open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Гу

**Гу** наречен и **Гун** во митологијата на народот Фон се смета за петородениот син на богот творец Маву-Лиза кој се опишува како битие со една женска (Маву, божица на Месечината) и една машка (Лиза, бог на Сонцето) страна. Гу наречен исто така и Егу, воин, ловец и бог на железото, зазема централно место во верувањата на народите Еве и Фон.

## Одлики
Гу бил бог на железото, на војната, на оружјето и на алатките. Тој наместо глава имал меч. Творецот му рекол дека тој ја претставува неговата сила и затоа не му требало глава. Гу бил заштитник на ковачите и на занаетчиството, а со тоа, тој е еквивалент на богот Хефест во старогрчката митологија. Тој на луѓето им ги подарил алатките и ги научил како да го обработуваат железото. Во еден од митовите, Лиза, машкиот аспект на богот-творец го испратил Гу на земјата за да го направи светот попријатен за живеење на луѓето. Гу ги расчистил дрвјата и им ги овозможил полињата и ги подучил луѓето како да ја обработуваат земјата.

Тој бил корисен и во поправањето работи, па на земјата ги подучил луѓето на вештината на ковањето. Луѓето биле толку восхитени што тој веднаш добил статус на африкански бог на железото и на занаетчиството.

Според митот на народот Фон од Бенин, Гу дошол на земјата во форма на железен меч, а потоа станал ковач. Неговата задача била да го подготви светот за луѓето. Тој ги научил луѓето како да прават алатки, што пак им овозможило да одгледуваат храна и да градат засолништа.

## Поврзано

* Список на африкански митолошки фигури

## Надворешни врски

## Наводи

Категорија:Африканска митологија
Хари Худини

мини|Хари Худини
**Хари Худини** (англиски: *Harry Houdini*, 24 март 1874 - 31 октомври 1926) - американски магионичар и илузионист.

## Животопис

## Кариера

## Значење и влијание
Една песна на американската рок-музичарка Кристин Херш (*Kristin Hersh*) од 1994 година е наречена „Худиниев блуз“ (*Houdini Blues*).

## Наводи

Категорија:Американски магионичари
Категорија:Унгарски Евреи
Категорија:Скептици
Категорија:Родени во 1874 година
Категорија:Починати во 1926 година
Мисак и Мили

мини| Границите на Република Турција според Националниот Пакт
десно|мини| Османлискиот Парламент
**Мисак и Мили** (Турски: **Misak-ı Millî**, *Национален пакт* или *Национална заклетва*) е збир од шест одлуки донесени со последниот мандат на Османлискиот парламент. Парламентот се состанал на 28 јануари 1920 година и ги објави своите одлуки на 12 февруари 1920 година. 

Османлискиот министер за внатрешни работи Дамат Ферид Паша го одржал воведниот говор на парламентот поради тоа што Мехмед Шести бил болен. Група парламентарци наречена *Фелах-Ватан* е основана од пријателите на Мустафа Кемал за да ги признае одлуките донесени на Конгресот на Ерзурум и на Конгресот на Сивас. Мустафа Кемал рекол: „железната тупаница на нацијата ја пишува Заклетвата на нацијата што е главниот принцип на нашата независност до аналите на историјата“. 

Тие одлуки ги загрижиле окупаторските сојузници, што резултирало со Окупација на Цариград од страна на Британски, Француски и Италијански трупи на 16 март 1920 и основање на нов Турски националистички парламент, Големото Национално Собрание на Турција, во Анкара. Ова исто така ја интензивирала Војната за Турска Независност   

## Национална заклетва

# Иднината на териториите населени со арапско мнозинство за време на потпишувањето на примирјето од Мудрос ќе биде одредена со референдум. Од друга страна, териториите што не биле окупирани во тоа време и биле населени со турско мнозинство, се дом на турската нација. 
# Статусот на Карс, Ардахан и Батум може да се утврди со референдум. 
# Статусот на Западна Тракија ќе биде одреден од гласовите на нејзините жители. 
# Треба да се обезбеди безбедноста на Цариград и Мармара . Транспортот и слободната трговија на теснецот на Босфор и Дарданелите ќе ги одредат Турција и другите засегнати земји. 
# Правата на малцинствата ќе бидат издадени под услов да се заштитат правата на муслиманските малцинства во соседните земји. 
# За да се развива на секое поле, земјата треба да биде независна и слободна; сите ограничувања на политичкиот, судскиот и финансискиот развој ќе бидат отстранети. 
Категорија:Турски зборови
Категорија:Иредентизам
Категорија:Турска војна за независност
Награда „Антев златник“

мини|десно|Споменикот на Анте Поповски во Лазарополе
**Награда „Антев златник“** – награда за необјавена поетска книга на македонски јазик.  Наградата е востановена  во чест на поетот Анте Поповски.

## Награда
Наградата ја доделува Meѓународната поетско-културна манифестација „Анте Поповски – Антево перо“ и се состои од златник со ликот на поетот Анте Поповски. Истата се доделува секогаш кога комисијата ќе констатира висок квалитет на пристигнатите ракописи. Бројот на добитниците е двајца (освен во ретки исклучоци, тројца) во една година. Добитниците на оваа награда, како и добитникот на „Антево перо“ имаат рамноправен статус на ексклузивни учесници на манифестацијата.

## Историјат
Наградата „Антев златник“ била востановена во 2019 година, за необјавена поетска книга (поетски ракопис), имајќи ја предвид извонредно квалитетната поетска продукција пристигната на конкурсот за наградата „Антево перо“. На конкурсот може да се пријават автори кои имаат необјавен поетски ракопис на македонски јазик.

## Досегашни добитници на „Антев златник“

## Наводи

Категорија:Македонски литературни награди
Категорија:Македонски награди
Награда „Антев часовник“

мини|десно|Споменикот на Анте Поповски во Лазарополе
**Награда „Антев часовник“** – награда за необјавена поетска книга на македонски јазик од млад поет до 25 години. Воспоставена во чест на поетот Анте Поповски.

## Награда
Наградата „Антев часовник“ ја доделува Meѓународната поетско-културна манифестација „Анте Поповски – Антево перо“. Симболиката на наградата е јасна: името на Поповски сведочи дека добитникот на наградата е Антев следбеник, а часовникот симболизира дека времето на младиот поет допрва доаѓа.

## Историја
Наградата „Антев часовник“ била востановена во 2019 година за необјавена поетска книга (поетски ракопис) на млад поет до 25 години со цел дополнително да се стимулира творештвото на најмладите таленти. Нејзин прв добитник била поетесата Емануела Ковачевска.

