open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ѓорѓи Пановски

**Ѓорѓи Анчев Пановски** ( во  —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Одраснал во сиромашно сточарско семејство. Бидејќи Луково е планинско село, немале обработлива земја ѝ единствена егзистенција им било сточарството. Во селото немало училиште, а соседните училишта биле многу оддалечени, па така Ѓорѓи останал неписмен. Кога Кратово и околината конечно биле ослободени, тој пристапил во Месната команда во Кратово, подоцна влегол во составот на Седумнаесеттатa македонска ударна бригада, а потоа преминал во составот на Треттата македонска ударна бригада. Како поискусен војник, во борбите што ги водела бригадата покажувал умешност и ги подучувал помладите како да се борат и бранат. Учествувал во борбите што ги водела Треттата македонска ударна бригада. Загинал во борбите на Сремскиот фронт на 16 април 1945 година, истиот ден кога загинал и неговиот брат Дончо.

## Поврзано

* Дончо Пановски

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Арморски Брегови

**Арморски Брегови** (; ), порано познат како **Северни Брегови** (**Côtes-du-Nord;** ), е департман на север од Бретања, во северозападна Франција.

## Историја

**Северните Брегови** бил еден од првичните 83 департмани создадени на 4 март 1790 година по Француската револуција. Составен е од речиси целата древна Пеи де Сен Брие, повеќето од историскиот Трегор, источната половина на Корнуај и северозападниот дел на поранешната епархија Сен-Мало.

Во 1990 година името беше сменето во **Арморски Брегови** (Côtes-d'Armor): францускиот збор *côtes* значи „брегови“, а *ar mor* е „море“ на бретонски. Името потсетува и на римската провинција Арморика („крајбрежен регион“).

## Географија
Армориски Брегови се дел од сегашниот административен регион Бретања и се граничи со департманите Ил-е-Вилен на исток, Морбијан на југ, Финистер на запад и со Ламанш на север.

## Демоним
Жителите на департманот на француски се познати како Костармориканци (Costarmoricains).

## Политика
Долгата традиција на антиклерикализмот на Арморските Брегови, особено во внатрешноста околу Генган (поранешно комунистичко упориште), честопати водело до тоа департманот да се гледа како област на левичарска исклучителност во инаку силно клерикалната и десничарска Бретања. Актуелниот претседател на департманскиот совет, Ален Кадек, сепак е член на десноцентристичката партија, Републиканци.

### Тековни претставници во Националното собрание

## Култура
Западниот дел на *департманот* е дел од „Долна Бретања“ (бретонски: *Breizh-Izel*). Границата тече од Плуа до Мир-де-Бретањ. Бретонскиот јазик станал битно прашање во многу делови на Бретања, и многу бретонски говорници се залагаат за двојазични училишта. Јазикот гало се зборува на исток на департманот и се нуди како јазик во училиштата и на матурските испити.

## Галерија

Податотека:Paimpol Hafen 9305.jpg|Пемпол
Податотека:PSIMG 4112.JPG|Перос-Гирек
Податотека:200707 Fort La Latte 03.JPG|Фор-ла-Лат
Податотека:3986.Cap Frehel-Über 70m ragt das Cap Frehel aus dem Meer-Cote de Emeraude,Village Plevenon im Departement Cote de Armor,Region Bretagne.JPG|Кап Фреел
Податотека:Castel Meur.JPG|Прочуена куќа во Плугрескан
Податотека:Du Guesclin Dinan.jpg|Статуа на Бертран ди Гесклен во Динан


## Поврзано
*Кантони во департманот Арморски Брегови
*Општини во департманот Арморски Брегови
*Арондисмани во департманот Арморски Брегови

## Наводи

## Надворешни врски

*  Prefecture website
*  General Council website

*  
*  Tourist board website

Категорија:Држави и територии настанати во 1790 година
Категорија:Департмани во Бретања
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Арморски Брегови
Пукај во пијанистот (филм)

**„Пукај во пијанистот“** (француски: *Tirez sur le pianiste*) — француски филм од 1960 година, во режија на Франсоа Трифо, кој е автор и на сценариото, заедно со Марсел Муси. Главните улоги ги играат: Шарл Азнавур, Мари Дибоа, Никол Бергер, Мишел Мерсие, Серж Даври, Албер Реми и Даниел Буланже.

## Синопсис
Едуар Саројан (го игра Азнавур) е познат пијанист од Париз. Во еден разговор, неговата сопруга Тереза (ја игра Бергер) му кажува дека неговата слава се должи на нејзината љубовна врска со неговиот менаџер. Едуар го напушта станот, но веднаш се враќа назад, а во меѓувреме Тереза извршува самоубиство. Тогаш, тој се откажува од свирењето и се вработува во еден бар каде работи под лажното име Шарли Колер. Келнерката Лена, која го знае неговото вистинско име, се вљубува во него и тие почнуваат љубовна врска. Во меѓувреме, неговите двајца браќа имаат проблеми со гангстерите, а последиците ги трпи и Шарли. Откако сопственикот на барот (го игра Даври) им дава на гангстерите информации за Шарли, тој оди во барот и по кратка расправа го убива сопственикот, а потоа, заедно со Лена бегаат надвор од градот. Истовремено, ганстерите го киднапираат малиот Фидо, синот на Шарли. Шарли и Лена заминуваат во една планинска куќа во која се кријат неговите браќа, но таму доаѓаат и гангстерите. Фидо успева да им побегне, но гангстерите ја убиваат Лена. По престрелката со нив, Шарли и браќата успеваат да побегнат, но гангстерите ги бркаат.

## Наводи

Категорија:Филмови од 1960 година
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови на Франсоа Трифо
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Криминалистички филмови
Категорија:Филмови со Албер Реми
Категорија:Филмови со Серж Даври
Категорија:Филмови со Шарл Азнавур
Категорија:Филмови со Мари Дибоа
Категорија:Филмови со Никол Бергер
Категорија:Филмови со Мишел Мерсие
Категорија:Филмови со Даниел Буланже
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Париз
Категорија:Филмови засновани на романи
Резолуција 817 на Советот за безбедност на Обединетите нации

По разгледувањето на апликацијата на Република Македонија за прием во Обединетите нации (ОН), на 7 април 1993 година Советот за безбедност на ОН ја усвоил **Резолуцијата 817 (1993)**. Во преамбулата на оваа резолуција, Советот потврдува дека Република Македонија ги исполнува критериумите за членство во Обединетите нации, но подвлекува дека настанала разлика во однос на името на државата и нотира дека разликата треба да се реши во интерес на одржување на мирни и добрососедски односи во регионот.

