open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Панфорте

**Панфорте** е традиционален италијански десерт кој содржи овошје и јаткасти плодови. Сличен е на флорентине, но многу подебел. Познат низ цела Италија, тој е божиќна традиција особено поврзана со провинцијата Сиена.

## Историја
Панфорте датира барем од 13 век, во италијанскиот регион Тоскана. Документите од 1205 година, зачувани во Државниот архив на Сиена, потврдуваат дека лебот со вкус на пиперка и мед (*panes melati et pepati*) им бил плаќан на локалните монаси и монахињи од манастирот Монтечелези (модерен Монте Селсо, во близина на Фонтебечи) како данок. или десеток кој требал да се исплати на 7 февруари истата година.

Буквално, панфорте значи „силен леб“, добиен од латинскиот збор , што се однесува на зачинетиот вкус. Првично Сиенците го нарекувале „панпепато“ (леб со пиперка), поради силниот бибер кој се користи. Оригиналниот десерт бил составен од пченично брашно, мед, зачини, суви смокви, џем, борови ореви и бил зачинет со бибер.

## Производство
Процесот на правење панфорте е прилично едноставен. Шеќерот се раствора во мед и разни јаткасти плодови, овошје и зачини кои се мешаат заедно со брашното. Целата смеса се пече во плитко тавче. Готоваа смеса се посипува со шеќер во прав. Комерцијално произведеното панфорте често има лента од оризова хартија околу работ.

Во моментов има многу продавници во Италија кои произведуваат панфорте, а секој рецепт е нивна љубоморно чувана интерпретација на оригиналната слаткарница и спакувана во препознатливата обвивка. Обично, мал дел се служи со кафе или десертно вино по оброк, иако некои го уживаат со кафето за појадок.

Во Сиена, која многумина, ако не и повеќето жители на тој град ја сметаат за главен град на панфорте на Италија, понекогаш се вели дека панфорте треба да содржи седумнаесет различни состојки, бидејќи  седумнаесет е бројот на Контрад во градските ѕидини.

## Заштитена географска ознака
Во 2013 година Панфорте ја добил Заштитената географска ознака (ПГИ) на географските ознаки и традиционалните специјалитети во Европската Унија.
Податотека:panpepato-small.jpg|Панфорте со чоколадо
Податотека:Panforte at a shop in San Gimignano.jpg|Панфорте со марципан во продавница во Сан Џимињано


## Наводи


## Надворешни врски

* Панфорте ди Сиена - историја
Категорија:Божиќна кујна
Категорија:Италијанска кујна
Фарфали

**Фарфали** се вид тестенини познати како тестенини со „лептир машна“ или „лептир паста“. Името потекнува од италијанскиот збор *farfalle* (пеперутки). Во италијанскиот град Модена, фарфалите се познати како *стричети*. Поголемата варијација на фарфали е позната како *фарфалони*, додека минијатурната верзија се нарекува *фарфалине*. Фарфали потекнува од 16 век во регионите на Ломбардија и Емилија-Ромања во северна Италија.

Треба да се напомене дека фарфали не е поврзан со *фарфелот*, тестенини од јачменово брашно што се користат во еврејската кујна.

## Сорти
Фарфали доаѓа во неколку големини, но сите имаат карактеристичен облик на „лептир машна“. Вообичаено, фарфалите се формираат од правоаголна или овална форма на тестенини, со две страни граничени со набразден раб и стиснат центар за да се создаде необична форма на тестенини. Ребрестата верзија на тестенините е позната како *farfale rigate*. Иако може да се користи со повеќето сосови, фарфалите најдобро одговараат на сосови од крем и домати. Се прават со песто, Алфредо или Болоњезе сос.

Покрај обичните и интегралните сорти пченица, боите се добиваат со мешање на одредени состојки во тестото, што исто така влијае на вкусот (како и кај сите тестенини). На пример, цвеклото може да се користи за црвена, спанаќот за зелена, а мастилото од сипа за црно. Сорта со домат може исто така да биде достапна. Зелените, белите и црвените сорти често се продаваат заедно во мешавина која потсетува на боите на италијанското знаме.

## Надворешни врски

* Речник на италијански тестенини (I дел)
* [Најпопуларните видови тестенини](https://bonapeti.rs/n5-107541-Najpopularnije_vrste_testenina_(paste))
* Тестенини низ вековите

Категорија:Италијанска кујна
Категорија:Тестенини
Џахиз и истребувачите на кучиња

**Џахиз и истребувачите на кучиња** — роман на македонскиот писател Пајо Авировиќ, издаден во 2005 година.

## Содржина
Романот „Џахиз и истребувачите на кучиња“ од Пајо Авировиќ во издание на „Детска радост“ е добитник на наградата на „Утрински весник“ - „Роман на годината 2005“.  Писателката Оливера Николова беше претседателка на жирито. 
„Џахиз и истребувачите на кучиња“ е прво дело на овој автор во жанрот роман и претставува една простосрдечна и магична приказна, која водејќи го раскажувањето низ превезот на спомените од раната и од подоцнежната младост успева низ едноставната и непретенциозна постапка да зборува за апсурдноста на балканските судири и човечките несреќи исто толку колку и за меѓусебната топлина на обичните луѓе. Ова е дело што не манипулира со националното, но и не им го дава погубниот приоритет на примитивните средини. Дело што со ултрапропустливост фрла светлина колку на грдите, толку и на доблесните обележја на балканскиот менталитет - според Оливера Николова. Романот, според комисијата, очигледно е напишан радувајќи се со луѓето. Неговите хумани пораки се засновани на животната реалност и затоа изгледаат автентично и искрено. Пајо Авировиќ едноставно пленува со издржаноста на опсервирањето и со раскажувачката дарба, се наведува во образложението на одлуката на жирито, во чиј состав, покрај Николова, беа и Гане Тодоровски, Али Алиу, Лорета Ѓорѓиева-Јаковлевска и Ѕвездан Георгиевски. За наградата на „Утрински весник“ - „Роман на годината 2005“ конкурираа 39 романи. Во најтесниот круг на изборот влегоа романите „Мирисите на доилката“ од Божин Павловски, „Ервехе“ од Луан Старова и наградениот роман „Џахиз и истребувачите на кучиња“ од Пајо Авировиќ. Добитникот на наградата Пајо Авировиќ изјави дека книгата е резултат на неговиот внатрешен порив, дека претставува едно патување во непознатото без да се знае зошто.
.

