open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Армија Крајова

**Армија Крајова** (на , слободен превод: **Домашна Армија**) — воена организација и доминантно полско движење при отпорот во Полска за време на окупацијата на земјата од страна на Нацистичка Германија и Советскиот Сојуз во Втората светска војна. Таа била формирана во февруари 1942 година. Во текот на следните две години, таа ги апсорбирала повеќето други полски подземни сили. Таа ја поддржувала полската влада во егзил и претставувала вооружено крило на Полската Подземна Држава.

Проценките за силата на Армија Крајова во 1944 година се движат од 200.000 до 600.000, но најчесто цитирана бројка е 400.000. Според тој податок, оваа армија била една од трите најголеми во Европа за време на Втората светска војна. Армија Крајова била распуштена на 19 јануари 1945 година, откако советската Црвена Армија ја окупирала земјата.

Најпознатата операција на Армија Крајова било Варшавското востание во 1944 година. Партизаните, исто така, ги бранеле полските цивили од злосторствата извршени од страна на други воени формации.

Бидејќи Армија Крајова била лојална на полската влада во егзил, Советскиот Сојуз ја сметала за пречка при проширувањето на сталинизмот во Полска. Како последица на тоа, во текот на војната, отпорот на Армија Крајова бил насочен и кон советските сили.

## Воени операции
* Операција Појас
* Операција Бура
** Вилненско востание
** Лвовско востание
** Варшавско востание

## Надворешни врски

* Armia Krajowa Museum in Krakow
* Polish resistance – AK  – Site edited by the London Branch of the Polish Home Army Ex-Servicemen Association
* Warsaw Uprising Museum
*  Archiwum Pomorskie Armii Krajowej 
*  Armia Krajowa, whatfor infoportal
*  Armia Krajowa, information from the pages of Primary School 11 "of Armia Krajowa soldiers" in Nowy Targ
*The Home Army After July 1944 Polish Underground Soldiers 1944–1963 – The Untold Story

Категорија:Полска Подземна Држава
Категорија:Герилски организации
Категорија:Движења на отпорот во Полска во Втората светска војна
Категорија:Воени единици и формации на Полска во Втората светска војна
Бабск

[250px|thumb|Бабск - [Црква (1806)]]
**Бабск**  (полски: *Babsk*) — село во општината Бјала Равска од Равскиот округ на Лоѓското Војводство, Полска.

## Географија и местоположба
Бабск сместен на околу 70 км од Варшава.

## Историја
Селото е основано веројатно некаде во XIV век. Од 1975 до 1998 г. селото припаѓало на поранешното Скерневичко војводство.

## Економија

## Демографија
Проценет број на население во 2004 год. изнесува 690.
## Општествени установи

## Администрација и политика

## Културни и природни знаменитости

## Настани
Во 1989 година, легендарниот фудбалер на Јувентус, Гаетано Ширеја, починал во сообраќајна несреќа во ова село.

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Надворешни врски

* Бабск  (пол.)
* Карта 

Категорија:Села во Лоѓското Војводство
Категорија:Равски округ
Антигон III Досон

thumb|250px|Монета со Ликот на Антигон III Досон
**Антогон III Досон** (263 п.н.е. — 221 п.н.е.) — крал на Македонија од 229 п.н.е. до 221 п.н.е. Ѝ припаѓал на династијата Антигониди.

## Освојување на престолот
Антигон III бил внук на Антигон II Гонат (од неговиот полубрат Деметриј) . Со смртта на Деметриј II (229 п.н.е.), Антигон станал старател на синот на Деметриј II, Филип. Во 227 п.н.е. Антигон се оженил со вдовицата на Деметриј II, Фтија (мајка на Филип), со тоа тргнувајќи го младиот Филип и станал крал. Кога се покажал способен да ги штити интересите на Македонија, со победите против Дарданците и Ајтолците и кога се обврзал дека ќе ги чува правата на престолот за Филип, а не за своите деца, бил избран за легален крал на Македонија (227 п.н.е.).

## Воени кампањи и битки
Како македонски владетел постигнал видни резултати во консолидирањето на Македонија и во обновувањето на нејзината активна меѓународна улога. Покажал извонредни квалитети како воен стратег и тактичар. Презел успешна поморска експедиција против Карија (227 п.н.е.), а три години потоа се замешал во судирот меѓу Ахајскиот сојуз и Спарта.

Антигон го поддржувал Арат од Сикион во Ахајската лига против Ајтолската лига и Клеомен III, кралот на Спарта. Антигон го поразил Клеомен III во Битката кај Селасија, (јуни 222 п.н.е.), а со тоа ја принудил Спарта на капитулација. Ги одбил нападите на Илирите, кои за време на неговото отсуство навлегле во Горна Македонија. Истоштен од долготрајни војни се разболел, по што починал. Според Полибиј можно е да починал од прскање на вена, додека викал бодрејќи ги своите војници, во битките против Илирите.

## Наводи


|-
| width="30%" align="center" | Претходник:**[[Деметриј II]]**
| width="40%" align="center" | **[[Крал на Античка Македонија]]**229–221 п.н.е.
| width="30%" align="center" | Наследник:**[[Филип V]]**

Категорија:Кралеви на Античка Македонија
Категорија:Антигонидска династија
Категорија:Починати од туберкулоза
Деметриј II

*За селевкидскиот владетел, видете [[Деметриј II Никатор]]. За македонскиот принц, видете [[Деметриј Убавиот]].*

**Деметриј II**, син на Антигон II Гоната, владеел како крал на Македонија од 239 до 229 п.н.е. Ѝ припаѓал на династијата Антигониди.

Уште додека татко му бил жив, Деметриј се истакнал поразувајќи го Александар II Епирски во Дердија, и така ја спасил Македонија (~ 260 п.н.е.). Кога станал крал морал да се соочи со сојузот на двете големи лиги против Македонија, Ајтолската и Ахајската, кои обично биле спротивставени. Успеал да му нанесе големи порази на сојузот, и ја извадил Беотија од сојузот. Револуцијата во Епир, во која републиканската лига била заменета со монархија, многу ја ослабнала неговата позиција.

Деметриј исто така морал да ја брани Македонија од дивите народи од северот. Битката со Дарданците се покажала катастрофална, и тој умрел наратко потоа, оставајќи го синот Филип, од жената Крисеја, кој сѐ уште бил дете.

Поранешни негови жени биле Стратоника, ќерка на селевкидскиот крал Антиох I Сотер, Фтија, ќерката на Александар Епирски и Никеја, вдовицата на братучед му Александар. Хронологијата на овие бракови е сѐ уште спорна.

