open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Бранко Јелиќ

**Бранко Јелиќ** (5 мај 1977) е српски поранешен професионален фудбалер кој играл како напаѓач.

## Биографија

### Клупска кариера
Јелиќ е роден во Чачак. Играчката кариера ја започнал со Борац Чачак пред да се приклучи на српската Црвена Звезда Белград, а потоа и на ФК Војводина. Тој ја освоил наградата „Златна копачка“ откако постигнал 21 гол во сезоната на кинеската Супер лига во 2005 година за Пекинг Гуан. Бранко Јелиќ постигнал два гола во победата од 2–0 за ФК Енерџи Котбус против Баерн Минхен на 15 март 2008 година.

На репрезентативно ниво, Јелиќ играл за СР Југославија У21 во 1999 година.

Јелиќ му се приклучи на австралиската А-лига Перт Глори за сезоната 2009/10. Тој потпишал во мај 2010 година по взаемното раскинување на неговиот договор со неговиот клуб од Бундеслигата, договорувајќи тригодишен договор со Јелиќ. Во јуни 2011 година, тој беше ослободен од последната година од договорот играјќи 33 пати за Глори.

## Трофеи
**Поединечни признанија**

* Најдобар стрелец во кинеската Супер лига : 2004–2005 со Пекинг Гуан – 21 гол

## Наводи

Категорија:Фудбалери од Бундеслигата
Категорија:Фудбалери на ФК Црвена Ѕвезда
Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Срби во Босна и Херцеговина
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1977 година
Александар Вуковиќ

**Александар Вуковиќ** (25 август 1979) е српско - полски фудбалски менаџер и поранешен професионален играч. Тој моментално раководи со екипата на Екстракласа Легија Варшава.

## Кариера
Кариерата ја започнал во Борац Бања Лука. Уште млад, тој се преселил во младинскиот тим на ФК Партизан. Каде што играл до 2000 година. Додека бил во Србија, тој играл и за ФК Телеоптик и ФК Милисионар. Вуковиќ станал државјанин на Полска на 13 јуни 2008 година. Тој потпишал договор со новиот клуб – Ираклис Солун ФК на 17 декември 2008 година. Фудбалската кариера ја завршил во полската Екстракласа Корона Киелце.

Во играчката кариера, настапувал за Партизан, Милиционар Белград, Легија Варшава, Ерготелис, Ираклис и Корона Киелце.

Во 2019-2020 година бил тренер на Легија Варшава. Тој го освоил полското првенство во сезоната 2019-2020 Екстракласа. Тој бил отпуштен во следната сезона, откако брзо испаднал од квалификациите за Лигата на шампионите на УЕФА и поразот во лигата од Горник Забрзе.

На 13 декември 2021 година, тој повторно бил најавен како менаџер на Легија, по оставката на Марек Голебиевски еден ден претходно по поразот од Висла Плок, со што Легија паднала до последното место во лигата. Во својот прв натпревар по неговото враќање, Легија го совладала Заглабие Лубин со 4-0 и ја напуштила зоната за испаѓање на Екстракласа.

Како тренер ги има водено Корона Киелце, како и вториот и првиот тим на Легија Варшава.

## Наводи

* Aleksandar Vuković at 90minut.pl (in Polish)

Категорија:Српски фудбалски тренери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1979 година
Категорија:Срби во Босна и Херцеговина
Категорија:Фудбалери на ФК Партизан
Категорија:Српски фудбалери
Александар Пејовиќ

мини|Пејовиќ во 2013 година
**Александар Пејовиќ** (28 декември 1990) е српски професионален фудбалер кој игра на позицијата среден бек за Раднички Ниш.

## Кариера
Пејовиќ ја започнал својата кариера со родниот клуб Слога Пожега, правејќи го своето деби за првиот тим во сезоната 2006–07. Потоа поминал една година во другата екипа од Западот од Србија, Раднички Крагуевац (2007–08), пред да се приклучи на клубот од првата лига на Србија, Севојно. Во летото 2010 година, Севојно се споил со Слобода Ужице и започнал да се натпреварува во српската Суперлига. Во следните четири сезони, Пејовиќ забележал 88 настапи и постигна три гола во првата лига.

Во летото 2014 година, тој се преселил во странство во Франција и се приклучил на тимот на ЦФА Трелисак. Подоцна се вратил во Србија и играл за ОФК Белград во сезоната 2015–16. Во јуни 2016 година, Пејовиќ потпишал со Младост Лучани. По три години во Младост, тој играл за белоруски Динамо Минск, пред да се врати во Србија и да се приклучи на Раднички Ниш.

На 13 август 2020 година, Пејовиќ потпишал двегодишен договор со босанскиот прволигаш Сараево. Тој го направил своето официјално деби за клубот во лигашки натпревар против Радник Бијелина на 31 август 2020 година. Пејовиќ го освоил својот прв трофеј со Сараево на 26 мај 2021 година, откако го победи Борац Бања Лука во финалето на босанскиот куп 2020–21. Тој го напуштил клубот ден по финалето на купот, на 27 мај.

На 16 јуни 2021 година се вратил во Раднички Ниш.

## Трофеи
**Сараево**

* Куп на Босна : 2020–21

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1990 година
Филип Баиновиќ

**Филип Баиновиќ** (23 јуни 1996) е српски фудбалер кој игра како дефанзивен играч за врска во Фортуна Лига за АС Тренчин.

## Клупска кариера
### Рад
Роден во Пожаревац, Баиновиќ ја поминал младинската академија на фудбалскиот клуб Рад . Како член на генерацијата која ја освоила српската младинска лига за сезоната 2014–15, Баиновиќ се приклучил на првиот тим во летото 2015 година. Тој го направил своето деби во српската Суперлига на 1 август 2015 година во победата на домашен терен со 4–1 над Радник Сурдулица, кога исто така направил асистенција за гол. Тој го потпишал својот прв тригодишен професионален договор со Рад на 11 септември 2015 година. Во текот на сезоната, Баиновиќ играше во младинската лига на УЕФА.

Набргу откако станал целосно професионалец, Баиновиќ се преселил со двојна регистрација во сателитски клуб Жарково. Играјќи како резерва, Баиновиќ имал 43 настапи со вкупно 9 гола, од кои 37 настапи со 9 гола во српската лига Белград  и 3 натпревари во Купот на Србија. Тој исто така забележал 3 натпревари во Купот на Белград против Степојевац Вага, Дорчол  и Бродарац 1947 по што победил на натпреварот. Тој бил капитен на Жарково во неговата втора сезона со тимот.

Враќајќи се во првиот тим, Баиновиќ го постигнал својот прв гол за Рад во српската Суперлига во ремито 1–1 против Јавор Ивањица на 4 март 2017 година од директен слободен удар. Во август 2017 година, Баиновиќ го обновил договорот со Рад до 2020 година. На почетокот на 2018 година, Баиновиќ се вратил во Рад како позајмен играч до крајот на сезоната 2017-18 во српската Суперлига.

