open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lactarius vitellinus

***Lactarius vitellinus*** е член на родот Млечки(печурки) со големи млечни шапки од редот Russulales. Пронајден во северен Тајланд, тој бил опишан како нов за науката во 2010 година.

### Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Габи на Азија
Црква „Св. Петка“ - Косинец

**Света Петка** () — црква во селото Косинец, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

## Местоположба
мини|лево|180п|Икона Света Петка од храмот, XIX&nbsp;век
Храмот се наоѓа во северниот дел на селото.

## Историја
Црквата е изградена во 1867 г. на место кое, според легендата, овчар открил чудотворна икона на Света Петка. Храмот е уникатно дело на западномакедонската духовна архитектура. Црквата, заедно со чешмата Кланца била единствената опстаната градба по уништувањето на селото во 1949 г. во Граѓанската војна. Во 1957 г. во него се доведени Власи, и тогаш е доградена камбанарија во карактеристичен грчки стил.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Петка, Косинец
Петка, Косинец
Категорија:Појавено во 1867 година
Џон Даглас (епископ од Солсбери)

мини|Епископ Даглас, облечен во мантија на Канон од Виндзор
**Џон Даглас** (14 јули 1721 - 18 мај 1807) бил шкотски научник и англикански бискуп.

Даглас е роден во Питенвим, Фајф, син на дуќанџија, и се школувал во Данбар, Источен Лотиан и на колеџот Балиол, Оксфорд, каде што магистрирал во 1743 година.

Како капелан на третиот полк на гардистите, тој бил во Битката кај Фонтноа, 1745 година. Потоа се вратил во Балиол како изложувач на Снел. Станал викар на Високиот Еркал, Шропшир во 1750 година. Канон на Виндзор, имено Канон на единаесеттиот штанд во капелата Свети Џорџ, Виндзор (1762–1776); член на поглавјето на катедралата Свети Павле во 1777 година; Епископ од Карлајл во 1787 година; Дин од Виндзор во 1788 година; и бискуп од Солсбери во 1791 г. Како бискуп од Солсбери, тој *по службена должност* бил и канцелар на Редот на жартиерата . Други негови почести биле степенот на ДД (1758) и оние како на член на Кралското друштво и член на Друштвото за антиквари.

Даглас не бил извонреден црковник. Тој претпочитал да престојува во Лондон во зима и на модерни места за бањање во лето. Под покровителство на Ерл од Бат навлегол во неколку книжевни контроверзии. Тој го бранел Џон Милтон против обвинението за плагијат на Вилијам Лаудер (1750), и го нападнал рационализмот на Дејвид Хјум во неговото *Писмо за критериумот на чудата* (1754). Тој продолжил да ги критикува следбениците на Џон Хачинсон во неговото *Апологија за свештенството* (1755)..Даглас исто така, ги уредувал *списанијата* на Капетан Кук и *Дневникот* и *писмата* на Кларендон (1763). Том на *Разни дела,* предговор со кратка биографија била објавена  постхумно во 1820 година.

Една од неговите сестри ја одржвала Британската кафеана, едно од значајните места за состаноци во Лондон, особено за Шкотланѓаните.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Членови на Кралското друштво
Категорија:Починати во 1807 година
Категорија:Родени во 1721 година
Категорија:Шкотски научници
Јохан Николаус Гец

200px|мини|Јохан Николаус Гец во 1750 година
**Јохан Николаус Гец** (9 јули 1721 – 4 ноември 1781) бил германски поет од Вормс.

## Биографија
Гец бил роден во Вормс. Студирал теологија во Хале (1739–1742), каде што станал пријател со поетите Јохан В.Л. Глејм и Јохан Питер Уз. Неколку години делувал како воен капелан, а потоа извршувал разни други црковни функции. Починал во Винтербург, во близина на Бад Кројзнах

## Дела
Записите на Гец се состоеле од голем број кратки стихови и неколку преводи, од кои забележлив бил преведот на Анакреонт. Неговите оригинални композиции биле лесни, живи и блескави и биле анимирани повеќе од француската духовитост отколку од германската длабочина на чувствата. Најпозната од неговите песни била*Островот на девојките*, елегија која наишла на топло одобрување на Фридрих Велики. Други дела биле *Тамир до розите* и *До читателот на романи*.

*Разни песни* на Гец биле објавени со биографија од Рамлер (1785; ново издание, 1807), а збирката од неговите песни, која датирала од годините 1745–1765, била уредена од К. Шудеркопф во *Германската литературна мисла од 18 и 19 век* (1893).

Категорија:Луѓе од Вормс
Категорија:Германски поети
Категорија:Починати во 1781 година
Категорија:Родени во 1721 година
Категорија:Германски теолози
Lactarius abbotanus

мини|Lactarius abbotanus

***Lactarius abbotanus*** е член на родот Млечки(печурки) во редот Russulales. Пронајден е во Индија, а првпат бил опишан од миколозите Ј.Р. Шарма и Канад Дас во 2003 година.

## Опис
Шапката е конвексна со депресивен центар, со димензии помеѓу 64 и 83 мм во пречник. Ламелите се жолтеникаво бели и далечни, при што се забележуваат околу 4 на 10 мм. Дршката е од 38 до 45 години мм во висина и од 14 до 18 мм во пречник, цилиндрични или со малку поширока основа. Шуплива е, а основата е влакнеста. *L. abbotanus* зрачи со бел латекс, кој станува брилијантно во жолт веднаш по изложувањето на воздух. Овој вид е тесно поврзан со *L. citriolens*, *L. delicatus* и *L. aquizonatus*.

## Распространетост и екологија
Видот бил забележан како осамен, формирајќи ектомикориза со примероци на *Quercus leucotrichophora* во умерените листопадни шуми на планините Кумаон . Примероците од типот беа собрани во планината Abbot, Champawat, Uttaranchal. Видот е именуван по местото каде што биле забележани на надморска височина од 2200 м.

### Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)

## Наводи
 

## Надворешни врски

* 

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:CS1-одржување: датумски формат
Категорија:Габи на Азија
Lactarius acerrimus

***Lactarius acerrimus*** е член на родот Млечки(печурки)  од редот Russulales. За прв пат бил опишан од Макс Брицелмајр во 1983 година.

## Опис
Шапката на печурката има помеѓу 5 и 15 см во пречник. Понекогаш зазема облик на инка кога е старо. Ламелата е во кремова боја кога е млада, добивајќи окер боја додека созрева. Нејзиниот раб е мазен, брановиден и неправилен. Дршката е кратка и тврда, со должина од 2 до 5 см и помеѓу 0,8 и 2&nbsp;cm дебелина.

