open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Горно Јеловце

**Горно Јеловце** — село во Општина Гостивар, во околината на градот Гостивар.

## Географија и местоположба

## Историја
Во XIX век селото било дел од Гостиварската нахија на Тетовската каза на Отоманското Царство.

Вкупно 3 жители на оваа населба се заведени како жртви во Втората светска војна.

## Стопанство

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Горно Јеловце живееле 710 жители, од кои 390 Македонци и 320 Албанци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Горно Јеловце имало 520 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.

Според Афанасиј Селишчев во 1929 година, Горно Јеловце е дел од Долнојеловска општина (со центар во Здуње) во Горнополошкиот срез и има 57 куќи со 405 жители, Македонци и Албанци.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 200 Македонци.

Според пописот од 2002 година, во селото Горно Јеловце живеат само 2 жители, Македонци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 4 жители, сите Македонци.

### Родови

Горно Јеловце е македонско село.

Родови во селото се: Радевци (4 к.), Цопаковци (6 к.), Царуски (10 к.) доселени се од селото Ничпур, Горна Река; Дудевци (4 к.) и    Буревци (4 к.) доселени се од селото Реч, Горна Река; Сурлевци (6 к.) доселени се од селото Штировица, Горна Река; Кекеревци (3 к.)  доселени се од некое село во Горна Река; Фенчевци (4 к.) доселени се од некое село во Полог.

Помуслиманен македонски род: Ковачевци (1 к.) доселени се од некое место во Албанија, таму предците им биле православни.

Албански род: Мерсимовци (1 к.) доселени се од некое место во Албанија.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

### Избирачко место

Селото е опфатено во избирачкото место бр. 533 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште на селото Долно Јеловце.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 14 гласачи.

## Културни и природни знаменитости
;Цркви
*Црква „Св. Атанасиј“ — главната селска црква;
*Црква „Св. Мина“ - главната и единствена црква на Горнојеловскиот манастир;

;Археолошки наоѓалишта
*Будимиров Гроб — средновековна некропола;

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски
*Горно Јеловце кани амбасадори (Дневник, 26.05.2010)
*Крштавка по половина век во Горно Јеловце (Утрински Весник, 12.05.2010)
*Традиција на сучење на врвката за Водици во Горно Јеловце   (Kiss TV, 13.01.2013)

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Гостиварски села
Категорија:Села во Општина Гостивар
Водоврати

**Водоврати** — село во Општина Градско, во околината на градот Неготино.

## Географија и местоположба
Водоврати се наоѓа во областа Клепа, оддалечено 24 километри северно од Кавадарци, 25 километри северозападно од Неготино, 27 километри јужно од Велес и 6 километри западно од општинскиот центар Градско.

## Историја

## Стопанство

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 450 Македонци.

На пописот од 2002 година, селото имало 379 жители.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 361 жител, од кои 63 Македонци, 9 Албанци, 24 Турци, 101 Ром, 131 Бошњак, 10 останати и 23 лица без податоци.

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:

Жителите кои се попишани како *останати*, всушност се Бошњаци, бидејќи во периодот 1961 - 1994 немало можност за самоопределување на бошњачки народ.

### Родови
Ова село било во минатото целосно муслиманско, а и сега преовладуваат муслимански родови во селото.

Според истражувањата од 1920-тите, родови во селото се:

* **Муслимански родови:** *Крмовци (7 к.), Кудовци (22 к.), Фејзовци (8 к.), Максудовци (9 к.), Месковци (16 к.), Спајиовци (8 к.), Шајиновци (16 к.), Џемовци (5 к.), Беќировци (9 к.), Мутевци (8 к.), Оџевци (3 к.), Екшовци (5 к.), Халимовци (7 к.), Јачевци (2 к.) и Аџијовци (3 к.)* сите наведени родови во селото биле **староседелски**; *Арнаутчевци (19 к.)* се делат на *Муаремовци, Абдијовци и Саитовци*. Нивното потекло е албанско. Доселени се на почетокот од XVIII век од околината на Колоња во јужна Албанија; *Маџировци (1 к.)* доселени се во 1878 година од Ловеч во Бугарија; *Писовци (1 к.)* доселени се од селото Виничани во 1900 година.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

### Избирачко место

Во селото постои избирачкото место бр. 2224 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 240 гласачи.

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Видин — населба од бронзено и раноантичко време, каде бил древномакедонскиот град Аргос
* Водовратски Пат — некропола од бронзено и железно време
* Главје — населба од неолитско време
* Мелништа — населба и некропола од доцноантичко време
* Црква — црква и некропола од средниот век
* Црквиште — осамен наод од римско време

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Неготински села
Категорија:Села во Општина Градско
Двориште (Велешко)

**Двориште** — село во Општина Градско, во средишното Повардарие, централна Македонија. Денес нема жители.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Клепа, меѓу планинските села во југозападниот дел на општината. Седиштето Градско е источно од Двориште, во плодната долина на Вардар.

## Историја
Подрачјето на Двориште е населено уште од доцната антика, зашто сведочи наоѓалиштето Кале (или Клепа) источно од селото.

Во XIX век Двориште било чисто македонско село во нахијата Клепа од Велешката каза на Отоманското Царство. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Дворишти* (Dvorishti) имало 24 домаќинства со 106 жители Македонци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. *Дворишта* имало 150 жители, сите Македонци христијани.

На почетокот на XX век жителите на селото веќе потпаднале под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во *Дворишта* (Dvorichta) имало 120 Македонци под егзархијата и работело бугарско училиште.

На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го укажува *Дворишта* (Dvorišta) како македонско христијанско село.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 25 до 50 Македонци.

