open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Генциј

**Генциј** (албански: *Genti*, грчки: Γένθιος) — последниот илирски крал (180-168 п.н.е). Генциј бил син на големиот илирски крал Плеврат II од племето Лабеати. Владеел со Илирија од 180-168 година п.н.е. Главен град во тоа време му бил Скадар.

Генциј имал незгоден карактер, лоши навики и не знаел да се контролира. Често постапувал грубо спрема своите поданици. Се плашел дека би можел да ја изгуби политичката моќ и престолот. Поради тоа отишол толку далеку што наредил да го убијат неговиот брат, принцот Плеврат. Според друга верзија, двајцата имале намера да се оженат со Етута, ќерка на Монуниј, кралот на Дарданците. После убиството на братот, принцезата се омажила за Генциј.

Далматинците во 180 године п.н.е. ја прогласиле својата независност од неговото владеење. Генциј во 171 п.н.е. се здружил со Римјаните против Македонците, но две години подоцна го променил мислењето и склучил сојуз со Персеј Македонски. Дури и наредил да се уапсат двајца римски легати и да се уништат градовите Аполонија и Дирхакиум, кои биле во сојуз со Рим. Тоа му била огромна грешка бидејќи Рим го поразил Персеј и во 168 п.н.е. и ја испратил римската војска од 30.000 војници под водство на Луциј Аниција во Скадар. Генциј доживеал пораз и целата негова фамилија била заробена и одведена во Рим во 167 п.н.е. Не е познат датумот на неговата смрт. Исчезнувањето на Генциј значело и крај на кралството на Илирите и нивната политичка независност. Рим ја анектирал цела Илирија и формирал нова провинција - Илирик.

## Наводи

## Надворешни врски

*
*
*
*
*

Категорија:Илирија
Категорија:Римска Илирија
Категорија:Историја на Албанија
Категорија:Историја на Балканскиот Полуостров
Категорија:Историја на Европа
Категорија:Починати во непозната година
Фридрих Хајнрих Вигерс

**Фридрих Ханјрих Вигерс** ( или *Fridrich Hindrich*; 15 март 1746 – 3 март 1811) — германски ботаничар кој ги опишал глуварчињата, автор на флора на Холштајн (1780). Се среќава и под латинизираното име „Фредерикус Хенрикус“ (*Fredericus Henricus*) и алтернативното презиме *Wichers*.

Бигерс е роден во 1746 г. во Кремпе, Холштајн. Во 1774 г. се запишал на Килскиот универзитет и во 1780 г. ја издал дисертацијата *Florae Primitiae holsatica*. Во 1784 г. Докторирал медицина. Подоцна се преселил во Апенраде, Шлезвиг, каде се оженил во 1785 г. и имал четири деца. Починал во 1811 г. во Хусум.

Вигерс како ботаничар се означува со стандардната кратенка **F.H.Wigg.** при наведување на ботаничко име.

## Наводи

## Надворешни врски
*''Florae Primitiae holsatica'' — Archive.org

Категорија:Германски ботаничари
Категорија:Ботаничари со авторски кратенки
Категорија:Родени во 1746 година
Категорија:Починати во 1811 година
Ландтаг на Шлезвиг-Холштајн

[мини|десно|Седиштето на Ландтагот во [Кил]]
мини|Внатрешноста на парламентот

**Ландтаг на Шлезвиг-Холштајн** () — покраински парламент на сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Заседава во покраинскиот главен град Кил и моментално се состои од 69 членови од шест политички партии. Негови главни надлежности се во образованието, културата, регионалното планирање и домашната политика. Моментално мнозинство има коалицијата предводена од Социјалдемократската партија на Германија, Зелените и SSW, која ја поддржува владата на министерот-претседател Торстен Албиг.

Ландтагот одржува партнерства со парламентот на Западнопоморското Војводство, обласната дума на Калининградската Oбласт и парламентот на Поморското Војводство.

## Седиште

Од 1950 година, Ландтагот заседава во Покраинската куќа (*Landeshaus*) во Кил, која била изградена во 1888 година како Кралска поморска академија. До 1950 година, Ландтагот заседавал во Либек, Фленсбург и Екернферде, покрај во Кил. Од неговата обнова во 2003 година, Ландтагот поседува нова плернарна сала во објектот.

## Моментален состав

мини|250п|Распределба на местата во Ландтагот

По изборите на 6 мај 2012 година, составот на Ландтагот е следен:

Изборите се спроведуваат користејќи го пропорционалниот изборен систем, каде се потребни освојување на минимум од 5% од гласовите за да се добие место во Ландтагот. Ова правило не важи во случајот на Изборниот сојуз на Јужен Шлезвиг, кој ги претставува данското и фризиското малцинство во Шлезвиг-Холштајн и со тоа е исклучок од правилото на 5%.

## Претседатели на Ландтагот

Досега, претседатели на Ландтагот на Шлезвиг-Холштајн биле:

* 1946 - 1946 Паул Хусфелт (CDU)
* 1946 - 1954 Карл Рац (SPD)
* 1954 - 1959 Валтер Бетхер (CDU)
* 1959 - 1964 Клаус-Јоахим фон Хајдебрек (CDU)
* 1964 - 1971 Паул Ролоф (CDU)
* 1971 - 1983 Хелмут Лемке (CDU)
* 1983 - 1987 Рудолф Тицк (CDU)
* 1987 - 1992 Лијане Паулина-Мирл (SPD)
* 1992 - 1996 Уте Ердзик-Раве (SPD)
* 1996 - 2005 Хајнц-Вернер Аренс (SPD)
* 2005 - 2009 Мартин Кајенбург (CDU)
* 2009 - 2012 Торстен Гертс (CDU)
* од 5 јуни 2012 Клаус Шли (CDU)

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница  

Шлезвиг-Холштајн
Шлезвиг-Холштајн
Сојуз 90/Зелени

**Сојуз 90/Зелени** () — зелена политичка партија во Германија, создадена со спојување на германската зелена партија (основана во Западна Германија во 1980 г.) и Сојуз 90 (основана во текот на револуцијата 1989-1990 г. во Источна Германија) во 1993 година. Нејзини водачи се Зимоне Петер и Џем Оздемир. На општите избори во Германија во 2013 година, партијата освоила 8,4% од гласовите и 63 од 630 можни места во Бундестагот.

