open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Мирослав Богосавац

мини|Богосавац со Србија У21 во 2017 година
**Мирослав Богосавац** (роден на 14 октомври 1996 година) е професионален српски фудбалер кој игра на позицијата како лев бек. Моментално настапува за рускиот клуб Ахмат од Грозни.

## Клупска кариера
Богосавац е роден во Сремска Митровица. Тој се приклучил на младинската академија на Партизан во 2008 година. Својот прв професионален договор со клубот го потпишал на 14 август 2013 година, заедно со Миладин Стевановиќ. И двајцата потпишале тригодишен договор. За да стекнат искуство и двајцата фудбалери биле веднаш испратени во блискиот тим Телеоптик. И двајцата биле промовирани назад во клубот на Партизан во сезоната 2015-16.  Богосавац редовно играл под палката на тренерот Иван Томиќ, особено во вториот дел од сезоната.

Во февруари 2017 година, Богосавац бил префрлен во клубот на Чукарички и тоа на тригодишен договор. Тој бил избран во тимот на сезоната 2017-18 во српската Суперлига поради неговите одлични игри.

На 14 февруари 2020 година, тој му се приклучил на рускиот прволигаш Ахмат од Грозни и тоа како позајмен играч до крајот на сезоната 2019-2020, со опција за понатамошно откупување на договорот. На 3 јули 2020 година, клубот на Ахмат ја активирал опцијата за купување на играчот и веднаш е потпишан 4-годишен договор.

## Меѓународна кариера
Богосавац ја претставувал Србија на ниво до 19 и до 21 година во натпреварувањата на УЕФА. Својот прв натпревар за фудбалската репрезентација на Србија го имал на 20 март 2019 година на пријателскиот натпревар против селекцијата на Германија и тоа како играч од стартниот тим.

## Статистика

## Признанија

### Клуб

; Партизан
* Освоен е Куп на Србија: 2015–16

### Поединечни признанија
* Член Тимот на сезоната во Српската Суперлига : 2017–18, 2018–19 година

## Наводи


## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1996 година
Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Терек Грозни
Категорија:Фудбалери на ФК Партизан
Категорија:Фудбалски дефанзивци
Рашки Управен Округ

**Рашки Управен Округ** — округ во југозападниот дел на Република Србија. Вклучува два града и три општини. Има вкупно население од 309.258 (Попис 2011 година). Седиштето на округот е во градот Краљево.

Во околината на Краљево се наоѓа „мајката на сите цркви“ - манастирот Жича. Овој духовен центар на српската средновековна држава е изграден околу 1220 година кога манастирот Жича станал центар на новооснованата српска архиепископија.

Манастирот Студеница бил изграден кон крајот на 12 век, како задужбина на Стефан Немања, кој богато го опремил со икони и книги. Кога се замонашил и отишол во Хиландар, за манастирот се грижел неговиот постар син Стефан, подоцна наречен Првовенчани.

Недалеку од Нови Пазар се наоѓа манастирот Сопоќани, изграден како здужбина на кралот Стефан Урош I, син на кралот Стефан Првовенчани. Сопоќани е изграден околу 1260 година. Основна и најголема вредност на Сопоќани се фреските, според кои овој манастир е еден од најдобрите примери на европското средновековно сликарство.

## Административна поделба
Рашкиот Округ опфаќа два града и три општини.

## Демографија
мини|Територијална поделба на Рашкиот Округ
Според последниот официјален попис спроведен во 2011 година, Рашкиот Округ брои 309.258 жители. 53,2% од населението живее во урбани средини. Етничкиот состав на округот е даден во следната табела:

## Поврзано

* Рашка

## Наводи

## Надворешни врски

* Рашки управни округ

Категорија:Управни окрузи во Србија
Флија

мини|Флија
**Флија** или **филија** — пита која се подготвува на традиционален начин својствен за жителите на Косово и северна Албанија, еквивалент на ѓомлезето. Се подготвува слично како тестото за палачинки, а филот е од кајмак или други млечни производи. Питата под вршникот се пече околу три часа. Филија може да се испече и во шпорет, само е важно тепсијата да се постави високо, веднаш под грејачот.

Се прави така што се замесува тесто од брашно, сол и вода. Тестото се става на претходно загреан подмачкан плех, рамномерно се распоредува и се пече додека не порумени. Секој дел од тестото, кој се реди еден врз друг, се премачкува со филот. Секој слој од тестото се пече посебно, еден по друг, како што се редат. Флијата се состои од осум слоеви на тесто.

## Поврзано
* Ѓомлезе

## Наводи

Категорија:Српска кујна
Категорија:Албанска кујна
Категорија:Пити
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Валтер фест

**Валтер фест** е манифестација која се одржува во Младеновац од 2018 година и има за цел да ги прикаже квалитетот, креативноста и богатата разновидност на филмската продукција во Србија во текот на годината преку избраниот репертоар на филмови од најновата продукција. Гледачите можат да ги видат и оние филмови кои веќе освоиле награди или се во конкуренција за филмски награди.

Фестивалот е од натпреварувачки карактер и според одлуката на стручното жири ќе биде награден најдобриот филм. За време на фестивалот, галеријата „Фоаје“ на Центарот за култура и туризам Младеновац  организира изложба на фотографии од животот и култните остварувања на филмскиот великан Велимир Бата Живојиновиќ, бројни тркалезни маси и средби со еминентни филмски творци, креативни филмски работилници, трибини и разговори со филмски глумци и многу други содржини.

## Фестивал по години

### 2018 година
Првиот Валтер фест го отворила г-ѓа Јулијана Лула Живојиновиќ, сопруга на Велимир Бата Живојиновиќ. На отворањето посетителите имаат можност да го погледнат акциониот филм „ Јужен ветер“. На проекцијата на филмот, кој е и дел од натпреварувачката програма на фестивалот. Пприсуствувале жирито и членовите на советот, како и глумците и режисерот на филмот, кои се поклонилр на присутните.

### 2019 година
Вториот Валтер Фест го отворил Радош Бајиќ на 24 октомври 2019 година. Наградата за животно дело и била доделена на Мира Бањац.

Награди:

* Најдобра женска улога: Наташа Нинковиќ (*[[Ајвар (филм)|Ајвар]]*)
* Најдобра машка улога: Тихомир Станиќ (*[[Делириум тременс (филм)|Делириум тременс]]* )
* Најдобра режија: Никола Петровиќ (*[[Кучињата умираат сами]]*)
* Најдобар филм: Ана Марија Роси (*[[Ајвар (филм)|Ајвар]]*)

### 2020 година
Третиот Валтер фест се одржал на 3 октомври 2020 година. Наградата за животно дело била доделена на Власта Велисављевиќ.

