open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Патичино

**Патичино** (**Патичина**, **Патечино** **Патечина**; , *Патима*; до 1926 г. *Πάτοτσιν*, *Патоцин*; ) — поранешно село во Воденско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓало на југозападните падини на планината Кајмакчалан, на надморска височина од 1.030 м, близу некогашното село Турице.

## Историја
Во подалечното минато, селото било македонско, но се распаднало во немирни времиња. Многу подоцна, во втората половина на XIX век Патичино го обновиле Власи-сточари од Епир, кои го откупиле земјиштето од некој турски бег од Ослово.

Во 1848 г. рускиот славист Виктор Григорович го опишал *Пачетин* како македонско село. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Патичино живееле 100 Македонци.

По Илинденското востание целото село потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Патичин (Patitchin) имало 72 жители, сите Македонци.

Според романски извори, Патичино било влашко село и ова се смета за правилно. Единствениот друг извор што дава исправна информација е Милоевиќ (подолу), додека пак бугарските извори го водат како Македонско (секако, нарекувајќи го „бугарско“), несвесни за етничката промена што настанала во минатото.

Со Букурешкиот договор во 1913 г. селото било припоено кон грчката држава, кога имало 216 жители. Во 1917-18&nbsp;г. Боривое Милоевиќ го завел како влашко село. Во 1920 г. се заведени 325 жители, сите Власи. Селото било под силна романска пропаганда и многу жители во 1925 г. се иселиле во Романија. Поради ова, во 1928 се заведени само 185 жители, а во 1940 г. само 91 жител.

За време на Втората светска војна во 1944 г. селото настрадало од германската офанзива во јануари 1944 г. Во меѓувреме, повеќе семејства се иселиле во Воден и Негуш. Во 1947 г. во Граѓанската војна дошло до присилно иселување на сточарите од Патичино во Воден, кои во меѓувреме го обновиле селото. По нормализацијата на состојбите, жителите не се вратиле и селото денес е во урнатини.

## Наводи

Категорија:Историски села во Воден
Пископија

**Пископија** (, *Епископи*) — село во Воденско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Негуш, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

десно|мини|250п|Девојка од Пископија во народна носија, фотографија од почетокот на XX век

Селото се наоѓа на петнаесет километри североисточно од градот Негуш и 10 километри југозападно од Вртикоп, на надморска височина од 80 метри. Селскиот атар зафаќа површина од 16 квадратни километри.

Сместено е во областа Сланица, во западниот дел на Солунското Поле, крај самата железничка линија која води од Солун и Бер за Негуш и Воден.

## Историја

Во 1923 година, во селото биле населени Грци, бегалци од Турција. Во 1928 година, Пископија станала мешана населба со 131 бегалско семејство со вкупно 493 жители..

Селото Пископија, како и сите села од ова подрачје, до 1924 година била населено исклучително со македонско население.

Во книгата „Населените места во Егејска Македонија“, се наведува дека и денес селото е населено една половина со Македонци, а една половина потомци на грчките бегалци.


Податотека:Episkopi1.jpg|Свадбена женска облека
Податотека:Episkopi3.jpg|Машката празнична носија
Податотека:Episkopi Imathia.jpg|Невестинска празнична носија
Податотека:Macedonia Greek Costume Episkopi.JPG|Минијатура на Николас Сперлинг, 1930 г.


## Стопанство

Населението на селото се занимава со овоштарство (постојат пространи плантажи со праски и друго овошје), а делумно е развиено и одгледувањето на млечни крави.

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година во *Пископиja* живееле 340 Македонци. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во *Пископија* имало 280 Македонци.

За време на пописот од 1913 година, селото било забележано со 296, а во 1920 година со 294 жители. По 1923 година тука биле населени бегалски семејства (вкупно 399 бегалци), така што селото станало мешана населба, која во 1928 година била попишана со 811 жители, во 1940 година со 1.080, во 1951 година со 1.225, во 1961 година со 1.457, во 1971 година со 1.564, во 1981 година со 1.700, а во 1991 година со 1.728 жители.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 1.916 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 1.623 жители.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Антемија со седиште во селото Копаново, која припаѓа на поголемата општина Негуш, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Пископија, во кој е единствено село.

## Наводи

### Белешки
* 

Категорија:Негуш
Под (село)

[мини|десно|Писмо од грчката општина (кадрите на [грчка пропаганда во Македонија|грчката пропаганда) во Под од 18 февруари 1904 г. во кое се потвдува нејзината посветеност на елинизмот]]
**Под**  (, *Фламурија*, до 1928 г. *Πόδος*, *Подос*) — село во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција. Населението брои 583 жители (2001). Сè до 1924 г. било населено исклучиво од Македонци.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа 10 км југозападно од градот Воден, во североисточното подножје на планината Каракамен, на надморска височина од 315 м.

## Историја
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, се вели дека во 1873 г. *Пот* (Pote) е село во Воденската каза со 62 домаќинства и вкупно 300 жители Македонци.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Под имал 350 жители Македонци.

Целото население на Под било под врховенството на Цариградската патриjаршија. Според податоците на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. Под (Pod) имал 304 жители Македонци под патријаршијата. Во истиот период, Милоевиќ го бележи како село со 55 македонски куќи.

Со Букурешкиот договор во 1913 г. селото е припоено кон грчката држава, кога имало 161 жител. Во 1920 г. се заведени 275 жители. Дел од населението се иселило, а на негово место во 1924 г. грчките власти населиле 36 Грци-бегалци од Мала Азија. Во 1928 г. Под се води како село со 381 жител од мешан етнички карактер, од кои 13 биле доселенички семејства со вкупно 39 членови, но во кое сепак Македонците го сочинувале апсолутното мнозинство. Во 1928 г. селото е преименувано во Фламурија. Во 1940 г. се заведени 507 жители, од кои само 37 доселеници.

За време на Втората светска војна селото е окупирано од Бугарите и воспоставена е бугарска општинска власт.

Селото пострадало во зимата 1947 г. кога грчките монархистички власти насилно го иселиле населението во Воден. Истата година е забележано дека доселениците се свеле на само 30 луѓе, а останатото население било македонско. По нормализацијата на состојбите, селото било обновено.

