open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Аверн

мини| Урнатини на храмот на Аполон, Аверн
**Аверн** било античко име за вулканскиот кратер во близина на Кума, Италија, во регионот Кампанија западно од Неапол. Делот од флегрските полиња со вулкани, Аверн е приближно 3,2 километри во обем. Во рамките на кратерот е и езерото Аверн.

## Улога во древното римско општество
Се верувало дека Аверн е влезот кон подземниот свет и како таков е прикажан во *Енеида* на Вергилиј. Според традицијата, сите птици кои летале над езерото биле предодредени да паднат мртви, оттука и името на езерото „(езеро) без птици“. Ова најверојатно се должи на токсичните испарувања кои кратерот ги испуштал во атмосферата. 

На брегот на езерото се наоѓа грото на Кумејската Сибила, а влезот во долгиот тунел околу 800 метри води кон Кума, каде се наоѓало нејзиното светилиште. Има и остатоци од храмови на Аполон и Јупитер. За време на граѓанската војна меѓу Октавијан и Антониј, Агрипа се обидел да го претвори езерото во воено пристаниште. За таа цел бил ископан воден пат од езерото Лукрино до Аверн. Остатоците од пристаништето сè уште можат да се видат под површината на езерото.

## ''''
Терминот **' (множина **') го користеле и античките натуралисти за одредени езера и други места кои го инфицираат воздухот со отровни пареи или испарувања. Пештерата на кучиња во Италија била познат пример. Сепак, најславното од нив е езерото Аверн.

Тие биле наречени и мефити. Мефит била римска божица на штетните испарувања, која штитела од маларија. 

## Наводи


## Надворешни врски

* Статија *на Cyclopædia* (1728) „ Аверни “.
* ''Езерото Аверн со храмот на Аполон и далечен поглед на Кејп Мисенум'' (1819), скица со тенко нанесен молив од Џозеф Тарнер

Категорија:Вулкани во Италија
Категорија:Римска митологија
Кујавјак

десно|безрамка|255x255пкс
**Кујавјак** — полски народен танц од областа Кујавија.

## Поврзано
* Мазурка
* Краковјак
* Полонеза
* Оберек

## Надворешни врски
* За кујавјакот 

Категорија:Полска култура
Категорија:Народни танци
Капоколо

мини|Капоколо
**Капоколо**, или **капикола** или **копа** е традиционален италијански, корзикански и швајцарски ладен дел од свинско месо направен од суво стврднат мускул кој се протега од вратот до четвртото или петтото ребро на свинското рамо или врат. Сличен е на попознатата шунка или пршута, бидејќи и двете се ладни производи добиени од свинско месо кои се користат во слични јадења.

## Терминологија
Овој исечен дел обично се нарекува *капоколо* или *копа* во поголемиот дел од Италија и јужна Швајцарија (Тичино и Грисонс). Ова име е соединение од зборовите *капо* („глава“) и *коло* („врат“). Регионалните термини вклучуваат *капиколо* (Кампанија и Калабрија) и *капиколу* (Корзика).

Изговорот „габагул“ го користеле Италоамериканците во областа на Њујорк и на други места во североисточниот дел на САД. Особено бил користен во телевизиската серија *[[Сопранови]]*, и неговата употреба станала добро познат стереотип.

## Производство и употреба
Во своето производство, капоколо најпрво лесно се зачинува со црвено, а понекогаш и бело вино, лук и разновидни билки и зачини кои се разликуваат во зависност од регионот. Месото потоа се посолува (и традиционално се масира), се става во природна обвивка и се закачува да се суши шест месеци. Понекогаш надворешноста се трие со лута пиперка пред да се закачи. Капоколо во суштина е пандан на свинското месо сушено на воздух, или сушено говедско. Широко е достапен секаде каде има поголеми италијански заедници, поради комерцијално произведените сорти. Бавно печената пиемонтешка верзија се нарекува *копа кота*.

Капоколо е ценет по неговиот нежен вкус и нежна, масна текстура и често е поскап од повеќето други *салуми*. Во многу земји се продава како гурманска храна. Обично се сече тенко и се користи во антипасти или сендвичи, како и во некоја традиционална италијанска пица.

## Сорти и официјален статус
мини|Парче ''капоколо'' (Корзика): балансираното количество на бели масти е важно за вкусот и мекоста.
Двете посебни сорти, *копа пиацентина* и *капоколо ди Калабрија*, имаат статус на заштитена ознака на потекло според Заедничката земјоделска политика на правото на Европската Унија, што гарантира дека само производите со вистинско потекло од тие региони се дозволени во трговијата како такви.

Пет дополнителни италијански региони произведуваат капоколо и не се опфатени со европското право.
мини|Парчиња Капоколо ди Мартина Франка послужени со смокви

Надвор од Европа, капоколо бил донесен во Аргентина од италијански имигранти, под имињата *бондиола* или *бондиола курада*.

## Наводи


## Дополнителна литература

* 

Категорија:Свинско месо
Категорија:Италијанска кујна
Моцета

мини|Моцета
**Моцета** (италијански јазик: *mocetta*) е ладно предјадење  кое традиционално се консумира во Западните Алпи. Моцета е препознаен како PAT производ од Италијанската Република.

Моцета се произведува низ долината Аоста, како и во северниот дел на Пиемонт (имено во Канавезе, Валсесија и Вал д'Осола). Предјадењето се подготвува од немрсни парчиња месо, главно мускули или бут. Месото може да биде говедско, овчо, козјо, свинско или дивеч, а од дивечот особено се цени дивокозата.

## Подготовка
Месото се зачинува со лук, ловоров лист, рузмарин, жалфија и други планински билки (во зависност од рецептот), а потоа се посолува и се маринира во сопствените сокови. Откако ќе се маринира, месото се остава да отстои на ладно место одредено време: во случај на домашна Моцета, месото се ароматизира до 20 дена. Во занаетчиските месарници, месото се масира со машини за да се одржи хомогената боја и да се зачуваат ароматичните ноти. Без оглед на начинот на подготовка, месото потоа мора да се исуши и да созрее закачено на воздух во сува просторија.

## Потрошувачка
Моцета може да се јаде во различните фази на созревањето. Помладата Моцета се вели дека е посвежа и помека, а посозреаната моцета станува потврда, и месото е со потемна боја. Моцета традиционално се сече на тенки парчиња.

