open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Цвета Котевска

**Цвета Котевска** — македонски преведувач.

## Животопис
Котевска е родена на  година во Прилеп. Гимназија завршила во Скопје, а дипломирала на Философскиот факултет во Белград. Од 1949 г. работела како новинар во Радио Скопје, потоа во Радио Белград, во Радио Југославија и, како уредник на културната рубрика на „Југословенски преглед“ во Белград. Во 1959 г. станала уредник, а потоа и главен уредник, на издавачкото претпријатие „Народна книга“.

## Творештво
Котевска преведувала од француски, македонски и бугарски јазик на српски јазик. Таа е автор на преводи на неколку десетици книги од македонски автори, меѓу кои и на следниве: „Лозје“ (1969), „Црква“ (1988) и „Дневник по многу години“ (1989) од Блаже Конески; „Шеќерна приказна“ (1961), „Оковано јаболко“ (1979), „Две Марии“ (1989), „Омарнини“ (1973), „Миракули на грозомората“ (1986) и „Рулет со седум бројки“ (1989) од Славко Јаневски; „Зрна“ (1975), „Молњи“ (1978) и „Клучеви“ (1984) од Радован Павловски; „Сребрени снегови“ (1973), „Вљубениот дух“ (1976) и „Бабаџан“ (1990) од Живко Чинго, „Разбој“ (1973) од Владо Малески; „Селани и војници“ (1977) од Методија Фотев; „Песни“ (1974) од Јован Котески, „Белото Циганче“ (1968) од Видое Подгорец и др. исто така, врз основа на нејзините преводи, играни се драми од Живко Чинго, Горан Стефановски, Јордан Плевнеш, и други автори. Заедно со Ефтим Клетников, Котевска ја објавила „Антологијата на современата македонска поезија“ (1985). Најпосле, таа превела на српски јазик избори од творештвото на повеќемина македонски писатели, меѓу кои „Избрани дела“ од Блаже Конески во четири тома. Котевска е добитник на наградата „Златно перо“ за најдобар превод на Преведувачките средби во Тетово, на наградата на КПЗ на Србија и на други признанија за Книжевно творештво и преведувачка дејност.
## Наводи

Категорија:Македонски преведувачи
Категорија:Луѓе од Прилеп
Никола Кочовски

**Никола Кочовски** (,  - , ) — македонски раскажувач, романописец и драмски писател.

## Животопис
Кочовски е роден на 1 декември 1933 година во Битола. Завршил Филозофски факултет во Скопје. Работел како професор. Тој станал член на Друштвото на писателите на Македонија во 1973 година. Бил уредник на весникот на ДПМ, „''Стожер''“, и на битолскиот „*Развиток*“. 

Починал во Битола на 11 март 2023 година.

## Творештво
Автор е на книгите: 
*Малата Билја (два тома, роман, 1969, 1970), 
*Зарезготини (раскази, 1970), 
*Вознемирена совест (раскази, 1974), 
*Бреме (роман, 1981), 
*Дичовица млада невеста (драма, 1984), 
*Родната грутка (раскази, 1995), 
*Без свое јато (роман, 1999), 
*Исконскиот дар (роман, 1999), 
*Омразениот цвет (роман, 2000). 

Неговите романи и раскази се одликуваат со нагласок на психолошкото. Пишувал за современиот живот, за нашето минато, за печалбарството… Објавувал во речиси целата македонска книжевна периодика и пошироко од неа. Пишувал и критики.

## Награди
Добитник е на наградата: „4 Ноември“ на градот Битола за романот „Бреме“.

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Југословенски писатели
Категорија:Македонски уредници
Категорија:Југословенски уредници
Категорија:Членови на ДПМ
Категорија:Апсолвенти на Филозофскиот факултет - Скопје
Категорија:Добитници на наградата „4 Ноември“
Глигор Крстевски

**Глигор Крстевски** — македонски поет и критичар.

## Животопис
Глигор Крстевски е роден во Прилеп на  година. Работел како уредник во издавачката куќа „Култура“ и во Југословенскиот лексикографски завод, Скопје. Завршил Филолошки факултет во Скопје. Член на ДПМ од 1963 година. Автор е на книгите: Дивите ветрови, мојата колиба и јас (поезија, 1963), Отпори и прогони (студии, 1993). Добитник е на наградите: „Млад борец“, „13 Ноември“.

Категорија:Македонски писатели
Марија Кукубајска

**Марија Кукубајска** (родена на ) — македонски поет, драмски автор и преведувач.

## Животопис
Кукубајска е родена во Штип на 27 април 1950 година. Завршила Филолошки факултет во Скопје. Работела во повеќе установи во земјата и во странство. Таа станала член на ДПМ во 1957 година. Автор е на книгите: „*Временија и неоткрит*“ (поезија, 1973), „*Јаглен и дијамант*“ (поезија, 1975), „*Соломон и Балкина*“ (монодрама, 1983). Добитник на наградите: „Млада Струга“, Ноемвриска награда на Општина Штип.

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Луѓе од Штип
Категорија:Македонски поети
Категорија:Македонски драмски автори
Категорија:Југословенски поети
Категорија:Членови на ДПМ
Категорија:Апсолвенти на универзитетот „Св. Кирил и Методиј“
Категорија:Добитници на наградата „Млада Струга“
Разме Кумбароски

**Разме Кумбароски** (,  – , ) — македонски поет, романописец, есеист и преведувач.

## Животопис
Кумбароски е роден на 29 март 1944 година во Струга. Завршил Филолошки факултет во Скопје. Во 1980 година магистрирал на Факултетот за политички науки во Загреб. Заедно со Д. Дурацовска, тој бил основач на мултимедијалното списание за книжевност и уметност „Форма“. Работел како секретар на меѓународната поетска манифестација „Струшки вечери на поезијата“. Тој станал член на ДПМ во 1987 година. 

## Книжевно творештво
Разме Кумбароски е автор на поетските книги.:
* *Зинда*, 1982
* *Воден премин*, 1984
* *Мусандра*, 1988
* *Манастир*, 1994
* *Троја*, 1998
* *Потковица и зла месечина*, 2003

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Југословенски писатели
Категорија:Членови на ДПМ
Категорија:Апсолвенти на универзитетот „Св. Кирил и Методиј“
Васил Куноски

**Васил Куноски** — македонски поет за деца.

## Животопис
Куноски е роден во Дебар на година. Тој е дете на војната бидејќи бил роден за време на Првата светска војна, поточно за време на бугарската окупација на Вардарскиот дел на Македонија. Починал во Скопје на година. Пред Втората светска војна, завршил учителска школа во Шабац, во денешна Србија. Работел како уредник во редакцијата на *[[Детска радост]]* при НИП *[[Нова Македонија]]*, како и во *[[Македонска книга]]*. Бил член на Друштвото на писателите на Македонија (ДПМ) од 1949 година.