## Поврзано
* Список на политички партии во Германија
* Глобални зелени
* Зелена младина (Германија)

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница
* Европска зелена партија 
* Подемот на Зелената партија — галерија од списанието *Der Spiegel*


Категорија:Политички партии во Германија
Категорија:Зелени политички партии
Константин Асен

250px|мини|десно|Бугарија кон 1260 година.
**Константин Асен** — цар на Второто Бугарско Царство од 1257 до 1277 година. Константин бил син на скопскиот благородник и болјарин по име Тихомир, кој живеел во почетокот на XIII век. По мајчина линија Константин бил роднина на великиот жупан на Рашка, Стефан Немања. Во 1257 година Константин бил подигнат од Великиот болјарски совет во Трново да го замени на престолот неуспешниот Мицо Асен. Бугарското болјарство, незадоволно од последните Асеневци, одлучило да се спротивстави на последниот од нив - Мицо Асен. Во земјата избувнала граѓанска војна. Константин од Скопје добил сериозна поддршка и успеал да освои двобојот. По неговото влегување во Трново, Константин  склучил брак со Ирина, ќерка на никејскиот цар и внука на Иван Асен II. Со ова Константин се стекнал со правото на презимето Асен и ја обновил врската со познатата Асенева династија.  Поради одолговлечени и скапи неуспешни војни, постојаните Монголско-татарски приливи на Златната орда и економска нестабилност, во 1277 година во царството назрела граѓанска војна. Ивајло станал предводник на незадоволните и мизерни селани, остварувајќи контрола над големи области од земјата. Константин Асен се соочил со војска против Ивајло, но претрпел пораз и бил погубен во сопствената кола.

## Наводи

Категорија:Родени во 13 век
Категорија:Бугарија во 13 век
Категорија:Убиени монарси
Категорија:Православни монарси
Категорија:Европски монарси од 13 век
Категорија:Починати во 1277 година
Категорија:Срби во Бугарија
Ацо Аџи Илов

**Александар (Ацо) Аџи Илов** ( во  —  во ) — македонски партизан, учесник во НОБ.

## '''Животопис'''

Димко, најстариот син од петте деца на Илија и Роса од Неготино, го изучил столарскиот занает и со тоа домашната положба на сиромашното земјоделско семејство малку се подобрила. 

Другиот син, (третото дете) Александар, го подучиле на истиот занает од брат му Димко. Ацо завршувајќи го основното училиште со одличен успех, изразил желба да го продолжи учењето и во тоа добил поддржка од домашните. На еден конкурс тој бил примен во средното земјоделско училиште во Сремска Каменица. Таму учи само една година, но останува без средства за живеење, па го прекратува учењето и се враќа во Неготино, работејќи на дуќанот кај брата си.

За време на нападот на Германците врз Кралството Југославија, се наоѓал на отслижување на воениот рок во кралската гарда во Белград. Во борбата за одбрана на Белград тој бил заробен од Германците и по два месеци заробеништво преку Романија се вратил во Неготино.

Здобиен со воено знаење и опит и со политичка зрелост, бил свесен дека со доаѓањето на бугарските фашисти, Македонија одново е поробена. Читајќи постојано книги и весници во читалната, движејќи се секогаш со весник во рака, бил добро информиран за настаните по фронтовите, а за тоа ги информирал и своите другари. Бил познат по раскажувањето на сатирични приказни и настани што редовно ги читал во рубрика на весникот Политика под наслов *Елисие сее и жито жнее*. Така и го добил називот Елисие. 

Движејќи се постојано со својот другар и комшија Илија Јанакиев, тој стапил во контакт со Лазар Мојсов. Во април 1943 година активно учествувал во подготовките за организирање партизански одред во Тиквешко, пренесувајќи и друга воена опрема за одредот. Во прошетката со Манчо Малиминов, дненадеж паднал поради болки во стомакот, Ацо го придружувал и го земал писмениот документ што требало Манчо да му го предаде на секретарот на МК во Неготино. 

## Смртта на Александар Аџи Илов
Кон крајот на мај 1943 година, заедно со неколку свои другари, се придружил на партизанскиот одред Добри Даскалов. Со пушка во рака тој е решен да се бори и да го даде својот придонес во борбата против окупаторите. По патот за Фариш, Ацо со уште десетина во темница се движат како претставници на одредот. Одненадеж биле нападнати. Увидувајќи дека навлегле во непријателска заседа, борците отвориле оган и тргнале на јуриш за да се пробијат. Во тој пробив Ацо се загубил од другите и на осамнувањето, веќе бил изморен и гладен слегол во селото Фариш. Бугарите го фатиле најпрвин како сомнителен и почнале да го испитуваат. Откако ништо не сакал да им каже бил однесен во Кавадарци и дури таму разбрале дека тој е всушност партизан. Откако бил измачуван, бил однесен во Дреновска Клисура и во реонот на Фариш бил стрелан заедно со уште неколкумина негови другари од Одредот и со некои родители на партизани.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Милунка Савиќ

thumb|right|Наредникот Милунка Савиќ
**Милунка Савиќ** (српски: *Милунка Савић*, 1888 - ()) била српска воена хероина која се борела во Балканските војни и во Првата светска војна. Таа е призната како најукрасен женски борец во целата историја на војување. Таа била ранета најмалку девет пати за време на нејзиниот мандат.

## Воена кариера
Савиќ е родена во 1888 година, во селото Копривница, во близина на Рашка, во Србија. Во 1913 година, нејзиниот брат доби повик за мобилизација за Втората балканска војна. Таа избра да оди на негово место - сечејќи си ја косата, облекувајќи машка облека и приклучувајќи се на српската армија. Таа брзо го доби својот прв медал и била унапредена во заповедник во Битката кај Брегалница. Ангажирана во битка, таа била ранета и за време на нејзиното оправување од своитеите повреди во болницата, нејзиниот вистински пол бил откриен, многу на изненадување на присутните лекари.

Магазинот *Mental Floss* ги опиша реперкусиите:

Во 1914 година, во раните денови на Првата светска војна, Савиќ ја доби својата прва Караѓорѓе ѕвезда по Битката кај Колубара. Таа ја доби својата втора Караѓорѓе ѕвезда по Битката кај Црна Река во 1916 година, кога таа самостојно зароби 23 бугарски војници.

## Воени почести
На неа и биле доделени Француската Легија на Честа двапати, Рускиот крст на Свети Ѓорѓи, Британскиот медал од Најистакнатиот Ред на Свети Михаил, српскиот Милош Обилиќ медал. Таа била единствениот женски примач на францускиот Крст де Гер 1914-1918 со атрибутот на златна палма за служба во Првата светска војна.