Со оваа резолуција, Советот за безбедност на ОН му препорачува на Генералното собрание на ОН Република Македонија да биде примена како членка на Обединетите нации, притоа за сите намени во рамките на ОН државата привремено да се нарекува „поранешната југословенска Република Македонија“ (на ) додека не се реши разликата околу името на државата.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Резолуции на Советот за безбедност на ОН за Република Македонија
Категорија:Спор за името помеѓу Македонија и Грција
Криста Волф

**Криста Волф** (германски: *Christa Wolf*; Ландсберг, 18 март 1929 — 1 декември 2011) — германска писателка и есеистка.

## Животопис
мини|Криста Волф во 1963 год.
Криста Волф е родена на 18 март 1929 година, како Криста Иленфелд (*Christa Ihlenfeld*), во Ландсберг (денес во Полска), а живеела и работела во Берлин. Таа студирала германска книжевност и историја на Универзитетот во Јена, а потоа станала книжевен советник во Сојузот на германските писатели во Берлин. Некое време работела како уредничка во една издавачка куќа. Била омажена за Герхард Волф.

## Творештво
мини|Криста Волф во 2007 год.
За своите дела, Волф била повеќепати наградувана, а во 1980 година ја добила и познатата Бихнерова награда. Нејзини најважни дела се:
* „Размислувања за Криста Т.“
* „Под липите“
* „Урнек за детство“
* „Собрани раскази“
* „Читање и пишување“
* „Тил Ојленшпигел“(заедно со Герхард Волф)
* „Претпоставки на една новела“
* „Касандра“
* „Поделено небо“
* „На патот кон табуто“
* „Медеја“

## Наводи

Категорија:Германски писатели
Категорија:Родени во 1929 година
Категорија:Починати во 2011 година
Уште една тура (филм)

**„Уште една тура“** (дански: *Druk*) — данско-шведски филм од 2020 година, во режија на Томас Винтерберг. Главните улоги ги играат: Мадс Микелсен, Томас Бо Ларсен и Магнус Миланг. Филмот е добитник на наградата на БАФТА, како и на „Оскар“ за најдобар странски филм (покрај тоа, бил номиниран и во категоријата „најдобра режија“). Микелсен, пак, ја освоил Европската филмска награда за најдобар глумец.

## Синопсис
Филмот е необична приказна за група професори зафатени од кризата на средните години, кои ја испитуваат теоријата дека животот може да се унапреди со постојано одржување на нивото на алкохол во крвта. Нивното постојнао опивање ги доведува во различни ситуации, од забавни и смешни, до опасни. Притоа, секој од нив на свој начин се носи со годините, проблемите на работното место и во семејството, но најпосле, секој од нив мора да сфати дали алкохолот е помош или само уште еден од проблемите. 

## Наводи

Категорија:Дански филмови
Категорија:Шведски филмови
Категорија:Филмови од 2020 година
Категорија:Филмови на Томас Винтерберг
Категорија:Филмови со Мадс Микелсен
Категорија:Филмови со Томас Бо Ларсен
Категорија:Филмови со Магнус Миланг
Категорија:Филмови за алкохоличари
Искушување на ѓаволот (филм)

**„Искушување на ѓаволот“** (српски: *Искушавање ђавола*) — југословенски филм од 1989 година, во режија на Живко Николиќ, кој е автор и на сценариото, заедно со Драган М. Николиќ. Главните улоги ги играат: Алан Нури, Драгана Мркиќ, Љубиша Самарџиќ, Бранко Видаковиќ, Оливера Викторовиќ, Ева Рас и Рада Ѓуричин. Филмот обработува две поврзани теми: љубовта и човековата вечна покорност на традиционалните симболи, а во двете се развива митската идеја на искушувањето. Притоа, таа идеја се покажува низ општите меѓучовечки односи: од најинтимните до семејните односи, кои преку традиционалните симболи настојуваат да ги достигнат самоосознавањето и смислата на својот и туѓиот живот.

## Синопсис
Двете семејства, Змајевиќ и Крстовиќ, се соседи во едно осамено место, но меѓусебно скарани. Притоа, иако кулата му припаѓа на семејството Змајевиќ, сепак семејството Крстовиќ е посилно и ја присвојуваат. Семејството Змајевиќ го чека синот да се врати од САД, надевајќи се дека тој ќе ги спаси кулата, честа и историјата. Меѓутоа, него не го интересира урнатата кула, зашто таа не носи никаква заработка, а во родниот крај се вратил за да си најде чесна жена, која претходно ќе ја искушува за да провери дали е добра за брак...

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови од 1989 година
Категорија:Филмови на Живко Николиќ
Категорија:Филмови со Алан Нури
Категорија:Филмови со Бранко Видаковиќ
Категорија:Филмови со Оливера Викторовиќ
Категорија:Филмови со Алан Нури
Категорија:Филмови со Ева Рас
Категорија:Филмови со Рада Ѓуричин
Категорија:Филмови со Љубиша Самарџиќ
Категорија:Филмови со Драгана Мркиќ
Кралска градина во Оденсе

мини|Кралската градина од север и зградата на железничка станица
мини|Кралските градини кон југ и центар
**Кралската градина** **во Оденсе** е голем, свечен парк на палатата во центарот на Оденсе, Данска. Сместено директно спроти станицата Оденсе пред  Палатата Оденсе. Станицата Оденсе е главнaта железничка станица што служи за градот Оденсе, Данска.

Оригиналната барокна градина била изградена околу 1720 година по француски дизајн на Јохан Корнелус Кригер, со централна оска и симетрични линии. Околу 100 години подоцна, таа била сменета во градина во англиски стил со заоблени линии. Со големина на приближно 2 хектари во големина, паркот содржи дрвја со старост од над 100 години, вклучувајќи бакарна бука, лале и магнолија. Има две статуи, меѓу кои едната на Ханс Кристијан Андерсен, поставена од децата во Данска.

## Наводи
 


Категорија:Паркови во Данска
Џерами Грант

**Хјустон Џерами Грант** (роден на 12 март 1994 година) е американски кошаркар, крило или крилен центар на Детроит Пистонс.

Категорија:Американски кошаркари
Категорија:Играчи во НБА
Категорија:Играчи на Филаделфија Севентисиксерс
Категорија:Играчи на Оклахома Сити Тандер
Категорија:Играчи на Денвер Нагетс
Категорија:Играчи на Детроит Пистонс
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1994 година
Шортенс

**Шортенс** () — град во округот Фризија, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

Шортенс станал град во 2005 година и сега е втор најголем град по Фарел во округот.

