open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Црвена венчавка (филм)

**„Црвена венчавка“** (француски: *Les Noces rouges*) — француско-италијанскифилм од 1973 година во режија на Клод Шаброл (Claude Chabrol), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Стефан Одран (Stéphane Audran), Мишел Пиколи (Michel Piccoli), Клод Пјеплу (Claude Piéplu), Клотилд Жоано (Clotilde Joano), Елијана де Сантис (Eliana de Santis), Франсоа Робер (François Robert) и Даниел Лекуртоа (Daniel Lecourtois). Филмот, кој е снимен според вистинит настан, претставува осуда на малограѓанскиот конформизам и на амбициозноста на политичарите.

## Синопсис
Незадоволни од своите семејни животи и од провинцискиот живот, Лисиен (ја игра Одран), која му е сопруга на градоначалникот, и Пјер (го игра Пиколи), заменикот на градоначалникот, веќе неколку години се љубовници. Градоначалникот (го игра Пјеплу) не е заинтересиран за сексот, додека сопругата на Пјер со години е болна и врзана за постелата. Наеднаш, сопругата на Пјер умира, а жителите на градот сметаат дека се работи за самоубиство. Меѓутоа, Пјер ѝ признава на Лисиен дека тој ја убил сопругата. така, двајцата добиваат идеја дека на сличен начин можат да постапат и со нејзиниот сопруг, со цел да ја остварат својата љубовна среќа...

## Наводи

Категорија:Француски филмови
Категорија:Италијански филмови
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови на Клод Шаброл
Категорија:Филмови со Мишел Пиколи
Категорија:Филмови со Стефан Одран
Категорија:Филмови со Клотилд Жоано
Категорија:Филмови со Клод Пјеплу
Категорија:Филмови од 1973 година
Категорија:Филмови со Елијана де Сантис
Категорија:Филмови со Франсоа Робер
Категорија:Филмови со Даниел Лекуртоа
Каналот Лоан во зима

***Каналот Лоан во зима*** - слика на Каналот Лоан, насликана од Алфред Сисли во зимата 1891 година. Сега се наоѓа во Националниот музеј за ликовни уметности на Алжир.

Категорија:Слики од Алфред Сисли
Категорија:Дела од 1891 година
Зоран Мариќ

**Зоран Мариќ** (роден на 21 февруари 1960 година) е српски професионален фудбалски менаџер и поранешен играч.

## Клупска кариера
Роден во Бока, СФР Југославија, Мариќ ги претставуваше локалните клубови Нови Сад и Војводина во неговата земја. Во јануари 1988 година, на речиси 29 години, му беше дозволено да ја напушти нацијата на Железната завеса и да се пресели во Шпанија, каде што ќе остане до неговото пензионирање пет години подоцна, во галисиските клубови Селта  и Компостела.

Мариќ се натпреваруваше во Ла Лига со Селта и Компостела, со вкупно 71 натпревар и 13 голови, пред да ја заврши својата играчка кариера во 1993 година.

## Репрезентативна кариера
Мариќ заработи два настапи за Југославија, двете во 1983 година. Тој го направи своето деби на 30 март во пријателската победа со 2-0 против Романија.

## Менаџерска кариера
Мариќ стана менаџер во 1999 година, особено работејќи со поранешните страни Компостела  и Војводина. На 19 мај 2010 година, тој го освоил босанскиот куп 2009–10 додека бил на чело на босанскиот премиерлигаш Борац Бања Лука, кој го водеше од јануари до август 2010 година.

По Борац, тој од 2011 до 2012 година работеше како селектор на репрезентацијата на Србија до 19 години, а потоа раководеше со Спартак Суботица, Пролетер Нови Сад, повторно Војводина и Нови Пазар.

На 21 јуни 2019 година, Мариќ стана нов менаџер на, во тоа време, Првата лига на РС клуб Крупа . На 8 мај 2020 година, сезоната 2019–20 во Првата лига на РС ненадејно заврши поради пандемијата КОВИД-19 во Босна и Херцеговина и стандардно, Крупа, предводена од Мариќ, беа крунисани за шампиони во лигата и се промовираа назад во босанската Премиер лига  На 15 септември 2020 година, тој ја напушти Крупа поради лоши резултати.

## Приватен живот
Синот на Мариќ, Горан, исто така бил фудбалер и напаѓач. И тој помина многу години играјќи во Шпанија, главно во Селта Б.

## Признанија

### Менаџер
**Борац Бања Лука**

* Куп на Босна : 2009–10

**Крупа**

* Прва лига на РС : 2019–20

## Наводи

## Надворешни врски

* Податоци за државната репрезентација 

Категорија:Српски фудбалски тренери
Категорија:Фудбалери на ФК Селта Виго
Категорија:Фудбалери од Ла Лига
Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Југословенски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1960 година
Бојан Мамиќ

мини|Бојан Мамиќ во 2010 година
**Бојан Мамиќ** (роден на 13 септември 1981 година) е српски фудбалер кој неодамна настапувал за екипата на Парнахиба.

## Клупска кариера
Бојан Мамиќ претставувал поголем број клубови во српските пониски лиги особено низ градот Белград. Тој бил плодотворен со своите голови во период додека настапувал за тие клубови.

Во 2006 година, Бојан Мамиќ за прв пат се преселил од Србија во Минск, главниот град на Белорусија. Играјќи за екипата на МТЗ-РИПО од Минск, Мамиќ настапил на вкупно 36 натпревари и постигнал 6 голови. Својот прв настап на едно европско натпреварување го имал со екипата на МТЗ-РИПО Минск, кога клубот играл во натпреварите на Куп на УЕФА Интертото. Неговиот клуб се обидувал да обезбеди место во Лигата на Европа на УЕФА. На тие два натпревари од Купот на УЕФА Интертото Мамиќ успеал да постигне два гола.

Добрата форма на Бојан Мамиќ во белорускиот клуб го довела до трансфер во литванскиот врвен тим ФК Атлантас, во 2008 година. Тоа бил краток престој во клубот од Клајпеда, пред да биде префрлен во друг литвански клуб, односно во екипата на ФБК Каунас од вториот по големина литвански град Каунас. Мамиќ поминал осум месеци како член на ФБК Каунас. Во 2008 година тој ја имал својата прва можност да игра на натпреварите од квалификациите за Лигата на шампионите на УЕФА. Екипата на ФБК Каунас била елиминирана од натпреварувањето иако имале еден нерешен натпревар против италијанскиот клуб Сампдорија во нокаут фазата од Лигата на Европа на УЕФА.

