open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Покајничка Магдалена (Тицијан, 1565)

**Покајничка Магдалена** () — слика насликана околу 1565 година од италијанскиот уметник Тицијан Вечелио. Му припаѓа на Државниот музеј Ермитаж во Санкт Петербург. Понекогаш датумот на создавање е означен како „1560 -тите“. Големина на сликата - 119 × 97 см (според други извори, 118 × 97 см ).

## Историја
Платното што ја прикажува Марија Магдалена е нарачано од Тицијан во средината на 1560-тите. За оваа слика, Јулија Фестина позираше за уметникот. Кога сликата била готова, му била покажана на војводата од Гонзага, кому му се допаднала толку многу што нарачал копија. После тоа, Тицијан направил уште неколку копии, менувајќи го наклонот на главата и положбата на женските раце, како и пределната позадина на сликата.

Според преданието, токму оваа слика ја држел Тицијан во рацете на умирање. По неговата смрт во 1576 година, сликата ја наследил неговиот син Помпонио Вецелио *(Pomponio Vecellio),* кој во 1581 година ја продал заедно со куќата и другите слики на Кристофоро Барбариго *(Cristoforo Barbarigo)* од Венеција  .

Во 1850 година, со помош на рускиот конзул Александар Хвостов, колекцијата на слики на Барбариго ја купил Николај I за музејската колекција на Ермитаж. Потоа, „Покајничка Магдалена“ била сместена во една од италијанските кабинети на Нов Ермитаж, каде што била чувана заедно со уште една позната слика на Тицијан „Венера пред огледало“.

## Опис
На сликата е прикажана Марија Магдалена како гледа кон небото. Нејзината долга коса е пуштена, нејзините очи се полни со каење, нејзините очи се црвени од солзи. Облечена е во проsирна облека и наметка со пруги. Пред неа се христијанските симболи - Светото писмо и череп.

## Наводи

Категорија:Слики од Тицијан
Категорија:Слики од 1565 година
Категорија:Слики во музејот Ермитаж
ПУ „Димче Ангелов-Габерот“ - Бистренци

**Основно училиште „Димче Ангелов-Габерот“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Димче Ангелов-Габерот“ - Бистренци**; скратено: **ПООУ „Димче Ангелов-Габерот“**) — подрачно основно училиште во селото Бистренци, составен дел на основното училиште „Димче Ангелов-Габерот“ од градот Демир Капија.

Училиштето е именувано по партизанот Димката Ангелов Габерот.

## Историја

Училиштето било изградено во 1948 година.

## Настава

Наставата во училиштето се изведува во две комбинирани паралелки на македонски наставен јазик.

## Галерија


Податотека:ОУ „Димче Ангелов Габерот“ - Бистренци 2.jpg|Влезот
Податотека:ОУ „Димче Ангелов Габерот“ - Бистренци 3.jpg|Спортскиот терен


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Демир Капија
Категорија:Бистренци
Бистренци
Црква „Св. Јосиф“ - Бистренци

**Свети Јосиф** — католичка црква во демиркапиското село Бистренци, Македонија.

## Местоположба

Црквата е сместена меѓу последните куќи на селото, стигнувајќи по земјен крак од главниот пат.

## Историја

Црквата е изградена во 1935 година од страна на доселените Словенци од приморскиот дел на Словенија во селото Бистренци. Црквата била возобновена во 2011 година.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Јосиф“ - Бистренци 2.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Скопска бискупија
* Бистренци

## Наводи

## Надворешни врски

Бистренци
Бистренци
Категорија:Бистренци
Јосиф
Господинот Дидс оди во градот (филм)

**„Господинот Дидс оди во градот“** (англиски: *Mr. Deeds Goes to Town*) — американски филм од 1936 година, во режија на Френк Капра. Главните улоги ги толкуваат: Гари Купер, Џин Артур и Џорџ Бенкрофт. Филмот е добитник на „Оскар“.

## Синопсис
Господинот Дидс (го игра Купер) живее мирен и повлечен живот во еден мал град, а за разонода свири на туба. Наеднаш дознава дека наследил големо богатство и поради тоа се сели во големиот град. Таму, од сите страни настојуваат да зафатат дел од неговите пари, но Дидс успешно ги надмудрува сите. Меѓутоа, новинарката во еден весник, Бејб Бенет (ја игра Артур), глумејќи дека е дама во неволја, успева да се зближи со Дидс, а врз основа на дружењето со него пишува репортажи за весникот во којшто работи. Дидс се вљубува во неа, но подоцна дознава дека таа цело време го искористувала и поради тоа е многу разочаран. Истовремено, тој сака да им помогне на сиромашните луѓе, но адвокатите настојуваат да докажат дека е ментално непресметлив, со цел да му ги земат парите. Сепак, на судењето настанува пресврт кога целата публика застанува на неговата страна, а Бенет сфаќа дека и таа го сака Дидс.

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на Columbia Pictures
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1936 година
Категорија:Филмови на Френк Капра
Категорија:Филмови со Гари Купер
Категорија:Филмови со Џин Артур
Категорија:Филмови со Џорџ Бенкрофт
Категорија:Филмски комедии
Германско-чешка граница

[мини|Граничниот премин [Зебниц-Долни Поустевна.]]
**Германско-чешка граница** — државна граница помеѓу Германија и Чешка. Образува лак од 815&nbsp;км кој се протега од Австрија на југ до Полска на север.

## Историја
Границата потекнува од онаа на Земјите на Чешката круна, кои подоцна станале граница помеѓу Германското и Австриското Царство.

Во периодот од 1945 до 1990 г. границата била дел од т.н. Железна завеса, и имала силни огради и строга стража.

Во 2007 г. Чешка се приклучила кон Шенген-зоната, и во декемви истата година се отстранети сите гранични пречки и премини. Ограничувањата за Чесите кои работеле во Германија истекле во 2011 г.

## Населени места по границата (од север кон југ)
Дадени се само граничните премини што можат да се поминат со возило, воз или брод. Под местата во Германија во загради се наведени нивните чешки имиња, а кај оние во Чешка се наведени германските, онаму кајшто постојат.

