open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Тадатомо Хонда

мини| Тадатомо Хонда
 платеник на јапонскиот клан Токугава од Периодот на Азучи - Момојама во XVI век до Периодот на Едо во XVII век. Тадатомо бил помладиот син на познатиот Тадакацу Хонда, еден од Четворицата чувари на Токугава. Тадатомо примил посед од 100,000 коку (мерка за површина) кај Отаки во Покраината Казуса по 1600 година. Во 1609 година Тадатомо го примил Дон Родриго, кој бил шпанскиот управник на Манила.

Во текот на 1615 година, Тадатомо се борел многу храбро за време на Битката кај Теноџи. Тој го предводел напад што довело до смртта на Кацунага Мори. Самиот Тадатомо не ја преживеал битката. 

## Наводи

Категорија:Самураи
Категорија:Починати во 1615 година
Категорија:Родени во 1582 година
Категорија:Статии со текст на јапонски
Список на африкански митолошки фигури

Ова е список на африкански духови и / или божества во традиционалните африкански религии. Овој список исто така опфаќа и духови и / или божества во афроамериканските религии - кои претежно потекнуваат од традиционалните африкански религии.

## [[Акан митологија|Акан]]

* Кваку Ананс

## [[Акан митологија|Ашанти]]

* Ананси
* Асасе Ја
* Њаме

## Бамбара

* Чивара

## [[Дахомеј митологија|Дахомеј]]

* Аже
* Ајаба 
* Да
* Гбаду
* Глети
* Гу
* Лиза
* Локо
* Маву
* Нана Булуку
* Салостели
* Сакпата
* Согбо 
* Хевиозо
* Зинси 
* Зинсу

## [[Ефик митологија|Ефик]]

* Абаси 
* Атаи

## [[Одинани|Игбо]]

* Аха Нјоку 
* Ала 
* Амадиоха 
* Агву 
* Ајанјану 
* Еквенсу 
* Икенга 
* Нмуо Ммири или Нне Ммири: Божица на водата
* Огбунабали

## [[Лугбарска митологија|Лугбарска]]

* Адроа
* Адроанци

## Лунда

* Зомби

## Лотуко

* Ајок

## [[Кикују|Гикују]]

* Нгаи

## [[Мбутска митологија|Пигмејци]]

* Аребати 
* Хонвум

## Савар

* Јенгу

## [[Серена религија|Серер]]

* Роог
* Коокс
* Копе Тијати Как
* Кокх Кокс
* Такхар

## [[Шони|Шона]]

* Мвари 
* Нјаденга 
* Нјами Нјами

## Тумбука

* Чиута

## [[Јорупска митологија|Јоруба]]

* Аганџу 
* Бабалу Аје 
* Ешу 
* Елегуа 
* Нана 
* Оба 
* Обатала 
* Огун 
* Око 
* Олокун 
* Осанин 
* Ошун 
* Ошоси 
* Ори 
* Орунмила 
* Оја 
* Шанго 
* Јемоја 
* Осун

## Поврзано

* Алуси 
* Лоа 
* Нкиси 
* Ориша 
* Западноафриканска митологија 
* Винти 
* Занбето

## Наводи

Категорија:Африканска митологија
Чедвик Боузман

**Чедвик Арон Боузман** (29 ноември 1976 — 28 август 2020) — глумец и продуцент од Соединетите Држави. Играл неколку историски личности, како што се Џеки Робинсон во *42* (2013 година), Џејмс Браун во *„Get on Up“* (2014 година) и Таргуд Маршал во *Маршал* (2017 година). Неговата улога како супер-јунакот „Црн пантер“ во филмовите на „Marvel Cinematic Universe“, вклучително и во „*Црн пантер“* (2018 година), го направила меѓународна ѕвезда, освојувајќи ја Наградата за слика на НАУОЛ (Националната асоцијација за унапредување на обоените луѓе) и Еснафската награда на глумците на екранот.

Во другите филмски улоги на Боузман биле вклучени *21 Мост* (2019 година), кој тој исто така го со-продуцирал, и *Петте пролевања* (2020 година). Неговиот последен филм, *Црното дно на мојата Рејни*, ќе се објави посмртно на Нетфликс. Починал на 28 август 2020 година, откако приватно се занимавал со рак на дебелото црево четири години. 
## Белешки

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 
* 

Категорија:Луѓе од Бруклин
Категорија:Починати во 2020 година
Категорија:Родени во 1976 година
Категорија:Добитници на Златен глобус
Џигај

мини|Жената на Онодера Џунај се подготвува за самоубиство
**Џигај** (јапонски: 自害, самоубиство) — ритуал на самоубиство што може да важи и за жени и за мажи од семејства на самураите.

Некои жени кои припаѓаат на семејство на самураите, се самоубивале со сечење на вените со посебен ритуален нож *[[танто]]* или *каикен*. Главната цел била да се постигне брза и безбедна смрт за да се избегне заробување. Пред самоубиството се врзувале колената за да го направи своето тело во достоинствена положба со споени нозе кои ќе биде пронајдено по нејзината смрт. Џигај, често се употребувало и поради избегнување на силување.

Категорија:Самураи
Завојско

**Завојско** — историско село во Западна Македонија, на територијата на Општина Маврово и Ростуше.

## Географија
Селото се наоѓало во областа Горна Река, источно од Тануше. Лежело крај Завојскиот Поток, на свијокот на патот кон Жировница. Оттука веројатно му доаѓало името.

## Историја
На крајот на XIX век Завојско било албанско село во Реканската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. *З’лвајско* имало 35 жители Арнаути христијани., што веројатно значи поалбанчени Македонци.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Прослава (филм од 1998)

**„Прослава“** (дански: *Festen*) — данско-шведски филм од 1998 година, во режија на Томас Винтерберг, кој е и автор на сценариото, заедно со Могенс Руков. Главните улоги ги играат: Улрих Томсен, Ненинг Морицен, Томас Бо Ларсен, Паприка Стен, Бирте Нојман, Трине Дирхолм, Хеле Долерис, Клаус Бондам и Гбатокај Дакина. Во филмот, кој претставува прво остварување според правилата на движењето „Догма 95“, се појавува и режисерот Винтерберг во улогата на таксистот кој го превезува момчето на Хелене. Филмот наишол на одличен прием од критиката и освоил вкупно 28 награди, меѓу кои и наградата на жирито на Канскиот филмски фестивал и една Европска филмска награда.