## Население

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Воден со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Воден, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Под, во спаѓа и селото Ошљани.

## Стопанство
Главно занимање на жителите е овоштарството. Се произведуваат големи количества праски, јаболка, јагоди, арпаџик и други земјоделски производи. Делумно е развиено и сточарството.

## Наводи

Категорија:Воден
Плугар

**Плугар** (, *Лудијас*; до 1926&nbsp;г. *Πλούγαρ*, *Плугар*) — поранешно село во Ениџевардарско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Постол на истоимениот округ во областа Централна Македонија, Грција. Постоело сè до 1935&nbsp;г.

## Географија
Селото се наоѓало во областа Сланица во Солунското Поле, на западниот брег на денес пресушеното Ениџевардарско Езеро, меѓу селата Врежот на југ и Кадиново на север.

## Историја
### Во Отоманското Царство
Во XIX век Плугар било етнички мешано село во Ениџевардарската каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Плугар броел 70 Македонци христијани и 30 Роми. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 г. во Плугар (Plougar) имало 120 Македонци под Цариградската патријаршија (грчката црква).

На 22 ноември 1909 г. гркоманскиот андартски капетан Гоно Јотов дал отчет за свршената работа како деец на вооружена грчка пропаганда во Ениџевардарско:

Селото почнало да се распаѓа уште пред Балканските војни поради постојаното поплавување од водите на Ениџевардарското Блато.

### Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата 1913 г. селото броело 47 жители, а во 1920 г. опаднало на 28 лица. Во 1926 г. името му е сменето во Лудијас — грчкото име на реката Колудеј. Со отпочнувањето на мелиоративните работи при исушувањето на Ениджевардарското Блато во 1930-тите, населението било приморано да се пресели во недалечното село Кадиново, а помал дел и во Пласничево. Плугар престанал да постои во 1935 г.

По завршувањето на мелиорацијата, изградена е нова населба од источната страна на поранешното блато, која го добила истото грчко име, и во која се населени грчки колонисти од Турција. Тоа село Лудијас е во денешната општина Илиџиево, Солунско.

## Поврзано
* Сланица

## Наводи

Категорија:Историски села во Постол
Северјани

**Северјани**, **Северни** или **Севрели** (, *Ворино*; до 1926 г. *Σέβρενη*, *Севрени*) — село во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Меглен на Постолскиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Сè до 1920-тите било населено со исклучиво со Македонци.

## Географија
Селото се наоѓа во северниот дел на котлината Меглен, под јужните падини на плаинната Кожуф. Лежи на 8 км северно од С’ботско.

## Историја
### Во Отоманското Царство
Ова македонско село некогаш било христијанско, но во немирните години поголем дел од населението под принуда го прифатило исламот.

Во XIX век Северјани било село во Ениџевардарската каза. Според Стефан Верковиќ, кон крајот на XIX век Северјани (*Севрени*) било македонско муслиманско село со 586 машки жители и 150 домаќинства. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во *Севрели* живееле 130 Македонци-христијани и 1200 Македонци-муслимани.

Целото христијанско население на селото било под врховенството на Цариградската патријаршија. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во *Севрени (Sevreni)* имало 160 Македонци под патријаршијата и во него работело грчко училиште.

Егзархиската статистика за Воденската каза од 1912 г. го води Северјани со 1.330 македонски жители, од кои 130 христијани и 1.200 муслимани. Боривое Милоевиќ („Јужна Македонија“) вели дека пред Балканските војни *Северени* имало 218 куќи на Македонци-муслимани.

### Во Грција
За време на Балканските војни селото е окупирано од грчка војска и во 1913 г. согласно Букурешкиот договор влегло во состав на Грција. Таа година населението броело 1.466 жители, а во 1920 г. во Северјани се попишани 1.143 лица.

Во 1924 г. по сила на Лозанскиот договор муслиманското население на Северјани е иселено во Турција, а на негово место се доведени 682 Грци, претежно од Понт. Во 1926 г. е преименувано во Ворино (со значење *Северно*, буквален превод на македонското име). На пописот од 1928 г. селото се води како чисто дојденско со 177 семејства сочинетии од 659 лица. Според други податоци, во 1928 г. селото имало 693 жители, од кои 11 биле домородни, а останатите дојденци.

Селото произведува жито, тутун, пиперки, десертно грозје, а развиено е и сточарството.

## Население

## Наводи

Категорија:Меглен
Прањани

**Прањани** (познато и како: **Прахна** или **Прахњани**; , *Аспро*; книжевно: *Ἄσπρον*, *Аспрон*; до 1926 година: *Πράχνα*, *Прахна*) — село во Воденско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Вртикоп, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на 7 километри југоисточно од градот Вртикоп, сред пространото воденско-пазарско поле, на надморска височина од 20 метри. Селскиот атар зафаќа површина од 7 квадратни километри.

Сместено е во областа Сланица, на околу 18 километри југоисточно од градот Воден.

## Историја

Селото Прахна до 1924 година било населено исклучително со македонско население.

Во 1924 година, грчките власти во селото започнале да населуваат бегалски семејства од Источна Тракија и од други места. Во 1928 година, Прањани претставувало мешана населба со 31 бегалско семејство со вкупно 115 жители.

Во 1926 година селото било преименувано во Аспро (*Άσπρο*).

## Стопанство

Бидејќи се наоѓа во поле и земјиштето, кое е многу плодно, се наводнува, главното занимање на населението претставува земјоделството. Подигнати се големи плантажи со овошје, но се произведуваат и градинарски култури, детелина, памук и друго. Делумно е развиено и краварството.

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 230 жители Македонци и 60 Роми. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во *Пранани (Pranani)* имало 320 Македонци.

Во 1920 година, Прањани било посочено со 30 македонски куќи.

Во пописот од 1913 година било забележано со 123, а во 1920 година со 197 жители, сите Македонци. Во 1924 година, грчките власти тука населиле бегалски семејства од Источна Тракија и од други места (вкупно 124 бегалци). Така, селото станало мешана населба која во 1928 година имала 360, а во 1940 година 497 жители (од нив 285 Македонци и 212 бегалци). Бројот на жителите во 1951 година се искачил на 630, во 1961 година на 722, во 1971 година на 746, во 1981 година на 814, а во 1991 година на 851 жител.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 794 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 808 жители.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Вртикоп со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Вртикоп, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Прањани, во кој е единствено село.

