open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Авго (Егејска Македонија)

**Авго** (, во прев. *јајце*) — планина на границата меѓу Гребенско во Егејска Македонија и Јанинско во Епир.

## Опис
Планината е дел од венецот на Северен Пинд. Се протега меѓу венците Василица на север, од која е одвоена со превој на 1.530&nbsp;м југозападно од с.&nbsp;Периволи (1.260&nbsp;м) и Мавровуни на југ, од која е одделена со долината Валја Калда (1.360&nbsp;м) и реката Аркуда, притока на Војуша на запад. Од венецот Пиростија на исток е одвоена со превојот Ставрос или Салатура Ставру (1.640&nbsp;м) и реката Лумница.

Карпите се офиолити и флиш.

Планината е дел од Националниот парк „Пинд“ од 1966 г. како и од Националниот парк „Северен Пинд“ од 2003 г. Обрасната е со црни борови, буки, шимшири и други видови. Дел е од мрежата на заштитени подрачја Натура 2000 (1310002 и 1310003) и прогласена е за место од орнитолошка важност (068).

## Искачување
До врвот се стасува преку седелото Ставрос или Салатура Ставру (1.640&nbsp;) за околу 2,5 часа или од селото Војуша (Вовуса, 1.000&nbsp;м) за околу 3,5 часа. Европската патека на долги растојанија E6, која оди од Мавровуни и Валја Калда, продолжува за Војуша, Бреза (Дистрато), Самарина и Жужел. Од Валја Калда патеката има разгранок кој тргнува кон Периволи, Авдела, одмориштето Василица, Самарина и Жужел.

## Поврзано
* Пинд

## Наводи

Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Планини во Епир
Категорија:Гребен (општина)
Категорија:Загори
Категорија:Пинд
Рендина (река)

**Рендина** (, Рихиос; старо *Ρεντίνα*, *Рендина*) — река во Лагадинско, Егејска Македонија.

## Опис
Реката истекува од Бешичкото Езеро и тече на исток. Веднаш по селото Рендина во минатото ја примала големата лева притока Масларска Река (Дриста), која подоцна е пренасочена во канал кон езерото. Потоа реката влегува во тесната Рендинска Клисура меѓу планината Сугљани на југ и Псили Рахи (341 м), јужен огранок на Орсова Планина, на север. Во средновековието влезот во клисурата го чувала Рендинската тврдина. По клисурата, реката излегува во низината на Аспровалта и се влева во Струмскиот Залив (наречен и Рендински Залив) на Егејското Море северно од Ставрос.

Името *Ρήχιος* (на старогрчки *Рехиос*, македонизирано во *Рехиј*, а на денешен грчки *Рихиос*) е обновеното античко име на реката кое се среќава во делото „За градбите“ на Прокопиј Кесариски (VI век). Сепак, поистоветувањето со Рендина не е сигурно.

## Притоки
**→ лева, ← десна**
:* → Неришта (Масларска Река, Дриста)
:* ← Хасан Дере (Хасанолакос)

## Поврзано
* Рендинска битка
* Рендинска тврдина

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Бешик
Категорија:Егејски слив
Лошничка Река

**Лошничка Река** или **Порос** () — река во Костурско, Егејска Македонија, лева притока на Бистрица.

## Опис
Реката се образува од два потока — Јазовино (*Γιαζιοβινό*), која извира во поднжјето на Јаза над с.&nbsp;Куманичево и тече во јужен правец, и Муричка Река (*Μουρικίσιο*), која извира западно под врвот Мурик и тече на југозапад. Двата потока се спојуваат над селото Лошница и потоа водотекот продолжува на југ. Потоа ја прима големата лева притока Керасово. Реката образува граница меѓу планината Саракина на запад и Мурик на исток.

Лошничка Река завршува во Бистрица како нејзина лева притока во месноста Сандово источно од Дреново.

## Поврзано
* Костенарија

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Рупишта
Категорија:Бистрички слив (егејски)
Категорија:Притоки на Бистрица (Егејска Македонија)
Црква „Св. Прокопиј“ - Кладороби

**Св. Прокопиј** () — црква во селото Кладороби, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија, под управа на Грчката православна црква.

Црквата е сместена на сретселото. Изградена е во 1874 година според натписот на источниот крај на храмот. Има раскошен насликан иконостас. Во неа се прибрани иконите од истоимениот манастир „Св. Прокопиј“, сместен источно од Горно Клештино и уништен од Арнаути.

## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

Прокопиј, Кладороби
Прокопиј, Кладороби
Категорија:Појавено во 1874 година
Црква „Св. Никола“ - Пополжани (Леринско)

**Св. Никола**  () — доцнопреродбеничка црква во селото Пополжани, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија, под управа на Грчката православна црква.

## Местоположба
мини|лево|250п|Источната фасада на црквата во 1917&nbsp;г.
мини|лево|250п|Источната фасада во 2018&nbsp;г.
Црквата е сместена на плоштадот во западниот дел на селото.

## Историја
Првата црква е изградена од жителите на Пополжани на крајот од XIX век. Како македонско село под врховенството на Бугарска егзархија, храмот долго време не бил осветен од грчкиот мегленски митрополит и осветен е дури во 1891 г. од владиката Синесиј Охридски и Преспански. Црквата била делумно вкопана во земјата и повремено страдала од прелевањето на Јелашка Река, за на крајот да биде соборена под влијание на мократа почва.

Втората (сегашната) црква започнала да се гради во 1908 г. на околу 50 метри југозападно од старата. Новиот храм е изграден со егзархиски ферман и средства подарени од селани отидени на печалба во САД и Јужна Америка. Додека се градела црквата, богослужбата се одржувала во предавалната на училиштето. Градбата е дело на архитектот Јаначе од Охридско и имала две големи куполи; западниата била камбанарија, а средишната имала претстава на Христос Седржителот. Долга е 2 м, а широка е 12 м. Изградбата завршила во 1911 - 1912 г. за кога свештеник бил Стефан Скендеров. Фрескописана е во 1917 г. од зографи од Бел Камен. Официјално е осветена во 1922 г. од мегленскиот епископ Поликарп.

Средишната купола е отстранета во 1950 г. а камбанаријата ја доживеала истата судбина во 1969 г. Потоа е изградена нова камбанарија и покриен трем. За време на Хунтата (1967 - 1973) гробиштата зад црквата се уништени, а богатиот архив на црквата со неговите стари македонски фотографии и документи е запален.

## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

Никола, Пополжани
Никола, Пополжани
Категорија:Појавено во 1912 година
Црква „Св. Петка“ - Р’мби

**Св. Петка** () — црква во селото Р’мби, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија, под управа на Грчката православна црква.
мини|лево|250п|Внатрешноста на црквата.
Црквата е изградена во 1896 г., а отпочната во XIX век.

Претставува пример за духовната архитектура и живописот од своето време. Прогласена е за историски споменик и споменик на уметноста. Во 1987  г. е прогласена и за заштитен споменик на културата.

## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Петка, Рмби
Петка, Рмби
Категорија:Споменици на културата во Преспа (општина)
Категорија:Појавено во 1896 година
Шолаја (филм)

**„Шолаја“** – југословенски филм од 1955 година, во режија на Војислав Нановиќ. Главните улоги ги толкуваат: Миливоје Живановиќ, Рената Улмански, Слободан Алигрудиќ , Столе Аранѓеловиќ, Душан Јаниќијевиќ, Јанез Врховец, Оливера Марковиќ и Раде Марковиќ.

## Синопсис
Филмот е посветен на Симо Шолаја, командантот на Вториот батаљон на Третиот краишки партизански одред. Батаљонот што го оформил самиот Шолаја, бил зачетник на отпорот против усташкиот режим во околината на Шипово. Во филмот се прикажува востанието на српските селани против геноцидот во Независна Држава Хрватска, како и процесот на поделбата на учесниците на востанието на партизани и на четници. 

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Српски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови од 1955 година
Категорија:Филмови на Војислав Нановиќ
Категорија:Филмови со Душан Јаниќијевиќ
Категорија:Филмови со Јанез Врховец
Категорија:Филмови со Оливера Марковиќ
Категорија:Филмови со Раде Марковиќ
Категорија:Филмови со Миливоје Живановиќ
Категорија:Филмови со Рената Улмански
Категорија:Филмови со Слободан Алигрудиќ
Категорија:Филмови со Столе Аранѓеловиќ
Категорија:Партизански филмови
Црква „Пресвета Богородица Елеуса“ - Нивици

**Пресвета Богородица Елеуса** () — средновековна пештерна црква во преспанското село Нивици, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија, под управа на Грчката православна црква. Изворно ѝ припаѓала на Охридската архиепископија.

Оваа испосничка еднокорабна црквичка со полукружен свод е изѕидана во пештера и претставува добар пример за поствизантиската уметност во Македонија. Фасадата е украсена со имитација на керамички орнаменти во духот на старите комнински традиции. Внатре има зачуван живописод 1409/1410 г. и една икона од 1452 г. Според двата натписа зограф бил Јоаникиј, а имињата на дарителите се Сава, Јаков и Варлаам, за време на владеењето на кралот Волкашин во 1410 г. Ова не е сосем исправно, бидејќи Волкашин загинал во 1371 г. водејќи ја Маричката битка, и тогаш територијата веќе била под османлиска власт. Според други податоци, црквата е подигната во 1373 г., што е поверодостојно.

Претставата на покровителката Пресвета Богородица Елеуса (Милостива) е насликана во полукружна ниша над западната врата. Мештаните црквата ја нарекуваат „Свети Петар“.

Во 1962 г. црквата е прогласена за споменик на културата.


Податотека:Saint Mary Eleoussa Church, Psarades 18.jpg|Ктиторскиот натпис
Податотека:Saint Mary Eleoussa Church, Psarades 26.jpg|Свети Стефан
Податотека:Saint Mary Eleoussa Church, Psarades 21.jpg|Пресвета Богородица
Податотека:Saint Mary Eleoussa Church, Psarades 10.jpg|Надвратниот живопис
Податотека:Saint Mary Eleoussa Church, Psarades 17.jpg|Успение Богородично
Податотека:Saint Mary Eleoussa Church, Psarades 15.jpg|Слегување во адот


## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Богородица Елеуса, Нивици
Богородица Елеуса, Нивици
Богородица Елеуса, Нивици
Категорија:Споменици на културата во Преспа (општина)
Категорија:Нивици
Категорија:Појавено во 1373 година
Хенриета Лакс

мини|Бронзена статуа од Хенриета Лакс откриена во 2021 година на Универзитетот во Бристол  (Велика Британија)
**Хенриета Лакс** (1 август 1920 – 4 октомври 1951) била Афроамериканка од чии канцер-клетки е добиена клеточната линија HeLa, првата бесмртна хумана клеточна линија и една од најзначајните клеточни линии во медицинските истражувања. Бесмртана клеточна линија се размножува неограничено под одредени услови, а HeLa клеточната линија продолжува да биде извор на непроценливи податоци до ден денешен.

Лакс не била свесна дека се искористени клетките добиени со биопсија за време на нејзиниот третман на цервикален канцер во болницата Џонс Хопкинс во Балтимор, Мериленд, САД, во 1951. Овие клетки потоа биле култивирани од страна на Џорџ Ото Геј, кој ја создал клеточната линија позната како HeLa, која сè уште се користи во медицинските истажувања. Како што била тогашната пракса, не била noтребна согласност за култивирање на клетките добиени од третманот на Лакс. Во согласност со денешните стандарди, ниту таа ниту нејзиното семејство не добиле компензација за нивното извлекување и или употреба.

И покрај тоа што некои информации за потеклото на HeLa клеточната линија биле познати на истажувачите после 1970, семејството на Лакс дознало за тоа во 1975.

## Наводи

Категорија:Американци
Категорија:Родени во 1920 година
Категорија:Починати во 1951 година
Црква (Блаже Конески)

**„Црква“** — стихозбирка на македонскиот поет Блаже Конески, првично објавена во 1988 година од издавачката куќа Мисла.

## Содржина
Стхозбирката содржи вкупно 52 песни:
* Црква
* Антониј и Клеопатра
* Молитва
* Врапци во магла
* Татко
* Спомен по многу години
* Читач
* Помен
* Претеча
* Песната
* Повик
* Тој ден
* Семејна историја
* Свети  Никола
* Брачен пар
* Подмладување
* Грешни жени
* Натпис на чешмата во „Јован Бигорски“
* Жената
* Убавина
* Рака
* Мраморен акт
* Допир
* Бакнеж
* Разговор
* Втора младост
* Улавштини
* Декември
* Порака
* Жештина
* Спокој
* Гугучки
* Врска со животот
* Лето
* Тажачки
* Спомен
* Расцеп
* Миг
* Суво дрво
* Старци
* Заштита
* Ластовици
* Преживување
* Опит
* Видело
* По работ
* Резигнација
* Живот и смрт
* Тема
* Ѓорѓи Божиков
* Успение на Владимир Мошин
* Васил Чипов

