open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Воено знаме на Загоричани

[мини|Слика од военото знаме користено при Илиденското востание, во музеј во [Софија, Објавено во Илустрација Илиден, 1929. Според бугарската историографија лавот е црвен и позадината е зелена.]]
**Военото знаме на Загоричани** ― главното воено знаме користено од страна на четите во Македонската Револуционерна Организација во селото Загоричани, Кукушко во време на Илинденското востание. Беше зашиено во август 2-ри кога Костурско беше ослободено од револуционери при Илинденското востание. После задушувањето на востанието некој членови од Илиденската организација со потекло од Загоричани го донирале знамето во македонскиот културен дом во Софија. Но при втората светска војна беше изгубена, денешната локација на знамето не е познато.

## Историја
Военото знаме на Загоричани беше прв пат веено во време на Илинденското востание, го сошила Маслина Гранчарова. Ја користела селската чета на чело со Никола Марковски за време на Илинденското востание, а негов знаменосец бил најпрвин Георги Поп Христов од Куманичево, а по неговата смрт Иван Калгатронов. Андон Шалев емигрирал во Софија и го зачувал знамето. После тоа беше изгубено знамето. Местото на знамето уште не е познато но некој историчари од Бугарија којшто го содржиле во нивниот архив сметале дека знамето беше изгорено, при втората светска војна, сметаат дека во 1941 беше вратено назад во Загоричани но после изгорено од грчката држава во 1948. До одредено ниво е оспорено авторот на знамето, според голем број на мемоарски литератури се смета Маслина Грнчарова-Иванова како авторката, но според истражувањето на македонскиот историчар Ѓорѓе Миљковиќ тој смета дека авторката е Олга Христова-Шатова. Но ниту двете страни не се сигурни заради недостатоци во мемоарска литература од двете страни, како примерок во дел од мемоарите и писмата од Маслина Грнчарова таа не го спомнува везењето на знамето, туку дека го везело знамето на четите во Д'мбени.

### Карактеристики
[мини|Реконструкција на военото знаме според [Бугарска историографија|Бугарската историографија.]]
Карактеристиките и дизајнот на знамето се делумно оспорени помеѓу македонски историчари и историчари од Бугарија. Во Историографијата на Бугарија се смета дека знамето е составено од македонскиот лав со црвена боја и вид на темно-зелена позадина. Во Македонската историографија се смета дека македонскиот лав кој што беше во делата Христофор Жефаровиќ беше главниот симбол со црна боја и темно-црвена позадина. На знамето лавот е во исправена положба, држи сабја во десната и пушка во левата шепа, а има и круна на главата. Над него, со буквите кои биле во употреба, пишува „СВОБОДА ИЛИ СМЪРТЪ“ тоа беше Слобода или Смрт користејќи ја старата Илинденска азбука, а под него „20 юли, 1903, ЗАГОРИЧЕНИ“ во предов е 20 Јули, Загоричани. Покрај нив во четирите агли биле пришиени фигури на бела полумесечина.

## Наводи


Категорија:Илинденско востание
Категорија:Загоричани
Александров мозаик

***Александровиот мозаик''','' или ***Битката кај Ис**', е римски поден мозаик откриен во куќата на Фаун во Помпеја, Италија.

Обично е датиран помеѓу  и 100 година п.н.е. и ја прикажува битката помеѓу војските на Александар Велики и Дариј III од Персија. Ова уметничко дело е комбинација на различни уметнички традиции како што се италски, хеленистички и римски. Мозаикот се смета за „римски“ врз основа на поширокиот контекст на времето и неговата локација во тогашната Римска Република. Оригиналот се чува во Националниот археолошки музеј во Неапол. Се смета дека мозаикот е копија на постаро дело од доцниот 4ти или почетокот на 3-от век п.н.е., кое можеби било изработено од Филоксен или Апел од Кос.

## Наводи

Категорија:Археолошки наоди
Димче Протуѓер

**Димче Протуѓер** (,  — , ) — македонски уметник, сликар, резбар и графичар.

Протуѓер е меѓу основоположниците на сликарството во Македонија по Втората светска војна.

## Животопис
Роден е во семејството на Панде Протуѓеров на 24 октомври 1920 година во Охрид, Кралството на Србите, Хрватите и Словенците. Протуѓер е еден од основачите на ликовната група Денес. Слика предели, мртви природи, прави илустрации за книги и се занимава со дрворезбарство. Бил директор на резбарската школа во Охрид.

Го отпочнува ликовното образование на Школата за применета уметност во Белград во 1939, за да го оформи на Ликовната академија во Софија. Во 1947 година станува член на ДЛУМ. Работел како професор и директор на Резбарското училиште, а потоа како професор и директор на Училиштето за применета уметност во Скопје. Учествувал на групни и самостојни изложби во Македонија и надвор од неа. Се занимавал со сликарство, графика, цртеж, таписерија, зграфито, витраж и извел повеќе монументални композиции во овие техники. Ја добил наградата за животно дело “Бигорски следбеници” од ДЛУПУМ и Орден на братство и единство.

Починал во Скопје на 30 март 1995 година.

## Наводи

Категорија:Починати во Скопје
Категорија:Графичари
Категорија:Македонски копаничари
Категорија:Македонски сликари
Џамија (Казандол)

**Џамија (Казандол)** — главна селска џамија во селото Казандол, во Општина Валандово, Македонија.

## Местоположба

Џамијата се наоѓа во самото село, помеѓу селските куќи.

## Поврзано
* Штипско муфтиство
* Казандол

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Казандол
Категорија:Џамии во Општина Валандово
Категорија:Џамии во Штипското муфтиство
Лада

**Лада** — автомобилска марка на руското државно претпријатие АвтоВАЗ (поранешен ВАЗ). Почнувајќи од 2004 година, автомобилите Лада се продаваат под името  LADA (напишано со големи букви и на латиница). Од јануари 2021 до мај 2022 година, заедно со Дачија, Лада била дел од деловната единица на Рено, Лада-Дачија. Првите автомобили на АвтоВАЗ биле произведени со помош на Фиат, а се продавале со името „Жигули“, а во 1973 година се појавила автомобилската марка Лада, најпрвин само на странските пазари, а во 1990-тите станала главен производ на АвтоВАЗ. Во 2016 година, Рено ја презела контролата врз Лада, откако претходно (во 2008 година) започнала техничката соработка меѓу Рено и АвтоВАЗ при што Рено стекнал малцински удел. Меѓутоа, во 2022 година, Лада била вратена во сопственост на руската влада. Надвор до источноевропските земји, возилата Лада обично се познати по далеку пониската цена во споредба со нивните конкуренти.

## Наводи

Категорија:Руски автопроизводители
Категорија:Руски претпријатија
Џамија (Калково)

**Џамија (Калково)** — главна селска џамија во селото Калково, во Општина Валандово, Македонија.

## Местоположба

Џамијата се на сретселото, во непосредна близина на основното училиште во Калково.

## Историја

Џамијата била срушена во 4 јуни 1996 година од страна на тогашните власти. Следната година била повторно подигната со помош на мештаните и муслимани од цела Македонија.

Во 2019 година, џамијата била повторно срушена, за да биде подигната нова џамија на истото место. Како донатор на новата џамија е граѓанин на градот Истанбул. При поставувањето на камен-темелникот на џамијата, била отворена и просторија за курс по куран изградена од страна на Фондацијата Дијанет од Турција.Í

## Галерија


Податотека:Џамија во Калково 2.jpg|Главниот влез
Податотека:Џамија во Калково 3.jpg|Шадрванот
Податотека:Џамија во Калково 4.jpg|Споредниот влез
Податотека:Џамија во Калково 5.jpg|Летниковец
Податотека:Џамија во Калково 6.jpg|Поглед на џамијата
Податотека:Џамија во Калково 7.jpg|Натписна плоча


## Поврзано
* Штипско муфтиство
* Калково

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Калково
Категорија:Џамии во Општина Валандово
Категорија:Џамии во Штипското муфтиство
Мини (автомобил)

**Мини** — британска автомобилска марка, основана во 1969 година, која од 2000 година е во сопственост на БМВ. Автомобилите Мини се произведуваат во фабриките во Обединетото Кралство,  во Австрија и во Холандија. Името „мини“ започнало да се користи во 1959 година, но дури десет години подоцна станало посебна автомобилска марка, заменувајќи ги претходните „Остин Мини“ и „Морис Мини“. Во 1994 година, БМВ ја купила групата Ровер, која била сопственик на марката Мини. 

## Историја
мини|Мини Купер
Првобитно, Мини била линија мали автомобили кои ги произведувало претпријатието Бритиш мотор корпорејшн (*British Motor Corporation*, *BMC*), кое во 1966 година станало дел од Бритиш мотор холдингс (*British Motor Holdings*), а тоа, пак, се споило со Лејланд моторс (*Leyland Motors*) во 1968 година. Во 1980-тите, претпријатието Бритиш лејланд било поделено и во 1988 година, групата Ровер (која била сопственик на Мини) била купена од Бритиш Ероспејс (*British Aerospace*). Под името Мини се произведувале неколку модели: Морис Мини-Мајнор (Morris Mini-Minor), Остин севен (Austin Seven), Кантримен (Countryman), Моук (Moke), 1275ГТ и Клабмен (Clubman). Посилните верзии на овие модели се продавале со името Купер како резултат на соработката со тркачката легенда Џон Купер. Првобитниот модел Мини се произведувал до 2000 година. Во 1994 година, групата Ровер била купена од БМВ, а во 2000 година била поделена при што БМВ ја задржало марката Мини. Во 1995 година започнало развивањето на современиот модел на Мини, кој на пазарот се појавил во 2001 година. 

## Наводи

Категорија:Автомобили
Фоте Кирчев

**Фоте Николов Кирчев** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
лево|мини|250x250пкс|Кирчев со неговото семејство
Кирчев е роден во селото Зелениче во Леринско на 15 март 1875 година, тогаш во Османлиското Царство. Како мал бил на печалба во Цариград. Од 1900 до 1902 година таму имал млекарница. Стапил во ВМОРО на крајот на 1902 година и се вратил во родното село. Пролетта 1903 година добил задача да го убие гркоманскиот андартски капетан Вангел Георгиев, но успеал да го ликвидира само гркоманскиот кмет на Сребрено, по што заминал во комити и влегол во четата на Георги Папанчев. Фоте учествувал во борбата на 1 мај во која загинал војводата Папанчев и потоа останатите комити стапиле во четата на Александар Турунџев. Испратен е со тројца четници во Зелениче да ги собере скриените нелегални браќа Димитар, Алексо и Начо Христови Цандилеви, на 15 мај бил откриен од минувачкиот османлиски гарнизон на Невеска. Во битката што следела загинале Васил и Стефо Которчеви, Јанко Чавков и Михаил Калинов. Останатите четници му се придружиле на Никола Андреев во Мокрени.

На 12 јули четите на војводите Никола Андреев и Турунџев биле предадени и опколени во Горно Котори и Негован од четата на Вангел Георгиев и дел од леринскиот гарнизон. По осум часовна борба Фоте Кирчев бил ранет во рака и заробен од Турците. Бил затворен во Битола, измачуван и осуден на 101 години во окови и испратен во Дијарбекир. Бил амнестиран со општата амнестија од 1904 година и се иселил во Бугарија. Тој го основал на Леринското благотворително братство во август 1919 г. Бидејќи неговата нога била неподвижна, со пари од владата и Борис Сарафов, Кирчев бил испратен на операција во Виена, каде што му била вградена вештачка нога.

Неговата сопруга Крста Христова Цандилева (1881 - ?) исто така била од селото Зелениче. Имале две деца – Никола и Василка. Починал на 31 јануари 1956 година.

## Наводи


Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Борци против грчката вооружена пропаганда во Македонија
Категорија:Македонски преселници во Софија
Кочо Цонков

**Кочо Христов Цонков**, познат и како **Цонката**, **Чонков**, **Чонка**, **Дедо Кочо Цонката**, **Зеленички** или **Флоринали** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
[лево|мини|[Алексо Џорлев и Кочо Цонката]]
Цонков е роден во селото Зелениче, Леринско во 1866 година, тогаш во Османлиското Царство. Долго време водел чета и дејствувал во својот роден крај. Во 1901 г. тој бил уапсен по Солунската афера и на 14 март е осуден на смрт, но казната му била заменета со затвор и бил испратен во прогонство. Бил амнестиран во почетокот на 1903 г. и за време на Илинденското востание, Цонков бил централен војвода во Леринско. Во регионот востануваат 250 лица од селата Трсје, Арменско, Горно Неволјани, Неред, Лаген и Крапешино. По крајот на востанието тој избегал во Бугарија.

