open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Мало тело во Сончевиот Систем

мини|десно|350п|Ојлеров дијаграм на кој се претставени разните видови тела во Сончевиот Систем.

**Мало тело во Сончевиот Систем** — тело во Сончевиот Систем кој не е планета, џуџеста планета или природен сателит. Поимот првпат е дефиниран во 2006 г. од Меѓународниот астрономски сојуз.

Под мали тела се подразбираат сите комети и сите мали планети освен оние што се џуџести планети. Така, малите тела во Сончевиот Систем се: класичните астероиди со исклучок на џуџестата планета Церера; тројанците; и кентаурите и заднептунците со исклучок на Плутон, Хаумеја, Макемаке, Ерида и други кои може да се испостави дека се џуџести планети.

## Дефиниција
мини|десно|300п|Застапеност на кентаурите и заднептунците

Засега не е познато дали во иднина ќе биде одредена долна величинска граница за малите тела во Сончевиот Систем, и дали дефиницијата ќе го опфаќа сиот материјал до степен на метеороиди, кои се најмалите макроскопски тела што кружат околу Сонцето. (На микроскопско ниво постојат други објекти како меѓупланетарната прашина, честичките од сончевиот ветер и слободните честички на водородот.)

Освен најголемите, кои се во хидростатичка рамнотежа, природните сателити (месечини) се разликуваат од малите тела не по големината, туку по орбитата. Орбитите на природните сателити не се околу Сонцето, туку околу другите објекти во Сончевиот Систем како што се планетите, џуџестите планети и малите тела.

Некои од малите тела во Сончевиот Систем во иднина може да бидат прогласени за џуџести планети, во зависност од тоа дали ќе се утврди дека се во хидростатичка рамнотежа.

Орбитите на највеќето мали тела во Сончевиот Систем се сместени во две подрачја: астероидниот и Кајперовиот Појас. Овие две појаси имаат извесна внатрешна структура поврзана со растројувањата на големите планети (особено Јупитер и Нептун) и имаат прилично нереско одредени граници. Мали тела постојат и во други подрачја во Сончевиот Систем, но во помали концентрации. Тука спаѓаат близуземските астероиди, кентаурите, кометите и објектите од расеани дискови.

## Поврзано
* Аполонски астероид
* Кентаур (планетоид)
* Список на тела во Сончевиот Систем по големина

## Наводи

Категорија:Мали планети
Категорија:Сончев Систем
Ласе Халстрем

**Ларс Свен** „**Ласе**“ **Халстрем** (роден на 2 јуни 1946 г.) — шведски филмски режисер.

Тој најпрво станал познат по режисирањето на речиси сите музички спотови на поп групата АББА, а подоцна започнал да режира долгометражни филмови. Тој бил номиниран за Оскар за најдобар режисер за *[[Мојот живот како куче]] (Mitt liv som hund)* (1985) и подоцна за *[[Животот нема правила]]* (1999). Негови други познати режисерски дела се *[[Што го јаде Гилберт Грејп]]* (1993), *[[Чоколада (филм)|Чоколада]]* (2000) и Ловење лососи во Јемен (2011).

## Ран живот
Халстрем е роден во Стокхолм, Шведска. Неговиот татко бил стоматолог а негова мајка била писателката Карин Либерг (1907–2000). Неговиот дедо од мајкина страна, Ернст Либерг, бил Министер за финансии во првиот кабинет на Карл Густаф Екман (1926–1928) и водач на Шведската либерална партија (1930–1933).

## Личен живот
Халстрем се венчал со водителката и глумица Малу Халстрем (починала 3 февруари 2005 г.) во 1974 година, со која имал еден син, Јоан (роден во 1976 г.). Парот се развел во 1981 година. Во 1990 година тој ја запознал глумицата Лена Олин; тие се веначале на 18 март 1994 година. Парот живее во Бедфорд, Њујорк, и одгледува две деца, Тора (родена 1995 г.) и дете од првиот брак на Лена Олин, Ф. Август Рамберг (роден 1986 г.). Тие исто така имаат дом на Стокхолмкиот архипелаг.

Халстрем е вегетаријанец.

## Филмографија

* 1975 – *[[Дечко и девојка (филм)|Дечко и девојка]]*
* 1977 – *[[АББА: Филм]]*
* 1979 – *[[Иден татко]]*
* 1981 – *[[Петелот (филм)|Петелот]]*
* 1983 – *[[Две момчиња и една девојка (филм)|Две момчиња и една девојка]]*
* 1985 – *[[Мојот живот како куче]]*
* 1986 – *[[Децата од Бучносело (филм)|Децата од Бучносело]]*
* 1987 – *[[Повеќе за децата од Бучносело]]*
* 1991 – *[[Еднаш околу]]*
* 1993 – *[[Што го јаде Гилберт Грејп]]*
* 1995 – *[[Нешто да има да се зборува]]*
* 1999 – *[[Животот нема правила]]*
* 2000 – *[[Чоколада (филм)|Чоколада]]*
* 2001 – *[[Поморски вести]]*
* 2005 – *[[Неизживеан живот]]*
* 2005 – *[[Казанова (филм од 2005)|Казанова]]*
* 2007 – *[[Трик (филм)|Трик]]*
* 2009 – *[[Хачико: Кучешка приказна]]*
* 2010 – *[[Драги Џон (филм од 2010 година)|Драги Џон]]*
* 2011 – *[[Ловење лососи во Јемен]]*
* 2012 – *[[Хипнотизер (филм од 2012)|Хипнотизер]]*
* 2013 – *[[Прибежиште (филм)|Прибежиште]]*
* 2014 – *[[Индиски зачин на француски начин]]*
* 2017 – *[[Цел на кучето (филм)|Цел на кучето]]*

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Родени во 1946 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Луѓе од Стокхолм
Категорија:Шведски режисери
Гијом де Лорис

[thumb|220px|Портрет на Гијом де Лорис според манускрипт од ''[Роман за розата* во Бодлиевата библиотека]]

*'Гијом де Лорис*' (околу – ) — француски учител и поет од градот [[Лорис]]. Тој е автор на првите 4058 стихови од *Роман за розата*. Малку се знае за него, освен дека стиховите ги напишал околу 1230 година, а делото било завршено 40 години подоцна од [[Жан де Мен]]. Неговите поеми биле преведени на средновековен англиски од страна на [[Џефри Чосер]], а на современ англиски јазик од Фредерик Стартриџ Елис.


