open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Сојузни држави во Палау

thumb|right|200px|Карта на Палау.
**Сојузните држави во [[Палау]]** се првостепените административни единици во државата. Тие функционираат како и административни региони, но се назначени како сојузни држави.

## Сојузни држави

## Поврзано
*Палау
* Острови во Палау

## Надворешни врски
*Шеснаесетте сојузни држави во Палау 
*Statoids

*
Категорија:Првостепени административни единици на земјите
Категорија:Списоци на административни единици на земјите
Административна поделба на Тонга

thumb|right|300px|Карта на Тонга.
**Административната поделба на [[Тонга]]** ги опфаќа првостепените и второстепените административни единици на оваа океанска држава. Првостепените административни единици се петте  *административни единици*, или *региони*, а второстепени се дваесет и трите *окрузи*.

## Региони и окрузи
*Тонгатапу
**Колофоу
**Коломотуа
**Вајни
**Татакамотонга
**Лапаха
**Нукунуку
**Коловај
*Вавау
**Нејафу
**Пангајмоту
**Хахаке
**Лејматуа
**Хихифо
**Моту
**Офу
*Хапај
**Пангај
**Фоа
**Лулунга
**Муомуа
**Хано
**Уиха
*Еуа
**Еуа Мотуа
**Еуа Фоу
*Онго Ниуа
**Ниуа Топутапу
**Ниуа Фоу

## Наводи

## Поврзано
* Тонга
* Океанија
* Острови во Тонга

*
Измит

**Измит** (, *, Nicomedia) *е град во Турција, административен центар на провинцијата Коџаели и на општината Коџаели. Сместен е на заливот на Измит (со древно име Астак) во Мраморното море, околу 100 км источно од Истанбул, во северозападниот дел на Анадолија. Центарот на градот има 300.611 жители според пописот од 2011. Во покраината (вклучувајќи ги руралните средини) има околу 1.459.772 жители. На ова место се наоѓал древниот град Никомедија — еден до најзначајните во источниот дел на Римското Царство помеѓу 286 и 324 г.

## Географија
Геолошката локација на Измит е помеѓу 40°-41° N и 29°-31° E опкружен со заливот на Измит на југ, Истанбул и Мраморното море на запад, Црното Море на север и Сакарја на исток.

Градот е главно изграден на падините на ридот поради тесната област, додека рамни низини се наоѓаат околу заливот во близина на морето.

## Клима
Измит има влажна суптропска клима со значителни поморски и континентални влијанија. Летата се топли и влажни, просечната максимална температура е околу 29&nbsp;°C во јули и Август. Иако температурите обично надминуваат 30&nbsp;°C во јуни, Јули, Август и дури и Септември. Во зима минималната просечна температура е околу 3&nbsp;°C во јануари.

## Историја

## Економија
Измит е важен индустриски центар каде што се наоѓа и голема нафтена рафинерија и има повеќе цементарници. Во Измит исто така фабрика има Форд во заедничко вложување со Отосан.

Во изминатите неколку години провинцијата стана центар за автомобилска индустрија во Турција.
Денеска, провинцијата Кочаели привлече повеќе од 1200 индустриски вложувања и 108 со интернационален капитал, во Кочаели е сместено исто така и најголемото Турско претпријатие Тупрас Петролеум.

## Образование
Универзитетот во Кочаели во градот е основан во 1992, и има повеќе од 50,000 студенти.

## Галерија


Image:Fevziye Cami.jpg|Февзије Џамија
Image:Pertev Paşa Cami.jpg|Пертев Паша Џамија


## Интернационални врски
### Збратимени градови
Измит е збратимен со 
*  Касел, Германија, од 1989
*   Улсан, Јужна Кореја
*  Секесфехервар, Унгарија
*  Џинан, Кина
*  Мериленд, САД

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место на Кочаели 


Категорија:Градови во Турција
Категорија:Коџаели (покраина)
Административна поделба на Вануату

**Административната поделба на [[Вануату]]** ги опфаќа првостепените и второстепените административни единици на државата. Првостепените единици во Вануату се *покраините*, а второстепните се *општините*. Покраините се создадени во 1994 година.

## Покраини
thumb|Покраини во Вануату.

## Општини
Секоја покраина е поделена на општини. Обично, секој населен остров е општина сама за себе. Општините се водени од општински совети и градоначалникот се избира од советот.

## Поврзано
*Вануату
* Градови во Вануату
* Острови во Вануату

## Надворешни врски
* 

*
Џиро д’Италија

**Џиро д’Италија** (; или позната како **Трка околу Италија**) — годишна етапна велосипедска трка, која првенствено се одржува во Италија, но исто така повремено поминува и низ некои соседни земји. Трката била првпат организирана во 1909 со цел зголемување на продажбите на весникот *La Gazzetta dello Sport*; меѓутоа сега е управувана од *RCS Sport*. Трката била одржувана секоја година од нејзиното прво издание во 1909, освен кога била попречена од двете светски војни. Како трката добивала на значајност и популарноста на трката се зголемувала, нејзината слава започнала да се шири низ светот. Групата се проширила од главно италијански учесници до велосипедисти од целиот свет. Џиро е дел од Светската турнеја, што значи дека екипите кои настапуваат на трката, најмногу се *UCI ProTeam* екипи, со исклучок на екипите кои ги повикува организаторот.

Заедно со Тур де Франс и Вуелта а Еспања, ги создаваат трите најпрестижни тринеделни велосипедски трки, Гранд Тур. Џиро обично се одржува кон крајот на мај или почетокот на јуни. Додека рутата се менува секоја година, форматот на трката останува ист со вклучување на две хронометра, премин низ планинските масиви на Доломитите и Алпите, и завршницата во италијанскиот град Милано. Како и останатите Гранд Тур трки, поновите изданија на Џиро д’Италија обично се состојат од 21 етапа во период од 23 дена, кој вклучува два дена одмор.

Сите етапи се мерат на крајот; завршните времиња на возачи се составени од сите претходни нивни времиња на етапите. Возачот со најмало вкупно време е водач на трката и ја добива честа да ја носи посакуваната розовата маичка. Секогаш генералниот пласман привлекува најмногу внимание на трката од останатите пласмани: бодовниот пласман за спринтерите, планинскиот пласман за специјалистите за искачување, пласманот за млад возач за возачите под 25 години и екипниот пласман за најбрзите екипи. Трката во 2019 била освоена од Ричард Карапас, прв еквадорски победник во историјата на Џиро д’Италија.