Селото почнало масовно да се раселува некаде во 1960-тите и е сосема напуштено во 1980-тите. Така, во 1961 година најпрво броело 34 жители Македонци, за после многу брзо да се исели. Последно во 1981 година имало само 2 жители.

Според пописот од 2002 година, во селото Двориште немало жители. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.

### Родови
Двориште било македонско село.

Според истражувањата од 1920-1924, родови во селото биле:

* **Староседелци:** *Илијовци (7 к.)*
* **Доселеници:** *Матовци (9 к.)* доселени биле во почетокот на 19 век од селото Водоврати; *Најдовци (1 к.)* доселени биле во 1885 година од селото Долно Чичево; *Мацини (1 к.)* доселени биле во 1898 година од селото Долно Чичево.

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Кале (или Клепа) — градиште од доцноантичко време

## Личности
* Камен Лазаров — револуционер, велешка војвода на ВМРО

## Иселеништво
Селото е целосно иселено, а најголем број од населението е иселено во Велес.

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Велешки села
Категорија:Села во Општина Градско
Категорија:Раселени села во Македонија
Кочилари

**Кочилари** — село во Општина Градско, во околината на градот Велес.

## Географија
Кочилари се наоѓа на 15 километри јужно од Велес, северозападно од општинскиот центар Градско. Атарот на селото се граничи со атарите на селата Куридере на север, Згрополци на југ, Ногаевци на југоисток, но и со општините Велес на запад и Лозово на исток. Селото се наоѓа на надморска височина од околу 150 метри и е во близина на Вардар.

## Историја
За време на Отоманското Царство селото било дел од Велешката каза. Според бугарските извори, селото во 1878 година имало 52 домаќинства со  392 жители Муслимани, од кои 251 биле Торбеши. Според истите бугарски извори, односно според Васил К’нчов, селото во 1900 година имало 630 жители, сите Турци. По Балканските војни Турците од селото се иселиле во Турција.

## Стопанство
Главни стопански дејности на жителите се земјоделството и сточарството.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 600 Турци.

Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 130 жители, од кои 6 Македонци, 105 Албанци и 19 Турци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 113 жители, од кои 5 Македонци, 72 Албанци, 15 Турци, 1 Бошњак, 15 останати и 5 лица без податоци.
 
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:

### Родови
Кочилари било турско село.

Според истражувањата од 1920-1924, родови во селото:

* **Доселеници:** *Фаризлер (3 к.), Аметчаушлар (5 к.), Еминпеливанлар (7 к.), Хоџа-Алилер (8 к.), Козар-Шајинлар (5 к.), Али-Вејселер (7 к.), Мизин-Аметлер (15 к.), Алилџајалар (10 к.), Зулфалер (20 к.), Чам-Аметлер (11 к.) и Максуд-Усеинлер (9 к.)* сите овие родови биле многу стари доселеници од Анадолија; *Маџурлар (1 к.)* доселени биле од околината на Ловеч во Бугарија. Основачот на родот дошол како домазет во родот *Мизин-Аметлер*; *Мемедовци (1 к.)* доселени биле во 1921 година од селото Мелница кај Велес.

## Самоуправа и политика

### Избирачко место

Во селото постои избирачкото место бр. 2217 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 142 гласачи.

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Селиште — населба од римско време
* Црква — црква и некропола од средниот век

## Иселеништво
Турците од селото во најголем број се иселени во Турција.

## Поврзано
* Општина Градско
* Повардарие

## Наводи

## Надворешни врски
* Сателитска снимка на Кочилари на Карти на Гугл

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Велешки села
Категорија:Села во Општина Градско
Куридере

**Куридере** (понекогаш *Кури Дере*) — село во Општина Градско, во околината на градот Велес. Денес нема жители.

## Географија и местоположба
Селото е сместено југоисточно од Велес, а северозападно од општинското седиште Градско. Низ него тече потокот Карајар, што е воедно името на возвишението северно од селото.

## Историја
Во XIX век Куридере било турско село во Велешка каза на Отоманското Царство. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Куридере (Couridéré) било село со 42 домаќинства сочинети од 109 жители муслимани.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. *Куру Дере* имало 312 жители, сите Турци.

На етничката карта од 1927 година г. Леонард Шулце Јена го означил *Курудере* (Kurudere) како турско село.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 250 Турци.

Сè до 1950-тите Куридере било исклучиво турско село. Со заминувањето на Турците, во таа деценија тука се доселиле извесен број Албанци и неколку Македонци. Во текот на 1970-тите бројот на жители значајно опаднал, и бројот на Албанци и Македонци речиси се изедначил поради одливот на албанското и прилив на македонско население. Во 1981 г. во селото останало само едно лице (Македонец), за потоа селото да биде сосема испразнето. Според пописот од 2002 година, Куридере немало ниеден жител.

### Родови
Куридере било турско село.

Според истражувањата од 1920-1924, родови во селото:

* **Доселеници:** *Ајвазлар (6 к.), Сулишлер (8 к.), Козелер (12 к.) и Манафлар (14 к.)* сите биле стари доселеници од Турција, по потекло Јуруци; *Трлар (1 к.)* потекнуваат од домазет доселен од селото Кочилари во 1907 година; *Кадир (1 к.)* и они потекнуваат од домазет доселен од селото Лештина кај Призрен; *Бајрам Амилар (1 к.)* доселени од селото Кочилари во 1913 година.

### Иселеништво

Најголем број од населението е иселено во Турција.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Велешки села
Категорија:Села во Општина Градско

Категорија:Раселени села во Македонија
Убого

**Убого** — село во Општина Градско, централна Македонија. Денес нема жители.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа југоисточно од Велес, на околу 8&nbsp;км северно од општинското седиште Градско. Сместено е од левата страна на реката Вардар, на надморска височина од 160&nbsp;м.

