open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Кирнан Шипка

**Кирнан Бренан Шипка** (англ. *Kiernan Brennan Shipka*; родена на 10 ноември 1999 година) ― американска глумица. Најпозната е по улогите на Сали Дрејпер во драмската серија *Луди мажи* (англ. *Mad Men* (2007–2015)) и Сабрина Спелман во Нетфликсовата серија *Морничавите авантури на Сабрина* (англ. *Chilling Adventures of Sabrina* (2018–2020)).

Кирнан Шипка, исто така, глумела и во филмовите: *Carriers* (2009), *Цвеќиња на таванот* (*Flowers in the Attic* (2014)) и *Февруари* (англ. *The Blackcoat's Daughter* (2015)) и *Тотален убиец* (2023), како и телевизиската мини-серија *Феуд: Бете и Џоан* (2017). Во 2024 година глумела во филмовите: *Торнадо 2* (англ. *Twisters)*, *Лонглегс*, *[[Црвениот]],* *Sweethearts* и *Последната шоу-девојка*.

## Животопис
Кирнан Шипка е родена на 10 ноември 1999 година во Чикаго. На петгодишна возраст почнала да оди на часови по танцување.  Кога имала шест години, нејзиното семејство се преселило во Лос Анџелес за да ѝ помогне во нејзината филмска кариера.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1999 година
Категорија:Американски гласовни глумици
Категорија:Американски телевизиски глумици
Категорија:Американски филмски глумици
Категорија:Глумци од Чикаго
Црква „Св. Илија“ - Бојанчиште

**Свети Илија** — главна манастирска црква на Бојанчишкиот манастир во тиквешкото село Бојанчиште, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа на месноста Ливади над селото, на локалниот пат за селото Куманичево.

## Историја

За црквата нема податоци кога била подигната, но во минатото на ова место селаните колеле курбан, а на местото има и траги од грчки надгробни плочи.

Во 2023 година, црквата била подложна на реновирање.

## Архитектура
### Фрескоживопис

Црквата нема класичен живопис, но поседува одредени слики во внатрешноста.

### Иконостас

Црквата поседува иконостас.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Илија“ - Бојанчиште 10.jpg|Куполата
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Бојанчиште 2.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Бојанчиште 3.jpg|Слика кај влезот
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Бојанчиште 4.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Бојанчиште 6.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Бојанчиште 7.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Бојанчиште 8.jpg|Северната страна
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Бојанчиште 9.jpg|Внатрешноста
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Бојанчиште.jpg|Западната страна


## Поврзано
* Бојанчиште
* Повардарска епархија
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Ваташка парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Бојанчиште
Бојанчиште
Категорија:Бојанчишки манастир
Црни цвеќиња

„**Црни цвеќиња**“ е болеро песна напишана и компонирана од кубанскиот музичар Серџо Де Карло и објавена во 1937 година. Била претставена од мексиканскиот тенор Педро Варгас во филмот *Момците на печатот од* 1937 година. Варгас го снимил за RCA Records.

„Црни цвеќиња“ е исто така еден од најголемите хитови на мексиканската пејачка Елвира Риос, која ја популаризирала песната во САД и Јужна Америка. Таа за прв пат ја снимила „Црни цвеќиња“ на 21 мај 1940 година во Њујорк Сити за Decca Records.  Таа ја отпеала и во аргентинскиот филм *Дојди... моето срце те вика*, а подоцна ја преснимила песната во Мексико за RCA Victor во 1963 година и *Хор* во 1974 година.

Песната е снимена и од Лидија Мендоза (1937), Бинг Крозби (1941), Ејди Горме со Лос Панчос (1965), Елвира Кинтана (1965), Ирма Серано (1973), Хулио Јарамило и Ана Габриел (2000).

## Наводи

Категорија:Песни на шпански јазик
Орден „За заслуга“ (Бугарија)

мини|Орденот „За заслуга“
**„За заслуга“** — висок орден во Бугарија, издаден за прв пат на 5 април 1883 година од германскиот кнез Александар I Батенберг по случај на неговиот роденден.

## Статус
Со Орденот „За заслуга“ се наградуваат офицери или храбри учесници во воено време (со лентата на орденот „За храброст“) и во мирно време (со лентата на орденот „Свети Александар“).

## Опис
Постојат три изданија, секоја со по две разновидности. Знакот на ордена за секое издание се изработува од сребро и претставува кружен медалјон, ограден со лаврово венец со дијаметар 34мм. На лицевата страна е изобразен ликот на владетелот, а на обратната страна – коронован бугарски лав на фона на германски-готски штит, поради германското потекло на бугарската монархија. По краевите на штитот – лаврови клонки и натпис „За заслуга“. Медалјонот е расположен врз крстосани мечови. При различните изданија се сретнува различна дебелина на медалјот, ширина на венецот и формата на штитот.

## Знаци на орденот
**I [[Александар I Батенберг|Батенбергско]] издание**

* Прва Батенбергско издание
* Втора Батенбергско издание

**II [[Фердинанд I|Фердинандово]] издание**

* Кнеженско Фердинандово издание
* Царско Фердинандово издание

**III [[Борис III|Борисово]] издание** 

* Прво Борисово издание
* Второ Борисово издание

## Надворешни врски

* Дворцова свита – Орден „За заслуга“   .
Категорија:Бугарски ордени и одликувања
Лукас Бергвал

**Лукас Ерик Холгер Бергвал** (роден на  во Стокхолм) — шведски фудбалер, играч од средниот ред на  и на шведската репрезентација.

## Титули
#### Тотенхем
*** [[УЕФА Лига Европа]]** : 1
: 2024-2025

## Наводи

## Надворешни врски
*Лукас Бергвал на soccerway
*Лукас Бергвал на transfermarkt
*Лукас Бергвал на espn
*Лукас Бергвал на whoscored

Категорија:Фудбалери од Стокхолм
Категорија:Шведски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Тотенхем
Сѐ и ништо

„**Сѐ и ништо**“ — песна напишана и изведена од мексиканскиот пејач Висенте Гаридо Калдерон издадена во 1957 година и првично снимена од Трите асови и Лучо Гатица.   Била застапена од мексиканскиот пејач Луис Мигел во неговиот албум *Втора романса* (1994), каде што била издадена како трет сингл од албумот во 1995 година и го достигнала третото место на *Билборд* хот латински песни и број еден на топ-листите на Латинска поп-ерплеј, станувајќи негова трета песна што била број еден на последната топ-листа.  „Сѐ и ништо“ станала трета последователна песна број еден на Мигел од *Втора романса* во Мексико и станала хит на топ пет во Чиле, Панама и Порторико.

