open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Кошарка на Летните олимписки игри 1988 (жени)

**Кошарката на Летните олимписки игри 1988 година за жени** — официјален кошаркарски турнир на Олимписките игри во женска конкуренција. Турнирот се одржал во Сеул, Јужна Кореја. На турнирот учествувале вкупно 8 репрезентации.

Првото место го освоил САД, второто Југославија и третото СССР.

## Резултати
#### Група  A

#### Група Б

} || 2 || 1 || 199 || 211 || −12 || **5**
|-
|align=left| || 1 || 2 || 200 || 214 || −14 || **4**
|-
|align=left| || 0 || 3 || 202 || 224 || −22 || **3**
|}

### Последна фаза
#### Финале

#### 5-8 место

### Табела

## Надворешни врски
* 1988 Olympic Games: Tournament for Women, *FIBA Archive*

Категорија:Кошарка на Летните олимписки игри
Категорија:Спортови на Летните олимписки игри 1988
Раскази за мали деца (Перл Бак)

**„Раскази за мали деца“** — збирка раскази од американската писателка Перл Бак.

## Содржина
Книгата содржи 13 раскази:
* Петте деца
* Гром
* Сонце
* Облаци
* Виножито
* Што прават децата лете
* Снег
* Ѕвезда
* Стапалки во снегот
* Што се случува во пролетта
* На вечера
* Петар и верверичката
* Мрак

## Технички податоци
Како задолжителна лектира за учениците од прво одделение во основните училишта во Македонија, збирката „Раскази за мали деца“ била повеќепати објавувана. Изданието од 1980 година било остварено во соработка со неколку издавачки куќи, и тоа: „Култура“, „Наша книга“, „Мисла“, „Македонска книга“ и „Детска радост“. Преводот го извршиле Васил Куноски, Видое Подгорец и Ванчо Николески, јазичната редакција била дело на Тодор Димитровски, а коректори биле Ружа Димишковска и Павлина Пиперовска. Автор на корицата и на илустрациите во книгата бил Младен Туниќ. Книгата била отпечатена во печатницата на НИП „Нова Македонија“ во тираж од 30.000 примероци. Книгата, која има 24 страници, не е каталогизирана и не ја содржи меѓународната ознака ISBN.

## Наводи

Категорија:Дела на Перл Бак
Категорија: Изданија на Култура
Категорија: Изданија на Мисла
Категорија: Изданија на Наша книга
Категорија: Изданија на Македонска книга
Категорија: Изданија на Детска радост
Категорија:Раскази за деца
Категорија:Американски раскази
Кошарка на Летните олимписки игри 1992 (жени)

**Кошарката на Летните олимписки игри 1992 година за жени** — официјален кошаркарски турнир на Олимписките игри во женска конкуренција. Турнирот се одржал во Барселона, Шпанија. На турнирот учествувале вкупно 8 репрезентации.

Првото место го освоил ЗНД, второто Кина и третото САД.

## Групна фаза

### Група  A

### Група Б

## Финална фаза

### Полуфинале

### 7 место

### 5 место

### Полуфинале

### Бронза

### Злато

## Табела

## Надворешни врски
* Official Olympic Report 

Категорија:Кошарка на Летните олимписки игри
Категорија:Спортови на Летните олимписки игри 1992
Масимо Макароне

**Maсимо Макароне** (роден на 6 септември 1979, во Галијате) — италијански фудбалер, напаѓач на Емполи.

Неговиот прекар е *Биг Мек* (Big Mac).

Категорија:Италијански фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Фудбалери во Серија А
Категорија:Фудбалери од Премиер Лига
Категорија:Фудбалери на Милан
Категорија:Фудбалери на ФК Модена
Категорија:Фудбалери на ФК Емполи
Категорија:Фудбалери на ФК Мидлсбро
Категорија:Фудбалери на ФК Парма
Категорија:Фудбалери на ФК Сиена
Категорија:Фудбалери на ФК Палермо
Категорија:Фудбалери на ФК Сампдорија
Категорија:Родени во 1979 година
Шешир

[мини|десно|200px|[Одри Хепберн во филмот *[[Појадок кај Тифани]]*]]

**Шешир** е предмет од облека со кој се покрива главата. Се состои од „глава“ во облик на свод, ракав или ѕвона на потесните или пошироките криви крила, односно обод. Се изработува од билни влакна, слама,  дабарско или зајачко крзно, свила, волна, кожа, платна, кадифе, а во поновата доба и од синтетика. Се користи од праисториско време, најмногу како заштита од горештини и дожд при работа на отворено, но има и естетска и хигиенска функција, и се користи за стекнување на статус.

## Историја
Во древниот Египет, фараонот ја покривал периката со црвена капа или бела тиара, додека во Месопотамија биле раширени турбни или капи од крзно, како и во древна Палестина каде еврејските свештеници носеле конусна бела капа. Во Минојската ера жените од Крит смислувале разни бизарни облици на шешири, а во Рим шеширот бил сметан за симбол на слободата, па секој ослободен затвореник добивал шешир. Такво симболичко значење имал и кај Германите. Во 10 век во селската на носија на многу народи бил користен шешир од слама; припаѓал во патничка или ловџиска опрема. Во 12 век, шешир украсен со крзно или перје започнал да се користи во европската женска и машка носија, додека во 14 век бил во мода на бургундскиот двор.

Во текот на средниот век жените ги обогатиле шеширите со разнобојни траки испреплетени со цвеќе, додека мажите користеле капуљача која се потпирала на рамената, што во 14 век било заменето со капа со опашка носена на левата или десната страна, зависно од друштвениот или политичкиот статус. Токму во текот на 14 век шеширот го добил денешниот облик по кој е познат денес, а ренесансата го подигнала обичајот за носење шешир благодарение на раскошот од материјали.

За време на ренесансата шеширот му го отстапува своето место на баретот, но опстанал во некои селски носиии и униформи на платенички војски.

## Надворешни врски
* Историја на шеширите fabulous-hats.eu 

Категорија:Облека
Резолуцијата 68/262 на Генералното собрание на ОН

**Резолуцијата A / RES / 68/262 на Генералното собрание на ОН** ја усвои на 27 март 2014 година, како резултат на отворени консултации на пленарната седница на 80-то на 68-то заседание на Генералното собрание на ОН. Оваа седница на Генералното собрание на ОН е свикана конкретно да одговори на прашањето на вооружените окупација од страна на Русија на делови на територијата на Украина (Автономна Република Крим, Севастопол).

