open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Романдија

[мини|десно|270п|[Јазици во Швајцарија|Јазични подрачја во Швајцарија – 
 сооднос на мнозинското население согласно статистичко испитување спроведено во 2010 година. Управната поделба на картата е согласно 1 јануари 2026 година.

]]

**Романдија** (), се среќава и како **Француска Швајцарија**, **Францускојазична Швајцарија**, **Франкофонска Швајцарија** или **Западна Швајцарија** — поим со којшто се опишуваат подрачјата на Швајцарија каде што се зборува францускиот јазик.

Романдија се состои од кантоните Женева, Јура, Нешател и Во со француски како службен јазик, како и франкофонските делови на двојазичните кантони Берн (Бил и Бернска Јура), Фрибур и Вале. И покрај тоа што населението од 2 милиони жители во Романдија претставува околу една четвртина од вкупното население на земјата, Женева е втор најголем град веднаш по Цирих и пред Базел, а Лозана е петти најголем град веднаш по Базел.

## Поврзано
* Германска Швајцарија
* Италијанска Швајцарија
* Ретороманска Швајцарија
* Латинска Швајцарија

## Наводи

## Надворешни врски

* Büchi, C.. Die Geburt der Romandie. *Neue Zürcher Zeitung*. 14. Januar 2017. 

Категорија:Региони во Европа
Категорија:Региони на Швајцарија
Владимир Атанасовски (професор)

**Владимир Атанасовски** (р.  во ) – македонски универзитетски професор и декан на Факултетот за електротехника и информациски технологии.

## Животопис
Владимир Атанасовски е роден во Скопје во 1980 година. На Електротехничкиот факултет во Скопје дипломирал во 2004 година, магистрирал во 2006, а докторирал во 2010 година. На факултетот се вработил веднаш по дипломирањето како демонстратор, напредувал во асистент во 2006, доцент во 2010, вонреден професор во 2015 и редовен професор во 2020 година. 
Во мандатниот период 2020-2024 година бил избран за Продекан за финансии и соработка со стопанство.
Досега објавил повеќе од 40 трудови во меѓународни списанија и на меѓународни конференции. Учествувал во неколку меѓународни научно истражувачки проекти (FP5, FP6, FP7, NATO SfP). Партиципирал и во поголем број домашни научноистражувачки и апликативни проекти. Член е на Центарот за безжични и мобилни комуникации при Факултетот од неговото основање во 2004 година и на IEEE од 2001 година. Полиња на научно-истражувачки интерес му се вертикалните меѓунивовски оптимизации, управувањето со ресурси во интероперабилни безжични средини, когнитивните радиомрежи и безжичните ad-hoc и сензорски мрежи.

## Награди
* Награда „Гоце Делчев“ во 2014 година заедно со Лилјана Гавриловска за делото „Learning and Reasoning in Cognitive Radio Networks”

## Наводи

Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски декани
Категорија:Професори на ФЕИТ
Категорија:Декани на ФЕИТ
Категорија:Добитници на наградата „Гоце Делчев“
Италијанска Швајцарија

[мини|десно|270п|[Јазици во Швајцарија|Јазични подрачја во Швајцарија – 
 сооднос на мнозинското население согласно статистичко испитување спроведено во 2010 година. Управната поделба на картата е согласно 1 јануари 2026 година.

]]

**Италијанска Швајцарија** () или **Италијанскојазична Швајцарија** — поим со којшто се опишуваат подрачјата на Швајцарија во коишто мнозинското население говори италијански. Италијанскојазичниот дел од Швајцарија во 2015 година броел отколку 350.000 жители, односно околу 6% од вкупното население на земјата, коишто главно ги населуваат кантоните Тичино и Граубинден. Сепак, во Швајцарија живеат околу 700.000 италијанскојазични лица, кои претставуваат околу 8% од вкупното население. Најголема општина во Италијанска Швајцарија со околу 68.000 жители е градот Лугано, којшто всушност е и најголем град во којшто се зборува италијански надвор од Италија.

Италијанскиот е службен јазик во Швајцарија и со тоа правно е еднаков со германскиот и францускиот.

## Поврзано
* Германска Швајцарија
* Романдија
* Ретороманска Швајцарија
* Латинска Швајцарија

## Белешки

## Наводи

Категорија:Региони во Европа
Категорија:Региони на Швајцарија
Ноа Галвин

**Ноа Егиди Галвин** (роден на 6 мај 1994 година) ― глумец и пејач од Соединетите Држави. Тој е најпознат по тоа што го глумеше Кени О'Нил во комедијата на ABC „Вистинските О' Нилс“ и улогата во бродвејскиот мјузикл „*Почитуван Еван Хансен*“.

## Ран живот
Галвин е роден и израснат во Катона, Њујорк. Галвин има две браќа и сестри. Неговиот татко е католик, со ирско и италијанско потекло, и неговата мајка, Аби (родена Финк), е еврејка; тој е воспитан и еврејски и католички, но се опиша себеси како Евреин.

## Кариера
Пред да глуми во „Вистинските О' Нилс“, тој исто така се појавил за компании што не се поврзани со Бродвеј.

Во август 2017 година, Галвин бил именуван како привремена замена за главната улога во *Почитуван Еван Хансен*, по заминувањето на Бен Плат. Галвин ја презел улогата на 21 ноември 2017 година, а последниот настап го одиграл на 4 февруари 2018 година. Тој исто така зел дел од бродвејската продукција „*Келнерка*“, играјќи го Оги од 29 април 2019 година до 18 август 2019 година, кога Тодрик Хол ја презел улогата. Покрај неговите сценски улоги, Галвин бил раскажувач при ликот на  Артур во „*Што ако тоа сме ние*“, роман на Адам Силвера и Беки Албертали. Потоа го раскажа подкастот на Гимлет, *Двајцата принцови*, кој бил објавен на 4 јуни 2019 година.

Во 2020 година, Галвин се приклучил на екипата на телевизиската серија *„Добриот доктор“* во улогата на д-р Ашер Волк.

## Личен живот
Галвин е геј. Тој ѝ се доверил на својата мајка кога имал 14 години. Од февруари 2019 година тој го поминува неговото време во Менхетен и Лос Анџелес, Калифорнија. Во јануари 2020 година, Галвин започнал да се забавува со глумецот-пејач Бен Плат, кого Галвин го заменил во улогата на *Драги Еван Хансен* во 2017 година.

