open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Политика за приватност

**Политика за приватност** или политика по приватност (анг. privacy policy) е правен документ со кој се објавуваат некои или сите начини на кои една страна прибира, користи, објавува и раководи со податоци на своите клиенти. Содржината на една политика за приватност ќе зависи од важечкиот закон, а може да служи и да ги задоволи барањата на повеќе земји или јурисдикции. 
Не постои универзално упатство за содржината на специфична политика за приватност, но има низа организации кои нудат примери и формулари, како и интернет апликации за пополнување по приницип на „волшебници“.

## Историски развој

Во 1995 година Европската унија (ЕУ) ја воведе Директивата за заштита на податоци, важечка за нејзините земји членки. Истата година Федералната комисија за трговија (ФТЦ) на САД ги објави Принципите за фер информирање кои обезбедуваа множество од необврзни владини принципи за комерцијална употреба на личните податоци. Иако не беа обврзна политика, овие принципи нудеа насоки, одговарајќи на растечките потреби на јавноста за развој на политики за приватност.

## САД: Принципи за фер информирање

Четирите критични прашања идентификувани во Принципите за фер информирање се:

* Известување - контролорите на податоци мора да ги објават своите практики поврзани со информациите пред да ги соберат личните информации од потрошувачите
* Избор - потрошувачите мора да имаат опции во однос на тоа дали и како личните податоци собрани од нив може да се користат за намени вон опсегот на тие за кои биле дадени
* Пристап - потрошувачите треба да може да ги проверат точноста и сеопфатноста на личните податоци собрани за нив, како и да ги променат ако се неточни или некомплетни
* Безбедност - прибирачите на податоци мора да преземат разумни чекори со кои ќе обезбедат дека информациите собрани од потрошувачите се точни и безбедни од неовластена употреба.

Покрај тоа, Принципите опфаќаат и разгледување на потребата за механизми за спроведување санкции за оние кои не се усогласени со практиките за фер информирање.

## Европска Унија

Постојат значајни разлики помеѓу законите за заштита на податоци во ЕУ и законите за приватност во САД. Овие стандарди мора да ги исполнуваат не само деловните субјекти кои работат во ЕУ, туку и сите организации кои пренесуваат лични податоци во врска со граѓани на ЕУ. Во 2001 година Министерството за економија на САД (U.S. Department of Commerce) работеше во насока на обезбедување правна усогласеност за организации од САД преку меѓународната Програма сејф харбор (Safe Harbor Program) на принцип на опт-ин (опционо доброволно приклучување). ФТЦ го одобри еТраст како метод на сертфицирање на усогласувањето меѓу САД и ЕУ во рамки на оваа програма.

## Наводи

## Надворешни врски
* BBBOnLine privacy policy template. 
* FTC Guideline Publication Archive.
* EFF Best Practices for Online Service Providers (2008) including Privacy Policies.

Категорија:Приватност
Еврејски клуб (Скопје)

**Еврејскиот клуб** во Скопје било главно собиралиште, клуб основан од видни граѓани заради морално и духовно
воспитување на скопските Евреи. Бил формиран на 15 февруари 1920 година. Целта била да ги развива меѓусебните односи помеѓу сите општествени слоеви, да ги помага училиштата и другите еврејски организации. Клубот поседувал удобен објект во кој се наоѓала и *„Еврејска читална“*, која ги добивала сите еврејски и шпански весници печатени на целиот Балкан. Во состав на клубот функционирало и *„Еврејското казино“* кое кон крајот на 30-тите години станало главен центар на еврејското собирање.

## Наводи

Категорија:Историја на Евреите во Македонија

Категорија:Историја на Скопје
Еврејско женско здружение (Скопје)

**Еврејското женско здружение** во Скопје  претставувало женско културно здружение на жените Еврејки од Скопје. Неговата дејност била да организира културни и образовни активности, да дава поддршка на младинските
организации, независно од нивните идејни определби и стремежи. Кога во Скопје била основана филијалата на WIZO (1932) сите членки поминале во ова здружение. Здружението функционирало во периодот од 1923 до 1932 година.

## Наводи

Категорија:Историја на Евреите во Македонија
Категорија:Историја на Скопје
Битка кај Керестес

**Битката кај Керестес** се одвивала од 24 октомври до 26 октомври 1596 година, помеѓу сојузничките сили на Хабсбуршката монархија и Османлиското Царство, во близина на Керестес, во денешна Унгарија. Битката завршила со османлиска победа.

## Заднина

На 23 јуни 1596 година османлиската војска заминала во поход. Под команда на султанот Мехмед III, армијата марширала низ Едрене, Филибе, Софија и Ниш а на 9 август пристигнале во Белград. На 20 август армијата ја преминала реката Сава и влегла на австриска територија. По свикувањето на воениот совет било одлучено најпрвин да се започне со опсада на Егер. Но наскоро пристигнала веста дека бил заземен градт Хатван од страна на христијаните и дека сите Османлии биле убиени. Опсадата на Егер започнала на 21 септември 1596 година и до 12 октомври замокот бил заземен. Како одмазда за масакрот од Хатван, овде биле погубени сите бранители на градот.

## Битка

Така по оваа победа турската армија се упатила кон Керестес. Австриската армија била предводена од страна на Максимилијан III и кралот Сигизмунд а Битката започнала на 25-26 октомври 1596 година. Во почетокот Австријците постигнале голем успех, па самиот султан Мехмед III сакал да побегне од бојното поле но по разговорот со неговиот духовен учител решил да продолжи битката.

На вториот ден од битката, борбата се заострила. Војниците од австриската војска пристигнале до шаторот на султанот, кој бил опкружен со визерите. Додека некои австриски војници се обидувале да влезат во шаторот на султанот, други сакале да приграбат што е можно поголем плен. Во тоа време турските сили започнале со напад во кој учествувале и самите готвачи и биле користени лажици, метални предмети од шаторот, секири за сечење на дрво. По овој напад Австријците биле изненадени и се повлекле во конфузија. По ова одекнал гласот дека плачот на христијанскиот непријател е во бегство и моралот кај османлиските сили се зголемил. Со голема акција од артилерија, османлиските сили започнале уште еден напад на Австријците заобиколувајќи ги целосно и нанесувајќи им голем пораз.

По победата Синан паша бил прогласен за голем везир испраќајчи го назад во Истанбул за да ги пренесе вестите за големите победи на Османлиите. По пристигнувањето во Истанбул, градот организирал големи прослави, а од Египет пристигнале четири галии полни со шеќер, а самиот султан бил наречен со епитетот *освојувачот на Егер*. Султановите војски во градот пристигнале по еден месец.

