се слави на 4 ноември.

## Историја
Аполон (исто така наречен Аполониj) е роден во градот Ахмим. Неговиот татко се викал Амани (Хамаj), а мајка му Ејсе (Иса). Од неговите рани години Аполон растел и се развивал во светост, проучувајќи ги темите на Божеството. Се подготвувал од младоста до животот во манастир. Оваа одлука била потврдена кога го запознал пријателот Авив и заедно се приклучиле на манастирот во Горен Египет и се замонашиле. И двајцата се стремеле кон аскетски дела и животот им бил полн со добри дела.

Авив станал ѓакон и подоцна умрел. Аполон, вознемирен, се преселил подлабоко во пустината, во близина на планината Аблуџ, следен од група аскети. Макариј Египетски му напишал писмо на Аполон за да ги потврди него и манастирот во нивните добри дела. Аполон по духот знаел дека Макариј им пишува писмо и времето во кое писмото всушност се подготвувало. Тој им рекол на своите следбеници: „Слушајте браќа мои, ете, големиот игумен Макариј ни пишува писмо полно со утешни и духовни учења“. Аполон бил тој што отишол кај Амониј и бил еден од сведоците што ја виделе светата жена која „стоела среде огнот, но не изгорела“.

## „Historia Monachorum“ на протоѓаконот Тимотеј Александриски
Авторот на „*Монашка историја во Египет*“ (латински: *Historia Monachorum in Aegypto*), архиѓаконот Тимотеј Александриски (околу 400), чиј латински превод на Руфин бil подеднакво објавен од Росвеиде како книга II од „*Животите на татковците*“ (), ја раскажува посетата што ја направил со своите придружници на Аполон. Според неговите сеќавања, Аполон живеел во Тебајд, во регионот на Хермопол (денес Асмунајн), недалеку од светилиштето Дајр Ал-Мухараг. Од оваа книга се гледа дека после четириесет години, на повик на ангел, Аполон се приближил до населените места додека го продолжил животот во изолирана пештера. Ова се случило за време на владеењето на Јулијан Отпадникот (361-363 н.е.). Неговиот углед за светост брзо привлече бројни ученици околу себе, кои изградиле огромен манастир: 500 монаси биле таму во времето на посетата на Тимотеј.

## Наводи

## Извори

* Holweck, FG *A Biographical Dictionary of the Saints*. Сент Луис, Мисури: B. Herder Book Co. 1924 година.
* 

Категорија:Починати во 4 век
Категорија:Родени во 4 век
Категорија:Христијански монаси од 4 век
Категорија:Египетски христијански монаси
Категорија:Двојки на светци
Категорија:Светци од Римски Египет
Англо-Саксонско освојување на Британија

мини|десно|Можни патишта на Англо-Саксонската миграција во 5ти/6ти век
**Англо-Саксонското освојување на Британија** е процес кој го променил јазикот и културата на територијата на Англија од келтска во германска. Германските говорители во Британија, и самите со различно потекло, развиле заеднички културен идентитет како Англо-Саксонци. Овој процес започнал од средината на петтиот до почетокот на седмиот век, по крајот на римското владеење во Британија околу 410 година. Населувањето било проследено со формирање на Хептархија, седум англосаксонски кралства на југот и истокот на Британија, а подоцна и во остатокот на денешна Англија, и југоистокот на Шкотска.

## Наводи

Категорија:Средновековна Англија
Александар Свирски

**Александар Свирски** или **Александар од Свир** (1448–1533) бил Источно православен светец, монах и игумен на Руската православна црква.

Амос (крстено име) е роден во селско семејство во Новгородска Република, источно од Ладога. На 19-годишна возраст го напуштил домот во Манастирот Валаам и се замонашил. Во 1506 година, Серапион, Архиепископ Новгородски го назначил за игумен на манастирот Св.Троица, кој подоцна станал познат како Манастир Александар-Свирски.

Свети Александар стана познат по својот праведен живот и контемплативни чуда, вклучувајќи ги и појавувањата на Троица и Богородица со Светото Дете. Руската православна црква го канонизираше Александар Свирски во 1547 година. Неговиот ден на празникот се одбележува на 17 април и 30 август, според Источно православниот литургиски календар.

Моштите на свети Александар биле пронајдени на 17 (27 април) 1641 година. Според Вита на светителот, тие биле пронајдени нераспадливи.

На 22 октомври 1918 година беше отворен ковчегот со моштите на Александар Свирски. 
## Наводи

Категорија:Руски светци на Источната православна црква
Категорија:Нераспаднати светци
Категорија:Руски монаси
Категорија:Христијански светци од 16 век
Категорија:Луѓе од средновековен Новгород
Категорија:Родени во 1448 година
Категорија:Починати во 1533 година
Пефлоксацин

**Пефлоксацин** — кинолонски антибиотик кој се користи за лекување на бактериски инфекции. 

Пефлоксацинот не е одобрен за употреба во САД.

