open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ивејн

мини|220x220пкс| Фреска од циклусот Ивејн во замокот Родег: Ивејн се бори со Ашелон (Аскалон).
**Ивејн** е средно горногерманска романса на Артур во стихови на Хартман фон Ауе околу 1200-тата година. Хартман го префрлил *[[Иван или витезот со лавот]]* на Кретјен де Троа ослободен од стариот француски.  Ивејн, херој на романот, е еден од витезите на тркалезната маса на дворот на кралот Артур . 

Категорија:Средновековна книжевност
Волфрам фон Ешенбах

**Волфрам фон Ешенбах** (околу 1170 до 1220) — еден од најголемите епски поети на средниот век. Од него се зачувани и седум љубовни песни со вечна убавина. Потекнувал од витешки род кој го зел името од гратчето Ешенбах југоисточно од Ансбах. Во јазикот на неговите песни се забележува значително баварско влијание, што може да послужи како доказ за неговото потекло. Бил во служба на грофот од Вертхајм и подолго време живеел на дворот на грофот од Тиринген, каде што се сретнал и со Валтер фон дер Фогелвајде. За време на целиот свој живот витештвото го ценел уште повеќе од образованието и творечката дарба. Починал околу 1220 во татковината и бил закопан во црквата во Ешенбах.

## ''Парцивал''

Неговото најзначајно дело е *Парцивал* (герм. Parzival, франц. Perceval), витешки еп што се повикува на француски извори, пред сè на Кретјен де Троа (франц. Chrétien de Troyes).

## ''Титурел'' и ''Вилехалм''
Други значајни дела што се само делумно зачувани се еповите *Титурел* и *Вилехалм*.

*Титурел* ја опева љубовта помеѓу Зигуна и Шионатуландер. Зигуна го испраќа својот сакан во авантура во која тој го губи животот, а таа мора да живее со вината.

Темата на *Вилехалм* се делата на грофот Вилхелм фон Тулуза во војната против Сарацените во Шпанија. Водечки мотиви се љубовта и религијата.

## Јазик и стил
Стилот и јазикот на Ешенбах се одликаат со сериозност и мрачност, што соодветствува на тежината на содржината на делата. Тоа го разликува од јазикот на образованите дворски поети како Хартман фон Ауе, кој се одликува со леснотија и елеганција.

Познат е неговиот опис на денот што се раѓа како орел што ги пробива облаците со „*sîne klâwen*“ (своите канџи).

## Наводи

Категорија:Германска книжевност
Категорија:Германски писатели
Категорија:Средновековна книжевност
Категорија:Личности овековечени во споменикот „Валхала“
Категорија:Несигурна година на раѓање
Категорија:Несигурна година на смрт
Категорија:Починати во 1220 година
Карл Филип Мориц

мини|Мориц, К. Ф.
мини|Карл Филип Мориц (потпис)
**Карл Филип Мориц** (роден во Хамел на 15 септември 1756 година, починал во Берлин на 26 јуни 1793 година) — германски автор, уредник, педагог и есеист на Бура и натиск.

## Биографија
Мориц бил роден во сиромашни околности во Хамел во 1756 година. По добивање на сиромашно образование, тој бил вработен како чирак за правење капи.

По тешкиот период, успеал да се запише во гимназиско образование во Хановер, го прекинува образованието и прифатил работа како глумец, кратко и неуспешно се вратил на студиите во Ерфурт (1776 година), бидејќи подоцна се придружил во Херхантер (Моравска Црква) во Барби.

Студирал теологија во Витенберг (1777 година). Додека работел во Берлин како учител, тој стекна репутација како писател, проповедник и поет и отишол во Англија. Потоа станал професор во гимназијата во Берлин (германски: Köllnisches Gymnasium). Исто така, се обидел да го уредува „Восише цајтунг“ за да го направи пролетерски, но не успеал. Подоцна отпатувал за Италија (1786) каде го запознал Гете, а по враќањето во Германија се преселил како гостин на Гете во Вајмар. Војводата Карл Август му помогнал да се приклучи на Берлинската академија на науките, а во 1789 година Мориц станал професор по антиквитети на Кралската академија за ликовни уметности во Берлин. Меѓу неговите ученици биле Лудвиг Тиек, Вилхелм Хајнрих Вакенродер и Александар фон Хумболт. Тој бил страствен обожавател на Жан Пол и се спријателил со Мозес Менделсон и Асмус Јакоб Карстенс.

## Дела
Освен автобиографскиот роман од четири дела, Антон Рајзер и два измислени романи на Андреас Харт Нопф, тој напишал и голем број теоретски дела за естетиката, особено „Über die bildungs ​​Imitation des Schönen“ (За формативната имитација на убавината), што Гете го извадил во неговото Италијанско патување. Списанието на Мориц за искусна психологија, за научници и лаици било едно од првите германофонски списанија за психологија.

Категорија:Германска книжевност
Категорија:Членови на Пруската академија на науките
Категорија:Родени во 1756 година
Категорија:Починати во 1793 година
Хајделбершки романтизам

[мини|десно|Плакета за периодот во [Манхајм]]

**Хајделбершки романтизам** — поим кој се користи за групирање во периодот на германскиот романтизам. Авторите кои припаѓаат на оваа група се неколку години помлади (родени во 1780 година) од претставниците на раниот романтизам (родени во 1770 година), чиј правец го следат и прават критички осврт на нивните дела. Овој романтизам е алтернатива за младиот романтизам. Во денешно време ретко кој го користи терминот висок романтизам, термин од познатиот германист Херман Аугуст Корф.

Категорија:Германска книжевност
Ерек

**Ерек (к)** е среден горногермански стих роман на Хартман од Ауе и се појавивил околу 1180-1190 година.  Тој се смета за прв Артуријан на германски и е адаптација на стариот француски *[[Ерек и Енида|Ерек и Енид]]* од Кретјан де Троа .  Единствената речиси целосна верзија на *Erec (k)* е зачувана во амбразерот Heldenbuch , кој царинскиот службеник Ханс Рид направил помеѓу 1504 и 1516 година според постари ракописи обрасци за императорот Максимилијан I. 
Категорија:Средновековна книжевност
Дон Карлос (Шилер)

**Дон Карлос** — историска трагедија во пет чина напишана од познатиот германски автор Фридрих Шилер. Ова дело било напишано помеѓу 1783 и 1787 година и за првпат било испечатено во Хамбург во 1787 година. Главен лик во трагедијата е Карлос, принц на Астуријците и делото е напишано врз основа на вистински историски настани кои се случиле во шеснаесеттиот век за време на владеењето на шпанскиот крал Филип . Дон Карлос е една од најпознатите Шилерови драми.

