open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Данапароид

**Данапароид натриум** ( трговско име Orgaran*<sup>®</sup>*) е лек од групата на хепариноиди што го инхибира згрутчувањето на крвта хепаринот. Се состои од мешавина на гликозаминогликани, кои се добиваат од слузницата на животински црева. Просечната моларна маса е околу 6 далтони. Данапароид е лек од групата на антикоагулантни средства.

## Состав
Лекот главно се состои од хепаран сулфат (сулепароид натриум, приближно 84%). Покрај тоа, данапароид натриум содржи дерматан сулфат (натриумова сол на хондроитин сулфат, приближно 12%) и во мала мера хондроитин сулфурна киселина ( хондроитин сулфат како слободна киселина, прибл. 4%). 
Податотека:Heparansulfat.svg|хепаран сулфат
Податотека:Dermatan sulfate anion.svg|дерматан сулфат
Податотека:Chondroitin sulfate C.svg|хондроитин сулфат
Само 4% од молекулите на хепаран сулфат имаат висок врзувачки афинитет за антитромбин III. Иако данапароидот, како и хепаринот, е изведен од свинска цревна слузница, смесата не содржи хепаринска фракција.

## Механизам на дејство
Данапароид претставува хепариноид, т.е. супстанца слична по стуктура и дејство со хепарин. Според тоа, главниот механизам на дејството на данапароид е инхибиција на активираните коагулациски фактори X и II (тромбин), индиректно, преку засилување на дејството на антикоагулацискиот антитромбин III.

## Примена
Данапароид се дава за да се спречување на длабока венска тромбоза во ситуации кога не може да се користи хепарин, т.е. при контраиндикација за хепарин. Тоа се претежно пациенти кај кои недостатокот на тромбоцити е предизвикан од хепарин т.е. во случај на *хепарин индуцирана тромбоцитопенија тип 2* (HIT 2).

## Контраиндикации
Данапароид не треба да се користи, или само по внимателно разгледување, кај луѓе кои веќе имаат наклонетост кон крварење, неконтролиран висок крвен притисок, тешка бубрежна или црнодробна инсуфициенција, чир на желудникот или на дванаесетпалечното црево или крварење во мозокот. Во случај на тешко крварење, ефектот може да се намали со трансфузија на свежо замрзната плазма (англиски: fresh frozen plasma, FFP) Потребна е редовна проверка на бројот на тромбоцити.

## Поврзано

* Антикоагулантни средства
* Хемостаза
* тромб (згрутчување на крвта)

## Наводи


Категорија:Хемиски смеси
Категорија:Антикоагуланси
Категорија:Полисахариди
Цариградски весник

**„Цариградски весник“** (, стар правопис: *Цариградскй вѣстникъ*) бил бугарски неделник, кој излегувал во Цариград од 1848 до 1862 година, едно од најсериозните изданија на бугарски јазик од преродбенскиот печат.

Весникот е основан од Иван Богоров, по престанокот на весникот „Бугарски орел“. Богоров е и негов главен редактор до 1850 година, по што весникот го преземал Александар Екзарх и за кратко Тодор Бурмов.

Освен публицистика и документарни географски, историски и биографски написи, во „Цариградски весник“ биле публикувани и уметнички текстови. Биле објавени и преводи и бугарски адаптации на странски книги, како „Робинзон Крусо“ на Даниел Дефо и „Јаничарите“ на Мор Јокај. Во „Цариградски весник“ пишувал и Јордан Хаџиконстантинов Џинот, кој на страниците на весникот публикувал мноштво статии, белешки и литературни дела.

## Наводи

Категорија:Весници на бугарски јазик
Државен секретар на Соединетите Американски Држави

[мини|десно|160п|Амблем на американскиот [Стејт департмент]]
мини|right|160px|Грб на државниот секретар на САД
**Државен** **секретар на Соединетите Американски Држави** ― член на Федералната влада на САД кој е на чело на Стејт департментот во чија надлежност се надворешните работи. Тој е највисоко рангиран член на американскиот кабинет на претседателот.

Функцијата е креирана во 1789 година, а Томас Џеферсон бил прв носител оваа функција. Државниот секретар ги претставува САД пред странските земји, и затоа се поистоветува со министер за надворешни работи во други земји.   Државниот секретар го именува претседателот на Соединетите Американски Држави, а потоа го гласа Сенатот.

Актуелен државен секретар е Ентони Блинкен, кој на 26 јануари 2021 година бил изгласан од Сенатот. 

## Историја
По ратификувањето на Уставот на Соединетите Држави, првиот Конгрес на Соединетите Американски Држави го креирал Стејт Департманот и создал Канцеларија на државниот секретар за да го води одделот. 

## Должности и одговорности
Должности на државниот секретар се: да ја надгледува работата на дипломатските претставништва на САД, надзор врз политиката за имиграција и да раководи со Стејт департментот. Секретарот, исто така, го советува претседателот поврзани со надворешните работи на САД, како што е назначување и отповикување на дипломати и амбасадори. Државниот секретар може да води преговори, да толкува и раскинува договори кои се однесуваат на надворешната политика. Секретарот може да учествува и на меѓународни конференции, организации и агенции како претставник на САД. Тој, исто така, дава услуги на американски граѓани кои живеат или патуваат во странство, како што се обезбедување акредитиви во форма на пасоши. Со тоа, секретарот обезбедува и заштита на граѓаните, нивниот имот и интереси во странство.

Шест државни секретари подоцна станале американски претседатели: Томас Џеферсон, Џејмс Медисон, Џејмс Монро, Џон Квинси Адамс, Мартин Ван Бурен и Џејмс Бјукенан. Многу други, меѓу кои се и Хенри Клеј, Даниел Вебстер, Луис Кас, Џон К. Калхун, Џон М. Клејтон,  Вилијам Џенингс Брајан , Александар Хејг, Џон Кери и Хилари Клинтон биле кандидати за претседател на САД, без разлика дали пред или по нивниот мандат како државен секретар, но загубиле на изборите. Според тоа, позицијата на државен секретар се смета за утешна награда за неуспешните претседателски кандидати. 

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 
Категорија:Кабинет на САД
Категорија:Државни секретари на САД
Министер за надворешни работи

**Министер за надворешни работи** е обично министер во владата задолжен за надворешната политика и меѓународните односи на државата. Министерот за надворешни работи обично му поднесува извештај на шефот на владата (како што е премиерот или претседателот).

