open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
СедеФ Чакмак

**Седеф Чакмак** (родена на 9 јуни 1982 година) била турски политичар и активист за правата на ЛГБТ. Таа била првата отворено хомосексуална личност што била избрана на функција во Турција.

## Кариера
Таа пораснала во Анкара. Чакмак дипломирала на Универзитетот Галатасарај со диплома по социологија.

Таа била активна во турското ЛГБТ движење од 2000-тите. Во 2004 година, таа ја контактирала Ламбда Истанбул за да напишела труд за универзитетот за ЛГБТ прашањата во Турција и преку контакт со други ЛГБТ лица, таа станала свесна за сопствениот лезбејски идентитет. Потоа, таа станала активна во Ламбда Истанбул и била член на нивната Комисија за меѓународни односи и нивната комисија за академски истражувања. Од 2011 до 2013 година, таа била ко-основач и била претседател на организацијата SPoD LGBTI.

На локалните избори во 2014 година за градскиот совет на Бешикташ, таа се кандидирала за функцијата за Републиканската народна партија, не откривајќи ја својата лезбејска сексуална ориентација и била избрана. Таа го прифатила нејзиниот мандат на 2 март 2015 година. Пред тоа, таа била советник на градоначалникот на Бешикташ за ЛГБТ прашања.

Во октомври 2017 година, таа станала претседателка на одборот на Rainbow Rose, мрежа на ЛГБТ платформи во рамките на Партијата на европските социјалисти.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1982 година
Ѓулнара Султанова

мини
 **Ѓулнара Јурјевна Султанова** (; родена на 23 август 1975 година) била руски цивилен и ЛГБТ активист, директор на Меѓународниот ЛГБТ-филмски фестивал Рамо до Рамо и координатор на ЛГБТ организацијата Coming Out и Руско-германска размена. Позната по бројните говори во медиумите во врска со прашањата за човековите права во врска со хомосексуалците и лезбејките. Во 2010 година била член на жирито на наградата Теди на Берлинскиот филмски фестивал.

## Наводи


## Надворешни врски

* Историја МКФ „Бок о бок“
* Интервью со организаторами ЛГБТ-фестиваля

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1975 година
Категорија:Статии со hCards
Прајд Бристол

врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Castle.park.bristol.arp.jpg/220px-Castle.park.bristol.arp.jpg|мини| Паркот замок во центарот на Бристол, каде секоја година се одржува главниот Ден на гордоста
**Pride Bristol** била непрофитна организација во Бристол, Англија, која работела на промовирање на ЛГБТ еднаквоста на југозапад и организирала еднонеделен фестивал на гордоста во јули секоја година. Нивното мото било „Прославување на различноста, шампионска рамноправност, низ југозападот“.

Pride Bristol ги организирала своите први настани кога била основана во 2010 година, вклучувајќи ја и првата ЛГБТ парада на гордоста на Бристол, прикажувајќи го Лондонскиот фестивал за лезбејки и хомосексуалци во The Watershed, шоу во Хиподромот Бристол, еднократна изведба на Рона Камерон во Метрополис и книжевни критики од Стела Дафи и Пол Барстон во Арнолфини. Соник настапил како главен чин за главниот Ден на гордоста, заедно со Le Gateau Chocolat на La Soirée, на фестивал на кој присуствувале повеќе од 20.000 луѓе, кој бил прогласен за најдобар фестивал во Бристол од страна на *Venue*.

Pride Bristol 2011 траел од саботата на 9 до неделата на 17 јули и вклучувало шопинг, театар, филм, уметност, литература, историски и неколку спортски настани. Самиот Ден на гордоста бил во саботата на 16 јули и вклучувал парада низ градот и фестивал во замокот Парк со Келис како главен чин, поддржан од Клер Мегваер и отворен од Питер Тачел.

Откако бил основан во 2010 година, Pride Bristol се враќал секоја година, управуван од We Are Fest CIC, сместен во паркот замок во Бристол (иако на College Green за 2011 година).

## Наводи


## Надворешни врски

* Веб-страница We Are Fest
* Веб-страница на Бристол Прајд
Обединетото Кралство Црна прајд

врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c3/UK Black Pride poster.jpg/220px-UK Black Pride poster.jpg|мини| Обединетото Кралство Црна прајд
**UK Black Pride** (UKBP) бил настан на црна геј гордост во Лондон што се одржал од 2005 година. Тоа била најголемата европска прослава на африканските, азиските, блискоисточните, латиноамериканските и карипското наследство лезбејки, геј, бисексуалци, трансродови и квир ( ЛГБТК ) луѓе, привлекувајќи речиси 8.000 луѓе годишно.

Ко-основачот на настанот Филис Акуа Опоку-Гимах, позната и како Лејди Фил, бил извршен директор.

## Историја
UK Black Pride започнала во 2005 година како еднодневно патување во Саутенд-на-Море на членовите на онлајн социјалната мрежа Црните лезбејки во ОК (BLUK).

Во неделата на 8 јули 2018 година, приближно 7.500 луѓе присуствувале на Обединетото Кралство Black Pride во Vauxhall Pleasure Gardens.

Стоунвол, најголемата европска добротворна организација за правата на ЛГБТ, ја повлекла својата поддршка од фестивалот „Гордост во Лондон“ во 2018 година, по загриженоста за „недостигот на различност“ на настанот. Наместо тоа, добротворната организација соработувала со UK Black Pride, се согласило на заедничка програма за работа во 2019 година, вклучително и назначување од страна на Стоунвол на член на персоналот со полно работно време да работел со Обединетото Кралство Black Pride и групите на заедницата BAME.

Во јули 2019 година, британскиот ''Вог'' објавил интервју со ко-основачот на Обединетото Кралство Black Pride каде што таа разговарала за потребата од настан на црна ЛГБТ гордост во ОК.

## Поврзано

* Гордост во Лондон
* Црна геј гордост

## Наводи


## Надворешни врски

*
Предраг Аздејковиќ

**Предраг Аздејковиќ** ( ; роден на 15 јули 1978 година) бил српски ЛГБТ активист за човекови права, новинар, писател, филмски и театарски продуцент. Аздејковиќ бил директор на геј лезбејскиот инфо центар, директор на фестивалот Мерлинка, главен уредник на српското списание за само хомосексуалци Оптимист, продуцент на неколку кратки и документарни филмови и неколку наградувани театарски претстави кои сите биле посветени на ЛГБТ популацијата. Тој бил член на Здружението на новинари на Србија.

