open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Сидни Пеџет

**Сидни Едвард Пеџет** (англиски: *Sidney Edward Paget*,  4 октомври 1860 г.&nbsp;– 28 јануари 1908) бил  англиски илустратор најпознат по неговите илустрации што ги доловувале приказните за Шерлок Холмс на Артур Конан Дојл во *[[The Strand|списанието „Стренд“]]* .

## Живот
Сидни Пеџет бил петто од деветте деца на Роберт Пеџет и Марта Пеџет (родена Кларк), професорка по музика. Во 1881 година, Пеџет се запишал во училиштето на Кралската академија. Тука се спријателил со Алфред Морис Батлер, студент по архитектура, кој можеби станал модел за илустрациите на Пеџет за д-р Џон Вотсон . Помеѓу 1879 и 1905 година, Пеџет придонел со осумнаесет слики, вклучувајќи девет портрети, за време на изложбите на Кралската академија.

Цртежите на Пеџет се појавиле во *[[The Strand|списанието „Стренд“]]*, „ *[[Pictorial World|Пикториал Ворлд“]]*, *„Сфир“*, *„График“*, *„Илустратед Лондон Њус“* и *списанието „Пал Мал“*, а неговите дела биле добро познати и во Обединетото Кралство и во Соединетите Американски Држави. Тој обезбедил илустрации за детективските приказни за Мартин Хјуит од Артур Морисон и делата за Шерлок Холмс од Артур Конан Дојл.

На 1 јуни 1893 година, Сидни Пеџет се оженил со Едит Хаунсфилд (1865—1942 или 1932?).  Тие имале четири ќерки и два сина: Лесли Роберт (1894—1942); Винифред (1896); Едит Мјуриел (1897); Евелин Мереоа (1899); Берил Меј (1902—1955) и Џон Л. Паџет.

Сидни Паџет починал во Маргејт на 28 јануари 1908 година, на 47-годишна возраст, откако страдал од  болки во градите во последните неколку години од својот живот. Според неговата смртница, причината за смртта била „медијастинален тумор, 3 години, исцрпеност“. Медијастиналните тумори се израстоци што се формираат во централниот дел од градниот кош. Состојбата е ретка, со непознати причини, а на почетокот на дваесеттиот век довела до болна и сигурна смрт.

Паџет бил погребан на гробиштата Ист Финчли . Двајца браќа, ХМ (Хенри Мариот) Пеџет (1856–1936) и Вол (Волтер Стенли) Пеџет (1862–1935) биле исто така успешни портретисти и илустратори. 

## Наводи

## Надворешни врски
** 
** 

Категорија:Артур Конан Дојл
Категорија:Шерлок Холмс
Категорија:Починати во 1908 година
Категорија:Родени во 1860 година
Категорија:Англиски илустратори
Џамија (Расадиште)

**Џамија (Расадиште)** — главна селска џамија во тетовското село Расадиште, Општина Тетово.

## Местоположба

Џамијата се наоѓа во средиштето на Расадиште.

## Галерија


Податотека:Џамија во Расадиште 2.jpg|Поглед на џамијата


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Расадиште
Расадиште
Расадиште
Козаци (цртан филм)

мини|Козаци
**Козаци** (руски: «Казаки», романизирано: Kazaki; украински: «Козаки», романизирано: Kozaky) е серија советско-украински анимирани кратки филмови првично снимени во филмското студио Кивнаукфилм, а во подоцнежните серии создадени од анимациските студија УкрАнимаФилм и Барабан. Оваа серија понекогаш е насловена како „Како Козаците“.

Автор на оригиналното сценарио и режисер бил Володимир Дахно. Првата епизода била објавена во 1967 година и  е насловена како „Како Козаците готвеа кулиш“. Цртаниот филм веднаш добил на популарност, а неговите херои станале украински цртани класици.

## Опис
Лабаво базирана на трите мускетари на Александар Дима, серијата ги прикажува авантурите на тројца запорошки Козаци: Бурмило, Коротун и Силах, исто така во сценариото наречени Греј, Око и Тур, кои секогаш се прикажани безимени. Режисерот-аниматор Володимир Дахно ги опишува како луѓе со уникатни личности: „Греј се покажа како лукав и разумен, Тур - срамежлив и сентиментален, а Око - весел и воинствен“.

Приказот на ликовите се однесувал на Запорожските Козаци, иконски во украинската имагинација. Елеонор Ковен во својата книга „*Анимација зад железната завеса“* ги сумирала историските референци за цртаната серија:„Со нивната препознатлива облека и мажи со импресивни мустаќи, Козаците биле озлогласени како бунтовници кои пиеле алкохол, а кои се претвориле во полунезависно општество во 16 и 17 век. Нивните членови го отфрлиле крепосништвото и се бореле за независност од странска власт. Иако историските Козаци го изгубиле својот автономен статус до крајот на 18 век, нивната културна мистика живее во украинската свест. Козаците се за Украинците она што се каубоите за Американците, сметани за енергични ренегати и погранични жители. Тие остануваат шарени, херојски ликови во украинската имагинација.“ Во цртаната серија, ликовите се впуштаат во разни авантури, среќавајќи луѓе од различни земји и епохи, дури и богови и вонземјани. Во цртаните филмови нема дијалози ниту текст, освен воведниот или заклучниот збор „од авторот“ - дејството се одвива во форма на интуитивни сцени.

## Историја
Вкупно, првично беа создадени осум цртани филмови за Козаците, а деветтиот беше објавен во 1995 година:

Во 1988 година, Анатолиј Хаврилов (кинематограф), Володимир Дахно (филмски режисер) и Едуард Кирич (ликовен уметник) ја добиле Националната награда „Шевченко“ за нивната работа на серијата.

Во 2012 година, ликовите биле сметани за неофицијални маскоти за време на домаќинството на Евро 2012 во Украина.

На почетокот на 2010-тите, студиото „Укранимафилм“ започнале со подготовки за објавување на дополнителни епизоди од анимираната серија „Како Козаците…“, која требало да вклучува 13 епизоди. Планирано било омилените ликови да се појават пред публиката во пролетта 2014 година. Премиерата на новата серија се одржала во 2016 и 2018 година. На оваа нова серија работело украинското некомерцијално анимациско студио „Барабан Анимејнмент Студио“.

## Поврзано

* Историја на руската анимација
* Володимир Дахно

## Наводи

Категорија:Советски анимирани филмови
Омерова џамија (Мала Речица)

**Џамија (Мала Речица)** — една од двете селски џамии во тетовското село Мала Речица, Општина Тетово.

## Местоположба

Џамијата се наоѓа во источниот дел на Мала Речица.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Мала Речица
Мала Речица
Мала Речица
Џамија (Попова Шапка)

**Џамија (Попова Шапка)** — новоизградена џамија во скијачкиот центар Попова Шапка, Општина Тетово.

## Местоположба

Џамијата се наоѓа над регионалниот пат 1209, во средишниот дел на скијачкиот центар Попова Шапка.