## Одговорности
Министерот за надворешни работи е овластен да ја застапува својата земја во странство и нема потреба од полномоштво за тоа застапување. Може да склучува меѓународни договори во име на својата земја, а неговите изјави ја обврзуваат државата. По стапувањето на функцијата, вообичаено е министерот за надворешни работи по дипломатски пат да го објави своето преземање на функцијата на други земји. Не е невообичаено министерот за надворешни работи да ја извршува функцијата вицепремиер, а понекогаш и самиот премиер да раководи со Секторот за надворешни работи.

Покрај политичките одговорности, министрите за надворешни работи се одговорни и за многу дипломатски должности, како што се домаќини на странски светски лидери и одење во државни посети на други земји. Министерот за надворешни работи обично најмногу патува од сите министри на една влада.

## Поврзано

* Министерството за надворешни работи
* Дипломатија

## Наводи

Категорија:Министерства за надворешни работи
Категорија:Министри за надворешни работи
Категорија:Дипломатија
Категорија:Министри по ресор
Не само за лебот

**„Не само за лебот“** (руски: *Не хлебом единым*) — филм на режисерот Станислав Говорухин од 2005 година. Автори на сценариото се: Владимир Дудинцев и Владимир Валутски. Главните улоги ги играат: Светлана Ходченкова, Михаил Елисеев и Виктор Сухоруков.

## Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Русија по завршувањето на Втората светска војна, а во него е прикажан љубовниот триаголник како парабола за судирот меѓу комунизмот и поединечноста. Локалниот моќен човек Дроздов верува дека комунизмот овозможува просечните и надарените луѓе д абидат подеднакво вредни. Неговата сопруга се вљубува во еден научник кој е иноватор, но неговите изуми ги загрозува Дроздов...

## Наводи

Категорија:Руски филмови
Категорија:Филмови од 2005 година
Категорија:Филмови на руски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Русија
Категорија:Филмови на Станислав Говорухин
Категорија:Филмови со Виктор Сухоруков
Категорија:Филмови со Михаил Елисеев
Категорија:Филмови со Светлана Ходченкова
Советник за национална безбедност (САД)

**Помошник на претседателот на САД за национална безбедност** (англиски: Assistant to the President for National Security Affairs **APNSA**), или најчесто скратено како **советник за национална безбедност** (**NSA**)  ― главен советник на претседателот на Соединетите Американски Држави за сите прашања поврзани со националната безбедност. Тој е член на Советот за национална безбедност на САД кој е дел од Извршната канцеларија на претседателот на САД. Канцеларијата на советникот за национална безбедност се наоѓа во западното крило на Белата куќа.

Советникот за национална безбедност го назначува претседателот, а потоа не треба да биде изгласан од Сенатот. Ако за оваа функција се именува генерал со три или четири ѕвезди, Сенатот треба да го потврди воениот чин. Советникот за национална безбедност учествува на состаноците на Советот за национална безбедност (НСК). Советникот за национална безбедност, исто така, заседава во Советот за домашна безбедност (ХСЦ). 

Моќта и улогата на советникот за национална безбедност варира од администрација до администрација, но во суштина е човек на ЦИА во Белата куќа.  Од 1953 година, овој функционер предводел специјална група за надгледување на тајните операции на ЦИА во странство, која во 1970-тите била трансформирана во Четириесетти комитет (Forty Committee).

За време на криза, советникот за национална безбедност работи во Собата за ситуации во Белата куќа и на претседателот му обезбедува најнови вести за кризата.

Актуелен советник за национална безбедност (од 20 јануари 2021) е Џејк Саливен.

## Наводи

## Надворешни врски

* WhiteHouse.gov/NSC 

Категорија:Советници за национална безбедност на САД
Категорија:Дипломатија на САД
Категорија:Помошници на претседателот на САД
Категорија:Совет за национална безбедност на САД
Максим I Скопјанец

**Максим I** *Скопјанец* () (починал 29 октомври 1680) бил архиепископ пеќски и патријарх српски помеѓу 1655 и 1674. Живеел во патријаршкискиот манастир во Пеќ. Во 1674, се повлекол поради напредна возраст, и починал во 1680.

## Наводи

Категорија:Српски патријарси
Категорија:Починати во 1680 година
Категорија:Луѓе од Скопје
Работа на определено време

**„Работа на определено време“** (српски: *Рад на одређено време*) — филм на режисерот Милан Јелиќ од 1980 година. Главните улоги ги играат: Љубиша Самарџиќ, Милена Дравиќ, Бата Живојиновиќ и Никола Којо.

## Синопсис
Во филмот се прикажани животните проблеми на еден наставник кој „привремено“ (веќе десет години) живее во тесниот еднособен стан на својата омажена сестра. Во станот, исто така, „привремено“ живее и сестрата на неговиот зет. Настанвикот има диплома, но нема постојана работа, туку работи привремено во училиштето каде учи едно дете кое живее само со својата мајка. Детето посакува да има татко, но тој да биде по неговиот, а не по вкусот на мајка му. Наставникот најмногу одговара на претставата на детето за идеалниот татко...

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Филмови на Авала филм
Категорија:Филмови на Кроација филм
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови од 1980 година
Категорија:Филмови на Милан Јелиќ
Категорија:Филмови со Никола Којо
Категорија:Филмови со Бата Живоиновиќ
Категорија:Филмови со Милена Дравиќ
Категорија:Филмови со Љубиша Самарџиќ
Категорија:Филмови со Јелисавета Сека Саблиќ	
Категорија:Филмови со Власта Кнезовиќ
Категорија:Филмови со Оливера Марковиќ	
Категорија:Филмови со Мија Алексиќ
Категорија:Филмови со Неда Арнериќ	
Категорија:Филмови со Миќа Томиќ
Категорија:Филмови со Реља Башиќ
Категорија:Филмови со Јелица Сретеновиќ
Категорија:Филмови со Петер Карстен
Кинески синдром

**„Кинески синдром“** (англиски: *The China Syndrome*) — филм на режисерот Џејмс Бриџис (James Bridges) од 1979 година. Автори на сценариото се Мајк Греј и Т.С. Кук, а главните улоги ги играат: Џејн Фонда, Џек Лемон и Мајкл Даглас. Филмот бил номиниран за „Оскар“ во неколку категории.

