open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Максим Стависки

**Максим Стависки** ( ; роден на 16 ноември 1977 година во Ростов-на-Дон, Русија) — руски и бугарски лизгач во категоријата уметнички танци. Неговата партнерка била Албена Денкова. Тие биле првите луѓе од Бугарија во уметничко лизгање што освоиле медал на Европското и Светското првенство.

мини|Албена Денкова и Максим Стависки на Светското првенство во Дортмунд
[мини| Албена Денкова и Максим Стависки на церемонијата за медали во [2004 година на Светскиот куп ]]
До 2005 година парот го тренирале Алексеј Горшков во Софија или Одинцов, кој се наоѓал во близина на Москва.

Максим бил Евреин, со потекло од Русија, но имал бугарско државјанство. Во 1996 година тој се споил со Албена Денкова и тие оттогаш настапуваат заедно. Во 2000 г. Денкова и Стависки се преселиле од Софија во Одинково, заради подобри услови за обука.

По Светското првенство во 2005 година, Денкова и Стависки се преселиле во Делавер (САД) за да тренираат со Наталија Линичук и Генадиј Карпоносов.

Во 2006 г. во Калгари, Канада, тие освоиле златен медал и станале светски шампиони во танцови во парови.

## Резултати

* 2007 година. 
** Златен медал на светскиот шампион - светски шампиони 
** Бронзен медал на Европска 
** НАЦИОНАЛНИ ШАМПИОНИ
* 2006 година. 
** Зимски олимписки игри на петто место, Торино ( Италија ) 
** Златен медал на светскиот шампион - светски шампиони
* 2005 година. 
** Петто место на Светскиот куп 
**  Се откажале од Европското првенство 
** НАЦИОНАЛНИ ШАМПИОНИ
* 2004 година. 
** СИЛВЕРСКИ МЕДАЛ на Светскиот куп 
** СИЛВЕРСКИ МЕДАЛ на Европските првенства 
** НАЦИОНАЛНИ ШАМПИОНИ
* 2003 година. 
** БРОНСКИ МЕДАЛ на Светскиот куп 
** СИЛВЕР МЕДАЛ на Европско првенство 
** НАЦИОНАЛНИ ШАМПИОНИ
* 2002 г. 
** Седмото место на Олимпијадата 
** Петто место на Светскиот куп 
** Шесто место на Европското првенство 
** НАЦИОНАЛНИ ШАМПИОНИ
* 2001 година. 
** Десетти на Светскиот куп 
** Осмо место на Европското првенство 
** НАЦИОНАЛНИ ШАМПИОНИ
* 2000 година. 
** НАЦИОНАЛНИ ШАМПИОНИ
* 1999 година. 
** 11-ти на Светскиот куп 
** 9-то место на Европското првенство 
** НАЦИОНАЛНИ ШАМПИОНИ
* 1998 година. 
** 18-ти на Олимпијадата 
** 17-ти на Светскиот куп 
** 16-то место на Европското првенство 
** НАЦИОНАЛНИ ШАМПИОНИ
* 1997 г. 
** 19-ти на Светскиот куп 
** 17-то место на Европското првенство 
** НАЦИОНАЛНИ ШАМПИОНИ

## Надворешни врски

* Albena Denkova and Maxim Staviski at the International Skating Union
* Official Denkova & Staviski web site

Категорија:Родени во 1977 година
Категорија:Руски Евреи
Категорија:Руси во Бугарија
Категорија:Уметничко лизгање
Класичен Вајмар

**Класичен Вајмар** се збир од споменици во Вајмар кои од 2-ри. Декември 1998 година влегле во Светското наследство  под заштита на УНЕСКО, во кое се вклучени единаесет различни споменици, кои асоцираат споменици на градот Вајмар, чија вредност е одредена врз основа на историски настани, архитектонски изглед и автентична опрема.

## Културно историска класификација
Ансамблот „Класичен Вајмар“ претставува уникатно обележје на една мината но многу влијателна културна епоха - „Вајмарската Класика“, која преку европското и граѓанско поимање ја оформила дворјанската и граѓанската култура во еден современ средноевропски град во 1800.

## Наводи

Категорија:Културно наследство во Германија
Категорија:Светско наследство во Германија
Црква Света Елизабета (Марбург)

**Црквата Свети Елизабета** во Марбург, Германија, е изградена по Орденот на тевтонските витези во чест на Светица Елизабета од Унгарија. Нејзиниот гроб ја направил црквата важно одредиште за поклонение за време на доцниот среден век.

Категорија:Цркви во Германија
Категорија:Марбург
Карат (група)

**Карат** (Ger. for "carat") е германски рок бенд, основан во 1975 година во Источен Берлин, во тоа време дел од Демократска република Германија, или Источна Германија. Карат, исто така се здобил со голема популарност во Западна Германија кога албумот од 1982 година „*Der blaue Planet*“ бил еден од највисоко продаваните на годината во Источна и Западна Германија, со што Карат бил еден од најпознатите бендови во рок-музиката на германски јазик.

Категорија:Германски музички групи
Категорија:Музички групи основани во 1975 година
Лоди (округ)

мини|Лоди во Италија
**Округот Лоди** () — област во рамките на провинцијата Ломбардија во северна Италија. Окружното место и најголемата градска населба е градот со исто име, Лоди.

Површината на округот е 782 км², а бројот на жители е 223.630 (2008 година).

## Природни одлики
Округот Лоди се наоѓа во северниот дел на земјата, без излез на море. Локацијата на округот е во рамнината на Падова, областа е целосно обична. Реките во областа се во исто време и нејзините граници. Јужната граница на областа е реката По и источната реката Ада .

## Население
Според најновите проценки од 2008 година, повеќе од 220.000 жители живеат во округот Лоди. Густината на населението е голема, околу 280 жители на километар квадратен. Тоа е особено густо населена област западно од градот Лоди, на јужниот брег на градското подрачје на Милано.

Покрај огромното мнозинство на италијанското население, има и голем број имигранти од целиот свет.

## Општини и населени места
Во округот Лоди има 61 општина (итал. *Комуни*).

Најважното населено место и седиште на округот е градот Лоди (43,000 жители), кој со своите предградија има значително повеќе население. 
центар|мини|270x270пкс| Град Лоди, центар на округот

## Надворешни врски

* www.provincia.lodi.it Официјална страница на округот Лоди

Категорија:Ломбардија
Категорија:Покраини во Италија
Пудис

**„Пудис“** — германска рок група. Биле формирани 1969 година, иако уште од претходно постоеле во сличен состав т.н „Пре-Пудис“. „Пудис“ се вбројуваат меѓу најпознатите рок групи на ГДР. После објавувањето на нивното распуштање во февруари 2014 година, групата во 2016 година во Берлин, г одржала нивниот последен концерт.
Последни членови на групата била Дитер Бир, Петер Мејер, Дитер Хертрампф, Петер Разим и Клаус Шарфшвердт.

