Владимир Сорокин

**Владимир Георгиевич Сорокин** (; роден на 7 август 1955 година) е постмодерен руски писател на романи, кратки раскази и драми. Еден од водечките и најпопуларните писатели во современата руска литература. Сорокин е познат по своите провокативни и сатирични дела кои комбинираат елементи на дистопија, алтернативна историја и научна фантастика, како и гротеска. Една од препознатливите литературни техники на Сорокин е стилската мимикрија, тој имитира различни литературни стилови, од социјалистички реализам до класична руска проза.

Во Русија, делата на Владимир Сорокин многупати станаа предмет на јавна дискусија.

## Животопис
Сорокин е роден на 7 август 1955 година во Биково, Раменски округ, Московска област. Во 1972 година, дебитирал  во весникот „За кадри нефтјаников“ . Студирал на Рускиот државен универзитет за нафта и гас Губкин во Москва а дипломирал во 1977 година.

По дипломирањето, тој работел како илустратор една година за списанието „Смена“ .
Во текот на 1970-тите, Сорокин учествувал на голем број уметнички изложби и дизајнирал и илустрирал речиси 50 книги. Развојот на Сорокин како писател се одвивал меѓу сликари и писатели од московската андерграунд сцена од 1980-тите. Во 1985 година, шест од расказите на Сорокин се појавиле во париското списание „A-Ya“. Истата година, францускиот издавач „Syntaxe“ го објавил неговиот роман „Ред“. 

Сорокин е побожен Христијанин, кој е крстен на 25-годишна возраст.
Делата на Сорокин,спаѓаат во неконформистичка уметност, вклучувајќи го и неговиот прв роман „Нормата“ (1983).  Неговото дебитирање е во  1989 година, кога латвиското списание „Родник“ (Пролет) со седиште во Рига објавува збирка на негови расјази. Набргу потоа, неговите раскази се појавија во руските литературни зборници и списанија „Трета модернизација“ (Третата модернизација), „Митин Журнал“ (Дневникот на Митија), „Конец Века“ (Крај на векот) и „Вестник Новој Литератури“ (Билтен на новата литература). 

Во 1992 година, руската издавачка куќа „Руслит“ ја објави книгата „Сборник Расказов“ (Собрани раскази) – првата книга на Сорокин номинирана за Руска Букерова награда. Раните раскази и романи на Сорокин се карактеризираат со комбинација на социјалистичко-реалистички дискурс со екстремна физиолошка или апсурдна содржина; Самиот Сорокин ги опишал своите рани дела како „мали бинарни книжевни бомби составени од два некомпатибилни дела: едниот социјалистички реализам, а другиот базиран на вистинска физиологија, што резултирало со експлозија, а ова ми даде мене, писателот, мала искра слобода“.

Во септември 2001 година, Владимир Сорокин ја доби Наградата Букер на народот; два месеци подоцна, му беше доделена Наградата Андреј Бели за извонреден придонес во руската литература. 

Неговиот роман од 2006 година, „Денот на опричникот*, ја опишува [[Дистопија|футуристичка]] Русија во 2027 година, со [[Цар]] во Кремљ, со бројни кинески изрази и „Голем руски ѕид“ што ја одделува земјата од нејзините соседи. Во 2011 година ја доби втората награда [[Големата книга (награда)|Наградата Голема книга]] за „Свирката“ (Свирката); Три години подоцна, тој доби уште една втора награда за „Телурија“.

Во декември 2019 година, рускиот режисер Иља Белов го издаде документарецот „Патувањето на Сорокин“ 

==Библиографија==
===Романи и новели===
* *Норма* (напишано 1979–1983, објавено од Три Кита и Обскури Вири, 1994). „Нормата“, превод [[Макс Лотон]] (Њујорк Ривју Букс, во печат)
**Очеред* (напишано 1983, објавено од Синтакс, 1985). *Редот*, превод [[Sally Laird]] (Readers International, 1988; New York Review Books, 2008; )
**Тридцатая любовь Марины* (напишано 1982–1984 година, објавено од Елинина, 1995). „30-та љубов на Марина“, превод. Макс Лотон (Архива на Далки, претстојно)
* „Роман“ (напишано 1985–1989 година, објавено од Три Кита и Обскури Вири, 1994). „Роман“, прев. Макс Лотон (Архива на Далки, претстојно)
* „Сердца Четырех“ (напишано 1991, објавено 1994). „Нивните четири срца“, превод. Макс Лоутон (Архива на Далки, 2022)
* „Голубое Сало“ (Ад Маргинем, 1999). *Сина маст*, превод Макс Лоутон (Њујорк Ривју Букс, 2024)
* „Лед“ (Ад Маргинем, 2002). *Мраз*, превод [[Џејми Гамбрел]] (Њујорк Ривју Букс, 2007; )
* „Путь Бро“ (Захаров Букс, 2004). *Бро*, превод Џејми Гамбрел (и „Трилогија на мраз“, 2011).
* „23'000* (Захаров Букс, 2005). *[[23.000]]*, превод. Џејми Гамбрел (и „Трилогија на мраз“, 2011 година).
* „День опричника“ (Захаров книги, 2006). *[[Ден на опичникот]]*, прев. Џејми Гамбрел (2010; )
* „Сахарный кремль“ (AST, 2008). „Шеќерен Кремљ“, превод. Макс Лотон (Архива на Далки, 2025)
* „Метел“ (AST, 2010). „Blizzard“, превод. Џејми Гамбрел (Фарар, Штраус и Жиру, 2015; )
* „Теллурия“ (AST, 2013). „Телурија“, превод. Макс Лотон (New York Review Books, 2022)
* *Манарага* (Корпус, 2017; ). „Манарага“
* „Доктор Гарин“ (Корпус, 2021; ). „Доктор Гарин“
* *Наследство* (Корпус, 2023; ). „Наследство“

Омнибусни изданија
**Ледена трилогија* (Њујорк Ривју Букс, 2011; ). „Брат“, „Лед“ и „23.000“ објавени заедно во еден том.

### Кратка проза
„„Збирки““
**Первый субботник* (напишано 1979–1984, објавено од Раслит, 1992). „Првиот субботник / Мојата прва работна сабота“
**Месяц в дахау* (напишано 1990, објавено 1994). „Еден месец во Дахау“
*„Пир“ (Ад Маргинем, 2000). „Празник“
**Заплыв* (AST, 2008). "Пливање"
**Monoklon* (АСТ, 2010). „Моноклониус“
**Белый квадрат* (Корпус, 2018). „Белиот плоштад“
**Русские народные пословицы и поговорки* (Корпус, 2020; ). „Руски народни поговорки и изреки“
* „De feminis“ (Corpus, 2022; ).
* „Црвената пирамида и други приказни“, превод. Макс Лотон (Њујорк Ривју Букс, 2024; )
* „Испратени извештаи од Окружниот комитет“, превод Макс Лотон (Архива на Далки, 2024)
*'Приказни'


===Дрански дела===
* *Пелмени* (1984–1987). *Пелмени*
* *Земљанка* (1985). *Крчма*
* *Руска баба* (1988). *Руска баба*
* *Доверба* (1989). *Доверба*
* *Дисморфоманија* (1990). *Дисморфоманија*
* *Годишнина* (1993). *Годишнина*
* *Hochzeitsreise* (1994–1995). *Постбрачното патување*
* *Шчи* (1995–1996). *Шчи*
* *Достоевски-патување* (1997).
* *С Новый Год* (1998). „Среќна Нова Година“
* „Каптал“ (2006). „Каптал“
* „Зано“ (2009). „Снежниот нанос“

===Филмски сценарија===
* „Безумный Фриц“ (1994). Режисери: Татјана Диденко и Александар Шамајски.
* „Москва“ (2000). Режисер: Александар Зелдович. Прва награда на фестивалот во Бон; Награда на Федерацијата на руски филмски клубови за најдобар руски филм на годината.
* „Копец“ (2002). Режисер: Иван Диховични. Номиниран за наградата „Златна рерна“ за најдобро филмско сценарио.
* „Работа“ (2002). Режисер: Иван Диховични.
* „Четири“ (2005). Режисер: Иља Хржановски. Голема награда од жирито на Меѓународниот филмски фестивал во Ротердам.
* „Цел“ (2011). Режисер: Александар Зелдович.

===Други дела===
* Фото албум „Во длабочините на Русија“, во соработка со уметникот Олег Кулик.
* Либрето за операта „Деца на Розентал“ („*Децата на Розентал*“), со музика од [[Леонид Десјатников]]; напишано по нарачка на [[Бољшој театар]], Москва.
* „Нормална приказна“ (2019), збирка есеи на Сорокин напишани во 2010-тите.
* Десетици раскази објавени во руски и странски периодични изданија.

==Наводи==


==Надворешни врски==
* [https://web.archive.org/web/20051229155858/http://www.srkn.ru/english/ Official Webpage].
* [http://www.srkn.ru/bibliography/ Full bibliography]  
* 
* .
* [http://www.spiegel.de/international/spiegel/0,1518,463860,00.html "Russia Is Slipping Back into an Authoritarian Empire"], interview to *Der Spiegel*, 2 February 2007.
* [http://www.thenation.com/article/wait-vladimir-sorokin "The Wait: On Vladimir Sorokin"], *The Nation*, Elaine Blair, 25 March 2009
* [http://www.bookslut.com/fiction/2007_02_010611.php "*Ice* by Vladimir Sorokin"], *Bookslut*, February 2007
* 
* [http://shorts.nthword.com/2011/07/review-ice-trilogy-vladimir-sorokin.html "*Ice Trilogy* by Vladimir Sorokin"] , *nthWORD Magazine Shorts'', Ryan O'Connor, July 2011
* "Red Pyramid" by Sorokin, translated by Max Lawton, 2021 
* "Nastya" by Sorokin, translated by Max Lawton, 2022

Категорија:Раѓања во 1955 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Руски драматурзи
Категорија:Руски писатели