open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Серџо Бурзи

**Серџо Бурци** (1901 – 1954) бил италијански сликар и илустратор. Тој бил сестран уметник, специјализиран за илустрации на списанија и книги за деца, како и креативен акварел сликар на пејзажи и морски теми.

Зафатен од менталната болест, на 27 години бил хоспитализиран во клиника за ментално здравје, каде продолжил да ја црта околината, амбиентот и луѓето. Отпуштен во 1934 година, тој ја продолжил својата уметничка активност во неговото студио во Болоња, концентрирајќи се на секојдневниот градски живот и неговите ликови, честопати гледајќи ги од прозорецот на неговото студио. Неговите ментални проблеми, сепак, го придружувале во текот на неговиот живот, што влијаело и на неговото уметничко производство.

Бурзи бил добро ценет од италијанските уметнички критичари, кои често ја пофалувале неговата работа на списанија и каталози за ликовни уметности.

## Галерија

Sergio Burzi Pescatori mending nets1925.jpg|*Риболовци поправаат мрежи*
Sergio Burzi Fishermen on the shore1925.jpg|*Рибари на брегот*
Sergio Burzi In The Abyss-1924.jpg|*Во бездната*


## Наводи


## Библиографија

* Cinti, Italo, *Quarto e quinto quaderno Ratta*, Comune di Bologna, XXII, n. 2 (1935)
* Кристофори, Франко, *Болоња доаѓаат ридева*, Милано (1957)
* Палотино, Паола, *Regesto dei periodici esposti*, Каталог на изложбата „La Metafisica: gli Anni Venti“, Франко Солми и Ренато Барили eds., кн. II, Болоња (1980)
* Пеличиони, Армандо, *Un disegnatore di eccezione*, Comune di Bologna, XXIII, n. 1 (1935)
* Ratta, Cesare, *Gli adornatori del libro in Italia*, кн. II, Болоња (1925)
* Signo, *La mostra "Francesco Francia"*, *La Battaglia*, II, n. 22, Болоња (1982)
* Treves, Eugenio, *Libri italiani per ragazzi*, *Lidel*, VII, n. 12, Милано (1925)
* Вианели, Атос, „Каталог за ретроспетива за мостра“, Галерија Л'Ариете, Болоња (1980)

## Надворешни врски

* Список на слики, од архивата на Comune di Bologna, бр. 1125, јануари 193: ''Un disegnatore d'eccezione: Sergio Burzi.''  Преземено на 13 ноември 2012 година
* Список на слики, од архивата на Comune di Bologna, бр. 1126, јануари 193: ''Un disegnatore d'eccezione: Sergio Burzi.''  Преземено на 13 ноември 2012 година
* Архива Мондадори, галерија на детски корици - ''Скампанелина''  Преземено на 13 ноември 2012 година
* Sergio Burzi, *[http://www.davidsongalleries.com/subjects/exlibris/exlibris-antique.php Ex-Libris] *, su Davidson Galleries   Преземено на 13 ноември 2012 г.
* Серџо Бурзи, *[http://billyjane.tumblr.com/post/690937327/gino-sabattini-ex-libris-by-sergio-burzi-via екс-Libris за Г. Сабатини]*, на Bits & Bites.  Преземено на 13 ноември 2012 година
* Серџо Бурзи, *Лоро е ио (Тие и јас)*, корица за книги, за роман од Ј.К. Џером, Сонзоњо, Милано 1924 година.

Категорија:Починати во 1934 година
Категорија:Родени во 1901 година
Категорија:Италијански сликари
Асфалт, но небо

**„Асфалт, но небо“** е првата хаику збирка на поезија на современиот поет и писател, а втора збирка поезија, Никола Маџиров издадена во 2003 година, издание на издавачката куќа „Темплум“.

## Содржина
Поетската книга хаику **Асфалт, но небо** е поезија која дише со едноставност и концизност, Токму како што треба да е едно хаику. 17 слогови во еден здив. За збирката Александар Прокопиев има напишано:„Дарбата да се проникне во бескрајната гравитација на т.н. „мали нешта“ на временскиот и предметен ситнеж кој секојдневно се случува во нашиот живот( како што секој ден на земјата паѓаат 2 кг сончева светлина), останува иста. Секој, а особено пишувачот на хаику, поседува во себе апарат за читање на мислите и чувствата, иако понекогаш хаикуто може да изнедри и со затворени очи. Никола Маџиров несомнено ја поседува таа дарба. Тој умее во несогледливиот репертоар на случки, доживувања да ги одбере оние кои ја задржуваат својата срж во 17 слогови, видени со еден природен и умен поглед... “ “ 
## Наводи

Категорија:Македонска поезија
Категорија:Дела на Никола Маџиров
Категорија:Книги од 2003 година
Категорија:Појавено во 2003 година во Македонија
Аренцано

**Аренцано** е крајбрежен град и *[[Италијанска комуна|комуна]]* во метрополитскиот град Џенова, Лигурија, северна Италија, свртена кон Лигурското Море, има население од 11.445 жители. Ова варира за време на празничните сезони поради туристичкиот проток.

Во текот на летото има голем број фестивали. Градот е дом на многу од вработените во блиската архитектонска фирма Ренцо Пијано.

## Географија
Аренцано се наоѓа во делот Ривиера ди Понте на италијанската ривиера, во заливот формиран од Капо Сан Мартино недалеку од главниот град Џенова.

Дел од територијата на општината, која е планинска со грубо две третини, е во границите на Регионален природен парк Беигуа.

Огромното мнозинство од територијата на градот се протега во планинскиот венец на регионалниот парк Беигуа со врвови над 1000&nbsp;м надморска височина.

Главните реки на Арензано се:

* Лероне (природна граница помеѓу Аренцано и Коголето)
* Кантарена
* Лисоло

## Историја
Според историските извори, првата станбена населба била поврзана со примитивна населба на Римската империја. во првите векови по Христа. Античкиот топоним на општината, Арентианис, би се вратил на имот или сопственост на семејството Арентии Лигури. Како и блиските градови и села, ги следел историските перипетии на блиската Џенова во раниот средновековен период, а со тоа и во средниот век.

## Главни знаменитости

* Светилиште на Младенецот Исус од Прага.
* Парохиска црква од 18 век.
* Вила Негрото Камбијасо, џеновска патрициска вила изградена во 16 век. Сега е градското собрание. Има прекрасен парк, обдарен со ретки дрвја како либански кедри и араукарии.
* *Сараценската кула* (16 век), изградена за да спречи ненадејни упади на пирати од Магреб.
* Светилиштето на Пресвета Богородица од Маслиновата.