## Филмографија

### Телевизија

### Аудио

**Филмски улоги**

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Италоамериканци
Категорија:Родени во 1994 година
Ретороманци

[мини|десно|270п|[Јазици во Швајцарија|Јазични подрачја во Швајцарија – 
 сооднос на мнозинското население согласно статистичко испитување спроведено во 2010 година. Управната поделба на картата е согласно 1 јануари 2026 година.

]]

**Ретороманци** — романски народ во Швајцарија којшто го населува кантонот Граубинден и етничка заедница којашто се одликува со употребата на ретороманскиот јазик.

Подрачјето коешто го населува оваа етничка заедница е познато како **Ретороманска Швајцарија** ().

## Распространетост и историја
Ретороманска Швајцарија ја сочинуваат околу 0,48% од вкупното население на земјата, односно 33.991 лице (сос. 2013). Во 1982 година, бројот на ова население изнесувал 0,8% или околу 51.000 лица. Од кантоните, ретороманскиот заедно со германскиот и италијанскиот јазик е службен единствено во Граубинден. Меѓутоа, јазикот, и покрај мерките за негово зачувување, се заменува со зголемената употреба на германскиот.

Големината и соодносот на ретороманската заедница се утврдени со резултатите од последниот попис во Швајцарија. Кон ретороманската јазична заедница согласно граѓанското право се вклучени сите лица кои на прашањето за јазична припадност најмалку еднаш го навеле ретороманскиот јазик.


Податотека:Mehrheitssprachen GR 1860.png|Јазично мнозинство во Граубинден (1860)
Податотека:Mehrheitssprachen GR 2000.png|Јазично мнозинство во Граубинден (2000)
Податотека:Sprachen GR 2000.png|Јазична распространетост во Граубинден (2000)
Податотека:Sprachen CH 2000.png|Местоположба на Ретороманска Швајцарија


## Мерки за зачувување
Со јазичниот закон на кантонот Граубинден од 19 октомври 2006 година е направен обид да се зајакне тријазичноста како суштинско обележје на кантонот и опаѓањето на употребата на ретороманскиот да се спречи. Законот утврдува една општина како еднојазична кога најмалку 40% од населението се поистоветува со традиционалната јазична група. Еднојазичните општини мораат традиционалниот јазик да го користат како единствен јазик во училиштата, на јавните натписи и за општење во установите. Општините со сооднос на јазичната заедница помеѓу 20% и 40% важат за двојазични и мораат исто така традиционалниот јазик да го користат во наставата. Само кога соодносот на населението на јазичната група ќе падне под 10%, општината не е повеќе обврзана да го користи јазикот во наставата и во јавната интеракција.

## Поврзано
* Реторомански јазик
* Германска Швајцарија
* Романдија
* Италијанска Швајцарија
* Латинска Швајцарија

## Наводи

Категорија:Романски народи
Категорија:Народи во Швајцарија
Латинска Швајцарија

мини|десно|270п|Латинска Швајцарија – сооднос на мнозинското население согласно статистичко испитување спроведено во 2026 година. Управната поделба на картата е согласно 2026 година.

**Латинска Швајцарија** () — збирен поим којшто се употребува во Германска Швајцарија за јазичните региони: Француска Швајцарија, Италијанска Швајцарија и Ретороманска Швајцарија.

мини|лево|270п|Распространетост на државните јазици на Швајцарија (2000)

## Поврзано
* Германска Швајцарија

Категорија:Региони во Европа
Категорија:Региони на Швајцарија
Црвена-Лгота

**Црвена-Лгота** () е средновековен замок сместен во Јужна Чешка, на околу 20 километри од градот Јиндрихув Храдец и околу 100 километри југоисточно од Прага.

## Историја
Замокот бил изграден во првата половина на XVI век на местото на готската тврдина, а на почетокот на 20 век бил обновен во неоренесансен стил. Сместен е во средина на езеро на карпест остров, до кој води камен вијадукт. Во близина на замокот има украсни цветни леи со лавиринтни грмушки. Денес, замокот Црвена Лгота е национален споменик на културата и е отворен за посетители.

Светлата боја на замокот не е оригинална - замокот првично бил бел. Потеклото на необичната црвена боја е обвиткано во многу легенди. Една од нив раскажува за убава принцеза која живеела во замокот и се фрлила низ прозорецот. Нејзиното тело не било пронајдено, а само црвената трага од крв укажувала на нејзиниот страшен крај. Неизбришливата трага на крвта било поттик за пребојување на зидовите во црвена боја.

Првото писмено споменување за древната Црвена Лгота е пронајдено во 1465 година. Во 1542-1555 година, готската тврдина била повторно изградена во ренесансен замок. Во пишаните записи, се појавува под името Нова Лгота. Во 1658-1678 година, биле направени измени во раниот барокен стил, а италијански уметници работеле на ентериерот. До 1835 година, кога замокот бил во сопственост на Хенри Едвард Шенбург - Хартенштајн, замокот припаѓал на многу семејства. Помеѓу 1841-1863 година, замокот претрпел реконструкција во романтичен неоготски стил и ентериерот бил променет. Во 1945 година, замокот бил конфискуван со декрети на Бенеш и наредната година служел како центар за деца. Во мај 1947 година, Црвена Лгота го добила вниманието на Националната културна комисија, што го направило замокот достапен за јавноста во 1949 година.

Една интересна легенда е поврзана со овие настани, сосема соодветно на реалноста. Првичната цел на оваа комисија била да одлучи дали замокот е погоден за пансион на Министерството за земјоделство. Но, пред пристигнувањето на властите во Прага, снаодливиот чувар на Црвена Лгота -  Антонин Вркош, ја подигнал браната и ја испуштил водата од езерцето. Замокот се појавил пред очите на истакнатите гости опкружен со каллива локва што стигнувала до прозорците на првиот кат. Нормално, министерството ги напуштило своите цели и им го препуштиле замокот Црвена-Лгота на туристите.

Замокот вклучува живописен парк и капела, која е составен дел на замокот.

Во моментов, замокот Црвена Лгота е национален споменик на културата и е под заштита на Националниот институт за наследство во Ческе Будјејовице.

