Генетска екологија

**Генетската екологија** е проучување на стабилноста и изразувањето на различен генетски материјал во абиотски медиуми.  Вообичаено, генетските податоци не се размислуваат надвор од кој било организам освен за криминалната форензика. Сепак, генетскиот материјал има способност да го зафатат различни организми кои постојат во абиотски медиум преку природни трансформации што може да се случат.  Така, ова поле на студии се фокусира на интеракцијата, размената и изразувањето на генетскиот материјал што можеби нема да го споделуваат видовите доколку не биле во иста средина.

## Историја
Е.Б. Форд бил првиот генетичар кој започнал да работи на ова поле на студии. Е.Б. Форд работел најмногу во текот на 1950-тите и е најпознат по неговата работа со *Маниола јуртина* и објавил книга со наслов *Еколошка генетика* во 1975 година  Овој тип на еволутивна биолошка студија бил возможен само откако била дизајнирана гел електрофореза во 1937 година Пред ова, не постоел метод со висока пропусност за ДНК анализа. Ова поле на студии почнало да станува попопуларно по 1980-тите со развојот на полимеразна верижна реакција (PCR 1985) и електрофореза со полиакриламид гел (стр.1967).  Со оваа технологија, сегментите на ДНК би можеле да се секвенционираат, да се засилуваат и да се произведуваат протеини со помош на бактериски трансформации. Генетскиот материјал заедно со протеините може да се анализира и да се создадат поправилни филогенетски дрвја.

Од истражувањето на ИБ Форд, повеќе други генетски екологисти продолжиле да студираат во полето на генетската екологија, како што е П.Т. Ханфорд  Алина фон Таден, и многу други.    

## Трансфер на гени
Генетските информации може да се пренесуваат низ екосистемот на повеќе начини. Првиот од нив, во најмал размер, е трансфер на бактериски ген (види бактериски трансформации ). Бактериите имаат способност да разменуваат ДНК. Оваа размена на ДНК, или хоризонтален пренос на гени, може да им обезбеди на различни видови бактерии генетски информации што им се потребни за да преживеат во средината.  Ова може да им помогне на многу бактериски видови да преживеат во средината.

Сличен настан има способност да се случи помеѓу растенијата и бактериите. На пример, *Agrobacterium tumefaciens* има способност да внесува гени во растенијата за да предизвика развој на Галова болест. Ова се случува преку генетскиот пренос помеѓу *A. tumefaciens* и помеѓу предметното растение.

Всушност, сличен настан се случува секогаш кога се појавуваат вирусни инфекции во живите организми. Вирусите, без разлика дали се вируси со позитивна или негативна смисла, бараат жив организам да можат да ги реплицира нивните гени и да произведат повеќе вируси. Откако вирусот ќе влезе во жив организам, тој користи полимерази, рибозоми и други биомолекули за да го реплицира сопствениот генетски материјал и да произведе повеќе вирусен генетски материјал сличен на оригиналниот вирус. Така, трансферот на ген може да се случи преку многу различни средства. Така, проучувањето на овој трансфер на ген низ секој екосистем, без разлика дали тоа е преку бактериски екосистем или преку екосистем на организам, генетската екологија е проучување на овој генски трансфер и неговите причини. 

## Поврзано

* Еколошка генетика

## Наводи

Категорија:Гранки на екологијата
Категорија:Генетика