Се враќа со четата во Леринско на местото на Никола Мокренски во пролетта на 1905 г. и води битки против грчката вооружена пропаганда. Цонков е убиен во колиба над селото Трсје во декември 1906 година.

## Наводи


Категорија:Починати во 1906 година
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Борци против грчката вооружена пропаганда во Македонија
Ровокопач

мини|Мал ровокопач
**Ровокопач** () — градежна машина што се користи за копање ровови и последователно поставување на комунални услуги (цевководи, кабли, итн.).

## Примена
Опсегот на примената на ровокопачот е разнообразен:

* олабавување на тврда почва
* отстранување на патна површина
* подготовка на почвата за градилишта
* сечење на земни блокови при пресадување дрвја

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Градежни возила
Категорија:Машини
Лазар Бицанов

**Лазар Димитров Бицанов** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
[лево|мини|Лазар Бицанов и [Христо Иванов - Мајсторчето]]
Бицанов е роден во селото Зелениче, Леринско, тогаш во Османлиското Царство. Влегува во редовите на ВМОРО по што во 1899 г. станува претседател на револуционерниот комитет во родното Зелениче заедно со Стојането. Влегува во група за доставки на оружје заедно со Пандил Шишков, Дине Абдураманов и Стефан Настев, а покасно и во околискиот револуционерен комитет во Лерин. Во 1905 г. е осуден на 15 години затвор. Амнестиран е по Младотурската револуција во 1908 година.

Учествувал во Првата светска војна. На 25 декември 1916 г. бил запишан за подофицер во Партизанската чета на Никола Лефтеров.

Бицанов го основал на Леринско благотворително братство во август 1919 г. Учествувал како делегат од Леринското добротворно братство на обединувачкиот конгрес на Сојузот на македонските емигрантски организации во јануари 1923 година.

Тој бил деец на Илинденската организација и во 1927 г. бил избран како нејзин раководител.

## Наводи


Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Max Payne 3

**Max Payne 3** (буквално: *Макс Пејн 3*) — компјутерска игра во жанрот пукач од трето лице, продолжение на серијата игри *Max Payne*. Новата игра била објавена од Rockstar Games на 23 март 2009 г. Објавувањето на трејлерот за играта се случило на 14 септември 2011 г. За разлика од претходните игри во серијата, кои биле развиени од Remedy Entertainment, третиот дел бил развиен од Rockstar Vancouver, Rockstar New England, Rockstar London, Rockstar San Diego, Rockstar Leeds, Rockstar North и Rockstar Toronto.

Играта *Max Payne 3* била објавена на 15 мај 2012 г. на две платформи: Xbox 360 и PlayStation 3. На 1 јуни 2012 г., играта била објавена и за Windows.

## Играчки процес
Играта го користи системот за процедурална анимација Euphoria за да обезбеди реалистично однесување на Макс и неговите непријатели. Во исто време, Макс може да носи само 2 вида оружја (еднорачно, дворачно) и да пука од два различни вида оружја. Состојбата на Макс Пејн и неговата „заматена свест“ се постојано нагласени во играта со графички ефекти што ја искривуваат сликата.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
Категорија:Игри за Windows
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Христо Иванов - Мајсторчето

**Христо Иванов Огненов**, познат како **Мајсторчето** или **Леринчето** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
[лево|мини|[Лазар Бицанов и Христо Иванов - Мајсторчето.]]
Огненов е роден во градот Лерин, a водел потекло од селото Загоричани, Костурско. Тој го завршил основно образование и работел кај татко му како чирак ѕидар. Во 1900 година, тој влегол во ВМОРО. Дејствувал како курир и терорист, како и врска меѓу раководителот на месниот комитет, Филип Георгиев, и четата на Марко Лерински. Тој бил откриен за време на Иванчовата афера од 1901 година, и станал комита во четата на Марко Лерински. Во јануари 1902 година, во Костур, Христо го убил Трајан од Кономлади, кој се движел со османлиски војници по селата и го тероризирал месното население. По ова убиство, тој избегал по патот кон Апоскеп, но бил стигнат од еден стражар, по кого стрелал со револвер, а на крајот се самоубил, за да не биде фатен жив. Погребан е во братската могила во Апоскеп.

## Наводи


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Самоубијци
Илија Кочовски

**Илија Кочовски** (, ) — македонски сликар.

## Животопис
Илија Кочовски е роден во 1945 година во Битола. Дипломирал на Академијата за уметности во Белград. Член е на Друштвото на ликовните уметници на Македонија и на Ликовната група „77“. Учесник е на многу групни изложби во Македонија и странство и има самостојни изложби во Битола, Тржич и Крањ, Неготино, Велес, Скопје и Софија. Добитник на ЛИКУМ, Годишна изложба ДХМ 1985 година, Ноемвриска награда на Уметничката галерија Битола, Ноемвриска награда за исклучителни резултати во творештвото за 1988 година, Битола, диплома на Првото меѓународно графичко триенале во Битола во 1991 година, Мајска награда на Друштвото на ликовни уметници во Битола во 1996 година, Мијачки зографи во 1996 година, награда „4 Ноември“ на град Битола во 1998 година, награда Екс Либрис во Риека, 1999 година, награда „Борис Траиковски“ на Друштвото на уметници во Битола во 2006 година.

## Наводи

Категорија:Добитници на наградата „4 Ноември“
Категорија:Македонски сликари
Шериф вонземјанин

**„Шериф вонземјанин...“** (италијански: *Uno sceriffo extraterrestre... poco extra e molto terrestre*) — филм на режисерот Мишел Лупо од 1979 година. Главните улоги ги играат: Бад Спенсер, Рајмонд Хармсторф и Кари Гифи.

## Синопсис
Еден млад човеколик вонземјанин паѓа на Земјата и налетува на стариот шериф во еден мал град во Џорџија. Вонземјанинот сака да му помогне на шерифот да реши еден необичен и тежок случај. Меѓутоа, шерифот не прифаќа помош од „детето“.

## Наводи

Категорија:Филмови на Мишел Лупо
Категорија:Филмови од 1979 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови на италијански јазик
Категорија:Италијански филмови
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови со Бад Спенсер
Категорија:Филмови со Кари Гифи
Категорија:Филмови со Рајмонд Хармсторф
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Џорџија
Статист

мини|256x256пкс|Статисти
**Статист** (ж. р. **статистка**) — лице привремено најмено за да ги исполнува улогите во заднина во театарски, филмски или телевизиски творештва. Овие луѓе обично немаат говорни реплики и често прикажуваат анонимни ликови или членови на толпата. Статистите играат клучна улога во создавањето на атмосферата и поставувањето на сцената, додавајќи длабочина и реализам на производството.