## Галерија


Податотека:Џамија во Попова Шапка.jpg|Поглед на џамијата


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Попова Шапка
Попова Шапка
Попова Шапка
Џамија (Селце)

**Џамија (Селце)** може да се однесува на две истоимени џамии во две истоимени села во Македонија:

* Џамија (Селце, Тетовско) — џамија во тетовското село Селце
* Џамија (Селце, Штипско) — џамија во штипското село Селце
Џамија (Селце, Тетовско)

**Џамија (Селце)** — главна селска џамија во тетовското село Селце, Општина Тетово.

## Местоположба

Џамијата се наоѓа во средиштето на Селце.

## Галерија


Податотека:Џамија во Селце (Тетовско) 2.jpg|Шадрванот
Податотека:Џамија во Селце (Тетовско).jpg|Поглед на џамијата


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Селце (Тетовско)
Селце
Селце
Стара џамија (Шипковица)

**Стара џамија (Шипковица)** — една од двете селски џамии во тетовското село Шипковица, Општина Тетово.

## Местоположба

Џамијата се наоѓа во средиштето на Шипковица.

## Галерија


Податотека:Стара џамија во Шипковица.jpg|Поглед на џамијата (2024 г.)
Податотека:Dzamia in shipkovica.jpg|Поглед на џамијата (2012 г.)


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Шипковица (Тетовско)
Шипковица
Шипковица
Раскази (Толстој)

**„Раскази“** — збирка со басни за деца на рускиот писател Лав Николаевич Толстој.

## Содржина
Книгата содржи 34 басни: „Баба и внука“, „Лисица и грозје“, „Лисица и штрк“, „Лав и лисица“, „Двајца селани“, „Комарец и лав“, „Двајца другари“, „Глувци и мачка“, „Волк и јагне“, „Петел и бисер“, „Лав, магаре и лисица“, „Сонце и ветер“, „Жерав и паун“, „Две жаби“, „Волк и лисица“, „Пес, петел и лисица“, „Татко и синови“, „Елен“, „Снаа и јатрва“, „Старец и смрт“, „Диво и питомо магаре“, „Еж и зајак“, „Желка и орел“, „Верверица и волк“, „Мравки и гулапче“, „Волк и штрк“, „Селанецот што ќе го испиел сето море“, „Орел и лисица“, „Лав и магаре“, „Мурго и коска“, „Слепиот и фенер“, „Варја и славејче“, „Магаре и коњ“ и „Селанец и крадец“.

## Технички податоци
Книгата била објавена на македонски јазик во 1993 година од здружените издваачи: Детска радост, Култура, Македонска книга, Мисла и Наша книга и служела како лектира за прво одделение во основните училишта според наставниот план и програма во Република Македонија. автор на корицата и на илустрациите е Александар Каевски. Книгата, со обем од 23 страници, била испечатена во печатницата на НИП „Нова Македонија“. Таа не е каталогизирана и не ја поседува меѓународната ознака ISBN.

## Наводи

Категорија:Дела на Лав Толстој
Категорија:Детска книжевност
Категорија:Басни
Категорија:Книги од 1993 година
Категорија:Македонски дела од 1993 година
Категорија:Изданија на Детска радост
Категорија:Изданија на Култура
Категорија:Изданија на Мисла
Категорија:Изданија на Наша книга
Категорија:Изданија на Македонска книга
Јас, капетанот

**„Јас, капетанот“** (италијански: *Io capitano*) – филм на режисерот Матео Гароне од 2023 година. Главните улоги ги играат: Сејду Сар, Мустафа Фал и Исака Савадого. Филм е премиерно прикажан на Филмскиот фестивал во Венеција, при што Матео Гароне ја освојил наградата „Сребрен лав“ за најдобра режија, а Сејду Сар бил прогласен за најдобар млад глумец. Исто така, филмот бил кандидат за „Оскар“ за најдобар меѓународен филм.

## Синопсис
Сејду и Муса се момчиња од Сенегал, кои сонуваат да заминат во Европа. И покрај предупредувањето дека Европа не е таква каква што ја замислуваат, тие заминуваат на патот до земјата од соништата. Меѓутоа, патот е потежок отколку што можеле да замислат. 

## Наводи

Категорија:Италијански филмови
Категорија:Белгиски филмови
Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови на волоф
Категорија:Филмови од 2023 година
Категорија:Филмови со Сејду Сар
Категорија:Филмови на Матео Гароне
Категорија:Филмови со Мустафа Фал
Категорија:Филмови со Исака Савадого
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Сенегал
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Мали
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Нигер
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Либија
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Италија
Тун (езеро)

**Тун** () — алпско езеро на Бернската Висорамнина во Швајцарија, а името потекнува од градот Тун, кој се наоѓа на северниот брег од езерото. Езерото зафаќа површина од 48,3 км2, со што е најголемото шварцајско езеро кое целосно се наоѓа во еден кантон.

Езерото се создало по последниот леден период. По 10 век, се одвоило од езерото Бриенц, додека претходно двете езера биле споени, како *Венделзе* („Езеро Вендел“). Највисоката точка на сливот на езерото е Финстерархорн на 4.274 метри надморска височина. 

Сливното подрачје на езерото Тун, што зафаќа приближно 2.500 км2, често предизвикува локални поплави по обилни дождови. Ова се случува бидејќи реката Аре (), која истекува од езерото Тун, има ограничен капацитет да се справи со вишокот истекување. Езерото се напојува со вода од езерото Бриенц на југоисток, што е 6 метри повисоко од езерото Тун и од разни потоци во висорамнината, вклучувајќи го и Кандер.

Во 1835 година, патничките пароброди почнале редовно да вршат сообраќај на езерото. Десет патнички бродови, што ги управувала локалната железничка компанија *BLS AG*, ги опслужуваат градовите Интерлакен и Тун; бродскиот канал Интерлакен и бродскиот канал Тун го поврзуваат езерото со западната железничката станица Интерлакен и железничката станица Тун.

По Втората светска војна се до 1964 година, швајцарската влада се ослободила од неупотребената муниција во езерото Тун. Се тврди дека количината на фрлена муниција е меѓу 3.000 и повеќе од 9.020 тони.

