open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Дно

**Дно** () е населено место со административен статус на град на запад од европскиот дел на Руската Федерација . Сместен е во источниот дел на Псковската област и административно припаѓа на Дновскиот општински реон, кој воедно е и административен центар.
мини|Зграда на локалната железничка станица
Според проценките на Националната статистичка служба за 2015 година во градот живееле 8.089 жители или околу 70% од вкупната регионална администрација.

Важна е железничката раскрсница каде што се сечат железничките линии Псков - Москва и Санкт Петербург - Витепск.

## Географија
Градот Дно се наоѓа во источниот дел на Псковската област во подрачјето на Хиловската низина, околу 113 километри источно од градот Псков и 123 километри југозападно од Велики Новгород. Лежи на надморска височина од 70 м.

## Историја
лево|мини|250x250пкс| Споменик на жртвите од Патриотската војна 1941-1944.
Во пишаните извори од почетокот на 15 век, во областа околу современиот град, се наоѓале селата Дно Бољшоје и Донце Мењшоје (Големо и Мало Дно). Податоците за селото Донце се изгубени уште од средината на XVI век, а се верува дека селото било напуштено по голема епидемија на чума што ја уништила областа во 1550 година. Според податоците од 1576 година имало 33 домаќинства во Големо Дно. Во документите од 18 век, селото се споменува под името Доншчина.

Современата населба е основана во 1897 година, а неговото потекло е поврзано со изградбата на пругата што минувала низ подрачјето. Во 1925 година, Дно го добил официјалниот административен статус на градот, а две години подоцна стана седиште на истоимениот општински реон.

## Демографија
Според податоците од пописот во 2010 година во градот живееле 9 061 жител, додека според проценките на Националната статистичка служба за 2015 година градот имал 8 089 жители. 

## Дновски аеродром
Поранешниот воен аеродром Гривочки се наоѓаше на 4 километри јужно од градот. Аеродромот беше во сопственост на Советското воено воздухопловство, а потоа во јуни 1941 година подрачјето било окупирано од фашистичките германски трупи, а аеродромот го користеле единиците на Луфтвафе. При повлекувањето од тоа подрачје во 1944 година, членовите на Вермахт целосно го уништиле аеродромот, кој оттогаш не бил повторно изграден.

## Поврзано

* Список на градови во Русија
* Псковска област
* Дновска област

## Користена литература

## Надворешни врски

* Порхов на енциклопедијата „Мојот град“
* Хералдичка историја на градот
* Природа, историја и култура на Порхов и неговата околина

Категорија:Градови во Русија
Категорија:Градови во Псковската област
Категорија:Населени места основани во 1897 година
Себешки национален парк

**Национален парк Себешк** ( ) е заштитено подрачје со статус на национален парк на крајниот запад на европскиот дел на Руската Федерација . Сместено е на крајниот југозапад на Псковската област, во јужниот дел на неговиот Себешкиот реон. Паркот беше официјално формиран на 8 јануари 1996 година и е единствено заштитено подрачје од тој тип во областа Псков. Паркот е основан со цел да се заштити богатиот екосистем на растенија и животни и уникатниот релјеф од глацијално потекло во таа област.

Територијата на националниот парк Себешки зафаќа површина од 50 021 хектар и се наоѓа на водоразделниот басен на рекатаВеликаја на север и на Западна Двина (Даугава) на југ, но скоро сите реки во паркот се наоѓаат во басенот на Западна Двина. Најважните реки што течат низ територијата на паркот се Чернеја, Нишча и Сволна . Од бројните леднички езера се издвојуваат Себешко, Ороно, Бело, Нечерица, Осино и Нишча .

Градот Себеж се наоѓа на северната граница на паркот.

Во паркот живеат 291 вид ’рбетници, вклучувајќи два вида паклари, 30 видови риби, 8 видови водоземци, 5 видови влекачи, 202 видови птици и 49 видови цицачи. Од поголемите цицачи во областа на паркот живеат кафеавата мечка, рис, волк, дива свиња, лос и срна . Областа е обрасната со густи шуми, а најдоминантни видови се бор, смрча и евла .

## Поврзано

* Национални паркови на Русија
* Регионот Псков
* Регион Себес

## Користена литература

## Надворешни врски

* 

Категорија:Псковска област
Категорија:Национални паркови во Русија
Категорија:МСЗП-Категорија II
Разговори со Гете

**„Разговори со Гете во последните години од неговиот живот“** (германски: *Gespräche mit Goethe in den letzten Jahren seines Lebens*) —  книга на германскиот писател Јохан Петер Екерман во која се опишани погледите и ставовите на Гете во последните девет години од неговиот живот, односно во периодот кога Екерман му служел на Гете како личен секретар. Првото издание на книгата е објавено во 1836 година (во два тома), а во 1848 година се појавило и проширеното издание кое содржело уште еден том.

## Содржина
Во предговорот, напишан на 31 октомври 1835 година во Вајмар, Екерман го објаснува настанувањето на книгата. Притоа, тој нагласува дека таа настанала како последица на неговиот стремеж да го зпаише сето она важно што го доживеал, како и желбата да ги запише зборовите на Гете кои му служеле како поука во животот. Потоа, тој објаснува дека често минувале месеци во кои не успевал да напише ниту еден ред (поради зафатеност, болести итн.), а потоа доаѓале периоди на интензивна работа. На тој начин можат да се објаснат временските празнини во книгата. Според него, оваа книга треба да овозможи светот да ја заокружи својата слика за големиот Гете, иако тој забележува дека книгата не дава целосна претстава за Гете, туку само за Гете онака како што го доживеал тој. Во продолжение, Екерман укажува дека во книгата можат да се сретнат различни, па дури и противречни ставови кои Гете ги искажал во одделни поводи, но читателот треба да ја има предвид целината на Гетеовата личност. Најпосле, тој објаснува дека бројните детаљи од животот на Гете не треба да се сфатат како безначајни факти, туку треба да придонесат за разбирање на целокупната личност на Гете.

Во воведот Екерман дава информации за својот живот, односно ја дава својата кратка автобиографија, а исто така го опишува начинот на запознавањето со Гете.

Книгата е голема по обем и содржи над илјада страници во кои Екерман ги изложува сфаќањата на Гете во повеќе подрачја: книжевноста, сликарството, драмската уметност, политиката и актуелните настани, физичката природа на боите, личностите од опкружувањето на Гете и од дворецот во Вајмар.