Додека статистите почесто се поврзуваат со филмската и телевизиската индустрија, тие исто така можат да се користат и во театарски претстави. Покрај обезбедувањето присуство во заднината, статистите можат да бидат повикани за да вршат конкретни дејства или движења како што е наведено од производствената група. Ова може да вклучува одење, гестикулација, реагирање на настани или вклучување во симулирани дејности за да се направи сцената поверодостојна. На пример, од статистите во ресторанска сцена може да се побара да разговараат меѓу себе, да јадат или да пијат пијалаци за да создадат природна атмосфера.

Улогата на статистите може многу да се менува во зависност од потребите на производството. Во некои случаи, може да се бара статисти за носење определени костими или шминка за да одговараат на временската епоха, опкружувањето или темата на сцената. Тие мораат да бидат прилагодливи и способни да ги следат упатствата од режисерот или помошниците на режисерите за да се осигура дека нивните постапки го надополнуваат главното дејство на сцената без да го одвлечат вниманието од него.

## Наводи

## Надворешни врски

* Extra helping

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Филмски занимања
Категорија:Филмска и видео технологија
Ени Маала (Мегленско)

**Ени Маала** или **Јени Махала** (, *Микрохори*; до 1926 г. * Γενή Μαχαλά*, *Јени Махала*) — поранешно село во Мегленско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Меглен на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција. Денес е маало на селото Биџова Маала.

## Географија
Селото се наоѓало во котлината Меглен, на 5 км западно од С’ботско. Административно денес е дел од селото Биџова Маала.

## Историја
### Во Отоманското Царство
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во *Ени Махале* живееле 200 Турци. Боривое Милоевиќ („Јужна Македнија“) вели дека *Јени-махала* пред Балканските војни имало 35 турски куќи.

Егзархиската статистика за Воденската каза од 1912 г. го спомнува селото со 130 жители.

### Во грција
Селото било окупирано од грчка војска и по Втората балканска војна во 1913 г. влегло во состав на Грција согласно Букурешкиот договор. Таа година Ени Маала не се води како посебна населба, но на пописот од 1920 г. во него се заведени 103 жители.

Во 1924 г. турското население е иселено во Турција по сила на Лозанскиот договор, а на негово место се доведени Грци од Турција. Во 1926 г. е преименувано во Микрохори (в опревод *мало село*). На пописот од 1928 г. селото се води како наполно дојденско со 19 семејства сочинети од 66 лица.

Некаде во 1970-тите селото престанало да постои како одделно, спојувајќи се со Биџова Маала.

На земјиштето на денешното маало се произведуват пиперки, десертно грозје, грав и јаболка.

## Население

## Наводи

Категорија:Историски села во Меглен
Никола Баснарков

**Никола Баснарков** (,  — , ) — македонски сликар и просветител.

## Животопис
Роден е во 1932 година во тиквешкото село Ваташа. Завршил Средно уметничко училиште, насока применета уметност и Уметничка академија во Скопје. Баснарков станал еден од најзначајните акварелисти во Македонија. Во својата кариера имал 9 самостојни изложби и учествувал на 4 групни изложби и колонии.

Георги Арсовски за Басарков запишал: „Она што плени кај Баснарков при првата средба со неговите акварели е чувството дека се среќаваш со уметник што знае што сака“. За изложбата „Современ македонски акварел“, Скопје 1984 година, на која учествувал и Баснарков, критичарот Владимир Величковски напишал: „Еден од најпопуларните акварелисти е Никола Баснарков, кој во своите дела покажува префинето чувство за односот меѓу тоновите.

Починал во Кавадарци во 1987 година. По неговата смрт биле одржани три ретроспективни изложби на неговото творештво — Кавадарци (1992), Скопје (1993) и Куманово (1993).

## Поврзано

* Лазо Баснарков

* Диме Баснарков

## Наводи

Категорија:Починати во Кавадарци
Категорија:Македонски сликари
Карадере Пазарско

**Карадере Пазарско** или **Карадере Ениџевардарско** (, *Мавролакос Јеницон*; до 1925 г. *Καρά Δερέ Γενιτσών*, *Кара дере Јеницон*) — поранешно село во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Меглен на Постолскиот округ во областа Централна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало во јужниот дел на котлината Меглен, источно од Драгоманци и јужно од Слатина и Рудино. Лежело на десниот брег на реката Мегленица, спроти истоименото Карадере Воденско сместено на левиот.

## Историја
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во *Кара Дере* живееле 80 Македонци-христијани и 165 Македонци-муслимани. Според Тодор Симовски податоците се за двете села под името Карадере на двата брега на Мегленица.

Егзархиската статистика за Воденската каза од 1912 г. ги води двете села како македонски муслимански, што  според Симовски е погрешно, и според него населението било сочиенето од Турци Јуруци. Боривое Милоевиќ („Јужна Македонија“) вели дека пред Балканските војни во *Пазарска Карадере* имало 30 турски куќи.

### Во Грција
За време на Балканските војни селото е окупирано од грчка војска и во 1913 г. согласно Букурешкиот договор влегло во состав на Грција. Таа година населението броело 184 жители, кои во 1920 г. се намалиле на 139 лица.

Во 1924 г. согласно Лозанскиот договор муслиманското население е иселено во Турција и целото село останало напуштенјо. Во 1925 г. селото е преименувано во Мавролакос.

## Поврзано
* Меглен

## Наводи

Категорија:Историски села во Меглен
Армандо Алемдар Ара

**Армандо Алемдар Ара** или **Армандо Бајрактари** (, ) — сликар и историчар на уметноста од Македонија со турско потекло со живеалиште во Лондон. Тој е соосновач на новото движење неомодернизам.

## Животопис
Роден е во Скопје во 1972 година во семејство на родители Турци. Неговиот уметнички стил е многу автентичен, прикажувајќи слики кои се и привлечни и мистериозни. Неговите дела се во збирките на Националниот центар за култура во Македонија, како и во приватни збирки во САД, Франција, Велика Британија, Грција, Италија, Шпанија и други. Армандо бил првиот уметник чии дела биле изложени во Националната уметничка галерија на Македонија, а истовремено држел предавања по филозофија и уметност.

## Наводи

Категорија:Македонски сликари
Категорија:Македонски Турци
Стојан Чакаларов

**Стојан Христов Чакаларов** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
Чакаларов е роден во селото Смрдеш, Костурско во 1884 година, тогаш во Османлиското Царство. Брат е на Васил Чакаларов. Се приклучува во ВМОРО. Првично е четник на Христо Цветков. Загинува на 31 јули 1907 г. заедно со војводата Пандо Кљашев во битка со турскиот аскер над селото Дреновени.

## Родословие

## Наводи


Категорија:Починати во 1907 година
Категорија:Чакаларови
Чаали

**Чаали** (, *Микровриси*; до 1927 г. *Τσααλή*, *Цаали*) — поранешно село во Дојранско, Егејска Македонија, денес во општината Кукуш на областа Централна Македонија, Грција. Денес е маало на селото Станица Аканџали.

## Географија
Селото е западно маало на Станица Аканџали.

## Историја
Во XIX век Чаали било муслиманско село во Дојранската каза. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Чаари Езели* (Tchaari-Ezzéli, т.е. Чаали и Ерџели) е село во Авретхисарската каза со 35 куќи сочинети од  60 жители муслимани и 27 Македонци.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Чаали имало 180 жители Турци и 45 Роми.

За време на Првата балканска војна во 1912 г. селото е окупирано од бугарска војска.

По Втората балканска војна во 1913 г. согласно Букурешкиот договор селото влегло во состав на Грција. Таа година населението броело 189 жители, а во 1920 г. во него се заведени 190 лица.

Во 1924 г. согласно Лозанскиот договор муслиманското население е иселено во Турција, а на негово место се доведени Грци. Во 1927 г. селото е преименувано во Микровриси (во превод *мала чешма*, *мал извор*). Во 1928 година селото е заведено како дојденско со 43 семејства сочинети од 177 лица.

На пописот од 1940 г. бројот на жителите е пресметан во населението на Станица Аканџали, но продолжило да се води како самостојно сè до 1990-тите, кога станало маало на Станица Аканџали.

## Население

## Наводи

Категорија:Историски села во Кукуш
Крсто Калабуров

**Крсто Наков Калабуров** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
[лево|мини|Раководството на соединената костурска чета. Преден дел: [Трпо Шалапутов, Иван Попов, Васил Чакаларов, Христо Силјанов, позади: Сотир Савов од Смрдеш, Крсто Калабуров, Андон Попштерев, Тома Желински и Ване Канчев од Косинец]]
Калабуров е роден во селото Д’мбени, Костурско на 15 октомври 1877 година, тогаш во Османлиското Царство. Останал сирак и успеал да заврши четврто одделение од образованието. Бил на печалба во Мала Азија.

Во 1902 г. се вратил во родниот крај и стапил во ВМОРО. Учествувал во големата битка кај Локвата на 21 мај 1903 г. Истата година го заменувал војводата Атанас Кршаков кој бил ранет. Во Илинденското востание бил централен војвода и со својата чета бил дел од одредот на Пандо Кљашев и Васил Чакаларов. Во 1904 г. учествувал во битки со грчки андарти во Трсје, Турје и Оштима, а брзо потоа емигрирал во САД.

За време на Балканските војни бил доброволец во Македонско-одринските доброволни чети и се борел во Костурската здружена чета. Добил орден „За храброст“, а во Втората балканска војна бил уапсен од грчките власти во Д’мбени. Бил затворен во Костур, каде е бил измачуван. Покасно бил ослободен по што се преселил во Скеча.

По Првата светска војна живеел во Пловдив. Од 1923 година бил член на Илинденската организација. Починува на 8 октомври 1939 г.

## Наводи


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Борци против грчката вооружена пропаганда во Македонија
Категорија:Македонски преселници во САД
Категорија:Македонски преселници во Пловдив
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Петар Погончев

**Петар Вангелов Погончев** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонскиот комитет, а потоа член и војвода на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
Погончев е роден во 1875 г. во селото Загоричани, Костурско, тогаш во Османлиското Царство, денес во Грција. Завршил IV клас гимназија во Софија и подоцна бил дел од Бугарската армија. Станал член на Врховниот комитет и во 1900 г. се вратил во Загоричани. Во септември 1902 година го пречекал и го помагал Анастас Јанков во неговата дејност која била против интересите на МРО.

Покасно Погончев ги сфатил погубните игри на врховистите и стапил во МРО и активно учествувал во Илинденското востание како војвода на четата од село Загоричани. Учествувал во преземањето на гратчињата Клисура и Невеска. Во 1904 година бил заробен и осуден на три години. Пролетта 1907 г. бил ослободен и повторно се активирал со револуционерна дејност.

Загинува во 1908 г. во борба со грчки андарти во село Горничево, или според други извори, во битка со турски аскер во с. Емборе, која се случила непосредно пред Младотурската револуција.

Георги Константинов Бистрицки пишува за него:

## Поврзано

* Козма Погончев

## Наводи


Категорија:Дејци на ВМОК
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Борци против грчката вооружена пропаганда во Македонија
Категорија:Бугарски офицери од Македонија
Категорија:Починати во 1908 година
Категорија:Македонски војводи
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Стојан Димитров

**Стојан Димитров Стоев** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
Димитров е роден во селото Извор, Гуменџиско, тогаш во Османлиското Царство. Се придружил на МРО и е комита 7 години кај Апостол Петков и Лазар Делев. Учествува во Балканските војни како доброволец во Македонско-одринските доброволни чети, во зборната партизанска чета на МОО.

По војните, тој се преселил во Бугарија. Починал во Софија во 1925 година.

## Наводи


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Македонски преселници во Софија
Седум дена во јануари

**„Седум дена во јануари“** (шпански: *Siete días de enero*) — филм од 1979 година на режисерот Хуан Антонио Бардем (Juan Antonio Bardem), кој е автор и на сценариото, заедно со Грегорио Моран (Gregorio Morán). Главните улоги ги играат: Мануел Анхел Ехеа (Manuel Ángel Egea), Фернандо Санчес Полак (Fernando Sánchez Polack) и Мадлен Робинсон (Madeleine Robinson). Филмот ја освоил златната награда на 11. Московски меѓународен филмски фестивал.

## Синопсис
Во филмот се опишува масакрот од 1977 година, кога десничарските екстремисти во Мадрид ги нападнале работничките активисти. Притоа, режисерот дава и поширока слика на реакцијата на крајната десница во периодот на преминот на Шпанија во уставна демократија по смртта на диктаторот Франсиско Франко.