## Синопсис
Хелге (го игра Морицен) го прославува својот роденден и на прославата се собираат неговите роднини и пријатели. За таа цел, во семејната куќа пристигаат неговите деца: Кристијан (го игра Томсен), Михаел (го игра Ларсен) и Хелене (ја игра Штен). Инаку, кратко време пред прославата, втората ќерка на Хелге извршила самоубиство. На свечениот ручек, синот Кристијан станува да одржи говор во чест на татко му, но тој соопштува дека, во детството, тој и мртвата сестра биле сексуално искористувани од татко им. Присутните се шокирани, а Хелге и неговата сопруга (ја игра Нојман) изјавата на Кристијан ја припишуваат на неговото нарушено ментално здравје. Единствено, на неговата страна се слугите, кои на гостите им ги крадат клучевите од автомобилите, спречувајќи ги да ја напуштат куќата. Мајка му на Кристијан бара од него јавно да се извини, но тој го повторува обвинението. Тогаш, неговиот брат Михаел, помогнат од неколку гости, го претепува Кристијан и потоа го врзува на едно дрво во блиската шума. Сепак, Кристијан успева да се ослободи и се враќа на прославата. Во меѓувреме, неговата сестра Хелене го открива прошталното писмо на нејзината мртва сестра, а писмото го зема една келнерка, која му го дава на Кристијан. Гостите се враќаат во салата и Хелене го чита писмото во кое се потврдува педофилството на Хелге. Присутните се повторно шокирани, а тогаш Михаел конечно се убедува во вистинитоста на зборовите на Кристијан и го претепува Хелге. Утредента, за време на појадокот, Хелге јавно се извинува, но Михаел го замолува да ја напушти собата. Тогаш, Кристијан ја кани келнерката Пија (ја игра Дирхом) да живее со него во Париз, а таа ја прифаќа понудата.

## Наводи

Категорија:Дански филмови
Категорија:Шведски филмови
Категорија:Филмови на дански јазик
Категорија:Филмови од 1998 година
Категорија:Филмови на Томас Винтерберг
Категорија:Филмови со Улрих Томсен
Категорија:Филмови со Ненинг Морицен
Категорија:Филмови со Томас Бо Ларсен
Категорија:Филмови со Паприка Стен
Категорија:Филмови со Бирте Нојман
Категорија:Филмови со Трине Дирхолм
Категорија:Филмови со Хеле Долерис
Категорија:Филмови со Клаус Бондам
Категорија:Филмови со Гбатокај Дакина
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Данска
Иво Пухан

**Иво Пухан** (роден на  година во  - починал во  година во ) — македонски универзитетски професор и правник.

## Животопис

Основно училиште завршил во родното место, а гимназија во Загреб. Дипломирал на Правниот факултет во Белград (1946). По дипломирањето бил избран за асистент по предметот римско право на Правниот факултет во Белград (1947), каде што и докторирал на тема „*Историјата на стариот римски нексум*“ (1952). На Правно-економскиот факултет во Скопје бил избран за доцент (1952), а потоа за вонреден (1957) и за редовен професор (1962) по предметот римско право. 

Бил партизан во шестата личка дивизија (1944) и учествувал во операциите на Сремскиот фронт, каде што бил ранет (1945). Бил југословенски делегат на Хашките конференции за меѓународното приватно право (1960, 1964, 1968 и 1972) и судија на Уставниот суд на СРМ (1963–1971). Двапати бил декан на Правниот факултет во Скопје (1957/58 и 1975–1977) и двапати проректор на Универзитетот „Кирил и Методиј“ во Скопје (1956–1960). Објавил голем број трудови во земјата и во странство и го напишал првиот учебник по римско право на македонски јазик.

## Наводи

Категорија:Македонски правници
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Југословенски правници
Категорија:Југословенски универзитетски професори
Категорија:Хрватски правници
Категорија:Хрватски универзитетски професори
Кунинао Дате

бил јапонски самурај од доцниот период Едо. Десеттиот главник на огранокот од кланот Иваде-Дате на кланот Дате, Кунинао служел како платеник на Сендај хан. По Меиџиевото возобновување, Кунинао заминал во Хокаидо и помогнал во повраток на земјиште. Помеѓу разните други придонеси до основањето на современиот Хокаидо, Кунинао го испланирал тоа што станал современиот град Тобецу.

## Белешки
десно|мини|120x120пкс|Амблемот на кланот Дате

Категорија:Самураи
Категорија:Починати во 1891 година
Категорија:Родени во 1834 година
Категорија:Статии со текст на јапонски
Кунишиге Дате

мини|Кунишиге Дате.
 бил јапонски was a самурај од доцниот период Едо. Петнаесеттиот главник на семејството Ватари-Дате, Кунинари служел како платеник на Сендај хан. По поразот на кнежевството Сендај за време на Бошиновата војна, тој помогнал на сендајскиот дајмио, Мунемото Дате, објавувајќи приврзаност кон новата власт. Кунинари побарал дозвола од меиџиевата влада да се прибере во Хокаидо и помош во повраток на земјиште; ова било прифатено во јануари 1870 година (Меиџи 3). Кунинари ги предводел неговите платеници кон север и се прибрал во , успевајќи во повратокот кај новото , кое преку спојување станало сегашниот град Дате.

## Поврзано

* Клан Дате

## Белешки
десно|мини|120x120пкс|Амблемот на кланот Дате

## Надворешни врски

* Службена страница на Градот Дате, Хокаидо

Категорија:Самураи
Категорија:Починати во 1904 година
Категорија:Родени во 1841 година
Категорија:Статии со текст на јапонски
Ноќ на вештерките (филм од 1978)

**„Ноќта на вештерките“** (англиски: *Halloween*) — американски филм од 1978 година, во режија на Џон Карпентер (John Carpenter), кој е автор и на сценариото, заедно со Дебра Хил (Debra Hill). Главните улоги ги играат: Доналд Плезенс (Donald Pleasence), Џејми Ли Кертис (Jamie Lee Curtis), Тони Моран (Tony Moran), Ненси Лумис (Nancy Loomis), Чарлс Сајферс, Вил Сандин, Ненси Киз, П. Ј. Соулс (P. J. Soles), Џон Мајкл Греам и Ник Касл. Иако бил снимен со мал буџет, филмот постигнал голем успех и имал голема заслуга за препородот на хорор-филмовите во 1980-тите. Исто така, тој е добитник на шест награди, а поради неговото културно значење, во 2006 година бил зачуван во Националниот филмски регистер на САД. Филмот имал седум продолженија, во 2007 година била снимена обновена верзија која две години подоцна доживеала уште едно продолжение.

## Синопсис
На 31 октомври 1963 година, на Ноќта на вештерките, шестгодишниот Мајкл Маерс (го игра Сандин) ја убива својата сестра со повеќе удари со нож. Потоа, тој е затворен во болница за душевни болести. На 30 октомври 1978 година, д-р Семјуел Лумис (го игра Плизенс), психијатарот кој го лекува Мајкл, пристигнува во болницата за да го одведе Мајкл на судење. Меѓутоа, Мајкл го краде автомобилот на д-р Лумис и бега во родниот град, каде најпрвин убива еден човек, а потоа, од продавницата краде бела маска и ножеви. Утредента, Мајкл (го игра Касл) ја следи студентката Лори Строуд (ја игра Куртис), а во градот пристигнува д-р Лумис во потрага по Мајкл и го известува шерифот Бракет (го игра Сајферс) за опасниот Мајкл. На почетокот, шерифот не верува во неговата приказна, но сепак заедно со докторот ја посетува некогашната куќа на Мајкл. Вечерта, Лори чува едно дете, а нејзината другарка Ани Бракет (ја игра Киз) чува едно девојче во соседната куќа. Во таа куќа доаѓа Мајкл кој ја убива Ани. Малку подоцна, тој ги убива Линда (ја игра Соулс) и нејзиното момче Боб (го игра Греам), а додека ја дави Линда, таа ѝ телефонира на Лори, која сфаќа дека се случува нешто необично. Лори влегува во куќата и ги наоѓа мртвите тела на Ани, Линда и Боб, а тогаш ја напаѓа Мајкл. Таа се бори со него и го повредува, а потоа успева да побегне од куќата. Сепак, Мајкл закрепнува и ја брка Лори во соседната куќа и меѓу нив повторно започнува борба при што таа го прободува Мајкл со нож. Мислејќи дека тој е мртов, Лори ја повикува полицијата, но Мајкл закрепнува и почнува да ја дави, а тогаш во куќата доаѓа д-р Лумис кој неколкупати пука во Мајкл. Кога докторот излегува надвор за да го прегледа телото на Мајкл, тој веќе исчезнал.

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови од 1978 година
Категорија:Хорор филмови
Категорија:Филмови поврзани со убиства
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови на Џон Карпентер
Категорија:Филмови со Чарлс Сајферс 
Категорија:Филмови со Вил Сандин
Категорија:Филмови со Ненси Киз
Категорија:Филмови со П. Ј. Соулс
Категорија:Филмови со Џон Мајкл Греам
Категорија:Филмови со Ник Касл
Категорија:Филмови со Доналд Плезенс
Категорија:Филмови со Џејми Ли Кертис
Категорија:Филмови со Ненси Лумис
Категорија:Филмови со Тони Моран
Асасе Ја

[мини|698x698пкс|Асасе Ја, - скулптура од дрво на божицата на плодноста во [Акан митологијата]]
**Асасе Ја** е божица Земја на плодноста кај луѓето Боно, и етничката група Акан од Гана. Таа е позната и како Мајката Земја или *Аберева*.

Асасе Ја е сопруга на небесното божество Ниаме, кое го создало универзумот и ги родила двете деца, Беа и Тано. Беа е именувана и како Бија. Таа исто така е и мајката на Ананси и божествена маќеа на светите високи началници. Асасе Ја е многу моќна, иако не ѝ се посветуваат храмови, наместо тоа, е обожавана на земјоделските полиња на Боно.

Асасе Ја ги фаворизирала Боно кои работат на земјоделските полиња а планетата Земја е нејзиниот симбол.

## Обожавање на Асасе Ја
Боно ја сметаат Асасе Ја како Мајка Земја, земска божица на плодноста, поддржувач на вистината и божица творец која доаѓа да ги привлече душите на Боно кон другиот свет (Планетата Јупитер ) за време на смртта. Таа е ценета како негувателка на земјата и се смета дека обезбедува поддршка за сите. Кога еден член на Боно луѓето сака да ја докаже својата верба, тој ги допира усните кон почвата и ја рецитира молитвата-песна на Асасе Ја. Друга традиција тврди дека четврток е резервиран како ден на Асасе Ја, луѓето од Боно обично се воздржуваат да ја работат земјата.

## Асасе Ја молитва-песна

## Во Америка (Јамајка)
Обожавањето на божицата Асасе Ја преку трансатлантската трговија со робови било пренесено и документирано од поробените Акан или Короманти кои живеат во Јамајка. Сопствениците на робови од Јамајка не верувале во христијанството и на Короманте им ги оставиле своите верувања. Затоа, духовниот систем на Боно бил доминантен во плантажите. Според јамајскиот историчар и сопственик на робови Едвард Лонг, припадниците на потомците на Акан заедно со другите новопристигнати Короманти се приклучиле на набудување и богослужба на Боно божицата Асасе Ја. Тие го покажале своето обожавање со истурање на собраната храна. Ова бил единствениот божествен духовен систем на островот, бидејќи другите божествени идентитети во 18 век беа уништени заради големото население на поробениот Короманте во Јамајка, според Едвард Лонг и другите историчари кои ги набудувале своите робови.

## Поврзано

* Ниаме 
* Аканска религија 
* Адинкра

## Наводи

Категорија:Божици на плодноста
Џиро ди Ломбардија 2019

**Џиро ди Ломбардија 2019** — 113. издание на велосипедската еднодневна трка Џиро ди Ломбардија, која се одржала на 12 октомври како 37. настан во сезоната на Светската турнеја.

Бауке Молема од  станал прв холандски победник на Џиро ди Ломбардија по победата на Хени Кајпер во 1981 година. Исто така, по првпат од 1990 година немало италијански возачи меѓу првите 10.

## Екипи

Бидејќи Џиро ди Ломбардија е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Седум професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи. Секоја екипа настапила со 7 возачи и од вкупно 175 возачи, 109 ја завршиле трката.

## Поредок
### Завршен пласман

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Џиро ди Ломбардија
Категорија:Светска турнеја на UCI 2019
Категорија:Италија во 2019 година
Гајки (Богородица)

**Гајки - Одрина** — населба од доцноантичко време кај селото Богородица во општина Гевгелија. Во лозјето на Л. Мандошев, на 500 м од асфалтниот пат Гевгелија-Богданци, од северната страна на ридот Кофилак, на блага падина со површина од 70 × 40 м се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, тегули, имбрекси и друг градежен материјал.

