Ула Исаксон

**Ула Исаксон** (22 јуни 1916 - 24 април 2000) била шведска авторка и сценарист. Таа е родена и умрела во Стокхолм, Шведска. Освен нејзините раскази и романи, Исаксон напишала и сценарија за филмови и драми.

## Ран живот и образование
Исаксон е родена во Стокхолм во 1916 година, ќерка на Кнут Лундберг и Грета Браш, која била член на црквата Имануелкиркан; ова му дало на воспитувањето на Исаксон силен религиозен карактер, нешто што ги одбележало нејзините рани романи. Исаксон завршила средно училиште во 1937 година; потоа почнала да студира филозофија. Следната година се омажила за Дејвид Исаксон. Во 1978 година ѝ била доделена почесна титула доктор по филозофија.

## Кариера
Во 1940 година, Исаксон дебитирала со романот *Тредет,* а во 1952 година го доби својот јавен пробив со романот *Квинохусет*, кој бил снимен во филм од Ерик Фаустман . Ингмар Бергман го адаптирал нејзиниот роман *Пријателскиот, достоинствен* (1954) во 1958 година, а потоа ја ангажирал Исаксон да го напише сценариото за филмот *[[Девствениот извор|Jungfrukällan]]* (1960). Нејзиниот роман „ *Кленинген“* го адаптирал Вилгот Сјоман во 1964 година, „ *Парадисторг“* стана филм во 1977 година, во режија на Гунел Линдблом, а Бергман снимил телевизиски филм за романот „ *Двајцата благословени“* (1962).

Неколку романи на Исаксон од 1950-тите се обележани со религиозни проблеми, како на крајот во *Море* и *Каде што не сакаш*, каде судењата за вештерство од 17 век во едно село во Даларна се прикажани на основите на современите протоколи. Во нејзините претходни книги пишувала првенствено за религиозните тензии и конфликти. Во подоцнежните романи, таа исто така насочувала анализи против еротските мотиви, светските проблеми, женските прашања и родителството.

Исаксон останала во брак со Дејвид Исаксон до 1963 година, кога потоа се омажила за авторот Ерик Јалмар Линдер. Заедно со Линдер, таа напишала дводелна биографија на авторката и новинарка Елин Вагнер наречена *Елин Вагнер, амазон со две гради, 1882-1922* (Бониер, 1977) и *Елин Вагнер, ќерка на Мајката Земја, 1922-1949 година* (Бониер, 1980).

Во 1994 година, била објавена автобиографијата на Ула Исаксон, *Книгата за Е.* Ова е главно за тоа како таа го видела нејзиниот сопруг Ерик Јалмар Линдер како боледува од Алцхајмерова болест. *Книгата за Е* била адаптирана за екранот во 2001 година, во режија на Бил Август, со наслов *Песна за Мартин*.

Исаксон починала на 24 април 2000 година, пред адаптацијата на *Книгата за Е.*

### Двајцата блажени, 1962 година
Книгата прикажува двојка чија љубов, во комбинација со психоза и религиозно слепило, предизвикува нивно поткопување. Рамковната приказна, за психијатар кој чита списанија за овој „случај“, следи друг брак. Основното прашање на книгата е што всушност одредува дали врската заснована на љубов е здрава или болна. Тоа е класичен опис на случај, создаден со помош на болнички записи, писма и сеќавања. *Филмот* бил снимен од Ингмар Бергман, а објавен во 1986 година.

### Женската куќа, 1952 година
Женската куќа е за заедничка станбена единица за самохрани работнички жени. Синџир од човечки судбини кои се вкрстуваат и се допираат, а заеднички именител е тоа што сите се жени кои живеат во иста куќа. Посебна куќа за самохрани жени, со вратар за помош. Тема на денот е младата студентка по театар Ева Линд, која треба да се всели. Повеќето станари знаат дека таа е љубовница на театарскиот декоратер Тригве Крук. Крук има добиено стан за неа во куќата во која живее и неговата сопруга Ана. Останатите жени кои живеат во куќата тешко ја разбираат нејзината толеранција и нејзината рамнодушност кон постапките на сопругот. *Филмот* бил снимен во филм во 1953 година и бил првиот од романите на Ула Исаксон кој бил адаптиран.

### Рајски плоштад, 1973 година
Рајски плоштад е името на викендичка во Ваксхолм. Таму засолниште наоѓаат четири генерации. Но, идилата на архипелагот Стокхолм е минирана и лажна безбедност. Семејствата имаат различни начини на живеење, а старите конфликти се судираат со новите, што резултира со свртување на поединци и генерации едни против други.

### Книгата за Е, 1994 година
Автобиографска приказна на Ула Исаксон за тоа како нејзиниот сопруг Ерик Јалмар Линдер страдал од Алцхајмерова болест. Тука, таа била многу отворена и самокритична за она што го доживеала.

## Библиографија

* Дрвото (1940)
* Во оваа ноќ (1942)
* Од раката на Потер (1945)
* Длабоко во морето (1950)
* Куќата на жените (1952)
* Тетката на смртта (фикција, 1954)
* Каде што нема (1956)
* Фустанот (1959)
* Блажените двајца (1962)
* Нашите четвртоци (претстава) (1964)
* Часовникот (1966)
* Аманда или синиот трамвај (1969)
* Рајски плоштад (1973)
* Елин Вагнер дел 1, заедно со Ерик Хјалмар Линдер (1977)
* Елин Вагнер дел 2, заедно со Ерик Хјалмар Линдер (1980)
* Роденденот (1988)
* Книгата на Е (1994)

## Филмографија

* 1953 - Куќата на жените (сценарио)
* 1958 - Блиску до животот (сценарио)
* 1960 – Моминската пролет (сценарио)
* 1983 – Еве ти го неговиот живот! (ТВ шоу)
* 1988 година - Хјалмар и Стина (ТВ шоу)
* 1993 - Шефот г-ѓа Ингеборг (ТВ шоу)

## Награди

* Награда за литература на Свенска Дагбладет (1952)
* Член на Друштвото Де Нио (1973)
* Член на Кралското друштво за наука и разузнавање во Гетеборг (1977)
* Почесен докторат во Стокхолм (1978)
* Награда за литература на Гетеборг пост (1988)
* Награда за литература на Фондацијата Селма Лагерлоф (1995)
* Специјална награда на Друштвото Де Нио (1999)

## Наводи


## Дополнително читање

* Ulla Isaksson at Svenskt kvinnobiografiskt lexikon

## Надворешни врски

* 

Категорија:Луѓе од Стокхолм
Категорија:Починати во 2000 година
Категорија:Родени во 1916 година
Категорија:Шведски писатели
Категорија:Шведски сценаристи