## Изданија
По повод стогодишнината од раѓањето на Конески, во 2021 година, збирката „Црква“ била објавена од издавачката куќа Арс Ламина - публикации во рамки на едицијата „Македонски книжевни класици“. Книгата, со обем од 80 страници и со димензии од 21 сантиметар, е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-267-442-1. Покрај песните, книгата содржи и поговор со наслов „Нашиот длабок историски корен — црквата“, напишан од Вера Стојчевска-Антиќ, како и белешка за авторот. Книгата е испечатена во печатницата Бранко Гапо — графичко производство во Скопје, во тираж од 1000 примероци. Дизајнот на корицата е дело на Pointer Creative Agency.

## За делото
Според Вера Стојчевска-Антиќ, песната „Црква“ открива многубројни можности за натамошни длабоки нурнувања во македонското минато. Од друга страна, во песната „Молитва“, Конески е реалист во согледувањето на сегашноста. Во „Семејна историја“, тој ја воспева радоста на татко му поради доаѓањето на синот на прославата на св. Никола. Во „Песната“, на едноставен начин, Конески ја искажува својата теорија за поетиката. Тој е широк со идеите, но секогаш во реалноста со која е соочен пронаоѓа и филозофски длабочини за лет во убавината на човековите можности, како што е случајот со песната „Тој ден“. Понатаму, две песни, „Подмладување“ и „Грешни жени“ се инспирирани од неговата работа на ракописот од 15 век, „Тиквешки зборник“ и со нив тој воспоставува континуитет меѓу средновековната книжевност и современата позеија. Извонредни се и неговите искрени посвети на Ѓорѓи Божиков, на Владимир Мошин и на Васил Чипов. Така, песната „Успение на Владимир Мошин“ го открива односот на Конески кон црковната и обичајната традиција и ја воспева богољубивоста на Мошин. Исто така, неодминливи се речиси сите песни од збирката меѓу кои особено се истакнуваат: „Спомен по многу години“, „Читач“, „Улавштини“ итн.

## Наводи

Категорија:Дела на Блаже Конески
Категорија:Македонски стихозбирки
Категорија:Изданија на Мисла
Категорија:Изданија на Арс ламина - публикации
Категорија:Книги од 1988 година
Категорија:Македонски дела од 1988 година
Категорија:Појавено во 1988 година во Македонија
Мари Шантал (филм)

**„Мари Шантал против д-р Ка“** (француски: *Marie-Chantal contre le docteur Kha*) — филм на францускиот режисер Клод Шаброл (Claude Chabrol) од 1965 година. Истовремено, Шаброл е и автор на сценариото. Филмот е заснован врз ликовите од циклусот романи на Жак Шазо (Jacqueas Chazo). Главните улоги ги толкуваат: Мари Лафоре (Marie Laforêt), Франсиско Рабал (Francisco Rabal), Серж Реџани (Serge Reggiani), Аким Тамироф (Akim Tamiroff) и Стефан Одран (Stéphane Audran), а една мала улога игра и самиот Шаброл.

## Синопсис
Младата девојка Мари-Шантал (ја игра Лафоре) случајно е вовлечена во тајната војна меѓу агентите и терористите. Пред таа да сфати што се случува, следбениците на таинствениот д-р Ка (го игра Тамироф), кои ја сметаат за опасен сведок, поаѓаат во потера по неа. Бегајќи од нив, таа го запознава агентот Пако (го игра Рабал), кој работи за професорот Ломбарди, главниот противник на д-р Ка...

## Наводи

Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови од 1965 година
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови на Клод Шаброл
Категорија:Филмови со Мари Лафоре
Категорија:Филмови со Франсиско Рабал
Категорија:Филмови со Серж Реџани
Категорија:Филмови со Аким Тамироф
Категорија:Филмови со Стефан Одран
Категорија:Филмови со Клод Шаброл
Категорија:Филмови засновани на романи
Црква „Св. Преображение“ - Нивици

**Свето Преображение** () — средновековна пештерна црква во преспанското село Нивици, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија, под управа на Грчката православна црква. Изворно ѝ припаѓала на Охридската архиепископија.

Изградена е во XIII век во мала пештера во живописен залив на Преспанското Езеро. Претставува мала сводеста црква, иако дел од храмот денес се наоѓа во Леринскиот археолошки музеј. Има остатоци од живопис и од стари монашки ќелии. Близу до црквата се наоѓаат живеалиштата на испосниците.

Во 1962 г. црквата е прогласена за споменик на културата.

## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

Преображение, Нивици
Преображение, Нивици
Преображение, Нивици
Категорија:Споменици на културата во Преспа (општина)
Категорија:Нивици
Црква „Вознесение Христово“ - Нивици

**Вознесение Христово** (, во прев. *Мало Вознесение*) — пештерна црква во преспанското село Нивици, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија, под управа на Грчката православна црква. Изворно ѝ припаѓала на Охридската архиепископија.

Сместена е во југозападниот дел на Преспанското Езеро. Зачувани се само фреските на источниот ѕид и во олтарот, каде се претставени Свети Василиј Велики и Свети Јован Златоуст од композицијата „Поклонение на Агнецот“. Над неа е претставена Пресвета Богородица Влахернска, а во проскомидијата е насликан Архиѓаконот Стефан. Фреските се од XV век.

Во 1996 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.

## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

Вознесение Христово, Нивици
Вознесение Христово, Нивици
Вознесение Христово, Нивици
Категорија:Споменици на културата во Преспа (општина)
Категорија:Нивици
Тихомир Костадинов

**Тихомир Костадинов** (роден на 4 март 1997, во Валандово) — македонски фудбалер, играч од средниот ред на Сигма Оломоуц и на македонската репрезентацијата.

## Клупска кариера
Роден во Валандово, својата кариера ја започнал во соседна Србија во екипата на Моравац Мрштане, за која дебитирал како професионалец во второто ниво на земјата во сезоната 2014-2015. Сепак, тој се вратил во Македонија за вториот дел од сезоната, каде играл за Тетекс од Тетово.