## Биографија
Предраг Аздејковиќ е роден на 15 јули 1978 година во Леонберг, Западна Германија.

До својата шеста година живеел во Германија, а во 1984 година се преселил во Србија, која тогаш била дел од Југославија. Тој бил основач на веб порталот GayEcho, уредник на колумната Rainbow во месечниот водич Yellow Cab, основач и главен уредник на единственото српско списание за хомосексуалци Оптимист, директор и селектор на Меѓународниот фестивал за квир филмови Мерлинка. Пишувал за неколку српски медиуми како дневниот Сутра, Борба, веб порталот Е-новине, неделникот Време, месечниот Статус, Бетон. Во 2006 година станал ВИП блогер на блогот Б92. Во 2006 година тој е соавтор на книгата *Други - Од патријархална конструкција до алтернативна политика*. Тој објавил сатирична книга *Време на хемороиди* во 2011 година. Во 2017 година тој бил соавтор на книгата *Имам што да ти кажам - Враќање од Бризбејн и други приказни*.

### Филм

### Театар

## Надворешни врски

* Предраг Аздејковиќ Лична веб-страница
* Б92 ВИП блог 
* Веб портал GayEcho
* Меѓународен фестивал на квир филмови Мерлинка
* Магазин Оптимист
* 

## Наводи


Категорија:Статии со hCards
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Српски писатели
Категорија:Српски дејци
Категорија:Српски новинари
Категорија:Родени во 1978 година
Диви палми

**'Ако те заборавам, Ерусалим**' е роман на американскиот автор Вилијам Фокнер објавен во 1939 година. Романот првично беше објавен под наслов *Дивите палми* **, што е наслов на една од двете испреплетени приказни. Овој наслов го избраа издавачите, Рендом Хаус, поради приговорите за изборот на Фокнер за наслов. Последователните изданија оттогаш се отпечатени под наслов „Ако те заборавам Ерусалим“ (1990 година, следејќи го „поправениот текст“ и форматот на Ноел Полк), а од 2003 година сега обично се нарекува со двете имиња, а поновиот наслов следи историски првиот објавен наслов и во заграда, за да се избегне забуна: „Диви палми [Ако те заборавам, Ерусалим]“''.
Како и некои други романи на Фокнер, насловот на овој роман содржеше библиски цитат - Ако те заборавам, Ерусалим од 136-тиот псалм (Крај реките на Вавилон, таму седевме и плачевме кога се сетивме на Сион ..., Пс. 137 : 5). Кога првпат беше објавен, издавачите, против волјата на авторот, на романот му го дадоа името на еден од двата дела - „Диви палми“. Почнувајќи од 1990 година, американските изданија на романот почнаа да се појавуваат под оригиналниот наслов, или двата наслови се споменуваат паралелно: „Диви палми (Ако те заборавам, Ерусалим)“.

Романот има единствена структура. Вклучува два дела со независни заплети - трагичната љубовна приказна на маж и жена наречена „Диви палми“ и приказна за затвореник кој поплавата го однела на брод,се обидува да се  врати во затвор, наречен е „Стариот Човек“. Секој од деловите е поделен на пет поглавја, кои се наизменични: поглавјето „Диви палми“ и поглавјето „Старецот“, а поглавјата исто така се напишани наизменично. Самиот Фокнер во едно интервју ја објасни структурата на романот на следниов начин:На почетокот тоа беше една приказна - приказната за Шарлот Ритенмаер и Хари Вилбурн, кои жртвуваа сè за љубовта, а потоа ја изгубија. И додека не седнав на маса, немав поим дека ќе добијам две посебни приказни. Меѓутоа, кога стигнав до крајот на она што ќе стане првото поглавје на Дивите палми, одеднаш сфатив дека нешто недостасува; дека приказната треба да се зајакне, некако да се издигне, како контрапункт во музичко дело. Потоа почнав да го пишувам „Старецот“ и го пишував додека темата „Диви палми“ повторно не се издигна; потоа го отсеков Старецот на местото каде што сега завршува неговиот прв дел и ја продолжив приказната за Дивите палми и ја расплетував додека неговиот заплет повторно почна да слабее ...

## Наводи

## Надворешни врски
* FadedPage|id=20191061|name=The Wild Palms

Категорија:Романи од Вилијам Фокнер
Споменик на Јуриј Гагарин на Антарктикот

**Споменик на Јуриј Гагарин на Антарктикот** билпоставен на 23 февруари 2018 година - „ Гагарин стигна до Антарктикот“, автор-Дмитриј Лару

Поставувањето на споменикот бил  да се совпадне со Денот на бранителот на татковината, кој се слави на овој ден во Русија.

Споменикот се наоѓа на територијата на руската „станица Прогрес“ во Антарктик.

Идејата за поставување на споменикот е на меѓународната добротворна фондација „Дијалог на културите - еден свет“, која од 2015 година има посебен консултативен статус со Економско-социјалниот совет ОН.

Автор на споменикот е скулпторот Алексеј Леонов.

Според авторите на идејата за подигање споменик на Антарктикот, поставувањето на споменикот на Гагарин овде не е случајно, бидејќи научниците кои работат тука служат за доброто на целото човештво, исто како што Јуриј Гагарин тоа го направи, на свој начин.

Споменикот бил доставен на Антарктикот од научно-експедициониот брод „Академик Федоров“ на крајот на 2017 година од комерцијалното пристаниште Санкт Петербург.

Членови на 63-та руска антарктичка експедиција (РАЕ), како и претставници на 34-та кинеска антарктичка експедиција со седиште во станицата Зонг Шан и вработени во станицата Бхарати, сопственост на Индија, присуствуваа на свеченото отворање на споменикот . На учесниците на свеченото отворање им беше испратено писмо за добредојде од раководителот на Фондацијата Дијалог на културите — еден свет Руслана Бајрамова.

## Опис на споменикот
Споменикот е изработен од бронза биста, на кој Јуриј Гагарин е прикажан во космичко облекло и шлем . Во исто време, предното заштитно стакло на кацигата е подигнато, така што јасно се гледа лицето на првиот космонаут, кое уметникот го прикажува со блага насмевка

Споменикот се наоѓа во внатрешноста на станицата Прогрес..

## Наводи

Антарктик
Категорија:Згради и градби на Антарктикот
Категорија: Русија на Антарктикот.
Собрани раскази од Вилијам Фокнер

***Собрани приказни од Вилијам Фокнер*** ― збирка раскази од Вилијам Фокнер објавена од Random House во 1950 година. Добитник е на Националната книжевна награда за фикција во 1951 година. Објавувањето на оваа збирка од 42 раскази било овластено и надгледувано од самиот Фокнер, кој ги измислил со насловите на тематските секции.