## Историја
Пефлоксацинот е развиен во 1979 година и одобрен во Франција за човечка употреба во 1985 година.

## Употреба
Во април 2019 година, Агенцијата за лекови и медицински средства МАЛМЕД достави писмо до здравствените работници, известувајќи ги за органичувањето на примената на флуорокинолонските антибиотици, во чија група спаѓа и пефлоксацин, „поради ризик од настанување на онеспособувачки, долготрајни и потенцијално иреверзибилни несакани дејства“.  Нивната употреба е главно ограничена за тешки (и животозагрозувачки) бактериски инфекции за коишто употребата на вообичаено препорачаните антибиотици за таа инфекција се сметаат за несодветни во одредениот случај.

## Механизам на дејствување
Пефлоксацин е антибиотик со широк спектар на дејство кој е активен и против грам-позитивни и грам-негативни бактерии. Функционира со инхибиција на бактерискиот ензим ДНК гираза, тип II топоизомераза како и ензимот топоизомераза IV, ензим неопходен за раздвојување на реплицирана ДНК, со тоа инхибирајќи ја клеточната делба.

## Несакани ефекти
Тендинитис и кинење на тетивата (руптура), обично на Ахиловата тетива, се класни ефекти на флуорокинолоните, најчесто пријавени со пефлоксацин. Проценетиот ризик од оштетување на тетивата за време на терапијата со пефлоксацин, француските власти го процениле во 2000 година како 1 случај на 23.130 дена третман во споредба со ципрофлоксацин каде што се проценува дека е 1 случај на 779.600. За други несакани ефекти од користењето на флуорокинолони (во кои спаѓа и пефлоксацинот) видете ја статијата за флуорокинолони.

## Наводи

Категорија:Пиперазини
Големиот неред

**„Големиот неред“** (српски: *Велика фрка*) – филм на режисерот Милан Јелиќ од 1992 година, по сценариото на Верослав Ранчиќ. Главните улоги ги играат: Драган Николиќ, Оливера Марковиќ, Миќа Томиќ, Радмила Живковиќ, Оливера Јежина, Игор Первиќ, Ксенија Јаниќијевиќ и Велимир Бата Живоиновиќ.

## Синопсис
Чеда работи како службеник кого сите го малтретираат: тој е задолжен да ја шета пудлицата, вари кафе за друштвото на неговата сопруга итн. Тој мора да оди на бања, зашто мајката на неговата сопруга одлучила да оди на годишен одмор, а тој е нејзиниот задолжителен придружник. Меѓутоа, поради работата, тој мора да се врати дома, а таму наоѓа голем неред: многу згодни девојки, локални силеџии и некои смешни типови. Така, тој се наоѓа во дилема како да се оттргне од тој неред.

## Наводи
Категорија:Српски филмови
Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови од 1992 година
Категорија:Филмови на Авала филм
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови на Милан Јелиќ
Категорија:Филмови со Драган Николиќ
Категорија:Филмови со Оливера Марковиќ
Категорија:Филмови со Миќа Томиќ
Категорија:Филмови со Ева Рас
Категорија:Филмови со Јован Јаниќијевиќ Бурдуш
Категорија:Филмови со Радмила Живковиќ
Категорија:Филмови со Оливера Јежина
Категорија:Филмови со Игор Первиќ
Категорија:Филмови со Бата Живоиновиќ
Категорија:Филмови со Ксенија Јаниќијевиќ
УС Кремонезе

**Унионе Спортива Кремонезе**, познат и само како **Кремонезе** — италијански фудбалски клуб од Кремона, Ломбардија. Моментално се натпреварува во Серија А, највисоката лига на италијанскиот фудбалски систем, откако во сезоната 2021-2022 се вратиле во елитата по 26 години пауза.

Клубот во својата историја има одиграно вкупно 8 сезони во највисокото ниво на италијанскиот фудбал. Покрај повеќето различни титули освоени во пониските национални лиги, на меѓународната сцена Кремонезе може да се пофали и со освојувањето на Англо-италијанскиот куп 1992-1993.

Клупските бои се, сива и црвена, па оттука доаѓа и прекарот кои ги означува играчите од Кремона *григиороси* (*григио* на италијански значи сиво, а *росо* - црвено). Домашните натпревари Кремонезе ги игра на стадионот Џовани Ѕини, кој има капацитет од 20.641. За најголем ривал на клубот се смета екипата на .

## Играчи
### Моментален состав

### Познати поранешни играчи
*  Антонио Кабрини
*  Енрико Кјеза
*  Џовани Дал'Иња
*  Џузепе Фавали
*  Рикардо Масперо
*  Микеланџело Рампуља
*  Корадо Вердели
*  Џанлука Вијали
*  Пасквале Виволо
*  Џон Алоизи
*  Густаво Десоти
*  Жуари
*  Владислав Жмуда
*  Матјаж Флоријанчиќ
*  Андерс Лимпар

## Надворешни врски
*Официјално мрежно место на клубот

Кремонезе
Пиво-понг

мини|231x231пкс|Пиво-понг
**Пиво-понг** () — алкохолна игра во која играчите фрлаат топче за пинг-понг преку маса, со цел да удрат кригла или чаша пиво на другиот крај од масата. Играта обично ја играат две екипи, од кои секоја има најчесто по десет кригли или чаши пиво на нивниот крај на масата, распоредени во облик на триаголник. Во текот на играта, секоја екипа се обидува да ги погоди чашите на противникот со топчето. Ако топчето заврши во чашата на противничката екипа, содржината на чашата ја пие таа екипа и чашата се отстранува од масата. Победник е екипата што прва ќе ги „отстрани“ сите чаши на противникот. Доколку на крајот двете страни имаат ист број на „неисфрлени“ чаши, се најавува „серија пенали“. Противниците наизменично фрлаат додека една од страните не погоди една чаша повеќе, со ист број истрели. Играта е популарна главно на запад, во различни барови, колеџи и универзитети, како и меѓу спортските љубители.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

