open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Портер

мини|303x303пкс|Портер
**Портер** ( — „носач“) — вид пиво, кое се појавило во Лондон и неговата околина на почетокот на XVIII век. Портерот бил добро охмељен и имал темна боја благодарение на употребата на кафеав слад. Името потекнува од неговата популарност кај уличните и речните носачи.

Се произведува од најмалку два вида слад (вклучувајќи темен — за обојување на пивото во боја од темнокафеава до црна), жолт шеќер од трска, големо количество хмељ (во споредба со другите видови пиво) и квасец од горниот слој. Јакиот портер често се сфаќа како синоним за темно пиво, иако, за разлика од портерот, при производството на темно пиво мора да се користи печен слад.

Популарноста на портерот била значителна и тој станал првиот стил на пиво што почнал да се произведува низ целиот свет. До крајот на XVIII век, портер се произведувал во Ирска, Северна Америка, Шведска и Русија.

## Ирска
Портерот првпат почнал да се произведува во Ирска во 1776 г., и иако Артур Гинис не почнал со произведување пиво до 1787 г., тој ги исфрлил сите други видови пива од неговата пиварница Гинис до 1799 г. Beamish and Crawford и Murphy's Brewery, и двете во Корк, го следеле примерот и ги напуштиле ејловите во корист на портерот. Роџер Проц тврди дека преминот од портер кон стаут е направен кога Артур Гинис сфатил дека ќе плаќа помал данок ако користи несладен и печен јачмен во неговото пиво, но историчарот на пиварството Мартин Корнел ја оспорува историската точност на ова тврдење.

Во Ирска, особено во Даблин, портерот бил познат како „обичен портер“ (*plain porter*) или само „обичен“ (*plain*). Тоа е пијалакот спомнат во поемата на Флан О'Брајан, „Пријателот на работникот“: „Една кригла обично е твојот единствен човек“ (*A pint of plain is your only man*). За разлика од ова, екстра јакиот портер бил наречен „јак портер“ (*stout porter*). Последниот ирски портер на Гинис е произведен во 1974 г., иако компанијата пуштило „оживување“ засновано на рецепт од 1796 г. во 2014 г.

По изумот на црн печен јачменов слад за да му се даде потемна боја и посебен вкус на изгорено на пивото во 1817 г., ирските пиварии ја напуштиле употребата на кафеав слад, користејќи само патентиран слад и светол слад, додека англиските пиварии продолжиле да користат дел од кафеавиот слад, создавајќи разлика во стилот меѓу англискиот и ирскиот портер.

Денес, портерот останува важен стил во подемот на ирската сцена на домашно пиво. Голем број значајни ирски пиварии за домашно пиво, како што е Trouble Brewing во Килдер, произведуваат високо ценети толкувања на овој стил. Како и кај стаутот на Гинис, многу портери од ирските пиварии за домашно пиво се газираат со мешавина од азот/јаглерод диоксид кога се служат од точено пиво. Меѓутоа, газирањето само со јаглерод диоксид останува повообичаено за разнообразијата во лименки и шишиња.

## Поврзано

* Темно пиво

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Пиво
Севце

**Севце** () — населено место во општината Штрпце, Урошевачкиот Округ, Косово. Според пописот од 2024 година имало 1.192 жители. Словенското население во селото зборува торлачки и се смета за српско. Селото е населено со Срби.

## Население
### Родови
Според истражувања од 1938 година, родови во селото се:

* **Староседелци:** *Шубарини* (12 к.); *Басарини* (19 к.); *Калпакови* (7 к.); *Паљини* или *Прљинци* (12 к.); *Бијачевци* (5 к.); *Богајчеви* (8 к.); *Узунови* (17 к.); *Даќевци* (16 к.); *Цумпалеви* (11 к.); *Синиковци* (16 к.); *Маркагини* (12 к.); *Будалини* или *Пишманови* (10 к.); *Ѓекини* (8 к.); *Јоцкови* (8 к.).
* **Доселеници:** *Ѓелини* (5 к.) доселени се од полошкото село Желино во средината на XVIII век; *Ашујини* (4 к.), стари доселеници од Которскиот Залив (Бока).

## Поврзано
* Штрпце
* Урошевац (округ)
* Косовски Срби

## Наводи

Категорија:Штрпце
Категорија:Населени места во Косово
Категорија:Српски населби во Косово
Категорија:Сириниќка Жупа
Сушиќе

**Сушиќе** () — населено место во општината Штрпце, Урошевачкиот Округ, Косово. Според пописот од 2024 година имало 147 жители. Словенското население во селото зборува торлачки и се смета за српско. Селото е претежно српско.

## Население

### Родови
Според истражувања од 1938 година, родови во селото се:

* **Српски родови:**
** **Исламизирани и албанизирани** **родови:** *Асановиќи* (5 к.), староседелци. Нивниот предок Рака го примил исламот околу 1830 г. и го сменил името во Асан. Го знаат следното родословие: Бајрам (жив на 60 г. во 1938 година)–Селим–Селман–Асан.
** **Доселеници:** *Ракиќи* (11 к.), *Коцинци* (9 к.) и *Марковци* (11 к.) доселени се од Гусиње во Црна Гора кон крајот на XVIII век.
* **Албански родови:**
** **Доселеници:** *Паљој* (4 к.) потекнуваат од фисот Круе Зи во северна Албанија. Прво се населиле во селото Никодим, а овде живеат од крајот на XVIII век.

## Поврзано
* Штрпце
* Урошевац (округ)
* Косовски Срби

## Наводи

Категорија:Штрпце
Категорија:Населени места во Косово
Категорија:Српски населби во Косово
Категорија:Сириниќка Жупа
Врбештица

**Врбештица** () — населено место во општината Штрпце, Урошевачкиот Округ, Косово. Според пописот од 2024 година имало 320 жители. Словенското население во селото зборува торлачки и се смета за српско. Селото е населено со Срби.