## Истакнати ликови во делото

* Филип , шпански крал
* Елизабета од Валоа, негова жена
* Дон Карлос, принц и син на Филип
* Александар Фарнезе, принц на Парма
* Клара Евгенија, тригодишно девојче
* војвотката од Оливарез, прва дворска дама

## Кратка содржина

Протагонист, односно главен лик во делото е принцот Карлос од Астурија, син и наследник на кралот Филип , кој на крај завршува во затвор, а неговиот татко се жени со неговата вереница, француската принцеза Елизабет. Во драмата Карлос е прикажан како романтичен јунак и слободољубив бунтовник кој се буни против својот татко, како и против општеството.

## Познати опери засновани на делото
* опера од Мајкл Коста - 1844 година
* опера од Антонио Бацола - 1850 година
* опера од Винченцо Мосцуза - 1862 година
* најпозната е операта од Џузепе Верди - 1867 година

Категорија:Германска книжевност
Блерим Река

**Блерим Река** ( во Скопје) — македонија универзитетски професор по меѓународно право и кандидат за претседател на Македонија на претседателските избори од 2019. Река дипломирал на Правниот факултет при универзитетот во Приштина, а докторирал на универзитетот во Грац. Во периодот 2006–2010 бил македонски амбасадор во Европската Унија. Река бил декан на факултетот за јавна администрација при универзитетот на Југоисточна Европа, како и проректор на истиот универзитет. Поднел кандидатура како независен кандидат за претседателските избори во 2019 година со поддршка на Алијанса за Албанците и Движење Беса.

## Наводи

## Надворешни врски
*
*Животопис на Блерим Река на Универзитетот на Југоисточна Европа

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Правници од Скопје
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Родени во 1963 година
Јованка Орлеанка (Шилер)

[десно|мини|''[Јованка Орлеанка|Јохана*, челична резба од *Галеријата Шилер* од Георг Голдберг по Фридрих Пехт (1859)]]

*'Јованка Орлеанка*' — [[драма]] од [[Фридрих Шилер]]. Делото било првично издадено на 11 септември 1801 година во [[Лајпциг]]. Било посветено на француската хероина [[Јованка Орлеанка]] и е едно од неговите најчесто играни дела. Автор на книгите и книжевната историја, може да се додели на Вајмарската класика. Веќе перитекстуалниот генерички термин „романтична [[трагедија]]“ укажува на тоа дека Шилер со неговата драма влегува во[[Романтизам|романтизмот]].

== Место и историски контекст ==

Дејствието се одвива во 1430 година во доцната фаза на [[Стогодишна војна|Стогодишната војна]]. Сцените во делото се движат помеѓу различни области на [[Франција]]. Војната не беше конфликт помеѓу веќе воспоставените нации, туку пречка помеѓу големите феудални федерации, кои беа во испреплетена врска едни со други.

Кралот [[Шарл IV]] не оставил машки потомци и така всушност го започнал спорот околу француската круна. Кога работела Јохана, Франција била поделена на три политички области: Дофин, а подоцна и кралот [[Шарл VII Победникот|Шарл VII]] бил однесен назад во област јужно од [[Лоара]], а [[Орлеан]] бил директно нанапред и бил под опсада на англичаните. [[Јован (Прв војвода од Бедфорд)|Војводата од Бедфорд]] владеел над [[Нормандија]], [[Бретања]], Шампањ, [[Париз]] и Гјуен во име на англискиот крал, кој исто така ја добил титулата *Крал на Франција''. Конечно, Филип Добриот од Бургундија владеел над Бургундија, Франш Конте и делови од Фландрија.

Во својата драма, Шилер ги искористил и следниве два експлозивни историски настани од тоа време: прво Јохан Онефурт Таткото и претходникот на Филип Добриот, бил убиен на неутрален терен од страна на офицерите на Дофин на самитот на состанокот меѓу Англија и Бургундска Франција е запечатена. Од друга страна, мајката на Дафин, наречена Изабо, се одвратила од својот син и се придружила на Бургундијците.

## Наводи

Категорија:Драмска уметност
Категорија:Книжевноста во 19 век
Категорија:Германска книжевност
Костадин Устапетров

**Костадин Устапетров** (,  - , ) — македонски уметник, карикатурист и афорист кој долги години творел и живеел во Струмица.

## Животопис
Устапетров е роден во Струмица на 29 октомври 1950 година. Завршил Архитектонски факултет во Скопје. Со карикатура и афоризам се занимавал од 1971 кога во „*Остен*“ ги објавил првите карикатури и афоризми. Објавувал во многу весници и списанија. Излагал со групата КИКС од 1973 година и Здружението на карикатуристи на Македонија од 1980 година на сите изложби во земјата и надвор. Во издание на Здружението на карикатуристи на Македонија и списанието „Остен“, 1994 година издадена е книгата карикатури „Врата кон светот“ и книга афоризми 2002 година „Надвор од рамките“ во издание на авторот.

Застапен е со карикатури во книгата „*Тушот не е вода*“, во издание на НИП „Студентски збор“ - Скопје, 1975 година, во антологиското издание „*Македонска карикатура*“ од Владимир Величковски 1994 година, во антологијата на Македонски афоризам 2008 година и двете во издание на Алма Белград, двојазично.

Неговите дела се наоѓаат во повеќемеѓународни фестивали, музеи и галерии на карикатурата во Македонија, Иран, Италија, Канада, Полска, Словачка, Бугарија, Србија, Турција, Белгија, Холандија, Грција и други земји. Исто така е застапен во колекции на приватни собирачи по светот. Во 1996 година, тој бил награден е како најдобар соработник во областа на карикатурата за тековната година на магазинот за хумор и сатира „*Остен*“. Изложувал дела со Друштвото на ликовни уметници на Струмица во земјата и надвор. Добитник е на повеќе награди за карикатури и афоризми. Последно дело е комплетот книги наречен „*Мозаик*“, 2010 година, комплет од шест книги: „*Практицизми*“, „*Сурфери I*“, „*Сурфери II*“, „*Лунгуре*“, „*СКК / Струмички криви краставици и Хуморист*“. Во 2014 година, тој бил посмртно награден за животно дело од страна на Општина Струмица, со наградата „Св. Петнаесет тивериополски маченици“.
Починал во Струмица на 10 јуни 2013 година.

## Наводи

Категорија:Македонски карикатуристи
Категорија:Македонски афористи
Категорија:Југословенски карикатуристи
Категорија:Југословенски афористи
Категорија:Апсолвенти на универзитетот „Св. Кирил и Методиј“
Категорија:Добитници на „Св. Петнаесет тивериополски маченици“
Братислав Ташковски

**Братислав Ташковски** (, ) — македонски поет, раскажувач, публицист, новинар, уредник на *Македонско дело* и на книжевниот месечник *АКТ* и *Форум плус*.