Документот беше усвоен во одговор на ОН за анексија од страна на Русија на делови на територијата на Украина, и го усвои називот **«Територијалниот интегритет на Украина»**. Во резолуцијата се повтори посветеноста на Генералното собрание на ОН во врска со територијалниот интегритет на Украина во рамките на нејзините меѓународно признати граници и ја истакна невалидноста на Кримската референдум (2014).

Резолуцијата беше поддржан од 100 членки на Обединетите нации. 11 земји гласаа против резолуцијата. Имаше 58 воздржани, а уште 24 држави не учествуваа во гласањето по отсуството на нејзините претставници. Резолуцијата беше воведен од страна на Канада, Костарика, Германија, Литванија, Полска и Украина. Усвојувањето на резолуцијата му претходеше на неуспешни обиди на Советот за безбедност на ОН, кој претходеше свика седум средби за изнаоѓање решение за прашањето на Кримската криза. Како резултат на овие напори беше само ветото на Русија.

## Надворешни врски
* Целосниот текст на резолуцијата 68/262 (анг.)

## Наводи

Категорија:Обединети нации
Селечка Река

**Селечка Река** — река која потекнува од селото Селце, по кое и го добила своето име. Реката се наоѓа во малореканскиот крај, западна Македонија. Се влева во Тресонечка Река, која подоцна заедно со Гарска Река, ја создаваат Мала Река, збирно име за сите реки од подрачјето на планините Бистра и Стогово, која подоцна се влева во реката Радика (Голема Река).

## Извор

мини|лево|Реката во својот тек

Реката извира на самото сретсело во селото Селце. Нејзиниот извор е уреден, а покрај него се наоѓа и самата селска чешма.

## Воден потенцијал

Реката отсекогаш изобилува со воден потенцијал, кој бил искористуван на различни начини, тргнувајќи од големиот број на воденици и валавница на самата река изградени во селото Селце.

Покрај тоа, реката е планирано да биде дел од идниот хидросистем „Бошков мост“, кој се предвидува да биде изграден во овој крај, за што била изработена и соодветна студија од страна на Електрани на Македонија.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Реки во Македонија
Категорија:Селце (Ростушко)
Црква „Св. Илија“ - Селце

**Црква „Свети Илија“ - Селце** — главна селска црква во селото Селце, во Општина Маврово и Ростуше. Се наоѓа на самото сретсело во селото, покрај една од селските чешми, како и до самиот извор на Селечка Река.

## Историја

Црквата потекнува од  век. На црквата имаат работено Дичо Зограф и неговиот син Аврам Дичов.

Дичо целосно го има изработено самиот фрескоживопис со сцените од Стариот завет, кој потекнува од 2 мај 1864 година. Покрај фрескоживописот, Дичо го изработил и целокупниот иконостас, кој бил завршен во 1866 година.

## Грабежи

Црквата била ограбувана неколкупати, како дел од акциите на крадци кои пустошеле низ мијачките села. Била ограбена во текот на октомври 2012 година, заедно со црквите во соседните села Тресонче и Росоки.

## Галерија


Податотека:Црквата во Селце.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црквата во Селце (2).jpg|Поглед на предната страна на црквата
Податотека:Црквата во Селце (3).jpg|Влезот на црквата
Податотека:Selce-Debar-Church-Front.jpg|Предната страна на црквата
Податотека:Selce-Debar-Church.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија
* Селце (Ростушко)

## Наводи

## Надворешни врски

Селце
Категорија:Дела на Дебарската школа
Кошарка на Летните олимписки игри 1996 (жени)

**Кошарката на Летните олимписки игри 1996 година за жени** — официјален кошаркарски турнир на Олимписките игри во женска конкуренција. Турнирот се одржал во Атланта, САД. На турнирот учествувале вкупно 12 репрезентации.

Првото место го освоил САД, второто Бразил и третото Австралија.

## Групна фаза
### Група  A

### Група  Б

### Последна фаза

### 9-12 место

### 5-8 место

## Табела

## Надворешни врски
*1996 Olympic Games: Tournament for Women, *FIBA Archive*. Accessed June 25, 2011.

Категорија:Кошарка на Летните олимписки игри
Категорија:Спортови на Летните олимписки игри 1996
Раседнодолинска треска

**Раседнодолинска треска** (наречена и „треска од долината Рифт“ или **RVF**) — вирусно заболување коешто може да предизвика умерени до силно изразени симптоми. Во умерените симптоми спаѓаат: треска, болки во мускулите и главоболки коишто честопати траат и до цела недела. Во силно изразените симптоми спаѓаат: губење на способноста за вид три недели по заразувањето, инфекции на мозокот коишто предизвикуваат јаки главоболки и конфузност, а може да има крварење и проблеми со црниот дроб кои може да се појават во првите неколку дена. Кај тие што имаат крварење, веројатноста за смртност е до 50%.

## Причина
Болеста е предизвикана од RVF вирус, којшто е тип на  *[[Phlebovirus]]* .  Се пренесува или со допирање на инфицирана крв на животно, вдишување на воздух околу инфицирано животно што било заклано, со пиење на сирово млеко од инфицирано животно или од каснување од инфициран комарец комарци. Животни како што се крави, овци, кози и камили може да бидат заразени. Кај овие животни најчесто се шири преку комарци. Не се случува човек да инфицира друг човек. Се дијагностицира со откривање на антитела против вирусот или со самиот вирус во крвта.

## Заштита и лекување
Заштитата за луѓето е преку вакцинирање на животните против оваа болест. Ова мора да се стори пред да се појави болеста, бидејќи ако се стори кога веќе се појавила болеста, само може да ја влоши состојбата. Може да биде од корист и ако се спречи движење на животните ако веќе дошло до појава на болеста. И намалувањето на бројот на комарци и бројот на каснувања од комарци може да користи исто така. Постои и вакцина за луѓе; но, од 2010 не е достапна насекаде. Не постои специфично лекување за веќе инфицираните.

## Епидемиологија и историја
Избувнување на болеста се случило само во Африка и Арабија. Избувнување на епидемија вообичаено се случува во периоди на обилни врнежи кога се зголемува бројот на комарците. Болеста за првпат е евидентирана кај стоката во Големата Раседна Долина во Кенија во раните 1900-ти,  а вирусот бил изолиран за првпат во 1931.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Заразни болести
Категорија:Биолошко оружје
Категорија:Тропски болести
Тринаесетта македонска ударна бригада

**Тринаесеттата македонска ударна бригада** била формирана на 17 септември 1944 година во с. Митрашинци, Беровско. Била формирана од околу 800 новопристигнати борци од Малешевијата, во состав на Педесеттата македонска дивизија на НОВЈ.