## Население
### Родови
Според истражувања од 1938 година, родови во селото се:

* **Староседелци:** *Будурини* (2 к.).
* **Доселеници:** *Бонтини* (4 к.) и *Костини* (4 к.), доселени се, но не знаат од каде; *Борзанови* (9 к.) доселени се од Долен Полог во почетокот на XIX век. Овде дошол предокот Борзан, чиј имот бил одземен од муслиманите. Го знаат следното родословие: Стаја (жив на 60 г. во 1938 година)–Станисав–Ѓорѓија–Борзан. *Радуњоќи* (15 к.), постари доселеници од Скопско; *Орлоќеви* (32 к.), потекнуваат од Гусиње во Црна Гора, од каде избегале во с. Букош во Подрима (Метохија). Нивниот предок се доселил во селото кон крајот на XVIII век поради крвна одмазда. *Станислављеви* (19 к.) доселени се од „другата страна на Дрим (Албанија)“ околу средината на XVIII век; *Павлеви* (10 к.) и *Ивкови* (11 к.), доселени заедно со претходниот род како „три браќа“; *Бандулиќи* (3 к.), гранка на родот *Станислављеви*.

## Поврзано
* Штрпце
* Урошевац (округ)
* Косовски Срби

## Наводи

Категорија:Штрпце
Категорија:Населени места во Косово
Категорија:Српски населби во Косово
Категорија:Сириниќка Жупа
Изотопи на тантал

Природен тантал ( 73 Ta) се состои од два стабилни изотопи : 181 Ta (99,988%) и 180m Ta (0,012%).

Познати се и 35 вештачки радиоизотопи, од кои најдолговечни се 179 Ta со време на полураспад од 1,82 години, 182 Ta со полуживот од 114,43 дена, 183 Ta со полуживот од 5,1 ден и 177 Ta со полуживот од 5 часа. Сите други изотопи имаат полуживот под еден ден, повеќето и под еден час. Има и бројни изомери од кои најстабилен (освен 180m Ta) е 178m1 Ta со полуживот од 2,36 часа. Сите изотопи и јадрени изомери  на танталот се или радиоактивни или опсервативно стабилни, што значи дека се предвидува дека ќе бидат радиоактивни, иако не е забележано вистинско распаѓање.

Танталот е предложен како материјал за „ солење “  за јадрено оружје (кобалтот е уште еден, попознат материјал за солење). Облогата од 181 Ta, озрачена од интензивниот неутронски флукс на висока енергија  од термојадрено оружје при експлозија, би се трансмутирала во радиоактивниот изотоп 182 Ta со полуживот од 114,43 дена и би продуцирал приближно 1,12 MeV на гама зрачењето, што значително би го зголемило гама-зрачењето во текот на неколку месеци. Не е познато дека такво оружје некогаш било изградено, тестирано или употребено. Факторот на конверзија од апсорбирана доза (измерена во греј) во ефективна доза (измерена во сиверти) за гама зраци е 1, додека за алфа зрачење е 50 (т.е гама дозата од 1 греј е е квивалентна на 1 сиверт, додека алфа доза од 1 греј  е еквивалентна на 50 сиверти) гама зраците само се пригушуваат со заштита, но не се запираат. Алфа честичките мора да се внесат во телото за да имаат ефект, додека гама зраците можат да имаат ефект како резултат на близината до експлозија.

## Наводи

Категорија:Изотопи
Категорија:Тантал
Тузи

**Тузи** () e град и општината во Црна Гора. Според пописот од 2023 година имало 5.865 жители. Град е релативно мнозински албански.

;Етнички состав во град

;Етнички состав во општината

Во Тузи е роден југословенски репрезентативац и поранешниот фудбалер на Црвена ѕвезда, Рефик Шабанаџовиќ и по потекло е црногорски репрезентативец и поранешниот фудбалер на шкотски Селтик Сеад Хакшабановиќ.

мини|центар|250п|Хакшабановиќ во дресот на руски Рубин

## Населени места
Населби во општината: Арза, Барлај, Бенкај, Будза, Владни, Врањ, Вуксанлекиќи, Горни Миљеш, Горна Селишта, Гурец, Делај, Диноша, Долни Миљеш, Долна Селишта, Дрешај, Друме, Душиќи, Затријебач, Котрабудан, Коќи, Кршево, Куќе Ракиќа, Ловка, Љекај, Мужешка, Набон, Никмараш, Омербожовиќи, Пашкала, Пикаљ, Планица, Потхум, Попрат, Прифта, Рогами, Рудине, Скораќ, Спиња, Стјепово, Сукуруќ, Трабојин, **Тузи**, Хаџај, Хелмица, Цијевна.

мини|центар|250п|Општина Тузи во Црна Гора

## Поврзано
* Градови во Црна Гора

## Наводи


Категорија:Градови во Црна Гора
Категорија:Општини во Црна Гора
Категорија:Албански населби во Црна Гора
Арза (Црна Гора)

**Арза** () — населено место во во општината Тузи, Црна Гора. Според пописот од 2023 година имало 34 жители. Селото е албанско.

## Поврзано
* Тузи
* Албанци

## Наводи

Категорија:Тузи
Категорија:Населени места во Црна Гора
Категорија:Албански населби во Црна Гора
Средница

**Средница** — река во Македонија, сместена на планината Бабуна.

Тече низ селото Габровник, пред да се влие во реката Брезица, која потоа се влива во Бабуна.

## Поврзано
* Габровник
* Бабуна

## Надворешни врски

Категорија:Габровник
Категорија:Реки во Македонија
Темна материја

[мини|Теоретско моделирање на податоците од [Голем хадронски судирач|Големиот хадронски судирач: сигнатура на Хигсовиот бозон при судир на протони, кои се распаѓаат на млазови од хадрони и електрони.]]
**Темна материја** — поим од астрофизиката и космологијата, кој означува материја со непознат состав, која е недостапна за набљудување со современите методи, бидејќи не зрачи и не одбива светлина. За постоењето на темната материја се заклучува од посредни податоци, добиени од нејзиното гравитациско влијание врз видливата материја.

## Вовед
Поимот „темна материја“ настанува поради потребата да се објасни огромната разлика меѓу вкупното количество материја, пресметано врз основа на гравитациските сили, и количеството светлечка материја, пронајдено со непосредни набљудувања. Масата на светлечката материја е недоволна за да се објаснат следниве појави:

* брзината на вртење на галаксиите околу нивните сопствени центри и околу центрите на галактичките јата;
* гравитациските леќи од галактичките јата (на пр., јатото „Куршум“);
* температурната распределба на жешкиот гас во галаксиите и јатата.

Темната материја игра клучна улога во структурата на вселената и образувањето на материја по Големата експлозија, и влијае мерливо врз анизотропијата на реликтовото зрачење. Постоењето на темната материја решава низа проблеми во теоријата на Големата експлозија.

