Амбарќој

**Амбарќој** или **Амбар Ќој** (, *Мандрес*; до 1926 г. *Αμπάρ Κιόι*, *Амбар Ќој*) — село во Кукушко, Егејска Македонија. Денес ѝ припаѓа на Општина Кукуш во Кукушкиот округ на областа Централна Македонија, Грција. Во 2011&nbsp;г. населението броело 475 жители.

## Географија
Селото се наоѓа на 17 км јужно од Кукуш, на левиот брег на реката Галик.

## Историја
### Во Отоманското Царство
Во XIX век Амбарќој било македонско село во Кукушката (Авретхисарската) каза. Црквата „Св. Димитриј“ е изградена во 1864 г. и има базилична архитектура. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Амбарќој* (Ambarkeui) било село во Кукушката (Авретхисарска) каза со 65 домаќинства сочинети од 25 муслимани и 285 Македонци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) в 1900 година селото има 300 жители Македонци христијани и 66 Турци.

Населението на селото потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. Според податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. *Амбар Ќој* (Ambar-Keuy) било село во Кукушката каза со 320 жители Македонци под егзархијата и во него работело бугарско училиште.

Бугарското вмешателство продолжило и за време на Хуриетот во првата половина на 1909 г. кога во селото е основан огранок на Сојузот на бугарските уставни клубови.

Според Анастасија Каракасиду на крајот од отоманското владеење на *Амбарќој* било претежно „словенојазична“ населба.

### Во Грција
Во Втората балканска војна (1913) селото настрадало од грчката војска, која го разурнала, а населението било принудено да избега во Бугарија. Истата година тоа е припоено кон Грција, кога е евидентирано без ниеден жител. На местото на Македонците се доведени погрчени Албанци од источнотракиската паланка Мандрица, јужна Бугарија. Во 1920 г. селото веќе имало 524 жители. Во 1928 г. селото е евидентирано како наполно дојденско, со 125 семејства сочинети од 412 жители. Во 1926 г. селото е преименувано во Мандрес во чест на албанската гркоманска паланка Мандрица од која дошле дојденците.

## Демографија
Иако во повоените децении селото забележало значителен раст, со време населението опаднало поради иселување во Солун и другите градови.

## Стопанство
Селото традиционално се занимавало со производство на пченица, свилени кожурци и други земјоделски производи. Сточарството било слабо развиено поради ограничените пасишта.

## Личности
* Ангел Трајков (1889 – ?) — учесник во Балканските војни
* Васил Георгиев (Георгев, 1890 – ?) — учесник во Балканските војни
* Димо Амбарќојлиев — револуционер, деец на МРО, убиен пред 1918 г.
* Иван Трајков (Ване Трајков, 1879/1882 – ?) — учесник во Балканските војни
* Иван Христов (1889 – ?) — учесник во Балканските војни
* Милан Коцев Христов (1889/1892 – ?) — учесник во Балканските војни
* Христо Иванов (Иљов) — борец во Руско-турската војна (1877-1878)
* Христо Иванов (1889 – ?) — учесник во Балканските војни, Инженерно-технички единици
* Христо Иванов (1889 – ?) — учесник во Балканските војни, жител на Солун

## Културни и природни знаменитости
;Цркви
* „Св. Димитриј“ — македонска црква од 1894 г.

## Литература
* Μ. Μαραβελάκη, Α. Βακαλόπουλου. "Οι προσφυγικές εγκαταστάσεις στην περιοχή Θεσσαλονίκης". Ανατύπωση Εκδόσεις Βάνιας. Θεσσαλονίκη, 1993.
* Απόστολος Μαϊκίδης. "Μανδρίτσα. Η κωμόπολις που έσβησε." Σημειώσεις – Αναμνήσεις – Παράδοσις. Θεσσαλονίκη, 1972.
* Απόστολος Μαϊκίδης. "Η βιοτεχνία στη Μανδρίτσα Αν. Θράκης", Θρακική Εστία Θεσσαλονίκης. Ημερολόγιο- Λεύκωμα, 4, 1985-1986.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Кукуш
Категорија:Албански населби во Грција