## Досегашни добитници

## Наводи

Категорија:Македонски литературни награди
Категорија:Македонски награди
Пермакултура

**Пермакултурата** претставува воведување на екологијата во основите на производство на храна, покуќнина, соодветна технологија и развој на општеството. Принципот на пермакултурата се заснова на етичко грижење за планетата Земја при исполнување на потребите на општеството со заемна корист. Под етичко грижење за планетата Земја се подразбира нештетни и позитивни активности, чување, грижење и штедливо користење на сите природни ресурси и живи форми.

Практикантите на пермакултурата работат со природата наместо против неа, планирано делуваат наместо непотребно да трошат ресурси, ги третираат животните и растенијата од сите аспекти и преку добро дизајнирана средина ги хармонизираат потребите на природата со своите потреби, сами ја произведуваат својата храна и вишокот го споделуваат или менуваат за други добра, етички и духовно растат и се сплотуваат со природата.

Зборот пермакултура е добиен од зборовите перманентен (постојан, одржлив) и култура (начин на живеење и однесување) и како таков претставува начин на постојан, обновлив, одржлив живот.

## Наводи

## Надворешни врски

* „Што е пермакултура?“ , „Добра земја“.

*
Категорија:Одржливо земјоделство
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Австралиски пронајдоци
Категорија:Системска екологија
Битка кај Олту

**Битката за Олту** биле всушност две битки, првата (од 18 јуни до 25 јуни 1920 година) била битка помеѓу ерменските трупи и локалната турска милиција во областа Олту, Ерменија. И втората била кога турските трупи ги истерале ерменските трупи од областа Олту на 3-5 септември 1920 година.

## Заднина

Првата светска војна била завршена и Османлиското Царство загуби. Руската Империја се распадна по Руската граѓанска војна со формирање на одделни влади во Грузија и Ерменија. Договорот од Севр што ги воспостави новите граници на Отоманската Империја сè уште не бил потпишан. Округот Олту, познат тогаш како Ардахан-Олти, бил анексиран од Русија во 1878 година, Грузија ја презела де јуре власта над неа кога тие побарале независност на 26 мај 1918 година. Демократска Република Ерменија (ДРР) исто така ја презела де јуре власта над овој регион на 28 мај 1918 година.

## Наводи

Категорија:Судири во 1920 година
Хенутави (Деветнаесетта династија)

**Хенутави** („Љубовницата на двете земји“) била античка египетска принцеза од 19-та династија.

## Животопис
Хенутави била ќерка на фараонот Рамзес II и Великата кралска сопруга Нефертари и полусестра на Мернептах. Таа е седма на списоците со ќерките на Рамзес и втора од двете ќерки чија мајка сигурно е Нефертари.

Нејзината статуа стои во малиот храм во Абу Симбел, изграден за Нефертари. Децата на Нефертари обично се идентификуваат врз основа на овој храм: принцовите Амунхерхепешеф, Парехервенемеф, Мерире и Меријатум и принцезите Меритамен и Хенутави. Хенутави не е прикажана на фасадата на големиот храм во Абу Симбел, каде што се прикажани првите два сина и шесте најстари ќерки на Рамзес, заедно со Нефертари и кралицата мајка Туја.

## Гробница QV73
Нејзината гробница во Долината на кралиците, QV73 не е далеку од оние на другите членови на рамзесовото семејство (QV68 - Меритамен, QV71 - Бинтанат, QV75 - Хенутмире); таа е помеѓу гробниците на нејзината постара полусестра Бинтанат и кралицата на Дваесеттата династија, Дуатентопет (QV74).

Гробницата можеби била издлабена за општа принцеза и по смртта на Хенутави, била прилагодена за неа. Во некои области на гробницата, картушите се празни, но во главната погребна комора се забележани слаби траги од нејзиното име. Гробницата се состои од погребна комора со два столба и две споредни простории. Украсите наликуваат на оние во гробот на Нефертари.

## Поврзано

* Список на деца на Рамзес II

## Извори

Категорија:Деветнаесетта египетска династија
Категорија:Египетски принцези
Отомански парламентарни избори (1919)

**Парламентарни избори** се одржале во Отоманската Империја во 1919 година и биле последните официјални избори одржани во Империјата. Поради недостигот на политички партии, на изборите доминирале Здружение за одбрана на правата на Анадолија и Румелија (), која се состоела од националистички локални групи кои протестирале против сојузничката окупација на Турција.

## Последици

Новоизбраниот Парламент се состанал во Истанбул (спротивно на Протоколот на Амасија, кој повикувал на негово заседавање надвор од Истанбул) на 12 јануари 1920 година. Сепак, неговото одобрување на *[[Мисак и Мили]]* (Национален пакт) со турските револуционери во Анкара довело до сојузничките сили да го окупираат Истанбул на 16 март. Неколку пратеници биле уапсени и депортирани. Султан Мехмед Шести го распуштил парламентот на 11 април.

По ова, сојузниците не дозволиле формирање на нови османлиски влади за поддршка на турските револуционери, што значело дека османлиските службеници кои учествувале во владата по 11 април 1920 година соработувале со сојузниците против владата на Анкара.

## Наводи

Категорија:Историја на Турција
Небетави

**Небетави** *(*или **Небетауи***;* „Дамата на Двете земји“) била античка египетска принцеза и кралица, петта ќерка и една од осумте велики кралски жени на фараонот Рамзес II.

## Живот
Небетави можеби била ќерка на најсаканата сопруга на Рамзес, Нефертари, но тоа во никој случај не е сигурно. Таа е прикажана во поголемиот храм во Абу Симбел. На вториот јужен колос пред храмот, Небетави е прикажана во регалијата како за кралица. Небетави е прикажана со перика, прилично едноставен модиј и двојни пердуви. Бинт-Анат (исто така облечена како кралица) стои покрај левата нога на вториот јужен колос, Небетави до десната нога и принцезата Исетнофрет II стои пред колосот.

Небетави се појавува како петта принцеза на парадата на кралските ќерки, прикажана во големиот храм во Абу Симбел. Таа се појавува зад Бинтанат, Бакмут, Нефертари и Меритамен. Принцезите се прикажани како носат систрум.

Небетави не е прикажан во помалиот храм во Абу Симбел. Нефертари е прикажана со Меритамен и Хенутави на фасадата на овој храм.

