open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Алака

мини|Алака
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/10/Sotera.jpg/220px-Sotera.jpg|мини| Камени „печурки“ во трактот Сотера
**Алака** (**Сотера**, **Џурла**, **Бијук-Дере**) — река на јужниот брег на Крим. Должината на реката е 8,0 км, сливното подрачје е 19,8 км², реката има 5 неименувани притоки.

## Генерални информации
Реката своето име Сотера го добила по средновековната христијанска катедрала на Христос Спасителот (на грчки Сотер - „Спасител“), која се наоѓала на нејзиниот устие.

Таа потекнува на јужните падини на Северниот Демерџи од неколку извори (хидрологот Иван Мартинович Педакас (вработен во Головкински ), во 1930-тите забележал 9 извори во горниот тек на клисурата, со вкупна задолженост од 267 илјади кубни метри. м³ годишно), кој се наоѓа во трактот на карпите Јуркини (близу планината Еркијан-Каја), во горниот тек често се нарекува Џурла . Во горниот тек има неколку водопади. Најпознати водопади на реката се водопадите Гејзер и Џурла.

Главниот канал минува по длабокиот дол Бијук-Дере. По долот, реката оди околу планината Алака. Како резултат на тоа, на ова место на нејзиниот тек, реката често се нарекува Алака. По планината Алака, реката поминува преку автопатот Алушта-Судак . Во долниот тек, реката се нарекува Сотера, бидејќи на устието во морето штрчи мал рт на Сотера.

## Атракции

Во средишниот тек на реката Сотера се наоѓа кањонот Сотера или долот Бијук -Дере . Одлика на овој кањон се камените корнизи. Рамките се мали карпи високи од 10 до 25 метри. Карпите започнуваат веднаш по водопадот Гејзер.

Во долниот тек на реката има и многу живописен тракт. Во него можете да најдете реликтни слатководни ракови кои претпочитаат да живеат во свежа вода. Во трактот има коски од древни животни, на пример, во 1893 година професорот Головкински овде пронашол остатоци од мамут.

Во долината на реката во областа на автопатот Судак-Алушта има уникатни природни формации - „ камени печурки “. „Печурките“ се земјени пирамиди, кои настанале кога падината била уништена од водните текови. Овие формации се наоѓаат на различни места на Земјата и се типични за блиски глацијални региони. Нивното присуство на Крим докажува дека во праисторискиот период планините на Крим биле покриени со мраз. Најпознати се двете големи „камени печурки“. Едниот е висок пет метри, а другиот седум. Во 1980 година, долината на реката Сотера, каде што се наоѓаат, станал природен споменик од локално значење.

## Наводи

## Литература

* Олиферов А. Н., Тимченко З. В. Реки и озёра Крыма (рус.). — Симферополь: Доля, 2005.

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Притоки на Црното Море
Категорија:Реки во Русија
Барада

врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3b/Barada_river_in_Damascus_%28April_2009%29.jpg/220px-Barada_river_in_Damascus_%28April_2009%29.jpg|лево|мини| Барада во април 2009 година
мини|Барада во стариот Дамаск
**Барада** е река во Сирија. Должина - 72 км.

Барада потекнува од планините на Анти -Либан, таа тече на југоисток и исчезнува во ливадските езера. Главниот град на Сирија, Дамаск, се наоѓа на Барада. Реката, заедно со нејзините притоки, е поделена на многу краци и вештачки канали, поради што околината на Дамаск има бујна вегетација.

Првата притока на реката е Нахр ел-Арак, која лево се влева во Вади Барада.
мини|Релјефна карта на Сирија
Барада се споменува во Библијата (  ) како една од двете „реки на Дамаск“ - **Аванаʹ** (што значи „камено“) .

## Наводи

Категорија:Библиски места
Категорија:Реки во Сирија
Рапти (река)

мини|Балубанг, Деухури, Данг
**Рапти** - река во Непал и Индија, левата притока на Гагара ( слив на Ганг).

Должината на реката надминува 600 км, површината на сливот е околу 30.000 км². Изворот на Рапти се наоѓа во северните појаси на планините Сивалик и ги преминува во тесна клисура. Долниот тек на реката се наоѓа во Индо-Гангската рамнина. Поплавите се случуваат во текот на летниот период. Водите на реката се користат за наводнување. Рапти е пловен под градот Горахпур.

## Наводи

## Извори

* Рапти // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.

Категорија:Реки на Непал
Категорија:Меѓународни реки во Азија
Ајан-Дере

мини|Релјефна карта на Крим (спорен статус)
**Ајан-Дере е** поток на југоисточниот брег на Крим, на територијата на урбаната област Алушта (според административно-територијалната поделба на Украина - Градскиот совет на Алушта ) на Крим. Должината на водотекот е 5,0 километри, површината на одводниот слив е 5,0 км²  .

## Географија
Изворот на потокот се наоѓа во близина на планината *Карасан* (југоисточни млазови на Демерџи), тече во јужен правец. Се влева во Црното Море во тракт *Александрискаја дача*, зоната за заштита на водата на е поставена на 50м.

## Име
Името на потокот е од грчко потекло и значи „Свети Јован“ ( *ai* е скратена форма на *ајос* - „свет“, *Јан* е скратена форма на името Јанис - Јован) и кримскиот татарски префикс *dere* - клисура  . Според Питер Кепен, на картата од колекцијата на Крим од 1836 година, водотекот е едноставно потпишан *Ајан-су* , на картите од 1842 и 1865 година - исто така Ајан-су со спецификацијата клисура  . На распоредот на Крим во 1890 година - Клисурата Ајан-Дере - очигледно, оттаму името било пренесено на современите туристички карти  . Во современите официјални документи се појавува *зрак без име* .

## Наводи

Категорија:Притоки на Црното Море
Ахелој (река)

мини|Ахелој река
**Ахелој**  е река во Источна Бугарија. Изворот на реката се наоѓа на оддалеченост од околу 1,5 км од периферијата на селото Дријанковец, во месноста Адата, на висорамнината Карнобацко-Аитоската-Планина. Реката се влева во Црното Море јужно од градот Ахелој. Должина - 39,9 км. На реката има истоимен резервоар.

## Битка од 917 година
Во 917 година во близина на реката се случила битка меѓу бугарските чети на чело со цар Симеон I и византиските чети, чиј врховен командант бил Лев Фока. Битката била, според хроничарот Симеон Логофет, „што не се случило веќе еден век“. Лав Ѓаконот, кој го посетил местото на битката 75 години подоцна, забележал: *„И денес, во близина на Ахелоус, можете да видите купишта коски на тогаш срамно претепаната римска војска која бегала“* .