## Реки
[мини|десно|250п|Германско-полско-чешката тромеѓа на реката [Лужичка Ниса.]]
Границата ја минуваат неколку реки, а некои сочинуваат делови од самата неа.
*Хамб (Коуба)
*Пфрајмд
*Вондреб (Одрава)
*Охрже (Егер)
*Регниц
*Вајсе Елстер (Били Халштров)
*Начунг (Начетински Поток)
*Флеа (Флајски Поток) 
*Вилде Вајсериц (Дивока Бистшице)
*Миглиц (Мохелнице) 
*Бјела
*Елба (Лабе)
*Шпре (Спрева)
*Мандау (Мандава)
*Лужичка Ниса (Лаузицер Нисе)

## Поврзано
* Германско-чешки односи
* Судетска област

## Наводи

## Надворешни врски

* Границата на Чешка со Германија 


Чешка
Германија
Категорија:Државни граници
Минтан

мини|Женски минтан
**Минтан** — старински капут, вид горна облека со долги тесни ракави. Тоа е првенствено поврзано со културата на облека на православното население на Балканот. Минтанот го носеле и мажи и жени, а го има и во детската облека.

## Начинот на облекување на минтанот
Мажите носеле кошули направени од памучно платно од домашно производство, а преку кошулата носеле минтан што бил закопчуван до грлото. Часовникот честопати бил дел од носијата и некои мажи го ставале во внатрешниот џеб на минтанот, така што можел да се види само синџирот на часовникот. Исто така, кесето со златници и сребреници се носел во внатрешниот џеб на минтанот, додека поситните пари се носеле во појасот.

Жените носеле минтан преку кошулите, обично направени од свилена ткаенина. Имало и кратки тесни минтани со широки ракави. Детските минтани биле претежно изработени од шарена ткаенина, се закопчувале до грлото, тесни ракави кои исто така беа закопчени. 

## Поврзано
* Фолклор
* Носија од Прилепско-Битолско Поле
* Носии од Мала и Долна Река
* Носии од Полог
* Носии од Скопска Котлина

## Наводи

## Литература
*В. Татомир, *Врање*, Раднички Универзитет у Врању, Врање, 1978.

Категорија:Облека
Категорија:Македонски народни носии
Категорија:Српски народни носии
Категорија:Турцизми
УС Салернитана 1919

**УС Салернитана 1919**, познат и само како **Салернитана** — италијански фудбалски клуб од Салерно, Кампанија.

Клубот е основан на 19 јуни 1919 година од конзорциум предводен од Матео Скијавоне, но во текот на својата историја, клубот трипати бил реоснован: во 1927 при што по воспоставувањето на новото партнерство клубот го добил сегашниот идентитет со дресови во гранатна боја, во 2005 и 2011 година од финансиски причини. Сегашниот клуб, всушност, бил основан како *Салерно Калчо* во 2011 година, но продолжил со обележјата на Салернитана почнувајќи од 2012 година. На 19 јуни 2019 година, клубот прославил точно 100 години од својата фудбалска историја.  

Салернитана се вратила во Серија А во 2021 година, по пауза од 23 сезони, откако завршиле на второто место во Серија Б со што добиле директна промоција. Претходно, клубот бил член на најсилната италијанска фудбалска лига само уште во два наврати во сезоната 1947-1948 и сезоната 1998-1999, но и во двата случаи испаднале од лигата уште во првата сезона по промоцијата.

Својте домашни натпревари клубот ги игра на стадионот Ареки, кој има капацитет од 26,000 седечки места.

## Играчи
### Моментален состав

### Познати поранешни играчи
*  Роберто Бреда
*  Ерјон Богдани
*  Џенаро Гатузо
*  Марко Ди Вајо
*  Франческо Ди Јорио
*  Давид Ди Микеле
*  Булент Екен
*  Марко Зоро
*  Валтер Ѕенга
*  Андреј Кристеа
*  Фил Масинга
*  Роберто Мерино
*  Руслан Нигматулин
*  Сијабонга Номвете
*  Ригоберт Сонг
*  Дани Тиато
*  Салваторе Фрези

## Статистика
### Учество во првенства

## Наводи

## Надворешни врски
*Матична страна

Салернитана
Пијанистка (филм од 2001)

„***Пијанистка***“ (француски: *La Pianiste*) — француско-австриски филм од 2001 година, во режија на Миахел Ханеке (Michael Haneke), кој е и автор на сценариото. Главните улоги ги играат: Изабел Ипер (Isabelle Huppert), Ани Жирардо (Annie Girardot) и Беноа Мажемел (Benoît Magimel). Филмот е снимен според истоимениот роман на Елфриде Јелинек. На Канскиот филмски фестивал, филмот бил награден со Гран-при, а Ипер и Мажемел ги освоиле наградите за најдобра глумица и за најдобар глумец.

## Синопсис
Ерика (ја игра Ипер) е немажена професорка по пијано на Виенскиот конзерваториум која живее со мајка си (ја игра Жирардо) , а постојано е исполнета со сексуални фрустрации. Поради тоа, таа редовно купува порнографски списанија и филмови и посетува порнографски претстави. За време на приемниот испит, таа се соочува со Валтер, млад талентиран студент (го игра Мажемел) кон кого покажува нетрпение. Меѓутоа, откако тој се запишува на конзерваториумот, таа започнува садомазохистичка врска со него. Најпосле, тој влегува насилно во нејзниот стан, а потоа сурово ја претепува и ја силува. Утредента, Ерика оди на концертот на студентите и во ходникот се сече со нож во рамото, а потоа излегува на улица.

## Наводи

Категорија:Филмови со Ани Жирардо
Категорија:Филмови со Изабел Ипер
Категорија:Филмови со Беноа Мажемел
Категорија:Филмови со Сузане Лотар
Категорија:Филмови со Удо Замел
Категорија:Филмови на Михаел Ханеке
Категорија:Филмови од 2001 година
Категорија:Австриски филмови
Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Виена
Семејна книшка

**„Семејна книшка“** (француски: *Livret de famille*) — роман на францускиот писател Патрик Модијано, објавен во 1977 година од издавачката куќа „Галимар“ од Париз.

## Содржина

## Осврт кон делото
Слично на претходните романи на Модијано, и овој претставува упорно трагање по идентитетот наспроти разорното дејство на времето, а низ сеќавањата раскинати од сегашноста. Книгата се одликува со цврста надворешна структура, составена од 15 глави кои одговараат на 15-те страници на задолжителниот семеен документ (Семејна книшка) кој им се врачува на француските брачни парови за време на венчавката, а во кој се наведени личните податоци поврзани со семејството. Централно место во книгата има осмата глава во однос на која се правилно распоредени останатите глави кои се сменуваат според должината и тонот на раскажувањето. Всушност, во насловот на книгата, зад цврстата синтагма на административниот јазик се крие игра за зборови со употреба на хомонимот: *livret* означува и книшка со текстот на операта (либрето), така што насловот може да се толкува и како „Семејно либрето“.

