open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Вуелта а Еспања 2018 - етапа 12 до етапа 21

Вуелта а Еспања 2018 започнала на 25 август, додека етапа 21 била предвидена на 16 септември во Мадрид. Издание во 2018 година започнала со поединечен хронометар на 25 август во Малага.

## Пласмани

## Етапа 12

## Етапа 13

## Етапа 14

## Етапа 15

## Етапа 16

## Етапа 17

## Етапа 18

## Етапа 19

## Етапа 20

## Етапа 21

## Белешки

## Наводи

Категорија:Вуелта а Еспања 2018
Алесандро Мурџа

**Алесандро Мурџа** (роден на 9 август 1996) — италијански фудбалер, играч од средниот ред на Лацио и на италијанската репрезентација под 21 година.

Категорија:Италијански фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Фудбалери на ФК Лацио
Категорија:Фудбалери на ФК СПАЛ
Категорија:Фудбалери во Серија А
Категорија:Родени во 1996 година
Евкалиптол

**Евкалиптол** — природно органско соединение, во течна состојба и без боја.  Претставува цикличен етер и монотерпеноид.

Евкалиптолот е познат и под голем број на синоними: 1,8-цинеол, 1,8-епокси-*p*-ментан, 1,8-оксидо-*p*-ментан, 1,3,3-триметил-2-оксабицикло[2.2.2]октан, цинеол.

Соединението прв го препознал и нарекол францускиот хемичар Франсоа Станислас Клое во 1870 г., утврдувајќи ја главната составница на маслото од дрвото син евкалиптус (*Eucalyptus globulus*).

## Наводи

Категорија:Монотерпени
Категорија:Етри
Преслава

**Преслава**, родена **Петја Колева Иванова** (р. 26 јуни 1984 година, Толбухин) — фолк-пејачка од Бугарија.

## Животопис
Нејзината мајка, Јанка Тончева била шивачка, а татко ѝ, Колјо Тончев, бил светски возач на тркачки автомобили. Таа има постара сестра — Ивелина, која е фолк пејачка. Преслава ја испеала својата прва песна кога имала 7 години, а почнала да пее во ноќни клубови на возраст од 15 години. Таа го завршила своето музичко образование со специјално „народно пеење“ (гадулка).

### Кариера
Во текот на летото 2003 година, еден познат пејач од музичката претпријатие „Пајнер“, Милко Калајџиев, ја замолил Преслава да настапи со неговата група на неколку настани. Импресиониран од нејзината прекумерна дарба, тој ѝ помогнал да стане дел од музичката куќа. Во почетокот на 2004 година, таа ја објавила својата прва песна, „*Раздвоени*“, во дует со Милко Калајџиев. Истата година, таа го избрала сценското име Преслава и ја променила творечката насока. Наместо вообичаен поп-фолк, нејзините песни, како што се: „*Дума за вярност*“ (во превод: Збор за верност) и „*Тази нощ безумна* (во превод: Таа ноќ безумна), биле посовремени. Овие песни биле дел од нејзиниот деби албум, „*Преслава*“, објавен во декември 2004 година, кој содржел вкупно 16 песни. Тој бил прогласен за „Албум на годината“, а Преслава ја освоила и Наградата „Дебитантски сингл на годината“. Исто така, на годишните музички награди на ТВ Планета во 2004 година, таа ги освоила наградите за „Деби сингл на годината“ и „Најперспективен изведувач на годината“.

### Албуми
*  Преслава  (2004)
*  Ѓаволска желба  (2005)
*  Интрига  (2006)
*  Не сум ангел (2007)
*  MP3 колекција  (2009)
*  Пази се од пријателки  (2009)
*  Како ти стои  (2011)
* Хитовите на Преслава  (2014)
* Да гори во љубов  (2019)
* Улицата (2024)

### Видеозаписи

### Фолклорни спотови

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1984 година
Категорија:Бугарски пејачи
Категорија:Луѓе од Добрич
Источнофризиски Острови

**Источнофризиски Острови** (; ) — островска верига во Северното Море, недалеку од брегот на Источна Фризија во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Веригата се протега во должина од 90&nbsp;км од запад кон исток, помеѓу устијата на реките Емс и Јаде / Везер, а на оддалеченост од 3,5 до 10&nbsp;км од брегот. Подрачјата помеѓу копното и островите се прекриени со пространи плитаци (приливни блата), месно наречени „вати“ (*Watten*), кои се дел од водната површина наречена Ваденско Море. Пред островите се простираат територијалните води на Германија, кои опфаќаат многу поголема површина од самите острови. Самите острови, околните наносни плитаци и територијалните води (кои се природен резерват) се во потесен еколошки заедем однос. Островската група зафаќа околу 5&nbsp;% од Националниот парк Долносаксонско Ваденско Море на Саксонија.

Најголем остров во групата е Боркум, сместен на западниот крај на веригата. Истата има уште шест населени острови, од запад кон исток: Јист, Нордернај (со најголемото населено место во групата), Балтрум, Лангеог, Шпикерог и Вангероге. Има уште четири помали ненаселение острови: Литје Херн источно од Боркум, Мемерт и Кахелотплате (југозападно од Јист), Минзенер Ог (прокопан остров југоисточно од Вангероге) и Мелум на источниот крај на веригата, кој според Сојузната служба за заштита на природата денес е вон групата, и му припаѓа на крајбрежното калиште наречено Триаголник Елба-Везер (*Watten im Elbe-Weser-Dreieck*).

## Острови и плитаци

Ова е табела на островите и плитаците (*Sandplaten*) во состав на Источнофризиските Острови со основни информации за секој од нив. Ненаселените и управно неопфатените (вонопштински) плитаци се истакнати со жолто.

Нордернај е преостанатиот дел од некогашниот остров Бујзе, кој речиси целосно исчезнал под морето во XVII век. Литје Херн источно од Боркум е во постојана опасност од одмивање. Во 2003&nbsp;г. Крајбрежната одбрана на Германија издала соопштение дека Кахелотплате може повторно да се смета за остров бидејќи повеќе не е изложен на редовно поплавување од плиматата. Сепак, островот зафаќа површина не поголема од  и останува ненаселен. Кахелотплате се наоѓа северно од устието на реката Емс.

Моторниот сообраќај е забранет на највеќето острови. Исклучок од ова се Боркум и Нордернај, кои се најнаселените. Ниеден остров од групата нема мост до копното, туку само со траект.

Островите и околните морски површини се дел од Националниот парк Долносаксонско Ваденско Море.