## Наводи

## Литература

* Ахелой // Българска енциклопедия А-Я (болг.). — БАН, Труд, Сирма, 2002. — .
Категорија:Притоки на Црното Море
Категорија:Реки во Бугарија
Планински предел со виножито

***Планински предел со виножито*** (1809-10) () — маслоена слика од германскиот романтичар Каспар Давид Фридрих. Како и *Кркониошкиот предел* (1810), оваа слика е инспирирана од патувањата на Фридрих од 1809 година низ Германија и покрај бреговите на Балтичкото Море. Набљудувањето на природата во неговите патувања му овозможило на Фридрих да состави предел кој е повеќе визионерски отколку буквален.

Во преден план еден патник застанал да се одмори. Погледот го врти во позадина, каде што се отвора црна бездна. Во тие длабочини може да се видат неколку планини. Над пејзажот, виножито се создава на слабата светлина.

Во опусот на Фридрих, вообичаени се сликите со остар контраст меѓу предниот план и позадината, одвојување што ги симболизира духовните и физичките рамнини на постоењето. Така е и во оваа слика: во преден план сонцето ги осветлува зеленилото и облеката на патникот, а наспроти тоа ноќната темнина го исполнува остатокот од сликата. Спротивностите на денот и ноќта, на духот и материјата, се обединети со виножито, кое во извештајот од Битие за Ноевата арка го симболизира заветот помеѓу Бога и човештвото.

## Наводи

Категорија:Уметнички слики од 1810 година
Категорија:Слики од Каспар Давид Фридрих
Зајдисонце (слика)

**„Зајдисонце“** или **„Браќа“** ( - *Вечерен предел со двајца мажи*) — масло на платно од 1830-1835 година на Каспар Дејвид Фридрих, сега во музејот Ермитаж во Санкт Петербург, Русија.

## Наводи

Категорија:Слики од Каспар Давид Фридрих
Категорија:Уметнички слики од 1830-тите
Категорија:Слики во Ермитаж
Големиот залив (Каспар Давид Фридрих)

*** Големиот залив *** ( *Das Große Gehege*) или ***The Ostra Enclosure*** (*Ostra-Gehege*) е  масло на платно од 1831 година од Каспар Давид Фридрих, сега во Галерија Ној Мајстер во Дрезден, иако е изложена во Албертинум. Познато е како „врв на доцното дело на Фридрих“.

Сликата го прикажува мочуриштето Остра, сместено на јужните брегови на реката Елба. Излеана, Елба ги  потопува областите: оттука и површините на земјата измешани со баричките со вода присутни на сликата. Блиску до брегот забележуваме присуство на чамец со надуено едро поради слабиот здив на ветрот. Во позадина наоѓаме големи ливади прекинати од време на време од присуството на дрвја. Хоризонтот е низок и повеќе од половина од платното е насликано од претставата на небото на зајдисонце. Бродот заглавен на брегот, самракот и меките бои пренесуваат чувство на меланхолија што може да го одрази расположението на сликарот. Линијата на светлината на хоризонтот, заедно со облаците чиј правец го наведува окото да се оддалечи кон екстремитетите на сликата, потсетува на носталгијата за бесконечното, типична тема на Фридрих

## Литература
* Helmut Börsch-Supan: *Caspar David Friedrich: Gefühl als Gesetz*. Deutscher Kunstverlag, München 2008, ISBN 978-3422068070.
* Helmut Börsch-Supan, Karl Wilhelm Jähnig: *Caspar David Friedrich. Gemälde, Druckgraphik und bildmäßige Zeichnungen*, Prestel Verlag, München 1973, ISBN 3-7913-0053-9 (Werkverzeichnis)
* Werner Busch: *Caspar David Friedrich. Ästhetik und Religion*. Verlag C. H. Beck, München 2003
* Hilmar Frank: *Aussichten ins Unermessliche. Perspektivität und Sinnoffenheit bei Caspar David Friedrich*. Akademie Verlag, Berlin 2004 
* Christina Grummt: *Caspar David Friedrich. Die Zeichnungen. Das gesamte Werk*. 2 Bde., München 2011
* Werner Hofmann: *Caspar David Friedrich. Naturwirklichkeit und Kunstwahrheit.* C.H. Beck Verlag, München 2000, ISBN 3-406-46475-0
* Jens Christian Jensen: *Caspar David Friedrich. Leben und Werk*. DuMont Verlag, Köln 1999
* Mayumi Ohara: *Über das sog. „Große Gehege“ Caspar David Friedrichs*. In: Zeitschrift für Kunstgeschichte 47, 1984, S. 100–117
* Detlef Stapf: *Caspar David Friedrichs verborgene Landschaften. Die Neubrandenburger Kontexte*. Greifswald 2014, netzbasiert P-Book 
* Herrmann Zschoche: *Caspar David Friedrich. Die Briefe*. ConferencePoint Verlag, Hamburg 2005, ISBN 3-936406-12-X

Во 1832 година, делото било купено од Саксонско уметничко здружение.
## Наводи

Категорија:Слики од Каспар Давид Фридрих
Категорија:Слики (19 век)
Гениј (Теодор Драјзер)

**„Гениј“** (англиски: *The Genius*) — роман на американскиот писател Теодор Драјзер од 1915 година.

## Содржина

## Осврт кон делото
Според кажувањата, меѓу своите дела Драјзер особено го истакнувал романот „Гениј“, кој претставува тешка, матна и силна повест со малку убавина. Неговата пристрасност може да се објасне со силната наклонетост кон уметничкиот живот во кој се движи главниот лик во романот Јуџин Витла. Тој е човек под опсесија, со голема волја за богатство, за љубов, за уметноста, а сите нив Драјзер ги замислил како форми на органска енергија кои немаат никаква друга цел, освен самоостварувањето. Таквото сфаќање било сосема ново за американската читателска публика во 1915 година, која ја сметала уметноста како облик на воспитување со прости морални цели. И покрај безобѕирното однесување на Витла, Драјзер гледа со очигледна симпатија кон Витлиниот груб апетит за животот, за промените и за раскошот, апетит кој не е попречен од правилата кои вообичаено се пропишани за ситните луѓе. Ако таквиот човек помине лошо во животот, според Драјзер, вината повеќе лежи во светот отколку во самиот човек, а светот кој ги осакатува таквите луѓе го губи богатството на личностите и достигнувањата кои тие би ги оствариле, ако би биле слободни. Во ликот на Витла, Драјзер не дал добар пример на гениј и поради тоа во насловот на романот зборот гениј е напишан во наводници. Витла е опишан како надарен сликар, но без убедливи докази, иако за кратко време станал познат илустратор. Всушност, и во другите романи на Драјзер се среќаваат уметници кои не покажуваат ниту едно од својствата што им се припишуваат. Оттука, во делото не се среќава ниту една префинета анализа на таинственото однесување на генијалниот човек. Во тој поглед, Драјзеровите уметници едвај може да се наречат личности, туку тие повеќе се прогонети суштества, а чудото се крие во скриената енергија која ги придвижува нивните постапки. Космичкиот филозоф во Драјзер ги гледа почетокот и крајот на процесот подобро отколку што романописецот ги согледува неговите методи. Истовремено, селанецот во Драјзер, иако знае дека светот на уметноста е голем и убав, за него зборува користејќи неспретни и невозможни изрази.