## Наводи

Категорија:Филмски фестивали
Воена академија 5

***Воена академија 5*** е српски филм од 2019 година и е продолжение на серијата *[[Воена академија (ТВ серија)|Воена академија.]]* Ја режирал Дејан Зечевиќ.

Филмот бил премиерно прикажан на 2 октомври 2019 година во Сава центар. Заедно со филмот, била снимена и петтата сезона на телевизиската серија, која премиерно била емитувана од 11 јануари до 14 март 2020 година на РТС и содржи десет епизоди.

## Синопсис

Овој пат омилени херои минуваат низ нови животни предизвици, од деловни, како капетанот Данијел Стошиќ кој се обидува да и се врати на старата љубов - летање, борба за опстанок на Роксанда и Васиљевиќ, но и борба за потомство на Шаша и Клисура. Следат и авантурите на младите потпоручници кои се обидуваат да преживеат во дивината, на обука за специјална единица, кога нивните пријателства и љубовни врски доаѓаат на тестот за издржливост.

## Улоги

## Наводи

Категорија:Драма филмови
Категорија:Комични филмови
Категорија:Српски филмови
Категорија:Филмови од 2019 година
Воена академија 3: Нов почеток

***Воена академија 3: Нов почеток*** е српски филм од 2016 година и претставува продолжение на филмот *Воена академија 2* од 2013 година. Го режирал Дејан Зечевиќ, а сценариото го пишуваа Бобан Јевтиќ и Милан Коњевиќ

Филмот бил  премиерно прикажан на 8 ноември 2016 година во Сава центар. Заедно со филмот, била снимена и третата сезона од телевизиската серија од петнаесет епизоди, чија премиера била емитувана од 19 февруари до 4 јуни 2017 година.

## Синопсис

Професионалните обврски се испреплетени со приватните проблеми и искушенија на овие амбициозни млади луѓе кои ги врзува пријателството за цел живот. Во исто време започнуваат уписите на нови кандидати на Воената академија, меѓу кои се издвојуваат Груја и Буги, двајца неразделни пријатели, Ика суперинтелигентен бунтовник, шармантната зборливка Цеца, мистериозните и по малку осамени Ангела и Маша, девојка која гледа бегство од посесивната мајка. Она што ќе биде најважната заедничка лекција за нив е сознанието дека Воената академија не е само воено училиште, туку училиште на животот.

## Улоги

## Наводи

Категорија:Филмови од 2016 година
Категорија:Драма филмови
Категорија:Комични филмови
Категорија:Српски филмови
Награди Годум

**Наградите Годум** се годишни музички награди кои ги доделува Здружението на музичари на џез, поп и рок музика на Србија. Тие биле воспоставени и првпат доделени во 2018 година, по повод одбележувањето на 65-годишнината од ова здружение.

## Досегашни награди

### 2018 година
Датум и место на доделување: 20 март 2018 година, Вурст плац бар

Со постхумни повелби одликувани се поранешните истакнати членови на Здружението: Миливоје Миќа Марковиќ, Лазар Ристовски, Миша Блам, Предраг Гојковиќ Цуне, Влада Дивљан, Милан Делчиќ Делча и Зоран Божиновиќ.

Повелби за придонес во популаризацијата на музиката примиле: Петар Пеца Поповиќ, Петар Јањатовиќ, Александар Жикиќ, Катарина Епштајн, Бранка Главоњиќ и Јелена Влаховиќ.

### 2019 година
Датум и место на одржување на доделувањето: 17 април 2019 година, Атеље 212

Со повелби на Здружението оваа година се наградени: Влада Јанковиќ Џет, Бранко Росиќ, Брајан Рашиќ, Бане Обрадовиќ, Ненад Илиќ и Петар Ракиќ.

### 2020 година
Датум и место на одржување и доделување: 28 октомври 2020 година, Атеље 212

Добитници на повелбата за исклучителен придонес во развојот на блузот, џезот и рок музиката беа: Драган Марковиќ Маре, Иван Макрагиќ, Влада Мариќ, дискографска куќа, косовскомитровачки фестивал, Организација за колективно остварување на правата на интерпретаторите (ПИ) и Организација на музички автори на Србија (Сокој).

### 2021 година
Датум и место на одржување и доделување: 20 октомври 2021 година, културна институција Вук Стефановиќ Караџиќ

Повелба за исклучителен придонес во музичкото творештво добиле новинарката Олга Кепчија и фотографот Небојша Бабиќ.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална веб-страница на Здружението на џез, поп и рок музика на Србија
*  
* 

Категорија:Српски музички награди
Категорија:Музички награди
Пршутијада

**Пршутијада** е традиционален, гастрономски, туристички, натпреварувачки саем на сувомеснати производи, кој се одржува секоја година во јануари во селото Мачкат, помеѓу Ужице и Златибор. Оваа манифестација се одржува од 2001 година. На саемот се избираат најдобрите српски сувомеснати производи, каде централниот производ е пршута, а околу 20 производители ги претставуваат ужичкото говедскa, свинска и овча пршута, сланината, стељата и колбасита.

Технологијата за производство на ужичка пршута или златиборска пршута не е променета стотици години. Мачкат се наоѓа на идеална надморска височина за сушење на пршута, од 700 метри, измешана е средоземната и континенталната клима и на оваа подрачје се наоѓа „роза на ветровите“ (српски јазик:„ружа ветрова“).

## Наводи

Категорија:Туризам во Србија
Категорија:Златибор
Категорија:Српски фестивали на храната
Воена академија 2

***Воена академија 2*** е српски филм од 2013 година и е продолжение на ТВ серијата *Воена академија* од 2012 година.  Режисер е Дејан Зечевиќ, а сценариото го напишале Бобан Јевтиќ и Гордан Михиќ.

Филмот бил премиерно прикажан на 6 ноември 2013 година во Сава Центар. Заедно со филмот, била снимена и втората сезона од телевизиската серија од седум епизоди, чија премиера била емитувана во февруари и март 2014 година.

## Синопсис
Се ближи крајот на школувањето, а притисокот врз младите кадети расте. Секојдневниот живот на Воената академија, барајќи обука и високи стандарди на образование се испреплетени со приватните проблеми и искушенија на амбициозните млади момци и девојки кои се наоѓаат на животна пресвртница. Кој ќе заврши академија, а кој ќе се откаже? Која љубов ќе го издржат тестот на времето и разните искушенија, а кои врски неповратно ќе згаснат?

## Улоги

## Наводи

Категорија:Драма филмови
Категорија:Комични филмови
Категорија:Српски филмови
Категорија:Филмови од 2013 година
Награда Струни од светла

**Наградата Струни од светла** е годишно признание кое им се доделува на музичарите за нивниот посебен придонес во афирмацијата на поетскиот збор во рок и блуз музиката. Го установила Фондацијата Саша Радоњиќ, а за прв пат признанието било врачено во 2016 година.

## За наградата
Втемелувач на наградата е Саша Радоњиќ - писател, музичар и косопственик на новосадската издавачка куќа Соларис. Тој во музиката е активен како кантаутор и фронтмен на концептуален состав.

Избирањето на добитникот на наградата го врши тричлено жири, чиј единствен постојан член е самиот Саша Радоњиќ. Името на наградениот обично се соопштува кон средината на мај. Свеченото врачување на признанието се одржува во текот на јуни во Нови Сад, најчесто во просториите на книжарницата Соларис. Лауреатот тогаш добива плакета и една од електричните гитари од колекцијата на Радоњиќ.

Од 2017 до 2019 година било вообичаено и во април да се објавуваат имињата на музичарите кои влегле во најтесниот круг на номинирани за наградата.

Од 2020 година, било воведено и сродното признание Светло од струна, наменето за млади уметници од рок музиката и културата. Предвидена е да се доделува само во оние години во кои жирито препознава посебен капацитет кај младите рокери. На победникот му се врачува статуетка.

## Добитници, најтесниот круг на номинирани и членовите на жирито

## Наводи

Категорија:Српски музички награди
Јашуњски манастири

мини|263x263пкс| Јашуњски манастир Свети Јован
**Јашуњски манастири** е споменичка целина која се наоѓа североисточно од Лесковац, во близина на селото Јашуња и Голема Њива.

## Опис
Комплексот опфаќа два манастира од самиот крај на XV и почетокот на XVI век :

* Манастирот Воведение на Пресвета Богородица, изграден во 1499 година година
* Манастирот Свети Јован Претеча, изграден во 1517 година

Тие биле изградени во релативна близина еден од друг и во блиско време, а народното предание ги поврзува со припадниците на семејството Кантакузин. Според него, едниот од нив бил изградена како женски, а другиот како машки манастир, додека на половина пат помеѓу нив била направена заедничка трпезарија. Врз основа на постоечките извори, познато е дека на едниот сигурно бил ктитор еден Кантакузин и тоа извесен Андроник со неговите браќа, додека другиот бил подигнат од калуѓерката Ксенија, со сестрите. Оскудни *историски податоци како за целата област на стара Дубочица така и за овие манастири и недоволната истраженост се причините поради кои овие вредни старини се уште се многу малку познати на културната, па и на научната јавност* .
мини| Фреска од манастирот Воведение на Пресвета Богородица во Јашуња
Оваа уметничка целина од 1983 година се наоѓа под заштита на Република Србија, како споменик на културата од големо значење .

## Наводи

## Литература
* Група аутора (2007). Споменичко наслеђе Србије: непокретна културна добра од изузетног и од великог значаја (II измењено и допуњено изд.). Београд: САНУ. ISBN 978-86-80879-60-4. 

## Надворешни врски
* Археолошки локалитети: ''Јашуњски манастири''
* Црковна општина Лесковац: ''Јашуњски манастири''
* Јасуњски манастири - накит на нашето наследство (СПЦ, 26.01.2018) 

Категорија:Знаменитости во Србија
Категорија:Православни манастири во Србија
Категорија:Туристички атракции во Србија
Категорија:Споменици на култура од исклучително значење
Категорија:Верски објекти во Лесковац
Никола Штрбац

**Никола Штрбац** (Белград, 6. февруари 1995 година) е српски театарски, телевизиски и филмски актер.

## Биографија
Со глума почнал да се занимава уште од рана возраст, учествувајќи во различни едукативни и драмски проекти. Во средно училиште, како член на драмската секција на Седмата белградска гимназија, постигнува успех играјќи во многу претстави - на општинско, градско и државно ниво.

Во 2015 година запишува глума, како редовен студент на Универзитетот Синергија во класата на професорот Иван Јевтовиќ и асистентот Михаило Лаптошевиќ, во Белград.

Неговите најпознати улоги се во телевизиските серии: Шифра Деспот во режија на Дејан Зечевиќ, Ургентен центар и Вистини и лаги .

Покрај тие улоги, тој игра и во телевизиските серии Швиндлери, Црце на злочинот (играно документарен серијал на РТС ), Некои подобри луѓе, Синѓеличи, Камионџии д.о.о.

Глумел во многу студентски филмови, како и во театарски претстави, од кои се: *Во* потпалубата на авторот Владимир Арсентијевиќ, *Прослава* (играна во СКЦ 2017), *Песочни буки на Марс* (*Сенди Бичиз оф Марс,* играна во театар Битеф 2017), *Кристална ноќ* (режија од Тадија Милетиќ во Музејот на Бањичкиот Логор ), *Браќа* (режија Јован Стаматовиќ-Кариќ во АКУД Бранко Крсмановиќ ), *Не играј на англичани(Не играј на Енглезе)*, *Прв ден* (играна на отворањето на Фист 2018 во УК Вук Караџиќ ), *Реален свет* ( во режија на Теа Пухариќ), *Танцот на стаорците* (автор Тамара Бијелиќ), монодрама *Војцек* (адаптација на Никола Штрбац), *Куќа*, *Идиот* (игра во Ателје 212 ), *Коса* (играна на фестивалот Стериино Позорје Младих во Српскиот народен театар во Нови Сад, како и во Народниот театар во Белград), *[[Злосторство и казна]]* (играно во 2021 година во Рускиот дом ) и многу други.

Моментално игра во театарот „Бошко Буха“ во претставата *Снежана и седумте џуџиња од* Љубивоје Ршумовиќ, во режија на Снежана Тришиќ.

Член е на Театарот „Владимир Јевтовиќ “, каде што учествува во претставите „*Капетан Џон Пиплфокс“*, „*Ромео и Јулија“*, „*[[Хамлет|Хамлет“]]* и други.

Покрај неговиот глумечки талент на рана возраст, тој покажува интерес и за рецитирање и музика. Завршува во основното музичко училиште Јосип Славенски, на отсек гитара.

## Театрографија

## Наводи

## Надворешни врски

* Никола Штрбац на 

Категорија:Српски глумци
Категорија:Родени во 1995 година
Треска (филм)

**„Треска“** (полски: *Gorączka*) - полски филм од 1981 година, во режија на Агнишка Холанд (Agnieszka Holland) по сценариото на Кшиштоф Теодор Теплиц (Krzysztof Teodor Toeplitz), напишано според романот „Повест за една бомба“ на Анджеј Струга (Andrzej Struga). Главните улоги ги играат: Барбара Грабовска (Barbara Grabowska), Адам Ференци (Adam Ferency) и Богуслав Линда (Boguslaw Linda). Филмот претставува апел за слобода на говорот и осуда на државното насилство, така што веднаш бил забранет од комунистичката власт во Полска. Во 1981 година, на Берлинскиот филмски фестивал, Барбара Грабовска ја освоила наградата „Сребрена мечка“ за најдобра глумица, а филмот бил номиниран за „Златна мечка“.

