open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Карипска струја

[мини|489x489пкс| КарипскаТоплата Карипска океанска струја во [Карипско Море|Карипското Море.]]
[мини| [Карипските острови.]]
**Карипската струја** ― топла океанска струја која пренесува значителни количини вода и тече северозападно низ Карибите од исток долж брегот на Јужна Америка и во Мексиканскиот Залив. Струјата произлегува од протокот на атлантската Јужноекваторска струја додека тече на север по брегот на Бразил. Како што струјата се свртува кон север преку Јукатанскиот Проток, таа е преименувана како **Јукатанска струја**. Водата од Карипската струја доаѓа од Атлантскиот Океан преку Северноекваторската, Севернобразилската и Гвајанската струја. Кружењето Колумбископанамскиот вител тече спротивно од стрелките на часовникот до Карипската струја.

## Поврзано

* Морска струја
* Океански вител

## Наводи

Категорија:Карипско Море
Категорија:Струи во Атлантскиот Океан
Анголска струја

**Анголската струја** ― привремена површинска океанска струја. Тоа е продолжение на Гвинејската струја, што тече во близина на брегот на западна Африка. Познато е дека создал слични ефекти во издигнувањето како Ел Нињо, иако неговиот ефект е послаб.

## Поврзано

* Морска струја
* Океански вител

## Наводи

Категорија:Струи во Атлантскиот Океан
Гвинејска струја

десно|мини|350x350пкс| Јужноатлантскиот вител.
**Гвинеската струја** ― бавна топла водна струја која тече на исток долж брегот на Гвинеја во Западна Африка. Има одредена сличност со Екваторската спротивна струја во Индискиот и Тихиот Океан.

## Поврзано

* Морска струја
* Океански вител
* Физичка океанографија

Категорија:Струи во Атлантскиот Океан
Хуан Хосе Флорес

мини|Хуан Хосе Флорес
**Хуан Хосе Флорес и Арамбуру** (19 јули 1800 - 1 октомври 1864) бил воен генерал роден во Венецуела, кој станал првиот (во 1830 година), третиот (во 1839 година) и четвртиот (во 1843 година) претседател на новата Република Еквадор. Тој често се нарекува „Основач на Републиката“.

## Претседателство

На 13 мај 1830, денот на отцепувањето на Еквадор од Голема Колумбија, Флорес бил назначен за врховен началник на Еквадор, а потоа на 14 август 1830 бил назначен за привремен претседател. Неговиот официјален мандат, сепак, започнал дури на 22 септември 1830, 11 дена откако бил избран за уставен претседател од собранието во Риобамба. Тој термин траел до 10 септември 1834 и бил нарушен со многу конфузија.

Флорес се соочил со бунт предводен од Луис Урданета, лојалист на Симон Боливар, кој сакал да избегне излегувањето на Еквадор од Голема Колумбија. Флорес, исто така, се соочил со закана од еквадорскиот конгресмен, Висенте Рокафуерте, кој се обиде да го собори. На крајот, двајцата постигнале договор - Рокафуерте ќе стане претседател, а Флорес ќе стане водич на војската. Исто така, за време на неговиот мандат тој се борел против колумбиската војска во 1832 и повторно од 1834, конечно ги поразил на 18 јануари 1835 во Мињарика, во близина на Амбат.

Вториот мандат на Флорес започнал во 1839 година и завршил во 1843. Почетокот на неговиот мандат го одбележал мирот и општествениот развој, го одржал зборот да владее со правда и да ја брани слободата. Меѓутоа, во последната година од неговиот мандат, воено интервенирал во политиката на Нова Гранада, на барање на колумбиската влада, борејќи се со својот стар непријател Хосе Марија Обандо. Кога подоцна бил принуден уште еднаш да интервенира, бил нападнат од колумбиската армија и неговата популарност опаднала.

По нерегуларностите на изборите во 1842 година, го принудил уставот од 1835 година да биде поништен, а новиот устав, наречен „Писмо за Ропство“, му овозможило да остане на власт трет мандат, кој започнал во 1843. За време на оваа трка, Флорес се борел да остане на власт, но на крајот бил соборен во 1845 година од бунт предводен од Висенте Рокафуерте и Висенте Рамон Рока, човекот кој станал нов претседател на Еквадор.

## Наводи

Категорија:Починати во 1864 година
Категорија:Родени во 1800 година
Категорија:Претседатели
Категорија:Еквадор
Категорија:Јужна Америка
Манастир „Пресвета Богородица Богопокриена“ - Сухо

**Пресвета Богородица Богопокриена** или **Рождество на Пресвета Богородица** () — женски манастир кај селото Сухо, Лагадинско, Егејска Македонија. Претставува метох на светогорскиот манастир Дохијар.

Манастирот се наоѓа на 2&nbsp;км западно од селото, на рид на Богданска Планина. Основан е во мај 1993 г. од игуменот на Дохијар, архимандритот Григориј. За една година е изградено едно крило и црквата „Св. Јован Богослов“. Почнал да работи во јули 1994 г., кога во него трајно се вселиле првите монахињи.

## Наводи

Троица, Хаџи Маала
Троица, Хаџи Маала
Категорија:Појавено во 1994 година
Рак на кожа

**Ракот на кожа** или **карцином на кожа** е тип на карцином кој се јавува на кожата. Се јавува поради развој на абнормални клетки кои имаат способност на инвазија или ширење во други делови од телото. Постојат три главни типови на рак на кожа: базо-клеточен карцином (BCC), сквамо-клеточен карцином (SCC) и меланом. Првите два, заедно со голем број на други поретки кожни карциноми, се познати како немеланомски кожни карциноми (NMSC). Базо-клеточниот карцином расте бавно и може да го оштети околното ткиво но мала е веројатноста да се прошири на подалечни делови од телото и да резултира со смрт. Често се појавува како безболна подигната површина на кожата која може да биде сјајна со мали крвни садови кои поминуваат над неа или може да се манифестира како подигната површина со улцер. Сквамо-клеточниот карцином има поголема веројатност да се прошири. Обично се манифестира како тврд израсток со лушпест врв, но може да формира и улцер. Меланомите се најагресивни. Знаците кои укажуваат на појава на меланом се бенка која ја променила големината, формата, бојата, има неправилни рабови, има повеќе од една боја, чеша или крвари.