## Животопис
Ташковски е роден во Скопје во 1960 гидна. Студирал новинарство на скопскиот Универзитет „Св. Кирил и Методиј“. Бил претседател на Советот на меѓународната поетска манифестација „Струшки вечери на поезијата“. Во 2010 година бил добитник на Рациновото признание за неговата книга ,,Кафе од гревови,, во издание на Макавеј.
Негови дела сеː Прсти во облаците (1987), Бикови во мојот крвоток (1989), Опасна хартија (1991), Ангелот и жедната муза (1994), Демоника, Мојот кинески меч (2001), Попладнето на еден оптимист (2003), Песни од минатиот век (2004), Гола земја (2005), Големата љубовна песна (2006), Расцепен ум (2011), За сите времиња (2023) итн.

## Награди
* 2006 - Награда „Браќа Миладиновци“ за „Големата љубовна песна“
* 2010 - „Рациново признание“ за „Кафез од гревови“
* 2021 - Награда „Антево перо“ за „Небесни разговори“

## Наводи

Категорија:Македонски поети
Категорија:Македонски раскажувачи
Категорија:Македонски новинари
Категорија:Добитници на наградата „Браќа Миладиновци“
Категорија:Добитници на наградата „Рациново признание“
Категорија:Добитници на наградата „Ацо Шопов“
Парцивал

**Парцивал** или **Парсифал** (, ) — витешки еп од средновековниот поет Волфрам фон Ешенбах што се повикува на француски извори, пред сè на Кретјен де Троа (). Епот се состои од над 20 000 стиха.

Делото ја обработува борбата на човечката душа да најде мир и да постигне рамотежа помеѓу витешките и човечките вредности.

Името на главниот лик потекнува од францускиот израз *percer les vaux*, буквално „оној што се пробива низ долината“. Интересно е што Рихард Вагнер погрешно го протолкувал изразот како *fal parsi*, „чист будала“.

## Кратка содржина на делото
По смртта на таткото витез, мајката на Парцивал сака да го заштити од опасностите на витешкиот живот и го одгледува сам во шума. Парцивал случајно во шумата среќава витез и од него дознава за турнирот на дворот на кралот Артур. И покрај противењето и солзите на мајката, Парцивал заминува на дворот на кралот во Нант, каде се истакнува со својата храброст, победувајќи го непријателот на кралот, Итер, познат како Црвениот витез, и му го зема оклопот. Во меѓувреме, мајка му умира од жал по заминатиот син, а Парцивал заминува да бара други авантури и пристигнува во замокот на стариот витез Гурнеманц. Тој му ги пренесува дворските обичаи и витешките вредности, меѓу другото го поучува и да не прашува многу. Меѓу другото ја запознава и кралицата Кондвирамур, во која се вљубува и која му станува жена. Меѓутоа, не може да ја смири жедта да доживее нови нешта, па ја напушта жена си и одново талка.

По многу авантури, Парцивал стигнува на Гралсбург, замокот на Светиот грал, каде го опкружува невиден раскош. Таму лежи болен кралот Амфортас во страшни болки. При посетата, Парцивал се сеќава на поуката на Гурнеманц и не кажува ништо, иако со своето прашање можел да го излечи кралот од раните и да стане негов наследник. Во овој случај, Парцивал ги поставува дворските манири пред човечкото сочувство и со тоа не ја достигнува среќата што му била наменета. Следниот ден го бркаат од замокот.

Несреќен и чувствувајќи вина поради смртта на мајката, на Итер и неможноста да му помогне на Амфортас, Парцивал талка четири години. Разочаран од светот и од бога, се среќава со својот побожен чичко Треврицент, кој го потсетува дека за да го добие кралството на Светиот грал мора да поседува три нешта: себеоткажување, чисто срце и верба во Бога. Овој разговор го трогнува Парцивал и го исполнува со желба повторно да се обиде да го освои Гралот.

Со нови херојски дела Парцивал одново ја заработува титулата на витез на Гралот, го лекува Амфортас и повторно ја наоѓа својата жена и две деца.

## Значење и влијание на делото
Во книжевната теорија Парцивал претставува еден од најдлабоките расправи за човечките вредности. Трипати паѓа во искушение и има три учители кои го водат низ животот: мајката, витезот Гурнеманц и чичкото Треврицент, најпрво ја губи, а потоа повторно ја враќа изгубената верба во Бога и во човечките вредности.

Операта од Рихард Вагнер, *[[Лоенгрин]]*, ја обработува судбината на синот на Парцивал.

## Наводи

Категорија:Витешка книжевност
Јоханес фон Тепл

мини|Орачот од Бохемија (лист 2в)
**Јоханес фон Тепл** (*околу 1350 година во Шутва, Кралство на Бохемија, † 1414 година во Прага) — германски поет, градски службеник и нотар.

## Сеќавањето на Јован Тепл
мини|Комеморативна плоча со портрет биста на Јоханес фон Тепл
Во манастирската градина на градот Жатец, во октомври 2011 година бил подигнат споменикот на Јоханес фон Тепл .  Во неколку чешки градови, вклучувајќи го и Сааз, улиците се именувани по него.  Во Германија се наоѓа Јоханес-фон-Тепл-Штрасе во Донаувот.  Покрај тоа, наградата за култура на Егерландер, која е доделувана годишно од 1995 година, е именувана по Јоханес фон Тепл.

## Творештво

* Орачот (1401 година)    
* 10 стиха во Канцеларијата на Св. Јероним (1404 година)

Категорија:Починати во 1414 година
Категорија:Германци
Категорија:Средновековна книжевност
Категорија:Германска книжевност
Категорија:Родени во 1350 година
Категорија:Починати во 1415 година
Хартман фон Ауе

мини| Г-дин Хартман фон Ауе (идеализирана минијатура во Манескиот кодекс, фолклор 184v, околу 1300)
**Хартман фон Ауе** († веројатно помеѓу 1210 и 1220 година) заедно со Волфрам фон Ешенбах и Готфрид Стразбуршки важи за најзначаен епичар од периодот на Средновековната германска класика во 1200 година.  Заедно со Хајнрих фон Велдеке тој се смета за еден од зачетниците на усвоениот витешкиот роман кој како книжевен стил бил преземен од Франција.  Тој е автор на расказите во стихови *Ерек*, *Добриот грешник*, *[[Сиромавиот Хајнрих]]*, *[[Ивејн]]*, алегориската расправа позната под името *Книга на жалби*, како и некои љубовни песни и крстоносни песни. 

## Творештво
Од стилстички причини може да се извлече внатрешна хронологија на делата, според која делото *Книга на жалби е* прво напишано.  *Ерек* е првиот роман во стихови од Хартман, а по него следуваат *Добриот грешник*, *Сиромавиот Хајнрих* и *Ивејн*.  Иако ова хронолошко подредување речиси во целост се заснова на јазични испитувања, тоа е нашироко прифатено меѓу јазичарите.  Можно е пишувањето на делото  С*иромавиот Хајнрих* по или истовремено со *Ивејн*.  Почетокот на *Ивејн* (првите 1000 стихови) е можно временски да биле блиску до времето на пишување на *Ерек* и романот веројатно бил завршен подоцна.  Тврдењето дека *Книга на жалби* е прво дело не е сосема јасно, но авторот се опишува себеси како *џугелинка* (*с.7*). 

Хронолошкото подредување на песните мора да остане хипотетичко.  Не е јасно дали зачуваните песни приближно го пренесуваат комплетното лирско творештво на Хартман.  

Во порани истражувања, при развојот на личноста на Хартман е забележана рана креативна фаза со световните артурски епови *Ерек* и *Ивејн*, на што следела лична криза,  религиозно обоени приказни *Добриот грешник* и С*иромавиот Хајнрих*.  Ова гледиште било засновано на контрастот помеѓу световните љубовни песни и крстоносните песни, а од друга страна на прологот на *Добриот грешник*.  Тука авторот ги отфрла залудните зборови на својата младост со коишто во минатото барал аплауз од светот; но сега сака да го ублажи овој товар на гревот со религиозен наратив.  Сепак, таквата автопсихолошка интерпретација денес во голема мера е одбиена поради актуелната природа на раскажувачот за Хартман како и за повеќето средновековни автори. 
Категорија:Германци
Категорија:Лирика
Категорија:Легенда за крал Артур
Категорија:Средновековна книжевност
Никлас фон Виле

мини| Никлас фон Виле околу 1460-1466 година
**Никлас фон Виле** (околу 1410 година во Бремгартен, Аргау - 13 април 1479 во Штутгарт) — ран хуманистички писател и преведувач. 

## Творештво

* *"Дијалог помеѓу земјоделец и благородник околу благородништвото"*, 1470 година 
* *"Предание на жените"*, 1474 година 
* *"Преводи"* , 1478 година.  Оваа компилација на 18 постари преводи на Виле вклучува раскази, писма, говори и научни трактати:

Категорија:Починати во 1479 година
Категорија:Германска книжевност
Категорија:Германски писатели
Жан Пол

**Жан Пол** (роден **Јохан Пол Фридрих Рихтер**; 21 март 1763 - 14 ноември 1825) — германски романтичар, најпознат по неговите хумористични романи и приказни.   
Од 1793 година го користел книжевниот псевдоним Жан Пол. Сите романи кои ги создал во тој период наишле на голем одзив на публиката и на позитивни критики. Најамбициозниот роман „Титан“ го објавил во 1801-02. За делата на Жан Пол карактеристична е неправилната структура, фантазијата, љубовта спрема природата, религиозноста и емотивноста.
Рихтер во Вајмар се спријателил со Хердер, но не успеал да се приближи во кругот на Гете и Шилер кои го презирале неговиот пристап кон книжвеноста. Од 1804 година со сопругата живеел среќен и мирен живот во Бајројт.

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Починати во 1825 година
Категорија:Родени во 1763 година
Категорија:Германска книжевност
Категорија:Личности овековечени во споменикот „Валхала“
Категорија:Членови на Баварската академија на науките
Јосиф Руњанин

**Јосиф Руњанин** или **Јосип Руњанин** (; ,  – , ) — хрватски композитор.

## Животопис
Јосиф Руњанин е роден во Винковци, во тогашната Хабсбуршка Монархија, но по потекло бил од селото Руњани кај Лозница. Бил крстен во православната црква „Слегувањето на Светиот Дух“, затоа што потекнувал од цинцарско семејство кое пребегнало од Србија.

Од Винковци, се преселиле во Бијељина, а потоа во Славонија. Во Сремски Карловци завршил средно образование, по што се определил за воена професија..

Од 1847 година, до своето пензионирање, напредувал во воената служба и тоа од кадет до потполковник. Еден период бил и во полкот на Јосип Јелачиќ.

## Творештво
### Создавањето на хрватската химна

Руњанин, музичкото образование го стекнал кај воениот капетан во Глина, каде што свирел на клавир. Овде, често го посетувал друштвото на илирските родољуби, кои пак одржувале литературни собири читајќи дела на илирски писатели. Тука, за првпат ја слушнал песната на Антун Михановиќ - „Хрватската татковина“. 
Како хрватска химна првпат била изведена на Хрватско-славонската изложба во Загреб во 1891 година, во време кога никој од авторите не бил жив.

Денес, Јосиф Руњанин го сметат за автор на композицијата „Убава наша татковино“ - *(Lijepa naša domovino)*, денешната химна на Хрватска.

Според изјавата на неговиот роднина Никола Руњанин, мелодијата била „инспирирана“ од мелодијата на една италијанска композиција, а музикологот Кухач, подоцна открил дека тоа е сосема слободна преработка на дуетот од третиот чин од операта *Луција од Ламермур* на Гаетано Доницети

### Други дела
Неговиот опус не е голем, но сепак останал запаметен по композицијата на хрватската химна.

Создал неколку хорски напеви, меѓу кои поистакнати се:
„Те сакаме Наша Гордост“, посветена на Јосип Јелачиќ.

Руњанин умрел во Нови Сад во 1878 година и бил закопан на Успенските гробишта.

## Наводи

## Надворешни врски
* Жизнь и смерть Йосипа Рунянина
* Живот и смрт композитора „Лијепе наше“

Категорија:Хрватски композитори
Категорија:Луѓе од Нови Сад
Категорија:Починати во 1878 година
Приказната на Агатон

**Приказната на Агатон** () — роман од германскиот писател Кристоф Мартин Виланд, напишан во 1766 и 1767 година, и за првпат објавен во два тома во 1773 и 1794 година.

Тој се смета за прв главен образовен роман во германската литература, но и како претходник на современиот психолошки роман. Заплетот се одвива во транзиција од 5 - 4 век п.н.е., прикажувајќи го растот на прекрасната атинска младина Агатон во зрел човек. Авторот покажува дека, преку низа разочарувања и разочарувања, Агатон постепено постигнува пореален, просперитетен и посреќен однос кон животот.