Вкусот на моцетата се подобрува со комбинирање со мед, како и со масло од орев.

Потеклото на ова предјадење е древно и произлегува од потребата на селските семејства да го зачуваат месото во долгите зимски месеци на Алпите.

## Наводи


## Библиографија

*  (reference)

## Надворешни врски

* Официјална интернет страница на долината Аоста (на француски)
Категорија:Свинско месо
Категорија:Италијанска кујна
Перек

**Перек** — вид солено печиво.

Переците традиционално се подготвуваат од потквасено тесто од бело брашно и обично се прелива со мешавина од брашно, сол и вода. Може да се најдат во многу пекарници и речиси редовно се дел од асортиманот што се нуди на саемските штандови. Тие одамна се дел од кулинарската традиција во Централна Европа, иако стекнаа популарност низ целиот свет поради нивниот атрактивен изглед и вкус. Македонското име „перек“ доаѓа од германскиот збор „Brezel“.

Освен во свеж облик, переците во продавниците се продаваат и како долготрајни печива во оригинални кеси за пакување (солени стапчиња во облик на переци).

## Наводи

Категорија:Печива
Категорија:Германизми
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Гамарели

[мини| [Папа|Папската кројачка продавница, Гамарели во Рим]]
**Гамарели** (полно име **Дита Анибале Гамарели**) е официјалниот кројач на папата. Продавницата била отворена во 1798 година и се наоѓа во Рим.

## Историја
Гамарели бил создаден во 1798 година и оттогаш е скроен за папите. Го води истото семејство веќе 6 генерации.

Продавницата била направена од Џовани Антонио Гамарели. Неговиот син Филипо ја презел продавницата, а потоа синот на Филипо, Анибале, го наследил својот татко. Анибале Гамарели ја преселил продавницата во зградата на Папската црковна академија. Во 1874 година, Анибале ја префрлил продавницата од нејзината оригинална локација на нејзиното сегашно место. Се наоѓа во внатрешноста на зградата на Папската црковна академија. Синовите на Анибале, Бонавентура и Џузепе ја преименувале продавницата во „Дита Анибале Гамарели“. Синот на Бонавентура, Анибале го презел својот татко, по што следела шестата генерација од семејството: Максимилијан, Лоренцо и Стефано Паоло. Папата Пиј XII (1939-1958) е единствениот папа кој избрал различен кројач за време на своето папство.

Во 2000 година, продавницата била вклучена во списокот на историски продавници на Рим.

Во 2016 година, шестата генерација на Гамарели го презела раководството на продавницата.

## Галерија

Податотека:We three popes.jpg|Приказ на прозорецот на Гамарели,  2005 година
Податотека:Vetements cardinal Gamarelli.jpg|Облеки на кардинал во продавницата на Гамарели


## Наводи


## Надворешни врски

* Официјална веб страна
* Рим извештаи | Гамарели: облеката за следниот папа е подготвена

Категорија:Економија на Ватикан
Категорија:Производители на облека од Италија
Силвија Колока

**Силвија Колока** (родена на 23 јули 1977 година) е италијанско-австралиска глумица, оперска пејачка, авторка на книги за готвење и личност од ТВ шоу за готвење. Има објавено шест книги за готвење.

## Биографија
Колока е родена во Милано во семејството на Лоредана и Марио Колока. Нејзината единствена главна филмска улога била во *Ван Хелсинг*, во кој ја играла Верона, една од невестите на Дракула. На 25 септември 2004 година, во средновековниот замок Монталто во Тоскана, Италија, се омажила за австралискиот актер Ричард Роксбург, кој го играл Дракула во тој филм. Имаат два сина и една ќерка. Семејството моментално живее во Сиднеј.

Колока е оперски мецосопран, и работела како музички театарски изведувач во Италија пред да стане филмска глумица. Се појавила во 2015 година како Орфео во *Орфео и Евридис* на Глук во Сиднеј, и како кралицата во продукцијата на Линди Хјум на *Снежана* за операта Квинсленд и театарот Ла Боит во 2016 година. Нејзиниот деби албум, Пеј како Италијанец, бил издаден во октомври 2022 година. Таа изведува четири точки заедно со арии и уметнички песни од меѓународни пејачи.

## Телевизија
*Направено во Италија со Силвија Колока*, австралиска ТВ серија од 10 дела, премиерно прикажана на ТВ SBS во ноември 2014 година, што се совпаѓа со објавувањето на истоимената книга. Колока одвела филмска екипа дома за да го запознае своето италијанско семејство, прикажувајќи три живописни региони на Италија, Абруцо од каде што е нејзиното семејство, Марке и Молизе, користејќи ја кујната на нејзината мајка за да ја претстави *кучина повера* (селската кујна).

*Италијанската маса на Силвија*, реално шоу за готвење од осум дела, дебитирало на ABC на 6 октомври 2016 година. Во секоја епизода, Колока поканува група познати личности да готват и да јадат со неа и да се вклучат во забавен и интелигентен разговор. Меѓу гости биле и Кети Лете, Лиза МекКун, Том Глисон, Магда Шубански, Мет Моран, Кен Доне, Сара Фергусон, Мерик Вотс, Клер Хупер, Аманда Ванстон, Пиа Миранда и Иан Торп.

*Готви како Италијанец*, австралиска ТВ серија од 10 дела, премиерно прикажана на Ес-Би-Ес Фуд во ноември 2020 година. Втората сезона била премиерно прикажана во април 2021 година и третата сезона во мај 2022 година.

## Филмографија

* *Касомаи* (2002) како водителка на награда во Кан
* *Ван Хелсинг* (2004) како Верона
* *Детонатор* (2006) како Надја Комински
* *Вирџин Територија* (2007) како сестра Лизабета
* *Лезбејски убијци на вампири* (2009) како Кармила
* *Надвор од ноќта* (2010) како Роберта
* *Тројна среќа* (2010)
* *Апокалипсата на мајмуните* (2012) како Тосика
* *Нерв* (2013) како Елена
* *Анимиран „Пеколот на Данте“* (2013, краток) како Беатрис (глас: италијанска верзија)
* *Мали торнада* (2022) како Марија

## Објавени дела

* *Silvia's Cucina*, Penguin 2013.
* *Made in Italy*, Penguin 2014.
* *La Dolce Vita*, Penguin 2016.
* *Love Laugh Bake*, Pan Macmillan 2018.

