open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Заѕидување

[мини|Музејска поставка што ги прикажува остатоците на [витез од XVI век, наводно заѕидан во замокот Аренсбург (Куресаре).]]
**Заѕидување** — вид смртна казна при која човек бил ставан во ѕид што се гради или бил опкружуван со глуви ѕидови од сите страни, по што умирал од глад или дехидрација (ако погубениот бил ставен во просторија со доволен обем или со доток на воздух). Ова го разликува од закопување жив, каде што човекот умира од задушување.

Заѕидувањето се споменува во легендите, фолклорот (на пример, во романската балада „Мајстор Маноле“) и книжевноста. Често овој вид казна се споменува во финските легенди, на пример, за девојка што неправедно била обвинета за велепредавство. Таа била заѕидана во ѕидот на замокот Олафсборг, кај кој, според легендата, израснала јасен со бели цветови како нејзината невиност и црвени бобинки како крвта.

На Балканот се раширило верувањето дека тврдина или мост ќе стојат долго ако во нив се заѕида жив човек (најчесто невеста или млада сопруга на еден од градителите).

## Казна
Првите траги од оваа практика се наоѓаат во Стара Грција. Таа е јасно спомната во митот за Антигона и приказната за смртта на Павсаниј. Во Стариот Рим, тоа бил многу редок начин на погубување применуван врз весталките што го прекршувале својот завет за невиност, како Реја Силвија, или дозволувале да згасне огнот што го чувале. Тие биле спуштани во мала ќелија со маслена ламба и малку храна за да им се продолжи маката. Познат случај, опишан од Плиниј Помладиот, се однесува на мачењето на весталката Корнелија, неправедно осудена од царот Домицијан. Понекогаш се користел изразот „живо закопана“, иако не станувало збор за непосредно закопување во земја.

Во средновековието, осудата на заѕидување, односно да се биде „заробен во ѕидови“, обично била истозначник за затвор на неопределено време. Постоел „тесен ѕид“, што бил самица, и „широк ѕид“, со статус споредлив со денешниот домашен притвор. Во случај на семејна жалост, болест или за време на верски празници, затворениците можеле да добијат дозволи што ги поминувале дома. „Моќта за ублажување на казните често се применувала“, истакнува Хенри Чарлс Ли, при што затворската казна била претворана во обврска за аџилак, најчесто во Светата Земја, или во осуда на парична казна. Меѓутоа, постоело и заострување на „тесниот ѕид“, наречено *carcer strictissimus*, каде осуденикот бил врзан со синџири во самица и лишен од секаков контакт до неговата смрт

## Наводи

## Надворешни врски

* Во историјата на заѕидувањето, начинот на погубување што ги закопувал жртвите живи (англиски)

Категорија:Начини на погубување
Категорија:Причини за смрт
Категорија:Жртвување
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
А. С. Бајат

200px|мини|Антонија Сузан Дафи
**Антонија Сузан Дафи** (англиски: *Antonia Susan Duffy*, 24 август 1936 — 16 ноември 2023), позната како **Антонија Сузан Бајат** (англиски: *Antonia Susan Byatt*) — англиска писателка, критичарка и универзитетска професорка.

## Биографија
Основното и средното образование ги завршила во Јорк, а дипломирала на Њухем колеџот во рамките на Универзитетот во Оксфорд. Потоа, предавала на Школата за уметности и дизајн, а на Универзитетскиот колеџ во Лондон предавала англиска и американска книжевност. Покрај тоа, имала редовна емисија на Би-би-си. Во 1990 година, таа се стекнала со титулата Витез на Британската империја. Таа била двапати омажена и имала четири деца.

## Творештво
Бајат е подеднакво позната и како книжевна критичарка и како писателка. Таа важи за најинтелектуалната писателка уште од времето на Џорџ Елиот. За романот „Поседување“ ги освоила Букеровата награда и меѓународната награда на „Ајриш тајмс“. Најпознати дела на Бајат се:
* Сончевата сенка (роман)
* Игра (роман)
* Девојка во градината (роман)
* Мртва природа (роман)
* Поседување(роман)
* Шеќер и други раскази (збирка раскази)
* Степени на слободата (монографија за романите на Ајрис Мердок)
* Време на бунтот: Вордсворт и Колриџ во своето време (книжевна критика)

## Наводи

Категорија:Англиски писатели
Категорија:Луѓе од Јорк
Категорија:Родени во 1936 година
Категорија:Починати во 2023 година
Категорија:Добитници на Букеровата награда
Категорија:Витези на Британската империја
Орашје (појаснување)

**Орашје** може да се однесува:

* Орашје — населено место во Општина Јегуновце, Тетовско, Македонија.
* Орашје (Босна и Херцеговина) — град во Посавски кантон, ФБиХ, Босна и Херцеговина.
* Орашје (Власотинце) — населено место во Општина Власотинце, Јабланички Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
* Орашје (Варварин) — населено место во Општина Варварин, Расински Управен Округ, Србија.
Кутлеш (појаснување)

**Кутлеш** може да се однесува:

* Кутлеш — гратче во општината Бер, Егејска Македонија, Грција.
* Кутлеш (Србија) — населено место во градот Лесковац, Јабланички Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
Барје

**Барје** може да се однесува на:

* Барје (Босилеград) — населено место во општината Босилеград, Пчињски Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
* Барје (Димитровград) — населено место во општината Димитровград, Пиротски Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
* Барје (Лесковац) — населено место градот Лесковац, Јаланички Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
* Барје (езеро) — езеро во Лесковачко, Јужна Србија, Србија.
Белановце (појаснување)

**Белановце** може да се однесува на:

* Белановце — населено место во општината Липково, Кумановско, Македонија.
* Белановце (Владичин Хан) — населено место во општината Владичин Хан, Пчињски Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
* Белановце (Лесковац) — населено место во градот Лесковац, Јабланички Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
* Белановце (археолошко наоѓалиште) — археолошко наоѓалиште во селото Белановце, Кумановско, Македонија
Добротин

**Добротин** може да се однесува на:

* Добротин (Бајина Башта) — населено место во општината Бајина Башта, Златиборски Управен Округ, Србија.
* Добротин (Лесковац) — населено место во градот Лесковац, Јабланички Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
* Добротин (Грачаница) — населено место во општината Грачаница, Приштински округ, Косово.
* Добротин (Подујево) — населено место во општината Подујево, Приштински округ, Косово.
Злокуќане (појаснување)

