open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Јуриј Венелин

**Јуриј Иванович Венелин** (; роден **Георги Хуца**; 22 септември 1802 – 26 март 1839) бил русин славист, фолклорист, етнограф и филолог познат по неговите истражувања на јазикот, историјата и културата на Бугарија.

## Биографија
Венелин е роден во селото Велика Тибава во Субкарпатска Рутенија, Кралство Унгарија (денес во Украина). 

Во 1822 година, Венелин се запишал на Универзитетот во Лавов, каде што го продлабочил своето знаење за словенските јазици и култури. По краток престој во Лавов, тој се преселил во Кишинев, каде што се запознал со јазикот, историјата и културата на бугарските иселеници во Бесарабија. Ова искуство имало клучно влијание врз неговата подоцнежна работа, насочувајќи го кон проучување на бугарскиот народ.

### Преселба во Русија и академска кариера
Во 1825 година, Венелин се преселил во Москва, каде се запишал на Империјалниот Московски Универзитет за да студира медицина. Иако формално студирал медицина, неговите интереси останале насочени кон славистиката, етнографијата и историјата. Во Москва, тој се вклучил во интелектуалните кругови на руските слависти, кои биле под влијание на романтичарскиот национализам и панславистичките идеи на XIX век. Овие идеи го инспирирале да се посвети на проучувањето на словенските народи, особено оние под османска власт.

Во 1830, тој бил испратен од Петербуршката академија на науките во Бугарија под Османлиска власт. Ги посетил бугарските градови Варна, Каварна и Силистра, каде запишал народни песни и приказни, стекнувајќи се со знаење за бугарскиот јазик од прва рака. Во 1836, се запознал со бугарскиот емигрант Васил Априлов во Одеса, со кого водел активна кореспонденција.

Починал во Москва во 1839.

## Дела
* Древние и нынешние болгары в политическом, народописном, историческом и религиозном их отношении к россиянам. Историко-критические изыскания. Т. I. Москва, 1829
* "О характере народных песен у славян задунайских" (1835);
* О зародыше новой болгарской литературы. Москва, 1838
* Влахо-болгарскиe или дако-славянскиe грамоты, собранныe и объясненныe на иждивении Императорской Российской Академии. Санкт-Петербург, 1840
* Древние и нынешние словене в политическом, народописном, историческом и религиозном их отношении к россиянам. Историко-критические изыскания. Т. II. Москва, 1841
* Скандинавомания и еe поклонники или столетние изыскания о варягах. Историко-критическое разсуждение. Москва, 1842
* Критическиe изследованиs об истории болгар, с прихода болгар на Фракийский полуостров до 968 года, или покорения Болгарии Великим князем русским, Святославом. Изданны на иждивении болгарина И. Н. Денкоглу. Москва, 1849
* Древние и нынешние болгары в политическом, народописном, историческом и религиозном их отношении к россиянам. Историко-критические изыскания. Издание второе. Москва, 1856

## Наводи

Категорија:Слависти
Категорија:Починати во Москва
Категорија:Родени во 1802 година
Категорија:Починати во 1839 година
Signore, ascolta!

„***Signore, ascolta!***“ (се изговара: Сињоре, асколта; во превод: „*Господару, слушај!*“) ― арија за сопран во чин една од операта *[[Турандот]]* од Џакомо Пучини. Италијанските стихови ги напишале Џузепе Адами и Ренато Симони.

Таа е отпеана од Лиу (робинка) на принцот Калаф, во кого е тајно вљубена. Лиу ја пее оваа арија и го моли Калаф да не го ризикува својот живот за неговата љубов на убавата, но студена принцеза Турандот, која поставила услов секој маж кој сака да се ожени со неа, прво мора да одговори на нејзините три загатки, а ако не успее, ќе биде обезглавен.

Зборовите на Лиу го допираат срцето на принцот, а тој одговара со „Non piangere, Liù“ („Не плачи, Лиу“).

## Либрето

## Наводи

## Надворешни врски

* , Leona Mitchell
* "Signore, ascolta!", sheet music, 8notes.com site. Посетено на 1 септември 2022.
* Maria Callas video, lyrics and translation, Opera Lady blogspot. Посетено на 1 септември 2022.

Категорија:Композиции во гес-дур
Тихомир Ѓорѓевиќ

мини|200п|десно|Тихомир Ѓорѓевиќ
**Тихомир Ѓорѓевиќ** (Књажевац, 19 февруари 1868 — Белград, 28 мај 1944) — етнолог, фолклорист, историчар и професор на белградскиот универзитет.

## Биографија
Бил роден во патријархално семејство. Татко му Раја служел како свештеник во Брестовац и Лужани кај Алексинац. Од детството се наоѓал во непосреден допир со селото и народот, што му влијаело уште од младоста, па сè до смртта да се посвети на проучување на народот, неговиот живот и култура.

Завршил историски-филолошки отсек на Великата школа во Белград, а потоа студирал во Виена и Минхен, каде што докторирал во 1902 година. Го издавал списанието Караџиќ.

Ѓорѓиевиот опус е голем - бројот на неговите дела е околу седумстотини. Неговите интересирања биле многу широки и различни и се движат од детални анализи на народниот живот на Србите, преку етнографски истражувања на животот на гругите народи во Србија (Ромите, Власите, Цинцарите, Грците, Черкезите итн), до фолклористички и социолошки студии не само на Србија, туку и на Балканот.

## Дела
мини|200п|десно|''Македонија'', второ издание, 1929
Негови најважни дела се:
* *Македонија*, 1918
* *Из Србије кнеза Милоша*, I и II, 1922-1924
* *Цигани у Србији*, докторска дисертација
* *Наш народни живот*, I-X

### Статии
* Черкези у нашој земљи, Гласник скопског научног друштва, 1928
* Негри у нашој земљи, Гласник скопског научног друштва, 1930

## Наводи

Категорија:Академици на САНУ
Категорија:Родени во 1868 година
Категорија:Починати во 1944 година
Категорија:Православни христијани од Србија
Категорија:Срби од 19 век
Категорија:Срби од 20 век
Божил Рајнов

**Божил Рајнов** (; 1857 – 1946) е бугарски просветен деец, новинар, преведувач, политичар и општественик.

## Биографија

### Ран живот и образование
Рајнов е роден во градот Котел во 1857 година. Учи богословие во Одеса и Киев, а во 1878 година завршува литература во Лиеж, Белгија. Се вратил во родниот Котел и до 1880 година бил учител, а во следната учебна 1880 - 1881 година во Русе.

