open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ернст Касирер

**Ернст Алфред Касирер** (,  - , ) бил германски филозоф.

Касирер развил теорија за симболика и ја искористил за проширување на феноменологијата на знаењето во поопшта филозофија на културата. Касирер бил еден од водечките поборници на XX век на филозофскиот идеализам. Негови најпознати дела се Филозофија на симболичките форми (1923-1929) и Есеј за човекот (1944).

## Животопис
Касирер е роден во Вроцлав во еврејско семејство, студирал литература и филозофија на Универзитетот во Марбург (каде ја одбранил својата докторската дисертација во 1899 година на анализата на Рене Декарт за математички и природни научни знаења со наслов: *<nowiki/>'Kritik derhematischen und naturwissenschaftlichen Erkenntnis* [*Критика на Декарт за математичко и научно знаење*]), а во 1906 година докторирал и на Универзитетот во Берлин (каде ја одбранил дисертацијата со наслов *Das Erkenntnisproblem in der Philosophie und Wissenschaft der neueren Zeit: Ers* [*Проблемот на знаењето во филозофијата и науката во модерното време: том I*]).

Политички, Касирер ја поддржувал либералната германска демократска партија. Откако работел долги години како предавач на „Хумболтовиот универзитет“ во Берлин, Касирер бил избран во 1919 година за предавач по филозофија на новооснованиот универзитет во Хамбург, каде предавал до 1933 година. Бидејќи бил Евреин, тој ја напуштил Германија откако нацистите дошле на власт во 1933 година.

По напуштањето на Германија предавал неколку години на Универзитетот во Оксфорд, пред да стане професор на Универзитетот во Гетеборг. Кога Касирер почнал да ја смета Шведска за премногу небезбедна, тој аплицирал за работно место на Универзитетот во Харвард, но бил одбиен затоа што триесет години претходно тој ја одбивал понуда да работа за нив. На Универзитетот Колумбија во Њујорк, предавал од 1943 година сè до неговата смрт во 1945 година.

Касирер починал од срцев удар во април 1945 година во Њујорк. Неговиот гроб се наоѓа во Вествуд, Њу Џерси.

## Позначајни дела

* *Филозофија на симболичките форми* (1923-29)
* *Јазик и мит* (1925)
* *Индивидуализмот и космосот во ренесансната филозофија* (1927)
* *Кант и проблемот со метафизиката. Коментари на толкувањето на Мартин Хајдегер за Кант* (1931)
* *Филозофија на просветителството* (1932)
* *Логика на културните науки* (1942)
* *Есеј за човекот* (1944)

## Наводи

Категорија:Германски филозофи
Категорија:Еврејски филозофи
Категорија:Кантијанство
Категорија:Апсолвенти на Хумболтовиот универзитет
Категорија:Историчари на филозофијата
Зоопраксископ

**Зоопраксископ** (Zoopraxіscope потекнува од грчките зборови "зое"- живот, праксис - пракса и скопио - гледа - поранешен назив е Зоогироскоп (Zoogyroscope) потекнува од грчките зборови "зое"- живот, жиро - γυρο „вртење“ и скопео - посматра, што би може да се преведе како живо посматрање на вртење) е машина која го прикажувала природниот циклус движењата на човечките и животинските движења. Уредот е измислен во 1879 година од страна на Едвард Мајбриџ.

## Оптички уреди
* Тауматроп
* Фенакистоскоп
* Стробоскоп
* Зоотроп или зоетроп
* Фантаскоп
* Праксиноскоп
* Зоопраксископ
* Кинеограф
* Кинора
* Филоскоп
* Мутоскоп

## Наводи

## Литература
* 

## Надворешни врски
* http://www.lomography.com/magazine/100424-100424
* http://www.tate.org.uk/whats-on/tate-britain/exhibition/eadweard-muybridge/exhibition-guide/zoopraxiscope 
* http://www.eadweardmuybridge.co.uk/muybridge_image_and_context/zoopraxography/

Категорија:Историја на филмот
Категорија:Оптички направи
Категорија:Оптика
Категорија:Забава
Категорија:Играчки
Категорија:Анимации
Кинеограф

мини
**Кинеограф ** (, ) — книшка со по еден цртеж на секоја страна, кај која илузијата на движење се добива со брзо листање на страниците. Оваа книшка овозможува мануелна анимација, која со наједноставен физички и оптички зафати извесен материјал се придвижува пред нашите очи. На кинеограф имаме со рака насликани фази, каде ствараме речна пројекција и секоја книшка - кинеограф е уникат.

## Оптички уреди
* Тауматроп
* Фенакистоскоп
* Стробоскоп
* Зоотроп или зоетроп
* Фантаскоп
* Праксиноскоп
* Зоопраксископ
* Кинеограф
* Кинора
* Филоскоп
* Мутоскоп

## Наводи

Категорија:Историја на филмот
Категорија:Оптички направи
Категорија:Оптика
Категорија:Забава
Категорија:Играчки
Категорија:Анимации
Агав

**Агава**  () бил еден од седумдесетте Христови апостоли. Тој е спомнуван во Делата на апостолите (Дела 11:28; 21:10).

Тој е роден во Јудејско царство. За него се верува дека имал дар на пророштво. Тој бил убиен во Ерусалим.  Бил каменуван од Евреите кои не прифатиле христијанство.

Православна црква го слави на 8 април, според јулијанскиот календар.

Во 44 година, додека бил во Антиохија, Агава „претскажал преку  Светиот Дух, дека ќе има голема глад низ целиот свет, што и се остварило за време на  и  Клавдиј“ (Дела 11: 27-28). За оваа глад пишувале  римските историчари (Такит, анали. 12.43; Јосиф Флавиј  - Антика на Евреите. XX 5.2).

Неколку години подоцна, Агава го запознал  Апостол Павле во палестинска Кесарија (во куќата на Архиеакон Филип) и го предвидел неговото претстојно страдање во Ерусалим (Дела 21: 10-11).

Според легендата, Агабус проповедал во повеќе земји,.

## Наводи

Категорија:Православни светци
Категорија:Свештеномаченици
Категорија:Седумдесет апостоли
Категорија:Светци од Новиот завет
Категорија:Личности од Делата на светите апостоли
Категорија:Христијански светци од 1 век
Акила

**Акила** { ()  бил еден од  седамдесетте апостоли, ученик на Апостол Павле, заедно со неговата супруга Присила , му бил  голем помошник во проповедите на  Евангелието.

Православната црква го слави на 4 јануари и 14 јули (според јулијанскиот календар), Римокатоличката црква го слави на 13 февруари .