## Наводи

Категорија:Дела на Патрик Модијано
Категорија:Француски романи
Категорија:Книги од 1977 година
Категорија:Изданија на Галимар
Подобро за Тетово

**Подобро за Тетово** () — иницијатива на група граѓани за независна советничка листа во Општина Тетово за претстојните локални избори.

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место 

Категорија:Независни советнички листи
Стига е!

**Стига е!** — граѓанска иницијатива за независни советнички листи во општините Струмица, Босилово и Ново Село. Мотото на иницијативата е „Фронт против рудникот и загадувачите на животната средина“.

Иницијативата, меѓудругото е составена од активисти кои се борат против отворање на рудникот Иловица-Штука.

## Надворешни врски
* Официјална Фејсбук страница

## Наводи

Категорија:Независни советнички листи
Париски договор (1515)

**Парискиот договор** - договор потпишан на 24 март 1515 година од страна на Карло V, тогаш само грофот од Фландрија и војвода од Бургундија, и Францоа I, новиот крал на Франција. Договорот имал за цел да го зацементира сојузот помеѓу Карло V и Куќата на Валоа, така што Карло V ќе ја имал поддршката од Франциско I во наследувањето на Шпанија, а Францис I нема да има противење од Карло V во неговото владеење со Франција.

Условите на договорот беа дека Рене од Франција (тогаш четири години) ќе се омажи за Шарл V на дванаесетгодишна возраст со мираз од 200.000 сребрени круни и Војводство од Бери, а за возврат Карло V нема да му помогне на својот дедо Фердинанд против Франција. Условите на договорот не беа исполнети од двете страни.

Френсис штотуку се приклучи на престолот на Франција во јануари 1515 година, така што ова бил ран обид да се воспостават добри односи со потенцијалниот иден соперник. Карло станач крал на Шпанија во јануари 1516 година, на крајот додавајќи ги кралот на Италија и светиот римски цар на неговите титули; неговиот имот се граничи со Франција од сите страни. Тој и Френсис биле големи соперници во текот на нивното владеење.

## Извори

*
Германско-данска граница

**Германско-данска граница** — државна граница помеѓу Германија и Данска. Долга е 68&nbsp;км.
мини|Поглед на најсеверната копнена точка во Германија со граничен камен 277 на германско-данската копнена граница
## Историја
мини|Вовјдствата Шлезвиг, Холштајн и Лауенбург пред 1864&nbsp;г.
Во 811 г. е склучен Хајлингенскиот договор со кој реката Ајдер е одредена како граница помеѓу Данска и Франкија. Бидејќи била блатна, реката образувала природна граница. Во највисокиот дел кај вододелницата пределот бил посув. Овде поминувал древниот пат Хервајен, каде е подигнато и пограничното утврдување Даневирке. Подоцна настанале војводствата Шлезвиг и Холштајн. Пред 1864 г. Шлезвиг било лено на Данска, а Холштајн било во Светото Римско Царство (до 1806 г.) и членка на Германскиот Сојуз (по 1815 г). Со обете територии владеел данскиот крал во дополнителни улоги на војвода на Шлезвиг и војвода на Холштајн (напати зедно со други војводи како оние на Готорп). Границата помеѓу данското лено Шлезвиг и германското лено Холштајн сè уште одела по реката Ајдер, границата меѓу војводсвата и Кралството Данска била реката Конгеоен, а пак јужната граница на данската монархија се движела по реката Елба.

Во 1864 г. Шлезвиг-Холштајн бил освоен од Прусија, и со ова е поставена државна граница помеѓу Данска и Прусија/Германија. Се протегала од место на брегот 5 км јужно од Рибе, 5 км околу таа река, и потоа на исток јужно од Вамдруп и веднаш северно од Кристијансфел до Балтичкото Море.

Во 1920 г. границата е поместена за околу 50 км на југ до нејзината денешна положба, согласно изгласаното на референдумот од таа година. Оваа државна граница е предвидена да ја следи јазичната граница, која сепак не е особено реско определена.

## Населени места по границата (од север кон југ)

## Поврзано
* Германско–дански односи

## Наводи


Данска
Германија
Категорија:Свето Римско Царство
Категорија:Државни граници
Нерсов Проток

**Нерсов Проток** (; ; ) — водна површина помеѓу островот канадскиот остров Елсмир и Гренланд која го поврзува северниот дел на Бафиновиот Залив во Атлантскиот Океан со Линколновото Море во Северноледениот Океан. Од југ кон север, протокот ги опфаќа помалите водни површини Смитов Проток, Кејнов Басен, Кенедиев Проток, Холов Басен и Робсонов Проток. Долг е 530&nbsp;км и има најголема длабочина од 600&nbsp;м. Низ протокот од север речиси постојано тече Бофортовата струја, што го отежнува неговото преминување од југ.

Името на протокот е усвоено во 1964 г. со спогодба меѓу данската и канадската влада. Наречен е по британскиот поморски офицер и истражувач Џорџ Нерс (1831 - 1915). Низ него минува државната граница меѓу Данска (т.е. Гренланд како нејзин посед) и Канада.

Протокот и околните води се необично опасни по пловидбата. Преку целата година има санти и пловечки мраз; особено забележителен случај е ледениот остров со димензии од 20 на 10&nbsp;км кој во 1962–1964 г. пропатувал од Линколновото Море низ Нерсовиот и Дејвисов Проток и прешол во Лабрадорското Море. Во август протокот е пловен за мразокршачи. Пред 1948 г. само пет брода успешно стасале северно од Кејновиот Басен. Во 2009 г. бродот „Арктик санрајз“ прв во историјата извршил пловидба до Атлантикот во јуни.

Малиот Хансовиот Остров е предмет на несогласување бидејќи на него полагаат право и Данска (како дел од Гренланд) и Канада. Други острови во протокот се Џо, Крозиер и многу поголемиот Френклинов Остров.

## Историја
Праескимскиот народ од тулската култура стасал до Нерсовиот Проток на почетокот од XIII век, каде ловеле и тргувале со Викинзите. Археолошки наоди од тулската култура и присуството на Викинзите има на островот Руин.

## Наводи

## Надворешни врски
* Исчезнатите „Ледени лакови“ придонеле кон загубата на арктички мраз во 2007 г.  — НАСА 
* Набљудувања на океанската струја од Нерсовиот Проток до западен Грнеланд (2008) 

Категорија:Протоци во Гренланд
Категорија:Протоци во Канада
Категорија:Бафинов Залив
Категорија:Гренландско-канадска граница
Категорија:Меѓународни протоци
Германско-полска граница

мини|250px
**Германско-полска граница** — државна граница помеѓу Германија и Полска. Денешната граница е утврдена во 1945 г. и оди по Линијата Одра-Ниса, во вкупна должина од 467&nbsp;км Се протега од Балтичкото Море на север до Чешка на југ, односно долж реките Одра и Лужичка Ниса, по што доаѓа до Балтикот веднаш западно од пристанишните градови Шчеќин и Швиноујшќе (гер. *Штетин* и *Свинеминде*).

