Хуан Карлос Онети

**Хуан Карлос Онети Борхес** (1 јули 1909 – 30 мај 1994) бил уругвајски романописец и автор на кратки раскази.

## Животопис
Онети е роден во Монтевидео, Уругвај. Тој бил син на Карлос Онети, царински службеник, и Хонорија Борхес, која припаѓала на бразилско аристократско семејство од државата Рио Гранде до Сул. 

Првобитното презиме на неговото семејство било О'Нети (од ирско или шкотско потекло). Самиот писател коментирал: „првиот што дојде тука, мојот пра-прадедо, беше Англичанец, роден во Гибралтар. Мојот дедо беше оној кој го италијанизираше името.

## Творештво
Првиот роман на Онети, „Бунарот“ го објавил во 1939 година,  бил многу добро прифатен од неговите блиски пријатели, како и од некои писатели и новинари од неговото време.  На 30-годишна возраст, Онети веќе работел како секретар за уредување на познатиот неделник -уругвајски „Марча“. Неколку години живеел во Буенос Аирес, каде што објавувал кратки раскази и пишувал филмски критики за локалните медиуми, а се запознал и се спријателил со романописецот и новинарот Роберто Арлт, автор на романите „Бесната играчка*, „Седумте луди“.

Подоцна станал еден од најистакнатите писатели на [[Латинска Америка]], освојувајќи ја Националната награда за литература на Уругвај во 1962 година. Го вброувале во  висок член на „[[Генерацијата на 45]]', уругвајско интелектуално и книжевно движење: [[Карлос Маџи]], [[Мануел Флорес Мора]], [[Ангел Рама]], [[Емир Родригез Монегал]], [[Идеја Виларињо]], [[Карлос Реал де Азуру], [[[Мадроусуро]] Дијаз]], [[Аманда Беренгуер]], [[Марио Бенедети]], [[Ида Витале]], [[Либер Фалко]], меѓу другите.

Во 1974 година, тој и некои негови колеги биле затворени од воената диктатура. Обвинети биле дека: како членови на жирито, тие ја избрале кратката приказна „Елгардаеспалдас“ (т.е. „Телохранителот“) од Нелсон Мара за победник на  литературен натпревар на „Марша“. Поради низа недоразбирања (и потребата да се пополни простор во изданието следниот ден), „Елгардаеспалдас“ бил објавена во „Марча“, иако во редакцијата сметале дека не треба да  биде објавен  поради чувствителните политички теми.

Онети ја напуштил својата родна земја (и својот многу сакан град [[Монтевидео]] откако бил затворен 6 месеци во „Колонија Ечепаре“, ментална институција. Долга листа на писатели - вклучувајќи ги [[Габриел Гарсија Маркез]], [[Марио Варгас Љоса]] и [[Марио Бенедети]] - потпишаа отворени писма упатени до воената влада на Уругвај за негово ослободување

Штом бил ослободен, Онети избегал во Шпанија со својата сопруга, виолинистката [[Доротеа Мур]]. Таму ја продолжил својата кариера како писател, добивајќи ја најпрестижната книжевна награда, [[Награда Сервантес]]. Тој остана во Мадрид до неговата смрт  во 1994 година.Бил 
погребан во [[Гробишта Алмудена]] во [[Мадрид]]., 

==Награди ==
*Национална награда за литература на Уругвај (1962)
*Ибероамериканска награда на Фондацијата Вилијам Фокнер (1963)
*Награда на Италијанско-латиноамериканскиот институт (1972)
*[[Награда Сервантес]] (1980)

==Избрани дела==

**Јамата* (1939) – Јамата
**Ничија земја* (1941) – Ничија земја
**За вечерва* (1943) – Вечерва
**Краткиот живот* (1950) – Краток живот
**Сон што се оствари и други приказни* (1951)
**Збогувањата* (1954)
**За гроб без име* (1959) – Гроб без име
**Лицето на несреќата* (1960)
**Бродоградилиштето* (1961) – Бродоградилиштето
**Кадавери* (1964) – Крадец на тела
**Три романи* (1967)
* Целосни раскази (1967)
* Лицата на љубовта (1968)
* Целосни романи и кратки раскази (1968)
* Целосни дела (1970)
* Смртта и детето (1973)
* Целосни раскази (1974)
* Време за прегратка (1974)
* Реквием за Фокнер (1975)
* Тажна како што е и други раскази (1976)
* Нека зборува ветерот (1979)
* Тајни приказни (1986)
* Присуство и други раскази (1986)
* Кога тогаш (1987)
* Збогувања и други раскази (1990)
* Кога веќе нема да биде важно (1993) – Мината грижа

==Филмски адаптации==
Уругвајскиот режисер [[Алваро Брехнер]] го адаптирал „Јаков и другиот“ за неговиот филм од 2009 година „[[Лош ден за риболов]]*. Филмот премиерно се прикажал на Канскиот филмски фестивал во 2009 година и бил уругвајски кандидат за Оскар за најдобар филм од неанглиско говорно подрачје. Постои аргентински филм базиран на неговиот краток расказ „Пеколот толку страшен“.

## Наводи

Категорија:Уругвајски романописци
Категорија:Шпански писатели од 20 век