Бојан Мамиќ, подоцна во месец јули 2009 година се приклучил на унгарското државно првенство, односно преминал во екипата на Ференцварош ТЦ.

По престојот во Унгарија тој се приклучил на бразилскиот клуб Парнахиба откако во меѓувреме кратко престојувал во малтешкиот клуб Мкаба. Бојан Мамиќ тренирал со тимот на Парнахиба СЦ во претсезоната 2016 година, но никогаш не одиграл ниту еден натпревар за тој клуб. Наместо тоа, тој одлучил да се повлече од фудбалот и да продолжи со својата фудбалска академија со полн капацитет.

Бојан Мамиќ во текот на својата професионална кариера настапувал за повеќе од 20 клубови.

## Период по играњето фудбал

### Тренирање
Мамиќ поседувал диплома со ранг Б добиена од УЕФА за да може да работи како тренер.

### Детска Обединета Академија Парнаиба
По пензионирањето како играч во 2016 година, Мамиќ ја формирал својата фудбалска академија, во градот Парнаиба во северниот дел на Бразил.

Академијата била наменета за деца на возраст од 5 до 17 годишна возраст и моментално во неа тренираат над 150 студенти, бројка што ја прави најголемата фудбалска академија во градот. Мамиќ ги тренирал децата  зборувајќи на англиски јазик, но и на португалски јазик.

## Приватен живот
Бојан Мамиќ зборувал српски, англиски, португалски, шпански и руски јазик.

## Наводи

## Надворешни врски

* Фејсбук страница Kids United Parnaiba
* 

Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1981 година
Зоран Матиќ

**Зоран Матиќ** ОАМ (роден на 25 декември 1944 година) е поранешен фудбалски тренер.

## Биографија

### Играчка кариера
По пристигнувањето во Аделаида 1973 година од Југославија, Матиќ играше за Белград Вудвил (Белиот град) пред да се пресели во Аделаида Сити. Додека играше за Аделаида Сити, тој ја претставуваше државата Јужна Австралија четири пати.

### Тренерска кариера
Матиќ е најпознат по тренерот на Аделаида Сити во австралиската Национална фудбалска лига. Тој беше тренер на Аделаида Сити на три шампионски титули (1986, 1991/1992 и 1993/1994) и беше првиот тренер на НСЛ кој освоил 200 натпревари. Матиќ беше тренер на годината во НСЛ за сезоните 1990/1991 и 1994/1995 година. Матиќ е член на Куќата на славните на фудбалската федерација Австралија и Куќата на славните на Фудбалската федерација на Јужна Австралија.

### Пензионирање
По повлекувањето од тренерската работа, Матиќ почна да работи во градежната индустрија. Во 2006 година, како резултат на индустриска несреќа со пад од покрив од шест метри, Матиќ беше хоспитализиран со повеќе повреди, вклучувајќи скршен врат, скршена рака, скршена капа на коленото и повреди на лицето.

## Наводи

## Надворешни врски

* Оз Фудбалски профил

Категорија:Фудбалски дефанзивци
Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Луѓе од Аделаида
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1944 година
Миљан Миљаниќ

мини|Миљан Миљаниќ
**Миљан Миљаниќ** (4 мај 1930 – 13 јануари 2012 година) ― југословенски и српски фудбалер, тренер и администратор, кој играл како дефанзивец.

Роден во Битола, Вардарска Бановина, Кралство Југославија, во семејство со потекло од кланот Бањани во општина Никшиќ во Црна Гора, Миљаниќ ги поминал првите години од својот живот во она што подоцна ќе стане СР Македонија во рамките на СФР Југославија и на крајот денешна Македонија.

За време на неговата шарена кариера, Миљаниќ беше тренер на Црвена звезда Белград (освои 10 трофеи), Реал Мадрид (освои титули во Ла Лига едноподруго, вклучително и двојна Лига/ Куп во сезоната 1974-1975), Валенсија ЦФ (разочарувачки период што траеше три четвртини од сезоната 1982-1983 кога доби отказ од тимот на 17-то место во лигата), и југословенската репрезентација, на која беше главен тренер на Светските првенства 1974 и 1982 година.

Тој е подеднакво познат како семоќен претседател на Фудбалскиот сојуз на СР Југославија (ФСЈ), функција што ја вршеше со години пред да замине во 2001 година.

Неговото влијание врз фудбалската игра во Југославија е огромно бидејќи под негово менторство излегоа цела генерација тренери, меѓу кои и Чиро Блажевиќ, Ивица Осим, Тоза Веселиновиќ итн. Покрај обожавателите, Миљаниќ има и свој дел од клеветниците кои чувствуваат дека неговата заштитна марка претпазлива и одбранбена тактика, како и потпирање на постари играчи, придонеле за слабите резултати и непривлечната игра на југословенската репрезентација во текот на 1970-тите и 1980-тите.

Во 2002 година, за неговиот придонес во асоцијативниот фудбал, Миљаниќ стана добитник на Орден за заслуги на ФИФА - највисокото признание доделено од ФИФА.

## Приватен живот
Миљаниќ беше оженет со Оливера „Вера“ Рељиќ со која имаше две деца: синот Милош Миљаниќ (поранешен фудбалер и сегашен менаџер на Алијанца ФК од Ел Салвадор) и ќерката Зорка.

Тој почина на 13 јануари 2012 година, на 81-годишна возраст, во Белград, Србија, откако неколку години страдаше од Алцхајмерова болест. Во жалост за загубата на поранешниот великан на клубот, на 14 јануари, екипата на Реал Мадрид, која ја тренира Жозе Мурињо, го одигра својот првенствен натпревар на гости кај Реал Мајорка со играчи од Мадрид со црни ленти.

## Признанија

### Менаџер
**Црвена звезда Белград**

* Прва југословенска лига : 1967–68, 1968–69, 1969–70, 1972–73
* Куп на Југославија : 1967–68, 1969–70, 1970–71
* Митропа куп : 1967–68

**Реал Мадрид**

* Ла Лига : 1974–75, 1975–76
* Копа дел Реј : 1974–75

### Поединечни признанија

* Орден за заслуги на ФИФА : 2002 година 
* Награда Дон Балон : 1976 година

## Наводи

* Miljan Miljanić manager profile at BDFutbol

Категорија:Тренери на ФК Валенсија
Категорија:Тренери на ФК Реал Мадрид
Категорија:Фудбалски тренери од Битола
Категорија:Фудбалери на ФК Црвена Ѕвезда
Категорија:Југословенски фудбалери
Категорија:Фудбалски дефанзивци
Категорија:Починати во 2012 година
Категорија:Родени во 1930 година
Категорија:Погребани во Алејата на заслужните граѓани на Новите гробишта (Белград)
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Сиваковци

**Црквата Рождество на Пресвета Богородица** е дрвена православна црква во селото Сиваковци, Турбовската општина, Винничка област. Архитектонски споменик од локално значење.

