open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Турска војна за независност

**Турската војна за независност** (турски: *İstiklal Harbi*, буквално значи "*војната за независност*" или *Kurtuluş Savaşı*, буквално значи "*Ослободителната војна*," 19 мај 1919 - 24 јули 1923 година) претставувала војна која се водела од страна на турските националисти против сојузниците од Првата светска војна кои по крајот на војната и поразот на Османлиското Царство ја окупирале земјата..

Турското национално движење во Анадолија формирало Големо национално собрание на чело со Мустафа Кемал Ататурк. По завршувањето на турско-ерменската, турско-француската и турско-грчката војна во 1923 година бил потпишан Лозанскиот договор каде на 29 октомври 1923 година била прогласена Република Турција.

## Тек
Окупацијата на Цариград, заедно со окупацијата на Измир од страна на победничките сили во војната го дал почетокот на Турската војна за независност, која траела од 1919 до 1922 година. На чело на Турското национално движење застанал Мустафа Кемал Паша.

Мустафа Кемал побарал национални избори за да се воспостави нов турски парламент, кој ќе има свое седиште во Анкара. На 12 февруари 1920 последниот отомански парламент се собрал во главниот град. Парламентот се распуштил од страна на британските сили, откако бил прогласен за *Misak-i Milli* („Национален пакт“). На 10 август 1920 година, Големиот везир Дамат Ферид Паша го потпишал Договорот од Севр. Со тој договор се завршиле плановите за поделба на Отоманското Царство, вклучувајќи го и региони турските родољупци ги сметале за важни делови. Мустафа Кемал инсистирал на целосна независност и заштитата на интересите на мнозинството на Турците на турската почва. Тој го убедил Собранието да ја собе национална армија. Армијата се соочила со окупација на сојузничките сили и се борела на три фронта: француско-турскиот, грчко-турскиот и турско-ерменскиот фронт. По серијата битки за време на грчко-турската војна, грчката армија стигнала до реката Сакарја, само осумдесет километри западно од Собранието. На 5 август 1921 година, Мустафа Кемал бил промовиран како командант на силите од страна на Собранието. Во август 1922, Кемал започнал со силни напади врз грчките војници и турските сили ја повратија контролата на Измир на 9 септември 1922 година. На 10 септември 1922, Мустафа Кемал испратил телеграма до Лигата на народи каде вели Анкара Владата нема да биде одговорна за масакрите извршени за време на војната за независност.

Конференцијата во Лозана започнала на 21 ноември 1922 година. Турски претставник Исмет Инени одбил секаков предлог што би бил компромис за турскиот суверенитет, главните прашања во врска со контролата на турски финансии, Босфорот, правдата и слично. На 24 јули 1923 година бил потпишан Договорот од Лозана. Крајниот исход на војната за независност било прогласувањето на Република Турција на 29 октомври 1923 година. Со ова, офоцијално престанала да постои Османлиското Царство.

## Наводи


Категорија:Војни на Турција
Категорија:Војни на Грција
Категорија:Војни на Грузија
Категорија:Војни на Франција
Категорија:Војни на Ерменија
Категорија:Војни на Отоманското Царство
Категорија:Војни на Италија
Атанас Џолев

**Атанас Христов Џолев – Насо** — македонски револуционер, четник во ВМРО (Автономистичка).

## Животопис

Роден е во 1898 година во село Моноспитово, Струмичко, во семејство на земјоделци. Татко му Христо Џолев и дедо му Велко Џолев се ВМОРО револуционери. Завршува седми клас и во револуционерното дело се вклучува како член на селската милиција на ВМРО, а во 1923 година пребегнува во Бугарија. Таму е четник во четата на Георги В‘ндев, а по препорака на Александар Василев - Алеко пашата, тој е назначен и за секретар на Штерју Влахов.

## Мемоари

Меморите на Атанас Џолев, не се пишувани во Софија, туку истите се пишувани во Струмица во зимата 1973/74 година во старата куќа на Атанас Џолев на ул. „Тошо Арсов“ бр. 10. Меморите се пишувани на машина за пишување од страна на Борис Караманов, сопруг на неговата внука Василка Караманова, додека Атанас Џолев директно ги диктирал настаните.

Еден примерок од мемоарите е даден на Борислав Мицков, професор на педагошка академија во Штип и син на Ристо Мицков со кој Атанас Џолев ја отслужувал доживотната робија во затворот во Софија.

### Објавување

мини|Демант на Василка Караманова

На 8 ноември 1997 година, мемоарите на Џолев под работен наслов „Последната исповед на Атанас Џолев“, со тврдења дека истите се пишувани во Софија, се објавени во дневниот весник „Нова Македонија“, уредувани од страна на Зоран Тодоровски.

Веднаш по нивното излегување, внуката на Атанас Џолев, излегува со демант во „Нова Македонија“, во кој ги негира околностите на пишување на мемоарите. Закажена е средба меѓу Василка Караманова и Зоран Тодоровски, но средбата никогаш не се остварила.

### Предавање на мемоарите

мини|Предавање на мемоарите

На 21 јули 2010 година, оригиналот на мемоарите биле предадени во Историски архив на Македонија - Струмица, од страна на Борис Караманов.

Во спомените, Атанас Џолев јасно ја нагласува својата македонска национална свест.

## Цитати од фељтоните издадени во Нова Македонија

## Надворешни врски
* Атанас Џолев – “Спомени”, „Премрежјата на македонското револуционерно движење - Спомени“, Скопје, 2006 г.

## Наводи

Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Моноспитово
Категорија:Дејци на ВМРО од Струмица
Христо Џолев

лево|мини
**Христо Велков Џолев** — македонски револуционер, деец на Внатрешната македоно-одринска револуционерна организациja (ВМОРО).

Христо Џолев е роден во село Моноспитово, Струмичко, во семејство на земјоделци. Неговиот син Атанас Џолев бил исто револуционер. Христо Џолев се приклучил кон ВМОРО во 1901 година, како четник под водство на Христо Чернопеев. Потоа, тој станал раководител на револуциониот комитет во родното село, а од 1910 година, тој станал војвода во Струмичко. По возобновувањето на ВМРО во 1919 година, тој повторно се вклучил во револуционерното дело, но бил фатен и лежел во српски затвор во Ниш.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Моноспитово
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Дејци на ВМРО од Струмица
Категорија:Југословенски затвореници и притвореници
Категорија:Затвореници и притвореници во Југославија
Македонски глас (1913-1914)

**„Македонски глас“** (руски: (*изворно*) Македонскій голосъ, (*современ правоп.*) Македонский голос) бил „орган на приврзаниците на независна Македонија“ кој излегувал во Санкт Петербург од 9 јуни 1913 до 20 ноември 1914 година. Списанието го уредува Редакциски совет на Македонската колонија во руската престолнина. Издавач бил Д. Д. Павле Чуповски, а одговорен уредник И. П. Кулезнев (во последните два броја Д. Д. Архангелски).

