open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Јазици во Папуа Нова Гвинеја

Во **[[Папуа Нова Гвинеја]]** се застапени преку **850 [[јазик|јазици]]** меѓу разните племенски групи, со што оваа земја има најголема јазична разновидност во светот. Службени јазици се ток писин, англискиот, хири моту и папуанскиот знаковен јазик. Најзастапен е ток писин, кој е англиски креол и служи како лингва франка во државата. Во 2015 г. папуанскиот знаковен јазик станал четврт службен јазик, и се користи од глувите лица во земјата.

## Англиски

Иако англискиот е службен јазик во Папуа Нова Гвинеја, истиот го владеат само 1–2 % од населението.

## Ток писин

Ток писин е англиски креолски јазик со службен статус во Папуа Нова Гвенија и е најраспространетиот во земјата. Сепак, во делови од покраините Западна, Заливска, Централна, Оро и Милн Беј, јазикот има пократка историја на употреба и не е толку сеприсутен, особено меѓу постарите лица.

## Хири моту

Хири моту (полициски моту или само хири) е упростена варијанта на јазикот моту од австронезиското семејство.

## Унзердојч

Унзердојч (рабаулски креолски германски) е германски креолски јазик кој се говори претежно во покраината Источна Нова Британија. Претставува единствениот креолски јазик произлезен од германскиот.

## Папуански јазици

Вон Папуа Нова Гвинеја, папуанските јазици се присутни и во Индонезија, Источен Тимор и Соломонските Острови.

## Австронезиски јазици

Говорниците на јазици од австронезиското семејство дошле на Нова Гвинеја пред  околу 3.500 години.

Австронезиските јазии се широко распространети во светот, од малгашкиот на Мадагаскар на запад, па до рапанујскиот на Велигденскиот Остров на исток и формозанскиот на Тајван на север.  Семејството има неколку главни гранки, од кои сите освен една се присутни само на Тајван.

## Писменост
64,2 % од населението на Папуа Нова Гвинеја над 15 години е писмено.

## Наводи
Ламеља дал Ваљес

**Ламеља дал Ваљес** () — село и општина во покраината Барселона во автономната заедница Каталонија, Шпанија. Општината зафаќа во  и има 8.283 жители (2014).

## Наводи

## Надворешни врски
* Портал на општината Ламеља дал Ваљес 
* Податоци за Ламетља дел Ваљес — управни страници 

Категорија:Општини во Барселона
Категорија:Ваљес Уријантал
Иван Висин

**Иван (Иво) Визин** (или **Иво Визин**) ( — ) бил хрватски морепловец и истражувач. По Магелан е шести морепловец и втор Хрват што го препловил светот.

## Животопис
Се родил во Прчањ, Бока Которска во католичко семејство со потекло од Истра, за време на окупацијата на Бока Которска од страна на Француското Царство. Поморската кариера ја започнал уште на 12 години како „бродски мали“, а капетанскиот испит го положил во Трст.

Капетан Висин и поручникот Фридрих Белавита заедно со девет членови на екипажот тргнале на пат околу светот на 11 февруари 1852 година со бродот Сплендидо од Антверпен, со хабсбуршко знаме. Бродот бил долг 30 метри, со носивост 311 тони. Висин тргувал на местата што ги посетил, пловејќи по Тихиот Океан и Кинеското Море. Нивната рута била: Антверпен - ’рт Хорн - Сан Франциско - Хонолулу - Сингапур - Бангкок - Хонгконг - ’Рт на Добрата Надеж - Плимут - Трст. Во Трст стигнале на 10 август 1859 година. На ова патување, едреникот поминал 100 000 морски милји.

Царот Франц Јосиф го одликувал капетанот Висин со почесно знаме за заслуги во трговската морнарица и со витешки крст од редот Фрањо Јосип.

## Литература
* Историски лексикон на Црна Горa, Daily Press, Подгорица 2006.

## Наводи

Категорија:Морепловци
Леска (појаснување)

**Леска** може да се однесува на:

;Растенија
* Леска (*Corylus*) — вид на растение од семејството брези

;Села
* Леска — село во Мала Преспа, Албанија

;Археолошки наоѓалишта
* Леска — археолошко наоѓалиште во село Форино
* Леска — археолошко наоѓалиште во село Наколец
* Леска — археолошко наоѓалиште во село Кутретино
* Леска — археолошко наоѓалиште во село Лешок
Генералитат

мини|Палата на Генералитатот на Каталонија.
**Генералитат** е име на владините системи на шпанските автономни заедници Каталонија и Валенсија како и на владата на полуавтономниот каталонски округ Вал де Аран. Овој поим се однесува на сите три видови на власт. Името Генералитат датира од 13 век и се однесувал на делегација од членови на парламентот на Кнежевството Каталонија и Кралството Валенција. Тој произлегува од каталонскиот поим општа депутација ().

## Користена литература
* *El Periodico, Història de Catalunya, Barcelona, 1992.*

Категорија:Општествени уредувања
Симон Чудотворецот (расказ)

**Симон Чудотворецот** (српски: *Симон Чудотворац*) — расказ на српскиот писател Данило Киш, дел од неговата збирка раскази „Енциклопедија на мртвите“ од 1983 година.

## Содржина
Расказот се состои од два дела во кои се опишани две верзии на еден настан: смртта на Симон Чудотворецот. Дејството се одвива 17 години по смртта на Исус од Назарет, кога неговите апостоли патуваат низ Самарија, раскажувајќи за Исусовите чуда и проповедајќи го христијанството. Во истото време, низ областа патува и Симон, кој изведува разни чуда, а христијанското учење го нарекува лажно, велејќи дека Господ е најголемиот тиранин, затоа што ги осудил луѓето да се мачат во животот. При посета на едно село, заедно со своата придружничка Софија (поранешна проститутка), Симон се среќава со апостолот Петар и со неговите ученици. Тогаш, Симон и Петар почнуваат расправа за бога и за верата при што Симон вели дека може да полета над облаците. Додека придружниците на Петар му се потсмеваат, Симон навистина полетува на небото. Исплашениот Петар го моли бога, кој пак му одговара дека тој му ја дал способноста на Симон и дека ќе направи тој да падне на земјата. И навистина, со голема брзина, Симон паѓа од небото и умира. Плачејќи, Софија заминува во пустината.

Според втората верзија, Симон и Софија лежела во сенката на маслиново дрво, кога крај нив поминале Петар и учениците. Меѓу нив започнала расправа за бога и за верата и Симон го предизвикал Петар, тврдејќи дека и тој ќе стане од гробот три дена откако ќе го закопаат. Тогаш, од блиското село дошле мајстори кои ископале гроб, го ставиле Симон во сандакот и го закопале, а над неговиот гроб Петар му се помолил на бога. Три дена подоцна, кога го откопале гробот, тој бил мртов и телото веќе почнало да му се распаѓа. Плачејќи, Софија заминува во пустината.