## Распространетост
мини|Дистрибуција на ''Lactarius acerrimus'' во европските земји.
Видот може да се најде главно во Европа, но е забележан во Северна Америка и во Мароко.

### Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Габи на Македонија
Категорија:Габи на Европа
Црква „Св. Никола“ - Оштима

**Свети Никола** () — преродбеничка црква во селото Оштима, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

## Историја
Црквата е гробишен храм на селото, сместен во неговито источен крај. Претставува трикорабна базилика, изградена во 1866 или 1867 г. Иконостасот е дело на попот Ѓорѓи, изработен во 1867 г..

Камбанаријата е изградена во 1911 г.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

Никола, Ошитима
Никола, Ошитима
Категорија:Појавено во 1866 година
Бетула гландулоса (Betula glandulosa)

***Бетула Гландулоса е*** **американската џуџеста бреза**, позната и како **смолеста бреза** или **грмушка бреза**, е вид бреза со потекло од Северна Америка.

## Опис
Американската џуџеста бреза е повеќестеблеста грмушка која обично расте 1-3 метри високо, често формирајќи густи грмушки. Стеблата се тенки, ретко над 5-10 сентиметри пречник, со мазна, темно кафеава кора. Листовите се речиси кружни до овални, 0.5-3 сентиметри  долги и 1 -2.5 сентиметри  широки, со назабени краеви. Плодните мачки се исправени, 1-2.5 сентиметри долги и 5-12 милиметри широки.

Таа е тесно поврзана со џуџестата бреза ( *Betula nana* ), а понекогаш се третира како нејзин подвид, како *B. nana* subsp *жлезда*. Се разликува од типичниот *B. nana* по присуството на вродени брадавици на ластарите и подолгите ливчиња. Се појавуваат хибриди со неколку други брези.

## Живеалиште и дистрибуција
мини|''Betula glandulosa'', сликана во езерото Чепета, Уитах, Јута.
Ова растение се јавува во арктичките и ладни умерени области од Алјаска од исток до Њуфаундленд и јужен Гренланд, и на југ на високи надморски височини до северна Калифорнија, Колорадо и Црните ридови на Јужна Дакота на запад, и локално на југ до северен Њујорк. на исток. На Арктикот, се појавува до нивото на морето, додека на југ од опсегот, расте до 3400 метри надморска височина.

Таа е типично мочурлив вид, кој расте во мочуришта, мускези или други влажни почви со недостаток на хранливи материи, но може да се најде на широк спектар на локации, кои се движат од карпести субарктички локалитети до бореални шуми со длабоки почви богати со органски материи. Тоа е најчестата грмушка на дрвото во внатрешноста на Алјаска, формирајќи речиси континуирана зона помеѓу дрвото и алпската тундра.

## Екологија
Многу видови на диви животни се потпираат на оваа грмушка како извор на храна, особено копитарите како лос, елени, карибу и елен. Неговата предност како извор на храна варира во зависност од специфичната популација; лосовите во Алберта, на пример, е познато дека многу го пасат, додека лос во Алјаска е забележано дека се јаде на пониско ниво. Мечките, малите цицачи, птиците и инсектите исто така се потпираат на грмушката како извор на храна.

Американската џуџеста бреза обезбедува покривка за птармиганите, а гризли мечките постојано ја користат за да ги градат своите дувла.

Овој вид е ценет поради неговиот потенцијал за контрола на ерозијата и се користи за да помогне во стабилизирање на бреговите на потоци.

## Наводи

* Флора на Северна Америка: ''Betula glandulosa'', RangeMap
* Хант, Д. (1993). *Бетула.* *Зборник на трудови од IDS Betula симпозиумот 2–4 октомври 1992 година* . Меѓународно здружение за дендрологија.

## Поврзано

* Профил на растенија на USDA за ''Betula glandulosa'' (смола бреза)
* База на податоци Calflora: ''Betula glandulosa'' (Смола бреза)

Категорија:Бреза
Категорија:Незагрозени видови според МСЗП
Џорџ Херви, втор гроф од Бристол

десно|мини|311x311пкс| Гроф од Бристол
**Џорџ Вилијам Херви, втор гроф од Бристол** (3 август 1721 &#x2013; 18? или 20? Март 1775), најстариот син на Џон Херви, вториот барон Херви, од неговиот брак со Марија (1700 &#x2013; 1768), ќерка на Николас Лепел.

Лорд Бристол служел неколку години во армијата, а во 1755 година бил испратен во Торино како вонреден пратеник. Тој беше амбасадор во Мадрид од 1758 до 1761 година, пополнувајќи тешка позиција со кредит и достоинство и се рангирал меѓу следбениците на Пит.

Назначен за лорд поручник на Ирска во 1766 година, тој никогаш не ја посетил таа земја за време на неговиот краток мандат на оваа функција и, откако служел кратко време како чувар на Тајниот печат, станал младоженец на украдениот Џорџ III во јануари 1770 година. Умрел неженет, а го наследил неговиот брат.

## Наводи

Категорија:Починати во 1775 година
Категорија:Родени во 1721 година
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Лошница

**Свети Ѓорѓи** () — преродбеничка црква во селото Лошница, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Изворно ѝ припаѓала на Охридската архиепископија.

Црквата е сместена на сретселото и има три периода на изградба. Првиот е од околу 1650 г. Од тој храм преостануваат делови од резбаниот иконостас — десниот дел на таблатурата и други делови, резбан проскинитар, на кој стои вредната икона „Богородица Патеводителка“ и две-три мали преносливи икони. Црквата била 4&nbsp;м во ширина и 5-6&nbsp;м во должина.

Храмот е урнат и повторно изграден во 1761 или 1768 г. според натписот на камен-темелникот. Неколку години подоцна, во 1775 г. е украсена со фин резбан иконостас и девет убави царски икони, дело на анонимни мајстори, владички прстол и проскинитар на Свети Ѓорѓи. Овој храм бил широк и долг 6&nbsp;м.

Околу 1880 г. е срушена и втората црква, и за кратко време до 1882 г. е подигнат нов величествен храм од мајстори од Жупан, а црковните предмети, иконостасот и мебелот од стариот храм се пренесени во него. На 22 јули 1936 г. црквата делумно настрадала во пожар, но преживеале иконостасот, владичкиот престол, двата проскинитара и сите преносливи икони освен една.

