open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bougainvillea spectabilis

***Bougainvillea spectabilis***, позната и како **голема бугенвилеа**, ― вид на цветно растение. Природно расте во Бразил, Боливија, Перу и аргентинската покраина Чубут.

## Опис
*Bougainvillea spectabilis* расте како дрвенест лоза или грмушка, достигнувајќи 4,6 до 12,2 м со лисја во облик на срце и боцкави стебла. Цветовите се претежно мали, бели и незабележителни, нагласени со неколку модифицирани лисја во изразени бои, наречени прицветници. Прицветниците може да се разликуваат по боја, почнувајќи од бела, црвена, виолетова, виолетова-црвена или портокалова. Плод е мала, незабележлива, сува, издолжена ахенја.

## Распространетост
*Bougainvillea spectabilis* природно расте во Бразил, Перу, Боливија и аргентинската покраина Чубут, но таа е вештачки проширена и во многу други области.

## Одгледување
*Bougainvillea spectabilis* претпочита јако сонце, суви услови и плодна почва.

## Употреба

### Традиционална медицина
Племето Јанади од областа Читор, Андра Прадеш, Индија, некогаш ги користело листовите на *Bougainvillea spectabilis* за лекување на дијабетес. Растението исто така се одгледува како украсно растение.

## Галерија

Податотека:Bougainvillea spectabilis - Ботаничка градина Скопје (1).jpg|*Bougainvillea spectabilis* во Ботаничката градина на ПМФ во Скопје.
Податотека:Bougainvillea spectabilis - Ботаничка градина Скопје (2).jpg|*Bougainvillea spectabilis* во Ботаничката градина на ПМФ во Скопје.
Податотека:Bougainvillea spectabilis - Ботаничка градина Скопје (3).jpg|Листови на *Bougainvillea spectabilis* во Ботаничката градина на ПМФ во Скопје.


## Поврзано

* *[[Glendora bougainvillea]]*

## Наводи

Категорија:Флора на Малта
Категорија:Nyctaginaceae
Orbea variegata

***Orbea variegata*** ― вид на цветни растенија од фамилијата Apocynaceae, на англиски познато како **star flower** (ѕвездено цвеќе). Се среќава кај крајбрежниот појас на Западен Кејп во Јужна Африка, каде во зима активно расте во текот на врнежливата сезона. Тоа е инвазивен вид во јужна Австралија.

## Опис
Расте до 10 см висина при 50 см ширина и е безлисно месесто повеќегодишно растение со боцкави стебла слични на кактус, и со ѕвездести, нечисто бели или жолти цветови, интензивно прошарани со бордо, до 8 см во пречник. Цветовите може да имаат правилни (во редови), или неправилни шари. Тие имаат пет зашилени или тапи венечни ливчиња кои го опкружуваат централниот, пенточлен анулус (прстен). Цветовите може да имаат слаб мирис на мрша за да привлечат потенцијални опрашувачи на инсекти.

## Одгледување
Ова растение е популарно за одгледувањето и често се продава под неговото поранешно име *Stapelia variegata*. Има многу англиски народни имиња, вклучително и starfish plant, starfish cactus, carrion cactus, carrion flower, toad cactus, toad plant. Тоа не е сродно со семејството кактуси. Кога се одгледува како украсно растение при променливи температури, потребно е заштита бидејќи не поднесува ниски температури. Најдобро се одгледува под стакло, во услови слични на кактусите.

Во Обединетото Кралство ја добило Наградата на градинарски заслуги на Кралското хортикултурно друштво.

## Галерија

Податотека:Orbea variegata - Ботаничка градина Скопје.jpg|*Orbea variegata* во Ботаничката градина на ПМФ во Скопје.
Податотека:Orbea variegata и Kalanchoe - Ботаничка градина Скопје.jpg|*Orbea variegata* и *Kalanchoe* во Ботаничката градина на ПМФ во Скопје.
Податотека:Orbea variegata1GAETI.jpg|Цвет покажувајќи правилни ознаки
Податотека:Stapelia variegata pm.jpg|Зрели колонии
Податотека:Orbea variegata, fruto.jpg|Плод
Податотека:Orbea variegata (Csillag virág) (1).jpg|Цвеќе


## Наводи

Категорија:Asclepiadoideae
Категорија:Флора на 'Ртските Покраини
Tradescantia subaspera

***Tradescantia subaspera*** ― вид на цветно растение од фамилијата Commelinaceae, домородно во источниот дел на Соединетите Држави. Нејзините стебла во правец цик-цак и пошироките лисја го разликуваат од *[[Tradescantia virginiana]]*. Се препорачува за засенчени натуралистички градинарски поставки. Има три ливчиња кои се со виолетово-сина до виолетова боја. Цветовите цветаат од мај до септември.

## Подтаксони
Прифатени се следните сорти:

* *Tradescantia subaspera* var. *montana* 
* *Tradescantia subaspera* var. *subaspera*

## Галерија

Податотека:Tradescantia subaspera 'Montana' - Ботаничка градина Скопје (1).jpg|*Tradescantia subaspera 'Montana*' во Ботаничката градина на ПМФ во Скопје.
Податотека:Tradescantia subaspera 'Montana' - Ботаничка градина Скопје (2).jpg|*Tradescantia subaspera 'Montana*' во Ботаничката градина на ПМФ во Скопје.


## Наводи

Категорија:Растенија опишани во 1813 година
Категорија:Флора на Њујорк (сојузна држава)
Категорија:Флора на Западна Вирџинија
Категорија:Флора на Пенсилванија
Категорија:Флора на Индијана
Категорија:Флора на Југоисточните Соединети Држави
Категорија:Флора на Мисури
Категорија:Флора на Илиноис
Категорија:Ендемична флора на Соединетите Држави
Категорија:Градинарски растенија од Северна Америка
Категорија:Tradescantia
Begonia maculata

***Begonia maculata*** ( макулата што значи „обележана“), **точкеста бегонија,** ― вид на бегонија со потекло од југоисточен Бразил. Природно расте во дождовните шуми во Атлантикот, се појавува и во бразилските држави Еспирито Санто и Рио де Жанеиро. Донесена е во Мексико, Куба, Доминиканска Република и Аргентина.

*Begonia maculata* има зелени долгнавести лисја со сребрени точки. Долните страни на листовите се црвено-виолетови. Растението образува бели цветови во соцветија со жолти средишта на едно стебло.