Во летото 2015 година, се преселил во Словачка, каде ги поминал следните шест ипол години играјќи во првенството на таа земја за три различни екипи Дукла Банска Бистрица (2015-2016), Злате Моравце (2016-2017) и на крајот за Ружомберок, каде се задржал и најдолго од 2017 до 2022 година. Својот прв гол за Ружомберок го постигнал во победата со 3-0 на гостувањето против Сеница.

На 23 декември 2021, Костадинов потпишал за полскиот клуб Пјаст Гливице. Своето деби во полската Екстракласа го направил на 26 февруари 2022, во натпреварот на домашен терен против Гурник Забже што завршил 0-0, заменувајќи го Рауно Сапинен во 65-тата минута. На 9 април 2022, во победата со 1-0 над Гурник Лечна, Костадинов претрпел тешка повреда на предните вкрстени лигаменти на десното колено; десеттина дена подоцна, тој бил успешно опериран во Барселона, по што неговата прва сезона во Полска завршила предвреме со само 6 настапи за Пјаст Гливице.

Откако целосно ја пропуштил сезоната 2022-2023, Костадинов го направил долго чеканото враќање на терените за Пјаст Гливице на 24 ноември 2023, влегувајќи во игра како доцна замена во ремито 0-0 против Јагелонија Бјалисток, само неколку дена подоцна откако претходно настапил за репрезентацијата на Македонија против .

На 4 август 2024, Костадинов го постигнал својот прв гол во дресот на Пјаст, во првенствената победа со 1-2 на гостувањето кај Легија Варшава; тој се појавил во игра од клупата за резерви во 79-тата минута при резултат 1-1, а шест минути подоцна го постигнал голот со кој и донел победа на својата екипа. Следниот месец, тој го постигнал својот прв гол и во Купот на Полска против нисколигашот Хутник Краков во првото коло од натпреварувањето. Сезоната ја завршил со вкупно 29 настапи помеѓу првенството и купот и 3 постигнати гола.

На 17 јуни 2025, потпишал за чешкиот клуб Сигма Оломуц.

## Репрезентативна кариера
Своето деби за сениорската репрезентација на Македонија го направил во ноември 2019 во квалификациите за Европското првенство 2020 против .

Во 2021 година, бил повикан да настапи за Македонија на Европското првенство 2020. Таму тој забележал два настапи, и двата влегувајќи како замена од клупата во првиот (против Австрија) и третиот натпревар (против ) од групната фаза, по која неговата репрезентација била елиминирана од турнирот.

### Хронологија на репрезентативните настапи

## Наводи

## Надворешни врски

*Тихомир Костадинов на soccerway
*Тихомир Костадинов на transfermarkt

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Македонски фудбалери
Категорија:Фудбалери од Валандово
Категорија:Фудбалери на ФК Тетекс Тетово
Категорија:Фудбалери на ФК Пјаст Гливице
Категорија:Родени во 1996 година
Црква „Св. Димитриј“ (Новочеркаск)

** Црквата Св. Димитриј во Новочеркаск ** () е црква во Новочеркаск посветена на Димитриј Солунски. Се наоѓа на градските гробишта, па затоа понекогаш се нарекува и *Гробната црква Свети Димитриј*.

## Историја
Во есента 1810 година, на теренот на градските гробишта била осветена дрвената црква Свети Димитрија.

Оваа дрвена црква постоела до 1861 г. Изградбата беше финансирана од Донски Козаци и разни трговци, а беше завршена во 1859 година.

Проектот го изработил  познатиот архитект Иван Валпреде.

Во 1901 година во црквата било отворено парохиско училиште, кое функционира и денес.

Некогаш имала и капела посветена на споменот на Козаците кои загинаа во Првата светска војна.

На гробиштата бил погребан првиот избран Атаман од Донските Козаци од времето на Петар I, Алексеј Каледин (неговиот гроб не е зачуван); Дон историчар В. Сухоруков; синот на атаманот М.Г. Чомутов и многу други. Меѓу преостанатите гробови,  се оние на генералот Хрешатицки, генералот Љутенсков и други.

По воспоставувањето на советскиот режим во Новочеркаск во 1920 година, црквата не била затворена и продолжила да работи.

Во 1999 година црквата била осветена и биле поставени шест нови ѕвона, а структурата била целосно обновена

## Наводи

## Надворешни врски
* Храм св. вмч. Димитрия Солунского
* Храмы Новочеркасска
* Церкви и храмы Новочеркасска
Михаш Чарот

** Михаш Чарот ** (, име при раѓање: Міхаі́л Сымо́навіч Кудзе́лька; (7 ноември 1896 - 29 октомври 1937 година) — белоруски поет, драматург, романописец .

## Рани години
Чарот е роден во земјоделско семејство во градот Руџиенск, Ихумиенска Област, Гувернерат на Минск на Руското Царство (денес во округот Пучавичи, во регионот Минск Белорусија).

Во 1917 година дипломирал на учителски школа во Маладзеченскаја, но бил мобилизиран во Руската царска армија.

Во пролетта 1918 година се вратил во Минск, работел како учител, пеел во хорот Тарауски и раководел со театарска група.

## Подоцнежни години
Во 1920-тите Чарот работел како уредник на неколку белоруски весници и се етаблирал како поет, драматург и романописец по откажувањето од политиката на белорусизација.

Тој се смета за „еден од водачите на белоруската советска литература од 1920-тите“ чии дела „ги одразуваат сите романтични импулси, противречности и големи илузии на неговото време“.

## Творештво

### Драмски текстови
* Капечка ноќ (На Купала ноќ)

Ова била музичка претстава, во која била изведена познатата белоруска песна Купалинка. Чарот поетски го прерамнил текстот на народната песна, а белорускиот композитор Улаџимиер Терацки ја напишал музиката за неа. Купалинка бил изведена од главниот лик Алесија. Ја играла непрофесионалната глумица Алијаксандра Алиаксандрович, во која Чарот беше вљубен и на која сакал да ѝ ја посвети песната. Претставата постигнала голем успех и била изведена околу 400 пати.

До неодамна, текстот и музиката на песната биле опишани како „народни“ без препознатливи автори.

### Новели
* Чудна изјава
* Сонот за Хабруш

### Песни
* Боси покрај огнот
* Низ снежно мочуриште преку борово дрво
* Бунтовник (Бунтовник)
* Ведај, свет ... (Треба да знаеш, светот ...)
* Во вечерните часови
* Вечна бура
* Акорди во живо
* Снежна бура
* На гробиштата
* Добро за нас. Топло. Зямля ŭ пажары ... (Удобно ни е. Топло. Земјата гори ...)
* Полето со пченка тивко шепоти (Полето со пченка тивко шепна)
* Мајчин птици
* Полињата со сено и пченкарните полиња се покриени со снег
* На зимскиот пат (На зимскиот пат) .