Најавено било дека ќе излегува „од еднаш до петпати во месецот“, но се појавуваат само 11 броја на вкупно 220 страници.

Како мото под насловот на корицата на првиот број, стоеле зборовите на Борис Сарафов: „Ние Македонците не сме ни Срби ни Бугари, туку просто Македонци. Македонскиот народ постои независно од бугарскиот и српскиот. Ние им сочувствуваме и на едните и на другите, и на Бугарите и на Србите: кој ќе го помогне нашето ослободување, нему ќе му речеме благодарам, но Бугарите и Србите нека не забораваат дека Македонија е само за Македонците“.

Во списанието, покрај Македонци, соработуваат и голем број Руси и балканци, а се публикуваат и бројни официјални акти (меморандуми, апели и соопштенија) на Македонската колонија во Петроград, потпишани од Д. Чуповски, д-р Г. Константинович, Н. Димов, Г. А. Георгов, И. Г. Георгов, П. Божидарски, Гр. Н. Угриновски, Д. Пешковски, Г. А. Стојанов, К. Георгиев и др. Тоа е всушност најзначајниот печатен архив на македонската национална мисла во периодот на Балканските војни и почетокот на Првата светска војна за одбрана на целоста на Македонија и слободата и обединувањето на македонскиот народ.

По барање на Српската легација во Санкт Петербург списанието е привремено запрено по бројот 8 (22 декември 1913). Со ново решение на Градоначалството (1 февруари 1914) се дозволува продолжувањето, но и по следниот бр. 9 (2 март 1914), по петмесечна пауза, се објавени само уште два броја.

Бидејќи публикацијата во големи тиражи продира и на Балканот, под притисок од балканските монархии, списанието е конечно запрено, иако редакцијата постои.

## Литература
* Блаже Ристовски, *[[Димитрија Чуповски]] (1878–1940) и Македонското научно-литературно другарство во Петроград*, II, Скопје, 1978.
* Блаже Ристовски, *Столетија на македонската свест. Истражувања за културно-националниот развиток*, Скопје, 2001.

## Надворешни врски
* Крсте Петков Мисирков, „Македонски и болгарски национални идеали“ - „Македонскій голосъ”, II, 10, 13.8.1914, 10-14.
* Крсте Петков Мисирков, „Борбата за автономија“ - „Македонскій голосъ”, II, II 29.11.1914, 205-207.
* Димитрија Чуповски, Писмо на Димитрија Чуповски до Неофит, 14 јуни 1913.
* Генадиј Георгиев, „Кои се Македонците?“, „Македонскій голосъ“, 1914.
*  Александар Фјодорович Ритих, „Моето мислење за Македонците“, „Македонскій голосъ“, 1914.

Категорија:Македонски списанија
Категорија:Санкт Петербург
Васил Стус

**Васил Семеновик Стус** (; 8 јануари, 1938 – 4 септември, 1985) бил украински поет и публицист. Тој бил еден од најактивните членови на дисидентското движење во Украина. Поради неговите политички активности, неговите дела биле забранети во СССР и поминал 23 години (пола од неговиот живот) во затвор. На 26 ноември 2005 година посмртно му била доделена титулата „Херој на Украина“.

## Животопис
Васил Стус е роден на 6 јануари 1938 година во семејствот на селани во Рахнивка, Виничка Област, Украина. По една година неговите родители се преселиле во градот Сталино, денес Донецк, а децата се преселиле другата година. Васил се запознал со украинскиот јазик и поезија преку неговата мајка.

По завршувањето на средното училиште, Васил се запишал на Одделот за историја и книжевност на Педагошкиот факултет во Донецк. Во 1959 година, тој ги завршил своите студии. По завршувањето, тој кратко работел како учител во средно училиште, а подоцна служел војска. За време на неговите студии и служењето воен рок, тој започнал да пишува поезија. Исто така тој преведувал поезија на украински, особено од Јохан Волфганг фон Гете и Рајнер Марија Рилке. Неговите преводи денес се изгубени. По воениот рок, тој бил уредник во весникот „Социјалистички Донбас“. Во 1963 година се запишал на докторски студии, а во меѓувреме ги објавил своите поеми. Во 1965 година тој се оженил. Во 1966 година се родил неговиот син Дмитро.

## Наводи

## Дополнителни информации
* Vasyl Stus: Zhyttia yak Tvorchist (Vasyl Stus: Life as Creation), by Dmytro Stus. Kyiv: Fakt, second edition, 2005. 368 pp. -- A biography of political prisoner and writer Vasyl Stus by his son.
* Kostash, Myrna. "Inside the Copper Mountain" The Doomed Bridegroom: A Memoir. Edmonton: New West Press, 1998. pp 34–70.

## Надворешни врски

*Васис Овсјенко, „Смртта на Васил Стус“, на руски  и украински.
* Васил Стус - запамтен живот
* Избрана колекција поеми од Васил Стус  
* Биографија на Васил Стус

Стус, Васил
Стус, Васил
Категорија:Родени во 1938 година
Категорија:Починати во 1985 година
Мојсеј Фишбејн

**Мојсеј Абрамович Фишбејн** () е влијателен украински поет и преведувач од еврејско потекло. Тој е роден во Черновци, Украина.

## Животопис
Мојсеј Фишбејн завршил филологија во 1976 година на Педагошкиот институт во Киев. Подоцна тој бил уредник на Украинската советска енциклопедија. Раните поеми на овој украински поет биле поддржани од познатиот украински автор Микола Бажан, кој одиграл важна улога во промовирање на првите изданија на Фишбејн.

Во 1979 година, Фишбејн бил приморан да емигрира во Израел, како резултат од неговите активности во дисидентското движење во Украина. Поради ограничените можности за еден украински поет во Израел, тој повторно емигрирал, овој пат во Германија. Таму, Фишбејн работел како новинар во украинското списание од дијаспората „Наши времиња“. Исто така, тој работел во укранскиот и рускито сервис на Радио Слобода. По падот на СССР, тој се вратил во Украина.

Мојсеј Фишбејн се смета себеси за украински националист и зел учество во социјалниот и политички живот на Украина. Тој е член на Сојузот на писатели на Украина и Украинскиот центар на Меѓународниот ПЕН клуб.

## Наводи

## Надворешни врски
* Поезијата на Фишејн на украински
* Блог за Мојсеј Фишбејн
* Неколку поеми од Фишбејн на украински 

Категорија:Украински поети
Категорија:Починати во 2020 година
Категорија:Родени во 1946 година
Максим Рилски

мини|Максим Рилски
**Максим Тадејович Рилски** (;  во Киев &ndash; 24 јули 1964) бил украински поет.

Тој започнал да пишува како претставник на „чистата уметничка“ доктрина, за време на сталинистичките години кога се усвоила официјалната доктрина за „социјалистички реализам“. Во 1937 година тој бил инволвиран во препишувањето на либретото на операта „Тарас Булба“ на Микола Лусенко. Подоцна, Рилски се вратил кон нео-класичните форми. Рилски се придружил на Комунистичката партија во 1943 година и бил член на Врховниот совет на СССР во 1946 година. Тој се стекнал со престижната Ленинова награда во 1960 година.

