open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Северна Кинеска Рамнина

десно|мини|200x200пкс| Северната Кинеска Рамнина е област околу долниот тек на Жолта Река и нејзините притоки, како и степата на север.
десно|мини|201x201пкс| Северната Кинеска Рамнина е прикажана во затемнетиот дел. Жолтата Река е прикажана како „Río Amarillo“.
**Северна Кинеска Рамнина** (поедноставен кинески: 华北平原; традиционален кинески: 華北平原; пинјин: *Huáběi Píngyuán*) е голема рамнина формирана во доцниот палеоген и неогенот, а потоа била изменета од наносите од Жолтата Река. Таа е најголемата алувијална рамнина во Кина. На север рамнината се протега до Планините Јаншан, на запад до Планините Таиханг, на југ до Планините Даби, а на исток до Жолтото и Бохајското Море. Жолтата река тече по средината на рамнината и се влива во Бохајското Море.

Северната Кинеска Рамнина е еден од најважните земјоделски региони во Кина. Оваа рамнина со жолта почва е главна област за производство на сирак, просо, пченка и памук во Кина. Овде се одгледуваат и пченица, сусам и кикирики. Рамнината е еден од најгусто населените региони во светот

Јужниот дел од рамнината традиционално се нарекувала Централна Рамнина, и се смета за колевка на кинеската цивилизација.

Рамнината зафаќа површина од околу 409 илјади км2, и најголемиот дел од неа се наоѓа на надморска височина под 50 м.

Најголеми градови во рамнината се Пекинг, главниот град на Кина, и Тијанџин кој што е важен индустриски град и комерцијално пристаниште. Во рамнината се наоѓа и нафтеното поле Шенгли во Шандонг.

## Наводи

## Надворешни врски

* *Енциклопедија Британика* : „Северна Кинеска Рамнина“

Категорија:Региони во Кина
Категорија:Статии со текст на традиционален кинески
Категорија:Статии со текст на упростен кинески
Категорија:Северна Кинеска Рамнина
Алувијална рамнина

[мини| Поплавена рамнина (на средина) во рамките на алувијална рамнина во [Нов Зеланд (дел од рамнините на Кантербери).]]
**Алувијална рамнина** (од латински: alluvialis „нанос“) е претежно рамна форма на земјиштето создадена со таложење на речни наноси во долг временски период од една или повеќе реки кои доаѓаат од повисоки региони, при што се формира алувијална почва. Поплавна рамнина е дел од процесот на формирање на алувијални рамнини, и се однесува на помала површина која е поплавувана од реките во одреден временски период. За разлика од нив, алувијална рамнина е поголема површина од регионот каде што поплавните рамнини се преместиле во текот на геолошките времиња.

Тие настанале од акумулационите наноси на реките и нивната почва се состои од речни наноси (глина измешана со ситен песок) и лес. Речните корита во ваквите рамнини се плитки, па и при мало зголемување на водостојот, реките се излеваат и го поплавуваат околното земјиште. Денес поголемиот дел од алувијалните рамнини се заштитени од поплави и се претворени во обработливо земјиште.

## Примери

* Дунавска Низина во Бугарија и Романија
* Индоганшка рамнина и Пенџаб во Индија, Пакистан и Бангладеш 
* Долините на реката Искар во Бугарија
* Делтата на Меконг во Виетнам
* Мезаорија во Кипар
* Месопотамија во Ирак
* Северна Кинеска Рамнина во Кина
* Долината Палакарија во Бугарија
* Долината на реката По во Италија
* Долината на Струма во Бугарија
* Долините на Тунџа во Бугарија
* Баетичка депресија во Андалусија, Шпанија
* Долината на Санта Клара во Сан Хосе, Калифорнија 

## Поврзано

* Алувијална лепеза
* Алувиум
* Крајбрежна рамнина
* Речна делта

## Наводи

Категорија:Географски поими
Категорија:Рамници
Категорија:Водотечни земјишни облици
Јан Планини

**Планините Јан**, познати и по нивното кинеско име **Јаншан**, се планински венец северно од Северната Кинеска Рамнина, и претежно се наоѓаат во покраината Хебеј.

Венецот се наоѓа помеѓу реката Чаобаи и превојот Шанхај. Претежно се состои од варовник, гранит и базалт. Надморската височина се движи од 400 до 1000 метри. Највисок врв е Вулинг со 2116 м надморска височина. Источниот дел од Кинескиот ѕид се протега низ планините Јан. Планините исто така се важна сообраќајна порта помеѓу северот и југот.
Категорија:Планински венци во Кина
Категорија:Статии со текст на кинески
Категорија:Северна Кинеска Рамнина
Ана Дука

**Ана Дука** (11-12 век) ― ќерка на Марија и Андроник Дука, внука на Трајан, синот на царот Јован Владислав.

Се омажила за византискиот великодостојник Георги Палеолог кој како баџанак на императорот Алексеј I Комнин вршел високи должности во Византиското Царство.

## Наводи

Категорија:Дука (династија)
Зонирана млечка

***Зонирана млечка*** (латински: Lactarius zonarius) е член на родот Млечки (печурки) со големи млечни шапки од редот Russulales. За прв пат е опишана во 1783 година, под базионимот *Agaricus zonarius*. Ретка, отровна габа, може да се најде во Европа и Северна Америка.

## Опис
Шапката  е карактеристична по кружните зони, односно потемнети концентрични кругови. Прво е испакната а потоа широко отворена со се поизразена вдлабнатина о средината. по површина мазна, сјајна  со жолтеникава до црвеникава боја. Шапката достигнува големина од 4 до 16 см. Внатрешноста на печурката е бела и месести, а при сечењето произведува бел латекс. Месото е со лут вкус и мирис на перуника. Дршката е со должина од 2 до 5 сантиметри и помеѓу 1 и 2 см во пречник.

Ретка габа која се наоѓа само во неколку наши ланини, расте во листопадни шуми особено е во микориза со дабот од јуни до крајот на октомври. Зонираната  млечка не е јадлива печурка.

### Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Габи на Македонија
Категорија:Габи на Европа
Дукс

**Дукс** ― воен командант во провинциите на Византиското Царство, во рановизантиската епоха. 

Командувал со војската, во една или во повеќе провинции. Стоел на чело на дукатот, а подоцна управувал со темите. Од времето на Алексиј I Комнин, до пропаѓањето на царството, титулата велики дукс ја носел врховниот командант на флотата.

## Наводи

Категорија:Византија
Френи Шнајдер

**Ферена „Френи“ Шнајдер** (родена на 26 ноември 1964 година) е поранешна скијачка од Швајцарија. Таа е најуспешна алпска скијачка во нејзината земја, и четвртата најуспешна скијачка во светот (по Линдзи Вон, Анемари Мозер-Прел и Микаела Шифрин) и билаизбрана за „швајцарска спортистка на векот“.

## Приватен живот
Шнајдер е родена во Елм (Швајцарија), како ќерка на чевлар. Нејзината мајка умрела од рак кога Шнајдер била тинејџерка: затоа ја ставила својата скијачка кариера во мирување и го напуштила училиштето за да се грижи за семејството.

## Скијачка кариера
Шнајдер дебитирала во Светскиот куп на 20-годишна возраст.  Таа трипати го освоила Свeтски куп во алпско скијање во генерален пласман и единаесет пати победувала во Светскиот куп во слалом и велеслалом. Исто така, освоила пет медали на Зимските олимписки игри: 3 злата (слалом и велеслалом во Калгари во 1988 година и слалом во Лилехамер во 1994 година), и 6 медали на Светските првенства, вклучувајќи уште 3 злата (велеслалом во Кран-Монтана во 1987 година и Вејл во 1989 година; Слалом во Залбах во 1991 година).

За време на сезоната 1988-1989 победила на 14 трки од Светскиот куп, рекорд за победи во една сезона кој го држела сè додека Шифрин не го соборила во сезоната 2018-19.

Во април 1995 година, по единаесет успешни сезони, објавила дека се повлекува од професионално скијање. Денес, Шнајдер има своја школа за скијање во нејзиното родно село Елм, како и продавница за спортска опрема во Гларус.

## Наводи

## Надворешни врски

* Веб-страница на скијачката школа на Врени Шнајдер (германски)
* Профил на Меѓународниот олимписки комитет
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1964 година
Кајан Берд

мини|230x230пкс|Кајан Берд од 2016 година
**Кајан Берд** (исто така познат како *Кајанберд* или *Дсеванк*, *Каյանբերդ* или *Դсеվանք*) — тврдина и поранешен манастир на Ерменската апостолска црква во провинцијата Лори во Северна Ерменија. Тврдината се наоѓа помеѓу манастирите Хагпат и Санахин. Кајан Берд е стратешки изграден на работ на гребенот помеѓу два кањони над реката Дебед.

## Архитектура
Точната година на изградба на замокот не е позната. Можно било кралот Ашот II. Јеркат го изградил во одреден момент во 10 век. Замокот е во голема мера уништен. Ѕидниот прстен е ограден со триаголна површина и бил обезбеден со полукружни одбранбени кули. Внатре во областа останала црквата Сурб Аствацацин (Սուրբ Աստվածածին, „Света Богородица“). Изграден е од црн туф. Нејзината сина, црвена, бела купола била оштетена во земјотрес во 1827 година. Куполата била изградена во десниот агол на тврдината, со која дели надворешен ѕид. Во близина може да се видат и бројни урнатини од куќи, цистерни и водоводни цевки од глина. Во придружното село има гробница од рано железно време.

## Историја
Во средината на XI век бил изграден Хагпат на верскиот центар на Лори и конкурирал со братски манастир Санахин. Според средновековниот историчар Киракос Ганџакеци, архиепископот од Хагпат, Ховханес, ја изградил тврдината во 1233 година како манастир со масивни одбранбени ѕидови на почвата на Санахин. Тој потекнува од грузиско-ерменската династија Закариди и бил син на сестрата на ерменските кнезови Закаре и Иване Закаријан.

Состојбата на тлото на Санахин довело до конфликт меѓу двата манастира. По смртта на епископот, Татарите ги урнале ѕидините на манастирот во 1241 година. Потоа не бил обновен.

## Наводи

Категорија:Архитектура од 13 век
Зелена теорија

**Зелената теорија** ― теорија за меѓународни односи (МО). За разлика од главните теории за МО, таа ги поставува еколошките прашања како средишни за проучувањето на меѓународните односи. Според зелената теорија, главните теориите како неореализмот и неолиберализмот не успеваат да ги разберат еколошките проблеми преку нивните рационалистички и државно-центрични рамки на анализа. Зелената теорија се насочува на проучувањето на глобалната правда, меѓународниот развој, модернизацијата и безбедноста. Зелените перспективи во МО се појавиле во 1970-тите како одговор на зголемувањето на прекунационалните прашања поврзани со животната средина. До крајот на 20 век, зелената теорија се етаблирала во рамките на дисциплината. Зелената теорија се усогласува со постпозитивизмот кој произлегла од таканаречената трета (или четврта) дебата на МО. Теоријата може да се подели на крило насочено кон меѓународна политичка економија (МПЕ) и космополитско крило. Првично, крилото МПЕ, главно заинтересирано за режимите на животната средина, било посилно, но последователно многу космополитски теоретичари, како Дејвид Хелд, Ендру Линклејтер, Хенри Шу и Томас Пог, дале придонеси поврзани со прашања заживотната средина.

## Поврзано

*Глобално затоплување
*„Анархија што доаѓа“
*Теорија за критични меѓународни односи
*Екофеминизам
*Екоцентризам
*Залена политика
*„Границите на растот“
*Одржлив развој
*Трагедија на општите добра

## Наводи

### Цитирани дела

* 

## Дополнителна литература

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Категорија:Безбедносни студии
Категорија:Заштита на животната средина
Категорија:Теорија за меѓународни односи
Категорија:Природозаштита
Економски активизам

**Економскиот активизам** вклучува користење на економската моќ за промена. И конзервативните и либералните групи користат економски активизам за да ги бојкотираат или наддаваат стопанските друштва и организациите кои не се согласуваат со нивните конкретни политички, верски или општествени вредности. Спротивно на тоа, тоа значи и купување од оние друштва и организации кои го прават тоа.

