Оливера Катарина

**Оливера Катарина** ( мом: Петровиќ, родена на 5 март 1940 година), претходно позната и како **Оливера Вучо**, **Оливера Шакиќ** е српска актерка, пејачка и писателка. Таа била една од водечките ѕвезди на југословенската кинематографија во 1960-тите и 1970-тите, и веројатно е најпозната по нејзината изведба во филмот на Александар Петровиќ „*[[Собирачи на перја (филм)|Собирачи на перја]]*“ (1967), кој ја освоил Гран-при наградата на Канскиот филмски фестивал во 1967 година.

Како пејачка, Оливера Катарина изведувала музика од различни жанрови, почнувајќи од српска народна музика до поп-музика, и тоа на бројни јазици.

## Ран живот
Оливера Катарина била родена како Оливера Петровиќ од татко Будимир, морнарички капетан, и мајка Катарина (*мом:* Јованчиќ) на 5 март 1940 година во Белград, Кралство Југославија. Таа усвоила името Оливера Катарина во 1969 година во чест на нејзината мајка, која починала на 4 јануари истата година. Детството го поминала во Белград, Добановци и Ваљево.

Како дете, Оливера Катарина посетувала часови по пијано и балет. Во 1959 година, таа отишла во Париз со цел да ги подобри своите вештини по француски јазик. Оливера Катарина првично се запишала на Правниот факултет на Универзитетот во Белград, пред да се префрли на Факултетот за драмски уметности. Меѓу нејзините другари од Факултетот за драмски уметности биле Милена Дравиќ и Петар Краљ.

## Кариера
Студирала на Академијата за театар, филм, радио и телевизија во Белград. Својата кариера ја започнала како студентка со главната улога на *Коштана* во истоимената претстава во Народниот театар во Белград. Таму го запознала Вук Вучо, театарски критичар, со кого подоцна се омажила.

За улогата во *[[Гоја (филм)|„Гоја]]“* во 1971 година (како Оливера Катарина), била наградена на фестивали во Москва и Венеција. Нејзиниот најголем успех од *[[Собирачи на перја (филм)|„Дури и сретнав среќни Роми“]]* на Александар Петровиќ, каде што глумела ромска пејачка по име Ленче. Филмот бил номиниран за Оскар за најдобар странски филм на 40-то доделување на наградите Оскар, за Златна палма на Канскиот филмски фестивал во 1967 година и за најдобар филм на странски јазик на 26-то доделување на наградите „Златен глобус“. Филмот ја освоил Големата награда на жирито на Канскиот филмски фестивал во 1967 година. Оливера го затворила овој фестивал со концерт заедно со Нана Мускури и Дион Ворвик.

Таа, исто така, имала истакната пејачка кариера. Снимала песни на српски, како и на руски, јапонски, романски, грчки, ромски и индонезиски јазик. Пееше традиционални српски и ромски песни. Во познатата париска Олимпија одржала 72 последователни концерти.

Во 1969 година, учествувала на Евровизија каде ја претставувала Југославија со песната „Поиграј, поиграј, девојче“.

Во 2007 година, Катарина придонела со песни за *Балканскиот еротски еп* на Марина Абрамовиќ и игрла божица во филмот на Урош Стојановиќ *Чарлстон за Огњенка*.

## Филмографија

## Дискографија

### Студиски албуми

* *Оливера Катарина* (1974)
* *Ама ми е вечерва по волја* (1974)
* *ОК* (1976)
* *Цигански песни* (1977)
* *Одмаздничка* (1979)
* *Се зазорило на Морави* (1980)
* *Идат момците во војска* (1982)
* *Ретка ѕвезда* (1984)
* *Романија/Племе мое...* (1999)
* *Тајна* (2009)

*

*

## Библиографија

* *Бели бадници*
* *Аристократско стапало* )

## Наводи

## Надворешни врски

* Olivera Katarina at IMDb
Категорија:Апсолвенти на Белградскиот универзитет
Категорија:Српски фолк пејачи
Категорија:Православни христијани од Србија
Категорија:Родени во 1940 година
Категорија:Статии со hCards
Категорија:Статии со краток опис
Категорија:Српски глумици