Ова било вторпат Луис Мигел да обработи песна од Гаридо, а првата била „Не зборувај ми повеќе“ на *романса* (1991). Била прогласена како една од латинските песни со најдобра изведба на годината на BMI Latin Awards во 1996 година.

## Поврзано

* Список на првите десет песни за 1958 година во Мексико
* Список на песни број еден на Billboard Latin Pop Airplay од 1995 година
* Список на хитови број еден од 1995 година (Мексико)

## Наводи

Категорија:Синглови од 1995
Категорија:Кубански стилови на музика
Мој (песна на Армандо Манзанеро)

„**Мој**“ е песна на мексиканскиот текстописец Армандо Манзанеро вклучена во албумот „*На мојата љубов со мојата љубов“* (1967). За прв пат бил издаден како сингл од двојна страна заедно со песната „Среќа“ во 1969 година.

На 20 март 2001 година била снимена нова верзија на песната како дует со шпанскиот пејач Мигел Босе и била вклучена во албумот на Манзанеро *Дуети.* Во 2006 година, Бозе ја вклучил оваа песна и на неговиот албум *Тато*. Популарните мексикански пејачи како Хозе Хозе и Луис Мигел во неколку наврати ја извеле песната „Мој“ во живо.

Мој била изведена и одТриото Панчос во ЛП наречена „Триото Лос Панчос и Армандо Манзанеро“. Вклучувало 11 песни компонирани од Армандо Манзанеро. „Со тебе научив, Прости ми, Кога сум со тебе, Одведи ја, Сакам за тебе, Ова попладне видов дожд,, Не, Обожавам, Мој, Куќата и јас ќе ја платиме струјата“.

## Наводи

Категорија:Песни на шпански јазик
Категорија:Кубански стилови на музика
Обожавам (песна)

„**Обожавам**“ е песна на мексиканскиот кантавтор Армандо Манзанеро. Песната првично била снимена и издадена од RCA во 1967 година, станувајќи една од најпознатите песни на Манзанеро. Магазинот Моменто во 1969 година објавил дека песната веќе била продадена во 250.000 примероци и била снимена во околу 60 верзии во првите две години.

Текстовите започнуваат *„Ја обожавам улицата каде што се видовме, ноќта кога се запознавме...“* 

## Верзии
По првичното прикажување на „шеесет верзии“ 1967-1969 година забележано од магазинот Моменто, песната дополнително била изведена од уметници, вклучувајќи ги:

* „Те обожавам“, англиска верзија испеана од Андра Вилис, со нов англиски текст од Сани Скајлар 1971 година
* „Јас сум ваква“, турска верзија од Ајтен Алпман во 1975 година
* Нини Росо 1972 година
* Саломе 1970 година
* Adoro (Не ме искушувај) од  Прстен од месинг со Фил Боднер 1968 година
* Франк Порсел и неговиот оркестар - како насловна песна на истоимениот албум од 1970 година, кој стана Златен во Јапонија.
* Пласидо Доминго - како насловна песна на истоимениот албум 1982 година 
* Алехандро Санз, на *Душата во воздухот* и како дует на албумот  на Манзанеро.
* Ное Про и и полу-тонови
* Италијанската пејачка Мина од албумот *Лохнес* од 1993 година.
* Кетил Бјорнштад и Сванте Хенрисон на Ноќна песна
* Бронко на *Пор ел Мундо* (1992),   7 на табелата за жешки латински песни *на Билборд.* Добитник на Латинска награда BMI во 1994 година. Снимено е и за албумот во живо *Прва датотека* (2017) со Хулиета Венегас.
* Давид Бисбал 2011 година

## Наводи

Категорија:Синглови од 1992
Категорија:Песни на шпански јазик
Категорија:Кубански стилови на музика
Два крста

**„Два крста“** — познатото шпанско болеро компонирано од Кармело Лареа во 1952 година. Лареа поради оваа песна ја добил неговата втора златна плоча во 1954 година. Оригинално со наслов  „Осаменост“, првпат била снимена од Хорхе Галарсо. Оттогаш песната ја извеле преку 80 уметници, вклучувајќи ги Нињо де Мурсија (1957), Анџелило (1958), Катерина Валенте (1958), Хосе Фелисијано (1965), Лос Релампагос (1965), Умберто Маркато (1958), Милтон Насименто (1972), Неј Матогросо (1975) и Нана Мускури (1990) и Роберто Алања (2011).  Текстот започнува „Севиља мораше да биде, со својата мала сребрена месечина...“ и раскажува за месечевиот хоризонт на Севиља која сведочи за љубовта на еден пар.

## Наводи

Категорија:Песни на шпански јазик
Категорија:Болеро
Категорија:Шпански песни
Манхва

мини|Првата дрворезна манхва, објавена во 1908 г.
**Манхва** () — корејски стрипови. Поимот се однесува и на анимирани цртани филмови, карикатури, а надвор од Кореја обично се користи за да се однесува исклучиво на корејски стрипови.

## Општи информации
Корејската манхва е многу слична на јапонската манга и кинеската манхуа. Тие споделуваат многу одлики, но имаат исклучителни особини обликувани од културата и историјата на секоја земја. Манхвата ја отсликува предизвикувачката неодамнешна историја на Кореја, водејќи до различни стилови и жанрови. Првично под влијание на мангата, манхвата прераснала во уникатни раскази, графички дела и онлајн серии. Денес, долгата веб-заснована манхва на платформи како Media Daum и личните веб-страници се особено популарни меѓу јужнокорејската младина.

Манхвата обично се однесува на стрипови од Јужна Кореја, но има и стрипови од Северна Кореја.

Манхвата обично се чита како македонските книги, хоризонтално одлево надесно, бидејќи хангулот обично се пишува на овој начин. Меѓутоа, може да се напише и како јапонски и кинески, вертикално оддесно налево. И во двата случаи, текстот се чита одгоре надолу.

## Јужнокорејски издавачи на манхва

* Daiwon C.I.
* Haksan Publishing
* Seoul Culture Corporation
* Comics Today
* eComiX
* GCK Book
* Kkonnim
* Middle House
* Ruvall Books
* Samyang Publishing
* Sigongsa

## Наводи

## Надворешни врски

* Our Toys, Our Selves: Robot Taekwon V and South Korean Identity 
* Seoul Animation Center

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Корејска култура
Христифор Црниловиќ

**Христифор Црниловиќ-Кица** (,  — , ) — српски сликар, истражувач на традиционалната култура и колекционер.

## Животопис
Тој бил еден од 1300 српски каплари во Првата светска војна. Бил интелектуалец кој со своите идеи за модерната уметност се трудел да ја приближи Србија до Европа, а во исто време да ѝ покаже на европската јавност за својата земја, нејзиното културно и историско наследство. Црниловиќ бил познат сликар на своето време. Бил забележан на Парискиот салон во 1923 година. Како педагог, кон сликарството насочил двајца големи српски сликари: Предраг Милосављевиќ и Александар Томашевиќ.