Евреин по потекло од Понт, живеел во Рим со својата сопруга Присила, од каде царот Клавдиј го прогонил во 52 година, при што  населиле во Коринт.  Таму го запознал апостол Павле, кој ги крстил него и неговата сопруга.

Во своето послание до Коринтјаните, кое го напишал во Ефес, апостол Павле спомнал: Акил и Присила ве поздравуваат многу од домашната црква (Кор. 16: 9).

По смртта на императорот Клавдиј, на Евреите  им било дозволено да се вратат во Италија, а Аквил и Присила се вратиле во Рим.

Пишувајќи во послание до Римјаните од Коринт, апостол Павле ги поздравува своите стари пријатели и соработници: поздравете ги Присила и Акила, моите помагачи во Христа Исуса, кои ги положија вербата за мојата душа, на кои им благодарам не на една, туку на сите незнабожни цркви и нивната матична црква ( Римјаните 16: 3–4).

Подоцна, Акила повторно заминал во Ефес, каде што работел заедно со Свети Тимотеј.

Заробен во Рим, Павле му пишувал на Тимотеј во Ефес: Поздрав до Прискила и Аквила (2. Тимотеј 4:19).

За време на прогонот на императорот Нерон,  се повлекол во Ефес , каде го проповедал Евангелието заедно со неговата сопруга Присила, каде и двајцата завршиле со маченичка смрт..,.

## Наводи

Категорија:Православни светци
Категорија:Свештеномаченици
Фибула (брош)

[мини|Фибула од бронза со полузавратена нога од периодот на петтиот век. Претставува случаен наод на наоѓалиштето Градац во [Градашница (Лесковац)|Градашница. Дел е од рановизантиска збирка на Народниот музеј во Лесковац.]]
**Фибула** ( — „*прицврсти*“) – игла за прицврстување на тога.

Фибулите исто така се користат во својство на накит. Тоа е своевидно копче или врска во вид на приврзок со игла, кои се користеле за затворање и врзување на облека. По изгледот и техничкото решение скоро се идентични со модерните сигурносни игли – *безопасни*.

Биле во употреба од најраната историја и постојат во многу изведби и облици, во зависност од историскиот период: постојат келтски, дачански, сарматски, римски, готски итн. Од средниот век ги заменило копчето, но нивниот наследник, безопасната се користи и денес.

## Наводи

Категорија:Накит
Категорија:Видови археолошки артефакти
Хекс (игра)

мини|десно|Табла за хекс
**Хекс (игра)** е игра за две лица.

## Историјат

Ја измислил Данецот Пиет Хеим 1942 година додека уште бил студент на теоретска физика. Независно од него, 1948 година ја осмислил и Џон Форбс Неш, по дипломирањето ма математика на Универзитетот Принстон. Играта првобитно се нарекувала Неш или Џон, со тоа што името истовремено се однесувало и на нејзиниот проноѓач, а и на фактот дека честопати се играла на поплочените подови на бањите. Името Хекс е установено во 1952 година, кога комерцијалната верзија ја издала компанијата за игри Паркер Брадерс.

## Наводи

Категорија:Игри
Категорија:Детски игри
Категорија:Апстрактни стратешки игри
Ананија Дамаски

**Ананија Дамаски** { ()  бил  ученик на Исус Христос и еден од Седумдесетте апостоли, чија мисија е запишана во Евангелието по Апостол Лука.

## Апостол Ананија во Светото Писмо

"И имаше еден ученик во Дамаск, по име Ананија; и Господ му рече , Ананија. И тој рече: Еве ме, Господи!
И Господ му рече: „Стани и оди на улицата што се вика Права и побарај го во куќата на Јуда , Савле Таршанинот; за, ете, тој му се моли на Бога “(Дела 9: 10,11)....

## Наводи

Категорија:Православни светци
Категорија:Свештеномаченици
Прохор

**Прохор** { ()  бил еден од седумте ѓакони и еден од седумдесетте Христови апостоли. Апостол Лука го спомнува во Делата на апостолите  (Дела 6: 5).

Тој бил ученик на апостол Петар и придружник на  апостол Јован Богослов.

Тој служл како епископ во градот Никомедија во Витинија..

Православната црква го слави 28 Јули според јулијанскиот календар,.

## Наводи

Категорија:Православни светци
Категорија:Свештеномаченици
Категорија:Седумдесет апостоли
Категорија:Светци од Новиот завет
Категорија:Епископи од 1 век
Категорија:Ѓакони
Категорија:Личности од Делата на светите апостоли
Категорија:Светци од Анадолија
Категорија:Христијански светци од 1 век
Клуедо

**Клуедо** — популарна логичка друштвена игра на табла. Создадена е во Велика Британија, а ја осмислил британскиот музичар Антони Прат (*Anthony E. Pratt*) во 1943 година. Играта на пазарот прв пат се појавила во 1949 година.

Во играта може да учествуваат помеѓу 3 и 6 играчи, а наменета е за сите возрасти, од помладите основци па понатаму.

## Прибор за игра
мини|Табла за игра
* Табла за игра
* 6 фигури во различни бои, кои претставуваат играчи-детективи
* 2 коцки за игра
* 1 „таен“ плик
* 21 картичка - „трага“

## Поврзано
* Монопол (игра)
* Ризико (игра)
* Истражувач
* Агата Кристи

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Игри
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Ашкелон

мини|Поглед кон Ашкелон
**Ашкелон** () — град во Израел. Ашкелон е крајбрежен град во Јужниот округ, на околу 50 километри јужно од Тел Авив и на 13 километри северно од границата со појасот Газа. Древниот град Ашкелон датира од неолитското доба. Во текот на историјата, населбата била под управа на Древниот Египет, Ханан и Филестина, па преку Асирија, Вавилон, Феникија, Арапите па сè до денешен Израел.

На неколку километри источно од центарот на древниот град во 15 век било основано арапско село за време на отоманскиот период. За време на арапско-израелската војна од 1948 година селото, под име *Ал Маџдал*, имало население од околу 10.000 Арапи, а во октомври бројот на населението се зголемил поради бегалци. Селото било зеземено од Израел на 5 октомври 1948 година, во период кога арапското население веќе се евакуирало од селото, останувајќи само 2,700 жители.

Името на населбата било променето во *Мигдал Газа*, подоцна во *Мигдал Ашкелон* од новодоселените Евреи. Останатите Арапи од Ашкелон го напуштиле градот во 1950. Во 1953, крајбрежната населба Афридар била официјално припоена со Мигдал Ашкелон и заедничкото име на новосоздадената населба била само Ашкелон.