## Поврзано
*Богородица

## Наводи
Кофилак (Богородица)

**Кофилак – Богородички Даб** — населба од железното време кај селото Богородица во општина Гевгелија. Високо над левиот брег на реката Вардар, спроти Гевгелија, над самиот пат за селото Богородица се издига доминантна височина со мало зарамнето плато со пониска тераса на јужната страна. Претставува населба од типот „градишта“ на чија површина се среќаваат фрагменти од керамика од железното време. Во 1995 година од страна на Музејот на Македонија се вршени контролни сондирања при што се откриени остатоци од градежен објект со правоаголна основа од камен и ѕидови од плет. Според стратиграфијата на висорамнинката и инвентарот од објектот, во кој доминираат магацински керамички садови од самиот почеток на железното време (VI-V век пред н.е.), е утврдено дека на овој простор постоела најстарата првична населба. Ширењето на населбата во железното време веројатно би требало да се очекува на јужната тераса, денес во голема мера оголена од ерозии. Во западното подножје на Кофилак се простира некрополата Милци, со погребувања од VIII-V век пред н.е

## Поврзано
*Богородица

## Наводи
Милова Чешма (Богородица)

**Милова Чешма** — населба од доцноантичко време кај селото Богородица во општина Гевгелија. Јужно од селото, во непосредната близина на државната граница со Грција, на површина од 70 × 50 м се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, тегули, имбрекси и друг градежен материјал.

## Поврзано
*Богородица

## Наводи
Лимес (граница)

десно|мини|419x419пкс| Реконструкција на дел од лимес
**Лимес** (), бразда, граница или најчесто име за утврдена граница на Римската Империја .

## Појава
За да ја спаси империјата од нападите на граничните народи, Октавијан Август (63 п.н.е. до 14 г. п.н.е.), се обидува да ги премести границите кон погодни линии, пред се, водени бариери. Затоа ги окупира сите земји на десниот брег на Дунав и ја поместува границата во Германија од Рајна до Елба . На почетокот на новата ера, Римјаните трајно се повлекоа на границите и создавале систем на постојани логори, од кои со текот на времето се развивале лимесите.

Категорија:Римска архитектура
Категорија:Војска
Адроа

**Адроа** е врховен бог или дух на племето Лугбарска од централна Африка .

Адроа е бог творец и овој аспект на богот бил познат како ' Бог творец на луѓето', заслужен и воспоставувањето на општествениот поредок, преку соопштување на своите закони на племенските предци на Лугбарска. Адроа ги создал првиот човек Гборгоборо и првата жена Меме. Гборогборо и Меме биле близнаци и се сметале за предци на Лугбарска. Меме ги родила сите животни, а потоа и друг пар машко-женски близнаци. Овие први групи близнаци не биле многу човечки. Тие имале натприродна моќ и можеле да прават магии. По неколку генерации машко-женски чудесни близнаци, се родиле предците-јунаци Јаки и Дрибиду. За нивните синови се вели дека биле основачи на денешните Лугбарска.

## Адроа наспроти Адро
Адроа се создал самиот себеси (Универзумот) и Адро (Земјата).Тој има поделена личност, како и повеќето африкански богови. Се дели на половина, тело и ум, создавајќи го Адро злото и злобниот ум и правејќи го Адроа, најчистиот бог. Адро останал на Земјата и се грижел за земните работи, а Адроа бил во рајот и многу затскриен од другите богови и од сите луѓе.

Адроа има два главни аспекта, *Адроа* добриот (Лугбарска : Адроа *ониру* ) и *Адро* лошиот (Лугбарска : Адроа *онци*). Овие два двојни аспекти можат понатаму да се расчленат на различни помали аспекти. Добриот аспект Адроа е трансцендентен и далеку од човештвото. Овој аспект понекогаш се нарекува Адронга или Адрогоа. Овој аспект го вклучува Адроа во различни улоги, вклучувајќи ' Бог ги одзема луѓето ' како божество на смртта и 'Бог на небото', небесно божество. Адро, лошиот аспект, бил опишан како висок, бел и има само половина тело. Тој патува скокајќи наоколу на едната нога. Тој е опишан како земски и живее на земјата заедно со човештвото, особено во реките. Адро е обично невидлив, им се појавува кај оние кои се близу до смртта, а со тоа е поврзан и со смртта. На Адро му се принесувале човечки жртви (деца), но по 1930-тите, жртвата била заменета со овен. Некои верзии не го сметаат Адро за злобен еквивалент на Адроа, туку за класа на земни духови кои се „прекршувања“ на добриот аспект. За Лугбарска, Адроа и Адро се дел од човекот, како знак на божествено создание. Во овој аспект, Адроа е познат и како *Тали*. За жените се смета дека немаат Тали. По смртта на некој човек, се сметало дека аспектот Адро го напушта неговото тело, повторно се спојува со Адро во реките и се претвора во *Адроанци*. Во меѓувреме, Тали му се придружува на Адроа на небото.

## Поврзано

* Митологија на Лугбарска

## Наводи

=Литература=

## Надворешни врски

Категорија:Африканска митологија
Категорија:Богови-создатели
Кинаидоколпитаи

мини|Карта на Арабија заснована на преводот на Птоломеј од Јакопо д'Анџело (1478). Кинаидоколпитаите се наоѓаат на северозапад
**Кинаидоколпитаите** биле народ кој го населувал Хиџаз во западна Арабија во 2 и 3 век од нашата ера, според грчки и латински автори. Тие се познати од мал број независни извори. Нивниот главен град бил Замбрам, но ниту една од именуваните населби на нивната територија не може да се идентификува со сигурност. Нивното име е веројатно поврзано со името на Кинда. Некое време тие биле напаѓачи и пирати кои се ги напаѓале трговците со темјан сè додека не биле поразени од Кралството Аксум, кое им наметнало данок. 

## Наводи
Во Збирката на хронологии, напишана во 235 година, Кинаидоколпитите се претставени како колонисти од Мадијам. Авторот веројатно ги идентификувал со Кенејците од Библијата (Септуагинта Кинаиои), идентификација што можеби ја пронашол зајакната со правописот кај Јосиф (Кенетидаи и Кенеаидаи). Сепак, земјите на Кинаидоколпитите можеби во одреден момент се прошириле на северозапад во поранешните набатејски земји. 

Најраното споменување на Кинаидоколпитите е остракон пронајден во Максимијанон во Египет и датиран во 118 година или можеби поблиску до 150 година. Во него е запишано дека двајца војници од гарнизонот, веројатно коњаници, биле испратени на 20-ти во месецот Тоби „со диплома (официјална порака) во врска со Кинедаколпитите“.