## Наводи

Категорија:Филмови на Хуан Антонио Бардем
Категорија:Филмови на шпански јазик
Категорија:Шпански филмови
Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови од 1979 година 
Категорија:Филмови со Мануел Анхел Ехеа
Категорија:Филмови со Мадлен Робинсон
Категорија:Филмови со Фернандо Санчес Полак
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Мадрид
Категорија:Политички филмови
Сузана Блаксил

**Сузана Блаксил** е австралиски уметник, ботанички сликар.

Блаксил е родена и моментално  живее во Австралија, но живеела во Англија околу 17 години, каде што станала член на Друштвото на ботанички уметници. Таа е меѓународно призната како водечки сликар специјализиран за цртежи со акварел, молив и јаглен. Нејзиното најпознато дело е цвекло објавено во повеќе медиуми ширум светот.    

## Наводи

## Надворешни врски

* 
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Уметници
Категорија:Австралиски уметници
Категорија:Ботанички сликари
Сузан Фередеј (ботанички сликар)

**Сузан Фередај**  (**Апторп** ) (1815, Лестершир, Англија - 21 октомври 1878, Сејл, Викторија, Австралија) била алголог, ботанички илустратор, уметник и учител во неделното училиште, каде направила научно значајни збирки на примероци од ботаника во Тасманија, Австралија. Таа исто така била талентирана сликарка позната по нејзините прецизни слики на локалната флора на Тасманија.   

## Живот
лево|мини| ''Еукалиптус виминалис'' од Сузан Фередеј
Фередеј е родена Сузан Џорџина Маријан Апторп во Лестершир, Англија во 1815 година. Се омажила во 1837 година и емигрирала со нејзиниот сопруг во Австралија на *Аден* во 1846 година Фередеј живеела во „Гроув“ во Џорџ Таун, Тасманија и ја користела локалната флора како инспирација за нејзините слики. Фередеј ја изложила својата уметност на Интерколонијалната изложба во Мелбурн во 1866-1867 година.
[лево|мини| ''[Tsengia feredayae|Nemastoma feredayae* од Вилијам Хенри Харви]]
Фередеј исто така била искусен собирач на примероци од алги и основала научно значајна колекција. Вилијам Хенри Харви именувал два вида по Фередеј од  почит за нејзиниот придонес во проучувањето на алгите, *Dasya feredayae* и *Nemastoma feredayae''. 

Фередеј, Местото во предградието Канбера Кондер е именувано во нејзина чест. 

## Семејство
Фередеј се омажила за нејзиниот сопруг, пречесниот Џон Фередеј во 1837 година и имала шест деца со него.

## Поврзано
Список на австралиски ботанички илустратори

## Наводи

## Надворешни врски

* Список на слики од Фередеј што се чуваат во Националната библиотека на Австралија 
* Слики од „Гроув“, куќата во која живеел Фередеј во Тасманија
Категорија:Алголози
Категорија:Починати во 1878 година
Категорија:Родени во 1815 година
Категорија:Сликари
Категорија:Австралиски уметници
Едгар Дел

десно|мини| Пример за уметноста на Dell: ''Dryandra sessilis'' (сега ''Banksia sessilis'' ), првпат објавена во 1935 година.
**Едгар Дел** (28 ноември 1901 – 18 април 2008 година) бил сликар од Западна Австралија, најпознат по неговите слики во акварел на дивите цвеќиња во таа држава.

Роден во Англија во 1901 година, тој емигрирал во Западна Австралија во 1924 година, каде што купил земјиште и ги  расчистил грмушките во долината Полс во Шаре Каламунда, садејќи овоштарник таму. Блокот станал познат како Кај Дел; ова име последователно било проширено и на блиското место за рекреација. За време на Големата депресија тој заработувал со сечење дрва  а исто така сликал диви цвеќиња за Весник од Западна Австралија, кој објавувале една слика неделно во додаток во боја на Вестерн пошта. Сликите биле придружени со ботанички опис на Чарлс Гарднер, тогаш владин ботаничар, и биле толку популарни што биле составени во форма на книга и објавени под наслов *Западноавстралиски диви цвеќиња* во 1935 година. Ревидирано и зголемено издание било објавено во 1958 година, и повторно во 1970-тите под наслов *Диви цвеќиња од Западна Австралија*. Имало бројни изданија, иако со постојано намалување на бројот на слики на Дел.

Малку е познато за подоцнежниот живот на Дел, но дури во 1973 година тој сè уште живеел на блокот во долина Полс што го расчистил во 1930-тите. Починал во 2008 година, на 106-годишна возраст.

## Поврзано

* Список на австралиски ботанички илустратори

## Надворешни врски

## Наводи

* 

## Публикации

* Дел, Едгар (1936). *Цвеќиња на Западна Австралија* . Перт, WA Западна Австралија весници. 129 листови од чинии. белешка – наслов на корица: *Wild flowers of Western Australia* .
* Дел, Едгар (1937). *Отровни растенија од југозападна Австралија: од опис на цртежи со водени бои* од CA Гарднер; таблички во боја од Весниците на Западна Австралија. Перт, Вашингтон: Весници од Западна Австралија.

## Дополнителна литература

* 

Категорија:Починати во 2008 година
Категорија:Родени во 1901 година
Категорија:Австралиски уметници
Категорија:Сликари
Категорија:Ботанички сликари
Алисон Марџори Ешби

десно|мини| ''Acacia ashbyae''
**Алисон Марџори Ешби**  (7 февруари 1901 - 12 август 1987 година) била австралиска ботаничка сликарка и собирач на растенија.

## Ран живот
Ешби е родена во Аделаида, Јужна Австралија како најмлада ќерка од четирите деца, на прородонаучникот Едвин Ешби и неговата сопруга родена во Јужна Австралија, Естер Марија, роденото Колман. Во 1902 година, семејството се преселило во фармерскиот имот на Блеквуд наречен Витунга, сместен во подножјето на ридовите Аделаида, кој подоцна станал ботаничка градина Витунга . Ешби главно се школувала дома бидејќи била хендикепирана од срамежливост, лошо пелтечење и хипотироидизам. Охрабрена од нејзиниот татко, таа се заинтересирала за родните растенија и почнала да слика диви цвеќиња.