## Географија

Шортенс се наоѓа во областа Јеферланд на Источнофризискиот Полуостров, на раб на мочуриште.

### Соседни општини

Шортенс на северозапад се граничи со Јефер, на север со општината Вангерланд, на исток со слободниот град Вилхелмсхафен, на југ со општината Занде и на југозапад со општината Фридебург, која припаѓа на округот Витмунд.

### Градски единици

Градот се состои од дванаесет градски единици: Шортенс, Хајдмиле, Графшафт, Акум, Зиленштеде, Шост, Рофхаузен, Миделсфер, Адернхаузен, Естрингфелде, Остим и Упјефер.

Местата Шортенс, Хајдмиле, Естрингфелде и Остим го образуваат градското јадро од околу 13.000 жители.

### Клима

Шортенс е под влијание на Северното Море.

## Историја

Гробови откриени при ископувања во 1970-тите години означуваат постоење на рани човечки населби во областа на Шортенс уште во  век.

Во 1158 година, Шортенс бил првпат споменат како „Скротин“ во документ од папата Адријан IV. Подоцна, името било променето во „Скротинге“. Во 1400 година, местото било наречено „Шортензе“.

Црквата „Св. Стефан“ во Шортенс била изградена по 1153 година како последица на победата на Естрингер.

Во средниот век, манастирот Естрингфелде бил познат по одгледување на коњи.

Во текот на втората половина на 1900-тите, поморската база Вилхелмсхафен придонела силно кон развој на градот. Многу работници се населиле во идниот град Шортенс, а железничката линија до Јефер, воспоставена во 1871 година, исто така придонела за развој на градот. По крајот на Втората светска војна, производството на воени бродови престанала и скокнала стапката на невработеност. Од 1946 година, бран на бегалци од поранешните германски територии го зголемиле населението.

Во 1936 година била отворена воздухопловната база Упјефер, која и денес се користи.

Шортенс добил градски права на 21 јануари 2005 година.

## Политика
### Градски совет

Градскиот совет се состои од 32 избрани членови, што одговара за градови со број на жители помеѓу 15.001 и 20.000 жители. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.

На последните општински избори на 11 септември 2016 година биле добиени следниве резултати:

### Градоначалник

Моментален градоначалник на Шортенс е независниот Герхард Белинг.

### Збратимени градови

Шортенс е збратимен со следниве градови:

*  Наѓбајом, Унгарија (од 1993 г.)
*  Пјешице, Полска (од 2004 г.)

## Галерија


Податотека:Bürgerhaus Schortens.jpg|Граѓанска куќа
Податотека:Stephans-Kirche Schortens.jpg|Црква „Св. Стефан“
Податотека:Accumer Mühle.jpg|Ветерница Акум
Податотека:Gleisanlagen und Bahnsteig Schortens-Heidmühle.jpg|Железничката станица Шортенс-Хајдмиле


## Наводи

## Надворешни врски

*  

Категорија:Фризија (округ)
Стара Раума

**Стара Раума** (, ) ― дрвениот градски центар на паланката (гратчето) Раума, Финска. Таа е наведена како светско наследство на УНЕСКО.

Областа на Стара Раума е околу 0,3&nbsp;км2, со приближно шестотини градби (сметајќи ги вистинските куќи и помалите градби како бараки) и околу 800 луѓе кои живеат во таа област. Градот Раума се проширил надвор од Старата Раума, само во почетокот на 19 век. Најстарите градби датираат од 18 век, бидејќи два пожари од 1640 и 1682 година го уништиле градот. Повеќето згради во моментов се населени и во сопственост на приватни лица, иако долж двете главни улици и околу градскиот плоштад тие се главно надвор во деловна употреба.

Местата од посебен интерес ја вклучуваат куќата Кирсти, која е куќа на морнар од 18 и 19 век, и куќата Марела, која е куќа на гемиџии која датира од 18 век, но со фасада од 19 век, и двете во моментов се музеи. Други знаменитости се ретките камени градби во Стара Раума: Црквата на Светиот крст, стара францисканска манастирска црква од 15 век со средновековни слики и Старата градска сала од 1776 година. Друга црква во Раума, црквата Св. Троица, исто така од 15 век, изгорела во пожарот во 1640 година.

## Надворешни врски

* Стара Раума како VRML модел
* Информации за Стара Раума на англиски јазик
Категорија:Светско наследство во Финска
Категорија:Архитектура во Финска
Категорија:Раума (Финска)
Стар град (Вилнус)

**Стариот град во Вилнус** (, , , ), еден од најголемите преживеани средновековни стари градови во Северна Европа, има површина од 3,59 квадратни километри. Опфаќа 74 четврти, со 70 улици и сокаци со 1487 згради со вкупна површина од 1.497.000 квадратни метри. Најстариот дел од литванската престолнина Вилнус, бил развиен во текот на многу векови и бил обликуван од историјата на градот и постојано менување на културното влијание. Тоа е место каде што некои од најголемите европски архитектонски стилови  готски, ренесансни, барокни и неокласични  стојат рамо до рамо и се надополнуваат.

Улицата Пилиес е главната артерија на Стариот град и собиралиште за кафеанскиот и улично-пазарниот живот. Главната улица во Вилнус, авенијата Гедиминас, делумно се наоѓа во Стариот град. Централните плоштади во Стариот град се Катедралниот плоштад и Пооштадот кај Градското собрание.

Еден од најразвиените архитектонски комплекси е Архитектонскиот ансамбл на Универзитетот Вилнус, кој зафаќа голем дел од Стариот град и има 13 дворови. Избран е да ја претставува Литванија во паркот Мини-Европа во Брисел.

Во 1994 година, Стариот град Вилнус бил вклучен во списокот на светско наследство на УНЕСКО (бр. 541) како признание за неговата универзална вредност и оригиналност. Тој е признат како еден од најубавите градови на Стариот континент кој исто така го има најголемиот барокен стар град во цела Источна и Средна Европа. Самата дефиниција за „историски центар“ има пошироко значење од Стариот град, порано опкружен со одбранбени ѕидови. Ги опфаќа вредните историски предградија на Вилнус, како што е Ужупис, кои историски порано биле надвор од градските граници. Затоа, Ужупис често се смета за дел од Стариот град Вилнус.

352 хектарскиот Стар град (Сенамиестис на литвански) како светско наследство на УНЕСКО не треба да се меша со едно од 21 старешинства (градски околии) на Вилнус - Сенамиестис (она со малку поголема територија - 440 хектари).

