Црвеношиесто валаби

**Црвеношиесто валаби** () — торбар со средна големина (валаби) од семејството на кенгурите (*Macropodidae*), распространет во поумерените и поплодни краишта на источна Австралија, вклучувајќи ја Тасманија.

Примероци од ова животно можат да се видат во Зоолошката градина во Скопје.

## Опис
Видот се распознава по црниот нос и црните, белата лента на горните усни и сивкастото крзно со црвеникава боја по рамената. Тешки се 13,8-18,6&nbsp;кг и достигнуваат должина до 90&nbsp;см, при што мажјаците се поголеми од женките. По изглед се многу слични на црнопругестото валаби (*Macropus dorsalis*), но се поголеми,  немаат црна пруга по грбот и имаат помеко крзно. Живеат до 9 години.

## Распространетост и живеалиште
Црвеношиестото валаби живее во честаците и тврдолисните шуми во по брегот и повисоките делови на источна Австралија, и тоа од Бундаберг во Квинсленд до границата со Јужна Австралија; Го има и во Тасманија, како и на многу од островите во Басовиот Проток. Во последните три децении, во Тасманија и Квинсленд бројот им е зголемен благодарение на две мерки. Едната е намалувањето на ловот, а другата е делумната сеча на шумите, која им овозможува чистинки за хранење ноќе, денски засолнувајќи се во честакот. Од помалку познати причини, црвеношиестите валабија се поретки во Викторија.

## Поведение

Оа се претежно самотни животни кои се собираат во поголем број само на местата што изобилуваат со храна, вода и засолништа. Кога се во групи, меѓу нив владее општествена хиерархија како кај другите видови валаби. Како и другите друштвени животни, валабијата прават гестови на меѓусебно помирување доколку претходно влезат во судир. По природа се ноќни животни, што значи дека ноќта им служи за активност, а дење одмораат.

Нагонот за парење кај женките трае 33 дена. За време на додворувањето, женката најпрвин го лиже мажјакот по вратот, а потоа мажјакот ја гали по образот со својот образ. По ова, настапува кратка борба на две нозе, и на крај се случува парењето. По чинот на парење, двојката проведува еден заеднички ден пред да се раздели. Женката раѓа по едно младо, кое живее во нејзината торба околу 280 дена, и живеат заедно уште еден месец. Мажјаците ја напуштаат мајката на возраст од две години, додека пак женките може да останат во мајчината територија цел живот. Покрај ова, црвеношиестото валаби практикува и посвојување на туѓи младенчиња. Оваа појава се забележува и кај разни други животни како волкот, слонот и некои риби.

### Исхрана
Ова животно се храни со треви, корења, листови од дрва и разен коров.

## Подвидови
Постојат три подвида на црвеношиесто валаби:

* *M. r. banksianus* (Quoy & Gaimard, 1825) — црвеношиесто валаби
* *M. r. rufogriseus* (Desmarest, 1817) – Бенетово валаби
* *M. r. fruticus* (Ogilby, 1838)

Бенетовото валаби (*M. r. rufogriseus*) од Тасманија е помало (одлика на островските видови), има подолго, потемно и порунтаво крзно и се пари во втората половина од на летото (февруари-април). Приспособени се на живот околу луѓето и се среќаваат како пасат по тревници околу Хобарт и други градски населби.
Континенталниот подвид (*M. r. banksianus*) е поголем и се пари преку целата година.


Податотека:Црвеношиесто валаби - Зоо Скопје (1).jpg|Единка во Зоо Скопје
Податотека:Црвеношиесто валаби - Зоо Скопје (2).jpg|Единка во Зоо Скопје
Податотека:Црвеношиесто валаби - Зоо Скопје (3).jpg|Албино мајка со младенче во Зоо Скопје
Податотека:Wallaby joey face in pouch.jpg|Младенче во торба
Податотека:Bennett's wallaby, Freycinet Park.jpg|*M. r. banksianus*
Податотека:Macropus rufogriseus rufogriseus 1.jpg|*M. r. rufogriseus*
Податотека:Macropus rufogriseus frutica.jpg|*M. r. fruticus*


## Поврзано
* Валаби

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Кенгури
Категорија:Цицачи на Австралија
Категорија:Животни во Зоолошка градина Скопје