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1977 година
Категорија:Италијански оперски пејачи
Категорија:Италијански глумци
Андрон (архитектура)

**Андрон** (грчки : ), или **андронитис** ( *andrōnitis*), ― дел од грчка куќа која е резервирана за мажи, како што се разликува од гинекеумот ( *гинаикеион*), женскиот конак. Андронот бил користен за забава на машки гости. За таа цел во собата имало каучи, обично непарен број за да се остави простор за вратата, маси што може да се сместат под каучите, уметнички дела и сите други потребни реквизити. Не сите класични грчки куќи биле доволно големи за да имаат посветен андрон, па дури и оние што ја имале можеби ја користеле просторијата за настани со мешан пол и жени кои примаа гости од женски пол, како и мажи кои биле домаќини на симпозиуми.

Во ископувањата во Олинт, собите идентификувани како андрони содржеле предмети идентификувани со женски активности, како и во остатокот од куќата.

Дефиницијата за андрон била сменена од старогрчката книжевност на Хомер до латинскиот на Витрувиј. Витрувиј објаснува некои од промените во Книгата 6 од *De architectura* („*За архитектурата*“); архитектонскиот теоретичар Сајмон Веjр го објасниl контекстот околу коментарите на Витрувиус.

Историчарката на уметност Хали Франкс ги објаснила метафорите на движење во грчките андрони.

## Поврзано

* Машка пештера

## Наводи

## Надворешни врски

* 
Категорија:Старогрчко општество
Категорија:Машки одаи
Категорија:Старогрчко слободно време
Категорија:Статии кои содржат текст на старогрчки (до 1453 година) јазик
Категорија:Грцизми
Полуподрум

десно|мини|250x250пкс| Белтонска куќа. Однадвор, прозорците на полуподрумот на слугата се видливи на ниво на земјата. Внатрешно тие се премногу блиску до таванот за да имаат поглед.
Во архитектурата, **полуподрум** ― кат од зграда што е половина под земјата, наместо целосно како вистински подрум или визба.

Традиционално, полуподруми биле дизајнирани во поголеми куќи каде што бил сместен персонал. Полуподрум обично содржел кујни и домашни канцеларии. Предноста во однос на подрумот е тоа што полуподрумот може да пушти надворешна светлина бидејќи може да има прозорци, иако честопати се премногу високи за да уживаат во погледот. Историски, ова беше предност бидејќи слугите, кои традиционално живееле на таков кат, немале можност да губат време гледајќи низ прозорецот.

Функцијата, исто така, има естетска вредност на подигање на приземјето, кое ги содржи приемните простории на зградата повисоко од земјата со цел тие да уживаат во подобар поглед и да бидат послободни од влажните проблеми што секогаш се појавувале пред времето на современата технологија.

Денес, лондонските агенти за недвижнини кога ги продаваат собите на поранешниот слуга како современи станови, честопати го нарекувајќи го полуподрумот како „градинарски кат“.

## Наводи

Категорија:Соби
Категорија:Куќна послуга
Неаполски јазик

десно|мини|408x408пкс| Ширење на неаполскиот јазик
**Неаполски јазик** (нап., ) е романски дијалект што се зборува во градот Неапол (нап., ). Овој дијалект е основа на различни кампањски дијалекти. Има многу сличности помеѓу неаполски и дијалектите на регионите на централна и јужна Италија (Лацио, Абруцо, Молисе, Апулија, Базиликата и Калабрија). Во средината на 1970-тите, околу 7 милиони луѓе го зборуваа овој јазик како мајчин јазик.

Неаполскиот дијалект се користи во регионот Кампанија, провинциите Фоџа и Бари. На 14 октомври 2008 година неаполскиот јазик е признат како официјален во регионот Кампанија.

## Класификација
Наполитанците обично се класифицираат во западнороманските дијалекти, иако повремено се појавува идејата за класификација на неаполскиот во јужнороманските дијалекти. Постојат разлики меѓу поддијалектите на неаполскиот, иако говорителите се разбираат меѓусебно. Разликите во граматиката помеѓу стандардно италијанскиот јазик и неаполскиот дијалект се значајни. Примери се постоењето на среден род и конструкцијата на множина. Како стандардниот италијански јазик, неаполски се развил од народен латински јазик. Разликите во фонетиката може да се објаснат со претлатински влијанија врз неаполски.

Иако неаполскиот јазик има долга традиција во литературата, музиката и театарот (примери се Џамбатиста Базиле, Едуардо де Филипо и Тото), тој за италијанската држава не е официјален јазик  и не се учи во државните училишта. Овој јазик добил официјален статус во 2008 година само во провинцијата Кампанија.

## Надворешни врски

* неаполски јазик и култура (на италијански)
* Вовед во неаполскиот јазик
* Етнолошка лингвистичка класификација
* Интерактивна карта на италијански јазици
* https://web.archive.org/web/20090916131127/http://www.ac-na.org/index2.htm
* Онлајн радио станица во неаполски
* Италијанско-наполитански онлајн речник
* Француско-наполитански онлајн речник

Категорија:Јазици во Италија
Категорија:Неапол
Категорија:Кампанија
Арсоли

**Арсоли** (римски дијалект: ) е всушност празен простор и *[[Италијанска комуна|„комуна“]]* во Метрополитската област Рим, централна Италија.

Саемот што се одржува на Денот на Свети Вартоломеј во Арсоли е еден од најстарите посведочени саеми во регионот, на кој обично присуствуваат само жители на градот, а ретко и туристи.

## Главни знаменитости
Сè уште се зачувани тесните антички улици на средновековниот центар, како и *кастело*, некогаш во сопственост на бенедиктинскиот ред. Датира од 11 век. Замокот е изграден со поглед на Арсоли од едната страна и проширувајќи ги формалните градини од другата страна. Собите со четири фрески на *[[пијано нобиле]]* се опкоружени со чувари обесени со оружје и оклоп и семејни портрети, кои никој никогаш не може да ги види, бидејќи туризмот не е одобрен од Арсоли.