## Наводи

Категорија:Белоруски писатели
Голем зелен гуштер

**Големиот зелен гуштер** ( *Lacerta trilineata* ) претставува вид на гуштери од фамилијата Lacertidae . Тој е најраспространет од балканскиот вид гуштери. Го има во Албанија, Босна и Херцеговина, Бугарија, Хрватска, Грција, Косово, Црна Гора, Северна Македонија, Романија, Србија, Израел, Сирија и Турција . Неговите природни живеалишта се грмушка вегетација од средоземен тип, песочни брегови, обработливо земјиште, пасишта, плантажи и рурални градини. Му се заканува губење на живеалиштата .

## Размножување
Мажјаците и женките од овој вид во Грција имаат репродуктивен циклус кој започнува во април и завршува во јули. И двата пола постигнуваат сексуална зрелост кога ќе достигнат приближно 80 милиметри во големината на телото.

## Наводи

## Литература
* Сагонас К, Пафилис П, Лимберакис П, Валакос ЕД. Сексуално созревање и размножување на примероците на балканскиот зелен гуштер lacerta trilineata во копното и островското население од Грција. Северозападен весник за зоологија. 2019; 15 (1): 55-61.
Куќа на ул. „Пеце Матичевски“ бр. 32 (Битола)

**Куќа на ул. „Пеце Матичевски“ бр. 32** — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во **Списокот на заштитени добра** на Министерството за култура под реден број 16 во Битола.

## Наводи

Категорија:Згради и градби во Битола
Лак (геометрија)

мини|Лак
**Лак** — дел од крива во геометријата ограничен со две точки на таа крива. На пример, лак на круг е дел од обемот на кружницата, но исто толку можеме да зборуваме за лак на парабола или на елипса.

Тетива е отсечка што ги спојува краевите на лакот.

Стрелката е права нормална на тетивата и минува низ точката на лакот најоддалечена од тетивата .

Се вели дека лакот е конвексен ако секоја права линија не може да го пресече на повеќе од две точки. Кривина (глобална) на конвексен лак е аголот формиран од тангентите на двата краја на лакот.

* За аналитичко проучување на лаковите, во рамнина и во -димензионални векторски простори, видете **Параметарски лак**;
* За целиот вокабулар поврзан со параметарски лакови, видете **Лексикон на параметарски лакови**.

## Наводи

Категорија:Криви
Скендербег (опера)

***Скендербег*** (италијански: *Scanderbeg*; РВ 732) ― опера (драма за музика) во три чина компонирана од Антонио Вивалди за италијанско либрето на Антонио Салви. За прв пат била изведена во Театарот на Пергола во Фиренца на 22 јуни 1718 година за да го одбележи повторното отворање на театарот за јавни претстави. Додека либретото е зачувано, останале само фрагменти од изворната партитура.

## Улоги

## Синопсис
Темата на операта е Скендербег, албанскиот јунак од 15 век.

## Снимки
Две арии од вториот чин на операта, „S'a voi penso, o luci belle“ (Ормондо) и „Con palme ed allori“ (Скендербег), може да се слушнат на арие ритровате*,* испеана од контралто Соња Прина со Римска академија (Accademia Bizantina), диригирана. од Отавио Дантоне (Naïve Records).

## Наводи
**Фусноти**

**Извори**

* Колас, Демиен и Ди Профио, Алесандро (2009). *D'une scène à l'autre, l'opéra italien en Europe: Les pérégrinations d'un жанр* . Мардага.  (на француски)
* Холмс, Вилијам (1994). ''Набљудувана опера: Погледи на фирентински импресарио во раниот XVIII век'' . Прес на Универзитетот во Чикаго.ISBN&nbsp;
* Стром, Рајнхард (2008а). *Оперите на Антонио Вивалди*. Фиренца: Олшки.ISBN&nbsp;

## Дополнителна литература

* Стром, Рајнхард (2008б). ''Есеи за Хендл и италијанската опера''. Cambridge University Press. ISBN&nbsp;

## Надворешни врски

* 

Категорија:Опери
Категорија:Италијански опери
Категорија:Опери од 1718 година
Категорија:Опера серија
Категорија:Културолошки претстави за Скендербег
Категорија:Албанија во измислениот свет
Категорија:Опери со дејствие во Европа
Категорија:Опери со дејствие во 15 век
Категорија:Опери засновани на вистински луѓе
Категорија:Опери од Антонио Вивалди
Црква „Вознесение Господово“ (Ростов на Дон)

**Црква „Вознесение Господово“** () ― православна црква, изградена во 1910-1913 година на територијата на Ростов-на-Дон во Ростов-на-Дон, Русија.

Изградбата на храмот била извршена на сметка на трговците Герасимов, Мјасников и Сафонов.

Проектот бил изработен од архитектот Григориј Васиљев.

Главниот олтар бил осветен во чест на Вознесението Господово.

Странични параклиси ― во чест на светите Адријан и Наталија, и во чест на Св. Јован Евангелист.

Црквата има статус на објект на културно наследство од сакрално значење.

## Историја
Во 1892 година, по избувнувањето на епидемија на колера надвор од градот, биле формирани гробишта, кои биле наречени Гробишта на браќата („Братское“). Тогаш тоа беа најголемите гробишта во Ростов на Дон, но извесно време немало ни капела.

Од 1891 до 1908 година на плоштадот Нов пазар се градела катедралата Александар Невски. Во овој период, била изградена времено црква од камен, врз основа на проектот на Сергеј Загоскин.

По осветувањето на катедралата, одлучено е црквата да не се урива целосно, туку да се расклопи и да се транспортира градежен материјал до Братските гробишта за изградба на нова црква таму.

Транспортот се спроведувал на сметка на трговците Герасимов, Мјасников и Сафонов.

Градежните работи биле изведувани под раководство на градскиот архитект Г.Н. Васиљев.

Архитектура има одлики на неовизантиски стил и Руска преродба .

Првично, храмот имал голема купола и четири мали куполи.

Дакадите се украсени со фурнир од тули. Над западниот влез се издигна камбанарија.

Во 1929 година црквата била затворена..

