open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Катраничка гробница

**Катраничка гробница**, полн назив: **Катраничка македонска гробница** () — древномакедонска гробница од последната четвртина на IV век п.н.е. во селото Катраница, Кајларско, Егејска Македонија.

Откриена е во 1983, а ископана во 1992&nbsp;г. Изградена е во подножјето на планината Каракамен, на јужниот излез од селото Катраница, веднаш крај патот за Воден. Нејзината положба ја потврдува претпоставката дека овдешните гробници се градени долж важни патни правци.

Гробницата му припаѓа на типот големи засводени македонски гробници на видни семејства, војсководци и влијателни жени. Ограбена е уште во стариот век, па затоа недостасуваат какви било украси. Има една одаја со големина од 2,83 на 2,55&nbsp;м. Денес има проста фасада, покриена со белузлав малтер. Заедно со соседната Војводинска гробница, оваа гробница е доказ за големото стратешко значења на оваа област во старовековната историја на Македонија.

## Поврзано
* Војводинска гробница
* Кутлеш

## Наводи

Категорија:Древномакедонски гробници
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Егејска Македонија
Категорија:Еордеја
Категорија:Древномакедонска култура
Ричaрд Алдингтон

мини|Ричaрд Алдингтон

**Ричард Алдингтон** (Портсмут, 8 јули 1892 година - Сири-ан-Во, 27 јули 1962 година) бил англиски писател.

Во поезијата бил експериментатор и еден од основачите на имагинацијата . Тој исто така се одликувал како романописец, со своите романи „Смртта на херојот“ и „Сите луѓе се непријатели“.

## Дела

### Романи

* *Смртта на херојот* 
* *Сите луѓе се непријатели*

### Збирки на песни

* *Слики, стари и нови* 
* *Воени слики* 
* *Слики на желба*

Категорија:Англиски писатели
Категорија:Починати во 1962 година
Категорија:Родени во 1892 година
Категорија:Апсолвенти на Лондонскиот универзитет
Драмска гробница

**Драмска гробница** () — древномакедонска гробница од III век п.н.е. во градот Драма, Егејска Македонија. Се наоѓа на улицата „Троја“ бр 1. Претставува монументална гробница од македонски тип, чиј стил е својствен за последните десетилетија на III век до средината на II век п.н.е. Се состои од спустен влез (дромос), предодаја и погребална одаја. Во предодајата има зачувани ѕидни живописи, на кои се имитираат ѕидарија, биковски глави и шестолисни розети. Во погребалната одаја се откриени три ѕидани саркофага. Во неа се најдени артефакти како монети, накит и керамика. Гробницата била поставена на самата источна граница на древниот град Драма.

## Поврзано
* Драмски арехеолошки музеј

## Наводи

Категорија:Древномакедонски гробници
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Егејска Македонија
Категорија:Драма (град)
Категорија:Древномакедонска култура
Рудничко Езеро (вештачко)

**Рудничко Езеро** (, *Лимни Металиу*) — вештачко езеро во областа, Бојмија, Кукушко, Егејска Македонија. Создадено е со изградбата на брана преку реката Коџа Дере (Мега Рема), притока на Вардар.

Езерото има должина од 2&nbsp;км и најголема длабочина од 35 метри. Сместено е 15&nbsp;км северозападно од гратчето Бојмица и 10&nbsp;км од селото Извор.

На ова место, за време на Втората светска војна постоеле француски рудници кои подоцна се потопени од водата. Некои од окната останале на суво и можат да се видат и денес од крајезерскиот пат.

До езерото се стасува по шумски пат од листопадни дрвја, по падините на планината Пајак. Во Рудничкото Езеро се одвиваат разни рекреативни дејности како велсање со кануа и кајаци, како и риболовот бидејќи истото изобилува со пастрмка.

## Наводи

## Поврзано
* Коџа Дере
* Љумнички водопади
* Пајак (планина)
* Бојмија

Категорија:Езера во Егејска Македонија
Категорија:Пајонија (општина)
Васил Димитров

**Васил Димитров** (, Василиос Карапаликис) — духовник од Македонија, прогласен за новомаченик од Црквата на Грција.

## Животопис
Васил Димитров е роден в костурското село Желин в 1858 година. Станал егзархиски свештеник и виден општествен деец. Отец Димитров е широко познат меѓу месното население по својата длабока верба и побожност, а бил почитуван и од своите соселани муслимани.

На 8/21 јуни 1902 година двајца Турци од Четирок, поткупени со 50 лири од владиката Германос Каравангелис, со секира во црквата го убиле отец Димитров.

Во ноември 2014 бил канонизиран од страна на Црквата на Грција.

Категорија:Македонски свештеници
Rock-A-Hula Baby

**Rock-A-Hula Baby** песна што Елвис Присли ја изведе во филмот Сини Хаваи од 1961 година. Вклучен во неговиот албум за саундтрак за овој филм. Во САД, оваа песна

беше Side B на синглот. „Can't Help Falling in Love“. Сепак, таа достигна број 5 на табелата. Билборд Хот 100 (вкупна табела на синглови во различни жанрови на поп-музика, главна хит-парада на ова списание). (А „Can’t Help Falling in Love“ се искачи на 1 место.) Во Велика Британија, овој сингл се сметаше за дабл „Rock-A-Hula Baby / Can't Help Falling In Love“. Синглот достигна број 1 на националната табела (UK Singles Chart). Стивен Томас Ерлевин во својот преглед на изданието од 2003 година на Елвис Присли 2-ри до никој не именуван песна „Rock-A-Hula Baby“ „лажен кичест артефакт“ (англ. lousy kitsch artifact) и се жалеше дека песната е вклучена во колекцијата наместо подобри синглови, едноставно затоа што достигна број 1 во Британија.

Категорија:Песни на Елвис Присли
Карајанија

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          21.66589736938477,
          40.32233614396688
        ]
      }
    }
  ]
}

**Карајанија** () — мала географска област во Кожанско, Егејска Македонија.

Областа лежи 25&nbsp;км западно од градот Кожани и има облик на зарамнета вдлабнатина, вгнездена во јужните падини на планината Сињак. Непристапна е од север, запад и исток, бидејќи е обиколена со високи планини, и до неа се доаѓа само од југ. Претставува широка клисура образувана со ерозија на водите кои се слеваат од Сињак од северозападен правец.