==Наводи==


==Надворешни врски==
* 
* 
*[http://romandelarose.org *Роман за розата* дигитална библиотека]
*[http://hdl.loc.gov/loc.rbc/rosenwald.0396 *Роман за розата*] на [http://www.loc.gov/rr/rarebook/ Rare Book and Special Collections Division] на Library of Congress
*[http://hdl.loc.gov/loc.rbc/rosenwald.0917 *За Романот за розата*] на [http://www.loc.gov/rr/rarebook/ Rare Book and Special Collections Division] на Library of Congress
*[http://roderic.uv.es/uv_ms_0387  *Роман за розата''] на Somni

Категорија:Француски поети
Категорија:Француски писатели од 13. век
Категорија:Несигурна година на раѓање
Категорија:Несигурна година на смрт
Робер Пенже

**Робер Пенже** ( — ) — француски авангарден писател со швајцарско потекло, кој пишувал романи и други прозни дела на стил кој потсетувал на Семјуел Бекет и други писатели од модернизмот. Го поврзуваат со книжевното движење „нов роман“. Роден на 19 јули 1919 во Женева, Робер Пенже по завршување на студиите по право работел една година како приправник во родниот град. Во 1946 заминал во Париз, каде ја проучувал префинетата уметност.

Своето прво дело *Помеѓу Фантина и Агапа* го објавил во 1951, а првиот роман *Маху или материјалното* една година подоцна. Ален Роб Грије и особено Бекет, добар пријател на Пенже, го советувале да оди кај издавачот Џером Линдон, сопственик на *Éditions de Minuit*, откако бил одбиен од издавачката куќа Галимар за делото *Грал фибист* во 1956. Неговиот роман *Некој* ја освоил наградата „Фемина“ во 1965. Во 1966 се здобил со француско државјанство и се преселил во градот Турењ, каде ги напишал повеќето од своите книги. Кратко по симпозиумот одржан 1997 во Тур во негова чест, починал од срцев удар на 25 август истата година.

## Дела

### Романи
**Entre Fantoine et Agapa*, (1951)
**Mahu ou le matériau*, (1952)
**Le Renard et la boussole*, (1953)
**Graal flibuste*, (1956)
**Baga*, (1958)
**Lettre morte*, (1959)
**Le Fiston*, (1959)
**La Manivelle*, (1960)
**L'Inquisitoire*, (1962)
**Autour de Mortin*, (1965)
**Quelqu'un*, (1965)
**Le Libera*, (1968)
**Passacaille*, (1969)
**Fable*, (1971)
**Cette Voix*, (1975)
**L'Apocryphe*, (1982)
**Monsieur Songe*, (1984)
**Le Harnais*, (1985)
**Charrue*, (1985)
**L'Ennemi*, (1987)
**Du Nerf*, (1990)
**Cette Chose*, (1990)
**Théo ou le temps neuf*, (1991)
**L'Affaire Ducreux et autres textes*, (1995)
**Tâches d'encre*, (2000)
**Mahu reparle*, (2009)
**La Fissure, précédée de Malicotte-la-Frontière*, (2009)
**Jean Loiseau*, (2010)

### Драми
**Clope au dossier*, (1961)
**Ici ou ailleurs*, (1961)
**Architruc*, (1961)
**L'Hypothèse*, (1961)
**Identité*, (1971)
**Paralchimie*, (1973)
**Nuit*, (1973)
**Abel et Bela*, (1987)
**Un Testament bizarre*, (1989)

## Наводи

## Надворешни врски
*
*Официјално мрежно место на Робер Пенже 
*
*Биографија на француски 
*Мрежно место на француски

Категорија:Француски писатели
Категорија:Луѓе од Женева
Жан де Мен

thumb|250px|Портрет на Жан де Мен додека спие

**Жан де Мен** (околу – ) — француски писател најмногу познат како автор на *[[Роман за розата]]*. Роден е како Жан Клопинел во Мен на Лоара, а завршил универзитет во Париз. Де Мен вели дека како млад пишувал песни кои се пееле на секое јавно место и во секое училиште во Франција. Најголемиот дел од животот го минал во Париз, каде имал куќа со кула и градина. По смртта на де Мен во 1305, куќата ја наследил извесен Адам Д'Анжели од доминиканскиот ред. Де Мен бил погребан во сега разрушената париска црква на јакобинците на улицата Сент Жак. Освен по *Роман за розата*, де Мен бил познат и по преводите на француски на книгата *За воените работи* од Вегециј, писмата на Пјер Абелар и Елоиза, како и *Утешението на филозофијата* од Боатије.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 
* 
* ''Роман за розата'' дигитална библиотека

Категорија:Француски поети
Категорија:Француски писатели од 13. век
Артур Адамов

**Артур Адамов** (француски: *Arthur Adamov*, роден на   во  - починал на  во ) — француски писател од ерменско потекло.

## Биографија

Артур Адамов потекнува од богато семејство кои имале нафтени ресурси во Касписко Море, но тоа наскоро исчезнало поради коцкањето и големите долгови на неговиот татко, како и национализацијата на имотот по Октомвриската револуција. По Кисловодск, Баку, Женева и Мајнц, тој се населил во Париз, каде останал до крајот на неговиот живот. Тој бил политички активен со левичарска политичка ориентација.

Драма започнал да ја пишува по Втората светска војна. Тој пишувал и песни: „Пародија“ (1947), „Инвазија“ (1949), „Голем и мал маневар“ (1950) „Професор Таран“ (1953), „Пинг-понг“ (1955), „Паоло Паоли“ (1957), „Пролет 71“ (1960) итн. Во своето дело ја драматизира  континуирано очајната потрага по смислата на човекот. Заедно со Семјуел Бекет и Ежен Јонеско се смета за основач на театарот на апсурдот
. За разлика од нив двајца, Артур Адамов не се здобил со светска слава во текот на неговиот живот.

Во прилог на драматургијата, тој напишал неколку раскази, автобиографска проза, драми и есеи. Адамов бил и голем преведувач од руски и германски јазик.

## Творештво

Творењето Артур Адам било формирано под силно влијание на експресионизмот, надреализмот, прозата на Кафка и драмска уметност на Аугуст Стриндберг, Антонен Арто и Бертолт Брехт. Во неговите дела се истражуваат безнадежноста на човекот во потрага по смислата. Тој во своите дела континуирано го правел, често вметнувајќи црн хумор.

Неговите драмски текстови се тесно поврзани со театарските претстави. Во неговите драми тој често се потпира на визуелни и звучни ефекти, кои функционираат како буквална застапеност на несвесното и свесното. Покрај драма, Артур Адамов пишувал и раскази, автобиографска проза и бројни статии и есеи за театар. Адамов бил и плоден преведувач од руски на германски и француски јазик.