Категорија:Музички групи од Германија
Подморница (филм)

**Подморница** — германски подморнички филм од 1981 година, напишан и режиран од Волфганг Петерсен, во продукција на Гинтер Рохбах, а во кој глумат Јирген Прохнох, Херберт Гренејмер и Клаус Венеман. Изложен е и како театарско издание и како ТВ минисерии (1985), во неколку различни домашни видео- верзии со различно време на траење, и во скратена верзија на режисер, надгледувана од Петерсен во 1997 година. 

Категорија:Филмови засновани на воени романи
Категорија:Филмови на германски јазик
Категорија:Филмови од 1981 година
Врата до врата

**Врата до врата** - српска телевизиска хумористична серија, која се емитувала  од 25 февруари 2019 година на ТВ Суперѕвезда. Таа претставува српска верзија на шпанската серија *Мои драги соседи*.

Првата сезона се состои од 60 епизоди и 12 специјални. Суперeстар го најави емитувањето на втората сезона со почеток во есента 2019 година.

## Тематика
Луѓето кои ве разбираат најдобро се соседите, луѓето што воопшто не ве разбираат се соседи. Во зграда близу нас некаде, има соседи кои разбираат, сакаат, се потсмеваат, се шегуваат, плачат и се смеат, судат и завидуваат еден на друг, со еден збор тие живеат. Неверојатно е колку обичниот живот навистина не е така.

## Улоги

## Наводи

Категорија:Српски телевизиски серии
Шпиони

**„Шпиони“**  (англиски: *Spies*, наслов објавен во Соединетите Американски Држави) — германски шпионски трилер од 1928 година, режиран од Фриц Ланг (кој е автор и на сценариото, заедно со неговата сопруга Теа фон Харбу, која исто така напишала роман со исто име). Филмот бил претпоследниот нем филм на Ланг и прв за неговата продуцентска компанија *Фриц Ланг-филм GmbH*. Главната улога ја игра Рудолф Клајн-Рог. „Шпиони“ бил вратен во првобитната должина од Фридрих-Вилхелм-Мурнау-Штифтунг во текот на 2003 и 2004 година. Ниту една оригинална негатива не преживеала, но висококвалитетната копија од нитрат се одржува на Архивот „Ниродни Филмови“ во Прага. 

## Наводи
Категорија:Филмови на Фриц Ланг
Категорија:Филмови од 1928 година
Категорија:Германски филмови
Категорија:Неми филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Магдебуршка катедрала

**Катедрала Магдебург** (), официјално наречена **Катедрала на светците Морис и Катерина** (), е протестантска катедрала во Германија и најстарата готска катедрала во земјата. Таа е протокатедрала на некогашната архиепископија во Магдебург. Денес е главна црква на Евангелската црква во Централна Германија. Една од нејзините кули е висока 99,25 &nbsp; м, а другата 100,98 &nbsp; м, што ја прави една од највисоките катедрали во Источна Германија. Катедралата е исто така едно од главните обележја на Магдебург, главниот град на *[[Сојузни покраини во Германија|Бундесленд]]* на Саксонија-Анхалт, а исто така е и дом на гробот на царот Ото Први Велики.

Првата црква била изградена во 937 година на местото на денешната катедрала која била посветена на св. Морис. Денешната катедрала била изградена во период од 300 години, почнувајќи од 1209 година, а кулите биле завршени во 1520 година. И покрај тоа што постојано била ограбувана, катедралата Магдебург е богата со уметнички дела, почнувајќи од антиквитети до модерна уметност.

## Наводи

Категорија:Готска архитектура во Германија
Категорија:Лутерански катедрали во Германија
Категорија:Координати на Википодатоците
Амон Дил

**Амон Дал** — германска политичка уметничка комуна, формирана од студентското движење од 1960-тите, која станала добро позната по своите музички импровизации во форма на слободна форма. Ова предизвикало две рок групи, Амон Дал (понекогаш се нарекува Амон Дал I) и попознатиот Амон Дал Втори. Откако двете групи се распуштиле во 1970-тите, некои од оригиналните членови повторно се обединиле во 1980-тите под името Амон Дал, иако оваа инкарнација вообичаено се нарекува Амон Дал (Велика Британија) за да се избегне забуна со оригиналната.
Категорија:Музички групи од Германија
Сити (група)

**Сити** е германска музичка рок група,основана во Источен Берлин во 1972 година.Нивна најпозната песна е "Крај прозорецот" од нивниот деби албум издаден во 1978 година.Групата била основана под името Сити Бенд Берлин од страна на гитаристот Фриц Папел,тапанарот Инго Доринг, клавијатуристот Клаус Вит, пејачот Франк Фајфер и Андреас Пејпер на флејта.



Категорија:Музички групи од Германија
Сан Игнасио де Веласко

**Сан Игнасио де Веласко**  (шпански: *San Ignacio de Velasco*) е град во Боливија, главен град на покраината Хосе Мигел де Веласко, седиште на општината Сан Игнасио де Веласко во боливискиот департман Санта Крус.

## Географија
Сан Игнасио се наоѓа во централниот дел на покраината Хосе Мигел де Веласко. Градот е поврзан со патен ситем од мешан карактер (асфалтиран и неасфалтиран) со Санта Крус  и со бразилскиот град Касерес во Мато Гросо. Во градот има аеродром) со земјена писта.
San Ignacio is located on the man-made lake, Guapomo, which also serves as the city's supply of fresh water.

## Население
Покрај шпанскиот, кој е најзборуван јазик, во градот и околината се користи и чикитански јазик. Скоро сите жители на Сан Игнасио се или староседелци или местици. Бројот на чисто бело население е многу мал. Најголема религија во градот е Христијанството (Католицизам). Сан Игнасио е седиште на римокатоличката бискупија Сан Игнасио де Веласко.

Според податоците објавени од општинските власти во 1996 година, градот имал население од 12.600 жители.  Градот е најголем во покраината.

## Наводи


## Надворешни врски
* Карта на покраината Хосе Мигел де Веласко

Категорија:Градови во Боливија
Категорија:Населени места основани во 1749 година
Автожир

мини|десно|300п|<center>Автожир Монтгомери мерлин, едносед со двокрак узгонски ротор и трокрака потисна елиса.</center>

**Автожир**, **жироплан** или **жирокоптер** – вид воздухоплов кај кого влечната сила се обезбедува со влечна или потисна елиса, а узгон со вртежно крило (ротор), без сопствен погон.