## Историја
Подрачјето на Убого е населено уште од неолитот, за што сведочи наоѓалиштето Ногаевски Пат во непосредна близина на селото.

Во XIX век Убого било македонско село во Штипската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. *Убогово* имало 130 жители, сите Македонци.

Целото население на селото потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. Во статистиката на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во *Убогоно* (Oubogono) живееле 80 Македонци, сите под егзархијата.

Според туркологот Димитар Гаџанов во 1916 г. во *Убово* имало и 3 Турци.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 25 до 50 Власи.

Населението на Убого значајно нараснало во повоениот период, со речиси исклучив прилив од македонско население. Подоцна се доселиле и поголем број Албанци, како и доста лица чија народност во пописот не се определена (т.е. сместена во „останати“). Почнало масовно да се раселува некаде во 1960-тите и е сосема напуштено во 1970-тите. Според пописот од 2002 година, Убого немало ниеден жител. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.

## Општествени установи

## Културни и природни знаменитости
;Цркви
* Црква „Св. Троица“

;Археолошки наоѓалишта
* Долно Селиште — населба од римско време
* Ногаевски Пат — населба од неолитот
* Чукар — тумул од железно време

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Велешки села
Категорија:Села во Општина Градско
Категорија:Раселени села во Македонија
Свеќани

[мини|десно|исправено|Живопис од црквата [Црква „Св. Атанасиј“ - Свеќани|Црква „Св. Атанасиј“.]]
**Свеќани** — село во Општина Градско, централна Македонија. Денес нема жители.

## Географија и местоположба
Селото е сместено во областа Клепа, северозападно од општинското седиште Градско.

## Историја
Во XIX век Свеќани било мало, чисто македонско село во нахијата Азот од Велешката каза на Отоманското Царство. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Свјеќани* (Sviékyani) имало 15 домаќинства со 66 жители Македонци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Свеќани имало 100 жители, сите Македонци христијани.

На почетокот на XX век жителите на селото потпаднале под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Свеќане (Svekiané) имало 184 Македонци, сите под егзархијата.

На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го покажува *Свечани* (Svečani) како македонско христијанско село.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 150 Македонци.

Населението на Свеќани почнало нагло да опаѓа во 1950-тите поради поради аграрната реформа и индустријализацијата на Титов Велес. Во 1961 г. спаднало на 5 домородни жители и 11 новодоселени Албанци. Селото е целосно напуштено во 1960-тите. Според пописот од 2002 година, Скачинци немало ниеден жител. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.

### Родови
Свеќани било македонско село.

Според истражувањата од 1920-1924, родови во селото биле:

* **Староседелци:** *Кимовци (4 к.), Батовци (2 к.) и Крстевци (2 к.)*
* **Доселеници:** *Поповци (2 к.) и Дејановци (4 к.)* доселени биле на почетокот од 18 век од селото Водоврати, за да го избегнат потурчувањето; *Иловци (1 к.)* доселени биле во средината на 18 век од селото Скачинци; *Лазовци (1 к.)* доселени биле во средината на 19 век од селото Војница; *Караџовци (1 к.)* доселени биле во 1876 година од селото Виничани; *Тодоровци (4 к.)* доселени биле во 1884 година од селото Скачковци; *Јосифовци (1 к.)* доселени биле во 1905 година од селото Подлес.

## Општествени установи
* Црква „Св. Атанасиј“ од XIX век
* Црква „Св. Константин и Елена“ — манастирска црква од 1930-тите, изградена како обнова на средновековната црква

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Панаѓуриште - Св. Константин и Елена — црква и некропола од средниот век, претходник на денешната со исто име

## Иселеништво
Селото е целосно иселено, а најголем број од населението е иселено во Велес.

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Велешки села
Категорија:Села во Општина Градско
Категорија:Раселени села во Македонија
Биографија

**Биографија** или **животопис** — опис на животот на некоја личност. Поимот *биографија* доаѓа од грчки *bios* = жив, живот + *graphos* = пишува, и се одомаќинил во речиси сите европски јазици. Означува опис на нечиј животен пат. Соодветниот збор на латински е *курикулум витае* (Curiculum Vitae) — текот на животот. Биографијата е литературно-документарна творба создадена врз основа на веродостојни документи и податоци за животот и работата на некоја личност. 

Автобиографија е сопствена биографија, опис на сопствениот живот.

## Биографија како тема во уметноста
* „Пишување на биографија“ — песна на полската поетеса Вислава Шимборска.

## Наводи

Категорија:Личен живот
Категорија:Книжевност
Суеверие

**Суеверие** — празноверие, верба во празно, т.е. во ништо, верување во нешта кои не постојат, верување во невозможни работи; верување во постоење на Баба Рога; верување во постоење на вампири; верување дека црната мачка носи несреќа; верување дека бројот тринаесет сам по себе носи лоша среќа; верување дека со изговарање на точно определени зборови ќе оздравиме; верување во постоење на вештерки и уроци; верување во моќта на бајачите/бајачките и слично.

Категорија:Личен живот

Категорија:Верба
Материјална импликација

Кај исказната анализа, или логичката анализа во математиката, **материјалната импликација** или **материјалниот услов** е бинарнен вистинитоснофункционален логички оператор во обликот:

*Ако* A *тогаш* B,

каде *A* и *B* се исказни променливи (кои се заменуваат со некоја реченица во јазикот). Кај исказот во овој облик, првиот поим, во овој случај *A*, се нарекува *[[антецедент]]* додека вториот поим, во овој случај *B*, се нарекува *[[консеквент]]*. Вистинотоста на антецедентот е доволен услов за вистинитоста на консеквентот, додека вистинитоста на консеквентот е неопходен услов за вистинитоста на антецедентот.

