open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Владимир Петрушевски

**Владимир Петрушевски** (, ) ― поранешен професор по физичка и наставна хемија при Институтот за хемија на Природно-математички факултет - Скопје.

## Животопис и образование
Владимир Петрушевски е роден во Скопје на 16 септември 1954 година во Скопје. Од раѓање до 2004 годинал, ги поминал годините живеејќи во Дебар Маало. Основно училиште го започнал во „Владимир Илич Ленин“, каде учел I и II одделението, сè до Скопскиот земјотрес, кога се урнало училиштето и се преместил и завршил во „Коле Неделковски“. Средно училиште го завршил во „Јосип Броз Тито“, кое тогаш како градба се наоѓало во денешниот Центар за странски јазици во Карпош I.

Во 1973 година се запишал како студент на Природно-математичкиот факултет - Скопје. Поради расформирањето на Универзитетот, ПМФ се поделил на пет факултети, Петрушевски постанал студент на новооснованиот Хемиски факултет - Скопје и на него дипломирал во 1978 година. На ПМФ магистрирал 1988 година на темата „Вибра­ци­о­ни спектри на хидратите на некои двојни сулфати и селена­ти“ и докторирал 1990 година на темата „Испитување на системи со тетра­едар­­ски и квазитет­рае­дар­ски јони: спек­­тар–струк­­турни ко­рела­ции и вибрациони спектри на некои (ЅО4)х(ЅеО4)1-х соеди­не­ни­ја“, исто така на ПМФ.

## Кариера
Се вработил февруари 1979 година како стажант на Хемискиот Факултет. Бил на обука во Љубљана на Хемискиот институт „Борис Кидрич“. Во март 1980 година бил избран за помлад асистент на Хемискиот факултет. Во 1989 година станал асистент на ПМФ, додека во 1991 се издигнал како доцент. Вонреден професор станал во 1996 година, а како редовен во 2001 година. Во 2006 година бил преизбран за професор. Како редовен професор предавал на додипломските предмети Историја на хемијата, Методика на хемиското експериментирање I и II, Хемиско експериментирање I и II, и на магистерските предмети Модели и анимации, Експериментот по наставата во хемија.

Автор и соавтор е на повеќе од 80 научно истражувачки трудови и повеќе од 100 образовни трудови. Автор/соавтор бил на два учебници.

## Наводи

## Надворешни врски
* Службена страница на Институтот за хемија

Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски хемичари
Зграда на Музејот „Западна Македонија во НОБ“

**Зграда на Музејот „Западна Македонија во НОБ“** — музејска зграда во градот Кичево, прогласена за културно наследство на Македонија.

## Опис
мини|лево|200п|Митинг пред зградата по ослободувањето на Кичево од партизаните на 26 септември 1943 г.
Зградата на Музејот „Западна Македонија во НОБ“ всушност претставува комплекс од три меѓусебно поврзани згради сместени во Кичевската чаршија, во западното подножје на Китино кале. Најстариот и средиштен објект е изграден во 1892 г. Годината на изградба на втората зграда не е позната, но се одликува со истите стилски особености на фасадата. Третата зграда е целосно реконструирана во периодот од 1972 до 1978 г., и со тоа и таа ги добива истите стилски особености.

Музејот има приземје и кат. Однадвор е профилиран во стилот на доцниот неокласицизам од крајот на XIX и почетокот на XX век. Главната (чаршиска) фасада на приземјето има големи прозорци со полукружни завршетоци. Катот има помали правоаголни прозорци украсени со богата штукатура која во горниот дел образува свод. Отворите се поделени со пиластри, а меѓу катовите и под покривот има хоризонтален венец. На фасадата на средниот објект има покривен тимпанон над катниот балкон, и на него е напишана годината „1892“.

## Поврзано
* Спомен-костурница (Кичево)
* Културно наследство на Македонија во Општина Кичево

## Наводи

Музеј на Западна Македонија во НОБ
Категорија:Појавено во 1892 година
Доцна пролет (филм)

**„Доцна пролет“** (јапонски: *晩春*) — јапонски филм од 1949 година, во режија на Јасуџиро Озу кој е автор и на сценариото, заедно со Кого Нода, засновано врз краткиот расказ „Татко и ќерка“ на Казуо Хироцу. Главните улоги ги играат: Чишу Риу, Сецуко Хара, Јумеџи Цукиока, Харуко Сугимура, Хохи Аоки, Кунико Мијаке и Масао Мишима.

## Синопсис
Професорот Сомија (го игра Рју) е вдовец кој живее со ќерката Норико (ја игра Хара), која е немажена иако има веќе 27 години. Еден ден, додека шета низ Токио, Норико го среќава професорот Онодера (го игра Мишима) и дознава дека тој се оженил по вторпат при што таа го осудува тој чин како „нечист“. Сестрата на професорот (ја игра Сугимура) се обидува да ја наговори Норико да најде соодветен маж, но таа одбива зашто не сака да го остави својот татко сам. За да ја натера да се омажи, професорот Сомија ѝ кажува на ќерката дека одлучил да се ожени. Подоцна, професорот Сомија и Норико го посетуваат Кјото, заедно со брачниот пар Онодера и во таа прилика, отакао ја запознава неговата сопруга, Норико го менува својот став за бракот на професорот Онодера. Набргу, Норико се согласува да се омажи и по свадбата, таа и сопругот заминуваат на свадбено патување. Професорот Сомија оди во еден бар, заедно со пријателката на Норико, Аја (ја игра Цукиока), која ветува дека почесто ќе го посетува.

## Наводи

Категорија: Јапонски филмови
Категорија: Филмови на јапонски јазик
Категорија: Филмови засновани врз раскази
Категорија: Филмови од 1949 година
Категорија: Црно-бели филмови
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Токио
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Кјото
Категорија: Филмови на Јасуџиро Озу
Категорија: Филмови со Чишу Риу
Категорија: Филмови со Сецуко Хара
Категорија: Филмови со Харуко Сугимура
Категорија: Филмови со Јумеџи Цукиока
Категорија: Филмови со Кунико Мијаке
Категорија: Филмови со Хохи Аоки
Категорија: Филмови со Масао Мишима
Вестоверлединген

**Вестоверлединген** () — општина во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Вестоверлединген се наоѓа во јужниот дел на округот Лер во Источна Фризија и во крајниот северозапад на германската сојузна покраина Долна Саксонија. Голем дел од општинското подрачје се наоѓа десно од реката Емс, кај Колдам се наоѓа мала ненаселена површина на спротивниот брег. Општината се граничи со окружниот град Лер и на југ се наоѓа градот Папенбург во округот Емсланд. Средиштето на окружниот град Лер се наоѓа околу 7,5 километри северно од главното место Ирхофе, додека центарот на Папенбург се наоѓа околу 10,5 километри југозападно. Ирхофе се наоѓа на половина пат помеѓу големите градови Олденбург и Гронинген. Олденбург се наоѓа 51 километар на исток, додека холандскиот град Гронинген се наоѓа околу 59 километри на запад.