## Творештво
Васил Куноски е автор е на поголем број книги:
* *Волшебното ливче* (поема, 1951),
* *Гатанки и прашанки*, во соавторство со Ванчо Николески (1951),
* *Белиот гостин* (поема, 1952),
* *Песни* (1953),
* *Каде е клучето* (загатки, 1955),
* *Вредна рака црта вака* (сликовница во стихови, 1956),
* *Ѓерданче* (1956),
* *[[Зајче безопавче]]* (1957),
* *Претпразнични вечери* (1960),
* *Страшно, пострашно и најстрашно*, (1963),
* *Ха-ха-ха и две-три ах* (1964),
* *Светулки над треви* (1964),
* *Тошо, Снешка и 101 смешка* (хумористични песни, 1970),
* *Згоди и незгоди* (1972),
* *Избор* (1973),
* *Оро весело* (поезија за предучилишна возраст, 1979),
* *Избор* (1980),
* *Оро широко* (поезија за предучилишна возраст, 1984),
* *Птици над рудини* (1985)
* *Избрани дела I-II* (1987).

Куноски е добитник на повеќе книжевни награди: *[[Младо поколење]]*, *[[13 Ноември (награда)|13 Ноември]]*, *[[11 Октомври (награда)|11 Октомври]]* (награда за животно дело во 1972). Неговите дела се преведувани на српски, хрватски, словенечки, албански, турски и руски јазик.

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Писатели за деца
Категорија:Македонски писатели за деца
Категорија:Луѓе од Дебар
Категорија:Членови на ДПМ
Категорија:Родени во 1916 година
Категорија:Починати во 1993 година
Категорија:Починати во Скопје
Благоја Лактински

**Благоја Лактински** — македонски поет.

## Животопис
Лактински е роден во с. Лактиње, Охридско на  година. Завршил средно образование. Работи како новинар во Македонското радио. Член на ДПМ од 1967 година.

## Библиографија
* „Атом во мојата постела“ (1967)

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Членови на ДПМ
Категорија:Лактиње
Категорија:Луѓе од Охрид
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Починати во Скопје
Михаил Левенски

**Михаил Левенски** (,  - , ) — македонски поет, раскажувач, драмски автор, хуманист, филозоф и невропсихијатар.

## Животопис
Левенски е роден во селото Владимирово, Беровско, на 10 ноември 1942 година. Завршил Медицински факултет во Скопје и специјализирал невропсихијатрија. Тој работел во Здравствениот дом на Скопје. Преку трибините, радиото, телевизијата и печатот, се докажа како неуморен хуманист и фанатичен поборник на вистината, правдата и човековото достоинство. Од тие, беспоштедни пресметки, освен во професијата, создаде и повеќе книжевни дела, радио и ТВ драми и сценарија за филмови.
На љубителите на пишаниот збор им ги подари книгите: Стрниште, Досилување, Макадам (раскази, 1987), Како да станам свој (студија, 1991), Магија (радио драма, 1994), Од утробата на гневот (раскази, 1995), Лош препис од оригиналот з. (поезија, 1996), Создавање на светот во мене (поезија, 1997), Истрели во сонот на Марија (телевизиска драма, 1998), Виделинки (мудрости, 1999), Кажи ми тато (поезија за деца, 2000). 
Починал на 28 септември 2010 година во Скопје.
Ликот и делото на Д-р Михаил Левенски продолжува да живее преку фондација со неговото име на 70 годишнината од неговото раѓање. На 10 ноември 2012 година, во Драмскиот театар во Скопје, во присуство на семејството и многубројни пријатели и поддржувачи на делото на Левенски, биле одбележани 70 години од раѓањето на Михаил Левенски со основање на фондација.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Владимирово
Категорија:Македонски раскажувачи
Категорија:Македонски поети
Категорија:Македонски писатели за деца
Категорија:Македонски невропсихијатри
Категорија:Југословенски писатели
Категорија:Југословенски невропсихијатри
Категорија:Членови на ДПМ
Категорија:Апсолвенти на Медицинскиот факултет - Скопје
Јордан Леов

**Јордан Леов** (Велес, 29 август 1920 - Скопје, 20 септември 1998) — македонски раскажувач, романописец и драмски автор.

## Животопис
Јордан Леов е роден во Велес на 29 август 1920 година. Студирал право на Универзитетот во Белград, а студиите ги завршил во Софија. За време на окупацијата на Македонија неколкупати бил затворен од бугарската валст и протеран во Бугарија. Учествувал во НОБ. По ослободувањето на Македонија, работел како заменик на јавниот правобранител на Македонија, а исто така, бил уредник на „Нова Македонија“, „Културен живот“ и други весници и списанија. Бил член на Друштвото на писатели на Македонија од 1952 година.

## Творештво
Леов е автор на следниве дела:
* „Посилни од смртта“ (раскази, 1952)
* „Велес во НОБ: велешките партизански одреди“ (заедно со Никола Кирков, 1952)
* „Длабока рана“ (раскази, 1953)
* „Побратими“ (роман, 1956)
* „Виор“ (роман, 1957)
* „Исчезнат свет“ (раскази за деца, 1957)
* „Расцветан јасмин“ (драма, 1957)
* „Глуви мугри“ (роман, 1960)
* „Афион“ (роман, 1963)
* „Антологија на болката“ (романизирана биографија, 1968)
* „Лош сон“ (повест за деца, 1972)

Леов е автор на првиот македонски хумористичен роман, „Побратими“ во кој дава интересна слика на велешката чаршија.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Велес
Категорија:Македонски писатели
Неда Лозановска

**Неда Лозановска** — македонски поет.

## Животопис
Неда е родена во Штрбово, Преспа на  година. Во 1971 година заминала во Канада. Член на Литературното друштво „Браќа Миладиновци“ во Торонто. Член на ДПМ од 1997 година. Автор е на книгите: Молк (1993), Напуштени дворови (1994), Премолк (1998), Моите мисли и зборови (1999). Подмамка (2000). Добитник на наградата: „Иселеничка грамота“.

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Југословенски писатели
Категорија:Луѓе од Штрбово
Категорија:Членови на ДПМ
Алексо Лозановски

**Алексо Лозановски**  (, Ресенско, ) — македонски поет и раскажувач.

## Животопис
Лозановски е роден на 13 мај 1934 година во село Арвати, Преспанско. Основно образование завршил во село Крани. Во 1965 година со своето семејство се иселува во Битола, каде живее сè до 1971 година, кога заминува за Канада. Уште во раната младост почнал да пишува поезија и проза и до денес ја негува таа своја страст.  Алексо Лозановски е активен член на Македонското литературно друштво „Браќа Миладиновци“ во Торонто.

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Луѓе од Арвати
Категорија:Македонци од Канада
Борис Лозановски

**Борис Лозановски** — македонски поет и романописец.

## Животопис
Лозановски е роден во Битола на  година. Студирал на Филолошкиот факултет во Скопје. Во 1965 година заминал за Австралија. Иницијатор за формирање на Македонското литературно друштво „Браќа Миладиновци“ (1987). Член на ДПМ од 1997 година. Автор е на книгите: Отаде Екваторот (поезија, 1991), Проколнати стапки (роман, 1996),.
## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Јуриј Лужков

**Јуриј Михаилович Лужков** () ( — ) бил руски политичар, кој беше градоначалник на Москва од 1992 до 2010 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* http://lenta.ru/lib/14159332/full.htm (руски)
* http://www.luzhkov.mos.ru/  (руски)
* http://www.rian.ru/spravka/20070410/63391547.html (руски)

Категорија:Руски политичари
Категорија:Луѓе од Москва
Категорија:Градоначалници на Москва
Категорија:Православни христијани од Русија
Категорија:Добитници на Државната награда на Руската Федерација
Категорија:Носители на Орденот на Црвеното знаме на трудот
Категорија:Почесни членови на Руската академија на уметностите
Категорија:Носители на Орденот за заслуги пред татковината од I степен
Категорија:Носители на Орденот за заслуги пред татковината од II степен
Категорија:Носители на Орденот за заслуги пред татковината од III степен
Категорија:Носители на Орденот за заслуги пред татковината од IV степен
Категорија:Носители на Орденот на Ленин
Категорија:Добитници на Државната награда на СССР
Категорија:Носители на Орденот на Свети Сава
Категорија:Носители на Големиот крст на Орденот на Свети Сава
Категорија:Погребани на Новодевичките гробишта
Иван Мазов

**Иван Мазов** ( во  —  во Рогашка Слатина, Словенија) — македонски раскажувач, театарски критичар и публицист.

## Животопис
Завршил Висока политичка школа во Белград. Работел како театарски критичар во весникот „Нова Македонија“. Член на ДПМ од 1972 година. Автор е на книгите: Додека топовите пукаат (раскази, 1958), По трагите на Евлија Челебија (патописна проза, 1978), а неговите Избрани дела во шест книги се објавени во 1982 година. Добитник на наградите: „Мито Хаџивасилев - Јасмин“, „Крсте Мисирков“.
## Наводи



Категорија:Македонски писатели
Иванчо Митревски - Мајсторот

**Иванчо Митревски - Мајсторот** — македонски писател за деца.

## Животопис
Митревски е роден на  година во Скопје. Завршил виша школа за социјални работници, а исто така бил квалификуван металостругар. Работи во „ИНВЕСТ-МАК“ - Скопје. Член на ДПМ од 1967 година. 

## Творештво
Иванчо Митревски - Мајсторот пишувал поезија и проза, како и радио и тв-игри за деца. Автор е на книгите: Дали да се продаде кучето (раскази за деца, 1972), Добрините на јужното ветре (раскази за деца, 1974), Нела (раскази, 1978), Снежни војници (раскази за деца, 1982), Нела и буквите (раскази за деца, 2000), Дејан и дедо му и уште нешто (раскази за деца, 2000). 

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Живи луѓе
Коле Мангов

**Коле Мангов** ( во , Леринско —  во ) ― македонски поет, публицист, судија и борец за човекови права.

## Животопис

Мангов е роден во селото Баница, Леринско, егејскиот дел на Македонија.

Завршил Правен факултет во Скопје, а работниот век го поминал како судија во Апелациониот суд, Скопје. Тој станал член на Друштвото на писателите на Македонија во 1977 година.

Македонската јавност го памети како борец за човековите права, со особена посветеност на правата на Егејците во Грција. Тој како член на Уставната комисија дал свој придонес и во создавањето на првиот Устав на Република Македонија. Бил претседател и на невладината организација „Достоинство“, преку која неуморно се борел за интернационализирање на „македонското национално прашање“, како и за ширење на вистината за грчко-македонскиот спор. На домашната политичка сцена, тој важел за десничар кој ја зазел страната на „македонистите“ во судирот во ВМРО-ДПМНЕ, жестоко критикувајќи го Љубчо Георгиевски за неговите пробугарски ставови.

## Дипломатска борба
Неговата посветеност на борбата за признавање на прекршените права на македонското малцинство во Егејскиот дел на Македонија (од кое и тој бил дел), ја кренал на многу високо ниво и остварувал лична комуникација со видни политичари и дипломати од сиот свет, како што се: Романо Проди, Меделин Олбрајт, Бутрос Гали, разни претседатели на држави и шефови на дипломатии. Неговата неуморна работа и  приказ на големата неправда нанесена кон македонскиот народ е дел и од официјалниот извештај на Human Rights Watch/Helsinki.

Негови колумни, полемики и писма, можат да се сретнат низ сите дневни весници во Македонија, но и во странски магазини и весници, каде застапен преку неговата поезија, а некаде како борец за човекови права.

Во едно обраќање во медиумите тој сосема прецизно ја доловува формулата, како според него треба секој поединец да настапува, во заштита на човековите права:*„Очекувам писма да бидат испраќани и од вас како читатели до многу релевантни личности. Би требало да станеме поактивни околу ова прашање за да престане употребата на кратенката [[ФИРОМ]]. Не е збор за спор за името! Зошто нашата власт не ѝ врати на [[Грција]] со „поранешна турска провинција Грција“...Негацијата на [[Македонци]]те како малцинство во Грција помина во негација на Македонците како нација. Јас, без знаење на англискиот јазик, толку можам...“*

## Објавени книги

* „Гладострав“  (поезија, 1975)
* „Вик“  (поезија, 1979)
* „За македонските човекови права“ (публицистика, 1995) 
* „Во одбрана на македонскиот национален идентитет“ (публицистика, 1998)

## Наводи

Категорија:Починати во Скопје
Категорија:Македонски писатели
Категорија:Југословенски писатели
Категорија:Членови на ДПМ
Категорија:Апсолвенти на Правниот факултет „Јустинијан I“ - Скопје
Ефтим Манев

:*За други значења видете [[Ефтим Манев (појаснување)]]*

**Ефтим Манев** (,  - , ) — македонски поет и преведувач.

## Животопис
Ефтим Манев е роден во Кавадарци на 25 јануари 1931 година. Завршил средно образование. Потоа студирал славистика на Универзитетот во Скопје. Бил уредник во издавачката куќа „Македонска книга и на списанието Современост. Член на ДПМ од 1967 година. Автор е на стихозбирките: Моклишките ангели (1973), Ѕвездата на Витлеем (2000). Добитник на наградите: За превод - „Златно перо“, „Кирил Пејчиновиќ“, „Божидар Настев“, наградата на РКПЗ за најдобар превод на годината. Во 2006 е добитник на **Повелбата „30 септември“**, што  традиционално се доделува на истакнат македонски книжевен преведувач за  долгогодишна активност во оваа област. Неговиот преведувачкиот опус е сочинет од над 80  прозни и поетски дела, од кои најмаркантно е ремек делото на руската и  светска литература романот "Тивкиот Дон" од Михаил Шолохов. Починал на 16 март 2010 во Скопје.

