open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Фредрик Бакман

**Фредрик Бакман** (, ) — шведски колумнист, блогер и писател. Автор e на *[[Човекот по име Уве]]* (2018), *Баба ми ве поздравува и ви се извинува* (2018), *[[Брит-Мари беше овде]]* (2019), *[[Бертаун (роман)|Живот за животот (2020)]]* и Секое утро патот до дома е сè подолг и подолг (2020). Тие се бестселери во неговата родна Шведска. Објавени се низ целиот свет на повеќе од дваесет и пет јазици.

## Животопис
Бакман пораснал во Хелсингборг. Пишувал за *Хелсингборг Дагблад* и *списанието Мур.* Како романописец дебитирал во 2012 година со *[[Човекот по име Уве]].* Книгата била адаптирана како филм со ист наслов и бил премиерно прикажан на 25 декември 2015 година.

## Личен живот
Бакман е оженет со Неда Шафти Бакман и имаат две деца.

## Библиографија

* *En man som heter Ove* (2012; македонски превод *[[Човекот по име Уве]]*,
* *Saker min son behöver veta om världen* (2012; превод на македонски јазик Сè што сим ми треба да знае за светот (2020) 
* *Min mormor hälsar och säger förlåt* (2013; превод на македонски Баба ми ве поздравува и ви се извинува (2018) 
* *Britt-Marie var här*  (2014; превод на македонски јазик *[[Брит-Мари беше овде]]*, објавен 2019 година) 
* *Секое утро патот до дома е сè подолг и подолг: Новела* (2020 година) 
* *Живот за животот: Новела* (2020) 

## Користена литература

## Надворешни врски

* Мрежно место на Фредрик Бакман  
* Фредрик Бакман на Twitter
* Фредрик Бакман на Instagram
* Фредрик Бакман на Facebook

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Шведски писатели
Категорија:Шведски новинари
Градиште (Теранци)

**Градиште** — археолошко наоѓалиште во кочанското село Теранци. Претставува градиште од Доцната антика. На 5 км источно од селото, во планинскиот предел на Плачковица се издига висок рид со зарамнето плато со димензии од 120 × 90м, на кое има остатоци од темели на бедем. По површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди.

## Поврзано

* Теранци;
* Список на археолошки наоѓалишта во Кочанско.

## Наводи
Исламовац

**Исламовац** - село во Општина Брчко, Босна и Херцеговина.

## Етимологија
Името потекнува од зборот ислам, што е името на аврамската религија извршувана од мнозинството од населението во селото.

## Наводи

Категорија:Села во Босна и Херцеговина
Коничка Река

**Коничка Река** (, *Сарандапорос*) — река во денешна југозападна Грција и јужна Албанија. Претставува десна притока на реката Војуша, која се влева во Јадранско Море. Долга е 50&nbsp;км, од кои последните 10&nbsp;км ја образуваат границата меѓу Грција и Албанија.

Извира помеѓу планините Грамошта и Горуша, во Костурскиот округ, Егејска Македонија. Тече низ подрачјето околу Борботско и околината во Нестрамско, Егејска Македонија, па продолжува низ Мајсторско и Коница во Епир. Преминувајќи ја државната граница, минува низ општините Центар Лесковик во областа Горица (Корча) и Кршово во областа Ѓирокастро, Албанија. На крајот се влева во Војуша на самата граница. Сливот зафаќа површина од , а реката има просечен годишен истек од .

## Поврзано
* Конички мост
* Коница — гратче во Епир
* Пинд
* Гликово — село во Лариско, на грчки наречено Сарандапоро

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Реки во Албанија
Категорија:Реки во Грција
Категорија:Реки во Епир
Категорија:Костур (округ)
Категорија:Јанина (округ)
Категорија:Пинд
Албанско-грчка граница
Категорија:Погранични реки
Категорија:Меѓународни реки во Европа
Водоматица

**Водоматица** (, *Војдоматис*) — река во Јанинскиот Округ на областа Епир, северозападна Грција, притока на Војуша. Извира под селото Високо (Викос) и по течението се спојува со други водотеци кои се спуштаат по падините на Тимфи или од клисурата Вик (Викос), па завршува недалеку од гратчето Коница. Има вкупна должина од 15&nbsp;км.

И покрај нејзиното име, Водоматица важи за една од најчистите реки во Европа и не страда од никакви еколошки проблеми. Минува низ еден од највпечатливите природни предели во земјата, во состав Националниот парк Вик-Војуша уште од 1973 година. Реката ја пресекуваат повеќе камени мостови, од кои најпознат е Клидонскиот кај клисурата Вик. По Водоматица се одвиваат водени спортови како сплаварење и кајакарство.

Водоматица има сезонски водостој, иако никогаш не пресушува. Просечната темепратура на водата не надминува 4&nbsp;°C.

## Поврзано
* Загори

## Наводи

## Надворешни врски

* Слики од Водоматица 
* Патеки - СКАИ, Водоматица 
* За селата во областа Загори 

Категорија:Реки во Епир
Категорија:Јанина (округ)
Категорија:Пинд
Дрино

**Дрино** (, ) — река во јужна Албанија и Епир, северозападна Грција, притока на Војуша. Извира во северозападниот дел на Јанинскиот округ, близу селото Делвинаки. Најпрвин тече во југозападен правец, а потоа кон северозапад, па ја преминува границата кај Арништа (Ктисмата). Во Албанија продолжува во северозападен правец низ градот Ѓирокастро и се влева во Војуша кај Тепелена.

Во етимолошки поглед, името Дрино е со ист корен како имињата на реките Дрим и Дрина.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Реки во Албанија
Категорија:Реки во Грција
Категорија:Реки во Епир
Категорија:Јанина (округ)
Категорија:Ѓирокастро (област)
Категорија:Пинд
Категорија:Меѓународни реки во Европа
Високо (Бајловце)

**Високо** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Бајловце, Општина Старо Нагоричане. Претставува градиште од средниот век. 

На западната страна, високо над селото, на едно зарамнето елипсовидно плато се гледаат остатоци од заштитен бедем речиси по целата негова должина. Во градиштето исто така се гледаат и остатоци од темели на објекти, а има фрагменти од керамички садови и множество расфрлен градежен материјал.