## Синопсис
Амбициозната новинарка Кимберли Велс (ја игра Фонда) и снимателот Ричард Адамс се случајни сведоци на дефект во една атомска централа. На почетокот, Кимберли сака да ја извести целата јавност...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1979 година
Категорија:Филмови на Џејмс Бриџис
Категорија:Филмови со Џејн Фонда
Категорија:Филмови со Мајкл Даглас
Категорија:Филмови со Џек Лемон
Категорија:Филмови за новинари
Александар Бутлеров

**Александар Михајлович Бутлеров** (;  &ndash; ) —  руски хемичар, еден од главните творци на теоријата на хемиската структура (1857&ndash;1861) и првиот кој ги вовел двојни врски во структурните формули. Роден е во земјопоседничко семејство во Чистопољ, Казањска Губернија (денешен Татарстан). Се истакнал со повеќе откритија како хексаминoт (1859), формалдехидот (1859) и формозната реакција (1861). Прв ја предложил можноста за тетраедарскиот распоред на валентните врски во јаглеродните соединенија во 1862&nbsp;г.

Во негова чест е наречен кратерот Бутлеров на Месечината.

## Наводи

*

*

*

*

*

## Надворешни врски

* Биографија на Александар Бутлеров 
* Бутлеров и теоријата на градбата — документарец на Леннаучфиљм, 1975 

Категорија:Руски хемичари
Категорија:Руски пронаоѓачи
Категорија:Апсолвенти на Казањскиот универзитет
Категорија:Редовни членови на Петербуршката академија на науките
Категорија:Луѓе од Чистопољ
Саша Лошиќ

мини|Саша Лошиќ
**Саша Лошиќ** ака **Лоша** (Бања Лука, 19 јули 1964) е босански и поранешен југословенски пејач и фронтмен на рок групата Плави оркестар. Уште во неговите средношколски денови, на почетокот на 1981 година, Лошиќ го основал својот прв бенд, „Шевин оркестар“, кој бил претходник на „Плави оркестар“. Песната „Суада“, заштитен знак на Плави оркестар, Лошиќ и Павичиќ ја напишале заедно во четврто одделение средно училиште.

Од 1985 г до почетокот на војната во БиХ бил водач и фронтмен на Оркестарот. За време на војната во Босна и Херцеговина, Лошиќ се преселил во Љубљана, каде што започнал да работи како дизајнер и маркетинг експерт. Во 1997 година, заедно со браќата Черемида, повторно го изгради Плави оркестар. По војната се вратил да живее и работи во Сараево .

## Работа
Лосиќ е композитор на поп често инспириран од фолклорот, како и од театарски партитури (*Ромео и Јулија*, *Лимонада*, *Мајка на храброста* ), партитури за документарни и играни филмови. Неговото ново дело вклучува филмови како *Гори ватра*, *[[Кајмак и мармалад]]*, *Дани и сати* и формирањето на неговиот нов филмски оркестар од Саша Лошиќ, кој ја имаше светската премиера на 10-ти. Јубилеен филмски фестивал во Сараево со гала концерти во Народниот театар во Сараево.

Плави оркестар е опишан од музичката енциклопедија како еден од „културните феномени од 1980-тите и 1990-тите“ (5 милиони продадени копии). Бендот останува популарен до ден-денес, со 10 албуми и повеќе од 1.500 концерти ширум светот.

Лошиќ има соработувано со бројни талентирани музичари и пејачи од цела Европа, меѓу кои:

* Кандан Ерчетин /турски пејач/
* Момчило Бајагиќ
* Влатко Стефановски
* Црвено јабука
* Ѓаволи
* Јован Колунџија
* Северина
* Зоран Предин
* Тања Рибич
* Здравко Чолиќ

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјален сајт
* Како да сме здив од минатото („Политика“, 25.11.2012)

Категорија:Срби во Босна и Херцеговина
Категорија:Луѓе од Бања Лука
Категорија:Родени во 1964 година
Лука Здравковски

**Лука Здравковски** (роден 17 април 2001 во Скопје,) — македонски фудбалер кој игра на позицијата централен среден играч во екипата на Ксанти во грчкото фудбалско првенство.

## Наводи
Пулсоксиметар

**Пулсоксиметар** — медицински контролно-дијагностички уред за неинвазивно мерење на нивото на заситеност на капиларната крв со кислород.
Постојат мноштво патолошки состојби чиј тек е пропратен со хроничен недостаток на кислород во крвта. Во тој случај показателот за сатурација на крвта со кислород бара постојано набљудување.
## Принцип на работа
Во основата на методот се наоѓаат две појави. Првата појава -  апсорпцијата на светлината од два брана со различна бранова должина од страна на хемоглобинот се менува во зависност од неговата заситеност со кислород. Втората појава  - светлосниот сигнал, поминувајќи низ ткивото добива пулсирачки карактер како последица на промената на обемот на артеријалниот крвоток при секоја срцева контракција. Пулсоксиметарот има периферен сензор во кој се наоѓа извор на светлина со две бранови должини: 660&nbsp;nm и 940&nbsp;nm. Степенот на апсорпција зависи од тоа колку хемоглобинот во крвта е заситен со кислород.
 
## Историја
Оксиметарот бил изработен од  Глен Алан Миликен  во 1943 год. и бил претставен во 1949 год. Ерл Вуд му додал капсула под притисок за извлекување на крв од увото за да се добие апсолутна вредност на заситеноста со  O2. Оваа концепција е слична со современата традиционална пулсоксиметрија, но  било тешко таа да се реализира поради нестабилноста на фотоелементите и изворите на светлина; денес овој метод не се користи. 
 
Првата пулсоксиметрија била развиена во 1972 година од страна на јапонските биоинженери Такуо Аојаги и Мичио Киши од јапонскиот производител на медицинска електронска опрема Nihon Kohden со користење на соодносот на апсорпција на црвената и инфрацрвената светлина од страна на пулсирачките компоненти на местото на мерење. Хирургот Сусуму Накаџима за првпат го испитал уредот на пациенти во 1975 година. 
 
Во 1995 година Masimo ја претставила технологијата на извлекување на сигналот која можела точно да мери за време на движењето на пациентот и на ниската перфузија по пат на одделување на артерискиот сигнал од венскиот. Оттогаш производителите на пулсоксиметри развиле нови  алгоритми за намалување на бројот на лажни тревоги за време на движењето. Според тоа сè уште постојат важни разлики во работата на пулсоксиметрите во сложени услови. 
 
## Наводи
Мојот татко на определено време

**„Мојот татко на определено време“** (српски: *Мој тата на одређено време*) — филм на режисерот Милан Јелиќ од 1982 година. Главните улоги ги играат: Љубиша Самарџиќ, Милена Дравиќ, Велимир Бата Живојиновиќ, Борис Дворник и Никола Којо.

