open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Бојс (документарен филм)

**„Бојс“** (германски: *Beuys*) — документарен филм на германскиот режисер Андрес Фајел (Andres Veiel) од 2017 година.

## Синопсис
Врз основа на претходно необјавени аудио-снимки и видео-снимки, во филмот се прикажува портретот на големиот германски уметник Јозеф Бојс. Тој бил првиот германски уметник кому му била одобрена самостојна изложба во музејот „Гугенхајм“ во Њујорк, додека во исто време во Германија неговото творештво било исмејувано како „најскапиот отпад на сите времиња“. На прашањето, дали е рамнодушен кон таквите коментари, Бојс одговорил: „Да, сакам да ја проширам човековата перцепција.“ Во филмот, Бојс зборува за себе како уметник, учител и кандидат на Партијата на зелените.

## Наводи

Категорија:Филмови на Андрес Фајел
Категорија:Документарни филмови
Категорија:Филмови од 2017 година
Категорија:Филмови за сликари
Категорија:Филмови на германски јазик
Карабурунска тврдина

**Карабурунска тврдина** () — важно крајбрежно утврдување во Солунско, Егејска Македонија. Се наоѓа пред Карабурунскиот светилник на ’ртот Голем Карабурун во почетокот на Солунскиот Залив.

Тврдината е изградена од германски инженери на карпестиот брег во периодот од 1883 до 1885&nbsp;г. по порачка на отоманската држава. Се вбројува меѓу најважните османлиски тврдини во Солунско.

## Наводи

Категорија:Тврдини во Егејска Македонија
Категорија:Солунски Залив (општина)
Категорија:Појавено во 1885 година
Волфрам хексакарбонил

**Ворлфрам хексакарбонил** (исто така наречен **волфрам карбонил**) — хемиско соединение со формула W(CO)6.Овој комплекс го дал првиот пример на диводороден комплекс.

Ова безбојно соединение, како и неговите аналози на хром и молибден, е забележливо како испарлив, стабилен во воздухот дериват на волфрам во неговата состојба на нулта оксидација.

## Подготовка, својства и структура
W(CO)6 се подготвува со редукција на волфрам хексахлорид под притисок на јаглерод моноксид. Соединението е релативно стабилно на воздухот. Малку е растворлив во неполарни органски растворувачи. Волфрам карбонилот е широко користен во техниката на таложење предизвикана од електронски сноп - лесно се испарува и се распаѓа од електронскиот зрак обезбедувајќи пригоден извор на атоми на волфрам.

W(CO)6 прифаќа октаедрална геометрија која се состои од шест CO лиганди слични на прачки кои зрачат од централниот W атом со диполен момент 0 D.

## Реактивност
Сите реакции на W(CO)6 започнуваат со замена на некои CO лиганди во W(COсе однесува слично како Mo(CO)6 но има тенденција да формира соединенија кои се кинетички поцврсти.  

Третманот на волфрам хексакарбонил со натриум циклопентадиенид проследен со оксидација на добиениот  NaW(CO)3(C5H5) дава циклопентадиенилволфрам трикарбонил димер.

Еден дериват е диводород комплекс W(CO)3[P(C6H11)3]2(H2).

Три од овие CO лиганди може да се поместат со ацетонитрил.
W(CO)6 се користи за десулфурирање на органосулфурни соединенија и како прекурсор на катализаторите за метатеза на алкен.

## Безбедност и ракување
Како и сите метални карбонили, W(CO)6 е опасен извор на испарлив метал, како и CO.

## Наводи

Категорија:Соединенија на волфрамот
Категорија:Карбонилни комплекси
Платинасамариум

Chemical compound
**Платина-самариум** — бинарно неорганско соединение на платина и самариум со хемиска формула PtSm. Ова меѓуметално соединение која формира кристали.

## Синтеза
Спојување на стехиометриски количини на чисти материи:

:: \mathsf{ Pt + Sm \ \xrightarrow{1810^oC}\ SmPt }

## Физички својства
Платина-самариуот образува кристали на ромпски кристален систем, просторна група *P nma*, има клеточни параметри a = 0,7148&nbsp;nm, b = 0,4501&nbsp;nm, c = 0,5638&nbsp;nm, Z = 4, структура слична на онаа на железен борид (FeB).

Соединението се топи конгруентно на температура од ≈1810&nbsp;°C.

## Поврзано

Категорија:Chembox articles without image
Категорија:Неоргански соединенија
Категорија:Соединенија на платината
Категорија:Соединенија на самариумот
Категорија:Статии без извор од InChI
Паљухорска тврдина

**Паљухорска тврдина** ) или **Непоси** (*Νέπωσι*) — средновековна тврдина во средиштето на Халкидичкиот Полуостров, Егејска Македонија.

Тврдината се наоѓа на рид на планината Холомонда, југозападно од селото Паљухор, Касандриско и претставува најголемата твтдина на Халкидик. Единствениот пат кон тврдината е тесна стрмна патека. Од три страни е заобиколена со Пљухорска Река, која тече во длабока клисура со висина од 30-40&nbsp;м. Зафаќа површина од 1,5&nbsp;ха, а бедемот има обиколка од 800-1000&nbsp;м.

Изградена е во V век и тешко оштетена во втората половина на XIV век, кога е напуштена.

Паљухорската тврдина е прогласена за археолошки споменик.

## Галерија

Податотека:Neposi.jpg|Бедемот
Податотека:Inscription in Kastelli, Palaiochori of Chalkidiki, Greece.jpg|Остракон од тврдината


## Наводи

Категорија:Тврдини во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Аристотел (општина)
Бизмут пентафлуорид

Chemical compound
**Бизмут пентафлуорид** — неорганско соединение со формула BiF 5 . Тоа е бела цврста материја која е многу реактивна. Соединението е од интерес за истражувачите, но не е од особена вредност.

BiF 5 е полимерно соединение и се состои од линеарни синџири на *транс* -премостени аголни BiF 6 октаедри. Ова е истата структура како  -UF  . 

## Подготовка
BiF 5 може да се подготви со третирање на BiF 3 со F 2 на 500&nbsp;°C.

: BiF 3 + F 2 → BiF 5

Во алтернативна синтеза, ClF  е флуорирачки агенс на 350&nbsp;°C.

: BiF 3 + ClF 3 → BiF 5 + ClF

## Реакции
Бизмут пентафлуорид е најреактивниот од пниктогенот пентафлуориди и е исклучително силен флуорирачки агенс . Тој енергично реагира со вода за да формира озон и кислород дифлуорид, и со јод или сулфур на собна температура. BiF 5 го флуорира парафинското масло ( јаглеводороди ) до флуоројаглероди над 50&nbsp;°C и оксидира UF  до UF  на 150&nbsp;°C. На 180&nbsp;°C, бизмут пентафлуорид флуорира Br <sub>2</sub> до BrF  и Cl <sub>2</sub> до ClF .