## Галерија

Податотека:Begonia maculata - Ботаничка градина Скопје (1).jpg|*Begonia maculata* во Ботаничката градина на ПМФ во Скопје.
Податотека:Begonia maculata - Ботаничка градина Скопје (2).jpg|Лист на *Begonia maculata* во Ботаничката градина на ПМФ во Скопје.


## Наводи

Категорија:Растенија опишани во 1820 година
Категорија:Флора на југоисточен Бразил
Категорија:Ендемична флора на Бразил
Категорија:Домашни растенија
Категорија:Begonia
Категорија:Собни растенија
Billbergia nutans

***Billbergia nutans***, или **солзи на кралицата**, е епифитично растение со потекло од Бразил, Парагвај, Уругвај и Аргентина.

Ова растение често се користи како украсно растение. 

## Сорти
Препознатливи се две сорти:

# *Billbergia nutans* var. *nutans* - Бразил, Парагвај, Уругвај и Аргентина
# *Billbergia nutans* var. *schimperiana* (Wittm. ex Baker) Мез - Бразил, Парагвај

## Култивар

## Галерија

Податотека:Billbergia nutans - Ботаничка градина Скопје (1).jpg|*Billbergia nutans* во Ботаничката градина на ПМФ во Скопје.
Податотека:Billbergia nutans - Ботаничка градина Скопје (2).jpg|Листови на *Billbergia nutans* во Ботаничката градина на ПМФ во Скопје.
Податотека:Billbergia nutans - Ботаничка градина Скопје (3).jpg|Цвет на *Billbergia nutans* во Ботаничката градина на ПМФ во Скопје.


## Наводи

## Надворешни врски

* Фотографии на ''Billbergia nutans''
Категорија:Флора на Бразил
Категорија:Градинарски растенија од Јужна Америка
Категорија:Растенија опишани во 1869 година
Категорија:Флора на Уругвај
Категорија:Флора на Парагвај
Категорија:Флора на Аргентина
Категорија:Епифити
Категорија:Billbergia
Јереј

**Јереј** (грчки: ιερεύς - „свештеник“) — свештеник во православната црква. Јерејот го ракополага архијереј, и тој извршува Свети тајни, го проповеда Евангелието, принесува дарови

Во најстарата црковна литература овој израз се однесува прво на Исус Христос, а потоа и на епископите. Во посебна потесна смисла, зборот ***јереј*** значи личност од втор степен восвештенството.

## Поврзано
* Протојереј-ставрофор
* Протојереј
* Протонамесник

## Наводи

## Литература
* "Опћа енциклопедија" (4 Из-Кзy), Загреб, 1978.
* Владимир Анић, Иво Голдстеин: *"Рјечник страних ријечи"*, Загреб, 2002.
* *"Велики православни богословски енциклопедијски речник*" (том И), Нови Сад, 2000.

Категорија:Православие
Категорија:Верски занимања
Категорија:Христијански поими
Категорија:Грцизми
Верица Каранфиловска

**Верица Каранфиловска** (родена на , во ) — македонска пејачка, најдобро позната по претставувањето на Македонија на Евровизија 2000 како дел од групата XXL со песната „*[[100% те љубам]]*“.

Ќерка е на познатиот Драган Каранфиловски-Бојс, кој пишувал песни за групата. Како дете настапила на многу детски фестивали со нејзиниот татко. Подоцна ја напуштила групата за да започне со соло кариера. Првиот сингл *Заведи ме* го објавила во 2003, а потоа и *Романтична* и *Песна за Ана*. Завршила филолошки факултет и денес живее во Катар.

## Наводи

## Надворешни врски
* Портфолио на учесникот Верица Каранфиловска 

Категорија:Македонски пејачи
Зорица Нушева

[мини|Зорица Нушева на [Берлинале 2019.]]
мини|Зорица Нушева (2019).
**Зорица Нушева** (Делчево)) — македонска глумица.

## Животопис
Првото сценско искуство Нушева го стекнала на училиште со рецитации и како хорска пејачка. Во 2007 година завршила студии за глума на Факултет за драмски уметности (ФДУ) во Скопје.

Нушева работи првенствено како театарска глумица во комични претстави. Член е на ансамблот на Театар Комедија од Скопје. Во 2019 година го имала своето филмско деби со „*[[Господ постои, името ѝ е Петрунија]]*“ од Теона Стругар Митевска. Во социјалната сатира, Нушева ја презема насловната улога на невработена, фрустрирана Македонка која како жена незаконски интервенира во верска поворка резервирана за мажи. За оваа изведба ѝ била доделена глумечка Награда на Фестивалот на европски филм во Севиља истата година.

Нушева е мажена и живее во Скопје. Таа е мајка на две деца.

## Филмографија
* 2007: Сенки
* 2007: Досие К
* 2007: Стапица
* 2011: Турни ме да кинисам
* 2015: Лазар
* 2019: Господ постои, името ѝ е Петрунија
* 2022: Најсреќниот човек на светот
* 2026: Човек против јато
* 2026: Слатката горчина на зрелите калинки

## Награди
* 2019: Фестивал на европски филм во Севиља – најдобра глумица *(Господ постои, името ѝ е Петрунија)*

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Глумици од Делчево
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Апсолвенти на Факултетот за драмски уметности
Ивона Џамтовска

**Ивона Џамтовска** (родена на , во Скопје) — македонска поп-пејачка, најдобро позната по претставувањето на Македонија на Евровизија 2000 како дел од групата XXL со песната „*[[100% те љубам]]*“.

Завршила гимназија, а потоа и филолошки факултет, отсек англиски јазик. Мажена е и има еден син.

## Наводи


## Надворешни врски
* Портфолио на учесникот Ивона Џамтовска

Категорија:Македонски пејачи
Категорија:Живи луѓе
Орце Зафировски

**Орце Зафировски** (роден на , во ) ― македонски текстописец.

## Животопис
Орце по професија е стоматолог, но пишувал песни уште како студент. Кариерата ја почнал со народни песни, но потоа преминал во поп-музика. Освоил неколку фестивалски награди. Неговата соработка со Драган Каранфиловски-Бојс започнала во 1998, на детски фестивал каде нивната песна ја добила наградата од публиката.

## Наводи

## Надворешни врски
* Портфолио на учесникот Орце Зафировски 

Категорија:Македонски текстописци
Жарко Пешевски

**Жарко Пешевски** (роден на 11 април 1991 г.) — македонски ракометар кој игра за Еурофарм Пелистер и за македонската репрезентација.