__ИНДЕКС__

Категорија:Пиво
Категорија:Алкохолни игри
Категорија:Пинг-понг
Категорија:Пивска култура
Алкохолна игра

[мини|Една од најчестите алкохолни игри е [пиво-понг]]
**Алкохолна игра** или **пијана игра** — игра со употреба на алкохолни пијалаци. Тешкотијата и целите на пијаните игри разнообразуваат многу, иако целта обично е учесниците да се опијанат што е можно побрзо. Типична игра е дека од учесниците се бара да направат тест за физичка или душевна подготвеност; оние што ќе паднат на тестот мораат да земаат алкохол.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Алкохолни игри
__ИНДЕКС__
Дони Ролвинк

**Дони Роелвинк** (; Амстердам, 17 декември 1997) — холандски актер, модел и медиумска личност. Роелвинк главно се здоби со признание како син на пејачот Дрис Роелвинк. Тој е исто така познат по различни програми вклучувајќи ги програмите на РТЛ 5 *[[Островот на искушенија ВИПС]]* и *[[Експедити Робинсон]]*.

## Раниот живот
Роелвинк е роден во Амстердам, тој е син на фолк пејачот Дрис Роелвинк. Тој е најмладиот во семејството, има постара сестра и постар брат, Дејв Роелвинк.

## Кариера
Роелвинк првпат се појави на телевизија како дете во програмата *[[Деца кои танцуваат на мраз]]* каде тој и неговата партнерка во лизгање Ники Вориес стигнаа до финалето, а потоа го освоија.

Во 2015 година, Роелвинк и неговото семејство се појавија во нивната сопствена реалити серија наречена *[[Де Роелвинкјес]]*. Од 2016 година, Роелвинк го адаптираше својот животен стил и почна многу да тренира, по што неколку пати се појавуваше како модел на разни сјајни корици. Во 2017 година, програмата на семејството Ролвинк се врати, но потоа под името *[[Де Роелвинкјес: Дејв и Дони прават бизнис]]*. По настапот на Роелвинк во последната програма, тој стана попознат во Холандија, потоа беше виден во програмата *[[Во брановите]]* во која заврши втор. Оттогаш тој работи и на својата актерска кариера и одигра мала улога во серијата Нови времиња и споредна улога во филмот *[[Несоодветно]]*.

Од почетокот на 2018 година, Роелвинк е активен и со свој YouTube канал, од есен ќе го прави тоа заедно со неговиот брат. Од јуни, Ролвинк и неговата девојка можеа да се видат во *[[Островот на искушенија ВИПС]]* дванаесет недели. Во 2018 година, Роелвинк беше еден од учесниците во деветнаесеттата сезона на програмата РТЛ 5 *[[Експедити Робинсон]]*, тој доброволно ја напушти програмата и замина како петти учесник. Заврши на 17-то место. Пред да се емитува Експедити Робинсон, на Видеоленд се појави серијата *[[Дејв и Дони на експедиција]]*, која покажа како Роелвинк го подготвува неговиот постар брат, кој претходно беше учесник во седумнаесеттата сезона на Експедити Робинсон во 2016 година. за неговото учество во Експедицијата Робинсон.

Во септември 2018 година, Роелвинк се врати со своето семејство во програмата *[[Де Роелвинкјес: Ниту еден денар да се направи]]*.

### Автомобилска несреќа
На 13 јуни 2022 година, Дони Роелвинк беше сериозно повреден во Хилверсум додека снимаше видео во кое се обидуваше да имитира вежбање лунг од бодибилдерот Рони Колман на улица: пријател во Хамер кој снимаше случајно притисна на педалот за гас. наместо сопирачката и удри во неа.

### Здравје
Во декември 2022 година, Роелвинк рак на тестисите беше откриен, по добивањето на веста, веднаш започна план за лекување, откако КТ-скен покажа дека туморот нема метастази, по што беше опериран набргу потоа.

## Филмографија

## Надворешни врски
*Дони Ролвинк на IMDb
*Дони Ролвинк на Инстаграм

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1997 година
Категорија:Телевизиски глумци
Жена во брановите

***Жена во брановите*** (француски: *La Femme à la vague*) ― слика на Гистав Курбе од 1868 година, сега во  Музејот на уметност Метрополитен во Њујорк.

Сликата е забележлива по вистинитите тонови на месото и трагата на влакната од пазувите.

Делото е поставено во галеријата 811 на музејот Метрополитен.