## Синопсис
Самохраната мајка Светлана (ја игра Дравиќ), нејзиниот дванаестогодишен син и привремено вработениот Синиша (го игра Самарџиќ) и понатаму запаѓаат во ралични неприлики. Синиша најпосле одлучува да ја побара Светлана за жена, но токму тогаш се враќа нејзиниот поранешен маж (го игра Дворник). Додека Синиша во потрагата по постојана работа претерува во ревноста кај згодната членка на комисијата, мужот ја наговара Светлана да го обноват заедничкиот живот, нудејќи ѝ богатство и патувања. Односите се заплеткуваат, но сепак филмот има среќен крај. 

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Филмови на Авала филм
Категорија:Филмови на Кроација филм
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови од 1982 година
Категорија:Филмови на Милан Јелиќ
Категорија:Филмови со Никола Којо
Категорија:Филмови со Борис Дворник
Категорија:Филмови со Милена Дравиќ
Категорија:Филмови со Љубиша Самарџиќ
Категорија:Филмови со Бата Живоиновиќ
Категорија:Филмови со Јелисавета Сека Саблиќ
Категорија:Филмови со Власта Кнезовиќ
Категорија:Филмови со Оливера Марковиќ
Категорија:Филмови со Неда Арнериќ
Категорија:Филмови со Реља Башиќ
Категорија:Филмови со Воја Брајовиќ
Категорија:Филмови со Гала Виденовиќ
Категорија:Филмови со Јелица Сретеновиќ
Палењето на Леуново

мини|290x290пкс|Селото Леуново запалено од италијанските фашисти и албанските терористи (балисти) на 21 август 1943 година.
**Палењето на Леуново** — злосторство извршено од албанските балисти и италијанските фашисти на 21 август 1943 година, при што биле целосно запалени 130 домаќинства, покуќнина и биле убиени неколку жители на селото.

## Настан
лево|мини|297x297пкс|Павле Аврамовски од Леуново - жртва на теророт на окупаторот.
[мини|290x290пкс|Спомен обележје на сите борци од [Народноослободителна војска на Македонија|НОВ на Македонија и цивилни жртви од Леуново.]]
По палењето на Никифорово, италијанската војска и балистите го блокирале селото Леуново и на селаните им дале рок од 15-тина минути да извлечат од куќите она што за тоа време можеле да извлечат. Веднаш потоа почнало палењето на куќите, при што окупаторот и овде безмилосно се однесувал кон луѓето, стоката и покуќнината. Она што можеле да го однесат, се пљачкосувало, а другиот добиток го убивале со бомби и пушки. При палењето и малтретирањето на селаните, најмногу биле мачени Спиро и Павле Аврамовски. Во Леуново до темел биле разурнати 130 куќи, а другата материјална штета била огромна, бидејќи неподготвени луѓето не можеле да спасат речиси ништо. По палењето на селата, луѓето се распрснале на повеќе страни. Некои биле сместени во Маврово и во некои други села, некои во Маврови Анови - претежно во Туристичкиот дом, некои останале во селата, сместувајќи се во одделни незапалени или недогорени куќи, адаптирајќи ги колку да се засолнат, а некои семејства заминале во Гостивар. За оние што останале во селата или пак што биле сместени во Маврово и Маврови Анови во мошне сериозна форма се поставувала нивната исхрана, бидејќи останале без никакви средства за егзистенција. Поради тоа, требало што поитно да се интервенира за да се ублажи положбата. Во таа смисла околиските комитети во Гостивар и Мавровско, Обласниот комитет и партизанските единици преземале мерки за сместување на луѓето во училиштата и во недогорените куќи, потоа помагале со храна и алат за да се пожнее веќе стасаното жито и обезбедувале дpyги неопходни потреби. По иницијатива на Околискиот комитет во Гостивар, на пример, во градот и во околните села била покрената акција за прибирање храна и за сместување на некои семејства.

## Поврзано

* Палењето на Маврово
* Палењето на Никифорово

## Наводи

В
В
Шпански Ниски Земји

**Шпански Ниски Земји** (шпански: Países Bajos Españoles; холандски: Spaanse Nederlanden; француски: Pays-Bas espagnols; германски: Spanische Niederlande) ― Хабсбуршки Ниски Земји управувани од шпанскиот огранок на Хабсбуршката династија во периодот од 1556 до 1714 година. Тие биле мноштво поседи на Светото Римско Царство во Ниските Земји одржувани во личен сојуз од шпанската круна (наречена и Хабсбуршка Шпанија). Овој регион го опфаќал најголемиот дел од денешните држави Белгија и Луксембург, како и делови од северна Франција, јужна Холандија и западна Германија со главен град Брисел. Фландриската армија добила задача да ја брани територијата.

По смртта на Марија Бургундска во 1482 година, царските феуди на поранешните Бургундски Ниски Земји ги наследила Австриската Хабсбуршка династија. Седумнаесетте провинции го сочинувале јадрото на Хабсбуршките Ниски Земји кои по абдикацијата на царот Карло V во 1556 година преминале во владение на шпанските Хабсбурзи. Откако во 1581 година дел од Ниските Земји се отцепил и била создадена независната Холандска Република, остатокот од областа останал под шпанска власт до Војната за шпанското наследство.

## Поврзано

* Историја на Шпанија

Категорија:Ниски Земји
Категорија:Историја на Шпанија
Категорија:Појавено во 1556 година‎
Категорија:Престаноци во 1714 година‎‎
Категорија:Врски за Wayback од предлошката „Семарх“
Категорија:Статии со текст на германски
Скопско научно друштво

**Скопското научно друштво** (Скопје, 25 март 1921) – било основано по иницијатива и со ангажирање на Тихомир Ѓорѓевиќ, професор на Белградскиот универзитет. За прв претседател бил избран Тихомир Остоиќ, декан на Филозофскиот факултет во Скопје, а по неговата смрт бил избран Радослав Груиќ, исто така декан на Филозофскиот факултет во Скопје. До 1925 г. Друштвото немало редовна организирана дејност. Во април 1925 г. Друштвото било регистрирано и до 1941 г. развивало научна и културно-просветна дејност.

