open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ѓорѓи Скопјанчето

**Ѓорѓе Ристиќ** (Пеќ, 6 август 1881 — Ниш, 27 јануари 1911), наречен *Скопјанчето*, бил српски четнички војвода, кој делувал во Стара Србија и Македонија

## Животопис
мини|лево|Писмо од Белград до Генералниот Конзулат на Србија во Скопје, односно барање да го стави Ѓорѓе Скопјанчето на плата, исплатена од буџетот на Конзулатот. (Белград, 21 декември 1909)
Завршил гимназија во Скопје, а потоа се запишал во Подофицерска школа во Белград во 1904. Откако се стекнал со чин наредник, ја преминал српско-турската граница, и започнал со четникување. Поради покажана храброст, во 1905 година стекнал звање војвода. Учествувал во битките на Гуглин, Петралица и Челопек во 1905 година. Негов реон била кумановската околина, каде често се судирал со бугарскиот војвода Крста Коњушки.

Умрел од последица на долготрајното четникување, и нарушено здравје поради долго живеење на отворено при лоши временски услови.

Закопан е во Ниш, каде му е подигнат споменик во 1913 година.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Пеќ
Категорија:Војводи на Српскиот комитет на четничката акција
Категорија:Родени во 1881 година
ГП Западна Франција 2015

**ГП Западна Франција 2015** — еднодневна класична велосипедска трка, која се одржала во Плуе на 30 август 2015 година. Трката била 79. издание на ГП Западна Франција и била дваесет и четврта трка во сезоната на Светската турнеја.

Трката завршила во масовен спринт од 69 возачи. Победник бил Александер Кристоф (), кој ја освоил својата дваесетта трка во сезоната. Симоне Понци () завршил втор, додека Рамунас Навардаускас () трет, со што го заокружил подиумот.

## Резултат

## Наводи

Категорија:Класик Бретања
Категорија:Светска турнеја на UCI 2015
Категорија:Франција во 2015 година
Инанли (Кукушко)

**Инанли ** (, *Акропотамија*, до 1926 *Ινανλή*, *Инанли*) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на 10 километри југоисточно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 297 метри.

## Историја

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година, во селото биле евидентирани 135 жители, додека во 1920 година 107 жители Турци. Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека од селото се иселиле муслиманските жители. Во 1926 година, селото било преименувано во Акропотамија.

## Демографија

Во 1928 година селото било чисто бегалско со 115 жители бегалци., додека во 1940 година селото броело 240 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 312 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 403 жители, во 1971 година имало 286 жители, во 1981 година имало 299 жители, додека во 1991 година имало 211 жители. Денеска, населението на селото е 105 жители според пописот од 2001 година.

## Наводи

Категорија:Кукуш
Мирна улица (филм од 1917)

**Мирна улица** (англиски: *Easy Street*) - американски филм од 1917 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога, заедно со Една Пурвианс (*Edna Purviance*) и Ерик Кембел (*Eric Cambell*). 

## Содржина
мини|Постерот на филмот „Мирна улица“
Еден скитник (го игра Чаплин) влегува во просторија во која е во тек богослужба, каде запознава убава девојка (ја игра Пурвианс). По завршувањето на мисата, свештеникот му одржува лична проповед на скитникот, кој се засрамува и ја враќа кутијата со парични прилози којашто во меѓувреме ја украл. Потоа, скитајќи низ улиците, тој здогледува оглас за прием на нови полицајци и се пријавува за работата. Така, тој е распореден на дежурство во т.н. Мирна улица во која постојано има тепачки и каде што полицијата не смее ниту да стапне. На улицата господари еден голем и неверојатно силен насилник кого, со помош на итрина, новопечениот полицаец успева да го победи. Поради тоа, сите насилници од улицата имаат голем страв од него, меѓутоа во полициската станица, насилникот се ослободува и се враќа во улицата, бркајќи го малиот полицаец. Другите насилници успеваат да ги заробат девојката од црквата и полицаецот и ги затвораат во една подземна просторија. Таму, полицаецот случајно зема хероин и добива голема храброст и сила, така што успева да ги совлада главниот насилник и сите други силеџии од улицата. Потоа, улицата навистина се претвора во мирно место за живеење во кое нема криминал, а поранешните силеџии се добри и пристојни луѓе. 

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови од 1917 година 
Категорија:Црно-бели филмови 
Категорија:Неми филмови 
Категорија:Филмови на Чарли Чаплин 
Категорија:Филмови со Чарли Чаплин 
Категорија:Филмови со Хенри Бергман
Категорија:Филмови со Една Пурвианс
Категорија:Филмови со Ерик Кембел
Категорија:Филмови со Џон Ранд
Категорија:Филмски комедии
Шангаиран (филм од 1915)

**Шангаиран** (англиски: *Shanghaied*) - американски филм од 1915 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога, заедно со Една Пурвианс (*Edna Purviance*). 
## Содржина
мини|Постерот за „Шангаиран“
Еден скитник (го игра Чаплин) е вљубен во убавата ќерка (ја игра Пурвианс) на еден сопственик на брод, кој се договара со капетанот да го потопат бродот за да извлече пари од осигурувањето. Бидејќи капетанот не може да најде морнари, тој го ангажира скитникот со чија помош успеваат насилно да регрутираат тројца морнари, меѓутоа во стапицата е вовлечен и скитникот. За време на пловидбата, тој прави безброј проблеми: во ручекот става детергент, ги крши чиниите, го истура јадењето итн. Кога бродот е далеку од брегот, капетанот и неговиот помошник го палат експлозивот и бегаат со еден чамец. Меѓутоа, во бродот е скриена и ќерката на сопственикот. Скитникот го фрла бурето со експлозив во чамецот на капетанот, а малку подоцна во морето го турка и сопственикот на бродот кој, читајќи го писмото на својата ќерка, допловува со чамец до бродот. Така, скитникот и девојката остануваат сами во чамецот.

## Забелешка
Насловот на филмот произлегува од глаголот „Shanghai“ што означува „некој насилно да се качи на брод“ или „да се натера некој да направи нешто со помош на сила или со итрина“.
## Надворешни врски
Carlitos Marinheiro (Shanghaied, 1915) - Charles Chaplin
Shanghaied (4 October 1915) | Chaplin: Film by Film

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови од 1915 година 
Категорија:Црно-бели филмови 
Категорија:Неми филмови 
Категорија:Филмови на Чарли Чаплин 
Категорија:Филмови со Чарли Чаплин 
Категорија:Филмови со Една Пурвианс
Категорија:Филмови со Џон Ранд
Категорија:Филмски комедии
Саришабан

**Саришабан** или **Сари Шабан** (, *Хрисуполи*; до 1925 г. *Σαρή Σαμπάν*, *Сари Сабан*) — град во Кавалско, Егејска Македонија, денес во општината Места на Кавалскиот округ во Источна Македонија и Тракија, Грција. Наелението брои 8.885 жители (2011).

## Географија и местоположба
Градот е сместен во средишинот дел на долното течение на реката Места, во прилично плодно подрачје на надморска височина од 20 м. Оддалечен е 25 км источно од градот Кавала и 14 км северно од приморското гратче Керемидли, каде со редовен траект е поврзан со недалечниот остров Тасос. Недалеку од градот се наоѓа меѓународниот аеродром на Кавала „Александар Велики“.

## Историја
### Османлиско време
Познато е дека на ова подрачје се наоѓало населеното место **Сапеј**, кое Османлиите го освоиле во 1375–76 г. Населбата на местото на денешниот град никнала во XVII век, под името *Ески Саришабан*.

Кон крајот на XIX век Саришабан е евидентиран како скромна паланка и центар на Саришабанската каза. Во 1891 г. Георги Стрезов напишал:

Во 1900 г. Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) го наведува *Сари Шабанъ* како село со 780 жители, од кои 450 се Турци, 180 Македонци и 150 Власи, сите христијани. Сите христијански жители биле под врховенството на Цариградската патријаршија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во селото имало 180 Македонци и 150 Власи. Во селото има многу Македонци абаџии, калајџии и дрводелци.

Со Букурешкиот договор во 1913 г. гратчето е припоено кон грчката држава, кога имало 1.455 жители. Како последица од Првата светска војна, населението опаднало, па во 1920 г. се заведени само 692 жители. Со Лозанскиот договор во 1920-тите, турското население е иселено во Турција, а на негово место се доведени Грци-бегалци. Така, во 1928 г. Саришабан имал вкупно 1.590 жители, од кои 185 (41 семејства) биле дојденци.

Во 1925 г. името на местото е сменето во *Хрисуполи*, што во превод значи „златен град“.

## Население
Зголемувањето на бројот на жителите по 1951 г. на доселување на жители од селата, како и поради припојувањето на населбите Секелер и Кенес кон градот.

## Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Саришабан со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Места, во округот Кавала. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Инџес, во кој тоа е единствено населено место.

## Стопанство
Градскиот атар опфаќа  плодни обработливи површини кои се наводнуваат. Населението претежно се занимава со земјоделство, главно одгледувајќи тутун и пченица, но застапени се и трговијата и малото производство.

## Збратимени градови
Саришабан е збратимен со следниве градови:
*  **[[Јагодина]]**, Србија
*  **[[Златоград]]**, Бугарија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Места (општина)
Категорија:Градови во Егејска Македонија
Љановер

**Љановер** или **Лјановер** (, *Лјановерги*; книжервно: *Λιανοβέργιον*, *Лјановергион*, до 1926 година: *Λιανοβέρι*) — село во Солунско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Гида, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на пет километри источно од градот Гида и два километри западно од селото Плати, во близина на железничката пруга која води од градот Солун за Бер и Лерин, на надморска височина од 9 метри. Вкупната површина на селскиот атар изнесува 16 квадратни километри.

Сместено е во областа Урумлак.

## Историја

Љановер, како и сите околни села во Урумлак, било населено со Грци.

Во 1926 година била извршена промена на начинот на пишување на името на селото. По Првата светска војна во 1922 година, во селото биле населени грчки бегалци. Во 1928 година, Љановер била мешана населба со 31 бегалско семејство со вкупно 143 жители.

Со указ од 5 декември 1946 година, на Љановер му е додадено селото Палеохори (не постои во пописите од 1961 г.), со што станала сопствена општина. Од 1986 до 2011 година е дел од општината Плати.

## Стопанство

Селото располага со плодно обработливи земјиште кое се наводнува. Населението произведува големи количества памук, шеќерна репка, пченица и други производи.

## Население
По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во *Лјанивор* (Lianivor) живееле 185 Грци.

Во пописот од 1913 година е забележано со 297, а во 1920 година со 373 жители. Малку подоцна, грчките власти сместиле 31 бегалско семејство со вкупно 143 жители, па така оваа населба станала мешана и во неа во 1928 година биле попишани 525, во 1940 година 840, во 1951 година 937, во 1961 година 1.760, во 1971 година 1.631, во 1981 година 1.770, а во 1991 година 1.652 жители. Повоеното зголемување на бројот на жителите се должело на фактот што дошло до спојување со соседното село Палихор, чиј број на жители бил пресметан во составот на Љановер.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 1.696 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 1.593 жители.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Плати со седиште во истоименото село, која припаѓа на поголемата општина Гида, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Љановер, во кој е единствено село.

## Наводи

Категорија:Гида
Атлантски ѕид

**Атлантски ѕид** — широк систем на крајбрежната одбрана и утврдувања изградени од Нацистичка Германија помеѓу 1942 и 1944 година. Се протегал по должина на брегот на континентална Европа од Шпанија до Скандинавија, односно Норвешка, во улога на одбрана од очекуваната Сојузничка инвазија на окупираната Европа, за време на Втората светска војна.

мини|лево|Германски војници поставуваат препреки, 1943
Во 1942 година Хитлер наредил изградба на утврдувањата, и речиси милион Француски работници биле регрутирани за неговата изградба. Утврдувањата биле составени од колосални крајбрежни оружја, батерии, минофрлачи, лесна и тешка артилерија, подводни мини, бодликави жици, мински полиња на плажите, тенковски препреки, противтенковски оружја, топови и друго. Со доаѓањето на Ромел во Франција, тој ги зајакнувал деловите од „Ѕидот ” каде не биле доволно заштитени. Онаму каде што сметал дека ќе се случи истоварувањето на Сојузничките трупи, тој тројно го зголемил бројот на мините на крајбрежјето, ги зголемил препреките на плажите и во водата. Камени блокови биле поставувани повисоко, бидејќи се сметало дека Сојузниците ќе нападнат за време на висока плима. Ромел создал мински колци познати како Ромеловиот Аспарагус, кои биле поставувани во мочуришта и полиња, со цел да спречат сојузнички авионски слетувања во Нормандија.

## Наводи

Категорија:Германски одбранбени линии во Втората светска војна
Категорија:Ѕидови
Категорија:Националсоцијалистичка архитектура
Категорија:Операција Оверлорд
Категорија:Атлантски Океан
Двејн Де Росарио

**Двејн Де Росарио** (роден во Скарборо, на 15 мај 1978) е канадски поранешен фудбалер, играч од средниот ред или напаѓач.

Де Росарио променил повеќе клубови и речиси целата кариера ја поминал играјќи во американската МЛС лига, настапувајќи за екипите на Сан Хосе Ертквејкс, Хјустон Дајнамо, ФК Торонто, Њујорк Ред Булс и Ди Си Јунајтед.

За репрезентацијата на Канада одиграл 81 натпшревар и постигнал 22 гола.

По завршувањето на кариерата ја презел функцијата на амбасадор во организацијата Мејпл Лиф Спортс и Ентертејнмент.

## Титули
### Клупски
#### Сан Хосе Ертквејкс
***[[МЛС]]** (2) : 2001, 2003
***[[MLS Supporters' Shield]]** (1) : 2005

#### Хјустон Дајнамо
***[[МЛС]]** (2) : 2006, 2007

#### Торонто
***[[Канадско првенство во фудбал|Канадско првенство]]** (2) : 2009, 2010

### Репрезентација
***[[КОНКАКАФ Голд куп|Голд куп]]** (1) : 2000

## Надворешни врски

*Двејн Де Росарио на soccerway
*Двејн Де Росарио на transfermarkt
*Двејн Де Росарио на espn
*Двејн Де Росарио на whoscored

Категорија:Канадски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Фудбалери во МЛС
Категорија:Фудбалери на ФК Сан Хосе Ертквејкс
Категорија:Фудбалери на ФК Хјустон Дајнамо
Категорија:Фудбалери на ФК Њујорк Ред Булс
Категорија:Фудбалери на ФК Торонто
Категорија:Фудбалери на ФК Ди Си Јунајтед
Категорија:Родени во 1978 година
Пи (буква)

**Пи** (голема **Π**, мала **π**) е шеснаеста буква во грчката азбука. Во грчкиот броен систем пи има вредност 80. Пи потекнува од феникиската буква пе 20x20px.

## Како симбол
Големата буква П се користи

Малата буква π се користи како симбол за:
* Во математиката како периметар на кружница со полупречник од 1&nbsp;cm. π ≈&nbsp;3.1415926535897932384626433832795028841971…

Категорија:Грчки букви
Туризам во Косово

thumb|200px|%C5%A0ar_Mountains|Национален парк Шар Планина
Туризмот во Косово се одликува со косовската кујна, архитектура, религијата, традицијата и природните богатства. Без разлика што туризмот беше флен во сенка поради воениот конфликт на Косово и прогласување на независноста во 2008 година, престижниот американски весник *New York Times* неодамна го вклучи Косово на списокот на 41 место што треба да се посети во 2011. Истата година, Косово скокна за 40 места на *Skyscanner*, истражување кое го прикажува туристичкиот раст. Спротивно на генералната ситуација, безбедноста и криминалот се подобрени од 2000 година па навака благодарение на учеството на силите за безбедност на Европската Унија - ЕУЛЕКС, силите на НАТО - КФОР, а подоцна и новоформираната полиција на Косово.

Туризмот е безбеден и согледувајќи го фактот дека Косово има прекрасни планини, насекаде низ земјата, може да се одвиваат различни активности како планинарење, пешачење, искачување, логорување итн. Има многу езера и реки каде постојат голем број на фарми. Интересни се и старите камени тврдини каде луѓето живееле во минатото, а кои денес се одлични туристички локации.

## Статистика
Бирото за статистика на Република Косово објави квартални податоци почнувајќи од 2008 година.

Следнава табела го покажува бројот на странски посетители според државата од која доаѓаат за 2011 година. https://docs.google.com/viewer?a=v&q=cache:dwl1hv14aBMJ:esk.rks-gov.net/ENG/publikimet/doc_download/1013-hotel-statistics-q4-2011+kosovo+tourism+statistics&hl=en&pid=bl&srcid=ADGEESgh2xgm8ljspfIz3OmaFYVEQ-iSd_sQ99kZeR0p6APSDB_1tlHDXoWGkJ3pCaWcoMWxXLp3r_ovlcWCxTP-7C3ttcxeqlMv38zsQ1f4bBT_x1r5KmzNMD233tBH4i_tqu5JHLh-&sig=AHIEtbTeCfTA1IxBKglrdr7sckTfKYcatA 

## Поврзано
* Географија на Косово
* Архитектура на Косово
* Општини на Косово

## Наводи
Горгопик

**Горгопик** или **Горгоп** (, *Горгопи*) — село во областа Бојмија, Гевгелиско, а денес во општината Пајонија на Кукушкиот округ во Егејска Македонија, Грција. Населението брои 726 жители (2021).

## Географија и местоположба
Селото Горгопик е сместено на четири километри југозападно од Бојмица и шест километри источно од Гуменџе, на самиот пад од Бојмица за Гуменџе во етнографска област Бојмија. Горгопик е расположено на надморска височина од 80 метри. Тоа претставувало самостојна општина со површина од 25 килокилометри квадратни во чиј состав влегувало и селото Тушилово.

## Историја
До 1864 година, селото било чифлиг на Салих беј од Цариград, а потоа - на солунскиот трговец Ибрахим бин Катуда. Ибрахим гради голем конак во Горгоп. Синот на Ибрахим, Тахсин беј, пишува во своите мемоари дека чифлигот е познат по своите „убави води, глетките шго пленуваа, со своето овошје и посебно со виното и свилата".

Во минатото, селото Горгопик било населено исклучително со македонско население, при што во статистиките на К’нчов од 1910 се споменува со 760, а Бранков го запишал со 920 македонски жители, додека Егзархиската статистика од 1910 го води со 127 македонски семејства со 640 жители. Според Тахсин беј, еден од сопствениците на чифлигот,  во почетокот на XX век населениего кое имало 100 домаќинства, повеќето било македонско. Тахсин забележува во своите мемоари за неговата посета на селото околу 1900 година дека „соработниците“ на чифлигот биле Македонци и дека добил важни информации за активностите на разбојници.

Во 1923 - 1925 година, под притисок на грчките власти во Бугарија биле иселени 106 македонски семејства си вкупно 484 жители, а на нивно место властите населиле 123 бегалски семејства од Источна Тракија, Понд и Мала Азија со вкупно 499 бегалци. Според статистиките на НОФ во 1940 година од 1072 жители, 500 биле Македонци меѓутоа изгледа дека оваа бројка била претерана, бидејќи бројот на Македонците бил нешто помал.

## Стопанство
Селото е прилично богато, бидејќи лежи во самото поле, а дел од земјиштето се наводнува. Населението произведува многу тутун, десертно грозје, пченица, овошје и одгледува многу градинарски култури.

## Население
Во пописот од 1913 година селото е евидентирано само со 677 жители, додека во 1920 година Горгопик имало 635 жители. Со населувањето на бегалски семејства во Кавказ и Понд, бројот на жителите во 1928 нараснува на 778, во 1940 се искачува на 1072, во 1951 благо опаднал на 1049, во 1961 повторно пораснал на 1143, за да опадне во 1971 на 1044, во 1981 на 955, а во 1991 повторно да порасне на 1189 жители.

## Културни и природни знаменитости
* Црква „Св. Никола“ од 1862  г.
* Црква „Св. Петар и Павле“ од XIX век
* Етнолошки музеј

## Иселеништво
Под притисок на грчките власти во Бугарија биле иселени 106 македонски семејства со вкупно 484 жители.

## Наводи

Категорија:Пајонија (општина)
Категорија:Гевгелиски села
Хатиџе султан

**Хатиџе Султан** (1496, Одрин - 1538, Цариград) — отоманска принцеза, ќерка на султанот Селим I и  Ајше Хафса Султан, и сестра на Сулејман I.

Таа била позната по нејзиниот брак со Ибрахим Паша - десна рака на султанот Сулејман. Султанот на Хетиџе и Ибрахим им подарил една огромна раскошна палата.

## Животопис

Хатиџе султан е родена во 1496 година. Првично била мажена за Искендер Беј кој подоцна починал. Потоа била венчана за Паргали Ибрахим-паша, кој бил назначен за Голем Везир во 1523 и со оваа функција работел 13 години. Била влијателна во Царскиот Харем, а по смртта на нејзиниот маж во 1536 година, таа наследила големо богатство кое го оставила на своите две деца.

Во 1536 година, Паргали Ибрахим-паша бил погубен по наредба на братот на Хатиџе (Султан Сулејман I).

Постојат шпекулации дека Хатиџе извршила самоубиство после жалењето по мажот ѝ. Починала само после две години од смртта на својот сопруг, кога имала четириесет и две години.

Нејзината смрт е прашање на контроверзност, таа умрела или во 1538 или 1582.

## Појава во литературата и популарната култура
Во ТВ серијата ,,Величествениот", Хатиџе Султан ја глуми турската глумица Селма Ергеч.

Категорија:Отоманци од 16 век
Категорија:Отоманска династија
Категорија:Починати во Истанбул
Јасика (пропаст)

**Јасика** — пропаст на Сува Планина, на територијата на заштитеното подрачје Јасен во истоимената месност. До влезот се стигнува преку макадамски пат кој води од превојот Кула до пропаста. Влезот е на надморска височина од 1128 м. Влезот е со вертикален канал со длабочина од 9 м. Од овде до точка 6, во југоисточен правец, се протега поголемо пештерско проширување чии димензии се: должина околу 50 м, широчина од 15-30 м и височина околу 5-6 м. Пештерските украси се претставени со сталактити, сталагмити, маркантни пештерски столбови, драперии, пештерски сливови и каскадно поставени травертински басени исполнети со вода. Бојата на украсите е жолтеникава, бела, сива и црна.

## Наводи

Категорија:Сува Планина
Категорија:Пропасти во Македонија
Карија (село)

**Карија** или **Карја** () — поранешно село во Солунско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Гида, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓало во атарот на поранешната општина Трикала, на еден километар од истоименото село, на надморска височина од 4 метри.

Сместено е во областа Урумлак, југоисточно од градот Гида.

## Историја

Селото најверојатно претставувало мала чифлигарска населба, која не била обновена.

## Население

По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во *Карија* (Karia) живееле 100 Грци.

Населбата Карија била спомената со пописот од 1913 година со 34, а во 1920 година само со 16 жители.

## Наводи

Категорија:Историски села во Гида
Катафиги (Солунско)

**Катафиги** (, книжевно: *Καταφύγιον*, *Катафигион*) — поранешно село во Солунско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Гида, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓало на јужниот брег на некогашното Ениџевардарско Езеро, два километри североисточно од селото Ниси, во чиј атар и влегувало, на надморска височина од 3 метри.

Сместено е во областа Урумлак.

## Историја

Селото не било споменато од К’нчов и од Бранков, но најверојатно се работело за населба со грчко население.

Во 1912 година, Катафиги било гркојазично христијанско село. Било напуштено во 1920-тите години. Неговите жители го напуштиле и се преселиле во соседното село Ниси.

## Население

На пописот од 1913 година било забележано со 48, а во 1920 година само со 9 жители. Малку подоцна, селото целосно се распаднало, а неговите жители се преселиле во Ниси.

## Наводи

Категорија:Историски села во Гида
Палеохори (Урумлак)

**Палеохори** (, книжевно: *Παλαιοχώριον*, *Палеохорион*; буквално *Старо Село*) — поранешно село во Солунско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Гида, во Централна Македонија, Грција.

Денес, селото претставува дел од селото Љановер.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на четири километри источно од градот Гида и два километри западно од селото Љановер, на надморска височина од само 9 метри.

Сместено е во областа Урумлак, на јужниот брег на некогашното Ениџевардарско Езеро.

## Историја

Селото уште од порано време било населено со грчко население.

По Првата светска војна, во 1922 година во селото биле населени грчки бегалци. Во 1928 година, Палеохори претставувало мешана населба со 18 бегалски семејства со вкупно 75 жители.

Со указ од 5 декември 1946 година, Палеохори била одвоено од општината Гида и заедно со Љановер ја создало самостојната општина Љановер. Селото повеќе не се појавувало како самостојна населба од 1961 година и е припоено кон Љановер.

## Стопанство

Населението произведувало многу памук, шеќерна репка и други земјоделски производи.

## Население

Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во *Палихор* живееле 370 Грци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во *Палихор* (Palihor) живееле 300 Грци и работело грчко училиште.

Со пописот од 1913 година било забележано со 252, а во 1920 година со 260 жители. Во 1928 година имало 349 жители, меѓу кои 18 бегалски семејства со вкупно 75 жители. Во 1940 година биле попишани 645, а во 1951 година 767 жители. Во подоцнежните пописи селото повеќе не се споменува, бидејќи се сметало како дел од соседното село Љановер, во чиј состав биле пресметани и жителите од ова село.

## Самоуправа и политика

Денес, претставува дел од селото Љановер.

## Наводи

Категорија:Историски села во Гида
Маврангели

**Маврангели** (, книжевно: *Μαυραγγέλιον*, *Маврангелион*) — поранешно село во Солунско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Гида, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓало на три километри северозападно од селото Мелик.

Сместено е во областа Урумлак, на десниот брег на реката Бистрица.

## Историја

Веројатно се работело за мала чифлигарска или сточарска населба, во близина на Мелик.

Селото во 1918 година станало дел од општината Мелик. Во 1928 година, селото се распаднало.

## Население

Во пописот од 1913 година било забележано со 8, а во 1920 година со 10 жители. Оваа населба во подоцнежните пописи не се спомнува, што значи дека се распаднала.

## Наводи

Категорија:Историски села во Гида
Нихор (Урумлак)

**Нихор** (, *Неохоропуло*; книжевно: *Νεοχωρόπουλον*, *Неохоропулон*) — поранешно село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Гида, во Централна Македонија, Грција.

Во минатото претставувало одделно село, но денес се смета за маало од селото Корифи.

## Географија и местоположба

Сместено е во областа Урумлак, југоисточно од градот Гида, на половина километар западно од Корифи.

## Историја

По Првата светска војна, во 1922 година во селото биле населени грчки бегалци. Во 1928 година, Нихор била мешана населба со 21 бегалско семејство со вкупно 87 бегалци.

## Население

Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година *Нихор* е село во Берската каза и во него живееле 100 Македонци. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во *Нихор* (Nihor) живееле 100 Македонци.

## Самоуправа и политика

Денес, претставува дел од селото Корифи.

## Наводи

### Белешки
* 

Категорија:Историски села во Гида
Поторес

**Поторес** (, *Агија Кирјаки*, до 1927 *Ποταρές*, *Потарес*) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на 18 километри северно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 254 метри.

## Историја

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година *Алексово* имало 200 жители Турци.

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 165 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 212 жители.

Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека муслиманското население било принудено да си замине од селото. Во 1926 година, селото било преименувано во Агија Кирјаки.

## Демографија

Во 1928 година селото било чисто бегалско со 236 жители бегалци., додека во 1940 година селото броело 314 жители.

Селото во пописот од 1951 година броело 269 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 268 жители, во 1971 година имало 228 жители, во 1981 година имало 137 жители, додека во 1991 година имало 127 жител. Денеска, населението на селото е 195 жители според пописот од 2001 година.

## Наводи

Категорија:Кукуш
Железниот свеќник

**Железниот свеќник** — историски роман и првата книга од тетралогијата на Димитар Талев (*"Железниот свеќник"*, *"[[Илинден (книга)|Илинден]]"*, *"[[Преспанските камбани]]"*, и *"[[Ви ги слушам гласовите]]"*).

Романот е објавен во 1952 година. Во него се зборува за бугарските борби за политчка и црковна независност. Талев пишува романот, во време кога неговото семејство и тој самиот се иселени во Луковит.

## Композиција
"Железниот свеќник" се сосоти од 4 дела:
* "Хаџи Серафимовата внука"
* "Во темни времиња"
* "Народ се буди"
* "Корени и гранки"

## Содржина
Романот е заснован во измислениот град Преспа (крстен на областа Преспа, но всушност родниот град на Талев е Прилеп) и ја следи судбината на едно типично бугарско преродбенско семејство. Се концентрира претежно врз фигурата на Лазар Глаушев (за негов прототип е користен познатиот бугарски духовник Методиј Кусев) и неговата улога во борбата против фанариотите и напорите повеќето преспанци за воспоставување на бугарска црква.

Во романот Талев опишува реална случка на црковен бунт на Кусев против грчки свештеници уште во младоста во Прилеп.

## Наводи


Категорија:Димитар Талев
Категорија:Бугарски книги
Категорија:Романи кои се одвиваат во Македонија
Тропска кожна болест

**Тропска кожна болест** (исто позната како **фрамбезија тропика**, **тимоза**, **полипапилома тропикум**, **паранги**, **буба**, **фрамбезија**, и **пиан**) — тропска инфекција на кожата, коските и глуждовите предизвикана од спирохетската бактерија *Трепонема палидум пертену*. Болеста започнува со кружен голем оток на кожата, со пречник од два до пет сантиметри. Средината може да се отвори и да формира чир. Овие првични лезии на кожата се лечат по три до шест месеци. По повеќе недели до години, глуждовите и коските стануваат болежливи, се развива замор, и може да се појават нови кожни лезии. Кожата на дланките и на табаните од стапалата може да потече и да пукне. Коските(посебно на носот) може да се изобличат. По пет или повеќе години може да се појават големи површини на мртва кожа проследена со лузни.

Фрамбезијата се пренесува преку директен контакт со течноста од лезијата на заразеното лице. Контактот вообичаено не е од сексуална природа. Болеста е најчеста кај децата кои ја пренесуваат играјќи си заедно. Други сродни трепонемални болести се бејел (*Трипонема палидум ендемикум*), пинта (*Трипонема палидум каратеум*), и сифилис (*Трипонема палидум палидум*). Тропската кожна болест често е дијагностицирана според изгледот на лезиите. Тестовите за крв антитела можат да бидат од корист, но не можат да ги прават разлика помеѓу претходните и сегашните инфекции. Дијагнозата најточно се востановува со верижна реакција на полимераза (ВРП).

Превенцијата делумно вклучува лекување на оние кои ја имаат болеста, со што се намалува ризикот од преносливост. Во случаи каде што болеста е честа појава, најефективно е лекувањето на целата заедница. Со подобрување на чистотата и хигиената, исто така ќе се намали ширењето. Третманот обично се состои од антибиотици, вклучувајќи: ацитромицин орално или бензатин пеницилин преку инјекција. Без третман се јавуваат физички деформитети кај 10% од случаите.

Тропската болест е честа во најмалку 14 тропски држави од 2012 година. Заразата ги напаѓа само луѓето. Во 1950-тите и 1960-тите, Светската здравствена организација (СЗО) речиси ја искорени фрамбезијата. Оттогаш бројот на случаи е зголемен и СЗО повторно се обидува да ја искорени заразата до 2020 година. Последната проценка на бројот на заразени беше повеќе од 500.000 во 1995 година. Иако еден од првите описи на оваа болест е направен во 1679 година од страна на Вилем Писо, археолошките истражувања покажале дека е можно фрамбезијата да била присутна меѓу луѓето пред околу 1,6 милиони години.

## Наводи

Категорија:Тропски болести
Усуслу

**Усуслу** (, *Плаѓа*, до 1927 *Ουσουσλού*, *Усуслу*) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на 15 километри северно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 249 метри.

## Историја

Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Алексово се состоело од 70 семејства со 220 жители Турци

Во текот на Втората балканска војна, селото било опожарено од страна на грчките војски. Голем дел од населението заминало од селото.

Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека муслиманското население било принудено да си замине од селото. Во 1926 година, селото било преименувано во Плаѓа.

## Демографија

Во 1928 година селото било чисто бегалско со 492 жители бегалци., додека во 1940 година селото броело 712 жители.

Селото во пописот од 1951 година броело 795 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 818 жители, во 1971 година имало 604 жители, во 1981 година имало 576 жители, додека во 1991 година имало 603 жител. Денеска, населението на селото е 814 жители според пописот од 2001 година.

## Наводи

Категорија:Кукуш
Тим ТоталЕнержи

**Тим ТоталЕнержи** (), порано: **Директ Енержи** (; кратенка според UCI: **TEN**) — француска професионална велосипедска друмска екипа која настапува на континенталните трки и на трките од Светската турнеја, кога е поканета со специјална покана. Во претходните години, екипата била била позната како **Бриош ла Буланжер**, **Бонжур**, **Бјуик Телеком**, **Ббокс Бјуик Телеком** и **Јуропкар**. Сезоната 2015 била последна за спонзорството на Јуропкар, а во 2016 година екипата била спонзорирана од Директ Енержи.

## Состав на екипата
### 2023

### 2018

### 2017

### 2016

## Наводи

## Надворешни врски

*  

Категорија:Француски велосипедски екипи
Категорија:Поранешни екипи во Светската турнеја на UCI
Категорија:Професионални континентални екипи на UCI
Фес (град)

**Фес** или **Фез** (арапски: فـاس [Фāс], француски: Fès) е 
третиот најголем град во Мароко, по Казабланка и Рабат, со население од 946 815 жители (според попис од 2004). Тој е главен град на регионот Фес-Булман.

Фес е еден од четирите т.н. "империјални градови" (другите се Маракеш, Мекнес и Рабат). Градот е поделен на три дела: Фес-ал-Бали (стариот, заѕидан град), Фес-Џедид (новиот Фес, домот на Мелах) и Вил Нувеј, односно Ville Nouvelle (најновиот, создаден од французите дел на градот).

Фес бил основан од Идрис I во 789 година. Во 810, каироујинската џамија, една од најстарите и најголемите во Африка, била изградена од Идрис II, а споениот со неа универзитет бил основан во 859. Градот бил населен со муслимани од другите делови на Северна Африка, како и со Евреи кои имале свој четврт или Мелах во градот.

thumb|center|700px|Панорамска глетка на Фес.

## Поврзано
* Падот на Фес

## Наводи

## Надворешни врски

* Неколку фотографии на Фес
* Медината на Фес-ал-Бали
* Еврејската заедница на Фес 
* Портал на ЛексикОриент 
* Фес на магичниот Мароко 
* Фестивалот во Фес за светска света музика
* Фото-турнеја на Фес-ал-Бали

Категорија:Градови во Мароко
Категорија:Населени места основани во 8 век
Ореовица

**Ореовица** или **Ореховица** (, *Певкодасос*, до 1927 година *Ορέβιστα*, *Оревиста*) — село во областа Бојмија, Гевгелиско, а денес во општината Пајонија на Кукушкиот округ во Егејска Македонија, Грција. Населението брои 448 жители (2021).

## Географија и местоположба
Селото е сместено на пет километри северно од Ругуновец и околу 61 километар северозападно од Солун, крај самиот лев брег на реката Вардар. Ореовица е расположена на надморска височина од 150 метри. Тоа претставувало самостојна општина со вкупна површина на општинскиот атар од 14&nbsp;км2.

## Историја
Кон крајот на XIX век, во селото во 1895 - 1896 година е основан комитет на ВМОРО. Во минатото, селото Ореовица било мешана населба во која живеело македонско и турско население, при што во статистиките на К’нчов од 1910 се споменува со 230 Македонци и 490 Турци, Бранков бројот на Македонците го качува на 256, додека Милоевиќ ја регистрира со 35 македонски и 30 турски куќи. Како последица на настаните од Првата светска војна во 1914 голем број Македонци се иселиле во Бугарија, а преостанатите жители Турци во 1924 година, по сила на Лозанската конвенција се иселиле во Турција, а на нивно место властите населиле бегалски семејства од Понд.

## Стопанство
Основните производи на селото се памукот и пченицата, додека сточарството е слабо развиено.

## Население
Во пописот од 1913 година селото е евидентирано со 502 жители, додека во 1920 година само со 45 жители. Со населувањето на бегалски семејства од Понд, бројот на жителите во 1928 нараснува на 354, во 1940 се искачува на 790, во 1951 благо опаднал на 711, во 1961 повторно пораснал на 782, за да опадне во 1971 на 475, во 1981 на 609, а во 1991 да опадне на 569 жители.

## Иселеништво
Под притисок на грчките власти во Бугарија биле иселени македонските семејства, а во турските во Турција.

## Знаменитости
* Црква „Св. Ѓорѓи“ — дело на истакнатиот мајстор Андон Китанов

## Наводи

Категорија:Ореовица
Долно Копаново

**Долно Копаново** или **Долно Купаново** (, *Хариеса*; до 1953 година: *Κάτω Κοπανός*, *Като Копанос*) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Негуш, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на единаесет километри североисточно од градот Негуш и на четири километри североисточно од селото Горно Копаново, крај самиот пат кој води за селото Пласничево, на надморска височина од 45 метри. Селскиот атар зафаќа површина од 12 квадратни километри.

Сместено е во областа Сланица, во западниот дел на Солунското Поле. Низ селото тече реката Арапица.

## Историја

На 1 март 1911 година меѓу Горно и Долно Копаново, грчка чета убила двајца селани.

Во 1922 година во селото биле населени 102 грчки бегалци од Турција. Во 1928 година, Долно Копаново претставувало мешана населба со 112 бегалски семејства со вкупно 469 жители.

Долно Копаново до 1924 година било населено исклучиво со македонско население.

Во 1953 година селото било преименувано во Хариеса (*Χαρίεσσα*).

## Стопанство

Населението на селото, главно се занимава со земјоделство. Селото е многу богато, на речиси сите обработливи површини се насадени овоштарници (главно праски), а само делумно се произведува пченица и памук.

## Население

Според Николаос Схинас („Οδοιπορικαί σημειώσεις Μακεδονίας, Ηπείρου, Νέας οροθετικής γραμμής και Θεσσαλίας“) во средината на 80-тите години на  век *Долно Копаново (Κάτω Κοπανός)* имало 50 куќи.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година во *Долно Купаново* живееле 240 Македонци. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во *Долно Купаново* имало 230 Македонци.

За време на пописот од 1913 година, селото било забележано со 338 (од кои 182 мажи и 156 жени), а во 1920 година со 442 жители. Поради богатата почва, по 1922 година тука се населиле и 102 бегалци, така што селото Долно Копаново станала мешана населба, во која во 1928 година биле попишани 591 жител, во 1940 година 725, во 1951 година 850, во 1961 година 1.028, во 1971 година 962, во 1981 година 1.001, а во 1991 година 1.112 жители. Како што се гледа од статистичките показатели, селото покажува постојано зголемување на населението благодарение на плодноста на почвата која речиси целосно се наводнува.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 974 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 959 жители.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Антемија со седиште во селото Копаново, која припаѓа на поголемата општина Негуш, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Долно Копаново, во кој е единствено село.

## Личности

;Родени во Долно Копаново
* Илијас Фотијадис (р. 1944) — грчки политичар

## Наводи

### Белешки
* 

Категорија:Негуш
MLS Supporters' Shield

**MLS Supporters' Shield** е годишна награда која се доделува на екипата која ќе има најдобар учинок во регуларниот дел од сезоната во Мејџор сокер лигата.

Досега најусепешни се екипите на Ди Си Јунајтед и Лос Анџелес Галакси со по 4 освоени Supporters' Shield трофеи. Моментален освојувач е екипата на Њујорк Ред Булс.

Категорија:МЛС награди
Категорија:Фудбалски награди
Дервиш Хима

**Дервиш Хима** () — албански политичар од  век. Како издавач и револуционер патувал од земја во земја за да ја промовира Албанија во статии и памфлети.

## Животопис

[лево|мини|250п|Број 106 на егзархискиот весник „[Вести (1890 - 1912)|Вести“, четврток, 20 мај 1910 година, интервју со Дервиш Хима.]]

Роден бил како **Ибрахим Мехмет Наџи** () во 1872 година во Охрид, тогаш во рамките на Отоманското Царство. Основно образование завршил во Охрид, а средно во Солун. Подоцна се запишал на Вишото воено-медицинско училиште во Константинопол, меѓутоа прекинал да ја следи наставата само после две години. Бил уапсен од османлиските власти заради говор, кој го одржал во Скадар, а се однесувал на независноста на Албанија. Во Букурешт го уредувал периодичното издание од краток век *Pavarësia e Shqipërisë* („Независноста на Албанија“), кое се појавило во 1898 година на албански, француски и романски јазик. Во октомври следната година, бил приморан да ја напушти Романија и да замине за Рим, каде заедно со Мехмед-беј Фрашери соработувале на двонеделникот *Zën’i Shqipënisë* („Гласот на Албанија“), кој бил објавуван на француски и албански јазик. Во 1903 година, Дервиш Хима го издавал двонеделникот *L’Albanie* („Албанија“), во Женева, кој подоцна се печател во Брисел како месечник. Во 1909 година тој се наоѓал во Константинопол, каде го објавува неделникот *Shqipëtari-Arnavud* („Албанец“). Во меѓувреме пишувал и објавувал и книги. Тој е еден од потписниците на Декларацијата за независност на Албанија (албански: *Deklarata e Pavarësisë, Shpallja e Pavarësisë*) во 1912 година.

дясно|мини|250п|Четата на Дервиш Хима.

Имал придонес за зближувањето на македонските и албанските чети против новата српска власт и учествувал во месното Охридско-дебарско востание од 1913 година.

Дервиш Хима умрел во Тирана во 1928 година и бил погребан со високи почести.

## Наследство
Неговото име носи и улица во Скопје.

180п|мини|лево|Бистата во Струга.
Во негова чест, во Струга се наоѓа биста од него. Се наоѓа на кејот „8 Септември“, на десната страна на реката Црн Дрим.

## Наводи

Категорија:Македонски Албанци
Категорија:Албански политичари
Категорија:Луѓе од Охрид
Категорија:Албански новинари
Категорија:Албански револуционери
Категорија:Учесници во Охридско-дебарското востание
Категорија:Родени во 1872 година
Категорија:Починати во 1928 година
Евалдас Шишкевичиус

**Евалдас Шишкевичиус** (; р.  во ) — литвански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .

## Кариера

Шишкевичиус настапувал како професионалец од почетокот на сезоната 2011, откако екипата  успешно станала континентална екипа. Шишкевичиус ја освоил Волта ао Алентежо во 2011 година, како и една етапа на трката – пред да ја освои Тур де ла Сом во септември 2012 година.

Шишкевичиус го напуштил  на крајот на сезоната 2012 и се приклучил на  за сезоната 2013. Шишкевичиус се вратил во  за сезоната 2014, откако  се распаднало на крајот на 2013 година.

## Достигнувања

;2005
: 2. Национално јуниорско хронометарско првенство
: 3. Трофеj ван Вландерен Ренингелст
;2006
: 1. 20п Национално јуниорско крос-кантри првенство
: 1. Омлоп Хет Волк за млади
: 2. Национално крос-кантри првенство
: 2. Краен пласман Синт-Мартинуспрејс Контих
;2007
: 3. Национално хронометарско првенство
: 3. Национално крос-кантри првенство
: 3. Национално хронометарско првенство под 23 години
;2008
: 1. ГП де Ногент на Езе
: 3. Светско универзитетско првенство - хронометар
: 3. Национално хронометарско првенство
: 10. Ла Кот Пикард
;2009
: 2. Национално хронометарско првенство
: 3. Сиркут Медитеранен
: 5. Европско хронометарско првенство под 23 години
;2010
: 1. Краен пласман Ле Букл де л’Артоа
::1. Етапа 1
: 2. Национално хронометарско првенство
;2011
: 1. Краен пласман Волта ао Алентежо
::1. Етапа 3
: 3. Национално хронометарско првенство
: 3. Краен пласман Тур де Бретања
: 5. Национално друмско првенство
: 8. Јурмала ГП
;2012
: 1. Тур де ла Сом
: 1. Етапа 5 Тур де Бретања
: 1. Етапа 2 Тур де Лимузен
: 5. Национално хронометарско првенство
: 5. Шатору Класик
;2013
: 3. Национално друмско првенство
;2014
: 9. Гран при д’Увертир ла Марсејез
;2015
: 1. 20п Краен пласман Трка Јанченг
::1st  Бодовен пласман
::1. Етапа 1
: 1. 20п Краен пласман Сиркут де Ардени
::1. Етапа 3 (TTT)
: 3. Краен пласман Тур де Пикарди
::1. 20п Бодовен пласман
: 4. Краен пласман Трка на Езеро Таиху
: Национални друмски првенства
::4. Хронометар
::4. Друмска трка
: 10. Париз-Камемберт
;2016
: 5. Национално хронометарско првенство
;2017
: Национални друмски првенства
::4. Хронометар
::4. Друмска трка
;2018
: Национални друмски првенства
::3. Хронометар
::3. Друмска трка
;2019
: 2. Национално хронометарско првенство
: 6. Париз-Бурж
: 9. Париз-Рубе
: 9. Гран при д’Изберг

## Наводи

## Надворешни врски

* Профил на страницата на екипата 
* 
* 
* 

Категорија:Литвански велосипедисти
Категорија:Родени во 1988 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Луѓе од Вилниус
Категорија:Велосипедисти на Летните олимписки игри 2020
Горно Жервохор

**Горно Жервохор** или **Ново Жервохор** (, *Ано Зервохори*; книжевно: *Άνω  Ζερβοχώριον*, *Ано Зервохорион*; до 1940 година: *Нео Зервохори*) — село во Негушко, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Негуш, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на 15 километри североисточно од градот Негуш и на речиси исто растојание северно од градот Бер и југоисточно од Вртикоп, на надморска височина од 20 метри.

Сместено е на 1 километар северозападно од старото село Жервохор на земјиште, кое се појавил по исушувањето на Ениџевардарското Езеро во 1932 година.

## Историја

Селото претставува нова бегалска населба, изградена по 1932 година, во која се населиле бегалски семејства од Понд, кои добиле земја од новоисушеното Ениџевардарско Блато.

Во 1940 година, селото било преименувано во Ано Зервохори (*Άνω Ζερβοχώρι*)..

## Стопанство

Благодарение на вонредно плодната почва и наводнувањето на обработливите површини (за што постои наводнувачка мрежа), подигнати се плантажи со праски и друго овошје, а се произведува и многу памук и пченица.

## Население

Првпат било спомнато во пописот од 1940 година со 513 жители. Во 1951 година било забележано со 665, во 1961 година со 838, во 1971 година со 607, во 1981 година со 714, а во 1991 година со 727 жители.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 666 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 731 жител.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Иринуполи со седиште во селото Вештица Берска, која припаѓа на поголемата општина Негуш, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Горно Жервохор, во кој покрај Горно Жервохор влегуваат и селата Жервохор и Ново Село.

## Наводи

### Белешки
* 

Категорија:Негуш