## Побратени градови

*  Лутраки, Грција, од 1957
*  Понтоаз, Франција, од 1958
*  Домбург, Холандија, од 1958
*  Ел Џадида, Мароко, од 1964
*  Тата, Унгарија, од 1994

## Наводи

Категорија:Градови во Лигурија
Категорија:Координати на Википодатоците
Куќи на Жаулови

**Куќи А и Б на Жаулови** — куќи изградени од 1953 до 1955 година на парцела од илјада квадратни метри на Ри де Лоншан бр 81, во Неји на Сена (Сенски Висови, Франција), од архитектот Шарл-Едуар Жанере-Гри, викан Ле Корбизје за Андре Жаул и неговиот син Мишел.

## Опис
лево|мини| Детаљ од двете куќи на Жаулови
Овие куќи од тули и бетон, секоја со површина од околу 300 квадратни метри, имаат различна експозиција, но ја делат истата градина, бетонска тераса и имаат заеднички подрум. Куќата „A“, за родителите, која гледа на улица, ја штити куќата за деца, „Б“, од погледи од улица. Овие семејни куќи се на два ката и се апликација на модулор. Една од особеностите на овие куќи е употребата на сводови и носечки ѕидови, кои не се на вообичаениот архитектонски јазик на Ле Корбизје.Првите планови за овие куќи биле направени во 1937 година, но изградбата започнала дури по војната, во 1953 година.

Семејството Жаул живееле во куќите многу години пред да ги продадат на англискиот милионер Лорд Палумбо во 1987 година. Последниов делумно ги обновил, а потоа ги продал на две сестри кои моментално живеат таму со нивните семејства.

Градбите биле заведени како историски споменик  на иницијатива на тогашниот министер за култура, Андре Малро. Куќите се приватни и се отворени за јавноста само во исклучителни прилики.

## Наводи

## Надворешни врски
*Maisons Privées  - non-profit organization dedicated to promote and safeguard modern and contemporary private architecture.

Категорија:Неји на Сена
Категорија:Градби на Ле Корбизје
Категорија:Згради и градби во Франција
Историја на модниот дизајн

**Историјата на модниот дизајн** се однесува конкретно на развојот на целта и намерата зад облеката, чевлите, додатоците и нивниот дизајн и конструкција. Модерната индустрија, заснована на фирми или модни куќи водени од поединечни дизајнери, започнала во 19 век со Чарлс Фредерик Ворт, кој, почнувајќи од 1858 година, бил првиот дизајнер на која му била сошиена етикетата во облеката што тој ја креирал.
[мини| Фустан припишан на Чарлс Фредерик Ворт за [Елизабета Баварска насликана од Франц Ксавер Винтерхалтер]]
Модата започнала кога луѓето почнале да носат облека. Оваа облека обично била направена од растенија, животинска кожа и коски. Пред средината на 19 век, поделбата помеѓу *високата мода* и готовата облека навистина не постоела. Но, најосновните парчиња женска облека биле направени по мерка од страна на шивачите и шивачките кои директно се занимавале со клиентот. Најчесто облеката била шарена, шиена и кроена во домаќинството. Кога се појавијле излози за продажба на готова облека, оваа потреба била отстранета од домашниот обем на работа.

Дизајнот на овие облеки се зголемувал врз основа на печатените дизајни, особено од Париз, кои биле циркулирани низ Европа и со нетрпение очекувани во провинциите. Шивачките потоа би ги толкувале овие модели најдобро што можат. Потеклото на дизајните биле облеката што ја смислиле најмодерните фигури, обично оние на дворот, заедно со нивните шивачки и кројачи. Иако имало дистрибуција на облечени кукли од Франција уште од 16 век и Абрахам Босе произведувале модни гравури во 1620-тите, темпото на промени се зголемило во 1780-тите со зголеменото објавување на француски гравири кои ги илустрираат најновите париски стилови, проследено со модните списанија како што се *Кабинет де Мод*. До 1800 година, сите западноевропејци се облекувале слично (или мислеле дека се облекуваат); локалните варијации станале прво знак на провинциската култура, а подоцна значка на конзервативниот селанец.

Во почетокот на 20 век, модните списанија со ротогравира, весниците, почнале да вклучуваат фотографии и станале уште повлијателни. Низ целиот свет овие списанија биле многу барани и имале големо влијание врз јавниот вкус. Талентираните илустратори - меѓу нив Пол Ирибе, Жорж Лепапе, Ерте и Џорџ Барбие - нацртале атрактивни модни плочи за овие публикации, кои ги покривале најновите случувања во модата и убавината. Најпознатото списаније било *Ла Газет Ду Бон Тон* кое било основано во 1912 година од Лусиен Фогел и редовно објавувано до 1925 година.

## Наводи
Категорија:Модно творештво
Категорија:Историја на модата
Категорија:Историја на облеката (западна мода)
Пристаниште Месина

мини|Пристаниште Месина
**Пристаниште Месина** () - пристаниште во Месина, Сицилија, Италија. Пристаништето бележи значителен раст на сообраќајот во 21 век, а сега е едно од најголемите и најважните на Медитеранот за бродови за крстарење, растејќи од 260.000 патници во 2006 година на 405.000 во 2009 година.

Пристаништето се протега на западниот брег на Месинскиот Проток и се состои од голем влез на природното пристаниште, кое се граничи со површина од околу 820.000 m². Пристанишните области зафаќаат само околу 50 хектари. Влезот на пристаништето на северозапад е широк околу 400 метри, а просечната длабочина на сливот (околу 100 метри од доковите) е 40 метри. Ова овозможува пристап и приклучување на големи бродови.

Во 2016 година, Капетанијата на пристаништата била критикувана од Европскиот суд на правдата за процедурите што се следеле.

## Наводи


## Надворешни врски

* Официјален сајт 



Категорија:Месина
Категорија:Сицилија
Категорија:Пристаништа во Италија
Белузлава змијоглавка

**Белузлава змијоглавка** () — вид на цветни растенија од семејството на лисичинките (*Boraginaceae*), домородни на островот Мадејра . Тоа се големи тревни повеќегодишни подгрмушки, растат до 1.5-2.5 метри.