Предвоени германски територии источно од оваа линија и во граничните рамки од 1937 г. сочинувале 23,8&nbsp;% од Вајмарската Република. Овие територии биле одземени на Германија согласно Потсдамската конференција од  1945 г., при што најголем дел ѝ припаднал на Полска. Остатокот (северниот дел на Источна Прусија) му бил даден на СССР и наречен Калининградска Област како ексклава на Руската СФСР. Околу 12 милиони Германци од овие територии ги напуштиле своите родни краишта есента 1944 г. бегајќи пред доаѓањето на Црвената армија.

Од 1950 до 1990 г. Линијата Одра-Ниса била граница помеѓу Источна Германија и Полска. Двете комунистички влади се спогодиле за границата во 1950 г. додека пак Западна Германија најпрвин одбила да ја прифати, а потоа во 1970 г. почнала воздржано да се придржува кон неа.

По таканаречените револуции од 1989 г. новообединета Германија и Полска во 1990 г. потпишале договор со кој двете страни ја потврдиле оваа граница.

## Населени места по границата (од север кон југ)
Дадени се само граничните премини што можат да се поминат со возило, воз или брод. Под местата во Полска во загради се наведени нивните германски имиња кои ги носеле пред припојувањето кон Полска.

## Поврзано
* Германско-полски односи

## Наводи

## Надворешни врски

* Договор помеѓу СР Германија и Р. Полска за потврдување на границата помеѓу нив, 14 ноември 1990 г. (PDF) 
* Источногермански пропагандистички памфлет насловен „Зошто Линијата Одра-Ниса е граница на мирот?“ 


Полска
Германија
Категорија:Државни граници
Трговско друштво

**Трговското друштво** е правно лице во коешто едно или повеќе лица вложуваат пари, ствари или права во имот што го користат за заедничко работење и заеднички ја делат добивката и загубата од работењето. Трговското друштво самостојно трајно врши дејност, заради остварување добивка.

Според членот 20 од Законот за трговски друштва, трговско друштво, без оглед на тоа дали врши трговска или некоја друга дејност, е:
* Јавното трговско друштво (ЈТД) — во него се здружуваат две или повеќе физички и правни лица, кои на доверителите за обврските на друштвото им одговараат неограничено и солидарно со сиот свој имот.
* Командитното друштво (КД) — во него се здружуваат две или повеќе физички и правни лица од кои најмалку еден содружник одговара за обврските на друштвото лично со сиот свој имот, односно неограничено и солидарно ако се најмалку два содружника (*комплементар*), а најмалку еден содружник одговара за обврските на друштвото само до износот на запишаниот влог во друштвото (*командитор*).
* Друштвото со ограничена одговорност (ДОО) — едно или повеќе физички и правни лица учествуваат со по еден влог во однапред договорената основна главнина на друштвото. Содружниците не одговараат за обврските на друштвото.
* Акционерското друштво (АД) — акционерите учествуваат со влогови во основната главнина, којашто е поделена на акции. Акционерите не одговараат за обврските на друштвото.
* Командитното друштво со акции (КДА) — ги опфаќа одликите на КД и АД.

Категорија:Правни лица
Категорија:Деловно право
Граници на Полска

мини|десно|280п|Старите и новите граници на Полска.
**Границите на Полска** имаат вкупна должина од 3.511 или 3.582&nbsp;км, зависно од сметањето. Земјата се граничи со Германија на запад, Чешка и Словачка на југ, Украина и Белорусија на исток и Литванија и руската ексклава Калининградска Област на североисток. На север излегува на Балтичкото Море.

Ова се поединечните државни граници со нивната должина, дадени по надолен редослед.

* со : 796 км
* со : 541 км
* со : 535 км
* со : 467 км
* со : 418 км
* со  (Калининградска Област): 210 км
* со : 104 км
* морска (Балтичко Море): 440 км

Бреговата линија на Полска е долга 770 км.

## Историја
Денешните граници на Полска се определени по Втората светска војна и основањето на Народна Република Полска. Договорени се од големите сили на Кримската конференција во Јалта на 11 февруари 1945 г. и со Потсдамскиот договор од 2 август истата година. Ова било грубо повлекување на границите, а точното разграничување било оставено на Полска и нејзините соседи.

## Поважни гранични премини
мини|десно|250п|Полско-германската граница кај Швиноујшќе. Во заднината е Балтичкото Море.
мини|десно|250п|Полско-чешката граница кај Јавожника.
По стапувањето на Полска во ЕУ во 2004 г. граничните премини со другите членки на унијата станале излишни. Инфраструктурата не е отстранета, но нивната употреба е недозволена според Шенгенскиот договор.

### Поранешни
**со Германија**
* Швиноујшќе
* Колбасково
* Костшин на Одра
* Швјецко
* Губин
* Олшина
* Згожелец
**со Чешка**
* Јакушице
* Кудова-Слоне
* Хакупки
* Ќешин
**со Словачка**
* Хижне
* Лиса Полана
* Јургув
* Барвињек
**со Литванија**
* Огродњики
* Буѓиско

Во минатото Полска имала граници и гранични премини со поранешни земји, или со земји кои повеќе не се граничат со неа:
* поранешни: Чехословачка, СССР, Источна Германија
* денес негранични: Романија, Унгарија, Латвија

### Денешни
мини|десно|250п|Полско-украинската граница под планината Вјелка Равка, Западни Бјешчади.
**со Украина**
* Корчова

**со Белорусија**
* Гродно
 
**со Русија**
* Гжехотки

## Поврзано
* Керзонова линија
* Крајни точки на Полска
* Географија на Полска

## Наводи

## Надворешни врски
Вкус на црешна (филм)

**„Вкус на црешна“** (персиски: ...طعم گيلاس; француски: *Le Goût de la Cerise*) — француско-ирански филм од 1997 година, во режија на Абас Кијаростами (Abbas Kiarostami), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Хомајун Ершади (Homayoun Ershadi), Абдолрахман Багери (Abdolrahman Bagheri), Сафар Али Моради (Safar Ali Moradi), Мир Хосеин Нури (Mir Hossein Noori) и Афшин Хоршид Бахтијари (Afshin Khorshid Bakhtiari). На Канскиот филмски фестивал во 1997 година, филмот ја добил главната награда, „Златната палма“.

