open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Алашевце

**Алашевце** — село во Општина Липково.

## Географија и местоположба
Населбата се наоѓа во северозападниот дел на Кумановското Поле или Жеглигово, во сливот на Липковска Река, а во рамките на територијата на Општината Липково. Селото е ридско, на надморска височина од 650 метри. Од градот Куманово населбата е оддалечена 14 км.

## Историја

## Стопанство
Селото има мошне мал атар на простор од 2,7 км2. Обработливото земјиште зазема површина од 129 ха, на пасиштата отпаѓаат 51 ха, а на шумите 82 ха. Селото има полјоделска функција.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 250 Албанци.

Алешевце е мала населба, којашто во 1961 година имала 307 жители, а во 1994 година 158 жители, исклучително населено со албанско население.

Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 126 жители, од кои 119 Албанци и 7 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 89 жители, од кои 84 Албанци и 5 лица без податоци.

### Родови

Алашевце е албанско село.

Според истражувањата од 1941 година, родови во селото се:

* **Доселеници:** *Алшиче (26 к.)* потекнуваат од фисот Бериша. Овде се доселиле од селото Слубица кај Гнилане. Го знаат следното родословие: Алил (жив на 38&nbsp;г. во 1941 година) Иљаз-Алил-Асан-Амет, основачот на родот кој се доселил. Подалечно потекло имаат од северна Албанија, од местото Алшиќ во Малесија; *Гавел (12 к.)* потекнуваат од фисот Бериша. Доселени се после претходниот род од селото Станчиќ во Горна Морава. Уште подалечно потекло од северна Албанија.

## Општествени установи

* ПОУ „Фаик Коница“ - Алашевце — подрачно училиште на ОУ „Фаик Коница“ - Слупчане.

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Липково
Ваксинце

**Ваксинце** — село во Општина Липково, во околината на градот Куманово.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во западните падини на Скопска Црна Гора, во областа Жеглигово, оддалечено 13 километри северно од Куманово.

## Историја
Во XIX век селото било дел од Кумановската каза во Отоманското Царство.

## Стопанство

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Ваксинце живееле 500 жители, од кои 450 Албанци и 50 Роми.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 1.000 Албанци и 50 Македонци.

Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 2.479 жители, од кои 2.474 Албанци и 5 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.808 жители, од кои 1.728 Албанци, 1 Бошњак, 1 останат и 78 лица без податоци.
 

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
*Горубинце Црква — населба од римско време;
*Кале — утврдување од непознат период;

## Редовни настани

## Личности
* Хамид Тачи (р. 1924) - македонски борец и политичар.
* Беќир Саќипи - македонски политичар

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Липково
Черкези (село)

**Черкези** — село во Општина Куманово, во околината на градот Куманово.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Жеглигово, оддалечено 4 километри западно од Куманово.

## Историја
Местото е населено уште од средниот век, за што сведочи наоѓалиштето Гробишта на североисточниот крај на селото.

Во времето на Отоманското Царство селото е познато под името *Черкез Ќој.*

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Черкези живееле 120 жители, сите Черкези.

За време на Балканските војни, Черкезите се иселуваат, а во 1916 година во селото живееле 4 Албанци и 1 Бошњак.

## Стопанство
## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Черкези живееле 120 жители, сите Черкези.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 50 Албанци.

Според пописот од 2002 година, во селото живееле 3.741 жител, од кои: 2 Македонци, 3.719 Албанци, 4 Бошњаци и 16 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 3.137 жители, од кои 3 Македонци, 3.027 Албанци, 5 Турци, 1 Влав, 1 Бошњак, 1 останат и 99 лица без податоци.
 
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:

### Родови

Черкези  е албанско село, а порано било черкеско.

Според истражувањата од 1965 година, родови во селото се:

* *Исаки (7 к.) и Раман (7 к.)* доселени се од селото Брест. *Исљами (6 к.)* доселени се од селото Алашевце. Двата рода се доселени После Првата светска војна.
* *Маѓерци (10 к.)* доселени се од селото Маѓерци кај Прешево. *Гарани (6 к.)* доселени се од селото Гари кај Прешево. *Букурчани (6 к.)* доселени се од селото Букурце кај Прешево. *Самоличани (4 к.)* доселени се од селото Самолице кај Прешево. *Бугаринци (5 к.)* доселени се од селото Славујевци (порано Бугариње) кај Прешево. Овие родови се доселени од 1955 до 1960 година.
* *Изворчани (4 к.)* доселени се од селото Извор. *Гошинчанци (4 к.)* доселени се од селото Гошинце. *Брестјани (3 к.)* доселени се од селото Брест. *Белановчани (3 к.)* доселени се од селото Белановце. *Руѓинчанци (2 к.)* доселени се од селото Руѓинце. *Глажњани (2 к.)* доселени се од селото Глажња.

## Општествени установи
* ОУ „Јероним Дерада“ — основно училиште
* Џамија

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Гробишта — населба од средниот век

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Куманово
Глажња

**Глажња** — село во Општина Липково, во северниот дел на Македонија.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа недалеку од вештачкото езеро Глажња изградено по течението на Липковска Река. Пределот е ридски и има надморска височина од 560 до 744&nbsp;м, зависно од маалото, од кои денес главно е **Пресница**. Атарот се издига до сртот на планината Скопска Црна Гора, на границата со Скопската Котлина, и зафаќа површина од 

## Историја
Во 1861 г. Јохан фон Хан на етничката карта на долината на Јужна Морава го обележал *Глазња* како албанско село.

