Тур де Франс 2012 - етапа 11 до етапа 20

thumb|350px|Преглед на етапите; црните линии ги претставуваат растојанијата на поединечните етапи, додека црвените линии се растојание поминати во префрлање помеѓу етапите.

Етапата 11 на Тур де Франс 2012 се одржала на 12 јули, а трката се завршила на 22 јули. Втората половина на трката била сместена целосно во Франција; започнувајќи со планинската етапа од Албервил до Ла Тузиар-Ле Сибел – вклучувајќи две искачувања од екстра категорија на етапата – пред да се заврши трката вообичаено на етапната завршница на Шанзелизе во Париз на 22 јули.

По неговата победа на поединечниот хронометар на етапата 9, возачот на  Бредли Вигинс го одржал водството во втората половина на трката. Го одржувал неговото водство на трката, правејќи разлика од 2 минути и пет секунди – постигната на етапата 9 – до последниот поединечен хронометар на трката, одржан на претпоследниот ден на трката. Вигинс ја освоил етапата со една минута и шеснаесет секунди предност пред неговиот колега Крис Фрум и Вигинс на крајот го задржал неговото водство до следниот ден во Париз, каде ја освоил трката со три минути и дваесет и една секунда, со што станал првиот возач од Велика Британија, кој освоил некоја голема трка. Фрум завршил втор, додека подиумот бил заокружен со поранешниот победник на Вуелта а Еспања Винченцо Нибали, возејќи за екипата , кој бил само втор возач, кој завршил во рамките од 10 минути зад конечното вкупно време на Вигинс.

Само колегата на Вигинс Марк Кевендиш успеал да победи на повеќе од една етапа во текот на втората половина на трка, победувајќи на две од трите последни етапи, вклучувајќи ја и четвртата последователна етапна победа во Париз. Оваа победа му овозможила да стане најуспешниот спринтер на Тур де Франс со 23 етапни победи, надминувајќи го рекордот од 22, кој бил држен 48 години од Французинот Андре Дарижад. Тројца француски возачи – Пјер Ролан, Пјерик Федриго и Тома Веклер – секој имал етапна победа во текот на втората половина на трката, додека победата на кралската етапа на Веклер му помогнала да стане краен победник на планинскиот пласман. Други етапни победници биле Дејвид Милар, Андре Грајпел, Луис Леон Санчес и Алехандро Валверде.

Во текот на етапата 14 на трката, Вигинс ја запрел групата на спустот по искачувањето Мур де Пегуер, откако биле пронајдени клинци фрлени на патот, кои биле одговорни за проблеми со гумите на триесетина возачи. Помеѓу оние со проблеми бил и бранителот на титулата Кедел Еванс, кој доживеал повеќекратни проблеми со гумите на искачувањето и изгубил околу две минути пред Вигинс да повика на мир во главната група, дозволувајќи му на бегството да ја заврши етапата со време од осумнаесет минути пред групата. По пребарувањето на хотелот на екипата  во текот на првиот ден за одмор, вториот ден за одмор одминал со позитивен тест за допинг на возачот од  Френк Шлек, третопласиран на трката во 2011. Шлек ја напуштил трката по пронајдените траги ксипамид, забрането средтво од велосипедистичкиот сојуз, кои биле пронајдени во примерок од неговата урина и подоцна потврдени со уште еден тест.

## Етапа 11

thumb|Профил на етапата

;12 јули 2012 — Албервил до Ла Тузиар-Ле Сибел, 148 км

Етапата целосно била сместена на Алпите со две искачувања од екстра категорија – *Кол де ла Мадлен* по 40 километри и *Кол де ла Кроа де Фер* по 93 километри; обата имаат врвови на 2.000 метри или повисоко - пред да заврши на завршницата во Ла Тузиар-Ле Сибел. *Кол де ла Кроа де фер* била највисоката точка на Алпите на овогодинешниот Тур, па така водачот, кој поминал на врвот ја добил наградата Сувенир Анри Дегранж. Завршницата била на искачување од прва категорија долго 18 километри со просечен наклон од 6,1%. Како и претходниот ден било создадено големо бегство откако неколку различни групи се одвоиле од главната група по првото искачување на денот, на *Кол де ла Мадлен*.