Првата дрвена црква била изградена во 1740 година и се наоѓала на местото на модерно училиште. Во 1867 година беше отворено првото црковно училиште. До крајот на векот, богослужбата во црквата ја воделе свештеници од династијата Машицки (или Машински).

Во 1875-1877 година започна изградбата на нова еднокупола црква со камбанарија именувана по Рождеството на Богородица. Црквата се наоѓала во близина на старата црква. Црквата е дрвена, на камени темели. Во 1878 година е постигнат договор со Иван Малчевски да се наслика нов иконостас на црквата.

Во 1963 година црквата била уништена, а во 1989 година црквата била обновена, повеќето црковни предмети и икони биле вратени.

## Галерија

Сививківці2.jpg|црква во 2010 г
Church in Syvakivtsi (Jan 2022) 2.jpg|Црквата во 2022 г


## Извори

* Рябіщук З.В. "Села над Десною" Сиваківська громада через віки і бурі. — Вінниця : ПрАТ "Вінницька обласна друкарня", 2020. — 264 с. іл. — ISBN 978-966-621-682-6 — с. 112-117.
* Інформація про церкву на сайті "Прадідівська слава"

## Врски
* Цркви // Селска заедница Турбив

## Наводи

Категорија:Липовечки реон
Категорија:Цркви во Украина
Мирко Марјановиќ (кошарка)

**Мирко Марјановиќ** (2 мај 1926 - *непознато*) бил српски кошаркар и тренер. Тој ја претставуваше кошаркарската репрезентација на Југославија на репрезентативно ниво.

## Играчка кариера
Марјановиќ играше за белградските тимови Југословенската армија и Партизан од Првата југословенска лига. Во сезоната 1945 година, тој го освоил Југословенското првенство со Југословенската армија.

Во јуни 1951 година, Марјановиќ одигра два натпревари за Црвена звезда на меѓународниот куп турнир во Милано, Италија. На 18 јуни, тој забележал 10 поени во поразот од 46–35 од Борлети Милано. Следниот ден, тој забележа 17 поени во победата од 54–24 над Гинастика Рома. 

## Репрезентативна кариера
Марјановиќ беше член на кошаркарската репрезентација на Југославија на Европското првенство на ФИБА 1947 година во Прага, Чехословачка. Во текот на пет натпревари на турнирот, тој имаше просек од 9,2 поени по натпревар.  На Европското првенство на ФИБА во 1953 година во Москва, Советскиот Сојуз, тој постигна просек од 6,5 поени по натпревар во текот на единаесет натпревари на турнирите. 

Марјановиќ беше југословенски репрезентативец на Светското првенство на ФИБА во 1954 година во Рио де Жанеиро, Бразил. Во текот на пет натпревари на турнирот, тој имаше просек од 4,2 поени по натпревар. 

## Тренерска кариера
Како играч-тренер Марјановиќ беше тренер на Партизан во последните четири сезони додека настапуваше за нив. 

## Тренерски рекорд
### Југословенска прва машка кошаркарска лига

## Наводи

## Надворешни врски

* Партизанопедија
Категорија:Родени во 1926 година
Категорија:Српски кошаркари
Горан Мариќ (фудбалер)

**Горан Мариќ Говорчин** (Горан Мапић; роден на 23 март 1984 година) е српски поранешен фудбалер кој играл како напаѓач.

Поголемиот дел од својата професионална кариера го помина во Шпанија, речиси исклучиво во пониските лиги со Селта де Виго Б.

## Фудбалска кариера

### Почеток на кариера / Селта
Роден во Нови Сад, Социјалистичка Федеративна Република Југославија, Мариќ се преселил во Шпанија во неговите тинејџерски години, а во младоста играл за три клуба, вклучувајќи ги ФК Барселона и РК Селта де Виго. Тој го направи своето сениорско деби со резервите на вториот и редовно постигнуваше голови за екипата на Сегунда дивизион Б, особено постигнувајќи 21 гол во 32 натпревари во сезоната 2007-08 (најдобар во неговата група, втор во целина); сепак, тој се појави само еднаш за главниот тим во Сегунда Дивизион, неговиот резултат се состои од 30 минути во поразот од 1-2 на домашен терен против ЦД Кастелон на 2 февруари 2008 година.

Во 2008-09, Мариќ беше позајмен во друг тим од третото ниво, ФК Барселона Б. Во јуни 2009 година, тој беше ослободен од Галисите.

### Норвич Сити
Мариќ му се приклучи на Норвич Сити на проба во летото 2009 година, на турнеја со клубот за време на неговата претсезона во Шкотска и постигнувајќи два голови во три натпревари, против Ердри Јунајтед и Сент Џонстон. Потоа, менаџерот Брајан Ган потврдил дека бил доволно добро импресиониран за да му понуди договор на играчот, со тоа што едногодишниот договор бил потпишан на 30 јули.

Мариќ го направи своето официјално деби за Канаринците против Јеовил Таун, за фудбалскиот Лига Куп на сезоната, појавувајќи се како замена. Неговиот прв старт беше на Трофејот во фудбалската лига 2009-10 против Брентфорд (победа 1-0) , но речиси секогаш беше петти избор за време на неговото време таму, зад вообичаените Грант Холт и Крис Мартин, но исто така и Џејми Куретон и Коди Мекдоналд; последователно, тој ја напушти страната откако неговата врска беше прекината со заедничка согласност, на 3 декември 2009 година.

### Враќање во Шпанија / Унгарија
Во вториот дел од 2009-10, Мариќ се вратил во Шпанија и во нејзината дивизија 2, потпишувајќи со Реал Унион. Тој ретко се појавуваше во текот на сезоната (помалку од една половина од натпреварите во лигата), исто така страдајќи од тимско испаѓање.

Поголемиот дел од следните години Мариќ го помина во Унгарија, како претставник на Ломбард-Папа ТФЦ.

## Приватен живот
Таткото на Мариќ, Зоран, исто така бил фудбалер и напаѓач. И тој помина многу години работејќи во Шпанија, главно во Селта.