Во првата година по ртење растението произведува широки лисја. Во втората и следните години се произведуваат повеќе или помалку дрвенести цветни стебленца облечени во груби лисја. Главата на цветот е голема и покриена со бели или сини цветови со црвени столчиња . Многу е посетено од пчели и пеперутки поради својот нектар.

## Етимологија
Латинскиот специфичен епитет *candicans* значи „блескаво бело“, што се однесува на една боја од овој вид.

## Одгледување
Белузлавата змијоглавка се одгледува во трговијата со хортикултура и е широко достапно низ целиот свет како украсно растение за традиционални градини и градини за суша. Посебно е погодено за садење на крајбрежјето. Во областите склони кон мраз му треба одредена зимска заштита. Ја има добиено наградата за заслуги на градината на Кралското хортикултурно друштво .

## Инвазивни видови
Во Калифорнија, тоа е инвазивен вид. Тој е отстранет од домашните растителни заедници како дел од напорите за обновување на живеалиштата во крајбрежните паркови како што е Националната рекреативна област Голден Гејт.

Во Нов Зеланд тоа е вообичаено бегство од градината на рабовите на патот и бреговите на ќерамиди низ посувите делови и на Северните и на Јужните Острови.

Во државите Викторија и Австралија се смета дека е висок ризик од плевел и е објавено предупредување од Одделот за примарни индустрии.

## Наводи


## Надворешни врски

* 

Категорија:Змијоглавка
Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Флора на Португалија
Категорија:Мадејра
Напад во Новара во 2021 година

**Нападот во Новара** бил напад со возило што се случи утрото на 18 јуни 2021 година, за време на протест пред супермаркет во Новара, Пиемонт, Италија, што резултирало со една смрт и двајца повредени.

## Напад
Околу 20 работници протестирале пред супермаркетот Лидл на улицата Гуидо ил Гранде во италијанскиот град Новара, Пиемонт, кога маж намерно удрил со својот камион во толпата, убивајќи го 33-годишниот Адил Белахдим и ранил двајца. Возачот избегал од местото на настанот, но неколку минути подоцна бил уапсен.

## Наводи

Категорија:Катастрофи во Италија
Знаме на Неапол

[десно|мини|200x200пкс| Сегашното знаме на [Неапол]]
**Знамето на Неапол** е вексилолошки симбол на градот Неапол, главниот град на јужниот италијански регион Кампанија. Сегашното знамето на градот се состои од два правоаголници со еднаква големина, златно жолта од левата страна, а од десната страна бојата е црвена.

Претходно, знамето на Неапол значело национално знаме за време на Кралството Неапол, се користеле неколку различни знамиња во зависност од тоа кој ја контролирал нацијата во тоа време. Можеби најистакнатите асоцијации на знамињата со кралството се оригиналното знаме на Анжеви, знамето на Бурбон и *[[Сењера]]* кога земјата била дел од Круната на Арагон.

## Историја
Неапол имал други знамиња во минатото, вклучувајќи ги и знамињата на Кралството Неапол .

Откако Неапол бил обединет со Сицилија во 1442 година, знамето ги користело боите на Арагон. Почнувајќи од 1735 година, знамето на Кралството Неапол било зелено-бело.

Кога Неапол бил дел од Партенопеската Република (1799), знамето имало 3 вертикални зони, сина, жолта и црвена. По 1806 година, знамето било поделено хоризонтално на бела, црвена и црна боја. Се користеле и хоризонтална и вертикална верзија. Ова знаме се користело до 1808 година.

Кога Јоаким Мурат бил крал на Неапол (1808–1815), аглите имале 2 црвени и 2 црни триаголници; грбот бил внатре во ромб во центарот. Во 1811 година Мурат го сменил знамето во сино со правоаголник во центарот чија граница била карирана бела и црвена. Грбот бил на левата страна на правоаголникот (граѓанското знаме немало грб). Од 1820 до 1821 година, знамето на Неапол имало 3 хоризонтални зони обоени сина, црна и црвена. Сегашното знаме е во употреба од 1821 година.

## Историски знамиња
Неапол ја формирал основата на кралствата и републиките во текот на својата историја, подолу се некои историски знамиња поврзани со неаполските домени.

## Наводи

Категорија:Неапол
The Shirelles

**The Shirelles** ― американска женска група основана во 1957 година во Пасаик, Њу Џерси. Во групата членувале школските другарки Ширли Овенс (подоцна Ширли Алстон Ривс), Дорис Коли (подоцна Дорис Кенер-Џексон), Ади „Мики“ Харис (подоцна Ади Харис Мекфејден) и Беверли Ли.

Групата е основана во 1957 година со цел да учествува на натпревар за таленти во средното училиште. Набрзо потпишале договор со Флоренс Гринберг од Tiara Records. Нивната прва песна, „I Met Him on a Sunday“, била издадена од Тиара и лиценцирана од Decca Records во 1958 година. По краткиот и неуспешен период со Decca, ѝ се приклучиле на Гринберг во нејзината новооснована компанија, Scepter Records. Таму соработувале со Лутер Диксон, а групата се популаризирала со песната „Tonight's the Night“. За време на соработка со Диксон и промоцијата на групата од страна на Scepter, Shirelles седум пати се пласирале на топ 20 листата. Го напуштиле Scepter во 1966 година. По ова, не можеле да ја задржат стекнатата популарност.

Музиката на The Shirelles се опишува како „мелодија на наивни ученички“ што е во спротивност на сексуалната тематика во многу нивни песни. Нивна заслуга е започнувањето на жанрот женска група. Нивната музика била прифатена од белата и од црната публика во САД, пред тоа да им успее на изведувачите од Motown, и тоа се смета како почетен успех на Движењето за граѓански права. Добиле многу почести и признанија, меѓу кои е и Пионер наградата од Фондацијата за ритам и блуз, во 1996 година биле примени во Куќата на славните од рокенролот, а *[[Ролинг Стоун]]* во 2004 година ги вброил меѓу 100-те најголеми уметници на сите времиња. *Rolling Stone* на својата листа на најдобри песни на сите времиња избрал две песни од The Shirelles, „Will You Love Me Tomorrow“ и „Tonight's the Night“. Во 2022 година, Конгресната библиотека одлучила нивниот дебитантски албум *Tonight's the Night* да биде зачувуван во Националниот регистар на снимки поради „културно, историски или естетско значење“.
## Дискографија
### Студиски албуми

## Наводи

## Надворешни врски

* Shirelles во Doo Wop Heaven
* Официјална веб-страница на Beverly Lee's The Shirelles
*  

Категорија:Афроамерикански женски музички групи
Категорија:Американски ритам и блуз музички групи
Категорија:Музички групи распаднати во 1982
Категорија:Музички групи основани во 1957
Категорија:Музички групи основани во 1957 година
Ерик Кармен

**Ерик Хауард Кармен** (;  – ) ― американски пејач, текстописец, гитарист и клавијатурист. Популарност стекнал како пејач во групата Raspberries. Имал многу хит песни во 1970-тите и 1980-тите, прво како член на Raspberries (чија песна „Go all the Way“ се продала во преку милион примероци), а потоа и како соло пејач, особено хитовите „All by Myself“, „Never Gonna Fall in Love Again“, „She Did It“, „Hungry Eyes“ и „Make Me Lose Control“.