## Знаменитости
Има повеќе споменици од интерес во Стариот град отколку во кој било друг дел на Вилнус; тие се:
мини|352x352пкс| Стариот град Вилнус.

* Претседателски дворец
* Слушков дворец
* Раѕивилов дворец
* Тизенхаусов дворец
* Комплекс на замоци во Вилнус со Гедиминасовата кула и Големовојводскиот дворец

### Верски споменици

* Црква „Св. Ана“
* Вилнушка катедрала во Катедралниот плоштад
* Црква „Св. Никола“
* Црквата „Сите Светци“
* Порта на зората
* Три крстови
* Катедрала на Богородица

### Други интересни места

* Куќа на потписниците
* Национален музеј на Литванија
* Литвански национален драмски театар
* Остатоци од вилнушкиот градски ѕид
* Вилнушки зандани

## Наводи

## Надворешни врски

* Стариот град Вилнус во поштенски марки
* Стариот град Вилнус - Lithuania Travel 
Категорија:Светско наследство во Литванија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Вилнус
Енгелсбершка железарница

**Енгелсбершката железарница** () ― железарница во Енгелсберг, село во општината Фагерста во Вестманланд, Шведска. Изградена била во 1681 година од Пер Ларсон Гиленхок (1645-1706) и била развиена во една од најсовремените железничарници во светот во периодот до 1700-1800 година. Таа е наведена како  светско наследство на УНЕСКО од 1993 година.

## Име
Железарницата Енгелсберг го носи името според селото Енгелсберг кое па го носи името по Енглика. Енглика, роден во Германија, започнал да произведува железо во Енгелсберг во 14 век.

## Историја
Историјата на производство на железо во регионот датира од најмалку 13 век. Месните селани ја ископувале рудата и го произведувале железото користејќи примитивни печки.

На крајот на 16 век, во Енгелсберг биле воведени посовремени методи на производство и обемот на производство значително се зголемил во следните децении.

## Опис
Зачуваните згради вклучуваат главна куќа, испекторската куќа и куќа за топење со висока печка.

## Светско наследство на УНЕСКО
Енгелсбершката железарница е светско наследство наУНЕСКО. Додадено е на списокот во 1993 година. 

## Галерија

Податотека:Engelsbergs bruk Herrgården med flyglar.JPG|Главната куќата со нејзините крила
Податотека:Engelsbergs bruk Herrgården från trädgårdssidan.JPG|Куќата од страната на градината
Податотека:Engelsbergs bruk Västra flygeln 02.JPG|Западното крило
Податотека:Engelsbergs bruk Slaggstenstornen.JPG|Двете кули од згура од камен
Податотека:Engelsbergs bruk Herrsmedjan.JPG|Топилницата
Податотека:Engelsbergs bruk brukskontoret.JPG|Старата канцеларија
Податотека:Engelsbergs bruk arkivet.JPG|Архивите на Axel Johnson Group
Податотека:Engelsbergs bruk, nya brukskontoret.JPG|Новата канцеларија
Податотека:Engelsberg 2009-08-16 (18).jpg|Печките
Податотека:Engelsberg ironworks Sweden 011.JPG|Браната и високата печка
Податотека:Engelsberg ironworks Sweden 006.JPG|Старата штала
Податотека:Engelsberg ironworks Sweden 005.JPG|Пат кај Енгелсбершката железарница


## Наводи
 

## Надворешни врски

* Опис на УНЕСКО
* 

Категорија:Светско наследство во Шведска
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Појавено во 1681 година
Категорија:Тешка индустрија
Основен суд Битола

**Основен суд Битола** — суд со проширена надлежност сместен во градот Битола и го опфаќа подрачјето на општините Битола, Могила, Новаци и Демир Хисар, со судско одделение во градот Демир Хисар. Воедно, овој суд има и проширена надлежност за подрачјето на судовите во: Битола и Ресен.

Судот во Битола ја извршува судската власт во прв степен во рамките на гореспоменатите општини. Основниот суд во Битола одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините.

## Историја

Основниот суд во Битола, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година.

Судот во Битола започнал со работа во 1945 година како Околиски суд за Битолската околија. Како таков работел до 1963 година, кога бил преименуван во Општински суд Битола, а во 1995 година бил повторно преименуван во Основен суд Битола.

## Внатрешна организација

Основниот суд во Битола е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение. Судот е сместен во новоизградена зграда од 1972 година во Битола, која била надградена во 2006 година со уште еден кат.

### Претседатели на судот

Од неговото основање во 1945 година, претседатели на ОС Битола биле следниве:

* Киро Пашоски
* Томе Ивановски-Маку
* Диоген Хаџи-Коста
* Ацо Талевски (прв мандат)
* Јорго Хаџи-Стерју
* Ацо Талевски (втор мандат)
* Георгина Мицковска
* Душко Јанкуловски
* Олга Бошевска
* Александар Прчевски
* Стефан Караманди
* Јордан Врбовски
* Дејан Крстанов
* Миле Димовски

## Поврзано
* Основни судови со основна надлежност во Македонија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Судови во Македонија
Категорија: Основни судови со проширена надлежност
Pegasus Airlines

**Pegasus Airlines** ( IATA код : **PC** ; OACI код : **PGT** ) е турска нискобуџетна авиокомпанија со седиште во Истанбул. Основана во 1990 година како заедничко вложување со Аер Лингус за извршување чартер -летови, стана нискобуџетна авиокомпанија во 2005 година по преземањето од страна на ЕСАС Холдинг.

## Развој
лево|мини|175x175пкс| Боинг 737-400 на „Пегасус ерлајнс“
На 11 декември 1989 година, две компании, Нет и Силкар, создаваат чартер компанија по име Пегасус ерлајнс во партнерство со ирската компанија Аер Лингус. Таа започнува со своите летови на 15 април 1990 година со два Боинг 737-400. Во 1993 година, компанијата додаде трет боинг 737-400 на својата флота и изнајми два Ербас А320 во текот на летната сезона.

Во јануари 2005 година, ESAS Holding ја презема контролата над Pegasus Airlines и нарачува 12 Боинг 737 за 800 милиони долари.

На крајот од 2012 година, компанијата нарача 100 авиони Ербас А320 НЕО (вклучувајќи 25 опции) со каталошка вредност од 12 милијарди долари, со испорака закажана помеѓу 2015 и 2022 година  . Компанијата која е втора по големина во земјата, станува првиот клиент на новата верзија на А320 во Турција. Ова е исто втора нарачка во Турција по Туркиш ерлајнс по големина. Исто така, компанија лансираше моторот CFM LEAP-1A на новиот тип на Ербас А320нео. Овој налог означува промена во возниот парк на компанијата, која дотогаш управуваше само со Боинг 737-800.