## Населени места
Карајанија била традиционална населено со Турци, што се гледа од изворните имиња на местата. Ова се променило во 1920-тите, кога сето население е иселено во Турција, а на негово место се доведени Грци-бегалци согласно размената утврдена според Лозанскиот договор. Набргу потоа, грчката држава ги сменила имињата на селата. Денес областа има вкупно 1.465 жители, распоредени во следниве села, сите во денешната Општина Кожани:

* Деделер (Скити)
* Сариханлар (Алонакија)
* Калбуџилар (Антотопос)
* Бахче Ловаси (Кипари)
* Киримзиќој (Кокинарас)
* Шајнлер (Ксиролимни)

## Поврзано
* Сињак

## Наводи

Категорија:Историско-географски области во Македонија
Категорија:Кожани
Категорија:Географија на Егејска Македонија
Good Luck Charm

**Good Luck Charm** е песна снимена од Елвис Присли и објавена од Gladys Music, издавачката куќа на Елвис Присли, која достигна број 1 на Билборд Хот 100 список во седмицата што завршува на 21 април 1962 година. Таа остана на врвот на списокот две недели. Исто така беше не. 1 на табелата со готовина во САД достигна број 1 во UK Singles Chart во неделата што завршува на 24.05.1962 година и остана таму пет недели.

Категорија:Песни на Елвис Присли
Општински македонски фудбалски лиги

**Општинските македонски фудбалски лиги** - четвртиот и петтиот ранг на фудбал во Република Македонија.

## Формат
Секоја општина која има активен општински фудбалски сојуз (ОФС) може да одржува општинска фудбалска лига. Секој ОФС диктира како ќе биде одржано натпреварувањето во соодветната лига. На крајот на сезоната, победниците на општините обезбедуваат директен пласман во Третата лига или играат бараж за унапредување, зависно како соодветниот ОФС одлучил околу натпреварувањето. Во случај на постоење на Б - општинска лига (петти ранг на квалитет), последните пласирани две или една екипа од конкретната општинска А лига се селат во општинската Б лига или играат бараж за опстанок. Спротивно на нив, победниците од Б лига обезбедуваат пласман во А лигата или играт бараж за унапредување.

## Општински фудбалски лиги
*Општинска фудбалска лига - Куманово
*Општинска фудбалска лига - Радовиш

## Поврзано
* Фудбалска федерација на Македонија
* Прва македонска фудбалска лига
* Втора македонска фудбалска лига
* Трета македонска фудбалска лига
* Куп на Македонија

## Надворешни врски
*Фудбалска федерација на Македонија 
* MacedonianFootball.com 

О
О
Спанчово

мини|250п|Француски војници во Спанчово за време на I светска војна, 1918&nbsp;г.
**Спанчово** или **Спанчево** (, *Латомио*; до 1927&nbsp;г. *Σπάντσοβο*, *Спанцово*) — село во Кукушко, Егејска Македонија, денес во општината Пајонија на областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 7 жители (2021).

## Географија
Селото се наоѓа на околу 4&nbsp;км североисточно од градот Ругуновец, во традиционалната област Солунско Поле. Aтарот зафаќа површина од .

## Историја
### Во Отоманското Царство
Во XIX век Спанчово била мала македонска чифлигарска населба. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873&nbsp;г. Спанчово (Spantchiovo) е село во Авретхисарската (Кукушка) каза со 12 домаќинства, со вкупно 54 жители Македонци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900&nbsp;г. *Спанчево* имало 78 жители, сите Македонци.

На почетокот на XX век целото население на Спанчово било под врховенството на Бугарската егзархија. Според податоцитена егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905&nbsp;г. во Спанчово (Spantchovo) имало 64 Македонци, сите под егзархијата.

### Потпаѓање под Грција
Во Првата балканска војна е заземено од грчките единици, а летото 1913&nbsp;г. за време на Втората балканска војна Спанчово е запалено од грчката војска, а македонското население се спасило пребегнувајќи преку граница. Атарот на селото го откупиле велепоседничките семејства Аркудеос и Каратодорос.

## Население
Истата 1913&nbsp;г. во селото е попишано 21 лице, од кои повеќето биле од сточарските семејства доведени како наемници на велепоседите. Ви 1920&nbsp;г. местото имало 69, а во 1928&nbsp;г. — 63 жители.  Во 1927&nbsp;г. селото е преименувано во Латомио. Во 1940&nbsp;г. е заведено дека селото има само 1 жител, поради тоа што велепоседничките семејства се преселиле во Солун. Сепак, во 1951&nbsp;г. во Спанчово се попишани 172 жители, што значи дека земјопоседниците повторно довеле жители од околните села ги работат имотите. Во претстојниот период бројот на жители почнал да опаѓа, па така во 1961&nbsp;г. имало 57 лица, во 1971&nbsp;г. се намалил на 25, а во 1981&nbsp;г. — 9 жители. Во 1991&nbsp;г. селото се свело на населба без жители. Во текот на следното десетлетие Спанчово повторно станува населено, со 12 лица во 2001, но само 1 лице во 2011&nbsp;г.

## Наводи

Категорија:Пајонија (општина)
Роше (општинска заедница)

**Роше** () — општинска заедница во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Роше.
мини|Грб на Роше
Општинската заедница Роше се состои од следниве општини:

# Ецен
# Рецлинген
# Роше
# Штеце
# Зулендорф

Категорија:Општински заедници во Долна Саксонија
Зулендорф

**Зулендорф** () — општина во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Општината се наоѓа помеѓу градовите Илцен и Залцведел во рамки на Линебуршкото Поле.

### Општински единици

Кон општината Зулендорф припаѓаат следниве места:

* Батензен
* Далан
* Далдорф
* Грос Еленберг
* Клајн Еленберг
* Грабау
* Гистау
* Келау
* Молбат
* Нестау
* Нефентин
* Расау
* Шликау
* Велендорф
* Клајн Малхау
* Санкт Омер

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Илцен (округ)
Ецен

**Ецен** () — општина во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Општински единици

Кон општината Ецен припаѓаат следниве места:

* Брухведел
* Дермте
* Јарлиц
* Ецен (до 10 септември 1936 година запишуван како Ојцен)
* Штекен
* Зиторф
* Ецмиле

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Илцен (округ)
Штеце

**Штеце** () — општина во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Селото Штеце се наоѓа на источниот дел од Линебуршкото Поле, околу 25 километри североисточно од Илцен.