### Црвена звезда Белград
На 23 август 2017 година, Баиновиќ потпишал тригодишен договор со Црвена Звезда од Белград. Баиновиќ го направил своето деби за нов клуб, заменувајќи го Урош Рачиќ во 65. минута од натпреварот од Купот на Србија против Динамо Врање, одигран на 11 октомври 2017 година.

## Репрезентативна кариера
Во ноември 2014 година, Баиновиќ бил поканет во фудбалската репрезентација на Србија до 19 години од тренерот Иван Томиќ. Баиновиќ настапуваше како член на тимот до 2015 година  На почетокот на 2017 година, Баиновиќ бил повикан на српското ниво до 20 години од тренерите Илија Петковиќ и Милан Обрадовиќ.

## Стил на игра
Како десен играч, Баиновиќ главно работи како дефанзивен играч за врска, способен да игра како централен играч. Во некои прилики може да игра и како централен дефанзивец. Баиновиќ се одликува со лидерство и капитенство.

## Наводи

## Надворешни врски

* Филип Баиновиќ статистика на utakmica.rs
* 

Категорија:Фудбалери на ФК Црвена Ѕвезда
Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1996 година
НД Горица

**Фудбалско друштво Горица** (словенечки: *Nogometno društvo Gorica*), познат како **НД Горица** или едноставно **Горица** — словенечки фудбалски клуб кој игра во градот Нова Горица. Тие се еден од најуспешните словенечки клубови со четири титули во словенечката Прва лига и три титули во Купот на Словенија. Клубот своите натпревари ги игра на стадионот Нова Горица со капацитет од 3.100 седишта. Од сезоната 2021–22, Горица игра во словенечката Втора лига.

Категорија:НД Горица
Категорија:Фудбалски клубови од Словенија
Категорија:Фудбалски клубови од Југославија
ФК Копер

**Фудбалски клуб Копер** (словенечки: *Nogometni klub Koper*), вообичаено познат како **ФК Копер** или едноставно **Копер** — словенечки фудбалски клуб кој игра во градот Копер и се натпреварува во словенечката Прва лига. Копер е еден од петте фудбалски клубови во земјата кои успеале да ги освојат сите три домашни трофеи (лига, куп и суперкуп). Клубот своите натпревари ги игра на стадионот Бонифика со капацитет од 4.047 седишта. Клубот е основан во 1920 година.

Категорија:ФК Копер
Категорија:Фудбалски клубови од Словенија
Категорија:Фудбалски клубови од Југославија
Стефан Јеловац

мини|Стефан Јеловац
**Стефан Јеловац** (Нови Сад, 8 јули 1989 - Нови Сад, 5 декември 2021) бил српски кошаркар. Играл на позицијата крилен центар.

## Клупска кариера
Јеловац во помладите категории тренирал во новосадската кошаркарска школа „Спорт ки“, кај тренерот Јанко Луковски. На 18-годишна возраст преминал во KK.Партизан, кој го испратил на позајмица во Визур. Пред почетокот на сезоната 2009/10 дошло до спој на Визура и Мега, по што Јеловац станал играч на Мега Визура.

Играјќи за Мега Визура во сезоната 2009/10, Јеловац бележел просек од 14,3 поени и 6,1 скока по натпревар во српската кошаркарска лига. Во април 2010 година, пред почетокот на натпреварувањето во српската Суперлига, тој потпишал договор со Црвена ѕвезда. Ја завршил сезоната 2009/10 во Црвена ѕвезда, започнал следната 2010/11 година, но на 16 ноември 2010 година се вратил кај Мег.

За сезоната 2011/12 потпишал договор со турска Анталија. Тој имал просек од 11,8 поени и 4,7 скока по натпревар во турската Премиер лига во клубот. Сезона 2012/13 поминал во италијанската Јувеказерта, каде во 30 натпревари во Серија А имал просек од 13,7 поени и 8 скока по натпревар.

За сезоната 2013/14 потпишал договор со Лиетовос Ритас. За прв пат играл во Евролигата со литванскиот тим. Во јули 2014 година, тој потпишал за шпанска Сарагоса. Следните три сезони ги поминал играјќи за Сарагоса во шпанската АЦБ лига. Во текот на летото 2016 година играл во летната НБА лига за Далас Маверикс.

За сезоната 2017/18 потпишал договор со Нижни Новгород. Тој постигнал 49 поени на натпреварот со Калев, што било рекорд на ВТБ Јунајтед во лигата.

На 6 јули 2018 година, тој потпишал двегодишен договор со Броз Бамберг. Веќе во февруари 2019 година, тој го напуштил Бамберг и потпишал за турски Газиантеп до крајот на сезоната. Во сезоната 2020/21 настапил за јапонскиот Сан-ен Нео Феникс.

На 23 август 2021 година тој потпишал за АЕК од Атина.

Починал на 5 декември 2021 година во Клиничкиот центар во Нови Сад, како последица на мозочен удар што го доживеал на 14 Ноември на тренинг на АЕК. Првично бил хоспитализиран во Атина, но подоцна бил префрлен во Србија на барање на неговото семејство.

## Репрезентација
За сениорската репрезентација на Србија дебитирал во квалификациите за Светското првенство 2019 година. Тој играл на девет квалификациски натпревари, со просек од 11,8 поени и 4,9 скока по натпревар.

## Наводи

## Надворешни врски

* Профил на веб-страницата на Евролигата
* Профил на веб-страницата на Евробаскетот

Категорија:Починати во 2021 година
Категорија:Родени во 1989 година
Категорија:Српски кошаркари
НК Цеље

**Фудбалски клуб Цеље** (словенечки: *Nogometni klub Celje*), вообичаено познат како **НК Цеље** или едноставно **Цеље** — словенечки фудбалски клуб кој игра во градот Цеље и се натпреварува во словенечката Прва лига. Заедно со Марибор, тие се единствениот клуб кој учествувал во секоја сезона од словенечката Прва лига од нејзиното формирање во 1991 година. Цеље ја освои лигата за првпат во сезоната 2019/20. Тие исто така го освоија Купот на Словенија во 2005 година.


Категорија:Фудбалски клубови од Словенија
Категорија:Фудбалски клубови од Југославија
НШ Мура

**Фудбалска школа Мура** (словенечки: *Nogometna šola Mura*), вообичаено познат како **НШ Мура** или едноставно **Мура** — словенечки фудбалски клуб кој игра во градот Мурска Сабота и се натпреварува во словенечката Прва лига. Клубот е основан во 2012 година. Домашен терен на клубот е Градскиот стадион Фазанерија со капацитет од 4.506 седишта.