## Наводи





## Надворешни врски
*The hero who was a heroine 

Категорија:Родени во 1888 година
Категорија:Починати во 1973 година
Категорија:Луѓе од Нови Пазар
Категорија:Жени во војна
Категорија:Срби од Првата светска војна
Категорија:Носители на Легијата на честа
Категорија:Погребани на Новите гробишта (Белград)
ATC код J04

## J04A Лекови за терапија на [[туберкулоза]]
### J04AA [[4-Аминосалицилна киселина|Аминосалицилна киселина]] и деривати
:J04AA01 Аминосалицилна киселина
:J04AA02 Натриум аминосалицилат
:J04AA03 Калциум аминосалицилат

### J04AB Антибиотици
:J04AB01 Циклосерин
:J04AB02 Рифампицин
:J04AB03 Рифамицин
:J04AB04 Рифабутин
:J04AB05 Рифапентин
:J04AB06 Енвиомицин
:J04AB30 Капреомицин

### J04AC [[Хидразид]]и
:J04AC01 Изониазид
:J04AC51 Изониазид, комбинации

### J04AD [[Тиокарбамид]]ни деривати
:J04AD01 Протионамид
:J04AD02 Тиокарлид
:J04AD03 Етионамид

### J04AK Други лекови за терапија на туберкулоза
:J04AK01 Пиразинамид
:J04AK02 Етамбутол
:J04AK03 Теризидон
:J04AK04 Моринамид
:J04AK05 Бедаквилин
:J04AK06 Деламанид
:J04AK07 Амитиозон
:J04AK08 Претоманид

### J04AM Комбинации на лекови за терапија на туберкулоза
:J04AM01 Стрептомицин и изониазид
:J04AM02 Рифампицин и изониазид
:J04AM03 Етамбутол и изониазид
:J04AM04 Тиоацетазон и изониазид
:J04AM05 Рифампицин, пиразинамид и изониазид
:J04AM06 Рифампицин, пиразинамид, етамбутол и изониазид

## J04B Лекови за терапија на [[лепра]]
### J04BA Лекови за терапија на лепра
:J04BA01 Клофазимин
:J04BA02 Дапсон
:J04BA03 Алдесулфон натриум

## Наводи

J04
Категорија:Туберкулоза
Коупавогир

мини|Поглед кон Коупавогир
**Коупавогир** () — град во југозападниот дел на Исланд, односно спаѓа во Престолнинскиот регион, брои околу 30.800 жители и е втор град по големина во Исланд. Градот е поврзан со копнен, воден и воздушен сообраќај. Рејкјавик и Коупавогир, заедно со уште неколку градови се сметаат за најважни индустриски, стопански и културни центри на државата.

Категорија:Градови во Исланд
Категорија:Општини во Исланд
Категорија:Престолнински Регион (Исланд)
Зачин

[мини|250п|Продавница за зачини во [Мароко]]
**Зачин** или **мирудија** — додаток во храната која им се додава како би се подобрил оригиналниот вкус на храната, или истиот да се модифицира по желба. Зачините и адитивите се користат во прехранбената индустрија во текот на технолошкиот процес. 
Поради тоа што зачините се додаваат во мали количини, немаат хранлива вредност, па може да се каже дека во храната се додаваат исклучително поради подобрување на вкусот и мирисот.
Според дефиниција, зачините се горните делови или цели билки, претежно од тропските предели, кои поради содржината на етерични масла, алкалоиди, гликоза и други ароматични соединенија, во храната предизвикуваат одреден вкус или мирис. Овие материи имаат и наздразнувачко дејство на дигестивниот систем: поттикнуваат излачување на плунка, односно секретот од жлездите, а со тоа и поголемо лачење на дигестивните ферменти; значи, ја подобруваат дигестијата.
Во зависност од вкусот и мирисот можат да се поделат како лути, горки, слатки, кисели, комбинирани и слично. Зачините се пуштаат во продажба како цели билки или како поединечни нејзини делови, како мешавини, а во најново време и во форма на екстракт на зачинот. Тие можат да бидат еднокомпонентни, како што се на пример: сол, црн пипер, оригано, босилек и слично, или мешавина на различни билни состојки. Многу јадења не можат да се замислат без додавање зачини.

## Зачинот како тема во уметноста и во популарната култура
* „Шеќер и зачин“ (*Sugar And Spice*) - песна на американскиот рок-музичар Крајан Шејмс (*Cryan Shames*).

## Наводи

## Надворешни врски
*


Категорија:Храна
Вестмански Острови

мини|Поглед кон Вестманските Острови
**Вестмански Острови** или **Вестманејар** () — островска група и гратче во јужниот дел на Исланд, односно спаѓа во Јужниот регион, брои околу 4.200 жители и е дванаесетти град по големина во Исланд. Поврзан со копнен, воден и воздушен сообраќај. Оваа група, заедно со уште неколку гратчиња во земјата, се смета за еден од поважните и поголемите населени места во државата.

Категорија:Градови во Исланд
Категорија:Општини во Исланд
Категорија:Острови на Исланд
Категорија:Јужен Регион (Исланд)
Сејдауркроукир

мини|Сејдауркроукир
**Сејдауркроукир** () — град во североисточниот дел на Исланд, односно спаѓа во Североисточниот Регион, брои околу 2.600 жители и е четиринаесетти град по големина во Исланд. Градот е поврзан со копнен, воден и воздушен сообраќај. Сејдауркроукир, заедно со уште неколку градови во земјата, се смета за еден од поважните и поголемите населени места во државата.

Категорија:Градови во Исланд
Категорија:Општини во Исланд
Термика

мини|десно|350п|Топлински столб помеѓу земјата и кумулусен облак: облакот (А) е над земјата:<br>Сонцето ја најачува температурата на земјата, која пак го загерва воздухот над неа (1). Меурот од топол воздух почнува да се издига (2) до дадено место. Поради пониската температура, масата се кондензира и оди надолу (3).

**Термика** или **топлински столб** — столб од воздух во пониските делови на Земјината атмосфера кој се искачува нагоре. Настанува со нерамномерно загревање на земјата поради сончевото зрачење и претставува пример за струење. Сонцето ја загрева земјата, која пак го загрева воздухот веднаш над неа. Посилни термики настануваат над темна почва, градски подрачја и асфалтирани патишта.

Потоплиот воздух близу земјата се шири и станува поредок од околната воздушна маса. Полесната воздушна маса се изкачува и така се лади поради ширењето на понискиот притисок на поголема височина. Престанува да се крева кога ќе се изедначи во температура со околниот воздух. Околу термиката има и надолен тек на воздух поради постудениот воздуг кој се истиснува во горниот дел на термиката.

Големината и силата на термиките зависат од својствата на нижата амтмосфера (тропосферата). Кога воздухот е студен, земјата го загрева воздухот над неа и се создаваат меури од топол воздух што се издигаат како балони. Во оваа состојба, воздухот е на нестабилен. Ако повисоко има слој од топол воздух, тогаш инверзијата ја спречува термиката да се искачи високо и тогаш се вели дека воздухот е стабилен.