## Дела
* *L'Aveu* 
* *La Parodie* 
* *L'Invasion*  
* *La Grande et la Petite Manoeuvre* 
* *Le Sens de la Marche* 
* *Tous contre tous* 
* *Le Professeur Taranne*  
* *Le Ping-Pong*
* *Paolo Paoli*
* *Le Printemps '71*
* *La Politique des Restes*
* *Ici et Maintenant*
* *Sainte Europe*
* *M. le Modéré*
* *Off Limits* (1969)
* *Si l'été revenait*

## Наводи

## Надворешни врски
Видео интервју со Артур Адамов

Категорија:Француски писатели
Адам де ла Ал

**Адам де ла Ал** (француски: *Adam de la Halle*, роден во околу  во  - починал околу  во ) — француски писател.
 
## Биографија

Адам де ла Ал е роден околу 1235 година, во богато буржоаско семејство. Студирал за свештеник, но се откажал, посветувајќи се на книжевното дело. Поради конфликти со локалната власт, тој морал да го напушти својот роден град. Тој починал во периодот помеѓу 1285 и 1288 година во Неапол.

Тоа е познат по две театарски претстави кои сведочат за постоењето на театар со комедија во француската литература на 13 век, како Играта на Робен и Марион.

## Надворешни врски

* Archives de littérature du Moyen Âge (Arlima) 
* 
* 

Категорија:Француски писатели
Категорија:Средновековни композитори
Категорија:Француски композитори
Категорија:Родени во 1237 година
Категорија:Починати во 1288 година
Жоашен де Беле

**Жоашен де Беле** (француски: *Joachim du Bellay*, роден во  во  - починал на  во ) — француски поет и критичар.

## Биографија

Жоашен де Беле е роден во благородничко семејство во западна Франција. Тој студирал право во Поатје и Париз. Во 1549 година ги објавил првите сонети инспирирани од Петрарка. Во тоа време Жоашен де Беле се вклучил во активностите на Плејадата, литературна група, застапени за создавање на модерна литература на француски јазик. Во 1553 година тој заминал за Рим со својот братучед Жан де Беле, кардинал и познат дипломат. По враќањето во Франција во 1558 година објавил две збирки поезија, исполнети со меланхолија и горчлива иронија.

Почина во почетокот на 1560 година.

## Дела
* „*La Défense et illustration de la langue française*“ (1549)
* „*Olive*“ (1549)
* „*Antiquités de Rome*“ (1558)
* „*Regrets*“ (1558)

Категорија:Француски писатели
Јован Трпеноски

**Јован Трпеноски** (,  - , ) - поранешен македонски јавен обвинител, адвокат и министер за внатрешни работи.

## Животопис
Роден е на 23.11.1935 година во Охрид, каде го завршил основното и средното училиште.

Дипломирал на Правниот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје во септември 1959 година, со среден успех 8,00. За време на студирањето бил стипендист на Сојузното јавно обвинителство на СФРЈ и Републичкото јавно обвинителство.

Правосудниот испит го положил во септември 1963 година.

## Кариера
По дипломирањето, засновал работен однос во Општинското јавно обвинителство Охрид, каде работел како Основен јавен обвинител сè до 1974 година.

Од 1974 година до 1984 работи како Окружен јавен обвинител во Скопје; во 1988 година именуван е за Јавен обвинител на Македонија, во текот на следните шест години бил јавен обвинител на Македонија, по што станал секретар за внатрешни работи во Извршниот совет предводен од Глигорие Гогоски, функција која ја извршувал во периодот 1989-1990 година. Во 2002 година, Трпеноски станал член на првиот состав на Комисијата за спречување на корупцијата.

По осамостојувањето на Македонија, поради својата работа како секретар за внатрешни работи, Трпеноски бил лустриран од Комисијата за верификација на факти, врз основа на тоа што потпишал налог за прислушување на телефонски разговори, како и поради тоа што, во својство на окружен јавен обвинител, поднел обвинение против едно лице.

Во јануари 2017 година Вишиот управен суд ја поништил одлуката на Лустрациската комисија за поранешниот јавен обвинител Јован Трпеноски.

## Наводи

Категорија:Министри за внатрешни работи на Република Македонија
Категорија:Македонски адвокати
Категорија:Обвинители
Алфред Жари

**Алфред Жари** (француски: *Alfred Jarry*, роден на  во  - починал на  во ) — француски симболист, драмски писател и поет. Тој е најдобро познат по делото „*Ubu Roi*“ или „Крал Иби“, кое го напишал во 1896 година. , што предизвикало жестока реакција во јавноста. Освен тоа, Жари е и основач на терминот патафизика
 
## Биографија

Алфред Жари е роден во Лавал, а мајка му по потекло била од Велика Британија. Тој бил поврзан со симболистичкото движење. Неговото дело „*Ubu Roi*“ често се наведува како претходник на дадаизмот, па дури и надреализмот и футуризмот од 20-тите и 30-тите години на XX век. Алфред Жари пишувал различни жанрови и стилови, но најчесто го користел постмодернизмот. Тој пишувал романи, драми, поезија, есеи и работел како новинар. Неговите текстови се сметаат како пионерска работа во областа на т.н. апсурдна литература и постмодерната филозофија.

## Дела
### Претстави
* *César-Antéchrist*
* *[[Краљ Иби|Ubu roi]]* 
* *Ubu Cocu, ou l'Archeopteryx (1897)
* *Ubu Enchaíné* (1899)
* *Ubu Sur La Butte* (1906)

=== Романи ===
* *Les Jours et Les Nuits, roman d'un déserteur*
* *L'Amour en Visites*
* *L'Amour Absolu* 
* *Messaline* (1900)
* *Le Surmâle* 
* *Gestes et Opinions du Docteur Faustroll, Pataphysicien*
* *La Dragonne''

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски надреалистички писатели
Категорија:Починати од туберкулоза
Едмон де Гонкур

**Едмон де Гонкур** ( – ) — француски писател, издавач, книжевен и ликовен критичар, воедно и основач на Гонкуровата академија. Роден во Нанси, тој поголемиот дел од својот живот го посветил на пишување книжевни и ликовни рецензии, а оформил и писателски пар заедно со братот Жил де Гонкур. По смртта на Жил во 1870, Едмон продолжил да твори сам.

Едмон го заложил сиот свој имот за да ја основа и одржува академијата Гонкур. Во чест на починатиот брат Жил де Гонкур (17 декември 1830 – 20 јуни 1870), секој декември од 1903 година академијата ја доделува „наградата Гонкур“. Тоа се смета за најпрестижна награда во француската литература, а се доделува за „најдоброто фиктивно прозно дело на годината“. Марсел Пруст, Симон де Бовоар, Мишел Турние, Маргерит Дирас, Ромен Гари и Патрик Модијано, се меѓу најпознатите добитници на наградата. Едмон починал во Шампросе во 1896, а бил закопан на гробиштата Монмартр во Париз.