## Демографија

Првично, за време на израелскиот период, бил населн од Мизрахиски Евреи, кои биле избркани од муслиманските земји. И денес градот е воглано составен од Мизрахиски Евреи. Во 1950-те во Афридар се доселиле Јужноафрикански Евреи, а по нив дошле и Британски Евреи. Во 1990-те се доселиле Етиопски Евреи и Руски Евреи.

## Галерија

File:View of the park in Afridar, Ashqelon, Israel.jpg |Паркот Афридар
File:Night view from Ashqelon.jpg| Ашкелотн ноќе.
File:Ашкелон.jpg| Плажа во Ашкелон
File:Средиземное море - вид с Ашкелона.jpg| Поглед кон морето.
File:Улица Летчиков.JPG| Улица Тајасим
File:מדרחוב אשקלון.jpg|Улица во Ашкелон


## Збратимени градови
Ашкелон е збратимен со:
 
*  Кот Сен Лик, Квебек, Канада
*  Гродно, Белорусија
*  Синјанг, Кина
*  Икике, Чиле
*  Екс а Провенс, Франција
*  Вани, Грузија
*  Кутаиси, Грузија
*  Авијано, Италија
*  Панков, Германија
*  Сопот, Полска
*  Ентебе, Уганда
*  Портланд, САД
*  Балтимор, САД
*  Сакраменто, САД

## Наводи

## Литература

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* . 
* 
* 
*  
* 
* 
* 
*
* 
* 

## Надворешни врски

* Градски совет на Ашкелон
* „Ашкелон, древен крајбрежен град“, *National Geographic*, јануари 2001
* Древен Ашкелон —Универзитет во Чикаго
* Фотографии од Ашкелон 

Категорија:Градови во Израел
Категорија:Јужен округ (Израел)
Категорија:Свети градови
Бет Шеан

мини|Панорамски поглед кон Бет Шеан
**Бет Шеан**  или **Бејт Шеан** ( **) — град во Северниот округ во Израел. Денес овој град е значаен трговски и културен центар во долината, а градот има и историско значење. Имено, Бет Шеан е местото на битката на Израилците против Филестинците,, а за време римскиот период бил значан град на Декаполис, лига на пагански градови. Рушевините од древниот град денес се заштитени пок капата на Националниот парк Бет Шеан.

## Географија
Бет Шеан има значајна географска положба, претежно поради спојот на долината на реката Јордан и Изреелската долина, што пак дава контрола на пристапот до реката Јордан и во внатрешноста.

Градот има вкупна површина од 7&nbsp;км2, а северно од градот се наоѓа националниот парк. Градот има население од скоро 20.000 жители.

## Демографија
Според Статистичкото биро на Израел, општината има 18,464 на крајот на 2019 година. Според податоците од 2005 година, градот имал 99,5% Евреи, а остатокот било неарапско население.

## Economy
Бет Шеан е центар на производството и одгледувањето на памук. Покрај тоа развиена е и текстилната индустрија. Древниот град е значајно туристичко место.

## Образование
Според Статистичкото биро, во градот има 16 училишта со 3809 ученици.

## Збратимени градови
Градот е збратимен со:
*  Кливленд, САД *(Since 2019)*

## Историски фотографии

File:PikiWiki Israel 14982 רכבת העמק התחנה בבית שאן.jpg|Железничка станица, 1930-те
File:Beit She'an ii.jpg|Бет Шеан по израелското освојување, 1948
File:Beit She'an iii.jpg|Отомански сарај.
File:She'an iii.jpg|Напуштена сопственост, 1948
File:Beit She'an iv.jpg|Полициска станица, 1948
File:Beit She'an v.jpg|Градот во 1948


## Наводи

## Литература
*
* (see p.195 ff)
*
* Tsafrir, Yoram and Foerster, Gideon: "“Nysa-Scythopolis&nbsp;– A New Inscription and the Titles of the City on its Coins", *The Israel Numismatic Journal.* Vol. 9, 1986–7, pp.&nbsp;53–58.
* Tsafrir, Yoram and Foerster, Gideon: "Bet Shean Excavation Project&nbsp;– 1988/1989", *Excavations and Surveys in Israel 1989/1990.* Volume 9. Israel Antiquities Authority. Numbers 94–95. Jerusalem 1989/1990, pp.&nbsp;120–128.
* Tsafrir, Yoram and Foerster, Gideon: "From Scythopolis to Baisān: Changes in the perception of the city of Bet Shean during the Byzantine and Arab Eras", *Cathedra*. For the History of Eretz Israel and its Yishuv, 64. Yad Izhak Ben-Zvi. Jerusalem, July 1992 (in Hebrew).
* Tsafrir, Yoram and Foerster, Gideon: "The Dating of the 'Earthquake of the Sabbatical Year of 749 C. E.' in Palestine", *Bulletin of the School of Oriental and African Studies of London.* Vol. LV, Part 2. London 1992, pp.&nbsp;231–235.
* Tsafrir, Yoram and Foerster, Gideon: "Urbanism at Scythopolis-Bet Shean in the Fourth to Seventh Centuries", *Dumbarton Oaks Papers.* Dumbarton Oaks Research Library and Collection. Number Fifty-One, 1997. pp.&nbsp;85–146.

## Надворешни врски

*Национален парк Бет Шеан

Категорија:Градови во Израел
Категорија:Северен округ (Израел)
Енергетска заедница

**Енергетската заедница** е меѓународна организација воспоставена помеѓу Европската Унија и повеќе трети земји со цел да се прошири внатрешниот енергетски пазар на ЕУ во Југоисточна Европа и во други региони. Со приклучувањето кон Енергетската заедница, членките се заложуваат да го спроведат соодветниот енергетски acquis communautaire на ЕУ, да развијат соодветна регулаторна рамка и да ги либерализираат своите пазари на енергетика согласно со acquis communautaire.

Договорот со кој е основана Енергетската заедница е потпишан на 1 октомври 2005 година, а влегол во сила на 1 јули 2006 година.

Членки на Енергетската заедница се: ЕУ, Албанија, Босна и Херцеговина, Косово, Македонија, Молдавија, Србија, Црна Гора, Украина и Грузија. Набљудувачи се: Ерменија, Норвешка и Турција.

## Надворешни врски
* Официјална страница на Енергетската заедница

Категорија:Енергетска политика
Категорија:Енергетика на Македонија
Категорија:Економија на Европската Унија
Категорија:Политика на Европската Унија
Категорија:Меѓународни економски организации
Марко-Јован

**Марко-Јован** или **Апостол Марко наречен Јован** () — еден од седумдесетте апостоли. Апостол Лука го спомнува во Дела на светите апостоли  12,25; 15,37-39). Внук на апостол Варнава и ученик на апостол Павле. Традиционално се смета за истата личност што и апостолот Марко Евангелист.