По Бинтанат и Меритамен, таа била третата од ќерките на Рамзес која станала сопруга на нејзиниот татко (евентуално по смртта на Меритамон). Небетави служела како велика кралска сопруга, додека нејзиниот татко влегол во дипломатски брак со Мааторнефер, ќерка на хетитскиот крал Хатузилис III, во 33. година. Небетави и нејзината полусестра Бинтанат ја исполниле обредната улога како египетска кралица. Таа ги носела титулите Дама на Двете земји*,* Велика кралска сопруга*, Љубовница* на Горниот и Долниот Египет*,* Кралева ќерка*,* Кралева ќерка на неговото тело, неговата сакана*.*

## Смрт и погреб
Таа била погребана во гробницата QV60. Гробницата била ограбена веќе во антиката и подоцна била користена како христијанска капела. Во една од сцените во гробницата, Небетави носи прилично посебен украс на главата: круна од мршојадец со уреј, на врвот со модиј и држејќи голем број цвеќиња. Оваа специфична шема е потврдена само за кралицата Небетави, кралицата Исет Та-Хемџерт (QV51) и кралицата Тити (QV52). Не е познато кое било прецизното значење на ова парче регалија. Поранешната верзија на оваа круна ја носела принцезата-кралица Ситамун, ќерка-сопруга на Аменхотеп III. Оттука, тоа би можело да биде повикување на нејзината положба како принцеза-кралица.

## Поврзано

* Список на деца на Рамзес II 
* Семејно стебло на Деветнаесеттата египетска династија

## Наводи

## Надворешни врски

* Кралицата Небетави

Категорија:Деветнаесетта египетска династија
Категорија:Египетски принцези
Категорија:Египетски кралици
Турски парламентарни избори (1920)

Во Отоманската Империја се одржале **парламентарни избори** во 1920 година со цел да се изберат делегати на новото Големо национално собрание. На изборите доминирала Здружение за одбрана на правата на Анадолија и Румелија (), која се состоела од националистички локални групи кои протестирале против сојузничката окупација на Турција.

## Заднина

Откако Истанбул бил окупиран, водачот на Турското национално движење Мустафа Кемал испратил телеграми до покраинските власти и армиските команданти на 19 март наредувајќи им да одржат избори за Големо национално собрание.

## Последици

По изборите, новото Големо национално собрание се состанало во Анкара на 23 април 1920 година, со  Мустафа Кемал Ататурк како претседател.

## Наводи

Категорија:Историја на Турција
Остров Вајт

[мини|Местоположба на островот Вајт (во црвена боја) на картата на [Англија]]
**Островот Вајт** () е церемонијална грофовија и најголем и втор по население остров во Англија, Обединето Кралство. Островот се наоѓа во Англискиот Канал и е одделен од Хемпшир и копнена Англија преку протокот Солент.

Иако историски бил дел од Хемпшир, островот станал посебен административен округ во 1890 година. Во 1974 година била создадена новата церемонијална грофовија. Освен заедничката полициска управа и англиканските цркви кои припаѓаат на Епархијата Портсмут, денес Островот Вајт нема административна поврзаност со Хемпшир.

Категорија:Југоисточна Англија
Категорија:Острови во Англија
Категорија:Остров Вајт
Лестершир

мини|грб на Советот на округот Лестершир
мини|Бивер-Касл
**Лестершир** (изворно: **Leicestershire**; поштенска кратенка **Leics.**) е грофовија без излез на море, во англискиот Мидлендс, кој се наоѓа во рамките на Источен Мидлендс. Грофовијата се граничи со Нотингемшир на север, Линколншир на североисток, Ратленд на исток, Нортхемптоншир на југ-исток, Ворикшир на југ-запад, Стафордшир на запад и Дарбишир на северозапад. Границата со поголемиот дел од Ворикшир е улицата Ватлинг, седвремениот пат А5.

Лестершир го носи своето име од градот Лестер поставен во неговата средина и раководен засебно од остатокот на грофовијата. Цеременијалната фрофовија - неметрополитенската грофовија плус градот Лестер - имаат вкупно малку над 1 милион жители (проценка од 2016 година), од кои повеќе од половина живеат во Урбаниот реон Лестер.

Лестершир останува единствената грофовија во Англија освен Големиот Лондон, кој допрва треба да усвои официјално знаме на грофовијата.

## Историја
Лестершир бил забележан во „Книгата на страшниот суд“ во четири вапентејки (грофовски административни единици наречени изворно wapentake): Гутлакстон, Фрамланд, Госкоут и Гарчри. Овие подоцна станале стоти (грофовски административни единици), со поделбата на Госкоут на Западен Госкоут и Источен Госкоут и додавање на Спаркенхоу стотата. Во 1087 година, првата регистрирана употреба на името била како *Lægrecastrescir* (Лаегрекастрешир).

Надворешните граници на Лестершир малку се промениле од пописот на Страшниот суд. Мишам-Донисторп екславата на Дарбишир што биле разменети за Нетерсил областа, како и урбаното проширување на Маркет Харборо предизвикало Литл Бауден, претходно во Нортемптоншир да биде припоен.

Во 1974 година, Законот за локална самоуправа 1972 година го укинал статусот како грофовски град на градот Лестер игрофовскиот статус на соседниот Ратленд, претворајќи ги обете во административни области на Лестершир. Овие активности биле сменети на 1 април 1997 година, кога Ратленд и Градот Лестер станале самостојни власти. Ратленд станал посебна церемонијална грофовија уште еднаш, иако продолжува да биде под надлежност на Полицијата на Лестершир.

Симболот на грофовскиот совет, Крикет клубот Лестершир Каунти, ФК Лестер Сити е лисицата. Лестершир се смета за родно место на ловот на лисици, како што е познато денес. Хјуго Мејнел, кој живеел во Кворн, е познат како таткото на ловот на лисици. Мелтон Моубри и Маркет Харборо имаат здруженија со лов на лисици, како и соседниот Ратленд.

Лестершир е единствената историска грофовија на Англија, која нема регистрирано знаме. Бил предложен дизајн за Лестершир во 2017 година заснован на симболите поврзани со округот - лисица и цвеќето *potentilla*.