## Дела

;Романи
**Sœur Philomène* (1861)
**Renée Mauperin* (1864)
**Germinie Lacerteux* (1865)
**Manette Salomon* (1867)
**Madame Gervaisais* (1869)
**La Fille Elisa* (1878)
**Les Frères Zemganno* (1879)
**La Faustin* (1882)
**Chérie* (1884)

;Друго
**Journal des Goncourt, 1851-1896*
**Portraits intimes du XVIIIe siècle* (1857)
**La Femme au XVIIIe siècle* (1862)
**La du Barry* (1878)
**L’Art du XVIIIe siècle* (1859–1875)

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* Блог посветен на Едмон и Жил де Гонкур

Категорија:Француски писатели
Андреј Макин

**Андреј Макин** (руски: *Андрей Серге́евич Макин*, , , СССР) — француски писател со руско потекло, познат и по псевдонимот Габриел Осмонде.

## Биографија
Андреј Макин е роден во Краснојарск, СССР, на 10 септември 1957 година, а пораснал во градот Пенза, околу 700 километри југоисточно од Москва. Неговата баба, која имала француско потекло, го научила на францускиот јазик го запознала со француската култура, така што тој почнал да пишува песни и на француски јазик. Во 1987 година станал доктор по филолошки науки на Московскиот универзитет. Во 1987 година заминал во Франција, како член на програмата за размена на наставници и таму добил политички азил. Во Франција, одредено време предавал руски јазик и книжевност.

## Творештво
Макин се појавил на книжевната сцена во 1990 година, со орманот „Ќерката на херојот на Советскиот Сојуз“. Две години подоцна го објавил романот „Исповед на грешниот бајрактар“, во 1994 година се појавил и романот „Додека тече Амур“. По разочарувачките реакции за неговите први дела, во 1995 година го објавил романот „Францускиот тестамент“ (*Le Testament français*) кој станал првото дело во историјата кое било наградено со наградите „Гонкур“ и „Медисис“. Во 2001 година започнал да објавува под псевдонимот Габриел Осмонде и под тоа име објавил четири романи, а последниот се појавил во 2011 година. Во француската јавност се кренала прашина околу тоа кој се крие зад псевдонимот, а конечно во 2011 година, еден научник забележал дека книгата *20,000 femmes dans la vie d’un homme* е всушност инспирирана од „Францускиот тестамент“, по што Макин потврдил дека тој е авторот.

Макин е добитник на неколку значајни книжевни награди: покрај „Гонкур“ и „Медисис“, во 2001 година ја добил и престижната награда „РТЛ - Лир“ (за романот „Музиката на еден живот“).

## Дела
* „Ќерката на херојот на Советскиот Сојуз“ (*La Fille d'un héros de l'Union soviétique*, 1990)
* „Исповед на грешниот бајрактар“ (*Confession d'un porte-drapeau déchu*, 1992)
* „Додека тече Амур“ (*Au temps du fleuve Amour*, 1994)
* „Францускиот тестамент“ (*Le Testament français*, 1995)
* „Злосторството на Олга Арбелина“ (*Le Crime d'Olga Arbelina*, 1998)
* „Реквием за Истокот“ (*Requiem pour l'Est*, 2000)
* „Музиката на еден живот“ (*La Musique d'une vie*, 2001)
* „Земјата и небото на Жак Дорм“ (*La Terre et le ciel de Jacques Dorme*, 2003)
* „Жената која чекаше“ (*La Femme qui attendait*, 2004)
* „Човечка љубов“ (*L'Amour humain*, 2006)
* *Le Monde selon Gabriel*, 2007)
* „Животот на непознатиот човек“ (*La Vie d'un homme inconnu*, 2009)
* *Cette France qu'on oublie d'aimer*, 2010)
* *Le Livre des brèves amours éternelles*, 2011)
* *Une Femme Aimée*, 2013)

**Како Габриел Осмонде**
* *Le Voyage d'une femme qui n'avait plus peur de vieillir* 2001
* *Les 20 000 Femmes de la vie d'un homme*, 2004
* *L'Œuvre de l'amour*, 2006
* *Alternaissance*, 2011

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Француски писатели
Категорија:Руски романописци
Категорија:Добитници на Гонкуровата награда
Категорија:Членови на Француската академија
Пјер Мариво

**Пјер Мариво** (француски: *Pierre Carlet de Chamblain de Marivaux*, роден на  во  - починал на  во ) — француски писател.

## Биографија

Пјер Мариво е роден е во Париз. Тој се запишал на колеџ во Риом, каде што неговиот татко работел како службеник во ковачница за правење пари. Во 1710 година се запишал на студии по право, но факултетот не го завршил, бидејќи повеќе се интересирал од книжевност.

Тој посетувал неколку библиотеки и книжевни салони во Париз, каде што се запознал со познати писатели, како Бернар ле Бовие де Фонтенел, Ла Моте, Шарл Монтескје. Така, во 1712 година Пјер Мариво ја објавил својата прва комедија „*Père prudent et équitable*“, по која следувале и неговите први романи и пародии, иако истата комедија била напишана кога имал осумнаесет години. Во периодот од 1713 до 1715 година напишал три романи: „*Effets surprenants de la sympathie*“, „*La Voiture embourbée*“ и „*Les Folies romanesques*“. Овие книги се многу различни од делата кои ги објавил подоцна. Тие биле инспирирани од страна на шпанските романси и херојските дела од минатиот век.

Во 1720 година паднал во голема финансиска криза, па поради тоа целосно се посветил на книжевната и издавачката дејност. Од 1742 година бил избран за член на Француската академија. Покрај пишувањете и членството на академијата, Мариво бил принуден да ја испрати својата ќерка во манастир бидејќи немал доволно средства за нејзиниот мираз.

Староста ја поминал кај еден свој пријател. Починал на  во .

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Француски писатели
Категорија:Членови на Француската академија
Димитрија Поповски

**Димитрија Поповски – Шкипер** (,  - , ) — македонски пливачки тренер, професор и декан на Факултетот за физичка култура во Скопје, долгогодишен селектор на пливачката репрезентација на Македонија, истакнат член на Македонскиот олимписки комитет и пратеник во Собранието на Македонија.