## Наводи

Категорија:Судири во 1596 година
Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Битки на Австрија
Категорија:Битки на Бохемија
Категорија:Битки на Унгарија
Категорија:Битки на Србија
Категорија:Европа во 1596 година
Категорија:Битки во Османлиско-хабсбуршките војни
Категорија:Отоманското Царство во 16 век
Перихан Ејупи-Туна

**Перихан Ејупи - Туна** (родена на  во Скопје – починала на  во ) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица од турска народност.

## Животопис

Перихан Ејупи - Туна била член на драмата на Турски театар - Скопје од 1972 година. Добитник е на Наградата за високо глумечко достигнување на Фестивалот „Ристо Шишков“..

## Филмографија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Глумици од Скопје
Категорија:Македонски Турци
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Југословенски глумци
Категорија:Добитници на наградата „Ристо Шишков“
Катја Ефтимова

**Катја Ефтимова** (, Бугарија,  - , ) била една од првите македонски сликарки, претставничка на постимпресионизмот и реализмот.
Дипломирала на Уметничката академија во Софија во 1932 година. Самостојно излагала во Битола (1945), Гостивар (1954), Тетово (1954 и 1997) и Скопје (1959, 1965, 1973, 1975, 1985 и 1997). Учествувала и на повеќе групни изложби. Посебно се издвојуваат нејзините дела „Циганка“ (1933), „Кринови“ (1947) и „Отешево“ (1957).

## Наводи

Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Македонски сликари
Категорија:Македонци во Бугарија
Битка кај Сентготард (1664)

**Битката кај Сентготард** се одвила на 1 август 1664 година помеѓу Османлиското Царство и сојузничките сили на Хабсбуршката монархија, кај градот Сентготард во Унгарија. И покрај тоа што Османлиите биле поразени во битката, сепак мировниот договор имал поволности на нивна страна.

## Наслов

Категорија:Судири во 1664 година
Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Битки на Австрија
Категорија:Битки на Бохемија
Категорија:Битки на Унгарија
Категорија:Битки на Хрватска
Категорија:Битки во Османлиско-унгарските војни
Категорија:Европа во 1664 година
Категорија:Битки во Османлиско-хабсбуршките војни
Категорија:Битки во Османлиско-австриските војни
Категорија:Отоманското Царство во 17 век
Жеден

**Жеден** — средновисок планински масив во северозападна Македонија.

## Местоположба и одлики

[мини|300п|лево|Поглед кон планината Жеден од Матка, над манастирот [Шишевски Манастир|Свети Никола Шишевски]]

Планината се протега помеѓу Скопската Котлина на исток и Полошката Котлина на запад. На север и североисток е одделена со лак на реката Вардар од ограноците на Шар Планина и Скопска Црна Гора; од југоисток со Бојанско и Копаничко Поле – делови на Скопската Котлина, а од југ е преграбенската долина Тетовска Суводолица. Планината Жеден се протега во правец југозапад–североисток и зазема вкупна површина од . Билото е заоблено и од него се издигаат неколку врвови меѓу кои највисок е Водени Камен (1.264&nbsp;м).

На Жеден има многу планинсκи чај што љуѓето од селата оκолу Жеден го наρеκуват „Жеденсκи чај“.

Планината нема многу дрва и нема вода κаκо што κажува и името на планината Жеден - „без вода“.

Планината Жеден има две пештери Дона Дуκа и Бојансκа Пештера.

Планината има фауна κаκо што се: зајаκ, волк и дρуги животни.

## Искачување

Планината може да се исκачува многу полесно од другите планини во западна Маκедонија за 1-2 часа до Водени Κамен (Голем Жеден).

## Врвови

мини|300п|десно|Поглед кон планината Жеден од патот помеѓу селата Кучково и Радуша

Планината Жеден има 4 врвови: Водени Κамен (1.264 метρи), Врвот на Жеден (1.225 метρи), Висоκа (1.209) и  Ушајна (1.118).

Голем Жеден е во северниот дел на планината и може да се исκачува од селата Ρашче и од Ρадуша, има планинсκа κлима со многу снег во зима.
Врвот на Жеден е во средишниот дел на планината Жеден и може да се исκачува од Κопаница и од Κопанце, има κонтинентална κлима со многу вρнежи од дожд и многу снег во зима.

Висоκа е вρв на југ на планината Жеден и може да се исκачува од Бојане, има континенталена κлима со повеќе вρнежи од дожд и снег во зима.

Ушајна е на југ на планината Жеден и може да се исκачува од Бојане, има медитерансκа κлима до κонтинентална κлима со помалκу врнежи од двата други врвови на Жеден.

## Геологија

Геолошкиот состав е претставен со масивни мермеризирани варовници кои лежат преку кристалести шкрилци.

## Вода

Како што укажува самото име, Жеден е безводна планина, но во подножјето има неколку извори. Најзначаен меѓу нив е изворот Рашче со истек од 6&nbsp;м3/с, од кој градот Скопје се снабдува со вода.

## Поврзано

* Дона Дука — пештера на планината
* Јасен (резерват)

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Планини во Македонија
Категорија:Општина Јегуновце
Категорија:Општина Сарај
Категорија:Општина Желино
Прилози за словенечката национална програма

**Прилози за словенечката национална програма** (словенечки: *Prispevki za slovenski nacionalni program*), исто така познат како **Nova revija 57**, бил специјален број на списанието *Нова ревија*, објавен во јануари 1987 година. Овој број содржи 16 статии од не-комунистички и анти-комунистичка дисиденти од Социјалистичка Република Словенија. Изданието се смета за реакција на Меморандумот на Српската  академија на науките и уметностите.

Aвторите на Прилозите анализираат различни аспекти на политичките и социјалните услови во Словенија, особено во нејзините односи на Југославија. Повеќето од авторите повикувале за создавање на суверена, демократска и плуралистичка словенечката држава, иако директни барањата за независност не биле спомнати.

Објавувањето предизвикало скандал низ СФРЈ. Уредниците на *Нова ревија* биле повикани да се бранат во од држава организирана јавната расправа - организирана од страна на Социјалистичкиот сојуз на работниот народ на Словенија. Уредувачкиот одбор бил принуден поднесе оставки, но јавен прогон не бил спроведен, а некој од авторите и списанието можеле да продолжат да работат без ограничувања.

Оваа публикација обично се смета за директен претходник на т.н. Словенечка пролет - масовно политичко движење за демократизација, која започна во следната година по протестите за судењето на Јанез Јанша, Иван Борштнер, Давид Тасиќ и Франци Заври.

Во години по настанот многу од авторите на Прилозите станале активни во политичките партии на демократската коалиција, особено на словенечката Демократска унија.

## Автори на содржините
* Тине Хрибар: Словенечка државност
* Иван Урбанчич: Југословенската „националистички криза“ и Словенците во перспективата на крајот на нацијата;
* Димитриј Рупел: Одговор на словенечкото национално прашање;
* Споменка Хрибар: Анангардна омраза и усогласување;
* Вељко Наморш: За користењето на словенечкиот јазик во Југословенската Народна Армија;
* Аленка Голјавшчек: Архаичното и граѓанското;
* Јоже Пучник: Политичкиот систем на граѓанското општество;
* Грегор Томц: Граѓанското општество во словенечки социјализмот;
* Франција Бучар: Правниот поредок на Словенците како нација;
* Петар Јамбрек: Правото на самоопределување на словенечката нација;
* Јанез Јеровшек: Словенечкиот универзитет вчера, денес и утре;
* Велјко Рус: Словенците и интегративната социјална политика;
* Марјан Розанци: Некои ирационални димензии;
* Јоже Сној: Модерните христијани и апсурдноста на словенечки идентитет;
* Драго Јанчар: Словенечка изгонетост;
* Нико Графенауер: Форми на словенечко самоубиство.

## Литература

## Слични содржини
*Меморандум на Српската академија на науките и уметностите

## Надворешни врски
* Нова ревија 57 на РТВСло 

Категорија:Историја на Словенија

Категорија:Историја на Југославија

Категорија:Распаѓање на СФРЈ
Знаме на Боливија

**Знамето на [[Боливија]]** било официјално усвоено во 1851 година. Државното знаме е составено од три хоризонтални единкави полиња во црвена, жолта и зелена боја со националниот грб во средината. Најчесто се тврди дека црвената боја ја претставува храброста на боливиските војници, зелената ја претставува плодноста, додека жолтата ги претставува минералните ресурси на државата.

Според новиот устав на Боливија, Киласују е националниот симбол на Боливија, заедно со химната, знамето, грбот и цвеќињата кантуа и патуху..

Иако Боливија нема излез на море, сепак државата има и знаме на морнарицата кое се користи за бродови кои пловат во езера и реки. Знамето е составено од сина подлога со знамето на државата во горниот лев агол опколено со девет помали жолти петокраки и со една поголема во средината на сината подлога. Деветте ѕвезди ги означуваат департманите на Боливија, додека големата го означува правото на Боливија за излез на море. До 1884 година, Боливија имала излез на Тихи Океан.

## Останати знамиња

File:Banner of the Qulla Suyu (1979).svg|Киласују знаме, национален симбол на Боливија.


## Историски знамиња



File:Flag of Bolivia (1825-1826).svg|23px Знаме на Боливија, мала верзија (1825-1826)
File:Flag of Bolivia (state, 1825-1826).svg|23pxЗнаме на Боливија, голема верзија (1825-1826)
File:Flag of Bolivia (1826-1851).svg|23px Знаме на Боливија, мала верзија (1826-1851)
File:Flag of Bolivia (state, 1826-1851).svg|23pxЗнаме на Боливија, голема верзија (1826-1851)



## Наводи

## Поврзано
* Грб на Боливија
* Киласују
* Боливија

## Надворешни врски
*

Категорија:Национални симболи на Боливија
Боливија
Начертание

[мини|лево|150п|[Илија Гарашанин]]
**Начертание** ( = нацрт) — поранешна тајна програмата за надворешната и националната политика на Србија, која кон крајот на 1844 година ја напишал министерот за внатрешни работи Илија Грашанин (1812-1874) за кнезот Александар Караѓорѓевиќ (1842-1858). За првпат оваа програма во целост била објавена во 1906 година.

Според Начертание, Србија треба да работи на ослободување на Србите и другите Словени и припојување на површина од Босна, Херцеговина, Црна Гора и Северна Албанија (што значи Косово и Метохија) кои тогаш се наоѓаат во рамките на Отоманското Царство, како и Срем, Бачка и Банат, тогаш дел од Австроунгарија. Основната дејност на српската пропаганда според овој документ треба да се заснова на подготовка на населението на овие области на заедницата со Србија. Според Грашанин Србија има „*историческо свето право*“ на овие земји, кое се темели на царството српскиот цар Душан од XIV век.

## Наводи

## Поврзано
* Меморандум на САНУ

Категорија:Српски национализам
Категорија:Српска пропаганда во Македонија
Битка кај ’ртот Килидонија

**Битката кај ’ртот Килидонија** се одвила од 24 јули 1616 година, помеѓу сојузничките сили на Хабсбуршката монархија и Османлиското Царство, во близина на ’ртот Килидонија, Кипар. Битката завршила со победа на Шпанија.

## Наводи

Категорија:Судири во 1616 година
Категорија:Поморски битки на Отоманското Царство
Категорија:Поморски битки на Шпанија
Категорија:Европа во 1616 година
Категорија:Битки во Османлиско-хабсбуршките војни
Категорија:Отоманското Царство во 17 век
Сомалијци

мини|Традиционално подрачје населено со Сомалијци
Сомалијците (сомалиски: соомаалијед, арапски: الصوماليون‎, англиски: Somalis) се етничка група која потекнува од Рогот на Африка, кој исто така го нарекуваат и Сомалиски Полуостров. Огромно мнозинство на Сомалијците зборува сомалиски, што е дел од кушитската гранка на афроазиската група на јазици. Постојат ококу 15-17 милиони етнички Сомалијци, од кои најголем дел живеат во Сомалија (над 9 милиони), Етиопија (4,6 милиони), Јемен (скоро 1 милион), североисточна Кенија (околу пола милион), Џибути (350.000), како и непознат, но голем број во делови на Средниот Исток, Северна Америка и Европа.
Едноиграчка игра

**Едноиграчка игра, самостојна игра** или **синглплеер игра** () — вид видеоигра каде што само еден играч може да игра. „Едноиграчка игра“ е игра којашто може да се игра од само една личност, додека „едноиграчен режим на игра“ е еден од можните начини на играње Најраните компјутерски игри, како *[[Tennis for Two]]*, *[[Spacewar!]]* и *[[Pong]]*, биле двоиграчки, а самостојните игри станале популарни малку подоцна. Во 1978 биле направени првите повеќеиграчки (групни) игри, познати како MUD-ови. Во раните 1990-ти се направени многу игри што користат месни мрежи за групниот начин на игра. *[[Doom (видеоигра)|Doom]]* е еден од значајните примери за такви игри.