## Наводи

## Надворешни врски

* Goran Marić 
* Биографија на Селта де Виго (in Spanish)
* 

Категорија:Фудбалери на ФК Селта Виго
Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1984 година
Мионица

**Мионица** е град и општина сместен во Колубарски Округ во западна Србија. Од 2011 населението на градот е 1.571, додека населението на општината е 14.263 жители.

## Географија
Населението Мионика се наоѓа на 92 километри од Белград, главниот град на Србија. На југ се граничи со планините Маљен и Сувобор и има пристап до реката Колубара, регионот Сава и Панонска Низина на север. Додека Србите сочинуваат големо мнозинство од населението, Ромите сочинуваат значително малцинство, додека има помали популации на етнички Црногорци, Хрвати, Унгарци, Македонци, Словенци, Германци и Албанци.

## Демографија

Според резултатите од пописот од 2011 година, општина Мионица има 14.335 жители.

### Етнички групи
Етничкиот состав на општината:

## Економија
Економијата на Мионика е претежно земјоделска. Нејзина основна дејност се овошните насади и сточарството. Општината е и туристичка дестинација, особено реката Рибница, добро позната по разгледување и спортови на отворено, како што се риболов и лов. Бањата Врујци привлекува туристи и е позната по водата.

Следната табела дава преглед на вкупниот број на вработени лица по нивната основна дејност (од 2017 година):

## Образование
Во Мионица има едно основно училиште и економско средно училиште, здравствена клиника во заедницата и културен центар со кино прикачено на него.

## Галерија

Податотека:Mionica 18.jpg|*Споменик на [[Живојин Мишиќ]]*
Податотека:Mionica 17.jpg|*Споменици во центарот на градот*
Податотека:Manastir Ribnica 002.jpg|*Манастир Рибница*
Податотека:Mionica 05.jpg|*Градското собрание на Мионика*
Податотека:Mionica, Zgrada opštine Mionica, 04.jpg|*Градското собрание на Мионика*
Податотека:Mionica, Gradski park, 03.jpg|*Градски парк Мионика*
Податотека:Mionica, Policijska i vatrogasna stanica, 02.jpg|*Полициска и противпожарна станица Мионика*
Податотека:Autobuska stanica u Mionici.jpg|*Автобуска станица Мионика*
Податотека:Banja Vrujci.jpg|*Панорама на бањскиот град Врујци*
Податотека:Velika ribnička pećina 005.jpg|*Голема Рибничка пештера*


## Збратимени градови

## Забележителни луѓе

* Никола Грбовиќ
* Бобан Јанковиќ
* Миодраг Јешиќ
* Живојин Мишиќ

## Поврзано
* Административна поделба на Србија

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјална веб страна

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Градови во Србија
Шумадиски Планини

**Шумадиски Планини** — висорамнина во централна Србија, помеѓу реките Сава и Дунав на север, реката Голема Морава на исток, реката Западна Морава на југ и Колубара, Љиг и Дичина на запад.
мини|250x250пкс| Калениќ, село во Шумадија
Нејзините главни планини ја вклучуваат Авала (511м), Космај (626м), Венчац (659м), Букуља (696м), Рудник (1.132м), Јешевац (902м), Вујан (856м), Каблар (889м), планините Гледиќ (922 гм), Јухор (774м), Црни Врх (Јагодина) (707м), Котленик (749м), вториот вклучувајќи ги планините Гружа и планината Љубиќ.

## Поврзано
* Планини на Србија

## Наводи

Категорија:Планински венци во Европа
Категорија:Динариди
Категорија:Планински венци во Србија
Ние не сме ангели 2

**Ние не сме ангели 2** е продолжение на филмот *[[Ние не сме ангели (филм од 1992)|Ние не сме ангели]]* . Како и во претходниот дел, режисер и сценарист е Срѓан Драгојевиќ . Поголемиот дел од глумечката екипа е иста, со исти или слични улоги. Жанрот е дефиниран како тинејџерска комедија. Мирка Васиљевиќ дебитирала во филмот, во главна женска улога.

Филмот *Ние не сме ангели 2* е римејк на американскиот филм Таа е надвор од контрола од 1989 година.

## Синопсис
Никола и понатаму е заводник, иако годините го направија своето. Безгрижната рутина на белградскиот измамник драматично ја прекинува неговата сакана ќерка Софија, која штотуку полни 15 години, а „напалените“ тинејџери почнуваат да ѝ навалуваатна врата.

До неодамна, Софија беше класичен човек кој оди на натпревари со својот татко и пука во пејнтбол арената (татко и е сопственик на пејнтбол клубот „Малиот Сталинград“). Потоа, за 15 роденден, неговата поранешна сопруга Марина и нејзината пријателка Виолета Зубиќ ангажираат модни и козметички експерти кои „грдото пајче“ ќе го претворат во „секси лебед“.

Сепак, вистинскиот пекол за Никола доаѓа дури кога Марина и Виолета ќе заминат во Рим на една недела и ќе му ја препуштат грижата за Софија. Притиснат од многуте додворувачи, Никола почнува да полудува и користи трикови, насилство и психотерапија за да ја брани Софија од додворувачите.

Ќерката на Никола, Софија, 15-годишно девојче, почнува да покажува интерес за спротивниот пол, додека Никола, патолошки љубоморен татко, вложува максимални напори да ја заштити својата единица од какво било машко влијание и ги елиминира сите потенцијални кандидати не избирајќи средства. Се разбира, тоа не е воопшто лесно, особено што ѓаволот и ангелот повторно решија да се обложат на „среќен или несреќен крај“.

## Улоги

## Интересни факти
На кастингот за улогата на Софија била  и популарната глумица Марија Бергам.

## Наводи
 

## Надворешни врски
*  на сајтот IMDb  (јазик: англиски)

Категорија:Филмски продолженија
Категорија:Филмови од 2005 година
Категорија:Комични филмови
Категорија:Српски филмови
Караѓорѓево (ергела)

десно|мини| Влез во комплексот
**Караѓорѓево** е имот кој лежи 10 км северозападно од Бачка Паланка, Србија. Имотот зафаќа површина од69.14 метри квадрати  и располага со замок, ловиште, фарма, земјоделски капацитети и шумски и мочуришни живеалишта. Имотот е во државна сопственост, а управуван од страна на Војската на Србија. Од неговото формирање како државна сопственост на Австроунгарското Царство во 1885 година, служела како претставително ловиште и одморалиште за државници, високи воени функционери и стопанственци. Дел од имотот е заштитен како посебен природен резерват.лево|мини| Музеј на имототПејзажот содржи вековни дабови и багремови шуми, мочуришта, разновидни видови флора и фауна и голема оддалеченост од најблиските населби. Отворен е за ловци и туристи во текот на целата година.
Имотот е познат и по својата елитна фарма со обетка, со музеј на коњски трки. Фармата првично била создадена во 1904 година, користејќи коњи од познатиот унгарски државен Студ на Мезохегиес.