## Наводи


Категорија:Слики од Гистав Курбе
Категорија:Капење во уметноста
Категорија:Голотија во уметноста
Категорија:Слики од 1868 година
Категорија:Слики во збирката на Музејот Метрополитен
Убивање на елен

***Убивање на елен*** или ***Лов на елен - Плен*** (), ― многу голема уметничка слика (355 на 505 цм), претставувајќи ловечка сцена, насликана во 1867 година од Гистав Курбе. Сликата моментално е изложена во Музејот на ликовни уметности и археологија во Безансон.

## Историја
Сликата е направена во текот на зимата 1866-1867 година. Таа е во голем формат што бил ново применет од Курбе, како и во *[[Погреб во Орнан]]* и *[[Ателјето на сликарот]]*. Делото било изложено во француските уметнички салони и академии во 1869 година. Сликата предизвикала одреден скандал, а главните формати претходно биле резервирани за благороднички историски слики, наместо за сцени од лов.

## Иконографија
На сцената се гледа елен нападнат од глутница ловечки кучиња и паднат на снежната земја. Два лика се од десната страна. Обучувачот е Кизенје Жил, жител на Орнан, додека човекот на коњ е Феликс Годи, од Вијафан. Ловџискиот повик (француски: *L'Hallali*) е во традицијата на претставување на сценскиот лов, од XVII век. Курбе користи груба вистинита претстава поблиска до фламанските модели. Сцените со лов се вообичаени во сликите на Курбе; секој чекор од потерата е претставен

## Влијанија
[десно|мини|236x236пкс| ''Масакрот на Хиос'' од [Ежен Делакроа во Лувр.]]
Има уште едно влијание во оваа слика, она на *Масакрот на Хиос* (1824) од Ежен Делакроа. Неговото влијание се одразува особено преку јавачот.

## Наводи

Категорија:Слики од Гистав Курбе
Категорија:Смртта во уметноста
Категорија:Лов во уметноста
Категорија:Коњи во уметноста
Категорија:Кучиња во уметноста
Категорија:Елени во уметноста
Категорија:Збирки во Музејот за ликовни уметности и археологија во Безансон
Категорија:Слики од 1867 година
Жена со папагал (Гистав Курбе)

*За сликата од [[Пјер Огист Реноар]], видете [[Жена со папагал (Пјер Огист Реноар)]].*

***Жена со папагал*** (француски: ***La Femme au perroquet***) ― слика во масло на платно од францускиот уметник Гистав Курбе. Тоа била првата слика со голотија на уметникот, што била прифатен од парискиот салон во 1866 година, откако претходното учество во 1864 година било одбиено како непристојно. Се наоѓа во збирката на Музејот на уметност Метрополитен во Њујорк.

## Опис
Сликата прикажува жена која лежи на грб, а папагалот милениче слегува на испружена рака. И покрај тоа што била насликана во стил за да биде прифатен од Академијата во нејзината поза и мазни тонови на кожата, расфрлената облека и разбушавената коса на моделот биле контроверзни, иако помалку од *[[Сон (Гистав Курбе)|Сон]]*, насликана истата година. Џоана Хифернан најверојатно позирала за двете слики, како и за другите од Курбе.

Делото е поставено во галеријата 811 на Музејот Метрополитен.

## Наводи

## Надворешни врски

* ''Европа во ерата на просветителството и револуцијата'', каталог од библиотеките на Музејот на уметност Метрополитен (целосно достапен онлајн како PDF), кој содржи материјал на ___ (види индекс)

Категорија:Слики од Гистав Курбе
Категорија:Птици во уметноста
Категорија:Голотија во уметноста
Категорија:Слики во збирката на Музејот Метрополитен
Категорија:Слики од 1866 година
Рибарски брод (Гистав Курбе)

***Рибарски брод*** ― слика од 1865 година на францускиот сликар Гистав Курбе. Изработена во масло на платно, сликата прикажува рибарски брод на плажа на француското крајбрежје во близина на Трувил. Моментално се наоѓа во збирката на Музејот на уметност Метрополитен, во Њујорк.

Делото било едно од низата од 35 слики во масло што Курбе ги направил брзо едноподруго во текот на есента 1865 година. За разлика од многу други морски слики од тоа време, чамецот е средина одлика на композицијата наместо помал елемент. *Рибарски брод* било првото дело на Курбе кое влегло во збирката на Метрополитен кога било купено во 1899 година.

## Наводи

Категорија:Слики од Гистав Курбе
Категорија:Бродови во уметноста
Категорија:Вода во уметноста
Категорија:Слики во збирката на Музејот Метрополитен
Категорија:Слики од 1865 година
Портрет на грофицата Кароj

***Портрет на грофицата Карој*** ― слика од масло на платно од францускиот реалист сликар Гистав Курбе, создадена во 1865 година.

Била продадена за 717.500 долари на 5 мај 1998 година во Кристис.

## Наводи

Категорија:Слики од Гистав Курбе
Категорија:Портрети на жени
Категорија:Слики од 1865 година
Мирно море (Гистав Курбе)

***Мирно море*** ― слика на Гистав Курбе од 1869 година. Изработен во масло на платно, морскиот пејзаж прикажува плажа на брегот на Нормандија, која се протега пред Ламанш. Сликата се наоѓа во збирката на Музејот на уметност Метрополитен, во Њујорк.