## Видови економски активизам
Бренд активизам е вид на активизам во кој бизнисот игра водечка улога во процесите на општествени промени. Применувајќи го активизмот на брендот, бизнисите покажуваат грижа за заедниците на кои им служат и нивните економски, социјални и еколошки проблеми, што им овозможува на бизнисите да градат одржливи и долгорочни односи со клиентите и потенцијалните клиенти. Котлер и Саркар го дефинираат феноменот како обид на фирмите да ги решат глобалните проблеми за кои се грижат нивните идни клиенти и вработени.

Потрошувачкиот активизам е активизам во име на потрошувачите за заштита на потрошувачите или од самите потрошувачи. На пример, активистите во движењето за слободни производи од доцните 1700-ти протестирале против ропството со бојкотирање на стоките произведени со ропска работа. Денес, вегетаријанството, веганството и фриганството се сите облици на потрошувачки активизам кои бојкотираат одредени видови производи. Други примери на потрошувачки активизам вклучуваат едноставно живеење, минималистички начин на живот наменет за намалување на материјализмот и видната потрошувачка и даночен отпор, облик на директна акција и граѓанска непослушност во спротивставување на владата која го наметнува данокот, на владината политика или како спротивставување на оданочување само по себе.

Акционерскиот активизам вклучува акционери кои користат акционерски удел во корпорацијата за да извршат притисок врз нејзиното раководство. Целите на акционерите-активисти се движат од финансиски (зголемување на вредноста на акционерите преку промени во корпоративната политика, структура на финансирање, намалување на трошоците итн.) до нефинансиски (одвложување од одредени земји, усвојување на еколошки политики итн.).

## Поврзано

* Директна демократија
* Двојна моќност
* Генерален штрајк
* Greenpeace
* Ненасилство
* Даночен отпор

## Наводи

Категорија:Активизам по прашање
Категорија:Организирање на заедницата
Категорија:Бојкоти
Категорија:Заштита на животната средина
Категорија:Природозаштита
Црква „Св. Атанасиј“ - Грубевци

**Свети Атанасиј** () — преродбеничка црква во селото Грубевци, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм сместен југозападно од селото. Изградена е во XVIII - XIX век. На крајот од XIX и почетокот од XX век со црквата завладеала Бугарската егзархија.

Храмот претставува трикорабна базилика со нартекс, трем, женска црква и полукружна апсида. Иконостасот е резбан, позлатен и насликан со световни мотиви. Заедно со царските икони датира од 1804 г. Тие икони се потпишани од Константин Зограф. Во архитравот има фрески.

Црквата е прогласена за историски споменик на 1 декември 1994 г.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

Атанасиј, Грубевци
Атанасиј, Грубевци
Категорија:Споменици на културата во Постол (општина)
Црква „Св. Атанасиј“ - Драгоманци

**Свети Атанасиј** () — црква во селото Драгоманци, Мегленско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот е трикорабна базилика типична за своето време. Претставува забележителен пример за духовната архитектура во Меглен. Прогласена е за историски споменик на 2 јуни 1987 г.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

Атанасиј, Драгоманци
Атанасиј, Драгоманци
Категорија:Споменици на културата во Меглен
Црква „Св. Спас“ - Тодорци

**Свети Спас** (**Вознесение Христово**) — преродбеничка црква во селото Тодорци, Мегленско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
[мини|лево|180п|Гробот на [Божин Стаменитов (Емануил Стаматиадис) зад црквата.]]
Црквата е изградена во 1878 г. Претставува трикорабна базилика со отворен трем на југ и запад. Вратите се доста ниски. Камбанаријата е на западната страна. Средниот кораб одвнатре е засводен, а страничните се со рамни тавани. Иконостасот е импресивен. Во црквата има неколку икони од 1778 г. Зографисана е во 1878 г. од Божин Стаменитов (Емануил Стаматијадис) од Пазар. Добро зачуван е резбаниот дрвен парапет на женската црква со сцени од химната Акатист, дело на светогорски монах. Иконите во црквата се од солунското гратче Куфалово, со кое Тодорци има стари врски. Црквата била палена од Турците во 1850 и 1875 г.

Државата ја прогласила за заштитен споменик на културата на 2 јуни 1986 г.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Спас, Тодорци
Спас, Тодорци
Категорија:Споменици на културата во Постол (општина)
Категорија:Појавено во 1878 година
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Нисија

**Рождество на Пресвета Богородица** () — преродбеничка црква на околу 2&nbsp;км југоисточно од селото Нисија, Воденско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е забележителна градба од 1741 г. со вреден оригинален живопис. Во 1969 г. е прогласена за споменик на културата.

На почетокот на XXI век храмот е запустен и во урнатини.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

Богородица, Нисија
Богородица, Нисија
Категорија:Споменици на културата во Воден (општина)
Категорија:Појавено во 1741 година
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Теово

**Свети Ѓорѓи** () — преродбеничка црква во селото Теово, Воденско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа во центарот на селото, до гробиштата. Изградена е пред 1850 г. Во 1970-тите до неа е изградена нова централна црква „Св. Архангели Гаврил и Рафаил“.

Храмот претставува трикорабна базилика со женска црква во западниот дел. Направена е од камен, со дебелина на надворешните ѕидови од 80&nbsp;см. Има два влеза — еден од јужната и еден од западната страна. Покриена е со плочи и има и камбанарија. Во внатрешноста на запад има женска црква. Има забележителен позлатен иконостас. Од фреските се издвојува Пресвета Богородица Поширока од небесата. Црквата е реставрирана во првобитниот изглед.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

Ѓорѓи, Теово
Ѓорѓи, Теово
Црква „Св. Петка“ - Теово

**Света Петка** ( или *Σφέτα Πέτκα*) — преродбеничка црква кај селото Теово, Воденско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа на 2&nbsp;км југозападно од селото. Изградена е пред 1817 г.