На крајот од XIX век Глажња било албанско село во Кумановската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. Глажња се состоела од 160 жители Арнаути муслимани.

## Стопанство
Глажња има полјоделско-шумарско стопанство. Според податок од 1998 г. селото поседува 816,5&nbsp;ха шуми, 126,7&nbsp;ха обработливо земјиште и 13,4&nbsp;ха пасишта.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 350 Албанци.

Населението на Глажња значително се зголемило во првите децении на XX век, што траело сè до 1960-тите, кога тоа речиси се располовило. Ова се должи на фактот што во непосредниот повоен период, три четвртини од населението биле Турци, а во наредните години, со изелување, тие се изедначиле со Албанците. Во 1971 г. во селото веќе немало Турци, но имало 18 Македонци, а останатите биле Албанци. Во текот на следната деценија бројот на жители доживеал голем пад и продолжил да опаѓа, но со поскромна стапка. Во 2002 година во Глажња имала 54 жители.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 19 жители, од кои 15 Албанци и 4 лица без податоци.

### Родови
Староседелското население било македонско, но подоцна претрпело албанизација и исламизација со доаѓањето на албански доселеници северна Албанија. од Според податоците од 1941 година, родови во селото се:

* **Староседелци:** *Пресница (16 к.)* поисламени и поалбанчени. Во ислам прешле на крајот од XVIII век, во времето кога овде почнале да се доселуваат другите муслимански родови. Живеат во посебно маало, но се мешаат и со другите Албанци, па така сега се изјаснуваат дека се од фисот Красниќи; *Мезни (15 к.)* поисламени и поалбанчени. На ислам прешле кога и претходниот род. И они кажуваат дека се од Красниќите.
* **Доселеници:** *Чап (19 к.)* потекнуваат од фисот Буз Мајла во Љума во северна Албанија. Овде се доселиле одамна; *Дан (6 к.)* исто потекло како и претходниот род. Овде дошле по повик од претходниот род; *Бочан (9 к.)* потекнуваат од фисот Бериша во северна Албанија.

## Општествени установи
Селото нема училиште, туку децата посетуваат настава во соседното Р’нковце.

## Иселеништво
Според истражување од 1965 г. во кумановското село Черкези живее родот *Глажњани* (2 куќи), кои се доселени од Глажња

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Липково
Злокуќане

**Злокуќане** — село во Општина Липково.

## Географија и местоположба

## Историја

## Стопанство

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 100 Албанци.

Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 12 жители, сите Албанци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 3 жители, сите 3 лица без податоци.

### Родови

Злокуќане е албанско село.

Според истражувањата од 1941 година, родови во селото се:

* **Доселеници:** *Суљови (9 к.) и Нухови (6 к.)* потекнуваат од фисот Гаш. Овие два рода потекнуваа од двајца браќа кои се доселиле како католици од северна Албанија. Нивното потекло било од местото Бело во Љума. Во родот *Суљови* се знае следното родословие: Ислам (жив на 50&nbsp;г. во 1941 година) Куртиш-Далип-Рамадан-Суљо, кој се доселил во селото.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Липково
Извор (Кумановско)

:*За други значења на  поимот *'Извор**, видете на [[Извор (појаснување)|појаснителната страница]]''


**Извор''' — село во Општина Липково, Кумановско.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Жеглигово, во сливното подрачје на Липковска Река, делумно заезерена со акумулацијата Глажња. Атарот е планински, со површина од  Од источната страна на селото минува регионалниот пат Опае - Злокуќане (Р29272) кој води до граничниот премин за Косово.

## Историја
Селото е спомнато се спомнува во Првата архилевичка грамота од 1354/5 г. како дар на деспотот Дејан за црвата во Архилевица. Во 1378-9 г. наследниците на Дејан, Јован и Константин Драгаш, ја дарувале црквата во Архилевица со сите нејзини имоти на манастирот Хиландар на Света Гора.

На крајот од XIX век Извор било албанско село во Кумановската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. Извор имал 160 Арнаути муслимани.

## Стопанство
Извор има скромно земјоделство. Од вкупната површина на атарот, 347&nbsp;ха се шуми, 163&nbsp;ха се обработливо земјиште, а само 57&nbsp;ха отпаѓа на пасишта

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 250 Албанци.

Во 1950-тите и 1960-тите, Извор бил населен претежно од Турци, Албанците биле малцинство (17,9&nbsp;% во 1953, а 12,4&nbsp;% во 1961 г). Ова се сменило во текот на наредната деценија, која Турците целосно се иселиле, а на нивно место се доселиле голем број Албанци. Сепак, во 1970-тите населението (сега целосно албанско) доживеало голем пад, кој продолжил сè до денес. На пописот од 2002 година, селото имало 4 жители.

Во 2002 година, селото имало 4 жители, сите Албанци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 20 жители, сите Албанци.

## Општествени установи
* Изворска џамија
* Подрачно основно училиште на ОУ „Фаик Коница“ - Слупчане

## Личности
* Сејфедин Сулејмани (1938-2008) — писател и политичар

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Липково
Липково

**Липково** () — село и административно седиште на истоимената општина, во областа Жеглигово, во околината на градот Куманово.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Жеглигово, во западните падини на Скопска Црна Гора, на десниот брег на Липковска Река. На 2 километри од Липково се наоѓа Липковското Езеро. Оддалечено е 13 километри западно од Куманово. Селото е рамничарско, на надморска височина од 450 метри.

## Историја
Во XIX век селото било дел од Кумановската каза на Отоманското Царство.

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Липково живееле 490 жители, од кои 250 Албанци и 240 Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Липково имало 48 Македонци, патријаршисти, под врховенството на Бугарската егзархија.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 1.000 Албанци.

Населението на селото се зголемувало, така што има население од 1.507 жители во 1961 година, а во 1994 година живееле 2.339 жители.

Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 2.644 жители и претставува најголемото село во областа Жеглигово и околината на Куманово. Во него живееле 2 Македонци, 2.631 Албанец и 11 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.138 жители, од кои 2.104 Албанци, 1 Турчин, 1 останат и 32 лица без податоци.

### Родови

Липково е албанско село.

Како еден од најстарите албански родови во селото се споменува родот *Дерњан* (53 куќи), каде што се доселил кон крајот на 18 век. Потекнува од местото Дерњан од областа Мат (северна Албанија).

## Личности

;Родени
* Реџеп Селмани (1964-), доктор по медицински науки, универзитетски професор по областа  хирургија и дигестивна хирургија при Медицинскиот факултет во Скопје и министер за здравство на С.Р Македонија.
* Бајрам Шабани, народен херој
* Крсте Христов, општественик, ктитор на црквата „Црква Св. Димитрија , Скопје“.
* Садула Дураку (1960 - ), македонски политичар, министер
* Евзи Мемети (р. 10 јуни 1936) - македонски просветен работник и функционер во СРМ

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Општина Липково
Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Опае

**Опае** — село во Општина Липково, во околината на градот Куманово.

## Географија и местоположба

## Историја
Во текот на 1413 - 1421 година селото Опае со уште две села е вклучено во мулк, подарок од султанот Мехмед I за неговата ќерка, принцезата Елалди-Хатун, жена на Ахмед-ага. Во пописниот опширен дефтер од 1570 година, селото е дел од Ќустендилскиот санџак, во Кратовската каза нахија Нагоричане и во него се регистрирани 10 муслимански семејства, 23 христијански семејства и 14 неженети, христијани.Вкупниот износ на данокот на селото изнесувал 4797 акчиња.

Во османлиските даночни регистри на немуслиманското население од вилаетот Кратово од 1618 - 1619 година селото е забележано со 16 домаќинства.

Во XIX век селото било дел од Кумановската каза на Отоманското Царство.

## Стопанство

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 250 Македонци и 150 Албанци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.619 жители, од кои 32 Македонци, 1.508 Албанци, 1 Бошњак, 1 останат и 77 лица без податоци.

### Родови
Опае е македонско-албанско село.

Според истражувањата од 1965 година, родови во селото се:

**Македонски**

* *Зафировци (4 к.), Малинови (3 к.), Диневи (1 к.) и Максимови (1 к.)* сите наведени родови во селото се **староседелски**; *Армутови (12 к.)* доселени се од селото Табановце во турско време; *Неделковци (3 к.) и Крстевци (3 к.)* доселени се од селото Слупчане во турско време; *Томовски (2 к.)* доселени се од Куманово во турско време; *Таранци (5 к.)* доселени се од селото Жуинце кај Прешево во турско време; *Пироќанци (7 к.)* доселени се во 1913 година од селото Велика Лука кај Пирот; *Доброчани (7 к.)* доселени се од селото Добрача; *Лазеви (2 к.)* доселени се од селото Слупчане; *Петровски (3 к.) и Крстевски (1 к.)* доселени се исто така од селото Слупчане; *Ѓурови (3 к.)* доселени се во 1930 година од селото Лесница во Горна Пчиња; *Врањанци (1 к.)* доселени се од околината на Врање; *Бозаџици (3 к.)* доселени се од селото Ѓерекара во Горна Пчиња; *Станковци (1 к.)* доселени се од Куманово.

**Албански**

**Бајрамовски (5 к.)* доселени се од селото Сушево; *Азировски (6 к.), Читаклар (3 к.), Алитовски (2 к.), Зенулови (1 к.) и Незировски (1 к.)* доселени се од различни села; *Зарбичани (9 к.), Сухарчани (2 к.), Брезничани (1 к.) и Рамнобучани (1 к.)* доселени се од селата во Новобрдска Крајина; *Стражани (5 к.), Руѓинчани (2 к.) и Слупчанци (2 к.)* доселени се од селата Стража, Руѓинце и Слупчане.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости

;Археолошки наоѓалишта
* Мало Опае — некропола од доцноантичко време; и
* Папушина — населба од римското време.

## Редовни настани

## Личности

* Арбер Адеми (р. 1985) — поранешен министер за образование и наука на Македонија.

## Култура и спорт

## Иселеништво
До 1965 година од селото се иселиле 25 семејства во Скопје, Куманово и Турција. Повеќе се иселувало муслиманското население.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Липково
Оризари (Кумановско)

**Оризари** — село во Општина Липково, Кумановско.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Жеглигово, во средишниот дел на општината. Теренот е рамничарски, со надморска височина од 400&nbsp;м. Атарот зафаќа површина од . Низ Оризари минува патот Липково-Куманово (Р2133). Најблиските населени места се Слупчане на североисток, Липково на југозапад и Опае на исток.

Целото село и патот ги пресекува потокот Голем Дол, кој тече кон југоисток и завршува како притока на Липковска Река во месноста Оризиште.

## Историја
Подрачјето на Оризари е населено уште од римско време, за што сведочи некрополата Беловина околу селото.

Во 1861 г. Јохан фон Хан на етничката карта на долината на Јужна Морава го обележал *Оризар* како македонско село. По извесно време овде се доселиле голем број Албанци, а македонското население драстично опаднало. На крајот од XIX век Оризари станало мешано македонско-албанско село во Кумановската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. Оризари имало 24 Македонци христијани и 180 Арнаути муслимани.

На почетокот на XX век по податоци на секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Оризари имало и 60 христијани — Роми.

## Стопанство
Во селото работат поголем број продавници, угостителски објекти и сл. Стопанството има полјоделски карактер. Според податок од 1998 г. Оризари имало 245&nbsp;ха обработливо земјиште и 224&nbsp;ха пасишта

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 500 Албанци и 50 Роми.

Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 2.094 жители, од кои 3 Македонци, 2.064 Албанци и 27 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.692 жители, од кои 1.666 Албанци и 26 лица без податоци.

## Општествени установи
* Оризарска џамија
* Детска градинка

Децата од Оризари го посетуваат недалечното основно училиште „Фаик Коница“ кое е на подеднакво растојание од Оризари и Слупчане, а најблиско средно училиште е „Исмет Јашари“ во Липково.

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Беловина — некропола од римско време

## Личности
* Исмет Јашари, наречен „Командант Куманова“ (1967-1998) — командант на УЧК, загинат во борбите со српската војска на Косово. По него се именувани разни нешта во липковскиот крај.
* Хајдар Јашари (1909–1991) — духовно лице

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Липково
Отља

**Отља** () — село во Општина Липково, Кумановско.

## Географија и местоположба

Отља лежи северозападно од Куманово и кумановскиот дел на Скопска Црна Гора (Карадак), во Жеглигово на десниот брег на Липковска Река. Местото е исполнето со планини и котлини, и се наоѓа во близина на селата Липково и Матејче. Отља се наоѓа на падините на Скопска Црна Гора, во селата кои се населени со Албанци муслимани.

## Историја

## Стопанство

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 1.100 Албанци, 50 Македонци и 50 Роми.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.538 жители, од кои 2.485 Албанци и 52 лица без податоци.

### Родови
Отља е муслиманско село. А порано имало и православно население.

Според истражувањата од 1941 година, родови во селото биле

**Православни**

* *Грујовци (4 к.)* доселени биле пред повеќе од 350 години од околината на Вучитрн во Косово. Тогаш во Отла и останатите села на Карадак немало доселени муслимански родови од Албанија. Потоа доста население од Грујовци се иселил во Скопје, Дебар, Матејче и Куманово.
* *Петковци (1 к.)* доселени биле од околината на Косовска Митровица во Косово. Од овој род имало многу иселеници во Куманово (10 семејства).
* *Златанови (1 к.)* доселени биле од некое место во Косово. Имале иселеници во Куманово (8 семејства).
* *Ѓоргиовци (1 к.)* доселени биле од Метохија. Имале иселеници во Куманово (10 семејства).

**Муслимански**

* *Острец (9 к.) и Муратови (18 к.)* потекнуваат од фисот Бериша во северна Албанија.
* *Ибралар (8 к.)* потекнуваат од фисот Гаш во северна Албанија.
* *Абазолар (20 к.), Аметалар (17 к.), Пљускалар (8 к.), Дајколар (10 к.), Крачуљ (12 к.), Курталар (12 к.) и Аличко (10 к.)* потекнуваат од фисот Красниќи во северна Албанија.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Липково
Р’нковце

**Р’нковце** или **Р’нковци** () — село во Општина Липково, во северниот дел на Македонија.

## Географија и местоположба
Селото е сместено западните делови на Скопска Црна Гора, недалеку од патот од Липково кон Липковското Езеро. Лежи во планински предел, на надморска височина од 780&nbsp;м, а атарот зафаќа површина од .
## Историја
На крајот од XIX век Р’нковце било албанско село во Кумановската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. *Хрнковци* (*Хрънковци*) се состоело од 50 Арнаути муслимани и 50 Роми.

## Стопанство
Според податок од 1998 г. Р’нковце располага со 199&nbsp;ха шуми и 47&nbsp;ха обработливо земјиште.

## Демографија

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 150 Албанци.

Селото доживеало двоен пораст во првите децении на XX век. Според пописите од 1953 и 1961 г. огромен дел од жителите на Р’нковце биле Турци. Ова се сменило во текот на 1960-тите кога Турците се иселиле, а на нивно место дошле голем број Албанци. Така, од вкупно 201 жител во 1971 г. имало 17 Турци, 3 Македонци, а останатите биле Албанци. Во наредните пописни години во ’Рнковце живееле исклучиво Албанци, а населението покажува неколкукратен пад.

Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 21 жител, сите Албанци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.

### Родови

Р’нковце денес е албанско село

Според податоците од 1941 година, родови во селото се:

* **Доселеници:** *Селманови (10 к.), Аметови (9 к.) и Данови (7 к.)* потекнуваат од фисот Бериша. Овде се доселиле од местото Чаје во северна Албанија. Предците на овие родови биле блиски роднини.

## Општествени установи
* Основно училиште

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Липково
Категорија:Раселени села во Македонија
Лојане

**Лојане** — село во Општина Липково, во околината на градот Куманово.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Жеглигово, оддалечено 17 километри северно од Куманово.

## Историја
Во XIX век селото било дел од Кумановската каза на Отоманското Царство.

## Стопанство

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Лојане живееле 440 жители, сите Албанци.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 800 Албанци и 50 Македонци.

Според пописот од 2002 година, во Лојане живеат 2.682 жители, од кои 2.668 Албанци, 3 Бошњаци и 11 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.905 жители, од кои 1.858 Албанци и 47 лица без податоци.

## Општествени установи
* Хаџи Есат џамија, изградена во 1816 г.

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости

;Археолошки наоѓалишта
* Гури Крис — рудник од римско време;
* Лојане — некропола од доцноантичко време; и
* Падина — доцноантички крајпатен стражарски кастел

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Липково
Слупчане

**Слупчане** — село во Општина Липково, во околината на градот Куманово.

## Географија и местоположба

## Историја
Подрачјето на Слупчане е населено уште од римско време, за што сведочи наоѓалиштето Плачковица на 3&nbsp;км источно од селото.

Во XIX век селото било дел од Кумановската каза во Отоманското Царство.

## Стопанство

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Слупчане живееле 420 жители, од кои 330 Албанци и 90 Роми. Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Слупчане имало 160 жители, христијани— патријаршисти.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 1.000 Албанци и 150 Роми.

Слупчане е голема населба и според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 3.789 жители, од кои 3.789 Албанци, 1 Влав и 19 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 3.654 жители, од кои 3.574 Албанци, 1 останат и 79 лица без податоци.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Кале — градиште од доцноантичко време
* Плачковица — населба од римско време

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Липково
Стража (село)

**Стража** — село во Општина Липково, во северниот дел на Македонија. Денес нема жители.

## Географија и местоположба
Селото е планинско, сместено под североисточната падина на Скопска Црна Гора, до самата граница со Србија (Општина Прешево).

На околу 500&nbsp;м на северозапад од главната населба е Табак Маало, сместено на повисок дел од падината.

## Историја
На крајот на XIX век Стража било албанско село во Кумановската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Стража се состоела од 100 „Арнаути муслимани“.

## Демографија

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 150 Албанци.

Иако на претходните етнографски прегледи населението е укажано како албанско (т.е. „арнаутско“), на пописот во 1951 г. тоа се води со 171 жител, од кои 162 Турци и само 9 Албанци. Во текот на 1950-тите деценија бројот на Турци и Албанци се изедначил, веројатно поради иселувањето на Турците. Во 1971 г. Стража се свела на 89 жители — сите Албанци. Селото е целосно напуштено во текот на 1970-тите години. Според пописот од 2002 година, нема ниеден постојан жител. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Липково
Категорија:Раселени села во Македонија
Стрима

**Стрима** — село во Општина Липково.

## Географија и местоположба

Стрима е планинско село кое се наоѓа на само 9км од општина Липково. Селото се наоѓа на падините на Карадак (Скопска Црна Гора) и е сместено во северозападна Македонија до границата со Косово. Стрима допира со атарот на селата Брест на запад, Отља на исток, Р'нковце на север, и на југозапад со селата Матејче, Љубанци во општина Бутел, Радишани; последните села најмногу допираат во близина на селото Бел Камен.
Најниската надморска височина кај селото е 700 метри, додека највисоката е 1625 метри.

## Историја

При крајот на XIX век, Стрима е албанско село во Скопската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов од 1900 година, селото Стрима е населено од 140 арнаути муслимани.

## Стопанство

Економијата во селото е Главно фокусирана на зачувување на шумите и добитокот, но ова село е карактеризирано и во одгледување на житни култури како пченица, пченка, јачмен, 'рж и овес.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 250 Албанци.

Според пописот од 2002, Стрима има 3 жители Албанци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 9 жители, сите 9 лица без податоци.

### Родови
Стрима е албанско село.

Според истражувањата од 1941 година, родови во селото се:

* **Доселеници:** *Матрин (13 к.), Ибраим (17 к.) и Поштр (18 к.)* потекнуваат од фисот Бериш во северна Албанија. Одамна доселени овде.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
*Кале — доцноантички кастел збег;

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Липково
Ропалце

**Ропалце** — село во Општина Липково во околината на градот Куманово.

## Географија и местоположба

## Историја

## Стопанство

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 350 Албанци и 50 Македонци.

Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 1.373 жители, од кои 1 Македонец, 1.355 Албанци, 7 Срби и 10 останати,

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.212 жители, од кои 1.173 Албанци, 1 Бошњак и 38 лица без податоци.

