open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Џо Роган

**Џозеф Џејмс „Џо“ Роган** (; р. 11 август 1967 г.) — американски спортски коментатор, поткастер, комичар, глумец и поранешен телеводител. Тој е познат по тоа што го води „The Joe Rogan Experience“, поткаст каде што учествува во разговори со разновидни гости на теми како што се сегашни настани, комедија, политика, филозофија, наука, боречки вештини и хобија.

## Личен живот
Живеел во Бел Кањон, Калифорнија, а сега  во Тексас. Во 2007 г., Роган и неговата сопатничка добиле девојче. Се венчале следната година. Во 2010 г., Роган го објавил раѓањето на неговото второ дете. Во септември 2010 г., додека го посетил Алекс Џонс на радиоемисија, Роган изјавил дека не се придржува до ниту една вероисповед. Во јануари 2020 г., Роган преминал на „месојадна диета“ еден месец, јадејќи само говедско месо, лосово, јајца, аминокиселини и рибино масло. Како резултат на тоа, тој рекол дека изгубил 5,4 килограми и доживеал зголемена енергија и ослободување од некои претходни здравствени проблеми. Меѓутоа, признал дека исхраната лошо влијаела на неговиот дигестивен систем. Во јануари 2022 г., Роган се префрлил на исхрана со „месо и овошје“ за еден месец.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* YouTube profile

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Родени во 1967 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Водители
Категорија:Американски глумци
Категорија:Американски комичари
Никола Џеров

**Никола Џеров** (сретнуван и како **Никола Ѓеров**;  во  —  во ) — бугарски поет, прозаист и публицист од македонска народност.

## Животопис
мини|200п| ''Живата легенда на Охрид'', Никола Џеров

Џеров е син на преселници од Охрид што живеат во бегалскиот софиски четврт Јучбунар, па уште мал го усвоил македонскиот како домашен јазик. Ја завршил гимназијата и студиите по словенска филологија на Софискиот универзитет.

Во 1914-1915 година престојува во градот на неговите родители и пишува стихови на македонски јазик. Активно учествувал во Академското друштво „Бело Море“ во периодот 1914-1917. Во зачуваниот ракописен „*Беломорски дневник*“ (потпишан со псевдонимот Џеронимо) е забележана и песната „*Откако те видоф*“, што подоцна влегол со други три и во стихозбирката со негови стихови (и на македонски) „*Охридска пролет. Спомени*“ во 1923 година, а две од нив и во збирката со нотирани македонски песни од Јосиф Чешмеџиев во 1926 година.

Работел како редактор и член на Редакцијата на органот на Македонскиот младешки зговор, преименуван во Сојуз на македонските младешки културно-просветни организации во Бугарија „Устрем“ во периодот 1923-1926. Потоа бил член на редакцијата на легалниот орган на ВМРО „Македонија“ во периодот 1926-1928, но по убиството на Александар Протогеров, како револт „поради братоубиствата на Македонците што се разгореле во Бугарија“, ја напуштил редакцијата.

Објавувал книжевни и публицистички прилози во разни списанија и весници во Бугарија (и под псевдонимите Бојко и Македонец), како и преводи со повеќе антологии од француски, руски и германски поети.

## Наводи

Категорија:Македонци во Бугарија
Категорија:Бугарски поети
Категорија:Бугарски прозаисти
Категорија:Бугарски публицисти
Категорија:Луѓе со потекло од Охрид
Nintendo Switch

мини|297x297пкс|Nintendo Switch
**Nintendo Switch** (се чита: *Нинтендо свич*, ) — хибридна играчка конзола развиена од јапонската фирма Nintendo. Nintendo Switch ги сврзува својствата на домашна играчка конзола и рачен играчки систем и може да се користи во двата својства. За време на развојот, Nintendo Switch го добил кодното име „Nintendo NX“, за првпат бил прикажан во октомври 2016 г. и светско објавен на 3 март 2017 г., освен во Кина. Таму конзолата била објавена на 10 декември 2019 г.

## Наводи

## Надворешни врски

* Nintendo Switch

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Nintendo Switch
Категорија:Играчки конзоли
Категорија:Рачни играчки конзоли
Unreal Engine

мини|235x235пкс|Трговската марка на Unreal Engine
**Unreal Engine** (се чита: *Анрил енџин*) — играчки погон развиен од Epic Games. За првпат бил прикажан во 1998 г. во играта Unreal. Иако првенствено бил развиен за пукачките игри од прво лице, успешно се користи во голем број игри од различни жанрови како што се потајни, MMORPG и игри со улоги. Софтверскиот код на Unreal Engine е напишан на јазикот C++, што му дава висок степен на преносливост. Денес го користат многу играчки развивачи.

Тековната верзија е Unreal Engine 4, дизајнирана за технологијата DirectX 11 и 12 на Microsoft (за Microsoft Windows, Xbox One и Windows RT); OpenGL (за OS X, Linux, PlayStation 4, iOS, андроид, Ouya и Windows XP); и JavaScript/WebGL (за веб-прелистувачи што поддржуваат HTML5).

## Наводи

## Надворешни врски

* Матична страница

Категорија:Unreal Engine
Категорија:Epic Games
Категорија:Виртуелна реалност
Категорија:Играчки погони
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Windows XP

[мини|280x280пкс|Пристап на Windows XP, прикажувајќи страница на [Википедија на француски јазик]]
**Windows XP** (се чита: *Виндоуз икс-пе* или *Виндоус екс-пи*) — оперативен систем од семејството Windows NT на корпорацијата „Мајкрософт“. Бил објавен на 25 октомври 2001 г. и е разработка на Windows 2000 Professional. Името „XP“ доаѓа од англ. eXExperience („искуство“, „впечатоци“). Првично, Microsoft објавил две верзии: **Home** (домашна) и **Professional** (професионална). Home е направен за домашна употреба, додека Professional има дополнителни улоги направени за деловна употреба, како што се мрежно потврдување и поддршка на двоен процесор.

Microsoft службено ја прекинал продажбата на Windows XP на 30 јуни 2008 г., иако OEM-верзиите можеле да се купат до 31 јануари 2009 г. од фирми познати како „системски интегратори“ или како порани верзии од Windows Vista Business и Windows Vista Ultimate. Microsoft ја прекинал техничката поддршка на оперативниот систем на 8 април 2014 г.

## Наводи

## Надворешни врски

* Windows XP End of Support
* Security Update for Windows XP SP3 (KB4012598)

Категорија:Windows XP
Категорија:Windows NT
Категорија:Оперативни системи на Microsoft
Категорија:Microsoft Windows
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Седржител

[мини|297x297пкс| Икона на Христос Пантократор од 13 век што се чува во манастирот [Хиландар.]]
[мини|238x238пкс|Исус Христос Пантократор (детаљ од мозаикот во [Црква Света Софија (Истанбул)|Аја Софија).]]
**Седржител** или **Пантократор** () — главна слика во Христовоата иконографија, што го претставува Христа како небески цар и судија. Бог во Стариот и Новиот завет многупати се нарекува Семоќен. Христос може да биде прикажан во целост, како седи на престолот, до појас или до градите. Во левата рака има свиток или Евангелие, а десната рака благословува.

## Потекло и значење
Епитетот „Семоќен“, напишан покрај името на Исус Христос, меѓу другото ја изразува и догмата на овоплотување: епитетот „Семоќен“ целосно се однесува и на Божествената и на човечката природа на Христос како спасител. Тоа е составен дел од грчките зборови παν (сите) и κρατος (сила). Епитетот најчесто се сфаќа како значење на семоќ, односно способност да се создаде апсолутно сè, што е еден од Божјите прерогативи. Со други зборови, помалку книжевен превод на зборот пантократор е зборот Семоќен или Владетел на сите/Владетел на светот.

Историски гледано, овој поим се појавил во раното христијанско општество, кога преведувачите на Светото писмо сè повеќе чувствувале потреба да преведат едно од хебрејските имиња на Бог (Ел Шадаи) кои се наоѓаат во Стариот завет/Танах на грчки јазик.

## Поврзано
* Манастир Хиландар

## Наводи

Категорија:Православие
Категорија:Христијанство
Windows Vista

мини|337x337пкс|Трговската марка на Windows Vista
**Windows Vista** (се чита: *Виндоуз виста*) — оперативен систем од семејството Windows NT на корпорацијата „Мајкрософт“. Бил објавен на 30 јануари 2007 г. Во етапата на развој го добил кодното име „Longhorn“. Изграден е на хибридното јадро NT, верзија 6.0. Акронимот „WinVi“ понекогаш се користи како скратено име, обединувајќи ги првите три букви од името и верзијата на јадрото во римски запис. Направен е исклучиво за работни станици и лични сметачи; неговата серверо-насочена „сестра“ е Windows Server 2008. Неговиот претходник бил Windows XP, а следниот оперативен систем во низата е Windows 7.

## Наводи

## Надворешни врски

* Windows Vista End of Support
* Windows Vista Service Pack 2 (SP2) Update

Категорија:Windows Vista
Категорија:Оперативни системи на Microsoft
Категорија:Microsoft Windows
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Нафора

мини|Делење нафора во руска црква
**Нафора** или **антидор** ( — наместо подарок) — во православната литургија го претставува остатокот од просфората од која е изваден агнец од проскомидијата.

Во завршниот дел од литургијата, додека се чита 33. псалм, свештеникот или архиепископот кој служел литургија тој ден го дели антидорот на луѓето кои се причестиле и на оние кои не се причестиле на Светите тајни. Во исто време, свештеникот изговара: „на сиот народ го дели антидорот за благослов и очистување на душата, зашто е осветен и треба да го примат оние што не јаделе. Ако некој јадел или испил макар и малку, тој не треба да го прими антидорот“. Со тоа се постигнува единство на сите оние кои се причестиле, со оние кои не се причестиле, а според зборовите на апостол Павле: „Зашто лебот е еден, ние сме многу во едно тело, бидејќи сите се причестуваме од еден леб.(1 Кор 10:17)

Ова потекнува од агапе — вечера на љубовта, кои се организираат со цел заедничко и братско собирање на заедничка трпеза. За да им се помогне на сиромашните, се одржувало тоа заедничко обедување каде се делел остатокот од просфората, како видлив знак на христијанската љубов и единство. Со текот на времето, наместо агапе, во црквата заживеал обичајот да се дели остатокот од благословениот леб на верниците по литургијата. Нафора може да се испрати дома кај оние кои поради некоја оправдана причина не можеле да дојдат в црква на службата.

Нафората се зема на следниов начин: полека во редица му се приоѓа на свештеникот кој ја дели нафората. Кога ќе се дојде на ред, прво се прекрстува, а потоа на левата дланка се прекрстува десната дланка и му се приоаѓа на свештеникот, кој на испружената дланка става коцкичка нафора. Потоа се бакнува раката на свештеникот, се зема нафората в уста и се јаде и полека се излегува од црквата.

Нафора обично се јаде пред секое друго јадење тој ден.

## Наводи

Категорија:Православна богослужба
Категорија:Богослужба
Категорија:Православие
Кујатаа

**Кујатаа** — субарктички земјоделски предел во јужниот регион на Гренланд. Тоа е првиот познат пример на земјоделство на Арктикот и најстариот доказ за старонордиската култура што се шири надвор од Европа. Уникатната спојување на земјоделството и ловот на морски цицачи што се случило во регионот од 10-тиот до 15-тиот век и од 18-тиот век до денес, бил насловот на натписот на регионот на списокот на светско наследство на УНЕСКО во 2017 година.

## Опис
Кујатаа се протега од Нунап Исуа на југ до островот Нунарсуит, приближно 250 километри на север. Местото на светско наследство вклучува 5 компоненти, сите сместени во овој регион:

* Касиарсук: Го содржи Братахлид, имотот на Ерик Црвениот и (веројатно) првата црква во Америка.
* Игалику: Го содржи Гардар, кој било седиште на епископијата во Гренланд, како и локацијата на првата модерна фарма Инуити на Гренланд.
* Сисарлуток: Содржи особено голема нордиска куќа, со остатоци од над 40 структури.
* Тасикулулик (Ватнахверфи): Го содржи најдолгиот рурален пат на Гренланд, кој поврзува повеќе фарми за овци на Инуити.
* Какортукулок (Хвалси): Содржи 11 нордиски и 2 локалитети Туле, вклучувајќи ја најдобро зачуваната нордиска руина на Гренланд и местото на последното забележано спомнување на Европејците на Гренланд во 1408 година.

## Историја
Најраните познати археолошки остатоци од Кујатаа датираат од 3-от милениум п.н.е., почнувајќи од традицијата на арктичките мали алатки и продолжувајќи со културите Сакак и Дорсет, пред да исчезнат од јужен Гренланд. Во 10 век, нордискиот народ почнал да пристигнува во јужен Гренланд, предводени од Ерик Црвениот. Наоѓајќи длабоки фјордови погодни за земјоделство во регионот Куџатаа, тие брзо основале мали земјоделски населби, именувајќи ја областа Ејстрибиго (Источна населба). Сепак, нордиските земјоделски практики на Гренланд се разликувале од оние на други места со поголем акцент на ловот отколку на производството на житни култури (веројатно поради изобилството на моржови и фоки во регионот) и одгледувањето кози наместо овци. Биле изградени и системи за наводнување со цел да се нахрани добитокот, од кои некои останале како единствени преживеани средновековни системи за наводнување во Северниот Атлантик.

На својот врв во 13 век, Ејстрибиго имал свој епископ и содржел 200-300 фарми. За тоа време, народот Туле мигрирал на Гренланд и стапил во контакт со нордиските доселеници. Овој период на соживот можеби траел и до 250 години. До 15-тиот век, нордиските села во Кујатаа исчезнале, а во Гренланд има малку знаци за земјоделство во следните неколку векови, сè до 1780-тите, кога жена Инуит, Туперна, и нејзиниот сопруг Норвежанец, Андерс Олсен, започнале фарма во поранешната средновековна епископска резиденција во Игалику. Оттогаш, оваа област постојано се обработува.

## Наводи

Категорија:Географија на Гренланд
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Статии со краток опис
Совршен број (филм)

**„Совршен број“** (полски: *Liczba doskonała*) — полско-израелско-италијански филм од 2022 година во режија на Кшиштоф Зануси (Krzysztof Zanussi), кој е и автор на сценариото. Улогите ги играат: Анджеј Северин (Andrzej Seweryn), Јан Марчевски (Jan Marczewski) и Јулија Латосинска (Julia Latosińska).

## Синопсис
Младиот математичар Давид (го игра Марчевски) го жртвува својот личен живот посветувајќи се на проучувањето на простите броеви. Кога го запознава својот подалечен роднина Јоаким (го игра Сверин), Давид почнува да се преиспитува. Јоаким е успешен човек кој постигнал многу на деловен план, па одлучил последните години од животот да ги проведе во родната Полска. Нивната средба влијае врз двајцата и ги поттикнув на размислување за непредвидливоста, минливоста и смислата на животот...

## Наводи

Категорија:Полски филмови
Категорија:Израелски филмови
Категорија:Италијански филмови
Категорија:Филмови на полски јазик
Категорија:Филмови од 2022 година
Категорија:Филмови на Кшиштоф Зануси
Категорија:Филмови со Анджеј Северин
Категорија:Филмови со Јан Марчевски
Категорија:Филмови со Јулија Латосинска
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Полска
Вито Которанин

**Вито Которанин**, исто така **Витус** и **Вита** (, околу 1275 — , по 1335) — архитект од Котор познат по изградбата на манастирот Високи Дечани.

## Животопис
Роден е во Котор, во тоа време дел од Кралството Србија (денес Црна Гора) и учел градежништво во Котор каде се придружил на францисканскиот манастир и станал монах и мајстор-градител со своја работилница. Неговите организациски вештини и способност да ги собере најдобрите занаетчии од околните подрачја, вклучувајќи го и Дубровник (во тоа време дел од Дубровничката Република), му донеле репутација. Тој лично добил нарачки од српските кралеви Стефан Милутин и Стефан Дечански да го изгради Високи Дечани.

Неговото полно име е забележано различно од историчарите, Вито Трифунов (од Трифун, се однесува на предок) Чучола или можеби Чуча, Которанин (од Котор). Ова е засновано на натпис на порталот на јужната врата на Дечани, но само работата од 20 век на историчарите Ристо Ковијаниќ и Иво Стјепчевиќ ја поврзува личноста со записите во Котор.

Почетната изградба на манастирот Високи Дечани се одвивала помеѓу 1327 и 1335 година за време на владеењето на Стефан Дечански. Манастирот се наоѓа во долината на реката Бистрица опкружен со планини и шуми на планинскиот венец Проклетие на Косово. Денешната анализа на скулптурата и архитектурата на Дечани нуди многу индиции за авторството на скулптурите на светците и мавзолејот во Бањска и низа цркви во Котор (вклучувајќи базилика) од 14 век што му се припишува на фра Вито од Котор кој изградил сличен мавзолеј во Дечани.

На Вито му се припишува изградбата на манастирската црква во Дечани која започнала во почетокот на 1327 година. Црквата била посветена на Христос Пантократор. Кралот Стефан Дечански ја нарачал изградбата од група мајстори на чело со мајстор Вито од Котор и под надзор на архиепископот, подоцна светител Данило II. Во 1330 година, Стефан Дечански доделил повелба за манастирот со зададеност за вечно одржување на манастирот. Посмртните останки на Стефан се сочувани во дечанската црква во ковчег на чело на олтарот.

Починал во Котор.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Кралство Србија (среден век)
Категорија:Францисканци
Категорија:Починати во 1330-тите
Категорија:Родени во 1275 година
Категорија:Средновековни архитекти
Медковец

**Медко̀вец** () — село во северозападна Бугарија, административен центар на општината Медковец во Монтанската Област. Има население од околу 1.585 жители (2022).

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во  западниот дел на Дунаската Рамнина на 35 км  североисточно од регионалниот центар Монатана на 26 км јужно од град Лом.

## Историја
Селото било основано најдоцна до првата половина на 18 век. Името на селото се поврзува со легендата дека некогаш во околината имало шупли со мед.

Во 1821 година било отворено првото ќелијно училиште, по што било отворено првото општинско училиште (1845), кога кнез на Медковец бил Иван Кулин.

Во 1850 година, кнезот од Медковец Иван Кулин станал еден од водачите на големото Видинско востание. Медковци учествувале активно во борбата за црковно-народна независност. Во 1859 година била изградена црквата „Света Параскева“, денес прогласена за национален споменик на културата. Иконостасот во него е дело на дебарските занаетчии од родот Филипови.

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјална веб-страница на општината Медковец

Категорија:Села во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Монтана
Древљани

**Древљаните** ( или , ) биле словенско племе кое постоело помеѓу 6ти и 10ти век, кое ги населувало териториите на Полесје и западниот брег на реката Днепар.

## Етноним
Нивното име доаѓа од словенскиот збор *древо* или *дерево*, што значи „дрво“, бидејќи тие живееле во шумите. Нивното име може да биде преведено како „жители во шумата“. Баварскиот географ од 9 век, споменува *Forsderen-Liudi*, што најверојатно се однесува на нив. Нестор Летописец (1056–1114) споменува дека оние Словени кои се населиле во полето биле нарекувани Пољани, а оние во шумите *Древљани*.

## Населби
Древљаните оставиле многу археолошки траги, како што се земјоделски населби со полуземјанки, гробници без тумули, утврдени градови како Вручиј (денешен Овруч), Хородске, населба во близина на Малин и други. До крајот на првиот милениум, Древљаните имале добро развиено земјоделство и занаетчиство.

## Историја
 
Древљаните на почетокот жестоко се спротивставиле на Киевски Рус. Според голем број на хроники, во времето на Киј, Шчек и Хорив (наводно, основачите на Киев) Древљаните имале свое кнежевско владеење и често биле во војна со *Пољаните*. Во 883, новгородскиот кнез Олег ги потчинил Древљаните да му плаќаат данок на Киев. Во 907 година, Древљаните зеле учество во во воената кампања на Киев против Источната римска империја. 
 
По смртта на Олег во 912 година Древљаните престанале да плаќаат данок. Наследникот на Олег, Игор, се обидел да им наплати данок, но Древљаните се побуниле и го убиле во 945 година. Вдовицата на Игор, Олга се одмаздила за смртта на својот сопруг на крајно суров начин, ги погубила древљанскиот амбасадор и благородништвото, го запалила нивното седиште, градот Искоростен, а до темел срамнила и други градови.

## Наводи

Категорија:Словенски племиња
Категорија:Киевска Русија
Батак

**Бата̀к** () — град во Јужна  Бугарија, административен центар на Општина  Батак во Пазарџичката Oбласт. Има население од околу 2.722 жители (2022).

## Географија и местоположба
Градот се наоѓа во западните Родопи, на 1036 м надморска височина. Сместен е во котлина, од сите страни опкружена со ридови, а над нив се издигаат врвовите на Баташката Планина. Недалеку од градот се наоѓаат некои од највисоките врвови на Родопите — Баташки Снежник (2082 м) и Гољама Сјутќа (2185 м).

Батак се наоѓа на 15 км од градот Пештера, 35 км од регионалниот центар Пазарџик и околу 55 км од Пловдив.

## Историја
Селото Батак првпат било спомнато во 1592 година во натпис на чешмата на Кричимскиот Манастир, кој се наоѓал во сопственост на Сулејман I. Жителите на Батак се занимавале со сеча, обработка на дрво, трговија и одржувале гостилници. Во 1813 година била изградена црквата на „Светата Недела“ (сегашната историска црква), а во 1835 година било отворено училиште.

Батак бил еден од центрите на Априлското востание во 1876 година и, по петдневни борби, станал сцена на масакрот во Батак, во кој загинале околу 5.000 луѓе, а градот бил изгорен до темел. Информациите за масакрот брзо се проширил во светските медиуми, а меѓународниот јавен одзив, заедно со другите настани од Априлското востание, создале предуслови за Руско-турската војна.

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјално мрежно место на Општина Батак

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Пазарџик
Гољама Сјутќа

**Гољама Сјутќа** или **Гољама Сјутка** (), со висина од 2186 м, е трет највисок врв на Родопите и највисок врв во масивот Баташка Планина. Тоа е заоблен врв со благи падини, сместен во средината на масивот. Геоморфолошки е остаток од постар релјеф, граден главно од гранит и гнајс, при што преовладуваат кафеави шумски почви. Самиот врв е густо обраснат со иглолисни шуми, меѓу кои има и обемни пасишта. Во неговото подножје се долините на реките од локално значење, меѓу поголемите Лепеница, Рибна Река, Черно Дере, Баталач итн. Во подножјето на врвот се наоѓа пештерата Лепеница. Фауната е карактеристична за овој дел на Родопите и исклучително богата, бидејќи тука е највисокото стадо елени во Бугарија..

## Източници


* Михаил Алексиев и колектив. Енциклопедичен справочник „Чепино“ А-Я. книга Първа. Велинград. 2002.
* Юбилеен енциклопедичен справочник „Обичам те Велинград!“ М. Алексиев и авторски колектив 1948-2018. ISBN 978-954-9388-79-4

Категорија:Западни Родопи
Категорија:Врвови во Бугарија
Белово

**Белово** (, до 1945 г. *Бѣлово*) — град во Јужна  Бугарија, административен центар на Општина  Белово во Пазарџичката Oбласт. Има население од околу 3.567 жители (2022).

## Географија и местоположба
Градот се наоѓа во планинска област помеѓу бугарските планини Рила, Родопи и Средна Гора. Реката Јаденица, минувајќи низ центарот на градот, ја дели Рила од Родопите. Реката Марица го дели градот по должина.

Белово се наоѓа на 30 км западно од регионалниот центар Пазарџик и околу 90 км југоисточно од главниот град Софија.

## Историја
Белово бил основан во 1869 година со поставувањето на железничката пруга до Цариград. Тоа првично била привремена населба за работниците на баронот Хирш, кои ископувале дрва во оваа област за изградба на железницата. Линијата била отворена за работа во 1873 година,a Гара Белово билa најголемиот центар за сеча и преработка на дрво. Во врска со тоа постојано се појавувале магацини и анови, а доселеници пристигнувале од околните села и од подалечните делови на Бугарија. Првата куќа била изградена во 1884 година од страна на Хаџи Кузо Хаџиангелов. Неговиот пример го следеле многу жители на селото Гољамо Белово, кои поради брзиот раст на индустријата околу железничката станица, тука нашле одлични услови за живот.

Од 1873 до 1875 година, апостолот на бугарската слобода Тодор Каблешков бил телеграф и раководител на станицата во Гара Белово. Во 1874 година го основал читалиштето „Искра“ во влиското село Гољамо Белово и ги подготвил жителите за идната револуција. Населението во Белово активно учествувало во Априлското востание од 1876 година. Во Белово повеќе од 20 луѓе се приклучиле на четата на Георги Бенковски. За време на востанието Белово дало неколку десетици жртви.

До 1966 година се викало **Гара Белово** и била населба од градски тип. **Белово** било прогласено за град со Указ бр. 828 од 27 август 1969 година, кога кон него било додадено блиското селото Мало Белово.

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјално мрежно место на Општина Белово

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Пазарџик
Емир

[мини|258x258пкс|Емирот на [Бухара, Алим-хан (1880 — 1944).]]
**Емир** ( = „владетел, водач“) — титула што ја носи владетелот, принцот, во некои муслимански земји од Блискиот Исток и Африка. Пред појавата на исламот, емири биле полководците, а потоа муслиманските владетели што вршеле државна и духовна власт (емир на Бухара, емир на Авганистан итн.). Емирите обично се сметаат за високопоставени шеици, но во монархиските држави изразот се користи и за принцови; така, „емират“ значи горе-долу исто како кнежевство во овој контекст.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Благороднички титули
Категорија:Ислам
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Тодор Каблешков

**Тодор Лулчов Каблешков** ( Копривштица, 13 јануари 1851 – Габрово, 16 јуни 1876) — бугарски револуционер од 19 век и еден од водачите на Априлското востание.

## Животопис
### Рани години
Роден во Копривштица во богато семејство, студирал во родниот град, а потоа во Пловдив помеѓу 1864 и 1867 година и го основал просветителското друштво Зора во 1867 година. Своето образование го продолжил во Галатасарајскиот лицеј во Цариград, но бил принуден да се врати во Копривштица поради заболување. Работел во Одрин како телеграф во 1873 година, а потоа бил управител на станица во Гара Белово во близина на Пазарџик, каде што се занимавал со културна и просветна дејност.

### Револуционерна дејност
Каблешков се вратил во Копрвиштица во почетокот на 1876 година и се посветил на револуционерна работа. Бил назначен за раководител на локалниот револуционерен комитет во Коприштица и заменик-апостол на револуционерниот Панаѓурски округ. Тој е првиот што го прогласил Априлското востание на 20 април 1876 година и бил автор на познатото Крваво писмо до револуционерниот Панаѓурски округ. Каблешков бил на чело на воениот совет во Копривштица и заедно со Панајот Волов водел чета со која ги обиколувал блиските села.

По задушувањето на востанието од османлиските власти, Каблешков со мала група побегнал во внатрешноста на Стара Планина. Бил фатен во близина на Тројан, а потоа бил мачен во затворите Ловеч и Велико Трново. Тодор Каблешков на крајот се самоубил во полициската канцеларија во Габрово на 25-годишна возраст.

Тодор Каблешков е запаметен како еден од најхрабрите бугарски револуционери, особено ако се има предвид младоста на која тој влезол во револуционерното движење. Неговата куќа во Копривштица сега е претворена во музеј, а на местото каде што решил да го започне бунтот е изграден споменик.

## Наводи

## Поврзано
*Каблешкова куќа

Категорија:Бугарски револуционери
Категорија:Родени во 1851 година
Категорија:Починати во 1876 година
Категорија:Бугари
Категорија:Луѓе од Копривштица
ПУ „Кочо Рацин“ - Градиште

**Основно училиште „Кочо Рацин“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Кочо Рацин“ - Градиште**; скратено: **ПООУ „Кочо Рацин“**) — подрачно основно училиште во селото Градиште, претставува единка на училиштето истоименото училиште од градот Куманово.

Училиштето е именувано по истакнатиот македонски поет Кочо Рацин.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Градиште, сместено во средишниот дел на селото.

## Градба

Објектот е во лоша состојба и истиот не е обновен. Површината на објектот е 258 метри квадратни, има само една училница и се загрева со печка на дрва.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Галерија


Податотека:ОУ „Кочо Рацин“ - Градиште 2.jpg|Влезот


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Куманово
Градиште
Категорија:Градиште (Кумановско)
Олег

**Олег** (; ; починал во 912), — полулегендарен викиншки (варјашки) водач на Русите кој станал кнез на Киев и е основоположник на Киевски Рус.

Според *[[Примарен летопис|Примарниот летопис]]*, Олег го наследува неговиот „роднина“ Рурик како владетел на Новгород. Како таков, потчинува бројни источнословенските племиња, проширувајќи го своето владение од Новгород на југ по реката Днепар. Олег изведува и успешен напад на Цариград. Починува во 912 година и е наследен од синот на Рурик, Игор Киевски.

## Наводи

## Библиографија
* Artamonov, Mikhail. *Istoriya Khazar*. Leningrad, 1962.
* 
* Brutskus, Julius D. *Pismo Hazarskogo Evreja Ol X Veka*. Berlin 1924.
* Christian, David. *A History of Russia, Central Asia and Mongolia*, Vol. 1. Blackwell, 1998.
*
* Dunlop, D.M. *History of the Jewish Khazars*. Princeton: Princeton Univ. Press, 1954.
* Gregoire, H. 'Le "Glozel' khazare." *Revue des Études Byzantines* 12, 1937.
* Golb, Norman and Omeljan Pritsak. *Khazarian Hebrew Documents of the Tenth Century.* Ithaca: Cornell Univ. Press, 1982. [Note:as each author was responsible for separate sections of the work, they are referenced separately above.]
* Kloss, B.M. "Letopis' Novgorodskaja pervaja". *Slovar' Kniznikov i Knizhnosti Drevnej Rusi*, vol. 1. Leningrad 1987.
* Kokovtsov P.S. *Еврейско-хазарская переписка в X веке*. Leningrad 1932.
* al-Miskawaihi. *The Eclipse of the '[[Abbasid Caliphate]].* D. S. Margoliouth, trans. Oxford 1921.
* Mosin, V. "Les Khazars et les Byzantins d'apres l'Anonyme de Cambridge." *Revue des Études Byzantines* 6 (1931): 309–325.
* Nasonov, A.N., ed. *Novgorodskaja Pervaja Letopis Starshego i Mladshego Izvodov*. Moscow, 1950.
* Novoseltsev, Anatoli P. *Hazarskoe Gosudarstvo i Ego Rol' v Istorii Vostochnoj Evropy i Kavkaza.* Moscow 1990.
* 
* 
* Petrukhin V.Ya. "Князь Олег, Хелгу Кембриджского документа и русский княжеский род". *Древнейшие государства Восточной Европы. 1998. Памяти А.П. Новосельцева*. Moscow, Russian Academy of Sciences, 2000: 222–230.
* Pushkin, Alexander. *The Song of the Wise Oleg*. Leningrad, Aurora Art Publishers, 1991.
* Shahmatov, A.A. *Ocherk Drevnejshego Perioda Istorii Russkogo Jazyka*. Petrograd, 1915 (reprinted Paris 1967).
* Zuckerman, Constantine. "On the Date of the Khazar’s Conversion to Judaism and the Chronology of the Kings of the Rus' Oleg and Igor." *Revue des Études Byzantines* 53 (1995): 237–270.
* Vernadsky, Georgy. *Kievan Rus*. Moscow, 1996.

Категорија:Киевска Русија
Гољамо Белово

**Гољамо Белово** (, до 1945 г. *Голѣмо Бѣлово*) — село во Јужна  Бугарија,  се наоѓа во Општина  Белово во Пазарџичката Oбласт. Има население од околу 424 жители (2022).

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во планинска област помеѓу бугарските планини Рила и Родопи Реката Јаденица, минувајќи низ центарот на селото, ја дели Рила од Родопите. Реката Марица го дели селото по должина.

Гољамо Белово се наоѓа на 3,5 км од општинскиот центар Белово и на 32 км западно од регионалниот центар Пазарџик.

## Историја
Во близина на денешното село се наоѓал разурнатиот доцноантички и средновековен утврден град **Левке**, кој бил сместен на површина од 80 декари на врвот „Свети Спас“. Денес најзачуваниот објект е базиликата која била катедрала на Левкиската епархија.  Во средниот век, околу ранохристијанскиот храм, се појавил манастир, кој бил уништен од Турците во 17 век за време на исламизацијата на Бугарите од Чепинското корито. Тогаш била урната и базиликата. Местото и денес е почитувано, па затоа до базиликата е изградена црква, која иако е доста далеку од околните села, е многу посетена.

Црквата „Св. Георги“ во селото Гољамо Белово е најстарата црква во Пазарџичкиот регион. Била изградена во периодот 1806-1813 година, а била сликана во 1844 година од Петраки Костович од Самоков. Исклучително дело на преродбеното копаничарство е иконостасот — бил изработен од мајстори од банско-разлошката копаничарска школа. Дел од иконите од царскиот ред на иконостасот ги насликал Христо Димитров (татко на Захари Зограф).

Во 1874 година во селото револуционерот Тодор Каблешков го основал читалиштето „Искра“. После изградбата на железничката пруга Цариград - Белово многу жители на селото Гољамо Белово, кои поради брзиот раст на индустријата околу железничката станица, се преселиле таму зашто нашле подобри услови за живот .

При избувнувањето на Балканската војна во 1912 година, 6 жители на Гољамо Белово доброволно се пријавиле во Македонско-одринското ополчение.

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјално мрежно место на Општина Белово

Категорија:Села во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Пазарџик
Срница

**Срница** () — град во Јужна  Бугарија, административен центар на Општина  Срница во Пазарџичката Oбласт. Има население од околу 3.511 жители (2022).

## Географија и местоположба
Градот се наоѓа планинско подрачје помеѓу ридот Д’браш и Велијчко-Виденичкиот дел во Западните Родопи. Во непосредна близина тече реката Доспат која се влева во истоимената акумулација „Доспат“.

Градот се наоѓа на 46 километри од Велинград, 90 километри од регионалниот центар Пазарџик и 180 километри од главниот град Софија.

## Историја
Населбата била основана во 1860 година. Првиот доселеник бил овчарот Шабан, а скоро еден век населбата го носела неговото име - **Шабанлии**. Доселениците главно биле од Доспат, кој денес се наоѓа на спротивниот брег на браната. Во 1975 година, селата и населбите Шабанлии, Крушата, Петелци, Брдуче и Орлино биле обединети под името **Срница**. Од 1950-тите до 1987 година, Срница била општина речиси 40 години, вклучувајќи ги и селата Срница, Медени Пољани и Побит Кам’к. Жителите на околината изразуваат желба за обновување на општината, која беше поново формирана во 2015 година. Од 16 септември 2003 година Срница има статут на град..

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјално мрежно место на Општина Срница

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Пазарџик
Игор Киевски

**Игор** (; ;  – 945) бил кнез на Киев од 912 до 945. Традиционално, тој се смета за син на Рурик, кој се населил во Новгород и починал во 879 додека Игор бил дете. Според *[[Примарен летопис|Примарниот летопис]]*, Рурик бил наследен од Олег, кој владеел како регент и бил "од неговиот род".

Игор бил убиен додека собирал данок од Древљаните во 945 година. Вдовицата на Игор, Олга ја одмаздила неговата смрт казнувајќи ги Древљаните. *Примарниот летопис* како причина за неговото убиство ја наведува прекумерната алчност, бидејќи тој се обидел да собира данок по втор пат во еден месец. Како резултат на тоа, Олга го променила системот на собирање на даноци (*[[пољудје]]*), што може да се смета како прва правна реформа во Источна Европа.

## Наводи

Категорија:Киевска Русија
Светослав I

**Светослав** (;  — 972) — кнез на Киев од 945 до неговата смрт во 972. Тој е познат по неговите походи на исток и на југ, кои го забрзале падот на две големи сили во Источна Европа, Хазарија и Првото бугарско царство. Тој потчинил голем број на источнословенски племиња, ги победил Аланите и ги нападнал Волшките Бугари, и понекогаш стапувал во сојуз со Печенезите и Маѓарите (Унгарците).

мини|лево|Инвазијата на кнезот Светослав во Бугарија
По смртта на неговиот татко, Игор во 945 година, мајката на Светослав Олга владеела како регент до 962 година. Неговото децениско владеење со Киевска Рус било обележано со брза експанзија по долината на реката Волга, Понтската степа, и Балканот, што доведе до создавање на најголемата држава во Европа. Во 969, тој го преместил своето седиште во Преславец на Дунав. Во 970 година, ги назначил неговите синови Јарополк и Олег како кнезови на Киев и Древљанија подредени на него, а Владимир, неговиот син со неговата холопка Малуша, за кнез на Новгород.

Спротивно на неговата мајка Олга, која се преобратила во христијанство, Светослав останал паган целиот свој живот. Поради неговата ненадејна смрт во заседа, неговите освојувања во најголем дел не биле консолидирани во функционална империја, додека неговиот неуспех да воспостави стабилно наследување, довело до братоубиствен судир меѓу неговите тројца синови, што довело со смрт на Јарополк и Олег, додека Владимир останал единствен владетел.

## Наводи

## Библиографија

*Artamonov, Mikhail *Istoriya Khazar*. Leningrad, 1962.
*Barthold, W. "Khazar". *[[Encyclopaedia of Islam]]* (Brill Online). Eds.: P. Bearman, Th. Bianquis, C. E. Bosworth, E. van Donzel and W.P. Heinrichs. Brill, 1996.
*Chertkov A. D. . Moscow, 1843.
*Chlenov, A. M. (.) "."  () (Moscow, 1970).
*Christian, David. *A History of Russia, Mongolia and Central Asia.* Blackwell, 1999.
*Cross, S. H., and O. P. Sherbowitz-Wetzor. *The Russian Primary Chronicle: Laurentian Text*. Cambridge, Mass.: Medieval Academy of America, 1953.
*Dunlop, D. M. *History of the Jewish Khazars.* Princeton Univ. Press, 1954.
*Franklin, Simon and Jonathan Shepard. *The Emergence of Rus 750–1200.* London: Longman, 1996. .
*Golden, P. B. "Rus." *[[Encyclopaedia of Islam]]* (Brill Online). Eds.: P. Bearman, Th. Bianquis, C. E. Bosworth, E. van Donzel and W. P. Heinrichs. Brill, 2006.
*Grekov, Boris. *Kiev Rus*. tr. Sdobnikov, Y., ed. Ogden, Denis. Moscow: Foreign Languages Publishing House, 1959
* 
*Kendrick, Thomas D. *A History of the Vikings*. Courier Dover Publications, 2004. 
*Logan, Donald F. *The Vikings in History* 2nd ed. Routledge, 1992. 
*Manteuffel Th. "". *.* Warsaw, t. 22, 1970. 
*Nazarenko, A. N. ().  (). Moscow, Russian Academy of Sciences, World History Institute, 2001. .
*Pletneva, Svetlana. *Polovtsy* Moscow: Nauka, 1990. .
*Sakharov, Andrey. *The Diplomacy of Svyatoslav*. Moscow: Nauka, 1982. (online)
*Subtelny, Orest. *Ukraine: A History*. Toronto: University of Toronto Press, 1988. 
*Vernadsky, G. V. *The Origins of Russia.* Oxford: Clarendon Press, 1959.
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

Категорија:Родени во 940-тите
Категорија:Киевска Русија
Илија Филиповски

**Илија Филиповски** (р. , ) — македонски виолинист и музичар, кој е дел од Група Маестро.

## Животопис
Филиповски е роден во Скопје во 1991 година. Почнува да свири на виолина од својата најрана возраст. Својата кариета ја започнува во емисијата "Зајди зајди" на Алфа ТВ, каде беше дел од оркестарот под раководство на Милан Завков, која се емитуваше редици години наназад. Тој бил дел од оркестарот на фестивалите "Фолк Фест Валандово" и "Цветници". Дел е од оркестарот на Националниот ансамбл "Танец" каде одржуваат концерти на различни делови од светот. Од 2012 година е дел од Група Маестро каде настапуваат на разни свечености, концерти и настани.

## Надворешни врски
* Илија Филиповски на YouTube

Категорија:Македонски музичари
Категорија:Македонски виолинисти
Куаи Шјианг

**Куаи Шјианг** (, 1398 — 1481) — кинески архитект и инженер нашироко познат како градител на Забранетиот град и основач на шјиангшанските столари. Роден е во Ксуку (Шјиангшан), во округот Ву, Суџоу, за време на династијата Минг. Кога императорот Јонгле одлучил да го пренесе главниот град од Нанџјинг во Пекинг во 1407 година, на Куаи Шјианг му било наредено да го проектира и изгради *Забранетиот град*.

Куаи Шјианг бил во раните триесетти години кога царот му наредил да го проектира Забранетиот град. Куаи го користел Царскиот дворец во Нанџјинг како урнек. Во неговиот проект вклучил особености на дворци изградени за време на династиите Танг и Сунг. Исто така црпел идеи од конфучијански, таоистички и традиционални астрономски системи. На Куаи му биле потребни неколку години, а првиот дворец и ѕидините на градот биле завршени дури по 13 години.

## Наводи

Категорија:Луѓе од времето на династијата Минг
Категорија:Починати во 1481 година
Категорија:Родени во 1398 година
Категорија:Статии со текст на кинески
Владимир Велики

**Владимир I Светославич** (Володимѣръ Свѧтославичь; христијанско име: *Василиј*; околу 958 — 15 јули 1015), наречен **Велики** — кнез на Новгород од 970 и велик кнез на Киев од 978 до неговата смрт во 1015. Православната црква го канонизирала како **Свети Владимир**.

Таткото на Владимир бил Светослав I од династијата на Рурик. По смртта на неговиот татко во 972, Владимир, кој тогаш бил кнез на Новгород, бил принуден да избега откако неговиот брат Јарополк го убил нивниот брат Олег во 977 и станал единствен владетел на Русите. Владимир собрал варјашка армија и се вратил да го симне Јарополк од престолот во 978 година. До 980 година, Владимир го консолидирал своето царство до Балтичко Море и ги зацврстил границите против упадите на Бугарите, балтичките племиња и источните номади. Првично следбеник на словенскиот паганизам, Владимир се преобратил во христијанство во 988, и ја покрстил Киевска Русија.

## Наводи

Категорија:Киевска Русија
Душата пее

**„Душата пее“** (полски: *Dusza śpiewa*) — полски филм од 1997 година во режија на Кшиштоф Зануси (Krzysztof Zanussi), кој е и автор на сценариото. Улогите ги играат: Јацек Лашковски (Jacek Laszczkowski), Марија Кошчалковска (Maria Koscialkowska) и Казимирж Корд (Kazimierz Kord). Филмот е дел од октетот „Викенд-приказни“ (*Opowiesci weekendowe*) во кој режисерот говори за поединците соочени со морални дилеми, преиспитувајќи ја современата полска стварност.

## Синопсис
Еден оперски пејач, кој ја запоставил кариерата за да ги одгледа децата, добива голема прилика за настап со позната музичка куќа, која сака да го ангажира за телевизиски концерт. Но, можноста повтороно да се прослави е ставена под прашање, откако тој ќе настине по прошетката во текот на една дождлива вечер...

## Наводи

Категорија:Полски филмови
Категорија:Филмови на полски јазик
Категорија:Филмови од 1997 година
Категорија:Филмови на Кшиштоф Зануси
Категорија:Филмови со Јацек Лашковски
Категорија:Филмови со Марија Кошчалковска
Категорија:Филмови со Казимирж Корд
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Полска
Вардар (1923 – 1932)

**„Вардар“** — гласило на истоименото македонско студенстко друштво во Софија.

Весникот излегувал еднаш годишно и бил посветен на одделни личности или настани од историјата на Македонија. Се печател на бугарски јазик.

## Наводи

Категорија:Македонски весници
Категорија:Македонски списанија
ПУ „Кочо Рацин“ - Доброшане

**Основно училиште „Кочо Рацин“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Кочо Рацин“ - Доброшане**; скратено: **ПООУ „Кочо Рацин“**) — подрачно основно училиште во селото Доброшане, претставува единка на училиштето истоименото училиште од градот Куманово.

Училиштето е именувано по истакнатиот македонски поет Кочо Рацин.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Доброшане, сместено во средишниот дел на селото.

## Градба

Објектот е во лоша состојба и истиот не е обновен. Површината на објектот е 570 метри квадратни, има 5 училници и 1 кабинет и се загрева со сопствено централно греење.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Галерија


Податотека:ОУ „Кочо Рацин“ - Доброшане 2.jpg|Влезот
Податотека:ОУ „Кочо Рацин“ - Доброшане 3.jpg|Спортското игралиште
Податотека:ОУ „Кочо Рацин“ - Доброшане 4.jpg|Кошаркарското игралиште


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Куманово
Доброшане
Категорија:Доброшане
Весник (1942)

мини|Веселинка Малинска - уредник на весникот
**Весник (1942)** — орган на Месниот комитет на КПЈ - Скопје.

Весникот излегувал во периодот од 2 мај до 15 јуни, 1942 година. Бил печатен на партиската техника на Месниот комитет за Скопје, на 8-10 страници, во 500-600 примероци. Вкупно во печат излегле седум броеви, а од нив сочувани се само три.
Од името на МК КПЈ за Скопје, со уредувањето и печатењето на весникот раководела Веселинка Малинска. Истиот бил печатен на македонски јазик.

## Наводи

Категорија:Македонски весници
Категорија:Македонија во НОБ
Neuralink

**Neuralink** — американска невротехнолошка фирма основана од Илон Маск, која планира да се вклучи во развојот и производството на вградени неврокомпјутерски интерфејси (систем за размена на информации помеѓу мозокот и електронски уред, како што е сметач). Седиштето на фирмата се наоѓа во Сан Франциско. Фирмата е основана во 2016 г., а првите објави за неа се појавиле во март 2019 г. Заштитниот знак *Neuralink* бил купен од претходен сопственик во јануари 2017 г.

Според статијата на Wait But Why објавена во април 2017 г., Маск изјавил дека фирмата има за цел да развие уреди за лекување на сериозни мозочни заболувања во краток рок, со крајна цел да го усовршат човештвото. Уште во јуни 2016 г., Маск разговарал за идејата за создавање на „невролента“ (англ. *neural lace*).

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* "Dr. Matthew MacDougall: Neuralink & Technologies to Enhance Human Brains"

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Претпријатија за здравствена заштита
Категорија:Претпријатија од Калифорнија
Илија Арнаутовиќ

**Илија Арнаутовиќ** (7 јули 1924 23 јануари 2009) ― српски и југословенски архитект, познат по многу проекти од 1960-тите до 1980-тите во Србија и Словенија. Роден е во Ниш, Кралство Југославија, а починал во Љубљана, Словенија.

Арнаутовиќ студирал архитектура од 1945 до 1948 година во Прага, а од 1948 до 1953 година во Љубљана. Магистрирал во 1952 година под водство на Едвард Равникар. Неговата архитектура се засновала на промислена  употреба на градбени начела, градежни техники и материјали. Неговите дела се наоѓаат низ поранешна Југославија и Алжир. Работел и живеел во Љубљана.

## Дела
мини|200п|Блок 28 во Белград

Неговите дела се:

* 1954–1955: Планирање на Изложбениот и конгресен центар во Љубљана
* 1962: Облакодери на улица „Линхарт“, населба Савско, Љубљана
* 1965: Куќи во Подгора, Љубљана
* 1967: Трокатни станбени згради на улица Шишка, Љубљана
* 1970: Станбени згради на улица „Чртомир“, населба Савско, Љубљана.
* 1970–1974: Блок 28, Белград
* 1973: Четири згради наречени „слепи Јанез“ на улицата Шишка, Љубљана.
* 1977: Проект за Хотел Обирr***, 48 соби во Бад Ајзенкапел, Австрија
* 1977: Петкатни станбени згради во БС-3 (Ново Стожице), Љубљана
* 1981: Облакодери на улица „Војко“, БС-3, Љубљана
* 1983–1986: Жун II, Оран, Алжир

## Наводи

Категорија:Апсолвенти на Љубљанскиот универзитет
Категорија:Словенечки архитекти
Категорија:Српски архитекти
Категорија:Југословенски архитекти
Категорија:Луѓе од Ниш
Категорија:Починати во 2009 година
Категорија:Родени во 1924 година
Категорија:Академски кадар на Љубљанскиот универзитет
Категорија:Никулци за европски архитекти
Корисничко истражување

**Корисничко истражување** има за цел разбирање на корисничкото однесување, потреби и мотиви низ набљудување на техниките, работните анализи и други критични методолигии. Ова област истражување има за цел да ја подобри употребливоста на производот вклучувајќи експериментални и надгледувани истражувачки методи како водич за проектирање, развој и финализирање на производот. Корисничките истражувања често работат заедно со дизајнерите, инженерите и програмерите во сите фази на создавање и идеализирање на производот.

Истражувањето на корисниците е итеративен, циклисун процес во кои набљудувањето укажува на проблем во просторот за кое е предложено решение. На основа на овие предлози, се создава прототипи, а потоа се тестира над целната група на корисниците. Процесот се повторува онолку пати колку е потребно.

Видови кориснички истражувања, кои можат или требаат да се извршат, зависат од видовите мрежни места, системи или апликации кои се развиваат, од временската низа и окружување.

## Апликации
* Развој на софтвер
* UX дизајн

## Методи

## Поврзано

* Корисничко искуство

## Наводи
Исполини

[мини|„Падот на бунтовничките ангели“ од [Јероним Бос, заснован на Битие 6:1–4]]
**Исполини** или **нефили** ( = „паднатите“) — библиски личности спомнати во Петокнижјето (првите пет книги на Стариот завет). Според некои богослови, тие биле синови на Сит, поради нивниот праведен начин на живот се нарекуваат синови Божји, а откако се смешале со ќерките на Каин, од нив се родиле џинови. Постои и верзија, изнесена во апокрифите, дека тоа се суштества родени од соединувања на ангели (синови на Севишниот) со смртни жени. Според друга верзија, исполините биле жестоки џинови што живееле во деновите на Ное. Тие се родени како последица на полови односи меѓу зли ангели и жени.

## Наводи

## Надворешни врски

* Jewish Encyclopedia: Fall of Angels
* Catholic Encyclopedia: Angels

Категорија:Библија
Категорија:Апокрифи
Категорија:Битие (библиска книга)
Категорија:Митски суштества
Категорија:Библиски личности