 

## Наводи

Категорија:Арски слив
Категорија:Езера во Швајцарија
Категорија:Страници со повеќеделни слики во автоматски размер
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Координати на Википодатоците
Шекспирова 9/1

***Шекспирова 9/1*** (стилизирано како ***Улица Шекспирова 9/1***) — македонски комичен кусометражен игран филм од 2014 г., во режија на Владимир Митревски. Филмот е студентско остварување, произведено од Круг филм и Факултетот за драмски уметности, со финансиска поддршка од Македонскиот филмски фонд. Премиерата во Македонија се одржала на 29 септември 2014 г.

## Содржина
Филмот следи млада двојка и нивниот шестгодишен син, кои се обидуваат да пронајдат одредена зграда за да погледнат стан што имаат намера да го купат. Откако конечно ќе ја пронајдат адресата и ќе влезат во станот, откриваат дека старата газдарица неодамна починала.

Дејството е опишано како современа животна приказна од македонското секојдневие, која може да се преслика на целиот простор на поранешна СФРЈ.

## Улоги

* Димитрија Доксевски
* Кристина Леловац
* Николај Доневски
* Гораст Цветковски
* Емил Рубен
* Лазар Манасковски
* Виолета Шапковска
* Жаклина Петровска
* Симон Манасковски
* Владимир Петровиќ

## Производство и награди
Филмот е произведен од Лазар Секуловски, Горан Трпчевски и Дејан Крајчевски. На осмото издание на фестивалот КРАФ (Крагуевски фестивал на антивоен и ангажиран филм) во Крагуевац, Србија, филмот во 2014 г. освоил две награди: Прва награда од жирито за најдобар студентски филм и Признание од публиката за најдобар филм на фестивалот.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Македонски филмови
Категорија:Филмови од 2014 година
Категорија:Филмови на македонски јазик
Категорија:Македонски филмови од 2010-тите
Категорија:Филмови снимени во Македонија
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Елески Дупки

**Елески** или **Елешки Дупки** (познати и како **Понорје**) — понори во Драмско, Егејска Македонија.

## Опис
Пештерите се наоѓаат во јужниот дел на Елеската Котлина, во пределот каде водите на Пештерник (или Црвеница), Долнобродска и Зрновска Река понираат под северната страна на Штудер, кај с. Елес. Нивниот спој образува неколку подземни реки. Тие минуваат под сртот на планината, течејќи од нејзината јужна страна сѐ до Драмско Поле, каде истекуваат од пештерата Маара (од тур. *mağara*) кај Нов Калапот, поточно поранешното село Буџак. Од неа извира реката Панега, десна притока на Драматица, иако грчките географи ги сметаат обратно.

На 2 јуни 1891 г., Васил К’нчов ги посетил понорите, за кои забележал:

## Поврзано

* Маара

## Наводи

Категорија:Пештери во Егејска Македонија
Категорија:Неврокоп (Егејска Македонија)
Пишон

**Пишон** е една од четирите реки (заедно со Хидекел (Тигар), Перат (Еуфрат) и Гион споменати во библиската книга Битие. Во тој пасус, изворска река тече од Еден за да ја наводнува Едемската градина и оттаму се дели на четирите именувани реки. Пишон е опишан како да ја опкружува „целата земја Авила каде што има злато; бделиум и оникс камен“.

## Идентификација
За разлика од Тигар и Еуфрат, Пишон никогаш не е јасно лоциран. Накратко се споменува заедно со Тигар во „Мудроста Сирахова“ (24:25/35), но ова упатување не фрла повеќе светлина врз локацијата на реката. Еврејско-римскиот историчар Јосиф Флавиј, на почетокот на своите *„Антиквитети на Евреите“* (1 век од н.е.) го идентификувал Пишон со Ганг. Средновековниот француски рабин Раши го идентификувал со Нил.

Некои рани современи научници како што е Антоан Августин Калме (1672–1757) и подоцнежни личности како што се Ернст Фридрих Карл Розенмилер (1768–1835) и Карл Фридрих Кајл (1807–1888), верувале дека изворната река [за Еден] била регион на извори: „Фишон и Гион биле планински потоци. Првиот можеби бил Фазис или Аракс, а вториот Аму Дарја“.
мини|Карта што ги истакнува Вади ал-Батин и Вади ал-Румма
Џејмс А. Сауер, поранешен кустос на Харвардскиот семитски музеј, изнел тврдење врз основа на геологијата и историјата дека Пишон се однесува на она што сега е Вади ал-Батин, во главно сув канал чиј извор започнува во планините Хиџаз во близина на Медина, за да се протега североисточно кон Кувајт. Користејќи на сателитски фотографии, Фарук Ел-Баз од Универзитетот во Бостон го проследил сувиот канал од Кувајт нагоре по Вади ал-Батин и системот Вади ал-Румах што извира во близина на Медина кај Џибал ал Абјад.

Дејвид Рол го идентификувал Пишон со Сефид Руд, лоцирајќи го Хавила североисточно од Месопотамија. Сефид Руд е во областа позната како Златна Река. Потекнувајќи во непосредна близина на стратовулканот Саханд, таа меандрира помеѓу антички рудници за злато и наоѓалишта на лапис лазули пред да се напојува со Каспиското Море. Овие природни богатства одговараат на оние поврзани со земјата Хавила во Битие.

Даниел Кан од Универзитетот во Хаифа претпоставил дека името Пишон можеби потекнува од египетскиот поим пА-Шен, што означува океан. Вавилонската карта на светот го именува океанот „горчлива река“.
Податотека:Qasr_libya_1_02d_pishon.jpg|алт=Mosaic representing Pishon from Church of Theodorias (Qasr Libya) c. AD 539| Мозаик што го претставува Пишон од црквата Теодорија (Каср Либија) околу 539 година од нашата ера
Податотека:Opere_di_Filippo_Biagioli_Libri_d'Oro_Ebraici,_dedicato_al_fiume_Piscion.jpg|алт=Jewish Golden Books by Filippo Biagioli, dedicated to the river Pison (Piscion or Pishon)| Еврејски златни книги од современиот уметник Филипо Бјаџоли, посветени на реката Пишо


## Наводи

Категорија:Нил
Категорија:Ганг
Категорија:Митолошки реки
Категорија:Библиски реки
Малвам

**Реката Малвам**, позната и како **Малва** или **Малуа,** — река во древна Северна Африка спомената во *Историја Британум* и *Историја Регум Британија*. Во овие записи, таа се наоѓа западно од планините Азарија во Мавританија. Академиците ја идентификувале како денешна река Мулуја.