## Содржина
Дејствието на филмот се одвива во 1905 година и ја опишува борбата на илегалците во Полска, која била поделена на три дела од соседните земји. Притоа, главните ликови во филмот се убедени анархисти...

## Наводи

Категорија:Полски филмови
Категорија:Филмови на полски јазик
Категорија:Филмови од 1981 година
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Полска
Категорија:Филмови на Агнишка Холанд
Категорија:Филмови со Барбара Грабовска
Категорија:Филмови со Адам Ференци
Категорија:Филмови со Богуслав Линда
Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија:Историски филмови
Нападот на змејот (филм)

**„Нападот на змејот“** (кинески: 龍少爺) — хонгконшки филм од 1982 година во режија на Џеки Чен, кој е автор и на сценариото, заедно со: Бери Вон, Едвард Тан и Хван Ин Шик. Главните улоги ги играат: Џеки Чен и Марс.

## Синопсис
Змеј (го игра Чен) е син на кинески аристократ кој постојано запаѓа во невољи. Еднаш, со помош на змеј се обидува да испрати љубовно писмо до девојката која му се допаѓа, но змејот одлетува на покривот од зградата во која се наоѓа бандата што планира да ги укради вредните предмети од храмот. Тој оди по змејот и случајно упаѓа меѓу членовите на бандата, така што е принуден да се бори против неа...

## Наводи

Категорија:Хонгконшки филмови
Категорија:Филмови на кинески јазик
Категорија:Филмови од 1982 година
Категорија:Филмови на Џеки Чен
Категорија:Филмови со Џеки Чен
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Акциони филмови
Категорија:Боречки филмови
Уметничка галерија - Тетово

**Национална установа Уметничка галерија - Тетово** () — ликовна галерија во градот Тетово, сместена во знаменитиот Чифте амам на левиот брег на Пена.

Галеријата е поделена на 3 оддела – уметнички, административен и образовен. Се финансира од Министерството за култура и од прилози на подарени средства.

Амамот низ вековите е обновуван на многу наврати, но сепак го зачувал изворниот изглед. Последната реставрација е извршена од 2005 до 2007 г. и потоа станал уметничка галерија.

## Наводи

## Надворешни врски
* Страница на Уметничката галерија - Тетово  

Категорија:Музеи во Тетово
Тетово
Родан

мини|354x354пкс|Родан
мини|354x354пкс| Помодерен родан од 19 век
десно|мини|250x250пкс| Првичен изглед на родан
**Родан** или **чекрек** — стара дрвена направа за предење (претворање на влакна од волна, лен, коноп и памук во нишка предено), заменувајќи го претходниот метод на предење со фурка и вретено.

## Особини
Најстарата верзија на родан била многу едноставна, таа во основа била фиксирано дрвено колце, кое полека се вртело со десната рака, додека левата ги одмотувала нишките влакна од фурката, која исто така е вертикално фиксирана на истата подлога. Нишките од колцето на крајот се намотани на вретено.

Иако не бил совршен, ваквиот родан овозможил механичко забрзување на постапката на предење, бидејќи со помош на колцето се добивала порамномерна преѓа.

## Историја
Роданот најверојатно бил развиен во Индија, иако не се знае точно каде, бидејќи неговите корени се матни. Во Европа стигнал преку Блискиот Исток во текот на средниот век.

Првиот родан бил документиран во Венеција во 1224 година, потоа во Болоња во 1256 година, а потоа во Париз во 1268 година и германскиот Шпајер во 1280 година.

На почетокот на 16 век, роданот во Европа бил унапреден, когаму било *додадено саксонско тркало* со педала, така што оттогаш колцето можело да се врти побрзо со нога, а не со рака која била слободна за други активности. Друга иновација во саксото колце била макарата наместо вретеното на која постојано се намотувала нишките на преденото.

Значителното подобрување на разбојот, што се случило во Велика Британија во текот на 18 век., предизвикало побарувачка за побрзо механичко предење, а потоа биле направени цела низа пронајдоци кои го претвориле роданот во една од првите машини на  индустриската револуција.

И покрај тоа што роданот брзо се проширил во  Европа, целосно не го истиснал рачното предење, во Југославија почнал да се применува во првите децении на 20 век.

## Наводи

## Надворешни врски
* ''Spinning wheel'' на порталот Encyclopædia Britannica 

Категорија:Машини
Категорија:Алати
Категорија:Рачни алатки
Категорија:Индиски пронајдоци
Еден човек една песна

**„Еден човек една песна“** е југословенска телевизиска серија снимена во 1971 година во продукцијата на „Телевизија Белград“.

## Улоги

## Наводи

Категорија:Српски телевизиски серии
Дипломирани

**Дипломирани** е југословенска телевизиска серија, снимена во продукција на Телевизија Белград, во 1971 година. Автори на серијата се режисерот Небојша Комадина и сценаристот Синиша Павиќ. Серијата има 10 епизоди и премиерно беше прикажана на 26 септември 1971 година до 28 ноември 1971 година.

## Акција
Серијата зборува за животот на група студенти на периферијата на Белград. Еден од главните херои е Буда, кој не успева да го положи последниот испит, но со помош на неговиот татко Симе Бумба успева да се вработи. Потоа, Буда и неговата компанија се обидуваат да се справат со Мило „Кусура“, а татковците се обидуваат да им помогнат и да ги извлечат од неволја, но тие не се ништо подобри од нивните синови.

## Список на епизоди

## Улоги

Комплетна ТВ екипа&nbsp;▼

## Наводи

Категорија:Српски телевизиски серии
Замок Бањски двори

**Бањски двори** e некогашен дворец во рамките на населбата Горно Ладење во општината Виница, во Вараждинската жупанија, на околу 15 километри западно Вараждин. 

Прв пат се спомнува во почетокот на 17-от век како посед на багородниците Бот од Бајна. 

## Наводи

Категорија:Замоци
Нишвилова награда за животно дело

**Нишвилова наградата за животно дело** е признание кое фестивалот Нишвил секоја година го доделува на заслужни српски џез музичари. Признанието е востановено во 2006 година, а на добитникот официјално му се врачува на свеченото отворање на фестивалот.

## Добитници

## Наводи

Категорија:Српски музички награди
Категорија:Џез
Категорија:Ниш
Илија Абутовиќ

**Илија Абутовиќ** (2 август 1988) е српски ракометар на Рајн-Некар Левен и репрезентацијата на Србија.

## Клупска кариера
Откако играл за Спартак Суботица, Абутовиќ направил трансфер во Партизан во 2007 година Тој се преселил во странство во словенечкиот клуб Слован во 2010 година. Помеѓу 2011 и 2018 година, Абутовиќ поминал седум сезони со Вардар и освоил бројни трофеи, вклучувајќи ја и Лигата на шампионите во 2016–17.

