Џони Мичел

**Џони** **Мичел** (анг: *Joni Mitchell;* родена како *Роберта Џоан Андерсон* на 7 ноември 1943) — канадско-американска пејачка, текстописец и сликарка. Нејзините песни кои содржат елементи на фолк, поп, рок, класична музика и џез, често се однесуваат на социјалните и филозофските идеали, како и на нејзините чувства за романса, женственост, разочарување и радост. Џони Мичел има добиено многу признанија, меѓу кои се десет Греми награди и прием во Куќата на Славните на Рокенролот во 1997 година. *[[Ролинг Стоун]]* ја нарекол „една од најдобрите текстописци досега“, а AllMusic навел: „Кога ќе налегне прашината, Џони Мичел може да испадне најважна и највлијателна музичарка од крајот на 20 век“.

Џони Мичел музичката кариера ја започнала со пеење во мали ноќни клубови низ западна Канада, а потоа и во ноќните клубови во Торонто. Во 1965 се преселила во Соединетите Американски Држави и започнала со турнеи. Некои песни кои таа ги напишала („Urge for Going“, „ Chelsea Morning “, „ Both Sides, Now “, „ The Circle Game“) биле снимени од други фолк пејачи, што и овозможило да потпише со Reprise Records и да го сними нејзиниот деби албум. *Song to a Seagull*, во 1968 година. Со нејзините песни како „Big Yellow Taxi“ и „Woodstock“ одиграла клучна улога во фолк-рок движењето, кое доминирало на музичката сцена во тоа време Нејзиниот албум од 1971 година *Blue* често се наведува како еден од најдобрите албуми на сите времиња; албумот се наоѓа на 30-то место на листата од *Ролинг Стоун* од 2003 година за „500 најдобри албуми на сите времиња“, а се искачил на 3-то место во изданието од 2020 година. Во 2000 година, *[[The New York Times]]* го избрал албумот *Blue* како еден од 25-те албуми кои се „пресвртни точки и кулминација во популарната музика од 20 век“. NPR, во 2017, албумот *Blue* го ставила на прво место на листата за „Најдобри албуми направени од жени“.

Во нејзиниот албум *Court and Spark (1974)* песните се помелодични и под влијание на џезот. Албумот ги содржел радио хитовите "Help Me" и "Free Man in Paris“  и станал нејзин најдобро продаван албум. Околу 1975 година, нејзиниот вокал од мецосопран почнал да преминува во контраалт. Нејзините специфични композиции за пијано и хармонична гитара, исто така, станале похармонични и ритмички покомплексни затоа што биле спој на џезот со рокенролот, R&B, класичната музика и незападните ритми. Во доцните 1970-ти, започнала да работи со познати џез музичари, како: Џако Пасториус, Вејн Шортер, Херби Хенкок и Пет Метини, а Чарлс Мингус ја замолил за соработка на неговите последни песни. Подоцна се свртела кон поп и електронската музика и била активна во политички протести. Во 2002 година, била наградена со Греми за животно дело, а во 2021 станала лауреат на наградите од Центарот Кенеди.

Џони Мичел била продуцент или копродуцент на повеќето нејзини албуми. Во 2007 година го издала својот 17-ти и последен албум со авторски песни. Таа ги дизајнирала кориците на повеќето од своите албуми.

## Наводи

## Главни извори

* 
* 

## Надворешни врски

* 
* Joni Mitchell at AllMusic
* The Emergence of Joni Mitchell – public radio special by Paul Ingles
* 
* Joni Mitchell – Salon at the Wayback Machine (archived April 6, 2011)
* Joni Mitchell at Rock and Roll Hall of Fame
* Radio New Zealand: Reflections on 1983 concert in Auckland

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Добитници на Греми
Категорија:Канаѓани со норвешко потекло
Категорија:Родени во 1943 година
Категорија:Статии со hCards
Категорија:Канадски пејачки