open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ѓунер Исмаил

**Ѓунер Исмаил** (роден на  година во Битола) — македонски политичар, издавач, публицист, општественик од турска народност.

## Животопис

Завршил Филозофски факултет во Скопје. Со пишување почнал во студентските денови, со театарски рецензии за МОТ и Фестивалот „Војдан Чернодрински” во Прилеп. Првите публицистички трудови ги објавил во весникот „*Комунист*”, а кон крајот на осумдесеттите години соработувал и во „*Млад борец*”. Во наредната деценија е колумнист во „Дневник”. Заедно со Сашо Ордановски е основач и сопственик на магазинот „Форум”, подоцна „Форум плус”, каде што од првиот број (30 декември 1997) е колумнист. Пишува и за списанија од областа на политиката и општествените науки. Бил министер за култура во периодот од 5 септември 1992 до 20 декември 1994 и портпарол на Владата на Македонија.

## Филмографија
* *[[Пред дождот]]* - 1994
* ''Прашина'' - 2001
* *Наше маало* - 2002
* ''Контакт'' - 2005
* ''Збогум Румелија'' - 2007
* *[[Балканска приспивна песна]]* - 2022

## Наводи

Категорија:Политичари од Битола
Категорија:Министри за култура на Република Македонија
Категорија:Соработници на Службата за државна безбедност
Категорија:Македонски Турци
Категорија:Југословенски Турци
Категорија:Македонски колумнисти
Категорија:Апсолвенти на Филозофскиот факултет - Скопје
Сегашност

**Сегашност** (или овде и сега) е време кое се поврзува со настаните што се перцепираат директно и за прв пат, не како сеќавање (согледано повеќе од еднаш) или шпекулација (предвидено, хипотеза, неизвесно). Тоа е период на време помеѓу минатото и иднината и може да варира во значењето од тоа да биде момент до ден или подолго.

Понекогаш се претставува како хиперпланен во просторот-време, обично се нарекува „сега“, иако современата физика покажува дека таков хиперпламен не може да се дефинира уникатно за набудувачите во релативно движење. Сегашноста, исто така, може да се смета како времетраење (види посебен подарок).

## Наводи

Категорија:Време
Категорија:Филозофија на времето
Меланин

**Меланин** (од     *мелас*, „црн, темен“) е широк термин за група на природни пигменти кои се наоѓаат кај повеќето организми. Меланинот се произведува преку повеќестепен хемиски процес познат како меланогенеза, каде што оксидацијата на аминокиселината тирозин е проследена со полимеризација. Меланинските пигменти се создаваат во специјализирана група на клетки познати како меланоцити.

Постојат три основни типа на меланин: еумеланин, феомеланин и невромеланин. Најчестиот вид е еумеланин, од кој постојат два вида - кафеав еумеланин и црн еумеланин. Феомеланин е цистеински дериват кој содржи полибензотиазински делови, кои се главно одговорни за бојата на црвената коса, меѓу другите пигменти. Невромеланинот е присутен во мозокот. Вршени се истражувања за да се испита неговата ефикасност во лекувањето на невродегенеративни нарушувања како што е Паркинсон.

## Наводи

Категорија:Боја на косата
Категорија:Кожа
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Сања Михајловиќ-Костадиновска

**Сања Михајловиќ-Костадиновска** (Скопје, 1982) — македонска универзитетска професорка и писателка. 

## Животопис
Сања Михајловиќ-Костадиновска е родена во 1982, во Скопје. Докторирала на Универзитетот „Комплутенсе“ во Мадрид. Работи како доцент по шпанска книжевност на Катедрата за романски јазици и книжевност при Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје.  

## Творештво
Михајловиќ-Костадиновска автор на книгата за деца „Сонувалко“ (Бегемот, 2019), како и на двете збирки со кратки раскази: „(Бес)конечни модели на расказот“ (2018) и „Во кратки црти“ (2021), сите три објавени од издавачката куќа „Бегемот“. Таа е добитничка е на повеќе награди за кратки раскази, како и наградата за најдобар дебитантски прозен ракопис, „Новите“ за 2015 (за нејзината новела „517“), што ја доделува издавачката куќа „Темплум“. Исто така, активно се занимава и со превод.  Три нејзини кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Родени во 1982 година
Шеснаесетеречно време

[десно|мини|262x262пкс| Нистремовиот „Тонски часовник“. ''Забележете ја употребата на неговите измислени цифри за [Шеснаесетеречен броен систем|Шеснаесетеречни вредности 9-F*. Исто така, полноќ (час 0) е на дното, наместо на горниот дел од делот за часовникот. ]]
[[Податотека:Florencetime.jpg|десно|мини|303x303пкс|Шеснаесетеречно лице на часовник]]
*'Шеснаесетеречно време** (**хексадецимално време**) — претставување на [[време]]то од [[ден]]от како [[Шеснаесетеречен броен систем|шеснаесетеречен]] [[Реален број|број]] во интервалот [0,1).

Денот е поделен на 10 <sub>16</sub> (16 <sub>10</sub>) шеснаесетеречни часови, секој час на 100 <sub>16</sub> (256 <sub>10</sub>) шеснаесетеречни минути, а секоја минута во 10 <sub>16</sub> (16 <sub>10</sub> шеснаесетеречни секунди.

== Историја ==
Овој временски формат го предложил шведскиот инженер Јон В. Нистрем во 1863 година како дел од неговиот тонски систем.

Во 1997 година, Марк Винсент Роџерс, од САД, од „Intuitor“ предложил сличен систем на шеснаесетеречно време и го имплементирал во [[JavaScript]] како Hexclock.

== Намена ==
Денот е единство, или **1**, и секој дел од него може да се прикаже со цифри десно од шеснаесетеречниот [[Основна запирка|одделувач]]. Така денот започнува на полноќ со **.0000** и една шеснаесетеречна секунда по полноќ е **.0001**. Пладне е **.8000** (една половина), една шеснаесетеречна секунда пред беше **.7FFF** и една шеснаесетеречна секунда пред следната полноќ ќе биде **.FFFF'''.

Хексовото време на Intuitor, исто така, може да биде форматиран со подвлечен одделен шеснаесетеречен час, минути и секунди. На пример:

### Часовник

### Конверзии

## Поврзано

* Двоично време 
* Десетично 
* Метричко време

## Наводи

## Надворешни врски

* Шеснаесетеречна временска алатка — дигитален и аналоген 
* Вистинско бинарно време - месно време како двоичен број 
* Аналоген шеснаесетеречен часовник, средно време по Фиренца

Категорија:Време
Мито Аргировски

**Мито Аргировски** — македонски јазичар, доктор на науки и етимолог.

Роден е на 2 август 1933 година во село Ошчима, Леринско, во егејскиот дел на Македонија (сегашна Р. Грција).