Клубот започна да се натпреварува во четвртиот степен на словенечкиот фудбал во 2013 година, а беше промовиран во првата лига во 2018 година. Во 2020 година, Мура го освои својот прв голем трофеј по освојувањето на Фудбалскиот куп на Словенија. Една година подоцна станаа шампиони на словенечката прва лига. Со прекарот „Црно-белите“ (словенечки: *Čarno-bejli*), тие своите домашни натпревари ги играат во црни дресови со бели риги, а на гостински терен во целосно бели дресови.

Категорија:НШ Мура
Категорија:Фудбалски клубови од Словенија
Категорија:Фудбалски клубови од Југославија
Милан Пановиќ

**Милан Пановиќ** (27 февруари 1998) е српски фудбалски напаѓач.

## Клупска кариера

### Црвена звезда Белград
Како еден од играчите на младинската академија, Пановиќ го потпишал својот прв професионален договор со Црвена Звезда од Белград во февруари 2014 година. Тој бил член на тимот кој ја освои српската кадетска лига за сезоната 2013–14. Играјќи за младинскиот тим, Пановиќ бил означен како наследник на Лука Јовиќ во првиот тим. На почетокот на 2017 година, Пановиќ бил позајмен на Бежанија со двојна регистрација до крајот на сезоната 2016–17 во Првата лига на Србија. Пановиќ го постигнал својот прв сениорски гол на неговиот деби натпревар за Бежанија против Пролетер Нови Сад, одигран на 12 март 2017 година. Во летото 2017 година, Пановиќ се преселил во Раднички Белград.

Други клубови во кои играл Пановиќ се: ФК ИМТ, Графичар Белград и Сингелиќ Белград.

## Репрезентативна кариера
Пановиќ бил повикан во селекцијата на играчи родени 1998 година под Фудбалскиот сојуз на Белград во 2012 година за меѓународниот турнир „Трофеј Белград“. Откако станал репрезентативец на Србија до 16 години, Пановиќ беше повикан на ниво до 17 години од тренерот Дејан Говедарица во 2015 година. Подоцна, истата година, тој исто така бил повикан во селекцијата до 18 години, додека не ја скршил ногата во ноември 2015 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Фудбалери на ФК Црвена Ѕвезда
Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1998 година
Предраг Бубало

мини|'''Предраг Бубало'''
**Предраг Бубало** (14 октомври 1954) е српски политичар кој извршувал различни министерски позиции во Владата на Србија. Тој бил министер за надворешни економски односи во 2004 година, како министер за економија од 2004 до 2007 година и како министер за трговија од 2007 до 2008 година.

## Раните години и образованието
Роден е на 14 октомври 1954 година во Владичин Хан, СР Србија, СФР Југославија. Дипломирал на Правниот факултет на Универзитетот во Нови Сад, а подоцна докторирал на истата институција.

Од 2002 до 2004 година, Бубало бил генерален директор на леарницата Кикинда со седиште во Кикинда.

## Судење за корупција
На 3 септември 2010 година, Антикорупцискиот совет на Србија објавил список на лица кои се соочуваат со кривични пријави поврзани со приватизацијата на компанијата „Пристаништето во Белград“. Кривичната пријава било поднесена три месеци претходно против 17 лица за злоупотреба на службената положба при приватизацијата во 2005 година. Меѓу нив биле Бубало, претставници на Агенцијата за приватизација на Србија и стопанственикот Милан Беко.

Судењето започнало во јули 2014 година. Тој се изјаснилл за невин по сите обвиненија, негирајќи ги наводите за злоупотреба на власта. На 26 декември 2017 година, Бубало и другите обвинети функционери биле ослободени од сите обвиненија.

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјален профил во Владата на Србија
* Beko i Bubalo Medju Optuzenima za korupciju u slucaju Luka Beograd at blic.rs
* Судот го замрзна имотот на белградското пристаниште на b92.net

Категорија:Српски министри
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1954 година
Борисав Бурмаз

**Борисав Бурмаз** (Ваљево, 21 април 2001 година) - српски фудбалер кој моментално настапува за Раднички од Крагуевац.

## Статистика

### Клупска

### Натпревари во репрезентативниот дрес

## Белешки

## Наводи

Категорија:Фудбалери на ФК Црвена Ѕвезда
Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Родени во 2001 година
Милан Белиќ

**Милан Белиќ** (29 август 1977) е српски фудбалски менаџер и поранешен играч.

## Клупска кариера
Роден во Оџаци, Белиќ започнал во Војводина во средината на 1990-тите, станувајќи капитен на тимот и забележа 100 лигашки настапи за клубот. Тој потоа се преселил во ОФК Београд во јуни 2002 година, настапувајќи на само два натпревари, пред да се префрли во Бундеслигашот 1. ФК Нирнберг тоа лето.

По една година помината во Германија, Белиќ се вратил во својот матичен клуб Војводина во 2003 година. Тој поминал уште две сезони со *Лале*, пред да се пресели во странство по втор пат и да се приклучи на кипарската екипа АПОП Кинирас. Додека играше за Анортозис, Белиќ ја освоил кипарската прва дивизија во сезоната 2007–08.

## Репрезентативна кариера
Во јануари 2001 година, Белиќ ја претставувал СР Југославија на Милениумскиот Супер фудбалски куп во Индија, бидејќи тимот го освоил турнирот. Тој имал два (неофицијални) настапи во процесот.

## Менаџерска кариера
Во јули 2019 година, Белиќ бил назначен за менаџер на српската лига Војводина, клубот Бечеј. Тој поднел оставка од својата функција во септември 2020 година 

## Трофеи

; Анортозис

* Кипарска прва дивизија : 2007–08

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1977 година
Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Српски фудбалски тренери
Категорија:Фудбалери на ФК Етникос Ахнас
Категорија:Фудбалери од Бундеслигата
Категорија:Фудбалери на ФК Пафос
Мики Манојловиќ

[десно|мини| Манојловиќ на [Берлински меѓународен филмски фестивал|меѓународниот филмски фестивал во Берлин во 2007 година]]
**Предраг „Мики“ Манојловиќ** (5 април 1950) е српски актер, познат по своите главни улоги во некои од најважните филмови на поранешната југословенска кинематографија. Од раните 1990-ти, тој успешно играл во филмови снимени надвор од Балканот и стана активен во продукциите низ цела Европа.

## Кариера
Манојловиќ пораснал во семејство на сценски глумци Иван Манојловиќ и Зорка Докниќ.

По неговото деби на екранот во 1970 година, младиот Предраг продолжил да се појавува во бројни филмови и ТВ драми направени во СФР Југославија, од кои некои, како ТВ серијата *Грлом и јагоде* од 1975 година, каде што незаборавно го играл Мики Рубироза, постигнаа култен статус.