## Поврзано
* Западнофризиски Острови
* Источна Фризија
* Фризиски јазици

## Наводи

## Надворешни врски

* Национален парк Долносаксонско Ваденско Море 
* Природонаука на Источнофризиските Острови (PDF, 3,93 Мб) 
* Управен портал на Источнофризиските Острови 
* За настанокот на Источнофризиските Острови  


Острови
Категорија:Фризиски Острови
Категорија:Географија на Саксонија
Категорија:Архипелази во Германија
Скирос

**Скирос** (грчки: *Σκύρος*) — остров во Грција, најјужниот остров од Споради во Егејското Море. Околу вториот милениум п.н.е. и малку подоцна, островот бил познат како Остров каде живееле Магнечаните. На 209 квадратни километри, тој е најголемиот остров на Споради и има население од околу 3.000 жители (во 2011 година). Таа Тој дел од регионалната единица Евбеја.

Грчките воздухопловни сили имаат голема база во Скирос, поради стратегиската локација на островот во средината на Егејското Море.

## Општина

Општината Скирос е дел од регионалната единица на Евбеја. Покрај островот, Скирос се состои од малиот населен остров Скиропула и неколку помали ненаселени острови. Вкупната површина на општината е 223,10 квадратни километри.

## Географија

Северот на островот е покриен со шума, додека на југ се наоѓа највисоката планина на островот Кочила (792 м). Главниот град на островот исто така се вика Скирос (или, локално, Хора). Главното пристаниште, на западниот брег, е Линарија. Островот има замок, кој датира од венецијанската управа (13-ти до 15 век), византиски манастир, гроб на англискиот поет Руперт Брук. Постојат многу плажи на брегот. Островот има своја раса на коњи.

## Историја

Според старогрчката митологија, Тезеј умрел на Скирос кога локалниот крал, Ликомед, го фрлил од карпа. Островот исто така е познат во митовите како место од каде што Ахил отпловил за Троја откако Одисеј го открил во дворот на Ликомед. Неоптелем, синот на Ахил, бил од Скирос. Малиот залив наречен Ахили ​​на источниот брег на островот се смета дека е место каде што Ахил заминал со Грците.

Во 475 п.н.е., според Тукидид (1.98), Кимон го освоил целиот остров. Од тој датум, атинските доселеници го колонизирале и станале дел од Атинската Империја. Островот имал стратешката трговска позиција помеѓу Атика и Црното Море (Атина зависела од снабдувањето со жито).

Во 340 п.н.е. Македонците го презеле островот и владееле до него до 192 п.н.е., кога кралот Филип V го вратил на Атина.

По Четвртата крстоносна војна од 1202-1204, островот станал дел од Геремија Гиси.

## Историско население

## Наводи

Категорија:Споради
Категорија:Острови во Грција
Лигнан

[мини|десно|Мацелигнан, изолиран од ''[Myristica fragrans*]]
*'Лигнаните''' се голема група на полифеноли присутни во растенијата. Тие се димерни соединенија кои се формирани со поврзување на две молекули на фенилпропаноиден дериват. Примери за лигнани се ентеролигнаните, ентеродиол и ентеролактон.

Категорија:Фенилпропаноиди
Категорија:Антиоксиданси
Православна црква на Украина

**Православна црква на Украина** () е автокефална национална црква во Украина.

## Историја
Во 988 година кнезот Владимир од Киев (подоцна Свети Владимир) го прифатил византиското православие и наредил да се покрсти неговото население.

На 24 мај 2023 година, Архиерејскиот совет одлучи целосно да се префрли на Ревидираниот јулијански календар и дека оваа транзиција ќе се случи на 1 септември 2023 година. конечно ќе го одобри преминот кон Ревидираниот јулијански календар.

## Поврзано

* Реформа на црковниот календар во Украина

Категорија:Православие
Повратник (филм од 2015)

**Повратник** (англиски: *The Revenant*) — американски филм од 2015 година, во режија на Алехандро Гонсалес Ињариту, кој е и автор на сценариото, заедно со Марк. Л. Смит. Во главните улоги настапуваат: Леонардо ди Каприо, Том Харди, Вил Поултер и Донал Глисон. Во 2016 година, филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во 12 категории, а победил во три (најдобра режија, најдобар главен глумец и најдобар фотографија). Исто така, филмот освоил три награди „Златен глобус“ и четири награди „БАФТА“.

## Синопсис
Дејството на филмот се одвива во првата половина на 19 век. Извидникот Хју Глас (го игра ди Каприо), заедно со својот син, се наоѓа на лов на диви животни. Тогаш, групата ловци е нападната од едно индијанско племе при што едвај успеваат да се спасат. Додека талкаат низ шумата, Глас се оддалечува од својата група, со намера да го испита теренот, но тогаш го напаѓа гризли. Сепак, тој успева да ја убие мечката, но претрпува тешки повреди. Водачот на ловците, капетанот Ендрју Хенри (го игра Глисон) не сака да го остави Глас да умре, но бидејќи тој го забавува движењето на ловците, Хенри остава двајца ловци, Фицџералд (го игра Харди) и Бриџер (го игра Поултер) да го чуваат Глас. Фицџералд се обидува да го задави Глас, а потоа го убива неговиот син, по што тој и Поултер го оставаат ранетиот Глас во шумата. Тогаш започнува тешкото патешествие на Глас, кој има огромна волја да преживее, со цел да му се одмазди на Фицџералд за убиениот син. Најпрвин, Глас ја избегнува потерата од Индијанците така што скока во студената река; потоа среќава осамен Индијанец, кој е пријателски настроен кон него и двајцата го продолжуваат патувањето; подоцна, Глас налетува на група француски ловци на крзно при што спасува една индијанска жена, успева да украде коњ и побегнува во шумата. Во меѓувреме, Фицџералд и Бриџер пристигаат во воениот логор, каде на капетанот Хенри му кажуваат дека Глас умрел. Меѓутоа, еден ден, во логорот пристигнува француски ловец, кој раскажува за случката со Глас, по што капетанот Хенри организира потера по него. Така, војниците го спасуваат Глас, а кога потерата се враќа во логорот, капетанот Хенри открива дека Фицџералд побегнал. Оттука, тој и Глас тргнуваат во потрага по Фицџералд, но кога го наоѓаат, тој го убива капетанот Хенри. Сепак, Глас успева да го стигне Фицџералд и меѓу нив започнува борба, а кога Глас сака да му го зададе завршниот удар, тој го здогледува индијанското племе и го турка Фицџералд во реката, а Индијанците го убиваат.