Операторот се симболизира со стрелка надесно „→“ (или потковица „⊃“). „Ако A тогаш B“ се поставува на следниов начин:

***A → B***

## Симболизација

Симболизацијата (знаците) е една од основните елементи на логиката со кои започнува еден учебник по логика. Овие вежби му задаваат на ученикот да преведе еден извадок од текст во природен јазик во симболички јазик. Ова се изведува со препознавање на знаците соодветни на зборовите (или групите на зборови) во природниот јазик, кои обично се материјален услов, дисјункција, конјункцја, негација и (често) бикондиционал. Понапредната логика во подоцнежните глави вклучува и идентичност, егзистенцијална квантификација и универзална квантификација.

Материјалната импликација се изразува во природниот јазик како *ако*, *само ако*, *под услов да*, *претпоставувајќи дека*, *имплицира*, *дури и ако* и *во случај на*. Многу од овие фрази се индикатори на антецедентот, но други се индикатори на консеквентот. Важно е да се воочи правецот на импликација правилно. На пример, „A само ако B“ се изразува вака:

A → B,

но „A, ако B“ се изразува правилно вака:

B → A

При заменувањето природни со симболички реченици обично се дава и шема со кратенки налик на легенда каде се наведува кој збор или реченица е заменет со кој знак. На пример, реченицата: „Кермит е жаба само ако мапетите се животни“ се претставува вака:

A → B,
A - Кермит е жаба.
B - Мапетите се животни.

## Таблица на вистинитост

Вистинитоста на изразите кои содржат материјална импликација е дефинирана во следнава таблица на вистинитост:

Категорија:Логика
Категорија:Бинарни операции
Категорија:Логичко следство
Стрмашево

**Стрмашево** — село во Општина Демир Капија, во околината на градот Демир Капија.

## Географија и местоположба
Стрмашево — село во општина Демир Капија. Оддалечено 4 км југозападно од Демир Капија. Соседни села се Барово, Драчевица, Крњево, Чемерско, и др.

## Историја
Селото е старо по постанок, за што сведочат и некогашните стари родови во селото.

## Стопанство

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 250 Македонци.

Според пописот од 2002 година, селото било раселено. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.

### Родови
Стрмашево било македонско село.

Според истражувањата од 1920титие, родови во селото биле:

* **Староседелци:** *Николовци (8 к.), Пешовци (7 к.), Галевци (1 к.), Камчевци (2 к.), Петкановци (2 к.), Трајановци (3 к.), Јовановци (1 к.), Аџијовци (2 к.), Степовци (1 к.), Митревци (3 к.), Геговци (3 к.)*, 
* **Доселеници:** *Терзијовци (2 к.)* потекнуваат од предокот дедо-Дино Вла кој дошол околу 1850 година од Крушево; *Бојковци-Витановци (1 к.)* доселени се на чифлик ви средината на XIX век од селото Конопиште; *Ѓоргевци (1 к.)* дошол дедо Ѓорге Вла од влашкото село Ливадија кај Воден околу средината на XIX век; *Трајковци (2 к.)* дошол Доне како домазет во *Пешовци* од селото Прждево кон средината на XIX век; *Лесковци-Аврамовци (1 к.)* се доселил дедо Костадин од селото Радња околу 1870 година, поддалечно потекло од селото Лесково во Меглен; *Џолевци (2 к.)* дошле синовите на Ѓорге од Бохула како домазети. Неде домазет во изумрените *Павлевци* доселен околу 1880 година, Јованче домазет во изумрените *Грујовци* околу 1900 година. Уште постаро потекло од некое село Пиперово во Арнаутлук; *Ристовци (2 к.)* се доселиле двајца братучеди од селото Горни Дисан. А таму кон крајот на XVIII век од селото Долни Дисан; *Поповци (1 к.)* доселени се во 1908 година од селото Радња. Поддалечно потекло од селото Корешница; *Мрежички (1 к.)* доселени се во 1910 година од селото Мрежичко; *Ѓорговци (1 к.)* доселени се во 1920 година од селото Бохула; *Камбер (1 к.)* тој бил Ром. Доселен околу 1920 година од Неготино.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности
* Диме Поп Атанасов — учесник во НОВ
* Мара Атанасова — учесник во НОВ на Македонија и носител на Партизанска споменица 1941.
* Славка Мојсова Јованова — учесник во НОВ на Македонија

## Култура и спорт

## Иселеништво
Стари иселеници се *Будуровци, Аџијовци* и уште 10 други семејства. Се иселиле во местото Кара Азмак. Од *Терзијовци* во 1914 година едно семејство се иселило во Аргентина.
## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Демиркаписки села
Категорија:Села во Општина Демир Капија

Категорија:Раселени села во Македонија
Иберли

**Иберли** — село во Општина Демир Капија, во околината на градот Демир Капија.

## Географија и местоположба

## Историја

## Стопанство

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 150 Турци.

Според пописот од 2002 година селото немало постојани жители. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
 

### Родови

Иберли било јуручко село.

Според истражувањата од 1920-тите, родови во селото биле:

Родови во селото:

* **Доселеници:** *Јусуогуларе (6 к.), Алиогуларе (6 к.), Османогуларе (6 к.), Џеферлер (4 к.), Аметлер (4 к.), Мемишлар (2 к.), Селманлар (3 к.), Карачаушогуларе (6 к.), Мемедлер (2 к.), Омерлер (4 к.), Хусејилер (6 к.), Еминогуларе (4 к.), Мемед-Алилер (6 к.), Зејнелер (4 к.), Емин-Мемедлер (3 к.), Емин-Усејинлер (6 к.)* сите се доселени во XVII век.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

### Избирачко место

Во селото постои избирачкото место бр. 1243 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште. Во ова избирачко место се опфатени и селата Челевец и Кошарка.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 76 гласачи.