Со основно образование се стекнува во родното место и тоа на грчки јазик.

Во периодот од 1947 до 1948 година како младинец учествува во Граѓанската војна во Грција. Во месец април 1948 година го напушта родниот крај и пристигнува во Унгарија.

Сместен е, како и многу други деца од Егејска Македонија, во детските домови што специјално се оспособени од унгарската држава.

Веќе на 16 годишна возраст е поставен да биде учител на нашите деца Македонци, како и на група Грчиња. Тој им предава настава на македонски и на грчки јазик.

Д-р Мито Аргировски при привремениот престој во Унгарија, во текот на 1954 година завршува учителска школа во главниот град Будимпешта.

Започнува да ја врши значајната учителска мисија на децата Македонци сместени во домовите, како што се: Чурго, Диг и Хјугис

Во текот на 1955 година се запишува на студии на универзитетот „Ленин Интизет“. Истата година ги прекинува студиите и заминува за Полска, каде што било сместено целото негово семејство. Веднаш се запишува на студии Ополскиот универзитет во градот Ополе, на Групата Славистика. Но, набргу, под притисок врз полските административни структури од страна на некои грчки емигрантски раководители, тој бил исклучен од студиите поради неговата дејност во врска со афримација на македонскиот јазик и култура во Полска.

Периодот од 1955 до 1956 година од биографијата на д-р Мито Аргировски се одликува со една друга дејност - тој работи како новинар во иселеничкиот весник „Демократ“. Овој весник се печати со страници на грчки и македонски јазик.

Новинарот Аргировски на македонските страници пишувал записи од животот на Македонците во Полска, но објавувал свои лични и други патриотски песни, кои биле проткаени со носталгија за својот роден крај. Негова желба, како и желба на негови тамошни истомисленици - сонародници, млади луѓе била да создадат чисто македонски весник под наслов „Егејски Глас“, меѓутоа од притисок на грчките структури кои фигурураат во тој период тоа не се остварува. Воедно тоа е и причината за да биде отпуштен од работа како непожелен и е оптужен како непријателски елемент.

Подоцна се формира литературен кружок, познат под името „Вроцлавски литературен кружок“ во кој, заедно со Ташко Белчев, Петре Наковски и други, станува активен член.

Во 1962 се враќа во Македонија каде се запишува на Филозофскиот факултет во Скопје, каде што во текот на 1968 година дипломира на Групата за славистика.

Во учебната 1967/1968 се вработува како професор по руски јазик во гимназијата „Здравко Чоковски“ во Дебар.

Од 3 февруари 1971 до 17 март 2001 година, работи во Институтот за македонски јазик „Крсте Мисирков“ во Скопје каде што и бил поставен како в. д. директор во периодот од 1995 до 1997 година.

## Наводи
* Грцизмите во македонскиот јазик 
* Лирика и проза
* Vredan doprinos proučavanju grecizama na Balkanu
* Историја на катедрата за славистика
* Сојуз на Здруженијата на Македонците од Егејскиот дел на Македонија

Категорија:Македонски јазичари
Триптих

200п|десно|мини|Триптих на Бернард Дади (1933) во музејот Бигало во Фиренца
[мини|450п|десно|'''Триптих''' на германскиот сликар [Ханс Мемлинг.]]
**Триптих** ( трислоен, трикратен) – три уметнички дела што припаѓаат заедно. Во ликовната уметност претставува триделна слика во која на три плочи или платна се изведени три самостојни композиции или фигури кои се тематски или идејно поврзани.

Триптихот како олтарна слика се состои од поголем среден дел и две потесни крила, обично расклопливи. Средната плоча, а понекогаш и крилата, може да бидат и релјефни. Крилата од надворешните страни редовно биле насликани. Рамките биле често богато резбарени. Помалите триптиси од слонова коска, служат како преносливи олтарчиња, составени од три плочки поврзани со шарки и може да се отвораат и затвораат.

Изразот триптих означува и дело од другите уметнички гранки (книжевност, музика) во кои посредно или непосредно се присутни битни делови на триптихот (на пр. оперскиот Триптих (Trittico) од Џакомо Пучини.

## Триптихот во Македонија
Во Македонија триптихот го има и значењето на најмал иконостас од три сврзани икони што се чува во домот на македонско православно семејство (особено во Галичко, Гостиварско, Тетовско, Дебарско, Кичевско и Битолско), пред кој се пали кандило и свеќа на големите празници и на значајни денови и настани за семејството, а свештеникот пред нив ги извршува свештенодејствијата.

## Поврзано
* Трилогија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Христијанска уметност
Категорија:Оптички мамки
Категорија:Грцизми
Методи Спиров Тројачанец

**Методи Спиров Тројачанец** (,  – , ) – македонски стоматолог.

## Животопис
Методи Спиров е роден во Прилеп на 19 февруари 1897 година. Основно училиште завршил во Прилеп,VII клас Трговска академија во Солун (1913) и гимназија во Софија (1914), живеејќи кај чичко му Ѓорче Петров. Откако го завршил и Военото училиште во Софија (1914-1917), бил упатен на фронтот, а по ранувањето кај селото Младо Нагоричане, Кумановско (1919) и лекувањето, заминал на студии во Германија (1921), каде дипломирал на отсекот за забни лекари на Медицинскиот факултет во Берлин (1922-1927) и ја одбранил докторската дисертација „Ueber die Wirkung einiger organischer Säuren auf die Zähne#, (Phusiologischen Institut der Univerzität Berlin, 13. VIII 1927).

По дипломирањето работел како стоматолог во родниот Прилеп (1927-1930), Загреб (1930-1938) и пак во Прилеп (1938-1944). По ослободувањето Президиумот на АСНОМ го ангажирал да ја организира забоздравствената служба на територијата на Демократска Федерална Македонија и се преселил да живее во Скопје. Организирал разни курсеви за забоздравствена заштита. Бил професор во Средното стручно забарско училиште во Скопје (1947-1949), шеф на Школската забна амбуланта и шеф на Превентивната забоздравствена служба, а потоа добил дозвола за приватна пракса со признаено звање „заболекар-специјалист стоматолог“ (1952). Бил претседател на Стоматолошката секција на Македонското лекарско друштво и се занимавал со здравствена публицистика. За неуспешниот обид да биде избран за вонреден професор по Детска стоматологија на новооснованиот Стоматолошки оддел на Медицинскиот факултет го подготвил хабилитациониот труд „Психолошко-педагошки принципи во детското забарство“ (1960). Работната кариера ја завршил како „здравствен советник I врста“ на Заводот за здравствена заштита на мајки и деца (1962) и по два месеци бил пензиониран (1963).

