ФК Милан сезона 2004–2005

**Сезоната 2004–2005** — 71-та сезона за Милан во Серија А во врвната лига на италијанскиот фудбал.

Милан ја започнал сезоната 2004-05 поволно со освојување на Суперкупот на Италија во 2004 година, со удобна победа од 3-0 над Лацио (победникот на Купот на Италија од претходната сезона), благодарение на хет-трикот на Андриј Шевченко .

Серија А започнала со нерешено 2-2 против Ливорно. Во поголемиот дел од сезоната, Милан бил втор по Јувентус, во тесна трка за бодови. Сепак, по натпреварите од 25 до 30, и повторно од 33 до 34, Милан бил на првото место. На 8 мај 2005 година, Милан се соочил со Јувентус на домашен терен; до 35-та недела, двата тима имале речиси идентична статистика од 76 поени, 23 победи, 7 нерешени и 4 порази, со маргинално супериорната гол-разлика на Милан од +36 наспроти +35 на Јувентус кои ги задржале на врвот. Откако ја загубил потенцијалната титула одлучувачки натпревар со 1–0 по голот на Давид Трезеге, Милан ремизирал уште трипати потоа и завршил на второто место.

Во Лигата на шампионите, Милан бил успешен и сигурен, удобно ја надминал својата група (во која биле Барселона, Селтик и Шахтјор Доњецк), а потоа ги исфрлил Манчестер Јунајтед, меѓуградските ривали Интер и ПСВ Ајндховен, со што стигнал до своето второ финале во Лигата на шампионите за три години. Финалето било против Ливерпул. Во првото полувреме избраниците на Анчелоти постигнале три гола, еден од Паоло Малдини, капитенот на клубот и два од Ернан Креспо. Сепак, во вториот дел англиските противници успеале да го направат истото за само 6 минути, што значи дека натпреварот отидел во продолженија. Милан не успеал да постигне четврти гол и морал да се соочи со изведување пенали. За разлика од 2003 година, играчите на Милан први започнале со пенал-серијата и ги промашиле првиот и вториот пенал (изведени од Сержињо и Пирло). Шевченко, кој го постигнал одлучувачкиот пенал две години претходно, морал да постигне гол од петтиот пенал за да го задржи Милан во игра, но не успеал да го победи Дудек, а Ливерпул ја освоил Лигата на шампионите, во еден од најпознатите кам-бекови во европската историја на фудбалот.

Во текот на сезоната, Анчелоти најмногу ја користел формацијата 4–4–2 дијаманти (или 4–1–2–1–2), која претходно ја користел со голем успех, особено во 2002–03; Фактот што биле достапни четворица напаѓачи со врвен квалитет (Шевченко, Креспо, Инѕаги и Томасон) го направил речиси императив двајца од нив да се користат како редовни стартери. Меѓутоа, во ретки прилики, биле користени формации со тројца средишни и двајца крилни бекови (обично Кафу и Сержињо), како што се 3–5–2 или 3–4–1–2.

## Играчи
### Состав
:*Состав на крајот од сезоната*

### Напуштиле во текот на сезоната

### Резервен состав

## Трансфери

### Дошле

#### Прв тим

Вкупен трошок:  €

### Заминале

#### Прв тим

#### Резерви

## Натпреварувања

### Суперкуп

### Серија А

#### Табела
## Завршна табела лиге
*Завршна табела Серије А за сезону 2004/2005*

#### Резултати по коло

#### Натпревари

### Куп на Италија

#### Осминафинале

#### Четвртфинале

### Лига на шампиони

#### Групна фаза

#### Нокаут фаза
##### Осминафинале

##### Четвртфинале

##### Полуфинале

##### Финале

## Статистика
### Натпревари и голови
:*Од 31 јуни 2005*

## Наводи

2004–2005
Категорија:Статии со извори на италијански (it)