open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Крв и вино (филм)

**„Крв и вино“** (англиски: *Blood and Wine*) – филм на режисерот Боб Рафелсон (Bob Rafelson) од 1996 година, снимен по сценариото на Ник Вилиерс (Nick Villiers) и Алисон Крос (Alison Cross). Главните улоги ги играат: Џек Николсон (Jack Nicholson), Стивен Дорф (Stephen Dorff), Џенифер Лопес (Jennifer Lopez), Џуди Дејвис (Judy Davis), Мајкл Кејн (Michael Caine), Каролд Перино Помладиот (Harold Perrineau Jr.) и Робин Питерсон (Robyn Peterson).

## Синопсис
Алекс Гејтс (го игра Николсон) е трговец со вино од Мајами. Во последно време, работата не му оди најдобро, сопругата Сузеан (ја игра Дејвис) е незадоволна од бракот и од финансиските проблеми, а синот Џејсон (го игра Дорф) веќе со години го игнорира. Поради тоа, единствената утеха на Алекс е романтичната врска со убавата Габриела (ја игра Лопес) коај работи како негувателка во вилата на богатиот Рис (го игра Сајц). Алекс решава да ја ограби куќата на Сајц, а за таа цел го ангажира стариот, искусен крадец Виктор (го игра Кејн) кој успева да го украде дијамантскиот накит вреден 1,3 милиони долари...

## Наводи

Категорија:Британски филмови
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови од 1996 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Криминалистички филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Мајами
Категорија:Филмови на Боб Рафелсон
Категорија:Филмови со Стивен Дорф
Категорија:Филмови со Џуди Дејвис
Категорија:Филмови со Џек Николсон
Категорија:Филмови со Џенифер Лопес
Категорија:Филмови со Мајкл Кејн
Категорија:Филмови со Каролд Перино Помладиот
Категорија:Филмови со Робин Питерсон
Црква „Св. Фануриј и Св. Јован Претеча“ - Солун

**Свети Фануриј и Свети Јован Претеча** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа во населбата Горна Тумба, на улица „Јанина“ бр. 130.

Храмот е изграден од грчките доселеници, дојдени во 1922 г. од Источна Тракија, Мала Азија, Кападокија и Понд. На 25 јуни/8 јули 1923 г. митрополитот Генадиј Солунски го поставил камен-темелникот на храмот. Проектант бил архитектот Рувенс. Црквата е отворена пет години подоцна, на 7 октомври 1928 г. од Генадиј Солунски. Наречена е по два светци — Свети Фануриј по желба на жителите, а Јован Претеча по желба на митрополитот.

Градбата претставува трикорабна базилика со женска црква. Во посебна зграда спроти храмот се канцелариите на свештениците и духовниот центар. Во храмот се чува икона на Богородица Владетелка на реката, донесена од дојденците од Родосто, како и мошти од Свети Арсениј и Свети Никола Планас.

Црквата има четири параклиси — „Сите Солунски Светители“ во дворот, „Свети Арсениј Кападокиски“, прилепен до храмот, „Свети Четириесет Маченици“ во женската црква и „Свети Никола Планас“, исто така во женската црква.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

Фануриј Јован Претеча
Фануриј Јован Претеча, Солун
Категорија:Појавено во 1928 година
Црква „Вознесение Христово“ - Солун

**Вознесение Христово** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.  Црквата се наоѓа во истоименото маало Аналипси (*Вознесение*), спроти морскиот брег и до маалото Пирги.

На крајот на XIX век грчката црковна општина решила да изгради втор храм вон ѕидините по „Св. Троица“. Издејствувале султански ферман и патријаршиски печат од Неофит VIII (1891 - 1894). Камен-темелникот на црквата е поставен во 1893 г. за време на митрополит Атанасиј Солунски. Архитект на градбата е Кокинос, која ја изградил во облик на традиционалната трикорабна базилика. Осветена е на 5 мај 1919 г. од митрополитот Генадиј Солунски. Иконостасот е изработен во 1907 г. од Јоанис Лиритис од Тинос, а иконите на него се дело на негушкиот зограф Христодулос Матеу.

За време на окупацијата во Втората светска војна во камбанаријата на црквата работела нелегална радиостаница, која емитувала програма на Сојузниците под раководство на свештеникот Евангелос Мурѕинос.

Во 1954 г. е поставен камен-темелникот парохиски културен центар, во кој има параклис „Св. Јован Претеча и Св. Силуан Атонит“. Во 1987 г. храмот е проширен за првпат. Во 2004 – 2005 г. е проширен уште еднаш, и притоа се изградени параклисите „Св. Фотина и Ирина“ и „Св. Апостол Тома“ во внатрешноста на храмот и „Св. Антониј“ во западниот дел на дворот.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Вознесение Христово
Вознесение Христово
Категорија:Појавено во 1919 година
Црква „Св. Фотиј“ - Солун

**Свети Фотиј** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот се наоѓа на улиците „Ласкаратос“ и „Марија Калас“, во јужниот дел на населбата Пирги. Камен-темелникот е поставен на 27 септември 1997 г. од патријархот Вартоломеј и митрополитот Пантелејмон Солунски. Отворен е на 10 јуни 2007 г. и осветен на 17 мај 2009 г. од митрополитот Антим Солунски. Во храмот се чуваат мошти на Апостол Лука Евангелист и дел од Чесниот Крст.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски
* Мрежно место на црквата

Фотиј
Фотиј, Солун
Категорија:Појавено во 2009 година
Црква „Св. Христофор“ - Солун

**Свети Христофор** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот се наоѓа во населбата Горна Тумба, на границата со Капуџилар, на улица „Атанасиос Стагеритис“ бр. 123. Градбата претставува ротонда, дело на архитектот Димитриос Христидис. Парохијата е основана во август 1982 г. по инсистирање на мештаните. Сојузот на резервните офицери порадил парцела за изградба на храмаот. Од 1982 до 1987 г. на ова место имало монтажен параклис, а на 9 мај 1987 г. митрополитот Пантелејмон II Солунски го поставил камен-темелникот на новата црква. Отворена е на 27 ноември 1994 г од истиот митрополит. Стариот храм станал нејзин параклис, сега под името „Св. Јован Богослов“.