Во 2013 година, компанијата продаде 34,5% од своите акции. Собраните пари и овозможија да го финансира својот возен парк.

## Договор за споделување кодови

* Алиталиа
* Азербејџан Ерлаjнс 
* KLM 

## Флота
[мини| [Боинг 737-800 во Штутгарт]]
[мини| TC -NBP [Ербас А320 семејство|, A320 -251N]]
Флотата на „Пегасус ерлајнс“ во август 2021 :

Категорија:Претпријатија во Истанбул
Chair Airlines

**Chair Airlines** (македонски : Чер Ерлаjнс) е швајцарска авиокомпанија основана во август 2014 година под името *Germania Flug AG* и со седиште во Оффикон-Глатбруг во кантонот Цирих. Оперира на редовни летови низ Европа. Главна база на авиокомпанијата е аеродромот во Цирих.

## Историја
мини|157x157px| Ербас А319 на Germania Flug регистриран HB-JOH|лево
Чер Ерлаjнс е создадена на 11 јуни 2019 како легален наследник на Germania Flug (основана во 2014)

На 11 јуни 2019 година, Германија Флуг станува Чер Ерлајнс .

Aвиокомпанијата ги опслужува меѓународниот аеродром во Скопје и аеродромот Свети Апостол Павле во Охрид.

мини|Ербас А319 на Chair Airlines|лево|208x208пкс

## Флота


Chair Airlines оперира со следниве авиони заклучно со 12 август 2021 година
Стар град (Талин)

**Ваналин** (естонски за „Стар град“) ― маало () во градскиот округ Кесклин (преведено: Градски центар), Талин, главниот град на Естонија. Има население од 4.437 жители (заклучно ).

## Галерија

Податотека:Cloudscape, tallinn 2006.jpg|
Податотека:Kinopurskkaev.IMGP6638.JPG|
Податотека:Majandusministeerium 2009.jpg|

Податотека:Tallinn Overview.JPG||
Податотека:Old garner in Tallinn 1.JPG||
Податотека:Old garner in Tallinn 2.JPG||

Податотека:Põllumajandusministeerium.IMGP6532.JPG||
Податотека:Tallinn Old Town.jpg||
Податотека:Tallinn flower market.jpg||
Податотека:Tallinn snelli tiik.jpg||
Податотека:Fat Margaret - Leo-setä.jpg||
Податотека:Tallinn Blackhead.JPG||
Податотека:Niguliste kirik 2009.jpg||
Податотека:Church in Tallinn 1.JPG||
Податотека:Building in Toompea 3.JPG||
Податотека:Toompea from Toompark.JPG||
Податотека:Alexander Nevsky Cathedral.jpg||
Податотека:Estland parliament.jpg||


## Наводи

Категорија:Талин
Категорија:Светско наследство во Естонија
Edelweiss Air

**Еделвајс Ер СА** ( IATA : WK ; OACI : EDW) е швајцарска авиокомпанија основана во октомври 1995 година. Главна база на авиокомпанијата е аеродромот во Цирих.

До 2008 година, целиот нејзин акционерски капитал го држеше Куони . на 8 февруари 2008 година беше потпишан договор за стратешко партнерство помеѓу тур -операторот и компанијата Swiss International Air Lines (LX).

Swiss Group ја купи авиокомпанијата во име на Луфтханза.
мини| Ербас А320

## Флота
Службена верзија (филм од 1985)

**„Службена верзија“** или **„Официјална верзија“**(шпански: *La historia oficial*) - аргентински филм од 1985 година, во режија на Луис Пуенцо (Luis Puenzo), кој е автор и на сценариото, заедно со Аида Бортник. Главните улоги ги толкуваат: Норма Алеандро (Norma Aleandro), Ектор Алтерио (Héctor Alterio) и Чунчуна Виљафање (Chunchuna Villafañe). Филмот освоил вкупно 25 награди, меѓу кои и „Оскар“ и „Златен глобус“ за најдобар странски филм, како и две награди на Канскиот филмски фестивал (наградата на Екуменското жири и наградата за најдобра глумица).

## Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во 1983 година, за време на последните месеци од владеењето на воената хунта во Аргентина. Алисија (ја игра Алеандро), средношколска учителка по историја, нејзиниот сопруг Роберто (го игра Алтерио), државен службеник и нивната петгодишна посвоена ќерка Габи живеат во Буенос Аирес. Додека низ градот се случуваат демонстрации против власта која е одговорна за смртта на многу невини луѓе, Алисија не е свесна за државниот терор и затоа реагира бесно кога нејзините ученици ја критикуваат власта и официјалната историја напишана во учебниците. Меѓутоа, Алисија се среќава со старата пријателка Ана (ја игра Виљафање), која долго време живеела во Европа и која ѝ кажува дека била уапсена и измачувана од власта и дека во затворот видела жени на кои им биле одземени децата и дадени на богати семејства. Тогаш, Алисија почнува да истражува со цел да ја пронајде биолошката мајка на својата посвоена ќерка. Притоа, таа се поврзува со организацијата која ги бара одземените деца и се запознава со Сара, чија ќерка родила бебе кое ѝ било одземено. Сара верува дека Габи е нејзината внука, а кога Алисија ја кани во својот дом, Роберто избувнува и бара Сара да ја напушти куќата. Еден ден, Алисија и Роберто се расправаат во врска со потеклото на Габи при штој ја удира, а тогаш се јавува Габи, која се наоѓа кај дедо ѝ. Додека Роберто зборува со Габи, Алисија ја напушта куќата.

## Наводи

Категорија:Аргентински филмови
Категорија:Филмови на шпански јазик
Категорија:Филмови од 1985 година
Категорија:Филмови на Луис Пуенцо
Категорија:Филмови со Норма Алеандро
Категорија:Филмови со Ектор Алтерио
Категорија:Филмови со Чунчуна Виљафање
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Буенос Аирес
Категорија:Добитници на Оскар за најдобар странски филм
Corendon Airlines

[мини|[Боинг 737 МАКС-8]]
**Corendon Airlines (на македонски : Корендон ерлајнс)** е турска нискобуџетна авиокомпанија што ја опслужува Анталија, Турција.

## Историја
Корендон Ерлајнс е создадена од туристичката агенција Корендон во 2004 година. Го изведе својот прв лет на 12 април 2005 година од аеродромот Ајндховен до аеродромот Сабиха гокчен во Истанбул.

### Corendon Dutch Airlines
Corendon Dutch Airlines е холандската поделба на Корендон ерлајнс. Создаденa e во 2011 година и лета од аеродромот Амстердам Шипхол.