## Поврзано
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско

## Наводи
Вукосија (Пезово)

**Вукосија** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Пезово. Претставува населба од бронзеното, раножелезното, хеленистичкото и доцноантичкото време. 

## Местоположба
Се наоѓа на 1&nbsp;км јужно од селото, на периферијата на Кумановско Поле, близу до седлото што го дели од Овче Поле, а на околу 2&nbsp;км североисточно од современиот пат Куманово-Свети Николе (Р1204). Претставува импозантен конусен рид, со коси страни и зарамнет врв од кој се простира извонреден поглед кон околниот терен. Северозападно од него има помал рид (понизок за 45-50&nbsp;м) со кој е поврзан преку издолжено седло.

## Опис и наоди
На платото на Вукосија (наречено и Вуковија), кое не се обработува, се забележуваат остатоци на темели од повеќе правоаголни простории, ѕидани од необработен камен, и фрагменти од градежна керамика. Најголем број површински наоди — фрагменти од праисториски керамички садови се забележуваат во подножјето на ридот и најверојатно биле свлечени со ерозијата. Според фактурата и орнаментиката, едни се од бронзеното, а други од раножелезното време. Интересно е тоа што се среќаваат и фрагменти од сива керамика работена на колце која е од типот на месната керамика од ранохеленистичкото време (V-IV век п.н.е.).

## Поврзано
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско

## Наводи
Теранци (археолошко наоѓалиште)

**Теранци** — археолошко наоѓалиште во кочанското село Теранци. Претставува осамен наод од римско време. Наодот претставува вотивна релјефна плоча, донесена во првата половина на 1950-тите во Музејот во Штип, со претстава на Тракиски коњаник, од непознато наоѓалиште. Коњаникот со градниот дел е свртен en face, со подигната десна рака, и е наметнат со развиорена наметка. Коњот е во положба на галопирање, со подигнати предни нозе. Под нив има куче што го следи движењето на коњот, а пред нив стои адорантка во долга облека, со десната рака свиткана на градите. Плочата била со димензии: ширина 31 см, висина 26 см, дебелина 6 см.

## Поврзано

* Теранци;
* Список на археолошки наоѓалишта во Кочанско.

## Наводи
Портрет на папата Павле V

***Портрет на папата Павле V*** (ок. 1605–1606) - слика на италијанскиот уметник Микеланџело Мериси да Караваџо (1571 &ndash; 1610), сега во Галерија Боргезе, Рим.

Камило Боргезе владеел како папа Павле V од 1605 до 1621 година. Животописецот на Караваџо, Џовани Белори, запишал дека уметникот насликал негов седечки портрет како папа, што мора да се постави делото помеѓу изборот на Боргезе на 16 мај 1605 година и бегството на Караваџо од Рим во мај 1606 година по смртта на Ранучио Томасони. Портретот е потврден во збирката Боргезе од 1650 година.

Многу научници се сомневаат во автентичноста на оваа слика, сметајќи ја композицијата премногу невдаховна за стилот на уметникот. Но, научникот Џон Гаш во неговиот авторитативен (ревидиран) каталог на Караваџо од 2003 година смета дека делото е изворно, посочувајќи дека позата би била надвор од контролата на уметникот - Павле V бил забележан по неговото достоинствено, па дури и тивко однесување, и дека е малку веројатно да прифати насока. „[Неговото]  Нестацентативно(то) носење го покажува примерот на трезвениот, претпазлив и, всушност, вистински религиозен дух на човекот...“. Гаш исто така посочува дека стеснатите очи на Павле, далеку од пренесување сомнеж и злоба, како што тврдат многу писатели, се резултат на хронична кратковидост. Забележете ги и зачудувачките сличности помеѓу овој портрет и веласкесовиот „*Портрет на папата Инокентиј X*“.

Според Белори, Караваџо го запознал Павле преку папскиот внук, кардиналот Скипиона Боргезе. Скипионе бил страствен собирач на уметности, предодреден да стекне многу платна на Караваџо, но требал да покаже мала вредност како покровител или на Караваџо или на другите, претпочитајќи да ја подобрува својата збирка преку изнуда и остра практика, наместо со поддршка и купување. Тој на крајот станал еден од клучните фигури во последните денови на Караваџо.

## Библиографија

* 

Категорија:Слики од Караваџо
Категорија:Уметнички слики од 1600-тите
Атанас Мучев

**Атанас Мучев** (10 мај 1917 – 4 јули 1962) — македонски сликар.

## Животопис
Атанас Мучев е роден во село Иловица, Струмичко, од татко Гоце и мајка Ружа. Потекнува од трговско семејство, кое живеело во село Морарци, Кукушко. Селото било запалено во јули 1913 година, а имотот присвоен од Грците. Фамилијата се иселува во Дупница. По краткиот престој тие се преселуваат во Иловица – Струмичко. Рано останал без родители, на една година ја губи мајката, а на шест години и таткото. За него се грижат четирите сестри: Звезда, Ленка, Стојна и Слава. Во родното село Иловица, го завршува основното образование. Неговиот учител Беќир Томовиќ го засакал заради неговиот талент за цртање и подоцна му овозможува да го продолжи школувањето во Штип. За завршено четврто одделение оценет е со многу добар успех.

мини|лево|Атанас Мучев (6-ти од лево) со група ученици на изложбата организирана по повод Видовден во Штип, 1940.
Во Штип се запушува во „Државната реална гимназија“, што ја завршил во 1933-1934 година со одличен успех. Се запознава со фамилијата на Љупчо Донски. Во штипската гимназија цртање предавал Богдан Бакиќ – академски сликар од Ваљево, кој ќе одигра пресудна улога за сликарската и педагошката определба на Атанас Мучев. Во 1934-1935 се запишува на Кралската уметничка школа во Белград, што ја завршува 1937-1938 година. Условите во кои се школувал биле многу тешки и често го доведувале во состојба на очај. Се занимавал со разни тешки работи, меѓу другото растовара јаглен на железничката станица итн. Станува симпатизер, а подоцна и член на Комунистичката партија. Доаѓал неколку пати во Струмица за да ги избегне прогоните на полицијата.