Вкупно имало дваесет и осум возачи во групата; на врвот на искачувањето, темпото се зголемило и групата се поделила на повеќе помали групи, додека возачот на  Петер Велитс ги освоил максималните бодови на врвот, следен веднаш од возачот на  Фредрик Кесијакоф. Велитс и Кесијакоф добиле предност од 45 секунди на спустот, но на крајот осум возачи ја намалиле разликата и го стигнале дуото пред *Кол де ла Кроа де Фер*.  имал двајца возачи во групата, Кристоф Керн кој го поставувал темпото за неговиот колега Пјер Ролан, и темпото повторно ја поделило групата. Назад во групата, водачот во пласманот за млад возач Тиџеј ван Гардерен () нападнал на искачувањето, како најава за подоцнежниот потег на неговиот колега Кедел Еванс. Тие постигнало предност од 30 секунди на една точка пред  повторно да го доведе Бредли Вигинс назад до нив. Кесијакоф бил подобар од Ролан за бодовите во планинскиот пласман на *Кол де ла Кроа Фер*, додека групата била две минути зад нив.

Групата составена од Вигинс и другите кандидати за генералниот пласман заостанала дополнително за една минута во првите делови на *Кол ду Молар*, каде бегството составено од Велитс, Ролан, возачот на  Крис Анкер Соренсен и Роберт Кишерловски од , додека возачот на  Васил Кириенка пристигнал подоцна. Ролан паднал на спустот од искачувањето, каде пристигнал прв, додека Соренсен бил во потешкотии да остане со водачите. Возачот на  Винченцо Нибали се обидел да се одвои од главната група на два наврати на последното искачување, достигнувајќи го возачот на  Јурген ван ден Брук, кој избегал со победникот на осмата етапа, возачот на  Тибо Пино. Еванс не успеал да се задржи на искачувањето, губејќи време од вигинс, неговиот колега Крис Фрум и другите соперници. Фрум го довел Вигин во потешкотии едно време, но го намалил темпото, кога му кажале преку екипното радио. Напред, Ролан бил последниот преостанат возач од бегството и заминал соло кон неговата втора етапна победа на Тур, и втора последователна етапна победа на неговата екипа. Пино водел во групата на жолтата маичка низ линијата на целта, додека Еванс изгубил скоро 90 секунди зад Вигинс, Фрум и Нибали, кои завршиле на првите места во генералниот пласман по оваа етапа.

## Етапа 12

thumb|Профил на етапата

;13 јули 2012 — Сен-Жан-де-Морин до Аноне-Давезје, 226 км

Со растојание од 226 километри оваа етапа била најдолгата на овогодишниот Тур; трката ги оставила Алпите и имало само две искачувања од прва категорија - *Кол ду Гран Кишерон* на 1.188 метри и *Кол ду Гранје* на 1.134 метри – во првите 80 километри, иако имало и едно искачување од трета категорија кратко пред крајот на етапата. Како што било случај на претходните две етапи, повторно се создала голема група во бегство, која поставила темпо и се одвоила од главната група уште на почетокот на етапата. На нејзиниот максимум, групата била составена од деветнаесет возачи, но била намалена на единаесет, кога групата дошла до подножјето на воведното искачување, *Кол ду Гран Кишерон*.

Роберт Кишерловски од  ги зел максималните бодови на искачувањето, за да го заштити водството во пласманот, држен од неговиот колега Фредрик Кесијакоф. Возачот на  Давид Монкутје се обидел да ја намали разликата и да стигне до водечките, но доживеал сериозен пад на спустот од искачувањето. Тој ја напуштил трката со исеченици. Кишерловски исто така ги зел максималните бодови и на *Кол ду Грание*, што го направило водството на Кесијакоф безбедно уште еден ден. По пристигнувањето на средина на етапата во зоната за храна, водечката група се поделила и пет возачи – Дејвид Милар од , возачот на  Жан Кристоф Перо, возачот на  Егои Мартинес, Кишерловски и Сирил Готје, кој одел кон третата победа по ред за  – заврзувајќи се одвоиле и достигнале водство од 13 минути на нивниот максимум. Бидејќи ниеден од тие возачи не биле блиску до водечките во генералниот пласман, главната група ја оставила групата и одлучиле да не ги бркаат до крајот.