## Содржина

Мотото на романот е: *Quid Virtus, и на тој начин може да се пристапи на свој начин. „*Каква доблест и мудрост може да направиме / ни покажа корисен пример.“

Младиот Агатон е ентузијаст кој верува во идеали коишто според Виланд, не се погодни за реалноста. Прво, тој мора да го научи двојниот стандард и заднината на свештениците во светилиштето на Делфи. Тогаш Атињаните го разочараа со својата завист и политичка несигурност. Софистот Хиппиас потоа го мами неговиот идеал за вистинска духовна љубов. Конечно, Агатон пристигнува во дворот на тиранот на Сиракуза и, користејќи го примерот на Платон, мора да почувствува дека не може да ги применува филозофските идеали во политичката практика. Во оваа фаза Агатон е во опасност да стане мизантроп како Хипјас. Но, тогаш среќни околности го спасуваат: Во Тарантумот тој во Архитектите наоѓа вистински учител на практичен живот и светска мудрост, што го одведува во калокагација - хармоничен баланс на доблест, разум, чувство и естетско чувство.

## Литература
* Klaus Manger: *Christoph Martin Wieland. Geschichte des Agathon.* In: *Romane des 17. und 18. Jahrhunderts. Interpretationen.* Reclam, Stuttgart 1996 ([./https://de.wikipedia.org/wiki/Reclams_Universal-Bibliothek RUB]), стр. 150–170.

## Надворешни врски
* Агатон: Дел 1, Дел 2, Дел 3 проширено издание од 1794 во облик на аудио-запис на германски на LibriVox

Категорија:Германска книжевност
Каа

**Каа** — раноегипетски фараон од Првата династија. Неговото владеење било прилично стабилно и во просперитетен временски период. Тој владеел 33 години, а неговото владеење завршило околу 2910 година. г. п.н.е.

## Име
Неговото име во превод значи *неговата рака е крената*. Веројатно е поврзано со египетскиот збор *ка* што значи *душа.* Постојат и други имиња за него: Кебех, Кебеху, Кеб, Биекенес, Убиентхес, Вибентис.

## Животопис
Постојат две теории за потеклото на Каа - тој бил или син на Анеџиб и Бетрест или на Семерхет (чиј татко е Анеџиб). Каа бил помладиот син на Анеџиб или пак негов внук. Кога Каа дошол на власт, го избришал името на неговиот претходник, Семерхет, кој пак го избришал името на Анеџиб. Значи, Каа го направил ова за да го одмазди својот дедо, или, поверојатно, да го одмазди својот татко со бришење на името на неговиот постар брат. 

## Наводи

Категорија:Фараони од Првата египетска династија
Крешо Голик

**Крешо Голик** (), (,  – , ) — хрватски режисер и сценарист.

## Животопис
Основно училиште завршил во Фужине, а гимназија и графичка школа во Сењ и Загреб. Најпрво бил спортски репортер во Радио Загреб, а подоцна режисер на филмските прегледи во Јадран филм.

Од 1947 година започнал професионално да се занимава со филмската уметност.

## Творештво
Прв игран, целовечерен фил му бил „*[[Син 9]]* “, а потоа следат: „*[[Девојката и јаворот]]* “, „*[[Од 3 до 22]]* “, мелодрамските комедии „*[[Имам две мајки и двајца татковци]]*“ и „*[[Кој пее, зло не мисли]]*“, кој, според хрватските филмски критичари е еден од најдобрите хрватски филмови на сите времиња.
Остварил голем успех со телевизиските серии и филмови, особено со: „*[[Грунтовчани]]* “, како и „Диригенти и музичари“,.

Бил професор на Академијата за драмски уметности во Загреб.

## Филмови и ТВ серии
Режисер:
* Диригенти и музичари (1990), ТВ серија
* Вилата Орхидеја (1988)
* Инспекторот Винко (1984) ТВ серија
* Љубица (1978)
* Истрел (1977)
* Мотелот месечина (1976), (ТВ)
* Грунтовчани (1975), ТВ серија
* Бразди (1973)
* Да се живее од љубов (1973)
* Дискрецијата е загарантирана (1972), (ТВ)
* Конфликт (1972),( ТВ)
* Кој пее, зло не мисли (1970)
* Истрел (1977) (ТВ)
* Колку тоа чини (1969)
* Имам две мајки и двајца татковци (1968)
* Кореографија за камера и танчари (1968)
* Шест чекори... до светскиот рекорд (1967)
* Од 3 до 22 (1966)
* Девојката и јаворот (1955)
* Кала (1955) 
* Син 9 (1950)
* Автопат Братство-единство (1948)
* Уште еден брод заплови (1948)
* На овој пат (1948)

Сценарист:
* Вилата Орхидеја (1988)
* Да се живее од љубов (1973)
* Кој пее, зло не мисли (1970)
* Колку чини тоа (1969)
* Имам две мајки и двајца татковци (1968)
* Шест чекори... до светскиот рекорд (1967)
* Од 3 до 22 (1966)
* Николетина Бурсаќ(1964)
* Прекубројна (1962)
* Мартин во облаци (1961)
* Довикнати води (1960)
* На прагот од градот (1960)
* Раздвижени оски (1960)
* Жолти и сини полиња (1960)
* Син 9 (1950)
* Автопат Братство-единство (1948)
* Уште еден брод заплови (1948)

## Награди
* Фестивал на играниот филм во Пула 1971 - Бронзена арена за режија, за филмот „Кој пее, зло не мисли“. 
* „Награда Владимир Назор“ за животно дело.
Во негова чест од 1997 година, е основана *[[Весниковата]]* годишна награда, за придонес во облата на филмската уметност наречена „награда Крешо Голик“.

## Наводи

## Надворешни врски
* Krešo Golik životopis na Filmski-Programi.hr 
* Krešo Golik životopis  na Film.hr

Категорија:Хрватски режисери
Категорија:Погребани на гробиштата „Мирогој“
Клеменс Брентано

**Клеменс Брентано** (9 септември 1778 година - 28 јули 1842 ) — германски писател, поет, романописец и драматург.

Работел како трговец, студирал рударство, а потоа се посветил на книжевната работа.  Како член на кругот на германските романтичари бил во контакт со Гете, Хедер, Шлегел и други. Несигурен и ексцентричен, тој започнал во духот на крајниот романтичарски индивидуализам, а завршил како католички мистик.  Тој, исто така, експериментирал со книжевна сатира и пародија. Главната одлика на неговиот израз е совршено совладување на формата.

## Надворешни врски
*  
*  

Категорија:Германски писатели
Категорија:Починати во 1842 година
Категорија:Родени во 1778 година
Категорија:Луѓе од Кобленц
Конрад Целтис

мини|Конрад Селтис: Спомен на Ханс Бургмаер Старец , 1507
**Конрад Селтис** (наречен *Протуциј* ; * 1 февруари 1459 во Випфелд на Мајна, јужно од Швајнфурт; † 4 Февруари 1508 во Виена , погребан во катедралата Свети Стефан), бил германски хуманист и поет.

Името *Целтис* е направено преку латинизација на презимето *Bickel* или *Pyckell*.  Прекарот *Протуциј* потекнува од античкиот грчки збор *tykos* („длето“), проширен со претставката  („пред“).

