open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Мари Казин

мини|275x275пкс| Село меѓу дрвјата
мини|275x275пкс| Камен двор
**Мари Казин**, родено име **Мари Кларис Маргерит Гиле** (19 септември 1844, Паимбуф – 18 март 1924 година, Екиен-Плаж)  била француски пејзажен сликар, украсен уметник и вајар.

## Биографија
Студирала во Париз со Жулиет Пејрол-Бонер (1830 &ndash; 1891), сестрата на Роза Бонхер, и со Жан-Шарл Казин, со кого се омажила во 1868 година. Почнувајќи од 1876 година, таа изложувала слики во Францускиот салон на уметници, а од 1882 година презентирала и скулптури. Таа исто така изложувала на Кралската академија за уметности во 1874 и 1878 година.

Нејзината најпозната скулптура „Младите дами“ била прикажана во 1886 година и купена од владата во 1899 година. Сега е изложена во Музејот на Луксембург. Таа изложувала на Les XX во Брисел во 1887 година и освоила златен медал на Exposition Universelle (1889).

Во 1891 година, таа станала членка на Националното друштво за убави уметности. Казин ги изложила своите дела во Палатата на ликовните уметности на светската колумбиска изложба во 1893 година во Чикаго, Илиноис. По смртта на нејзиниот сопруг, таа го дизајнирала споменикот за неговиот гроб. Таа исто така дизајнирала споменик на лекарите Хуберт Казин (1724-1795) и Пол Перрошо во Берк.

Истакната тема во нејзините слики се жените на работа. За време на Првата светска војна, таа одржувала студио во Латинскиот кварт. Во прилог на нејзината редовна работа, таа создала неколку фрески на нарачка и направила дизајни за фабриката Gobelins. Неколку години пред нејзината смрт, таа се повлекла во Па де Кале.

Нејзиниот син, Мишел Казин (1869–1917), станал познат гравер.

Казин била вклучена во изложбата *Жени во Париз 1850-1900* година во 2018 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* Биографија и две скулптури на веб-страницата на Нела Бускот
* Шакунтала, скулптура, блог @ Les Yeux Dans La Hune

Категорија:Починати во 1924 година
Категорија:Родени во 1845 година
Категорија:Category:Жени-уметници
Категорија:Category:Француски сликари од 19 век
Категорија:Вајарки
Татјана Блас

**Татјана Блас** (родена во Саун Пауло, СП, 1979) е бразилски уметник која конструира сложени апстрактни наративи со нејзините изведби, слики, видеа и инсталации.

Блас ја започнала својата кариера создавајќи апстрактни слики под силно влијание на колажот што ги истакнува различните бои на формите, набрзо преминувајќи во интердисциплинарна практика. Преку манипулација со бројни материјали, Татјана Блас ја истражува тензијата помеѓу конструкцијата и деконструкцијата, формата и функцијата.

Блас редовно изложува во колективни и поединечни изложби низ Бразил и во странство од 1998 година.

## Кариера
Татјана Блас започнала да развива афинитет кон уметноста како дете со експериментирање со различни медиуми, одење на изложби и посетување часови по уметност, вклучувајќи предмети со Алекс Сервени и Сандра Синто. Во 1998 година, таа била примена во Уметничкиот институт на Universidade Estadual Paulista (UNESP), добивајќи диплома по уметност во 2001 година. За време на колеџот, Блас продолжила да посетува независни уметнички курсеви со познати уметнички критичари и уметници, вклучувајќи ги Родриго Навес, Алберто Тасинари, Родриго Андраде и Пауло Монтеиро.

И нејзината прва колективна изложба и нејзината прва самостојна изложба биле одржани во Институтот за уметност на УНЕСП, во 1998 и 2001 година соодветно. Во тој период таа изложувала во разни ликовни салони во Бразил.

Во 2004 година, Блас ја претставила својата прва инсталација специфична за локацијата во Ateliê397 во Вила Мадалена, Саун Пауло, создавајќи шарени дамки на подот и ѕидовите на галеријата. Нејзината најозлогласена инсталација специфична за локацијата се случила седум години подоцна, во 2011 година, со *Пенелопе,* кога ги презела капелата и дворот во капелата Морумби, исто така во Саун Пауло, каде црвено предиво било проткаено низ ѕидовите на зградата и градината, во разбој за да се создаде црвен тепих *.*

Во *Као Сего*, нејзината прва самостојна музејска изложба во Музејот на модерна уметност на Баија во 2009 година, таа започнала да експериментира со мешавината на изведба и скулптура, создавајќи восочни скулптури кои се топат и деформираат во текот на траењето на нивната изложба. Таа би ја носела истата техника за *Luz que cega - Sentado* (2001), дело што на крајот ќе и ја донесе наградата PIPA во 2011 година. Восок, исто така, се појави во *Metade de fala no chão* (2008-2010), дел изведба и дел скулптура, првпат изложен на 29-тото биенале во Саун Пауло, каде што бил истурен на музички инструменти, правејќи ги неми.

Делото на Татјана Блас е дел од збирката на различни јавни и приватни институции во Бразил и САД, вклучувајќи ги Пинакотека до Естадо де Саун Пауло, Музејот на модерната уметност во Рио де Жанеиро и уметничката фондација Сиснерос Фонтаналс.

## Наводи


Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1979 година
Категорија:Жени-уметници
Категорија:Жени
Категорија:Бразилски уметници од 21 век
Флоренс Калкот

**Флоренс Калкот родено**  **Њуман** (1866 - 21 јануари 1938) била британска вајарка на портрети медалјони и медали.

## Биографија
Калкот е родена во областа Сент Џејмс во централен Лондон и студирала скулптура на Факултетот за ликовни уметности Слејд. Прво изложувала дело на Кралската академија во 1890 година, а потоа редовно во водечките комерцијални галерии до 1930 година. Калкот работела во бронза, восок и гипс на широк спектар на теми. Специјализирала за создавање портретни медалјони и покажала примери на парискиот салон во 1897 и 1904 година и на Кралската академија во 1906 и 1907 година. Вкупно таа покажала 21 дело на Кралската академија помеѓу 1890 и 1925 година и исто така изложувала во Кралската шкотска академија, Кралскиот институт за ликовни уметности во Глазгов и со Друштвото на жени уметници. Таа се омажила за вајарот Фредерик Томас Калкот во 1912 година и понекогаш работеле заедно на нарачки. Калкот сликала и минијатури, од кои едната е во британската кралска колекција, а била избрана за придружна членка на Кралското друштво на минијатурни сликари.

## Наводи

Категорија:Статии со hCards
Категорија:Починати во 1938 година
Категорија:Родени во 1866 година
Категорија:Англичанки од 20 век
Категорија:Британски уметници од 20 век
Категорија:Жени-уметници
Ејнат Ариф-Галанти

**Ејнат Ариф-Галанти** (родена 1975 година) е израелски визуелeн уметник, главно позната по нејзините фотографски и видео дела.