## Личности

;Починати во Прањани
* Тодор Чочков (1883-1907) — воденски војвода на ВМОРО

## Наводи

### Белешки
* 

Категорија:Вртикоп
Превртенец

**Превртенец** (, *Деликли Ќаја*) — поранешно село во Воденско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Вртикоп, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓало во непосредна близина на селото Врбени, на самиот пат од градот Вртикоп за градот С’ботско.

Сместено е на 10 километри северно од општинското средиште Вртикоп.

## Историја

Превртенец била мала чифлигарска населба, која македонските жители го напуштиле селото пред 1913 година поради разбојништва и се засолниле во селото Цакони, Мегленско.

## Стопанство

Главно занимање на населението било земјоделството.

## Население

Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Привиртенец* (Privirténetz) е село во Воденската каза со 63 куќи и 244 жители Македонци.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година во *Превртенец* живееле 54 Македонци. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во *Приварјанец* (Privarjanetz) имало 30 Албанци.

Оваа населба во пописот од 1913 година била забележана со 55 жители (веројатно сточарски семејства, бидејќи македонското население го напуштило селото), додека во пописот од 1920 година се водела само со еден жител. Населбата не била обновена, поради што и се распаднала, така што не се спомнува повеќе.

## Самоуправа и политика

Селото влегува во рамките на општината Вртикоп, во округот Постол.

## Наводи

### Белешки
* 

Категорија:Историски села во Вртикоп
Пребјадица

**Пребјадица** — село во Егејска Македонија, Република Грција.

## Географија и местоположба

## Историја

## Економија

## Демографија

## Општествени установи

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Надворешни врски

Категорија:Населени места во Егејска Македонија
Полјани (Воденско)

**Полјани** (, *Поликарпи*; до 1925&nbsp;г. *Πόλιανη*, *Полјани*) — село во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Меглен на Постолскиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 868 жители (2021). Сè до 1924&nbsp;г. било населено исклучиво со Македонци.

## Географија
Селото е сместено во западниот дел на котлината Меглен, на 7&nbsp;км југозападно од С’ботско и 16&nbsp;км северно од Воден.

## Историја
### Во Османлиското Царство
Селото имало значајно македонско муслиманско население кое во немирни времиња го примило исламот за да обезбеди сигурен опстанок. Во XIX век Полјани било село во Воденската каза. Според хрватскиот етнограф Стефан Верковиќ кон крајот на XIX век *Полјани* (*Полјане*) било село сочинето од Македонци-христијани и Македонци-муслимани. со вкупно машко население од 443 лица (131 домаќинство).

Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Полјани (Polyani) било село во Воденската каза со 225 куќи, и тоа 140 Македонци-христијани и 715 Македонци-муслимани. Согласно статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. *Полјани* било верски мешано македонско село, со 150 Македонци-христијани и 1.100 Македонци-муслимани.

Христијанското население на Полјани потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во *Полени* (*Poleni*) имало 200 Македонци под егзархијата. Во 1909 г. во бугарска пропаганда отворила училиште.

### Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор, кога броело 1.439 жители. Во овој период Боривое Милоевиќ го завел со 260 куќи (погрешно сметајќи ги сите за муслимански). Во 1920 г. населението се намалило на 1.178 жители, веројатно поради војните. Во 1924 г. сето муслиманско население е иселено во Турција по сила на Лозанскиот договор, а на негово место се доселени 953 грчки дојденци од Мала Азија. Во 1925 г. селото е преименувано во Поликарпи. Според пописот од 1928 г. селото било етнички мешано (во огромна полза на дојденците), со вкупно 301 семејства и 1.123 лица. Во 1940 г. е забележано дека Полјани броело 1.553 жители, од кои само 120 Македонци. Во текот на следните периоди селото бележи пад поради иселувањето во градовите, а делумно и во странство.

## Население

## Стопанство
Селото лежи во рамничарски предел кој добро се наводнува и дава големи количества овошје, десертно грозје, индустриски пиперки, тутун, жито и други земјоделски производи.

## Поврзано
* Меглен

## Наводи

Категорија:Меглен
Русилово

мини|десно|250п
**Русилово** (, *Ксантогија*, до 1926 г. *Ροσίλοβον*, *Росиловон*) или **Старо Русилово** — село во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција. Населението брои 1 жител (2011). Денес поголемиот дел од преостанатите жители се преселени во новооснованото село Ново Русилово.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа на западно од градот Воден, на планината Ниџе, северно од Островското Езеро. Лежи на надморска височина од 620 м било напуштено во 1980-тите, а населението преселено во денешното, поради поповолната местоположба (крај патот од Воден за Суровичево и Лерин).

## Историја
### Османлиско време
Во 1848 г. рускиот славист Виктор Григорович, Русилово го опишал како македонско село.  Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Русилово (*Roussilovo*) било село во Воденската со 47 куќи и вкупно 190 жители Македонци. Црквата „Св. Димитриј“ датира од 1884 г.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во селото живееле 250 Македонци христијани. Егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) вели дека во 1905 г. во Русилово (Roussilovo) имало 360 Македонци под егзархијата.

Во 1910 г. селото имало 300 жители, сите под врховенството на Бугарската егзархија.

### Припојување кон Грција
Со Букурешкиот договор во 1913 г. селото е припоено кон грчката држава, кога броело 335 жители (друг извор наведува 148 мажи и 133 жени). Откупени се 17 имоти на селаните, кои се иселиле во Бугарија. Во 1917-18&nbsp;г. Боривое Милоевиќ завел 45 македонски куќи.

Во 1920 Русилово е посочено како село со 378 жители „Словени“ христијани, во 45 куќи. Во 1926 г. Русилово е преименувано во Ксантогија, но изворното име продолжува да се користи. Во 1927 г. селото е заведено како чисто македонско, без грчки доселенички семејства.

Селото настрадало во Граѓанската војна, поради што неколку семејства и поединци морале да се преселат во Р Македонија. По војната започнало иселување во Воден. Во 1950-те жителите постепено почнале да го основаат Ново Русилово на 2-3 км од старото и да го напуштаат дотогашното село.