Во февруари 2009 година, Владата на Србија го именувала за претседател на Српскиот филмски центар.

## Приватен живот
Манојловиќ е во брак со глумицата Тамара Вучковиќ со која го има синот Иван. Од претходниот брак ја има ќерката Чарна Манојловиќ.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Статии со hCards
Категорија:Српски драматурзи
Категорија:Српски драмски режисери
Категорија:Српски филмски режисери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1950 година
Срѓан Плавшиќ

**Срѓан Плавшиќ** (3 декември 1995) е српски професионален фудбалер кој игра за Славија Прага . Тој може да работи како офанзивен играч за врска, страничен играч за врска или крилен играч.

## Клупска кариера
### Раните години
Плавшиќ играл во младинскиот систем на ФК Војводина, но му било кажано дека е премногу мал за да стигне во првиот тим на Војводина. Тој започнал да игра фудбал на сениорско ниво со ЧСК Челарево во пониските нивоа на српската фудбалска пирамида. Во Челарево играл две сезони пред да се пресели во Спартак Суботица. Тоа беше во Спартак каде што Плавшиќ го имал своето деби во српската врвна лига за сезоната 2014–15, и одиграл импресивно особено во натпреварот против Црвена звезда Белград.

### Црвена звезда Белград
На 10 август 2015 година, Плавшиќ потпишал тригодишен договор со Црвена звезда од Белград. Во својата промоција следниот ден тој го избрал бројот 17 за својот дрес. Во Црвена ѕвезда го добил прекарот „Атомска мравка“, поради неговата висина од 166 сантиметри, која во тоа време била најниска меѓу сите играчи на Црвена ѕвезда. Во првата половина од сезоната 2015-2016, Плавшиќ бил статистички најфаулираниот играч на Црвена звезда, бидејќи играчите на другите тимови рутински акумулираа жолти картони од справувањето со него.

### Спарта Прага
Плавшиќ потпишал со чешката Спарта Прага на 27 јуни 2017 година. Пријавената такса се верува дека е околу 1,3 милиони евра. Тој го направил своето деби за Спарта во поразот со 2–0 против неговиот поранешен клуб Црвена звезда од Белград на 27 јули 2017 година.

### Славија Прага
Плавшиќ потпишал тригодишен договор со чешката Славија Прага на 10 јуни 2021 година 

## Репрезентативна кариера
Плавшиќ го имал своето репрезентативно деби за фудбалската репрезентација на Србија во пријателскиот пораз од Катар со 3–0. Тој, исто така, добил повик за пријателски натпревар против Соединетите Американски Држави, на 29 јануари 2017 година.

## Приватен живот
Таткото на Плавшиќ, Петар, исто така роден во Нови Сад, во младоста бил професионален футсал играч. Срѓан му смета на својот татко што го научил на многу трикови што ги игра на натпреварите. Дедото на Срѓан по татко е од Шипово.

## Трофеи

### Клуб
**Црвена звезда Белград**

* Српска Суперлига : 2015–16

**Спарта Прага**

* Куп на Чешка : 2019–20

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Фудбалери на ФК Црвена Ѕвезда
Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1995 година
Срѓан Мијаиловиќ

**Срѓан Мијаиловиќ** (10 ноември 1993) е српски фудбалер кој игра за Чукарички. Неговите основни позиции се офанзивен играч за врска или дефанзивен играч за врска.  Срѓан има помал брат, кој исто така е фудбалер, Марко Мијаиловиќ, а игра за Вождовац.

## Клупска кариера
За кратко време го покажал својот потенцијал и станал првотимец на 17 години. Почнал да игра фудбал како одбранбен играч за врска.

На 8 февруари 2017 година тој потпиша договор со рускиот клуб Крилија Советов Самара. На 22 февруари 2019 година Крилија Советов го отстранил од нивниот список.  Тој беше повторно додаден во тимот на Крилија на 8 јули 2019 година 

На 24 мај 2020 година, Крилија Советов објавил дека неговиот договор (кој требаше да истече на 31 мај) нема да биде продолжен.

## Репрезентативна кариера
На 31 мај 2012 година, тој дебитирал за Србија на пријателски натпревар против Франција на 18-годишна возраст.

## Трофеи

; Црвена звезда

* Куп на Србија (1): 2011–12

## Наводи

## Надворешни врски
* Профил на страницата на репрезентацијата на Србија
* Статистика на Срѓан Мијаиловиќ на Utakmica.rs

Категорија:Фудбалери на ФК Крилја Советов
Категорија:Фудбалери на ФК Црвена Ѕвезда
Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1993 година
Марко Мијаиловиќ

**Марко Мијаиловиќ** (роден 14 август 1997 година) е српски фудбалски дефанзивец кој игра за Вождовац.

Тој е постар брат на Срѓан Мијаиловиќ.

## Клупска кариера

### Црвена звезда Белград
Роден во Ужице, Мијаиловиќ дошол во младинските категории на Црвена звезда од Белград. Во првиот тим дошол во 2014 година под тренерот Ненад Лалатовиќ. Тој го направил своето сениорско деби за тимот, заменувајќи го Богдан Планиќ во ревален натпревар против Удинезе на стадионот Рајко Митиќ на 15 ноември 2014 година. Подоцна истиот месец, Мијаиловиќ останал на клупата како неискористена замена во 14-те натпревари од сезоната 2014–15 во српската Суперлига против ОФК Белград. Во зимската пауза надвор од сезоната, Мијаиловиќ бил опционално позајмен на српскиот прволигаш Колубара, но исто така останал во младинскиот тим цела 2015 година. Мијаиловиќ бил во првиот тим на неколку пријателски игри во текот на 2015 година, вклучувајќи ги и натпреварите против ОФК Бор, Грачаница  и Мордовија Саранск.

По целосното опоравување од повредата што ја заработил на почетокот на 2016 година, Мијаиловиќ бил позајмен на Бежанија, каде забележал 9 настапи со гол до крајот на сезоната. Во летото 2016 година, Мијаиловиќ ја продолжил својата позајмица за сезоната 2016-17. Иако полусезоната тренира со Црвена ѕвезда, главниот тренер Миодраг Божовиќ решил да го остави кај Бежанија до крајот на сезоната. Во текот на сезоната, Мијаиловиќ забележал 28 Прва лига, постигнувајќи 1 гол, и исто така одиграл куп натпревар против Војводина.

### Рад
На 18 август 2017 година, Мијаиловиќ му се придружил на Рад како слободен агент. Тој официјално се промовирал неколку дена подоцна во четврток на 24 август, склучувајќи тригодишен договор со новиот клуб.