## Наводи
* 

|-
| width="30%" align="center" | Претходник:**[[Антигон II Гонат]]**
| width="40%" align="center" | **[[Крал на Античка Македонија]]**239–229 п.н.е.
| width="30%" align="center" | Наследник:**[[Антигон III Досон]]**

Категорија:Кралеви на Античка Македонија
Категорија:Антигонидска династија
Категорија:Родени во непозната година
Паул фон Хинденбург

**Паул Лудвиг Ханс Антон фон Бенекендорф унд фон Хинденбург** (германски: , познат како Паул фон Хинденбург) (2 октомври 1847 година – 2 август 1934 госина) бил германски фелдмаршал и државник.

## Воена биографија

Хинденбург имал незначајна, но долга кариера во Пруската армија, по што се повлекол, во 1913 година. Повторно бил повикан по избувнувањето на Првата светска војна и првпат бил широко претставен на народната јавност на шеесет и шест години. Бил назначен за командант на Источен фронт, како победникот од Таненберг и од Мазурски езера од 1914 година. Како врховен заповедник на германски воени сили од октомври во 1916, тој и шефот на вооружените сили, Ерих Лудендорф, се кренале во очите на германската јавност. Останал на должност сè до потпишување на Версајскиот договот. Хинденбург повторно се повлекол од јавниот живот во 1919, но се вратил во јавниот живот уште еднаш во 1925, избран за втор претседател на Германија.

## Претседател на Вајмарска Република
На претседателски избори за Вајмарска Република во19125 година, поранешниот маршал Хинденберг победил како кандидат на здружена десница.

Иако на 84 години и со нарушено здравје, Хинденбург морал повторно да се кандидира во 1932 како единствениот кандидат кој можел да го победи Адолф Хитлер, што и се случило. За време на вториот мандат како претседател, направил сѐ што можел за да ги спречи нацистите да стасаат до моќта, но на крај бил приморан да го назначи Хитлер за канцелар во јануари 1933 година. Во март го потпишал „Овластувачкиот акт“ од 1933 година, што им дал пособени моќи на Хитлер и неговата влада. Хинденбург умрел следната година, по што Хитлер ја прогласил неговата позиција за празна и себеси се прогласил за претседател.

Познатиот цепелин Хинденбург што бил соборен во 1937 година бил наречен така во негова чест, како и надвозникот од островот Силт до копното Шлезвиг-Холштајн, именуван Хинденбургдам, изграден за време на неговото претседателство.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Познањ
Категорија:Германски политичари
Категорија:Претседатели на Германија
Категорија:Германци од Првата светска војна
Категорија:Германски антикомунисти
Категорија:Германски монархисти
Категорија:Витези на Златното Руно
Категорија:Германски фелдмаршали
Категорија:Носители на прускиот Орден за заслуги (воен)
Категорија:Носители на Железниот крст (1914) од I класа
Категорија:Носители на Големиот крст на Железниот крст
Полиперхон

[мини|десно|300п|Карта на [Македонска империја|Македонската империја]]
**Полиперхон** (394–303 п.н.е.) — македонски генерал кој служел војската на Филип II и Александар Македонски, придружувајќи го Александар во неговите воени походи. По враќањето во Вавилон, Полиперхон бил вратен во Македонија заедно со Кратер, но стигнал само до Киликија кога се чуло за смртта на Александар во 323 п.н.е.. Заедно со Кратер продолжил за Грција, помагајќи му на Антипатар да го задуши востанието во Ламиската војна. Останал во Македонија, а по дијадошката војна останал дома како регент на Македонија, додека Антипатар отпатувал за Мала Азија за да го зацрвсти неговото регентство врз целата империја.

По смртта на Антипатар во 319 п.н.е., Полиперхон бил назначен за регент и врховен командант на целата Македонска империја, но набргу влегол во конфликти со Антипатаровиот син Касандар, кој требало да биде неговиот главен заменик. Двајцата започнале граѓанска војна, која набргу се проширила на сите генерали на Александар, со тоа што Полиперхон се осојузил со Евмен против Касандар, Антигон I Едноокиот и Птоломеј I.

Иако Полиперхон на почетокот бил успешен во заземањето на грчките градови, кои ги прогласил за слободни, Антигон I Едноокиот ја уништил неговата флота во 318 п.н.е., а Касандар следната година ја зазел Атина. Накратко потоа, Касандар го протерува Полиперхон од Македонија, па го зел во свои раце немоќниот крал Филип Аридеј и неговата жена Евридика. Полиперхон пребегнал во Епир, каде ѝ се придружил на мајката на Александар Македонски, Олимпија, неговата вдовица Роксана и малиот син Александар IV. Направил сојуз со Олимпија и кралот Еакид Епирски, и Олимпија тргнала во поход на Македонија. Отпрвин Олимпија била успешна во својот поход, со тоа што ја победила и заробила војската на кралот Филип, кого го погубила, но набргу Касандар се вратил на Пелопонез, па ја фатил и ја погубил во 316 п.н.е., земајќи ги Роксана и детето под негово старателство.

Сега Полиперхон пребегнал на Пелопонез, каде сѐ уште командувал со неколку упоришта, па се сојузил со Антигон, кој сега повеќе немал сојузници. Набргу ја воспоставил својата власт врз Пелопонез, вклучувајќи ги Коринт и Сикион. По мировниот договор од 311 п.н.е. помеѓу Антигон и неговите непријатели, и убиството на младиот крал Александар и неговата мајка, Полиперхон ја задржил власта во извесни области. Тогаш избила војна помеѓу Антигон и останатите, па Антигон му го пратил биолошкиот син на Александар Херакле на Полиперхон за да послужи во нагодба против Касандар. Меѓутоа Полиперхон решил да ги раскине врските со Антигон, и го убил момчето во 309 п.н.е. Ја задржал власта врз Пелопонез сѐ до неговата смрт неколку години подоцна, но престанал да се занимава со политика.

## Наводи
* Peter Green, *Alexander to Actium* (University of California Press, 1990) стр. 17-20

Категорија:Регенти на Македонската империја
Категорија:Древномакедонски војсководци
Категорија:Александар III Македонски
Категорија:Родени во непозната година
Мелеагар

**Мелегар**, брат на Птоломеј Керавн, а син на Птоломеј I Сотер, бил крал на Македонија. Дошол на власт во 279 п.н.е., но владеел само два месеца пред да биде тргнат од престолот.

