Белата војвотка

***Белата војвотка*** е слика во техниката масло на платно во природна големина (192 x 128см) од шпанскиот уметник Франциско Гоја, завршена во 1795 година. Ја портретира Марија Кајетана де Силва, 13-та војвотка од Алба. Се наоѓа во колекцијата на Куќата на Алба, во палатата Лирија, Мадрид. Тоа е еден од бројните портрети што Гоја ги насликал од војвотката околу ова време, и обично се споредува со слична големина, но тонски многу различна *црна војвотка*, која била насликана две години подоцна, веднаш по смртта на нејзиниот сопруг, Хосе Алварез де Толедо. Војводата и војвотката биле високо поставени, култивирани и ценети членови на шпанскиот суд од 1790-тите.

Комисијата за прв пат се споменува во писмото од 2 август 1794 година, напишано до неговиот пријател Мартин Запатер, во кое се споменува дека од Гоја било побарано да наслика портрети на војводата и војвотката од Алба во природна големина.

## Опис
лево|мини| ''Црната војвотка'', 1797 година, шпанско друштво на Америка, Њујорк. Овде Де Силва е облечен во деколтирана облека ''на Маја''. Можеби се согласила на овој приказ во очекување дека ќе ја прикаже како „жена на народот“. Гоја не сакал да се раздели со портретот; останал кај него најмалку 15 години откако бил завршен.
Сликата е составена од бели, црвени, сини и кафеави пигменти, но, според Хјуз, главно е „изградена околу две теми, црвена и бела“, а другата главна боја е црната, претставена со нејзината темна кадрава коса.

Марија Каетана де Силва тогаш имала 33 години (во тоа време средна возраст) и неодамна закрепна од долго боледување. Таа е претставена со наклонетост како голема убавица и привлечна жена со духовитост и образование. Таа стои во достоинствена поза, гледајќи директно во гледачот со продорен поглед. Таа е облечена во целосен бел фустан во француски стил - многу поелегантен од стилот на *Маја* на сликата од 1797 година. Фустанот е изработен од бел муслин обложен со златен вез. Таа има обетки од бел бисер, широк црвен појас, црвен ѓердан и мониста и црвени машни на градите и во косата. Бишон фриз стои покрај неа. Кучето исто така носи црвена лента на една од задните нозе.

Нејзината лева рака е украсена со златен накит, поставен на зглобот и над лактот. Таа покажува со показалецот од десната рака кон натписот на земјата, кој вклучувал автограм на Гоја, датира од 1795 година и натписот „A la duquesa de Alba Fr. de Goya 1795“.

Речиси неокласичниот стил на нејзиното облекување можеби бил под влијание на англискиот стил на Гејнсборо, Вилијам Хогарт, Џорџ Ромни и Џошуа Рејнолдс, чии дела Гоја веројатно ги знаел од црно-белите репродукции.

Портретот е на многу начини формален. Изборот да ја прикаже надвор го покажувало нејзиното богатство со прикажување на нејзините земјишни поседи. Поради тоа што таа била многу почитувана и позната по својата моќна личност, се смета дека таа имала силно влијание врз финалниот приказ.
мини|Хосе Алварез де Толедо, војвода од Алба, 1795. Сопругот на де Силва и култивиран покровител на уметноста
Историчарите на уметност размислувале дека постоела љубовна врска помеѓу сликарот и моделот, иако нема преживеани докази. Скептиците тврдат дека бидејќи Де Силва била славно убава, богата и независна, таа не би била заинтересирана за успешниот, но значително постар и болен Гоја. Познато е дека двата портрета со природна големина биле значајни за Гоја. Тој ја држел Ц*рната војвотка* во своја сопственост најмалку 15 години. Роберт Хјуз ја опишувал „Белата војвотка“ како портрет погоден за „полу-јавна потрошувачка“. Историчарката на уметност Џенис Томлинстон напишала во 1994 година дека „без разлика колку либерален покровител можела да била, се чини малку веројатно дека би прифатила портрет што толку безмилосно ја истакнува нејзината гордост и височина“.
мини|Војвотката од Алба и ла Беата, 1795

## Поврзано

* Список на дела од Франциско Гоја

## Белешки
 

## Надворешни врски

https://hypercritic.org/collection/goya-duchess-fashion-naive-magic-realism-review/

Категорија:Уметнички слики од 1790-тите