## Кариера
Од 1944 година, откако и двајцата родители ѝ умреле, Ешби почнала да прави подолги патувања за да собира растенија како примероци за разни хербариуми, а исто така и да  размножува од семиња и стебленца. Таа била активен член на јужноавстралискиот огранок на Друштвото за одгледување австралиски растенија. Од 1963 до 1977 година, таа редовно патувала со автомобил секоја година за да собира и илустрира растенија, возејќи до Југозападна Австралија во зима и до австралиските Алпи во лето. Во 1972 година, таа се преселила во Виктор Харбор и починала во 1987 година 

Наследениот дел на Ешби од имотот Витунга на нејзиното семејство бил дониран на Националниот труст на Јужна Австралија во 1957 година и станал 32ха резерват Ватипаринга. Нејзините 1500 ботанички слики биле претежно донирани на Јужноавстралискиот музеј и сега се чуваат во Државниот хербариум  Растенијата именувани во нејзина чест вклучуваат *Acacia ashbyae* и *Solanum ashbyae* .

## Почести и награди

* MBE (1960)
* Австралиски медалјон за природна историја (1975)

## Наводи

Категорија:Цветни уметници
Категорија:Починати во 1987 година
Категорија:Родени во 1901 година
Категорија:Австралиски уметници
Категорија:Ботанички сликари
Македонски крвопис

**Македонски крвопис** македонска народна песна на Ванчо Тарабунов, изведена на Гоце Фест.

## Текст
:Крвопис ни е војската
:Ослепената самоилова
:Тука се и гробовите
:На јунаците Илинденците

::Душмани едно запаметете
::Сме постоеле и ќе постоиме
::Нашата мила Македонија
::Не одгледала за да ја браниме

:Крвопис е и Ваташа
:За момчињата дванајсмината
:Другари што загинаа
:Од ѕверовите по затворите

::Душмани едно запаметете
::Сме постоеле и ќе постоиме
::Нашата мила Македонија
::Не одгледала за да ја браниме

:Крвопис е и Пиринот
:неослободен до ден денешен
:истото е и со Егејот
:беломорскиот Македонскиот

::Душмани едно запаметете
::Сме постоеле и ќе постоиме
::Нашата мила Македонија
::Не одгледала за да ја браниме

## Надворешни врски
* Македонски крвопис во изведба на Ванчо Тарабунов на Јутјуб

Категорија:Македонски песни
Мери Мортон Олпорт

мини| Слика на Големата комета од 1843 година, од Мери Мортон Олпорт.
**Мери Мортон Олпорт** (17 мај 1806 - 10 јуни 1895) била англиска австралиска сликарка за која се смета дека е првата професионална жена уметник, литограф, оцртувач и гравер во Австралија.  Олпорт сликала пејзажи и портрети минијатури.

## Биографија
Родена на 17 мај 1806 година во Бирмингем, Англија, Мери Мортон Чепмен се омажила за Џозеф Олпорт на 20 декември 1826 година. Мери, Џозеф и нивниот син Мортон емигрирале во Австралија во 1831 година.

Олпортс пристигнала во  Ван Дименовата земја во декември 1831 година преку *Платина*.

Олпорт починала на 10 јуни 1895 година во нејзиниот дом во „Олдриџ Ложа“ во Тасманија, Австралија, на 88-годишна возраст. Таа е погребана на гробиштата Квинборо, во Хобарт.

## Уметнички дела
Според онлајн каталозите, уметничките дела кои и се припишуваат на Мери Мортон Олпорт може да се најдат во збирките на библиотеката и музејот за ликовни уметности Олпорт и Националната галерија на Австралија.

## Наследство
Библиотеката и Музејот за ликовни уметности Олпорт во Хобарт, Тасманија се именувани и го одбележуваат придонесот на семејството Олпорт во историјата и културата на Тасманија. 

## Поврзано

* Список на австралиски ботанички илустратори

## Наводи

Категорија:Починати во 1895 година
Категорија:Родени во 1806 година
Категорија:Сликари
Категорија:Австралиски уметници
Дон Дејвис (уметник)

мини|''Кометата Шумејкер-Леви 9 се приближува кон Јупитер''
мини|''Планетоид се заорал на исконската Земја'', пример за настан на удар
мини|''Внатрешност на островот Три вселенски живеалишта''
**Дон Дејвис** (Доналд Е. Дејвис, роден на 21 октомври 1952 година) е вселенски уметник познат по неговите портрети на теми поврзани со вселената. Неговата работа се карактеризира со внимание на деталите и автентични портрети врз основа на она што е познато за темата. Чесли Бонестел, кој многумина го сметаат за еден од најуспешните практичари на жанрот вселенска уметност, ги критикувал раните слики на Дејвис и го охрабрил да продолжи со уметничка кариера.

Дејвис работел за огранокот за астрогеолошки студии на Геолошкиот институт на САД за време на месечевите експедиции на Аполо и оттогаш насликал многу слики за НАСА. Уметноста на НАСА вклучува портрети на ентериери на огромни вселенски колонии, базирани на делото на Џерард О'Нил. Тој бил дел од тимот на вселенски уметници собрани да ги обезбедат визуелните ефекти за серијата PBS Cosmos од Карл Саган. Подоцна ја насликал корицата на Сагановата книга „Змејовите од Едем“ наградена со Пулицерова награда. Други книги на Карл Саган, вклучувајќи го и делото на Дон се Комета и Бледо сина точка.

Дејвис има направено бројни слики на настани со влијание за публикации и за НАСА. Во раните 1980-ти тој создал мапи на планетарна текстура за употреба во компјутерски графички симулации на лабораторијата за млазен погон на средбите на Војаџер со надворешните планети. Во текот на 1980-тите и раните 1990-ти Дејвис создал модели и филмски анимации како дел од тимовите за производство на визуелни ефекти за PBS шоуто *Планета Земја*, *Бесконечно патување*, *Вселенско доба* и *Живот надвор од Земјата* со Тимоти Ферис.

Сликал и снимал во 35 година мм анимација на сондата Галилео како влегува во Јупитер за НАСА Ејмс. Бројни секвенци за научните емисии Дискавери како *Диво Сонце*  и *Небесно Сафари* подоцна биле создадени со помош на методи на компјутерска графичка анимација. Анимациите направени во извонредни хемисферични формати за куполести театри од планетариум сега го формираат балансот на неговата работа.