## Наводи

Категорија:Дела на Јохан Петер Екерман
Категорија:Историја на книжевноста
Категорија:Гете
Категорија:Книги од 1836 година
Категорија:Книги од 1848 година
Олга Бородина

мини|Олга Бородина (2012).
**Олга Владимировна Бородина** (29 јули 1963 година, во Ленинград) е водечка мецосопрано, позната по своите улоги во руските опери во нејзината матична компанија, театарот „Мариински“ и по меѓународната изведувачка и снимачка кариера на разновиден репертоар .

## Кариера
Во 1992 година, Бородина дебитирала во *Самсон и Делила* во Кралската опера Ковент Гарден со Пласидо Доминго. Таа настапувала често во Метрополитен опера и Сан Франциско и во многу други оперски куќи во улоги меѓу кои Пепелашка во *Ла Церентола*, Маргериет во *проклетството на Фауст*, Еболи во *Дон Карлос*, Принцивеса во *Адриана Лекувр*, Кармен во истоимената опера, Марфа во *Хованшчина* и Амнерис во *Аида*. Бородина е позната по својот „плишен“ глас.

Таа добила признание како Народен уметник на Русија во 2002 година, прв награден златен медал на вокалниот натпревар Роса Понселе во 1998 година  а исто така победи на натпреварот во Барселона во 1989 година.  Таа беше наградена со Државната награда на Руската Федерација (2006).  Таа беше една од добитниците на наградите *Опера вести* во 2007 година за истакнато достигнување.

Бородина е вклучена во многу руски оперски снимки на Филипс, диригирани од Валери Гергиев со компанијата Мариински. Нејзиното руско наследство е многу важно за неа:Јас сум еден од лудите луѓе на кои им требаат своите корени. Јас земам храна од родната земја, мојата татковина. Сакам моите деца да студираат во Русија, бидејќи тие се Руси. Мислам дека ова е неверојатно важно. Но, животот во Санкт Петербург од ден на ден станува се потежок и рускиот дух, духовноста што беше дел и дел од руската култура, скоро ја нема повеќе.Таа се повлече од продукцијата на *Кармен* во Ла Скала затоа што рецитивите се зборуваа наместо да се пеат, и остави проби во Кралската опера за *Аида*, во режија на Роберт Вилсон, бидејќи го најде пристапот на диригентот (Антонио Папано) премногу туѓо за операта". Последователно, критичарите ја оправдаа Бородина и таа 2011 година се вратила во Ковент Гарден за да настапи во *Аида,* исто така диригирана од Папано. Во 2006 година, раководството на Виенската државна опера „одлучи да се дистанцира од ангажман [со Бородина], не само за оваа продукција, туку и за сите други“, ноќта на премиерата на *Литалиана во Алжери*. Бородина требаше да пее во Виенската државна опера во *Аида* во март 2013 година.

Во 2014 година, Бородина ја извела улогата на Амнерис во „ *Аида“* на „Мет“ во Њујорк. Нејзината потписна улога, со текот на годините, била улогата на Далила во  “ на Камил Сент-Сенс. Познати настапи вклучуваат реномирана продукција во Метрополитен опера со Пласидо Доминго во 1998 година, снимка со Хосе Кура и Сер Колин Дејвис, и, неодамна, многу пофален перформанс со Далас опера спроти Клифтон Форбис во 2017 година.

Бородина претходно била омажена за Илдар Адбразаков, со кого добила синот. Таа има два сина од претходниот брак и ќерка чиј татко не е идентификуван јавно.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Санкт Петербург
Категорија:Добитници на Државната награда на Руската Федерација
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1963 година
Категорија:Народни артисти на Руската Федерација
Антонина Нежданова

мини|Антонина Нежданова
**Антонина Василиевна Нежданова** (, 16 јуни 187326 јуни 1950), била руска лирска колоратура сопран. Извонредна оперска пејачка, таа го претставувала руското вокално училиште во своите најдобри.

## Биографија
Нежданова е родена во , во близина на Одеса, Украина, а потоа во Руската Империја. Во 1899 година, таа влезе во Московскиот конзерваториум. По дипломирањето три години подоцна се приклучи на Болшој театарот, забрзано да стане негов водечки сопран. Таа честопати пееше и во театарот Мариински во Санкт Петербург и во Киев и Одеса. Париз ја слушна во 1912 година, кога се појави наспроти големиот тенор Енрико Карузо и баритонскиот еквивалент на Карузо, Тита Руфо.

Нежданова беше посветена на *Вокалисот* на Сергеј Рахмањинов, и таа беше првиот изведувач на аранжманот за сопран и оркестар, со диригентството на Серж Кусевицки. Таа создаде голем број на оперски улоги. По Руската револуција во 1917 година, таа остана на Болшој, за разлика од некои нејзини колеги оперски пејачи, кои ја напуштија својата родна земја за Запад. Во 1936 година, таа започна да предава пеење во Москва и беше назначена за професор на градскиот конзерваториум во 1943 година.

Таа била омажена за диригентот Николај Голованов и починала во Москва во 1950 година.

Нежданова направила голем број на снимки кои ја прикажуваат убавината и флексибилноста на нејзиниот глас и одличноста на нејзината техника. За оперските историчари и критичари се смета дека е една од најдобрите сопрани во 20 век.

## Наводи

Категорија:Народни уметници на СССР
Категорија:Починати во 1950 година
Категорија:Родени во 1873 година
Категорија:Носители на Орденот на Ленин
Категорија:Народни уметници на Руската СФСР
Категорија:Носители на Орденот на Црвеното знаме на трудот
Категорија:Добитници на Сталиновата награда
Категорија:Погребани на Новодевичките гробишта
Категорија:Починати во Москва
Лапарентосаурус

***Лапарентосаурус*** — род на сауроподски диносаурус од Средната Јура. Неговите фосили се пронајдени во Мадагаскар (формација Исало III). Типскиот вид е ***L. madagascariensis***.

## Откривање и именување
Во 1895 година Ричард Лидекер именувал нов вид на *Ботриоспондилус*, *B. madagascariensis,* заснован на фосили пронајдени пред 1894 година од Џозеф Томас Ласт во басенот Мајунга во слоеви на Батонијан, формација Исало III. Бидејќи немало вистинска врска со оваа англиска форма, во 1986 година Хосе Фернандо Бонапарт именувал посебен род. Типскиот вид, единствениот познат, е *Lapparentosaurus madagascariensis*. Општото име го одликувал Алберт-Феликс де Лапарент. Холотипот доделен од Бонапарт, **МАА 91-92**, се состои од два нервни лакови. Искористен е многу пообилен материјал, од најмалку три, но можеби дури и десет единки од различни фази на раст. Ова вклучува пршлени и елементи на екстремитетите, но нема черепи. На видот сè уште му недостасува добар опис и дијагноза. Не треба да се меша со ?*Bothriospondylus madagascariensis*, посебен таксон кој сега го носи името *[[Вуиврија]]* или друг посебен примитивен сауропод од формацијата Исало III, исто така привремено наречен *„Bothriospondylus“* *madagascarensis*.

Студиите за утврдување на возраста кои биле извршени со употреба на броеви на прстени за раст укажуваат на тоа дека на овој сауропод му биле потребни 31-45 години за да достигне полова зрелост и бил релативно брз со оглед на присуството на голема количина на фиброламеларна коска.

## Класификација
Филогенетската позиција на *Лапарентосаурус* беше одамна слабо разбрана. Изложува необична комбинација на карактери од базалните и од изведените сауроподи. Тој е класифициран како брахиосаурид или неодреден титаносауриформ. Сепак, неодамнешните филогенетски анализи покажале дека тој е базален еузауропод, кој воопшто не е тесно поврзан со брахиосауридите. По многу децении, Емили Лонг во 2008 година ја обновила традиционална Цетиосауридија, вклучувајќи *Лапарентосаурус*. Длабинска ревизија на родот во 2019 година на родот од Равелосон, Кларк и Расоамиарамана вратиле на слична позиција со тоа што *Лапарентосаурус* бил дел од парафилетски Цетиосауриди, вклучувајќи и мноштво слични цетиосауриди од средната Јура, како *Чебсаурус*, *Ферганасаурус* и *Цетиосаурус*. Оваа позиција била поткрепена со присуство на две автопоморфии вообичаени и кај *Лапарентосаурусот* и кај *Цетиосаурусот*: нервен ’рбет во форма на пирамида од предниот дорзален пршлен со заострен облик или не запален дистално и губење на спинодиапофизеалната ламина на дорзалните пршлени.

## Галерија
Сите можни остатоци од *Лапарентосаурус*:
Податотека:Lapparentosaurus madagascariensis teeth.jpg|Заби
Bothriospondylus madagascariensis francia teeth.JPG|Заби
Bothriospondylus madagascariensis francia cervical vertebra.JPG|Цервикален пршлен
Податотека:Bothriospondylus madagascariensis caudal vertebrae.jpg|Каудални пршлени
Bothriospondylus madagascariensis 1.JPG|Коски на екстремитетите
Bothriospondylus madagascariensis.JPG|Метатарзали


## Наводи

Категорија:Макронарија
Турековац

**Турековац** или **Турковце** е населено место во градот Лесковац во Јабланичкиот Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 во Турековац живееле 1.272 жители.

Тука се наоѓа црквата Собор на светите апостоли.

## Наводи

Категорија:Населени места во Лесковац
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Аеродром Алтај

**Аеродромот Алтај**   е јавен аеродром кој служи на Алтај, кој е главен град на провинцијата Гови-Алтај ( *[[Покраини во Монголија|целта]]* ) во западна Монголија. Аеродромот се наоѓа 2&nbsp;km западно од градот Алтај. Тој е способен да управува со авиони од типот Ан-24 , вклучително и Фокер 50, Даш 8 и АТР 42 . 

## Поврзано

* Список на аеродроми во Монголија
* Список на авиокомпании на Монголија

## Користена литература

## Надворешни врски

* 

Категорија:Аеродроми во Монголија
Новогодишна приказна

**„Новогодишна приказна“** е советски куклен цртан филм од 1972, во режија на Владимир Дегтјарев, според бајката  „Чудовиштето од снежни топки“ на писателката за деца Људмила Васиљева-Гангнус.

## Заплет
Заплетот на приказната се одвива околу потрагата по новогодишно дрво.

Имало колиба среде шумата покриена со снег. Снежниот ветер, чувар на шумата, живеел во неа. Навистина не му се допаѓала бучавата во близина на неговата колиба и ги разнел прекршителите со студениот ветер.

Зад шумата имало училиште а позади него село. На училиште, момците се подготвувале за Нова Година, правејќи играчки за елката. Момчето Гришка се нарекло најсилно и доброволно се пријавило да оди во шумата по новогодишна елка. Таму тропнал со секирата и бил груб кон Лешиј. Навредениот Лешиј го вратил Гришка на училиште и го покрил со снег.  Друго момче се нарекло најхрабро и отишло во шумата. Но,истото му се случило и нему. Тогаш девојчето отишло да го донесе дрвото. Таа отпеала песна за елката и учтиво го прашала Лешиј а потоа го поканила на новогодишната забава. Лешиј дошол да ги посети децата и останал да живее во училишната порта, во зима градел  тобогани и ги исполнувал лизгалиштата за децата, а летото им зборувал за шумата и им читал книги.

## Филмска екипа

## Музика во филмот

* На почетокот на цртаниот филм, Снежниот Beтер ја свири на дискот музичката тема на Оскар Фелтсман (кој ја компонираше музиката за овој цртан филм), од друг цртан филм - „ Како магарето бараше среќа“, снимен од Владимир Дегтјарев една годиина порано
* На цртаниот филм се наоѓа и песната „Јолочка-Јолка“ музиката е на Оскар Фелтсман, според зборовите на Игор Шаферан:


Елка,елкичка шумски мирис,
Навистина и треба убава облека!
Нека оваа елка на празничниот час
Таа нè радува со секоја игла, нè радува
…
Оваа песна ја издала компанијата Мелодија на дискови.

## ДВД изданија
Цртаниот филм е препечатен многу пати на VHS и DVD во компилации од цртани филмови:

* „Најдобри советски цртани филмови“, Студио PRO видео, VHS 1990-ти
* „Сојузмултфилм, колекција“, дистрибутер „Сојуз“, ВХС, средината на 1990-тите.
* „Кога се палат елките“, „Сојузмултфилм“, дистрибутер „Сојуз“.

Во 90-тите години од минатиот век, компанијата Твик Лирек објавила на аудиокасета аудио приказна заснована на цртан филм со текст на Александар Пожаров.

## Надворешни врски

* „Новогодняя сказка“   
* Песна „Јолочка“

Категорија:Советски цртани филмови
Вананосаурус

***Вананосаурус*** (што значи „Ванан гуштер“, именуван по локацијата каде што бил откриен) — род на базалните пахицефалосаурскидиносаурус од Кампанската доба од формацијата Шиаојан од пред околу 80 милиони години во денешен Анхуи, Кина. Типскиот вид ***Wannanosaurus yansiensis***, бил опишан од Хоу Лијан-Хаи во 1977 година.