## Наводи

Категорија:Слики од Гистав Курбе
Категорија:Вода во уметноста
Категорија:Слики во збирката на Музејот Метрополитен
Категорија:Слики од 1869 година
Портрет на Пол Шенавар

мини|304x304пкс|''Портрет на Пол Шенавар'' (1869) од Гистав Курбе.
***Портрет на Пол Шенавар*** ― портрет со масло на платно од 1869 година на Гистав Курбе, на кој е прикажан неговиот пријател и колега уметник Пол Шенавар на возраст од 62 години. Веројатно е насликана во Минхен за време на изложбата на Шенавар на *Божествената трагедија*, која тој ја створил за Пантеон, но која имал тешкотии. Портретот сега е во Музејот на ликовни уметности во Лион.

## Наводи

Категорија:Слики од Гистав Курбе
Категорија:Слики од 1869 година
Категорија:Портрети на мажи
Категорија:Портрети од 19 век
Прудон и неговите деца

„***Прудон и неговите деца***“ ― групен портрет со масло на платно од Гистав Курбе, создаден во 1865 година, сега се одржува во Малиот дворец во Париз. Главната фигура е постхумно создадена слика на францускиот филозоф Пјер Жозеф Прудон, кој се појавува со своите две деца читајќи и играјќи.

## Историја
Два други наслови Курбе ѝ ги дал на оваа слика, имено *Прудон и неговото семејство* и *Пјер Жозеф Прудон и неговите деца во 1853 година*. Писмо од сликарот до Жил Антоан Кастањари, од 14 јули 1867 година, предложува дека наместо корпата и плетената фотелја покриена со ткаенини, се појавила Еуфразија, сопругата на филозофот. Затоа, платното било пресликано, непосредно пред големата лична изложба на уметникот во 1867 година. Сликата се чини дека од претходно е постхумна почит на Пјер Жозеф Прудон, кој починал на 20 јануари 1865 година, но во стварноста, сликарот, знаејќи дека неговиот пријател е болен, имал идеја, непосредно пред неговата смрт, да изврши низа портрети што го прикажуваат. Тој, исто така, создал два портрети со биста, едниот го прикажува Прудон, а другиот неговата сопруга.

Запленета заедно со други слики од Курбе во Дуран Руел во јуни 1873 година, таа била продадена на 26 ноември 1877 година на Жан Ибер Дебрус, кој ја купил за 1.500 франци, кога бараната цена била 5.000 франци. По смртта на Дебрус, неговата збирка била продадена на аукција во април 1900 година. Сликата тогаш била купена за 6.150 франци од градот Париз, а сега е изложена во Малиот дворец.

## Опис
Филозофот, облечен во блуза и фармерки, е прикажан како седи, позира со левата рака на лицето и десната на ногата, со двете ќерки, едната чита, додека другата се занимава со играње., лево од него. Прудон седи на скалите пред влезот на парискиот стан во кој живеел на раскрсницата на старата улица „Декол“ и бр. 146, улица „Нотр Дам-де-Шан“. Има четири книги, ковчег за моливи и ракопис, под кои, трасиран во каменот на последната скала, може да се прочита „ПЈП 1853“.

## Наводи

## Дополнителна литература
 
* 

Категорија:Слики од Гистав Курбе
Категорија:Книги во уметноста
Категорија:Пјер Жозеф Прудон
Категорија:Слики во збирката на Малиот дворец
Категорија:Слики на деца
Категорија:Портрети од 19 век
Категорија:Портрети на мажи
Категорија:Групни портрети од француски уметници
Категорија:Слики од 1865 година
Даб кај Флаже

***Даб кај Флаже*** (француски: *Le Chêne de Flagey*) или ***Веркингеториксов даб*** (*Le Chêne de Vercingétorix*) ― пејзажна слика со масло на платно од Гистав Курбе, создадена во 1864 година, со димензии 89 на 110 см. На него е прикажан даб во близина на семејната фарма на Курбе во селото Флаже, Дуб, неколку километри од Орнан во Франш Конте, именуван во врска со Веркингеторикс. Дабот подоцна бил погоден од гром, со што му го одзело животот. Сликата е чувана во Курбеовиот музе, во Париз.

Во 1880 година, сестрата на уметникот, Жулиет Курбе, го продала на банкарот Хенри Гибсон и по смртта на Гибсон била понудена на Пенсилванската академија за ликовни уметности. Била продадена во Сотбис во Њујорк во 1987 година на јапонскиот собирач, Мичимаса Мураучи, за 450.000 долари. Потоа била купена за 4,5 милиони евра во 2012 година од Курбеовиот музеј, вклучувајќи 2,7 милиони евра од приватни дарувања и 1,3 милиони евра од јавни фондови. Била позајмена на изложбата „*Летај, плови, патувај*“ *(Volez, Voguez, Voyagez*) на Луј Витон во Големиот дворец.

## Наводи

Категорија:Слики од Гистав Курбе
Категорија:Пределни слики
Категорија:Поединечни дабови
Категорија:Слики од 1864 година
Извор (Гистав Курбе)

***Извор*** ― слика во масло од 1862 година направена од францускиот уметник Гистав Курбе. Сликата прикажува гола жена која стои надвор во природа, во извор.