### Вождовац
На 1 јули 2021 година се приклучил на Вождовац.

## Репрезентативна кариера
Мијаиловиќ бил повикан во селекциите на Србија од 2012 година. Бил член на селекции до 16, 17 и 18 години помеѓу 2012 и 2016 година  Во ноември 2016 година, Мијаиловиќ бил повикан во селекцијата на Србија до 20 години под тренерот Ненад Лалатовиќ, каде што го имал своето деби на натпреварот против Црна Гора.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Фудбалери на ФК Црвена Ѕвезда
Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Фудбалски дефанзивци
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1997 година
Стефан Михајловиќ

**Стефан Михајловиќ** (24 јуни 1994) е српски фудбалер кој игра за Гуижу во Лига 1 на Кина.

Тој е син на поранешниот југословенски репрезентативец Радмило Михајловиќ.

## Клупска кариера
Тренерот Александар Јанковиќ го поканил Стефан Михајловиќ, кој во тоа време бил дел од младинскиот тим на Црвена ѕвезда, да отпатува во Турција со сениорскиот тим за зимската пауза 2012-13 надвор од сезоната.

Михајловиќ, на 17-годишна возраст, го одиграл својот прв натпревар со сениорскиот тим на Црвена ѕвезда од Белград во пријателскиот натпревар против Ејупспор, на кој постигнал два гола.  Тој го направил своето професионално деби за Црвена Звезда Белград на 9 март 2013 година на натпревар од Суперлигата против Нови Пазар.

На крајот, тренерот Јанковиќ бил заменет со Рикардо Са Пинто, кој го суспендирал Михајловиќ на почетокот на април поради пропуштање на тренинзите без никакво оправдување. Сепак, суспензијата била веднаш отстранета по пријателскиот натпревар со младинската екипа на ФК Јагодина, на кој Михајловиќ постигнал гол од удар со велосипед.

Откако ја напуштил Црвена Ѕвезда Белград, Михајловиќ поминал одреден период без клуб, пред да се приклучи на ФК Рад.  Тој, исто така, поминал период со Биел-Биен и Киасо во швајцарската Челинџ лига, пред да потпише со Борац Чачак во летото 2016 година.

По една сезона со Борац, Михајловиќ се преселил во Војводина на тригодишен договор.

Во летото 2018 година ја напуштил Војводина и по 3 години се врати во ФК Рад. По успешната сезона во која забележа 21 настап и постигнал еден гол, договорот му истекол летото 2019 година, а тој потпишал со ФК Раднички Ниш.

## Наводи

## Надворешни врски
* Статистика на Стефан Михајловиќ на Utakmica.rs
* Профил на Стефан Михајловиќ во Србијафудбал
* 

Категорија:Фудбалери на ФК Црвена Ѕвезда
Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1994 година
Милош Стојановиќ (фудбалер роден во 1997)

**Милош Стојановиќ** (18 јануари 1997) — српски професионален фудбалер кој игра како дефанзивец за Билис Балш.

## Клупска кариера

### Црвена звезда Белград

#### Главните моменти од првиот тим
Стојановиќ се приклучил на првиот тим на Црвена звезда Белград, под тренерот Рикардо Са Пинто  за последниот натпревар од сезоната 2012–13 во српската Суперлига Војводина. Во текот на летото 2013 година, Стојановиќ ја поминал претсезоната со првиот тим, но подоцна се вратил во младинскиот тим, каде ја поминал целата сезона 2013–14. Тој исто така бил во првиот тим на почетокот на сезоната 2014-15, но продолжил да игра со младите  до крајот на сезоната. Тој беше еден од 4-те играчи на клупата во последниот натпревар од сезоната 2014–15 во српската Суперлига против Младост Лучани, кога исто така имаше официјално деби за првиот тим под тренерот Ненад Лалатовиќ. На 18 февруари 2016 година, Стојановиќ го продолжил договорот со Црвена звезда од Белград, до летото 2019 година, и забележал 3 натпревари до крајот на сезоната 2015–16. Во јануари 2018 година, Црвена звезда и Стојановиќ меѓусебно го раскинаа договорот, по што тој го напушти клубот.

#### Позајмици
Во текот на пролетната половина од сезоната 2014–2015, Стојановиќ бил позајмен на српскиот прволигаш Колубара, каде што поминал одреден период на двојна регистрација, запишувајќи 6 настапи главно како страничен бек. Во летото 2015 година, Стојановиќ се преселил во Бежанија  со двојна регистрација, заедно со голманот Филип Манојловиќ. Во првата полусезона пропушти одреден период поради повреда и одигра само 5 лигашки натпревари. По потпишувањето на новиот договор со својот матичен клуб, Стојановиќ остана во Бежанија до крајот на сезоната. Иако летуваше на тренинг со ОФК Белград, Стојановиќ продолжи да игра со Бежанија во сезоната 2016–17 . Откако Немања Матовиќ ја напушти Бежанија на почетокот на 2017 година, Стојановиќ ја започна втората полусезона како заменик капитен, зад Филип Осман. Во летото 2017 година, Стојановиќ му се приклучи на Синѓелиќ Белград на едногодишна позајмица. На средината на сезоната, договорот за позајмица беше раскинат и Стојановиќ се врати во Црвена Звезда Белград.

### Вождовац
На 23 јануари 2018 година, Стојановиќ му се приклучил на Вождовац, потпишувајќи две и пол годишен договор со новиот клуб.

## Трофеи
**Црвена звезда Белград**

* Српска Суперлига : 2013–14, 2015–16

## Наводи

## Надворешни врски
* Статистика на Милош Стојановиќ на utakmica.rs (српски)
* 

Категорија:Фудбалери на ФК Црвена Ѕвезда
Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Фудбалски дефанзивци
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1997 година
Масакр во Горно Врбени

**Масакр во Горно Врбени** ― масакр извршен врз единаесет македонски борци од селото Горно Врбени (Екши Су). Биле стрелани од страна на грчката полиција, во 1947 година.

## Хронологија на настаните
По ''Договорот во Варкиза'' грчките монархофашистички сили, почнале со прогон на македонскиот народ. Илјадници Македонци биле апсени и протерани на островите, логорите и затворите. Стотици биле осудени на смрт и стрелани. Вакви настани се случувале низ сите краишта на Македонија: Леринско, Костурско, Воденско, Ениџе-вардарско, Гуменичко и др.

Во 1947 година повеќе од 20 луѓе биле уапсени во еден ден - мажи и жени од селото Горно Врбени. Во полициските ќелии на Соровичко истата година веќе била заклана Аспасија Стрешова, додека во  Горно Врбени биле живи запалени нејзините две сестри – Веса и Ники, како и Матка Попова.