Термиките се препознаваат по присуството на видливи кумулусни облаци врз нив. Ако има постојан (неколеблив) ветер, термиките и нивните кумулусни облаци се подредуваат во редови што се протгаат во насока на дувањето на ветерот. Едриличарите ги нарекуват „улици во облаците“. Кумулусниот облак се создава од воздухот во термиката кој се искачува и така се лади додека водена пареа во воздухот не почне да се кондензира во видливи капкички. При кондензацијата, водата испушта латентна топлинска енергија, овозможувајќи му на зобдухот да се искачи уште повисоко. Многу нестабилниот воздух може да го достигне нивото на слободно струење и така да се искачи на големи височини, кондензирајќи големи количества вода, образувајќи врнежи и грмотевици.

Ваквите воздушни столбови се еден од изворите на подемна сила за птиците, едрилиците, параглајдерите и делтапланите.

## Поврзано
* Циклон
* Подемна сила
* Атмосферска термодинамика

## Наводи

## Надворешни врски
* Како изгледаат термиите? 

Категорија:Метеоролошко време
Категорија:Атмосферска термодинамика
Киро Крстески - Платник

:*За Киро Крстев, народниот херој од Кавадарци, видете [[Киро Атанасовски]]*

**Киро Крстески - Платник** (20 јули 1909 – 20 јуни 1965) — македонски комунист, учесник во НОВ.

Бил припадник на работничкото и комунистичкото движење. Во 1940 година бил затворен во Македонски Брод, каде што бил тепан и измачуван од српската полиција.

По окупацијата станал нелегален, во септември 1941 година се приклучил на партизанското движење. Бил командир на Прилепската партизанска чета. Потоа станал борец на Прилепскиот партизански одред „Гоце Делчев“ и учествувал во нападот на Прилеп. Го подготвил формирањето на Битолскиот партизански одред „Пелистер“ во 1942 година и бил командант на Обласниот оперативен штаб. Во 1943 година бил политички комесар на Втората оперативна зона на Македонија и учествувал во борбите кај Дебрца. Бил делегат на Првото заседание на АСНОМ. Крајот на војната го дочекал со чин мајор и началник на економското одделение при Главниот штаб на Македонија.

По војната заземал високи функции. Дошол во судир со некои партиски и државни раководители и предвреме бил пензиониран.

Во негова чест, домот за стари и изнемоштени лица во Прилеп го носи неговото име.

## Наводи


Категорија:Луѓе од Прилеп
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Македонски комунисти
Категорија:Делегати на Првото заседание на АСНОМ
Категорија:Починати во Скопје
Категорија:Делегати на Второто заседание на АСНОМ
Астон Мартин

**Астон Мартин** (англиски *Aston Martin Lagonda Limited*) е британски производител на луксузни спортски автомобили. Претпријатието е основано во 1913 година од страна на Лионел Мартин и Роберт Бамфорд.

## Историја
Фирмата била поврзана со луксузните „Гранд Туринг“ автомобили помеѓу 1950-тите и 1960-тите години, како и со измислениот лик Џејмс Бонд, по неговото користење на моделот „DB5“ во 1964 година, во филмот „Голдфингер“. Компанијата претрпела стечај во 1970-тите, а имала и долги периоди на неуспех и стабилност, кога била во сопственост на Дејвид Браун (1947-1972) и на „Форд“ од (1994-2007). Во 2007 година, претседател на „Астон Мартин“ станал Дејвид Ричардс. Во декември 2012 година, италијанскиот приавтен инвестиционен фонд *Invsestindustrial* потпишал договор за купување 37,5% од акциите на „Астон Мартин“, со инвестиција од 150.000.000 фунти, како зголемување на капиталот.

## Производство
Во филмот „Сениште“, Џејмс Бонд повторно возел „Астон Мартин“, овојпат моделот „DB10“. Притоа, за потребите на снимањето на филмот биле изработени 10 примероци од овој модел, кои подоцна послужиле како прототип во натамошното производство, а за дизајнот бил задолжен директорот Марек Рајкман. Моделот поседувал мануелен менувач со шест брзини и имал V8 мотор со волумен од 4,7 литри, сместен на предниот дел. Шасијата била изменет аверзија на платформата VH, која личи на онаа на моделот „Vantage“, додека меѓуоскиното растојание е слично на она на моделот „One-77“. Моделот „DB10“ е купе со две врати, а еден од двата примерока што послужиле на промоцијата на филмот „Сениште“ бил продаден на јавна аукција за цена од 2,4 милиони фунти.

## Спонзори
Астон Мартин беа еден од спонзорите на 2. Bundesliga клуб 1860 Munich во период од 2011 до 2013.

## Потсетник

## Надворешни врски

* 
* Official Aston Martin Owners Club

## Наводи

Категорија:Производители на автомобили
Сланица

[десно|мини|250п|Поглед на областа Сланица од паркот Киоски во [Негуш.]]
десно|мини|250п|Поглед на областа Сланица од Воден.
**Сланица** () — историско-географска област во Егејска Македонија, денес во Грција. Опфаќа делови од Воденско, Ениџевардарско и Берско, односно на териториите на денешните окрузи Постол и Иматија. Областа традиционално се граничи со Воденската Висорамнина на север, со планината Каракамен (Вермио) на запад и реката Бистрица на југ. На исток се граничи со областа Урумлак (*Румлуки*) и исцеденото Ениџевардарско Езеро, а на североисток со областа Бојмија. Во Сланица се сливаат реките Вода и Мегленица, месно познати под заедничкото име „Колудеј“.

Во XI век Сланица сочинувала епархија на Охридската архиепископија. Се претпоставува дека нејзино средиште бил некогашниот град Сланица кој се наоѓал на местото на денешен Пазар (Ениџе Вардар) или недалеку од него. Подоцна седиштето е преместено во Воден.

Во 1591 г. венецијанскиот дипломат Лоренцо Бернардо минувал низ Македонија на пат за Цариград и во записите сведочи за  областа како широко поле со име Сланица, а со турски назив „Вардарова“.

## Поврзано
* Ениџевардарско
* Берско
* Солунско Поле

## Наводи

Категорија:Историско-географски области во Македонија
Категорија:Историско-географски области во Грција
Категорија:Вртикоп
Категорија:Негуш
Солунско Поле

мини|десно|250п|Солунското Поле (продолжува лево вон картата) и Солунскиот Залив.
**Солунско Поле** (, *О кампос тис Тесалоникис*) — најголемата рамница во Егејска Македонија (и воопшто, цела Македонија) и една од најголемите во Грција.