## Наводи

## Надворешни врски

* 


Категорија:Велосипедски трки во Италија
Категорија:UCI ProTour трки
Категорија:UCI Светски ранкинг
Категорија:Светска турнеја на UCI
Лаутер-Бернсбах

**Лаутер-Бернсбах** () — град во округот Рудни Планини, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Бил создаден на 1 јануари 2013 година со спојување на поранешниот град Лаутер и општината Бернсбах.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница

Категорија:Рудни Планини (округ)
Категорија:Општини во Саксонија
Белгерн-Шилдау

**Белгерн-Шилдау** () — град во округот Северна Саксонија, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Бил создаден на 1 јануари 2013 година со спојување на поранешните градови Белгерн и Шилдау. Се наоѓа на левиот брег на Елба, јужно од Торгау и источно од Лајпциг. Седиштето на градот се наоѓа во Белгерн.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница

Категорија:Северна Саксонија
Категорија:Саксонија (пруска покраина)
Рајнштет

**Рајнштет** () — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Рајнштет се наоѓа во Рајнштетер Грунд, странична долина на Зале. Низ местото тече истоимениот поток.

### Општински единици

Кон Рајнштет припаѓаат местата Гојниц и Цвајфелбах, како и имотот Бергерн, составен од неколку куќи.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Зале-Холцланд
Целниц

**Целниц** () — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.

## Географија

Целниц се наоѓа непосредно на југ од безокружниот град Јена. На исток е опкружен од општината Ласдорф, на запад од општината Зулца, на југ од општината Гросбокедра.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Зале-Холцланд
Орламинде

**Орламинде** () — мал град во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Се наоѓа на вливот на реките Зале и Орла, 17 километри јужно од безокружниот град Јена. Градот претставува еден од најмалите градови во Тирингија.

## Географија

Горниот град на Орламинде, што е градското јадро, се протега на 100 метри над реката Зале.

Винцерла и Наххаузен се други градски единици.

## Политика
### Градски совет

Градскиот совет на градот Орламинде се состои од 12 членови. Според последните општински избори на 26 мај 2019 година биле добиени следниве резултати:

### Градоначалник

Градоначалник на Орламинде од 1999 година е Уве Ниче (FWG).

## Галерија


Податотека:Rathaus Orlamünde.JPG|Градско собрание
Податотека:Orlamünde-Kirche 2.jpg|Црква во Орламинде
Податотека:Bf Orlamünde, Bahnsteige.JPG|Железничка станица
Податотека:OrlamündeKemenate1.JPG|Замок во Орламинде


## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница на општинската заедница 

Категорија:Зале-Холцланд
Ротенштајн

**Ротенштајн** () — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.

## Географија

Ротенштајн се наоѓа јужно од Јена на западниот брег од Зале, додека местото Елкниц се наоѓа на источниот брег.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Зале-Холцланд
Шепс

**Шепс** () — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.

## Географија

Општината се наоѓа во долината на Зале, 10 километри јужно од Јена на околу 170 метри. Местото Шепс се наоѓа лево од Зале, додека местото Јегерсдорф се наоѓа десно од Зале. Источно од Шепс се простира Тириншки Холцланд.

### Соседни општини

Општината се граничи со следниве места (почнувајќи од север, надесно): Ротенштајн, Клајнбокедра, Унтербодниц, Гроспиршиц и Алтенберга.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Зале-Холцланд
Зулца

**Зулца** () — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.

## Географија

Зулца се наоѓа јужно од градот Јена. Местото е опкружено од шуми.

### Општински единици

Кон Зулца припаѓаат местата Рута и Шибелау.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Зале-Холцланд
Ток писин

**Ток Писин** (*Tok Pisin*) — креолски јазик кој се зборува во Папуа Нова Гвинеја. Ток Писин е службен јазик во земјата и е најзборуван во државата.  Овој јазик го користат од 5 до 6 милиони луѓе, но сепак јазикот приближно го зборуваат сите жители на државата.

## Потекло на поимот
Името на јазикот потекнува од англиските зборови „talk“ (tok на ток писин) и „pidgin“ (pisin на ток писин). Многу ретко јазикот се именува како **новогвинејски пиџин**, или во академските извори **меланезиски пиџин**, **меланезиски англиски пиџин** или **неомеланезиски**. Сепак, ток писин е најкористено име за јазикот. Иако порано јазикот се сметал за пиџин, денес тој е посебен јазик, најмногу поради тоа што има луѓе на кои јазикот им е мајчин и е лингва франка во Папуа Нова Гвинеја.

## Класификација

Ток Писин се развил како резултат на меѓусебната комуникација на различните народи, кои отишле да работаат на плантажи во Квинсленд, Австралија. Луѓето почнале да користат една јазична мешавина заснована на англискиот. Оваа рана фаза на развојот е позната како пиџин. Јазикот претежно има зборови од англискиот, но и од германскиот, малајскиот, португалскиот и абориџинските јазици.

## Официјален статус

Јазикот е службен во Папуа Нова Гвинеја, заедно со англискиот и хири моту. Јазикот често се користи во Националното собрание на Папуа Нова Гвинеја. Повеќето од документите на владата се на англиски, но јавните кампањи во државата се на ток писин. Во образовниот систем англискиот е основен јазик, но и ток писин се користи во некои училишта.

## Фонологија

Фонологијата на ток писин е слична со таа на јазикот од кој произлегол (англиски), но значително упростена. Така јазикот има 16 согласки и 5 самогласки.

### Согласки

*Кога симболите се во парови, левиот претставува безвучна согласка.
*,  и  можат да бидат забни или венечни согласки, а  само венечна.
* Кај највеќето дијалекти, фонемата  се изговара како венечната едноударна согласка .

### Самогласки

## Пример

## Поврзано

* Папуа Нова Гвинеја
* Креолски јазик
* Бислама

## Наводи

## Литература
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Надворешни врски
* Преводи, ресурси и дискусии за ток писин 
* Библиографија на ток писин
* Историја, зборовен фонд, гласови и граматика на ток писин 
* Етнолог за ток писин
* Радио Австралија: ток писин
* Народни приказни на ток писин

Категорија:Пиџини и креолски јазици
Категорија:Јазици во Папуа Нова Гвинеја
Вајмар (округ)

**Вајмар** () — округ во источниот дел на Тирингија, Германија. Соседни окрузи се (од североисток надесно) округот Бургенланд во Саксонија-Анхалт, округот Зале-Холцланд и слободниот град Јена, округот Залфелд-Рудолштат, Илм и слободниот град Ерфурт. Слободниот град Вајмар е целосно опкружен од округот.

## Историја

Округот потекнува од *Großkreis Weimar*, кој бил создаден во 1922 откако била создадена сојузната покраина Тирингија. Двата града Вајмар и Аполда не биле дел од округот. Во 1952, округот бил поделен на два дела - Вајмар и Аполда. Во 1994, двата дела биле споени повторно, меѓутоа не била целосно опфатена територијата од пред 1952.

## Географија
мини|Брана
Главна река во округот е Илм. На југ се ридовите на Тириншката Шума, вклучувајќи ја највисоката точка *Riechheimer Berg* со 511 метри надморска височина. На север од округот теренот е помалку ридест. Во овој дел се наоѓа најниската точка со 120 метри, на вливот на реките Илм и Зале. Близу Бад Залца почнува винската патека Зале-Унштрут, каде винокултурата во округот има традиција повеќе од 800 години.

## Грб

## Градови и општини

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница
Украински Роми

**Украинските Роми** како малцинство во државата за првпат биле документирани во раниот 14. век. Ромите ги одржуваат своите опшествени организации избегнувајќи ги контактите со оние коишто не се Роми. Ги усвоиле јазикот и верата на доминантното општество во поголемиот дел од Украина, католици во Западна Украина и Транскаптиа и ислам во Крим.

За време на Втората светска војна нацистите и нивните сојузници ги имплементирале нивните политики на истребување на Ромите од Украина. Се смета дека 12 000 Роми биле убиени за време на масакрот во Бабин Јар, Киев. Останатите поголеми погубувања се случиле во Крим, Подиље, Галиција и Волин. Во тој период, романската окупаторска влада депортирала 25 000 Роми од Романија во Приднестровие, преку реката Јужен Буг. Поради нечовечниот однос на романските власти, половина од нив исчезнале за време на депортацијата.

## Демографија
* Попис 1887: 12,000 роми во Руска Украина (без Галиција и Трансцарптиа)
* Попис 1922: 60,000 роми во Украински ССР (без Галиција и Трансцарптиа)
* Попис 1959: 28,000 роми во Украински ССР
* Попис 1970: 30,100 роми во Украински ССР
* Попис 1979: 34,500 роми во Украински ССР
* Попис 2001: 47,600 роми во Украина.

Ромското население не е сконцентрирано во некоја одредена украинска област. Половина од нив живеат во урбаните (градски) средини, но само 35% го сметаат ромскиот јазик за нивни мајчин јазик. Нивната култура не се разликува премногу од доминантната украинска, освен во начинот на облекување. Ромите имаат богата фолклорна традиција, а нивното присуство на тие простори било евидентирано во голем број книжевни дела од страна на украинските писатели.

Терминот ром/и () не е генерално користен, прифатен или разбран во Украина, дури и од страна на Ромите. Тие се викани по терминот „Tsyhany“ ().

## Наводи

* Енциклопедија за Украина, том 2 (Г-К) Торонто, 1988
* Ромите во Украина  

## Поврзано
* Серви

Категорија:Народи во Украина
Османлиско-египетска војна (1839–1841)

**Втората Османлиско-египетска војна** или **Втората сириска војна** се водела меѓу Египет и Османлиското Царство во периодот од 1839 до 1841 година.

По крајот на Првата војна, Османлиите имале големи територијални загуби на сметка на египетските сили. По овој пораз, Велика Британија, Австрија и друѓи европски земји побрзале да интервенираат и да го присилат на  Египет за прифаќање на мировен договор. Сепак, османлиските сили ја нападнале Сирија каде се наоѓал Ибрахим Паша. Во следните месеци следувала и интервенција на европските сили кое довело до окупирање на Бејрут. Во 1840 година се одржал мировен договор во Александрија според кој Сирија била вратена на Османлиите, а Велика Британија го признала Мухамед Али Паша за легитимен владетел на Египет.

## Наводи
* Dupuy, Trevor, *The Harper Encyclopedia of Military History*. Macdonald and Jane's, 1977.

Категорија:Отомански Египет
Категорија:Војни на Арапски Египет
Категорија:Војни на Отоманското Царство
Категорија:Судири во 1839 година
Категорија:Судири во 1840 година
Категорија:Судири во 1841 година
Османлиско-египетска војна (1831–1833)

**Првата османлиско-египетска војна** или **Првата сириска војна** (1831–1833) се водела од страна на Османлиското Царство од една и Египетскиот вилает од друга страна. Војната започнала кога Мухамед Али Паша побарал од Османлиите контрола над Голема Сирија како награда за неговата помош што учествувал во војната против Грција на Крит. Како резултат на конфликтот, египетските сили привремено добиле контрола над Сирија, стигннувајќи на север до Адана.

## Заднина

Во текот на Грчката војна за независност, Османлиите побарале од Египет кој бил под нивна контрола да испратат воени бродови за да им помогнат на османлиските флоти. Во Битката кај Наварино османлиските и египетските сили доживеале пораз од страна на англо-руско-францускиот сојуз. Кога по војната владетелот на египетскиот вилает Мухамед Али Паша побарал награда поради учество во конфликтот, тој бил одбиен.

## Конфликт

Поради ова, Мухамед Али ја испратил својата војска во Сирија под команда на неговиот син Ибрахим Паша заедно со неговата морнарица на чело со генералот Ибрахим Јакан кој заминал кон Јафа. Силите на Египет многу бргу го окупирале Ерусалим и крајбрежните региони на денешните земји Палестина и Либан.

Така следувале неколку битки меѓу двете страни. На 14 април 1832 година силите на Египет на чело со Ибрахим Пашаги поразиле османлиските сили на чело со Отман Паша. По ова следувало окупација на Дамаск, Алеп и Антиохија. Египетските сили стигнале дури до градот Адана каде прекинале со нападите.

Османлискиот султан се сретнал со големиот везир Рашид Мехмед Паша и организирал поход од 80,000 војници. Во Битката кај Коња на 21 декември 1832 година Османлиите доживеале голем пораз по кое Египет се заканил дека ќе го продолжи до самиот Цариград. Но во февруари 1833 година Османлиите влегле во сојуз со Русија од каде добиле воена помош од Николај I.