### Општински единици

Општината Штеце се состои од следниве места:

* Хоф Роршторф
* Банкевиц
* Беке (до 10 септември 1936 година запишуван како Бојке)
* Грос Малхау
* Штеце (до 10 септември 1936 година запишуван како Штојце)
* Нифелиц
* Хоенцетен
* Шланкау
* Цириц
* Терве

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Илцен (округ)
She's Not You

**She's Not You** песната е снимена во 1962 година од една од најпознатите американски поп-пејачи - Елвис Присли. Во САД, песната се најде на петтото место во табелата Билборд Хот 100, а во Велика Британија, прва, каде траеше три недели. Стиховите ги напишаа Док Помас, Мајк Стилер и Jerryери Лејбер.

Категорија:Песни на Елвис Присли
Бакеика

**Бакеика** () — село во Кукушко, Егејска Македонија, денес во општината Кукуш на областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 25 жители (2011). Ова е мала населба од поново време, создадена од немакедонски доселеници некаде во 1950-тите години.

## Географија и знаменитости
Селото лежи во традиционалната област Солунско Поле, на границата помеѓу Кукушко и Солунско. Сместено е помеѓу реката Галик од исток и Горчливото Езеро од запад. Се наоѓа 24&nbsp;км југозападно од окружниот центар Кукуш и 29&nbsp;км северозападно од градот Солун. Северозападно од селото е ридот Кардица, на кој е пронајдена праисториска населба со наоди од растурена грнчарија. Јужно одовде, на растојание од 750&nbsp;м западно од патот Нареш - Хаџилар е наоѓалиштето Господарска Тумба (*Αρχοντή Τούμπα*) врз која има аквадукт и исто така изобилува со растурена грнчарија, поради што се мисли дека станува збор за древномакедонскиот град Клите. Југозападно оттука, на брег на Горчливото Езеро се топлите извори во кои има темна кал (солена глина). Бањите имаат групни и поединечни базени, каде се одвива хидротерапија и се даваат третмани со лековита кал..

## Историја
Оваа мала населба е создадена по Грчката граѓанска војна и наречена по родоначалникот на каракачанските семејства кои се доселиле во неа.

## Население
Населбата првпат се споменува во пописот од 1961&nbsp;г. како нова населба со 82 жители. Во 1971&nbsp;г. населението се намалило на 74, а во 1981&nbsp;г. на 68 жители, накачувајќи се на 75 во 1991&nbsp;г. за повторно да опадне на 56 жители во 2001 и само 25 жители во 2011&nbsp;г.

## Поврзано
* Горчливо Езеро

## Наводи

Категорија:Кукуш
Нуклеозом

мини|252x252пкс|Шематски приказ на организацијата на нуклеозомот
**Нуклеозомот** е основна единица на ДНК пакување кај еукариотските организми, кој се состои од еден сегмент на ДНК обвиткан околу осум хистонски јадра. Оваа структура често се споредува со конец обвиткан околу калем.

Нуклеозомите се основните градбени единици на еукариотскиот хроматин, кој се користи за да се спакува големиот еукариотски геном во клеточното јадро, а истовремено се обезбедува и соодветен пристап до него (во клетките на цицачите околу 2 m линеарна ДНК е спакувана во јадро со пречник од 10&nbsp;µm). Нуклеозомите се пакуваат во серија на структури од сукцесивно повисок ред, за да на крајот формираат хромозом; на овој начин не само што се пакува ДНК молекулата туку и се овозможува регулаторна контрола, која обезбедува точна генска експресија. Се претпоставува дека нуклеозомите се носители на епигенетски наследни информации во форма на ковалентни модификации на нивните хистонски молекули. Позициите на нуклеозомите во геномот не се случајни, па затоа е значајна местоположбата на секој нуклеозом, бидејќи на овој начин се одредува пристапот на ДНК за дејството на регулаторните белковини.

Дон и Ада Олинс биле првите кои ги набљудувале нуклеозомите под електронски микроскоп во 1974 година, а нивната структура (како хистонски октамер обвиткан со околу 200 базни парови на ДНК) била предложена од страна на Роџер Корнберг. Улогата на нуклеозомот како општ генски репресор била демонстрирана *[[in vitro]]* од страна на Лорч и соработниците во 1988 година, и од страна на Хан и Грунштајн *[[in vivo]]* во 1988 година.

Централната честичка на нуклеозомот се состои од околу 146 базни парови (бп) на ДНК обвиени во 1,67 левогира суперхеликсна структура околу хистонски октамер, кој се состои од 2 копии на хистоните H2A, H2B, H3 и H4. Овие централни честички се поврзани преку линкер ДНК, која може да биде долга до 80 бп. Технички, нуклеозомот е дефиниран како централната честичка плус еден од овие поврзувачки линкер региони; меѓутоа зборот нуклеозом најчесто е синонимен со централната честичка.

Линкер хистоните, како што е H1 и неговите изоформи, се вклучени во компактирањето на хроматинот и се наоѓаат во основата на нуклеозомот, во близина на влезната и излезната точка на ДНК и се врзуваат за линкер регионите на ДНК. Некондензираните нуклеозоми без линкер хистонот кога се набљудуваат под електронски микроскоп личат на нанижани зрнца на конец од ДНК.

За разлика од повеќето еукариотски клетки, созреаните сперматозоиди најчесто користат протамини за пакување на нивната геномска ДНК, најверојатно за да се постигне уште поголем степен на пакување на ДНК. Хистонски еквиваленти и поедноставена хроматинска структура се среќава и кај археите, што укажува на тоа дека еукариотите не се единствените организми кои користат нуклеозоми за компактирање на нивната ДНК.

## Наводи

Категорија:Епигенетика
Категорија:Молекуларна биологија
Епидијаскоп

thumb|220px|десно|Епидијаскоп
**Епидијаскоп** или **Епископ** е уред за проектирање на  статични слики од филм или текстови/слики од  хартија од формат до А4. Епидијаскоп е претходник на графоскопот и другите канцелариски проектори. Се состоел од силна светилка, систем на огледала и леќа со помош на кои сликата се проектирала на платното на ѕидот. Филмот, најчесто од Лајка форматот (36 мм х 24мм) рачно се премотувал во одговарачко лежиште додека хартијата, лист по лист, се ставала во посебно лежиште од  долната страна на графоскопот. Во времето додека се користел бил скап, гломазен и особено популарен уред.

