Врбница

&nbsp;
**Врбница** или **Врница** ( или *Vërnica*, *Врница/Врмница*) — село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија. Населено е со Македонци.

## Географија
Селото се наоѓа во македонската област Голо Брдо, во непосредна близина на државната граница која минува од север по сртот Мала Краста и од исток по падините на возвишението Ливаѓе. Патот на север од селото води до Џепиште во Општина Дебар.

Низ него тече Врбничка Река која извира јужно од селото, минува низ него во североисточен правец, ја преминува државната граница и се влева во Дебарското Езеро кај вијадуктот „Врбнички мост“ на патот Р1201 (Струга-Дебар).

## Историја
Во 1823 г. е изградена денешната селска црква „Св. Ѓорѓи“ Во неа се чува икона на Пресвета Богородица од истакнатиот дебарски мајстор Дичо Зограф, изработена во 1853 г.

Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Врбница* (Verbnitza) е село со 30 домаќинства од 97 жители Македонци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во *Врбница* живееле 300 Македонци христијани.

По податоци на Бугарската егзархија на крајот од XIX век во *Врбица* имало 37 православни куќи со 196 жители, Македонци. На почетокот на XX век во селото се наметнала бугарската пропаганда. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Врбница (Varbnitza) имало 256 Македонци (сите под егзархијата) и во селото работело бугарско училиште.

Во весникот „Дебарски глас“ се вели дека Врбница е чисто македонско село. Според статистиката на весникот, во 1911 г. во *Врница* имало 32 македонски куќи, сите под егзархијата. Според Георги Трајчев во 1911/1912 г. во *Врбица* имало 37 македонски куќи со 196 жители, а во селото имало црква и училиште.

По Првата балканска војна во 1912 г. селото влегло во состав на Албанија. За време на Првата светска војна работело училиште на македонски јазик каде учителствувал Софрени(ј) од Галичник, но кое кон крајот на војната било затворено.

Во извештај на Павел Христов, главен деец на бугарската просвета во Албанија, и Глигор Ошавков од 28 јануари 1914 г. Врбница е село со 37 македонски куќи. Во селото е запазено бугарското училиште кое работело сè до 1912 г.

Во извештајот на Сребрен Поп Петров, главен инспектор-организатор на бугарската црковно-училишна дејност во Албанија, во 1930 г. Врбница се води како село со 42 куќи, сите православни македонски, и се вели дека ова е единственото преостанато наполно православно село во Голо Брдо.

Во 1935 г. се во Врбница се отворило училиште на албански јазик со донесена учителка од Скадар, но наставата се одвивала со значајни потешкотии бидејќи децата воопшто не го разбирале јазикот. На барање на жителите, во 1945-46 г. во селото е повторно отворено училиште на македонски јазик, кое работело сè до влошувањето на односите помеѓу Албанија и Југославија во 1948 г. кога е затворена и границата. Во него учителствувале Милан и Живко Марковски од Модрич и Евгени Колиќев од Дренок, обете во Струшко. Потоа наставата била само на албански.

Сè до 2015 г. селото било дел од Општина Требишта.

## Знаменитости
* Црква „Св. Ѓорѓи“ од 1823 г.

## Личности
* Блаже Лазаров (1882 - ?) - македонско-одрински доброволец;
* Устабаши Ѓорги (Герге) Стојанов — старател на црква во Солун во 1873 година 
* Коста Ангелов — македонско-одрински доброволец;
* Павли Никола (1937 - 2018) — деец на Македонците во Албанија, автор на книги од областа на македонските обичаи, фолклор, традиции од реонот на Голо Брдо

## Поврзано
* Голо Брдо
* Требишта

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Голо Брдо
Категорија:Булчица
Категорија:Македонски населби во Албанија