Петре М. Андреевски

[мини|десно|300п|Гробот на Петре Андреевски во с. [Слоештица]]

**Петре Мито Андреевски** (,  — , ), попознат како  **Петре М. Андреевски** — македонски поет, романописец, раскажувач и драмски автор. Се вбројува меѓу најдаровитите, а воедно и најпопуларните македонски поети и раскажувачи. Неговите приказни се честопати необични и чудно испреплетени, но во особеноста на својата упатеност кон читателот, раскрилуваат еден познат и близок свет, што го препознаваме како ехо на дамнешни, напати, темни кажувања. Во мај 2000 година, тој бил избран за редовен член на МАНУ.

## Животопис
Петре М. Андреевски е роден во демирхисарското село Слоештица, во 1934 година. Основно образование завршил во родното село, гимназија во Битола, а студирал на Филозофскиот факултет во Скопје, на групата по југословенска книжевност. Работел во Македонската телевизија, а бил и уредник на списанието „Разгледи“. Андреевски бил член на Македонската академија на науките и уметностите, на Македонскиот ПЕН центари  на Друштвото на писателите на Македонија (од 1964 година, a во 1983 година бил и негов претседател). Петре М. Андреевски почина на 25 септември 2006 година во Скопје. По неговата смрт, на 9 октомври 2007 година, Претседателот на Република Македонија, Бранко Црвенковски, посмртно му доделил Орден за заслуги за Македонија, за исклучителниот придонес во развојот и зацврстувањето на македонскиот дух и националната самобитност.

Во 2022 година, во родното село Слоештица, била отворена Спомен-соба во негова чест.

## Книжевно творештво
Творештвото на Андреевски е разновидно и опфаќа: романи, поезија, раскази, драми, есеи и детска книжевност. Неговите дела се преведени на повеќе јазици: српски, хрватски, француски, романски, англиски, шпански, јапонски итн. Во два наврати (1984 и 2002 година) биле објавени одбраните дела на Андреевски, во пет и во шест тома, соодветно.

Стихозбирки:
* Јазли (1960)
* И на небо и на земја (1962)
* Дениција (1968)
* Дални наковални (1971)
* Пофалби и поплаки (1975)
* Вечна куќа (1987) 
* Лакримариј (1999)

Збирки раскази: 
* Седмиот ден (1964)
* Неверни години (1974) 
* Сите лица на смртта (1994)
* Боеми (посмртно)

Романи: 
* Пиреј (1980)
* Скакулци (1983)
* Небеска Тимјановна (1988) 
* Последните селани (1997)
* Тунел (2003)
* Бежанци (посмртно)

Книга со драми (1984), во која влегуваат: 
* Време за пеење
* Богунемили

Есеи:
* Сегашно минато време (2006)

Стихозбирки за деца: 
* Шарам барам 
* Касни - порасни (сликовница)

Интервјуа:
* Тогаш така реков (2006)

## Награди
Андреевски бил добитник на наградите: „11 Октомври“ (во 1968 година), „Браќа Миладиновци“ (двапати), „Рациново признание“ (двапати) и „Стале Попов“ (двапати). Романот “Пиреј“ македонската критика го прогласи за ремек-дело на македонската современа проза, а збирката “Дениција“ ја има означено како химна на космичката љубов, химна на жената и татковината и златна книга на македонскиот модернизам.

* 2007 - посмртно одликуван со Орденот за заслуги за Македонија.

## Значење и влијание
На Петре М. Андреевски се посветени песната „Дални наковални“ на Васил Тоциновски и „Пиреј“ на Анте Поповски.

## Наводи

## Поврзано
* Пиреј
* Македонска книжевност


Категорија:Македонски романописци
Категорија:Носители на Орденот за заслуги за Македонија
Категорија:Добитници на наградата „11 Октомври“
Категорија:Добитници на наградата „Рациново признание“
Категорија:Добитници на наградата „Стале Попов“
Категорија:Добитници на наградата „Браќа Миладиновци“