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во САД
Категорија:Филмови на Алехандро Гонсалес Ињариту
Категорија:Филмови со Леонардо Ди Каприо
Категорија:Филмови со Том Харди
Категорија:Биографски филмови
Категорија:Авантуристички филмови
Категорија:Филмови од 2015 година
Категорија:Американски вестерни
Оскар Родригес

**Оскар Родригес** може да се однесува на следниве личности:

* Оскар Родригес Антекера (р. 1980) — шпански фудбалер
* Оскар Родригес Наранхо (1907–2006)  — колумбиски сликар
* Оскар Родригес Кабрера (р. 1964) — мексикански политичар
* Оскар Родригес (велосипедист) (р. 1995) — шпански велосипедист
Оскар Родригес (велосипедист)

**Оскар Родригес Гараикоечеа** (; р.  во ) — шпански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .

Во август 2018 година бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2018, на која ја освоил етапата 13.

## Достигнувања

;2018
: 1. Етапа 13 Вуелта а Еспања
: 1. 20п Планински пласман Трка на Алпите

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1995 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Шпански велосипедисти
Категорија:Шпански етапни победници на Вуелта а Еспања
Маупити

**Маупити** чие поранешно име било Мауруа е мал корален атол со вулкански остров во средината. Тој припаѓа на групата Заветрени Острови, дел од архипелагот на Друштвените Острови кои се наоѓаат во Тихиот Океан на територијата на Француска Полинезија. Островот има 1.200 жители на површина од 11 км2.

## Историја
Постојат археолошки артефакти од стара полинезиска култура кои датираат од пред најмалку 850 г. Првиот Европеец кој пристигнал на островот бил Холанѓанецот Јакоб Рогевин во 1722 година. Историски, островот имал силни културни врски со Бора Бора.

## Географија
[алт=|лево|мини|Топографска карта на островите Маупити, Моту Оне, Мануае и Маупиха, [Друштвени Острови, Француска Полинезија.]]
Маупити се наоѓа во западниот дел на  Заветрените Острови во Француска Полинезија. Тоа е најзападниот вулкански остров во архипелагот, 40 км западно од Бора Бора. Централниот остров Маупити има висок врв кој се издига до 380 метри надморска височина и површина од 11 км2. Лагуната има големи и рамни корални острови во северниот гребен. Островот се смета за мала сестра на Заветрените острови, со целата полинезиска автентичност на островите Тахити.

## Администрација
Маупити административно е комуна (општина) во групата Заветрени Острови. Главната населба е Вајеа.

### Население
Според пописот во 2007, на островот живеат околу 1200 жители. Основната економска активност на Маупити е производство на нони.

## Туризам
Близок до Бора Бора, се смета за бисер на Јужниот Тихи Океан.  Тој е вулкански и планински остров опкружен со лагуна со кристално чиста вода и бел песок (островчиња). На Маупити не постои ниту хотел, бар, ресторан, ниту ноќен клуб. Нема никаков туристички капацитет освен еден мотел на плажата Тиера. 
Маупити е достапен со авион преку Бора Бора или Рајатеа. Единствениот приод што води кон надворешниот свет е релативно опасен, што објаснува зошто Маупити долго време бил безбеден од европската колонизација.
мини|Цртеж. Поглед на селото Атипити, на Маупити

## Наводи

## Надворешни врски
*MAUPITI VIDÉO HD
*Туристички водич: Маупити - Тајниот остров 

Категорија:Друштвени Острови
Категорија:Заветрени Острови
Категорија:Острови во Тихиот Океан
Категорија:Француска Полинезија
Мануае (Друштвени Острови)

Атолот **Мануае**, се наоѓа на околу 60 км северозападно од Маупиха (Мопелиа) и 255 км западно од Маупити. Тоа е најзападниот остров на Заветрените Острови од архипелагот на Друштвените Острови и се наоѓа 350 км западно од Бора Бора и 550 км западно од Папете.

## Географија
Мануае е остров во Тихиот Океан, територијален дел на Француска Полинезија. Островот се состои од прстен помали острови во пречник од околу 6-7 милји, кои се издигнуваат на само неколку метри над морското ниво. Премините кои ги одвојуваат заради тоа се непловни. Овие мали островчиња (моту) се покриени со кокосови палми и со тропски песочни плажи.  Вкупната површина  на островот зафаќа околу 3,5 км.

## Историја
Првиот европски посетител бил британскиот морепловец Семјуел Волис, во 1767. Мало село било основано таму во тоа време, чии остатоци уште можат да се најдат на северниот дел на главниот остров. На атолот во 1855 се насукал бродот *Џулиа Ен*. Неговата посада и патници, вклучувајќи дваесет и четири жени и деца живееле на атолот два месеци, за кое време успеале да направат брод со кој биле во можност да отпловат до Рајатеа. Нема докази дека островите биле некогаш трајно населени пред насукувањето на бродот *Џулија Ен.* На почеток во 1952 година островите биле редовно посетенувани од трговци со копра. Во текот на 1960-тите години, овие случајни посетители почнале да ги фотографираат големиот број морски желки сè додека нивните активности не биле законски ограничена во 1971 година. Денес атолот е посетуван редовно од страна на рибарите од Рајатеа.

Островите, кои немаат редовни бродски или авионски врски со други локации во Француска Полинезија, се во сопственост на Француската Тахитска Компанија (француски: "Compagnie Française de Tahiti"), која одгледувала 57,000 кокосови палми во 1920-тите. Сега веќе напуштена, плантажата некогаш произведувала до 70 тони копра на годишно ниво.

## Администрација
Атолот административно е дел од комуната (општината) Маупити, самата во управна субдивизија на Заветрените Острови.

## Други имиња
Други имиња дадени на Мануае се **Фенуа Ура** (тахитски: Fenua 'Ura**)**  и  **Скили** (англиски: Scilly ).

## Природен резерват
Лагуната на атолот е дом на голем број ретки видови и е природен резерват од 1992 година. Плажите се популарни со морски желки, вклучувајќи ја и загрозената зелена морска желка, која доаѓа еднаш годишно да положи јајца на островските плажи на почетокот на секој ноември. Атолот е исто така дом на големи лежишта на остриги кои содржат до 3 или 4 милиони школки.
[центар|мини|599x599px|Топографска мапа на островите [Хуахине, Рајатеа, Таха, Бора Бора, Тупаи, Маупити, Моту Оне, во групата Заветрени Острови, Друштвени Острови, Француска Полинезија.|алт=]]

## Поврзано

*Друштвени Острови
*Француска Полинезија
*Заветрени Острови

## Наводи

## Надворешни врски

* Помалку познат остров на Друштвените Острови во colonialvoyage.com

Категорија:Француска Полинезија
Категорија:Друштвени Острови
Категорија:Атоли во Кирибати
Категорија:Острови во Тихиот Океан
Категорија:Заветрени Острови
Лагуна

[мини|десно|300п|[Венецијанска лагуна]]

**Лагуна** е залив одвоен од морето со песочни наноси. Лагуна е плитко подрачје на солена или бочатна вода на морското крајбрежје кое е во помала или поглема мера затворено. Обично е одделено од отвореното море со нискиите песочни острови (лидо) или коралните превлаки. Лагуните најчесто се наоѓаат покрај ниските песочни морски крајбрежја, посебно на устијата на реките во морето.