BiF 5, исто така, реагира со флуориди на алкални метали, MF, за да формира хексафлуоробизмутати, M[ BiF6 ], кој го содржи хексафлуоробизмутат анјон, [BiF 6 ] - .

## Поврзано

Категорија:Оксиданси
Категорија:Метални халиди
Категорија:Флуориди
Категорија:Соединенија на бизмутот
Итриум алуминиум борат

Chemical compound

**Итриум алуминиум борат** (**YAl <sub>3</sub> (BO <sub>3</sub> ) <sub>4</sub>**, во понатамошниот текст **YAB** ), се одгледува со методот на флукс со модифициран систем за флукс на молибдат . Тоа  дава можност за реализација на видливи ласери испумпани од диоди со самофреквентно удвојување (SFD) на главните линии на инфрацрвено ласерско зрачење .

Категорија:Chembox articles without image
Категорија:Кристали
Категорија:Соединенија на итриумот
Категорија:Соединенија на алуминиумот
Категорија:Борати
Кула (Лерин)

**Кула** () — доцноантичка и средновековна тврдина над градот Лерин, Егејска Македонија.

Тврдината се наоѓа на ридот Свети Пантелејмон јужно од градот, на висорамнина која доминира над Леринското Поле. На висорамнината има параклис „Св. Пантелејмон“, изграден во XX век. Ова подрачје е оградено со ѕидини од чакал и малтер, зачувани до висина од 1&nbsp;м. Ѕидините и откриената керамика укажуваат на тоа дека тврдината датира од доцната антика и средновековието. Тврдината е истражувана од истакнатите археолози Николаос Пападакис и Антониос Керамопулос.

Кула е прогласена за историски споменик во 1995&nbsp;г.

## Поврзано
* Голема кула — поранешна османлиска кула во градот
* Мала кула — одбренбена кула од XIX век, денес во срушена состојба, но прогласена за споменик на културата

## Наводи

Категорија:Тврдини во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Лерин
Сребро јодид

Chemical compound

**Сребро јодид** — неорганско соединение со формулата Ag I. Соединението изгледа како светло жолта цврста материја, но примероците речиси секогаш содржат нечистотии од метално сребро што даваат сива боја. Контаминацијата со сребро се јавува затоа што AgI е многу фотосензитивен . Овој имот е искористен во фотографијата базирана на сребро. Сребрениот јодид се користи и како антисептик и за сеење облаци .

## Структура
Структурата усвоена од сребро јодид зависи од температурата која:

* Под 420&nbsp;К, β фазата на AgI, со вурцит структура, е најстабилна. Оваа фаза во природата се среќава како минерал јодаргирит .
* Над 420&nbsp;К, α фазата станува постабилна. Овој мотив е кубна структура во центарот на телото, која има сребрени центри распоредени случајно помеѓу 6 октаедрални, 12 тетраедрални и 24 тригонални места. На оваа температура, јоните на Ag + можат брзо да се движат низ цврстото тело, овозможувајќи брза јонска спроводливост . Преминот помеѓу β и α формите го претставува топењето на сребрената (катјонска) супрешетка. Ентропијата на соединување за α-AgI е приближно половина од онаа за натриум хлорид (типична јонска цврста материја). Ова може да се рационализира ако се земе предвид дека AgI кристалната решетка е веќе „делумно стопена“ во транзицијата помеѓу α и β полиморфите.
* Метастабилна γ фаза исто така постои под 420&nbsp;К со структурата на мешавина од цинк .

лево|мини| Златно-жолтите кристали на овој минерален примерок се јодаргирит, природна форма на β-AgI.

## Подготовка и својства
Сребрениот јодид се добива со реакција на раствор од јодид (на пример, калиум јодид ) со раствор од сребрени јони (на пример, сребро нитрат ). Брзо се таложи жолтеникава цврста материја. Цврстиот материјал е мешавина од двете главни фази. Распуштањето на AgI во јодна киселина, проследено со разредување со вода, таложи β-AgI. Алтернативно, растворањето на AgI во раствор од концентриран сребрен нитрат проследено со разредување дава α-AgI. Освен ако подготовката не се изведува во темни услови, цврстото тело брзо потемнува, а светлината предизвикува редукција на јонското сребро во метално. Фотосензитивноста варира со чистотата на примерокот.

## Сеење на облаци
лево|мини| Cessna 210 опремена со генератор на сребрен јодид за сеење облаци
Кристалната структура на β-AgI е слична на онаа на мразот, што му овозможува да предизвика замрзнување со процесот познат како хетерогена нуклеација . Приближно 50.000&nbsp;kg се користат за сеење облаци годишно, секој експеримент за сеење троши 10-50&nbsp;грама. (види исто така Project Stormfury, Operation Popeye )

## Безбедност
Екстремната изложеност може да доведе до аргирија, која се одликува со локализирана промена на бојата на ткивото на телото.

## Поврзано

## Цитирани извори

* 

Категорија:Антисептици
Категорија:Фотографски хемикалии
Категорија:Соединенија на среброто
Категорија:Јодиди
Категорија:Метални халиди
Тиомерсал

**Тиомерсал** или **тимеросал** е органожива соединение. Тоа е добро воспоставено антисептичко и противгабично средство.

Фармацевтската корпорација Eli Lilly and Company му даде на тиомерсал трговското име **Мертиолат**. Се користи како конзерванс во вакцини, имуноглобулински препарати, антигени за кожни тестови, антивенини, офталмолошки и назални производи и мастила за тетоважи. И покрај научниот консензус дека стравувањата за неговата безбедност се неосновани, неговата употреба како конзерванс за вакцини е доведена во прашање од страна на групите против вакцинација. Поради овој јавен притисок, супстанцијата беше исфрлена од рутинските вакцини за детството во Соединетите Држави, Европската Унија и неколку други земји како одговор на популарните стравови. Останува да се користи како конзерванс за годишните вакцини против грип.

## Историја
Морис Караш, хемичар од Универзитетот во Мериленд, поднел барање за патент за тиомерсал во 1927 година; Ели Лили подоцна го продавал соединението под трговското име Мертиолат. Ин витро *[[Staphylococcus aureus|тестовите]]* спроведени од страна на истражувачите на Лили, Х.М. Се користеше за убивање бактерии и спречување на контаминација во антисептичките масти, креми, желеа и спрејови што ги користат потрошувачите и во болниците, вклучувајќи спрејови за нос, капки за очи, раствори за контактни леќи, имуноглобулини и вакцини. Тиомерсалот се користел како конзерванс ( бактерицид ), така што може да се користат повеќедозни ампули со вакцини наместо ампули со една доза, кои се поскапи. До 1938 година, помошникот директор за истражување на Лили го наведе тиомерсалот како еден од петте најважни лекови што некогаш биле развиени од компанијата.