Во 1971 година, Јосип Броз-Тито свикал заеднички состанок на водачите на Сојузот на комунистите на Југославија и Сојузот на комунистите на Хрватска во имотот Караѓорѓево, што резултирало со задушување на Хрватската пролет.

Одморалиштето станало познато кога таму се одржа средбата Милошевиќ-Туѓман Караѓорѓево од страна на претседателите на Србија, Слободан Милошевиќ и Хрватска, Фрањо Туѓман во предвечерието на југословенските војни, каде што наводно склучиле таен договор за поделба на Југославија.

## Наводи

Категорија:Спортот во Србија
Куќа на Христо Узунов

**Куќа на Христо Узунов** — стара куќа во градот Охрид, прогласена за значајно културно наследство на Македонија. Како родна куќа на револуционерот Христо Узунов, таа е претворена во негов спомен-дом, дел од Заводот за заштита на спомениците и музеј на градот.

## Историја
мини|лево|Северната фасада на ул. „Цар Самоил“ со музејскиот влез.
Куќата на Узунови е сместена во страриот дел на Охрид, на улица „Цар Самиол“ бр. 45, спроти Лапидариумот на Куќата на Робевци. Изградена е во средината на XIX век, најверојатно од Христо Узунов или син му Димитар, обајцата преродбенички дејци. Таа е роден дом синовите на Димитар, Андон и Христо Узунови, видни дејци на ВМОРО во Охрид. По смртта на Андон (1903) и Христо (1905), во 1906 г. третиот брат Ангел Узунов се преселил со мајка си Анастасија во Ќустендил. Во 1938 г. куќата е продадена на семејството Симончеви.

Во 1953 г. Народниот комитет во Охрид ја национализирал куќата и на 2 август 1953 година на неа е поставена мермерна спомен-плоча по повод педесет години од Илинден. На 10 септември 1960 г. општинските власи му ја предале куќата на Народниот музеј на Охрид. Во 1968 г. таа е прогласена за споменик на културата, а во 1977 – 1978 г. истата е реконструирана. Во 1982 г. во куќата е поставена трајната изложба „Народноослободителното движење во Охрид и Охридско“ со просторија посветена на војводата Христо Узунов, која останала до 1989 г. Во 1996 г. куќата повторно е прогласена за споменик на културата и повторно е отворена за посетители постојаната изложба од документи и предмети поврзани со револуционерната дејност во Охридско и просторија посветена на Христо Узунов. Во куќата се приредуваат и пригодни изложби од областа на историјата, историјата на уметноста, козерваторството, како и научни збиднувања.

## Архитектура
Градбата има сутерен со карактеристичен премин наречен „темница“, приземје и кат. Пред реконструкцијата во 1970-тите приземните ѕидови биле изградени од кршен камен со варов малтер и претежно со кал. Во лоша состојба бил и самостојниот носечки ѕид од камен кој гледал во езерото и ја образувал темницата. Западниот и северниот ѕид биле изведени со плитар и биле пред распаѓање. Останатите ѕидови на приземнето и катот, како и меѓукатната конструкција биле од дрвена бондручна конструкција. Покривот бил од гнили дрвени греди. При реставрацијата е направен скелетен систем од армиран бетон, при што е зачувано каменото приземје. Ѕидовите на катот се направени од тули. Покривната конструкција е дрвена со ќерамиди, положена на бетонска плоча. Скалиштата на катот се дрвени. Потот на приземјето е од мермерни плочи, а на катот е од даски. Внатрешноста е украсена со традиционални елементи — чичеклаци, огништа, сергени, дрвени опшивки на ѕидните платна и гипсани таваници со декоративни апликации. Фасадата е во типичниот охридски стил, бојадисана бело, со еркерно издаден кат и богато профилирани венци. Еркерите и челата на венците се опшиени со даски. Прозорците се со дрвени опшивки.

## Поврзано
* Узунови
* Културно наследство на Македонија во Општина Охрид

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Спомен-куќи во Македонија
Христо Узунов
Христо Узунов
Категорија:Узунови
Јасна Драговиќ

**Јасна Драговиќ** ( Белград, 22 јануари 1954 ) е српски сценограф и костимограф.

## Биографија
Јасна Драговиќ е родена во Белград на 22 јануари 1954 година. Дипломирала во 1977 година  на Факултетот за применета уметност во Белград, на отсек за сценографија. Магистрирала во 1993 година години на истиот факултет од областа на ТВ и филмска сценографија. На Факултетот за применети уметности се вработила во 1989 година. Од 1989 до 1994 година работела како асистент, од 1994 година до 1999 година како доцент, а од 1999 година до 2004 година години како вонреден професор. За редовен професор е избрана во 2004 година од областа на ТВ и филмската сценографија. Се усовршила во ОАЕ во 1991 година и Украина во 1995 година. Има направено сценографија на околу 30 домашни и копродукциски филмови, исто толку театарски претстави како и сценографија на околу 200 телевизиски проекти. Учесник е на странски и домашни изложби.

## Филмографија

## Награди и признанија

* Награда Кристална призма
* Награда Јоаким Вујиќ
* Признание „ЈУСТАТА“

## Наводи

## Надворешни врски

*  
* Биографија на Јасна Драговиќ  Архивирано   на веб-страницата на Факултетот за применети уметности во Белград 
* Јасна Драговиќ на веб-страницата на Филмска банка 
Категорија:Српски костимографи
Категорија:Родени во 1954 година
Миљан Мутавџиќ

**Миљан Мутавџиќ** (роден на 3 февруари 1986 година) е српски професионален фудбалер кој игра како централен или дефанзивен играч за врска.

Помеѓу 2008 и 2009 година, Мутавџиќ одигра два репрезентативни натпревари за српската репрезентација, и двата пријателски.

## Клупска кариера
Мутавџиќ дебитираше за сениорите додека играше за Бане во Втората лига на Србија и Црна Гора. Потоа се преселил во Јавор Ивањица во зимата 2005 година, каде ги поминал следните четири години, до зимата 2009 година. Мутавџиќ беше член на тимот кој ја освои првата српска лига 2007–08 со непобедлив рекорд. Тој исто така отишол на шестмесечна позајмица во Металац Горни Милановац во првата половина од сезоната 2005-2006.

