open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ивица Глигоровски

**Ивица Глигоровски** (роден на 15 април 1981 година) е македонски фудбалер кој моментално е тренер во својата младинска академија.

Глигоровски двапати бил најдобар стрелец во Првата македонска фудбалска лига, постигнувајќи 15 погодоци во сезоната 2007-08 и 14 погодоци во сезоната 2008-09, со ФК Милано.

## Меѓународна кариера
Глигоровски има 3 настапи за фудбалската репрезентација на Македонија, а дебитирал како замена во второто полувреме во пријателски натпревар против Хрватска на 9 февруари 2003 година.  Неговиот последен меѓународен настап бил пријателски натпревар против Кина во јануари 2004 година. 

## Наводи

Категорија:Фудбалери во Првата македонска фудбалска лига
Категорија:Фудбалери на ФК Брегалница (Штип)
Категорија:Фудбалери на ФК Тетекс
Категорија:Фудбалери на ФК Македонија Ѓорче Петров
Категорија:Фудбалери на ФК Милано
Категорија:Фудбалери на ФК Вардар (Скопје)
Категорија:Фудбалери на ФК Етникос Ахнас
Категорија:Фудбалери на ФК Силекс
Категорија:Македонски фудбалски репрезентативци
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1981 година
Нејт Пек

**Натаниел „Нејт“ Пек** е американски рок-пејач и текстописец, најпознат како главен вокал на бендот *Фајрхаус (анг: FireHouse)*. Тој добил национално внимание како добитник на златен билет во 21-та сезона на *[[Американски идол]]* во 2023 година, а подоцна станал официјален главен вокал на *Фархаус* по смртта на оригиналниот фронтмен Си Џеј Снер во 2024 година. Во 2025 година, бендот го издал синглот „Mighty Fine Lady“, напишан од Пек и гитаристот Бил Леверти.

## Ран живот
Натаниел Пек пораснал во Линден. Основно училиште учел во Линден, се префрлил во Академијата Холи до осмо одделение, а подоцна матурирал во средното училиште „Лејк Фентон“ во 2019 година. Неговиот татко Џери Пек, кој починал во 2007 година, неговиот дедо Чак Пек, двајцата биле вклучени во музиката, а Пек ги навел како формативни влијанија. Тој развил афинитет кон класичниот рок од 1970-тите и 1980-тите, и изјавил дека го интересирале постарите музички стилови уште од млада возраст.
## Дискографија

### Со БАРАНИ

* *Chain Reaction* (2022) – деби албум со Пек како главен вокал

### со FireHouse

* „Моќна убава дама“ (2025) – напишана од Пек и Бил Леверти

## Наводи

## Надворешни врски
* 
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Американски пејачи
Категорија:Статии со hCards
Категорија:Статии со краток опис
Алпско скијање на Зимските олимписки игри 2026 – спуст за мажи

Натпреварот во спуст за мажи на Зимските олимписки игри 2026 се одржал во сабота, 7 февруари, на скијачката патека Стелвио во Бормио, и бил првиот настан за медали на овие Олимписки игри. Фрањо фон Алмен од Швајцарија ја освоил трката, Италијанецот Џовани Францони го освоил сребрениот медал, а неговиот сонародник Доминик Париз го освоил бронзениот медал. Сите тројца биле освојувачи на олимписки медали за прв пат.

Патеката Стелвио била долга 3.442 метри, со вертикален пад од 1.023 метри од почетна надморска височина од 2.268 метри. Времето од 111,61 секунди на освојувачот на златниот медал фон Алмен донел просечна брзина од 111,022 км/ч и просечна вертикална стапка на спуштање од 9,166 м/с.

## Позадина
Сите тројца медалисти од 2022 година се пензионирале од меѓународните натпреварувања: шампионот Беат Фојц, второпласираниот Јохан Клери, и бронзениот медалист Матијас Мајер. Пред Олимписките игри на патеката на Светскиот куп, Марко Одермат водел во генералниот пласман и во спуст, откако победил на три од шесте спуста. Фрањо фон Алмен бил актуелен светски шампион. Патеката Стелвио е редовна станица на патеката на Светскиот куп, а машките брзински натпревари обично се одржуваат кон крајот на декември.

## Резултати

мини|260x260пкс|Џовани Францони
Трката започнала во 11:30 часот по локално време (UTC+1) под делумно облачно небо. Температурата на воздухот била -3,3 °C (26 °F) на стартната порта и 1,3 °C (34 °F) на целната зона; Состојбата на снегот била тешка.

## Наводи

Категорија:Алпско скијање на Зимските олимписки игри 2026
Капецитабин

**Капецитабин** е антинеопластичен агенс кој се користи во третманот на рак на дојка, рак на желудник и рак на дебелото црево. Во третманот на рак на дојка често се користи во комбинација со доцетаксел. Се зема перорално.

Чести несакани ефекти кои може да се јават се абдоминална болка, повраќање, дијареа, слабост и осип.

## Наводи

Категорија:Пролекови
Маријалит

**Маријалит** — силикатен минерал со хемиска формула од  кога е чист краен елемент или  кога е со зголемена содржина на мејонит. Маријалитот е натриумов краен член од скаполитната група и постои цврст раствор помеѓу маријалитот и мејонитот, кој е калциумовиот краен член. Тој е редок минерал кој обично се користи како колекционерски камен.

## Кристалографија
Маријалитот има тетрагонална кристалографија и кристална класа 4/m. Покажува четирикратна ротација со огледални рамнини од 90°. Кристалите обично се призматични со истакнати форми на призми и дипирамиди.

Маријалитот припаѓа на едноосна негативна оптичка класа, што значи дека има еден кружен пресек и главен пресек обликуван како сплеснат сфеноид.

## Откривање и појава
Маријалитот првпат бил опишан во 1866 година по откритието во Флегрискиот вулкански комплекс, Кампанија, Италија. Бил именуван од германскиот минералог Герхард фом Рат по неговата сопруга, Марија Роза фом Рат.  

Маријалитот се јавува во регионален и контактен метаморфизам: мермер, варовнички гнајс, гранулит и зелен шкрилец. Тој исто така се јавува во скарн, пегматит и хидротермално изменети вулкански карпи.   Ова значи дека маријалитот се формира во средини со висок притисок и/или со висока температура. 