## Животопис
Поповски е роден во Скопје во 1941 година. Завршил Факултет за физичка култура, доктор е по спортска медицина. Поповски бил член на Управниот Одбор и Спортскиот директориум на Македонскиот олимписки комитет, селектор на најдобрата македонска пливачка репрезентација како и на репрезентацијата на поранешна Југославија.
Со македонските пливачи, бил учесник на 4 Олимписки игри и тоа во Барселона 1992, Атланта 1996, Сиднеј 2000 и Атина 2004. Тој е сметан за творец на македонското пливање и тренер на најквалитетната генерација на пливачи од Македонија. Бил и универзитетски професор и декан на Факултетот за физичка култура при УКИМ, а бил и пратеник во Македонското Собрание во два наврата 1991-1994 како член на Сојуз на реформски сили на Македонија и 1994-1998 како пратеник на Либералната партија на Македонија.
Починал во Скопје на 21 јануари 2017 година.

## Наводи

Категорија:Политичари од Скопје
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски декани
Категорија:Професори на Факултетот за физичко образование, спорт и здравје - Скопје
Категорија:Членови на МОК
Категорија:Апсолвенти на универзитетот „Св. Кирил и Методиј“
Категорија:Пратенички состав 1991-1994
Категорија:Пратенички состав 1994-1998
Сем Бенет

**Сем Бенет** може да се однесува на следниве личности:

* Сем Бенет (велосипедист) (р. 1990) — ирски велосипедист
* Сем Бенет (хокеар) (р. 1996) — канадски хокеар
Кука (филм)

**Кука** (англиски: *Hook*) — американски филм од 1991 година, во режија на Стивен Спилберг. Главните улоги ги толкуваат: Дастин Хофман, Робин Вилијамс и Џулија Робертс.

## Содржина
Во филмот, Петар Пан (го игра Вилијамс) е возрасен човек, кој работи како адвокат. Тој е оженет со внуката на Венди (ја игра Робертс). Меѓутоа, капетанот Кука (го игра Хофман) ги грабнува неговите две деца, така што Петар Пан мора повторно да замине во Недојдија, придружуван од Ѕвончица. Петар Пан воопшто не се сеќава на своето минато, но со помош на Изгубените момчиња, тој мора да ги научи заборавените вештини, со цел да му се спротивстави на Капетанот Кука. Во меѓувреме, Кука настојува да ги придобие децата на Петар Пан така што им ги задоволува сите желби. Сепак, на крајот, Петар Пан и Изгубените момчиња го напаѓаат бродот на капетанот Кука и тој повторно ја задобива довербата на своите деца.

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1991 година
Категорија:Филмови на Стивен Спилберг
Категорија:Филмови со Дастин Хофман
Категорија:Филмови со Робин Вилијамс
Категорија:Филмови со Џулија Робертс
Категорија:Филмови за Петар Пан
Категорија:Американски фантастични филмови
Жозе Гонсалвеш (велосипедист)

**Жозе Изидро Гонсалвеш Масиел** (; р. ) — португалски професионален друмски велосипедист, кој вози за континенталната екипа .

Возел на Вуелта а Еспања 2015. Негова најголема победа досега е освојувањето на Трката околу Турција 2016. Бил именуван во почетниот состав за Џиро д’Италија 2017. Во јули 2019 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2019.

## Достигнувања

;2009
: 2. Национално хронометарско првенство под 23 години
;2011
: 1. 20п Национално хронометарско првенство под 23 години
: 1. Етапа 2 Волта а Коруња
: 2. Волта а Португал до Футуро
: 8. Европско друмско првенство под 23 години
;2012
: 1. 20п Национално хронометарско првенство
: 1. Етапа 1 ГП Ефапел
: 3. Трофеу Жоаким Агостињо
::1. 20п Пласман за млад возач
: 6. Краен пласман Волта ао Алентежо
;2013
: 1. Полинорманд
: 1. 20п Планински пласман Париз-Арас
: 3. Трка околу Кина I
;2014
: 4. Трка околу Хајнан
: 6. Краен пласман Трка околу езерото Ќингхај
;2015
: 1. Етапа 5 Волта а Португал
: 4. Буклс де ла Мајен
: 20п Награда за борбеност на етапа 2 на Вуелта а Еспања
;2016
: 1. 20п Краен пласман Трка околу Турција
: 1. Етапа 2 Волта Интернасионал Кова да Беира
: 1. Етапа 7 Волта а Португал
: 4. Национално хронометарско првенство
: 5. Краен пласман Букл де ла Мајен
: 7. Букл де л’Олн
;2017
: 1. 20п Краен пласман Стер ЗЛМ Тур
::1. Етапа 4
: 4. Национално друмско првенство
;2018
: 2. Национално хронометарско првенство
;2019
: 1. 20п Национално хронометарско првенство
;2022
: 6. Краен пласман Волта ао Алентежо

### Распоред на резултатите на големите трки

СО = се откажал; — = не учествувал

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1989 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Португалски велосипедисти
Жозе Гонсалвеш

**Жозе Гонсалвеш** може да се однесува на следниве личности:

* Жозе Гонсалвеш (фудбалер) (р. 1985) — португалски фудбалер
* Жозе Гонсалвеш (велосипедист) (р. 1989) — португалски велосипедист
Црква „Св. Атанасиј“ - Мачево

**Свети Атанасиј** (позната и само како **Свети Атанас**) — главна селска црква во малешевското село Мачево. Црквата е сместена во југозападниот дел од селото, од леваата страна на патот кој води кон мост на реката Брегалница. Во нејзина непосредна близина, од спротивната страна на патот се сместени селските гробишта.

## Историја
Според натписот над влезната врата, црквата е изградена во 1932 година на местото на постара црква.

## Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна и има правоаголна основа, со петострана апсида во задниот дел. Целата градба е малтерисана и е обоена во бела боја. Над влезната врата се испишани годините 1932, кога црквата најверојатно била изградена, и 1952. Иконите во црквата се изработени од локални зографи и се подарок од месното население.

Камбанаријата на црквата се издига од кровот над влезната врата. На нејзината предна страна е испишан датумот 8 октомври 1975 година. Од левата страна на црквата се наоѓа трпезаријата.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Мачево.jpg|Селските гробишта
Податотека:Гробишта во Мачево 3.jpg|Селските гробишта


## Поврзано
* Струмичка епархија
* Мачево

## Наводи

## Надворешни врски

Мачево
Категорија:Мачево
Калум Скотсон

**Калум Скотсон** (; р. ) — австралиски професионален велодромски и друмски велосипедист, кој моментално вози за UCI World Tour екипата . Возел на екипната потера на Светското велодромско првенство, каде што го освоил златниот медал.

Постариот брат на Скотсон, Мајлс Скотсон е исто така професионален велосипедист и тие исто така биле поранешни студенти на Тринити колеџ Голер. Во август 2020 година, Скотсон учел додипломски студии за трговија/уметност на Универзитетот „Дикин“. Во октомври 2020 година бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2020.