## Осврт кон делото
Во пост-скриптумот кон збирката, Киш дава објаснување во врска со расказот, опишувајќи го како варијација на една тема од гностичките легенди. Исто така, авторот објаснува дека неговите реченици „Каде што лажат сите, никој не лаже. Каде што сè е лага, ништо не е лага.“ сосема случајно се совпаѓаат со еден текст на Борис Суварин од 1938 година во кој тој зборува за лагата како одлика на советското општество.

## Наводи

Категорија:Енциклопедија на мртвите
Посмртни почести

**Посмртни почести** (српски: *Посмртне почасти*) - расказ на српскиот писател Данило Киш, дел од збирката раскази „Енциклопедија на мртвите“ од 1983 година.

## Содржина
Во расказот се опишува погребот на проститутката Мариета во 1923 или 1924 година, во Хамбург. Пет години подоцна, во една кафеана, украинскиот морнар и револуционер Бандура му раскажува на еден морнар за нејзиниот погреб и за својата љубов кон неа: Тој пристигнал во Хамбург во 1919 година, со задача да се сретне со пролетерските револуционери, а кога ја здогледал Мариета веднаш се вљубил во неа. Кога умрела Мариета, Бандура ги повикал сите морнари и проститутки да ѝ оддадат почест така што ќе ги соберат сите цвеќиња од градските паркови, од ботаничката градина и од дворовите на богатите куќи. Откако Бандура го одржал посмртниот говор, морнарите го покриле гробот на Мариета со куп цвеќиња, а потоа ги собрале и сите цвеќиња од другите гробови, така што морала да интервенира полицијата. Според тврдењето на Бандура, ниту една проститутка во историјата немала таков погреб.

## Осврт кон делото
Во пост-скриптумот кон збирката, Киш објаснува дека ликот од расказот Жан Валтен (или Валтин) е реална личност. Исто така, авторот наведува дека првобитно насловот на расказот требало да биде „Погребот на курвата“, но во писмото од 12 март 1980 година, уредникот на едно списание го известил Киш дека „уредништвото дошло до заклучок дека би било неопходно да се смени насловот на расказот и дека, според својата хероина, да се вика Мариета“. Сепак, самиот автор подоцна го променил првобитниот наслов, сметајќи го за премногу буквален. Така, со новиот наслов, расказот бил објавен во осмиот број на списанието „Книжевност“, во 1980 година.

## Наводи

Категорија:Енциклопедија на мртвите
Енциклопедија на мртвите (расказ)

**Енциклопедија на мртвите (Цел живот)** (српски: *Енциклопедија мртвих (Читав живот)*) - расказ на српскиот писател Данило Киш, првобитно објавен во белградското списание „Книжевност“ (*Књижевност*) во бројот од мај-јуни 1981 година. а во 1983 година бил отпечатен во збирката раскази „Енциклопедија на мртвите“. Расказот ја носи посветата „За М.“.

## Содржина
Една жена била во Шведска, на покана на Институтот за театарски истражувања. Еден ден, нејзината домаќинка, Кристина Јохансон, ја оставила гостинката во Кралската библиотека и таа, разгледувајќи ги книгите, се сетила дека станува збор за познатата Енциклопедија на мртвите во која се дадени биографиите на обичните, непознати луѓе. Отворајќи ја книгата под буквата М, жената ја прочитала биографијата на нејзиниот татко Ѓ. М., кој починал пред десетина дена. Во книгата бил опишан целиот живот на татко ѝ, вклучувајќи ги најстините детаљи од неговиот живот: неговото детство, раната смрт на мајка му и преженувањето на татко му Марко, преселбата во Рума, гимназиските денови во Загреб, студиите во Белград, работата како геодет во повеќе места на Србија, средбата со неговата идна жена и свадбата, воената служба во Марибор и првата средба со Јадранското Море, раѓањето на децата, животот за време на Втората светска војна, работата во државниот катастар во повоениот период, раѓањето на внуците, неговото хоби да собира поштенски марки, старечкото незадоволство од животот, патувањето во Трст, како и неговата смртоносна болест и смртта. На крајот од неговата биографија во Енциклопедијата на мртвите било нацртано цвеќе, со забелешката дека Ѓ. М. започнал да црта цвеќиња кога дознал дека боледува од сарком. По враќањето дома, жената му го покажала цртежот на лекарот кој го оперирал татко ѝ, а тој потврдил дека саркомот изгледал токму како на нацртаниот цвет.

## Осврт кон расказот
Во пост-скриптумот кон збирката, Киш објаснува дека расказот за првпат бил објавен во белградското списание „Книжевност“, во бројот за мај-јуни 1981 година, а на 12 јули 1982 година се појавил и во *New Yorker*, во превод на Амелија Алкалај. Исто така, авторот наведува дека расказот е посветен на личноста М. која го сонувала кошмарниот сон што е опишан во расказот.

## Наводи

Категорија:Енциклопедија на мртвите
Легенда за спијачите

**Легенда за спијачите** (српски: *Легенда о спавачима*) — расказ на српскиот писател Данило Киш, дел од збирката раскази „Енциклопедија на мртвите“ од 1983 година.

## Содржина
Расказот се состои од 20 мали делови. Во една пештера, на ридот Целион, лежат тројца мртовци - Дионизиј, неговиот пријател Малхус и овчарот Јован, заедно со неговото куче Китмир. Прв се буди Дионизиј, кој во себе ги повикува Господ, но и името на саканата Приска. Тогаш, Дионизиј почнува да се сеќава како луѓето дошле во пештерата, носејќи икони и пеејќи псалми, како нивните тела ги носеле низ пештерата, како ги положиле на воловска кола, како влегле низ градската капија, итн. Притоа, цело време Дионизиј се прашува дали сето тоа било јаве или сон.

## Осврт кон расказот
Во пост-скриптумот кон збирката, Киш објаснува дека инспирацијата за расказот потекнува од легендата за седумтемина спијачи од Ефес, која потекнува од Коранот, а која на почетокот од 6 век била забележана и од сирискиот автор Саруг. Подоцна, легендата ја обработил и арапскиот писател Тауфик ал-Хаким во својата драма „Пештера“, а таа се споменува и во коментарите кон романот на Јан Потоцки, „Ракопис најден во Сарагоса“. Според легендата, во 250 година, седум млади луѓе од Ефес (Константин, Дионизиј, Јован, Максимилијан, малхус, Мартинијан и Серапион) побегнале од прогонствата на Дециј во една пештера на ридот Целион. По 230 години (или, според друга верзија, по 309 години), тие се разбудиле, но набргу умреле, а нивните тела биле пренесени во Марсеј. Мотото на расказот Киш го презел од осумнаесеттата сурата на Коранот, со наслов: „Пештера“.