Во 1942 година, за време на германската окупација, црквата била повторно отворена. Официјалното отворање на црквата се случило во 1946 година и оттогаш богослужбите не престанале.

Кон крајот на 1990-тите биле извршени реставраторски работи, при што биле обновени камбанаријата и куполата. Во втората половина на 2000-тите била извршена реконструкција на внатрешноста на црквата.

## Наводи

Категорија:Руски православни катедрали
Категорија:Цркви во Ростов на Дон
Категорија:Споменици на културното наследство во Ростов на Дон
Категорија:Цркви завршени во 1913 година
Црква „Сретение Господово“ - Р’мби

**Сретение Господово** () — црква во селото Р’мби, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија, под управа на Грчката православна црква.

Црквата е изградена на крајот од XIV век или во XV век и се наоѓа близу сретселото. Има вреден живопис од тоа време.

Оваа црква претставува пример за духовната архитектура и уметност на своето време. Прогласена е за историски споменик и споменик на културата во 1987 г.

## Галерија

Податотека:Candlemas Church, Laimos in August 2020 02.jpg|Поглед на црквата оддалеку
Податотека:Candlemas Church, Laimos in August 2020 01.jpg|Внатрешноста со дел од зачувана фреска


## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Сретение Господово, Рмби
Сретение Господово, Рмби
Категорија:Споменици на културата во Преспа (општина)
Црква „Св. Јован Претеча“ - Р’мби

**Свети Јован Претеча** () — манастирска црква кај селото Р’мби, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија, под управа на Грчката православна црква.

Црквата се наоѓа на 2&nbsp;км западно од селото, на ридот Горица во правец на Преспанското Езеро. На местото имало урнатини од стар манастир и помала црква. На почетокот од XX век селаните од Р’мби го возобновиле храмот и истиот е осветен во 1910 г. од егзархискиот митрополит Борис Преспански и Охридски во присуство на многубројни поклоници од цела Преспа.

Црковниот собор е на празникот Отсечение.

## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

Јован Претеча, Рмби
Јован Претеча, Рмби
Јован Претеча, Рмби
Категорија:Појавено во 1910 година
Црква „Св. Ѓорѓија“ - Овчарани

**Свети Ѓорѓија** () — црква во селото Овчарани, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.

лево|мини|200п|Остатоците од средновековната црква во подрумот на денешниот храм.
Црквата се наоѓа на 2&nbsp;км северно од селото, близу патот за Крушоради. Во подрумот на денешниот храм се откриени урнатините на средновековна црква, наречена **Бела Црква**.

Според преданието, остатоците се откриени откако една селанка ги видела на сон и му кажала на свештеникот Георгиос Папуљас каде да копа. Овој храм е од крстовиден тип со надворешен крст и внатрешни димензии на средишната просторија од 2,70 × 2,60&nbsp;м. Краците имаат нееднакви димензии — јужниот има 1,15, северниот 0,90 - 1,05, а западниот 0,80&nbsp;м. Апсидата на олтарот е доста оштетена.

## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

Ѓорѓија, Овчарани
Ѓорѓија, Обчарани
Дерпен (општинска заедница)

мини|Улица во Дерпен
мини|Грбот на општинската заедница

**Дерпен** () — општинска заедница во округот Емсланд, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во општината Дерпен.

Општинската заедница Дерпен се состои од следниве општини:

# Валхум
# Випинген
# Дерзум
# Дерпен
# Клузе
# Лее
# Нојбергер
# Нојлее
# Хеде

Категорија:Општински заедници во Долна Саксонија
Црква „Св. Пантелејмон“ - Лерин

**Свети Пантелејмон** или **Свети Пантелеј** () — црква во градот Лерин, Егејска Македонија, катедрален храм на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.

## Историја
мини|250п|лево|Старата црква „Св. Пантелејмон“
Во 1882 г. црковната општина во Лерин на чело со Константин Гулапчев добила ферман за изградба на своја црква. Во 1887 г. Христо Сисес (Χρήστος Σύσες) ја подарил својата куќа за таа цел. Во март 1889 г. е завршен параклисот „Св. Пантелејмон“ во маалото Варош спроти грчката митрополија и општина, на денешната улица „Василеос Георгиос“. Македонците, одбивајќи да одат во грчка црква, оделе во куќата на отецот Гулапчев, кој имал прилагодена една соба како параклис. По една до две години на местото на параклисот е направена голема црква, возглавена од Бугарската егзархија под чие врховенство потпаднало македонското население.

Во 1895 г. во Лерин црковната општина ги издржувала училиштата и катедралата „Свети Пантелеј“.

На 10 ноември 1910 г. храмот е свечено осветен во присуство на митрополитот Мелетиј Велешки, архимандритот Никодим, други виши свештеници и сите попови од Леринската каза.

По влегувањето на грчка војска во Лерин во 1912 г. црквата ѝ е одземена на егзархиската општина и во неа е преместено седиштето на патријаршиската Мегленска епархија, кое дотогаш било во „Св. Ѓорѓи“.

Во 1949 г. црквата била погодена од граната во Битката за Лерин во текот на Грчката граѓанска војна. Тогаш се уништени трите куполи и целиот покрив. На почетокот на 1950-тите градбата е наполно изменета, и избришани се сите словенски натписи под иконите. Срушена е и малата камбанарија, и во 1957 г. е изградена поголема. Иако тогаш црквата била во многу добра состојба, ревносно антимакедонскиот лерински митрополит Августин Кандиотис во април 1971 г. решил да ја срамни со земја и на нејзино место да подигне нов храм со финансиска помош од диктаторот Георгиос Пападопулос. Новата црква е осветена  на 27 јули 1972 г.

## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

Пантелејмон
Пантелејмон, Лерин
Пантелејмон, Лерин
Категорија:Појавено во 1972 година
Црква „Св. Константин и Елена“ - Суровичево

**Свети Константин и Елена** () — црква во гратчето Суровичево во Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.

## Историја
Сегашната црква е новоградба. Изворната црква е изградена од црковната општина за време на Бугарската егзарихија. Во 1972 г. во походот против македонштината, леринскиот митрополит Августин Кандиотис решил да ја срамни со земја оваа црква, за што се упторебени тенкови.

## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

Константин и Елена, Суровичево
Константин и Елена, Суровичево
Црква „Св. Никола“ - Суровичево

**Свети Никола** () — црква во гратчето Суровичево во Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е сместена на старите гробишта на Суровичево. Претставува трикорабна базилика со осумаголна купола и трикатна камбанарија, која според мермерната плоча е пуштена во употреба на 6 јуни 1821 г.

## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

Никола, Суровичево
Никола, Суровичево
Стабат Матер (Вивалди)

„Стабат Матер“ за соло алт и оркестар, RV 621, е композиција од  Антонио Вивалди. Првично изведена  во Бреша во 1712 година..

## Оркестрација

Делото е компонирано за  виолини I и II, виоли, соло алт или контратенор и basso continuo.

## Композициска структура

Stabat Mater на Вивалди ги користи само првите десет строфи од химната.

Пишувана е во Ф-мол, бавна и меланхолична, со темпо ознака алегро се користи само еднаш во Амин, а сите други ритмики не се побрзи од анданте. Деловите 4, 5 и 6 се идентични со првите три музички реченици.
Композицијата е структурирана во девет музички структури:

# Stabat mater dolorosa ( Богородица на болеснички одар)
# Cujus animam gementem (Чија душа тагува)
# O quam tristis et afflicta (О, колку е тажно и вознемирено)
# Quis est homo (Кој е човекот)
# Quis non posset contristari (Кој не можеше да биде тажен)
# Pro peccatis suae gentis (За гревовите на својот народ)
# Eia mater, fons amoris (Мајко, фонтана на љубовта)
# Фак ут ардеат со мене (Да ми изгори срцето)
#Амин

## Во популарната култура
Транскрипција за пијано на ова дело беше музичка подлога во филмот од 1999 година *[[Талентираниот господин Рипли (филм)|Талентираниот господин Рипли]]*.

## Наводи

## Надворешни врски
*
*

Вивалди
Категорија:Дела на Антонио Вивалди
Категорија:Композиции од 1727 година
Категорија:Композиции во еф-мол
Црква „Св. Петка“ - Лерин

**Света Петка** () — црква во градот Лерин, Егејска Македонија, катедрален храм на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.

## Историја
Првата црква „Св. Петка“ е изградена во населба на грчки доселеници во 1934 г. Во 1961 г. црквата станала парохиска, а нејзин прв свештеник бил Теодор Делина од Пополжани. Во 1966 г. почнала изградбата на нов храм за потребите на растечкото население, кој бил завршен и осветен на 26 јули 1974 г. Кон него се изградени машкиот интернат „Три Јерарси“ и старечкиот дом на Леринската митрополија. На 12 јуни 1998 г. во црквата свечено е претставена икона на „Пресвета Богородица Пелагониска“.

## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

Петка
Петка, Лерин
Категорија:Појавено во 1974 година
Ливадска гуштерица

мини|Ливадска гуштерица
Ливадска гуштерица (***Podarcis tauricus-*** Б**алкански ѕиден гуштер)** е вообичаен гуштер од фамилијата Lacertidae роден во југоисточна Европа и Мала Азија. Тоа е копнен вид кој се среќава во степи, пасишта, маслинови насади, обработливи површини, ливади, рурални градини, песочни дини со ретка вегетација и гребени области.

## Опис
Ливадската гуштерица расте до должина од муцката до вентилација од околу 8 сантиметри, со опашка двапати подолга од ова. Тоа е цврст гуштер со длабока глава што донекаде наликува на мал зелен гуштер . Основната боја ѝ е светло зелена во пролет, а бледнее до маслинесто-зелена маслинесто-кафеава во лето. Ознаките се донекаде променливи, но може да се состојат од две тесни, бледо обоени грбно-странични ленти со централниот дел на грбот кафеаво со црни дамки. Долните делови се бели и без дамки, но кај мажјаците кои се размножуваат добиваат жолти, портокалови или црвени долни делови и зелено грло.

## Распространетост
Југозападна Украина, Полуостровот Крим, источна и јужна Романија, југоисточна Унгарија, Северна Македонија, Бугарија, континентална Грција, Јонските острови, Тасос, западна Турција ( Тракија и северозападна Анадолија ), Албанија и јужна Молдавија . југоисточна Чешка

## Живеалиште и екологија
Ливадска гуштерица е главно копнен гуштер кој населува отворени површини на пасишта како степи, ливади и рабови на полиња, исто така во маслинови градини, традиционално земјоделско земјиште, рурални градини, песочни дини со ретка вегетација и повремено во отворени грмушки.

Женките снесуваат две спојки, од по две до десет јајца секоја година.

## Таксономија
Признаени се два подвида 

* *Podarcis tauricus tauricus*
* *Podarcis tauricus thasopulae*

## Статус на зачувување
Ливадската гуштерица е наведена од Меѓународната унија за зачувување на природата како „ најмалку загрижен “. Тоа е затоа што тој е вообичаен вид секаде каде што има соодветно живеалиште во рамките на неговиот опсег.

## Наводи

Категорија:Таксони опишани од Петер Симон Палас
Категорија:CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори
Категорија:Влекачи во Национален парк Галичица
Лине

**Лине** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Општината се наоѓа во јужниот дел на округот Емсланд во Долна Саксонија. Низ општината тече Гросе Аа.

### Соседни општини

Соседни општини на север се градот Линген, на североисток општините Месинген и Бестен во општинската заедница Фререн, на југ со општината Шпеле и на запад со општината Емсбирен.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Шпеле

**Шпеле** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 20 километри југоисточно од градот Линген, а 10 километри северно од Рајне.

Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.

## Географија
### Местоположба

Шпеле се наоѓа во јужниот дел во округот Емсланд, непосредно северно од покраинската граница со Северна Рајна-Вестфалија. Низ општината тече Шпелер Аа. Околу 3 километри југозападно поминува ракав од каналот Дортмунд-Емс.

### Општински единици

Кон општината Шпеле припаѓаат и следниве места Фаренроде и Фенхаус.

### Соседни општини

Соседни општини на југоисток е градот Херстел, на југ е градот Рајне (обата во округот Штајнфурт), на запад се општините Залцберген и Емсбирен, на север е општината Лине и на исток е општината Шапен (сите во округот Емсланд).

## Галерија


Податотека:Spelle-Bahnhof.JPG|Управната зграда на станицата
Податотека:Kath.Kirche Spelle.JPG|Католичката црква
Податотека:Bahnhof Spelle.JPG|Железничката станица


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Господе (Вивалди)

„Kyrie“(Господе) во г-мол (RV 587) од Антонио Вивалди е оркестрација  за два хора (два оркестри, секој со соодветниот хор, составен од  од четири ставови).