## Команден состав
Командниот состав на бригадата го сочинувале:
* Тоше Поп Јорданов - Вардарски, командант 

Политички комесар бил:
* Слободан Цветковски - Павле

## Борбени дејства
Борбените дејства главно се одвивале на теренот на Источна Македонија. До крајот на септември водела борби со германските сили од борбената група „Катнер“ кои се повлекувале од Солун, на комуникацијата Радовиш-Штип. На 22 септември бригадата влегла во Радовиш, но набрзо морала да го напушти поради сè поголемиот притисок на германските единици кои продирале од југ. Во содејство со Четиринаесеттата македонска ударна бригада извршила напад на Штип на 24 септември 1944 година, на Берово и Пехчево на 9 октомври, го завладеала врвот Вртешка (Пехчевско) (12/13 октомври), и конечно на 13 октомври го ослободила Пехчево. Ги завладеала врвовите Голак и Чавка, дејствувала кон Царево Село-Кочани со успешни борби за Могилка-Бигла (14-18 октомври). На 19 октомври 1944 година ја ослободила Виница, и Јакимово на 20 октомври, водела борба кај с. Радња и го ослободила с. Калаузлија на 4 ноември, водела борби кај Пилав Тепе и Зобник, Штипско, (6-7 ноември) и го ослободила Штип (8 ноември). 

Во наредниот период бригадата водела борби во пределот на Скопско против балистичките сили. Таму бригадата заедно со останатите единици водела жестоки борби кај хидроцентралата Матка, селата Глумово, Групчин и Ларце, а потоа заедно со Третата македонска бригада го ослободила Тетово на 19 ноември 1944 година. 

Со новата воена реформација, боречкиот состав на бригадата влегол во составот на Осмата македонска дивизија на КНОЈ.

## Наводи

Категорија:Бригади на НОВМ
Кошарка на Летните олимписки игри 2008 (жени)

**Кошарката на Летните олимписки игри 2008 година за жени** — официјален кошаркарски турнир на Олимписките игри во женска конкуренција. Турнирот се одржал во Пекинг, Кина. На турнирот учествувале вкупно 12 репрезентации.

Првото место го освоил САД, второто Австралија и третото Русија.

## Група А

## Група Б

## Финална фаза

## Табела

Категорија:Кошарка на Летните олимписки игри
Категорија:Спортови на Летните олимписки игри 2008
Кошарка на Летните олимписки игри 2012 (жени)

**Кошарката на Летните олимписки игри 2012 година за жени** — официјален кошаркарски турнир на Олимписките игри во женска конкуренција. Турнирот се одржал во Лондон, Обединето Кралство. На турнирот учествувале вкупно 12 репрезентации.

Првото место го освоил САД, второто Франција и третото Австралија.

## Квалификации

## Групи

## Групна фаза

### Група А

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

### Група Б

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

## Елиминациона фаза

### Четвртфинале

----

----

----

### Полуфинале

----

### Бронза

### Злато

## Табела

## Наводи

## Надворешни врски
*Schedule 

Категорија:Кошарка на Летните олимписки игри
Категорија:Спортови на Летните олимписки игри 2012
Црква „Св. Троица“ - Горна Белица

**Света Троица** — македонска православна црква. Се наоѓа во струшкото село Горна Белица.
Се наоѓа западно од селото, високо на планината Јабланица, во самото подножје на Црн Врв на 1900 метри надморска висина. Главниот празник се празнува на вториот ден Духовден, каде се собираат голем број на верници кои прават литија која  трга во 5 часот наутро од центарот на селото. Црквата е позната по името **Парумба**, по истоименото место што значи **Гулабица** на влашки јазик. Црквата е осветена на 28 септември 1998 година од митрополитот Дебарско-кичевски Тимотеј. Под црквата извира вода, која се смета за света.
## Наводи

## Поврзано
*Горна Белица;
*Црква „Св. Климент Охридски“ - манастирска црква;
*Црква „Св. Петка“ - главната селска црква;

Горна Белица
Категорија:Горна Белица
Седма македонска ударна бригада

**Седма македонска ударна бригада** (позната и како **Битолска ударна бригада**) ― формирана на 22 август 1944 година во селото Зборско, на планината Кожуф. Била формирана претежно од борци од битолско-преспанскиот регион, од Битолскиот баталјон „Стив Наумов“ од составот на Втората македонска бригада и новопристигнати борци од Битолско. Орган на бригадата бил весникот „Удар“. 

## Команден состав
Командниот состав на бригадата го сочинувале:
* Васко Карангелески, командант до 4 октомври 1944 година
* Васил Бошевски, командант во октомври 1944 година
* Пецо Гудовски

Политички комесари биле:
* Илија Илијевски Митревски, од 22 август 1944 година
* Драги Тозија, од средина на октомври 1944 година.

## Борбени дејства
На денот на формирање, бригадата броела 320 борци распоредени во три баталјони.
По формирањето бригадата тргнала во напад на бугарските единици на планината Ниџе, Баба и Кајмакчалан, а потоа операциите се прошириле кон Ресенско. 

Бригадата ги нападнала позициите на бугарските сили на просторот Ресен-Битола: граничните караули на планината Кајмакчалан (24-28 август), во Преспа (5 септември), во реонот на селата Покрвеник, Шурленци, Стење (6 септември), Подмочани (7 септември) и др. По капитулацијата на Бугарија, влегла во составот на Четириесет и деветтата (македонска) дивизија на НОВЈ (10 септември), водела непрекинати борби против германските сили на комуникацијата Ресен-Битола, учествувала во ослободувањето на населените места во Преспанско и Битолско, ја ослободила Битола на 4 ноември и учествувала во ослободувањето на Кичево и Зајас во периодот од 15-18 ноември 1944 година. Учествувала во борбите за ослободување на Тетово, каде со воените реформации на 15 декември 1944 година оваа бригада се ресформирала, а формацискиот број „седма“ бил доделен на Четвртата македонска албанска бригада. 