## Наводи

Категорија:Бензоати
Категорија:Органски натриумски соли
Категорија:Ексципиенси
Категорија:Органоживини соединенија
Сек-бутилитиум

**Сек-бутилитиум** е хирален органолитиумски реагенс кој се користи како извор на *сек* -бутил карбанјон во органската синтеза .

## Синтеза
*сек* -BuLi може да се подготви со реакција на *сек* -бутил халиди со литиум метал:

400x400пкс

## Својства

### Физички својства
*сек* - Бутилитиумот е безбојна вискозна течност. Со помош на масена спектрометрија, беше утврдено дека чистото соединение има тетрамерна структура. Исто така постои и како тетрамери кога се раствораат во органски растворувачи како што се бензен, циклохексан или циклопентан . Растворот на циклопентан е откриен со спектроскопија 6 Li-NMR да има хексамерна структура на температури под -41&nbsp;°C. Во растворувачите кои донираат електрони, како што е тетрахидрофуранот, постои рамнотежа помеѓу мономерните и димерните форми.

### Хемиски својства
Јаглерод-литиумската врска е многу поларна, што го прави јаглеродот основен, како и кај другите органолитиумски реагенси. *Сек* -бутиллитиум е поосновен од примарниот органолитиумски реагенс, ''n'' -бутиллитиум . Исто така е постерично попречено. *сек* -BuLi се користи за депротонации на особено слаби јаглеродни киселини каде што поконвенционалниот реагенс *n* -BuLi е незадоволителен. Сепак, тој е толку основен што неговата употреба бара поголема грижа отколку за *n* -BuLi. На пример , диетил етерот е нападнат со *сек* -BuLi на собна температура за неколку минути, додека етерските раствори на *n* -BuLi се стабилни.

Соединението полека се распаѓа на собна температура и побрзо на повисоки температури, давајќи литиум хидрид и мешавина од бутени .

: 616x616пкс

## Апликации
Многу трансформации кои вклучуваат *сек* -бутиллитиум се слични на оние кои вклучуваат други органолитиумски реагенси.

Во комбинација со спартеин како хирален помошен супстанција, сек-бутиллитиумот е корисен при енантиселективни депрототонации. Ефикасно е и за литијација на арените.

## Поврзано

Категорија:Органолитиумски соединенија
ТВ Чеграни

**ТВ Чеграни** или **ТВ Чегране** () — приватна телевизиска станица, која емитува на албански јазик во Гостивар.

## Историја

Телевизија престанала со работа во 2016 година.

## Наводи

Категорија:Телевизии во Гостивар
Литиум јодид

**Литиум јодид**, или LiI, е хемиско соединение на литиум и јод. Кога е изложен на воздух, тој добива жолта боја, поради оксидацијата на јодид во јод. Кристализира во NaCl мотиф. Може да учествува во различни хидрати.

## Употреба

Литиум јодидот се користи како електролит во цврста состојба за батерии со висока температура. Исто така, тој е стандарден електролит во вештачки пејсмејкери поради долгиот циклус на траење што го овозможува. Цврстиот материјал се користи како фосфор за детекција на неутрони. Исто така се користи, во комплекс со Јод, во електролитот на сончевите ќелии осетливи на боја.

Во органска синтеза, LiI е корисен за расцепување на врските C-O. На пример, може да се користи за претворање на метилестри во карбоксилни киселини:
:RCO2CH3 + LiI → RCO2Li + CH3I
Слични реакции се однесуваат на епоксиди и азиридини.

Литиум јодид се користеше како радиоконтрастно средство за КТ скен. Неговата употреба беше прекината поради бубрежна токсичност. Неорганските раствори на јод страдаа од хиперосмоларност и високи вискозитети. Тековните јодиран контраст агенси се органојодно соединение.

## Поврзано
*Литиумски батерии

## Наводи

## Надворешни врски

*
*

Категорија:Соединенија на литиумот
Категорија:Јодиди
Категорија:Влаговпивачки супстанции
Категорија:Метални халиди
Актиниум (III) хлорид

**Актиниум(III) хлорид** — хемиско соединение кое го содржи реткиот радиоактивен елемент актиниум. Оваа сол има формула AcCl3. Молекуларната тежина на соединението е 333,378 g/mol.

## Синтеза
Актиниум (III) хлорид се добива со реакција на актиниум хидроксид со јаглерод тетрахлорид.

: 4 Ac(OH)3 + 3 CCl4 → 4AcCl3 + 3CO2 + 6H2O

## Наводи

Категорија:Хлориди
Категорија:Соединенија на актиниумот
Категорија:Статии без извор од InChI
Категорија:Актиноидни халиди
Актиниум (III) флуорид

Chemical compound
**Актиниум(III) флуорид** (AcF3) е неорганско соединение, сол на актиниум и флуор.

## Синтеза
Актиниум флуорид може да се подготви во раствор или со реакција во цврста состојба. Во првиот метод, актиниум хидроксид се третира со флуороводородна киселина и производот се таложи:

: Ac(OH)3 + 3HF -> AcF_3(v) + 3H2O

Во реакцијата во цврста состојба, актиниум метал се третира со гас флуороводород на 700&nbsp;°C во чинија од платина.

## Својства
Актиниум флуорид е бела цврста супстанца која реагира со амонијак на 900-1000&nbsp;°C за да се добие актиниум оксифлуорид:

:AcF3 + 2NH3 + H2O -> AcOF + 2NH4F

Додека лантан оксифлуорид лесно се формира со загревање на лантан флуорид во воздух, сличен третман само го топи актиниум флуоридот и не дава AcOF.

## Наводи

Категорија:Флуориди
Категорија:Соединенија на актиниумот
Категорија:Актиноидни халиди
Актиниум (III) оксид

**Актиниум(III) оксид** — хемиско соединение кое го содржи реткиот радиоактивен елемент актиниум. Ја има формулата Ac2O3. Слично е на неговото соодветно соединение лантан, лантан(III) оксид, и содржи актиниум во оксидациона состојба +3. Актиниум оксидот не треба да се меша со Ac2O (оцетен анхидрид), каде што Ac е кратенка за ацетил наместо симболот на елементот актиниум.