Есента 1939 е назначен за хонорарен наставник во штипската Државна реална гимназија, со решение на Просветното одделение при Кралската банска управа на Вардарска Бановина, каде останува до 30.10.1940 година, кога оди во војска. Воениот рок го служи во Шабац до 06.04.1941 година каде го затекнува почетокот на војната. Бил кратко време заробеник од 06.04 до 01.05.1941 година.

Потоа, се вратил во Струмица. Со општа наредба на Министерството за народна просвета на Бугарија, е назначен за наставник во штипската гимназија, каде работел од 01.05.1941 до 09.09.1944 година. Станал и активен член на КПЈ.
Од 1959 работел во основното училиште „Сандо Масев“ во Струмица до неговата смрт на 4 јули 1962 година.

Категорија:Македонски сликари
Градиште (Бедиње)

**Градиште** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Пезово. Претставува населба од железно време.

## Поврзано
* Прибовце — недалечно наоѓалиште, населба од бронзеното и доцноантичкото време
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско

## Наводи
Прибовце (Лопате)

**Прибовце** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Лопате. Претставува населба од бронзеното и доцноантичкото време.

## Местоположба
Се наоѓа помеѓу селата Лопате и Бедиње, на простор од околу 800&nbsp;м должина. На северната страна е опкружен со коритото на Липковска Река, на јужната со питомите ридски височинки и железничката пруга Скопје-Белград, а на останатите страни со последните селски куќи. По средината врви патот што ги поврзува селата од падините на Скопска Црна Гора со Куманово (Р2133).

## Ископување и наоди
Во 1978 година, во текот на градежните работи од страна на фабриката за рабни цевки „11 Октомври“, се вршени заштитни ископувања во организација на Археолошкиот музеј од Скопје. Со оглед на големината на просторот и на условите за ископување, биле истражени четири работни сектора, преместени на места со поголема густина на археолошкиот материјал. Во сите сектори се откриени остатоци од големи градби, со 10 до 15 простории различни по големината и организацијата, скудно зачувани во темелите, ѕидани со речен камен и кал и многу малку со варов малтер. Без оглед на тоа што габаритите не им се утврдени, според начинот на ѕидањето, распоредот и големината на просториите и најдените археолошки предмети (фрагменти од керамички садови, железни орудија, накит и монети), се работи за помала стопанска населба од IV век.

Во Секторот II, близу до коритото на реката, под доцноантичките темели се најдени многубројни керамички и други предмети од населба од средното и доцното бронзено време.

Наодите се чуваат во Музејот на Македонија во Скопје.

## Поврзано
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско

## Наводи
Дрезга (Лопате)

**Дрезга** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Лопате. Претставува населба од римското време.

Се наоѓа на 1&nbsp;км северозападно од селото, на голем простор од десната страна на патот за селото Матејче. Наоѓалиштето е познато во археолошката литература од многу одамна. Имено, Н. Вулиќ објавил повеќе камени споменици (капител, делови од натписи и ара посветена на Митра), М. Кокиќ објавил вотивен споменик посветен на Митра, со натпис во кој се споменува Станицата Ламуд, а и подоцна, со археолошките рекогносцирања за археолошката карта, овде и во селото Лопате се утврдени нови археолошки наоди и градежен материјал. Со истражувачката интервенција на Музејот на Македонија, во 1979 г. се откриени 6 гроба со закопани покојници, од типот циста, во чии конструкции биле вградени надгробни стели од II-IV век со латински натписи од приватен карактер.

Наодите се чуваат во Музејот на Македонија во Скопје и во Народниот музеј во Куманово.

## Поврзано
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско

## Наводи
Лопате (археолошко наоѓалиште)

**Лопате** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Лопате. Претставува некропола од римското време.

Во самото село се најдени повеќе гробови од типот циста со разни прилози и надгорбни стели со латински натписи. Една стела, што се наоѓа во куќата на В. Малиновски, има латински натпис посветен на либрариус што служел во IV Флавиева легија. Се работи за некропола што му припаѓала на населението од малата рурална населба од месноста Прибовце, а можеби и од полизмата на наоѓалиштето Дрезга.

## Поврзано
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско

## Наводи
Велушко-породинска култура

[мини|десно|250п|Идол на Божицата-мајка (Големата мајка) од неолитската населба [Тумба (Маџари)|Тумба во Маџари.]]
**Велушко-породинска култура** (или **Велуша-Породин**) — археолошка култура во Македонија од неолитско време. Настанала околу 5500 г. п.н.е. и се состои од 4 фази (Велуша-Породин I до IV). Името на културата доаѓа од две важни наоѓалишта — Велушката и Породинската Тумба, сместени во поречието на Црна Река.

Реконструираната населба Тумба во скопско Маџари е направена врз основа на археолошките остатоци на тој терен, по урнек на   културите Анзабегово-Вршник и Велуша-Породин.

Живеалиштата од Велушко-породинската култура се четириаголни во основа. Ѕидовите се од керпич, а подот е покриен со глина. Од културата се пронајдени помал број орудија, изработени од коска, и сосем малку од камен. Погребните обреди се многу слабо проучени. Керамиката има претежно топчест облик со издолжено грло, обоена црвено и украсена со триаголни мотиви од бела боја. Од оваа култура се присутни и статуетки на Божицата мајка. Велушко-породинската култура е карактеристична по изработката на различни фигурки со издолжени вратови, понекогаш во седната положба.

Фазата I се одликува со садови на ногаркии украси во облик на бројот „3“, кои се среќаваат и во фазата II. Работиве и круговите им се својствени на фазите III и IV. Фазата IV се одликува со глинени мотиви, залепени на ѕидовите. Ликовите на Божицата-мајка често се изработувале во фазата III.

## Поврзано
* Анзабеговско-вршничка култура

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Археолошки култури во Македонија
Категорија:Македонија во младото камено време
Анзабеговско-вршничка култура

[мини|десно|250п|Керамика со графит од наоѓалиштето [Пилаво во долината на Брегалница кај Кочани.]]
**Анзабеговско-вршничка култура** (или **Анзабегово-Вршник**) — археолошка култура во Македонија од времето на средниот и доцниот неолит. Застапена е во Вардарска, Егејска и Пиринска Македонија.

Културата постоела од 5300 до 4200 г. п.н.е. Влегува во состав на поширокиот балканско-анадолски комплекс. Името на културата доаѓа од двете типски наоѓалишта — Амзабегово (Анзабегово, главно Барутница) во Светиниколско и Вршник во Виничко.