### Дејноста во Солунската гимназија
Во 1881 станал прв директор на Солунска бугарска машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“. 

Во учебната 1882/83 година во солунската гимназија се јавил првиот посериозен отпор на дел од наставничкиот кадар против централистичката политика на Егзархијата. Меѓу главните актери на отпорот бил Божил Рајнов, кој заедно со Трајко Китанчев се залагал за автономија на училишното дело, особено по прашањето за карактерот на образованието и методите на наставата. Егзархијата веднаш реагирала на ваквата активност на Рајнов и Китанчев, сменувајќи ги од нивните должности.

### Враќањето во Бугарија
[лево|мини|[Георги Кандиларов, Божил Рајнов и воспитаници од првата генерација на матуранти во Солунската гимназија, сликани во Софија во 1926 год.]]
Во 1884 година станал окружен управник во Ќустендил, а следната година станал учител во Силистра, а во 1887 е окружен управник во Шумен, а во 1889 учителствува во Варна. Како член на Либералната партија станал пратеник во Шестото народно собрание од 1890 до 1893 година. Од 1914 до 1918 година е директор на Државната печатница, а од 1918 до 1922 директор на Бугарската кооперативна банка. Од 1923 до 1928 година предава литература во Графичкото училиште при Државната печатница.

## Наводи

Категорија:Бугарски политичари
Категорија:Бугарски просветни дејци
Категорија:Родени во 1857 година
Категорија:Починати во 1946 година
Дамат Хасан-паша

**Морали [[Дамат]] Хасан-паша** (современ  или *Moralı Damat Hasan* *Paşa*;  1658, Триполи, Мореја – 1713, Урфа) ― голем везир на Отоманската Империја со грчко потекло. Тој исто така бил двапати управник на Египет.

## Животопис
Тој имал грчко потекло и е роден во Мореја, и бил преобратен во ислам рано во Ендерунското училиште преку данокот во крв. Првично служел како оклопник и се искачил на местото голем везир, каде што служел помеѓу 1703 и 1704 година. Се оженил со Хатиџе султан, ќерката на султанот Мехмед IV, земајќи го епитетот „Дамат“ (турски: *младоженец, зет*), и на крајот бил протеран со неговата сопруга во Измит.

## Наводи

## Поврзано

* Список на османлиски големи везири
* Список на османлиски управници на Египет
* Грци муслимани

Категорија:Дамат
Категорија:Отомански управители на Египет
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 18 век
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 17 век
Категорија:Починати во 1713 година
Категорија:Родени во 1658 година
Категорија:Поранешни православни христијани
Категорија:Грчки робови во Османлиското Царство
Категорија:Луѓе со грчко потекло од Османлиското Царство
Категорија:Луѓе од Триполи (Грција)
Категорија:Исламизирани православци
Категорија:Поранешни Грци христијани
Категорија:Османлиски управници на Египет од 18 век
Категорија:Османлиски управници на Египет од 17 век
Ага Јусуф-паша

**Ага Јусуф-паша** (Јусуф-паша агата), познат и како **Гурџу Јусуф-паша** (Јусуф-паша Грузиецот), бил османлиски војсководец и голем везир од 18 век.

Јусуф-паша бил со грузиско потекло и бил одземен преку данокот во крв. Во 1710 година, тој бил назначен за Ага на јаничарите, командант на јаничарите. Како воен водач, тој станал успешен за време на Прутската кампања (1710–1711). Со Договорот од Прут (1711), Петар Велики од Руското Царство се согласил да обезбеди слободен премин за кралот Карл XII Шведски да се врати во својата земја. Следната година, Ага Јусуф-паша бил назначен за голем везир. Сепак, иако составен командант, му недостигало вештина на државник. Кога Петар Велики одбил да дозволи слободен премин на карл XII, османлискиот султан Ахмет III (вл. 1703–1730) одлучил да и објави војна на Русија. Но, Ага Јусуф-паша го убедил султанот да се откаже од идејата верувајќи дека Петар Велики конечно ќе ги следи условите на договорот. Меѓутоа, рускиот цар сè уште не сакал, а налутениот султан го разрешил Ага Јусуф-паша од неговата функција како голем везир на 11 ноември 1712 година. Иако бил протеран на островот Родос, набрзо бил погубен.

## Наводи

Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 18 век
Категорија:Паши
Категорија:Данок во крв
Категорија:Отомански Грузијци
Категорија:Погубувања во Отоманското Царство во 18 век
Категорија:Воен кадар на Османлиското Царство во 18 век
Лаџа (река во Правишко)

**Лаџа** (, *Мармара*) — река во Правишко, Егејска Македонија.

Реката извира во северниот дел на Лути Рид, северно под врвот Товљани (434&nbsp;м) под името **Песулук** или **Песалук** (во 1969 г. преименувана во *Крионери*). Тече во југозападен правец во впечатлива долина која ја двои планината Кушница на северозапад од Лути Рид на југоисток. Кај селото Деве Киран ги прима десната притока Гранос Лакос и левата Кара Муслу (Пиги). Кај Самоков ја прима десната притока Самоковина. По месноста Согајајери свртува на юг и навлегува во клисура на Лути Рид. Ја прима десната притока Емир Дере (Лакија) и се влева во Егејското Море во месноста Калива Капа.

## Поврзано
* Нестрамкол

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Кушница
Категорија:Егејски слив
Нишанџи Сулејман-паша

**Нишанџи Сулејман-паша** (исто така познат како **Силахдар Сулејман-паша**, починал во 1715 година) ― висок османлиски државен службеник и голем везир од 18 век.

## Животопис
Сулејман-паша имал абазинско потекло. Во 1705 година, тој бил назначен за управник на Алепо, во регионот Сирија. Тој, исто така, служел на островот Евбеја во Грција, и Кипар. Во 1709 година, тој бил унапреден на високата функција нишанџи, дворски известувач.

На 12 ноември 1712 година бил назначен за голем везир. Главниот дипломатски проблем за време на неговиот мандат била судбината на кралот Карл XII Шведски, кој престојувал во османлиските земји по неговиот пораз од руските сили во Битката кај Полтава (1709). Кога Карл XII одбил да се врати во својата земја Шведска, Сулејман-паша го преселил своето живеалиште од Бендер во Молдавија во Дидимотика во Тракија. Но, османлискиот султан Ахмет III (владеел 1703–1730) не ја одобрил оваа политика кон гостин на Империјата.