## Реакции

* Ac2O3 + 6HF → 2AcF3 + 3H2O
* Ac2О3 + 6HCl → 2AcCl3 + 3H2O
* 4Ac(NO3 )3 → 2Ac2O3 + 12NO2 + 3O2
* 4Ac + 3O2 → 2Ac2O3
* Ac2O3 + 2AlBr3 → 2AcBr3 + Al2O3
* 2Ac(OH)3 → Ac2O3 + 3H2O
* Ac2 (C2O4 )3 → Ac2O3 + 3CO2 + 3CO
* Ac2O3 + 3H2S → Ac2S3 + 3H2O

## Наводи

Категорија:Соединенија на актиниумот
Категорија:Статии со изменета назнака за CASNo
Категорија:Статии без извор од InChI
Категорија:Сесквиоксиди
Алуминиум антимонид

**Алуминиум антимонид** (AlSb) е полупроводник од групата III-V, кој содржи алуминиум и антимон. Константата на решетката е 0,61&nbsp;nm. Индиректниот пропусен јаз е приближно 1,6 eV на 300 K, додека директниот јаз на опсегот е 2,22 eV.

Неговата подвижност на електрони е 200&nbsp;cm²·V−1·s−1 и подвижност на дупката 400&nbsp;cm²·V − 1 ·s − 1 на 300 K. Неговиот индекс на рефракција е 3,3 на бранова должина од 2 μm, а неговата диелектрична константа е 10,9 на микробрановите фреквенции.

AlSb може да реагира со други III-V материјали за да се добијат терциерни материјали вклучувајќи ги AlInSb, AlGaSb и AlAsSb.

Алуминиумскиот антимонид е прилично запалив поради намалувањето на тенденцијата на антимонидот (Sb3-) јонот. Согорува и произведува алуминиум оксид и антимон триоксид .

## Наводи

Категорија:Соединенија на алуминиумот
Категорија:Антимониди
Алуминиум арсенат

**Алуминиум арсенат** — неорганско соединение со формулата. Најчесто се наоѓа како октахидрат. Тоа е безбојна цврста материја која се добива со реакција помеѓу натриум арсенат и растворлива алуминиумска сол. Алуминиумскиот арсенат природно се јавува како минерал мансфилдит. Безводниот облик е познат како исклучително редок, фумароличен минерал аларзит  Синтетички хидрат на алуминиум арсенат се произведува со хидротермална метода. со формулацијата 

Модификацијата на алуминиум ортоарсенат се извршува со загревање на различни примероци на различни температури. Добиени се и аморфни и кристални форми. Производот на растворливост бил одреден да биде 10 -18,06 за алуминиум арсенат хидрат со формулата. Како и галиум арсенат и бор арсенат, тој ја прифаќа структурата од типот α- кварц. Формата со висок притисок има структура од типот на рутил во која алуминиумот и арсенот се шесткоординатни.

## Наводи

Категорија:Арсенати
Категорија:Соединенија на алуминиумот
Рубидиум јодид

**Рубидиум јодид** — сол со точка на топење од 642&nbsp;°C. Неговата хемиска формула е RbI.

Рубидиум јодид може да се формира со реакција на рубидиуим и јод:
:2  +  → 2 

Категорија:Соединенија на рубидиумот
Категорија:Јодиди
Категорија:Метални халиди
In vino veritas

[десно|мини|300x300пкс| [Сончев часовник во Шато де Помар, Франција]]
***In vino veritas*** — латинска изрека што значи „во виното е вистината“, што претпоставува дека личноста под дејство на алкохол е поверојатно да ги каже своите скриени мисли и желби. Изреката понекогаш продолжува како: „*In vīnō vēritās, in aquā sānitās*“, т.е. „Во виното е вистината, во водата здравиот разум (или добро здравје). Слични изреки постојат низ разните култури и јазици.

Изразот, заедно со неговиот пандан на грчки, „**Ἐν οἴνῳ ἀλήθεια** “ (*En oinō alētheia*), се наоѓа во Еразмовата *Адагија*, I.vii.17. *Naturalis historia* на Плиниј Постариот содржи рана алузија на изреката. Грчкиот израз е цитиран од Атенеј од Наукратис во неговите Deipnosophistae; сега е проследено до песната на Алкеј.

Херодот тврди дека ако Персијците одлучеле нешто додека биле пијани, донеле правило да го преиспитаат тоа кога ќе бидат трезни. Авторите по Херодот додале дека ако Персијците донеле одлука додека биле трезни, донеле правило да ја преиспитаат кога ќе бидат пијани (, книга 1, дел 133). Римскиот историчар Такит опишал како германските народи одржувале совети на гозбите, каде што верувале дека пијанството ги спречува учесниците да се преправаат.

## Употреба
Денес оваа изрека често се наведува во разни предмети на широка употреба како досетка и општа максима.

Во македонскиот јазик се вели: *Што мисли трезен, пијан го кажува*.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Вино
Категорија:Латински изрази
Рубидиум бромид

**Рубидиум бромид** — неорганско соединение кое ебромид на рубидум. Има  кристална структура на натриум хлорид, со константа на решетка од 685 пикометри.

Постојат неколку методи за синтеза на рубидиум бромид. Еден од нив вклучува реакција рубидиум хидроксид со бромоводородна киселина:

:RbOH + HBr → RbBr + H2O

Друг метод е да се неутрализира рубидиум карбонат со бромоводородна киселина:

:Rb2CO3 + 2 HBr → 2 RbBr + H2O + CO2

Металот рубидиум би реагирал директно со бром за да формира RbBr, но ова не е разумен метод на производство, бидејќи металот рубидиум е значително поскап од карбонатот или хидроксидот; згора на тоа, реакцијата би била експлозивна.

## Наводи

Категорија:Соединенија на рубидиумот
Категорија:Бромиди
Категорија:Метални халиди
Вардарски светилник

**Вардарски светилник** () — светилник во речната делта на Вардар на западниот брег на Солунскиот Залив. Се наоѓа јужно од селата Кулакија и Јунчии во општината Делта, Солунско.

Светилникот се наоѓа островчето Кавура (Афродити) во Делтата на Вардар, кое во летната сезона станува полуостров. Изграден е во 1960&nbsp;г. Кулата е висока 8&nbsp;м, а жаришната рамнина е на висина од 9&nbsp;м. Трепка двапати на секои 12 секунди бело, црвено или зелено, во зависност од правецот од кој се гледа. Бидејќи подрачјето често е магливо, има и радиофар.

Вадарскиот светилник ја бележи најтесната точка на Солунскиот Залив меѓу ’ртовите Вардар и Голем Карабурун. Сè до почетокот на 1990-тите во светилникот живееле светилничари со нивните семејства, бидејќи дотогашната технологија барала човечко присуство. Потоа светилникот е автоматизиран, па затоа редовнотоп присуство на светилничар станало излишно. Поради тоа, патот до него престанал да се одржува и денес се пристапува само со пловило.

Во заливот има уште два светилника — Солунскиот највнатре и Карабурунскиот на источниот брег.

## Наводи

Категорија:Светилници во Егејска Македонија
Категорија:Делта (општина)
Категорија:Појавено во 1960 година
Портрет на Џулијано де Медичи (1479–1516)

[мини|[Скулптура|Скулптурата.]]
**''Портрет на Џулијано де Медичи'' (1479–1516)** ― мермерна скулптура од Микеланџело висока 1,68 метри, која датира од 1526 &#x2013; 1534 година. Таа е дел од украсната шема на Капелата на Медичииеви во Сан Лоренцо во Фиренца. Тоа е средишната статуа на гробот на Џулијано и идеализиран портрет на Џулијано де Медичи (1479–1516).

## Историја
Работата на портретот на Џулијано започнала околу 1526 година, откако завршил портретот на Лоренцо на Микеланџело. Скулптурата требала да биде завршена во 1534 година, годината кога Микеланџело заминал од Фиренца. Во 1533 година му било доверено на Монторсоли да ги заврши сите завршни работи. Има четири цртежи од Тинторето, кои содржат некои детали кои се разликуваат од статуата. Се смета дека овие цртежи укажуваат на изворната концепција на Микеланџело. Во нив фигурата е гола, што било вообичаена прелиминарна практика, пред костимот да биде додаден на скицата. На цртежите торзото било свртено повеќе налево и со десната нога потпрена на предмет што не се повторува во скулптурата. Со оглед на прекумерната мускулатура и позата на нозете, некои изучувачи мислат дека цртежите можеби се непрецизни копии од средината на шеснаесеттиот век

## Опис и стил
мини| Гробот на Џулино де Медичи.
Делото, вметната во ниша, го прикажува младиот војвода седнат, облечен како староримски генерал и во став на гордост, како што забележа Вазари, наспроти „меланхоличниот“ Лоренцо. Овој став е прочитан како метафора за „активен живот“ на неоплатонската доктрина, како персонификација на будноста или на смиреноста на мртвите души или на холерично-сангвистичниот темперамент на хуморалната теорија. Политичките читања ја забележаа идејата за силна волја и насилен деспот. Позата на Џулијано потсетува на онаа на Мојсеј, а исто така и на пророкот Јоил на сводот на Сикстинската капела. Оклопот се прилепува на телото како обвивка, откривајќи го мускулестото торзо, исто како што високите чевли исчезнуваат по потколеницата за да ги откријат босите стапала. Релјефите на оклопот му се припишуваат на Монторсоли, како и, според Шарл де Толнај, деталите на стапалото што штрчи од основата. Скулптурата ги идеализира одликите на ликот. Војводата ја држи командната палка во раката и две монети: тие се толкувани како потсетник на понудата што мртвите морале да ја платат во кралството на подземјето според античката митологија.

## Надворешни врски

* http://www.polomuseale.firenze.it/catalogo/scheda.asp?nctn=00281335&value=1 

Категорија:Скулптури од Микеланџело Буонароти
Категорија:Скулптури на мажи во Италија
Категорија:Мермерни скулптури во Италија
Категорија:Скулптури од 1530-тите години
Список на земјотреси во Азербејџан

**[[Земјотрес]]ите во [[Азербејџан]]** често биле штетни и смртоносни.

## Земјотреси

## Наводи
Клекнато момче

***Клекнато момче*** ― скулптура на ренесансниот италијански сликар и вајар Микеланџело, зачувана денес во Музејот Ермитаж во Санкт Петербург. Тоа е единственото дело на Микеланџело во Ермитаж. Првично била наменет за гробницата на семејството Медичи во Фиренца.

## Опис
*Клекнато момче* е мермерна скулптура од 54 години цм и прикажува момче, голо и свртено на себе, можеби извлекувајќи трн од стапалото. И покрај тоа што статуата не е добро завршена, цртите на лицето, косата и облиците на телото се лесно препознатливи.

## Поврзано

* Список на дела од Микеланџело
* Non finito - во превод: Незавршено (дело)

## Наводи

## Надворешни врски

* Страница ''со Клекнато момче'' на мрежната страница на Музејот Ермитаж
*   

Категорија:Скулптури од Микеланџело Буонароти
Категорија:Скулптури на деца
Категорија:Голи скулптури во Русија
Категорија:Мермерни скулптури во Русија
Категорија:Скулптури од 1530-тите години
Лакримариј (поезија)

**„Лакримариј“** —  поезија на македонскиот писател Петре М. Андреевски од 2003 година.

## Содржина

Лакримариј е шише во кое европските дворјанки собирале детски солзи за разубавување на лицето. Нашите мајки, пак, ги собирале своите солзи за да имаат што да однесат на гробишта.

Книгата е поделена на три циклуси песни (Лицето на зборовите, Посвети и Колку сме блиску, а далеку), стихозбирката Лакримариј ја обгрнува тагата како естетско доживување на измамничкиот свет.

Протегнати од родокрајот до Далечниот Исток, секоја од песните содржани во оваа збирка може да го носи квалификативот „антологиска“, затоа што зборува со универзален јазик преку кој резигнацијата како очекуван епилог симболично се прочистува таму некаде, на врвот на Фуџи... 
Според интервјуто со П.М. Андреевски „Лакримариј“ е целото наше колективно паметење кое завлегува и во иднината, во него се собрани сите солзи на народот. 
 
## Наводи

## Поврзано
* Петре М. Андреевски

Категорија:Македонска поезија
Категорија:Поезија
Категорија:Дела на Петре М. Андреевски
Категорија:Книги од 1999 година
Категорија:Појавено во 1999 година во Македонија
Палестринска пиета

***Палестринска пиета*** (италијански: *Pietà di Palestrina*) ― мермерна скулптура од италијанската ренесанса, која датира од ок. 1555 година и сега во Галеријата на Академијата, Фиренца. Порано му била припишувана на Микеланџело, но сега главно е сметана дека е завршена од некој друг, како што се Николо Менгини или Џан Лоренцо Бернини. Според Галеријата на Академијата, „припишувањето на мајсторот на скулптурата сè уште е некако контроверзно“.

Оваа пиета прикажува три фигури, од кои едната е телото на Исус Христос. Скулптурата првично била во просторија покрај црквата „Св. Росалија“ во Палестрина и била во сопственост на семејството Барберини. Некои извори укажуваат дека е направен во 1556 година. Скулптурата била купена од владата во 1939 година. Припишувањето на Микеланџело е направено во првата половина на 18 век. Нема претходна дискусија за делото како што има за речиси сите други што му се припишуваат на мајсторот.