## Наводи

## Надворешни врски

*    
* Вести за Лестер  
* Совет на Грофовијата Лестершир 
* Време на војната Лестершир  
* Хералдика од Лестершир 
* Службено мрежно место за туризам за Лестер и Лестершир 
* Доверба на Лестершир и Рутланд Гарденс 
* Слики на Лестершир  во архивата за англиско наследство 

Категорија:Источен Мидлендс
Категорија:Лестершир
Категорија:Статии со микроформати hAudio
Шропшир

**Шропшир** ( или *Salop*) – грофовија во англиската област Западен Мидлендс. **Салоп** е алтернативно скратено име на оваа област кое денес ретко се користи, освен во името на жителите на Шропшир: Салопијани (*Salopians*). Грофовијата се граничи со грофовиите: Чешир, Стафордшир, Вустершир, Херефордшир и со Велс на запад. Граничниот ѕид српрема Велс бил изграде во 9 век.

Грофовијата Шропшир е главно земјоделска. Историска престолниа е градот Шрузбери, но најголем град е Телфорд. Во грофовијата се наоѓа Коулбрукдејл, една од колепките на индустриската револуција во Англија и Железниот мост, првиот железен мост на светот.

Во оваа област се експлоатирале јаглен, олово, бакар и железна руда. Дополнителна предност е реката Северн која служи за транспорт.

## Администрација
[мини|десно|200п|Железниот мост од [1779 година на реката Северн е под заштита на УНЕСКО како прв железен мост на светот.]]
Од 1 април 1998 година областа Телфорд и Рикин била издвоена од Шропшир. Со неа управува Советот на Телфорд и Рикин. Со останатите области од историската грофовија од 1 април 1999 година управува Советот на Шропшир (*Shropshire Council*).

## Наводи

## Надворешнји врски

*Shropshire Council
*
*Shropshire Star
*Images of Shropshire at the English Heritage Archive
* The History of Parliament: the House of Commons - Shropshire, County, 1386 to 1831 

Категорија:Западен Мидлендс
Категорија:Шропшир
Северен Јоркшир

мини|Административна зграда во Норталертон
**Северен Јоркшир** (изворно: **North Yorkshire**) е неметрополитска грофовија (или широва грофовија) и најголема церемонијална грофовија во Англија по површина. Сместена е првенствено во регионот на Јоркшир и Хамбер, но делумно во регионот на Североисточна Англија. Бирото за државна статистика на Кралството (ОНС) проценило дека населението на Северен Јоркшир е 602.300 во средината на 2016 година; оваа бројка ги исклучува самостојните области на Јорк, Мидлсбро, Стоктон и Редкар и Кливленд.

Создадена со законот за локална самоуправа од 1972 година, зафаќа површина од 8,654 км2, што ја прави најголемата грофовија во Англија. Мнозинството од Јоркшир Дејлс и Северен Јорк Мур лежат во границите на Северен Јоркшир, а околу 40% од грофовијата е покриена со национални паркови. Најголеми градови се Мидлсбро (174.700), Јорк (152.841), Херогат (73.576) и Скарборо (61.749); во грофовскиот град, Норталертон, има население од 16.832 жители.

## Физички одлики
Геологијата на Северен Јоркшир тесно се одразува во неговиот пејзаж. Во рамките на грофовијата се наоѓаат Северен Јорк Мурс и поголемиот дел од Јоркшир Дејлс ; две од единаесетте селски краишта во Англија и Велс официјално да бидат назначени како национални паркови. Помеѓу Северен Јорк Мурс на исток и Пенин Хилс на запад лежат Вејлс од Моубри и Јорк. Низините Тис лежат на север од Северен Јорк Мурс, а долината Пикеринг лежи на југ. Нејзината источна граница е крајбрежјето на Северното Море. Највисоката точка е Вернсајд, на кумбриската граница, на 736 м. Двете големи реки во грофовијата се реката Свејл и реката Јур. Свејл и Јур ја создаваат реката Ус, која тече низ Јорк и се влева во вливот Хамбер. Реката Тис претставува дел од границата помеѓу Северен Јоркшир и грофовијата Дарем и тече од горниот Тисдејл преку Стоктон на Тис и Мидлсбро и до крајбрежјето.

## Историја
Северен Јоркшир бил создаден на 1 април 1974 година како резултат на Законот за локална самоуправа од 1972 година и опфаќа поголем дел од земјите на историското Северен Рајдинг, како и северната половина на Западен Рајдинг, северните и источните краеви на Јоркширов Источен Рајдинг и поранешниот грофовски град Јорк.

Јорк станал самостојна власт независна од Северен Јоркшир на 1 април 1996 година а во исто време Мидлсбро, Редкар и Кливленд и областите на Стоктон на Тис јужно од реката станале дел од Северен Јоркшир за церемонијални цели, дел од Кливленд од 1974 до 1996 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* Совет на Грофовијата Северен Јоркшир 
* BBC Северен Јоркшир - одлики на Северен Јоркшир, видеа и слики од BBC 
* Доверба за реките на Јоркшир Далес 
*    
* Слики од Северен Јоркшир во архивата на англиското наследство 
* https://www.yorkshirecoastradio.com/Yorkshire Coast Radio 

Категорија:Северен Јоркшир
Караколско општество

мини|270x270пкс| Членови на Караколското општество
**Општеството Каракол** ( ), била турска тајна организација за разузнавање која се борела на страната на Турското национално движење за време на Турската војна за независност . Формирана во ноември 1918 година, таа одбила да се спои со Здружението за одбрана на правата на Анадолија и Румелија под раководство на Мустафа Кемал Ататурк . Неговото раководство било обезглавено по изборите на Големото национално собрание на Турција во 1920 година, што довело до негово конечно распуштање во 1926 година.

Категорија:Тајни здруженија
Категорија:CS1-одржување: ref=harv
Корнвол

мини|Корнвол е познат по неговите плажи
**Корнвол** ( /k ɔːr n w ɔː l,   - w əl / ;  ) — церемонијална грофовија во Југозападна Англија, граничи на север и запад со Келтското Море, на југ со Ламанш, и на исток со Девон, додека реката Тамар ја формира границата меѓу нив. Корнвол е најзападниот дел на Југозападниот полуостров на островот Велика Британија. Најјужн-западна точка е крајната земја, додека најјужната точка е Лизард. Корнвол има 568,210 жители и има површина од 3563 км2   Округот го администрира унитарниот орган, Советот на Корнвол, од 2009 година. Свечениот округ Корнвол го вклучува и острови Скили, кои се администрираат одделно. Административен центар на Корнвол е Труро, неговиот единствен град .

## Наводи


Категорија:Корнвол
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Поранешни кралства
Договор од Александропол

мини|Куќата каде што е потпишан договорот (ул. Горгајан, бр. 97)
**Договорот од Александропол** (; ) e мировен договор помеѓу Демократска Република Ерменија и Големото национално собрание на Турција со што се ставило крај на Турско-ерменската војна, која започнала на 12 септември 1920 година со инвазија на Ерменија од страна на турските сили предводени од Ќазим Карабекир.