## Развој и употреба
[мини|лево|300п|<center>Автожир Сиерва  C.30 на Кралското британско воено воздухопловство во Империјалниот воен музеј во Дуксфорд. Со овој модел на автожир од [1938 година било је опремено Југословенското кралско воено воздухопловство]]

Првиот автожир го направил Шпанецот Хуан Сиерва во 1922 година. Со него, на 9 јануари 1923 година бил направен пробен лет со должина од 183 метри во близина на Мадрид. Неговиот автожир имал крила и ротор кој не можел да се управува. Имал труп сличен на авионот, со влечна елиса, а над трупот бил монтиран носач за ротор со пречник од 12 метри. Малите крила служеле за сместување на контролните површини, заедно со опашката.

Понатамошниот развој довел до автожир со крила и ротор кој може да се управува. Роторот имал подвижен кинематски зглоб што овозможувало управување на автожирот по правец. Овој вид полетувал така што почнувал да се врти хоризонталниот ротор под дејство на воздушната струја (од движењето напред под влијание на влечната елиса). Кога главниот ротор се врти доволно брзо (80-150 вртежи во минута), узгонот на роторот бил доволен да го подигне автожирот, а понатаму се движел како и авион. Предност била исклучително малата брзина на полетување, 30-40 км/ч.

Со автожир со подобра конструкција, со име С-8, Сиерва во 1928 година ги посетил Париз и Лондон. Понатамошниот развој довел до автожир без крила, со можности за промена на чекорот на елисата, итн. До Втората светска војна биле произведени неколку комерцијално успешни видови во разни земји, а некои биле користени и во Втората светска војна. После војната главно се напуштаат заради развојот на хеликоптерот.

## Предности и недостатоци
Предност на автожирот над авионот е малата должина на полетување и слетување, големата разлика меѓу најголемата и најмалата брзина на летање, сигурноста на полетување. Мани му се малата носивост, слабата попречна стабилност, помалата брзина на летање, потешкото пилотирање и осетливоста на роторската конструкција.

Во однос на хеликоптерот, мана му е што не може да полетува и слетува вертикално од место и да лебди во воздух на едно место.

Автожирот послужил како основа за понатамошен развој на хеликоптерот и конвертипланот.

## Поврзано
* Авион
* Хеликоптер
* Конвертиплан

## Литература
* 

## Надворешни врски

* Авро Сиерва C.30A 
* Жироплан 18A
* Британско жиропланско здружение 
* ЧПП о жиропланима
* Историја

Категорија:Воздухопловство
Категорија:Воздухоплови
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Корадо Алваро

мини|Корадо Алваро
**Корадо Алваро** (италијански: *Corrado Alvaro*; 1895-1956) - италијански писател, сценарист и новинар.

## Животопис
Алваро е роден во селото Сан Лука, во Калабрија.

## Творештво
Алваро бил сестран автор - пишувал новели, романи, кратки раскази, сценарија итн. Тој е претставник на веризмот и во своите дела го слика безнадежниот живот и сиромаштијата во родната Калабрија. Првиот книжевен успех го остварил со делото „Луѓето од Аспромонте“ во кое го опишува искористувањето на селаните од страна на големопоседниците. Многу книжевни критичари ова дело го оценуваат како ремек-дело. Други негови поважни дела се: „Госпоѓата од островот“, „Дваесет години“, „Човекот во лавиринтот“, „Нашето време и надежта“, „Долгата ноќ на Медеја“ и романот „Како животот“ за кого ја добил наградата „Стрега“.

## Наводи

Категорија:Италијански писатели
Категорија:Родени во 1895 година
Категорија:Починати во 1956 година
Александар Томов

**Александар Томов** (1944, Софија, Бугарија) - бугарски писател, поет, драматург и сценарист.

## Животопис
Томов е роден во Софија, во 1944 година. Во родниот град дипломирал бугарска филологија, а потоа работел како уредник во Радио Софија и како сценарист во Бугарската кинематографија.

## Творештво
Најважни дела на Томов се: „Улицата кон предградието“, „Кварт на надежта“, „Света Ана“, „Сеќавање“, „Корупција“, „Ветерница“, „Луминисцентни балади“, „Птичја елегија“ итн. Најголем успех постигнал со романот „Корупција“ и со збирката „Птичја елегија“. Во неговиот опус доминира темата на предградието - преку јунаците на периферијата тој ги разработува проблемите на современиот човек.

## Наводи

Категорија:Бугарски писатели
Категорија:Родени во 1944 година
Категорија:Апсолвенти на Софискиот универзитет
Категорија:Починати во Софија
Лемило

150px|мини|десно|Лемило
**Лемило** или **летком**  – вид алат кој служи за топење некој лесно топлив метал заради спојување. Лемилата најмногу се користат за инсталации, поправки или производство во ограничени количини. Производството во големи количини користи други методи.

## Видови лемила
Лемилата се дела според можностите за фино лемење како и технологија и можностите кои ги поседува.

### Класични лемила
Овие лемила се состојат од метален врв кој може да достигне соодветна температура и рачка. Рачката најчесто се изработува од некој вид пластика која има изразита топлинска изолација. Снагата на ваквите лемила најчесто е меѓу 15 и 40 W.

### Батериски лемила
Овие лемила се многу слични со претходните. Основната разлика е што имаат батериски извор на напојување, па имаат многу ограничена примена. Овде може да се додадат и лемилата кои температурата ја добиваат со согорување на некој гас. Истите често се именуваат како гасни лемила.

### Лемила со регулација на температурата
За разлика од обичните лемила овој вид поседува и регулатор на температурата. Ова е многу битно заради тоа што електронските компоненти не се еднакво осетливи на температура. Овие лемила како регулатор на температура може да користат термостат. Ваквите лемила многу често се прават во облик на пиштол и како „ороз“ е поставен прекинувач со кој врвот се вклучува само во моментот на користење.

### Работни станици за лемење
мини|десно|Работна станица за лемење
Станиците за лемење покрај стапот за лемење имаат и база на која се дотерува температурата. Исто така, најчесто покрај базата се наоѓа и држач на кој може да се стави врелиот врв од лемилото. Заради можноста за фино дотерување на температурата овие лемила се користат во високопрофесионалните сервиси за електрични уреди. Станиците често може да имаат итн. дувалки, односно вид лемило кое користи топол воздух за лемење на компонентите на печатеното коло. Ова е особено погодно за електронските компоненти со површински контакт..

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Алати
Категорија:Германски пронајдоци
Категорија:Американски пронајдоци
Дилан Томас

**Дилан Марлејс Томас** (англиски: *Dylan Thomas;* 27 октомври 1914 - 9 ноември 1953*) ―* велшки поет и писател. Томас пишувал поеми, есеи, сценарија, автобиографски раскази, а негово капитално дело е радио-драмата ''Под'' ''млечната шума'', кое постхумно во 1954 година било наградено со Prix Italia.

Иако Томас пишувал исклучиво на англиски јазик, тој се смета за еден од најважните велшки поети од 20 век. Познат е по неговата оригинална, ритмична и генијална употреба на зборови.

## Животопис
Дилан Томас е роден на 27 октомври 1914 година во Свонси, Велс. Во тинејџерските години го напуштил училиштето.

## Творештво
Дилан Томас пишувал на англиски јазик. Уште во тинејџерските години, во разни списанија, започнал да ги објавува своите најпознати песни кои го прославиле. Негови најпознати дела се: „Карта на љубовта“, „Портрет на уметникот како млад пес“, „Ќерките на Ребека“, „По панаѓурот“, „Посетител“, „Смртта и минливоста“.

## Наводи

Категорија:Родени во 1914 година
Категорија:Починати во 1953 година
Категорија:Велшки писатели
Категорија:Велшки раскажувачи
Категорија:Проколнати поети
Корпоративна култура

**Корпоративната култура** го претставува начинот на однесување на вработените во организацијата во насока на остварување на нејзината визија, цели и мисија. Корпоративната култура се состои од вредносни принципи врз кои се заснова однесувањето на вработените во организацијата. Таа е еден од факторите кои влијаат врз можностите на организацијата да спроведе иновативни работни процеси и да ги мотивира вработените.

Според Роберт Е. Квин и Ким. С. камерон, постојат четири типа корпоративна култура:
# семејна - таа се заснова врз менторски пристап, негување на одностите и „правење на нештата заедно“,
# флексибилна (неформална) - овој тип е динамички и претприемнички со фокус врз преземање ризици, иновации и „правење на нештата први“,
# пазарна - ориентиран кон резултати со фокус врз конкуренцијата и „постигнување на завршена работа“,
# хиерархиска - овој тип е структуриран и контролиран со фокус врз ефикасност, стабилност и „правење на нештата правилно“.

## Наводи

Категорија:Организација
Категорија:Менаџмент
Категорија:Култура
Мајска револуција

**Мајската револуција** () е збирен поим со кој се опфаќаат едноседмични настани одржани во Буенос Аирес, тогаш во Вицекралството Рио де ла Плата, Шпанска Империја. Настаните се одржале од 18 до 25 мај 1810 година и оваа револуција е почетокот на Аргентинската војна за независност. Тогашното вицекралство Рио де ла Плата било управувано од страна на вицекралот Балтазар Удалго де Сиснерос, кој по овие настани бил симнат од власт. На 25 мај власта во Буенос Аирес ја презела т.н. прва хунта. Мајската револуција е првата успешна револуција во Јужна Америка од периодот на војните за независност од шпанска управа.

Мајската револуција била како директна реакција на шпанската Полуостровска војна. Во 1808 година шпанскиот крал Фернандо VII абдицирал и ја предал власта на Наполеон, поточно неговиот брат.  Ова не било добредојдено од страна на народот и се оформила Централната врховна хунта на Шпанија која пружила отпор на француската окупација на Шпанија. Ова било почетокот на т.н. Полуостровска војна, серија битки помеѓу шпанската хунта и француската империјална армија. Овие вести видливо ја задрмале политичко-социјалната атмосфера на шпанските колонии во светот, особено во Јужна Америка.

Вицекралот Сиснерос се обидувал да ја одржи политичката состојба во Рио де ла Плата во „статус кво“,  но во тој план му се помешале група криолски (белци кои се родени во Јужна Америка) правници и воени лица. Криолците организирале отворено кабилдо (специјален собир на отворено каде се сретнувале градските благородници) на 2 мај. На собирот се разговарало за иднината на вицекралството. Делегатите го отфрлиле признавањето на Советот на Шпанија и основале хунта која имала за цел управување на сите вицекралски територии (не само денешна Аргентина). Првично се планирало Сиснерос да биде назначен како претседател на хунтата, но тоа не било прифатено од општата маса па така Синсерно дал отказ на 25 мај. Новоформираната влада, наречена „Прва хунта“ вклучила членови само од Буенос Аирес, а испратиле покани до останатите градови во поранешното вицекралство да испратат делегати. Ова резултирало со војна помеѓу регионите кои ја прифатиле идејата за тоа во кој правец да се движи новата држава, и тие кои биле против таквиот развој.

Иако немало формално објавување на независноста на Рио де ла Плата (Аргентина), сепак ова било почетокот на Аргентинската војна за независност. Слични настани се одвивале и во други региони во Јужна Америка, но Мајската револуција за смета за најраниот успешен обид. Формалната независност на Рио де ла Плата била објавена на Конгресот од Тукуман на 9 јули 1816 година.

## Наводи

## Литература

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Fonrouge (2009) (in Spanish). 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Надворешни врски

* Комеморативно мрежно место за револуцијата — 
* Мајска револуција — 

Категорија:Мајска револуција
Врховен директор на Обединетите Покраини на Рио де ла Плата

**Врховен директор на Обединетите Покраини на Рио де ла Плата** () било името на највисоката политичка позиција во Обединетите Покраини на Рио де ла Плата (денес Аргентина). Оваа позиција се воспоставила со оформувањето на владата во 1814 година од страна на Собранието од 13 година. Директорот имал мандат од две години.

## Директори

## Поврзано
*Обединети Покраини на Рио де ла Плата
*Тукумански конгрес

## Наводи

Категорија:Претседател на Аргентина
Категорија:Историја на Аргентина
Ристо Николов Андоноски

**Ристо Николов Андоноски**  — македонски револуционер во ВМОРО. Активен учесник во ослободувањето на Македонија.

## Животопис
**Ристо Николов Андоноски** е роден во 1884 година во селото Требишта во областа Голо Брдо, денес во Албанија. Во Македонската револуционерна организација се приклучил во 1900 година.

Во 1903 година за време на Илинденското востание активно учествувал во битките против турската војска. Дејствувал во четите на браќата Тасе и Дојчин Христови од селото Присовјани. Учествувал во битките кај селата Ташмаруништа и Велмеј. Потоа се префрлил и дејствувал во Дебрца.

Во 1923 од Албанија се преселил во Југославија, каде се населил во селото Лешани во Дебрца.

## Наводи

Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Категорија:Родени во 1884 година
Категорија:Македонци во Албанија
Категорија:Дејци на МРО
Категорија:Добитници на Илинденска пензија
Рајнхард Јоханес Зорге

мини|Рајнхард Јоханес
**Рајнхард Јоханес Зорге** (германски: *Reinhard Johannes Sorge*, 1882-1916) - германски писател, припадник на експресионизмот.

## Животопис
Зорге погинал во борбите крај Абленкур на Сома.

## Творештво
Во 1912 година, Зорге ја добил Клајстовата награда за драмата „Просјак“.

## Наводи

Категорија:Германски писатели
Категорија:Родени во 1882 година
Категорија:Починати во 1916 година
Категорија:Родени во 1892 година
Алекс Точилеску

**Алекс Точилеску** (романски: *Alex Tocilescu*; 25 ноември 1977, Букурешт, Романија) - романски писател.

## Животопис
Некое време, Точилеску живеел во Германија и во САД, а во 2010 година се вратил во Романија.

## Творештво
Точилеску дебитирал во 2005 година со збирката куси раскази „Јас и др.“, а потоа ги објавил збирките „Живо месо“ и „Стандард“. Исто така, тој објавува статии во дневниот весник „Слободна Романија“ (*Romania libera*), како и на својата интернет-адреса.

## Наводи

Категорија:Романски писатели
Категорија:Родени во 1977 година
Академија Наук

**Академија Наук** () — вулкан во јужниот дел на полуостровот Камчатка на Далечниот Исток на Русија. Има две позначајни калдери: Однобоки  (5 × 4&nbsp;км) и Академија Наук (3 × 5&nbsp;км). Второспоменатата е исполнета со Каримското Езеро.

Вулканот е наречен во чест на Руската (тогаш Советска) академија на науките. Последниот избув на Академија Наук се случил во јануари 1996&nbsp;г.

## Поврзано
* Каримски (вулкан)
* Камчатка
* Список на вулкани во Русија

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Вулканот во живо
* Академија Наук на „Свет на вулканите“, Универзитет на Орегон 
* Академија Наук на порталот „Планинска прогноза“ 

Категорија:Вулкани во Русија
Категорија:Калдери во Русија
Категорија:Вулкани во Камчатскиот крај
Категорија:Камчатка
Категорија:Активни вулкани
Анджеј Стасјук

**Анджеј Стасјук** (полски: *Andrzej Stasiuk*; 1960, Варшава, Полска) — полски писател, поет, драматург, есеист, публицист и издавач.

мини|десно|300px|исправено|Анджеј Стасјук

## Животопис
Во средношколските денови, Стасјук бил избркан најпрвин од гимназијата, а потоа и од средното техничко училиште. Тој бил активист на движењето „Слобода и мир“, дезертирал од војската и бил осуден на затворска казна од година и половина. По излегувањето од затворот водел бурен боемски и рокерски живот, но во 1986 година ја напуштил Варшава и се преселил во изнајмена куќа во селото Чарне, во близината на границата со Словачка. Неколку години подоцна се преселил во селото Воловјец во близината на Магурскиот национален парк, каде живее и ден-денес со сопругата Моника Шнајдерман, водејќи ја својата издавачка куќа „Чарне“ .

## Творештво
Стасјук е еден од најпознатите и најпреведуваните европски писатели од средната генерација. Тој е добитник на бројни полски и меѓународни награди. Дебитирал со збирката раскази „Ѕидовите на Хеврон“ во која го опишал своето затворско искуство. Негови поважни дела се: „Белата врана“ (1995), „Приказни од Галиција“ (1995), романот „Девет“ (1999), „На пат за Бабадаг“ (2004), „Фадо“ (2006) и збирката раскази „Грохов“ (2012).

## Наводи

Категорија:Полски писатели
Категорија:Родени во 1960 година
Категорија:Живи луѓе
Хосе Емилио Пачеко

**Хосе Емилио Пачеко** (шпански: *José Emilio Pacheco*; 1939, Сиудад Мексико) - мексикански писател, поет, есеист и критичар.

## Животопис

## Творештво
творештвото на Пачеко е разновидно и стилски брилијантно. Тој е автор на збирката детски раскази кои не се за деца, со наслов „Ветрот на далечината“, како и збирката раскази „Крвта на Медуза“, познат е и неговиот роман „Ќе умреш далеку“, а ја составил и „Антологијата на мексиканската поезија на XIX век“.

## Наводи

Категорија:Мексикански писатели
Категорија:Родени во 1939 година
Категорија:Починати во 2014 година
Мо Јен

**Гуан Мое** со псевдоним **Мо Јен** (1955, Гаоми, Кина) - кинески писател, добитник на Нобеловата награда во 2012 година.

## Животопис
Мо Јен е роден во Гаоми, во провинцијата Чандунг, во 1955 година. За време на детството бил сведок на гладот и сиромаштијата, а за време на кинеската револуција бил принуден да го напушти училиштето и да ја чува стоката. Во 1986 година дипломирал, а пет години подоцна станал магистер по книжевност на универзитетот во Пекинг. Според неговото сведоштво, токму годините исполнети со глад и осаменост го поттикнале да стане писател.

## Творештво
Најпознати дела на Мо Јен се: „Жаби“, „Приказни за црвениот сирк“, „Балади за садниците лук во Рајот“, „Смрт на сандаловиот колец“, „Уморен од животот и од смртта“ итн. Во своите епски дела, Јен го опишува животот на кинеските селани во текот на XX век, славејќи ја нивната исконска сила наспроти кротката и „цивилизирана“ конфуцијанска традиција при што се спротивставува на идеализираната слика на селото во кинеската пролетерска книжевност.

## Наводи

Категорија:Кинески писатели
Категорија:Родени во 1955 година
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за литература
Категорија:Кинески нобеловци
Категорија:Живи луѓе
Мала Корапска Врата

**Мала Корапска Врата** — високопланински превој на планината Кораб во западна Македонија. Преслапот Мала Корапска Врата е висок 2.465 метри надморска височина и ги поврзува, односно меѓусебе  ги дели гребените (масивите) на врвовите Голем Кораб на север и Мал Кораб  на  југ., во средишниот дел на планината Кораб. Се наоѓа на главниот срт на протегање на планината Кораб, а по него води и македонско-албанската државна граница. Непосредно ги поврзува врвот Малокорапска Стена (и Мал Кораб) на југ-југозапад и Корабец/Безимен (и Голем Кораб) на север-североисток. Точната местоположба на превојот Мала Корапска Врата е 41°46’ северна географска широчина и 20°32’ источна географска должина. Преку превојот води тесна сточарска патека која претежно ја користат овчари од Албанија кои го преминуваат превојот со своите стада овци кои ги напасуваат веднаш на пространото пасиште во пределот Бруштла каде се наоѓа и Малокорапското Езеро на територијата на Македонија. thumb|mini|left|Граничен камен и бункер (на албанска страна) на Мала Корапска Врата Поради тоа што на преслапот минува и граничната линија помеѓу Македонија и Албанија, во минатото тој имал големо безбедносно и геостратешко значење поради што веднаш на самиот превој се наоѓа граничен камен и бункер (пушкарница) од албанска страна до самата гранична линија, кој воедно можеби е и бункер изграден на најголема надморска височина.

## Поврзано
*Голема Корапска Врата
*Цигански Премин
*Шкртец
*Кораб

## Наводи


Категорија:Планински превои во Македонија
Категорија:Кораб
ФК Преспа

**ФК Кадино** — македонски фудбалски клуб од Ресен. Клубот моментално се натпреварува во Третата македонска фудбалска лига - Југозапад.

## Историја
Клубот бил основан во 1919 година. Првиот натпревар на клубот бил одигран на 12 јули истата година, во црвени дресови. Негов противник бил екипа склопена од воениот гарнизон кој бил во Ресен. Тој натпревар завршил со победа на ресенчани со 2:0.

Во септември 2019 година, било одржан настан по повод стогодишнина од постоењето на клубот.

## Наводи

## Надворешни врски
*Профил на ФК Преспа на MacedonianFootball.com 
*Фудбалска федерација на Македонија

Категорија:Фудбалски клубови од Третата фудбалска лига на Македонија
Категорија:Фудбалски клубови од Ресен
Категорија:Фудбалски клубови од Македонија
Категорија:Појавено во 1919 година во Македонија
Ѓавол (филм од 1972)

**Ѓавол** (полски: *Diabeł*) - полски филм од 1972 година во режија на Анджеј Жулавски, кој е и автор на сценариото. Улогите ги играат: Војќех Пшоњак (Wojciech Pszoniak), Лешек Телешински (Leszek Teleszynski), Малгожата Браунек (Malgorzata Braunek), Ига Маир (Iga Mayr), Виктор Садецки (Wiktor Sadecki), Михал Груѕински (Michal Grudzinski), Моника Њемчик (Monika Niemczyk), Ана Пажонка (Anna Parzonka) итн.

## Синопсис
Дејството на филмот се одвива во 1793 година, за време на пруската инвазија на Полска. Јакуб е затворен во еден манастир каде речиси сите присутни се однесуваат како полудени. Неочекувано, него го спасува непознат човек, велејќи му да си оди дома во придружба на една калуѓерка. Јакуб поаѓа на пат за дома при што среќава една театарска група и присуствува на еден бал, а во двете прилики тој е сведок на необични настани. За време на неговото патување, него постојано го следи непознатиот човек. Кога пристигнува дома, Јакуб го наоѓа својот татко како лежи мртов во постелата, а во неговата куќа живее Езекил, кој се претставува како негов брат. Исто така, Јакуб дознава дека мајка му живее неморално во еден дворец во близината. Тој ја посетува мајка си и води љубов со неа, а потоа убива една девојка. Воопшто, под влијание на непознатиот човек, Јакуб извршува уште неколку убиства, и тоа без никаква причина и смисла. Набргу, тој дознава дека неговата жена е премажена за неговиот пријател, а таа се правда дека морала да го направи тоа со цел да го спаси. На крајот, тој и жената се среќаваат во една напуштена тврдина, каде таа умира, Јакуб го убива нејзиниот нов маж во двобој, потоа ги убива и мајка си и Езекил и ја пали својата куќа. Потоа, тој и калуѓерката доаѓаат до едно дрво, каде Јакуб треба да се сретне со непознатиот. Таму, тој непознатиот бара од Јакуб да му ги каже имињата на неговите другари со кои заедно учествувале во заверата против владетелот, а кога Јакуб одбива да го стори тоа, непознатиот го убива. Тогаш, тој ја силува калуѓерката, но таа го убива него по што тој се претвора во црно куче.

## Наводи

Категорија:Полски филмови
Категорија:Филмови на полски јазик
Категорија:Филмови од 1972 година
Категорија:Филмови на Анджеј Жулавски
Категорија:Филмови со Војќех Пшоњак 
Категорија:Филмови со Лешек Телешински 
Категорија:Филмови со Малгожата Браунек 
Категорија:Филмови со Ига Маир
Категорија:Филмови со Виктор Садецки
Категорија:Филмови со Михал Груѕински
Категорија:Филмови со Моника Њемчик
Категорија:Филмови со Ана Пажонка
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Полска
Рики Рубио

**Рикард Рубио Вивес** (роден на 21 октомври 1990, во Ел Масноу, Барселона), попознат како **Рики Рубио**, е шпански кошаркар, плејмејкер на Финикс Санс и на шпанската кошаркарска репрезентација.

Рубио станал најмладиот играч што заиграл во шпанската АЦБ лига, дебитирајќи за екипата на Ховентут Бадалона на 15 октомври 2005 година, на возраст од само 14 години. Своето деби во Евролигата го направил на 24 октомври 2006 година, на 16-годишна возраст, со што станал првиот играч роден во 90-тите години, кој играл во натпревар од Евролигата. На 25 јуни 2009 година, тој бил драфтуван како петти пик во првата рунда на НБА Драфтот 2009 од страна на Минесота Тимбервулфс, што го прави првиот играч роден во 90-тите години кој бил драфтуван во НБА. На 31 август 2009 година, Ховентут ги разменил правата над Рубио со Барселона, и тој следниот ден потпишал шестгодишен договор со Барселона. Во 2011 година, Рубио им се приклучил на Минесота Тимбервулфс, и поминал шест сезони во клубот пред да биде разменет во Јута Џез во јуни 2017. Во јули 2019, тој бил разменет во Финикс Санс.

За шпанската репрезентација Рубио дебитирал во 2008 година, а со неа бил победник на две Европски првенства во 2009 и 2011, како и на Светското првенство 2019 на кое бил избран и за МВП.

## Тиутли
### Клупски
* **[[KK Хувентут Бадалона|Хувентут]]:**
** УЛЕБ куп (1): 2007/08.
** ФИБА Еврокуп (1): 2005/06.
** Суперкуп на Шпанија (1): 2008.
* **[[КК Барселона|Барселона]]:**
** Евролига (1): 2009-2010
** Шпанско првенство (1): 2010-2011.
** Куп на Шпанија (2): 2010, 2011.
** Суперкуп на Шпанија (2): 2009, 2010.