## По конфликтот

Египќаните на крајот биле принудени да се откажат од инвазијата поради британскиот и францускиот притисок. Иако на почетокот на конфликтот тие го поддржале Египет, сепак му се заканиле дека доколку не престане со нападите ќе следи воена акција. Главната причина за овој притисок на Франција и Велика Британија бил поради стравот дека ослабената Османлиско Царство доколку биде нападната во нејзиниот центар би можело како главен фактор да се издвои Руската Империја која на крај ќе добие најголема корист.

Така војната завршила во 1833 година а Египет ја продолжил контролата над Сирија и голем дел од Арабија. Според мировниот договор од Ќутахија, Сирија и Адана биле преотстапени на Египет , а Ибрахим Паша станал генерален гувернер на двете провинции. Подоцна истата година Русија и Османлиите го потпишале договорот според кој двете земји се согласиле на заемна помош доколку една од двете империии влезе во конфликт со некоја друга земја.

## Наводи

Категорија:Отомански Египет
Категорија:Судири во 1831 година
Категорија:Судири во 1832 година
Категорија:Судири во 1833 година
Категорија:Војни на Отоманското Царство
Категорија:Војни на Арапски Египет
Ацо Јоновски

**Ацо Јоновски** ( во Струга) — македонски поранешен ракометар и член на македонската репрезентација. Настапувал за РК Ратинген 2011, на позицијата лев бек.

## Наводи

## Надворешни врски
* Профил на ЕХФ 

Категорија:Ракометари од Струга
Категорија:Живи луѓе
Француска инвазија на Алжир

**Француската инвазија на Алжир** била голема воена операција предводена од страна на Кралство Франција на чело со Шарл X врз Отомански Алжир во 1830 година. Претходно Алжир од страна на Отоманското Царство бил освоен во 1529 година од страна на Хајредин Барбароса.

## Заднина

Освојувањето на Алжир било иницирано во последните денови на Бурбонската реставрација од страна на кралот Шарл X во обид да се зголеми неговата популарност меѓу францускиот народ. Територијата на денешен Алжир формално била под контрола на Османлиите до 1830 година. Во Отомански Алжир земјата била управувана од еден гувернер и неколку бејлици, а остатокот од земјата биле под управа на локалните берберски и арапски водачи. Самиот управител бил де факто независен, иако бил поддржан или контролиран од јаничарските војници кои се наоѓале во земјата. Алжир на запад граничел со Мароканскиот султанат, а на исток со Отомански Тунис.

За време на Наполеоновите војни Алжир имал голема корист од трговија со Средоземјето каде биле увезени големо количество на храна од Франција која алжирските власти го купиле со кредит. Французите го ограничиле своето тргување бидејќи Средоземјето било управувано од страна на Велика Британија. Владетелот на Алжир се обидел да ги зголеми даноците кое довело до нестабилност во земјата и започнување на Првата берберска војна и Втората берберска војна.

Во 1795-1796 Франција имало склучено договор за купување на пченица за француската армија од два еврејски трговци во Алжир. Овие трговци имале долгови кон Хусеин Деј, како османлиски управител на земјата и тој побарал доколку Франција сака да тргува, нивните долгови да бидат исплатени од Франција. По неуспешните преговори, Алжир го затворил пристаништето кое траело три години на штета на француските трговци, додека берберските трговци сè уште ја имале можноста да ја избегнат блокадата. Во 1829 година францускиот крал го испратил својот амбасадор на преговори, но алжирскиот деј одговорил со топовски оган насочен кон францускиот брод. Франција по овој чин започнала преговори со египетскиот управител Мехмед Али Паша за поделба на Северна Африка, но тој ја отврлил оваа можност поради британскиот притисок. Така, Франција решила сама да го нападне Алжир.

## Инвазија

Во 1830 година француската флота од 600 бродови отпатувала кон Алжир. Алжирскиот деј испратил 7.000 јаничари, 19.000 војници од Константин и Оран, и 17.000 од Кабилија. Во битката француската армија издвојувала голема победа, а самиот управител побарал да ја прифати капитулацијата под услов да го задржи своето лично богатство. По пет дена тој заминал во егзил во Неапол со своето семејство, а јаничарите се повлекле кон Турција.

Со тоа завршило 313-годишното османлиско владеење на Алжир. Француското освојување на Алжир се одвило во периодот од 1830 до 1847 година. По успешната војна, конфликтите со новите владетели продолжиле до 1847 година.

Категорија:Отомански Алжир
Категорија:Француски Алжир
Категорија:Судири во 1830 година
Категорија:Опсади на Отоманското Царство
Категорија:Опсади на Франција
Враговице

**Враговице** (на чешки *Vrahovice*, на германски *Wrahowitz*) е село во Оломоуц регион на Чешка, во близина Простейов. Тоа е дел од административните Простейов. Таа има околу 3.400 жители.
мини|Црквата Свети Ватроломеј

Категорија:Градови во Чешка
Дарко Станиќ

**Дарко Станиќ** (роден 8 октомври 1978 во Мојковац) е српски ракометен голман, кој игра за српската репрезентација.

## Клупска кариера
Во ноември 2014 година, по финансиската криза во РК „Металург“, Станиќ го напуштил клубот и преминал во германскиот клуб „ББМ Битигхеим“. Несогласувањата меѓу Станиќ и раководството на РК „Металург“ започнале кон крајот на сезоната 2013-2014, а продолжиле и во следната сезона, поради што Станиќ одиграл само еден натпревар за „Металург“ во Лигата на шампионите на ЕХФ.
## Репрезентативна кариера
На Европско првенство во ракомет за мажи 2012, одржано во Србија, Станиќ бил прогласен за најдобар голман на турнирот.

## Наводи

Категорија:Српски ракометари
Категорија:Родени во 1978 година
Категорија:Црногорски Срби
Категорија:Живи луѓе
Демографија на Океанија

**Oceania**


200п|Ортографска проекција на геополитичката карта на Океанија.Местоположба на Океанија



**Демографијата на [[Океанија]]** ги опфаќа населението, јазиците, религијата и другите демографски одлики на овој континент. Дефиницијата за тоа кои региони ги опфаќа Океанија варира. Според ООН, Меѓународниот олимписки комитет и голем број атласи и научни изданија, во Океанија спаѓаат Австралија, Нов Зеланд и сите острови во Тихиот Океан, со исклучок на Малајскиот Архипелаг. Географски, Океанија се дели на Полинезија, Меланезија, Микронезија и Австралија со Нов Зеланд.

