open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Борче Грозданов

**Борче Грозданов** (, ) — пензиониран македонски новинар и театарски критичар од дневниот весник „Вечер“. Тој е син на македонскиот актер Мите Грозданов.

## Творештво
Во 1999 се јавува како соавтор на монографијата „Чекори по ѕвездените штици“, посветена на 50-годишнината на НТ „Антон Панов“ од Струмица, а е автор-приредувач и на монографијата „Мите – сцена – живот“, посветена на актерот Мите Грозданов, издадена во 2010 година.

Неговата прва збирка поезија „Пориви“ е издадена во 2002 година, а потоа следуваат „Грст стихови“ (2008), „Четириесет воздивнувања“ (2009), „Сништа и соништа“ (2015), „Љубов – Патешествие” (2016) — две книги во едно, пишувани со неговата сопруга Катерина Грозданова, при што „Патешествие“ е сонетен венец, напишан за и посветен на неговата љубена Катерина.

Неговото долгогодишно проследување на театарот резултира со околу 400 рецензии. Како резултат на тоа, во 2004 година во дигитална форма е издадена неговата збирка театарски рецензии насловена „На(д) сцената“, а во 2014 година од печат излегува книгата “На(д) сцената 2”, избор од рецензии, објавени во весникот „Вечер“ од 2004 до 2014 година.

Зад него се и проектите „Незавршена приказна“ – монодрама на Емилија Андреева, работена по негови стихови, „Човекот од собата 7“ – монодрама со Сашо Тасевски во режија на Ристе Алексовски, што по „Бели ноќи“ од Достоевски ја адаптира Грозданов, а на 2 ноември 2015 година премиерно е одиграна монодрамата „Црв“ со актерот Мите Грозданов, адаптирана од романот „Вистина, љубов (Рашомонијада)” од Дејан Трајкоски. Во 2016 година излегува неговата последна книга „Монодрами“ (адаптација), од кои три веќе се играле.

Пиесата „Чие е” (2013) е негово драмско првенче, а книгата „Патникот“ (2015) е прв обид како раскажувач, движејќи се низ патешествијата со неговиот другар, прерано починатиот актер, Васил Шишков. Во 2017 година излегува монографијата за актерот Васил Шишков под наслов „Шиле“. Во 2018 година излегува книгата „Во четири очи“ (доајени), а во 2019 година „Во четири очи“ (млади). Во 2021 година излегува неговата фрагментирана автобиографија „Тажно-среќен човек“, а во 2022 година излегува книгата „За навек и преку векот до небесното царство“, произлезена од болката поради прераното и ненадејно заминување во вечноста на неговата сопруга – поетесата Катерина Грозданова.

## Награди и признанија
Во 2014 година го добива високото државно признание – наградата „Мито Хаџи Василев - Јасмин“ за публицистика, врачена во Собранието на Македонија.

## Наводи

Категорија:Македонски новинари
Категорија:Македонски театарски критичари
Категорија:Добитници на наградата „Мито Хаџи Василев - Јасмин“
Праизведба

мини|300x300пкс| Сценографија за праизведба на филм
**Праизведба** или **премиера** (од францускиот *première*, „прв“) — прва изведба на уметничко дело. Ова може да се однесува на театарски претстави, филмови, музички изведби и слично. Праизведбите можат да бидат вистински спектакли, на кои присуствуваат многу познати личности и медиуми. Во светот, често изгледа како шпалир да стои покрај црвениот тепих. Главните глумци често се појавуваат на филмските праизведби.

*Светска праизведба* е прва изведба во историјата. *Национална праизведба* (на пр. македонска праизведба) е прва изведба во одредена земја.

Бетс (2004: 12) тврди дека филмската праизведба ја вовел Сид Грауман.

## Наводи

## Литература
* Betts, Raymond F: *A history of popular culture: more of everything, faster, and brighter*. Routledge: New York and London, 2004.

Категорија:Филм
Категорија:Театар
Категорија:Музика
Кога ми ги убиваа животните

**Кога ми ги убиваа животните** — роман за деца на македонскиот писател Трајче Крстески, првобитно издаден во 2004 година.  

## Содржина
:*Внимание: Овој дел од статијата обелоденува содржина на книгата.*

Напишана во прво лице, со јас раскажувачот Дамјан, го следиме продолжението на романот „Светлина зад ридот“. „Дејството од селото Живно се префрла во најблискиот град. Петре треба да тргне во средно училиште и Дедото заминува во град за да му обезбеди услови за живот, каде што подоцна му се придружува и Петре. Тие се зближуваат со едно момче по име Дамјан и со неговото семејство. Дамјан и Петре стануваат неразделни другари и заедно доживуваат секакви згоди и незгоди. Дедото со помош на градоначалникот успева да отвори зоолошка градина во дворот на куќата и донесува знајни и незнајни животни. Но, некој ги убива! Кој? И зошто?“-пишува на заднината на книгата во издание на Арс Ламина  
Книгата е напишана со лесен и приемчив стил, едноставно е да се следи дејството/дејствата, блиска е до младите од сите времиња. Напишан во 2004, романот  е современо и интересно четиво, и може да го задржи вниманието на младиот читател.
Романот авторот го посветува „на сите оние што живеат со духот на доброто и во складност со природата“.
Романот започнува со поглавјето „Штркови во зима“ во кое се запознаваме со главниот херој Дамјан, млад човек кој зачекорува во животот и кој во јас форма раскажува за поривот да се напише приказната за животот на Дедото, како и објаснување зашто го одбрал токму тој наслов за книгата.  Главниот лик, централен во романот е Дедото, човекот чија судбина не била лесна, а кој сепак не го изгубил она најважното, човечноста. 
Се следи приказната на создавањето на зоолошката градина во малиот град, во време кога се иселуваат луѓето од селата и се доселуваат во градот, носејќи ги со себе своите стари обичаи. Ликовите во романот се прекрасно портретирани и динамично прикажани, што дава посебна тежина на писмото на романот. 
„Кога ми ги убиваа животните“ претставува извонредно дело на македонскиот автор Трајче Крстески и е топла приказна за љубовта, верноста и почитувањето на сè што живее на планетава.

## Изданија
* Во 2021 година, романот е објавен од издавачката куќа „Арс Ламина“, публикации Либи во едицијата: Читанки. Книгата е со димензии од 20 сантиметри и има 195 страници. Книгата е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски, Скопје со ISBN број 978-608-267-280-9. Изданието на Арс Ламина е препорачано од Здружението за дислексија Ајнштајн и Филозофскиот факултет- Скопје, поради лесната читливост на фонтот и проредот на текстот. Изданието содржи и речник на помалку познати зборови и биографска белешка за авторот. 
## Наводи

## Поврзано
* Трајче Крстески

Категорија:Македонски романи
Категорија:Романи кои се одвиваат во Македонија
Категорија:Дела на Трајче Крстески
Категорија:Книги од 2004 година
Категорија:Појавено во 2004 година во Македонија
Николај Денков

**Николај Денков Денков** (; роден на 3 септември, 1962 во Стара Загора, Бугарија) — политичар и универзитетски професор на Софискиот универзитет, доктор по хемиски науки.

Од 27 јануари 2017 година до 4 мај 2017 година бил министер за образование и наука во преодната влада на Огњан Герџиков. Тој ја извршуваше оваа функција во првата и втората техничка влада на Стефан Јанев од 12 мај до 13 декември 2021 година. Во периодот од 13 декември 2021 до 2 август 2022 година бил министер за образование и наука во редовната влада на Кирил Петков. На 6 јуни 2023 година Николај Денков беше избран од Народното собрание за премиер на Република Бугарија. Бил е народен претставник во XLVIII-то Народно Собрание и во XLIX-то Народно Собрание од „Продолжуваме со промената“.

## Биографија
Роден е на 3 септември 1962 година во Стара Загора. Во 1980 година дипломирал на Националната гимназија за природно-математички науки во Софија. Во 1987 година магистрирал на Хемиско-фармацевтскиот факултет на Софискиот универзитет „Св. Климент Охридски“. Во 1993 година ја одбранил докторската теза на тема „Меѓучестички интеракции и агрегација во колоидни системи“, од 1997 година е вонреден професор, а од 2008 година е професор по физичка хемија на Универзитетот.  Од 2008 до 2015 година бил раководител на Катедрата за инженерска хемија и директор на магистерската програма „Дисперзни системи по хемиски технологии“ на Хемискиот и Фармацевтскиот факултет на Софискиот универзитет. Од 2007 година докторира по хемиски науки со теза на тема „Течни филмови во присуство на колоидни честички - стабилност и формирање на подредени структури“. Специјализирал во Јапонија и на Универзитетот во Упсала, Шведска. Работи како водечки научник во истражувачките институти на Unilever (САД) и Rhone-Poulenc (Франција). Академик Денков е оженет и има еден син.

## Научна дејност
Автор е на повеќе од 130 научни публикации и раководител на повеќе од 40 меѓународни научни и научно-апликативни проекти со надворешно финансирање. Учествува во управните комитети на три европски научни мрежи. Зборува англиски и руски јазик. Во октомври 2021 година бил избран за академик на БАН.

## Наводи

Категорија:Премиери на Бугарија
Категорија:Министри за образование и наука на Бугарија
Категорија:Членови на БАН
Категорија:Апсолвенти на Софискиот универзитет
Категорија:Родени во 1962 година
Категорија:Луѓе од Стара Загора
Псалми

[лево|мини|250x250пкс|<center> [Псалтир (околу 1700 г.) Јеротеј Рачанин, Сентендре]]
**Псалми** (Евр. תְהִלִּים *Техилим* - „пофалби“) — една од книгите на хебрејскиот Танах, т.е. христијанскиот Стар завет. Во исламската традиција, оваа книга се почитува под името **зебур**.
мини| Псалтир од 1881 година
Псалмите се молитви во стихови, а ги има вкупно 151, и тоа на различни теми, како: пофални песни за Бога, за чудата негови, за законот божји, за непослушноста на Израилот, најавата на Синот Божји итн.; молитви за покајание, за заштита, за помош и за спасение; судбината на праведниците и грешниците; Давидовите молитви, божјиот завет со царот Давид и борбата на Давид и Голијат.

Во некои од псалмите Давид се кае за своите гревови, во други го прославува Бога, во други го пророкува доаѓањето на Спасителот на светот. Така во еден од нив, опишувајќи ја Неговата убавина, како да гледа, вели: „Ти си најубав меѓу синовите човечки, благодатта тече од Твојата уста“. Псалмите низ вековите биле, па дури и денес се најомилените молитви на христијаните и Книгата која го потресува и го буди најскаменото човечко срце од духовната зачмаеност.

## Поврзано
* Стар завет
* Библија
* Авраам
* Мојсеј
* Псалтир

## Наводи


Категорија:Богослужбени книги
Категорија:Книги од Стариот завет
Категорија:Грцизми
Петокнижје

**Петокнижје** (— *хамиша хумшеј Тора* или — *хумаш*) или **Петокнижие**, познато и како **Мојсеев закон**, ги претставува првите пет книги од канонската хебрејска и христијанска Библија: Битие, Исход, Левит, Броеви и Второзаконие. Петокнижјето го претставува првиот дел од еврејскиот Танах - Тора. Името *Петокнижје* е буквален превод од грчкиот *πεντάτευχος* од *πεντε* — „пет“ и *τευχος* — „книги“.

## Структура на Петокнижјето
Невозможно е да се одреди кога Тората била поделена на пет книги. Постои мислење дека оваа поделба е направена долго пред уништувањето на Вториот храм (што значи пред новата ера), но првото спомнување на поделбата на Тора на пет книги се појавува во Талмудот (3 век). Во секој случај, покрај чисто технички причини, поделбата настанала и поради структурата на тестот.

# Книгата Битие раскажува за создавањето на светот, за гревот на прародителите, за големиот потоп, потоа за историјата на старозаветните патријарси.
# Книгата Исход има пролог и епилог, што ја одвојува од другите книги, раскажува за егзодусот од Египет, примањето на Десетте заповеди на Синајската Гора и упатствата за изградба скинијата - односно начинот на кој живеел меѓу Израелците и водењето во ветената земја.
# Книгата Левит е главно посветена на свештеничките закони и храмската служба.
# Книгата Броеви раскажува за патувањето во пустината по добивањето на Законот за Синајската Гора и за војните што ги воделе Израелците освојувајќи области во Трансјорданија.
# Второзаконие е повторување на законите претставени во преодните книги на Петокнижјето, како и резиме на настаните од Исходот па наваму.

### Книги на Петокнижјето

## Наводи

Категорија:Библија
Лингва франка нова

**Лингва франка нова** („Елефен“) — јазик што е осмислен да биде едноставен, доследен и лесен за учење заради употреба во меѓународното општење. Јазикот има повеќе предности:
# Има ограничен број на фонеми. Звучи слично на италијански и шпански.
# Фонетски се срича. Ниедно дете нема да треба да помине години за да ги изучи отстапувањата од правилата.
# Граматиката во целост се заснова на правила, што е слично со креолските јазици.
# Има ограничен број на афикси што служат за изведување зборови според одредени правила.
# Има добро определени правила за редоследот на зборовите, што е својство на многу од големите јазици.
# Неговиот речник во голема мера се заснова на современите романски јазици. Овие јазици се широко распространети и влијателни, а исто така имаат голем придонес кон англискиот речник.
# Осмислен е природно да ги прифаќа латинските и грчки технички неологизми, што всушност е „светски стандард“.
# Осмислен е за да изгледа релативно „природно“ за оние што се запознаени со романските јазици без да им биде потежок за учење на останатите.

## Наводи

Категорија:Вештачки јазици
Премиер на Бугарија

**Премиерот на Република Бугарија** (, неформално: **премиер-министер** или само **премиер**) е највисоката функција во извршната власт на Бугарија од 1878 година.

## Премиер на редовна влада
Според актуелниот бугарски Устав , премиерот на Бугарија добива мандат за формирање влада од претседателот и е избран на функцијата од Народното собрание.

Премиерот:
*ја предлага структурата на Советот на министри за одобрување од Народното собрание;
*ги избира и предлага на одобрување во Народното собрание министрите во неговиот кабинет;
*ги именува и разрешува замениците-министри на министерствата и другите раководители на сектори кои се директно подредени на Советот на министри.
*Како носител на мандатот на извршната власт во овластувањата на премиерот е потпишувањето на уредби и други одлуки на Советот на министри.

Редовниот мандат на претседавачот со Советот на министри е до крајот на мандатот на релевантното Народно собрание кое го избрало. Оставката на премиерот значи оставка на целата влада. Не постои ограничување на бројот на мандати што едно лице може да биде премиер.

## Премиер на техничка влада
Кога претседателот го распушта парламентот и распишува парламентарни избори, тој назначува техничка влада. Мандатот на техничката влада е до изборот на следната редовна влада од следниот парламент.

## Наводи

## Поврзано
*Список на премиери на Бугарија
Борис Стрезовски

**Борис Стрезовски—Учителот** (,  – , ) — македонски комунист, учесник во НОБ. Стрезовски бил и учител во битолските села Стрежево и Ѓавато, член на КПЈ, затворен од 1941 година.

## Животопис

Борис Стрезовски е роден во Дебар во 1918 година. Завршил учителска школа и студирал на Филозофскиот факултет во Белград. Како студент бил активен во прогресивното студентско друштво. Поради немање на материјални средства ги напушта студиите и се вработува како учител. Учителствувал во селата Будимирци (Мариовско), Стрежево и Ѓавато (Битолско).

Есента 1940 година бил примен за член на КПЈ во партиска организација во Ѓавато, бидејќи во селото Стрежево таква cè уште не постоела. Благодарение на неговата активност во с. Стрежево била формирана воспитна група од која подоцна ќе биде формирана партиска ќелија.

Во учебната 1941/42 год. Стрезовски бил преместен за учител во с. Ѓавато. Во Ѓавато по негова иницијатива биле формирани младински хор и читалиштето „Годе Делчев” преку кои била вршена политичка агитација меѓу населението, особено меѓу младината на селото. Иако со слабо здравје, Стрезовски ги исполнувал сите партиски задачи. Меѓу другото, тој ја направил и скицата на сите објекти, приоди и сл. на полициската станица во селото Кажани на која бил извршен нападот од страна на партизанскиот одред „Даме Груев”.

Во провалата која настапила по нападот бил затворен, во затворот измачуван и на судскиот процес фашистичкиот суд го осудил на смрт со бесење. Погубувањето било извршено на 30 октомври 1942 во битолскиот затвор кај Црн мост.

Спомен-плоча со неговото име стои на ѕидот со спомен-плочи во Споменикот на политичките затвореници во Битола.

## Галерија


Податотека:Boris Strezovski - bista Gradski park Bitola.jpg|Биста на Борис Стрезовски во паркот во Битола
Податотека:Bugarski zatvor Vtora svetska vojna Bitola 02.jpg|Во заднина на споменикот е ѕидот со спомен-плочи


## Поврзано
* Споменик на политичките затвореници (Битола)

## Наводи

## Надворешни врски
* Александар Литовски, „На денешен ден во Битола е убиен Борис Стрезовски, учесник во НОБ“, „Апла“, 30.10.2021.

Категорија:Македонски комунисти
Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Рок (појаснување)

**Рок** може да се однесува на:

## Музика

* рок-музика, жанр на популарна музика
* рокенрол (често само рок), жанр на популарна музика

## Географија

* Рок (округ во Висконсин), округ во американската сојузна држава Висконсин
* Рок (округ во Минесота), округ во американската сојузна држава Минесота
* Рок (округ во Небраска), округ во американската сојузна држава Небраска
* Рок (Џорџија), населено место без административен статус во американската сојузна држава Џорџија

## Лица

* Крис Рок, афроамерикански актер
* Двејн Џонсон, американски актер и професионален борач

## Митологија

* Рок (митологија), митолошка птица со огромна големина во арапската и персиската митологија, способна да однесе и проголта слонови и каркадани во своите канџи

Категорија:Појаснителни страници
Ежен Мире (Реноар)

***Ежен Мире*** (француски: *Eugène Murer*) ― слика со масло на платно на францускиот уметник Пјер Огист Реноар создадена во 1877 година. Таа е портрет на слаткарот, уметникот, писателот, собирачот и спонзор Ијасант Ежен Менје (1841–1906), популарно познат како Ежен Мире. Таа била купена од Ликовниот музеј Метрополитен во 2002 година. Овој портрет на Ежен е една од четирите слики на семејството Мире од Реноар, вклучително и две од полусестрата на Ежен Мари (*[[Портрет на Госпоѓица Мари Мире]]*) и една од неговиот син Пол (*[[Портрет на Пол Менје]]*). Мире бил еден од најголемите поддржувачи на импресионистите во 1870-тите, но плаќал ниски цени за нивните дела. Се проценува дека Реноар добивал 100 франци за секој портрет што бил купуван од Мире.

## Поврзано
* Список на слики од Пјер Огист Реноар

## Наводи

## Надворешни врски
* Опис во Ликовниот музеј Метрополитен.

Категорија:Портрети од Пјер Огист Реноар
Категорија:Слики во збирката на Музејот Метрополитен
Категорија:Слики од 1877 година
Портрет на Жан Самари

мини|426x426пкс|''Портрет на Жан Самари'' (1878) од Пјер Огист Реноар.
***Портрет на Жан Самари*** ― слика со масло на платно од Пјер Огист Реноар, која ја прикажува глумицата Жан Самари, од 1878 година. Чувана е во Музејот Ермитаж, во Санкт Петербург. Била изложен во Парискиот салон во 1879 година и имала намера да го подобри критичкиот неуспех на неговиот претходен портрет на неа, но оставила мал впечаток на критичарите. Била запленета од руските советски власти по Октомвриската револуција како дел од запленувањето на уметничката збирка на Иван Морозов.

## Поврзано
* Список на слики од Пјер Огист Реноар

## Наводи

Категорија:Слики во Ермитаж
Категорија:Портрети од Пјер Огист Реноар
Категорија:Слики од 1878 година
Категорија:Портрети на жени
Мечтаење (Реноар)

мини|365x365пкс|''Мечтаење'' (1877) од Пјер Огист Реноар.
***Мечтаење*** (француски: *La Reverie*) или ***Портрет на Жан Самари*** ― слика со масло на платно од Пјер Огист Реноар, од 1877 година. Чувана е во Пушкинскиот музеј, во Москва. Ја прикажува Жан Самари, млада глумица во театарот „Француска комедија“ (Comédie-Française) во Париз, која го имала своето деби како Дорин во „*[[Тартиф]]*“ во 1875 година и живеела на улицата „Фрошо“, недалеку од домот на Реноар. Ја насликал неколку пати, вклучително и *[[Портрет на Жан Самари]]* (1878, Музеј Ермитаж).

Делото било изложено на Третата импресионистичка изложба во 1877 година, каде што наишла на главно негативен прием. Подоцна била дел од збирката на Иван Морозов, која била запленета од руските советски власти по Октомвриската револуција. Сликата била прикажана на советска поштенска марка во 1970 година.

## Поврзано
* Список на слики од Пјер Огист Реноар

## Наводи

Категорија:Слики од 1877 година
Категорија:Портрети на жени
Категорија:Слики во збирката на Пушкинскиот музеј
Категорија:Портрети од Пјер Огист Реноар
Нимфа покрај поток

***Нимфа покрај поток*** ― слика во масло од 1869–70 година од Пјер Огист Реноар која е чувана во збирката на Националната галерија, Лондон. Сликата ја прикажува 21-годишната манекенка и љубовница на Реноар, Лиз Трео, која се појавила во над дваесет негови слики во текот на годините од 1866 до 1872 година.

Невообичаено, сликата е комбинација од класичен приказ на најада или речна нимфа која лежи покрај поток и препознатливиот портрет на вистинска личност.

## Поврзано
* Список на слики од Пјер Огист Реноар

## Наводи

Категорија:Збирки во Националната галерија (Лондон)
Категорија:Портрети на жени
Категорија:Голотија во уметноста
Категорија:Портрети од Пјер Огист Реноар
Категорија:Слики од 1869 година
Барик

мини| Бочви „барик“
**Барик** (француски: barrique) — име за вината што зрееле во дабови бочви. Вината го преземаат танинот од дабот (бочвите мора да бидат нови) и развиваат специфична арома. Аромите кои се создаваат со барификација на виното се: ванила, чад,...

Барикниот вкус на вината, кој, како што веќе споменавме, потекнува од дрвената бочва специјално изработена за оваа намена (при што се истакнува важноста на нејзината големина, дебелина и нагореност на штичките, а особено квалитетот на дабовото дрво од кое се произведува таков сад). Се истакнува и тоа дали и во нив се врши вриењето на виното или се тура во бочвите откога ќе заврши вриењето само за зреење. Покрај времетраењето на зреењето и бројни други чинители, производителите се одлучуваат за, според нивното верување, најповолна постапка, со крајна цел да ја добијат наклонетоста на потрошувачите со квалитетот на виното во шишето и чашата, па и со истакнување на начинот на добивање.

Според Правилникот за формата, содржината и начинот на употреба на податоците на етикетата на производите од грозје и вино, етикетата може да содржи дополнителна ознака „*барик*“ доколку виното е зреано во дабови буриња од 225 литри.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Вино
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Галицизми
Претседател на Бугарија

**Претседателот на Бугарија** () е шеф на државата на Република Бугарија. Нему му помага потпретседател. Претседателот го избираат директно бугарските граѓани со мандат од 5 години, со можност за еден повторлив.

Како институција, претседателот на Бугарија има голем број функции и овластувања, кои се регулирани во Четвртото поглавје од Уставот на Република Бугарија од 1991 година. Жељу Желев беше избран за прв претседател на републиката.

Во Третата бугарска држава, функциите на шефот на државата ги извршувале монархот (кнезот и царот), регенцијата, а подоцна и колективните тела како што се претседателот на Привременото претседателство на Народна Република, претседавачот со Президиумот на Народното собрание, претседателот на Државниот совет на Народна Република Бугарија. Претходник на денешната институција на претседателот беше претседавач (претседател) на Републиката (1990–1992).

Седиштето на претседателот и потпретседателот е зградата на Претседателството на Република Бугарија во Софија.

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјална веб-страница на претседателот на Република Бугарија

Категорија:Претседатели на Бугарија
Победничката Венера

***Победничка Венера*** () — гипсена скулптура на Венера изработена околу 1914 година од францускиот уметник Пјер-Огист Реноар, заснована на неговата слика на божицата во неговата слика *Парисовиот суд.* На него се гледа како го држи златното јаболко кое штотуку го освоила со тоа што Парис ја оценил како најубава од трите божици. Сега се наоѓа во Музејот Сумаја во Град Мексико.

Реноар имал напреднат артритис до моментот кога го изработил делото и затоа му помагал каталонскиот уметник Ришар Гино, препорачан од Аристид Мајол. По смртта на Реноар, неговото семејство и семејството на Гино се расправале околу тоа кој ја поседува скулптурата, при што победило семејството на Реноар. Кога Пол Реноар се преселил во Канада, тој ја зел скулптурата со себе - по неговата смрт неговата вдовица ја продала и последната слика некогаш насликана од Реноар на аукција. На 19 септември 2013 година повторно била понудена на аукција, овој пат од страна на Украинскиот институт на Америка на Фондацијата Карлос Слим, која ја предала на нејзините сегашни сопственици.

Бронзена одливка од скулптурата сега е во Британската галерија Тејт.

## Наводи

## Надворешни врски
*  Museo Soumaya. La Venus Victoriosa 

Категорија:Бронзени скулптури
Категорија:Пјер Огист Реноар
Категорија:Скулптури на Венера
Категорија:Скулптури во Музејот Сумаја
Категорија:Гипсени скулптури
Млади девојки на пијано

***Млади девојки на пијано*** — слика на Огист Реноар насликана во 1892 година за време на неговиот таканаречен бисерен период (1890-1897). Се чува во музејот Орсе во Париз. Околу 1889 година, Реноар веќе ѝ пристапил на оваа тема со сликање на *Час по пијано;* тој ќе го продолжи, во 1897 година, со ''Ивон и Кристин Лерол на пијано''*.*

## Опис
Сликата прикажува семејна сцена: две млади девојки свират на пијано. Двете млади девојки веќе ја имаат телесноста на жени што Реноар сакал да ги слика. Ова платно повеќе не е чист импресионизам, но повеќе не ги наоѓаме прецизните потези на четката од „сувиот“ или „енгровскиот“ период. Облеката на девојките не е разубавена, па оттука и пореалниот карактер на платното.

Реноар преку своето сликарство ја изразува оваа љубов кон жените и младоста која е негова особеност. Тој исто така рекол дека моделите биле суштински за неговото вдахновение: „Не би можел без модел.“ Неговиот начин на сликање на косата, фустаните, бисерниот тен и исполнетоста со живот на младите жени ја отсликува неговата наклонетост кон моделите.

Овде, сликарот прифаќа поеластичен и непристоен стил со поголема флуидност и ефекти на транспарентност. Оваа еволуција на Реноар, кој се приближува до своите педесетти, според Андре Лоте се должи  и на следниот факт: „Тој, всушност, во тоа време забележал дека му пукаат младешките дела и дека тоновите се менуваат. Ги набљудувал своите мешавини и ги смалил, како Рубенс, па нанесувал еден тенок слој.“ 

Ова дело било направено на пет или шест различни начини, бидејќи Реноар знаел дека француската држава сака да купи. Благодарение на *Младите девојки на пијано*, сликарот конечно е препознаен.

## Други верзии
Втората верзија на сликата, визија значително различна од оваа и помалку детална, сега се чува во Музејот на Оранжеријата во Париз. Третото се наоѓа во Музејот на уметноста Метрополитен во Њујорк.


Renoir jeunes filles au piano vers 1892.jpg|Сликата во Музејот на Оранжеријата.
Two Young Girls at the Piano MET rl1975.1.201.R.jpg|Третата верзија на *Млади девојки на појано* Музеј Метрополитен.
Pierre-Auguste Renoir - Yvonne et Christine Lerolle au piano.jpg|*Ивон и Кристин Лерол на пијано*, 1897-1898, Музеј Орсе.
Renoir - Young Girls at the Piano (La Leçon de piano) , ca. 1889.jpg| *Час по пијано*, 1889 ?, Уметнички музеј Џослин (Небраска).


## Модели
Ивон и Кристин, двете најстари ќерки на Анри Лерол, тогаш на возраст од 11 и 13 години, позирале за Реноар. Двете сестри ќе служат како модели и за други слики на сликарот, вклучувајќи ги *[[Ивон и Кристин Лерол на пијано]]* од 1897-1898 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* <span lang="en" class="lang-en">Google Arts & Culture</span> 
* Joconde 
* Musée d'Orsay 
* (de)&nbsp;<span lang="en" class="lang-en">Bildindex</span>  

Категорија:Уметнички слики од 1892 година
Категорија:Слики од Пјер Огист Реноар
Категорија:Слики во Музејот Орсе
Крем за сончање

**Крем за сончање** претставува фотопротективен топикален производ за кожа кој се користи како превенција од сончеви изгореници и рак на кожа. Препаратите за сончање доаѓаат во форма на лосиони, спрејови, гелови, пени и други топикални препарати. Кремите за сончање се користат како дополнителна заштита покрај соодветната облека, очилата за сонце и други форми на фотопротекција.

Филтрите кои влегуваат во составот на препаратите за сончање се делат во две групи: минерални (физички) (на пр., цинк оксид и титан диоксид) и хемиски.

## Наводи

Категорија:Козметика
Портрет на Амброаз Волар со црвена марама

***Портрет на Амброаз Волард во црвена марама***(***Ambroise Vollard au foulard rouge***) — портрет масло на платно од Пјер Огист Реноар од неговиот трговец со уметнички дела Амброаз Волар, создаден во 1899. Сместен е во Мала палата во Париз.

## Опис
Крупниот ќелав маж, Волар е сликан на овој портрет во профил, облечен во кафеав волнен костим, со карактеристично спуштени очи. Тој носи црвена марама која му е врзана зад вратот, која служи како потсетник за неговото потекло и воспитување на островот Реинион во Индискиот Океан.

## Други портрети
Волар не сакал да позира за портрет и бил насликан од Реноар во најмалку две други прилики (конвенционално прилагоден во 1908 година и облечен како матадор во 1917 година), како и од некои современици на Реноар.

File:Portrait of Ambroise Vollard by Pierre-Auguste Renoir.jpg|
File:Ambroise Vollard by Pierre-Auguste Renoir.jpg|


## Наводи

Категорија:Портрети од Пјер Огист Реноар
Категорија:Слики од 1911 година
Категорија:Слики во Пети пале
Волар
Волар
Млади девојки во црно

***Млади девојки во црно*** (*Jeunes Filles en noir*) — слика од 1880-1882 година на Пјер Огист Реноар, која од 1948 година е во Музејот Пушкин во Москва.[

Од 1908 до 1918 година била во колекцијата на Сергеј Шукин. Во 1918 година била преместена во 1. Музеј на ново западно сликарство, кој пет години подоцна се споил со 2. музеј на ново западно сликарство за да го образува Државниот музеј на новата западна уметност, каде што сликата останала додека таа институција не била укината во 1948 година.

## Наводи

Категорија:Слики од Пјер Огист Реноар
Категорија:слики од 1882 година
Категорија:Слики во музејот Пушкин
Капачка (Реноар, Белград, 1910)

**Капачка** () — слика на францускиот импресионист Пјер Огист Реноар. Претставува масло на платно, насликано во 1910 година. Моментално се наоѓа во Народниот музеј во Белград. Сликата на српскиот народ му ја подарил принцот Павле Караѓорѓевиќ.

## Историја
Сликата била купена во Париз во 1935 година од Милан Кашанин, директорот на Националниот музеј. Истата е платена со заеднички придонеси на музејот, Министерството за култура и приватни донации. Била украдена во 1996 година. При кражбата била тешко оштетена и по една година реставрација била во лоша состојба. Откако беше украдена, целата уметничка збирка била преместена во музејски складиште за да се заштити збирката додека не се инсталира подобар безбедносен систем.

## Наводи

Категорија:Слики од Пјер Огист Реноар
Категорија:Слики од 1910 година
Категорија:Слики во Народниот музеј на Србија
Танц на село

***Танц на село*** (француски: *Danse à la campagne* ) — слика масло на платно од 1883 година на францускиот уметник Пјер-Огист Реноар. Во моментов се чува во Музејот Орсе во Париз.

## Историја
Оваа слика била нарачана во 1882 година од трговецот Пол Диран-Руел кој сакал дела на тема бал. Го купил во 1886 година, за прв пат го изложил во април 1883 година и го чувал до смртта на Реноар во 1919 година. Две комплементарни слики на иста тема, наречени *[[Танц во град]]от* и *Танц во Буживал*, биле насликани од Реноар истата година.

Сликата, под влијание на патувањето на уметникот во Италија во 1881 година, каде што нашол вдахновение од Рафаел, ја означила еволуцијата на сликарот кој тогаш се обидел да се отцепи од импресионизмот.

## Опис
Сликата прикажува пар кој танцува под костен: мажот е Пол Лот, пријател на сликарот, а жената е Алин Шариго, која подоцна станала сопруга на сликарот. Двете фигури се насликани во природна големина и ја зафаќаат речиси целата слика. Сепак, се гледа маса во позадина на десната страна, капа на земја и пар лица под нивото на подиумот. Жената која држи лепеза во десната рака, покажува насмеано лице и гледа кон гледачот. Сцената е облеана во светла и весела атмосфера, а женската облека користи топли бои (жолти ракавици, црвена капа).

## Придружни дела
Двете придружни дела на сликата, *[[Танц во град]]от* и *[[Танц во Бугивал|Танц во Буживал]]*, исто така прикажуваат пар кој танцува.

## Поврзано
* Список на слики од Пјер Огист Реноар

## Наводи

## Надворешни врски
* ''Impressionism: a centenary exhibition'', an exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art (fully available online as PDF), which contains material on this painting (p.&nbsp;195-200)

Категорија:Слики од Пјер Огист Реноар
Категорија:Слики од 1883 година
Категорија:Слики во музејот Орсе
Дијана (Реноар)

***Дијана*** () — слика од 1867 година на францускиот сликар Пјер-Огист Реноар. Се смета дека ја прикажува љубовницата на сликарот Лиз Трео како римската божица Дијана, иако точната идентификација на моделот на сликата е оспорена од историчарите на уметноста.

## Предмет и состав
Предмет е Дијана од римската митологија во својство на ловец. Голата божица седи на голем камен со десната нога на издигнат костур. Нејзините испружени раце се потпираат на нејзиниот лак. Под неа се наоѓа елен прободен со стрела во вратот.

Сликата била започна како гола студија со модел во ателје. Таа ги следи конвенциите на академската уметност како што била типизирана од Салонот во тоа време. Моделот била љубовницата на Реноар, моделот Лиз Трео. Според сликарот, тој ги додал атрибутите на Дијана бидејќи „сликата се сметала за прилично несоодветна“, а нејзиното претворање во митолошка тема би ја направило поприфатлива. Деталите како што се крвта што доаѓа од устата на еленот и мовот на површината на карпата, како и употребата на шпакла за нанесување боја, покажуваат влијанија од реалисттичкиот сликар Гистав Курбе. Светлозелените бои и црвените акценти сепак повеќе потсетуваат на импресионизмот со кој Реноар се поврзал неколку години подоцна.

Историчарот на уметност Мајкл Ф. Цимерман во 2012 година тврдел дека тоа „најверојатно не е“ таа. Орсеј, исто така, се прашува дали Трео е моделот на сликата,

## Потекло
Сликата била поднесена во салонот во 1867 година, но била одбиена. Реноар претходно изложил слика во Салонот во 1864 година, иако ја уништил по затворањето на изложбата. Во 1868 година неговата „Портрет на Лиза“ била прифатена во Салонот. „Дијана“ била  во приватни збирки до 1963 година кога Честер Дејл, кој ја купил во 1933 година од Етјен Бињу, ја оставил во наследство на Националната галерија на уметност во Вашингтон Се гледа во западната зграда на музејот, главен кат - Галерија 90..

## Наводи

Категорија:Слики од 1867 година
Категорија:Слики од Пјер Огист Реноар
Категорија:Слики што ја прикажуваат Дијана (митологија)
Категорија:Акт уметност
Категорија:Збирки на Националната уметничка галерија
Категорија:Лов во уметноста
Категорија:Елен во уметноста
Паримија

**Паримија** — библиска приказна од Стариот завет. Тоа се избрани делови од книгите на Стариот завет, кои се читаат во православната литургија на вечерната богослужба во пресрет на празникот. Тие се однесуваат на настан што го слави Црквата - тие се прототип на одреден новозаветен настан. Се читаат и на часовите на Големиот пост.

## Наводи

Категорија:Теологија
Категорија:Грцизми
Црвениот поет (серија)

**Црвениот поет** — македонска телевизиска серија во режија на Никола Поповски, сценарио на Сашко Насев. Серијата е снимена во 2016 година за македонскиот поет Кочо Рацин. Серијата својата премиера ја има во 2024 година, на ТВ Телма.

Беше за првпат прикажана на кино во 2023 во Велес, а потоа серијата се емитуваше на ТВ Телма.

## Улоги

## Наводи


## Надворешни врски
* 

Категорија:Македонски телевизиски серии
Категорија:Филмови со Младен Крстевски
Манастир Манасија

**Манастирот Манасија** () познати и како **Ресава**, е српски православен манастир во близина на Деспотовац, основан од *[[деспот]]от* Стефан Лазаревиќ помеѓу 1406 и 1418. Црквата е посветена на Светата Троица. Тој е еден од најзначајните споменици на средновековната српска култура која припаѓа на т.н. "Моравска школа". Манастирот е опкружен од масивни ѕидини и кули. Веднаш по основањето, манастирот станал културен центар на Српското Деспотство. **Ресавската школа**, добро позната по нејзините ракописи и преводи од 15ти и 16ти век, дури и по падот на Деспотството под османлиска власт.

## Наводи

Категорија:Српско Деспотство
Категорија:Православни манастири во Србија
Шангајско пладне

**„Шангајско пладне“** (англиски: *Shanghai Noon*) — американски филм од 2000 година, во режија на Том Деј (Tom Dey) по сценариото на Мајлс Милар (Miles Millar) и Алфред Гау (Alfred Gough). Главните улоги ги играат: Џеки Чен (Jackie Chan), Овен Вилсон (Owen Wilson), Луси Лиу (Lucy Liu), Брендон Мерил (Brandon Merrill), Роџер Јуан (Roger Yuan) и Зандер Беркли (Xander Berkeley).

## Синопсис
Принцезата Пеј Пеј (ја игра Лиу) е грабната од Забранетиот Град и одведена на Дивиот Запад. Припадниците на царската гарда, меѓу кои и Чонг Ванг (го игра Чен) заминуваат во потрага по принцезата. Меѓутоа, нивниот потфат уште на почетокот доживува неуспех, зашто еден разбојник го убива вујко му на Ванг. Затоа, Ванг поаѓа во потрага по водачот на разбојничката банда, Рој О‘Бенон (го игра Вилсон), но сфаќа дека тој не е виновен за смртта на вујко му, па се здружува со разбојникот, свесен дека без туѓа помош нема да ја спаси принцезата...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови од 2000 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во САД
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Пекинг
Категорија:Филмови на Том Деј
Категорија:Филмови со Џеки Чен
Категорија:Филмови со Овен Вилсон
Категорија:Филмови со Луси Лиу
Категорија:Филмови со Брендон Мерил
Категорија:Филмови со Роџер Јуан
Категорија:Акциони филмови
Категорија:Авантуристички филмови
Категорија:Филмски комедии
Старецот и пиштолот

**„Старецот и пиштолот“** (англиски: *The Old Man and the Gun*) — американски филм од 2018 година, во режија на Дејвид Лоуери (David Lowery), кој е автор и на [Сценарио|сценариото]]. Главните улоги ги играат: Роберт Редфорд (Robert Redford), Кејси Афлек (Casey Affleck), Дени Гловер (Danny Glover), Тика Самптер (Tika Sumpter), Том Вејтс (Tom Waits) и Сиси Спејсек (Sissy Spacek). Филмот добил бројни позитивни критики, а Роберт Редфорд бил номиниран за наградата „Златен глобус“ во категоријата најдобар глумец во комедија или мјузикл.

## Синопсис
Форест Такер (го игра Редфорд), 70-годишен затвореник успева да избега од затворот Сан Квентин, а потоа извршува неколку смели грабежи со кои ја збунува полицијата и ја воодушевува јавноста. Во потрага по него поаѓа детективот Џон Хант, кој е воодушевен од начинот на кој Такер ја врши својата работа, а истовремено, Такер го бара и жената која го сака...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови од 2018 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во САД
Категорија:Филмови на Дејвид Лоуери
Категорија:Филмови со Роберт Редфорд 
Категорија:Филмови со Кејси Афлек
Категорија:Филмови со Сиси Спејсек
Категорија:Филмови со Дени Гловер
Категорија:Филмови со Тика Самптер
Категорија:Филмови со Том Вејтс 
Категорија:Биографски филмови
Категорија:Криминалистички филмови
Олмеки

мини|235x235пкс|Споменик 1, еден од четирите огромни глави, дело на Олмеките, во Ла Вента. Висок 2,4 метри.
**Олмеки** — древна мезоамериканска индијанска племенска заедница што населувала мала област во денешно Мексико. Нивното име е условно, а познати се од ацтешките историски летописи во кои се споменуваат уште од II илјадалетие п.н.е. Олмеки е името на едно од племињата што живеело во бујната шумска област на мексиканските држави Веракрус и Табаско, каде некогаш живееле овие Индијанци. Во периодот од 2500 п.н.е. до 1600 — 1500 г. п.н.е. во областите каде што подоцна процветала цивилизацијата на Олмеките, се развила култура за која се верува дека била доолмешка. Олмешката цивилизација настанала околу 1600 — 1500 г. п.н.е. во југоисточниот дел на сегашната мексиканска држава Веракрус. Постоела околу илјада години — до 400 г. п.н.е. По 600 г. п.н.е. почнала да опаѓа, а околу 200 г. п.н.е. престанала да постои.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Олмеки
Категорија:Заедници
Категорија:Племиња
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Индијанци
Категорија:Цивилизации
Јосип Јурчич

[мини| Јосип Јурчич, [фотографија од Ернест Погорелц.]]
[мини| Родната куќа на Јосип Јурчич во Муљава, која сега е [музеј.]]
**Јосип Јурчич** (4 март 1844 – 3 мај 1881) ― австроунгарски словенечки писател и новинар. Роден е во Муљава, Австриска Империја (сега дел од Општина Иванчна Горица, Словенија) и бил крстен како Josephus Jurshizh. Починал од туберкулоза во Љубљана.

Јурчич ја следел книжевната програма предложена од Фран Левстик и бил еден од највлијателните словенечки романтичарски реалисти.

Долгата 15,6 км Чурчичев пат () од Вишња Гора (каде што посетувал основно училиште; учел и во селото Видем) преку Муљава до изворот на реката Крка и по него е именувана Кршката Јама. Куќата во која бил роден сега е музеј на отворено.

## Избрани дела

* *Pripovedka o beli kači* (1861) (Приказната за белата змија)
* *Spomini na deda* (1863) (Сеќавања на дедото)
* *Jurij Kozjak, slovenski janičar* (1864) (Јуриј Козјак, словенечки јаничар*)*
* *Deseti brat* (1866) (*Десетти брат*); сега е признат како прв словенечки роман
* *Veronika Deseniška* (1881) (Вероника Десенишка); драма
* *Kozlovska sodba v Višnji Gori* (1867) (Козловско судење во Вишња Гора); хумористичен расказ

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* Jurčič works in e-books 

Категорија:Починати во 1881 година
Категорија:Родени во 1844 година
Категорија:Починати од туберколоза во Австроунгарија
Категорија:Починати од туберколоза во Словенија
Категорија:Писатели од романтичарско време
Категорија:Починати од туберколоза во 19 век
Категорија:Машки писатели од 19 век
Категорија:Машки новинари
Категорија:Новинари од 19 век
Категорија:Политичари на Млади Словенци
Категорија:Крањски новинари
Категорија:Крањски писатели од 19 век
Категорија:Луѓе од Муљава
Михаил II Асен

**Михаил II Асен** (;  1239 – декември 1256/јануари 1257) бил цар на Бугарија од 1246 до 1256 или 1257. Тој бил син на Иван Асен II и Ирина Комнина Дукина. Тој го наследил на престолот неговиот полубрат Калиман I Асен. Бидејќи сè уште бил дете кога стапил на престолот, во негово име владеела неговата мајка.

мини|лево|
Јован III Дука Ватац, императорот на Никеја, и Михаил II од Епир ја нападнале Бугарија набргу по стапувањето на Михаил на престолот. Ватац ги освоил тврдините покрај Вардар; а Михаил Епирски - западна Македонија. Во сојуз со Дубровничката Република, бугарските војски навлегле во Србија во 1254, но не можеле да окупираат српски територии. По смртта на Ватац, териториите освоени од Никеја повторно биле заземени, но синот на Ватац и негов наследник, Теодор II Ласкарис, започнал успешна контраофанзива, принудувајќи го Михаил да потпише мировен договор. Набрзо по потпишувањето на договорот, незадоволните *[[болјар]]и* (благородници) го убиле Михаил.

## Предци

Категорија:Бугарски монарси
Категорија:Православни монарси
Елизабет Бат

**Елизабет Бат**, моминско **Педи**, (1776–1844) ― британска поетеса. Таа била автор на збирка од шеесет и шест песни објавени со претплата во 1806 година во Бристол и член на Друштвото на пријателите.

## Животопис
Елизабет Педи била родена на 17 февруари 1776 година. Таа била ќерка на Едвард Педи и Мери (Роулинг) од Фалмут, Корнвол.

На 7 ноември 1796 година, таа се омажила за Хенри Бат (24 јануари 1776 - 29 мај 1844 година), квекер кој бил трговец со метали во Свонси, Јужен Велс, а исто така и основач на Henry Bath & Son Ltd., претпријатие кое сè уште постои. Тие живееле во Роузхил Хаус, во Мамблс, Свонси. Сестрата на Елизабет, Мери, станала сопруга на Едвард Ослер, а со тоа и баба на лекарот Сер Вилијам Ослер.

Во 1806 година, таа го објавила делото „*Песни, за различни прилики* “ (изворно: *Poems, on Various Occasions;* Бристол: печатено од Џ. Дезмонд, во Mirror-Office, Small-Street). Збиркатата е посветена на пријателка „чија искреност се изедначува само со стабилноста што некогаш го одбележала нејзиниот лик“. Песните имаат различни облици - некои се сонети; некои се подолги песни - и се однесуваат на религијата, загубата, пријателството, чувствителноста и други веројатни теми. Списокот на претплатници е значителен.

Бат починала на 3 октомври 1844 година.

## Избрани дела

* *Песни, за разни прилики*. Бристол: Печатено од Џ. Дезмонд, во Mirror-Office, Small-Street. 1806 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* Davis British Women Romantic Poets Series #91
* Семрежна архива на Калифорнија
* Жени писатели онлајн 

Категорија:Починати во 1844 година
Категорија:Родени во 1776 година
Категорија:Британски женски писатели од 19 век
Категорија:Писатели од романтичарско време
Категорија:Британски женски поети
Литија (поворка)

мини|Литија во Скопје во 1920 година

**Литија** — свечена процесија на православни верници, предводена од свештенството, придружена со молитва за другите, која ја прославува Големата вечерна (или неколку пати годишно Големото повечерие) во православните и источните католички цркви. на големи празници (и, според пишаните рубрики, во секое време кога има целоноќно бдение). По литургијата доаѓа второто литургиско дејство (артоклазија) и овие поими се литургиски дејства во целина.

Литија доаѓа од грчкиот збор **, што на македонски значи страсна молитва.

## Литија во православното богослужение
[мини|1917 година. Свечена поворка - литија во село [Бучин]]
Литијата е свечена, соборна поворка на верници, предводена од свештеници со крстови, хоругви и икони. Како литургиски чин, тоа е еден вид молитвен обред, кој се изведува вон храмот на големите христијански празници.

Во минатото, литијата се користела и за спречување на дожд, суша, војна, некои заразни болести итн. Литијата во денешно време најчесто се организира за време на празнувањето на славата на населените места, кога се движи по улиците, предводени од свештеници и претставници на управата.

## Наводи

Категорија:Православна богослужба
Категорија:Православни цркви
Категорија:Православие
Категорија:Богослужба
Категорија:Грцизми
Гаврил Каменев

**Гаврил Петрович Каменев** (; 1772–1803) ― руски поет, писател и преведувач.

Каменев е роден на 3 февруари 1772 година во Казан и живеел таму во неповолни околности (не бил добар во бизнисот и бил несреќен оженет), а единствените светли моменти му биле кратките посети во Москва. Тој посетувал интернат, но во суштина бил самообразован.

Каменев објави песни во *Пријатното и пријатно поминување на времето,* *муза,* *Ипокренa, книжевни* *вести* и особено во публикациите на Слободното друштво на љубители на книжевноста, науката и уметноста. Во последното ја објавил својата балада „*Громвал*“, означувајќи го првото појавување на романтичниот вид во руската книжевност. Во „*Громвал*“, Каменев ги користел тогаш невообичаените анапаестни и дактилни поетски стапки.

Каменев превел неколку дела на Август фон Коцебуе на руски, пишувал за неговите впечатоци од Москва и бил запознаен со Николај Карамзин и други познати писатели. Значењето на Каменев како прв руски романтичен писател било признаено од Пушкин.

Каменев починал на 25 или 26 јули 1803 година во Казан.

## Извори

*  

Категорија:Починати во 1803 година
Категорија:Родени во 1772 година
Категорија:Статии со микроформати hAudio
Категорија:Преведувачи од 18 век
Категорија:Романтичарски поети
Категорија:Руски машки поети
Категорија:Машки писатели од Руската Империја
Категорија:Машки поети од Руската Империја
Категорија:Преведувачи од Руската Империја
Категорија:Писатели од Казан