## Поврзано

* Список на статуи на Исус
* Список на дела од Микеланџело

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* ''Palestrina Pietà''
* The ''Palestrina Pietà''

Категорија:Скулптури со пиета
Категорија:Скулптури во Галеријата на Академијата
Категорија:Мермерни скулптури во Италија
Категорија:Скулптури од 1550-тите години
Категорија:Скулптури припишувани на Микеланџело
Свети Матеј (Микеланџело)

***Свети Матеј*** ― мермерна скулптура од Микеланџело која го прикажува апостолот Матеј. Скулптурата била наменета за серија од дванаесет апостоли за хорските ниши на Фирентинската катедрала, но останала недовршена во 1506 година кога Микеланџело се преселил во Рим за да работи кај папата Јулиј II. Во моментов е дел од збирката на Галеријата на Академијата во Фиренца.

## Поврзано

* Список на дела од Микеланџело

## Надворешни врски

* http://www.polomuseale.firenze.it/catalogo/scheda.asp?nctn=00281985&value=1 
*  

Категорија:Скулптури од Микеланџело Буонароти
Категорија:Недовршени скулптури
Категорија:Статуи на апостоли
Категорија:Скулптури кои прикажуваат луѓе од Новиот завет
Категорија:Апостол Матеј
Категорија:Мермерни скулптури во Италија
Категорија:Скулптури во Галеријата на Академијата
Категорија:Скулптури од 16 век
Категорија:Дела од 1506 година
Трикритис

***Трикиртис*** е род на азиски  цветни растенија од семејството на кринови, со околу 20 познати видови. Видот е попознат на англиски како **крастава лилјани.** Родот има роден опсег од Хималаите до источна Азија, вклучувајќи ја Кина, Јапонија, Филипини и Тајван, и неколку видови се одгледуваат поради нивните украсни квалитети во други делови на светот.

## Опис
*Трикиртис* се тревни повеќегодишни растенија со притаен ризоми. Стеблата се типично исправени или можеби растечки, а понекогаш и разгранети од средината кон врвот. Подседничките листови се распоредени наизменично долж стеблата. Цветовите се најчесто тирси или тирсоидни, или поретко цветовите се наредени во тркала. Впечатливите, осамени цвеќиња се бисексуални. Кампанулат од периант или во форма на труба со шест слободни тепали наредени во две кривини: надворешниот свитк има торбички кои излачуваат нектар, додека внатрешниот вртеж има исправени тепали со грбни гребени. Тепалите се бели или жолти со пурпурни дамки, обично закривени или рефлексирани. Шесте стомаци се вметнати во основата на тепалите, а филаментите се малку срамнети со земја, формирајќи кратка цевка. Прашниците се дорзафиксирани. Јајниците со три локули имаат многу овули по локула . Стиловите се распоредени во колона. Троаголните плодови се широко цилиндрични капсули и кога созреваат ослободуваат многу мали, рамни, овални до орбикуларни семиња.

## Таксономијата
Родот е поделен на четири дела,  со околу 20 видови. Прифатените видови вклучуваат:

## Одгледување
Видовите Tricyrtis се повеќегодишни тревни растенија кои растат на работ на шумите. Тие претпочитаат сенка или делумна сенка и богата, влажна почва. Лилјаните од жаба цветаат од лето до есен. Тие се доволно цврсти за да се справат со ненадејните зимски промени од благ до непријатен студ.

## Наводи
3-хептанон

**3-хептанон** (бутил етил кетон), е седум јаглероден кетон. Тоа е безбојна течност со „зелен мирис“, исто така опишан дека има овошен мирис. Често се користело како парфем/мирис, како растворувач за целулоза, нитроцелулоза или винилни смоли и како синтетички градежен блок во подготовката на други органски молекули .

## Подготовка
3-хептанонот се произведува индустриски преку редуктивна кондензација на пропиналдехид (пропанал) со бутанон (метил етил кетон). Оваа реакција дава хепт-4-ен-3-он, кој последователно се хидрогенизира во 3-хептанон.

:  &nbsp; + &nbsp;  &nbsp; → &nbsp;  &nbsp; + &nbsp; 

:  &nbsp; + &nbsp;  &nbsp; → &nbsp; 

## Наводи

Категорија:Хептанони
Хандачка кула

**Хандачка кула** () — средовековна одбранбена кула крај Долна Струма, недалеку од античкиот град Амфипол, поточно меѓу денешните села Ениќој и Нова Локвица во Зихненско, Егејска Македонија.

## Историја
Кулата e е сместена на десниот брег на Струма, спроти античкиот град Амфипол другата дредновековна кула – Мармарската. Околу кулата има остатоци од други утврдувања. Двете кули го чувале Амфиполскиот мост над Струма, познат уште од антиката.

Кулата веројатно е изградена во XIV век. Во околината се наоѓало средновековното село Хандак (*Χάνδακας*), споменато во светогорски документи од XIV век (1318 – 1378), главно во преписката меѓу манастирите Хиландар и Зограф во врска со водениците на тоа подрачје. Хандак е споменато и во Калимановата грамота.

Кулата има квадратен облик и надврешни потпори, и во првобитен облик имала најмалку три ката. Заштитена е со бедем, чии остатоци се гледаат од северната страна.

## Наводи

Категорија:Кули во Егејска Македонија
Категорија:Ениќој (општина)
Етилксантинска киселина

**Етилксантинска киселина** — органско соединение со хемиска формула Може да се гледа како *О* - етил естер на дитиокарбонска *O*, *S* -киселина (формулата на таа киселина е). Етилксантичната киселина спаѓа во категоријата тиоакиселини, каде што префиксот тио- значи дека атом на кислород во соединението се заменува со атом на сулфур.

## Подготовка
Етилксантинската киселина се добива со дејство на разредена сулфурна киселина на калиум етил ксантат на 0&nbsp;°C.

## Својства
Етилксантинска киселина е безбојна нестабилна мрсна течност.  Се распаѓа над 25&nbsp;°C (77&nbsp;°F) во јаглерод дисулфид и етанол.

## Естри на етилксантинска киселина
[лево|мини| Метил етилксантат или ''О'' -етил ''S'' -метил дитиокарбонат, метил [естер на етилксантинска киселина]]
[лево|мини| Етил етилксантат или ''О'', ''S'' -диетил дитиокарбонат, етил [естер на етилксантинска киселина]]
Метил и етил естерите на етилксантинската киселина се безбојни, мрсни течности со продорен мирис.