### Corendon Airlines Europe
Corendon Airlines Europe е малтешка поделба на Corendon Airlines. Создадена во 2017 година, лета од Меѓународниот аеродром во Малта.

## Флота
Флотата на Corendon Airlines се состои од следниве авиони заклучно со aвгуст 2021  :
Qatar Airways

**Катар ервејс** ( AITA : **QR** ; OACI : **QTR** ) (на арапски : القطرية или *Ал Катарија*) е националната авиокомпанија на Катар. Врши меѓународни летови до пет континенти од својот главен центар на меѓународниот аеродром во Доха.мини|Авион Ербас А320 на Катар Ервејс
## Историја
Катар Ервејс е основана во 1993 година, и започна да лета следната година. Акбар Ал Бејкер, е нејзиниот извршен директор од 1997 година. Од само 4 авиони во 1997 година, се зголеми на 28 на крајот на 2003 година, 50 во 2006 година.

На 29 октомври 2013 година, официјално се приклучи на сојузот Oneworld во Доха  .

## Флота
Флотата на Катар Ервејс во август 2021 :

Категорија:Државни претпријатија
Витмунд (округ)

**Витмунд** () — округ (*[[Окрузи во Германија|Landkreis]]*) во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Административното окружно седиште е во истоимениот град.

Округот се наоѓа во Источна Фризија, на брегот на Северното Море. Се граничи со (од исток надесно) окрузите Фризија, Лер и Аурих.

## Географија

Округот содржи дел од Ваденското Море, кое е дел од националниот парк Долносаксонско Ваденско Море. Крајбрежјето на копното е познато како Харлингер Ланд. Островите Лангеог и Шпикерог, обата припаѓаат на Источнофризиските Острови, се дел од овој округ.

## Историја

Округот бил создаден од Кралството Прусија во 1885 година од Амт Витмунд, Амт Езенс и градот Езенс. Сите претходно биле дел од округот Аурих. Во 1977 година, округот бил споен со округот Фризија; меѓутоа, спојувањето било прогласено за неуставно во 1979 година поради нарушување на правата на поранешната Држава Олденбург на која Фризија припаѓал и поради тоа двата округа биле повторно основани во старите граници.

## Грб

Бродот на грбот го претставува крајбрежјето на округот. Трите едра ги покажуваат хералдичките симболи за округот - предниот ја покажува мечката како симбол на семејството Атена од Езенс, кои владееле во  и  век. Главното едро покжува две копја за турнири како симбол на херојот Омкен, преземени од грбот на градот Витмунд. Орелот на задното едро е за замокот и Амт Фридебург.

## Градови и општини

мини|300п|десно|Градовите и општините во округот Витмунд

## Наводи

## Надворешни врски

*  


Категорија:Окрузи во Долна Саксонија
Езекил

**Езекил** () — според христијанското учење, еден од четирите старозаветни „големи пророци“. Роден е во Јудеја околу 622 година п.н.е. Тој бил и свештеник.  Почнал да пророкува на триесетгодишна возраст додека бил во заробеништво во Вавилон (во јули 592 година п.н.е.). По должината на реката Ховар, Бог му се јавил на пророкот Езекил во неколку визии. По еден од нив (592 г. п.н.е.) ја започнал својата пророчка мисија. Тој е автор на книгата од Стариот завет, именувана по него, Книгата на Езекил. Неговиот спомен во Православната црква се слави на 3 август (според јулијанскиот календар), а во Католичката и Лутеранската црква на 21 јули (според грегоријанскиот).

## Животопис
Роден е во градот Сарира (Јудеја) околу 622 година п.н.е. во семејството на свештеникот Бузиј (татко му). Тој е наречен современик на пророците Еремија и Даниил.  На 25-годишна возраст, со првата група затвореници во 597 година п.н.е., Езекил бил однесен во Вавилонија (поточно Вавилон) и живеел во селото Тел Авив покрај реката Ховар во близина на Нипур — еден од верските центри на Вавилонија. Тука, покрај реката Ховар, тој имал визија, од која во 5-та година од заробувањето на царот Јоаким (според други извори, зборуваме за Ехонија). Во 592 г. п.н.е.  ја започнал својата пророчка служба (5-ти ден од 4-тиот месец).

Во тоа време, Езекил имал околу триесет години. Потоа, по Божја насока, (види Езк. 4:1–8, итн.), тој претрпел серија тестови. Бог привремено го правел нем (Езк. 3:26) и давал задача да ја прикаже опсадата на Ерусалим за да им го покаже на Израилците неговото незадоволство од нивните постапки. Така, тој спиел 390 дена од левата страна (Езк. 4:4) и уште 40 — од десната страна (Езк. 4:6). Потоа јадел колачи печени во измет од крава (Езк. 4:15). Потоа ја бричел главата (Езк. 5:1). Во 587 година п.н.е. неговата жена умрела од чума (Езк. 24:18). Куќата на пророкот во Тел Авив (во Месопатамија), како и куќите на многу свештеници во заробеништво, станала место каде што се собирале прогонетите Евреи (токму од таквите куќи за состаноци се родила синагогата во ерата на заробеништво). Пророкот ги упатил своите силни проповеди до луѓето што дошле кај него. Климент Александриски му го припишал неговото познанство со Питагора.

Околу 570 година п.н.е., пророкот починал. Според легендата, тој бил убиен (врзан за коњи и искинат на парчиња) од еврејскиот принц бидејќи бил обвинет за идолопоклонство. Според друга верзија, тој бил каменуван од страна на Племето на Гад (едно од Дванаесетте Израилеви племиња). Езекил бил погребан во Ирак кај Ел Кифл. Според други извори, пророкот бил погребан на островот Арал-Пајгамбар, кај реката Аму Дарја, во близина на градот Термез (Узбекистан).

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Езекил (библиска книга)
Категорија:Светци од Стариот завет
Категорија:Пророци во христијанството
Категорија:Библиски пророци
Категорија:Старозаветни пророци
Неферкаре (9-та династија)

**Неферкаре VII** — трет фараон од Деветтата египетска династија околу 2140 година п.н.е. (за време на Првиот среден период), според Кралскиот список од Торинскиот крал, каде што неговото име Неферкаре е запишано во регистарот 4.20.

Неферкаре не е вклучен на Кралскиот список од Абидос ниту на Кралскиот список од Сакара, ниту може да се потврди постоењето на неговото владеење преку археолошки наоди.