## Достигнувања

;2016
: 1. 20п Светско велодромско првенство - екипна потера
: 1. 20п Национално хронометарско првенство под 23 години
: 2. 15п Олимписка екипна потера
: 3. Шест дена Лондон (со Камерон Мајер)
: 5. Дуо Норманд (со Мајлс Скотсон)
;2017
: 1. 20п Национално хронометарско првенство под 23 години
: 1. Шест дена Лондон (со Камерон Мајер)
: 5. Светско хронометарско првенство под 23 години
: 5. Краен пласман Триптих на планините и замоците
;2018
: 1. 20п Национално хронометарско првенство под 23 години
: 4. Игри на Комонвелтот - хронометар
: 5. Париз-Рубе за младинци
: 10. Светско хронометарско првенство под 23 години

### Распоред на резултатите на големите трки

— = не учествувал; СО = се откажал

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1996 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Австралиски велосипедисти
Категорија:Велодромски велосипедисти
Категорија:Велосипедисти на Летните олимписки игри 2016
Категорија:Олимписки велосипедисти на Австралија
Категорија:Олимписки сребрени медалисти за Австралија
Категорија:Олимписки медалисти во велосипедизам
Ален Рене Лесаж

**Ален Рене Лесаж** (француски: *Alan-Rene Lesage*, роден на  во  - починал на  во ) — француски писател, основоположник на модерниот реалистички роман.

## Биографија

Ален Рене Лесаж е роден на  во , Франција. Неговиот татко, Клод Лесаж, бил адвокат, нотар и регистратор на кралскиот двор. Неговата мајка се викала Жана Бренугат. Неговите родители починале кога Ален бил уште млад. Грижата над него била преземена од страна на неговиот чичко, кој му овозможил да се школува. Пјер Бокард, кој бил член на Редот на Језуитите, директор на Академијата во Ван, се заинтересирал за момчето поради неговите природни таленти. На возраст од 25 години, ален заминал во Париз каде во 1693 година започнал да студира филозофија.

Во август 1694, тој се оженил со Мери Елизабет. Во следниот период Ален се запознал со Антоан Данше, кој го советувал дека треба да се занимава со литература. Во следниот период започнал да работи како преведувач, и во 1695 година објавил една француска верзија на Аристенет, што не била успешна. Набргу потоа тој се запознал со опатот на Лион, кој му препорачал класици за шпанската книжевност, на кој тој самиот бил студент и колектор. Шпанската литература некогаш била многу популарна во Франција кога кралиците на куќата на Австрија седеле на престолот, но останале запоставени во времето кога Ален живеел.

Така, Лесаж започнал со преведување на делата на Лопе де Вега и Франциско де Рохас Зорила. *Le Traître puni* и *Le Point d'honneur* биле завршени во првите години од 18 век. Во 1704 година го преведел Дон Кихот од Алонсо Фернандес де Авеланеда, а наскоро потоа била адаптирана и претставата од Педро Калдерон де ла Барка, *Don César Ursin*.

Најпознат останал со својата комедија „*Crispin rival de son maître*“ и романот „*Gil Blas*“.

## Дела

* *Le Traître puni*, 1700
* *Don Félix de Mendoce*, 1700
* *Point d'honneur*, 1702 
* *Second Book of the Ingenious Knight Don Quixote of La Mancha*, 1704
* *Orlando innamorato*, 1721
* *Guzman d'Alfarache*, 1732
* *[[Gil Blas]]* (English version, French)
** *Histoire de Gil Blas de Santillane, (Livres I-VI)*, 1715. (French version)
** *Histoire de Gil Blas de Santillane, (Livres VII-IX)*, 1724. (French version)
** *Histoire de Gil Blas de Santillane, (Livres X-XII)*, 1735. (French version)
** *Histoire de Gil Blas de Santillane*, 1747.
* *Vie et aventures de M. de Beauchesne*, 1733 (French version)
* *Le Bachelier de Salamanque*, 1736. (French version)
* *Estevanille Gonzalez*, 1732
* *La Valise trouvée*, 1740 (French version)
* *Mélange amusant de saillies d'esprit et de traits historiques les plus frappants*, 1743

## Надворешни врски

* Alain-René Lesage on data.bnf.fr
* 
* 
* 

Категорија:Француски писатели
Категорија:Родени во 1668 година
Сесквитерпенски лактон

**Сесквитерпенските лактони** се класа на хемиски соединенија; тие се сесквитерпеноиди (изградени од три изопренски единици) и содржат лактонски прстен, од каде им потекнува името.  Тие се присутни во многу растенија и можат да предизвикаат алергиски реакции и токсичност во поголеми дози, особено кај добитокот кој паси.  Некои исто така се присутни и во корали каков што е Maasella edwardsi.

## Видови
[thumb|500px|Структури на некои сесквитерпенски лактони:<br />'''A''': [Гермакранолиди, **B**: Хелианголиди, **C**+**D**: Гвајанолиди, **E**: Псевдогвајанолиди, **F**: Хипокретенолиди, **G**: Еудезманолиди.]]
Сесквитерпенските лактони можат да се поделат на неколку главни класи кои вклучуваат гермакранолиди, хелианголиди, гвајанолиди, псевдогвајанолиди, хипокретенолиди, и еудезманолиди.

## Наводи

Категорија:Лактони
Шарл Ролен

**Шарл Ролен** ( – ) — француски историчар и просветител, кој бил доста популарен во своето време, но подоцна бил заборавен.

## Животопис
Ролен бил син на мајстор за кујнски прибор, а на 22 години дипломирал на универзитетот Сорбона. Во 1694 бил поставен за ректор на универзитетот, а освен обавување на таа должност, го проучувал и грчкиот јазик. На функцијата останал две години, а во 1699 бил назначен за директор на колеџот Бове. Ролен застапувал јансенистички ставови, а ги бранел и наводните чуда кои сметал дека биле дело на теологот Франсоа де Пари. За жал, поради неговите религиозни ставови му биле одземени овластувањата и го разрешиле од местото директор, но повторно бил назначен во 1719. Се смета дека поради истата причина не бил избран за член на француската академија. Кратко пред неговата смрт се изјаснил против папската була *[[Unigenitus]]*.

Книжевното творештво на Ролен датира од подоцнежниот период во неговиот живот, кога му било забрането да предава. Неговата 12–томна *Древна историја* (1730–38) се сметала за дело без цврсти историски докази, некритична и малку неточна. Но следните генерации се заинтересирале за книгата и ја проучувале. Друго негово важно дело е *Traité des études* (1726–31) во кое е резимирано како би требало да се реформира образовниот систем, отфрлајќи ги средновековните традиции кои се задржале во Франција, нагласувајќи го значењето на националната историја и намалувајќи го обемот на латински јазик во учебниците. Ролен почнал да пишува книги откако наполнил 60 години.