Составот на темната материја не е познат. Можно е таа да се состои од нови елементарни честички, како вимпови, аксиони и обични или тешки неутрина. Исто така, можно е да е составена од астрономски тела како џуџести ѕвезди и планети — обично масивни компактни тела од ореол; облаци од несветлечки гас.

Современите докази најубедливо укажуваат на моделите во кои главната состојка на темната материја е нов вид честички, општо наречени небарионска темна материја.

Масата на темната материја е поголема од масата на видливата материја. Денес, густината на обичните бариони и фотони во вселената се проценува на 1 атом на водород на кубен метар простор. Видливи се само околу 4 % од вкупната густина на енергијата на вселената, а остатокот се проценува посредно, преку неговото гравитациско влијание. Се претпоставува дека темната материја е околу 22 %, а останатите 74 % се состојат од темна енергија — уште една почудна, рамномерно распределена состојка во вселената. Тешко набљудуваната барионска материја придонесува за масата на темната материја, но тоа е само мал дел.

Определувањето на природата на оваа маса што недостига е еден од најважните проблеми на современата космологија и квантната физика. Според некои научници, имињата „темна материја“ и „темна енергија“ се само израз на нашето незнаење за ова прашање — исто како натписот *Тerra incognita* на белите полиња на древните карти.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
Категорија:Темна материја
Категорија:Небесна механика
Категорија:Големоразмерна структура на вселената
Категорија:Физика по стандардниот модел
Категорија:Егзотична материја
Категорија:Концепти во астрономијата
Категорија:Нерешени проблеми во астрономијата
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Македонија (Алабама)

**Македонија** () — населено место без администривен статус во сојузна држава Алабама, САД. Според пописот од 2020 година имало 241 жител.

## Демографија
### Расен состав

## Поврзано
* Античка Македонија
* Алабама

## Наводи

## Надворешни врски
Македонија (Алабама) 

Категорија:Населени места во САД
Категорија:Алабама
Сукобин

**Сукобин** () e населено место во општината Улцињ, Црна Гора. Според пописот од 2023 година имало 359 жители. Селото е албанско. Од Сукобин потекнува косовски политичар и премиер Албин Курти.

## Поврзано
* Улцињ

## Наводи

Категорија:Улцињ
Категорија:Населени места во Црна Гора
Категорија:Албански населби во Црна Гора
Меморијален музеј на ОЗНА

**Меморијален музеј на ОЗНА** или **Спомен-куќа на ОЗНА** — музеј и спомен-куќа во селото Горно Врановци, Македонија.

Музејот бил посветен за работата на контраразузнавачката служба ОЗНА во периодот на Демократска Федерална Македонија. Истиот повеќе не работи и куќата е во лоша состојба.

## Историја

Куќата заедно со останатите спомен-куќи во Горно Врановци била реновирана и на 11 октомври 1984 година биле отворени како музеи од страна на тогашниот член на претседателството на СФРЈ, Лазар Мојсов.

Куќата е во сопственост на Министерството за внатрешни работи и најмалку од 2010 година е затворена за јавноста.

## Архитектура

Спомен-куќата има еден кат, оградена е со висок ѕид.

## Галерија


Податотека:Меморијален музеј на ОЗНА во Горно Врановци 2.jpg|
Податотека:Меморијален музеј на ОЗНА во Горно Врановци 3.jpg|
Податотека:Меморијален музеј на ОЗНА во Горно Врановци 4.jpg|


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Горно Врановци
ОЗНА
Боб Лазар

**Роберт Скот Лазар** (; р. Флорида, САД, 26 јануари 1959 г.) — американски писател, претприемач и конспиролог, кој тврдел дека работел како физичар и инженер на антигравитациски реактор на летечка чинија во тајниот објект „S-4“ во Невада, во близина на Област 51.

Се здобил со широка популарност во ноември 1989 г., давајќи телевизиско интервју за Џорџ Кнап на телевизискиот канал KLAS. Во следните децении, неговите тврдења биле побиени.

## Тврдењата на Лазар
Лазар тврди дека го запознал Едвард Телер кога работел во Лос Аламос, и дека Телер го препорачал за работа во EG&G, по што Лазар се преселил во Лас Вегас.

Исто така, Лазар тврди дека од Лас Вегас го однеле во Областа 51, каде што во хангар се наоѓале девет „летечки чинии“. Боб раскажал дека работел на една „летечка чинија“ и учествувал во експериментални летови со неа. Според него, внатре имало три нивоа, влезот водел на средното, а на горното не му било дозволено. Во „чинијата“ видел три мали седишта, кои биле едно со облогата, како да биле излеани во еден калап. Подолу се наоѓал антигравитациски реактор, кој бил непознат на Земјата, многу тежок, стабилен елемент со атомски број 115. (Во 2003 г., овој хемиски елемент бил синтетизиран во забрзувач и во 2015 г. го добил името московиум, кој има само краткотрајни изотопи.) Според Лазар, елементот 115 е метал, има портокалова боја и е гориво на уред што создава повеќе енергија отколку атомска бомба.

Боб ја мразел оваа работа поради заплашувањето, многуте тајни што не можел да ги дознае и заканите за живот. За време на одмор, тој решил да ги однесе пријателите на место во близина на базата. Ноќе, тие внимателно можеле да ги набљудуваат светлата. Меѓутоа, на крајот, стражарите ги фатиле. Боб дошол до заклучок дека мора да се појави на телевизија, поради што ќе биде потешко да го „ликвидираат“.

## Критика
Лазар тврди дека се стекнал со диплома на Масачусетскиот технолошки институт и на Калифорнискиот технолошки институт, но и двата институти го негираат тоа. Никој не се сеќава на него во универзитетските кампуси, го нема на ниту една слика.

Едвард Телер негирал дека некогаш го познавал Лазар. Можеби Лазар и работел во Лос Аламос, но таму има многу научници.

Администрацијата на Лос Аламос негира дека некогаш го ангажирала Боб на работа, меѓутоа, Боб водел новинари низ неа, покажувајќи сѐ како во сопствен дом.

Д-р Дејвид Л. Морган тврди дека во знаењето на Лазар има значителни празнини. Според неговите зборови, пронајдоците на Лазар се во спротивност со законите на физиката. Меѓутоа, Боб Лазар постојано ги аргументирал своите тврдења, потпирајќи се не само на сопствените истражувања, туку и на општо познати и експериментално потврдени теории.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Interview and document repository
Македонија (Илиноис)

**Македонија** () — населено место во сојузна држава Илиноис, САД. Според пописот од 2020 година имало 30 жители. Местото било наречено по Античка Македонија.