## Творештво (селекција)
[мини| Биста во Румесхале, [Минхен ]]

* *Ars versificandi carminum*, Лајпциг 1486, 1492 година 
* *Epitoma in utramque Ciceronis rhetoricam cum arte memorativa nova et modo epistolandi utilissimo*, Инголштат 1492 година 
* *Де Мундо од Апулеј*, Виена 1497 година 
* *Carmen saeculare*, Виена 1500 година 
* *Norinberga*, 1495 година 
* *Ода на Свети Себалд*, Базел 1495 година 
* *Oratio in gymnasio Ingolstadio*, 1492 година 
* *Germania generalis* 
* *De origine, situ, moribus et institutis Norimbergae libellus*, 1502 година 
* *Quattuor libri amorum (Amores)*, Нирнберг 1502 година 
* Лудус Диане и рапсодија, Аугсбург 1505 година 
* *Germania illustrata*, незавршена 
* *Archetypus triumphantis Romae*, недовршен

; Како издавач

* *Германија* од Такит, Виена 1500 година 
* *Писанија Хротсвитас фон Гантерсхајм*, Нирнберг 1501 година 
* *Sodalitas Augustana*, заедно со Конрад Петингер

## Текстуални изданија, преводи и коментари

* Курт Адел (ed.  ): *Conradi Celtis quae Vindobonae prelo subicienda curavit opuscula.*  Тојбнер, Лајпциг 1966 (критичко издание) 
* Герхард Финк (Преведувач): *Конрад Целтис: "Норимберга".*  Нирнберг Прес, Нирнберг 2000,  (вовед и превод) 
* Јоаким Грубер (ед.  ): *Conradi Celtis Protucii Panegyris ad duces Bavariae.*  Харасовиц, Висбаден 2003,  (критичко издание со превод и објаснувања) 
* Гернот Мајкл Милер (ед.  ): *„Germania generalis“ на Конрад Целтис.*  *Истражувања со издание, превод и коментар.*  Нимејер, Тибинген 2001,  (критичко издание) 
* Ханс Рупприх (ед.  ): *Кореспонденцијата на Конрад Целтис.*  Ц. Х. Бек, Минхен 1934 (критичко издание)

Категорија:Починати во 1508 година
Категорија:Родени во 1459 година
Категорија:Германци
Категорија:Книжевноста во 16 век
Категорија:Лирика
Категорија:Апсолвенти на Хајделбершкиот универзитет
Разбојници (Шилер)

**Разбојници** — драма напишана во пет чина од страна на познатиот германски автор Шилер. За првпат драмата била изведена на 13 јануари 1782 година. Драмата добила многу позитивни критики од страна на публиката. Со оваа драма Шилер станал уште попознат меѓу народот.

## Кратко за делото

Темата на оваа драма е кавгата помеѓу Франц и Карл, поради сплетките на Францис. Идејата во делото е борбата помеѓу доброто и злото. Драмата е напишана во Германија при крајот на XVIII век.

## Главни ликови

* Кралот - татко на Францис и Карл. Тој добро ги воспитал и ги сака своите деца. Во делото е претставен како слаб човек со кој може лесно да се манипулира.
* Францис - помладиот брат на Карл. Љубоморен му е на неговиот брат, бидејќи тој е популарен од него и бидејќи татко му го сака повеќе Карл отколку него. Спремен е да стори сѐ за да стекне слава, да се збогати и за да биде заедно со Амелија.
* Карл - постариот брат на Францис. Тој е сакан од страна на својот татко, но не и од својот брат. Поради околностите во кој се наоѓа, тој станува разбојник, но кај него може да го забележиме покајувањето поради неговите постапки. Ова ни укажува дека тој всушност има добра душа и дека е добар човек.

## Познати преработки на делото

* Разбојници - опера на Џузепе Верди од 1847 година
* Разбојници - филм на редителот Волтер Едвин од 1913 година

## Содржина

Ова е приказна за двајца браќа, во која помладиот брат сака да му наштети на постариот сè со цел да го наследи целото богатство од својот татко. Најпрвин Францис му кажува на кралот дека неговиот постар син е разбојник и со тоа го замолува да го исфрли од своето кралство. Кралот му одговара дека не може тоа сам да го стори. Затоа Францис му пишува писмо на Карл во име на кралот, во кое пишува дека наводно кралот се откажува од него. По ова Карл е разочаран и решава да создаде разбојничка група. Со ова Францис успева да го прелаже Карл, па така сега му останува само кралот, неговиот татко. Така тој наговара непризнаен син на еден аристократ да му каже на кралот дека наводно Карл е мртов. Тој тоа го прави, па по ова кралот се онесвестува. Францис најпрвин мисли дека татко му е мртов, но откако тој се буди  решава да го скрие во шумата. Така Францис го презема престолот. Карл по одредено време увидува дека тоа што го прави е лошо и решава да се врати во родното место. Го ослободува својот татко. Во меѓувреме Францис го губи својот живот. Карл сака да престане со разбојништвото и да му се врати на нормалниот живот, но разбојниците не му дозволуваат да го направи тоа бидејќи тие многупати до тогаш си го ризикувале животот за него. На крај драмата завршува трагично.

## Надворешни врски

* Осврт на книгата

Категорија:Германска книжевност
Плодоносно друштво

мини|Знак на плодното општество: Палми со портрет на принцот Лудвиг од Анхалт-Кетен
Првото **Плодоносно друштво** (1617-1680, лат. *societas fructifera*) било основано во **Палменорден**, со 890 членови од најголемата Академија за германски јазик. На својот грб го претставува кокосовото дрво со мотото "Alles Zu Nutzen".

Поради големиот број членови од благородништвото и царските кнезови, тоа било судски, политички, воено и дипломатски поврзано. Друштвото било пример за италијанските ренесансни академии, но исто така било врзано со витезите, аристократските општества и братства, но делувало само делумно како научно друштво и литературно здружение.

## Основање
Според извештајот во Општествената книга на Академијата, Плодоносното друштво било основано во Вајмар на 24 август 1617, од пет Саксон-Вајмарски претставници како и од тројца дворјани - старешината Каспар фон Тојтлебен, принцот Лудвиг фон Анхалт-Кетен и војводата Вилхелм IV од Саксон-Вајмар. Основачкиот извештај на Дворската академија бил оспорен, поради датумот 24 август кој бил ден на Вартоломејската ноќ и со тоа претставува ден на сеќавање на реформацијата. Но, исто така, принцот Лудвиг фон Анхалт-Кетен (1579-1650) бил ожалостен поради погребот на неговата сестра Доротеја Марија фон Анхалт, кој се одржал на 5 август 1617, пропуштил голем дел од случувањата и периодот на неговата жалост се совпаднал со основачкиот датум, 24 август. Во пресрет на Триесетгодишната војна, основачите на овој Сојуз биле блиски до Протестантскиот сојуз, но немале политичка позадина.

