open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Трите форми на единство

**Трите форми на единство** е заедничко име за Хајделбершкиот катехизис, Белгиската исповед и Каноните од Дорт, кои ги отсликуваат учењата на континенталниот калвинизам и се прифатени како официјални доктринални изјави во многу реформирани цркви.

## Историја
thumb|300px|Синодот одржан во Дорт, Холандија.
Од 1618 до 1619 година, Холандската влада во името на Холандската реформирана црква ги повикала и одржала Дортскиот синод. Холандските делегати, заедно со дваесет и седум реформирани претставници од осум други земји, се сретнале на Дортскиот синод и ги сумирале нивните погледи во документот кој се нарекува „Каноните од Дорт“.

Истиот Синод потоа ги додал овие канони во два други документи, кои заедно биле во редовна употреба во Холандската црква од тоа време: Хајделбершкиот катехизис (1563) и Белгиската исповед (1561).

Со тоа Синодот имал за цел:
#Да ги формализира разбирањата на библиските учења за Светото Тројство, отелотворувањето, предодредувањето, оправдувањето и црквата.
#Да им овозможи на членовите да се собираат заедно во единство околу основните споделени верувања.
#Да им даде понизок статус на помалку суштествените идеи (политички позиции, образовни платформи итн.) за да спречи непотребни поделби во црквата. Формите на единство исто така даваат основа врз која можат да продолжат екуменски напори зависно од тоа дали истите се во согласност на овие веќе воспоставени форми.

Различните документи служат за различни цели.
***Катехизисот** е напишан во формат на прашања и одговори за да помогне во објаснување на библиските учења на децата и оние кои се нови во верата.
***Исповедта** ги објаснува разните библиски учења.
***Каноните** се низа технички одговори на специфични теолошки полемики покренати од холандските ремонстранти како резултат на дебатата меѓу Жан Калвин и Јакоб Aрминиj.

## Наводи

## Надворешни врски
*Хајделбершки катехизис (Македонски)
*Белгиска исповед (Македонски)
*Каноните од Дорт (Македонски)
*Краток преглед на Каноните од Дорт (1618-1919), оригиналните пет точки на Калвинизмот (Англиски)

Категорија:Христијанство
Јајчарка

**Јајчарка** (науч. *Amanita caesarea*) — вид на печурка. Јајчарката е печурка која се конзумира и може да се пронајде во Јужна Европа и Северна Африка. Иако научно била опишана во 1772 година од Џовани Антонио Скополи, печурката била познат деликатес меѓу водечката елита на Римското Царство.

## Име
Латинското научно име на печурката е *amanita caesarea*. Најчесто користено македонски име во Македонија е „јајчарка“, но се користат и поимит „булка“, „царска печурка“ или „благва“.

## Опис
Зачетокот на печурката е во чаура во вид на јајце во бела боја од која излегува телото на печурката. Печурката претпочита топли и суви места, листопадни шумски предели. Најчесто може да се сретне во дабови шуми и насади на питом костен.

Шапката на печурката има големина од 8 до 30 см пречник. Во раната фаза на растот има јајцевидна форма, а потоа станува во вид на полутопка. Често е мазна. Дршката има големина од 5 до 15 см и е во цилиндрична форма.

## Јадливост
Оваа печурка е јадлива и е со извонреден квалитет. Само треба да се внимава, при самата берба, да не се помеша со видот на печурка мувоварка (Amanita muscaria), која е отровна,

## Галерија

Amanita cesarea 334.jpg
Amanita caesarea3.jpg
Amanita caesarea (Ovulo buono) September 14, 2013 034 (9740848314).jpg
Amanite Oronge 02.jpg


## Наводи

## Надворешни врски
* Јајчарка  на  *zelenaberza.com.mk*
* „Јајчарка“ на *zemjodelie.mk*

Категорија:Габи
Категорија:Јадливи габи
Категорија:Габи на Македонија
Категорија:Пупавка
Категорија:Габи на Европа
Категорија:Габи на Африка
Прва фудбалска лига на Чешка

**Прва фудбалска лига на Чешка** (или **1. лига**) позната уште како **Фортуна лига** поради спонзорски причини, е најсилната фудбалска лига во Чешка. Како највисоко ниво на чешкиот фудбалски лигашки систем, во неа се натпреваруваат 18 клубови кои играат помеѓу себе по двапати, а по крајот од секоја сезона има корелација со Втората лига на Чешка преку системот на промоција и испаѓање.

Лигата е основана во 1993 година, по распаѓањето на Чехословачка. Од основањето па сè до  сега, 35 екипи играле во Првата лига на Чешка. Најуспешен клуб е Спарта Прага со 12 титули, а актуелен шампион е екипата на Славија Прага, која го освои изданието во сезоната 2019-2020.

## Клубови во сезоната 2020-2021
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## Шампиони
Од никнувањето на чешкото првенство до денес, забележлива е доминација на прашките екипи: Спарта Прага ја има освоено титулата 12 пати, а Славија Прага 6 пати. Останатите екипи кои не се од главниот град а ја освоиле шампионската титула барем еднаш досега се: Викторија Плзењ со 5 титули, Слован Либерец со 3 титули и Баник Острава со една.

* 1993-1994:  (1)
* 1994-1995:  (2)
* 1995-1996:  (1)
* 1996-1997:  (3)
* 1997-1998:  (4)
* 1998-1999:  (5)
* 1999-2000:  (6)
* 2000-2001:  (7)
* 2001-2002:  (1)
* 2002-2003:  (8)
* 2003-2004:  (1)
* 2004-2005:  (9)
* 2005-2006:  (2)
* 2006-2007:  (10)
* 2007-2008:  (2)

* 2008-2009:  (3)
* 2009-2010:  (11)
* 2010-2011:  (1)
* 2011-2012:  (3)
* 2012-2013:  (2)
* 2013-2014:  (12)
* 2014-2015:  (3)
* 2015-2016:  (4)
* 2016-2017:  (4)
* 2017-2018:  (5)
* 2018-2019:  (5)
* 2019-2020:  (6)

## Титули по клубови

## Надворешни врски
*Матична страна
* Official website of Czech football

    
    
    


Чешка
Категорија:Фудбалот во Чешка
Еден двобој (расказ)

**„Еден двобој“** (француски: *Un duel*) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен на 14 август 1883 година.