### Репрезентативни
* Европско првенство под 16 години: 
** Податотека:Bronze medal icon.svg 2005
** Податотека:Gold medal icon.svg 2006
* Олимписки игри: 
** Податотека:Silver medal icon.svg 2008
** Податотека:Bronze medal icon.svg 2016
* 20px Европско првенство: 
** Податотека:Gold medal icon.svg 2009, 2011
** Податотека:Bronze medal icon.svg 2013, 2017
* 20px Светско првенство: 
** Податотека:Gold medal icon.svg 2019

### Поединечни
* Најкорисен играч на Светското првенство (1) : 2019
* Идеални тим Светското првенство (1) : 2019
* НБА Западна конференција - Руки на месецот : декември, јануари
* Растечка ѕвезда на Евролигата (1): 2009-2010
* Мистер Европа (1): 2008.
* Најкорисен играч на Европско првенство под 16 години (1): 2006.

## Наводи

## Надворешни врски

*Официјално мрежно место
*Рики Рубио на euroleague.net
*Рики Рубио  на acb.com 
*Рики Рубио  на fiba.com

Категорија:Шпански кошаркари
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1990 година
Категорија:Играчи на КК Ховентут Бадалона
Категорија:Играчи на КК Барселона
Категорија:Играчи на Минесота Тимбервулфс
Категорија:Играчи на Јута Џез
Категорија:Играчи на Финикс Санс
Хематом

**Хематом** е локализирано крвавење надвор од крвните садови, поради болест или траума, вклучувајќи и повреда или хируршка интервенција.

Може да се појави во кожата и многу органи, сврзно ткиво, коска, зглобови или мускул.

Не треба да се меша со хемангиом, кој претставува абнормален раст на крвни садови во кожата или внатрешните органи.

## Класификација
### Степени
* Петехија – мали точкести хематоми помали од 3&nbsp;mm во пречник
* Пурпура – виолетови модринки од околу 3 – 5&nbsp;mm во пречник, претежно кружни по форма
* Екхимоза – субкутана екстравазација на крв во тенок слој под кожата, над 1&nbsp;cm во пречник

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Анатомска патологија
Градски стадион Дебар

**Градскиот стадион Дебар** - фудбалски стадион со сместивост од околу 2.500 гледачи. Со него стопанисува Општина Дебар, а главен корисник е ФК Кораби.

## Надворешни врски
*Градскиот стадион Дебар на footballgroundmap.com

Категорија:Спортски зданија во Дебар
Категорија:Фудбалски стадиони во Македонија
Категорија:ФК Кораби
Носталгија (филм од 1983)

**Носталгија** (италијански: *Nostalghia*) - советско-италијански филм од 1983 година во режија на Андреј Тарковски. Автори на сценариото се Андреј Тарковски и Тонино Гвера. Главните улоги ги толкуваат: Олег Јанковски, Домицијана Џордано и Ерланд Јозефсон. Централна тема на филмот е носталгијата, осаменоста и културните и уметничките разлики меѓу народите. За овој филм, Тарковски ги освоил наградата на Екуменското жири, наградата за најдобар режиср и наградата FIPRESCI на Канскиот филмски фестивал во 1983 година, а исто така, со Робер Бресон ја поделил посебната награда на жирито. Притоа, советската власт успеала да го спречат филмот да ја освои „Златната палма“, а поради тоа, Тарковски одлучил никогаш повеќе да не снима во СССР.

## Содржина
Рускиот поет Андреј (го игра Јанковски) доаѓа во Италија истражувајќи го животот на еден руски композитор од XVIII век, а нему му помага една преведувачка (ја игра Џордано). Тие се сместуваат во позната бања, каде го запознаваат чудниот човек Доменико (го игра Јозефсон), кој своевременого држел своето семејство затворено во текот на седум години поради што бил затворен во лудница. Доменико има желба да помине преку базенот со запалена свеќа, но гостите во бањата не му дозволуваат, плашејќи се дека тој сака да се удави. Поради тоа, Доменико го запознава Андреј да го направи тоа. Додека престојува во хотелот, Андреј чувствува носталгија за својот дом и за семејството. Иако тој ѝ се допаѓа на преведувачката, таа го напушта и заминува во Рим. Последниот ден, Андреј се подготвува да се врати дома, но преведувачката му се јавува по телефон и го известува дека Доменико е во Рим, каде држи говор пред протестантите. Тогаш, Андреј се враќа во бањата каде, по неколку неуспешни обиди, успева да помине преку базенот со запалена свеќа. Меѓутоа, тогаш тој страда од срцев удар. Во меѓувреме, во Рим, по одржаниот говор, Доменико се самозапалува.

## Наводи

Категорија: Руски филмови
Категорија: Советски филмови
Категорија: Италијански филмови
Категорија: Филмови на италијански јазик
Категорија: Филмови на руски јазик
Категорија: Филмови на Андреј Тарковски
Категорија: Филмови со Олег Јанковски
Категорија: Филмови со Милена Вукотиќ
Категорија: Филмови со Ерланд Јозефсон
Категорија: Филмови со Домицијана Џордано
Категорија: Филмови од 1983 година
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Италија
Тото против четворица

**„Тото против четворица“** () — италијански филм од 1963 година, во режија на Стено, а според сценариото на Бруно Корбучи и Џовани Грималди. Главните улоги ги играат: Тото, Пепино Де Филипо и Алдо Фабрици. 

## Синопсис
На полицискиот инспектор Сарачино (го игра Тото) му го крадат автомобилот пред неговата куќа. Потоа, во канцеларијата доаѓа еден човек кој е убеден дека неговата жена и ветеринарот сакаат да го убијат. Истовремено, друг човек пријавува дека некој го уценува. Тото оди во царинската служба каде строгиот царински службеник го казнува поради банален царински прекршок. Така, Сарачино е исправен пред неколку задачи. Кога дознава местото каде уценетиот човек треба да ги предаде парите, Тото оди во еден бутик, каде купува женска облека која му е потребна за да го реши случајот. Таму открива дека сопственик на бутикот е царинскиот службеник, а потоа дознава дека тој заработува многу пари. Тото го наведува царинскиот службеник на доверлив разговор кој го снима и така го уловува корумпираниот службеник. Потоа, Сарачино, преоблечен како проститутка, го решава случајот со уценувањето. Истовремено, еден свештеник ги убедува крадците да му го вратат автомобилот на Сарачино. Сарачино тргнува во потера по својот автомобил и предизвикува судар. Додека тој и свештеникот се возат во автомобилот, на Сарачино му се слошува и ја потпира главата на рамото на свештеникот. Таа сцена ја гледаат крадците, кои помислуваат дека свештеникот има љубовница и одлучуваат да не ги слушаат неговите совети, туку да продолжат да крадат.