Главните работи што ги прават едноиграчките игри интересни се добрите приказни, прекрасната графика и реалистичните неиграчки ликови и противници. Меѓу позначајните примери се *[[Half-Life (видеоигра)|Half-Life]]*, *[[Doom (видеоигра)|Doom]]* и серијата *[[The Legend of Zelda (серијал)|The Legend of Zelda]]*. За помалите игри се важни лесноста на учење и достапноста (многу од нив се достапни за играње на разни мрежни места).

Некои игри се дизајнирани за да бидат играни самостојно. Такви игри се умствени игри, како *[[Tetris]]*, и игри на улоги со добри приказни.

Огромното мнозинство на современите игри за конзоли и аркадни игри се одредени за да бидат играни самостојно. Некои од нив имаат можност за други начини за играње, со двајца или повеќе играчи (не мора во исто време).

## Наводи

Категорија:Начини на играње на видеоигри
Повеќеиграчка игра

**Повеќеиграчка игра, групна игра** или **мултиплеер игра** () — видеоигра што може да се игра од повеќе од еден играч во исто време. За разлика од повеќето други игри, видеоигрите често се едноиграчки и го ставаат играчот против програмирани предизвици или противници со вештачка интелигенција, што може да биде нефлексибилно, недоволно предизвикувачки или неинтересно.

Повеќеиграчките игри им дозволуваат на играчите да уживаат односи со други личности, во вид на здружена игра, натпревар или борба, и им дава еден вид на општествена активност што речиси секогаш недостасува во самостојните игри. Играчите можат да се натпреваруваат еден против друг, да работат здружено за заедничка цел и слично. Меѓу попознатите типови на групна игра се детмеч и екипен детмеч, ММОРПГ, фати го знамето, здружен и сл.

Категорија:Начини на играње на видеоигри
Живојно (рудник)

:*Ова е статија за македонски рудник. За истоименото битолско село видете [[Живојно]], додека  за егејското село видете [[Живојна]]*

**Живојно** — рудник на јаглен, кој се наоѓа во југоисточниот дел на Пелагониската Котлина, на север е ограничен со Црна Река, а на југ со македонско-грчката граница. Во базалната формација на наоѓалиштето се развиени две јагленосни формации: *подинска јагленосна формација* и *продуктивна јагленосна формација*. Посебен интерес за експлоатација има продуктивната јагленосна формација, која е развиена на простор од 30 км2, а детално е истражена во наоѓалиштето Живојно. Главниот јагленов слој има моќност од 4 до 8 m. Се појавуваат и повеќе подински слоеви кои немаат континуитет на поголем простор. Јагленот е од типот на меки кафеави јаглени – лигнит. Вкупните геолошки резерви на јаглен во Живојно изнесуваат 105 х 106 тони.

## Наводи

Категорија:Рудници во Македонија
Категорија:Живојно
Здружен начин на игра

[thumb|235px|''[Doom (видеоигра)|Doom* го популаризираше здружениот начин на [[Личен сметач|ЛС]].]]
*'Здружен начин на игра**, **здружено играње** или **кооперативна игра''' () е еден од можните начини на играње на видеоигри којшто им овозможува на играчите да работат заедно (здружено) кон целта, без присуство на човечки противници. Здружениот начин е основан врз самостојниот начин на игра, со можноста на повеќе играчи. Понекогаш и приказната е изменета и нивото на тешкост е зголемено, во зависност од бројот на играчи. Играчите им помагаат на своите соиграчи на разни начини: давајќи оружја или предмети, лечејќи ги, покривајќи ги во борба, па дури и со маневри како буткање преку препреки и слично.

Здружениоот начин на игра станува сè попопуларен во последните неколку години во споредба со натпреварувачкиот групен начин.. Со развојот на управувачите и мрежните технологии, сè повеќе игри поддржуваат повеќе од двајца играчи на конзоли и ЛС, со што се зголемува популарноста на здружените игри, особено на пукачите од прво лице и спортските игри.

## Наводи

Категорија:Начини на играње на видеоигри
Желево (иселеничко друштво)

:*За истоименото село видете [[Желево|тука]]*

**Иселеничкото добротворно братство „Желево“** — иселеничко друштво на Македонците по потекло од селото Желево, Леринско. Друштвото било основано во Торонто, Канада во 1907 г. Подоцна на 1 мај 1921 г. друштвото е преименувано во *Спомагателно братство „Желево“*. Дејноста на друштвото се одвива во **Желевскиот дом** (од 1948).

## Поврзано
* Желево

## Наводи

Категорија:Македонски иселенички друштва во Канада
Категорија:Торонто
Infinity Ward

***Infinity Ward*** (се чита: *инфинити ворд*) е американска компанија за изработка на видеоигри со седиште во Енсино, Калифорнија, основана во 2002 година од 22 поранешни вработени во *[[2015, Inc.]]*, вклучувајќи ги водачите на проектите кои работеле на *[[Medal of Honor: Allied Assault]]*. Компанијата е купена од *[[Activision]]* во октомври 2003 и во јуни 2010 се состоела од околу 60 вработени.

*Infinity Ward* е одговорна за изработката на видеоигри како *[[Call of Duty (видеоигра)|„Call of Duty“]]* и три други игри од серијалот *[[Call of Duty]]*. Во мај 2010 беше откриено дека моментално се работи на седмиот наслов од серијалот.

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место на ''Infinity Ward''
* Мрежно место на ''Call of Duty''
* Мрежно место на ''Activision''
* 

Категорија:Activision
Категорија:Изработувачи на видеоигри
Категорија:Претпријатија од Калифорнија
Знаме на Гвајана

200px|thumb|right|Знаме на Гвајана.

**Знамето на [[Гвајана]]** е официјалното знаме во државата кое било усвоено во 1966 година. Знамето било дизајнирано од Витни Смит. Знамето е составено од зелена позадина на која се наоѓаат два триаголника во различни диманезии, поголемиот е жолта боја со бели рабови, додека помалиот е во црвена боја со црни рабови. Зелената боја го претставува земјоделството и шумите, белата реките, златната минералните ресурси, црната издржливоста и црвената ги претставува ентузијазмот и динамиката на народот.