По реорганизација на единиците во декември 1944 година, дел од борците и старешините влегле во состав на Првата и Втората македонска ударна бригада, кои формациски припаѓале на Четириесет и осмата дивизија на НОВЈ, која пак била дел од Петнаесеттиот (македонски) корпус на НОВЈ. Со корпусот бригадата учествувала во пробивот на Сремскиот фронт, во ослободувањето на Славонска Пожега и Загреб. 

Бригадата била одликувана со Орден заслуги за народ со златна ѕвезда и со Орден братство и единство со златен венец.

## Наводи

Категорија:Бригади на НОВМ
Училиште за славни

**„Училиште за славни“** (англиски: *Fame School*) — циклус романи за деца на англиската писателка Синди Џефрис. Серијалот е објавен на македонски јазик во издание на издавачката куќа „Детска радост“ од Скопје, како дел од библиотеката „Тин“.
## Содржина
Циклусот се состои од следниве книги:   
* Книга 1 - Посегнете по ѕвездите
* Книга 2 - Новородена ѕвезда
* Книга 3 - 
* Книга 4 - 
* Книга 5 - Соло ѕвезда
* Книга 6 - Поп дива

## Наводи

Категорија: Романи за деца
Категорија: Изданија на Детска радост
Категорија: Дела на Синди Џефрис
Поп дива (книга)

**„Поп дива“** (англиски: *Pop diva*) е роман за деца на англиската писателка Синди Џефрис од 2007 година. Романот е дел од серијалот „Училиште за славни“ (како шеста книга), објавен на македонски јазик во 2012 година, во издание на издавачката куќа „Детска радост“ од Скопје, како дел од библиотеката „Тин“.
## Содржина
Романот се состои од следниве поглавја: 
* Ново полугодие
* Вечерата
* Плановите на Поп
* Час
* Задевајќи ја Поп
* Мал застој
* Добра идеја
* Кошмарот на снимањето
* Тага
* Лекцијата е научена
* Работа

## Технички податоци
Книгата има 84 страници, со големина од 20 сантиметри и мек повез. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-228-112-4. Преводот го извршила Славица Арсова, дизајнот и графичко-ликовното уредување го извршил Жарко Туниќ, а лектурата е дело на Лорета Шкиљевиќ. Книгата е отпечатена во печатницата „Напредок“ од Тетово.

## Наводи

Категорија: Романи за деца
Категорија: Изданија на Детска радост
Категорија: Дела на Синди Џефрис
Категорија:Книги од 2007 година
Категорија:Англиски романи
Категорија:Појавено во 2012 година во Македонија
Шарлот Ремплинг

**Теса Шарлот Ремплинг**, ОБЕ (родена на 5 февруари 1946 г.) — англиска филмска и телевизиска глумица, позната по својата работа на филмови на англиски, француски и италијански јазик.

Таа ја добила улогата на Мередит во филмот *[[Девојката Џорџи]]* (1966), во кој глумела Лин Редгрејв. Таа набрзо запонала да глуми во француски и италијански филмови, најзабележително во тој период во *[[Самрак на богови]]* (1969) на Лукино Висконти и  *[[Ноќен портир]]* (1974) на Лилиана Кавани. Таа потоа глумела во *[[Зардоз]]* (1974), *[[Збогум, моја драга (филм од 1975)|Збогум, моја драга]]* (1975), *[[Сеќавања за ѕвездената прашина]]* (1980) на Вуди Ален, наспроти Пол Њуман во *[[Пресуда (филм од 1982)|Пресуда]]* (1982), *[[Ангелско срце]]* (1987) и во *[[Крилата на гулабот (филм од 1997)|Крилата на гулабот]]* (1997). Во 2002 година таа објавила албум со записи во стил на кабаре, насловен *Како жена*.

Во 2000. години таа станала муза на режисерот Франсуа Озон, појавувајќи се во неговите филмови *[[Под песокот]]* (2000), *[[Базен (филм)|Базен]]* (2003) и *[[Ангел (филм од 2007)|Ангел]]* (2007). На телевизија, таа е позната по улогата како Евелин Вогел во *[[Декстер (ТВ серија)|Декстер]]* (2013). Во 2012 година, таа била номинирана за Еми награда и за наградата на здружението на филмски глумци за изведбата во мини серијата *[[Немирни (минисеријал од 2012)|Немирни]]*. Во 2017 година, таа била номинирана за Златен глобус за најдобра глумица за мини серијата Лондонски шпион. За изведбата во филмот *[[45 години]]* (2015), таа била номинирана за Оскар за најдобра глумица.

Четири пати номинирана за наградата Сезар, Ремплинг во 2001 година ја добила почесната награда Сезар за исклучителни филмски достигнувања, како и францускиот орден Легија на честа во 2002 година. Таа била назначена за Офицер на Редот на Британската Империја во 2000 година за нејзините заслуги кон уметноста. Во 2015 година, таа објавила автобиографија на француски јазик, насловена *Која сум јас*.

## Наводи

## Надворешни врски

*

Категорија:Родени во 1946 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Британски глумици
Категорија:Луѓе од Париз
Категорија:Офицери на Редот на Британската Империја
Пол Модрич

**Пол Лоренс Модрич** () роден на  – американски биохемичар, професор по биохемија на универзитетот Дјук и истражувач на Медицинскиот институт Хауард Хјуз. Дипломирал на Масачусетскиот технолошки институт (МИТ) во 1968 година, а докторирал на Стенфордскиот универзитет во 1973 година. Познат е по истражувањата на поправката на ДНК.
## Животопис
Модрич е роден на 13 јуни 1946 година во Ратон, Ново Мексико. Неговиот дедо по татко бил Хрват, а баба му Црногорка. Емигрирале во Соединетите Држави од Хрватска.

## Истражувачка работа
Од 1976 година Модрич работи на универзитетот Дјук, а од 1995 година е истражувач на Хауард Хјуз. Истражувањата му се од областа на механизмите за поправка на ДНК.

## Награди
Во 2015 година му била доделена Нобеловата награда за хемија, заедно со Томас Линдал и Азиз Санџар, за проучувањата на механизмите за поправка на ДНК.