## Клупска кариера
Пешевски започнал да тренира ракомет на 13-годишна возраст во Металург Скопје и во клубот ги поминал сите возрасни категории. Во првиот тим на Металург, Пешевски за прв пат дебитирал во 2014 година, и истата година со клубот ја освоил титулата во македонската супер лига.

На крајот на сезоната 2017–18, Пешевски започнал интернационална кариера, потпишувајќи договор со украинскиот првак Мотор Запорожје. Тој со клубот го освоил украинскиот супер куп и украинското првенство во сезоната 2018–19, а потоа на крајот на сезоната се преселил во германската Бундеслига, потпишувајќи двегодишен договор со екипата на Штутгарт.

Во сезоната 2020–21, тој бил петти најдобар стрелец за Штутгарт во Бундеслигата, постигнувајќи 90 гола, со процент на реализација од 73%.

## Успеси
*  **[[Македонска ракометна супер лига (мажи)|Македонска супер лига]]**
: **Победник**: 2013–14
*  **[[Украинска ракометна супер лига (мажи)|Украинска супер лига]]**
: **Победник**: 2018–19
*  **Супер куп на Украина**
: **Победник**: 2018

## Наводи

## Надворешни врски
*Жарко Пешевски на Европската ракометна федерација
*Жарко Пешевски  на Мрежното место на Бундеслигата

Категорија:Родени во 1991 година
Категорија:Ракометари од Скопје
Манастир „Св. Иларион Мегленски“

**Свети Иларион Мегленски** () — женски манастир во Воденско, Егејска Македонија. Сместен е во подножјето на планината Ниџе, на 2&nbsp;км источно од селото Баово, на територијата на Општина Меглен.
мини|лево|Манастирот „Св. Иларион Мегленски“
Се смета дека манастирот е наследник на манастирот „Св. Апостоли“ изграден во XII век од македонскиот светец Иларион Мегленски. Во османлиско време тој е пален и уништуван на неколку наврати од мегленските муслимани. Според месното предание од Баово, со уништувањето на Ошинскиот манастир, монасите се преселиле во нему потчинетиот манастир „Св. Иларион“. Баовци од страв од Турците не сакале да ги примат во својот атар. Тогаш, налутениот игумен се помолил на Бога, и тој испратил змии и силен ветар, така убедувајќи ги селаните да ги примат монасите. Според традицијата се вели дека во него имало и тајно училиште. Во 1868 г. ридот сè уште се гледале купишта камења и дел од источниот ѕид на манастирската црква со три прозорци на него. Според грчки извори, претседателот на Воденската егзархиска општина им понудил на баовци 2000 гроша за обнова на манастирот под услов да ѝ се приклучат на Бугарската егзархија, но тие одбиле.

Во 1911 г. архијерејскиот намесник во С’ботско и деец на грчката вооружена пропаганда отец Никандар Папајоану ѝ предложил на грчката влада да се возобнови манастирот, кој според него бил потпален пред три века, односно околу 1600&nbsp; г, и оттогаш е во урнатини. Манастирот е обновен по грчкото освојување на Егејска Македонија во 1912 г. Камен-темелникот на црквата е удрен на местото на стариот манастир од митрополитот Калиник Воденски, и изградбата е завршена за време на владикувањето на Хрисостом Воденски. Изграден е и двокатен конак за монаси. Во 2012 г. е осветена новата манастирска црква, изградена во светогорски стил. При изградбата на новата црква се откриени традги од ранохристијанска градба, веројатно подигната на местото на паганското светилиште на Артемида Агротера.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Иларион Мегленски, Баово
Иларион Мегленски, Баово
Иларион Мегленски, Баово
Иларион Мегленски, Баово
Црква „Св. Димитриј“ - Костурени

**Свети Димитриј** () — црква кај селото Костурени, Воденско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија..

Изградбата на оваа црква започнала на истоимениот рид западно од селото во 1857 г., по прогласувањето на Хатихумајунот, со кој им се дава полна верска слобода на христијанските поданици на царството. Завршена е во 1858 г. за време на митрополитот Мелетиј Мегленски. Претставува трикорабна базилика со нартекс, женска црква и трем од јужната страна. Покривот е на два води, прекриен со камени плочки.

Внатре има резбан иконостас со цветни мотиви, како и многуаголен резбан амвон. Женската црква на западната страна има убав дрвен парапет и решетка. Во жртвеникот е насликан Христос, а во апсидата е Пресвета Богородица Поширока од небесата, а потоа има редица светци. Забележителни се и преносливите икони на Света Недела (1870) и Свети Никола (1860). Средниот кораб е покриен со полуцилиндричен свод, а страничните имаат рамни дрвени тавани.

Камбанаријата е самостојна градба на југоисток од храмот, изградена во 1919 г. според натписот на неа.

За време на Првата светска војна во 1916-17 г. црквата на ридот служела како набљудувачница на српската артилерија.

Натписот над влезот гласи:

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

Димитриј, Костурени
Димитриј, Костурени
Категорија:Појавено во 1858 година
Сламеници во Овер

***Сламеници во Овер*** — слика на Винсент ван Гог што се чува во музејот Ермитаж во Санкт Петербург. Била насликана во Овер-сир-Оаз во мај 1890 година, кратко време пред смртта на уметникот .

Оваа слика била дел од збирката на Сергеј Шчукин, национализирана по Октомвриската револуција. Најпрво била изложена, од 1919 до 1929 година, во Москва во палатата Трубецкој, во која се наоѓал Музејот на модерната западна уметност, а потоа станала дел од вториот Музеј на модерна западна уметност изложена во поранешниот дом на Иван Морозов во Москва. Конечно, во 1948 година станала дел од збирките на музејот Ермитаж.

Ова дело го одразува драматичниот интензитет што уметникот го чувствувал во тоа време. Повторно се навраќа на оваа тема во јули во *[[Колиби со слама на рид|Сламеници на рид]]* (слика чувана во Тејт Британија).