Додека бил на чело на Костурската епархиха од 1931 до 1936 г. митрополитот Диодор Шишански ја префрлил парохијата во Шишанската епархија. На 24 февруари 1974 г. парохијата е вратена во Костурската епархија.

## Живопис и икони

St Christofer Germas Loshnitsa Church.JPG | Свети Христофор, фреска одXIX век
St George Icon St George Church Germas Loshnitsa 3.JPG | Икона на Свети Ѓорѓи, 1775 г.
Icon of Saint Modest in Germas Loshnitsa 1775.jpg | Икона на Свети Модест, 1775 г.
St George Icon St George Church Germas Loshnitsa 4.JPG | Икона на Свети Ѓорѓи во северниот проскинитар, 1775 г.
Christ Icon Germas Loshnitsa Church 18 Century.jpg | Исус Христос, фреска од XIX век
Dormition Icon Germas Loshnitsa 2.jpg | Икона на Успението Богородично, XVII век
Soul of a Righteous Germas Loshnitsa 1775 Icon Detail.JPG | Душата на праведникот, 1775 г.


## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Ѓорѓи, Лошница
Ѓорѓи, Лошница
Категорија:Појавено во 1761 година
Категорија:Појавено во 1882 година
Остра млечка

**Остра млечка** () — габа од родот млечки во семејството на гулапките (*Russulaceae*). Се среќава во Европа и за првпат е опишан во 1821 г. од британскиот ботаничар Семјуел Фредерик Греј. Се смета за невкусна поради силниот вкус, но горчината може да се отстрани со миење и солење.

## Опис
Ова е единствениот вид од родот чие млеко станува розово по кратка изложеност на воздух. Шапката има пречник помеѓу 5 и 8&nbsp;см и со костеново кафеава боја, а станува леплива кога е влажна.

### Поврзано
* Список на млечки (печурки)

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Габи на Македонија
Категорија:Габи на Европа
Елифалет Даер

мини|Елифалет ДаерШеф на правда на Врховен суд во КонетикатВо служба

1789-1793Делегат на континенталниот конгресВо служба

1782-1783Говорници на Претставничкиот дом на КонектикатЧлен на Претставничкиот дом на Конектикат

Во служба1756-1784Лични детали

Роден: Септември 14, 1721Починал: Мај 13, 1807 (на возраст од 85) Виндхам, КонетикатПогребан на гробишта во Виндам

Сопруга: ХулдаДеца: Амелија, ТомасПрофесија: Адвокат

Служба во војскаРанк: ПолковникБитки/војни: Француска и Индиска војна
**Елифалет Даер** (14 септември 1721 - 13 мај 1807) бил правник, поротник и државник од Виндам, Конектикат.  Тој бил делегат за Конектикат на многу сесии на Континенталниот конгрес, ја потпишал Континенталната асоцијација и е еден од основачите на Соединетите Држави.

Даер е роден во Виндам и студирал на Јеил каде што дипломирал во 1740 година. Тој читал право и бил примен во адвокатурата во 1746 година. Станал член на милицијата, а потоа во 1747 година бил избран за мировник и член на колонијалното собрание. Тој, исто така, бил вклучен во неколку шеми за развој на земјиштето за областите Сускехана и долината Вајоминг.

Во француската и индиската војна, Даер бил потполковник во милицијата. Учествувал во експедицијата што ја зазела Краун Поинт од Французите, како полковник на Третиот провинциски полк во Конектикат во 1755 година. Во 1758 година, тој го водел својот полк во Канада како поддршка на операциите на Амхерст и Волф.

Во 1763 година, тој го посетил Лондон како агент за компанијата *Susquehanna Land* во неуспешен обид да се здобие со титула за колонијален потфат во регионот Вајоминг. Конектикат го испратил Даер во Њујорк на Конгресот за Законот за поштенски марки . Овој протестен Конгрес бил важен претходник на Американската револуција . Во 1766 година, тој бил избран за судија на повисокиот суд во Конектикат. Тој ја одржал таа функција до 1793 година, служејќи како главен судија по 1789 година.

Како што започнала револуцијата, Даер бил именуван во Државниот комитет за безбедност и именуван за делегат на Континенталниот конгрес во 1774 година. Служел во Конгресот во текот на 1774-1775, 1777-1779 и 1782-1783 година. Џон Адамс, во својот дневник, го окарактеризирал Дајер како „... долготраен и кружен, нејасен и облачен, многу зборлив и многу досаден, но сепак чесен, достоен човек; мисли добро и добро проценува“.

Даер се повлекол од јавниот живот во 1793 година. Починал дома во Виндам на 13 мај 1807 година и бил погребан на гробиштата Виндхам. Неговата ќерка Амелија била мажена за Џозеф Трамбул, кој служел со Даер во Континенталниот конгрес.

## Наводи

## Поврзано

* Конгресната биографија на Даер

Категорија:Апсолвенти на Јејл
Категорија:Починати во 1807 година
Категорија:Родени во 1721 година
Црква „Св. Атанасиј“ - Лошница

**Свети Атанасиј** () — црква кај селото Лошница, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм изграден на истоимениот рид северозападно од селото околу 1650 г. Има вредни икони и фрески.

## Живопис и икони

St Athanasius Church Germas Loshnitsa 4.jpg | Фреска на пресв. Богородица Влахернска, XVII век
Christ Emmanuel Fresco 17 Century St Athanasius Church Germas Loshnitsa.JPG | Фреска на Христос Емануил, XVII век
Fresco of Saint Modest, Saint John and Saint Gregory in Germas Loshnitsa 17 Century.JPG | Фреска на св. Модест, св. Јован Златоуст и св. Григориј Богослов, XVII век
Christ Icon 17 Century St Athanasius Church Germas Loshnitsa.jpg | Икона на Исус Христос, XVII век
Christ Icon 19 Century St Athanasius Church Germas Loshnitsa.JPG | Икона на Исус Христос, XIX век
St Athanasius Icon 17 Century St Athanasius Church Germas Loshnitsa.JPG | Икона на св. Атанасиј, XVII век
St Athanasius Icon 19 Century St Athanasius Church Germas Loshnitsa.JPG | Икона на св. Атанасиј, XIX век
St Cyril St Spiridon Icon 17 Century St Athanasius Church Germas Loshnitsa.jpg | Икона на св. Кирил и св. Спиридон, XVII век
St George Icon 19 Century St Athanasius Church Germas Loshnitsa.JPG | Икона на св. Ѓорѓи, XIX век
Saint Dionisius of Olympus and Saint Nicanor.JPG| Св. Дионисиј и св. Никанор


## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Атанасиј, Лошница
Атанасиј, Лошница
Категорија:Појавено во 1650 година
Пријателите од Саламанка

[мини| [Франц Шуберт]]
***Пријателите од Саламанка (гер: Die Freunde von Salamanka)*** е песна од 1815 година во два чина од Франц Шуберт за либрето од Јохан Мајрхофер.