Категорија:Кралеви на Античка Македонија
Категорија:Антигонидска династија
Состен

**Состен** (умрел 277 п.н.е.) бил крал на Македонија и генерал од династијата Антипатриди. Владеел како крал од 279 п.н.е. - 277 п.н.е. За време на владеењето на Лизимах бил гувернер на Мала Азија. Во 279 п.н.е. го убил неговиот братучед Антипатар II, кој тогаш бил крал на Македонија. Состен уживал огромна популарност бидејќи ги поразил келтите во многу крвава битка кај Делфи. Бил убиен само две години по крунисувањето. Потоа на престолот дошол Антигон II Гонат.

Категорија:Кралеви на Кралството Македонија
Категорија:Антигонидска династија
Категорија:Родени во непозната година
Филип I

**Филип I** — крал на Македонија од 640 п.н.е. до 602 п.н.е. Бил син на Аргеј I, а наследен бил од Аероп I.

Категорија:Кралеви на Античка Македонија
Категорија:Аргеадска династија
Категорија:Родени во непозната година
Десница (политика)

**Десно крило**“, „**политичка десница**“ и само „**десница**“ — политички поими во ориентацијата лево-десно, односно како спротивна ориентација од левицата. Има огромен број на дефиниции; со истото име во политиката понекогаш можат да се означуваат повеќе нешта. Сепак, претежно се користи за објаснување на сегментите од политичкиот спектар коишто често се поистоветуваат со некои степени на конзервативизам, американски конзервативизам, монархизам, фашизам, десничарски либерализам, анархо-капитализам, палеолиберализам, неолиберализам, реакционизам, традиционализам, ројализам, религиозна десница, национализам, милитаризам, продуцеризам, нативизам, реализам или едноставно како спротивно од левичарската политика.

Поимот настанал во Француската револуција, кога либералите од третиот ред граѓани седеле на лево од претседателската фотелја, навика што започнала во 1789. Благородништвото, членови на вториот ред, седеле на десно. На подоцнежните законодавни собири, монархистите кои го поддржувале стариот режим биле нарекувани десничари затоа што седеле на десната страна. Сѐ уште е традиција во Народното собрание на Франција претставниците да седат на лево и десно од претседателот, според нивната политичка ориентираност.

Кога потеклото на овој термин избледеало, неговото значење се сменило, така што означува нечија ориентираност според идеите, ставовите и гледната точка. Денес, терминот речиси секогаш вклучува некои облици на конзервативизам.

Некои велат дека политичката десница ги вклучува оние форми на либерализам што го потцртуваат слободниот пазар повеќе од еднаквоста на богатството, но некои велат дека имаат дводимензионален политички спектар што поубаво ги опишува нивните погледи. Многу анархисти (вклучувајќи ги либерал-социјалистите) исто така одбегнуваат да ги претставуваат своите погледи со класичниот политички спектар.

## Поврзано
* Крајна десница
* Политичка левица


Категорија:Политички спектар
Еразмо Ротердамски

thumb|right|Еразмо Ротердамски
**Герхард Герхардс**, познат како **Еразмо Ротердамски** (латински: *Desiderius Erasmus Roterodamus*,  во  -  во Базел) — холандски свештеник и хуманист. Поради големото влијание врз своите современици, тој бил наречен *крал на хуманистите*. Извршил големо влијание врз германската реформација, а реформата на црквата ја замислувал како реформа на клерот и на црковните општини, а не како реформа на догмата.

## Животопис
Еразмо Ротердамски бил ракоположен за свештеник, но живеел како самостоен учен човек.
 
## Творештво
Најпознатото дело на Еразмо Ротердамски е „Пофалба на глупоста“, напишанo во 1509 година, a објавено во 1511 година. Во него, тој ја критикува корупцијата во Црквата, залагајќи се за живот во кој човекот ќе се раководи според постојните морални и религиозни начела. Делата на Еразмо биле меѓу првите печатени книги што имале голема читателска публика и придонеле за отворање на патот кон протестантската реформација.

## Наводи

Категорија:Холандски хуманисти
Категорија:Личности овековечени во споменикот „Валхала“
Категорија:Апсолвенти на Парискиот универзитет
Категорија:Писатели на латински јазик
Категорија:Апсолвенти на Кембричкиот универзитет
Пацифизам

**Пацифизмот** претставува противење на војната и насилството како средство за решавање на споровите. Тој опфаќа спектар од погледи што се движат од верувањето дека меѓународните спорови можат и треба да се решаваат по мирен пат, до апсолутното противење на употребата на насилство, па дури и на сила, во сите околности.

Пацифизмот може да се темели врз принципиелни или врз прагматски причини. Принципиелниот (деонтолошки) пацифизам се темели врз верувањето дека војната, намерната убиствена сила, насилството и секој друг вид на употреба на сила е морално неприфатливо. Наспроти него, прагматскиот (или консеквентен) пацифизам единствено смета дека постојат подобри начини за решавање на некој спор од војната или дека користа од војната е помала од штетите од неа.

Некои луѓе, кои себеси се сметаат за пацифисти, иако се противат на војната, не се противат на секоја употреба на сила против луѓето или против сопственоста. Сепак, тие главно имаат појасно формулирани принципи околу тоа кога употребата на сила е оправдана, отколку луѓето што не се пацифисти. На пример, антимилитаристите пред сè, се противат на државните воени институции, а не на насилството воопшто.

## Поврзано
* Ненасилен отпор
* Приговор на совеста

*
Категорија:Политички теории
Дејствен потенцијал

**Дејствен потенцијал** (**акциски потенцијал**) — потенцијал на движење. Тој настанува кога до мембраната на невронот ќе дојде одредена дразба и таа ќе го потикне преминувањето на Na и K јони. Na јони од надворешната страна на мембраната преминуваат во внатрешната страна при што потенцијалот се зголемува од -90mV на -70mV, додека K јони од внатрешната страна преминуваат на надворешната страна од мембраната и се достигнува потенцијал од +35mV. Процесот што протекува при создавањето на дејствениот потенцијал се вика деполаризација.

Дејствениот потенцијал започнува на дендритот на постсинаптичкиот неврон и се шири долж телото на невронот и се движи во насока накај аксонот, до синапсата на невронот, каде се ослободуваат одредени невротрансмитери кои поминуваат низ меѓусинаптичката празнина и се сврзуваат со одредени рецептори во постсинаптичкиот неврон, при што се ексцитира или инхибира дејствениот потенцијал на постсинаптичкиот неврон.

