open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Шумарство во Велс

**Шумарство во Велс** ― шумарството, односно науката на садење, управување и грижа за шумите во Велс.

## Историја
Развојот на пошумувањето и производството и снабдувањето со дрва во Велс спаѓаат во рамките на службата Природни ресурси Велс (Natural Resources Wales), како што е наведено во Законот за шумарство од 1967 година.

Во 2013 година, Природни ресурси Велс ја презело одговорноста за шумарството во Велс.

Во 2020 година, владата на Велс започнала долгорочен план за повторно пошумување познат како Национална шума за Велс ().

## Управување
Природни ресурси Велс е тело спонзорирано од велшката влада, за управување со сите природни ресурси на Велс. Создадена е од спојувањето на Селскиот совет за Велс, Агенцијата за животна средина Велс и Комисијата за шумарство во Велс, а исто така презема и некои други улоги кои порано ги преземала велшката влада. Други организации кои работат во Велс за да го подобрат управувањето со велшките шуми и шуми ја се Конфедерацијата на шумарската индустриија,  и Woodknowledge Велс.

## Поврзано

* Келтски широколисни шуми
* Келтска прашума

## Наводи

Категорија:Никулци за шумарство
Категорија:Економија на Велс
Категорија:Шуми во Велс
Фристон (шума)

**Фристон** ― шума, сместена помеѓу Сифорд и Истборн во Источен Сасекс. Таа е дел од областа на Националниот парк Саут Даунс. Шумата е управувана од службата Шумарство Англија (Forestry England) и зафаќа површина од 2,79 квадратни километри, или 278,73 хектари.

## Историја
Шумата Фристон била засадена во 1930 и 40-тите од страна на Комисијата за шумарство. Најчестиот вид на засадени дрвја била буката, поради кредовата и варовничката почва.

## Поврзано

* Список на шуми во Обединетото Кралство

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Шуми во Источен Сасекс
Категорија:Никулци за шумарство
Хајтауер (шума)

**Хајтауер** ― државна шума во Округот Досон, Џорџија. Шумата е 142 хектари и е управувана од Џорџиската шумарска комисија.

Во моментов, шумата Хајтауер обезбедува образовни услуги за подучување на студентски групи од сите возрасти да научат за важноста на шумите и шумарството. Реката Етова тече низ шумата, а шумата е истотака место на единицата за контрола на пожари во Округот Досон на Џорџиската шумарска комисија.

## Поврзано

* Список на државни шуми во Џорџија
## Наводи

Категорија:Државни шуми во Џорџија
Категорија:Никулци за шумарство
Универзитет Париз-Сакле

**Универзитет Париз-Сакле** () — француски универзитет основан во 2015 година и се наоѓа во Жиф сир Ивет.

Од октомври 2023 година, универзитетот е партнер на IPSA за двојни дипломи во воздухопловството.

## Наводи

## Надворешни врски

* Универзитет Париз-Сакле  

Категорија:Универзитети во Франција
The Indian Forester

***The Indian Forester*** (во превод Индискиот шумар) ― рецензирано научно списание кое покрива истражувања во шумарството. Тоа е едно од најстарите списанија за шумарство кои сè уште постојат во светот. Основано е во 1875 година и е објавувано од Индискиот совет за шумарско истражување и образование.

## Историја
*The Indian Forester* било основано на конференцијата за шумарство одржана во Алахабад во јануари 1874 година. Списанието е основано од сер Дитрих Брандис, со Вилијам Шлих како прв почесен уредник.

## Поврзано

* Список на списанија за шумарство

## Наводи

## Надворешни врски

* 
*  на Archive.org
* ''The Indian forester'', Vol XXIV, 1898

Категорија:Академски списанија воспоставени во 1875 година
Категорија:Списанија за шумарство
Категорија:Шумарство во Индија
Категорија:Списанија на англиски јазик
Категорија:Месечни списанија
Категорија:Академски дневници објавени од учени и професионални друштва во Индија
Категорија:Никулци за научни списанија
Категорија:Никулци за шумарство
Њујоршка декларација за шуми

**Њујоршка декларација за шумите** ― доброволна и неправно обврзувачка политичка декларација која произлегла од дијалогот меѓу владите, претпријатијата и граѓанското општество, поттикнат од Климатскиот самит на генералниот секретар на Обединетите нации, одржан во Њујорк во 2014 година.

Декларацијата ветува дека ќе ја преполови стапката на обесшумување во период 2020–2030 година и ќе обнови стотици милиони хектари деградирана земја. Предложениот повраток на земјиштето е опишан како покривање на „површина поголема од Индија“.

Доброволна Дејствувачка агенда ја придружува Декларацијата, обезбедувајќи „водич за владите, претпријатијата и организациите во врска со разновидните дејства што можат да ги постигнат преобразувачките цели [на Декларацијата]“.

Советодавна фирма со седиште во Вашингтон, Climate Advisers (во превод Климатски советници), го напишала нацртот на Декларацијата. Потпишан е од 37 влади, 20 месни влади, 53 повеќенационални претпријатија, 16 групи кои ги претставуваат домородните заедници и 63 невладини организации . Тие ги вклучиле земјите-членки на ЕУ, Канада, Јапонија, Кенија и Етиопија.

Декларацијата е претежно прифатена. Владите на Германија, Норвешка и Обединетото Кралство на Велика Британија и Северна Ирска објавиле заедничка изјава во која силно ја поддржуваат декларацијата и ги обврзуваат нивните влади да ги „зајакнат постојните и да создадат нови партнерства со шумските земји кои дизајнираат стратегии за зелен раст, со водечки претпријатија од приватниот сектор отстранување на уништувањето на шумите од нивните синџири на снабдување, и со финансискиот сектор, граѓанското општество и другите влади дарители да ги усогласат стимулациите, да ги преобразуваат пазарите и да ја намалат рамнотежата против уништувањето на шумите“, заедно со финансиската обврска за финансирање до 20 нови програми предмет на цврсти, веродостојни предлози што ги даваат земјите во развој.

Некои невладини организации исто така ги истакнале ограничувањата на Декларацијата. Во септември 2019 година, бил објавен петгодишниот извештај за проценка „Напредокот на Њујоршката декларација за заштита на шумите и обновување на шумите - приказна за големи обврски, но ограничен напредок“.

## Поврзано

* Конференција на Обединетите нации за климатски промени 2021

## Наводи

Категорија:Обесшумување
Категорија:Животната средина во 2014 година
Категорија:Политики на климатски промени во Соединетите Држави
Категорија:Никулци за климатски промени
Бред Де Лоса

**Бред Де Лоса** (роден 1979) ― австралиски машинист кој е првак во шумарски спортови како што се цепење дрва и сечење со пила. Во 2015 година, тој поставил нов светски рекорд, пресекувајќи четири стебла за помалку од 58 секунди. Во мај 2017 година, Бред Де Лоса успеал да го освои победничкиот трофеј на Стил Тимберспортс, трета година по ред.

Де Лоса го освоил својот прв натпревар на 16-годишна возраст 

## Наводи

## Надворешни врски

* Службено мрежно место на Бред де Лоса, braddelosa.com.au; пристапено на 10 октомври 2023година.
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1979 година
Категорија:Никулци за шумарство
Категорија:Австралиски дрвосечачи
Стенфордски затворски експеримент

мини|260x260пкс|Плоча на местоположбата на Стенфордскиот затворски експеримент
**Стенфордски затворски експеримент**, познат и како **Стенфордски затворски опит** — познат психолошки експеримент што го спровел американскиот психолог Филип Зимбардо во 1971 г. Неговата цел е да ги проучува реакциите на луѓето во состојба на ограничена слобода, во услови на затворски живот и влијанието на наметнатата општествена улога врз однесувањето. Негативната средина што Зимбардо ја избрал за да ги испита своите идеи е затвор. Тој го претворил подрумот на Катедрата за психологија на Стенфордскиот универзитет во подземна зандана, ставајќи врати слични на затвор на трите канцеларии таму, и не оставил ништо друго освен три кревети во „ќелиите“. Како место за казнување на „затворениците“ била одредена мала темна соба наречена „дупка“.

Учесниците во опитот биле студенти собрани со оглас. 24 од нив биле избрани од Зимбардо по тест за проверка на луѓето со можни душевни отстапувања. Тие добиваат 15 долари на ден откако по случаен избор ќе бидат назначени да бидат или „чувари“ или „затвореници“. Учесниците се „уапсени“ со доброволна помош на месната полиција (на барање на Зимбардо за експериментот и за поголема доверливост) и ставени во „затвор“. Сите „чувари“ мораат да носат униформи и сребрени одбивачки сончеви очила. На овој начин нивните очи не се гледаат. Така, Зимбардо верува дека дел од „човечкото“ во нив, од она што ги прави „луѓе“ е изгубено. Неговата цел е да создаде чувство на моќ, бидејќи — смета тој — чуварите се луѓе со моќ над другите, во овој случај — врз затворениците.

Покрај спроведувањето на опитот, Зимбардо ја презел улогата на затворски управник. Неговата народба до чуварите е да го одржуваат законот и редот и ако некој затвореник избега, ќе го прекине експериментот. На „чуварите“ тој не им дозволува да користат сила, туку да најдат секакви начини да создадат чувство на страв и контрола врз нивните животи. Самите „затвореници“ се внесени во занданата со врзани очи за да бидат збунети. Таму се соблечени и исчистени. Веќе во овој миг, Зимбардо известува дека „чуварите“ почнуваат да се потсмеваат и да ги понижуваат „затворениците“, што тој го определува како „почеток на процесот на понижување“, кој се забележува според него не само во затворите, туку исто така и во многу касарни.

## Наводи

## Надворешни врски

* Stanford Prison Experimen — Страница со информации за опитот и неговото влијание__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Социјална психологија
Ани Малинкова

**Ани Малинкова** (р. , ) — македонска фолк пејачка на народни песни.

## Кариера
Малинкова почнала да се занимава со музика во 1994 година. Првото фестивалско учество и е во: 1995 година каде настапила на Фестивалот "Фолк Фест Валандово". Има настапувано на речиси сите фестивали во Македонија: Фолк Фест Валандово, Цветници, Гоце Фест, Фолк Фест Роса, Филиграни, Лешочки Фолк Фест и други. Таа е препознатлива по изведбата на нејзиниот голем хит: "Со тебе, без тебе" и изведбата на "Ајде да бегаме мори Васе". Ја има изведено и песната "Ми заплакало селото Ваташа" во Емисија "Зајди Зајди" во 2014 година. Покрај овие песни други нејзини авторски песни се: "Само тебе те сакам знај", "Ако те изгубам", "Душа ледена", "Каква е љубовта" и други. Има издадено и неколгу албуми со нејзини авторски песни и стари македонски песни.

## Надворешни врски
* Профил на Ани Малинкова , Музички регистар
* Ани Малинкова на YouTube.

Категорија:Македонски фолк пејачи
Категорија:Македонски музичари
Категорија:Македонски поп-фолк пејачи
Ешборн-Франкфурт 2023

**Ешборн-Франкфурт 2023** (позната и како: **Трка околу Франкфурт 2023**) — 62. издание на велосипедската еднодневна трка Трка околу Франкфурт, која се одржала на 1 мај како 21. настан во сезоната на Светската турнеја.

## Екипи

Како нов настан на Светската турнеја, сите UCI World Tour екипи биле поканети на трката, но не биле обврзани да учествуваат. Со тоа, десет од осумнаесетте екипи избрале да учествуваат. Дополнително биле поканети и девет професионални континентални екипи, со што на трката настапиле вкупно 19 екипи. ,  и  настапиле со шест возачи и биле единствените екипи кои ги немале целосните состави од по седум возачи. Вкупно, трката ја започнале 129 возачи, од кои на крајот завршиле 99 возачи.

## Поредок
### Завршен пласман

## Список на учесници

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Трка околу Франкфурт
Категорија:Светска турнеја на UCI 2023
Категорија:Германија во 2023 година
Здружение (екологија)

Во фитосоциологијата и екологијата на заедницата, **здружението** е вид на еколошка заедница со предвидлив состав на видови и доследна физиономија (структурен изглед) што се јавува во одреден вид на живеалиште. Поимот првпат бил измислен од Александар фон Хумболти формализиран од Меѓународниот ботанички конгрес во 1910 година.

**Здружение** може да биде гледано како стварен, интегриран ентитет обликуван или од интеракциите на видовите или од слични барања за живеалиштата, или може да се гледа како само заедничка точка долж континуумот. Поранешното гледиште го поддржувал американскиот еколог Фредерик Клементс, кој го гледал здружението како целина што е повеќе од збирот на нејзините делови, и Јосијас Браун-Бланке, фитосоциолог роден во Швајцарија. На другиот крај на расправијата бил американскиот еколог Хенри Глисон,кој ги гледал овие групирања на растителни видови како случајност произведена од „флуктуацијата и случајното доселување на растенијата и еднакво флуктуирачка и променлива средина“.

## Поврзано

* Растителна заедница
* Агрегат на видови
* Сојуз (таксономија)
* Фитоценологија
* Зооценологија
* Биом

## Наводи

## Дополнителна литература

* 

Категорија:Живеалишта (екологија)
Категорија:Синекологија
Категорија:Живеалиште
Категорија:Еколошка терминологија
Категорија:Ботаника
Категорија:Биологија
Категорија:Еколошки поими
Тревесто поле

**Тревести полиња** ― заедници на растенија во кои доминираат зелјести растенија, особено разнотревни растенија и треви. Тие се наоѓаат таму каде што климатските услови не дозволуваат да растат големи дрвенести растенија, како на пример во подантарктичките предели и планинските тундри. Тревните полиња се дефинирани во владиното законодавство на Нов Јужен Велс (Австралија) како автохтона вегетација која претежно не содржи висока или средна вегетација и каде што на земјината покривка доминираат нетревни видови. Одделот за заштита на Нов Зеланд ја опишал вегетацијата на тревести полиња како покривката од растенија во крошната е 20-100%, и во која тревната покривка е поголема од онаа на која било друг облик на растенија или на гола почва.

Различни видови тревести полиња се:

* Планинско високо тревесто поле
* Планинско ниско тревесто поле
* Џбунесто тревесто поле
* Влажно тревесто поле
* Водно тревесто поле

## Наводи

### Фусноти

### Извори

* 
* 

Категорија:Живеалишта (екологија)
Категорија:Екосистеми
Категорија:Планински растенија
Категорија:Никулци за екологија
Кофукуџи

**Кофукуџи** () — древен будистички храм во Јапонија во градот Нара. Храмот е заштитен како место на светското наследство на УНЕСКО. Овој храм е главниот храм на школата Хосо (што одговара на индиската филозофска школа Јогачхара, основач на школата е Дошо). Храмот ја продолжува традицијата на Куша и Сарвастивада, сосредоточена на проучувањето на трактатот на Васубандху „Абхидхармакоша“. Храмот е еден од седумте најголеми храмови на југот. Основан е во Кјото, но е преместен во Нара во 710 г.

Храмот бил оштетен и уништен од граѓански војни и пожари многупати, и бил обновен исто толку пати, иако на крајот некои од важните градби, како една од трите златни сали, Нандаимон, Чумон и ходникот никогаш не биле преустроени и денес ги нема.

## Наводи

## Надворешни врски

* Страницата на Кофукуџи

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Будистички храмови
Категорија:Будизам во Јапонија
Категорија:Јапонска култура
Категорија:Храмови
Бистрија

**Бистрија** — поранешно село во Костурско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Нестрам во областа Западна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало во областа Нестрамкол, на 27 км југозападно од Костур и на 9 км западно од Нестрам, во северниот дел на планината Грамошта, крај притока на реката Бистрица.

## Историја
Од селото денес останале само училиштето и црквата „Св. Илија“. Во официјални документи селото често се меша со Личотер.

## Поврзано

* Нестрамкол

## Наводи


Категорија:Историски села во Нестрам
Недовршена реченица

**„Недовршена реченица“** (унгарски: *Befejezetlen mondat*) — роман во три тома на унгарскиот писател Тибор Дери. Романот бил напишан во периодот 1934-1937 година, но првпат бил објавен дури во 1946 година.
 
## Создавањето на романот
Дери започнал да го пишува романот на Божиќ 1933 година, во *Café de France* во Виена. Првата книга ја завршил во Будимпешта во 1934 година, втората книга ја започнал есента 1934 година за време на престојот во Палма де Мајорка и на неа работел една година, додека третиот дел од романот го напишал по враќањето во Будимпешта. Притоа, пишувањето го завршил летото 1937 година, а потоа, една година вршел поправки на ракописот. Подоцна, Дери го опишал создавањето на романот со следниве зборови: „Романот е во три книги, работев на него четири и половина години, дневно просечно по 10-12 часа. За пишувањето е неопходно многу внатрешна подвижност и постојана напнатост, тоа е она што се нарекува инспирација. Не е лесно трајно да се одржува инспирацијата во текот на четири и половина години. На творечкото расположение му е потребна извонредна дисциплина за тоа да биде колку-толку успешно. Ако е тоа успешно, и ако надворешните околности се спојат со оваа внатрешност подготвеност — што е ретка, среќна случајност, особено ако тоа трае четири и половина години, тогаш писателот можеби може да ја оствари својата намера, тогаш може да се надева дека делото делумно ќе му успее.“

## Осврт кон делото
„Недовршена реченица“ е многу сложен роман, голема семејна фреска со многу ликови, но најважниот тек на романот зборува за паралелниот однос меѓу две класи, односно за бунтот на еден интелектуалец кој сака да ја напушти граѓанската класа и ги бара оние со кои би можел да замине во борба. За да може читателот полесно да се снајде во сложеното ткиво на романот, на почетокот од книгата писателот дава список на ликовите и нивните роднински врски.

Во ова дело, на повеќе од 800 страници, Дери ја опишува револуционерната напнатост во тоа време, создавајќи богата галерија ликови: од работници посветени на класната борба, преку интелектуалци во потрага по егзистенцијалните прашања, до припадниците на буржоазијата кои доживуваат лични трагедии. Според критиката, „овој роман е напишан со „коригирана“ прустовска техника, комбинирана со иронично-есеистичкиот стил на Томас Ман. Романот „Недовршена реченица“ бил објавен дури во 1946 година и веќе тогаш било јасно дека унгарската книжевност добила големо дело.

## Наводи

Категорија:Дела на Тибор Дери
Категорија:Книги од 1946 година
Категорија:Книги на унгарски јазик
Копеш

***Копеш*** — египетски српест меч кој настанал од борбена секира во текот на бронзеното време.

Типичен копеш е долг помеѓу 50 и 60 см, но има и помали примероци. Тапиот раб на врвот на мечот се користел и за удар и како кука за разоружување на противникот. Во почетокот копешот бил изработен од бронза, но подоцна за време на Новото Кралство, кога станал вообичаено и високо ценето оружје, бил изработуван од железо. Најраниот приказ на копеш се наоѓа на Стелата на мршојадецот од средината на III милениум пр. н. е.  кој го прикажува кралот Лагашки со ова оружје.

Копешот е наострен само на надворешниот раб на закривениот крај. Бил создаден од епсилонската секира. Копешот бил популарен како оружје и со него се прикажани бројни фараони. Примероци се пронајдени и во кралските гробници, вклучувајќи ја и гробницата на Тутанкамон, во која се пронајдени два копеша со различни големини. Сепак, иако некои примероци пронајдени во гробниците биле наострени, има многу примери каде што биле пронајдени со тапи рабови кои никогаш не биле наострени. Ова навело многу истражувачи да заклучат дека копешите во гробниците на луѓето со повисок статус биле церемонијални.

Копешот престанал да се користи околу 1300 година пр. н. е. кога започнала изработката на традиционалните мечеви.

## Наводи

## Литература
* Budge, 1989,. *The Rosetta Stone,* E.A.Wallace Budge, (Dover Publications), c 1929, Dover edition (unabridged), 1989. (softcover. 1929.  978-0-486-26163-8.)
* Hamblin, 2006. *Warfare in the Ancient Near East,* William J. Hamblin, Routledge (softcover.   978-0-415-25589-9.)
* Wernick, 2004, *A Khepesh Sword in the University of Liverpool Museum* in JSSEA 31, 151–155
* Massafra, 2009, *Le harpai nel Vicino Oriente antico.* *Cronologia e distribuzione*, Roma 2012, (Rome La Sapienza Studies on the Archaeology of Palestine & Transjordan, 09).

Категорија:Египтологија
Категорија:Мечеви
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Бостонско крвопролевање

**Бостонско крвопролевање** — крвопролевање што се случило кога пет граѓани биле застрелани и убиени од осум британски војници на 5 март 1770 г. Тоа било во Бостон, Масачусетс, кој во тоа време бил британска колонија. Настанот се случил ноќе кога пред Царинарницата се собрала голема толпа. Еден британски војник по име Хју Вајт удрил момче што го навредувало неговиот командант. Момчето побегнало и се вратило со голема толпа гневни луѓе. Повеќе британски војници дошле да помогнат во заштитата на Хју Вајт од народот. Толпата фрлала снежни топки со школки внатре и ги удирала со дрвени палки. Како што толпата станувала сѐ поголема и поголема, сцената станувала сѐ похаотична. Некој од толпата извикал: „Пукајте“. Во збрката, некои од војниците испукале во толпата. Криспус Атакс, Афроамериканец, бил еден од првите убиени луѓе.

Судењето по крвопролевањето се одржало во граѓански суд со порота составена од месни граѓани. Џон Адамс бил адвокатот на војниците. Судот одлучил дека шест војници се невини, а двајца виновни за убиствата. Офицерот Томас Престон, исто така, подоцна бил прогласен за невин, откако поротата не можела да утврди дека им наредил на војниците да пукаат врз граѓаните. Убедувањата на поротата претполагаат дека војниците биле испровоцирани и дека нивната употреба на сила не била сосема неоснована.

## Наводи

## Надворешни врски

* Историско друштво за Бостонското крвопролевање

Категорија:Американска револуција
Категорија:Историја на Бостон
Категорија:1770
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Одговор (роман на Тибор Дери)

**„Одговор“** (унгарски: *Felelet*) — роман на унгарскиот писател Тибор Дери, објавен во два дела (1950 и 1952 година).

## Настанување на романот
По успехот на романот „Недовршена реченица“, Дери ја започнал работата на романот „Одговор“, кој бил замислен како епски роман во четири тома за историската улога на унгарската работничка класа. Првата книга се појавила во 1950 година и доживеала огромен успех. Двата главни лика во романот се работникот Балинт Кепе и професорот Зено Фаркаш. Меѓутоа, кога се појавил вториот том во 1952 година, Дери бил немилосрдно критикуван поради запоставувањето на улогата на комунистичката партија во раководењето со револуционерното работничко движење. Имено, режимот на Ракоши очекувал дека ќе биде истакната улогата на партијата, а Дери планирал комунистите да станат главни ликови во книгата дури во дејствието што се одвива по 1945 година. Затоа, власта побарала Дери да напише друга верзија на втората книга, но тој го одбил тоа и престанал со натамошната работа на романот. Подоцна, уште еднаш му било понудено да ја поправи „грешката“ во сценариото за филмот снимен по романот.

## Наводи

Категорија:Дела на Тибор Дери
Категорија:Унгарски романи
Категорија:Книги на унгарски јазик
Категорија:Романи кои се одвиваат во Унгарија
Категорија:Книги од 1950 година
Категорија:Книги од 1952 година
Џиро д’Италија 2023

**Џиро д’Италија 2023** (позната и како **Трка околу Италија 2023**) — 106. издание на велосипедската голема трка Џиро д’Италија, која се одржала помеѓу 6 и 28 мај 2023 година. Трката започнала на 6 мај во Фосачезија, а завршила на 29 мај во Рим. На трката имало три поединечни хронометарски етапи и шест етапи подолги од 200 километри.

Трката била освоена од Примож Роглич од , кој ја освоил неговата четврта победа на големите трки и станал прв Словенец кој го освоил Џиро.

## Екипи

Бидејќи Џиро д’Италија е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Дополнително, четири професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 22 екипи.

Иако  и  обезбедиле покани, тие одбиле да учествуваат на трката.

## Фаворити пред трката

Ремко Евенепул, Герајнт Томас и Примож Роглич биле возачи на кои им одговарала патеката за 2023 година. Ремко Евенепул освоил две етапи и ја презел розевата маичка, но морал да се повлече по деветтата етапа, откако бил позитивен на КОВИД-19.

## Рута и етапи

## Поредок

* На втората етапа, Филипо Гана, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел циклама маичката, бидејќи првопласираниот Ремко Евенепул ја носел розевата маичка како предводник на генералниот пласман. Дополнително, Брендон Мекналти, кој бил трет во пласманот за млад возач, ја носел белата маичка бидејќи второпласираниот Жоао Алмеида го носел португалскиот национален дрес.
* На петтата етапа, Тимен Аренсман, кој бил четврти во пласманот за млад возач, ја носел белата маичка бидејќи првопласираниот Андреас Лекнесунд ја носел розевата маичка како предводник на генералниот пласман, второпласираниот Ремко Евенепул го носел светскиот дрес, а третопласираниот Жоао Алмеида го носел португалскиот национален дрес.
* На десеттата етапа, Герајнт Томас, кој бил втор во генералниот пласман, ја носел розевата маичка, бидејќи првопласираниот Ремко Евенепул не ја започнал етапата откако бил потврден позитивен на КОВИД-19.

## Пласмани

### Генерален пласман

### Бодовен пласман

### Планински пласман

### Пласман за млад возач

### Екипен пласман

### Пласман на средни спринтови

### Пласман за бегства

### Пласман „добра игра“

## Наводи

## Надворешни врски

*  
* 
* 

Категорија:Џиро д’Италија

Категорија:Италија во 2023 година
Категорија:Светска турнеја на UCI 2023
Елијас Магнус Фрис

мини|250п|Музеј на Елијас Фрис во Фемше.

**Елијас Магнус Фрис** (;  – ) — шведски миколог и ботаничар, наречен „Линеј на микологијата“. Опишал стотици видови габи и лишаи, и им ги дал нивните научни имиња.

## Живот
Роден е во селото Фемше, Смоланд како син на тамошниот свештеник. Посетувал училиште во Векше.

Благодарение на татко му се стекнал со огромно познавање на цветните растенија. Во 1811&nbsp;г. се запишал на Лундскиот универзитет и во 1814&nbsp;г. ги завршил докторските студии. Истата година станал доцент по ботаника. Бил избран за член на Кралска шведска академија на науките, а во 1824&nbsp;г. станал професор. Во 1834&nbsp;г. ја презел Боргстремовата катедра (*Borgströmianska professuren*) по применета економија на Упсалскиот универзитет (од 1851&nbsp;г. „професор по ботаника и применета економија“). Во 1849&nbsp;г. Бил избран за странски почесен член на Американската академија на уметностите и науките. Истата година бил назначен и за директор на of Ботаничката градина на Упсалскиот универзитет. Во 1853&nbsp;г. станал ректор на универизтетот.

Најважни негови дела се тритомниот „Миколошки систем“ (*Systema mycologicum*, 1821–1832), „Попис на габите“ (*Elenchus fungorum*, 1828), двотомната „Монографија за опнестите габи на Шведска“ (*Monographia hymenomycetum Sueciae*, 1857 и 1863) и „Опнести габи на Европа“ (*Hymenomycetes Europaei*, 1874).

Фрис заедно со Кристијан Хендрик Персон се смета за основоположник на современата таксономија на печурките. Во неа бил повлијаен од Гете и германските романтичари. Се водел според бојата на спорите и распоредот на хименосфорот (пори, реси, запци итн.) како главна таксономска особина.

Починал во Упсала на 8 февруари 1878&nbsp;г.

## Дела
**Monographia Pyrenomycetum Sueciae* (1816)
**Systema mycologicum* (1821)
**Systema orbis vegetabilis* (1825)
**Elenchus fungorim* (1828)
**Lichenographia europaea reformata* (1831)
**Epicrisis systematis mycologici: seu synopsis hymenomycetum* (1838)

## Семејство

Син му Теодор Магнус Фрис се истакнал како ботаничар, лихенолог и арктички истражувач. Внуците Теодор Кристијан Елијас Фрис и Роберт Елијас Фрис станале значајни ботаничари.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* За Елијас Магнус Фрис во печуркарски часопис
* Наследници на здружението „Елијас Фрис“

Категорија:Шведски ботаничари
Категорија:Шведски миколози
Категорија:Алголози
Категорија:Бриолози
Категорија:Птеридолози
Категорија:Членови на Американската академија на уметностите и науките
Категорија:Странски членови на Кралското друштво
Категорија:Членови на Шведската академија
Категорија:Членови на Кралската шведска академија на науките
Категорија:Дописни членови на Петербуршката академија на науките
Категорија:Апсолвенти на Лундскиот универзитет
Категорија:Почесни членови на Кралското друштво на Единбург
Категорија:Членови на Линеевското друштво во Лондон
Марија Севера Онофријана

**Марија Севера Онофријана** (26 јули 1820 - 30 ноември 1846), познатa и едноставно како **А Севера**, билa португалскa фадо пејачка и гитаристка. Во својот краток живот, таа се смета за првата фадо пејачка која се прославила, достигнувајќи речиси митски статус по нејзината смрт.

## Биографија
Марија Севера Онофријана била родена во Лисабон, Португалија, во населбата Мадрагоа во 1820 година. Таа била ќерка на Северо Мануел и Ана Гертрудес. Таткото на Севера имал португалско циганско потекло. Нејзината мајка по потекло е од Овар, мигрирала во Лисабон со оварски рибари, работела како проститутка и станала сопственичка на таверна. Мајката на Севера го имала прекарот *Барбуда* („брадестата жена“). Се вели дека Севера била висока и љубезна куртизана или проститутка, и дека пеела фадо во таверните каде што свирела и на португалска гитара. Познато е дека имала неколку љубовници, вклучувајќи го Франциско де Паула Португал е Кастро, 13-тиот гроф од Вимиозо, кој ја одвел на борби со бикови (јавен и важен социјален настан од тоа време).

Таа почина од туберкулоза на 30 ноември 1846 година на Руа до Капелао во Мурарија, Лисабон, на само 26 години и била погребана во општа гробница на гробиштата Алто де Сао Жоао.

## Во популарната култура
Славата на Марија Севера пораснала и поради романот на Хулио Дантас, насловен *Севера*, кој потоа беше направен во драма која била донесена на сцената во 1901 година. Во 1931 година, режисерот Леитао де Барос ја претворил драмата во првиот португалски филм со звук, *А Севера*.

Романтичен мјузикл, *Марија Севера Онофријана*, бил изведен на 19 јули 2011 година на фестивалот Шо во Нијагара-На-Езеро, Онтарио, со книга, музика и текст од Џеј Турви и Пол Спортели, во режија на Џеки Максвел и со Џули Мартел во главната улога. Марија Севера.

## Наводи

## Надворешни врски
* Мјузикл за ''Марија Севера''
* Библиографија ''Фадо'' кај Хосе Лусио Рибеиро де Алмеида – Instrumentos Musicais Populares Portugals

Категорија:Починати во 1846 година
Категорија:Родени во 1820 година
Категорија:Португалски пејачи
Адријано Кореја де Оливеира

**Адријано Марија Кореја Гомес де Оливеира**, или само **Адријано** (9 април 1942 - 16 октомври 1982) бил португалски музичар, роден во конзервативно римокатоличко семејство во Порто. Неговото семејство се преселило во Авинтес по неговото раѓање. Тој заминал во Коимбра да студира на Универзитетот во Коимбра, и на крајот го напуштил, иако бил вклучен во студентскиот активизам и музиката на Коимбра фадо.

Адријано бил дел од генерацијата композитори и пејачи на политички песни кои користеле музика и текстови за да се борат против диктаторскиот режим *[[Нова Држава (Португалија)|Естадо Ново]]*. За тоа се прославил меѓу продемократскиот отпор и бил прогонуван од политичката полиција ПИДЕ поради неговите антидиктаторски постапки. Адријано бил личен пријател на музичарите Зека Афонсо, Падре Фанхаис, Серџо Годињо и Луиза Басто, со кои соработувал при снимањето на многу албуми.

Неговата прва снимка, *Фадо де Коимбра*, била објавена во 1963 година, придружена од Антонио Португал и Руи Пато. Во оваа плоча тој ја изведува првата изведба на *Трова до венто ке паса*, со поезија на Мануел Алегре, која станала еден вид химна на отпорот кон диктатурата. Во 1967 година го снимил албумот *Адријано Кореја де Оливеира*.

По револуцијата на каранфилите, бил објавен сингл со песни од Мануел да Фонсека. Записот, во режија и продукција на Фаусто Бордало Диас, вклучува ретко учество на гитаристот Карлос Паредес. Таа година, тој бил номиниран за уметник на годината.

Адријано исто така бил член на португалската комунистичка партија и многупати учествувал на фестивалот Аванте! Тој бил близок пријател на социјалистот Мануел Алегре, кој напишал многу од неговите стихови. Починал во Авинтес на 40-годишна возраст поради несреќа.

## Наводи

Категорија:Починати во 1982 година
Категорија:Родени во 1942 година
Категорија:Португалски пејачи
Меру (митологија)

**Меру** () или **Сумеру** („Великиот Меру“) — света планина во хиндуистичката и будистичката космологија, која се смета за центар на сите материјални и духовни светови. Световите расположени на оваа планина, позната како Сварга, се сметаат за живеалиште на Брахма и другите деви. Пураните ја опишуваат планината како висока 80.000 јоџани (1.106.000 км) и сместена во Џамбудвипа — една од континентите на Земјата. Многу хиндуистички храмови, како што е Ангкор Ват во Камбоџа, биле изградени како симболична претстава на планината Меру. Според едно толкување, планината Меру е во финиот свет над Северниот Пол, други ја сместуваат на Хималаите.

## Наводи

## Надворешни врски

* Што е планината Меру?
Категорија:Хиндуизам
Категорија:Будизам
Категорија:Џаинизам
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Нотна глава

[мини|Делови на осмината:<br>1. '''Глава'''<br>2. [Нотен врат|Врат3. Знаменце|238x238пкс]]
**Нотна глава** (, , , ) —  елипсовиден дел од нотата.

Нотните глави можат да бидат целосно *црни* или *бели*, што ја означува нотната вредност (т.е. времетраењето на нотата), додека положбата на нотата во линискиот систем ја означува *нотната висина* и ѝ го дава *називот*.

За помали нотни вредности (почнувајќи од половина нота), на нотната глава ѝ се додава **[[Нотен врат|врат]]**, а за уште пократки нотни вредности (почнувајќи од осмина нота), се додава **барјаче**.

* На долната слика е прикажано систематско намалување на *[[Нотна вредност|нотните вредности]]*, а со тоа и различните *нотни глави*, додавањето на  *нотниот врат* и зголемувањето на бројот на *барјачиња*:

центар|480x480пкс

## Историја
десно|мини|77x77пкс| Punctum
Денешните облици на нотите поминале низ многу фази на развој. Главите за белешки доаѓаат од неум (), првите музички ноти од пред повеќе од 1000 години, кои биле користени за бележење на грегоријанскиот корал.

Наједноставниот облик е претставен со *пунктум* (*видете ја сликата на десната страна*), што јасно укажува на современата глава на ноти. Познатиот средновековен музички теоретичар Гвидо од Арецо (995 — 1050) ги поставил темелите на системот на нотација со тоа што утврдил дека невумите се пишуваат на 4 реда. На нивниот почеток, тој ги напишал клучовите, така што положбата на главата на нотата го означува тонот.

Со текот на времето, немите прераснуваат во *[[Корално нотно писмо|хорска нотација]]*; го промениле обликот и станале црни квадрати.

Композиторот и музички теоретичар Франко од Келн околу 1280 година ги објаснил постојните правила на мензурална нотација во неговото дело *Уметноста на мензуралното пеење*, каде должината на нотата е означена со нејзиниот облик. Нотните глави биле правоаголници, квадрати или ромбоиди. Овој систем бил проширен за време на Арс нова.

За време на ренесансата, композиторите додале пократко нотно траење со пополнување на нотните глави.

Кон крајот на XVI век, квадратниот и ромбоидниот облик на нотите бил заменет со кружните глави што се користат и денес.

## Поврзано
* Нотни скратеници
* Нотна вредност
* Помошни линии

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Музичка нотација
Категорија:Теорија на музиката
Категорија:Музички поими
Петар Сариќ

**Петар Сариќ** (српски: *Петар Сарић*, 1937, Горњи Тупан, Бањани, Кралство Југославија - 2023, Косовска Митровица, Косово) — српски писател.

## Животопис
Петар Сариќ е роден во 1937 година во селото Горњи Тупан, во Бањани, во околината на Никшиќ, Црна Гора. Работниот век, од 1958 година, го минал на Косово и Метохија, работејќи како уредник, а потоа и директор на издавачкото претпријатие „Јединство“ во Приштина. Тој е еден од потписниците на Отвореното писмо на Друштвото на книжевниците на Косово од 1985 година во кое се укажува на тешката состојба на Србите на Косово и Метохија. Живеел во Брезовица, во близината на Штрбац. Умрел во Косовска Митровица, а бил погребан на 7 октомври 2023 година во Брезовица.

## Творештво
Од 1964 година, Сариќ oбјавил је пет збирки песни, осум романи, една драма и публицистичката книга „ И на времето му се загуби трагата“ (*И времену се затурио траг*). Неговите дела се преведени на повеќе јазици, а исто така, тој е застапен во периодиката и во неколку антологии. Добитник е на неколку книжевни награди, како: „Меша Селимовиќ“ (2009), Вуковата награда (2012) и „Златниот крст на Кнезот Лазар“ (2016). Книжевната критика го оценила неговто творештво како „стожер на српската книжевност на Косово и Метохија“. Тој се смета за најзначајниот српски прозен писател во Косово и Метохија, како и еден од најважните современи српски писатели.

## Наводи

Категорија:Српски писатели
Категорија:Родени во 1937 година
Категорија:Починати во 2023 година
Ненад Шапоња

мини|150п|Ненад Шапоња

**Ненад Шапоња** (Нови Сад, 13 април 1964) — српски поет, есеист и книжевен критичар.

## Творештво
Шапоња ги објавил следниве збирки поезија: „Ѓоконда“, „Одразите на привиденијата“, „Очевидност“, „Море“, „Слатка смрт“, „Постои ли допирот на твојата душа?“, „Изгледам, значи не сум...“ и „Психологија на гравитацијата“. Покрај тоа, тој е автор на три есеистичко-критички книги и на патеписот „А до Брисел може лесно да се препешачи“. Поезијата му е преведена на дванаесет јазици. Добитник е на неколку награди, како: Бранковата награда, Наградата на Просвета, наградата „Мирослав Антиќ“, наградата „Мома Димиќ“ и наградата „Милан Богдановиќ“. Тој е главен уредник на издавачката куќа „Агора“.

## Наводи

Категорија:Српски поети
Категорија:Родени во 1964 година
Категорија:Луѓе од Нови Сад
Љубовите на Кармен

**„Љубовите на Кармен“** (англиски: *The Loves of Carmen*) — американски филм од 1948 година, во режија на Чарлс Видор по сценариото на Хелен Дојч, кое е засновано врз новелата „Кармен“ на Проспер Мериме. Главните улоги ги толкуваат: Рита Хејворт, Глен Форд и Рон Рендел. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ за најдобра фотографија (Вилијам Е. Снајдер).

## Содржина
Една преубава, но неморална девојка наведува еден војник да ја предаде својата чест. Него го отпуштаат од војската, а поради неа тој наскоро навлегува во криминални активности...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Музички филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1948 година
Категорија:Филмови на Чарлс Видор
Категорија:Филмови со Рон Рендел
Категорија:Филмови со Ким Новак
Категорија:Филмови со Глен Форд
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови засновани на книги
Палестински исламски џихад

**Палестински исламски џихад** () или **ПИЏ** — воена група, која на многу места во светот се смета за терористичка организација. Нејзината цел е уништување на израелската држава и создавање исламска држава за палестинските Арапи.

## Наводи

## Надворешни врски

* Би-би-си: Израел и Палестинците

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Вооружени сили на Палестина
Категорија:Ислам во Палестина
Категорија:Исламски тероризам
Категорија:Џихад
Категорија:Џихадистички организации
Црква „Св. Петка“ - Воденско

**Света Петка** () — доцносредновековна црква во селото Воденско, Гребенско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Гребенската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1600 г. Во внатрешноста е зачуван исклучително вреден камен иконостас од крајот на XVIII век.

## Поврзано

* Гребенска епархија

## Наводи


Категорија:Цркви во Гребен (општина)
Категорија:Цркви во Гребенската епархија
Црква „Св. Димитриј Икономски“

**Свети Димитриј Икономски** () — црква во градот Костур, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

## Местоположба
[лево|мини|250x250пкс|Фреска на [Св. Кирик и Јулита на северниот ѕид]]
Црквата е сместена во Икономската парохија, во близина на Првата костурска гимназија, од внатрешната страна на ѕидовите на Костурската тврдина.

## Историја
Црквата е изградена во X или во XII – XIII век.
лево|мини|„Вознесение Илиево“, икона од XVIII век
Фреските во храмот се од два периода. Првиот дел е од времето на изградбата на храмот и е во лоша состојба, а вториот, кои покрива дел од првиот, е завршен на почетокот на XV век.

Во 1924 г. црквата е прогласена за заштитен споменик.

## Поврзано

* Костурска епархија

## Наводи


Категорија:Цркви во Костурската епархија
Категорија:Цркви во Костур
Категорија:Споменици на културата во Костур
Вилијам Холдер (свештеник и музички теоретичар)

**Вилијам Холдер** Член на Кралското друштво (1616 – 24 јануари 1698) ― англиски свештеник и музички теоретичар од 17 век. Неговото најзабележително дело било неговата надалеку позната публикација од 1694 година *„Трактат за природните основи и начелата на хармонијата“* (*A Treatise on the Natural Grounds and Principles of Harmony*).

## Живот
Студирал во Пемброк Хол, Кембриџ, каде што станал предавач во 1640 година. Тој се оженил со Сузана Рен, сестрата на Кристофер Рен, во 1643 година. Во 1662 година станал Богословски доктор (Doctor Divinitatis) на Оксфорд (Oxon.), и бил член на Кралското друштво во 1663 година. Тој ја добил титулата канон во Соборната црква „Св. Павле“ во 1672 година и служел како потдекан на Кралската капела од 1674 до 1689 година кога тој поднесол оставка. Во 1687 година тој бил претпочитан пред ректоратот на Терфилд. Неколку од неговите музички композиции преживеале во Британската библиотека во Harleian MSS 7338 и 7339.

Во 1660 година во Блечингдон го научил глувонемиот Алекзендр Попам да зборува „јасно и јасно, и со добар и грациозен тон“. Поделбата на заслугот за ова помеѓу Холдер и Џон Волис станало предмет на спор во Кралското друштво.

## Поврзано

* Холдерова запирка

## Наводи

; Фусноти

; Извори

* Холдер, Вилијам, *A Treatise on the Natural Grounds, and Principles of Harmony*, факсимил на изданието од 1694 година, Broude Brothers, Њујорк, 1967 година.
* Стенли, Џером, „William Holder And His Position in Seventeenth-Century Philosophy and Music Theory, #Edwin Mellen Press, Луистон, Њујорк, 2002 година.

Категорија:Починати во 1698 година
Категорија:Родени во 1616 година
Категорија:Англиски музички теоретичари
Категорија:Првични членови на Кралското друштво
Категорија:Членови на Колеџот Пемброк (Кембриџ)
Пјетро Понтио

**Пјетро Понтио** (италијански: Pietro Pontio; или **Понцјо** (Ponzio); 25 март 1532 - 27 декември 1596) ― италијански теоретичар и композитор.

Понтио е роден и умрел во Парма. Тој е најпознат по неговата расправа од 1588 година, „*Музичко расудување*“ (изворно: *Ragionamento di Musica*), која се смета дека влијаела врз Клаудио Монтеверди.

## Надворешни врски

* 
* ''Ragionamento di Musica''

## Дополнителна литература

* Гласот на композиторот: теорија и практики во делата на Пјетро Понтио Расел Јуџин Мареј Помладиот, 1989 година.
* 

Категорија:Починати во 1596 година
Категорија:Родени во 1532 година
Категорија:Италијански музички теоретичари
Категорија:Италијански машки композитори
Категорија:Италијански композитори од 16 век
Нотна вредност

[thumb|1. [Нотна глава|Глава2. Врат3. Знаменце|238x238пкс]]
Во музичката нотација, **нотната вредност** го означува релативното времетраење на нотата, користејќи ја текстурата или обликот на *[[Нотна глава|нотната глава]]*, присуството или отсуството на *[[Нотен врат|врат]]* и присуството или отсуството на *[[Нотно барјаче|знаменца]]/греди/куки/опашки*. Немодифицираните нотни вредности се степени од две дропки, на пример: цела нота, половина, четвртина, осмина, итн.

Пауза означува тишина со еднакво времетраење.

## Список на ноти и паузи и нивните нотни вредности

Пократки ноти може теоретски да се создаваат до *бесконечност* со додавање дополнителни барјачиња, но се многу ретки.

## Варијации
мини| Варијанти на цела нота
Целата нота се појавува во неколку различни верзии, како што е прикажано десно. Најчесто се користат првите две, третата е стилска алтернатива.

Понекогаш цела нота се користи за да означи многу долга нота со неопределено времетраење, како на крајот на делото (на пр. на крајот од Моцартовиот Mass KV 192).

Сама осмина нота, или која било побрза нота, секогаш е означена со барјачиња, додека две или повеќе обично се спојуваат во групи. Кога има врат, тој може да оди или нагоре (од десната страна на нотната глава) или надолу (од левата страна), освен во случаите на *лонгата* или *максимата* кои речиси секогаш се бележат со вратови надолу. Во повеќето случаи, вратот се спушта надолу ако нотата е на средишната линија или над, а нагоре во спротивно. Сите барјачиња секогаш одат десно од стеблото.
десно|рамка| Споени ноти

## Модификатори
Нотната вредност може да се зголеми со додавање точка по неа. Оваа точка ја додава следната пократка вредност на нотата, што ја прави еден и пол пати поголема од нејзиното првобитно времетраење. Голем број точки (*n*) ја зголемуваат нотната вредност за  од нејзината вредност, така што две точки додаваат две пониски нотни вредности, со што вкупно е една и три четвртини повеќе од неговото првобитно времетраење. Ретките три точки го прават тоа една и седум осмини времетраење, и така натаму.

Двојната точка првпат била употребена во 1752 година од Џеј Џеј Кванц. Во музиката од 18 век и порано, зголемувањето на нотната вредност од точката варирала: можела да биде повеќе или помалку од модерната интерпретација, за да се вклопи во контекстот.

За да се подели вредноста на нотата на три еднакви делови, или некоја друга вредност освен два, може да се користат грепки. Сепак, видете занишана нота и нееднакви ноти.

## Наводи

Категорија:Нотни вредности
Категорија:Музичка теорија
Категорија:Музички поими
Северо Бонини

**Северо Бонини** (23 декември 1582 – 5 декември 1663) ― тоскански композитор, оргулар и писател на музика.

Роден е во Фиренца и станал бенедиктински монах. Студирал пеење кај Џулио Качини. Служел како оргулар во Форли од 1613 година и имал голем број други функции пред да се врати во Фиренца во 1640 година, каде што бил капелски мајстор (*maestro di cappella*) и оргулар во црквата „Св. Троица“ до неговата смрт. Починал во Фиренца.

Објавил неколку музички книги, вклучувајќи мотети и мадригали. Пишувал музика во новиот монодичен стил. Неговиот трактат „*Прв дел од говорите и правилата за музиката*“ (изворно: *Prima parte de' discorsi e regole sovra la musica*) (1649–1650) е важен извор на информации за современите композитори и подемот на монодијата и операта.

## Надворешни врски

* 

Категорија:Ренесансни композитори
Категорија:Починати во 1663 година
Категорија:Родени во 1582 година
Категорија:Машки музичари од 17 век
Категорија:Италијански композитори од 17 век
Категорија:Италијански музички теоретичари
Категорија:Италијански бенедиктинци
Категорија:Италијански барокни композитори
Категорија:Италијански машки класични композитори
Категорија:Музичари од Фиренца
Ерколе Ботригари

**Ерколе Ботригари** (1531–1612) бил папски изучувач, математичар, поет, музички теоретичар, архитект и композитор. Како вонбрачен син на Џовани Батиста Ботригари, тој бил легитимиран во 1538 година и израснат во неговото домаќинство во Болоња. Тој се истакнал со рецитирање поезија на судска функција и бил награден да биде Витез на Светата столица и Латеран во 1542 година.

## Живот и дела
Ботригари објавил книги за мадригали, вклучувајќи ги „*Прва книга со четиригласни мадригали*“ (*Il primo libro di madrigali a quattro voci*;Венеција, 1558) и „*Трета книга мадригали за пет гласови*“ (*Libro terzo de madrigali a cinque voci*; Венеција, 1583). Во 1546 година со помош на неговиот татко Ботригари основал мала приватна преса, но многу малку дела од неа преживеале. Во 1551 година се оженил со Лукрецја Усберти (починал во 1591 година). Во 1576 година побегнал во Ферара, каде што го запознал Торквато Тасо и каде собрал информации за неговата расправа од 1594 година „Десидериј, или концерти на различни музички инструменти“ (*Il Desiderio, overo de'concerti di varii strumenti musicali*). Во 1586 година се вратил во Болоња, каде што бил во допир со интелектуалци како Џозефо Зарлино и Анибале Мелоне. Неговиот прв музички трактат, „*Патрикиј*“ (*Il Patricio*) (1593), се занимавал со класични теми и бил напишан во облик на дијалог. Делото„*Mascara, overo della fabbrica de' teatri*“ (1598), кое никогаш не било објавено, е важно дело за современите изучувачи, опишувајќи ги театарските структури и практиката.

## Наводи

*   

## Врски
Изданието на Масимо Редаели на ракописните дела на Ерколе Ботригари и нивните англиски преводи се достапни на интернет на www.mimtt.co.uk. Делото „*Тримерон*“ (*Il Trimerone*) било објавено во „saggi musicali italiani“ (види).

### Наводи

## Надворешни врски

*  

Категорија:Починати во 1612 година
Категорија:Родени во 1531 година
Категорија:Машки музичари од 17 век
Категорија:Италијански машки композитори
Категорија:Италијански композитори од 17 век
Категорија:Италијански композитори од 16 век
Категорија:Италијански музички теоретичари