## Реакции
Етил ксантската киселина реагира со вода или влага и произведува јаглерод дисулфид.

## Безбедност
Во експеримент со бели стаорци, хронично изложените стаорци со вдишување на етилксантинска киселина открија поголема фреквенција на хромозомски преуредувања во лимфоцитите на периферната крв од контролните стаорци.

## Наводи

Категорија:Соединенија на сулфурот
Селен монохлорид

**Селен монохлорид** — неорганско соединение со формулата Se 2 Cl 2 . Иако се нарекува селен монохлорид, поописно име може да биде дизелен дихлорид. Тоа е црвено-кафеава, мрсна течност која бавно се хидролизира. Постои во хемиска рамнотежа со SeCl , SeCl <sub>4</sub>, хлор и елементарен селен . Селен монохлорид главно се користи како реагенс за синтеза на соединенија што содржат Se.

## Структура и својства
Селен монохлорид има поврзаност Cl-Se-Se-Cl. Со нерамна структура, има C2 молекуларна симетрија, слична на водород пероксид и сулфур монохлорид . Должината на врската Se-Se е 2,23 Å, а должината на врската Se-Cl е 2,20 Å. Диедралниот агол е 87°.

## Подготовка
Раните патишта до селен монохлорид вклучуваа хлорирање на елементарниот селен. Подобрен метод вклучува реакција на мешавина од селен, селен диоксид и хлороводородна киселина:

: 3 Se + SeO 2 + 4 HCl → 2 Se 2 Cl 2 + 2 H 2 O

Од реакционата смеса се таложи густ слој на селен монохлорид, кој може да се прочисти со негово растворање во испарувана сулфурна киселина и повторно таложење со хлороводородна киселина . Вториот метод за синтеза вклучува реакција на селен со олеум и хлороводородна киселина:

: 2 Se + 2 SO 3 + 3 HCl → Se 2 Cl 2 + H 2 SO 3 + SO 2 (OH)Cl

Суровиот селен монохлорид се отстранува преку сепараторна инка. Селен монохлорид не може да се дестилира без распаѓање, дури и при намален притисок.

Во растворите на ацетонитрил, тој постои во рамнотежа со SeCl 2 и SeCl 4 . Селен дихлорид се разградува до монохлорид по неколку минути на собна температура:

: 3 SeCl 2 → Se 2 Cl 2 + SeCl 4

## Реакции
Селен монохлорид е електрофилен селенизирачки агенс, и затоа реагира со едноставни алкени и дава бис ( *β* -хлороалкил) селенид и бис(хлороалкил)селен дихлорид. Ги претвора хидразоните на попречените кетони во соодветните селенокетони, структурни аналози на кетоните при што атомот на кислород се заменува со атом на селен. Конечно, соединението е искористено за воведување на премостувачки селенски лиганди помеѓу металните атоми на некои комплекси на железо и хром карбонил.

## Наводи

Категорија:Хлориди
Категорија:Соединенија на селенот
Категорија:Неметални халиди
Циметна киселина

**Cinnamic киселина** е органско соединение со формула C 6 H 5 -CH=CH- COOH. Тоа е бело кристално соединение кое е малку растворливо во вода и слободно растворливо во многу органски растворувачи.  Класифицирана како незаситена карбоксилна киселина, таа природно се наоѓа во голем број растенија. Тој постои и како *цис* и како *транс* изомер, иако вториот е почест.

## Појава и производство

### Биосинтеза
Циномичната киселина е централен посредник во биосинтезата на огромен број природни производи, вклучувајќи лигноли (прекурсори на лигнин и лигноцелулоза), флавоноиди, изофлавоноиди, кумарини, аурони, стилбени, катехини и фенилпропаноиди. Неговата биосинтеза вклучува дејство на ензимот фенилаланин амонијак-лиаза (PAL) на фенилаланин.

### Природна појава
Се добива од масло од цимет или од балсами како што е сторакс.  Го има и во шеа путерот. Циметна киселина има мирис како мед ; тој и неговиот поиспарлив етил естер ( етил цинамат ) се ароматични компоненти во есенцијалното масло од цимет, во кое сродниот цинамалдехид е главната состојка.

### Синтеза
Циномичната киселина најпрво била синтетизирана со базно катализирана кондензација на ацетил хлорид и бензалдехид, проследена со хидролиза на киселинскиот хлорид на производот.  Во 1890 година, Рајнер Лудвиг Клајзен ја опишал синтезата на етил цинамат преку реакција на етил ацетат со бензалдехид во присуство на натриум како база. Друг начин за подготовка на циметната киселина е реакцијата на кондензација Кновенгел. Реактантите за ова се бензалдехид и маланска киселина во присуство на слаба база, проследени со декарбоксилација катализирана со киселина. Може да се подготви и со оксидација на цинамалдехид, кондензација на бензал хлорид и натриум ацетат (проследена со кисела хидролиза) и реакција на Перкин. Најстариот комерцијално користен пат до циметната киселина ја вклучува реакцијата на Перкин, која е дадена во оваа следна шема 

: центар|мини|450x450пкс| Синтеза на цинаминска киселина преку реакцијата на Перкин.

## Метаболизам
Циноматската киселина, добиена од автооксидација на цинамалдехид, се метаболизира во натриум бензоат во црниот дроб.

## Користење
Циметна  киселина се користи во ароми, синтетички индиго и одредени фармацевтски производи. Главна употреба е како претходник за производство на метил цинамат, етил цинамат и бензил цинамат за парфемската индустрија.  Cinnamic киселина е претходник на засладувачот аспартам преку ензимски катализирана аминација за да се добие фенилаланин.  Циномичната киселина може да се димерира во неполарни растворувачи што резултира со различни линеарни врски со слободна енергија.

## Наводи

Категорија:Фенилпропаноиди
Категорија:Ароми
Голема советска енциклопедија

***Големата советска енциклопедија*** (**ГСЕ**; ) е една од најголемите енциклопедии на руски јазик, објавувана во Советскиот сојуз од 1926 до 1990. По 2002, податоците од енциклопедијата биле вклучени во Големата руска енциклопедија.

Идејата за Голема советска енциклопедија се појавила во 1923 по иницијатива на Ото Шмит, член на Руската академија на науките.

Категорија:Национални енциклопедии
Рахила (скулптура)

***Рахила*** ― скулптура од Микеланџело на старозаветната фигура Рахила. Како и *[[Леа (скулптура)|Леа]]*, таа била дел од крајниот дизајн од 1542-1545 година за гробот на папата Јулиј II во црквата „Свети Петар во окови“ во која сè уште се наоѓа.

## Поврзано

* Список на дела од Микеланџело

## Библиографија

*  Umberto Baldini, *Michelangelo scultore*, Rizzoli, Milano 1973.
*  Marta Alvarez Gonzáles, *Michelangelo*, Mondadori Arte, Milano 2007. 

