Сливени

**Сливени** (, *Коромилија*, до 1928 *Σλίβενη*, *Сливени*) — село во Општина Костур во Костурскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Западна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на 7 километри западно од градот Костур и Костурското Езеро во Костурската котлина на левиот брег од селото Бистрица. во близина на селото се наоѓа Сливенскиот манастир посветен на Свети Никола. Селото се наоѓа на надморска височина од 733 метри. Крај селото се наоѓа стариот Сливенскиот мост на Желевска Река, прогласен за споменик на културата. Северно од селото е живописната клисура Спилието (Сливенска Клисура), чие подрачје исто така е заштитено од државата како споменик на природата.

## Историја

Во XV век во Сливени биле евидентирани 71 глави на домаќинства.. Во османлиските даночни регистри од средината на XV век селото е споменато со 27 глави на семејства и двајца невенчани Папа Сивлија, Јорг, Тодор, Пелегрин, Џаин, Радомир, Џурко, Јорг, Тодор, Стајо, Алекса, Јано, Тодор, Добро, Михо, Никола, Раде, Стамат, Михо, Нико, Никифор, Добро, Кирк, Филип, Манол, Алекса, Добри, Петре, Којо и Никола, и три вдовици Кала, Мара и Мара. Вкупниот приход за државата од селото е 1 776 акчиња. Горно Сливени е споменато со 10 глави на семејства и еден неженет: Лекос, Михо, Јорг, Спасе, Стојо, Лекос, Томчо, Добро, Маврангел, Филип и свештеникот Андон. Вкупниот приход за државата од селото е 670 акчиња.

На крајот на XIX век селото било албанско муслиманско село, изолирано меѓу околните македонски села. Жителите Албанци во селото се населиле во времето на Али-паша Јанински, додека христијанското население го напуштиле селото.

Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Сливени се состоело од 35 семејства со 105 жители муслимани Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година *Сливени* имало 270 жители муслимани.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Сливени се води како чисто турско село во Костурската каза на Горичкиот санџак со 60 куќи.

Според грчката статистика од 1905 година селото било чисто турско со 400 жители. Според други грчки извори пак имало 35 македонски муслимани. Според Георги Константинов Бистрицки селото пред Балканската војна имало 52 албански семејства. Сливенскиот манастир бил база на грчките андартски чети и затоа во 1905 година бил опожарен од четите на ВМОРО.

Во текот на Втората балканска војна, селото било окупирано од страна на грчките војски. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 420 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 430 жители. Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека муслиманското население било принудено да си замине од селото.. Во 1927 година, селото било преименувано во Коромилија. Во 1928 година селото било речиси целосно бегалско со 304 жители бегалци од 315 или според други податоци целосно бегалско со 80 семејства со 337 лица.

Селото настрадало во текот на Грчката граѓанска војна и голем број на жители на селото биле принудени да ги напуштат своите домови, и тие главно заминале во Македонија или во социјалистичките земји од Источна Европа. 30 деца од селото биле протерани како деца бегалци

## Демографија

Во 1928 година селото броело 315 жители., додека во 1940 година селото броело 501 жител.

Селото во пописот од 1951 година броело 338 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 382 жители, во 1971 година имало 326 жители, во 1981 година имало 330 жители, додека во 1991 година имало 341 жител. Денеска, населението на селото е 349 жители според пописот од 2001 година.

## Личности
;Родени во Сливени
*  Наум Костов (1882 - ?)

;Починати во Сливени
* Вангел Мангов (1912 - 1947)

## Наводи

Категорија:Костур (општина)