Реконструираната населба Тумба во скопско Маџари е направена врз основа на археолошките остатоци на тој терен, по урнек на   културите Анзабегово-Вршник и Велуша-Породин.
Својот расцут Тумба го доживеала токму во културата Анзабегово-Вршник, околу 5800 – 5200 г. п.н.е.

Развојот на културата е поделено на 4 фази — Анзабегово-Вршник I до IV. Првата фаза опфаќа три потфази — Анзабегово-Вршник I-a-b-c). Таа се совпаѓа со раниот неолит, а останатите со средниот.

Спомениците на оваа култура се сместени во долини, како на пример во долината на Брегалница, како и во околината на Скопје. Слични наоди се среќаваат и во Пиринска Македонија, по долината на реката Струма, како и во пределите покрај Вардар во Егејска Македонија, што говори за раширеноста на културата на повеќе подрачја.

Живеалиштата од фазата Анзабегово-Вршник I се изградени само од глина, додека пак во следните фази тие се малтерисани, имаат мала основа и подот им е покриен со плочки. Покојниците понекогаш се погребувале близу домовите, во згрчена положба, но без особена насоченост кон некоја од страните на светот.

За време на четирите периоди на културата Анзабегово-Вршник се појавиле три вида керамика. Првиот е претставен од садови со тенки ѕидови и светли бои и со додадени зрна од лискун. Вториот тип е груб, без украси. Третиот вид керамика е поредок и исто така е груб, бидејќи садовите му се со дебели ѕидови, но од глина, смешана со кршени камчиња. Садовите од фазата I често се украсени со бела боја под рабниците, триаголници и цветни украси. Црвената керамика преовладува во фазите I и III, додека во фазата IV керамиката е сива и црна. Керамиката од фазата II се одликува со сива и кафеава боја, како и со сребрени украси.

## Поврзано
* Велушко-породинска култура

## Наводи

## Надворешни врски
* За наодите на Вршник и Анзабегово — Културно наследство на Општина Карбинци
* 

Категорија:Археолошки култури во Македонија
Категорија:Македонија во младото камено време
Категорија:Историја на Егејска Македонија
Категорија:Историја на Пиринска Македонија
Категорија:Археолошки култури во Бугарија
Категорија:Археолошки култури во Грција
Куп (Горно Коњаре)

**Куп** (или **Ќуп**) — археолошко наоѓалиште во кумановското село Горно Коњаре. Претставува населба од римско време.

На околу 500 м источно од селото се забележува големо количество градежен материјал и фрагменти од керамички предмети.

## Поврзано
* Мала Корија - Копитњак — населба од предримското и римското време
* Речица — населба и некропола од римското време

## Наводи
Подвоздушен избув

**Подвоздушен избув** ― вулкански избув што се случил на површината на земјата, „под воздухот“. Тие општо произведуваат пирокластични текови, фонтани со лава и текови на лава, кои обично се класифицирани во различни видови на подвоздушни избуви, вклучително и плинискиот, пелешкиот и хавајскиот избув. Подвоздушните избуви се спротивни со подводните и подглацијалните избуви, кои потекнуваат под различните облици на водена површина.

## Наводи

Категорија:Видови на вулкански избуви
Цар на Јапонија

мини|Јапонскиот император Нарухито, во 2019 г
**Царот на Јапонија** е шеф на државата и глава на царското семејство на Јапонија. Во Уставот на Јапонија, царот е дефиниран како „симболот на државата и на единството на народот“, а неговата титула е изведена од „волјата на народот, кој е суверен“. Наследувањето на престолот е регулирано согласно Законот за царскиот дом на Јапонија. Врховниот суд на Јапонија нема судска моќ над царот. Царот на Јапонија се смета за поглавар на шинто религијата. Царот е нарекуван „Небесен суверен“ или „Божји цар“. Јапонската шинто религија го смета царот за директен потомок на божицата на сонцето Аматерасу.

Царскиот дом на Јапонија е најстариот постојан монархиски дом во светот. Историското потекло на јапонските цареви лежи во доцниот кофун период од 3 до 6 век од н.е., но според хрониките Коџики (завршени во 712 година) и *Нихон шоки* (завршени во 720 година), Јапонија е основана во 660 година п.н.е. од страна на царот Џинму, за кој се вели дека е директен потомок на Аматерасу.

Нарухито е актуелен цар на Јапонија. Тој застанал на Хризантемовиот престол по абдикацијата на неговиот татко, царот Акихито, на 1 мај 2019 година.

## Наводи

Категорија:Цареви на Јапонија
Категорија:Обоготворени личности
Категорија:Историја на Јапонија
Дина профунда

**Дина профунда** (*Dina profunda*) е вид ендемска пијавица во Охридско Езеро.

## Опис
### Надворешни одлики
Должината на телото и ширината на холотипот се 69 (6,5) мм и од 62 до 74 мм должина и 5,6 до 7,9 мм ширина на паратипови во примероци наркотизирани пред зачувување. Еден примерок собран од длабочина од 250 м и веднаш зачуван во 4% формално-дехид имал должина од 38 мм и ширина од 10 мм.

Телото е дорзовентрално зарамнето, но неговата дорзална страна е засводен, а вентралната е експресивно рамна. Маргиналните делови во последната третина од телото имаат заоблени рабови. Простомијалната усна е кратка, широка и заоблена. Антеклителарниот дел од телото е бледо жолтеникав, во клителарниот дел има боја на кафе, постелителарната дорзална страна е сивкава, а вентралната страна е бледа. Очите се во намалување. Првите два пара се многу бледи и скоро невидливи, додека другите два пара се невидливи. Задниот е многу мал и неговиот пречник е околу 30% од најголемата ширина на телото. Во последната третина од телото има грбни донекаде бледи линии кои се паралелни со должината на телото.

Анулацијата на грбната површина е слабо видлива, освен на клиториумот, додека од вентралната страна е видлива. Секој петти анулус на секој комплетен е малку подолг и не е многу јасно поделен.

Клителумот е добро изразен во некои примероци. Тој е составена од петнаесет анули, кафеава боја. Порите на машките гениталии се истакнати и се наоѓаат помеѓу 9 и 10 клителарни анули. Така, порите на гениталиите се одделени со три анули. Анусот е многу мал.