## Наводи

## Поврзано
* Мембрански потенцијал

Категорија:Електрофизиологија
Категорија:Нервен систем
Категорија:Клеточни процеси
Категорија:Кондензатори
30 август (родени)

}}|background-color:}|background-color:transparent}};"
 |valign="top" align="right"|1489&nbsp;
 |Антонио Алегри Кореџо — италијански сликар.
 |-
 |valign="top" align="right"|1748&nbsp;
 |Жак-Луј Давид — француски сликар.
 |-
 |valign="top" align="right"|1811&nbsp;
 |Теофил Готје — француски писател, новинар и критичар.
 |-
 |valign="top" align="right"|1852&nbsp;
 |Јакоб Хенрик вант Хоф — холандски хемичар - добитник на Нобеловата награда за хемија (1901).
 |-
 |valign="top" align="right"|1870&nbsp;
 |Александра — принцеза на Грција.
 |-
 |valign="top" align="right"|1907&nbsp;
 |Џон Мокли — американски физичар.
 |-
 |valign="top" align="right"|1921&nbsp;
 |Анџело Данди — американски боксерски тренер.
 |-
 |valign="top" align="right"|1924&nbsp;
 |Ката Лахтова — претседател на собранието на СРМ.
 |-
 |valign="top" align="right"|1924&nbsp;
 |Кени Дорхем — американски џез-музичар.
 |-
 |valign="top" align="right"|1931&nbsp;
 |Јован Ќирилов — српски театролог и писател.
 |-
 |valign="top" align="right"|1951&nbsp;
 |Беџет Пацоли — косовски политичар.
|-
 |valign="top" align="right"|1953&nbsp;
 |Роберт Периш — американски кошаркар.
 |-
 |valign="top" align="right"|1958&nbsp;
 |Ана Политковска — руска новинарка.
 |-
 |valign="top" align="right"|1961&nbsp;
 |Елена Скриник — руски политичар.
 |-
 |valign="top" align="right"|1969&nbsp;
 |Владимир Југовиќ — српски фудбалер.
 |-
 |valign="top" align="right"|1969&nbsp;
 |Небојша Глоговац — српски глумец.
|-
 |valign="top" align="right"|1971&nbsp;
 | Звонко Милојевиќ— српски фудбалер.
 |-
 |valign="top" align="right"|1972&nbsp;
 |Павел Недвед — чешки фудбалер.
 |-
 |valign="top" align="right"|1973&nbsp;
 |Атанас Ботев — македонски сликар.
 |-
 |valign="top" align="right"|1977&nbsp;
 |Константин Формичев — руски кану-спринтер.
 |-
 |valign="top" align="right"|1979&nbsp;
 |Хуан Игнасио Чела — аргентински тенисер.
 |-
 |valign="top" align="right"|1982&nbsp;
 |Енди Родик — американски тенисер.
 |-
 |valign="top" align="right"|1983&nbsp;
 |Симоне Пепе — италијански фудбалер.
 |-
 |valign="top" align="right"|1983&nbsp;
 |Енди Шмид — швајцарски ракометар.
 |-
 |valign="top" align="right"|1988&nbsp;
 |Ернест Гулбис — латвиски тенисер.
|-
 |valign="top" align="right"|1989&nbsp;
 |Бебе Реџа — американска пејачка.
 |-
 |valign="top" align="right"|1990&nbsp;
 |Светослав Гоцев — бугарски одбојкар.
 |-
 |valign="top" align="right"|1993&nbsp;
 |Пако Алкасер — шпански фудбалер.
 |-
|}


30 август
Витез Михај Чоконаи

150п|десно|мини|Витез Михај Чоконаи

**Витез Михај Чоконаи** (унгарски: *Csokonai Vitéz Mihály*,  - ) — унгарски поет, роден во Дебрецен.

Бил син на хирург. Учел, а потоа и предавал во дебреценската гимназија. Не можејќи да најде издавач за своите дела, кои биле сметани за неморални, тргнал на скитничко патување, во текот на кое се одигрува неговата тажна љубовна историја со Јулија Вајда, која во неговите песни ќе биде запамтена под името Лила.

До крајот на својот живот останува сиромав и несреќен, а умира во својот град, во куќата на неговата мајка, на возраст од триесет и една година.

Чоконаи е генијален и оригинален поет, претходник на Шандор Петефи, *Моцарт на унгарскиот збор*. Автор е на збирката *Оди* која ги содржи најдобрите примери на неговата љубовна и граѓанска поезија и на неброено многу љубовни песни. Покрај Петефи, голем љубител на неговата поезија ќе биде и Ендре Ади.
## Наводи

Категорија:Унгарски поети
Категорија:Унгарски писатели
Деже Костолањи

десно|200п|мини|Деже Костолањи

**Деже Костолањи** (унгарски: *Kosztolányi Dezső*;  - ) — познат унгарски поет и раскажувач.

## Животопис
Костолањи е роден во Сабатка (Суботица) во 1885, тогаш дел од Австроунгарија, а денес северна Србија. Учи на Универзитетот во Будимпешта, каде се запознава со поетите Михај Бабич и Ѓула Јухас, а потоа заминува на студирање во Виена, но по кратко се откажува и станува новинар - професија што ќе му остане до крајот на неговиот живот. Во 1908 година, го заменува поетот Ендре Ади, кој во тоа време се наоѓа во Париз на местото известувач за еден дневен весник. Во 1910, од печат излегува неговата стихозбирка *Тажаленките на сиромашното дете*, книга која ќе го претвори во народен поет и која ќе го означи почетокот на мошне плодната кариера - во наредните неколку години, тој издава секоја година по една книга. Во 1936 година, умира од рак на непцето.

## Дела
Литературното списание *[[Њугат]]* (унгарски за "Запад"), што ќе ја има главната улога во ревитализацијата на унгарската литература е основано во 1908 година, а Костолањи е негов ран дописник, претставник на таканаречената "прва *Њугат* генерација".

Од 1920 година, почнува да се занимава и со проза, издавајќи низа романи, раскази и новели, меѓу кои како најпознати се идвојуваат *Нерон, Крвавиот Поет* (за чие германско издание Томас Ман ќе го напише предговорот), *Славеј*, *Златниот змеј* и *Ана Едеш*. Во 1924 ја издава својата позната стихозбирка во која одзвукува неговото рано творештво и која го носи алузивниот наслов *Тажаленките на Тажниот Човек*.

Костолањи е исто така познат преведувач на дела на Оскар Вајлд, Рајнер Марија Рилке, Пол Верлен, на јапонски и кинески поети, како и на *Зимска приказна* од Шекспир и *Алиса во Земјата на Чудата* од Керол.

## Надворешни врски
* ''Погоден''  (препев на англиски на неговата песна).

Категорија:Луѓе од Суботица
Категорија:Унгарски поети
Категорија:Унгарски писатели
Категорија:Унгарски романописци
Балинт Балаши

right|thumb|200px|Балинт Балаши

**Балинт Балаши**, (унгарски: *Balassi Bálint*,  - ), е ренесансен лирски поет, основач на модерната унгарска лирика. 

## Животопис

Потомок е на едно од најбогатите протестантски семејства во Унгарија, поради што добил одлично образование и зборувал десет јазици. Кога имал петнаесет години, татко му влегол во конфликт со виенскиот двор, поради што Балаши изгубил голем дел од имотот.