## Надворешни врски
*Делата на Рилски на украински
*Награда Максим Рилски за книжевен превод

Рилски, Максим
Категорија:Добитници на Сталиновата награда
Категорија:Добитници на Лениновата награда
Категорија:Носители на Орденот на Црвената ѕвезда
Категорија:Носители на Орденот на Црвеното знаме на трудот
Категорија:Носители на Орденот на Ленин
Категорија:Редовни членови на Академијата на науките на Советскиот Сојуз
Категорија:Родени во 1895 година
Категорија:Починати во 1964 година
Јарослав Павуљак

**Јарослав Иванович Павуљак** (; 30 април 1948 – 25 ноември 2010), бил украински поет.

## Животопис
Роден е во селото Настасив во Тернопилската област, во западна Украина. Тој учел на училиштето за уметности во Лавов, поточно керамика. Тој завршил во 1967 година и започнал да работи вио различни галерии.

Во 1969 ја изградил статуата на Тарас Шевченко во Настасив, што довело до прогон на неговото семејство од страна на КГБ. Тој бил во куќен притвор за два месеца. Подоцна се запишал на Универзитетот во Черновци. Во декември 1971 година тој бил отпуштен бидејќи повторно ги промовирал украинскиот јазик и култура. Тој повторно ги запичнал своите студии во 1972 година. Тој бил член на Националната унија на писатели на Украина и Друштвото на украински писатели во Словачка. Починал во Тернопол, на возраст од 62 години.

## Дела
Павуљак објавил три книги со поезија:
**[http://www.pavulyak.com/interest.htm Блудний лебідь]  (1993)
**Mогили на конях  (1999)
**"Dorohy dodomu: Poezii. Poemy"* (2009)

## Надворешни врски
*Литература на родниот крај  на украински.
*Страница на Јарослав Павуљак

Категорија:Украински поети
Категорија:Починати во 2010 година
Категорија:Родени во 1948 година
Мелинген (општинска заедница)

мини|Панорамски поглед кон Мелинген
**Мелинген** () — општинска заедница во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Мелинген.

Општинската заедница Мелинген се состои од следниве општини:

Категорија:Општински заедници во Тирингија
Бухфарт

**Бухфарт** () — општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија.

## Наводи

Категорија:Вајмар (округ)
Богдан Ступка

**Богдан Ступка** (27 август, 1941 - 22 јули, 2012) бил познат украински глумец и поранешен министер за култура во владата на Украина. Роден е во Куликов, Лавовска област, тогашен Украински ССР.

Ступка честопати бил ословуван како најумешниот жив украински глумец. Толкувал повеќе од 100 различни филмски улоги и се појавил во преку 50 театарски претстави. Носител е на многу национални ордени и признанија, од кои најзначајни се оние за *[[Заслужен уметник на Украина]]* и медалот *[[Украински херој]]*.

Неговиот син Остап Ступка е исто така успешен глумец.

## Филмографија

## Литература
* Богдан Ступка: митець і людина / Упор. М.Лабінський.&nbsp;— К.: Книга, 2008.&nbsp;— 240 с. 
* Богдан Ступка: фотоальбом.&nbsp;— Букрек, 2001.&nbsp;— 51 с.
* *Коломиец Р.* Страсти по Богдану: жизнь и творческий путь Б.Ступки.&nbsp;— К.: Факт, 2006.&nbsp;— 414 с.
* *Мельниченко В.* Богдан Ступка: штрихи до портрета.&nbsp;— К.: Знання України, 2001.&nbsp;— 216 с.
* ''Мельниченко В.'' Майстер (Богдан Ступка).&nbsp;— К.: Либідь, 2005.&nbsp;— 392 с.  ISBN 966060405X.

## Наводи

## Надворешни врски

*
* Биографија за Богдан Ступка (видео)
* ''Богдан Ступка''. Негови мислења за улогите во театар, досегашната кариера и иднината" // День, №&nbsp;51, 24.03.2005 
* Целокупната филмографија 
* Богдан Ступка на мрежното место bstupka.ho.ua

Категорија:Родени во 1941 година
Категорија:Починати во 2012 година
Категорија:Украински глумци
Категорија:Носители на орден Херој на Украина
Категорија:Лауреати на наградата Шевченко
Категорија:Добитници на Државната награда на СССР
Категорија:Народни уметници на СССР
Гросшвабхаузен

**Гросшвабхаузен** () — општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. На 1 декември 2007, поранешната општина Холштет била припоена кон Гросшвабхаузен.

## Наводи

Категорија:Вајмар (округ)
Украински Албанци

[мини|десно|Карта со местата каде се населени украинските [Албанци]]
**Украинските Албанци** се етничка малцинска група која што се наоѓа главно во Запорошката област и Буџак. Тие потекнуваат од албанските бунтовници кои се бореле против Отоманското Царство во руско-турските војни и му било дозволено да се населат во Руската Империја во XVIII век.

## Историја

Историската заедница на Албанците во Украина се нарекуваат себеси „“. Тие исто така понекогаш се нарекуваат Арнаути. Нивните предци дошле во Украина во XVIII и XIX век. Доаѓањето на Албанците било поврзано со руско-турската војна (1768-1774). За време на оваа војна православните Албанци бунтувале против моќта на Отоманското Царство. На крајот на војната околу 1,700 Албански војници и нивните членови на семејствата заминале во Руската Империја. Тие главно се населиле во близина на Керч и Еникале. Подоцна Албанските имигранти главно се населиле во близина на Одеса. Со текот на времето многу Албанци биле асимилирани во Грци, Руси или Украинци во овие области.

## Демографија
До крајот на XX век, само неколку години пред падот на УССР Албанците во Украина биле главно населени во Запорошката област: Геандран, денеска (Ханивка), Таз (денеска Дивнинске) и Туиушки (денеска Хорхивка). Исто така постои едно Албанско село во Буџак: Каракурт (, ,  и од 1947 Жовтневе). Во 1958 имало 5,258 Албанци во целиот Советски Сојуз. Нивниот број паднал на 4,402 до 1970.

## Наводи

* Виксман, Роналд. *The Peoples of the USSR: An Ethnographic Handbook*. (Armonk, New York: M. E. Sharpe, Inc, 1984) стр.&nbsp;8
* Олсон, Џејмс С., *An Ethnohistorical Dictionary of the Russian and Soviet Empires*. (Westport: Greenwood Press, 1994) стр.&nbsp;28-29

## Надворешни врски
* Албански дијалекти кои се говорат во Црноморската област 

Категорија:Народи во Украина
Категорија:Албанска дијаспора
Холштет

**Холштет** () — село и поранешна општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Од 1 декември 2007 е дел од општината Гросшвабхаузен.