### Внатрешни одлики

Атриумот на гениталиите е многу подолг отколку што е широк. Неговото тело е скоро топчесто и пократко од половина од должината на преткоморите. Корнуата е подолга од телото на атриумот. Останатите генитални органи се скоро исти со оние на претходните два вида.

## Систематска позиција

Како прво, најголемата сличност според нејзините надворешни особености, Дина профунда ја покажува со Дина Лихнида. Од Дина Лихнида се разликува по формата на преткоморот, поголемо намалување на очите, по конкавната грбна страна и особено со релативно помалиот заден морон.

## Живеалиште и локалитет

Калливо дно во длабоката зона на Охридското Езеро. Овој вид пијавица има тенденција да живее претежно во длабоката зона на Охридското Езеро.

## Наводи

Категорија:Ендемски видови во Охридско Езеро
Категорија:Фауна на дно во Охридско Езеро
Дина кузмани

**Дина кузмани** (*Dina kuzmani*) е вид ендемска пијавица во Охридско Езеро.

## Опис
Должина на телото на Дина кузмани достигнува до 60 мм и најголема ширина од 6 мм холотип и од 40 до 61 мм должина и од 4,9 до 5,7 мм ширина на паратипови - во зрели наркотизирани примероци (додавање на 70% алкохол во водата што ја ограничува живата пијавица постепено зголемување на концентрацијата во период од околу половина час) пред зачувување (фиксатор на 94 делови од дестилирана вода, 5 делови од 40% формалдехид и 1 дел од глицерин).

Телото е дорсовентрално зарамнето. Фронталниот крај е широко заоблен. Простомијалната усна е широка и заоблена. Маргиналните делови на телото се мазни. Грбната страна на телото е сиво-обоена во бледо сивкаста или жолто сива боја од примероците што живеат во сублитеторалното езеро, додека вентралната страна е бледо-сивкаста.

Анулацијата на површината на телото е видлива, многу подобра отколку кај следните два нови вида. Секој од комплетните сомити е поделен на пет анули и секој петти анулус е малку поголем од другите. Добро развиен - многу релативно поголем од примерокот од следниве два вида, особено од *D.profunda*.

Очите се добро видливи со големи црни дамки. Само на примероците што живеат во зоната на школка, очите се невидливи или намалени. Бројот и распоредот на очите се претставени на *Fing*.

Порите на гениталиите се одделени со три годишно. Машката сексуална решетка е многу истакната и кружно обликувана, додека женската отвор е како точка, но не е тешко да се најде. И машките и женските пори се наоѓаат во жлеб помеѓу двата прстени. Анусот е релативно одличен и е лесно видлив.

Клителумот кај некои примероци е истакнат и кафеаво обоен. Составена е од петнаесет анули.

## Внатрешни одлики
Атриумот на гениталиите е подолг отколку што е широк. Телото на атриумот е топчесто и поголемо од половина од должината на атриумот. Корнуата е умерено густа и малку закривена во странична насока. Нивните основи, како и советите се далеку одвоени. Гениталниот атриум на Дина кузмани е многу сличен на преткоморот на Дина лепиња, ендемичен вид пијавица на Охридското Езеро. Освен атриумот, другите репродуктивни органи се скоро идентични со гениталните органи на Дина линеата.

## Систематска позиција
Надворешната морфологија (облик на тело, распоред на очите, положба на порите на гениталиите) многу наликува на *Herpobdela octoculata*, но пред сè со анулација припаѓа на родот Дина, род што го прифатија многу автори како подрод на родот *Herpobdella*. Во секој случај, Дина кузмани спаѓа во групата на видови Дина во Охридското Езеро.

## Живеалиште и локалитет
Камено дно, чакалесто-песочна подлога и макрофитска вегетација во крајбрежната зона и поретко во зоната на школките на Охридското Езеро.

## Номинација за изведување
Името на овој вид е посветено на прадедото Кузман Шапкарев - еден од големите македонски едукатори од тоа време.

## Наводи

Категорија:Ендемски видови во Охридско Езеро
Категорија:Фауна на дно во Охридско Езеро
Крилен вулкански избув

[мини| Избувот на [Етна|Етна во 2002 година бил крилен избув, што се случил по должината на две зони на расцеп на североисток и југ од кратерите на врвот. На оваа слика направена од Меѓународната вселенска станица, североисточното крило е во преден план. Пареата што се издига од кратерите на врвот го прикрива долниот дел од избувната колоната на јужното крило.]]
**Крилниот вулкански избув** - вулканска избув кој се јавува на крилата на вулканот, наместо на нејзиниот врв. Ваквите избуви се јавуваат кога каналот што го поврзува врвот со магматското огниште подолу е блокирано, принудувајќи ја магмата да се движи странично.

## Преглед
Кај некои вулкани, крилните избуви се вообичаени и се јавуваат по должината на јасно дефинираните зони на раздори. Ова е случај со вулканите Мауна Лоа и Килауеја на Хаваи, Питон де ла Фурназа на Островот Реинион и на Планината Етна во Италија. Крилните и врвните избуви може да се појават во исто време.

Каде што има населени области на крилата на вулканот, крилните избувите може да бидат поразурнувачки и поопасни од избувите на врвот. Крилните избуви исто така може да предизвикаат пад на вулканското здание, предизвикувајќи странични избуви (како избувот на Планината Свети Елена во 1980 година), лизгање на земјиште и цунами. Избувите кои прават колапс се едни од најголемите и најразорните вулкански појави.

## Наводи


Категорија:Видови на вулкански избуви
Речица (Горно Коњаре)

**Речица** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Горно Коњаре. Претставува населба и некропола од римско време.

Во дворот на ЗИК „Куманово“ и на запад од него, во просторот што се протега сè до патот Куманово-Табановце (А1) се утврдени гробови и многуброен градежен материјал.

## Поврзано
* Куп — населба од римското време
* Мала Корија - Копитњак — населба од предримското и римското време

## Наводи
Страничен вулкански избув

[мини|Сегашната планина Сент Хеленс, [Вашингтон (сојузна држава)|Вашингтон, Соединети Држави. Избувот на планината на 18 мај 1980 година. Сент Хеленс е добро познат пример за страничен избув.]]
**Страничен избув** или **латерален избув** ― вулканска избув кој е насочен странично од вулканот отколку нагоре од врвот. Страничните избуви се предизвикани од надворешното ширење на крилата како резултат на зголемената магма. Кршењето се случува на крилата на вулканите, што го олеснува протокот на магмата кон надвор. Бидејќи магмата се турка нагоре кон вулканот, таа се разминува кон крилата пред да има шанса да избие од кратерот. Кога крилото што се шири конечно ќе го ослободи протокот на магма. Повеќе експлозивни странични избуви се нарекуваат странични експлозии. Некои од најзначајните примери на страничен избув се Планината Сент Хеленс, Планината Пеле и Етна.
мини|Избувот на Планината Сент Хеленс и нејзините испуштања.

## Создавање на страничен избув
Повеќето избуви се предизвикани од непосредна декомпресија на магматското огниште во близина на крилата на вулканот. За време на избувот, брзата декомпресија на магмата може да предизвика слегнување на планината, и ако се сруши крило, се јавува страничен избув. Насочената природа на експлозијата може да предизвика оштетување на многу поголеми растојанија од врвот отколку што би имало ерупција на самит. Пирокластичните текови и лахарите може да влијаат на областите што потекнуваат од вулканот приближно во облик на конус што може да опфаќа стотици квадратни километри.

## Примери
Планината Сент Хеленс е стратовулкан кој се наоѓа во Вашингтон, САД. Вулканската активност, почнувајќи од март 1980 година, се здобила магма под акумулација на северното крило на планината. На 18 мај 1980 година, земјотресот предизвикал пад на крилото и страничен избув во кој загинале 57 лица. Тој бил најсмртоносниот вулкански настан во историјата на САД.

Планината Пеле е вулкан сместен на Мартиник, на Карибите. Доживеал страничен избув на 8 мај 1902 година, при што загинале 28 000 луѓе во најсмртоносниот вулкански настан на 20 век.

## Наводи

Категорија:Видови на вулкански избуви
Огражди (Д’лга)

**Огражди** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Д’лга. Претставува населба од неолитот.

На источната периферија на селото, десно од патот за селото Колицко се утврдени фрагменти од населбинска керамика.

## Поврзано
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско

## Наводи
Градишки В’р (Градиште)

**Градишки В’р** или **Градиште** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Градиште. Претставува населба од бакарно време и утврдено градиште од доцноантичкото време.

## Местоположба
Се наоѓа на 1,5&nbsp;км јужно од селото, на извесна далечина десно од патот Куманово - Св. Николе (Р1204), на високиот рид наречен Врв со елипсовидно зарамнето плато, кој во извесна смисла претставува меѓа помеѓу областите Жеглигово и Овче Поле. Во археолошката литература е познат под името Градиште, а кај мештаните уште и како Трница.

## Опис и ископување
По рабовите на платото се гледаат остатоци од одбранбен бедем широк од 1,80 до 2,50&nbsp;м, наместа зачуван во висина повеќе од 0,50&nbsp;м. Највисоката положба на платото (акрополот) е издвоена со темели од два ѕида. По површината, која зафаќа простор од околу 6 ха, се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и расфрлен градежен материјал. 

Во 1988 г. од страна на војската се копани ровови при што биле оштетени темели од повеќе објекти, а истовремено бил исфрлен многуброен археолошки материјал. Од подлабоките слоеви потекнува бакарновременска (енеолитска) керамика со типолошки сличности со керамиката од културната група Бубањ-Салкуца-Криводол. Керамиката од погорните слоеви има белези типични за III-IV век. 

Со оглед на стратешката положба на местото и на неговата големина, Б. Ѓеорѓиевски претпоставува дека можеби се работи за градската населба *Анаусаро*, оддалечена 11 римски милји од Акве односно 35 милји од Стоби, што се наоѓала на патот Скупи-Стоби, според Појтингеровата табла. Градиштето зафаќа простор од околу 6 ха.

## Поврзано
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско

## Наводи
Остерхолц

мини|Градското собрание на Остерхолц-Шармбек
**Остерхолц** () — округ (*[[Окрузи во Германија|Landkreis]]*) во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Административното окружно седиште е во градот Остерхолц-Шармбек.

Округот се граничи (од запад надесно) со следниве окрузи: Везермарш, Куксхафен, Ротенбург и Ферден, како и градот Бремен.

## Географија

Јужниот дел на округот е дел од метрополитенската област на Бремен. На север се наоѓа Тојферсмор (букв. „ѓаволско мочуриште“), едно од најголемите зачувани мочуришта во Германија. Поголеми мочуришта постојат на обата брега на реката Хаме, која тече низ округот од север на југ и се влвиа во реката Виме. Виме ја создава јужната граница и е притока на Везер, кој ја создава западната граница на округот.

## Историја

Првично архиепископите од Бремен владееле со денешната област на округот. Во 1648 година, Архиепископијата била претворена во Војводство Бремен, кое најпрвин било владеено во личен сојуз од Швеѓаните, а од 1715 од Хановерската династија. Во 1807 година, Кралството Вестфалија го припоило Војводството, пред Франција да го анектира во 1810 година. Во 1813 година, Војводството било вратено на Изборното кнежевство Хановер, кое било издигнато како Кралство Хановер во 1814 година - го припоило војводството во вистински сојуз и војводската територија станала дел од областа Штаде, основана во 1823 година. Во 1866 година, Кралството Хановер станало дел од Прусија, создавајќи ја покраината Хановер. Пруската администрација основала окрузи во 1885 година, а меѓу нив бил и Остерхолц.

## Грб

## Градови и општини

мини|300п|десно|Градовите и општините во округот Остерхолц

## Наводи

## Надворешни врски

*  


Категорија:Окрузи во Долна Саксонија
Под Селото (Врбица)

**Под Селото** — археолошко наоѓалиште во кочанското село Врбица. Претставува населба од доцната антика. На јужниот и источниот раб на селото, по површината на селските ниви се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди. Откриени се и повеќе монети, како и еден капител.

## Поврзано

* Врбица;
* Список на археолошки наоѓалишта во Кочанско.

## Наводи
Грамади (Рајчани)

**Грамади** — археолошко наоѓалиште во кочанското село Рајчани. Претставува населба од доцната антика. На 1 километар западно од селото, на пространа рамнина се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди. Биле пронајдени и повеќе монети кои не се зачувани.

## Поврзано
* Рајчани;
* Список на археолошки наоѓалишта во Кочанско.

## Наводи
Преслап (Главовица)

**Преслап** — археолошко наоѓалиште во кочанското село Главовица. Претставува населба од Доцната антика. Северно од селото, во непосредната близина на Горно маало се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди. Според кажувањето на еден селанец, биле откопани десетина големи питоси.

## Поврзано

* Главовица;
* Список на археолошки наоѓалишта во Кочанско.

## Наводи
Баретка

[мини|[Соединети Американски Држави|Американски воен стрелец носи баретка на главата]]
**Баретка** () — мек, кружен вид капа. Тие обично се изработени од филц или сличен материјал. Многу баретки биле направени во XIX век во Франција и Шпанија. Баретките се носат како дел од униформата на многу воени и полициски единици низ целиот свет. Многу други организации носат баретки за различни намени.

## Историја
Археологијата и историјата на уметноста покажуваат дека капите слични на современата баретка се носеле уште од бронзеното време низ Северна Европа и дури на југ, во Древен Крит и Италија, каде што ги носеле Минојците, Етрурците и Римјаните. Таквите капи биле популарни меѓу благородништвото и уметниците низ Европа и низ целата современа историја.

Воените баретки за првпат биле усвоени од француските алпски ловци во 1889 година. Откако ги видел овие за време на Првата светска војна, британскиот генерал Хју Ел ја предложил баретката за употреба во Новоформираниот полк за кралски тенкови. Му биле потребни капи што ќе останеле на главата додека се искачуваале од и надвор од малите отвори на тенковите. Тие биле одобрени за употреба од кралот Џорџ V во 1924 година. Оттогаш, баретките станале популарни низ целиот свет.

## Носење
[мини|[Че Гевара со баретка]]
Баретката цврсто се вклопува околу главата и може да се „обликува“ на различни начини — во Америка најчесто се носи туркана на едната страна. Во Средна и Јужна Америка, локалниот обичај обично го пропишува начинот на носење баретка. Не постои универзално правило и постарите господа обично ја носат аглесто на главата, ставајќи ја напред. Може да ја носат и мажи и жени. Че Гевара носел баретки.

### Виетнам
Баретката била донесена во Виетнам за време на француската колонизација и била прифатена како машка капа од народот Нунг, Теј и Као Лан.

### Франција
Црната баретка некогаш се сметала за национална капа на Франција во англосаксонските земји. Повеќе не се носи како порано, но останува силен знак за локален идентитет на југозападот на Франција. Кога Французите сакаат да се претстават себеси како „типичен просечен Французин“ во Франција или во странска земја, тие често го користат овој стереотип од англосаксонските земји. Денес има три производители во Франција.

## Наводи

Категорија:Историја на облеката (Европа)
Категорија:Историја на облеката
Категорија:Капи
Припор (археолошко наоѓалиште)

**Припор** — археолошко наоѓалиште во кочанското село Припор. Претставува населба од доцната антика.

На 3 км од Кочани, во планинскиот предел, околу куќите на двајца селани и во соседните ниви се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди. Еден од селаните има два питоса што биле откриени во нивата до неговата куќа.

## Поврзано

* Припор;
* Список на археолошки наоѓалишта во Кочанско.

## Наводи
Глаучица (Липково)

**Глаучица** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Липково, Општина Липково. Претставува населба од железното и раноантичкото време.

Лежи на 1,5&nbsp;км северозападно од селото, на јужниот крај на еден планински гребен што се издига над левиот брег на Липковска Река, денес акумулационото Липковско Езеро. На врвот има плато со неправилна триаголна основа, кое се спушта кон југозапад. Платото е одделено од другиот дел на гребенот со длабок напречен ров. Од внатрешната страна на ровот се издига импозантна могила висока 10&nbsp;м и со пречник во основата од 20&nbsp;м. Јужно и западно од могилата, по рабовите на платото има траги од насип подигнат од камен, кои се губат во пониските делови на теренот. Поради падот на платото површинските слоеви се свлечени со ерозијата, а со тоа и археолошките остатоци. 

Така во југозападното подножје се најдени многубројни фрагменти од керамички садови со фактура, боја и орнаменти типични за железното време. Има и фрагменти од сива керамика работена на колце, од раноантичкото време.

## Поврзано
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско

## Наводи
Алфред Фреди Крупа

**Алфред Фреди Крупа** (14 јуни 1971 година, Карловац, Југославија) ​​е хрватски современ сликар. Мултидисциплинарниот уметник Алфред Фреди Крупа се смета за пионерска сила во движењето Њу Инк Арт, за кое се здобил со меѓународно признание.

Крупа дипломирал во 1995 година на Ликовната академија на Универзитетот во Загреб. Крупа исто така студирал Историја на уметност (недипломски истражувања) на Универзитетот во Загреб (1997,1998) и во 1998/99 како студент на постдипломски студии на Универзитетот Токио  Гакугеи или Гакудаи.

Од октомври 2020 година, со Индексот на историска популарност на Институтот за технологија во Масачусетс од 47.05, Алфред Фреди Крупа е 80-тиот најпознат жив сликар, 5-тиот најпознат хрватски сликар и најпознатиот жив хрватски сликар.

## Наводи

Категорија:Хрватски сликари

Категорија:Ликовна уметност
Категорија:Родени во 1971 година
Авлија (Ново Селани)

**Авлија** — археолошко наоѓалиште во кочанското село Ново Селани. Претставува населба од доцната антика и старо-христијанска црква. На источната периферија на селото, на простор од 300 × 300 м, на површината на селските ниви има фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди. На источниот крај на наоѓалиштето се гледаат темели од голема старохристијанска црква. До неа е пронајдено стебло од столб од камен со должина од 1,5 м и пречник од 0,50 м.

## Поврзано

* Ново Селани;
* Список на археолошки наоѓалишта во Кочанско.

## Наводи
Црквиште (Макреш, Кумановско)

**Црквиште** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Макреш, Општина Старо Нагоричане. Претставува црква од средниот век.