Црквата има два параклиса. „Св. Гликерија“ е во населбата Константинополитика. Основана е на 13 мај 2013 г. од митрополитот Антим Солунски и има облик на крстовиден храм со купола, дело на архитект Продромос Василијадис. Пред да запонче изградбата на таа црква, од 2006 г. работел мал параклис. „Св. Катерина“ е во градината, над кривината на обиколницата. Нејзината изградба започнала во 1990-тите и станала параклис на „Св. Христофор“ во ноември 2011 г.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

Христофор
Христофор, Солун
Категорија:Појавено во 1994 година
Црква „Св. Три Јерарси“ - Солун

**Свети Три Јерарси** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот се наоѓа на улица „Стромница“ бр. 59. Камен-темелникот е поставен во мај 1973 г. од митрополит Леонид Солунски, а изградбата траела 20 години. Во 1990 г. работите конечно завршиле, и на 17 октомври 1993 г. храмот е отворен од митрополитот Пантелејмон II Солунски.

Градбата претставува крстокуполен храм во византиски стил, дело на архитектот Димитриос Христидис. Храмот наликува на катедралата „Св. Софија“ во Цариград, која има бројни куполи на покривот. Црквата е една од најголемите во Грција со површина од 1.200&nbsp;м2 и висина од 29&nbsp;м. Камбанаријата е висока 34&nbsp;м. Женската црква зафаќа 450&nbsp;м2, а само олтарот се протега на 113&nbsp;м2. Црквата има подно греење и климатизација. Во неа се чува иконата на Трите Јарарси донесена од грчките доселеници од Понт, како и мошти на истите светители — Василиј Велики, Григориј Богослов и Јован Златоуст. Залепен за храма од север е параклисот на мајките на тројцата светци — Емилија, Нона и Антуса. Во внатрешнсота се параклисите „Св. Артемиј“ и „Св. Атанасиј Метеорски“, а во подрумот има духовен центар.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

Три Јерарси
Три Јерарси, Солун
Категорија:Појавено во 1993 година
Црква „Св. Благовештение“ - Солун

**Свето Благовештение** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
мини|лево|Храмот од исток со гробови
Храмот се наоѓа на улица „Агиос Димитрос“ бр. 159. Порано била гробишна црква на старите патријаршиски гробишта „Свето Благовештение“ (Евангелистрија) во градот.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Благовештение
Благовештение, Солун
Црква „Св. Преображение“ - Солун (XX век)

**Свето Преображение** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Парохијата е една од најновите и најголемите во градот. Сместена е во населбата Пирги на улица „Делфи“. Создадена е во 1969 г., кога е отворен приземниот кат на храмот. Црквата е отворена во 1984 г. и осветена на 2 ноември 1986 г. од митрополитот Пантелејмон Солунски. Од март 2003 г. во црквата има копија на иконата „Достојно Ест“.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски
* Мрежно место на црквата 

Преображение 20
Преображение 20, Солун
Категорија:Појавено во 1984 година
Црква „Пресвета Богородица Нова“ - Солун

**Пресвета Богородица Нова** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа во крајбрежното подрачје југоисточно од градскиот центар, на почетокот на улица „Димитрис Гунарис“ и меѓу улиците „Цимискис“ и „Митрополис“. Во минатото се нарекувала „Пресв. Богородица Голема“ (*Μεγάλη Παναγία*, *Τρανή Παναγία*). Изградена е во 1727 г. според мермерниот натпис над јужната врата. На нејзино место се наоѓал манастирот „Пресв. Богородица“, основан од Иларион Мацунис и запален во 1690 г. Во 1727 г. е изработен живописот, дело на Давид Селеница.

Градбата претставува трикорабна базилика со женска црква. На западната страна има трем, а на јужната има подоцна дограден неокласичен портик со камбанарија над него. Во 1978 г. камбанаријата настрадала во земјотрес, и потоа изградена одново. Внатрешноста има зачувани вредни украси. Во жртвеникот и во женската црква има забележителни фрески од XVIII век, изработени во духот на палеолошката уметност. Резбаниот иконостас е позлатен. Владичкиот престол, амвонот и таванските фрески се од XIX век. Иконата на Богородица Слаткољубива е дело на Јоанис Папаталасиу.

## Галерија

Νικόλαος Αδριανουπολίτης, Άγιος Μόδεστος, 1860, Νέα Παναγία, Θεσσαλονίκη.jpg | „Свети Модест“, икона на Никола Одринец од 1860 г.
Πίνακας Αγίων Τόπων, Νέα Παναγία, Θεσσαλονίκη.jpg | „Светите земји“


## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Богородица Нова
Богородица Нова, Солун
Категорија:Појавено во 1727 година
Црква „Пресвета Богородица Лагудјани“

**Пресвета Богородица Живоносен Извор** () или **Народоводителка** (*Λαοδηγήτρια*), позната и како **„Пресвета Богородица Лагудјани“** или **„Лагудату“** (*Παναγία Λαγουδιανή, Λαγουδάτου*) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
мини|лево|200п|„Свети Јован и Свети Илија, Свети Антониј и Свети Харалампиј и Свети Ѓорѓи и Свети Димитриј“, икона од храмот
Црквата се наоѓа во Горниот Град, на раскрсницата на улиците „Олимпиада“ и „Јулијанос“. Изградена е на местото на византиски женски манастир со истото име, веројатно основан во XIV век како метох на манастирот Влатадон. Името веројатно се должи на ктиторот Лагудјатис или Лагудатис. Во османлиско време се нарекувал *Тавшан-манастир* (*Tavşan Manastır*), што значи *Зајачки манастир*.

Храмот го добил денешниот изглед со целосна реконструкција на почетокот на XIX век, финансирана од трговецот Јоанис Кафтанѕоглу. Градбата претставува трикорабна базилика со женска црква, типична за своето време. Од југ има прилепен параклис со аркаден покрив, во кој има свет извор. Царските икони „Христос Седржител“ (1806), „Богородица Сеецарица“ (1806), „Свети Јован Богослов“ (1806), „Свети Давид Олимписки“ (1806), „Свети Никола на престол“ (1809) и „Свети Атанасиј“ (1809) се дело на Давид Зограф.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Богородица Лагудјани
Богородица Лагудјани, Солун
Категорија:Појавено во 1802 година
Црква „Св. Ксенија“ - Солун

**Света преподобна Ксенија** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот се наоѓа во населбата Харилау, на улица „Мараслис“ бр. 59. Камен-темелникот е поставен во 1953 г. и црквата е осветена од митрополитот Пантелејмон I Солунски на 16 јуни 1967 г. Градбата претставува крстовиден храм со купола, дело на архитектот Јоанис Тирандафилидис. Во храмот се чуваат мошти на Света Ксенија Римска. Мермерниот иконостас и иконите се дело на светогорската работилница на Пахомеите. Во 1985 г. во црковниот двор е изграден културен центар.