Познат е од еден делумен скелет, вклучувајќи делумен покрив на черепот и долната вилица, бедрената коска и тибијата, дел од реброто и други фрагменти. Бидејќи има рамен покрив на черепот со големи отвори, тој се сметал за примитивен меѓу пахицефалосаурусите. Понекогаш тој бил класифициран како член на сега веќе амортизираната фамилија Хомалоцефалидија, која сега се смета дека е неприродно собрание на пахицефалосауари.
лево|мини| Реставрација
Иако неговите остатоци се од многу мала единка, со должина на бедрената коска од 8 сантиметри и проценетата вкупна должина од околу 60 сантиметри. Споените коски во неговиот череп сугерираат дека станува збор за возрасно лице при смрт. Како и другите пахицефалосауруси, тој веројатно бил тревојад или сештојад, хранејќи се близу до земјата со разни растителни материи, а можеби и инсекти.

## Користена литература

Категорија:Диносауруси
Цолепиоцефал

***Цолепиоцефал —*** род на пачицефалосауридски диносаурус од доцната креда во депозити во Алберта, Канада. Тој бил собран од формацијата Формост. Типскиот вид, *C. lambei*, првично бил опишан од Стернберг (во 1945 година како *Stegoceras lambei*), а подоцна бил преименуван од Саливан во 2003 година. *C. lambei* е куполен пахицефалосаурус кој се одликува главно со недостаток на странична и постериосквамозална полица, стрмно свртен париетал и присуство на два почетни јазли подвиткани под задната маргина на париетосквамозалната граница.

## Наводи

Категорија:Диносауруси
Ферганоцефал

**Ферганоцефал**— сомнителен род на неорнитишиски диносаурус. Тоа беше од средната јура на Киргистан. Типскиот вид и единствениот вид е ***F. adenticulatum***.

## Класификација
*Ферганоцефал* првично беше класифицирана во групата Пахицефалосауридија. Тогаш тоа би било една од најстарите познати пахицефалосауриди. Роберт М. Саливан, сепак во 2006 година ја оспорил класификацијата на пахицефалосаурот, наоѓајќи дека „неколку од одликите се карактеристични за забите на пахицефалосаурот“, наведувајќи го недостатокот на заби на забите и заклучува дека примероците се „премногу нецелосни за идентификација". Тој смета дека таксонот е *нобиум дубиум*.

## Откривање и именување
Типскиот вид, *Ferganocephale adenticulatum*, за првпат бил опишан од Аверијанов, Мартин и Бакиров во 2005 година и се заснова само на забите од провинцијата Фергана, Киргистан, кои датираат од Каловијан. Холотипот е **ZIN PH 34/42**, возрасен неизбран заб. Типскиот вид е *Ferganocephale adenticulatum*. Името на родот го комбинира името на локацијата што се најде со грчкиот *кефал*, „глава“, повикување на претпоставените афинитети на пахицефалосаурија.

## Наводи

Категорија:Диносауруси од средната јура во Азија
Категорија:Птицоколковни
Тодор Арсов

**Тодор Арсов** ( во  —  во ) — македонски партизан, партиски и воен раководител во НОВ.

## Животопис
Роден на 27 септември 1912 година во куќа на десната страна на река Отиња-Штип, до црквата “Свети Никола”, промената од забот на времето, а денес ревитализирана, постои и ќе постои како Завод - музеj во кој се врежани спомените на Тошо Арсов.
Основно училиште завршил во родниот град, а гимназија во Врање и Заечар (1933/1934 година), каде што бил член на Литературната дружина *„Јован Скерлиќ“* и станал член на СКОЈ. Како студент на Правниот факултет на Белградскиот универзитет, бил активен учесник во студентското движење и член на КПЈ (септември 1935 година), при што бил упасен и поминал три месеци под истрага во затворот Главњача (1935 година). По излегувањето бил протеран во Штип, каде што станал член на обновениот МК на КПЈ. Повторно бил уапсен (април 1937 година) и по три месеци истрага во затворот во Велес и во Централниот затвор во Скопје, бил суден во Белград, а казната ја издржал во затворот Лепоглава. Априлската војна (1941 година) го затекнала на отслужување на воениот рок во авто-единица во Охрид, а по брзиот слом на кралската војска се вратил во Штип и станал член на обновениот МК на КПЈ  (јуни 1941 година). Барајќи вработување, извесно време работел како адвокатски приправник во Окружниот суд во Скопје, кон средината на 1942 година. Пред опасноста да биде провалена неговата партиска дејност, се засолнил во Ќустендил, а потоа пак се вратил во Штип (20 април 1943 година). Како истакнат организатор на НОВ, бил назначен за политички комесар на штабот на Четвртата оперативна зона на НОВ и ПОМ.

Загинал во судир со бугарската војска и полиција како политички комесар на Вториот плачковички (штипски) НОПО „Гоце Делчев“.
Херојот Тошо Арсов живее и денес. Живее во се она што значи слобода, еднаквост и заедништво. Градот под Исарот, градот Штип, вечно ќе го чува споменот за него. Во знак на сеќавање во Штип е откриена спомен биста и спомен плоча. Неговата куќа е ставена под заштита на Законот за културно наследство. 
## Наводи


## Литература

* Љубен Георгиевски-Љупта, Студенти револуционери, Ⅱ дел, Скопје, 1973, 7-24; 
* Штип и Штипско во народноослободителната војна 1941-1945, Прилози од научниот собир одржан на 17, 18 и 19 мај 1990 во Штип, книга 1-4, Скопје, 2000-2001.

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Апсолвенти на Софискиот универзитет
Малависаурус

***Малависаурус*** (што значи „ гуштер од Малави “) — род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел во денешна Африка, поточно во Малави, за време на периодот барем - апт во раната креда. Тој е еден од ретките титаносауруси за кој е пронајден материјал од череп.

## Откривање
лево|мини| Споредба на големината
Името го дал Луис Л. Јакобс и колегите, Меев Меркреди Фури и првично бил опишан во 1928 година од Сидни Х. Хатон како вид на Гигантосаурус (неважечко име за диплодоцидот во моментов познат како *[[Торниерија]]* ). Хатон сметал дека тој е тесно поврзан со видот *G. robustus* (подоцна *Јаненшија* ).

Релативно мал според стандардите на сауропод, *Малависаурус* достигнувал должина од околу 16 метри, и тежел околу 10 метри.  Во 2020 година била дадена помала проценка од 11 метри (36 стапки) и 2,8 тони (3,1 кратки тони). Како и некои други титаносаури, пронајдени се осикули за кои се верува дека претставуваат кожни штитови кои ја покриваат кожата.