Партитурата е составена од увертира и осумнаесет става, напишана е за три сопрани, тројца тенори, шест бас-гласови, мешан хор и оркестар:

:: Чин I
::: Увертира
::: 1. Вовед: Сонцето се движи во златни зраци
::: 2. Арија: Човекот е толку среќен и толку слободен
::: 3. Квартет: Утрото, кога ќе се слушне петелот
::: 4. Арија: Се прикрадувам во собата
::: 5. Терцет: Волјата за живот и освежувањето ме извлекуваат од пријателската шума
::: 6. Терцет: Пријателе, како ќе заврши работава
::: 7. Финале I: Вечерта благо се спушта
:: Чин II
::: 8. Вовед: Оставете ги на мира сите несериозни суштества
::: 9. Песна: Герилите се движат низ полињата и шумите
::: 10. Арија: Дамите сакаат да бидат разбрани преку цвеќињата
::: 11. Дует: Храбар ѕверу, мора да го кажеш тоа
::: 12. Дует: Се чуваат под светлата крошна на дрвјата
::: 13. Арија: Каде останувам, каде одам
::: 14. Дует: Од илјада каснувања од змии
::: 15. Романса: Тоа изворите мрморат
::: 16. Терцет: Внуко, Дон Диего таму ти ја бара раката
::: 17. Арија: Саканата си оди тажно
::: 18. Финале II: Госпоѓо, ја имам честа

## Снимки

* *Пријателите од Саламанка*, со фрагменти од *Витезот на огледалото*, со Едит Матис, Еда Мозер, Херман Преј, Симеон тен Холт и Теодор Гушлбауер, Дојче Грамофон ЛП од 1981 година реиздаден на 1ЦД од Брилиант Класикс, без фрагменти од Витезот на огледалото.

## Наводи

Категорија:Опери
Категорија:Опери на германски јазик
Залогот

мини|403x403пкс| 1799 ''Мусен-Алманах'', стр. 176
„**Залогот**“ (германски: „Die Bürgschaft“) е балада објавена од германскиот поет Фридрих Шилер во неговиот *Музен-Алманах* од 1799 година. Тој ја добил идејата од античката легенда за Дејмон и Питија, издадена во латинскиот *Fabulae* од Гај Јулиус Хигинус, како што е прикажано во средновековната збирка на *[[Gesta Romanorum]]*. Баладата ја зголемува вербата во љубовта кон пријателството и верноста.

## Синопсис
лево|мини| Дејмон и Питија
Баладата е сместена во стара Грција, полис Сиракуза. По неуспешниот обид на Дејмон да го убие грозоморниот тиранин Дионисиј, тој е фатен и осуден на смрт, но бара одложување за да ја омажи својата сестра за нејзиниот назначен сопруг. Дионисиј му дозволува продолжување на три дена под услов неговиот пријател да остане со него за да го гарантира враќањето на Дејмон. Ако не се врати на време, неговиот пријател би ја претрпел казната, додека Дејмон би заминал неказнето.

На зачуденост на Дионисиј, Дејмон, и покрај тоа што се соочил со поплави, напад од банда, горење од сонце и недостаток на вода на патот кон сопственото погубување, во последен момент се враќа да го спаси својот пријател. Засрамен од ова дело, тиранинот ја признава моралната вредност на верноста и бара да биде сметан за пријател меѓу нив.

## Верзии
Шилер ја напишал оригиналната верзија во летото 1798 година, истовремено со неговата поема *Битката со змејот*, и ги објавил и двете во 1799 година. Во 1804 година тој ја преработил баладата и го сменил името на главниот лик (од Моерус во Дејмон). Била преведена на англиски до 1842 година кога се појавила во списанието Единбург на Блеквуд.

Во доцните 1930-ти, Бертолт Брехт напишал коментар на стихови „За Шилеровата поема „Заклетва“'“, сонет којшто иронично ја фалел Златната ера во која што договорот имал таква морална сила што тиранинот сфаќа дека не му е ни потребен. Ова било музицирано од Ханс Ајслер.

Во 1940 година јапонскиот автор Осаму Дазаи го објави расказот *[[Бегај, Мелос!]]* преработка на песната на Шилер. Тоа е нашироко читан класик во јапонските училишта.

## Музички поставки
Франц Шуберт ја музицирал двапати: прво како песна за глас и пијано во 1815 година (Д 246), а потоа како опера во 1816 година (Д 435), но работата на втората ја прекинал кон средината на третиот чин.

## Надворешни врски

* (4,36 MB, OGG)
* 
* Многу неодамнешен превод
* mp3 снимка на песната на Франц Шуберт, легална и бесплатно симнување
* Текст од „Die Bürgschaft“ користен во песната „Шилер“ (пародија на „Трилер“ на Мајкл Џексон) од германската а капела група, Wise Guys.

Категорија:Статии со микроформати hAudio
Категорија:Дела од Франц Шуберт
Список на млечки (печурки)

Родот Млечки (печурки) има околу 583 членови ширум светот.  Видот  Брезова млечка, веројатно најпознатата и најкористената за јадење  е *[[Рујница]]та*. Голем број видови биле поделени во родот *[[Лактифлуус|Lactifluus]]* врз основа на молекуларни филогенетски докази.

## Клуч за идентификација

## Видови

## Наводи

### Извори

* 
* 
* 
* 
* 

Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Список на габи Млечки (печурки)
Категорија:Габи
Ана Магдалена Годиче

Категорија:Статии со hCards

**Ана Магдалена Годиче,** родена *Хопфнер* (11 јануари 1721 – 22 февруари 1781) била дански печатач и издавач на книги. Таа раководела со најголемата печатница во современа Данска.

## Биографија
Ана Магдалена била родена од татко судија во Хадерслев. Таа се омажила за Андреас Хартвиг Годиче (1714-1769) од Копенхаген во 1736 година. Тој бил сопственик на една од најголемите компании за печатење во Данска и бил еден од оние кои придонеле за проширување на печатењето книги во Данска во средината на 18 век.