## Опис
На сликата жената посегнува во потокот додека тече кон нејзините раце. Непознат е идентитетот на жената на сликата. Имало некои шпекулации за тоа дали жената претходно била модел за Курбе или не. Некои велат дека таа била модел на Курбе двапати, други велат дека таа била модел за Курбе само еднаш.

## Вдахновение
Многу луѓе веруваат дека сликата „*Извор*“ на Курбе била вдахната од сликата во масло од 1856 година, „*Извор*“ од Жан Огист Доминик Енгр. Двете слики прикажуваат целосно голи жени и споделуваат слични сцени од природата. Сликата на Курбе исто така е споредувана со сликата „*Месечина и Земја*“ направена од Пол Гоген во 1893 година.

Сликата на Курбе моментално е чувана во Музејот Метрополитен.

## Наводи

## Дополнителна литература

* Каталог на европските слики во Музејот Метрополитен, вклучувајќи го и *Извор*

Категорија:Слики од Гистав Курбе
Категорија:Слики во збирката на Музејот Метрополитен
Категорија:Слики од 1862 година
Вејачки на пченица

***Вејачки на пченица*** — слика од Гистав Курбе, насликана помеѓу 1854 и 1855 година и изложена во Музејот на уметностите во Нант.

## Опис
Делото е масло на платно во формат на крајолик и со средна големина кое прикажува три лица во селска средина. Во средиштето на сликата, отпозади, се гледа млада жена облечена во црвен фустан, клечи, вее пченица, зрната се собираат на беж чаршав што го покрива практично целиот под. Лево, друга млада девојка, седната скрснозе, со бела марама на главата, изгледа малку сонливо, рачно треби пченица во голема чинија. Конечно, десно, седнато, младо момче ја испитува внатрешноста на веалка. Околу овие ликови има три големи вреќи, мало столче на кое спие мачка, прибор (земјен сад со лажица, бакарно котле, плетена корпа, чинија, дрвен сад...).

Крајно десно, може да се види затворена врата на која е поставена слика чиј мотив останува нејасен. Дневната светлина доаѓа од прозорец што не може да се види, но чија сенка може да се види на ѕидот.

## Анализа
Фокусна точка на композицијата, сместена во средината, е жената која клечи и му се наметнува на гледачот со својата речиси несразмерна големина, но и со енергијата и тензијата што таа ја развива и ја пренесува на целината. Со моќното елипсовидно движење што му го дава на решетото, со сензуалноста на нејзината положба, лице скриено, речиси анонимно, таа го исполнува целото платно со своето присуство, додека другите две лица се појавуваат како статисти.

Во однос на читањето, од лево кон десно, се гледа она што Линда Ноклин (1963) го превела како „слика за напредокот во областа на земјоделските активности: лево, рачно, неефикасно, заостанато одвојување на зрното од плевата; во средината понапредно и поенергично одвојување на зрното со користење на решето; […] на десната страна, механизација“: Така, Курбе оди подалеку од живописниот реализам за да ја достигне благородноста на „стварната алегорија“.

## Историја на сликата
Оваа слика Курбе ја насликал помеѓу 1853 и 1854 година во Орнан. Сликарот најпрво ја нарекол *Вејачките или Децата на земјоделците од Ду*.

Двете млади жени несомнено се двете сестри на Курбе: Зое (која ја вее пченицата) и Жилиет (која седи). Младото момче би можело да биде Дезире Бине, вонбрачниот син на сликарот.

Ова дело било првпат изложено во Парискиот салон во 1855 година, а потоа во 1861 година за време на деветтата изложба на Друштвото на пријателите на уметноста од Нант (Société des amis de l'art de Nantes), кое веднаш го купило делото во име на Музејот на уметностите во Нант (Musée des Beaux-Arts) на градот, за сума од 4 000 франка.

## Наводи

## Надворешни врски
* Analyse des « Cribleuses de blé » sur ''idixa.net''

Категорија:Слики од Гистав Курбе
Категорија:Уметнички слики од 1854 година
Категорија:Слики во Музејот на уметностите во Нант
Веалка

мини| Веалка
**Веалка** — земјоделска машина за чистење на зрната од плевата по рачно вршење.

## Историја
Веалката била позната во Кина во 2 век пр.н.е., но се користела само во јужните побогати делови на Кина, при одгледувањето ориз. Поради нејзината висока набавна цена, веалките најчесто се позајмувале.

Во Европа први почнале да користат веалка Холанѓаните во 17 век, иако со нејзино користење можеле да се очистат 2 тона жито дневно, претходно 45 кг на час, ретко ја користеле веалката бидејќи била скапа и заради изискателното одржување. Дури на почетокот на 18 век, кога на веалката било додадено решето, па купувањето на веалката било исплатливо. Употребата на веалката се ширела сè до пронаоѓањето на вршалката, која ја заменила.

## Наводи

Категорија:Земјоделска машинерија
Легната гола жена

***Легната гола жена*** () ― слика од 1862 година на францускиот реалист сликар Гистав Курбе (1819–1877). На него е прикажана млада темнокоса жена која лежи на каучот, облечена само во еден пар чевли и чорапи. Зад неа, делумно повлечените црвени завеси откриваат облачно небо видено низ затворен прозорец. Делото е веројатно под влијание на  делото *Гола маха* на Гоја.