По рехабилитацијата на татко му, тој се приклучува на армијата и се бори против Турците кај Егер во североисточна Унгарија. Тука се заљубува во Ана Лошонци, ќерка на темешварскиот капетан, и, според неговите стихови, љубовта му била возвратена. Сепак, по смртта на нејзиниот прв маж, Ана ја дава раката на Криштоф Угњад.

Нормално, Балаши сфаќа колку ја сакал Ана дури откако ќе ја изгуби. Ѝ носи дарови и ѝ пишува стихови, но таа останува верна на својот маж, поради што нему му преостанува само да ја овековечи во своите стихови.

Во 1574 Балинт е ранет и заробен во текот на една битка. Во ропство ги минува следните две години, по што се враќа во Унгарија. Тогаш умира и неговиот татко Јанош.

Во 1584 се венча со својата роднина, Криштина Добо, ќерка на храбриот командант, Иштван Добо од Егер. Ова ќе стане главна причина за неговата несреќа во текот на наредните години. Алчните роднини на неговата жена речиси го доведуваат до банкрот, а кога во 1586 станува католик тие го наклеветуваат, па тој наскоро, заедно со својот син, станува муслиман. Во 1589 оди во Полска за да служи во армијата за следната војна против Турција, која нема да се случи во скоро време, поради што Балаши, во 1591 се враќа во Унгарија. Сепак, три години подоцна, кога конечно ќе отпочне оваа војна, Балаши повторно се приклучува на армијата. Најпосле, смртно ранет во една битка против Турците, умира, читајќи ја *[[Енеида]]* од Вергилиј во 1594 година.

## Дела

Песните на Балаши може да се поделат во четири категории: религиозни химни, патриотски и витешки песни, љубовни поеми и адаптации со латинско и германско потекло. Сепак, најголем дел од неговите песни се оригинални, а циклусот на песните за Јулија (веројатно неговата Ана), претставува еден од врвовите на унгарската поезија. Автор е и на првите еротски песни во Унгарија, кои се генерации ќе циркулираат преку ракописи, но нема да бидат издадени сè до 1874 година, кога Фаркаш Дејак открива совршена копија од нив во една библиотека. Според нивната убавина и искажана страст, тие стојат на самиот врв на унгарската поезија до доаѓањето на  Витез Михај Чоконаи и Шандор Петефи. Балаши е исто така и авторот на еден тип строфа која името ќе го добие според него. Се состои од девет стиха, распоредени во шема **a a b c c b d d b**, односно три римувани парови, кои наизменично се прекинати од трократната рима што се појавува во третиот, шестиот и деветтиот стих.

## Наводи

## Надворешни врски
* Биографија на Балаши 

Категорија:Унгарски поети
Категорија:Унгарски писатели
Категорија:Луѓе од Зволен
Миклош Радноти

thumb|right|200px|Миклош Радноти
**Миклош Радноти**, роден како **Миклош Глатер** (унг. *Radnóti Miklós*,  - ) — унгарски поет и жртва на холокаустот.

## Ран живот

Радноти е роден во градско еврејско семејство. Врз неговиот живот големо влијание ќе има фактот дека и мајка му, и неговиот брат близнак ќе умрат при неговото раѓање.

Иако во текот на неговите последни години ќе биде често прогонуван поради своето еврејско потекло, многу јасно го пројавува своето национално унгарско чувство во текот на своето творештво. Во неговата поезија, авангардата и експресионистичките импресија се мешаат со новиот класичен стил, особено во неговите еклоги проникнати со голема инспирација и со треперлива лирска исповед кон саканата жена. Во 1935 година се венча со Фани Ѓармати (родена 1912 година). Нивниот брак е особено среќен.

Радноти станува католик во 1943. Оваа одлука е делумно плод на фактот што унгарските Евреи биле протерувани (за разлика од христијаните, кои на почетокот биле изоставани), но и поради тоа што долго време бил фасциниран од оваа религија.

## За време на холокаустот

Во текот на раните четириесетти, мобилизиран е од унгарската армија, но бидејќи е Евреин, префрлен е на украинскиот фронт, во баталјон кој служи само како поддршка на воените дејствија. Во мај 1944, поразените унгарци се повлекуваа, а баталјонот на Радноти е прекомандуван во Бор, Србија да ги чува рудниците за бакар. Во август истата година, како разултат на налетот на Тито и партизаните, групата на Радноти, составена од 3200 унгарски Евреи е приморана да се повлече во Централна Унгарија. Многу малку остануваат жив. Радноти ќе ја има судбината да не биде меѓу нив. Во текот на овие неколку месеци, Радноти продолжува да пишува песни во мала тетратка која постојано ја носи со себе. Според сведоци, во раниот период на ноември 1944, Радноти е брутално претепан од еден пијан полицаец, кој го измачувал поради тоа што Радноти „чкртал нешто“.  Преслаб за да продолжи, несреќно завршува во логор, каде по нови измачувања, стрелан е од фашистите во Абда, северозападна Унгарија, каде неговото тело е фрлено во масовна гробница.

Денес, статуа до патот, во близина на ова место, го чествува Раднотиевиот живот и несреќна смрт.

## Посмртно откривање на неговите дела

Осумнаесет месеци подоцна, неговото тело е откопано и од предниот џеб на неговото палто е извадена неговата тетратка со песни. Овие песни се лирски и горчливи и се дел од онаа литература која го преживува холокаустот. Можеби најпознатите стихови на Радноти се оние од четвртата песна од неговиот циклус *Razglednicák*, каде го опишува стрелањето на еден друг човек и ја замислува сопствената смрт.

## Надворешни врски
* Англиски препеви на негови песни, некои цитати и кратка биографија
* Англиски препеви на негови песни, кратка биографија и коментари од критичари

Категорија:Унгарски поети
Категорија:Унгарски писатели
Ференц Келчеи

right|thumb|260px|Ферненц Келчеи
**Ференц Келчеи** (унгарски: *Kölcsey Ferenc*,  - ) — унгарски поет, критичар и оратор.

Роден е во благородничка фамилија во Трансилванија, за време на Хабсбургшката монархија. Останува сирак на многу рана возраст и хендикепиран поради тоа што го губи едното око. Кога има петнаесет години се запознава со Ференц Казинци и предано ги прифаќа неговите лингвистички реформи. Во 1809 Келчеи заминува во Пешта за да студира право. Сепак, правото му станува одвратно, па времето го посветува на естетички студии, поезија, критика и одбрана на теориите на Казинци.