## Наводи

## Библиографија
* Jacob Baart de la Faille, *L'Œuvre de Vincent van Gogh, catalogue raisonné, ouvrage accompagné de la reproduction de plus de 1 600 tableaux, dessins, aquarelles et gravures du maître*, 6 volumes, éditions G. van Oest, Paris & Bruxelles, 1928

## Надворешни врски
*  ''Chaumières à Auvers-sur-Oise'' (официјален сајт на Ермитаж)

Категорија:Слики од Винсент ван Гог
Категорија:Дела од 1890 година
Категорија:Слики во Ермитаж
Сиеста (Ван Гог)

***Сиеста*** (на француски, ***La méridienne*** или ***La sieste***) — масло на платно од Винсент ван Гог насликано помеѓу декември 1889 и јануари 1890 година додека бил интерниран во ментален азил во францускиот град Сен Реми-де-Прованс. Тој е дел од постојаната збирка на Музејот Орсе, во Париз.

Ван Гог за своја тема ја избира сиестата, а се референцира директно на истоимената слика на францускиот сликар Жан Миле. И покрај мирната природа на темата, сликите зрачат со познатиот уметнички интензитет на Ван Гог. Исто така познат на француски како *La méridienne,* *„Сиеста* “ на Ван Гог се смета за едно од неговите ремек-дела. 

## Наводи

Категорија:Слики од Винсент ван Гог
Категорија:Дела од 1890 година
Категорија:Слики во музејот Орсе
Црква „Св. Троица“ - Робово (Дојранско)

**Света Троица** или **Свети Дух** () — црква во некогашното село Робово, Дојранско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Полјанско-кукушката епархија на Цариградската патријаршија.

По прогонот на сето домородно население, во 1922 г. во Робово се населиле грчки доселеници од Тракија, а во 1928 г. и Грци од Понт. Дојденците во прво време ја користеле старата македонска црква „Св. Никола“, изградена околу 1830 г. Во 1935 г. ја изградиле оваа црква, а до неа направиле и училиште. Црквата е подигната со трудот на сите жители, а мајстори биле Стилијанос Пападопулос, Леондис Орфанидис, Николаос Киријакидис, Николаос Орфанидис, Георгиос Пападопулос, Макариос Орфанидис, Герамисос Пападопулос, Јоанис Пападопулос и Хараламбос Киријакидис. На северозапад има куловидна камбанарија.

## Поврзано
* Полјанско-кукушка епархија

## Наводи

Троица, Робово
Троица, Робово
Категорија:Појавено во 1935 година
Славица (филм)

**„Славица“** — југословенски филм од 1947 година во режија на Вјекослав Африќ. Главните улоги ги играат: Ирена Колесар, Јозо Лауренчиќ, Маријан Ловриќ, Браслав Борозан итн.

## Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Далмација околу Втората светска војна. Сиромашната девојка Славица и младиот рибар Марин се соочуваат со големи проблеми во својата средина која не ја одобрува нивната љубов поради класната поделеност на општеството. Кога во Далмација избувнува востание против италијанската окупаторска власт, Славица и Марин, заедно со група задругари, му се придружуваат на востанието и го кријат еден штотуку изграден брод со намера да им го предадат на партизаните. Непријателската војска ги заробува, но партизаните успеваат да ги ослободат. Така, Марин и Славица стануваат партизани при што учествуваат во неколку акции. Меѓутоа, за време на една поморска битка, Славица погинува, а во нејзина чест, партизанскиот брод го добива името „Славица“.

## Наводи

Категорија:Филмови од 1947 година
Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Српски филмови
Категорија:Партизански филмови
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови на Вјекослав Африќ
Категорија:Филмови со Браслав Борозан
Категорија:Филмови со Маријан Ловриќ
Категорија:Филмови со Јозо Лауренчиќ
Категорија:Филмови со Ирена Колесар
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Далмација
Маслинови гранчиња

**„Маслинови гранчиња“** — збирка раскази на македонскиот писател Глигор Поповски.

## Содржина
Книгата содржи 29 раскази:
* Кое на што ни личи
* Чичкото со лопатата
* Јаглика
* Хризантеми
* Што има зад тополите
* Билјана и елката
* Новото дете
* Детето што плачеше
* Раце
* Авион
* На два брега
* Маслинови гранчиња
* Необичната риба
* Сашо сака да биде лекар
* Камен од Месечината
* Чешма крај патот
* Две јоргованчиња
* Рибата и полжавот
* Два јавора
* Волшебникот Димче
* Морскиот коњаник
* Шатовската круша
* Срнчето
* На Гоцевото колено
* Простете, учителе
* Илевата мајка
* Мојата прва книга
* Најубавиот цртеж
* Бошковата радост

## Изданија
Во 2004 година, книгата е објавена од издавачката куќа Просветно дело, Редакција „Детска радост“ во рамки на библиотеката „Лектирни изданија“. Книгата е со димензии од 20 сантиметри и има 96 страници. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-47-050-2. Книгата била испечатена во тетовската печатница „Напредок“, а дизајнот и графичко-ликовното уредување е дело на Жарко Туниќ.

## Наводи

Категорија:Дела на Глигор Поповски
Категорија:Изданија на Детска радост
Категорија:Македонски раскази
Категорија:Раскази за деца
Мартин Велковски

**Мартин Велковски** (роден на 10 март 1997 г.) — македонски ракометар кој игра за Алкалоид и за македонската репрезентација.

## Клупска кариера
Велковски започнал да тренира кошарка во Карпош Соколи, но за кусо време се префрлил во ракометот, во школата на Металург Скопје. 

Тој ги поминал сите возрасни категории во Металург и за првиот тим дебитирал во 2015 година. По пет години во дресот на Металург, каде што бил и капитен на екипата, тој пред почетокот на сезоната 2019–20 го напуштил клубот и потпишал четиригодишен договор со Еурофарм Работник.

## Репрезентативна кариера
Велковски бил член на пионерската, кадетската и јуниорската ререзентација на Македонија, и бил дел од тимот на јуниорската репрезентација на Македонија која го освоила 6. место на Светското јуниорско првенство 2017 во Алжир. 

Своето деби за македонската сениорска репрезентација, Велковски го имал во 2017 година во квалификациите за Европското првенство 2018, а потоа се нашол на конечниот список на играчи кои биле именувани за Европското првенство 2018 во Хрватска од селекторот Раул Гонсалес.

## Личен живот
Неговиот постар брат, Дарко Велковски, е фудбалер и македонски репрезентативец.

## Наводи

## Надворешни врски
*Мартин Велковски на Европската ракометна федерација

Категорија:Родени во 1997 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Ракометари од Скопје
Водомар (Ван Гог)

***Водомар*** (холандски: *IJsvogel aan de waterkant*, букв. Водомар на брегот) ― слика на масло на платно од холандскиот уметник Винсент ван Гог. Била насликана од јули до декември 1886 година. *Речен водомар* била насликана во Париз, Франција. Сега се наоѓа во Амстердам, Холандија, во музејот „ван Гог“.

*Водомар* покажува речен водомар во мочуриште. Птицата е свртена надесно на сликата. Името „Винсент“ е во долниот лев агол на сликата.

## Надворешни врски

* 
* 
**
Категорија:Слики од Винсент ван Гог
Категорија:Слики од 1886 година
Селанка откопува компири

***Селанка откопува компири*** ― слика од Винсент ван Гог, веројатно насликана во 1885 година. Сега се наоѓа во Кралскиот музеј за ликовни уметности Антверпен, Антверпен. Тоа е масло на платно поставено на табла.

Помеѓу 1883 и 1885 година, ван Гог работел во селата Ниу (Нов) Амстердам и Нунен, каде што лошата почва го оневозможувала преживувањето на работниците на фармите и малите стопанственици. Вдахнат од Жан-Франсоа Миле, кого го гледал како „вечниот господар“ на селскиот жанр, ван Гог ги гледал селаните како побожни луѓе облагородени од нивниот напорен труд и ги прикажал во неколку од, како што тој ги нарекол, неговите „кломски дела“. Во средината на јули 1885 година, тој изработил „шест или така големи платна“, вклучувајќи ги и „*[[Јадачи на компири]]*“. Потоа одлучил „засега да прави само мали дела“, што значи студии за фигура како „*Селанка откопува компири*“.

Делото првично било во сопственост на Ј. Вилебек ле Мер, а потоа на неименуван сопственик пред да биде продадено на аукција, каде што неговиот сегашен сопственик можел да го купи благодарение на посредништвото на Дворецот за ликовни уметности во Брисел. Главниот куратор на музејот  напишал дека тоа е „Единственото, одлично дело од мрачното време на Винсент во Холанд сè уште во фламански раце (збирка на Роланд Летен, Гент). Единствениот ван Гог во нашата збирка, благодарение на ниската цена (300.000 франци) по која беше продаден на аукција.“

## Наводи


Категорија:Слики од Винсент ван Гог
Категорија:Уметнички слики од 1885 година
Категорија:Уметнички слики во збирката на Кралскиот музеј на ликовни уметности Антверпен
Патека во есен

***Патека во есен*** ― маслена слика создадена во 1884 година од Винсент ван Гог.
Категорија:Слики од Винсент ван Гог
Категорија:Уметнички слики од 1884 година
Список на баварски кралски сопружници

Во историјата имало три вида баварски сопружници, војвотки, електорки и кралици. Повеќето сопружници наведени се војвотки. Првата сопруга на Баварија била Валдрада во 6 век. Последната сопруга била Марија Тереза од Австрија-Есте во 1913 година.

Куќата со најдолг стаж била династијата Вителсбах, која одиграла голема улога во баварската историја. За време на средновековниот период под династијата Вителсбах, Баварија била поделена на два дела, Горна и Долна Баварија. Ова значело дека можеби имало повеќе од една војвотка од Баварија во исто време, поради неуредното наследство меѓу наследниците. Три од отцепените семејства на Вителсбах беа: Ландшут, Минхен и Инголштат.

Од 555 година имало 99 баварски сопружници: 78 војвотки, 11 кралици, 10 електорки и една маргравина. Елизабета од Лорен и Каролина од Баден имале две титули.

## Кралство Баварија

Категорија:Кралство Баварија
Категорија:Вителсбаховци
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Патарос

**Успение на Пресвета Богородица** () — црква во селото Патарос, Дојранско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Полјанско-кукушката епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1857 г., што стои на надвлезниот натпис од север. Претставува трикорабна базилика — најпопуларниот вид црква во последните години на османлиското владеење. На исток има полукружна апсида со сопствен покрив. Покривот на самата црква е двоводен со триаголни засеци на источната и западната страна. Ѕидовите се од камен, а аглите се зајакнати со правоаголни делкани камења. Внатре трите кораба се поделени со колонада од четириаголни дрвени столбови. На западната страна имало галерија за женска црква.

Храмот работел до 1875 г., кога е затворен и до него е подигната нова црква. Старата е реставрирана во 1999 г. и во неа е отворена уметничка галерија во која се изложени копии на византиски и поствизантиски дела, како и на современи грчки уметници.

## Поврзано
* Полјанско-кукушка епархија

## Наводи

Богородица, Патарос
Богородица, Патарос
Категорија:Појавено во 1857 година
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Патарос

**Свети Ѓорѓи** () — црква во селото Патарос, Дојранско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Полјанско-кукушката епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм во северниот дел на селото. Изграден е во XIX век. Има впечатлива архитектура и живописана внатрешност. Поради ова е прогласен за заштитен споменик на 20 септември 1991 г.

## Поврзано
* Полјанско-кукушка епархија

## Наводи

Ѓорѓи, Патарос
Ѓорѓи, Патарос
Категорија:Споменици на културата во Кукуш (општина)
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Владаја

**Свети Ѓорѓи** () — црква во селото Владаја, Дојранско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Полјанско-кукушката епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1884 г. Претставува трикорабна базилика со димензии 14,80 × 10,30&nbsp;м. Има полукружна апсида украсена со слепи ниши.

Црквата е прогласена за историски споменик на 27 јуни 1987 г.

## Поврзано
* Полјанско-кукушка епархија

## Наводи

Ѓорѓи, Владаја
Ѓорѓи, Владаја
Категорија:Споменици на културата во Кукуш (општина)
Категорија:Појавено во 1884 година
Црква „Св. Антониј“ - Лелово

**Свети Антониј** () — црква во селото Лелово, Кукушко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Полјанско-кукушката епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1880 г. и претставува голема камена градба со припрата и женска црква над неа. Има дрвени столбови премачкани со гипс. Амвонот, иконостасот и балдахинот се насликани и живописани.

Храмот е прогласен за историски споменик на 30 јануари 1985 г.

## Поврзано
* Полјанско-кукушка епархија

## Наводи

Антониј, Лелово
Антониј, Лелово
Категорија:Споменици на културата во Кукуш (општина)
Категорија:Појавено во 1880 година
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Крецово

**Свети Ѓорѓи** () — црква во селото Крецово, Кукушко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Полјанско-кукушката епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1814 г. според натписот над јужната врата. Претставува трикорабна базилика, при чија изградба е употребен материјал од постара градба. Внатре има добро зачуван дрвен иконостас од 1820 г. и владички престол од 1828&nbsp;г.

Храмот е прогласен за историски споменик на 15 февруари 1985 г.

## Поврзано
* Полјанско-кукушка епархија

## Наводи

Ѓорѓи, Крецово
Ѓорѓи, Крецово
Категорија:Споменици на културата во Кукуш (општина)
Категорија:Појавено во 1814 година
Грчки претставки

Можно е списокот да е нецелосен.

## Поврзано
* Претставка
* Македонски претставки
* Латински претставки
* Грцизам
* Латинизам
* Грчки јазик

### Литература
* http://www.etymonline.com/
* http://www.biblestudysite.com/prepositions.htm 
* http://www.middletownbiblechurch.org/egreek/egreek10.htm

Категорија:Лингвистика
Категорија:Македонски јазик
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Света Петка (Кукушко)

**Свети Ѓорѓи** () — црква во селото Света Петка, Кукушко (или Валовишко), Егејска Македонија. Влегува во состав на Полјанско-кукушката епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена околу 1800 г. Претставува трикорабна базилика типична за своето време. Има димензии од 15,30 × 12,30&nbsp;м. Внатре има богати оригинални украси, по што се разликува од традиционалната иконографија од почетокот на XIX век.

На 21 февруари 1989 г. црквата е прогласена за заштитен споменик.

## Поврзано
* Полјанско-кукушка епархија

## Наводи

Ѓорѓи, Света Петка
Ѓорѓи, Света Петка
Категорија:Споменици на културата во Кукуш (општина)
Категорија:Појавено во 1800 година
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Междурек

**Свети Ѓорѓи** () — црква во селото Междурек, Кукушко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Полјанско-кукушката епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа во јужниот дел на селото и изградена е во 1834 г. Претставува трикорабна базилика со дрвен покрив и залепена камбанарија. Внатре има вреден живопис и иконостас со вредни икони.

Во 1981 г. црквата е прогласена за споменик на културата.

## Поврзано
* Полјанско-кукушка епархија

## Наводи

Ѓорѓи, Междурек
Ѓорѓи, Междурек
Категорија:Споменици на културата во Кукуш (општина)
Категорија:Појавено во 1834 година
Ѓорѓи, Междурек
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Јанешево

**Свети Ѓорѓи** () — црква во селото Јанешево, Кукушко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Полјанско-кукушката епархија на Цариградската патријаршија.

## Архитектура
Црквата е гробишен храм, сместен на рид во северниот дел на селото. Претставува трикорабна базилика — најраспространетиот тип во доцните години на османлиското владеење. Имала и женска црква, која денес не е зачувана. По тлоцртот, храмот е павоаголен со полукружна апсида со сопствен покрив на исток. Покривот е двоводен со засеци на источната и западната страна. Влезот е од јужната страна и над него има фреска на Свети Ѓорѓи на коњ. На западната страна имало влез за припратата, но денес е заѕидан. Црквата имала трем на север, запад и југ, но истиот е уништен, а остатоците од дрвените потпори сè уште се видливи во ѕидовите.

Во внатрешноста, во источниот ѕид има пет апсиди, што овозможува вршење на повеќе литургии. На западната страна е зачуван издигнат нартекс со три скалила кон него.

Наосот се состои од три кораба одвоени со две колонади од четиристрани дрвени столбови покриени со гипс за да изгледаат округли. Покривот е од прости дрвени лајсни. Црквата се осветлува од окна со карактеристички железни решетки на северната и јужната страна.

## Живопис
[мини|250п|[Херувим од иконостасот]]
Големиот полукружен свод е украсен со претстави кои тешко се разликуваат — Богородица, Рождеството Христово, Поклонението на мудреците и други. Забележителни се ангелските лица распоредени меѓу фреските кои потсетуваат на западни примери.

Олтарот е одделен од наосот со дрвен насликан иконостас, кој според натписот датира од 1820 г. Поголемиот дел од иконостасот е насликан живописно со цветни мотиви, што е типично за Македонија во XIX век. Мотивите се преземени од традиционалната архитектура во народен стил, полни со симболизам. На еден реставиран дел од оградата се издвојува сцената со бакалот кој краде при мерењето како дел од темата за пеколните маки. Во други делови е темата за Крстот и Страстите Христови. Царските икони во вториот дел се дело претежно на уметници од Кулакиската школа од Солунско. Следват херувимите и Јесеевото дрво. Третиот дел на иконостасот се состои од иконите на Дванаесетте празници, поставени под лаковидните отвори со шарени украси. Горе се Апостолите и на крајот е Крстот, потпрет на два двојни змеја. Царските двери се резбани и украсени со претстави на Благовештението, пророци и јерарси.

Две скриени врати во северниот и јужниот кораб, украсени со претстави на архангелите Михаил и Гаврил, водат во олтарниот простор. Владичкиот престол има купола. Под иконата на Христос на престол е означена годината 1820. На третиот столб од северната колонада е потпрен дрвениот амвон, кој е насликан со фигурите на поединечни светци — Свети Симеон Столпник, Евангелистот Марко и други.

мини|центар|550п|Царски икони од иконостасот

## Поврзано
* Полјанско-кукушка епархија

## Наводи

## Надворешни врски

* Слики од иконостасот на „Св. Ѓорѓи“

Ѓорѓи, Јанешево
Ѓорѓи, Јанешево
Категорија:Споменици на културата во Кукуш (општина)
Ѓорѓи, Јанешево
Растдорф

**Растдорф** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Растдорф се наоѓа во североисточниот дел на областа Химлинг во Емсланд. Поголеми градови во близина се Фризојте на околу 16 километри североисточно, Клопенбург на околу 24 километри источно, Папенбург на околу 28 километри, Хазелине на околу 31 километар јужно и окружниот град Мепен на околу 37 километри југозападно.

Највисока точка кај Растдорф е Квекенберг со 35 метри.

### Соседни општини

Соседни општини на север се општините Хилкенброк во општинската заедница Нордхимлинг, на североисток е градот Фризојте во округот Клопенбург, на југоисток е општината Фрес, на југ е градот Верлте и Бокхолте и на запад се општините Шпанхаренштете и Лоруп.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Лоруп

**Лоруп** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Општината Лоруп се наоѓа во североисточниот дел на Химлинг, на височина до 73 метри. Највисока точка во рамки на селото е 42 метри на Бушхее. Околу 18 километри североисточно се наоѓа градот Фризојте.

### Соседни општини

Соседни општини на север се општините Бреденберг, Естервеген и Хилкенброк во општинската заедница Нордхимлинг, на исток е општината Растдорф, на југ е општината Шпанхаренштете и на запад е општината Бергер во општинската заедница Зегел.

## Галерија


Податотека:Lorup - Hauptstraße 12 ies.jpg|Главната улица
Податотека:Lorup - Rastdorfer Straße + Hauptstraße 07 ies.jpg|Парк


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Фрес (Германија)

**Фрес** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Општината Фрес се наоѓа во североисточниот дел на Химлинг.

### Соседни општини

Соседни општини на север е градот Фризојте во округот Клопенбург, на исток е општината Молберген, на југ е Линдерн во округот Клопенбург, на југозапад е општината Верлте и на запад е општината Растдорф, членови на истата општинска заедница Верлте, како и Фрес.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Црква „Св. Илија“ - Планиница

**Свети Илија** () — црква во селото Планиница, Кукушко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Полјанско-кукушката епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1854 г. Претставува базилика типична за своето време. Внатре има икони на зографот Ставракис Маргаритис од погрченото солунско село Кулакија.

Поради забележителната архитектура и живописаната и украсена внатрешност, црквата е прогласена за заштитен споменик на 20 септември 1991 г.

## Поврзано
* Полјанско-кукушка епархија

## Наводи

Илија, Планиница
Илија, Планиница
Категорија:Споменици на културата во Кукуш (општина)
Категорија:Појавено во 1854 година
Илија, Планиница
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Постолар

**Успение на Пресвета Богородица** () — црква во селото Постолар, Кукушко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Полјанско-кукушката епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во средината на XIX век и се наоѓа во Средното Маало на селото. Претставува трикорабна базилика типична за своето време. Во 1894 г. е изградена посебна камбанарија. Внатре има дрвен иконостас со икони од XIX век. Во храмот има икони на зографот Маргарит Ламбу од погрченото солунско село Кулакија.

Храмот е прогласен за историски споменик на 27 јуни 1987 г.

## Поврзано
* Полјанско-кукушка епархија

## Наводи

Богородица, Постолар
Богородица, Постолар
Категорија:Споменици на културата во Кукуш (општина)
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Хаџилар

**Свети Ѓорѓи** () — црква во селото Хаџилар, Кукушко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Полјанско-кукушката епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа во северниот крај на селото. Изградена е на почетокот на XIX век. Претставува базилика типична за своето време.

Во 1986 г. црквата е прогласена за споменик на културата.

## Поврзано
* Полјанско-кукушка епархија

## Наводи

Ѓорѓи, Хаџилар
Ѓорѓи, Хаџилар
Категорија:Споменици на културата во Кукуш (општина)
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Аканџали

**Свети Ѓорѓи** () — црква во селото Аканџали, Дојранско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Полјанско-кукушката епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм, сместен во југозападниот крај на селото. Изграден е во 1830 г. Според Асен Василиев, црквата е дело на истакнатиот мијачки мајстор Андон Китанов (1829 – 1914). Можно е да е дело на татко му Китан Петров (1793 – 1866).

## Поврзано
* Полјанско-кукушка епархија

## Наводи

Ѓорѓи, Аканџали
Ѓорѓи, Аканџали
Категорија:Појавено во 1830 година
Ѓорѓи, Аканџали
Црква „Воздвижение на Чесниот Крст“ - Станица Аканџали

**Воздвижение на Чесниот Крст** () — црква во селото Станица Аканџали, Дојранско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Полјанско-кукушката епархија на Цариградската патријаршија.

Во 1930 г. во селото Чаали доселените Грци од Турција изградиле црква. Со постепеното населување на жителите од околината, Чаали е припоено кон Станица Аканџали, а старата црква станала премала за да се задоволат потребите. На 30 ноември 1975 г. на сретселото во Станица Аканџали е удрен камен-темелникот на црквата „Воздвижение на Чесниот Крст“. Првата литургија е отслужена на 5 септември 1982 г., а црквата е осветена на 10 април 1983 г. Изградбата е финансирана од мештаните и голем број иселеници.

Во дворот на храмот има параклис „Св. Катерина“. Гробишната црква „Св. Лазар“ исто така е параклис на храмот.

## Поврзано
* Полјанско-кукушка епархија

## Наводи

Константин и Елена, Аканџали
Константин и Елена, Аканџали
Радоњиќко Езеро

мини|Езерото Радоњиќ
**Радоњиќкото Езеро** се наоѓа во јужните делови на Србија, во Метохија, северно од Ѓаковица. Тоа е вештачко акумулационо езеро изградено на притоката на Белот Дрим. Неговата должина е околу 5 км и зафаќа површина од 5,96 км2, што го прави второто по големина езеро во автономната покраина Косово и Метохија, по Газивода (9,2).

## Поврзано

* Список на езера во Србија
* Ѓаковица
* Метохија

## Литература

* 

Категорија:Езера во Србија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Географија на Ѓаковец
Стадион Лусаил

**Стадион Лусаил Ајконик** или **стадион Лусаил** () — фудбалски стадион во Лусаил, Катар. Финалиот натпревар од Светското првенство во фудбал во 2022 година ќе се одигра на стадионот Лусаил.

Стадионот Лусаил е најголемиот стадион во Катар, и е во сопственост на Фудбалската асоцијација на Катар. Исто така, Лусаил е еден од осумте стадиони во Катар кои се пренаменети за Светското првенство во фудбал 2022.

Стадионот се наоѓа на околу 23 километри северно од главниот град на Катар, Доха.

## Изградба
Процесот за пренамена на стадионот започна во 2014 година.

Дизајнот на стадионот е дело на британската фирма Foster + Partners и Populous, поддржани од MANICA Architecture. Стадионот има капацитет од 80.000 седишта. За климатизација на сите стадиони во Катар на кои ќе се играат натпреварите од светското првенство ќе се користи сончева енергија, со што ќе има нула јаглероден отпечаток.

Изградбата на стадионот започнала на 11 април 2017 година. Првичната проценка била дека стадионот ќе биде завршен во 2020 година. Притоа, било планирано да биде домаќин на неколку пријателски натпревари пред да биде користен за Светското првенство. Но, стадионот бил завршен во 2021, и ќе биде домаќин на 10 натпревари вклучувајќи го и финалето.