## Наводи

Категорија:Македонски романи
Категорија:Романи кои се одвиваат во Македонија
Категорија:Дела на Пајо Авировиќ
Категорија:Книги од 2005 година
Категорија:Појавено во 2005 година во Македонија
Пајо Авировиќ

**Пајо Авировиќ** - македонски писател.

## Биографија
Авировиќ е роден во Скопје во 1966 година. Дипломирал ориентална филологија во Сараево и работел на универзитетите во Сараево и во Белград. Бил постојан соработник на неделникот „Пулс“. Од 1997 година е во македонската дипломатска служба, каде што извршува повеќе одговорни функции, во МНР и во дипломатско-конзуларните претставништва во странство. Службувал во Париз, Њујорк и Тел Авив. Автор е на романот „Џахиз и истребувачите на кучиња“ за кој ја добива наградата „Роман на годината“ на „Утрински весник“ во 2005 година. „На погрешната страна“ е негова втора книга и прва збирка поезија. на https://cudnasuma.com

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Велика Река

**Велика Река** може да се однесува на:

* Велика Река — другото име на реката Треска
* Велика Река (Осогово) — десна притока на реката Брегалница
Треска (појаснување)

**Треска** може да се однесува на:

* Треска (река)
* Треска (езеро)
* Треска (состојба)
* Треска (филм)
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Железна Река

**Црква „Св. Ѓорѓи“ - Железна Река** може да се однесува на следниве цркви во селото Железна Река:

* Црква „Св. Ѓорѓи“ - Големомеовци (стара) — стара црква во маалото Големомеовци
* Црква „Св. Ѓорѓи“ - Големомеовци (нова) — нова црква во маалото Големомеовци
* Црква „Св. Ѓорѓи“ - Мартиновци — црква во маалото Мартиновци
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Големомеовци (стара)

**Свети Ѓорѓи** — стара селска црква во маалото Големомеовци во гостиварското село Железна Река, Македонија.

Во непосредна близина на црквата се наоѓа новоизграден истоимен храм.

## Местоположба

Црквата се наоѓа над последните куќи во маалото Големомеовци, до која се стигнува по асфалтен пат, кој се двои кај сретселото во Железна Река.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи Големомеовски“ - Железна Река (стара) 3.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи Големомеовски“ - Железна Река 8.jpg|Поглед на новата и старата црква
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи Големомеовски“ - Железна Река (стара).jpg|Главниот влез


## Поврзано
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Гостиварска парохија
* Железна Река

## Надворешни врски

Железна Река
Категорија:Железна Река
Ригатони

**Ригатони** се вид на тестенини во форма на цевка со различни должини и дијаметри кои потекнуваат од Италија. Тие се поголеми од пена и зити, понекогаш малку заоблени, но не толку закривени како макароните со лактот. Ригатоните карактеристично имаат гребени формирани по должина, понекогаш спирално ја опкружуваат цевката, а за разлика од пената, краевите на ригатоните наместо дијагонално се исечени четвртно (нормално) на ѕидовите на цевката.

Зборот *Ригатони* потекнува од италијанскиот збор *rigato* (ригатон е зголемен, а ригатони е множина), што значи „гребенест“ или „граничен“ и е поврзан со кујната на јужна и централна Италија. Ригатонцините се помала верзија, блиску до големината на пените. Нивното име ја зема деминутивната наставка *-ino* (множина *-ini*) што ја означува нивната релативна големина.
десно|мини|200x200пкс| Варени ригатони со мал дијаметар
Ригатони се особено омилена форма на тестенини на југот на Италија, особено на Сицилија. Неговите истоимени гребени прават подобри лепливи површини за сосови и рендано сирење отколку мазни тестенини како зити.

## Надворешни врски

* [Најпопуларните видови тестенини](https://bonapeti.rs/n5-107541-Najpopularnije_vrste_testenina_(paste))
* Тестенини низ вековите
* Речник на италијански тестенини (I дел)

Категорија:Италијанска кујна
Категорија:Тестенини
Димитар Кемалов

**Димитар Георгиев Кемалов** ( , Драмско —  во ) — член на БЗНС од македонска народност и подржувач на идеите на Јане Сандански, за решавање на македонското прашање.

## Животопис
Потекнувал од револуционерно семејство и неговиот татко бил член на ВМОРО. Завршил прогимназија во Драма, а потоа учел духовна семинатија во Константинопол. После војната од 1913 година неговото семејство се преселило во Гоце Делчев, а во 1919 година завршил духовна семинарија во Софија. Во 1923 година бил одвлечен од неговиот дом од страна на „јавната безбедност“ кои заеднички дејствувале со четниците на Тодор Александров и Александар Протогеров. Тој бил однесен во непознат правец каде бил убиен.

## Наводи

Категорија:Убиени по наредба на Тодор Александров
Категорија:Македонски преселници во Софија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Мартиновци

**Свети Ѓорѓи** — селска црква во маалото Мартиновци во гостиварското село Железна Река, Македонија.

Денешната црква е подигната во 2015 година на темели на некогашната градба, која била целосно срушена и денес не постои.

## Историја

Според преданијата, на местото каде што е возобновена црквата, пред неколку века се наоѓал манастир со конаци и со три големи камбани. Манастирот се наоѓал во месност викана Буринец.

На местото на некогашниот буринечки манастир била подигната мала капела по 1918 година, која во 2015 година била срушена и на чие место е подигната новата византиска градба.


Податотека:Sv. Gjorgji-Železna Reka 01.JPG|Поглед на старата црква од патот
Податотека:Sv. Gjorgji-Železna Reka 02.JPG|Старата црква со камбанаријата
Податотека:Sv. Gjorgji-Železna Reka 06.JPG|Внатрешноста на старата црква


## Местоположба

Црквата се наоѓа на влезот во самото село Железна Река, во маалото Мартиновци. Таа е сместена на пространа ливада, видлива од самиот пат. Околу црквата се наоѓаат гробишта на маалото Мартиновци.

## Архитектура

Градбата на новата црква е во византиски стил.

### Фрескоживопис

Во црквата се изведуваат активности за живописување на црквата.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Железна Река 2.jpg|Селски гробишта
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Железна Река 10.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Железна Река 2.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Железна Река 3.jpg|Ниша над влезот
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Железна Река 4.jpg|Куполата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Железна Река 5.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Железна Река 6.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Железна Река 7.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Железна Река 8.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Железна Река 9.jpg|Внатрешноста


## Поврзано
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Гостиварска парохија
* Железна Река

## Наводи

## Надворешни врски

Железна Река
Категорија:Железна Река
Фузили

**Фузили** (во САД попознати како „ротини“) се вид на тестенини што се формираат во форма на отворач за вино или спирала. Се смета дека зборот *фузили* потекнува од *фусо* („вретено“), бидејќи традиционално се „преди“ со притискање и тркалање на мала прачка преку тенки ленти тестенини за да се намотаат околу неа во форма на отворач за вино.

Покрај обичните и интегралните сорти пченица, како и кај сите тестенини, во тестото може да се мешаат и други бои што исто така влијае на вкусот, на пример цвекло или домат за црвено, спанаќ за зелен, и мастило за сипа за црно.

Терминот *фузили* се користи и за опишување на кратки, пресувани, извртени тестенини познати како ротини во САД.

## Варијанти
десно|мини| Долго издупчени фузили
Фузили може да бидат полни или шупливи. Варијантата на типот на фузили што се создаваат како шупливи цевки од тестенини кои се искривуваат во пружини или отворач и се нарекуваат фузили букати. Друга варијација се долгите должини извиткани како шпагети обвиткани околу предмет познат како долги фузили.  Неаполски фузили се прави должини на замотани тестенини формирани околу вретено.

## Надворешни врски

* Тестенини низ вековите
* Што се тестенини Fusilli и Fusilli Bucati?

Категорија:Тестенини
Категорија:Италијанска кујна
Костадин Хаџидерменџиев

**Костадин Хаџидерменџиев** (  —  во ?) — македонски револуционер.

## Животопис
Во летото 1923 година, четници на Тодор Александров го убиле Костадин Хаџидерменџиев, бидејќи не сакал да им даде заклетва на царските автономисти (ВМРО Автономистичка).

## Наводи

Категорија:Убиени по наредба на Тодор Александров
Благоја Вишнев

**Благоја Вишнев** (  —  во  ) — македонски револуционер.

## Животопис
Летото во 1923 година, четници на Тодор Александров и Александар Протогеров, го убиле Благоја Вишнев, кој бил федералист и не ги признавал царските луѓе за автономисти.

## Наводи

Категорија:Убиени по наредба на Тодор Александров
Црква „Св. Атанасиј“ - Железна Река

**Свети Атанасиј** — селска црква во маалото Пештеровци во гостиварското село Железна Река, Македонија.

## Историја

Црквата најпрвин била подигната како трошна градба, но во 1860-тите години била срушена и на нејзина место била изградена моменталната црква.

## Местоположба

Црквата се наоѓа на самото сретсело на Железна Река, во Пештерското Маало. Околу црквата се наоѓаат гробиштата на маалото.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Железна Река 4.jpg|Селски гробишта
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Железна Река 2.jpg|Источната страна
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Железна Река.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Железна Река 3.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Железна Река 4.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Железна Река 5.jpg|Празна ниша над споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Железна Река 6.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Железна Река 7.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Железна Река 8.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Гробишта во Железна Река 5.jpg|Селски гробишта


## Поврзано
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Гостиварска парохија
* Железна Река

## Наводи

## Надворешни врски

Железна Река
Категорија:Железна Река
Фрегула

**Фрегула** е вид на тестенини од гриз произведени во Сардинија.

Фрегула, достапна во различни големини, се прави така што гризот се „витка“ во големо земјен сад и се тостираат во рерна. Доаѓа во форма на неправилни топчиња со дијаметар помеѓу 2 и 6 милиметри.

Типична подготовка на фрегула е со прелив од школки. Јадењето добиено на овој начин се нарекува *frègula de còciula* (на сардински јазик), што значи „фрегула од школки“.

Производството на фрегула секако има античко потекло. 

## Наводи

## Надворешни врски

* Рецепти од Фрегула од Сардинија  
* Сардинска Фрегола
Категорија:Италијанска кујна
Категорија:Тестенини
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Железна Река

**Свети Архангел Михаил** — селска црква во гостиварското село Железна Река, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа на самиот влез во селото Железна Река од насока на Гостивар, во непосредна близина на самиот пат. Околу црквата се наоѓаат гробишта.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Железна Река 2.jpg|Западната страна
Податотека:Гробишта во Железна Река.jpg|Селски гробишта
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Железна Река 3.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Железна Река 4.jpg|Апсидата


## Поврзано
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Гостиварска парохија
* Железна Река

## Наводи

## Надворешни врски

Железна Река
Категорија:Железна Река
Наполитана (пица)

**Наполитана** — вид на пица која се прави од домати и сирење моцарела. Доматите мора да бидат домати Сан Маркано (San Marzano), кои се одгледуваат на падините на планината Везув, и сирењето мора да биде *Бафало моџарела*, заштитен вид сирење направено од млеко на полудиви биволи одгледувани во мочуриштата на Кампанија и Лацио.

Пицата Наполитана има заштитено географско потекло во Европската Унија (*Traditional Speciality Guaranteed, TSG*), а уметноста на неаполските мајстори за пица (*pizzaiuola*) била впишана на списокот на УНЕСКО за нематеријално светско наследство во Европа во 2017 година. Уметноста на правење на оваа пица е кулинарска практика која се состои од четири различни фази кои се однесуваат на подготовката на тестото и неговото печење во рерна на дрва, и потекнува од Неапол, главниот град на регионот Кампанија.
лево|мини|''Маргарита''

## Одлики
лево|мини|Пицерија во Неапол ''Интернационале'', фотографија од околу 1910 година.
Оригиналната неаполска пица се прави од пченично брашно (тип 0 или 00), природен неаполски квасец или пивски квасец, сол и вода. За подобри резултати, треба да се користи остро брашно со висока содржина на белковини, за пециво, а не за колачи. Вештината се состои од четири фази на подготовка и печење тесто, кои вклучуваат кружни движења на пекарот. Тестото се меси со рака или со многу бавен миксер. Откако ќе нарасне некое време, тестото се обликува со рака и не смее да биде подебело од 3 мм. Пицата се пече 60-90 секунди на 485&nbsp;°C на дабово дрво. Кога се испече, треба да биде мека, еластична, нежна и крцкава.

Постојат неколку видови на неаполска пица, но оригиналната пица е Маргерита, во која основните состојки се домати, исечена моцарела, босилек и екстра девствено маслиново масло, понекогаш попрскано со сирење пармезан. Друга верзија е пица маринара направена со домати, кромид, оригано и екстра девствено маслиново масло.

## Наводи

## Надворешни врски

* Уметноста на неаполскиот „Pizzaiuolo“ на YouTube (видео) 9:25 мин 
* Associazione Verace Pizza Napoletana („Асоцијација Вистинска неаполска пица“) (италијански)

Категорија:Светско наследство во Италија
Категорија:Италијанска кујна
Црква „Св. Илија“ - Железна Река

**Свети Илија** — селска црква во Сталевско Маало во гостиварското село Железна Река, Македонија.

## Историја

Црквата била подигната по Првата светска војна, на место каде постоел мал храм.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во Сталевско Маало, на самиот крај од селото Железна Река. Околу црквата се наоѓаат гробиштата на маалото.

## Архитектура

Црквата не е фрескоживописана и поседува мал иконостас.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Железна Река 6.jpg|Селски гробишта
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Железна Река 9.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Железна Река 10.jpg|Поглед на црквата со сите објекти
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Железна Река 11.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Железна Река 12.jpg|Внатрешноста
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Железна Река 13.jpg|Иконостасот
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Железна Река 14.jpg|Јужната страна
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Железна Река 2.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Железна Река 3.jpg|Ниша над главниот влез
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Железна Река 4.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Железна Река 5.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Железна Река 6.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Железна Река 7.jpg|Помошна градба
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Железна Река 8.jpg|Камбанаријата


## Поврзано
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Гостиварска парохија
* Железна Река

## Наводи

## Надворешни врски

Железна Река
Категорија:Железна Река
Група Академци

**Група Академци** е музичка група, задолжена за највеселите свадби, крштевки, родендени и други свечености. **Група Академци** постои од 1987 година активна на музичката сцена. Имаат настапувано на сите фестивали во Македонија, и имаат и освојувано награди на тие фестивали. Имаат направено и доста голем број на концерти. Препознатливи во музичката фела, по своето професионално музицирање. Сите членови од бендот се школувани професионалци на својот инструмент, и имаат големо искуство зад себе.

## Членови
Членови на овој музички состав се:

* **Драган Николовски** (вокал)
* **Ивана Серафимовска** (вокал)
* **[[Сашо Ливрински]]** (хармоника)
* **Влатко Терзиски** (кларинет/сах)
* **Дејан Миленковски** (клавиатура)
* **Орце Лазаров** (бас) и
* **Даме Коларовски** (тапани)

Настапувале и имаат одлична соработка со:

* **[[Миле Кузмановски]]**
* **[[Ефто Пупиновски]]**
* **[[Виолета Томовска]]**
* **[[Јордан Митев]]**
* **[[Блага Петреска]]**
* **[[Момо Николовски]]**
* **[[Атина Апостолова]]**
* **[[Наум Петрески]]**
* **[[Сузана Спасовска]]**
* **[[Милан Завков]]**
* **[[Круме Спасовски]]**
* **[[Зуица Лазова]]**
* **[[Марјан Коцев]]**
* **[[Сузана Гавазова]]**
* **[[Благица Павловска]]**
* **[[Ванчо Тарабунов]]**
* **[[Анета Мицевска]]**
* **[[Елена Велевска]]**
* **[[Златко Милошевски]]**

## Авторски песни
Авторска музика и настапи на фестивали:

* **Си заљубив раперка** - Цветници 1993
* **Мома Македонка** - Фолк Фест Валандово 1994
* **Гробови на дедовците** - Гоце Фест 1994
* **Тино, моме фино** - Цветници 1995
* **Не лажи ме** - Тетовски Филиграни 1995
* **Таква жена нигде нема** - Тумба Фест 1996
* **Аман бре Димче** - Тетовски Филиграни 1997
* **Комшија Методија** - Тумба Дест 1997
* **Што ако заглавиме** - Тумба Фест 1998
* **Маро Мариче** - Тетовски Филиграни 1998
* **Јабанџика** - Тумба Фест 1999
* **Љубов балканска**
* **Алтана** - Фолк Фест Роса 2002
* **Ајде народњаци** - Тетовски Фолк Фест 2004
* **Кога свират Академците** - Фолк Фест Роса 2008
* **Овде под туѓо небо** - Гоце Фест 2008
* **Песната е наша сила** - Гоце Фест 2009
* **Еден ден без тебе** - Фолк Фест Роса 2016
* **Најубавата** - Лешочки Фолк Фест 2018
* **Љубовта е магија** - Фолк Фест Валандово 2019
* **Ајде ајде мила бабо** - Лешочки Фолк Фест 2019
* **Од кафана, до кафана** - Фолк Фест Роса 2019
* **Кафански театар** - Тумба Фест 2020
* **Роденденска** - Фолк Фест Роса 2020
* **Прегрни ме** - Лешочки Фолк Фест 2021
* **Што било поминало** - Фолк Фест Роса 2021
* **Бура е** - Охрид Фест 2022

## Надворешни врски
*  Група Академци на YouTube
* Група Академци на Facebook - Фан страна
* Профил на Академци , Музички регистар.

Категорија:Македонски поп-групи
Категорија:Македонски музичари
Категорија:Македонски пејачи
Шпагети и ќофтиња

мини| Поглед одблиску на шпагети и ќофтиња
**Шпагети и ќофтиња** е италијанско-американско јадење кое се прави со шпагети, сос од домати и ќофтиња.

Овој оброк е инспириран од слични јадења од јужна Италија, модерната верзија на шпагети и ќофтиња била развиена од италијански имигранти во САД. Комбинациите на тестенини со месо датираат дури од средниот век. Тестенини (вклучувајќи долги тестенини) со сос од домати и различни видови ќофтиња се документирани во одредени италијански региони и во современите италијански готвачи, сепак, овие јадења често се наоѓаат само во одредени региони и градови. Тие се најпопуларни во одредени области на Јужна Италија, од каде што емигрирале повеќето италијански доселеници во САД, иако главно верзијата што се служи во Јужна Италија има помали ќофтиња од сегашната италијанско-американската верзија.

## Историја
Шпагети и ќофтиња биле доста популарни меѓу италијанските доселеници во Њујорк, кои имале пристап до побогати резерви на месо отколку во Италија.

* Во 1888 година, Џулиет Корсон од Њујорк објавил рецепт за тестенини со ќофтиња и сос од домати.
* Рецептот за „Говедски ќофтиња со шпагети“ се појавил во Американската кујна во 1909 година.
* Националната асоцијација за тестенини (првично наречена Национална асоцијација на производители на макарони) објавиле рецепт за шпагети со ќофтиња во 1920-тите.
* Во 1931 година, биле продавани конзервирани „шпагети со ќофтиња во сос“ во Њу Џерси.
* Во 1938 година, точниот израз „шпагети и ќофтиња“ се појавил во списокот на конзервирана храна произведена од Еторе Бојарди, подоцна познат како готвач Бојарди. 

Писатели и готвачи од Италија, често се потсмеваат на јадењето како неиталијанско, бидејќи во Италија ќофтињата се многу помали и се служат само со печени тестенини со јајца. Дел од кулинарската традиција се различните видови тестенини со месо на Абруцо, Апулија, Сицилија и други делови од јужна Италија.

мини| Ќофтиња
Слични јадења со шпагети и ќофтиња се готват во Апулија.

Во Апулија, исто така, комбинираат тестенини и месо каде што ќофтиња, мортадела или салама се печат со ригатони, сос од домати и моцарела, а потоа се ставаат со пециво.


Податотека:Spicy Meatballs and Spaghetti.jpg|Шпагети и зачинети ќофтиња, домашни
Податотека:Spaghetti and meatballs (cropped).jpg|Ресторанска презентација на шпагети и ќофтиња со пармезан.


## Наводи

## Надворешни врски
* Потекло на шпагети и ќофтиња
* Рецепт за шпагети и ќофтиња на All Recipes.com 
Категорија:Италијанска кујна
65. јужен напоредник

**65. јужен напоредник** ― напоредник што е 65 степени јужно од Земјината екваторска рамнина. Го минува Јужниот Океан и Антарктикот.

На оваа географска ширина сонцето е видливо 22 часа и 02 минути за време на декемвриската долгодневница и 3 часа и 35 минути за време на јунската краткодневница.

## Места
Почнувајќи од главниот меридијан и упатувајќи се кон исток, 65° јужен напоредник поминува низ:
:

## Поврзано

* 64. јужен напоредник
* 66. јужен напоредник

## Наводи

Категорија:Напоредници
64. јужен напоредник

**64. јужен напоредник** ― напоредник што е 64 степени јужно од Земјината екваторска рамнина. Го поминува Јужниот Океан и копното на Антарктикот, а вториот е најсеверната географска ширина.

На оваа географска ширина Сонцето е видливо 21 час, 01 минута за време на декемвриската долгодневница и 4 часа и 12 минути за време на јунската краткодневница.

## Места
Почнувајќи од главниот меридијан и упатувајќи се кон исток, 64° јужен напоредник поминува низ:
:

## Поврзано

* 63. јужен напоредник
* 65. јужен напоредник

## Наводи

Категорија:Напоредници
61. јужен напоредник

**61. јужен напоредник** ― напоредник што е 61 степен јужно одЗемјината екваторска рамнина. Ниту едно копно не лежи на напоредникот односно тој не поминува низ ништо друго освен Јужниот Океан.

На оваа географска широчина Сонцето е видливо 19 часа, 16 минути за време на декемвриската долгодневница и 5 часа и 32 минути за време на јунската краткодневница.

## Места
Почнувајќи од главниот меридијан и упатувајќи се кон исток, 61° јужен напоредник поминува низ:

:

## Поврзано

* 60. јужен напоредник
* 62. јужен напоредник

## Наводи

Категорија:Напоредници
60. јужен напоредник

**60. јужен напоредник** ― напоредник што е 60 степени јужно од Земјината екваторска рамнина. Ниту една земја не лежи на напоредникот односно тој не поминува ништо друго освен океаните. Најблиското копно е група карпи северно од островот Коронејшн (Крунисување) (Мелсонови Карпи или Гувернерски Острови) на Јужните Оркниски Острови, кои се на околу 54 километри јужно од напоредникот, и островот Туле и Куковиот Остров на Јужните Сендвички Острови, кои обете се околу 57 км северно од напоредникот (со Куковиот Остров малку поблиску).

Напоредникот ја означува северната граница на Јужниот Океан (иако некои организации и земји, особено Австралија, имаат други дефиниции) и на Антарктичкиот договор. Ја означува и јужната граница на зоната без јадрено оружје во Јужен Тихи Океан и зоната без јадрено оружје во Латинска Америка.

На оваа географска ширина Сонцето е видливо 18 часа, 52 минути за време на декемвриската долгодневница и 5 часа и 52 минути за време на јунската краткодневница. На 21 декември Сонцето е на 53,83 степени на небото и 6,17 степени на 21 јуни.

Географските широчини јужно од овој напоредник често се нарекувани „Врискачки 60-ки“ поради преовладувачките западни ветрови со голема брзина кои можат да створат големи бранови над 15 м и максимална брзина на ветер над 145 км/ч.

Максималната надморска височина на Сонцето е > 15,00º во април и > 8,00º во мај.

Најниската географска широчина каде што може да се забележат белите ноќи е приближно на овој напоредник.

## Места
Почнувајќи од главниот меридијан и упатувајќи се кон исток, 60° јужен напоредник минува низ:

:

## Поврзано

* 59. јужен напоредник
* 61. јужен напоредник

## Наводи

Категорија:Напоредници
Кјуб (ресторан)

мини|250x250пкс| „Кјуб“ на Кралската шведска опера
мини|250x250пкс| „Кјуб“ на Педесетгодишната во Брисел
лево|мини| Клод Боси, во Кјуб во Лондон
**Кјуб** е шетачки ресторан создаден од Електролукс. Од 2011 година, двете верзии на ресторанот се сместени во различни градови во Европа, каде што голем број гости познати готвачи донеле тимови и јадења од нивните ресторани за да готват во просториите.

## Опис

Кјуб е дизајнирана од дизајнерското студио Парк Асосијати во Милано, а конструкцијата опфаќа простор од 140 m2. Има надворешен балкон кој овозможува видно поле од 360 степени. Надворешната обвивка е изработена од алуминиум и има шестаголни форми исечени во обвивката со ласер за да се пропушта светлина во внатрешноста. Шетачкиот ресторанот делува како промотивен уред за производителот на апарати за домаќинство Електролукс, а ресторанот е опремен со нивната опрема.

Биле направени две копии на Кјуб, кои патуваат низ Европа во различен град секоја година. Во текот на 2011 година, верзиите на ресторанот ги посетиле Милано и Брисел, додека во 2012 година биле во Лондон и Стокхолм. Ресторанот се покажал толку популарен во Лондон што во септември 2012 година било објавено дека ресторанот ќе остане во градот до 31 јануари 2013 година. Постојат дополнителни планови ресторанот да ги посети Швајцарија и Русија. Во секој град, ресторанот е поставен на врвот на споменик; во Брисел бил на врвот на триумфалната порта на Парк ду Синквантенер, во Милано кај Галеријата Виторио Емануеле II, во Лондон на врвот на центарот Саутбанк.

Познати готвачи од тие земји се донесени во просторите со цел да го покажат готвењето што вообичаено го произведуваат во нивните ресторани. Тие вклучуваат готвачи со ѕвезда на Мишелин, како што се Барт Де Потер од Пасторале, Клод Боси од Хибискус и Даниел Клифорд од Мидлетен дом.

## Прием
За време на престојот во Лондон, Џон О'Села од *Дејли Телеграф* јадел во Кјуб додека Даниел Клифорд бил во резиденцијата. Тој мислел дека како „промотивно возило има многу поголемо влијание од изложбениот штанд во Кари“, но на крајот од оброкот неволно си заминал, велејќи: „Јас обично не сум љубител на корпоративни шетачки ресторани, но за оние кои можат да си го дозволат тоа, Електролукс создаде нешто посебно“. Лиза Марквел за *Индепендент* додека Сат Бејнс готвела го опишала просторот како „блескав“ и на локацијата и дала оценка осум од десет.

## Наводи


## Надворешни врски

* 

Категорија:2012 во Италија
Категорија:2012 во Белгија
Категорија:Ресторани во Лондон
Категорија:Прехранбени претпријатија од Италија
Нафтено поле Елза

**Нафтеното поле Елза** е нафтено поле сместено во Јадранското Море . Откриено е во 1992 година и развиен од „Орка Експлорејшн“. Започнало со производство во 1992 година и произведува нафта . Вкупните докажани резерви на нафтеното поле Елса се околу 410 милиони барели, а производството е фокусирано на 10,000 барели на ден.

## Наводи

Категорија:Нафтени полиња во Европа
Категорија:Енергетика на Италија
Италијански народен танц

мини| Салтарело
**Италијанскиот народен танци** со векови се составен дел од италијанската култура. Танцот е континуирана нишка во италијанскиот живот почнувајќи од Данте преку ренесансата, појавата на *тарантела* во Јужна Италија и модерните оживувања на народната музика и танц.

## Наводи

Категорија:Италијанска култура
Енрико Пичиони

**Енрико Пичиони** е роден на 23 ноември 1961 година, во Сан Бенедето дел Тронто. Тој е поранешен италијански фудбалер со позиција на среден бек, чие последно големо назначување било како менаџер на бугарскиот клуб А ПФГ, Ботев ПЛОВДИВ. Стоел на чело и на други клубови во Бугарија како Шумен 2010.

## Надворешни врски

* Enrico Piccioni at TuttoCalciatori.net (in Italian)
* Career profile

Категорија:Фудбалски дефанзивци
Категорија:Фудбалери на ФК Емполи
Категорија:Фудбалери на ФК Перуџа
Категорија:Фудбалери на ФК Кремонезе
Категорија:Италијански фудбалски тренери
Категорија:Италијански фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1965 година
Кудиги

**Кудиги** - италијанско-американско јадење кое се состои од италијански колбас зачинет со слатки зачини кој се служи како сендвич, често со сирење од моцарела и сос од домати. Го има во горниот полуостров Мичиген, во средниот запад на САД.

## Подготовка
Кудиги може да се сервира на многу начини во многу италијанско-американски јадења. Како сендвич, првично се служел со сиров кромид и сенф на ролна, но денес обично се служи со сирење од моцарела и сос од домати. Дополнителни додатоци може да се печурки, кромид и зелени пиперки.

Вкусот на Кудиги варира во зависност од количеството на каранфилче и цимет присутни во мешавината.

## Историја
Се смета дека Кудиги прво се подготвувал од котехино, северноиталијански свеж колбас направен од свинско месо, маснотии и џимиринки. Сендвичот и неговиот карактеристичен колбас првично биле продавани во северен Мичиген од италијански имигранти во 1936 година, кои го нарекле ***гудиги***.

## Наводи


## Дополнителна литература

* 
* 

Категорија:Култура на Мичиген
Лоро Пијана

**Лоро Пијана** е италијанска компанија специјализирана за облека и текстилни производи. Се смета за најголем производител на кашмир и водечка светска занаетчиска компанија која преработува луксузни влакна.

Компанијата се состои од: оддел за текстил, односно производство на висококвалитетен текстил од благородни влакна како кашмир, лен, мерино волна; оддел за модни луксузни стоки, односно производство и дистрибуција на машка облека, женска облека, чевли и додатоци, и внатрешен оддел, односно производство и дистрибуција на производи за внатрешна употреба.

## Историја
мини|Симбол на модната куќа Лоро Пијана во луксузна продавница во Ваикики, Хонолулу, Хаваи, САД
По потекло од Триверо, семејството Лоро Пијана започнало како трговци со волна на почетокот на 19 век. Во втората половина на овој век, семејството ја преселило својата дејност во Валсесија и ја основало фабриката за предење волна Фратели Лора e Компања, по што следела фабриката за предење волна Зигноне & К. во Кварона на почетокот на 20 век.

Во 1924 година, инженерот Пјетро Лоро Пијана ја основал компанијата Лоро Пијана & Ц. во Кварона.

Откако го презел водството на компанијата во 1960-тите, Франко Лоро Пијана, внукот на Пјетро, започнал да извезува висококвалитетни ткаенини во Европа, Америка и Јапонија.

Во 1970-тите, компанијата ја воделе синовите на Франкос, Серхио и Пјер Лујџи, чиј фокус бил развој на ткаенини со врвен квалитет, вклучувајќи кашмир и екстра фини волни. Истражувањата на Серџо и Пјер го родиле тасманското платно.

Во 1980-тите, Серџо и Пјер Лујџи Лоро Пијана започнале да го прошируваат бизнисот, па затоа ја лансирале својата прва колекција подготвена за носење и создавање на луксузна добра поделба. Поделбата за внатрешни работи потоа била лансирана во 2006 година.

Во 2013 година, LVMH групација се здобила со 80% од акциите на Лоро Пијана, со што станала главен акционер. Истата година починал Серхио Лоро Пијана. Во 2017 година, LVMH купил уште 5% од акциите во компанијата.

Во ноември 2021 година, Демиен Бертранд бил назначен за извршен директор на брендот.

## Продавници
мини|236x236пкс| Продавница Лоро Пијана во Мадрид
Од јули 2022 година, Лоро Пијана ги дистрибуирал своите производи во Европа, Северна Америка, Блискиот Исток, Кина, Јужна Кореја и Јапонија. Има вкупно 136 продавници кои се директно управувани.

Во 2012 година прометот достигнал 700 милиони евра, а нето приходот претставувал 20% од продажбата. Компанијата достигнала 1 милијарда евра промет во продажбата во 2019 година.

## Наводи


## Надворешни врски

* 
* Fashionwelike.com – Interview with Sergio and Pier Luigi Loro Piana

Категорија:Луксузни марки
Категорија:Модни куќи
Категорија:Производители на облека од Италија
Фати Хасан

мини
**Фати Хасан** (роден на 10 мај 1957 година) -  бил египетски уметник, познат по неговите инсталации кои го вклучуваат пишаниот збор.

Фати Хасан се смета за најважниот африкански и муслимански сликар во историјата на модерната и современата уметност.

## Биографија
Фати Хасан бил роден во Каиро во 1957 година како втор син во нубиско семејство. Неговиот татко Хасан бил Суданец, а неговата мајка Фатма била од регионот на езерото Тошка во јужен Египет. Учел во училиштето Керабија во Каиро, каде се запознал со скулпторот Галеб Катер.

Во 1979 година, Хасан добил грант од Италијанскиот културен институт во Каиро и се преселил во Неапол. Се запишал на Академија ди Беле Арти во 1980 година за да студира сценографија. Дипломирал во 1984 година со дисертација за влијанието на африканската уметност во кубизмот. Додека студирал и во годината по дипломирањето, Хасан работел како актер и сценограф во РАИ.

Во 1989 година Хасан бил првиот уметник од африканско наследство кој бил поканет на 43-то Венециско биенале. Изложувал во бројни галерии во Италија, Белгија, Данска, Германија, Франција, Египет и САД. 

Работата на Хасан често ја нагласува динамиката на моќта и односот помеѓу усниот и пишаниот збор; црпејќи од неговото нубиско наследство, тој ставил посебен акцент на губењето на јазикот под доминацијата на колонијализмот. Повеќето од неговите скрипти се засновале на куфичка калиграфија, но останувале намерно нечитливи и невозможно да се дешифрираат.

Хасан живеел и работел во Италија од 1979 година.

## Дополнителна литература

* Eriberto Eulisse (2001). Images of Writing, Writing of Images: The Work of Fathi Hassan . *Nka: Journal of Contemporary African Art*. Fall/Winter 2001 (15): 30–37. 
* Achille Bonito Oliva (2000). *Fathi Hassan* (exhibition catalogue). Milan: Charta Art Books. .
* Mary Angela Schroth, Sandra Federici, Andrea Marchesini Reggiani (2000). *TransAfricana: artisti contemporanei: Bologna, 15 gennaio–24 febbraio 2000: San Giorgio in Poggiale, Collezioni d'arte e di storia della Fondazione Cassa di Risparmio di Bologna* (exhibition catalogue). Bologna: Lai-momo. Pages 47–49, 72–73. (full record )
* Roberto Bencivenga (2002). *Fathi Hassan: la sostanza dell'anima = Spirit Matter* (exhibition catalogue). Senigallia: Ed. Della Rovere. (no ISBN?).

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1957 година
Категорија:Врски за Wayback од предлошката „Семарх“
Категорија:Египетски сликари
Лунапоп

**Лунапоп** (Lùnapop) — италијанска поп рок музичка група, која била активна од 1999 до 2001 година.
Лунапоп го објавила својот албум на италијански јазик, *Скерез* во 1999 г. Албумот брзо стекнал комерцијален успех, со синглот „50 special“, кој го достигнал првото место на италијанските топ листи во 1999 година и *Скерез* како трет најпродаван албум во Италија во 2000 година. Бендот освоил награди како најдобар бенд во Италија, најдобар албум и најдобар дебитант во 2000 година.

## Распад
Лунапоп се разделиле во 2001 година. Водечкиот пејач Чезаре Кремонини продолжил со успешна соло кариера. Неговиот колега од бендот Лунапоп, Никола 'Бало' Балестри, му се придружил во неговиот нов бенд, заедно со други музичари. Алесандро Де Симоне, Габриеле Галаси и Андреа Капоти го формирале бендот Либерпул во 2008 година. Микеле Џулијани се повлекла од музичката индустрија.

## Членови

* Чезаре Кремонини (роден во Болоња, 27 март 1980 година) – вокал и пијано
* Андреа Капоти (Галиполе, 3 јули 1980) – перкусии
* Микеле Џулијани (Болоња, 14 август 1980) – електрична гитара
* Алесандро де Симон (Болоња, 19 октомври 1980) – тапани
* Габриеле Галаси (Болоња, 27 јануари 1981) – акустична гитара
* Никола „Бало“ Балестри (Болоња, 20 јуни 1982) – бас гитара

## Дискографија
### Албуми

* 1999:  * ...Squérez?*

### Синглови

*1999: "50 special"
*2000: "Un giorno migliore"
*2000: "Qualcosa di grande"
*2000: "Se ci sarai"
*2001: "Resta con me"
*2001: "Vorrei"

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална интернет страница (на италијански)

Категорија:Музички групи основани во 1999 година
Категорија:Италијански музички групи
Лаура Матарела

**Лаура Матарела** (родена на 16 февруари 1967 година) е италијанска адвокатка и актуелна како прва дама на Италија. Таа е прво дете и единствена ќерка на претседателот Серџо Матарела, кој е на функцијата од 2015 година.

## Биографија
Лаура Матарела е ќерка на претседателот Серџо Матарела и а Мариса Киазезе. Адвокат по професија, таа е во брак со Козимо Комела, заедно имаат три деца. 

## Прва дама
Претседателот Серџо Матарела е вдовец; неговата сопруга Мариса Киазезе починала во 2012 година. Претставничките функции на првата дама потоа ги презела нивната ќерка Лаура, која веднаш го придружувала нејзиниот татко на државните патувања и  посети во Италија.

По повод државната посета на Виетнам во 2015 година, таа присуствувала на серија состаноци без нејзиниот татко, вклучително и приватна посета на училиште во најсиромашниот дел на градот Хо Ши Мин.

## Наводи

Категорија:Носители на Големиот крст од I класа на Орденот за заслуги за СР Германија
Категорија:Луѓе од Палермо
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1968 година
Даниел Бове

**Даниел Бове** (23 март 1907 - 8 април 1992 година) бил италијански фармаколог роден во Швајцарија, кој ја добил Нобеловата награда за физиологија или медицина во 1957 година за своето откритие на лекови кои го блокираат дејството на специфичните невротрансмитери. Тој е најпознат по откритието во 1937 година на антихистаминици, кои го блокираат невротрансмитерот хистамин и се користат во лекови против алергии. Неговите други истражувања вклучуваат работа на хемотерапија, сулфа лекови, симпатичкиот нервен систем, фармакологија на кураре и други неврофармаколошки интереси.

Во 1965 година, Бове водел студиски тим кој заклучил дека пушењето цигари со тутун ја зголемуваат интелигенцијата на корисниците. Тој изјавил за *[[The New York Times|Њујорк тајмс]]* дека целта не е „да се создадат генијалци, туку само [да] се стави помалку обдарениот поединец во позиција да достигне задоволителен ментален и интелектуален развој“.

Бове бил роден во Флерие, Швајцарија. Одлично зборувал есперанто. Дипломирал на Универзитетот во Женева во 1927 година, а докторирал во 1929 година. Почнувајќи од 1929 година до 1947 година работел во Институтот Пастер во Париз. Потоа се преселил во 1947 година во *Врвен институт за здравје* во Рим. Две години подоцна, во 1949 година, на Бове му била доделена Наградата за терапевтика Камерон на Универзитетот во Единбург. Во 1964 година станал професор на Универзитетот во Сасари во Италија. Од 1969 до 1971 година, бил шеф на лабораторијата за психобиологија и психофармакологија на Националниот совет за истражување, во Рим, пред да се повлече за да стане професор на Универзитетот во Рим Ла Сапиенца. Се пензионирал во 1982 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* Daniel Bovet on Nobelprize.org 

Категорија:Швајцарски протестанти
Категорија:Швајцарски нобеловци
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за физиологија или медицина
Категорија:Членови на Француската академија на науките
Категорија:Италијански нобеловци
Категорија:Странски членови на Кралското друштво
Категорија:Починати во 1992 година
Категорија:Родени во 1907 година
Ањано

мини|350x350пкс| Ањано тркачката патека и рабовите на кратерот во позадина
**Ањано** е предградие на Неапол, Италија, сместено југозападно од градот во регионот Кампи Флегреј. Било популарено и кај античките Грци и кај Римјаните и било познато по топлите сулфурни извори.

## Историја
мини|250x250пкс| Грчки/римски термални бањи
[мини|250x250пкс| Група музи од Ањано, грчки 120-100 п.н.е., по потекло од [Делос, во Либиехаус, Франкфурт на Мајна]]
мини| Топол извор (40 степени Целзиусови)
Ањанското Езеро се формирало во средниот век во вулкански кратер, но било исушено во 1870 година за да се зголеми обработливото земјиште и за да се намали живеалиштето на маларичниот комарец, кој го носи паразитот маларија. Во кратерот сега е сместен хиподромот.

По Втората светска војна, Ањано бил дом на активноста за поддршка на американската морнарица која се состои од американска поморска болница, административни канцеларии, касарни и две училишта за едукативна дејност на Одделот за одбрана: основно училиште во Неапол и американско средно училиште во Неапол.

## Знаменитости
Видливи се урнатини на антички термални бањи кои потекнуваат од грчкиот период, иако постоечките градби датираат главно од римскиот период од 1-2 век н.е. Овде се откриени величествени мозаици и скулптури. Остатоците се наоѓаат во теренот на модерната бања. Вклучуваат аподитериум, фригидариум и неколку топли простории (тепидарија, калидарија и лаконица). Бањите веројатно биле напојувани од Аква Августа (аквадукт Серино).

Во близина е древна пештера, која првично била дел од бањите, и која се полни со вулкански јаглерод диоксид што ги убива животните кои влегуваат во пештерата.

## Наоди
Група статуи на музи, вклучувајќи ја и познатата *Франкфуртска Уранија*, биле откриени во римските бањи и истите сега се наоѓаат во музејот Либиехаус. Фигурите, кои датираат од 120-100 п.н.е., биле отстранети од нивната оригинална локација во античко време и се верува дека биле по потекло од Делос во близина на храмот на Аполон. Убавата изведба на наметките е особено заблежлива, а нивниот распоред и текстури ги истакнуваат прекрасните тела на фигурите. 

Во фригидариумот биле пронајдени и четири скулптури за време на првите ископувања пред 1911 година.

## Наводи

Категорија:Вулкани во Италија
Категорија:Населени места во Италија
Франка Пила

**Франка Пила** (или **Франка Чампи**; родена на 19 декември 1920 година) била првата дама на Италија, кога Карло Азељо Чампи бил претседател на Италија од 1999 до 2006 година.

## Живот
Пила е родена во Реџо Емилија на 19 декември 1920 година.

Пила сè уште се школувала и имала осумнаесет години и таму го запознала нејзиниот иден сопруг кој бил на иста возраст со неа. Тие се запознале на „танцувачки чај“ што бил угледен начин за средба. Чајот го организирале мајките, а на момчињата и девојчињата би им било дозволено да вежбаат танцување помеѓу себе.

По војната кога нејзиното момче бил војник, а потоа борец на отпорот, биле една година во веридба, а потоа се венчале во Болоња кога таа имала 25 години. Тие поминале повеќе од седумдесет години заедно. За тоа време нејзиниот сопруг бил премиер, тој ја водел италијанската централна банка и бил министер за финансии. Во 1999 година станал претседател на Италија до 2006 година кога станал доживотен сенатор.

Пила понекогаш била помалку  дипломатска. За време на турнејата низ Неапол, на југот на Италија, таа била цитирана дека рекла Италијанците на југ се подобри и поинтелигентни. Таа била позната по својата отвореност,  му давала совети на папата кога ќе се сретнеле. Таа ги охрабрувала луѓето да читаат и да го игнорираат телевизорот.

Пила го прославила својот 100-ти роденден во декември 2020 година. Пила и Чампи биле во брак до неговата смрт на 16 септември 2016 година.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1920 година
Категорија:Италија