## Дискографија

### Со Raspberries

* *Raspberries* (1972) 
* *Fresh Raspberries* (1972) 
* *Side 3* (1973) 
* *Starting Over* (1974)
* *Raspberries' Best Featuring Eric Carmen* (1976)
* *Live on Sunset Strip* (2007)

### Соло Албуми

* *Eric Carmen* (1975) US #21
* *Boats Against the Current* (1977) US #45
* *Change of Heart* (1978) US #137
* *Tonight You're Mine* (1980) US #160
* *Eric Carmen* (1984)
* *The Best of Eric Carmen* (1988) US #64
* *Definitive Collection* (1997)
* *I Was Born to Love You* (2000)
* *The Essential Eric Carmen* (2014)

### Песни како солист

* 1975: *All by Myself*
* 1976: *Never Gonna Fall in Love Again*
* 1976: *Sunrise*
* 1976: *That's Rock and Roll*
* 1977: *She Did It*
* 1977: *Boats Against the Current*
* 1977: *Marathon Man*
* 1978: *Change of Heart*
* 1978: *Haven't We Come a Long Way*
* 1978: *End of the World*
* 1980: *It Hurts Too Much*
* 1980: *All for Love*
* 1980: *Foolin' Myself*
* 1984: *I Wanna Hear It from Your Lips*
* 1984: *I'm Through with Love*
* 1986: *The Rock Stops Here*
* 1988: *Make Me Lose Control*
* 1988: *Hungry Eyes*
* 1989: *Reason to Try*
* 1991: *My Heart Stops*
* 2000: *I Was Born to Love You*
* 2013: *Brand New Year*

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Американски рок-гитаристи
Категорија:Родени во 1949 година
Категорија:Американски клавијатуристи
Категорија:Американски пејачи од 21 век
Категорија:Американски пејачи од 20 век
Категорија:Американски поп гитаристи
Категорија:Американски пејачи
Категорија:Американски гитаристи
Категорија:Американски софт рок музичари
Категорија:Американски рок текстописци
Категорија:Американски поп рок пејачи
Категорија:Американски текстописци
Категорија:Гитаристи од Охајо
Категорија:Музичари од Кливленд
The Surfaris

**The Surfaris** — американска сурф рок група основана во Глендора, Калифорнија во 1962 година.  Најпознати по двете песни кои се нашле на топ листите во околината на Лос Анџелес, и на национално ниво во 1963 година: „Surfer Joe“ и „Wipe Out“, кои биле на А и Б-страната од иста плоча.

The Surfaris во 2019 година за нивната хит инструментална песна „Wipe Out“ биле примени во Куќата и музејот на славните музичари.

## Членови

* Џим Фулер – гитара (1962–1966; 1981–2017; починал во 2017 година)
* Пат Коноли – бас (1962–1965),
* Рон Вилсон – вокал, тапани (1962–1966; починал 1989 година)
* Џим Паш – саксофон, гитара (1963–1966, 1981–2005; починал во 2005 г.)
* Боб Берихил – ритам гитара (1962–1966), главна гитара (1995–сегашна)

## Подоцнежни членови

* Кен Форси – бас (1965–1966)
* Џеј Труакс - бас (1984-сега)
* Роб Вотсон - Клавијатури
* Дејв Равен - Тапани
* Дасти Вотсон - Тапани
* Пол Џонсон - гитара
* Рон Еглит - ритам гитара
* Кели Ламерс - гитара (1973, 81' - 84)

## Дискографија

### Албуми

* 1963 - *Wipe Out* (Dot 3535)
* 1963 - *The Surfaris Play* (Decca 4470)
* 1964 - *Hit City '64* (Decca 4487)
* 1964 - *Fun City USA* (Decca 4560)
* 1965 - *Hit City '65* (Decca 4614)
* 1965 - *It Ain't Me, Babe* (Decca 4683)
* 1983: *Surf Party! The Best of The Surfaris Live!* [рек.1981] (Koinkidink KWK-102; реиздаден на ЦД: GNP Crescendo GNPD-2239, 1994)
* 2003: *Basic Tracks* by Jim Fuller's Surfaris (Got It Records #0101)
* 2005: *Wipe Out* by Bob Berryhill's Surfaris (Calvary Chapel Music #6021)
* 2006: *Street Party* by Jim Fuller's Surfaris (Heyday Records #35753)
* 2015: *Hurley Sessions* by Bob Berryhill's Surfaris (Salt Talk Music #41662)

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјалната веб-страница на Surfaris, Боб Берихил
* [ Allmusic влез]
* Куќата на славните од рокенролот
* Страницата на Rockwalk за Surfaris  Архивирана 

Категорија:Американски инструментални музички групи
Категорија:Сурф музички групи
Категорија:Музички групи основани во 1962 година
Категорија:Американски рок-групи
Свети Петар (градба)

**Свети Петар** () ― бетонска градба во комуната Фирмини, Франција. Последното големо дело на Ле Корбизје, било започнато во 1973 година и завршено во 2006 година, четириесет и една година по неговата смрт.

## Историја
Дизајнирана да биде црква во примерот на град - Фирмини Верт, изградбата на Свети Петар започнала во 1971 година, шест години по смртта на Ле Корбизје во 1965 година. Поради месните политички судири, таа била во застој од 1975 до 2003 година, кога месната власт ја прогласила урнатината на калапен бетон за „архитектонско наследство“ и го финансирала нејзиното завршување. Градбата била довршена од францускиот архитект Жозе Убрери, долгогодишен ученик на Ле Корбизје.

Користена е за многу различни намени, како средно училиште и како засолниште. Бидејќи секуларната француска држава можеби нема да користи јавни средства за верски градби, Свети Петар сега е користена како културно здание.

## Влијание врз архитектурата
Во Светското истражување за архитектура од 2010 година, на списанието , зградата била рангирана како втора во рангирањето на врвните структури изградени во дваесет и првиот век, добивајќи четири гласа. Деконструкцискиот архитект од Соединетите Држави, Питер Ајзенман во својот одговор тврдел дека оваа градба е најважната градба изградена по 1980 година.

## Поврзано

* Светско истражување за архитектура

## Наводи

* vishal

## Надворешни врски

* Ле Корбизје во Фирмини
* Водич за кореспонденцијата и фотографиите на Ле Корбизје за дизајнот за l'Eglise de Firminy 1964 година
* Статија од Џонатан Барнс Архитектура и дизајн
*  Мрежна страница на Град Фирмини за Свети Петар

Currently none, designed as Roman Catholic church
Категорија:Историски споменици во Лоара (департман)
Категорија:Градби од Ле Корбизје во Франција
Категорија:Фирмини
Бразилска куќа

**Бразилска куќа** (француски: Maison du Brésil) ― зграда на студентски хостел сместена во комплексот Универзитетски град во Париз, Франција, дизајнирана од познатите архитекти Ле Корбизје и Лусио Коста за бразилски студенти и научници. Изградена е во 1957 година, а обновена во 2000 година. Првата скица за зградата ја направил Коста, но набргу потоа Ле Корбизје станал соработник, изработувајќи го конечниот дизајн.

## Функција
Бразилска куќа е посветена на сместување на бразилските студенти, професори и истражувачи научници кои доаѓаат во Париз за академска работа. Во него се сместени и уметници и други професионалци кои делуваат во Париз. Од своето отворање во 1959 година, во неа биле сместени Жоаким Педро де Андраде, Жаиме Лернер, Зуенир Вентура, Себастиао Салгадо, Артур Мореира Лима, Зозимо Баросо до Амарал, Антонио Абужамра, Франсиско Резек и многу други.

## Архитектура
Горните пет ката се состојат од ќелиски еднокреветни и двокреветни спални соби, музичка соба, заедничка кујна и студио во заострен долг тесен блок. Приземјето со менза, стан за чувари, соба за состаноци за игри итн. се состои од лабаво обликуван склоп на соби што изгледа како да поминува под горниот блок.

Многу посетители на зградата се воодушевени од грубите текстури, жолтите бои на прозорците и вратите кои се одразуваат во подоцнежните живеалишта во Берлин, Фирмини Верт и на други места.

Дизајниран од двајца водечки архитекти, Ле Корбизје и Лусио Коста, Бразилска куќа била препознаена како важно архитектонско наследство. Таа била додадена во 1985 година на списокот на француски историски споменици. Годишно прима стотици посетители, архитекти, студенти и ентузијасти за архитектура, кои можат да ја посетат салата и студентска соба со изворниот дизајн на Корбизје.

## Културни инфраструктури
Бразилкаата куќа има и театар, изложбена сала, обемна библиотека од 12500 наслови на португалски и француски, видеотека од 1500 наслови и конференциска сала за повеќекратна употреба.

## Наводи

## Надворешни врски

* Службено мрежно место

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Згради и градби во 14. Париски ародисман
Категорија:Градби од Лусио Коста
Категорија:Училишни градби завршени во 1957 година
Категорија:Градби од Ле Корбизје во Франција
Архиепископија

**Архиепископија** (; ) — име за црковна област на чело со архиепископ, пред сè во Православната црква и некои други цркви кои припаѓаат на источното христијанство. Во потесна смисла, поимот може да се однесува на архиепископската матична епископија, односно епархија (исто така: *архиепархија*), додека во поширока смисла може да се однесува и на целата црковна област, односно на помесната црква на чело со архиепископот. 

Во Римокатоличката црква и Англиканската црква, како и во некои други цркви кои исто така припаѓаат на западното христијанство, постои надбискупија. 

## Поврзано

* Епископ
* Епископија
* Архиепископ
* Митрополит
* Митрополија
* Патријарх
* Патријаршија
* Помесна црква
* Автономна црква
* Самоуправна црква
* Автокефална црква
* Православна црква

## Наводи

## Надворешни врски
* Хрватска енциклопедија: Архиепископ
* Хрватска енциклопедија: Епископ

Категорија:Архиепископи
Категорија:Православни цркви
Категорија:Грцизми
Женска фудбалска репрезентација на Италија

мини|Значка на кошула/Грб на асоцијација
**Италијанска женска фудбалска репрезентација** () ја претставува Италија во меѓународниот женски фудбал од нивното основање во 1968 година. Тимот е контролиран од Италијанската фудбалска федерација (ФИГЦ), управното тело за фудбал во Италија.

Формирана во 1968 година, Италија учествувала на различни неофицијални меѓународни турнири, домаќини на првото неофицијално Европско натпреварување во 1969 година и Светско првенство во 1970 година. Италија се квалификувала и за првото Светско првенство во 1991 година, каде стигнала до четврт-финалето, и за првото Европско првенство. Додека Италија била второпласирана на Европското првенство во 1993 и 1997 година, тие допрва треба да повторат сличен успех на Светското првенство. Во 2019 година, по 20-годишна суша, Италија се квалификувала за Светското првенство каде што се изедначиле со претходниот најдобар учинок, стигнувајќи до четврт-финалето.

## Историја

### 1968–1984: Рана историја и неофицијални турнири
Женската репрезентација го одиграла својот прв натпревар на 23 февруари 1968 година, во Виареџо против Чехословачка. Сепак, репрезентацијата сè уште не била дел од Италијанската женска фудбалска федерација, која била основана на 11 март во Вијареџо. Од почетокот учествувала на разни континентални и меѓународни турнири во Европа и во светот, постигнувајќи и добри успеси. Со раѓањето на Европското натпреварување за женски фудбал (1984), организирано од УЕФА, а подоцна и Светското првенство за жени, организирано од ФИФА, највисоките меѓународни женски натпреварувања станале еквивалентни на машките натпреварувања.

По своето деби во 1968 година, репрезентацијата на Италија излегла на теренот за да се натпреварува на други неофицијални меѓународни пријателски натпревари и турнири, како што е Европското натпреварување во 1969 година во кое победила во финалето над Данска, Светското првенство во 1970 година што го загубила финалето против гореспоменатата репрезентација на Данска, натпревари организирани во Италија и Мундијалот во Мексико во 1971 година каде го освоиле третото место. Во 1979 година, Италија била домаќин и учествувала на неофицијалното Европско натпреварување, стигнувајќи повторно до финалето, кое се одржало на стадионот Сан Паоло во Неапол, и во кое Данска повторно триумфирала. Помеѓу 1981 и 1988 година имало пет изданија на Мундијалито, меѓународен турнир само со покана, еден од најпрестижните настани на женската фудбалска сцена пред доаѓањето на Светското првенство. Освен првото издание во 1981 година кое било организирано во Јапонија, следните четири биле организирани во Италија, каде репрезентацијата на Италија освоила три победи и две втори места во целина. Триумфите пристигнале во 1981 година, освојувајќи ја групата, во 1984 година совладувајќи ја Западна Германија во финалето и 1984 година совладувајќи ги САД во финалето, додека во другите две изданија го загубила финалето од Англија.

## Наводи

Категорија:Статии со hCards
Категорија:Фудбал
Категорија:Фудбалски репрезентации
Гвидобалдо да Монтефелтро

**Гвидобалдо (Гвидо Убалдо) да Монтефелтро** (25 јануари 1472 - 10 април 1508), познат и како **Гвидобалдо I**, бил италијански кондотиер и војвода од Урбино од 1482 до 1508 година.

## Биографија
[лево|мини|190px| ''Федерико да Монтефелтро и неговиот син Гвидобалдо'' (околу 1475), од Јустус ван Гент или/и [Педро Беругете]]
Роден во Губио, тој го наследил својот татко Фредерик Монтефелтро како војвода од Урбино во 1482 година.

Гвидобалдо се оженил со Елизабета Гонзага, сестрата на Франческо II Гонзага, маркизот од Мантуа. Гвидобалдо бил импотентен и немале деца, но Елизабета одбила да се разведе од него.

Тој се борел како еден од капетаните на папата Александар VI заедно со француските трупи на кралот Шарл VIII од Франција за време на инвазијата на последниот на јужна Италија. подоцна, тој бил ангажиран од Република Венеција против Чарлс. Во 1496 година, додека се борел за папата во близина на Брачано, Гвидобалдо бил заробен од Орсини и Вители, и бил ослободен следната година.

Гвидобалдо бил принуден да побегне од Урбино во 1502 година за да избега од војските на Чезаре Борџија, но се вратил по смртта на таткото на Чезаре Борџија, папата Александар VI, во 1503 година. Тој го посвоил за свој наследник Франческо Марија дела Ровере, детето на неговата сестра и внук на папата Јулиј II, со што го обединил сењиорот на Сенигалија со Урбино. Тој му помогнал на папата Јулиј II во повторното освојување на Ромања. Сојузот со понтифот до крајот на неговиот живот го обезбедил војводата од Урбино од посегнување на неговиот имот.

Судот на Урбино во тоа време бил еден од најпрефинетите и најелегантните во Италија. Таму се среќавале многу писмени луѓе. Итало-англискиот историчар Полидор Вергил можеби работел во служба на Гвидобалдо и Елизабета, како и на Балдасаре Кастиљоне, авторот на книгата *Книгата на дворецот*, која го опишува дворот на Урбино. Гвидобалдо да Монтефелтро е познат не само како командант и политичар, туку и како филантроп. За време на неговото владеење, во Урбино е основан универзитет, кој постои и денес.

Страдајќи од гихт, Гвидобалдо починал во Фосомброне на 36-годишна возраст, а го наследил неговиот внук.
Категорија:Витези на Подвеската
Категорија:Починати во 1508 година
Категорија:Родени во 1472 година
Гуариенто ди Арпо

[десно|мини|304x304пкс| ''Ангел'', музеј во [Падова]]
**Гуариенто ди Арпо** (1310 г - 1370), понекогаш погрешно познат како Гериеро, бил сликар од 14 век чија кариера била фокусирана во Падова. Сликарот е погребан во црквата Сан Бернардино, Падова.

Главните нарачки на Гуариенто во Падова ги вклучуваат хорските фрески за црквата на Августинските пустиници Еремитани, кои прикажуваат сцени од животот на Свети Августин, основачот на редот. Насликан во 1338 година, циклусот бил сериозно оштетен од бомбардирањето во 1944 година. Гуариенто, исто така, ја украсил капелата на Палацо Карара во Падова со слики од Мадона, евангелист Свети Матеј и 25 ангели. По реконструкцијата на палатата во 1779 година, панелите биле префрлени во Музејот Цивико во Падова. Декорацијата на капелата е тема на една неодамнешна студија на Корнелија Мол.

Во 1365 година, откако веќе стекнал високо реноме во неговиот роден град, тој бил поканет од Венецијанската Република да наслика претстава на Крунисувањето на Богородица во Палацо Дукале, која опстојува во фрагментирана состојба, повторно откриена под *Рајот* на Тинторето кога ова било симнато за конзервација во 1903 година.

Преживеаните дела на панелот вклучуваат *Крунисување на Богородица* олтардел, датиран во 1344 година (Пасадена, Музеј на уметност Нортон Симон); *Мадона на смирението* датирана од 1340-тите (Лос Анџелес, музеј Џ. Пол Гети); *Мадона и детето* од 1360-тите (Њујорк, Метрополитен музеј на уметноста); и *Вознесението Христово* од 1344 година (Венеција, Колекција на Виторио Чини).

**Гуариенто** генерално се смета за првиот уметник кој успешно ги комбинирал зафатнинските и просторните развои на фирентинското сликарство на раниот *треченто* со полинеарниот и апстрактен Доцноготски и Византиски начин што дотогаш преовладувал во Венето.

## Наводи

Категорија:Починати во 1370 година
Категорија:Родени во 1310 година
Категорија:Италијански сликари
Каолинит

мини|255x255пкс|Каолинит
**Каолинит** — глинест минерал од групата на водородни алуминосиликати. Содржи 39,5 %  (алуминиум оксид), 46,5 %  (силициум диоксид) и 14 %  (вода). Познат е и под името кинеска глина. Големи количества на каолинит се наоѓаат во: Бразил, Кина, Франција, Германија, Англија, Индија, Австралија и Јапонија. Се користи во керамика, козметика, производство на хартија и како додаток на храна. Тој е составен дел на многу видови глина.