Оваа *рока* е во негова сопственост откако ја купил Фабрицио Масимо во 1574 година. Тој побарал Џакомо дела Порта да ја преуреди црквата и нарачал изградба на аквадукт за дополнување на несоодветните бунари, бидејќи обилните извори на Арсоли биле искористени за да му служат на градот Рим од 600 п.н.е., традиционалниот датум на аквадукт, изграден, според традиција, од Анкус Марциус. Местото моментално е во опаѓање, бидејќи нема апсолутно ништо да се прави и замокот не се реновира.

## Меѓународни односи
Арсоли е збратимен со:

*  Благај, Босна и Херцеговина
*  Мостар, Босна и Херцеговина

## Наводи


## Надворешни врски

* 
* Aрсоли туристички водич
Категорија:Замоци во Италија
Категорија:Општини во Италија
Ходник

[мини| Ходник во Лурсовата кула, деловна зграда од 1929 година во средиштето на [Финикс|Феникс, Аризона.]]
**Ходник** ― внатрешен простор во зграда што е користен за поврзување на други простории. Ходниците се претежно долги и тесни.
[мини| Училиштен ходник во Средното училиште „Кеми Лицеум“ во Кеми, [Финска.]]
Ходниците мора да бидат доволно широки за да се осигура дека зградите може да се евакуираат за време на пожар и да им се овозможи на луѓето во инвалидски колички да се движат по нив. Минималната ширина на ходникот е регулирана со градежни кодови. Минималните ширини во живеалиштата се 91 цм во Соединетите Држави. Ходниците се пошироки во места со поголем сообраќај, како што се училиштата и болниците.

Во 1597 година Џон Торп е првиот забележан архитект кој заменил повеќе поврзани простории со соби долж ходникот до кои секоја се пристапува со посебна врата.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Соби
Риболита

мини|Риболита
**Риболита**  — супа од тоскански леб, панада, каша или пијалак направен со леб и зеленчук, често од остатоци од храна. Има многу варијации, но главните состојки секогаш вклучуваат остатоци од леб, црвен грав, кељ, зелка и евтин зеленчук како морков, грав, блитва, целер, компири и кромид. Неговото име значи „преварено“. Често се пече во глинен сад.

Супата има потекло од село. Првично била направен со загревање (или повторно варење) на преостанатата супа од минестрон или зеленчук од претходниот ден со бајат леб.

Некои извори ја датираат од средниот век кога слугите собирале остатоци од леб натопени со храна од банкетите на феудалците и ги вареле за својата вечера.

## Историја
Станува збор за типично „сиромашно“ јадење по потекло од село, чие име произлегува од тоа што селаните готвеле големо количество (особено во петок, затоа што е посно јадење), а потоа го „вареле“ во тава во наредните денови, бидејќи вистинската супа се загрева двапати, инаку би била многу слаба супа од леб и зеленчук (затоа да не се меша со супа од леб).

Првите записи за оваа супа датираат од 1910 година во книгата „Уметноста на готвењето во Италија“ (*L'arte cucinaria in Italia*) од Алберто Коугне.

## Наводи

## Надворешни врски

* Рецепт за ''риболита'' 

Категорија:Италијанска кујна
Ново Луковец

мини|десно|250п|Фудбалско игралиште во Луковец
**Ново Луковец** (, *Сотира*) — село во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓа на 11&nbsp;км северно од Воден и на 3&nbsp;км северозападно од старото село Луковец (денес наречено Старо Луковец).

## Историја
Селото е изградено по завршетокот на Граѓанската војна и во него се сместени жителите на старото село Луковец.

## Население

## Култура и спорт
Секој 2 мај во годината ва селото се одржуваат културни манифестации во чест на спасувањето на жителите од ова село од напаста на мравките за време на неговото опстојување во месноста Тополите.

На оваа културна манифестација покрај учеството на играорните и пејачките групи од селото Луковец учествуваат и групи од Воден и соседните села.

За подготовки за одржувањето на манифестациите се грижи одбор од селото и со помош од Одборот за култура и други културни манифестации од градот Воден.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Воден
Црква „Св. Никола“ - Печково

**Свети Никола** — главна селска црква во гостиварското село Печково, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа на самиот влез во селото, на левата страна од патот. Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Печково.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Печково 10.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Печково 11.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Печково 12.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Печково 2.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Печково 3.jpg|Ниша над главниот влез
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Печково 4.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Печково 5.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Печково 6.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Печково 7.jpg|Фигура на Свети Никола
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Печково 8.jpg|Чешма
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Печково 9.jpg|Споредниот влез


## Поврзано
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Гостиварска парохија
* Печково

## Наводи

## Надворешни врски

Печково
Категорија:Печково
Рексис крвавење

**Рексис крварење**(од  *<span lang="grc-Latn" class="Latn" style="font-weight:normal;font-style:italic">rhēxis</span>*, „кинење“, „прскање“) е медицински стручен поим за крварење како последица на раскинување на крвен сад.

Рексис крварењето обично се јавува како резултат на претходно постоечко оштетување на крвните садови. Кинењето на ѕидот на крвниот сад може да настане како резултат на артериска хипертензија (висок крвен притисок) или во контекст на артериосклероза (стврднување на артериите); или двете во комбинација може да доведат до кинење (руптура). Други претходни оштетувања како што се ангиитис (воспаление на крвните садови), згрутчување (тромбоза, првенствено синусна тромбоза) или аневризма (испакнување на ѕидот на крвен сад) може да доведат до руптура, а со тоа и до рексис крварење.

Категорија:Васкуларни болести
Категорија:Медицина
Стапчиња леб

мини|Стапчиња леб
**Стапчиња леб**, исто така познати како **грисини**, **грисино** или **стапчиња за потопување,** се стапчиња со големина на молив направени од остар, сув печен леб кој има потекло од Пиемонт, регион во Италија. 

## Историја
Се смета дека потекнува од далечната 1643 година, кога еден игумен од Фиренца опишал леб со долг облик што се правел во Ланзо Торинезе, надвор од Торино. Традицијата кажува дека потекнува од регионот на Пиемонт во 17 век, кој бил измислен од страна на пекарот Антонио Брунеро, од Торино. Тоа било храна што била измислена за да биде полесно сварлива за војводата Виктор Амадеус II од Савој, кој имал дигестивни проблеми во неговото детство.