## Галерија

Episcope Carl Zeiss Jena.jpg|Епидијаскоп *Carl Zeiss Jena*
Episcope 01.jpg|Епидијаскоп, делови


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Канцелариска опрема
Категорија:Оптика
Категорија:Оптички направи
Пампус

мини| Островот Пампус пред реставрацијата во 2004 година
**Пампус** (   ) е вештачки остров и морска тврдина од крајот на 19 век, сместена во Ијмер близу Амстердам. Пампус сега припаѓа на општината Гоисе Мерен и е отворен за посетители. 

Заедно со артилериската батерија на светилскиот остров во близина на Дјургердам и батеријата кај морскиот брег на Димер, Пампус го заштитува влезот во заливот ИJ и пристаништето во Амстердам. Пампус бил дел од одбранбената линија на Амстердам (холандски: *Stelling van van Amsterdam* ). Во 1996 година, УНЕСКО ја назначил целата одбранбена линија со своите 42 места на Светско наследство . 

## Градба

Категорија:Острови во Холандија
Диктафон

**Диктафон** е уред  за снимање на звук кој најчесто се користи за снимање говор кој подоцна ќе се репродукцира или во новинарство. Вклучува дигитални диктафони и магнетофони.

Називот "Диктафон" е заштитен знак на компанијата со исто име, но исто така станал вообичаен термин за сите машини за диктирање, како генерички заштитен знак.

[мини|right|upright|[Olympus Corporation|Olympus дигитален диктафон.]]

## Историја
Алекандар Грејам Бел и неговите два соработника го зеле едисоновиот алуминијумски фонограф и значително го модификувале за да репродуцираат звук од восок наместо од алуминијумска фолија. Тие ја започнале својата работа во беловата лабораторија Волта во Вашингтон, Д. Ц., 1879 и продолжиле сè додека не ги добиле основните патенти во 1886 година за снимање во восок.

Набрзо откако Томас Едисон го измислил фонографот, прв уред за снимање на звук, 1877 година, сметал  дека главна употреба на новиот уред била за снимање на говор во работно опкружување.

Дигиталните диктафони се појавиле во 1990-тите години.
## Наводи

Категорија:Канцелариска опрема
Гугл ток

**Гугл ток** () е сервис на компанијата „Гугл“ кој пружа услуги во интернет телефонија, разговарање и Видео-конференција.

Сервисот е заснован на XMPP протоколот и на корисниците им  е овозможено директно да комуницираат со корисниците на другите Џабер сервиси.

Бета верзијата на Гугл ток излегла на 24 август во 2005 година. Програмот за сега го поддржува само Мајкрософт виндоус. Корисниците на  другите оперативни системи можат да го користат програмот преку класичниот Џабер клиент.

## Надворешни врски
* Гугл разговор

## Наводи

Категорија:Телекомуникации
Категорија:VoIP софтвер
Категорија:Софтвер 2005
Категорија:Гугл
Гугл баз

мини|300п| Лого на Гугл баз
**Гугл баз** (англиски јазик|Google Buzz) е сервис на компанијата „Гугл“. Во основа, Гугл баз е социјална мрежа и микро-блог алат интегриран во Џимејл. Корисниците можат јавно да објавуваат и разменуваат слики, видео материјали и кратки текстуални пораки. Корисникот за секоја порака одредува дали сака таа да биде видлива за сите или само за одредена група на корисници.

Гугл баз е гугловиот одговор на се попопуларните сервиси Фејсбук и Твитер.

Кога Гугл баз се користи од мобилен уред, со пораката автоматски се испишува и локацијата од која е испратена. Исто така интегриран е и Гугл мапс така да корисникот  може да види кои од неговите Џимејл контакти се наоѓа во близина.

Во октомври 2011 година Гугл званично објавил  дека ќе го згасне Гугл баз сервисот за неколку недели.

## Наводи

## Надворешни врски
* Гугл баз

Категорија:Телекомуникации
Категорија:Софтвер
Категорија:Гугл
Киријакеика

**Киријакеика** () — село во Кукушко, Егејска Македонија, денес во општината Кукуш на областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 14 жители (2011). Ова е населба од поново време, создадена од немакедонски доселеници некаде во 1970-тите години.

## Историја
Селото е 14 км западно од Кукуш и 53 км северозападно од Солун. Оваа населба е создадена во 1970-тите од доселени сточарско-земјоделски каракачански семејства и наречена по родовскиот старешина Киријакос. Симовски смета дека веројатно се работи за истите сточарски семејства кои пред Втората светска војна живееле на Кајмакчалан, во населбата Киријакови Колиби (Каливија Киријаку) над Крушоради, Леринско.

## Знаменитости
Кај Киријакеика е откриена населба праисторијата, како и остатоци од римско време, па затоа месноста во 1996&nbsp;г. е прогласена за споменик на културата. Сместена е на трапезовиден рид и содржи наоди од керамика и некропола.

## Население
Населбата за првпат е признаена за населено место во 1981&nbsp;г. како нова населба со 53 жители. Бројноста на жители останала устојчива во следните десетлетија, со 54 во 1991 и 55 жители во 2001&nbsp;г. Потоа населението почнало нагло да опаѓа, сведувајќи се на 14 жители во 2011&nbsp;г.

## Наводи

Категорија:Кукуш
Данаил Фрчкоски

**Данаил Несторов Фрчкоски** (1870-1950) — македонски зограф.

мини|лево|''Томино неверство'', 1927
Бил роден во Галичник во 1870 година, син на зографот Нестор. Во 1886 заедно со својот татко и со Овентиј Исаиев Фрчкоски заминале во Влашко на покана на зографот Јосиф М. Ѓурчинов, кој ги повикал за да работат заедно. Во Влашко остануваат сѐ до 1894 година.

Работел икони и живопис за повеќе цркви и манастири во Бугарија и Македонија. Насликал околу 36 цркви во Тетовско и Гостиварско a негово најпознато дело е иконостасот за црквата „Св. Кирил и Методиј“ во Тетово.

## Наводи

### Библиографија
*

Категорија:Македонски зографи
Данаил
Категорија:Претставници на Дебарската школа
Карлобаси

**Карлобаси** или **Карљубаси** (, *Критика*, до 1928 *Καρλόβασι*, *Карловаси*) — поранешно село во Дојранско, Егејска Македонија, денес во општината Кукуш на областа Централна Македонија, Грција. Денес не постои бидејќи одамна е припоено кон соседното Аканџали.