Импликацијата од натписот на престолот во Адулис е дека во средината на 2 век или почетокот на 3 век, Кинаидоколпитите го напаѓале патот за темјан, и неговите поморски и копнени патишта, што ги поврзувале Јужна Арабија и Рогот на Африка со Римското Царство. Главното аксумитско пристаниште Адулис, каде што е пронајден натписот на престолот, се наоѓало на патот за темјан.

Кинаидоколпитите се наведени во „Етника“ (5 век) од Стефан Византиски. Сите негови информации се добиени од други пишани извори, како што се Птоломеј и Маркијан од Хераклеја (кој пишувал на непознат датум). Тој го наведува главниот град на Кинаидоколпитите како Задраме и го цитира Маркијан како ги става Кинаидоколпитите покрај Задрамитите. Неговото сведоштво не може да се земе како доказ за континуираното постоење на Кинаидоколпитите во негово време.

## Наводи

Категорија:Семитски народи
Гасаниди

**Гасаниди** ( ), исто така наречени **Јафниди**  –  предисламско арапско племе кое основало арапско кралство. Тие емигрирале од Јемен на почетокот на 3 век во регионот Левант. Некои се споиле со хеленизирани христијански заедници, преобразувајќи се во христијанството во првите неколку века од нашата ера, додека други можеби веќе биле христијани пред да емигрираат на север за да избегнат верски прогон.

Откако се населиле во Левант, Гасанидите станале вазали на Византиското Царство и заедно со нив се бореле против Персијците Сасанидите и нивните арапски вазали, Лахмидите. 
&#x5B; *[[Википедија:Се бара извор|<span title="This claim needs references to reliable sources. (May 2020)">потребно е цитирање</span>]]* &#x5D;
Малкумина Гасаниди станале муслимани по муслиманското освојување на Левант ; повеќето Засаниди останале христијани.

## Миграција од Јемен
Според традиционалните историчари, Гасанидите биле дел од племето ал-Азд и тие емигрирале од Јужна Арабија, денешен Јемен . Тие патувале преку Арапскиот Полуостров и на крајот се населиле во римскиот *[[лимес (граница)|лимес]]*. Традицијата на преселбата на Гасанидите наоѓа поддршка во *Географијата* на Клавдиј Птоломеј, која лоцира племе наречено Касанитаи јужно од Кинаидоколпитаи и реката Баитиос (веројатно *wādī* Baysh ). Овие се веројатно луѓето наречени Касани од Плиниј Постариот, Гасандои од Диодор Сикул и Касандреис од Фотиос (потпирајќи се на постари извори). 

Датумот на миграција кон Левант е нејасен, но се верува дека тие пристигнале во регионот на Сирија помеѓу 250-300 &nbsp; н.е. и подоцнежните бранови на миграција околу 400 година &nbsp; н.е. Најраниот запис за нив датира од 473 година &nbsp; н.е., кога нивниот началник Аморкесос потпишал договор со Источното Римско Царство со кој се признава нивниот статус на федерати што контролира делови од Палестина. Во тоа време тој очигледно станал Халкидонски. До 510 година, Гасанидите веќе не биле мијафизити, туку халцедонци. Тие станале водечко племе меѓу арапските федерати, како што се Бану Амела и Бану hamудам . 
десно|мини|260x260пкс| Блискиот Исток во 565 година &nbsp; н.е., покажувајќи ги Гасанидите и нивните соседи.

## Наводи

Категорија:Гасаниди
Категорија:Христијански групи на Блискиот Исток
Категорија:Арапски династии
Категорија:Арапски племиња
Лоик Перен

**Лоик Перен** (роден на 7 август 1985 година, во Сент Етјен) — француски поранешен фудбалер, .

Тој ја поминал целата своја кариера во екипата од неговиот роден град, , за која настапувал во периодот 2003-2020. Перен одиграл вкупно 470 натпревари за зелените, со кои во моментов го држи третото место по бројот на настапи за клубот.

## Клупска кариера
Перен се приклучил во младинските категории на  на 12 годишна возраст, во 1997 година. Своето деби за првиот тим го направил на 15 август 2003 година, во натпреварот од Лига 2 против , влегувајќи од клупата за резерви на местото на Стефан Ернандес. Во неговата дебитантска сезона одиграл 7 натпревари за првиот тим помагајќи Сент Етјен да се врати во Лига 1.

Својот прв гол во кариерата го постигнал на 1 октомври 2005 година, против Ле Ман, со што придонел за победа на неговиот тим (3-0).

Од сезоната 2012-2013, тој бил капитен на Сент Етјен сè до завршувањето на кариерата. Својот последен настап го имал во финалето на Купот на Франција, загубено од  со 1-0; Перен го започнал натпреварот во почетната постава на Сент-Етјен, меѓутоа по само 31-минута бил исклучен со директен црвен картон за опасен старт над Килијан Мбапе.

Со вкупно 470 настапи за Сент-Етјен, Перен е трет на списокот по бројот на настапи за клубот и се наоѓа единствено зад Рене Доминго и Рене Ербен.

## Репрезентативна кариера
Перен има 4 настапи за француската репрезентација под 21 година во периодот 2004-2005.

Тој бил повикан неколкупати во сениорската репрезентација од селекторот Дидје Дешан, но никогаш не одиграл натпревар.

## Титули
#### Сент Етјен
* ** [[Лига куп на Франција]]** : 1
: 2012-2013

## Наводи

## Надворешни врски

* Лоик Перен на soccerway
* Лоик Перен на transfermarkt

Категорија:Француски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Сент Етјен
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1985 година
Гевгелија (археолошко наоѓалиште)

**Гевгелија** — пронајдени археолошки предмети во градот Гевгелија. Предметите претставуваат депо на монети од хеленистичкото време. Во 1966 година, Музејот на Македонија откупил 35 тетрадрахми од II век п.н.е. од Првата македонска мерида. Местото на наоѓање не е познато.

## Поврзано
*Вардарски Рид - повеќеслојна населба и некропола со траги од енеолитското до римското време;
*Раул — некропола од римското време;
*Сува Река - Парагон — некропола од железното време;
*Гевгелија;
*Список на археолошки наоѓалишта во Гевгелиско.

## Наводи
Раул (Гевгелија)

**Раул** — археолошко наоѓалиште во градот Гевгелија. Претставува некропола од хеленистичкото време. Во дворот на Казнено-поправниот дом биле откриени повеќе гробови од видот „на две води“, градени од тегули. Наодите се чувааат во Музејот во Гевгелија.