Лагуните исто така се нарекуваат и канали помеѓу копната и коралните гребени, и водат кон атолите (видови на острви).

Познати лагуни на крајбрежјата се Венецијански Залив, Балтичко Море, Црно Море и Мексикански Залив.

## Лагуната како тема во уметноста и во популарната култура
* „Сината лагуна“  (англиски: *Blue Lagoon*) — песна на американската музичарка Лори Андерсон (*Laurie Anderson*) од 1984 година.
* „Сиви лагуни“ (англиски: *Grey Lagoons*) — песна на британската рок-група Рокси мјузик (*Roxy Music*) од 1973 година.

## Литература
* Војна енциклопедија, Београд, 1973., књига пета. стр. 1.

## Надворешни врски

## Наводи

Категорија:Океанографија
Категорија:Крајбрежни и океански земјишни облици
Категорија:Водни површини
Моту Оне

**Моту Оне**' , познат и како * 'Белингхаузен' *, е атол на групата Заветрени Острови кои се дел од архипелагот Друштвени Острови кој се наоѓа во Тихиот Океан. Моту Оне се наоѓа 550 километри северозападно од Тахити и 72 километри североисточно од Мануае, најблизок сосед.

Гребенот на Моту Оне сосема ја опфаќа лагуната, без премин. Сите негови страни се покриени со ниски, песочни острови освен јужната страна. *Моту Оне* значи *песочен остров* на полинезиски, што во суштина означува ниско, песочно островче кое не може да одржи постојано човечко живеалиште.

## Историја
лево|мини
Името **Атол Белингсхаузен** или поретко *Белингсхаузен*  на атолот му го дал еден руски офицер и морепловец од германско потекло во Руската царска морнарица, Ото Естефејевич Коцебу во чест на Фабијан Готлиб фон Белингсхаузен. Не треба да се меша со островот Белингсхаузен, кој е дел од Јужните Сендвички Острови, во југозападниот Атлантик.

Атолот бил посетен од страна на Истражувачката Експедиција на САД во септември 1839.

## Администрација
Атолот Моту Оне е дел од комуната (општината) Маупити, и самата дел од административната субдивизија на Заветрените Острови, како дел на Француска Полинезија

## Поврзано

*Француска Полинезија
*Друштвени Острови
*Заветрени Острови во Француска Полинезија

## Наводи

## Надворечни врски
* Atoll list 
*

Категорија:Друштвени Острови
Тахаа

**Тахаа** (тахитски: Taha’a) е остров во западната група Заветрени Острови, дел од Друштвените Острови во Француска Полинезија, и прекуморска територија на Франција во Тихиот Океан. Островите Тахаа и соседниот Рајатеа во непосредниот јужен дел се затворени од страна на ист корален гребен и тие можеби некогаш биле еден ист остров. Тахаа брои 5.000 жители кои живеат на 90 км2 и достигнува максимална височина од 590 метри. Тој е познат и како "Ванила Остров" и произведува бисери од исклучителен квалитет.

## Администрација
Административно, Тахаа и околните островчиња кои произлегуваат од коралниот гребен се комуна (општината)  и дел на административната субдивизија Заветрени Острови, на Француска Полинезија. Тахаа се состои од следниве поврзани комуни:

* Фаааха
* Хаамене
* Хипу
* Ирипау
* Ниуа
* Руутиа
* Тапуаму
* Вајатоаре

Административниот центар на комуната Тахаа е населбата Патио.

## Историја
Во времето на посетата на Капетанот Кук во 1769 и 1773, островот бил под окупација на Бора Бора воините.

## Производство
Тахаа произведува 70-80% од ванилата на цела Француска Полинезија. Поради мирисот на ванила, Тахаа е познат и како "Ванила Остров". Тахаа освен ванила произведува и бисери со исклучителен квалитет.

## Пристапност
До Тахаа и нејзините мали островчиња може да се стигне со брод и чамец од Рајатеа. Чамците ги оставаат посетителите на островче со плажа со мала лагуна со поглед на Бора Бора. Овие делови на Друштвените Острови се најмалку модернизирани.

## Тахитски правопис
Тахаа на тахитски се пишува со користење на апостроф **Taha’a** (за да се истакне гласилната избувна согласка, како што се промовира од страна на Тахитската Академија и  се прифаќа од страна на територијалната влада.) Овој апостроф сепак често се испушта. Во старите патнички записи, транскрипцијата **Отаха** понекогаш се користи.

## Наводи


## Надворешни врски

* Туристички водич со информации и фотографии од островот 
* Тахаа презентација на островот (видео)



Категорија:Друштвени Острови
Категорија:Заветрени Острови
Категорија:Острови во Тихиот Океан
Категорија:Француска Полинезија
Западнофризиски Острови

мини|десно|300п|Сателитска снимка на Западнофризиските Острови.
**Западнофризиски Острови** (; ) — островска верига во Северното Море недалеку од брегот на Холандија, along the edge of the Ваденското Море. They continue further east as Источнофризиските Острови на Германија and are part of Фризиските Острови.

Од запад кон исток, островите се: Нордерхакс, Тексел, Влиланд, Рихел, Гринд, Терсхелинг, Амеланд, Риф, Енгелсманплат, Схирмониког, Симонсзанд, Ротмерплат, Ротумерог и Заудердаунтјес.

## Географија
Веригата претсавува остаток од леднички образувани песочни плитаци, кои веројатно биле дел од некогашниот брег на Холандија. Пред повеќе илјади години морето ги пробило и подрачјето било поплавено, создавајќи го денешното Ваденското Море.

## Управна поделба
Островите Нордерхакс и Тексел се дел од покраината Северна Холандија. Влиланд, Рихел, Гринд, Терсхелинг, Амеланд, Риф, Енгелсманплат и Схирмониког се во состав на покраината Фризија. Помалите острови Симонсзанд, Ротмерплат, Ротумерог и Заудердаунтјес припаѓаат на Гронинген.