## Послужување
Во италијанско-американските ресторани, грисини или стапчиња леб, најчесто се понудени како предјадење. Стапчињата леб може да се комбинираат со состојки како што е пршута и орев.

Во повеќето северноамерикански ресторани, грисините се многу меки, најчесто прелиени со путер, лук и сирење кога се служат како мезе; како десерт, може да се прелиаат со цимет, шеќер, и глазура.

Готови, сушени стапчиња леб може да се најдат на пазарите како брза ужина или предјадење пред оброк за домашна употреба, нешто слично на крекер. Најчесто се служат со некој вид на натопување, како сирење.

Поинаков рецепт за грисини, наречени роскуилиетас, постои во Валенсија.

Податотека:Grissini.jpg|Непечени домашни грисини на тава за печење, зачинети со билки
Податотека:Bread Sticks.jpg|Широки и меки стапчиња леб во корпа
Податотека:Grissinistirati.jpg|*Грисини* подготвени за служење


## Поврзано

* Багет
* Ѓеврек

## Наводи

Категорија:Валенсија (автономна заедница)
Категорија:Италијанска кујна
Топче од сирење-ориз

мини|250x250пкс| Супли
***Супли или топчиња од сирење-ориз*** се италијански ужинки кои се прават од топче ориз (обично ризото) со сос од домати, кое е стандарно за римската кујна. Првично, тие биле исполнети со пилешко месо, мелено месо или *проватура* (вид на сирење од Лацио), и со парче моцарела; целото парче се потопува во јајце, се премачкува со лебни трошки и се пржи. Тие се слични со сицилијанските *[[аранчини]]* и крокети. Супли може да се подготват и без сос од домати.

Тие најчесто се јадат со прсти: кога парчето ќе се скрши на два дела, моцарелата протекува од внатре.

Топчињата од сирење-ориз првично се продавале во римски продавници каде се продавала пржена храна. Сега тие најчесто се служат во повеќето пицерии низ Италија како антипасто.

## Наводи

## Извори

* 
* 

## Дополнителна литература

* 

Категорија:Италијанска кујна
Категорија:Јадења од сирење
Киндер Буено

мини|Киндер Буено
**Киндер Буено** (*Киндер* значи „деца“ во германски јазик, *буено* значи „добро“ на шпански јазик) е вкусна чоколадна бисквита и вафла направена од италијанскиот производител на слатки Фереро. Киндер Буено спаѓа во дел од линијата на Киндер чоколадо. Тоа е крем исполнет со лешник, вафла покриена со два вида на чоколадо, млечно чоколадо и темна чоколадао.

Киндер Буено било пуштено во продажба во 1990 година и е достапен дури во 60 земји.

## Производство
Киндер буено се произведува во фабриките во Франција и Варшава, Полска.

## Палета на производи

* Киндер буено
* Киндер Буено Бело — Киндер Буено потопен со бело чоколадо и покриен со парчиња какао меренга
* Киндер Буено Кокос — Киндер Буено со крем од лешник, потопен во кокосово млеко и вафла премачкана со бело чоколадо, попрашана со кокосови снегулки
* Киндер Буено Црно — Киндер Буено покриен со темно чоколадо
* Киндер Буено Мало (мини) — Киндер Буено со големина на еден залак и поединечно завиткан. Исто така може да се сретне и во Мини Микс чанти, кои се составени од микс од класично, темно и бело Киндер Буено Мини.
*  Календар за доаѓање на Kinder Bueno — Календар за доаѓање кој содржи повеќе врсти на мешавина од класично, темно и бело Киндер Буено Мини
* Киндер Буено јајца - мини чоколадни велигденски јајца
* Киндер Буено Сладолед — сладолед во корнет, достапен во класичен вкус и вкус на бело чоколадо

## Контаминација со ароматични јаглеводороди со минерално масло
Европската управа за безбедност на храна открила дека чоколадото е загрозено со високи нивоа на ароматични јаглеводороди минерално масло (MOAH), веројатно канцероген. Контаминацијата со јаглеводороди често е предизвикана од техниките за преработка на жито или е внесена во храната преку пакувањето на овој производот. Матичната компанија на Киндер, Фереро, не се согласи со наодот на ЕФСА и смета дека сите производи ги содржат под максималните нивоа за човечка исхрана. Докажано е дека други вообичаени чоколадни производи содржат слични или повисоки нивоа на контаминација.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Фереро
Категорија:Италијанска кујна
Рафаело (слатки)

мини|Рафаело
**Рафаело** — кондиторски прозвод појавен на пазарот во 1990 година, од италијанскиот производител Фереро. Производот е во форма на топка од кокос и бадем. Во својот состав содржи: сферична обланда која е исполнета со бел млечен крем и бели бланширани бадеми, опкружени со слој од кокос. Продуктот содржи големо количество на лактоза, што го прави Рафаело некомпатибилен за потрошувачите со нетолеранција на лактоза.

Фабриките на Фереро кои го произведуваат Рафаело се: Владимир, Русија, Брантфорд, Канада, и Арлон, Белгија. Најголемиот пазар на слатките призводи на Фереро и Рафаело е Русија.

Во 2008 година, белгиската компанија Соремартек (дел од групацијата Фереро) започнала правна постапка против Ландрин, украинска компанија која почнала со произведување на слатки во 2007 година слични на Рафаело, наречено Варферато. Соремартек поднеле тужба против Ландрин дека го прекршиле заштитниот знак на Соремартек за заштита на изгледот на нивните слатки, Рафаело. По долга судска борба, судот на Украина пресудил во корист на Ландрин.

Во 2017 година, судот во Франкфурт на Мајна, Германија, пресудил Фереро да го наведе бројот на слатки во секое продадено пакетче Рафело, наместо само да ја наведе тежината.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Слатки
Категорија:Италијанска кујна
Сфољатела

мини|Сфољатела
**Сфољатела**, понекогаш наречено **опашка од јастог** во САД,  е италијанско пециво исполнето во облик на школка кое има потекло од Кампанија. *Сфољателе* исто така значи „мал, тенок лист или слој“, бидејќи неговата текстура на пециво наликува на наредени лисја.