На 4 април 1713 година, тој бил разрешен од функцијата голем везир. Иако тогаш бил назначен Капудан Паша, голем адмирал на Османлиската морнарица, тој бил обвинет за корупција, а во ноември 1713 година бил протеран на островот Кос во Грција. Следната година, тој беше префрлен на Родос, друг османлиски грчки остров. Во 1715 година, тој бил погубен.

## Наводи

Категорија:Починати во 1715 година
Категорија:Капудан-паши
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 18 век
Категорија:Нишанџи
Категорија:Отомански управители на Кипар
Категорија:Отомански управители
Категорија:Паши
Категорија:Османлиски Абази
Категорија:Погубувања во Отоманското Царство во 18 век
Хаџи Халил-паша

**Хаџи Халил-паша** (турски: *Hacı Halil Paşa*) ― османлиски голем везир. Неговиот епитет Хаџи значи „аџија“.

## Рани години
Тој бил со албанско потекло, роден во Елбасан и се издигнал низ Бостанџискиот корпус. Во 1694 година, тој поднесол оставка и отишол во Багдад како подреден на управникот на Багдад. Во 1711 година бил унапреден во севкупна команда на Бостанџискиот корпус (Бостанџибаши) и во 1716 година на функцијата беглербег на Ерзурумскиот Пашалак. Сепак, тој не служел во Ерзурум поради избувнувањето на Австриско-турската војна од 1716–1818 година, и бил прекомандуван да служи во Белград.

## Голем везир
За време на одлучувачката Битка кај Петроварадин на 5 август 1716 година, бил убиен големиот везир Силахдар Али-паша. По предлог на командантите, султанот го назначил Халил-паша за нов голем везир. Следната година тој водел кампања за помош на Белград, кој бил опколен од австриската војска. Меѓутоа, Ежен Савојски Австриски го поразил Халил-паша и го зазел Белград. По овој пораз тој бил разрешен од функцијата на 26 август 1717 година.

## Подоцнежни години
Иако бил осуден на смрт, тој се сокрил во Константинопол. На 7 јуни 1720 година бил откриен, но со помош на неговите соборци бил помилуван. Во 1727 година, тој станал управник на Егрибозкиот Санџак во средна Грција, а следната година бил назначен за управник на Крит, каде што починал во 1733 година.

## Поврзано

* Список на османлиски големи везири

## Наводи

Категорија:Отомански управители на Крит
Категорија:Родени во 17 век
Категорија:Албански отомански везири
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 18 век
Категорија:Починати во 1733 година
Категорија:Луѓе од Елбасан
Категорија:Австриско-турска војна (1716-1718)
Категорија:Отомански Албанци
Шпион на високи потпетици

**„Шпион на високи потпетици“** (српски: *Шпијун на штиклама*) – филм на режисерот Милан Јелиќ од 1988 година, по сценариото на Верослав Ранчиќ. Главните улоги ги играат: Милан Гутовиќ, Милена Дравиќ, Мира Фурлан, Милан Штрљиќ, Ева Рас, Борис Дворник и Бата Живоиновиќ.

## Синопсис
Ливадинка Кукуриќ (ја игра Дравиќ), директорка на новооснованата дискографска куќа, ја уфрлува својата службеничка Нарциса Зец (ја игра Гутовиќ), преправена во чистачка, во конкурентската дискографска куќа со намера да дојде до ексклузивните снимки на светската естрадна ѕвезда и на тој начин, служејќи се со измама да обезбеди банкарски кредити за изградба на студио.

## Наводи

Категорија:Српски филмови
Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови од 1988 година
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови на Милан Јелиќ
Категорија:Филмови со Милан Штрљиќ
Категорија:Филмови со Мира Фурлан
Категорија:Филмови со Милена Дравиќ
Категорија:Филмови со Милан Гутовиќ
Категорија:Филмови со Ева Рас
Категорија:Филмови со Борис Дворник
Категорија:Филмови со Бата Живоиновиќ
Категорија:Филмови со Лидија Вукичевиќ
Сеид Абдула-паша

**Сеид Абдула-паша** (исто така познат како **Бојнуегри Сеид Абдула-паша** „Сеид Абдула-паша Кривовратниот“; починал во март 1761 година, Алепо) ― османлиски државник кој служел како голем везир од 1747 до 1750 година. Тој исто така служел како османлиски управник на Кипар (1745–46, повторно во 1746–47 ), Рака (1746), Конија (1750), Босна (1750–51), Египет (1751–52), Дијарбекир (1752–60), и Алепо (1760).

Абдула Паша е роден во Киркук, син на Русокосиот Сеид Хасан-ага, кој пред него служел како голем шејхулислам. Учел во Ендерунското дворско училиште како млад и станал везир во декември 1745 година.

Починал на функцијата управник на Алепо во март 1760 година.

## Поврзано

* Список на османлиски големи везири
* Список на османлиски управници на Египет
* Список на османлиски управници на Босна

## Наводи

Категорија:Отомански управители на Кипар
Категорија:Отомански управители на Алеп
Категорија:Паши
Категорија:Отомански управители на Босна
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Отомански управители на Египет
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 18 век
Категорија:Починати во 1761 година
Категорија:Османлиски управници на Египет од 18 век
Категорија:Луѓе од Киркук
Каваноз Ахмед-паша

**Каваноз Ахмед-паша** — отомански државник кој служел како Голем везир на Отоманското Царство во периодот од 22 август 1703 до 17 ноември 1703 година, во времето на отоманскиот султан Ахмед III.

Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 18 век
Категорија:Отомански Турци
Категорија:Родени во непозната година
Џо Арибо

**Џозеф Олувасеји Темитопе Ајоделе-Арибо** (роден на  во ), на скратено познат како **Џо Арибо** — нигериски фудбалер, играч од средниот ред на  и на нигеријската репрезентација. Иако е роден и израснал во околината на Лондон, Англија, поради нигериското потекло се одлучил репрезентативно да ја претставува оваа африканска земја.

Својата клупска кариера ја започнал во полупрофесионалниот клуб Стејнс Таун за потоа да помине четири години со Чарлтон Атлетик во фудбалската лига. Во 2019 година потпишал за шкотскиот гигант Ренџерс, каде што го освои шкотското првенство во 2021 година и Купот на Шкотска една година подоцна. Во летото 2022 година, потпишал за .

Својот дебитантски настап за Нигерија го направил во 2019 година. Бил во составот на репрезентација на Африканскиот куп на нации 2021.

## Технички карактеристики
Арибо е разноврсен играч кој може да игра централно или странично во средниот ред. Технички умешен, тој може да ги користи своите долги нозе за делотворно да ја заштити топката од противниците. Меѓу неговите силни страни се брзината со топката во нозете и способноста да се прилагоди на повеќе позиции на теренот.

## Титули
#### Ренџерс
*** [[Премиер лига на Шкотска]]** : 1
: 2020-2021
*** [[Фудбалски куп на Шкотска|Куп на Шкотска]]** : 1
:  2021-2022

## Надворешни врски

*Џо Арибо на soccerway
*Џо Арибо на transfermarkt
*Џо Арибо на espn
*Џо Арибо на whoscored

Категорија:Фудбалери на ФК Чарлтон Атлетик
Категорија:Фудбалери на ФК Ренџерс
Категорија:Фудбалери на ФК Саутхемптон
Категорија:Фудбалери на ФК Лестер Сити
Категорија:Фудбалери од Премиер Лига
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Нигериски фудбалери
Мелничарот кој бил волшебник, измамник и стројник

***Мелничарот кој бил волшебник, измамник и стројник***  (руски: Мельник – колдун, обманщик и сват) – е руска баладна опера во три чина со либрето од Александар Аблесимов која премиерно била прикажана на 31 јануари 1779 година. Нејзината музика заснована на народни песни долго време му се припишувала на Евстињи Фомин, но сега се смета дека е од Михаил Соколовски, а други придонеле музиката повторно да оживее.

## Заднина
Музиката за операта во денешно време се смета дека е на Михаил Соколовски, иако цел век погрешно му се припишува на Евстињи Фомин. Операта за првпат била продуцирана во театарот Медокс, Москва, на 31 јануари 1779 г. Операта била една од најпопуларните во XVIII век во Русија. Сопругата на Соколовски премиерно ја извела улогата на Ањута, а во рефренот била неговата сестра. Соколовски бил виолинист во театарот и голем дел од музиката била преземена од руските народни песни.  Либретистот Аблесимов самиот избрал многу од користените народни мелодии. Поголемиот углед на Фомин веројатно е одговорен за погрешното припишување на операта за него.  Исто така, се верува дека увертирата на операта можеби ја напишал боемскиот композитор, кој работел во Русија, Арношт Ванчура.

Операта е една од ретките од ваков вид што преживеала во изведба во Русија до XIX век. Преродбата во Москва од 1915 година вклучувала народни песни аранжирани од Николај Римски-Корсаков, а имаше понатамошно заживување во Париз во 1929 година, уредено од Николај Черепнин.

## Улоги

## Синопсис
Дејството на операта е сместено во едно руско село.

**Чин 1**: Мелничарот Фадеи напредува искористувајќи ја својата репутација меѓу селаните како волшебник. Филимон, кој го консултирал за да го пронајде својот изгубен коњ, решава да побара помош од него за да ја освои Ањута, чии родители не можат да одлучат за кого да ja омажат; мајката бара благородник, таткото земјоделец.

**Чин 2**: Филимон и објаснува на Ањута дека ја добил поддршката на Фадеи. Фетинија, оценувајќи ги вештините на Фадеи како гатач, прашува кој ќе биде сопругот на Ањута. Мелничарот ја праќа на прошетка и вели дека тоа ќе биде господин, првиот човек што ќе го сретне на нејзиниот пат. (Филимон, се разбира). На средбата со Анкудин, Фадеи го уверува дека сопругот на неговата ќерка ќе биде работен земјоделец. Кога ќе се сретнат Фетинија и Анкудин, тие се караат за навидум неспоивите ветувања што им ги дал воденичарот.

**Чин 3**: Во куќата на Анкудин, среде пријателите на Ањута, Фадеи објаснува дека бидејќи Филимон е и земјопоседник и активен земјоделец, тој ги исполнува барањата и на Анкудин и на Фетинија. Сите се задоволни и се завршува среќно.

Категорија:Опери
Дивитдар Мехмед-паша

**Дивитдар Мехмед Емин-паша** („Мехмед Емин-паша стенографот“; познат и како **Дивитар Емин Мехмед-паша** или **Емин Мехмед-паша** или **Мухамед-паша Амин**; починал во 1753 година) — отомански државник кој служел како голем везир на Отоманската Империја од 1750 до 1752 година. По ова, три години бил прогонет во Ретимно на Крит.

По враќањето од егзил, тој служел како османлиски гувернер на Египет во 1753 година. Починал или во мај 1753  или во август 1753  во Каиро откако ја презел функцијата гувернер на Египет. Тој бил погребан во близина на светилиштето и гробот на Ал-Шафи.
## Наводи

Категорија:Отомански управители на Египет
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 18 век
Категорија:Починати во 1753 година
Силахдар Дамат Али-паша

**Силахдар Дамат Али-паша** (1667 - 5 август 1716), исто така наречен **Силахдар Али-паша** — отомански генерал и голем везир. Неговиот епитет *[[Силахдар ага|силахдар]]* значи оружјеносец, а *[[дамат]]* значи младоженец.

## Рани живот
Али-паша е роден во турско семејство во Изник (античка Никеја), во современаТурција. Неговиот татко се викал Хаџи Хусеин. Се школувал во школата на палатата Ендерун во Истанбул и за време на владеењето на Мустафа II бил назначен за личен секретар на султанот. Во 1709 година, тој се верил со ќерката на Ахмет III, добивајќи ја титулата *[[дамат]]* и бил назначен за втор везир. На 27 април 1713 година, тој станал Голем везир.

## Голем везир
[врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/95/Damat Ali-pašino turbe.jpg/250px-Damat Ali-pašino turbe.jpg|мини|257x257пкс| Гробница на Силахдар Али-паша во [Белград]]
Набргу по неговото назначување, тој успеал да го ратификува Прутскиот договор со Русија, со што ги обезбедил северните граници на Отоманското Царство кај реката Днепар.

До почетокот на 1714 година, неговото внимание се префрлило на Мореја, која била под контрола на Република Венеција од Мореската војна и Договорот од Карловци од 1699 година. Османлиите никогаш не се помириле со оваа загуба. Кога Венецијанците им дале засолниште на српските бунтовници од Црна Гора и Херцеговина во нивната далматинска провинција, а некои од нивните трговци биле вклучени во спорови со османлиските бродови, отоманската порта (владата) брзо го искористила ова како изговор за објавување војна.