## Туризам
Фризиските Острови денес се познати како одморалишни места. Помеѓу нив сообраќаат редовни траекти и посетителски тури кои почнуваат од копното. Во рамките на секој остров, најпогодно превозно средство е велосипедот. На Виланд и Схирмониког се дозволени само возилата на редовните жители.

## Поврзано
* Западна Фризија
* Источнофризиски Острови
* Севернофризиски Острови

## Наводи

## Надворешни врски

*  на Википатување 
* Холандски северноморски острови  


Категорија:Острови во Холандија
Категорија:Фризиски Острови
Тупаи

**Тупаи**, исто така наречен *<nowiki/>'Motu Iti' *— ниско поставен атол во Друштвени Острови, Француска Полинезија. Се наоѓа на 19 километри северно од Бора Бора и припаѓа на западните Заветрени Острови (француски: Îles Sous-le-vent). Овој мал атол има површина од 11 км2. Неговиот широк корален гребен опфаќа плитка песочна лагуна. Тупаи нема постојани жители освен некои работници во плантажите со кокос. Постои приватен аеродром на Тупаи. Инаугуриран бил во 2001 година и неговата употреба е ограничена.
мини|алт=|лево|232x232пкс|Мапа на Тупаи
## Администрација
Атолот Тупаи административно припаѓа на комуната Бора Бора.

## Туризам
На 4 август 1997 владата на Француска Полинезија го откупила атолот Тупаи за $8,000,000 со план тука да развива туризам. Островот бил откупен од некој жител на Папете, кој имал плантажи на копра низа архипелагот, но западнал во долгови. Право на земјата побарале околу 1000 месни Полинезијци, повикувајќи се на наследни права на делови на атолот. Владата на Француска Полинезија ветила дека ќе се грижи за животната средина и туризмот ќе го развива во разумни граници.

## Наводи

## Надворешни врски
* https://web.archive.org/web/20101223015139/http://www.oceandots.com/pacific/society/tupai.php
*Мапа на атолот Тупаи
Хелпзен

**Хелпзен** () — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

Општината претставува административно седиште на општинската заедница Нинштет.

## Географија

Општината се наоѓа западно од окружниот град Штатхаген, помеѓу Бикеберг и Шаумбуршката Шума. Од градовите Штатхаген, Обернкирхен и Бикебург е оддалечена околу 7 километри.

### Општински единици

Хелпзен се состои од следниве места:

* Хелпзен
* Кирххорстен
* Зидхорстен

### Соседни општини

Почнувајќи од североисток надесно, Хелпзен се граничи со следниве места: окружниот град Штатхаген, општината Нинштет, градот Обернкирхен, како и општините Зегебрух и Хеспе.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница  

Категорија:Шаумбург (округ)
Нинштет (општинска заедница)

мини|Грбот на општинската заедница

**Нинштет** () — општинска заедница во округот Шаумбург, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во општината Хелпзен.

Општинската заедница Нинштет се состои од следниве општини:

# Хелпзен
# Хеспе
# Нинштет
# Зегебрух

Категорија:Општински заедници во Долна Саксонија
Зегебрух

**Зегебрух** () — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија

Општината се наоѓа помеѓу Минден и Штатхаген на железничката линија Хановер-Минден. Јужно од нејзе се протега природниот парк Висорамнини Везер Шаумбург-Хамелн.

Соседни општини се: Хеспе, Хелпзен, Обернкирхен и Бикебург.

### Општински единици

Зегебрух се состои од следниве места:

* Алт Зегебрух
* Ној Зегебрух
* Талензен
* Ехторф
* Ширнајхен
* Дајнзен
* Баум

Покрај нив и местото Брумерсхоп припаѓа на општината.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница  

Категорија:Шаумбург (округ)
Хеспе

**Хеспе** () — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Општината се наоѓа во близина на границата со сојузната покраина Северна Рајна-Вестфалија, западно од Шаумбуршката Шума, непосредно од Средногерманскиот Канал. Низ општината тече потокот Рие.

### Соседни општини

Соседни општини се: општината Мербек, градот Штатхаген, општините Хелпзен и Зегебрух, како и градот Бикебург.

### Општински единици

Хеспе се состои од следниве места:

* Хеспе
* Хидензен
* Лефезен
* Штемен

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Шаумбург (округ)
Нинштет

**Нинштет** може да се однесува на следниве места во Германија:

* Нинштет (Долна Саксонија) — општина во сојузната покраина Долна Саксонија
* Нинштет (Саксонија-Анхалт) — поранешна општина во сојузната покраина Саксонија-Анхалт
Сесквитерпен

[мини|десно|[Фарензен]]
**Сесквитерпен** се класа на терпени кои се состојат од три изопренски единици со молекулска формула C15H24.  Како и монотерпените, сесквитерпените може да бидат ациклични или да содржат прстени.  Со биохемиски модификации како оксидација или преуредување на молекулата се добиваат **сесквитерпеноиди**.

## Биосинтеза
Во реакцијата помеѓу геранил пирофосфат со изопентенил пирофосфат како производ се добива фарензил пирофосфат кој е изграден од 15 C-атоми, и кој претставува интермедиер во биосинтезата на сесквитерпените.

## Наводи


Категорија:Терпени и терпеноиди
Нинштет (Долна Саксонија)

**Нинштет** () — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Општината се наоѓа околу 4 километри југозападно од окружниот град Штатхаген и 17 километри источно од Минден.

## Географија
### Местоположба
Нинштет се наоѓа на северните падини на ридскиот масив Бикеберг, помеѓу градовите Бикебург и Штатхаген на сојузниот автопат Б65.

### Соседни општини

Соседни општини се градовите Штатхаген и Обернкирхен, како и општината Хелпзен.

### Општински единици

Општината е составена од следниве места: Зилбек, Ликвеген, Вакерфелд и Мајнефелд.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Шаумбург (округ)
Јеле Валајс

**Јеле Валајс** (; р. ) — белгиски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .

## Кариера

Јеле Валајс е брат и внук на велосипедистите Јенс Валајс и Лук Валајс. Бил трениран од неговиот вујко на почетокот од неговата кариера и настапил на неговата прва трка на 14 години. Почетокот на неговата прва година како професионалец во 2011 година била одбележана со повреда на коленото, меѓутоа неколку недели потоа се вратил на трките и го имал својот најдобар резултат, завршувајќи трет на националното друмско првенство, зад Филип Жилбер и Џани Мерсман.

Како победник на Париз-Тур под 23 години во 2010 година, Валајс го освоил Париз-Тур 2014 откако заминал во бегство во воведните километри на трката долга 237,5 километри, со што бил единствен возач кој ги освоил двете изданија на трката. Повторно ја освоил трката во 2019 година.