Пршлените од средниот дел на опашката имале издолжена центра .  *Малависаурус* имал странични јазли на ’рбетници кои наликувале на плитки вдлабнатини.  Фосите кои слично наликуваат на плитки вдлабнатини се познати од *Салтасаурус*, *Аламосаурус*, *[[Еолосаурус]]* и *[[Гондванатитан]]* .

## Класификација
Кладот подолу ги следи Франка и неговите колеги (2016), поставувајќи го Малависаурус како базален литострот. 

## Наводи

## Надворешни врски
* страница на ''Малависаурус'' од ДиноДречник. 
* Нов материјал на диносаурус на раноокозен титаносаурид во Малави
* Палеонтологика-електроника - диносауруси од Сауропод од раната креда на Малави, Африка
* Истражување на кастинг меѓународен - ''Malawisaurus dixeyi''

Категорија:Диносауруси од раната креда во Африка
Категорија:Литостротија
Баурутитан

***Баурутитан*** — род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел за време на Доцна Креда на територијата на денешен Бразил. Типскиот вид *Baurutitan britoi*, бил опишан во 2005 година од страна на Келнер и неговите колеги, иако остатоците од фосилите веќе биле откриени во 1957 година. *Баурутитан* е класифициран како литостротичен титаносаурус и се разликува од сродните родови врз основа на неговите карактеристични пршлени на опашката. Овој јужноамерикански диносаурус е пронајден во формацијата Марилија кај Убераба, во бразилската држава Минас Жераис.
 
## Откривање
Остатоците од *Баурутитан* биле пронајдени во 1957 година од Левелин Ивор Прајс, познат бразилски палеонтолог, во регионот на Пирополис, Минас Жераис . Сепак, бил објавен и именуван дури во 2005 година. Делата на Прајс во Пеирополис започнале во 1947 година откако Хесуилно Фелисисимо, од Географско-геолошкиот институт во Саун Пауло, му кажале за присуството на фосили во регионот. Потоа, Прајс спровел ископувања во стариот каменолом, познат како каменолом Каеира, на фармата во Сао Луис. Обновените фосили вклучуваат желки, крокодиломорфи, терподи и сауроподи, риби, слатководни безрбетници ( гастроподи и бивалви ), траги од фосили, фрагменти од јајца и растителни остатоци. Динамит повремено се користел за отстранување на материјалите вградени во матрицата. Имало експедиции во Каеира помеѓу 1949 и 1961 година, по што теренската работа не била продолжена поради недостаток на нови релевантни наоди.

Серија од 19 пршлени (крсна и 18 на опашката) пронајдени на овој локалитет биле признати дека припаѓаат на оние на титаносаурус; првично биле именувани како „Серија„ Ц “, а потоа станале холотип на новиот род *Baurutitan* (примерок број MCT 1490-R). Целиот пронајден материјал бил зачуван во колекцијата на Музејот на наука за Земјата во Рио де Жанеиро.

## Етимологија
Името *Баурутитан* потекнува од спојот на зборот „бауру“, кој алудира на географскиот регион на наодот, во рамките на Бауру групата и зборот „титан“ според грчките митови. Специфичното име „бритои“ е дадено во чест на Игнасио Аурелиано Брито, бразилски палеонтолог, кој советувал да се проучи и опише овој диносаурус, чии фосили останале зачувани многу години.

## Опис
*Баурутитан* бил сауропод за кој се проценува дека бил долг од 12-14 метри и висина од околу 3,5 метри Холотипниот примерок е пронајден во формацијата Марилија, од ериодот мастрихт, пред околу 72-66 милиони години. *Баурутитан*от бил четвртиот сауропод опишан во Бразил, по *[[Антарктосаурус]]от*, *[[Гондванатитан]]* и *[[Амазонсаурус]]от*.

Кладот од 2017 година на Хосе Карбалидо и неговите колеги го сместува *Баурутитан* како член на Литостротиа.

## Наводи

## Надворешни врски

* ''Баурутитан'' на поштенскиот список на диносауруси 

Категорија:Диносауруси од доцната креда во Јужна Америка
Категорија:Титаносаурус
Тригоносаурус

***Тригоносаурус*** (што значи „триаголен гуштер“) — род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел за време на периодот мастрихт на територијата на денешен Бразил. Фосилите на Тригоносаурусот биле пронајдени во формација Марилија. Типскиот вид, Trigonosaurus pricei, првпат бил опишан од Кампос, Келнер, Бертини и Сантучи во 2005 година. Тој се заснова на два примерока, и двата се состојат главно од пршлени. Пред неговиот опис, тој бил познат како „Пирополис титаносаурус“, по местото каде што бил пронајден.

## Наводи

## Надворешни врски
* ''Trigonosaurus'' on the Dinosaur Mailing List (contains full abstract of description). 

Категорија:Титаносаурус
Категорија:Диносауруси од доцната креда во Јужна Америка
Зупејсаурус руџери

** Зупејсаурус руџери ** (*Zupaysaurus rougieri*) – теропод од целофоизоиди (Coelophysoidea); неговото име значи „ѓаволски гуштер на Ругиери“ („зупај“ на кечуа значи „ѓавол“)..

## Опис и име

Живеел во доцната тријаска ера (приближно 218-207 милиони години) во Јужна Америка. Должина на телото приближно 4 м, висина прибл. 1,2-1,5 м, тежина до приближно 200 кг. Неговите остатоци биле пронајдени во Аргентина (во провинцијата Ла Риоха].

* Зупејсаурус руџери * бил теропод со средна големина. 
Во 2010 година Грегори С. Пол одредил негова должина од  од 6 метри  и тежина од 250 кг . 
Во 2016 година  била корегиран неговата опис, со многу помала големина од 4,2 метри  и 70 кг. 
Како и сите тероподи  се движел само на задните нозе, оставајќи ги предните екстремитети слободни за да го фатат пленот. 
Должината на вратените коски на вратот сугерирале дека овој род има прилично долг врат. 
Се проценило дека  имал 24 заби а во долната вилица имал интермандибуларна шарка. 
Само еден примерок е познат на науката. Примерокот холотип бил назначен за PULR-076, кој се состои од скоро целосен череп, кој бил многу добро зачуван, десниот рамо појас, долниот дел на десната нога и глуждот и дванаесет пршлен  од вратот, делови и колковите.

## Наоди од фосили и детерминизација

Откриено бил мај 1997 година од Сантјаго Реил („Вултур“), со дел од екипажот на  Руже, подоцна бил опишан од Аркучи и Кориа и за него објавено во 2003 година.
Името „Зупејсаурус “ е составено од Кечуа збор "'супај" што значи "ѓавол" и грчки збор "" саурос "(σαυρος) што значи" гуштер "; така „ѓаволски гуштер“.