## Население

## Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Островско Езеро со седиште во Острово, која припаѓа на поголемата општина Воден, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Острово, каде спаѓаат и гратчето Острово и селата Друшка, Кадрево и Ново Русилово.

## Личности
[мини|десно|180п|[Мирка Гинова]]
* Ристо Русуленчич (1883-?) — преродбенички деец, соработник на Крсте Петков Мисирков и соосновач на Македонскоto научно-литературно другарство во Санкт Петербург
* Нацо Настев — револуционер, воденски војвода на МРО
* Мирка Гинова (1923-1946) — партизанка, народен херој на Македонија

## Наводи

Категорија:Русилово
Рудино

**Рудино** (, *Алорос*; до 1922&nbsp;г. *Ρούδινος*, *Рудинос*)  — село во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Меглен на Постолскиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 417 жители (2011). Сè до 1924&nbsp;г. било населено исклучиво со Македонци.

## Географија
Селото е сместено во јужниот дел на котлината Меглен, 7&nbsp;км јужно од С’ботско и 16&nbsp;км северно од Воден.

## Историја
### Антика

Кај селото се откриени наоди од древномакедонско време. Над селото има тврдина, која се постоветува со стариот град Европ, и која од север, исток и југ е заградена со реката Мегленица, контролирајќи ги патиштата на југ и и на север. Во ископувањата спроведени во 1986 и 1993 г. се откриени македонски и други монети од IV до II век п.н.е. Во 1978 г. е откриена и доцномакедонска гробница од II век п.н.е. како и наоди од римско време.

### Во Отоманското Царство
Во селото има стари бакарни рудници, од кои еден работел и во подоцнежните векови. Се смета дека селото е наречено по нив. Рудинскиот мост на реката Мегленица е изграден во османлиско време.

Дел од жителите на Рудино во дадено време го прифатиле исламот за да ја обезбедат својата лична и имотна сигурност. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Будино* (Boudino) било село во Воденската каза со 53 домаќинства од 136 Македонци-христијани и 198 Македонци-муслимани. Кон крајот на векот населението станало наполно муслиманско, за што сведочи хрватскиот етнограф Стефан Верковиќ, кој вели дека на крајот од XIX век *Рудино* (*Рудина*) било Македонци-муслимани со машко население од 325 души во 93 домаќинства. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. *Рудино* имало 550 Македонци-муслимани.

### Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата 1913 г. селото броело 449 жители, кои во 1920 г. се намалиле на 395. Во 1922 г. е преименувано во Алорос. Во 1920-тите населението на Рудино е иселено во Турција по сила на Лозанскиот договор, а на негово место властите довеле грчки колонисти од Никопол во Понд. Според пописот од 1928 г. Рудино било дојденско село со 489 жители од 121 семејство.

Во 1940 г. селото броело 694 жители, кои во 1951 г. се намалиле на 529 како последица од Граѓанската војна. Во текот на следните години дошло до битен пораст на населението, по што настапило постепено намалување.

## Население

## Стопанство
Целото земјиште на селото се наводнува и дава високи приноси. Највеќе се произведуваат овошје, тутун, индустриски пиперки, десертно грозје и друго, а застапено е и краварството.

## Поврзано
* Рудинско кале
* Рудински мост
* Меглен

## Наводи

Категорија:Меглен
Самар (село)

**Самар** — село во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција. Населението брои 157 жители и до 1924 г. било населено исклучиво со Македонци.

## Географија и местоположба
Селото се напоѓа околу 10 км северно од градот Воден, а околу 2 км источно од патот Воден - С’ботско, на надморска висчина од 300 м.

## Историја
### Османлиско време
Во османлиските даночни книги за Воденскиот волает од 1619-1620 г. Самар се води како село со 30 домаќинства обврзници на џизија (данок за немуслимани).

Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Самар (*Samar*) — село во Воденската каза со 31 куќи и вкупно 173 жители Македонци.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Самар имал 244 жители Македонци.

По Илинденското востание во 1904 г. целото село потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. Според податоците на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Самар (*Samar*) имало 160 Македонци под егзархијата. Во истиот период, Милоевиќ регистрирал 20 куќи, сите македонски.

### Припојување кон Грција
Со Букурешкиот договор во 1913 г. Самар е припоен кон грчката држава, кога имал 87 жители. Дел од населението се отселило, а на негово место грчките власти во 1924 г. населиле неколку грчки доселенички семејства (бегалци од Турција) со вкупно 24 члена. Во 1926 г. селото е преименувано во Самари. Во 1928 година Самар имал 210 жители, од кои 7 биле доселенички семејства со вкупно 31 член. Во 1940 се заведени 177 жители, од кои 33 доселеници, а останатите Македонци.

## Во Граѓанската војна
Самар настрадал во Граѓанската војна, а грчките монархистички власти во зимата 1947 г. го присилно отселиле населението во Црковени. По нормализацијата на состојбите, селаните се вратиле во селото.

## Население

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Воден со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Воден, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Луковец, во кој спаѓаат и селата Луковец, Волкојанево и Почеп.

## Стопанство
Почвата е мошне неплодна, но сепак населението се занимава со сточарство и земјоделство.

## Наводи

Категорија:Воден
Џон Квинси Адамс

**Џон Квинси Адамс** () ( – ) бил дипломат, политичар и шестиот претседател на САД (4 март 1825 - 4 март 1829). Членувал во Федералистите, Демократ-Републиканците, Национал-Републиканците, а подоцна и во Анти-Масоните. Адамс бил син на американскиот претседател Џон Адамс и Абгејл Адамс. Тој бил еден од најпознатите дипломати, учесник во многу меѓународни преговори и застапник на Монровата доктрина.

За време на неговото владеење предложил програм за модернизација и напредок во образованието, но предлогот не поминал на Конгресот. Подоцна, како конгресмен бил еден од главните противници на ропството, политика која што подоцна ја следел Абрахам Линколн.