Категорија:Кралство Југославија
Злосторство во Љубовка

[мини|257x257пкс|Исечок од весникот ''The Mercury'' од [17 април 1906 година, кој соопштува за злосторот.]]
**Злосторство во Љубовка** е извршено во април 1906 година од страна на двајца бугарски водачи на врховистички чети, врз семејството на Ангел Менчов.

## Настан
Бугарските револуционерни чети вршеле ужасен терор во Македонија. Двајца водачи на Врховистички чети, влегле во селото Љубовка (Пиринска Македонија) и го запалиле селото. Сопругата на Ангел Менчов и нејзините две мали деца, ги натерале да влезат во нивното запалено живеалиште, каде што ги заклучиле. Жената и нејзините две деца биле живи запалени. Овој злостор бил извршен, затоа што Ангел бил гостопримлив кон Јане Сандански.

## Наводи

В
В
Багзи Малоун

**„Багзи Малоун“** (англиски: *Bugsy Malone*) – филм на режисерот Алан Паркер (Alan Parker) од 1976 година. Паркер е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Џоди Фостер, Скот Бајо и Флори Дагер. Карактеристично за овој филм е тоа што сите улоги ги играат деца, а во вооружените пресметки, наместо со куршуми, противниците се гаѓаат со крем. Филмот освоил пет награди БАФТА, а покрај тоа имал номинации за наградите „Оскар“ и за „Златен глобус“.

## Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Њујорк за време на прохибицијата и во него се прикажува подемот на гангстерот Багзи Малоун.

## Наводи

Категорија:Британски филмови
Категорија:Музички филмови
Категорија:Мјузикли
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови од 1976 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Њујорк
Категорија:Филмови за мафијата
Категорија:Филмови на Алан Паркер
Категорија:Филмови со Џоди Фостер
ФА куп 2022-2023

**ФА куп 2022-2023** - 142-рото издание на ФА купот, најважниот куп во англискиот фудбал и најстарото елиминационо натпреварување во светот. Турнирот е спонзориран од Емирејтс.

Бранител на титулата од претходната сезона била екипата на Ливерпул. Победникот ќе се квалификува за фазата по групи во Лигата на Европа 2022-2023.

Финалето ќе се одигра на 3 јуни 2023 година на стадионот Вембли.

## Календар
Натпреварувањето се состои од 92 екипи од системот на фудбалската лига (20 екипи од Премиер лигата и вкупно 72 од Чемпионшип, Лига Еден и Лига Два) плус 32 квалификувани екипи од 640-те екипи од системот на Националната лига (од 5-то до 10-то ниво на англискиот фудбалски систем) кои го започнале натпреварувањето во квалификациските рунди.

Паровите за сите рунди биле извлечени со ждрепка, обично на крајот од претходната рунда или во живо вечерта за време на последниот телевизиски натпревар од тековната рунда, во зависност од ТВ правата.

## Квалификации

## Главен турнир
### Прво коло

|colspan="3" style="background-color:#D0D0D0" align=center|**4 ноември 2022**

|-
|colspan="3" style="background-color:#D0D0D0" align=center|**5 ноември 2022**

|-
|colspan="3" style="background-color:#D0D0D0" align=center|**6 ноември 2022**

|-
|colspan="3" style="background-color:#D0D0D0" align=center|**7 ноември 2022**

|-
|colspan="3" style="background-color:#D0D0D0" align=center|**16 ноември 2022**

|}

#### Преигрување

|colspan="3" style="background-color:#D0D0D0" align=center|**14 ноември 2022**

|-
|colspan="3" style="background-color:#D0D0D0" align=center|**15 ноември 2022**

|-
|colspan="3" style="background-color:#D0D0D0" align=center|**16 ноември 2022**

### Второ коло

|colspan="3" style="background-color:#D0D0D0" align=center|**26 ноември 2022**

|-
|colspan="3" style="background-color:#D0D0D0" align=center|**27 ноември 2022**

#### Преигрување

|colspan="3" style="background-color:#D0D0D0" align=center|**7 декември 2022**

|-
|colspan="3" style="background-color:#D0D0D0" align=center|**8 декември 2022**

### Трето коло

|colspan="3" style="background-color:#D0D0D0" align=center|**6 јануари 2023**

|-
|colspan="3" style="background-color:#D0D0D0" align=center|**7 јануари 2023**

|-
|colspan="3" style="background-color:#D0D0D0" align=center|**8 јануари 2023**

|-
|colspan="3" style="background-color:#D0D0D0" align=center|**9 јануари 2023**

## Наводи

## Надворешни врски

*Официјално мрежно место

2022-2023
Хидралазин

**Хидралазин** — лек со дејство на ширење на крвните садови (вазодилататор) кој се користи при нарушувања на висок крвен притисок за време на бременост или при срцева слабост. Хидралазин  предизвикува релаксација на клетките на мазната мускулатура во артериите и артериолите и нивно ширење, поради што доаѓа до опаѓање на периферниот отпор. Како резултат на тоа, доаѓа до намалување крвниот притисок (дијастолниот повеќе отколку систолниот). 

Хидралазин е вклучен во списокот на есенцијални лекови на СЗО.

## Фармакодинамиката
Хидралазин како и дихидралазин, ги релаксира мазните мускулни клетки на крвните садови, предизвикувајќи ширење на артериите и артериолите (вазодилатација), што резултира со намалување на периферниот отпор. Ова го намалува крвниот притисок и систолното оптоварување на срцето (анг. afterload).

Рефлексна тахикардија, губење на апетит, гадење и повраќање, дијареа, запек, формирање на едем, ринитис и, ретко, промени на кожата слични на лупус еритематозус може да се појават како несакани ефекти. Последните се реверзибилни по одвикнувањето од лекот.

## Фармакокинетика
По орална администрација, хидралазин речиси целосно се апсорбира, но биорасположивоста е само 25-30% поради ефектот на првиот премин (анг. first pass effect) во црниот дроб. Максималните нивоа во плазмата се постигнуваат по 0,5 до 2 часа, времетраењето на дејството е два до шест часа. Разградбата на хидралазин се одвива околу 90% во црниот дроб преку хидроксилација и *N* - ацетилација. Метаболитите се излачуваат преку бубрезите заедно со непроменет хидралазин.

## Наводи


Категорија:Антихипертензиви
Категорија:Хепатотоксини
Категорија:Хидразини
Категорија:Инхибитори на моноаминска оксидаза
Категорија:Неопходни лекови според Светската здравствена организација
Категорија:Фталазини
Андреј Јуродивен

[мини| Икона за Покров на Богородица, [Третјаковска галерија, Москва).]]
**Андреј Јуродивен** (познат и како **Андреј Константинополски**; ; умрел во 936 година) ― човек кој е сметан за светец од православната црква и е почитуван како јуродивен човек.