## ''Историја на Британија''
*Историјата на Британија* () ја содржи најраната преживеана верзија на легендарната приказна за потеклото на Скотите, подоцна прераскажана како ирски легенди за Фениус Фарсејд, Скота и Гоидел Глас. Во неа, неименуван скитски благородник кој живее во Египет патува со своето домаќинство по северноафриканскиот брег до Хиспанија, каде што се населуваат. *Историјата на Британија* именува голем број места по нивниот пат: Африка, Арас Филенорум, Лакус Салинарум, помеѓу Скикда и планините Азарија, преку реката Малвам, преку Мавританија до Херкуловите столбови, потоа Тиренското Море, пред да стигне до Хиспанија.

## ''Историја на кралевите на Британија''
*Историјата Регум Британија* на Џефри од Монмут () црпел многу од *Историја Британум*. Во него, Брут од Троја ја следи истата рута, овој пат почнувајќи од островот Левкада наместо од Египет. Направени се неколку дополнувања,вклучувакјќи ги победата над пиратите помеѓу Скикда и планините Азарија, ограбувањето на Мавританија за залихи и средбата со сирени кај Херкуловите столбови. Наместо да патува низ реката Малвам како во *Историја Британум*, Џефри вели дека Брут ја поминал пред да стигне во Мавританија.

## Наследство
Илузорните марсовски канали добиле имиња на митски и реални реки, вклучувајќи една наречена „Малва“ по реката Малвам.

## Наводи

Категорија:Митолошки реки
Ко Фен

мини|Ко Фен со Питерхаус во позадина.
мини|Поглед кон север кон реката Кам со Шипс Грин лево. Врвот на капелата на Кингс колеџ може да се види во позадина.
**Коу Фен** е полурурална ливадска област источно од реката Кам, јужно од градот Кембриџ, Англија. Се наоѓа зад Питерхаус (еден од колеџите на Универзитетот во Кембриџ ) на север, Музејот Фицвилијам и Училиштето Лејс на југ. Фенот е опкружен со Козвејот Фен преку Кам. Исто така, има пешачки мост зад училиштето Лејс на југ, а мостот Крусо е веднаш северно од мостот Козвеј Фен.

Областа е многу пасторална со оглед на нејзината близина до центарот на Кембриџ, а кравите пасат на тревникот овде. Пешачењето и возењето велосипед се пријатни во областа, а во лето има и пловење по реката.

На спротивната (западна) страна од реката е Шипс Грин, а Шипс Грин и Ко Фен се локален природен резерват.

## Историја
Коу Фен и Шипс Грин формираат природна област која некогаш била важна за комерцијалната активност на Кембриџ. Во областа имало до три воденици. Земјиштето помеѓу вештачки подигнатите брегови на водотеците било подложно на поплавување и затоа било погодно само за пасење (крави на *Коу Фен*, овци на *Шипс Грин*, оттука и имињата). До 19 век, блатото станало многу мочурливо и делумно било исцедено за да се избегнат болести. Денес, земјиштето е полуприродна област.

## Ходсоново Фоли
мини|Ходсоновата фоли во јули 2014 година
Ходсоново Фоли е мало камено засолниште во класичен стил не далеку од мостот помеѓу Шипс Грин и Ко Фен. Летничката куќа изградена во 1887 година од Џон Ходсон, кој подоцна станал батлер на колеџот Пембрук, со цел да ја надгледува својата ќерка кога плива во реката. Местото е во сопственост на Градскиот совет на Кембриџ од 1936 година. Била нападната од вандали во 2014 година, што резултирало со петиција за нејзино враќање во првобитната состојба.

Во 2013 година, „Кембриџ минато, сегашност и иднина“ соработува со локалното население за да го обнови и подобри „Ходсоново Фоли“, неговата куќа за чамци и тајната градина.

## Пералница Грин
мини|Говеда и излетници на Лаундрес Грин
Тревниот полуостров го добил името по поранешната практика таму да се протега алишта за сушење и белење на сонце. Поради близината до пабовите *„Синокр“* и *„Мил“*, тоа е популарно место за пикници во лето.

## Употреба на името
*Ко Фен* е името на химна мелодија од Кен Нејлор, кој бил музички учител во училиштето Лејс. Се користи за химната „*Како ќе ја испеам таа величественост?“.*

## Наводи

Категорија:Кембриџ
Категорија:Паркови и отворени простори во Кембриџ
Долина Кисо

десно|мини|250x250пкс|Долината Кисо околу Окува, Нагано.
**Долината Кисо** е географска област која се протега во долината на горните делови на реката Кисо во југозападниот дел на префектурата Нагано во Јапонија. Тоа е долина во облик на V со должина од приближно 60км што ја следи реката додека тече од север кон северозапад кон југ кон југозапад во префектурата Гифу.

## Пристап
мини|250x250пкс|Долината Кисо и планината Онтејк
мини|Цумаго-јуку воздушна панорама
мини|Магомејуку воздушна панорама
мини|250x250пкс|Долината Кисо и планината Норикура
Низ поголемиот дел од историјата на Јапонија, долината Кисо се користела за поврзување на поранешните провинции Мино и Шинано. Сепак, станала позната како тешка рута поради стрмните искачувања. *Шоку Нихонги* запишал дека *Кисо но Јамамичи* била отворена во 702 година. Истата рута повторно била спомената во статија од 713 година, но тогаш била наречена *Кисоџи но Мичи.* Кисоџи на крајот ќе ја следи истата патека. Сепак, официјалниот Тосандо не минувал низ долината Кисо; наместо тоа, се движел од провинцијата Мино кон превојот Камисака и во долината Ина. За време на средниот век на Јапонија, Накасендо, стар трговски пат, минувал низ долината, што довело до создавање на единаесет поштенски станици по должината на рутата. Од периодот Меиџи, главната линија Чуо (за возови) и Патот 19 (за возила) минуваат низ долината.

## Шумарство
Поголемиот дел од земјиштето се состои од стрмни планини, поради тоа има малку обработливо земјиште. Земјиштето што се обработува може да се види на тесната рамнина покрај реката Кисо. Регионот има изобилни врнежи, со годишна количина на дожд од 3000 мм. Шумската индустрија порано била честа појава низ целиот регион, но од 1980-тите години опаѓа.

За време на шогунатот Токугава, развојот на шумарството брзо се проширил. Дополнително, бизнисот со ископување на реката Кисо бил поттикнат, овозможувајќи транспорт на значителни количини дрва. Во раните модерни времиња, употребата на шумски материјали станала значајна, а осиромашувањето на шумските ресурси станало проблем, па кланот Овари-Токугава почнал да користи политики за зачувување на шумите и контрола на уништувањето на шумите, што резултирало со формирање на огромни шуми од чемпреси. По периодот Меиџи, шумата станала државна шума, а во 1889 година станала кралски имот како кралска шума. Била прогласена за национална шума во 1947 година, по Втората светска војна, и била под надлежност на Агенцијата за шумарство. Потоа, имало големо уништување на дрвја од страна на тајфунот Исеван во 1959 година. Во тоа време, шумската индустрија била голема, но конкуренцијата на цените со увезената странска дрва во втората половина на 1980-тите години, и количината на исечени дрва опаднала.