## Биографија
Ариф-Галанти е роденa во 1975 година во Ерусалим, Израел. Помеѓу годините 1995 и 1998 година студирала на Катедрата за применета фотографија на Академскиот колеџ Хадаса, Ерусалим. Таа  освоила две последователни стипендии за фотографија на културната фондација Америка-Израел, во 1998 и 1999 година. Во 2002 година студирала цртање и сликање во Студиото училиште во Ерусалим, предводена од Израел Хершберг, институција која го следи традиционалниот пристап кон фигуративната уметност. Во 2004 година таа ја коосновала галеријата за соработка Агрипас 12 во Ерусалим, заедно со нејзиниот сопруг Јоси Галанти и други уметници.

Ариф-Галанти е предавач на средното уметничко училиште Пардес во Гиват Вашингтон. Таа изложила на 10 самостојни изложби и учествувала на бројни групни изложби ширум светот, меѓу кои во: Музејот на Израел, Музејот на современа уметност Херцлија, Градскиот музеј на Кољењо, Торино, Музејот на уметност во Хаифа, и Музеј на фотографска уметност Кијосато, Јапонија. Во 2013 година таа го добила грантот на Советот за култура и уметност на лотаријата Паис Израел и во 2018 година наградата на израелското Министерство за култура и спорт за поттикнување на креативноста. Нејзините дела се вклучени во различни приватни и јавни збирки. Таа е и автор на списанието Untitled и дели студио во Art Cube Artists' Studios, Ерусалим. Нејзино дело е и во колекцијата на музејот за фотографска уметност Кијосато, Јапонија.

## Наводи

## Надворешни врски

* Уметнички дел во списанието Untitled 
* Ејнат Ариф-Галанти во Информативниот центар за израелска уметност, музеј на Израел
* Ејнат Ариф-Галанти на Артси
* Ејнат Ариф-Галанти на TheArtLab
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1975 година
Категорија:Category:Израелски жени уметници од 21 век
Категорија:Category:Жени-уметници
Магаза на Филипови

**Магаза на Филипови** — магаза во градот Охрид, прогласена за културно наследство на Македонија.

## Историја
Градбата е сместена на улица „Димче Маленко“ бр. 12, во непосредна близина на Стариот чинар и плоштадот „Крушевска Република“, на самото подножје на ридот. Се состои од подрум, приземје и еден кат. Му припаѓа на поновиот тип на камени трговски објекти од европски тип, таканаречените *магази* кои почнале да се јавуваат во средината на XIX век како замена за еднокатните дрвени дуќани. Изградена е во 1872 година од непознати мајстори. Натписот на плочата на магазата гласи: „1872 30 май Ставре ... Филипови“.

## Архитектура
Магазата е изградена од камен со обликување на аглите од големи обработени камени блокови. Отворите на приземјето и влезната врата имаат сводови од обработен бигор. На катот има помали правоаголни отвори нагласени со слепи вдлабнати лакови од обработени бигорни блокови. На прозорците на катот се зачувани два од металните капаци, типични за охридските магази. Најгоре завршува со обработена профилирана стреа од бигорни блокови, над која има повеќеводен покрив со нови ќерамиди.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија

## Наводи

Филипови
Категорија:Појавено во 1872 година
Ела Луиз Нејпер

**Ела Луиз Нејпер**, (9 февруари 1886 - 1972) била англиски златар, грнчар, дизајнер и сликар.

## Биографија
Нејпер е родена во Чарлтон, таа е едно од деветте деца на Алфред Шампион, пожарникар и Мери Ен Шампион. Таа ја посетувала  Камбервелската школа за уметности и занаети од 1904 до 1906 година. Таму, под менторство на златарот Фредерик Џејмс Партриџ, научила широк спектар на техники за работа во метал, дрво и емајл. Таа била под големо влијание на дизајнот на Југендстил. Во 1906 година таа отишла во Бранскомб, Девон, каде Патриџ изнајмила неколку куќички за своите студенти. Таму го запознала архитектот и сликар Чарлс Нејпер, со кого се омажила во 1910 година. Двојката поминала две години во Лу, Корнвол, пред да го направат својот постојан дом во Тревуф во Ламорна. Двојката станале активни членови на колонијата на уметници позната како Њулин школа.

Ела Нејпер работела од дома и произведувала украсен накит со емајл и рогови. Нејзиниот дизајн на накит вклучува сребрени брошеви, ѓердани и обетки, како и чешли и шноли за коса. Таа вклучувала обрасци засновани на растенија, цвеќиња и инсекти во нејзината работа, често во стилови на Југендстил. Таа продала голем дел од нејзината работа преку настани како што се изложби за *уметност и занает*, *Женска уметничка изложба*, Либерти во Лондон и, по 1924 година, изложби на занаети во Њулин уметничката галерија. За време на Првата светска војна, Ела Непер и Лора Најт соработувале на дизајнот на неколку парчиња насликан накит и емајлирани плакети, вклучувајќи ги и *Двајца танчери* (1912). Во 1915 година, Нејпер и Најт изложиле неколку од овие дела на заедничка изложба, со Ламорна Бирч, одржана во Лондонското друштво за ликовни уметности. Нејпер добила нарачки за градоначалнички синџири и воени споменици, вклучително и еден во катедралата во Ексетер и исто така го дизајнирала споменикот на уметникот Бенџамин Лидер во црквата Свети Бурјан. Од раните 1920-ти години, Нејпер, заедно со Кејт Веструп и Емили Веструп, ја воделе грнчарство Ламорна, кое продолжило да се произведува до 1935 година.

Нејпер била и талентиран сликар, често работела во акварели. Таа изложувала во уметничката галерија Вокер во најмалку дваесет и еден наврат, а исто така и во Меѓународното друштво на вајари, сликари и гробари и во Кралското друштво на британски уметници. Нејпер била предмет на неколку слики од други уметници кои живеат во Ламорна, вклучувајќи го и нејзиниот сопруг Чарлс Нејпер, Рут Симпсон и Харолд Најт. Таа е една од манекенките во сликата на Харолд Харви „*Критичарите“* (1922), а исто така била насликана од Глук и направила некои дела со него. Нејпер се појавила и во неколку дела на Лора Најт, вклучувајќи ја *пролетта* (1916–1920)  и е моделот на Најт како слика во *Автопортрет со акт* (1913).

## Поврзано

* *Ела и Чарлс Нејпер и уметниците* Ламорна од Џон Бранфилд, (Sansom & Co. )
* *Лаура Најт – Претстави на жените* од Хелен Хојл, септември 2010 година, блог Жени уметници во Корнвол.