## Меѓународна кариера
На меѓународно ниво, Абутовиќ ја претставувал Србија на Европското првенство 2016 година .

## Титули
; Партизан
* Српска ракометна супер лига: 2008–09
* Српски ракометен куп: 2007–08
* Српски ракометен Суперкуп: 2009 година

; Вардар
* Македонска ракометна супер лига: 2012–13, 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18
* Македонски ракометен куп: 2011–12, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18
* ЕХФ Лига на шампиони: 2016–17
* СЕХА лига: 2011–12, 2013–14, 2016–17, 2017–18

## Наводи

Категорија:Ракометари на РК Вардар
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1988 година
Категорија:Српски ракометари
Награда на УМУС

**Наградата на УМУС** е награда на Здружението на музички уметници на Србија (УМУС). Наградата се состои од диплома - дело на академскиот уметник Бошко Карановиќ и паричен дел финансиран од Министерството за култура.

Наградите се доделуваат во следниве категории: за животно дело, за најдобар концерт во сезоната и за најдобар млад уметник.

### Добитници на наградата за животно дело

* 2021 - Драгослав Павле Аксентијевиќ, пејач 
* 2012 - Анте Гргин, кларинетист
* 2011 - Радмила Бакочевиќ, сопран
* 2010 - Миленко Стефановиќ, кларинетист
* 2009 - Александар Павловиќ, виолинист и диригент
* 2008 - Оскар Данон, диригент
* 2007 - Душан Миладиновиќ, диригент, кој во моментот на добивањето на наградата имал 83 години. Ова е трета награда за животно дело на диригентот Миладиновиќ!

### Добитници на Наградата за најдобар концерт во сезоната

* 2021 - Маја Рајковиќ, пијанистка 
* 2014 - Јасмина Трумбеташ Петровиќ, сопран
* 2012 - Лидија Бизјак, пијанистка
* 2011 – Младен Ѓорѓевиќ, трубач
* 2010 - Весна Кршиќ и Снежана Николајевиќ, пијано дуо
* 2009 - Наташа Јовиќ-Тривиќ, мецосопран
* 2008 - Слободан Гериќ, контрабасист
* 2007 - Билјана Горуновиќ, пијанистка
* 2013 - Драгана В. Јовановиќ, диригент

### Добитници на Наградата за млад уметник

* 2021 - Ана Торбица, барокна виолистка и сопран 
* 2012 - Марко Калајановиќ, баритон
* 2011 - Маја Богдановиќ, виолончелистка
* 2010 – Владимир Глигориќ, пијанист
* 2009 - Соња Лончар и Андрија Павловиќ, клавирско дуо
* 2008 - Милица Секулиќ, пијанистка
* 2007 - Јован Богосављевиќ, виолинист

## Наводи

## Литература

* Список на добитници на награди на веб-страницата на УМУС
* Комисија (жири) за наградата UMUS
* Победници на наградите UMUS 2008 година години
* Победници на наградите UMUS 2009 година години
* Победници на наградите UMUS 2010 година години
* Професорот Душан Трбојевиќ на наградата УМУС

## Надворешни врски

* Официјално претставување на Здружението на музички уметници на Србија

Категорија:Српски музички награди
Воена академија (2 сезона)

Втората сезона на ТВ серијата *[[Воена академија (ТВ серија)|Воена академија]]* била премиерно прикажана на РТС во периодот од 16 февруари до 30 март 2014 година.

## Синопсис
Втората сезона продолжува исто каде што завршува првата, но овој пат кадетите чекаат некои нови искушенија.

## Улоги

### Главни

* Радован Вујовиќ - Радисав Рисовиќ Рис
* Бојан Периќ - Даниел Стошиќ
* Тијана Печенчиќ - Милица Зимоњиќ Зимче
* Драгана Дабовиќ - Инес Шашвари Шаша
* Иван Михаиловиќ - Мирко Клисура
* Бранко Јанковиќ - Живојин Џаковиќ
* Јелисавета Орашанин - Весна Роксандиќ Роксанда
* Тамара Драгичевиќ - Надица Арсиќ
* Никола Ракочевиќ - Милан Лакичевиќ Лаки
* Невена Ристиќ - Бисенија Томиќ Биса
* Љубомир Бандовиќ - капетан Илија Жарач
* Небојша Миловановиќ - капетан Драган Кашанин
* Милош Тимотијевиќ - капетан Видое Васиљевиќ

### Епизодни

* Ања Станиќ – Лела
* Александра Ања Ивановиќ – Соња
* Бранислав Лечиќ – начелник генерал Никола Стефановиќ
* Јелена Јовичиќ – психолог Весна
* Соња Дамјановиќ – др. Јасна Готовуша
* Милица Михајловиќ – готвачката Бранислава Шекуларац Шеки
* Јелица Сретеновиќ – готвачката Бранкица Тодоровиќ Буразер
* Нина Граховац – поручник Луковиќ
* Тихомир Станиќ – полковник Зековиќ
* Горан Јокиќ – капетан Радомир Ковачевиќ
* Младен Нелевиќ – Десимир Џаковиќ
* Оливера Викторовиќ – Рада Џаковиќ
* Ивана Михиќ – Емилија Стошиќ
* Стефан Бузуровиќ – Срѓан
* Олга Одановиќ – Милијарда Клисура
* Харис Бурина – Марадона Клисура
* Мирсад Тука – Мраз
* Небојша Глоговац – Црни
* Војислав Брајовиќ – татко на Стошиќ
* Дара Џокиќ – Будимирка Рисовиќ, мајка на Рис
* Феџа Стојановиќ – татко на Рис
* Власта Велисављевиќ – дедо на Рис
* Предраг Смиљковиќ – Богољуб Јанковиќ
* Миодраг Кривокапиќ – професор Вилотиќ
* Горан Радаковиќ – професор Чучко
* Миљка Брѓанин-Бајиќ – професорка Тодоровиќ
* Искра Брајовиќ – Тања
* Немања Живковиќ – Жолти

## Епизоди



## Забелешка
* За време на досегашното емитување на серијата, името на самата епизода не било наведено на почетокот на секоја епизода

## Наводи

## Надворешни врски
* Војна академија на сајтот  (јазик: англиски)

Категорија:Српски телевизиски серии
Владимир Цупара

мини|Цупара во 2017 година
 **Владимир Чупара** (19 февруари 1994) ― српски ракометар на Телеком Веспрем и на српската репрезентација.

Учествувал на Европското првенство во ракомет за мажи во 2018 и 2022 година.