Таа ја презела компанијата како вдовица и управувала со неа до нејзината смрт. Нејзиниот син бил психички лошо и не можел да се снајде. Годиче го поседувала монополот за печатење и објавување на казните на де факто регентот Јохан Фридрих Струензе и Еневолд Брант, кои биле славно погубени во 1772 година. Специјализирала за историски дела и ги отпечатила *Дневните регистри на Фридрих IV* (1770) на Андреас Бусеус, Историјата на *Кристијан III* на Нилс Краг (1776-79) и И*сториски записи за просперитетни дански благородници* (1777-79)

По нејзината смрт, бизнисот го наследила нејзината ќерка Елизабет Кристин Берлинг, која веќе раководела со печатарската дејност и пиварницата на нејзиниот покоен сопруг и затоа ја распуштила.

## Наводи

Категорија:Починати во 1781 година
Категорија:Родени во 1721 година
Категорија:Дански жени - издавачки
Категорија:Жени печатарки и издавачи пред 1800 година
Категорија:Печатарство
Жан-Филип Баратие

[мини| Јохан Филип Баратиер, на кој присуствуваше [Атена (митологија)|Атина, божица на мудроста]]
**Жан-Филип Баратие** (исто така *Јохан Филип Баратие роден на* 19 јануари 1721 година во Швабах во близина на Нирнберг - починал на 5 октомври 1740 година) бил германски научник . Забележан бил како чудо од дете од  18 век, тој објави единаесет дела и бил автор на голем број необјавени ракописи.

## Животот
Раното образование на Баратие највнимателно го водел неговиот татко, Франсоа Баратие, хугенот свештеник во Француската црква Швабах.

Неговиот напредок бил толку брз што на петгодишна возраст можел лесно да зборува француски, латински и холандски и течно да чита грчки . Потоа студирал хебрејски и за три години можел да ја преведе хебрејската Библија на латински или француски. Собрал материјали за речник на ретки и тешки хебрејски зборови, со критички и филолошки опсервации; и кога имал околу единаесет години, преведен од еврејскиот „ *Итинерариум* “ на Тудела.

На 14 години, тој бил примен за мајстор на уметностите во Хале, и бил примен во Кралската академија во Берлин, додека работел на метод за пресметување на географската должина на море. Последните години од својот краток живот ги посветил на проучување на историјата на еврејскиот народ и антиквитети, правел преводи и собирал материјали за историите на Триесетгодишната војна и на антитринитаризмот, како и за истражување во врска со египетските антиквитети. Неговото здравје, кое отсекогаш било слабо, целосно попуштило  и тој починал на деветнаесетгодишна возраст.

Во 1741 година, Јохан Хајнрих Семјуел Форми напишал биографија за него, објавена во Утрехт (NL).

## Наводи

; Атрибуција
:   

## Надворешни врски

* Речник Буј
* Размена на Форми (на француски)

Категорија:Германски преведувачи
Категорија:Германски старинари
Категорија:Членови на Француската академија на науките
Категорија:Членови на Пруската академија на науките
Категорија:Починати во 1740 година
Категорија:Родени во 1721 година
Роза на ридот

**Роза на ридот** (гер: ***'" или „***'“) е песна на Јохан Волфганг фон Гете, објавена во 1789 година. Напишана е во 1771 година за време на престојот на Гете во Стразбур, кога тој бил вљубен во Фридерике Брион, на која што е посветена поемата. Епизодата е инспирација за оперетата Фредерике на Франц Лехар од 1928 година, која што вклучува поставка на операта од Лехар.
мини| Текст
„Роза на ридот“ раскажува за отфрлената љубов на еден млад човек, а розата е симбол за жената. Постои и придружна песна на Гете, во која што човекот е претставен како љубичица.

## Поставки
мини| Музика на Шуберт
Музицирана е од голем број композитори, особено во 1815 година од Франц Шуберт, позната како D. 257. Поставката на Шуберт е делумно заснована на дуетот на Памина и Папагено „Дали секој добар човек може“ од крајот на чинот 1 од Моцартовата *[[Волшебната флејта|Волшебна флејта]]*. Поставката од 1829 година на Хајнрих Вернер (долу) станала популарна народна песна.
\new Staff
>


## Наводи

## Надворешни врски

* "Heidenröslein", D. 257 (Franz Schubert): Scores at the International Music Score Library Project
* , Peter Schreier, Rudolf Buchbinder

Категорија:Поеми од Гете
Категорија:Композиции од Шуберт
Ораовичка Река

**Ораовичка Река** — река во Југоисточна Македонија и лева притока на Радовишка Река.

## Течение
Реката извира во јужните делови на планината Плачковица. При навлегувањето во Радовишкото Поле поминува низ селото Ораовица, а потоа се влева во Радовишка Река од нејзината лева страна.

## Галерија

Податотека:Мост на Ораовичка Река.jpg|Мост на реката во селото Ораовица


## Поврзано
* Радовишка Река
* Ораовица

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Реки во Македонија
Категорија:Плачковица
Категорија:Ораовица
Категорија:Географија на Радовиш
Немирна љубов

мини| Портрет на Франц Шуберт од Франц Ејбл (1827)
***Немирна љубов (Rastlose Liebe)*** е дело компонирано од Франц Шуберт и објавено во јули 1821 година како Оп. 5, бр.1. Во каталогот на Ото Ерих Дојч е D138. Композицијата посветена на Антонио Салиери е заснована на текст на Јохан Волфганг фон Гете, напишан за време на снежна бура во Тириншка Шума.

Шуберт направил две поставки на делото: првата, компонирана на 19 мај 1815 година, (оригинален клуч: Е-дур), била објавена како Оп. 5 бр. 1. Нејзината прва изведба била од тенорот Лудвиг Тице на концерт во Виена, на 29 јануари 1824 година.

Композицијата е изведена и од машки и од женски гласови. Темпото на првата верзија е брзо, со страст. Делото содржи голема динамична варијација.

Втората поставка, во ре-дур, темпо Брзо, напишана во 1821 година, била објавена во 1970 година во IV дел, том 1 од Новото издание на Шуберт.

Поемата ја поставил и Роберт Шуман *Шест песни* (Оп. 33) и од Ана Шупе во нејзината *Немирна љубов*.

## Наводи

Категорија:Дела од Шуберт
Смиланска Река

**Смиланска Река** — река во Југоисточна Македонија и десна притока на Плаваја.

## Течение
Реката извира во југоисточниот дел на планината Плачковица. Поминува низ селото Смиланци, а потоа се влева во Плаваја од нејзината десна страна.