Андреј, по потекло Словен, бил роб на Теогност, кој служел како телохранител во Константинопол. Подоцна, тој решил да стане јуродивен човек, живеејќи ја својата цел со понизност и трпение.

Според одредени извори, Андреј имал видување за Пресвета Богородица во црквата „Пресв. Богородица“ во Цариград, додека градот бил опкружен со непријателски трупи (според некои извори, муслимански Арапи).

Андреј и неговиот ученик Епифан посведочиле дека ја виделе Светата Дева опкружена со многу ангели и светци, како се моли и го проширува својот омофор (покров) над верниците. По оваа визија, Константинопол бил спасен кога неговите напаѓачи се повлекле. Таа визија и избегнувањето на уништувањето на Константинопол што му се припишува го поттикнало создавањето на еден од најпознатите православни празници: празникот Покров на Богородица.

Андреј починал во 936 година. Неговиот спомен го одбележуваат православните заедници на 15 октомври (стар календар на 2 октомври). Најраниот ракопис на неговата хагиографија на грчки, *Животот на Андреј Јуродивен*, е дело во Минхен со унцијално писмо од 10 век. Делото е преведено и на грузиски и словенски.

## Поврзано

* Јуродивост
* Покров на Пресвета Богородица

## Наводи

## Надворешни врски

* Андреј Јуродивен во православието
* На грчки, од десеттиот век, житие на Свети Андреј Јуродивен (BHG 115z) со англиски превод: L. Rydén, The Life of St Andrew the Fool, кн. 1 & том. 2 (Uppsala 1995) - Отворен пристап.

Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Христијански светци од 10 век
Категорија:Ангелски визионери
Категорија:Богородични визионери
Категорија:Починати во 936 година
Категорија:Римски православни светци
Зосима Палестински

**Зосима Палестински** (, Зосимас) (палестински арапски: زوسيموس الفلسطيني), ― палестински светец. Неговиот празник е на 4 април.

## Животопис
Зосима е роден во втората половина на петтиот век, за време на владеењето на римскиот император Теодосиј II. Се замонашил во еден манастир во Палестина на многу млад, стекнувајќи углед на голем старешина и аскет. На педесет и три години, сега јеромонах, се преселил во многу строг манастир сместен во пустината близу реката Јордан, каде што го поминал остатокот од својот живот.

Тој е најпознат по неговата средба со Марија Египетска (празнувана на 1 април). Обичај бил во тој манастир сите браќа да излегуваат во пустината четириесет дена од Великиот пост, поминувајќи го времето во пост и молитва и не се враќаат до Цветници. Талкајќи во пустината, ја сретнал Марија, која му ја раскажала својата животна приказна и го замолила да се сретне со неа следната година на Велики четврток на брегот на Јордан, за да ѝ се причести. Тој го направи тоа и третата година повторно дојде кај неа во пустината, но откри дека таа умрела и ја закопа. За Зосима се вели дека живеел речиси сто години.

Сè што знаеме за животот на Зосим доаѓа од *Житие на Света Марија Египетска*, запишана од Софрониј, кој бил Ерусалимски патријарх од 634 до 638 година. Софрониј ја засновал својата работа на усна традиција што ја слушнал од монасите во Палестина. Ова житие традиционално е читано како дел од Утрената на Големиот канон на Андреј Критски, на петтиот четврток од Великиот пост.

Приказната споделува многу сличности со онаа снимена во западната црква како приказна за Марија Магдалена, со Зосима преименуван во Максимин, како што е раскажано во *Златната легенда* и на други места. Фреската илустрирана од Џото и неговата работилница во Асизи ја покажува оваа верзија.

## Наводи

## Надворешни врски

* Св. Зосима краток синаксарион
* Софрониј Ерусалимски, Житието на Света Марија Египетска
* Икона на Свети Зосима

Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Христијански светци од 6 век
Категорија:Исихасти
Категорија:Православни мистици
Категорија:Починати во 6 век
Категорија:Римски монаси од 6 век
Категорија:Христијански мистици од 6 век
Света Флорентина

**Флорентина Картагинска** (починала околу 612 година) ― светица почитувана од католичката црква. Родена кон средината на шестиот век во Спартариска Картагина, Спанија, Римска Империја, таа и нејзиното семејство биле активно ангажирани во ширење на христијанството.

Флорентина била сестра на тројца ибериски епископи во времето на визиготското владеење (Леандер, Исидор Севилски и Фулгентиј). Таа била помлада од нејзиниот брат Леандер, подоцна Севилски архиепископ, но постара од Исидор, кој го наследил Леандер како архиепископ на истата столица. Сите четворица се прогласени за светци од католичката црква.

Губејќи ги своите родители на рана возраст, таа била ставена под старателство на нејзиниот брат Леандер, кој оттогаш имал монашки завети, а токму преку неговото влијание Флорентина го прифатила аскетскиот живот. Таа поврзала со себе голем број девици, кои исто така сакале да го напуштат светот и ги образувала во религиозна заедница. Подоцнежните извори наведуваат дека нивното седиште бил манастирот „Св. Марија де Вале“ во близина на Астигис  (денешна Есиха), чиј град нејзиниот брат Фулгентиј бил епископ. Подоцна станала игуменија на заедницата.

Некаде пред 600 година, нејзиниот брат Леандер, кој починал или во 600 или 601 година, напишал за нејзино водство досегашното дело кое се занимава со владеењето на животот на калуѓерка и со презирот кон светот. Во него авторот ги поставува правилата според кои затворените посветени девици треба да го регулираат својот живот. Тој силно ги советува да избегнуваат меѓудејства со жените кои живеат во светот и со мажите, особено со младите; препорачува строга воздржаност во јадењето и пиењето, дава совети за читање и медитација на Светото Писмо, заповеда еднаква љубов и пријателство за сите што живеат заедно во заедницата и искрено ја поттикнува својата сестра да остане верна на својата света состојба.

Флорентина го регулирала својот живот по совет на својот брат, со жар навлегла во духот на религиозниот живот, а по нејзината смрт била удостоена како светица. Таа умре некаде на почетокот на седмиот век.

## Почитување
Фиренца е почитувана како заштитничка на епископијата во Пласенсија. Нејзиниот празник се паѓа на 20 јуни. Таа е пишана под името Флорентија во римската маченичка наука, но Флорентина е без сомнение правилниот облик.