## Наводи

## Надворешни врски

*
*

Категорија:Француски писатели
Густав Шваб

**Густав Шваб** ( – ) — германски писател и издавач.

## Животопис
Таткото на Јохан Кристоф Шваб (Johan Christoph Schwab) бил таен дворски советник и привремен професор на Високото Карловско школо во Штутгарт (Hohe Karlsschule), кое тогаш имало статус на универзитет, а неговата мајка Фридерика потекнувала од богато трговско семејство. Завршил штутгарска гимназија, а од 1809 до 1814 со стипендија од Евангелиската донација во Тибинген, студирал на тамошниот универзитет Еберхард-Карл, најпрво филологија и филозофија, а потоа и теологија.

За време на студиите, тој се зачленил во литературен кружок и станал пријател со Лудвик Уланд, Карл Фарнхаген, и Јустинус Кернер, со кои ја објавил познатата збирка на песни *Германската песничка шума* (1813). Во пролетта 1813 година отпатувал во северна Германија, каде помеѓу другото се сретнал со Гете и Шлаермахер.

На крајот на 1817 година станал професор по класични јазици. По неколку месеци се оженил со Софи Гмелин, ќерка на професорот по право. Од 1825 година па натаму работел 20 години на издавање на список за книжевни разоноди (Blätter für literarische Unterhaltung) во издавачката куќа Брокхаус, а од 1828 година добил работа како уредник на книжевната рубрика од познатите делови на утринската листа за модерни слоеви (Morgenblatt für gebildete Stände) еден од најпознатите германски издавачи, Јохан Фридрих Коте. Ова е за германскиот литерарен свет од тоа време кој бил еден од главните позиции, и Шваб станува заштитник на младите уметници.

За издавачката куќа Мецлер во 1827 година ја уредувал најголемата германска верзија на класичните автори и преводи. Тој за своја должност ја сметал дека треба на децата што повеќе да им го приближи светот на класичната митологија, што му дало идеја во 1835 година да објави антологија од песни за Стара Грција за женски обработени од младите (Die Dichter des alten Griechenlands für die weibliche Jugend bearbeitet).

Во периодот 1828 — 1829 година, излегуваат неговите два тома збирки со песни (Gedichter) со славната балада Jahac и Боденско езеро.

## Наводи

Категорија:Германски писатели
Гијом де Машо

**Гијом де Машо** (француски: *Guillaume de Machault*, роден околу  во  - починал околу  во ) — француски средновековен писател, теоретичар и поет.

## Биографија
 
Гијом де Машо е роден во околу 1300 година во околината на Ремс, во скромно буржоаско семејство, а неговото име доаѓа од името на еден мал град во Шампањ, каде е роден. Тој бил доста образовен човек и ја имал титулата „*магистер на уметноста*“. Освен тоа што пишувал, де Машо бил исто така и поет и композитор, кој зависел од заштитата на благородниците. Тој работел како секретар на Јован Слепиот, царот на Бохемија, и во таа функција често го придружувал во неговите патувања и воени походи. Во тоа време станал и свештеник.

По смртта на кралот во Битката кај Креси во 1346 година, Машо бил доста популарен и баран. Тој бил ангажиран од различни аристократи, меѓу кои и ќерката на покојниот крал, од Шарл II Наварски, Жан де Бери, војводата од Нормандија  и од идниот француски крал Шарл V Мудриот.

Гијом де Машо преживеал по поголемата епидемија во 14 век („Црната смрт“) и својот живот го завршил во Ремс.

## Значење

Својот поглед кон поезијата де Машо ја изложил во делото „Пролог“, која била напишана пред крајот на својот живот. Зборувајќи за себе, смета дека природата го предодредила да пишува за љубовта, божествената и човечката. Освен љубовта која ја третира како единствен предмет, за него како извор на пишувањето претставувала и радоста. Тој бил против оние поети чија инспирација ја барале во тагата, и доколку темата која треба да се раскаже сепак е тажна, според него, начинот на кој треба да се произнесе, треба да биде весел.

Тој е еден од најраните композитори за кои се достапни значајни биографски информации. Според Даниел Вилкинсон, Машо е „*последниот голем поет кој исто така бил и композитор*“. Дури во 15 век, од неговата поезија во голема мера се восхитувале и истата ја имитирале други поети, вклучувајќи го и Џефри Чосер.

## Дела

## Надворешни врски

* 

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски поети
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Несигурна година на раѓање
Мајлс Скотсон

**Мајлс Скотсон** (; р. ) — австралиски професионален велодромски и друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .

Скотсон бил студент на Тринити колеџот Голер, завршувајќи ги своите студии во 2011 година. Прва професионална победа на Скотсон била на националното друмско првенство во 2017 година. Во мај 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Џиро д’Италија 2019.

Помладиот брат на Скотсон, Калум Скотсон е исто така професионален велосипедист и поранешен студент на Тринити, кој моментално вози за UCI World Tour екипата .

## Достигнувања

;2012
: 1. 20п Светско јуниорско првенство - екипна потера
: 3. Национално јуниорско хронометарско првенство
;2013
: 4. Океанско хронометарско првенство под 23 години
;2014 
: 1. 20п Светско првенство - екипна потера
: 1. Светски куп - екипна потера
: 3. Национално хронометарско првенство под 23 години
;2015 
: Национални друмски првенства под 23 години
::1. 20п Друмска трка
::1. 20п Хронометар
: 3. 15п Светско првенство - екипна потера
: 4. Хроно Шампеноа
: 7. Светско хронометарско првенство под 23 години
: 8. Гран Премио ди Поџана
;2016
: 1. 20п Светско првенство - екипна потера
: 1. Етапа 3а (ITT) Трка Олимпија
: Национални друмски првенства под 23 години
::2. Хронометар
::3. Друмска трка
: 3. 15п Светско хронометарско првенство под 23 години
: 3. Национално друмско првенство под 23 години
: 4. Хроно Шампеноа
: 5. Дуо Норманд (со Калум Скотсон)
;2017
: Национални друмски првенства
::1. 20п Друмска трка
::5. Хронометар
: 2. 15п Светско првенство во екипен хронометар
;2019
: 4. Краен пласман Тур Поату-Шарант ан Нувел-Аквитан
::1. 20п Пласман за млад возач
;2021
: 4. Класик Лоар Атлантик
: 9. Краен пласман Волта а ла Комунитат Валенсијана
::1. Етапа 1

### Распоред на резултатите на големите трки

— = не учествувал; СО = се откажал

## Наводи

## Белешки

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1994 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Австралиски велосипедисти
Категорија:Велодромски велосипедисти
Пол Адам

**Пол Адам** ( – ) — француски романописец. Адам напишал серија историски романи кои се занимаваат со периодот на Наполеоновите војни и нивниот исход. Првиот дел од серијалот *Силата* бил издаден во 1899. Заедно со Жан Мореас ја напишал книгата *Ќерките на Губер*, која го означила преминот од натурализам во симболизам во француската литература. Во неговиот роман *Стефани*, издаден 1913, Адам се залагал за договорени бракови, а не за бракот од романтична љубов. Целиот живот го минал во Париз, каде починал во 1920 година.