## Поврзано
* Античка Македонија
* Илиноис

## Наводи

Категорија:Населени места во САД
Категорија:Илиноис
Цистерна

[мини|Португалска цистерна, Ел Џадида, [Мароко]]
**Цистерна** ( — „сад за вода“*,* старолатински: *cista* — „кутија“, старогрчки: *κίστη* — „кошница“) — затворен резервоар (сад), првично за течности, а сега и за насипни материи. Тоа е водосклад изграден во земјата, со водонепропустливи ѕидови и дно, а исто така и подземен резервоар за собирање и складирање на дождовна вода. Познати се уште од библиските и античките времиња.

## Потекло
[лево|мини|245x245пкс|Древна будистичка цистерна, изделкана во карпите, [Индија.]]
Водоотпорни цистерни од гипс во подовите на куќите се среќаваат во неолитските села на Левантот, а кон крајот на четвртото илјадалетие пр. н. е., цистерните веќе се животоважни елементи на техниките за управување со водите што се појавувале во земјоделските општества, кои се наоѓаат во суви области.

Во текот на средниот век во Европа, често се граделе цистерни во замоци на ридови, особено во оние каде што не можеле да се ископаат доволно длабоки бунари. Се користеле два вида: резервоарна цистерна и филтер-цистерна. Кај филтер-цистерните, водата минува низ филтер од песок и се собира во цистерната. Филтерот ја прочистува дождовната вода и ја снабдува со минерали.

## Современост
Во современиот македонски јазик, поимот „цистерна“ означува разновидни резервоари за превоз и складирање на најразлични течни или насипни материи. Како по правило, современите цистерни се изработуваат од метал или камен и имаат облик близок до цилиндар (вклучувајќи облик на прав кружен или елиптичен цилиндар, и др.).

Основните видови современи цистерни се:

* Автоцистерни — цистерни на автомобилска шасија (камион-цистерна);
* Железнички цистерни — вид железнички подвижен состав, цистерни на железничка шасија (вагон-цистерна);
* Контејнер-цистерна (ИСО-контејнер) — мултимодална превозна единица, наменета за превоз на содржината со три видови превоз: поморски (речен), железнички и патен;
* Стационарни цистерни — изработени од бетон, армиран бетон, челик, алуминиумски легури и други материјали, подземни, вдлабнати и надземни складишта, кои, по правило, се опремени со уреди за контрола на состојбата на производот, уреди за полнење и празнење.

## Наводи

## Надворешни врски

* Old House Web

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Водозаштеда
Категорија:Санитарии
Категорија:Водоснабдување
Категорија:Латинизми
Никола Тонџоров

**Никола Христович Тонџоров** (околу 1806 - 1876) е бугарски преродбеник, просветен деец и учител.

## Биографија
Роден е во градот Самоков, тогаш во Отоманската Империја. Потекнува од занаетчиско семејство, а негов брат е Димитар Тонџоров, учител во Пловдив, Копривштица, Самоков, Брезник и Батак, каде што е убиен за време на Априлското востание. Друг негов роднина е Иван Алексиев Тонџоров, протестантски пастор и проповедник, соработник на списанието „Зорница“, весникот „Македонија“ и други.

Никола Тонџоров учи во родниот град меѓу 1826 и 1827 година кај Неофит Рилски, со кого подоцна одржува пријателски односи и му испраќа собрани народни песни. Во Букурешт ја совладува взаимоучителната метода. Од јануари 1835 година предава во Свиштов. Истата година отвора взаимоучително училиште во Самоков, каде што предава до 1843 година. Предава во Пловдив меѓу 1844 и 1846 година, во Ќустендил во 1847–1848 и 1849–1850 година. Го забрзува создавањето на взаимоучителното училиште, го опремува со клупи, взаимоучителни табли (66 парчиња), црна табла, катедра за учителот. Во 1850 година отвора ново световно училиште, во кое се запишуваат учениците што го завршиле Взаимоучителното училиште. Воведува нови предмети: историја, географија, животопис, благонравие, катехизис, граматика, грчки јазик, сметање и гимнастика. Предава по нова методика – класно-урочна. Воведува и свечени годишни испити (испитувањето), кои на почетокот се одржуваат на 30 јануари. Раководи со двете училишта и е нарекуван главен учител. Од способните ученици подготвува свои помошници (подидаскали) за Взаимоучителното училиште и за помалку значајните предмети во класното училиште. Турците го прогласуваат за „московец“ (поради гимнастиката, во која гледале воена подготовка на учениците), и е принуден предвреме да го напушти градот. Меѓу 1850 и 1852 година предава во Велес.

Загина во Батак, каде што го затекнува Априлското востание од 1876 година. Негови ученици се истакнатите преродбеници Јордан Хаџиконстантинов Џинот, Натанаил Охридски, Синесиј Скопски, Агапиј Војнов, Рајко Жинзифов.

Категорија:Бугарски просветни дејци
Будза

**Будза** () е населено место во општината Тузи, Црна Гора. Според пописот од 2023 година имало 24 жители. Селото е албанско.

## Поврзано
* Тузи
* Албанци

## Наводи

Категорија:Тузи
Категорија:Населени места во Црна Гора
Категорија:Албански населби во Црна Гора
Jim Beam

**Jim Beam** (се изговара: *Џим Бим*) — американска марка на бурбон, која се произведува во Клермонт, Кентаки. Таа е една од најпродаваните бурбони во светот.

Од 1795 г. (со прекин за време на сувиот закон), седум поколенија од семејството Бим се занимавале со производство на виски за компанијата што ја произведува оваа марка. Името на марката Jim Beam се појавило во 1943 г. во чест на Џејмс Б. Бим, кој го обновил бизнисот по завршувањето на сувиот закон. Претходно, марката била произведувана од семејството Бим, а потоа му припаѓала на холдингот Fortune Brands, но во 2014 г. била купена од компанијата Suntory.

Под марката Jim Beam се продаваат неколку видови бурбон и виски, како и некои други алкохолни пијалаци.

## Производители

* Фреди Ное (1988—)
* Фред Ное (1957—)
* Џери Далтон (1998 — 2007)
* Фред Букер Ное II (1929 — 2004)
* Т. Џеремаја Бим (1899 — 1977)
* Џејмс Б. Бим (1864 — 1947)
* Дејвид М. Бим (1833 — 1913)
* Дејвид Бим (1802 — 1854)
* Џејкоб Бим (1760 — 1834)

## Наводи

## Надворешни врски

* Матична страница

Категорија:Алкохолни пијалаци
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Плач (филм од 2016)

**Плач** (, ) — јужнокорејски филм на ужасите од 2016 г., напишан и режиран од На Хонг Џин, со главни улоги: Квак До Вон, Хванг Џунг Мин и Чун Ву Хи.