## Поврзано
*Вардарски Рид - повеќеслојна населба и некропола со траги од енеолитското до римското време;
*Гевгелија - депо на монети од хеленистичкото време;
*Сува Река - Парагон — некропола од железното време;
*Гевгелија;
*Список на археолошки наоѓалишта во Гевгелиско.

## Наводи
Чукарка (Ума)

**Чукарка** — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Ума. Претставува доцноантичка населба. На 4 км источно од селото, во непосредната близина на патот што води кон Гевгелија, на поголем простор се среќаваат многу парчиња од керамички садови, питоси и грамади од камен и покривни ќерамиди.

## Поврзано
*Цитате — градиште од доцната антика
*Список на археолошки наоѓалишта во Гевгелиско

## Наводи
Taq полимераза

***Taq'' полимераза'''  е термостабилна [[ДНК-полимераза I]] именувана по [[термофил]]ниот еубактериски микроорганизам ''[[Thermus aquaticus]],'' од кој првично била изолирана од страна на Chien et al. во 1976.  Нејзиното име често е скратено на ***Taq*** или ***Taq* pol*'. Се користи во полимераза верижна реакција (PCR).

*T. aquaticus* е бактерија која живее во хидротермални извори, и *Taq* полимераза била идентификувана  како ензим способен да ги издржи белковиноденатурирачките услови (висока температура) потребни при изведување на PCR.   Затоа, ја заменила ДНК-полимеразата добиена од *[[Escherichia coli|E. coli]]* која првично се користела при изведување на PCR.

## Наводи

Категорија:Репликација на ДНК
Голи Рид (Смоквица)

**Голи Рид** — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Смоквица. Претставува доцноантичка населба. На 1 км јужно од селото, во нивата на еден жител се среќаваат делови од керамички садови и градежен материјал: камен, тегули, имбрекси.

## Поврзано
*Агова Чешма - населба од Неолитот;
*Агова Чешма - Ветка Црква - сакрален објект од римското време;
*Аерот - утврдена населба и некропола од римското време;
*Вишов Јавор - некропола од железното време;
*Градиште - Брест — населба од хеленистичкото време;
*Леските — утврдена населба од хеленистичкото и римското време;
*Мраморот - Манастир — населба и некропола од Доцната антика;
*Мушница — населба од доцноантичкото време;
*Падарница — населба од доцноантичкото време;
*Св. Димитрија - осамен наод од римското време;
*Св. Илија - црква од средниот век;
*Туфка — населба од бронзеното време и хеленистичкото време;
*Ќерамидница — некропола од хеленистичкото време;
*Црквиште — населба од доцноантичкото време;
*Смоквица;
*Список на археолошки наоѓалишта во Гевгелиско.

## Наводи
Сува Река - Парагон (Гевгелија)

** Сува Река - Парагон** — археолошко наоѓалиште во градот Гевгелија. Претставува некропола од железно време.

## Местоположба

Наоѓалиштето се наоѓа во јужниот дел на градот, на брегот на Сува (Конска) Река.

## Историја

Било прогласено за културно наследство на Македонија со решение од 8 јули 1976 година од страна на Републичкиот завод за заштита на спомениците на културата. Подоцна истото било надополнето на 30 декември 2003 година.

## Опис

Особено во коритото на реката и на нејзините брегови, како и на флувијалната тераса на десната страна, позната под името Парагон, се откриени голем број гробови од неколку типови: слободно вкопување, цисти од камени плочи и во питоси, сите со различна насоченост. Во голем број се и предметите од бронза во вид на украсни предмети и накит, како и орудија и оружје од железо. Во периодот 1975-77 година Републичкиот завод за заштита на спомениците на културата и Музејот на Македонија вршеле заштитни археолошки ископувања. Откриените наоди се чуваат во Музејот во Гевгелија и во Музејот на Македонија во Скопје.

## Поврзано
* Вардарски Рид - повеќеслојна населба и некропола со траги од енеолитското до римското време;
* Раул — некропола од римското време;
* Гевгелија; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Гевгелиско.

## Наводи
Брест (Давидово)

** Брест ** — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Давидово. Претставува населба од доцната антика. На 2 км северозападно од селото, во непосредната близина на чешмата, на површина од 100 × 80 м.  се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и многу градежен материјал.

## Поврзано
*Брест — населба од доцноантичко време;
*Варијанта — населба и некропола од доцноантичкото време;
*Градиште — населба од римското време;
*Гробишта - Река — доцноантичка некропола;
*Селиште — доцноантичка населба;
*Давидово;
*Список на археолошки наоѓалишта во Гевгелиско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија;

## Наводи

Категорија:Давидово
Гробишта (Давидово)

** Гробишта** или **Река ** — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Давидово. Претставува некропола   од доцната антика. На растојание од 1 км северозападно од селото, на  десниот брег на реката се гледаат камени плочи од гробни конструкции – тип циста, со насоченост исток - запад.

## Поврзано
*Брест — населба од доцноантичко време;
*Варијанта — населба и некропола од доцноантичкото време;
*Градиште — населба од римското време;
*Гробишта - Река — доцноантичка некропола;
*Селиште — доцноантичка населба;
*Давидово;
*Список на археолошки наоѓалишта во Гевгелиско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија;

## Наводи

Категорија:Давидово
Грамади (Конско)

** Грамади **— археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Конско. Претставува населба и некропола од доцната антика. На десниот брег на Конска Река, спроти селото се гледаат грамади од кршен камен, како и остатоци од урнатини на станбени објекти. Се забележуваат и големи камени плочи од гробни конструкции  тип циста.
## Поврзано
*Долно Поле — населба од доцноантичкото време;
*Полјани — населба од доцноантичкото време;
*Попова Нива — населба и некропола од доцноантичкото време;
*Конско;
*Список на археолошки наоѓалишта во Гевгелиско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија;

## Наводи

Категорија:Конско
Долно Поле (Конско)

** Долно Поле **— археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Конско.  Претставува населба  од  доцна антика. На околу 3 км југоисточно од  селото, на левиот брег на Конска Река, во нивата на М. Стојанов се наоѓаат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
## Поврзано
*Грамади — населба и некропола од доцноантичкото време;
*Полјани — населба од доцноантичкото време;
*Попова Нива — населба и некропола од доцноантичкото време;
*Конско;
*Список на археолошки наоѓалишта во Гевгелиско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија;