## Дела
* *Chair molle* (1885)
* *Soi* (1886)
* *Les Demoiselles Goubert* (1886)
* *Le Thé chez Miranda* (1886)
* *La glèbe* (1887)
* *Les Volontés merveilleuses: Être* (1888)
* *Les Volontés merveilleuses: L'essence de soleil* (1890)
* *Les Volontés merveilleuses: en décor* (1890)
* *L'Époque: Le Vice filial* (1891)
* *L'Époque: Robes rouges* (1891)
* *L'Époque: Les Cœurs utiles* (1892)
* *L'Automne* (1893)
* *Le Conte futur* (1893)
* *Critique des mœurs* (1893)
* *Les Images sentimentales* (1893)
* *Princesses byzantines* (1893)
* *La Parade amoureuse* (1894)
* *Le Mystère des foules* (1895)
* *Les Cœurs nouveaux* (1896)
* *La Force du mal* (1896)
* *L'Année de Clarisse* (1897)
* *La bataille d'Uhde* (1897)
* *Le Vice filial* (1898)
* *Le Temps et la Vie*:
* *Basile et Sophia* (1901)
* *Lettres de Malaisie* (1898)
* *Le Troupeau de Clarisse* (1904)
* *Le Serpent noir* (1905)
* *Vues d'Amérique* (1906)
* *Clarisse et l'homme heureux* (1907)
* *La Morale des Sports* (1907)
* *La cité prochaine* (1908)
* *Les Impérialismes et la morale des peuples* (1908)
* *Le Malaise du monde latin* (1910)
* *Le Trust* (1910)
* *Contre l’Aigle* (1910)
* *Stéphanie* (1913)
* *Le Lion d'Arras* (1919)
* *Notre Carthage* (1922)

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* Дела од Пол Адам на Hathi Trust
* Посмртница на Пол Адам

Категорија:Француски писатели
Категорија:Починати во Париз
Џакомо Черути

** Џакомо Антонио Мелкиоре Черути** (13 октомври 1698 &ndash; 28 август 1767) бил италијански сликар од времето на доцниот барок, активен во северна Италија, во Милано, Бреша и Венеција. Го добил прекарот **Питочето** (италијански: Pitocchetto, со значење: малиот просјак или просјаче) поради големиот број слики на селани облечени во крпи.

## Животопис
Роден е во Милано, но најмногу работел во Бреша. На почеток од својата работа, бил под влијание на Антонио Чифронди и/или на Џакомо Тодеско, а наобразба добил од Карло Череза. Додека Череза тој најмногу сликал мртва природа и теми од религија, Черути е познат по сликите со просјаци и сиромашни, кои ги сликал реално, но со невообичаено достоинство и поединечност.

Черути сликал на оваа тема во периодот од 1725 до 1740 година, а зачувани се околу 50 негови слики од тој период. Мира Пахес Мериман во нејзиниот есеј со наслов *Комедија, реалност, и развој на тематското сликарство во Италија*, вели дека „неговите фигури не прават ништо, но и немаат што да прават“. Таа ги опишува сликите на Черути како соочување со:

Негова карактеристична слика е *Жена со куче* која е насликана јасно и без идеализирање. Како и во поголемиот дел од неговите слики, жената се појавува во преден план, а позадината е неидентификувана и темна.

## Галерија

Giacomo Ceruti - The Dwarf - WGA4665.jpg|*Џуџе*
Giacomo Ceruti - Encounter in the Wood - WGA04669.jpg|*Средба во шума*
Giacomo Ceruti - Three Beggars - WGA04662.jpg|*Тројца просјаци*
Giacomo Ceruti - Boy with a Basket of Fish - WGA4664.jpg|*Момче и корпа со риби*
Giacomo Ceruti - Still-Life with Hen, Onion and Pot - WGA4678.jpg|*Кокошка, сад и кромид*
Giacomo Ceruti - Still-Life - WGA04677.jpg|*Рак, риби и школки*
Giacomo Ceruti - Portrait of a Man - WGA4674.jpg|*Портрет*
Giacomo Ceruti - Portrait of a Woman - WGA4675.jpg|*Портрет*


## Наводи

Категорија:Италијански сликари
Категорија:Барокни сликари
Категорија:Луѓе од Милано
Категорија:Родени во 1698 година
Категорија:Починати во 1767 година
Категорија:Италијански барокни сликари
Франсоа Тристан Лермит

**Франсоа Тристан Лермит** (француски: *Françeois Tristan l'Hermite*, роден околу  во  - починал на  во , Франција) — француски барокен писател и член на Француската академија.

## Биографија

Франсоа Тристан Лермит е роден околу  во , Франција. Неговото вистинско име е Франсоа Лермит но пишувал под името Тристан Лермит. Тристан Лермит бил значајна политичка и воена фигура на 15 век, за чија улога во владеењето на Луј XI постојат легенди.

Кога имал тринаесет години, го убил својот соперник во двобој, па морал да побегне во Англија. Подоцна тој бил во служба на војводата Гастон Орлеански, брат на Луј XI. Со него бил во Лорен и во Брисел. Се вратил во Франција во 1634 година. Незадоволен поради тоа што обавувал функцијата од низок ред, тој поминал во служба кај војводата на Гиза, но и овде не ја подобрил својата финансиска положба. Тој починал во голема беда.

Тој пишувал песни, главно љубовни балади, драми и романи. Како познавач на италијанскиот јазик и италијанска љубовна поезија, бил под влијание на Марини. Неговото прво и најдобро драмско дело е трагедијата „*Маријана*“ од 1636 година. Освен тоа, тој ги објавил и трагедиите „*Пентеј*“ (1637), „*Сенекиева смрт*“ (1644), „*Готован*“ (1654) и други.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски поети
Категорија:Членови на Француската академија
Категорија:Починати од туберкулоза
Категорија:Барокни писатели