## Наводи

## Поврзано
* Список на претседатели на САД

Категорија:Претседатели на САД
Категорија:Членови на Американското филозофско друштво
Категорија:Родени во 1767 година
Категорија:Починати во 1848 година
Категорија:Членови на Американската академија на уметностите и науките
Астана

**Астана** (, ) — главен град на Казахстан, кој се наоѓа на реката Ишим. Градот бил основан во 1824 година под името Акмоли, а подоцна преименуван во **Целиноград**, **Акмола** и **Нур-Султан**. На 20 март 2019 година градот е конечно преименуван во Нур-Султан, во чест на поранешниот претседател на Казахстан Нурсултан Назарбаев.
На 17 септември 2022 година, претседателот Токаев потпиша указ за преименување на главниот град назад во Астана.  Уредбата стапи на сила од денот на објавувањето.

## Сестрински градови
*  Москва, Русија
*  Казањ, Русија
*  Санкт Петербург, Русија
*  Измир, Турција
*  Аман, Јордан
*  Рига, Латвија
*  Гдањск, Полска
*  Варшава, Полска
*  Тбилиси, Грузија
*  Сеул, Јужна Кореја

## Поврзано

* Список на преименувани градови во Казахстан

## Извори

## Библиографија
* Schatz, Edward. *Modern Clan Politics: The Power of "Blood" in Kazakhstan and Beyond*. Seattle: University of Washington Press. 2004.

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место на градот Астана 
* Меѓународен аеродром Астана 
* Астана истражувачки проект  
* Патување до Астана
* Градска карта за GPS


Категорија:Градови и села во Казахстан
Категорија:Главни градови во Азија
Категорија:Главни градови во Европа
Категорија:Казахстан
Категорија:Плански градови
Категорија:Административна поделба на Казахстан
Категорија:Населени места основани во 1830 година
Бирмингем

**Бирмингем** (*Birmingham*) е град и метрополитенска област во градскиот круг Вест Мидленс во Англија.Тој е втор град по големина во Британија-најчесто се нарекува втор град на Обединетото Кралство со население од 1,142 милиони жители во самиот град.Бирмингем се граничи со Црната Земја на запад и заедно со нејзиниот град Вулверхемптон и гратчиња вкучувајќи ги Дадли и Солихал на југоисток,ја формираат Западно Мидленската конурбација.Пошироката метрополитенска област има население од 4,3 милиони,правејќи ја најголема надвор од Лондон.

## Топономија
Името Бирмингем доаѓа од Англо-Саксонскиот *Beormingahām* што значи дом или населба на Беормингас-племе или клан чие име значи Луѓето на Беорма" и која можеби формирала рана единица на Англо-Саксонската администрација.Беорма по кој е племето е именувано може да бил лидер за време на Англо-Саксонскиот договор,заеднички предок или митска племенска фигура.Имињата на местата што завршуваат на *-ingahām* се карактеристични за примарните населби создадени за време на раните фази на време на Англо-Саксонската колонизација на област,сугерирајќи дека Бирмингем постоел најдоцна од почетокот на VII век.Околните населби со имиња кои завршуваат на *-tūn* ('фарма '), *-lēah* ('чистење на шуми'), *-worð* ('заграден простор') и *-field* ('отворен терен') се најверојатно секундарни населби кои што биле создадени од подоцнежната експанзија на Англо-Саксонската популација.Во некои случаи најверојатно на поранешните Британски локации.

Категорија:Градови во Обединетото Кралство
Категорија:Градови во Англија

Категорија:Населени места основани во 6 век
Лидс

**Лидс** (англ. *Leeds*) — град во Велика Британија со население од околу 750.247 жители. Сместен е на реката Ер.
мини|Централната бизнис област навечер
## Поврзано
* Предавателска кула (Лидс)


Категорија:Градови во Англија
Категорија:Окрузи во Англија
Шефилд

**Шефилд** () е *град* во Англија и Велика Британија. Во градот живеат околу 551.800 жители.

## Географија
Шефилд е сместен во Јужен Јоркшир, во посеверниот дел од земјата.

## Спорт
### Фудбал
* ФК Шефилд — најстар фудбалски клуб во светот, основан во 1857 г.
* ФК Шефилд Венздеј
* ФК Шефилд Јунајтед

### Снукер
* Светско првенство во снукер, во театарот „Крусибл“

## Збратимени градови
* Бохум, Германија
* Аншан, Кина
* Естели, Никарагва
* Донецк, Украина

## Наводи

## Надворешни врски

* Градски портал 


Категорија:Градови во Англија
Категорија:Градови во Обединетото Кралство
Категорија:Окрузи во Англија
Категорија:Јужен Јоркшир
Брадфорд

**Брадфорд** () — град во Англија.
мини|Брадфордскиот универзитет
## Наводи


Категорија:Градови во Англија
Категорија:Западен Јоркшир
Ливерпул

мини|Градби во Ливерпул
**Ливерпул** () — град во Англија, Велика Британија.
## Наводи

Категорија:Ливерпул
Категорија:Градови во Англија
Категорија:Окрузи во Англија
Категорија:Градови во Северозападна Англија
Категорија:Мерсисајд
Категорија:Светско наследство во Обединетото Кралство
Бристол

**Бристол** () е *град* во Англија и Велика Британија. Се наоѓа на 169 километри западно од Лондон и 71 километар источно од Кардиф. Низ градот тече реката Ејвон. Според проценките од 2014 г. во градот живееле 442,474 жители. Бристол е осми по големина град во Англија, а единаесетти во целото Обединето Кралство.
## Наводи


Категорија:Градови во Англија
Категорија:Грофовии во Англија
Знаме на Ватикан

**Знамето на [[Ватикан]]** заедно со знамето на Швајцарија се единствените знамиња кои имаат форма на квадрат, односно размерот меѓу неговата должина и ширина е 1:1. Знамето се состои од две еднакви полиња: жолто и бело. Во средината на белото поле се има два клуча: едниот бел, а другиот жолт поврзани со црвена врвца. Над клучевите се наоѓа папската тиара. Клучевите и тиарата го сочинуваат грбот на Ватикан.
Знамето било прифатено на 7 јуни 1929 година. Истата година папата Пиј XI го потпишал и договорот со Италија за конечно решавање на прашањето за Папската Држава.

## Историски знамиња

File:Flag of the Papal States (pre 1808).svg|23pxЗнаме на Папската Држава пред 1808.
File:Flag of the Papal States (1808-1870).svg|23pxЗнаме на Папската Држава 1808-1870.