По Светското првенство, се очекува стадионот да се редизајнира во стадион со 40.000 седишта. Останатите седишта ќе бидат отстранети, и заедно со другите делови ќе се пренаменат во простор достапен на заедницата со продавници, кафулиња, спортски и образовни објекти и здравствена клиника.

## Светско првенство на ФИФА 2022 година
Стадионот Лусаил ќе биде домаќин на десет натпревари од Светското првенство во фудбал во 2022 година, вклучувајќи го и финалето.

## Поврзано
* Спортска арена Лусаил, Лусаил, Катар

## Наводи

Категорија:Згради и градби во Катар
Категорија:Стадиони за Светското првенство во фудбал 2022
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Стадион 974

**Стадион 974** (, порано **Стадион Рас Абу Абуд**) — фудбалски стадион во Рас Абу Абуд, Доха, Катар. Овој стадион бил отворен на 30 ноември 2021 година, и е еден од осумте стадиони во Катар каде ќе се играат натпреварите од Светското првенство во фудбал во 2022 година. По завршувањето на првенството, Стадионот 974 нема повеќе да се користи, односно ќе биде извршена деконструкција на истиот.

## Дизајн и изградба
Концептот на стадионот бил дизајниран од страна на шпанската компанија Fenwick Iribarren Architects.  Стадионот се наоѓа на вештачки гребен, и е изграден на брег од 450.000 квадратни метри. Како и некои од останатите стадиони, овој стадион има модуларен дизајн. Направен е од 974 рециклирани контејнери за транспорт во чест на индустриската историја на локацијата и меѓународниот повикувачки број за Катар (+974). Некои од овие контејнери содржат скали, штандови и тоалети. По завршувањето на првенството, контејнерите и седиштата ќе бидат демонтирани и донирани на некои од неразвиените земји во светот. Стадионот 974 е првиот привремен стадион во историјата на Светското првенство на ФИФА. 

Стадионот е еден од осумте што се пренаменети за Светското првенство на ФИФА во Катар 2022 година. Процесот за пренамена на стадионот започнал во 2017 година. Во изградбата на стадионот учествувале HBK Contracting Company (HBK), DCB-QA, Time Qatar, Fenwick Iribarren Architects (FI-A), Schlaich Bergermann Partner и Hilson Maron. 

Стадионот добил четири ѕвезди од Глобалниот систем за проценка на одржливост (GSAS).

## Историја
Стадионот првично бил најавен под името *Стадион Рас Абу Абуд*. За време на настанот организиран по повод отворањето на стадионот на 20 ноември 2021 година, стадионот официјално бил преименуван во Стадион 974.

Првиот натпревар на Стадионот 974 се одржал на 30 ноември 2021 година на денот на отворањето на Арапскиот куп на ФИФА, помеѓу Обединетите Арапски Емирати и Сирија.  Стадионот бил домаќин на пет натпревари за време на Арапскиот куп на ФИФА 2021 година.

## Светско првенство во ФИФА 2022 година
Стадионот 974 ќе биде домаќин на седум натпревари од Светското првенство во фудбал во 2022 година.

## Наводи

Категорија:Згради и градби во Катар
Категорија:Стадиони за Светското првенство во фудбал 2022
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Парабола за сејачот

[десно|мини| [Икона што го прикажува Христос како сејач, Романија.]]
**Парабоала за сејачот** — една од најпознатите Исусови алегориски приказни. Станува збор за сејач кој фрла семе наоколу (на пат, на карпа, меѓу трње) и најголемиот дел од семето се губи. Меѓутоа, мал дел од семето паѓа на добра почва и повеќекратно раѓа.

Оваа приказна е запишана во канонските евангелија според Матеј, Марко и Лука, како и во неканонското евангелие според Тома.

## Парабола
Параболата започнува така што Исус еден ден излегол од домот и седнал покрај морето, а околу него се собрало мноштво луѓе. После тоа, тој се качил на лаѓата и држел проповед, додека народот стоел на брегот.

### Според Матеј
[десно|мини| [Џејмс Тисо, *Исус проповеда од лаѓата*.]]
Евангелието според Матеј ја раскажува следнава Исусова парабола:

### Според Марко
Евангелието според Марко го пренесува следново:

### Според Лука
Евангелието по Лука го пренесува следново:

## Толкувања
По завршување на проповедта, Исус им дал толкување на оваа парабола на своите ученици. Кога го прашале зошто им зборува на луѓето во параболи, Исус одговорил: „ *Вам ви е дадено да ги знаете тајните на царството Божјо, а на оние што се надвор во параболите*“ (Марко 4:11). Зашто тие „*гледајќи не гледаат, а слушајќи не слушаат, ниту разбираат*“ (Матеј 13:11-13). Кога учениците го замолиле да го објасни значењето на параболата, тој одговорил:
Потоа Исус им ја објаснил параболата за сејачот:

### Според Матеј
Матеј го наведува следното толкување на Исусовата парабола за сејачот:

### Според Марко
Марко го наведува следново толкување на Исусовата парабола за сејачот:

### Според Лука
Лука го наведува следното толкување на Исусовата парабола за сејачот:

### Современи толкувања
[десно|мини| [Питер Бројгел Постариот, *[[Парабола за сејачот (Бројгел)|Парабола за сејачот]]*.]]
Повеќето проучувачи веруваат дека оваа Исусова парабола изворно е оптимистичка, бидејќи и покрај сите неуспеси, семето на крајот успева, пушта корен и дава голем принос.

Има и такви кои се прашуваат дали појаснувањето во канонските евангелија првично било Исусово или било вметнато подоцна. Некои веруваат дека Исус зборувал во алегориски параболи затоа што не сакал сите да го разберат, туку само неговите следбеници. Тие веруваат дека е неопходно однапред да се има вера во Исус, инаку Исус нема да ги просветли туку само ќе ги збуни.

Понекогаш параболата се толкува во смисла дека постојат неколку нивоа на спасение: Иринеј верува дека постојат разлики помеѓу небесните живеалишта на оние кои произведуваат стократно, оние кои произведуваат шеесеткратно и оние кои произведуваат триесеткратно.

Според толкувањето на Мормонската црква, „зборот“ ги претставува сите канонски евангелија, кои не ги прифаќаат сите со иста посветеност:

## Наводи

## Надворешни врски

* „Излезе сејач“ — толкување на параболата од митрополитот Наум Струмички

Категорија:Исусови параболи
Категорија:Сатана