## Содржина
Господинот Дибуи патува со воз за Швајцарија, каде го засолнал семејството за време на Француско-пруската војна. Во вагонот се наоѓаат и двајца Англичани, а набргу влегува и еден пруски офицер. Тој почнува да ја фали пруската војска и ја навредува Франција. Потоа му наредува на Добуи да му купи тутун, а откако овој не ја извршува наредбата, офицерот се обидува да му ги откорне мустаќите. Тогаш, Дибуи се нафрла на офицерот и го претепува пред очите на Англичаните. Офицерот го предизвикува на двобој при што Дибуи го убива и заедно со Англичаните го продолжува патувањето, а тие му честитаат на подвигот.

## Наводи

Категорија:Раскази на Ги де Мопасан
Заменик (расказ)

**„Заменик“** (француски: *Le Remplaçant*) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен на 2 јануари 1883 година.

## Содржина
Вдовицата Бондероа, која за време на бракот го инзеверувала сопругот, по неговата смрт живее мирен и повлечен живот. Меѓутоа, во разговорот меѓу двајца луѓе, едниот изнесува неверојатни подробности за неа, прераскажувајќи го она што го слушнал од еден офицер. Еден ден, додека некој војник шетал по улицата, нему му пристапила госпоѓата Бондероа која го повикала во својот дом и му понудила пари во замена на сексуални услуги. Војникот се согласил и така станал постојан платен љубовник на старицата. Меѓутоа, еден ден, тој се разболел и морал да лежи во болницата, па затоа испратил друг војник како свој заменик. Откако ја завршил задачата, војникот не сакал да ги подели парите со првиот војник и така дошло до тепачка меѓу нив. Подоцна, војниците се помириле и двајцата ѝ биел платени љубовници на г-ѓа Бондероа.

## Наводи

Категорија:Раскази на Ги де Мопасан
Авиоимпекс

***Авиоимпекс*** — поранешна македонска авиокомпанија со седиште во Скопје.

## Историја

Компанијата била формирана како „Интеримпекс-Авиоимпекс“ во септември 1992 година. Авиокомпанијата го сменила името во Авиоимпекс на 2 ноември 1999. Во септември 2002 година Агенцијата за цивилно воздухопловство ја одзела лиценцата за работа на Авиоимпекс поради финансиски потешкотии.

## Одредишта
Компанијата организирала летови од Скопје и Охрид, но со главен осврт со летови кон Швајцарија (Цирих).

## Флота
Флотата на Авиоимпекс ја сочинувале 11 авиони:
* 1 Мекдонел Даглас DC-9
* 5 Мекдонел Даглас MD-80
* 3 Туполев Ту-154
* 2 Јаковлев Јак-42

## Инцидент
На 20 ноември 1993, Јаковлев Јак-42 (Лет 110) на Авиоимпекс се срушил во билизна на охридскиот аеродром. Авионот се враќал за Скопје од Женева, но бил пренасочен да слета на аеродромот во Охрид поради лошите временски услови на скопскиот аеродром.

При доближување до аеродромот, авионот се удрил во рид во атарот на селото Тројани во непостредна близина до аеродромот. Осумчлениот екипаж и 108 патници го загубиле својот живот. Летот првично го преживеал еден патник кој подоцна подлегнал на повредите на 1 декември.

## Наводи

## Надворешни врски

*архивиран официјален портал на Авиоимпекс

Категорија:Авиопревозници од Македонија
Категорија:Појавено во 1992 година во Македонија
Категорија:Престаноци во 2002 година во Македонија
Категорија:Поранешни организации во Македонија
Коринтска Провлака

мини|десно|250п|Карта на Коринтската Провлака
**Коринтска Провлака** или **Коринтски Теснец** () — тесен копнен мост кој го поврзува полуостровот Пелопонез со остатокот од континентална Грција, сместен близу градот Коринт, по кој е наречен.

На запад од провлаката е Коринтскиот Залив, а на исток е Саронскиот. Од 1893 г. напречно на провлаката е ископан Коринтскиот Канал во должина од 6,3&nbsp;км и со тоа Пелопонез станал остров. Денес преку каналот има два патни, два железнички и два потопни моста, поврзувајќи го Пелопонез со остатокот од земјата. На западниот крај на каналот има и воен мост за итни намени.

Провлаката уште во антиката била позната како место кое го одвојува Пелопонез од главнината на Грција. Во I век географот Страбон напишал дека крај Коринската Провлака имало стела со два натписа. Натписот кој гледал кон исток гласел „*Овде не е Пелопонез, туку [[Јонија]]*“ (), а оној кон запад велел „*Овде е Пелопонез, а не Јонија*“ (); Плутарх му ја припишува стелата на јунакот Тезеј, кој наводно ја подигнал одејќи накај Атина.

## Историја на каналот

Идјата за скратување на патот за да се избегне пловидба околу целиот Пелопонез е многу стара. Прв кој направил обид да ископа канал бил тиранинот Периандар во VII век п.н.е. Потфатот бил напуштен поради технички проблеми, и наместо тоа изградил посебен коловоз од камени блокови наречен Диолк, по кој пловилата се превзувале со влеча. Остатоците од овој пат денес се видливи до каналот.
Кога Римјаните завладеале со Грција пробани се низа решенија. Јулиј Цезар ја увидел предноста на ваквата кретенка за неговата новоизградена коринтска колонија. За време на царот Тибериј, инженеријата се обидела да пробие канал, но немале доволно способна опрема. Наместо тоа направиле пат, на кој пловилата ги тркалале по долги трупци и истиот бил во употреба сè до 32 г. Во 67 г. гркољубивиот римски цар Нерон наредил да се ископа канал со лопати користејќи го трудот на 6.000 робови. Историчарот Флавиј Јосиф вели дека овие робови биле еврејски пирати заробени од Веспазијан за време на Еврејските војни. Според Плиниј Постариот, робовите успеале да ископаат четири стадиони (околу 0,8&nbsp;км) но истиот бил прекинат со смртта Нерон, бидејќи неговиот наследник Галба одлучил дека зафатот е прескап.

Во новиот век, првиот сериозен предлог за каналот е поднесен во 1830 г. набргу по осамостојувањето на Грција од Османлиите. Изградбата почнала многу подоцна, и каналот бил завршен во 1893 г. по единаесет години работа.

## Ѕид Хексамилион
Ѕидот Хексамилион бил римски одбранбен ѕид преку Коринтската Провлака кој служел за одбрана на единствениот копнен влез во Пелопонез.