## Поврзано
* Гвајана
* Грб на Гвајана

## Надворешни врски
* 

Категорија:Национални симболи на Гвајана
Гвајана
Хром (оперативен систем)

**Хром**  — отворен оперативен систем, дизајниран од Гугл, и да работи со семрежен семрежни и воспоставени прилози.

## Поврзано
* Гугл Хром — прелистувач

## Наводи

Категорија:Гугл
Категорија:Слободни оперативни системи
Категорија:Дистрибуции на Линукс
Знаме на Суринам

[thumb|250px|right|[Податотека:FIAV 111111.svg|23px Знаме на Суринам, 2:3]]
thumb|250px|right|Претседателско знаме.

**Знамето на [[Суринам]]** е официјалното знаме во државата кое е составено од пет хоризонтални ленти, од кои средната е најголема и е во црвена боја. Над и под црвената лента има две бели мали ленти кои пак се веднаш до две поголеми зелени ленти. Во средината на знамето се наоѓа голема жолта петокрака.

Знамето било усвоено на 25 ноември 1975 година, веднаш по независноста на Суринам. Ѕвездата го симболизира единството на етничките групи во државата, црвената боја претставува напредок и љубов, зелената надеж и плодност и белата мир и правда.

## Останати знамиња


File:Flag of Dutch Guyana.svg|Слични знамињаЗнаме на Холандска Гвајана 1959-1975
File:Flag of the Governor of Suriname (1966–1975).svg|Слични знамињаЗнаме на гувернерот на Холандска Гвајана.
File:Standard of Prime Minister of Suriname.svg|Слични знамињаЗнаме на премиерот на Суринам 1975-1988


## Поврзано
* Грб на Суринам
* Суринам

Категорија:Национални симболи на Суринам
Суринам
Битка кај Сланкамен

**Битката кај Сланкамен** се одвила помеѓу Османлиското Царство од една и силите на Австрија и Светото Римско Царство од друга страна, на 19 август 1691 година кај Сланкамен, денеска во Србија. Битката е дел од Големата турска војна.

Претходно Османлиите во 1683 година не успеале да ја заземат Виена. По ова следувала и Мохачката битка од 1687 година, каде повторно биле поразени. Во следните години започнала кампања за ослободување на цела Унгарија и Србија, до границата кон Македонија. Но, во 1690 година, Османлиите повторно забележиле голема победа, заземајќи го градот Белград.

Големата војна била одлучувачка во Битката кај Сланкамен на 19 август 1691 година, во која христијанските сојузници издвојувале важна победа. Според некои извори, војската на христијаните броела околу 50,000, наспроти османлиската која броела 80,000.

Османлиите имале загуба од околу 20.000 војници, наспроти 8.000 на христијаните.

## Наводи

Категорија:Судири во 1691 година
Категорија:Европа во 1691 година
Категорија:Битки во Големата турска војна
Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Битки на Светото Римско Царство
Категорија:Битки на Србија
Категорија:Битки на Хрватска
Категорија:Битки на Унгарија
Категорија:Историја на Војводина
Категорија:Отоманското Царство во 17 век
Категорија:Битки во Османлиско-хабсбуршките војни
Категорија:Историја на Срем
Пукачка игра

**Пукачки игри** () или **пукачи** се поджанр на акциони игри, во кои играчот треба брзо и правилно да дејствува со оружје. Бидејќи мнозинството видеоигри се пукачки, овој поджанр е прилично обемен. Содржи многу поджанрови, кои се вртат околу „контролирање на ликот користејќи некој вид на оружје. Обично се работи за огнени оружја или друг вид на стрелачки оружја.“. Најчеста залиха потребна на играчите во пукачките игри е муниција.

## Својства на пукачите

Постојат многу критериуми што го одредуваат типот на пукачката игра. Подолу се наброени некои од поважните гледишта.

### Перспектива

Играчот обично ја следи ситуацијата преку очите на ликот (пукач од прво лице или преку камера што го следи ликот, еден или два метри позади него (пукач од трето лице). Постојат и други перспективи, како на пример неподвижни дводимензионални, во помалите игри.

### Веродостојност

Игри што се стремат кон симулирање на веродостојна балистика и повреди на ликот се тактичките пукачи. Повеќето пукачки игри имаат променливи рамништа на веродостојност, а некои дури и се граничат со целосна фантастика.

### Број на ликови

Додека повеќето пукачи играчот ги игра сам, постојат некои игри каде што играчот може да управува со тим од ликови, обично директно управувајќи еден од нив, а другите преку наредби. Игри со неиграчки ликови кои се борат заедно со играчот, но не можат да се управуваат директно (дали преку префрлање на контролата или преку наредби) не се сметаат за такви игри.

### Групна игра

Ако пукачката игра е достапна за играње преку интернет, постојат уште неколку други поделби. Тимски игри се оние каде што играчите се делат во два (многу ретко и повеќе) тимови кои се натпреваруваат меѓу себе. Здружените игри имаат неколку играчи на истата страна кои се борат против компјутерски ликови, без присуство на човечки противници. Детмеч (или „секој за себе“) е тип на групна игра каде што сите играчи се натпреваруваат меѓу себе.

## Поджанрови

### Пукачи од прво лице

[thumb|right|265px|''[Doom (видеоигра)|Doom*, една од првите игри што го дефинираа жанрот пукач од прво лице.]]
Во пукачките игри од прво лице дејството се гледа преку очите на ликот. Позначајни примери од овој жанр се *Doom*, *Quake*, *Half-Life*, *Counter-Strike*, [[Medal of Honor (серијал)|*Medal of Honor*]], *Call of Duty*, *Halo* и други.

=== Пукачи од трето лице ===

Во пукачките игри од трето лице играчот го гледа целиот лик од позади. Меѓу позначајните примери се *Max Payne*, *Metal Gear* и други.

=== Тактички пукачи ===

Тактичките пукачки игри се карактеристични по тоа што симулираат веродостојни борби. Значајни примери од овој жанр се *Tom Clancy's Rainbow Six* и серијалите *Ghost Recon* и *Operation Flashpoint''.

Покрај овие, понекогаш и артилериските игри се сметаат за „пукачки игри“, но почесто се сместуваат во стратегиски игри.

## Наводи


Категорија:Жанрови на видеоигри
Категорија:Насилство во видеоигри
Битка кај Сента

**Битка кај Сента** — воен судир помеѓу Османлиското Царство од една и силите на Австрија и Светото Римско Царство од друга страна, на 11 септември 1697 година кај Сента, денеска во Србија. Битката е дел од Големата турска војна. Австриската војска, која била под команда на Евгениј Савојски им нанела тежок пораз на Османлиите кои биле под команда на султан Мустафа II.