## Галерија

Податотека:Смиланска Река.jpg|Смиланска Река низ истоименото село
Податотека:Мост на Смиланска Река.jpg|Мост на реката во селото Смиланци


## Поврзано
* Плаваја
* Смиланци

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Реки во Македонија
Категорија:Плачковица
Категорија:Смиланци
Категорија:Географија на Радовиш
Џамија Шишли

**Шишли џамија** () — џамија која се наоѓа на плоштадот Шишли помеѓу авенијата Бујукдере, улиците Халаскаргази и Абиде-и Хуријет во областа Шишли во Истанбул, Турција.

Поради недостиг на џамија во Шишли, која со брзото ширење на градот во 1940-тите се вградила во урбаното подрачје, жителите побарале изградба на џамија. Со иницијатива на градоначалникот Љутфи Кирдар, земјиште од 3,219 метри квадратни   било оставено на симболична цена на поверениците на џамијата.

Дизајнирана е во класичен отомански архитектонски стил од архитектот Али Васфи Егели. Изградбата на џамијата започнала во 1945 година, а била отворена во 1949 година. Таа е првата џамија во Турција изградена по 1923 година, во републиканската ера.

Џамијата, изградена од песочник се наоѓа во заграден двор со три порти. Зградата има трем, на врвот е главна купола опкружена со три полукуполи и има минаре со една галерија со мукарни.

Над главната влезна врата е фиксиран калиграфски натпис со арапско писмо, кој го создал Хамид Ајтач (1891-1982). Во центарот на дворот се наоѓа садирван во облик на дванаесетаголник. Во дворот има и простори за имамот, муезинот, други службеници од џамијата и библиотека.

До влезот во џамијата се стигнува по скали. Внатре, во центарот се наоѓа мермерна фонтана. Клупите се наоѓаат на двете страни од влезот. Земјата е покриена со тепих во боја на роза и се загрева под земја. Таванот е украсен. На внатрешните ѕидови има калиграфски скрипти. Прозорците над михработ направен од мермер се од витраж.

## Надворешни врски
* 

Категорија:Џамии во Шишли
Категорија:Координати на Википодатоците
Црква „Св. Петка“ - Дреновени

**Света Петка** () — црква во селото Дреновени, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
мини|лево|180п|Иконата „Христос Голем Архијереј“
Црквате е грамот на горното маало на селото, наречено Горно Дреновени. Се претпоставува дека е изградена од 1860 до 1863 г. врз темелите на постар храм. Иконостасот е постевен во 1864 г. Има вредни икони од времето на преродбата, вклучувајќи икона на Свети Јован Крстител од XVIII век која веројатно е од старата црква. Забележителна е и царската икона на Пресвета Богородица на престол, која стилски е на границата помеѓу византиската и неокласичната уметност.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

Петка, Дреновени
Петка, Дреновени
Црква „Св. Димитриј“ - Дреновени

**Свети Димитриј** () — парохиска црква во селото Дреновени, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм на селото, сместен помеѓу маалата Горно и Долно Дреновени. Има вредни икони од времето на преродбата.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

Петка, Дреновени
Петка, Дреновени
Џозеф де Гињ

**Џозеф де Гињ** (19 октомври 1721 – 19 март 1800 година) бил француски ориенталист, синолог и турколог роден во Понтоаз, син на Жан Луј де Гињ и Франсоа Вајлан. Починал во Париз.

Тој го наследил Етјен Фурмон во Кралската библиотека како секретар преведувач на источните јазици. Неговите историски мемоари (*Memoire historique sur l'origine des Huns et des Turcs)*, објавени во 1748 година, му донеле прием во Кралското друштво на Лондон во 1752 година, а тој станал соработник на Француската академија во 1754 година. Наскоро следело петтомно дело (1756–1758). Во 1757 година, тој бил назначен за претседател на одделот за сириски јазик на Колеџ де Франс .

Гињ сметал дека Хуните кои ја нападнале Римската Империја биле истите луѓе како Ксионгну споменати во кинеските записи. Овој став бил популаризиран од неговиот современик Едвард Гибон во *Пропаѓањето и падот на Римската Империја*. Идејата е жестоко дебатирана од страна на централните Азијци, вклучувајќи ги Менхен-Хелфен, Хенинг, Бејли и Вајсиер.

Гињ тврдел дека кинеската нација потекнува од египетската колонизација, мислење на кое, и покрај секое побивање, тој тврдоглаво се држел. Тој објавил голем број написи тврдејќи дека египетските хиероглифи и кинеските знаци се поврзани, а едните произлегуваат од другите. Иако погрешил во тоа, тој е препознаен по тоа што докажува дека прстените со картуш во египетските текстови содржеле кралски имиња, теза што ја развил од навестувањето претходно направено од Џеј Џеј Бартелеми.

## Трудови

* 1748 – *[https://www.digitale-sammlungen.de/en/view/bsb10787166? Мемоари историски на потеклото на Хуните и Турците]*
* 1757 – ''Histoire generale des Huns, des Mongoles, des Turcs et des autres Tartares Occidentaux,'' 3 тома. Париз: Desaint & Saillant.
* 1761 – *Recherches sur les Navigations des Chinois du Cote de l'Amerique, et sur quelques Peuples situés a l'extremite orientale de l'asie.* 
* 1789 - ''Историски есеј за потеклото на ориентираните ликови во Кралската печатница, за делата што биле печатени во Париз, на арапски на сириски, на ерменски итн. и на грчките ликови на Франциско I. вообичаено наречени Грк на кралот.'' Лондон:

## Наводи

Категорија:Статии со hCards
Категорија:Членови на Кралското друштво
Категорија:Француски ориенталисти
Категорија:Починати во 1800 година
Категорија:Родени во 1721 година
Категорија:Статии со текст од Енциклопедија Британика 1911
Категорија:Синологија
Црква „Св. Благовештение“ - Старичани

**Свето Благовештение** () — црква во селото Старичани, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е живописана во 1827 г. од истакнатиот зограф Аргир Михајлов. Внатре има забележителни икони на Михајлов, при што онаа на Исус Христос е веројатно единствената во Костурско од тој вид. Зачувана е и забележителна резбана икона на Пресвета Богородица од почетокот на XIV век.

## Икони

 Argir Mihaylov Icon 1827.JPG | Икона на Исус Христос, дело на Аргир Михајлов, 1827&nbsp;г.
 Argir Mihaylov Icon 1827 Detail 01.JPG | Детаљ од икона на Исус Христос, дело на Аргир Михајлов, 1827&nbsp;г.
 Coronation of Mary Icon in Saint Mary Church in Starichani Lakkomata.jpg|Иконата „Света Троица и Богородица“


## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Благовештение, Старичани
Благовештение, Старичани
Партизанска болница (Шипковица)

мини|десно|250п|Објектот во којшто била сместена болницата

**Партизанска болница** — болница во близина на селото Шипковица на планината Плачковица. Во неа биле лекувани ранети партизани во Пролетната офанзива.