## Наводи

## Надворешни врски

* Коринтска Провлака — Енциклопедија Британика 

Категорија:Провлаки
Категорија:Географија на Грција
Категорија:Коринтија
Категорија:Пелопонез (област)
Руска премиер лига

**Руската Премиер лига** (РПЛ; ; РПЛ) — најсилна професионална фудбалска лига во Русија. Основана е на крајот на 2001 година како **Руска фудбалска премиер лига** (РФПЛ; ; РФПЛ) и била ребрендирана со сегашното име во 2018 година. Од 1992 до 2001 година, највисоко ниво на системот на руската фудбалска лига бил **Руското фудбалско првенство** (, *Шампион Росии по Футболу* ). Во конкуренција има 16 екипи. Лигата има три места кои водат кон квалификациите во Лигата на шампионите, дадени на трите најдобри екипи на крајот од сезоната, а две места во Лигата на Европа се распределуваат на четврто и петтопласираните екипи. Последните две екипи испаѓаат во Руската национална фудбалска лига на крајот од сезоната.

Руската Премиер лига ја наследила *Топ дивизија* вклучувајќи историја и рекорди. Создавањето на Премиер лигата се направило за да им даде на клубовите поголем степен на независност. Лигата во моментов се нарекува **Руска Премиер Лига Тинкоф** (  )  од спонзорски причини.

Од воведувањето на руската Премиер лига во 2002 година, ЦСКА Москва (6 пати), Зенит Санкт Петербург (6 пати), Локомотив Москва (3 пати), Рубин Казан (2 пати) и Спартак Москва (1 пат) ја освоиле титулата . Зенит Санкт Петербург е актуелен шампион на руската Премиер лига.

## Шампиони

## Статистика

## Наводи


1
Русија
Категорија:Појавено во 2001 година
Норвешка шума

***Норвешка шума*** () е роман од 1987 на јапонскиот писател Харуки Мураками. Се работи за носталгична приказна за загуба. Приказната е раскажана во прво лице, преку ликот на Тору Ватанабе, кој се присетува на своите студентски денови во Токио. Преку сеќавањата на Ватанабе се следи развојот на врските со две различни девојки — убавата, но емоционално нестабилна Наоко, и комуникативната и жива Мидори.
мини|издание напишано од Харуки Мураками
Дејството на романот се одвива кон крајот на 1960-тите во Токио, во период кога јапонските студенти, како и оние од многу други држави, протестирале против воспоставениот поредок. Иако служи само како подлога за дејството во романот, Мураками, (низ очите на Ватанабе и Мидори), го прикажува студентското движење како претежно млитаво и лицемерно.

Првиот дел од романот е адаптација од „Светулка“, еден од поранешните раскази на Мураками. Приказната подоцна е вклучена во колекцијата *[[Слепа врба, жена што спие|Слепа врба, Заспана жена]]*.

*Норвешка шума* доживува невидена популарност кај јапонската младина и од Мураками создава супер-ѕвезда во неговата родна земја, (наспроти неговото лично незадоволство со популарноста). Во 2010 година снимена е истоимената филмска адаптација на романот, во режија на Тран Анх Хунг.

## Ликови
*   - главниот јунак и раскажувач. Просечен студент на драмскиот факултет во Токио. Неговата заинтересираност за драмата е произволна и неодредена. За разлика од повеќето студенти, тој е заинтересиран за западната, а особено за американската литература  Тој е најдобриот пријател на Кизуки и развива романтични врски со Наоко, а подоцна и со Мидори.
*   - убава, но емотивно кревка девојка, отпрвин во врска со Кизуки, а подоцна во врска со Ватанабе. Постарата сестра на Наоко го одзема животот на 17 години, што заедно со самоубиството на Кизуки има траен ефект врз емоционалната стабилност на Наоко.
*   - жива, комуникативна и провокативна соученичка на Ватанабе. Таа и нејзината сестра му помагаат на нивниот отсутен татко да раководи со мала книжарница, по смртта на нивната мајка од рак на мозок. Таа, првично има момче, но развива чувства кон Ватанабе, откако повеќе го запознава, ставајќи го Ватанабе во комплицирана ситуација.

## Наводи

Категорија:Статии со текст на јапонски
Категорија:Романи во Токио
Категорија:Дела на Харуки Мураками
Категорија:Книги од 1987 година
Јованови посланија

мини|Свети Јован Евангелист на својата работна маса.
**Јованови посланија** — три од соборните посланија на Новиот завет за кои се смета дека се напишани помеѓу 85 и 100 г. Највеќето стручињаци се согласуваат дека трите се дела на еден ист автор, иако неговиот идентитет останува нерешено прашање.

## Прво послание
мини|десно|Првото послание

Ова послание, за разлика од другите две, е напишано повеќе како проповед, наменета меѓу луѓето да ја зајакне верата во Христа, да им образложи зошто тој, како Син Божји можел сепак да има овоземски живот и да пострада човечка смрт.

## Второ послание

Посланието е напишано како кратко писмо од „презвитерот“ (старешината) до неименувана „избрана госпоѓа“ и нејзините чеда кои ги љубел. Во писмото Јован предупредува да не се примаат во домот измамници (лажни учители), придржување кон вистината и избегнување на таинственоста.

## Трето послание

Третото послание исто така е кратко писмо од „презвитерот“ упатено кон извесен Гај како возљубен пријател. Се зборува за Диотреф кого Гај го изгонил од црквата поради властољубието и тоа што поттикнувал непријателство против духовните пратеници во црквата. Се смета дека посланието го доставил Димитриј, кој исто така е споменат во него.

## Поврзано
* Евангелие според Јован
* Јованова вметка
* Павлови посланија
* Соборни посланија

## Наводи

Јованови
Јованови посланија
Категорија:Појавено во 1 век
Соборни посланија

**Соборни посланија** — седум посланија од Новиот завет напишани од различни личности (или припишани на нив), иако официјално се водат како дела на апостоли. Според нивниот редослед во Библијата, тие се:

## Авторство
Три од седумте посланија се анонимни, но традиционално му се припишуваат на апостолот Јован Богослов. Поради ова тие се нарекуваат „Јованови посланија“, иако авторот е споменат само во едно од нив. Највеќето денешни стручњаци сметаат дека нивен автор не е апостолот Јован, туку некој друг. Идентитетот на авторот не е утврден и останува предмет на расправа. 

Во две посланија се вели дека се напишани од апостолот Симон Петар, па затоа тие се нарекуваат „Петрови посланија“. Меѓутоа, највеќето денешни стручњаци се на ставот дека второто послание веројатно не е негово дело, бидејќи се смета дека се напишани на почетокот на II век, долго по неговата смрт. Мислењата за првото послание се поделени, иако многумина сметаат дека неговиот автор е навистина Петар.