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
*Даутлак — средновековна населба и некропола
*Самандере — населба од доцноантичкото време;

;Реки
*Иберлиска Река
## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Демиркаписки села
Категорија:Села во Општина Демир Капија

Категорија:Раселени села во Македонија
Кемал Аголи

[мини|десно|Дел од штабот на [Четириесет и осма дивизија на НОВЈ|48 македонска дивизија во Охрид, 1944. Кемал Аголи, втор од лево кон десно.]]
**Кемал Аголи** (Дебар, 22 октомври 1918 — Голи Оток, по 1948) — македонски комунистички деец од албанска народност, учесник во НОВ и делегат на Првото заседание на АСНОМ. Помлад брат на Неџат Аголи.

## Животопис
Како апсолвент по филозофија и педагогија, во октомври 1941 година,  тој станал член на диверзантска група. Бил член на Комунистичката партија на Албанија од 1942 година и борец на партизанскиот одред на Мислим Пеза во Албанија. Како заднински активист во Дебар (од крајот на 1942) бил уапсен и спроведен во затворот во Тирана.

По капитулацијата на Италија (8 септември 1943) стапил во партизанскиот одред на Хаџи Леши, бил политички комесар на Дебарскиот младински баталјон, потоа на баталјон на Првата македонско-косовска ударна бригада (формирана на 11 ноември 1943) и на Четвртата македонска албанска бригада (август 1944). Бил избран за делегат од Македонија за Второто заседание на АВНОЈ и делегат на Првото заседание на АСНОМ. Бил член и на Президиумот на АСНОМ од август до декември 1944 година.

По Ослободувањето бил член на Главниот одбор на Народниот фронт на Македонија (1945) и др. Во 1948 година бил обвинет за непријателска дејност против ФНРЈ. Уапсен бил на 13 ноември 1948 година и бил затворен до 5 септември 1952 година.

## Наводи

Категорија:Политичари од Дебар
Категорија:Македонски Албанци
Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Делегати на Првото заседание на АСНОМ
Категорија:Репресирани поради Резолуцијата на Информбирото
Категорија:Делегати на Второто заседание на АСНОМ
Категорија:Македонски затвореници и притвореници
Категорија:Југословенски затвореници и притвореници
Категорија:Затвореници и притвореници во Хрватска
Категорија:Затвореници и притвореници во Југославија
Категорија:Затвореници и притвореници во Албанија
Лилјана Чаловска

**Лилјана Чаловска** (Софија, 1920 година - Скопје, 20 јули 1997) — македонска писателка и активна учесничка во напредното движење на македонските студенти во Белград.

## Животопис
Чаловска била член на КПЈ од 1940 година и делегат на Второто заседание на АВНОЈ. Покрај тоа, била еден од организаторите и раководител на Првиот конгрес на Народноослободителниот младински сојуз на Македонија, одржан на 21 декември 1944 година во Фуштани. Најпосле, таа била учесничка во АСНОМ, а по завршувањето на војната била народен пратеник во Собранието на Македонија и во Сојузното собрание.

Чаловска е позната и како првата сопруга на политичарот Лазар Колишевски.

## Творештво
Чаловска била членка на Друштвото на писателите на Македонија. Таа е автор на седум збирки поезија: 
* „Бдение за Виетнам“ (1967), 
* „Антидневник“ (1971), 
* „Пребир“ (1972), 
* „Пергел“ (1974), 
* „Повесница“ (1977), 
* „Поморјански песни“ (1981), 
* „Стихови“ (1981)

Три нејзини кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).

## Поврзано
Ахил Чаловски

## Наводи

Чаловска, Лилјана
Категорија:Делегати на Првото заседание на АСНОМ
Категорија:Починати во Скопје
Категорија:Македонски писателки
Категорија:Македонски поетеси
Категорија:Македонски општественици
Категорија:Делегати на Второто заседание на АСНОМ
Негација

Кај граматиката, логиката и математиката **негација** е операција на вистинитости, како на пример вистинитоста на еден исказ, која може да биде од точност во неточност и неточност до точност.

## Дефиниција и нотација

Кај логиката, **логичка негација** е унарен логички оператор којшто ја превраќа вистинитостта на неговиот операндот.

Негацијата на исказот *p* може да се напише на различни начини:

* *p* (кое е *p* со црта над него)
* ~*p*
* ¬*p*
* НЕ *p*
* !*p*
* *p*'

Се чита како „не е случај дека *p*“, или само „не *p*“.

~*p* е точно ако и само ако *p* е неточно.
На пример, ако *p* го означува исказот „денес е сабота“, тогаш неговата негација ~*p* ќе биде исказот „денес не е сабота“.

* Кај класичната логика, двојна негација значи афирмација; т.е., исказите *p* и ~(~*p*) се логично еквивалентни.
* Меѓутоа кај интуитистичката логика, ~~*p* е послаб исказ отколку *p*. И покрај тоа, *p* и ~*p* се логички еквивалентни.

Логичката негација може да се дефинира преку други логички операции. На пример, ~*p* може да се дефинира како *p* → *F*, каде што → е материјална импликација и *F* е апсолутна неточност. Обратно, можеме да го дефинираме *F* како *p* & ~*p* за секој исказ *p*, каде што & е логичка конјункција. Идејата тука е дека секоја контрадикција е неточна. Додека овие поими работат и во класичната и во интуитистичката логика, истите не работат во Бразилската логика, каде што не мора да значи дека контрадикциите се невистинити. Но кај класичната логика, добиваме уште еден идентитет: *p* → *q* може да се дефинираат како ~*p* ∨ *q*, каде што ∨ е логичка дисјункција.