## Наводи

Категорија:Починати во 1972 година
Категорија:Родени во 1886 година
Категорија:Британски жени-уметници од 20 век
Категорија:Жени-уметници
Елен Ранкин Коп

мини|Елен Ранкин Коп и нејзиниот син Хју, во публикација од 1893 година
мини|Елен Ранкин Коп
**Елен Ранкин Коп** (4 август 1853 – 8 август 1901 година), исто така наречена **Елен** или **Хелен Хаусер Ранкин**, била американска вајарка. Нејзините дела биле претставени на Светската колумбиска изложба во Чикаго во 1893 година.

## Ран живот
Хелен или Елен Хаусер Ранкин е родена во Атланта, Илиноис, ќерка на д-р Ендрју Кембел Ранкин и Сузана Руш Хаусер Ранкин. Нејзиниот татко бил лекар кој служел како воен хирург во Американската граѓанска војна. Нејзините баба и дедо Жан Лори Ранкин и Џон Ранкин биле познати аболицирани и домаќини на подземната железница во Охајо. Во 1888 година  Елен започнала како студентка на Институтот за уметност во Чикаго во нејзините триесетти години по неколку години предавање. На Институтот за уметност студирала со Лорадо Тафт, како еден од неговите студентски асистенти наречени „Бели зајаци.

## Кариера
Во 1890 година, Елен Ранкин Коп го освоила првиот медал за скулптура доделен од Институтот за уметност во Чикаго. Таа го создала „Породилно“ по нарачка за зградата на Илиноис и „Пеле“ по нарачка за зградата на Хаваи, и двете на Светската колумбиска изложба во 1893 година. Статуата на Пеле висока 24 метри била промовирана како „најголемата статуа некогаш направена од жена“. На изложбата биле прикажани уште четири дела од Коп: бронзен релјефен портрет на Хариет Монро, изложен во Палатата на ликовните уметности; бронзен релјефен портрет на Берта Палмер, во библиотеката на женската зграда; и две помали работи во внатрешноста на зградата во Илиноис.

По изложбата, Коп го однела својот син во Европа и продолжила со уметничко образование во Минхен; таму ја изложила својата скулптура „Силата на народите“ во 1895 година.
мини|Биста на Св. Џон Ранкин од Елен Ранкин Коп
Коп направила портретни бисти на истакнати жители на Чикаго и еден од нејзиниот дедо, свештеникот Ранкин, за градот Рипли, Охајо. Во 1896 година таа поднела амбициозен предлог за воен споменик во Тексас.

## Личен живот
Хелен Хаусер Ранкин се омажила за Вилијам Х. Коп во 1874 година Имале пет сина; четворица починале во детството. Елен Ранкин го оставила Вилијам Коп зад себе кога го однела нивниот син во Европа, и почнала да го користи своето невенчано име. Во 1897 година на нејзиниот татко му бил пресечен гркланот, а Коп бил застрелан и за малку ќе загубел прст во средбата, за среќа немало жртви.

Нивниот преживеан син Хју Дирборн Коп (1878-1956), наречен Хју Доак Ранкин откако неговите родители се разделиле, исто така станал уметник, најпознат како илустратор на научна фантастика.

Елен Ранкин Коп починала во 1901 година, на возраст од 48 години.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Починати во 1901 година
Категорија:Родени во 1853 година
Категорија:Category:Жени-уметници
Категорија:Category:Жени-вајари
Елена Пери

**Елена Пери** (родена на 12 април 1997 година, Велвин Гарден Сити) е англиски рагби играч. Таа ја  претставува женската државна репрезентација за рагби на Англија на меѓународно ниво и игра за жените Глостер-Хартпури дома.

## Меѓународна кариера
Пери го имала своето деби во Англија како реквизит за глава во 2018 година, за време на Quilter Internationals во 2018 година. Таа играла во сите три натпревари.

Во декември 2020 година, таа била повикана во репрезентацијата на Англија да игра против Франција, натпревар што Англија го добила со 25-23. Таа пропуштила неколку натпревари во 2019-2020 година поради повреда.

Во 2021 година, таа  добила покана за Англија на првенството на шест нации за жени во 2021 година.

## Клупска кариера
Пери го имала своето деби за Сараценс Жени во 2015 година, една недела по наполнувањето на 18 години, а сè уште имала 18 години кога играла во финалето на Премиершип во 2016 година за Сараценс. Во 2019 година, Пери се префрлила на жените Глостер-Хартпури, непосредно пред почетокот на сезоната 2019-20 во Премиер 15-тите.

## Ран и личен живот
Пери е родена во Велвин Гарден Сити во 1997 година. Нејзината мајка Јан и таткото Пол ја носеле да игра во Хартфорд РФЦ од 6-годишна возраст. Пери присуствувала и на Школата Џон Ворнер и победила на Училишните игри во 2015 година со рагби тимот на југоисточниот седмерец.

Таа завршила А-ниво за физичко образование, психологија, бизнис студии и биологија на колеџот Хартпури пред да студира спортски науки на Универзитетот во Ковентри.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1997 година
Категорија:Category:Англиски рагби играчи на Унијата
Категорија:Category:Жени-спортисти
Магаза на Сулејман Хамди Џељо

**Магаза на Сулејман Хамди Џељо** — магаза во градот Охрид, прогласена за културно наследство на Македонија.

## Архитектура
Градбата се наоѓа на чаршиската улица „Свети Климент Охридски“ бр. 5, на плоштадот „Крушевска Република“ спроти Стариот чинар. Изградена е во втората половина на XIX век од непознати мајстори. Се состои од подрум и приземје и кат. Првите две се изградени од камен, а катот е напарвен од наизменични хоризонтални појаси од бигор и полна тула. Аглите се обликувани од обработени блокови со плитка во вид на пиластри. Отворите на приземјето и на катот се сводести, од полна тула. Од полна тула е пиластерот во средината на фасадата, тимпанонот и венецот. Металните капаци типични за магазите не се зачувани. Високо горе на фасадата има мермерна плоча со натпис на арабица — единствената плоча на туѓ јазик од деветте зачувани плочи на охридските магази. Му припаѓала на Сулејман Хамди Џељо.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија

## Наводи

Сулејман Хамди Џељо
Лена Ловис

мини|Цртеж во боја на петреа-стапелија од познати индиски цвеќиња (1878) од Лена Ловис
**Лена Ловис** (родена Селина Керолин Шекспир, 3 ноември 1845 година, Индија - 18 ноември 1919 година, Лондон) била писателка, научна и ботаничка илустраторка родена во Индија, позната по нејзината публикација „*[https://www.biodiversitylibrary.org/item/104453#page/9/mode/1up Запознаени индиски цвеќиња]*“ од 1878 година,   која била рекламирана во *[[Тајмс|The Times]]* (Лондон) во април 1881 година. 