Во едно послание самиот автор се ословува како Јаков (Ἰάκωβος), но не се знае за кој Јаков се работи. Постојат неколку различни традиционални толкувања на Новиот завет во кои го наведуваат Јаков Праведниот, брат на Исус. Сепак, највеќето современи теолози го отфрлаат ова мислење, бидејќи самиот автор никаде не споменува семејна врска со Исус. Сличен е проблемот и со Посланието на апостол Јуда (Ἰούδας): пишувачот се претставува како брат на Јаков (ἀδελφὸς  δὲ  Ἰακώβου), но не појаснува кој Јаков. Според некои христијански традиции, ова е истиот Јаков кој го напишал Посланието на апостол Јаков, кој пак наводно е брат на Исус; оттука овој Јуда исто так бил бил брат на Исус, иако во текстот не се споменува такво нешто.

Со исклучок на Петровите посланија, кои може да се псевдоепиграфски, седумте соборни посланија се ставени во новозаветниот канон, бидејќи ранохристијанските црковни отци им припишувале анонимни посланија на важни личности, па кога имињата се совпаѓале со оние на важни личности, претпоставката била дека се работи за токму тие личности. Затоа македонската Библија традиционално ги нарекува „послание на апостол...“ и покрај горенаведените проблеми со приписот и прашањето колку од авторите навистина биле апостоли.

## Поврзано
* Псевдоепиграфика
* Павлови посланија
* Јованови посланија

## Наводи

## Надворешни врски
* Вовед во соборните посланија — епизода на семрежното православно радио Ancient Faith Ministries 


Категорија:Посланија
Соборни посланија
Категорија:Христијански поими
Осаменост (Мопасан)

**„Осаменост“** (француски: *Solitude*) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен на 31 март 1884 година.

## Содржина
Двајца другари шетаат по Елисејските полиња во Париз. Едниот му раскажува на другиот за својата осаменост, а потоа ги изложува своите погледи за животот, воопшто. Тој тврди дека секој човек неизбежно е осамен, зашто другите луѓе никогаш не можат да ги сфатат неговите мисли и да ги споделат неговите чувства. Исто така, тој тврди дека и љубовта е само илузија, зашто две души никогаш не можат да се соединат. Оттука, секој човек е осуден на вечна осаменост, а животот е само стремеж да се избегне осаменоста.

## Наводи

Категорија:Раскази на Ги де Мопасан
Во селскиот суд

**„Во селскиот суд“** — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан.

## Содржина
Во Горжевил се одржува судење на кое госпоѓата Баскил го тужи младиот Изидор Патирон. Имено, пред 15 години, таа го примила Изидор кај себе и се грижела за него, а подоцна му поклонила еден свој имот, под услов да не ја напушти до крајот на животот. Меѓутоа, Изидор се оженил и со тоа го прекршил договорот така што г-ѓа Баскил бара тој да го врати имотот. Изидор објаснува дека тој ја исполнил својата обврска кон г-ѓа Баскил, но откако таа се здебелила, тој одлучил да ја напушти. Најпосле, судијата пресудува дека Изидор има право да го задржи имотот, зашто тој е неговиот законски сопственик.

## Наводи

Категорија:Раскази на Ги де Мопасан
Валкенсвард

мини|280x280пкс| Скулптури Темпорар пред градското сообрание
**Валкенсвард** (холандски. Valkenswaard) е општина и град во јужниот дел на Холандија, во Метрополитанскиот регион Ајндховен во покраината Северна Брабант. Општината во 2017 година имала население од 30,910 жители и се протега на површина од 56.49 км2 од кои 1.48 км2 се на вода.

Во 19 и 20 век, во Валкенсвард биле основани голем број фабрики за производство на пури, од кои двете најпознати се Вилем Втори и Хофнар.

Eurocircuit Valkenswaard е тркачка патека во автомобилизам што беше домаќин на Европското првенство во реликрос и Светското првенство на ФИМ во мотокрос.
Говорен јазик е Кепенлендски (источно-брабантски дијалект, кој е многу сличен на разговорниот холандски).
## Наводи

Категорија:Општини во Северен Брабант
Категорија:Статии со извори на холандски (nl)
Категорија:Статии со микроформати hAudio
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Градови во Холандија
Категорија:Населени места во Северен Брабант
Животното на кметот Белом

**„Животното на кметот Белом“** (француски: *La Bête à Maît' Belhomme*) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен на 22 септември 1885 година.

## Содржина
Група патници патуваат со кочија во Авр, а меѓу нив е и кметот Белом, кој постојано се жали на голема болка во увото и тврди дека му влегол неке ситно животно. Бидејќи неговата болка е неподнослива, кочијата застанува и патниците му го полнат увото со вода, но тоа не му помага. Подоцна, тие повторно се принудени да застанат и патниците пак му го чистат увото од кое излегува една болва. Откако е ослободен од болката, Белом не го продолжува патот и не сака да плати за патувањето. Сепак, по расправата со кочијашот, еден патник го принудува да плати и патниците го продолжуваат патот.

## Наводи

Категорија:Раскази на Ги де Мопасан
На продажба

**„На продажба“** — (француски: *À vendre*) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен во весникот „Фигаро“ на 5 јануари 1885 година.

## Содржина
Раскажувачот шета по морскиот брег во Бретања и ѝ се восхитува на природата. Тој здогледува убава куќа на која стои натписот дека се продава. Тој влегува внатре за да ја разгледа куќата и здогледува фотографија на убава жена. Слугинката му раскажува дека таа е поранешната жена на сопственикот на куќата. Тој ја запознал во Италија, некое време живееле во куќата, но едно утро, жената ненадејно си заминала. Тогаш, раскажувачот ја зема фотографијата со себе, среќен поради бегството на жената, и си замислува дека еден ден ќе ја сретне и дека ќе живеат заедно во некоја слична куќа.

## Наводи

Категорија:Раскази на Ги де Мопасан
Перо Латкоски

**Перо Латкоски** (, ) – македонски универзитетски професор на Факултетот за електротехника и информациски технологии.

## Животопис
Перо Латкоски е роден во Охрид во 1980 година. На Електротехничкиот факултет во Скопје, тој дипломирал во 2004 година, магистрирал во 2006, а докторирал во 2010 година. На факултетот почнал да работи веднаш по дипломирањето како демонстратор, напредувал во асистент во 2006, доцент во 2010, вонреден професор во 20хх и редовен професор во 20хх година.