Понатамошната кампања во 1715 година, предводена од самиот Силахдар Али-паша, претставувала огромен успех, бидејќи целата Мореја паднала многу бргу и со мало крвопролевање на османлиската војска.

Меѓутоа, Хабсбуршка Австрија, сојузник на Венеција, исто така објавила војна против Османлиите. Во 1716 година, Али се преселил на австрискиот фронт каде командувал со османлиската војска против австриските сили предводени од принцот Јуџин Савојски во Битката кај Петроварадин (5 август 1716 година). За време на битката животот го загубил и самиор Али-паша. Неговиот гроб се наоѓа во Белград .

По неговата смрт бил наречен **Шехит Али-паша** (Шехит значи *маченик*).

## Поврзано
* Турбе на Дамат Али-паша

## Наводи

Категорија:Отоманци од Отоманско-венецијанските војни
Категорија:Дамат
Категорија:Отомански Турци
Категорија:Паши
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 18 век
Категорија:Починати во 1716 година
Категорија:Родени во 1667 година
Амидон

**Амидон** (Ἀμυδών, Ἀμυδῶνος) — древен град кој се наоѓал некаде околу долниот тек на реката Вардар, односно во Амфакситида. Амидон се споменува во Хомеровата Илијада како град на Пајонците. Страбон го споменува Амидон во својата „Географија“ како **Абидос** (Ἄβυδος).

## Наводи
Ќосе Бахир Мустафа-паша

**Ќосе Бахир Мустафа-паша** — османлиски голем везир. Неговиот епитет *Ќосе* значи „*безобрад*“. Тој бил познат и како **Чорлулу Бахир Мустафа** мислејќи на неговиот роден град Чорлу. Пред да биде голем везир бил *имрахор* („гувернер на кралските штали“).

## Прв мандат
Тој бил назначен за голем везир од султанот Махмут I на 1 јули 1752 година. Но, султанот починал на 14 декември 1754 година. Новиот султан Осман III го разрешил од функцијата на 17 февруари 1755 година. Бил протеран во Мидили (Лезбос, сега грчки остров). Подоцна бил преместен во Мореја (денес во Грција). 

## Втор мандат
Неговиот втор мандат како голем везир бил прилично краток. Тој бил назначен на 30 април 1756 година и бил разрешен на 3 декември 1756 година. Тој бил прогонет на Родос (денес грчки остров) Но, новиот голем везир Коџа Рагип-паша бил пријател на Бахир-паша и му помогнал да биде назначен на различни функции во Мидили и Егрибоз (Евбеја). На 11 јуни 1758 година бил назначен за гувернер на Египет, место кое го задржал до 1762 година. Иако бил назначен за гувернерот на Алеп (сега во Сирија), тој одбил да оди во Алеп.

## Трет мандат
Неговиот последен мандат како голем везир започнал на 1 ноември 1763 година за време на владеењето на Мустафа III. Сепак, тој бил обвинет за корупција. Тој бил разрешен на 30 март 1765 година. Следниот месец бил погубен во Мидили. 

## Наводи

Категорија:Родени во 18 век
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 18 век
Категорија:Паши
Категорија:Починати во 1765 година
Збор (филм)

**Збор** — македонски филм од 2015 година во режија на Слободан Деспотовски. Главните улоги ги играат: Диме Илиев, Сенко Велинов, Игор Стојчевски.

## Улоги

## Наводи

Категорија:Македонски филмови од 2010-тите
Категорија:Појавено во 2015 година во Македонија
Јирмисекизаде Мехмед Саид-паша

[врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/41/Mehmed Said Efendi.jpg/170px-Mehmed Said Efendi.jpg|мини| Мехмед Саид во [Стокхолм како амбасадор во 1733 година, од Георг Енгелхард Шредер (сега во Музејот Пера).]]
[врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fe/Mehmed Said Efendi in Paris 1742.jpg/170px-Mehmed Said Efendi in Paris 1742.jpg|мини| Мехмед Саид (тогаш ефенди) во [Париз како амбасадор во 1742 година, од Жак Авед (сега во Версајскиот музеј).]]
[врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/eb/Said Effendi by Coypel in Paris in 1742.jpg/170px-Said Effendi by Coypel in Paris in 1742.jpg|мини| Мехмед Саид во [Париз во 1742 година, од Шарл-Антоан Којпел.]]
**Јирмисекизаде Мехмед Саид-паша** (починал во октомври 1761 година), порано во својот живот познат како **Мехмед Саид Ефенди** (понекогаш наречен **Сахид Мехемет-ефенди** во Франција), ― османлиски државник и дипломат. Бил голем везир на Османлиското Царство од 25 октомври 1755 година до 1 април 1756 година.

## Животопис
Тој бил син на Јирмисекиз Мехмед Челеби, амбасадор на Османлиското Царство во Франција во 1720–21 година. Тој веќе го придружувал својот татко за време на оваа прва мисија како негов личен секретар. Се вели дека тој неверојатно уживал во француската култура и начин на живот, а на крајот течно зборувал француски.

Мехмед Саид бил испратен за во амбасада во Париз во 1742 година, како и во друга историски позначајна во Шведска во 1733 година и во Полска, што довело до тоа да напише сефаретнаме (амбасадска книга) како неговиот татко. Во Шведска, тој го наследил Мустафа-ага како амбасадор.

Мехмед Саид бил од грузиско потекло преку неговиот татко. Неговиот епитет Јирмисекизаде, што значи „син на дваесет и осум“ на турски, е упатување на епитетот на неговиот татко Јирмисекиз („дваесет и осум“), упатување за членството на Јирмисекиз Мехмед Челеби во 28-от јаничарски баталјон (орта), рано во неговиот живот.
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fd/Jauch Reception of the Turkish envoy.jpg/350px-Jauch Reception of the Turkish envoy.jpg|центар|мини|Приемот на Мехмед Саид, тогашен амбасадор во Полска, во Собирната сала во Кралскиот замок, Варшава во 1731 година (слика во акварел од Јоаким Даниел фон Јаух).