Во митологијата на Инките, * [[supay]] * 'бил и бог на смртта и владетел на' 'уку пача' ', подземјето на Инките. Видот на видот беше именуван како * З. rougieri "во чест на Гиilleермо Руже, научникот кој ја предводеше експедицијата која го откри и собра [[холотипот]] (оригинален примерок) PULR-076., за првпат бил опишан и именуван во научното списание „[[Ameghiniana]]“ “од [[Аргентина|Аргентинец]] [[палеонтолог]] Андреа Аркучи и [[Родолфо Корија]] во 2003 година. .

== Класификација ==

* Зупејсаурус * бил класифициран како најраниот познат [[тетануран]] теропод поради неколку одлики на неговиот череп, заби и задни екстремитети. 
Анализи на Карано (2005), Тикоски (2005) и Езура и Новас (2005) го класифицираа „Зупајсаурус“ како [[коелофисоид]] поврзан со „[[Сегисаурус]]“ „и веројатно“ „[[Лилиенштернус]]“.

Подолу е даден [[кладограм]] заснован на филогенетската анализа спроведена од Сјус и сор. во 2011 година, покажувајќи ги односите на „Зупејсаурус“:



==Наводи==


==Надворешни врски==

* *Zupaysaurus'' entry in The Theropod Database.

Категорија:Неотераподи
Категорија:Диносауруси од доцниот тријас во Јужна Америка
Зуолонг

** Зуолонг** (змејот на Зуо) е род на coelurosaur диносаурус што постоел во денешниот Wucaiwan, [автономен регион на Ксинџијанг]](https://mk.wikipedia.org/wiki/%D0%B0%D0%B2%D1%82%D0%BE%D0%BD%D0%BE%D0%BC%D0%B5%D0%BD_%D1%80%D0%B5%D0%B3%D0%B8%D0%BE%D0%BD_%D0%BD%D0%B0_%D0%9A%D1%81%D0%B8%D0%BD%D1%9F%D0%B8%D1%98%D0%B0%D0%BD%D0%B3%5D) од Кина за време на доцна јура период (понизок Оксфордска фаза). Пронајден е во Формацијата Шишугу, Ксинџијанг, Кина...

## Опис и име

Фосил на „Зуолонг“, IVPP &nbsp; V15912, делумен скелет со череп, билеоткриен во 2001 година во Кина, во горниот дел на [Шишугуа формација]](https://mk.wikipedia.org/wiki/%D0%A8%D0%B8%D1%88%D1%83%D0%B3%D1%83%D0%B0_%D1%84%D0%BE%D1%80%D0%BC%D0%B0%D1%86%D0%B8%D1%98%D0%B0%5D) од Ксинџијанг. 
Тоа било субадолно животно со должина приближно 3,1  м  и тежело приближно 35  кг.
„Зуолонг“ бил именуван од Н.Којниер,  М. Кларк, Кетрин А. Форстер и Ксу Ксинг во 2010 г., а видот на видот е * Zuolong salleei *. 
Општото име било чест на генералот Зуо Зонгтанг.
специфично име го обележал Хилмар Сали, чија оставинка помогна во финансирањето на истражувањето. 
Специфичната возраст за примерокот на холотип е од 161,2 до 155,2 милиони години. 
Холотипот според Томас Р. Холц помладиот е скоро сигурно дека е од малолетнички теропод..

## Наоди од фосили и детерминизација

Во 2016 година, Григориј С. Пол ја процени должината на „Зуолонг“ на  3  м  и неговата тежина на 60 килограми.. .

## Класификација

* Зуолонг * е примитивен колуроросауриус, можеби најпримитивниот познат. 
Во 2019 година било откриено дека е член на Тиранораптора во политомија со Тираносауроидеја и Манираптороморфа.



## Наводи

Категорија:Диносауруси од доцната јура во Азија
Категорија:Целуросауруси
Зуницератопс

** Зуницератопс **  (Zuniceratops christopheri) тоа е мал маргиноцефалус чие име значи роговито лице на Зуни. Генеричкото име на ова животно потекнува од Зуни - индиско племе кое живее околу Ново Мексико, а жанровиот епитет го одликува Кристофер Волф - осумгодишен истражувач на зеницератопи. 
потекнува од  Средниот Туронски пред околу 92-90 милиони години (доцна креда) во Ново Мексико (САД). Живеел пред попознатите северноамерикански неокератопи како Трицератоп и претставува ново светло на нивното потекло. 

Зуницератопс бил релативно мал кератоп - бил долг 3-3,5 м и висок до 1 м во колковите. Имаше руф, но коските што го поддржуваа сè уште не беа развиени. Зуницератопс е ​​најстариот познат американски цератоп и истовремено најстариот претставник на оваа обвивка со рогови на веѓите. Неговото откритие фрла ново светло на потеклото на Сероамериканските кератопи...

## Опис и име
 
Зуницератопс бил релативно мал кератоп - бил долг 3-3,5 м и висок до 1 м во колковите. Имаше Зуницератопс е ​​најстариот познат американски цератоп и истовремено најстариот претставник на оваа обвивка со рогови на веѓите. Неговото откритие фрла ново светло на потеклото на Сероамериканските кератопи..

## Наоди од фосили и детерминизација

„Зуницератопс“ бил откриен во 1996 година, од страна на 8-годишниот Кристофер  Волф, син на палеонтолог Даглас Г. Волф, во формацијата Морено Хил во западно-централно Ново Мексико. Пронајдени биле еден череп и коски од повеќе примероци. Во поново време, било откриено дека една коска, за која се верува дека е сквамозална, исшум од * [[Nothronychus]] *. . .

## Класификација
 

„Зуницератопс“ бил пример за еволутивна транзиција помеѓу раните цератопси и подоцнежните поголеми цератопсиди кои имале многу големи рогови . Ова ја поддржува теоријата дека потеклото на кератопсиските диносауруси можеби била од Северна Америка.

Иако првиот откриен примерок имал еднокорени заби (невообичаено за цератопсијците), подоцна фосилите имале двојно вкорени заби. Ова е доказ дека забите станале двојно вкорени со возраста. * Зуницератопс * бил  тревојад како и другите цератопси и веројатно живееле во стада.