## Наводи

Категорија:Конско
Бања (Петрово)

** Бања **— археолошко наоѓалиште  во  гевгелиското село Петрово. Претставува  црква  од  среден век.  На 3 км западно од селото, на конусна височинка, во нивата на Д. Танас и во соседните ниви се гледаат грамади од градежен камен и фрагменти од покривни ќерамиди што му припаѓаат на осамен објект .
## Поврзано
*Бања — средновековна црква;
*Бели Мост — населба од железното време;
*Болница — населба од доцноантичкото време;
*Вишова Нива — градиште од доцноантичкото време;
*Главата — населба од доцноантичкото време;
*Лесков Дол —  Населба од доцноантичкото време;
*Пресек - Марков Манастир — населба од доцноантичкото време - збег;
*Св. Марко — градиште — средновековно градиште;
*Петрово;
*Список на археолошки наоѓалишта во Гевгелиско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија;

## Наводи
Милци (Богородица)

**Милци** — некропола од железното време кај селото Богородица во општина Гевгелија. Се наоѓа на 500 м од мостот на Вардар, од левата страна на автопатот што води кон граничниот премин Богородица. Со заштитните археолошки ископувања, изведени во 1979 година се откриени 45 гроба со конструкции од камени плочи - тип циста, а со систематските ископувања во 1983 година уште 14 гроба. Во нив се најдени керамички садови, украсни предмети од бронза и оружје што му припаѓаат на времето од почетокот на VII до крајот на VI век пред н.е. Во текот на 1995 година се откриени уште 5 гроба од истиот тип со што се проширени границите на некрополата на исток, кон матичната населба на ридот Кофилак или Богородички Рид. Наодите се чуваат во Музејот на Македонија во Скопје и во Музејот во Гевгелија.

## Поврзано
*Богородица

## Наводи
Тумба (Богородица)

**Тумба** — населба од доцноантичкото време кај селото Богородица во општина Гевгелија. Во нивите на Т. Панчев, Т. Узунов, Т. Ризов и Б. Ангелов, на 200 м лево од патот Богородица-Стојаково, на една мала височинка со површина од 100 × 50 м се среќаваат фрагменти од керамички садови, тегули, имбрекси и друг градежен материјал.

## Поврзано
*Богородица

## Наводи
Да (бог)

мини|260x260пкс|Практикантка на вуду за време на церемонија
**Да** — бог на редот и еден од повисоко рангираните богови кај припадниците на Јоруба. Да е најистакнат меѓу практикувачите на вуду кај народот Фон. Се верува дека Да ги комбинира машките и женските принципи - всушност, тој ја претставува идејата за таква комбинација, колку што богот Одоманкома се врзува со Онијам и Онјанкопон, во едно апсолутно, бесконечно битие. Оваа апсолутност е тројствена идеја што го претставува креативниот чин наречен Природа. Позицијата на Да е толку возвишена меѓу вуду верниците што некои свештеници се доделени да му служат исклучиво на Да. Овие свештеници, природно, се нарекуваат *Да Ајидо Хведо* (Првосвештеници на Да).

Во вуду традицијата *Думбала*, богот змија, исто така се нарекува и Да. Тој е бог и на молњата. Тој и неговата сопруга Аида-Ведо честопати се прикажани како две змии кои изгледаат како виножито. Тој е носител на дожд и е неопходност за добрите земјоделски култури. Според легендите, затоа што нема говор, свирка. Негов посебен ден е четврток, а омилено дрво е бугенвилеата. Неговата боја е бела. Тој е одговорен за бел метал (сребро) и мора да се храни со бела храна и пијалак. Дава богатство и овозможува да се откријат богатствата. Думбала го држи светот и спречува да се распадне. Во вуду културата, змијата е симбол на плодноста а тој и неговата сопруга Ајида ја претставуваат човечката сексуалност. Тој е еден од најстарите предци и е толку свет што не зборува, туку се изразува преку звуци, исто како и змијата.

Ова битие потекнува од дахомејската традиција. Неговата омилена храна се јајца, пченкарно брашно, дињи, ориз, банани и грозје. Вообичаениот дар за него е кокошка и петел. Се верува дека ако брачната двојка му оддаде почит, тој ќе ги одржи среќни.

Во Фон традицијата Да е духот на големата универзална змија и се нарекува *Да Зоџи*. Тој е моќната змија што се намотува околу Универзумот и ја држи Земјата.

## Поврзано

* Вуду
* Фон
* Јорупска митологија
* Дахомеј митологија

## Литература

* History of Religions, Evan M. Zuesse, Vol. 15, No. 2 (Nov., 1975), pp.&nbsp;158–182

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Африканска митологија
Лондонска конференција (1920)

На **Лондонската конференција**, (12 февруари - 10 април 1920 година) по Првата светска војна, водачите на Велика Британија, Франција и Италија се состанале за да разговараат за поделба на Отоманската Империја и преговори за договор што подоцна ќе стане Договорот од Севр.

## Воена администрација на Цариград
По примирјето од Мудрос, воената администрација на сојузниците била воспоставена во Цариград на 13 ноември 1918 година, но во тоа време тие не ја разбиле османлиската влада или османлискиот султан. Контролата на Отоманската Империја била главната цел на дискусиите за време на конференцијата. Повеќето дискусии биле засновани на тоа како да се ограничи моќта на османлискиот султан и како да се задржи во Цариград, буквално и политички, вклучувајќи ги и големината на армијата на султанот и делењето на теснецот Дарданели .

Се барала рамнотежа да му се овозможи на султанот да ја контролира безбедноста на калифатот, но не и да му овозможи да го смени текот на мировните преговори. Членовите биле постојано информирани за Калифатското движење, кое се обидувало да ја заштити позицијата на калифатот.

Сепак, новите пратеници во османлискиот парламент избрани по примирјето се состанале на 28 јануари 1920 година и ги објавиле своите одлуки за независност (Мисак-Мили (*Национална заклетва*)) на 12 февруари 1920 година.
 

Категорија:Турска војна за независност
Гбаду

**Гбаду** - западноафриканска божица на судбината, ќерка на Маву. Гбаду е сочувствителна божица која ги користи своите моќи за да го смирува хаосот кој владее на земјата. Како е божица на судбината е почитувана од народот Фон или Дахомеј од Бенин. Таа ги подучува луѓето на дивинација и претскажување.