## Поединечни награди
* Ол-стар тим на СЕХА лигата Најдобар голман: 2020-21

## Наводи

Категорија:Српски ракометари
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1994 година
Богдан Белеслин

**Богдан Белеслин** (Сента, 4 август 1935 - Белград, 2001) бил професор на Медицинскиот факултет во Белград и еден од водечките невронаучници во Србија и поранешна СФРЈ. Бил претседател на Југословенското друштво за биофизика. Неговиот најголем научен придонес е воведувањето на техниката на внатреклеточни микроелектроди во Србија.

## Биографија
Богдан Белеслин дипломирал на Медицинскиот факултет во Белград на 18 септември 1959 година. За време на студиите една година бил демонстратор на Институтот за физика, а две години на Фармаколошкиот институт. Како студент ја добил првата награда за делото „*Влијание на одредени инхибитори на амино оксидаза врз васкуларните ефекти на 5-хидрокситриптаминот*“, што го презентирал на Конгресот на студенти по медицина во 1959 година.

Назначен е за доктор приправник на Институтот за патолошка физиологија на 15 октомври 1960 година. За асистент бил избран во 1961 година, а реизбран во 1965, 1968 и 1971 година. За доцент е избран во 1971 година, а реизбран во 1976 година. Истата година е избран за вонреден професор и реизбран во 1982 година.

Бил истакнат електрофизиолог и невролог и повеќегодишен директор на Институтот. Тој е еден од основачите на Југословенското друштво за биофизика.

## Стручно-научна работа
За време на неговата работа како асистент, д-р Богдан Белеслин, во 1963 година присуствувал на семинар по електрофизиологија во Белград, предводен од професорот Александар Мауро од Универзитетот Рокфелер. Поминал еден месец во лабораторијата на професорот Фелдберг во Националниот институт за медицински истражувања во Лондон. Од октомври 1964 до мај 1966 г. на катедрата на професор д-р Хари Грундфест на Универзитетот Колумбија во Њујорк, каде што работел на проблемот на стимулација со наметнат напон и на проблемот на меѓуклеточната комуникација. Работел во *морската биохемиска лабораторија* во Вудшол, САД, еден месец во 1968 и 1981 година.

Својот магистерски труд под наслов „*Студија на спонтани испуштања на потенцијалот на шила на Reциус од ганглиски клетки на кај пијавици со помош на микроелектроди* “ го одбранил на 28 април 1969 година. Докторската дисертација со наслов „ *Електротонично пренесување помеѓу ганглијанските клетки на пијавица во различни јонски услови*“ ја одбранил на 23 јануари 1976 година.

Богдан Белеслин е автор на голем број научноистражувачки трудови, книги и монографии објавени во земјата и странство.

## Наводи

Категорија:Српски научници
Категорија:Српски професори
Категорија:Починати во 2001 година
Категорија:Родени во 1935 година
Есфигмен

**Манастир Есфигмен** () е православен манастир во монашката држава Света Гора во Грција, посветен на Вознесението Христово. Изграден е веднаш до морето на северната страна на Светогорскиот Полуостров. Сместен е во близина на манастирот Хиландар, и се наоѓа најсеверно од сите светогорски манастири. Сегашниот манастир датира од 10-от век, додека според преданието тука постоел манастир уште од 5-от век. Есфигмен се наоѓа на 18 место во хиерархијата на светогорските манастири. Се смета за едно од најконзервативните монашки братства на Света Гора.

## Наводи

Категорија:Света Гора
Категорија:Дела на Галачишката школа
Награда Павле Вуисиќ

**Наградата Павле Вуисиќ е** награда која се доделува на актер за животно дело. Се доделува на Фестивалот на глумечки остварувања „Филмски средби“ во Ниш.

Наградата е основана во 1981 година и првично се викала **Славица**, по првиот домашен игран филм по Втората светска војна. Во 1993 година е доделена без име, а од 1994 година го носи името на глумецот Павле Вуисиќ.

Наградата ја доделува Здружението на филмски глумци на Србија „ како признание за извонредниот придонес во  уметноста глумење во домашен филм“. Наградата се состои од плакета со ликот на Павле Вуисиќ, филмска сторија и монографија за победникот.

## Добитници

## Наводи

Категорија:Филмски награди
Бодрумкале

[мини| Бодрумкале во покраината [Османије (покраина)|Османије, Турција.]]
**Бодрумкале** ― рушевини на замок во покраината Османије, Турција. Се наоѓа на рид на . Неговото растојание до градот Османије е околу 12 км. Замокот е североисточно од античкиот град Кастабала. Во средниот век го контролирал патот од Средна Анадолија до брегот на Средоземното Море. Во 1973 година била објавена археолошка проценка и точен план. Замокот бил поделен на два дела и има шест кули. Поголемиот дел од неговата ѕидарија била исечена директно од варовничкиот излив и не била преземена од античкиот град подолу. Долното ниво на јужната кула функционирало како цистерна. Истражувањето било спроведено под покровителство на Универзитетот во Калифорнија кај Беркли.

Датиран е во 13 век време на Ерменското Кралство Киликија. Кога замокот бил заземен од Рамаданидите во следниот век, тој веќе бил напуштен.

## Наводи


Категорија:Тврдини во Турција
Категорија:Средновековна архитектура
Категорија:Појавено во 13 век
Категорија:Османије (покраина)
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Турција
Бојабатски замок

мини|Бојабатскиот замок на врвот на еден рид.
**Бојабатскиот замокот** или **Бојабатско кале** ― замок во гратчето Бојабат, покраината Синоп, Турција, изграден од Пафлагонците во антиката и реконструиран под римско и отоманско владеење. Замокот денес функционира како музеј. Замокот е регистриран од Високиот совет за недвижно културно и наследство со решение за регистрација од 23 октомври 1987 година.

Каздере/Газидере, притока на Гекирмак, ја сече карпата на која се наоѓа Бојабатскиот замок со драматичен пар вертикални ѕидови. Ѕидот од страната на замокот има прозорец на карпата што ги осветлува тунелите што се спуштаат до новооткриениот голем подземен град од римско време. Тунелите можеби служеле и за водоснабдување и безбедно поминување за време на опсадата.

Замокот, кој веројатно не бил во сериозна употреба од околу 1300 година од нашата ера, но можеби е стар дури 2800 години, гледа кон долината на Гекирмак. Оваа долина е долга и се наоѓа паралелно со брегот на  Црното Море. Заедно со слично поставената долина на реката Јешилирмак понатаму на исток, создава природна патека исток-запад што била користена уште од антиката како трговска рута, веројатно како дел од Патот на свилата. Замокот можеби служел за заштита на овој трговски пат. Со оглед на тоа што е соодветно растојание од Дураан, Ханену и Ташкепру, може да обезбеди безбедно застанување за карваните.

Постарата историја на областа можеби започнала од бронзеното време, а со неа можеби владееле Каскијци, Хетити, Пафлагонци, Персијци, Лидијци, Понтското Кралство и Римјани.