### Соседни општини

Вестоверлединген се граничи на запад со градот Венер, со кого е одвоен со Емс. Не постои директна патна врска со Венер, туку само железничка врска, која може да ја користат велосипедисти и пешаци. Северно од општината, на спротивниот брег на Леда се наоѓа Лер. Источно се наоѓа општината Раудерфен. Овие три општини се наоѓаат во округот Лер. Јужно од Вестоверлединген се наоѓа градот Папенбург во Емсланд.

### Општински единици

Општината Вестоверлединген се состои од дванаесет единици (во заградите се бројот на жители во 2020 г.):

* Брајнермор (325)
* Дривер (108)
* Есклум (187)
* Флаксмер (4737)
* Фолмхузен (584)
* Гротегасте (116)
* Гросволде (1670)
* Ирен (1968)
* Ирхофе (3626)
* Митлинг-Марк (168)
* Штенфелде (2254)
* Фелен (5771)

## Галерија


Податотека:Westoverledingen - Marker Mühlenweg - Mühle 01 ies.jpg|Ветерница во Митлинг-Марк
Податотека:Flug Westerstede nach Leer 2010 259.jpg|Вливот на Леда во Емс
Податотека:SchulmuseumFolmhusen951.jpg|Училиштен музеј во Фолмхузен
Податотека:ChurchIhrhoveRef.jpg|Селската црква во Ирхофе


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Лер (округ)
Категорија:Населени места во Источна Фризија
Венер

**Венер** () — град во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

Се наоѓа близу границата со Холандија, на реката Емс. Венер претставува најголем град во областа Рајдерланд. Поседува железничка и автопатска врска до Гронинген (Холандија), Емден и Бремен.

## Географија
### Местоположба

Градот Венер се наоѓа во југозападниот дел на областа Источна Фризија. Тој е единствениот град на областа сместен на западниот брег на реката Емс. Венер е означен како „Зелениот град во Рајдерланд“ и е средиште на германскиот дел на областа. Недалеку од градот се наоѓа Доларт и границата со холандската покраина Гронинген. Околни големи градови се Олденбург и Гронинген во Холандија.

### Соседни општини

Венер се граничи со шест општини (почнувајќи од запад, надесно): Бунде, Јемгум, Лер и Вестоверлединген (спроти Емс). Овие четири општини се наоѓаат во округот Лер. Потоа, Венер се граничи со Папенбург (спроти Емс) и Ресе, обете во округот Емсланд.

### Градски единици

Градот Венер се состои од градското јадро и 14 други единици. Бројот на жители во табелата се од 31 декември 2017 година.

## Политика
### Градски совет

мини|300п|десно|Градското собрание во Венер

Градскиот совет се состои од 32 избрани членови, што одговара за градови со број на жители помеѓу 15.001 и 20.000 жители. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.

На последните општински избори на 12 септември 2021 година биле добиени следниве резултати:

### Градоначалник

Градоначалник на градот Венер е Хајко Абас (CDU).

### Збратимени градови

Венер е збратимен со следниве градови:

*  Ле Пје, Франција (од 1992 г.)
*  Еурајоки, Финска (од 1992 г.)

## Галерија


Податотека:Weener - Neue Straße - Baptistische Kirche 02 ies.jpg|Баптистичка црква
Податотека:ChurchWeenerCathJoseph.jpg|Католичката црква
Податотека:WeenerArmenhaus.jpg|Локалниот музеј
Податотека:Weener Georgskirche Südwesten.jpg|Градската црква
Податотека:Weener Fronehaus.jpg|Фронехаус


## Наводи

## Надворешни врски

*  

Категорија:Лер (округ)
Категорија:Населени места во Источна Фризија
Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 6 (Штип)

**Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 6** ― куќа во Ново Село, Штип, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија. Во оваа куќа живеел Методи Гогов, четвртиот архиепископ на Македонската православна црква, познат под црковното име г.г. Михаил.

## Историја
Гогови ја продале куќата на Мијалкови во 1956 година.

## Галерија


Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 6 - Ново Село Штипско (2).jpg|Куќата (десно) во 2021 година


## Наводи

Категорија:Културно наследство на Македонија во Општина Штип
Категорија:Ново Село (штипска населба)
Категорија:Куќи во Штип
Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 8 (Штип)

**Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 8** ― куќа во Ново Село, Штип, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.

## Историја
Куќата била купена од страна на Богоеви од 1989 година.

## Галерија


Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 8 - Ново Село Штипско (1).jpg
Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 8 - Ново Село Штипско (2).jpg
Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 8 - Ново Село Штипско (3).jpg


## Наводи

Категорија:Културно наследство на Македонија во Општина Штип
Категорија:Ново Село (штипска населба)
Категорија:Згради и градби во Штип
Станбен објект на ул. „Јанко Михајловски“ бр. 11 и 13 (Кичево)

**Станбен објект на ул. „Јанко Михајловски“ бр. 11 и 13** — куќа во градот Кичево. Поради интересната архитектура со неокласични и неоренесансни елементи, прогласена е за значајно културно наследство на Македонија. Реставрирана е во 2015 г.

## Архитектура
Куќата се наоѓа во јужниот дел на градскиот центар, на рамен терен со челна фасада кон улицата „Јанко Михајловски“ и североисточна насоченост. Изградена е во 1934 г. и претставува двокуќа, при што делот на бр. 11 има облик на буквата Г, додека пак таа на бр. 13 е неправилна, условена од нејзината поставеност на аголот од две улици. Во минатото биле две посебни куќи во некогашна низа од три објекти. Обете се состојат од подрум, приземје и кат со поткровје.

Изградени се од тули со масовни ѕидови и дрвена меѓукатна конструкција. Покривот има фалцувани керемиди.