Алгебарски, логичката негација соодветствува со *додатокот* кај Булoвата алгебра (за класичната логика) или Хејтингова алгебра (за интуитистичката логика).

Категорија:Логика
Категорија:Семантички единици
Категорија:Синтаксни категории
Категорија:Унарни операции
Атомска бомба

мини|Облакот од атомската бомба фрлена врз Нагасаки, на 9 август 1945 се подигнал 18 km над хипоцентарот на бомбата

**Атомска бомба** — јадрено оружје за масовно уништување, која својата уништувачка моќ ја црпи од јадрените реакции на цепење и соединување на атомското јадро.

Во историјата на војувањето фрлени се две атомски бомби, во текот на Втората светска војна, од страна на САД. Бомбите беа фрлени на 6 август 1945 врз Хирошима и на 9 август 1945 врз Нагасаки, Јапонија. Првата бомба, „Малото момче“, беше ураниумска, а втората, „Дебелкото“, беше плутониумска бомба. Една од верзиите зошто и втората бомба беше фрлена, иако беше увиден степенот на уништување предизвикан од првата бомба, е дека намерата беше да се испита која бомба е поефикасна: ураниумската или плутониумската. Бројот на жртвите се движи од 100.000 до 220.000, голем дел од нив цивили. Актот на фрлање на атомските бомби од страна на САД врз Јапонија е контроверзно прашање: оние што го бранат тврдат дека тоа беше нужно за да се принуди Јапонија на капитулација, додека неговите критичари тврдат дека целта беше да му се демонстрира американската моќ на СССР и дека тоа, заедно со Холокаустот, е едно од злосторствата против човештвото извршени во текот на Втората светска војна.

## Видови атомски бомби
Постојат два вида атомски бомби. Првите функционираат врз основа на јадрено цепење и се нарекуваат атомски бомби во потесна смисла на зборот или А-бомби. Вториот тип, кој е подеструктивен, функционира на основа на јадрено соединување и се нарекува водородна бомба или H-бомба.

## Атомската бомба како мотив во популарната култура
* „1945“ — песна на американската панк-рок група Соушл дисторшн (*Social Distortion*).

## Наводи

Бомба
Категорија:Оружје
Категорија:Бомби
Логичка конјункција

[thumb|[Венов дијаграм за A\landБ]]
[thumb|right|150px|[Логичка порта И ]]
Кај математиката, **логичка конјункција** (со знак ***и***) е логички оператор кој резултира со неточност доколку еден од операндите е неточен.
## Дефиниција
Кај логиката и техничките полиња кои се користат со неа, **конјункција**, или **и**, е логички оператор кај логичките анализи, и правило на инференција кај дедуктивните системи.
Исходот од сврзувањето на  два исказа исто така се нарекува **конјункција**.
Конјункцијата е точна ако *двата* исказа се точни; инаку таа би било неточна.

За *A* и *Б*, таблицата на вистинитост на операторот е ваква:

Интуитивно, логичкиот оператор работи на ист принцип како и македонскиот збор „и“. Реченицата „врне и јас сум внатре“ ја искажува точноста на два исказа: дека врне надвор, и дека јас сум внатре. Логички, ова би се изразило: *A* заменува „врне“, *Б* заменува „јас сум внатре“, заедно *A* И *Б*.

На пример, разгледајте:
: *x* > 13 И *x*  13 е точно, но *x* 
¬*A* ∧ *Б*
*A* ∧ ¬*Б* ∧ ¬*В* ∧ *Г* ∧ ¬*Д*
Еквивалентниот поим кај теоријата за множествата е пресек кај теоријата за множествата.

## Асоцијативност и комутативност
Можеме исто така што фи сврзуваме конјункциите, како *A* И *Б* И *В*, што е логички еквивалентно на (*A* И *Б*) И *В* и на *A* И (*Б* И *В*).
Исказот е точен ако *A*, *Б* и *В* се едновремено точни.
На покомплициран јазик, конјункцијата е асоцијативна.
Исто така истата е комутативна; *A* И *Б* е исто што и *Б* И *А*.

## Битова операција
Логичката конјункција често се користи за битови операции. Примери:

* 0 и 0 = 0
* 0 и 1 = 0
* 1 и 0 = 0
* 1 и 1 = 1

* 1100 и 1010 = 1000

Треба да се спомне дека во информатиката, операторот И (AND) се користи за да се поставување на еден бит на 0 со придавање на „И“ кон бит со 0 (A и 0 = 0 за секоја (бинарна) вредност на A). Овој принцип се нарекува „битова маска“. На пример, ако имаме 4-бајтен цел број кој содржи вредност (информација) за некоја боја, кој може да биде искажан како 0xAABBGGRR (R-црвено; G-зелено; B-сино; A-алфа), можеме да избереме една од боите. Битовата маска за зелено би била 0x0000FF00. Ако ја примените оваа битова маска на 4-бајтен цел број, само броевите за зелена боја остануваат недопрени (0x0000GG00).

## Пресек
Пресекот кој се користи кај теоријата на множествата се дефинира по пат на логичка конјункција: *x* ∈ *A* ∩ *Б* ако и само ако (*x* ∈ *A*) ∧ (*x* ∈ *Б*). Заради ова, логичката конјункција ги задоволува много од истите ентитети како и пресекот кај теоријата за множествата, како асоцијативност, комутативност, дистрибутивност и Де Моргановите закони.

## Надворешни врски
* Wolfram Mathematics Conjunction

Категорија:Логика
Категорија:Бинарни операции
Радово (Демирхисарско)

**Радово** — село во Општина Демир Хисар, во областа Железник, во околината на градот Демир Хисар.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Железник, на падините на планината Лубен. Оддалечено е 13 километри северно од Демир Хисар. Околни села се: Брезово и Кочиште од северозапад и север, Растојца и Ракитница од исток, и Суво грло и Сопотница од југ.

## Историја
Само 1 жител на оваа населба е заведен како жртва во Втората светска војна.

## Стопанство
## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Радово живееле 250 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Радово имало 216 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Радово се води како чисто македонско село во Битолската каза на Битолскиот санџак со 51 куќа.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 200 Македонци.

Според пописот од 2002 година, во селото Радово живеат 13 жители, сите Македонци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 13 жители, од кои 12 Македонци и 1 лице без податоци.

### Родови

Радово е македонско село.

Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1951 година родови во селото:

***Староседелци:** *Ѓоревци (4 к.), Велевци (4 к.),  Петревци (2 к.), Цветановци (4 к.), Митановци (5 к.), Дупчевци (3 к.)* од овој род потекнува Алексо Стефанов, *и Анѓелевци (6 к.).*
***Доселеници:** *Мијаковци (4 к.)* основачот на родот дошол како домазет од некое село во мијачкиот крај, го знаат следното родословие: Толе (жив на 65&nbsp;г. во 1951 година) Блаже-Јанкула, дошол некој дедо негов.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

### Избирачко место

Во селото постои избирачкото место бр. 653 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 8 гласачи.

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
*Грамаѓе — населба, некропола и рудник од римско време;
*Клаинец — некропола од средниот век;
*Краста — некропола од средниот век;
*Манастириште — црква од средниот век;

## Редовни настани

## Личности
* Алексо Стефанов - Војвода
*Наумче Стојков Велевски — македонски револуционер од ВМОРО.
*Алексо Настов Наумоски — македонски револуционер од ВМОРО.
*Ристе Неделков Илијоски — македонски револуционер од ВМОРО.
*Ѓурѓа Трајан Илковска — учесник во НОВ на Македонија

## Култура и спорт

## Иселеништво
Постари иселеници до 1951 година има во Србија (4 семејства, Крагуевац, Јабука, Парачин, Качарево), Бугарија (2 семејства), Романија (1 семејство), САД (2 семејства), Битола (7 семејства).

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Демирхисарски села
Категорија:Села во Општина Демир Хисар
Суво Грло (Демирхисарско)

**Суво Грло** — село во Општина Демир Хисар, во областа Железник, во околината на градот Демир Хисар.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа областа Железник, во источните падини на Плакенска Планина, на левиот брег на Црна Река. Оддалечено е 11 километри северно од Демир Хисар.

## Историја

## Стопанство

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Суво Грло живееле 55 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Суво Грло имало 48 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. *Сухо Грло* се води како чисто македонско село во Битолската каза на Битолскиот санџак со 7 куќи.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 100 Македонци.

Според пописот од 2002 година, во селото Суво Грло живеат 8 жители, сите Македонци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 7 жители, сите Македонци.
 

### Родови
Суво Грло е македонско село.

Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1951 година родови во селото:

***Староседелци:** *Кузмановци (10 к.) и Грујовци (7 к.).*
***Доселеници:** *Богојовци (3 к.)* доселени се од селото Зашле, каде припаѓале на родот *Шулевци; Трајковци (4 к.)* доселени се од селото Ракитница'';'' *Митревци (3 к.)* доселени се од селото Слепче во 1905 година.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

### Избирачко место

Во селото постои избирачкото место бр. 656 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватен објект.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 3 гласачи.

## Културни и природни знаменитости
;Цркви
*Црква „Св. Атанасиј“ — главната селска црква;
*Црква „Св. Богородица“ — црква што се наоѓа на 300 метри над селото
;
;Археолошки наоѓалишта

*Горна Црква — црква и некропола од средниот век;

## Редовни настани

## Личности

* Јанкула Трајчев Груовски — македонски револуционер, илинденец.

## Култура и спорт

## Иселеништво
Ова село било едно од ретките села од каде населението не се селело до 1952 година, иселеници имало само во Битола (1 семејство).

Поголем бран на иселување имало после 1960 година, па така денес селото е пред целосно изумирање

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Демирхисарски села
Категорија:Села во Општина Демир Хисар
Утово

**Утово** — село во Општина Демир Хисар.

## Географија и местоположба
Утово — село во општина Демир Хисар. Од градот Демир Хисар оддалечено е 8км јужно.

## Историја
Само 1 жител на оваа населба е заведен како жртва во Втората светска војна.

## Стопанство

## Население
На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Утово се води како чисто македонско село во Битолската каза на Битолскиот санџак со 6 куќи.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 50 Македонци.

Во 2002 година во селото живееле 35 жители.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 34 жители, од кои 33 Македонци и 1 останат.
 

### Родови

Утово е македонско село.

Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1952 година родови во селото:

* **Доселеници:** *Грујовци (3 к.)*  од Суводол по потекло. Од таму отишле во Сопотница, па во Бараково, и на крај дошле во Утово; *Климчевци (3 к.)* доселени се од селото Секирани кај Битола; Дуровци (3 к.) и Сиљановци (3 к.) доселени се од сега раселеното село Крагуево; *Јошевци (3 к.), Цветковци (1 к.) и Цветановци (1 к.)* доселени се од селото Слепче; *Трапановци (1 к.) и Стојковци (1 к.)* доселени се од селото Лесково; Гајдаровци (2 к.) доселени се од селото Вардино; *Поповци (1 к.) и Џеладиновци (1 к.)* доселени се од селото Боиште; *Саитовци (1 к.)* доселени се од селото Обедник.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

### Избирачко место

Селото е опфатено во избирачкото место бр. 627 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште на селото Загориче.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 124 гласачи.