## Демографија по земја
Во подолната табела се наведени демографските статистики на сите населени држави и зависни територии во Океанија. Информациите се преземени од Светската книга на факти или државен орган на САД, освен ако не е поинаку наведено.

} || англиски, питкернски || Адвентисти 100% || Европејци, Тахиќани
|- class="sortbottom"
| –
! Вкупно
! 34.648.283 !! 8.506.427 !! 4,073 !! 71% !! 77,87 !! 91%!! !! !! 
|- class="sortbottom"
| –
! Вкупно без Австралија
! 13.385.642 !! 824.127 !! 16,242 !! 43% !! 71,89 !! 78%!! !! !! 
|}

## Поврзано
*Океанија
* Јазици во Океанија
* Држави во Океанија

## Белешки

## Наводи

## Поврзано
* Океанија
* Јазици во Океанија
* Религија во Океанија
Ќафасан

**Ќафасан** (во постари извори: **Ќафасхан**; ) — граничен премин меѓу Албанија и Македонија.

Ова е крајната точка на патот Е852 (Охрид - Струга - Ќафасан) и претставува превој меѓу најјугоисточните делови на планината Јабланица и Охридското Езеро. Превојот се наоѓа на надморска височина од 1.234 метри. Најблиските населени места од албанската страна е селото Лин на истоимениот полуостров во општината Поградец од Горичката и селото Прењас во истоимената општина од Елбасанската област.

## Поврзано
* Мокра (област)
* Гранични премини на Македонија

## Наводи

Категорија:Македонско-албански гранични премини
Категорија:Планински превои во Македонија
Категорија:Планински превои во Албанија
Бад Зулца

**Бад Зулца** () — град во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Се наоѓа на реката Илм, 15 километри југозападно од Наумбург и 18 километри северно од Јена.

## Наводи

Категорија:Вајмар (округ)
Категорија:Бањски градови во Германија
Отомански Тунис

**Отомански Тунис** претставувал територија на Отоманското Царство. Во 1516 година Османлиите започнале со заземање на Алжир од страна на браќата Барбароса. Првото османлиско освојување на Тунис се случило во 1516 година од страна на Хајредин Барбароса кој бил командант на османлиската флота во времето на Сулејман I. Сепак ова не било последното освојување на Тунис бидејќи Шпанија го зазела претходно а во 1574 година Тунис бил повторно освоен во времето на османлискиот султан Селим II.

Династијата Хусеинити во 1705 година дошла на власт и успеала да ја наметне земјата како суверена. И покрај тоа што Тунис продолжил да биде вазал на Османлиите, сепак таа имала голема автономија. Така, во земјата на петочната молитва се споменувал османлискиот султан, парите исто така биле правени во негова чест а амбасадорот годишно му давал подароци.

Во 1881 година Франција ја окупирала земјата која траела до 1956 година.

## Поврзано
* Освојување на Тунис (1534)
* Инвазија на Тунис
* Освојување на Тунис (1574)
* Историја на Тунис


Тунис
Категорија:Поранешни држави во Африка
Аполда

**Аполда** () — град во средишниот дел на Тирингија, Германија, главен град на округот Вајмар. Се наоѓа во средината на триаголникот Вајмар - Јена - Наумбург, близу реката Илм, околу 15 километри источно од Вајмар, на главната железничка линија од Берлин преку Хале, до Франкфурт.

## Историја

Аполда била првпат спомената во 1119. До 1633 била седиште на благородничкото семејство Вицтум, кои владееле релативно самостојно. Помеѓу 1633 и Првата светска војна била во посед на Универзитетот во Јена. Исто така, од 1691 Аполда била дел од Војводството (по 1815 Големото Војводство) Саксо-Вајмар. Околу 1700, индустријата за плетење започнала да се развива и кон крајот на 19 век, Аполда бил најбогатиот град во целиот регион. По Втората светска војна, Тирингија станала дел од Источна Германија. До повторното обединување на Германија, Аполда сè уште била позната по нејзината текстилна индустрија. Оттогаш, започнало познатото економско распаѓање.

## Главни знаменитости

Има неколку познати јавни градби, но поседува три цркви и споменици на расата на кучиња „доберман“, која била создадена во Аполда и на Кристијан Цимерман (1759–1842), кој со воведувањето на трикотажните и фабриките за облека, ја направил Аполда едно од најважните места во Германија во овие гранки на индустрија.

Најважни знаменитости се:

* Црква Свети Мартин (1119)
* Градско собрание (1558/9)
* Замок (16/17 век)
* Железнички вијадукт (1845/46)
* Фабрика Цимерман (1880-2)
* Црква Лутер (1894)
* Црква Свети Бонифациј (1894)

Најголемото слободно висечко ѕвоно во светот, *Decke Pitter* на Келнската катедрала, било направено во Аполда, Аполда исто така има минерални извори.

## Збратимени градови

*  Секлен, Франција
*  Општина Марк, Шведска
*  Рапид Сити, САД

## Наводи

Категорија:Вајмар (округ)
Категорија:Градови во Тирингија
Скопска Каза

мини|343x343пкс|Населените места во Скопска каза, состојба 1910 година.
**Скопската каза** била каза во Македонија во состав на Отоманското Царство, третостепена административно-управна единица, која постоела во 19 и почеток на 20 век. Скопската каза била дел од Скопскиот санџак, кој пак бил дел од Косовскиот вилает). Центар на казата бил градот Скопје, и оттука со казата управувал османлиски чиновник кајмакам. Бидејќи Скопје било центар и на Скопскиот санџак, во градот престојувал и управникот на санџакот, мутесарифот, а од 1888 година, кога Скопје станало центар на Косовскиот вилаета, тука живеел и косовскиот валија.

## Географија
Казата зафаќала површина од 1.850км². На север граничела со Качаничката и Гниланската каза, на исток со Кумановската каза, на југоисток со Штипската каза, на југ со Велешката каза, на југозапад со Прилепската каза и на запад со Тетовската каза.

Во средишниот дел била Скопската Котлина, а околу нејзе биле планините: Китка, Караџица, Голешница, Жеден, Градиштанска планина и Црна Гора. Низ казата протекувале реките: Треска (Голема), Вардар, Лепенец, Пчиња, Маркова Река, Кадина Река, Серава и други помали.