Во 2015 година победил на Дварс дор Вландерен откако нападнал во група од тројца возачи на еден километар од целта.

Валајс се приклучил на  за сезоната 2016 со цел да биде дел од спринтерскиот воз на екипата. Бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2016.

Во октомври 2020 година, Валајс потпишал за екипата  за сезоната 2021.

## Достигнувања

;2009
: 3. Краен пласман Крајц Брајц
: 5. Национално друмско првенство под 23 години
: 5. Париз-Рубе за млади
: 8. Краен пласман Ми-Аут Бретон
;2010
: 1. Гран при Крикелион
: 1. Париз-Тур за млади
: 5. Омлоп Хет Ниусблад за млади
: 7. Сиркуит де Валони
: 8. Трка околу Фландрија за млади
;2011
: 3. Национално друмско првенство
: 4. Катекурс
: 5. Меѓународен велосипедски трофеј Јонг Мар Мудиг
: 7. Краен пласман Трка околу Британија
: 10. ГП Стад Зотегем
;2012
: 7. ГП Џеф Схеренс
: 9. Краен пласман Тур де Валони
;2013
: 1. Етапа 1 Светски пристаништен класик
: 4. Меѓународен велосипедски трофеј Јонг Мар Мудиг
: 7. Краен пласман Дварс дор Вест-Вландерен
: 7. ГП ван де Стад Гел
: 7. ГП Џеф Схеренс
: 8. Краен пласман Трка околу Данска
;2014
: 1. Париз-Тур
: 1. Омлоп ван хет Хутланд
: 3. Меѓународен велосипедски трофеј Јонг Мар Мудиг
: 7. Краен пласман Трка околу Данска
: 7. Ронде ван Дренте
: 9. Дрејвенкурс Оверејсе
: 10. Хроно де Насионс
;2015
: 1. Дварс дор Вландерен
: 1. ГП Крикелион
: 1. Дуо Норман (со Виктор Кампенертс)
: 4. Краен пласман Трка околу Луксембург
: 7. Схал Селс
: 8. Краен пласман Стер ЗЛМ Тур
;2016
: 1. ГП Пино Черами
: 4. Дварс дор хет Хагеланд
: 9. Краен пласман Дварс дор Вест-Вландерен
;2018
: 1. Етапа 18 Вуелта а Еспања
: 1. Етапа 6 Вуелта а Сан Хуан
: 4. Такс Про Класик
;2019
: 1. Париз-Тур
: 9. Краен пласман ЗЛМ Тур
;2020
: 8. Антверпен Порт Епик

### Распоред на резултатите на големите трки

СО = се откажал; — = не учествувал

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1989 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Белгиски велосипедисти
Категорија:Луѓе од Руселаре
Категорија:Белгиски етапни победници на Вуелта а Еспања
Бенжамен Тома

**Бенжамен Тома** (; р. ) — француски професионален велодромски и друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .

Вози на Светските велодромски првенства.

Во август 2018 година бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2018.

## Достигнувања

;2016
: Европски велодромски првенства
::1. 20п Екипна потера
::2. 15п Медисон (со Морган Кнајски)
::3. 15п Омниум
: 2. 15п Светско велодромско првенство - медисон (со Морган Кнајски)
;2017
: Светски велодромски првенства
::1. 20п Медисон (со Морган Кнајски)
::1. 20п Омниум
: Европски велодромски првенства
::1. 20п Медисон (со Флоријан Метр)
::1. 20п Екипна потера
::3. 15п Омниум
: Светски велодромски куп
::1. 15п Омниум - Манчестер
::2. 15п Медисон - Манчестер
::3. 15п Екипна потера - Манчестер
: 1. Етапа 3 Четири дена Динкерк
: 2. Шест дена Гент (со Морган Кнајски)
: 3. Краен пласман Тур де Валони
::1. 20п Пласман за млад возач
::1. Етапа 1
: 4. Краен пласман Тур ди Поату-Шарант
: 4. Гран при Пино Черами
: 4. Ронде ван Лимбург
: 9. Букл де л’Олн
;2018
: 3. Национално хронометарско првенство

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1995 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Француски велосипедисти
Категорија:Велодромски велосипедисти
Категорија:Велосипедисти на Летните олимписки игри 2020
Смолфут (филм од 2018)

**Смолфут** (англиски: *Smallfoot*) е американски анимиран филм од 2018 година, во режија на Кери Керкпатрик, кој е и автор на сценариото (заедно со Клер Сера), засновано врз книгата „Траги од Јети“ (*Yeti Tracks*) на Серхио Паблос. Гласовите ги позајмуваат: Ченинг Тејтум, Џејмс Корден, Зендаја, Комон, Леброн Џејмс, Дени де Вито, Џина Родригес, Јара Шахиди, итн.

## Синопсис
Високо на Хималаите се наоѓа село во кое живеат Јети. Нивниот живот се заснова врз низа закони, напишани на камени плочи, а за строгото почитување на законите се грижи Чуварот на камењата (гласот на Комон). Еден ден, Миго (гласот на Тејтум) среќава човек, но никој во селото не верува во неговата приказна, зашто во камените плочи е запишано дека не постои такво нешто. Единствено му веруваат неколку млади Јети, предводени од Мичи (гласот на Зендаја), ќерката на Чуварот на камењата. Миго слегува во едно село и го грабнува Перси (гласот на Корден), поранешен славен водител на емисии за животни, чија слава веќе е згасната. Потоа, Миго се враќа во селото и на сите им го покажува човекот кого го нарекуваат Смолфут, а тој е воодушевен од откритието кое повторно ќе го направи славен. Меѓутоа, појавата на човекот го загрозува древниот поредок во селото. Поради тоа, Чуварот на камењата му ја открива тајната на Мико: камењата и законите напишани на нив се лажни, со цел жителите на селото да се заштитат од лошите луѓе. Притоа, тој го убедува Мико да каже дека не постои Смолфут. Тогаш, Мичи го враќа Перси во големиот град, а Мико и нејзините другари одат да ја спасат неа. Таму, Мичи е воодушевена од глетката, но луѓето се исплашени од неа и полицијата настојува да ја зароби. Во последен миг, благодарение на Мико и на Чуварот на камењата, Мичи и нејзините другари успеваат да се спасат, а Перси го спасува Мико од полициската потера. Горе во селото, Чуварот на камењата им ја кажува на жителите вистината за лажните закони, а потоа, сите Јети слегуваат во градот, со намера да им покажат на луѓето дека не се чудовишта.