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности
* Трајко Огненовски, универзитетски професор и писател

## Култура и спорт

## Иселеништво
Од родовите поединечно се знае за следните иселеници до 1952 година:

* Од *Грујовци* во: Русија (едно семејство од 1903 година), и во Романија (едно семејство од 1912 година).

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Демирхисарски села
Категорија:Села во Општина Демир Хисар
Церово (Демирхисарско)

**Церово** — село во Општина Демир Хисар.

## Географија и местоположба
Околни села се Вирово, Лесково и Боиште.

## Историја

## Стопанство
Населбата се наоѓа на јужниот дел на општина Демир Хисар, на границата со општина Ресен, издигнувајќи се на срт на Плакенска Планина. Се работи за планинско село, чиј атар зафаќа 7,7 км2, од кои шумите зафаќаат 364 хектари, пасиштата 213 хектари, а обработливото земјиште 175 хектари. Селото е планинско, изградено на 970 метри надморска височина.

## Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Церово живееле 195 жители, сите Македонци.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Церово се води како чисто македонско село во Битолската каза на Битолскиот санџак со 22 куќи.

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Церово имало 160 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 250 Македонци.

Во 2002 година во селото имало 2 жители.

Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.

### Родови
Церово е македонско село.

Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1952 година родови во селото:

* **Староседелци:** *Дуковци (6 к.); Шалевци и Илиовци (2 к.); Белевци (10 к.); Трајковци со Крстевци, Стојковци, Здравевци и Јосифовци (10 к.)*
* **Доселеници:** *Гроздевци (13 к.) и Србиновци (3 к.)* доселени се, но не знаат од каде.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

### Избирачко место

Во селото постои избирачкото место бр. 657 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватен објект куќа на владо митревски.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 9 гласачи.

## Културни и природни знаменитости
;Цркви
* Црква „Св. Петка“ — црквичка на 500&nbsp;м западно од селото
* Црква „Св. Илија“ (селска) — црква во самото селото
* Црква „Св. Илија“ (манастирска) — црква на Церовскиот манастир, на 1,5&nbsp;км северозападно од селото

;Манастири
* Церовски манастир на 1,5&nbsp;км северозападно од селото

;Археолошки наоѓалишта
*Врагутница — црква од средниот век
*Крушје — црква и некропола од средниот век
*Св. Петка — црква од средниот век
*Црквиште — црква од средниот век
*Церово;

## Редовни настани

## Личности

* Илија Наумов Лазевски — македонски револуционер од ВМОРО.
* Спиро Наумчев Лозановски — македонски револуционер од ВМОРО.
* Танаско Стефанов Марковски — македонски револуционер од ВМОРО.

## Култура и спорт

## Иселеништво
До 1952 година од селото имало иселеници во Романија (3 семејства) и во Русија (1 семејство).

Иселеништвото било посилно после 1960 година, денес селото е целосно иселено.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Демирхисарски села
Категорија:Села во Општина Демир Хисар

Категорија:Раселени села во Македонија
Исак Сион

**Исак Сион** (Солун, 16 април 1916 - Белград, ) — учесник во НОБ од Штип, делегат на Првото заседание на АСНОМ и носител на Партизанска споменица 1941.

## Животопис
Роден е во Солун. Во 1920 г. со семејството се преселил во Штип. Ја завршил Државната трговска академија во Скопје, студирал на Високата економско-комерцијална школа во Загреб, а потоа (од 1936) бил службеник во филијалата на Државната хипотекарна банка во Љубљана. Бил активист на СБОТИЧ. Во 1939 година учествува во акциите на напредните банкарски службеници во Љубљана, а во 1940 година станува член на КПЈ.

По Априлската војна во 1941 година се враќа во Штип и веднаш се вклучил во НОД. Бил во составот на Месниот комитет во Битола во 1942 година. На 11 март 1943 година, кога ги депортираат Евреите од Штип за Скопје, единствено Исак Сион, член на МК КПЈ, успева да побегне од колоната и да се засолни кај Фируз Демир. На 19 мај Сион му се приклучува на Вториот плачковички одред Гоце Делчев, а од 16 септември 1943 година се приклучува на Шарпланинскиот партизански одред. На 10 ноември се приклучува на одредот на Христијан Тодоровски Карпош во баталјонот „Орце Николов“, па во Третата македонска ударна бригада. Како заменик политички комесар во Третиот баталјон на Третата македонска ударна бригада (од февруари 1944), Исак Сион учествувал и во борбите при Пролетната офанзива, која траеше од април до јуни 1944 година. Бил делегат на Првото заседание на АСНОМ, а потоа е упатен за член на Обласниот комитет на КПМ во Штип (од август 1944) и бил секретар на Окружниот комитет на КПМ во Струмица.

По Ослободувањето бил член на ЦК на КПМ, генерален секретар на претседателот на Владата на НРМ, одговорен уредник на органот на ЦК на КПМ „Партиски живот“, вицегувернер на Народната банка на ФНРЈ во Белград, претставник на Сојузната стопанска комора во Лондон и др. Автор е на повеќе трудови од областа на монетарниот систем.

## Литература
* „*Исак Сион*“, Трајко Босеовски, 2008

## Наводи

Категорија:Македонски Евреи
Категорија:Македонски комунисти
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Југословенски Евреи
Категорија:Југословенски комунистиКатегорија:Делегати на Првото заседание на АСНОМ
Категорија:Носители на Партизанска споменица од 1941
Категорија:Луѓе од Солун
Категорија:Родени во 1914 година
Категорија:Починати во Белград
Категорија:Починати во 1995 година