### Родови:

* Еден од најстарите албански родови во селото е родот *Дерњан* (21 куќа). Името го добиле според поранешното место на живеење (Дерјан) во областа Мат, во северна Албанија.
Според истражувањата од 1941 година, родови во селото се:

**Албански**

* **Староседелци:** *Демир (6 к.)* на ислам преминале во почетокот од XIX век, во времето кога почнале да се доселуваат предците на другите муслимански родови. Сега се издаваат дека припаѓаат на фисот Гаш, но тоа не им го признаваат останатите муслимани. Поради промената на верата некои овој род го нарекуваат и Торбеши. Од овој род има иселеници во Куманово (три семејства) и во Турција (три семејства).
* **Доселеници:** *Асанови (24 к.)* потекнуваат од фисот Битич (они го викаат и Бутич) во северна Албанија. Го знаат следното родословие: Бислим (жив на 65&nbsp;г. во 1941 година) Рамадан-Исен-Асан, последниот е роден во северна Албанија. Имаат иселеници во Скопје (три семејства), Куманово (две семејства), Батинци и во Турција (едно семејство); *Дерњан (21 к.)* потекнуваат од некое место Дерњан во околината на Мат во северна Албанија. Некое време живееле во Дебарско пред да се доселат во денешното село. Имаат иселеници во Скопје (пет семејства) и во Куманово (едно семејство).

**Православни**

* **Доселеници:** *Момиќи (2 к.)* доселени се во 1921 година од Босна; *Митровиќи (2 к.)* доселени се од селото Барбанце во Пчиња. Овде живеат од 1924 година; *Стојановиќ* (1 к.) доселени се во 1927 година од Шумата Трница кај Ристовац; *Близнакови (1 к.)* доселени се во 1929 година од истото место како и претходниот род; *Станислав (1 к.)* доселени се од Магленца кај Ристовац; *Антеви (1 к.)* доселени се во 1934 година од Трговиште.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Липково
Меѓународен сојуз за чиста и применета хемија

**Меѓународен сојуз за чиста и применета хемија** или **МСЧПХ** (, **IUPAC**) — меѓународно здружение на национални организации од областа на хемијата кое се занимава со стандардизација на терминологија и номенклатурата во хемијата, но и во другите природни науки. Врши и стандардизација на атомските маси на елементите, како и именување на новооткриените хемиски елементи. Исто така се занимава со подобрување на образованието во природните науки.

## Поврзано
* Меѓународен совет за наука

## Надворешни врски
* 

## Наводи

Категорија:Хемиска номенклатура
Категорија:Хемиски организации
Категорија:Меѓународни научни организации
Категорија:Стандардизациони организации
Категорија:Научни организации во Швајцарија
Бенелукс

**Бенелукс** (; ; ) — политичко-економски сојуз во Ниските Земји на Западна Европа составен од три земји членки: Белгија, Холандија и Луксембург.

## Историја
Договорот со кој е основан "Царинскиот сојуз на Бенелукс" го потпишаа 1944 година трите земји во Лондон, а стапи на сила 1947 година. Сојузот престана со постоење 1960 година, кога беше заменете со Економскиот сојуз на Бенелукс. Пред неа постоела (и постои) Економска сојузот Белгија-Луксембург, основана 1921 година. Основњето на сојузот придонел за формирање на Европската Унија (ЕУ. Парламентот на Бенелукс е формиран 1955 година . Се состоел од 21 члена на холандскиот парламент, 21 член од белгискиот парламент и 7 члена од луксембуршкиот парламент.
Договорот по кој е основана Европската Унија на Бенелукс е потпишан 1958 година, а стапил на сила 1960. Генералниот секретириат се наоѓа во Брисел. 1965 година, потпишан е договор со кој е основан Суд на Бенелуксот. Стапил на сила 1975 година. Судот е составен од судиите на највискиоте судови на трите земји. Ова меѓународна правна институција се наоѓа во Брисел. Договорот по кој е основан Економскиот сојуз на Бенелукс последен пат е обновен во 2010 година и истиот е тековен.

## Наводи

## Поврзано
* Ниски Земји

## Наводи

## Надворешни врски

* Матична страница на организацијата


Категорија:Западна Европа
Категорија:Региони во Европа
Категорија:Историја на Ниските Земји
Полн агол

Во елементарната геометрија, **полн агол** е агол чија ротација е цела кружница. Значи, двата краци на полн агол се совпаѓаат и самиот агол е една полуправа (види и празен агол). Кружниот лак со што се означува полн агол е кружница. Внатрешниот дел од полн агол е целата рамнина. 
*Полн агол има триста и шеесет степени, односно 360o.
*Полн агол има 2&pi; радијани, односно е еднаков на 2&pi;.
 Полн агол: &nbsp;  \alpha = 360^{\circ} = 2 \pi \approx 6,2832
 
## Одлики во елементарна геометрија
*Полн агол има 360o. Доказ: Полн агол е цела кружница, а таа (по дефиниција) има 360&deg; (види агол).
*Конструкција на полн агол: Се црта полуправа која не мора да е хоризонтална, со зголемена почетна точка (темето). Се црта кружница чиј центар е точката. До кружницата се пиши означување како на пример &alpha;=360&deg;.
*Бидејќи при цртање, агли се повторуваат за секој 360o, т.е. за секоја целосна ротација околу кружницата, честопати 
** Се смета дека полн агол е истиот агол како празен агол=0o и се пиши: 0o=360;o.
** Компјутерски апликации го цртат полн агол од 360o како празен агол (решение за ова во Геогебра е да се користи 359.99o).

## Стандардна позиција
Во Декартов правоаголен координатен систем, аголoт &alpha; е во *стандардна позиција* ако темето е О(0,0), а почетниот крак е позитивниот дел од *х*-оска. Крајниот крак се добива по ротација за големината на &alpha; во насоката спротивен на стрелките на часовникот.
*Крајниот крак на полн агол во стандардна позиција е пак **позитивниот** дел од *х*-оската, односно се наоѓа помеѓу IV-иот и I-иот квадрант. Лакот е (било која) кружница со центар во О(0,0), а насоката на лакот не мора да се означува.
*Складни агли во степени:  0&deg;=360&deg;=-360&deg;. 
*Складни агли во радијани: 0=2&pi;=-2&pi;. (Оваа равенка важи само за агли. Се разбира дека како броеви; 0&ne;2&pi;&ne;-2&pi;. Формално, треба да се користи знакот за складност, односно 0&cong;2&pi;&cong;-2&pi;.)

## Тригонометрија
*Во тригонометријата, соодветниот триаголник во едничната кружниа со полн агол е *дегенериран* правоаголен триаголник. (Дегенериран триаголник е триаголник каде што едната страна има нула должина така да е *сплеснат*. Автроматско, внатрешните агли на дегенериран триаголник се 90o, 90o, и 0o. Дегенерирани триаголници се наоѓа при празен 0o, прав 90o, рамен 180o, 270o и полн 360o агол.)

Кај полн агол, крајната точка на хипотенузата *c* е (1,0) (исто како при празен агол). Оваа точка лежи на (позитивниот дел од) *х*-оската. Значи крајната точка на легната (соседната) страна *b* e (1,0), оваа легната страна и хипотенузата се преклопуваат и *b*=1. Триаголникот нема висинa, односно спротивната страна *a*=0. Се разбира дека хипотенузата е полупречник *c*=1 (види слика).





## Наводи

## Поврзани теми
*Агол
*Видови агли
*Празен агол
*Тригонометрија

## Надворешни врски
* 
* interactive

Категорија:Агол
Категорија:Елементарна геометрија
Категорија:Геометрија
Категорија:Тригонометрија
Категорија:Математичко образование
Светска организација за интелектуална сопственост

**Светската организација за интелектуална сопственост** (**СОИС**) е меѓународна организација во рамките на ОН. Основана е во 1967 година. Седиштето ѝ е во Женева, Швајцарија.

## Литература
* Игор Јанев, UN and the international financial and economic organizations, publ. Institute of Political Studies, Belgrade, 2004.
* Игор Јанев, World Intelectual Property Organization, publ. Institute of Political Studies, Belgrade, 2009, ISBN 978-86-7419-188-0 

## Поврзано
* Светски ден на интелектуалната сопственост

Категорија:Меѓународни организации
Категорија:Специјализирани организации на ООН
Категорија:Право на интелектуална сопственост
Категорија:Појавено во 1967 година
Тромеѓа (село)

**Тромеѓа** — село во Општина Куманово на растојание од 4&nbsp;км од градот Куманово.

## Историја

## Стопанство
## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 450 Македонци.

Во 2002 година во селото живееле 1.298 жители, од кои 692 Македонци, 604 Срби и 2 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.187 жители, од кои 757 Македонци, 1 Влав, 389 Срби, 6 останати и 34 лица без податоци.
 

### Родови
Тромеѓа е мешано село

Според истражувањата од 1966 година, родови во селото се:

**Српски**

* *Стрике (4 к.)* доселени се од селото Плашко во Лика (Хрватска). *Свилари (2 к.) и Ханиќи (1 к.)* доселени се од селото Пеќана во Лика. *Крајиновиќи (2 к.)* доселени се од селото Читлук во Лика. *Мандиќи (1 к.)* доселени се од селото Јошани во Лика. *Ралиќи (1 к.)* доселени се од селото Мочила во Лика. Сите се познати под името *Личани*.
* *Дојчиновиќи (3 к.), Манчиќи (1 к.) и Костиќи (1 к.)* доселени се од селото Завој кај Пирот. *Симоновиќи (3 к.)* доселени се од селото Вучје кај Пирот. Сите се познати и под името *Пироќани*.
* *Ѓорѓевиќи (3 к.)* доселени се од Големо Села кај Врање. *Симиќи (2 к.)* доселени се од селото Лукарце кај Врање. Познати се и под името *Врањанци*.
* *Стајиќи (5 к.), Павловиќи (3 к.), Пауновиќи (2 к.), Милковиќи (2 к.) и Козједољани (12 к.)* доселени се од Козји Дол во Горна Пчиња. *Станојковиќи (3 к.)* доселени се од селото Јабланце во Горна Пчиња. До овде наведените српски родови се доселени помеѓу 1920/23&nbsp;г.
* *Козједолчани (80 к.)* доселени се од Горни и Долни Козји Дол во Горна Пчиња во текот на Втората светска војна и подоцна.

**Македонски**

* *Таневски (6 к.)* доселени се од селото Суви Дол близу Страцин кај Кочани. *Јовановски (4 к.)* доселени се од селото Герман кај Крива Паланка. *Тасиќи (7 к.), Величковиќи (4 к.), Младеновски (3 к.) и Димитријевски (1 к.)* доселени се од селото Дејловце. *Козјачани (13 к.)* доселени се од селата на планината Козјак. *Паланчани (13 к.)* доселени се од разни села во  Кривопаланечко.

## Општествени установи
### Спорт
Во селото игра фудбалскиот клуб „Победа“, основан во 1977 г. Има играно во Третата лига — Север. Моментално учествува во Општинската фудбалска лига Куманово.

## Редовни настани

## Личности

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Куманово
Грекање

**Грекање** (служб. **Грекај**, ) — село во Општина Маврово и Ростуше, Гостиварско.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Горна Река, на источните ограноци на планината Кораб и во горното сливно подрачје на реката Радика. Како планинско село, лежи на надморска височина од 1.089&nbsp;м, а атарот зафаќа . Крај селото минува Рибничка Река, која тука ги прима притоките Грекајска Река од север и Завојски Поток од југ.

Отаде речниот дол, во близина на селото се наоѓа местото на некогашното село Завојско, уништено за време на Првата светска војна. Во непосредна близина на север е селото Нивиште.

## Историја
Сите села во Горна Река порано биле македонски. Во почетокот на XIX век, Грекање како и останатите села во областа биле во процес на албанизација. Во 1852 г. жители на Грекање го поддржале издавањето на „Утешение грешним“ на Кирил Пејчиновиќ.

На крајот на XIX век Грекање веќе било „албанско“ село во Реканската каза на Отоманскто Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. *Грекање* има 25 жители Арнаути христијани и 14 Арнаути муслимани. Се поставува прашањето колкав дел од нив биле вистински Албанци доселени од Албанија, а колку биле албанизирани (или неалбанизирани) Македонци.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. *Грекане* е претставено како албанско село од мешана (муслиманска и православна) вероисповед во Реканската каза на Дебарскиот санџак со 36 куќи.

Работејќи во полза на српската пропаганда, патријаршискиот митрополит Поликарп Дебарски и Велешки напишал дека во 1904 г. во Грекање имало 2 „српски“ куќи, кои всушност биле македонски. Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. христијанското на Грекање се состело од 12 „Албанци“.

## Стопанство
Грекање има сточарско-шумарско стопанство. Според податок од 1998 г. атарот опфаќа 1.111,7&nbsp;ха шуми, 681,3&nbsp;ха пасишта и само 22,6&nbsp;ха обработливо земјиште.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 50 Албанци.

Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 20 жители, сите Албанци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 3 жители, сите Албанци.

## Иселеништво
Според истражување од 1950 г. во скопското село Патишка Река (Општина Сопиште) живее родот Гегалар (13 куќи), доселен од Грекање.

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Мавровско-ростушки села
Категорија:Села во Општина Маврово и Ростуше
Маврови Анови

**Маврови Анови** — село во Општина Маврово и Ростуше, во областа Мала Река. Пред новата територијална поделба била седиште на истоимената општина, Општина Маврови Анови.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Мала Река, на брегот на вештачкото Мавровско Езеро, меѓу шумовитите и високите планини.

## Историја
Вкупно 2 жители на оваа населба се заведени како жртви во Втората светска војна.[мини|лево|Споменик во Маврови Анови посветен на 52 градежни работници на хидросистемот „Маврово“ кои на 11 февруари 1956 година загинале при снежна [лавина.]]

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 50Македонци.

Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 167 жители, од кои 137 Македонци, 16 Турци, 10 Роми, 2 Срби и 2 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 121 жител, од кои 92 Македонци, 2 Албанци, 16 Турци, 2 Роми, 1 Влав и 8 лица без податоци.

## Самоуправа и политика

мини|десно|ЦОУ „Денче Дејановски“ во Маврови Анови

Пред новата територијална поделба Маврови Анови биле седиште на истоимената општина, Општина Маврови Анови. По новата поделба тоа потпаднало во рамките на Општина Маврово и Ростуше. Денес во Маврови Анови е сместено седиштето на Одделението за урбанизам, комунални дејности, угостителство и туризам при Општина Маврово и Ростуше.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Мавровско-ростушки села
Категорија:Села во Општина Маврово и Ростуше
Сушица (Ростушко)

**Сушица** — раселено село во Општина Маврово и Ростуше, во областа Мала Река, во околината на градот Дебар.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Мала Река, на падините на Бистра. Оддалечено е 16 километри источно од градот Дебар.

## Историја
Во  век, Сушица било село во Реканската каза на Отоманското Царство.

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Сушица живееле 156 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Сушица имало 192 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Сушица се води како чисто македонско село во Реканската каза на Дебарскиот санџак со 24 куќи.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 50 Македонци.

Селото е наполно раселено по 1953 година, кога броело само 49 жители, сите Македонци.

Според пописот од 2002 година, во селото Сушица немало жители. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.

### Родови

За Сушица се говори дека е најстаро село во мијачкиот крај. Родовите во селото се староседелски доселени од старото село Сушица.

Родови во Сушица се: *Веловци*, *Митровци*, *Ставревци*, *Проковци*, *Коловци*, *Андоновци*, *Ѓоргевци*, *Ефтимовци*, *Цветковци*, *Угриновци*, *Мартиновци*, *Павлевци*, *Мијатовци* и *Јосевци*, сите доселени од Старо Сушица.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Мавровско-ростушки села
Категорија:Села во Општина Маврово и Ростуше
Категорија:Раселени села во Македонија