Ова е единствената денес зачувана композиција на  поставка на Kyrie од Антонио Вивалди.

Првиот став започнува со оркестарска интермедија базирана на изменета верзија на првиот став од Magnificat.

Рефренот е украсен со барокни ритмички забрзани потенцирања во оркестарот.

Вториот став е дует помеѓу хор  и двајца исполнители сопрани во секоја дел. Крајот завршува во своевидна полифонична фуга.. Фугата подоцна ќе биде преработена во  Концерт Мадригалеско (РВ 129).

## Наводи

Категорија:Дела на Антонио Вивалди
Категорија:Хорски композиции
Категорија:Дела на Антонио Вивалди
Семирамида (Вивалди)

***Семирамида*** (RV 733) — музичка драма (dramma per musica) во три чина од Антонио Вивалди компонирана на либрето од Франческо Силвани.

Тоа било негово последно дело во Надвојводскиот театар во Мантова, каде што Вивалди бил *[[Капелник|маестро ди капела]]* од 1718 до 1720 година. Продукцијата ја започнал младиот кастрато Маријано Николини во улогата на Оронте како и познатата „примадона“ Ана Гиро во улогата на Семирамида, со Марија Мадалена Пјери, позната по „панталонски улоги“, како Нино. За прв пат бил изведена за време на карневалот во 1732 година. Зачувани се само либретото и поединечните арии.

Приказната за Семирамида била тема на драмата на Кребијон, како и на други опери од Порпора, Глук, Росини и многу други композитори.

## Наводи

Категорија:Опери
Категорија:Италијански опери
Категорија:Опери од Антонио Вивалди
Категорија:Опери од 1732 година
Верувам (Вивалди)

**Credo** ( **Верувам** ) во е-мол (RV 591) е единствената постоечка поставка на Никејскиот симбол на верата од Антонио Вивалди.

Постои уште една поставка (RV 592), но е со сомнителна автентичност.

## Поставки
### RV 591

RV 591 има четири ставови. Слична е  на неговиот псалм поставен на In exitu Israel (RV 604), првиот став го красат  едноставните ритми на рефренот со оркестарот кој свири полуквавери .

Вториот став е кратка хорска епизода во , позајмувајќи го тематскиот материјал од Magnificat.

Четвриот став е заснован на мотив на semiquaver-quaver сличен на првиот став и се затвора со фуга. палец|десно|400px|'''Слика 2.''' Мерки 129 и 130 на персоналот Violino I на RV 588.

Првиот и последниот став се отвораат со мотиви кој има сличност со краток пасус пронајден во првиот дел на Глорија (RV 588).

#### Ставови
#Credo in unum Deum
#Et incarnatus est
#Crucifixus
#Et Resurrexit

Верувам во еден Бог

И моќ

Распнат

И воскресна

#### Делови

### RV 592

RV 592 е спорна композиција, која му се припишува на Јохан Адолф Хасе.

## Едиција
* Vivaldi: Credo RV 591, Stuttgart Carus-Verlag 1974

## Наводи

## Надворешни врски
*

Категорија:Дела на Антонио Вивалди
Категорија:Хорски композиции
Категорија:Дела на Антонио Вивалди
Кладоропски манастир

**Кладоропски манастир „Успение на Пресвета Богородица“** () — манастир кај селото Кладороби, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.

Манастирот е основан на крајот од XVIII век со средства на мештаните и жители на Лерин. Според митрополискиот секретар Васил Трифонов, годината на основање е 1803.

По случаен пожар манастирот изгорел и бил обновен во 1880 г. со трудот на селаните од Кладороби и околните села.

За време на грчката вооружена пропаганда во Македонија на почетокот на XX век манастирот бил запоседнат како седиште на андартските чети во нивната борба против комитите на ВМОРО. Тогаш се подигнати нови конаци со помош од леринските еснафи. Сè до крајот на отоманското владеење останал во патријаршиски раце. Манастирот бил имотен и имал стада овци и крави, како и 7 хектари земја.

По Балканските војни манастирот се запустил. За време на Првата светска војна служел како воена болница за единици на Антантата.

Во 1955 г. Кладоропскиот манастир е обновен од митрополитот Василиј Лерински.

## Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

Категорија:Манастири во Лерин (општина)
Категорија:Цркви во Лерин (општина)
Категорија:Манастири во Леринско-преспанско-еордејската епархија
Категорија:Цркви во Леринско-преспанско-еордејската епархија
Категорија:Појавено во 1803 година
Категорија:Појавено во 1955 година
Категорија:Грчка вооружена пропаганда во Македонија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ахил

**Свети Ѓорѓи** () — црква на преспанскиот остров Свети Ахил, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија. Изворно ѝ припаѓала на Охридската архиепископија.

Црквата е изградена на крајот од XV век. Претставува еднокорабен храм со дрвен покрив, кој до денес има улога на гробишна црква на селото Ахил. Во него се зачувани вредни фрески од XV век.

Во 1962 г. црквата е прогласена за споменик на културата.

## Поврзано
* Свети Ахил (остров)
* Леринско-преспанско-еордејска епархија

## Наводи

Ѓорѓи, Ахил
Ѓорѓи, Ахил
Категорија:Споменици на културата во Преспа (општина)
Категорија:Ахил (село)
Големиот Могулец

мини|Антонио Вивалди
***Големиот Могулец*** (италијански: *Il gran mogol*), РК 431a, ― концерт за флејта од Антонио Вивалди, напишан кон крајот на 1720-тите или почетокот на 1730-тите. Тоа бил индискиот дел од сет од четири „национални“ концерти, *[[Франција]]* (*La Francia*), *[[Шпанија]]* (*La Spagna*) и *[[Англија]]* (*L'Inghilterra*) - сите други три се изгубени.

Била појавена во продажниот каталог на холандски продавач на книги од 1759 година, а потоа била изгубена до 2010 година, кога повторно била откриен од Ендрју Вули во трудовите на лорд Роберт Кер (?-1746), син на Вилијам Кер, третиот маркиз на Лотијан, сега во Националниот архив на Шкотска. Кер и самиот бил флаутист и се смета дека го собрал на голема турнеја низ Италија. Бројот РВ 431a е доделен на концертот во Риомовиот каталог.

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Културолошки претстави за Акбар
Категорија:Концерти (музички композиции) од Антонио Вивалди
Категорија:Концерти (музички композиции) со лејти