## Содржини

; I. СЕЛСКО КРАИШТЕ

* „*[[Плевна во пламен]]*“
* „*[[Шиндри за Господа]]*“
* „*[[Високи мажи (расказ)|Високи мажи]]*“
* „*Лов на мечка*“
* „*Двајца војници*“
* „*Нема да се сотре*“

; II. СЕЛО

* „*[[Ружа за Емили]]*“
* „*Коса*“
* „*Кентаур во месинг*“
* „*Сув септември*“
* „*Смртоносно повлекување*“
* „*Ели*“
* „*Вујко Вили*“
* „*Муле во дворот*“
* „*Тоа ќе биде во ред*“
* „*Тоа вечерно сонце*“

; III. ДИВИНА

* „*Црвени лисја*“
* „*Правда*“
* „*Додворување*“
* „*Ло!*“

; IV. ПУСТЕЛИЈА

* „*Ад Астра*“
* „*Победа*“
* „*Пукнатина*“
* „*Превртница*“
* „*Сите мртви пилоти*“

; V. СРЕДНA ЗЕМЈA

* „*Измиј*“
* „*Чест*“
* „*Д-р Мартин*“
* „*Лов на лисици*“
* „*Станица Пенсилванија*“
* „*Уметник дома*“
* „*Брош*“
* „*Баба Милард*“
* „*Златна земја*“
* „*Си беше една кралица*“
* „*[[Победа на планината]]*“

; VI. ПОНАТАМУ

* „*Понатаму*“
* „*Црна музика*“
* „*Нога*“
* „*Мистрал*“
* „*Развод во Неапол*“
* „*Каркасон*“

## Наводи


Категорија:Збирки на раскази од Вилијам Фокнер
Категорија:Книги од Random House
Категорија:Книги добитници на Националната книжевна награда за фикција
Категорија:Раскази од Вилијам Фокнер
Категорија:Соединетодржавски збирки на раскази
Категорија:Збирки на раскази од 1950 година
Коњски гамбит

***Коњски гамбит*** ― збирка раскази од 1949 година на авторот од Соединетите Држави, Вилијам Фокнер и содржи истоимен расказ. Книгата собира шест приказни на Фокнер за адвокатот Гевин Стивенс, кој исто така има водечка улога во неговиот роман *[[Натрапник во прашината]]*.

Гевин Стивенс е окружен адвокат во Џеферсон во измислениот Фокнеров Округ Јокнапатавфа, Мисисипи.

Тој е остроумен, внимателен и толерантен кон чудотворите и неуспесите на неговите сограѓани јужњаци. Тој учествува во откривањето и спречувањето на криминалот во заедницата на округот и во справувањето со човечките страсти ослободени од насилството во заедницата. Приказните ги раскажува неговиот внук, кој го нарекува чичко Гевин. Конечно се ожени со вдовицата Харис, саканата на неговата младост.

Првите пет приказни биле објавени во различни списанија; шесте приказни објавени заедно во 1949 година може да бидат сметани за роман.

Утре беше приспособен во филм во 1972 година со Роберт Дувал во главната улога.

## Раскази со Гевин Стивенс

* *Чад* (1932) (во списанието *Harper’s*, април 1932 година; исто така во Dr Martino)
* *Монах* (1937) (во *Scribner’s*, мај 1937)
* *Рака над водите* (1939) (во *Saturday Evening Post*, 4 ноември 1939 година)
* *Утре* (1940) (во *Saturday Evening Post*, 23 ноември 1940 година)
* *Грешка во хемија*(1946) (во *Ellery Queen’s Mystery Magazine*, јуни 1946 година)
* *Коњски гамбит* (1949)

## Наводи

Категорија:Збирки на раскази од Вилијам Фокнер
Категорија:Раскази од Вилијам Фокнер
Категорија:Раскази од 1949 година
Подморска патрола

***Подморска патрола*** (изворно на англиски: *Submarine Patrol*) ― филм од 1938 година во режија на Џон Форд со Ричард Грин и Ненси Кели во главните улоги. Во споредниот глумски состав се Престон Фостер, Џорџ Банкрофт, Елиша Кук Помладиот, Џон Карадин, Макси Розенблум, Џек Пеник, Вард Бонд и неспомнатиот Лон Чејни Помладиот како стражар на морнарицата. Филмот делумно бил напишан од Вилијам Фокнер.

## Улоги

* Ричард Грин како Пери Таунсенд III
* Ненси Кели како Сузан Лидс
* Престон Фостер како Џон К. Дрејк
* Џорџ Банкрофт како капетан Лидс
* Слим Самервил како Спадс Фикет
* Џ. Фарел Мекдоналд како Сејлс Квинканон
* Ворен Хајмер како Роки Хагерти
* Даглас Фаули како Пинки Брет
* Дик Хоган како Џони Милер
* Елиша Кук Помладиот како Радерфорд Дејвис Прат („Професорот“)
* Вард Бонд како Симен Олаф Свансон
* Џорџ Е. Стоун како Ирвинг Голдфарб
* Џек Пеник како Ганс Мекпик
* „Слапси Макси“ Розенблум како поморскиот стражар, наредник Џо Дафи
* Џон Карадин како Мекалисон
* Хенри Армета како Лујџи
* Џоан Валери како Ана
* Роберт Ловери како Спаркс, радиомен
* Лон Чејни Помладиот како морски стражар (неспомнат)

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Филмови на 20th Century Fox
Категорија:Филмови од 1938 година
Категорија:Соединетодржавски филмови од 1930-тите
Категорија:Филмови на англиски јазик од 1930-тите
Категорија:Соединетодржавски авантуристички филмови
Категорија:Подморски филмови
Категорија:Соединетодржавски црно-бели филмови
Категорија:Авантуристички филмови од 1938 година
Категорија:Филмови режирани од Џон Форд
Светилиште (роман)

„**Светилиште**“ () — роман на американскиот писател и нобеловец Вилијам Фокнер, објавен на 9 февруари 1931 година од издавачката куќа *Кејп и Смит*. Дејството се одвива во мај и јуни 1929 година во имагинарната област Јокнапатафа, каде што се одигруваат речиси сите романи и раскази на овој американски автор. Во центарот на наративот е Хорас Бенбоу, адвокат кој се обидува да одбрани невин човек обвинет за убиство. Еден вид продолжение на настаните опишани во *Светилиштето* е дадено во делото на Фокнер „*Реквием за калуѓерката*“ (1951). Темата на *Светилиште* е откривањето на природата на злото, губењето на илузиите, проблемот со корупцијата и потрагата по правда.

Светилиште е најмрачиот роман на Фокнер полн со експлицитни сцени на насилство, што го навело тогашниот критичар, Хенри Сидел Канби, да напише дека садизмот со овој роман го достигна *својот американски врв*. Контроверзите што го опкружувале, особено оние поврзани со епизодата на силување, го направиле *Светилиште* бестселер и го свртеле вниманието на критичарите кон Фокнер. Романот се продал повеќе од сите негови претходни дела заедно. Меѓутоа, финансиските проблеми на издавачот го спречиле Фокнер да заработи од својот успех. Иако многу читатели и критичари од тоа време биле згрозени од прикажувањето на ужасот и насилството, други виделе книжевна вредност во *Светилиштето* и ја пофалиле неговата провокативна моќ. Современите научници истакнуваат дека ова е романот што Фокнер го преправал најмногу пати.

## Адаптации
Студиото Парамаунт во 1933 година снимило адаптација на *Светилиште*, наречена *Приказната за Темла Дрејк*. Филмот бил режиран од Стивен Робертс, а главните улоги ги толкувале Миријам Хопкинс и Џек Ла Ру. Филмот предизвикал контроверзии за прикажувањето на сексуалноста и насилството и го забрзал усвојувањето на строгите холивудски правила за цензура познати како *[[MPAA код за производство|Хејзов код]]*. По втор пат е екранизиран во 1961 година. во режија на Тони Ричардсон. Сценариото е создадено со комбинирање на наративот на *Светилиште* со неговото неофицијално продолжение*, Реквием за калуѓерката*. Втората адаптација се смета за полоша од првата.

## Наводи

## Литература
* 
* 
* 
* 

Категорија:Романи од 1931 година
Категорија:Дела на Вилијам Фокнер
Категорија:Криминалистички романи
Категорија:Романи на англиски јазик
Категорија:Романи кои се одвиваат во САД
Црвени лисја

„***Црвени лисја***“ ― расказ на авторот од Соединетите Држави, Вилијам Фокнер. За прв пат објавен во списанието *[[Saturday Evening Post]]* на 25 октомври 1930 година, бил еден од првите раскази на Фокнер што се појавиле во национално списание. Следната година расказот бил вклучен во *[[Овие 13|Тринаесет раскази]]*, првата збирка раскази на Фокнер.

„*Црвени лисја*“ се опишани како „визија за неумоливиот, брутален образец на природата кој одредува дека секое живо суштество мора да умре“. Насловот на приказната го симболизира Домородниот Американец, поточно народот Чикасо.

## Резиме на заплетот
Со смртта на началникот Исетибеха, обичајот бара целиот ценет имот на водачот на народот Чикаса да биде жив закопан во земјата заедно со него. Ова го вклучува неговиот црн слуга, роб кој му служи на началникот уште од детството. Неименуваниот роб прави очајнички обид за слобода, наоѓајќи засолниште во мочуриштата и размислувајќи за својот минат живот. Во меѓувреме, синот на мртвиот началник, Мокетубе, кој има голема тежина и нема вистински интерес за водство, е принуден да ги собере своите сили и да започне потрага по бегалецот. Неколкуте Индијанци кои се подготвени да го придружуваат Мокетубе се подеднакво корумпирани, декадентни и полни со очај. Како што полека се приближуваат кон исчезнатиот роб, тие исто така размислуваат за минатото, дискутирајќи за начините на кои ропството и доаѓањето на белиот човек ги осуди на криминал, насилство и бавно исчезнување како народ.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* "Red Leaves" at Digital Yoknapatawpha

Категорија:Дела првично во The Saturday Evening Post
Категорија:Раскази од Вилијам Фокнер
Категорија:Раскази од 1930 година
Црква „Св. Атанасиј“ - Чирак (1500)

**Свети Атанасиј** () — доцносредновековна црква во селото Чирак, Гребенско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Шишанско-сачишката епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена околу 1500 г. како храм на тогашното село Мелидоништа. Претставува мал храм сместен на 300&nbsp;м јужно од главната селска црква, истоимената „Св. Атанасиј“ од 1750 г.

Во 2006 г. храмот е реставриран.

## Поврзано
* Шишанско-сачишка епархија

## Наводи

Атанасиј, Чирак 1500
Атанасиј, Чирак 1500
Категорија:Појавено во 1500 година
Црква „Св. Атанасиј“ - Чирак (1750)

**Свети Атанасиј** () — црква во селото Чирак, Гребенско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Шишанско-сачишката епархија на Цариградската патријаршија. Таа е негов главен храм.

Црквата е изградена околу 1750 г. врз темелите на постар храм на сретселото. Претставува правоаголна базилика. Во 1950 г. е реставрирана. Камените канделабри во црквата се дело на Георгиос Лазос Вранкас.

На 300&nbsp;м јужно од оваа црква е истоимениот храм „Св. Атанасиј“ од 1500 г.

## Поврзано
* Шишанско-сачишка епархија

## Наводи

Атанасиј, Чирак 1750
Атанасиј, Чирак 1750
Категорија:Појавено во 1750 година
Црква „Св. Атанасиј“ - Панаре

**Свети Атанасиј** () — црква во селото Панаре, Населичко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Шишанско-сачишката епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1876 г. Има камбанарија на запад и низок трем на јужната страна.

## Поврзано
* Шишанско-сачишка епархија

## Наводи

Атанасиј, Панаре
Атанасиј, Панаре
Категорија:Појавено во 1876 година
Елсвортова Земја

мини|десно|275п|Елсвортовата Земја на карта на Антарктикот
**Елсвортова Земја** () — дел од Антарктикот кој се граничи со Земјата на Мери Берд на запад, Белингсхаузеновото Море на север, основата на Антарктичкиот Полуостров на североисток и западниот раб на Филхнер–Ронеовата Ледена Плоча на исток. Се протага помеѓу 103°24' ЗГД и 79°45' ЗГД. Подрачјето западно од 90° ЗГД е без претендети, на подрачјето помеѓу 84° ЗГД и 90° ЗГД полага право само Чиле, а остатокот од Чиле и Обединетото Кралство како дел од Британската Антарктичка Територија. Ејтсовиот Брег се протега помеѓу 103°24' ЗГД и 89°35' ЗГД, а Брајановиот Брег помеѓу 89°35' ЗГД и 79°45' ЗГД.

Земјата се состои претежно од висока ледена висорамнина, но ги опфаќа и Елсвортовите Планини, но и некои порасеани планински групи.

Елсвортовата Земја е сместена близу средиштето на територијата покриена од американскиот истражувач Линколн Елсворт кој ја прелетал во ноември–декември 1935 г. Наречена е по него од Советодавниот комитет за антарктички имиња во 1962 г. во спомен на тој историски прекуконтинентален лет од островот Данди до Росовата Ледена Плоча.

## Поврзано
* Географија на Антарктикот

## Наводи


Категорија:Британска Антарктичка Територија
Категорија:Земји на Антарктикот
Коутсова Земја

мини|десно|Брегот на Коутсовата Земја сликан во јануари 1915&nbsp;г.