Марко, наречен Јован, се споменува во Делата на светите апостоли (Дела 12,25 и 15,37). Тој бил жител на Ерусалим, син на одредена Марија, чиј дом бил место на молитвени собирања за апостолите и членовите на Ерусалимската црква. Апостол Петар дошол во нејзината куќа по чудотворното ослободување од затворот. оттука, ги оставил во Ерусалим Варнава и Павле и го зел со себе Јован-Марко.

Во своите дела  пишувал за учеството на Јован-Марко во проповедите од Саламина на Кипар, (Дела 13,5).

Во исто време, врз основа на изразот „за служба“ (*διακονια*) употребен во текстот, се претпоставува дека Јован-Марко бил ѓакон (во тогашна смисла на поимот).

Кога Павле и неговите придружници го напуштиле Кипар и отишле во Памфилија, Марко се раздели од нив и отшол во Ерусалим (Дела 13,13).

Тој бил епископ на градот Библос во Феникија.

Во православието се слави на 10 октомври (27 септември според стариот стил) Марко-Јован се слави  заедно со Апостол Зинон и на 17 јануари (4 јануари според стариот стил) на денот на Соборот на седумдесеттите свети апостоли а во Католичка црква на 27 септември.

Огромното мнозинство на современи истражувачи се убедени дека сите спомнувања и записи за  на Марко-Јован  , наречени Марко, во Новиот завет се однесуваат на иста личност.

Несигурната разлика помеѓу Апостол Марко (Евангелист) и Марко-Јован (како и друг Марко вклучен во една од варијантите на списокот со 70 апостоли) се појавила само во доцната црковна традиција која е без основа.

## Наводи

## Надворешни врски
* Светите апостоли: Марко, Аристарх и Зинон, 27 септември (по стар стил) — Денови.мк

Категорија:Седумдесет апостоли
Категорија:Евангелие според Марко
Категорија:Православни светци
Категорија:Свештеномаченици
Категорија:Личности од Делата на светите апостоли
Елад

мини|Поглед кон Елад
**Елад** () е град во Израел. Градот е нов и се наоѓа во Централниот округ. Елад е изграден на местото  на пораеншното арапско село Ал Музајрија. Градот се наоѓа на 25 километри источно од Тел Авив и има население од 48.763 жители според податоците од 2019 година. Елад е единствено место во Израел кое е определено како „верска заедница“.

## Име
Елад на хебрејски јазик значи „Засекогаш Бог“. Сепак, името е исто така дадено по член од племето на Ефрем (еден од 12 основачи, односно потомци на Израил), кој пак живеел во тој регион.
 
## History

Изградбата на Елад започнала во доцните 1990-ти, откако владата во 1990 година донела одлука да се изградат серија на населби покрај Западниот Брег. Се планирало да се направат живеалишта за околу 50.000 жители. Градот бил изграден од ново како планирана заедница. За разлика од околните планирани населби во Израел, Елад бил планирал за ултраортодоксни и ортофоксни Евреи. Така, градот е направен според нивните верски потреби, особено во однос на просторот за живеење и многудетни семејства.

Веќе во 1998 година Елад се стекнал со статус локален совет, а во 2008 со статус на град.

## Население
Елад е еден од најбрзо растечките градови во Израел со годишен природен прираст од 6 до 7 проценти. Густината на населението е 13.1 жител на километар квадратен.

## Наводи

## Надворешни врски
* Службено мрежно место 

Категорија:Градови во Израел
Категорија:Централен округ (Израел)
Владица Димитров

мини|193x193пкс|Владица Димитров през 2014
**Владица Димитров** (Димитроврад, 1974) е српски политичар и претставник на бугарската заедница во Србија. Тој беше пратеник во Народното собрание на Србија од 2014 до 2016 г. и во моменти исполнува четвртиот си мандат како градоначалник на Димитровград. Димитров е член на Српската прогресивна партија од 2013 г. Пред тоа тој беше член на Демократската партија и Демократската партија на Србија.

## Извори

Категорија:Родени во 1975 година
Категорија:Српски политичари
Категорија:Бугари во Србија
Палење на книгите во Ефес

[thumb|295x295px|[Есташ ле Сиер - *Проповедта на Свети Павле во Ефес*, 1649. Сликава ги претставува книгите со геометриски формули (слики), како одговор на Галилео Галилеј, кој во 1623 година рекол дека "книгата за природата е напишна со математички формули ".]]
**Палење на книгите во Ефес** – настан забележан во Делата на светите апостоли, во кој христијанските преобратеници во Ефес, под влијание на Свети Павле, ги запалиле нивните книги на волшепства. Акти 19 бележат како „голем број од оние кои практикувале магични уметности заедно ги донеле нивните книги и ги запалиле пред сите. Се проценило дека нивната вредност изнесувала педесет илјади сребреници (v. 19, ESV)

Следниот стих раскажува како „словото Господово продолжило да се зголемува и силно преовладува“. Симон Кистемeкер ги гледа овие работи како тесно поврзани: „Градот Ефес се расчистил од лошата литература со палењето магични книги и станал склад на светата литература што го сочинувала канонот на Новиот завет“ 
[мини|250x250px|[Лучо Масари, *Свети Павле и палењето на паганските книги во Ефес*, 1612.]]

## Поврзано
* Список на настани на палење книги

## Наводи

Ефес
Категорија:Ефес
Категорија:Дела на апостолите
Ирод Агрипа

**Ирод Агрипа**, познат и како Ирод или Агрипа I (хебрејски: אגריפס; 11 п.н.е. - 44 н.е.), бил крал на Јудеја од 41 до 44 година од н.е. Тој бил последниот владетел со кралската титула владеејќи над Јудеја и таткото на Ирод Агрипа Втори, последниот крал од династијата Херодија. Внукот на Ирод Велики и син на Аристобул IV и Береника, тој е кралот по име Ирод во Дела на апостолите 12: 1: „Ирод (Агрипа)“ (Ἡρῴδης Ἀγρίππας).

Територијата на Агрипа се состоела од поголемиот дел од современиот Израел, вклучително и Јудеја, Галилеја, Батанеја и Переа. Од Галилеја неговата територија се протегала источно до трахонитис.

## Животот

## Наводи

Категорија:Римјани од 1 век
Категорија:Родени во 11 година п.н.е.
Категорија:Евреи од римскиот период
Категорија:Личности од Делата на светите апостоли
Симеон Нигер

**Симеон Нигер** е личност во Книгата за делата во Новиот завет. Тој се споменува во Делото 13: 1 како еден од „пророците и учителите“ во Антиохиската црква: 

Прекарот *Нигер* значи „црн“, и се однесува на темниот тен или африканското потекло.

## Наводи

Категорија:Светци од Новиот завет
Категорија:Личности од Делата на светите апостоли
Категорија:Христијански светци од 1 век
Прслук

мини|десно|250п|Свечен прслук
**Прслук** е вид на предмет за облекување многу сличен на џемпер, само што нема ракави. Најчесто се носи преку некој друг предмет за облекување: кошула, блуза, маица и сл. Многу е присутен детал во српските краеви како дел од традиционалните народни носии .

## Галерија

File:French waistcoat.jpg|Женски прслук
File:Funktionsweste-violett.gif|Прслук како обележувач
File:Braeden hacking.jpg|Прслук на дете


## Наводи

Категорија:Мода
Категорија:Облека
Категорија:Топлотна заштита
Зубун

[мини|290п|<center>Зубун од [Косово и Метохија.]]
**Зубун** е свечена женски фустан без ракави, од бело домашно сукно, богато украсен и извезен претежно со црвена, црна, зелена и сина волна, како и со бел памучен конец. По ивиците е опточен со нашиена црвена чоја и темен волнен гајтан и се облекувал преку елекот. Го носеле сите ширум Балканскиот Полуостров освен муслиманите. Може да се каже дека зубунот ги обединува источноазијските и византиско-српските елементи, кои во корелација даваат еден, за тоа време, многу значаен предмет за облекување.

## Наводи

## Литература
* Ј. Милка, *Народна ношња у Србији у XIX веку*, Српски етнографски зборник XCII, 1979.

## Надворешни врски
* Зубун
* Заборављени зубун балкански

Категорија:Облека
Категорија:Српска народна носија
Чакшири

thumb|Чакшири
**Чакшири** се дел од машка српска народна носија.
Се јавуваат во 16 век, а на почетокот на 20 век исфрлени се од народната носија на Србија. Главно се правеле од сукно, тканина како платно. Долгото турско владеење и економската потчинетост оставиле длабок траг во носијата.

## Наводи

## Литература
* 

Категорија:Облека
Тропар

мини|Тропар за шести глас: „Кресту́ Твоему́ покланя́емся Влады́ко, и свято́е Воскресе́ние Твое́ сла́вим.“ „Кондакарь крюковый“, крајот на ХІІ век.
**Тропар** ( – етимологијата не е прецизирана) – основен музичко-поетски жанр на црковната химнографија, суштински елемент на православноa богослужение. Тоа е кратко пеење посветено на настанот или светецот, кој се чествува за време на соодветната служба.

Се јавува како краток пеен коментар на богослужбените текстови. Првите тропари ги следат начелата на ритамритмувана проза и сè повеќе декламативни, но во текот на 16 век конечно ја добиваат формата на песнопеење. Првичните тектстови биле поетизирани, и биле исполнувани со музика.

За прв тропар традицијата го посочува популарниот и до денес исполнуван при богослужбите **„Свѣте Тихій“** *(Тиха светлина)*, кој бил определн уште во 4 век од Василиј Велики како чест на „древната традиција на Црквата“. За древен се смета и тропарот *„Христос воскресе“*, кој исто така се пее и денес. Со тек на времето се појавуваат нови тропари – *воскресни*, *богородични* и др.

Во богослужбите на источноправославните цркви, тропарот се потчинува на начелото на осмогласието.

## Божиќен тропар

## Наводи

## Надворешни врски
*troparion Encyclopædia Britannica

Категорија:Црковна музика
Категорија:Византиска музика
Категорија:Грцизми
Категорија:Православна богослужба
Апостол Силуан

[десно|мини| [Икона на апостол Силван (лево), со Крискент и Сила од Седумдесетмината. ]]
**Апостол Силуан** е традиционална фигура во источната православна традиција за која се смета дека е еден од Седумдесетте апостоли, оние следбеници на Исус испратени од него во Евангелието според Лука 10. Според православната традиција тој подоцна станал епископ солунски и умрел како маченик.     
&#x5B; *[[Википедија:Се бара извор|<span title="by whom was this first mentioned originally (July 2014)">потребно е цитат</span>]]* &#x5D;
Тој треба да се разликува од Силван, попознат како Сила, кој се спомнува во Новиот завет (Дела, разни писма на Павле и Првото послание на Петар) како сописател или препишувач на некои од овие дела.

## Наводи

Категорија:Епископи од 1 век
Категорија:Седумдесет апостоли
Категорија:Православни светци
Категорија:Светци од Новиот завет
Категорија:Христијански светци од 1 век
Елек

**Елек** (од турси *yelek* = *елече*) е дел од народна носија кој е застапен во неколку балкански земји како предмет за облекување сè до средината на дваесеттиот век, кога почнале да се носат костуми кои доаѓаат од градот.

## Елекот како мотив во уметноста
* „Љубовен елек“ — краток расказ на Оливера Ќорвезироска од 2021 година.

## Галерија

Податотека:Ženski jelek (prednji deo), XIX vek.jpg|Преден дел од женски елек од XIX век . Елекот е дел од збирка на текстил од Народниот музеј во Лесковац.
Податотека:Muški jeleci 01.jpg|Машки елек од Народниот музеј во Крушевац
Податотека:Jeleci.jpg|Машки елек од Народниот музеј во Крушевац
Податотека:Muški jeleci.jpg|Машки елек од Народниот музеј во Крушевац
Податотека:Muški jelek detalj.jpg|Детали од машки елек од Народниот музеј во Крушевац
Податотека:Muški jelek detalji.jpg|Детали од машки елек од Народниот музеј во Крушевац
Ženski jelek - Muzej Ras (Novi Pazar).jpg|Женски елек (Музеј „Рас“ во Нови Пазар)
Ženski jeleci - Muzej Ras (Novi Pazar) 01.jpg|Женски елеци (Музеј „Рас“ во Нови Пазар)
Ženski jeleci - Muzej Ras (Novi Pazar) 02.jpg|Женски елеци (Музеј „Рас“ во Нови Пазар)


## Наводи

Категорија:Српска народна носија
Категорија:Облека
Категорија:Турцизми
Милан Бартош

**Милан Бартош** (,  - (, )  –  правник, универзитетски професор по меѓународно право, редовен член на САНУ и член на МАНУ надвор од работниот состав (4 мај 1972).

## Животопис
Бартош дипломирал право во Белград во 1924 година, а докторирал во Париз во 1927 година, по што бил професор на Белградскиот универзитет од 1928 година.  Учествувал на низа заседанија на Генералното собрание на ООН (1945-1953), бил арбитар на Постојаниот меѓународен арбитражен суд во Хаг (1945), главен правен советник за надворешни работи во звањето амбасадор (1949-1963), претседател на Светското здружение за меѓународно право (1956-1958) и почесен доживотен претседател, шеф на југословенската делегација на Првата и на Втората женевска конференција за поморско право (1958 и 1960), генерален секретар (1961-1965) и потпретседател (1965-1971) на САНУ, претседател на Комисијата на ООН за меѓународно право (1965), претседател на Хашката академија за меѓународно право и др. Бил претседател на Матичната комисија за основањето на МАНУ (1967). Го уредувал списанието „Анали Правног факултета“ во Белград. Автор е на голем број книги, студии, статии и други прилози.

## Наводи

Категорија:Правници
Категорија:Академици на МАНУ
Категорија:Академици на САНУ
Категорија:Академици на САЗУ
Скева

**Скева** (во изворите на грчки: Σκευᾶς, транслит.: Скеуас) бил Евреин наречен „главен свештеник“ во Делата 19:14, иако дали бил главен свештеник, спорно е од страна на некои писатели. Иако немало првосвештеник во Ерусалим со ова име, некои научници забележуваат дека не било реткост за некои членови на кланот Задокит (Синови на Задок) да преземат неофицијална првосвештеничка улога, што може да го објасни овој назив. Сепак, поверојатно е дека тој бил возбудлив егзорцист заснован на употребата на грчкиот термин периерхоменон (περιερχομένων) - „одејќи од место до место“ користено во Делата 19:13 во однос на неговите таканаречени „синови“.

Според книгата „Дела на апостолите“, тој имал седум сина кои се обиделе да изнудат демон од човек во градот Ефес, користејќи го името на Исус како повик. Оваа практика е слична на еврејската практика, која потекнува од Заветот на Соломон, за повикување на ангели да избркаат демони. Поради акцентот на исцелување и духовна власт во службата на Скева, можеби е точно да се мисли на него како фигура на шаман за еврејските заедници во кои работел.

## Наводи

Категорија:Евреи од римскиот период
Категорија:Личности од Делата на светите апостоли
Анде Јанков

**Анде Јанков** (р. во Велес, 5 јуни 1988) — македонски писател (романописец и писател). Живее и работи во Велес.

## Биографија
Анде Јанков основно образование завршува во ООУ „Блаже Конески“  а средно училиште во Гимназија „Кочо Рацин“ во Велес. Студирањето го продолжува на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, Македонија каде дипломирал на **[[Економски факултет - Скопје]]**  во 2012 година. Со своето творештво се вбројува меѓу првите водечки македонски писатели во крими жанрот, чии дела ги прошируваат границите на современата македонска жанровска литература. Љубовта кон пишаниот збор ја негува од својата најрана младост. Активно се занимава со пишување од 2015 година. Член на клубот на писатели „Коста Солев Рацин“ од Велес. Настапува на повеќе културни настани со поетски читања во Велес и во Република Македонија.

## Творештво
Јанков пишува романи, сценарија, а се занимава и со книжевна критика. Основач е на книжевниот поткаст „Книжевни разговориhttps://www.youtube.com/watch?v=2cNRodSe_k4. 

Романи:
* *Едно лето на Крит* - Култура - (2016),
**Серијал: Виктор Николов**
* *Виенски гамбит* - Антолог - (2020),
**Сигурен ризик* - Антолог https://bakerstreet.mk/products/%D1%81%D0%B8%D0%B3%D1%83%D1%80%D0%B5%D0%BD-%D1%80%D0%B8%D0%B7%D0%B8%D0%BA- (2021).
**Само Бог простува -* Антолог https://www.youtube.com/watch?app=desktop&v=fLX1AqJLv-4- (2022).
**Кобајаши Мару -* Антолог - (2024).

## Награди и признанија
За своето книжевно творештво, Јанков е добитник на наградите:
* прва награда за најдобар деби-роман во издание на издавачката куќа „Култура“ - Скопје, за романот Едно лето на Крит - (2015),

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Македонски писатели
Категорија:Луѓе од Велес
Категорија:Родени во 1988 година
Либаде

thumb|Либаде - дел од етнографската поставка во Музејот Стара Херцеговина во Фоча.

**Либаде** - женско кусо палто до појас од чоја или кадифе со широки ракави, украсено со златен или сребрен вез.

## Галерија

Податотека:Libade, detalj 05.jpg|Либаде со брош
Податотека:Libade.jpg|Либаде од сомот
Податотека:Libade, rukav 03.jpg|Детали од вез со ракави
Податотека:Libade detalj sa rukava.jpg|Детали од вез со ракави
Податотека:Libade detalj 05.jpg|Детали
Податотека:Libade 03.jpg|Либаде од сомот
Податотека:Libade sa brošem.jpg|Либаде со брош
Податотека:Libade datalj 01.jpg|Украсен вез околу гради
Податотека:Libade detalj.jpg|Украси на либаде


## Наводи

## Литература
Култура одевања између Истока и Запада - зборник 64. годишње конференције, 25-30. септембар 2011. - Београд, Етнографски музеј, 2012

## Надворешни врски
* Фотографије либаде - женски градски костим

Категорија:Македонска народна носија
Категорија:Македонска култура
Категорија:Српска народна носија
Категорија:Српска култура
Категорија:Турцизми
Спецес

**Спецес** или **Спетсес** () — еден од Саронските Острови во Егејското Море во средна Грција. Спецес со неколкуте соседни островчиња и хриди сочинува посебна општина во рамки на округот Острови на Периферијата на Атика. Седиште на општината и најголема населба на островот е истоименото гратче Спецес на североисточна страна на островот.

## Природни услови
мини|300 п|десно|Градот Спецес - детал од пристаништето
мини|300 п|десно|Градот Спецес - одбранбени ѕидови

## Наводи

## Надворешни врски
* www.spetses.gr Официјално мрежно место
* www.spetses.PRO 

Категорија:Саронски острови
Категорија:Општини во Грција
Горна Арнакија

**Горна Арнакија** () — село во Општина Сарај, Град Скопје.

## Географија
Селото е сместено во западниот крај на Скопското Поле, крај автопатот A2 (Скопје - Тетово), на десниот брег на реката Суводолица.

## Историја
Селото е прогласено за одделно населено место во 2014 г., а дотогаш било маало на Арнакија.

## Наводи

## Поврзано
* Арнакија

## Надворешни врски
Лаг

**Лаг** — село во средишниот дел на Општина Македонски Брод, централно-западна Македонија. Оддалечено е на околу 21&nbsp;км северно од општинското седиште Македонски Брод.

## Географија
Селото се наоѓа во областа Долно Порече, на левиот брег на реката Треска (Голема), меѓу Долни Манастирец од југ и Модриште од север.