Други 11-мина биле однесени во Леринскиот затвор. Таму останале подолг период, а подоцна, по воен судски процес, биле осудени до смрт. Во ноември, 1947 година, биле стрелани следните патриоти:

* Трифун Аџикирев
* Фроса Аџикирева
* Михаил Васов
* Анастас Велашков
* Михаил Димулков
* Марика Дурданова
* Стефо Масев
* Ташо Масев (син на Стефо)
* Васил Робев
* Пандо Романов
* Стојан Трајков

Секој од нив додека биле во полициските ќелии, затворите, пред воените судови и пред да бидат погубени, не дале никаква информација. Карактеристични за групата биле двете 20-годишни ЕПОН-членки Фроса Аџикирева и Марика Дурданова. Цело време додека биле во затвор, иако знаеле дека ќе бидат убиени, не се плашеле. Пееле револуционерни песни и им давале храброст на своите соборци-затвореници. На 20 ноември 1947 година биле известени дека треба да бидат погубени, па станале многу рано, се облекле, си ги исчешлале косите и зачекореле со своите кренати глави кон нивните џелати. Додека оделе заедно низ леринските улици, тие пееле партизански и револуционерни песни и извикувале пароли: *„Да живеат партизаните, КПГ, Слободата!“* 

Многумина Леринчани, изненадени од револуционерните песни, излегле на улица и биле импресионирани од храброста и самопожртвуваноста на младите хероини. Никој од нив не прифатил да му бидат преврзани очите во моментот на нивното стрелање.

## Поврзување

* Стреланите од Горно Врбени

## Наводи

Категорија:Горно Врбени
Категорија:Македонски борци
Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Македонци во Грчката граѓанска војна
Категорија:Починати во 1947 година
ФК Олимпија Љубљана (1945–2005)

**Фудбалски клуб Олимпија Љубљана** (словенечки: *Nogometni klub Olimpija Ljubljana*), познат како **НК Олимпија Љубљана** или едноставно **Олимпија** — поранешен словенечки фудбалски клуб со седиште во Љубљана. Клубот е основан во 1945 година под името **НК Енотност** и го усвоил името Олимпија во 1962 година.

Од средината на 1940-тите, Олимпија се натпреварувала во југословенскиот фудбалски систем и помеѓу доцните 1960-ти и доцните 1980-ти, Олимпија беше редовен член на југословенската прва лига. По независноста на Словенија во 1991 година, тие освоија четири првенства на Словенија и четири титули во Купот на Словенија, а исто така се појавија и во европските натпреварувања како што се Купот на УЕФА, УЕФА Куп на победниците на куповите и УЕФА Интертото куп.

Домашен терен на клубот бил стадионот Бежиград, стадион со капацитет од 8.211 седишта во округот Бежиград во Љубљана. Прекарите на Олимпија биле „Змејовите“ (*Zmaji*), бидејќи змејот е симбол на Љубљана, и „Зелено-белите“ (*Zeleno-beli*), што се однесува на нивните основни бои, зелената и белата.

Клубот е распаднат во 2005 година поради високи финансиски долгови. Клубот кој се смета за наследник на почестите и рекордите на Олимпија е основан во 2005 година и го носи името Олимпија Љубљана (првично наречен НК Бежиград) и моментално се натпреварува во словенечката прва лига.

Категорија:НК Олимпија Љубљана (1945–2005)
Категорија:Фудбалски клубови од Југославија
ФК Олимпија Љубљана

**Фудбалски клуб Олимпија Љубљана** (словенечки: *Nogometni klub Olimpija Ljubljana*), познат како **НК Олимпија Љубљана** или едноставно **Олимпија** — словенечки професионален фудбалски клуб со седиште во Љубљана, Словенија, кој моментално се натпреварува во словенечката Прва лига.

Клубот е основан на 2 март 2005 година, под името НК Бежиград. Олимпија започна да се натпреварува во словенечката петта дивизија во текот на сезоната 2005/06 и успеа да постигне промоција во четири последователни сезони, достигнувајќи ја првата дивизија за прв пат во 2009 години. По седум години во највисоката дивизија, Олимпија го освои својот прв голем трофеј кога беа крунисани за шампиони во сезоната 2015/16. Тие освоија уште една титула во сезоната 2017/18; истата сезона, Олимпија го освои и националниот куп, со што ја комплетираше својата прва двојна круна.

Првично, клубот играше на стадионот Бежиград и на стадионот ЖАК за време на престојот на клубот во втората лига и во текот на првата година во највисоката лига. Во 2010 година се преселиле на стадионот Стожице со капацитет од 16.038 седишта.

Прекарите на Олимпија биле „Змејовите“ (*Zmaji*), бидејќи змејот е симбол на Љубљана, и „Зелено-белите“ (*Zeleno-beli*), што се однесува на нивните основни бои, зелената и белата.

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место

Категорија:НК Олимпија Љубљана
Категорија:Фудбалски клубови од Словенија
Стреланите од Горно Врбени

**Стреланите од Горно Врбени** ― масакр извршен врз македонски борци (девојки) по потекло од селото Горно Врбени (Екши Су). Овие четири селанки од Горно Врбени, биле живи запалени од страна на грчката полиција, во 1947 година.

## Хронологија на настаните
Во 1947 година четворица селани од Горно Врбени (Екши Су, Екшисово) биле брутално убиени – трите сестри Аспасија, Веса и Ники Стрешови и Матка Попова.

Аспасија е родена во 1908 година, а Веса во 1912 година и потекнувале од сиромашно семејството. Откако го завршиле основното образование тие се вклучиле во животната борба. Двете работеле како шивачки ѝ Аспасија била позната во целиот Суровички регион. Тие имале помлада сестра Ники, која е родена во 1917. Ники, со помош на нејзините две сестри, успеала да заврши факултет во Лерин за да стане учителка.

Од млада возраст, сите три сестри имале длабоки симпатии кон КПГ и му помогнале на демократското движење. Во 1943 година трите сестри ѝ Матка станале членови на КПГ и активно се бореле против нацистичките окупатори на нивната земја. Аспасија во 1944 година била избрана за член на Суровичкиот регионален комитет и храбро работела на организирање на жените во ослободителната борба. Таа силно се борела за братското единство на Грците и Македонците.

По Варкиза, четирите жени продолжиле да се борат за демократските права. Нивната активност била забележана од грчките власти, тие биле уапсени и однесени во полициската станица во Суровичево. Таму биле подложени на деноноќна брутална тортура, но не направиле никаква отстапка. Најмногу била мачена Аспасија. Шефот на полицијата Бабурис, кога видел дека е подготвена да умре без да се предаде, истиот и го пресекол грлото. Другите две сестри, Веса и Ники, заедно со Матка Попова биле пренесени во полицискиот затвор Горно Врбени каде што биле дополнително мачени.