## Наводи

Категорија:Четириаголни минерали
Категорија:Минерали на алуминиумот
Категорија:Минерали на натриумот
Стеван Радосављевиќ-Бдин

**Стеван Ј. Радосављевиќ-Бдин** (1854-1938) бил српски публицист, писател и политички активист, кој главно се занимавал со теми од националната политика и положбата на Србите во Османската Империја. Роден е во Панчево (тогашна Австроунгарија) во 1854 година, а по завршувањето на студиите по технологија во Прага и Одеса, работел како професор во Лом и Видин. Подоцна се преселил во Србија, каде се посветил на пишување стручни трудови за српската национална политика, залагајќи се за културни и политички акции на Србија кон Јужна и Стара Србија (вклучувајќи ја и Македонија).

Политички, бил противник на радикалите, но во многу ставови – особено во однос на акциите кон тие региони – не се разликувал многу од нив. Напишал неколку дела, меѓу кои најпознато е „*Историја на бугаризамот на Балканскиот Полуостров: народноста и јазикот на Македонците*“ (1890), каде аргументирал против бугарските влијанија и тврдел дека Македонците имаат српска народност и јазик. Друго значајно дело е „*Што ќе биде најпосле од Србија?*“ (1891). Соработувал и во весници како „Брка“, заедно со автори како Стеван Сремац.

Починал во 1938 година.

## Дела
* Историја бугаризма на Балканском Полуострво: народност и језик Македонаца (Белград, 1890)

Категорија:Луѓе од Панчево
Категорија:Родени во 1854 година
Синот Божји (филм)

***Синот Божји*** () — американски библиски епски филм што ја прикажува приказната за животот на Исус Христос, чија улога ја толкува Диого Моргадо.

Премиерата на филмот во САД се одржала на 28 февруари 2014 г.

## Содржина
Филмот го следи целосниот животопис на Исус Христос, почнувајќи од неговото рождество, преку неговото учење и чуда, па сѐ до неговото распнување и вознесение.

## Улоги

|-
| Диого Моргадо
| Исус Христос
|-
| Грег Хикс
| Понтиј Пилат
|-
| Ејдријан Шилер
| Кајафа
|-
| Дарвин Шо
| Петар
|-
| Себастијан Кнап
| Јован
|-
| Џо Вреден
| Јуда
|-
| Сајмон Кунц
| Никодим
|-
| Пол Марк Дејвис
| Симеон
|-
| Метју Гравел
| Тома
|-
| Амбер Роуз Рева
| Марија Магдалена
|-
| Рома Дауни
| Марија
|-
|}

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови од 2014 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови на 20th Century Fox
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Израел
Категорија:Филмови за христијанство
Категорија:Филмска музика од Ханс Цимер
На портата на вечноста

**„На портата на вечноста“** (англиски: *At Eternity's Gate*) – филм на режисерот Џулијан Шнабел (Julian Schnabel) од 2018 година, снимен по сценариото на Шнабел,ан-Клод Кариер (Jean-Claude Carrière) и Луиз Кугелберг (Louise Kugelberg). Главните улоги ги играат: Вилем Дефо (Willem Dafoe), Руперт Френд (Rupert Friend), Мадс Микелсен (Mads Mikkelsen), Матје Амалрик (Mathieu Amalric), Емануел Сење (Emmanuelle Seigner) и Оскар Ајзак (Oscar Isaac). Филмот бил премиерно прикажан на 75. Меѓународен филмски фестивал во Венеција, каде Дефо го освоил Волпиевиот пехар за најдобра машка улога. Исто така, тој бил номиниран и за наградите „Оскар“ и „Златен глобус“.

## Синопсис
Во филмот се прикажани последните години од животот на Винсент ван Гог во јужна Франција. Тој се обидува да го пронајде личниот мир, но го мачат внатрешните немири и неразбирањето на средината во која работи. Во филмот се поткрепува теоријата дека сликарот не извршил самоубиство, туку дека бил убиен.

## Наводи

Категорија:Швајцарски филмови
Категорија:Ирски филмови
Категорија:Американски филмови
Категорија:Британски филмови
Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови од 2018 година
Категорија:Филмови за сликари
Категорија:Биографски филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Франција
Категорија:Филмови на Џулијан Шнабел
Категорија:Филмови со Вилјем Дефо
Категорија:Филмови со Руперт Френд
Категорија:Филмови со Мадс Микелсен
Категорија:Филмови со Матје Амалрик
Категорија:Филмови со Емануел Сење
Категорија:Филмови со Оскар Ајзак
Винтер (езеро)

** Винтер** или **Палена** — езеро сместено во Патагонија, кое е на границата на Аргентина, каде што е познато како **Лаго Генерал Винтер**, и Чиле, каде што се вика **Лаго Палена**. И двете имиња се меѓународно прифатени. Аргентинското име е по генералот Лоренцо Винтер, вториот гувернер на аргентинската територија Патагонија (1882–1884) и првиот гувернер на Рио Негро (покраина) (1884–1888).

Реката Палена извира кај езерото Винтер, каде што локалното население ја нарекува *Каренлеуфу* (Зелена река), или на шпански *Рио Корковадо*.

Езерото Винтер го препознаваат по риболовот со мушичка и калифорниска пастрмка, обете неавтохтони, инвазивни видови.

## Наводи

Категорија:Меѓународни езера во Јужна Америка
Категорија:Аргентинско-чилеанска граница
Категорија:Езера во Чиле
Категорија:Координати на Википодатоците
Десеадо Езеро

**Езерото Деседо** () е езеро кое се наоѓа на главниот остров на архипелагот Огнена Земја. Езерото има ориентација исток-запад и е ограничено со планини на север и југ. Поголемиот дел од езерото се наоѓа во Чиле, додека источниот крај се наоѓа во Аргентина. Езерото се наоѓа во раседната зона Лаго Десеадо.

## Наводи

Категорија:Меѓународни езера во Јужна Америка
Категорија:Аргентинско-чилеанска граница
Категорија:Езера во Чиле
Категорија:Езера во Аргентина
Категорија:Координати на Википодатоците
Езеро Диксон

**Езерото Диксон** е ледничко езеро во јужна Патагонија, кое се наоѓа во јужното патагонско ледено поле, кое од 1998 година е трансформирано во меѓународно езеро бидејќи се простира на меѓународната граница помеѓу Аргентина и Чиле. До 1998 година, езерото Диксон било целосно на чилеанска територија, на северниот крај на Националниот парк Торес дел Пајне во регионот Магаланес и ла Антарктика Чилена, но било обединето со езеро кое почнало да се формира во 1980-тите со одмрзнување на топењето на ледниците Диксон, Кубо (или Чинкуентенарио) и Фриас (или Гранде). Тоа езеро било на аргентинската страна кога бил потпишан Договорот за одредување на трасата на границата од планината Фиц Рој до ридот Доде од 1998 година, во сектор во непосредна близина на Националниот парк Лос Гласијарес, но без да биде дел од него. Езерото се напојува од ледникот што го дели неговото име и истекува преку реката Пајне. Ги прима водите на реката Лос Перос, која извира во проглацијално езеро кое се формирало за време на повлекувањето на ледникот Лос Перос.