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Хидроксиди
Категорија:Алуминиумски минерали
Категорија:Индустриски минерали
Категорија:Минерали на алуминиумот
Маса Мартана

**Маса Мартана** (во близина на добро потврдената античка локација на *Викус Мартис Тудертиум* на Виа Фламиниа) е антички италијански градот и *комуна* во Монти Мартани планински венец во провинцијата Перуџа (Умбрија). Се наоѓа на 10 км северно од Акваспарта, 18 км северно од Сан Гемини и 32 км северно од Нарни; 14 км јужно од Бастардо и 27 км јужно од Бевања. Според пописот во 2003 година, градот имал 3558 жители.

Тој е еден од класичните градови со ѕидови во централна Италија, а во неговата главна порта може да се видат неколку антички натписи, вклучително и римски од одреден интерес. Модерниот град се шири кон север покрај патот.

## Територија
Територијата на комуната вклучува три добро сочувани романескни цркви, секоја изградена во дел од римски камен во опатијата на С. Фиденцио, на Санта Марија во Пантано и на Сан Фаустино. Средновековната опатија црква на Санта Марија во Виепри е подигната во 12 век. Модерното светилиште во Колваленца (6 километри југозападно) сега привлекува аџии.

Другите цркви ги вклучуваат:

* Санта Марија дела Концезионе
* Сант Иполито
* Сан Џовани Батиста
* Сантуарио дела Мадона ди Кастелвекио
* Сан Пјетро во Монте
* Сант Арналдо
* Сан Себастиано
* Сан Феличе
* Санта Марија дела Пејс
* Сан Валентино
* Сант Иларио
* Црква на Вознесението
* Сант Антонино де Кастро
* Дедо Илумината
* Свети Петар над водите
* Сант Антонио дел Бусето
* Санта Марија дел Грацие
* Сан Џовани
* Санта Дења
* Сан Себастиано
* Сан Бернардино

## Земјотрес од 1997 г.
Зградите на заградениот град претрпеле големи оштетувања во земјотресот на 12 мај 1997 година, претходник на Земјотрес од 1997 година што оштетил голем дел од Умбрија, вклучувајќи ги и Базиликата и градот на Асизи. Комуната го прославила завршувањето на реставраторските работи и повторното отворање на стариот град во август 2006 година, десет години по земјотресот.

## Култура
Градот Маса Мартана има годишен фестивал на сладолед ("sagra del gelato") на почетокот на август секоја година. Слични фестивали на храна се слават во летните месеци во голем број околни села и села во рамките на комуната, вклучувајќи ги Колпетрацо и Вилата Сан Фаустино. За време на божиќниот период во Маса Мартана се одржува популарна Божиќна изложба, наречена „Италијански сцени на раѓањето на Исус“ со традиционални божиќни креветчиња и уметнички дела: сите посветени на Светото Рождество. Уметничките дела доаѓаат од сите италијански региони и се одликуваат со нивната локална традиција и различна култура.

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Градови во Умбрија
Агон Ељези

**Агон Ељези** (; роден на 1 март 2001 година) ― македонски професионален фудбалер од албанска народност, кој игра како играч од средниот ред за хрватскиот клуб Вараждин.

## Кариера
Роден во Скопје, Македонија. Тој играл за Шкупи во Првата македонска лига во периодот од 2014 до 2016 година. Во 2016 година присуствувал на фудбалската академија на Колеџот „Брук Хаус“ во Маркет Харборо. Академијата игра натпревари во куп натпревари, како што се на Фудбалското здружение на независните училишта, Агенцијата за финансирање на образование и вештини и Окружните купови. Покрај овие натпревари, играчите ќе играат во натпреварувачка игра Програма од професионални клубови до училишни страни. Во сезоната 2017/-2018, Ељези потпишал договор со францускиот Каен каде што поминал една година од својата младинска кариера играјќи овде.

## Меѓународна кариера
Елези беше дел од фудбалската репрезентација на Македонија до 21 година. Во минатото бил дел и од екипите под 19 и 17.

На 23 септември 2022 година, тој го направил своето деби за македонската репрезентација во натпревар од Лигата на нации против Грузија. Согласно февруари 2023 година, тој има одиграно 2 натпревари.

## Почести

### Клупски
**Вараждин**

* Втора фудбалска нова лига - освојувач: 2021/22

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 2001 година
Категорија:Македонски иселеници спортисти во Хрватска
Категорија:Иселеници фудбалери во Хрватска
Категорија:Македонски иселеници спортисти во Албанија
Категорија:Македонски иселенички фудбалери
Категорија:Играчи на Првата албанска фудбалска лига
Категорија:Играчи на ФК Вараждин (2012)
Категорија:Играчи на ФК Скендербег Корча
Категорија:Македонски фудбалски репрезентативци под 21 година
Категорија:Македонски фудбалски репрезентативци
Категорија:Фудбалери од среден ред
Категорија:Македонски Албанци фудбалери
Категорија:Фудбалери од Скопје
Категорија:Македонски фудбалери
Негрони

мини|283x283пкс|Негрони
**Негрони** — коктел аперитив на основа на џин, кампари и вермут. Вклучен е во бројот на официјални коктели на Меѓународната асоцијација на шанкери (МАШ), категорија „Незаборавни“ (англ. *Unforgettables*).

## Состав
Составот на класичното негрони вклучува:

* 30 мл џин
* 30 мл кампари
* 30 мл црвен вермут

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Коктели
Категорија:Коктели со џин
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Игор Алексовски

**Игор Алексовски** (роден на 24 февруари 1995 г.) ― македонски професионален фудбалер кој игра како голман за Работнички во Првата македонска фудбалска лига.

## Кариера

### Клупска кариера
Алексовски го направил своето возрасно деби на 4 август 2013 година на 18-годишна возраст, играјќи го целиот натпревар за Македонија Ѓорче Петров 1932 против Вардар во првото коло од Првата фудбалска лига на Македонија 2013/2014. Таа сезона, тој продолжил да одигра 31 натпревар, пропуштајќи ги само последните две кола.

### Меѓународна кариера
Од 2012 година, Алексовски е редовен во повеќето младински репрезентации на Македонија.

Тој го имал своето деби за фудбалската репрезентација на Македонија на 22 октомври 2022 година на пријателски натпревар против Саудиска Арабија.