## Потекло
Во манастирот Санта Роза во Конка деи Марини во провинцијата Салерно, Италија, во 17 век, била создадена сфољателата *Санта Роса*. Слаткарот Пасквале Пинтауро, од Неапол, го добил оригиналниот рецепт на Сфољателата и почнал да ги прави и продава колачите во неговата продавница во далечната 1818 година.

## Производство
На голема маса, тестото се развлекува,  или се израмнува со апарат за тестенини, потоа се премачкува со некој вид на маснотии (путер, сало, маргарин или мешавина), па се превиткува во вид на швајцарски ролат, но со многу повеќе слоеви. Од крајот се сечат дисковите, се обликуваат да направат џебови, и се полнат. Се пече пецивото додека слоевите не почнат да се одвојуваат, создавајќи ги карактеристичните гребени *на сфољатела*.

Има повеќе различни рецепти за тестото и филот. Филовите вклучуваат рикота со вкус на портокал, паста од бадем и шеќерна кора од цитрон.

## Регионални варијации
десно|мини| Сфољатела Санта Роза
Постојат два вида на пециво. Исто така, постои рецепт со некои промени, со иста кора, но со многу благ и повкусен фил кој е направен од француски крем, сличен на шлаг.

## Поврзано

* Баклава
* Штрудла

## Наводи

Категорија:Италијанска кујна
Категорија:Десерти
Италијански пештерски саламандер

**Италијанскиот пештерски саламандер** (***Speleomantes italicus***) е вид на саламандер од фамилијата дождалци. Ендемични за Италија, неговите  природни живеалишта се умерените шуми, карпестите области, пештерите и подземните живеалишта (освен пештерите). Му се заканува губење на живеалиштата.

## Опис
Италијанскиот пештерски саламандер е тенок вид со кратки екстремитети и расте до должина од околу 12,5 сантиметри вклучувајќи кратка опашка. Главата е широка со истакнати очи и има посебен жлеб помеѓу ноздрите и работ на усните. Стапалата се делумно мрежести. Има темна боја со шарени црвеникави или жолтеникави ознаки и темен стомак. На север од својот опсег, тој е попроменлив по боја и понекогаш се хибридира со саламандер „Амбрози“ (*Speleomantes ambrosii*).

## Распространетост и живеалиште
Италијанскиот пештерски саламандер е од северна Италија каде што се наоѓа во северните и централните Апенински планини. Неговиот опсег се протега од провинцијата Лука и провинцијата Реџо Емилија на југ до провинцијата Пескара. Се наоѓа во пошумени долини, на карпести места и во пештери и подземни води, често во варовнички области, на надморска височина до 1,600 метри надморска височина.

Воведена популација на овој саламандер постои во напуштен каменолом во букова шума во близина на Холцминден, Германија. Се претпоставува дека саламандрите се таму дури еден век, бидејќи во областа имало семејство кое поседувало и бизнис за увоз на животни и неколку блиски каменоломи во почетокот на 20 век.

## Поведение
Италијанскиот пештерски саламандер обично се наоѓа во области со варовнички карпи, но понекогаш во области со песочник. Тој  е агилна, се качува по ѕидовите на пештерите и карпестите излети. Женката снесува мала спојка од јајца во пукнатина и тие се изведуваат со директен развој во минијатурни саламандри.

## Статус
Меѓународната унија за зачувување на природата го оцени италијанскиот пештерски саламандер како загрозен. Ова е врз основа на тоа што, иако е вообичаен во голем дел од неговиот опсег, неговиот вкупен опсег на појава е помал од 20,000 километри на квадрат (7,700 мл) и соодветното живеалиште може локално да се намалува.

## Наводи

Категорија:Загрозени видови според МСЗП
Категорија:Опашкари
Пастичото

**Пастичото** е вид исполнето италијанско печиво. Во зависност од регионот, се полнат или со сирење рикота или со крем од јајца според традицијата.

Тие се приближно 1 см во обем. Пастичото највообичаено се служат како појадок, но сепак може да се јадат и во текот на целиот ден. Во Апулија, тие се традиционални пецива. Според голем број извори, пастичотите треба да се јадат додека се топли. 

## Состав
мини| Пастичоти полнети со крем
мини| Пастичиоти

### Тесто
Тестото за печиво со кратка кора што се користело порано за правење пастичиоти првично било направено со свинка маст. Во модерните рецепти наместо тоа се користи путер, иако тоа ја менува текстурата на кората. Се нанесуваат  јајца на врвот на секое печиво пред печењето.

### Полнења/Филови
Полнењата на патичоти го вклучуваат традиционалниот крем со вкус на лимон или рикота, и други филови како што се крем од бадеми, чоколади, ф'стаци или ванила, овошје, или Нутела. Најредок фил е со мелено телешко месо и бадеми, омилен во сицилијанскиот град Пати. Тие се слични на мароканската *пастила* која исто така прави комбинација на фил од месо со прелив од шеќер. Пастичотите исполнети со крем се класичен вид во Апулија, особено во провинцијата Лече, каде пастичотото е стандарден колач. Во Сицилија најомилен вид на исполнето пастичото е филот со рикота. Во југозападна Италија, во Неапол и помеѓу Апулија и Сицилија, типичните филови се со крем и цреши, а оваа варијација на фил е наречена *пастичото наполетано*. Во Соединетите Држави може да се најдат и филови со крем и рикота.

## Историја
Андреа Аскалоне, готвач во градот Галатина, во близина на Лече, се смета за пронаоѓачот на *пастичоти*. Тој во 1745 година користел состојки преостанати од *тортите* со цел да создаде помала торта. Сепак, неодамнешни студии покажуваат дека семејството Аскалоне не било присутно во Галатина пред 1787 година.

## Достапност
Пастичоти се продаваат во пекари, барови, кафулиња и ресторани во јужна Апулија. Најчесто се достапни во италијанско-американските пекари во Соединетите Држави, заедно со други италијански колачи како што се каноли и сфољатела.

## Наводи

Категорија:Италијанска кујна
Стромболикјо

мини|Воздушен поглед на Стромболи и Стромболикјо од североисток
**Стромболикјо** () — мал остров од вулканско потекло. Се наоѓа североисточно од островот Стромболи на Липарски Острови во Италија.