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Цртани филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 2018 година
Категорија:Филмови на Кери Керкпатрик
Категорија:Филмови засновани на книги
Категорија:Филмови со Ченинг Тејтум
Категорија:Филмови со Џејмс Корден
Категорија:Филмови со Дени де Вито
Понцијански Острови

**Понцијанските Острови** () се архипелаг во Тиренското Море во близина на западниот брег на Италија. Островите биле колективно именувани по најголемиот остров во групата, Понца. На другите острови во архипелагот се Палмарола, Ѕаноне и Гави на северозапад, Вентотене и Санто Стефано на југоисток. Највисока точка е Монте Гвардија, 283 м., надморска височина.

Архипелагот е вулкански и бил ненаселен со илјадници години. Неолитски артефакти и бронзеновременски опсидијани биле откопани на бреговите на островите. На островите живееле порано Етрурците кои оставиле траги на "сините пештери". Најраната пишана историја на островите била кога Римјаните ги победиле Волските во 338 година п.н.е. Според локалната легенда, тука некогаш било изгубеното Кралство Тиренија кое потонало во тесниот појас поврзан со копното на Италија.

Во римско време Октавијан Август, поттикнал населување на островите била поттикната и луѓе се населиле од Понца до Вентоне. Рим ги користел двата острова како места за повлекување по битка и како место за егзил на политички неподобните граѓани. Две илјади години подоцна, островите биле користени за истата причина од страна на фашистичкиот режим. Агрипина Помладата, мајката на идниот римски цар Нерон, била протеран на Понцијанските Острови од страна на нејзиниот брат, подоцна и Римскиот цар Калигула, во 39 година. Папата Свети Силвериј бил протеран тука во 537 каде што наскоро и умрел.

Понцијанските Острови биле напуштени во Средниот Век, поради постојаните напади од страна на Сарацените и пиратите. Во текот на 18 век, Кралството Неапол одново ги населил островите и тие подоцна станале дел од Кралството на Италија.

Островите Понца и Вентотене се населени, додека помалите острови остануваат ненаселени. Копното и морето на Вентатоне и Санто Стефано се заштитени области и под надзор на италијанската држава.

Во моментов, мали лозја, диви билки и цвеќиња, скриени плажи и пештери ги прават островите популарно туристичко одредиште.
## Галерија

Податотека: Palmarola01.JPG|Палмарола.
Податотека: Insula Ponza - Ponza Island.jpg|Влез во пештерите.
Податотека: Ponza faraglione5.JPG|Фараљоне.
Податотека: Santo Stefano from Ventotene.jpg|Санто Стефано виден од Вентотене. 


## Поврзано
*Список на острови во Италија

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјални информации за Понцијанските Острови  
*Туризам на Понцијанските Острови 

Категорија:Тиренско Море
Категорија:Архипелази во Средоземното Море
Категорија:Италија
Бренда Ендрјус

**Бренда Џин Ендрјус** (; р. 1957 година) — канадски академик, истражувач и биолог, специјалист по системска биологија и молекуларна генетика. Ендрјус е моментално професорка и директорка на одделот за медицинско истражување на Медицинскиот факултет при Универзитетот во Торонто Бантинг и Бест, каде што исто така и директорува со *Ендрјус Лаб* при Донели Центарот за клеточно и биомолекуларно истражување. Препознатлива е по нејзините истражувања и публикации поврзани со генетиката и генетските пореметувања. Во 2017, Ендрјус е назначена за универзитетски професор, највисок ранг на Универзитетот во Торонто.

Ендрјус дипломира на Универзитетот Торонто по зоологија во 1980 година, а подоцна докторира по медицинска биофизика во 1986 година. Во 1991 оди на пост-докторско обучување на Универзитетот Калифорнија, Сан Франциско под менторство на генетичарот Ира Херсковиц. Подоцна се враќа на Универзитетот во Торонто за позициите како предавач и истражувал, па станува асистент професор и шеф на Одделот за медицинска генетика. Во 2015 Ендрјус води тим на биолози на Донели Центарот при Универзитетот Торонто кои ја создаваат првата целосно детализирана белковинска мапа на клетка, што ги покажува локациите на сите белковини во една клетка - проект што е насочен кон помагање на зголемувањето и актуелизирањето на истражувањата за канцерозните клетки. Истражувањето се состои од прибирање на информации од 20 милиони клетки. Истражувањето на Ендрју е насочено кон покажувањето на комплексноста на еден ген и како истиот стапува во интеракција со повеќе гени. Таа говори на неколку интернационални конференции, настани и на други универзитети. Бренда е фигура во искажувањето на загриженост поради недостатокот на научни истражувања финансирани од федералната власт и е поборник за зголемување на финансиите за лабораториски истражувања во Канада.

Таа е основач и моментален главен уредник на отвореното научно списание *[[Г3: Гени, Геноми, Генетика]]* од Генетското друштво на Америка.

## Награди
Во декември 2015, Бренда Ендрјус е наградена со Орденот на Канада како Придружник, највисокото одликување на орденот, за нејзините придонеси во истражувањата по системска биологија и молекуларна генетика. Ендрјус е избрана за член на Кралското друштво на Канада во 2005 и е добитник на бројни награди и членства поврзани со науките, вклучувајќи ги и членствата во Американското друштво за микробиологија, Американската асоцијација за напредок на науката и Канадскиот институт за напредно истражување каде што станува директорка на областа за генетско истражување. Во останатите награди се вбројуваат:
*Награда Премиер за извонредност во истражувањето
*Членство на Медицинскиот истражувачки совет на Канада
*Награда Ира Херсковиц, 2010

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Членови на Кралското друштво на Канада
Категорија:Придружници на Орденот на Канада
Категорија:Канадски биолози
Категорија:Канадски генетичари
Категорија:Биофизичарки
Категорија:Родени во 1957 година
Сигма-барион

**Сигма-барионите** се семејство на субатомски хадронски честички кои имаат во комбинација два кваркови од првата генерација на вкусови (горни и/или долни кваркови), и една третина кварк од повисоките вкусови генерации,  каде брановата функција не го менува знакот кога било кои два кваркови вкусови ќе се заменат. Тие се  бариони, со вкупен изоспин 1, или може да бидат неутрални или да имаат елементарен полнеж од +2, +1 или -1. Тие се тесно поврзани со ламбда-барионите, кои се разликуваат само по однесувањето на брановата функција по размена на вкусот.

Третиот кварк може да биде или  чуден (симболи  , , ), волшебен (симболи , ,  ), длабински (симболи  , , ) или врвен (симболи , , ) кварк. Сепак, не се очекува да се набљудуваат  врвните сигми, бидејќи стандардниот модел предвидува дека  средниот живот на врвните кваркови е приближно . Ова е околу 20 пати пократко од временското траење на силните заемодејства, и затоа не се создаваат хадрони.

## Список
Симболите кои се сретнуваат во овие списоци се: I (*[[изоспин]]*), Ѕ (*[[Вкупен аголен момент|вкупен аголен импулс]]*), P (*[[Парност (физика)|парност]]*), u (*[[горен кварк]]*), d (*[[долен кварк]]*), s (*[[чуден кварк]]*), c (*[[волшебен кварк]]*), t (*[[врвен кварк]]*), b (*[[длабински кварк]]*), Q (*[[Електричен набој|електричен полнеж]]*), S (чудност), C(волшебност) ,B'(длабиност) , T(врвност) , како и други субатомски честички.

Античестичките не се наведени во табелата, сепак, тие едноставно ќе ги сменат сите кваркови  во антикваркови (и обратно), и Q, B, S, C, B', T, ќе бидат со спротивните знаци. И вредностите на I, J, и P во црвено, не се цврсто утврдени со експериментите, но се предвидени од страна на кварковиот модел и се во согласност со мерењата.

### J<sup>P</sup> = <sup>+</sup> сигма-бариони

†  Стандардниот модел предвидува дека оваа честичка не може да постои поради краткиот живот на врвниот кварк. 
[a]  ЧПГ ја претставува резонантната должина (Γ). Тука се изразува промената τ&nbsp;=&nbsp;. 
[b]  Специфичните вредности не се определени сè уште,но најверојатно ќе бидат близу до (5810).

### J<sup>P</sup> = <sup>+</sup> сигма-бариони

†  Стандардниот модел предвидува дека оваа честичка не може да постои поради краткиот живот на врвниот кварк. 
[c]  ЧПГ ја претставува резонантната должина (Γ). Тука се изразува промената τ&nbsp;=&nbsp;.

## Поврзано
* Делта-барион
* Хиперон
* Ламбда-барион
* Список на мезони
* Список на честички
* Нуклеон
* Омега-барион
* Времеслед на откривањето на честичките
* Кси-барион

## Наводи

## Литература
* 
* 
* 

## Надворешни врски

Категорија:Бариони
Очите на синото куче

**Очите на синото куче** (шпански: *Ojos de perro azul*) - збирка раскази на колумбискиот писател Габриел Гарсија Маркес, првобитно објавена во 1974 година. Во збирката се застапени расказите напишани во периодот од 1947 до 1955 година, објавени во списанието *El Espectador* од Богота.

## Содржина
Првото издание на збирката ги содржи следниве 11 раскази:
* „Третото помирување со судбината“ (*La tercera resignación*), 1947
* „Другото ребро на смртта“ (*La otra costilla de la muerte*), 1948
* „Ева е во својата мачка“ (*Eva esta dentro de su gato*), 1947
* „Јадот на тројцата месечари“ (*Amargura de tres sonámbulos*), 1949
*„ Дијалогот на огледалото“ (*Diálogos del espejo*), 1949
* „Очите на синото куче“ (*Ojos de Perro Azul*), 1950
* „Жената која пристигнуваше во шест“ (*La mujer que llegaba a las seis*), 1950
* „набо, црнецот кој ги натера ангелите да чекаат“ (*Nabo el negro que hizo esperar a los ángeles*), 1951
* „Некој чепка меѓу овие рози“ (*Alguien desordena estas rosas*), 1950
* „Ноќта на шлуките бекасини“ (*La noche de los alcaravanes*), 1950
* „Монологот на Исабела додека го гледа дождот над Макондо“ (*Monologo de Isabel viendo llover en Macondo*), 1955

Во подоцнежните изданија се застапени и следниве раскази:
* „Тубал-Каин кова една ѕвезда“, 1948
* „За тоа како Натанаел оди во посета“, 1950
* „Човекот доаѓа на дождот“, 1954

## Осврт кон делото
Самиот Маркес изјавил дека за него овие раскази претставувале еден вид барање на стварноста среде нестварноста. Според книжевните критичари, во неговите први раскази се чувствува влијанието на Франц Кафка, Вирџинија Вулф, надреализмот итн.

Во раните раскази на Маркес е застапен целиот репертоар на клиничката патологија, со неизбежната преокупација со смртта, умирањето, гробовите, испиените очи, со често натрупување на бројни недоволно сварени придавки и споредби, но сепак, со забележителна доза на духовитост. Исто така, во нив, Маркес со голема посветеност ги испитува сите расположливи средства, вклучувајќи ја и интерпункцијата.

## Наводи

Категорија:Дела на Габриел Гарсија Маркес
Категорија:Книги од 1974 година
Книжевен историчар

**Книжевен историчар** е академски образуван научник којшто се занимава со проучување на книжевната историја, односно на историја на книжевноста.

Според тоа, предмет на неговите проучувања можат да бидат различни подрачја: историја на национална литература, споредбена (компаративна) литература и општа (светска) историја на литературата.

Во светски рамки, книжевните историчари можат да се занимаваат со пручување на асиро-вавилонската, индиската, египетската, кинеската, римската, старословенската, англиската, француската, американската и други литератури.

Македонските книжевни историчари се посветени на проучување на средновековната македонска книжевност, македонската книжевност во XIX век, македонската книжевност меѓу двете светски војни и македонската книжевност по Втората светска војна.

Меѓу најпознатите македонски книжевни историчари спаѓаат: Харалампие Поленаковиќ, Блаже Конески, Гане Тодоровски, Васил Тоциновски, Блаже Ристовски и други.

## Наводи

*
Сојуз на литературни преведувачи на Македонија

**Сојуз на литературни преведувачи на Македонија** — едно од неколкуте преведувачки здруженија во Македонија.

## Награди
Сојузот на литературни преведувачи на Македонија секоја година на светскиот ден на преведувачот на 30 Септември доделува награди и тоаː
*Преведувачка повелба „30 Септември“ - се доделува на афирмиран книжевен преведувач за животно дело;
*Кирил Пејчиновиќ - награда за преведувачки опус;
*Златно перо - награда за книжевен превод;
*Абдуљазис Ислами -награда за книжевен преведувач од албански на македонски и обратно;
*Божидар Настев - награда за превед од групата на романски јазици;
*Архиепископ Гаврил - награда за превод од сферата на духовната литература;
*Григор Прличев - награда за превед на поезија;
*Ванѓа Чашуле - награда за најуспешен превод од хиспанската литература; како и 
*Специјално признание за најуспешен издавач.

## Наводи

Категорија:Сојуз на литературни преведувачи на Македонија