## Наводи

Категорија:Книжевни друштва
Категорија:Историја на Анхалт
Јакоб Беме

[мини|'''Јакоб Беме''' ([Полска, 24 април 1575 - Германија, 17 ноември 1624) ]]

**Јакоб Беме** (Полска, 24 април 1575 - Германија, 17 ноември 1624) — германски филозоф. Се занимавал со чевларство. Беме во делата што ги пишувал многу често ја цитирал Библијата, ретко цитирал други дела или пак автори. Автобиографските белешки и содржината на неговите дела ни укажуваат на тоа дека имал солидни познавања на астролошките и алхемичарските книжевни дела од тој период. Во времето кога го изучувал занаетот, тој се запознал со писмените белешки на Каспер Швенкфелд, кој се борел и проповедал слободно христијанство и го отфрлал влијанието на црквата. За Беме многумина сметаат дека не бил многу образован, туку дека природата го научила сè што знаел во животот.

## Значење и влијание
Беме извршил големо влијание со неговите дела и погледи кон светот, и тоа не само во Германија, туку и во многу други земји ширум светот, како што се: Англија, Холандија, а подоцна и САД. Беме е опеан во една песна на полскиот поет Тадеуш Ружевич. Исто така, тој е еден од споредните ликови во романот „Подемот и падот на Паркинсоновата болест“ на српскиот писател Светислав Басара.

## Наводи

Категорија:Германски филозофи
Категорија:Германска книжевност
Категорија:Родени во 1575 година
Категорија:Починати во 1624 година
Будење на пролетта

мини|Корицата на оригиналното издание на ''Будење на пролетта'' од 1891 година

***Будење на пролетта*** () — драма од Франк Ведекинд напишана во 1891 година и првпат изведена во 1906 година во Берлин. Поднасловот гласи „детска трагедија“ (*Eine Kindertragödie*). Дејството се одвива на крајот на  век и главните ликови се гимназијалците Мелхиор Габор и Мориц Штифел, како и четиринаесетгодишната Вендла Бергман. Главната тема е потрагата на главните ликови по решенија на проблемите што со себе ги носи пубертетот.

## Инспирација и настанување

Двете главни теми во драмата, училиштето и сексуалноста, постојано се појавуваат во творештвото на Ведекинд.

Ведекинд го напишал првиот концепт за драмата во Цирих, но ја завршил помеѓу октомври 1890 и април 1891 во Минхен. Како што кажал и самиот, делото било инспирирано од неговите лични искуства и од искуствата на неговите соученици. Како пример за ликот на Мориц Штифел му служеле двајца соученици, Франк Оберлин и Мориц Дир, кои извршиле самоубиство во 1883, односно во 1885 година. Дир му ги соопштил своите намери на Ведекинд, кој му ветил дека ќе напише драма за него.

Откако една минхенска издавачка куќа одбила да ја издаде драмата поради правни проблеми, Ведекинд дал делото да се издаде на сопствен трошок во октомври 1891 во издавачката куќа на Жан Грос во Цирих. Така Будење на пролетта станала неговата прва испечатена книга. Корицата на првото издание била дизајнирана од Франц фон Штук според упатствата на Ведекинд и прикажува пролетен пејзаж.

[мини|[Александар Моиси како Мориц Штифел на премиерата на *Будење на пролетта* во Берлин во 1906 година]]

## Главни ликови

* Мелхиор Габор е интелигентен и пред сѐ сексуално просветлен ученик во гимназија со либерална мајка. Сепак, токму неговото напредно размислување подоцна му создава големи проблеми.
* Петнаесетгодишниот Мориц Штифел е еден од најслабите ученици во класот. Покрај слабите резултати во училиште, на својот единствен вистински пријател, Мелхиор Габор, му ги доверува и своите други проблеми: првите „машки нагони“.
* Вендла Бергман е љубопитно четиринаесетгодишно девојче со конзервативна мајка од граѓанската класа. Исто како Мориц и таа покажува желба за знаење во поглед на сексуалноста, но никој не ѝ кажува ништо и тоа доведува до нејзината пропаст.
* Маскираниот господин е лик што го претставува животот и кому му е посветено делото. Како што кажува Мелхиор, тој нему му е „непознат“, бидејќи Мелхиор сѐ уште се наоѓа на почетокот на својот живот и има малку животно искуство. Маскираниот господин се појавува во последната сцена на трагедијата и го поттикнува Мелхиор одново да му се врати на животот.

## Јазик и стил

Драмата се одликува со секојдневен јазик и избегнување на поетски и уметнички јазик. Изборот на зборови се одликува со бројни алузии на други книжевни дела, како на пример Стариот завет, Фауст од Гете, Отело од Шекспир и Војцек на Бихнер.

## Наводи

## Надворешни врски

* , translated by Francis J. Ziegler
* Study guide to the play.

Категорија:Книги од 1891 година
Категорија:Дела на Франк Ведекинд
Разбојници (опера)

мини|Гизелер Клебер 2008 година
**Разбојници** — опера во четири чинови од Гизелер Клебе, кој исто така го напишал и либретото врз основа на претставата на Фридрих Шилер.

Операта премиерно била изведена на 3 јуни 1957 во Германската опера на Рајна, Диселдорф. Таа е посветена на Џузепе Верди. Напишанa е помеѓу 1951 и 1956 година, а ревидиранa во 1961/1962 година.

## Улоги
* Стариот гроф фон Мур (бас) 
* Карл и Франц, неговите синови (драматичен тенор, карактерен баритон) 
* Амалија фон Еделрих, внука на стариот Мур (драматичен сопран) 
* Херман, благородник (лирски тенор) 
* Швајцер, развратник, подоцна ограбувач (карактерен бас) 
* Монк (контралто) 
* Даниел, стар слуга (лирски тенор) 
* Развратници, подоцна разбојници; гласови (зад сцената)

Време и место: Германија во средината на  век.

## Надворешни врски
*   Подробни информации за делото, вклучувајќи и бодување и синопсис

Категорија:Опери
Категорија:Опери на германски јазик
Категорија:Статии со текст на германски
Категорија:Опери засновани врз делата на Фридрих Шилер
Категорија:Опери поставени во Германија
Категорија:Опери засновани врз драми
Категорија:Опери од 1957
Категорија:Опери од Гизелер Клебе
Категорија:Опери на гер
Категорија:Натписи кои содржат текст
Мемо Сулејманов

**Мемо Сулејманов** (,  - , ) — југословенски и македонски атлетичар, рекордер во своето време. Се смета за основоположник на македонското маратонско трчање.