## Геологија
лево|мини|280x280пкс|Липарски Острови
Стромоболикјо е остаток од првичниот вулкан од кој бил изграден островот Стромболи. Пред приближно 200.000 години, ерупциите на ова место престанале. Оттогаш поместена е вулканската активност за околу 2 км на југозапад. Стромболикјо е единствениот остаток над морското ниво, инаку има подморска платформа што се протега помеѓу неа и главниот остров.

## Флора и фауна
Стромболикјо е домаќин на некои многу ретки видови на флора и фауна и е прогласен за природен резерват, со сериозни ограничувања на пристапот. *Bassia saxicola* е загрозен  вид цвет кој е во опасност од истребување. Тој е присутен во само стотици примероци на островот Капри. *Podarcis raffonei*, тоа е редок гуштер кој е класифициран како критичен со ризик од истребување, се наоѓа на само три други локации, од кои сите се на Липарските Острови.

## Светилник
До светилникот Стромоболчио, кој се наоѓа на врвот, може да се стигне по бетонски скали од над 200 скалила.

## Наводи

* 

Категорија:Вулкани во Италија
Категорија:Липарски Острови
Категорија:Координати на Википодатоците
Formula One Arcade

**Formula One Arcade** или **Формула 1 Аркадата** е тркачка видео игра која што е развиена од Студио 33 и објавена е од *[[Sony Computer Entertainment]]* ексклузивно за *[[PlayStation]]*.

## Играње
*Аркадата на Формула 1* се заснова на Светскиот шампионат во Формула 1 од 2001 година, иако играта била фокусирана на бурните тркачки активности и се сметаат за нереална. Играчите се натпреваруваат во трка  што се состои од неколку круга, собирање контролни точки и пикап, како што се зголемувае  брзината, големи гуми (кои му даваат на болидот повеќе држење) и штитови. Играта наликува на онаа на *[[Марио Карт]]*, наместо на традиционалните игри во Формула 1.

## Наводи


## Надворешни врски
* 

Категорија:Видеоигри што се одвиваат во Германија
Категорија:Видеоигри што се одвиваат во Бразил
Категорија:Видеоигри од Обединетото Кралство
Категорија:Игри за PlayStation
Саманта Фокс

**Саманта Карен Фокс** (англиски: Samantha Fox; родена на 15 април 1966 година) е англиска поп пејачка и поранешен гламур модел од Мајл Енд во Лондонски Ист Енд. Се прославила како топлес модел во таблоидот *[[The Sun|„The Sun“]]*, каде што од 1983 до 1986 година често се појавувала. Нејзините слики се појавиле и во многу други публикации. Станала една од најфотографираните Британки во 1980-тите и една од најпопуларните секс симболи во тој период.

Фокс во 1986 година со Jive Records потпишала договор за снимање на пет албуми. Нејзиниот деби сингл за продукциската куќа, „Touch Me (I Want Your Body)“, објавен во март истата година, станал топ-10 хит низ Европа, Северна Америка и Австралија, а во неколку земји се искачил и на прво место. Саманта Фокс својот деби студиски албум *Touch Me* го објавила во јули 1986 година, а потоа ги објавила и албумите *Samantha Fox* во 1987 година и *I Wanna Have Some Fun* во 1988 година, на кои имало песни кои станале меѓународни хитови. Саманта Фокс на Брит наградите во 1988 година била номинирана за најдобар британски женски изведувач. Следеле студиските албуми  (1991),  (1997) и *Angel with an Attitude* (2005) кои комерцијално биле помалку успешни, но таа продолжила со турнеите и навела дека во 2023 година ќе го издаде седмиот студиски албум продуциран од Иан Мастерсон.

Саманта Фокс се појавила во многу филмови и реални телевизиски шоуа, а повремено работела и како телевизиски водител. По шпекулациите за нејзината сексуална ориентација, во 2003 година јавно признала дека е во истополова врска со нејзината тогашна менаџерка Мајра Стратон. Биле заедно 16 години, до смртта на Стратон во 2015 година. По ова Фокс стапила во врска со нејзиниот менаџер за турнеи Линда Биргит Олсен. Тие се свршиле во 2020 година, и се венчале во 2022 година.

## Дискографија
**Студиски албуми**

* *Touch Me* (1986)
* *Samantha Fox* (1987)
* *I Wanna Have Some Fun* (1988)
* *Just One Night* (1991)
* *21st Century Fox* (1997)
* *Angel with an Attitude* (2005)

## Награди и признанија

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Официјален сајт  и CIS
* Саманта Фокс на AllMusic
* Дискографијата на Саманта Фокс на Discogs 
* Саманта Фокс на IMDb

Категорија:Англиски протестанти
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1966 година
Категорија:Англиски пејачки
Категорија:Англиски глумици
Категорија:Англиски пејачки од 21 век
Категорија:Англиски пејачки од 20 век
Категорија:Англиски модели
Категорија:Британски LGBT пејачки
Категорија:Англиски LGBT музичари
Категорија:LGBT модели
Категорија:Англиски поп-пејачки
Категорија:Англиски денс музичари
Категорија:Англиски хаус музичари
Категорија:Пејачи од Лондон
Лате макијато

мини|444x444пкс| Лате макијато
мини|Чаша лате макијато
**Лате макијато** е пијалак направен од кафе.

## Сродни пијалаци
Лате макијато се разликува од кафе лате на неколку начини. Прво, во лате макијато, кафето се додава во млекото, наместо млекото во еспресото како во кафе лате. Друга разлика, лате макијато има поголема пена отколку едноставно топло млеко.

Во кафе лате, акцентот е на кафето, повеќе содржи кафе одколку млеко, додека во лате макијато, акцентот е целосно на млекото.

Магијата е малата „точка“ на кремот што останува врз млекото за јасно да се направи разлика помеѓу лате макијато и кафе лате, каде еспресото според традицијата се додава пред млекото, па оттука нема „белег или дамка“. Спротивно на тоа, макијато, уште еден пијалак со многу слично име, всушност е еспресо „извалкано“ со мало количество млеко.