Битката кај Сента претставува пресвртна точка во вековната борба против Османлиите во Централна и Југоисточна Европа. Благодарение на победата дошло до Договорот од Карловци (1699), со кој биле поразени еднаш засекогаш османлиските амбиции за освојувањето на Виена и преку неа и на Средна Европа. Како резултат на битката се променил за првпат билансот на силите во Југоисточна Европа во корист на христијанските држави против Османлиското Царство, која им овозможила на европските монархии своите амбиции да ги насочат кон југоисток односно Балканот, Цариград, Црно Море. За првпат од времето на крстоносните војни, насоката на освојувања трајно се насочила повторно од запад кон исток, а не обратно. Сепак, победата сама по себе не била доволна. Потребно било да се развие иницијативата за делување, а кое било овозможено преку Австриско-турската војна (1716-1718). По оваа битка во дипломатијата се поставуил терминот "*источно прашање*".

Во 90-тите години на XVII век, Османлиите закрепнале од големиот пораз кај Виена. Главна заслуга за тоа имала француско-австриската војна. Во 1697 година султанот проценил дека среќата е повторно на нивна страна по кое следувало влегување на унгарска територија.

Во текот на воената кампања во 1697 година, османлиската армија одлучила да се префрли за призимуване на исток преку Тиса во Темишвар, немајќи податоци дека во близина се наоѓа австриската војска. Австрискиот принц решил да нападне. По 167 години, Унгарија повторно поминала трајно под христијанска власт по Мохачката битка од 1526 година. На страната на Австрија имало загинато околу 500 војници наспроти 30 000 османлиски војници заедно со 87 топови и богатства во неговиот камп. По оваа битка Австријците изненадувачки преминале во Босна и го запалиле градот Сараево.

## Наводи

Категорија:Судири во 1697 година
Категорија:Европа во 1697 година
Категорија:Битки на Австрија
Категорија:Битки во Големата турска војна
Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Битки на Светото Римско Царство
Категорија:Битки на Србија
Категорија:Битки на Хрватска
Категорија:Битки на Унгарија
Категорија:Историја на Војводина
Категорија:Отоманското Царство во 17 век
Категорија:Битки во Османлиско-хабсбуршките војни
Азиз Кељменди

**Азиз Кељменди** (албански: Aziz Kelmendi,  во Липљане —  година во Параќин) — војник на ЈНА, од албанска националност позна по тоа што на 3 септември 1987 година, вооружени со автоматска пушка убил четири регрути на ЈНА, Сафет Дудаковиќ, Хазим Џенановиќ, Горан Бегиќ и Срѓан Симиќ. Овој настан е познат како Масакрот во Параќин.

Категорија:Југословени
Категорија:Албанци
Категорија:Масакри во Југославија
Меѓусловенски јазик

**Меѓусловенски јазик** (*меджусловјанскы* на кирилица и *medžuslovjansky* на латиница; пред 2011 година исто така и *словјански* на кирилица и *slovjanski* или *slovianski* на латиница) — сесловенски вештачки јазик, осмислен во 2006&nbsp;г. од страна на јазичари од разни места на светот. Неговата цел е да ја олесни комуникацијата помеѓу говорниците на било кој словенски јазик, како и да помогне на луѓе кои не зборуваат еден таков јазик да комуницираат успешно. Во популарната култура првпат е употребен во филмот „Обоена птица“ на Вацлав Мархул, каде игра улога на неспецифициран источноевропски јазик.

Меѓусловенскиот е полувештачки јазик. Базира се на старословенскиот, а исто така и произлегува од импровизираните јазични форми кои Словени ги користеле со векови да комуницираат со други Словени од различни народности. Целта на словјански е да ги втемели научно овие јазични форми, така што граматиката и речникот се засновани на словенските јазици. За разлика од Словио кој е шематски јазик со граматика заснована на Есперанто, меѓусловенскиот јазик е повеќе природен, отколку вештачки. Главната цел е разбирање, а не лесно учење.

Меѓусловенскиот може да се пишува со кириличното или латиничното писмо. Јазикот веќе има 37.000 зборови.

## Азбука
Меѓусловенскиот јазик се пишува на две азбуки: кирилица и латиница. Латинската азбука користи скоро сите стандардни букви од латиницата но додатно на тоа се користат и дијакритички знаци (*ě č š ž*) за означување на изговор.

## Граматика
Меѓусловенскиот јазик е синтетички јазик, и граматиката на меѓусловенскиот јазик е слична со граматиките на природните словенски јазици. Меѓусловенските именки, како и придавките, имаат род, број и седум падежи, глаголи имаат два глаголски вида, четири времиња и два залога.

## Пример

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место на меѓусловенскиот јазик 
* Информативен портал на меѓусловенски
* Учебник 
* Речници
* Slovjani.info – Академично списание на меѓусловенски
* Марко Прелевиќ, Словијански да свако разуме. Вечерње новости, 18 февруари 2010 
* Вештачки словенски јазици
* Medžuslovjansky Vikisbornik
* Група на Фејсбук
* Свете мисли, збирка на духовни цитати на меѓусловенски 

Категорија:Пансловенски јазици
Категорија:Вештачки јазици
Категорија:Појавено во 2006 година
Битка кај Петроварадин

**Битката кај Петроварадин** се одвила помеѓу Османлиското Царство од една и силите на хабсбуршката монархија од друга страна, на 5 август 1716 година кај Петроварадин, денеска во Србија. Битката е дел од Османлиско-австриска војна. Во битката, сојузничките христијански сили им нанеле пораз на Османлиите.

## Наводи

Категорија:Судири во 1716 година
Категорија:Европа во 1716 година
Категорија:Битки на Австрија
Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Битки на Светото Римско Царство
Категорија:Битки на Србија
Категорија:Битки на Хрватска
Категорија:Битки на Унгарија
Категорија:Историја на Војводина
Категорија:Отоманското Царство во 18 век
Категорија:Битки во Османлиско-хабсбуршките војни
Категорија:Историја на Срем
Битка кај Гроцка

**Битка кај Гроцка** — битка кој се одвила помеѓу Хабсбуршка Австрија и Отоманското Царство од 21 јули до 22 јули 1739 година кај Гроцка, во близина на Белград, Србија. Османлиите издвојувале победа, а по ова го освоиле и Белград. Битката претставува дел од Отоманско-хабсбуршките војни.