## Наводи

## Поврзано
* Ватикан
*  Грб на Ватикан

Категорија:Национални симболи на Ватикан
Рослински параклис

мини|десно|300п|Голгота

**Рослинскиот параклис** ( англ.: *Rosslyn Chapel*) е црква од 15 век во местото Рослин (*Roslin*), Шкотска, кој во почетокот бил нарекуван “*Параклис на Свети Матеј*" (Collegiate Chapel of St. Matthew). Црквата била проектирана од страна на Вилијам Синклер од фамилијата Сенклер, шкотски благородници, кои произлегувале од норманадски рицари и, според легендата, биле сврзани со орденот на Тампларите. Црквата започнала да се гради во текот на 1440 година а официјално била завршена во 1486 година.

Некои исследователи параклисот го сметаат за едно од возможните места, каде е скриен Светиот Грал. Тоа е напишано и во романот на Ден Браун „Кодот на Да Винчи“.

Категорија:Шкотска
Категорија:Параклис
Каван (грофовија)

мини|Поглед кон Граадското собрание во Каван
**Каван** (*Contae an Chabháin* на ирски и *County Cavan* на англиски ) е грофовија во Ирска, една од трите во покраината Алстер без да бидат дел од Северна Ирска. Округот се граничи со Монахан, Литрим, Лонгфорд, Мит, Вестмит и Фермана. Има површина од 1.932 км2 и население од 81,704 жители.

Главен град е градот Каван.

## Поврзано
* Алстер
* Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Ирски јазик
* Ирци
* ИРА
## Наводи

## Надворешни врски
* Советот на грофовијата


Категорија:Грофовии во Ирска
Категорија:Алстер
Агиналдо Силва

**Агиналдо Силва** ****  — писател на бразилски новели.

## Новели
* **Полициска станица** (1979/1981 - Глобо - серијал - соавтор)
* **Лампиао и Марија Бонита** (1982 - Глобо - минисерија)
* **Бандити** (1983 - Глобо - минисерија)
* **Отец Цицеро** (1984 - Глобо - минисерија)
* **Опасен влог** (1984 - Глобо - com Глорија Перес)
* **Тезга за чуда** (1985 - Глобо - минисерија)
* **Роке Сантеиро** (1985/1986 - Глобо - со Диас Гомес)
* **Другото** (1987 - Глобо)
* **Сѐ вреди** (1988 - Глобо - со Гилберто Брага)
* **Тиета** (1989/1990 - Глобо)
* **Местото Риашо Досе** (1990 - Глобо - минисерија)
* **Камен врз камен** (1992 - Глобо)
* **Ранета ѕверка** (1993/1994 - Глобо)
* **Натрапничка** (1997 - Глобо - со Рикардо Линарес)
* **Мое најмило** (1998/1999 - Глобо - надгледување на текст)
* **Нежен отров** (1999 - Глобо)
* **[[Пристаниште на чудата]]** (2001 - Глобо - со Рикардо Линарес)
* **[[Госпоѓа на судбината]]** (2004/2005 - Глобо)
* **[[Двојно лице]]** (2007/2008 - Глобо)
## Наводи

Категорија:Бразилски автори
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1943 година
Маноел Карлос

***Маноел Карлос*** (,  – ) — писател на бразилски теленовели.

## Новели
* **Марија Марија** (1978 - Глобо)
* **Наследничката** (1978/79 - Глобо)
* **Живата вода** (1980 - Глобо - соработник)
* **Танцувај со мене** (1981 - Глобо)
* **Летно сонце** (1982/83 - Глобо)
* **Жоана** (1984 - Манчете - серијал)
* **Живеејќи го животот** (1984 - Манчете - минисерија)
* **Нова љубов** (1986 - Манчете)
* **Комета** (1989 - Bandeirantes - минисерија)
* **Среќа** (1991/92 - Глобо)
* **Љубовна приказна** (1995/96 - Глобо)
* **[[Сѐ за љубов]]** (1997/98 - Глобо)
* **[[Семејни интриги]]** (2000/2001 - Глобо)
* **[[Присуството на Анита]]** (2001 - Глобо - минисерија)
* **[[Вљубени жени]]** (2003 - Глобо)
* **[[Страници на животот]]** (2006 - Глобо)
* **[[Да живееш живот]]** (2009 - Глобо)

Категорија:Бразилски автори
Категорија:Бразилски писатели
Категорија:Луѓе од Саун Пауло
Манчестер

мини|Оперската куќа во Манчестер
**Манчестер**  е град во Англија и Велика Британија.

## Спорт
Во Манчестер се наоѓа стадионот „Олд Трафорд“ на фудбалскиот клуб „Манчестер Јунајтед“, а другиот значаен градски фудбалски клуб е „Манчестер Сити“.

## Манчестер како мотив во уметноста
Во песната „Молитвата на господинот когито - патникот“, полскиот поет Збигњев Херберт вели: „... во грдиот град Манчестер открив добри и разумни луѓе“.

## Наводи


Категорија:Градови во Англија
Категорија:Градови во Северозападна Англија
Категорија:Окрузи во Англија
Категорија:Населени места основани во 1 век
Донегол (грофовија)

thumb|right|карта на Донегол
thumb|right|националниот парк Гленвиг

**Долегол** (ирски: *Contae Dhún na nGall* или *Tír Chonaill*, англиски *County Donegal*) е грофовија сместен во западниот дел на покраината Алстер во северозападниот дел на Ирскиот Остров. Грофовијата е административен дел на Република Ирска.  Главен град е Лилфодт. Ова е најголема грофовија по површина во Алстер.

thumb|left|270px|Слив Лиг е второ по ред највисоко езеро во Европа

## Поврзано
  
* Алстер
* Северна Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Велика Британија
* Ирци
* ИРА
thumb|left|Тврдина од железното време во Донегол

## Извори

## Надворешни врски
* Портал на Донегол
* Советот на грофовијата
* Donegal County.com & Dún-na-nGall.com   Bi-lingual County Site 
* A site of information
* On an Irish Jaunting Car through Donegal and Connemara (1902)


Категорија:Грофовии во Северна Ирска
Категорија:Алстер
Монахан (грофовија)

мини|Поглед кон Градското собрание
**Монахан** (ирски: *Contae Mhuineacháin*, англиски *County Monaghan* ) е грофовија во покраината Алстер во Ирска.  Името на земјата доаѓа од ирските зборови *Muine Cheain* што значи **Земја на малите ридови**. Како грофовија била основана во 1585 година.

Грофовијата граничи со Тирон (Северна Ирска) на север, Арма (СИ) на исток, Лаут (Република Ирска) на југоисток, Мит (РИ) на југ, Каван (РИ) на југоисток и Фермана (СИ) на запад.

### Збратимени места на Монахан
* 20px| Принц Едвард, Канада. 
* 20px| Мирамичи, Њу Бранзвик, Канада. 
* 20px| Петербороу, Онтарио, Канада.

## Поврзано
* Алстер
* Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Ирски јазик
* Ирци
* ИРА
## Наводи

## Надворешни врски
* Monaghan County Council
* Monaghan Tourism Map 
* Clogherhistory.ie
* Description of County Monaghan (1900)
* Monaghan Architecture 
* Wikimapia Map
* US protest as map of Monaghan bears an uncanny resemblance to an outline map of Iraq

Категорија:Монахан (грофовија)
Категорија:Грофовии во Ирска
Категорија:Алстер
Жоао Емануел Карнеиро

***Жоао Емануел Карнеиро*** е еден од поновите писатели на бразилски новели.

## Новели
* **[[Освојувачи]]** (2000 - Глобо – минисерија - соавтор)
* **[[Сага за Маите]]** (2001 - Глобо – минисерија - соавтор)
* **Женски желби** (2002 - Глобо - соавтор)
* **[[Бојата на гревот]]** (2004 - Глобо)
* **[[Змии и гуштери]]** (2006 - Глобо)
* **[[Омилена (ТВ Серија)|Омилена]]** (2008 - Глобо)

Категорија:Бразилски автори
Категорија:Родени во 1970 година
Гилберто Брага

**Жилберто Брага** (1945-2021) ― бразилски писател на новели,.

## Новели
* **[[Робинката Исаура]]** (1976/77 - Глобо)
* **Луда љубов** (1983 - Глобо)
* **Тело на тело** (1984/85 - Глобо)
* **Убавите години** (1986 - Глобо - минисерија)
* **Роднината Басилио** (1988 - Глобо - минисерија)
* **Сѐ вреди** (1988 - Глобо)
* **Љубовна месечина** (1990 - Глобо - супервизија на текст)
* **Господар на светот** (1991 - Глобо)
* **Бунтовни години** (1992 - Глобо - минисерија)
* **Моја татковино** (1994/95 - Глобо)
* **Лавиринт** (1998 - Глобо - минисерија)
* **[[Страст и копнеж]]** (1999/2000 - Глобо)
* **[[Светот на славните]]** (2003/2004 - Глобо)
* **[[Тропски рај]]** (2007 - Глобо - со Рикардо Линарес)
## Наводи

Категорија:Бразилски автори
Категорија:Починати во 2021 година
Категорија:Родени во 1945 година
Силвио де Абреу

***Силвио де Абреу*** е писател на бразилски новели.

## Новели
* **Лош ангел** (1997/98 - Глобо - супервизија на текст)
* **Вавилонска кула** (1998 - Глобо)
* **Ќерките на мама** (2001/2002 - Глобо)
* **[[Бојата на гревот]]** (2004 - Глобо - супервизија на текст)
* **[[Белисима]]** (2005/2006 - Глобо)
* **[[Вечна магија]]** (2007 - Глобо - супервизија на текст)
* **[[Чиста убавина]]** (2008 - Глобо - супервизија на текст)

Категорија:Бразилски автори
Категорија:Родени во 1942 година
Антрим (грофовија)

thumb|right|250px|Морски поглед

thumb|250px|Замокот '''Данлак'''

**Антрим** (*Contae Aontroma* ирски, или *County Antrim* на англиски) е грофовија во покраината Алстер во Северна Ирска, Велика Британија. Има површина од 2.844 км2 и 566.000 жители.

Главен град е Антрим.

## Поврзано
* Алстер
* Северна Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Велика Британија
* Ирци
* ИРА
## Наводи

## Надворешни врски
* County Antrim in 1900
* Castle FM - County Antrim Radio Station 
* The Northern Ireland Guide: For information and reviews for locals and tourists alike 
* Local Antrim Guide 


Категорија:Грофовии во Северна Ирска
Категорија:Алстер
Марија Аделаиде Амарал

***Марија Аделаиде Амарал*** е бразилска писателка.

## Телевизиски проекти
**Како авторка**
* 2008 - *[[Драги пријатели]]* (минисерија)
* 2006 - *[[ЈК]]* (минисерија)
* 2004 - *[[Само едно срце]]* (минисерија)
* 2003 - *[[Куќа на седум жени]]* (минисерија)
* 2001 - *[[Сага за маите]]* (минисерија)
* 2000 - *[[Освојувачи]]* (минисерија)
* 1998 a 1999 - *[[Жена (ТВ Серија)|Жена]]* (серијал)
* 1997 - *[[Лош ангел]]* (новела)

**Како соавторка**
* 1995 - *[[Следната жртва]]* (новела)
* 1993 - *[[Картата на Мина]]* (новела)
* 1993 - *[[Мојот сон]]* (новела)
* 1992 - *[[Господ нека ни помогне]]* (новела)
* 1990 - *[[Мое добро, мое лошо]]* (новела)
* 1979 - *[[Гигантите]]* (новела)

Категорија:Бразилски автори
Категорија:Родени во 1942 година
Алцидес Ногуеира

***Алцидес Ногуеира*** е автор на бразилски новели.

## Новели
* **Господ нека ни помогне** (1992 - Глобо - серијал - соавтор)
* **Следната жртва** (1995 - Глобо - серијал - соавтор)
* **Љубовта на воздухот** (1997 - Глобо)
* **Вавилонска кула** (1998 - Глобо - серијал - соавтор)
* **Страст и копнеж** (1999 - Глобо - серијал - соавтор)
* **Ќерките на мајката** (2001 - Глобо - серијал - соавтор)
* **[[Само едно срце]]** (2004 - Глобо - минисерија - со Марија Аделаиде Амарал)
* **[[ЈК]]** (2006 - Глобо - минисерија - со Марија Аделаиде Амарал)
* **[[Камена гатанка]]** (2008 - Глобо)

Категорија:Бразилски автори
Категорија:Живи луѓе
Џуно (филм)

**„Џуно“** () е мелодраматичен филм од 2007 г. Филмот е американска режирана од Џејсон Реитман. Приказната е за 16 годишно девојче кое останува непланирано бремена од нејзиниот најдобар другар. Филмот е номиниран во 3 категории за Оскар, а исто така имаше и 3 номинации за Златен глобус.

Филмот имал голем позитивен критички прием, и доспеа во топ листите на многу критичари за најдобри филмови за 2007 година. Филмот освоил Оскар за најдобро оригинално сценарио а имал уште три други номинации. Истовремено, „Џуно“ имал и финансиски успех, па го повратил буџетот од 6,5 милиони долари за само 20 денови, а вкупно има заработено 21 пати повеќе од буџетот само во Северна Америка.

### Заплет

Џуно Мекгаф (Елен Пејџ) е 16 годишна средношколка од Минесота. Таа открива дека е девет недели бремена со дете од нејзиниот обожавател и пријател Поли Бликер (Мајкл Цера). И покрај тоа што првично се определува за абортус, во последен момент се предомислува и прави планови за посвојување на детето. Со помош на нејзината пријателка Леа, Џуно пребарува по Пенисејвер (огласник) и наоѓа пар за кој мисли дека може да обезбеди соодветен дом. Заедно со нејзиниот татко, Мек, Џуно се запознава со парот, Марк и Ванеса Лоринг (Џејсон Бејтман и Џенифер Гарнер), во нивниот ексклузивен дом и ги финализира подготовките за затворено посвојување.

Категорија:Филмови од 2007 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Гилгамеш (појаснување)

**Гилгамеш** може да се однесува на:

* Гилгамеш, легендарен крал на Урук
* Гилгамеш, асиро-вавилонски еп
* Гилгамеш (опера)
Даун

thumb|250px|Планината Мурне
**Даун**, (англиски *County Down*, ирски - *Contae an Dúin* - „тврдина“) е грофовија во покраината Алстер во Северна Ирска . Има површина од 2.448 км2 и 552,261 жители.

Главен град е Даунпатрик со 10.316 жители.

## Поврзано
* Алстер
* Северна Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Велика Британија
* Ирци
* ИРА
## Наводи

## Надворешни врски
* White Image - County Down Art Gallery 
* Bangor FM - County Down Radio Station 
* County Down website
* Armagh and Down Tourism
* Culture Northern Ireland - Industrial Heritage of County Down 
* Down Gaelic Athletic Association/Cummann Lúthchleas Gael Coiste An Dún 
* Genealogy indexes for County Down
*  Ardglass Fishing port on East Down coast 


Категорија:Грофовии во Северна Ирска
Категорија:Алстер
Чучулигово (Серско)

**Чучулигово** (, *Анагениси*; до 1928 г. *Τσιουτσιλίκοβον*, *Цуциликовон*) — село во Серско, Егејска Македонија, денес во општината Сер на Серскиот округ, Грција. Сè до 1920-тите било населено исклучиво со Македонци.

## Географија
Селото се наоѓа во средиштето на Серското Поле на околу 20 км западно од градот Сер и северно од Ениќој.

## Историја
### Во Отоманското Царство
Во XIX век Чучулигово било село во Серската каза на Серскиот санџак. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Чучулигово (*Tchoutchiligovo*) било село со 72 домаќинства сочинети од 230 Македонци и 12 муслимани. Во 1891 г. е изградена црквата „Св. Атанасиј“.

Во 1891 г. Георги Стрезов напишал за селото:

Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) към 1900 година в селото живеят 560 Македонци христијани.

По Илинденското востание во 1904 г. целото село прешло под врховенството на Бугарската егзархија и во него работела бугарската пропаганда. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Чучулигово (*Tchoutchouligovo*) имало 480 Македонци под Егзархијата и 120 Македонци под Цариградската патријаршија. Во селото работело бугарско основно училиште. Во 1910 г. инспекторот Константин Георгиев Чучулигово вели дека Чучулигово е мало село со 70 македонски куќи, каде учителствувал Б. Маргаритов и имал 22 ученици (20 машки и 2 женски).

Најимотен и највлијателен жител на селото бил Петар Ушев. Парично го потпомагал ВМОРО. Исто така давал пари за изградбата на бугарски училишта и цркви.

### Во Грција
За време на Првата балканска војна селото е окупирано од бугарска војска, а по Втората балканска војна во 1913 г. е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Поради војната, селото таа година имало само 361 жител. Непосредно по Првата светска војна голем дел од населението се преселило во Пиринска Македонија, основајќи го денешното село Чучулигово, Петричко. Во 1920 г. во селото се попишани 238 лица. Во 1924 г. под притисок на властите во Бугарија се иселиле уште неколку семејства, а властите во селото довеле грчки колонисти. Во 1927 г. селото е преименувано во Анагенисис, во превод *преродба*. На пописот од 1928 г. Чучулигово е претставено како етнички мешано село со 767 жители, од кои 464 дојденци (111 семејства), а останатите македонски мештани.

По повлекувањето на бугарската војска на 9 септември 1944 г. Чучулигово страдало од напади на разбојнички андартски чети на Андон Чауш. На 20 февруари 1945 година г. селото е нападнато и ограбено, 15 души се уапсени, а 33 истерани во Бугарија.

Во 1972 г. е изградена нова црква „Св. Атанасиј“.

## Население

## Личности
* Стојо Ангелов Ќусето — револуционер, деец на ВМОРО, умрел по 1918 г.
* Хрисостом Анагностопулос (р. 1933) — грчки духовник
* Петар Ушев — помагач и јатак на ВМОРО

## Културни и природни знаменитости
* Црква „Св. Атанасиј“ од 1891 г.
* Црква „Св. Атанасиј“ од 1972 г.

## Наводи

Категорија:Сер (општина)