## Во филмови

* Црвена-Лгота бил избран во 1975 од советскиот филмски режисер Борис Рицарев за снимањето на неговиот филм од бајките „Принцезата на зрно грашок .
* Главната сцена на филмот „Безимен замок“ () (1982).

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Неоренесансна архитектура
Категорија:Национални споменици на културата на Чешка
Леднице

мини|Замокот во Леднице
**Леднице** (), () е село во регионот на Јужна Моравија во Чешка, каде што се наоѓа палатата на принцовите на Лихтенштајн. Во 1996 година, заедно со соседната палата во Валтице, била вклучена во списокот на светското наследство под името Културен пејсаж Леднице-Валтис. Во 2020 година, властите на Лихтенштајн официјално побарале враќање на 2 илјади км² со градот Валтице и селото Леднице .

## Историја
Првото споменување на населбата датира од 1212 година.

Бидејќи Леднице прва поминала во рацете на кнежевската куќа на Лихтенштајн (ова се случило во 13 век), нејзината понатамошна историја била неразделно поврзана со развојот и збогатувањето на ова семејство. Во 17 век, таму се појавила летна резиденција на владејачките принцови од Лихтенштајн. Палатата е дизајнирана и изградена од архитектите Јохан Бернхард Фишер фон Ерлах, Доменико Мартинели и Антон Јохан Оспел во барокен стил.

Во 1846-1858 година, таа била повторно изградена во неоготски стил под раководство на архитектот Георг Вингелмилер. Англиска градина е поставена во близина на палатата, во која има неколку згради на Џозеф Хардмут, вклучително и вештачки урнатини од средновековен замок (1801) на бреговите на реката Дија и едно минаре од 60 метри (1797-1804).

## Популација

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница )
Категорија:Дворци во Чешка
Категорија:Готска архитектура во Чешка
Категорија:Светско наследство во Чешка
Чадор (расказ на Мопасан)

**„Чадор“** (француски: *Le Parapluie*) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен на 10 февруари 1884 година. Авторот му го посветил расказот на Камиј Удино.

## Содржина
Госпоѓата Ореј е многу скржава жена која не му дозволува на сопругот ниту најмали трошоци. Тој се срами до својот неугледен чадор, бидејќи им се служи за подбив на неговите колеги во министерството. Најпосле, тој успева да ја убеди жена си да му купи убав чадор, но кога се враќа дома утврдува дека чадорот е изгорен на неколку места. Госпоѓата Ореј не сака ниту да чуе за купување на друг чадор, туку жали за залудно потрошените пари. Затоа, таа оди во осигурителното друштво за да бара отштета за уништениот чадор. Директорот на друштвото е изненаден од нејзиното смешно барање, но таа е упорна, па тој е принуден да се согласи за покривање на трошоците за поправка на чадорот. Така, госпоѓата Ореј влегува во една продавница и бара да ѝ го поправат чадорот со најквалитетни материјали, без оглед на цената.

## Наводи

Категорија:Раскази на Ги де Мопасан
Двајца пријатели

**„Двајца пријатели“** (француски: *Deux Amis*) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен во 1882 година. 

## Содржина
Во текот на Француско-пруската војна, за време на опсадата на Париз, господинот Морисо излегува да прошета и притоа го среќава својот стар познаник, господинот Соваж, со кого пред војната заедно оделе на риболов. Тие се потсетиле на старите добри времиња и се договориле уште истиот ден да појдат на нивното омилено место за риболов. Штом стигнале таму, пруската артилерија почнала да го бомбардира соседното место, а набргу тие биле заробени и обвинети дека се шпиони. Прускиот офицер ги наговарал двајцата пријатели да му ја кажат лозинката со која се поминува низ француската стража, но тие одбиле да го направат тоа. Поради тоа, Морисо и Соваж биле стрелани, нивните тела биле фрлени во реката, а прускиот офицер наредил да му ги испржат рибите што ги уловиле двајцата пријатели.

## Наводи

Категорија:Раскази на Ги де Мопасан
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Алакинци

**Успение на Пресвета Богородица** — главна селска црква во светиниколското село Алакинци, Македонија.

Црквата се наоѓа над селото и околу нејзе се наоѓаат селските гробишта. Истата е во запуштена состојба и предниот дел од храмот е целосно срушен.

## Местоположба

Црквата се наоѓа северозападно од селото Алакинци, во месноста Кривуљица.

## Историја

Не се знае точната година на изградба на црквата, но мештаните наведуваат дека е најстар храм во овој дел на Овче Поле.

## Архитектура

Покривот на црквата е од камени плочки.

### Фрескоживопис

Внатрешноста на црквата е фрескоживописана.

### Иконостас

Црквата поседува иконостас на кој е впишана 1888 година, што веројатно претставува годината кога бил направен.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Алакинце 10.jpg|Срушениот дел на црквата
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Алакинце 2.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Алакинце 3.jpg|Фреска во црквата
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Алакинце 4.jpg|Иконостасот во црквата
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Алакинце 5.jpg|Фреска во црквата
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Алакинце 6.jpg|Иконостасот во црквата
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Алакинце 7.jpg|Олтарот
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Алакинце 8.jpg|Внатрешноста
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Алакинце 9.jpg|Дворот
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Алакинце 11.jpg|Срушениот дел на црквата


## Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Втора светиниколска парохија
* Алакинци

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Алакинци
Алакинци
Вир (расказ на Мопасан)

**„Вир“** (француски: *Le Trou*) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен на 9 ноември 1886 година. 

## Содржина
Тапетарот Леополд Ренар е обвинет за убиство и за време на судењето ја изложува својата одбрана: Тој и неговата сопруга често оделе на риболов при што имале свое омилено место кое го почитувале сите други риболовци. Еден ден, тие заминале на риболов подоцна од вообичаеното и нивното место веќе го зафатило еден брачен пар. Леополд бил мирен човек и воопшто не реагирал на тоа, но неговата сопруга цело време се жалела и го карала. Најпосле, двете жени се скарале за местото и меѓу нив почнала остра тепачка. Кон тепачката се приклучил и непознатиот натрапник, а бранејќи ја жена си, Леополд го турнал човекот во реката. Потоа, додека Леополд се мачел да ги раздели двете жени, човекот веќе се удавил. По завршувањето на својот исказ, сведоците ја потврдуваат неговата приказна и Леополд е ослободен од обвинението.