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Луѓе од Кавадарци
Категорија:Македонски преведувачи
Категорија:Добитници на награди
Категорија:Членови на ДПМ
Миле Маневски

**Миле Маневски** — македонски поет и раскажувач.

## Животопис
Маневски е роден на  година во Скопје. Завршил Филозофски факултет во Скопје. Работи како новинар во НИП „Нова Македонија“. Член на ДПМ од 1973 година. Автор е на книгите: Високо длабоко (поезија, 1973), Месеча, (раскази, 1980), Човек на покривот (антологија на македонски раскази објавени на лужичкосрпски јазик, 1980), Бадник (антологија на современи лужичкосрпски раскази објавени на македонски јазик, 1981), Друмје (поезија, 1984), Празници на ноќта, (раскази, 1995).

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Панде Манојлов

**Панде Манојлов** (,  - , ) — македонски поет, раскажувач и новинар. Најпознат е по песната за Палестина што ја напишал во 1982 година и ја објавил во весникот „*[[Нова Македонија]]*“, по повод трагичните масакри во бегалските логори Сабра и Шатила во Либан. Оваа песна во август 2006 година во радиото Монте Карло, во емисијата за арапски јазик, била прогласена за најубава странска песна посветена на Палестина.

## Животопис
Манојлов е роден на  година во Породин, Битолско. Завршил Правен факултет во Скопје. Работел во редакцијата на весникот „*[[Битолски весник]]*“, Битола. Бил член на ДПМ од 1989 година.

## Творештво
Манојлов бил автор на 29 книги меѓу кои:
* Црвен немир во црвено пламти (поезија, 1971)
* Соѕвездие на болот (поезија, 1977)
* Огнена земја (поезија, 1983)
* Блажевина (поезија, 1988)
* За Битола, вековите и љубовта (поезија, 1989)
* Обид да се влезе во нулата (раскази, 1996)
* Срца, булки и снегулки (поезија за деца, 1997)
* Македонски поетски молк (поезија, 1997)
* Лет во сонот над Ајфеловата кула (поезија на македонски и француски, 1998)
* Стап (хумористично-сатирични текстови, 2000)
* Талија на Битолската сцена (театарски критики, 2002)
* Песни за Никола и Дамјан (поезија за деца, 2003)
* Љубов и Чемер (поезија,2005)
* Тевекелиски песни (поезија, 2008)
* Битола, Љубов моја (поезија, 2009)
* Месечина со превез (поезија, 2011)
* Последна корида на душата (раскази, 2014)
* Ветровито време (поезија, 2015)
* Далечен сон (поезија, 2016)
* Јужни реки (поезија, 2019)
* Песни за Палестина (поезија, 2019)

## Награди
Добитник е на наградите: 
* Награда „4 Ноември“ на Општина Битола
* „Ванчо Николески“ - Битола
* „Струшко слово“ од Културниот центар „Бран“ и ревијата за книжевност „Бранувања“.
* Признание од државата Палестина
* Награда „Ацо Шопов“ за 2019 година, за збирката поезија „Јужни реки“

## Наводи

## Надворешни врски
* Песни од Манојлов
* Избор песни од стихозбирката „Песни за Палестина“
* Wrongdoers from Kofroana, Песни од Манојлов за Палестина на англиски јазик
* Антологија на песни за Палестина
* Прилог на Ал Џезира Балкан за Манојлов

Категорија:Луѓе од Породин
Категорија:Македонски поети
Категорија:Југословенски писатели
Категорија:Членови на ДПМ
Категорија:Добитници на наградата „Ацо Шопов“
Категорија:Добитници на наградата „4 Ноември“
Категорија:Добитници на наградата „Ванчо Николески“
Категорија:Апсолвенти на Правниот факултет „Јустинијан I“ - Скопје
Категорија:Палестина
Васе Манчев

**Васе Манчев** — македонски раскажувач, романописец, поет, драмски писател и преведувач.

## Животопис
Манчев е роден на  година во селото Робово, Струмичко. Завршил Филолошки факултет во Белград, а подоцна станал доктор по филолошки науки. Бил уредник на списанието „*[[Разгледи]]*“, а работел и во Радио Телевизија Скопје. Исто така, бил пратеник во Собранието на Република Македонија. Член е на Македонскиот ПЕН центар, а во Друштвото на писателите на Македонија, тој членувал почнувајќи од 1980 година. Од 1987 до 1993 година бил директор на Националната библиотека „Св. Климент Охридски“ во Скопје. 

## Творештво
Манчев е автор на книгите: Суша и душа (раскази, 1977), Подгорен корен (раскази, 1979), Клето лето (раскази, 1983), Јадигар (драма, 1984), Кршалнига (драма, 1984), Бледица (драма, 1985), Чинки (раскази, 1987), Подигравки (драми, 1988), Инакво лице (роман, 1988), Тажни свечености (избор раскази, 1988), Насушна сушност (раскази, 1989), Залудни раскази (1993), Големи богови, мали богови и привиденија (поема, 1994), Свирепа вечност (поезија, 1995), Измислена душа (раскази, 1996), Амин (роман, 1998), Сиреч (раскази, 1998), Волшебно време (раскази, 2000).

Добитник е на наградите: „Рациново признание“ и „Стале Попов“.

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Југословенски писатели
Категорија:Македонски преведувачи
Категорија:Југословенски преведувачи
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Луѓе од Робово (Струмичко)
Категорија:Добитници на наградата „Стале Попов“
Лазар Манчевски-Пинџур

**Лазар Манчевски - Пинџур** бил македонски поет и раскажувач.

## Животопис
Манчевски е роден  на  година во Неготино. Починал на  година во Скопје. Завршил Филозофски факултет во Скопје. Работел како советник во Работничкиот универзитет „Кочо Рацин“ во Скопје. Член на ДПМ од 1968 година. Автор е на книгите: Песни за татковината (поезија, 1961), Поцврсти од камен (драма, 1961), Градот и љубовта (поезија, 1963), Разорани лаки (поезија, 1964), „Ми заплакало селото Ваташа“ (поезија, 1966), Дијалектика на празникот (поезија, 1966), Делото на едно дете (раскази, 1972), Камен и корен (поезија, 1974), Болка во одот (поезија, 1979), Алови утра (поезија за деца, 1979), Луда Мара (поезија, 1980), Татко, кажи ми (поезија за деца, 1981), Опеани херојства (поезија, 1982), Крвоток (поезија, 1990), Раѓање на денот (раскази, 1990), Патриотски созвучја (поезија со музика, 1991), Сончева далга (поезија, 1992), Пред ново време - песни и стихотворенија, 1941-1944 (поезија, фототипско издание објавено во 1993), Спознанија (поезија, 1995), Кога стапнав на оваа земја (поезија, 1995).

## Посмртно прогласен за почесен граѓанин на Неготино
Со одлука на Советот на општина Неготино познатиот поет и романописец Лазар Манчевски- Пинџур посмртно е прогласен за почесен граѓанин на општина Неготино. На ден 11 ноември 2013 ова високо признание, во негово име беше доделено на член на неговото потесно семејство. Симболичниот клучот од градот Неготино на член од неговот семејство, му го врачи градоначалникот на општина Неготино Ванчо Апостолов.

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Луѓе од Неготино
Цветко Мартиновски

**Цветко Мартиновски** бил македонски раскажувач и преведувач.

## Животопис
Мартиновски е роден е на  година во Скопје. Починал на  година во Скопје. Завршил Средно стручно училиште. Работел како новинар во Радио Скопје и во повеќе весници („Нова Македонија“, „Трудбеник“, „Просвета“ и „Вечер“). Бил секретар на редакцијата на „Современост“ и уредник во ЗИД „Нова Македонија“. Член на ДПМ од 1953 година. Автор е на книгите: Луњинци (раскази, 1955), Квечерини и разденувања (раскази, 1959), Пријатели (раскази, 1962), Одбрани раскази (1967). Добитник е на наградите: „Златно перо“, „Кирил Пејчиновиќ“, „Божидар Настев“ и на наградата на Авторската агенција на Македонија.

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Членови на ДПМ
Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Починати во Скопје
Трајан Мартиноски

**Трајан Мартиноски** (-) ― македонски поет и есеист.

## Животопис
Трајан Мартиноски е роден на 19 февруари 1951 година, во Нерези, Струшко. Починал на 4 мај 1999 година, во Охрид. Завршил средно образование во Струга, а Филолошки факултет во Скопје. Тој станал член на ДПМ во 1989 година. Автор е на книгите Премолчано време (поезија, 1982), Дулбија (поезија, 1988), Голтки (поезија, 1990), Христовиот син (поезија, 1994), Гробот на Чинго (есеј, 1995), Говорот на цвеќето (есеј, 1995), Писмото на сликата (оглед за пејзажот на сликарот Јордан Манасиевски, 1995), Одговор на писмото (есеј, 1996), Петнаесет пеења за Карванот на цвеќето на мирот (1998), Брезоњо - биографија на каменот и цветот (патопис, 1998), Еригон петнаесет години потоа (кон драмската претстава Еригон од Јордан Плевнеш, 1999), Кон културното наследство (Наум Целаковски, трудови, толкувања, приопштувања, 1999), Златен венец на спомените (сеќавања, 1999).

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Луѓе од Нерези (Струшко)
Категорија:Починати во Охрид
Категорија:Македонски писатели
Категорија:Југословенски писатели
Категорија:Членови на ДПМ
Категорија:Апсолвенти на универзитетот „Св. Кирил и Методиј“
Павлина Климкар-Меанџиева

**Павлина Климкар - Меанџиева** (Титов Велес,  - , ) — македонска писателка и професор.

## Биографија
Климкар е родена на  година во Велес. Завршила на Педагошката гимназија „Никола Карев“ и Филолошки факултет во Скопје. Се пензионирала како средношколски професор во Велес. Таа станала член на ДПМ во 1995 година. 

## Творештво
Автор е на книгите: "Тивнеења" (поезија, 1976), "Неразделности" (поезија, 1978), "Ораница" (поезија, 1983), "Тишина што се слуша" (поезија, 1991), "Кралица на гревот" (поезија, 1991), "Бршлен" (поезија, 1992), "Зол трн непремолк" (поезија, 1992), "Жежок ветер" (поезија, 1993), "Голтач на огнови" (поезија, 1994), "Од дневникот пред изгорување" (поезија, 1995), Кралица на гревот (второ,проширено издание 1996) Македонска вертикала (поезија, 1997), "Уста полна светлина" (поезија, 1997), "Цунами" (поезија, 1999), "Чудна случка" (сликовница, 1999), "Најазмо" (поезија, 2001), "Vasiloanjea - a marrtiiljei" (на влашки јазик, 2002), "Дијадема" (поезија, 2003), "Во меѓувреме" (поезија, 2003), "Ѕвездени патеки" (поезија, 2005), "Школки" (поезија, 2007), "Одблесоци" (поезија, 2009), "Метузалем" (поезија, 2012), "Наспроти ветрот" (поезија, 2013). Седефна кутија (поезија 2014). 

Дел од нејзиното творештво е преведено на српски, албански и англиски јазик. Како автор била застапена во повеќе антологии. Неколку децении е член на градскиот литературен клуб "Кочо Рацин" од Велес. Нејзината поетска дејност започнала во училишните денови. 

Била наградувана како поет, а неколкупати освоила прво место за најдобра стихозбирка од Здружението на просветните работници на Македонија (за "Метузалем" - 2012 и за "Наспроти ветрот" - 2013). Добитник била на Деветоноемвриска плакета од општина Велес, како и наградата за животно дело Гемиџии - признание од родниот град Велес.

Павлина Климкар Меанџиева на 04 септември 2017 година ја добила наградата за животно дело „Коле Неделковски“ од Клубот на писатели „Коста Солев Рацин“ во соработка со Општина Велес и ДСУ РЦСОО „Коле Неделковски“- Велес.

Починала во Велес на 3 март 2018 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* Павлина Климкар Меанџиева, Седефна Кутија
* Низ времето - Павлина Климкар Меанџиева
* Вечер со поезијата на Павлина К. Меанџиева

Категорија:Луѓе од Велес
Категорија:Македонски писатели
Категорија:Југословенски писатели
Категорија:Членови на ДПМ
Категорија:Апсолвенти на универзитетот „Св. Кирил и Методиј“
Перо Миленковски

**Перо Миленкоски** (роден на ) — македонски писател за деца.

## Животопис
Миленкоски е роден на 3 септември 1939 година во Слепче, Прилепско. Завршил Педагошка академија во Битола. Работел во редакцијата на „*[[Нова Македонија]]*“, како уредник на „''Колибри''“. Тој станал член на ДПМ во 1995 година. Автор е на книгите: Најубав ѓердан (поезија, 1970), Има една земја мила (поезија, 1989), Малиот сообраќаец, (поезија, 1990), Детестоп (поезија, 1993). Добитник е на наградата: „Ванчо Николески“ - Битола (II награда).

## Наводи

Категорија:Луѓе од Слепче (Прилепско)
Категорија:Македонски поети
Категорија:Македонски уредници
Категорија:Југословенски поети
Категорија:Членови на ДПМ
Категорија:Добитници на наградата „Ванчо Николески“
Ристо Миљановски

**Ристо Миљановски** (, Костурско, ) — македонски поет и раскажувач.

## Животопис
Милјановски е роден во село Статица, Костурско, Егејскиот дел на Македонија. За време на Граѓанската војна во Грција, тој заминал за Унгарија. Основно образование завршил во Блатомлади, а Педагошка школа во Будимпешта, во Унгарија. Работи едно време како наставник во Средна технолошка школа, на унгарски јазик. Првите книжевни обиди ги направил како сосема млад, вдахнат, пред се, од носталгијата кон родниот крај и својата родна земја. Иако живее надвор од татковината, со голема љубов читал книги на македонски јазик, сè што му дошло до рака, а во своето творештво со многу сугестивен јазик и голема носталгија го опејувал родниот крај и мајчиниот јазик, пределите во кои го минал детството. Пишувал поезија и проза. Живее во Торонто, Канада.

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Југословенски писатели
Категорија:Луѓе од Статица
Категорија:Македонци од Канада
Јон Милош

**Јон Милош** — српски поет, преведувач и есеист.

## Животопис
Милош е роден во 1930 година во Сутјеска крај Зрењанин, Југославија. Дипломирал филозофија на Универзитетот во Белград, а постдипломски студии завршил на Сорбона во Париз. Од 1964 година живее и работи во Малме, Шведска, како професор за странци предавајќи француски, српски, романски и шведски јазик. Почесен член на Друштвото на писателите на Македонија. Автор на книгите: „Пупки“ (Вршац 1953), „Од денес до утре“ (Крушевац 1986). Автор е на изборот од творештвото на шведскиот поет Артур Лундквист, добитник на наградата *Златен венец* на Струшките вечери на поезијата за 1977. Составувач е на *Антологијата на современата шведска поезија* објавена на македонски (Скопје, 1988) и на *Антологијата на современата македонска поезија*, објавена на шведски (Малме 1989). Во посебни книги објавил избор песни во негов препев од македонските поети Блаже Конески, Матеја Матевски, Гане Тодоровски и Радован Павловски, како и романот *Вест Ауст* од Божин Павловски. Добитник е на наградата „Артур Лунквист“ (1978).
## Наводи

Категорија:Српски поети
Категорија:Српски есеисти
Категорија:Српски преведувачи
Ленче Милошевска

**Ленче Милошевска** — македонски поет, романописец и преведувач.

## Животопис
Милошевска е родена е на  година во Скопје. Завршила Филолошки факултет, група англиски јазик и книжевност, во Скопје. Работела како уредник во издавачките куќи „Култура“ и „Македонска ннига“ во Скопје. Член е на ДПМ од 1999 година. 

## Творештво
Милошевска е авторка на книгите: Жедната земја моја (поезија, 1992), Кадилница на денот (поезија, 1996), Кумова слама (роман, 1997), Камени пораки (поезија, 1999), Три жени во три слики (роман, 2001), Сатанска печурка (роман, 2008), Одложена мисла (поезија, 2009), Аксиос ги дели приказните (роман 2010), Зборот е светлина (поезија, 2015), Шех Вардар (раскази, 2017), Недопрени бисери (раскази и блиц приказни, 2020). 

Три нејзини кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).

Има направено повеќе од дваест книжевни преводи и добитник е на наградите: „Божидар Настев“, „Ванѓа Чашуле“. Во 2019 година ја добила наградата на „Нова Македонија“ за краток расказ.

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Живи луѓе
Бистрица Миркуловска

**Бистрица Миркуловска** (- 17 септември 2024) — македонска поетеса, македонистка, раскажувачка, детска писателка и преведувачка.

## Животопис
Миркуловска е родена во Скопје. Завршила Филозофски факултет на Скопскиот универзитет и последипломски студии од областа на македонистиката. Работела како професор на Филолошкиот факултет во Скопје. Била лекторка по Македонски јазик и книжевност на Масариковиот универзитет во Брно, Чешка. Таа станала член на Друштвото на писателите на Македонија во 1971 година. Писателка е на книгите: „Цвеќенца“ (поезија за деца, 1960), „Градинче“ (раскази за деца, 1962), „Првачиња“ (поезија за деца, 1972), „Празнични виделини“ (поезија за деца, 1979), „Виножито“ (раскази, 1979), „Сите деца мили“ (поезија, за деца, 1982), „Ѕвездена“ (бајки, 1986), „Виделина“ (бајка, 1989), „Клучарчиња“ (роман за деца и млади, 1992), „Прекршен лет“ (поезија, 1996), „Kdyz kvetly kastany“ (*Кога цутеа костени*, поезија, Брно, 1997). Добитник е на „Потокарова повелба“ на поранешниот Сојуз на книжевните преведувачи на Југославија за преводи од словенечки на македонски јазик.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Македонски писатели за деца
Категорија:Македонски романописци
Категорија:Македонски македонисти
Категорија:Македонски раскажувачи
Категорија:Македонски поетеси
Категорија:Македонски преведувачи
Категорија:Југословенски писатели
Категорија:Апсолвенти на Филозофскиот факултет - Скопје
Категорија:Членови на ДПМ
Русија на Олимписките игри

**[[Русија]]** за првпат како независна држава учествувала на Летните олимписки игри во 1900 година, кои се одржале во Париз. Оттогаш, Русија до Првата светска војна настапила трипати самостојно, а по војната во Советскиот Сојуз. По распадот на СССР, Русија повторно самостојно учествувал на мундијалите. За првпат, на Зимските олимписки игри настапила во 1994 година, кои се одржале во Лилехамер, а две години подоцна и на Летните кои се одржале во Атланта.

Во 1980 година, Русија била домаќин на Летните олимписки игри, а како организатор била престолнината Москва.
  
Руските спортисти заклучно со 2009 година имаат освоено вкупно 399 медали на олимпијадите, од кој 323 на летните и 76 на Зимските олимписки игри.

Националниот комитет на Русија (руски:* Олимпийского комитета России*) бил формиран во 1989 година, а од страна на МОК бил признаен во 1993 година.

## Медали

### Медали на ЛОИ

### Медали на ЗОИ

|-
! Вкупно !! 33 !! 24 !! 19 !! 76
|}

## Поврзано
* Советскиот Сојуз на Олимписките игри

## Надворешни врски
* 
* 


Олимписки
Молдавија на Олимписките игри

**[[Молдавија]]** за првпат како независна држава учествувала на Зимските олимписки игри во 1994 година, кои се одржале во Лилехамер . Од тогаш, Молдавија има учествувано на сите мундијали. Претходно, таа била дел од селекцијата на Советскиот Сојуз.

На Летните олимписки игри за првпат учествувала во 1992 година, кои се одржале во Барселона, заедно со т.н. Обединет тим.

Молдавија има освоено вкупно 5 медали на Летните олимписки игри, додека на Зимските нема освоено ниту еден.

Молдавија никогаш не била организатор на Олимписките игри.

Олимпискиот комитет на Молдавија бил формиран во 1991 година, а две години подоцна признаен од страна на МОК.
  
## Медали
### Медали на ЛОИ

### Медаи по спорт

### Медали на ЗОИ

## Надворешни врски

* 
* 
* Резултати 

Категорија:Молдавија на Олимписките игри
Романија на Олимписките игри

**[[Романија]]** за првпат како независна држава учествувала на Летните олимписки игри во 1900 година, кои се одржале во Париз. Оттогаш, Романија не учествувала на вкупно шест мундијали. На Зимските олимписки игри за првпат учествувала во 1928 година, кои се одржале во Санкт Мориц. Оттогаш, таа учествувала на сите натпреварувања, освен во 1960 година.

Романија никогаш не организирала на Олимписките игри.

Романските олимпијци, заклучно со 2008, освоиле 293 медали на Олимписките игри, од кои 292 на летните и само 1 на Зимските олимписки игри.

Националниот олимписки комитет на Романија (романски:*Comitetul Olympic si Sportiv Roman*) е основан во 1914, а истата година бил признаен од страна на МОК.
  
## Медали
### Медали на ЛОИ

### Медали на ЗОИ

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Романија на Олимписките игри
Бугарија на Олимписките игри

**[[Бугарија]]** е една од 14 земји кои учествувале ан првите модерни Летни олимписки игри, кои се одржале во 1896 во Атина. Бугарија учествувала во состав: Тодор Јончев, Панајот Белев, Илија Пенчев, Димитар Илиев и Шарл Шампо. Спортскиот дел од делегацијата го сочинувал само еден спортист Шарл Шампо од Швајцарија. Шампо долго престојувал во Бугарија, како еден од дванаесетте најмени наставници по гимнастика, на крајот од XIX век, кои дошле во Бугарија со цел да го зголемат квалитетот на овој спорт во земјата.

Некои извори, Шампо го сметаат за учесник на Олимписките игри како швајцарски спортист, но МОК го признава како бугарски натпреварувач на првите Олимписки игри во Атина.

Националниот олимписки комитет на Бугарија е Бугарскиот олимписки комитет, кој е основан и признаен во 1923. Првиот бугарски тим, испратен на Олимписките игри по ова, бил во 1924. Оттогаш, бугарските спортисти не учествувале само на игрите во 1932 (поради големата светска економска криза), во (по Втората светска војна) и во 1984 (поради бојкотот на источноевропските земји).

На Зимските олимписки игри, Бугарија за првпат учествувала во 1936 и оттогаш учествувала на сите зимски игри.

До 2009, бугарските спортисти освоиле вкупно 218 медали на Олимписките игри, од кои најголем број се освоени во борење и кревање тегови.

## Медали
### Медали на ЛОИ

### Медали на ЗОИ

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Бугарија на Олимписките игри
Александар Митевски (поет)

:*Ова е статија за македонски поет. За истоимениот пејач видете [[Александар Митевски (пејач)]].*

**Александар Митевски** — македонски поет и преведувач.

## Животопис
Александар Митевски е роден е на  година во . Завршил Медицински факултет во Белград. а специјализација по ортопедија во Љубљана. Работел во фондот за ПИО на Македонија, во Скопје. Член на ДПМ од 1970 година.  Добитник е на наградите: „Златно перо“, „Григор Прличев“, „Кирил Пејчиновиќ“, „11 Ноември“ на градот Куманово, „Божидар Настев“ и на Авторската агенција на Македонија.

## Библиографија
* *Ни бел ни црн ангел* (поезија, 1970)
* *Човекот и неговиот систем за движење* (поезија, 1973). 
## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Луѓе од Куманово
Категорија:Членови на ДПМ
Монако на Олимписките игри

**[[Монако]]** за првпат како независна држава  учествувала на Летните олимписки игри во 1920 година, кои се одржале во Антверпен. Од тогаш, Монако ги има пропуштено мундијалите во 1932, 1956 и бојкотот од 1980 година.

Монако нема освоен досега ниту еден медал.

Националниот олимписки комитет на Монако бил основан во 1907 година, а од страна на МОК бил признат во 1953 година.

Категорија:Монако на Олимписките игри
Гордана Михаилова-Бошнакоска

**Гордана Михаилова Бошнакоска** — македонски поет, раскажувач и есеист.

## Животопис
Гордана Бошнакоска е родена во Битола на  година. Завршила средно образование. Била уредник во Македонската телевизија.

## Творештво
Автор е на книгите: 
* Времето го нема (поезија, 1965), 
* Писма (поезија, 1974), 
* Влегување во Делта (поезија, 1981), 
* Босфорско лето (раскази, 1984), 
* Нордиски љубовници (поезија, 1993), 
* Њујорксон (поезија, 1993), 
* Планини од картонски кутии (поезија, 1997).

## Награди
*2022 - награда „Книжевен жезол“
*2016 - награда „Ацо Шопов“
* 1998 - награда „Браќа Миладиновци“

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Добитници на наградата „Браќа Миладиновци“
Категорија:Добитници на наградата „Ацо Шопов“
Категорија:Добитници на наградата „Книжевен жезол“
Естонија на Олимписките игри

**[[Естонија]]** за првпат учествувала на Летните олимписки игри во 1920 година кои се одржале во Антверпен. Естонските репрезентативци потоа биле дел од екипата на СССР, до неговото распаѓање.

## Медали

### Медали на ЛОИ

### Медали на ЗОИ

Категорија:Естонија на Олимписките игри
Малта на Олимписките игри

**[[Малта]]** за првпат како независна држава  учествувала на Летните олимписки игри во 1928 година, кои се одржале во Амстердам. Од тогаш, Малта нема пропуштен ниту еден мундијал.

Малта никогаш не учествувала на Зимските олимписки игри.

Малта никогаш не била домаќин на некакви Олимписки игри.

Спортистите на Малта немаат освоено ниту еден медал, заклулучно со 2009 година.

Националниот олимписки комитет на Малта бил основан во 1928 година, а од страна на МОК признаен во 1936 година.

### Медали на ЛОИ

## Надворешни врски

* Олимписки комитет на МАлта
* Меѓународен олимписки комитет комитет
* Добитници на медал на Олимписките игри

Категорија:Малта на Олимписките игри
Луксембург на Олимписките игри

**[[Луксембург]]** за првпат како независна држава  учествувала на Летните олимписки игри во 1900година, кои се одржале во Париз. Од тогаш, Луксембург има пропуштено три мундијала на Летните олимписки игри, и 4 на Зимските.

Луксембург никогаш не била домаќин на некакви Олимписки игри.

Спортистите на Луксембург имаат освоено 4 медали, заклулучно со 2009 година.

Националниот олимписки комитет на Луксембург бил основан во 1912 година.

## Медали

### Медали на ЛОИ

### Медали на ЗОИ

Категорија:Луксембург на Олимписките игри
Јагода Михајловска-Георгиева

**Јагода Михајловска - Георгиева** — македонски раскажувач, романописец и есеист.

## Животопис
Родена во Скопје на  година. Завршила Филолошки факултет во Скопје. Работела како новинар во неделникот „Пулс“. Уредник е во телевизија „Телма“. Членува во Друштвото на писателите на Македонија од 1990 година.

## Објавени книги
* Мојата кожа (раскази, 1988), 
*Момчето молња (роман за деца и млади, 1989),
* Огледала (есеи, 1994), 
*Игбал, мојата тајна (роман за деца и млади, 2000),
* Индиго Бомбај (роман, 2008),
* Дрско црвен кармин (раскази, 2012).
* Каменот одтвојот ден

## Награди
* 2005 - „Рациново признание“ за „Каменот од твојот ден“

## Значење и влијание
* „Омалување“ — краток расказ на македонската писателка Оливера Ќорвезироска од 2021 година.

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Членови на ДПМ
Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Добитници на наградата „Рациново признание“
Деструктор

Во објектното програмирање, **деструктор** е метод кој автоматски повикан кога објект е уништен. Негова главна намена е да ги исчисти и ослободи ресурсите кои се заземени од објектот за време на животниот циклус и да го ослободи од другите објекти или ресурсите уништувајќи ја секоја референца во процесот. Употребата на деструкторите е клучот за концептот Добивање На Ресурси Е Иницијализација.

Во јазик со механизам за автоматско собирање на “ѓубрето”, невозможно е детерминистичко осигурување на повикувањето на деструкторот, и тоа значи дека овие јазици се непогодни за RAII. Во такви јазици, неповрзувањето на објект од постоечките ресурси мора да биде направено од јасен повик од соодветна функција (наjчесто наречена Dispose() ). Овој метод е исто така препорачлив за ослободување ресурси.

### Виртуелен деструктор

Виртуелен деструктор е деструктор кој може да биде отчитан од подкласи. Во C++, употребата на виртуелни деструктори во наследувачките хиреархии го олеснува сопственото чистење на објектите, спречувајќи недостатоци на ресурсите и зафатеноста на хип (heap) меморијата.

#### Примери
C++

Во C++, функцијата деструктор има исто име како и класата, но со знакот ~ (тилда) пред неа. Ако објектот бил создаден како автоматска променлива, нејзиниот деструктор е автоматски повикан кога тоа оди надвор од подрачјето. Ако објектот е создаден со резервираниот збор new, тогаш неговиот деструктор се повикува кога покажувачот што покажува на објектот е избришан.

Оваа посебна класа содржи a_pointer, покажувач кој покажува на карактерите од string. Деструкторот е потребен кога динамички создадени податоци се употербувани, отворани се податотеки, “брава” е потребно да се отклучи или копија на конструктор била употребувана.

#### REALbasic

Деструкторите во REALbasic можат да бидат во една од двете форми. Секоја форма користи точна (регуларна) метод декларација со специјално име (без параметри и без излезна величина). Постарите форми го користат истото име како и класата со знакот ~(тилда) како претставка. Поновите форми го користат името деструктор. Новите форми се претпочитаат, бидејќи го прават рефакторирањето на класата полесно.

Категорија:Програмирање
Категорија:Метод (компјутерска наука)
Бен Лајнус

**Бенџамин „Бен“ Лајнус** () е фиктивен лик во американската телевизиска серија Изгубени глумен од страна на американскиот глумец Мајкл Емерсон. Бен се појавува како спореден лик во втората сезона, а од третата па натаму, тој се појавува како главен лик.

Категорија:Ликови од Изгубени
New (C++ оператор)

**New** е оператор во C++ програмскиот јазик, кој овозможува доделување на динамичка меморија во купот. Исклучок е таканаречената форма „placement new“, која овозможува да се додели меморија на купот за нови податоци и ако е успешно доделувањето ја враќа адресата на новата доделена меморија.

### Синтакса
Синтаксата за овој оператор е :
:
```cpp
p_var = new typename;
```


Каде  p_var е претходно објавен покажувач од типот на typename. Тypename може да биде кој било тип на основен податок или пак објект дефиниран од корисникот (enum, class и struct). Ако typename е од типот класа тогаш основниот конструктор е повикан да го изгради објектот.

Да се инсталира нова променлива со операторот new треба де се користи следнава синтакса:

:
```cpp
p_var = new type(initializer);
```


Каде што initializer е почетната вредност доделена на новата променлива, или ако е од типот класа е аргументот на конструкторот.

New исто така може да создаде и низа:

:
```cpp
p_var = new type [size];
```


Во овој случај size ја одредува должината на еднодимензионалната низа која сакаме да ја создадеме. Адресата на првиот елемент е вратена и зачувана во p_var, па 
:
```cpp
p_var[n]
```


ја дава вредноста на n-тиот елемент (почнувајќи од нула).

## Литература
* IBM дикументација каде се објаснува C++'s операторот new 
* [Microsoft Visual Studio документација за операторот new ](http://msdn2.microsoft.com/en-us/library/kewsb8ba(VS.71).aspx)  

Оператори