Ниеден од квинтетот не напаѓал во групата и тие останале заедно до последните 5 километри на етапата. Кишерловски одиграл прв, напаѓајќи на 3,5 километри, но Перо го достигнал веднаш и нападот се прекинал; вториот потег дошол од Мартинес и Готје. Перо повторно забрзал и Милар го следел на неговото тркало, додека Кишерловски отпаднал. Милар излегол напред во последниот километар, но Перо останал на неговото тркало на само 200 метри пред крајот; тој започнал напад, но Милар го победил на линијата за неговата четврта поединечна етапна победа на Тур – прва неговата победа од 2003 – и четврти различен британски возач, кој победил на етапа на Тур 2012. Главната група била предводена на линијата на целта осум минути зад водечките од двајцата водачи во бодовниот пласман, возачот на  Метју Гос и возачот на  Петер Саган. Саган реагирал на спринтерската завршница од Гос, изразувајќи дека бил попречен во последните метри. Организаторите на трката се согласиле со Саган и поместиле Гос на седмото место - ставајќи една секунда разлика помеѓу нив и групата – и го казниле со одземање на 30 бода во пласманот, како и му додале 30 секунди во генералниот пласман.

## Етапа 13

thumb|Профил на етапата

;14 јули 2012 — Сен-Пол-Тру-Шато до Капо д’Агд, 217 км

Оваа транзитна етапа го носела Тур на Средоземното Море. Искачувањето преку *Мон-Сен-Клер* и ветерот на морскиот брег претставувале две опасности за трката во последните 28 километри. За прославата на Денот на Бастилја, бегството се состоело со голема бројка на Французи, со дури пет возачи од вкупно осум – возачот на  Самуел Димулен, возачот на  Матје Ладању, Џими Енжулвен од , Максим Буе () и Жером Пино, претставувајќи ја екипата . Групата била заокружена со Пабло Уртасун од , возачот на  Мајкл Морков и возачот на  Рој Карверс.

Октетот го направил бегството во првите 20 километри од етапата и нивната предност се искачила на максмилани десет минути на обележјето од 35 километри, пред  да испрати возачи напред во главната група, со цел да ја намали разликата. Уртасун ја предводел групата низ линијата на средниот спринт, додека позади, водачот во бодовниот пласман Петер Саган () бил во можност да го започне неговиот спринт пред тоа да го прави спринтерот на  Метју Гос, и со овој резултат го зголемил неговото водство во пласманот. Пино се одвоил на 65 километри пред крајот, но неговиот потег бил предвиден од Морков, пред тој да нападне. Морков ја држел едноминутната предност пред поранешните членови на бегството сè до подножјето на *Мон-Сен-Клер*, но групата ги достигнала пред врвот на искачувањето.

Возачот на  Кедел Еванс и возачот на  Јурген ван ден Брук нападнале на *Мон-Сен-Клер* и нивното забрзано темпо ја поделило групата, кога многу возачи отпаднале од групата. Околу дваесет и пет возачи останале во водечката група, и во оваа група од спринтерите останале единствено Саган и колегата на Ван ден Брук Андре Грајпел. Други потези дошле од возачот на  Александар Винокуров, Михаел Албасини од , и возачот на  Луис Леон Санчес, но тие биле достигнати од  – поставувајќи го Грајпел за крајот на етапата – и  за водачот во трката Бредли Вигинс. Вигинс го довел колегата Едвалд Боасон Хаген за спринт, но Грајпел го започнал неговиот спринт и успеал да излезе прв пред брзиот Саган на крајот со што победил на третата етапа на Тур за половина тркало, прво такво постигнување од германски возач од Ерик Цабел во 2001.

## Етапа 14

thumb|Профил на етапата

;15 јули 2012 — Лиму до Фуа, 191 км

Трката навлегла во долните Пиринеи со две искачувања од прва категорија; *Порт де Лер* на 1.517 метри и *Мур де Пегвер*, достигнувајќи височина од 1.375 метри. *Мур де Пегвер* се возел за првпат во историјата на Тур де Франс; имал делови со наклон од 16%. Мали напади се случиле на патеката уште на почетокот од етапата, но групата останала целосна во текот на првиот час од трката и нападите биле прекинувани за неколку минути. До првата четвртина од етапата - на некои 50 километри – не било дозволено да се создаде бегство, но подоцна единаесет возачи се одвоиле од главната група, вклучувајќи и водачот во бодовниот пласман Петер Саган од , кој сакал да ја зголеми бодовната разлика над неговите соперници Андре Грајпел () и возачот на  Метју Гос.

Во водечката група Саган прв ја поминал линијата на средниот спринт, предноста на водечките веќе се искачила на тринаесет минути и се зголемувала и понатаму поради влажните услови на патот. Кај *Порт де Лерс*, единаесетте возачи боле 15 минути пред групата, кога Сирил Готје () доживеал проблем со неговиот велосипед и морал да застане за промена на опрема, губејќи околу 40 секунди во однос групата. Тој не успеал да се врати до нив и на крајот изгубил четиринаесет минути во однос на нив на крајот на етапата. Возачот на  Луис Леон Санчес нападнал на *Мур де Пегуер*, и единствено Филип Жилбер (), возачот на  Горка Изагире и Санди Казар од  успеал првично да го следат. Подоцна, Саган успеал да дојде до нив, пред Касар да се одвои на неколку секунди пред врвот.

На врвот на искачувањето биле фрлени клинци на патот предизвикувајќи проблеми кај триесетина возачи, вклучувајќи го колегата на Жилбер Кедел Еванс и Стив Камингс, додека водачот во трката Бредли Вигинс () го променил неговиот велосипед како мерка на претпазливост. Како последица на ова, Вигинс повикал на привремен застој на тркањето на спустот. Во тоа време, Пјер Ролан () нападнал и добил предност од две минути пред главната група, но комбинацијата на темпото поставено од  и , и спознавањето на ситуацијата зад него од Ролан - подоцна извинувајќи се за своите постапки – значело дека тој бил достигнат од главната група и потоа продолжила бавно кон завршницата во Фуа. Напред, Санчес нападнал на околу 11,5 километри пред крајот и на крајот сам стигнал до четвртата етапна победа во кариерата на Тур. Саган стигнал прв во групата зад Санчес од четворица возачи скоро една минута зад него, додека групата на крајот ја поминале целта по 18 минути зад Санчес.

## Етапа 15

thumb|Профил на етапата

;16 јули 2012 — Саматан до По, 158,5 км

Оваа етапа се возела низ падините на Пиринеите. Имало три помали искачувања во последната третина од етапата, кои се очекува да ги задржат преостанатите спринтери. Како и претходниот ден, уште на почетокот на етапата се случиле мали напади, но групата останала целосна во првиот час од тркањето и нападите биле достигнувани по неколку минути. Најподготвен напад бил оној од пет возачи, вклучувајќи ги возачот на  Берт Грабш, возачот на  Дејвид Милар, Андриј Гривко од , Руј Кошта () и Јукија Араширо, претставувајќи ја . Сепак, групата не дозволила да добијат предност поголема на 30 секунди, и тие на крајот биле достигнати од главата група на ознаката за 60 километри.

Веднаш потоа се создала нова група од пет члена, составена од Кристијан Ванде Велде (), колегата на Араширо Тома Веклер, возачот на  Пјерик Федриго, возачот на  Самуел Димулен и Дрис Девенин од . Возачот на  Ники Серенсен одел по квинтетот околу 20 километри и на крајот групата ја направил секстет, откако некое време неговата екипа го поставила темпото во главната група. Групата ја намалила разликата во однос на водечките на околу 5 минути едно време, но на крајот одлучиле Битката за етапна победа се води во бегството. Веклер ги зел максималните бодови на сите три категоризирани искачувања пред последните 10 километри, пред Серенсен да го започне првиот значаен напад пред крајот. Меѓутоа, Федриго и Ванде Велде успеале да се одвојат по нивниот напад на 6,5 километри пред целта и тие се бореле меѓусебе со спринт во По; Ванде Велде се обидел да го започне неговиот спринт прв, но Федриго го видел потегот и останал напред, со што ја зел втората етапна победа во По – по претходната победа во 2010 – и четврта во неговата кариера. Преостанатите членови на бегството дошле пред главната група, каде возачот на  Андре Грајпел бил прв со задоцнување од 11' 50" зад Федриго.

## Етапа 16

thumb|Профил на етапата

;18 јули 2012 — По до Бањер-де-Лишон, 197 км

По вториот и последен ден за одмор, трката навлегла во високите планини со „кралската етапа“, на која имало две искачувања од екстра категорија — *Кол д’Обиск* и *Кол ду Турмале* — и искачувања од прва категорија *Кол д’Оспен* и *Кол де Пересуар*, завршувајќи го т.н. „круг на смртта“,, пред да се дојде до крајот во Бањер-де-Лишон. Првиот возач преку Турмале - највисоките точка на Пиринеите и на целиот Тур 2012 со височина од 2.115 метри – ќе ја добие наградата Сувенир Жак Годе.

Скоро четириесет возачи - околу четвртина од главната група на трката на почетокот на етапата - отишле во рано бегство на околу 25 километри, вклучувајќи тројца возачи, кои се наоѓале на првите 20 места во генералниот пласман, водачот во планинскиот пласман Фредрик Кесијакоф () и етапните победници Тома Веклер од  и возачот на  Пјерик Федриго. Веклер и Кесијакоф воделе во групата на врвот на Кол д’Обиск и групата останала заедно до подножјето на Кол ду Турмале. Овде, групата започнала да се дели откако возачот на  Даниел Мартин забрзал со Кесијакоф и возачот на  Лауренс тен Дам. Возачот на  Џорџ Хинкапи, Крис Анкер Серенсен од  и возачот на  Брис Феји подоцна ѝ се приклучиле на групата напред, но само Веклер и Феји останале до врвот на искачувањето, каде Веклер го намалил водството на Кесијакоф за точкестата маичка. Групата го поминала врвот на околу десет минути подоцна.

Веклер и Феји имале предност од околу две минути во подножјето на Кол д’Оспен, додека на Мартин - кој последен отпаднал од францускиот пар напред - му се приклучиле Хинкапи и шест други возачи. Со зголемениот притисок од Серенсен и возачот на  Јенс Фогт, Кесијакоф отпаднал од групата и зголемил напорите на Веклер да го задржи водството во планинскиот пласман. Назад во групата, темпото било поставувано од  и  и групата полека се намалувала и на крај, возачот на  Кедел Еванс го изгубил контактот на искачувањето. Меѓутоа, со колегите околу него, тој повторно се вратил во групата пред последното искачување на Кол де Пересуар. На третина од искачувањето, Веклер го оставил Феји позади и тргнал кон соло-напад. Еванс повторно возел позади во групата, кога Винченцо Нибали () одлучил да го направи првиот напад на неговите соперници, возачите од  Бредли Вигинс и Крис Фрум.

Вигинс и Фрум успеале да стигнат до Нибали, оставајќи го помеѓу нив со Фрум на чело и Вигинс позади во триото. Веклер го потврдил водството во неговиот планински пласман пристигнувајќи прв на врвот Кол де Пересуар, додека преостанатите возачи на бегството се наоѓале помеѓу него и групата на Вигинс, Фрум и Нибали. Серенсен заостанувал зад Веклер минита и пол. Нибали нападнал уште двапати на најстрмниот дел на искачувањето, но Вигинс ги предвидел потезите и сам се погрижил за Нибали. Напред, Веклер се спуштал кон целта во Бањер-де-Лишон со предност од 1' 40" пред Серенсен и го одржил водството до крајот за втора етапна победа на трката, и ја повторил неговата етапна победа во 2010 во градот. Серенсен останал на 1' 40" зад него, додека возачот на  Горка Изагире го победил Александар Винокуров () за третото место. Нибали, Вигинс и Фрум стигнале седум минути зад Веклер, додека Еванс загубил скоро пет минути зад триото, паѓајќи од четврто на седмо место во генералниот пласман зад возачот на  Јурген ван ден Брук, возачот на  Ајмар Зубелдија и неговиот колега Тиџеј ван Гардерен. Возачот на  Јан Гизелинк завршил четири секунди надвор од временската рампа на етапата, но му била дадена шанса од комесарите да продолжи на Тур, правејќи од него новиот „lanterne rouge“ (последен возач).

## Етапа 17

thumb|Профил на етапата

;19 јули 2012 — Бањер-де-Лишон до Пејрагудс, 143,5 км

Последниот ден во планините ја водел трката низ *Кол де Менте* од прва категорија и *Кол де Ар* од втора категорија, пред да се достигне последното искачување од екстра категорија на Тур, *Порт де Балес*. Потоа трката одела надолу, пред да се врати на некатегоризираното искачување *Кол де Пересуар* – поминувајќи го врвот втор ден по ред - и завршницата на врвот во скијачкиот центар Пејрагудс. Со предвиденото растојание од 143,5 километри, етапата била најкратка од планинските етапи на Тур 2012.

Нали напади се случиле на патеката уште на почетокот на етапата, но групата останала целосна во првиот половина час од тркањето, откако неколку напади биле достигнати по неколку минути. Сè до Кол де Менте не биле поставени раните основи за бегство од страна на кандидатите за планинскиот пласман, возачот на  Тома Веклер и Фредрик Кесијакоф од  повторно се бореле за бодовите на врвовите; Веклер тргнал прв пред Кесијакоф. Двајцата возачи исто така биле дел од седумчленото бегство, кое се создало на спустот по искачувањето. Групата била потресена едно време по нападот на возачот на  Винченцо Нибали, трето место во генералниот пласман зад дуото од  Бредли Вигинс и Крис Фрум, но на крајот бил достигнат од групата.

Зад водечките се создала група од десет возач, кои на крајот им се придружиле на половина од етапата. Веклер бил подобар од Кесијакоф на Кот де Бир, со што го зголемил неговото водство во пласмано; групата доцнела околу 3 минути зад нив, но полека ја намалувала разликата. Следејќи го потегот на двоецот возачи од , Руј Кошта () нападнал во групата и заминал даму помогне на неговиот екипен водач Алехандро Валверде, кој го проследил неговиот потег неколку километри подоцна. Кошта му давал темпо некое време, пред Валверде да го одмине и да продолжи сам, и обезбедил водство од 35 секунди на врвот Порт де Балес, додека групата била оддалечена минита и пол зад него. Главната група ја достигнала групата на Веклер, возачот на  Леви Лајпхајмер и Блел Кадри од , на спустот, каде само Валверде се одржал пред нив и врвот Кол де Пересуар.

По вториот спуст од Кол де Пересуар на трката, возачите се упатиле кон искачувањето во спротивниот правец, каде што тие биле претходниот ден, пред малиот спуст и потоа последното искачување на Пејрагудс. Валверде ја задржал предноста од 1' 20" на врвот на некатеризираниот премин, каде само неколкумина возачи останале во групата *maillot jaune*, вклучувајќи ги првите четворица во генералниот пласман. Валверде се одржувал самиот напред и разликата се движела помеѓу 1' 20" и 1' 30" во следните километри, кога започнале да го искачуваат врвот, кога се дошло до моментот *flamme rouge*. Возачот на  Јурген ван ден Брук се обидел да нападне, но бил достигнат од тандемот Фрум и Вигинс, кои потоа забрзале и се одвоиле од нивните соперници, заминале кон Валверде. На крај, тие стигнале кратко по него, бидејќи Фрум морал да го чека Вигинс трипати, бидејќи водачот на трката бил на неколку метри зад неговиот помошник на некои делови на искачувањето. Валверде ја постигнал својата четврта етапна победа во кариерата на Тур, осумнаесет секунди пред Фрум и Вигинс, кои ја зголемила нивната разлика пред остатокот од групата.

## Етапа 18

thumb|Профил на етапата

;20 јули 2012 — Блањак до Брив-ла-Гајар, 222,5 км

Иако била рангирана како „рамна етапа“ имало четири категоризирани искачувања на етапата, кои можале да дозволат успешно бегство од главната група. На првите километри од етапата, група од шест возачи го направила првото бегство на етапата, но откако групата им дозволила да направат предност на петаката, тие подоцна биле достигнат и групата повторно продолжила заедно. Потоа имало брановит период во групата со многу напади, сè до првото искачување на етапата, на Кот де Сен-Жорж.

[thumb|Возачот на  [Филип Жилбер пред етапата. На етапата, Жилбер морал да се задржи, откако паднал на земја, кога куче втрчало во групата.]]

На самото искачување, возачот на  Ник Нијенс и возачот на  Јукија Араширо нападнале на врвот, пред да им се придружат четиринаесет други возачи, со што го создале второто бегствот на етапата. Најдобро пласиран возач во групата бил Руј Кошта од  – само малку под половина час зад водачот на трката Бредли Вигинс од  – кој бил свеж по пружената помош претходниот ден на колегата Алехандро Валверде. На околу половина од етапата, предноста помеѓу бегството од шеснаесет члена и групата ја достигнала највисоката точка, на 3' 30", пред  и  да го постават темпото за враќање на водачите назад во групата. Во групата, некоку возачи доживеале пад, откако куче втрчало на нивната патека на движење, забавувајќи го целото темпо. Помеѓу паднатите бил и возачот на  Филип Жилбер, кој морал да биде задржан, кога застанал на нозе.  ги пратила нивните возачи напред да го постават темпото на групата во надеж за поставување на Петер Саган напред и освојување на четврта етапна победа на трката, и ја намалиле разликата на под две минути на 50 километри пред крајот.

Напред на трката, возачот на  Дејвид Милар нападнал на Кот де Сулак, каде се одвоил од Араширо и колегата на Вигинс Едвалд Боасон Хаген, но не успеал во нападот. Пет возачи – возачот на  Адам Хансен, Александар Винокуров од , Нијенс, Лука Паолини () и возачот на  Жереми Роа – дошле заедно на подножјето на Коте де Лусак-сур-Куз, пред Нијенс и Роа да отпаднат на искачувањето. Тие биле заменети во групата од возачот на  Николас Роуш, возачот на  Андреас Кледен и Луис Леон Санчес од , и шесте возачи останале заедно напред до последното искачување во Брив-ла-Гајар. Роуш и Санчес нападнале на целта, но обајцата биле поминати на крајот од спринтерот на  Марк Кевендиш, следен од неговиот помошник Боасон Хаген. Кевендиш поминал од надвор на двоецот и ја освоил својата 22. етапна победа на Тур, изедначувајќи се со Ленс Армстронг и Андре Дарижад на четвртото место на списокот на сите времиња по бројот на етапни победи на Тур, и изедначувајќи го рекордот по број на победи на Дарижад како спринтер. Возачот на  Метју Гос и Саган исто така успеале да стигнат напред до Санчес и Роуш во последните метри, за второ и трето место соодветно, но сепак биле оддалечени зад Кевендиш на целта.

## Етапа 19

thumb|Профил на етапата

;21 јули 2012 — Бонвал до Шартр, 53,5 км поединечен хронометар (ITT)

Претпоследната етапа на Тур бил последниот поединечен хронометар со добри патишта во центарот на градот Шартр. Бидејќи другите познати специјалисти за хронометарските дисциплини веќе ја напуштиле трката, двајцата први возачи во генералниот пласман – двоецот на  Бредли Вигинс и Крис Фрум – се очекувало да бидат фаворити на етапата, кои на претходниот хронометар на деветтата етапа завршиле прв и втор. Како што е вообичаено на хронометарските етапи, возачите настапиле во обратен редослед од оној во генералниот пласман на крајот на претходната етапа. Така, Џими Енжулвен од , кој бил на 153. место и доцнел 3 часа, 49 минути и 9 секунди зад водачот Вигинс, бил првиот возач кој излегол на патеката.

[thumb|Водачот на трката [Бредли Вигинс ја освоил неговата втора етапа на трката, победувајќи го колегата од  Крис Фрум за една минута и шеснаесет секунди.]]