**Злокуќане** може да се однесува на:

* Злокуќане — населено место во општината Липково, Кумановско, Македонија.
* Злокуќане (Србија) — населено место во градот Лесковац, Јабланички Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
* Злокуќане (Клина) — населено место во општината Клина, Пеќски округ, Косово.
* Злокуќане (Липљан) — населено место во општината Липљан, Приштински округ, Косово.
Липовица

**Липовица** може да се однесува на:

* Липовица (Власотинце) — населено место во општината Власотинце, Јабланички Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
* Липовица (Лебане) — населено место во општината Лебане, Јабланички Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
* Липовица (Лесковац) — населено место во градот Лесковац, Јабланички Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
* Липовица (Бистрица) — археолошко наоѓалиште кај селото Бистрица, Велешко, Македонија.
Ораовица (појаснување)

**Ораовица** може да се однесува на:

* Ораовица — населено место во општината Радовиш, Македонија.
* Ораовица (Прешево) — населено место во општината Прешево, Пчињски Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
* Ораовица (Грделичко) — населено место во градот Лесковац, Јабланички Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
* Ораовица (Црковничко) — населено место во градот Лесковац, Јабланички Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
Падеж (појаснување)

**Падеж** може да се однесува:

* Падеж — лингвистичка категорија
или
* Падеж (Загорје на Сава) — населено место во општината Загорје на Сава, Словенија.
* Падеж (Лесковац) — населено место во градот Лесковац, Јабланички Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
Киро Мазнев

**Киро Мазнев** (Велес, 18 април 1912 — Велес, после 1963 г.) — македонски активист и продавач. Член на Демократскиот фронт на Македонија „Илинден 1903“, репресиран од тогашниот социјалистички режим поради неговата поддршка за обединета независна македонска држава. Мазнев бил двапати уапсен, во 1945 и 1947 година. Мазнев основал нова група откако била укината групата на Благој Џајков со Крум Чушков и Саздо Трајковски.

## Животопис
Роден на 18 април 1912 година во градот Велес, неколку месеци пред Првата балканска војна. Мазнев се образувал во неговиот мајчин град. За повисоко образование се запишал во велешката гимназија. За време на Втората светска војна и почетокот на народноослободителната борба Мазнев не зедол учество. Со ослободувањето на Тетово и градот Скопје нова комунистичка власт била формирана. Мазнев бил против новиот режим, поради тоа во 1945 година бил уапсан и интерниран шест месеци во велешките затвори.

Откако се ослободи тој открил за националистичките групи кои никнале низ градот, меѓу нив најзначаен бил групата на Благој Џајков со Крум Чушков и Саздо Трајковски. Џајков бил верник во старата идеалогија на МРО — независна обединета македонска држава. Овој идеалошки став бил противречен со тогашните гледишта на Социјалистичка Македонија. Во полициските досија дејци на оваа идеалогија биле обележани како „ВМ“ или ванчомихајловисти. Всушност синоним на фашист или бугараш. Во 1947 година формирал националистичка група. Во нејзе се вчлениле некои дејци од претходната група како Богдан Хаџи Петрушев, Кирил Ќирков и Светлана Боцева. Некои од членовите биле учесници во бунтот на Скопско кале. За време на југословенскиот терор врз велешаните групата била откриена и укината. Поради неговата клучна улога Мазнев добил осум годишна казна.

Од 1947 година сѐ до 1955 година бил мачен во Идризово. Откако излегол тој делумно бил рехабилитиран и повторно примен во секојдневниот живот. Се приклучил во Комунистичката партија на Македонија. На 19 јули 1962 година бил назначен за водач на продавницата „*Жито Македонија*“ покрај велешкиот Стар мост. Неговата судбина после тоа е непозната.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Велес
Категорија:Родени во 1912 година
Категорија:Починати во Велес
Категорија:Велешани репресирани од југословенскиот режим
Бербериште

**Бербериште** () е населено место во општината Лепосавиќ, Косовскомитровачкиот Округ, Косово. Според пописот од 2024 година имало 65 жители. Селото е претежно бошњачко.

;Етнички состав во пописот од 1981 година (100 жители)

## Поврзано
* Косовска Митровица (округ)
* Косовски Бошњаци
* Косовски Срби

## Белешки

## Наводи

Категорија:Лепосавиќ
Категорија:Населени места во Косово
Категорија:Северно Косово
Категорија:Бошњачки населби во Косово
Петровац

**Петровац** може да се однесува:

* Петровац (Лесковац) — населено место во градот Лесковац, Јабланички Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
* Петровац (Лебане) — населено место во општината Лебане, Јабланички Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
* Петровац (Трговиште) — населено место во општината Трговиште, Пчињски Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
* Петровац (Босна и Херцеговина) — општина во Република Српска, Босна и Херцеговина.
* Петровац на Млави — град и општина во Браничевскиот Управен Округ, Србија
Александровац (Бабушница)

**Александровац** е населено место во општината Бабушница, Пиротски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 40 жители.

## Поврзано
* Бабушница
* Пиротски Управен Округ
* Јужна Србија

## Наводи

Категорија:Бабушница
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Масовна гробница

[мини|254x254пкс|Заеднички гроб на 26 жртви од [Шпанска граѓанска војна|Шпанската граѓанска војна во 1936 г., ископан во 2014 г.]]
**Масовна гробница**, **збирна гробница** или **заеднички гроб** — погребно место во кое се закопани повеќе човечки тела, кои можат или не можат да бидат утврдени пред погребувањето. Според Обединетите нации, кривична масовна гробница е место со најмалку три жртви на погубувања, иако не постои сеопфатно прифатена определба.

Ваквите гробници обично се создаваат кога ќе загинат голем број луѓе, а постои потреба од брзо погребување поради санитарни причини. Иако се поврзани со воени судири и злосторства, во современо време тие можат да настанат и по глад, епидемии и природни катастрофи. Во вакви ситуации, често нема функционална општествена инфраструктура за правилно препознавање и поединечно погребување на телата.

## Епидемиолошко значење
Во воени услови кога поголемиот дел од населението во зоната на судирот има ослабен имунитет и користи отворени водни извори, брзото погребување на загинатите војници и граѓани е од клучно значење за спречување на ширење на заразни болести кај војските и граѓанското население. Од медицинска гледна точка, овие заеднички гробови се сметаат за санитарни погребувања. Во текот на воените дејствија исто така било од голема важност и погребувањето на загинатите коњи за јавање и впрегнување, како и на други работни животни, што барало организирање на посебни гробишта за животни.