## Наводи

Категорија:Реки во Јапонија
Клисура Ена

мини|300x300пкс|Клисурата Ена и паркот Сазанами
**Клисурата Ена** е речна долина сместена на средниот тек на реката Кисо, која тече низ градовите Ена и Накацугава во префектурата Гифу, Јапонија.

Клисурата Ена е именувана така од Шига Шигетака, географ, кој ја фалел хармонијата на мистериозно обликуваните карпи, кои изгледале како континуитет со крајбрежниот поглед на браната Ои. Се наоѓа во префектурниот парк Клисура Ена.

Невообичаено обликуваните карпести структури доминираат во целиот пејсаж. Може да се видат карпата Бјобу, карпата Гункан, карпата Шиши, карпата Кагами и други, дополнително има и млазни бродови кои им овозможуваат на патниците подетално да ги видат карпите.

Ова е исто така многу важно место од геолошка гледна точка. Таму има Музеј на минерали. Областа, исто така, напредува како место за одмор во непосредна близина на метрополитенската област Нагоја.

Мостот Ена-кио Охаши се протега на клисурата Ена.
Податотека:Enakyo_Bridge.JPG|алт=Ena-kyo Bridge| Мост Ена-кјо
Податотека:Enakyo_wonderland.JPG|алт=Ena-kyo Wonderland| Ена-кјо Земјата на чудата

мини|Каса Камен
Карпата Каса е карпеста формација која се наоѓа во областа на Клисурата Ена. Таа е прогласена за Национален природен споменик. Карпата го добила своето име според долниот дел, кој е тесен како чадор. Карпата е составена од црн лискун-гранит и била обликувана со ерозија и атмосферски влијанија предизвикани од вода и дожд. На своето најшироко место, карпата има пречник од 3,3 метри, а на најтесното место е помало од еден метар.

Категорија:Долини во Јапонија
Категорија:Клисури во Јапонија
Јапонска Рајна

десно|мини|250x250пкс|Јапонска Рајна гледана од замокот Сарубами
**Јапонска Рајна** се однесува на долината на реката Кисо помеѓу Минокамо, Гифу и Инујама, Аичи, Јапонија. Овој прекар му бил даден на регионот во 1913 година од Шига Шигетака. Должината на јапонската Рајна е околу 13км. Претходно биле достапни тури со брод по Јапонска Рајна, но услугата била откажана во 2013 година поради негативните деловни перспективи што произлегле од несреќа која се случила на 17 август 2011 година.

## Наводи

## Поврзано

* Рајна
Категорија:Јапонија
Чимеј (езеро)

[десно|мини|322x322пкс|Езерото Чимеј како извор на реките Менан/Монан, Ава, Пегу, Косман/Бенгала и Цаор на карта на [Могулско Царство|Моголската империја од 1692 година од Винченцо Коронели.]]
**Езерото Чимеј** или **Кјамај**, познато и под бројни други имиња, — фиктивно езеро или мочуриште кое се појавувало на европските карти на Азија во текот на ерата на откритијата. Потекнувајќи од записите за португалското истражување на Индокина, се верувало дека е огромно езеро од околу 1100 км во внатрешноста од која течеле неколку од главните реки на Бангладеш, Бурма и Тајланд. Продолжила да се појавува во европските карти, географски речници и енциклопедии до крајот на 18 век.

## Имиња
Името се појавува како Чимај, Кунебетет, Чиамај,, Џангама,  Џангома, Кајамеј, Чиама,  Џамахеј, Чаамај, Кунебете и Сингапамор. Со оглед на неговата употреба кај Жоао де Барос и Ферњао Мендес Пинто, и во однос на езерото или мочуриштето и на околното кралство и неговиот близок главен град, се чини дека првично го добило своето име од Чианг Маи, главен град на Кралството Лана.

## Историја
Во делото Декади на Азија, Жоао де Барос го спомнува езерото Чиамај во рамките на неговиот осврт на мандатот на Лопо Соарес де Албергарија, кој служел како гувернер на Португалска Индија во периодот од 1515 до 1518 година. Барос претходно се сретнал со Фернан Мендес Пинто, чиј дневник за патувањата во 1540-тите години подоцна бил објавен. Во дневникот се вклучени два пасуса за езеро оддалечено околу 36 или 180 лиги, опкружено со просперитетни рудници и од кое веројатно потекнува реката Ганг, покрај другите големи реки во тој регион. Езерото, именувано и како *Кајамај Лаго*, било многу популаризирано со „Картата на Рамузио“ – карта на Југоисточна Азија изработена од Џакомо Гасталди и употребена како трета табела во вториот том од 1554 година на делото *За патувањата и патувањата (со брод)* од Џовани Батиста Рамузио. Гасталди го наведува езерото како извор на реките Брамапутра, Иравади, Салвин и Чао Праја.

Во областа Чијанг Маи никогаш не постоело поголемо езеро, но  основано благодарение на угледот на Барос и Рамузио  езерото се проширило на новите европски карти дури во 1751 година и продолжило да се појавува во форма на препечатоци уште подолго, барем до 1783 година. Во истиот период, продолжило да се споменува во географските изданија и енциклопедии, вклучувајќи и запис во првото издание на *[[Енциклопедија Британика|Енциклопедијата Британика]]*.

## Поврзано

* Доба на откритија

## Наводи

## Литература
* .
* .
* .
* .
* .

Категорија:Измислени езера
Категорија:Картографски грешки
Даикон (остров)

**Островот Даикон** е вулкански остров во средината на езерото Накауми, соленикаво вулканско езеро помеѓу префектурите Тотори и Шимане во Јапонија. Островот Даикон се администрира како дел од Мацуе, во префектурата Шимане. Даикон-џима го добил своето име по Даиконот, големата, бела источноазиска ротквица. Сепак, низ целата јапонска историја, островот бил познат како „Тако-шима“, што значи „Остров на октоподот“.

Островот Даикон е штитест вулкан, вид вулкан составен од течни лавини. Највисоката точка на островот е мал вулкан, планината Озука (42 метри). Основата на островот е составена од базалт. Површината на островот е малку брановидна и се состои од лавинско плато. Површината на островот се состои од слој глина длабок 2 метри, составен од вулканска пепел. На источниот крај на островот Даикон во областа Осое има лавински цевки до 200 м. Лавинските цевки се формирани од лавински текови над островот. Лавинските цевки се составени од секундарни лавински текови во областа Теразу на островот. Тие се прогласени за природни споменици на Јапонија. 