Се занимавал со етнографија и позната е неговата етничка збирка, која во мигов е изложена во Манаковата куќа во Белград. Оваа етничка збирка содржи народни носии и накит од средишниот балкански простор од 19 и првите десетлетија од 20 век.

Во една прилика на својата сестра Зора ѝ напишал: „Кога работам толку напорно, како овие неколку дена, мислам дека нема да умрам ако не се трудам до крајот на животот“. Ако имам цел пред мене, се потопувам во неа и заборавам (...). Не му доликува на човек кој седум години учествувал во најжестоките војни(...). Морам да го издржам до крај она што судбината ми го одредила, спокојно и мирно како Христос...“

И издржал до крајот на Втората светска војна, кога  во социјална беда, биолошкиот крај го дочекал во неговиот град Власотинце. Црниловиќ, кој во Власотинце бил познат како Кица, својата работа му ја должи на српскиот народ и на родното Власотинце.

## Галерија

Податотека:Portret_žene_na_plavoj_pozadini,_Hristifor_Crnilović.jpg|врска=Датотека:Portret_žene_na_plavoj_pozadini,_Hristifor_Crnilović.jpg|алт=Дело „Портрет жене на плавој позадини” настало око 1930. године. Део је збирке Историје уметности Народног музеја у Лесковцу| Делото „Портрет на жена на сина позадина“ е создадено околу 1930 година. Тој е дел од збирката „Историја на уметноста“ на Народниот музеј во Лесковац


## Наводи

## Надворешни врски
* Неуморни трагач за народним благом („Политика“, 25. јун 2008)
* https://novinardkocic.wordpress.com/2015/02/11/hristifor-crnilovic-obelezen-129-godisnjica-njegovog-rodenja-u-narodnoj-biblioteci-u-vlasotincu/
* https://novinardkocic.wordpress.com/2014/10/17/pustood-nebojse-ilica-ilke-otvara-u-beogradu-23-festival-etnoloskog-filma/

Категорија:Српски сликари
Крвавата Мери (коктел)

мини|Коктелот „Крвавата Мери“
**Крвавата Мери** () или **Блади Мери** — коктел направен со вотка, доматен сок и разни зачини и ароми како вустерширски сос, лут сос, лук, билки, рен, целер, маслинки, скиселен зеленчук, сол, бибер, лимонов сок, сок од лимета и сол од целер. Често се украсува со предмети како целер, маслинки, скиселен зеленчук, па дури и со шкампи и сланина. Во САД, најчесто се ужива наутро или рано попладне и е популарен како лек против мамурлак. Коктелот се прави и во Македонија.

Изразот *Bloody Mary* е поврзан на англиски јазик со името на кралицата Марија I Тјудор (1553 — 1558), која го добила прекарот „Крвавата“ за нејзините потиснувања против Англиканците.

## Состав
Се подготвува со вотка и доматен сок, со додавање на лимонов сок, сол, мелен бибер, а во некои случаи и други додатоци (на пример, вустерширски сос, сос табаско).

### Основен рецепт

* 45 мл вотка 
* 90 мл доматен сок
* 15 мл лимонов сок
* 1 лажица вустерширски сос 
* Табаско (зависно колку луто сакате да ви биде)
* Мешавина од сол и целер во прав
* Бибер

Состојките мораат внимателно да се измешаат и да се истурат во чаша хајбол. Коктелот може да се украси со целер и парче лимон.

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Коктели
Категорија:Коктели со вотка
Ковач (планина)

**Ковач** е планина во Црна Гора и делумно во Босна и Херцеговина. Припаѓа на Динаридите. Проценетата надморска височина на теренот над нивото на пломбата во делот на Црна Гора е 1442 м. Варијанти на имиња за Ковач планина или на други јазици се: Ковач и Ковач Планина.

## Ортографско географски карактеристики
На територијата на Црна Гора таа го опфаќа западниот дел на општината Пљевља и ја претставува најсеверната точка на Црна Гора. Оваа планина претставува дел од границата со Босна и Херцеговина, каде што еден дел од планината се наоѓа јужно од Чајнич и е блиску до границата со Република Србија.

Ковач е пошумена планина. Претежно е со густа шума од смрека  особено на северната страна, сè до селото Поблаќа. Почвата на овој регион е разновидна по својот состав. Јужната страна на ковачка греда е главно составена од варовник. Варовниците го заземаат горниот дел на планината, сè до ридскиот срт. Централниот дел на Ковач планина е составен од мешани варовници, со области составени од стари кристални шкрилци, а на места се појавува и магматска маса, имено црвен или зелен туф. На дното на регионот, до просторот на реката Чехотина, има површина од варовнички карпи и стрмнини. Тој појас на карпи на планината Ковач се протега од Глишница до Буковица, па коритото на реката Чехотина на тој појас е стрмнао - на некои места тоа се вистински кањони.

Ковач планина е покриена со пасишта.

Во последно време оваа област се поврзува со транзит на мигранти. 

## Наводи

## Литература

* Милета Војиновиќ, Плевалско (минато и потекло на населението), издавач на Плеваљске новине, Пљевља (2008)
Категорија:Планини во Црна Гора
Игор Кралевски

**Игор Кралевски** (роден на 10 ноември 1978 година) — македонски поранешен фудбалер кој играл како одбранбен играч.

## Клупска кариера
Својата професионална кариера ја започнал кон крајот на 90-тите години во екипата на Цементарница, од каде во 2001 година се преселил во Македонија Ѓорче Петров. По една сезона со *лавовите*, тој стигнал во Работнички, каде што се утврдил како играч станувајќи шампион на Македонија во последната од трите сезони и добивајќи повик во репрезентацијата. 

Во летото 2005 година, Кралевски за првпат ја напуштил татковината и замнинал во странство, каде потпишал за хрватскиот клуб Хајдук Сплит. Во Хајдук успеал брзо да се наметне и солидно го одиграл првиот дел од сезоната 2005-2006, привлекувајќи интерес од неколку странски клубови како германскиот Бохум и рускиот Торпедо Москва. И покрај тоа, тој останал во Сплит, каде уследиле неколку послаби настапи кој кулминирале со црвениот картон кој го заработил на натпреварот против Риека на Пољуд во кој Хајдук со играч помалку бил поразен со убедливи 0-4. Од тој момент, започнал да паѓа во хиерархијата на клубот, а новиот тренер Зоран Вулиќ го пречкртал од својте планови за следната сезона.