## Наводи

## Надворешни врски

* Mass Graves of the Indonesian Massacres of 1965–66
* Video on the exhumation of a mass grave of World War II German soldiers in Villeneuve-Loubet, southern France, in 2006
* Mass Graves of Iraq
* Article about the effects of mass graves after the 2003 Iran earthquake.
* General article about mass graves
* Exhumation of WWII era mass graves of German and Soviet soldiers in Stalingrad
* Petition for Justice to the Mass Graves of the Tamils in Sri Lanka
* Tampering evidences of the Mass Graves of the Tamils in Sri Lanka

Категорија:Управување со кризи
Категорија:Гробишта
Категорија:Почивалишта
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Ѓорѓи Атанасов

**Ѓорѓи Атанасов** (Велес, 19 април 1926 — ?) — македонски активист и качар. Член на Демократскиот фронт на Македонија „Илинден 1903“, репресиран од тогашниот социјалистички режим поради неговата поддршка за обединета независна македонска држава. Атанасов се вчленил во националистичка група основана од Александар Патраклиевски, по потекло од Штип. Поради неговите дејности бил прогонет во Идризово.

## Животопис
Роден на 19 април 1926 година во градот Велес, тогаш дел од Кралството Југославија. Атанасов се образувал во неговиот мајчин град. Не можел да продолжи со неговото средно училишно образование поради почетокот на Втората светска војна и народноослободителната борба. После ослободувањето на Велес во 1945 година се запишал во велешката гимназија. Таму тој открил за националистичките групи кои никнале низ градот, меѓу нив најзначаен бил групата на Благој Џајков со Крум Чушков и Саздо Трајковски. Џајков бил верник во старата идеалогија на МРО — независна обединета македонска држава. Овој идеалошки став бил противречен со тогашните гледишта на Социјалистичка Македонија. Во полициските досија дејци на оваа идеалогија биле обележани како „ВМ“ или ванчомихајловисти. Всушност синоним на фашист или бугараш.

Атанасов не се приклучил во Џајковата група. Тој се вчленил во групата формирана од Александар Патраклиевски, националист по потекло од Штип. Атанасов се вчленил заедно со Ацо Уневски. Во 1947 година за време на југословенскиот терор врз велешаните групата била откриена и укината. Во еден југословенски извештај за групата наведиле: „*Организацијата имала за цел да се бори за [[обединета Македонија]] под раководство на [[Ванчо Михајлов]]*“. Оваа изјава била безсмислена бидејќи групата немала пристап до Михајлов. Истата година Атанасов поради неговата улога бил осуден 7 години во Идризово. Во 1954 година бил ослободен но не бил рехабилитиран. Неговата судбина после тоа е непозната.

## Наводи


Категорија:Луѓе од Велес
Категорија:Родени во 1926 година
Категорија:Велешани репресирани од југословенскиот режим
Иван Лазаров

**Иван Лазаров** (Долно Чичево, 1901 — Велес) — македонски активист и магационер. Учесник во Бунтот на Скопско кале во 1945 година од артилерската бригада. По Втората светска војна Лазаров се вчленил во националистичка група во Велес предводена од страна на Киро Мазнев. За време на југословенскиот терор Лазаров поради неговото членство бил осуден 4 години во Идризово. Откако бил ослободен тој продолжил да живее во Велес.

## Животопис
Роден во 1901 година во велешкото село Долно Чичево, тогаш дел од Отоманското Царство. Се образувал во неговото мајчинско село. Не продолжил со средно училишно образование. За време на Втората светска војна и народноослободителната борба, Лазаров отпрвин соработувал со бугарската фашистичка власт. Иван Лазаров бил назначен кметски намесник во неговото мајчино село. Понатаму, незадоволен со бугарскиот терор врз населението, Лазаров се приклучил во Народноослободителната војска. Учествувал во крајната битка за ослободување на Скопје. Се приклучил во Петнаесетиот македонски корпус при неговиот престој во Скопје.

Кога открил дека војската ќе се движела кон Срем наместо Солун, Лазаров заедно со Тодор Стојанов зеле учество во бунт организиран на Скопско кале во 1945 година. Неговата казна е непозната. Меѓу 1946-1947 година се преселува во Велес каде се запознава со националистичките групи основани низ градот. Во истата година се приклучува во групата на Киро Мазнев Овие групи биле верници на старата идеалогија на МРО — независна обединета македонска држава. Овој идеалошки став бил противречен со тогашните гледишта на Социјалистичка Македонија. Во полициските досија дејци на оваа идеалогија биле обележани како „ВМ“ или ванчомихајловисти. Всушност синоним на фашист или бугараш.

Заедно со Тодор Стојанов дејствувале во Демократскиот фронт на Македонија „Илинден 1903“. Во 1947 година за време на југословеснкиот терор врз велешаните нивната организација била откриена и укината. Поради неговата значајна улога Лазаров бил казнет со 4 години во Идризово. Во 1951 година бил ослободен, не бил рехабилитиран. Во еден југословенски извештај од 1960-тите се спомнува дека Лазаров бил под надзор во Велес. Неговата судбина после тоа е непозната.

## Наводи


Категорија:Луѓе од Долно Чичево
Категорија:Родени во 1901 година
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Починати во Велес
Категорија:Велешани репресирани од југословенскиот режим
Џамија (Шашаварлија)

**Џамија (Шашаварлија)** — главна и единствена џамија во селото Шашаварлија, во Општина Штип, Македонија.

## Местоположба

Џамијата се наоѓа во средишниот дел на селото Шашаварлија.

## Галерија


Податотека:Џамија во Шашаварлија 3.jpg|Поглед на џамијата
Податотека:Џамија во Шашаварлија.jpg|Поглед на џамијата


## Надворешни врски

Категорија:Шашаварлија
Категорија:Џамии во Општина Штип
Категорија:Џамии во Штипското муфтиство
Црква „Вознесение Христово“ - Шашаварлија

**Вознесение Христово** (позната и како **Свети Спас**) — главна селска црква во штипското село Шашаварлија, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото.

Во 2020 година била издадена „Процена на загрозеноста од елементарни непогоди кај православните верски храмови во општина Штип“ од страна на Центарот за управување на кризи и Универзитетот „Гоце Делчев“ во која се вели дека црквата врз основа на својата градба, местоположба и околина е загрозена од појава на пожари.

