Југ (книга)

*** Југ (книга) *** е книга од Ернест Шеклтон која ја опишува втората експедиција на Антарктикот предводена од него, Империјална трансантарктичка експедиција од 1914 до 1917 година. Објавена е во Лондон од Вилијам Хајнеман во 1919 година.

## Заднина
Книгата за претходната "Експедиција на Нимрод на Шеклтон од 1907-1909 година е напишана, врз основа на диктат на Шеклтон, од Едвард Саундерс, известувач на *[[Лајтелтон тајмс]]* во Крајстчерч. , Нов Зеланд. Саундерс му беше препорачан на Шеклтон од премиерот на Нов Зеланд, Сер Џозеф Вард; тој го придружуваше Шеклтон во Британија за да работи на „Срцето на Антарктикот“, која се појави во ноември 1909 година. во Нов Зеланд и Австралија на почетокот на 1917 година.  Саундерс подоцна напиша: „Ако кажам дека секое поглавје е целосно мое, би требало да кажам невистина. Мојата работа беше комплементарна со неговата.

Леонард Хаси, член на експедицијата, беше со Шеклтон за време на северна руска кампања и го направи последното уредување без плаќање.

Правата на книгата беа доделени на наследниците на Сер Роберт Лукас-Тут, добротвор на експедицијата, кој почина во 1915 година. Шеклтон не беше во можност да ги врати парите позајмени за експедиција Наследниците на Лукас-Тут бараа отплата на заемот; други добродетели ги отпишаа своите заеми. 

Книгата е посветена на „моите другари кои паднаа во белото војување на југот и на црвените полиња на Франција и Фландрија“.

## Резиме
Во предговорот, Шеклтон напиша „... Мислам дека иако неуспехот во вистинското достигнување мора да се забележи, во оваа книга има поглавја со високи авантури, напорни денови, осамени ноќи, уникатни искуства и пред сè, записи за непоколеблива решителност. , врвна лојалност и дарежлива самопожртвуваност од страна на моите луѓе кои ... сепак ќе бидат интересни за читателите кои сега со задоволство се свртуваат од црвениот ужас на војната ... да ја прочитаат ... приказната за Белата војна на југот."

Во предговорот е вклучена програмата објавена пред експедицијата. *[[Endurance (1912 брод)|Издржливост]]* ќе ја однесе Прекуконтинентската забава до Веделово Море; Прекуконтинентската партија би го преминала антарктичкиот континент, околу , од Веделовото Море до Море Рос преку Јужниот пол. Тоа би било прво такво патување; се надеваше дека ќе биде завршен за околу пет месеци. Од другата страна на столбот, *[[SY Aurora|Aurora]]* ќе ја извади Ross Sea party, која ќе постави складишта на патеката на Прекуконтинентската партија и ќе отиде на југ за да помогне таа партија Прекуконтинентската партија ќе преземе магнетни и метеоролошки набљудувања за време на патувањето. Другите страни од експедицијата би биле ангажирани во научна работа, проучување на геологијата и метеоролошките услови; бродовите би биле опремени за хидрографска работа.

Книгата го опишува напредокот на „Издржливоста“ низ мраз во Веделовото Море; бродот на крајот беше држен во мраз и се оддалечи со него. Бродот бил смачкан и потонал. Партијата кампуваше на мразот кој се оддалечи на север; кога мразот повеќе не ги поддржува, отидоа до трите чамци од бродот и тргнаа кон Островот на слонови. Шеклтон и уште пет други, во еден од чамците, *[[James Caird (boat)|Џејмс Керд]]*, го направија морското патување до Јужна Џорџија, каде Шеклтон и уште двајца ја преминаа планинската внатрешност на островот за да стигнат до станицата за китови и да повикаат помош. Мажите кои сè уште се на островот Слон беа спасени од капетанот Луис Пардо, кој командуваше со чилеанската морнарица *[[Yelcho (1906)|Јелчо]]*, мал пароброд што му го позајми на Шеклтон од чилеанската влада.

Потоа се опишани искуствата од забавата на Рос Море. Дневникот на Ернест Џојс е цитиран за опис на складишта за поставување, за време на кои Арнолд Спенсер-Смит умрел од исцрпеност; откако беше извршено поставувањето на депото, Енеас Мекинтош и Виктор Хејворд загинаа, паѓајќи низ мраз обидувајќи се да одат до нивната база во Кејп Еванс. Дневникот на Џозеф Стенхаус, првиот офицер на *Аурора*, е цитиран за описот на лебнувањето на бродот на SY Aurora неколку месеци во полн мраз, неспособен да маневрира, откако се одвои од пристаништето во Кејп Еванс.

Последното поглавје го опишува подоцнежното вклучување на членовите на експедицијата во Првата светска војна; тројца се убиени, а петмина се ранети.

Додаток I, „Научна работа“, се состои од написи од членовите на експедицијата кои биле научници: „Номенклатура на морски мраз“ од Џејмс Вордие, „Метеорологија“ од Леонард Хуси, „Физика“ од Реџиналд В. Џејмс и „Китовите и китови од Јужен Атлантик“ од Роберт Селби Кларк. Додаток II, „Колибите за експедиција кај Мекмердо Саунд“, од Шеклтон, ги опишува колибите што му се познати, во корист на идното истражување на Антарктикот.

## Поврзано
* **

## Наводи

Категорија:Ернест Шеклтон
Категорија:Империјална транс-антарктичка експедиција
Категорија:Книги за Антарктикот
Категорија:Нефикционални книги од 1919 година
Категорија:Британски автобиографии
Категорија:Книги на Хајнеман (издавач)