## Подготовка
Подготвка на лате макијато е прилично едноставно со пенесто млеко, генерално со многу пена истурена во чаша во која се додава кафе еспресо. Пената генерално преовладува, бидејќи е во поголемо количество и дава значителна лесна, „сува“ пена, со слој од течно млеко одоздола, наместо „влажна“ микропена што се користи во  познатата лате уметност.

Може да се подготви како слоевит пијалак, со еспресото *нежно* ставено, така што ќе направи слој помеѓу погустото течно млеко одоздола и полесната пена која се наоѓа погоре. Во овој случај, чашата е од суштинско значење за слоевите да бидат повеќе видливи.

Еспресото, исто така, може да се подготви во стандардна шолја за еспресо или може да се приготвува во специјализиран бокал за подготовка на еспресо, што го олеснува ставањето, особено за слоевите.

## Дополнителна литература

* 

Категорија:Италијанска кујна
Категорија:Кафе
Страчино

мини| Страчино
**Страчино**, познат и како крешенца, е италијански вид на кравјо сирење, типично за Ломбардија, Пиемонт, Венето и Лигурија. Тоа се јаде кога е доста ново и младо, нема кора и има многу мека, кремаста текстура и обично има благ и нежен вкус. Најмногу се сретнува во форма на квадрат.

Името на сирењето потекнува од ломбардската придавка *страч*, што значи „уморен“. Се вели дека млекото што го произведуваат уморните крави што се спуштаат од алпските пасишта во есен, е побогато со масти и покисело. Според легендата, овие квалитети биле откриени во кравјото млеко. Кравите сезонски се преселувале, горе-долу по Алпите, на различни пасишта. Млекото на таквите крави му дава на сирењето карактеристични вкусови.

Страчино обично се јаде самостојно, но и како фил на некои видови леб: во Реко, на лигурската ривиера источно од Џенова, *„focaccia col formaggio“* („сирење фочачиа“) или „*focaccia di Recco“* обично се полни со крешенца, додека во Ромања и во делови од некои блиски региони (на пр. северна Марке, Умбрија и источна Тоскана) е класичен фил за *касионе* кој се прави од пиадина, тенок рамен леб.

## Наводи


Категорија:Кравји сирења
Категорија:Сирења
Категорија:Сирења по земја
Категорија:Сирења по вид на млеко
Категорија:Италија
Категорија:Италијанска култура по град
Категорија:Италијанска кујна
Категорија:Италијанска култура
Ферари СФ-23

**Ферари СФ-23** (исто така познат по своето внатрешно име, Проект 675) е тркачки автомобил во Формула 1 кој дизајниран и изграден од страна на италијанскиот тим Скудериа Ферари кој се натпреварува во Светскиот шапионат во Формула 1 во 2023 година.

Автомобилот е управуван од старана на возачите на Ферари, Шарл Леклер и Карлос Саинц Џуниор.

## Дизајн и развој
Формула 1 тимот, Скудериа Ферари, на 22 декември 2022 година објави дека автомобилот ќе биде публикуван на 14 февруари 2023 година. Имеро на автомобилот е SF-23 кое било објавено на 7 февруари 2023 година, една недела пред официјалното претставување на новата формула.

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјална страница

Категорија:ФИА
Категорија:Формула 1
Тиела

мини|240x240пкс| Тиела во стил на сендвич.
**Тиела** е јадење од италијанската кујна што се подготвува со компир, ориз, кромид и школки како основни состојки. Може да се користат и дополнителни состојки. Постојат варијации на ова јадење, а некои од нив можат да се подготват со други видови морска храна. Кружниот земјен сад во кој традиционално се готви тиела го носи истото име, „тиела“. Тиела е дел од кујната на Апулија во јужна Италија. Може да се најде и на крајбрежните области на Калабрија.

Во Гаета, Лацио, Италија, **тиела** е специјалитет од регионот кој се подготвува како џебен сендвич, со користење морска храна, како октопод, кој е полнет во торта. Некои други италијански јадења, исто така познати како „тиела“ вклучуваат касерола и чорба.

## Потекло
Во Италија, јадењето било создадено за време на шпанското владеење во јужна Италија, и го опишуваат дека „потсетува на шпанското владеење“. Вејверли Рут ја опишал тиелата како „едно од ретките шпански јадења кои биле внесени во италијанскиот репертоар“ и сметал дека е далечно поврзано со паељата. Компирите влегле во италијанската кујна во текот на 16 век, време на моќното шпанско влијание на полуостровот.

## Тиела со компир, ориз, кромид и школки

### Состојки и подготовка
Примарни состојки кои се користат во ова јадење се компир, ориз, кромид и школки. Дополнителни состојки кои се користат при неговата подготовка може да бидат домат, артичок, тиквички, лук, бело вино, целер, магдонос, лебни трошки и сирење, како што е Пекорино. Обично се пече во рерна и е опишано како слично по изглед на паеља. Некои верзии ја испуштаат употребата на ориз. Школките „традиционално се служат на половина школка“ и може да се варат на пареа пред да се додадат во садот за печење.

Тиела е опишана како „срдечно јадење“, типично за регионалното готвење во Апулија. Таму може да се користи свеж зеленчук од овој регион за подготовка на тиела. Апулиската тиела обично вклучува значителна количина компири. Тиела исто така е опишана како касерола.

Јадењето може да се готви во глазура на теракота или земјена керамичка тркалезна чинија која се нарекува и „тиела“. Современите препарати може да се готват во метални тави.

### Варијации
Апулските верзии на јадењето може да користат ориз и компир, заедно со бело вино за да ги варат школките на пареа, пекорино сирење, лебни трошки и магдонос.

Некои верзии може да се подготват и со други видови морска храна, како што се сардини.

## Други видови
Италијанските јадења, исто така познати како **тиела**, вклучуваат касерола од компири од Абрузан и модар патлиџан и апулиска чорба по име *Тиела ди Агнело* која се подготвува со јагнешко месо, компир и кромид. И двете јадења можат да се готват и во земјена чинија тиела. *Тиела ди Агнело* обично се подготвува со ставање на сите сурови состојки во садот со тиела во слоеви, што резултира со тоа горниот слој да биде крцкав, додека долниот слој е мек и има течности што се таложат.

## Наводи

## Извори

* 
* 
* 
* 
* 
* 
Категорија:Јадења од компир
Категорија:Јадења од ориз
Категорија:Италијанска кујна