Категорија:Села во Тирингија
Категорија:Поранешни општини во Тирингија
Категорија:Вајмар (округ)
Павел Муравски

**Павел Муравски** (, роден 14 јули, 1914 год. во селото. Дмитрашковка, Виничка област) е украински хорски диригент. Тој е редовен професор на музичката академија „П. И. Чајковски“ и почесен член во Украинската академија на науките и уметностите. Се смета за важен културен деец во својата родна земја, а неговиот труд бил одликуван со многу почести, меѓу кои орденот *[[Херој на Украина]]* и признанието *[[Заслужен уметник на Украина]]*.

Музичка академија завршил 1934&nbsp;г. во Киев, а потоа бил наставник по музичко во едно средно училиште од Чернобил, каде водел неколку детски хорови. Во јуни, 1941&nbsp;г. дипломирал на Киевскиот конзерваториум, а со компонирање музика започнал на Далечниот Исток, каде основал два хорски ансамбли.

По демобилизацијата, по советите од неговите поранешни учители, Муравски го формирал мешаниот хорски ансамбл „Трембита“, кој брзо прераснал во позната музичка институција низ тогашен СССР. Паралелно со водење на хорот, Павел предавал и на конзерваториумот во Лавов. Во периодот 1964-1969 добил неколку државни награди за неговата работа. Заедно со оперскиот пејач Борис Гмирја одржале неколку концерти по класична украинска музика, вклучувајќи и композиции со мотиви од поезијата на Тарас Шевченко. Во соработка со Гмирја снимил и неколку музички дискови, кои биле пласирани во Москва, Монтреал и Париз.

Во неговиот творечки опус се вбројуваат преку 1000 музички дела, кои биле инспирирани од големите советски композитори Петар Илич Чајковски, Модест Мусоргски и Игор Стравински. На 21 ноември 2009&nbsp;г. неговиот дом во родното село Дмитрашковка бил преуреден во спомен-музеј, а од 2010&nbsp;г. во тоа место се одржува традиционален фестивал на кој учество земаат хорските ансамбли од околните градови.

## Наводи

* Ольга Бенч «Павло Муравський. Феномен одного життя» (видавництво «Дніпро»)

## Надворешни врски

* Статија со биографските податоци 
* Галина Савчук. Природа людського голосу — без секретів (до 90-річчя П.Муравського) 
* Повеќе 
* Национален фонд 2010 

Категорија:Родени во 1914 година
Категорија:Украински хорски диригенти
Категорија:Советски диригенти
Категорија:Носители на орден Херој на Украина
Категорија:Носители на Орденот на Црвената ѕвезда
Категорија:Починати во 2014 година
Категорија:Носители на Орденот на Татковинската војна од II степен
Хетајри

**Хетајри или Етери** или **Кралски другари** — стара установа во политичкиот и воениот систем на Античка Македонија, составена од околу 100 на број македонски благородници. Хетајрите биле придружници на кралот во мир, кога со него учествувале на најголемите празници и обреди, но и во војна кога се бореле како коњаници под негово заповедништво. Во некои историски извори оваа древна македонска установа се среќава и под имињата *кралски пријатели* или *пријатели на кралот*, бидејќи нејзините членови биле во најблиски односи со кралот уште од неговото детство и често го советувале за важни прашања од политичкиот и воениот живот.

## Наводи

Категорија:Војска на Античка Македонија
Вајтхорс

**Вајтхорс** () е најголем и главен град во Јукон, Канада. Лежи на бреговите на реката Јукон која е долга 3.187 километри, a чиј извор се наоѓа во Британска Колумбија, а се влева на север во Берингово Море. Со оглед на неговата местоположба, зимските денови во овој град се кратки, а летните денови имаат 20-часовна светлина. Зафаќа површина од 416&nbsp;км² и тука живеат повеќе од 23.300 жители.

## Галерија

File:Street in Whitehorse, Yukon Territory, ca 1900 (HESTER 312).jpeg|Вајтхорс во 1900 година
File:Downtown Whitehorse.jpg|Главната улица во центарот на градот


Категорија:Градови во Канада
Категорија:Јукон
Категорија:Населени места основани во 1898 година
Анадолски бејлици

thumb|350px|Анадолски бејлици
**Анадолските бејлици** — мали туркиски кнежевства кои биле регулирани од страна на бегови и кои биле основани во Анадолија во текот на 11 век, како и по распаѓањето на султанатот на Селџуците во 13 век.

По селџучката победа во Битката кај Манцикерт и по освојувањето на Анадолија, Огузите започнале со населување на териториите на денешна Турција. Овие бејлици во текот на следните години добивале голема помош од Селџуците во замена за нивните услуги. Но со монголската инвазија од истокот силата на Селџуците се намалила а ова овозможило овие бегови да прогласат независност. По падот на централизираната моќ во Конија, голем дел од беговите започнале да создаваат сојузи и со поддршка од Монголија прогласиле емиратства. Овие гази воини со слабеењето на Византија започнале да ги зазимаат нејзините територии.

До 1300 година, овие туркиски сили стигнале до Егејско Море. Во почетокот како најсилни се издвојувале Караманија и Гермијан. Османоглу пак се наоѓал во северозападниот дел од Анадолија, со седиште Согут и во почетокот оваа земја била многу мала и незначајна по моќ. По должината на егејскиот брег од север кон југ се наоѓале Кареси, Сарухан, Ајдин и Теќе. Исфендијар се наоѓач во регионот на Црното Море.

Осман бег започнал со освојување на византиските територии во првите години од 14 век. Со анексија на соседните бејлици Османоглу станале главни соперници на Караманија. До крајот на 14 век, Османогглу започнал со стекнување на останатите бејлици преку освојување, сојузништво или преку склучување на династички бракови. Следувал период на меѓусебни конфликти меѓу Караманија и Османоглу.

По основањето на Османлиското Царство во времето на Мехмед I и неговиот син Мурат II поголемиот дел од овие територии биле вклучпени во Османлиското Царство. Конечниот удар на Караманија бил даден во времето на Мехмед II кога поголемиот дел од Анадолија бил вклучен во империјата на Османлиите. Целосното обединување на Анадолија се случило во времето на Сулејман Величествениот.

Голем дел од поранешните анадолски бејлици станале основа при административната поделба на Османлиското Царство.


Категорија:Земји-наследнички на Византија во Анадолија
Категорија:Рана турска Анадолија
Категорија:Муслимански династии
Категорија:Отоманско Царство
Категорија:Држави во средновековна Анадолија
Категорија:Отоманското Царство во 15 век
Категорија:Отоманското Царство во 14 век
Козјачки партизански одред

**Козјачкиот партизански одред** (месност Студена Вода, Кумановско, 12 октомври 1941 – Малотино, 17 октомври 1941) — еден од четирите партизански одреди во Македонија во 1941 година. Заедно со Карадачкиот партизански одред тој е прв партизански одред од Куманово. Бил формиран од 25 борци. Командант на одредот бил Љубомир Здравковски - Гачо, а политички комесар Киро Нацев - Фетак.