Името „Неферкаре“ сугерира дека тој се сметал себеси за легитимен наследник на Пепи II Неферкаре од Шестата династија, слично како многубројните истоимени кралеви на Мемфитите од осмата династија. Во некои книги тој е наречен „Неферкаре VII“ затоа што тој најверојатно бил седмиот крал што го носел ова име, иако многу од неговите претходници сега се нарекуваат со комбинација на нивните имиња (на пример, Неферкаре Неби или Неферкаре Пеписенеб).

Овој недокажан владетел е контроверзно идентификуван од страна на некои научници со фараонот по име *Ка-nefer-ре,* кој се споменува во еден мрачен и изолиран натпис на гробот на Анктифи.

## Наводи

Категорија:Фараони од Деветтата египетска династија
Embraer

**Embraer S.A.** (*англиски Embraer S.A.*) е бразилска авиоиндустриска компанија основана во 1969 година. Нејзиното седиште се наоѓа во градот Сао Хосе дос Кампос.
мини|Ембраер 195 на Austrian Airlines

## Авиони

### Комерцијални летала

* Embraer E-Jet семејство
** Embraer E170 (66–78 патници)
** Embraer E175 (76–88 патници)
** Embraer E190 (96–114 патници)
** Embraer E195 (100–124 патници)
* Embraer E-Jet E2 семејство
** Embraer E175-E2 (80–90 патници)
** Embraer E190-E2 (97–114 патници)
** Embraer E195-E2 (120–146 патници)

#### Поранешни

* Embraer EMB 110 Bandeirante
* Embraer EMB 120 Brasilia
* Embraer ERJ семејство
** Embraer ERJ 135 (37 патници)
** Embraer ERJ 140 (44 патници)
** Embraer ERJ 145 (50 патници)
* Embraer/FMA CBA 123 Vector (prototype)

### Воени летала

* Embraer EMB 314 Super Tucano (light attack)
* Embraer R-99 series (AEW&C)
* Embraer KC-390 (medium transport)
* JAS 39 Gripen E/F (multirole fighter)

#### Поранешни

* Embraer EMB 111 Bandeirante (light transport)
* Embraer EMB 312 Tucano (trainer)
* AMX International AMX (attack jet)
* Embraer MFT-LF (trainer/light attack, prototype only)
* Embraer Xavante (localized variant of the Aermacchi MB-326)

### Бизнис

* Embraer Phenom 100
* Embraer Phenom 300
* Embraer Legacy 450/500 series
* Embraer Legacy 650E series
* Embraer Lineage 1000

#### Поранешни
Embraer Legacy 600 series
Каумара

**Каумара** — хиндуистичка деноминација која се задржува на божеството на љубовта и војната Кумара, исто така познато како *Муруган* (во Јужна Индија), *Кандан*, или *Кадамбан*, или *Картикеја*. Повеќето приврзаници на Кумара, исто така, ги почитуваат членовите на неговото семејство: Парвати, Шива и Ганеша. Важните теолошки текстови поврзани со Кумара се дел од канонот Шаива агама. Оваа под-традиција се нашла меѓу Тамилците, Каннада, Веда во Јужна Индија, Шри Ланка, и помеѓу дијаспората Тамилците во светот.  Љубовната приказна за Кумара/Муруган и неговата сопруга Вали, девојка од локалното племе, е неизмерно популарна во сојузната држава Тамил Наду, каде Кумара го добил статусот на национален Бог.  [note 1]

Тирупугаж е едно од важните тамилски книжевни дела за Каумарам. 

## Наводи
Категорија:Хиндуизам
Категорија:Еднобожечки вери
Категорија:Правци во хиндуизмот
Господинот Смит оди во Вашингтон

мини|Г. Смит оди во Вашингтон (постер од 1939 година)
**„Господинот Смит оди во Вашингтон“** (англиски: *Mr. Smith Goes to Washington*) — американски филм од 1939 година, во режија на Френк Капра. Главните улоги ги толкуваат: Џејмс Стјуарт, Џин Артур и Клод Рејнс. Филмот е добитник на „Оскар“ за најдобро оригинално сценарио.

## Синопсис
Џеферсон Смит (го игра Стјуарт) е наивен идеалист, инструктор на млади извидници. Во една прилика, сосема случајно, корумпираниот гувернер го предлага за сенатор при што го испраќа во Вашингтон. Таму, Смит го среќава Џозеф Пејн (го игра Рејнс), јунакот од неговото детство, кој сега е потенцијален кандидат за претседател на САД. Во Вашингтон, Смит ја открива мрачната страна на политиката и недостатоците на политичкиот процес поради што влегува во судир со својто шеф, Џим Тејлор. Тејлор најпрвин се обидува да го поткупи Смит, а откако не успева, настојува да го уништи така што го вовлекува во скандал.

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на Columbia Pictures
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1939 година
Категорија:Филмови на Френк Капра
Категорија:Филмови со Џејмс Стјуарт
Категорија:Филмови со Џин Артур
Категорија:Филмови со Клод Рејнс
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Вашингтон
Категорија:Филмови за политичари
Илин - Диме Димовски

**Илин — Диме Димовски** е македонски музичар кој свири на контрабас.

## Образование
Димовски ги започнал музичките студии во Скопје, во класата на проф. Благој Маротов, а потоа продолжил во Британија, во средното музичко училиште „Wells Cathedral School“ под менторство на Давид Хејес, како и во престижното музичко училиште „Guildhall School of Music and Drama“ во класата на проф. Ринат Ибрагимов. Најпосле, специјализацијата ја завршил на конзерваториумот „Г. Тартини“ во Трст, во класата на проф. Стефано Скјакја. Во текот на своето образование, тој учел и со професорите Мстислав Ростропович, Давиде Амодио, Енрико Касаза, Давид Долан, Давид Такено, Сергеј Крилов, Фабио Нидер итн.

## Музичка кариера
Димовски е вработен во Филхармонискиот оркестар на градот Загреб, а исто така, тој е постојан соработник на Радио симфонсикиот оркестар на ХРТ, како и постојан гостин на: Хрвтаскиот барокен ансамбл, Загребските солисти, Ансамблот за современа музика „Кантус“ и Хрватскиот камерен оркестар. Покрај тоа, тој соработува и со меѓународниот оркестар „No Borders Orchestra“ и со италијанскиот симфониски оркестар „Сан Марко“ од Порденоне во кој свири како прв контрабасист. Во својата кариера, Димовски настапувал со голем број оркестри, како: „Mozart Orchestra di Bologna“ под водство на Клаудио Абадо, со „La Nuova Orchestra da Camera Ferruccio Busoni“ од Трст, „I Solisti Veneti“, „La Serenissima“, „National Jeugdt Orchester of the Netherlands“, Камерниот оркестар на МММ итн. Најпосле, тој е добитник на неколку национални и меѓународни музички награди.