## Наводи

## Надворешни врски
* Timeline of ceratopsian research

Категорија:Короносауруси
Категорија:Диносауруси од доцната креда во Северна Америка
Категорија:Палеонтологија на Ново Мексико
Гуангдонг

**Гуангдонг** или **Гуангдунг** (кинески:|广东 / 廣東}}; или **Кантон** или **Квангтунг**) ― покраина на југоистокот на Кина. Главен град на покраината е Гуангџоу, а значаан е и индустрискиот град Шенџен. Старото име на оваа покраина и нејзиниот главен град е *Кантон*.

Покраината има површина од 187.800 km2Текст на горниот индекс и 95.440.000 жители (податок од 2008 година). Во 2005 година во покраината живеело 79 милиони стални жители и 31 милион мигранти. По тоа Гуангдунг е кинеска покраина со најголем број на жители (Хенан има најмногу стални жители). И по БДП Гуангдонг е прв во Кина со (522 милијарди долари во 2008 година).

Должината на крајбрежјето на Јужнокинеското Море која припаѓа на оваа покраина е 4.300 километри. Најважна река е Бисерна река. Во нејзината делта покрај најголемите градови во покраината се наоѓаат и Макао и Хонгконг.

Климата во ова подрачје е влажна суптропска.

## Поврзано
* Административна поделба на Кина
* Покраини во Кина

## Наводи

## Надворешни врски

* Статистички годишник

Категорија:Административна поделба на Кина
*
Евгениј Водолазкин

**Евгениј Водолазкин** (роден 1964 година) е руски научник и автор. Роден е во Киев,  и во 1996 година дипломирал на одделеот за филологија на Универзитетот во Киев . Истата година започнал постдипломски студии во Куќата на Пушкин под менторство на Дмитриј Лихачов . Во 2000 година тој ја одбранил својата докторска теза „За преводот на Летописот на Георги Амартол “.

Водолазкин добива стипендии од Фондацијата Тоефер и Фондацијата Александар фон Хумболт .Пишувал за *„Првите работи“* и објавувал во „Плуг“. Ја освоил наградата за литература „Александар Солженицин“ во 2019 година.

Водоласкин се смета за најважен меѓу современите руски писатели, неговите книги се преведени на многу јазици и добиле многу меѓународни признанија.

Живее со своето семејство во Санкт Петербург .

## Дела

* *Светска историја во литературата на Античка Русија (заснована на материјали XI - XV)* ;
* *Дмитриј Лихачов и неговата епоха: Мемоари, есеи, документи, фотографии* ;

### Романи

* *Киднапирањето на Европа* (2005 година);
* *[https://antolog.mk/product/solovjov-i-larionov/ Соловјов и Ларионов]*, Андреј Бели награда, потесен список на наградите „Голема книга“ ;
* *[https://antolog.mk/product/lavr/ Лавр]* (2012), Лауреат на книжевна награда Јасна Полјана, категорија од 21 век; Награда за голема книга, прва награда;
* *[https://antolog.mk/product/avijaticharot/ Авијатичарот]* (2015), Награда за голема книга, втора награда;
* *Куќа и остров: алатка за јазик* (2015 година);
* *Бризбејн* (2018);
* *Пазарот за миленичиња* (2019);


Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1964 година
Горна Горица (Дебар)

**Горна Горица** () — село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија.

## Географија
Селото е сместено во историско-географската област Долни Дебар, на левиот брег на Црн Дрим и на деснииот брег на Видоѕвезда, пред нејзината утока во него. Понекогаш селото се вбројува во областа Голо Брдо. На околу 1&nbsp;км источно е државната граница со Македонија, каде од другата страна е селото Селокуќи.

## Историја
Албанизацијата на Горица (Долна и Горна) почнала порано отколку во другите места и со време македонското население било истиснато и/или асимилирано од албански доселеници од други места.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) *Горица* било дел од областа Мала Река (Грика Вогел) и во неа живееле 90 лица Арнаути муслимани.

На почетокот на XXI век јазичарите Клаус Штајнке и Џелал Јули спровеле теренско испитување со цел да ја проверат тековноста на постарите извори за македонојазичните („словенојазични“) села во Албанија. Ја посетиле Горица, и на тоа подрачје не откриле словенојазични жители ни по извршените подробни интервјуа со мештаните.

Во 1940 г. Миленко Филиповиќ напишал дека *Горица* е големо албанско село од околу 130 куќи и го врбојува во областа Голо Брдо. Околу 50 куќи образуваат голема населба, а останатите се поставени наоколу во групи насобрани околу поединечни одбранбени кули. Според него, сите жители на селото тогаш биле преселници од Зоѓај, Хомеш и Зрклени.

Сè до 2015 г. селото било во состав на Општина Горица.

## Личности
* Владан Горица (? – 1465) — советник на Скендербег, роден во Горна или Долна Горица

## Поврзано
* Долна Горица (Дебар)
* Долни Дебар
* Голо Брдо

## Наводи

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Булчица
Категорија:Голо Брдо
Моглица (Голо Брдо)

**Моглица** или **Муглица** () — село во општината Либражд на Елбасанската област, источна Албанија.

## Географија
Селото понекогаш се вклучува во областа Голо Брдо. Сместено е во горното поречие на Окштунска Река, западно од Себишта и југозападно од Големо Окштун.

## Историја
Сè до 2015 г. селото било во состав на Општина Стеблево.

## Личности
* Хасан Моглица (1854 - 1915) — духовен и просветен деец на албанската преродба

## Поврзано
* Голо Брдо

## Наводи

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Голо Брдо
Категорија:Либражд
Косовец

**Косовец** ()  — село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија. Денес е муслиманско, иако порано било со мешана вероисповед.

## Географија
Селото се наоѓа во македонската област Голо Брдо, на десниот брег на Окштунска Река. Има улога на северно маало на Љуболеш. Лежи источно од Стригичани, северозападно од Извор и североисточно од Голејца.

## Историја
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. *Косач* бил дел од Голема Река (Грика Маде) и претставувал чисто албанско село со 35 „Арнаути муслимани“. Ова е грешка на К’нчов, бидејќи населението во најмала рака било етнички мешано.

Во 1940 г. Миленко Филиповиќ напишал дека *Косовац* е веќе чисто муслиманско село во Голо Брдо со околу 30 македонски и албански куќи. Православните жители се иселиле во Дебар и дебарското село Баниште.

Во селото има остатоци од православна црква.

Сè до 2015 г. селото било дел од Општина Горица.