## Наводи

Категорија:Дела на Теодор Драјзер
Категорија:Книги од 1915 година
Вера Чорниј-Мешкова

**Вера Чорниј-Мешкова** (, ) — македонски поет.

## Книжевно творештво
Вера Чорниј-Мешкова е автор на поетските книги:
* *Скалила*, 1990
* *По трагите на утрината*, 1992
* *Пластови на малото сонце*, 1992
* *Шолти зрана – белоплота дама*, 1996
* *Зорница*, 2002
* *Еделвајс во долапот*, 2006
* *Македонско-украински пословици и поговорки / Украинско-македонски пословици и поговорки, 2020*

## Наводи

Категорија:Македонски поетеси
Категорија:Членови на ДПМ
Горан Анчевски

**Горан Анчевски** (, ) — македонски поет.

## Книжевно творештво
Горан Анчевски е автор на поетските книги:
* *Милениците на Оља и Сања*
* *Пориви во мугрите*
* *Вечен огин*
* *Боемско Скопје*

## Наводи

Категорија:Македонски поети
Категорија:Членови на ДПМ
Марија Зисова-Падикова

**Марија Зисова-Падикова** (, ) — македонски поетеса.

## Книжевно творештво
Марија Зисова-Падикова е автор на поетските книги:
* *Меѓу два брега*, 1999
* *Ѕвезди над ноќна ливада*, 1999
* *Палета*, 2002

## Наводи

Категорија:Македонски поетеси
Категорија:Членови на ДПМ
Категорија:Живи луѓе
Ана Димишковска

** Ана Димишковска** (, ) — македонска универзитетска професорка.

## Кариера
Ана Димишковска дипломирала и магистрирала на Филозофскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Во април 1995 година, таа се вработила на Филозофскиот факултет во Скопје како помлад асистент при Институтот за филозофија. Докторската дисертација на тема „*Логичките аспекти на правното расудување*“ ја одбранила во јануари 2006 година, на Филозофскиот факултет, со што се стекнала со звањето доктор на науки од научната област филозофија. Во октомври истата година била избрана во звањето доцент. Во јуни 2011 годинa станала вонреден професор, а во мај 2016 година го добила звањето редовен професор на Институтот за филозофија на Филозофскиот факултет во Скопје.

Во 2017 година, таа го добила одликувањето „Витез од редот на академските палми“, што го доделува владата на Франција за посебни заслуги во областа на образованието и културата.

Ана Димишковска е автор на поетската книга „*Некаде помеѓу*“ од 2007 година.

## Наводи

Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски поети
Категорија:Професори на Филозофскиот факултет - Скопје
Категорија:Апсолвенти на Филозофскиот факултет - Скопје
Категорија:Магистри на Филозофскиот факултет - Скопје
Категорија:Доктори на Филозофскиот факултет - Скопје
Агура

врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fd/Toyotomi_hideyoshi4_%28cropped%29.jpg/220px-Toyotomi_hideyoshi4_%28cropped%29.jpg|мини| Тојотоми Хидејоши седи во положба на ''агура''
***Агура*** е јапонски термин за положбата што вообичаено се нарекува седење со скрстени нозе.

## Опис
Задникот е на подот (или на перница поставена на подот), а нозете се напред, со свиткани колена и секоја нога прекрстена под другата нога.

## Културна позадина
Во Јапонија, ова држење се смета за неформална алтернатива на *позата сеиза* (правилно седење), иако генерално се смета за неженствена и некултурна за жените ако седат во здолништа или одредени видови традиционална облека, како што е кимоното (најчесто поради тоа каде отворањето е во предмодерно кимоно, а жените ретко носеле долна облека; додека, под одредени околности, мажите можеле да се појават во јавноста облечени во нивната долна облека, *фундоши* ). Исто така, може да се смета за неучтиво да се седи на овој начин во присуство на претпоставен или старешини, освен ако тоа не им е дозволено. 

## Наводи


Категорија:Телесни положби
Категорија:Јапонска култура
Западнобачки Управен Округ

**Западнобачки Управен Округ** (, ) — еден од седумте управни окрузи на автономната покраина Војводина, Србија. Се наоѓа во географскиот регион Бачка. Има население од 188.087 жители. Управно седиште на округот е градот Сомбор.

## Име
На српски, округот е познат како *Западнобачки управни округ*, на хрватски како *Zapadnobački upravni okrug*, на буњевачки како *Zapadnobački upravni okrug*, на унгарски како *Nyugat-bácskai körzet,* на словачки како *Západnobáčsky okres,* на русински *Заходнобачки окрух* и романски како *Districtul Bacica de Vest*.

## Административна историја
Во 9 век со областа владеел бугарско-словенскиот војвода Салан. Од 11 до 16 век, за време на владеењето на средновековното Кралство Унгарија, областа била поделена помеѓу Бодрошката, Бачката и Чонградската Жупанија. Во 1526-1527 година, областа била управувана од независниот српски владетел, царот Јован Ненад, додека за време на османлиската управа (16-17 век), била дел од Сегединскиот Санџак.

За време на владеењето на Хабсбурговците (18 век), областа била поделена помеѓу Бодрошката Жупанија, Бачката Жупанија и Воена Краина. Двете жупании биле споени во единствена Бачко-бодрошка Жупанија во 18 век. По укинувањето на делот Тиса - Муреш на Воена Краина во 1751 година, дел од таа територија исто така била вклучена во Бачко-бодрошката Жупанија. Во 1850-тите, областа претежно била дел од округот Сомбор, со некои делови во округот Нови Сад. По 1860 година, областа повторно била вклучена во Бачко-бодрошката Жупанија.

За време на кралската српско-хрватско-словенечка (југословенска) управа (1918-1941), областа била дел од округот Нови Сад (1918-1922), Бачката Област (1922-1929) и Дунавска Бановина (1929-1941).