Сликата првично била во сопственост на Александр Бертје, а подоцна и на Марцел Немеш. Во 1913 година била купена од унгарскиот собирач Ференц Хатвани. Некогаш тој насликал копија од сликата и како практична шега ја испратил да биде изложена како оригинал на една белградска изложба на француско сликарство во 1939 година Заедно со остатокот од збирката на Хатвани, сликата била ограбена од трезор на банка во Будимпешта за време на советското освојување на градот во Втората светска војна во 1945 година. Откако накратко била видена закачена на церадата на едно советско воено возило на ридот кај замокот Буда, сликата се чини дека исчезнала без трага.

Повторно се појавила во 2000 и 2003 година, кога била понудена на продажба прво на Музејот за ликовни уметности во Будимпешта, а потоа и на Комисијата за ликовен повраток од еден Словак кој тврдел дека е продавач на старини, но кој им се јави на своите соговорници да бидат вклучени во словачкиот организиран криминал. Продавачот изготвил заклетва, оценета за веродостојна од страна на Комисијата, во која се наведува дека сликата ја дале советските војници на лекар од село во близина на Братислава во замена за неговиот медицински третман на ранет војник. Увидот на пукнатините на сликата утврдил дека сликата е навистина оригинал, а не копија од Хатвани.

По пет години преговори, вмешаност на Интерпол и дипломатски расправии меѓу властите на Соединетите Држави и Словачка, Комисијата успеала да ја добие сликата за наследниците на Хатвани во замена за награда од 300.000 долари. Таа била прикажана на јавноста за прв пат од 1930-тите на изложбата за Курбе во 2007 година во Големиот дворец во Париз. Сликата била продадена на наддавање на 9 ноември 2015 година за 15,3 милиони долари, четири пати повеќе од претходниот рекорд на наддавање за слика од Курбе.

## Наводи

## Дополнителна литература

* 
* 

Категорија:Украдени уметнички дела
Категорија:Слики од Гистав Курбе
Категорија:Слики од 1862 година
Категорија:Ограбување
Средба (Гистав Курбе)

***Средба***, подоцна насловена ***Добар ден господине Курбе*** — слика од 1855 година од Гистав Курбе. Го прикажува уметникот кој се среќава со својот покровител Алфред Брија на пат кон Монпелје, со неговиот личен слуга и неговото куче. Ова е амблемно дело на уметникот, кое исто така е едно од неговите најпопуларни, бидејќи е предмет на бројни репродукции. Сликата е дел од збирките на музејот Фабр во Монпелје (инвентар 868.1.23. )

## Историја на делото
Сликата ја нарачал Алфред Брија од Гистав Курбе, а во 1868 година тој му ја поклонил на Музејот Фабр.

Делото предизвикало скандал на Универзалната изложба каде што било претставено. Критичарите беа погани, сметајќи го ова дело како „манифестација на чудовишна гордост“.

## Опис
На патот помеѓу Сен-Жан де Веда и Миревал, Алфред Брија, покровител, придружуван од неговиот личен слуга и неговото куче, доаѓа да го запознае Курбе. Изненадувачки, Курбе се претставува себеси на исто ниво како и неговиот заштитник. Тој дури изгледа горд и робустен, додека вториот е слаб и скоцкан.

## Контекст
Ова дело го овековечува доаѓањето на Гiстав Курбе во Монпеljе во 1854 година. Претставува и средба на сликарот со човекот кој ќе му стане покровител - Алфред Брија.
мини| Буржуите од градот разговараат со Евреинот скитник. Пјер Лелу ди Ман. 1831 година. Популарна печатена графика.
Сликата е инспирирана од популарната печатена графика изработена од Пјер Лелу ди Ман (1769-1844) во 1831 година: *Буржуите од градот разговараат со Евреин скитник*.

## Наводи

Категорија:Слики од Гистав Курбе
Категорија:Уметнички слики од 1854 година
Категорија:Слики во музејот Фабр
Ловџиски појадок (Гистав Курбе)

***Ловџиски појадок*** ― голема слика со масло на платно завршено во 1858 година од францускиот реалистички сликар Гистав Курбе, кое сега се наоѓа во збирката на Валраф-Рихарцовиот музеј во Келн, Германија. Била насликана во Германија за време на долгиот престој на уметникот во Франкфурт и веројатно никогаш не ја напуштил земјата.

Сликата прикажува оброк на отворено од страна на дружина која лови елени и е ран пример за жанрот реализам чиј пионер бил Курбе. Реализмот барал таквите вистински настани, кои се разликуваат од високо структурираните замислени митолошки или религиозни композиции, да бидат верно снимени, како што било во овој случај.

Седум години подоцна, Клод Моне ќе го наслика своето ремек-дело *[[Појадок на трева (Моне, Париз)|Појадок на трева]]*, во кое се појавува самиот Курбе, во уште поголем обем.