## Надворешни врски

Категорија:Скулптури од Микеланџело Буонароти
Категорија:Скулптури на жени во Италија
Категорија:Скулптури кои прикажуваат луѓе од Еврејската библија
Категорија:Скулптури од 16 век
Категорија:Мермерни скулптури во Италија
Категорија:Гроб на папа Јулиј II
Квечерина (Микеланџело)

***Квечерина*** () — мермерна скулптура (155 × 170&nbsp;cm, максимална должина 195&nbsp;cm) од Микеланџело, за која се верува дека е изработена во раздобјето 1524-1531 година и е дел од декорацијата на Новата сакристија на црквата Св. Лаврентиј во Фиренца. Таа е една од четирите алегориски делови на денот и се наоѓа на десната страна на саркофагот на гробот на Лоренцо де Медичи, војводата од Урбино.

## Историја
*Квечерина* Микелаџело започнал да ја работи во фазата по обновувањето на работите на сакристијата во 1524 година, по изборот на папата Климент VII на папскиот престол. Не се знае датумот на завршување на делото, кое уметникот морал да го заврши по прекинот поради опсадата на Фиренца во 1531 година, но статуата била видена „недовршена“ во 1534 година, кога Микеланџело конечно го напуштил градот.

## Опис
*Квечерина* или *зајдисонце* се појавува како машка персонификација, полуиспружен и гол, како и другите статуи од низата. Можеби ги имал за пример планинските и речните божества на триумфалната порта на Септимиј Север во Рим како свој модел. Ако неговата другарка, *Мугра (Аурора), е будна, Квечерина треба* *да спие.* *Неговото тело е испружено со една нога прекрстена преку другата за дополнителна динамика, едната рака е лабаво поставена на бутот и го држи превезот што се спушта назад, другата ја поддржува фигурата со свиткан лакт и уморно седи.* *Лицето е забрадено и замислено гледа надолу.*

Меѓу различните иконолошки читања, статуата се смета за симбол на флегматичен темперамент или елемент на вода или дури и земја.

## Слики

Податотека:The Sagrestia Nuova at the Medici Chapel - 48170008322.jpg|Детаљ
Податотека:08 Kapela Medičejcev (15) Grobnica Lorenza de' Medici.jpg|Капелата


## Литература
*Umberto Baldini, Michelangelo scultore, Milano, Rizzoli, 1973.
*Marta Alvarez Gonzáles, Michelangelo, Milano, Mondadori Arte, 2007, ISBN 978-88-370-6434-1.

## Надворешни врски

* Каталогот на службениот распоред (шеда 2) 

Категорија:Фиренца
Категорија:Италијанска ренесанса
Категорија:Скулптури од Микеланџело Буонароти
Категорија:Мермерни скулптура
Милан Стеваноски

**Милан Колев Стеваноски** (15 септември 1922 во Врбјани, Прилепско — 15 април 1945 во Товарник, Хрватска) — македонски партизан, учесник во НОБ.

## Животопис
Милан Колев Стеваноски бил роден на 15 септември 1922 година во селото Врбјани. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил во август 1944 година. Учествувал во борбите што ги водела Втората македонска ударна бригада на Сремскиот фронт, загинал на 15 април 1945 година во Товарник, Хрватска.

## Наводи
Категорија:Родени во 1922 година
Категорија:Починати во 1945 година
Категорија:Учесници во НОБ
Тондо Пити

***Тондо Пити*** () е мермерен релјеф на Богородица и Исус од Микеланџело Буонароти во тркалезна или тондо форма. Направен е помеѓу 1503 и 1504 година и сега се наоѓа во Националниот музеј „Барџело“ во Фиренца.

## Историја
Тондото била  создадена во годината кога Микеланџело го извајал својот *[[Давид (Микеланџело)|Давид]]*, откако имал време да го посвети на некои други платени приватни провизии. Ова дело е направено за Бартоломео Пити. Неговиот син Минијато, монах во Монте Оливето, му го подарил на Лујџи Гуикиардини (1487–1551). Бенедето Варки го видел делото во 1564 година, во куќата на неговиот внук Пјеро.

Во 1823 година, тондото било купено од фирентинските власти за 200 скуди, од продавницата на галеристот Федел Ачаи. Сместен во Уфици, конечно била сместена во Национален музеј на Барџело во 1873 година.

## Опис и стил
Во тондото е претставена Марија, со отворена книга на колена. Со отсутен поглед, таа гледа во далечината замисленаа за судбината на нејзиниот син во светите списи. Херувимот на челото на Марија го симболизира нејзиното знаење за пророштвата. Малиот Исус се потпира на неа во живо контрапосто, а во позадина  се гледа младиот Свети Јован Крстител.

Сигурно Микеланџело бил под влијание на изгубениот цртеж на *[[Света Ана]]* од Леонардо да Винчи, кој бил изложен во Сантисима Анунзијата во тие години, врз основа на интеракцијата помеѓу фигурите и врзаната атмосфера создадена со техниката stiacciato. Страните на делото не се полирани, давајќи незавршен карактер на делото и акцентирајќи го овој ефект.

Центарот на целата композиција е Марија, која седи на коцка блок (како *[[Богородица од скалите]]*) и се чини дека се наведнува за подобро да влезе во просторот на тондото. Речиси се добива впечаток дека сака насилно да си замине да го напушти полето на релјефот. Нејзината глава, во висок релјеф, се проектира и нанадвор и нагоре надвор од границата на тондото и се врти лево за да ја скрши цврстината на вертикалната оска на нејзиното тело. Контрастот помеѓу ликот на Јован Крстител и релјефот на Богородица и дава длабочина на делото.

## Поврзано
* Список на дела од Микеланџело

## Наводи

## Надворешни врски

* http://www.polomuseale.firenze.it/catalogo/scheda.asp?nctn=00286603&value= 

Категорија:Скулптури од Микеланџело Буонароти
Пројче Станкоски

**Пројче Симонов Станкоски** (14 август 1924 во Гостиражни, Прилепско — 1945 во Босна) — македонски партизан, учесник во НОБ.

## Животопис
Пројче Симонов Станкоски бил роден на 14 август 1924 година во селото Гостиражни. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил на 22 септември 1944 година. Бил борец на 15-от корпус, учествувал во борбите што ги водел корпусот на Сремскиот фронт, кај Винковци, на Сава, Вировитица и др места. Загинал во Босна во 1945 година.

## Наводи
Категорија:Родени во 1924 година
Категорија:Починати во 1945 година
Категорија:Учесници во НОБ