## Наводи

Категорија:Енциклопедија на мртвите
Огледало на непознатото

**Огледало на непознатото** (српски: *Огледало непознатог*) - расказ на српскиот писател Данило Киш, дел од збирката раскази „Енциклопедија на мртвите“ од 1983 година.

## Содржина
Малата Берта шета низ шумата и се погледнува во огледалото што ѝ го купил татко ѝ, господинот Бренер. Потоа, дејството се префрла на таткото, кој заедно со другите две ќерки, Хана и Мирјам, се враќа од Арад во Сегед. Таткото штотуку ги запишал ќерките во гимназијата во Арад и им нашол сместување кај неговата роднина, г-ѓа Голдберг. Берта погледнува во огледалото, но наместо својот лик, таа ја гледа кочијата во која патуваат таткото и сестрите. Ноќта, Берта крикнува во сонот и ѝ кажува на мајка си дека таткото и сестрите се мртви. Околу полноќ, мајката го носи девојчето кај Мартин Бенедек, но тој не верува во нејзината приказна, велејќи дека девојчето има треска. Подоцна, оваа случка е опишана во локалниот весник во Арад: господинот Бренер го нападнале двајца мажи, го ограбиле, нему му ја пресекле главата, а двете девојчиња најпрвин ги силувале, а потоа ги заклале. Убијците се фатени благодарение на приказната на Берта и тие веднаш го признале делото.

## Наводи

Категорија:Енциклопедија на мртвите
Приказна за мајсторот и ученикот

**Приказна за мајсторот и ученикот** (српски: *Прича о мајстору и ученику*) - расказ на српскиот писател Данило Киш, дел од збирката раскази „Енциклопедија на мртвите“ од 1983 година. Првобитно, расказот бил објавен во еден од летните броеви на списанието *Књижевне речи*, во 1976 година.

## Содржина
Дејството на расказот се случува кон крајот на 19 век, во Прага, каде учениот Бен Хаас собрал мала група ученици на кои им ја проповедал својата философија за спротивноста меѓу поезијата и моралот. Во 1892 година, Бен Хаас (наречен Мајсторот) го сретнал момчето Јешуа Крохал, кој почнал да пишува книга, инспириран од неговата философија. Мајсторот се обидел да го наведе момчето на правиот пат и се нафатил да ја прочита и поправи неговата книга. При една нивна подоцнежна средба, Јешуа признал дека бил во заблуда, но Мајсторот го охрабрил да продолжи да пишува. Јешуа отишол во една евтина кафеана, ја довршил својата книга и ја запалил првата верзија со исправките од страна на Мајсторот. Во 1894 година, Јешуа ја објавил книгата, по што станал голем противник на учењето на Мајсторот.

## Осврт кон расказот
Во пост-скриптумот кон збирката, Киш објаснува дека со текот на времето расказот сè повеќе го губела алегориското значење и нејзиното тежиште се преместувало на реалистички, па дури и документаристички план.

## Наводи

Категорија:Енциклопедија на мртвите
Славно е да се умре за татковината

**Салвно е да се умре за татковината** (српски: *Slavno je za otadžbinu mreti*) - расказ на српскиот писател Данило Киш, дел од збирката раскази „Енциклопедија на мртвите“ од 1983 година.

## Содржина
Во затворската ќелија влегуваат група офицери и свештеник за да му ја соопштат смртната казна на младиот гроф Естерхази, кој учествувал во побуна против царот. Претходно го посетила неговата мајка, која му ветила дека ќе се обиде да побара прошка од царот, велејќи дека ќе носи бел фустан, ако успее да добие позитивен одговор на молбата. Утрото, младиот гроф се моли, а потоа го изнесуваат на улица, водејќи го до бесилката. Тој ја здогледува својата мајка на балконот, облечена во бел фустан и до самиот крај се надева дека ќе се случи чудо. Подоцна, офицерите кои присуствувале на бесењето сведочеле за храброто држење на грофот.

## Осврт кон расказот
Во пост-скриптумот кон збирката, Киш објаснува дека расказот е слободна обработка на една граѓанска легенда која претрпела чести варијации.

## Наводи

Категорија:Енциклопедија на мртвите
Дикхолцен

**Дикхолцен** () — село и слободна општина во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 6 километри југозападно од Хилдесхајм, на Бојстер, притока на Инерсте.

Во 1974 година, поранешните села Дикхолцен, Зере, Бариенроде и Егенштет се соединиле за да ја создадат општината Дикхолцен. Секое село има своја историја и посебни знаменитости. Повеќе жители се римокатолици. Најголемо село е Дикхолцен, каде се сместени општината, училиштето, здравствен дом, неколку продавници, супермаркет, ресторани и хотел. Неколкупати на ден, секое село е поврзано со автобус со Хилдесхајм и со Алфелд.

## Географија
### Местоположба

Дикхолцен се наоѓа јужно од Хилдесхајм во северниот крај на Хилдесхајмската Шума. Низ местото Егенштет тече реката Инерсте. Местата Дикхолцен и Зере се наоѓаат во долината на Бојстер, притока на Инерсте. Хилдесхајмската Шума со Штајнберг на височина од 322,9 метри.

### Соседни општини

На север се граничи со градот Хилдесхајм. Источно и јужно се наоѓа градот Бад Залцдетфурт. Од општинската заедница Зибесе се граничи со Алмштет и Зибесе. Општината Дешпетал од општинската заедница Гронау (Лајне) се граничи на запад со општината.

### Општински единици

Општината Дикхолцен е поделена на Дикхолцен (3.062 жители), Бариенроде (1.720), Зере (1.377) и Егенштет (663).

## Галерија


Податотека:Diekholzen 004.jpg|Протестантска црква (1963) во Дикхолцен
Податотека:Diekholzen 005.jpg|Фахверк куќа во Дикхолцен
Податотека:Diekholzen 008.jpg|Капела (1996) на реката Бојстер во Дикхолцен
Податотека:Diekholzen 014.jpg|Споменик за рудари во Дикхолцен
Податотека:Diekholzen 030.jpg|Природен парк Зере
Податотека:Diekholzen 034.jpg|Спомен-плоча во Зере
Податотека:Diekholzen 019.jpg|Црквата „Св. Никола“ (1734) во Бариенроде
Податотека:Diekholzen 016.jpg|Камен крст (1860) во Бариенроде


## Личности
* Јохан Фридрих Руте (1788-1859) — предавач, ботаничар и ентомолог

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Хилдесхајм (округ)
Гизен

**Гизен** () — село и слободна општина во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 6 километри северозападно од Хилдесхајм и 22 километри југоисточно од Хановер.