Тој бил потпишан од ерменскиот министер за надворешни работи Александар Катисијан во раните часови на 3 декември 1920 година. Сепак, претходниот ден, ерменската влада во Ереван поднесе оставка и ја пренесе власта на советска влада, поддржана од Советска Русија и така Катисијан веќе не дејствуваше во име на владата на Ерменија, а договорот бил технички неважечки.

Условите на договорот ги подготвиле Турците, а Ерменците немале никакви придонеси. Од неа се барало Ерменија да и ја отстапи на Турција целата провинција Карс заедно со областа Сурмалу во провинцијата Ереван. Голем дел од јужната провинција Ереван требало да му се отстапи и на Азербејџан.

## Наводи

Категорија:Ерменско-турски односи
Категорија:Мировни договори на Турција
Категорија:Турско-ерменска војна
Договор од Москва (1921)

**Договорот од Москва** или **Договорот за братство** (, ) е договор меѓу Големото национално собрание на Турција, под раководство на Мустафа Кемал Ататурк и Русија, под раководство на Владимир Ленин, потпишан на 16 март 1921 година. Ниту тогаш била формирана Република Турција ниту Советскиот Сојуз . Во тоа време меѓународно призната турска влада била владата на султанот Мехмед Шести, но таа не била членка на Московскиот договор. Владата на султанот го потпиша Договорот од Севр, кој бил одбиен од Турското национално движење.

## Наводи

Категорија:Договори од Првата светска војна
Категорија:Договори на Турција
Категорија:Договори на Советскиот Сојуз
Категорија:Руско-турски односи
Категорија:Руска граѓанска војна
Категорија:Грузиска ССР
Категорија:Азербејџанска ССР
Категорија:Турција во новиот век
Категорија:Историја на Аџарија
Категорија:Врски за Wayback од предлошката „Семарх“
Москва 1921
Лошата девојка (филм од 1990)

**Лошата девојка** (германски: *Das schreckliche Mädchen*) - германски филм од 1990 година во режија на Михаел Ферхевен, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Лена Штолце, Ханс-Рајнхард Милер, Моника Баумгартнер, Елизабет Бертрам, Роберт Гигенбах, Барбара Галаунер, Удо Томер, Фред Штилкраут и Михаел Гар. Филмот освоил вкупно 11 награди, меѓу кои една награда на БАФТА и „Сребрена мечка“ на Берлинскиот филмски фестивал.

## Синопсис
Соња (ја игра Штолце) е средношколка која живее во мал провинциски град во Баварија. Таа победува на конкурсот со својто есеј за демократијата во западноевропските земји и добива наградно патување во Париз. Истовремено, таа се вљубува во наставникот Мартин Вегмус (го игра Гигенбах), кој мора да замине во Минхен, но ѝ ветува дека ќе се врати. Следната година, таа повторно учествува на конкурс, но овојпат одлучува да пишува за нејзиниот град во времето на нацизмот. Истражувајќи на таа тема, Соња открива дека речиси сите угледни семејства биле членови на Националсоцијалистичката партија. Токму затоа, сите надлежни органи во градот се обидуваат да ја спречат во работата, но таа не се откажува. Набргу, таа се мажи со Мартин, раѓа две деца и се запишува на универзитетот каде студира историја. Бидејќи не може да добие пристап во градскиот архив, таа го тужи градот и го добива спорот, но и понатаму мора да се служи со итрина за да дојде до потребните информации. Тогаш, целиот град се врти против неа и таа добива непријателски телефонски пораки, во нејзината куќа некој фрла бомба, а најпосле, непознати луѓе ја претепуваат. Меѓутоа, Соња е неуморна и ја објавува својата книга која предизвикува голем интерес во јавноста. Притоа, таа јавно соопштува дека универзитетскитот професор Јувенак (го игра Милер) бил доушник на нацистите. Тој ја тужи Соња, но судењето не се одржува, а Јувенак е избркан од работата. На крајот, градот ѝ укажува чест на Соња и поставува нејзина биста во општинската зграда, но таа го одбива тоа, сфаќајќи го како обид да биде замолчена.

## Наводи

Категорија:Германски филмови
Категорија:Филмови на германски јазик
Категорија:Филмови од 1990 година
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Баварија
Категорија:Филмови на Михаел Ферхевен
Категорија:Филмови со Лена Штолце
Категорија:Филмови со Ханс-Рајнхард Милер
Категорија:Филмови со Моника Баумгартнер
Категорија:Филмови со Елизабет Бертрам
Категорија:Филмови со Роберт Гигенбах
Категорија:Филмови со Барбара Галаунер
Категорија:Филмови со Удо Томер
Категорија:Филмови со Фред Штилкраут
Категорија:Филмови со Михаел Гар
Рим, отворен град (филм од 1945)

**„Рим, отворен град“** (италијански: *Roma città aperta*) е италијански филм од 1945 година, во режија на Роберто Роселини (*Roberto Rossellini*) според сценариото на Серџо Амидеи и Федерико Фелини. Главните улоги ги толкуваат: Алдо Фабрици, Ана Мањани, Марчело Паљеро, Вито Аникјарико, Нандо Бруно, Хари Фајст, Џованета Галети, Франческо Гранжаке, Едуардо Пасарели и Марија Мики. Филмот освоил неколку награди меѓу кои и Големата награда на Канскиот филмски фестивал.

## Содржина
Во 1944 година, во Рим, германската војска го бара инженерот Џорџо Манфреди (го игра Паљеро), водачот на движењето на отпорот. Тој успева навремено да побегне од станов во кој се крие, а потоа се преселува во станот на другарот Франческо (го игра Гранжаке), кој наскоро треба да се ожени со бремената Пина (ја игра Мањани). Таму, Џорџо стапува во контакт со свештеникот Пјетро Пелегрини (го игра Фабрици), кој прифаќа да пренесе пари до една група на движењето на отпорот. Марчело (го игра Аникјарико), синот на Пина, заедно со другите деца од зградата, исто така се бори против окупаторот. На денот на венчавката на Пина и Франчексо, Гестапо дознава каде се крие Џорџо и ја опколува зградата, но тој успева да побегне, но Франческо е заробен, а германската војска ја убива Пина. Сепак, набргу, движењето на отпорот поставува заседа и Франческо и другите заробеници се ослободени, а свештеникот Пјетро прави план да ги префрли Џорџо и Франческо во еден манастир. Меѓутоа, девојката на Џорџо, Марина (ја игра Мики) го предава Џорџо и Гестапо ги апси него и свештеникот Пјетро, додека Франческо успева да се спаси. Гестапо сурово го измачува Џорџо, но тој не ги предава другарите и умира во затворот. Во мигот кога умира Џорџо, во просторијата влегува дрогираната Марина која се онесвестува. Утредента, свештеникот Пјетро го стрелаат, а погубувањето го следат Марчело и другите деца.

## Наводи
	

Категорија:Италијански филмови
Категорија:Филмови на Роберто Роселини
Категорија:Филмови од 1945 година
Категорија:Филмови на италијански јазик
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови со Алдо Фабрици
Категорија:Филмови со Ана Мањани
Категорија:Филмови со Едуардо Пасарели
Категорија:Филмови со Марија Мики
Категорија:Филмови со Марчело Паљеро
Категорија:Филмови со Вито Аникјарико
Категорија:Филмови со Нандо Бруно
Категорија:Филмови со Хари Фајст
Категорија:Филмови со Џованета Галети
Категорија:Филмови со Франческо Гранжаке
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Рим
Категорија:Филмови за Втората светска војна
Портата на пеколот (филм од 1953)

**„Портата на пеколот“** или **„Џигокумон“** (јапонски: 地獄門) — јапонски филм од 1953 година, во режија на Теиносуке Кинугаса, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Казуо Хасегава, Мачико Кјо, Исао Јамагата и Јатаро Курокава. Филмот освоил вкупно седум награди меѓу кои и: еден „Оскар“, една почесна награда на Американската филмска академија и големата награда на Канскиот филмски фестивал.

## Синопсис
За време на бунтот во 1160 година, самурајот Морито (го игра Хасегава) ја спасува дамата Кеса (ја игра Кјо) и се вљубува во неа. Тој сака да се ожени со неа, но дознава дека таа е веќе омажена. Затоа, Морито, одлучува да го понижи нејзиниот сопруг Ватару (го игра Јамагата) кого го победува во трката со коњи. Кеса му е верна на сопругот, но Морито со измама ѝ закажува состанок при што се заканува дека, ако не се омажи за него, ќе ги убие неа и нејзиниот сопруг. Тогаш, Кеса му предлага на Морито ноќта да го убие Ватару, но го замолува сопругот да спие во нејзината соба, додека таа оди спие во неговата соба. Ноќта, Морито влегува во собата на Ватару, замавнува со сабјата и тогаш сфаќа дека ја убил Кеса. Очаен, Морито бара од Ватару да го убие, но тој одбива.

## Наводи

Категорија: Филмови на Теиносуке Кинугаса
Категорија: Филмови со Казуо Хасегава
Категорија: Филмови со Мачико Кјо
Категорија: Филмови со Исао Јамагата
Категорија: Филмови со Јатаро Курокава
Категорија: Јапонски филмови
Категорија: Љубовни филмови
Категорија: Филмови на јапонски јазик
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Јапонија
Категорија: Филмови од 1953 година
Категорија:Самурајски филмови
Категорија:Добитници на Златната палма
Категорија:Добитници на Оскар за најдобар странски филм
Архитектура на Белград

[мини| Портата Зиндан кај [Калемегдан, еден од симболите на Белград ]]
**Архитектура на Белград** е архитектура и стил развиен во Белград, Србија. Белград има многу различна архитектура, од центарот на Земун, типично за средноевропско гратче,  до посовремената архитектура и пространиот распоред на Нов Белград. Најстарата архитектура се наоѓа во паркот Калемегдан. Надвор од Калемегдан, најстарите градби датираат само од 19 век, поради неговата географска положба и честите војни и разурнувања.  Најстарата јавна структура во Белград е неописниот турски турбет, додека најстарата куќа е скромна глинена куќа на Дорќол, куќата на улицата „Цар Душан“ 10 од 1727 година. 

## Наводи
Категорија:Српска архитектура
Палата Ферије

**Палата Ферије** () — комплекс од згради кои се наоѓаат долж европското крајбрежје на Босфорот во Истанбул, Турција. Во моментов, во зградите се сместени образовни институции како средно училиште и универзитет.

Комплексот на палатата бил нарачан од султан Абдул Азис (владеел 1861–76) во 1871 година, а го дизајнирал архитектот Саркис Балјан. Зградите биле изградени за да ја задоволат потребата на членовите на поширокото семејство на царскиот двор за престој. Палатата, изградена покрај дворецот Долмабахче и палатата Чираган, била наречена „Ферије“ што значи „*секундарно*“ или „*помошно*“ на отомански турски јазик. Се состои од три главни згради на крајбрежјето, оддел за наложници, мала двокатна зграда.

На 30 мај 1876 година, султанот Абдул Азиз бил сменет од страна на неговите министри. Тој се преселил во палатата Ферије по свое барање по четиридневниот престој во палатата Топкапи. Набргу потоа, тој бил пронајден мртов во палатата Ферије. Ова било забележано како самоубиство во тоа врем е.

Разни членови на отоманскиот царски двор престојувале во палатата Ферије до 3 март 1924 година, односно до укинување на Османлискиот Калифат од парламентот на новооснованата Република Турција. Зградите останале празни за одреден временски период по надворешната депортација на последниот калиф Абдул Меџид II.

## Наводи

Категорија:Султански резиденции во Турција
Категорија:Универзитет Галатасарај
Категорија:Музеи во Истанбул
Категорија:Отомански палати во Истанбул
Категорија:Градби на Саркис Балјан
Цетински манастир

**Цетински манастир** е еден од најзначајните манастири на Српската православна црква. Се наоѓа на Цетиње, а припаѓа на црноногорско-приморската митрополија. Посветен е на празникот Рождество на Пресвета Богородица. Првобитно бил подигнат во 1484 година, како нов катедрален манастир на Зетската митрополија. Во раздобјето од 1493 година до 1496 године, при овој манастир работела познатата Цетинска печатница, најстара печатница во српските земји. Стариот манастир настрадал во 1692 година од Млечаните при доаѓањето на Сулејман паша,  после што од митрополотот скендериско приморски Данило Петровиќ, бил подигнат нов манастирски комплекс, кои во повеќе наврати бил доградуван. Во манастирот се чуваат бројни културни добра.

## Наводи
Бинтанат

**Бинтанат** (или *Бентанат*) била првородена ќерка, а подоцна и Велика кралска сопруга на египетскиот фараон Рамзес II.

## Семејство
Бинтанат најверојатно е родена за време на владеењето на нејзиниот дедо Сети I. Нејзината мајка била Исетнофрет, една од двете најистакнати жени на Рамзес II. Нејзиното име е семитско, што значи *ќерка на Анат*, а се однесува на канаанската божица Анат. Имала најмалку тројца браќа, Рамзес, Хаемвасет и Мернептах и една сестра која по нивната мајка го добила името Исетнофрет.

Бинтанат имала ќерка која се појавува на сликите во нејзиниот гроб во Долината на кралиците. Таму е неименувана, но според Џојс Тајлдесли е можно и нејзиното име да било Бинтанат и се омажила за следниот фараон Мернептах. Според Тилдесли, статуата на Мернептах во Луксор ја споменува „Големата кралска сопруга Бинтанат“, која е, евентуално, оваа ќерка, бидејќи е малку веројатно дека постариот Бинтанат се оженил со Мернептах кога и двајцата имале повеќе од шеесет години. Сепак, сосема е можно Бинтанат никогаш да не се омажила за Меренптах и да ја користела титулата „Голема кралска жена“ само затоа што имала право на тоа поради првиот брак.

## Смрт и погреб
И покрај тоа што била прва ќерка на Рамзес, таа всушност била едно од ретките деца кои го надживеале својот долговечен татко. Таа била прикажана на статуата узурпирана од Меренптах.  Таа починала за време на владеењето на нејзиниот брат Мернептах и била погребана во гробницата QV71 во Долината на Кралевите. 
центар|мини|400x400пкс|Кралицата Бинтанат пред бог, а нејзината ќерка пред божицата Нефтис во QV71. (Цртеж според сцената снимена од Лепсиј).
Гробницата е опишана од Лепсиј (број 4). Името на Бинтанат е дадено со малку поинакви правопис во гробницата. Бинтанат е прикажана пред Озирис и Нефтис. И двата бога велат: „Јас ти давам место за смирување во земјата на правдата“. Кралицата Бинтанат е насликана со нејзината ќерка, која не е именувана. Саркофагот на Бинтанат подоцна бил узурпиран од еден маж.

## Поврзано

* Список на деца на Рамзес II

## Наводи

## Надворешни врски

* Анеке Барт: Кралицата Бинт-Анат

Категорија:Стар Египет
Палата Хатиџе Султан

**Дворецот Хатиџе Султан** (турски: *Hatice Sultan Yalısı*), историски *јали* (англиски: замок покрај вода) — палата која која се наоѓа покај Босфорот во населбата Ортаќој во Истанбул, Турција и е именувана по неговиот првичен сопственик Хатиџе Султан. Денес се користи како зграда на клуб за водени спортови.

Резиденцијата била користена како сиропиталиште, а подоцна и како основно училиште откако била освоена Османлиската династија по основањето на Република Турција.

## Наводи

Категорија:Султански резиденции во Турција
Категорија:Отомански палати во Истанбул
Античка македонска музика

**Античката македонска музика** е најраната македонска музика или музиката во антиката, односно во класичниот и римскиот период.
## Извори од ракописи и Археолошки наоди
За музичката култура во Македонија, пред доаѓањето на Словените, зборуваат неколку антички писатели. Така, во еден од своите дијалози, грчкиот филозоф Дион Христозум напоменал дека Филип II и неговиот син Александар Македонски, по враќањето од војната во 338 г.п.н.е., им принеле жртва на музите „Тракијците и Македонците ја сакаат музиката“ - констатирал Атињанинот Конон.

лево|мини|300п|Антички Театар, Охрид
Според некои писатели, легендарниот митолошки пејач Орфеј, бил од тракиско-македонско потекло. Во Македонија п.н.е. многу бил распространет митот и култот за богот Дионис, затоа Елините набројувале многу дионизиски свечености во Македонија. Очигледен пример за неговото обожување претставува откривањето на бронзената статуа на тетовската Менада од VI п.н.е. во карактеристична кореографска поза.

Друг материјален доказ за богатиот музички живот на повисоките слоеви, датира од римскиот период. Тоа се две барељефни плочи од фасадниот ѕид на античкиот театар во Охрид. На едната е претставен Аполон, со лира во придружба на три други фигури, чија појава одговара на одликите на Аполоновиот култ. На другата плоча е претставен антиподот (токму спротивното) на олицетворението на аполонискиот култ - богот Дионис со инструментот авлос во рацете покрај три фигури што носат грозје и вино. 
## Наследство
Од традиционалните свечености, богати со музика за време на Римјаните, треба да се споменат таканаречените розалии - празник на мајското цвеќе - кои се обредни песни, инструментални мелодиии и игри се празнувале кај македонското население и по прифаќањето на христијанството. Овие празници ги наследиле и македонските Словени, кои ги трансформирале во своите пагански обичаи и фолклорни творби.

## Наводи

Категорија:Историја на македонската музика
Турбе на Јигит-паша

**Турбе на Јигит-паша** — турбе во Скопје коешто се наоѓа во Старата скопска чаршија. Во него е погребан освојувачот на Скопје — Јигит-паша. Прогласено е за културно наследство на Македонија.

## Местоположба
Турбето се ноѓа во непосредна близина на пазариштето Бит-пазар, меѓу улиците „Битпазарска“, „Покриена чаршија“ и „192“.

## Историја
Турбето било изградено во 1426 г. и било во склоп на Јигит-пашината џамија којашто била разрушена во 1943 година. Срушено е во Скопскиот земјотрес од 1963 година. Во 2014 година, на местото на коешто се наоѓало се спроведени археолошки истражувања, а потоа било обновено врз основа на првобитниот излгед и било отворено за јавноста на 1 јули 2016 година.

## Архитектура
мини|лево|180п|Гробот пред обновувањето на турбето
Тюрбето спаѓа во групата на отворени турбиња со купола и тамбур. Неговата основа е шестаголна со страни чојашто должина изнесува 2,5 м и диајгонали со должина од околу 5 м. Основата е изградена од редови делкан камен, меѓу кои има и редови тули. На аглите има шест столба коишто завршуваат со остар прекршен лак и кои го придржуваат осумаголниот тамбур над којшто е поставена куполата. Под тамбурот има забест венец од два реда тули, а преминот кон куполата е со пандантиви. Куполата е покриена со олова. Во нејзината внатрешност е украсена. Гробот на Јигит-паша е сместен во засводена крипта од тули под самото турбе. На криптата е поставен саркофагот со нишан.

## Поврзано
* Јигит-пашина џамија
* Стара скопска чаршија

## Наводи

## Надворешни врски

* Турбето на Паша Јигит-бег — Центар за етнолошки истражувања и применета антропологија

Категорија:Стара скопска чаршија
Категорија:Знаменитости во Скопје
Јигит-паша
Црн гранит

Во градежната индустрија, црните карпи кои ја делат цврстината и јачината на гранитните карпи се познати како **црн гранит**. Во геолошка смисла, црниот гранит може да биде габро, дијабаз, базалт, диорит, норит или анортозит.

## Наводи

Категорија:Геологија
Категорија:Градежен камен
Абердинско друштво на архитекти

**Абердинското друштво на архитекти**  (изворно:**Aberdeen Society of Architects**; АСА) е поглавје на Кралското здружение на архитекти во Шкотска и претставува околу 200 овластени архитекти во Абердин, Абердиншир и Мари. Главната цел на АСА е промовирање на интересите на архитектите и архитектурата во нејзината област. 

## Историја
АСА била основана во 1898 година и нејзин прв претседател бил Џејмс Саутар. 

## Лого на друштвото
Логото ја претставува капелата Кралскиот колеџ во Абердин, со неговиот стрмен во облик на императорска круна. Тоа е единствената преостаната зграда од првичниот колеџ. 

## Надворешни врски

* Мрежно место на Друштвото на архитекти Абердин 
* Кралско здружение на архитекти во Шкотска
Категорија:Архитектура во Шкотска
Скиографија

**Скиографија** (), е гранка на науката за перспективата која се занимава со проекција на сенки, или разграничување на објект во перспектива со неговите градации на светлина и сенка. Едно од најголемите професионални полиња што ја користат оваа техника е архитектонското поле. Во архитектурата се дефинира како студија за нијанси и сенки фрлени од едноставни архитектонски облици на рамнински површини.

Во општата скиографија, изворот на светлина се замислува како сонце наклонето на 45 степени и на вертикалната и на хоризонталната рамнина што доаѓа од левата страна. Потоа се црта добиената сенка.

## Наводи

*      
*     

Категорија:Оптички појави
Триконхос

** Триконхос ** () - три и () - школка - архитектонска градба чиј основен нацрт е со облик на трoлист.

Во средновековната сакрална архитектура, зграда со план во основата во облик на тролист, која се состои од три полукружни апсиди засводени со полукалоти, додека планот на централниот дел (кружен или квадрат) е засводен со крстест свод или купола..

Во Поликонхална базилика на Плаошник изградена веројатно кон крајот на IV или почетокот на V век со  огромни димензии, скоро колку едно фудбалско игралиште како и најголемиот број цркви во тоа време, била трибродна градба, чиј централен дел имал правоаголна форма, додека странично завршувала полукружно и била покриена со монументален свод а имала одделен простор за покрстување. 
Најимпресивното во оваа базилика е изградената крстилница (баптистериум) во триконхален облик и со извонредни мозаици каде се претставени антропоморфно четирите рајски реки: Гион, Фисон, Тигар и Еуфрат.

Со дејноста на Св. Климент Охридски е сврзано градењето на црквата и манастирот на Плаошник во Охрид. На почетокот за богослужбени потреби се користеле остатоци од една мала градба со триконхална основа, која што св. Климент ја обновил, а потоа кон неа бил дограден поголем “пронаос” со крстовидна форма, каде што подоцна бил погребен Светителот (916 г.).

Во почетокот на X век триконхалната црква од манастирот на св. Климент била искористена како идеален модел за изградба на црквата во манастирот на св. Наум на јужниот дел од Охридското Езеро.

Уште една црква со триконхална основа била изградена на брегот на езерото во месноста Горица близу Охрид, градба која најверојатно припаѓала на истиот период.

Во околината на селото Злести, триесеттина километри северно од Охрид, во месноста Долна Дебарца, исто така, се наоѓаат архитектонски остатоци од  триконхална црква од истото време, а во околината на селото Издеглавје во месноста Горна Дебарца се откриени остатоци од двоконхална црква која што истражувачите, исто така, ја поврзуваат со времето на Св. Климент Охридски,.
## Наводи

Категорија:Архитектура
Категорија:Архитектура во Македонија
Категорија:Архитектонски елементи
Културно наследство на Македонија во Општина Карпош

Ова е **список на објекти прогласени за [[културно наследство на Македонија]]** на подрачјето на Општина Карпош според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
Куќа на Паунови

**Куќа на Паунови** — стара куќа во градот Велес, Македонија. Куќата била изградена во староградски стил во 1868 година, додека во 2019 година била опфатена од пожар и целосно срушена.

Објектот е прогласен за културно наследство на Македонија

## Историја

Куќата на Паунови се наоѓа во велешкото маало Прцорек, на улица ул. „Јован Наумов - Алабакот“ бр. 10. Изградена е во 1868 година, во месноста Варналиите заедно со соседните Куќа на Тренчови, Куќа на Чокалови и Куќа на Прнарови.

Во овој комплекс од куќи биле снимени сцени од филмот „Мис Стон“ а се појавуваат и на македонската туристичка кампања „Македонија Вечна“ во режија на Милчо Манчевски.

На 20 декември 2019 година во куќата избувнало пожар, по кое куќата била целосно опожарена и срушена. Од пожарот починал и сопственикот на куќата Миле Паунов. Од пожарот била оштетена и соседната куќа на Маневи, која исто така била срушена. Веднаш по пожарот, Управата за заштита на културното наследство му наложила на одделот на Конзерваторскиот центар надлежен за Велес да ги сними објектите и да направи проект за реконструкција на изгорените куќи на Паунови и Маневи.

## Архитектура

Основата на куќата била правилна и се развивала на три нивоа. Куќата била пространа, составена од приземје и два ката. На неа доминирале чардакот и прозорците. Особено бил впечатлив ентериерот во кој доминирале детали од традиционалниот староградски стил.

## Галерија

Varnaliite vo Veles 018.jpg|Куќата на Прнарови (лево) и куќата на Паунови (десно)
Куќа на ул. “Јован Алабаков” бр.1 Велес Комплексот „Варналии“.jpg|Куќата на Прнарови (лево) и куќата на Паунови (десно)
Varnaliite vo Veles.jpg|Местото каде се наоѓала куќата на Паунови 


## Наводи

## Надворешни врски

Паунови
Категорија:Знаменитости во Велес
Паунови