Храмот претставува еднокорабен храм, изграден од камен со дебелина од 60&nbsp;см. Покривот е со ќерамиди на четири води. Внатре има стари икони како „Света Петка“ (1817), „Свети Ефтимиј и Харалампиј“, „Пресвета Богородица“, „Исус Христос“, „Свети Јован Претеча“ — сите дело на месни зографи. Во 1970-тите до него е изградена поголема црква.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

Петка, Теово
Петка, Теово
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Долно Граматиково

**Свети Ѓорѓи** () — средновековна црква во селото Долно Граматиково, Воденско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа југозападно од селото. Изградена е во 1175 г. според стар натпис. Внатре има друг натпис во кој се споменува годината 1667 — веројатно годината кога е обновен. Во црквата има зачувани вредни фрески и вреден иконостас.

Во 1969 г. храмот е прогласен за споменик на културата.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

Ѓорѓи, Долно Граматиково
Ѓорѓи, Долно Граматиково
Категорија:Споменици на културата во Воден (општина)
Категорија:Појавено во 1175 година
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бања

**Свети Ѓорѓи** () — преродбеничка црква во селото Бања, Воденско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм, сместен источно од селото. Претставува забележителен пример за духовната архитектура на Воденско од XIX век. Прогласена е за историски споменик на 23 март 1987 г.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

Ѓорѓи, Бања
Ѓорѓи, Бања
Категорија:Споменици на културата во Вртикоп (општина)
Црква „Св. Атанасиј“ - В’дришта

**Свети Атанасиј** () — преродбеничка црква во селото В’дришта, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

## Местоположба
Црквата е гробишен храм на северниот крај на селото.

## Историја
Храмоте е изграден околу 1800 г., веројатно како манастирски. Изгорен е во 1842 и 1933 г. Внатре е откриено евангелие од 1659 г. кое денес се наоѓа во Националниот историски музеј во Софија.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

Атанасиј, Вдришта
Атанасиј, Вдришта
Црква „Св. Петка“ - В’дришта

**Света Петка** () — преродбеничка црква во селото В’дришта, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
лево|мини|180п|Влезот на црквата

Црквата е изградена во 1756 г. Престолните икони се насликани во 1815 г. од мајсторот Ѓорѓи Мануил од Селица, Населичко.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

Петка, Вдришта
Петка, Вдришта
Категорија:Појавено во 1756 година
Црква „Св. Атанасиј“ - Кадиново (стара)

**Свети Атанасиј** () — преродбеничка црква во селото Кадиново, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен грам сместен северно од селото. Изграден е на почетокот на XIX век, судејќи по фреската „Благовештение“, датирана 1806 г. Според кукушкиот околиски училиштен инспектор Никола Хрлев во 1909 г. црквата, заедно со целото село била врховенството на Бугарската егзархија, но немала никаков имот.

Во центарот на селото се наоѓа истоимената црква „Св. Атанасиј“, која е поголема и изградена многу подоцна.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

Атанасиј, Кадиново
Атанасиј, Кадиново
Категорија:Појавено во 1806 година
Црква „Св. Петар и Павле“ - Врежот

**Свети Петар и Павле** () — црква кај селото Врежот, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Ова е црква на стар манастир, обновена во XX век. Сместена е на 600&nbsp;м источно од селото. Во храмот се чуваат 12 вредни икони и царските двери од стариот оригинален иконостас од XIX век.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

Петар и Павле, Врежот
Петар и Павле, Врежот
Црква „Св. Лука“ - Врежот

**Свети Лука** () — преродбеничка црква во селото Врежот, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот се наоѓа во северниот дел на селото. Според месното предание, изграден е во 1790 г. Претставува трикорабна базилика со отворен трем на југ и запад. Подоцна јужно до него е изградена нова црква.

Во 1926 г. селото е преименувано во Агиос Лукас (во превод *Свети Лука*) според црквата.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

Лука, Врежот
Лука, Врежот
Категорија:Појавено во 1790 година
Црква „Св. Атанасиј“ - Пилорик

**Свети Атанасиј** () — преродбеничка црква во селото Пилорик, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
мини|лево|200п|Црквата од северозапад
Црквата е гробишен храм во западниот крај на селото, изграден на почетокот на XIX век. Претставува трикорабна базилика со нартекс, женска црква, полукружна апсида и трем на југ. Изградена е од камења, делкани на четирите агли. Таванот е резбан, со претстава на Христос Седржител од 1886 г. Резбаниот многуаголен иконостас има икони од 1846 г. На гробиштата има стари округли крстови од камен.

Сè до изградбата на црквата „Успение на пресв. Богородица“ во 1860 г., православното население на Пазар одело во оваа црква.

Црквата е прогласена за историски споменик на 23 февруари 1995 г.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

Атанасиј, Пилорик
Атанасиј, Пилорик
Категорија:Споменици на културата во Постол (општина)
Црква „Св. Атанасиј“ - Чекре

**Свети Атанасиј** () — преродбеничка црква во селото Чекре, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм изграден од крајот на XVIII до почетокот на XIX век. Сместен е на источниот крај на селото, на брегот на денес пресушеното Ениџевардарско Езеро. Според друг извор, црквата е од времето на митрополитот Никодим Воденски (1859 – 1870).

Храмот претставува трикорабна базилика со нартекс, женска црква, трем и полукружна апсида. Иконостасот е резбан и царските икони на него се од 1815 г. Таванот дрвен и рамен, резбан и насликан.

Црквата е прогласена за историски споменик на 6 декември 1994 г.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

Атанасиј, Чекре
Атанасиј, Чекре
Категорија:Споменици на културата во Постол (општина)
Црква „Св. Јован Претеча“ - Липариново

**Свети Јован Претеча** () — преродбеничка црква во селото Липариново, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата претставува трикорабна базилика со нартекс и деветстрана апсида на исток. Изградена е во 1864 - 1865 г. за време на митрополитот Никодим Воденски (1859 - 1870).

Прогласена е за историски споменик на 5 април 1999 г.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

Јован Претеча, Липариново
Јован Претеча, Липариново
Категорија:Споменици на културата во Постол (општина)
Категорија:Појавено во 1865 година
Црква „Св. Атанасиј“ - Аларе

**Свети Атанасиј** () — преродбеничка црква во селото Аларе, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм изграден во XIX век. Претставува еднокорабна базилика со тринаесетстрана апсида, срушен нартекс-женска црква на запад и трем на југ. Во нишата на жртвеникот има остатоци од фрески од крајот на XIX век.

На крајот од XIX и почетокот на XX век, иако целото село било под врховенството на Бугарската егзархија, храмот стоел затворен поради спорови меѓу неа и Цариградската патријаршија.

Црквата е прогласена за историски споменик на 6 декември 1994 г.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

Атанасиј, Аларе
Атанасиј, Аларе
Категорија:Споменици на културата во Постол (општина)
Светски куп во алпско скијање

**Светскиот куп во алпско скијање**  е натпреварување во повеќе дисциплини во алпско скијање организирани од Меѓународната скијачка федерација (ФИС). Купот за прв пат се одржал во 1966 година, и пролетта 1967 година по Конгресот на ФИС во Бејрут станал официјален настан во рамките на ФИС. Првата скијачка трка од Светскиот куп се одржала на 5 јануари 1967 година во Берхтесгаден, Западна Германија. Жан-Клод Кили од Франција и Ненси Грин од Канада биле првите победници во генерален пласман.

## Правила
Натпреварувачите се обидуваат да постигнат најдобро време во четири дисциплини: слалом, велеслалом, супер Г и спуст. Петата дисциплина, алпска комбинација опфаќа две трки во спуст и слалом. На почетокот на Светскиот куп имало само трки во слалом, велеслалом и спуст. Комбинациите биле воведени во сезоната 1974-75, а супервелеслаломот во сезоната 1982-1983. Сегашниот систем на бодување бил воведен во сезоната 1991-92. На секоја трка, поени се доделуваат на 30-те најдобри: 100 поени за победникот, 80 за второ место, 60 за трето, до 1 поен за 30-то место. Скијачот со најмногу поени на крајот од сезоната го освојува Купот и трофеј Кристален глобус со тежина од 9&nbsp;килограми. Награди се доделуваат и за секоја поединечна дисциплина заедно со помал (3,5&nbsp;кг) кристален глобус.

Светскиот куп се одржува секоја година и се смета за врвно натпреварување во алпско скијање. Многумина сметаат дека Светскиот куп е повредна титула од Олимписките игри (кои се одржуваат на секои 4 години) или Светското првенство (се одржува на две години), бидејќи од натпреварувачот се бара да скија на исклучително високо ниво во неколку дисциплини во текот на сезоната, а не да победи на само една трка.

Трките најчесто се одржуваат во скијачките центри на Алпите, со редовни трки и во Скандинавија, Северна Америка и источна Азија. Исто така, неколку трки се одржани на јужната полутопка. Натпревари од Светскиот куп се одржани во 25 земји: Австралија, Австрија, Андора, Аргентина, Босна и Херцеговина, Бугарија, Германија, Италија, Јапонија, Јужна Кореја, Канада, Нов Зеланд, Норвешка, Полска, Русија, Словачка, Словенија, Финска, Франција, Хрватска, Чешка, Шпанија, Шведска, Швајцарија и САД. (Сите трки од Светскиот куп на кои домаќин била Босна се одржале кога таа сè уште била дел од Југославија.)

## Победници во генерален пласман
Список на сите освојувачи на Големиот кристален глобус во генералниот пласман на Светскиот куп во машка и женска конкуренција од првата сезона 1967 година до денес.

## Наводи

Категорија:Светски куп во алпско скијање
Категорија:Натпреварувања во алпско скијање
Категорија:Натпреварувања организирани од Меѓународната скијачка федерација
Категорија:Светски купови во зимски спортови
Категорија:Светски скијачки натпреварувања
Богородична црква во Долц

**Црква на Богородица во Долц е** населба  во  општина Краљево, која била подигната во 1441г./1442г.  и е неподвижно културно наследство како споменик на културата од големо значење.

## Надворешноста на црквата
Црквата посветена е на Света Богородица во селото Долц кое се наоѓа на неколку километри јужно од Манастирот Студеница. Речиси квадратната основа на храмот, е мала по големина, но нејзината двоспратна структура има висина од околу 6 метри, па издолжената силуета повеќе личи на кула отколку на место за богослужба. Двете идентични соби, сместени една врз друга и засводени, најверојатно првично не служеле дури ни како црква.

Во долната просторија има еден отвор на западната страна, а во двостепената просторија има четири заоблени отвори, од кои се северни и јужни  и се наоѓаат веднаш до исток на ѕидот. Се претпоставува дека таквиот концепт на зградата го покажува неговиот поранешен погребен карактер. Во времето на деспотот Ѓураѓ Бранковичќ поточно 1441/1442г.  била извршена реконструкција, за што сведочи и делумно зачуваниот натпис на фреските. Бидејќи во овој случај ѕидовите на врвот биле шарени, јасно е дека до таа година биле извршени интервенции кои ја претвориле оваа просторија во црква: отворите групирани на источната страна беа заѕидани, и така се формира олтарот како простор со плитка  апсида,  ѓаконија и проскомедија. Можеби, во исто време, била соѕидана и големата припрата. Фреските биле сочувани  доста фрагментирано во источниот дел на храмот.

Истражувањата и реставрацијата биле спроведени во 1969 години.

## Поврзано

* Споменци на културата од големо значење

## Врски

## Надворешни врски

* „Црква на Богородица  - Споменици на културата во Србија". Српската Академија на Науките на Уметностите.  
* Републички завод за заштита на спомениците на културата-Белград 
* Листа на архитектонски споменици
* Републичко биро за заштита на спомениците на Културата-Белград/База На податоци за недвижните културни вредности
* Црква на Богородица

Категорија:Православни храмови
Категорија:Град Кралево
Категорија:Недвижни културни добра
Категорија:Средновековни цркви во Србија
Категорија:Споменици на културата во Србија
Јоханес Рик

**Јоханес (Жоао Еванџелиста) Рик** (19 јануари 1869 - 1946) бил бразилски свештеник и миколог роден во Австрија, кој се смета за „татко на бразилската микологија“. Тој бил првиот што систематски го документирал габичната биоразновидност, особено макрогабите, во јужен Бразил. Рик воспоставил комуникација со неколку современи миколози, како што се Џакомо Бресадола, Кертис Гејтс Лојд, Хајнрих Рем и Ханс Сидоу, кои му помогнале да ги идентификува неговите бразилски колекции.  Рик бил учител во Фелдкирх од 1894 до 1898 година пред да стане студент по теологија во Фалкенбург (Холандија) од 1899 до 1902 година. Откако се преселил во Бразил во 1902 година, бил учител до 1915 година, потоа социјален работник од 1915 до 1929 година и на крајот професор по теологија до 1942 година.