## Поврзано

* *[[100 одлични слики|100 великански слики]]*

## Наводи

Категорија:Слики од Гистав Курбе
Категорија:Слики со храна и пијалаци
Категорија:Кучиња во уметноста
Категорија:Слики од 1858 година
Морскиот брег кај Палавас

***Морскиот брег кај Палавас*** (француски: *Le Bord de mer à Palavas*) ― слика од 1854 година на плажата во Палавас-ле-Флот од Гистав Курбе. Била нарачана од Алфред Бруја за време на првиот престој на Курбе во Монпелје. Курбе потекнува од Франш Конте и затоа пејзажите на Лангедок и Средоземјето биле откровение. Делото било делумно вдахнато од *Монах покрај морето* од Каспар Давид Фридрих. Сега е во Фабровиот музеј во Монпелје.

Категорија:Пределни слики
Категорија:Слики од Гистав Курбе
Категорија:Вода во уметноста
Категорија:Слики во збирката на Фабровиот музеј
Категорија:Слики од 1854 година
Госпоѓици на брегот на Сена (лето)

[лево|мини| Скица за последното дело, потпишана, 1856 година (Национална галерија, [Прага).]]
[лево|мини|Непотпишана скица, 1856 година (Национална галерија на Австралија, [Канбера)]]
***Госпоѓици на брегот на Сена (лето)*** (француски: *Les Demoiselles des bords de la Seine (été)*) ― слика со масло на платно од Гистав Курбе. Тој ја насликал помеѓу крајот на 1856 и почетокот на 1857 година и го претставил на жирито на Парискиот салон кој ја прифатил и го изложил на 15 јуни 1857 година со два портрети и три пејзажи од истиот уметник.

Ја купил пријателот и покровител на Курбе, Етјен Бодри (1830-1908), а потоа ѝ го оставил на сестрата на сликарот Жилиет, која и ја оставила на француската држава во 1906 година. Сега виси во Малиот дворец во Париз. Помала верзија на скица (96,5 x 130 цм) сега е во Националната галерија, Лондон.
Категорија:Слики од Гистав Курбе
Категорија:Слики во збирката на Малиот дворец
Категорија:Збирки на Националната галерија (Лондон)
Категорија:Слики од 1857 година
Бакуско метро

**Бакуското метро** () — брз транзитен систем кој служи на главниот град на Азербејџан, Баку. Основано на 6 ноември 1967 година, Бакуското метро се состои од три линии, со 27 станица и транзитна мрежа долга 40.3 километри.

## Преглед
Метрото се состои од три линии, од кои секоја е претставена со своја боја на мапи и знаци: Линија 1 (Црвена, 13 станици, 20.1 км), Линија 2 (Зелена, 10 станици, 14.5 км) и Линија 3 (Виолетова, 4 станици, 5.7 км).

Бакуското метро се состои од два типа на метро возови: 81-717M/714M, 81-717M/714M, 81-760B/761B/763B и 81-765.B/766.B.

Бакуското метро систем во 2019 година опслужил 229.7 милиони патници (околу 629,315 дневно).

## Мрежа
### Линии

## Возен парк

Avtovağzal stansiyası 1.jpg|81-717M/714M (Стар тип)
81-717M at Bakmil metro station.jpg|81-717M/714M (Модернизиран стар тип)
81-760B.jpg|81-760B/761B/763B (Тип „Ока“)
81-765-766 for Baku Metro (2).jpg|81-765.B/766.B (Тип „Москва“)


## Наводи

## Надворешни врски

* Официјално мрежно место   


Категорија:Сообраќајни згради и градби во Азербејџан
Категорија:Азербејџански железнички претпријатија
Категорија:Појавено во 1967 година
Госпоѓа Огист Киок

***Госпоѓа Огист Киок*** (француски: *Madame Auguste Cuoq*) ― портрет од средината на 19 век од францускиот уметник Гистав Курбе. Направена во масло на платно, сликата ја прикажува Матилда Деспорте (госпоѓа Огист Киок), француска манекенка која често седела за портрети. Сликата е во збирката на Музејот на уметност Метрополитен.

## Опис
Курбе ја насликал *Госпоѓица* извесно време помеѓу 1852 и 1857 година, подоцна прикажувајќи ја на неговата изложба во 1867 година. Темата на портретот, титуларната госпоѓа Огист Киок, била насликана од неколку значајни уметници, вклучувајќи ги Курбе и Жан Жак Хенер. Имено, сопругот на Киок го одбил портретот, чувствувајќи дека не ја доловува убавината на неговата сопруга. Наведувајќи ги нејзините големи размери и интимна поставеност, сликата е опишана како едно од најнеобичните дела на Курбе. Сликата на крајот била купена од Луизин Хавемејер, а подоцна дарувана од Хавемејеровата збирка на Музејот на уметност Метрополитен.

## Наводи

Категорија:Слики од Гистав Курбе
Категорија:Слики во збирката на Музејот Метрополитен
Категорија:Слики од 1857 година
67. јужен напоредник

**67. јужен на поредник** (**67° ЈГШ**) — напоредник кој лежи 67 степени јужно од екваторот, на околу 50&nbsp;км јужно од Јужнит Поларник. Ги преминува Јужниот Океан и Антарктикот.

## Низ ветот
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напосредникот 67° ЈГШ минува низ:

:

## Поврзано
*66. јужен напоредник
*68. јужен напоредник

Категорија:Напоредници