Во дахомејската митологија, Маву е божица поврзана и со сонцето и со месечината. Таа е владетел на ноќта, на мајчинството и на светското знаење. Таа го носи ладниот ноќен воздух над врелите африкански неба. Според легендите, таа го создала целиот свет заедно со нејзиниот сопруг Лиза. Гбаду е нивната прва ќерка, онаа која помага да се одржи светот под контрола.

### Митот за Гбаду
Гбаду има шеснаесет очи и живее на врвот на палма на небото, за да може да ги набљудува кралствата на земјата, морето и небото. Таа е секогаш на дрвото и никогаш не се симнува. Во текот на ноќта, кога спие, сите нејзини очи се затвораат. Наутро, таа не може сама да ги отвори, па нејзиниот брат Легба треба да го стори тоа за неа.

Кога Легба се качува на дрвото наутро, тој прашува кои очи сака да ѝ ги отвори тој ден. Гбаду нема гласно да одговори на неговите прашања, од страв дека другите ќе слушнат. Така, му става пченка на дланката за да му каже колку очи сака да бидат отворени. Откако ја завршил својата задача, Легба седнува заедно со неговата сестра и гледа што се случува во морето и на Земјата. Еден ден, Легба ѝ рекол на својата сестра дека има голема војна во сите три кралства. Ова било затоа што луѓето не го знаат јазикот на нивниот предок и постојано се расправаат. Затоа, Маву го испратила Легба на Земјата да ги научи луѓето да зборуваат на јазикот на боговите. Пред да замине, Маву на Гбаду ѝ ги дала  клучевите за иднината. Легендата вели дека тоа е куќа со шеснаесет врати, секоја врата одговара на едно од нејзините божествени очи. Така, таа станала посредник меѓу луѓето и боговите, држејќи ги клучевите на нивната иднина. Кога луѓето сакаат да ја дознаат својата иднина, тие држат пченка во раката и принесуваа молитви за водство.

## Поврзано
* Дахомејска митологија
* Маву

## Надворешни врски
## Наводи

Категорија:Африканска митологија
Нана Булуку

**Нана Булуку**, позната и како **Нана Буруку**, **Нана Буку** или **Нанан-букло** е врвховното женско битие во западноафриканската традиционална религија на народот Фон (Бенин, Дахомеј) и народот Еве (Того). Таа е највлијателното божество во западноафриканската теологија и освен кај луѓето од Фон, споделена и помеѓу многу други етнички групи, иако со варијации. На пример, таа се нарекува *Нана Букуу* во јорупска митологијата и *Олисабулууа* кај луѓето Игбо, но е опишана поинаку, а некои активно ја обожаваат, додека некои не ја обожуваат и ги обожаваат боговите што потекнуваат од неа.

Во дахомејската митологија, Нана Булуку е мајката врховен творец која го родила духот на месечината Маву, сончевиот дух Лиза како и целиот универзум. Откако ги родила нив, таа се повлекла и им ги оставила работите на светот на Маву-Лиза. Таа е примарен творец, Маву-Лиза секундарен творец и теологијата заснована врз нив се нарекува *Водун*, односно Вуду.

## Почитување

### Африка
Религијата Водун кај народот Фон има четири елементи што се преклопуваат: јавни богови, лични или приватни богови, духови на предците и магија или привлечност. Во оваа традиционална религија на Западна Африка, создавањето започнува со врвното женско божество наречено Нана Булуку, која ги родила Маву и Лиза и го создала универзумот. По породувањето, врховната мајка се повлекла и им оставила сè на Маву-Лиза (Месечина-Сонце, женско-машко), богови, духови и инертен универзум. Маву-Лиза создале бројни помали несовршени богови. Според верувањето на Фон, женското божество Маву морало да работи со измамникот Легба и со змијата Аидо Хведо за да создаде живи суштества, метод на создавање што опфаќа добро, лошо и судбина за секое суштество, вклучително и за човечките суштества. Во теологијата на Фон, само со смирување на помалите богови и Легба може да се промени таа судбина. Ова бара ритуали и принесување на помалите богови и духовите на предците, за кои се верува дека имаат способност да прават дарови за човечките суштества.

### Америка
Бидејќи милиони Западноафриканци биле заробени за време на колонијалната ера, потоа испратени преку Атлантикот за да работат на насади со шеќерна трска, памук и тутун, тие со себе ги понеле и нивните религиозни идеи, вклучително и оние за Нана Булуку. Таа се слави како *Нан* во Кандомбле јеже и Тамбор де Мина и како *Нана Буруки* во *Кандомбле* Кету, каде што е претставена како многу стара жена, постара од самата нејзина творба. Посебно се наоѓа помеѓу заедниците со африканското наследство како Француска Гвајана, Суринам, Гвајана, Бразил, Тринидад, Мартиник, Хаити и други острови во Карибите.

## Поврзано

* Олодумаре

## Наводи

## Литература

* Charles Spencer King.,"Nature's Ancient Religion" 
* Charles Spencer King, "IFA Y Los Orishas: La Religion Antigua De LA Naturaleza" 

## Надворешни врски

*

Категорија:Африканска митологија
Категорија:Божици-создателки
Глети

**Глети** е божица на Месечината на народот Фон од Кралството Дахомеј, денешен Бенин.

Во митологијата на Дахомеј, таа е мајка на сите ѕвезди. Затемнувањето е предизвикано од сенката на сопругот на Месечината кој ѝ поминува пред лицето.

Верувањето во затемнување на некое небесно тело од некое друго во многу култури означувало нивна битка - на пример, помеѓу богот на сонцето Лиза и божицата на месечината Глети во Бенин. Затемнувањето исто така може да се толкува (како на Тахити) како водење љубов на сонцето со месечината, кои на тој начин ги раѓаат ѕвездите.

## Поврзано

* Список на месечеви богови

## Наводи

Категорија:Месечеви божици
Калифатско движење

**Калифатско движење**, познато и како **индиско-муслиманско движење** (1919–24) — панисламистичка политичка протестна кампања што ја започнале муслиманите од британска Индија предводени од Шаукат Али, Маулана Мухамед Али Аухар, Хаким Ајмал Кан, и Абул Калам Азад  за да го вратат калифатот на Османлискиот Калифат, кој се сметал за водач на сунитските муслимани, како делотворна политичка власт. Тоа било протест против санкциите поставени врз калифатот и Османлиското Царство по Првата светска војна со Договорот од Севр .

Движењето пропаднало до крајот на 1922 година кога Турција добила поповолна дипломатска позиција и се придвижила кон секуларизмот. До 1924 година Турција едноставно го укинала калифатот.

Категорија:Калифати
Категорија:Надворешни односи на Отоманското Царство