Во јануари 2007 година, Кралевски потпишал за рускиот клуб Луч-Енергија, каде до крајот на сезоната одиграл 20 натпревари без постигнат гол во руското првенство. Во 2009 година, се вратил во Македонија Ѓорче Петров, а по една сезона таму отишол во Металург Скопје со кој во првата сезона го освоил Купот на Македонија. Кариерата ја завршил како играч на Тетекс во 2014 година.

## Репрезентативна кариера
Своето деби за сениорската репрезентација на Македонија, Кралевски го имал во квалификацискиот натпревар за Светското првенство 2006 на гостувањето против Ерменија во јуни 2005 година. Вкупно за македонската репрезнетација има одиграно вкупно 3 натпревари, без постигнат гол.

### Хронологија на репрезентативните настапи

## Титули
### Клупски
#### Работнички
*** [[Прва фудбалска лига на Македонија]]** : 1 
: 2004-2005

#### Металург
***[[Фудбалски куп на Македонија|Куп на Македонија]]** : 1 
: 2010-2011

## Наводи

## Надворешни врски

* Игор Кралевски на soccerway
* Игор Кралевски на transfermarkt

Категорија:Фудбалери на ФК Тетекс
Категорија:Фудбалери во Првата македонска фудбалска лига
Категорија:Фудбалери на ФК Металург (Скопје)
Категорија:Фудбалери на ФК Луч Енергија Владивосток
Категорија:Фудбалери на ФК Работнички (Скопје)
Категорија:Фудбалери на ФК Хајдук Сплит
Категорија:Фудбалери на ФК Македонија Ѓорче Петров
Категорија:Фудбалери на ФК Цементарница
Категорија:Македонски фудбалски репрезентативци
Категорија:Македонски фудбалери
Категорија:Македонски иселенички фудбалери
Категорија:Родени во 1978 година
Маганик

**Маганик** е планина во Црна Гора, сместена во централниот дел на земјата, на околу 30 километри источно од Никшиќ, кон кањонот  на реката Морача. Тоа е многу расфрлана планинска област, со бројни врвови кои најчесто се поврзуваат со превои и седла, а понекогаш и отсечени, па дури и непристапни карпи. Тоа се карпите што го опкружуваат највисокиот Меџеџи врв (2.138 м) од исток и север, кој е источно од масивот и во правец на Мртвички греди и истоимениот кањон. Втор повисок е Петров врв со 2.124 м надморска височина.

Маганик е главно од варовник. Се граничи со реките Зета, Морача и Мртвица. Реката Мртвица длабоко се пробива во вертикалните карпи на оваа планина во кањон и по нејзиниот десен брег. На запад и југозапад од планината има пространство од шуми, каде што е особено карактеристично платото на Штитовската висорамнина со рудници за боксит.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Планини во Црна Гора
Меѓународен ден на светлината

**Меѓународниот ден на светлината** се слави секоја година на 16 мај. Неговата цел, според УНЕСКО, е да ја зајакне соработката и да го искористи нејзиниот потенцијал за поттикнување на мирот и развојот. Технологиите засновани на светлина играат голема  улога во образованието, науката, уметноста, културата, одржливиот развој, комуникациите, енергијата и медицината.  Годишната прослава е организирана од УНЕСКО. 

## Историја
Првата прослава на Меѓународниот ден на светлината било организирана од УНЕСКО на 16 мај 2018 година, на годишнината од датумот во 1960 година кога инженерот и физичар Теодор Мајман успешно добил осцилација и излез од првиот ласер.

Меѓународниот ден на светлината следел по Меѓународната година на светлината во 2015 година. Денот бил предложен од Гана, Мексико, Нов Зеланд и Руската Федерација, а бил поддржан од Извршниот одбор на УНЕСКО. Генералната конференција на УНЕСКО го одобрила предлогот во ноември 2017 година.

## Цел
Проучувањето на светлината и технологиите засновани на светлината ни помогнало да го трансформираме нашиот свет на извонредни начини. Технологиите засновани на светлина вклучуваат микроскопи, машини за рендген, телескопи, камери, електрични светла и телевизиски екрани.  Меѓународниот ден на светлината има за цел да ја промовира научната соработка и да го искористи потенцијалот на науката за промовирање на мирот и одржливиот развој.

## Наводи

Категорија:Празници во мај
Категорија:Меѓународни денови на Обединетите нации
Категорија:УНЕСКО
Росни Врв

**Росни Врв** (; црногорски: *Росни врх*) — највисокиот врв на планината Белич во планинскиот венец Проклетие, на албанско-црногорската граница. Неговата височина изнесува 2.524 м, со што претставува десетти највисок врв во Албанија и трет највисок во Црна Гора.

## Поврзано

* Проклетие
* Список на планини во Албанија
* Список на планини во Црна Гора

## Наводи


## Надворешни врски

* Росни Врх (Маја Росит), SummitPost.org.

Категорија:Проклетие
Категорија:Планини во Црна Гора
Категорија:Планини во Албанија
Категорија:Координати на Википодатоците
Кетикоти

[мини| ''Статуа на Квакое'' во [Парамарибо, која претставува поранешен роб чии синџири се исечени]]
****, понекогаш напишано како *Кети Коти* или „синџирот е пресечен“ или „ланецот е скршен“),   е годишна прослава на 1 јули што го одбележува Денот на еманципацијата во Суринам. Денот е познат и како „Еманципација“ или „Фестивал на еманципација“. 

## Историја
*Кетикоти* го означува датумот кога ропството било укинато во Суринам во 1863 година. Сепак, поробените луѓе во Суринам нема да бидат целосно слободни до 1873 година, по задолжителниот 10-годишен преоден период во кој период од нив се барало да работат на плантажите за минимална плата и со сила санкционирана од државата: ако биле откриени надвор без пропусница, тие би можеле да бидат затворени. На 1 јули 1955 година, *Кетикоти* официјално станал државен празник во Суринам. На 30 јуни 1963 година, статуата на Квако била откриена во Парамарибо, главниот град на Суринам за да го одбележи укинувањето на ропството.

По 1873 година, многу робови ги напуштиле плантажите каде што работеле неколку генерации, во корист на градот Парамарибо. Поранешните робовладетели биле обештетени. За 32.911 ослободени луѓе кои биле чувани како робови во Суринам, на чуварите на робови им била исплатена сума од 9.867.780,00 британски фунти (во 2020 година околу 250 милиони евра).