Параклис на црквата е стариот храм „Св. Ксенија и Св. Нектариј“, сместен на улица „Папанастасиос“ бр. 27.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

Ксенија
Ксенија, Солун
Категорија:Појавено во 1967 година
AGC 198691

**AGC 198691** ― мала галаксија со една од најмалите познати металичности.  Има прекар **Леончино** бидејќи е во близина на Малиот Лав. Галаксијата изгледа сина поради присуството на неколку светли сини ѕвезди. Присутен е и подрачјето HII кое содржи кислород. Тоа е важно како показател за видот на галаксиите кои првпат се создавале во Универзум.

## Наводи

Категорија:Мал Лав (соѕвездие)
Категорија:Џуџести галаксии
Врезница

[мини|десно|250px|Рачна врезница [Метрички навој|М20, прицврстена на универзален држач на врезници.]]

**Врезница** или **врежница** — алатка за рачно врежување на внатрешни навои со помали пречници. Главни делови на врезницата се: делот за режење, врат и четириаголник за држачот. Рачните врезници обично имаат 3 или 4 острици. Навоите рачно се врежуваат со гарнитура врезници (најчесто 3 врезници), чиј редослед е означен на рачките, со цртички околу крајот:

* I врезница, има најмал пречник, а навојот нема целосен профил, забите се засечени, така што врезницата има конусен облик по целата должина на работниот дел. По крајот на рачката се наоѓа една цртичка.
* II врезница има конус само на почетокот, а навојот има облик што е веќе блиску до целосниот профил што го изработува. По крајот на рачката се наоѓаат две цртички.
* III врезница има конус само на врвот, а забите имаат облик на целосен профил на навојот што се прави. Нема ниту една цртичка по крајот на рачката.

Обичните држачи за врезници обично имаат 3 или 4 четириаголни отвори, а еден отвор се поставува на четириаголникот на врезницата. Универзалните држачи за врезници можат да ја променат големината на четириаголникот, така што овие држачи можат да држат неколку различни димензии на врезниците.

## Постапка за работа
Пред да почнување со режење на навојот, треба да се дупне дупка со сврдел со соодветен пречник, според таблицата во прирачникот или од таблицата на задната страна на шублерот:

* нецелосни (слепи) проврти се дупчат 1 до 3 mm подлабоко од должината на навојот, за да не се скрши врезницата;
* при врежувањето навои со врезници од комплет од 3 врезници, најпрво се врши врежување со првата врезница, така што таа се поставува нормално на отворот, за да не се добие кос навој;
* при врежување навој, врезницата се врти со помош на држачот за половина вртење во насока на режење, а потоа се враќа во спротивна насока за да се скрши струготината;
* при врежување навој во мек материјал, потребно е одвреме-навреме да се извади врезницата и да се исчисти дупката од струготини, особено кај подлабоки и слепи отвори;
* при врежување навој потребно е повремено да се врши подмачкување на врезниците за да се намали триењето и да се олесни режењето и да се добие фин и мазе навој.

### Таблица со потребните отвори пред врежување

### Галерија

## Поврзано
* Нарезница
* Навој

## Наводи

Категорија:Опрема
Категорија:Алати
Категорија:Машинство
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Џиро д’Италија 2022 - етапа 1 до етапа 11

Џиро д’Италија 2022 е 105. издание на Џиро д’Италија, една од трите големи трки во велосипедизмот. Џиро започнало во Будимпешта на 6 мај, а етапата 11 се одржала на 18 мај со етапа до Реџо Емилија. Трката завршила во Верона на 29 мај.

## Етапа 1

## Етапа 2

## Етапа 3

## Етапа 4

## Етапа 5

## Етапа 6

## Етапа 7

## Етапа 8

## Етапа 9

## Етапа 10

## Етапа 11

## Надворешни врски
* 

Категорија:Џиро д’Италија 2022
Црква „Пресвета Богородица Десна“ - Солун

**Пресвета Богородица Десна** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот е сместен во централната населба Камара, на главната улица „Егнатија“ бр. 155 и истоимената „Панагија Дексија“. Во османлиско време на нејзино место се наоѓал храмот „Св. Ипатиј“, играден во 1818 г. како подарок од халкидичкиот манастир „Св. Анастасија Узорешителница“. Според Василис Димитријадис, храмот е подигнат во 1727 г. на местото на византиската црква „Пресв Богородица Голема“ (*Μεγάλη, Τρανή Παναγία*), спомената во документи од 1542 и 1546 г. и во два ракописа од XIV век. Во 1727 г. црквата почнала да се нарекува „Св. Ипатиј“. Во 1912 г., кога ротондата „Св. Ѓорѓи“ повторно станала црква, „Св. Ипатиј“ влегол во нејзината парохија. „Св. Ипатиј“ има типична преродбеничка архитектура — трикорабна базилика со дъвен покрив, мали димензии и мала висина.

Со порастот на населението се јавило потреба од поголем храм. Камен-темелникот на новата црква е поставен на 4 ноември 1956 г. од митрополитот Пантелејмон I Солунски, а црквата е отворена на 20 јули 1976 г. од митрополитот Пантелејмон II. Преименувана е по чудотворната икона на Богородица која се чувала во „Св. Ипатиј“.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Богородица Десна
Богородица Десна, Солун
Категорија:Појавено во 1976 година
Георги Димитров (историчар)

**Георги Георгиев Димитров** бил бугарски учител, книжевник, општественик.

## Биографија
Роден е во Ќустендил. Во 1851-58 г. учи во Ќустендил кај Аверкиј Попстојанов, а во 1858-59 г. станал учител во Свиленград. Го придружувал митрополитот Авксентиј Велешки при неговите патувања во Македонија - Штип, Кратово, Кочани. Бил деец за црковна независност. Поради нападот во Хасково во 1873 г. бил уапсен, а потоа бил ослободен со собрани 100 лири од неговите домашни. Бил учесник во Старозагорското востание во 1875. Бил продавач на книги (1860) и книжар (1867-75) во Одрин. Во 1878 г. се населил во Пловдив. Автор е на три книги за историјата на Бугарија.

## Историскиот труд „Кнежевство Бугарија“
Георги Димитров планирал да напише историја во три дела, со наслов „Кнежевство Бугарија“, во која ќе го проследи развојот на бугарскиот народ и држава од Средновековието до негово време. Авторот решил со свои средства без туѓа помош, да отпечати историјата. Наместо да му се помогне, му биле правени пречки. Само кнезот Фердинанд I го помогнал со 5 наполеони.

Во првиот дел од своето дело од 1894 год., за Македонците запишал:

## Надворешни врски
* Димитров, Георги. ''Княжество България в историческо, географическо и етнографическо отношение''. Част 1. Пловдив, 1894.
* Димитров, Георги. ''Княжество България в историческо, географическо и етнографическо отношение''. Част 2. Пловдив, 1896.
* Димитров, Георги. ''Страданията на българите и Освобождението на България през 1877–78 г.''. София, 1899. 320 с. 2. издание. Стара Загора, 2007, 367 с.

Категорија:Бугарски историчари
Галактичка плима

мини|десно|250п|Галактичка плима на галаксиите NGC 4676А и NGC 4676B

**Галактичка плима** — плимна сила којашто ја искусуваат објекти коишто се под влијание на гравитациското поле на некоја галаксија, како на пример Млечен Пат. Подрачја од особен интерес во врска со галактичката плима вклучуваат галактички судири, прекини на џуџести или придружни галаксии и плимниот ефект на Млечен Пат врз Ортовиот Облак во Сончевиот Систем.

## Поврзано
* Плимна сила
* Ортов Облак
* Рошова граница
* Џуџеста галаксија
* Придружна галаксија
* Заемоделувачки галаксии

Категорија:Вонгалактичка астрономија
Категорија:Заемоделувачки галаксии
Категорија:Ортов Облак
Категорија:Плима и осека
Заоблен електронавој

мини|десно|250px|Електрична жарулка со заоблен електронавој E27
**Заоблен електронавој** или **Едисонов навој** — навој што се користи за приклучоци на електрични светилки и електрични осигурувачи. Заоблениот електронавој се означува со буквата E, а номиналниот пречник на навојот *d* во mm, E 27 (во Европа).  

## Наводи

Категорија:Машинство
Категорија:Електротехника
NGC 61

**NGC 61** — пар леќести галаксии, NGC 61-A (или NGC 61-1) и NGC 61-B (или NGC 61-2) во соѕвездието Кит. И двете биле откриени на 10 септември 1785 година од Вилијам Хершел.

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* NASA/IPAC Extragalactic Database
* 
* SEDS

Категорија:Откритија на Вилијам Хершел
Категорија:Астрономски тела откриени во 1785 година
Категорија:PGC-објекти
Категорија:Објекти од Новиот општ каталог
Категорија:Кит (соѕвездие)
Категорија:Леќести галаксии
Џиро д’Италија 2022 - етапа 12 до етапа 21

Џиро д’Италија 2022 е 105. издание на Џиро д’Италија, една од трите големи трки во велосипедизмот. Џиро започнало во Будимпешта на 6 мај, а етапата 12 се одржала на 19 мај со етапа од Парма. Трката завршила во Верона на 29 мај.

## Етапа 12

## Етапа 13

## Етапа 14

## Етапа 15

## Етапа 16

## Етапа 17

## Етапа 18

## Етапа 19

## Етапа 20

## Етапа 21

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Џиро д’Италија 2022
Андромеда XIX

**Андромеда XIX** ― прудружна галаксија на галаксијата Андромеда (М31), членка на Месната Група, воедно и галаксијата Млечен Пат. Андромеда XIX се смета за „најпроширената џуџеста галаксија позната во Месната Група“, и се покажало дека има полусветлински полупречник од 1,7 килопарсеци. Откриена била од телескопот Канада-Франција-Хаваи и се смета дека е џуџеста галаксија.

## Историја
Надзорот извршен за време на употребата на MegaPrime/MegaCam 1 deg2 (камера) на телескопот Канада-Франција-Хаваи (CFHT) го картографирал ѕвездениот ореол на галаксијата Андромеда (една четвртина) до ~150 kpc. Истражувањето, кое ја потврдило згрченоста на ѕвездениот ореол на Андромеда, покажало постоење на повеќе други џуџести галаксии. Тие се: Андромеда XI, XII, XIII, XV, XVI, XVIII, XIX и XX.

## Поврзано

* Список на придружни галаксии на Андромеда

## Наводи

Категорија:LEDA-објекти
Категорија:Заемоделувачки галаксии
Категорија:Џуџести галаксии
Категорија:Андромеда (соѕвездие)
Категорија:Андромедска Подгрупа
Индијана Џонс: Последната крстоносна војна

**„Индијана Џонс: Последната крстоносна војна“** (англиски: *Indiana Jones and the Last Crusade*) — филм на режисерот Стивен Спилберг (Steven Spielberg) од 1989 година. Автор на сценариото е Џефри Боум, засновано на приказната на Џорџ Лукас (George Lucas) и Мен Мејес (Menn Meyes). Главните улоги ги играат: Харисон Форд (Harrison Ford), Шон Конери (Sean Connery), Денхолм Елиот (Denholm Elliott), Алисон Дуди (Alison Doodey), Џон Рис-Дејвис (John Rhys-Davies), Џулијан Гловер (Julian Glover), Ривер Феникс (River Phoenix) и Роберт Едисон (Robert Eddison). Филмот имал три номинации за наградата „Оскар“ (оригинална музика, звук и монтажа на звучни ефекти), а победил во третата категорија. 

## Синопсис
Во 1912 година, во Јута, за време на излетот со извидниците, ученикот Индијана Џонс (го игра Феникс) среќава копачи на изгубено богатство и им го зема крстот што го пронашле. Подоцна, во 1938 година, Индијана (го игра Форд), како професор по археологија, го враќа во музејот крстот и заминува во нова мисија: богатиот колекционер Волтер Донован (го игра Гловер) го ангажира да го пронајде светиот грал. Притоа, тој му кажува на Индијана дека во потрагата по Светиот грал исчезнал археологот д-р Хенри Џонс (го игра Конери), неговиот татко. Затоа, тој заминува во потрага по Светиот грал при што се среќава со нацистите, кои знаат дека Светиот грал носи голема моќ која им е неопходна за војната за која се подготвуваат...

## Наводи

Категорија: Американски филмови
Категорија: Филмови од 1989 година
Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија: Авантуристички филмови
Категорија:Филмови на Стивен Спилберг
Категорија:Филмови кои се одвиваат во Јута
Категорија:Филмови со Харисон Форд
Категорија:Филмови со Шон Конери
Категорија:Филмови со Денхолм Елиот
Категорија:Филмови со Алисон Дуди
Категорија:Филмови со Џон Рис-Дејвис
Категорија:Филмови со Џулијан Гловер
Категорија:Филмови со Ривер Феникс
Категорија:Филмови со Роберт Едисон
Категорија:Филмови на Paramount Pictures
Категорија:Филмови за Индијана Џонс
Индијана Џонс и храмот на проклетството

**„Индијана Џонс и храмот на проклетството“** (англиски: *Indiana Jones and the Temple of Doom*) — филм на режисерот Стивен Спилберг од 1984 година. Главните улоги ги играат: Харисон Форд, Кејт Кепшо, Ке Хју Куан и Амриш Пури.

## Содржина
Во 1935 година, Индијана Џонс се наоѓа во Индија каде се среќава со припадниците на една тајна секта. Тој се здружува со една пејачка во ноќен клуб (ја игра Кепшо) и со 12-годишно кинеско дете (го игра Куан) и заедно одат во едно зафрлено село. Селаните веруваат дека лошите сили им ги грабнале децата по кражбата на нивниот свет камен. Меѓутоа, храмот е полн со смртоносни стапици и крие мрачни тајни. Индијана Џонс и неговите другари мора да ја запрат опасната секта коај верува дека ќе завладее со светот. Притоа, Индијана Џонс мора да ги спаси и грабнатите деца и да ги избегне опасностите во храмот.

## Наводи

Категорија: Американски филмови
Категорија: Филмови од 1984 година
Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија: Авантуристички филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Индија
Категорија:Филмови на Стивен Спилберг
Категорија:Филмови со Харисон Форд
Категорија:Филмови со Кејт Кепшо
Категорија:Филмови со Ке Хју Куан
Категорија:Филмови со Амриш Пури
Категорија:Филмови на Paramount Pictures
Категорија:Филмови за Индијана Џонс
Аретуза Лови

**Бруно Тутида Насименто** попознат како Аретуза Лови(, ) — бразилски поп пејач и драг квин. 

## Дискографија

### Албуми
* Mercadinho (2018)
* Borogodó (2022)

### Спотови

## Наводи

## Надворешни врски
*

Категорија:Бразилски пејачи
Марија Станкова

**Марија Станкова** (родена во Вељуса,  - починала во , ) — македонска поетеса.

## Книжевно творештво
Марија Станкова е автор на поетските книги.:
* 	*Патувањето продолжува*, 1980
* 	*Метафизика на малите нешта*, 1992
* 	*Чемерно небо*, 1995
* 	*Тие и ние*, 1997

## Наводи

Категорија:Луѓе од Вељуса
Категорија:Македонски поетеси
Категорија:Југословенски поетеси
Категорија:Членови на ДПМ
Благој Самоников

**Благој Самоников** (,  — , ) — македонски поет.

## Книжевно творештво
Благој Самоников е автор на поетските книги.:
* *Големиот град*, 1982
* *Погрешна претстава*, 1986
* *Сомотска пустина*, 1993
* *Книга без посвета*, 1999
* *Патување за Итака*, 2004
* *Вистини без искуство*, 2007
* *Неизносена ведрина*, 2010

## Награди
* 2010 - Награда „Ацо Шопов“

## Наводи

Категорија:Македонски поети
Категорија:Членови на ДПМ
Категорија:Добитници на наградата „Ацо Шопов“
Андромеда I

**Андромеда I** ― џуџеста сфероидна галаксија оддалечена околу 2,40 милиони светлосни години во соѕвездието Андромеда. Андромеда I е дел од Месната Група и придружна галаксија на галаксијата Андромеда (М31). Таа е приближно 3,5 степени јужно и малку источно од М31. Почнувајќи од 2005 година, таа е најблисктаа позната џуџеста сфероидна галаксија која е придружник на M31 на проценетата оддалеченост од ~40 kpc или ~150.000 светлосни години.

Андромеда I била откриена од Сидни ван ден Берг во 1970 година со телескоп од 122 цм на Паломарското набљудувалиште. Понатамошно проучување на Андромеда I било направено од камерата WFPC2 на вселенскиот телескоп Хабл. Ова открило дека хоризонталните гранки ѕвезди, како и другите џуџести сфероидни галаксии биле претежно црвени. Од ова, и изобилството на сини хоризонтални гранки ѕвезди, заедно со 99 ѕвезди RR Лире откриени во 2005 година, довело до заклучок дека постои продолжена епоха на создавање на ѕвезди. Проценетата возраст е приближно 10 Gyr. Телескопот Хабл, исто така, пронашол збиено јато во Андромеда I, што е најмалку светлечката галаксија каде што е пронајдено такво јато.

## Поврзано

* Список на придружни галаксии на Андромеда

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Астрономски тела откриени во 1970 година
Категорија:PGC-објекти
Категорија:Андромеда (соѕвездие)
Категорија:Андромедска Подгрупа
Категорија:Месна Група
Категорија:Необични галаксии
Категорија:Џуџести сфероидни галаксии
Категорија:Џуџести галаксии
Црква „Пресвета Богородица Пројавена“ - Солун

**Пресвета Богородица Пројавена** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа на улица „Аркадиуполи“ бр. 20, во центарот на истоимената населба. Изградбата започнала во 1955 г. од самите мештани, од кои највеќето биле грчки дојденци Мала Азија и Источна Тракија. Во 1961 г. изградбата завршиле и храмот е отворен на 14 мај од митрополитот Пантелејмон Солунски. Името го носи по иконата Богородица Пројавена (Фанеромени) донесена од црквата во долното маало на источнотракиското село Авдими (Учмакдере) од каде дошле Грците. Во 1889 г. црквата била запалена заедно со неколку куќи во подрачјето, но иконата останала и била спасена. Во 1914 г. бегалци од селото се населиле во Солун, понесувајќи ја со себе чудотворната икона. Иконата е поставена во црквата „Св. Агапија, Ирина и Хионија“ подигната во 1920 г., а во 1961 г. е префрлена во истоимената црква.

Новиот храм претставува трикорабна базилика. Внатре има впечатлив владички престол од мермер. Храмот има и параклис „Св. Јоаким и Ана“.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски
* Блог за црквата 

Богородица Пројавена
Богородица Пројавена, Солун
Категорија:Појавено во 1961 година
Црква „Сретение Господово“ - Солун

**Сретение Господово** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа во градскиот центар, на раскрсницаа на улиците „Егнатија“ и „Агапинос“, спроти Сводот на Галериј и храмот „Пресв. Богородица Десна“. Во истото подрачје се наоѓал и Јоиловиот манастир, посветен на Богородица, кој на почетокот на XVI век станал метох на манастирот „Св. Анастасија Узорешителница“ на Халкидик. Во 1531 г. Јоиловиот манастир е урнат, но потоа обновен од игуменот „Св. Анастасија“ Теона, кој подоцна станал солунски епископ.

Храмот „Сретение Господово“ е изграден во 1841 г. Градбата претставува трикорабна базилика со дрвен покрив, типична за своето време. Ѕидаријата на источниот ѕид и во долните делови на западниот и јужниот е декоративна со наизменични делкани камења и тули. на северната страна се вградени мермерни фрагменти од римски и византиски скулптури и дел од натпис од 1272 г., на кој е споменат византиски офицер. Внатре трите кораби се поделени со дрвени столбови. Дрвената галерија (женската црква) има потковичест облик и е не само на запад, туку делумно оди и во страничните кораби. Во храмот има вреден резбан инвентар од XIX век.

Царските двери со претстава на Благовештението се од XVI век, дело на мајстор од Критската школа. Иконата на Сретението Господово од 1888 г. е дело на Георгиос Атанасиу од Галачишката школа. В 1843 - 1844 г. на црквата работеле претставници на Кулакиската школа. Димитриос Ламбу ги насликал Михаил Солунски (1843), претставен во архаична облека, и Свети Јован Претеча (1844). Неколку икони од 1844 г. се дело на Константин Ламбу, а карактеристична е неговата икона на Христос Седржител, чие лице е во традицијата на Кулакиската школа, но наборите на облеката се во светогорската традиција. Подоцна, во 1890-тите на храмот работел и друг кулакиски мајстор — Митакос Хаѕистаматис.

## Галерија

Presentation of Jesus Icon in Presentation of Jesus Church in Thessaliniki by Georgios from Galatista, 1888.jpg | „Сретение Господне“, Ѓорѓи Галачишки, 1888&nbsp;г.
Presentation of Jesus Church, Thessaloniki 02.jpg | Влезот
Ανώνυμος, 1842, Τέμπλο, Ναός Υπαπαντής, Θεσσαλονίκη 1.jpg | Иконостасна табла
Ανώνυμος, 1842, Τέμπλο, Ναός Υπαπαντής, Θεσσαλονίκη 2.jpg | Иконостасна табла
Διακοσμητικά θέματα σε ημικίονες και καταμπέδες που περιβάλλουν τη δεσποτική εικόνα. Υπαπαντή, Θεσσαλονίκη.jpg | Царска икона
Διακοσμητικά θέματα, 1842. Άνω τμήμα του τέμπλου, ναός Υπαπαντής, Θεσσαλονίκη.jpg | Детаљ од иконостасот
Διακοσμητικά θέματα, 1842. Άνω τμήμα του τέμπλου, ναός Υπαπαντής, Θεσσαλονίκη 2.jpg | Детаљ од иконостасот
Διακοσμητικά θέματα, 1842. Άνω τμήμα του τέμπλου, ναός Υπαπαντής, Θεσσαλονίκη 3.jpg | Детаљ од иконостасот
Στέφανος Πανταζής, Υπαπαντή, 1845, τέμπλο ναού Υπαπαντής, Θεσσαλονίκη.jpg | „Сретение Господово“ од Стефанос Пандазис, 1845&nbsp;г.


## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Сретение Господово
Сретение Господово, Солун
Категорија:Појавено во 1841 година
Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Солун (1981)

**Свети Кирил и Методиј** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува поклонички храм.

Храмот се наоѓа во населбата Пирги на улица „Стратигос Калидопулос“ бр. 2 во средината на истоимениот крајбрежен парк. Каменот-темелник е поставен на 17 јуни 1981 г. од митрополитот Пантелејмон II Солунски, а црквата е осветена во март 1983 г. и свечено откриена на 12 мај 1985 г. во присуство на претседателот Христос Сарѕетакис, 13 митрополити и министри. Првично државата доделила градежно место во универзитетскиот кампус близу стадионот „Кафтанзоглио“, каде на 11 мај 1971 г. митрополитот Леонид Солунски и водачот на хунтата Георгиос Пападопулос го поставиле каменот-темелник. Сепак, храмот почнал да се гради на денешното место десет години подоцна.

Градбата претставува голема крстовидна црква со купола. Изградена е по урнек на цариградската црква „Пресв. Богородица Фароска“ од IX век — времето во кое живееле Кирил и Методиј. Во црквата се чуваат мошти на Свети Кирил, испратени во 1976 г. од папата Павле VI на патријархот Димитриј I, а тој пак ги испратил во митрополијата на нивиот роден град. Во храмаот има копија и на иконата на Богородица Вратарница.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Кирил и Методиј 20
Кирил и Методиј 20, Солун
Категорија:Појавено во 1985 година
Симеон Мони Дамевски

**Симеон Мони Дамевски** (р.  во Скопје) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.

Тој е директор на Меѓународен фестивал на филмската камера „Браќа Манаки“, веќе неколку години.

## Филмографија

## Надворешни врски
* 

Категорија:Глумци од Скопје
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Василе Димески

**Василе Димески** (,  – , ) — македонски поет, драмски писател, критичар, есеист. 

## Животопис
Василе Димески е роден во 1946 година во Прилеп, каде што завршил средно образование, а Филозофски факултет, група Историја на југословенските книжевности завршил во Скопје. Паралелно со студиите работел прво како соработник, а потоа и како уредник на културната страница во весникот „Студентски збор“. Кога се вратил во Прилеп се вработил како професор по македонски јазик во електромашинскиот училиштен центар „Ристе Ристески-Ричко“, каде што го поминал поголемиот дел од работниот век.

## Книжевно творештво
Василе Димески е автор на поетските книги.:
* 	*Бакарни ѕвона*, 1982
* 	*Изместена земја*, 1999
* 	*Сеопшта песна*, 1999
* 	*Тука запира сè*, 2001
* 	*Аксиј сè уште тече*, 2003
* 	*Градови паѓаат за тебе*, 2007
**Немаше град*, 
**Дрво што оди*, 
**Не е ноќ дури те памтам*, 
**Татко мој, татко мој*,
**Прикрепи ми ја ракава мајко*, 
**Седмиот ден*,
**Ноќва душава си ја изедов*

Ги има објавено и драмските книги: 
**Квадратура на кругот*, 
**Војводата од пусто турско*, 
**Условен рефлекс*, 
**Крвавиот ангел“ (со драмите *Страданијата за За-Зо Кулибан*, *Да, Госпоѓо Фирер* и *Враќањето на За-Зо Кулибан“*), 
како и книгата полемики 
**Мојата пресметка со нив''.

## Награди
*Награда „Державин“, 2017, за стихозбирката „Ноќва душава си ја изедов“
*Награда „3 Ноември“ на Град Прилеп, 2017, за достигнувања во областа на книжевноста. 

## Наводи

Категорија:Македонски поети
Категорија:Македонски писатели
Категорија:Членови на ДПМ
Невини (филм од 1961)

**„Невини“** (англиски: *The Innocents*) – филм на режисерот Џек Клејтон (Jack Clayton) од 1961 година, снимен по сценариото на Вилијам Арчибалд (William Archibald) и Труман Капоти (Truman Capote). Филмот е заснован врз романот „Вртењето на завртката“ на американскиот писател Хенри Џејмс. Главните улоги ги играат: Дебора Кер (Deborah Kerr), Мајкл Редгрејв (Michael Redgrave) и Мегс Џенкинс (Megs Jenkins). На Канскиот филмски фестивал, филмот бил номиниран за „Златната палма“.

## Синопсис
Во една куќа пристига млада гувернанта која треба да се грижи за две деца – брат и сестра. Таа се сомнева дека куќата е опседната од духови, кои владеат со децата...

## Наводи
Категорија: Американски филмови
Категорија: Филмови од 1961 година
Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија: Црно-бели филмови
Категорија: Филмови засновани на романи
Категорија: Филмови за духови
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Англија
Категорија:Филмови на Џек Клејтон
Категорија:Филмови со Дебора Кер
Категорија:Филмови со Мегс Џенкинс
Категорија:Филмови со Мајкл Редгрејв
Црква „Сите Солунски Светители“ - Солун

**Сите Солунски Светители** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа во населбата Харилау, во дворот на Вишата духовна акадмеија. Сместена е на улица „Николаос Пластирас“ бр. 65.

Храмот е дел од парохијата на „Св. Никола и Св. Димитриј“. Каменот-темелник е поставен во 1994 г. од митрополитот Пантелејмон II Солунски. Црквата е свечено отворена во 2005 г. од митрополитот Антим Солунски. Градбата претставува крстовидна базилика со купола. Проектирана е од архитектот Константинос Хаѕикостас.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

Сите Солунски Светители
Сите Солунски Светители, Солун
Категорија:Појавено во 2005 година
Црква „Св. Ксенија и Св. Нектариј“ - Солун

**Света Ксенија и Свети Нектариј** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот се наоѓа во населбата Харилау, на улица „„Папанастасиос“ бр 127. Изградена е од 1922 до 1924 г. од грчките доселеници од Мала Азија и претставува нивен парохиски храм. Нејзината изградба ја овозможил претседателот на Првото градежно друштво Епаминондас Харилаос и храмот го нарекол по мајка му Поликсена.

По завршувањето на новиот парохиски храм „Св. Ксенија“ (1967), сместен на улицата „Мараслис“, црквата го добила името „Св. Ксенија и Св. Нектариј“ и станала негов параклис, но продолжила да работи како редовна парохиска црква. Свети Нектари е додаден како покровител бидејќи на ова подрачје живееле многу старостилци, и за да се истакне дека црквата е потчинета на Солунската митрополија. Во 1979 г. црквата е целосно обновена, вклучувајќи ги ѕидовите, покривот и фасадата. Во 1993 г. е изработен резбан иконостас по цена од 5.800.000 драхми, на кој има икона на Света Ксенија од 1945 г. Во 2013 г. се извршени нови подновителни зафати.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

Ксенија Нектариј
Ксенија Нектариј, Солун
Категорија:Појавено во 1924 година
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Солун (XVI век)

**Свети Ѓорѓи** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија, метох на светогорскиот манастир Григоријат.

## Местоположба
Црквата се наоѓа недалеку на запад од Ротондата, на улица „Апостолос Павлос“.

## Историја
мини|лево|200п|Иконографија од црквата
Откако Османлиите завладеале со градот, тие го претвориле храмот „Св. Архангели“ (Ротонда) во џамија. „Св. Ѓорѓи“ е изградена во 1591 г. и во неа се пренесени сите свети работи и иконите од „Св. Архангели“. Првично била под управа на Солунската епархија и му припаѓала на мал манастир. Во 1700 г. преминала под манастирот Григоријат на Сета Гора, станувајќи негов метох. Во 1758 г. солунскиот митрополит Гаврил III го потврдил правото на сопственост на Григоријат врз „Св. Ѓорѓи“, но црквата постепено пропаднала поради негрижа. Во 1815 г е направена основна обнова. Денес црквата е наполно обновена градба без архитектонски забележителности.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Ѓорѓи 16
Категорија:Појавено во 1591 година
Црква „Св. Стилијан“ - Солун

**Свети Стилијан Пафлагонски Детепазител** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа на територијата на Солунскиот универзитет, меѓу улиците „Егнатија“ и „Етники Амина“. Камен-темелникот е поставен на 27 февруари 1938 г. Градежните работи се забавиле поради избувнувањето на Грчко-италијанската војна во 1940 г. На 27 декември 1943 г. е одржана првата свечена литургија. Храмот е отворен на 26 ноември 1946 г. (денот на Свети Стилијан Пафлагонски) од митрополитот Генадиј Солунски.

Храмот е дело на истакнатиот архитект Аристотелис Захос, а со изведбата раководел архитектот Орестис Хаѕиангелу. Црквата е крстокуполен храм во византиски стил. Живописан е од познатиот зограф Поликлитос Ренгос. Главен покровител бил солунскиот адвокат Григориос Карипис, кој дал со 40.000 драхми и светогорските манастири, кои подариле 5.000 драхми.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Стилијан
Стилијан, Солун
Категорија:Појавено во 1946 година
Венера во крзно (филм од 2013)

**„Венера во крзно“** (француски: *La Vénus à la fourrure*) – филм на режисерот Роман Полански од 2013 година, снимен по сценариото на Дејвид Ив (David Ives) и Полански, засновано врз истоимената драма на Ив. Главните улоги ги играат: Емануел Сење (Emmanuelle Seigner) и Матје Алмарик (Mathieu Amalric). Во 2013 година, на Канскиот филмски фестивал, филмот бил номиниран за „Златната палма“, а следната година Полански ја освоил наградата „Цезар“ за најдобар режисер.

## Синопсис
Откако по целодневната аудиција, останува сам во еден париски театар, Тома се јавува на телефон и некому му се жали дека не може да најде главна глумица за претставата која сака да ја режира, зашто ниедна од кандидатките не е доволно добра. Штотуку се подготвува да си оди дома, во театарот се појавува Ванда, бесрамна и дрска, но многу одлучна жена. Таа е олицетворение на сето она што го мрази Тома: таа е примитивна, глупава и не бира средства за да ја добие улогата. Бидејќи нема избор, Тома решава да ѝ ја додели улогата, а потоа е воодушевен од нејзината преобразба...

## Наводи
Категорија: Француски филмови
Категорија: Полски филмови
Категорија: Филмови од 2013 година
Категорија: Филмови на француски јазик
Категорија: Филмови засновани на драми
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Париз
Категорија:Филмови на Роман Полански
Категорија:Филмови со Емануел Сење
Категорија:Филмови со Матје Алмарик
Манастир „Св. Теодора“ - Солун

мини|десно|250п|Ктиторски натпис во манастирот со имињата на митрополитот Пантелејмон II и игуменот Јован

**Света Теодора** () — машки манастир во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија. Сместен е во самиот центар на градот, на улица „Ермис“ бр. 34.

## Историја
Първите податоци за манастирот ги наоѓаме во житието на Света Теодора Солунска. Кога во 837 г. Теодора пребегала овде за да се замонаши, манастирот бил посветен на Свети Стефан. Според житието, во манастирот имало параклис „Пресв. Богородица“ во кој подоцна е погребата светицата, има гробишта, трапезарија, кујна, конаци, мелница и кладенец. Веројатно бил сличен на црквата „Св. Софија“, но со помали димензии.

По пренесувањето на моштите на Света Теодора на ова место во август 893 г., манастирот е преименуван во нејзина чест. Една од монахињите во него била сестрата на солунския архиепископ од XIV век митрополитот Нил Кавасила и мајка на познатиот познатиот митрополит и богослов 
Никола Кавасила. Со потпаѓањето на Солун под османлиска власт во 1430 г. моштите на светицата се осквернавени, но манастирот не е претворен во џамија, останувајќи еден од трите активни солунски манастири со своите 200 монахињи. На турски се нарекувал Кизлар-манастир (*Kizlar Manastir*), т.е. *Женски манастир*. Од нејасни причини во XVIII век престанал да биде манастир и станал парохиска црква. Цркватата настрадала од пожарот во 1890 г. и уште еднаш во големиот пожар од 1917 година, кога е наполно разурната. Единствено преживеала камбанаријата, изградена на крајот од XIX век. За чудо во пожарот преживеале и моштите на светицата, кои до неговата обнова биле префрлени во „Св. Софија“.

Новата црква почнала да се гради во 1935 г. во близина на старата. Отворена е на 9 мај 1954 г. од митрополитот Пантелејмон Солунски, а моштите на Света Теодора Солунска се пренесени во новиот храм. Во 1957 г. митрополитот Пантелејмон го отворил западното крило на манастирот, во кое има духовно училиште. Од 1974 г. работи како машки манастир, а во 1989 г. во него е основан Центар за хагиографски истражувања на Солунската митрополија. Со сопствени средства манастирот го финансира училиштето-интернат „Свети Антониј“ и издава книги.

## Метоси
Ова се храмовите во владение на манастирот „Св. Теодора“ како негови метоси:

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Теодора, Солун
Теодора
Теодора, Солун
Бжецлав

**Бжецлав** (чешки: *Břeclav*; германски: *Lundenburg*; унгарски: *Leventevár*) — град во Јужноморавскиот крај на Чешката Република. Се наоѓа на реката Дија, околу 50 километри југоисточно од Брно, на границата со Австрија и во близина на границата со Словачка. Има околу 24.000 жители. Бжецлав е важен граничен и железнички премин со меѓународно значење.

## Етимологија
Името на градот потекнува од чешкото име на основачот на локалниот замок, војводата Бретислав I. Поранешното германско име веројатно потекнува од името на словенското племе кое живеело во областа.

## Географија
Бжецлав се наоѓа на 55 километри југоисточно од Брно на границата со Австрија. Се граничи со австрискиот град Бернхардштал. Бжецлав се наоѓа на 10 километри северозападно од словачката граница кај Кути и околу 100 километри северно од австрискиот главен град Виена.

Бжецлав се наоѓа во низината на Долно Моравската долина во најтоплиот дел на земјата. Лежи на реката Таја. Во јужниот дел на општинската територија има дива густа шума составена од листопадни дрвја.

## Наводи

Категорија:Градови во Чешка
Руднице на Лаба

**Руднице на Лаба** (чешки: *Roudnice nad Labem*; германски: *Raudnitz an der Elbe*) — град во областа Литомежице во Устечкиот крај во Чешката Република. Има околу 13.000 жители. Лежи на левиот брег на реката Елба, 40 километри северно од Прага. Центарот на градот е добро сочуван и е заштитен со закон како урбана споменична зона.

Челичен патен мост кој датира од почетокот на 20 век се протега на Елба во Руднице на Лаба. Неговиот средновековен претходник бил третиот најстар камен мост во Бохемија (по Прага и Писек) и првиот мост што ги поврзувал двата брега на реката. Градот има замок од доцно романескно потекло, сега реконструиран во барокен стил.
Категорија:Градови во Чешка
Дечин

**Дечин** (чешки: *Děčín* ; германски: *Tetschen*, 1942–45: *Tetschen–Bodenbach*) — град во Устечкиот крај во Чешката Република. Има околу 47.000 жители. Таа е 6-та по големина општина во државата по површина.
Категорија:Градови во Чешка
Куќа на ул. „Цветко Танев“ (Кратово)

**Куќа на ул. „Цветко Танев“** ― староградска куќа во Кратово, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Кратово

## Надворешни врски
* Управа за заштита на културното наследство
* Управа за заштита на културното наследство (архивирана страница)

## Наводи

Категорија:Културно наследство на Македонија во Општина Кратово
Категорија:Згради и градби во Кратово
Манастир „Успение на Пресвета Богородица“ - Арсакли

**Успение на Пресвета Богородица** () — женски манастир кај солунското предградие Арсакли, во составот на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Манастирот е основан во 1957 г. На почетокот на XXI век имал околу 60 монахињи. Главната манастирска црква е посветена на Богородица Ослободителка (Панагија Елевтеротрија)

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

Богородица Успение, Арсакли
Богородица Успение, Арсакли
Богородица Успение, Арсакли
Категорија:Капуџилар-Хортач
Категорија:Појавено во 1957 година