## Синопсис
Господинот Бади (го игра Ершади) сака да изврши самоубиство. Поради тоа, тој се вози низ предградијата на Техеран барајќи некого кој ќе го закопа во гробот што веќе си го ископал надвор од градот. Најпрвин, тој среќава млад војник (го игра Моради) кому му нуди пари за услугата, но војникот не прифаќа да го изврши бараното дело и бега од автомобилот. Потоа, тој среќава еден Авганистанец (го игра Нури), кој учи теологија и поради тоа е противник на самоубиството. Најпосле, тој го среќава господинот Багери (го игра Багери), кој препарира птици во музејот. Багери прифаќа да му помогне на Бади, зашто му требаат пари за лекување на болното дете. Додека се возат заедно, Багери му кажува дека во минатото и самиот се обидел да изврши самоубиство, но откако не успеал, сфатил дека вреди да се живее. Истовремено, тој се обидува да го убеди Бади да се откаже од намерата. Ноќта, Бади легнува во гробот, а надвор започнува невреме. Тука се прекинува дејствието и филмот завршува со сцената во која екипата на Кијаростами го снима филмот...

## Наводи

Категорија:Ирански филмови
Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови на персиски јазик
Категорија:Филмови на Абас Кијаростами
Категорија:Филмови со Хомајун Ершади
Категорија:Филмови со Сафар Али Моради
Категорија:Филмови со Мир Хосеин Нури
Категорија:Филмови со Абдолрахман Багери
Категорија:Филмови со Афшин Хоршид Бахтијари
Категорија:Филмови од 1997 година
Категорија:Добитници на Златната палма
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Техеран
Улица на мрачните бутици

**„Улица на мрачните бутици“** (француски: *Rue des Boutiques obscures*) — роман на францускиот писател Патрик Модијано, објавен во 1978 година од издавачката куќа „Галимар“ од Париз. За него, Модијано ја добил најпрестижната француска книжевна награда, „Гонкур“. Инаку, Модијано им го посветил делото на мртвиот брат Риди и на татко си.

## Содржина

## Осврт кон делото
„Улица на мрачните бутици“ е шестиот роман на Модијано во кој тој повторно се зафаќа со егзистенцијалните прашања од неговите претходни дела. Романот е организиран низ сеќавањата распоредени околу главниот лик, кој е погоден од амнезија и поради тоа се наоѓа во потрага по сопстевниот идентитет. Амнезијата како книжевна постапка е веќе користена во литературата и пред Модијано, а тој ја применува на противречен начин: времето на амнезијата на главниот лик е отстрането од приказната, но со својата разурнувачка последица се провлекува низ неа. Со таквиот заплет, личноста е препуштена на непостојаноста на туѓуте сеќавања. Притоа, повеќеслојните метафори на Модијано се покриени со талогот на лесната приказна. Во таа мисла, романот може да се сфати како алузија на улицата на среќавањето на римските комунисти, која е само една попатна адреса на главниот лик заостаната во најдлабоките сеќавања, но која отвора бројни други потраги од кои настануваат другите глави на романот. Притоа, секоја глава е ново нејасно полусеќавање, отежнато од прашања и проблематични траги, најчесто туѓи. Меѓутоа, Ги Ролан, во потрагата по себе, е опкружен со интересна приказна која може да спореди со оние на Сименон. На тој начин, книжевната постапка на Модијано мајсторски ѝ помага на фабулата: приказната е толку полесна и поподвижна, токму поради тоа што е исткаена од овие несигурни сеќавања. Покрај тоа, таа е уште поубава поради тоа што е раскажана низ богата низа од слики при што некои од нив постепено се претвораат во симболи. Таков е случајот со сликата која се повторува низ приказната и така ја стекнува функцијата на рефрен: старата кутија со фотографии во која завршува сè откако од сеќавањата ќе исчезнат имињата на личностите од фотографиите, причините зошто се нашле на нив итн.

## Наводи

Категорија:Дела на Патрик Модијано
Категорија:Француски романи
Категорија:Книги од 1978 година
Категорија:Изданија на Галимар
Полички Округ

__NOTOC__
**Полички Округ** () — округ во Западнопоморското Војводство, северозападна Полска, крај полско-германската граница. Созаден е на 1 јануари 1999 г. со управната реформа од претходната година. Најголем град и седиште на округот е Полице, сместен на 13&nbsp;км северно од војводското седиште Шчеќин. Единствен друг град во округот е Нове Варпно, на 29&nbsp;км северозападно од Полице. Сите останати места се села.

Округот зафаќа површина од  и во 2020 г. имал 81.229 жители. Уделот на градско население изнесува 59,1&nbsp;%.

## Соседни места
Поличкиот Округ се граничи со градот Швиноујшќе (преку Шчеќинскиот Залив) на север и Голењувскиот Округ на исток, градот Шчеќин на југоисток и Грифинскиот на југ. На запад се граничи со Германија (окрузите Западна Померанија-Грајфсвалд и Укермарк).

Полице и Шчеќин имаат заедничка автобуска мрежа.

Округот има патни врски со:
*Шчеќин (Полска), автопат A6 и патишта бр. 10, 13 и 115
*Пазевалк во Западна Померанија-Грајфсвалд (Германија), пат бр. 10
*Голењув (Полска), Пенкун во Укермарк и Берлин (Германија), автоат A6

## Административна поделба
Округот се дели на четири општини од кои две се градско-селски, а две селски. Тука се наведени надолно по бројот на жители во 2016 г.

## Знаменитости
### Приридни знаменитости
* Вкшанска Шума — подрачје на мрежата Натура 2000 во околината на придониот резерват Швидвје и неговото езеро кај Таново и Добра
* Канали - подрачје на мрежата Натура 2000; рушевини од нафтени погони во Полице, денес живеалиште за лилјаци. 
* Кајакарење на реката Гуњица од Венгорњик низ Таново, Татиња и Вјењково до Полице (Јасјењица)
* Лагуната Шчеќински Залив (Тшибјеш, Нове Варпно)

### Културно-историски знаменитости
* Тулноготска црква во Полице - Јасјењица (XIV/XVIII век)
* Остатоци од августински манастирски конаци во Полице - Јасјењица (XIV век)
* Тулноготска капела (XV век) на плоштадот „Хробри“ во стариот дел на Полице
* Неоготска црква (XIX век) во стариот дел на Полице
* Лапидариум во паркот Старомјејски во стариот дел на Полице
* Стари социјални станови (XIX век) во Полице, Ново Варпно и куќи од овој период во Тшебјеж
* Градски дом во Нове Варпно (XIV век)
* Цркви од XIII век во Колбасково, Добра, Волчково, Бук, Вонвелњица, Мјежин, Барњислав и Бендаргово

## Наводи

## Надворешни врски

* Портал на Поличкиот Округ 


Категорија:Окрузи во Западнопоморското Војводство
Категорија:Држави и територии настанати во 1999 година
Грифински Округ

__NOTOC__
**Грифински Округ** () — округ во Западнопоморското Војводство, северозападна Полска, крај полско-германската граница. Созаден е на 1 јануари 1999 г. со управната реформа од претходната година. Најголем град и седиште на округот е Грифино, сместен на 20&nbsp;км јужно од војвоското седиште Шчеќин. ВО округот има уште пет града: Хојна (32&nbsp;км на југ), Мјешковице (52&nbsp;км на југ), Тшќињско-Здруј (33&nbsp;км на југ), Цедиња (45&nbsp;км на југозапад) и Морињ (44&nbsp;км на југ).