## Историја
Болницата била формирана пролетта 1944 година по наредба на Главниот штаб на НОВ и ПОМ за згрижување на ранетите во Пролетната офанзива. Причина за формирање на болницата било тоа што носењето на тешко ранетите од подвижната болница на Оперативниот штаб од Грција низ Источна Македонија ја отежнувало подвижноста на единиците. Непосредно по заминувањето на единиците на Оперативниот штаб од подрачјето на планината Плачковица, единиците на 17. бугарска дивизија при истражување на теренот откриле дел од болницата во којашто биле сместени 11 тешко ранети партизани од кои само еден успеал да преживее.

Во болницата работеле лекарите Ѓорѓи Камчев и Страхил Панов. Голема заслуга за згрижување на ранетите војници имале и мештаните Дане Трајков и неговиот син Јордан Трајков под заштита на Плачковичкиот одред. Во болницата бил вработен и болничар којшто бил задолжен за обезбедување санитетски материјал. Во јуни 1944 година, Дане Трајков заедно со својот син Јордан и уште еден соселанец биле уапсени од страна на фашистите. На 7 јули 1944 година, Дане бил застрелан во месноста Еренџе на планината Плачковица, додека останатите двајца успеале да се спасат.

## Спомен-парк
Во 2014 година, при чествувањето на 70-годишнината од ослободувањето на Радовиш, локалната самоуправа и организацијата на борци го уредиле просторот околу некогашната партизанска болница и претвориле во спомен-парк во којшто на 7 јули секоја година се собираат стотици граѓани и борци за да му оддадат почит на Дане Трајков.

## Галерија

Податотека:Партизанска болница кај Шипковица 2.jpg|Објектот на болницата
Податотека:Спомен-плоча на НОБ кај Шипковица.jpg|Спомен-плоча на НОБ на ѕид од објектот
Податотека:Споменик на НОБ кај Шипковица.jpg|Споменик на НОБ во дворот на болницата


## Поврзано
* Шипковица
* Плачковица
* Пролетна офанзива

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Шипковица (Радовишко)
Категорија:НОБ
Категорија:Македонија во Втората светска војна
Џејмс Елфинстон

мини|Џејмс Елфинстон
**Џејмс Елфинстон** (6 декември 1721 &ndash; 8 октомври 1809 година) бил добро забележан шкотски просветител, ортограф, фонолог и лингвистички експерт од 18 век.

## Живот
Елфинстон бил добар пријател на Семјуел Џонсон како што е наведено во *Животот на Семјуел Џонсон, Л.Л.* *Д.* (1904, Оксфордско издание), Поглавје IV [1750] и учител на Александар Џејмс Далас .

: „Господинот Џејмс Елфинстон, кој оттогаш објавил различни дела и кој Џонсон некогаш го ценел како достоен човек, случајно бил во Шкотска додека Рамблер излегувал во весници во Лондон. Со пофална ревност веднаш за подобрување на своите сонародници и угледот на неговиот пријател, тој предложил и ја презел одговорноста за издание на тие есеи во Единбург, кое постепено следело по објавувањето во Лондон“.

Триесет и шест од преводите на мотото на Елфинстон се појавиле во Џонсоновиот *Рамблер*, како дел од ревидираното, исправено издание во јули 1752 година и последователно. Наклонетоста на Џонсон кон Елфинстон е очигледна од едно писмо од почетокот на 1752 година во кое тој напишал: „Те молам да пишуваш скоро и да пишуваш често и да пишуваш долги писма, за кои се надевам дека со текот на времето ќе ти возвратам, но мора да бидеш трпелив доверител“.

Во 1792 година, Елфинстон се преселил да живее во Елстри и конечно во Хамерсмит во 1806 година, каде што починал во 1809 година. Роберт Чарлс Далас бил биограф на Елфинстон во изданието на Џентлменс Магазин бр. 79.

Неговиот превод на римскиот поет Марцијал е критикуван поради неговата културна вредност и воочената ниска поетска вредност, на пример Роберт Бернс напишал критичка песна по гледањето на преводот на Елфинстон.

## Библиографија

* *Утврдена умешност во нејзината слика, (или меѓусебни водичи за изведени англиски говор и правопис, подеднакво безбедни од далечни и од домашни, грешка)* (1786, 1787) [2 тома]
* *Принципите на англискиот јазик дигестирани за употреба во училиштата* (1766)
* *Епитомизиран англиски правопис* (1790)
* *Минијатура на англискиот правопис* (1795)

Соавтор на:

* *Епиграмите на Маркус Валериус Мартиалис во дванаесет книги: со коментар и превод на англиски од Џејмс Елфинстон* (1782)

## Наводи

## Поврзано

* 
* Works by or about James Elphinston at Internet Archive

Категорија:Починати во 1809 година
Категорија:Родени во 1721 година
Категорија:Шкотска книжевност
Категорија:Шкотски писатели
Аргир Михајлов

[мини|десно|Икона на Исус Христос од црквата „[Црква „Св. Благовештение“ - Старичани|Св. Благовештение“ во Старичани, 1827&nbsp;г.]]
**Аргир Михајлов** (1790 - 1850) — истакнат македонски зограф и иконописец кој творел во Костурско.

## Наводи
Роден е околу 1790 г. во Чука, Костурско. Живописал низа цркви во Костурско, каде творел во првата половина на XIX век. Негови забележителни творби се среќаваат во црквите „Успение на пресв. Богородица“ во Долен Нестрам, „Св. Благовештение“ во Старичани (живописана во 1827 г.), „Св. Петка“ во Изглибе (живописана во 1835 г. со потпис „δηά χειρός Αργύρι Μιχάλι“), „Св. Илија“ во Шкрапари (живописана во 1838 г.), „Св. Атанас Бессребренички“ (живописана во 1844 г.) во Костур, „Св. Димитриј“, живописана во 1826 – 1831 г. и други. Творбите му се хармонични и интересни, примери на убавата духовна уметност.