## Наводи

Категорија:Македонски стоматолози
Епоха (геологија)

Во геохронологијата, **епохата** е поддел на геолошката временска скала која е подолга од добата, но пократка од еден период. Тековната епоха е холоценската епоха на кватарскиот период. Слоеви на карпи депонирани за време на една епоха се нарекуваат низи. Низите се поддели на стратиграфскиот столб што, како епохите, се поддели на геолошката временска скала. Како и другите геохронолошки поделби, епохите нормално се одделени со значителни промени во карпестите слоеви на кои соодветствуваат. 

Епохите најчесто се користени за младата Ценозоична ера, каде е пронајдена поголема збирка на фосили, а палеонтолозите имаат подетално познавање на настаните што се случиле во тие времиња. Тие се поретко споменувани за другите епохи и еони, бидејќи постојат помалку фосилни докази што ни овозможуваат да формираме појасен преглед на тие временски периоди. 

## Наводи

* ; 2004: *A Geologic Time Scale 2004*, Cambridge University Press

Категорија:Геолошка скала
Категорија:Геохронологија
Категорија:Геолошки епохи
Охридска гомнушка

**Охридска гомнушка** (Alburnoides ohridanus (Karaman, 1928) - Ohrid spirlin) — ендемска слатководна риба што живее во Охридското Езеро.

## Опис и градба
Од другите видови од родот Alburnoides во Европа се разликува по: обележана конкавност на тилот, јасно превртена уста, 11½ разгранети анални зраци, 42-44+ 2-3 лушпи по страничната линија, должина на муцката еднаква на пречникот на очите, меѓуорбитално растојание еднакво на пречникот на очите.

Достигнува должина до 90 мм.

## Живеалиште и распространетост
Охридската гомнушка е распространета во Охридско Езеро, Р Македонија и Р.Албанија. Живеалиштето ѝ е подолжината на езерскиот брег.

## Размножување
Охридската гомнушка почнува да се мрести од втората половина на мај и завршува во првата половина од август. Во текот на овој период, во плитките литорални делови на езерото, температурата на водата се движи од 18 до 24 Целзиусови степени. За време на периодот на мрестење, некои поединци можат да се окарактеризираат со секундарни сексуални одлики. Така, нивната маслинеста боја на вентралната страна станува бледо-жолта. На главата и на телото им се појавуваат мали тркалезни бели епителни конвекси, кои им се поголеми на главата. Тие исчезнуваат по завршување на репродуктивните активности.

Охридската гомнушка е литофилна риба која се мрести во групи од околу 10-15, а ретко 50-60 единки, од кои само неколку се женки. Женките се поголеми. Рибите се мрестат во близина на големи карпи, т.е. ги ослободуваат своите јајца во празнините близу до површината на водата. Тие минуваат низ празнините и се фаќаат на површината на карпите со нивната вентрална страна. После оплодувањето, јајцата паѓаат во празнините или се лепат на чистите подлоги без алги. Така, јајцата се заштитени и од силните ветришта кои се прилично силни на овие места, како и од други ципринидни риби како грунецот, моранецот, кленот и мрената кои опортунистички можат да ги искористат во исхраната.

Јајцата на оваа риба имаат густа и нетранспарентна надворешна мембрана, покриена однадвор со силно леплив слој. По падот на јајцата во вода, надворешната мембрана се одвојува од јајцето и се формира перивителинскиот простор. После процесот на соголување и гаструлација, со затворање на бластопорот, првите неколку миомери се појавуваат на средина на ембрионот. Во текот на вториот ден, бројот на миомерибрзо се зголемува, приближно 20 или повеќе, а очитe се рамни и се појавуваат во пределот на главата.

Во исто време, преaналните делови на кожата се шират само по должината на медио-вентралната линија на задниот долг дел на витeлусот и се пократки од постаналните делови на кожата. Очите се рамни,скоро заоблени и имаат голем број меланофори. Помеѓу очите и првиот дорзален миомер, отичните капсули почнуваат да се појавуваат со елипсовидна форма. На предниот дел на витилусот се појавува срцето, кое е во ролна. Регионот на опашката е ослободен од вителусот и го придвижува ембрионот во перивителинскиот простор, зголемувајќи ја аерацијата околу него.

Нејзиниот статус на конзервација (зачувување) е VU D2.

## Наводи

Категорија:Риби во Охридско Езеро
Охридски апостол

**Охридски апостол** – краток праксапостол од крајот на XII век. Според рускиот истражувач Анатолиј Турилов ракописот датира меѓу 1225 и 1227 година, во времето на архиепископот Димитар Хоматијан.  

Бил пронајден е од Виктор Григорович во охридската соборна црква. Има 112 пергаментни листови и е пишуван со уставно кирилско писмо врз основа на глаголска предлошка. На повеќе места во кирилскиот текст се среќаваат одделни зборови или цели редови пишувани со глаголско писмо. Два ракописни листа се напишани на глаголица. Судејќи според јазичните особености, овој значаен македонски книжевен споменик е пишуван во западниот дел на Македонија (најверојатно во Охридско). Притоа, ракописот е интересен како од јазичен, така и од книжевен и уметнички аспект. Илуминиран е со знаменца и иницијали од византиски тип, во кои се наоѓаат траги од тератолошкиот стил на орнаментирање. На крајот од ракописот е приложен краток месецослов, во кој е одбележана паметта на словенските првоучители. Ракописот се чува во Руската државна библиотека во Москва (под сигнатура Григ.13 / Муз. 1695).

## Наводи

Категорија:Средновековна македонска книжевност
Категорија:Ракописна збирка на Виктор Григоворвич
Томислав Џеков

**Томислав Џеков** (р.  во ) — македонски универзитетски професор на Факултетот за електроника и информациски технологии во Скопје.

## Животопис

Докторирал во 1976 година на Пенсилванскиот универзитет, Филаделфија во САД.

Од 1967 до 1969 година, тој работел во РТВ Скопје како инженер за видеотехника. Од 1969 година, тој работел на Електротехничкиот факултет (сега ФЕИТ) во Скопје. Во 1985 година, тој бил избран за редовен професор. На ЕТФ вршел повеќе функции како раководител на институт, продекан и декан.

Во 1990 година престојувал во Нигерија како стручњак на Меѓународната унија за телекомуникации.

## Творештво
* Микроелектроника, (учебник) Скопје 1986;

## Наводи

Категорија:Професори на ФЕИТ
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски декани
Категорија:Југословенски универзитетски професори
Категорија:Југословенски декани
Гран при Квебек 2019

**Гран при Квебек 2019** (наречена и: **ГП Квебек 2019**) — 10. издание на велосипедската еднодневна трка Гран при Квебек, која се одржала на 13 септември како 35. настан во сезоната на Светската турнеја.

Австралискиот возач Мајкл Метјус од  ја освоил трката втора година по ред и успешно ја одбранил својата титула.

## Екипи

Бидејќи Гран при Квебек е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Биле повикани две професионални континентални екипи, како и националната екипа на Канада, со што главната група била составена од 21 екипа.

Секоја екипа имала по седум возачи, освен , кои настапиле со шестмина возачи. Од вкупно 146 возачи на почетокот, 128 од нив ја завршиле трката.

## Поредок
### Завршен пласман

## Список на учесници

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Гран при Квебек
Категорија:Светска турнеја на UCI 2019
Категорија:Канада во 2019 година
Славчо Џеков

**Славчо Џеков** ( во  –  во ) – македонски универзитетски професор, специјалист од областа на одгледувањето на шумите и за предметот дендрологија, декан на Шумарскиот факултет од 1982 до 1984 година.

## Животопис

Славчо Џеков е роден на 21 септември 1924 година во село Раклиш, Радовишко. Гимназиското школување го започнал во Радовиш, а го завршил во Софија. Во учебната 1946/47 година, тој се запишал на Земјоделско-шумарскиот факултет во Земун, а дипломирал на новоотворениот Земјоделско-шумарски факултет во Скопје во 1950 година. Во 1952 година бил избран за асистент на предметот Дендрологија на Земјоделско-шумарскиот факултет во Скопје. Докторирал во 1959 година на Шумарскиот факултет во Загреб на темата под наслов: „*Систематски положај, географске и шумско узгојне особине домаће црне и сиве, као и одомаћене пирамидалне тополе у НР Македонији*”. За доцент по предметот Дендрологија, тој бил избран во 1960 година, за вонреден професор во 1965 година, а во 1971 година за редовен професор по истиот предмет. Во периодот од 1967 до 1978 година ја изведувал и наставата по предметот Одгледување на шумите. Пензиониран бил на 1 октомври 1987 година. Починал во 1999 година.

Се занимавал со проучување на дендрофлората, шумско-вегетациските односи и воведувањето на популикултурата во Македонија. Дал голем придонес во проучувањето на тополите и глоговите, при што открил нови видови. Публикувал бројни трудови во домашни и во странски списанија.

## Творештво
* Дендрологја, (учебник) Скопје 1987;

## Наводи

Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски дендролози
Категорија:Македонски декани
Категорија:Југословенски универзитетски професори
Категорија:Југословенски дендролози
Категорија:Југословенски декани
Категорија:Професори на УКИМ
Бранко Панов

**Бранко Панов** (,  – , ) – македонски историчар и универзитетски професор. Тој бил втемелувач на современата македонска медиевистика и основоположник на македонската византологија.

## Животопис
Бранко Панов бил роден во Струмица на 22 март 1932 година. Основно и средно образование завршил во родниот град, потоа дипломирал (1955) и докторирал на Филозофскиот факултет
– група Историја во Скопје (1955). Бил долгогодишен професор по Историја на Византија и по Историја на македонскиот народ – среден век на Филозофскиот факултет во Скопје (1976–1997). Низа учебни години бил професор и на студентите по географија, етнологија и новинарство и на постдипломските студии на Природно-математичкиот и Правниот факултет во Скопје. Учествувал на голем број научни собири во земјата и странство – Атина, Букурешт, Вашингтон, Виена, Копенхаген, Краков, Москва, Нитра, Салцбург и Регенсбург. Бил главен и одговорен уредник на списанието „*Историја*“, претседател на Управниот одбор, претседател на Советот, раководител на Советот на последипломските студии и раководител на ННСГ за историја на Филозофскиот факултет, член на Југословенскиот византолошки комитет и прв претседател на Собранието на Македонско-украинското друштво за културна соработка.

## Творештво
*Теофилакт Охридски како извор за средновековната историја на македонскиот народ, Скопје, 1971;
*Средновековна Македонија, т. Ⅱ и Ⅲ, Скопје, 1985
*Охрид и Охридско низ историјата, кн. I, Охрид, 1985 (соавтор);
* Македонија низ историјата, Скопје, 1999;
*Историја на македонскиот народ, т. I, Скопје, 2000 (соавтор и уредник).
Автор е на повеќе учебници и прирачници за основното и средното образование.

## Наводи

Категорија:Македонски медиевисти
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски уредници
Категорија:Југословенски историчари
Категорија:Југословенски универзитетски професори
Категорија:Југословенски уредници
Категорија:Професори на Филозофскиот факултет - Скопје
Категорија:Професори на Природно-математичкиот факултет - Скопје
Категорија:Професори на Правниот факултет „Јустинијан I“ - Скопје
Категорија:Апсолвенти на Филозофскиот факултет - Скопје
Категорија:Доктори на Филозофскиот факултет - Скопје
Категорија:Добитници на наградата „Гоце Делчев“
Ганчо Пајтонџиев

**Ганчо Пајтонџиев** (,  – , ) – вежбач во спортска гимнастика, наставник по физичко воспитување и етнокореолог. Член и инструктор на соколски организации (1920–1941). По Втората светска војна, тој членувал во бројни фискултурни сојузи и здруженија, како стручно лице и автор на академски состави и слетски вежби. Како соработник на Институтот за фолклор, снимил преку 7.500 народни творби (10 јануари 1952 – 27 декември 1967), а значајни делови од нив се објавени во трите книги „Македонски народни ора“, во соавторство со Живко Фирфов и самостојно.