Повеќе од 90% од случаите се предизвикани од изложеност на ултравиолетово зрачење од Сонцето. Оваа изложеност го зголемува ризикот за сите три типови на карцином на кожа. Изложеноста делумно е зголемена поради намалувањето на озонската обвивка. Солариумите се друг чест извор на ултравиолетово зрачење. За меланомите и базо-клеточните карциноми, изложеноста за време на детството е особено штетна. Кај сквамо-клеточните карциноми, вкупната изложеност, без разлика кога се случила, е повеќе значајна. Помеѓу 20% и 30% од меланомите се развиваат од бенки. Луѓето со светол тен имаат повисок ризик како и оние со намалена функција на имуниот систем, како на пр. поради лекови или ХИВ/СИДА. Дијагнозата се поставува со биопсија.

Карциномот на кожа е најчестата форма на карцином, на кого отпаѓаат најмалку 40% од сите случаи на карцином. Најчест тип се немеланомските кожни карциноми, кои се јавуваат кај 2–3 милиони луѓе годишно. Сепак ова е груба проценка, бидејќи не се води добра статистика. Од немеланомските кожни карциноми, околу 80% од случаите се базо-клеточни и 20% се сквамо-клеточни. Базо-клеточните и сквамо-клеточните кожни карциноми ретко резултираат со смрт. Во САД, тие се причинител на смрт кај 0.1% од вкупните смртни случаи од канцер. На глобално ниво во 2012, меланом имале 232,000 луѓе што резултирало со 55,000 смртни случаи. Белите луѓе во Австралија, Нов Зеланд и Јужна Африка имаат највисока стапка на појава на меланом во светот. Трите главни типови на кожни карциноми станале почести во последните 20 до 40 години, особено во региони каде што населението доминантно е бело.

## Наводи

Категорија:Неоплазми
Јагодеста детелина

***Јагодеста детелина*** (латински:Trifolium fragiferum),   е тревно повеќегодишен растителен  вид од фамилијата на Бобови. Пронајден е во Европа, Азија и делови од Африка. Присутен е на други места, како што се делови од Северна Америка, како воведен вид. Се одгледува и како покривна култура и за сено и силажа, како зелено ѓубриво и како медоносно растение.

## Опис
Оваа  повеќегодишна билка која се шири преку столони за да формира покривка или купчиња трева. Листовите се сложени, секој со три назабени овални ливчиња долги до 2 до 2,5 сантиметри. Цветот е цветна главица  долга околу сантиметар при првото цветање. Таа се зголемува во големина до два сантиметри како што се развиваат плодовите, чашкиното ливче станува тенко и надуено, и розово по боја, наликува на јагода  или малина.

## Употреба
Јагодестата детелина се одгледува како покривна култура и за сено и силажа, како зелено ѓубриво и како медоносно растение. Добро е за покривање на поплавени површини или области со соленост на почвата. Во некои области е познат како плевел. Развиени се неколку земјоделски сорти, вклучувајќи ги „Салина“, „Палестина“ и „Фреса“(Salina', 'Palestine', and 'Fresa).

## Наводи

## Надворешни врски

* Рачен третман со Jepson
* Музејот Вашингтон Бурк
* Фото галерија

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Ботанички таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Сточна храна
Категорија:Детелина
Категорија:Флота на Македонија
Категорија:Флора
Категорија:Медоносни растенија
Категорија:Фуражни култури
Категорија:Приземни растенија
Категорија:Растенија опишани во 1753 година
Категорија:Флора на Европа
Тенка детелина

**Тенка детелина** () — вид растение од родот детелина на семејството на бобовите (*Fabaceae*).

Распространета е во Средна и Западна Европа на речните дини. Таа е едногодишен вид со листови во форма на јајце или копје, а средните листови се со пократки ливчиња.

Стеблата на цветната глава малку висат. Главите имаат 5-7 светло жолтеникаво портокалови цветови кои се појавуваат од мај до јули.

Мешунките се свртени во една насока.

## Наводи

Категорија:Детелина
Категорија:Приземни растенија
Категорија:Медоносни растенија
Категорија:Фуражни култури
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Статии со микроформати за вид
Виетови формули

**Виетови формули** — формули во математиката односно алгебрата, именувани според Франсоа Виет, кои ја даваат врската помеѓу нулите на полиномот и неговите коефициенти.

## Формули
Ако

: P(X)=a_nX^n + a_{n-1}X^{n-1} +\cdots + a_1 X+ a_0

е полином од степен n\ge 1 со комплексни коефициенти (па броевите a_0, a_1, \dots, a_{n-1}, a_n се комплексни, и a_n\ne 0 ), според основната теорема на аритметиката P(X) има n (не задолжително различни) комплексни корени x_1, x_2, \dots, x_n. Виетовите формули велат дека

: (x_1 x_2 + x_1 x_3+\cdots + x_1x_n) + (x_2x_3+x_2x_4+\cdots + x_2x_n)+\cdots + x_{n-1}x_n = \frac{a_{n-2}}{a_n}
: \cdots\,
: x_1 x_2 \cdots x_n = (-1)^n\frac{a_0}{a_n}.

: \sum_{1\le i_1 

Со други зборови, збирот на сите можни производи k на нулите на полиномот P(X) е еднаков (-1)^ka_{n-k}/a_n,

: a_nX^n + a_{n-1}X^{n-1} +\cdots + a_1 X+ a_0 = a_n(X-x_1)(X-x_2)\cdots (X-x_n)

за секое k=1, 2, \dots, n.

Виетовите формули важат поопшто за полиноми со коефициенти во кој било комутативен прстен, сѐ додека тој полином од n-ти степен има n нули во тој прстен.

## Пример
За полином од втор степен P(X)=aX^2 + bX + c, Виетовите формули гласат дека решенијата x_1 и x_2 се квадратна равенка P(X)=0 задоволуваат:

:  x_1 + x_2 = - \frac{b}{a}, \quad x_1 x_2 = \frac{c}{a}.

Првата равенка може да се користи за да се најде минимумот (или максимумот).

## Доказ
Виетовите формули може да се докажат со запишување на еднаквоста

: a_nX^n  + a_{n-1}X^{n-1} +\cdots + a_1 X+ a_0 = a_n(X-x_1)(X-x_2)\cdots (X-x_n)

(што е точно затоа што x_1, x_2, \dots, x_n се сите нули на полиномот), со множење преку факторите од десната страна и наоѓање на коефициентите на секој степен X.

## Литература
* 
* 

Категорија:Елементарна алгебра
Категорија:Полиноми
Хелена Емингерова

мини|Хелена Емингерова
**Хелена Емингерова** ( ; 1858-1943) била чешка сликарка.

## Биографија
Родена е на 17 август 1858 година во Прага. Дипломирала на школата за цртање Емил Рејние во 1892 година. Студирала во Дрезден, а потоа на Факултетот за ликовни уметности во Минхен, каде што нејзин професор бил Максимилијан Дасио. Во 1891 г. заминала во Париз да студира на Факултетот во Колароси.

Најпрво работела како учителка по цртање, а потоа продавала портрети (најчесто во пастел ) на членовите на високата класа во Австроунгарија, Чешка, Германија, Моравија, Полска и Русија. Таа изработила многу Бакрописи, како и неколку скулптури. Таа починала на 4 август 1943 година. во Прага. Еден од нејзините браќа и сестри, Катерина Емингерова, била познат музичар и писател.

## Галерија

Податотека:Helena Emingerová - Podobizna malířky Olgy Boznańské (1899).gif|Портрет на сликарката Олга Бознанска .
Податотека:Marie Kalasova by Emingerova.jpg|Портрет на Марија Калас .


## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Починати во 1943 година
Категорија:Родени во 1858 година
Категорија:Жени-уметници
Категорија:ЖЕНИ
Јуриј Маковејчук

**Јуриј Маковејчук** (  ) е уметник-сликар и режисер кој работи во ретката област на анимација на кукли.

Маковејчук е роден во Киев, Украина во 1961 година. Тој се преселил во Филаделфија во 1990 година, а подоцна во Њујорк. Студирал уметност во Државното уметничко училиште Шевченко во Киев (неговите соученици таму ги вклучувале и Роман Туровски и Алина Панова ). Своите уметнички студии ги продолжил на Државната уметничка академија во Киев (BFA) и Уметничкиот институт во Филаделфија (MFA).

## Кариера

### Сликар

* Изложба „Дизајнирање на интелигенција“ (Универзитет Флорида Атлантик).

### Филмограф
Маковејчук продуцирал два анимирани играни филмови, „Радиоман“ (1999) и „Институт“ (2003). На крајот „Радиоман“ ја освоил наградата на фестивалот за анимација во Парма.

### Сценограф
Маковејчук учествувал (во својство на продукциски дизајнер) во многу независни филмски и телевизиски продукции во Европа, особено во норвешкиот филм „ICEKISS“ од 2008 година, како и „Трите мускетари“  и „ Дванаесет столчиња“, како и сетовите за изведбите на Марија Бурмака  и Верка Сердјучка. Активен е и како сценски уметник („Големи очекувања“, „Гоџила“, „Колку што е добро“, „Адвокатот на ДевиИ“ и др.

## Филмографија

* Radioman (1999) 
* Институтот (2003)

## Наводи


* официјална страница

## Надворешни врски

* официјална страница
* http://theartblog.org/2008/11/silent-mayhem-at-heaven%E2%80%99s-gate/
* http://culturemob.com/events/5634405-yuri-makoveychuk-heavens-gate-pa-philadelphia-poplar-ludlow-yorktowne-19123-cerulean-arts%5B%5D
* https://uk.imdb.com/name/nm1940537/filmotype 
* http://www.artfacts.net/index.php/pageType/exhibitionInfo/exhibition/112869/lang/
* http://tuftsjournal.tufts.edu/archive/2007/december/calendar/index.shtml

Категорија:Американски аниматори
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1961 година
Гулапковидни

**Гупапковидни** () ред на агарикомицети (кои ги вклучуваат агаричните родови Гулапка и млечки и нивните полипороидни и кортициоидни роднини). Според *Речникот на габите* (10-то издание, 2008), редот се состои од 12 семејства, 80 родови и 1767 видови. Според *Видови Габи* ( јануари 2016 година), редот содржи 13 семејства, 117 родови (16 не се доделени на едно семејство) и 3.060 видови.

Russuloid agarics претставуваат независна еволутивна линија на agarics, кои не се директно поврзани со Agaricales.

Оваа група, исто така, вклучува голем број на русулоидни хипогејни габи, полипори како што е *[[Бондарзевија|Bondarzewia]]*, некои забни габи (на пр.*[[Auriscalpium vulgare]]* ), и клубните габи на пр *[[Артомицес|Artomyces]]*. Базидиоспорите во оваа група обично се украсени со амилоидни брадавици или , но се познати неколку исклучоци, на пр. *[[Heterobasidion annosum]]*. Родот *[[Клавикорона|Clavicorona]]* често бил третиран во гулапковидните, но неговиот тип видови, *[[Clavicorona taxophila|C. taxophila]]* е во Agaricales. Останатите видови се задржани во гулапковидните од родот ''Artomyces''.

## Видови со несигурност
Постојат неколку родови класифицирани во гулапковидните кои се  слабо познати, не биле подложени на ДНК-анализа, или  ако се анализирани филогенетски, не се групираат со сè уште именувани или идентификувани семејства и не се доделени на одредена семејство (т.е. *[[Incertae sedis]]* во однос на семејното сместување). Тие ѓи вклучуваат:

* *Aleurocystidiellum*
* *Dentipellopsis*
* *Gloeoasterostroma*
* *Gloeohypochnicium*
* *Gloeopeniophorella*
* *Haloaleurodiscus*
* *Neoalbatrellus*
* *Polypus*
* *Scopulodontia*
* *Scytinostromella*
* *Xeroceps*

## Наводи

## Надворешни врски

* Русулалес Вести
* Веб-страницата Русулалес

Категорија:Статии со микроформати за вид

Категорија:Габи
Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Габи на Македонија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Нов Арманќој

**Свети Ѓорѓи** () — црква во населбата Нов Арманќој-Корделио на градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа на истоимениот плоштад „Свети Ѓорѓи“ (*Агиос Георгиос*) во јужниот дел на Нов Арманќој. Првиот храм е изграден во 1920-те од грчките доселеници, но со време тој станал премал за потребите. На 30 јуни 1974 г. митрополитот Дионисиј Неаполско-ставруполски го поставил камен-темелникот на новиот храм, а во 1980 г. го осветил истиот. Градбата претставува крстокуполен храм во византиски стил. Набргу потоа е дограден пронаосот, во кој има параклис „Св. Катерина“. Во 1994 г. кон северната страна на храмот е придодаден и параклисот „Тројца Светители“. Црквата е живописана во 1993 г.

## Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија

## Наводи

Ѓорѓи, Нов Арманќој
Ѓорѓи, Нов Арманќој
Категорија:Појавено во 1980 година
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Текелиево

**Успение на Пресвета Богородица** () — црква во селото Текелиево, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.

Македонската црква во селото е изградена во средината на XIX век и проширена во 1902 – 1903 г. Срушена е во 1966 г. и на нејзино место е изградена нова камена црква со купола и висока камбанарија. Осветена е на 1 октомври 1972 г. од митрополитот Тимотеј Гортински со одобрение на митролитот Леонид Солунски.

## Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија

## Наводи

Богородица, Текелиево
Богородица, Текелиево
Категорија:Појавено во 1972 година
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Јуренџик

**Успение на Пресвета Богородица** () — црква во селото Јуренџик, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа на ул. „Микра Асија“ бр. 42. Камен-темелникот е поставен во 1938 г., но градежните работи се прекинати поради избувнувањето на Грчко-италијанската војна во 1940 г. Работата продолжила во 1943 г. со материјал од воените логори на окупациските сили и храмот е завршен во 1944 г. Градбата претставува трикорабна базилика. Проширувана е во 1986 и 1987 г., кога е изградена и камбанаријата.

## Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија

## Наводи

Богородица, Јуренџик
Богородица, Јуренџик
Категорија:Појавено во 1944 година
Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија

**Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија** () — епархија на Цариградската патријаршија, управувана од Грчката православна црква, со седиште во градот Лагадина, Егејска Македонија.

## Историја
Ајватовско-рендиската епископија за првпат е спомената во 980 г. како Литиско-рендинска заедно со другите 11 епископии потчинети на Солунската митрополија. Двојното име значи дека катедралата е преместена од древномакедонскиот град Лете во Рендина (тогаш сместена во Рендината тврдина) во непознат период, и со тоа поимот во истирска смисла е титуларен. Денес првиот збор на грчки исто така е „Литиска“, но однесува на селото Ајватово, кое грчката власт насила го сменила во Лити, повикувајќи се на дамнешниот град Лете, согласно нивната политика на присвојување на древномакедонското наследство. За време на царот Алексиј Комнин (1081 – 1118) Литиската епископија била на десетто место по чин во Солунската митрополија. Малку пред 1081 г. низ Лете поминал Никифор Василак, и постоењето на Лете се споменува во два историски извора од тоа време. Епископијата е спомената и за време на царевите Мануил Комнин (1143 - 1180) и Михаил VIII Палеолог (1259 - 1282). За време на царот Андроник II Палеолог (1282 - 1328), литиско-рендински епископ бил Лав. Во 1335 г. епископијата ја возглавувал Гервасиј. За време на митрополитот и истакнат богослов Григориј Палама, управувањето на Литиската епископија му е доверено на платамонскиот епископ. Во 1416 г. епископ бил Христодул. Епископијата е спомената и во 1477 г. Кон крајот на XV век митрополитот Нифонт Солунски го ракоположил за литиско-рендинскиепископ Акакиј, кој важел за праведен и благочестив. Во 1547 г. литиски епископ бил Јоасаф од Солун, роден во семејство преселено од Фенер во Цариград. По него, епископијата ја возглавувал видниот мислител Дамаскин Студит (1564 – 1574). Епископијата е спомената и во 1670 и 1716 година. Укината е во средината на XVI век.

Епископијата е возобновена на крајот од XVIII век за време на Теодосиј Солунски (1767 - 1769), кој го ракоположил за епископ неговиот протосингел Кирил. По него владикувал Захариј, подоцна критски митрополит.

Последен титуларен литиско-рендиски епископ од 1881 до 1891 г. бил Александар од Одрин, подоцна солунски митрополит.

Во 1924 г. на територијата на епископијата е создадена Лагадинската митрополија.

Во 1932 г., со оставката на митрополитот Герман, митрополијата е затворена и диецезата ѝ е припоена кон Солунската митрополија. Во 1967 г. митрополијата е обновена.

## Епископи
; Литиско-рендински епископи

; Лагадински митрополити

; Лагадинско-ајватовско-рендински митрополити

## Архијерејски намесништва и парохиски храмови
Епархијата има 8 архијерејски намесништва:
[мини|250п|Црквата „[Црква „Св. Атанасиј“ - Ајватово|Св. Атанасиј“ во Ајватово (1802)]]

## Манастири

## Наводи

## Надворешни врски
* Мрежно место на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија
Список на екипи и велосипедисти на Џиро д’Италија 2022

Следи список на екипи и велосипедисти кои учествувале на Џиро д’Италија 2022.

## Екипи

Бидејќи Џиро д’Италија е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Дополнително, четири професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 22 екипи.

Иако  првично биле поканети на сите трки од Светската турнеја, тие ја одбиле нивната покана на овогодишниот Џиро одлучувајќи да се насочат на Тур де Франс и Вуелта а Еспања.

## Список на учесници

### По националност

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Џиро д’Италија 2022
Винисиус Жуниор

**Винисиус Жозе Паиксао де Оливеира Жуниор Oliveira** (роден на 12 Јули 2000), повеќе познат како **Винисиус Жуниор** или **Вини Jр.** (), е бразилски професионален фудбалер кој игра како крило за шпанскиот клуб Реал Мадрид и за репрезентацијата на Бразил.

Роден во Сао Гонсало, Винисиус ја започнал својата професионална кариера во Фламенго, каде што го имал своето сениорско деби во 2017 година, на 16-годишна возраст. Неколку недели подоцна, Винисиус бил предмет на трансфер во клубот од Ла Лига Реал Мадрид, за кого потпишал за националниот рекорд за играч до 18 години, зделка од 191 милиони R$ (45 милиони евра), која станала делотворна по неговиот 18-ти роденден.

## Клупска кариера
### Рана кариера

## Наводи

Категорија:Родени во 2000 година
Црква „Св. Димитриј“ - Додулари

**Свети Димитриј** () — црква во селото Додулари, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е типична трикорабна базилика во поствизантиски стил. Изградена е во 1853 година според зачуваниот црковнословенски натпис од 1873 г. Според истиот натпис, црквата станала егзархиска и во неа почнало да се пее на македонски на 11 септември 1873 г. Натписот гласи:

И покрај строгоста и простотата на употребените материјали, храмот претставува еден од највпечатливите споменици на духовната архитектура во Солунско. Има нартекс и женска црква над него, дрвени икони, убав иконостас, фрески во апсидата, вредни насликани владички престол и амвон, како и  икони на Димитриос Хаѕистаматис од погрченото солунско село Кулакија. Во црквата има вкупно 90 вредни икони кои ги одразуваат ликовните тенденции на македонската црковна уметност во последниот период на османлиското владеење. Иконостасот и амвонот се изведени со исклучителен квалитет. Фреските се ретки за својот период, не придржувајќи се кон ниедна иконографска програма и очигледно изработени во различни периоди од различни месни творци. Невообичаено е тоа што се претставени околу седумдесет апостоли во горното подрачје на средишната патека.

Црквата е прогласена за заштитен споменик на 4 февруари 1985 г.

## Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија

## Наводи

Димитриј, Додулари
Димитриј, Додулари
Категорија:Споменици на културата во Делта (општина)
Димитриј, Додулари
Категорија:Појавено во 1853 година
Александриска детелина

**Александриска детелина** или **египетска детелина** (латински: *Trifolium alexandrinum*) ― едногодишна детелина која се одгледува претежно во наводнувани суптропски региони и се користи како мешункаста култура. Таа е важна зимска култура во Египет, каде што можеби се одгледувала уште од античко време, а била донесена во северна Индија на почетокот на деветнаесеттиот век. Се одгледува и во САД, Европа, Кина и Австралија.

Растението достигнува 30 до 100 см висина со исправени или нагорни стебла. Постојат два вида на оваа детелина, еднократна и повеќекратна. Едноделните сорти, како „Балади“, имаат висока точка на растење и имаат слабо закрепнување откако ќе се окосат. Повеќекратните сорти, како „Фрсти“, имаат пониска точка на растење што овозможува повеќекратна жетва од едно сеење.

Александриската детелина е генерално чувствителна на мраз и треба да се сади само откако ќе помине сезоната за мраз.

Александриската детелина е способна да произведе до 8 тони сточна храна во една сезона на растење. Александриската детелина е слична по квалитет на сточна храна со онаа на луцерката. 

Александриската детелина  може да се користи и како покривна култура за сузбивање на плевелите или како зелено ѓубриво што обезбедува азот. 

## Александриската детелина како сточна храна
Александриската детелина обезбедува високохранлива и вкусна сточна храна за добитокот во зимската сезона во повторени сечи. Содржи 17% сурови белковини, 25,9% сурови влакна и 60-65% содржина на вкупно сварливи хранливи материи. На Александриската детелина ѝ треба блага температура за да никне. Нејзиниот раст е ограничен за време на многу студено или ладно време. Расте добро на средни до тешки почви.

## Наводи

## Надворешни врски
* Александриска детелина - држава Нов Јужен Велс преку Одделот за примарни индустрии на Нов Јужен Велс 2007 година

Категорија:Ботанички таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Сточна храна
Категорија:Детелина
Категорија:Приземни растенија
Категорија:Фуражни култури
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Флора на Египет
Категорија:Флора на Ирак
Категорија:Флора на Иран
Категорија:Флора на Пакистан
Сугреб

мини|Сугреб на левата страна на градниот кош
**Сугреб** или **уртикарија** — алергиско заболување на кожата кое може да се појави поради дејството на широк спектар на фактори.

## Причинители
Меѓу причинителите за појава на сугреб може да се најдат:

* лекови
* козметика
* габи, бактерии,  цревни паразити, некои вируси ,
* прашина, полен, коса, пердуви
* разни видови храна , адитиви во храната

Физичката уртикарија може да предизвика гребење на кожата и слично.

Меѓу причинителите може да се јави и прекумерното изложување на сонце, контакт со животни и растенија и др.

## Лечење
Потребно е да се најде причината за алергијата. Постојат и лекови кои ги ублажуваат или елиминираат симптомите.

Алергиската реакција е последица на лошо функционирање на телото и некои болести. Можен причинител е и габата кандида.

## Наводи

## Надворешни врски
* Pliva zdravlje - Kožne alergije urtikarija

Категорија:Уртикарија и ангиоедем
Категорија:Хиперсензитивност тип 1
Црква „Св. Димитриј и Св. Бессребреници“ - Додулари

**Свети Димитриј и Свети Бессребреници** () — црква во селото Додулари, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.

Проектот за изградба на нов храм до старата македонска црква „Св Димитриј“ во Додулари е изработен во 1969 г. Во 1971 г. епископот Стефан Талантски го ставил камен-темелникот на новата црква, по наредба на митрополитот Пантелејмон Солунски. Во 1974 г. парохијата е приклучена кон новосоздадената Неаполско-ставруполска епархија. На 31 мај 1981 г. црквата е конечно осветена од митрополитот Дионисиј Неаполско-ставруполски. Наречена е по Свети Димитрија Солунски и на Светите Бессребреници Кузман и Дамјан, на кои е посветен параклис во внатрешноста.

Храмот претставува трикорабна базилика.

## Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија

## Наводи

Димитриј Бессребреници, Додулари
Димитриј Бессребреници, Додулари
Категорија:Појавено во 1981 година
Црква „Свети Апостоли“ - Јуренџик

**Свети Апостоли** () — црква во селото Јуренџик, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е парохиски храм сместен во североисточниот дел на Јуренџик. Камен-темелникот е поставен во 1996 г. од митрополитот Дионисиј Неаполско-ставруполски. На 21 ноември 1998 г. е отворен приземниот кат.

## Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија

## Наводи

Апостоли, Јуренџик
Апостоли, Јуренџик
Црква „Св. Никола“ - Ново Село (Даутбал)

**Свети Никола** () — црква во Ново Село, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.

Во Ново Село е изградена црква „Св. Никола“ или „Св. Петка“ меѓу 1890 и 1915 г. Во 1957 г. црквата силно настрадала во пожар и подоцна е осново изградена. Новата црква е крстовидна и направена од камен, каква што е и камбанаријата. Осветена е на 30 август 1959 г. од епископот Стефан Талантски. Во следните години е живописана. Реликвиите од стариот храм се пренесени во новиот. Во 1995 г. е доградена припрата.

## Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија

## Наводи

Никола, Ново Село
Никола, Ново Село
Категорија:Појавено во 1959 година
Црква „Св. Атанасиј“ - Арапово

**Свети Атанасиј** () — црква во селото Арапово, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.

Во Арапово е изградена македонската црква „Св. Атанасиј“ околу 1860 г. Според зачуваните фотографии, таа била трикорабна базилика со дрвени тавани и трем на западната страна. Се користела сè до 1967 г кога е напуштена поради структурни проблеми, а во 1974 г. е срушена. Во 1968 г. започнала изградбата на нова црква, осветена на 2 октомври 1977 г. од митрополитот Дионисиј Неаполско-ставруполски. Во новата црква се чуваат вредните реликвии од старата. Храмот е жисописан во 1986 г., а следнат година се додадени надворешна колонада и припрата.

## Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија

## Наводи

Атанасиј, Арапово
Атанасиј, Арапово
Категорија:Појавено во 1977 година
Црква „Св. Пантелејмон“ - Арапово

**Свети Пантелејмон** () — црква во селото Арапово, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.

Камено-темелник на храмот е поставен во 1947 г. од митрополитот Генадиј Солунски. Градбата претставува трикорабна базилика без особени архитектонски одлики и со вградена камбанарија. Црквата е свечено отворена на 18 октомври 1953 година од митрополитот Пантелејмон Солунски и неговиот викарен епископ Тимотеј Мирски. Од 1975 до 1994 г. се градел надворешниот трем.

## Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија

## Наводи

Атанас, Арапово
Атанас, Арапово
Категорија:Појавено во 1953 година
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Драма (XX век)

**Воведение на Пресвета Богородица** () — црква во градот Драма, Егејска Македонија. Претставува катедрален храм на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е трикорабен храм во византиски стил, осветен на 10 септември 1974 г. Посветен е на Воведението на Пресвета Богородица, Света Петка и Свети Нектариј. Овде претходно имало постара црква, која пак била изградена на местото на најстариот византиски храм.

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

Богородица 20
Богородица 20, Драма
Богородица 20, Драма
Категорија:Појавено во 1974 година
Пејзановска пештерна црква

**Пејзановска пештерна црква** () — средновековна пештерна црква кај селото Пејзаново, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е откриена во 1943 г. за време на Втората светска војна. Претставуа едноставен храм и личи на ќелија. Внатрешнсота е богато живописана, но фреските се отстранети, и денес се чуваат во Музејот на византиската култура во Солун.

## Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија

## Наводи

Категорија:Цркви во Капуџилар-Хортач
Категорија:Цркви во Неаполско-ставруполската епархија
Категорија:Пештерни цркви во Егејска Македонија
Парабола за пријателот на полноќ

десно|мини|250x250пкс| Јан Лујкен, илустрација на параболата за пријателот во ноќта.
**Парабола за пријателот на полноќ** (или **прабола за тврдоглав сосед**) — една од познатите новозаветни Исусови алегориски параболи.

Параболата зборува за човек кој е без сочувство, но на крајот попушта пред барањата на упорниот сосед за да не му досадува повеќе. Наравоучение на параболата е дека треба да се биде истраен во молитвата и никогаш да не се откажува.

Оваа парабола се наоѓа во новозаветното евангелие според Лука (11: 5-8).

## Парабола
Евангелието според Лука ја пренесува следната Исусова парабола:

## Толкувања
Во продолжение на Евангелието по Лука, самиот Исус го разјаснува значењето на неговата алегориска парабола, објаснувајќи дека истрајноста во молитвата вродува со плод:

Џоел Грин смета дека воведната фраза („*кој од вас има пријател?*“) треба да се разбере во смисла на „*дали можеш да замислиш таков пријател?*“, (или „*има ли таков пријател?*“), и дека нејзината намера е да се добие одговор „не!“, бидејќи ниту еден пријател не би одбил помош во таква ситуација. Во секој случај, Исус заклучува дека иако пријателството не е доволен мотив, сепак ќе добиеме помош барем поради упорност и досада. Оваа алегорична приказна за Исус е поттик за молитва до неговите ученици. Параболата за неправедниот судија има слично наравоучение.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Исусови параболи
Trifolium barbigerum

***Trifolium barbigerum*** е вид на детелина позната по народното име **брадеста детелина**.

## Распространетост
Растението е домородно на централното крајбрежје и Северна Калифорнија и Орегон. Расте под 700 метри надморска височина. Области што се наоѓа овој вид на детелина ги вклучуваат северните Каналски Острови во Калифорнија, бреговите на Калифорнија и околу заливот на Сан Франциско.

Расте во многу видови на живеалишта, вклучително и крајбрежни прерии, мешани зимзелени шуми, борови шуми и мочуришни - крајбрежни области. Се среќава и во нарушени и обработени површини.

## Опис
*Trifolium barbigerum* е едногодишна билка која расте исправено и нејзината текстура може да биде влакнеста или безвлакнеста. Листовите се поделени на овални ливчиња долги до 2,5 сантиметри, понекогаш со засеци на врвовите. Дршките на листовите се големи и имаат променлива форма.

Цветот е широк до 2,5 сантиметри. Секој цвет има чашка од чашкино ливче и кои се стеснуваат на една или повеќе реси кои се обложени со долги влакна. Во секоја чашка е цветната корола која може да биде розово виолетова, бела или двобојна виолетова и бела.

Периодот на цветање е од април до јули.

### Варијации
*Trifolium barbigerum* порано биле класифицирани со две сорти, кои не се во сегашна употреба:

* *Trifolium barbigerum* var. *andrewsii* — рекласифициран како *Trifolium grayi*.
* *Трифолиум. barbigerum* var. *barbigerum* — рекласифициран како синоним на *Trifolium barbigerum.*

## Наводи

## Надворешни врски

* База на податоци Calflora: ''Trifolium barbigerum'' (Брадеста детелина)
* Jepson Manual eFlora (TJM2) третман на ''Trifolium barbigerum''
* UC CalPhotos галерија: ''Trifolium barbigerum''

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Детелина
Категорија:Флора
Категорија:Приземни растенија
Категорија:Фуражни култури
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Јалиџик

**Свети Ѓорѓи** () — црква во селото Јалиџик, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа во центарот на селото, на бул. „Елевтерија“. Камен-темелникот е поставен во 1981 г. Изградбата е и внатрешното уредување траеле 12 години. Отворен е на 20 јули 1993 г. од митрополитот Дионисиј Неаполско-ставруполски. Градбата претставува крстовиден храм со купола.

## Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија

## Наводи

Ѓорѓи, Јалиџик
Ѓорѓи, Јалиџик
Категорија:Појавено во 1993 година
Вакцина против тетанус

**Вакцина против тетанус**, исто така позната како **тетанус токсоид** (**TT**), е токсоид вакцина која се користи во превенција на тетанус. За време на детството, се препорачуваат пет дози, а шестата се дава во адолесценцијата.

По три дози, скоро сите првично се имуни, но се препорачуваат дополнителни дози на секои десет години за одржување на имунитетот. Дополнителна доза треба да се даде во рок од 48 часа од повредата кај луѓе имунизирани пред повеќе од 5 години. Кај луѓе со високоризични повреди и кои не се целосно имунизирани, може да биде препорачан и тетанус антитоксин.

Потврда дека бремените жени се целосно имунизирани за време на секоја бременост може да превенира тетанус кај мајката и неонатален тетанус.

## Наводи

Категорија:Вакцини
Trifolium buckwestiorum

***Trifolium buckwestiorum*** е редок вид на детелина позната по народното име **детелината Санта Круз.**

## Распространетост
Растението се смета како ендемичен вид во Калифорнија. Знаеме за него од девет или десет мали појави, во окрузите Монтереј, Санта Круз и Сонома. Може да се појави и во окрузите Сан Матео, Санта Клара и Мендосино, но, неговите популации се многу мали и лесно се уништуваат поради разни причини како што се возилата, развојот на индустријата и активноста на дивите свињи.

Расте во шуми и во крајбрежни прерии.

## Опис
Таа е едногодишна билка која расте исправена или опуштена во форма, со зелена или црвеникава трева без влакна. Листовите се овални ливчиња, долги до 1,5 сантиметар.

Цветот е главица која е широка приближно еден сантиметар. Секој цвет има чашка од чашкино ливче кои се стеснуваат на фини влакна и розова корола долга под еден сантиметар.

## Наводи

### Дополнително читање

* Isley, D. (1992). Иновации во Калифорнија *Трифолиум* и *Латирус* . *Мадроњо* 39(2):90–97.

## Надворешни врски

* Рачен третман со Jepson
* Фото галерија

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Детелина
Категорија:Фуражни култури
Категорија:Приземни растенија
Категорија:Флора
Вози ја мојата кола (филм од 2021)

мини|'''„Вози ја мојата кола“''' (Лого на филмот 2021 година
**„Вози ја мојата кола“** (јапонски: ドライブ・マイ・カ) — филм на режисерот Рјусуке Хамагучи од 2021 година. Хамагучи е автор и на сценариото, заедно со Такамаса Ое, а кое е засновано врз истоимениот расказ на Харуки Мураками. Главните улоги ги играат: Хидетоши Нишиџима, Токо Миура и Масаки Окада.

## Синопсис
Познатиот театарски режисер Јусуке Кафуку (го игра Хамагучи) е оженет за убавата сценаристка Ото. Таа добива идеи за сценаријата само за време на половите односи и го изневерува со други мажи. Еднаш, тој се враќа дома и ја затекнува Ото во љубовна сцена со младиот глумец Коџи (го игра Окада), но тивко ја напушта куќата без да ги прекине љубовниците. Еден ден, кога се враќа дома, Кафуку ја затекнува сопругата во бесознание и набргу таа умира. По некое време, Кафуку е повикан во Хирошима за да ја режира претставата „Вујко Вања“. Тој е потиштен поради неодамнешната смртта на Ото, па ја прифаќа работата за да заборави на тагата. Таму, нему му доделуваат личен возач — девојката Мисаки (ја игра Миура) и постепено со неа се спријателува. И таа претрпела лична трагедија кога нејзината родна куќа била уништена поради лизгање на земјиштето при што погинала мајка ѝ. На аудицијата за претставата, Кафуку го ангажира Коџи, иако знае дека тој е поранешниот љубовник на Ото. Во текот на пробите, Коџи му признава дека бил вљубен во Ото. Меѓутоа, подоцна, Коџи е уапсен поради тоа што истепал еден човек кој потоа починал. Така, Кафуку е принуден да ја игра улогата на вујкото Вања. Мисаки го вози Кафуку до нејзиното родно место и му ја покажува разурнатата куќа. Во меѓусебниот разговор, тој се обвинува за смртта на Ото, а Мисаки му кажува дека таа не ѝ помогнала на мајка си за време на несреќата. Така, Кафуку го игра ликот на вујкото Вања при што ги изговара зборовите на Мисаки, која седи во публиката. На крајот од филмот, Мисаки го вози автомобилот на Кафуку, кој ѝ го поклонил поради проблемите со очите.

## Наводи

Категорија:Јапонски филмови
Категорија:Филмови на јапонски јазик
Категорија:Филмови од 2021 година
Категорија:Филмови на Рјусуке Хамагучи
Категорија:Филмови со Хидетоши Нишиџима
Категорија:Филмови со Токо Миура
Категорија:Филмови со Масаки Окада
Категорија:Филмови засновани на раскази
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Хирошима
Гланис

десно|мини|225x225пкс| Храмот на Валетудо, околу 39 п.н.е., во Гланум.
**Гланис** ― галски бог поврзан со исцелителен извор во гратчето Гланум во планините Алпили во Прованса во јужна Франција. На местото на изворите има цистерни каде што можеби се капеле аџиите. Во близина на еден од нив бил поставен олтар на Гланис и Гланикети. Гланике биле тријада на месни мајки божици поврзани со лековитите извори.

Гратчето, каде што е подигнато светилиште на Гланис во 4 век п.н.е., самиот бил именуван по богот. Кога станала колонија на Римската Империја, Римјаните ја следеле нивната вообичаена практика со впивање на Гланис во нивниот пантеон во облик на Валетудо. Обожувањето на Гланис/Валетудо завршило со подемот на христијанството и уништувањето на Гланум во 270 н.е.

## Поврзано

* Келтска митологија

## Наводи


* Грин., Миранда. *DGERPUAKsEDMchDsTpewwy38u1LZU8eRfu.* Thames and Hudson Ltd. Лондон. 1997 година.
Категорија:Водни богови
Категорија:Здравствени богови
Категорија:Галски богови
Брикта

Во гало-римската религија, **Брикта** или **Брикста** била галска божица која била сопруга на Луксовиј, богот на водите на Ликсеј-ле-Бен (во антиката, Луксовиум). Николсон (1999), сепак предложул дека ако „Брикта е титула што го вклучува Бриг, таа всушност може да биде титула доделена на Сирона наместо посебна божица“.

## Натписи
Брикта е забележана во следните натписи од Ликсеј-ле-Бен:

: *[Lus]soio / et Brictae / Divixti/us Cons/tans / v(otum) s(olvit) <l=T>(ibens) m(erito)*
: „На Лусо(в)иј и Брикта, Дивиксиј Констанс слободно и заслужено го исполни својот завет“. (CIL 13, 05425)

: *Luxovio / et Brixtae / G(aius) Iul(ius) Fir/manus / v(otum) s(olvit) l(ibens) m(erito)*
: „На Луксовиј и Брикста, Гај Јулиј Фирманс слободно и заслужено го исполни својот завет“.

(AE 1951, 00231; CIL 13, 05426)

## Етимологија
Овој галски  е изведен од зборот брикстом или брикста што значи магија. Зборот се појавува и на натписот на Шамалиер. (Деламар стр. 76–77 со наводи и споредбена етимологија)

## Наводи

* *Année Epigraphique* ; том 1951 година.
* Corpus Inscriptionum Latinarum (CIL), том 13, *Tres Galliae.*
* Деламар, Х. (2003). *Dictionnaire de la Langue Gauloise.* 2. издание. Париз, Editions Errance. 
Категорија:Водни божици
Категорија:Галски божици
Арвернус

[десно|мини| Цртеж на олтар на Меркур Арвернус пронајден во [:de:Haus Gripswald|Грипсвалд заедно со група заветни олтари и релјефи посветени на Матроните.]]
Во гало-римската религија, **Арвернус** бил племенски бог на Арверните и епитет на галскиот Меркур. Иако името се однесува на Арверните, на чија територија Меркур имал важно светилиште на Пиј-де-Дом во Централниот Масив, сите натписи на Меркур Арвернус се наоѓаат подалеку долж рајнската граница. Сличното име Меркур Арвернорикс, „крал на Арверните“, исто така е забележано еднаш. Споредете го и насловот Меркур Думијатис („на Пиј-де-Дом“), пронајден на територијата на Арвените. Името, како и името на Арверните и на Оверњ, се чини дека потекнува од пракелтската сложена придавка *фара-уерно/верно-с „пред евла“.

## Наводи

Категорија:Арверни
Категорија:Меркурски божества
Категорија:Тутеларни божества
Категорија:Галски богови
Абарта

Во ирската митологија, **Абарта** (исто така Абартах, веројатно значи „сторител на дела“), во некои споменувања бил еден од Туата Де Данан, а во други Фомориец, и се поврзува со Фин Мекул.

Една приказна за измамата на Абарта е кога тој се понуди како слуга на Фин Мекул, набргу откако Мекул го наследил својот татко како водач на Фијана, дружина моќни милезиски воини. Во знак на добра волја, Абарта потоа им подарил див сив коњ, кој четиринаесет фијанци морале да се качат на грбот пред да се придвижи. Откако Абарта се качил зад фијанците на коњот, тој галопирал носејќи ги воините во Другиот свет каде што Туата Де Данан бил истеран под земја од Милезијците.

Фијана, предводена од помошникот на Фин Мекул, Фолтор, морале да набават магичен брод за да го лови коњот на Абарта. Фолтор, како најдобар трагач на Фијана, успеал да навигира во другиот свет, каде што Абарта бил натеран да ги ослободи затворените воини на Фијана и да ја задоволи честа, морал да се држи за опашката на коњот и да биде влечен назад во Ирска.

Подоцна, на Абарта не му било дозволено да се придружи на Фијана поради овој инцидент.

## Наводи

Категорија:Туата Де Данан
Категорија:Ирски богови
Категорија:Ирски фолклор
Категорија:Фениски циклус
Категорија:Самовили
Категорија:Аос си
Ерланг (единица)

**Ерланг** (симбол Е) — бездимензионална единица, која се користи во телефонијата како статистичка мерка за оптоварувањето на која било телефонска опрема (линијата, колото, централата...).

Именувана е по данскиот математичар Агнер Краруп Ерланг (1878-1929), кој моделирал телефонски мрежи и развил теорија на редови со чекање.

Ерлангот ја мери стапката на зафатеност на комуникацискиот уред во одреден период. Еден ерланг одговара на максималната зафатеност на опремата што дозволува насочување на еден телефонски повик (што, во случај на проучување на период од еден час, одговара на пример на повик од еден час или десет разговори од шест минути) .

Така:
* 1 ерланг одговара на постојан телефонски повик во периодот на набљудување.
* 0,3 ерланга одговараат на користење на опремата во 30 % од набљудуваното време, на пример, за еден час набљудување, при комуникација од 18 минути.
* 10 ерланга одговараат на зафатеност на група од десет уреди за еден час набљудување, или на зафатеност на група од дваесет уреди во просек 50 % од времето во периодот на набљудување.

## Поврзано
* Агнер Краруп Ерланг

Категорија:Телефонија
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Хајка (филм од 1977)

**„Хајка“** — југословенски филм од 1977 година, во режија на Живоин Павловиќ. Главните улоги ги толкуваат: Раде Шербеџија, Мики Манојловиќ, Павле Вуисиќ, Лазар Ристовски и Данило Лазовиќ. 

## Синопсис
На почетокот од 1942 година четниците им предлагаат на партизаните да се обединат против италијанската војска, која ја држи под окупација Црна Гора. На договорениот состанок доаѓаат тројца партизани, но наместо претставниците на четниците доаѓа италијанската војска. Партизанската дивизија е потполно разбиена, а од неа преживуваат само неколку луѓе кои решаваат да се скријат во подземни колиби. Во меѓувреме, еден заробен партизан носи вести дека четниците одат кон Босна, со цел да се пресметаат со партизаните. Поради тоа, преживеаните партизани од дивизијата одлучуваат да извршат низа диверзии за да ги задржат четниците во Црна Гора. Така, тие предивикуваат голема хајка по нив...

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Српски филмови
Категорија:Филмови од 1977 година
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови на Центар ФРЗ
Категорија:Филмови на Живоин Павловиќ
Категорија:Филмови со Раде Шербеџија
Категорија:Филмови со Барбара Нилсен
Категорија:Филмови со Предраг Манојловиќ
Категорија:Филмови со Павле Вуисиќ
Категорија:Филмови со Лазар Ристовски
Категорија:Филмови со Јован Јаниќијевиќ Бурдуш
Категорија:Филмови со Данило Лазовиќ
Категорија:Филмови со Бата Живоиновиќ
Категорија:Филмови со Љуба Тадиќ
Категорија:Филмови со Петар Краљ
Категорија:Филмови со Драгомир Фелба
Категорија:Филмови со Љиљана Јовановиќ
Категорија:Филмови со Звонимир Лепетиќ
Категорија:Филмови со Хусеин Чокиќ
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Црна Гора
Категорија:Партизански филмови