## Прослава
Од 2009 година, неколку градови во Холандија биле домаќини на различни активности, со што овој ден станал ден на национална прослава и сеќавање низ целата земја. Од 2002 година постои официјален споменик за сеќавање на ропството во Кралството Холандија. Овој споменик „Историја на ропството на националниот споменик“ се наоѓа во Остерпаркот во Амстердам. Фестивалот *Кети Коти* го означува датумот кога ропството било укинато во Суринам и Холандските Антили во 1863 година. Организацијата на фестивалот, исто така, има за цел да изврши притисок врз холандската влада за репарации и истражување. Од 2020 година, сè уште не е јасно кога пристигнале првите робови.

## Наводи

## Надворешни врски

* Веб-страница за холандско ропство (на холандски)
* 1863 Укинување на ропството од страна на Ријксмузејот
Категорија:Историја на Суринам
Румија

**Румија** е планина на црногорското крајбрежје, помеѓу Скадарското Езеро и Барско Поле. Изграден е од палеозојски и мезозојски наоѓалишта.

Во Румија има многу врвови од кои највисокиот е висок 1593 м. Од планината Суторман на северозапад се дели со превојот Суторман (844 м), низ кој минува патот Бар — Вирпазар. Во средината на гребенот се наоѓа длабокиот превој на Бијела Скала (903 м), преку кој патот води од Бар до Горно Шестане.

Североисточната страна на Румија има оскудна вода, додека на југозапад има повеќе извори и три реки: Железница, Бунар и Меѓуречје.

Порано Румија била под густа шума, а денес овде-онде се гледаат само делови од листопадни и борови шуми. На него има пространи пасишта. На падините на Румија има помали населби.

Румија е планина со големо религиозно значење, особено поради свети Јован Владимир, чиј крст, според древната традиција, секоја година се носи на врвот на планината Румија на Духовден. Тоа е 31-ви во Румија. јули 2005 година, СПЦ подигнала метална црква,  која црногорските власти потоа побарале да се отстрани. Според легендата, српската кралица Јелена Анѓел изградила црква на Румелија и планината го добила името по Румелија, бидејќи Србија поради православието се нарекувала и Румелија.  Во подножјето на Румија се наоѓа новоизградениот манастир Микулиќи.  

## Галерија

Податотека:Поглед_на_сјеверну_страну_Румије,_поглед_из_правца_Подгорице_ка_југу.jpg|врска=Датотека:Поглед_на_сјеверну_страну_Румије,_поглед_из_правца_Подгорице_ка_југу.jpg|алт=Поглед на северну страну Румије из правца Подгорице| Поглед на северната страна на Румија од правец на градот  Подгорица
Податотека:Поглед_на_јужну_страну_Румије_из_центра_Бара._На_врху_се_види_тачкица,_СПЦ_капела_Свете_Тројице.jpg|врска=Датотека:Поглед_на_јужну_страну_Румије_из_центра_Бара._На_врху_се_види_тачкица,_СПЦ_капела_Свете_Тројице.jpg|алт=Поглед на јужну страну Румије из центра Бара. На врху се види капела Свете Тројице| Поглед на јужната страна на Румија гледано од  центарот на Бар. На врвот можете да ја видите капелата на Света Троица


## Наводи

## Надворешни врски

## Литература

* 
* 
Категорија:Планини во Црна Гора
Светски ден на Сонцето

**Светски ден на Сонцето** () — годишна прослава што се слави секоја година на 3 мај, со цел да се шири свеста за важноста на Сонцето и енергијата што ни ја носи Сонцето.

## Историја
Сонцето е ѕвезда стара 4,5 милијарди години во средиштетот на нашиот Сончев Систем. Тоа е извор на живот на планетата Земја и ни овозможува погодини услови за живот на планетата. Покрај тоа што Сонцето обезбедува светлина и температура на Земјата, луѓето почнале да ја користат и сончевата енергија за производство на електрична енергија, со што значително се намалувало негативното влијание на Сонцето, односно глобалното затоплување предизвикано од човекот што користи необновливи извори на енергија и создава озонски дупки во обвивката на Земјата со ефектот на стаклена градина. Освен егзистенцијалното значење за животот на планетата Земја, Сонцето игра многу важна улога и во Зелената транзиција и употребата на чиста обновлива енергија.

Во 1978 година Светскиот ден на Сонцето за прв пат бил одбележан на иницијатива на претседателот на Соединетите Американски Држави Џими Картер. Тој на 3 мај 1978 година го посетил Институтот за истражување на сончева енергија во Денвер со цел да го привлече вниманието на важноста и влијанието на Сонцето врз животот на нашата планета. Истиот ден, од другата страна на земјата, десетици луѓе се собрале на планината Кадилак во Мејн, местото каде што, наводно, сончевите зраци првпат ги допреле Соединетите Држави. Американскиот глумец и режисер Роберт Редфорд пред насобраната толпа изјавил дека ниту една земја не може да постави ембарго на Сонцето. Двата настани имале заеднички ефект врз тоа што тој ден почнал да се слави во САД. Многу земји ширум светот им се придружиле на САД во прославувањето на Денот на Сонцето, а наскоро и официјално бил прогласен за Светски ден на Сонцето. Оттогаш, научниците имаат сè повеќе можности и простор да истражуваат за оваа ѕвезда.

Сонцето е старо помалку од пет милијарди години, а бидејќи секоја ѕвезда има ограничен животен век, и Сонцето има крај на животот. Се смета дека има гориво уште пет милијарди години, односно дека е некаде на средината од својот живот. Тој е од непроценливо значење за целиот живот на Земјата, а целта на одбележувањето на овој ден е да се истакне неговата важност.

## Поврзано
* Сонце
* Меѓународни празници

## Наводи

## Надворешни врски
* 3.  Мај - Светски ден на сонцето 
* Меѓународен ден на сонцето - истакнување на значењето на сончевата енергија
* 3 мај – Меѓународен ден на сонцето

Категорија:Сонце
Категорија:Празници во мај
Категорија:Меѓународни празници
Храм на Свети Никола Чудотворец (Ширјаево)

**Храмот во името на Свети Никола Чудотворец** е изгубена православна црква во селото Ширјаево, регионот Самара.

## Историја
Во 1735 година, во селото Ширјаево (поранешно Ширјаев Буерак), била изградена дрвена црква во името на  Богојавление. Во 1885 година, поради дотраеност, црквата била урната, а на нејзино место била изградена дрвена капела. Во 1894 година капелата била претворена во топла дрвена црква со престол во неа во името на Свети Никола Чудотворец. Свештенството се состоело од свештеник и псалмочитач, нивните куќи биле јавни на јавно земјиште. Во 1930-тите, црквата била затворена, а потоа уништена. Сега на негово место е подигнат споменик во спомен на загинатите во Големата татковинска војна.

## Наводи

## Надворешни врски

* Храм во чест на Богојавление Господово. Ширјаево (историја)

## Литература

* *Н. Баженов* Статистички опис на катедралите, манастирите, парохиските и куќните цркви на Симбирската епархија според податоците од 1900 година (Прилог кон Симбирскиот епархиски весник за 1903 година) Симбирск, Типолитографија од А. Т. Токарев. , 1903 година
* *Репјов* „Регион Симбирск“. - Париз, 1935 година. - стр. 441.

Категорија:Храмови посветени на Свети Никола
Категорија:Појавено во 1894 година
Црква Богојавление (Јарослав)

Внатрешна декорација**Црквата Богојавление** е православна црква во историскиот центар на Јарослав. Изградена во 1684-1693 година на сметка на трговецот во дневната соба на  Алексеј Аврамович Зубчанинов. Познат по фрескоживописот и поплочената фасадна декорација. Се наоѓа на плоштадот именуван по него.

## Архитектура
Храмот со пет куполи е без столбови, без подрум покриен е со свод. На големите украсни кокошници стојат барабани со кошници. Во непосредна близина на храмот од југ е капелата на Вологда Свети Дмитриј Прилуцки, а од север има капела во спомен на Последниот Христов суд. Внатрешноста на главната коцка е осветлена со девет високи прозорци .

По пожарот во 1753 година, старите дрвени куполи, крунисани со грациозни тапани, биле заменети со нови со бизарна барокна форма. Во 1950-тите, куполите на црквата и нејзиниот декор со плочки биле обновени според дизајнот на постариот истражувач во работилниците за реставрација во Јарослав, В.Н. Захарова и шефот на работилниците, Сергеј Давидов.
Податотека:Jaroslawl-Epiphanias-Kathedrale-01-gje.jpg|врска=Файл:Jaroslawl-Epiphanias-Kathedrale-01-gje.jpg|алт=Вид с севера| Поглед од северна страна
Податотека:Ярославль._Церковь_Богоявления.jpg|врска=Файл:Ярославль._Церковь_Богоявления.jpg|алт=Вид с северо-востока| Поглед од североисток кон црквата
Податотека:Yar_epiphany_01.jpg|врска=Файл:Yar_epiphany_01.jpg|алт=Вид с юга| Поглед од југ
Податотека:Church_of_the_Epiphany_(Yaroslavl)_02.jpg|врска=Файл:Church_of_the_Epiphany_(Yaroslavl)_02.jpg|алт=Вид с востока| Поглед од исток


## Внатрешно уредување
Точниот датум на создавање на иконописот во црквата не е познат. Натписот во олтарот кај високото место го кажува само датумот на осветувањето на храмот од страна на митрополитот Ростовски Јоасаф - 2 јули 1693 година. Очигледно, сликањето било завршено во 1693 година а започнало во 1692 година.

Авторството на сликата на Богојавление не е утврдено. Стилската хетерогеност на композициската, фигуративната и колористичката структура на сликата укажува на учество во неговото извршување на претставници на два различни уметнички тима. Во 1800-тите, долниот слој на муралите и валсата биле обновени со помош на технологија на лепак од Семјон Степанов Завјазошников. Во 1860-тите, сликата во олтарот биле обновена во 1950-тите, бојата на целиот храм била зајакната  од В. Брусова и А. Рогозин .
Податотека:08-09-16_Jaroslawl_Kirche_Christi_Erscheinen_innen.JPG|врска=Файл:08-09-16_Jaroslawl_Kirche_Christi_Erscheinen_innen.JPG|алт=Убранство придела| Изглед на капелата


## Наводи

## Литература

* *Pervukhin N.* Црква на Богојавление во Јарослав. - Јарослав: 1916 година.
* *Блажевскаја С. Е.* Црквата Богојавление во Јарослав. , М.: Северен аџија, 2002 година
* *Јуриева Т.В.* Црква на Богојавление // Споменици на архитектурата Јарослав / Под општа насока. ед. В.В.Горошникова. - Рибинск: Медијарост, 2022 година. – стр. 198–205.

## Надворешни врски

* Црквата Богојавление . *Музеј-резерват Јарослав*
* Црквата Богојавление на јарославлу
Категорија:Цркви во Европа
Дорички јазик

**Доричкиот** (порано именуван како в*етамутски*) е загрозен океански јазик што се зборува на островот Гауа во Вануату .

Јазикот го зборуваат околу 300 луѓе и тие живеат претежно во селото Доригна јужниот брег на островот Гауа. Помали заедници на говорници може да се најдат во селата Ктеон (на источниот брег) и Ктевут (на западниот брег).

## Фонологија
Доричкиот има 8 самогласки. Тие вклучуваат 7 кратки монофтонзи  и една долга самогласка  . 

Доричкиот има 15 согласки.  

## Граматика
Системот на лични заменки во доричкиот ја спротивставува клузивноста и разликува четири броја (еднина, двојна, троина, множина). 

## Наводи

## Литература

* 
* 
* .
* 
* 
* 
* 

## Надворешни врски

* Лингвистичка карта на северен Вануату, што го прикажува опсегот на Дориг на Гауа .
* Аудио снимки на јазик Дориг, со отворен пристап, од А. Франсоа (извор: *Pangloss Collection* ) .
* Приказна во Дориг, со аудио снимка и превод .
Категорија:Јазици во Вануату
Категорија:Торес-бенксови јазици
Пипал фарма

**Пипал фарма** е непрофитна, невладина организација лоцирана во селото Даноту, во близина на Дарамшала во Химачал Прадеш, Индија.  Групата работи на подобрување на условите за живот на популацијата на бездомните животни, особено на кравите и кучињата и подигање на јавната свест против суровоста кон животните.

## Историја
Фармата Пипал била отворена во декември 2014 година од страна на Робин Синг во селото Даноту во Химачал Прадеш во близина на градот Дарамсала, на кој потоа му се придружил вториот ко-основач Шивани Синг.

Непосредно претходно и двајцата воделе програма за стерилизација на бездомните кучиња во Њу Делхи. Идејата произлегла од ограничувањата на работата за благосостојба на животните, и тие одлучиле да го направат тоа на начин што ќе ги вклучува и инспирира другите луѓе. Во 2015 година, откако примарната изградба била завршена, фармата била отворена за луѓето да волонтираат и да работат во замена за сместување и вегански оброци. Оттогаш, фармата им помогнала на многу животни да заздрават, да најдат домови или да живеат мирно.

Како единствено место каде што големите животни можат да се опорават во областа, локалната администрација редовно ги упатува случаите на фармата Пипал од 2017 година. Во центарот за опоравување на животни приближно 30 животни се во различни фази на опоравување во даден момент. За лекување се користат и традиционални лекови како ајурведата и модерната алопатија. Фармата произведува органски производи.  Волонтерите организираат уметнички проекти за ширење на свеста за љубезност кон животните.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална веб-страница
Категорија:Веганство
Мојсеј (комитопул)

**Мојсеј** (? – 976) – комитопул, вториот син на комитот Никола. По бунтот против бугарската и по отфрлањето на византиската власт (969–976), владеел заедно со своите тројца браќа во југозападна Македонија. Тетрархијата била прекината во 976 г. (со смртта на најстариот Давид), кога Мојсеј, по веста за смртта на царот Јован Цимискиј, организирал напад на Сер и при опсадата бил смртно погоден од камен фрлен од бранителите на градот.

## Семејно дрво

Категорија:Родени во 10 век
Категорија:Самоилово Царство
Врабча (Пирин)

**Врабча** било бившо село во Југозападна Бугарија, расположено на територијата на Струмјани, и Благоевградската област.

## Географија
Селото се наоѓало во западното подножије на планината Пирин во земјиштето на денешното село Белица. Било распространето на површина од 5 километри североисточно од селото Илинденци и на 11 километри североисточно од општинскиот центар на селото Струмјани.

## Историја
Селото настанало првично од постоењето на  чифлик во Отоманско Царство и  било составено од две маала Горно Врабче и Долно Врабче. После Македонско востание, во коешто неговите жители учествувале, селото било изгорено и дел од жителите избегалех во Слободна Бугарија. Десет жителите на Врабча потпишале молба до британскиот генерален конзул да бидат ослободени од османската власт.

Во „Етнография на вилаетите Адрианопол, Монастир и Салоника“, издадена во Константинопол во 1878 година и статистиката, којашто одразува на населението од 1873 година, *Врабци* (Врабци) било посочено како село во Мелнишка кажа со 30 домаќинства и 100 жители бугари.

Кон 1900 година според статистиката на Васил К'нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во *Вранци* живеат 220 човеци, сите бугари христијани.

Во почетокот на XX век селото е под администрација на Бугарската егзархија. По податоци на секретари на екзархијата Димитар Мишев („Македонија и нејзиното население Кретиен“) во 1905 година во Врапча (Врапча) имало 176 жители.

Селото било ослободено од османска власт пред октомври 1912 година по време на Балканската војна од Седма рилска дивизиа. Луѓе од Врабча се вклучувале како доброволци во Македоно-одринското ополчение.

По меѓусојузничката војна селото останало во Бугарија. По Првата светска војна нејзиното население се намалило поради иселување во соседното село Белица. Во 1920 година имало 195 жители, а во 1926 година – 130. По 1926 година жителите на Врабча конечно се иселиле и селото било иселено и напуштено во 1937 година. Во центарот на Врабча има мермерна чешма.

## Личности

; Родени во Врабча

* Вангел Димитров Панев (1888 –?), македоно-одрински доброволец, четата на Дончо Златков, четата на Миладин Тренчев
* Илија Панов, доброволец во четата на Иван Атанасов – Инджето през Сръбско-българската война в 1885 година
* Јане Цветков (1881 –?), Македонско-јадрански доброволец, 14-та Воденска чета

## Надворешни врски

* Како една гранична крепост се превръща во град

## Наводи

Категорија:Историски села во Пиринска Македонија
Црни и црвени садови

**Црно - црвените садови** (BRW) се јужноазиски глинени садови, поврзани со неолитската фаза, Харапа, Индија од бронзеното време, Индија од железното време, мегалитскиот и раниот историски период. Иако понекогаш се нарекувала археолошка култура, распространетоста во просторот и времето и разликите во стилот и дизајнот, биле такви што архивата морала да биде направена од неколку култури.
мини| Локациите за црна и црвена опрема (  – 800 п.н.е.)
Во западната рамнина на Ганг (западен Утар Прадеш ) црно - црвената керамика датирала од  околу1450 – 1200 п.н.е., а била наследена од културата на обоена сива опрема, а додека во Централна и Источна рамнина на Ганг (источен Утар Прадеш, Бихар и Бенгал ) и Централна Индија ( Мадја Прадеш ) црно - црвената култура се појавила во истиот период, но траела подолго, до околу 700 – 500 п.н.е., кога ја наследила културата на Северната црна полирана опрема.

Во западната рамнина на Ганг, на BRW му претходела културата на керамика во окер боја. Локациите на BRW се карактеризирале со земјоделство за егзистенција (одгледување ориз, јачмен и мешунки), а додавале и некои украси направени од школки, бакар, карнелија и теракота.

На некои локации, особено во источен Пенџаб и Гуџарат, BRW керамиката била поврзана со доцната арапска керамика, а според некои научници како Трибхуан Н. западно од долината на Инд. BRW керамиката била речиси непозната.

Употребата на железо, иако на почетокот била ретка, била релативно рано, со почетокот на железното време во Анадолија ( Хетитите ) само два или три века и пред европското ( Келтите ) железно време за уште двеста до триста години. Неодамнешните наоди во Северна Индија покажале дека железото функционирало во периодот 1800-1000 п.н.е. Според Шафер, „природата и контекстот на вклучените железни предмети биле многу различни од раните железни предмети пронајдени во Југозападна Азија“. Во Шри Ланка, била откриена варијанта на црна и црвена стока од нејзиното рано железно доба (900–600 п.н.е.), која исто така била означена со појавата на коњи, полиња со ореви, железни алатки итн.

## Литература

* Шефер, Џим. Mathura: A protohistoric Perspective in DM Srinivasan (ed.), Mathura, the Cultural Heritage, 1989, pp.&nbsp;171–180. Делхи.

## Надворешни врски
* Синг, Х.Н. (1979): „Црно-црвена опрема. Културна студија во Агравал, ДП ; Чакрабарти, ДК (уред.) *Есеи во индиската протоисторија*, BR Publishing Corporation
* Потеклото на обработката на железо во Индија: нови докази од Централната рамнина Ганг и источните Виндхии  од Ракеш Тевари
* Индиско наследство - глинени садови и керамика

## Наводи
Категорија:Култура на црно - црвена керамика
Горно Градиште (Микрево)

мини|Бугарија
Градиште или Горно **Градиште** е село на Доцна антика и среден век тврдина која се  наоѓа над селото Микрево, општина Струмјани, Бугарија. Во 1973 година тврдината била прогласена за споменик на културата.

## Историја
Тврдината односно калето се наоѓа северозападно од Микрево, на страната на еден од последните ридови на Малешевски планини, високо над десниот брег на Струма. Неговата површина е 0,15 ha. Датира од IV-V век. Зачувани се делови од ѕидот на тврдината и кулите. Откриена е домашна керамика. При ископувањата на дупнатината во тврдината, археолозите кои ја ископувале базиликата откриле мала црква - еднокорабна, едноапсидна градба со димензии 8,20 x 3,50 м и ѕидови - дебели 0,50 м, изградена од заоблени речни камења со спој со малтер. Подот бил покриен со тули со димензии 0,50 x 0,28 м.

Северно под тврдината во 1996 година е откриена Микревската базилика (Долно Градилиште). 

## Наводи

Категорија:Малешевски Планини
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Бугарија
Категорија:Тврдини во Пиринска Македонија
Куќа на Леон Панајот

мини|Изглед на куќата
**Куќата на Леон Панајот** се наоѓа на улица Францашка бр. 31 во Белград, на територијата на градската општина Стари град. Изградена е во 1908 година и претставува недвижно културно добро како споменик на културата.

Објектот е изграден како еднокатна семејна куќа по проект на архитектот Ѓура Бајаловиќ. Куќата се состои од подрум, приземје, кат и поткровје. Таа е архитектонски дизајнирана во стилот на југендстил. Како препознатливо дело од овој стил, куќата била претставена на југословенската ликовна изложба во Белград во 1912 година. Неговиот брат Петар Бајаловиќ го дизајнирал српскиот павилјон за Меѓународната уметничка изложба во Рим во 1911 година.

Карактеристиките на  оваа фасада се вертикалната поделба со плитки пиластри, асиметрија, хоризонтални корнизи кои не ја отсликуваат внатрешната поделба на нивоата, плитка цветна релјефна декорација, сегментално-заоблени форми на прозорски рамки, но и полихромност. Се издвојува и квадратната кула на аголот на зградата, со истакнат залив прозорец. Редок пример во белградскиот југендстил е речиси кружната форма на теренот што го врамува централниот отвор на балконот на првиот кат. Декоративниот третман се карактеризира со богата цветна орнаментика, како на гипсената фасада, така и на дрвените врати, со стручно изведени и хармонично интегрирани занаетчиски детали. Вратата од ковано железо во дворот е исто така јасно направена во југендстил. Со своето хармонично архитектонско решение и богатата архитектура се издвојува како репрезентативен пример за градска станбена куќа од почетокот на 20 век, со ретко доследно применет стил на југендстил во Белград.

Значењето на објектот произлегува од тоа што претставува истакнато авторско дело на познат белградски архитект и дека е од особено значење за развојот на белградската архитектура во првата деценија на 20 век. 

Како што пишува весникот, куќата и припаѓала на „некоја Французинка“ која била мажена за локален научник, од кој подоцна се развела. До почетокот на 30-тите години овде била сместена некоја странска амбасада, по што поради судски спор објектот останал без сопственик. Така, во следните години во него се вселиле поединци и семејства, од куќата било земено речиси се што е вредно. 

Куќата на Леон Панајот е прогласена за споменик на културата во 1997 година. (Решение, „Службен весник на РС“ бр. 51/97).

## Поврзано

* Список на споменици на културата во Белград

## Наводи

## Надворешни врски

* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Белград
* Републички завод за заштита на спомениците на културата-Белград/База на недвижни културни добра
* Список на споменици
Категорија:Споменици на култура на Србија
Одмаздници: Војна на бесконечноста

***Одмаздници: Војна на бесконечноста*** () — американски суперхеројски филм од 2018 г. во режија на Ентони и Џо Русо, заснован на стрип-авантурите на истоимената екипа на Marvel. Како продолжение на „Одмаздници“ (2012) и „Одмаздници: Ерата на Ултрон“ (2015), тоа е 19-ти долгометражен филм во медиумската франшиза на „Кинематографската вселена на Marvel“ (КВМ) и седми во Третата фаза. Главните улоги ги толкуваат Роберт Дауни Помладиот, Крис Хемсворт, Марк Рафало, Крис Еванс, Скарлет Јохансон, Бенедикт Камбербач, Дон Чидл, Том Холанд, Чедвик Боузман, Пол Бетани, Елизабет Олсен, Ентони Маки, Себастијан Стен, Карен Гилан, Данај Гурира, Том Хидлстон, Пом Клементјеф, Бенедикт Вонг, Летиша Рајт, Дејв Батиста, Зои Салдана, Џош Бролин и Крис Прат. Според заплетот, две години откако Одмаздниците се распаднале за време на настаните на „Капетан Америка: Граѓанска војна“, Танос пристигнува на Земјата со цел да ги собере сите Камења на бесконечноста за ракавицата, со која може да ја промени стварноста по своја волја. Одмаздниците и Чуварите на галаксијата мораат да го запрат лудиот титан пред неговиот разорен напад да стави крај на половина од вселената.

Премиерата на филмот во САД била на 27 април 2018 г., а во Македонија на 26 април истата година.

## Содржина
Додека Одмаздниците и нивните сојузници продолжуваат да го штитат светот од преголеми закани за некој херој да може да се справи, нова опасност се појавува од космичките сенки — Танос. Деспот на меѓугалактичката злогласност, неговата цел е да ги собере сите шест Камења на бесконечноста, артефакти со незамислива моќ и да ги искористи за да ја нанесе својата извртена волја на целата стварност. Сѐ за што се бореле Одмаздниците довело до овој миг, судбината на Земјата и постоењето никогаш не биле понеизвесни.

## Улоги

## Наводи

## Надворешни врски

* Матична страница

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 2018 година
Категорија:Американски 3D-филмови
Категорија:Американски акциони филмови
Категорија:Американски суперхеројски филмови
Категорија:Американски научнофантастични акциони филмови
Категорија:Американски научнофантастични авантуристички филмови
Панасоник

**Панасоник** е голема јапонска мултинационална компанија со седиште во Кадома, во близина на Осака во Јапонија, основана во 1918  година. Панасоник нуди широк спектар на производи и услуги, вклучувајќи клима уреди, фрижидери, машини за перење алишта, компресори, светилки, телевизори, персонални компјутери, мобилни телефони, аудио опрема (слушалки, звучници, итн.), камери, радиодифузна опрема, проектори, автомобилска електроника, авиони за забава при летот, полупроводници, литиумски батерии, електрични компоненти, оптички уреди, велосипеди, електронски материјали и фотоволтаични модули.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Претпријатија во Кадоме


Категорија:Јапонски претпријатија