Кога полицијата увидела дека ништо нема да излезе од устите на овие три хероини, смислиле уште побрутални мачења. Ги одвлекле жените во дворот на Матка Попова, собрале многу луѓе од маалото на Матка и пред очите на четирите деца на Матка – на возраст од 8 до 16 години, како и мајката на Веса и Ники. Тие запалиле оган во дворот и со загреани пегли ги боцкале жените. Ниту овие средновековни начични на тортура не биле доволни да ги натераат жените да попуштат. Тие умреле како вистински хероини за народот.

## Поврзано

* Масакр во Горно Врбени

## Наводи

Категорија:Луѓе од Горно Врбени
Категорија:Македонски борци
Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Македонци во Грчката граѓанска војна
Категорија:Починати во 1947 година
Милица Дабовиќ

мини|Милица Дабовиќ на еден натпревар за репрезентацијата на Србија
**Милица Дабовиќ** (Цетиње, 16 февруари 1982) е српска кошаркарка.

## Клупска кариера

Податотека:Ana & Milica Dabović (Serbian national basketball team).jpg
Податотека:Dabovic.JPG
Податотека:Dabovic-Sharp.JPG
Професионалната кариера ја започнала во 1998 година во Херцег Нови. Меѓу трофеите со домашните клубови таа го освои првенството на Србија и Црна Гора (2003/04) и Купот на Србија и Црна Гора (2003/04) со Црвена звезда и првенството на Србија (2010/11, 2011/12). и 2012/13) Купот на Србија (2010/11 и 2012/13 ) и Регионалната лига (2011/12 и 2012/13) сите со Партизан.

Во февруари 2021 г. потпишала за ЖКК Лавови од Брчко. Таа поминала два месеци во овој клуб и со својот клуб ја освоиле титулата шампион на Република Српска.

## Застапеност
Била капитен на женската кошаркарска репрезентација на Србија која ја водела до четвртото место на Европското првенство во 2013 година и до четвртфиналето на Светското првенство во 2014 година.

Дабовиќ потоа ја предводела српската репрезентација до златниот медал на Европското првенство во Унгарија и Романија во 2015 година. Победата против Франција во финалето во Будимпешта (76:68) го освоиле не само првиот медал за Србија како самостојна држава, туку и првото злато во целата историја на српската женска кошарка. Воедно, обезбедиле е директен пласман на Олимписките игри 2016 година. во Рио.

## Друго
Милица Дабовиќ е амбасадор на Фондацијата „Тијана Јуриќ“. Во српската кошаркарска репрезентација е и нејзината помлада сестра Ана.

## Наводи

## Надворешни врски

* Милица Дабовиќ-локалитет на ЖКК Партизан

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Црногорски Срби
Категорија:Луѓе од Херцег Нови
Категорија:Родени во 1982 година
Огњен Бјеличиќ

**Огњен Бјеличиќ** (Белград, 29 јули 1997) е српски фудбалер кој моментално настапува за Раднички од Ниш.

## Статистика

### Клупска

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Огњен Бјеличић на сајту Transfermarkt (језик: енглески)
* Огњен Бјеличић на сајту  (језик: енглески)
* 
* Огњен Бјеличић на сајту WorldFootball.net (језик: енглески)
* Огњен Бјеличић на сајту  (језик: енглески)
* Огњен Бјеличић на сајту  (језик: португалски)

Категорија:Фудбалски дефанзивци
Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Родени во 1997 година
Никола Драговиќ

мини
**Никола Драговиќ** (Подгорица, 20 декември 1987) е српски кошаркар. Игра на крилната централна позиција.

## Кариера

### Клупска
Драговиќ ја започнал својата сениорска кариера во тимот на Авала Ада во сезоната 2005/06. Од 2006 до 2010 година. Играл за тимот на колеџот UCLA Bruins на Универзитетот во Калифорнија, Лос Анџелес.

Во европската кошарка се вратил во летото 2010 година и потпишал за Спартак Санкт Петербург. Тој поминал две сезони во Спартак, но во втората сезона играше малку поради повреда.

Во август 2012 година потпишал договор со италијанскиот Авелино, и ги поминал следните две сезони со нив.

Во септември 2014 година, тој потпишал договор со Игокеа. На почетокот на февруари 2015 година го напуштил клубот од Лакташи. Подоцна истиот месец, тој потпишал за бугарски Лукоил Академик, каде што го поминал остатокот од сезоната освојувајќи го бугарското првенство. Од ноември до крајот на декември 2015 година бил член на германскиот Мителдојчер, а на последниот ден од 2015 година потпишал договор со екипата на Ваноли Кремона од италијанската Серија А. Во сезоната 2016/17. бил играч на Асвел, а следната сезона ја поминал во Сарагоса во 2002 година.

Во октомври 2018 година станал играч на Манреса, а во февруари 2019 година преминал во мексиканскиот клуб Минерос де Закатекас. На 1 април 2019 година, тој повторно ја променил својата средина и се приклучил на иранскиот клуб Шардари Горган. На крајот на 2019 година, тој заминал за Саудиска Арабија, каде што потпишал за Ал Вехда од Мека. На 22 декември 2020 година, тој потпишал за ОКК Београд. Во март 2021 г. го напуштил ОКК Београд и до крајот на сезоната се преселил во грчкиот Колос Родос.

### Репрезентација
Со кадетската репрезентација на Србија и Црна Гора освоиле златен медал на ЕП 2003 во Шпанија. Истиот успех го повториле две години подоцна со селекцијата до 18 години на ЕП во Белград. Тој исто така освоил два златни медали со репрезентацијата до 20 години на Европското првенство во 2006 и 2007 година. По разделбата на Србија и Црна Гора тој решил да игра за Србија.

На Универзијадата во Шенжен во 2011 година како капитен ја предводел српската екипа која успеала да го одбрани златото освоено на претходната Универзијада во Белград (2009) година, победувајќи го рускиот тим во финалето.

## Успеси

### Клупски

* **[[КК Спартак Санкт Петербург|Спартак Санкт Петербург]]:**
** Куп на Русија (1): 2010/11.
* **Лукојл Академик:**
** Бугарско првенство (1): 2014/15.

### Репрезентација

* Европско првенство до 16 години:2003 година
* Европско првенство до 18 години: 2005 година
* Европско првенство до 20 години: 2006, 2007 година.
* Универзијада: 2009 година.


Податотека:Nikola Dragović 2011-03-19 (1).JPG
Податотека:Nikola Dragović 2011-03-19 (2).JPG
Податотека:Nikola Dragović, Artyom Yakovenko, Andrei Ivanov.JPG
Податотека:Jrue Holiday about to slam home a missed shot.jpg
Податотека:Michael Roll.jpg
Податотека:Andrei Ivanov vs Pero Antić.JPG


## Наводи

## Надворешни врски

* Никола Драговиќ за пробалерите (англиски)
* Никола Драговиќ на RealGM (англиски)

Категорија:Црногорски Срби
Категорија:Родени во 1987 година
Категорија:Српски кошаркари
Лолита (драма)

***Лолита*** ― драма приспособена од Едвард Олби од истоимениот роман на Владимир Набоков од 1955 година. Проблематичната продукција била отворена на Бродвеј на 19 март 1981 година по 31 преглед и затворена по само 12 изведби.