## Организација и населени места

### Казата во XIX век
Бидејќи казата зафаќала голема површина, а за подобро функционирање, била поделена на нахии: Блатија, Кара Даг, Дервент, Каршијак и Град Скопје. Организацијата и населението во 1832/1833 било следнoто:

Целата каза се проценува дека имала 18392 (43,19%) муслимани, 24181 (56,81%) христијани, односно 42577 вкупно жители.

### Казата во XX век
Скопската каза опфаќала 148 села и градот Скопје, односно опфаќала голема територија. Населението на почеткот на 20 век било етнички и конфесијално мешано. Муслиманите кои живееле во оваа каза по потекло биле Турци, Македонци, Албанци, Черкези и муслимански Цигани. Христијанското население било со словенско потекло, но било поделено на верници на Цариградската патријаршија и на Бугарската егзархија.

Скопската каза броела вкупно 34,862 жители. Се состоела од следните населени места:

*градот Скопје
*Горно Водно
*Долно Водно
*Нерези
*Кисела Вода
*Усје
*Сопиште
*Ракотинци
*Говрлево
*Барово

Скопска Црна Гора

*Кучевиште
*Чучер
*Бањане
*Побоже
*Мирковци
*Глухово
*Бразда
*Горњане
*Бродец
*Брест
*Љубанци
*Љуботен
*Јазирци
*Стрима
*Раштани
*Булачани
*Црешево
*Виниче
*Радишани
*Арачиново
*Брњарци
*Кучково
*Страченци
*Ајватовци
*Бара
*Бутел
*Рукомија
*Бучинци
*Стајковци
*Маџари
*Белимбегово
*Трубарево
*Јурумлери
*Кјуили
*Ибраимово
*Инџиково
*Огненци
*Идризово
*Керемидница
*Хасанбегово
*Кадино село
*Теке
*Бунарџик
*Маршевци
*Бујковци
*Хаџилари
*Катланово
*Блаце
*Козле
*Летевци
*Таор
*Навово
*Руженичино
*Пакошево
*Ново Село
*Акостово
*Бадер
*Брезица
*Градманци
*Дивле
*Сушица
*Крушица

## Наводи

Каза
Категорија:Кази во Отоманското Царство
Бланкенхајн

**Бланкенхајн** () — град во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Се наоѓа 14 километри јужно од Вајмар.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Вајмар (округ)
Гросхеринген

**Гросхеринген** () — општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија.

## Наводи

Категорија:Вајмар (округ)
Гебштет

**Гебштет** () — село и поранешна општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Од 31 декември 2013 е дел од градот Бад Зулца.

Категорија:Вајмар (округ)
Категорија:Поранешни општини во Тирингија
Категорија:Села во Тирингија
Отоманска Триполитанија

**Отоманска Триполитанија** претставувал крајбрежен реон во Отоманското Царство во периодот од 1551 до 1911 година. Од 1864 година реонот бил претворен во вилает  отомански јазик: ولايت طرابلس غرب ). Триполитанија се наоѓала на територијата на денешна Либија и во историјата била позната како *Триполитанско царство* иако технички не претставувала царство туку османлиска провинција каде владееле паши. Во периодот од 1711 до 1835 година управувала династијата Караманли како наследни монарси.

Покрај Триполитанија, Барса исто така била дел од провинцијата.

## Освојување

До почетокот на 16 век либискиот брег имал минимална централна власт и најчесто била под владение на пиратите. Во 1510 година Шпанија го окупирала Триполи. Шпанските сили повеќе се занимавале со контролата на морето отколку со непријателите во земјата. Во 1530 година Малта заедно со Гоцо биле отстапени на витешкиот Малтешки ред како награда за нивната помош во војната за Родос против Османлиите. Христијаните со Триполи владееле до 1551 година кога територијата била заземена од познатиот отомански адмирал Синан Паша и Тургут Рејс. Тургут подцна бил прогласен за паша на Триполитанија. Слично како во останатите соседни земји, така и Триполитанија имала голема автономија во управувањето.

Така Магреб бил поделен на три провинции и тоа Алжир, Тунис и Триполи. По 1565 година администрацијата во Триполи била дадена на јаничарите кои станале доминантна сила во Либија.

## Караманлиска династија

Во 1711 година, Ахмед Караманли ја основал истоимената династија која со земјата владеела 124 години. Во тие години се случила и Либиската граѓанска војна (1791-1795). Во 1801 година Јусуф Караманли побарал зголемување на данокот на Соединетите Американски држави за заштита на нивната трговија од пирати. Но американската млада држава го одбила барањето и го блокирала пристаништето со Триполи каде војната траела до 1805 година.

## Обнова на османлиската власт

Во 1835 година владата на султанот Махмуд II ги искористила локалните нереди и ја вратил својата директна власт во земјата. Старото домородско движење на чело со Саид Мухамед Али повикало на спротивставување против османлиската власт.

## Османлиско-италијанска војна

Османлиско-италијанската војна била воен конфликт помеѓу Италија и Османлиското Царство, во периодот од 1911 до 1912 година. Во историографијата често е нарекувана Триполитанска војна. Воените дејствија заппочнале на 29 септември 1911 година, а мировниот договор бил потпишан во Лозана на 18 октомври 1912 година. Според договорот, територијата на денешна Либија попаднала под Италија.

## Поврзано
* Опсада на Триполи (1551)

## Наводи

Категорија:Поранешни држави во Африка

Триполитанија
Категорија:Држави и територии распаднати во 1912 година
Алфред Н'Диај

**Алфред Н'Диај** (роден на 6 март 1990, во Париз) — француско-сенегалски фудбалер, играч од средниот ред. 

## Фудбалска кариера
### Почетоци
Алфред ја започнал својата кариера во анонимниот клуб УС Вандевр во градот Вандевр-ле-Нанси. На возраст од 14 години, тој се преселил во еден кварт во Нанси близу до стадионот на истоимената екипа за да може да ја продолжи својата кариера играјќи за најголемиот клуб во регионот. По пристигнувањето, Алфред поминувал низ многу проблеми во почетокот, но набрзо станал забележлив по неговата втора сезона во академијата. Во 2006 година, тој го потпишал својот прв професионален договор.

### Нанси
Н'Диај го направил своето деби за тимот во текот на сезоната 2007-08 во Лига купот, на возраст од 17, влегувајќи како замена на полувремето на местото на Фредерик Бјанкалани во поразот од 0-3 против Ленс. Тоа било и неговиот единствен настап таа сезона, по што тој бил вратен назад во тимот на резервистите, и му помогнал на младинскиот тим на Нанси едвај да избегне испаѓање.

По таа сезона, Н'Диај заработил промоција во сениорскиот тим на Нанси за сезоната 2008-09. Тој го зел дресот со број 29 и го носел на своето деби во лигата во првиот натпревар од сезоната против Лил, во кој се појавил како замена а мечот завршил без голови. Два месеци подоцна, тој ја добил неговата прва шанса да биде стартер во еден натпревар од лигата, против ПСЖ во ремито 1-1. Неговите добри перформанси му даваат можност постојано да биде стартер во тимот, па така тој ги одиграл комплетните 90 минути во изненадувачката победа од 3-0 на Нанси над Марсеј на Велодром.

### Бурсаспор
На 1 јули 2011 година, Нанси потврди на своето мрежно место дека клубот постигнал договор со турскиот клуб Бурсаспор за трансфер на Н'Диај. Договорот бил финализиран на 3 јули за наводна сума од 2.000.000 €.

### Сандерленд
На 9 јануари 2013 година, англискиот премиерлигаш Сандерленд најави дека го комплетирал трансферот на Алфред Н'Диај за пријавена сума од € 4.700.000. На 12 јануари 2013 година, Н'Диај го направил своето деби за Сандерленд на Stadium of Light во натпревар против Вест Хем Јунајтед во кој неговиот тим забележил победа со 3-0. Тој влегол во игра како замена за Адам Џонсон и за малку не го постигнал својот прв гол речиси со својот прв допир со топката во англискиот фудбал откако неговиот шут оддалечина поминал само неколку сантиметри крај голот. Својот деби старт за Сандерленд, Н'Диај го имал на гостувањето кај Виган, во кој тој одработил фантастична асистенција која искористил Стивен Флечер во уште еден триумф на *црните мачки* овојпат со 3-1.

## Надворешни врски
* Клупски профил

## Наводи

Категорија:Француски фудбалери
Категорија:Сенегалски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Фудбалери од Премиер Лига
Категорија:Фудбалери на Бурсаспор
Категорија:Фудбалери на ФК Сандерленд
Категорија:Фудбалери на ФК Бетис
Категорија:Фудбалери на ФК Виљареал
Категорија:Фудбалери на ФК Хал Сити
Категорија:Фудбалери на ФК Вулверхемтон Вондерерс
Категорија:Фудбалери на ФК Малага
Категорија:Родени во 1990 година
Список на отомански договори

Следува список на договори на Отоманското Царство:

## [[Подем на Отоманската Империја|Подем]] (1299–1453)
* Османлиско-венецијански договор
* Сегед

## [[Територијално проширување на Отоманската Империја|Територијално проширување]] (1453–1606)

* Цариград (1479)
* Цариград (1533)
* Османлиско-француски договор
* Адријанопол (1547)
* Амасија
* Adrianople (1568)

## [[Застој на Отоманското Царство|Стагнација]] (1579–1699)
* Цариград (1590)
* Житваторок
* Насух Паша
* Busza
* Серав
* Хотин
* Зухаб
* Vasvár
* Бучач
* Журавно
* Bakhchisaray

## [[Пад на Отоманската Империја|Пад]] (1699–1789)

* Карловац
* Цариград (1700)
* Прут
* Пожаревац
* Цариград (1724)
* Ахмед Паша
* Цариград (1736)
* Белград
* Ниш
* Керден
* Кајнарџа
* Ајналикавак

## [[Распаѓање на Отоманската Империја|Распаѓање]] (1789–1922)

* Свиштов
* Јаш
* Триполи
* Тунис
* Париз (1802)
* Дарданели
* Букурешт
* Ерзурум
* Акерман
* Адријанопол (1829)
* Цариград (1832)
* Хункар Искелеши
* Ќутахија
* Балта Лиман
* Лондон (1840)
* Лондон (1841)
* Париз (1856)
* Скадар (1862)
* Сан Стефано
* Берлин (1878)
* Кипар
* Цариград (1897)
* Бугарско-турска спогодба (1904)
* Лондон (1913)
* Цариград (1913)
* Атина
* Брест-Литовск
* Трабзон
* Батум
* Севрес


Договори
Масакр врз албанските бегови

**Масакрот на албанските бегови** се случил на 26 август 1830 година кога околу 500 албански водачи (бегови) и нивните лични чувари биле убиени од страна на отоманските сили во градот Манастир (денешна Битола, Македонија). Масакрот довел до слабеење на моќта на беговите во јужниот дел на Албанија, а исто така ја поставила основата за уништување на моќниот северен албански Скадарски пашалак.

## Заднина

Во времето на ерата на т.н. Албански пашилаци, влијанието на локалните албански бегови било намалено главно поради губењето на пашалакот Јанина. Во доцните 1820-ти години по Грчката војна за независност, беговите се обиделе да ги вратат своите привилегии. Нивните напори биле потврдени на собранието во Белград на чело со Исмаил бег во 1828 година. Османлиите се обидиле да го спречат зголемувањето на локалните бегови кои започнале да претставуваат закана за централизираната моќ на империјата во распаѓање. Беговите најмногу се спротивставувале на реформите кои биле воведени со Танзиматот бидејќи со реформите моќта на локалните муслимански аристократи започнала да се намалува.

Во јануари 1829 година, еден месец по конфенцијата во Белград, водачот на албанските бегови бил убиен во Јанина од страна на луѓето на Рашид Мехмед Паша. Убиството предизвикало хаос во јужна Албанија. Поради големите револти султанот бил принуден да го испрати Рашид Мехмед паша да ги потисне локалните албански бегови. Кога слушнале за намерата на султанот, албанските бегови се подготвиле да се спротивстават на можниот османлиски удар.

## Масакар

Масакрот врз албанските бегови се случил во август 1830 година кога биле убиени голем дел од локалните албански бегови.