Административно, претставува дел од аргентинската покраина Санта Крус, додека на чилеанска страна припаѓа на регионот Магаљанес.

## Наводи

Категорија:Езера во Чиле
Категорија:Езера во Аргентина
Категорија:Аргентинско-чилеанска граница
Категорија:Меѓународни езера во Јужна Америка
Категорија:Координати на Википодатоците
Коипаса

**Коипаса** е езеро во покраината Сабаја, Оруро (департман), Боливија. На надморска височина од 3657 метри, неговата површина е 806 км². Езерото се наоѓа на западниот дел од Алтиплано, 20 км северно од Салар де Ујуни и јужно од главниот пат што ги поврзува Оруро и Хуара (Чиле).

Езерото Коипаса е тектонско солено езеро кое има  длабочина од 3,5 метри и е опкружено со Солени рамнини Коипаса. Езерото Коипаса преовладува од вулканскиот конус од 4.920 метри висока Вила Пукарани.

На езерото Коипаса се имаат населено илјадници фламинга.

## Галерија

Податотека:Coipasa_lake_map_of_the_shape_and_depth_(bathymetry)_2020.jpg|алт=Map of the shape and depth (bathymetry) of the Coipasa lake, 2020| Карта на обликот и длабочината (батиметрија) на езерото Коипаса, 2020 година
Податотека:Lago_Uru_Uru_Chipaya_4.jpg|алт=The lake| Езерото
Податотека:Poblacion_Chipaya.jpg|алт=The village of Chipaya, Oruro, Bolivia, near the lake| Селото Чипаја, Оруро, Боливија, во близина на езерото


## Поврзано

* Чипаја
* Оуки

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Езера во Јужна Америка
Санта Хуана (езеро)

**Санта Хуана** (шпански: *Embalse Santa Juana*) е брана на реката Уаско и придружно вештачко езеро, 15 километри југоисточно од градот Валенар, регионот Атакама и 530 км северно од Сантјаго, Чиле.

Во 1953 година, Одделот за хидраулика при Министерството за јавни работи основал камп за да ја проучи изградбата на браната. Бидејќи изградбата на браната се дискутирала со децении, конечната одлука за нејзина изградба дошла по сушата што траела од 1988 до 1990 година. Браната првично била планирана да се наоѓа само 2 километри низводно од Алто дел Кармен, но планерите подоцна го преместиле проектот низводно на неговата сегашна локација, каде што работата започнала во 1991 година. Браната се наполнила до полн капацитет за прв пат во 1997 година за време на поплава.

Браната значително придонела за развојот на земјоделството во областите низводно од реката, бидејќи со оглед на тоа што корисниците низводно од реката се снабдуваат од браната.

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Езера во Јужна Америка
Лаго Фањано

**Лаго Фањано** (), исто така познато и како *Лаго Ками* (), е езеро кое се наоѓа на главниот остров на архипелагот Огнена Земја, а го делат државите Аргентина и Чиле. Езерото кое е 645 км 2 се протега од исток кон запад околу 98 километри, од кои 72,5 км (606 км2) припаѓаат на аргентинската Огнена Земја (покраина), а само 13,5 км (39 км 2) до регионот Чилеански Магаланес и Антарктик Чилена. Ова езеро има длабочина од 449 метри. Јужниот брег е стрмен во споредба со северниот брег кој што не е стрмен и се шири во значително широк и рамен пиемонт од кој можат да се видат двете нивоа на висорамнините. Од неговиот западен крај, реката Азопардо се влева кон фјордот Алмирантазго. На неговиот источен крај се наоѓа градот Толхуин. Езерото е басен кој со одвојување развиен фаулт зоната Магаланес-Фањано.

[центар|мини|Езерото Фањано, од север кон југ, во неговиот [Чиле|чилеански дел]]
десно|мини|710x710пкс|Првични истражувања на Патот Y-85, преку карта од 1955 година од Воениот географски институт на Чиле во размер од 1:250000. Патот започнува кај CH 257, го преминува Y-71 и приближно ја следи патеката што ја поминала експедицијата Викуња-Јендегаја од 1978 година, прикажана како зелена линија.

## Население, економија и екологија
мини|300x300пкс|Поглед на источните брегови на езерото Фањано (или Ками) од аргентинската страна (Национален пат 3), кој во Огнената Земја продолжува од Националниот пат 40 (Аргентина).
Ако се тргне од аргентинскиот град Ушуаја, до езерото се поминува по живописно возење од 100 км по Националниот пат 3, кој е асфалтиран целосно. Таа патеката поминува низ кањонот на реката Оливија, долината Тиера Мајор заедно со нејзините зимски одморалишта, превојот Гарибалди, езерото Ескондидо и областа на пилана. На источниот дел од езерото се наоѓа Хостерија Каикен, која е само неколку километри од градот Толхуин, и колибите Ками. Иако Националната патека 3 се оддалечува од езерото во близина на почеток на езерото, можно е да се следи чакалест пат кој се разгранува лево во близина на гостилницата и се протега по чакалеста лента на почетокот на езерото. Мостот Бејли овозможува преминување на реката Турбио. Оваа рута овозможува пристап до Толхуин од запад.

Од аргентинскиот град Рио Гранде, до езерото е достапен пат и преку RN 3 (105 км), кој минува низ преодни предели како степата и Андите.

Од Чиле, може да се стигне преку Патот Y-85, кој се наоѓа близу реката Расмусен, поминува низ природниот парк Карукинка, поминува во близина на езерото Десеадо и ги преминува планините за да може да се стигне до реката Азопардо.

## Наводи

## Литература
* 

Категорија:Меѓународни езера во Јужна Америка
Категорија:Аргентинско-чилеанска граница
Категорија:Езера во Чиле
Категорија:Езера во Аргентина
Категорија:Координати на Википодатоците
Реколета (езеро)

**Реколета** е вештачко езеро кое се наоѓа 16 км североисточно од градот Овале, во регионот Кокимбо, Чиле. Езерото се наоѓа северозападно од Ел Ринкон, 2,5км источно од Пенафлор, 4км јужно од Алгаробо и 6км западно од Ла Рука.

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Езера во Јужна Америка
Пукларо (езеро)

**Пукларо** е вештачко езеро создадено од брана на реката Елки, 40 километри источно од градот Ла Серена, регионот Кокимбо и 500 километри северно од Сантјаго, Чиле.  