Првите творби на Келчеи не привлекуваат големо внимание, а критиката што ќе ја упати кон Чоконаи, Јанош Киш, и особено кон Даниел Бержењи, во дело изадено во 1817, ќе го направи и доста непопуларен. Од 1821 до 1826 издава многу прекрасни поеми во списанието *Aurora, Hebe, Aspasia*, како и други литературни магазини.

Од 1832 до 1835 дел е од унгарското собрание, каде неговите екстремно либерални погледи и елоквентска вештина, ќе го направат особено обожаван пратеник. Избран е на 17 ноември 1830 година како член на Унгарската Академија на Науките; во 1832, го одржува својот познат говор за Казинци, а четири години подоцна и за неговиот доскорешен непријател Бержењи. Умира на 24 август 1838 година, кај Чеке, Унгарија, во Австриската империја, како резултат на внатрешно воспаление.

Келчеи е првиот голем унгарски романтичар. Најголемо влијание врз него извршуваат Русо и Волтер, а подоцна и Кант. Живеел повлечено на својот имот. Автор е на унгарската химна, која ја воспева славата на унгарското минато.

## Белешки

Категорија:Унгарски поети
Категорија:Унгарски писатели
Категорија:Членови на Унгарската академија на науките
Јанош Арањ

right|thumb|200px|Јанош Арањ
**Јанош Арањ** (унгарски: *Arany János*,  - ) — унгарски новинар, писател, поет и преведувач. Често се вели дека е "Шекспир на баладите" – има напишано повеќе од 40 балади, преведени на повеќе од 50 јазици, како и епот *[[Толди]]*, монументална трилогија, ремек-дело на унгарската поезија.

## Животопис
Роден е во Салонта, град сместен во денешна Романија. Кога тој се раѓа, неговата сестра е веќе венчана, а наговите родители остарени. Арањ научува да пишува многу рано и се вели дека има прочитано сѐ што можел да пронајде на унгарски и латински. Бидејќи на неговите родители им требало помош, Јанош полнува да работи уште на 14 години, како помошник-учител.

Од 1833 го посетува реформираниот универзитет во Дебрецен каде учи германски и француски, но набрзина се заситува од училишниот живот, па станува дел од една глумечка група. По издавањето на Толди, тој и Шандор Петефи стануваат најдобри пријатели. Затоа, прераната смрт на неговиот другар во 1848 година ќе има големо влијание врз неговиот подоцнежен живот.

Арањ умира во Будимпешта.

## Дела
Јанош Арањ е преведувач на Шекспировите драми *[[Сон на летната ноќ]]*, *[[Хамлет]]* и *[[Кралот Џон]]*; овие се сметаат за едни од најдобрите преводи во историјата. Исто така преведува и дел на Михаил Лермонтов, Александар Пушкин и Молиер. Се вели дека Арањ научил англиски во затвор, и тоа преку споредба на англиската и германската верзија на Библијата.

Во последните години од животот, неговата лирика ќе биде на висока цена. Тогаш настануваат песните кои претставуваат не само ново раздобје во неговото творештво, туку и во развојот на целокупната унгарска поезија

Денес се смета за една од најголемите литературни фигури во Унгарија, покрај Шандор Петефи, Ендре Ади и Атила Јожеф.

## Надворешни врски
* Find-A-Grave профил за Јанош Арањ

Категорија:Унгарски поети
Категорија:Унгарски писатели
Категорија:Членови на Унгарската академија на науките
Партија за социјалистичко единство на Западен Берлин

мини|Лого на партијата
**Партија за социјалистичко единство на Западен Берлин** (германски: Sozialistische Einheitspartei Westberlins) — комунистичка политичка партија во Западен Берлин. Партијата била основана на 24 ноември 1962, кога западно-берлинската локална организација на Партијата за социјалистичко единство на Германија (SED, СЕД) се одвоила од главната партија. До 1969, партијата била позната како Партија за социјалистичко единство на Германија - Западен Берлин (Sozialistische Einheitspartei Deutschlands - Westberlin). Герхард Данелиус бил претседател на партијата до 1978.

Младинската лига на партија била позната како „Социјалистичка младинска лига Карл Либкнехт“. Партијата имала дневен весник наречен „Die Wahrheit“.

Во времето на германското обединување, партијата била соединета со Партијата за демократски социјализам на Германија.

## Изборни резултати за Домот на претставниците на Запaден Берлин

* 1954 - 41 375 (2,7 %, како ПСЕГ)
* 1958 - 31 572 (2,0 %, како ПСЕГ)
* 1963 - 20 929 (1,4 %)
* 1967 - 29 925 (2,0 %)
* 1971 - 33 845 (2,3 %)
* 1975 - 25 105 (1,8 %)
* 1979 - 13 744 (1,1 %)
* 1981 - 8 176 (0,6 %)
* 1985 - 7 731 (0,6 %)
* 1989 - 6 875 (0,6 %)

## Поврзано
* Партија за социјалистичко единство на Германија
* Партија за демократски социјализам на Германија
* Комунистичка партија на Германија

Категорија:Комунистички партии
Категорија:Поранешни политички партии во Германија
Ѓурчин Наумов - Пљакот

**Ѓурчин Наумов-Пљакот ** или **Пајакот** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.

## Животопис

Роден е во Сланско, село во Порече, во 1851 година. Тој бил ден од најстарите дејци во Револуционерната организација и борец против беговско-османското ропство. Во март 1901 година, заедно со Јордан Пиперката, бил вклучен во четата на војводата Никола Петров Русински, а потоа и во четата на Веле Марков. На 23 јули 1902 година (нов стил) учествува во борбата кај селото Ракитница во која загинал војводата Веле Марков, заедно со шест негови четници, додека Ѓурчин Наумов и уште тројца четници успеале да ја пробијат османлиската заседа. На 30 јуни 1902 година, Окружниот комитет во Битола го назначил за крушевски војвода. За време на Илинденското востание, при ослободувањето на Крушево, Ѓурчин Наумов како стар и искусен војвода, играл значајна улога во правењето на планот за борбата. Храбро загинал во борба против многубројна османлиска војска, на 23 септември 1904 година кај селото Слатина, Порече.

## Наводи


Категорија:Луѓе од Сланско
Категорија:Починати во Слатина (Порече)
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Македонски војводи
Категорија:Борци против грчката вооружена пропаганда во Македонија
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Михај Бабич

thumb|right|200п|Михај Бабич

**Михај Бабич де Шентишван** (унгарски: *Szentistváni Babits Mihály*,  - ) — унгарски поет, писател и преведувач.

## Животопис

Учи на Универзитетот во Будимпешта од 1901 до 1905 и тогаш се запознава со Деже Костолањи и Ѓула Јухас. Наскоро станува учител и почнува да предава во неколку различни училишта низ земјата пред да се префрли на професорска позиција во Будимпешта во 1912 година.