Округот зафаќа површина од  и во 2019 г. имал 81.882 жители. Уделот на градско население изнесува 45,4&nbsp;%.

## Соседни места
Поличкиот Округ се граничи со Поличкиот Округ и градот Шчеќин на север, Старгардскиот и Пижичкиот Округ на исток, како и Мишлибушкиот Округ на југоисток. На запад се граничи со Германија (окрузите Укермарк, Барним и Меркиш-Одерланд).

## Административна поделба
Округот се дели на четири општини од кои шест се градско-селски и три селски. Тука се наведени надолно по бројот на жители во 2016 г.

## Наводи

## Надворешни врски

* Портал на Грифинскиот Округ 


Категорија:Окрузи во Западнопоморското Војводство
Категорија:Држави и територии настанати во 1999 година
Младост (роман на Модијано)

**„Младост“** (француски: *Une jeunesse*) — роман на францускиот писател Патрик Модијано, објавен во 1981 година од издавачката куќа „Галимар“ од Париз. Модијано им го посветил делото на постариот брат Риди, како и на своите ќерки Зина и Марија.

## Содржина

## Осврт кон делото
„Младост“ е седмиот роман на Модијано и се занимава со проблемот на суштината на егсистенцијата. Удобната, релативно сигурна сегашност со која почнува романот, е изградена на многу нестабилна основа. Двете главни личности, Луј и особено Одила, скапо ги плаќаат своите искуства од првата младост: полициски станици, насилство, штотуку започнато пријателство кое с епрекинува со чудно, тивко самоубиство. Приказната е раскажана во трето лице, еднина и множина, така што е одделена и од читателот и од раскажувачот. Од средината на романот, кога главниет протагонисти стануваат љубовен пар, приказната продолжува низ нивните заеднички искуства кои временски претходат на почетокот од приказната. На тој начин, сето она што е важно се поместува: минатото преку сеќавањата станува единствената сегашност, а вистинската сегашност од почетокот на романот се проектира во приказната како минлива иднина. И овде, Модијано ја применува техниката на површно прикажување на контурите, па заклучоците кои ги носи читателот се ублажени со бројните лесни потези со кои се насликани и водени главните личности и нивните постапки. Сепак, темните тонови се основа на сите причинско-последични односи и врски во овој роман за младоста. Токму со младоста се поврзани и имињата наведени во посветата — Риди, Зина и Марија — постариот брат на Модијано кој умрел млад, и двете ќерки на Модијано.

## Наводи

Категорија:Дела на Патрик Модијано
Категорија:Француски романи
Категорија:Книги од 1981 година
Категорија:Изданија на Галимар
Толку храбри момци

**„Толку храбри момци“** (француски: *De si braves garçons*) — роман на францускиот писател Патрик Модијано, објавен во 1982 година од издавачката куќа „Галимар“ од Париз. 

## Содржина

## Осврт кон делото
Уште од самиот наслов, во осмиот роман на Модијано на прв прлан избиваат иронијата и хуморот, кои се истакнати со моралниот мрак во кој се западнати ликовите, особено машките. Рамката на романот е противречно јасна и едноставна, а ја сочинува училишната зграда, додека дејствието е развлечено од почетокот на Втората светска војна до почетокот на 1980-тите.

## Наводи

Категорија:Дела на Патрик Модијано
Категорија:Француски романи
Категорија:Книги од 1982 година
Категорија:Изданија на Галимар
Слубички Округ

__NOTOC__
**Слубички Округ** () — округ во Лубушкото Војводство, западна Полска. Созаден е на 1 јануари 1999 г. со управната реформа од претходната година. Најголем град и седиште е Слубице, сместен на 63&nbsp;км југозападно од Гожув Вјелкополски и 79&nbsp;км северозападно од Желона Гура. Покрај седиштето, во округот има уште три града: Жепин на 19&nbsp;км источно, Ошно Лубуске на 25&nbsp;км североисточно и Цибинка на 24&nbsp;км југоисточно од Слубице.

Округот зафаќа површина од  и во 2019 г. броел 47.018 жители. Најнаселено место е Слубице со 16.705 жители, а потоа Жепин со 6.529.

## Соседни места
Слубичкиот Округ се граничи со Гожувскиот на север, Суленќинскиот на исток и Кросненскиот на југ. На запад се граничи со Германија (градот Франкфурт на Одра и окрузите Меркиш-Одерланд и Одра-Шпре).

## Административна поделба
Округот се дели на пет општини од кои четири се градско-селски и една е селска. Тука се наведени надолно по бројот на жители во 2019&nbsp;г.

## Наводи

## Надворешни врски

* Портал на Слубичкиот Округ   


Категорија:Окрузи во Лубушкото Војводство
Категорија:Држави и територии настанати во 1999 година
Хубеи

**Хубеи** — покраина во Народна Република Кина, која е дел од регионот Средна Кина. Името на покраината значи „северно од езерото“, што се однесува на нејзината позиција северно од езерото Дунгтинг. Главен град на покраината е Вухан, кој е политички, културен и економски центар на Средна Кина.
мини|Хубеи во 1936 година

## Наводи

Категорија:Покраини во Кина
Мишлибушки Округ

__NOTOC__
**Мишлибушки Округ** () — округ во Западнопоморското Војводство, северозападна Полска, крај полско-германската граница. Созаден е на 1 јануари 1999 г. со управната реформа од претходната година. Најголем град и седиште на округот е Мишлибуж, сместен на 57&nbsp;км од војводското седиште Шчеќин. Други градови во округот се Барлинек на 24&nbsp;км источно и Дембно на 25&nbsp;км југозападно од Мишлибуж.

Округот зафаќа површина од  и во 2019 г. имал 65.638[ жители. Уделот на градско население изнесува 59,1&nbsp;%.

## Соседни места
Мишлибушкиот Округ се граничи со Грифинскиот Округ на северозапад, Пижичкиот и Старгарскиот на север, Хошченскиот на североисток, Стшелечко-дрезденечкиот на исток и Гожувскиот на југоисток. На крајниот југозапад се граничи со Германија (округот Меркиш-Одерланд).

## Административна поделба
Округот се дели на пет општини од кои две се селски, а три градско-селски. Тука се наведени надолно по бројот на жители во 2016&nbsp;г.

## Наводи

## Надворешни врски

* Портал на Мишлибушкиот Округ 


Категорија:Окрузи во Западнопоморското Војводство
Категорија:Држави и територии настанати во 1999 година
Гожувски Округ

__NOTOC__
**Гожувски Округ** ()  — округ во Лубушкото Војводство, западна Полска.  Созаден е на 1 јануари 1999&nbsp;г. со управната реформа од претходната година. Седиште е градот Гожув Вјелкополски, иако не е дел од самиот округ (туку сопствен градски округ). Единствените градови во округот се Костшин на Одра сместен на 43&nbsp;км западно од Гожув Вјелкополски и Витњица, која е на 25&nbsp;км западно од него.

Округот зафаќа површина од  и во 2019 г. броел 71.669 жители, од кои во Костшин на Одра живееле 17.778, во Витница имало 6.747, а останатите 47.144 жители биле по селата. Уделот на градско население изнесува 37,85&nbsp;%.

## Соседни места
Освен градот Гожув Вјелкополски, Гожувскиот Округ се граничи со Стшелечко-дрезденечкиот Округ на североисток, Мјенѕижечкиот на југоисток, Суленќинскиот на југ, Слубичкиот на југозапад и Мишлибушкиот на северозапад. Во мал дел на запад се граничи со Германија (округот Меркиш-Одерланд).

## Административна поделба
Округот се дели на седум општини од кои една е градска, една е градско-селска и пет се селски. Тука се наведени надолно по бројот на жители во 2019&nbsp;г.

## Наводи

## Надворешни врски

* Портал на Гожувскиот Округ 


Категорија:Окрузи во Лубушкото Војводство
Категорија:Држави и територии настанати во 1999 година
Кросненски Округ (Лубушко Војводство)

__NOTOC__
**Кросненски Округ** () — округ во Лубушкото Војводство, западна Полска. Созаден е на 1 јануари 1999 г. со управната реформа од претходната година. Седиште на округот е градот Кросно Оджањске, сместен на 30&nbsp;км западно од Желона Гура и 79&nbsp;км јужно од Гожув Вјелкополски. Единствениот друг град е Губин кој лежи на германската граница, 28&nbsp;км западно од Кросно Оджањске.

Округот зафаќа површина од  и во 2019 г. броел 55.018 жители. Од нив, во Губин живееле 16.619, во Кросно Оджањске имало 11.319, а 27.080 лица живееле по селата.

## Соседни места
Кросненскиот Округ се граничи со Слубичкиот на северозапад, Суленќинскиот на север, Швјебоѓинскиот на североисток, Желоногурскиот на исток и Жарскиот на југ. На запад се граничи со Германија (округот Шпре-Ниса).

## Административна поделба
Округот се дели на седум општини од кои една е градска, една градско-селска и пет се селски. Тука се наведени надолно по бројот на жители во 2019&nbsp;г.

## Наводи

## Надворешни врски

* Портал на Кросненскиот Округ  


Категорија:Окрузи во Лубушкото Војводство
Категорија:Држави и територии настанати во 1999 година
Хангерок

мини|Црвен хангерок.
**Хангерокот** ― вид фустан што го носеле викиншките жени и некои други раносредновековни северноевропски култури. Облеката била обликувана донекаде како престилка, со два ремени преку рамената обезбедени со брошеви. Тоа обично би се носела врз туника фустан нарекува саерк (*særk*) или киртл (долен фустан).

## Етимологија
Зборот потекнува од германскиот или општогерманскиот збор *Hängerock*. Рок значи здолниште или (историски) фустан на германски, додека *hänger се* однесува на бесење предмети од брошовите.

## Наводи

Категорија:Историја на облеката (Европа)
Димитар Дука Кавасила

**Демитар Дука Кавасила** (; жив. 1347–87) ― висок римски службеник и големец од втората половина на 14 век.

Тој бил поддржувач на Јован VI Кантакузин за време на римската граѓанската војна од 1341-1347, и бил принуден да побегне од Солун во 1342 година, кога радикалната партија на зилотите ја презела власта во градот. Тој бил фатен и затворен од противниците на Кантакузин, но по победата на Кантакузинистите во 1347 година, бил ослободен и награден со обемни земјишта во Каламарија, близу Солун, и титула голем папија (евнух). Неговото точно потекло, а особено причината за неговата употреба на презимето „Дука“, се нејасни; неговиот татко најверојатно се викал Ѓорѓи Кавасила. Во документите што ја потврдуваат неговата кариера, се чини дека Димитар бил поврзан со војската. Тој бил унапреден во голем архон во 1369 година, и му се обратил Димитар Кидон во писмо дури во 1386/7 година.

Се оженил со Ана Ласкарина и имал најмалку два сина, од кои едниот бил земјопоседникот Мануил Кавасила.

## Наводи

## Извори

* 
* 

Категорија:Македонија во средниот век
Категорија:Византијци од 14 век
Јурај Радивојевиќ

**Јурај** или **Ѓураѓ Радивојевиќ** (починал по 23 февруари 1408 година) ― бошњачки благородник. Тој беше кнез во Краина Макарека, служејќи и на кралицата Елена (влад. 1395–1398). Тој бил син на Радивоје, член на благородничкото семејство Вукчиќ, кое му служело на Кралството Босна во Захумје.

Се оженил со Владава, ќерка на кралот Дабиша и ќерката на кралицата Елена, Стана.

## Наводи
 
Категорија:Починати во 15 век
Категорија:Родени во 14 век
Категорија:Кралство Босна
Радич Санковиќ

**Радич Санковиќ** (починал 1404 година) ― моќен босански благородник и магнат во Кралството Босна за време на владеењето на Стјепан Дабиша (1391-1395) и кралицата Елена (1395-1398). Тој се здружил со узурпаторот Стјепан Остоја (1398-1404) за време на граѓанските војни, до неговата смрт во 1404 година. Со титулата војвода, тој држел територии во денешна Херцеговина, вклучувајќи ја и Жупанската Долина со Главатичево како средиште, Невесиње, делови од Попово Поле и поголемиот дел од Конавле.

## Живот
Радич бил син на Санко Милтеновиќ, истоимениот основач на Куќата на Санковиќ (родоначалник бил Дражен Богопенец, господар на Хум под кралот Стефан Урош II Милутин, влад. 1306). Тој и неговиот брат Бељак ги наследиле земјите во Невесиње и Попово Поле (во Херцеговина) и дел од Конавли (најјужната Далмација) по смртта на неговиот татко. Имал браќа Беjак, Будеља, Санчин и сестра Драгана. Во 1388 година, тој и пријателот благородник Влатко Вуковиќ ја предводеле босанската војска против Османлиите кај Билеќа.

Во 1392 година, Радич и Беjак се обиделе да го продадат Конавли на Дубровничката Република. Истата година, на 15 мај, тој издал повелба за трговци од Дубровник, овозможувајќи им да тргуваат на неговите земји. Меѓутоа, состанокот на советот бил свикан од кралот и благородниците кои се противеле на продажбата. Великиот војвода Влатко Вуковиќ (од Косачи) и кнез Павле Радиновиќ (од Павловиќи) биле испратени против Радич во декември 1391 година, откако ги добиле благословите на советот. Двајцата го фатиле Радич и го заземале Конавли, делејќи го меѓу себе, и покрај протестите од Дубровник. Вуковиќ починал набргу по ова, и бил наследен од неговиот внук Сандаљ Храниќ, кој продолжил да се бори против Радич. Радич ја вратил слободата во 1398 година, веднаш барајќи да ги врати изгубените земјишта, станувајќи важен сојузник на Стјепан Остоја. Во 1399 година, тој го продал полето Лисак на Дубровник за 500 перпери. Тој, исто така, стана член на Дубровничкиот велики совет. Радич учествувал во босанско-дубровничката војна во 1403-1404 година, водејќи ги нападите врз Дубровник во името на банот Стјепан Остоја. Храниќ го фатил и го заслепил Радич и го држел во затвор до неговата смрт во 1404 година. Областа на Невесиње до брегот ја презел Храниќ.

## Наводи

### Извори

* 
* John V.A. Fine. (1994). *The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest*. The University of Michigan Press.ISBN&nbsp; . Книги на Google
* Мишиќ, С. (2008). Povelja Beljaka i Radiča Sankovića Dubrovniku. Стар српски архив, (7), 113-127.
Категорија:Починати во 1404 година
Категорија:Кралство Босна
Дрина (жупа)

мини|Босна околу 1412 г.
**Дрина** ― средновековна жупа сместена некаде во она што сега е Подриње (долината на Дрина) во источна Босна и Херцеговина и западна Србија. Нејзината местоположба и ширење е нејасно. Регионот бил дел од првото српско кнежевство, во раниот среден век. Јован Кинам (1143–1185) забележал дека Дрина ја одделувала Босна од Србија, иако во папскиот документ од 1187 година Босна и понатаму била идентификувана како дел од Србија. Жупата Дрина се споменува во *„Летописот на попот Дукљанин*“ (околу 1300 година), како место на една битка и посед на српскиот благородник Тихомир за време на владеењето на кнезот Часлав (927-960). Во 1359 година, великиот челник Димитрија (влад. 1349–59) се споменува дека ги држи Гацко, Дрина, Дабар и Рудин. Дрина се споменува како област со зајакнатиот град Сокол-град во 1444 година, како кнежина во 1448 година, како кнежина со Фалконе (Сокол) во 1454 година. Таа била дел од кнежината на благородничкото семејство Косача.

## Наводи

## Извори

Категорија:Босна и Херцеговина во средниот век
Категорија:CS1: долга вредност за volume
Лука (жупа)

**Лука** - жупа на средновековното кнежевство Захумје (подоцна Хум). Се наоѓала во мочурлива област од двете страни на реката Неретва, од Брегава и Требижат, до делтата на Неретва и Јадранското Море. Се граничела со жупите од Расток (запад), Вучериќ (север), Дријева (исток) и Јадранското Море (југ).

## Книжевност
* Маријан Сивриќ, Srednjovjekovna župa Luka, u: Povijest hrvatskog Počitelja, Чапљина-Загреб 1996, 168-224.

Категорија:Босна и Херцеговина во средниот век
Дабар (жупа)

**Дабар** ― жупа односно дел од средновековното кнежевство Захумје (подоцна „Хум“). Првпат се споменува во 10 век, во *„За управување на Империјата*“, како еден од петте населени градови на Захумје. Бил викан Добрискик. Дабар бил сместен околу Дабарското Поле, и граничел со Дубрава на запад, Невесиње на север, Фатница на исток и Попово на југозапад. Етимологијата на топонимот Дабар е поврзан со животното дабар.

Имало друг регион со истото име во долината на реката Лим, кој бил дел од Српското Кралство до 1373 година, кога босанскиот бан Твртко I го приклучил во неговата држава.

## Наводи

## Извори

* 
* 
* 
* 

Категорија:Босна и Херцеговина во средниот век
Маја Видмар

**Маја Видмар** (родена на 28 јуни 1961 година) — словенечка поетеса, авторка на повеќе стихозбирки.

За нејзината стихозбирка *Присутност* ја освоила Џенковата награда во 2005 година и Прешерновата награда во 2006 година.

## Збирки поезија

* *Телесни раздалечувања (Razdalje telesa)*, 1984 година
* *Начин на врзување (Način vezave)*, 1988 година
* *Итна насока (Ihta smeri)*, 1989 година
* *На подножјето (Ob vznožju)*, 1998 година
* *Присутност (Prisotnost)*, 2005 година
* *Соби (Sobe)*, 2008 година

## Наводи

Категорија:Луѓе од Нова Горица
Категорија:Родени во 1961 година
Категорија:Словенечки поети
Леонтиј I Ерусалимски

**Леонтиј I Ерусалимски**, наречен и Лав (Лео), ― ерусалимски патријарх на Ерусалимската црква од 911 до 928 година. Малку се знае за неговите активности додека бил патријарх.

## Кариера
Леонтиј бил избран за патријаршискиот престол во 911 година по патријархот Сергиј II Ерусалимски се упокоил. Во 923 година, патријаршијата била погодена од муслимански немири кога биле разгневени од неколкуте победи на римските војски во арапско-римските војни. Учесниците во немирите им се одмаздиле посебно на христијаните во Ашкелон и Каесарија каде што биле уништени сите цркви. Црквата на крајот добила дозвола од калифот ал-Муктадир за обнова на црквите.

Патријархот Леонтиј I бил наследен како патријарх од Анастасиј (или Атанасиј) во 929 година.

## Наводи

Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Патријарси на Ерусалим
Категорија:Починати во 928 година