## Наводи

Категорија:Италијански филмови
Категорија:Филмови на италијански јазик
Категорија:Филмови од 1963 година
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови со Тото
Категорија:Филмови на Стено
Категорија:Филмови со Алдо Фабрици
Категорија:Филмови со Пепино Де Филипо
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Италија
Летаат приказни

**Летаат приказни** - збирка раскази на македонски писатели, објавена во 2019 година од издавачката куќа „Темплум“ во рамките на едицијата „Друга приказна“. Изборот на расказите го направил Владимир Мартиновски, кој е автор и на предговорот со наслов „Микропролог“.

## Содржина

Збирката содржи 30 раскази:
* Влада Урошевиќ, „Туркач на облаци“
* Митко Маџунков, „Ѓаволот како сликар“
* Александар Прокопиев, „Пилотот“
* Томислав Османли, „Краток расказ којшто можеше да биде голем роман“
* Ермис Лафазановски, „Џинџуџе“
* Ѕвездан Георгиевски, „Возови“
* Пандалф Вулкански, „Крст“
* Оливера Ќорвезироска, „Фрлени луѓе“
* Галијана Марковска - Будимка Поповска, „Венчален софтвер“
* Горан Петревски, „Свадба“
* Ацо Гогов, „Две дишења“
* Сотир Ристо, „Автобус“
* Владимир Мартиновски, „Аларм за птици“
* Калина Малеска, „Саем за роботика“
* Гето Руди - Дејан Василевски, „Полжав“
* Бранко Прља, „Неприказна“
* Владимир Лукаш, „Eine kleine wieglied“
* Габриела Стојаноска-Станоеска, „Трка“
* Румена Бужаровска, „Луѓе“
* Ѓорѓи Крстевски, „Лет“
* Иван Шопов, „Приказна А“
* Сања Михајловиќ-Костадиновска, „Глуварче“
* Мира Смаќоска-Танеска, „Man in the Moon“
* Јулијана Величковска (без наслов)
* Анета Попова, „Вода“
* Ѓоко Здравески, „Кабаетлија“
* Живко Грозданоски, „Големиот кнез“
* Ненад Јолдески, „Клуч“
* Драган Георгиевски, „Летаат книги“
* Олгица Станковска, „Памперс“

## Наводи

Категорија:Изданија на Темплум
Категорија:Книги од 2019 година
Категорија:Македонски раскази
Кротка (филм од 2017)

**„Кротка“** (руски: *Кроткая*) — филм од 2017 година, во режија на Сергеј Лозница, кој е автор и на сценариото (инспирирано од истоимената новела на Достоевски). Главните улоги ги играат: Василина Маковцева, Валериј Андрјута, Сергеј Колесов и Дмитриј Бјовски. На Канскиот филмски фестивал во 2017 година, филмот влегол во конкуренција за „Златната палма“.

## Синопсис
Една жена живее во мало руско село, а нејзиниот маж е в затвор поради наводно убиство. Бидејќи пакетот што му го испратила се враќа назад, таа оди д го посети. Притоа, уште на железничката станица, таа е уапсена, но набргу е пуштена. Кога пристигнува во затворот, таму одбиваат да го примат пакетот. Поради тоа, таа бара помош од локалните мафијаши и од организацијата за заштита на човековите права, но никој не може да ѝ помогне. Најпосле, таа одлучуав да се врати дома и заспива во чекалната на железничката станица. Тогаш, таа сонува како полицијата ја носи во една ловечка куќа во која се собрани сите луѓе кои таа ги видела за време на своето патување до затворот, а потоа неа ја силуваат. Кога се разбудува, една жена ѝ кажува дека успеала да ѝ среди средба со нејзиниот затворен сопруг.

## Наводи

Категорија:Руски филмови
Категорија:Литвански филмови
Категорија:Холандски филмови
Категорија:Француски филмови
Категорија:Украински филмови
Категорија:Германски филмови
Категорија:Филмови на руски јазик
Категорија:Филмови од 2017 година
Категорија:Филмови на Сергеј Лозница
Категорија:Филмови со Василина Маковцева
Категорија:Филмови засновани на книги
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Русија
Среќо моја (филм од 2010)

**Среќо моја** - украинско-германско-холандски филм од 2010 година, во режија на Сергеј Лозница, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Виктор Немец, Владимир Головин и Алексеј Вертков. На Канскиот филмски фестивал во 2010 година, филмот влегол во конкуренција за „Златната палма“ и за „Златната камера“.

## Синопсис
Георгиј (го игра Немец) е возач на камион кој превезува брашно. Еднаш, случајно го застанува полицијата, а потоа тој качува еден постар автостопер, патем се обидува да спаси една млада проститутка и најпосле завршува во шумата, каде три бездомници му нудат сместување во кампот. Тие го онесвестуваат, му ја крадат стоката, а тој се буди со изгубено сеќавање...

## Наводи

Категорија:Холандски филмови
Категорија:Германски филмови
Категорија:Украински филмови
Категорија:Германски филмови
Категорија:Филмови од 2010 година
Категорија:Филмови на Сергеј Лозница
Категорија:Филмови со Владимир Головин
Категорија:Филмови со Алексеј Вертков
Категорија:Филмови со Виктор Немец
Градски стадион Кавадарци

**Градскиот стадион Кавадарци** - фудбалски стадион со сместивост од околу 4.000 гледачи. Со него стопанисува Општина Кавадарци, а главен корисник е ФК Тиквеш 1930 Кавадарци.

## Историја
Стадионот бил започнат со изградба во доцните 40-ти на 20-от век. Првиот натпревар на стадионот бил одигран на 19 март 1950, помеѓу Тиквеш и словенечки Трбовље, како бараж натпревар за влез во Третата југословенска лига. Резултатот завршил со 1:4 за фудбалерите на Трбовље.

Стадионот бил прв домаќин на Фудбалската репрезентација на Македонија под 21 година. Тогаш, на 31 мај 1994 година, Македонија ја победила репрезентацијата на Естонија под 21 година со резултат 7:0. Стадионот исто така бил домаќин во финалето во Купот на Македонија 1996/97, помеѓу екипите на Слога Југомагнат и Силекс. Натпреварот гласел 4:1 за Слога Југомагнат.

Во јануари 2020 година, започнало подновувањето на играчкиот терен на стадионот. Во септември истата година била започната целосна реконструкција на источната и јужната трибина.

## Наводи

## Надворешни врски
*Градскиот стадион на scoresway.com 
*Macedonian Football 
*Фудбалска федерација на Македонија 

Категорија:Спортски зданија во Кавадарци
Категорија:Фудбалски стадиони во Македонија
Категорија:ФК Тиквеш