## Наводи

Категорија:Раскази на Ги де Мопасан
Џан Баптист Молинари

**Џан Баптист Молинари** (роден на 25 април) е француски шеф на кујна, кој работел како извршен готвач во замокот Дромоланд во округ Клер, Ирска, и сега е шеф на кујна во Компас Груп, британска служба за храна. Тој освои Мишелин ѕвезда во 1995 година.

## Биографија
Молинари е роден во кулинарско семејство: неговиот дедо работел во кујните на Огист Ескофиер, а неговиот татко бил исто така познат готвач, кој работел во Англија и Шкотска. Молинари ја започна својата кариера во Хотел де Париз Монте-Карло во Монако, каде што брзо беше промовиран. Таму беше унапреден од главниот готвач Ален Дакасе во шеф на кујна во Ирска. Во 1988 година, тој се преселил во замокот Дромоланд,  каде стигнал до извршен готвач / главен готвач. При тој капацитет тој ја добил Мишелин sвездата за 1995 година.

Во 1995 година, Молинари го напушти замокот Дромоланд и се пресели во хотелот Бо-Риваџ во Нојчетел, Швајцарија. Овде престојуваше сè до 2012 година, кога се пресели во Мадер СА да работи како пекар и угостител. Во 2013 година, тој се пресели на сегашната работа како шеф на кујна во Компас Груп.

За време на неговото време во замокот Дромоланд, „јастог Фрикаси“ беше неговото специјално јадење.

Молинари беше прикажан во две епизоди на ТВ серии *од светска кујна.* Во едната епизода тој ја направи „Суфле од кафеав леб“, во другата епизода „Јастог со зелка“.

## Награди

* Мишелин sвезда: 1995 година.

## Користена литература

Категорија:Француски готвачи
Категорија:Живи луѓе
Јаже (расказ на Мопасан)

**„Јаже“** — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан. Авторот му го посветил расказот на Хари Алис.

## Содржина
Во местото Годервил е пазарен ден и, заедно со многубројните селани, пристигнува и газдата Ошкорн. На патот, тој наоѓа парче јаже и го зема, но го здогледува неговиот непријател Маланден. По завршувањето на пазарот, во меаната доаѓа жандармот кој го одведува Ошкорн кај претседателот на општината. Таму, тој е обвинет за кражбата на паричникот на некој богат селанец, а како сведок се појавува Маланден. Ошкорн го негира делото и набргу е ослободен. Тој им ја раскажува случката на насобраните селани, тврдејќи дека е невин, но никој не му верува. Утредента, пронаоѓачот му го враќа паричникот на сопственикот, а Ошкорн продолжува да им се правда на луѓето. Меѓутоа, колку повеќе се правда, толку повеќе луѓето се убедени дека тој е крадецот. Најпосле, од мака, тој се разболува и умира.

## Наводи

Категорија:Раскази на Ги де Мопасан
Вагрант (софтвер)

**Вагрант** е софтверски производ со отворен извор за градење и одржување на преносни средини за развој на виртуелен софтвер пр.: За VirtualBox, KVM, Hyper-V, докер контејнери, VMware и AWS. Се обидува да го поедностави управувањето со конфигурацијата на софтверот во виртуелизација со цел да ја зголеми продуктивноста на развојот. Вагрант е напишан на рубински јазик, но неговиот екосистем го поддржува развојот на неколку јазици.

## Историја
Вагрант првпат бил започнат како личен спореден проект од Мичел Хашимото во јануари 2010 година. Првата верзија на Вагрант била објавена во март 2010 година. Во октомври 2010 година, Engine Yard изјавил дека ќе го спонзорираат проектот Вагрант. Првата стабилна верзија, Вагрант 1.0, била објавена во март 2012 година, точно две години по објавувањето на оригиналната верзија. Во ноември 2012 година, Мичел формираше организација наречена HashiCorp за поддршка на развојот на Вагрант со полно работно време; Вагрант остана софтвер со слободен пристап. HashiCorp сега работи на создавање комерцијални изданија и обезбедува професионална поддршка и обука за Вагрант.

Вагрант првично беше врзан за VirtualBox, но верзијата 1.1 додала поддршка за друг софтвер за виртуелизација како што се VMware и KVM и за опкружувања на сервери како Amazon EC2. Вагрант е напишан на јазикот Руби, но може да се користи во проекти напишани на други програмски јазици како што се PHP, Python, Java, C # и JavaScript. Од верзијата 1.6, Вагрант природно ги поддржува Docker контејнерите, што во некои случаи може да послужи како замена за целосно виртуелизиран оперативен систем.

## Архитектура
Вагрант ги користи „Обезбедувачите“ и „Давателите“ како градежни блокови за управување со развојните средини. Обезбедувачите се алатки кои им овозможуваат на корисниците да ја прилагодат конфигурацијата на виртуелните средини. "Кукла" и "готвач" се двајцата најчесто користени обезбедувачи во екосистемот Вагрант (Ansible е достапен од најмалку 2014 година). Даватели на услуги се услугите што Вагрант ги користи за поставување и создавање виртуелни средини. Поддршката за виртуелизација на VirtualBox, Hyper-V и Docker се испраќа со Вагрант, додека VMware и AWS се поддржани преку приклучоци.

Може да се каже дека Вагрант е во врвот на софтверите за виртуелизација како тн. обвивка и му помага на развивачот лесно да комуницира со давателите на услуги. Ја автоматизира конфигурацијата на виртуелните средини користејќи "готвач" или "кукла", а корисникот не мора директно да користи друг софтвер за виртуелизација. Барањата за машини и софтвер се напишани во податотека наречена "Vagrantfile" за да се извршат потребните чекори со цел да се создаде поле подготвено за развој. „Box“ е формат и екстензија (.box) за Вагрант средини што се копираат на друга машина со цел да се реплицира истата околина.

## Наводи

## Надворешни врски
АрчЛабс

**АрчЛабс Линукс** е дистрибуција на Линкукс од лесна катерогија, заснована на минимален оперативен систем Арч Линкукс со Openbox управувач на прозорци. АрчЛабс е инспириран од БунселЛабс.