Целта на изградбата е да има прогрес во наводнувањето на 21.000 хектари обработливо земјиште во долината Елки. 

## Брана
Браната Пукларо е брана со бетонска обвивка висока 83 метри и долга 640 метри, со надморска височина на гребенот од 435 метри. Волуменот на бетонската брана е 4.630.000 м³. Браната има преливник над неа (максимален истек 3.800 м³/с). Дебелината на бетонската површина низводно варира од 0,45 м до 0,30 м.

Браната Пукларо е базирана на многу пропустливи алувијални темели длабоки повеќе од 100 метри.

## Наводи

## Надворешни врски

* Гвалигваика - Градот на давење

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Езера во Јужна Америка
Ла Палома Езеро

**Ла Палома** е вештачко езеро кое се наоѓа 27 километри југоисточно од градот Овале, во регионот Кокимбо, Чиле. Иако неговата примарна намена е да обезбеди вода за наводнување, езерото е исто така популарно рекреативно место за локалното население и посетителите. Првпат било отворено во 1968 година. Се наоѓа на надморска височина од 328 метри.

## Наводи

## Надворешни врски

* Embalse La Paloma 

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Езера во Јужна Америка
Ел Јесо

**Ел Јесо** е вештачко езеро, заедно со блиската Лагуна Негра, е главен извор на вода за пиење за Сантјаго.

Неговата вода има тиркизна нијанса и е погодна за риболов и сурфање.

На помалку од 2 километри возење се наоѓа „Засолниште Дел Јесо“, засолниште изградено во 50-тите години од минатиот век за сместување на работниците за време на изградбата на вештачкото езеро. Во Биглскиот конфликт, го користела чилеанската армија, со оглед на неговата стратешка вредност (го штити изворот на вода за пиење во главниот град, а во исто време може да го одбрани од аргентинскиот напредок).

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Езера во Јужна Америка
Тујајто Езеро

**Езерото Тујајто** е солено езеро кое се наоѓа во регионот Антофагаста, северно Чиле. Сместено на надморска височина од околу 4010 метри, неговата површина моментално варира помеѓу 1.7-2.7 километри квадратни, но во минатото било значително поголемо; ова довело до тоа луѓето да живеат на езерото и таму биле создадени археолошки локалитети. Во моментов, езерото се напојува со подземни води и нема површински излез, но водата може да истече под земја. Тоа е дел од природниот резерват Лос Фламенкос.

## Опис
Езерото се наоѓа на надморска височина од 4010 метри  во регионот Антофагаста, северно Чиле. Има максимална длабочина од 0.6 метри додека неговата површина е околу 2.2 километри квадратни; поради сезонското испарување и благите падини на дното на езерото варира сезонски од  во лето до 0.7 километри квадратни во зима кога езерото понекогаш е делумно замрзнато. Нивото на езерото варира и со истекот на изворите што го хранат. Понекогаш езерото Тујајто е речиси празно, а на рабовите може да се видат соли како што се гипс и халит. Мочуришта се наоѓаат на источните брегови а локалната флора и фауна зависат од снабдувањето со вода на езерото. Кордон де Пунтас Неграс го одделува езерото Тујајто од езерото Лехија.

## Наводи



Категорија:Езера во Чиле
Категорија:Статии со извори на шпански (es)
Категорија:Координати на Википодатоците
Лагуна Лехија

**Лагуна Лехија** е солено езеро кое се наоѓа во Алтиплано во регионот Антофагаста во северно Чиле. Во околината на областа доминираат вулканите Чиликес, Ласкар, Агуас Калиентес и Акамарачи. Езерото е плитко и нема излез, покривајќи површина од околу 1.9 км во денешно време.

Во текот на леденото време, езерото било значително поголемо поради кратко испарување и зголемените стапки на врнежи, при што околу водната површина се развиле биохерми. Денес, во езерото живеат фламинга и голем број микроорганизми.

## Географија и геологија
Лагуна Лехија езерото се наоѓа во Висорамнината Атакама во Чиле, близу до границата со државата Аргентина. Градот Сан Педро де Атакама се наоѓа 103 км северозападно од Лагуна Лехија езерото. Езерскиот слив е опкружен со разни вулкани, како што се Агуас Калиентес, Ласкар, Тумиса, Лехија, Чиликуес и Кордон де Пунтас Неграс, и помали центри познати како Серо Оверо и Ла Албондига. Езерото е ендореично и има 193км2 голем слив, и лавински тек го формира неговиот јужен брег. Подалеку на југ се наоѓаат уште две различни езера, Лагуна Мисканти и Лагуна Миникес.

### Хидрологија
Лагуна Лехија езерото е кружно, плитко езеро на надморска височина од 4,325м со површина од 1,9км2  или 2км2. Тоа е полимиктичко езеро кое повремено се замрзнува. Ветровите понекогаш создаваат пена на површината на езерото и ја дуваат на бреговите. Измерени се температури на водата кои се движат помеѓу 3-10,6 °C, а езерото е длабоко околу 1,2 м.

Водите на езерото се солени и соленоста често се разликува во еден дел од езерото со остатокот. Сулфатот и натриумот се главните соли кои што се наоѓаат во езерската вода, со хлорид и магнезиум како секундарни или втори соли, а калциум, калиум, силициум и стронциум како подредени. Исто така, се јавуваат елементи добиени од вулкани како арсен, бор, флуор и литиум.

Езерото се напојува од север преку два потоци, едниот поток извира од Агуас Калиентес, а другиот поток од две притоки на Ласкар и Серо дел Абра. Од Чиликес и Лехија на југ, другите потоци течат на север и тие влегуваат во јужниот дел на езерото. Се чини дека можно е да постои излез на подземните води, со оглед на тоа што во езерото нема акумулиран халит, а Серо Оверо кој се формирал преку интеракција на подземните води и магмата заедно.
## Наводи

Категорија:Езера во Чиле
Категорија:Врски за Wayback од предлошката „Семарх“
Категорија:Координати на Википодатоците
Мар Чикита

**Мар Чикита** (на шпански буквално „Мало Море“) или **Мар де Ансенуза** е ендореично солено езеро кое се наоѓа на североистокот од Кордоба (аргентиска покраина), во централна Аргентина. Североисточниот агол на езерото се протега и во југоисточната Сантјаго дел Естеро (покраина). Тоа е најголемото од присутните природни солени езера во Аргентина. 
десно|мини|250x250пкс|Мирамар, Кордоба, плажата во лето.
Езерото се наоѓа во екорегионот Аргентински Еспинал. Го зафаќа јужниот дел од вдлабнатина која има димензии од околу 80 км (север &#x2013; југ) за 45 км (исток &#x2013; запад). Неговата површина значително варира, со оглед на нејзината мала длабочина (околу 10 м), и се движи помеѓу 2,000 и 6,000 км2.

## Хидрологија
Мар Чикита се полни првенствено од солените води на реката Дулсе, која доаѓа од Сантјаго дел Естеро на север откако се припојува со реката Саладиљо. Земјиштето околу долниот тек на Дулсе и Мар Чикита се мочуришта, населени со голем биодиверзитет (особено водни птици). Од југозапад, езерото го прима текот на реките Примеро/Сукија и Сегундо/Ксанаес, како и неколку потоци; овие приливи варираат многу од сушни до дождливи сезони. Соленоста на Мар Чикита е доста променлива, со измерени екстреми кои се движат од 250 g/L во време на ниско ниво на вода до околу 40 g/L во многу влажни години, како што е во деценијата по 1977 година, кога рекордни врнежи од дожд поплавиле голем дел од Мирамар, Кордоба.
## Наводи

## Надворешни врски

* Хидрографија на Кордоба
* Влада на покраината Кордоба &#x2014; Канцеларија за водоснабдување и санитација   
* Опсерваторија на НАСА за Земјата &#x2014; Прашинска бура во Аргентина

Категорија:Езера во Аргентина
Категорија:Координати на Википодатоците
Cuscuta europaea

***Cuscuta europaea*** - паразитско растение кое потекнува од Европа, i кое припаѓа на семејството повивки, но порано било класифицирано во семејството вилина коса. Расте на главоцветни, конопи, штирови, бобови, коприви и други тревни растенија, вклучувајќи градинарски растенија како што се *[[Coleus]]* и *[[Impatiens]]*, а повремено и на *[[Humulus]]*. Ова е значаен паразит на луцерката (*Medicago sativa*). Во многу региони, вклучувајќи ги и Источните Хималаи во Непал, овој вид се користи како традиционален лек за лекување на заболувања на црниот дроб.

## Опис
Долгите тенки стебла на *C.&nbsp;europaea* се жолтеникави или црвеникави. Тие имаат инфлоресценција која се создава странично по должината на стеблата, цветовите се распоредени компактно со малку до многу цветови. Чашката е обратноконусовидна, голема 1,5&nbsp;мм, и има форма на чаша со 4 или 5 чашки. Венчето е ѕвончевидно, по прецветувањето е пехаресто. Прашниците се покуси од венечните сегменти.

## Распространетост
*Cuscuta europaea* сега може да се најде и во Јапонија и Алжир, како и во Северна Африка, Западна Азија и Европа. Во Индија и Пакистан, видот се јавува на Хималаите, протегајќи се од Кашмир до Сиким на надморска височина од 3.600 метри.

Најчесто се развива врз различни тревести растенија. Во Македонија овој вид го има на планината Караџица, во Маврово, на Кораб, Галичица, Баба Сач, главно овој вид е врзан за планинскиот појас.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Растенија опишани во 1753 година
Категорија:Паразитски растенија
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Флора на Европа
Категорија:Ботанички таксони опишани од Карл Линеј
Миметит

**Миметит** — минерал од оловен арсенат хлорид (Pb5(AsO4)3Cl) кој се формира како секундарен минерал во оловни наслаги, обично со оксидација на галена и арсенопирит .  Името потекнува од грчкиот збор  *мимети*, што значи „имитатор“ и се однесува на сличноста на миметитот со минералот пироморфит. Оваа сличност не е случајна, бидејќи миметитот формира минерална серија со пироморфитот () и со ванадинитот (). Тој бил пронајден во Мапими, Дуранго, Мексико и Тсумеб, Намибија.

## Својства
[лево|мини|183x183пкс|Миметит од [Намибија]]
Миметитот обично формира кратки хексагонални кристали кои се жолти до кафеави до портокалови по боја, многу кршливи, умерено тврди (Мосова тврдост 3,5–4) и густи (специфична тежина 7,24). Тој се одликува со недостаток на транспарентност, смолест до адамантински сјај и растворливост во азотна киселина.

Миметитот формира комплетна серија на цврсти раствори со пироморфит, при што фосфатот () го заменува арсенатот (). Двата минерали се речиси идентични по своите својства и може да биде тешко да се разликуваат освен со лабораториски тестови. Пироморфитот е почестиот минерал и застапен на повеќе локации.

Кампилит е име кое се применува на миметит или пироморфит кој кристализира како карактеристични кристали во облик на буре кои формираат закривени хемисферични агрегати. **Белит** е име кое порано се применувало за миметит кој содржи хром, или пак мешавина од крокоит, миметит и кварц, и кој формира привлечни портокалово-црвени кристали, но бил дискредитиран како посебен минерален вид.

## Локалитети
Миметит се наоѓа во комбинација со минерали од олово и арсен, вклучувајќи пироморфит, церусит, хемиморфит, смитсонит, ванадинит, англезит, пирит, мотрамит, вилемит и вулфенит.  Добри примероци биле пријавени од округот Гила, Аризона, САД; Ојокалиенте, Сакатекас, Мексико; Камберленд, Англија; Јохангеоргенштат, Саксонија, Германија; Намибија; и Брокен Хил, Австралија.

## Галерија на примероци од миметит

Податотека:Mimetite-139756.jpg|алт=Mimetite from Tsumeb mine, Namibia| Миметит од рудникот Цумеб, Намибија
Податотека:Mimetite-cktsu-48a.jpg|алт=Cluster of translucent, golden mimetite crystals| Кластер од проѕирни, златни миметитни кристали
Податотека:Mimetite-289052.jpg|алт=Spherical aggregates of botryoidal mimetite| Сферични агрегати на ботриоидален миметит
Податотека:Mimetite-176701.jpg|алт=Mimetite, Pingtouling Mine, Guangdong Province, China. Size: 2.2 x 2.1 x 1.8 cm| Миметит од рудникот Пингтулинг, покраина Гуангдонг, Кина. Големина: 2,2 x 2,1 x 1,8 см


## Наводи

## Надворешни врски

*
*Mineral Galleries

Категорија:Луминисцентни минерали
Категорија:Шестаголни минерали
Категорија:Халидни минерали
Категорија:Минерали на оловото
Микроклин

**Микроклин** (KAlSi3O8) — важен тектосиликатен минерал што формира магматски карпи. Тој е алкален фелдспат богат со со калиум . Чест е кај гранитот и пегматитите. Микроклинот се формира за време на бавно ладење на ортокласот. Санидинот е полиморф на алкален фелдспат, стабилен на уште повисоки температури. Микроклинот има вкрстено збраздување кое се формира како резултат на трансформацијата на моноклиничен ортоклас во триклиничен микроклин.

Името на хемиското соединение е калиум алуминиум силикат, а познато е како референтен број **E555**.

## Геологија
Микроклинот може да биде хемиски ист како монокласот ортоклас, но бидејќи припаѓа на триклинскиот кристален систем, аголот на призмата е малку помал од правите агли; оттука и името „микроклаз“ од грчкиот збор „мал наклон“. Микроклазот е идентичен со ортокласот по многу физички својства и може да се разликува со рендгенско или оптичко испитување. Кога се гледа под поларизирачки микроскоп, микроклинот покажува ситно повеќекратно збратимување кое формира структура слична на решетка која е несомнена.
лево|мини|Микроклин (амазонитска сорта)

Пертитот е или микроклин или ортоклас со тенки ламели од ексолвиран албит.

Амазонскиот камен, или амазонит, е зелена варијанта на микроклин. Сепак, не се наоѓа никаде во Амазонскиот басен. Шпанските истражувачи кои го именувале очигледно го помешале со друг зелен минерал од тој регион.

Најголемите документирани монокристали на микроклин се пронајдени во рудникот за берил „Деволс Хоул“, Колорадо, САД, и се измерени со димензии ~50 × 36 × 14 м. Ова е веројатно еден од најголемите кристали од кој било материјал пронајден досега.

Микроклинот е исклучително активен агенс за нуклеирање на мраз во атмосферата. Неодамна било откриено како водата се врзува за површината на микроклинот.

## Како додаток во храната
Името на хемиското соединение е калиум алуминиум силикат и е познато како референтен број Е E555. Во 2018 година беше предмет на повик за технички и токсиколошки податоци од EFSA.

Во 2008 година, тој (заедно со други алуминиумски соединенија) бил предмет на научно мислење на Панелот за адитиви во храната, ароми, помошни средства за преработка и материјали за контакт со храна од EFSA.

## Наводи

Категорија:Луминисцентни минерали
Категорија:Триклински минерали
Категорија:Минерали на алуминиумот
Категорија:Минерали на калиумот
Cuscuta monogyna

***Cuscuta monogyna*** — вид на едногодишна билка од семејството Convolvulaceae. Тие се ползавци и имаат едноставни, широки листови.

## Опис
Растението има темножолтеникаво, кафеаво или розево стебленце со дијаметар 1-3 мм. Паразитира на шумски дрвенести растенија и грмушки, поретко на тревести растенија.

Во Македонија го има на планината Јакупица, најден и на Водно, во Крива Паланка, Кавадарци, Банско, Скопска Црна Гора. 

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Вилина коса
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Флора на Европа
Категорија:Флора на Малта
Cuscuta planiflora

**Cuscuta planiflora** — растителен вид од родот Cuscuta, семејство *[[Повивки|Convolvulaceae]]*, широко распространет во Медитеранот и кон исток до Јужна и Југозападна Азија, како и во некои делови од Африка, и бил увезен во Северна Америка и Австралија.

Во Македонија го има на Водно, Козјак, Сува Гора, околу реката Треска, Валандово и Струга. Се посочува дека во 1921 и 1923 година ботаничарите Стојанов и Јуришиќ го забележале во Струмичко и Трескавец.

## Опис
Ова е едногодишно растение со тенко и разгрането стебленце, со дијаметар од 0,3 mm. Цветовите се петчлени, собрани во мали компактни соцветија, со дијаметар 5-6 mm. Венчето белузлаво, ѕвончевидно. 

Паразитира врз различни тревести растенијаили полугрмушки, од фамилиите *[[Fabaceae]]*, *[[Lamiaceae]]*, *[[Cistaceae]]*, и други.

## Подвидови

* *Cuscuta planiflora var. algeriana* Yunck.
* *Cuscuta planiflora var. ambigua* (Trab.) Yunck.
* *Cuscuta planiflora var. globularis <small>Balf.f.</small>*
* *Cuscuta planiflora var. godronii <small>(Des Moul.) Rouy</small>*
* *Cuscuta planiflora var. holstii <small>Baker & Rendle</small>*
* *Cuscuta planiflora var. madagascariensis <small>(Yunck.) Verdc.</small>*
* *Cuscuta planiflora var. papillosa <small>Engelm.</small>*
* *Cuscuta planiflora var. planiflora*
* *Cuscuta planiflora var. sicula <small>(Tineo ex Engelm.) Trab. ex Yunck.</small>*

## Наводи

Категорија:Вилина коса
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Флора на Европа
Cuscuta approximata

***Cuscuta approximata*** — едногодишно растение, вид на вилина коса. Потекнува од Евроазија и Африка, но се среќава и во Северна Америка, каде што е донесен и претставува невообичаено штетен плевел. Во Македонија го има во Таорска Клисура, Жеденска Клисура, Козјак, Мариово, Серта, а видено е и на Шар Планина, Водно, Дренска Планина и Бел Камен.

Тоа е паразитско растение која се качува на други растенија и зема храна директно од нив преку хаусториум. 

## Опис
Има разгрането светложолто, светлозелено, кафеаво до портокалово-црвено кончесто стебленце, со дијаметар до 0,5 mm. Листовите се сведени на лушпи на површината на стеблото, бидејќи тие не се потребни за фотосинтеза затоа што паразитира и добива хранливи материи од својот домаќин. Носи гроздови од ситни жолтеникави цветови во облик на ѕвонче кои се широки само околу 3 милиметри. Се размножува со семе, при што секое растение е способно да произведе над 10.000 семиња одеднаш. Ова растение е плевел на луцерка, детелина и домати, како и на други култури и автохтона флора. Овој вид понекогаш се третира како подвид на *[[Cuscuta epithymum]]*.

## Наводи

## Надворешни врски

* Рачен третман на Џепсон
* Профил на трева во државата Вашингтон

Категорија:Вилина коса
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Флора на Евроазија
Категорија:Флора на Лебанон
Алпско скијање на Зимските олимписки игри 2026 – супервелеслалом за мажи

Натпреварот во супервелеслалом за мажи на Зимските олимписки игри 2026 се одржал во сабота, 11 февруари, на скијачката патека Стелвио во Бормио. Фрањо фон Алмен од Швајцарија ја освоил трката, додавајќи уште еден златен медал на оние што ги освоил во спуст и во тимска конкуренција неколку дена претходно. Рајан Кохран-Зигл од Соединетите Американски Држави бил втор, повторувајќи го својот настап од 2022 година, а Марко Одермат од Швајцарија завршил трет.

## Позадина
Шампионот од 2022 година, Матијас Мајер, се пензионирал од меѓународните натпреварувања три години претходно. Освојувачот на сребрениот медал, Рајан Кохран-Зигл, се квалификувал за настанот. Освојувачот на бронзен медал, Александар Амод Килде, се повлекол од Олимписките игри во 2026 година, поради повреди. Пред Олимписките игри на Светскиот куп, Марко Одермат водел во генералниот пласман и поединечно во супервелеслалом, откако победил на две од шест дисциплини, а бил и актуелен светски шампион.

## Резултати
Трката започнала во 11:30 часот по локално време (UTC+1) под делумно облачно небо. Температурата на воздухот била -3,3 °C (26 °F) на стартната порта и 2,3 °C (36 °F) на целната зона; условите за снег биле многу обилни.

## Наводи


Категорија:Алпско скијање на Зимските олимписки игри 2026
ПУ „Св. Климент Охридски“ - Биџево

**Основно училиште „Свети Климент Охридски“** (службено: **Подрачно основно општинско училиште „Св. Климент Охридски“ - Биџево**; скратено: **ПООУ „Св. Климент Охридски“**) — подрачно основно училиште во струшкото село Биџево, во состав на истоименото училиште од селото Драслајца, Општина Струга.

Училиштето е именувано по словенскиот просветител и светец Свети Климент Охридски.

## Местоположба

Училиштето се наоѓа во средишниот дел на селото, спроти главната селска црква.

## Историја

Последен пат училиштето било реновирано во 2001 година.

## Настава

Во училиштето наставата се изведува на албански наставен јазик од прво до петто одделение во 5 паралелки, од кои една комбинирана.

## Галерија


Податотека:ОУ „Св. Климент Охридски“ - Биџево 3.jpg|Спортското игралиште
Податотека:ОУ „Св. Климент Охридски“ - Биџево 2.jpg|Влезот
Податотека:ОУ „Св. Климент Охридски“ - Биџево 4.jpg|Поглед на училиштето


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Струга
Биџево
Категорија:Биџево
Rochelia disperma

***Rochelia disperma*** — вид широколисно растение првпат опишано од Карл Лине Помладиот, а сегашното име му го дал К. Кох. *Rochelia disperma* е дел од родот *Rochelia* и семејството широколисни растенија.

## Опис
Rochelia disperma е едногодишно растение, високо од 5 до 15 см. Стебленцето му е вертикално, разгрането од основата или во горниот дел, со прилегнати сини влакна. Листовите се долги 10 до 20 мм, широки 2–3 мм широки, од двете 
страни со прилегнати четинести влакна поставени на брадавичести израстоци. Базалните листови се издолжено-лопатовидни постепено стеснети во дршка. Стеблените листови се линејни или тесно ланцетни, приседнати. Прицветните листови слични со стеблените листови, но со нешто помали димензии. Цветовите собрани во прости срповидни соцветија кои често се групираат во метличести соцветија. Цветните др{ки куси (околу 1 мм) по прецветуваwето се свиткуваат наназад. Чашката е мала (2–3 мм), за време на образувањето на плодот разраснува, со 5 срповидно свиткани линејни чашкини сегменти, густо препокриени со густи четинести влакна кои на врвот се кукесто свиткани. Венчето е долго 2 до 4 мм, сино, со или без задебелувања во отворот на венечната трубичка. Оревчињата се долги околу 3 мм, со брадавичести израстоци на кои се присутни ѕвездести влакна со кукесто свиткани краци. 

## Живеалиште
Живеалишта на Rochelia disperma се брдските пасишта, на припекливи места, на силикатна и варовничка подлога. 

## Распространетост
Распространето е во Северозападна Африка, Југоисточна Европа, Западна, Југозападна и Средна Азија.

### Во Македонија
Велес – с. Раштани, „Гроот“, Отовица; Куманово – с. Пчиња; Овче Поле – Богословец; Кратовско

## Наводи

Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Растенија опишани во 1849 година
Lake Cote

**Езерото Коте** (    ), првично познато како **езеро Котер**, е слатководно кратерско езеро кое се наоѓа во северните висорамнини на Костарика . Моментално е најголемото природно езеро во Костарика со површина од 1,98 квадратни метри (0.76 милји)   . Неговата длабочина варира помеѓу 6 и 18 метри  

## Локација
Езерото Коте се наоѓа во округот Коте, кантон Гватусо, во покраината Алахуела, помеѓу вулканот Аренал и вулканот Тенорио . Во негова  близина се наоѓа најголемото езеро во Костарика, езерото Аренал, кое е од вештачко потекло. 

## Физички аспекти
Ова езеро  е кратерско езеро од типот Маар со срцево-овична форма и има 1&nbsp;км дијаметар. Просечната длабочина е 6,30 метри, а максималната длабочина е 18 метри во централното подрачје.

Тоа е природна дренажа на реката Кот.

Просечната температура на водата е околу 21,9 и 27,9&nbsp;степени целзиусови.
Категорија:Координати на Википодатоците
Витезот од Седумте Кралства (ТВ-серија)

***Витезот од Седумте Кралства*** () — фантастична телевизиска серија, екранизација на циклусот повести на Џорџ Р. Р. Мартин, познати и под насловот *Приказни за Данк и Ег*. Главните улоги ги толкуваат Питер Клефи и Декстер Сол Ансел.

Премиерното прикажување на првата сезона започнало на 18 јануари 2026 г. Серијата добила високи оценки од критичарите и веќе е продолжена за втора сезона.

## Содржина
Книжевна основа на серијата е збирката повести *Витезот од Седумте Кралства* (буквален превод на оригиналниот наслов е *Приказни за Данк и Ег*) од американскиот писател Џорџ Р. Р. Мартин. До 2026 г. се напишани три повести: *Витезот скитник*, *Заклет витез* и *Таинствениот витез*. Нивното дејство се одвива на измислениот континент Вестерос, во услови на доцен феудализам. Главни ликови се витезот Данкан Високиот и неговиот штитоносец Ег, идниот крал Егон V Таргариен.

Првата сезона е заснована на првата повест од циклусот, *Витезот скитник*. Штитоносецот Данк (Данкан), висок и силен младич, го погребува под едно дрво својот учител и господар, витезот скитник Арлан од Пенитри. Тој ги присвојува оклопот, штитот и мечот на покојникот и решава да замине на турнир во градот Ешфорд. По патот, Данк во една крчма го среќава 9-годишното момче сираче Ег, кој благодарение на својата упорност станува негов штитоносец.

Во Ешфорд, на Данк, кој е облечен во скромна облека, му одбиваат учество на турнирот додека не добие препорака од некој благородник. Благодарение на својата смелост и чесност, Данк успева да го одбрани правото да ги носи витешките мамузи. Со текот на времето, Данк дознава дека младиот Ег е всушност принц од династијата Таргариен. Тој се наоѓа во центарот на судир што може да се реши само со двобој во кој учествуваат најпознатите витези на Вестерос, вклучувајќи го и престолонаследникот. Последниот, застанувајќи на страната на Данкан, загинува, што засекогаш ја менува судбината на јунакот, но и на самите Седум Кралства.

## Улоги

|-
| Питер Клефи || сер Данкан Високиот „Данк“
|-
| Декстер Сол Ансел || Егон Таргариен „Ег“
|-
| Фин Бенет || Ерион „Светлопламен“ Таргариен
|-
| Берти Карвел || Белор „Кршач на Копја“ Таргариен
|-
| Сем Спруел || Мекар Таргариен
|-
| Тензин Крофорд || Тансела
|-
| Даниел Ингс || сер Лионел Баратеон „Насмеаната Бура“
|}

## Наводи

## Надворешни врски

* Матична страница

Категорија:Американски телевизиски серии
Категорија:Телевизиски серии на англиски јазик
Категорија:Игра на тронови (ТВ серија)
Категорија:Програми на HBO
Емигрантски комунистички сојуз

**Емигрантски комунистички сојуз „Ослободување“** — огранок на Бугарската комунистичка партија за македонските социјалисти од Вардарска и Егејска Македонија. Основано во 1920 година и предводено од Димо Хаџи Димов. Организацијата дејствувала против влијанието на ВМРО (Автономисти). Орган на сојузот бил весникот „Ослободување“.

## Историјат
После Првата светска војна, голем дел од поранешните членови на Македонската револуционерна организација се иселиле во Царството Бугарија. Се развила внатрешна борба меѓу врховистите и социјалистички струи за влијание врз македонското емигрантско население. На 23 октомври 1918 година, организирале конгрес во Софискиот универзитет во кои главниот говорник бил Љубомир Милетиќ. Меѓу врховистите биле Георги Баждаров, Кирил Прличев, Симеон Радев и Тодор Александров. Додека од левицата биле Ѓорче Петров и Димо Хаџи Димов.

После неуспехот на конгресот, Серчаните ја објавиле Серската декларација, додека Димо Хаџи Димов ја објавил брошурата Назад кон автономијата. Социјалистите го основале Привременото претставништво, предводено од Христо Татарчев, Петар Поп Арсов, Михаил Герџиков и Петар Ацев. Додека врховистите ја основале ВМРО (Автономисти), предоводена од Тодор Александров. Во 1919 година пропаднало Привременото претставништво. Во 1920 година, со поттик од Бугарската комунистичка партија, основан е Емигрантскиот комунистички сојуз на чело со Димо Хаџи Димов.

ЕКС не успеала да го привлече вниманието меѓу македонските емигранти. Освен Хаџи Димов, Васил Главинов и Христо Јанков од Кукуш биле клучни членови во организацијата. Организацијата ги ширела идеалошките ставови на Бугарската комунистичка партија. Меѓу 1920-1923 година нивниот орган бил весникот „Ослободување“, уредена од Хаџи Димов и Главинов. Во август 1923 година, после преговори меѓу БКП и ВМРО (Автономисти), организацијата е укината. Повеќето членови подоцна се приклучиле во ВМРО (Обединета).

## Наводи

Категорија:Македонски организации во дијаспората
Категорија:Појавено во 1920 година
Категорија:Престаноци во 1923 година
Категорија:Македонски социјалисти
Категорија:Димо Хаџи Димов
Категорија:Бугарска комунистичка партија
Категорија:Македонски емигрантски организации во Бугарија
Договор Сикорски-Мајски

**Договор Сикорски-Мајски** — договор помеѓу Советскиот Сојуз и Полска, потпишан во Лондон на 30 јули 1941 година. Неговото име е земено од неговите двајца најзначајни потписници: премиерот на Полска, Владислав Сикорски, и советскиот амбасадор во Обединетото Кралство, Иван Мајски.

## Позадина
По потпишувањето на Пактот Молотов-Рибентроп во 1939 година, Советите ја нападнале Полска и учествувале во нејзиното распарчување. Советските власти ја прогласиле Полска за непостоечка, а сите поранешни полски граѓани од областите анектирани од Советскиот Сојуз биле третирани како советски граѓани. Тоа резултирало со апсење и затворање на приближно 2 милиони полски граѓани (вклучувајќи четвртина милион воени затвореници и 1,5 милиони депортирани лица) од страна на НКВД и другите советски власти.

## Преговори
Кога меѓународната ситуација се променила во 1941 година со операцијата Барбароса, германската инвазија на Советскиот Сојуз на 22 јуни 1941 година, советскиот лидер Јосиф Сталин почнал да бара помош од други земји кои се спротивставувале на Германија. Силно охрабрен од британскиот министер за надворешни работи Ентони Еден, Сикорски на 5 јули 1941 година започнал преговори со советскиот амбасадор во Лондон, Иван Мајски, за повторно воспоставување дипломатски односи меѓу Полска и Советскиот Сојуз. Сикорски бил архитект на договорот постигнат од двете влади, кој бил потпишан на 30 јули 1941 година. Уште еден воен сојуз бил потпишан во Москва на 14 август 1941 година. Подоцна истата година, Сикорски пристигнал во Москва со дипломатска мисија (вклучувајќи го и идниот полски амбасадор во Москва, Станислав Кот, како и шефот на Полската воена мисија во Советскиот Сојуз, генерал Зигмунт Шишко-Бохуш).

## Одредби
Сталин се согласил да ги прогласи сите претходни договори што ги имал со нацистичка Германија за ништовни, да ја поништи поделбата на Полска од септември 1939 година и да ослободи десетици илјади полски воени заробеници држени во советските логори. Врз основа на договорот меѓу полската влада во егзил и Сталин, Советите им дале амнестија на многу полски граѓани на 12 август 1941 година, од кои била формирана армија од 40.000 војници (Армијата на Андерс, подоцна позната како Втор полски корпус) под водство на генерал Владислав Андерс. Сепак, местото на живеење на уште илјадници полски офицери ќе остане непознато уште две години и ќе влијае силно врз последователните полско-советски односи.

## Наводи

## Надворешни врски

*  Text of the treaty
*  Polish-Soviet Union Agreements: July 30, 1941
Категорија:Договори на Советскиот Сојуз
Категорија:Договори од Втората светска војна