Сместено е во средиштето на Егејска Македонија и е оградено на југ од Солунскиот Залив, на запад од планината Каракамен (Вермио), на север од планината Пајак (Пајко), а од исток од планините Круша (Крусија) и Хортач (Хортијатис).

Низ Солунското Поле течат неколку важни реки: Бистрица (Алијакмонас), Колудеј (Лудијас), Вардар (Аксиос) и Галик (Галикос).

## Поврзано

* Солунски округ
* Солунски фронт
* Солунски Залив

## Наводи

Категорија:Низини во Егејска Македонија
Категорија:Низини во Грција
Категорија:Егејска Македонија
Поле
Марсел Еме

**Марсел Еме** (француски: *Marcel Aymé*) (1902-1967) бил француски писател, кој пишувал романи, раскази, драми, есеи, сценарија итн.

## Животопис
мини|лево|Гробот на Еме во Париз.
## Творештво
мини|десно|Марсел Еме во 1929&nbsp;г.
Творештвото на Еме е богато и разновидно: Тој е автор на 17 романи, седум збирки раскази; единаесет театарски пиеси, два есеи, сценарија и дијалози за филмови (како, на пример, за филмот “Злосторство и казна”, на режисерот Шенал, снимен во 1935 година), голем број новинарски текстови итн. Четири негови романи и два расказа се филмувани, од кои, најпознати се филмот направен според расказот “Низ Париз”, во режија на Клод Отан-Лар, со Жан Габен и Луј де Фин во главните улоги, како и филмот снимен според расказот “Низ ѕидот”, со Бурвил во главната улога. Збирка раскази на Марсел Еме, под насловот Париски приказни, е објавена на македонски јазик во 2008 година од издавачката куќа “Темплум”. Преводот од француски јазик е направен од Ружа Димишковска

Еме е еден од ретките француски писатели од XX век кои целосно го офрлиле наследството на романтизмот, што се гледа во неговата лексика, јасната синтакса и јасните мисли. Неговиот стил се одликува со расиновска сталоженост и декартовска аналитичност која не ја исклучува метафизиката. Неговата фантазија на наследува едноставноста на бајките на Шарл Перо, а во неговите раскази, животните зборуваат со детска наивност и суровост, како кај Ла Фонтен. Самиот Еме, себеси се поврзувал со реализмот, веројатно, под влијание на Флобер. Исто така, како одраз на традицијата на средновековната француска книжевност, во делата на Еме често се среќаваат библиски содржини. Најпосле, Еме бил под влијание и на Достоевски и на Чехов, па туј дури напишал и предговор на избраните раскази на Чехов. Најпосле, иако честопати бил премолчуван и оспоруван, а неговите дела наидувале на недоразбирање, Еме важи за современ класик на француската литература. Во чест на неговото творештво, во 1950-тите, на ѕидот од куќата во која живеел Еме на Монмартр, во Париз е подигната биста со неговиот лик.

Негови поважни дела се:
* Зелената кобила (роман, 1937)
* Лисцена и месарот (драма, 1947)
* Птиците на месечината (драма, 1956)
* Интелектуална удобност (есеј)

## Наводи

Категорија:Книжевност
Категорија:Француски романописци
Категорија:Француски писатели на фантастика
Категорија:Добитници на Ренодоовата награда
Категорија:Родени во 1902 година
Категорија:Починати во 1967 година
Низ Париз

**Низ Париз** е расказ на францускиот писател Марсел Еме. Расказот е објавен на македонски јазик во 2008 година (во состав на збирката раскази под наслов “Париски приказни”), од страна на издавачката куќа “Темплум”, а преводот од француски јазик е направен од Ружа Димишковска.

## Содржина
За време на германската окупација на Париз, Мартен работи на црната берза, тајно пренесувајќи месо низ продавниците во градот. Саканата жена, Мариета (која има околу 55 години) штотуку го напуштила, а освен тоа, често го мачи сеќавањето на убиството на турскиот војник во Битката за Дарданелите, за време на Првата светска војна. Еден студен ден, во една кафеана, тој го среќава Гранжил, млад човек во искината облека, кој веднаш му станува симпатичен и затоа го повикува да му се придружи во една тајна испорака на месо.

Така, двајцата одат во подрумот на Жамблие, каде треба да го натоварат месото во четири куфери и пешки, под закрилата на ноќта, да го однесат во една месарница на Монмартр. Таму, Гранжил станува агресивен и започнува да го уценува Жамблие, изнудувајќи му многу повеќе пари од договорената наемнина за работата. Поради непристојното однесување, Мартен започнува да го мрази Гранжил и решава да му се одмазди, откако ќе ја завршат работата.

Двајцата, натоварени со куферите одат по улиците на Париз, одвреме-навреме расправајќи се. Кога започнува тревогата за воздушен напад, Гранжил го поканува во неговиот стан и Мартен зачудено дознава дека Гранжил не е никаков крадец (како што се претставува тој), туку дека тој е сликар. Таму, Мартен заспива од умор и Гранжил набрзина црта негов портрет на кој става и датум. На Гранжил му се јавува пријателката Луиза и тој и ги раскажува своите доживувања, направени од забава и љубопитност. Тогаш, Мартен збеснува и започнува да ги уништува сликите на Гранжил, а потоа го убива и него, со два убода со нож. Засрамен од извршеното убиство, Мартен го носи месото до договореното место, а потоа, додека скита низ улиците на Париз, налетува на полициска патрола. Инспекторот го препознава врз основа на нацртаниот портрет, пронајден во станот на Гранжил, и Мартен го водат во полициската станица. 
 
## Наводи

Категорија:Француски раскази
Категорија:Дела на Марсел Еме
Милост (расказ)

**Милост** е расказ на францускиот писател Марсел Еме. Расказот е објавен на македонски јазик во 2008 година (во состав на збирката раскази под наслов “Париски приказни”), од страна на издавачката куќа “Темплум”, а преводот од француски јазик е направен од Ружа Димишковска.

## Содржина
Господинот Диперие е најдобриот христијанин во улицата Габриел, како и на целиот Монмартр. Тој е толку набожен и праведен, што Господ му подарува ореол околу главата. Диперие е многу благодарен за божјата милост, но сепак, тој е скромен и не сака да се гордее со својот божји подарок, туку го крие ореолот под шеширот. Меѓутоа, неговата жена е загрижена дека соседите, пријателите и роднините ќе ја озборуваат поради ореолот и затоа му наредува да се ослободи од него.