За време на унгарско-германската окупација(1941-1944), областа била вклучена во Бачко-бодрошката Жупанија. Од 1944 година, областа била дел од автономната југословенска покраина Војводина (која била дел од новата социјалистичка република Србија од 1945 година). Денешните области на Србија (вклучувајќи го Западнобачкиот Округ) биле дефинирани со уредба на Владата на Србија од 29 јануари 1992 година.

## Општини

thumb|250px|Карта на Западнобачкиот Округ
thumb|250px|right|Етничка карта (попис 2002)
Округот ги опфаќа општините:
* Сомбор
* Апатин
* Оџаци
* Кула

## Население
Според последниот официјален попис направен во 2011 година, Западнобачкиот Управен Округ имал 188.087 жители.

### Етнички групи

## Култура
Сомбор е град со богата културна традиција: Римокатоличката црква и францисканскиот манастир од 18 век, Куќата на Периш од почетокот на деветнаесеттиот век, иконостасот на големата и малата православна црква во Стапар се заштитени споменици регистрирани како културно наследство, кои сведочат за долгата историја на овој град.

## Поврзано
* Административна поделба на Србија
* Окрузи во Србија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Окрузи во Војводина
Категорија:Бачка
Категорија:Географија на Војводина
Категорија:Западнобачки Управен Округ
Златица (град)

**Златица** () — град во Западна Бугарија, административен центар на општината Златица во Софиската Област. Има население од околу 4.517 жители (2022).

## Географија
Златица се наоѓа на 70 километри источно од главниот град Софија и 52 километри западно од Карлово на подбалканскиот пат. Се наоѓа на 680 мнв во средишниот дел на Златишко-Пирдопската Котлина.

## Историја
Златица е стара населба. Се верува дека околината била населена уште од праисторијата. Некои извори ги спомнуваат Римјаните како основачи на градот. Првата пишана информација е во познатата Виргинска грамота на бугарскиот цар Константин Асен (1257–1277), каде што се споменува населба што постоела под ова име. Градот го добил името **Златица** бидејќи во областа се добивало злато.

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјална веб-страница на општина Златица

Категорија:Населени места во областа Софија
Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Варна
Псел (река)

мини|Реката Псел кај селото Самарино
**Псел**  е река, лева притока на реката Днепар, која тече низ Русија и Украина.

Псел има должина од 717 км и одводен слив од сливното подрачје е 22.800&nbsp;км2. Десниот брег на реката е висок и стрмен, за разлика од нискиот, лев брег. Нејзините периоди на замрзнување се движат од декември до крајот на февруари до почетокот на април.

## Притоки
Следниве реки се притоки на реката Псел (од извор до устието):Илек (л), пена (л), Суџа (п), Боа констриктор (л), Рибица (л), Олешња (п), торба (п), Сироватка (локално неформално име Сага ) (л), Устја (л), Ворожба (л), Олшанка (л), Будилка (л), Бобрава (л), Веприк (л), Грун (л), Рашевка (л), Љутенка (л) , Грун-Ташан (п), Тух (л), Гнилица (л), Бакеје (л), Хорол (п), Говтва (л), Манжелија (п), Омелник (п), Беличка (п), Багачка ( стр).

## Населби
Градови и градови сместени на реката се: Суми, Украина, административен центар на Сумиската област; Обојан, Курска област, Русија; и Хадјач, Полтава област, Украина.

### [[Русија]]

* Белгородска област
** Округот Прохоровски
*** Пригорки, Верхњаја Олшанка, Средњаја Олшанка, Бугровка, Береговоје Второје, Прелестноје, Андреевка, Василевка, Јудинка, Кострома, Весиоли
** Округ Ивњански
*** Олховатка, Череново, Пешаноје, Самарино
* Курска област
** Обојански округ
*** 
** Областа Беловски
*** Курочино, Курска област, Гочево, Стригосли, Бобрава, Лошаковка, Корочка, Пешаноје, Суходол, Гири, Белица, Курск
** Округот Суджански
*** Спалноје, Борки, Фансеевка, Куриловка, Гујево, Горнал

### [[Украина]]

* Сумиска област
** Краснопилија Рајон
*** Запсилија, Миропилја, Велика Рибицја, Хрунивка
** Суми Рајон
*** , Велика Чернеччина, Зелењи, Хомине, Суми Рејон, **Суми**, Барвинкове
** Лебедин Рајон
*** Червоне, Низи, Патриотивка, Кердилившчина, Старонове, Бишкин, Токари, Кулики, Курган, Червлене, Пристајлове, Боброве, Камјане
* Полтава област
** Округот Хадјач Плишивец, Дучинци, Броварки, Гадијач, Велбивка, Мали Будиша, Соснивка, Рашивка, Шумарство, Мелници, Транспорт, Мала Обухивка  Округот Мирхород
*** Велика Обухивка, Панасивка, Савинци, Велики Сорочинци
** Шишаки Рајон
*** Мали Перевиз, Покровске, Баранивка, Великиј Перевиз, **Шишаки**, Јарески, Нижни Јарески
** Велика Багачка област  Псилске, Велика Багачка, Харнокут, Лугове, Џубившчина, Краснохоривка, Герусивка, Балаклија, Колосивка, Остапие, Запсилија, Пидхирија
*** 
** Решетиливка Рајон
*** Сухорабивка
** Округ Глобин
*** Поивка, Заможне, Манжелија, Ламане
** Округ Козелшчина
*** Плавни, Прилипка, Киселивка, Ховтва, Захребелја, Јурки, Нижња Мануиливка, Писки, Книшивка
** Кременчук Рајон
** Хоришни Плавни
*** Кузменки, Кјашки,

## Флора и фауна
Фауната на реката  Псел вклучува зајаци, лисици, елени и диви свињи, дабари. Има голема разновидност на птици, како дива патка, сива чапја. По должината на реките има шумски површини, претежно листопадни дрвја. На песочните површини на брегот има и четинари. Има и бројни ливади.

Во реката се среќаваат околу 50 видови риби како што се крстовиден, платика, тенч, роуч и др. Има и сом, штука, костур.

## Наводи

Категорија:Притоки на Днепар
Категорија:Реки во Белгородската област
Категорија:Реки во Курската област
Балаклавка

мини|Балаклава, мај 2022 година
**Балаклава** е река во југозападниот дел на Крим ( Севастопол ), која се влева во заливот Балаклава на Црното Море. Должината на реката, според податоците дадени во книгата од 1855 година „Крим, со Севастопол, Балаклава и нејзините други градови. Со опис на реки, езера, планини и долини; со својата историја, жителите, нивните обичаи и начин на живот „1,75 версти (околу 1,9 км)  (на веб-страницата на Севприроднадзор вкупната должина на реката е означена како 7,8 км - веројатно, врз основа на природата на документот, ова е целиот канал вклучувајќи ги притоките.