## Борбениот пат на одредот

Зборно место на Одредот била месноста Студена Вода, пет километри источно од Куманово. Оттаму, Одредот пристигнал на планинскиот врв Китка, на планината Козјак на 13 октомври. За време на маршот, ноќта помеѓу 12 и 13 октомври, неколку борци го напуштиле одредет, а тешко се разболел командантот на одредот, Љубомир Здравковски - Гачо, поради што бил оставен на лекување кај еден селанец во Четирце, заедно со Христијан Тодоровски за да му помага, и четворица други борци. На 15 октомври одредот одржал митинг во селото М'гленце, а на 16 октомври извршил напад во манастирот Свети Прохор Пчињски. Полицајците кои биле во манастирот, пред нападот побегнале.

Откако одредот дошол во реонот на селото Малотино, по предавството на селскиот кмет во Малотино, бугарската војска на 17 октомври го нападнала одредот и по неколкучасовна борба го разбила. Неколку борци загинале, неколкумина успеале да се пробијат, а поголемиот дел биле заробени. Во борбата загинуваат Стојан Георгиевски – Тане и Васе Гелев, а при спроведувањето на заробените партизани е убиен Димче Јовчев Величковски – Еребица. Непријателскиот обрач го пробиле Киро Нацев – Фетак, Боро Божиновски – Прцан и Среќко Петрушевски – Пужаљка. Заробени биле и спроведени во Куманово: Михаило Мургашански, Боро Јовчевски – Суџук, Филимена Михајлова, Киро Менков, Герасим Димковски – Чвор, Тошо Ангеловски – Ѕидар и Салтир Путински. Заробените партизани на 8 ноември 1941 година се изведени пред суд при што им се изречени пет смртни пресуди и четири казни затвор. Оваа битка и нејзините учесници е опеана во песната „Битка се бие Кумановско Поле“.

## Борци во одредот

Во состав на одредот биле следните борци:
* Љубомир Здравковски - Гачо, командант
* Киро Нацев - Фетак, политички комесар
* Тодор Ангеловски
* Боро Божиновски – Прцан
* Васе Гелев
* Стојан Георгиевски – Тане
* Стојан Георгиевски – Ага
* Герасим Димковски – Чвор
* Андон Петковски, политички комесар (по смртта на Киро Фетак)
* Стојан Додевски – Оџа
* Александар Јакимовски - Кеке
* Боро Јовчевски
* Димче Величковски (Јовчевски) – Еребица
* Урош Караџински
* Киро Менков
* Михајло Мургашански
* Филимена Михајловска
* Киро Наков
* Среќко Петрушевски – Пужаљка
* Салтир Путински
* Христијан Тодоровски - Карпош
* Трајан Стојмановски – Грне
* Мирко Трајковски
* Гиго Цветковски
* Александар Георгиевски 
* Стојан Милдинов - Чичо

## Наводи

Категорија:Одреди во НОВМ
Категорија:Историја на Куманово
Клајншвабхаузен

**Клајншвабхаузен** () — општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија.

## Наводи

Категорија:Вајмар (округ)
Магдала (Германија)

**Магдала** () — град во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Се наоѓа 10 километри западно од Јена и 12 километри југоисточно од Вајмар.

## Наводи

Категорија:Вајмар (округ)
Расел Кроу

**Расел Ира Кроу** (р. ) — австралиски глумец од новозеландско потекло, продуцент и музичар. Тој се здобил со светска популарност за неговата улога како римскиот војсководец Максимус Децимус Меридиј во филмот Гладијатор од 2000 година, за којшто ја освоил академската награда за најдобар глумец.

## Личен живот
Кроу е роден на 7 април 1964 во Велингтон, Нов Зеланд, како син на Џоселин Ивон и Џон Александар Кроу.
Кога Кроу имал четири години тој и неговата фамилија се преселиле во Сиднеј, Нов Јужен Велс, Австралија.

## Филмографија

### Филмови

## Наводи

## Надворешни врски

*
*

Категорија:Австралиски глумци
Категорија:Новозеландски глумци
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Австралиски филмски глумци
Категорија:Добитници на Златен глобус
Јужен Буг

__NOTOC__

**Јужен Буг** (; ) — река сместена во Украина.

Изворот на реката е во западниот дел на Украина, во Волинско-Подилската Висорамнина, околу 145 километри од полската граница, од каде тече кон југ во делтата на Буг (црноморски слив) низ јужните степи. Долга е 806 километри и покрива слив од 63.700 км².

Поголеми градови на Јужен Буг се: Хмељницки, Виница, Первомајск, Миколајв (*подредени низводни, т.е. кон југ*).

## Етимологија и историја

(; ; ; , отомански )

Херодотус е изведено од старогрчки: Хипанис (*Hypanis*). Во текот на големата преселба на народите, Јужен Буг била важна пречка за сите племиња, кои се преселувале.

Локалното словенско име на реката било *Бог*, што било изведено од зборот богат (). Славниот француски воен инженер и географ Гијом Левасер де Боплан ја именувал реката како Руски Буг ().

Од 16 век, поголемиот дел на Јужна Украина била дел од Кримскиот канат и Отоманското Царство и била наречена *Aq-su* што означува Бела река.

Јужен Буг е руско име, кое било воспоставено за време на колонијалниот период на Украина. Името е сега прифатено како единствено.

На 6 март 1918, Централниот совет на Украина го донел законот „За административно-територијалната поделба на Украина“, со која Украина била поделена на повеќе земји. Една од овие земји во горниот тек на реката била именувана „Побожја“ ().

## Пловност

Реката е технички пловна на десетици километри од нејзиниот влив во Црното Море, каде постојат и неколку речни пристаништа (како што е Вознесенск).

Во 2011 биле објавени планови за обнова за пловење на Јужен Буг поради зголемување на извозот на житото од Украина.