На 500&nbsp;м јужно од селото, на левиот брег на реката Петрошница и јужно од патот Куманово-Крива Паланка (А2 се гледаат грамади од градежен материјал. Во прилог на постоењето на црква оди месното народно предание, како и самиот топоним на местото.

## Поврзано
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско

## Наводи
Петрково (Макреш)

**Петрково** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Макреш, Општина Старо Нагоричане. Претставува некропола од римско време.

Во непосредната близина на Макрешки мост на реката Петрошница се откриени надгробен споменик со латински натпис и дел од голем надгробен споменик од бел мермер со старогрчки натпис. Првиот се чува во Народниот музеј во Куманово, а вториот во лапидариумот на Музејот на Македонија (во Куршумли-ан) во Скопје.

## Поврзано
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско

## Наводи
Парламентарни избори во Кралството СХС во 1923

**Избори за народни пратеници во Кралството СХС** биле одржани на 18 март 1923.

## Резултати

Категорија:Избори во Југославија
Џемиет

**Џемиет** (, ) била политичка организација на муслиманите од Вардарска Македонија, Косово и дел од Санџак. Во неа членувале претежно Турци и Албанци за зачувување на нивните верски и национални интереси. Основач и водач бил Неџиб Драга, а по неговата смрт, неговиот брат Ферид Драга. На парламентарните избори (1920) добила 8, во 1923 г. 14, а во 1925 г. не добила ниту еден пратенички мандат. Го поддржала и гласала за Видовденскиот устав.

Категорија:Политички партии во Југославија
Негативна селекција

При природна селекција, **негативна селекција** или **прочистувачка селекција** е селективно отстранување на штетните алели. Може да доведе до стабилизациска селекција  преку прочистување на штетни генетски полиморфизми предизвикани од случајни мутации.

Механизмите за негативна селекција може да бидат случајно вкрстено прочистување и прочистување со генетско поместување. Прочистувањето со генетско поместување може првенствено да ги отстрани длабоко рецесивните алели, додека општата природна селекција може да отстрани секаков вид штетен алел.

## Наводи

Категорија:Еволутивна биологија
Категорија:Класична генетика
Големиот пожар во Истанбул (1660)

Две третини од Цариград (денес Истанбул) биле уништени во **Големиот пожар во 1660 година**. Хроничарот Абди Паша проценил дека пожарот уништил 280.000 куќи и горел приближно четириесет и девет часа.

За време на реконструкцијата на градот, Османлиите донеле невидени политики во врска со христијанските и еврејските куќи за богослужба. Во претходните периоди, Османлиите обично дозволувале обнова на црквите и синагогите. Меѓутоа, во овој период тие ги примениле исламските закони кои забрануваат реконструкција.

## Заднина
На 24 јули 1660 година во Цариград имало голем пожар. Уништил две третини од градот. Седум синагоги и најмалку 25 цркви биле изгорени до темел. Современи извори пишуваат дека илјадници домови биле зафатени од пожарот. Пожарот започнал западно од Еминону и ги уништил густо населените населби со старомодни дрвени домови. Абди Паша запишал дека пожарот „се движел низ градот како војска што напаѓа“. Современи извори проценуваат дека 280.000 домови биле уништени и 40.000 животи биле изгубени во овој пожар.

## Последици
Марк Дејвид Баер запишал дека царските џамии во Отоманското Џарство ги означуваат границите на отоманската територија и ги поддржуваат политичките и хегемониските интереси.

Изградбата на Новата џамија започнала кога мајката на Мехмед III, Сафије Султан, била Валиде султан на Отоманското Царство, но проектот бил напуштен неколку децении по нејзината смрт. Изградбата на темелите на наоѓалиштето првично започнале на земјиште што им било одземено на немуслиманите во областа Еминону во Цариград, но тие почнале да се враќаат во околните области. Царското семејство останало незаинтересирано за завршување на проектот Нова џамија сè додека пожарот ја уништил целата област помеѓу Ункапани и Еминону во 1660 година, по што немуслиманското население уште еднаш било лишено од своите имоти. Кога владата започнала да го обновува градот, била издадена забрана за реконструкција на цркви и синагоги.

Младиот голем везир Ќопрулу Фазил Ахмед-паша го поканил проповедникот на Кадизадели, Вани Мехмет Ефенди во Цариград. По совет на Вани, султанот забранил употреба на тутун, кафе и алкохол и инсистирал на строго спроведување на исламскиот закон. Тој уништил суфиски гробници и или ги прогонувал или ги погубил суфиските водачи.

Вани тврди дека непропорционалното уништување на еврејскиот имот во Големиот пожар било знак на божествено незадоволство. Тој го поддржал законодавството што им забранува да се враќаат во областа. Ќопрулу Фазил Ахмед-паша го запленил земјиштето каде што имало синагоги и го продавал на лицитација. На немуслиманите им било забрането да наддаваат за имотот. Турхан Султан ја спонзорирала изградбата на Новата џамија. Отворена е во 1665 година и Вани Мехмет Ефенди станал нејзин прв проповедник.

По некое време, на христијаните им било дозволено да ја откупат земјата каде што биле изградени црквите и да ги обноват. Обновените цркви официјално биле заведени како станбени згради.

## Наводи

## Извори

* 

Категорија:Исламот во Отоманското Царство
Категорија:Пожари во Турција
Категорија:Христијанството во Отоманското Царство
Категорија:Османлиски Цариград
Ивица Костелиќ

**Ивица Костелиќ** ( pronounced [Ʋижица ˈkɔstɛlitɕ] ; роден на 23 ноември 1979 година) е поранешен хрватски скијач во категоријата алпско скијање  на Светскиот куп. Специјализирал слалом и алпска комбинација, но исто така бил и еден од ретките  натпреварувачи во скијање во алпскиот Мундијал кој можел да освои бодови во сите дисциплини. Тој е брат на шампионката во скијање Јаница Костелиќ. Во својата кариера негов тренер бил неговиот татко Анте Костелиќ, како и Кристијан Гедина и Томислав Крстишевиќ.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Ivica Kostelić World Cup standings at the International Ski Federation
* 
* 
* 
* Ivica Kostelić  at Fischer Skis
* Kostelić is coaching the Croatia national team 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1979 година
Категорија:Апсолвенти на Загрепскиот универзитет