## Географија
Реката не е потпишана на мапите, но се наведува во многу извори. Името Балаклавка се однесува на долниот дел од водотекот, кој настанал како резултат на сливот на три реки: *Кади-су*, *Пелагос* и *Хун*. Балаклава тече во јужен правец во рамките на градот Балаклава и се влева во врвот на заливот Балаклава. Реката има еколошки проблеми.

### Извори на реката
**Кади-Су** е името (според поранешното село Кади-Кои ) на средната компонента на реката Балаклавка, преведено од кримскиот татарски - „река на судијата“ . Започнува јужно од автопатот Јалта-Севастопол, тече кон југ, формирајќи плитко дол .

**Пелагос** е десната притока на Балаклава. Изворите беа на источната падина на сега ископаната планина, сместена на еден километар јужно од селото Ушаковка, тече по патот Севастопол-Балаклава, на реката беа создадени неколку езерца. Пелагос на грчки значи *море* .

**Кун** е една од варијантите на името (исто така пронајден **Охун** ) на левата компонента на реката. Тече низ североисточниот дел на Балаклава. Голем број истражувачи го поврзуваат ова име со името на античките луѓе на телото - *Хун*, чии претставници наводно би можеле да живеат во оваа област. Поверојатна варијанта на потеклото на името е од иранскиот *хун*, што значи *извор, резервоар*.

## Наводи

Категорија:Притоки на Црното Море
Барабој (река)

мини|Барабој
**Барабој** (  ) - река во регионот Одеса во Украина. Во текот на летото, реката делумно пресушува. Се однесува на сливот на Црното Море. На реката Барабој кај Теплодар била изградена акумулацијата Барабој.

## Проток
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6d/Baraboy2.JPG/220px-Baraboy2.JPG|лево|мини| Барабој се влева во Црното Море
Покрај реката Барабој се наоѓаат повеќе села: Грибовка, Далник, Барабој, Новоградковка, Доброалександровка и други.

## Приказна
Некогаш, реката Барабој била голема и полно тече, а по неа имало пловидба. Во реката имало морски и речни риби. Во нашево време, реката стана плитка, на места пресуши, бројот на риби значително се намали.

## Литература

* Ресурси на површинските води на СССР. Опис на реките и езерата и пресметки на главните одлики на нивниот режим. - V. 6. Украина и Молдавија. Проблем. 1.Западна Украина и Молдавија (без сливот на реката Днестар). - Л., Гидрометеоиздат, 1978. - 254-257 стр.

Категорија:Притоки на Црното Море
Јармук

мини|Уништен мост на реката Јармук
**Јармук**  е река на Блискиот Исток . Најголемата притока на реката Јордан. Една од ретките реки што не се сушат во областа. Должина - 70 км. Годишниот проток на реката во просек изнесува 460 милиони м³.

Јармук ја формира границата меѓу Израел и Јордан поблиску во долината Јордан, а исто така и меѓу Сирија и Јордан понатаму возводно.

Потеклото е во јужна Сирија. Бреговите на реката се претежно стрмни. На сливот на реката Јармук во Јордан, во 1932 година била изградена хидроцентралата  , која работела до 1948 година.

На бреговите на оваа река, на 20 август 636 година се случила Битката кај Јармук, во која муслиманите им нанеле решавачки пораз на византиските трупи во борбата за Сирија и Палестина.

## Наводи

Категорија:Погранични реки
Категорија:Реки во Израел
Категорија:Реки во Јордан
Категорија:Реки во Сирија
Категорија:Меѓународни реки во Азија
Категорија:Голема Раседна Долина
Псезуапсе

мини|Лазаревска река Псезуапсе
**Псезуапсе** е  река во областа Лазаревски во градот Сочи, Краснодарска територија. Четврта најдолга река во градот, по Мзимта, Шаке и Сочи. Должината на реката е 39 км, сливното подрачје е 290 км² .

Се влева во Црното Море (уста) на територијата на микродистриктот Лазаревское. Други населби по неговото течение се Алексеевка, Тхагапш, Марино, Хакуч (напуштено село).

## Етимологија
Етимологијата на името на реката има неколку толкувања. Според најпознатата верзија, името на реката е преведено од адигескиот јазик како „светла вода“ или „добра вода“. Според други извори, преводот изгледа како „река со добра вода“. Современото име на реката е донекаде искривено, па можна е друга етимолошка варијанта, како „река со добра вода“ или „вода на добра река“ . Исто така, постои претпоставка дека хидронимот се заснова на  - „река од пијавици“.

## Главни притоки

; Лево

* Хаџуко
* Бабучек

; Десно

* Алхаса
* бџижу
* Хекуаи

## Наводи

Категорија:Притоки на Црното Море
Кабинет на Министрите на Украина

**Кабинет на Министрите на Украина** — највисокото извршно тело во Украина. Шефот на Кабинетот на Министрите е премиерот, кој го именува Врховната Рада на Украина на предлог на Претседателот на Украина. Вицепремиери се првиот вицепремиер и пет вицепремиери. Кабинетот вклучува и министри кои раководат со релевантните министерства и министер „без ресор“ (министер на Кабинетот на Министрите на Украина), кој не раководи со министерство, но има право да гласа на владините состаноци.

## Наводи

## Надворешни врски
* Службено мрежно место 

Категорија:Управување со Украина
Категорија:Кабинети по земја
Коси (река)

мини|Во близина на Националниот парк Корбет, Индија
**Коси** или **Коши** — река во Непал ( Источен регион ) и Индија ( Бихар ). Една од најголемите притоки на Ганг.

Се формира на сливот на реките Сон-Коси и Арун.

Должината е 730 км, површината на сливот е 86.900 км² . Коси има просечен проток на вода од 1770м³/с . Реката се напојува со снежниот ледник во горниот тек и дожд во долниот тек. 
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ed/Barun Valley - Nghe.jpg/220px-Barun Valley - Nghe.jpg|лево|мини| Падините на клисурата Коси
Во текот на изминатите 250 години, Коси го префрлило своето устие за повеќе од 120 километри од исток кон запад  . Тоа се должи на големото количество на големи врнежи кои се носат од планините, кои постепено се таложат кога ќе навлезат во рамнината. Интензивното таложење во долниот тек го зголемува коритото на реката, што при поплави доведува до ерозија на брегот и, во крајна линија, промена на каналот.

## поплави
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/Flooded Bihar.JPG/220px-Flooded Bihar.JPG|мини| Поплави во северниот дел на Бихар, Индија
Реката Коси е позната како „Планината Бихар“, бидејќи нејзините поплави секоја година погодуваат околу 21.000 км² земјиште, што сериозно ѝ штети на економијата. Стандардниот проток на вода за Коси е приближно 2,66 м³ во секунда. За време на поплава, оваа бројка може да се зголеми до 18 пати. Најголемата поплава се случила на 24 август 1954 година - со брзина од 24.200м³ во секунда.

На 18 август 2008 година, Коси поплавил напуштен канал во близина на непалско-индиската граница. Околу 2,7 милиони луѓе биле погодени. Владата во Бихар свикала технички комитет за справување со поплавите.
The Kosi, August 8, 2008.jpg|Бихар пред поплава
The Kosi, August 24, 2008.jpg|По поплавата


## Спорт
Патот од Катманду, стигнувајќи до пешачките патеки до Монт Еверест, поминува низ 4 главни притоки на Коси. Базарот Намче, кој се наоѓа во близина на тибетската граница на Непал (во близина на Јужниот камп под падината на Монт Еверест) е главниот туристички центар во планинскиот дел на долината Коси.

Постојат трки со комерцијални бродови ( рафтинг ) покрај реката Коси, како и трки со кану. Коси има  е брза река  од класа 4-5.

Крапови често се наоѓаат во хималајските реки, вклучувајќи го и Коси, на надморска височина до 1650 м.

## Наводи

Категорија:Притоки на Ганг
Категорија:Меѓународни реки во Азија
Категорија:Реки во Индија
Категорија:Реки во Тибет
Категорија:Реки во Непал
Кудепста (река)

мини|Кањонот Кудепста
**Кудепста** е река во областа Хостински во урбаниот округ Сочи, територијата Краснодар во Русија.
мини|Релјефна карта на Краснодарски крај
Должината на реката е 23 км. Сливното подрачје е 85,4  км². Просечен проток на вода  — 3,39 м³/с. 

Изворот се наоѓа на падините на гребенот Ефрем. Тече низ кањонот Кудепстински. Се влева во Црното Море.

**Притоки:**

* Псахо (LB)

## Наводи

Категорија:Притоки на Црното Море
Самоил (село)

**Самоил** () — село во Североисточна Бугарија, административен центар на општината Самоил во Разградската Област. Има население од околу 1.527 жители (2022).

## Географија
Селото се наоѓа на Лудогорската Висорамнина среде Самоиловите Височини. Тоа е важен железнички јазол.

## Историја
Старото име на селото било **Ашиклар** или **’ш’клар** по турски. Во периодот од 1866 до 1867 година со изградбата на железничката линија на правецот Варна — Русе, малата населба Ашиклар станала станица од големо значење за околината. По Ослободувањето на Бугарија во селото се населиле и Бугари. Во 1934 година со министерска наредба селото било преименувано во **Самоил**.

Во 1948 година започнала изградбата на првата „републиканска железница“, за градовите Исперих, Дулово и Силистра (првично била изградена само до Дулово, подоцна со текот на времето била проширена до Силистра), што дополнително го зајакнало значењето на селото Самоил за реонот и неговиот економски развој. Така, блиските села Хрсово, Гољама Вода и Богданци имаат постојки на новоизградената железничка линија, а тука патниците можат да се поврзат со возови во сите три правци Силистра, Варна и Русе.

## Културни и природни обележја
*Статуата на цар Самоил во чест на кого е именувано селото, која се наоѓа во центарот во близина на железничката станица.
*Шумата „Колчакова Корија“

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјална веб-страница на општина Самоил

Категорија:Села во Бугарија
Горна Малина

**Горна Малина** () — село во Западна Бугарија, административен центар на општината Горна Малина во Софиската Област. Има население од околу 1.633 жители (2022).

## Географија
Селото се наоѓа на источниот крај на Софиското Поле, на 33 километри од главниот град Софија. Во близина на селото минуваат Подбалканскиот пат и пругата Софија—Бургас.

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјална веб-страница на општина Горна Малина

Категорија:Села во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Софија
Македонска ракометна Супер лига (мажи) 2022/23

**Македонската ракометна Супер лига 2022/23** — 31. издание на Македонската Супер Лига. Групите за натпреварувачката сезона биле извлечени во просториите на Ракометната федерација на Македонија на 6 јули 2022 година.

Еурофарм Пелистер ја освоил својата прва титула.

## Екипи

## Група А
### Табела

Извор: Ракометна Федерација на Македонија

 **Нат** - Одиграни натпревари; **Поб** - Победи; **Пор** - Порази; **ДадГол** - Дадени голови; **ПриГол** - Примени голови; **Раз** - Гол разлика; **Бод** - Бодови.

### Резултати

## Група Б
### Табела

Извор: Ракометна Федерација на Македонија

 **Нат** - Одиграни натпревари; **Поб** - Победи; **Пор** - Порази; **ДадГол** - Дадени голови; **ПриГол** - Примени голови; **Раз** - Гол разлика; **Бод** - Бодови.

### Резултати

## Плеј-аут
### Табела

Извор: Ракометна Федерација на Македонија

 **Нат** - Одиграни натпревари; **Поб** - Победи; **Пор** - Порази; **ДадГол** - Дадени голови; **ПриГол** - Примени голови; **Раз** - Гол разлика; **Бод** - Бодови.



## Плеј-оф
### Табела

Извор: Ракометна Федерација на Македонија

 **Нат** - Одиграни натпревари; **Поб** - Победи; **Пор** - Порази; **ДадГол** - Дадени голови; **ПриГол** - Примени голови; **Раз** - Гол разлика; **Бод** - Бодови.



## Поврзано
* Куп на Македонија 2023
* Прва македонска ракометна лига 2022/23

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место на Ракометната Федерација на Македонија

Р
Р
С
С
2022/23
Костинброд

**Костинброд** () — град во Западна Бугарија, административен центар на општината Костинброд во Софиската Област. Има население од околу 12.338 жители (2022).

## Географија
Градот се наоѓа на околу 19 километри северозападно од главниот град Софија, 10 километри од Божуриште и 20 километри од Сливница, во Софиската Котлина. Низ него минуваат две реки: во северниот дел – реката Блато, а во јужниот дел – реката Белица, притоки на реката Искар.

## Историја
Реонот на денешен Костинброд бил познат по своите минерални води уште од римско време. Јужно од него на неговата периферија минувал античкиот римски пат Via militaris до Константинопол. Во локалитетот „Изворо“, спроти денешната фабрика на Кока-Кола, постоела римска бања, чии остатоци се видливи и денес.