## Географија
### Местоположба

Гизен се наоѓа на реката Инерсте и непосредно северно од Гизенер Берге на височина од 70-100 метри. Општината се граничи почнувајќи од североисток на десно со Харзум, Хилдесхајм, Нордштемен и Зарштет. Местоположбата на Инерсте во октомври 2007 година се покажала како проблематична поради огромните поплави, кои предизвикале штети во местата Гизен и Арберген.

### Општински единици

Општината се состои од пет села:

* Арбергерн (2.134 жит.)
* Емерке (1.732 жит.)
* Гизен (3.481 жит.), составен од Грос Гизен, Клајн Гизен, Зигфрид
* Грос Ферсте (830 жит.)
* Хазеде (1.604 жит.)

## Личности
* Михаел Вајнер (р. 1969) — фудбалски судија

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Хилдесхајм (округ)
Харзум

**Харзум** () — слободна општина во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 6 километри северно од Хилдесхајм и 25 километри југоисточно од Хановер.

## Географија
### Местоположба

Харзум се наоѓа во близина на вештачкиот канал Хилдесхајм и автопатот А7.

### Општински единици

Харзум има девет населени места: Адлум, Азел, Борзум, Харзум, Хенерзум, Хидесзум, Клајн Ферсте, Махтзум и Раутенберг.

### Соседни општини

Општината почнувајќи од североисток на десно се граничи со Хоенхамелн (Пајне), Шелертен, Хилдесхајм, Гизен, Зарштет и Алгермисен (сите во округот Хилдесхајм).

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Хилдесхајм (округ)
Холе

**Холе** () — село и слободна општина во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 15 километри југоисточно од Хилдесхајм и 15 километри западно од Залцгитер.

## Географија

Холе се наоѓа помеѓу Форхолц на север, Лихтенберге на исток и Хајнберг на југоисток. Долините на реките Инерсте и Нете и шумските области околу ридските масиви го обликуваат пејзажот на општината.

### Општински единици

Општината Холе се состои од местата Астенбек, Дернебург, Грасдорф, Хакенштет, Херзум, Хенекенроде, Холе, Лутрум, Силиум, Зедер, Зотрум и Волденберг. Најголемо место е Холе.



* сост.: 30 ноември 2017

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Хилдесхајм (округ)
Зарштет

**Зарштет** (; латински: *Kertzstadensis*; долногермански: *Sassti’e*) — мал град во округот Хилдесхајм, сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Има околу 18.500 жители. Зарштет е близу Хановер. Железничката станица во Зарштет се наоѓа на Хановерската јужна железница и е опслужувана од Хановерската С-железница.

Поранешната општина Гифтен станала дел од градот Зарштет на 1 март 1974 година.

## Географија

Зарштет се наоѓа околу 13 километри северозападно од Хилдесхајм и 21 километар југоисточно од Хановер. Помеѓу 1885 и 1946 година бил единствен и најсеверен град во округот Хилдесхајм. Западно од градот поминува реката Инерсте, во која се влева потокот Брухграбен. Зарштет на исток се граничи со Алгермисен, на југоисток со Харзум, на југ со Гизен и Барнтен (од 1974 година дел од Нордштемен) (сите во округот Хилдесхајм), на северозапад со Патензен и на север со Лацен (обете во регионот Хановер).

Со општинската реформа во 1974 година, кон Зарштет биле придодадени шест општини:

* Гифтен (околу 750 жит.)
* Гедринген (околу 610 жит.)
* Хајзеде (околу 1.000 жит.
* Хотелн (околу 520 жит.)
* Руте (околу 355 жит.)
* Шликум (околу 730 жит.)

Во самиот град Зарштет живеат околу 14.600, додека заедно со останатите градски единици има 18.626 жители (сост. 31 декември 2014 г.)

## Политика
### Градоначалник

Градоначалничка на Зарштет е Хајке Бренеке (SPD), која била избрана во септември 2014 година. Нејзин претходник бил Карл-Хајнц Вондрачек (SPD).

### Меѓународни односи

Зарштет е збратимен со следниве општини:

*  Обвуа, Франција
*  Гајон, Франција

## Личности

* Жан Анри Папе (1789-1875) — германско-француски создавач на пијана
* Валтер Малендорф (р. 1935) — атлетичар
* Рудолф Шенкер (р. 1948) — гитарист
* Харалд Гроскопф (р. 1949) — музичар
* Михаел Шенкер (р. 1955) — брат на Рудолф Шенкер, гитарист

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница  

Категорија:Хилдесхајм (округ)
Роберт Просинечки

**Роберт Просинечки **(); роден на 12 јануари 1969 година) е  хрватски фудбалски тренер и поранешен играч од средниот ред.

Тој е еден од ретките фудбалери кој играле за двата шпански најголеми клубови Реал Мадрид и Барселона.

По пензионирањето од активниот фудбал тој работел како помошник селектор во хрватската репрезентација во периодот меѓу 2006 година и 2010 година, пред да биде назначен за тренер на Црвена Ѕвезда од Белград во декември 2010 година. Во август 2012 година, Просинечки го презел турскиот клуб Кајзериспор, а потоа бил назначен и за селектор на репрезентацијата на Азербејџан во декември 2014 година. По три години поминати во Азербејџан, Просинечки имал понуда од Азербејџанската фудбалска федерација да го продолжи својот договор на уште две години, но тој одбил да го стори тоа. На 4 јануари 2018, бил именуван за селектор на Босна и Херцеговина.

## Наводи

Категорија:Родени во 1969 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Хрватски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Динамо Загреб
Категорија:Фудбалери на ФК Црвена Ѕвезда
Категорија:Фудбалери на ФК Реал Мадрид
Категорија:Фудбалери на ФК Реал Овиедо
Категорија:Фудбалери на ФК Барселона
Категорија:Фудбалери на ФК Севиља
Категорија:Фудбалери на Стандард
Категорија:Фудбалери на ФК Портсмут
Категорија:Фудбалери од Ла Лига
Категорија:Фудбалери од Премиер Лига
Категорија:Фудбалери на Светско првенство 1998
Категорија:Фудбалери на Светско првенство 2002
Плоштад на Свети Јаков

[мини|Божиќна сцена за [Божиќ|Рождеството Христово на плоштадот во 2006 година, во позадина е Палатата на Генералитатот на Каталонија.]]
**Плоштадот на Свети Јаков** (; , ) е плоштад сместен во центарот на градот Барселона во Каталонија, Шпанија. Овде е сместена и Палатата на Генералитатот на Каталонија. Освен под името на Свети Јаков и црквата посветена на него која била сместена овде, плоштадот е познат и под името Конституционен плоштад.
Црква „Св. Богородица“ - Бојанчиште

**Света Богородица** — главна селска црква во селото Бојанчиште.

Црквата е сместена на височинка на излезот од селото. Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.

## Историја

Црквата е подигната во текот на  век, а била фрескоживописана во 1865 година. Ова го пишува во натписот над западната страна од гредата меѓу наосот и припратата. Натписот гласи:

## Архитектура

Црквата е еднокорабна со изведена рамна дрвена таваница. Има изграден трем од јужната и западната страна.

### Фрескоживопис

Црквата е фрескоживописана од зографите Спасе и Доне, брат Негров од селото Гари - Дебарска каза. Состојбата на фрескоживописот е во состојба на распаѓање, а самата црква дава изглед на запуштен објект.

Фреските од првата зона се во цел раст и се насликани високо над седиштата. Втората зона ја исполнуваат повеќе сцени и композиции од животот на Исус Христос.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Бојанчиште.jpg|Селските гробишта во црковниот двор
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Бојанчиште 2.jpg|Главниот влез во црквата
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Бојанчиште 3.jpg|Припратата на црквата
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Бојанчиште 4.jpg|Малото ѕвоно пред црквата


## Поврзано
* Бојанчиште
* Повардарска епархија
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Ваташка парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Бојанчиште
Бојанчиште
Категорија:Дела на Дебарската школа
Зоран Кардула

**Зоран Кардула** (влашки: *Zoran Cardula*; , ) ― македонски графички дизајнер и сликар од влашка народност.

## Животопис
Кардула е роден  во 1967 година во [Крушево],  во влашко семејство. Тој е дипломиран електроинженер кој со графички дизајн се занимавал од 2000<sup>тата</sup> па навака, работи како дизајнер во агенцијата „Публицис“ од Скопје, а напоредно тој бил посветен и на сликарство и тоа од почетокот на 90<sup>тите</sup> години на [XX век. Досега учествувал на различни конкурси, меѓу кои на конкурс за дизајн на накит за „Swarovski“ и „INYO“, каде бил и финалист. Во ноември 2017 година имал изложба на постери на тема „Soviet Neo-Constructivist Propaganda“ во Минеаполис, САД. Во јануари 2018 година во Рим ја претставил „Изложба без жири“, поставка на 40 негови дела кои биле редизајн на симболите кои ја одбележале социјалистичката ера на поранешна Југославија. Изложбата била дел од настанот насловен Мондо екс, омаж на големиот европски интелектуалец Предраг Матвејевиќ, по повод една година од неговата смрт. Во 2017 година издал и книга,  „Гуш и Бац”,  која била создадена  од зборовите на неговата аутистична ќерка Ерато. Книгата содржи измислени 47 зборови на Ерато, преведени на 19 јазици, како и 47 илустрации на нејзините зборови создадени од 33 креативци.

Живее и работи во Скопје.

## Наводи

## Надворешни врски
*Профил на Facebook
*trendtwitter.com
*Интервју: Зоран Кардула, дизајнер

Категорија:Македонски Власи
Категорија:Македонски сликари
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Луѓе од Крушево
Македонска ракометна Супер лига (мажи) 2017/18

**Македонската ракометна Супер лига 2017/18**, позната како **ВИП Супер машка лига** поради спонзорски причини - 26. издание на Македонската Супер Лига.

Лигата броела 11 екипи, со тоа што 9 екипи се натпреварувале во регуларниот дел од сезоната, а учесниците во регионалната СЕХА лига, Вардар и Металург на натпреварувањето се приклучиле во плејоф лигата. Во оваа сезона првак бил Вардар.

## Екипи

## Регуларен дел
### Табела

Извор: Ракометна Федерација на Македонија

 **Нат** - Одиграни натпревари; **Поб** - Победи; **Пор** - Порази; **ДадГол** - Дадени голови; **ПриГол** - Примени голови; **Раз** - Гол разлика; **Бод** - Бодови.



### Најдобри стрелци
Ова е списокот на најдобрите стрелци во регуларниот дел од сезоната.

## Плеј-аут
### Табела

Извор: Ракометна Федерација на Македонија

 **Нат** - Одиграни натпревари; **Поб** - Победи; **Пор** - Порази; **ДадГол** - Дадени голови; **ПриГол** - Примени голови; **Раз** - Гол разлика; **Бод** - Бодови.



## Бараж за опстанок

## Плеј-оф
### Табела

Извор: Ракометна Федерација на Македонија преку web.archive.org

 **Нат** - Одиграни натпревари; **Поб** - Победи; **Пор** - Порази; **ДадГол** - Дадени голови; **ПриГол** - Примени голови; **Раз** - Гол разлика; **Бод** - Бодови.



## Поврзано
* Куп на Македонија 2018
* Суперкуп на Македонија 2017
* Прва македонска ракометна лига 2017/18

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место на Ракометната Федерација на Македонија

Категорија:Спортот во Македонија во 2017 година
Категорија:Спортот во Македонија во 2018 година
2017/18
Хоризонт на настани

**Хоризонт на настани**, наједноставно кажано, претставува границата на црната дупка која ја одделува од останатиот дел од универзумот. Како што знаеме, црната дупка е дефинирана како сингуларност кој е определен со хоризонтот на настани чија „брзина на бегство“ (брзината која е потребна на еден ентитет да ја напушти црната дупка) е еднаква на брзината на светлината. Честопати, хоризонтот на настани е дефиниран како „точка од која нема враќање“.

Генерално кажано, ништо не може да побегне од црната дупка, поточно да го напушти хоризонтот на настани и да премине во останатиот дел од космосот, затоа што според Теоријата на општа релативност, ниту една честица не се движи побрзо од фотонот. Исто така, не постои начин да се набљудуваат случувањата внатре во границите на хоризонтот на настани од надворешната страна на црната дупка, што придонесува да се сомневаме што точно се случува во рамките на хоризонтот. Затоа што хоризонтот на настани не е материјална физичка површина, туку математички дефинирана граница, материјата и зрачењето можат да влезат во црната дупка, но не и да излезат од истата.

### <u>Хоризонт на настани кај вртечки и невртечки црни дупки</u>

Кај невртечките црни дупки, хоризонтот на настани, определен со Шварцшилдовиот полупречник, е сфера, па затоа и црната дупка добива таков облик. Доколку станува збор за вртечка црна дупка, заклучено е дека хоризонтот на настани има некоја неправилна деформирана геометриска форма и е различен за секоја црна дупка. Во двата случаи, Шварцшилдовиот полупречник е пропорционален со масата на црната дупка.

### <u>Хоризонтот на настани во уметноста и популарната култура</u>
* Event Horizon (1997) е британски научнофанатастичен хорор филм на режисерот Paul Anderson
* „Event Horizon“ е популарна дабстеп песна на Xtrullor

## Наводи

Категорија:Астрофизика
Категорија:Општа релативност
Категорија:Црни дупки
Ирмингерово Море

**Ирмингерово Море** — рабно море во Северниот Атлантски Океан.

Наречено е по данскиот вицеадмирал Карл Лудвиг Кристијан Ирмингер (1802–1888), по кој е наречена и Ирмингеровата Струја.