## Поврзано
* Француско-османлиски сојуз
* Список на турски дипломати

## Наводи

## Дополнителна литература

* Фатма Муге Гочек. *East encounters West: France and the Ottoman Empire in the eighteenth century*. Oxford University Press US, 1987 година 
* Колин Имбер, Кеико Кијотаки, Роудс Марфи. *Frontiers of Ottoman studies: state, province, and the West*. IBTauris, 2005 

Категорија:Отомански управители на Египет
Категорија:Муслимани од Грузија
Категорија:Исламот во Франција
Категорија:Амбасадори на Отоманското Царство во Франција
Категорија:Отомански Грузијци
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 18 век
Категорија:Починати во 1761 година
Категорија:Амбасадори на Отоманското Царство во Шведска
Категорија:Отомански управители на Египет во 18 век
Категорија:Дипломати од 18 век
Категорија:Отомански писатели од 18 век
Категорија:Отомански политичари
Ефектот на Среќа

**Ефектот на Среќа** — македонски филм од 2019 година во режија на Борјан Зафировски. Главните улоги ги играат: Јовица Михајловски, Јана Стојановска, Петре Арсовски, Ана Стојановска и Сашко Коцев.

## Улоги

## Надворешни врски
* 

Категорија:Македонски филмови од 2010-тите
Категорија:Појавено во 2019 година во Македонија
Коџа Мехмед Рагип-паша

**Коџа Мехмет Рагип-паша** (1698–1763) ― османлиски државник кој служел како државен службеник пред 1744 година како покраински управник на Египет од 1744 до 1748 година и голем везир од 1757 до 1763 година. Тој бил познат и како поет. Неговиот епитет Коџа на турски значи „голем“ или „џин“.

## Рани години
Неговиот татко бил Шевки Мустафа, бирократ во Османлиското Царство. По завршувањето на своето образование, Мехмет Рагип работел во различни делови на империјата како државен службеник. Тој служел како главен благајник во Багдад. Бил член на османлиските претставници во Белградскиот договор во 1739 година. Тој бил унапреден на функцијата рејс ул-ќутаб (еднакво на денешен министер за надворешни работи) во 1740 година. Тој бил управник на Египетскиот Пашалак од 1744 до 1748 година, кога бил принуден да се повлече од месните трупи.

## Како голем везир
[врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b9/Ragıp Paşa Library - P1030797.JPG/250px-Ragıp Paşa Library - P1030797.JPG|мини|250x250пкс| Библиотеката „Рагип-паша, [Истанбул.]]
Тој бил назначен за голем везир на 12 јануари 1757 година од страна на султанот Осман III. Кога Осман III починал десет месеци подоцна, Мехмет Рагип-паша продолжил под водство на новиот султан Мустафа III со кого имал многу добри односи. Тој се оженил со Салиха, сестрата на султанот, и ја добил титулата дамат (зет).

Мандатот на Рагип бил за време на османлискиот пад. Тој сепак донел реформи во османлиската администрација и благајна. За прв пат османлиските приходи ги надминувале расходите. Тој бил приврзаник на мировната политика. Неговиот мандат на функцијата, речиси се совпаднал со Седумгодишната војна во Европа (1756-1763). И покрај опасноста од војна, тој успеал да ја задржи Османлиското Царство од судир. По неговата смрт, Мустафа III напишал елегија () изразувајќи ја својата тага за неговиот добар пријател.

## Поврзано

* Список на османлиски големи везири
* Список на османлиски управници на Египет

## Наводи



* ↑  ↑ 
* ↑  ↑ 
* ↑  ↑ 
* ↑  ↑ 
* ↑  Prof. Yaşar Yüce-Prof. Ali Sevim: *Türkiye tarihi Cilt III*, AKDTYKTTK Yayınları, İstanbul, 1991 p 35


Категорија:Отомански управители на Египет
Категорија:Дамат
Категорија:Отомански Турци
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 18 век
Категорија:Починати во 1763 година
Категорија:Родени во 1698 година
Категорија:Политичари од Истанбул
Категорија:Рејс ул-ќутаб
Категорија:Отомански управители на Египет во 18 век
Котел (град)

**Ко̀тел** () — град во Источна Бугарија, административен центар на Општина Котел во Сливенската Област. Има население од околу 4.674 жители (2024).

Котел е познат по бројни личности од бугарската преродба кои на различни начини се поврзани со градот, како што се политичарите Александар Богориди и Стефан Богориди, просветителите Софрониј Врачански и Петар Берон, јавниот деец Гаврил Крстевич, револуционерот Георги Раковски, како и премиерот Добри Божилов.

## Наводи

## Надворешни врски
* Мрежно место на Општина Котел
Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Сливен (област)
Категорија:Населени места во областа Сливен
Категорија:Котел
Разрешување (музика)

врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/95/Dominant seventh tritone resolution.png/300px-Dominant seventh tritone resolution.png|десно|мини|300x300пкс|Доминантна седми тритонска „строга резолуција“ (во C): дисонанца на d5 се разрешува постепено навнатре до согласка на M3 или нејзина инверзија, дисонанца на A4, се разрешува постепено нанадвор до согласка од m6 . </img> или </img>
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Regular resolution.png/220px-Regular resolution.png|мини| Редовна резолуција во Ф-дур </img> . Еден заеднички тон, една нота се движи со половина чекор движење, а две ноти се движат по цело чекор движење.
**Разрешување** во теоријата на музиката е движење на нота или акорд од дисонатен (нестабилен звук) во консонантен (поконечен или постабилен звук).

Дисонанта, разрешувањето и неизвесноста може да се користат за да се создаде музички интерес. Онаму каде што се очекува мелодија или акордска шема да се разреши до одредена нота или акорд, наместо тоа може да се реши различна, но слично соодветна нота, создавајќи интересен и неочекуван звук. На пример, измамничката каденца .

## Основа
Резолуцијата има силна основа во тонската музика, бидејќи атоналната музика генерално содржи поконстантно ниво на дисонанца и нема тонски центар во кој може да се разреши.

Концептот на „резолуција“ и степенот до кој се „очекува“ е контекстуален во однос на културата и историскиот период. Во класично дело од барокниот период, на пример, додадена шестакорд (на пример, составен од нотите C, E, G и A) има многу силна потреба да се разреши, додека во помодерно дело, таа потреба е помалку силна - во контекст на поп или џез дело, таков акорд би можел комотно да го заврши делото и да нема посебна потреба да се разрешува.

## Пример
Пример за единечна дисонантна нота која бара разрешување би било, на пример, F за време на акорд во C-дур, C–E–G, што создава дисонанца и со E и G и може да се реши на било кое, иако обично на E. (колку што е поблиску висински). Ова е пример за суспендиран акорд. Во однос на акорди и прогресии, на пример, фразата што завршува со следната каденца IV–V, половина каденца, нема висок степен на разрешување. Меѓутоа, доколку оваа каденца се смени во (IV–)V–I, автентична каденца, таа би се разрешила многу посилно завршувајќи на тоничен акорд (I).

## Поврзано

* Квинтно тркало
* Корели каденца
* Неправилно разрешување
* Липс-Мајер закон
* Удвојување (музика)

## Наводи


Категорија:Статии со микроформати hAudio
Категорија:Музичка теорија
Билјана Танески

**Билјана Танески** — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица. Таа дипломирала на Факултетот за драмски уметности, во класата на професорот Владимир Милчин.

## Филмографија
Танески ги остварила филмските улоги:

## Наводи

Категорија:Глумици од Охрид
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Апсолвенти на Факултетот за драмски уметности - Скопје
Андреас Обст

**Андреас Обст** (роден на 13 јули 1996 година) е германски кошаркар, бек на Бајерн Минхен и германската репрезентација.

## Титули
#### Брозе Бамберг
* Германско првенство : 1 
: 2015-2016

## Надворешни врски
*Андреас Обст на Basketball-reference.com, Sports Reference LLC.
*Андреас Обст на realgm.com, RealGM LLC.
*Андреас Обст на Eurobasket.com
*Андреас Обст на easycredit-bbl.de

Категорија:Германски кошаркари
Категорија:Играчи на КК Брозе Бамберг
Категорија:Играчи на КК Бајерн Минхен
Категорија:Родени во 1996 година
Улцеративен колитис

**Улцеративен колитис** — хронична состојба која разултира со појава на воспаление и улцери на колонот и ректумот. Главни симптоми на активна болест се абдоминална болка и дијареа помешана со крв. Губиток на телесна тежина, треска, и анемија исто така може да се појават. Често, симптомите се развиваат бавно и може да бидат од благи до сериозни. Симптомите вообичаено се јавуваат периодично со периоди без симптоми помеѓу две егзацебрации. Компликациите може да вклучуваат абнормална дилатација на колонот (мегаколон), воспаление на очите, зглобовите, или црниот дроб, и рак на дебелото црево.

Заедно со Кронова болест, околу 11.2 милиони луѓе биле засегнати заклулно со 2015 година. Секоја година се јавува за прв пат кај 1 до 20 луѓе на 100,000 жители, а 5 до 500 луѓе на 100,000 жители се засегнати. Болеста е почеста во Северна Америка и Европа отколку во другите региони. Почесто се јавува кај лица од 15 до 30 години, или кај оние над 60 години. Males and females appear to be affected in equal proportions. Исто така нејзината зачестеност се зголемува од 1950-те. Заедно, улцеративниот колитис и Кроновата болеста ги имаат околу милион луѓе во САД. Со соодветен третман ризикот од смрт е еднаков со општата популација. Улцеративниот колитис за прв пат бил опишан околу 1850-те.

## Наводи

Категорија:Автоимуни болести
Каде одат дивите свињи

**„Каде одат дивите свињи“** (хрватски: *Kuda idu divlje svinje*) — хрватска телевизиска серија (во десет епизоди) од 1971 година. Режисер на серијата е Иван Хетрих (Ivan Hetrich), автор на сценариото е Иво Штивичиќ, снимател е Миливој Вижинтин, а сценографијата е дело на Душко Јеричевиќ. Серијата постигнала голем успех кај публиката, а подоцна останала забележана за едно од најголемите достигнувања на хрватската телевизиска продукција.

## Улоги
Главните улоги во серијаат ги играат:
* Љубиша Самарџиќ (Црни Рок)
* Младен Црнобрња (Плик)
* Гордан Пичуљан (Шарац)
* Фабијан Шоваговиќ (Миле Врбица)
* Иво Сердар (Шојка)
* Јован Личина (Верига)
* Изет Хајдархоџиќ (Папагини)
* Миодраг Лончар (Лујо)
* Светлана Бојковиќ (Вера)
* Илија Џувалековски (Професорот)
* Весна Малохоџиќ (Јелена)
* Сабрија Бисер (Мољац)
* Адам Чејван (Чапља)

## Наводи

Категорија:Хрватски телевизиски серии
Категорија:Југословенски телевизиски серии
Категорија:Телевизиски серии со почеток во 1971 година
Категорија:Телевизиски серии на хрватски јазик
Куќа – сопственик Алекса Муратовски (Галичник)

**Куќата на Алекса Муратовски** ― поранешна куќа која била во сопственост на галичкото семејство Муратовски. Градбата била заведена како културно наследство на Македонија. 

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Маврово и Ростуше

## Наводи

## Надворешни врски
* Управа за заштита на културното наследство
* Управа за заштита на културното наследство (архивирана страница)

Категорија:Галичник
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Долно Кочан

**Успение на Пресвета Богородица** () — црква во селото Долно Кочан, Правишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Правишката епархија на Цариградската патријаршија.

Жителите на селото се Грци од Источна Тракија (Турција), дојдени од селото Димокранија (Ѓузелџе) и во 1923 г. Тие се населиле во селото Кочан во кое дотогаш живееле Македонци-муслимани. Тамошната џамија ја претвориле во црква и во неа ја донеле скапоцената икона „Пресвета Богородица Димокраниска“. Во 1950-тите поради свлечишта се преместиле надолу и го основале новото село Долно Кочан.

Парохиската црква „Успение на пресв. Богородица“ е подигната на висок рид и доминира во центарот на селото и претставува трикорабна базилика. Камен-темелникот е поставен на 15 декември 1961 г. од митрополитот Амвросиј Правишки. Отворена е на 23 септември 1973 г. од истиот митрополит. Во храмот се чува чудотворната икона на Богородица донесена од Димокранија во Турција.

## Поврзано
* Правишка епархија

## Наводи

Богородица Успение, Долно Кочан
Богородица Успение, Долно Кочан
Категорија:Појавено во 1961 година
Сержињо Дест

**Сержињо Дест** (роден на   во , Холандија) — американски професионален фудбалер кој настапува за Барселона, на позиција лев бек и за Фудбалската репрезентација на САД.
## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Американски фудбалери
Категорија:Холандски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Ајакс
Категорија:Фудбалери на ФК Барселона
Категорија:Фудбалери на Милан
Категорија:Фудбалери во Серија А
Малик Тиао

**Малик Тиао** (роден на   во , Германија) — германски фудбалер, играч од одбраната на  и на германската репрезентација.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Германски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Шалке 04
Категорија:Фудбалери на Милан
Категорија:Фудбалери на ФК Њукасл Јунајтед
Категорија:Фудбалери во Серија А
Астер Вранкс

**Астер Вранкс** (роден на   во Ерпс-Кверпс, Белгија) — белгиски професионален фудбалер кој настапува за Волфсбург, на позиција среден ред.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Белгиски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Волфсбург
Категорија:Фудбалери на Милан
Категорија:Фудбалери во Серија А
Чудата на Свети Димитриј

***Чудата на Свети Димитриј*** () се хомилии од 7ми век, на грчки јазик, во кој се опишани чудата на заштитникот на Солун, Свети Димитриј. Тој е важен извор за историјата на градот и на Балканот воопшто, особено во однос на словенските инвазии во доцниот 6ти и 7ми век.