## Наводи

Категорија:Судири во 1739 година
Категорија:Европа во 1739 година
Категорија:Битки на Австрија
Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Битки на Србија
Категорија:Отоманското Царство во 18 век
Категорија:Битки во Османлиско-хабсбуршките војни
Категорија:Историја на Белград
Инвазија на Тунис

**Повторното христијанско освојување на [[Тунис]]** се случило во 1535 година, кога императорот на Светото Римско Царство издал наредба Тунис повторно да биде заземен од страна на Османлиите, кои пак претходно го имале освоено пред една година, во 1534 година.

Во 1533 година, Сулејман I му наредил на Барбароса, кој се наоѓал во Алжир, да дојде во Цариград и заедно со големата припремена флота да отпатува кон нови освојувања. Вкупно 70 галии биле изградени за време на зимата од 1533-1534 година, од страна на робовите кои биле донесени од новите освоени земји. Од нив, околу 1.200 биле христијани.. Така, заедно со овие бродови, Барбароса спровел неколку акции по должината на брегот на денешна Италија, сè додека не се упатил кон Тунис на 16 август 1534 година, успевајќи да му нанесе пораз на локалниот владетел Хафсид Мули Хасан, кој бил под директива на Шпанија.
 
Карло V, еден од најмоќните луѓе во Европа во тоа време, собрал огромна војска на околу 30.000 војници, 74 галии, 300 бродови, од Санта Ана, најголем брод во светот во тоа време и португалскиот галеон Сао Џоао Баптиста, исто така познат како Ботафого, со 366 бронзени топови за да го освои регионот околу Тунис. 
 
И покрај барањето од страна на Карло V, Франсоа I одбил да ја даде француската поддршка за војната, објаснувајќи дека претходно тој имал потпишано договор со Османлиското Царство која траела три години. Франсоа I исто така бил и во големи преговори со султанот Сулејман I за заеднички напад врз Карло V. Сепак, под притисок на папа Павле III, тој се повлекол од можниот воен сојуз.

Така, војната започнала на 1 јуни 1535 година, кога христијанската флота ја уништила флотата на Барбароса. По ова, Тунис бил окупиран и заземан. Под урнатините биле пронајдени топови кои имале француско потекло. Ова бил уште еден доказ за француско-османлискиот сојуз кој претходно бил склучен.

Како резултат на масакрот во градот, бројот на жртвите изнесувал околу 30.000 луѓе. Барбароса успеал да побегне во Алжир со неколку илјади турски војници. Мули Хасан бил повторно вратен на неговиот престол. Самата опсада ја демонстрирала големата моќ на Хабсбуршката монархија во тоа време. Карло V имал контрола над голем дел од јужна Италија, Сицилија, Шпанија, Америка, Австрија, Холандија и земји во Германија. Освен тоа, тој бил и император на Светото Римско Царство со кое де јуре имал контрола над поголемиот дел од Германија.

Катастрофалниот пораз на Османлиското Царство во Тунис, го принудил на Сулејман да влезе во неформален договор со Франција преотив Хабсбуршката империја. Амбасадорот Жан де Ла Форет бил испратен во Цариград а за првпат тој бил во можност да стане постојан амбасадот во османлискиот суд и да преговара за склучување на идните договори помеѓу двете земји.

## Наводи

Категорија:Судири во 1535 година
Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Битки на Светото Римско Царство
Категорија:Битки на Португалија
Категорија:Отоманското Царство во 16 век
Категорија:Битки во Османлиско-хабсбуршките војни
Категорија:Отомански Тунис
Категорија:Војни на Отоманското Царство
Битка кај Ѓаково

**Битката кај Ѓаково** се одвила на 9 октомври 1537 година како дел од Османлиско-хабсбуршката војна (1526-1552). 
	
По неуспешната опсада на Виена, во 1533 година бил потпишан договор според кој Џон Саполај бил признат за крал на Унгарија како вазал на Османлиското Царство, од страна на Хабсбуршката монархија. Од друга страна, Османлиите пак ја признале хабсбуршката власт над Краство унгарија.

Сепак, ова не ги задоволило посакувањата на Фердинанд I, чии војсководачи започнале чести престрелки по должината на границата. Главно поради ова, Фердинанд одлучил да зададе одлучувачки удар во 1537 година кога испратил околу 24.000 војници составени од Австријци, Унгарци, Германци, Италијанци и Хрвати, под команда на Јохан Кацианер, да го заземат градот Осиек, а со тоа и да го прекршат договорот.

Лошите подготовки и лошата организација не дала големи резултати. Опсадата била неуспешна и христијанската армија се повлекла. По повлекувањето, Османлиите извршиле противнапад каде биле престигнати кај Ѓаково. Околу 200.000 луѓе биле или заробени или убиени, вклучувајќи ги и генералите Лудвиг Лодрон и Павел Бакиц.

Оваа кампања на христијаните претставува една од најголемите неуспеси, често споредувана со Мохачката битка. По оваа војна, во 1538 година бил потпишан нов договор.

## Наводи

Категорија:Европа во 1537 година
Категорија:Судири во 1537 година
Категорија:Битки на Унгарија
Категорија:Битки на Светото Римско Царство
Категорија:Битки на Австрија
Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Отоманското Царство во 16 век
Категорија:Битки во Османлиско-хабсбуршките војни
Опсада на Корон

**Опсадата на Корон** од 1532-1534 година претставува дел од Османлиско-хабсбуршките војни. Корони бил дел од Венецијанската Република од 1209 година, но султанот Бајазиt I го окупирал во 1500 година и го зазел. Во 1532 година, императорот Карло V му наредил на адмиралот Андреа Дорија да се упати кон Корон и да го зазеде. Во пролетта 1533 година, османлискиот султан Сулејман I испратил 60 галии со цел повторно да воспостави контрола над Корон. Османлиските сили го блокирале пристаништето, но и покрај тоа тие биле поразени од страна на Ест. Следната година Османлиите повторно спровеле опсада на Корон, но овој пат истата била успешна. Така на 1 април 1534 година, шпанските сили го напуштиле Корон.
мини|Тврдината Корон во 1692 година

Категорија:Судири во 1532 година
Категорија:Судири во 1533 година
Категорија:Европа во 1532 година
Категорија:Европа во 1533 година
Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Отоманското Царство во 16 век
Категорија:Битки во Османлиско-хабсбуршките војни
Освојување на Тунис (1534)

**Освојувањето на [[Тунис]]** од страна на Османлиското Царство се случил на 16 август 1534 година, кога Хајредин Барбароса го освоил градот од страна на тогашниот владетел Хафсид Мули Хасан.
мини|Битката кај Тунис во 1534 година
Во 1533 година, Сулејман I му наредил на Барбароса, кој се наоѓал во Алжир, да дојде во Цариград и заедно со големата припремена флота да отпатува кон нови освојувања. Вкупно 70 галии биле изградени за време на зимата од 1533-1534 година, од страна на робовите кои биле донесени од новите освоени земји. Од нив, околу 1.200 биле христијани.. Така, заедно со овие бродови, Барбароса спровел неколку акции по должината на брегот на денешна Италија, сè додека не се упатил кон Тунис на 16 август 1534 година, успевајќи да му нанесе пораз на локалниот владетел Хафсид Мули Хасан, кој бил под директива на Шпанија.
	