Трите фасади на двете куќи – североисточната влезна, северозападната странична и југозападната дворна образуваат една стилска целина. Единствено југоисточната фасада нема никакви украси — на неа до приземната висина е залепена соседната куќа, а остатокот е малтерисан. Украсените фасади имаат украсно обликувани пиластри, хоризонтални профилирани поделбени веници, опшиви со гипс на вратите и прозорците, профилирани покривни венци, украсно обработени огради на балконите со обликувани стоплчиња (на бр. 13) и ограда од ковано железо (бр. 11), украсни столпчиња кај парапетите на прозорците, гипсени орнаменти на ѕидовите, како и комбинација на геометриски и растителни елементи на тимпаноните, гирланди на ѕидовите. Украсите се изведени под влијанието на неоренесансата и неокласицизмот.

Делот на бр. 13 има средишно поставен хол, поделен на два дела со преграден ѕид на кој има двокрилни врати. Првиот дел е влезна просторија, а вториот служи за вертикално и хоризонтално поврзување, каде е скалиштето за катот, излезот кон дворот и вратите кон просториите лево и десно. На катот ист отака има средиштен хол поделен на две — делот над влезната просторија е дневен престој и има излез на балконот на централната фасада, а западниот дел исто така за поврзување. Со ходник се поврзани собите десно и тој води до балконот на северозападната фасада. Делот на бр. 11 има независно приземје. На катот има тесен ходник кој се прекршува под прав агол.  Во првиот крак на ходникот се наоѓаат елипсести скали за вертикално поврзување, а вториот дел служи за хоризонтално поврзување со собите.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Кичево

## Наводи

Јанко Михајловски 11 и 13
Категорија:Појавено во 1934 година во Македонија
Кади Махмуд-ефенди

**Кади Махмуд Челеби-ефенди** () — османлиски  кадија и дарител од 16 век.

## Животопис
За кадијата Махмуд-ефенди нема многу сочувани податоци. Се знае дека во 959 година од хиџра (1551-1552 г.) бил назначен во судот во Битола. Востановил побожен вакаф за новата џамија во градот што го носи неговото име. Вакафот на џамијата содржел дуќани, куќи, магази и анови. Во блиэина на џамискиот објект отворил медреса, а наоколу џамијата имало мали гробишта каде бил погребан битолскиот бекташки мистик Халил Баба.

## Поврзано
* Јени џамија

## Наводи

Категорија:Луѓе од Битола
Сунгур Чауш-бег

[мини|250x250пкс| [Вакафите на Сунгур Чауш од битолските сиџили, 1435 година]]
**Сунгур Чауш-бег** ) — отомански војсководец од 15 век, еден од генералите на султанот Мурат II.

## Животопис
Тој е роден како христијанин и како дете бил земен како данок во крв. Тој станал војсководец на Мурат II. Според турскиот историчар Мехмед Тефик, автор на „Историјата на Битолскиот Вилает“. Едно од неговите први дела е изградбата на Сунгур Чауш-беговата џамија во 1434/35 година на местото на стара црква.

## Поврзано
* Сунгур Чауш-бегова џамија

## Наводи

Категорија:Луѓе од Битола
Категорија:Отомански воени лица
Бунде (Германија)

**Бунде** () — општина во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Општината Бунде се наоѓа во областа Рајдерланд, една од четирите историски области во округот Лер. Рајдерланд е единствена област на Источна Фризија, која се наоѓа лево од реката Емс. Окружниот град Лер се наоѓа околу 13 километри североисточно од главното место Бунде. Општината е единствена во Источна Фризија, која има заедничка земјена граница со Холандија. Холандското место Бад Ниувешанс се граничи со Бунде. На северозапад се наоѓа морскиот залив Доларт. Од најблискиот голем град во Холандија, Гронинген, Бунде се наоѓа 47 километри на запад. Најблизок германски голем град е Олденбург, оддалечен околу 64 километри на исток.

### Соседни општини

Бунде се граничи со пет општини, кои се наоѓаат во две држави. На север се граничи со општината Јемгум, а на североисток со градот Венер. На југ се граничи Бунде со општината Реде во округот Емсланд. На југозапад се граничи со општината Вестерволде, а на запад со општината Олдамбт.

### Општински единици

Општината Бунде е составена од пет единици:

Особеност е единицата Долар, која се состои од повеќе села и до 1973 година била посебна општинска заедница. Историско место со име Доларт не постои. Во денешната единица Доларт влегуваат селата Бундерхамрих, Дицумерхамрих, Дицумерверлат, Хајницполдер, Каналполдер и Ландшафтсполдер.

## Туризам

Релативно оддалеченото место започнало да привлекува внимание кај туристите во 1980-тите години. Тие биле привлечени од недопрената природа на полдерите и старите ветерници, како и можностите за велосипедизам и кану, но и набљудување на птиците.

## Галерија


Податотека:Steinhaus Bunderhee (1).jpg|Штајнхаус Бундерхе
Податотека:Mühle Bunde.jpg|Ветерница во Бунде
Податотека:Bunde Grundschule.jpg|Основно училиште во Бунде
Податотека:Bunde Rathaus 2.JPG|Општинското собрание


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Лер (округ)
Категорија:Населени места во Источна Фризија
Бунде

**Бунде** може да се однесува на следново:

* Бунде (Германија) — село и општина во покраината Долна Саксонија, Германија
* Бунде (Холандија) — село и поранешна општина во покраината Мастрихт, Холандија
Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 69 (Штип)

**Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 67** ― староградска куќа во Ново Село, Штип, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.

## Историја
Согласно годината наведена над влезната врата, куќата е од 1825 година.

Куќата била надворешно реновирана 2005 или 2006 година од страна на сопственикот Трајче Станчев. 

## Галерија


Куќа на ул. Крсте Мисирков бр.69 во Ново Село - Штип.jpg
Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 69 - Ново Село Штипско (4).jpg
Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 69 - Ново Село Штипско (5).jpg
Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 69 - Ново Село Штипско (2).jpg


## Поврзано
* Завод и музеј - Штип

## Надворешни врски
* Службена мрежна страница на Завод и музеј - Штип 

## Наводи

Категорија:Културно наследство на Македонија во Општина Штип
Категорија:Ново Село (штипска населба)
Категорија:Згради и градби во Штип
Категорија:Куќи од 1825 година
Категорија:Македонска староградска архитектура
Милано-Санремо 2022

**Милано-Санремо 2022** — 113. издание на велосипедската еднодневна трка Милано-Санремо, која се одржала на 19 март во северниот дел на Италија. Првично требало да биде осми настан во Светската турнеја, но сепак бил шести настан по откажување на Тур Даун Андер и Големата океанска друмска трка „Кедел Еванс“.

Во сличен потег на оној што му ја донел победата на Јаспер Стејвен во претходното издание, Матеј Мохорич нападнал на спустот на Поџо ди Санремо на само 5 километри до целта и сам стигнал до победата. Антони Тиржис, кој нападнал во последниот километар да се обиде да стигне до Мохорич, останал напред во групата и завршил втор, додека Матје ван дер Пул го освоил спринтот во групата за трето место.

## Екипи

Бидејќи Милано-Санремо е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Двете најдобри професионални екипи од сезоната 2021,  и , биле автоматски поканети. Следната најдобра професионална екипа од сезоната 2021,  исто така добила автоматска покана, додека четири други професионални екипи биле специјално поканети. Помеѓу овие екипи била , но на 1 март 2022 година, UCI ги повлекла лиценците за руските и белоруските екипи поради руската инвазија на Украина. 

На трката настапиле дваесет и четири екипи. Од нив,  и , со шест возачи секоја, биле единствените екипи кои не настапиле со дозволениот состав од седум возачи.  на крајот имала исто шест возачи поради еден возач што не ја започнал трката. Од вкупно 165 возачи на почетокот, 159 ја завршиле трката.

## Поредок
### Завршен пласман

## Список на учесници

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 
* 

Категорија:Милано-Санремо
Категорија:Светска турнеја на UCI 2022
Категорија:Италија во 2022 година
Куќа на Михајло Апостолски (Штип)

**Куќа на Михајло Апостолски** ― родната куќа на генералот Михајло Апостолски во Ново Село, Штип, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.

## Историја
Куќата била продадена од страна на Мите Апостолски на семејството Ставреви (подоцна нарекувани Митеви) на 8 март 1947.

## Галерија


Куќа на Михајло Апостолски (3).jpg
Куќа на Михајло Апостолски (1).jpg

## Поврзано
* Завод и музеј - Штип

## Надворешни врски
* Службена мрежна страница на Завод и музеј - Штип 

## Наводи

Категорија:Културно наследство на Македонија во Општина Штип
Категорија:Ново Село (штипска населба)
Категорија:Згради и градби во Штип
Категорија:Македонска староградска архитектура
Новоселско училиште (Штип)

**Новоселско училиште** - зградата на поранешното училиште во Ново Село, Штип, Македонија. Истата таа зграда сега е дом на ректоратот на Универзитетот „Гоце Делчев“. Градбата е заведена како Културно наследство на Македонија. Се наоѓа во дворот на црквата „Успение на Пресвета Богородица“.

## Историја
### Како училишна установа
мини|230п|лево|Училиштето во почетокот на 20 век.
Темелите на градбата биле поставени во 1870-тите години. Првата учебна година била во 1882 година.
Во училиштето две години предавал револуционерот Гоце Делчев во периодот 1894-1896 година. Исто така, учителствувале и Даме Груев, Петар Поп Арсов, Тодор Лазаров, Мише Развигоров, Димитар Мирасчиев. Во 1912 година, во училиштето биле вработени 7 учители кои предавале на 151 ученик и 100 ученички. За време на Балканските војни, училиштето било претворено во болница. Во време на Првата светска војна, служело за воени потреби. 

Помеѓу двете светски војни, училиштето било основно училиште од прво до четврто одделение. Пред почетокот на Априлската војна во 1941, училиштето било опожарено и речиси целосно уништено, кога само останале темелите и некои ѕидови. Веднаш со доаѓањето на бугарската власт, биле направени градежни зафати и новата верзија на градбата била малку поразлична на лик од старата градба. Дури и уписите за ученици започнале во септември истата година. 

Во периодот 1946-1949 година, местото било дом на Учителската школа. Подоцна била сместена Штипската гимназија. Во последните години како училишна установа, местото била училишна зграда во составот на ОУ „Ванчо Прке“.   

### Како ректорат
мини|230п|Градбата во 2010 година за време обновувањето.
Градбата била обновена со цел да постане седиште на ректоратот на Универзитетот „Гоце Делчев“.  

## Галерија


Школото во кое учителствувал Гоце Делчев во Штип.jpg
Школото во кое учителствувал Гоце Делчев во Штип7.jpg|Спомен плочата во чест на Гоце Делчев, поставена над влезната врата на 2 август 1951 година
Школото во кое учителствувал Гоце Делчев во Штип10.jpg|Влезот
Школото во кое учителствувал Гоце Делчев во Штип11.jpg|Јужниот ѕид 


## Наводи

## Надворешни врски

* Службена мрежна страница на Универзитетот „Гоце Делчев“

Категорија:Поранешни училишта во Македонија
Категорија:Универзитет „Гоце Делчев“‎
Категорија:Средни училишта во Штип
Категорија:Ново Село (штипска населба)
Категорија:Културно наследство на Македонија во Општина Штип
Битње (Бохињ)

**Битње** (словенечки: Bitnje) — населба во Општина Бохињ во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
Категорија:Општина Бохињ
Кичевска чаршија

**Кичевска чаршија** — чаршија во стариот дел на Кичево, прогласена за културно наследство на Македонија.

Чаршијата се протега во западното подножје на Китино Кале, по улицата „Александар Македонски“ (старо име „Маршал Тито“), која има насоченост север-југ. Јужна граница на чаршијата е црквата „Св. Петар и Павле“, а северната е џамијата „Султан Бајазит“ (Чарши-џамија). Чаршиските дуќани се распоредени од двете страни на чаршиската улица „Александар Македонски“. На запад чаршијата навлегува во делови од улиците „11 Октомври“ и „Гоце Делчев“, а на исток оди по „Охридска“, „Косовска“ и „Амит Челопечанец“.

Во чаршијата во минатото имало анови, чешма и амам, чии остатоци се пронајдени на улицата „Охридска“.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Кичево

## Наводи

Категорија:Чаршии во Македонија
Чаршија
Ајдучка чаршија

**Ајдучка чаршија** — чаршија во стариот дел на Кратово, прогласена за културно наследство на Македонија.

## Местоположба
Чаршијата се наоѓа на левиот брег на Кратовска Река. Поврзана е со нејзиниот десен брег со Чаршискиот и Грофчанскиот мост, кои исто така се споменици на културата. Главни улици во чаршијата се „Питу Гули“ и „Партизанска“.

## Историја
Во 2014 г. Општина Кратово и Министерството за култура обновиле 5 дуќани во чаршијата во рамките на проектот за нејзина обнова.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Кратово

## Наводи

Категорија:Чаршии во Македонија
Чаршија
Џамија „Султан Бајазит“

**Џамија „Султан Бајазит“** (**Џума џамија** или **Чарши џамија**) — стара османлиска џамија во градот Кичево. Му припаѓа на Кичевското муфтиство на ИВЗ.

## Историја
Џума џамија (*Петочна џамија* или *Соборна џамија*) е најголемата џамија во градот, и по неа е наречено околното маало Џума. Времето на изградба не е со сигурност познато. Можно е да била изградена од султанот Бајазит I (1389 - 1402), веднаш по освојвуањето на Кичево во 1385 година, или подоцна, од султанот Бајазит II (1481 – 1512). Храмот претрпел измени при зафатите за негово реновирање во 1922, 1934 и 1986 година. Меѓу христијанското население има предание дека пред турско време на тоа место постоела црква „Св. Петка“, но тоа не е потврдено со археолошките истражувања извршени при обновата во 1986 година и при изградбата на шадрванот во 1989 година. Во секој случај, познато е дека на наоѓалиштето Џума Џамија има остатоци од средновековен објект, но точното место на црквата не е познато.

## Архитектура
Џамијата претставува голема петкуполна градба. Внатрешноста и надворешноста се скромни, а скромни се и градежните материјали и украсите. Денешниот изглед на градбата е од 1904 година.

## Поврзано
* Кичевско муфтиство
* Кичевска чаршија

## Наводи

Категорија:Знаменитости во Кичево
Категорија:Исламски споменици на културата во Македонија
Категорија:Џамии во Кичево
Категорија:Отомански џамии во Македонија
Категорија:Џамии во Кичевското муфтиство
Лер

**Лер** може да се однесува на следново:

* Лер — неутрална положба на менувачот кај моторните возила. 
* Лер (град) — град во округот Лер, Долна Саксонија
* Лер (округ) — округ во покраината Долна Саксонија
* Округ Лер — округ во Јужен Судан
* Лер (Јужен Судан) — град во Јужен Судан
Отсечки стварност

**„Отсечки стварност“** — збирка раскази на македонскиот писател Ѓоко Здравески од 2019, објавена од издавачката куќа „Бегемот“ како дел од едицијата „Наше маало“.

## Содржина
Книгата содржи 64 кратки раскази, поделени во пет циклуси:
* „Точки“
:: * Проклетиот јас-раскажувач
:: * Талент
:: * Љубов
:: * Прсти
:: * Средба
:: * Подарок
:: * Грешка
:: * Глумица
:: * 4:53
:: * Еден ден на семјон Семјонович
:: * Детиште
:: * Препознавања
:: * Пијано
:: * Муабети
:: * Кариес
:: * Кабаетлија
:: * Прокрастинација
:: * Еленор Ригби
:: * Ситничар
:: * Сон
:: * Кратка љубострасна приказна

* „Кругот“
:: * Тенис
:: * Дедо и фнуче
:: * Можеш вака?
:: * Едно по едно
:: * Тегли
:: * Хиерогамија
:: * Тава со ориз
:: * Ќерамиди
:: * Доле влада!!!
:: * Не е таа
:: * Баби

* „Вектори“
:: * Red Bus Blues
:: * Аушвиц
:: * Ајнштајн
:: * Бабичка
:: * Тале не знајт
:: * Повторувањето е мајка на просењето (политички некоректна прикаска)

* „Отсечки“
:: * Смрт во Венеција (Отсечки од Кинотеката)
:: * Кловнови (Отсечки од Кинотеката)
:: * Огледало
:: * Грев
:: * Кога кусурот станува наративно јадро
:: * Сеида и јас кај Вуди на гости
:: * Лиман
:: * Силјан
:: * Талкачки ум
:: * Горанче
:: * Не врне, не врне, не дува, не дува
:: * Слободен си

* „Господин П. според Хармс“
:: * (14 кратки раскази)

## Технички податоици
Книгата, со обем од 102 страници и со димензии од 19 сантиметри, е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“ и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4869-9-1. Таа е испечатена во печатницата „Графоден“ во тираж од 500 примероци, а нејзиното објавување било финансиски поддржано од Министерството за култура. Графичкото уредување го извршила Наталија Лукомска, јазичната редакција е дело на Андреј Јованчевски, а лектурата ја направила Ирена Ралева.

## За делото
Во својот осврт кон делото, Иван Шопов ја истакнува способноста на авторот да ни укаже на пукнатините во реалноста, иако во расказите најчесто се опишуваат секојдневни, банални случки. Со сталожен тон, со проникливост и интуитивост, со смелост да се ѕирне и во мрачните делови на човечкиот дух, авторот создал еден вид медитации на подвижна лента, успевајќи да создаде мали парчиња смисла среде сеопштата врева на современоста. Притоа, микроскопскиот поглед врз светотслужи како алатка за проникнување во длабоките тајни на човечката егзистенција. Меѓутоа, сиет раскази не се одликуваат со таквиот контемплативно-медитативен тон, туку во некои од нив, користејќи го хуморот, понекогаш на границата на црниот хумор, бизарноста и апсурдот, авторот создава и текстови кои се, исто така, специфични, но на друг начин.

## Наводи

Категорија:Дела на Ѓоко Здравески
Категорија:Изданија на Бегемот
Категорија:Македонски раскази
Категорија:Книги од 2019 година
Категорија:Појавено во 2019 година во Македонија
Категорија:Македонски дела од 2019 година
Емлиххајм (општинска заедница)

мини|Црква во Емлиххајм
мини|Грбот на општинската заедница

**Емлиххајм** () — општинска заедница во округот Грофовија Бентхајм, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во општината Емлиххајм.

Општинската заедница Емлиххајм се состои од следниве општини:

# Емлиххајм
# Лар
# Ринге
# Хогштеде

Категорија:Општински заедници во Долна Саксонија
Луциј Емилиј Павел (конзул 219 п.н.е.)

**Луциј Емилиј Павел** (починал на 2 август 216 п.н.е.) бил римски конзул во 219 и 216 година п.н.е. Ја предводел римската војска во Битката кај Кана, каде бил и убиен.

## Биографија
Павел своето прво конзулство го споделувал со Марко Ливиј Салинатор. За време на неговиот прв мандат го поразил Димитриј Фароски во Втората илирска војна и го принудил да побегне на дворот на Филип V Македонски. По враќањето во Рим, бил награден со триумф. Потоа бил обвинет за неправедно делење на пленот, но сепак бил ослободен.

За време на Втората пунска војна, Павел бил реизбран за конзул и служел заедно со Гај Теренциј Варон. Во Битката кај Кана ја спделувал командата со војската заедно со Варон. Варон ги водел трупите спротивно од предлозите на Павел и Римјаните во битката доживеале тежок пораз. Павел загинал во битката, а Варон успеал да побегне.

Во епската поема „Пуника“ од Силиус Италикус, Павел е опишан како го убива картагинскиот командант Вириатус пред сопствената смрт.

Павел бил татко на Луциј Емилиус Павел Македоник, а неговата ќерка Емилија Терција се омажила за Скипион Африканецот.

## Поврзано
* Битка кај Кана
* Гај Теренциј Варон

## Наводи

Категорија:Конзули на Римската Република
Категорија:Римски Војсководци
Категорија:Втора пунска војна
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Починати во 216 година п.н.е.
Чароит

**Чароит**  ― редок силикатен минерал, првпат опишан во 1978 година и именуван по реката Чара. Пријавен е само од Алданскиот Штит, Република Саха, Сибир, Русија. Откриено е таму каде што сиенитот од планината Мурун навлегол и ги променил наслагите од варовник, создавајќи метасоматит од калиумов момирок.

Чароитот е лавандски проѕирен до виолетова боја со бисерен сјај. Чароитот е строго масивен по природа, а фрактурите се конхоидни. Има необичен вител, влакнест изглед, понекогаш има ефект на мачкино око, и тоа, заедно со неговата интензивна боја, може да наведе многумина на почетокот да веруваат дека е синтетички или вештачки зајакнат.

Иако наводно бил откриен во 1940-тите, тој не бил познат на поголемиот дел од светот до неговиот опис во 1978 година. Се вели дека е непроѕирно и непривлечно кога ќе се најде на теренот; факт кој можеби придонел за неговото доцно признавање.

Чароитот се јавува во придружба со тинакситот и каназитот.

## Галерија

Податотека:Charoitite, sw Yakutia Siberia.jpg|Чароитит, калиумско метасоматитска карпа со доминирана со чароит, од типската област. Фотографијата е широка 5,7 см.
Податотека:2000 Charoite 613.jpg|Поштенска марка со чароит, 2000 година, од серијалот за комеморација на „300 години рударска и геолошка служба во Русија“.


## Наводи


Категорија:Моноклински минерали
Категорија:Иносиликати
Категорија:Минерали на калиумот
Категорија:Минерали на натриумот
Категорија:Минерали на калциумот
Категорија:Минерали во вселенската група 11
Родолит

алт=Родолит Rhodolite|мини|Родолит
**Родолит** е сортно име за светло розово-розово до црвен минерален пироп, вид со потекло од групата гранати. За прв пат бил пронајден долината Кови, округот Мејкон, Северна Каролина. Името е изведено од грчкиот „rhodon“ за „како роза“, заедно со другите видови розови минерали (*на пр* . родохрозит, родонит). Оваа обоеност и природата на гранатот од овој локалитет, довеле до тоа родолитот да се користи како скапоцен камен. Родолит како и другите сортни имиња не е официјално признат како минералошки термин, туку се користи како прифатено трговско име.

## Гемолошки својства
Минеролошки и хемиски, родолитните гранети се членови на серијата цврсти раствори на пиропе- алмандин, со приближен состав на гранат од Py70Al30.

Родолитите од различни појави ширум светот, се одликуваат со кристално-хемиска и апсорпциона спектрална анализа, која покажува дека покрај железото, елементите како манган, хром и ванадиум можат да имаат влијание врз бојата на родолитот.

Гранатите од родолит се појавуваат како проѕирни црвено-розово-виолетови скапоцени камења, вклучувајќи ги сите нијанси на бои помеѓу виолетовата и црвената боја. Боите од различни извори на родолит можат да варираат од лаванда боја до малина роза или од малина црвена до темно-виолетова (грозје боја) до виолетово-црвена.

Бојата на родолитите, во комбинација со нивната брилијантност, издржливост и пристапност на камењата без видливи подмножества, довеле до одредена побарувачка за каменот во индустријата за накит. Родолитите кои се користат во накитот се генерално фацетирани за добро да се искористи нивната брилијантност, иако постојат и во форма на кабохон.
алт=Родолит Rhodolite ring|мини|Прстен изработен со родолит.

Некои родолити ќе ја променат својата боја од виолетова, во хесонит кафена кога ќе се загреат на температура над 600 °C. Овој процес е неповратен.

## Природни извори
Многу наоѓалишта што се од поголема економска важност, се наоѓаат во земји кои припаѓаат во геолошката единица на таканаречениот „појас на Мозамбик“, како што се: Кенија, Мадагаскар, Малави, Мозамбик, Танзанија, итн.

Други извори на родолити можат да се најдат во Бразил, Индија (Одиша), Норвешка, САД и Шри Ланка.

## Наводи


Категорија:Полускапоцени камења
Родонит

алт=Родонит Rhodonite|мини|Родонит
**Родонитот** е неосилат од манган, (Mn, Fe, Mg, Ca)SiO3 и член на пироксеноидната група на минерали, кој се кристализира во триклиничкиот систем. Најчесто се јавува како расцеплив до компактните маси со розово-црвена боја,често со тенденција кон кафеава поради оксидација на површината. Името доаѓа од грчкиот ῥόδος (*rhodos)* што значи розе/розово.

Родонитските кристали поседуваат совршено, призматично „деколте“, речиси под прав агол. Тврдоста е 5,5–6,5, а специфичната тежина е 3,4–3,7. Сјајот е стаклест, поретко бисерен на површините со расцеп. Манганот честопати делумно се заменува со железо, магнезиум, калциум, а понекогаш и цинк, кој понекогаш може да биде присутен во значителни количини.
[лево|мини| Розов родонит во контраст со црни манган оксиди, понекогаш се користи како материјал за [Скапоцен камен|скапоцени камења како што се гледа во овој примерок од округот Хумболт, Невада.]]
Структурата на иносиликат (силикат во вид на синџир) на родонитот има повторлива единица од пет силика тетраедри. Реткиот  *пироксмангит*, формиран при различни услови на притисок и температура, има ист хемиски состав, но повторувачка единица од седум тетраедри.

Родонитот исто така е обработен и како украсен камен. Во рудниците за железо и манган во Пајсберг, близу Филипштад и Лангбан во Вермланд, Шведска, се појавуваат мали брилијантни и проѕирни кристали (пајсбергит) и расцепени маси. Фаулеритот се јавува во вид на големи, груби кристали, донекаде налик на розов момирок, со руди од франклинит и цинк во зрнест варовник во печката Френклин во Њу Џерси.

Родонит е официјален скапоцен камен на Комонвелтот Масачусетс .

## Поврзано

* Хондалит
* Воластонит

## Наводи

Категорија:Триклински минерали
Категорија:Минерали на калциумот
Категорија:Минерали на магнезиумот
Категорија:Скапоцени камења
Лазурит

**Лазурит** - тектосиликатен минерал со сулфат, сулфур и хлорид со формула . Тој е фелдпатоид и член на групата содалит. Лазуритот кристализира во изометрискиот систем иако добро формираните кристали се ретки. Обично е масивен и го формира најголемиот дел од скапоцените камења лапис лазули.

Лазуритот е темносин до зеленикаво-син. Бојата се должи на присуството на  анјони. Цврстината по Мосовата скала му е од 5,0 до 5,5 и има специфична тежина од 2,4. Тој е проѕирен со показател на прекршување од 1,50. Тој е топлив на 3,5 на скалата на топливост на Волфганг Франц фон Кобел и растворлив во HCl. Најчесто содржи или е поврзан со зрна пирит.

Лазуритот е производ на контактниот метаморфизам на варовникот и е типично поврзан со калцит, пирит, диопсид, хумит, форстерит, хајин и мусковит.

Други сини минерали, како што се карбонатниот азурит и фосфатниот лазулит, може да се помешаат со лазуритот, но лесно се разликуваат со внимателен преглед. Едно време, лазуритот бил  синоним за азурит.

Лазуритот првпат бил опишан во 1890 година кога се појавил во округот Сар-е-Санг, долина Кокша, провинција Бадакшан, Авганистан. Тој се вадел како руда повеќе од 6.000 години во областа Лапис Лазули во Бадакшан. Се користи како пигмент во сликарството и бојадисувањето на ткаенини најмалку од 6 или 7 век. Се ископува и на Бајкалското Езеро во Сибир, планината Везув, Бурма, Канада и Соединетите Американски Држави. Името му доаѓа од персискиот збор  за сино.

## Структура
Се чини дека лазуритот и хајинот имаат иста структура и двата се минерали со доминантни сулфати. Лазуритот е пигмент (опалесцентен) и има светло сина лента (особено како компонента на полускапоцениот камен лапис лазули). Многу хајини имаат бела или бледосина лента и се проѕирни. Разликата може да биде последица на состојбата на редокс (сооднос сулфат-сулфид).

## Поврзано
* Лапис лазули
* Ултрамарин

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Коцкести минерали
Категорија:Пигменти
Категорија:Минерали на алуминиумот
Категорија:Минерали на калциумот
Категорија:Минерали на натриумот
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Персиски зборови
Елбаит

мини|Елбаит
**Елбаит** — натриумски, литиумски, алуминиумски или борен силикат, со хемиски состав Na(Li1,5Al1,5)Al6Si6O18(BO3)3(OH)4, е минерален вид кој припаѓа на шестчлената прстенеста циклосиликатска турмалинска група.

Елбаит формира три серии, со дравит, со флуор-лидикоатит и со шорл.

Како скапоцен камен, елбаит е пожелен член на групата турмалини поради разновидноста, длабочината на неговите бои и квалитетот на кристалите. Првично бил откриен на островот Елба во Италија, во 1913 година. Оттогаш може да се  пронајде во многу други делови на светот. Во 1994 година, голема количина елбаит била откриена во Канада, кај езерата О'Грејди во Јукон.

Елбаитот се формира во магматски и во метаморфни карпи и вени, во асоцијација со лепидолит, микроклина и сподумен, во гранитни пегматити; со андалусит и биотит, во шкрилци, со молибденит и каситерит и во масивни хидротермални заменски наоѓалишта.

Елбаит е алохроматичен, што значи дека трагите од нечистотии можат да ги обојат кристалите и  да бидат силно плеохроични. Секоја боја на виножитото може да биде претставена со елбаит, а некои покажуваат и разнобојна зона. Микроскопските ацикуларни подмножества во некои елбаитни кристали го покажуваат ефектот на мачкиното око во полираните кабошони.

## Варијанти на елбаит

* Безбојна: сорта **акроит** (од грчкиот „άχρωμος“ што значи „безбоен“)
* Црвено или розово-црвено: сорта **[[рубелит]]** (од рубин)
* Светло сина до синкаво зелена: бразилска сорта **индиколит** (од индиго)
* Зелена: Бразилска сорта **верделит** (од смарагд)
* Турмалин-лубеница е зонирана сорта со црвеникав центар опкружен со зелена надворешна зона која наликува на кора од лубеница, евидентна во попречниот пресек на парчиња призми, кои често прикажуваат закривени страни.
 
Податотека:Tourmaline achroïte 1(Pakistan).jpg|Ахроит
Податотека:Tourmaline-195614.jpg|Рубелит
Податотека:Tourmaline-Quartz-214670.jpg|Индиколит
Податотека:Turmalingruppe-Elbait-Verdelith - in Quarz aus Brasilien.JPG|Верделит
Податотека:Elbait Turmalin DSC 5183.jpg|Турмалин од лубеница


## Поврзано
* Список на минерали

## Наводи

## Надворешни врски

* Елбаит — Mindat 

Категорија:Скапоцени камења
Категорија:Триаголни минерали
Категорија:Циклосиликати
Категорија:Минерали на литиумот
Категорија:Минерали на натриумот
Бичинска џамија

**Бичинска џамија** — стара османлиска џамија во градот Кичево. Му припаѓа на Кичевското муфтиство на ИВЗ.

Џамијата е подигната  во 1420 година и претставува најстарата сигурно датирана исламска градба во градот. Се наоѓа во приградската населба (а поранешно село) Бичинци, источно од ридот Китино Кале.

## Поврзано
* Кичевско муфтиство
* Бичинци

## Наводи

Категорија:Знаменитости во Кичево
Категорија:Исламски споменици на културата во Македонија
Категорија:Џамии во Кичево
Категорија:Отомански џамии во Македонија
Категорија:Џамии во Кичевското муфтиство
Бала Маало џамија

**Бала Маало џамија** — стара османлиска џамија во градот Кичево. Му припаѓа на Кичевското муфтиство на ИВЗ.

Џамијата се наоѓа во населбата Бала Маало, северно од ридот Китино Кале. Изградена е во раниот османлиски период. Можно е да се работи за Мехмед-хан џамијата спомената во османлиски сефтер од 1564 година.

## Поврзано
* Кичевско муфтиство
* Бала Маало

## Наводи

Категорија:Знаменитости во Кичево
Категорија:Исламски споменици на културата во Македонија
Категорија:Џамии во Кичево
Категорија:Џамии во Кичевското муфтиство
Ѓурџи беј џамија

**Ѓурџи беј џамија** () или **Ѓол џамија** (*Göl Camii*) — стара османлиска џамија во градот Охрид. Му припаѓа на Охридското муфтиство на ИВЗ.

Џамијата е османлиска и датира од првата половина на XVII век. Се наоѓа во маалото Воска, на раскрсницата на улиците „Васил Стефоски“ и „Бистрица“. На мало растојание од неа е брегот на Охридското Езеро, од каде доаѓа нејзиното друго име „Ѓол џамија“, што значи *Езрска џамија*.

## Поврзано
* Воска амам
* Охридско муфтиство
* Воска

## Наводи

Категорија:Знаменитости во Охрид
Категорија:Исламски споменици на културата во Македонија
Категорија:Џамии во Охрид
Категорија:Отомански џамии во Македонија
Категорија:Џамии во Охридското муфтиство
Кара беј Таушанли џамија

**Кара беј Таушанли џамија** () — стара османлиска џамија во градот Охрид. Му припаѓа на Охридското муфтиство на ИВЗ.
мини|лево|180п|Минарето

Изградена е во османлиско време, веројатно во XVII век. Спомената е во патописите на од Евлија Челебија во 1662 г. На храмот нема ктиторски натпис. Сместена е на улицата „Даме Груев“ (стара „Никола Пашиќ“) во маалото Кара Беј, наречено по џамијата.

## Поврзано
* Охридско муфтиство

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Знаменитости во Охрид
Категорија:Исламски споменици на културата во Македонија
Категорија:Џамии во Охрид
Категорија:Отомански џамии во Македонија
Категорија:Џамии во Охридското муфтиство
Хаџирамаданова џамија

**Хаџирамаданова џамија** (или **Долна џамија**) — стара османлиска џамија во градот Ресен. Му припаѓа на Ресенското муфтиство на ИВЗ.

Храмот е сместен во центарот на градот. Изграден е во 1592 година според натписот на влезот. Обновен е во 1971 година, при што е зачуван главниот облик на градбата, но орнаментиката е променета.

Според муслиманските преданија раскажани од ресенскиот оџа, Хаџирамадановата и Хаџимуратовата џамија (другиот муслимански храм во Ресен) се изградени од двајца браќа од Битола по име Хаџи Радаман и Хаџи Мустафа. Според христијанските преданија, обете џамии се изградени на местата некогашни цркви; на местото Хаџирамадановата џамија се наоѓал храмот „Св. Петка“. Нејзиниот поп се потурчил и станал муслимански духовник, но од почит кон христијанството ги собрал предметите и светињите од црквата и ги ставил на чување во сандак во џамискиот подрум.

## Поврзано
* Ресенско муфтиство

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Знаменитости во Ресен
Категорија:Исламски споменици на културата во Македонија
Категорија:Џамии во Ресен
Категорија:Отомански џамии во Македонија
Категорија:Џамии во Ресенското муфтиство
Категорија:Појавено во 1592 година
Лар (Грофовија Бентхајм)

**Лар** () — општина во округот Грофовија Бентхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Лар се наоѓа северозападно од Нордхорн во непосредна близина на границата со Холандија. Реката Фехте тече низ местото. Со 51&nbsp;км², Лар е најголема општина во рамки на општинската заедница Емлиххајм.

Во општината се наоѓа природната заштитена област Ларше Брух.

### Соседни општини

Општината Лар на југ се граничи со општините Вилен и Вилзум, на исток е општината Емлиххајм, на север е холандската општина и градот Куворден и на запад е холандската општина и град Харденберг.

### Општински единици

Општината Лар се состои од шест единици: Агтерхорн, Ехтелер, Ешебриге, Хестерканте, Лар и Форвалд.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Грофовија Бентхајм (округ)
Хаџимуратова џамија

**Хаџимуратова џамија** (или **Горна џамија**) — стара османлиска џамија во градот Кичево. Му припаѓа на Ресенското муфтиство на ИВЗ.

Храмот се наоѓа во северниот дел на градот. Изграден е во 1612 година и првично бил етнокатен. Во 1896 година е обновен и зголемен од Ахмед Нијази-бег, кој доградил уште еден кат за молитви, а првиот станал училиште. Џамијата повторно е обовена во 1997 - 1998 година.

Според муслиманските преданија раскажани од ресенскиот оџа, Хаџимуратовата и Хаџирамадановата џамија (другиот муслимански храм во Ресен) се изградени од двајца браќа од Битола по име Хаџи Радаман и Хаџи Мустафа. Според христијанските преданија, обете џамии се изградени на местата некогашни цркви.

## Поврзано
* Ресенско муфтиство

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Знаменитости во Ресен
Категорија:Исламски споменици на културата во Македонија
Категорија:Џамии во Ресен
Категорија:Отомански џамии во Македонија
Категорија:Џамии во Ресенското муфтиство
Категорија:Појавено во 1612 година
Лар

**Лар** може да се однесува на следниве места:

* Лар (Ајфел) — општина во Рајнска област-Пфалц, Германија
* Лар (Грофовија Бентхајм) — општина во Долна Саксонија, Германија
* Лар (Хунсрик) — општина во Рајнска област-Пфалц, Германија
* Лар (Шварцвалд) — град во Баден-Виртемберг, Германија
* Лар (Штајнфурт) — општина во Северна Рајна-Вестфалија, Германија
Хогштеде

**Хогштеде** (до 1968 година: **Хогштеде-Батхорн**; ) — општина во округот Грофовија Бентхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Хогштеде се наоѓа северозападно од Нордхорн на границата со Холандија. Реката Фехте тече низ местото, а притоката Ле се влива во местото.

Во општината Хогштеде се наоѓа природните заштитени области Нојрингер Визен, Фехте-Алтарм Кале и Морферландунгсгебит Тинхолт.

### Општински единици

Општината Хогштеде се состои од следниве единици:

* Аркел
* Батхорн
* Берге
* Хогштеде
* Кале
* Шерхорн
* Тинхолт

## Галерија


Податотека:Kamp Bathorn 2.jpg|Концентрацискиот камп Батхорн
Податотека:Hoogstede - kath.Kirche-1.JPG|Католичката црква


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Грофовија Бентхајм (округ)
Ринге

**Ринге** може да се однесува на следниве места:

* Ринге (Данска) — град во Данска
* Ринге (Германија) — општина во Германија
* Ринге (Минесота) — место во САД