До Лаг се стасува по локален пат кој скршнува од регионалниот пат 1106 (Јурумлери - Суводол) на 2&nbsp;км јужно од Модриште.

## Историја
Селото е прогласено за самостојна населба во 2014 г., а дотогаш му припаѓало на крајниот североисточен дел на атарот на Долни Манастирец.

## Стопанство
Најзначајна дејност во селото е земјоделството. На ридските падини над Лаг е наоѓа сончевата електрана „Манастирец“ за производство на електрична енергија со моќност од 10 мегавати.

## Наводи

## Поврзано
* Долно Порече
* Лагот — истоимено поранешно село кај Воден, Егејска Македонија

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Поречки села
Категорија:Села во Општина Македонски Брод
Категорија:Населени места основани во 2014 година
Горна Маала

**Горна Маала** — село во Општина Валандово, во областа Бојмија, во околината на градот Валандово.

Селото до 2014 година се водело како маало на селото Јосифово, но со измени во Законот за територијална организација било прогласено за самостојна населба.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа во областа Бојмија, во јужното подножје на планината Плавуш, северозападно од гратчето Валандово. Сместено е северно од Јосифово, а северозападно од Калково.

## Историја

Селото е прогласено за самостојна населба во 2014 година, а дототаш било едно од двете маала на Јосифово.

## Стопанство

Селото нема сопствен атар и припаѓа во атарот на селото Јосифово, иако било прогласено за самостојна населба.

## Население

За селото нема никакви податоци за движење на населението, бидејќи до 2014 година се водело како дел од селото Јосифово. Дури и по прогласувањето како посебно село, не било издвоено со своја катастарска општина, поради што не било земено в предвид при најновиот попис на населението во 2021 година.

## Самоуправа и политика

Бидејќи до 2014 година припаѓало на селото Јосифово, ја дели неговата административна поделба.

### Избирачко место

Селото е опфатено во избирачкото место бр. 0289 според Државната изборна комисија, сместено во продавницата во селото Јосифово.

На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 134 гласачи.

## Поврзано
* Општина Валандово
* Валандово
* Бојмија
* Јосифово

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Валандовски села
Категорија:Села во Општина Валандово
Категорија:Населени места основани во 2014 година
Лукаре

**Лукаре** () — село во Општина Липково, Кумановско.

## Географија
Селото е сместено на северните падини на Скопска Црна Гора, над селото Гошинце.

## Историја
Според мештаните, на подрачјето на Лукаре некогаш постоел манастир. Ова го потврдуваат средновековните наоди од блиското наоѓалиште Луксаре.

Лукаре е прогласено за самостојна населба во 2014 г., а дотогаш било во северно маало на Гошинце.

## Наводи

## Поврзано
* Гошинце

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Липково
Категорија:Населени места основани во 2014 година
Ангистри

300п|десно|мини|Положба на островот на мапата на Грција
**Ангистри** () — еден од Саронските Острови, кој се наоѓа покрај островот Егина во Саронскиот Залив, околу 35 км југозападно од пристаништето Пиреј и 6 км југозападно од островот Егина. Спецес од неколкуте соседни острови и хриди сочинува посебна општина во рамки на округот Остров во Атика.

## Галерија

Слика:20090517_Skala_panoramic_Angistri_island_Greece.jpg|Панорамска снимка од пристаништето на островот Ангистри.
Слика:20090517_Skala_harbour_Angistri_island_Greece.jpg|Пристаниште и плажата Скала на Ангистри.
Слика:Panoramic_skala_port.JPG|Панорамска снимка од пристаништето во Скала.
Слика:20090517_Limenaria_Angistri_island_Greece.jpg|Населбата Лименарија.
Слика:Beach of Skala, Angistri, Greece.jpg|Плажа, Скала


## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место 

Категорија:Острови во Грција
Категорија:Саронски Острови
Категорија:Општини во Грција
Кос

**Кос** () — еден од поголемите острови во групацијата Додеканез во источна Грција. Всушност, островот припаѓа на округот Кос во рамки на периферијата Јужен Егеј, како средиштен остров, каде со околните острови и хриди сочинува посебна општина. Главно место на островот е истоимениот град, кој истовремено претставува и седиште на округот.
мини|250 п|десно|Преубавите плажи се обележје на Кос

## Наводи

## Надворешни врски

* www.kos.gr Официјална страница
* photographs castle on Kos.

Категорија:Додеканез
Категорија:Периферија Јужен Егеј
Алонизос

**Алонизос** или, поретко, **Алонисос** (Грчки1|Αλόννησος) е еден од островите Споради во Егејското Море.

Островот управно припаѓа на округот Споради, како една од општините. Општината Алонизос има површина од 130 км², бидејќи опфаќа и некои мали острови во близина на Алонизос. Тие се најчесто ненаселени, па речоси 99% од жителите на општината живеат на Алонизос. Седиште на општината и најголема населба на островот е гратчето Патитири.

## Природни услови
мини|250 п|десно|Детал од островот
[мини|250 п|десно|[Патитири]]
мини|250 п|десно

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјално мрежно место на островот
* Национални поморски парк Алонизос - Северни Споради

Категорија:Тесалија
Категорија:Споради
Спилит

мини|250п|десно|Спилит
**Спилити** претставуваат посебна група на карпи, која од останатите базалтоидни карпи се разликува како по минералниот состав, така и по специфичните услови на настанување.

## Наводи

## Литература
# Ђорђевић В., Ђорђевић П., Миловановић Д. 1991. *Основи петрологије*. Београд: Наука

## Поврзано
* Список на карпи

Категорија:Базични магматски карпи
Дијабаз

[мини|250п|десно|[структура на магматски карпи|Офитски дијабаз]]
**Дијабаз** е изливна и жична карпа од габро групата. Оваа карпа создадена е најчесто ворамки на  спилит - кератофирските асоцијации.

Дијабази се темнозелени до црна боја, лачени топчесто или плочесто. Структурата е офитска, а текстурата е масивна или мандоласта. Се јавуваат во вид на помала маса со неправилна форма, во вид на плоча или силови, и во вид на жици со различна дебелина.

## Литература
# Ђорђевић В., Ђорђевић П., Миловановић Д. 1991. *Основи петрологије*. Београд: Наука

## Поврзано
* Список на карпи

## Надворешни врски
* Човек и камен: Дивчибаре - Дијабаз (РТС Образовно-научни програм - Званични канал)

## Наводи

Категорија:Базични магматски карпи
Категорија:Градежни материјали
Тедрос Аданом

алт=Тедрос Аданом Гебрејсус|мини|Тедрос Аданом Гебрејсус
**Тедрос Аданом Гебрејсус** (на гиско писмо: ቴዎድሮስ አድሓኖም ገብረኢየሱስ; роден на година) — етиопски биолог, истражувач на јавното здравје и функционер, кој од 2017 година е генерален директор на Светската здравствена организација. Аданом е првиот на оваа функција кој не е лекар и е прв Африканец. Во владата на Етиопија, Аданом бил министер за здравство од 2005 до 2012 година и министер за надворешни работи од 2012 до 2016 година.