**Коутсова Земја** () — област на Антарктикот која се наоѓа западно од Земјата на Кралицата Мод и го образува источниот брег на Веделовото Море. Се протега во правец североисток–југозапад, помеѓу 20°00′ ЗГД и 36°00′ ЗГД. Нејзиниот североисточен дел е откриен со бродот „Скоша“ на Вилијам Спирс Брус, предводникот на Шкотскаta национална антарктичка експедиција (1902-1904&nbsp;г.) Тој и го дал името во чест на Џејмс Коутс и мајорот Ендрју Коутс, двајцата главни поддржувачи на експедицијата.

## Истражувачки станици

# база Белграно II (Аргентина)

## Правополагачи на Коутсовата Земја
На источниот дел на Коутсовата Земја полага право Норвешка и сочинува дел од Земјата на Кралицата Мод. На средишниот дел полага право Велика Британија и сочинува дел од Британската Антарктичка Територија, додека пак на западниот дел полага право Аргентина и тој е дел од Аргентински Антарктик.

## Поврзано
* Кердов Брег
* Луитполдов Брег

## Наводи


Категорија:Области на Антарктикот
Категорија:Земји на Антарктикот
Јелак

**Јелак** ― месност на Шар Планина. Се приоѓа од Попова Шапка и преку една патека која води кон север. На патеката се наоѓа планинарскиот дом на планинарскиот клуб Тетекс. Јелак се наоѓа на североисточната страна на Церипашина. Во близина на Јелак се наоѓа Студена Река.

## Галерија


Шипковички бачила 01.jpg|Шипковички бачила, место каде порано жителите на Шипковица ги поеле своите животни
Јелак (01).jpg|Поглед од видиковецот на Јелак кон Јелачки Црн Врв (десно). Во позадина се врвовите Караниколички Врв/Караникола (лево), Вртоп (десно од Караникола), Шилиџе (десно од Караникола) и Кобилица (најдесно).
Јелак (02).jpg
Јелак (04).jpg
Јелак (05).jpg
Јелак (06).jpg|Поглед од Јелачки Црн Врв
Јелак (09).jpg
Јелак (14).jpg|Планинарскиот дом „Јелак 3“
Јелак (15).jpg|Патеката на вргањот
Јелак (17).jpg|Јелак и во крајна лева позадина е врвот Кобилица.
Јелак (19).jpg



## Поврзано
*Бродец
*Јелачки Црн Врв
*Црн Врв
*Кобилица

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Шар Планина
Земја на Џорџ V

мини|300п|Местоположба на Земјата на Џорџ V (црвено) во рамките на Австралиската Антарктичка Територија (бело).

**Земја на Џорџ V** () — дел од Антарктикот, еден од отсечоците на Австралиската Антарктичка Територија, навнатре од Брегот на Џорџ V. Како и кај другите отсечоци на Антарктикот, определен е од два меридијана — 142°02' ИГС and 153°45' ИГД, and by the 60° ЈГШ.

Областа за првпат ја истражиле членовите на Австралиската антарктичка експедиција (1911–14) под водство на Даглас Мосон, кој ја нарекол по Џорџ V како крал на Австралија.

## Поврзано
* Брег на Џорџ V

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* Земјата на V  на USGS 
* Земјата на V на SCAR 

Џорџ V
Категорија:Австралиска Антарктичка Територија
Мак. Робертсонова Земја

мини|300п|Местоположба на Мак. Робертсоновата Земја (црвено) во рамките на Австралиската Антарктичка Територија (бело).
**Мак. Робертсонова Земја** () — дел од Антарктикот lying southward of the брег помеѓу заливот Вилијам Скорсби и ’ртот Дарнли. In the east, Мак. Робертсоновата Земја includes планините Принц Чарлс. It was named by Британската австралиско-новозеландска антарктичка истражувачка експедиција (BANZARE) (1929–1931) под водство на Даглас Мосон, after Макферсон Робертсон of Мелбурн, покровител на експедицијата.

Од 1965 г. натаму членови на  советските антарктички експедиции почнале да работат на геолошко истражување на планините Принц Чарлс, потоа основајќи ја станицата „Сојуз“ на источниот брег на езерото Бивер на северот на планините на Принц Чарлс.

## Земјишни облици
Типично за антарктичката географија, Мак. Робертсоновата Земја содржи значајни земјишни облици како врвот Чуферт, Поултон и Севен; ’ртот Рауз, заливот Тили и капата Фрастрејшн. Две најзабележителни нешта во Мак. Робертсоновата Земја се станицата „Сојуз“ сместена на планините Принц Чарлс и Ејмериевата Ледена Плоча.

## Поврзано
* Географија на Антарктикот

## Наводи

## Надворешни врски

* 


Категорија:Земји на Антарктикот
Категорија:Австралиска Антарктичка Територија
Категорија:Источен Антарктик
Кемпова Земја

**Кемпова Земја** () — тенок појас на Антарктикот кој завршува со Кемповиот Брег. Дел е од Австралиската Антарктичка Територија и се наоѓа помеѓу 56° 25' ИГД и 59° 34' ИГД, ограничен од 60° ЈГШ како сите други отсечоци на континентот. Се граничи со Мак. Робертсоновата Земја на исток и Ендербиевата Земја на запад. Во Кемповата Земја спаѓа и Ејгарденовата Група на острови.

Теренот достигнува висина од 1.020&nbsp;м.н.в.

## Истражување
Земјата е наречена по фоколовниот капетан Питер Кемп, кој прв ја здогледал во 1833&nbsp;г. од својот бригот „Магнет“ Во 1930 г. Британската австралиско-новозеландска истражувачка експедиција (BANZARE) под водство на Даглас Мосон „Дискавери“ ја ја разграничила бреговата линија како соседна на Ендербиевата и Мак. Робертсоновата Земја. Во 1936 г. брегот е картографски преработен од пловилото „Вилијам Скорсби“.

## Поврзано
* Кемпов Брег

## Наводи

## Надворешни врски
* Кемповата Земја на SCAR 
* Карта на Кемповата Земја


Категорија:Земји на Антарктикот
Категорија:Области на Антарктикот
Швабенланд (брод)

мини|370x370пкс|''Швабенланд'' пред 1939
***Швабенланд*** (германски: *Schwabenland*) — германски брод со катапулт за авиони во сопственост на Германска Луфтханза. Учествувал во Третата германска антарктичка експедиција од 1938-1939 година.

## Одлики
*Швабенланд* бил брод Ханза од 8.500 бруто регистерски тони (БРТ), изграден во 1925 година. Тој бил претворен во брод за катапулт на авиони во 1934 година; катапулт К-9 од Хајнкел бил инсталиран на крмата на бродот, заедно со кран за подигнување на авиони. К-9 можел да забрза авион тежок 15 тони до 94 милји на час (151 км/ч). Двојните дизел завртки на *Швабенланд* му давале брзина од 12 јазли (22 км/ч).

## Воздушна пошта на Луфтханза
Луфтханза се обидела да се вклучи во воздушната пошта до Америка со помош на хидроавиони лансирани од бродови со катапулт, при што *Швабенланд* бил вториот од тие бродови. Леталото летало со носивост од 500 кг. преку 5.000 километри; секој лет пренесувал 100.000 воздушни поштенски писма.

Два хидроавиони Дорние До 18 на Луфтханза крстени Зефир и Еолус се користеле за летови со воздушна пошта од Азорите до САД и од Фернандо де Нороња до Натал.

## Трета германска експедиција на Антарктикот
*Швабенланд* бил позајмен од Луфтханза за Третата германска антарктичка експедиција 1938-1939 година. Бродот отпловил тајно од Хамбург на 17 декември 1938 година, превезувајќи тим од 82 мажи и два хидроавиони Дорние До. Бродот контактирал со германската флота на китови кај островот Буве, а потоа се закотвил во близина на работ на мразот на 69°14′ ЈГШ, 4°30′ ЗГД. Откако експедицијата ја завршила својата работа, Швабенланд се упатил кон север на 6 февруари 1939 година, стигнувајќи повторно во Германија на 11 април.

## Втора светска војна
Во октомври 1939 година, *Швабенланд* влегол во служба на Луфтвафе и користел хидроавиони. По падот на Франција, тој бил стациониран во близина на брегот на окупирана Франција, со седиште од пристаништата Авр и Булоњ.

Во август 1942 година бил префрлен во Тромсо, Норвешка.

Бродот бил оштетен и принуден на плажа од британската подморница Терапин во 1944 година, која напаѓаше конвој кај Флеккефјорд, Норвешка. *Швабенланд* потоа бил насукан во Силденесет во пристаништето Абелнес, а подоцна повторно пловел. Кога завршила војната, бродот бил преземен од Британците, а на 31 декември 1946 година бил натоварен со муниција со отровен гас и потон во Скагерак.

## Наводи


Категорија:Бродови на Германија од Втората светска војна
Оутсова Земја

мини|300п|Местоположба на Оутсовата Земја (црвено) во рамките на Австралиската Антарктичка Територија.

**Оутсова Земја** () — област на Антарктикот. Се смета за делот од Источниот Антарктик кај брегот кој се протега долж и копнено од Оутсовиот Брег и претставува официјално определен клинест отсечок од Австралискаta Антарктичка Територија. Отсечокот на Австралија се протега од 153°45'&nbsp;ИГД до 160°&nbsp;ИГД, образувајќи клин помеѓу 60°&nbsp;ЈГШ и Јужниот Пол. Граничи со Росовата Зависност на исток и се преклопува со Земјата на Џорџ V на запад.

## Истражување
Земјата е откриена во февруари 1911 г. од поручникот Хари Пенел од Кралската воена морнарица, командант на експедицискиот брод „Тера нова“ во рамките на Британската антарктичка експедиција од 1910–13 г. Наречена е по капетанот Лоренс Оутс, кој заедно со капетанот Роберт Фалкон Скот и тројца придружници ги загубиле животите враќајќи се од Јужниот Пол во 1912 г.

Крајбрежниот регион на Оутсовата Земја е сликан и истражен од американската морнарица за време на операцијата „Хајџамп“ (1946–47), Советската антарктичка експедиција (1958), австралиските експедиции ANARE (1959, 1961 и 1962), Воената морнарица на САД (1960–62) и Геолошкиот топографски институт на САД (1963–64).

## Поврзано
* Оутсов Брег

## Извори

## Наводи

Категорија:Земји на Антарктикот
Категорија:Австралиска Антарктичка Територија
Палмерова Земја

[мини|300п|Антарктичкиот Полуостров with Палмеровата Земја под неа и јужно од [Греамова Земја|Греамовата Земја]]
**Палмерова Земја** () — делот од Антарктичкиот Полуостров јужно од линијата која ги поврзува ’ртовите Џереми и Агасиз.

## Граници
На крајниот југ, Антарктичкиот Полуостров се протега на запад, при што Палмеровата Земја на крајот се граничи со Елсвортовата Земја долж меридијанот 80°&nbsp;ЗГД. Палмеровата Земја на југ се граничи со замрзнатиот Краслонов Ракав, изданок на Филхнер-Ронеовата Ледена Плоча која ја преминува линијата 80°&nbsp;ЗГД. Ова е подножјето на ридот Кетус.

Земјата е наречена по американскиот фоколовец Натаниел Палмер кој го истражувал Антарктичкиот Полуостров јужно од островот Дисепшен на пловилото „Херој“ во ноември 1820 г.

## Земјишни облици
### Планински венци и изолирани врвови
* врв Бризмајстер
* венец Кери
* Колумбиски Планини
* Данини Планини
* Енгелови Врвови
* пл. Питерсон
* пл. Питман
* пл. Постер
* пл. Садерн
* пл. Стронг
* пл. Саливан
* планини Пегасус
* ридови Мандолин
* врв О’Саливан
* врв Ренер
* Вејтови Врвови

### Нунатаци
* карпа Алдебаран — особено истакнат нунатак со силна црвена боја, сместен близу челото на Бертрамовиот Ледник и 8&nbsp;км североисточно од планинскиот венец Пегасус во западниот дел на Палмеровата Земја. Наречен е по Алдебаран, најсјајната ѕвезда од соѕвездието Бик.

### Други
* ’рт Римил
* карпа Носорог
* Скотово Средногорје

## Поврзано
* Антарктички Полуостров

## Наводи


Категорија:Британска Антарктичка Територија
Категорија:Земји на Антарктикот
Земја на Принцезата Елизабета

мини|300п|Местоположба на Земјата на Принцезата Елизабета (црвено) во рамките на Австралиската Антарктичка Територија.

**Земја на Принцезата Елизабета** () — отсечок на Антарктикот помеѓу 73°&nbsp;ИГД и ’ртот Пенк (87°43'&nbsp;ИГД). На овој дел полага право Австралија како дел од нејзината Австралиска Антарктичка Територија, иако не ужива голема признаеност.

## Географија
Земјата е сместена помеѓу 64°56' ЈГШ и 90°00' ЈГШ и помеѓу 73°35' ИГД и 87°43' ИГД. Поделена е на два дела:

* Брег на Ингрид Кристенсен, 73°35' ИГД to 81°24' ИГД
* Брег на Леополд и Астрид, 81°24' ИГД to 87°43' ИГД

На запад се граничи со Ејмериевата Ледена Плоча, Мак. Робертсоновата Земја, а на исток со Земјата на Вилхелм II.

## Истражување
Земјата на Принцезата Елизабета е откриена на 9 февруари 1931 г. од Британската австралиска и новозеландска антарктичка истражувачка експедиција (BANZARE) (1929–31) под водство на Даглас Мосон. Мосон ја нарекол во чест на принцезата Елизабета, внука на тогашниот крал Џорџ V и подоцна кралица Елизабета II. Ова е една од двете области наречени по неа. Другата е Земјата на Кралицата Елизабета сместена од другата страна на континентот, во Британската Антарктичка Територија и именувана во 2012 г. по повод дијамантскиот јубилеј на кралицата.

Иако Австралија полага право на целата Земја на Принцезата Елизабета, тука се сместени руски поларни станици како „Восток“ (најстуденото место на Земјата) и „Мирни“.

## Поврзано
* Земја на Кралицата Елизабета
* Кралица Елизабета (архипелаг)

## Надворешни врски

* Австралиски антарктички географски лексикон: Карти на Австралиската Антарктичка Територија 


Категорија:Австралиска Антарктичка Територија
Категорија:Области на Антарктикот
Елизабета, Принцеза
Басараб I

**Басараб I** (), исто така познт како **Басараб Основател** (; c. 1270 – 1351/1352), бил *[[војвода]]* и подоцна прв независен владетел на Влашка кој живеел во првата половина на . Многу детали од неговиот живот не се познати. Иако неговото име има туркиско потекло, изворите од 14ти век едногласно наведуваат дека тој бил Влав (Романец). Според две популарни теории, Басараб или дошол на власт помеѓу 1304 и 1324 со симнување од престолот или мирно наследувајќи го легендарниот владетел на Влашка, Раду Негру, или во 1310 наследувајќи го својот татко, Токомериј.

Прв пат се споменува во една кралска повелба од 26 јули 1324, како вазал на Карло I од Унгарија како војвода на Влашко. Басараб станал „нелојален на Светата круна на Унгарија“ во 1325. Тој го зазел Северински Банат. Басараб го поддржувал Михаил Шишман во војната против Кралството Србија, но двете обединети армии биле поразени кај Велбужд на 28 јули 1330. Наскоро, Карло I покренал поход на Влашко, со цел да го поврати под негова власт, но бил поразен во Битката кај Посада, која се одвивала помеѓу 9 и 12 ноември 1330.

Со Битката кај Посада бил ставен крај на унгарската власт во Влашка, и било основано првото независно романско кнежевство. Потомците на Басараб два века владееле со Влашка. По династијата Басараб, целиот регион помеѓу реките Дњестар и Прут, го добил името Бесарабија.

Категорија:Романија во средниот век
Категорија:Несигурна година на раѓање
Категорија:Починати во 1352 година
Крваво едноставно

**„Крваво едноставно“** (англиски: *Blood simple*) — филм на режисерот Џоел Коен (Joel Coen) од 1984 година, кој е автор и на сценариото, заедно со брат му Етан Коен (Ethan Coen). Главните улоги ги играат: Џон Гец (John Getz), Франсес Мекдорманд (Frances McDormand), Ден Хедаја (Dan Hedaya) и М. Емет Волш (M. Emmet Walsh).

## Синопсис
Џулиен Марти (го игра Хедаја) е богат сопственик на бар во провинциско место во САД. Тој е убеден дека сопругата Еби (ја игра Мекдорманд) го изневерува. И навистина, таа одржува љубовна врска со келнерот Реј (го игра Гец) и сака по секоја цена да го напушти сопругот. Марти го изнајмува расипаниот приватен детектив Лорен Висер (го игра Емет Волш), кој му покажува не Марти компромитирачки фотографии на неговата сопруга. Тогаш, Марти му дава задача на Висер да ги убие Еби и Реј...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови од 1984 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во САД
Категорија:Филмови на Џоел Коен
Категорија:Филмови со Џон Гец
Категорија:Филмови со Франсес Мекдорманд
Категорија:Филмови со Ден Хедаја
Категорија:Филмови со М. Емет Волш
Киро Бајрамоски

**Киро Бајрамоски** ( во  —  во ) —  македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
По занимање бил работник. Веднаш по окупацијата зактивно работел за народноослободителната борба. Во 1942 година, се приклучил кон партизанските одреди на Македонија. Учествувал во бројни судрувања со бугарската полиција. По ранувањето на еден негов другар, Киро истиот го однел во Прилеп да се лекува. Меѓутоа бугарската полиција ги открила и нападнала . Во борбата бил тешко ранет и заробен. Окупаторот го префрлил во болница, каде по неколку дни се самоубил за да го избегне престојното мачење. Неговите последни зборови биле: *„Еве како гине партизан!“*

Една улица во неговиот роден град Прилеп, е именувана по него.

## Наводи

Категорија:Македонија во Втората светска војна
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Живко Божиноски

**Живко Божиноски** ( во  — во близина на ) —  македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
По занимање бил монополски работник. Во текот на окупацијата ја помагал Народноослободителната борба. Во неговата куќа се одржувале илегални состаноци. На 9 септември 1944 година, стапил во редовите на ослободителната војска и припаѓал на Петтата македонска ударна бригада. Загинал во близина на Прилеп.

## Наводи


Категорија:Македонија во Втората светска војна
Категорија:Македонски партизани
Ванде Велјаноски

**Ванде Велјаноски** ( во  —  во ) —  македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОБ.

## Животопис
По занимање бил работник. Кон револуционерното движење, тој пристапил пред војната. По окупацијата продолжил сесрдно да работи за Народноослободителната борба. Меѓутоа бугарските фашисти успеале да го фатат на илегална работа. Потоа го одвеле во Скопје и таму бил обесен од страна на полицијата.

## Поврзано

* Ордана Велјанова
* Цена Велјанова

## Наводи

Категорија:Македонски партизани
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Сотир Сотироски

**Сотир Ѓорев Сотироски-Џигиџик** некаде се сретнува како **Сотир Георгиески - Џигиџик** ( во  —  во ) —  македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
По занимање бил работник. Како активен помагач на Народноослободитлената борба, бил откриен и фатен од бугарската фашистичка полиција. По садистичкото мачење на 19 септември 1942 година, истиот бил стрелан кај месноста *Завој*, недалеку од селото Дабница, Прилепско.