Во Тунис, Барбароса изградил голема поморска база, која се користела за различни акции и упади во регионот, како и во Малта. Тунис претставувал важна стратешка локација, бидејќи низ него минувал морскиот премин од запад кон исток во Медитеранот.

Во 1535 година, по молба на Мули Хасан, императорот Карло V издал дозвола за нов поход кон Тунис.

## Наводи

Категорија:Судири во 1534 година
Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Отоманското Царство во 16 век
Категорија:Битки во Османлиско-хабсбуршките војни
Категорија:Отомански Тунис
Категорија:Војни на Отоманското Царство
Салис Таџер

**Салис Таџер** е македонски и израелски кардиохирург. Тој е син на проф. д-р Исак Таџер, кој е еден од основоположниците на Медицинскиот факултет во Скопје и на Македонската академија на науките и уметностите. Салис, како кардиохирург во Израел работел дваесетина  години. Таџер во  Скопје завршил гимназија, а од Македонија заминал на 19-годишна возраст. Работел како кардиохирург во Тел Авив, Израел сè до 2005, каде се повторно се вратил во Македонија. Моментално работи како главен кардиохирург во кардиолошкиот оддел на болницата Систина во Скопје.
## Наводи

Категорија:Македонски хирурзи
Категорија:Израелски хирурзи
Категорија:Македонски Евреи
Категорија:Луѓе од Скопје
Жупа (Македонија)

**Жупа** — предел во Дебарско, Македонија. Се простира на западните падини на планината Стогово, почнувајќи
од селото Горенци на север, па сè до селата Елевци и Долгаш на југ. Источната граница на пределот води по сртот на планината Стогово, а западната по источниот брег на Дебарското Езеро, односно десната страна од долината и течението на реката Црн Дрим. Теренот е планинско-долински со езерски површини. Тој е составен од шкрилци и пластови од варовници. Климата е умереноконтинентална. Земјиштето е испресечено со долини и силно се нагласени ерозивните процеси. Жупа се дели на **Горна** и **Долна Жупа**. Во неа постојат 18 села, во кои живеат 6.300 жители (попис 2002 год.). Во минатото голема населба со значајни функции била Коџаџик, а денеска тоа е Центар Жупа (Вапа), која има 800 жители и е седиште на истоимената општина. 

Населението во однос на етничката и верската припадност е со мешан состав. Овде живеат Македонци – православни и муслимани, потоа Албанци и Турци. Најголемо село населено со Албанци е Баланци, а со Турци Коџаџик. Главно се занимаваат со сточарство, а во поново време масовно заминуваат на работа во странство, и тоа најмногу во Италија.

## Галерија


Податотека:Жупа (Дебарско).JPG|Поглед на областа Жупа
Податотека:Поглед на Жупа.jpg|Поглед на областа од Броштица
Податотека:Жупа (Дебарско) 1.JPG|Поглед на областа Жупа од падината на Стогово кај Коџаџик


## Наводи

Категорија:Историско-географски области во Македонија
Извор (рудник)

:*За други значења на поимот *'Извор**, видете на [[Извор (појаснување)|појаснителната страница]]''
[[Податотека:Рудник „Извор“.jpg|мини|300п|десно|Поглед на рудникот]]

**Рудник „Извор“''' — рудник на талк, кој се наоѓа околу 25 километри јужно од градот Велес, во атарот на селото Извор.

## Местоположба

Рудникот се наоѓа јужно од селото Извор, сместен покрај регионалниот пат 1312.

## Опис

Оруднувањето се јавува по должината на главната тектонска руптура во тесен издолжен појас од околу 3–4 километри, широк околу 150 метри на контактот Вардарска зона и Пелагонискиот хорст антиклинориум. Оруднувањето се јавува на повеќе места, има слоевита форма со различна должина на протегање и дебелина до 5 метри. Просторно талкот се наоѓа во талкшистите.

Хемискиот состав на рудата е: SiO<sub>2</sub> 43%, Al<sub>2</sub>O<sub>3</sub> 13,6%, MgO 18–23% и Fe<sub>2</sub>O<sub>3</sub> 7,46%. Рудните резерви се околу 100.000 тони, а најголемиот дел е експлоатиран за потребите на фабриката за талк „Димче Мирчев“ во Велес. Генетски наоѓалиштето е од контактно-метаморфен тип.

## Поврзано
* Талк
* Извор

## Наводи

Категорија:Рудници во Македонија
Категорија:Извор (Велешко)
Извор (појаснување)

**Извор** може да се однесува на:

* Извор — место од кое извира поток или река

## Места

Името Извор е чест топоним на села низ неколку држави:

;Македонија

* Извор (Кичевско) — село во Општина Кичево
* Извор (Кумановско) — село во Општина Липково
* Извор (Велешко) — село во Општина Чашка

;Егејска Македонија

* Извор (Гуменџиско) — село во Кукушко, Егејска Македонија
* Извор (Мегленско) — село во Мегленско, Егејска Македонија
* Извор (Берско) — село во Берско, Егејска Македонија
* Извор (Кожанско) — село во Кожанско, Егејска Македонија
* Извор (Касандриско) — село на Халкидик, Егејска Македонија

;Бугарија

* Извор (Бургас) — Бургасска област
* Извор (Видин) — Видинска област
* Извор (Перник) — Перничка област
* Извор (Пловдив) — Пловдивска област
* Извор (Софија) — Софиска област

;Романија

* Извор (Караш-Северин) — округ Караш-Северин
* Извор (Долж) — округ Долж

;Србија

* Извор (Бабушница) — Општина Бабушница
* Извор (Босилеград) — Општина Босилеград
* Извор (Ново Брдо) — Општина Ново Брдо
* Извор (Параќин) — Општина Параќин
* Извор (Пирот) — Општина Пирот
* Извор (Сврлиг) — Општина Сврлиг

## Друго
* Извор — рудник во велешко;