## Галерија


Податотека:Црква - Шашаварлија 2.jpg|Влезот
Податотека:Црква - Шашаварлија 3.jpg|Апсидата
Податотека:Црква - Шашаварлија 4.jpg|Западната страна
Податотека:Црква - Шашаварлија 5.jpg|Северната страна
Податотека:Црква - Шашаварлија 6.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква - Шашаварлија 7.jpg|Куполата


## Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Осма приградска парохија
* Шашаварлија

## Наводи

## Надворешни врски

Шашаварлија
Ивање (појаснување)

**Ивање** може да се однесува:

* Ивање — планински предел и поранешно село во Скопско, Македонија.
* Ивање (Бојник) — населено место во општината Бојник, Јабланички Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
Брезовица (појаснување)

**Брезовица** може да се однесува:

* Брезовица — ски-центарот и одмаралиште во селото Брезовица, општина Штрпце, Урошевачки округ, Косово.
* Брезовица (Власотинце) — населено место во општината Власотинце, Јабланички Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
* Брезовица (Велика Полана) — населено место во општината Велика Полана, Словенија.
* Брезовица (Хрпеље-Козина) — населено место во општината Хрпеље-Козина, Словенија.
* Брезовица (Селце) — поранешно село и издвоено маало во Тетовско.
Јастребац (појаснување)

**Јастребац** може да се однесува:

* Јастребац — планина во Србија.
или
* Јастребац (Бујановац) — населено место во општината Бујановац, Пчињски Управен Округ, Јужна Србија, Србија
* Јастребац (Власотинце) — населено место во општината Власотинце, Јабланички Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
* Јастребац (Владичин Хан) — населено место во општината Владичин Хан, Пчињски Управен Округ, Јужна Србија, Србија..
Нафтена војна

**Нафтена војна** — конфликт околу нафтените ресурси, или нивниот транспорт, потрошувачка или регулирање. Терминот може да се однесува и генерално на кој било конфликт во регион што содржи резерви на нафта или е географски позициониран на локација каде што некој ентитет има или може да сака да развие производствена или транспортна инфраструктура за нафтени производи. Исто така се користи и за да се означи која било од голем број специфични нафтени војни.

Истражување на Емили Мајердинг ги окарактеризира нафтените војни како мит. Таа тврди дека поддржувачите на нафтените војни ја потценуваат можноста за заземање и експлоатација на странски нафтени полиња и на тој начин ја преувеличуваат вредноста на нафтените војни. Таа испитала четири случаи кои најчесто се опишуваат како нафтени војни (јапонскиот напад врз Холандска Источна Индија за време наВтората светска војна, ирачката инвазија на Кувајт, иранско-ирачката војна и војната за Чако помеѓу Боливија и Парагвај), откривајќи дека контролата врз дополнителните нафтени ресурси не била главната причина за агресија во конфликтите.

Студија од 2024 година покажала дека присуството на нафта на спорна територија може да ја намали веројатноста државите да се обидат да ја стекнат територијата.

## Список на војни опишани како нафтени војни

* За време на Првата светска војна (1914–1918), одредени операции биле планирани специјално за обезбедување на нафтени ресурси.
* Војната за Чако (1932–1935)
* Втората светска војна (1939–1945):
** Нафтената кампања за време на Втората светска војна
** Хронологија на нафтената кампања за време на Втората светска војна
** Цели на нафтената кампања од Втората светска војна
* Настани што довеле до нападот врз Перл Харбор (1941–1945)
* Бијафранската војна, позната и како Нигериска граѓанска војна (1967–1970)
* Војни поврзани со Садам Хусеин
** Иранско-ирачка војна (1980-1988)
** Заливска војна (1990–1991)
*** Излевање на нафта при Заливската војна
*** Кувајтски нафтени пожари
** Конфликти во ирачките зони со забрана за летање (1992–2003)
** Ирачка војна (2003–2011)
*** Образложение за војната во Ирак § Нафта
* Конфликт во делтата на Нигер (2004–денес)
* Кризата во Хеглиг, пограничен конфликт помеѓу Јужен Судан и Судан (2012)

## Наводи

Категорија:Нафта
Обилиќ (појаснување)

**Обилиќ** може да се однесува:

* Милош Обилиќ — српски средновековен витез.
или
* Обилиќ — град и општина во Приштинскиот округ, Косово.
* Обилиќ (Србија) — населено место во општината Бојник, Јабланички Управен Округ, Јужна Србија, Србија.
Стајковце (појаснување)

**Стајковце** може да се однесува:

* Стајковце — историско село во општината Желино, Тетовско, Македонија.
* Стајковце (Власотинце) — населено место во општината Власотинце, Јабланички Управен Округ, Јужна Србија, Србија
* Стајковце (Сурдулица) — населено место во општината Сурдулица, Пчињски Управен Округ, Јужна Србија, Србија
Црква „Св. Ѓорѓи Музевички“

**Свети Ѓорѓи Музевички** () — црква во градот Костур, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Тома“. Изворно ѝ припаѓал на Охридската архиепископија.

Црквата била подигната во средината на XVII век. Според ктиторскиот натпис во олтарот под сцената „Видение на Петар Александриски“, таа некогаш била католикон на истоимен манастир. Во храмот работело тајно училиште. Натписот гласи:
Градбата претставува мала еднокорабна базилика со дрвен покрив и егзонартекс, сместен перпендикуларно на наосот. Градежот е примитивен.

На северниот и источниот ѕид има вреден живопис од XVI век (1550–1560). Живописот во припратата е од XVII век, поточно од 1657–1663 година, дело на мајстори од Костурската школа, кој е зачуван во лоша состојба.

## Галерија

Податотека:Saint George of Mouzevikis Church, Saint George Martyrdom fresco, Kastoria, 1657 - 1663.jpg|Мачеништвото на Свети Ѓорѓи, 1657–1663 г.
Податотека:Saint George of Mouzevikis Church August 2020 01.jpg|Свети Петар и Павле
Податотека:Saint George of Mouzevikis Church August 2020 02.jpg|Икона на Свети Јован Претеча од иконостасот
Податотека:Saint George of Mouzevikis Church August 2020 03.jpg|Видение на Петар Александриски


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Цркви во Костур
Категорија:Цркви во Костурската епархија
Категорија:Дела на Костурската школа
Категорија:Појавено во 17 век
Црква „Св. Ѓорѓи Елеуски“

**Свети Ѓорѓи Елеуски** () — црква во градот Костур, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Според натписот на северниот ѕид, црквата била подигната во 1891 г. Првично ѝ припаѓала на Елеуската парохија. Од 1905 г. е парохиски храм на Костурската епархија.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Цркви во Костур
Категорија:Цркви во Костурската епархија
Категорија:Појавено во 1891 година
Бабин Кал

**Бабин Кал** е населено место во општината Бела Паланка, Пиротски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 10 жители.

## Поврзано
* Бела Паланка
* Пиротски Управен Округ
* Јужна Србија

## Наводи

Категорија:Бела Паланка
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Ритуал (филм од 2025)

***Ритуал*** () — американски филм на ужасите од 2025 г., режиран од Дејвид Мидел, а напишан од Мидел и Енрико Натале. Врз основа на вистинска приказна, филмот ги следи свештениците Теофил Ризингер (Ал Пачино) и Џозеф Штајгер (Ден Стивенс) додека се обидуваат да ги остават настрана своите разлики за да ја спасат наводно обземената млада жена Ема Шмит (Абигејл Коуен) преку серија егзорцизми. Филмот бил издаден од XYZ Films на 6 јуни 2025 г. и добил во целост одречни одзиви од критичарите. Во Македонија премиерата била на 10 јули истата година.

## Содржина
Двајца свештеници, едниот во криза со својата вера, а другиот се соочува со бурно минато, мораат да ги надминат своите разлики за да изведат ризичен егзорцизам.

## Улоги

|-
|Ал Пачино
|отец Теофил Ризингер
|-
|Ден Стивенс
|отец Џозеф Штајгер
|-
|Ешли Грин
|сестра Роуз
|-
|Абигејл Коуен
|Ема Шмит
|-
|Патрик Фабијан
|епископ Едвардс
|-
|Патриша Хитон
|врховната опатица
|-
|Марија Камила Џиралдо
|сестра Камила
|-
|Медоу Вилијамс
|сестра Сара
|-
|Енрико Натале
|д-р Фабијан
|-
|Ричи Монтгомери
|Честер
|}

## Наводи

## Надворешни врски

* 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Филмови од 2025 година
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Американски хорор-филмови
Кобилица

мини|Кобилица на „Јоршката лаѓа“.
**Кобилица** — главната греда околу која се гради трупот на еден брод. Таа минува низ средината на бродот, од носот до крмата, и служи како основа во изградбата на бродот. Кобилицата е многу важен дел за цврстината на трупот и стабилноста на пловилото, и може да се спореди со темелите на една зграда. Кобилицата е обично првиот дел од трупот на бродот што се гради.

Поставувањето на кобилицата е значаен настан и често се одбележува со церемонија. Во некои јазици, изразот „ја поставувам кобилицата“ е идиоматски и значи започнување на некој важен потфат. Друг сликовит (идиоматски) израз е желбата „Седум стапки под кобилицата“, што значи да се избегнат подводни карпи.

Освен носечка, кобилицата има и хидродинамична задача. Таа е дел од бродот наменета да го спречува одвејувањето — страничното поместување на бродот под влијание на ветрот. Служи и како противтежа, спротивставувајќи се на страничното навалување на бродот. При страничен или речиси наспротен ветар, бродот се поместува во странична насока. Со помош на кобилицата, страничните сили се урамнотежуваат и се претвораат во движење напред.

## Историја
Употребата на кобилица кај едрениците потекнува уште од древноста. Остатоците од древниот грчки трговски брод познат како Кирениски брод го утврдуваат потеклото на кобилицата најмалку од 315 г. пр. н. е. Бродоломот кај Улубурун (ок. 1325 г. пр. н. е.) имал примитивна кобилица, но таа можеби била повеќе средишна штица отколку вистинска кобилица.

## Литература

* Rousmaniere, John, *The Annapolis Book of Seamanship*, Simon & Schuster, 1999
* *Chapman Book of Piloting* (various contributors), Hearst Corporation, 1999
* Herreshoff, Halsey (consulting editor), *The Sailor's Handbook*, Little Brown and Company
* Seidman, David, *The Complete Sailor*, International Marine, 1995
* Jobson, Gary, *Sailing Fundamentals*, Simon & Schuster, 1987

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Поморски поими
Категорија:Бродоградба
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Јарбол

мини|Јарболите на фрегатата Grand Turk
**Јарбол** или **катарка** — висок столб, вертикална или накосена конструкција на едреник (брод), обично поддржана со потпори. Првично бил наменет само за поставување едра; на современите бродови со машински погон, јарболите поддржуваат радиоантени, светлосни уреди и набљудувачници.

## Видови
Во зависност од нивната намена, тие се:

* Радарски јарбол — ако служи за монтирање на бродските радарски антени.
* Товарен јарбол (или полујарбол) — кога на него е монтирана товарна дигалка. Товарни дигалки речиси и не се среќаваат кај современите бродови.
* Вентилациски јарбол — во овој случај, јарболот претставува цевка (оџак) што служи за одведување гасови од товарни прегради (главно на танкери).

## Наводи

## Надворешни врски

* Mast (Britannica)

Категорија:Поморски поими
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Црква „Св. Јован Богослов“ - Костур

**Свети Јован Богослов** () — црква во градот Костур, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Апостоли Сервиотски“.

Црквата била подигната во XIX век врз темелите на постар храм, чиј архитектонски елементи се вградени во ѕидаријата. Градбата претставува трикорабна базилика со припрата и отворен трем на јужната страна. Во внатрешноста има вредни икони, како тие на светецот-заштитник и на Благовештението. Иконите се стари и преработени, веројатно пренесени од постарата црква. Во храмот има и убава, насликана резба. На амвонот порано имало словенски натписи, но подоцна биле избришани.

Во 1991 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.

## Икони

Податотека:Η Υπαπαντή του Κυρίου Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου του Σερβιώτη, Καστοριά.jpg|Сретението Господово со кирилични потписи, XVIII–почеток на XIX век
Податотека:Άγιος Δημήτριος Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου του Σερβιώτη, Καστοριά.jpg|Свети Димитриј, денес во Костурскиот византиски музеј
Податотека:Η ανάβαση του προφήτη Ηλία Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου του Σερβιώτη, Καστοριά Before.jpg|Вознесение Илиево, 1898 г.
Податотека:Η γέννηση της Θεοτόκου Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου του Σερβιώτη, Καστοριά.jpg|Рождество на Пресвета Богородица, XVIII век
Податотека:Η γέννηση του Χριστού Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου του Σερβιώτη, Καστοριά.jpg|Рождество Христово, XVIII–почеток на XIX век


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Цркви во Костур
Категорија:Цркви во Костурската епархија
Категорија:Споменици на културата во Костур
Категорија:Појавено во 19 век
Духови од Марс

**Духови од Марс** () ― американски акционен филм на ужасите од 2001 г., напишан, режиран и со музика од Џон Карпентер. Произведен е од Screen Gems и распределен од Sony Pictures Releasing. Главните улоги ги толкуваат Наташа Хенстриџ, Ајс Кјуб, Џејсон Стејтам, Пем Грир, Клеа Дувал и Џоана Касиди. Дејството е сместено на колонизиран Марс во XXII век, а филмот следи екипа од полицајци и осуден злосторник што се борат против жителите на рударска колонија, кои се обземени од духовите на првобитните жители на планетата.

## Содржина
200 години во иднината, марсовска полициска единица е испратена да превезе опасен затвореник од една рударска станица назад пред лицето на правдата. Но кога екипата пристигнува, го наоѓаат градот напуштен, а некои од жителите се обземени од поранешните жители на планетата.

## Улоги

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови од 2001 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Американски хорор-филмови
Категорија:Американски научнофантастични акциони филмови
Вероника Лејк

**Констанс Френсис Мари Окелман** (14 ноември 1922 - 7 јули 1973), професионално позната како **Вероника Лејк**, била американска филмска, театарска и телевизиска глумица. Лејк била најпозната по нејзините улоги како фатална жена во филмови ноар со Алан Лад во текот на 1940-тите, по нејзината фризура и филмови како „ *Патувањата на Саливан“* (1941) и *„Се оженив со вештерка“* (1942). До крајот на 1940-тите, кариерата на Лејк почнала да опаѓа, делумно поради нејзиниот алкохолизам. Во 1950-тите снимила само еден филм но имала неколку гостувања на телевизија. Се вратила на големото платно во филмот *„Стапки во снегот“* (1966), но улогата не ѝ ја оживеала кариерата.

Мемоарите на Лејк, *„Вероника: Автобиографијата на Вероника Лејк“*, биле објавени во 1970 г. Нејзината последна филмска улога била во нискобуџетен хорор филм, *„Прослава на месо“* (1970). Лејк починала на 50-годишна возраст во јули 1973 година, од хепатит и акутна повреда на бубрезите.

## Личен живот
Првиот брак на Лејк бил со уметничкиот директор Џон С. Детли, во 1940 година. Тие имале ќерка, Елејн (родена во 1941 година),  и син, Ентони (роден на 8 јули 1943 година). Синот на Лејк се родил предвреме откако таа се сопнала на кабел за осветлување додека снимала филм. Ентони починал на 15 јули 1943 година. Лејк и Детли се разделиле во август 1943 г. и се развеле во декември 1943 година.

Во 1944 година, Лејк се омажила за филмскиот режисер Андре де Тот, со кого имала син, Андре Ентони Мајкл III (познат како Мајкл Де Тот) и ќерка, Дајана (родена во октомври 1948 година).  Откако купила авион за де Тот, Лејк ја добила својата пилотска лиценца во 1946 година. Подоцна, кога го напуштила, летала сама помеѓу Лос Анџелес и Њујорк. Лејк и де Тот се развеле во 1952 година.

Во септември 1955 година, се омажила за текстописецот Џозеф Алан Мекарти. Тие се развеле во 1959 година. Во 1969 г. изјавила дека ретко ги гледала своите деца.

## Наводи

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Литература

* Лејк, Вероника; Бејн, Доналд (1970). *Вероника: Автобиографијата на Вероника Лејк* . „Цитадел Прес“;
* Ленбург, Џеф, *Пикабу: Приказната за Вероника Лејк* . iUniverse, 2001; .
* Одерман, Стјуарт, *Разговор со пијанистот 2* . BearManor Media, 2009;

## Надворешни врски

* 

Категорија:Американски театарски глумици
Категорија:Американци со ирско потекло
Категорија:Американци со германско потекло
Категорија:Американски воздухопловци
Категорија:Починати во 1973 година
Категорија:Родени во 1922 година
Категорија:Американски глумици од 20 век
Вероника Тушнова

**Вероника Михајловна Тушнова** (рус: Верони́ка Миха́йловна Тушно́ва; 27 март 1915 &#x2013; 7 јули 1965) била советскиа поетеса и член на Советскиот сојуз на писатели. Откако ги завршила медицинските студии, таа не нашла големо задоволство во тоа да биде докторка и го насочила вниманието кон пишување.

## Биографија
Тушнова завршила средно училиштеа потоа продолжила со повисоко образование по странски јазици. По дипломирањето, на инсистирање на нејзиниот татко, кој сакал таа да стане доктор, се запишала на Ленинградскиот медицински институт, каде што студирала пред 1935 година.

Во 1936 година, по смртта на нејзините родители, се вратила во Ленинград, каде што го стекнала медицинскиот степен, но имала малку задоволство во тоа да биде доктор. Во тоа време се омажила за психијатар по име Георги Розински. Таа се преселила во Москва и била примена во Книжевниот институт „Горки“ во 1941 година, но не го завршила поради почетокот на војната. Служела во Втората светска војна како медицински асистент во воените болници.

Нејзините први дела биле отпечатени во 1944 година. Објавила неколку збирки песни: *Прва книга* (1945), *Патека* (1954). Нејзиниот остар лирски талент бил откриен во збирките *„Спомен на срцето“* (1958), *„Сто часа среќа“* (1965) и други, во кои таа пишува за повисока љубов и повикува на вистински хумани односи меѓу луѓето. Една од нејзините најпопуларни песни била *„Тие не се откажуваат од љубовта“*. Стиховите биле изведени како песна од Ала Пугачова.

Таа работела и како преведувач. Тушнова починала од рак во Москва на 7 јули 1965 година.

## Семејство
Тушова била мажена двапати, но двата брака завршиле со развод. Имала ќерка од првиот брак по име Наталија (Наталија Розинскаја).

Во последните години од животот, Тушнова имала афера со поетот Александар Јашин, но тој не можел да го напушти семејството (Јашин имал четири деца). Јашин починал точно три години по Тушнова, исто така од рак.

## Збирки поезија

* *Прва книга* (1945)
* *Патека* (1954)
* *Пат до Клухор* (1956)
* *Сеќавање на срцето* (1958)
* *Втор ветер* (1961)
* *Текст* (1963, 1969)
* *Сто часа среќа* (1965)
* *Поеми* (1969)

## Наводи

Категорија:Советски поети
Категорија:Починати во 1965 година
Категорија:Родени во 1915 година
Сипаливини

**Сипаливини** (холандски: *Sipaliwini*) е најголемиот округ во Суринам, кој се наоѓа на јужниот дел на земјата. Сипаливини е воедно и единствениот округ кој нема административен главен град, бидејќи е директно под управа на владата во Парамарибо.  Округот Сипаливини вклучува спорни области, односно Суринам тврди дека југозападниот дел на Гвајана е дел од Суринам, како и југоисточниот дел на Француска Гијана.

## Историја
Сипаливини како округ е создаден во 1983 година , има население од 37.065 жители и површина од 130.567 квадратни километри.  Округот е речиси 4 пати поголем од сите другите 9 окрузи на Суринам. Како и да е, поголемиот дел од Сипаливини е речиси целосно покриен со дождовна шума.  За да се создаде округот, округот Никери бил намален за околу 65.000 квадратни километри.  Сипаливини е област населена од локални племиња, односно Маруни и друго староседелско население .  Различни мировни договори, од 1686 година па навака, им признавале автономија на племињата во нивната сопствена област; но недостасувало одредено разграничување на племенската област. Името буквално значи  „река од камења или карпи“. 

Археолозите сметаат дека ловците-собирачи живееле во денешната област Сипаливини за време на палеолитскиот период.  Регионот во голема мера бил недопрен за време на колонијалниот период, бидејќи Холанѓаните што го контролирале Суринам се плашеле од Португалците во Бразил, и дури во 20 век започнале развојните проекти.

Од 2004 година, во областа имало 41 училиште . Планирано е зголемување на бројот на училишта, бидејќи некои деца мора да патуваат на долги растојанија пеш или со брод до соседните села.  Медицинската нега ја обезбедува Медише Зендинг .  

## Администрација
До 2011 година, Сипаливини бил управуван од еден окружен комесар со седиште во Парамарибо. Во годините што следеле, за секој посебно ресорт бил назначен окружен комесар. 

### Ресорти
мини|250x250пкс| Ресортите во Сипаливини
Сипаливини е поделен на 7 ресорти ( *ressorten*):

## Наводи

Категорија:Окрузи во Суринам
Ореовац (Бела Паланка)

**Ореовац** е населено место во општината Бела Паланка, Пиротски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 22 жители.

## Поврзано
* Бела Паланка
* Пиротски Управен Округ
* Јужна Србија

## Наводи

Категорија:Бела Паланка
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Уасо

[мини| Уасо на [чилеанско поле со пченица, 1940 година.]]
**Уасо** (шпански: *huaso*) е чилеански сточар-земјоделец  и вешт коњаник, сличен на американскиот каубој, мексиканскиот *чаро* (и неговиот северен еквивалент, *вакеро*), *[[гаучо]]сот* од Аргентина, Уругвај и Рио Гранде до Сул и австралискиот сточар . Уасосите се наоѓаат низ целиот централен и јужен дел на  Чиле  додека одгледувачите на овци во регионот Ајсен и Магаланес се нарекуваат *гаучосите* . Главната разлика помеѓу у*асо* и *гаучо* е тоа што *уасо* се занимаваат со земјоделство, како и со сточарство.

*Уасоите* генерално се наоѓаат во централната долина на Чиле. Тие јаваат коњи и обично носат сламена шапка наречена *чупала* . Тие исто така носат пончо — наречено *манта* или *[[чаманто]]* над  кратка андалузиска јакна од појас, како и пантолони од обработена кожа преку чизми со држачи за потпори од кожа кои држат потпора со долги мамузи од 10 сантиметри.

*Уасосите* се дел од чилеанската фолклорна традиција и се витален дел од парадите, фиестите, празниците и народната музика.

## Етимологија
Вообичаено се изнесуваат различни теории за потеклото на зборот: од кечуанскиот *вакча* (*wakcha*) што значи *сирак*, *неприпадник на заедница*, па оттука слободен и бездомник, важен аспект на митот за уасо/гаучо, или алтернативно од кечуанскиот *васу (wasu)*, што значи или грб на животно, груб.

Податотека:ElHuasoYLaLavandera.jpg| „Уасо и перачката“ од Маурисио Ругендас (1835).
Податотека:Chilean_Husao_Spurs.jpg| Еспуели, или посребренeти челични мамузи.
Податотека:Monument_to_the_Chilean_Huaso.jpg| Споменик на уасо во Ло Миранда, Чиле.

## Поврзано

* Гаучо

## Наводи

## Надворешни врски

* Southamerica.cl/Chile/Huasos.htm

Категорија:Национални симболи на Чиле
Категорија:Чилеанско општество
Категорија:Национални персонификации
Цицибан

**„Цицибан и друго“** (словенечки: *Ciciban in še kaj*) — стихозбрика за деца на словенечкиот поет Отон Жупанчич, првобитно објавена во 1915 година.

## Содржина
Збирката содржи 33 песни: „Весели коледари“, „Тажни коледари“, „Едноногиот дедо“, „Децата пуштаат меурчиња“, „Сокол“, „Кога Цицибан плаче“, „Танец на кралот Матијаш“, „Врапци и страшило“, „Лисица“, „Ковачи“, „Ѕвона“, „Жаби“, „Приспивна песна“, „Писмо“, „Бреза и даб“, „Чобанчиња“, „Зелен Ѓорѓи“, „Пролетен брод“, „Цицибан и пчела“, „Покана“, „Мечката и медот“, „Стариот медо“, „Ленка“, „Злато во калното село“, „Познавање на ѕвездите“, „Мејурчиња“, „Приспивна песна“, „Верверица“, „Цицибан —Цицифуј“, „Цицибан го слуша татковиот часовник“, „Нашите светлости“, „Цицибан спие“ и „Разделба“.

## Изданија на македонски јазик
Во 1959 година, издавачката куќа „Кочо Рацин“ го објавила второто издание на збирката, во превод на Ацо Шопов. Книгата има 80 страници, а била испечатена во печатницата „Нова Македонија“ во април 1959 година, во тираж од 5 000 примероци. Таа не е каталогизирана и ја нема меѓународната ознака ISBN.

Во 1990 година, стихозбирката била објавена како заедничко издание на Култура, Наша книга, Мисла, Македонска книга и Детска радост, а во реализација на издавачката куќа Култура. Книгата претставува скратена верзија на стихозбирката и содржи 18 песни: „Меурчиња“, „Цицибан — Цицифуј“, „Жаби“, „Цицибан спие“, „Познавање на ѕвездите“, „Ленка“, „Ковачи“, „Децата пуштаат меурчиња“, „Приспивна песна“, „Зелен Ѓорѓи“, „Сокол“, „Лисица“, „Стариот медо“, „Мечката и медот“, „Врапци и страшило“, „Верверичка“, „Разделба“ и „Цицибан и пчела“. Изборот на песните го направил Драган Мишкоски, препевот е дело на Ацо Шопов, а автор на корицата и на илустрациите во книгата е Драган Митровски. Книгата, со обем од 24 страници, служела како лектира за прво одделение во основните училишта во СР Македонија, а била испечатена во печатницата на НИП „Нова Македонија“. Таа не е каталогизирана и ја нема меѓународната ознака ISBN.

## Наводи

Категорија:Дела на Отон Жупанчич
Категорија:Словенечка поезија
Категорија:Детска книжевност
Категорија:Книги од 1915 година
Категорија:Изданија на Кочо Рацин
Баржа

мини|Баржа платформа за сув товар со пловило туркач.
**Баржа** или **шлеп** — типично пловило со рамно дно што нема сопствен механички погонски систем. Првично се користеле на внатрешни водни патишта, додека денес се користат и во внатрешни и во морски води. Првите современи баржи биле влечени од реморкери, но на внатрешните водни патишта, повеќето се туркаат од туркачи или други пловила. Поимот „баржа“ има богата историја, па затоа постојат многу видови баржи.

## Особености
Баржите за сув товар имаат носивост од 100 до 4.000 тона, додека насипните баржи — до 11.000 тона. Баржите се користат главно на внатрешни водни патишта (реки, езера, вештачки езера), а поретко во морски услови (внатрешни или крајбрежни мориња, протоци).

На внатрешните водни патишта, од баржи се создаваат „возови“ што содржат од една до неколку баржи. Несамостојна баржа може да се движи во пар со пловило туркач. Крмниот дел на таквата баржа има засек за влегување на носниот дел од пловилото туркач. Двата пловила за вакво заемодејство се опремени со хидрауличен уред за спојување. Баржата и пловилото туркач се опремени и со уред за влечење за да се овозможи движење на баржата со влечење.

## Наводи

## Надворешни врски

* Barge Lehigh Valley 79 at the Waterfront Museum, Brooklyn, Њујорк, САД
* Britain's Official guide to canals, rivers and lakes
* 
* DBA The Barge Association
* The American Waterways Operators

Категорија:Возила
Категорија:Товарни бродови
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Барка

мини|Барката „Горх фок“ (од 1948 до 2003 г. позната како „Товариш“), изградена во 1933 г.
**Барка** — вид едреник со три до пет јарболи, со прави едра на сите јарболи, а на јарболот до крмата — коси едра. Тие преовладувале во светското бродарство во XIX век, кога биле користени како трговски бродови.

По Втората светска војна, која ја преживеале 10 трговски едреници, само два од нив повторно ги обновиле регатите меѓу себе. Тоа биле „Памир“ и „Пасат“. Меѓутоа, тие набрзо ги завршиле, со што ја затвориле богатата и славна историја на светскиот трговски поморски превоз со едреници.

## Поврзано

* Бриг

## Наводи

## Надворешни врски

* Description of the four-masted barque ''Kaiwo Maru''

Категорија:Бродови
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Лалиќ

**Лалиќ** (, ) е населено место во општината Оџаци, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 1.085 жители. Во времето на Терезијански и Јозефијански колонизации првите три стотини словачки и српски семејства, во период од 1760 до 1790 година, населувале се во пустара Лалиќ. Првите Словаци доаѓале од Банат каде веќе биле колонизиране, ама морале да се иселуваат поради стални турски напади.

## Поврзано
* Оџаци
* Војводина
* Словаци

## Наводи

Категорија:Западнобачки Управен Округ
Категорија:Населени места во Војводина
Категорија:Словачки населби во Србија
Бачево (Србија)

**Бачево** е населено место во општината Димитровград, Пиротски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 6 жители. Селото е бугарско.

## Поврзано
* Димитровград (Србија)
* Пиротски Управен Округ
* Јужна Србија
* Западни покраини
* Бугари во Србија

## Наводи

Категорија:Димитровград (Србија)
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Категорија:Бугарски населби во Србија
Лазарева (остров)

**Остров Лазарева**, познат и како **Лазарев** или **Лазареф** — остров во Аралското Езеро. Територијата на поранешниот остров се наоѓа во Каракалпакстан, Узбекистан.

Името на островот му го дал Алексеј Бутаков во 1849 година, во чест на рускиот адмирал и истражувач, Михаил Лазарев.

## Галерија

Податотека:Butakov_AI._mapa1853.tif|алт=The island on the map of the Aral Sea by A. Butakov, 1853| Островот на картата на Аралското Езеро од А. Бутаков, 1853 година
Податотека:Aral_sea_map_1960_Rus.png|алт=Lazareva Island on the map of the Aral Sea, 1960| Островот Лазарева на картата на Аралското Езеро, 1960 година
Податотека:Aral_Sea,_Vozrozhdeniya_Island_and_Komsomolsky,_Konstantin,_Bellinsgauzena,_Lazareva_islands,_LandSat-1_satellite_image,_20-SEP-1972.jpg|алт=Satellite image of former Lazareva Island (on the center), 1972| Сателитска снимка од поранешниот остров Лазарева (во средината), 1972 година


## Поврзано

* Лазарев (остров)
* Лазарев (атол)

## Извори

* Зон И. С. Лазарева остров // Аральская энциклопедия / Зонн И. С. , Гланц М. Г.. — М. : Международные отношения, 2008 г. — С. 120. — 256 стр. — .
* Бутаков А. И. Дневные записи плавання на шкуне «Константин» для исследования Аральского моря во 1848—1849 г. — Ташкент : Издательство Академии наук Узбекской ССР, 1953 година. — 52 стр.
* Бутакоф А. Истражување на Аралското Море // Весник на Кралското географско друштво. — Том. 23. — Лондон: Џон Мареј, 1853. — стр. 93-101 : 1 мапа.
Категорија:Каракалпакстан
Категорија:Поранешни острови
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците