Манифестна судбина

мини| ''Американски напредок'' (1872) од Џон Гаст е алегоричен приказ на модернизацијата на новиот запад. Колумбија, персонификација на Соединетите Држави, е прикажана како ја води цивилизацијата на запад заедно со американските доселеници. Таа е прикажана како носи светлина од исток кон запад, ја нанижува телеграфската жица, држи училишна книга и ги истакнува различните фази на економската активност и развојните форми на транспорт.  Лево, домородните Американци се раселени од прататковината на нивните предци.
„**Манифестна судбина**“ е фраза која го претставува верувањето во Соединетите Држави од 19-тиот век дека американските доселеници биле предодредени да се прошират кон запад низ Северна Америка, и дека ова верување било очигледно („манифестно“) и судбинско. Верувањето било вкоренето во американската исклучителност и романтичниот национализам, што подразбирал неизбежно ширење на републиканската форма на управување.  Тоа е еден од најраните изрази на американскиот империјализам во Соединетите Американски Држави.   

Според историчарот Вилијам Ерл Викс, постоеле три основни принципи кои стоеле зад овој концепт: 

* Претпоставката за уникатната морална доблест на Соединетите Држави.
* Тврдењето на својата мисија да го откупи светот со ширење на републиканската влада и воопшто „американскиот начин на живот“.
* Верата во божествено определена судбина на нацијата да успее во оваа мисија.

Овој концепт останал силно поделен во политиката, предизвикувајќи постојан конфликт во однос на ропството во новите држави и територии.  Ова е исто така поврзано со доселеничко-колонијалното раселување на домородните Американци  и анексијата на нивните земји западно од границите на Соединетите Држави. Концептот станал еден од неколкуте главни предизборни прашања за време на претседателските избори во 1844 година, кога победила Демократската партија и фразата „Манифестна судбина“ била конципирана во рок од една година.   Концептот бил искористен од страна на демократите за да го оправдаат спорот за границата во Орегон во 1846 година и анексијата на Тексас како робовска држава во 1845 година, што кулминирало со Мексиканско-американската војна од 1846 година. Спротивно на тоа, големото мнозинство во партијата Вигс и истакнати републиканци ( како што биле Абрахам Линколн и Улис С. Грант) го отфрлиле концептот и воделе кампања против оваквите акции.    До 1843 година, поранешниот американски претседател Џон Квинси Адамс, првично главен поддржувач на концептот манифестна судбина, се предомислил и го отфрлил експанзионизмот бидејќи тоа значело проширување на ропството во Тексас.  Улис С. Грант ја осудил Мексиканско-американската војна, прогласувајќи ја за „една од најнеправедните што некогаш ја водела посилна против послаба нација“.  Историчарот Даниел Вокер Хау резимирал дека „американскиот империјализам не претставувал американски консензус; тој предизвикал горчливо несогласување во националната политика“.  

 

## Наводи

## Литература

### Статии во списанија

* 
* 
* 
* 

### Книги

* 
* Burge, Daniel J. (2022). *A Failed Vision of Empire: The Collapse of Manifest Destiny, (1845–1872)*. University of Nebraska Press. ISBN&nbsp;
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  
* 
* 
* 
* 
* 

## Надворешни врски

* Инаугуративното обраќање на претседателот Полк
* Колекција: „Манифестната судбина и американскиот запад“  од Музејот на уметност на Универзитетот во Мичиген
Категорија:Политика на САД
Категорија:Историја на Северна Америка
Категорија:Геополитика