Френч Рич е рецензент на „Њујорк тајмс“* се прашувал зошто претставата дури и била отворена по „недели одложувања“ бидејќи била „срам што публиката брзо не го заборава или простува“. Рич рекол дека најмалиот од неговите гревови се неспособноста, досадноста и фрлањето книжевно ремек-дело. „Она што ја издвојува *Лолита* од обичните неуспеси е нејзината бедна лоша духовност“, напишал тој. „И покрај сето гугање на оваа претстава за љубовта, таа е рангирана со неодбирачка &#x2013; и дефинитивно незаработена &#x2013; омраза“.

Десет години претходно, мјузиклот на Џон Бери и Алан Џеј Лернер „ *Лолита, љубов моја“* бил нападнат, затворајќи за време на обидите во [[Бостон]]. (*Лолита* на Алби, исто така, била изведена во Бостон пред нејзиното пуштање на Бродвеј.) Критичарите и дале оценка на драмата, велејќи дека недостатокот на авторскиот глас на Набоков го прави мјузиклот сладок. Олби во својата претстава го поставил Набоков на сцена, но тоа не помогнало.

Во глумската екипа биле [[Доналд Сатерленд]] како Хамберт Хамберт, [[Клајв Ревил]] како Клер Квилти, [[Ијан Ричардсон]] како Набоков и [[Бланш Бејкер]] во главната улога. Бејкер бил спомнат од Рич само во еден ред. „Во насловната улога, овде како помала фигура, 24-годишната госпоѓица Бејкер прави паметна работа да ја имитира нимфетата со пердуви; таа наскоро заслужува позначајно сценско возило“.

== Поврзано ==

* *Лолита, љубов моја* на [[Џон Бери (композитор)|Џон Бери]] и [[Алан Џеј Лернер]] ([[мјузикл]])
* *Лолита'' на Родион Шчедрин (опера)

## Наводи


Категорија:Драми од Едвард Олби
Категорија:Драми од 1981 година
Категорија:Драми засновани на романи
Мене, себеси и јас (драма)

***Мене, себеси и јас*** ― драма од 2007 година на Едвард Олби. Станува збор за апсурдистичка семејна комедија/драма.

## Синопсис
Претставата раскажува сложена приказна за Мајка, која е во интимна врска со Доктор и која има проблеми да ги раздели своите 28-годишни синови. Дел од проблемот можеби е тоа што таа ги именувала своите два сина „ОТО“ и „ото“ - пример за она што докторот го нарекува „симетрија, да, но не и логика“. Претставата започнува кога ОТО и кажува на мајка си дека заминува од дома за да стане Кинез и дека брат му повеќе не постои. Ова го вознемирува ото, кој бара некаква потврда дека е жив. Морин, девојката на ото, станува вовлечена во ова. Игри со зборови и семантика, идеи за различните значења и аспекти на љубовта, заедно со рифовите за различни културолошки наводи, изобилуваат во оваа претстава.

## Историја на изведбите
*Мене, себеси и јас* првпат била продуцирана во 2008 година во театарот МекКартер во Принстон, Њу Џерси. Била режирана од Емили Ман со сценографија на Томас Линч и костимографија на Џенифер фон Мајрхаузер. Глумскиот состав го сочинувале Тајн Дејли (Мајка), Мајкл Еспер (ОТО), Брајан Мареј (Д-р), Шарлот Пари (Морин), Стивен Пејн (Мажот) и Колин Донел (ото).

Бен Брентли, во рецензија од 2008 година за *[[The New York Times|New York Times]]*, напишал дека *Мене, себеси и јас* е „во традицијата на делата на г-дин Олби од средината и доцната кариера, како што се *Брачна игра* и *Играта околу бебето*: фрагментирани филозофски водвили кои ги претвораат најфундаменталните прашања за идентитетот во вербални меки чевли. Исто така, се навраќа на неговите рани вежби за апсурдизам (вклучувајќи ги и едноглумските *Песочник* и *Американски сон*), црнојаглени комедии од времето кога дрските млади писатели уживале во соборувањето на театарските традиции.“

Претставата била премиерно изведена во Њујорк во Playwrights Horizons во септември 2010 година. Глумската екипа била Елизабет Ешли (Мајка), Захари Бут (ОТО), Брајан Мареј (Д-р), Наталија Пејн (Морин), Стивен Пејн (Мажот) и Престон Садлеир (ото).

## Наводи

Категорија:Драми од Едвард Олби
Категорија:Драми од 2007 година
Милорад Митровиќ (фудбалер)

мини|Милорад Митровиќ
**Милорад Митровиќ** (Велико Градиште, 12 април 1908 - Сплит, 9 август 1993) бил југословенски и српски фудбалер и фудбалски тренер.

## Кариера
Кариерата ја започнал во фудбалскиот клуб БСК Белград, каде играл до 1928 година. По Олимпискиот турнир во Амстердам, од 1928 година играл во Франција за Монпелје (1928-1932) и Сете 34 (1933-1934), заедно со Ивица Бек. Во 1934 година се вратил во БСК Белград со кој освоил две национални титули на Југославија (1935 и 1936 година), а последниот натпревар го одиграл во дресот на БСК на 3 октомври 1937 година. Кариерата ја завршил во БАСК каде играл од 1937 до 1941 година.

За селекцијата на Белград одиграл 10 натпревари, за селекцијата на Југославија три, а дебитираше против селекцијата на Португалија на 29 мај 1982 година во Амстердам, на Олимпискиот турнир. Последниот натпревар за југословенската репрезентација го одиграл на 1 јануари 1935 година, против репрезентацијата на Романија во Атина за Балканскиот куп, кога репрезентацијата на Југославија го освоила единствениот победнички трофеј во ова натпреварување.

Во периодот од 1955 до 1959 година бил селектор на Бурма.

Бил со средна висина, цврста фигура, бил најголемиот „џентлмен“ на белградскиот фудбал во своето време. Тој важел и за еден од најдобрите југословенски бранители меѓу двете светски војни.

Живеел во Сплит, каде што починал на 9 август 1993 година. години поради проблеми со крвните садови.

## Наводи

## Надворешни врски

 
* Профил на сајтот ''reprezentacija.rs''

Категорија:Фудбалски дефанзивци
Категорија:Српски фудбалски тренери
Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Југословенски фудбалери
Категорија:Срби во Хрватска
Категорија:Починати во 1993 година
Категорија:Родени во 1908 година