## Географија
Селото се наоѓало во подножјето на планината Беласица близу североисточниот брег на Дојранското Езеро и северно од градот Кукуш.

## Историја
### Во Отоманското Царство
Во XIX век Карлобаси било мешано македонско-турско село во Дојранската каза. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 *Карло Обаси* (Carlo Obassi) имало 30 домаќинства, со 37 муслимански и 55 македонски жители.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900&nbsp;г. *Карљубаси* имало 180 жители, од кои 90 Македонци, 70 Турци и 20 Роми.

За време на Првата балканска војна селото е окупирано од Бугарија.

### Потпаѓање под Грција
По Втората балканска војна во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Според пописот од 1913&nbsp;г. *Карлобаси* (*Καρλόμπαση*) имало 196 жители, а на следниот попис во 1920 г. во селото се избројани 133 лица. По протерувањето на македонското и муслиманското население, властите во селото довеле грчки доселеници, па така во 1928&nbsp;г. е заведено како наполно доселеничко со 29 семејства и 130 жители. Карлобаси е отсутно од сите наредни пописи, бидејќи е припоено кон соседното село Аканџали.

## Стопанство
Жителите на денешното подрачје на Карлобаси во состав на Аканџали се занимаваат со одгледување на тутун, жито и детелина, а делумно е развиено и сточарството.

## Поврзано
* Дојранска Котлина

## Наводи

Категорија:Историски села во Кукуш
Робово (Дојранско)

**Робово** или **Раброво** (, *Родонас*; книжевно: *Ροδών*, *Родон*; до 1926&nbsp;г. *Ρόμποβο*, *Робово*) — поранешно село во Дојранско, Егејска Македонија, денес во општината Кукуш на областа Централна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало 3&nbsp;км источно од Станица Аканџали, западно од североисточниот брег на Дојранското Езеро.

## Историја
### Во Отоманското Царство
Во XIX век Робово било мешано македонско-турско село во Дојранската каза. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873&nbsp;г. *Бубово* (Boubovo) било село со 45 куќи, со 30 муслимани и 90 Македонци.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900&nbsp;г. *Робово* имало 225 жители, од кои 110 биле Македонци, 90 Турци и 25 Роми.

Целото село било под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905&nbsp;г. во Робово (Robovo) имало 64 Македонци под егзархијата.

Во Првата балканска војна селото е окупирано од Бугарија.

### Потпаѓање под Грција
Во Втората балканска војна македонското население побегнало од селото, во страв од настапот на грчката војска, а на нивно место грчките власти донеле доселеници од Тракија. Како такво, во 1913&nbsp;г. селото имало 249 жители, а во 1920&nbsp;г. се заведени 233 лица. Турското население во меѓувреме се повратило во селото, но во 1924&nbsp;г. е иселено, а на негово место се донесени доселенички семејства од Понт. Во 1926&nbsp;г. името на селото е сменето во Родонас, но официјално се заведува следната 1927 година. Во 1928&nbsp;г. Робово било наполно дојденско село, со 60 семејства од 261 жител. Старата македонска црква „Св. Никола“ е запустена, а дојдените во 1935&nbsp;г. изградиле нова црква „Св. Троица“.

## Население
Во пописот од 1940 г. селото имало 361 жител. Во 1951 г. се намалило на 296, а во 1961&nbsp;г. — на 203 жители. Поголемиот опад на населението се должи на масовното иселување во поголемите градови. Во 1971&nbsp;г. во Робово живееле 94 лица, а во 1981&nbsp;г. имало 75, со мал пораст на 94 жители во 1991&nbsp;г. Робово отсуствува од следните пописи, што значи дека е отпишано поради иселување или припојување кон друго место. Постои населба Ново Робово, но и оваа денес официјално не се води како посебна.

## Стопанство
Жителите на Робово се занимавале со земјоделство, а делумно и со сточарство. Главни производи биле житото и тутунот.

## Поврзано
* Дојранска Котлина

## Наводи

Категорија:Историски села во Кукуш
Древено (Гуменџиско)

**Древено** (, *Пили*; до 1926&nbsp;г. *Δρέβενο*, *Древено*) — поранешно гевгелиско село во Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Пајонија во областа Централна Македонија, Грција. Денес не постои бидејќи е целосно напуштено по Грчката граѓанска војна во 1949&nbsp;г. и од него останала само црквата „Св. Кузман и Дамјан“ („Свети Врач“).

## Географија
Селото се наоѓало во областа Бојмија, на десниот брег на Вардар, северозападно од општинското седиште Бојмица.

## Историја
Кај Древено е откриена стара населба, прогласена за заштитен археолошки споменик во 1994&nbsp;г.

### Во Отоманското Царство
Во XIX век Древено било македонско село во Гевгелиската каза. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873&nbsp;г. *Древе* (Dreve) имало 30 домаќинства со 142 жители Македонци.

Во селото во 1895–96&nbsp;г. е основан комитет на ВМРО.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900&nbsp;г. Древено било село во Гевгелиската каза со 125 жители, сите Македонци.

Целото село потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905&nbsp;г. *Древен* (Dreven) имал 104 Македонци, сите под егзархијата. Според подоцнежните егзархиски податоци, во 1910&nbsp;г. *Древене* е чифлигарско село со 25 семејства, и има 124 македонски жители и една црква.

### Потпаѓање под Грција
мини|250п|Муслимански жени во Древено за време на Првата светска војна, на 1 мај 1918&nbsp;г.
Во 1913&nbsp;г. по Втората балканска војна селото е припоено кон Грција. Македонското население се иселило во Бугарија, а на негово место се доселени Грци од Турција. Во 1926&nbsp;г. селото е преименувано во Пили. Во 1928&nbsp;г. Древено било чисто дојденско село, со 31 семејства од 104 доведени Грци. Во Грчката граѓанска војна жителите на Древено го напуштиле селото и се преселиле во Бојмица.

Денес од Древено е останата само црквата „Св. Кузман и Дамјан“ („Св. Врач“), изградена во XIX век.