Енжулвен забележал време од еден час, дванаесет минути и четириесет и девет секунди на патеката, но неговото водство било краткотрајно, бидејќи неколку минути подоцна, кога водачот на  Жулиен Фушар ја поминал патеката за две минути побрзо од времето на Енжулвен. Возачот на  Јохан Вансумерен бил првиот возач, кој забележал време под еден час и десет минути со време од еден час, девет минути и дваесет и четири секунди, пред возачот на  Патрик Греч да забележи време од скоро три минути побрзо, поминувајќи двајца возачи, кои ја започнале трката пред него - на интервали од една минута - на патеката и уште еден на самиот крај. Времето на Греч се задржало прилично долго - околу два часа - и на крајот било сосем добро за тој да се пласира на шестото место по конечните резултати на етапата. Сè до појавувањето на 88. возач на патеката неговото време било најдобро. Луис Леон Санчес од  поставил најдобро време на секоја од трите мерни точки долж патеката од 53,5 километри и на крајот ја поминал целта со време од еден час, шест минути и три секунди, надминувајќи го времето на Греч за триесет и осум секунди.

Времето на шпанскиот национален првак се задржало до последните возачи на патеката, сега по триминутни интервали за последните четиринаесет возач. Возачот на  Тиџеј ван Гардерен, носителот на белата маичка во пласманот за млад возач, бил подобар од времето на Санчес на првата мерна точка, но не успеал да биде подобар и на останатиот дел од патеката и на крајот завршил 44 секунди зад неговото време и завршил како трет. Тој веќе го поминал неговиот колега Кедел Еванс на патеката, и жителот од Булдер (Колорадо) го посветил неговиот резултат за жртвите од пукањето во соседниот град Аурора. Само Фрум и Вигинс го надминале времето на Ван Гардерен на првата мерна точка, каде Вигинс бил подобар од Фрум за неколку десетици секунди; Вигинс продолжил да го зголемува неговото водство на патеката, достигнувајќи разлика од 54 секунди на втората мерна точка, и 1' 15" на третата. Фрум ја поминал целта со време од еден час, пет минути и дваесет и девет секунди, со што го подобрил времето на Санчес за триесет и четири секунди, но Вигинс ја постигнал втората етапна победа на трката, додавајќи една секунда на неговото мерење на третата мерна точка на крајот. Единствената промена на местата во генералниот пласман во првите десет било преминување на Еванс од страна на возачот на  Ајмар Зубелдија – и покрај тоа што тој скоро ќе удрел во заштитната ограда на патеката – со разлика од осум секунди.

## Етапа 20

thumb|Профил на етапата

;22 јули 2012 — Рамбулје до Париз (Шанзелизе), 120 км

Тур завршува на вообичаената етапа на Шанзелизе во Париз. Етапата имала лесен почеток - пред осумте брзи кругови, по кои следува масовен спринт. За зачувување на традицијата, последната етапа започнала со слабо темпо и претежно била со славеничка низ предградијата на Париз. Кратко откако возачите пристигнале во кругот на центарот на градот, започнале вистинското возење и откако имало повеќе неуспешни обиди, главното бегство започнале од Јенс Фогт () и возачот на  Данило Хондо на околу 40 километри пред крајот.

Хондо бил прв на последниот среден спринт за бодови на трката, додека Фојгт бил веднаш зад него. Меѓутоа, Хондо не останал долго напред, бидејќи Фојгт на крајот бил придружен од други десет возачи, кои го создале бегството, додека нивната предност достигнала најмногу триесетина секунди во последните километри. Подоцна Хондо паднал во последниот круг, заедно со возачот на  Микаел Шерел, но обајцата на крајот ја завршиле етапата. Како започнала да се намалува предноста на водачите, главно поради работата на ,  и , бегството започнало да губи членови, сè до додека не биле достигнати сите на 3 километри пред крајот. Водечкиот воз за Марк Кевендиш () го одржал водството на трката низ последните кривини и ја освоил последната етапа четврта година по ред, станувајќи прв моментален светски првак, кој победил на Шанзелизе. Неговата 23. етапна победа го поместило на четвртото место на списокот на сите времиња по број на етапни победи на Тур де Франс, додека водачите на четирите пласмани завршиле во групата и ги обезбедиле нивните победи, со што следело традиционалното доделување на наградите кратко по етапата.

## Белешки

## Наводи

Категорија:Тур де Франс 2012