*Чудата* се состојат од две книги. Првата била завршена помеѓу  и  од солунскиот архиепископ, Јован, а втората била завршена во 680-те.

## Наводи

Категорија:Чуда во христијанството
Категорија:Средновековен Солун
Категорија:Византиска книжевност
Категорија:Христијански текстови од 7 век
Алеко Константинов

**Алеко Константинов** () (1 јануари 1863 – 11 мај 1897) (NS: 13 јануари 1863 – 23 мај 1897) бил бугарски писател, познат по неговото дело Бај Гањо, еден од најпознатите ликови во бугарската белетристика.

## Биографија
Роден во семејство на богат трговец во градот Свиштов на реката Дунав. Студирал на Правниот факултет на Универзитетот во Одеса, а дипломирал во 1885 година. Работел како правник во Софија, пред да започне кариера како писател. Како кандидат на опозицијата, учествувал на изборите за Народното собрание, одржани на 11 септември 1894 година, а своето лошо искуство од изборите подоцна го опишал во расказот „Бај Гањо прави избори“.

Неговиот прв роман, напишан во форма на збирка раскази, „Бај Гањо“, го опишува патувањето на еден трговец на ружино масло и килими низ Западна Европа. Иако безобразен и несмасен, Бај Гањо, се покажува како генијален, а некои го сметаат за огледало на Бугарија која во тоа време се модернизирала. Се верува дека овој лик е инспириран од трговецот од Карлово, Гањо Сомов.

Константинов, космополитски патник, бил првиот Бугарин кој пишувал за неговите посети на Западна Европа и САД. Тој ги посетил Светските изложби во Париз во 1889, Прага во 1891 и Чикаго во 1893 - при што ги посетил и Нијагарините водопади - што му обезбедил на бугарскиот читател, кој неодамна добил независност од 500 годишното Османлиско ропство, портрет на развиениот свет.

Категорија:Луѓе од Свиштов
Категорија:Бугарски писатели
Категорија:Родени во 1863 година
Категорија:Починати во 1897 година
Рафаел Карера

мини|Хосе Рафаел Карера и Турсиос
**Хосе Рафаел Карера и Турсиос**, (24 октомври, 1814 - 14 април 1865) бил Гватемалски војник и државник, првиот претседател на Гватемала.

## Биографија
Неписмен, но интелигентен, тој станал водач на востание против Федералната Република на Средна Америка. Поддржан од конзервативните фракции, ја презел контролата над поголемиот дел од Гватемала во 1838 година. Претседателот на федерацијата, Франциско Моразан не можел да го фати својот противник, а сепаратистите се прошириле во Никарагва, Хондурас и Костарика, како вовед во општата граѓанска војна и распадот на Федерацијата.

Карера бил избран за претседател на својата земја во 1844 година. Тој владеел на диктаторски начин, потпирајќи се на големите земјопоседници, конзервативците и свештенството. Бил прогласен за доживотен претседател во 1854 година, задржувајќи ја власта до неговата смрт во 1865 година.

Неговото ривалство со претседателот на Ел Салвадор, Херардо Бариос, во 1863 година резултирало со војна меѓу двете земји. Карера доживеал тежок пораз кај Коатепеке. Примирјето што следело било краткотрајно. Непријателствата се прошириле, при што Хондурас застанале на страната на Ел Салвадор додека Никарагва и Костарика застанале на страната на Гватемала. Конечно Карера излегол како победник од конфликтот, го окупирал Ел Салвадор, па дури и ја проширил својата доминација над Хондурас и Никарагва.

До својата смрт тој одржувал пријателски односи со европските народи. Негов наследник бил генералот Висенте Черна Сандовал, кого Карера сам го препорачал пред неговата смрт.

Категорија:Родени во 1814 година
Категорија:Починати во 1865 година
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Кочан (Правишко)

**Успение на Пресвета Богородица** ()  — црква во селото Долно Кочан, Правишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Правишката епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е поранешната џамија на селото, кое до 1920-тите било населено со Македонци-муслимани. Во 1923 г. по сила на Лозанскиот договор, домородното население е иселено во Турција, а на негово место се доведени Грци од источнотракиското село Димокранија (Ѓузелџе). Дојденците ја претвориле џамијата во црква, минарето го претвориле во камбанарија, а во храмаот ја поставиле чудотворната икона „Пресвета Богородица Димокраниска“.

Во 1950-тите, поради свлечишта дојденците се населиле во Долно Кочан, каде изградиле „нова истоимена црква“. Црквата е обновена во 2009 г. и на 16 септември 2009 г. во неа е одржана служба на која чиноначалствувал митрополитот Хрисостом Правишки. Старата црква, заедно со Кочанскиот мост се единствените преостанати градби во старото село.

## Поврзано
* Правишка епархија

## Наводи

Богородица Успение, Долно Кочан
Богородица Успение, Долно Кочан
Богородица Успение, Долно Кочан
Тешка борба

**„''Тешка борба''“** — македонска народна песна. Песната е посветена за слободата на Македонија, поточно за борбите за слобода во Кратовско. Песната има родољубив карактер.

## Текст
Тешка е била борба за слобода,
борба за слобода, за Македонија.

Ми го нападнаа градот Кратово,
градот Кратово, село Шлегово.

Па ми отворија оган и пламен,
оган и пламен над Здравчин Камен.

Таму загинаа двајца другари,
двајца другари од Шопско Рударе.

Кога загинаа, тие извикнаа:
- ние загинавме за Македонија.

## Надворешни врски
* Тешка борба (текст и музика) на pesna.org преку web.archive.org

Категорија:Македонски родољубиви песни
Категорија:Песни за Кратово
Категорија:Песни за Шопско Рударе
Категорија:Песни за Шлегово
Категорија:Песни за Македонија
Категорија:Песни за слобода