Дејвис добил Еми за неговата работа на *Космос* и наградата Клумпке-Робертс во 2002 година од Тихоокеанското астрономско друштво за исклучителен придонес кон јавното разбирање и ценење на астрономијата. Астероидот 13330 Дондавис е именуван по него. Во 2000 година е избран за член на Меѓународната асоцијација на астрономски уметници.

## Наводи
Забелешка: Изворите за останатите биографски информации во оваа статија се наоѓаат на првата референца.

## Надворешни врски

* donaldedavis.com - лична веб-страница на Дон Дејвис
* Дон Дејвис Висока граница Artshow - Институт за вселенски студии
* Дон Дејвис  Archived   - Меѓународна вселенска уметничка мрежа
* Биографија на Дон Дејвис - Nova Space Art
* Блог на д-р Фјучер: Дон Дејвис, Визионерски вселенски уметник - аудио интервју
*    - видео, вклучувајќи го и Дон Дејвис
* Визионерска уметност на Дон Дејвис - iasos.com

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1952 година
Категорија:Сликари
Категорија:Вселенски уметници
HLA-DR7

**HLA-DR7** ( **DR7** ) е HLA - DR серотип кој ги препознава генските производи DRB1*0701 до *0705.

## Серологија

Серолошката реакција на DR7 е одлична за *0701. Серологијата на *0703 до *0705 до *0709 и *0711 до *0714 серотипови е непозната. DRB1*0710N е нулти алел. Номенклатурата DRB1*0702 е избришана.

## Асоцијации на болести

### По серотип
DR7 е позитивно поврзан со  псоријаза.

### Од групата Алели
**DRB1*07** е поврзан со инфекција со *T. cruzi* со кардиомиопатија (исто така наречена Чага-ова кардиомиопатија).

### Со продолжен хаплотип
**DR7:DQA1*0201:DQB1*0202** е поврзан со Базедова болест.

Фенотипот **DR7- [[HLA-DQ|DQ2]]** / DR5 - DQ7 (трансхаплотип кодирана изоформа DQα 5 β 2 ) е примарен ризик изоформа DQ кај целијачна болест. DR7-DQ2/DR5-DQ7 (/ DR11 -DQ7 или / DR12 -DQ7) е појаснувачки идентификатор за ризичниот трансхаплотип.

**DR53-DR7** може да биде поврзан со склероза/лупус поврзани анти-аполипобелковинаски антитела.

## Генетска поврзаност

HLA-DR7 е генетски поврзан HLA-DR53 и е поврзан со DQ2 серотипови. Има неколку интересни генетики со DR7. Хаплотипот A29-Cw16-B44-DR7-DQ2 е во силна нерамнотежа на поврзаноста особено во северозападна Европа. Највисоки фреквенции имаат тенденција да бидат крајбрежните земји долж Атлантикот. Алелот Cw16 несомнено е изведен од Западна Африка, различноста и фреквенцијата на Cw16 опаѓа далеку од надолжната линија на Гринич. Нивото на нерамнотежа на поврзаноста за Cw16 претпоставува неодамнешно пристигнување од Африка и укажува на значителен придонес дури на север до Ирска. A33-Cw7-B44-DR7 го нуди истото сценарио. Овој хаплотип се наоѓа во Кореја, но не и во Јапонија, всушност Јапонија е антинод на DR7. Најчестите хаплотипови AB-DR-DQ во Кореја се наоѓаат на ~ 3/4 од корејските фреквенции во Јапонија, освен A33-Cw7-B44-DR7-DQ2, што покажува дека DR7 најверојатно се проширил во Кореја по јапонската миграција на Јајои кога се случила со најголемиот дел од корејскиот придонес. Сличностите со монголските гени сугерираат дека Централна и Источна-Средна Азија се веројатниот извор, потврдено со фактот дека хаплотипот се наоѓа во Пакистан, Кина и Индија. Постои можност овој хаплотип да е неодамнешно ( холоцен ) со пристигнувања од Африка или Блискиот Исток во Средна Азија бидејќи ова најдобро ги објаснува алелите во хаплотипот. Серотиповите A19 (A29, A30, A31, A32, A33, A74) се многу збогатени во суб-сахарска и западна Африка, вклучувајќи ја и Иберија, а неурамнотежените компоненти на DR7 покажуваат тенденција да бидат поврзани со серотиповите A19.&#x5B; *[[Википедија:Се бара извор|<span title="This claim needs references to reliable sources. (November 2023)">потребен е цитат</span>]]* &#x5D;

## Наводи

Категорија:Генетика
Категорија:HLA-DR хаплотипови
HLA-DR5

**HLA-DR5** (DR5) е серотип со широк антиген кој понатаму е поделен на HLA-DR11 и HLA-DR12 антигенски серотипови.

## Серологија

Освен за неколку DRB1* алели, реактивноста на DR5 е релативно слаба.

## Асоцијации на болести
DR5 е поврзан со перзистентна генерализирана лимфаденопатија  и Капошиов сарком кај СИДА, јувенилен идиопатски артритис,   пернициозна анемија, Хашимото тироидитис,  mycosis fungoides, ,  системска склероза,  детска епилепсија, ран почеток на косопад, алергија на Ra6 кратка трева, примарен антифосфолипиден синдром, и зголемена долговечност кај Холанѓаните. 

## Генетска поврзаност
Производите на реактивен ген HLA-DR5 се поврзани со серологијата на HLA-DRB3 ( HLA-DR52 ).     

## Наводи

Категорија:Генетика
Категорија:HLA-DR хаплотипови
HLA-DR8

**HLA-DR8** (DR8) е HLA - DR серотип кој ги препознава генските производи DRB1*0801 до *0807 и *0810 до *0812.

## Серологија

Серолошката реакција на DR8 е релативно добра. Серологијата на DRB1*0808, *0809 и *0813 до *0832 серотипови е непозната.

## Асоцијации на болести
DR8 е поврзан со папиларни карциноми на штитната жлезда, ран почеток на пауциартикуларен јувенилен хроничен артритис, примарна билијарна цироза.

### по алел
**HLA-DRB1*0801** е поврзан со примарна билијарна цироза Кај Мексиканците DR8 почесто се наоѓа кај јувенилен дијабетес тип 2.

**HLA-DRB1*0803** е исто така поврзан со примарна билијарна цироза 

## Генетска поврзаност

HLA-DR8 не е генетски поврзан со HLA-DR51 до DR53, но е поврзан со HLA - DQ4 серотипови.

## Наводи

Категорија:Генетика
Категорија:HLA-DR хаплотипови