### Малме ФФ
Во март 2009 година, Мутавџиќ беше официјално префрлен во Малме ФФ. Тој постигна гол на своето првенствено деби за клубот во победата од 1–0 на гости против БК Хекен. Сепак, Мутавџиќ доживеа повреда на коленото помалку од една недела подоцна, поради што го пропушти остатокот од сезоната 2009 година. Тој се соочи со некои проблеми додека се опоравуваше од неговата повреда, но успеа да одигра 12 лигашки натпревари во сезоната 2010, помагајќи му на клубот да ја освои својата прва титула Алсвенскан од 2004 година. Целосно закрепнат, Мутавџиќ играше редовно во текот на сезоната 2011, забележа 22 лигашки настапи и еднаш постигна гол. Тој, исто така, забележа девет настапи во европските натпреварувања таа година, кога клубот беше елиминиран во плеј-оф рундата од Лигата на шампионите, пред да стигне до групната фаза од Лигата на Европа.

### Враќање во Србија
Во зимскиот преоден рок 2012 година, Мутавџиќ се вратил во Србија по три години со преминувањето во Раднички Крагуевац. Тој се преселил во неговиот роден клуб Нови Пазар во јануари 2013 година. На 16 јули 2014 година, Мутавџиќ потпишал двегодишен договор со новопромовираниот клуб од Суперлигата Борац Чачак.

## Репрезентативна кариера
На 14 декември 2008 година, Мутавџиќ го направи своето меѓународно деби за Србија на пријателски натпревар против Полска во Анталија. Неговиот втор настап за државната репрезентација дојде на уште еден пријателски натпревар, на 11 февруари 2009 година, против Украина во Никозија.

## Признанија

; Јавор Ивањица

* Српска прва лига : 2007–08

; Малме ФФ

* Allsvenskan : 2010 година

## Наводи

## Надворешни врски

*      
*   Сокервеј
* Miljan Mutavdžić   
* Репрезентација профил 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1986 година
Категорија:Српски фудбалери
Душан Вемиќ

мини|Душан Вемиќ на Отвореното првенство во САД 2010
**Душан Вемиќ** (роден на 17 јуни 1976 година во Задар) — поранешен српски тенисер, специјалист за двојки. По повлекувањето во 2011 година, почнал да работи со Новак Ѓоковиќ како спаринг-партнер.

## Професионална кариера
Својата професионална тениска кариера Вемиќ ја започнал во 1995 година. Највисокиот пласман во сингл е 146. место (25 февруари 2008 г.), а во двојки 31. место (12 јануари 2009 г.). За време на кариерата заработил 821.902 долари.

Вемиќ почнал во 2007  започнал на 386 место, 170 позиции пониско од почетокот на 2006 година. Во 2007 година имал успех на тениски турнири од сите нивоа - од фјучрс, преку предизвикувачи до АТП турнири. Две полуфиналиња и едно финале на фјучрс турнири, квалификации на 3 АТП турнири и квалификации во предизвикувач од највисоко ниво го вратиле меѓу најдобрите 300 тенисери во светот во средината на април. После тоа, тој стигнал до полуфиналето на предизвикувачите на Бермуди во април и се квалификувал за главниот ждреб на Отвореното првенство на Франција во мај, каде загубил во четири сета од Јанко Типсаревиќ. Во август истата година, тој стигнал до полуфиналето и финалето на два предизвикувачи, по што се вратил во топ 200 за прв пат од 2004 година.

Во текот на 2008 година. Вемиќ се натпреварувал во Светскиот тимски тенис ) лига со тимот на Канзас Сити Експлорер. Тој исто така освоил пет челинџерски турнири во конкуренција на двојки, а неговите најголеми успеси таа година биле полуфиналето на Ролан Гарос и четвртфиналето на УС Опен во пар со Бруно Соарес. Со Флавија Пенете се пласирал и во четвртфиналето на УС Опен во конкуренција на мешани двојки.

Во текот на 2009 година често менувал партнери во двојки. Играл со Новак Ѓоковиќ, Иво Карловиќ, Џејми Марија, Миша Зверев, Томаш Бердих. Најдобри резултати таа година му биле четвртфиналето на турнирот од серијата АТП 250, но и четвртфиналето на Мастерсот во Мадрид со Новак Ѓоковиќ.

Во 2010  година го одбележале пласманот во полуфиналето на Австралија опен со Иво Карловиќ, каде биле поразени од Ненад Зимоњиќ и Даниел Нестор со резултат 6:4, 6:4. Меѓу позначајните резултати се: четвртфиналето на Индијан Велс и Србија Опен и полуфиналето во Ница.

Во текот на својата професионална кариера, Вемиќ во неколку наврати бил репрезентативец на Дејвис купот на Србија. Своето деби го имал во 1996 година  а односот победи-порази бил 20:9.

Од ноември 2020  година бил назначен за селектор на женската тениска репрезентација на Србија.

## Приватен живот
Вемиќ во јули 2018 година. се оженил за глумицата и модел Јелена Живановиќ, која во Америка е позната под уметничкото име Илена Волф ).

## АТП финале

### Парови: 2 (0: 2)

## Финале на АТП Челинџер и ИТФ фјучерс

### Поединечни: 12 (3: 9)

## Настап на турнири во поединечна конкуренција

## Награди
**1995 година**

* Најдобар тенисер во Југославија

**1997 година**

* Најдобар тенисер во Југославија

## Наводи

## Белешки

## Надворешни врски

*   
* Душан Вемиќ на веб-страницата на АТП 
* Душан Вемиќ  на ИТФ 
* Душан Вемиќ  на веб-страницата на Дејвис купот 

Категорија:Луѓе од Задар
Категорија:Српски тенисери
Категорија:Родени во 1976 година
Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Стара Прилука

**Црква „Покров на Пресвета Богородица“** - православна црква во село Стара Прилука, архитектонски споменик.

Изграден пред повеќе од 100 години (од 2019 година), се наоѓа во центарот на селото Стара Прилука, општина Турбив, Виничка област, недалеку од дворец Меринг. Средствата за изградбата ги собраа селаните и локален претприемач, сопственик на фабрика за тули - Сергеј Меринг. За тоа сведочат натписите на плоча вградена во скалите на храмот. Интересно е што црквата понекогаш се нарекува Преображение и се припишува на нејзината постара старост&nbsp;- според некои извори, изградена е во 1819 година.