## Поврзано

* Масакр кај Дабница

## Наводи

Категорија:Македонија во Втората светска војна
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Категорија:Учесници во НОБ
Иван Јованоски

**Иван Јованоски** ( во  —  во ) —  македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
По занимање бил земјоделец. Кон Народноослободителната војска на Македонија, тој се приклучил на 20 август 1944 година. Бил борец во состав на Втората македонска ударна бригада.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Македонски партизани
Стојан Миливоески

**Стојан Миливоески - Мргето** ( во  —  во ) —  македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Бил ученик во гимназијата. За член на СКОЈ бил примен во 1943 година. Како активист бил фатен и затворен од бугарската полиција. По излегувањето од затвор, на 3 февруари 1944 година се приклучил кон Народноослободителната војска на Македонија. Бил борец во состав на Првата Македонско-косовска бригада.

## Наводи

Категорија:Македонија во Втората светска војна
Категорија:Македонски партизани
Македонска повест

[мини|[Глигор Смокварски, автор на првиот македонски балет]]
**Македонска повест** – прв македонски балет чиј автор е композиторот Глигор Смокварски. Делото било завршено во втората половина на 1952 година. Фабулата на балетот била по познатата драма „Печалбари“ на Антон Панов

## Премиера
Премиерата на „Македонска повест“ се одржала на 21 јуни 1953 година заедно со „Балетска импресија“ од Амилкаре Понкиели.  Диригент бил Кирил Спировски, кореографијата била на Димитрие Парлиќ, а сценографијата на Василие Поповиќ-Цицо. Ликот на печалбарската жена го играла Натка Пенушлиска, а на момчето Константин Лашков.

## Критики
Критика за балетот „Македонска повест“ дал Кирил Македонски веќе на 23 јуни 1953 година во „Нова Македонија“. Критиката како општа констатација заклучува дека балетот „Македонска повест“ земен во целост дава импресија на нешто уште неоформено, без широчина и замав. Од музичка страна пак, делото е стилски неурамнотежено – проблесоци на убави македонски народни мелодии по кои доаѓа музика со чисто европски мелос, со што се намалуваат убавите штимунзи. 

Сепак, и покрај наведените слабости, авторот Глигор Смокварски, успеал со цитирање на македонски народни мелодии да створи македонска музичка атмосфера. 

## Наводи

Категорија:Балети
Категорија:Дела на Глигор Смокварски
Категорија:Балети од 1953 година
Орде Паноски

**Орде Димков Паноски - Кабацо** некаде се сретнува како **Кабецо** ( во  —  во близина на ) —  македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
По занимање бил кондураџија. Бил опфатен во напредното работничко движење уште пред војната. Поради неговото активно помагање на Народноослободителната борба бил фатен и стрелан кај *Завојот* недалеку од селото Дабница, Прилепско. Една улица во неговиот роден град, Прилеп, е именувана по него.

## Поврзано

* Масакр кај Дабница

## Наводи

Категорија:Македонија во Втората светска војна
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Борка Антулески

**Борка Антулески-Лопачо** ( во  —  во ) —  македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Бил член на КПЈ и како таков сестрано ја помагал народноослободителната борба. По формирањето на Првиот прилепски партизански одред, тој прво вршел курирска должност. Кон крајот на 1941 година се приклучил во истиот. Во нерамната борба со бугарските фашисти на планината Мукос, во 1942 година. Борка бил убиен на подмолен начин.

## Наводи

Категорија:Македонија во Втората светска војна
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Стеван Забрчанец

**Стеван Забрчанец** ( во  —  во ) —  македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
По знаимање бил работник. Во Народноослободителната војска на Македонија се вклучил на 9 август 1944 година. Припаѓал на Десеттата македонска ударна бригада.

Една улица во неговиот роден град Прилеп, е именувана по него.

## Поврзано

* Леца Забрчанец
* Марјан Забрчанец

## Наводи

Категорија:Македонија во Втората светска војна
Категорија:Македонски партизани
Борка Петрески

**Борка Ѓоре Петрески - Уто** ( во  —  во ) —  македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
По занимање бил тутунски работник. Како активен помагач на Народноослободителната борба двапати бил затворан. Кон крајот на август се приклучил кон Петтата прилепска бригада. Загинал во борбите против непријателот на Песиобрдци, кај Институтот за тутун во Прилеп.

## Наводи

Категорија:Македонија во Втората светска војна
Категорија:Македонски партизани
Илија Попадинец

**Ѓоре Најдоски** ( во  —  во ) —  македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
По занимање бил работник. Во 1941 година станал член на КПЈ. Поради неговата револуционерна работа бил затворан од бугарските фашисти. Во текот на окупацијата, поточно сè до неговото приклучување кон Народноослободителната војска на Македонија во 1944 година, бил главна врска меѓу позадината и партизанските одреди. Загинал 1944 година во близина на селото Дупјачани, во несреќен случај.

## Наводи

Категорија:Македонски партизани
Цена Ристеска

**Цена Ристеска - Џинорозо** (? во  —  во ) —  македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
По занимање била монополска работничка. Како активен помагач на Народноослободителната борба, на 6 јуни 1944 година, нивната куќа поради била провалена, а таа заедно со сестра и Верка биле фатени од бугарската фашистичка полиција. Тука бил откриен еден илеrалец, најдено оружје и материјали за потребите на партизанскиот одред. Вера и сестра и Цена Џинорозо биле затворени. Верка била ослободена по 7 дена, а Џинорозо по ужасно мачење била жива закопана во дворот на прилепскиот затвор. Според друг извор, таа после шест дни од затворањето, била обесена од бугарските агенти во Прилеп.  

## Поврзано

* Верка Јованова

## Наводи

Категорија:Македонија во Втората светска војна
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Борка Спиркоски

**Борка Спиркоски** ( во  —  во ) —  македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
По занимање бил земјоделец. Кон Народноослободителната борба се приклучил на 9 септември 1944 година. Бил борец во состав на Петтата македонска ударна бригада. Загинал во борбите против непријателот во близина на Прилеп, кај Тутунскиот Комбинат во есента 1944 година. Една улица во неговиот роден град Прилеп, е именувана по него.

## Наводи

Категорија:Македонија во Втората светска војна
Категорија:Македонски партизани
Ладе Стеваноски

**Ладе Стеваноски - Лапецо** или попознат како **Ладо Лапецо** (? во  —  во  ?) —  македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
По знаимање бил општ работник. За Народноослободителната борба работел веднаш по окупацијата. Се приклучил во редовите на НОВ на 3 јули 1942 година и припаѓал на Партизанскиот одред „Ѓорче Петров“. Во повеќекратни борби со бугарската војска и полиција пројавил голема храброст. Загинал како илегалец. Една улица во неговиот роден град Прилеп, е именувана по него.

## Наводи

Категорија:Македонија во Втората светска војна
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна