open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Гандалф

**Гандалф** — лик од повестот ''Хобит'' и трилогијата Господар на прстените на Џ. Р. Р. Толкин. Во нив Гандалф се појавува како волшебник, член и подоцна водач на редот познат како *Истари*, а исто така и водач на „Пријателите на прстенот“ армијата од Западот. Во *Господар на прстените*, на почеток е познат како **Гандалф Сивиот**, но откако се враќа од мртвите, станува **Гандалф Белиот**.

## Концепт и создавање на ликот
Хемфри Карпентер во својата биографија од 1977 година вели дека Толкин имал разгледница насловена како *Der Berggeist* (), и дека на пликот во кој ја чувал разгледницата запишал „потеклото на Гандалф“. Разгледницата била репродукција од слика на фигура со брада, како седи на камен под борово дрво на планина. Носи капа и долга црвена наметка, и гали едно бело јагне. Карпентер изјавил дека Толкин раскажувал дека таа разгледница ја купил во Швајцарија во 1911 година. Манфред Цимерман, открил дека таа слика била на германскиот сликар Јозеф Мадленер и потекнува од средината на 1920-те години. Според ова, Карпентер смета дека Толкин се збунил околу потеклото на оваа разгледница.

Оригиналната слика била продадена на аукција  Сотби во Лондон на 12 јули 2005 година за 84.000 фунти. Претходниот сопственик сликата ја добил од уметникот Мадленер во текот на 1940-те години, и се сеќавал дека сликарот изјавил дека планините во позадина на сликата се врвовите на Доломитските Планини.

Кога го пишувал *Хобитот* на почеток на 1930-те години, Толкин го дал името *Гандалф* на водачот на џуџињата од Средната Земја, а овој лик подоцна е преименуван во Торин Океншилд. Името е земено од истиот извор како и сите други имиња на џуџињата во *Хобитот*. На старонордиски јазик името *Гандалфр* е составено од два збора **' со значење „стап“ или (посебно во сложени зборови) „[[магија]]“ и **' „виленик“.

Името „Гандолф“  се појавува како лик во новела на Вилијам Морис од 1896 година, *Изворот на крајот на светот*. Книгата на Морис е „магично патување“ каде се вклучени виленици, џуџиња и кралеви во средновековен пејзаж, а оваа книга се знае дека оставила голем впечаток врз Толкин.

Волшебникот кој потоа станува Гандалф на почеток бил наречен *Бладортин*. Подоцна Толкин ова име му го дал на древниот крал кој порачал копја од џуџињата.

## Наводи

Категорија:Измислени ликови
Категорија:Ликови од Господар на прстените
Нинанајна

**Нинанајна** — македонска песна претставничка на Евровизија 2006 во Атина, Грција, изведена на македонски и на англиски јазик од Елена Ристеска, а биле снимени и двете јазични верзии. Композитор и продуцент на песната е Дарко Димитров, а стиховите ги напишал Раде Врчаковски. Текстот за англиската верзија е на Лерој Чемберс.

## Опис
Песната е инспирирана од урбаниот живот, иако текстот на македонски и на англиски има сосема различни значења. Во македонската верзија, Ристеска му кажува на својот љубен дека таа не ги сака љубителите на турбофолк како него. Тој ѝ пеел "Нинанајна" заменувајќи го Еминем со фолк-телевизискиот канал "Планета" и не дозволувајќи ѝ да ги слуша Шакира и Мадона, што е причина тој повеќе да не е вистинскиот човек за неа.

Од друга страна, пак, во верзијата на англиски јазик Ристеска му кажува на својот љубен дека таа ќе стори сè што сака тој ("I'll open up your fantasies and make your dreams come true" - "Ќе ги разбудам твоите фантазии и ќе ги остварам твоите соништа"), но дека "Ако сакаш нинанајна со мене, ќе ти кажам што да правиш" ("If you wanna ninana with me, I'll tell you what to do"). И овде се споменува Шакира, иако во оваа верзија Ристеска ветува дека "можам да направам Бијонсе и Шакира да танцуваат за тебе" ("I can make Beyoncé and Shakira dance for you").

## Настап на Евровизија 2006
На настапот Ристеска била облечена во црвена кошула со мониста и пар кратки пантолони. Имало и три танчери облечени во секојдневна облека, заедно со две пејачки како придружни вокали кои остануваат зад неа и се приклучуваат при танцувањето на одредени точки. Придружни вокали биле Александра Пилева и Маја Саздановска.

Бидејќи Македонија на Евровизија 2005 година не се пласирала меѓу првите десет, “Нинанајна“ била изведена во полуфиналето. Била единаесетта по ред и добила 76 бода, пласирајќи се на 10 место во конкуренција од 23 песни, со што Македонија трета година по ред се квалификувала во финалето.

Во финалето, песната повторно била изведена единаесетта и добила 56 бода, освојувајќи го 12 место, во конкуренција на 24 песни, што значело  враќање на Македонија во полуфиналето за следната година. Дванаесеттото место било најдобриот пласман за земјата на Евровизија до 2019 година, кога Тамара Тодевска го освоила осмото место.

## Текст на песната

## Наводи

Категорија:Песна за Евровизија 2006
Категорија:Македонски песни за Евровизија
Категорија:Појавено во 2006 година во Македонија
Категорија:Песни на Елена Ристеска
Историја на телекомуникациите

[thumb|Копија на една од кулите семафори (оптички [телеграф) на Клод Шапел во Налбах, Германија]]

**Историјата на телекомуникациите** т.е. преносот на сигнали преку поголемо растојание сè со цел за да се создаде комуникација започнала пред илјадници години со употребата на димните сигнали и тапани во Африка, Америка и во некои делови од Азија. Во 1790 година, во Европа се појавил првиот систем на семафори. Но, првите електрични телекомуникациски системи се појавиле во триесеттите години на 19 век.

## Антички системи и оптичка телеграфија
Раните телекомуникации вклучувале димни сигнали и тапани. Тапаните се користеле од домородците во Африка, Нова Гвинеја и Јужна Америка, и димните сигнали во Северна Америка и Кина. Спротивно на она што некој би можел да мисли, овие системи често се користеле за повеќе отколку само да го објават присуството на воен камп.

Во рабинскиот јудаизам сигнал бил даван со помош на шамии или знамиња во интервали долж патот до првосвештеникот за да се извести дека козата „за Азазел“ била турната од карпата.

Во текот на историјата различни култури повремено користеле домашни гулаби. Гулабовата пошта потекнува од Персија, а подоцна била користена од страна на Римјаните за воени цели.

Грчките хидраулични семафорни системи биле користени уште во 4 век п.н.е. Хидрауличните семафори, кои работеле со садови исполнети со вода и визуелни сигнали, функционирале како оптички телеграф. Тие можеле да користат само многу ограничен број однапред дефинирани пораки и како со сите такви оптички телеграфи можеле да се распоредат само за време на добра видливост.

## Комуникација на далечина

Визуелни сигнали (не електрични):

•	Праисториски: оган, сигнално светло, димни сигнали

•	6 век п.н.е.: пошта

•	5 век п.н.е.: пошта преку гулаб

•	4 век п.н.е.: телеграфи на вода

•	490 година п.н.е.: хелиографи (користење на светлосни сигнали)

•	15 век од нашата ера: наутички знамиња

•	1790 година од нашата ера: оптички телеграфи

•	19 век од нашата ера: Сигнални светла

Аудио сигнали:

•	Праисториски: тапани, хорни

•	1838 година од нашата ера: електрични телеграфи

•	1876 година: телефон

•	1880 година: фотофон

•	1896 година: радио

Напредни електрични/електронски сигнали:

•	1927 година: телевизија

•	1930 година: видеофон

•	1964 година: телекомуникација преку оптички влакна

•	1969 година: компјутерско мрежно поврзување

•	1981 година: аналогни мобилни телефони

•	1982 година: електронска пошта

•	1983 година: интернет

•	1998 година: сателитски телефони

## Наводи

Категорија:Телекомуникации
Галилејско Езеро

**Галилејско Езеро** (или **Галилејско Море**, Тибериско Езеро, Генезаретско Езеро илиКинерат) — езеро на територијата на Израел.

Називот Галилејско го добило по покраината Галилеја во кое се наоѓа. Генезарет е неговото постаро име и го добило по градот којшто се наоѓал на неговите брегови, а Тиберијско се викало од првиот век по градот Тиберија. Кинерет денес е негово службено име.

## Географија
Галилејското Езеро е долго 21, а широко околу 13 километри. Зафаќа површина од 166 км². Длабоко е 48 метри. Се наоѓа на 212 метри под нивото на морето, што го прави второ најниско езеро на светот (прво е Мртвото Море). Во него од север се влева и на југ извира реката Јордан која подоцна се влева во Мртво Море.

## Историја

### Антика
На североистокот на езерото се пронајдени остатоци од библискот град Кинерет, кој според научниците потекнува од бронзеното доба. Галилејското Езеро лежи на древниот римски пат *via maris*, кои ги поврзувал Египет со северните римски провинции.

### Ново доба
На почетокот на XX век Евреите почнале со населувањето на езерото.

## Надворешни врски

* World Lakes Database entry: Галилејско езеро 
* Bibleplaces.com: Фотографии од Галилејското Езеро

Категорија:Езера во Израел
Категорија:Езера во Сирија
Категорија:Езера во Јордан
Категорија:Христијанството во Израел
Категорија:Места од Новиот завет
Категорија:Библиски места
Категорија:Знаменитости во Израел
Категорија:Јордански слив
Петар Мартулков

**Петар Мартулков** (Велес, 12 мај 1875 — Софија, 1947) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација. Брат на велешкиот социјалист Алексо Мартулков.

## Животопис
Петар Мартулков е роден на 12 мај 1875 година во Велес, тогаш во Отоманското Царство. Негов роднина е деецот на ВМРО (Обединета) и БКП Александар Мартулков. Во 1897 година завршил математика и физика на Софискиот универзитет, по што предава во Битолската егзархиска гимназија заедно со Даме Груев и Михаил Герџиков.

Мартулков активно учествувал во Битолскиот и Одринскиот револуционерен округ. Во 1900 година пристигнал во Одринско и бил избран за член на Одринскиот окружен револуционерен комитет, но откако бил разоткриен во 1901 година се преселил во Бугарија. Во 1902 година завршил школата за резервни офицери и го добил чинот подпоручник.

Петар Мартулков учествувал во Балканските војни и Првата светска војна. По војните бил главен инспектор по математика и физика во Министерството за просвета и е автор на многу учебници по математика и физика за средните бугарски училишта. Умрел во Бугарија во 1947 година.

## Извори


## Поврзано
* Македонска револуционерна организација

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Бугарски офицери од Македонија
Категорија:Апсолвенти на Софискиот универзитет
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Носители на орденот „За воена заслуга“ (Бугарија)
Категорија:Починати во Софија
Категорија:Мартулкови
Категорија:Починати во 1947 година
Категорија:Десетта генерација на матуранти од Солунската машка гимназија
Категорија:Учители во Битолската машка гимназија
Васил Пасков

**Васил Пасков** (3 јануари 1874, Осиково - 9 септември 1934, Велинград) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
Пасков е роден во 1874 година во Неврокопско село Осиково, тогаш во Отоманското Царство, денес во Бугарија. Во 1893 година завршил во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“, а во 1898 година - историја на Софискиот универзитет. Бил деец на Бугарската демократска партија, а во периодот меѓу 1895 до 1897 година бил одговорен уредник на весникот „Знаме“.

Во 1899 година станал учител во егзархиската гимназија во Битола. Таму се приклучи кон Организацијата и бил избран за член на Битолскиот окружен револуционерен комитет, заедно со Неделко Дамјанов, Аце Дорев, Георги Пешков и Георги Поп Христов. Учествувал во уредувањето на  весникот „На оружје“. Георги Поп Христов за него истакнува:

:*Пасков поседуваше красноречие и со своите беседи пред групните началници, со патриотските прикаско, коишто ги држеше во Неделното училиште, помогна не малку да се подигне револуционерниот дух. Ова даде повод да биде осомничен од полицијата и да биде вмешан во аферата за убиството на поп Ставре*.

Како осомничен од властите тој бил протеран од Битола и станал главен учител во егзархиското училиште во Ново Село. Во август 1900 година Пасков при разврзувањето на Попставревата афера бил уапсен и осуден на 12 години затвор. Лежел во Куршумли ан во Скопје, но во 1902 година бил амнестиран и се преселил во Неврокоп, каде што ја продолжил  својата револуционерна дејност. При повторен обид за апсење станал нелегален.

Заминал за Одринско, испратен од Централниот комитет, каде што продолжил да се занимава со револуционерна дејност. Бил делегат на конгресот на Петрова Нива и бил избран за негов претседател. Пасков бил назначен за главен интендант во Бургас.

По Илинденското востание, Пасков отишол во Софија и од 1904 година го уредувал Револуционерен лист. Од ноември 1907 година заедно со Пејо Јаворов и Петко Пенчев, го уредувале весникот „Илинден“, кој излегувал до средината на 1908 година. Пасков е меѓу противниците на Сандански. Од 1908 до 1924 година е главен уредник на весникот *"Прјапорец"*.

Умрел на 9 септември 1934 година во Велинград.

## Статии од Пасков
* „На Даме Груев“ 
* Внатрепната македонска организација. Начело и развој 
*  Говор на Пасков во софискиот клуб на ДП 
* "Ние чакаме" 

## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Апсолвенти на Софискиот универзитет
Категорија:Македонски преселници во Велинград
Категорија:Членови на Македонскиот научен институт
Категорија:Учители во Битолската машка гимназија
Категорија:Осма генерација на матуранти од Солунската машка гимназија
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Македонски просветители
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Список на села во Тувалу

Ова е **список на села и соседства во [[Тувалу]]**. Тувалу нема градови.

## Села и соседства
* Алапи
* Ангафоулуа
* Асау
* Факај Фоу
* Фангауа
* Фенуа Тапу
* Фонгафале
* Фунафути 
* Кулија
* Лолуа
* Сававе
* Сенала
* Танраке
* Токелау
* Тонга
* Тумасеу
* Вајаку

## Поврзано
* Тувалу
* Острови во Тувалу


Тувалу
Знаме на Тувалу

**Знамето на [[Тувалу]]** е официјалното знаме на оваа океанска држава. Ова знаме било усвоено во 1978 година по независноста во 1978 и одвојувањето од Кирибати во 1976.

## Опис
Знамето е составено од  позадина во уникатна нијанса на сина боја,  која не може да се најде на други сини симболи. Во кантонот на знамето се наоѓа знамето на Обединетото Кралство, пракса која ја користеле скоро сите зависни британски територии.  Во слободниот дел од знамето има поставено девет златни ѕвезди кои ги претставуваат деветте атоли и острови на државата кои се распоредени исто како што се островите, но во правец кон исток, не кон запад.

## Промени и контраверзи

Името на државата Тувалу значи „осум заедно“, што се однесува на осумте населени острови до 1949, а деветтиот бил населен нешто по таа година. Така, во октомври 1995 година една ѕвезда била тргната од знамето според името на државата. Во јануари 1996 година се дизајнирало ново знаме без знамето на Обединетото Кралство, но пак се зачувале осумте ѕвезди. Сепак, народот не го прифатил тоа знаме бидејќи не ја симболизирала монархијата (кралицата Елизабета II) и во 1997 година се вратило старото знаме со девет ѕвезди.

## Други знамиња

File:Flag of Tuvalu (state).svg|Државно знаме на Тувалу.
File:Flag of the Governor-General of Tuvalu.svg|Знаме на Генералниот гувернер на Тувалу.
File:Flag of Tuvalu-(star interpretation) mk.svg|Симболизам на ѕвездите.


## Историски знамиња

File:Flag of the Gilbert and Ellice Islands (1937–1976).svg|23px Знаме на Гилбертски и Елиски Острови.
File:Flag of Tuvalu (1976–1978).svg|23px Знаме на Тувалу (1 октомври 1976 - 1 октомври 1978).
File:Flag of Tuvalu (1978–1995).svg|23pxЗнаме на Тувалу (1 октомври 1978 - 1 октомври 1995).
File:Flag of Tuvalu (1995).svg|23pxЗнаме на Тувалу (октомври - декември 1995).
File:Flag of Tuvalu (1996–1997).svg|23px Знаме на Тувалу (јануари 1996 - 11 април 1997).


## Поврзано
* Тувалу
* Грб на Тувалу

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Национални симболи на Тувалу
Тувалу
Грб на Тувалу

**Грбот на [[Тувалу]]** е официјалниот грб на оваа океанска држава. Грбот бил воведен како официјален по независноста на државата од Обединетото Кралство.

## Опис

Грбот е составен од златен штит покрај чии рабови се наредени осум школки и осум листови од банана. Во внатрешноста има уште еден помал штит на кој има приказ на златна колиба поставена на зелена подлога и под нив има златни пет бранови и сино море. Под штитот се наоѓа златна лента со натпис на тувалски *Tuvalu mo te Atua*, што во превод значи „Тувалу за семоќниот“.

## Наводи

## Поврзано
* Тувалу
* Знаме на Тувалу

Категорија:Национални симболи на Тувалу
Тувалу
Тувалу за Семоќниот

**Тувалу за Семоќниот** () — државна химна на Тувалу. Текстот и музиката се напишани од Афаесе Маноа. Химната е усвоена во 1978.

## Текст
Во прилот следи текстот на химната на тувалски и англиски јазик.

:*Tuvalu mo te Atua*
:Ko te Fakavae sili,
:Ko te ala foki tena,
:O te manuia katoa;
:Loto lasi o fai,
:Tou malo saoloto;
:Fusi ake katoa
:Ki te loto alofa;
:Kae amo fakatasi
:Ate atu fenua.
:"Tuvalu mo te Atua"
:Ki te se gata mai!

:Tuku atu tau pulega
:Ki te pule mai luga,
:Kilo tonu ki ou mua
:Me ko ia e tautai.
:"Pule tasi mo ia"
:Ki te se gata mai,
:Ko tena mana
:Ko tou malosi tena.
:Pati lima kae kalaga
:Ulufonu ki te tupu.
:"Tuvalu ko tu saoloto"
:Ki te se gata mai!

:*Tuvalu for the Almighty*
:Are the words we hold most dear;
:For as people or as leaders
:Of Tuvalu we all share
:In the knowledge that God
:Ever rules in heav'n above,
:And that we in this land
:Are united in His love.
:We build on a sure foundation
:When we trust in God's great law;
:"Tuvalu for the Almighty"
:Be our song for evermore!

:Let us trust our lives henceforward
:To the King to whom we pray,
:With our eyes fixed firmly on Him
:He is showing us the 
:"May we reign with Him in glory"
:Be our song for evermore,
:for His almighty power
:Is our strength from shore to shore.
:Shout aloud in jubilation
:To the King whom we adore.
:"Tuvalu free and united"
:Be our song for evermore!

## Поврзано
* Тувалу
* Грб на Тувалу
* Знаме на Тувалу

Категорија:Национални симболи на Тувалу
Категорија:Национални химни
Категорија:Композиции во бе-дур
Знаме на Фиџи

**Знамето на [[Фиџи]]** е официјалното знаме на оваа океанска држава. Сегашното знаме на Фиџи било усвоено на 10 октомври 1970 година. Освен мали модификациии, ова знаме се користело и за време на колонијата. 

## Опис
Знамето е составено од сина позадина каде во кантонот стои британското знаме, а во слободниот дел стои штитот од националниот грб. Сината боја го симболизира Тихиот Океан, кој е важен за државата и населението. Знамето на Обединетото Кралство ги симболизира врските на државата со Кралството. Пранешното колонијално знаме било со потемна сина боја и бил прикажан целосниот грб, а не само дел. Во државата дел од луѓето сакаат да се извади британското знаме, дел се за зачувување поради историски причини. Некои видни личности во Фиџи се за приказ на целиот национален грб на знамето, заедно со кану и националното мото (симболите на кралството Вити).

## Останати знамиња


Image:Civil Ensign of Fiji.svg|Трговско знаме.
Image:Government Ensign of Fiji.svg|Управно знаме
Image:Naval Ensign of Fiji.svg|Морнаричко знаме
Image:Civil Air Ensign of Fiji.svg|Цивилно воздухопловно знаме.


## Наводи

* High Симболи на Фиџи 
* Barraclough, E. M. C. and Crampton, W. G. (1978). *Flags of the World*. London: Frederick Warne. ISBN 0-7232-2015-8. P. 209 et seq. "The Civil Air Ensign is like that of Britain, except that it has the shield of Fiji placed on the arm of the cross."

## Поврзано
* Фиџи
* Грб на Фиџи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Национални симболи на Фиџи
Категорија:Државни знамиња во Океанија
Несвесност

**Несвесност** е состојба на бесвест, односно менталната состојба која вклучува целосен или речиси целосен недостиг на одговори (реакции) кон луѓето и други стимули во животната средина. Состојбата на кома е еден вид на несвесност. Несвестица поради опаѓање на крвниот притисок и намалување на снабдувањето на мозокот со кислород спаѓаат во привремено губење на свеста.

Губењето на свест не смее да се меша со променети состојби на свеста, како делириум (кога лицето е збунето и само делумно одговара на стимулите од животната средина), нормално спиење, хипноза, и други променети состојби во кои личноста реагира на стимули.

Губење на свеста не треба да се меша со поимот на несвесните психоаналитички или когнитивни процеси (на пример, имплицитни препознавања) што се случуваат надвор од свеста.

Губење на свеста може да настане како резултат на трауматски повреди на мозокот, мозочна хипоксија (на пример, поради мозочен или срцев удар), тешко труење со лекови кои ја намалуваат активноста на централниот нервен систем (на пример, алкохол и други хипнотични лекови или седативи), тежок замор, и други причини.

## Закон и медицина
Во правните науки, состојбата на несвесност може да му даде право на обвинетиот за кривично дело да се брани по автоматизам, оправдана состојба која му овозможува на обвинетиот да тврди дека не треба да биде повикан на кривична одговорност за своите постапки или пропусти. Во повеќето земји, судовите мора првин да разгледаат дали несвесноста во некоја ситуација може да биде прифатена како одбрана и тоа може да варира од случај до случај. Оттука, епилептичните напади, невролошките дисфункции и одњето во сон (месечарење) може да се сметаат за прифатливи оправдувачки услови, бидејќи губењето на контрола не е предвидливо, но заспивањето (особено при возење или во текот на сите други активности критични за безбедноста) не може да биде оправдано бидејќи природен сон ретко совладува нормална личност без предупредување.

Во многу земји се смета дека некој кој не е целосно свесен не може да даде согласност за нешто. Ова може да биде важно во случаи на сексуални активности, евтаназија или пациенти кои даваат согласност во однос на започнување или запирање на лекување.

Законите во некои земји бараат прво брзата помош или болничарот да добијат согласност од повредениот човек кој е свесен, пред тие да започнат со грижата за пациентот. Во повеќето случаи каде што повреденото лице се смета за несвесно, првин се обезбедува согласност по што службата за итни случаи може слободно да му обезбеди помош.
## Наводи


Категорија:Свест
Грб на Соломоните

**Грбот на [[Соломони]]те** е официјалниот грб на оваа океанска држава. Грбот бил воведен како официјален по независноста на државата.

## Опис

Грбот е составен од златен штит на кој во горниот дел има две бели птици во лет и една кафеава во седечка позиција на сина позадина, а долниот дел има приказ на лак и стрела во торба со вкрстени копја во позадина. Од лево и десно од копјата има желки во кафеава боја. Штитот е поставен на подлога, а над него има украсен штит со стилизирано сонце на врвот. Како држачи на штитот се јавуваат зелен крокодил од лево и ајкула од десно. Под штитот се наоѓа златна лента со натписот „Да водиш е да служиш“ на англиски.

## Наводи

## Поврзано
* Знаме на Соломонските Острови

Категорија:Национални симболи на Соломоните
Соломони
Миртовидни

[мини|Синоока [фуксија]]

**Миртовидните** (науч. *Myrtales*) се ред на цветни растенија сместени во базална група во рамките на розидната група дикотиледони (не спаѓаат под еврозиди I и еврозиди II). Следниве фамилии се типични за поновите класификации:

* фамилија Alzateaceae - двокрилоплодни
* фамилија Combretaceae - крилестосеменици 
* фамилија Crypteroniaceae - скриенокрили
* фамилија Heteropyxidaceae - разнорасцепноплодни
* фамилија Lythraceae 
* фамилија Melastomataceae - црноусни
* фамилија Memecylaceae
* фамилија Myrtaceae - мирти
* фамилија Oliniaceae - олинии
* фамилија Onagraceae - ноќници
* фамилија Penaeaceae - цевчестостеблени
* фамилија Psiloxylaceae - голодрвни
* фамилија Rhynchocalycaceae - чурилкочашкести
* фамилија Vochysiaceae

Кронквистовиот систем го изложува истиот состав, со исклучок на тоа што фамилијата Vochysiaceae е преместена во редот  Polygalales (млечнотревовидни), а е додадена фамилијата Thymelaeaceae.  Фамилиите Sonneratiaceae, Trapaceae и Punicaceae се отстранети од Lythraceae, додека Psioxylaceae и Heteropyxidaceae се водат под Myrtaceae, а Memecyclaceae се води под Melastomataceae.

## Наводи
* Conti, E., Erikkson, T., Schonenberger, J., Sytsma, K. J., & Baum, D. A. (2002). Early Tertiary Out-of-India Dispersal of Crypteroniaceae: Evidence from Phylogeny and Molecular Dating. *Evolution* 56 (10): 1931–1942
* Schönenberger, J. & Conti, E. (2003). Molecular phylogeny and floral evolution of Penaeaceae, Oliniaceae, Rhynchocalycaceae, and Alzateaceae (Myrtales). *[[American Journal of Botany]]* 90: 293–309.
USA Today

**САД  Денес** (**USA Today**) е познат како сеопфатен магазин кој содржи текстови кои се лесни за читање. Во главното издание кое го има во САД и во некои канадски градови секое издание се состои од четири оддела: Вести (често означени како оддел за насловната страна). Финансии, Спорт, и Живот, вклучени се два пододдела во одделот Живот и тоа : обичен живот за забава( со поднаслов Викенд) во кој има телевизиски колумни и колумни за филмови на Ди Ви Ди, коментари за филмови и светски трендови како и додаток за оние кои сакаат да патуваат кој се нарекува Одредишта и разноликости(Destinations & Diversions) (оддел г).

Меѓународното издание на весникот содржи Вести и Финансии и Спорт и Живот кои се комбинирани во два оддела.

Весникот не излегува во сабота и недела. Во весникот секоја завршена приказна излегува на насловната страна на соодветниот оддел со исклучок на приказната која излегува на насловната страна од целиот весник. Приказната на насловната страна на весникот е подолга приказна за која читателите треба да се префрлат на друга страна со цел да ја прочитаат целата приказна, обично тоа е првата страна од соодветниот оддел). Во одредени денови, одделите за спорт или вести зафаќаат место од две страни и во тие случаи има втора насловна приказна во вториот оддел.

## Наводи

Категорија:Американски списанија
Трпен Марков

десно|мини|Спомен плоча на Малотрновскиот комитет на ВМОРО со името на Димитар (Трпен) Марков.

**Трпен Марков** (1879, Вишени - 21 септември 1903, Пловдив)  — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
Трпен Марков е роден во 1879 година во селото Вишени, Костурско, тогаш во Отоманското Царство, денес во Егејска Македонија, Грција, во семејството на Дамјан Марков - кмет на Вишени, претседател на вишенскиот револуционерен комитет, а подоцна и член на Костурскиот околиски комитет на Македонската револуционерна организација. Учел во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“, а подоцна завршил Битолската машка егзархиска гимназија. Во Битола застанал на чело на револуционерен кружок во кој влегувале Георги Баждаров, Андреј Кезепов, Георги Христов и Георги Тодоров .

По завршувањето работел како учител и станал член на Организацијата, но поради револуционерната дејност бил уапсен и затворен. Сепак, успеал да избега и во октомври 1902 година се преселил во Источна Тракија, односно во Одринскиот револуционерен округ, под името Димитар Врбанов и работел како учител во Мало Трново, каде што ја продолжил револуционерната дејност и станал член на Малотрновскиот околиски револуционерен комитет.

Умрел во Пловдив во 1903 година .

## Извори


## Поврзано
* Македонска револуционерна организација

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски преселници во Пловдив
Категорија:Починати во 1903 година
Ти си сон

**Ти си сон** (англиски: *Make my day*) — македонска песна претставничка на Евровизија 2005 во Киев, Украина, изведена на англиски јазик од Мартин Вучиќ. Композитор на песната бил Драган Вучиќ (татко на Мартин), македонскиот текст го напишал Огнен Неделковски, а англискиот Бранка Костиќ.

## Опис
Ова е брза песна во која Вучиќ на својата љубена ѝ кажува дека е уморен од нејзиното неразбирање („You just try to make me cry" - „Ти само се обидуваш да ме расплачеш") и дека е подготвен да ја прекине врската поради тоа. Тој ѝ кажува дека таа треба да „се однесува поинаку / Или јас ќе најдам друга љубов" („Try to play another way/Or I will find another love") и дека таа може да „Земи сè" („Take it all") ако врската заврши.

## Домашен избор
На домашниот избор за песна на Евровизија и покрај убедливото водство на Александра Пилева со песната *Сонце и месечина*, по сумирање на резултатите, добиени по телефонско гласање, мислењето на публиката во Универзална сала, како и од гласовите на жири-комисијата, триумфирал Мартин Вучиќ.

Песната на Пилева, која при телефонското гласање добила петпати повеќе гласови, воопшто не била рангирана меѓу шесте најдобри од претставниците на жирито, чии гласови биле пресудни. Ова предизвикало големо незадоволство меѓу публиката која сметала дека изборот е нерегуларен бидејќи наводно на публиката ѝ биле делени бесплатни влезни билети на кои веќе била заокружена песната *Ти си сон*, и дека морален победник е Александра Пилева.

## Настап на Евровизија 2005
Невообичаено за една таква песна, настапот бил доста статичен. Вучиќ и неговите двајца машки придружни вокали носеле јакни, маици и фармерки, а само малку танцувале за време на рефренот - мрдајќи со своите прсти во ритамот на музиката. Трите танчарки носеле кратки цветни фустани и биле малку повеќе разиграни.

Бидејќи Македонија не се нашла меѓу првите 10 на Евровизија 2004, *Ти си сон* била изведена во полуфиналето. Вучиќ настапил седумнаесетти по ред и освоил 97 бода, пласирајќи се на 9 место во конкуренција на 25 исполнители, и се квалификувал за финалето.

Во финалето, песната била изведена петнаесетта по ред, а на крајот од гласањето добила 52 бода, освојувајќи го 17 место од вкупно 24 песни. Тоа значело повторно учество на Македонија во полуфиналето за следниот евровизиски настап.

## Текст на песната

## Наводи

Категорија:Песна за Евровизија 2005
Категорија:Македонски песни за Евровизија
Категорија:Појавено во 2005 година во Македонија
Андреј Казепов

**Андреј Казепов** (, Јанковец, Ресенско - , Сенокос, Светиврачко) — македонски револуционер, кресненски војвода и учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
Казепов е роден 1878 година во горнопреспанското село Јанковец, тогаш во Отоманското Царство. Учел во Цариград и во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“ (1896 - 1899). Завршил во Битолската егзархиска гимназија, каде што учител му бил Дамјан Груев. Во Битола, заедно со Георги Баждаров, Трпен Марков, Георги Христов и Георги Тодоров формирал ученички револуционерен кружок, на чело со Марков .

Учителствувал во Банско (1900 - 1901) и Струмица (1901 - 1902). Поради револуционерната дејност бил забележан од страна на властите и бил принуден да емигрира во Бугарија. Во април 1902 година се вратил во Македонија и влегол во четата на Јане Сандански. За време на Илинденското востание дејствувал во IV востанички округ - Пирин. По поразот на востанието од пролетта 1904 година бил кресненски војвода на Организацијата и загинал во борба со османлискиот аскер во близина на пиринското село Сенокос.

Во чест на покојниот Андреј Казепов, името Казепов е прифатено од Георги Стојанов, кој станал познат како Георги Казепов.

## Наводи

## Поврзано
* Македонска револуционерна организација

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Луѓе од Јанковец
Категорија:Македонски војводи
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Починати во Сенокос (Пиринско)
Мирка Федерер

**Мирослава „Мирка‟ Федерер** (родена како **Мирослава Вавринец** на  година во Бојнице, Чехословачка, денешна Словачка) е поранешна тенисерка на ВТА (женска тениска организација) од Швајцарија која се повлекла од тенисот во 2002 година поради постојана повреда на стапалото. Таа е сопругата на Роџер Федерер со кого првпат се запознале во 2000 година на Олимписките игри во Сиднеј. По нејзиното повлекување, Мирка најчесто може да се види на натпреварите од АТП серијата, следејќи ги мечевите на Роџер.

## Животопис
### Младост и тениска кариера

Мирослава, родена во Бојнице (Словачка), се преселила во Швајцарија кога имала само две години. Нејзините родители моментно се сопственици на продавници за накит и живеат во Шафхаузен. Во 1987 година, татко ѝ ја однел да гледа натпревар во Филдерстад, Германија. Мирка се запознала со Мартина Навратилова според која Мирка била атлетски градена и би можела да проба да игра тенис. Подоцна, Навратилова ѝ испратила рекет и ѝ го закажала првиот тренинг. Во 2002 година играла заедно со Роџер Федерер на Хопман купот.

Пред повлекувањето била рангирана на 76-тото место. По повлекувањето од тенисот, таа е менаџер за односи со јавноста на Федерер и патува со него по тениските турнири.

## Приватен живот
Мирка се омажила со Роџер Федерер на 11 април 2009 година. На 24 јули, Роџер објавил на неговата Фејсбук страница дека Мирка родила близначки: Мајла Роуз и Шарлен Рива. Бебињата се родени на 23 јули 2009 година во Швајцарија. Првите фотографии од близначките на интернет беа поставени на неговата Фејсбук страница на 7 август 2009 година.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Грб на Фиџи

**Грбот на [[Фиџи]]** е официјалниот грб на оваа океанска држава. Грбот бил претставен како грб на колонијално Фиџи на 4 јули 1908 година.

## Опис

Централен елемент на грбот е штитот. Горниот дел од штитот е во црвена боја на која има приказ на златен британски лав кој во рацете држи кокос. Под лавот се наоѓа Крстот на Св. Џорџ кој го дели белиот штит на четири полиња. Во три од нив има симболи на локалната флора, како што се шеќерна трска, кокосова палма и банани, а во четвртиот има приказ на гулаб на мирот, кој бил симбол на првиот крал на Фиџи. Како држачи на штиот се јавуваат двајца фиџиски војници, од кои левиот е свртен нанапред и држи копје, додека десниот е свртен кон левиот и држи боздоган. Над штитот се наоѓа приказ на брод, а под штитот националното мото *Rerevaka na kalou ka doka na Tui* или во превод „Плаши се од Господ, слави го кралот“. Грбот бил претставен на 4 јули 1908 година како грв на колонијално Фиџи, но грбот се користи и за независно Фиџи. Штитот од грбот се појавува и на знамето на Фиџи. Британските елементи (крстот и лавот) ги симболизираат врските со Британија и историјата на Фиџи, гулабот е симбол на првиот крал на Фиџи, а фауната природата на Фиџи.

## Наводи

## Поврзано
* Фиџи
* Знаме на Фиџи

Категорија:Национални симболи на Фиџи
Фиџи
Александар Евтимов

**Александар Евтимов** — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација и ВМРО.
## Животопис
Александар Евтимов е роден 1874 година во Битола, тогаш во Отоманското Царство. Завршил средно образование и бил назначен за учител во селото Буф во 1895 година. Паралелно разврзал револуционерна дејност во реонот под маската на учителството. Подоцна бил избран за раководител на Леринскиот револуционерен комитет. Од 1899 година учителствал во Битола, каде што е избран за член на месниот градски комитет, а во 1900 година влегол во Битолскиот окружниот комитет на Организацијата. Раководител е и на училишниот кружок во Битолската машка гимназија, од која излегле дејци на организацијата, како Христо Силјанов, Лазар Москов, Илија Талев и други.

На 1 април 1903 година заминал во илегала и како горски началник на Буфскиот реон земал активно учество во Илинденското востание и дејствувал во Буфско и Горна Преспа. Од 1908 година е член на окружниот револуционерен комитет во Битола до апсење во текот на 1910 година. Осуден е на смрт, но подоцна пресудата му е заменета со доживотно прогонство.

Во 1912 година побегнал заедно со Георги Поп Христов и Васил Клисаров од Крушево и се населил во Бугарија, потоа учествувал во Балканската војна со својот чета, учствувал во заземањето на Битола. По Првата светска војна останал да живее во Бугарија, а бил наклонет кон левицата во Внатрешната македонска револуционерна организација .

Во 1926 година ја раководел Разузнувачката организација на ВМРО за Битолската околија.

## Извори


Категорија:Починати во 1939 година
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Дејци на ВМРО
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Грб на Науру

**Грбот на [[Науру]]** е официјалниот грб на оваа океанска држава. Овој грб потекнува од 1968 година по објавувањето на независноста, а како официјален почнал да се користи во раните 1970-ти.

## Опис

Централен елемент на грбот е штитот кој е составен од две гранки од палми, има овален облик и е поделен на три дела. Горниот дел е претставен од испреплетена златна позадина на која приказ на бел алхемички симбол за фосфат. Под него има уште две полиња од кои левиот е во сребрена боја, а десниот во сина. На сребрениот дел има приказ на црна фрегата која стои на гранка за птици над океанови бранови. Синиот дел има приказ на цвет од калофилиум. Над штиот се наоѓа белата ѕвезда од знамето на Науру, а над неа стои лента со името на државата, *Naoero*,  на науѕрски јазик. Под штиот се наоѓа уште една лента на која е испишано националното мото *God's Will First* на англиски или на македонски „Прво Божјата волја“. Околу штито се наоѓа орнамент кој го носеле наурските поглавици изработен од палмови гранки, пердуви од фрегата и заби од ајкула. Преплетената позадина го симболизира наурскиот народ, фрифатата ја симболизира фауната во земјата, а алхемискиот знак фосфатот на Науру.

## Наводи

## Поврзано
* Науру
* Знаме на Науру

## Надворешни врски
*Грб на Науру

Категорија:Национални симболи на Науру
Науру
Стар Свет

[мини|десно|250п|Карта на „Стариот Свет“ ([Птоломеј, копија од XV век)]]

**Стар Свет** — поим што се однесува на светот како што бил познат во антиката и средниот век. Се користи во контекст на и наспроти „Новиот Свет“ (т.е. Америка).

Во Стариот Свет спаѓаат Африка, Азија и Европа (збирно наречени Афроевроазија) и околните острови (или барем оние краишта за кои се знаело пред XV век).

Поимувањето за светот како целина од три континенти датира од антиката. Птоломеј и другите антички географи ги исцртувале границите на светот долж реките Нил и Дон. Ова гледиште предоминирало и во текот на средниот век и раниот нов век.

## Поврзано
*Афроевроазија
*Големите географски откритија
*Источна полутопка
*Далечен Исток
*Нов Свет

Категорија:Европа
Категорија:Африка
Категорија:Азија
Категорија:Човечка географија
Категорија:Историска географија
Категорија:Класификација на земјите
Данаил Крапчев

**Данаил Василев Крапчев** — македонски новинар, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација. Во својот живот се занимавал со новинарство и е еден од поистакнатите бугарски политички аналитичари.

## Животопис
Роден е во Прилеп на 15 декември 1880 година. Во 1898 година завршува Солунскаta машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“, а во 1906 година историја на Софискиот универзитет. Истата година започнал со новинарската активност во неделното списание „Македонско-одрински преглед“, по што станува нелегален четник на Организација. Во 1907 година заедно со Пејо Јаворов и Васил Пасков го редактирал весникот „Илинден“ во Софија.

Следната 1908 година го уредува истовремено весникот „Татковина“ и весникот „Роднина“ во Солун. Во периодот меѓу 1909-1912 го издавал весникот „Вардар“ во Софија и последователно го преименувал на други реки "Места", "Струма", "Марица", "Брегалница" за да ја надмине забраната во Турција. Во 1912 година Данаил Крапчев е повторно четник заедно со Јаворов. Истата година го уредувал весникот "Бугарин" во Солун.

По Втората балканска војна е уредник е на органот на бугарската демократската партија "Прјапорец" во Софија. Во периодот меѓу 1915-1918, Данаил Крапчев е воен дописник на весниците "Воени известувања", "Добруџа" и "Прјапорец". Во 1919 година создаал независен информативен весник "Зора", на кој е директор до крајот на својот живот. Во исто време е директор-сопственик на акционерско друштво "Бугарски печат" и "Печат". Член е и еден од основачите на Македонскиот научен институт. Во 1928 година е во раководството на Сојузот на македонските младински организации. По превратот од 19 мај 1934 година поради своите демократските позиции е протеран во Карлово.

Во април 1941 година е испратен од бугарскиот премиер Богдан Филов да воспостави врска со Бугарските акциони комитети. На 9 септември 1944 година е уапсен поради политички причини. Починал при неразјаснети околности на 10 септември истата година во полициската станица на Горна Џумаја. Посмртно е осуден од Народниот суд. Во февруари 1994 година Врховниот суд на Република Бугарија ја укинала пресудата.

## Наводи


## Надворешни врски
* online: Данаил Крапчев и вестник Зора. Незабравимото. Интервюта, писма, документи
* Помен за Данаил Крапчев, Цвета Трифонова
* Комунистите убиха Данаил Крапчев заради българолюбието му, Виолета Радева 
* 114 години от рождението на Данаил Крапчев - Той води гигантска битка за равноправна България, Райна Иванова
* За създателя на българския „Таймс” Данаил Крапчев 

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Апсолвенти на Софискиот универзитет
Категорија:Членови на Македонскиот научен институт
Категорија:Македонски општественици
Категорија:Македонски револуционери
Виктор Троицки

мини|десно|240п|Виктор Троицки 2011
**Виктор Троицки** (, ) — професионален српски тенисер. Троицки својата тениска кариера ја започнал во 2006 година.

## Наводи

Категорија:Родени во 1986 година
Категорија:Српски тенисери
Категорија:Луѓе од Белград
Категорија:Живи луѓе
Македонско-одрински преглед

**„Македоно-одрински преглед. Revue Macédo-Adrianopolitaine“** — македонски весник во Бугарија, легален орган на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација, излегувал во преиодт меѓу во 1905 - 1907 година под редакцијата на Никола Наумов. Списанието излегувало секоја недела и се издавало на бугарски и француски јазик. Првично го носело името **Македонски преглед**, а од број № 13 - Македонско-одрински преглед. Меѓу соработниците му се Иван Георгов, Љубомир Милетиќ, Васил Пасков, Ѓорче Петров, Симеон Радев, Христо Силјанов, Данаил Крапчев и други. Илустрирано е од Александар Божинов.
## Извори


Категорија:Весници на Македонската револуционерна организација
Категорија:Весници на македонската дијаспора
Категорија:Бугарски весници
Вардар (1911 - 1912)

**„Вардар“** — македонски весник, редактиран од Данаил Крапчев и излегувал во периодот меѓу 1911 до 1912 година како неофицијален орган на  ВМРО на Тодор Александров. Првиот број на весникот излегол на 1 октомври 1911 година. Меѓу соработниците биле Григор Василев, Никола Милев, Иван Георгов, Христо Матов, Атанас Јаранов, Петко Пенчев, Христо Силјанов и Љубомир Милетиќ. Весникот бил критички настроен кон младотурскиот режим, како и кон надворешната политика на владата на Народната и Прогерсивнолибералната партија во Бугарија. Се залагал автономија на Македонија и за враќање кон старите принципи на Македонската револуционерна организација .

## Наводи

Категорија:Македонски весници
Категорија:Македонски списанија
Категорија:Весници на ВМРО (Автономистича)
Самос

**Самос** (на грчки: *Σαμός*) е остров во источниот дел на Егејското Море, на брегот на Мала Азија. Се наоѓа меѓу островот Хиос на север и Додеканезите на југ. Влегува во составот на архипелагот Јужни Споради.

Во антиката бил центар на јонската и егејска култура. Татковина е на големите филозофи Питагора, Мелис и Епикур, како и на астрономот Аристарх. Името на турски јазик е *Sisam*.

Површина на островот е 468&nbsp;км2 и е 43 км. на должина и 13 на ширина. Самос е еден од најважните и плодни острови во Егејското Море. Од Мала Азија го дели само една 1 милја проток. Климата е типично средоземна. На островот се одгледува тутун, мед, маслиново масло. Познат е по своето вино, сушени смокви и бадеми. Првенствено се произведува мускатово вино.

Во периодот меѓу 1834 и 1912 година Самос бил автономно кнежевство во рамките на Отоманското Царство, а негов прв кнез до 1850 бил Стефан Богориди. Островот од 1992 година се наоѓа на листата од УНЕСКО како светско наследство.


Samos-Kokkari-02-Halbinsel mit Stadt-1987-gje.jpg
Samos-Pythagoreio-14-Fischer in Boot-1987-gje.jpg
Samos-116-Tris Eklises bei Pythagoreio-1987-gje.jpg
Samos-Pythagoreio-Fest am 6. August-28-Kirchplatz-Pope in Gruen-1987-gje.jpg
Samos-Pythagoreio-Fest am 6. August-58-Metaxa Square-Pythagoras-1987-gje.jpg
Samos-Heraion-06-Saeulenrollen-1987-gje.jpg
Samos-Marathokampos-04-Kirche-1987-gje.jpg
Samos-Pythagoreio-40-Bogen-1987-gje.jpg


## Извори


Категорија:Острови во Грција
Категорија:Светско наследство во Грција
Категорија:Општини во Грција
Категорија:Северен Егеј
Категорија:Окрузи во Грција
Бодрум

мини|десно|300п
**Бодрум** (, стари имиња — Будрум, Петрониум, Халикарнас)  ) — град во Југозападна Турција. Градот е важно пристаниште и една од најпосетените туристички одредишта во Егејскиот Базен. Градот е сместен на истоимениот полуостров Бодрум, на северозападниот дел од заливот Гокова, спротивно од грчкиот остров Кос. Денес градот е важен туристички и јахтинг-центар. Градот има многу интересна архитектура, сите згради се во бела боја и се максимум на 3 ката. Туристичкиот град со карактеристична архитектура се наоѓа на околу 180 км јужно од Кушадаси и на околу 270 километри од најголемиот град во регионот — Измир. Бодрум, древниот град Халикарнас, денес е модерен туристички центар, кој привлекува туристи со кристално чистото море, добрите плажи и меката клима. Во реонот околу пристаништето, како и во соседниот залив, каде се наоѓаат повеќето хотели, ќе најдете и многу кафулиња, ноќни клубови, дискотеки и продавници. Додека сте на одмор во Бодрум може да го посетите древниот град Ефес — втор по големина град во Римското Царство и калциевите тераси на Памуккале. Исто така може да се прошетате со ферибот до грчкиот остров Кос.

## Литература
*Bodream*, Jean-Pierre Thiollet, Anagramme Ed., 2010.ISBN 978 2 35035 279 4.

## Наводи


Категорија:Градови во Турција
Јордан Тренков

**Јордан Тренков** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Бугарското тајно револуционерно братство и Македонската револуционерна организација.
## Животопис
Роден е 1880 година во градот Прилеп, тогаш во Отоманското Царство. Во 1898 година завршува Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“ и во периодот меѓу 1899-1903 година учителствал во родниот град. Влегол во Бугарското тајно револуционерно братство, а по неговот растурање станал член на Македонската револуционерна организација и предводел еден од двата табора помеѓу прилепското дејци на организацијата, другиот бил предводен од Петар Ацев .

Во 1903 година бил делегат на Смилевскиот конгрес, и бил определен за член на прилепското горско началство . Во јуни 1903 година е уапсен од властите, но успеал да избега од затворот и да учествува во Илинденското востание. По задушување на востанието е меѓу ретките раководни дејци, кои останале во Македонија  и е илегален началник на околискиот комитет на Организацијата во Прилеп до крајот на 1904 година. Бил делегат на Прилепскиот конгрес во мај-јуни 1904 година, кој му ја доделува задача да води борбата со Српското четничко движење во Азот. На конгресот го поддржува децентрализаторското реформистички крило на Пере Тошев и Ѓорче Петров, додека Петар Ацев го поддржува централистичкото околу Даме Груев .

Во 1905 - 1906 година е секретар во четата на поручникот Љубомир Стоенчев во Петричко . При избувнување на Првата балканска војна во 1912 година Тренков е доброволец во Македонско-одринското ополчение и служи во 4 чета на 6 Охридска дружина .

## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Дејци на Бугарско тајно револуционерно братство
Категорија:Апсолвенти на Загрепскиот универзитет
Категорија:Македонски преселници во Русе
Категорија:Тринаесетта генерација на матуранти од Солунската машка гимназија
Македонски клуб (Белград)

**Македонскиот клуб**, формиран 1905 година во Белград, бил асоцијација на македонските емигранти и печалбари во Србија што претставувало всушност обновување на забранетиот таков клуб од пред три години. Главни обновувачи се воденчанецот Григорие Хаџи Ташковиќ и гевгеличанецот Георги Герџиковиќ, предводници на автономистичкото движење во Србија. Нефициaлен орган на Клубот е весникот Автономна Македонија, со концепција за автономна македонска држава, под гаранција на големите држави и балканските соседи, како посебна рамноправна единица во една конфедерација на балканските држави 

## Извори

Категорија:Македонски клуб