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјална веб-страница на општина Костинброд

Категорија:Населени места во областа Софија
Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Варна
Аеродром Калмар

**Аеродром Калмар** , брендиран како Аеродром Калмар Аланд, ― аеродром во југоисточна Шведска. Аеродромот се наоѓа на само 5 километри западно од средиштето на Калмар. Аеродромот првично бил седиште на Калмарското крило (Ф 12). Тој е во сопственост и управуван од Општина Калмар.

## Авиодруштва и одредишта

## Статистика

## Поврзано

* Превозот во Шведска
* Список на најголемите аеродроми во нордиските земји

## Надворешни врски

* Службено мрежно место на Аеродромот Калмар

## Наводи

Категорија:Калмар
Категорија:Згради и градби во Округот Калмар
Категорија:Аеродроми во Шведска
Категорија:Статии со извори на шведски (sv)
Категорија:Координати на Википодатоците
Агуан

мини|Рeka Агуан
**Агуан** е река во северен Хондурас. Потекнува од департманот Јоро западно од Сан Лоренцо и, течејќи кон исток низ департманот Колон, се влева во Карипското Море во близина на градот Санта Роса де Агуан. Вкупната должина на реката е околу 395 километри. Има неколку притоки.

Земјиштата сместени во долината на реката главно се користат за  земјоделство. Пченката, гравот и зеленчукот се одгледуваат во горниот и средниот тек. Во пониските, чинар, палма масло, ориз и агруми.

Често се случуваат поплави и урагани. Големи поплави се случиле во 1974 година, предизвикани од ураганот Фифи. Во 1998 година, ураганот Мич повторно предизвикал поплави. Сите мостови биле уништени, повеќе од илјада луѓе загинале, Санта Роса де Агуан била целосно поплавена.

Во ноември 2014 година, реката станала славна откако на брегот на Агуан биле пронајдени обезличените тела на Мис Хондурас 2014 *[[:en:en:María José Alvarado|Марија Хосе Алварадо]]* и нејзината постара сестра, кои биле безмилосно застрелани  од момчето на втората .

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Реки во Хондурас
Алибеј (река)

мини|мост Алибеј
**Алибеј** е река на полуостровот Пашаели во европскиот дел на Турција, во Источна Тракија, во провинцијата на Истанбул. Изворот е во  регионот Арнавуткој. Се влева во северниот дел на заливот Златен Рог на Босфорот   .

На реката била изградена брана , формирајќи ја акумулацијата Алибеј , која се користи за снабдување на Истанбул со вода.

На устието на реката е поранешната термоелектрана  , деактивирана во 1983 година, сега музеј и изложбен центар .

Во античко време бил познат како **Кидар** (  , ).

## Слатки води на Европа
Меѓу Европејците, сливот на реките Алибеј (Кидар) и Кјагитхане (Варвисес) во Босфорот биле познати како   (  ). Во таканаречената ера на лалињата, под големиот везир Дамад Ибрахим Паша и султанот Ахмед III, била изградена брана на реката Варвисес, а бреговите на добиеното езерце, како и бреговите на реките, биле покриени со мермер и биле изградени прекрасни палати. Слатките води на Европа, како и слатките води на Азија (вливот на реките Ѓоксу и Кучуксу ) во отоманската ера станале омилено место за веселби во Истанбул.

## Наводи

Категорија:Реки во Турција
Категорија:Истанбул (покраина)
Алма (Крим)

мини|реката Алма
**Алма**  е мала река на Крим која тече од Кримските Планини во широк правец запад-северозапад кон Црното Море. Нејзиното устие се наоѓа јужно од , на половина пат помеѓу Евпаторија и Севастопол. *Алма* е кримскиот татарски збор за „јаболко“.

## Географија
Алма, е формирана од сливот на реките Сари-су, Савлих-су и Бабуганка (Бабуган Јајла), таа тече најмногу низ планините. По должината на нејзиниот тек се наоѓаат резервоарите за вода Алминское и Партизанское.

## Историја
За време на Кримската војна од 1853–1856 година, во Битката кај Алма во близина на долниот тек на реката Алма, сојузничките британски, француски и отомански војски ги поразиле Русите под водство на принцот Александар Сергеевич Меншиков на 20 септември 1854 година.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Реки во Крим
Категорија:Кримска војна
Категорија:Бахчисарај
Гандак

мини|Една од гранките на Кали Гандак во горниот тек на реката
**Гандак**  е река во Непал и Индија, една од четирите најголеми реки во Непал.

Во горниот тек, реката се нарекува *Кали-Гандак* . Потекнува од Хималаите, изворот на Кали-Гандак е сливот на реките Музтанг-Хола и Кјугома-Хола.

Речниот слив го зафаќа централниот дел на Непал. На изворот на реката се наоѓа кралството Мустанг, во непосредна близина на Тибет. Реката се влева во Ганг во близина на Патна ( Индија ). Историски гледано, долината е позната како трговски пат меѓу Индија и Тибет и првенствено како патека за тргување со сол.

Долината на реката е позната и по сечењето на Големиот хималајски венец помеѓу врвовите Анапурна и Даулагири, од кои секоја е повисока од 8000 м, растојанието помеѓу врвовите е 35 км. Самата река во областа помеѓу овие планини тече на надморска височина од 2540 метри, така   таа е најдлабоката клисура во светот.

## Историски информации
Во 16 век, во долината на реката била формирана конфедерација на кнежевствата Чаубиши, која траела до 1786 година.

За време на непалската граѓанска војна, долината повремено потпаѓала под маоистичка контрола. Бидејќи низ долината има пешачки патеки, маоистите собирале такса од околу 5-10 долари од туристите во форма на „доброволни“ донации или за „заштита“ на групите, додека издавале сметки за да не се наплатува таксата двапати. Во тоа време, немало никакви инциденти меѓу маоистите и туристите и покрај релативно големиот број туристи.

## Галерија

Kali_Gandaki_valley.jpg|Поглед на долината Гандака од патот до Муктинат
KaliGandaki.jpg|Гандак во областа Мустанг
Kaligandaki_ghasa.jpg|Гандак помеѓу Анапурна и Даулагири
Kali Gandaki Valley, Gandaki River, Nepal, Himalaya.jpg|Долината Кали Гандаки во близина на Тукуче
Kali Gandaki Valley, Infinity, Nepal, Himalaya.jpg|Дното на долината Кали Гандаки, Ларјунг
Palpa, Kali Gandaki River, Nepal.jpg|Реката Гандаки во Палпа, Непал


## Наводи

Категорија:Притоки на Ганг
Категорија:Реки во Непал
Категорија:Меѓународни реки во Азија
Чавдар (Софиска Област)

**Чавдар** () — село во Западна Бугарија, административен центар на општината Чавдар во Софиската Област. Има население од околу 1.282 жители (2022).