## Галерија


Податотека:Southern Bug under ice.JPG|Смрзнатата Јужен Буг во Миколајв
Податотека:Rika Ploska vpadaye v Pivdenny Bug, Khmelnitsky, 2005 07 28.jpg|Реката Плоска вливајќи се во Јужен Буг
Податотека:South_Bug_Vinnitsa_2006_G1.JPG|Јужен Буг во Виница
Податотека:Ship M I Pirogov Vinnitsa 2006 G2.jpg|Речен брод на реката во Виница (2006)
Податотека:Yujni bug 2.jpg|Јужен Буг во близина на пејзажниот парк Буг


## Наводи

## Надворешни врски

* Сплаварење на Јужен Буг
* Буг во Географскиот речник на Кралството Полска (1880) 
* Слики од бреговите на Јужен Буг  

Категорија:Реки во Украина
Категорија:Притоки на Црното Море
Црква „Св. Јован Крстител“ - Велес

**Свети Јован Крстител** (во народот позната и како **Маркова Меана**) е мала средновековна христијанска црква, на самиот јужен излез од градот Велес, во дворот на крзнарата и фабрика за обувки „Димко Митрев“. Изградена е на карпа веднаш над самиот десен брег на реката Вардар, на стотина метри јужно од вливот на реката Тополка во Вардар и на околу стотина метри северно од познатиот средновековен манастир Свети Димитриј. Не постојат податоци кога е црквата изградена и живописана, но според црковните запсиси се претпоставува дека таа мошне стара, ако не и најстарата црква во градот, од византиско време, изградена за потребите на населението од стариот средновековен Велес, кои живелo на Калето, чии остатоци од ѕидините се наоѓаат недалеку на блискиот рид. Сепак врз основа на градбата од кршен и делкан камен, и еднокорабниот изглед, може да се претпостави и заклучи дека црквата потекнува од средновековниот период односно од XIII или XIV век. Името Маркова меана се поврзува со народното верување дека тука доаѓал, јадел и пиел Крале Марко, што наведува на времето кога таа е изградена. До храмот бил изграден мост кој го спојувал населението од Калето  со Пазарот. Црквата најмногу е оштетена при изградбата на пругата Солун - Велес кон крајот на 19 век. Во неа биле сместени мајстори, кои многу ја уништиле внатрешноста. Нејзината повшина е околу 16 м2 а висината 6 метри. Денес во неа не е зачуван фрескоживописот, а од стариот иконостас е зачуван само еден дел. Црквата е најпосетувана за време на патрониот празник Свети Јован Крстител (20.01) кога се раздава вечера од јагнешко месо и варен ориз, како и на 11 септември, денот на отсекувањето на главата на Св. Јован Крстител.

## Галерија


File:Sv.Jovan-Veles-MK.jpg|Поглед на црквата од јужната страна
File:Sv.Jovan-Veles.jpg|Поглед кон црквата



## Наводи

Велес
Категорија:Цркви во Велес
Црква „Собор на сите македонски светители“ - Битола

**Храмот „Собор на сите македонски светители“** — црква во изградба која се наоѓа во населбата Нова Битола веднаш наспроти супермаркетот Веро на страната меѓу улиците Партизанска и Васко Карангелевски.

Црквата е во фаза на изградба од 1993 година. Според архитектонскиот план храмот треба да биде еден од најголемите во Македонија и Балканот со камбанарија од 80 метри, средна купола 55 метри, и други објекти како крстилница, библиотека, галерии, соби за симпозиуми и други потреби.

## Поврзано
*Црква „Св. Богородица“,
*Црква „Св. Недела“ - основана и издигната на 13 октомври 1863 година,
*Црква „Св. Пантелејмон“;
*Црква „Собор на сите македонски светители“ - во изградба, најголема црква во Македонија и на Балканот;
*Црква „Св. Атанасиј“ - започната во 2007 година;
*Црква „Св. Архангел Гаврил“ - манастирска црква. Се наоѓа во населбата Довлеџик;
*Црква „Св. Димитриј“ - подигната 1830 година;
*Црква „Св. Јован Крстител“ - манастирска црква;
*Црква „Св. Петка“;
*Црква „Св. Наум Охридски“;
*Црква „Св. Троица“;
*Црква „Св. Петар и Павле“;
*Црква „Св. Ана“ - се наоѓа во населбата Бадембалари;
*Црква „Св. Никола“ - се наоѓа кај комплексот згради Грозд;
*Црква „Св. Александар Солунски“ - гробјанска црква. Се наоѓа на Св. Неделските гробишта;
*Црква „Св. Константин и Елена“;
*Црква „Св. Ѓорѓи“;
*Црква „Св. Никола“ - се наоѓа во населбата Боримечка;

## Наводи

Категорија:Цркви во Битола
Фезан

**Fezzan** ; ; ) — југозападна област на Либија. Областа ја сочинува огромна пустина со планини, висорамнини и суви речни корита на северот, каде оазите овозможиле античките градови и села да преживеат. Има површина од 550.000&nbsp;км2.

## Наводи


Категорија:Историски области во Либија
Криси Чау

**Криси Чау** е кинеска глумица и познат модел во оваа земја. Нејзината глумечка кариера започнала во хорор филмот *Whomb Ghost* во 2009 година.

Категорија:Кинески глумици
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1985 година
Зул

**Зул** () — град во Тирингија, Германија.

## Историја

Првпат се споменал во 1318, додека грбот на градот од 1365 покажува два чекани, означувајќи ја најважната економска дејност на градот: обработка на металот. Правата на град ги добил во 1527.

Зул бил главен град на југозападниот округ во ГДР „Округ Зул“ од 1952 до 1990.

## Индустрија за оружје

Поттикнато од обработката на металите, во текот на ренесансата, како и другите локални индустрии, се појавиле и пушкарници и оружарници. Зул бил главен производител на топови во текот на 17 век, како и понатамошните векови и топовите од Зул биле користени од многу европски сили. Голема компанија за оружје, сместена во Зул, скоро 200 години била *Sauer & Sohn*, производител на пушки за ловење, сачмарки и пиштоли, како *Sauer 38H*, додека не се преместила во Екернферде на крајот на Втората светска војна. Други познати производители на оружје во Зул се *Simson* (исто така позната како BSW и потоа Gustloff Werke за време на нацистичка Германија и Ernst Thälmann Suhl за време на комунизмот) и *C.G. Haenel*. Моментално, најголем производител на оружје во Зул се *Merkel GmbH*, кој прави пушки и сачмарки.

За време на Студената војна, националната арена на Источна Германија за стрелаштво се наоѓала во Зул и била домаќин на многу натпреварувања од висок ранг, вклучувајќи го Светското првенство во 1986. Иако била надмината од олимпискиот центар за стрелаштво во Минхен, Зул останал важно места во спортот. Во него се наоѓа единствената школа за стрелци и добро опремен музеј за оружје.

## Меѓународни односи

Зул е збратимен со:

*  Ческе Будјејовице, Чешка
*  Бегл, Франција
*  Калига, Русија
*  Лахти, Финска
*  Лешно, Полска
*  Смољан, Бугарија
*  Вирцбург, Германија

## Наводи

Категорија:Градови во Тирингија
Категорија:Безокружни градови во Тирингија
Категорија:Саксонија (пруска покраина)
Илм (округ)

**Илм** () — округ во сојузната покраина Тирингија, Германија. Се граничи со (од север надесно) покраинскиот главен град Ерфурт, окрузите Вајмар, Залфелд-Рудолштат и Хилдбургхаузен, слободниот град Зул и окрузите Шмалкалден-Мајнинген и Гота. Бил именуван по реката Илм, која тече низ округот.

## Историја

Во средновековни времиња, територијата била владеена од грофовите од Хенеберг и принцовите на Шварцбург, локални династии. Додека Илменау бил владеен од Хенеберг, Арнштат припаѓал на Шварцбург. Кога семејството Хенеберг исчезнало во 1583 година, Илменау било припоено кон Саксонија. Во меѓувреме, кнежевството Шварцбург се распаднало и се поделило на неколку мали држави. Една од овие држави (Шварцбург-Арнштат) имала резиденција во Арнштат; била основана во 1574 година и се распаднала до 1716 година, кога се припоила кон Шварцбург-Зондерсхаузен. Оваа мала држава постоела до 1920 година, кога државата Тирингија била основана.

Округот бил основан во 1920 година (под името Арнштат); бил поделен во 1952 година на окрузите Арнштат и Илменау, но се споиле во 1994 година.

## Географија

Во нејзините јужни делови, округот вклучува делови на Тириншката Шума, меѓу нив и највисоките точки на планинскиот масив, вклучувајќи го Гросер Берберг (982 м). На север, пределот се израмнува и станува низина, главно земјоделски површини.

## Грб

## Градови и општини

мини|300п|десно|Градовите и општините во округот Илм

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница
Џонатан Кантвел

**Џонатан Кантвел** (;  — ) — австралиски професионален друмски велосипедист, кој последно возел за аматерската екипа Свифт Карбон Мелбурн.

## Кариера

Кантвел станал професионалец во 2008 година, настапувајќи за екипите Џитери Џос и Флај Ви Австралија, пред да се приклучи кон  за сезоната 2012. Кантвел го направил своето деби на големата трка Тур де Франс 2012, каде бил назначен за водечки човек на спринтерот на екипата, Хуан Хосе Аедо; Кантвел го освоил својот прв пласман помеѓу првите десет на етапата 4, кога завршил шести.

Кантвел го напуштил  на крајот на сезоната 2013 и му се приклучил на  за сезоната 2014.

На крајот на сезоната 2014, Кантвел се повлекол од професионалниот велосипедизам со цел да се насочи кон дуатлон и триатлон.

## Болест и смрт

Во 2017 година, Кантвел открил дека имал операција за рак на тестиси. Починал на 6 ноември 2018 година на 36 години; причината била самоубиство (ментално растројство кое ги однело животите на неговиот татко и брат). Кантвел имал две деца.

## Достигнувања

;2007
: Трка околу Вирџинија
::1. Етапа 4
::1. Етапа 5
: 3. Краен пласман Меѓународен велосипедски класик
;2008
: 1. Краен пласман Трка Муриета
::1. Етапа 1
: 1. Краен пласман Меѓународен велосипедски класик
;2009
: 1. Краен пласман Трка на реката Мареј
::1. Етапа 1
::1. Етапа 3
::1. Етапа 7
: 1. Краен пласман Трка на Атланта
::1. Етапа 1
::1. Етапа 2
::1. Етапа 3
: Трка околу Тасманија
::1. Етапа 1
::1. Етапа 3
::1. Етапа 10
: 1. Етапа 3 Трка Елк Гроув
: 1. Етапа 3 Сан Димас
: 2. Краен пласман Трка Муриета
::1. Етапа 2
: 2. Краен пласман Тулса Таф
: 2. Гулбурн-Сиднеј
: 3. Краен пласман Хералд Сан Тур
::1. Етапа 6
: 3. Краен пласман Меѓународен велосипедски класик
::1. Етапа 17
: 5. Краен пласман Трка Гилонг
::1. Етапа 1
;2010
: 1. Краен пласман Меѓународен велосипедски класик
::1. Етапа 7
::1. Етапа 10
::1. Етапа 12
::1. Етапа 15
::1. Етапа 16
::1. Етапа 17
: 1. Краен пласман Трка Елк Гроув
::1. Етапа 2
::1. Етапа 3
: 1. Етапа 2 Гулбурн-Сиднеј
: 1. Етапа 3 Џо Мартин
: 2. Краен пласман Велосипедски национален календар на САД
: 2. Краен пласман Трка Муриета
::1. Етапа 2
: 2. Краен пласман Тулс Таф
: 3. Краен пласман **Океанска турнеја на UCI**
: 9. Трка Батенкил
;2011
: 1. 20п Национални првенства за критериум
: Трка на реката Мареј
::1. Етапа 1
::1. Етапа 9
::1. Етапа 10
: 3. Краен пласман Тулса Таф
::1. Етапа 1
: 4. Краен пласман Велосипедски национален календар на САД
: 5. Краен пласман Трка Америка Дејриленд
::1. Етапа 5
: 10. Краен пласман Трка Елк Гроув
;2012
: Трка околу Тајван
::1. Етапа 4
::1. Етапа 7
: 7. Трофео Мигјорн
;2013
: 2. Краен пласман Светски пристаништен класик
: 4. Фландриско првенство
;2014
: 6. Краен пласман Хералд Сан Тур

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 
* 
* 

Категорија:Австралиски велосипедисти
Категорија:Родени во 1982 година
Категорија:Починати во 2018 година
Европски пат Е65

[мини|десно|250п|E-65 кај [Скопје.]]
**Европски пат Е65** — европски пат кој се протега во правецот север - југ која што започнува во Малме, Шведска и оди сѐ до Хања, пристаништен град на островот Крит во Грција во должина од 4.400 километри. Држави низ кои минува овој пат се: Шведска, Полска, Чешка, Словачка, Унгарија, Хрватска, Босна и Херцеговина, Црна Гора, Србија, Македонија, Грција. А, додека пак поголеми градови низ кои минува се: Малме, Шчеќин, Брно, Братислава, Загреб, Карловац, Риека, Сплит, Подгорица, Приштина, Скопје, Битола, Кожани, Хања.

До 1985 г. патот се нарекувал Е 14.