Тогаш, господинот Диперие започнува да ги практикува сите смртни гревови, со надеж дека така ќе го налути бога и дека тој ќе му го одземе ореолот. Најпрвин, започнува со горделивоста, односно се фали дека тој е поблагороден човек од сите свештеници, дека треба да биде назначен за надбискуп итн. Бидејќи тоа не дава резултати, тој се предава на ненаситноста и започнува да се прејадува со обилни ручеци, но и тој грев не му помага да се ослободи од ореолот. Потоа, Диперие го зафатила лутина и тој дури почнал да ја тепа жена си, но повторно без успех. Исто така, тој станал завидлив, мрзелив и алчен. Најпосле, тој го избира најстрашниот грев - сладострастието и започнува да се плетка со проститутките од плоштадот Пигал. Така, ја запознава проститутката Мари-Јаник која, воодушевена од неговиот ореол, станува зависна од него. На крајот, Диперие се претвора во нејзин сводник, меѓутоа ореолот сè уште останува на неговата глава. 
 
## Наводи

Категорија:Француски раскази
Категорија:Дела на Марсел Еме
Париски приказни

**Париски приказни** — збирка раскази на францускиот писател Марсел Еме (*Marcel Aymé*), објавена во 2008 година од издавачката куќа “Темплум”. Преводот од француски јазик е направен од Ружа Димишковска.

## Технички податоци
Збирката “Париски приказни” е објавена како 67 книга од библиотеката “Магма”. Таа има 188 страници и е испечатена во мек повез и со мал формат (18 сантиметри). Книгата е каталогизирана во [Народната и универзитетска библиотека “Св. Климент Охридски” - Скопје, со ознаката ISBN 978-9989-189-24-1. На предната корица е ставена слика од [Нил Фарбер (Neil Farber), додека на задната корица е даден кус осврт врз делото и куса биографија на авторот.

## Содржина
Збирката “Париски приказни” содржи избор од расказите на Еме, а на крајот од книгата е дадена белешка за авторот, напишана од Милош Константиновиќ. Во збирката се содржани следниве раскази:
* Низ Париз
* Милост
* Дувло на гревовите
* Џуџе
* Улицата Сен-Силпис
* Рамнодушен

## Наводи

Категорија:Француски раскази
Категорија:Француска книжевност
Категорија:Изданија на Темплум
Дувло на гревовите

**Дувло на гревовите** е расказ на францускиот писател Марсел Еме. Расказот е објавен на македонски јазик во 2008 година (во состав на збирката раскази под наслов “Париски приказни”), од страна на издавачката куќа “Темплум”, а преводот од француски јазик е направен од Ружа Димишковска.

## Содржина
Лудовик Мартен, професор по чистота на душата, е искушуван од ѓаволот на една плажа во Бретања. Иако ѓаволот му нуди министерска моќ, државни почести, згодни жени, американски автомобили, победа на трката Тур д’Франс итн., сепак тој лесно ги одбива сите искушенија. Но, подоцна, тој му ја продава душата на ѓаволот и добива златно теле, а исто така ја продава и душата на еден од своите ученици. Подоцна, професорот и ученикот се качуваат на брод за Кина и набргу успеваат сите членови на посадата и патниците да ги преобратат во поклоници на ѓаволот. Единствено, еден англиски свештеник му останува верен на Господ. Тој му се моли на бога да ги казни неверниците и еден голем бран го потопува бродот, па сите грешници умираат, потонувајќи на дното на морето.

Таму, тие согледуваат дека се наоѓаат во некоја дупка околу која се наоѓаат стрмни карпи во кои има неколку пештери. Нив ги посетува ѓаволот, кој им кажува дека се наоѓаат во пеколот и дека во нив нема повеќе никакви гревови. Тогаш, се појавува англискиот свештеник, кој е испратен од Господ за да ги искупи душите на грешниците. Ѓаволот го прифаќа предизвикот и од пештерите излегуваат различни чудовишта, кои ги претставуваат смртните гревови: горделивоста, зависта, скржавоста, ненаситноста, лутината, мрзата и сладострастието. Свештеникот успева да ги победи сите нив и сите грешници се ослободени од пеколот. Така, професорот Мартен и ученикот се враќаат на плажата и тој им кажува на учениците да ја искинат неговата книга за заштита на душата. 
 
## Наводи

Категорија:Француски раскази
Категорија: Дела на Марсел Еме
Џуџе (расказ)

**Џуџе** е расказ на францускиот писател Марсел Еме. Расказот е објавен на македонски јазик во 2008 година (во состав на збирката раскази под наслов „Париски приказни“), од страна на издавачката куќа „Темплум“, а преводот од француски јазик е направен од Ружа Димишковска.

## Содржина
На возраст од 35 години, џуџето од циркусот „Барнабум“ наеднаш пораснало. Сопственикот на циркусот, господинот Барнабум, им соопштува на членовите на циркуската трупа дека џуџето се разболело и дека се наоѓа во болница. Потоа, тој и џуџето (кое дознава дека се вика Валантен) одат во обиколка низ циркусот и џуџето слуша само најубави зборови за себе. Сепак, Валантен се чуди зошто сега, кога пораснал во убаво момче, никој не се интересира за него. Тој е очаен и сака да остане дел до циркускот. Почнува да учи разни циркуски вештини, но нема посебен успех за ниту една од нив. Еден ден, кога циркусот одржува претстава во Париз, Валантен седнува во публиката и ја гледа претставата. По нејзиното завршување, тој забележува дека веќе нема никаква желба да остане во циркусот. 
## Наводи

Категорија: Дела на Марсел Еме
Категорија:Француски раскази
Рамнодушен (расказ)

**Рамнодушен** е расказ на францускиот писател Марсел Еме. Расказот е објавен на македонски јазик во 2008 година (во состав на збирката раскази под наслов “Париски приказни”), од страна на издавачката куќа “Темплум”, а преводот од француски јазик е направен од Ружа Димишковска.

## Содржина
Штотуку излезен од затвор, главниот јунак на расказот оди кај криминалецот Меде, барајќи некоја работа. Меде му вели дека повеќе не се занимава со такви работи и го упатува кај друг криминалец, со име Гистав. Гистав има вооружена група која ги ограбува околните фармери, често извршувајќи брутални убиства. Главниот лик се истакнува со своето ладнокрвно и професионално извршување на убиствата и поради тоа, тој е унапреден, така што добива друга работа. Неговата задача е да носи клиентите до една ливада од каде што божем тие треба со авион да пребегаат во Англија, но наместо тоа, тој треба да ги убие и да им ги земе вредните работи. Сепак, нему не му се допаѓа идејата да убива на таков подмолен начин и затоа му ја кажува вистината на клиентот и не го извршува убиството. Потоа оди кај Големата Бети, која му била љубовница на татко му, а со која и тој самиот имал неколку сексуални односи. Таа му кажува дека Меде и организирал тајно пребегување во Англија, со авион. Така, тој дознава дека, всушност, Меде е неговиот шеф. Утредента, тој ги изненадува Меде и Големата Бети и ги заклучува во подрумот на напуштената куќа во која тој треба да ја убие Бети. Притоа, тој им фрла еден револвер и Меде и Бети се борат за да го земат револверот. Главниот лик на расказот седи на ливадата и слуша истрел, а потоа од подрумот излегува Бети.