## Иселеништво
Според Филиповиќ, православниот род *Јанковци* во Мало Острени бил доселен од Косовец.

## Поврзано
* Голо Брдо
* Дримколско-голобрдски дијалект

## Наводи

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Булчица
Категорија:Голо Брдо
Продан (Голо Брдо)

**Продан** () — село во општината Либражд на Елбасанската област, источна Албанија.

## Географија
Селото понекогаш се вклучува во областа Голо Брдо. Лежи во планински предел, на извесно растојание јужно од Мало Окштун, во долината на Проданска Река која на север се среќава со реката Врба и заедно се влеваат во Окштунска Река. Над спротивната падина се издига возвишението Пилог (1,135&nbsp;м).

## Историја
Сè до 2015 г. селото било во состав на Општина Стеблево.

## Поврзано
* Голо Брдо

## Наводи

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Голо Брдо
Категорија:Либражд
Продан (појаснување)

**Продан** може да се однесува на:

## Населени места
* Продан — село во Голо Брдо/Либражд, Албанија
* Продан — село во Колоња, Албанија

## Личности
* Хаџи Продан Глигориевиќ (1760–1825) — војвода во Првото српско востание, Српската револуција и Грчката војна за независност

## Друго
* Продан — јужнословенско машко име
Задружни Штали (Речица)

** Задружни Штали ** — археолошко наоѓалиште во охридското село Речица. 
Претставува некропола од железно време и римско време.
На западниот крај од селото, при копањето на темели за задружните штали и при нивелирањето на просторот пред нив, во 1952 година биле откриени и растурени повеќе гробови. Делумно е зачувана само една гробна целост составена од сребрена ромбоидна плочка, бронзен шлем, врв од копје и двојна игла од бронзена жица.

## Поврзано
*Задружни Штали — некропола од железното и римското време;
*Ковче - Падина — средновековна црква и некропола;
*Лозишта — депо на бронзен накит и железното време;
*Манастириште - Св. Недела — средновековна црква;
*Речица;
*Список на археолошки наоѓалишта во Охридско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Речица (Охридско)
Манастириште (Речица)

** Манастириште - Св. Недела ** — археолошко наоѓалиште во охридското село Речица. 
Претставува средновековна црква. 
На околу 3 км јужно од селото и на околу 500 м десно од Коселска Река се наоѓа блага падина што се спушта од север кон југ. На површина од 50 × 50 м се забележуваат грамади од кршен камен и фрагменти од покривни ќерамиди. Топонимот и одликите на теренот упатуваат на тоа дека овде се наоѓала сакрална градба.

## Поврзано
*Задружни Штали — некропола од железното и римското време;
*Ковче - Падина — средновековна црква и некропола;
*Лозишта — депо на бронзен накит и железното време;
*Манастириште - Св. Недела — средновековна црква;
*Речица;
*Список на археолошки наоѓалишта во Охридско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Речица (Охридско)
Лозишта (Речица)

** Лозишта** — археолошко наоѓалиште во охридското село Речица. 
Претставува депо на накит од железно време. 
На околу 1 км северозападно од селото, во нивата на Танаско Митрески во 1955 година со земјоделските работи било откриено депо од 46 разн предмети (белезици, прстени, украсни петлици и др.). Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Охрид.

## Поврзано
*Задружни Штали — некропола од железното и римското време;
*Ковче - Падина — средновековна црква и некропола;
*Лозишта — депо на бронзен накит и железното време;
*Манастириште - Св. Недела — средновековна црква;
*Речица;
*Список на археолошки наоѓалишта во Охридско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Речица (Охридско)
Ветеропристисаурус

** Ветеропристисаурус **  (Veterupristisaurus) —  род на големи доцни јурски тероподи (кимерид или ран тутун) во денешна Африка..

## Опис и име

Типичен вид е VВ. Милнери (именуван по палеонтологот Ангела Милнер), чиј холотип е средниот каудален пршлен MB R 1938 откриен во седиментите на формацијата Тендагуру во Танзанија; покрај претставник на овој вид (можеби дури и истата единка на чиј скелет му припаѓал холотипот) имало два делумно споени пршлени на средната опашка од MB R 2166, откриени во истата област со холотипот. Пршлениот MB R 1938 е долг 123&nbsp;mm, па затоа е подолг од соодветните опашки пршлени во скелетот на Torvosaurus (100–119&nbsp;mm) и neovenator (103–106&nbsp;mm), но пократок од пршлените на acrocanthosaurus (прибл. 160&nbsp;mm кај единка, во чија вкупна должина на телото се проценува на 11,5 m); Споредбите со овие троподи овозможуваат процена на вкупната должина на телото на V. milneri на 8,5–10 м. Врз основа на познатите коски на Veterupristisaurus, не може да се утврди дали тие припаѓале на возрасен или помлад примерок.
Во V. milneri, коскената плоча што го поврзува спинозниот процес на пршлените со предниот артикуларен процес на пршлените (spinoprezygapophyseal ламина) на средните каудални пршлени се приклучува на предниот артикуларен процес (пресигапофиза) на половина од нејзината основа - а не на нејзиниот раб, како и кај другите тероподи. Дополнително, кај V. milneri на средните каудални пршлени, постои кратка коскена плоча скоро паралелна со спинопрезигагапофизеалната ламина поврзана со страничниот раб на предниот артикуларен процес на пршлените; помеѓу овие две жабри и пред спинозниот процес на пршлените има тесна и длабока јама (преспинална јама).

## Наоди од фосили и детерминизација

* Ветерупритисаурус * бил големо двоножно животно. Должината на холотипниот пршлен бил околу 123 мм, така што се проценува дека „Ветерупритисаурус“ е околу  8,5  м.  во должина, заснована на поцелосниот и тесно поврзаниот * [[Акрокантосаурус]] *.  Во 2016 година, засновано на  заби од примерокот (MBHUK R6758) на Танзанија, што се однесува на истиот вид Молина-Перес и Лараменди дадоа должина од 12,6 метри  и тежина од 6,4 тони.  Дали единката претставена со холотипот претставувала возрасна личност не може да се утврди врз основа на достапниот материјал. Дијагностицирана е со спинопрезигагофизална ламина во средните каудални пршлени кои се протегаат предниот дел до средната ширина на основата на презгапофизата и се закопчуваат странично со кратка, паралелна ламина која се протега од страничната маргина на презгапофизата постериорно. Така, Раухут сметал на сестринска група помеѓу „Veterupristisaurus“ и „Acrocanthosaurus“ во рамките на Carcharodontosauridae.

## Класификација
Близок е до Акрокантосаурус, со кого Раухут го класифицира во група на браќа и сестри во семејството Carcharodontosauridae, Veterupristisaurus најпрво беше поврзан со Ceratosaurus roechlingi од Вернер Јаненш.

## Наводи

Категорија:Кархародонтосауриди
Категорија:Диносауруси од доцната јура во Африка