Неговиот литературен живот почнува во 1908 година, кога за првпат се забележани неговите поеми.

Истата година патува за Италија, каде е привлечен од поезијата на Данте; во следните години неколкупати ќе ја посети оваа средоземна земја. Врз основа на овие искуства, подоцна, Бабич ќе ја препее целокупната *[[Божествена Комедија]]* на унгарски (*Пеколот*, 1913, *Чистилиште*, 1920 и *Рај*, 1923).

Кратко време по револуцијата од 1918 година, станува професор по светска и модерна унгарска литература на Универзитетот во Будимпешта, но наскоро, по паѓањето на револуционерната влада, поради своите пацифистички ставови, отпуштен е од работа.

Од 1911 година, станува постојан соработник на списанието *[[Њугат]]*.

Во 1921 се венча со Илона Тарнер, која подоцна и самата ќе издава поезија под името *[[Софија Терек]]*.

Во 1923, се преселува во Ештергом. Четири години подоцна, станува член на *Kisfaludy Társaság* (Друштвото Кишфалуди), а истата година и претседател на жирито за доделување на Баумгартеновата награда.

Станува главен уредник на списанието *Њугат* во 1929 година (првите четири години заедно со Зигмонд Морич) и останува на оваа почитувана позиција сè до својата смрт.

Во 1937 година, дијагностициран е со рак на гркланот. Умира по четири години.

## Творештво

Најпознат е по својата лирска поезија која ги следи класичните и англиските текови. Идеали му се либералниот хуманизам и бескомпромисноста на уметноста. Неговите песни се одликуваат со голема култура на формата и фрапантна виртуозност. Пишува есеи, а исто така е и врвен преведувач на дела од англиски (Шекспир, По), француски (Бодлер), германски (Гете), италијански (Данте), грчки и латински јазик. Влијанието на Бабич врз модерната унгарска литература е огромно. Бил и член на Унгарската Академија.

## Наводи

## Надворешни врски

* Неговата песна ''Данаидите'' на англиски 
* Биографија и неколку песни на англиски

Категорија:Унгарски поети
Категорија:Унгарски писатели
Категорија:Членови на Унгарската академија на науките
Германска комунистичка партија

**Германска комунистичка партија** (германски: Deutsche Kommunistische Partei, DKP, ДКП) е германска левичарска политичка партија основана во Западна Германија во 1968, со цел да се замени старата Комунистичка партија на Германија (KPD, КПД), којашто била забранета од Федералниот уставен суд во 1956. Во голема мера произлегла од екстрапаравоената опозиција. Партијата останува релативно мала, никогаш не освоила повеќе од 0.3% од гласовите во федералните избори. Многу членови на ДКП ја напуштиле партијата по обединувањето на Германија и се зачлениле во новоформираната Партија за демократски социјализам (PDS, ПДС), наследничка на западногерманската Партија за социјалистичко единство на Германија (SED, СЕД).

Во изборите од 2005 година, ДКП ја поддржувала Левата партија (Die Linke), наследничка на ПДС.

Има свој неделен весник, „Унсере цајт“ (unsere zeit).
## Наводи

Категорија:Политички партии во Германија
Категорија:Левичарски партии
Социјалдемократска партија на Германија

**Социјалдемократска партија на Германија** (, **SPD**) — социјалдемократска политичка партија во Германија. Партијата е една од двете големи современи политички парти во Германија, заедно со конзервативната унија CDU/CSU, и е предводена од Зигмар Габриел.

Моментално, SPD владее на сојузно ниво со голема коалиција со Христијанската демократска унија и Христијанската социјална унија од декември 2013 година по општите избори во Германија во 2013 година. Партијата учествува во тринаесет покраински влади, од кои девет предводени од министри-претседатели од SPD.

SPD е членка на Партијата на европските социјалисти и Социјалистичката интернационала и основач на Прогресивната алијанса на 22 мај 2013 година. SPD е најстарата постоечка политичка партија во Бундестагот во Германија, основана уште во 1863 година. Воедно, партијата поседува најголемо членство од сите германски партии. По Втората светска војна, под водство на Курт Шумахер, SPD се поставила како идеолошка партија, којашто ги застапувала интересите на работничката класа и синдикатите. Партиската програма, што ги следела марксистичките принципи, повикувала на национализација на главните индустрии и државно планирање.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница
* Официјална страница на младинската организација
* Историја на социјалдемократската партија 


Категорија:Политички партии во Германија
Категорија:Социјалдемократски партии
Карл XII

**Карл XII** () **Вителсбах**, нарекуван и *Северниот [[Александар III Македонски|Александар]]*, бил крал на Шведска од 1697 до неговата смрт во 1718 година. Од Османлиите е нарекуван Демирбаш Шарл (Demirbaş Şarl). Тој е четвртиот крал од династија Вителсбах. Го наследил татко му на само 14 години на престолот на една од најмоќните држави во Европа. Русија, Данска, Полска и Прусија биле исплашени од силата на Шведското Царство и ја нападнале користејќи го малолетството на кралот (Големата Северна војна, 1700-1721). Карл покажал особени способности како полковник и последователно ги разрушил противниците. Но тој ги немал способностите на стратег и политичар и ја истоштувал земјата со непрекинати безрезултатни војни. Битката кај Полтава (1709) го навестила крајот на Шведското Царство. Карл бил ранет, паднал во кома и едвај бил спасен. Како бегалец бил примен од турскиот султан кој му обеќал помош. Минувајќи по земјите на Странџа, селаните масовно ги крстеле своите деца по него. И до ден денес има луѓе од тој крај кои се викаат Карл. Подоцна се враќа за да ја продолжи војната. За време на една опсада е убиен од случаен куршум, испукан од страна на Швеѓаните.

## Надворешни врски
* Северната војна и Карл XII  
* Карл XII и неговиот живот и смрт  

Категорија:Шведски монарси
Категорија:Европски монарси од 17 век
Категорија:Европски монарси од 18 век
Категорија:Вителсбаховци
Категорија:Луѓе од Стокхолм
Категорија:Апсолвенти на Упсалскиот универзитет
Категорија:Родени во 1682 година
Категорија:Починати во 1718 година
Рина Усикова

**Рина Усикова** ( во  — ) — еден од најголемите афирматори на македонскиот јазик во Руската Федерација и во светот.

Рина Павловна Усикова е родена во 1933 година во Москва. Авторка е на повеќе од 100 научни публикации и уметнички преводи од македонски на руски јазик, меѓу кои најзначајни се:

# Македонски јазик - Граматички особености на западнословенските и јужнословенските јазици (Москва 1997), 
# Македонски јазик (Скопје 1985), 
# Македонско - руски речник во три тома (Скопје 1997), 
# Македонски јазик - Основи на балканската лингвистика, втор дел и Словенски јазици (1998), 
# Граматика на македонскиот литературен јазик (Москва 2003), 
# Македонско - руски речник со 40,000 единици (Москва 2003).