## Наводи

Категорија:Француски раскази
Категорија:Дела на Марсел Еме
Улицата Сен-Силпис (расказ)

**Улицата Сен-Силпис** е расказ на францускиот писател Марсел Еме. Расказот е објавен на македонски јазик во 2008 година (во состав на збирката раскази под наслов “Париски приказни”), од страна на издавачката куќа “Темплум”, а преводот од француски јазик е направен од Ружа Димишковска.

## Содржина
Господинот Норма има ателје на улицата Сен-Силпис, во кое прави фотографии со религиозна тематика. Незадоволен од продажбата на слики со ликот на Исус Христос, тој го повикува шефот на ателјето, господинот Обинар и му ги соопштува податоците за лошата продажба. Господинот Обинар се жали дека не може да најде погоден лик кој би го претставувал Христос. Токму додека се расправаат, Обинар забележува сиромашен човек пред излогот, кој го има потребниот лик. Тоа е Машелје, пијанист кој тукушто излегол од затвор поради напад на виолинистот од оркестарот во кој свирел.

Радосен поради среќното пронаоѓање на потребниот лик, Обинар веднаш го ангажира Машелје и прават серија фотографии со сцени од Библијата, кои се покажуваат многу успешни, така што ателјето добива бројни порачки. Машелје е горд на себе и постепено почнува да се соживува со улогата на Исус. Тргнува на прошетка низ градот и насекаде ги гледа своите слики, но е разочаран од фактот дека никој не му обрнува внимание. Сакајќи да ги убеди луѓето дека тој е Исус, тој слегува под еден мост, каде што своевремено живеел како скитник. Забележува скитници на другата страна на брегот и им тргнува во пресрет, но потонува во реката. 
 
## Наводи

Категорија:Француски раскази
Категорија: Дела на Марсел Еме
Антимикобактериски лек

**Антимикобактериски лек** е секој лек кој се употребува во терапија на инфекции предизвикани од бактерии од родот *[[Mycobacteria]]*.

Тука спаѓаат лекови кои се употребуваат во терапија на:
* туберкулоза
* лепра.

Категорија:Лекови
Вајпеш (Лапчишта)

:*За селото кај Сачишта, видете [[Вајпеш (Сачишта)]].*

**Вајпеш** или **Вајпис** (, *Химерино*, до 1927 г.: *Βάιπες*, *Вајпес*) — село во Егејска Македонија, Република Грција.

## Географија и местоположба

## Историја

## Стопанство

## Демографија

## Општествени установи

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Поврзано
* Вајпеш (Сачишта)

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Горуша
Outlaw

[thumb|Настап на Outlaw на 23 април 2014 заедно со [Take Offense и Screaming for Change.]]
**Outlaw** — хардкор-група од Скопје, Македонија која е оформена во септември 2010 година. Позади себе имаат многубројни настапи, и еден албум. Албумот „This Is How They Look At Us“ е издаден на 13 декември 2013 година со помош на назависната издавачка куќа Diehard Records.
Во 2010 г. го снимиле своето демо од 4 песни, со тогашниот гитарист Марин Миленковски. Почетокот на 2013 г. Марин ја напуштил групата а на негово место дошол Мартин Николовски.

Албумот го снимале во периодот од јуни до август во Almost Famous Studio под водство на Горан Ристевски кој го работи цел албум.

По снимањето на албумот во бендот се приклучил и вториот гитарист Иван Петровски.
Ликовното решение на омотот е направено од Наско Џорлев.

Имаат настапувано со познатите македонски групи Screaming For Change, Hardfaced, SMUT, а исто и со странските групи како Take Offense, Trial, Run With The Hunted, Anchor, Questions, United and Strong, Delusion и други.

## Членови
*Наско Џорлев - вокал;
*Иван Петровски - гитара;
*Мартин Николовски - гитара;
*Филип Манев - тапани;
*Даниел Дервишевиќ - бас гитара.

## Албуми
„This is how they look at us“ е првиот албум на Outlaw снимен во 2013 година, музиката и аранжманот е на Outlaw, а текстот на Наско Џорлев и Outlaw.

### Список на песни од албумот „This is how they look at us“
*„Reflection“;
*„This Is How They Look At Us“;
*„One Step Ahead“;
*„Obsolete“;
*„Your Hopes“;
*„The Well Of Truth“;
*„Point Of View“;
*„Nothing As It Seems“;
*„The Fallen“;
*„For Today“.

## Надворешни врски
*Outlaw на Bandcamp
*Outlaw на Фејсбук
*Outlaw на Јутјуб

Категорија:Македонски хард-рок-групи
Категорија:Појавено во 2010 година во Македонија
Класика де Сан Себастијан 2014

**Класика де Сан Себастијан 2014** — 34. издание на еднодневната велосипедска трка Класика де Сан Себастијан. Била одржана на 2 август 2014 година, на растојание од 219 километри, започнувајќи и завршувајќи во Сан Себастијан, во Баскија, Шпанија. Трката претставувала деветнаесетта трка во сезоната на Светската турнеја 2014.

Била освоена од Алехандро Валверде пред Бауке Молема и Хоаким Родригес.

## Екипи

Бидејќи Класика де Сан Себастијан е настан од Светската турнеја, сите 18 UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да испратат екипа. На  им била доделена специјална покана, со што се создала група од 19 екипи.

Екипи кои настапиле на трката биле:

## Резултати

## Наводи

Категорија:Класика де Сан Себастијан
Категорија:Шпанија во 2014 година
Категорија:Светска турнеја на UCI 2014
Шлезвиг-Холштајн (покраина)

**Шлезвиг-Холштајн** () — покраина на Кралството Прусија и на Слободната Држава Прусија од 1868 до 1946 година. Била создадена од Војводствата Шлезвиг и Холштајн, кои биле освоени од Прусија и Австриското Царство од Данска во Втората Шлезвишка војна во 1864 година. По Австриско-пруската војна во 1866 година, која завршила со австриски пораз, Шлезвиг и Холштајн биле припоени од Прусија. Покраината била создадена во 1868 година и кон неа било додадено и Војводството Лауенбург од 1876 година.