## Избрани дела
Рик, Ј. (1960). „Базидиомицети Eubasidii во Рио Гранде до Сул - Бразилија 4.Meruliaceae, Polyporaceae и Boletaceae“. Ботаничка серија Iheringia **7** : 193–295.

## Поврзано

* 
* 

## Наводи

Категорија:Починати во 1946 година
Категорија:Родени во 1869 година
Категорија:Бразилски миколози
Хајнрих Рем

**Хајнрих Симон Лудвиг Фридрих Феликс Рем** (20 октомври 1828, Едерхајм – 1 април 1916 година, Минхен ) бил германски миколог и лихенолог. Студирал на универзитетите во Ерланген,  и Хајделберг, а докторирал во 1852 година. За време на неговата кариера, тој бил лекар во Дитенхофен (од 1854 година), Сугенхајм (од 1857 година) и Виндсхајм (од 1871 година). Во 1875 година, тој станал регионален медицински испитувач во Лор ам Мајна.

## Публикации

* Рем, Х. 1874 година. Аскомицетен фасц. 5: 201-250
* ----. 1875 година. Аскомицетен 6: 251-300
* ----. 1881 година, публик. 1882 година. Придонеси за аскомицетната флора на германските Алпи и предалпите. Хедвигија 20: 97-103
* ----. 1882 година. Придонеси за аскомицетната флора на германските Алпи и предалпите. Хедвигија 21 (8): 113–123.
* ----. 1883 година. Аскомицетен фасц. XV: 701-750
* ----. 1883 година. Аскомицети Лојкани Лектиi во Унгарија, Трансилванија и Галиција. [i-iv], [1]-70. Берлин; Фридлендер и син
* ----. 1883 година. Аскомицетен фасц. XIV. Хедвигија 22: 52-61
* ----. 1885 година. Аскомицетен фасц. XVI. Хедвигија 24: 7-17
* ----. 1885 година. Аскомицетен фасц. XVII. Хедвигија 24 (6): 225-246
* ----. 1888 година. Аскомицетен 923, во шема.
* ----. 1888 година. Аскомицетен фасц. XIX. Хедвигија 27: 163-175
* ----. 1889 година. Аскомицетен: Хистеријацеа и Дискомицети. Криптогамен-Флора фон Дојчланд на Д-р Л. Рабенхорст, Oesterreich und der Schweiz Zweite Auflage. Vol. 1. 3. Абт: Аскомицети: Хистеријацеа и Дискомицети. 209-336
* ----. 1889 година. Аскомицетен, Фасц. XX. Хедвигија 5: 347-358

## Епоними
Во 1861 година, габичниот род *Rehmia* бил именуван по него од лихенологот Август фон Кремпелхубер. Други миколошки родови кои го содржат неговото име се *Rehmiella*, *[[Рехмиодотис|Rehmiodothis]]* и *[[Рехмиомицела|Rehmiomycella]]*.

## Наводи

Категорија:Починати во 1916 година
Категорија:Родени во 1828 година
Категорија:Германски миколози
Категорија:Германски Лихенолог
Противпожарна касарна во Сента

**Касарната во Сента** била изградена во 1904 година.  Како споменик на културата спаѓа во категоријата споменици од големо значење.

Зградата на противпожарната бригада во Сента, била дизајнирана од страна на Унгарски архитект, Бела Лајта, еден од најдобрите следбеници на познатиот унгарски архитект Еден Лехнера.

## Надворешноста на зградата
Изградена е во сецесионистички стил со елементи на унгарската народна уметност и се смета за ремек-дело на комбинација од унгарската сецесија и народна конструкција. Се состои од три павилјони - два се на линијата на регулирање на улиците, а третиот е во дворот. На предната страна на улицата, помеѓу два идентични павилјони сместени на оската, постои порта. Овие два павилјони се дизајнирани за канцеларијата на Претседателот, сала за состаноци, сала за забава, библиотека и читална. Во дворот има поинаква концепирана зграда. Во неа има:  кабинети, спални, магацин за машини, набљудувачница и  трпезарија. Магацинот  се наоѓа веднаш зад овие згради.

Зградата е декорирана во малтер и хармонично насликана. Сите функционални апликации во зградата, како олуците, биле дизајнирани и изведени на уникатен начин.

Конзерваторските работи биле изведувани во 1965, 1992 и 2005 година.

## Поврзано

* Споменик на културата од големо значење

## Врски

## Фотогалерија

Податотека:Vatrogasna kasarna u Senti 4.jpg|Детали за покривот
Податотека:Vatrogasna kasarna u Senti 3.jpg|Дворот на згради
Податотека:Vatrogasna kasarna u Senti 2.jpg|Еден од павилјоните од страната на улицата
Податотека:Vatrogasna kasarna u Senti.jpg|Влезот на павилјонот


## Надворешни врски

* Список на споменици на културата од големо значење во Војводина 
* Листа на архитектонски споменици
* Виртуелен Архив на Бела Лајт 

Категорија:Споменици на културата во Србија
Категорија:Општина Сента
Лихенологија

десно|мини|250x250пкс| Лишаи
**Лихенологијата** е биолошка дисциплина која ги проучува лишаите. Историските почетоци на лихенологијата се поврзани со Ерик Ахариус („татко на лихенологијата“), ученик на Карл Лајн. Ахариус е на преминот од 18 и 19 век. објавил голем број учебници и научни публикации за лишаите, од кои најважни се:

* (*Lichenographiae Sueciae prodromus* 1798 );
* (*Methodus lichenum*  1803 );
* ( *Lichenographia universalis* 1810 );
* ( *Synopsis methodica lichenum*1814 ).

Како што мислењата за природата на односот помеѓу алгите и габите кај лишаите се менувале паралелно со развојот на науката, така се менувала и важноста на лихенологијата и интересот за неа. Денес, лихенологијата се смета за дел од микологијата.

Категорија:Лишаи
Категорија:Гранки на биологијата
Килиместа млечка

мини|Килиместа млечка

**Килиместа млечка** (латински: Lactarius cilicioides) е член на родот Млечки (печурки) со големи млечни шапки од редот гулапковидни (*Russulales*). Расте по влажни шуми и крај потоци. Кога ќе се пресече или скрши испушта бело луто млеко (латекс)).

### Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Габи
Категорија:Габи на Македонија
Категорија:Габи на Европа
Паул Кумер

мини|Миколог Паул Кумер
**Паул Кумер** (роден на 22 август 1834 година, а починал на  6 декември 1912 година) свештеник, учител и научник во Цербст, Германија, познат главно по неговиот придонес за миколошката номенклатура. Претходната класификација на агариците од страна на пионерскиот таксоном за габи, Елиас Магнус Фрис, назначи само многу мал број родови, при што повеќето видови спаѓаат во Агарикус. Овие неколку родови биле поделени на многу триби („племиња“). Во своето дело од 1871 година, *Водич за наука за печурки*, Кумер го подигнал поголемиот дел од племето Фрис до статус на род, со што воспоставил многу од генеричките имиња за агарици кои се користат до ден-денес.

Од 1857 до 1863 година, тој работел како приватен предавач, а потоа служел како кустос во Зербст (1863–1877). Од 1877 година наваму, тој бил министер во Хан Мунден .

## Библиографија

* „Водич за наука за печурки. Инструкции за методична, лесна и сигурна идентификација на печурките кои се појавуваат во Германија, со исклучок на мувлата и сите премногу ситни лигите и јадрото на габите.“ 1. издание. Зербст (Е. Лупе); (1871).
* „Водич за науката за мов. Инструкции за лесно и безбедно идентификување на германските мовови". 119 стр.; Берлин. (1873).
* „Водич за црн дроб и феморални криптогами“ (коњско опавче, мов, папрат, коренови култури). 1. Ауфл.; Берлин (Спрингер); (1875).
* „Слики на карактери на криптогамисти“. VIII+251 стр., 220 илустрации; Хановер, (1878).
* „Водич за науката за мов. Инструкции за лесно и безбедно идентификување на германски мовови“, 2. Ауфл.; Берлин, (1880).
* „Флората на мов во областа околу Хан. -Минден. - Бот. Централблат 40: 65–72, 101–106; Касел, (1889).
* „Водич за науката за мов. Инструкции за лесно и безбедно идентификување на германските мовови". Трето издание; Берлин, (1891).
* „Водич за црн дроб и васкуларните криптогами“ (коњско опавче, клупски мов, папрати, коренчиња). 2. издание VII+148 стр.; Берлин (Пролет), (1901).

## Наводи

## Надворешни врски

* „Паул Кумер“, Историски индекс на миколози, *миколошко друштво Илиноис“.*

Категорија:Починати во 1912 година
Категорија:Родени во 1834 година
Категорија:Бриолози
Категорија:Германски миколози
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Галишта

**Свети Ѓорѓи** () — средновековна црква во селото Галишта, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Изворно ѝ припаѓала на Охридската архиепископија.

## Историја
Црквата била првобитно била главна црква на стар манастир. Изградена е во XI или XII век, и поконкретно средината на XII век според првиот живописен слој. Вторите живописи се од 1287 г., како што вели еден натпис.

Во 1684 г. селото Галишта заедно со црквата „Св. Ѓорѓи“ и селото Чука со манастирот „Св. Архангели“ му се дадени на манастирот „Пресв. Богородица Мавровска“ како негов имот.

Според Трпо Поповски и Златко Каратанасов, во 1872 г. при случајно кутнување на еден ѕид во црквата откриена е ризница на старословенски ракописи на пергамент, но истите се изгорени од костурскиот митрополит Никифор.

Во 1924 г. храмот е прогласен за споменик на кулурата.

Црквата е реставрирана во 1950 г. и повторно во 1989 г.

## Архитектура
Првичната црква била крстокуполна со нартекс, а подоцна ѝ е придодаден втор напречен кораб, вклучувајќи ги во себе дотогаш одделната камбанарија и галеријата со параклиси од северната и јужната страна. Градбата архитектонски наликува на „Пресв. Богородица Перивлептос“ во Охрид.

## Живопис
Првичнот живописен слој е запазен само во фрагменти, откриени при реставрација. На западната страна на новиот кораб има добро зачувани фрески од 1287 г. Фрески од првиот период се зачувани, и ги има и во горниот кат на камбанаријата. Во северниот ѕид на храмот има уникатна икона на Свети Ѓорѓи од XIII или XIV век, каде тој е преставен полн раст во речиси висок релјеф и во висина од 2,6 метри.


Galishta Sveti Georgi 06.jpg |
Saint George Church in Omorfokklisia Galishta Fresco 2.jpg |
Saint George Church in Omorfokklisia Galishta Fresco 3.jpg |
Saint George Church in Omorfokklisia Galishta Fresco 6.jpg |
Saint George Church in Omorfokklisia Galishta Fresco 7.jpg |
Saint George Church in Omorfokklisia Galishta Fresco 8.jpg |
Saint George Church in Omorfokklisia Galishta Fresco 9.jpg |
Saint George Church in Omorfokklisia Galishta Fresco 10.jpg |
Saint George Church in Omorfokklisia Galishta Fresco 11.jpg |
Saint George Church in Omorfokklisia Galishta Fresco 12.jpg |
Saint George Church in Omorfokklisia Galishta Fresco 13.jpg |
Saint George Church in Omorfokklisia Galishta Fresco 14.jpg |
Saint George Church in Omorfokklisia Galishta Fresco 15.jpg |
Saint George Church in Omorfokklisia Galishta Fresco 16.jpg |
Saint George Church in Omorfokklisia Galishta Fresco 17.jpg |
Η κτητορική επιγραφή του βυζαντινού ναού του Αγίου Γεωργίου στην Ομορφοκκλησιά Καστοριάς 2.jpg |



## Литература
* Α. Πέτκος,-Μ. Παρχαρίδου, Ανάγλυφη εικόνα του Αγίου Δημητρίου από την Ομορφοκκλησιά Καστοριάς, Μακεδονικά, τ. ΛΒ΄, Θεσσαλονίκη 2001 Резюме
* Мавродинов, Никола. Проучвания върху старобългарското изкуство (отпечатък от Годишник на народния музей, кн.VI /1932-1934/)

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Ѓорѓи, Галишта
Ѓорѓи, Галишта
Категорија:Споменици на културата во Костур (општина)
Црква „Св. Димитриј“ - Куманичево (Костурско)

**Свети Димитриј** () — црква во селото Куманичево, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
мини|лево|Иконите „Јесеевиот корен и Јесеевата фиданка“ и „Јесеевиот корен“ од иконостасот, XIX&nbsp;век
Храмот е изграден во 1783 г. Претставува еднокорабен поствизантиски храм со дрвена покривна конструкција, припрата и живопис од 1783 г. На западниот ѕид од двете страни на вратата се претставени архангелите Михаил и Гаврил. Има икони од XVIII и XIX век.

Во 1996 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Димитриј, Куманичево
Димитриј, Куманичево
Категорија:Споменици на културата во Костур (општина)
Категорија:Појавено во 1783 година
Црква „Св. Никола“ - Шестево

**Сети Никола** () — црква во селото Шестево, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
мини|лево|Свети Никола над западниот влез со избришан македонски натпис.
Храмот е изграден во 1813 г. Претставува трикорабна базилика со припрата и трикатна камбанарија на северниот крај.

Во 1996 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Никола, Шестево
Никола, Шестево
Категорија:Споменици на културата во Костур (општина)
Категорија:Појавено во 1813 година
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Смрдеш

**Свети Ѓорѓи** () — црква во селото Смрдеш, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
мини|лево||Црквата за време на Првата светска војна.
Храмот е изграден на крајот од XIX век во центарот на старото село Смрдеш, што денес се наоѓа на источниот крај на новото.

Црквата е импресивна трикорабна базилика со дрвен покрив, изградена од епирски мајстори употребувајќи месен камен. Датумот „1891 - 93 март 25 “ е напишан во средината на четирите прозорци на десната галерија на црквата. На западната страна на храмот има куловидна четирикатна камбанарија со натпис „1891“ на фронтонот на последниот кат.

На иконостасот има забележителни икони, дело на зограф од Бел Камен. На 14 октомври 2017 г. црквата е преосветена од митрополитот Серафим Костурски.

Пред црквата има голема камена чешма. Натписот на неа вели дека првобитната чешма на ова место е изградена во 1747&nbsp;г.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

Ѓорѓи, Смрдеш
Ѓорѓи, Смрдеш
Категорија:Појавено во 1891 година
Клисурски манастир (Егејска Македонија)

**Клисурски манастир „Рождество на Пресвета Богородица“** () — манастир во Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Сместен е во борова шума во источните падини на планината Мурик, на 3&nbsp;км од селото Клисура, по патот кон Мокрени.

## Историја
Манастирот е основан околу 1314 г. од монахот Неофит од Клисура.

Според натписот во црквата, манастирот е возобновен во 1813 година од монахот Исаија Плист од Клисура. Сегашниот манастир веројатно е основан во втората половина на XVIII век на местото на постариот грам, бидејќи на натписот е укажано дека Исаија го основал на стари темели. Манастирската црква е е трикорабна базилика со подоцна изградена купола фи со припрата. Внатре има богато украсен дрвен иконостас од 1772 г. Внатрешноста е живописана од зографот Георги од епирското село Кионат.

Во текот на XIX век изградени се параклисот „Св. Јован Претеча“ и конаците кои ја обиколуваат црквата и на манастирот му даваат изглед на тврдина. За време на Грчката вооружена пропаганда во Македонија (1904 - 1908) манастирот станал засолниште за грчките андарти кои војувале против четите на ВМОРО. Извесно време бил метох на Ајтоскиот манастир („Св. Архангели“).

Зачуваните градби на манастирскиот комплекс се од XVIII и XIX век. Манастирот постепено се запустил, но е возобновен е во 1992 г. како женски манастир, иако Тодор Симовски во претходната 1991 г. во него забележал 27 жители. Оттогаш бројот на жители е доста намален.

Во 1996 г. манастирот е прогласен за заштитен споменик на културата.

## Галерија

Christ Klisoura Monastery 1786.jpg|Икона на Исус Христос, 1786&nbsp;г.
Birth of Mary Klisoura Fresco.jpg|„Рождество на Пресвета Богородица“, фреска над црковниот влез
Nilos Archimandrite Kleisoura.jpg|Игуменот архимандрит Нил Клисурски, 1907&nbsp;г.


## Поврзано
* Костурска епархија

## Литература
* Αρ. Ι. Τζιώγος, Συνοπτική ιστορία της Κλεισούρας Δυτικής Μακεδονίας και το ιστορικόν αυτής μνημείον της χριστιανωσύνης της Ιεράς Μονής Παναγίας – Γεννήσεως της Θεοτόκου, Θεσσαλονίκη 1962.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Манастири во Костур (општина)
Категорија:Цркви во Костур (општина)
Категорија:Цркви во Костурската епархија
Категорија:Манастири во Костурската епархија
Категорија:Споменици на културата во Костур (општина)
Категорија:Појавено во 1314 година
Категорија:Појавено во 1813 година
Црква „Св. Атанасиј“ - Желево

**Свети Атанасиј** () — преродбеничка црква во селото Желево, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија..

Црквата е гробишен храм јужно од селото, изграден во 1864 г. по иницијатива на првенците хаџи Павле Јанков и Павел Николов Ташов. Изградата била запрена три години поради клевети од гркоманите дека се гради кула, а не црква. Храмот е живописан, но бидејќи натписите на фреските биле на македонски, грчкиот владика Никифор I Костурски одбил да ја освети додека не се отстранат. Натписите се заменети со грчки, но обновени во 1908 г. при фрескописната работа на лазарополските мајстори Ѓорѓи и син му Никола. Во храмот има убав резбан иконостас.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

Атанасиј, Желево
Атанасиј, Желево
Категорија:Појавено во 1864 година
Атанасиј, Желево