## Правец

*
** Малме () – Истад
*прекин (Балтичко Море)
**25п  Истад -  Швиноујшќе
*
**x15п Швиноујшќе - Трошин
**x15п Трошин
**x15п Трошин - Голењув
**x15п Голењув (спој со ) - Шчеќин
**x15пx15п Шчеќин (раздвој од )
**x15п Шчеќин () - Гожув Вјелкополски - Швјебоѓин () - Нова Сул
**x15п Нова Сул - Легњица () - Јелења Гура - Шкларска Поремба
*
**28п Харахов – Железни Брод – Турнов ()
**28п Турнов () - Прага
**28п Прага (
**28п Прага (спој со ) - Хумполец  () - Јихлава (раздвој од ) - Брно (, раздвој од )
**28п Брно () - Бжецлав
*
**28п Бродске - Братислава (спој со )
*
**28px|M15 motorway Рајка - Мошонмаѓаровар ()
**28px|M1 motorway Мошонмаѓаровар (, раздвој од )
**28п Мошонмаѓаровар () - Чорна - Хеѓфалу
**28п Хеѓфалу - Сомбатхељ
**28п Сомбатхељ - Керменд () - Надасд
**28п Надасд - Залаегерсег
**28п Залаегерсег
**28п Залаегерсег - Велика Канижа ()
**28п Велика Канижа (спој со ) - Летење ()
*
**30п Горичан - Загреб ()
**30п Загреб ())
**30п Загреб ()) - Карловац - Босиљево (раздвој од ) - Риека ()
**30п Риека () - Краљевица
**30п Краљевица - Сењ
**30п Сењ - Жута Локва ()
**30п Жута Локва (спој со ) - Задар - Сплит (раздвој од ) - Плоче ()
**30п Плоче () 
**30п Плоче - Клек
*
**30п Неум
*
**30п Затон Доли - Дубровник (спој со ) - Карасовиќи
* 
**x15п Дебели Бријег - Сутоморе () - Подгорица () - Бијело Поље () - Драченовац
*
**x15п Мехов Крш - Весениќе
**x15п Весениќе - Витковиќе
* 
**x15п Косовска Митровица - Приштина (, раздвој од ) - Генерал Јанковиќ (Елез Хан)
*
**30п Блаце - Скопје (кон )
**30п Скопје (кон ) - Охрид ()
**30п Охрид () - Меџитлија
*
**30п Негочани (Ники) - Лерин () - Кајлари
**30п Кајлари - Кожани ()
**30п Кожани () - Лариса () - Домокос - Ламија ()
**30п Ламија () - Термопили ()
**30п Термопили () - Бралос
**30п Бралос - Патрас ()
**30п Патрас ()
**30п Патрас () - Коринт ()
**30п Коринт () - Триполи () - Мелигалас () - Каламата
**30п Каламата
**25п Каламата - Кисамос
**30п Кисамос - Хања
**30п Хања ()

## Поврзано
* Европски пат Е75
* Европска патна мрежа

## Наводи


## Надворешни врски

65
Е65
Е65
Фламански поговорки

__БЕЗСОДРЖИНА__

**„Фламански поговорки“** (), наречена и „**Холандски поговорки**“, „Синиот плашт“ или „Светот наопаку“ — дело на холандскиот сликар Питер Бројгел Постариот насликано со масло на дабова табла во 1559 г. на кое буквално се прикажани тогашните холандско-фламански поговорки. Сликата е преполна со сцени од поговорки што се користат и денес, или некои што во меѓувреме се заборавени.

Творештвото на Бројгел се осврнува на слабоумието и пакоста на луѓето, што секако важи и за оваа слика. Идејата не била само да се соберат поговорките, туку како еден осврт на човечката глупост во илустриран облик. Син му, Питер Бројгел Помладиот, меѓу другото, ги умножувал делата на татка си, и насликал дваесетина примероци на „Фламански поговорки“. Не сите верзии на делото ги имаат точно истите поговорки и примери во ликовната изведба.

Некои од поговорките се сосем истоветни со оние во македонскиот фолклор, а други имаат мошне блиски значења. Други пак, не постојат во македонската традиција, или се претставени на сосем поинаков начин.

## Претставени изреки

## Наводи

* 
* 
* 
* The Netherlandish Proverbs: An International Symposium on the Pieter Brueg(h)els, ed. by Wolfgang Mieder. University of Vermont. 2004.

## Поврзано
* Семејство Бројгел
* Битово сликарство

## Надворешни врски

* Бројгеловото дело „Холандски поговорки“  - документарна видеоснимка 
* „Фламански поговорки“ со прибелешки и можност за приближување  

Категорија:Слики од Питер Бројгел Постариот
Категорија:Холандски уметнички слики
Категорија:Поговорки
Палестина (Перу)

мини|Слика од реката Тамбопата во џунглата на Амазон во Перу
**Палестина** е село во областа и покраината Пурус во регионот Укајали во Перу, основан во 1994.

## Историја и обичаи

Пред 1994 година, Палестина била неколку полиња каде што се чувале говеда и месното население одгледувало насади. Во 1994 година началникот на покраината Пурус дошол во областа и свикал состанок. Тој изјавил дека тука ќе основа село и дека ќе ги изгради домовите за луѓето што живеат во нивните ниви.

Покрај одгледување добиток, во Палестина се одгледува ориз, пченка и овошје: ананас, банана, кокосов орев, лимон, портокал, праска, маракуја и мандарина.

### Локални празници

Покрај национални празници во селото се празнуваат локални годишници од основањето на местото и црквата, како и празници на жетва: садење лубеници, садење на кајва, жетва на лубеници и жетва на оризот.

## Документарец

Палестина е прикажана во документарниот филм под наслов „Мрежа“ (анг. *Web*), снимен во соработка со Фондацијата Викимедија .. Основачот на Википедија Џими Велс се појавува во филмот, во кој е опишано влијанието на проектот „Еден лаптоп за секое дете“ (анг. One Laptop Per Child - OLPC) во Палестина, меѓу другото ги покажува децата во училиштето како ја пишуваат првата верзија на написот на Википедија за нивното село на шпански јазик. Краток сегмент од овој документарец е достапен на Јутјуб.

## Наводи

Категорија:Населени места во Перу
Категорија:Населени места основани во 1994 година
Штатилм

**Штатилм** () — мал град во округот Илм, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Се наоѓа на реката Илм, 15 километри североисточно од Илменау и 11 километри југоисточно од Арнштат.

## Географија

Штатилм се наоѓа на брегот на реката Илм. На левиот брег од Илм се наоѓаат Шперлингсберг и Вајнберг, додека на десниот брег се наоѓаат Бухберг и Хаунберг. Најголем дел од градското подрачје се состои од полиња, додека помал дел се шуми. Покрај Илм низ западните делови на градското подрачје тече Випфра. Највисока точка во областа е Зингенер Берг со 583 метри.

Градското јадро се наоѓа во средишниот дел на градското подрачје.

### Соседни општини

Почнувајќи на север и надесно, градот се граничи со Беслебен-Вилерслебен, Вицлебен, Кранихфелд, Рудолштат, Кенигзе, Илменау и Арнштат.

### Градски единици

Градот се состои од 22 градски единици:

## Политика
### Градски совет

Градскиот совет на Штатилм се состои од 20 членови. Распределбата на местата по години била следна:

1 1990 како Сојуз на слободни демократи, подоцна споени со ФДП &nbsp;&nbsp;&nbsp; 2 до 2007: Партија на демократскиот социјализмот (PDS) 3 BA: Граѓански сојуз Илмтал-Штатилм

### Градоначалник

### Збратимени градови

Штатилм е збратимен со следниве градови:

*  Ветер, Германија (од 1990 г.)
*  Валдброн, Германија (од 2002 г.)

## Галерија


Податотека:Stadtilm-Rathaus.JPG|Градското собрание
Податотека:Viadukt Stadtilm.JPG|Железничкиот вијадукт низ градот
Податотека:Stadtilm-Stadtmauer.JPG|Градските ѕидини
Податотека:Stadtilm Rynek 1.jpg|Градскиот плоштад
Податотека:Stadtilm St. Marien 02.jpg|Градската црква


## Наводи

## Надворешни врски

*  

Категорија:Илм (округ)