Д-р Модрич е соработник на Американската академија на уметностите и науките и член на Националната академија за медицина на САД и Националната академија за науки на САД.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1946 година
Категорија:Американски нобеловци
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за хемија
Категорија:Апсолвенти на Стенфордскиот универзитет
Категорија:Членови на Националната академија на науките на САД
Категорија:Членови на Американската академија на уметностите и науките
Категорија:Американски биохемичари
Деветта македонска ударна бригада

**Деветта македонска ударна бригада** била формирана на 22 август 1944 година во с. Шешково, Кавадаречко. Била формирана од 450 борци од Тиквешијата, од три пешадиски и еден следечки баталјон, и делувала во составот на 41 дивизија до 3 ноември 1944 година.

Наскоро нејзиниот боречки состав нараснал на 2.110 борци (1 октомври). Дејствувала главно во Тиквешијата и на комуникацијата Гевгелија-Велес, зела учество во борбите за ослободување на Прилеп (29 октомври - 2 ноември), Кичево и Гостивар. На 6 ноември 1944 година, по ослободувањето на Битола, бригадата влегла во состав на 49 дивизија.

## Операции

Во завршните операции за конечно ослободување на Македонија се истакнува во борбите:
* Против делови на четиринаесеттиот бугарски граничен одсек кај селото Крњево на 4 септември, каде разоружале околу 900 војници.
* Заедно со десеттата македонска бригада на 16 и 17 септември во одбраната на Кавадарци.
* На 28 септември ја уништиле железничката станица во Бистреница, Демир Капија.
* На 29 септември ја нападнале железничката станица во Демир Капија.
* На 6 октомври ја разрушиле железничката станица во Милетково.
* Ги напаѓале и германските колони кои се повлекувале од Грција по долината на реката Вардар.
* Посебно е значајна нивната улога во конечното ослободување на Прилеп од 29 октомври до 2 ноември 1944.

## Команден состав
* Најдо Стаменин - Орлов, командант од 22 август 1944 година 
* Димитар Гулевски - Гулас, командант од 6 ноември 1944 година
* Ристо Стојановски - Железни, политички комесар
* Ризова Трајанка -  Злата, заменик политички комесар на Првиот баталјон

## Галерија


File:Споменик на НОБ во Шешково 02.jpg|Плочата на споменикот за формирањето на Деветтата македонска ударна бригада
File:Споменик на НОБ во Шешково 03.jpg|Споменикот за формирањето на Деветтата македонска ударна бригада


## Наводи

Категорија:Бригади на НОВМ
Наталија Кучинскаја

**Наталија Александровна Кучинскаја** (родена на 8 март 1949 г.) - поранешна советска олимписка гимнастичарка. Таа освоила четири медали на Летните олимписки игри 1968.

## Гимнастичка кариера
Кучинскаја е родена во Ленинград и била избрана да посетува гимнастички часови уште додека одела во градинка. Таа првично посакувала да стане  балерина, но била убедена да се занимава со гимнастика од нејзините родители, кои исто така биле вмешани во спорт. Таа тренирала со Владимир Рејсон а потоа и со тренерот на советската национална екипа, Лариса Латинина, која ја сметала Кучинскаја за една од нејзините најомилени гимнастичарки.

Во 1965 година, на 16-годишна возраст, Кучинскаја била државен шампион на СССР. На Светското првенство 1966, по освојувањето на втората државна титула, купот на СССР и изборното светско натпреварување, таа се етаблирала себеси како ѕвезда на советската екипа, освојувајќи три златни медали од четирите финални дисциплини (греда, двовисински разбој и партер), бронзен медал во прескок, и сребрени медали во поединечниот и екипниот повеќебој. Таа ја продолжила својата победничка низа во 1967 година, победувајќи на пред-олимпиското тест натпреварување во Мексико, а на државното првенство на СССР таа ги збришала своите сонароднички, освојувајќи ја титулата во повеќебој, како и златните медали во сите останати поединечни дисциплини.

На Летните олимписки игри 1968, Кучинскаја најверојатно била најпопуларен член на советската екипа. Таа го освоила бронзениот медал во повеќебој, зад Вера Чаславска и Зинајда Воронина; таа исто така допридонела во победата на советската екипа во екипниот повеќебој, го освоила златниот медал на греда и бронзениот медал на партер. Таа била наречена "Невестата на Мексико" и "Душата на Мексико" од воодушевените новинари и во нејзина чест била свирена песната, "Натали," за време на нејзиниот престој во Мексико.

Олимписките игри биле последно натпреварување за Кучинскаја. Во тоа време, нејзиното ненадејно повлекување од гимнастијата било поврзано со болест на штитната жлезда; во интервју кон крајот на 1990те таа изјавила дека ја изгубила својата мотивација во спортот.

## Подоцнежен живот
По пензионирањето, Кучинскаја била тренер во СССР, Јапонија и САД. Од 1980 година таа е венчана за оптичарот Александар Котилар, и моментално живее во САД, водејќи сопствено гимнастичко училиште во Илиноис. Во 2006 година таа била примена во Меѓународната гимнастичка куќа на славни.

## Галерија

## Наводи

Категорија:Родени во 1949 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Советски гимнастичари
Категорија:Освојувачи на златни олимписки медали за СССР
Категорија:Олимписки бронзени медалисти за СССР
Мариинско евангелие

**Мариинско евангелие** — средновековен македонски книжевен споменик кое потекнува од X или почетокот на XI век напишано на глаголица и пронајдено во скитот „Св. Дева Марија“ на Света Гора.

Настанокот на Мариинското евангелие некои го поврзуваат со територијата на северна Македонија, поради честата замена на  со  ( и сл.).

## Ракопис
Ракописот потекнува од крајот на Х или почетокот на XI век и е напишан на 173 листа од пергамент со димензии 212-215х172-180 мм.Без почеток и крај. Има 23 кватерниони, при што од првиот се зачувани само два листа (оние од Виена), додека рускиот дел од ракописот ги содржи следните 22 кватерниона. Целосно се зачувани кватернионите од 2 до 21, од 22от кватернион недостасува 1 лист, а од 23от недостасуваат 4 листа, додека листот 134 од московскиот дел на ракописот е изгубен и на негово место во XIV век е додаден лист напишан на кирилица.

## Писмо и записи
Писмото на ракописот е обла глаголица од македонски тип.. Според начинот на пишување на писмото се забележува дека тоа потекнува од познатата Охридска книжевна школа. Повеќето записи се кирилични, но најчесто со типикарска содржина.

## Правопис
Правописот на ракописот е со четири носовки и јотувана мала носовка во првична и поствокалска позиција. Буквата *Ѕело* се употребува на своето етимолошко место. Постои паралелна употреба на лигатурно и диграфно *шт* при што второто преовладува, особено во вториот дел на ракописот. Присутна е вокализација на еровите од македонски тип (замена на големиот ер со *о* и на малиот ер со *е*), како и деназализација (замена на големата носовка со чисти вокали - *о* и *оу*). Регистрирана е архаична лексика, наследена од првобитниот кирилометодиевски превод на евангелскиот текст.

## Содржина
Првобитниот текст на ракописот го содржел полниот текст на четирите евангелија. Сега недостасуваат делови од Евангелието според Матеј (1-5,23) и Евангелието според Јован (18,14-29)и 21,17-25). Виенските листови содржат дел од евангелието според Матеј (5,23-6,16).

## Орнаментика
Според орнаментиката ракописот содржи знаменца, коцновки-плетенки и иницијали, со флорални елементи. Содржи и минијатури на Марко, Лука и Јован.

## Пронаоѓање
Ракописот е откриен во 1845 година од Виктор Григорович во скитот „Св. Дева Марија“ на Света Гора. Евангелието го добило своето име - Мариинско евангелие според местото на неговото пронаоѓање. Основниот дел на ракописот се чува во Руската државна библиотека во Москва, во збирката на Григорович под сигнатура *Григ.6/Муз. 1689*, а 2 листа има во Австриската национална библиотека во Виена под сигнатура *Cod.slav.146*. Овие листови уште пред 1845 се наоѓале во збирката на Антун Михановиќ, кој подоцна му ги подарил на Франц Миклошич. Овие два листа се последни од првиот кватернион на ракописот.

## Поврзано

* Список на глаголични ракописи

## Наводи

## Надворешни врски
*„Македонската глаголица“ (МАНУ, Скопје, 2015. 103 страници)
* Мариинското евангелие на Викиизвор на глаголица и кирилица

Категорија:Средновековна македонска книжевност
Категорија:Библиски ракописи
Категорија:Српски ракописи
Дванаесетта македонска ударна бригада

**Дванаесетта македонска ударна бригада** (позната и како **Скопска ударна бригада**) била формирана на 12 септември 1944 во с. Војница, Велешко. Била формирана од околу 500 новопристигнати борци од Скопско и десетина борци од Третата македонска ударна бригада како раководен кадар. Веќе на 6 октомври 1944 година, бројот на борците бил 870 борци и старешини, откако кон бригадата се приклучил и Четвртиот скопски партизански одред со 370 борци. Формациски била дел од Четириесет и втората дивизија на НОВЈ.

## Команден состав
Командниот состав на бригадата го сочинувале:
* Трајко Стојковски - Бузо, командант од 12 септември 1944 година

Политички комесар бил:
* Методија Котевски - Слободан, од 12 септември 1944 година
* Живко Ивановски.

## Борбени дејства
По формирањето бригадата имала малку оружје 60 пушки, 5 автомати и неколку пиштоли, па заради вооружување на 14 септември 1944 година била упатена на кумановскиот терен во придружба на борци од Осмата македонска ударна бригада.

на 22 септември 1944 година, бригадата била упатена на теренот југозападно од Скопје, каде се приклучиле уште околу 265 борци. Ова било извршено со наредба на ГШ на НОВ и ПОМ со која сите скопјани кои излегле како борци на овој терен, се упатувале да бидат дел од оваа бригада. Бригадата водела успешни борби, посебно со балистите во пределот на Грчец, Нерези и Крушопек, ја онеспособувала пругата кај с. Зелениково како и станицата кај село Драчево и учествувала во ослободувањето на Велес и Скопје. При нападот за ослободување на Скопје, на 13 ноември 1944 година, бригадата броела 1100 борци и старешини.

При реорганизацијата во декември 1944 година, бригадата влегла во составот на Четириесет и првата македонска дивизија на НОВЈ и учествувала во борбите против балистите на Косово до крајот на декември 1944 година.

Бригадата е одликувана со Орден заслуги на народ со златна ѕвезда.

## Маршот на Бригадата
Во секој слободен момент на Бригадата се увежбувале борбени песни на различни јазици. Најангажирани во репертоарот биле Климе Куновски и Благоја Таневски - Бела. Со помош на својата тамбура Климе Куновски, почнал да работи на аранжман и текст за да го оформи Маршот на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Која во целост била завршена после првите жртви кои ги претрпела Бригадата ноќта помеѓу 29 и 30 септември при нападот на железничката станица во Драчево, кога биле допишани последните две строфи. Текстот на Маршот гласел:

*Дванаесеттата Бригада* *денеска е в строј*

*Иако уште млада, ал' спремна за бој.*

*Во бој, во бој* *со сите сили,* 

*бидете спремни* *за народот свој.*

*Како силен Вардар и*  *бура од Шар,*

*за борба е кадар,* *другарка, другар.*

*Од гнасни варвари* *во нерамен бој*

*паднаа другари,* *за народот свој.*

*Спијте си спокојно* *живее духот ваш,*

*на полето бојно,* *успехот е наш.*

## Список на борците во бригадата

## Наводи

Категорија:Бригади на НОВМ
Новородена ѕвезда

**„Новородена ѕвезда“** (англиски: *Rising Star*) е роман за деца на англиската писателка Синди Џефрис од 2005 година. Романот е дел од серијалот „Училиште за славни“ (како втора книга), објавен на македонски јазик во 2010 година, во издание на издавачката куќа „Детска радост“ од Скопје, како дел од библиотеката „Тин“.
## Содржина
Романот се состои од следниве поглавја: 
* Ново училиште
* Пријатели
* Новородени ѕвезди
* Час по пеење
* Клое има проблем
* Разочарувачка недела
* Пријатели во добро, но не и во зло
* Дома за викендот
* Во потрага по глас
* Тревоги и итни решенија
* Главата гордо високо
* Дени возвраќа со добро
* Смртно преплашена
* За што служат пријателите
* Гласот на Клое

На крајот од книгата се наоѓа поговор со наслов „Од училиштето за славни“, напишан од Васил Тоциновски, како и Белешка за авторот.

## Технички податоци
Книгата има 105 страници, со големина од 20 сантиметри и мек повез. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-9989-30-991-5. Преводот го извршила Александра Коцева, дизајнот и графичко-ликовното уредување го извршил Жарко Туниќ, а лектурата е дело на Лорета Шкиљевиќ. Книгата е отпечатена во печатницата „Напредок“ од Тетово.

## Наводи

Категорија: Англиски романи
Категорија:Романи за деца
Категорија:Книги од 2005 година
Категорија: Изданија на Детска радост
Категорија: Дела на Синди Џефрис
Категорија:Појавено во 2010 година во Македонија
Балада за гаќичките на Буга

**„Балада за гаќичките на Буга“** (хрватски: *Balada o Buginim gaćicama*) е роман за деца на хрватскиот писател Томислав Загода. Романот e објавен на македонски јазик во 2004 година, во издание на издавачката куќа „Детска радост“ од Скопје, како дел од библиотеката „Тин“.
## Содржина
Романот е напишан во вид на дневник. Главниот лик, Густав С., е четиринаесетгодишно момче опседнато со две грандиозни животни и книжевни теми: сексуалното созревање и совладувањето на книжевниот занает. 

## Технички податоци
Книгата има 280 страници, со големина од 20 сантиметри и мек повез. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-30-622-2. Преводот го извршила Мира Ничота; дизајнот и графичко-ликовното уредување го извршил Жарко Туниќ; компјутерската обработка на направил Игор Добрески; автор на корицата е Александар Сотировски; а лектурата и коректурата се дело на Софија Чолаковска-Поповска. Книгата е отпечатена во печатницата „Ладеа принт“ од Штип.

## Наводи

Категорија: Романи за деца
Категорија: Изданија на Детска радост
Категорија: Дела на Томилав Загода
Категорија:Хрватски романи
Знаме на Шкотска

**Знаме на Шкотска** (, ), наречено и **Андреин крст** (*St Andrew's Cross*) — државно знаме на Шкотска. За разлика од кралскиот стандард, ова знаме е достапно за употреба од сите физички и правни лица и се вее на државните установи во Шкотска секој ден од 8 ч. наутро до зајдисонце, со извесни исклучоци.

Според христијанската легенда, маченикот Апостол Андреја, заштитник на Шкотска, бил распнат на крст со облик на буквата Х кај Патра во Ахаја. Оваа иконографија првпат се јавува во земјата во 1180 г. за време на кралот Вилијам I и на печатите на старателите на Шкотска од 1286 г.

Употребата на Андреиниот крст, наречен и **салтир** или *накосен крст* (*crux decussata*) во упростен облик без распетие започнала кон крајот на XIV век. Во јуни 1385 г., Парламентот на Шкотска решил шкотските војници што служеле во Франција да го носат овој крст напред и одзади, како обележје на земјата од каде дошле.

## Историја
Андреиниот крст како знаме првпат се спомнува во Виенскиот часослов (~ 1503), каде крстот има црвена позадина. Во случајот на Шкотска, употребата на сина позадина се смета дека почнала во XV век, а можеби и порано, при што првиот сигурен приказ на ваквото знаме се среќава во грбовникот на Дејвид Линдзи околу 1542 г.

[мини|десно|[Апостол Андреја распнат на крст]]
Според преданието, во 832 г. пиктскиот крал Енгус II ги повел во битка Пиктите и Шкотите против Англите предводени од Етелстан, која се случила кај денешен Етелстејнфорд, Источен Лотијан. Во предвечерито на битката, Енгус се зарекол дека ќе го слави Апостол Андреја како заштитник на земјата ако му даде победа. Апостолот му се појавил на кралот на сон и му ветил успех. Изутрината на небото се појавиле облаци во облик на буквата Х — крстот на кој бил распнат Апостол Андреј. Оваа појава го уверила Енгус дека апостолот е на навистина на негова страна, по што тргнал да се бори и покрај тоа што неговата војска била помалубројна. Благодарение на поволниот знак од светецот, Енгус извојувал победа и го прогласил Апостол Андреја за заштитник на земјата во знак на благодарност. Соглоасно верувањето, белиот крст на сина позадина ги претставува облаците кои се појавиле на небесното синоло.

## Кралски стандард на Шкотска

[мини|десно|[Кралски стандард на Шкотска|Кралскиот стандард на Шкотска]]
Кралскиот стандард на Шкотска, наречен и *бајрак на шкотските кралеви* или *бујниот лав на Шкотска*, е кралското знаме на земјата кое во минатото го користеле кралевите на Шкотска. Ова знаме се разликува од националното по тоа што за него важи законска одредба дека смеат да го користат само неколкумина државни великодостојници кои службено го претставуваат монархот во Шкотска. Истото се вее и на кралските дворци што се наоѓаат во земјата, кога монархот не е присутен во нив.

## Поврзано
* Грб на Шкотска
* Кралски стандард на Шкотска
* Андреин крст

## Наводи

## Надворешни врски

* Упатство за истакнување на знамето — Влада на Шкотска
* Светиот Апостол Андреја  — Национален архив на Шкотска

Категорија:Национални симболи на Шкотска
Категорија:Знамиња на Обединетото Кралство
Томислав Загода

**Томислав Загода** (хрватски: *Tomislav Zagoda*) - хрватски писател за деца.

## Животопис
Томислав Загода е роден во 1970 година. Дипломирал сликарство на Академијата за ликовни уметности, а покрај тоа студирал и филозофија и религиска култура.
## Творештво
Загода ги објавил следниве дела:
* Нека биде хаос (раскази)
* Балада за гаќичките на Буга

## Наводи

## Надворешни врски
*Друштво на хрватски писатели

Категорија:Детска книжевност
Категорија:Изданија на Детска радост
Категорија:Дела на Томислав Загода
Знаме на Велс

**Знаме на Велс** ( или *Y Ddraig Goch*, „црвен змеј“) — национално обележје на Велс кое се состои од црвен змеј во расчекорен став на зелено-бело поле. Како и кај сите хералдички прикази, изгледот не е стандардизиран и постојат разни варијанти.

На знамето е претставен црвениот змеј на гвинедскиот крал Кадваладр, заедно со тјудорските бои зелена и бела. Играло значајна улога како знамето на Хенри VII во Битката кај Босворт (1485), по што биле однесено, во свечена поворка, во катедралата „Св. Павле“ во Лондон. Потоа црвениот змеј е вклучен во штитодржачите на кралскиот грб на Тјудорите, за да го означат нивното велшко потекло. Добило статус на национално знаме во 1959 г.

## Историја

мини|десно|Кралот Вортигерн во приказната за црвениот и белиот змеј. Ракопис од XV век.
Потеклото на симболот е завиено во легендите. Според една претпоставка, симболот го донеле Римјаните со заземањето на Британија, и дека мештаните го виделе од бајраците на коњаницата, а дека Римјаните го презеле од Дакијците или Партите. Зелено-белата позадина е додаток на династијата Тјудори, кои биле Велшани и владееле со Англија од 1485 до 1603 г. Зелената и белата се бои на празот, кој исто така е национален симбол на Велс.

Најстариот наод каде змејот се споменува како симбол на Велс е во делото „Историја на Бритите“ (*Historia Brittonum*), напишано околу 830 г. Во текстот се опишува борба помеѓу две змии длабоко под земјата, што го спречувало кралот Вортигерн да изгради упориште. Подоцна оваа приказна е присвоена како пророштво на волшебникот Мерлин (Мирдин) за долгата борба меѓу еден црвен и еден бел змеј. Според пророштвото, белиот змеј, кој ги претставува Сасите (Саксонци), отпрвин ќе биде посилен, но на крајот ќе победи црвениот, кој ги симболизира Бртитите, и ќе ја поврати Логрија (Љојгр). Доносителот на оваа победа ќе биде спасителот Маб Дароган. Од историска гледна точка, се смета дека легендата се однесува на борбата меѓу Бритите и Сасите во V и VI век. Друга верзија на приказната се раскажува во песната *Људ и Љефелис* во „Мабиногион“. Пророштвото на Мерлин пак, се среќава во „Историја на кралевите на Британија“ (*Historia Regum Britanniae*) на Галфрид Монмутски (XII век).

Меѓу народот постоело верување дека црвениот змеј бил воено обележје на Кралот Артур и други келтски/британски велможи. Постојат многу докази дека змејот служел како симбол на владетелите во римска Британија, а можеби и општеството пошироко. Во велшката поезија, змејот особено се поврзува со Кадваладр, крал на Гвинед од ~ 655 до 682 г.

## Поврзано
* Грб на Велс
* Давид Велшки

## Наводи

## Библиографија
*
*

## Надворешни врски

* 

Категорија:Национални симболи на Велс
Велс
Категорија:Велшка митологија
Категорија:Змејови
Ахура

**Ахура** е авестиски израз за група на зороастриски ангелски божества.

## Потекло на поимот
Авестискиот збор *ахура* доаѓа од праиндискиот збор **асура*. Се смета дури и дека индоиранскиот збор има свои корени во праиндоевропскиот јазик.

Оксфордскиот англиски речник го става зборот *асура* како зороастриски израз.

## Во текстовите
### Гати
Во Гатите, најстарите химни на зороастризмот, за кои се смета дека ги напишал лично Заратустра, пророкот ги поттикнува следбениците да ги почитуваат божествата *ахура*, а да ги одбиваат оние што се даева, како и сите останати кои делуваат со *лаги*. Подоцна во зороастриската традиција, *даевите* се појавуваат како лоши суштества, додека во Гатите, *даевите* се богови кои треба да се отфрлат.

Во Гатите, пророкот не укажува посебно кои божества покрај Ахура Мазда ги смета за дел од групата *ахури*.

### Авеста
Во *[[Јасна (Зороастризам)|Јасна]]* 12.1, следбеникот изјавува: „Јас го обожувам Мазда, следбеникот на учењата на Заратустра, и ги отфрлам *даевите*“. Со ова *ахура* се дефинира така што се укажува што не е *ахура*.

Во Авеста, трите божества од зороастрискиот пантеон повеќепати се идентификуваат како ахура. Тоа се Ахура Мазда, Митра и Апам Напат, кои се познати како „тријада ахури“. Меѓу останатите божества кои се сметаат за „ахури“ се шесте божества Амеша Спента, како и ''јазатите''.

## Наводи

;Библиографија

* 
* : 684–687 
* 
* : 682–683 
* 

Категорија:Зороастризам
Прва егејска ударна бригада

мини|Офицери од Првата егејска бригада
**Прва егејска ударна бригада** била формирана на 18 ноември 1944 година во селото Драгош, Битолско. Била формирана од дел од македонските воени единици што се одделиле од ЕЛАС и од дел од бригадата „Гоце Делчев“. Во нејзиниот состав влегле: Костурски, Лерински, Воденски и Придружен баталјон со тешкото вооружување.

## Структура
Командант на бригадата бил Илија Димовски - Гоче, политички комесари: Михаил Пангов Керамитчиев и Динко Делевски, а началник на штабот бил Стив Георгиев - Димов. Во време на формирањето, бригадата броела околу 400 вооружени борци, а 600 други чекале вооружување. Во наредниот период бројот на борци и старешини достигнал околу 2000. Младински раководител на Првиот баталјон на бригадата била Стерјана Вангелова.

## Борбен пат
мини|лево|Партизанки од Егејскиот воденски округ, Првата егејска ударна бригада. Фотографирано во Кавадарци, 30 септември 1944 година
По формирањето на организации на КПМ во одделните единици се одржала Првата партиска конференција на бригадата, во Битола на 22 ноември 1944 година. Бригадата ги разбила балистите во селото Острец, Битолско меѓу 4 и 5 декември и ги ликвидирала со гонење на 6 и 8 декември. Подоцна била упатена кон Полог на 3 јануари 1945 година, за ликвидирање на заостанатите балистички сили и по тридневен марш на 6 јануари стигнала во Гостивар. Младинската организација на бригадата избрала 5 делегати и тие учествувале во работата на Вториот конгрес на НОМСМ, во Скопје, од 6 до 8 јануари 1945 година. Во Полог стационарно се поделила на неколку дела: во Гостивар, во селата Врапчиште и Баница (Гостиварско) и во Тетово. Во двомесечните акции на просторот од селото Зајас, Кичевско, до Полог и кон Шар Планина биле ликвидирани над 400 балисти и нивни соработници во текот на јануари и февруари. Од новопристигнатите борци биле формирани уште два баталјона.

На почетокот на март бригадата била преместена во Скопјеа на 7 март била поделена на два ешалона: првиот ешалон преместен во Гевгелија, а вториот во Битола и потоа расформирани на 2 април 1945 година, а борците прераспределени во други воени единици. Делот од нејзиниот состав што бил прекомандуван на теренот во Гевгелија и Битола имал задача да ја штити македонско-грчката граница, каде останала до своето расформирање. 
 
## Надворешни врски
* Благоја Талески, „Првата егејска ударна бригада“ текст

## Наводи

Категорија:Бригади на НОВМ