Црквата ја изградил германски архитект.

## Галерија

Stara Pryluka church 5.jpg|
Stara Pryluka church SAM 1381.JPG|
Стара Прилука P1440757.jpg|
Церква у Старих Прилуках.jpg|
Стара Прилука P1440765.jpg|
Stara Pryluka church 6.jpg|
Stara Pryluka church 3.jpg|
Stara Pryluka church 4.jpg|
Церква в Старій Прилуці - табличка.jpg
Liturgy in Stara Pryluka 2023-01-01 01.jpg
Liturgy in Stara Pryluka 2023-01-01 02.jpg
Liturgy in Stara Pryluka 2023-01-01 03.jpg
Liturgy in Stara Pryluka 2023-01-01 04.jpg
Liturgy in Stara Pryluka 2023-01-01 06.jpg


## Извори
* На Вінниччині продовжуються обстеження туристичних об’єктів // Вінницька ОДА

## Наводи

Категорија:Липовечки реон
Категорија:Цркви во Украина
Трка околу Турција 2021

**Трка околу Турција 2021** — 56. издание на велосипедската етапна Трка околу Турција, која се одржала помеѓу 11 и 18 април 2021 година во Турција. Трката претходно била дел од Светската турнеја до 2019 година, но била преместена во 2020 година. Изданието во 2021 година било прво учество на трката во календарот на ПроСерија на UCI и Европската турнеја, откако изданието во 2020 година било откажано поради пандемијата на КОВИД-19 во Турција.

## Екипи

Три UCI World Tour екипи, четиринаесет професионални континентални екипи и осум континентални екипи учествувале на трката. Од нив, ,  и , со шест возачи секоја, биле единствените кои не ја започнале трката со максималните дозволени седум возачи. Екипата  првично била поканета да учествува, но тие самите се откажале откако еден од нивните возачи добил позитивен антидопинг тест. Од 171 возач кои ја започнале трката, 139 завршиле.

## Рута

Изданието во 2021 година вклучувало осум етапи, две повеќе отколку во 2019 година, на растојание од 1.338,9 километри. Првата етапа морала да биде изменета поради лапавица долж првичната рута, намалувајќи го вкупното растојание на 1.244 километри.

## Етапи
### Етапа 1

### Етапа 2

### Етапа 3

### Етапа 4

### Етапа 5

### Етапа 6

### Етапа 7

### Етапа 8

## Завршен пласман

## Поредок

## Поредок

* На втората етапа, Кристофер Халворсен, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел зелената маичка, бидејќи првопласираниот Арвид де Клејн ја носел тиркизната маичка како предводник на генералниот пласман. Арвид де Клејн на третата етапа, а Јаспер Филипсен на четвртата и петтата етапа ја носеле зелената маичка во име на Марк Кевендиш од истата причина.

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Трка околу Турција
Категорија:Европска турнеја на UCI 2021
Категорија:Турција во 2021 година
Војни во Југославија

мини|десно|300п|Карта на шесте југословенски републики и две автономни покраини помеѓу 1945 и 1992 година
**Војните во Југославија** — низа одделни, но поврзани   етнички конфликти, војни за независност и бунтови што се воделе во поранешна Југославија [A 2] од 1991 до 2001 година, што довеле до  распад на југословенската федерација во 1992 г.

Повеќето од војните завршиле со мировни договори, вклучувајќи целосно меѓународно признавање на новите држави, но со огромна човечки жртви и економска штета за регионот. Првично, Југословенската народна армија (ЈНА) барала да го зачува единството на цела Југославија со уништување на владите кои барале отцепување, но таа сè повеќе била под влијание на српската влада на Слободан Милошевиќ, која евоцирала српски национализам за да го замени слабеењето на комунистичкиот систем.

Според извештајот на Обединетите нации од 1994 година, српската страна немала за цел да ја обнови Југославија, туку да создаде „Голема Србија“ од делови на Хрватска и Босна. Други иредентистички движења се исто така поврзани со војните, како што се „Голема Албанија“ (од Косово, иако била напуштена по меѓународната дипломатија)     и „Голема Хрватска“ (од делови на Херцеговина, до 1994 година кога договорот од Вашингтон го прекина).  

## Наводи

Категорија:Војни за независност
Категорија:Војни на НАТО
Категорија:Војни на Балканот
Категорија:Судири во 1995 година
Категорија:Судири во 1994 година
Категорија:Судири во 1993 година
Категорија:Судири во 1992 година
Категорија:Судири во 1991 година
Категорија:Југословенски војни
Амстел Голд Рејс 2021

**Амстел Голд Рејс 2021** — 55. издание на велосипедската еднодневна трка Амстел Голд Рејс, која се одржала на 18 април како четиринаесетти настан во сезоната на Светската турнеја.

Иако Ваут ван Ерт бил прогласен за победник пред Том Пидкок во спринтерскиот фотофиниш, каде Максимилијан Шахман го заокружил подиумот, се шпекулирало дека камерата на целта била насочена околу 26,86 центиметри пред вистинската линија на целта, што направило вистинскиот победник да биде нејасен.

## Екипи

Бидејќи Амстел Голд Рејс е настан од Светската турнеја, сите деветнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Шест професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи.

## Поредок
### Завршен пласман

## Список на учесници

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Амстел Голд Рејс
Категорија:Светска турнеја на UCI 2021
Категорија:Холандија во 2021 година
Флеш Валон 2021

**Флеш Валон 2021** — 85. издание на велосипедската еднодневна трка Флеш Валон, која се одржала на 21 април како петнаесетта трка во рамки на Светската турнеја. Трката започнала од белгискиот град Шарлероа, а завршила во општината Хуј.

Била освоена по третпат од Жилијан Алафилип.

## Екипи

Бидејќи Флеш Валон е настан од Светската турнеја, сите деветнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Шест професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи. Меѓутоа,  морале да се повлечат од трката во последен момент поради двајца позитивни од КОВИД-19 во екипата.

## Поредок
### Завршен пласман

## Список на учесници

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Флеш Валон
Категорија:Светска турнеја на UCI 2021
Категорија:Белгија во 2021 година
Фемто-

**Фемто-** (симбол: **ф**, меѓун. **f**) — претставка во метричкиот систем што означува фактор од 10 −15. Истата била додадена во Меѓународниот систем на единици (SI) во 1964 година. Потекнува од данскиот збор , што значи „петнаесет“, што има нејасно сличен правопис на *[[Енрико Ферми|ферми]]*, кој бил претходно воведен за да означи фемтометар.