Дел од нејзините коски биле погребани во катедралата во Мурсија, каде што и понатаму се почитуваат. Сепак, повеќето нејзини останки се зачувани во Берзокана, каде што е почитувана како и нејзиниот брат Фулгентиј.

## Наводи

Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Христијански светци од 7 век
Категорија:Погребани во Шпанија
Категорија:Луѓе од Римската Империја од 6 век
Категорија:Луѓе од Римската Империја од 7 век
Категорија:Жени од 6 век
Категорија:Жени од 7 век
Категорија:Светици од средновековна Шпанија
Категорија:Луѓе од Картахена (Шпанија)
Категорија:Починати во 612 година
Категорија:Средновековни шпански светци
Категорија:Христијански светци од 8 век
Герасим Јордански

**Герасим Јордански** (, **Игумен Герасим**, **Светиот праведен отец Герасим Јордански**) ― христијански светец, монах и игумен од 5 век од новата ера.

## Животопис
Герасим е роден во богато семејство во римската провинција Ликија, јужниот дел на Мала Азија, но го оставил семејното богатство и световните работи за да се замонаши. Тој заминал во областа Тебаид во египетската пустина, подоцна повторно се враќа во својата родна Ликија. Околу средината на 5 век Свети Герасим отишол во Палестина и се населил во пустината во близина на реката Јордан. Таму основал манастир и станал познат по својот праведен живот на аскетство и молитва. Се смета дека присуствувал на Четвртиот вселенски собор во Халкедон во 451 година.

Приказната за Герасим и лавот, кога светецот го скротил животното отстранувајќи му трн од шепата и го научил на послушност, стана широко позната во христијанскиот свет. Зачувана е напоредна приказна за Свети Јероним, но, како што се тврди, приказната за Јероним може да потекнува од мешањето со подвизите на Герасим, бидејќи Јероним на подоцнежниот латински е Геронимус.

Свети Герасим Јордански се упокоил во 475 година (или, според други извори, 451 година). Неговиот празник е славен на 4 март од православната црква и на 5 март од римокатоличката црква.

## Манастир „Св. Герасим Јордански“
Православниот манастир Деир Хајла во близина на Ерихон го одбележува споменот на Свети Герасим, чија лавра била во близина. Историјата на манастирот е исто така поврзана со друг христијански наратив. Се вели дека Светото семејство нашло засолниште во една пештера овде за време на нивното бегство од Ирод Велики. На местото каде што се верува дека Светото семејство ја поминало ноќта била изградена подземна капела.

## Химни

* Тропар - Тон 1

*Жител на пустината и ангел во телото, / ти се покажа чудотворец, богоносен отец наш Герасим.* */ Небесни дарови примивте со пост, бдение и молитва: / исцелувајќи ги болните и душите на оние што ве привлекува кон вас.* */ Слава на Оној што ти даде сила!* */ Слава на Оној што ти подари круна!* */ Слава на Оној Кој преку тебе на сите им дава исцеление!*

* Кондак - Тон 4

*Татко, си изгорел со небесна љубов, / ја претпочиташ суровоста на пустината Јордан пред сите задоволства на светот.* */ Затоа, до смрт ти служеше див ѕвер; умре во послушание / во тага на твојот гроб.* */ Така Бог те прослави, / и кога ќе Му се молиш / спомни нè, оче Герасим*.

## Наводи

## Надворешни врски

* Свети Герасим Јордан  во библиотеката „Свети Пахомиј“
* Преподобен Герасим Јордански православна икона и синаксарион

Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Христијански светци од 5 век
Категорија:Чудотворци
Категорија:Светци од Светата Земја
Категорија:Палестински пустиници
Категорија:Христијански игумени
Категорија:Починати во 475 година
Јулијана Лазаревска

мини|331x331пкс|Фреска со Јулијана Лазаревска.
**Јулијана Лазаревска**, позната и како **Јулијана Муромска**, (1530 — 10 јануари 1604) ― светица во православната црква. Таа е родена во Москва, во семејството на Јустин и Стефанида Недјурев, а се омажила за Георгија Осоргин, сопственик на селото Лазарево, во близина на Муром. Таа живеела праведен живот, посветувајќи се на помагање на сиромашните и сиромашните луѓе.

Нејзиниот живот се смета за пример на лаик кој живее во светот, бидејќи секој може да му угоди на Бога не само со повлекување од светот во монашка ќелија, туку и во семејството, среде грижата за децата, брачниот другар и членовите на домаќинството.

Денот на светата Јулијана Лазаревска, православната црква го празнува на 2 јануари по нов стил и на 15 јануари по стар стил.

Нејзиниот потомок, Јулијана Осоргина, била мајка на Серж Шмеман.

Постои парохија на Западно-американската епархија на Руската православна црква надвор од Русија наречена „Православна црква Света Јулијана Лазаревска“.

## Поврзано

* Православие
* Руска православна црква

## Наводи

Категорија:Русинки од 17 век
Категорија:Русинки од 16 век
Категорија:Христијански светици од раниот нов век
Категорија:Христијански светци од 17 век
Категорија:Христијански светци од 16 век
Категорија:Руси од 17 век
Категорија:Руси од 16 век
Категорија:Руски православни светци
Категорија:Починати во 1604 година
Категорија:Родени во 1530 година
Филип Агирски

**Свети Филип Агирски** ― ранохристијански исповедник. Постојат две напоредно приказни за овој светец кои ги наведуваат можните датуми во кои живеел овој светител. Традиционално, преку списите на Свети Атанасиј, се тврди дека Филип Агирски е светец од 1 век, роден во 40 година во Кападокија (денешна Турција) и починал на 12 мај 103 година.
[лево|мини|Свети Филип Агирски славен во [Лимина, Сицилија, 11–12 и третата недела во мај]]
Друга неодамнешна студија вели дека е роден од татко Сириец во Тракија на непознат датум во 5 век, чии постари браќа се удавиле додека ловеле риба. Филип бил познат како „апостол на Сицилијанците“, бидејќи бил првиот христијански мисионер што го посетил тој остров. Ништо друго со сигурност не може да се каже за него.

Неговиот празник е 12 мај, и тој е природно, светец заштитник на градот Агира, Сицилија и на градот Зебуч, Малта, тој е славен и во градот Лимина, Сицилија, каде што тој исто така живеел. Наводно, неговите мошти биле откриени во црквата посветена на него во Агира. Филип е еден од светците заштитници на специјалните сили на Војската на Соединетите Држави и исто така познат по неговата моќ да извршува егзорцизам.

## Наводи

## Извори

* Il portale di Agira
* Историја, живот, чуда на Свети Филип Агирски 

Категорија:Христијански светци од 2 век
Категорија:Светци од римска Сирија
Категорија:Сицилијански светци
Категорија:Светци од римска Анадолија
Категорија:Светци од Анадолија
Договор од Кампо Формио

**Договорот од Кампо Формио** (денешен Кампоформидо ) ― мировен договор меѓу Франција и Австрија со кој завршила првата фаза од Револуционерните војни. Потпишан е на 17 октомври 1797 година од Наполеон Бонапарт и грофот Филип фон Кобенцл како претставници на Француската Република и Австриската монархија, соодветно. Договорот следел по примирјето од Леобен (18 април 1797 година), кој Хабсбурзите го потпишале по победничкиот поход на Наполеон во Италија. Со овој договор завршила војната на Првата коалиција, а Велика Британија останала сама да се бори против револуционерна Франција.

## Место
Кампо Формио, денес наречено Кампоформидо, е село западно од Удине во историскиот регион Фриули во североисточна Италија.

На 18 јануари 1798 година, австриските трупи влегле во Венеција, а три дена подоцна, одржале официјален прием во Дуждовата палата, каде што Лудовико Манин бил почесен гостин.

## Услови од договорот
[врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/ce/Peace of Basel.png/220px-Peace of Basel.png|мини| Карта на [Средна Европа по Договорот од Кампо Формио.]]
Покрај вообичаените клаузули за „цврст и неприкосновен мир“, со договорот било предвидено многу австриски територии да ѝ припаднат на Франција. На Франција ѝ припаднале Австриските Ниски Земји (поголемиот дел од денешна Белгија). Териториите на Република Венеција биле поделени меѓу двете држави: одредени острови во Средоземно Море, како Крф и другите венецијански поседи во Јонско Море им биле предадени на Французите, а градот Венеција со Тераферма (Венецијанско копно), Венецијанска Истра, Венецијанска Далмација и регионот околу Которски Залив му биле предадени на хабсбуршкиот цар. Австрија ги признала Цисалпската Република и новосоздадената Лигурска Република.

Исто така, државите од Кралството Италија формално престанале да му должат верност на светоримскиот император, со што конечно било прекинато формалното постоење на тоа кралство (Кралството Италија), кое, како лична сопственост на царот, најмалку од 14 век постоело *de jure* но не и *де факто*.

Договорот, исто така, содржел тајни клаузули потпишани од Наполеон и претставници на светоримскиот цар, со кои биле поделени одредени други територии, Лигурија станала независна и се дало согласност за проширување на границите на Франција до Рајна, Нета и рекаѕа Рур. Франција можела слободно да плови по Рајна, Меза и Мозел. Француската Република била проширена во области кои никогаш порано не биле под француска контрола.

Договорот бил составен и потпишан по петмесечни преговори.

## Наводи

## Извори

* 
* 
* 
* 

## Надворешни врски

* Traité de Campo-Formio (оригинален документ на француски)
* Договорот од Кампо Формио (извадоци на англиски)
* Позадина на Договорот
*    

Категорија:Хабсбуршка Хрватска
Категорија:Венецијанска Република
Категорија:Цисалпска Република
Категорија:Лигуриска Република
Категорија:Договори на Хабсбуршката монархија
Категорија:Договори на Франција
Категорија:Австро-француски односи
Категорија:Мировни договори во Француските револуционерни војни
Категорија:Историја на Италија
Кампо Формио
Петар Патрикиј (9 век)

**Петар** ― висок римски воен командант на крајот на 9 век, кој подоцна станал монах и црквата го прогласила за светец. Тој е прославуван на 1 јули.

## Живот
Петар е познат само од месецослови. Тој бил син на патрикијот Константин, кој според делото „*[[Константинополски синаксар]]*“ (*Synaxarium Constantinopolitanum*) бил на положбата стратег. Петар е роден за време на заедничкото владеење на Ирина Атинска и нејзиниот син Константин VI (780–796).

Петар, исто така, имал чин на патрикиј и служел како командант на елитниот полк на дворските схоли (Scholae Palatinae) за време на единственото владеење на Ирина Атинска () и како командант на полкот иканати под нивниот наследник, Никифор I (). Се борел во катастрофалната Битка кај Плиска во 811 година и бил заробен заедно со 50 други офицери од Бугарите. Петар успеал „чудесно“ да побегне со помош на Јован Богослов, се замонашил на Битински Олимп, заедно со Јоаникиј Велики, со кого живеел заедно како негов ученик 34 години. По смртта на Јоаникиј во 846 година, Петар се вратил во Константинопол, каде изградил црква во четвртот Евандру. Тој живеел во колиба во близина и умрел осум години подоцна, на  јули 854 година. Вистинитоста на неговиот живот по 811 година е доведена во прашање од страна на Џон Вортли, кој го смета неговиот монашки живот за легенда.

Родолф Гиланд предложил идентитет со истоимениот патрикиј, спомнат во историјата на Теофан Исповедник, кој учествувал во соборувањето на Ирина во 802 година и кој во 809 година го смирил армискиот бунт против Никифор. Меѓутоа, оваа личност според Теофан е убиена кај Плиска.

## Наводи

## Извори

* 
*  
*  

Категорија:Христијански светци од 9 век
Категорија:Родени во 8 век
Категорија:Доместици на схолата
Категорија:Затвореници и приведени во Првото Бугарско Царство
Категорија:Патрикии
Категорија:Римски православни светци
Категорија:Римски воени затвореници
Категорија:Римјани во римско-бугарските војни
Категорија:Римски монаси од 9 век
Категорија:Римски воен кадар од 9 век
Категорија:Починати во 854 година
Стара џамија (Долно Косоврасти)

**Стара џамија (Долно Косоврасти)** — стара џамија во селото Долно Косоврасти, во Општина Дебар, Македонија.

## Историја

Во џамија удрил гром во 2012 година.

## Галерија


Податотека:Dolno i Gorno Kosovrasti.JPG|Џамијата пред пожарот, се забележува меѓу куќите во долниот дел


## Поврзано
* Дебарско муфтиство
* Долно Косоврасти

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Долно Косоврасти
Категорија:Џамии во Општина Дебар
Категорија:Џамии во Дебарското муфтиство