Во рамките на досегашната научно-истражувачка работа публикувал над 60 трудови во реномирани меѓународни научни списанија и конференции. Автор е на книгата „Communication Protocol Engineering of Wireless Networks: Modeling and Optimization“ (VDM Verlag Dr. Müller, 2009). Активно учествувал во повеќе домашни истражувачки и апликативни проекти, како и во неколку научно-истражувачки проекти финансирани од FP6 и FP7 рамковната програма на ЕУ. Континуирано е побаруван како рецензент на научни трудови за меѓународните списанија и конференции од областа телекомуникации. Неговите истражувања се фокусирани на моделирање, анализа, оптимизација и протоколно инженерство на безжичните локални и персонални системи, како и широкопојасните безжични системи.

## Наводи

Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Професори на ФЕИТ
Перуска војна

**Перуската војна** (исто така **Перусијанска** или **Перусинска војна**, или **Војна во Перусија**) била граѓанска војна на Римската Република, која траела од 41 до 40 година пред нашата ера. Била водена од Лукиј Антониј и Фулвија за поддршка на Марк Антониј против неговиот политички непријател (и идниот император Август), Октавијан.

Фулвија, која била во брак со Марк Антониј во времето на граѓанската војна, силно чувствувала дека нејзиниот сопруг треба да биде единствениот владетел на Рим, наместо да ја дели власта со Вториот триумвират, особено Октавијан.

Помладиот брат на Фулвија и Антониј, Лукиј Антониј, подигнал осум легии во Италија. Војската го држела Рим за кратко време, но потоа била принудена да се повлече во градот Перусија (современа Перуџа, Италија). Во текот на зимата од 41–40 година&nbsp;п.н.е., војската на Октавијан го опсадила градот, конечно предизвикајќи го да се предаде поради глад откога опсадените сфатиле дека засилувања од Италија или Истокот не доаѓаат . Животите на Фулвија и Лукиј Антониј биле поштедени, а Антониј бил испратен да управува со шпанска провинција како гест кон неговиот брат. Фулвија била прогонет во Сикион. Тогаш многу жители на градот биле искасапени; тие и другите ја изгубиле својата земја од војници ветерани, како што мрачно се сеќава на поетот, Секст Проперциј, на крајот од неговата прва книга „*Елегии*“.

Фулвија починала во 40 година п.н.е., а со нејзината смрт дошло и мир меѓу Антониј и Октавијан. Меѓутоа, мирот ќе трае кратко, бидејќи граѓанската војна започнала неколку години подоцна.

## Наводи

Категорија:Перуџа
Категорија:Римски граѓански војни
Римско-партска војна (58-63)

**Римско-партски војна (58—63)** – војна водена меѓу Римското и Партското Царство за контрола над Ерменија. Завршена била со нерешен исход.

## Војна
Ерменија била важна тампон-држава на границите на двете царство. Оваа војна претставува прв поголем судир меѓу Партија и Рим уште од времето на Антониевиот поход. Причина за избивање на војната бил походот на Партите на Ерменија која била римска клиентска држава уште од владеењето на царот Октавијан Август. Партите во 52/53 година го наметнале својот принц Тиридат за крал.

Римјаните на почетокот на војната имале сјајни успеси под команда на војсководецот Гнеј Домициј Корбулон. Меѓутоа не успеале да ги искористат. Партите закрепнале и им нанеле катастрофален пораз на Римјаните кај Рандеја. Борбите продолжиле со променлив исход до склопување на мировен договор кој претставувал компромис. Римјаните се согласиле Тиридат да остане крал на Ерменија и да ја започне владејачката династија (аршакидска), но претходно морал да добие формална потврда од царот Нерон. Со тоа симболично себеси се прикажал како римски вазал.

## Поврзано
* Римско-партски војни
* Римско-персиски војни

## Наводи

Категорија:Римско-партски војни
Марко Порјазовски

**Марко Порјазоски** (, ) – македонски универзитетски професор на Факултетот за електротехника и информациски технологии.

## Животопис
Марко Порјазоски е роден во Скопје во 1977 година. На Електротехничкиот факултет во Скопје, тој дипломирал во 2000 година, магистрирал во 2006, а докторирал во 20хх година. На факултетот, тој почнал да работи во 2001 година како демонстратор, напредувал во помлад асистент во 2003, асистент во 2007, доцент во 20хх и вонреден професор во 20хх. 

Резултатите од својата научна работа ги претставувал на домашни и меѓународни конференции од областа на телекомуникациите, на кои објавил бројни трудови. Во досегашниот ангажман на Факултетот активно учествувал во повеќе домашни и меѓународни, научно истражувачки и апликативни проекти. Безжичните телекомуникациски системи и управувањето со ресурсите во телекомуникациските системи се теми од интерес во неговата истражувачка работа.

## Наводи

Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Професори на ФЕИТ
Миле Станковски

**Миле Станковски** (, ) – македонски универзитетски професор на Факултетот за електротехника и информациски технологии.

## Животопис
Миле Станковски е роден во Клечевце, Кумановско во 1954 година. На Електротехничкиот факултет во Скопје, тој дипломирал во 1978 година, магистрирал во 1987, а докторирал во 1997 година. Дел од истражувањата за својата докторска дисертација завршил во Вулверхемптон, Обединетото Кралство. По завршувањето на факултетот, тој се вработил во ФЗЦ „11 Октомври” во Куманово. Во текот на осумнаесетгодишното индустриско работно искуство, тој поминал професионален развој до статус главен инженер, минувајќи низ неколку работни места, главно во службата за одржување. На Факултетот, тој бил вработен во 1997 година како асистент. Во 2000 година бил избран за доцент, во 2005 за вонреден професор, а во 20хх за редовен професор. Држи настава на поголем број предмети од областа автоматика и системско инженерство, како на додипломски така и на магистерски студии. Бил декан во мандатните периоди од 2008 до 2012 година и од 2012 до 2016 година.

Како автор или соавтор има објавено повеќе од 100 рецензирани научно-истражувачки трудови од кои дел во реномирани списанија. Автор е на глава од научната монографија „*Control of Complex Systems*“ во издание на Springer Ltd од Лондон. Автор е на еден универзитетски учебник. Учествувал во повеќе од 10 научно-истражувачки проекти, од кои на еден билатерален и еден домашен бил главен истражувач. Носител е на повеќе од 50 применувачки проекти. Области од интерес му се: сметачко управување на постапки, индустриско компјутерство, програмабилни логички управувачи, управување со водоснабдителни системи, SCADA системи, далечинско мерење и управување.