Филмот се сосредоточува на полицаец што истражува серија таинствени убиства и болести во едно оддалечено корејско село, со цел да ја спаси својата ќерка. Филмот имал и трговски и критички успех.

## Содржина
Во селцето Коксонг во Јужна Кореја, полицаецот Џонг Ку истражува необични убиства предизвикани од таинствена болест. Неговиот партнер пренесува озборувања дека еден Јапонец, кој живее во осамена куќа во планините, би можел да биде зол дух одговорен за болеста. Џонг Ку одлучува да го посети странецот заедно со својот партнер и еден млад свештеник што зборува јапонски.

Таму наоѓаат олтар со глава на коза, слики на ѕидовите од починатите заразени луѓе и стражарско куче што ги напаѓа и им го спречува заминувањето сѐ додека не пристигне странецот. Џонг Ку пронаоѓа една чевла од неговата сакана ќерка, Хјо Џин, во куќата на странецот, и набргу и таа се разболува. Неговата свекрва го повикува шаманот Ил Гванг за да ја спаси нејзината внука, додека една загадочна жена му кажува на Џонг Ку дека странецот е одговорен.

Кој би можел да биде демонот што ја носи болеста во Коксонг?

## Улоги

|-
|Квак До Вон
|Џонг Ку
|-
|Хванг Џунг Мин
|Ил Гванг
|-
|Ким Хван Хи
|Хјо Џин
|}

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Јужнокорејски филмови
Категорија:Филмови од 2016 година
Категорија:Филмови на корејски јазик
Категорија:Филмови на 20th Century Fox
Категорија:Филмови за демони
Синсинати

**Синсинати** — град во американската држава Охајо и седиште на округот Хамилтон во управната поделба на таа државата. Се наоѓа на устието на реките Ликинг и Охајо, а втората е исто така и граница со Кентаки. Со население од приближно 300.000 жители (според податоците од 2019 година), Синсинати е трет по големина град во Охајо, а пошироката метрополитенска област, која ги вклучува и окрузите во соседните Кентаки и Индијана, брои над два милиони луѓе, што го прави најголемата урбана област во Охајо.

Познат е како економско и културно средиште на областа, со разновиден производствен и услужен сектор, големо пристаниште за јаглен и близина на меѓународен аеродром. Синсинати е дом на една од најстарите оперски куќи во земјата, симфониски оркестар и неколку високообразовни установи, вклучувајќи го и месниот универзитет.

Првите потомци на европските доселеници се населиле во областа на денешен Синсинати во 1788 година, а Форт Вашингтон бил изграден следната година. На почетокот на 19 век, тој станал важен како речно пристаниште, добивајќи го прекарот „Поркополис“ поради неговата брза активност за пакување свинско месо. Во годините пред Американската граѓанска војна, таму живееле голем број германски и ирски имигранти. Историски поврзан со Југот, брзо се развил по војната како раскрсница за трговски патишта помеѓу Северот и Југот. Во 1937 година, силна поплава ги опустошила низинските области, што довело до изградба на брани за поплави. Од 20 век, има зголемување на процентот на црно население и тренд на миграција од внатрешниот градски регион кон предградијата. 

Синсинати е родно место на Вилијам Хауард Тафт, 27-миот претседател на Соединетите Американски Држави, и има јавна уметничка збирка што му е нему посветена. Куќата на Хариет Бичер Стоу, која живеела тука некое време, е исто така отворена за јавноста.

## Наводи

## Литература
* 

## Надворешни врски
* Матична страница
* Паркови во Синсинати – Официјално мрежно место на јавните паркови на градот Синсинати
* Синсинати, САД: Официјална туристичка и посетителска страница
* Аделина Пати и Оскар Вајлд во Синсинати 1882 година

Категорија:Градови во Охајо
Категорија:Синсинати
Огнен Стефановски

**Огнен Стефановски** (роден на 14 септември 2004 г.) — македонски атлетичар што се натпреварува во десетобој.

Стефановски е актуелен рекордер на Македонија во дисциплините скок со стап, десетобој и седмобој во сала.

## Кариера
На државното првенство во атлетика во 2024 година, Стефановски станал државен шампион на 110 метри со пречки, со време од 16.08 секунди.

Стефановски поставил нов македонски рекорд во седмобој во сала од 4879 поени на националното првенство на Хрватска во февруари 2025 година.

На Европското екипно првенство 2025 - трета дивизија во јуни 2025 година во Марибор, Словенија, Стефанoвски поставил нов македонски рекорд во скок со стап, прескокнувајќи 4,05 метри со што успеал да го собори рекордот од 3,90 метри поставен од Владимир Карер во 1968 година.

На Европското првенство до 23 години во Берген, Норвешка во 2025 година, Стефановски постигнал резултат од 6648 поени во десетобој, со што поставил нов македонски рекорд, подобрувајќи го претходниот најдобар резултат од 6521 поен, кој исто така бил во негова сопственост.

## Лични рекорди

## Признанија
*Најдобар македонски атлетичар во младинска категорија (2022, 2023)

## Наводи

## Надворешни врски
*Огнен Стефановски на worldathletics.org
*Огнен Стефановски на european-athletics.com

Категорија:Македонски атлетичари
Нескротлив (ТВ-серија)

***Нескротлив*** () — американска детективска телевизиска серија наменета за Netflix. Дејството се одвива во Националниот парк Јосемити, а главните улоги ги толкуваат Ерик Бана, Лили Сантјаго, Розмари Девит и Сем Нил.

Објавена е на 17 јули 2025 г. на Netflix, а во јули истата година, серијата била обновена за втора сезона.

## Содржина
Во огромното пространство на Националниот парк Јосемити, смртта на една жена привлекува федерален агент во беззаконска област, каде што природата не почитува никакви правила освен своите.

## Улоги

|-
|Ерик Бана
|Кајл Тарнер
|-
|Сем Нил
|Пол Сутер
|-
|Вилсон Бетел
|Шејн Магвајер
|-
|Лили Сантјаго
|Наја Васкес
|-
|Розмари Девит
|Џил Бодвин
|}

## Производство
Во март 2024 г., било објавено дека компаниите Warner Bros. Television и John Wells Productions започнале со производство на минисерија по сценарио на Марк Л. Смит и Ел Смит. За главна улога бил потврден Ерик Бана.

Во јуни 2024 г., на глумечкиот состав му се приклучиле Сем Нил, Лили Сантјаго, Розмари Девит и Вилсон Бетел.

Снимањето започнало во Ванкувер (Британска Колумбија, Канада) во јуни 2024 г. Во август 2024 г., снимањето се одвивало во паркот Чип Кер во Порт Муди.

Телевизиската серија била објавена на преносната платформа Netflix на 17 јули 2025 г. Првично била замислена како минисерија, но на 29 јули 2025 г. била продолжена за втора сезона.

## Наводи

## Надворешни врски

* Нескротлив на Netflix__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Американски телевизиски трилери
Категорија:Оригинални програми на Netflix
Јоаким Скопски

**Јоаким** () — скопски митрополит во периодот од 1843 до 1868 година.

## Животопис
За време на овој скопски митрополит била изградена црквата „Свети Спас“ во село Драчево, а било изградено и ново училиште при соборната црква „Пресвета Богородица“. Училиштето располагало со библиотека со околу 500 книги донација од скопјанецот Костадин Икономов. Овој скопски митрополит ќе остане запомнет и по тоа што во 1858 година, лично богослужел на празникот во спомен на светите браќа Кирил и Методиј (24 мај). Претходно ова не го направил ниту еден висок клирик на Константинополската патријаршија во Скопската епархија.

Покрај овие позитивни работи кои се случиле во време на владичествувањето на Јоаким, во практика неговиот престој во Скопје се поклопува со кулминацијата на македонскиот црковно-преродбенски процес во Скопската епархија. Ова особено се манифестира во последното десетлетие од неговото владичествување во Скопје. Имено, во овој период населението ултимативно барало воведување на црковнословенскиот јазик во богослуженијата, а на народниот јазик во училиштата. Митрополитот Јоаким иако се чини дека се обидувал да ги исполни барањата на наслението, сепак во практика, како клирик на Константинополската патријаршија морал да ги брани и нејзините интереси: на сета територија под нејзина јурисдикација да се говори и богослужи на грчки јазик и да се наметнува грчката култура. Како манифестација на ова е и бркањето на Јордан Хаџи Константинов-Џинот (1857) од Скопје. Во 1860 година митрополитот Јоаким наредил да се отстрани сета литература која не е на грчки јазик од црквите и училиштата. По ова, населението одлучило да не му дава владичнина (1860), а наредната година, на 16 март 1861 година тоа ги заменило грчките со словенски книги и се заканило дека ќе стапи во унија со Римокатоличката црква доколку митрополитот не престане со спроведувањето на константинополската политика. Во 1862 било свикано и општонародно собрание на Скопската епархија на кое се разгледувала работата на митрополитот и на истото било одлучено владичнината да изнесува 120.000 гроша.

Митрополитот Јоаким починал во Скопје на 25 февруари 1868 година и бил погребан во дворот на соборниот храм „Пресвета Богородица“ во Скопје.

## Литература
* 

## Надворешни врски

Категорија:Скопски митрополити
Гулабова пошта

мини|Гулаби со прикачени пораки
**Гулабова пошта** — користење на гулаби со способност за самоориентација за пренесување пораки. Гулабите биле ефективни курири поради нивната природна способност за самонавигација. Тие биле превезувани до оддалечено местоназначение во кафези, пораки се прикачувале на гулабите, а потоа се пуштале да се вратат дома, каде што примачот можел да ја прочита пораката. Гулабовата пошта се користела на многу места низ светот. Поштенските гулаби исто така се користеле со голем ефект во воени ситуации и во тој случај биле нарекувани воени гулаби.

## Рана историја
Како начин за општење, гулабовата пошта веројатно е стара колку и Старите Персијци, од кои веројатно потекнува уметноста на обучување на птици. Римјаните користеле поштенски гулаби за да ѝ помагаат на својата војска пред повеќе од 2000 години. Фронтин рекол дека Јулиј Цезар користел гулаби како гласници при освојувањето на Галија. На овој начин, Грците ги пренесувале имињата на победниците на Олимписките игри во своите различни градови.

До XII век, поштенски гулаби се користеле и во Багдад. Капеланот на морнарицата Хенри Теонџ (1621 — 1690) во својот дневник опишува редовна служба на гулабова пошта, чии услуги ги користеле трговци и која функционирала меѓу градовите Искендерун и Алепо во Левант.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Историја на поштата
Категорија:Историја на телекомуникациите
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Паисиј Скопски

**Паисиј** () — скопски митрополит во периодот од 1868 до 1891 година.

## Биографија
Роден е во Негуш во 1806 година. Пајсиј во 1848 година бил поставен во Врање како администратор-ѓакон на скопскиот митрополит Јоаким. Во 1852 година бил посветен за хороепископ на Врање, должност што ја вршел до 1865 година. Во 1865 година бил поставен за митрополит на Рушчук (денес Русе, Бугарија), каде не сакале да го примат, па се вртил во Врање. 

### Скопски митрополит
На 8 април (стар стил 25 февруари) 1868 година бил поставен за митрополит во Скопје. Отпорот на скопското население кон митрополитот Паисиј, но и воопшто кон Константинополската патријаршија кулминирале на 27 септември 1869 година кога, на таканареченото *Крстовденско собрание*, населението на Скопје донело решение со кое Скопската црковно-училишна општина се откажува од јуриздикцијата на Константинополската патријаршија и од епископот поставен од неа.

Откажувањето од јурисдикцијата на Константинополската патријаршија во практика значело дека Скопската црковно-училишна општина одбрала да биде во шизма со Црквата се до исполнувањето на нејзините барања: домороден висок и низок клер во епархијата, домородни епитропи, црковнословенски јазик во црквите и народен во училиштата. Ваквиот черкор на Скопјани не бил историски преседан, постапки како оваа и слични веќе биле практикувани низ цела Македонија.

## Белешки

## Наводи

### Литература
* 

## Надворешни врски

Категорија:Скопски митрополити
Категорија:Починати во 1892 година
Котрабудан

**Котрабудан** () е населено место во општината Тузи, Црна Гора. Според пописот од 2023 година имало 131
жител. Селото е албанско.