## Семејство
Лена Ловис била ќерка на Сер Ричмонд Кембел Шекспир (1812–1861), офицер на британската индиска армија роден во Индија, кој се оженил за Маријан Софија Томпсон во Агра, Индија на 5 март 1844 година. Нивните деца беа:

# Ричмонд Шекспир б. 5 декември 1844 г. 12 август 1865 година
# Селина Керолин Шекспир б. 3 ноември 1845 г. 15 ноември 1919 година
# Талбот Пауни Шекспир б. 29 јануари 1847 г. 1896 година
# Едит Шекспир б. 18 март 1849 година
# Софи Шекспир б. 20 јануари 1851 година
# Ени Шекспир б. 10 јануари 1853 г. 22 јули 1898 година
# Емили Шекспир б. в 1856 година
# Џон Шекспир б. 1 септември 1861 година
# Ричард Шекспир г. 12 август 1865 година
# Мина Шекспир

Таа била мажена за потполковник. Нинијан Ловис (1838–1914), син на Џон Ловис, на 30 јули 1868 година во Хорсли, Глостершир и имале семејство составено од:

# Ричмонд Шекспир Ловис б. 25 јули 1869 година
# потполковник. Пентон Шекспир Ловис б. 17 декември 1870 г. 10 октомври 1931 година
# Едит Шекспир Ловис б. 1873 г. 17 јуни 1874 година
# Ада Шекспир Ловис б. 1874 година
# Ниниан Ловис б. 23 август 1878 година 

## Наводи

Категорија:Починати во 1919 година
Категорија:Родени во 1845 година
Категорија:Жени-уметници
Категорија:Жени
Барбара Џеп

мини|''Ehretia rigida''
**Барбара Џеп** (21 мај 1921 Аџиски одмор, Мпумаланга – 20 јуни 1999 Јоханесбург) била јужноафрикански ботанички уметник. Родена во рударски град, таа била ќерка на Виктор Бреретон, геодет и Гледис Еванс. На рана возраст нејзината мајка ја запознала со светот на дивите цвеќиња.

Таа била во брак со Карл Луис Џепе, психијатар. Двојката имала четири деца: Ли, Мари, Карл и Дејвид. Дваесет години од нејзиниот брак, таа ја илустрирала својата прва книга „*Дрвја и грмушки на Витвотерсранд*“ (Универзитетско издание Витвотерсранд) со која оставила свој белег на полето на ботаничката уметност.

Во период од три години, таа поминала една година во Кејп, илустрирајќи го и пишувајќи го текстот за нејзината книга за светилки на Кејп. Оваа страст за светилки резултирала со објавување на *пролетните и зимските цветни светилки на Западен Кејп* (Оксфорд Универзитетски Прес, 1989). Нејзината конечна работа за *[[Кокичиња]]* била објавена во 2017 година од Кју Публишинг со дополнителни илустрации на нејзината ќерка, Ли Војгт, и текст на Греам Данкан.

Покрај нејзините ботанички слики, Барбара Џепе имала голема љубов кон пеперутките и многу сликала за пријателите и семејството. Таа, исто така, повремено се впуштала во сликање пејзажи.

Таа била наградена со два златни медали во 1990 година, еден од Ботаничкото друштво на Јужна Африка, златниот медал Ситна Лети за придонес во ботаничките илустрации во Јужна Африка и друг од Јужноафриканското здружение за расадници. Хортикултурното друштво Трансвал ѝ доделил сребрен медал во 1991 година.

Таа починала на 78-годишна возраст во Јоханесбург од компликации по заболување од пневмонија.

## Илустрирани книги

* *Дрвја и грмушки на Витвотерсранд* ( Универзитетско издание Витвотерсранд )
* *Јужноафриканско алое* (Пурнел, 1974)
* *Натални диви цвеќиња* (Пурнел, 1975)
* *Ефикасна контрола на плевелот во пченка и шоргум* ( Ciba-Geigy, 1975)
* *Намакваленд* (Пурнел, 1976)
* *Багреми, теренски водич за идентификација на видовите на Јужна Африка* - Линет Дејвидсон (Кентаур, 1981)
* *Јужна Африка е мојата градина* (Делта Букс, 1984)
* *Кикади од Јужна Африка* - Синтија Гиди ( Струик, 1984)
* *Плевел на култури и градини во Јужна Африка ( [https://web.archive.org/web/20070624015808/http://www.novartis.com/index.shtml Ciba-Geigy], 1985)*
* *Пролетни и зимски цветни светилки на Кејп* - Греам Данкан ( Оксфорд Универзитетот Прес, Кејптаун, 1989 година)
* *Перуника* (Umdaus Press, 1999)
* *Amaryllidaceae* (Kew Publishing, 2017) со дополнителни илустрации од нејзината ќерка, Ли Војгт, и текст на Греам Данкан.

## Наводи

## Надворешни врски

* Ли Фојгт
* Ли Фојгт

Категорија:Починати во 1999 година
Категорија:Родени во 1921 година
Категорија:Жени ботанички илустратори
Категорија:Жени-уметници
Фрида Лаут

мини| Плоча ''Chrysanthemoides monilifera''&nbsp;55 од ''Натални растенија''
**Фрида Лаут** (1879 Лондон - 4 мај 1949 Дурбан ) била јужноафриканска ботаничка уметничка која емигрирала во Натал со нејзините родители во 1882 година. Работела како асистент во Натал Хербариум и била позната по нејзините илустрации за наталните *растенија* на Медли Вуд . Таа поднела оставка во 1903 година кога се омажила за Томас Флојд, а подоцна предавала  ботаника на Техничкиот колеџ Дурбан.

## Наводи

## Надворешни врски

*
*
*
*

Категорија:Починати во 1949 година
Категорија:Родени во 1879 година
Категорија:CS1: долга вредност за volume
Категорија:Жени-уметници
Категорија:Жени ботанички илустратори
Мери Лоренс

**Мери Лоренс** (исто така позната како **Мери Керс**) (1794–1830) била британска ботаничка илустраторка која специјализирала за цвеќиња. Таа предавала и ботаничка илустрација. Најпозната е по создавањето на најраните објавени дела за рози.

Нејзината прва позната изложба била на Кралската академија на уметностите во 1795 година. Помеѓу 1796 и 1799 година таа ја создала и објавила *Различните видови рози што се одгледуваат во Англија*. Книгата содржи слики од рози кои Лоренс ги цртала од природата. Таа, исто така, ги гравирала и рачно ги обоила кориците на книгата и го презела печатењето и објавувањето на том. Во 1813 година се омажила за Томас Кирс, продолжувајќи да работи под нејзиното брачно име г-ѓа Кирс. Таа изложувала дела до 1830 година. Нејзината работа се чува во колекцијата на Јавната библиотека во Њујорк, Збирката на наследството на библиотеките во Окленд, и Музејот на уметност во Кливленд.

## Дела на Мери Лоренс
мини| од ''Збирка рози од природата''

* *Колекција на рози од природата*, 1799 година 
* *Скици на цвеќе од природата*, 1801 година 
* *Колекција на страсти цветови обоени од природата*, 1802 година 

## Наводи

Категорија:Цветни уметници
Категорија:Англиски сликари од 19 век
Категорија:Жени-уметници
Категорија:Британски ботаничари
Шерин Ауди

**Шерин Ауди** (родена 1970 година во Аман) е јорданска визуелна жена уметник.

Дипломирала на Институтот за ликовни уметности во Аман во 1992 година. Таа ги продолжила своите студии во Работилницата за печатење на Националната галерија на ликовни уметности во Јордан и Летната академија Дарат ал Фунун, студирајќи уметност и графика. Таму, таа работела со уметници како Калед Крис, Недим Куфи, Махмуд Обаиди и Лин Ален.

По дипломирањето на Институтот за ликовни уметности, Ауди почнала да ги прикажува своите дела на изложби. Во првите години од кариерата првенствено сликала. Подоцна, таа ќе започне да работи со мешани медиуми, видео уметност и фотографија.

Ауди се залага за еднаквост и целосни права за жените за да можат да го постигнат својот целосен креативен потенцијал. Темите на жената и женскиот идентитет често се појавуваат во нејзината работа.

Во својата работа, таа користи различни медиуми, вклучувајќи акрилна боја, фотографија и видео уметност. Ауди ја фаворизира црвената, црната и белата боја во нејзината уметност. Покрај најмалку десет самостојни изложби, таа има учествувано на групни изложби во Германија, Бахреин, Либан, Алжир, Египет и Јордан. Во нејзиното 10-то самостојно шоу, *Dreams Give Hope*, таа изложи колажи. Во *Wall Street International*, Раван Ал Адван ја опишал работата на Ауди како „се одликува со едноставност во примената на боите на платното без нивно мешање, изменета перспектива вклучувајќи надолжни и вкрстени линии“. Ауди ги навела Џоан Миро, Пабло Пикасо, Џексон Полок, Франц Клајн, Роберт Мадервел, Енди Ворхол и арапските современи уметници како едни меѓу нејзините влијанија.

Ауди моментално престојува во Аман.

## Наводи

## Надворешни врски

* Преглед на една од изложбите на Audi 
* Профил на Saatchi Art

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1970 година
Категорија:Category:Жени видео изведувачи
Категорија:Жени-уметници
Магаза на Тилеви

**Магаза на Тилеви** — магаза во градот Охрид, прогласена за културно наследство на Македонија.

## Архитектура
Градбата се наоѓа на чаршиската улица „Свети Климент Охридски“ бр. 41 и 43, на раскрсницата со улицата „Димитар Влахов“. Изградена е во втората половина на XIX век од непознати мајстори. Се состои од подрум, приземје и поткровен простор. Изградена е од камен и полна тула. Подрумот е од камен, поделен со ѕид на два дела. Дрвената меѓукатна конструкција е заменета со нова од монтажни керамички блокови. Приземјето е од полна тула со појаси од бигор, и на фасадата завршува со двореден профилиран венец од тули. Отворите на приземјето се нагласени со покукружни лакови од тули. Приземјето исто така е поделено со ѕид на два дуќана. Поткровјето над приземјето е од направено бигорни блокови. Има мали правоаголни отвори со оригинални метални капаци. Сета градба завршува со обработена профилирана стреа од бигорни блокови. Покривот е на три води со ќерамиди-каналици. На стреите има хоризонтални олуци од поцинкувана ламарина. Делови од јужната и источната фасада се малтерисани.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија

## Наводи

Тилеви
Етелвин Бејкер

**Етелвин Мери Бејкер** (1899–1988) била британски уметник, позната како вајар, сликар и комерцијален уметник.

## Биографија
Бејкер е родена во Белфаст, а нејзините родители биле Хана и Алфред Ролингс Бејкер, уметник. Студирала уметност во Лондон, прво на Слејд Факултетот за ликовни уметности, а потоа и на школите на Кралската академија од 1924 до 1929 година 

Бејкер работела како асистент на вајарот Чарлс Сарџент Џегер во текот на 1920-тите и 1930-тите. Во текот на 1930-тите Бејкер основала студио во Сент Џонс Вуд во Лондон, кое го користела до крајот на 1950-тите кога се преселила во Портман Клоус, покрај плоштадот Портман. Во текот на нејзината кариера, Бејкер произведувала скулптури и статуетки од камен, дрво и глина, а исто така сликала и акварели. Таа дизајнирала и извајала фигури за Royal Worcester кои биле произведени во порцелан. Бејкер дизајнирала и кукли за стоковни куќи. Скулптурите на Бејкер биле прикажани на Кралската академија во текот на 1930-тите, а подоцна и со Кралското друштво на британски вајари, во уметничката галерија Вокер во Ливерпул и во Американскиот институт за архитектура. Таа, исто така, изложувала дела во галериите за ладење, галеријата Beux Arts, со Меѓународното здружение на уметници, на фестивалот во Британија и на Националниот Ајстедфорд од Велс во 1926 година. Бејкер била избрана за член на Друштвото на индустриски уметници. Бејкер се оженила со композиторот Роберт Ф. Кокс во 1943 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* 1 artwork by or after Ethelwyn Baker at the Art UK site

Категорија:Починати во 1988 година
Категорија:Родени во 1899 година
Категорија:Жени-уметници
Инга Баге

мини|''Smalspårig Växel'' на Инга Баге, Стокхолм (завршен 1889)
**Инга Баге** (24 јули 1916 – 3 мај 1988) била шведска вајарка и сликарка. Нејзиното уметничко образование започнало во средината на 1930-тите под Лео Верде во училиштето ABF во Линшепинг и во раните 1950-ти ја вклучиле Кралската шведска академија за ликовни уметности. Составени од различни неконвенционални материјали, нејзините рани дела привлекле внимание и признанија на нејзината дебитантска изложба во 1958 година во галеријата Бурен во Стокхолм. Таа продолжила да создава уште повеќе изненадувачки дела, од кои многу може да се видат на јавни места, како и во голем број музеи. Еден од нејзините најзначајни, огромниот дводимензионален *Livsträdet* (Дрво на животот, 1975), може да се види во Стокхолмскиот Музеј Модерна. Баге предавала и на Констсколан Идун Ловен.

## Биографија
Родена на 24 јули 1916 година во Стокхолм, Инга Баге била ќерка на инженерот Јакоб Густаф Понтус Баге (1863–1954) и неговата сопруга Тора Аугуста родена Линдберг (1885–1921). Таа било второ од двете деца на семејството. Откако мајка ѝ починала прерано, таа и нејзините браќа и сестри биле воспитани од нивниот татко. Семејството се преселило во Линшепинг во 1926 година, каде, по посетувањето на училиште за девојки, во 1938 година Инга Бега студирала уметност кај Лео Верде во училиштето АБФ. Студирала и во уметничкото училиште на Оте Сколд. Околу 1940 година се омажила за свештеникот Џон Хендерсон Пауел со кој ја добила ќерката Ингела.

Од 1951 до 1957 година студирала на Кралската уметничка академија кај сликарот и вајар Брор Хјорт и сликарот Свен Ерикссон. Од Хјорт го стекнала концептот за „конструирање“ на скулптури. И двајцата наставници го ценеле „нервозниот и чувствителен начин на работа“ на Баге. Во 1968 година, таа создала текстилно дело со наслов *Hommage à Bror Hjorth*.

Уште додека била на Академијата, Баге почнала да експериментира со необични материјали, на пример комбинирајќи влажни партали со гипс. Во 1958 година, нејзината самостојна изложба во галеријата Бурен длабоко го импресионирала ликовниот критичар Улф Линде, кој коментирал: "...нејзината придружба на бурлескни тела слична на Марсел Ајме, исто така, има убави скулптурни квалитети. Нивната експресивност не доаѓа само од дивите аранжмани, туку и од внатрешното јадро на едноставна кохезија на формата."

Откако се сретнала со уметноста на Марсел Дишан на изложба во 1963 година, Баге сфатила дека може да создава дела со што и се допаѓа. Нејзиниот *Såsom jag flyger, titta en spegel* комбинирала работничка столица со пилешка жица, ракавици, свилени чорапи, брави за велосипеди, пластични цвеќиња и обувки. Повеќето нејзини значајни дела припаѓаат на овој период. Самата Баге го сметала речиси дводимензионалното *Livsträdet* (Дрво на животот) за нејзино најзначајно дело. Се состои од разновиден текстил, копчиња, мониста, светки, селотејп и мала чанта за спојување.

Инга Баге починала во Јарна на 3 мај 1988 година.

## Наводи

## Дополнително читање

* Inga Bagge at Svenskt kvinnobiografiskt lexikon

Категорија:Починати во 1988 година
Категорија:Родени во 1916 година
Категорија:Жени-уметници
Снежана Никшиќ

**Снежана Никшиќ** (Ниш,  - ) — српска филмска, театарска и телевизиска глумица .

## Биографија
Снежана Никшиќ дипломирала глума на Академијата за театар, филм, радио и телевизија во Белград . На неполни 18 години ја играла главната улога во претставата „ *Кротките* “ на Фјодор Михајлович Достоевски на сцената на Југословенскиот драмски театар во Белград.

Своето филмско деби го имала во 1965 година. (*Инспекторка*, Мила Ѓукановиќ), а потоа следат *Среќен умирање двапати* ( Гојка Шиповац, 1966 ) и *Пред војната* (Вук Бабиќ, 1966). Таа ги одиграла  и главните споредни улоги во петнаесет филмови, од кои се издвојуваат на расказни *хартиени рамнини* (1967) *Приказни што не* постојат ( 1967 ) и *Поздрав до Марија* ( 1969 ) на Матјаж Клопчиќ . Во познатиот филм на Горан Марковиќ „ Мајстори, мајстори “, чија 40-годишнина била прославена во 2020 година. година, таа ја играла Гордана, професорка по англиски јазик.

Настапувала во повеќе ТВ драми и серии, а глумела и водителка во едукативни емисии на ТВ Белград .

Таа биа сопруга на покојниот глумец Љубо Тадиќ .

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Српски глумци
Категорија:Југословенски глумци
Категорија:Луѓе од Ниш
Категорија:Погребани на Новите гробишта (Белград)
Бенита Армстронг

**Бенита Елеонора Армстронг**, мајка **Бенита Јегер** подоцна **Лејди Штраус** (1907 — 2004) — британска вајарка позната по нејзината бронзена фигуративна работа.

## Биографија
Армстронг е родена во еврејско семејство во Германија и се преселила во Лондон во 1926 година Во Лондон живеела во стан над ресторан во улицата Шарлот и неколку години била во врска со Клајв Бел. По завршувањето на таа врска, таа се запознала и во 1932 година се омажила за британскиот уметник Џон Армстронг. Бенита Армстронг студирала кај виенскиот вајар Георг Ерлих и била чест учесник на групни изложби во Лондон и на други места, како и редовно имала работа вклучена во летните изложби на Кралската академија. Самостојна изложба на нејзините дела била одржана во галериите Дријан во Лондон во 1981 година. Таа и Армстронг се разделиле и на крајот се омажи за политичарот од Лабуристичката партија Џорџ Расел Штраус со кој имала две деца.

## Наводи

Категорија:Починати во 2004 година
Категорија:Родени во 1907 година
Категорија:Жени-уметници
Евелин Винифред Астон

**Евелин Винифред Астон**, подоцна **Евелин Ли** (22 јануари 1891 - 1975) била британска уметница позната по нејзините скулптури, која исто така сликала и работела во различни техники.

## Биографија
Астон е родена во Бирмингем во Англија, едно од четирите деца на локален градител на куќи и неговата сопруга. По приватно образование, Астон студирала уметност и занаетчиство на Уметничката школа во Бирмингем, каде нејзините учители биле Бернард Флитвуд-Вокер и Вилијам Блојн. Во текот на 1920-тите, Астон предавала моделирање во училиште за слепи деца во Бирмингем, додека продолжила да ја практикува својата уметност. Таа изложувала дела во Парискиот салон, со Кралската шкотска академија во 1934 година, со Друштвото на жени уметници во текот на 1930-тите, а исто така и со Кралското друштво на уметници во Бирмингем. Астон била чест изложувач и избрана за член на уметничкиот круг во Бирмингем. Нејзината изложба во парискиот салон, скулптурата *Обожување*, била истакната во голем број француски уметнички списанија. Активна како уметник во 1950-тите, Астон продолжила да живее во Бирмингем во текот на нејзиниот живот, главно во областа Ердингтон во градот.

## Наводи

Категорија:Починати во 1975 година
Категорија:Родени во 1891 година
Категорија:Жени-уметници
Фелисити Аскју

**Фелисити Кетрин Сара Аскју** (родена на 19 декември 1899 година) била британска уметница, позната по нејзините слики и скулптури на коњи.

## Биографија
Аскју е родена во Челзи во Лондон во семејството на Џон Бертрам Аскју и Фредерик Луиза роденото Далас. Студирала под Вилијам Френк Калдерон, Макс Крузе и Ернесто Базаро. Аскју се етаблирала како сликарка и вајар, во бронза, на коњички и спортски предмети и изложбни дела во Лондон, во уметничката галерија Вокер во Ливерпул и во Париз во 1926 година. Таа исто така изложувала дела во Германија, Италија и САД. Нејзиното најпознато дело е *Companions of Labor*, бронзена група коњи која датира од 1926 година. Многу години Аскју живеела во Њумаркет во Сафолк, а подоцна, во 1920-тите, во Берик на Твид. Од Берик, таа изложувала во голем број галерии во североисточниот дел на Англија и Шкотска, но се чини дека се откажала од својата уметничка кариера за да се занимава со глума во 1950-тите.

## Наводи

Категорија:Родени во 1899 година
Категорија:Жени-уметници
Категорија:Англиски вајари
Категорија:Англиски сликари
Mарлен Жобер

мини
**Марлен Жобер** (, , Оддел за Алжир, Франција) — француска филмска и театарска глумица и писателка.

## Животопис
Родена била во сефардско семејство, Алжир, Франција. Студирала на Конзерваториумот во Дижон, потоа на Високиот национален конзерваториум за драмски уметности во Париз. Во театарот настапувала од 1963 година, а од 1966 година го има своето филмско деби. На телевизија глумела од 1967 година (последните улоги датираат од 1998 година). Таа на радио читала бајки од Перо, Андерсен, Киплинг и други. Автор била  на популарни книги за класични композитори.

Таа е мажена за стоматологот Волтер Грин и има ќерки близначки - Џој и Ева Грин.

## Филмографија

* 1966 - *Машко - женско* - Елизабет
* 1966 - *Војник Мартин* - партизан
* 1967 - *Крадец* - фрли
* 1967 - *Блажениот Александар* Македонски
* 1968 - *Не земајте ги Божјите деца за диви патки* - Рита
* 1968 - *Астрагалус* - Ана
* 1969 - *Дождовен патник* - Мели
* 1969 - *Последна позната резиденција* - Жан Думас
* 1971 - *Повторен брак* - Шарлот
* 1971 - *Бегство* - Лорен
* 1971 - *Фати шпион* - Фабиен
* 1971 - *Монструозната деценија* - Хелен
* 1972 - *Нема да старееме заедно* - Кетрин
* 1974 - *Џулиета I Џулиета* - Жулиета Розенек
* 1974 - *Тајна* - Јулија
* 1975 - *Луд* - убие - Џули
* 1975 - *Не толку лошо* - Нели
* 1976 - *Добро и зло* - Лола
* 1977 - *Џули Велкро* - Џули
* 1977 - *обвинител* - госпоѓа Арангруд
* 1978 - *Ајде да ја посетиме мама, тато работи* - Агнес
* 1979 - *Тои* - Ада Барлета
* 1979 - *Полициска војна* - Мари
* 1981 - *Валкана работа* - Хелена
* 1981 - *Гола љубов* - Клер
* 1983 - *Хакирање* - Кристина
* 1984 - *Јавачи на бури* - Мари
* 1984 - *Спомени, спомени* - Надја
* 1989 - *Штрковите не се она што мислат* - Мари 

## Признанија
* Почесна награда *Цезар* (2007).
* Орден за уметност и литература (2014).

## Наводи

Категорија:Страници со минијатури во инфокутиите
Категорија:Жени-уметници
Категорија:Француски глумици
Категорија:Француски писателки
Категорија:Живи луѓе
Џамејкa Кинкејд

мини
**Џамеика Кинкејд** (Сент Џонс, Антигва и Барбуда, 25 мај 1949 година), родена како Елејн Потер Ричардсон, била еден од најважните карипско-американски писатели кои се занимаваат со колонијализам, расизам и род.

## Биографија
Детството го поминала во Сент Џонс, Антигва, каде исто така завршила основно училиште во британскиот колонијален систем. Таа отишла во Њујорк на седумнаесет години и работела како дадилка три години. Таа добила стипендија за колеџот Франконија во Њу Хемпшир. По една година се вратила во Њујорк бидејќи мислела дека е „премногу стара за да биде студентка“. Се вработила како новинар во младинско списание. Потоа го сменила своето име во Џамеика Кинкејд и почнала да пишува. Таа има објавено написи во списанијата *Вилиџ Војс* и *Анжену*. Уредникот на *Њујоркер* Вилијам Шон ја вработил во своето списание и ја охрабрил да почне посериозно да се занимава со литературната работа.

Во 1978 година ја објавила *Девојката* во *Њујоркер*, поетска проза од која подоцна произлегла збирка раскази *На дното на реката* (1983). После тоа, таа ги напишала романите *Ени Џон* (1983), *Мало место* (1988), *Луси* (1990), *Автобиографија на мајка ми* (1996), *Мојот брат* (1997), *Господин Потер* (2002), *Погледнете сега* (2013).

Во 1999 година објавила збирка есеи *Мојата градина*. После тоа, таа се посветила на градинарството и објавила неколку книги кои се занимаваат со оваа тема, меѓу кои и *Меѓу* *цвеќињата: Прошетка на Хималаите* (2005).

Во моментов живее во Вермонт и предава творечко пишување на Универзитетот Харвард.

## Работи

### Романи

* *Ени* *Џон*, (1983)
* *Луси*, ( *1990* )
* *Автобиографијата* *на мајка ми*, (1996)
* *Мојот* *брат*, (1997)
* *Г-дин Потер* *,* (2002)
* *Види* *сега од*, (2013)

### Есеи

* *Мало* *место*, (1988)
* *Мојата* *градина* (1999)
* *Меѓу* *цвеќињата: Прошетка на Хималаите* (2005)

### Приказни

* *На* *дното на реката* (1983)

## Наводи

## Надворешни врски

* Џамеика Кинкаид: Мало место
* Џамија Кинкаид
* Џамија Кинкаид
* Еден од главните фаворити за Нобеловата награда - Џамеика Кинкаид
* Џамеика Кинкаид: Мојот брат

Категорија:Родени во 1949 година
Категорија:Жени-уметници
Категорија:Живи луѓе
Кристина Ројова

**Кристина Ројова** (Стара Тура – 27 декември 1936 година) била словачка протестантска активистка, мислител, преродбеник, романописец и поет.

Таа била основач на Синиот крст и дијаконскиот центар во Стара Тура. Нејзините литературни дела се преведени на 36 јазици. За време на владеењето на комунистичката партија во поранешна Чехословачка, христијанската литература напишана од неа била често конфискувана од службата за државна безбедност , а во исто време таа била  на црната листа на училишните програми од социјалистичката ера. Таа сега се смета за словачка авторка со најчесто преведувани книжевни дела, а некои книжевни критичари ја сметаат за „словачка Киркегор“.

## Живот
Родителите на Кристина Ројова биле потомци на две истакнати лутерански семејства. Таткото Август Рој, близок пријател на Јозеф Мирослав Хурбан бил  соосновач на Матица Словачка. Нејзиниот брат Јозеф Људовит Холуби бил  истакнат словачки ботаничар, етнограф, црковен историчар и археолог, а нејзиниот друг брат Карол Холуби бил погубен во близина на денешното село Шулеково во револуционерната 1848 година. Детството на Кристина Ројов била поврзана со лутеранската парохија во Стара Тура, каде што локалните капелани во исто време биле нејзини учители. Сепак, целокупното образование што го добила не го исполнила нејзиниот огромен интелектуален потенцијал. Голем придонес во развојот на нејзините вештини има едногодишното студирање во високото средно училиште во Братислава каде успеала да го совлада германскиот јазик.

## Наводи

## Надворешни врски
* Меморијален музеј на Ројова
* 

Категорија:Словачки писатели
Категорија:Родени во 1860 година
Категорија:Починати во 1936 година
Елизабет Епштајн

мини
**Елизабет Иванова Епштајн** (1879–1956) била руска сликарка.

## Биографија
Епштајн, моминско презиме Хефтер, е родена на 27 февруари 1879 година во Житомир, Русија. Нејзиното семејство се преселило во Москва, а потоа таа заминала за Минхен. Во 1898 година се омажила за Мејзислав Епштајн, со којшто има едно дете. Двојката се развела во 1911 година. Во Минхен, Елизабет студирала со Антон Ажбе, Алексеј фон Јавленски и Василиј Кандински. Таа, исто така, ги посетувала салоните што ги организирала уметницата Маријана фон Верефкин. Нејзините дела биле вклучени во првата изложба во Минхен во 1911 година.

Околу 1907 година, Епштајн се преселила во Париз и изложувала во *Есенскиот салон*. Додека живеела во Париз, Епштајн ги претставила Кандински и Франц Марк пред францускиот уметнички свет, а исто така му го олеснила патот на делото на францускиот сликар Роберт Делоне во патувачката изложба Der Blaue Reite од 1911 година.

Починала на 22 јануари 1956 година во Женева, Швајцарија.

## Наводи

## Надворешни врски

*    
* слики од работата на Епштајн на Артнет

Категорија:Луѓе од Житомир
Категорија:Починати во 1956 година
Категорија:Родени во 1879 година
Категорија:Жени-уметници

Категорија:Жени
Дороти Џин Бел

**Дороти Џин Бел** (1888-1978) била британска вајарка.

## Биографија
Бел е родена и израсната во Хемпстед, во северен Лондон. Нејзиниот татко, Џон Клемент Бел (1860–1944) бил постар партнер во компанијата на изработувачи на витражи „Клејтон и Бел“, а нејзиниот брат Реџиналд Бел и нејзиниот внук Мајкл Фарар-Бел исто така биле уметници.

Џин Бел изработувала статуетки од бронза, слонова коска, дрво и алабастер, животински фигури во теракота и во глазирани глинени садови. Била редовен изложувач на Кралската академија во Лондон, прикажувајќи околу 37 дела таму помеѓу 1927 и 1966 година. Исто така, изложувала дела со Друштвото на жени уметници, Кралскиот институт за ликовни уметности во Глазгов, Кралското здружение за минијатури, со Изложбеното друштво за уметности и занаети и во Уметничката галерија Вокер во Ливерпул. Бел била активна како уметник до пред крајот на нејзиниот живот. Починала во Динтон во Бакингемшир каде што го поминала најголемиот дел од својот живот откако го напуштила Лондон.

## Наводи

Категорија:Починати во 1978 година
Категорија:Родени во 1888 година
Категорија:Жени-уметници
Едит Ана Бел

**Едит Ана Бел** (1870–1929) била ирска вајарка која што специјализирала изработување медалјони и релјефни портрети.

## Биографија
Бел се родила во Даблин, но откако посетувала часови по уметност таму, се преселила во Англија, некаде пред 1896 година. Познато е дека предавала моделирање на Централното училиште за уметности и занаети во Лондон. Потоа некое време живеела во Ридинг во Беркшир. Бел изработувала бронзени фигури и статуетки, како и медалјони од бронза и сребро. Помеѓу 1896 и 1912 година, таа изложила десет дела на Кралската академија во Лондон и исто така во Уметничката галерија Вокер во Ливерпул. Националната галерија на портрети во Лондон поседува портрет од бакарен медалјон на Алфред Хармсворт, првиот виконт од Нортклиф, изработен од Бел.

## Наводи

Категорија:Починати во 1929 година
Категорија:Родени во 1870 година
Категорија:Жени-уметници
Ламија Тановиќ

**Ламија Тановиќ** (Зеница, Босна и Херцеговина, 22 април 1947 година) е универзитетски професор по атомска и јадрена физика и физика на цврста состојба, член на Европската академија на науките и уметностите, почесен професор во Сараево.

## Биографија
Ламија Тановиќ отсекогаш била најдобриот ученик во училиштето. Била вредна и амбициозна, но била и вешто и живо дете, се занимавала со гимнастика и во 60-тите била трета во БиХ, играла и ракомет и глумела во Пионерскиот театар во Зеница, каде што е родена и израсната. Во средно училиште, нејзиниот професор по физика забележал дека е многу талентирана за физика и дека требало да го прави тоа. Затоа решила да се запише на Природно-математичкиот факултет во Сараево, насока физика. Потоа се запишала на магистерски и докторски студии од областа на физиката на Универзитетот во Белград, во поранешна Југославија. Ламија Тановиќ предавала механика, термодинамика, молекуларна кинетичка теорија, оптика, атомска физика, јадрена физика, физика на цврста состојба и експериментални методи по современа физика на Универзитетот во Сараево, каде што работела како професор од 1973 година магистрира во Винча, Белград, заедно со нејзиниот сопруг Ненад Тановиќ. Областа со која се занимавала била физика на јонизиран гас и физика на плазма. Професорката Тановиќ извесно време живеела и во Данска, Шведска и Англија, но сепак се вратила во Сараево, каде живее и денес.

### Семејството
Ламија Тановиќ е мажена, мајка на две ќерки. И двете тргнаа по сосема поинаков пат, се одлучиле за англискиот јазик. Помладата е во Америка, каде што ја завршува својата теза, додека постарата е искусен симултан преведувач.

### Хоби
Ламија има неколку хоби, како што се скијање, шиење и читање.

## Наводи


Категорија:Жени научници и академици по подрачје
Категорија:Жени-уметници