## Избрани дела

Constantine and Helen Fresco in Saint Demetrius Church in Avgi Breshteni.jpg| Св. Констатин и Елена
Jesus Fresco in Saint Demetrius Church in Avgi Breshteni.jpg | Поклонение на Исус
Platytera Fresco in Saint Demetrius Church in Avgi Breshteni.jpg | Богородица Поширока од небесата



St Elijah Shkrapari.JPG| Икона на св. Илија
Virgin_Mary_Shkrapari.JPG| Икона на Богородица со Младенецот
Shirshaya Nebes Shkrapari.JPG| Фреска на Богородица Поширока од небесата
Icon Shkrapari-2.JPG|



Saint Athanasius of Unmercenaries Church, Kastoria Inscription 02.jpg | Ктиторскиот натпис
Saint Athanasius of Unmercenaries Church, Kastoria Saint Naum 02.jpg | Св. Наум Охридски
Saint Athanasius of Unmercenaries Church, Kastoria Saint Demetrius 02.jpg | Св. Димитрија


## Литература
* Αλεξίου Τ. Γεώργιος. Ο ναός του προφήτη Ηλία (1836) στο Ασπρονέρι Άργους Ορεστικού. Ο άριστος αγιογράφος Αργύρης Μιχάλη από το χωριό Τσούκα Νεστορίου. περίπου (1790-1850).

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Македонски иконописци
Категорија:Македонски зографи
Категорија:Родени во 1790 година
Категорија:Починати во 1850 година
Црква „Св. Петка“ - Изглибе

**Света Петка** () — црква во селото Изглибе, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е еднокорабен храм со припрата и триделна апсида. Живописана е во 1835 г. од истакнатиот зограф Аргир Михајлов (потпишан „δηά χειρός Αργύρι Μιχάλι“). Има забележителен резбран иконостас со разнобојни икони.

Во 1997 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

Петка, Изглибе
Петка, Изглибе
Категорија:Споменици на културата во Костур (општина)
Бучимско Езеро

**Бучимско Езеро** — вештачко езеро во близина на селото Бучим по коешто и го добило името. Создадено е на водотек којшто се влева во Тополничка Река од нејзината десна страна.

## Местоположба
Езерото се наоѓа во непосредна близина на рудникот „Бучим“ од неговата западна страна.

## Намена
Во езерото се испумпуваат подземните и атмосферските води коишто се слеваат во зоната на рудниот коп. Преливот од езерото во минатото преку суводолица се слевал во Тополничка Река.

## Поврзано
* Бучим
* Рудник „Бучим“

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Бучим
Категорија:Вештачки езера во Македонија
Црква „Св. Димитриј“ - Слимништа

**Свети Димитриј** () — преродбеничка црква во селото Слимништа, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм, сместен на неколку стотини метри западно од селото. Изградена е во XVII век.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

Димитриј, Слимништа
Димитриј, Слимништа
Црква „Св. Димитриј“ - Брештени

[мини|десно|Икона на [Свети Димитрија Солунски|св. Димитриј, XIX&nbsp;век]]
**Свети Димитриј** () — црква во селото Брештени, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена на почетокот на XVIII век на околу еден километар северозападно од селото под името „Св. Константин и Елена“, додека главниот храм во селото била друга црква „Св. Димитриј“. Подигната е врз темелите и со материјал на ранохристијанска гробишна базилика. Во 1743 г. голем дел од жителите на Брештени се потурчиле и попот Јован, за да го сопре процесот на исламизација поставил во храмот икона на Христос Семоќниот Судија, која е зачувана во храмот до денешен ден.

Во периодот од 1826 до 1831 г. во Брештени работел истакнатиот зограф Аргир Михајлов, кој во гробишната црква „Св. Константин и Елена“ изработил три скапоцени фрески и неколку преносливи икони, кои можат да се видат и денес. Најубава од овие фрески е онаа на светите Константин и Елена, сместена на местото посветено на покровителскиот светител бидејќи тогаш храмот сè уште бил посветен на нив.

Муслиманското население на селото се намножило и во 1850 г. месниот бег ја срушил тогашната црква „Св. Димитриј“ на сретселото и на нејзино место изградил џамија. Поради ова, христијаните ја обновиле и доградиле (во должина) малата гробишна црква, пренесувајќи ги иконите од срушениот храм и преименувајќи ја во „Св. Димитриј“. Во 1902 г. за време на митрополитот Герман Каравангелис храмот е повторно обновен и во него е поставен владички престол, со натпис од грбната страна кој го опишува настанот. Во 1965 г. жителите на Брештени (Македонците и доселените Грци) изградиле нова црква во селото, која во добила името „Св. Константин и Елена“.


Constantine and Helen Fresco in Saint Demetrius Church in Avgi Breshteni.jpg| Св. Констатин и Елена
Jesus Fresco in Saint Demetrius Church in Avgi Breshteni.jpg | Поклонение на Исус
Platytera Fresco in Saint Demetrius Church in Avgi Breshteni.jpg | Богородица Поширока од небесата



Baptism of Christ Icon in Saint Demetrius Church in Avgi Breshteni.jpg | Крштение Господово
Icon in Saint Demetrius Church in Avgi Breshteni 2.jpg |
Icon in Saint Demetrius Church in Avgi Breshteni 3.jpg |
Icon in Saint Demetrius Church in Avgi Breshteni 4.jpg |



Icon in Saint Demetrius Church in Avgi Breshteni 5.jpg |
Panagia Odigitria Icon in Saint Demetrius Church in Avgi Breshteni.jpg | Богородица Патеводителка
Panagia Paidiokratoussa Icon in Saint Demetrius Church in Avgi Breshteni.jpg | Богородица со Младенецот
Saint George Icon in Saint Demetrius Church in Avgi Breshteni.jpg | Св. Ѓорѓи
Saint John the Baptist Icon in Saint Demetrius Church in Avgi Breshteni.jpg | Св. Јован Крстител


## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Димитриј, Брештени
Димитриј, Брештени
Црква „Св. Никола“ - Черешница

**Свети Никола** () — преродбеничка црква во селото Черешница, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм сместен на јужниот крај на селото. Подигната е во 1844 г. Иконостасот и иконите се од постар храм, изграден пред 1800 г.

На крајот на XIX век црквата ја презел попот и пробугарски револуционерен деец Герман Чиковски. Во 1898 г. по негова иницијатива црквата и целото село прешле под врховенството на Бугарската егзархија.

## Галерија

Polykeraso-St-Nicholas.jpg | Црквата со селото
Polykeraso-St-Nicholas-altar.jpg | Иконостасот
Saint Nicholas Church in Polykeraso Chereshnitsa Iconostasis Cross by Hristina Savvatianou.jpg | Иконостасниот крст


## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Никола, Черешница
Никола, Черешница
Категорија:Појавено во 1844 година