## Одлики
Дистрибуцијата АрчЛабс содржи "АЛ - Инсталатор" како скрипта за инсталација како и "баф", помошник на АУР.

## Историја
Првичните изданија го користеа "инсталаторот Каламарес". Првите верзии на АрчЛабс биле надуени со многу непотребни апликации и програми. Ова предизвикало промена во насоката. Тенкиот пад на големината на ISO од над 2 гигабајти во големина до приближно 580 мегабајти го забрза времето за преземање.

*Минимо* бил првиот од ова минимално издание со промена од традиционалниот панел ОпенБокс, Тинт2 во "Полибар". Исто така, во ова издание било воведена и оригиналното сценарио за добредојде, наречено „АЛ-Здраво“, што било поздрав до братската дистрибуција БунсенЛабс. *Минимо* бил и последното издание кое имало име на издание, следните изданија следеа по нумерирање на ГГГГ.ММ

Објавувањето 2018.02 донело ново и подобрено сценарио за добредојде на АЛ-Здраво и многу додатоци и рафинирање на искуството на АрчЛабс.

Во изданието именувано: "2018.07", се забележани повеќе подобрувања во ново напишаниот AL-Инсталатор.

Со објавувањето - 2018.12 доаѓа до отстранување на животната средина и скриптата за инсталирање по објавувањето "AЛ-Здраво". Во АЛ-Инсталатор (AЛИ) се додадени опции за избор на работна површина и менаџери на прозорци, како и избор на апликации. Исто така, во ова издание бил воведен и внатрешниот помошник AUR (Arch User Repository), baph (Basic AUR Package Helper)

2019.10.29 било 3-то издание на AрчЛабс за 2019 година (По 2019.1.20 и 2019.10.28). Направени се многу промени, вклучувајќи дополнителни околини за работната површина и менаџери на прозорци додадени на инсталаторот. Најзначајни, "awesomewm" и "jwm".

## Историјат на ослободувања
Тековното издание на АрчЛабс Линукс е *„2020.11.04“*, кое било објавено на 4 ноември 2020 година.

## Наводи

Категорија:CS1 maint: bot: original URL status unknown
Црква „Св. Благовештение“ - Бањане

**Свето Благовештение** — селска црква во скопското село Бањане, Македонија. Прогласена е за споменик на културата на Македонија.

До црквата води земјен пат, кој се двои над манастирот „Св. Никита“ и поминува покрај црквата „Св. Богородица“.

## Местоположба

Црквата е сместена над самото село Бањане, на падините на Скопска Црна Гора. Црквата е потешко пристапна.

Околу црквата се наоѓа простран комплекс со зачувана дабова шума. Во минатото, шумата била манастирска.

## Историја

Црквата е стара, најверојатно и средновековна. Во минатото претставувала манастир со свој комплекс. Манастирот го посетувале и христијаните од денешното албанско село Блаце. Селото Никиштане претставувало метох на манастирот.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Благовештение“ - Бањане 01.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Благовештение“ - Бањане 03.jpg|Помошни објекти
Податотека:Црква „Св. Благовештение“ - Бањане 06.jpg|Страничен поглед
Податотека:Црква „Св. Благовештение“ - Бањане 04.jpg|Помошни објекти
Податотека:Црква „Св. Благовештение“ - Бањане 05.jpg|Страничен поглед
Податотека:Црква „Св. Благовештение“ - Бањане 07.jpg|Влезот


## Поврзано
* Бањане
* Скопска епархија
* Северноскопско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Бањане
Бањане
Категорија:Дела на Дебарската школа
Фактологија: Десет причини поради кои погрешно го гледаме светот – и поради кои сè е многу подобро отколку што мислиме

*** Фактологија: Десет причини поради кои погрешно го гледаме светот – и поради кои сè е многу подобро отколку што мислиме *** – книга од шведскиот статистичар Ханс Ролинг со неговиот син Ула Рослин и снаата Ана Рослин Ренлунд издадена во 2008 година. Во книгата, Рослинг сугерира дека огромното мнозинство луѓе не се во право за состојбата во светот. Покажува дека неговите испитаници веруваат дека светот е посиромашен, понездрав и поопасен отколку што навистина е, припишувајќи го ова не на случајна грешка, туку на дезинформација.

Рослинг дава предлог светот да се дели на четири нивоа на основа на приходот (наместо како сегашната поделба на развиени и земји во развој) и сугерира десет инстинкти кои нè спречуваат да го видиме стварниот напредок во светот.

Бил Гејтс ја навел книгата како една од петте книги кои тој препорачува да се прочитаат летото 2018 година, нудејќи му на секој дипломиран во 2018 година на негово барање да му ја купи.

## Резиме
[мини|(Одлево надесно) [Ана Рослинг Ренлунд, Ханс Рослинг и Ула Рослинг дискутираат за нивната книга *Фактологија* во 2016.]]

### Четири нивоа на приходи
Рослинг ја критикува поделбата на светот на „развиени земји“ и „земји во развој“ нарекувајќи ја застарен поглед. Покажува дека денес повеќето земји се „развиени“, а другите не се како земјите во развој кога поимот стана популарен. Наместо тоа, тој нуди модел со четири категории засновани на приходот по лице (прилагоден за разликите во цена)
#Ниво 1: помалку од 2 долари на ден
#Ниво 2: 2–8 долари на ден
#Ниво 3: 8–32 долари на ден
#Ниво 4: 32+ долари на ден
Тој вели дека мнозинството земји се на Ниво 2 или Ниво 3.

### Светот станува подобар

Книгата исто така нагласува дека многу луѓе мислат дека светот се влошува, што фактички не е точно. Анкетата на почетокот наведува дека од 10.000 испитаници 80% знаеле помалку за светот од „шимпанзата“, т.е. со случајно погодување би се добил подобар резултат. Тоа, тврдат авторите, покажува дека медиумите систематски ги искривуваат податоците и трендовите и избираат приказни за луѓето да мислат дека светот се влошува.

Но, Кристијан Бергрен, шведски професор по индустриски менаџмент, ги довел во прашање овие тврдења и сугерирал дека самото размислување на Рослинг покажува пристрасност кон полианаизмот. Посебно, Бергрен ги критикувал авторите за потценување на Европската мигрантска криза, влијанието на околината на антропоценот и континуираниот раст на светското население.

### Општи начела

## Поврзано
* Фондација Гепмајндер

## Наводи

Категорија:Книги од 2018 година
Категорија:Изданија на Три
Крок месје

***Крок месје*** (, француски изговор: [kʁɔk məsjø]) — топол сендвич направен со леб, шунка и кашкавал. Јадењето потекнува од француските кафулиња и барови како брза закуска. Името се заснова на глаголот croquer („крцка“) и зборот *monsieur* („господин“). Првиот забележан изглед на сендвичот на менито во кафуле во Париз било во 1910 година. Неговото најрано споменување во литературата се чини дека е во вториот том од трудот на Марсел Пруст *[[Во потрага по изгубеното време]]* од 1918 година.

## Подготовка
*Крок месје* традиционално се прави со потпечени шунка и кашкавал помеѓу парчиња леб, на врвот со рендан кашкавал и малку засолено и зачинето, кое се пече во рерна или се пржи во тава за пржење. Лебот по избор може да се зарумени на скара откако ќе го натопите во изматено јајце со млеко. Традиционално, се користи ементалер или гријер, или понекогаш и кашкавал конте. Некои барови додаваат и сос бешамел.

*Крок месје* може да се пече или пржи, така што преливот од кашквал се топи и формира кора. Ова може да се направи на мала хоризонтална решетка наменета за печење сендвичи.

Кога се потопува во тесто со јајца и се пржи во путер, се нарекува сендвич Монте Кристо.

## Варијации
Крок месје кој се служи со лесно пржени јајца на врвот е познат како *крок мадам* () (или, во делови од Нормандија, како *крок а шевал* ). Многу страници за рецепти и готвење, како што се „Храната на Њујорк Тајмс“, го опишуваат јајцето дека личи на старомодна капа на жена. Според *речникот Пети Робер*, името датира од околу 1960 година. Името *крок мадемоазел* () се поврзува со неговата полесна, вегетаријанска верзија: направена од ист леб, но со обичен растопен кашкавал, придружен со пиперки, краставица и салата.

Сендвич закуска со шунка и сирење, многу слична на крок месје, иако не содржи бешамел или јајце, во Холандија *се нарекува tosti*, а „toast“ (се изговара „тост“) во Италија и Грција. Слично на тоа, во Обединетото Кралство, топла закуска со шунка и сирење се нарекува toastie. Во Соединетите Држави, Монте Кристо - сендвич со шунка и сирење, често потопен во јајце и пржен, е популарна варијанта за вечера, а „сендвич на скара со кашкавал“ е класичен сендвич што се консумира дома и во кафетерии од Големата депресија.

Варијанти на сендвичот со измени или дополнителни состојки им се дадени имиња моделирани според оригиналниот крок месје, на пример:

Францускиот готвач Жак Пепен, исто така, направил верзија користејќи пилешко наместо шунка, што ја прикажал во епизодата „Нашите омилени сендвичи“ во серијалот ПБС (и истоимената книга за готвење) *Јулија и Жак „Готвење Дома“* во кој работел со Јулија Чајлд.


Податотека:Croque Madame, Paris July 6, 2011.jpg|Крок мадам
Податотека:Croque provencal.jpg|Крок провансал
Податотека:Croquegagnet.jpg|Крок гање


## Наводи

Категорија:Статии со извори на француски (fr)
Категорија:Француска кујна
Калцоне

мини|'''Калцоне'''
Калцоне е италијанска преклопена пица направена во рерна, често опишана како преклопена пица, направена со квасец тесто.  Потекнува од Неапол во 18 век.  Типична калцоне пица се прави од солено тесто за леб, се пече во рерна и се полни со салама, шунка или зеленчук, моцарела, рикота и пармезан или пекорино кашкавал, како и јајце. Различни регионални варијации на калцоне често може да вклучуваат други состојки кои вообичаено се поврзани со додатоци за пица. Терминот обично се однесува на преклопеното тесто во рерна, наместо на прженото пециво (т.е. панцероти),  иако *калцони* и *панцероти* честопати се мешаат едни за други.

Калцоне е сличен на стромболи, италијанско-американски збор на пици. За разлика од стромболи, кои обично се ролани или свиткани во цилиндрична или правоаголна форма, калцоните секогаш се преклопуваат во форма на полумесечина и обично не содржат сос од домати.

## Регионални варијации

### Во Италија
Калцоните со големина на сендвич често се продаваат на италијански тезги за ручек или од улични продавачи, бидејќи се лесни за јадење додека стоите или одите.  Пржените верзии на калцоне обично се полни со домат и моцарела: тие се направени во Апулија и се нарекуваат *панцероти*.

Во Базиликата*, различна верзија на калцоне* е позната како пастиц, која потекнува помеѓу 18 и 19 век. Свинско месо (или, поретко, козјо месо), јајца и сирење се главните состојки за полнење.

Сицилијанската *кудируни* или *кудурини* пица е подалеку поврзана со калцоната. Ова е јадење полнето со кромид (или понекогаш друг зеленчук, како што се компири или брокула), маслинки, сирење и мортадела ; ролано тесто за пица се преклопува на два дела преку полнењето и рабовите се запечатени пред садот да се пржи.

### Во Соединетите Американски Држави
Во САД, калцоните обично се прават од тесто за пица и се полнат со месо, сирења и зеленчук.

Традиционалното тесто од калцоне, кое се состои од брашно, квасец, маслиново масло, вода и сол, се меси и се расукува во дискови со средна големина. Потоа, секое се полни со сирења како рикота, моцарела, пармезан, проволоне и друг традиционален зеленчук или месо. Тестото потоа се преклопува на половина преку филот и се запечатува со мешавина од јајца во форма на полумесечина, или понекогаш се обликува во топче со штипкање и запечатување на сите рабови на врвот. Потоа се пече или се пржи.

Во некои области, непосредно пред сервирањето, тие се преливаат со маринара или друг традиционален сос или со мешавина од лук, маслиново масло и магдонос.

## Културни белешки
Во Италија, од 60-тите години на минатиот век, популарно се верувало дека калцоните се најефикасниот вид пица за достава до дома.

## Наводи
Категорија:Италијанска кујна
Сион (Швајцарија)

**Сион** (, , ) - град во јужна Швајцарија. Сион е главен град и најголемо населено место на кантонот Вале.

## Природни одлики
мини|300 п|д|Сион и Рона
Сион се наоѓа во јужниот дел на Швајцарија. Од најблискиот поголем град, Лозана, оддалечен е 100 км југоисточно, а од главног град, Берн оддалечен е 160 км јужно.

**Релјеф**: Сион е сместен во долината на горна Рона, на надморска висина од приближно 500 метри. Долината е вклештена со Алпите од јужната и северната страна. Северно се простираат Бернските Алпи, а јужно Пенинските Алпи.

**Клима**: Климата во Сион е поостра варијанта на умереноконтинентална клима заради значителната надморска висина и алпското опкружување.

**Води**: Сион е сместен на реката Рона во горниот дел на нејзиниот тек. Градот е првото позначајно населено место на оваа позната европска река. Реката го дели градот на два дела.

## Наводи

Категорија:Градови во Швајцарија
Категорија:Општини во Вале
Жан Батист Молинари

**Жан Батист Молинари** (роден на 25 април) е француски шеф на кујна, кој работел како извршен готвач во замокот Дромоланд во округ Клер, Ирска, и сега е шеф на кујна во Компас Груп, британска служба за храна. Тој освои Мишелин ѕвезда во 1995 година.

## Биографија
Молинари е роден во кулинарско семејство: неговиот дедо работел во кујните на Огист Ескофије, а неговиот татко бил исто така познат готвач, кој работел во Англија и Шкотска. Молинари ја започна својата кариера во Хотел де Париз Монте-Карло во Монако, каде што брзо беше промовиран. Таму беше унапреден од главниот готвач Ален Дакасе во шеф на кујна во Ирска. Во 1988 година, тој се преселил во замокот Дромоланд,  каде стигнал до извршен готвач / главен готвач. При тој капацитет тој ја добил Мишелин sвездата за 1995 година.

Во 1995 година, Молинари го напушти замокот Дромоланд и се пресели во хотелот Бо-Риваџ во Нојчетел, Швајцарија. Овде престојуваше сè до 2012 година, кога се пресели во Мадер СА да работи како пекар и угостител. Во 2013 година, тој се пресели на сегашната работа како шеф на кујна во Компас Груп.

За време на неговото време во замокот Дромоланд, „јастог Фрикаси“ беше неговото специјално јадење.

Молинари беше прикажан во две епизоди на ТВ серии *од светска кујна.* Во едната епизода тој ја направи „Суфле од кафеав леб“, во другата епизода „Јастог со зелка“.

## Награди

* Мишелин sвезда: 1995 година.

## Користена литература

Категорија:Француски готвачи
Категорија:Живи луѓе
Џери Шацберг

**Џери Шацберг** (роден на 26 јуни 1927 година) — американски фотограф и филмски режисер .

## Кариера
Шацберг е роден во еврејско семејство на крзнари и пораснал во Бронкс. Фотографирал за списанија како *[[Vogue|Вог]]*, *Ескваер* и *МекКолс* . Дебитирал како режисер во 1970 година со филмот *„Загонетката за детето што се уништи“, со* Феј Данавеј во главната улога . Следни негови филмови во кои се потпишал како режисер се:  *"Паника во паркот на иглите“*, во кој глуми Ал Пачино,  во 1971 година, "*Страшило* “  кој ја подели главната награда на Канскиот филмски фестивал во 1973 година, *"Заведувањето на Џо Тинан"*, *"Нескротливата роза"* со Вили Нелсон,  *"Неразбран“* (според романот на Флоренс Монтгомери ) и "*Улична школа"* во 1987 година, што му ја донесе на Морган Фримен првата номинација за Оскар.

Беше член на жирито на Канскиот филмски фестивал во 2004 година .

Како професионален фотограф, една од најпознатите слики на Шацберг беше насловната фотографија за албумот „ *Блондинка на Блондинка“* на Боб Дилан, објавен во 1966 година. Колекцијата на слики од  Шацберг за Дилан беше објавена од „Џенезис публикациjata“ во 2006 година, со наслов „ *Тенка дива жива“* .

Шацберг живее во Њујорк, каде работи на неколку филмски проекти, вклучувајќи го и продолжението на *Страшило*, заеднички напишано со поранешниот публицист на Брус Спрингстин, Сет Коен.

## Личен живот
Шацберг се разведе во Сидад, Хуарез, Мексико во 1968 година по единаесет години поминати одделено од сопругата Корин, која одбивала да го прекине бракот после пет години живеење заедно. Парот има две деца. За време на разводот, Шацберг беше широко познат како свршеникот на Феј Данавеј   но Данавеј го напушти Шацберг за глумецот Марчело Мастројани во 1968 година. Бракот на Шацберг со француско-американската глумица Морин Кервин од 1983 година заврши со развод во 1998 година.

## Филмографија

* *Загатката за детето што се уништи* - 1970 година
* *Паника во паркот на иглите* - 1971 година
* *Страшило* - 1973 година
* *Слатка одмазда* - 1976 година
* *Заведувањето на Џо Тинан* - 1979 година
* *Нескротливата роза* - 1980 година
* *Неразбран* - 1984 година
* *Не толку мала афера* - 1984 година
* *Улична школа* - 1987 година
* *Клинтон и Нејдин* - 1988 година
* *Повторна средба* - 1989 година
* *[[Давид Бен-Гурион|Бен Гурион]]* - 1992 година (пилот-епизода на *L'encyclopédie audio-visuelle* ) 
* краток филм во рамките на компилацискиот проект *Lumière et compagnie* - 1995 година
* *Денот кога*  - 2000 година

## Наводи
*

Категорија:Американски фотографи
Категорија:Американски Евреи
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1927 година
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Амзабегово

**Свети Ѓорѓи** — главна селска црква во светиниколското село Амзабегово, Македонија.

Црквата се наоѓа над селото, на рид од кој се пружа одличен поглед на самото село.

## Местоположба

Црквата е подигната на местото каде во 1930 бил изграден селски крст, сместен помеѓу македонски и поранешните турски гробишта.

## Историја

Црквата била изградена во 1982 година и истата година била осветена од епископот Тивериополски и администратор Злетовско-струмички г. Горазд.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Амзабегово 2.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Амзабегово 3.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Амзабегово 4.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Амзабегово 5.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Амзабегово 6.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Амзабегово 8.jpg|Црквата со камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Амзабегово 9.jpg|Базен за верски обреди
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Амзабегово.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Втора светиниколска парохија
* Амзабегово

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Амзабегово
Амзабегово
Црква „Св. Илија“ - Горно Нерези

**Свети Илија** — главна селска црква во скопското село Горно Нерези, Македонија.

Црквата се наоѓа во самото село, во близина на познатиот средновековен манастир „Св. Пантелејмон“.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во самото село Горно Нерези, до која води посебен асфалтиран пат и преовладува со својата местоположба.

## Историја

На местото на црквата со векови наназад постоел крст, каде мештаните се собирале пред Илинден. Во 1887 година над самиот крст била подигната помала црквичка, каде верниците го прославувале празникот.

Црквата била осветена во 2016 година од страна на Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан.

## Архитектура
### Фрескоживопис

Внатрешноста на храмот е фрескоживописана.

### Камбанарија

Камен-темелникот за новата камбанарија на храмот бил поставен во 2015 година.

## Галерија


Податотека:Panorama na Sv. Ilija - G. Nerezi.JPG|Поглед на црквата
Податотека:Sv. Ilija - Gorno Nerezi 01.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Јужноскопско архијерејско намесништво
* Горно Нерези

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Горно Нерези
Горно Нерези
Одликуван (Мопасан)

**„Одликуван“** (француски: *Décoré!*) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен на 13 ноември 1883 година. 

## Содржина
Александар Сакреман уште од детството има огромна желба да биде одликуван со некој орден. Меѓутоа, тој нема никаква способност за да го заслужи одликувањето, дури не успеал да ја положи ни матурата. Со посредство на пратеникот Рослен, тој поднесува молба за одликување при што почнува да пишува разни бесмислени предлози од областа на народната просвета, со надеж дека тоа ќе биде доволна причина за да го заслужи одликувањето. За да му помогне, Рослен го испраќа во разни градови за да работи нешто по библиотеките. Еднаш, доцна во ноќта, тој решава да се врати дома, но ја затекнува сопругата заклучена. Најпосле, кога успева да влезе внатре, тој наоѓа туѓ капут накитен со орден. Тогаш, сопругата му објаснува дека тој веќе е одликуван, но сè уште не е известен за тоа, а таа имала намера да го изненади. Всушнот, капутот му припаѓа на Рослен, кој е скриен во гардероберот. Една недела подоцна, Сакреман навистина добил орден.

## Наводи

Категорија:Раскази на Ги де Мопасан
Регионален пат 29176

**Регионален пат 29176** (ознака: **Р29176**) — регионален пат во Македонија, со насока на движење југ-север. Има вкупна должина од 2,1 километар и само 1 исцртана делница. Патот започнува во селото Катланово и завршува во Катлановска Бања.

## Делници

Регионалниот пат 29176 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно само 1 делница.

## Поврзано
* Регионални патишта во Македонија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Регионални патишта во Македонија
Мајката Дивјачка

**„Мајката Дивјачка“** (француски: *La Mère Sauvage*) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен на 3 март 1884 година. Авторот му го посветил расказот на Жорж Пуше.

## Содржина
По пауза од 15 години, раскажувачот оди на лов во Вирлањ при што ги здогледува урнатините на една куќа. Неговиот пријател Сервал му раскажува за судбината на жителите на куќата, кои ги нарекували Дивјаци. Најпрвин, таткото бил убиен од жандармеријата, а подоцна, кога избувнала Француско-пруската војна, синот Виктор бил мобилизиран во француската војска и така мајката, Викторија Симон, останала сама. Таа морала да прими во куќата четворица пруски војници, кои се однесувале убаво кон неа. Меѓутоа, еден ден, таа добила писмо во кое била опишана страшната смрт не нејзиниот син. Тогаш, таа ги запишала имињата и адресите на прускиет војници, ги убедила да стават сено во собата каде што спиеле, а потоа ја запалила куќата и тие изгореле. Набргу пристигнала пруската војска и таа мирно го признала делото, по што веднаш била стрелана.

## Наводи

Категорија:Раскази на Ги де Мопасан
Цавтат

**Цавтат** () — село во Дубровничко-неретванската жупанија во Хрватска. Се наоѓа на крајбрежјето на Јадранско Море на 15&nbsp;km јужно од Дубровник и е седиште на општината Конавле.

## Население
Според пописот од 2011 година во Цавтат живееле 2 153 жители.

## Наводи

Категорија:Конавле
Категорија:Населени места во Дубровничко-неретванската жупанија
Категорија:Населени места основани во 6 век п.н.е.
Битка на Грамошта

**Битката на Грамошта** или попозната како **Битка на Грамос** ― (14 јуни - 21 август 1948 година), најдолгата и најкрвавата битка во текот на Граѓанската војна во Грција.

Околу 80.000 илјади владини војници, поддржани од 136 топови и 50 борбени авиони, преземале офанзива против 11.000 борци на ДАГ, претежно Македонци, вооружени со лесно оружје и неколку топови. Борците на ДАГ, под притисок на надмоќни вооружени сили, го напуштиле Грамос и се повлекле на Вичо. По битката, левите сили биле поразени и принудени на капитулација.

Се смета дека во оваа битка загинале околу 2.500 македонски борци.

## Поврзано
*Битка на Вич
*Битка за Лерин (1949)

## Наводи


## Надворешни врски

* Битките на Вичо и Грамос видео материјал со превод
* СВЕДОШТВА НА ПРОТЕРАНИТЕ МАКЕДОНЦИ ОД ЕГЕЈОТ
* Информација на Коста Морна за борбите и храброста на Македонците во битката на Грамос
* На 14 јуни 1948 почнала офанзивата на грчката владина војска против ДАГ на Грамос | Загинале 2 500 македонски партизани
* Фељтон “ДРАМАТА НА ЕГЕЈСКИТЕ МАКЕДОНЦИ“ од Виктор Цветановски - “Утрински Весник“
* Драмата на Егејците (25)

Категорија:Грчка граѓанска војна
Категорија:Грамошта
Ласло Текеш

**Ласло Текеш** (унгарски:*László Tőkés*) (, ) — романски политичар од унгарска националност и свештеник.

Категорија:Романски политичари
Категорија:Луѓе од Клуж-Напока