Островот Даикон порано се користел како ранч за одгледување коњи за царот. Одгледувањето на гинсенг и божур е активно на островот Даикон уште од периодот Едо. Во 1981 година бил изграден копнен мост помеѓу ’ртот Омизаки во Мацуе. Островот сега е поврзан со градот Мацуе со автобус.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
Категорија:Острови во Јапонија
ОУ „Дитурија“ - Бањица

**Основно училиште „Дитурија“** (официјално: **Основно општинско училиште „Дитурија“ - Бањица**; скратено: **ООУ „Дитурија“**) — централно основно училиште во велешкото село Бањица, Општина Чашка.

Името на училиштето доаѓа од албанскиот збор „дитурија“ што означува **Знаење**.

## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Чашка
Категорија:Бањица
Категорија:Основни училишта во Македонија
Категорија:Училишта посветени на Дитурија
Имола (патека)

мини|250x250пкс|Панорамски приказ на патеката „Енцо и Дино Ферари“
**Патека Имола, Автодром Имола** или **Меѓународен автодром Енцо и Дино Ферари** — патека што се користи за моторни трки, која се наоѓа во близина на италијанскиот град Имола, 40 километри источно од Болоња и 80 километри источно од фабриката на Ферари во Маранело.

Патеката е именувана по основачите на Ферари, Енцо и Дино Ферари, кој починал во 1950-тите. Пред сегашното име, патеката официјално била позната како „**Автодром Дино Ферари** “, сè до смртта на Енцо во 1988 година.

Гран при на Сан Марино се одржувал на оваа патека, како една од трките што влегле во календарот на натпреварите на Формула 1 (многу години, две трки од Формула 1 се одржувале во Италија секоја сезона, па затоа официјалните лица на Формула 1 одлучиле трката што се одржува на оваа патека да биде голема награда на Сан Марино, држава што граничи со Италија).

Имола, како што ја нарекуваат оваа патека познавачите и фановите на Формула 1, е една од ретките патеки каде што тркачките кругови се возат спротивно од стрелките на часовникот (вакви патеки се и патеките и во Бразил, Сингапур и Истанбул).

На 1 мај 1994 година, Ајртон Сена трагично го загубил животот на оваа патека во седмиот круг од трката, откако излета од патеката на кривината Тамбурело.

## Надворешни врски
* Официјална веб-страница  

Категорија:Спортот во Италија
Категорија:Патеки на Формула 1
Маргина (филм)

**„Маргина“** (француски: *La Marge*), познат и како **„Уличарка“** и **„Емануела 77“** – филм на режисерот Walérian Borowczyk (Walérian Borowczyk) од 1976 година. Боровчик е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Силвија Кристел (Sylvia Kristel), Џо Далесандро (Joe Dallesandro), Андре Фалкон (André Falcon), Миреј Одебер (Mireille Audibert) и Денис Мануел (Denis Manuel).

## Синопсис
Сигизмонд ужива во сретните мигови со својата убава жена Сержина и со нивниот син во луксузната вила на француската ривиера. Откако ја презема работата од својот стрико, кој е угледен трговец, Сигизмонд мора итно да замине на низа состаноци во Париз. Таму ја запознава убавата проститутка Дијана со која минува незаборавна ноќ...

## Наводи

Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови од 1976 година
Категорија:Еротски филмови
Категорија:Филмови поврзани со проституција
Категорија:Филмови на Валеријан Боровчик
Категорија:Филмови со Силвија Кристел
Категорија:Филмови со Џо Далесандро
Категорија:Филмови со Андре Фалкон
Категорија:Филмови со Миреј Одебер
Категорија:Филмови со Денис Мануел
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Париз
Берлинскиот аквариум

десно|мини|Нишики Гои Кои крапови
**Аквариумот Берлин** во Берлин кој е лоциран во главниот град на Германија, претставува еден од најголемите аквариуми во земјата. Изграден е во 1913 година како составен дел од берлинската зоолошка градина.  Уште од неговото отворање, овој зоо-аквариум се вбројува меѓу водечките јавни аквариуми во светот според разновидноста на живиот свет што го прикажува.

## Експонати
На три ката се претставени над 9.000 животни.  Содржи медузи, тропски и автохтони риби, крокодили ( кајмани и гаријали ) и широк спектар на инсекти. Покрај 250-те резервоари за риби, аквариумот сместува широк спектар на водоземци и влекачи, вклучувајќи туатари . 

Во аквариумот со ајкули се претставени црноврвната гребенска ајкула и други видови. 

Дванаесетте базени, со вкупен капацитет од 25.000 литри (6.600 американски галони), ги претставуваат различните региони од коралниот свет. Најголем меѓу нив е Големиот корален базен, кој содржи 11 кубни метри (2.900 американски галони) вода и вклучува специјална лагуна наменета за размножување..

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* Tourism in Berlin

Категорија:Знаменитости во Берлин
Категорија:Згради и градби во Берлин
Категорија:Врски за Wayback од предлошката „Семарх“
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Петар Јанков (Струмица)

**Петар Јанков** — градоначалник на Општина Струмица од 2025 година.

## Животопис
Петар Јанков е роден на 13 јануари 1976 година во Струмица. Потомок е на Благој Јанков – Мучето. Основно и средно образование завршил во родниот град. Дипломирал како менаџер по царина и шпедиција на Факултетот за туризам и угостителство – Охрид при Универзитетот „Св. Климент Охридски“ – Битола. Од 2007 година работел во Царинската управа и напредувал до позиција виш цариник. Во 2018 година ја напуштил јавната служба и продолжил да работи во приватниот сектор.

Јанков е член на ВМРО-ДПМНЕ. Потпретседател е на општинскиот комитет на партијата во Струмица. На локалните избори во 2025 година како кандидат на коалицијата предводена од ВМРО-ДПМНЕ за градоначалник на Општина Струмица победил во првиот круг на 19 октомври со 15.071 (55,98%) гласови, со разлика од 5.339 гласови од противкандидатот Марјан Даскаловски од коалицијата предводена од СДСМ. ВМРО-ДПМНЕ нагласила дека по 20 години извојувала историска победа во бастионот на СДСМ. Јанков ја презел функцијата од неговиот претходник Костадин Костадинов на 27 октомври.

## Наводи

Категорија:Градоначалници на Општина Струмица
Категорија:Политичари од Струмица
Армија од Андите

**Армијата од Андите** ( ) била воена формација создадена од Обединетите покраини на Рио де ла Плата (денес Аргентина ). Армијата била оформена од генералот Хозе де Сан Мартин како дел од неговата кампања за ослободување на Чиле од Шпанската империја . Во 1817 година, таа ги преминала Андите од аргентинската покраина Кујо (поточно од градот Мендоза) и успеала во својата цел со протерување на Шпанците од Чиле.

## Опис
Точниот број на војници во армијата варира од извор до извор, а проценките се движат од  3.500 до 6.000 луѓе.  Армијата била составена од Аргентинци и Чилеанци, и вклучувала приближно 1.200 помошници.  Конгресот во Тукуман го одобрил предлогот на Сан Мартин за формирање армија за борба против ројалистите во Чиле,  и помеѓу август 1814 и февруари 1817 година, Сан Мартин ги обучувал своите трупи како подготовка за нивната мисија.  

За целите на преминување на Андите, војската била поделена на две главни дела. Првата била под команда на генерален капетан  Хозе де Сан Мартин,  а поддржана од Мигел Естанислао Солер и   Бернардо О'Хигинс. Втората била под комданда на полковник  Хуан Грегорио де лас Херас  

Овие две дивизии го формирале главното тело на армијата, но помали одреди биле испратени на север и југ како странични сили. Помалата северна дивизија се состоела од околу 130 пешадијци и група чилеански емигранти под команда на Хуан Мануел Кабот. На југ, група била предводена од Чилеанецот Рамон Фреире Серано .

По 25-дневно патување низ Андите, Армијата на Андите  се судриле со ројалистичките сили во Битката кај Чакабуко .  По победата, тие влегле во Сантијаго де Чиле, каде Сан Мартин бил едногласно избран за Врховен директор, кој Сан Мартин ја одбил.  По неговото одбивање, О'Хигинс бил  избран за Врховен директор. Под водство на аргентински офицери, чилеанската армија била реконституирана.

## Наводи

## Литература

* 

* 

* 

* 

## Поврзано
* Преминување на Андите

Категорија:Историја на Чиле
Категорија:Историја на Аргентина
Категорија:Армии
Список на добитниците на Нобеловата награда за книжевност

[мини|[Матс Малм, тековниот постојан секретар на Шведската академија, ја објавува добитничката на Нобеловата награда за книжевност за 2022 година]]
Нобелова награда за книжевност () — награда што се доделува годишно од Шведската академија на творци за извонреден придонес во областа на книжевноста. Таа е една од петте Нобелови награди утврдени со завештанието на Алфред Нобел од 1895 година, кои се доделуваат за извонреден придонес во хемијата, физиката, книжевноста, мирот и физиологијата или медицината. Како што е наведено во Нобеловото завештание, наградата ја администрира Нобеловата фондација и ја доделува Шведската академија. Секој добитник добива одличје, диплома и парична награда која се менувала низ годините. Во 1901 година, првиот лауреат Сили Придом добил 150.782 шведски круни, што е еквивалентно на 8.823.637,78 шведски круни во јануари 2018 година. Наградата се доделува во Стокхолм на годишна церемонија на 10 декември, годишнината од смртта на Нобел.

До 2024 година, Нобеловата награда за книжевност е доделена на 121 лице. Од нив 18 се жени, втор најголем број од сите Нобелови награди, зад Нобеловата награда за мир. До 2024 година, имало 29 лауреати на Нобеловата награда за книжевност кои зборувале англиски јазик, по што следуваат францускиот јазик со 16 лауреати и германскиот јазик со 14 лауреати. Франција има најголем број на Нобелови лауреати.

## Список
1900 - 1910 - 1920 - 1930 - 1940 - 1950 - 1960 - 1970 - 1980 - 1990 - 2000 - 2010 - 2020

### 1900-ти

### 1910-ти

### 1920-ти

### 1930-ти

### 1940-ти

### 1950-ти

### 1960-ти

### 1970-ти

### 1980-ти

### 1990-ти

### 2000-ти

### 2010-ти

### 2020-ти

## Наводи

Категорија:Добитници на Нобеловата награда за литература
Категорија:Списоци на добитници на Нобеловата награда
The Whispered World

***The Whispered World*** (македонски: *Светот на шепотот*) — германска авантуристичка игра со посочување и притискање од 2009 г., развиена од Daedalic Entertainment и објавена од Deep Silver во Европа, а од Viva Media во Соединетите Американски Држави. Играта била издадена за Microsoft Windows, macOS, Linux и iOS.

Посебно издание на играта било објавено во 2014 г., а нејзиното продолжение, со наслов *Silence*, било издадено во 2016 г. Играта е поделена на четири чина и се одвива во фантастичен свет. Нејзин главен лик е меланхоличен дванаесетгодишен кловн. Графиката е 2D, при што сите елементи се рачно цртани и анимирани.

## Играчки процес
Играчкиот процес не се разликува многу од другите авантуристички игри од овој тип — тој вклучува класично управување посочи и притисни (англ. *point-and-click*), инвентар и можност за осветлување на активните предмети со притискање на копчето „Празно место“.

„Бисерот“ на играта е придружникот на Седвик, гасеницата по име Спот (англ. *Spot*). Кога се наоѓа во разни неволји, Спот стекнува способност да се преобрази — до крајот на играта, тој има пет различни облици (обична гасеница, тешка топка, огнена гасеница, пет мали гасеници Спот и лента).

## Приказна
Играта ја раскажува приказната за кловнот Седвик, кој живее во бајковитиот свет Сајлентија (*Silentia*), чие име потекнува од латинскиот збор *silentium*, што значи „безмолвие, тишина“. Него го мачат страшни кошмари во кои некаква сина топка претскажува дека токму Седвик ќе биде причина за пропаста на целиот свет. Згора на тоа, во стварноста, Седвик е прикажан како несмасен, плашлив и кукавица.

Со помош на гасеницата по име Спот (англ. *Spot*), Седвик минува низ искушенија што се, во целост, типични за бајковито-хумористичните авантуристички игри. Конечно, тој ја поправа шемата на Сончевиот Систем, која е мистично поврзана со самата вселена — и токму тогаш сината топка се појавува и на јаве. Тој успева да се ослободи од оваа топка; останува само да му ја донесе живата вода на кралот — и тоа успева да го направи, иако притоа успева да го загрози (или уништи) поголемиот дел од светот.

## Наводи

## Надворешни врски

* Матична страница
* 

Категорија:Игри за Windows
Категорија:Игри за Линукс
Категорија:Игри за iOS
Категорија:Игри за Mac OS X
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Алзет

**Алзет** е река со должина од 73км во Франција и Луксембург. Таа е десна притока на Зауер (притока на Мозел), а на крајот и на Рајна.

Извира во Тил, во близина на градот Вилеруп, во *[[Департмани во Франција|департманот]]* Мерт и Мозел, Франција. Ја преминува границата со Луксембург по 2.7км. Во Ламешмилен (близу Бергем) му се придружува и Мес. Тече низ луксембуршките градови Еш на Алзет, Луксембург(град)  и Мерш, и се влева во Зауер во близина на Етелбрук.

Карпестите гребени над Алзет во градот Луксембург се нарекуваат „Бок“. Ова име им е дадено на Казематите од Бок; саќе од тунели што се протегаат под урнатините на Тврдината Луксембург. Тврдината го заштитувала градот Луксембург со векови сè додека не почнале да ја расклопуваат во 1867 година.

## Наводи

Категорија:Реки на Големиот Исток
Категорија:Реки во Франција
Категорија:Реки во Луксембург
Категорија:Меѓународни реки во Европа
Категорија:Координати на Википодатоците
Стара Река Ли

мини|Старата Река Ли
**Стара Река Ли** е поранешниот природен канал на реката Ли под мостот Ли, во лондонската општина Хакни. Taa формира голем меандер од браната Мидлсекс Филтер Бедс за повторно да се спои со главниот канал на навигацијата на реката Ли под браната Олд Форд.

Природниот канал е споен со каналот за олеснување на поплавите на реката Ли, потокот Дагенам и голем број споредни канали за да ги формираат полуплимните реки Боу Бек, кои се влеваат во Боу Крик.

Природниот канал ја формира границата помеѓу лондонските општини Хакни и Волтам Форест; и ја формира источната граница на Хакни Маршес, а историски и западната граница на Лејтон Маршес.

## Наводи

Категорија:Темски слив
Категорија:Реки во Лондон
Матон Брук

мини|Матон Брук - Патеката Бруксајд
мини|Матон Брук во Нортвеј Гардинс
**Матон Брук** е поток што тече помеѓу Ист Финчли и Хендон во лондонската општина Барнет. Тој е притока на реката Брент, која самата по себе е притока на реката Темза.

Потокот извира во Чери Три Вуд и тече под земја за да излезе на задниот дел од Белведере Корт, Литлтон Роуд. Потоа минува под Литлтон Роуд и тече по јужната страна од патот и Фалоден Веј преку спортските терени Литлтон, Флечерс Гарденс и Нортвеј Гарденс. Недалеку од Брукленд Рајз, накратко преминува на северната страна од Фалоден Веј пред да продолжи кон Бруксајд Вок. Минува под Финчли Роуд кај Хенлис Корнер, а потоа под Северниот кружен пат со цел да се спои со Долис Бриџ Лејн. Потоа двата потока се влеваат во реката Брент.

Потокот е ограничен во бетонски или дрвен канал по целата своја должина, а квалитетот на водата е често лош. Сепак, од игралиштата Литлтон до раскрсницата со потокот Долис, неговата рута речиси целосно поминува низ локални паркови. Низводниот дел е обрабен со дабови, јасени и врби, обезбедувајќи добро живеалиште за птици, а планинската тресиопашка често бараат храна на неговиот раб. Потокот е место од локално значење за зачувување на природата.

До 1965 година, Матон Брук била јужната граница на Општината Финчли.

## Надворешни врски

* Матон Брук, Окружен совет на Мидлсекс
* Капитал Ринг, од паркот Хендон до Хајгејт

## Наводи

Категорија:Реки во Лондон
Ган (филм)

**„Ган“** (англиски: *Gunn*) – филм на режисерот Блејк Едвардс од 1976 година. Главните улоги ги играат: Крег Стивенс, Лора Девон и Едвард Аснер.

## Синопсис
Питер Ган го истражува убиството на Скарлоти, мафијашот кој еднаш му го спасил животот. Изгледа дека главниот осомничен е Фуско, кој го презел водството на мафијата. Во текот на истрагата, во Гановиот стан доаѓа гола жена која се претставува како Саманта. Како што напредува случајот, така се случуваат покрвави злосторства, вклучувајќи го и бомбашкиот напад на „Мадерин бар“, едно од Гановите омилени места. На крајот, Фуско му дава на Ган рок да докаже дека Скарлоти не е убиен од мафијашот - во спротивно, Ган ќе биде убиен...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1976 година
Категорија:Филмови поврзани со убиства
Категорија:Криминалистички филмови
Категорија:Филмови за мафијата
Категорија:Филм ноар
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во САД
Категорија:Филмови на Блејк Едвардс
Категорија:Филмови со Крег Стивенс
Категорија:Филмови со Лора Девон
Категорија:Филмови со Едвард Аснер
Фрејс

**Реката Фрејс** е полуканализирана кратка река во Англија која се разгранува од реката Колн кај Уксбриџ Мур и повторно се спојува со неа кај Вест Дрејтон. Се верува дека е главно вештачки создаден огранок северно од вливот со реката Пин за напојување на водениците во парохијата Хилиндон. Се верува дека реката е именувана по Џон Фреј, кој го поседувал Каули Хол во петнаесеттиот век. Други имиња за реката се потокот Уксбриџ и Каули Мил, потокот Каули или потокот Колам Мил. Се верува дека две од трите воденици во парохијата Хилиндон запишани во Книгата на страшниот суд се наоѓале на јужниот дел од реката.
десно|мини|275x275пкс|Реката во Уксбриџ

## Тек

Реката Фрејс се одделува од реката Колн, источно од Денам во Бакингемшир, конкретно кај преградата Денам. Таа протекува низ Фрејс Фарм Медоус, Аксбриџ, Каули, Јусли и Вест Дрејтон. Во Каули, главниот тек на каналот Гранд Јунион се префрла над реката преку воден мост кај браната Каули. Фрејс го продолжува својот пат кон југ, минувајќи покрај езерото Литл Британ од западната страна, пред да помине под кракот Слау на каналот Гранд Јунион, кој исто така е пренесен над неа во аквадукт. Во Јусли, на нејзиното источно крајбрежје се влева реката Пин. На крајот, повторно се соединува со реката Колн кај Дрејтон Поинт во Вест Дрејтон.
мини|275x275пкс|Поглед на реката од аквадуктот на раката Слау на каналот Гранд Јунион во Јјусли
Реката тече низ две места од посебен научен интерес управувани од Лондонскиот фонд за диви животни: Медоусите на фармата Фрејс и Вуд Денам Лок. Островот Фрејс помеѓу Фрејс и реката Колн во Западен Дрејтон е место од метрополитенско значење за зачувување на природата и е исто така управувано од фондот.

## Литературни врски
Џорџ Орвел еднаш предавал на колеџот Фрејс, Уксбриџ, кој се наоѓал на брегот на реката.

## Наводи

## Надворешни врски

* Аквадуктот на каналот Гранд Јунион над реката Фрејс
Категорија:Реки во Лондон