## Географија
Северната граница на морето е Гренландско-исландското Возвишение на дното од Данскиот Проток помеѓу Исланд и источен Гренланд, кој го поврзува со Гренландското Море. На југозапад оди до ’ртот Фарвел (јужниот крај на Гренланд) и тука преоѓа во Лабрадорското Море. Јужно од ова место се протега отворениот Северен Атлатник. Морското дно на Ирмингеровото Море претежно лежи над Ирмингеровата Котлина, североисточниот продолжеток на Лабрадорската Котлина (најг. длаб. 4.600&nbsp;м), кој на исток се граничи со Рејкјанешкиот Гребен. Ова разграничување е само океанографско и не ги претставува официјалните граници. Ирмингеровото Море е меѓу главните риболовни подрачја на црвениот костреш.

Ирмингеровото Море е долго 480, а широко 290&nbsp;км во најтесниот дел.

## Поврзано
* Ирмингерова Струја
* Географија на Гренланд
* Географија на Исланд

## Наводи

## Надворешни врски
* Карта на Ирмингеровото Море

Категорија:Мориња во Атлантскиот Океан
Категорија:Географија на Гренланд
Категорија:Мориња во Гренланд
Бојанчишки манастир

**Бојанчишки манастир** — нов манастир во кавадаречкото село Бојанчиште.

## Градби во манастирот

Манастирскиот комплект е составен од: манастирската црква, манастирските конаци, како и други помошни објекти.

### Црква „Свети Илија“

Главната манастирска црква е посветена на Свети Илија, по која е и наречен целиот манастир.

За истата нема кога била подигната, но на местото на кое се наоѓа, селаните секоја година колеле курбан.

## Галерија


Податотека:Бојанчишки манастир 2.jpg|Влезната порта
Податотека:Бојанчишки манастир 4.jpg|Помошниот објект
Податотека:Бојанчишки манастир.jpg|Манастирот погледнат од селото


## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Бојанчиште
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Повардарската епархија
Ведран Ќорлука

**Ведран Ќорлука** ((); р. , во Дервента) — хрватски поранешен фудбалер, играч од одбраната. Најчесто настапувал како централен-<nowiki/>дефанзивец, иако тој има играно и на други места низ дефанзивна линија, особено како денес бек. Моментално е асистент на селекторот на хрватската репрезентација, Златко Далиќ.

Ќорлука ја поминал младинската академија на Динамо Загреб, пред да го направи своето професионално деби за сениорскиот тим во 2003 година. Во 2007 година, за 8 милиони фунти се преселил во Манчестер Сити со кој настапувал во Премиер лигата, а една сезона подоцна направил трансфер во екипата на Тотенхем Хотспар, каде веќе настапувал неговиот сонародник Лука Модриќ. Тој поминал четири сезони на Вајт Харт Лејн, пред да се приклучи на Локомотив од Москва. Во овој клуб останал до 2021 година, кога ја завршил својата кариера.

На репрезентативно ниво, Ќорлука ја претставувал Хрватска во разни младински нивоа, пред да го направи своето сениорско деби во август 2006 година, во пријателски натпревар против тогашниот Светски првак, Италија. Од тогаш, тој ја претставувал Хрватска на Европските првенства во 2008, 2012 и 2016 година, како и на Светските првенства во 2014 и 2018 година, освојувајќи сребрен медал на последното, а по него и ја завршил репрезентативната кариера со 103 настапи и 4 гола.

## Титули
### Клупски
#### Динамо Загреб
***[[Прва фудбалска лига на Хрватска|Прва ХНЛ]]** : 2
:2005–2006, 2006–2007
***[[Фудбалски куп на Хрватска|Куп на Хрватска]]** : 1
:2006–2007
***[[Суперкуп на Хрватска]]** : 1
:2006

#### Локомотив Москва
***[[Премиер лига на Русија]]** : 1
:2017–2018
***[[Фудбалски куп на Русија|Куп на Русија]]** : 4
:2014–2015, 2016–2017, 2018–2019, 2020–2021
***[[Суперкуп на Русија]]** : 1
:2019

### Репрезенација
*Светско првенство : 
:20px|Сребрен медал Вицешампион: Русија 2018

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Родени во 1986 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Хрватски фудбалери
Категорија:Фудбалски дефанзивци
Категорија:Фудбалери на ФК Динамо Загреб
Категорија:Фудбалери на ФК Интер Запрешиќ
Категорија:Фудбалери на ФК Манчестер Сити
Категорија:Фудбалери на ФК Тотенхем
Категорија:Фудбалери на ФК Баер Леверкузен
Категорија:Фудбалери на ФК Локомoтив Москва
Категорија:Фудбалери од Премиер Лига
Категорија:Фудбалери од Бундеслигата
Категорија:Фудбалери на Европско првенство 2012
Категорија:Фудбалери на Светско првенство 2014
Дуги Оток

**Дуги Оток** е остров во Јадранското Море. Припаѓа на Хрватска. Тој му припаѓа на групата острови на островите Задар, на северните далматински острови. Површината на островот е 124 квадратни километри, должина 43 км, а максималната ширина е 4,6 км. На островот живеат 2873 жители.
## Географија на островот
Островот се протега во правец северозапад - југоисток, во низа, во која е северниот остров Молат, а во јужно Корнат. Најголем остров е Вела Стража (338 м, на островот се карпести полиња на Велото Езеро, Арнево Поле, Стивање Поле, Средно Поле, итн;. Постојат бројни пештери (страшна пештера, Козја пештера, Вели Бадањ и Црвени Дупки. На островот нема извори или водотеците. Јужниот дел на островот е карпест, среден и западните делови се покриени со грмушките, а во некои места има шуми. Западниот брег е стрмен и висок, и на брегот се формирани бројни островчиња (Голац, Бршчак, Магарчич, Мал и Голем Планатак, Утра, Мртовњак, Порт, Кркнета, Лагници, Межањ, Катина ...). Населението се занимава со земјоделство, лозарство, одгледување на маслинки, риболов и сточарство.
мини
## Населени места

На островот се наоѓаат: Сали (најголемото населено место на островот), Заглав, Жман, Лука, Савар, Брбињ, Дравев, Солин, Босава, Голем Рат, Веруниќ (Верона) и Поље.

## Сообраќај
Дуги Оток има неколку домашни дневни траекти и бродски врски со Задар, и сезонска врска со Анцоном. Поголемите пристаништа се траектни во Брбињ и Заглав, Сали и Божава. Сите населби се поврзани со островот со кој функционира локалната автобуска линија.

## Знаменитости

Островот има многу природни убавини, особено паркот на природата Телашчица на јужниот дел на островот, големо и мало езеро во близина на Жман, заливот Солинштица и заливот Сахарун. Постојат многу историски остатоци (вклучувајќи ги и праисториските). На островот има 3 езера (две периодично слатки и постојано солени во Телашчица). Во близина на островот има многу помали острови и карпи. Во непосредна близина е Националниот парк Корнати.

Знаменитости на островот се и светилникот Вели Рат кај Велог Рат и црквата Св. Пелегрин во Савар, како и манифестацијата на Товариќ во Салим.

Неодамна е направен обид за заживување на интересот за пештерата Страшна пештера која се наоѓа во близина на селото Савар на надморска височина од 70 метри.

## Историја
На Дуги Оток се споменува Константин Порфироген во средината на 10 век под името Pizuh . Во 10-11 век островот се викал Инсула Тилагус во документите (име спасен во името на заливот Телаштица). Името Големиот Остров за првпат е забележано од страна на Глаголиците од 1460 година. Истакнатите врвови на островот содржат остатоци од илирските утврдени населби и камени гробници. На котлината Мала бил пространиот римски замок (вила рустика), делумно истражуван и зачуван. Од стариот хрватски период, биле делумно сочувани цркви, стари куќи и гробови.

Едно од поранешните имиња на овој остров е Темпли, наречен така според темпларите кои живееле на островот.

## Наводи

Категорија:Острови во Јадранското Море
Категорија:Острови во Хрватска
Oenococcus

***Oenococcus*** е род на Грам-позитивни бактерии, од фамилијата Leuconostocaceae. Единствениот познат вид во овој род беше *[[Oenococcus oeni]]* (кој до 1995 година беше познат како *Leuconostoc oeni*). Во 2006 година беше идентификуван нов вид - *[[Oenococcus kitaharae]]*. Како што имплицира самото име, *Oenococcus oeni* има големо значење во областа на енологија<nowiki/>та, каде што оваа бактерија ја игра главната улога во процесот на малолактична ферментација (процес во кој јаболковата киселина се претвора во млечна киселина).

## Наводи

Категорија:Бактерии
Категорија:Грампозитивни бактерии
Категорија:Бактериологија
Категорија:Микробиологија
Категорија:Прокариоти
Категорија:Енологија
Категорија:Ферментирани пијалаци
Aerococcus

***Aerococcus*** е род на бактерии кој припаѓа на коленото Firmicutes. Овој род беше првпат идентификуван во 1953 година во примероци од воздух и прашина. Беше утврдено дека станува збор за Грам-позитивни, каталаза-негативни коки кои растат во мали кластери. Подоцна, припадници на овој род беа идентификувани и во други средини. Тие тешко се идентификуваат, бидејќи наликуваат на алфа-хемолитични стрептококи на крвен агар, а тешко се идентификуваат и со биохемиски методи. Секвенционирањето на 16S рРНК стана златен стандард за идентификација, но и други техники, како што е MALDI-TOF, се покажаа како корисни за идентификување на родот и неговите видови.

## Видови
Родот ги содржи следните видовите:
* *[[A. christensenii]]* Collins *et al.*, 1999
* *[[A. sanguinicola]]* Lawson *et al.*, 2001
* *[[A. suis]]* Vela *et al.*, 2007
* *[[A. urinae]]* Aguirre & Collins, 1992
* *[[A. urinaeequi]]* (Garvie, 1988) Felis *et al.*, 2005
* *[[A. urinaehominis]]* Lawson *et al.*, 2001
* *[[A. viridans]]* Williams *et al.*, 1953

## Наводи

Категорија:Бактерии
Категорија:Грампозитивни бактерии
Категорија:Микробиологија
Категорија:Бактериологија
Категорија:Прокариоти
Светско клупско првенство во фудбал 2008

**Светското клупско првенство во фудбал во 2008 година** (официјално ФИФА Светско клупско првенство Јапонија 2008, презентирано од Тојота поради спонзорски причини) било петтото Светско клупско првенство во фудбал, турнир на кој учествуваат клубовите шампиони од секоја од шесте континентални конфедерации на ФИФА.

Турнирот се одржал од 11 до 21 декември во Јапонија, во три града Токио, Јокохама и Тојота.

Победник на турнирот бил европскиот шампион Манчестер Јунајтед кој во финалето бил подобар со 1-0 од јужноамериканскиот шампион ЛДУ Кито, станувајќи првата англиска екипа која го освоила ова натпреварување.

## Квалификувани екипи

* – Бидејќи Гамба Осака ја освои АФК Лигата на шампионите, улогата на домаќин на турнирот наместо на некоја јапонска екипа и припаднала на Аделаида Јунајтед како вицешапион во АФК Лигата на шампионите.

## Стадиони
Токио, Јокохама и Тојота биле трите града чии стадиони служеле како домаќини за време на Светското клупско првенство во фудбал 2008.

## Судии

## Натпревари
### Жреб

*Сите времиња се според [[Japan Standard Time|Јапонското време]] ([[UTC+09:00|UTC+9]])*

### Плејоф за четвртфинале

### Четвртфинале

----

### Полуфинале

----

### Натпревар за петто место

### Натпревар за трето место

### Финале

## Екипа победник


**[[ФК Манчестер Јунајтед|Манчестер Јунајтед]]****1. титула**

## Список на стрелци

;3 гола
* Вејн Руни (Манчестер Јунајтед)

;2 гола
* Јасухито Ендо (Гамба Осака)
* Кристијан Хименес (Пачука)
* Масато Јамазаки (Гамба Осака)

;1 гол
* Дамјан Алварес (Пачука)
* Клаудио Билер (ЛДУ Кито)
* Луис Болањос (ЛДУ Кито)
* Кристијано (Аделаида Јунајтед)
* Трејвис Дод (Аделаида Јунајтед)

;1 гол, прод.
* Флавио (Ал Ахли)
* Дарен Флечер (Манчестер Јунајтед)
* Хидео Хашимото (Гамба Осака)
* Луис Монтес (Пачука)
* Даниел Мален (Аделаида Јунајтед)
* Кристијано Роналдо (Манчестер Јунајтед)
* Пол Симан (Ваитакер Јунајтед)
* Немања Видиќ (Манчестер Јунајтед)

;Авто голови
* Фаусто Пинто (Пачука; го постигнал за Ал Ахли)

## Резиме

### Конечен поредок

### Награди

## Наводи

## Надворешни врски

*Официјално мрежно место
*Светско клупско првенство во фудбал 2008 , FIFA.com

2008
Кулен

мини|Сервиран кулен
**Кулен** е сувомесен производ, вид на колбас, кој традиционално се прави во Војводина (Србија) и Славонија и Барања (Хрватска), каде е  познат и под називот *кулин*. Еден колбас тежи околу 700 до 1000 грама.

## Кулен во Војводина
Во Војводина постојат различни видови на кулен, кои зависат од местото каде што ги прават. Некои од најпознатите видови се: 
*бачки кулен, 
*сремски домашен кулен, 
*петровечки кулен и други видови на кулен.

Сите овие видови на кулен се произведуваат на релативно слични начини.

### Сремски кулен
Еден од најпознатите е сремскиот кулен, кој прв се произведувал индустриски, па поради тоа бил најпознат вид на кулен во Југославија. Сепак, изгледот и вкусот на индустрискиот производ биле сменети. Денес некои од месните индустрии произведуваат кулен сличен по изглед на домашниот сремски кулен, но вистиснкиот вкус може да се најде само во некои локални месарници низ Војводина.

Постојат бројни рецепти за сремски кулен, бидејќи некогаш секое семејство во Срем имало свој таен рецепт. Според некои рецепти се додава и говедско месо или сланина, а по правило куленот се произведува само од свинско месо.

### Петровечки кулен
Во Бачки Петровец посебно место зазема петровечкиот кулен, кој Словаците го наследиле од своите предци, доселени во Петровец во среината на XVIII век. Се произведува без адитиви и конзерванси, само со свинско месо, лута пиперка, лук, мелен ким, малку шеќер и сол. Месото се мели низ отвори од 8 милиметри, се додаваат зачините, смесата се полни во свинско дебело црево, а потоа се суши и се чади. Чадењето се одвива во текот на две недели со чад од суво дрво.

## Галерија

Petrovacki kulen 01.jpg| Кулен
Petrovacki kulen 02.jpg| Кулен и словачки колбас
Petrovacki kulen 03.jpg | Кулен
Petrovacki kulen 04.jpg| Кулен


Категорија:Сувомеснати производи
Категорија:Хрватска кујна
Категорија:Српска кујна
Ламшпринге

**Ламшпринге** () — село и слободна општина во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа 20 километри јужно од Хилдесхајм.

Од 1 ноември 2016 година, поранешните општини Харбарнзен, Нојхоф, Зелем и Волтерсхаузен се дел од општината Ламшпринге. Сите тие биле дел од поранешната истоимена општинска заедница.

До спојувањето на поранешните општини, Ламшпринге поседувала пазарно право и со тоа имала некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, била означена како „флекен“ (*Flecken*), мала населба со локално значење.

## Географија
### Местоположба

лево|мини|Црквата во поранешниот манастир

Местото Ламшпринге се наоѓа на изворот на реката Ламе помеѓу Харплаге на североисток, Хебер на југоисток и Заквалд на запад. Се наоѓа помеѓу градовите Алфелд–Бад Залцдетфурт–Бокенем–Бад Гандерсхајм.

Големи градови во близина на Ламшпринге се: Хановер (50&nbsp;км) и Хилдесхајм (30&nbsp;км) на север, како и Гетинген (40&nbsp;км) на југоисток. Друг голем град е Гослар (30&nbsp;км) на исток.

### Општински единици

* Харбарнзен (со Ирмензојл)
* Ламшпринге (со Гласхите)
* Нојхоф (со Аменхаузен и Велерсхајм)
* Зелем (со Ефензен)
* Волтерсхаузен (со Хорнзен, Грасте и Неце)

## Историја

Историски била позната како седиште на поранешната Опатија Ламшпринге, од која се останати црквата и други градби.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Хилдесхајм (округ)
Ламшпринге (општинска заедница)

**Ламшпринге** () — поранешна општинска заедница во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште било во општината Ламшпринге. На 1 ноември 2016 година била распуштена.
мини|Грб на Ламшпринге
Општинската заедница Ламшпринге се состоела од следниве општини:

# Харбарнзен
# Ламшпринге
# Нојхоф
# Зелем
# Волтерсхаузен

Категорија:Поранешни општински заедници во Долна Саксонија
Харбарнзен

**Харбарнзен** () — село и поранешна општина во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 ноември 2016 година е дел од општината Ламшпринге.

## Географија

Харбарнзен е сместен во земјоделската областа помеѓу Природниот парк Висорамнини Везер Шаумбург-Хамелн и Харц, околу 9 километри југозападно од Бад Залцдетфурт. Околни ридски масиви се Заквалд, Харплаге и Хебер, кои се дел од Долносаксонските ридови.

### Општински единици

Општината Харбарнзен била поделена на две места, Харбарнзен и Ирмензојл.


Податотека:Harbarnsen 1991 retouched.jpg|Стара дестилерија во Харбарнзен (1991)
Податотека:Irminsul in Harbarnsen-Irmenseul 2009.jpg|Реплика на Ирминзул во Ирмензојл


## Надворешни врски

Категорија:Поранешни општини во Долна Саксонија
Категорија:Хилдесхајм (округ)
Зелем

**Зелем** може да се однесува на следниве места во Германија:

* Зелем (Долна Саксонија) — село и поранешна општина во покраината Долна Саксонија
* Зелем (Ајфел) — општина во покраината Рајнска област-Пфалц
Нојхоф

**Нојхоф** може да се однесува на:

## Места
### Франција

* Нојхоф (Стразбур) — округ во јужниот дел на Стразбур

### Германија

* Нојхоф (Хесен) — општина во покраината Хесен
* Нојхоф (Хилдесхајм) — село и поранешна општина во покраината Долна Саксонија
* Нојхоф на Цен — општина во покраината Баварија

## Поврзано
* Нојхофен
* Нојенхоф (појаснување)
Sporolactobacillus

***Sporolactobacillus*** е род на стапчести, Грам-позитивни, анаеробни, подвижни бактерии на млечно-киселинско вриење.

Членовите на овој род се каталаза-негативни, не ги редуцираат нитратите во нитрити, и не формираат индол. Млечната киселина ја продуцираат активно, без ослободување на гасови, од гликоза, фруктоза, маноза, сахароза, малтоза, трехалоза, рафиноза, инулин, манитол, сорбитол, и алфа-метилгликозид.

*Sporolactobacillus* видовите обично виреат на температури меѓу 25 и 40&nbsp;°C, со оптимална температура за раст околу 35&nbsp;°C.

## Наводи

Категорија:Бактерии
Категорија:Грампозитивни бактерии
Категорија:Бактериологија
Категорија:Микробиологија
Carnobacterium

***Carnobacterium*** е род на Грам-позитивни бактерии во рамките на фамилијата Carnobacteriaceae. Видовите *[[C. divergens]]* и *[[C. maltaromaticum]]* се наоѓаат во дивината и во прехранбени производи и можат да растат анаеробно. Припадниците на овој род не се патогени за луѓето, но може да предизвикаат болести кај рибите.

## Наводи

## Надворешни врски
* Genus ''Carnobacterium'' на Bacterio.net

Категорија:Бактерии
Категорија:Грампозитивни бактерии
Категорија:Бактериологија
Категорија:Микробиологија
Категорија:Прокариоти