Исповед

[230px|десно|мини|[Џузепе Молтени: Исповед, 1838]]
**Исповед** — една од христијанските тајни во која верникот му ги исповеда своите гревови на свештеник (исповедник) и добива прошка за гревовите направени по крштевањето, заради обновување на заедницата со Бога и помирување со литургиската заедница чиј член е.

Во христијанската традиција светите тајни на покајанието и исповедта се сметаат за неизбежни начела во животот на верникот.

Тајната на исповедта претпоставува четири елементи:

# каење
# исповедање на гревовите
# молитва за прошка
# помирување со заедницата, што се манифестира со светата причест.

Покајанието има траен карактер и може да се врши независно од причеста.

## Начин на исповед
Исповедта се прави во храм или исповедалница, пред свештеник. Верникот тогаш исповеда сè што го мачи во душата и ја оптоварува неговата совест. Гревовите се исповедаат, дури и оние направени во мислите и желбите.

## Чување тајна
На современите исповедници им е забрането да ги откриваат гревовите на оние што се исповедале, иако во древно време исповедта била отворена и јавна (првите христијани се срамеле да хулат на Бога, а не на луѓето). До 1917 година биле дозволени два исклучоци од ова правило:

* ако некој во признанието изјавил зла намера против суверениот и јавниот ред, без притоа да изрази негирање на таквата намера
* ако некој, иако тајно, намерно создал искушение меѓу луѓето (верска фикција, лажно чудо) и признал, но не изразил согласност со јавна објава, дека последиците од искушението ќе бидат уништени.

**Денес, гревовите откриени во исповедта не се објавуваат под никакви услови, дури и кога се сведочи за време на истрага и на суд**.

При исповедањето, забрането е да се прави разлика меѓу луѓе кои се благородни и едноставни, да им се опростува на едните, а со другите да се постапува строго, исповедта се претвора во средство за принуда и нескромни барања. Забрането е да се врши исповед на неколкумина истовремено, не само на возрасни, туку и на деца. Во исповедта на глуви или на странски државјани кои не го зборуваат локалниот јазик, на исповедникот му е дозволено да се обрати и да се запознае со моралната состојба на исповедникот пред неговите роднини, а исто така да го покани писмено да се изјасни за своите гревови; овој запис мора да биде запален во негово присуство. Заедно со опоменувањето на покајникот и одредувањето на епитимијата, исповедникот е должен да ги разликува гревовите што се простени (направени од незнаење и слабост) од оние што се сметаат за смртни, во случај кога покајанието го лиши христијанинот од Божјата благодат.

## Исповедта како тема во уметноста
* Исповед - расказ од Иво Андриќ

## Поврзано
* Свети тајни
* Покајание
* Каење

## Наводи

## Литература

*
*
*
*Edward L. Kimball (1998). "The History of LDS Temple Admission Standards". *[[Journal of Mormon History]]* **24** (1): 135&ndash;176.
*
**The Sacrament of Forgiveness*, by Gilbert Prower Symons, in series, *The Advent Papers*, Cincinnati, Ohio: Forward Movement Publications, [196-]. *N.B*.: Expresses an "Anglo-Catholic" viewpoint of Anglicanism.

## Надворешни врски

*Confession "Made Easy"
*Catholic celebration of the Sacrament of Penance (Rite of Penance) 
*Confession – Catholic Sacrament of Reconciliation – Penance
*Anglicanism and Confession
*Lutheran view on Confession
*Sacraments of Repentance and Confession in the Coptic Orthodox Church
*Confession in the Russian Orthodox Church (photo)
*Confession Eastern Orthodox Church
*The Church Fathers on Confession

Категорија:Православие
Категорија:Свети тајни