Примери:

* Вирусот ХИВ-1 има маса од околу 1 x 10 −15 g или 1 fg.
* Протонот има пречник од околу 1,66 фемтометри.

Фемтометарот го дели симболот (fm) со постарата единица *fermi* која не била дел од системот SI. Единицата „ферми“, именувана во чест на Енрико Ферми, често се среќава во јадрената физика.

## Наводи

Категорија:SI-претставки
Ато-

**Ато-** (симбол **a** ) — претставка во метричкиот систем кој означува фактор од 10 −18 или .

Овој мултипликатор бил усвоен на 12. Генерална конференција за тежини и мерки (CGPM) во Резолуцијата 8. Потекнува од данскиот збор , што значи „осумнаесет“.

Примери за негова употреба:

* Тежината на вирусот ХИВ-1 е околу  или , што може да се напише како 1&nbsp;fg или 1000&nbsp;ag.

## Наводи

Категорија:SI-претставки
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Зепто-

***Зепто-*** (симбол: **з**, меѓун. **z** ) — претставка во метричкиот систем што означува фактор од 10 −21, односно .

Усвоен во Меѓународниот систем на единици (SI) во 1991 година, тој е изведен од латинскиот , *седум*, бидејќи е еднаков на 1000−7.

Примери за негова употреба:

* Електричниот полнеж на еден електрон е 160,217657 зептокулони (zC).
* Еден зептомол (цмол) од супстанцијата содржи 602 честички.
* Молекулата на човечкиот инсулин има маса од приближно 10 зептограма (zg).
* Времето на патување на фотон низ молекуларниот водород е 247 зептосекунди (zs) за просечната должина на врската на молекуларниот водород.

## Наводи

Категорија:SI-претставки
Категорија:Латинизми
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Јокто-

***Јокто-*** (симбол: **ј**, меѓун. **y**) — претставка во метричкиот систем што означува фактор од 10−24 или .

Била усвоена во 1991 година од Генералната конференција за тежини и мерки. Доаѓа од латинскиот *octo* или старогрчкиот , што значи „осум“, бидејќи е еднакво на 1000−8. *Јокто-* е најмалиот официјален SI префикс.

Може да се користи за да се наведе масата на субатомска честичка.

## Наводи

Категорија:SI-претставки
Категорија:Грцизми
Категорија:Латинизми
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Лиеж-Бастоњ-Лиеж 2020

**Лиеж-Бастоњ-Лиеж 2020** — 106. издание на велосипедската еднодневна трка Лиеж-Бастоњ-Лиеж, која првично требало да се одржи на 26 април 2020 година. Поради пандемијата на КОВИД-19, била повторно закажана за 4 октомври одржувајќи се како 17. настан во сезоната на Светската турнеја.

Трката била освоена од Примож Роглич во возбудлив спринт помеѓу петмина возачи, поразувајќи го светскиот првак Жилијан Алафилип, кој веќе ги кренал рацете во воздух, во фотофиниш. Алафилип, меѓутоа, подоцна го добил петтото место бидејќи го попречувал Марк Хирши во спринтот. Ова го довело Хирши на второто место, додека победникот на Тур де Франс 2020, Тадеј Погачар, го заокружил подиумот со третото место.

## Екипи

Бидејќи Лиеж-Бастоњ-Лиеж е настан од Светската турнеја, сите деветнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Шест професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи, секоја со по седум возачи. Од 175 возачи, 125 ја завршиле трката.

## Поредок
### Завршен пласман

## Список на учесници

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Лиеж-Бастоњ-Лиеж
Категорија:Светска турнеја на UCI 2020
Категорија:Белгија во 2020 година
Корида (слика на Едуар Мане)

***Корида*** (*Борба со бикови*) – слика масло на платно на францускиот сликар Едуар Мане, насликана во 1864-1865 година која денес е дел од колекцијата Фрик во Њујорк. Димензиите на сликата се 48x60.4cm. Како и *[[Мртов човек (Мане)|Мртвиот човек]]*, сликата првично била дел од поширока композиција насловена *Епизода во корида*. Сцената е инспирирана од десетдневното патување на Мане во Шпанија, есента 1865 година. Борбата на бикови на која бил сведок, Мане ја опишал во писмото до Шарл Бодлер како „една од најубавите, најзанимливите и најужасните глетки што можат да се видат.“

## Библиографија
*  Anne Coffin Hanson, *Manet and the modern tradition*, New Haven and London, Yale University Press, 1977 ()
*  Françoise Cachin, Charles S. Moffett and Juliet Wilson Bareau, *Manet 1832-1883*, Paris, Réunion des Musées Nationaux, 1983, 544 p. ()
* Adolphe Tabarant, *Manet et ses œuvres*, Paris, Gallimard, 1947, 600 p.
*  Théophile Thoré-Burger and William Bürger, *Salons de William Bürger, 1861-1868, avec une préface par Théophile Thoré*, vol. 2, t. II, Paris, Jules Renouard, 1870
*  Claude Pichois and Jean Ziegler, *Baudelaire, correspondance, vol. 2, t. II*, Paris, Gallimard, 1973

## Наводи

Категорија:Уметнички слики од 1864 година
Категорија:Уметнички слики од 1865 година
Категорија:Слики од Едуар Мане
Категорија:Слики од колекцијата Фрик
Тур де Романди 2021

**Тур де Романди 2021** (именувана и како **Трка околу Романди**) — 74. издание на велосипедската етапна Тур де Романди, која се одржала помеѓу 27 април и 2 мај како седумнаесетти настан во сезоната на Светската турнеја.

## Екипи

Бидејќи Тур де Романди е настан од Светската турнеја, сите деветнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Воедно била поканета и националната екипа на Швајцарија, со што на трката имало 20 екипи. Секоја екипа имала право на 7 возачи, со што вкупно имало 140 возачи, од кои 120 ја завршиле трката.

## Рута

На трката имало еден пролог и пет етапи.

## Етапи
### Пролог

### Етапа 1

### Етапа 2

### Етапа 3

### Етапа 4

### Етапа 5

## Завршен пласман

## Поредок

* На првата етапа, Герајнт Томас, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел зелената маичка, бидејќи првопласираниот Роан Денис ја носел жолтата маичка како предводник на генералниот пласман.

## Список на учесници

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 
* 

Категорија:Тур де Романди
Категорија:Светска турнеја на UCI 2021
Категорија:Швајцарија во 2021 година