## Творештво
*Македонски народни ора со кореографски знаци и терминологија, Кореографското писмо го составиле и оваа збирка ја уредиле Живко Фирфов и Ганчо Пајтонџиев, Скопје, книгоиздателство „Кочо Рацин“, 1953;
*Македонски народни ора од Малешевско, Делчевско, Кочанско, Светиниколско, Штипско, Радовишко, Струмичко и Валандовско, книга

## Наводи

Категорија:Македонски гимнастичари
Категорија:Македонски етномузиколози
Категорија:Спортисти од Велес
Коле Бендевски

**Коле Бендевски** (,  – , ) – македонски првоборец и општественик.

## Животопис
Коле Бендевски е роден во село Ѓавато, Битолско на 17 јуни 1908 година. На петнаесетгодишна возраст заминал печалбар во САД, работејќи како возач-таксист и работник во железарница во Гери и во Чикаго и се запознал со комунистичката идеологија. Поради илегалниот престој, бил уапсен и спроведен во затворите во Њујорк и на островот Њуфаундланд, а потоа депортиран во Солун (1932). По враќањето работел како автопревозник, а политички се активирал во времето на изборите (1938) и потоа станал член на КПЈ (1939). Како активист на НОАВМ, бил уапсен (1942–1944) во затворите во Битола, Скопје и Идризово, по што заминал како борец на Седмата македонска НО бригада.

По Ослободувањето бил директор на автосообраќајните претпријатија во Битола и во Скопје, началник на Возниот парк на Владата на НРМ, директор на „Македонија пат“ и е пензиониран како началник во Автосообраќајното училиште „Боро Петрушевски” во Скопје (1964). Носител е на Партизанска споменица од 1941.

## Творештво
* Во Скопскиот централен затвор, „13 Ноември“, Ⅹ, 10, Скопје, 1971;
* Лажни сведоци, Оковани во пранги, Скопје, 1981;
* Формирањето и работата на првата партиска ќелија во селото Ѓавато 1941 и 1942 година, Битола и Битолско во НОВ 1941 и 1942, кн. втора, Битола, 1978; (соавторство со Тодор Чаталовски и Мијал Грбевски)
* Учеството на ѓаваштани во акцијата на с. Кажани, Битолските народноослободителни партизански одреди, Битола, 1982; (соавторство со Тодор Чаталовски и Мијал Грбевски); 
* Револуционерната дејност на Трајан Белев-Гоце, Битола и Битолско во НОВ 1943–1944, кн. втора, Битола, 1982, (соавторство со Тодор Чаталовски и Мијал Грбевски);

## Наводи

Категорија:Македонски борци
Категорија:Македонски општественици
Категорија:Носители на Партизанска споменица од 1941
Тодор Јакимов

**Тодор Јакимов** (,  — , ) — македонски професор на Електротехничкиот факултет во Скопје.

## Животопис
Јакимов дипломирал на Електротехничкиот отсек при Техничкиот Факултет во Загреб (1952) и се вработил во фабриката за електрични производи „*Југ*” во Скопје. Во 1953 г. преминал на работа во составот на новоформираната група за изградба на Рудници и железарница „Скопје”, каде што останал до 1969 г. Во 1961 г. бил избран за доцент на Електротехничкиот факултет во Скопје. Во 1966 г. бил избран за виш предавач, 1971 за вонреден професор, а во 1976 г. за редовен професор на Електротехничкиот факултет во Скопје. 
	
Докторирал на Електротехничкиот факултет во Загреб. Бил декан на ЕТФ во Скопје. Во периодот од 1969 до 1973 г. бил ангажиран како советник во Рудници и железарница „Скопје”, од 1973 г. бил технички советник во Индустријата за никел, челик и антимон „ФЕНИ” од Кавадарци, а од 1982 до 1992 г. бил технички советник на Електроиндустријата „ЕМО” – Охрид.

## Награди
* Награда „11 Октомври“ за животно дело.

## Наводи

Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Професори на ФЕИТ
Категорија:Декани на ФЕИТ
Категорија:Добитници на наградата „11 Октомври“
Томе Јанакиевски

**Томе Јанакиевски** (роден на  година во  - починал на  година во ) — македонски археолог и научен советник.

## Животопис
Томе Јанакиевски основно и средно образование завршил во Битола. Дипломирал на Филозофскиот факултет во Загреб на одделот за археологија во 1963 година. Во 1975 година се стекнал со звање магистер по музеолошки науки. Во 1997 година ја одбранил докторската теза под наслов „*Античките театри и споменици со театарска тематика во РМ*“ и се здобил со звање доктор по археолошки науки. Во 1964 година се вработил во Народниот музеј во Битола како археолог, кој во 1976 година се спои со Завод,  музеј и галерија Битола. Од 1968 до 1976 година бил директор на оваа  институција. Како истакнат стручњак по археологија раководел и учествувал во многу археолошки ископувања и истражувања и  тоа: истражување и реконструкција на Римскиот театар „Хераклеја“, истражувања во РЕК, Кале, во село  Стрежево и Цапарско Поле;

Од 1999 г. се вработил во Институтот за старословенска  култура  во  Прилеп. Во 1998 година го објавил трудот „*Антички театри и споменици со театарска тематика во Република Македонија*'“. Во 2001 г. го издал и научниот труд „*Доцноантичка микростанбена целина над театарот во Хераклеја Линкестис*“ како и книгата „*Убигацијата на средно вековна Битола*“ (од 7   до 14 век) издадена во 2003 година. 

## Наводи

Категорија:Македонски археолози
Категорија:Македонски историчари
Ѓорѓи Јанчевски

**Ѓорѓи Јанчевски**  (роден на  година во ) — македонски економист и банкар.

## Животопис

Ѓорѓи Јанчевски завршил на Економскиот факултет во Скопје (1969–1973), а се усовршувал првин преку АИЕСЕЦ во Данска (Есбјерг, 1972), потоа во Велика Британија (Единбург, 1873); бил на студиски престој во САД за усовршување на менаџментот (Њујорк, 1992), на семинар во Дрезднер банка во Германија (1994) и студиски престој во организација на *Програмата за финансиите и банкарството во Средна и Источна Европа* во Јапонија (Осака, 1997). Работи во финансиската и банкарската област: во Републичкиот завод за цени (од 1974), во Основната земјоделска банка-Скопје (од 1978), еден од основачите на Тутунска банка АД – Скопје и нејзин заменик директор (од 1985), прв генерален директор на НЛБ Тутунска банка АД – Скопје (од 1. Ⅰ 1998) и претседател на Управниот одбор на НЛБ Тутунска банка АД (од 3. Ⅶ 2008).

## Наводи

Категорија:Македонски банкари
Категорија:Македонски економисти
Светозар Јаневски

**Светозар Јаневски**  (роден на  година во ) — македонски технолог и стопанственик.

## Животопис

Јаневски по завршувањето на Технолошкиот факултет во Скопје (1976), се вработил во Пивара Скопје (1976) и како директор на Секторот за истражување и развој, технички директор и генерален директор на фирмата ја проширил инвестиционата активност, го стандардизирал производството, го подигнал квалитетот на производите и постигнува најдобри економски и финансиски перформанси во земјата и во регионот. Проширувајќи го бизнисот, ги презел двете најголеми винарии во земјата „Тиквеш” во Кавадарци (2003) и „Винојуг” во Гевгелија (2004). Како член или раководител учествува во повеќе национални и меѓународни професионални органи и тела и добива повеќе признанија.

## Наводи

Категорија:Македонски стопанственици
Категорија:Пивара Скопје
Живко Јаневски

**Живко Јаневски**  (роден на  година во Градско - починал на  година во ) — македонски новински фоторепортер.

## Животопис
Живко Јаневски бил прогласен за мајстор на фотографија на Југославија во 1974 година, а во наредната година во Берн го добил највисокото меѓународно признание за уметничка фотографија *ЕФИАП*. Со фотографија почнал како член на белградските фото-клубови „*Електромашинац*” и „*Београд*” (1957 /1968), а професионално по враќањето во Скопје (1968). 

Целиот свој работен век го минал во НИП „Нова Македонија” како соработник и уредник на фотографија на „Нова Македонија”, „Вечер”, „Журнал”, „Екран”, „Починка”, „Пулс”. Имал седум самостојни изложби, излагал уште на дваесетина групни изложби во најзначајни фото-салони во светот. Освоил 84 награди. Од 2001 г. е востановена годишна „*Гран при награда Живко Јаневски*” за најуспешни фоторепортерски остварувања. 

## Наводи

Категорија:Македонски фотографи
Категорија:Југословенски фотографи
Беломорец

**Беломорец** – дневен политичко-општествен весник кој излегувал од 2 до 7 ноември 1912 година во Солун. Го уредувале Ангел Томов, К. Димитров, Павел Шатев (подоцна заменет со Емануел Лјапчев) и И. Неделков (одговорен уредник). Бил печатен во печатницата на К. Тенчов. Објавени биле вкупно 6 броја. Во првиот број се декларирал како продолжение на весникот „Право“. Се појавил во времето на воспоставувањето на бугарската окупација на Солун и се залагал за „најчистиот демократизам“, со Македонија во границите на Бугарија. Грчката воена цензура го дала на суд (5. XI 1912), по што бил продаден на група еврејски новинари кои продолжиле да го издаваат под истото име, но на француски јазик.

## Наводи

Категорија:Македонски весници
Тоде Кабровски

**Тоде Кабровски** (роден на  година во Горно Орехово) — македонски просветен и културно-национален деец во Австралија.

## Животопис

По завршувањето на Учителската школа (1964) и на Вишата педагошка школа (на Групата за историја и географија) во Битола (1967), во 1969 година се иселил во Австралија (Рокдаел, Нов Јужен Велс) и 36 години работел во Telstra Corporation Limited (Телстра корпорејшен лимитед) односно [австралискиот Телеком. Бил еден од иницијаторите за отворање на првото етничко училиште на македонски јазик во Нов Јужен Велс (1975) и учител во разни македонски основни етнички училишта и наставник во гимназијата во Когра (1976-2004). Исто така бил и еден од иницијаторите за основање на Македонскиот просветно-училиштен одбор за НЈВ и негов потпретседател и претседател (1978-2004), член на комисиите за изработка на наставен план и програма за средните училишта и за проверка на испитите, соавтор на неколку учебника за македонските етнички училишта и член или раководител во разни македонски културно-уметнички, добротворни и други друштва и организации.

Тоде Кабровски е добитник на голем број награди и признанија:
* Златна плакета од Матицата на иселеници од Македонија во 1985 година
* Благодарница од Министерството за образование на Република Македонија во 2006 година
* Златно сонце од Македонскиот именик во 1997 година
* Признание од Македонскиот просветно-училиштен одбор за Нов Јужен Велс
* Благодарница и статуетка на заслужните „Мајка Тереза“
* Признание почесен претседател од Македонскиот просветно-училиштен одбор за НЈВ
* Медал „Свети Климент Охридски“ од Министерството за иселеништво на Република Македонија

Освен непосредниот ангажман во изведувањето на наставата по македонски јазик, Кабровски оставил белег и како автор и соавтор на учебници и неколку книги, како што се:
* Светилник 1,2 и 3 и Културата на македонскиот народ“ во соработка со проф. д-р Георги Сталев
* „Тајната на зборот“

Денес Тоде Кабровски е почесен претседател на Македонскиот просветно–училиштен одбор за Нов Јужен Велс и активен член на Македонската православна црква „Света Петка“ во Рокдејл.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Орехово
Категорија:Македонски национални дејци
Категорија:Македонци во Австралија
Јордан Јаневски

**Јордан Јаневски**  (роден на  година во  - починал на  година во ) — македонски тонснимател и тонски монтажер.

## Животопис

Јордан Јаневски основно и средно техничко образование завршил во Скопје. Во 1950 година започнал да работи во „Вардар филм“, каде што останал да работи сè до своето пензионирање во 1991 година. За професијата тон-снимател стручно се оспособил низ работата на филмовите што ги реализирала младата македонска кинематографија, а потврда за својот квалитет добил на Фестивалот на југословенскиот документарен и кусометражен филм, Белград '92, каде за тонска обработка на филмот „Огнена бригада“ е добитник на наградата Златен медал - Белград. Неговата филмографија (127 единици) би била побогата доколку се земе предид неговиот ангажман како асистент тон-снимател во почетокот на македонското филмско производство и работата надвор од матичната институција „Вардар филм“.

## Наводи

Категорија:Македонски филмски луѓе
Филип Каваев

**Филип Каваев** (роден во  година во  - починал во  година во ) — македонски гимназиски професор по македонски јазик и книжевност, и фолклорист.

## Животопис

Филип Каваев е роден во 1904 година во Струга. Основно образование завршил во Струга, средно во Охрид и во 1924 година, тој завршил богословска учителска школа во Призрен. Во времето од 1924 до 1941 година, тој учителствувал во многу села во тогашната Струшка, Дебарска и Прилепска Околија. Во почетокот на бугарската окупација (1941  година) бил назначен за средношколски професор во Битола каде останал до крајот на својот живот. Учителствувајќи од село во село, Каваев имал можност да се запознае со фолклорот во разни места. Собраниот материјал тој грижливо го чувал до последните години од животот кога го депонирал во Институтот за фолклор во Скопје, така што во проучувањето на фолклорот на Западна Македонија, тој е неодминлив. Во 1945 година бил назначен за наставник за македонски јазик и книжевност во ново отворените училишта на мајчин јазик, во Гимназијата „Никола  Карев“ во Битола. Во 1957 година, тој дипломирал и  на Филозофскиот факултет во Скопје. Во 1962 година, според тогашните закони, Каваев бил пензиониран на 58 годишна возраст.

Покрај собирање на народни творби, тој пишувал и книжевни дела. Уште пред НОБ, тој објавувал творби - песни и раскази во тогашните весници и списанија. Во 1936 година, за објавениот расказ „*Прост рибар*“, тој ја добил првата награда, а 1938 година, на анонимен конкурс, тој добил втора награда за учество со кратко прозно дело. Во 1943 година, тој понудил драмски текст во Битолскиот народен театар, поврзан со револуционерната дејност и погубувањето на Ѓорѓи Сугарев. Објавувал написи во списанието „*Македонски јазик*“ за зборообразувачките процеси, за етимологијата на посебни зборови и сл. Има објавено трудови и од историски карактер („*Учеството на Битола и битолчани во Илинденското востание според народните песни*“). Од објавените трудови посебно интересни се тие што говорат за фолклорот на областа Гора и говорот на Горанците. Во 1961 г. ја објавил збирката „*Народни пословици и гатанки од Струга и Струшко*“, 4450 пословици и 567 гатанки. Во 1969 г. ја објавил книгата „*Битола, бабам Битола*“ со 204 испеани песни за Битола, додека во 1972 година, излегла од печат и третата негова збирка „*Смилево славно во оган гори*“. Во 1961 година, тој бил награден со наградата „4 Ноември“. Истата година бил одликуван и со Орденот за труд со сребрен венец.

Починал во 1974 година во Битола.

## Наводи

Категорија:Македонски фолклористи
Категорија:Југословенски фолклористи
Категорија:Добитници на наградата „4 Ноември“
Категорија:Апсолвенти на Филозофскиот факултет - Скопје
Категорија:Македонски општественици
Категорија:Југословенски општественици
Категорија:Македонски средношколски професори
Категорија:Југословенски средношколски професори
Билјарски песни

**Билјарски песни** – пролетни обредно-календарски песни, поврзани со берењето на билките, со крмењето на добитокот и со започнувањето на објектите. 

Овие песни се поврзани со одредени празници од народниот и црковниот календар, најмногу со Ѓурѓовден, но и со Летник, Свети 40 маченици, Благовец, Цветници, Иванден и др. Билките се берат навечер спроти празникот или наутро, пред изгрејсонце, на самиот празник. Притоа се пее: Ајде на билје, бела Билјано,/ билје да бериш, стадо да крмиш,/ стадо да крмиш, стадо братово… итн. 

За повеќето песни карактеристичен е рефренот Билјаро! Сл’нце грејет, цвеќе пулит, Билјаро!/ Ветер вејет, шума листит, Билјаро!/ Роса росит, трева растет, Билјаро! Песните имаат свечено-величална смисла. Тие ги опеваат најискрените надежи на луѓето за лична среќа, здравје, љубов и напредок на целото семејство и за здравје и приплод на добитокот. Песните се исполнети со силна симболика, присуство на хиперболи и сл.

## Наводи

Категорија:Македонска народна лирика
Категорија:Календарски народни песни
Галена

**Галена** уметничко име на **Галена Вичева Генчева** (, ) — бугарска поп-фолк пејачка.

## Дискографија

### Албуми
* Галена (2006)
* След 12 (2008)
* Официјално забранет (2010)
* Аз (2011)
* Кой (2015)
* XX (2024)

### Спотови

### Фолклорни спотови

### Тв верзии

## Наводи

## Надворешни врски
*

Категорија:Бугарски пејачи
Категорија:Бугарски поп-фолк пејачи
Категорија:Родени во 1985 година
Дупка (Кратово)

**Дупка** или **Талашманци** — археолошко наоѓалиште во градот Кратово. Претставува доцнохеленистичка и римска некропола. На 3 км западно од градот, со трасирањето на патот за Скопје е пресечена некропола на благата падина на десниот брег на Кратовска Река. Со ископувањата во 1990 година се откриени една доцнохеленистичка гробница издлабена во карпа и еден раноримски гроб.

## Поврзано
*Железница - Равниште — некропола од римското време;
*Кратово — населба од доцнохеленистичкото и римското време;   
*Кратово — средновековна некропола;
*Кратово;
*Список на археолошки наоѓалишта во Кратовско.

## Наводи
Железница (Кратово)

**Железница** или **Равниште** — археолошко наоѓалиште во градот Кратово. Претставува римска некропола. Според податоците на археолот на Апостол Керамидчиев, наоѓалиштето лежи над селото Железница, на високото плато каде што е подигната опитната станица за овоштарство. Во 1961 година овде бил уништен дел од некропола, поточно 4 гроба градени од камени плочи. На една од плочите, што подоцна била украдена, имало релјефна претстава и натпис. Во близината на некрополата бил откопан еден питос  уште неколку во местата Вук и Живолески Рид, во реонот на селските лозја.

## Поврзано
*Дупка - Талашманци — некропола од доцнохеленистичкото и римското време;
*Кратово — населба од доцнохеленистичкото и римското време;   
*Кратово — средновековна некропола;
*Кратово;
*Список на археолошки наоѓалишта во Кратовско.

## Наводи
Кратово (античко археолошко наоѓалиште)

**Кратово** — археолошко наоѓалиште во градот Кратово. Претставува доцнохеленистичка и римска населба. Се наоѓа на северниот дел на градот. На ридот кај гимназијата, со ископувањата изведувани во 1992 година се откриени делови од јужниот бедем на населбата и ретки делови на хеленистичка керамика, како и многубројни остатоци од римски садови, питоси и римски монети од III до IV век. Откриена е и печка за печење керамички садови. Ископувањата ги изведувала археологот Вера Битракова-Грозданова со колегите од Музејот на Македонија и Институтот за историја на уметност и археологија.

## Поврзано
*Дупка - Талашманци — некропола од доцнохеленистичкото и римското време;
*Железница - Равниште — некропола од римското време;
*Кратово — средновековна некропола;
*Кратово;
*Список на археолошки наоѓалишта во Кратовско.

## Наводи
Спас (Туралево)

**Спас** — археолошко наоѓалиште во кратовското село Туралево. Претставува средновековни градби. Спроти селото има високо плато со обработливи ниви во кои, на еден мал простор, биле откриени темели од градби ѕидани од камен и кал. Судејќи според начинот на ѕидањето и употребениот материјал, веројатно се работи за некакви средновековни градби.

## Поврзано
*Црквеница — населба од доцноантичкото време;
*Туралево;
*Список на археолошки наоѓалишта во Кратовско.

## Наводи
Црквеница (Туралево)

**Црквеница** — археолошко наоѓалиште во кратовското село Туралево. Претставува доцноантичка населба. На десната страна од Туралевски Дол, во нивите на двајца жители се среќаваат делови од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди.

## Поврзано
*Спас — средновековни градби;
*Туралево;
*Список на археолошки наоѓалишта во Кратовско.

## Наводи
Стефан Маневски

** Стефан Маневски ** (,  – , ) — македонски вајар и професор .

## Животопис
Дипломирал (1960) и магистрирал (1963) на Академијата за ликовни уметности во Белград.
Ретроспективна изложба имал во Скопје (МСУ, 1999).
Маневски е еден од доајените на Друштвото на ликовните уметници на Македонија.
Бил професор на Факултетот за ликовни уметности во Скопје.

## Творештво
Неговите почетоци (1963/64) биле врзани за инвентивната серија енформелни
цртежи, додека вајарните реализации од 1966 г. се конципирани со метални фрагменти
(Миг на времето, 1966). Подоцна скулптурите ги сведува на објекти со оптички ефекти и со разбрануванаобоена површина (Светлосен информатор 2, 1983).
Во Музеј на современа уметност Скопје ,постои богата и значајна колекција на негови дела:
*„Јужна ѕвезда“, 1965,
* „Миг на времето“, 1966 
* „Композиција“, 1966 
*„Неисправен механизам“, 1966/1967 
*„Морбидно јадро“, 1966/1967 
*„ Цртеж“, 1963 
*„Градот што догорува“, 1964 
*„Без наслов“, 1968 
* „Крилеста скулптура“, 1968 
*„Јадро што зрачи“, 1968 
*„Скулптура“ 1, 1970 
*„Скулптура“ 2, 1970 
*„Скулптура“ 7, 1973 
*„Скулптура 12, 1972/1973 
*„Без наслов“, 1978 
*„Скулптура“ 10-2, 1977 
*„Скулптура“ 10-1, 1978 
*„Светлосен информатор“ 2, 1983.

## Наводи

## Надворешни врски
*Стефан Маневски 
*Stefan Manevski

Категорија:Македонски уметници
Категорија:Македонски вајари
Категорија:Апстрактни вајари
Иван Митевски

** Иван Митевски ** (,  – , ) — македонски режисер.

## Животопис
Доајено на телевизиската играна и документарна програма. Митевски бил еден од најплодните македонски режисери, со мошне голем опус на документарни и играни филмови, главно во продукција на Македонската телевизија. Неговите филмови имаат добиено голем број награди.

## Творештво
Неговите филмови ја скенирале човековата душа. 
Болката и осаменоста, но и љубовта и разбирањето. 
Бил предводник на познатата скопска телевизиска документарна школа.
Поважни филмови:
*„Време на летала“, 
*„Заминување од Пасквелија“, 
*„Трето доба“, 
*„Децата на светот“, 
*„Црвениот трендафил на Скопје“,
*"Време, живот"
*"Ноќ спроти Свети Василиј".

Направил и стотици документарци и ги освоил бројните признанија низ светот, а документарецот -

*„Глас“ влегол во банката на податоци на УНЕСКО .

## Наводи

## Надворешни врски
* ВО СПОМЕН НА НАШИОТ ИВАН МИТЕВСКИ

Категорија:Македонски режисери
Божидар Настев

** Божидар Настев ** (,  – , ) — македонски преведувач, професор.

## Животопис
Завршил Филозофски факултет во Скопје (француски јазик и литература). Докторирал во Загреб. Бил декан на Филолошкиот факултет во Скопје, претседател на Сојузот на литературните преведувачи на Македонија и претседател на Сојузот на книжевните преведувачи на Југославија. Има напишано научни студии за голем број француски писатели.

## Творештво
Негови најзначајни преводи се:
*„Госпоѓа Бовари“ од Флобер (1960)
*„Заточениците од Алтона“ од Сартр (1962)
*„Неименливото“ од Бекет (1970)
*„Селани“ од Балзак (1972)
*„Сентиментално воспитување“ од Флобер (1977) и др.

Автор е на книгите: 
*„Македонија во делата на француските писатели“ (1976) и 
*„Аромански студии“ (1982)

## Наводи

## Надворешни врски
* Македонија во делата на француските писатели: 1900-1930

Категорија:Македонски преведувачи
Чукарче (Вакуф)

**Чукарче** — старохристијанска црква кај кратовското село Вакуф. Кај утоката на реката Повишница во Крива Река се издига ниска чука која зафаќа простор од 50 × 50 м, оградена со ѕид од сувоѕидица. Во средишниот дел на просторот се гледаат темели од црква, а се среќаваат и фрагменти од покривни ќерамиди. Во близината на црквата биле откопани неколку гроба од камени плочи.

## Поврзано
*Вакуф; 
*Список на археолошки наоѓалишта во Кратовско;

## Наводи

Категорија:Вакуф
Градиште (Горно Кратово)

**Градиште-Чукар** — градиште од доцноантичкото време кај кратовското село Горно Кратово. На 2 км од месноста Грамади се издига висок и тешко пристапен рид. На самиот врв има прилично добро зачувани остатоци од бедем што оградувал простор од 50 × 50 м, ѕидан од камен и варов малтер, широк 1,50 м. По површината на градиштето се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди.

## Поврзано
*Горно Кратово; 
*Список на археолошки наоѓалишта во Кратовско;

## Наводи

Категорија:Горно Кратово
Грамади (Горно Кратово)

**Грамади** — населаба од доцноантичкото време кај кратовското село Горно Кратово. Во непосредната близина на маалото Гарганци, на простор од 800 × 600 м се среќаваат градежен материјал, керамички садови, питоси и покривни ќерамиди. Во нивата на Р. Вучков е откопан голем питос.

## Поврзано
*Горно Кратово; 
*Список на археолошки наоѓалишта во Кратовско;

## Наводи

Категорија:Горно Кратово