## Поврзано
* Тузи
* Албанци

## Наводи

Категорија:Тузи
Категорија:Населени места во Црна Гора
Категорија:Албански населби во Црна Гора
Лублинска унија

**Лублинската унија** (пол. Unia lubelska, литв. Liublino unija), потпишана на 1 јули 1569 година во Лублин, Полска, е историски акт со кој се создаде Полско-литванската заедница, една од најголемите држави во Европа во тоа време. Оваа унија ја замени дотогашната персонална унија меѓу Кралството Полска и Големото Војводство Литванија, воспоставена во 1385 година со бракот на полската принцеза Јадвига и литванскиот кнез Јогајла, со реална унија и изборна монархија.

Категорија:Полско-литвански сојуз
Друштво на српската словесност

мини|Првата страна од Уставот на Друштвото на српската словесност
**Друштвото на српската словесност** (ДСС, првобитно: Дружтво Србске Словесности) е основано на 7/19 ноември 1841 година, со потврда од кнезот Михајло Обреновиќ. Основачи биле Јован Стерија Поповиќ и Атанасије Николиќ, а меѓу првите членови биле Димитрије Исаиловиќ, Стефан Марковиќ, Јован Стејиќ, Димитрије П. Тирол, Симo Милутиновиќ Сарајлија и Исидор Стојановиќ. Целта на друштвото била ширење на науката на српски јазик и усовршување на српскиот народен јазик.

Друштвото се обидело да го реши прашањето за правописот, усвојувајќи азбука од 35 букви, и издало неколку книги, вклучувајќи значајни дела во „*Гласник на Друштвото на српската словесност*“ (17 тома, 1847–1863), како „*Српски историски споменици од Млетачкиот архив*“ на Јанко Шафарик и хрисовуљите на цар Стефан Душан. Иако соработувало во укинувањето на забраната за Вуковиот правопис, не придонело значително за унапредување на јазикот, а првите текстови со Вуковиот правопис ги објавувал Ѓура Даничиќ.

Работата на Друштвото била прекината од август 1842 до август 1844 година поради немири во земјата. Либералите во 1864 година се обиделе да го искористат Друштвото за промоција на либерални идеи, предлагајќи ги Џузепе Гарибалди и синот на Александар Херцен за членови, што предизвикало конфликт со министерот за просвета Коста Цукиќ. Поради тоа, кнезот Михаило на 27 јануари 1864 година го укинал Друштвото, а на 29 јули истата година било обновено како Српско учено друштво.

Друштвото придонело за депровинцијализација и европеизација на српската наука и култура, поставувајќи ги темелите за подоцнежната Српска академија на науките и уметностите.

Категорија:Кнежевство Србија
Категорија:Српска академија на науките и уметностите
Васил Чолаков

мини|Васил Чолаков
**Васил Чолаков** (1828–?) бил бугарски свештеник, фолклорист, издавач, книжевник, етнограф, библиограф и нумизмат.

## Ран живот и образование
Васил Чолаков е роден во 1828 година во Панаѓуриште, град познат по својата богата културна и просветна традиција. Неговиот образовен пат започнал во родниот град, каде ги стекнал основните знаења. На млада возраст, во периодот од 1838 до 1843 година, бил ученик и послушник на познатиот бугарски просветител Неофит Рилски во Рилскиот манастир. Ова искуство го вовело во светот на книжевноста, духовноста и собирањето на културно наследство.

Потоа, Чолаков го продолжил своето образование во Пловдив, каде учел во грчко средно училиште. Во 1848 година заминал во Киев, каде се запишал во духовна семинарија, а подоцна студирал на Духовната академија во Москва. Овие години во Русија му овозможиле не само теолошко, туку и широко хуманистичко образование, кое подоцна го применил во својата работа како фолклорист и етнограф.

## Кариера и придонеси

### Фолклористичка и етнографска дејност
Васил Чолаков е особено познат по својата работа во собирањето и зачувувањето на бугарскиот фолклор. Неговата страст кон народните песни, обичаи и умотворенија го направила еден од клучните собирачи на фолклорно богатство во 19 век. Еден од неговите значајни придонеси е соработката со Константин Миладинов, на кого му предал голем број бугарски народни песни. Овие песни биле вклучени во значајниот зборник „''Бѫлгарски народни пѣсни''“ (1861), составен од браќата Миладинови, кој одиграл клучна улога во зачувувањето на народното македонско и бугарско културно наследство.

Во 1859 година, додека бил во Рилскиот манастир, Чолаков направил каталог на стари ракописи, евангелија и житија. Овој каталог бил важен за зачувување на средновековното книжевно наследство и покажува негов интерес кон историјата и културата на неговиот народ.

### Образовна и културна активност
По враќањето во Панаѓуриште во 1863 година, Чолаков станал учител и активно работел на унапредување на образованието во регионот. Неговата просветна дејност била насочена кон подигање на културното и интелектуално ниво на локалното население. Тој бил еден од иницијаторите за основање на читалиштето во Панаѓуриште, кое станало центар за културни и просветни активности.

Во 1872 година, Чолаков го издал „Български народен зборник“ во Болград, дело во кое биле собрани народни песни, приказни и други фолклорни материјали. Ова издание е доказ за неговата посветеност на зачувувањето на бугарската народна култура.

### Публицистичка дејност
Чолаков бил активен и во публицистиката, соработувајќи со повеќе весници и списанија, меѓу кои „*Български книжици*“, „*Читалище*“, „*България*“ и „*Македония*“. Неговите текстови често се фокусирале на културни, образовни и општествени теми. Тој, исто така, одржувал кореспонденција со истакнати личности од тоа време, како Најден Геров, со што придонел за размена на идеи и зајакнување на културните врски.

Категорија:Бугарски просветни дејци
Светска недела на доењето

**Светска недела на доењето** (англиски: *World Breastfeeding Week*) — глобален координиран настан што се одржува во над 170 земји секоја година од 1 до 7 август, организиран од Светската асоцијација за доење (WABA), Светската здравствена организација (СЗО) и УНИЦЕФ.

Целта на Светската недела на доењето е да се промовира доењето со цел подобрување на здравјето на децата и на жените. Доењето е единствен процес кој обезбедува идеална исхрана за доенчињата и придонесува за нивниот здрав раст и развој; ја намалува зачестеноста и тежината на заразните болести, со што се намалува морбидитетот и смртноста кај доенчињата. Придонесува за здравјето на жените со намалување на ризикот од рак на дојка и рак на јајниците и со зголемување на времето помеѓу бременостите. Обезбедува друштвени и економски придобивки за семејството и заедницата и им дава на повеќето жени чувство на задоволство кога успеваат во доењето. Овие придобивки се зголемуваат со зголемено исклучиво доење во текот на првите шест месеци од животот на детето, а потоа со подолго траење на доењето со воведување на разновидна исхрана, поради што Светската здравствена организација препорачува исклучиво доење, кое започнува во првиот час од раѓањето и продолжува додека детето не наполни шест месеци. Исклучивото доење значи дека на доенчето не му се дава друг пијалак или храна и дека доенчето треба да се дои често и неограничено (доење по потреба). Светската здравствена организација препорачува доењето да се продолжи најмалку две години и понатаму, со додавање на друга, разновидна храна.

## Историја
Светската алијанса за доење (WABA), организацијата што ја координира Светската недела на доење, е основана на 14 февруари 1991 година со цел повторно воспоставување глобална култура на доење и обезбедување поддршка на доењето. Нејзината работа се заснова на акциониот план на Декларацијата за заштита, поддршка и промоција на доењето (позната како *Декларација Иноченти*) која била усвоена на 1 август 1990 година во Фиренца, Италија. WABA првпат ја обележила Светската недела на доењето во 1992 година со темата Иницијатива „Родилиште - пријател на децата“ (BFHI). Иако првичната идеја била да се прославува доењето само еден ден во годината, подоцна се развил во настан што трае една недела.

Секоја година, WABA објавува годишна тема и специфични цели на кампањата, а од 2016 година, темите и специфичните цели на Светската недела на доењето се усогласени со Целите за одржлив развој на ООН.

## Цели на Светската недела на доењето
Целите на одбележувањето на Светската недела на доењето се:

* да ја информира јавноста за важноста на избраната тема,
* да се обезбеди/засили важноста на темата како одговорност на јавното здравје,
* да ги поврзува поединците и организациите за да постигнат поголемо влијание,
* да поттикнува дејствување околу избрани теми и поврзани прашања.

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* Светска недела на доењето 2025 на pedijatar.mk

Категорија:Здравствена заштита
Категорија:Доење
Категорија:Жена
Категорија:Настани во август
Доротеј Спасов

мини|десно|Митрополит Доротеј
**Доротеј** е роден во 1830 година како **Дончо Иванов Спасов** во Копривштица. Во 1847 година бил замонашен во Хиландарскиот манастир на Света Гора, а во 1850 бил поставен за протосингел на Врачанскиот манастир и таксидиот во градот Плевен. Во април 1861 година бил избран за Софиски митрополит, а од 1872 до 1875 година бил првиот Скопски егзархиски митрополит. Починал во Истанбул на 15 август 1875 година.

## Софиски митрополит
Во април 1861 година Доротеј бил поставен за Софиски митрополит на место дотогашниот Гедеон, кој бил сменет бидејќи ја отфрлил јуриздикцијата на Цариградската патријаршија и на богослуженијата повеќе не го спомнувал Цариградскиот патријарх, туку султанот и Иларион Макариополски. Како клерик на Константинополската патријаршија, но и како последица од неговиот дотогашен однос кон населението, во Софија не сакале да го примат.

Кога на 15 јуни 1861 година пристигнал во Софија, не само што имало бунт туку населението не му дозволило ниту да влезе во Митрополијата. Поради ова реагирала турската власт и двајцата претставници на населението во меџлисот: Хаџи Иван и Панчо Антов, како и неколку повидни граѓани биле уапсени. Уапсените лица биле ослободени дури откако изјавиле дека веќе нема да се бунтуваат против епископот. Покрај населението и дел од манастирите низ епархијата не му дозволувале да престојува во нив.

Кон крајот од годината (14 декември 1861) Софијци успеале да го истераат од Софија. По неговото пристигнување во Истанбул тој имал средби со претставници на Исусовиот орден на Римокатоличката црква. По три години (16 јули 1864 година) тој повторно се вратил во Софиската епархија, но не во Софија, туку во градот Берковица. Имено, во Софија секоја година на празникот свети Никола го славеле и изгонувањето на Доротеј од градот.

## Литература
* 

Категорија:Скопски митрополити
Јосиф Цвијовиќ

мини|Митрополит Јосиф
**Јосиф Цвијовиќ** (28 август 1878, Дрежник – 3 јули 1957, Белград) бил српски православен свештеник, епископ битолски (1920–1931) и митрополит скопски (1932–1957).

## Биографија
Роден е во село Дрежник кај Ужице, од родителите Крста и Јелисавета (Љубисавка). Основно образование завршил во Пожега, шест класа гимназија во Ужице, а православна богословија во Белград. Во 1902 година се оженил со ќерката на свештеникот Симе Ѓуриќ, Милева, но останал вдовец во 1906 година. Истата година станал ѓакон (15 септември 1903), а потоа свештеник (1 октомври 1903) во парохиите Маковиште и Драгојевац. Во 1913 година се замонашил во манастирот Рача.

Студирал на Духовната академија во Киев, каде што во 1912 година магистрирал со теза на тема „Улогата на српското свештенство во ослободувањето на својот народ“. По враќањето во Србија, предавал во Богословијата во Белград и управувал со Монашката школа во манастирот Рача. Учествувал во Балканските војни и Првата светска војна како воен свештеник и четник во одредот на војводата Вук.
лево|мини|Владиката Јосиф во Битола
Во 1920 година бил избран за епископ битолски, а во 1932 година за митрополит скопски. Во периодот 1930–1931, заедно со Јустин Поповиќ, бил испратен во Прикарпатска Русија за да помогне во враќањето на православните верници од унијатството. За време на Втората светска војна, организирал тим на Српската православна црква за соработка со Комесаријатот за бегалци. По војната, комунистичките власти му забраниле да се врати во Скопје, па управувал со дел од Скопската епархија од Врање, од каде подоцна бил протеран. Во 1945–1946 година бил администратор на Црногорско-приморската митрополија, а во 1950 година бил уапсен и притворен без судење, делумно во манастирот Жича. Од 1951 до 1953 година бил администратор на Жичката епархија.

По ослободувањето од притвор, живеел во манастирот Ваведење во Белград, каде починал во 1957 година. Погребан е во манастирското гробиште покрај митрополитот загребачки Доситеј. Неговиот живот бил обележан со посветеност на црквата, просветителска дејност и тешки искушенија за време на војните и повоениот период.

Категорија:Скопски митрополити
Категорија:Починати во Белград