Клеменси Бартон Хил

десно|thumb|250px|Клеменси Бартон Хил
**Клеменси Бартон-Хил** (1 јули 1981) е англиска радиска водителка, авторка, романописец, новинарка и виолинистка. Во раната кариера работела и како глумица. Во јануари 2020 година доживела крварење во мозокот и била итно оперирана во Њујорк.

## Ран живот и кариера
Бартон-Хил е родена во Лондон, на 1 јули 1981 година, ќерка е на првиот шеф за музика и уметност на Би-Би-Си, Хамфри Бартон и Џилијан Хаузер, агент. Двојката никогаш не била во брак и Бартон-Хил не пораснала со нејзиниот татко.

Таа имала стипендии во училиштето за девојчиња. Бартон-Хил е исто така поранешен ученик на Кралскиот музички колеџ, каде што била добитник на наградата за виолина Хју Бин. 

## Радиодифузија
Бартон-Хил ја започнала својата радиодифузна кариера во 2008 година како член на тимот за презентирање во живо на телевизијата на Промс за *Би-Би-Си Фор* и Би-Би-Си Ту. Од тогаш продолжила со кариерата, интервјуирајќи големи уметници, меѓу кои Филип Глас, Џошуа Бел, Марин Алсоп, Квинси Џонсонс и Даниел Баренбоим . Од 2015 година, таа го презентирала извештајот за „Последната вечер на матурите“ . Таа била на телевизија домаќин на Би-Би-Си двапати во годината конкуренцијата  млад музичар 2010-2018 на ББЦ.

Во 2009 година, Бартон-Хил започнала да ја презентира програмата на *Би-Би-Си Рејдио 4* со класична музика за викенд за појадок. Во декември 2013 година, таа ја заменила Сара Мор-Питш како ко-презентер на програмата на Радио 3 во емисијата *Појадок* . Таа, исто така, претставила широк спектар на други програми за мрежата, вклучително и концерти во живо, неделен пренос од салата Вигмор.

Има напишано и презентирано голем број критички признати музички документарни филмови на телевизијата Би-Би-Си, вклучувајќи ги *Страдивариус и Јас* и *Кој е Јехуди*, кој го прослави стогодишнината од Јехуди Менухин.

Помеѓу 2009  и 2015 година, таа била известувач за изведувачки уметности за *Културното шоу* на телевизијата *Би-Би-Си 2*, презентирајќи повеќе од 30 филмови за класична музика, опера, џез, театар и книги.

Од 2015 година, Бартон-Хил е домаќин на кино-релеите на Кралската опера, емитува во живо на над 1.000 кина низ целиот свет, и таа е редовна водителка на нивната програма за едукација „Инсајт“, емитувајќи до публика во живо и на ЈуТјуб.

Во мај 2018 година, Бартон-Хил ја презела новосоздадената улога на креативен директор, музика и уметност, на WQXR-FM во Њујорк, водечка класична радио станица во САД.

## Новинарство и пишување
Првата работа на Бартон-Хил во новинарството била писател на персоналот во *[[Vogue|Вог]]* и оттогаш пишувала за многу големи публикации во Велика Британија, вклучувајќи ги *„Економист“*, „ФТ викенд“, *[[The Guardian|„Гардијан“]]*, *„Обсервер“*, *„Индепендент“*, *„Сандеј тајмс“*, *„Сандеј телеграф“*, *Литературен додаток „Тајмс“*, „ *Ел* “ и *„Дејли Меил“* . Нејзините предмети се движат од уметност до вештачка интелигенција. Таа е музички колумнист за *БиБиСи Култура*  од 2013 година и е главен интервјуер за *музичкиот магазин Би-Би-Си*. Претходно била најмладата колумнистка за широкопојасни страници во Велика Британија, во *„Дејли телеграф“*; уредник што придонесува за *Спектејтор*; и колумнист во списанијата „*Тотал политика“* и *„Либерал* “.

Во јануари 2009 година, првиот роман на Бартон-Хил, *„Другата страна на вездите“*, бил објавен. Потоа, таа потпишала нов договор за две книги со „Наслов“ и „ *Сите работи што сте“* биле објавени во октомври 2013 година.

Во октомври 2017 година била објавена нејзината прва книга, *Година на чудо: Класична музика за секој ден*. Книгата оттогаш се продава низ целиот свет, а изданието на Соединетите држави било објавено во ноември 2018 година од Харпер Вејв, поделба на Харпер Колинс .

## Настани во живо
Бартон-Хил е чест домаќин на настани во живо, панели и дебати за организации како што се фестивалот Хеј и разузнавачки квадрат, редовно се појавува на големи уметнички места, вклучувајќи го Барбикан центар, салата Кадоган, салата Вигмор, Националната галерија за портрети, Викторија и Музеј Алберт, галеријата Саачи, Националниот театар и Олд Вик театар.

## Музика
Бартон-Хил започнала да свири виолина уште во детството, учејќи кај Хелен Брунер и Родни Френд. Настапувала како солист, камерен музичар и оркестарска виолинистка, во некои од водечките светски концертни сали, вклучувајќи ги Ла Скала, Милано, Музикверај, Виена, лондонската сала Барбикан и Симфониската сала во Бостон . Таа е на турнеја со Даниел Баренбоим и оркестарот Диван-Запад-Исток, како почесен виолинист.

Помеѓу 1997 и 2007 година Бартон-Хил работел како глумица во филмски и телевизиски продукции, појавувајќи се во *Дрим тим* (1997–98), *Последната од русокосите бомби* (2000), *Убиства во миграциите* (2004), *Супернова* (2005), *Метежот* ( 2006 година), и играјќи ја редовната улога на Софи Монтгомери во Животните во *партијата* (2007 година), во која нејзините колеги од улогата биле Мет Смит, Андреа Рисеборо и Ендру Букан.

## Разно
На специјалното издание на Децата во потреба од 2015 година на шоуто *Само поврзете се* на Би-Би-Си, таа се појавила заедно со Дејвид Баддиел и Филип Хеншер во тимот „Музички мајмуни“ играјќи против тимот „Шаховски парчиња“ составен од Бони Грир, Хју Денис и АН Вилсон.  Таа се појавила на „*Познати познати луѓе“* во декември 2013 година.

## Личен живот
Бартон-Хил се омажила со Џејмс Роско, британски дипломат, во 2008 година. Тие се преселиле во Њујорк во 2009 година, каде Роско бил испратен во мисијата на Обединетото Кралство во Обединетите нации во Њујорк и се вратил во Лондон во 2013 година. Имаат два сина.

Бартон-Хил е доверител на добротворната организација за образование на деца „ Драматична потреба“.

Во јануари 2020 година, таа паднала во Њујорк по претрпено крварење во мозокот и била итно оперирана. Лекарите и отстраниле половина од черепот во болницата Монт Синај Запад во Менхетен, а таа била во бесознание 17 дена; било неизвесно колку од нејзиниот мозок ќе закрепне. Закрепнала со помош на физиотерапија заснована на музика.

## Филмографија

## Користена литература

Категорија:Англиски новинари
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1981 година