## Животопис
Сулејманов е роден во Велес во ромско сиромашно семејство. Пред Втората светска војна продавал весници на улица. Подоцна кога започнала војната, тој во септември 1944 година им се приклучил на партизаните во Осмата, односно подоцна во Дванаесеттата македонска бригада, со која учествувал во ослободувањето на Скопје. Веќе наредната година почнал да трча за Армијата. Бил Апсолутен рекордер на Македонија, неприкосновен на долгите патеки од 5.000 и 10.000 м. На Државното поединечно првенство на Југославија, одржано на 23-24 август 1946 година, Сулејманов го освоил II место со резултат 2:47. Пласманот во оваа трка недвосмислено потврдил за квалитетите на овој атлетичар не само во рамките на Македонија, туку и во тогашните југословенски простори. На меѓународниот митинг во Белград, на стадионот на ЈНА во 1949 година, бурно бил поздравен од гледачите кои мислеле дека е тркач од Африка. Поради тоа и бојата на кожата бил нарекуван „Африканецот“.
Во светски рамки се води како прв Ром атлетичар. По завршувањето на неговата долга и богата спортска кариера, буквално како дополнителна работа и професија работел и како фоторепортер.
Починал во Скопје во 1984 година.

## Наводи

Категорија:Македонски атлетичари
Категорија:Македонски Роми
Категорија:Учесници во НОБ
Извршен програм

[mini|right|275px|[OpenOffice.org Writer]]
**Извршен (апликациски) програм** или **апликација** – програмска опрема наменета за извршување на точно одредени задачи. Задачата на системскиот софтвер е да ја овозможи работата на сите сметачки делови, извршниот софтвер ги искористува сметачките делови за извршување на некоја одредена задача. Пример на извршен програм е уредник на текстот (Microsoft Word и други), мултимедијален изведувач (Winamp и други) или програм за обработка на слики (Photoshop и други) и така натаму. Имаме и пакети на извршни програми, како на пр. Microsoft Office или OpenOffice.org кои вклучуваат повеќе програми за обработување некои задачи.

## Видови на извршни програми
### [[Microsoft Office]]
* Уредник на текст
* Уредник на табели (Spreadsheet)

### [[Програми за комуникација]]
*Електронска пошта
*Прелистувач

### [[Мултимедија]]
*Мултимедијални изведувачи
*Графички програми
**Графички податотечни формати
**Растерска графика
**Векторска графика
**3D-графика
**Дигитални филми
**Сметачки игри

### [[Аналитички програми]]
*DADiSP
*MathCAD
*Mathematica
*MATLAB
*Maxima
*Сметачки алгебарски системи

### [[База на податоци]]
*DBMS

Категорија:Програмска опрема
ПУ „Св. Климент Охридски“ - Суводол

**Основно училиште „Св. Климент Охридски“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Св. Климент Охридски“ - Суводол**; скратено: **ПООУ „Св. Климент Охридски“**) — подрачно основно училиште во селото Суводол, составен дел на истоименото училиште од градот Македонски Брод.

Училиштето е именувано по македонскиот светец и просветител Свети Климент Охридски.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Суводол, во близина на црквата „Св. Никола“.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Македонски Брод
Суводол
Категорија:Суводол (Порече)
Снеферка

**Снеферка** раноегипетски фараон од Првата династија.  Точната должина на неговото владеење не е позната, но се смета дека владеел многу кратко. Неговата хронолошка позиција е нејасна исто така.

Неговото име има неколку различни читања, се чита како *Сенеферка, Снеферка, Неферсека* и *Секанефер*.  Името Снеферка се појавува на неколку вазни од шкрилец и алабастер.

Египтологот Ким Рајхолт смета дека Снеферка владеел за време на Втората египетска династија и дека треба да се идентификува како Неферкара I.

## Надворешни врски

* Francesco Raffaele: Horus SNEFERKA - Horus Bird - Horus SEKHET (?  ) - Horus BA

## Наводи

Категорија:Фараони од Втората египетска династија
Михаел Шулте

**Мајкл Ентони Шулте** (роден на  година) —  германски пејач и текстописец. Ја започнал својата пејачка кариера во 2008 година, објавувајќи преработки на познати песни на својот Јутјуб канал, а подоцна го освоил третото место во првата сезона на *[[Гласот на Германија]]* во 2012 година. Неговиот деби студиски албум "*Широко буден (Wide Awake)"*  бил објавен подоцна истата година. Тој ја претставувал Германија на натпреварот Евровизија 2018 во Лисабон, Португалија, со песната "Ме остави да одам сам (You Let Me Walk Alone)". Тој завршил на четвртото место со 340 бода.

## Ран живот
Шулте е роден на 30 април 1990 година во Екернферде и пораснал најпрво во Линдау, дел од *Борен* во Шлај, а подоцна во Долеруп, мала општина во близина на Фленсбург. Тој учел во данското училиште Даборг-Сколен и дипломирал во 2009 година. Потоа ја завршил својата државна служба. Неговиот татко починал кога тој имал само четиринаесет години.

## Кариера

### 2012-2017: ''Гласот на Германија''
Шулте ја започнал својата кариера во 2008 година со преработки на познати песни на својот Јутјубканал. Преку својот канал, тој добил можност да потпише со менаџерска компанија Weinstein Media основана од Енди Вајнштајн во Берлин.

Во 2011, Шулте бил натпреварувач на првата сезона од *Гласот на Германија*. Тој учествувал со песната "Постави оган на дождот" од Адел и се приклучил на тимот на Реја Гарви. Шулте напредувал низ натпреварот, на крајот постигнувајќи го третиот пласман позади победничката Ајви Кваино и второпласираниот Ким Сандерс. По натпреварот, тој потпишал договор со германската независна етикета Edel AG. Неговиот деби студиски албум *Широко буден* бил објавен во 2012 година.

### 2017-денес: Евровизија и други проекти
На 29 декември 2017 година, Шулте бил еден од шесте изведувачи што се натпреварувале во *Unser Lied für Lissabon*, германската национална селекција за песна на Евровизија 2018, со песната "Ме остави да одам сам". Песната подоцна била објавена на 20 февруари 2018 година. Шулте го освоил финалето, што се одржало на 22 февруари, со што станал претставник на Германија на натпреварот Евровизија во 2018 година. Во Лисабон, Шулте освоил 340 бода, завршувајќи на четвртото место.

## Дискографија

**Студио албуми**

* Сите бранови (2011)
* *Берлински сесии* (2011)
* Широко буден (2012)
* Моите божиќни класици (2013)
* Појавувањето (2014)
* *Држи го ритамот* (2017)
* Вичини и падови (2019)
* Запомни ме (2023)

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Германски поп-пејачи
Категорија:Родени во 1990 година
Категорија:Учесници на Евровизија