## Наводи

Категорија:Отоманска Битола
Категорија:Масакри во Македонија
Категорија:Масакри во Отоманското Царство
Категорија:Судири во 1830 година
Категорија:Европа во 1830 година
Категорија:Отоманска Албанија
Категорија:Отоманска Македонија
Кркардаш

Поглед од Крккардаш и Црква „Св. 40 Севастиски Маченици“ - Битола|мини
**Кркардаш** или Крккардаш е легендарен крај во северниот дел на битолски (Баир), каде се случила нерамноправна борба меѓу Македонците и турскиот аскер. Според легендите од Марко Цепенков, на тоа место постоела мала тврдина, на феудалниот запоседник Тољо, која Турците, за време на нивното освојување на Битола ја затвориле. Таму, целокупното македонско население пружило жесток отпор.  Во крвавата битка паднале сите бранители на тврдината. Поради цврстата и јуначка одбрана Турците тој крај го нарекле Крккардаш, што во превод значи 40 браќа. 

Денес на тоа место се Црквата „Св 40 маченици“ и „Свети Архангел Михаил“. Денот на црквата е секој прв ден на пролетта. 

Категорија:Географија на Битола
Категорија:Историја на Битола
Струмичко-радовишка Котлина

**Струмичко-радовишка Котлина** — котлина во југоисточниот дел на Република Македонија, по горниот и средниот дел од сливот на река Струмица, во подрачјата околу градовите Струмица и Радовиш. Зафаќа површина од 1.482 км2, а надморската височина се движи од 200 м до 1.881 м.

## Настанок

Котлината е настаната тектонски, со спуштање на земјиштето долж раседните линии помеѓу планините Беласица на југ, Огражден, Плачковица и Готен на север и Плауш и Смрдеш на запад. 
мини|лево|220pп|Карта на Радовишкото Поле од 1930&nbsp;г.

## Опис
Котлината се дели на три дела: Струмичко, Радовишко и Дамјанско Поле. Рамничарскиот дел има должина од 200 до 500 м и зафаќа површина од 29.000 ха (290 км2). Највисоко е Дамјанското Поле, а најниско е Струмичкото.

На север, кон планината Огражден најдолниот дел од котлината се извишува. На запад котлината е поврзана со малите полиња Попчевско и Костуринско по долината на Бела и Тркајна Река.  На исток Струмичко Поле се стеснува и источно од Ново Село, помеѓу Беласица и Огражден, широчината е околу 2 км, за потоа реката Струмица преку Клучната Теснина да навлезе во Петричката Котлина (Пиринска Македонија).

По целата должина во подножјето на планините се наоѓаат фосилизирани дилувијални наноси, на кои се наоѓаат повеќе села и двете града: Струмица и Радовиш.

## Стопанство
Котлината дава високи приноси на раноградинарски култури благодарение на изградените системи за наводнување. Од особено значење е Струмичкото Поле, кое е мошне плодно и богато.

## Поврзано
* Носии од Радовишко Поле и Струмичко Поле
* Струмичко Поле
* Југоисточна Македонија
* Струмица (река)
* Радовишка Река

## Наводи

Категорија:Географија на Струмица
Категорија:Географија на Радовиш
Категорија:Котлини во Македонија
Чаморски јазик

**Чаморскиот** (самонар. *Fino' Chamoru* или само **Chamoru**) е малајско-полинезиски јазик, дел од групата на сундско-сулавески јазици. Јазикот се зборува во Северни Маријански Острови и во Гуам. Јазикот го зборуваат околу 47.000 луѓе во двете зависни територии на САД.

## Класификација
За разлика од останатите соседни јазици, чаморскиот не е микронезиски ниту полинезиски јазик. Јазикот, како и палауанскиот, тој сочинува, најверојатно, засебна гранка од малајско-полинезиските јазици. Според анализите на Базата на основен австронезиски зборовен фонд, со сигурност од 85% јазикот е близок со централн-источните малајско-полинезиски јазици.

Кај чаморскиот се забележува силно шпанско влијание, поради тривековната шпанска колонијална власт. Голем број именки, придавки, броеви и глаголи се од шпанско потекло. Од историска гледна точка, јазикот може да се смета за мешан јазик.

## Азбука

## Примери

## Броеви

## Месеци
Пред да се воведе шпанскиот календар, Чаморците користеле месечев календар со 13 месеци.

 

## Наводи

## Поврзано

* Малајско-полинезиски јазици
* Гуам
* Северни Маријански Острови

## Надворешни врски
*
*Чаморско-англиски речник 
*Чаморско-англиски речник
*A Чаморска граматика
* Список на чаморски зборови 

Категорија:Аглутинативни јазици
Категорија:Јазици во Северни Маријански Острови
Категорија:Јазици во Гуам
Категорија:Сундско-сулавески јазици
Стара битолска бања

мини
**Стара битолска бања** позната како **Турска бања** или **Ќерим-бегов амам** — бања која била користена во текот на турското владеење во Битола. Оваа бања е спомната во написите на познатиот патописец Евлија Челебија,така што била изградена пред неколку века. Се наоѓа на битолскиот Баир веднаш наспроти ОУ „Ѓорѓи Сугарев“ - Битола, во близина на градскиот Чинар.

## Наводи

Категорија:Згради и градби во Битола
Категорија:Отомански амами во Македонија
Викерштет

**Викерштет** () — село и поранешна општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Од 31 декември 2012 е дел од градот Бад Зулца.

Категорија:Вајмар (округ)
Категорија:Поранешни општини во Тирингија
Категорија:Села во Тирингија
Кедерич

**Кедерич** () — општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија.

## Наводи

Категорија:Вајмар (округ)
Договор од Париз (1856)

**Парискиот мировен договор** бил потпишан на 30 март 1856 година во Париз од страна на Русија од една страна и сојузниците предводени од Османлиското Царство, Франција, Велика Британија од друга страна. Договорот ставил крај на Кримската војна.

Со парискиот договор, влијанието на Дунав било пренесено на сите големи сили како целина. Исто така големите сили се обврзале дека ќе ја почитуваат независноста и територијалниот интегритет на Османлиското Царство и нема да се мешат во нејзината внатрешна политика. Црно Море станала неутрална територија и нејзините пристаништа биле затворени за воени бродови, а по неговите брегови пак било забрането изградба на тврдини или распоредување на воени сили.  Се објавило и слободно движење по реката Дунав но под контрола на меѓународна комисија. Молдавија и Влашко останале под јурисдикција на Отоманското Царство., но им бил гарантиран независен устав.

Самиот Париски мировен договор бил срушен кога Франција била поразена од страна на Прусија. Русија тоа го искористила најмногу, Русија повторно ја формирала својата флота на Црно Море.

Париз
Париз
Париз
Париз
Категорија:Кримска војна
Категорија:Руско-турски војни
Категорија:Европа во 1856 година