## Наводи

Категорија:Македонски класични музичари
Дувачки квинтет „Арт“

**„Арт“** — македонски дувачки квинтет, основан во 1994 година по иницијатива на група музичари и со поддршка од проф. Киро Божиновски.

## Состав
Квинтетот „Арт“ го сочинуваат: 
* Ване Аревски (флејта)
* Татијана Петрушевска — Караскаковска (обоа)
* Здравко Ангелов (кларинет)
* Горан Јанев (хорна)
* Васко Караскаковски (фагот)

## Творештво
Квинтетот „Арт“ редовно се појавува на музичките манифестации што се организираат во Македонија, а исто така одржува и самостојни концерти. Неговиот репертоар го сочинуваат дела од сите стилски епохи, а посебно место заземаат делата на македонските автори. Покрај концертните настапи, квинтетот има направено повеќе снимки за МРТВ.

## Наводи

Категорија:Македонски камерни оркестри
Роговите на Амон

[десно|мини|Монета со ликот на [Александар III Македонски|Александар Велики, освојувач на Египет, со Рогови од Амон на главата]]

**Роговите на Амон** се свиткани рогови од овен, користени како симбол на египетското божество Амон (исто така напишано Амун или Амон). Поради визуелната сличност, тие исто така се поврзани со фосилни лушпи од антички полжави и главонози, вторите сега познати како амонит поради таа историска врска.

десно|мини|Јупитер Амон, прикажан на фрагмент од теракота.
десно|мини|Фосилен амонит, кој ја покажува својата спирала слична на рог

Амон, на крајот Амон-Ра, беше божество во египетскиот пантеон чија популарност растеше со текот на годините, сè додека не стана монотеистичка религија на начин сличен на предлогот дека јудео-христијанското божество еволуирало од античкиот семитски пантеон . Египетските фараони почнаа да ја следат оваа религија некое време, Аменхотеп и Тутанкамон ги зедоа имињата од нивното божество. Овој тренд се зафати, а другите египетски богови, исто така, понекогаш се опишуваат како аспекти на Амун.

Амон честопати бил прикажуван со рогови на овен, така што кога ова божество станало симбол на превласт, кралевите и императорите се прикажувале со рогови од Амон на страните на главата во профилот, како и божествата не само на Египет, туку и други области, така што Јупитер понекогаш беше прикажан како „Јупитер Амон“, со Рогови од Амон, откако Рим го освои Египет, како и грчкото врховно божество Зевс . Оваа традиција продолжи со векови, Александар Велики во Куранот се нарекува „Човекот со два рога“, упатување на неговиот приказ на блискоисточните монети  и статуата како рогови од Амон. Неговото обожение како освојувач вклучуваше прогласување за „Син на Амон“ од страна на Ораклот во Сива.

## Наводи

Категорија:Староегипетска религија
Категорија:Фосили
Категорија:Палеонтологија
Категорија:Египетска митологија
Македонски кларинет квинтет

**„Македонски кларинет квинтет“** — македонски дувачки квинтет.

## Состав
Квинтетот го сочинуваат: 
* Владимир Костов (прва виолина)
* Симон Поповски (втора виолина)
* Игор Иванов (кларинет)
* Бојан Талевски (виола)
* Александар Котевски (виолончело)

## Наводи

Категорија:Македонски камерни оркестри
Владимир Костов (музичар)

**Владимир Костов** (1975, Битола) — македонски виолинист.

## Животопис
Костов го започнал своето музичко образование во Битола, а студиите по виолина ги завршил на Факултетот за музичка уметност во Скопје, во класата на проф. Михајло Куфујонакис, а кај него и магистрирал. Исто така, стручно се усовршувал и кај други познати педагози, како: Сихана Бадивуку, Благоја Димчевски, Корнелија Бронзети, Ирина Бочкова, Наталија Пришепенко итн. Во периодот 2000-2004 бил професор по виолина во Оркестарот на ЦЕИ, а е вработен како концерт-мајстор во Македонската филхрмонија и како доцент на Факултетот за музичка уметност во Скопје. 

## Творештво
Костов е член на „Македонскиот кларинет квинтет“ во кој свири прва виолина и водач на неколку камерни оркестри и ансамбли, како: камерниот оркестар за современа музика „Алеа“, камерното студио за барокна музика „Бахус“ и квартетот „Бревис“, клавирското трио „ВАМ“. Тој е редовен член на Камерниот оркестар на Македонската филхармонија и на Младинскиот оркестар на Музичката младина на Македонија. Покрај тоа, тој е единствениот македонски музичар кој повеќепати членувал во угледниот Светски оркестар на музичката младина со кој остварил голем број настапи ширум светот. Исто така, тој настапува и со оркестарот „Исток-Запад“ во Алтенбург. Како солист, Костов настапувал со Македонската филхармонија и со нејзиниот камерен оркестар, а настапувал и самостојно на повеќе музички манифестации во Македонија, Украина, Германија, Бугарија, Србија, Британија, Хрватска и Полска. 

## Наводи

Категорија:Македонски виолинисти
Категорија:Родени во 1975 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Луѓе од Битола
Симон Поповски

**Симон Поповски** (1991, Битола) — македонски виолинист.

## Животопис
Поповски го започнал музичкото образование во основното музичко училиште во Битола, во класата на проф. Ванчо Стоилков. Потоа се запишал во средното музичко училиште во Битола каде повторно учел во класата на проф. Стоилков. Во 2009 година се запишал на Факултетот за музичка уметност во Скопје, во класата на проф. Олег Кондратенко. Во текот на своето образование, тој посетувал и семинари кај повеќе професори, како: Џошуа Бел, Павел Верников, Сихана Бадиваку, Сузан Гилмор во летната школа „Интерлохен“ итн. 

## Музичка кариера
Поповски учествувал на повеќе музички натпревари на кои освоил бројни награди. Како солист, настапувал со Македонската филхармонија и со камерниот оркестар на Музичката младина на Македонија, симфонискиот и камерниот оркестар на Факултетот за музичка уметност итн. Тој е член на „Македонскиот кларинет квинтет“ (во кој свири втора виолина), на оркестарот на Македонската филхармонија, во проектите на оркестарот на Македонското радио (*Macedonian Radio Symphony Orchestra - Fames*) и на гудачкиот квартет „Аксиос“. 

## Наводи

Категорија:Македонски виолинисти
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Луѓе од Битола
Категорија:Родени во 1991 година