Детството го поминала во ужасите на втората светска војна. Во 1950 г. се запишала на државниот универзитет во Москва М.В.Ломоносов, на катедрата за славистика, на одделението за бугарска филологија. Во 1965 год ја брани кандидатската (магистерска) теза **"Морфологија на именките и глаголите во современиот македонски литературен јазик"**, под менторство на професорот С. Б. Бернштејн. Во 1993 г. доаѓа во Република Македонија како лектор по руски јазик на катедрата за славистика. Тогаш МАНУ ја избира за дописен член, а воедно е прогласена и за почесен професор на универзитетот Св. Кирил и Методиј - Скопје. Во 2005 година ја брани докторската дисертација од севкупноста на нејзините досегашни трудови.

## Наводи

Категорија:Руски слависти
Категорија:Руски македонисти
Категорија:Носители на Медалот за заслуги за Македонија
Категорија:Починати во Москва
Ода (песна на Атила Јожеф)

***Ода*** е една од најпознатите песни на Атила Јожеф, меѓународно најафирмираниот унгарски поет на XX век.



Категорија:Песни на унгарски поети
Скриени страсти

**Скриени страсти** () — светска популарна теленовела од престижната американска продукција Телемундо со соработка со колумбијската тв куќа РТИ Колумбија. Серијата го освои целиот свет со едночасовни 188 епизоди. На меѓународниот пазар исто така излезе и ЦД со музика од серијата, како и ДВД Издание со сите епизоди. Кај нас оваа теленовела имаше огромен успех, и се емитуваше на А1 телевизија.

## Синопсис
Приказната се врти околу браќата Рејес, и сестрите Елизондо. Браќата Хуан, Франко и Оскар Рејес, се тројца браќа кои живеат во мал град, и заработуваат од пекарницата што ја имаат. Со нив исто така живее и нивната сестра Либија Рејес. Таа имала љубовна врска со Бернардо Елизондо, богат ранчер, и останува трудна од него, но еден кобен ден, таа извршува самоубиство. Браќата Рејес потиштени од смртта на нивната сестра, заминуваат во потрага по виновникот за смртта на нивната сестра. Тие одат на ранчот на фамилијата Елизондо, и се заљубуваат во трите ќерки на виновникот за смртта на нејзината сестра, кој неодамна умрел. Норма, Химена и Сарита се трите ќерки и на злобната Габриела Елизондо, која после смртта на нејзиниот маж ужива во наследството. Браќата барајќи одмазда, се заљубуваат во трите сестри.

## Надворешни врски
* Сериалс.ру 
* A1 Телевизија

Категорија:Колумбиски телевизиски серии
Категорија:Теленовели
Категорија:Телемундо
Алборада

Серијата **Алборада** е романтична и историска мексиканска теленовела. Серијата е снимена во Мексико, во текот на 2005 година, со 90 епизоди. Серијата стекна голем успех во целиот свет, а поради тоа и на мексиканските ТВ и Новеле Награди, освои неколку награди, како и најглавната за најдобра теленовела за 2006 година. Продуцент на оваа теленовела е познатата мексиканска продуцентка *[[Карла Естрада]]*, која се прослави со сериите Љубовни Врски, Право на Љубов, Извор и Вистинска Љубов. Кај нас оваа серија се емитуваше на Сител телевизија, и имаше голем успех. Насловната нумера во Алборада ја исполнуваше познатиот светски оперски пејач Пласидо Доминго

## Синопсис
Приказната на теленовелата започнува во селото Санта Рита во Панама, во колонијално доба, времето во кое сиромашните биле огорчени од аристократијата. Во средината на приказната е убавата Марија Иполита која живее со нејзиниот маж Антонио, кој е импотентен, и неговата мајка, злобната Аделаида. Марија Иполита била присилена да се омажи за Антонио, поради неговото богатство, од нејзината баба Карлота. Но, сè се уништува кога Аделаида дознава дека Антонио нема да биде наследник на наследството на неговиот чичко, само поради тоа што нема дете. Поради тоа, Аделаида, со помош на своите слуги, им наредува да го грабнат актрактивниот бегалец Луис Манрике, и да ѝ направи бебе на Марија Иполита, и таа да мисли дека тоа е Антонио. За возврат Аделаида, ќе му помогне на Луис да отиде во Мексико. Сето тоа се случува. Луис таа ноќ води љубов со Марија Иполита, а утредента и кажува сè што се случува без да и го каже неговото име, и неговото лице, и заминува во Мексико. Огорчена поради злобата на нејзината свекрва, Марија Иполита одлучува да замине во Мексико, со помош на нејзината слугинка. Поминуваат три години, Марија Иполита конечно пристигнува на имотот на нејзината мајка Асунсасион, со нејзиното дете Рафаел, и нејзината слугинка. Сакајќи да го пронајде таткото на нејзиното дете, Марија Иполита ќе се најде во круг на интриги и насилства кои ги преводи Дона Хуана, сестра на бившиот гроф де Гевара, и мајка на Луис. Таа крие дека сегашниот гроф злобниот Диего, е нејзин син, а исто така и дека не е вистинскиот гроф. Поради доаѓањето на Марија и Луис во Мексико, таа почнува да води валкана игра, бидејќи знае дека скриените тајни може да излезат на виделина. Кога повторно ќе се сретнат со Иполита, Луис сфаќа дека Рафаел би можел да е неговиот син и истакнат од нежните чувства кон Иполита, ќе бара излез од договорениот брак со Есперанца, болна и слаба жена, со која бил присилен да се венча заради семејна традиција...

## Улоги

## ДВД Издание
Мексиканската продукција Телевиса издаде и оригинален ДВД пакет од серијата **Алборада**. Во пакетот се состоат 3 двд цедеа, со сите 90 епизоди.

## Алборада на Балканот
Македонија: Сител Телевизија  Србија: Пинк Телевизија  Босна и Херцеговина: Пинк БХ  Хрватска: ХРТ  Словенија: ПОП ТВ  Бугарија: Евроком  Црна Гора: Пинк М
## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место 
* Сериалс.ру

Категорија:Мексикански телевизиски серии
Категорија:Теленовели