Категорија:Апсолвенти на Лондонскиот универзитет
Калник

**Калник** () — село во Општина Боговиње, Тетовско.

## Географија
Селото е сместемо во областа Долни Полог, на левиот брег на Палчишка Река, меѓу селата Долно Палчиште и Голема Речица.

## Историја
Селото е прогласено за самостојно населено место во 2014 г., а доготаш било во крајниот југоисточен дел на атарот Горно Палчиште, но физички многу поблиску до Долно Палчиште.

## Наводи

## Поврзано
* Долни Полог

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Тетовски села
Категорија:Села во Општина Боговиње
Категорија:Населени места основани во 2014 година
Тринаесет колонии

**Тринаесетте колонии** биле колонии на Велика Британија кои се наоѓале на атлантскиот брег на Америка, основани во 17 и 18 век, кои прогласиле независност во 1776 година и ги создале Соединетите Американски Држави. Тринаесетте колонии имале слични политички, уставни и правни системи и во нив доминирале протестанти, говорници на англискиот јазик. Колониите во Нова Англија (Масачусетс, Конектикат, Род Ајленд и Њу Хемпшир) биле создадени пред сè за верско убедување, додека другите колонии биле основани за деловно и економско проширување. Сите тринаесет колонии биле дел од колонијалните територии на Британската Империја кои се познати како Британска Америка, во кои се вбројуваат и колонии во Канада, Флорида и Карибите.

Колонијалното население пораснало од само 2 илјади до 2,4 милиони во периодот помеѓу 1625 и 1775 година, кога домородните Американци биле раселувани. Населението вклучувало и луѓе подложни на систем на ропство, кој бил легален во сите колонии пред Американската војна за независност. Во 18 век, британската влада управувала со овие колонии преку политика на меркантилизам, со која централната власт управува со запоседнатите земји на начин на кој од нив извлекува поголема економска придобивка за матичната земја.

Тринаесетте колонии имале висок степен на самоуправа, активно одржувале локални избори и се спротивставувале на барањата на Лондон за поголема контрола над нив. Француската и индијанската војна (1754-1763), насочена против Франција и нејзините индијански сојузници, довела до зголемени тензии меѓу Велика Британија и тринаесетте колонии. Во текот на 1750-тите, колониите започнале да соработуваат меѓусебно наместо да се обраќаат директно кон Велика Британија. Овие меѓу-колонијални активности изградиле чувство за споделен американски идентитет и довеле до повици за заштита на нивните права, особено се истакнувало незадоволството формулирано во геслото „без застапување нема оданочување“ (*no taxation without representation*). Конфликтите со британската влада околу даноците и правата на колониите довеле до Американската револуција, во која колониите се здружиле во напорот за создавање на Континентален конгрес (*Continental Congress*). Колонистите се бореле во Американската војна за независност (1775–1783) со помош на Кралството Франција и, во многу помал степен, Холандската Република и Кралството Шпанија. Кратко пред прогласувањето на независноста, тринаесетте колонии ги сочинувале Њу Хемпшир, Масачусетс, Конектикат, Род Ајленд, Њујорк, Њу Џерси, Пенсилванија, Делавер, Мериленд, Вирџинија, Северна Каролина, Јужна Каролина и Џорџија.

## Наводи

Категорија:Поранешни области и територии на САД
Зелена политика

мини|Сончогледот често се толкува како симбол на зелената политика
**Зелена политика** или **екополитика** е политичка идеологија која има за цел да го поттикне еколошки одржливото општество, вкоренето во правата на животна средина, ненасилството, социјалната правда и грасрутс демократијата. Идеологијата започнала да се гради во западниот свет во 1970-тите; оттогаш се развиваат зелените партии кои се етаблираат во многу земји ширум светот, дел од кои постигнуваат значаен изборен успех.

Политичкиот термин „зелено“ се употребувал првично во однос на Зелените, германска политичка партија формирана кон крајот на 1970-тите, чии тогашни гледишта се слични со денешните основи на зелената политика.

Поддржувачите на зелената политика споделуваат многу идеи со конзерваторските, еколошките, феминистичките и мировните движења. Покрај демократијата и еколошките проблеми, зелената политика се занимава со граѓански слободи, социјална правда, ненасилство, понекогаш варијанти на локализам и има тенденција да го поддржува социјалниот прогресивизам. Платформите на зелените партии во голема мера се сметаат за леви во политичкиот спектар. Зелената идеологија има поврзаност со разни други екоцентрични политички идеологии, вклучувајќи го и екофеминизмот, еко-социјализмот и зелениот анархизам, но постои дебата за тоа до кој степен овие идеологии може да се гледаат како форми на зелена политика. Сообразно на развојот на левичарската зелена политичка филозофија, поларно се појавува и движење во десницата кое вклучува еколошки компоненти, како што се еко-капитализам и зелен конзервативизам.

## Наводи

Категорија:Политички идеологии

Категорија:Природозаштита
Цуџигири

**Цуџигири**, (буквално „убиство на крстосница“) е јапонски термин за пракса кога самурајот, откако ќе добие нова *[[катана]]* или ќе развие нов борбен стил или оружје, ја тестира нејзината ефикасност со напаѓање на човечки противник, обично случаен беспомошен минувач, во многу случаи во текот на ноќта. Самите практичари се нарекуваат и *Цуџигири*.

## Варијации
Нападите со меч не се единствената можна примена на овој чин. Во варијација наречена *Цуџи-наге* (辻 投 げ, „фрлање на крстопат“), самураите би го нападнале минувачот со џиу-џицу со цел да ги тестираат сопствените техники или да се занесе во жива пракса. Ова не смее да се греши со *Цуги-зимо*, несакани сумо-борби што се одржуваат на улица помеѓу подготвени учесници.

## Историја
Во средновековна ера, терминот се однесувал на традиционалните двобои меѓу самураите, но во периодот Сенгоку (1467-1600) широко распространетата беззаконие предизвикува таа да се деградира во недискриминирачко убиство, дозволено со непроверена моќ на самураите. Непосредно по обновената нарачка, владата Едо ја забрани практиката во 1602 година. Прекршителите добивале смртна казна.

## Наводи

Категорија:Самураи