## Личности
; Родени во Древено
* Јордан Русев — револуционер, четник на солунскиот војвода Ичко Димитров во 1912&nbsp;г.
* Костадин Илиев Трајанов — револуционер, деец на ВМРО
* Мицо Георгиев Кехајов — револуционер, деец на ВМРО

## Поврзано
* Бојмија
* Црква „Св. Кузман и Дамјан“

## Наводи

Категорија:Историски села во Пајонија (општина)
Категорија:Гевгелиски села
Лустгарден

**Лустгарден**  (   ) е парк на Музејот Ајленд во центарот на Берлин, во близина на местото на поранешниот   ( Берлинската градска палата) од кои првично била дел. Во различни периоди од својата историја, паркот се користел како терен за парада, место за масовни собири и јавен парк.

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Даутли (појаснување)

**Даутли** може да се однесува на едно од следниве места:

## Егејска Македонија
* Даутли (Дафнохори) — село во Кукушко, во Солунското Поле
* Даутли со Доброли (Елеохорија) — село на Халкидик
* Даутли (Амбелохори) — поранешно гевгелиско село во Кукушко
* Даутли (Монолофо) — село во Солунско
Трстика

**Трстика** (, *Акондио*; до 1928&nbsp;г. *Τέρστικα*, *Терстика*) — поранешно село во Костурско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Костур во областа Западна Македонија, Грција. Од него денес е останата само селската црква „Св. Костантин и Елена“.

## Географија
Селото се наоѓало 25&nbsp;км западно од градот Костур, во Костурската Котлина, во северното подножје на планината Гал’мбица.

## Историја
### Во Отоманското Царство
Според Георги Константинов Бистрицки *Трстика* пред Првата балканска војна имала 25 куќи на Македонци-муслимани. Според Тодор Симовски, кој се повикува на Милоевиќ, овие жители прво биле целосно Македонци (под претпоставка, христијани), но подоцна го напуштиле местото во немирни времиња, за подоцна истото да биде населено од муслимани од македонско, албанско, грчко и турско потекло.

### Потпаѓање под Грција
По Првата балканска војна селото е припоено кон Грција. Во 1920&nbsp;г. е заведено дека селото имало 144 жители. По нивното принудно иселување, во 1924&nbsp;г. во Трстика се доведени грчки доселеници од Турција, кои во 1928&nbsp;г. биле 11 семејства со 40 лица.

Во 1928&nbsp;г. името на селото е сменето во Акондион, што значи „копје“.

Во 1940&nbsp;г. во Трстика се попишани 69 жители. Во следниот период, селото значајно настрадало за време на Грчката граѓанска војна. Две деца се испратени надвор од Грција како деца бегалци. Во 1951&nbsp;г. населението се смалило на 55, а во 1961&nbsp;г. се накачило на 77 жители. Во 1968&nbsp;г. селото е напуштено од последните жители, иако во пописот од 1971&nbsp;г. Трстика сè уште се води со 59 жители. Од сите негови градби, денес единствено постои црквата „Св. Константин и Елена“.

## Стопанство
Селото било бедно во стопански поглед. Се одгледувале житото, леќата и тутунот, а сточарството било незначително застапено.

## Поврзано
* Костурска Котлина

## Наводи

Категорија:Историски села во Костур
Чрчишта (Костурско)

**Чрчишта** (дијалектно: *Чрчишча*; , *Царциста*) — поранешно село во Костурско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Костур во областа Западна Македонија, Грција.

## Историја
Според Тодор Симовски, Чрчишта било македонско село кое се запустило во урнатини. Според еден грчки извор, некаде пред 1912&nbsp;г. Чрчишта било село со околу 80 Албанци муслимани. Георги Константинов Бистрицки за истиот период дава податок дека Чрчишта било чифлик со 2 албански муслимански куќи, што е веројатно поточно, односно дека останатите биле работници на чифликот создаден на местото на напуштеното село.

По Првата балканска војна селото е припоено кон Грција. Во 1920-те државата довела грчки доселеници од Мала Азија. Во 1928&nbsp;г. Чрчишта имало 52 жители (56 според Симовски), од кои 32 биле малоазиски Грци, а 20 Албанци муслимани. По податок од 1932&nbsp;г. селото имало 3 туѓојазични семејства. На пописот во 1940&nbsp;г. се забележани 47 жители, а пет години подоцна населението се зголемило на 54.

По 1950&nbsp;г. жителите постепено почнале да се преселуваат во соседното Добролишта, а во помала мера и берското село Микрогуш. Атарот на Чрчишта потоа е присоединет кон селото Добролишта.

## Стопанство
На местото на селото има два склада за зрна, две куќи и кожарско претпријатие.

## Поврзано
* Костурска Котлина

## Наводи

Категорија:Историски села во Костур
Глава-гума за бришење

**Глава-гума за бришење** (англиски: *Eraserhead*) — американски филм од 1977 година, во режија на Дејвид Линч, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Џек Ненс (Jack Nance), Шарлот Стјуарт (Charlotte Stewart), Џини Бејтс (Jeanne Bates), Џудит Ана Робертс (Judith Anna Roberts), Лорел Ниар (Laurel Near) и Џек Фиск (Jack Fisk). Ова е дебитантскиот филм на Линч кој го снимал дури пет години. 

## Синопсис
Хенри Спенсер (го игра Ненс) е млад човек кој живее во мал, несреден стан во пуста индустриска област. Неговата девојка Мери Икс (ја игра Шарлот Стјуарт) го кани на семејна вечера на која му нудат чудно пилешко месо. Таму, Хенри дознава дека Мери е бремена. Набргу, таа раѓа необично, дегенерирано бебе кое има долгнавесто тело како змија, без екстремитети, а главата му личи на влекач. Бебето не сака да јаде, туку цело време плаче, поради што Мери Икс го напушта станот. Тогаш, Хенри го посетува неговата убава сосетка (ја игра Ана Робертс) и тие имаат сексуален однос. Хенри сонува необичен сон: на една бина пее девојка со дегенерирано лице, а тој ја слуша; наеднаш, главата му паѓа и од вратот му излегува друга глава, иста како онаа на неговото бебе; потоа, неговата глава паѓа од небото на улица, неа ја зема едно дете и ја носи во фабрика каде од неа изработуваат моливи со гуми за бришење. Хенри се буди и сфаќа дека тоа било само сон, а потоа ја здогледува својата сосетка во друштво со непознат маж. Тогаш, тој зема ножици и ги сече пелените со кои е завиткано бебето, но тогаш гледа дека тоа нема кожа, поради што внатрешните органи му излегуваат надвор. Хенри ја прободува утробата на бебето и од неа почнува да тече густа течност, а главата на бебето се претвора во планета. Филмот завршува така што Хенри и пејачката со дегенерирано лице се наоѓаат во непозната област со блеа светлина.

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Експериментални филмови
Категорија:Филмови од 1977 година
Категорија:Филмови на Дејвид Линч
Категорија:Филмови со Џек Ненс
Категорија:Филмови со Шарлот Стјуарт
Категорија:Филмови со Џини Бејтс
Категорија:Филмови со Џудит Ана Робертс
Категорија:Филмови со Џек Фиск
Девичка Црква

**Девичка Црква** — средновековна црква во урнатини, во тврдината Девини Кули близу селото Девич во областа Порече. Не е познато на кој христијански светец бил посветен храмот.

Во јужното подножје на ридот веднаш до самите карпи под ѕидините на Девини Кули, постои и голема градба на средновековна црква со купола во рушевини, околу која се наоѓаат и селските гробишта на селото Девич. Близу до последната кула, која мештаните ја нарекуваат „Занданот“ стои една црква, украсена со керамо-декорација, несомнено од 14. век. До половина е урната, со делумно запазен тамбур што ја носел главната купола. За црквата која е доста забележителна според архитектонскиот стил на градба (налик на Св. Андреја и Св. Никола - Шишевски на Матка) може да се претпостави дека е изградена во 14 век, додека меѓу мештаните на Девич, постои предание дека нејзините најстари темели потекнуваат од 7 век

File:Средновековна Црква - Девини Кули 02.jpg|Поглед на средновековната црква од југозапад
File:Средновековна Црква - Девини Кули 03.jpg|Поглед на средновековната црква од југозапад
File:Средновековна Црква - Девини Кули 01.jpg|Поглед на средновековната црква од југозапад
File:Stara Crkva Devic.jpg|Поглед на средновековната црква од југозапад
File:Средновековна Црква - Девини Кули 20.jpg|Поглед на средновековната црква од југоисток
File:Средновековна Црква - Девини Кули 18.jpg|Поглед на средновековната црква од југоисток
File:Средновековна Црква - Девини Кули 16.jpg|Поглед на средновековната црква од југоисток
File:Средновековна Црква - Девини Кули 15.jpg|Поглед на средновековната црква од југоисток
File:Средновековна Црква - Девини Кули 21.jpg|Поглед на средновековната црква со селските гробишта
File:Средновековна Црква - Девини Кули 22.jpg|Поглед на средновековната црква со селските гробишта
File:Средновековна Црква - Девини Кули 23.jpg|Поглед на средновековната црква со селските гробишта



; Внатрешност



File:Средновековна Црква - Девини Кули 08.jpg|Поглед кон олтарниот дел во внатрешноста на средновековната црква
File:Средновековна Црква - Девини Кули 11.jpg|Поглед кон куполата од внатрешноста на средновековната црква
File:Средновековна Црква - Девини Кули 04.jpg|Поглед во внатрешноста на средновековната црква
File:Средновековна Црква - Девини Кули 05.jpg|Поглед во внатрешноста на средновековната црква
File:Средновековна Црква - Девини Кули 06.jpg|Поглед во внатрешноста на средновековната црква
File:Средновековна Црква - Девини Кули 07.jpg|Поглед во внатрешноста на средновековната црква
File:Средновековна Црква - Девини Кули 09.jpg|Поглед во внатрешноста на средновековната црква
File:Средновековна Црква - Девини Кули 10.jpg|Поглед во внатрешноста на средновековната црква
File:Средновековна Црква - Девини Кули 14.jpg|Поглед во внатрешноста на средновековната црква
File:Средновековна Црква - Девини Кули 12.jpg|Поглед во внатрешноста на средновековната црква
File:Средновековна Црква - Девини Кули 13.jpg|Поглед во внатрешноста на средновековната црква



## Поврзано

* Девини Кули
* Девич

## Наводи


Категорија:Девич
Споменик на културата (Чешка)

**Спомениците на културата на [[Чешка|Чешката Република]]** ( чешки : *kulturní památka* ) се заштитени имоти (и реални и подвижни својства ) назначени од Министерството за култура на Чешката Република . Спомениците на културата што го сочинуваат најважниот дел од чешкото културно наследство можат да бидат прогласени за **национални споменици на културата** ( чешки : *národní kulturní památka* ) со регулатива на Владата на Чешката Република . Владата може да прогласи и територија, чиј карактер и околина ги одредува група недвижни споменици на културата или археолошките наоѓалишта, како целина, како **резерват** на **споменици.** Министерството за култура може да прогласи територија на населба со помал број споменици на културата, историско опкружување или дел од предел која прикажува значајни културни вредности како **зона** на **споменици.** 

Од 2019 година на списокот на светско наследство има 14 чешки споменици на културата. 

## Прогласување на објекти како споменици на културата
Критериумите за прогласување објект за споменик на културата, како и правилата за нивна заштита и управување се дефинирани во Актот 20/1987 Кол., за зачувување на државното наследство. Критериумите вклучуваат објекти што се „важен запис на историскиот развој, начинот на живот и околината на општеството од најстарите времиња до денес, како приказ на креативни вештини и дело на човештвото од различните полиња на човечки активности, за нивните револуционерни, историски, уметнички, научни и технички вредности, [или] кои имаат директна врска со важни личности и историски настани “.  
Категорија:Пределна архитектура
Категорија:Светско наследство
Категорија:Национални споменици на културата на Чешка
Даутли (Гевгелиско)

**Даутли** (, *Амбелохори*; до 1926&nbsp;г. *Δαουτλή*, *Даутли*) — поранешно гевгелиско село во Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Пајонија во областа Централна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало северно од градот Ругуновец, на самата границата со Р Македонија јужно од Севендекли и западно од Крастали.

## Историја
На почетокот на XX век Даутли било турско село во Гевгелиската каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900&nbsp;г. *Даутлиј* имал 225 жители Турци. По Втората балканска војна во 1913&nbsp;г. селото било припоено кон Грција, кога имало 272 жители. Како последица од Првата светска војна, во 1920&nbsp;г. населението се намалило на 128 жители. Турското население во 1924&nbsp;г. се иселени во Турција по сила на Лозанскиот договор, а на негово место се доведени грчки доселеници од Понд., а во 1926&nbsp;г. државата го преименува во Амбелохори. Така, во 1928&nbsp;г. во Даутли се попишани 33 семејства со вкупно 97 жители, сите дојденци. Во пописот од 1940&nbsp;г. во Даутли се заведени 111 жители. Во 1941&nbsp;г. добар дел од жителите се преселиле во селото Колиби. Според Симовски, селото продолжило да постои сè до 1951&nbsp;г. кога преостанатите 60 жители се иселиле во кукушкото село Севендекли, каде се прибрале и жителите од неколку околни села, сместувајќи се во новоизградени државни станови.

## Наводи

Категорија:Историски села во Пајонија (општина)
Категорија:Гевгелиски села
Скумско

**Скумско** или **Сконско** (, *Врахос*; до 1926&nbsp;г. *Σκούμτσικον*, *Скумцикон*) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Рупишта во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 25 жители (2021).

## Географија
Селото се наоѓа 25&nbsp;км југозападно од општинското седиште Рупишта. Лежи во областа Костенарија, во северните пазуви на планината Одре, која пак е продолжеток на Грамошта. На 1&nbsp;км источно од селото во 2010 г. е изградено вештачкото Скумско Езеро со цел да се подобри водоснабдувањето и наводнувањето.

## Историја
### Во Отоманското Царство
Во минатото, Скумско било македонско село. Кон крајот на XIX век ова било село во село во Костурската каза населено од Грци Качауни. Во црквата „Успение на пресв. Богородица“ во селото се зачувани икони од византиско време. Според грчки извори, во 1905&nbsp;г. *Скумбцико* имало 200 жители Грци.

Во мај 1905&nbsp;г. во Скумско настапила грчка чета и заробила и погубила 43 македонски печалбари на пат за Грција, меѓу кои осуммина жупанчани. Од нив преживеале само Зисо Потев и Томо Ч. Чачов од Жупаништа и Станко од Габреш.

/На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. *Скамско* се води како чисто македонско село во Костурската каза на Горичкиот санџак со 13 куќи.

Според Георги Константинов Бистрицки *Скумско* пред Првата балканска војна се состоело од 25 грчки куќи, а според Георги Христов и 1 влашка.

### Потпаѓање под Грција
За време на Првата балканска војна селото било окупирано од грчка војска, а по Втората било припоено кон Грција. Во 1913&nbsp;г. во Скумско се попишани 150, а во 1920&nbsp;г. — 169 жители. Во 1926&nbsp;г. селото е преименувано во Врахос.

## Население
Во 1928&nbsp;г. Скумско бележело пораст, кога е заведен 231 жител, за во 1940&nbsp;г. да дојде до 285 жители. Поради Грчката граѓанска војна населението во 1951&nbsp;г. се смалило на 200 жители. Во 1961&nbsp;г. во Скумско живееле 156 лица, а во 1971&nbsp;г. населението опаднало на 74 жители. Ситуацијата се подобрила во следното десетлетија, при што во 1981&nbsp;г. се попишани 136, а во 1991&nbsp;г. — 150. Сепак, во 2001&nbsp;г. населението броело 67 лица, а во 2011&nbsp;г. — само 33.

## Стопанство
Селото е планинско и сиромашно. Неговото население оди на печалба во други делови на Грција или во прекуокеанските земји.

## Поврзано
* Костенарија

## Литература
* Γιώσσης, Χρυσόστομος. Ο Βράχος και τα Όντρια: λαογραφικά, – Αθήνα, 1998.

## Наводи

## Надворешни врски
* Портал на Општина Рупишта  

Категорија:Рупишта
Тамара Грујиќ

**Тамара Грујиќ** (1977)  - автор и продуцент, најпозната како режисер на претставата Радна Акција и со Тамара во акција .

[мини|десно|исправено|Тамара Грујиќ во [Пирот, 06. март 2017 година]]

Тамара и нејзиниот сопруг Вук Ококовиќ, дипломиран продуцент на Академијата за уметности во Белград, основале продуцентската компанија „Триангл“ во рамките на која се реализирала претставата.

## Животопис
По дипломирањето во Менаџмент, се запишала на Белградската академија на уметностите, на Катедрата за медиуми и уметност продукција. Тамара завршила средно музичко училиште и пеела во Обилискиот академски хор. Таа застанала во светот на ТВ-новинарството во 2000 година на тогашната телевизија БК . Таа била новинарка и уредничка во редакцијата, а потоа специјализирана за економски теми. Таа се преселила во економската редакција и работела како новинар, уредник и презентер на „Јапонија“. Учествувала во реализацијата на програмите „Дојди на вечера“ и „Топ модел“ на Првата српска телевизија . Како домаќин на " Работна акција " работела од 2010 година. март 2016 година овој ТВ формат се емитувал на РТС наречен „ Со Тамара во акција “.

## Награди и признанија
Во 2017 година Тамара освоила награди како „ Златна Ника “ за најдобра општествена одговорност на компанијата за 22 години. Фестивалот „Интерфејс“, по што следувала национална награда „Статуа капетан Миса Анастасијевиќ “ за добротворни цели, хуманост и социјална одговорност и наградата „Жена за живот“ која ја додели фабриката за добра енергија. Тамара Грујиќ  исто така била меѓу победниците на наградата Вечерни вести за најблагородниот подвиг на годината. Таа добила сребрена плакета за човештвото.

## Наводи

Категорија:Српски новинари
Категорија:Родени во 1977 година
Ферман

мини|Ферман до кадијата на Реканската Каза со наредба до локалните власти да не го спречуваат чукањето на камбаните

**Ферман** – султански указ, наредба од повисока власт воопшто.

Ферманите биле пишувани со посебен вид арапско писмо т.н. диванија, а на почетокот стоела **султанова тура** (монограм, грб на османлиските султани – вешто напишано име и титула на султанот со арапски букви.

Во македонскиот разговорен јазик со зборот „ферман“ често се нарекуваат и долгите и подробни документи, како и случаите на опширна речитост.

## Потекло на поимот
Зборот потекнува од персискиот збор: *farmân* (فرمان). Значи „указ“, „декрет“ или „наредба“. Во турскиот јазик се користи и денес.

## Ферманите во Османлиското Царство
Во Османлиското Царство ферманите биле често користено административно средство. Со нив се давале дозволи за изградба на цркви и училишта, но и за решавање на спорови.

## Ферманот во македонското творештво
Македонски народни песни:
*Ферман дојде од Стамбола

## Наводи

Категорија:Отоманско Царство
Категорија:Архаизми
Категорија:Турцизми