## Успеси
; 
*Прва македонска лига (1): 2016/17

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Фудбалери на ФК Работнички (Скопје)
Категорија:Фудбалски голмани
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1995 година
Категорија:Играчи на Првата македонска фудбалска лига
Категорија:Македонски фудбалски репрезентативци
Категорија:Македонски фудбалски репрезентативци под 21 година
Категорија:Македонски младински фудбалски репрезентативци
Категорија:Македонски фудбалери
Категорија:Фудбалери од Скопје
Егзон Бејтулаи

**Егзон Бејтулаи** (; роден на 7 јануари 1994 година) ― македонски професионален фудбалер кој игра за ФК Шкендија и фудбалската репрезентација на Македонија како одбранбен играч.

## Кариера
### Клупска кариера
Егзон Бејтулаи својата кариера ја започнал во младинците на Тетекс од Тетово. Службемптп деби за екипата го имал во 2011 година. За време на својот престој во екипата во периодот од 2011 до 2013 година настапил на 52 натпревари и постигнал 9 голови. Во 2013 година преминал во тимот на Шкендија од Тетово. За тимот настапил во периодот од 2013 до 2019 година и забележал 165 настапи, постигнувајќи 7 голови. Во 2020 година преминал во екипата на Хелсингборгс од Шведска, каде не забележал настап, по што истата година се вратил во екипата на Шкендија.

### Меѓународна кариера
Бејтулаи е од албанска народност. Бејтулаи бил редовен во репрезентацијата на Македонија до 21 година и настапил на Европското првенство во фудбал за играчи до 21 година 2017 во Полска, каде што бил прв избор на десен бек.

Во мај 2016 и март 2017 година, тој исто така добил повици за Македонија на пријателските натпревари против Азербејџан, Иран и Белорусија, но дебитирал дури на 6 септември 2018 година за време на првото коло од Лигата на нации Д на УЕФА 2018/19, кога влегол во игра против Гибралтар во 85. минута.

За време на воведниот натпревар на Македонија на турнирот против Австрија, веднаш откако напаѓачот Марко Арнаутовиќ (кој е половина Србин) постигнал гол, Арнаутовиќ налутено извикувал кон Бејтулаи и соиграчот Езѓан Алиоски – и двајцата од албанска народност – што се верувало дека се антиалбански навреди. Фудбалската федерација на Македонија со соопштение ја повикала УЕФА да дејствува.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 
* 

Категорија:Фудбалери на ФК Шкендија
Категорија:Фудбалери на ФК Тетекс
Категорија:Фудбалери од Тетово
Категорија:Фудбалски дефанзивци
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1994 година
Категорија:Македонски фудбалери
Категорија:Македонски иселеници спортисти во Шведска
Категорија:Иселеници фудбалери во Шведска
Категорија:Македонски иселенички фудбалери
Категорија:Играчи на Европското првенство во фудбал 2020
Категорија:Играчи на Првата македонска фудбалска лига
Категорија:Играчи на ФК Хелсингборгс
Категорија:Македонски младински фудбалски репрезентативци
Категорија:Македонски фудбалски репрезентативци под 21 година
Категорија:Македонски фудбалски репрезентативци
Категорија:Македонски Албанци фудбалери
Лавиринт (музичка група)

**Лавиринт** — македонска џез-рок музичка група, која била активна од 1976 до 1982 година. 

## Почетоци
Кон крајот на 1976 година, во скопската населба Влае била формирана џез-рок музичката група Лавиринт, во постава, Димитар Божиков-Мичо на гитара, Сале Ангелов на тапани и Боро Антовски на бас. Првите неколку години од своето постоење групата ги поминала како типичен маалски бенд, со повремени учества на некои маалски свирки, на кои најчесто свиреле преработки на теми од „Cobham“, „Beck“, но и од „Смак“, и „Леб и Сол“. 

## Години на активно постоење: 1981 - 1982
Од 1981 година членовите на Лавиринт започнале со создавање авторска музика, а пробите ги одржувале во Домот на младите „25 Мај“. Еден од позабележителните настапи групата го имала на групниот концерт наречен „Скопје доаѓа“, на 10 јуни 1981 година, кога на јавноста ѝ била претставена младата и надежна македонска рок-сцена. 

За кусиот период на постоење, групата немала можност да направи студиска аудио снимка, па во 1982 година, со заминувањето на членовите во ЈНА, групата престанала да постои.

## По распаѓањето
По враќањето од војска, Боро престанал активно да се занимава со музика, а Сале и Мичо во 1983 година станале дел од новата постава на Морал, а неколку години потоа, и дел од Меморија. 

Димитар Божиков-Мичо создал сопствени материјали, а неговиот деби-албум, *Guitarland*, инструментален рок-албум со десет теми, бил објавен во јануари 2006 година, каде се јавува како комплетен автор и изведувач.

## Наводи

Категорија:Македонски музички групи
Од вратот надолу (музичка група)

**Од вратот надолу** — македонска хард рок музичка група, која била активна од 2008 до 2011 година. Групата се состоела од бас, тапани и вокали, или поточно Марко Ковачевиќ на тапани и Горан Петровски на гитара.  

## Години на активност: 2008 - 2011 година
Кон крајот на 2008 година била формирана музичката група именувана како **Од вратот надолу**. Во текот на своето постоње, групата го издала албумот *Жива*, со осум теми (текстови на македонски јазик), излеани во осумнаесет минути на интензивна хардкор-метал-слаџ музика, која во себе носи софистициран рокенрол израз. Албумот, покрај тоа што бил издаден во стандарден це-де формат, достапен е и на винил (едностран), во стандардна црна, но и во ограничено издание на проѕирна верзија. Како издавачи на изданието се јавуваат македонските  „Insulin Addicted“ и „Fuck Yoga Records“, и англиската „SuperFi Records“. 

## Концерти и промоција
Некои од ретките концерти се:
* настапот во живо на Канал 103 во емисијата „Ако никој не свири“ на 18 јануари 2009 година,
* загревање пред настап на групите „Grid“ и „Dezinfekce“ во Скопје на 16 септември 2009 година, 
* настап на роденденот на интернет-магазинот „Plagij.at Turns 5“ во клубот „Кастро“ на 1 октомври 2010 година,
* кратка турнеја низ Грција во март 2011 година. 

Скопската промоција на албумот групата ја организирала во МКЦ на 21 јануари 2011 година, со групата Потоп како гости на концертот. 

Во 2011 година, после турнејата во Грција, групата престанала да постои. Марко Ковачевиќ денес е активен член на групата Стагнатор.

## Наводи

Категорија:Македонски музички групи