## Наводи

Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски учебникари
Категорија:Македонски декани
Категорија:Професори на ФЕИТ
Категорија:Декани на ФЕИТ
Луканица

[мини|''[Lucanica di Picerno|Луканица ди Пицерно*, производ кој потекнува од античкиот колбас *луканица*]]
***Луканица*** — рустичен [[Свинско месо|свински]] [[колбас]] во [[Римска кујна|античката римска кујна]]. [[Апициј]] ја документирал како зачинет, [[Чадење (готвење)|чаден]] говедски или свински [[колбас]], првично од [[Луканија]].  Според [[Цицерон]] и [[Марко Валериј Марцијал|Марцијал]], ја донеле римски војници од Луканија.

Бројни колбаси (свежи, сушени и чадени) во [[Средоземна кујна|средоземната кујна]] и нејзините колонијални гранки, го добиле името според луканицата, вклучувајќи ги:

* [[Италијанска кујна|Италијанска]] *луганега* или *луканика*
* [[Португалска кујна|Португалска]] и [[Бразилска кујна|бразилски]] *лингвиса*
* [[Бугарска кујна|Бугарска]] *луканка* 
* [[Македонска кујна|Македонски]] (западни наречја) *луканец/луканци*
* Албански (арбершка заедница во Италија) *likengë* или *lekengë*, исто така llukanik во Албанија.
* [[Грчка кујна|Грчки]] *луканико*, свеж колбас обично зачинет со кора од портокал
* [[Шпанска кујна|Шпанска]], [[Латиноамериканска кујна|латиноамериканска]] и [[Филипинска кујна|филипинска]] *лонганиза*, име кое опфаќа и свежи и сушени колбаси
* [[Арапска кујна|Арапски]] *лаканик*, *наканик* или *маканик*, направен од [[овчо месо]] и малку [[гриз]]
* Современ хебрејски *naqniq* (נקניק), општо име за „колбас“
* [[Баскиска кујна|Баскиска]] *лукаинка*
* [[Хрватски јазик|Хрватска]] *луганига'', со вкус на цимет.

## Поврзано
*Луканка

## Наводи

Категорија:Колбаси
Категорија:Древни јадења
Мавро Орбини

**Мавро Орбини** (1563–1614) бил католички монах и историчар.

Световното име му е Фрањо, а името Мавро го зема како монах. Основното и средното училиште ги завршува во Дубровник, а на 15-годишна возраст пристапува во Бенедиктинскиот манастир. Литературната дејност ја започнал со компилациското теолошко дело *De Ultimo Fine Humanæ Vitæ Vel Summo Bono*. Неговото најзначајно дело е Кралството на Словените (Пезаро, 1601), кое во еден период било ставено во Индексот на забранетите книги.

Категорија:Писатели од 17 век
Категорија:Панславизам
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Родени во 1563 година
Категорија:Починати во 1614 година
Една крвна освета

**„Една крвна освета“** — (француски: *Une vendetta*) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен на 14 октомври 1883 година.

## Содржина
Во малото крајбрежно место Бонифачи на Корзика, Никола Риволати подмолно го убива младиот Антоан Северини, а потоа бега на соседниот остров Сардинија. Уште додека го оплакува мртвиот син, мајка му на Антоан веќе почнува да прави планови како да му се освети на убиецот. Еден ден, таа добива идеја и почнува да ја дресира кучката како да напаѓа луѓе. Кога завршува со дресурата, таа се облекува во машка облека, оди на Сардинија и ја пушта кучката која му го прегризува вратот на Никола. По извршената освета, мајката се враќа дома.

## Наводи

Категорија:Раскази на Ги де Мопасан
Една париска авантура

**„Една париска авантура“** (француски: *Une aventure parisienne*) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен на 22 декември 1881 година.

## Содржина
Една мажена жена живее мирно во провинцијата и цело време копнее по бурниот, порочен живот во Париз. Еден ден, таа решава да отпатува во Париз каде во една продавница случајно го здогледува познатиот писател Жан Варен кој сака да купи украсен предмет. Тогаш, таа го купува предметот и му го поклонува на писателот под услов тој да ѝ ги исполни сите желби. Најпрвин, тие одат на прошетка во Булоњската шума, а потоа во кафеана и во театар. Најпосле, таа оди во куќата на Варен очекувајќи од него бурни задоволства, но тој набргу заспива. Утредента, жената се враќа дома, разочарана од парискиот живот, и почнува да плаче.

## Наводи

Категорија:Раскази на Ги де Мопасан
Милчо Коцаре

**Милчо Коцаре** (,  - , ) – универзитетски професор на Факултетот за електротехника и информациски технологии.

## Животопис
Милчо Коцаре е роден во Охрид во 1923 година. Од 1942 година учествувал во Народноослободителното движење, а во почетокот на 1946 година бил демобилизиран за да го продолжи школувањето. Дипломирал во 1953 година на Електротехничкиот факултет во Белград. Во периодот 1953 – 1963 работел во Радиотелевизија - Скопје на должност главен инженер за високочестотна техника, а потоа во Железничкото транспортно претпријатие во Скопје како шеф на групата за телекомуникации и електроника. Во 1963 година бил избран за предавач на Техничкиот факултет во Скопје - Електротехнички отсек. Во 1967 година бил избран во звањето доцент, во 1973 година во звањето вонреден професор, а во 1979 година во звањето редовен професор

На Факултетот работел од неговото основање на функциите: шеф на Отсекот за енергетика, шеф на Катедрата за електроника, шеф на Лабораторијата за електроника и раководител на Институтот за електроника. Во управните органи ги вршел должностите: претседател на Советот на Факултетот во два мандата и претседател на Извршниот одбор. Основач е на Катедрата и Лабораторијата за електроника. Учествувал и во организирањето на постдипломските студии од областа електроника. Извршувал и повеќе општествени должности: делегат на Собранието на СР Македонија, делегат во Работничките совети на Радиотелевизија Скопје и претпријатието за ПТТ сообраќај - Скопје. Автор е на над 40 научни и стручни трудови. Бил член на Извршниот одбор на ЕТАН за Југославија, член на Редакцискиот одбор за СР Македонија - на списанието „Автоматика“, член на Комисијата за електроника и автоматика на Сојузниот совет за координација на научните дејности и други. Пензиониран е во 1987 година. Починал во 2002 година.

## Наводи

Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Југословенски универзитетски професори
Категорија:Професори на ФЕИТ
Институт за италијанско вино и храна

**Италијанскиот институт за вино и храна** - непрофитна организација основана во 1983 година. Седиштето е во Њујорк, а претседател е Лучио Капуто. Целта на Институтот е подобрување на имиџот и престижот на италијанските вина, гастрономијата и прехранбените производи во САД. „Гала Италија“ е најважната иницијатива организирана од институтот за промовирање на најдоброто италијанско вино и храна.

## Наводи

## Извори
„Wine News“, 4 март 2015 година; „Wine News“, 25 февруари 2015 година; „*America Oggi*“, 17 февруари 2015 година, стр. 15; „*America Oggi*“, 20 февруари 2015 година, стр. 15; „*America Oggi*“, 21 февруари 2015 година, стр. 15; http://iwfinews.com/about-us/the-institute/ 

Категорија:Италијанска култура
Категорија:Непрофитни организации во САД
УТВА 75

**УТВА 75** е компактен, нискокрилен моноплан, клипен мотор произведен од УТВА . Главно се користел како воен основен тренер и спортски авион. 

## Дизајн и развој

## Наводи
Категорија:Воздухопловни мотори
Старински авион

мини| Меморијален лет за Битката на Британија
**Старинските, класични, наследни, историски, ветерански или застарени авиони** - авиони од застарен тип кои се зачувани вон нивниот вообичаен живот. Нивните сопственици се типично авијациски музеи, вооружени сили или приватни ентузијасти. Понекогаш тие можат да се одржува во пловидбена состојба, така што тие можат да бидат летени на воздушни излози или на јавни настани.

На пример, Меморијалниот лет за Битката на Британија што го одржува Кралското воено воздухопловство на Обединетото Кралство (РАФ) се состои од авиони на РАФ од Втората светска војна и редовно учествува во службени прослави, како што е нивниот прелет на свадбата на принцот Вилијам и Кетрин Мидлтон во 2011 година &#x2014; повеќе од 65 години по изградбата на леталото.

Организациите посветени на ваквите авиони се Асоцијацијата на старинси авиони, Здружението за историски авиони и Здружението на застарени авиони.

## Наводи

* Порточувар
* Воена птица

## Библиографија

* 
* 
* 
Категорија:Историја на воздухопловството
Григориј Пелагониски

**Григориј Пелагониски** (втората половина на XVI в.) – бил епископ прилепски и пелагониски, автор на црковнословенски превод на зборникот „Сокровиште” од Дамаскин Студит.

Името му фигурира во насловот на две слова, за неделите на Митарот и фарисејот и за Блудниот син. Спомнат е и во еден натпис во олтарот меѓу апсидата и ѓаконикот на црквата од манастирот Трескавец, со текст дека некој Стојан Хранчев со жена си дал да се украси олтарот во 1570 г. за време на епископот Григориј. Од појаснувањето на некои грч. зборови (на пр.: *phanerotis* ), се гледа дека црковнословенскиот јазик го смета за свој. Јазикот на епископот Григориј во основата е црковнословенски од српска редакција, кој во XVI в. бил заеднички за сите православни Словени на Балканот. Но во него се допуштени многубројни црти од западномакедонското наречје. „Сокровиште“ се смета како основа за проникнување на дамаскинарската литература пишувана на народен јазик. Преводот го извршил во периодот меѓу 1570 и 1580 г. врз основа на едно од првите три венецијански изданија (1557–1562). Го превел на актуелниот црковнословенски јазик, со примеси од западномакедонскиот прилепско-битолски народен говор.

Категорија:Родени во 16 век
Категорија:Епископи на Охридската архиепископија
Ета (летало)

мини
**Ета** - поранешно британско летало, изградено во 1913 година за британската војска, а подоцна и за кралската морнарица.

Ета била завршена во август 1913 година, последното летало што било изграден за британската војска. Таа била помала од претходникот Делта, со капацитет од 118,000 кубни метри. Подобрување бил методот за обезбедување на гондолата, чии шест кабли за суспензија биле поделени повеќе пати, така што триесет и шест кабли биле всушност прикачени на пликот со редизајнирани парчиња. Носела екипаж од пет луѓе и го управувале пар од мотори со моќност од 80 коњски Кантон-Уне. Кога војската се откажала од леталата на 1 јануари 1914 година, Ета била префрлен во Кралската морнарица (РН) и ѝ била дадена назнаката **Авион на неговото Височество бр. 19**.

## Служба
На 19 ноември 1914 година, леталото Ета била на пат кон Данкерк, кога полетала во снежна бура во близина на Редхил. Откако извршила принудно слетување, таа се отцепила од нејзината котва и била оштетена без можност на поправки.

## Наводи

Категорија:Летала
Категорија:Појавено во 1913 година
Рама

**Рама** — најголемото божество во хиндуизмот. Тој се обожува како седмиoт аватар на богот Вишну и исто така како врховен Бог сам по себе.

## Наводи

Категорија:Хиндуизам
Категорија:Хиндуистички богови
Категорија:Вајшнавизам
Категорија:Чудотворци
Категорија:Богови-создатели
Пристаниште (расказ на Мопасан)

**„Пристаниште“** (француски: *Le Port*) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен на 15 март 1889 година.

## Содржина
По неколку годишна пловидба по светот, во Марсеј пристигнува бродот „Богородица на ветровите“. Морнарите, предводени од Селестен Дикло, излегуваат во градот во потрага по забава. Тие влегуваат во еден бордел каде се забавуваат со проститутките. Во разговорот со девојката со која штотуку водел љубов, Селестен дознава дека членовите на неговото семејство се мртви. Запрепастен, тој сфаќа дека проститутката е неговата сестра Франсоаз, која по смртта на родителите останала на улица и почнала да се занимава со проституција. Поразен од сознанието дека извршил инцест, Селестен паѓа на подот, а неговите другари мислат дека е пијан и го носат во собата на Франсиаз. Таму, двајцата ја минуваат ноќта плачејќи.

## Наводи

Категорија:Раскази на Ги де Мопасан
Мис Хериет

**„Мис Хериет“** — (англиски: *Miss Harriet*) расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен на 9 јули 1883 година.
]]
## Содржина
Група луѓе заминуваат на излет. Меѓу нив се наоѓа и сликарот Леон Шенал, кој на роијателите им раскажува за едно свое дамнешно доживување: Во младоста, додека шетал низ Нормандија се сместил во едно село каде ја запознал Англичанката Хериет - стара мома, многу побожна и голема вљубеничка во природата. На почетокот, таа не му обврнувала внимание на Леон, но откако видела една негова слика, постепено се спријателила со него и набргу започнала редовно да го придружува додека сликал. По некое време, Хериет наеднаш започнала да се однесува необично и воздржано, а Леон почувствувал дека таа е вљубена во него. Затоа, тој решил да го напушти селото, а вечерта, пред да замине, Хериет го здогледала додека ја бакнувал слугинката во куќата. Утредента, Хериет исчезнала, а подоцна ја пронашле мртва во бунарот. Леон бдеел цела ноќ над нејзиното мртво тело, а во зората ја бакнал.

## Наводи

Категорија:Раскази на Ги де Мопасан
Сенков змеј (вселенски авион)

**Сенков змеј** - проект за развој на хиперзвучен вселенски авион за НР Кина.

## Поврзано

* Надзвучен превоз

## Наводи

Категорија:Вселенска програма на Кина
Категорија:Кинески авиони
Џелатин (летало)

мини| Желатин (1906)
***Џелатин*** (англиски: Gelatine; од зборот желатин) - поранешно летало, управуван од Сигналниот корпус на војската на Соединетите Држави. Џелатин бил изграден од компанијата „Baldwin's Airships, Balloons, Aeroplanes“ на Томас Скот Болдвин, во Њујорк. Утрото на 19 септември 1905 година, Џелатин, пилотиран од Линколн Џ. Бичи, се кренало од теренот на Стогодишнината изложба „Луис и Кларк“ на брегот на Гилдовото Езеро во Портланд, Орегон, слетајќи 40 минути подоцна во ванкуверската касарна во Ванкувер, Вашингтон. Летот се смета како прв воздушен премин на реката Колумбија и прв извештај за контролиран лет во Вашингтон.

## Наводи

Категорија:Историја на воздухопловството
Категорија:Воздухопловството во САД
Мираз (Мопасан)

**„Мираз“** (француски: *La Dot*) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен на 9 септември 1884 година.

## Содржина
Нотарот Симон Лебриман се оженува со Жана, која има голем мираз. По една недела исполнета со меѓусебна љубов, тие одат во Париз, а Симон го зема со себе целиот мираз, со намера да го исплати долгот направен за купување на нотарската канцеларија. По пристигнувањето во Париз, тие се качуваат во омнибус, но на последната станица Жана открива дека го нема сопругот. Таа го посетува својот роднина Анри, кој ѝ кажува дека, најверојатно, Симон избегал во Белгија со нејзините пари. Разочарана, таа омалаксува и Анри ја прибира во својот дом.

## Наводи

Категорија:Раскази на Ги де Мопасан
Месечина (расказ на Мопасан)

**„Месечина“** (француски: *Clair de lune*) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен на 19 октомври 1882 година.

## Содржина
Опатот Марињан е строг свештеник, голем противник на жените и на љубовта. Тој има навика да си поставува прашања за причините поради кои Господ ги создал нештата и секогаш успева да си даде одговор. Тој има внука која планира да ја направи калуѓерка, но дознава дека таа има момче со кого редовно се среќава крај реката. Истата ноќ, тој зема голем стап, со намера да ја казни внуката, и се упатува кон местото на нивниет средби. Одејќи, тој ја забележува угреаната месечина и им се восхитува на убавините на ноќта. Тогаш, тој ги забележува внуката и нејзиното момче, па сфаќа дека ноќта е создадена за љубовта и засрамен бега од местото.

## Наводи

Категорија:Раскази на Ги де Мопасан
Делта (летало)

мини
***Делта*** - поранешно британско летало, изграден првично за британската војска, а подоцна преземен од Кралската морнарица (РН).

Кога британската војска ги напуштила леталата во јануари 1914 година, Делта била продадена на Кралската морнарица и и била дадена ознака **ХМА бр. 19**.

## Наводи

Категорија:Воздухопловството во Обединетото Кралство
Старец (расказ на Мопасан)

**„Старец“** (француски: *Le Vieux*) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен на 6 јануари 1884 година.

## Содржина
Во едно село, брачниот пар Шико ја очекува скорешната смрт на таткото на жената. Бидејќи во тек се земјоделските работи, тие одлучуваат предвреме да ги поканат селаните на погребот, очекувајќи дека старецот ќе умре наскоро. Меѓутоа, старецот не умира, а луѓето веќе пристигаат во нивната куќа и тие се принудени да се правдаат пред гостите. Додека гостите јадат колачи и да пијат ракија, старецот умира и така им олеснува на сите. Единствено, брачниот пар Шико е незадоволен поради направените трошоци.

## Наводи

Категорија:Раскази на Ги де Мопасан
Дабов турчин

алт=„Дабов турчин“|мини|„Дабов турчин“
**Дабов турчин** или само **турчин** () - печурка од родот обабок (Лекцинум) од семејството вргањи. Јадлив е и се користи на ист начин како и црвениот вргањ.

## Опис
Врз основа на плодните тела, тој е сличен на обичниот вргањ (Leccinum scabrum).

Шапката има пречник од 8-15 см, со полукружна или повеќе облокружна. Кожичката го надраснува работ и малку виси по работ на шапката. По боја е костенлива до кафеава малку рапаво-зрнеста, кај постарите скоро мазна.

Пулпата е бела со кафеаво-сиви дамки или вени, густа, скоро црна на пресекот.

Тесно поставен тубуларен слој, дебел 2-3 см, со кафеава порозна површина.

Дршката е висока 10-15 см и дебела до 1,5-3 см, речиси цилиндрична, малку задебелена во основата, полна и тврда, на прелом влакнеста со мали црвеникаво-кафени лушпи. По боја во основата е бела.

Спори во прав, окер-кафеава боја, спори 13,5 × 4,5 микрометри спорите цилиндрични.

## [[Екологија]] и распространетост
Формира микориза со дабот, често се појавува во шумите во северните и умерените зони.

**Сезоната е** лето - есен.

## Слични видови
Слични видови кои исто така се јадливи и нема опасност од замена со отровни габи се:

* Тополовиот турчин (Leccinum aurantiacum)
* Боровиот турчин (Leccinum piceinum)

## Наводи

## Литература

* Лессо Т. Грибы, определитель / пер. с англ. Л. В. Гарибовой, С. Н. Лекомцевой. — М.: «Астрель», «АСТ», 2003. — С. 198. — .

Категорија:Јадливи габи
Категорија:Габи
Категорија:Габи на Македонија