Областа оттогаш е заземена од Гази Гумустигин, вториот водач на Данишмендите, васал на селџучкиот Римски Султанат, неколку децении по Битката кај Манцикерт (1071) под власта на неколку турски држави (Данишменди, Селџуци, Перванеогулари, Џандариди), Отоманската Империја и Турската Република и е поштедена од големи воени судири и битки на нејзината територија најмалку 500 години.

Кон крајот на 19 и почетокот на 20 век, Бојабат бил дел од Кастамонскиот Вилаетот на Отоманската Империја.

## Наводи

## Надворешни врски
* Окружен гувернер на Бојабат, Бојабатски замок
* Општина Бојабат, Бојабатски замок 
* Министерство за култура и туризам, Бојабатски замок
* Бојабатски замок
* Синопски туристички потенцијал - Синопски универзитет, Бојабатски замок 

Категорија:Тврдини во Турција
Категорија:Музеи во Турција
Категорија:Културно наследство на Турција
Драгољуб Мирјаниќ

**Драгољуб Мирјаниќ** (Романовци, 2 ноември 1954) е српски физичар, биофизичар, професор, поранешен ректор на Универзитетот во Бања Лука и член на Академијата на науките и уметностите на Република Србија.

## Биографија
Драгољуб Мирјаниќ е роден во 1954 година во Романовци кај Градишка. Дипломирал во 1977 година на Природно-математичкиот факултет на Универзитетот во Нови Сад, магистрирал во Загреб во 1981 година, а докторирал во 1983 година со својата докторска теза „Анализа на диелектрични својства на молекуларните кристали и фероелектриците“ на Природно-математичкиот факултет на Универзитетот во Нови Сад. Тој е професор по физика и биофизика на Машинскиот факултет, Универзитетот во Бања Лука, Технолошкиот факултет, Универзитетот во Бања Лука, Медицинскиот факултет, Универзитетот во Бања Лука и Земјоделскиот факултет, Универзитетот на Бања Лука. Бил член на Друштвото на математичари, физичари и астрономи на Југославија, на Друштвото за микроелектронски делови и материјали на Југославија, на Друштвото на физичарите на Југославија, на Европското друштво на физичари, на Американскиот библиографски институт, експерт на Федералниот комитет за наука, технологија и информатика и други научни здруженија. Тој е исто така претседател на Здружението на физичари на Република Србија, претседател на Ректорската конференција на Република Србија, член на Советот за реформи во образованието во Република Србија и на Советот за унапредување на високото образование во Република Србија.

Бил директор на Универзитетот во Бања Лука во периодот од 1992 до 2006 година. Тој е член на Балканската академија на науките и самоодржлив развој од 2001 година, а редовен член на Централноевропската академија на науките и уметностите од 1997 година. Стана дописен член на Академијата на науките на Република Србија и уметност на 27 јуни 1997 г. Ја извршува должноста на генерален секретар на Академијата и член на претседателството на АНУРС. Во периодот од 1996 до 1998 г. тој бил потпретседател на Република Србија.

## Библиографија
Автор е на девет учебници и на над 150 научни трудови.

* Мирјаниќ Драгољуб: *Животот и творечкиот пат на Никола Тесла*, Зборник „Идеи на Никола Тесла“, Академија на науките и уметностите на Република Српска, Бања Лука (2006)
* Мирјаниќ Драгољуб: *Болоњскиот просек и новиот модел на Универзитетот*, Зборник на трудови „Споменик на Рајко Кузмановиќ“, Академија на науките и уметностите на Република Српска, Бања Лука (2006)
* Мирјаниќ Драгољуб: *Високото образование во Република Српска 1992 - 2007* Зборник на трудови од научната конференција „Република Српска - Петнаесет години постоење и развој“, Академија на науките и уметностите на Република Српска, Бања Лука (2007)
* Мирјаниќ Драгољуб: *Научно-истражувачките капацитети во Република Србија и нивно вклучување во европскиот истражувачки простор*, Научна конференција „Република Србија - петнаесет години постоење и развој“, Академија на науките и уметностите на Република Србија, Бања Лука, 26- 27 јуни 2007 година.

## Наводи

Категорија:Српски физичари
Категорија:Родени во 1954 година
Двостих

**Двостих** или **дистих** (старогрчки: δίστιχον) или **куплет** () — книжевен поим што значи строфа составена од два стиха. Најчесто двата стиха се римуваат (со машка, женска или дактилна рима). Двостихот изразува релативно целосна мисла. Можни се и двостихови, во кои стиховите не се римуваат еден со друг, туку со соседната строфа, но ова е практично варијанта на катренот.

Во старогрчката и римската поезија се користел елегискиот стих - посебен вид двостих, во кој првиот стих е напишан со хексаметар (шест стапки), а вториот - со пентаметар (пет стапки). Се јавува во пишување елегии, епитафи и епиграми. Слого-тоничниот стих доведува до промени: на местото на долгите слогови тие се ставаат нагласени, а на местото на кратките - ненагласени. Двостихот се среќава во поезијата на сите народи.

Во европската поезија, елегискиот стих го користат Гете, Шилер, Пушкин и многу други. Двостихот е особено погоден за минијатурни литературни жанрови (епиграми, афоризми, епитафи). Се користи и во наративна, реминисцентна и рационална поезија.

## Примери
*Македонска народна песна „Вино пијам ем ракија“:

: Вино пијам, ем ракија
: Коња јавам, аџамија.

: Коњ ме шета горе-доле,
: Горе-доле низ тоа поле.

: Ме однесе в ладна меана,
: Во меана до три моми.

: Прва точи, другата носи,
: А третата мене ме гледа.

: Па ја качив на коњчето,
: Ја однесов право дома.

## Наводи

Категорија:Стихотворство
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Зоран Ковачевиќ

**Зоран Ковачевиќ** (Попинци, кај Печинац, 23 септември 1935 – Сремска Каменица, Нови Сад, 22 јуни 2025) — српски биохемичар, академик на САНУ, претседател на огранокот на САНУ во Нови Сад.

## Биографија
Дипломирал во 1962 година на Медицинскиот факултет на Универзитетот во Белград. По завршувањето на студиите бил избран за асистент на Катедрата за биохемија на Медицинскиот факултет во Нови Сад. Во 1971 година на истиот факултет ја одбранил докторската дисертација. Од 1982 година бил раководител на Катедрата за биохемија во Клиничкиот центар во Нови Сад и раководител на Катедрата за биохемија на Медицинскиот факултет во Нови Сад до неговото пензионирање во 2002 година. Во 1982 г. бил избран за редовен професор по биохемија.

За дописен член на Војводинската академија на науките и уметностите бил избран во 1984 година, а за редовен член во 1990 година. Во 1991 година, по спојувањето, станал редовен член на САНУ. Бил потпретседател на Огранокот на САНУ во Нови Сад од 1998 до 2002 година, а потоа и претседател од 2002 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* Биографија на веб-страницата на САНУ

Категорија:Родени во 1935 година
Категорија:Починати во 2025 година
Категорија:Академици на САНУ
Категорија:Српски лекари
Категорија:Доктори на медицинските науки
Богомир Мршуља

**Богомир Б. Мршуља** (Лендава, 18 септември 1940 - Белград, 30 ноември 1994 ) бил српски биохемичар.

## Биографија
Богомир Мршуља е роден на 18 септември 1940 година во Лендава. Основно и средно училиште завршил во Белград и дипломирал на Медицинскиот факултет на Универзитетот во Белград во 1965 година. Магистрирал во 1968 година, а докторирал во 1970 година. Бил професор на Медицинскиот факултет, редовен професор од 1984 година. За дописен член на Српската академија на науките и уметностите бил избран на 27 октомври 1994 година.

## Признанија

* Октомвриска награда на Градот Белград, 1994 година

## Дела

* *Неврохемија во невролошки заболувања*, современа администрација, Белград (1994)
* *Невробиологија на церебрални циркулаторни нарушувања*, медицинска книга, (1986) 

## Наводи

## Надворешни врски
* Српска академија на науките и уметностите: Богомир Мршуља (јазик: српски)

Категорија:Починати во 1994 година
Категорија:Родени во 1940 година
Категорија:Српски лекари
Категорија:Доктори на медицинските науки
Кајсерски замок

мини|Фотографија на замокот од 1897 година.
**Кајсерскиот замок** ― замок изграден во антиката и првпат споменат во монета за време на владеењето на Гордијан III помеѓу 238 и 244 година од новата ера. Поминал низ повеќе дополнувања почнувајќи од Римјаните, Данишмендите, Селџуците, Дулкадирите, Караманидите и Османлиите. Замокот, кој се наоѓа во истоимениот град, е направен од внатрешен и надворешен дел со вкупно 18 кули.

## Наводи

Категорија:Тврдини во Турција
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Кајсери
Награда Светозар Ќоровиќ

**Наградата „Светозар Ќоровиќ“** или **Ќоровиќeва награда** е српска книжевна награда која се доделува секоја година на Ќоровиќовите средби на писатели на „Српската проза денес“. Ќоровиќевите средби се одржуваат во Билеќа.  Истовремено во Гацко, традиционално се одржува научен собир на српски историчари на кој се доделува наградата „Владимир Ќоровиќ“. Средбите се одржуваат на Малата Госпојина (Мала Богородица) на 20 септември, а тоа е награда за најдобра прозна книга објавена на српски јазик.

## Историја
мини|Споменица доделена на Никола Кусовац на Ќоровиќевите средби, дел од неговио легат во Адлигат
Ќоровиќевите средби на писатели „Српската проза денес“ се основани во 1997 година.

## Добитници на наградата „Светозар Ќоровиќ“.

* Добрица Ќосиќ за романот „Време на смртта“ (1997)
* Драгослав Михаиловиќ за романот „Злобници“ (1998)
* Момо Капор за романот „Сеќавања на цртач“ (1999)
* Милован Данојлиќ за книгата „Балада за сиромаштвото“ (2000)
* Антоније Исаковиќ за книгата проза „Исчезнување“ (2001)
* Миро Вуксановиќ за романот „Точило“ (2002)
* Радослав Братиќ за романот „Трг соли“ (2003)
* Бранко Брѓанин Бајовиќ за романот „Михаил“ (2004)
* Добрило Ненадиќ - за романот „Победници“ (2005).
* Горан Петровиќ, за збирката раскази „Разлики“ (2006).
* Рајко Петров Ного, за книгата „Јачмен и калопер“ (2006).
* Јован Радуловиќ, за романот „Од Огнена до Блага Марија“ (2008).
* Анѓелко Анушиќ, за романот „Отворен прозорец на кокиче и кукурек“ (2010).
* Мирослав Тохољ, за романот „Ѕвона за Тројцата“ (2011).
* Драго Кекановиќ, за романот „Вепровото срце“ (2012)
* Емир Кустурица, за книгата „Сто јадови“ (2013)
* Срѓан Миличевиќ, за книгата раскази „Букви во песокот“ (2014)
* Мирослав Јосиќ Вишњиќ, за книгата „Ѓурѓовден и други датуми“ (2015)
* Радован Бели Марковиќ, за романот „Путниковата циглана“ (2016)
* Миладин Ќулафиќ, за книгата раскази „Преку граница и други раскази“ (2020)

## Наводи

## Надворешни врски
* Општина Билеќа: Ќоровиќови средби на писатели „Српската проза денес“ (језик: српски)
* Општина Гацко: Состаноците на Ќоровиќ завршија на 20 септември 2010 година (језик: српски)
* Радио Телевизија на Република Српска: НАГРАДА „СВЕТОЗАР ЌОРОВИЌ“ НА АНЃЕЛКА АНУШИЌ 19.09.2010 год. (језик: српски)

Категорија:Награди
Категорија:Српска култура
Амуда (Турција)

мини
**Амуда,** познат и како **Хемите Калеси** на турски, ― крстоносен замок изграден од Ерменското Кралство Киликија, а денес во турската покраина Османије. Замокот бил предаден од ерменскиот крал Левон I на Тевтонските витези во 1212 година (Барбер 2008) и повторно бил изграден од нив во 13 век. Заработил приход за Тевтонскиот ред од околната земја. Според современите извори, замокот обезбедил засолниште за 2.200 луѓе за време на инвазијата на Мамелуците во 1266 година.

## Архитектура
Во 1987 година била објавена археолошка и историска проценка на наоѓалиштето, како и истражуван план. Од врвот на излезот, овој замок има јасна меѓувидливост со најмалку пет други тврдини. Врз основа на анализа на ѕидањето, имало најмалку три главни периоди на изградба и/или поправка, со најистакнат придонес од окупацијата на крстоносците. За разлика од ерменските дизајни, тој има едноставен правоаголен план на кој на југозапад доминира четирикатница со цистерни на најниско ниво.

Дизајнот на Амуда е сличен на замокот на Тевтонските витези во Монфорт со донжон која го чува влезот.

## Наводи
 
* *Unknown crusader castles* од Кристијан Молин, Hambledon Continuum, 2001 година
* *The Military Orders: History and heritage* од Малколм Барбер, Victor Mallia-Milanes. 2008 година
* Обемно фотографско истражување и план на замокот Амуда

Категорија:Тврдини во Турција
Категорија:Крстоносни тврдини
Категорија:Ерменско Кралство Киликија
Категорија:Замоци на Тевтонскиот ред