По поразот на Германското Царство во Првата светска војна, сојузничките сили организирале два референдума во Северен и Среден Шлезвиг на 10 февруари и на 14 март 1920 година, соодветно. Во Северен Шлезвиг, 75% гласале за повторно обединување со Данска, а 25% за останување со Германија. Во Среден Шлезвиг, состојбата била обратна со 80% од гласовите за Германија и 20% за Данска. Не се случило гласање во јужната третина на Шлезвиг, бидејќи се сметало за веќе донесена одлука дека скоро сите жители ќе гласаат за останување со Германија.

На 15 јуни 1920 година, Северен Шлезвиг официјално бил вратен на Данска. Остатокот на Шлезвиг останал дел од Шлезвиг-Холштајн, сега покраина на Слободната Држава Прусија.

Со Законот за голем Хамбург од 1937 година, Слободниот и ханзеатски град Либек и олденбуршката енклава Регион Либек биле припоени кон Покраината Шлезвиг-Холштајн, додека голем број соседни општини на Хамбург, меѓу нив и градовите Алтона и Вандсбек, биле припоени кон Ханзеатскиот град Хамбург. Хамбург пак ги предал енклавите Гестхахт и Гросхансдорф на Шлезвиг-Холштајн.

По Втората светска војна, Шлезвиг-Холштајн бил дел од британската окупациска зона, иако некои општини на Шлезвиг-Холштајн источно од Рацебург биле разменети за општини на Мекленбург во советската окупациска зона. Британската окупациска зона станала нова сојузна покраина на Шлезвиг-Холштајн на 23 август 1946 година, која станала дел од Сојузната Република Германија на 23 мај 1949 година.

## Поврзано
* Шлезвиг-Холштајн

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* Gemeindeverzeichnis Deutschland 1900  
* Deutsche-Schutzgebiete.de  

Категорија:Покраини во Прусија
Покраина
Категорија:Држави и територии распаднати во 1946 година
Категорија:Поранешни држави и територии во Шлезвиг-Холштајн
Водена пареа

мини|десно|Издигајќи се, водената пареа се лади и се кондензира во капкички
**Водена пареа** — гасна состојба на водата. Претставува една од агрегатните состојби на водата во хидросферата. Водената пареа се создава со испарување или со вриење на течна вода, или пак по пат на сублимација на мразот. За разлика од другите облици на водата, водената пареа е невидлива. Под типични атмосферски услови, испарувањето постојано создава водена пареа и истата постојано се губи со кондензација. Бидејќи е полесна од воздухот, водената пареа предизвикува струење на воздушните струења, што доведува до настанок на облаци.

За големата застапеност на водената пареа како состојка сведочи фактот што таа е присутна дури и во атмосферата Сонцето и секоја планета во Сончевиот Систем, но и во многу астрономски објекти како природни сателити, комети, па дури и големи астероиди. Ова веројатно важи и за другите сончеви системи. Нејзината важност во астрофизиката е голема, бидејќи нејзиното присуство може да укажува на присуството на течна вода, а со тоа и на вонземски живот.

Како состојка на Земјината хидросфера и кругот на водата, водената пареа е особено застапена во Земјината атмосфера и претставува моќен стакленички гас заедно со други гасови како јаглерод диоксидот и метанит.

Пареата е значајна за луѓето поради нејзината употреба за приготвување на храната, во енергетиката и превозните средства уште од измислувањето на парната машина за време на Индустриската револуција.

## Поврзано
* Пареа
* Испарување
* Влажност
* Кондензација
* Парен притисок
* Магла
* Облак
* Топлина на испарување
* Сублимација
* Парна машина

## Наводи

## Надворешни врски

*Водена пареа  — Национална научна дигитална библиотека на САД 
*Митови за водената пареа  

Категорија:Стакленички гасови
Категорија:Атмосферска термодинамика
Пареа
Пареа
Вакениц

**Вакениц** () — река во југозападниот дел на сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, која извира во вид на истек од Рацебуршкото Езеро кај Рацебург.

Вакениц е долга околу 14,5 километри и како десна притока се влева во Траве во Либек. Поголемиот дел од нејзиниот источен брег претставува граница помеѓу Шлезвиг-Холштајн и Мекленбург-Западна Померанија. По крајот на Втората светска војна реката била дел од Железната завеса помеѓу Западна Германија и Источна Германија. Вакениц има слив од околу 445 км².

## Надворешни врски

Категорија:Слив на Траве
Категорија:Реки во Шлезвиг-Холштајн
Категорија:Либек
Категорија:Реки во Мекленбург-Западна Германија
Категорија:Реки во Мекленбург-Западна Померанија
Горгона

**Горгона** () — три страотни сестри во старогрчката митологија, и тоа: Стенон, Евријала и Медуза.

## Особености
Името потекнува од санскритскиот збор „garğ“, кој се дефинира како гутурален звук, сличен на режењето на ѕвер. Додека описите на горгоните се разликуваат во грчката литература и се појавуваат во најраните примери на грчката литература, овој израз најчесто се однесува на било која од трите сестри кои имале коса од живи, отровни змии, а имале змии и околу појасот. Исто така, тие имале и страшен поглед и секој што ќе ги погледнел се претворал во камен.  Традиционално, додека две од горгоните, Стенон и Евријала, биле бесмртни, нивната сестра Медуза била смртна и таа била убиена од страна на полубогот Персеј.

## Медуза
На почетокот, Медуза била многу убава, но Атена ја преобрзила во чудовиште со крилја, поради тоа што имала љубовна врска со Посејдон, богот на морето. За да ја убие, Персеј прибегнал на итроста да не ја погледне директно во очите, туку го користел штитот во кој го гледал нејзиниот одраз, бидејќи таа напаѓачите ги скаменувала со погледот. Главата на Медуза ја носеле Зевс и Атена на своите штитови.

## Горгон во уметноста
Горгоните биле популарни во старогрчката митологија, појавувајќи се во најраните пишани досиеја за античките грчки религиозни верувања како што се оние на Хомер, што датираат од 1194-1184 година. Поради нивниот легендарен и моќен поглед што може да претвори секого во камен, сликите на Горгоните биле ставани на зградите и објектите заради нивна заштита. Ликот на Горгните, посебно на Медуза, често се експлоатира во современата киноматографија. Во подоцнежната традиција, Горгоните биле сместени во Либија.

## Наводи

Категорија:Старогрчка митологија
Категорија:Старогрчки митски суштества
Категорија:Никулци за старогрчка митологија
Категорија:Чудовишта