## Географија
Селото се наоѓа во Златишко-Пирдопската Котлина, во подножјето на Стара Планина, на 71 км од главниот град Софија во непосредна близина на градовите Златица и Пирдоп.

## Историја
Во 1968 година, за време на археолошките истражувања, во атарот на селото покрај реката Тополница била ископана населена тумба, што откри дека овде постоел организиран живот уште пред 7.000 години. Изучувањето на чавдарската неолитска култура започнала во мај 1968 година и била завршена во 1980 година под раководство на праисторичарите од Археолошкиот завод и музеј проф. Георги Георгиев и К’нчо К’нчев. Откриена е исклучително вредна сликана керамика, која подоцна им била дадена на специјалисти за истражување.

Според некои историчари, во средниот век на месноста „Ќој Дере“ постоела бугарска населба **Марково**, за што се пишува во познатото Добрејшово евангелие од 13 век. Првата пишана информација за денешното село датира од 1430 година во османлиски регистар на тимари, зеамети и хаси од Никополскиот санџак. Запишан е под името **Коланлар** (произлезено од множина на турскиот збор kolan - „коњ“, т.е. место со многу коњи, пасиште за коњи), со 29 даночни обврзници - Јуруци.

Во 1899 година селото било преименувано во **Радославово** во чест на д-р Васил Радославов, кој тогаш бил лидер на владејачката Либерална партија. По формирањето на комунистичката власт во 1946 година, Радославово е преименувано во **Чавдар**, кое име го носи до денес.

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјална веб-страница на општина Чавдар

Категорија:Села во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Варна
Гагара

мини|Реката Гагара Фајзабад
**Гагара** е река во Азија, најзастапената притока на Ганг. Тече низ Кина, Непал и Индија. Должината на реката е 950 км, а површината на сливот е 127.950 км².

Во Кина се нарекува *Кункехех*. Тука се и имињата *Конгчуе*, *Манчу* , *Жикиаохе* (на територијата на Кина), *Хумла-*Гагара  (на територијата на Непал).

Изворот се наоѓа во јужниот дел на Тибетската висорамнина во близина на езерото Мапам Јумцо. Во длабоката долина наречена Карнали, реката ги преминува Хималаите и влегува во Индоганшката низина, каде што се спојува со реката Сарда, формирајќи ја Гагара.

Таа е најдолгата и најголемата река во Непал. Реката се напојува со снежен ледник во горниот тек и дожд во долниот тек. Во пролетниот и летниот период се поплавува, често се случуваат големи поплави.

Водите на Гагара се користат за наводнување. Реката е пловна под градот Ајодја, во долниот тек се наоѓа градот Фајзабад.

## Притоки
Најголемите притоки од устието до изворот:

; Индија

* ← Мал Гандак
* ← Рапти
* ← Кувана
* → Сарда

; Непал

* ← Бери
* → Мрежи
* ← Мугу Карнали

## Тек на реката
мини|Изворот на реката позната исто така и како Карнали
мини|Реката Гагара во Ајодја е позната и како река Сариу
[мини|[Манасаровар (езеро)|Езерото Манасаровар во Тибет, во близина на изворот на реката Карнали]]
Гагара извира на северните падини на Хималаите во Тибет под името Карнали, во ледниците на Мапчачунго, на надморска височина од околу 3962 метри надморска височина. Реката тече на југ низ една од најоддалечените и најмалку истражените области на Непал. Реката Сети чија должина е 202 км, се исцедува во западниот дел од сливот и се влева во Гагара во областа Доти северно од ридот Дундрас. Друга притока, 264км долга Бери, извира во западниот дел на Даулагири Химала и и се влева во источниот дел од сливот, влевајќи се во Гагара недалеку од Куинегат во Суркет.

Сечејќи кон југ преку ридовите Сивалик, се дели на две гранки, Герува лево и реката Кауријала десно во близина на Чисапани за повторно да се спои јужно од индиската граница и да ја формира вистинската Гагара. Други притоки што извираат од Непал се Западен Рапти, Сарда (или Махакали) и малиот Гандак. Тече југоисточно низ државите Утар Прадеш и Бихар за да се спои со Ганг низводно од градот Чхапра, по тек од 1080км. Реката Сарју е наведена  да биде синоним за модерната река Гагара или како нејзина притока.

Реката Гагара го открива најстариот дел од ридовите Сивалик во Непал. Остатокот од магнетизацијата на силтните и песочниците во оваа група укажува на старост на таложење помеѓу 16 милиони и 5,2 милиони години.
## Наводи

## Литература

* Гхагхра // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.

Категорија:Реки во Тибет
Категорија:Меѓународни реки во Азија
Категорија:Притоки на Ганг
Хабур

мини|Реката Кабур, Сирија, во близина на Тел Шеик Хамад
**Хабур**   е река во Турција и Сирија, лева притока на Еуфрат. Должината е 486 км. Сливот зафаќа површина од 37.081 км². Просечното испуштање вода во устието е околу 70 м³/с.

Реката извира во југоисточниот дел на Турција, во планините Карачадаг, тече по висорамнината Џезире. Се влева во Еуфрат лево во источна Сирија. Количината на вода во реката варира многу во зависност од сезоната. Зимско-пролетни поплави. Речната вода се користи за наводнување. На брегот се наоѓа градот Ел Хасака.

## Наводи

## Литература

* Хабур // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.
* 

Категорија:Реки во Сирија
Категорија:Реки во Турција
Категорија:Меѓународни реки во Азија
Димче Хаџипоповски

[мини|Спомен-плоча посветена на Димче Хаџипоповски во [Битола.]]
мини|Спомен плоча на местото каде што бил разбиен Битолскиот партизански одред „Пелистер“.

**Димче Хаџипоповски** (,  - , ) — македонски комунист, учесник во НОВ.

## Животопис
Роден е во леринското село Буф во 1922 година. По влегувањето на бугарските единици, Хаџипоповски бил повикан на воена служба. Заминал да го отслужи воениот рок, но се симнал на првата станица и заедно со уште дваесет луѓе стапил во контакт со Кочо Десано и му се приклучил на партизанскиот одред „Пелистер“. Таму обучувал други партизани да користат огнено оружје. Во мај 1942 година партизанскиот одред бил опколен над селото Ореово од фашистичкиот непријател. Во битката, покрај Димче Хаџипоповски загинале и Таки Даскало, Јоска Јорданоски-Сандански, Ордан Михајлоски, Елпида Караманди и Мара Јосифовска.

## Поврзано
*Битолски партизански одред „Пелистер“

## Наводи

Категорија:Македонски комунисти
Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна