open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Манифестот на седумте

**Манифестот на седумте** (чешки: Manifest sedmi) — протест на седум уметници против болшевизацијата на Комунистичката партија на Чехословачка (КСЧ), по нејзиниот 5-ти Конгрес во 1929 година. Текстот бил напишан на иницијатива на Иван Олбрахт и бил објавен како леток со наслов *Комунистичките писатели до комунистичките работници*. Се барало смена на новото раководство на партијата на Клемент Готвалд, која, според мислењето на потписниците, го загрозувала масовниот карактер и способноста за дејствување на Комунистичката партија.

## Историја
Во 1921 година била основана Комунистичката партија на Чехословачка (КСЧ). Во 1925 година, партијата одлучила да спроведе процес на болшевизација, таа сакала да го напушти патот кој дотогаш бил релативно слободарски и наместо тоа да ја прифати политиката на Коминтерната. Промената на политиката била запечатена со изборот на Клемент Готвалд за лидер на партијата на 5-тиот партиски конгрес во февруари 1929 година. Меѓу другото, во иднина ќе требало да се нагласува политиката во уметноста.

Иницирани од Иван Олбрахт, седум уметници го објавиле *Манифестот на седумте*, најпрвин како леток наречен *Spisovatelé komunisté komunistickým dělníkům* (Комунистичките писатели до комунистичките работници). Во овој манифест тие го изразиле својот страв дека планираната строга ориентација кон Москва ќе го загрози масовниот карактер на партијата и, како резултат на тоа нејзината способност да дејствува, во корист на „хаос на фракциите“; ова било, според манифестот, „самоубиствена политика“ заснована на грешките на сопствените другари.

Седумте автори, поети и книжевни критичари биле:

* Иван Олбрахт
* Хелена Малирова (партнер на Иван Олбрахт)
* Станислав Костка Нојман
* Јозеф Хора
* Јарослав Сајферт
* Марија Мајерова
* Владислав Ванчура

Оваа декларација веднаш била остро осудена од раководството на партијата, а потписниците биле исклучени од партијата во март 1929 година. Понатаму, тие биле критикувани и од други уметници кои ја задржале својата лојалност кон раководството. *Zásadní stanovisko k projevu sedmi* (Основна декларација за манифестот на седумте) била потпишана од Карел Тејге, Константин Библ, Витешлав Незвал, Вилем Завада, Франтишек Халас, Карел Конрад, Јиржи Вејл, Јулиус Фучик, Бедрих Вацлавек, Владимир Клементис, Лако Новомески и Војтех Тителбах. Сепак, Константин Библ и Вилем Завада биле потпишани во овој документ без нивно знаење, и некои од нив (како Клементис и Новомески) подоцна станале жртви на сталинистичка чистка по формирањето на Четвртата Чехословачка Република во 1948 година.

## Наводи

Категорија:Манифести
Категорија:Комунистичка партија на Чехословачка
Категорија:Чешка книжевност
Ливадишта

**Ливадишта** (, *Ливадаки*; до 1927 г. *Λειβάδιστα*, *Ливадиста*) — поранешно село во Драмско, Егејска Македонија, на територијата на денешната Општина Неврокоп на Драмскиот Округ во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало околу 28 км северозападно од Драма и 10 км североисточно од Зрново, во падините на планината Боздаг, на надморска височина од 680 м.

## Историја

### Во Отоманското Царство
Во XIX век Ливадишта било македонско село во Неврокопската каза на Драмскиот Санџак. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. во *Ливадишта* (Livadischta) имало 52 домаќинства и 180 Македонци. Според Стефан Верковиќ („Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи“) во 1889 г. во селото имало 52 македонски домаќинства.
Во 1891 година Георги Стрезов за селото напишал:Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г., во селото имало 450 жители, сите Македонци.

Во Првата балканска војна, 28 лица од селото се вклучиле во Македонско-одринските доброволни чети.

### Во Грција
За време на Првата балканска војна селото е окупирано од Бугарија, но по Втората балканска војна во 1913 г. е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Таа година селото броело 482 жители, кои во 1920 г. се намалиле на 265, поради масовно иселување во Бугарија. По крвавиот Трлиски инцидент од јули 1924 г. 266 лица се иселиле во Бугарија по официјален пат..

На местото на иселеното македонско население биле доведени 45 бегалски семејства (вкупно 123 бегалци) од Мала Азија, со што селото станало мешана населба. Во 1927 година, името на селото било променето во Ливадаки (*Λιβαδάκι*). Селото настрадало за време на Втората светска војна, поради што броело само 12 жители во 1951 г. Наполно е раселено во текот на 1960-тите, а подоцна избришано од евиденција.

## Културни и природни знаменитости
**Цркви**

* Црква „Успение на Пресвета Богородица“
## Личности
**Родени во Ливадишта**

* Георги Германов (1896–1938) — комунист

## Наводи

Категорија:Историски села во Неврокоп (Егејска Македонија)
Јудит Варга

**Јудит Варга** (родена на 10 септември 1980 година) — унгарски адвокат и пензиониран политичар. Таа била министерка за правда од нејзиното назначување во јули 2019 година до нејзината оставка во јуни 2023 година. Во 2022 година, таа била избрана како пратеник во Националното собрание.

## Ран живот, образование и рана кариера
Варга била родена на 10 септември 1980 година во Мишколц, Унгарија. Во 2003 година, таа дипломирала *со* пофалба на Универзитетот во Мишколц со диплома по правосудство. Таа го положила унгарскиот правосуден испит во 2009 година. Од 2009 до 2018 година, Варга работела како советник за политика на членовите на Европскиот парламент од Унгарија, вклучувајќи ги Ерик Банки и Ѓерѓ Холвени. Варга била државен министер за односи со Европската унија во Кабинетот на премиерот од јуни 2018 година до нејзиното назначување како министер за правда.

## Министер за правда
Премиерот Виктор Орбан ја назначил Варга на функцијата министер за правда на 12 јули 2019 година. Во 2021 година, таа поднела случај до Европскиот суд на правда, оспорувајќи ја законитоста на механизмот што ќе и дозволил на Европската комисија да ја ускрати финансиската помош на земјите-членки што инаку би имале право да ја добијат за наводни прекршувања на владеењето на правото.

## Национално собрание
Варга служела во Комисијата за европски прашања, со која претседавала.

На 2 февруари 2024 година, било откриено дека во април 2023 година, Каталин Новак, претседателката на Унгарија, го помилувала Ендре Коња, заменик-директор на сиропиталиште во Бицке, кој се обидел да го прикрие малтретирањето на деца во институцијата. Варга, како министер за правда во тоа време, се спротивставила на претседателското помилување. Откритието на помилувањето создало скандал и, како резултат на тоа, Новак и Варга поднеле оставки на 10 февруари. Варга била кандидат за водител на листата на Фидес на изборите за Европскиот парламент во 2024 година.

## Личен живот
Варга била во брак со адвокатот Петер Маџар. Имаат три деца. Двојката се разведе во март 2023 година.

Варга зборува унгарски, англиски, германски, француски и шпански.

## Наводи

Категорија:Родени во 1980 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Унгарски министри
Филаретско здружение

**Филаретско здружение** (литвански: Filaretai, полски: Zgromadzenie Filaretów, *Towarzystwo Przyjaciół Pożytecznej Zabawy*, *filareci*; од грчкиот *philáretos*, „љубители на доблеста“) — тајна студентска организација создадена во 1820 година при Вилнушкиот универзитет. Здружението било распуштено во 1823 година.

## Историја
Филаретското здружение било тајна студентска организација создадена во 1820 година од Томаш Зан во рамките на Филоматското друштво по распуштањето на Радијантската организација, под притисок на властите на Вилнушкиот универзитетот. Филаретите ја продолжиле традицијата на претходната организацијата, со наведените цели да ги поддржуваат колегите студенти преку добри совети, и понеофицијално, промовирање на полската култура и патриотизам. Имале околу 176 членови во 1822 година. Здружението било распуштено во 1823 година по апсењата на Филоматите.

## Значајни членови

* Александар Хоѕко
* Јан Чечот
* Игнациј Домејко
* Францишек Малевски
* Адам Мицкевич
* Антониј Едвард Одинец
* Томаш Зан

## Наводи

Категорија:Тајни здруженија
Категорија:Политички движења во Полска
Хаптичка технологија

мини| Дизајн на ракавици за тактилен интерфејс од 1992 година од НАСА
**Хаптичка технологија** (позната и како **кинестетичка комуникација** или **3D допир**) е технологија која може да создаде искуство на допир со примена на сили, вибрации или движења на корисникот. Овие технологии можат да се користат за создавање на виртуелни објекти во компјутерската симулација, за контрола на виртуелни објекти и за подобрување на далечинскиот управувач на машини и уреди (телероботика). Хаптичките уреди можат да вклучуваат тактилни сензори кои ги мерат силите што ги нанесува корисникот на интерфејсот. Зборот **, од грчкиот ἁπτικός (*haptikos*), значи „тактилно, кое се однесува на сетилото за допир“. Едноставните хаптички уреди се вообичаени, и тоа во форма на контролери за игри, џојстици и управувачи.

Хаптичкта технологија го олеснува истражувањето на начинот на кој функционира човечкото сетило за допир со тоа што дозволува создавање на контролирани хаптички виртуелни објекти. Повеќето истражувачи разликуваат три сензорни системи поврзани со чувството за допир кај луѓето: кожен, кинестетички и хаптички.  Сите перцепции со посредство на кожна и кинестетичка сензибилност се нарекуваат тактуална перцепција. Чувството за допир може да се класифицира како пасивно и активно, и терминот „хаптик“ често се поврзува со активен допир за комуникација или препознавање на предмети.

## Наводи

## За понатамошно читање

* Klein, D.D.; Rensink, H.; Freimuth, G.J.; Monkman, S.; Egersdörfer, H.; Böse & M. Baumann. Modelling the Response of a Tactile Array using Electrorheological Fluids. *Journal of Physics D: Applied Physics*, Vol. 37, No. 5, pp.&nbsp;794–803, 2004.
* Klein, D.H.; Freimuth, G.J.; Monkman, S.; Egersdörfer, A.; Meier, H.; Böse M.; Baumann, H;, Ermert & O. T. Bruhns. "Electrorheological Tactile Elements". *Mechatronics* Vol. 15, No. 7, pp.&nbsp;883–97. Pergamon, September 2005.
* Monkman. G.J. “An Electrorheological Tactile Display”. *Presence* (*Journal of Teleoperators and Virtual Environments*) Vol. 1, No. 2, pp.&nbsp;219–28, MIT Press, July 1992.
* Parisi, David. Archaeologies of Touch - Interfacing with Haptics from Electricity to Computing . University of Minnesota Press. . 
* Robles-De-La-Torre G. Principles of Haptic Perception in Virtual Environments. In Grunwald M (Ed.), ''Human Haptic Perception'', Birkhäuser Verlag, 2008.
* 

## Надворешни врски

*What Vibration Frequency Is Best For Haptic Feedback? 
Категорија:Образовна технологија
Категорија:Медицинско образование
Категорија:Виртуелна реалност
Категорија:Незборовно општење
Категорија:Холографија
Категорија:Излезни уреди
Категорија:Влезни уреди
Афективна хаптика

мини| Афективни хаптички уреди што се носат на човечко тело
**Афективната хаптика** е област на истражување која се фокусира на проучување и дизајнирање на уреди и системи кои можат да предизвикаат, да ја подобрат или да влијаат на емоционалната состојба на човекот со помош на сетилото за допир. Истражувачкото поле потекнува од трудовите на Алена Невјарускаја и Димитриј Цецеруку за афективна хаптика и комуникациски систем во реално време со богати емотивни и хаптички канали. Водени од мотивацијата за подобрување на социјалната интерактивност и емоционалното искуство на корисниците на виртуелни, зголемени реалности во реално време, предложена била идејата за зајакнување (интензивирање) на сопствените чувства и репродукција (симулирање) на емоциите што ги чувствува партнерот. Може да се разликуваат четири основни хаптички (тактилни) канали кои управуваат со нашите емоции:

# физиолошки промени (на пример, отчукување на срцето, телесна температура, итн.)
# физичка стимулација (на пр. скокоткање)
# социјален допир (на пример, прегратка, ракување)
# емоционален хаптички дизајн (на пр., обликот на уредот, материјалот, текстурата).

## Поврзано

* Вештачка интелигенција
* Хаптичка технологија

## Наводи

## Надворешни врски

* Оваа CyberToy за возрасни за машки корисници е добар пример за Kinesthetic Telepresence уред за интимен допир
* IEEE трансакции на Haptics (ToH)
* Истражувачка група за афективни хаптици
* Видео на iFeel_IM!
Категорија:Восприемање
Категорија:Виртуелна реалност
Категорија:Сметачки посредувано општење
Категорија:Излезни уреди
Правен систем на Србија

**Правен систем на Србија** — систем на правни правила кои се во сила во Србија, а вклучувајќи ги и правните норми на меѓународните заедници на кои таа е членка. Српскиот правен систем главно припаѓа на германската гранка на континенталната правна култура (граѓанско право). Главните области на јавното и приватното право се поделени на гранки, меѓу кои спаѓаат граѓанското, кривичното, управното, семејното и трудовото право.

Србија била четвртата современа европска земја, по Франција, Австрија и Холандија, која имала кодифициран правен систем.

Пишаното право е основа на правниот поредок, а најважен извор на правото се: Уставот на Србија, правните прописи (акти на парламентот), меѓународните договори (откако ќе бидат ратификувани од парламентот и прогласени) и такви наоди на Уставниот суд, со кои закон или негов дел е поништен како неуставен.

## Извори на правото
Изворите на српското право се (по овој хиерархиски редослед):

* Уставот и уставни акти
* меѓународни договори ратификувани од Народното собрание
* закони усвоени од Народното собрание
* објавени одлуки на Уставниот суд
* изведено законодавство: владини уредби и одлуки на министерства; законодавни акти на органите на територијалната самоуправа: провинциски уредби и градски/општински уредби.

Актите на парламентот и другите законски прописи влегуваат во сила на денот на нивното објавување во „Службениот весник на Република Србија“ (српски: Службени гласник Републике Србије), иако тие можат да стапат на сила и подоцна. Слично се објавуваат меѓународни договори во „Службениот весник на Република Србија“.

## Поврзано

* Устав на Србија

## Наводи

Категорија:Српско право
Бланка Телеки

мини| Бланка Телеки
**Грофица Бланка Телеки де Сек** (5 јули 1806 – 23 октомври 1862) — унгарска благородничка, просветителка и активистка за правата на жените. Таа се смета за рана феминистка и пионер во образованието на жените.

## Животопис
Бланка Телеки била родена на 5 јули 1806 година во Сатулунг во денешна Романија. Нејзини родители биле грофот Имре Телеки де Сек (1782-1848) и грофицата Каролина Брунсвик фон Коромпа (1782-1843). Нејзиното семејство имало имот во округот Сату Маре во близина на Украина. Таа била внука на образовниот пионер Тереза Брусвик. Студирала сликарство во Минхен и Париз, а скулптура кај Иштван Ференчи во Будимпешта. Откако ги објавила своите идеи во врска со образованието на жените, таа основала сопствено училиште за девојки во Будимпешта во 1846 година. Во 1848 година, таа и нејзините ученици станале првите жени во Унгарија кои потпишале петиција во која барале еднакви права на мажите и жените во Унгарија, барајќи за жените право на глас и право на жените да посетуваат универзитет. Учествувала во револуцијата од 1848 година и затоа била осудена на затвор. Во 1851 година била затворена со Клара Левеј, а била ослободена во 1856 година. Откако ја отслужила казната, таа ја напуштила Унгарија во Париз, каде умрела на 23 октомври 1862 година.

## Наводи

Категорија:Починати во 1862 година
Категорија:Родени во 1806 година
Категорија:Унгарско благородништво
Категорија:Просветари
Вера Фишер (скулпторка)

**Вера Фишер** (27 јануари 1925 – 14 јули 2009 година) — хрватска вајарка.

Фишер била родена во Загреб во еврејско семејство на 27 јануари 1925 година. Нејзиниот татко починал кога таа имала една година и ја воспитала нејзината мајка Латика (моминско име: Клајн), заедно со нејзините баба и дедо.

Во 1951 година Фишер дипломирала на Академијата за ликовни уметности при Универзитетот во Загреб под менторство на професорот Вања Радуш. Учествувала на бројни самостојни и групни изложби дома и во странство. Нејзината прва јавна изложба била во 1952 година на 8-тата изложба на Хрватското друштво на уметници, а во 1962 година имала и самостојна изложба во салонот на Хрватското здружение на уметници во Загреб. Во 2002 година, Фишер организирала автобиографска изложба.

Од 1952 година, Фишер била член на Хрватското здружение на уметници. Во 1997 година, претседателот на Хрватска, Фрањо Туѓман, ја одликувал Фишер со Орденот на Даница Хрватска за ликот на Марко Марулиќ. Таа била активен член на еврејската заедница во Загреб.

Фишер починала во Загреб на 14 јули 2009 година и била погребана на гробиштата „Мирогој“.

## Наводи

## Библиографија

* 

Категорија:Луѓе од Загреб
Категорија:Починати во Загреб
Категорија:Погребани на гробиштата „Мирогој“
Категорија:Хрватски вајари
Категорија:Хрватски Евреи
Категорија:Починати во 2009 година
Категорија:Родени во 1925 година
Категорија:Југословенски вајари
Категорија:Југословенски Евреи
Жужана Лорантфи

десно|мини|244x244пкс| Жужана Лорантфи
**Жужана Лорантфи** (1602 во Онод, Унгарија - 1660 во Сароспатак, Унгарија) — принцеза од Трансилванија по брак со Ѓерѓ Ракоци I и посветена калвинистка.

## Ран живот
Лорантфи била родена како една од трите ќерки на Михалиј Лорантфи, еден од големите господари на кралска Унгарија и неговата прва сопруга Барбара Камарас де Зелемер (р. 1609 година). По смртта на нејзината мајка, нејзиниот татко повторно се оженил со Жужана Андраси со која имал уште две ќерки. Жужана и нејзините сестри биле израснати во Сароспатак, нејзиниот семеен имот.

## Биографија
Како страсна калвинистка, таа му помагала на својот сопруг во неговата успешна борба да воведе протестантски реформи во Трансилванската црква.

Под нејзино влијание, Јан Амос Коменски, истакнат калвинистички учител, се населил во Сароспатак.

Нејзиниот постар син, Џорџ II Ракоци, станал принц на Трансилванија. Нејзиниот помлад син, Сигизмунд Ракоци, принц фон Зибенбурген, (1622–1652), бил оженет со Хенриета Мари Палатинска, ќерка на Елизабета од Бохемија.

Таа основала или спонзорирала неколку образовни институции, од кои најпознат бил Реформираниот колеџ во Сароспатак.

Нејзините протестантски религиозни убедувања ја принудиле да го избегнува разгалениот живот на аристократијата и наместо тоа да ја изразува својата религија преку акција, особено преку развивање на образованието на девојчињата. Додека живеела во Нагиварад, таа се погрижила девојчињата да ги учат не само вештините потребни за водење дом и воспитување семејство, туку и за читање, пишување и аритметика. Тие биле упатувани и во Библијата.

Таа ја спонзорирала Варадската Библија, која претставувала сосема нов превод (а не репродукција на Вижолиската Библија).

## Наводи

## Библиографија
*
Категорија:Починати во 1660 година
Категорија:Родени во 1602 година
Категорија:Калвинисти
Ирина Бекешкина

**Ирина Ерикивна Бекешкина** (украински: Ірина Ериківна Бекешкінa; 4 февруари 1952 година – 20 март 2020 година) — украински социолог. Таа била на чело на Фондацијата за демократски иницијативи „Илко Кучерив" од 2010 до 2020 година. Таа била специјализирана за проучување на украинското општество и политика и била чест медиумски коментатор.

## Живот и кариерата
Во 1974 година, Бекешкина дипломирала на Универзитетот Тарас Шевченко во Киев со диплома по филозофија. Потоа ги завршила своите постдипломски студии на Институтот за филозофија при Советската академија на науките.

Бекешкина била научен уредник на Философська думка (*Филозофска мисла*), едно од водечките филозофски списанија во Украина. Во 1977 година станала истражувач на Советската академија на науките, а почнувајќи од 1990 година работела како истражувач на Институтот за социологија при Националната академија на науките во Украина.

Бекешкина ја започнала својата работа во Фондацијата за демократски иницијативи Илко Кучерив во 1996 година. Таму таа спроведувала истражувања, објавувајќи трудови главно за социологијата на политиката и изборите. Таа особено се фокусирала на политиката на Украина.

Бекешкина била на чело на фондацијата Демократски иницијативи од 2010 година до нејзината смрт. Таа, исто така, била член на одборот на Украинската канцеларија за врски со тинк тенкови, и била поврзана со НВО Директор за медиуми, украинска организација за набљудување на медиумите.

Бекешкина била прогласена за 38-та највлијателна жена во Украина од страна на *Фокус* во 2007 година, а во 2008 година била прогласена за 51-та највлијателна жена во Украина. Во објаснувањето на овие рангирања, списанието ја навело нејзината работа проучувајќи ги политичките информации во јавноста и украинската надворешна политика. Во 2018 и 2020 година, таа била вклучена во листите на 100 најуспешни жени во Украина, составени од списанието *HB*.

Во 2020 година, Бекешкина починала во Киев од рак на желудникот.

Во ноември 2022 година, како дел од кампањата за дерусификација, улицата Дмитриј Карбишев во Киев била преименувана во улица Ирина Бекешкина.

## Одликувања

* Виш соработник, Национална академија на науките на Украина

## Наводи

Категорија:Починати во 2020 година
Категорија:Родени во 1952 година
Категорија:Политиколози
Ландгроф

мини|Хералдичка круна на ландгроф
**Ландгроф** () — кнежевска титула што стои над обичното грофовско достоинство. Во Светото Римско Царство, најдоцна од доцниот среден век, ландгрофовите, маркгрофовите и некои пфалцгрофови припаѓале на императорското кнежевско достоинство, со што фактички биле изедначени со војводите.

## Историја
Првично, ландгрофот бил кралски или императорски службеник, кој поседувал имоти доделени како феуд право од императорот. Притоа, ландгрoфовите не ѝ подлегнувале на власта на војводи, маркгрофови или епископи, туку во рамките на своите поседи имале власт рамноправна со таа на војводите. Ландгрофовите биле непосредни вазали на кралот или императорот. Оваа уредба била воведена со цел да се ослаби моќта на моќните војводи.

Во средниот век, најзначајна била титулата ландгроф на Тирингија, позната од почетокот на XII век. По изумирањето на тириншките ландгрофови од династијата Лудовинг, титулата ландгроф на Тирингија, по Тириншката наследна војна, преминала кај маркгрофовите на Мајсен од династијата Ветини, роднини на Лудовинзите по женска линија. Ветините ја носеле титулата сѐ до 1572 г., кога започнало делењето на имотите на Ернестинската линија, а Тирингија престанала да биде единствено поседништво и се распаднала на бројни мали кнежевства.

Во 1292 г. била создадена титулата ландгроф на Хесен, која заедно со дел од тириншките поседи и со статус на императорски кнез ја добил Хајнрих I Детето, чија мајка била ќерка на последниот тириншки ландгроф од династијата Лудовинг. Кај неговите потомци, оваа титула повеќепати се делела.

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Шефови на држави
Категорија:Благороднички титули
Категорија:Грофови
Категорија:Ландгрофови на Светото Римско Царство
Високуќи (општинска единица)

**Општинска единица Високуќи** ― општинска единица во Општина Горица, Област Горица, Албанија.

Општинската единица во 2015 година, ја заменила Општина Високуќи која престанала да постои и нејзината територија била припоена кон Општина Горица.

## Населени места
* Високуќи
* Грабовица
* Ѓанче
* Лешна
* Љубојно
* Рехово
* Рожани
* Страдобрда
* Требица
* Треска
* Хасанќој
* Чемерица

## Наводи

Категорија:Општински единици во Албанија
Категорија:Горица (општина)
Прибој (Владичин Хан)

**Прибој** е село во општина Владичин Хан, Србија. Според пописот од 2022 година, селото брои 268 жители.

## Поврзано
* Владичин Хан
* Пчињски Управен Округ
* Јужна Србија

## Наводи

Категорија:Населени места во Јужна Србија
Категорија:Владичин Хан
Ласерски печатач

мини|200x200пкс| Ласерски печатач од 1993 година, Епл про 630
**Ласерски печатач** — вид печатач кој својата работа ја заснова на ласерската технологија. Неговата работа се заснова на својството на некои материјали (селен) да стануваат видливо наелектризирани под влијание на светлината. Тие работат така што под влијание на ласерската светлина го отстрануваат електричниот полнеж од ротирачкиот барабан, кој претходно бил рамномерно нанесен. По осветлувањето, барабанот поминува над тонерот во прав и површината на барабанот што не била изложена на ласерот ги привлекува честичките од тонерот и ги пренесува на хартијата.

Селенот е полуспроводник, кој кога не е осветлен има својства на изолатор, а кога е осветлен станува спроводник на електрична струја.

Резолуцијата на печатачот зависи од големината на точките, што зависи од дебелината на ласерскиот зрак и од квалитетот на тонерот.

Ласерската технологија се користи во печатачите во боја, каде што има модели со три (*CMY*) и четири (*CMYK*) механизми за печатење.

Ласерските печатачи денес, стандардно, достигнуваат брзина на печатење од 10 до 60 страници во минута (), а најбрзите модели можат да печатат повеќе од 200 страници во минута во црно-бел печат и над 100 страници во минута во боја.

## Надворешни врски

* 

Категорија:Печатачи
Категорија:Американски пронајдоци
Категорија:Појавено во 1975 година
Венечно ливче

**Венечните ливчиња** се дел од цветот. Тие се обоени, често привлечни делови од цветот што ја формираат венечната круна (corolla) и обично се наоѓаат внатре во чашката. Нивната главна улога е да привлекуваат опрашувачи, како пчели и пеперутки, со својата боја, мирис и форма. Кај некои растенија, тие можат да имаат и други функции, како заштита на репродуктивните делови на цветот.

Категорија:Растителна морфологија
Метаболна ацидоза

**Метаболна ацидоза** е сериозно нарушување на електролитната рамнотежа кое се карактеризира со нарушување во ацидо-базната рамнотежа. Три главни причинители се: зголемено создавање на киселина, губиток на бикарбонати, и намалена способност на бубрезите да го излачуваат вишокот на киселина. Метаболната ацидоза може да доведе до ацидемија, која е дефинирана како pH на артериската крв која е пониска од 7.35.

Акутна метаболна ацидоза, која трае од неколку минути до неколку дена, често се јавува при потешки заболувања или хоспитализации, и претежно е предизвикана од прекумерно создавање на органски киселини од страна на организмот (кетокиселини при кетоацидоза, или млечна киселина при лактатна ацидоза). Состојбата на хронична метаболна ацидоза, која трае од неколку неделу до години, може да биде предизвикана од нарушена бубрежна функција (хронична бубрежна болест) и/или губење на бикарбонати. Последиците од акутната наспрема хроничната метаболна ацидоза исто така се разликуваат, при што акутната метаболна ацидоза влијае врз кардиоваскуларниот систем, а хроничната влијае на мускулите, коските, бубрезите и кардиоваскуларниот систем.

## Наводи

Категорија:Метаболични пореметувања
Старово (општинска единица)

**Општинска единица Старово** ― општинска единица во Општина Поградец, Област Горица, Албанија.

Општинската единица во 2015 година, ја заменила Општина Старово која престанала да постои и нејзината територија била припоена кон Општина Поградец.

Според пописот од 2011 година, Општина Старово имала 15.687 жители.

## Населени места
Општинската единица се состои од следниве села:
*Бахчалак
*Вртово
*Загоричани
*Зерваска
*Пискупија
*Рамен
*Старово
*Тушевишта

## Наводи

Категорија:Општински единици во Албанија
Категорија:Поградец (општина)
Перси Слеџ

**Перси Тајрон Слеџ** (англиски: *Percy* *Tyrone* *Sledge*; 25 ноември 1940 ― 14 април 2015) ― американски ар-ен-би соул и госпел-пејач. Најпознат бил по песната „When a Man Loves a Woman“, која во 1966 година се искачила на прво место на R&B топ-листата и на ''Billboard'' Hot 100. 

Во 1989 година, Слеџ ја добил наградата „Пионер“ од Фондацијата за ритам и блуз. Бил примен во Куќата на славните на рокенролот во 2005 година.

## Животопис
Слеџ бил роден на 25 ноември 1940 година во Лејтон, Алабама. Пред да ја започне музичката кариера растел во сиромашно семејство и работел како земјоделец и болничар. Еден поранешен пациент од болницата во која работел го запознал Слеџ со музичкиот продуцент Квин Ајви. По успешната аудиција Слеџ  потпишал договор за снимање.
лево|мини|240x240пкс| Слеџ на настап во 1974 година
Во март 1966 година, Слеџ преку Atlantic Records го издал синглот „When a Man Loves a Woman“. Според Слеџ, инспирацијата за песната добил откако неговата девојка го оставила за манекенска кариера, а бидејќи басистот Калвин Луис и оргулистот Ендрју Рајт му помогнале со песната, тој им ги дал сите заслуги за пишувањето на песната. Песната станала меѓународен хит. Песната била прва златна плоча издадена од Atlantic Records.  

Во текот на 1970-тите, Слеџ се пласирал на топ-листите со „I'll Be Your Everything“ и „Sunshine“ и бил омилена музичка ѕвезда за концерти низ целиот свет, особено во Холандија, Германија и на африканскиот континент; во времето на апартхејдот во Јужна Африка во просек одржувал 100 концерти годишно.

Кариерата на Слеџ повторно заживеала во 1980-тите откако „When a Man Loves a Woman“ повторно се пласирала на топ-листата за синглови во Обединетото Кралство откако претходно била користена во реклама на Levi's. 

Во 1994 година, Саул Дејвис и Бери Голдберг го продуцирале албумот на Слеџ *Blue Night*. *Blue Night* добил номинација за Греми за најдобар современ блуз албум, а во 1996 година ја освоил наградата W.C. Handy за најдобар соул или блуз албум.

Во 2004 година, Дејвис и Голдберг го продуцирале и албумот *Shining Through the Rain*, кој му претходел на неговото воведување во Куќата на славните на рокенролот. 

Во мај 2007 година, Перси бил примен во Музичката куќа на славните од Луизијана во Батон Руж.

Слеџ починал на 14 април 2015 година од рак на црниот дроб во неговиот дом во Батон Руж. 

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* Percy Sledge discography at Discogs
* 

Категорија:Американски соул пејачи
Категорија:Американски ритам и блуз пејачи
Категорија:Американски пејачи и пејачки од 21 век
Категорија:Американски пејачи и пејачки од 20 век
Категорија:Починати во 2015 година
Категорија:Родени во 1940 година
Категорија:Афроамерикански пејачи
Категорија:Пејачи од Алабама
Категорија:Американски соул-музичари
Бутим

**Бутим** (, *Критарас*; до 1927 г. *Μπούτιμ*, *Бутим*) — поранешно село во Драмско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Неврокоп во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало околу 30 км северозападно од Драма и 4 км западно од Блачен, на почетокот на длабокиот Бутимски Дол, во падините на планината Боздаг, на надморска височина од 670 м.

## Историја

### Во Отоманското Царство
Селото за првпат се спомнува во отомански дефтер од XV век со 34 глави на семејства, сите христијани.

Во XIX век Бутим било македонско село во Неврокопската каза на Драмскиот Санџак. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. во *Будим* (Boudime) имало 65 домаќинства и 230 Македонци. Според Стефан Верковиќ („Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи“) во 1889 г. во селото имало 65 македонски домаќинства.
Во 1891 година Георги Стрезов за селото напишал:Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г., во селото имало 400 жители, сите Македонци. Во извештај до владиката Иларион Неврокопски од 1909 г. Бутим е опишано како „чисто бугарско“.

Во Првата балканска војна, 30 лица од селото се вклучиле во Македонско-одринските доброволни чети.

### Во Грција
За време на Првата балканска војна селото е окупирано од Бугарија, но по Втората балканска војна во 1913 г. е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Таа година селото броело 329 жители, кои во 1920 г. се намалиле на 198. По крвавиот Трлиски инцидент од јули 1924 г. сите жители (вкупно 195 лица) се иселиле во Бугарија по официјален пат, најмногу во Никополско (Гуљанци, Шијаково) и Неврокопско (Сингартија, Грмен).

На местото на иселеното македонско население биле доведени 10 бегалски семејства (вкупно 26 бегалци) од Мала Азија, со што селото станало бегалска населба. Во 1927 година, името на селото било променето во Критарас (*Κριθαράς*), во превод „јачмен“. Селото е најверојатно напуштено пред Втората светска војна, бидејќи не се спомнува во подоцнежните пописи.

## Стопанство
Во минатото населението се занимавало претежно со земјоделство и сточарство, а во близина на селото работеле неколку варници. Жителите често оделе на печалба.

## Културни и природни знаменитости
**Цркви**

* Црква „Св. Ѓорѓи“ — поранешна главна селска црква

## Наводи

Категорија:Историски села во Неврокоп (Егејска Македонија)
Битка кај Копривштица

**Битка при Копривштица** — воен судир меѓу русофилските востаничките сили на четврти револуционерен округ и Отоманската војска, борбата завршила со ослободувањето на градот.

## Борбата
Неколку дена пред борбата еден од учесниците во собранието во Обориште (Нено Балдјув), ги пријавил кај селскиот турски кмет во Пазарџик, за организирањето на востанието околу 19 април 1876 година. Кога Отоманската војска ги открила востаничките планови тие почнале да се приближуваат кон четата на Тодор Каблешков. Каблешков одлучил да го прогласил почетокот на востанието на состанок во домот на д-р Рашко Хаџи Стојчев на 20 април (2 мај, нов стил) 1876 година. Востаниците се упатиле кон градскиот плоштад и  оубивлеедна од познатите затвореници, Кара Хусеин. Целиот град Копривштица се побунила и го опседнале гостилницата во која биле сместени Неџеп Ага и неговите затвореници. Тодор Каблешков бил назначен за главниот војсководец на востаничките сили. По негово барање Неџеп Ага ги ослободува затворениците во гостилницата и брзо после тоа почнала битката. Неџеп Ага успеал да побегне со неколку турски единици и Копривштица паднала под окупација на востаничките сили.

## Литература

* 

## Поврзано

* Крваво писмо

## Наводи

Категорија:Априлско востание
Категорија:Воена историја на Бугарија
Секуларност во Азербејџан

**[[Азербејџан]]** по закон е **секуларна држава.** Според Уставот на Азербејџан: „верските здруженија се одвоени од државата и нема да се мешаат во државните работи“.

## Позадина
Азербејџан има околу 10,4 милиони жители. Речиси 96 отсто од населението се муслимани, од кои 65 отсто се шиити, а 35 отсто се сунити. Останатите четири проценти од населението се состојат од атеисти, ерменски апостолци, бахаи, католици, грузиски православни христијани, членови на Меѓународното друштво за свесност за Кришна, Јеховини сведоци, Евреи, Молокани, протестанти и руски православни христијани.

## Прописи за муслиманите
Според извештајот на Стејт департментот на САД за 2024 година, владата на Азербејџан рутински малтретирала, казнувала, набљудувала, приведувала, апсела и затворала шиитски муслимани поврзано со нивните верски активности и верски активизам. На 29 декември 2023 година, Стејт департментот го ставил Азербејџан на својата Специјална листа за набљудување поради сериозно кршење на верската слобода. Владата затворала џамии за да ги потисне независните муслимански групи кои дејствуваат независно од државата. Свештениците кои постапуваат на начини кои се сметаат за непристојни од државата се соочуваат со отпуштање и апсење. Владата не го ограничува религиозното преобраќање, но го забранува прозелитирањето. Азербејџан често се смета за најсекуларизирана нација со мнозинско муслиманско население.

## Прогон на ерменските христијани
Неодамнешната инвазија на Нагорно-Карабах во 2023 година довела до голем егзодус на ерменските христијани во Ерменија. Над 100 цркви наводно биле уништени. Ерменската влада го обвинила Азербејџан за етничко чистење. Во 2024 година, американската влада го додала Азербејџан на списокот за следење на верските слободи по азербејџанската инвазија на ерменската енклава.

## Поврзано

* Верска слобода во Азербејџан

## Наводи

Категорија:Религија во Азербејџан
Категорија:Секуларизам по земја
Фудбалска лига на Англија Чемпионшип 2024-2025

**Фудбалска лига на Англија Чемпионшип 2024-2025** била 122-рата сезона на второто ниво на англискиот фудбал, односно 21-ва под името Чемпионшип.

Сезоната започнала на 9 август 2024, а завршила на 3 мај 2025. Плејофот, во кој традиционално играат клубовите којшто завршиле од третото до шестото место борејќи се за последното место кое носи промоција во Премиер лигата се одиграл од 13 до 29 мај 2022.

Првото место го освоила екипата на Лидс Јунајтед и заедно со второпласираниот Барнли избориле директна промоција во Премиер лигата за сезоната 2025-2026. Ним подоцна им се приклучил Сандерленд како победник на плејофот. Од лигата испаднале три екипи: Лутон Таун, Плимут Аргајл и Кардиф Сити.

Најдобар стрелец бил Џоел Пиру од Лидс Јунајтед со 19 гола.

## Промена на екипи
Следниве екипи ја промениле лигата во однос на сезоната 2023–2024.

### Во Чемпионшип
**Промоција од [[Фудбалска лига на Англија Еден 2023-2024|Лига Еден]]**
* 
* 
* 

**Испаднале од [[Премиер лига на Англија 2023-2024|Премиер лига]]**
* 
* 
* 

### Од Чемпионшип
**Промоција во [[Премиер лига на Англија 2023-2024|Премиер лига]]**
* 
* 
* 

**Испаднале во [[Фудбалска лига на Англија Еден 2023-2024|Лига Еден]]**
* 
* 
* 

## Екипи учеснички и нивните локации

## Личности и спонзори

## Табела
*Ажуриана на 22 април 2025.*




***Легенда:***
:&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Промоција во **[[Премиер лига на Англија 2025-2026]]**.
:&nbsp;&nbsp; Се квалификува за **плејофот** за промоција во **[[Премиер лига на Англија 2025-2026]]**.
:&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Испаѓа во **[[Фудбалска лига на Англија Еден 2025-2026|Лига Еден 2025-2026]]**.

***Правила на бодување:***
:Три бода за победа, еден за нерешено, нула за пораз.
:Во случај две или повеќе екипи да завршат со еднакви бодови, рангирањето ќе се одреди според следниве критериуми:
:*гол-разлика
:*поголем број на постигнати голови
:*меѓусебни дуели
:*поголем број на победи
:*поголем број на постигнати голови во гости
:*фер-плеј
:*бараж

***Инфо:***
:Шефилд Јунајтед е казнет со одземање на 2 бода заради неплаќање на други клубови во текот на сезоните 2022-2023 и 2023-2024.



## Плејоф

### Полуфинале

### Финале

## Статистика и награди
### Поединечна статистика
#### Листа на стрелци

## Наводи

## Надворешни врски
*  Фудбалска лига на Англија Чемпионшип - Официјално мрежно место

Категорија:Фудбалот во Англија
Категорија:Чемпионшип сезони
Англија, Чемпионшип
Категорија:Фудбалот во 2024
Категорија:Фудбалот во 2025
Зоран Бојаровски

**Зоран Бојаровски** (р. Скопје,  година) – македонски новинар и еден од основачите и уредник на порталот Рацин.мк.

## Кариера
Зоран Бојаровски работеше како новинар и уредник во Алфа ТВ Скопје. Oд 2002 година е активен учесник во програмите на Македонскиот институт за медиуми (МИМ), како тренер/предавач и проект координатор. Во рамките на Едногодишната школа за новинарство на МИМ, ги предаваше предметите: Онлајн новинарство и мултимедиа, Вовед во новинарството, Етика, Истражувачко новинарство и Граѓанско новинарство
Работел на создавање на програмите и реализација на тренинзите за Известување од полиција и суд, Известување за различности, Известување за млади...

Новинарската кариера ја започна во Македонската телевизија. Во 1992 година, заедно со група новинари и телевизиски креативци беше тимот што ја создаде програмската концепција на А1 Телевизија.
Во телевизијата работел како новинар, уредник, програмски директор, продуцент. Автор е на десеттици документарни филмови и добитник на неколку меѓународни признанија. Како автор и продуцент бил дел од неколку меѓународни ТВ проекти.
Од 1997 година е во печатените медиуми. Во магазинот Форум бил заменик главен уредник и главен уредник.
Бојаровски е еден од основачите и главен уредник на веб порталот Кирилица. Се јавува како ко-автор на неколку книги за медиуми и за други теми како дел од тимската работа во нивната подготовка („Столбовите на демократијата” /делот за медиуми/; „Охрид и потоа”, „Пишување за електронски медиуми”; „Пишување за печатени медиуми”).

Од 2023 година, е еден од основачите и главен и одговорен уредник на порталот Рацин.мк.

## Надворешни врски
* www.racin.mk

Категорија:Македонски новинари
Категорија:Македонски водители
Козма Ѓоргиев

**Козма Ѓоргиев Чуранов** (Смилево, 1877 — Софија, 1940) — македонски револуционер, учител и деец на Македонските братства. Член на Сојуз на бугарските уставни клубови. 

## Животопис
Козма Ѓоргиев е роден во 1877 година во битолското село Смилево, тогаш дел од Отоманското Царство. Неговиот татко, Георги Чуранов, бил деец на Македонската револуционерна организација и делегат во Смилевскиот конгрес. Учел во Битолската машка гимназија, каде се приклучил во револуционерен кружок. Учествувал во Илинденското востание околу летото 1903 година.

Учителствувал за математика во Солунската машка гимназија. За више образование се запишал за филологија во Софија, но во 1907 година бил исклучен. Се запишал во Загрпескиот универзитет каде завршил за математика. После се вработил во Одринската машка гимназија. За време на Балканските војни повторно почнал да предава математика во Солунската машка гимназија.

После Младотурската револуција, во 1908 година, се приклучил во Сојузот на бугарските уставни клубови. За време на вториот конгрес Ѓоргиев бил назначен за претставник на Одринско.  Делегат е во обединувачкиот конгрес на Македонската федеративна организација и Сојузот на македонските емигрантски организации во 1923 година.

После Првата светска војна станал директор на гимназијата во Поморие. После учителствувал во Стара Загора. Во 1930 година е назначен за организационен секретар на ВМРО, тогаш под водство на Иван Михајлов — поранешен ученик негов. Во 1929, 1932 и 1933 година е избран за секретар во националниот комитет на Македонските братсва.

Продолжил да учителствува во Врачанско. Во 1940 година починал во Софија, каде е погребан.

## Наводи

Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Апсолвенти на Загрепскиот универзитет
Категорија:Дејци на Македонските братства
Категорија:Учители во Солунската бугарска машка гимназија
Категорија:Македонски просветители
Категорија:Членови на Сојузот на бугарските конституциони клубови
Категорија:Учители во Прилепското класно училиште
Категорија:Родени во 1877 година
Категорија:Починати во 1940 година
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Категорија:Луѓе од Смилево
Категорија:Починати во Софија
Категорија:Дејци на ВМРО
Парапатиќев Бриг

**Парапатиќев Бриг** () — населено место во округот Оберварт, Градиште, Австрија. Според проценка од 2024 година немало жители. Припаѓа на општината Бандол. Во селото некогаш живеле Градиштански Хрвати.

## Поврзано
* Бандол
* Градиште (Австрија)

## Наводи

Категорија:Населени места во Австрија
Категорија:Градиштански Хрвати
Џорџ Ворнер Ален

**Џорџ Ворнер Ален** (1916 &#x2013; 1988) — британски уметник, кој се сметал за дел од неоромантичкото училиште.

## Живот
Ален бил роден во 1916 година. Се школувал на Ленгсинговиот колеџ, а потоа, по препораки на уметникот Роберт Енинг Бел и уметничкиот критичар Џејмс Грег, на Факултетот за уметност Бајам Шо, каде што подоцна предавал. Подоцна живеел и работел во Брајтвел-кум-Сотвел, во близина на Валингфорд во Беркшир (денешен Оксфордшир).

Ален одржал самостојна изложба во Вокеровата галерија, Лондон, во 1952 година, за која воведниот есеј на каталогот го напишал неговиот колега сликар Брајан Томас. Сликите ги купиле Т.С. Елиот, Сер Џон Бетјеман и Ерл Болдвин. По големиот напор од изложбата, прекинал да слика осум години.

Тој се преобратил во римокатолицизмот во Абингдон во 1973 година, откако бил замолен да му оддаде почит на кардиналот Њуман. Починал во 1988 година.

## Дела
Ален работел со масла, темпера, и акварел. Две од неговите дела, *Пикник во Витенхем* (1947-1948) и *Враќањето од Ситера* (1985-1986) се во галеријата Тејт, Лондон. Неговото дело *Депонија за ѓубре* (1955), прикажувајќи го Исус во позадина на индустријализацијата на Блек Кантри, било нарачан од Канон Дејвид Вуд, чија сопруга била братучетка на Ален, како олтарен живопис за индустриската мисија на Блек Кантри во  Сент Џорџ во Вулверхемптон. Била купена во 2007 година од Уметничката галерија Вулверхемптон, делумно купена со грант од Фондот за национални уметнички колекции. Други дела се чуваат во Нуфилдовата фондација и во Свиндоската уметничка галерија, Британскиот музеј, Рединговиот музеј и Волингфордовиот музеј.

## Понатамошно читање

* 

## Наводи

## Надворешни врски

* 6 уметнички дела од или по Џорџ Ворнер Ален на страницата Art UK

Категорија:Неоромантизам
Категорија:Починати во 1988 година
Категорија:Родени во 1916 година
Категорија:Британски уметници
Черава (општинска единица)

**Општинска единица Черава** ― општинска единица во Општина Поградец, Област Горица, Албанија.

Општинската единица во 2015 година, ја заменила Општина Черава која престанала да постои и нејзината територија била припоена кон Општина Поградец.

## Населени места
* Аларуп
* Блаца
* Братомир
* Грабовица
* Кодрас
* Лешница
* Љумас
* Нишавец
* Претуша
* Черава
* Черешник

## Наводи

Категорија:Општински единици во Албанија
Категорија:Поградец (општина)
Жарновица

**Жарновица** () — населено место и општина во округот Гисинг, Градиште, Австрија. Според проценка од 2024 година имало 226 жители. Во селото живеат Градиштански Хрвати.

## Поврзано
* Градиште (Австрија)

## Наводи

Категорија:Општини во Градиште
Категорија:Населени места во Австрија
Категорија:Градиштански Хрвати
Kabaneri of the Iron Fortress

**Kabaneri of the Iron Fortress** (буквално: *Кабанери на Железната тврдина*, i) — јапонска аниме-серија од Wit Studio. Се прикажувала во 12 епизоди на програмскиот блок Noitamina на Fuji TV од април до јуни 2016 г. Серијата била прикажана на услугата Amazon Prime Instant Video. Два компилациски филма биле премиерно прикажани во јапонските кина во декември 2016 г. и јануари 2017 г. Crunchyroll и Funimation заедно го објавиле анимето на Blu-ray и DVD во САД; Crunchyroll, исто така, ги стекнала правата на стоката.

Аниме-филм, кој е сместен шест месеци по аниме-серијата, насловен *Kabaneri of the Iron Fortress: The Battle of Unato* (*Кабанери на железната тврдина: Битката кај Унато*), премиерно бил прикажан во мај 2019 г. Верзијата на Netflix била објавена како серија од три дела во 2019 г.

## Содржина
Индустриската револуција победнички се движи низ светот, новите технологии сѐ повеќе навлегуваат во животот, а човештвото одеднаш се соочува со нов проблем што може да ја уништи секоја војска и да ја уништи современата цивилизација веднаш по нејзиното создавање. Чудовишта, кои можат да бидат убиени само со удар во срцето, заштитени со слој железо, касаат луѓе и ги заразуваат со чуден вирус што живите ги претвора во кабане — агресивни немртовци, многу слични на зомбија.

Некаде на исток, островот Мори Хиромото станал прибежиште за луѓето што очајно се обидуваат да избегаат од кабането зад ѕидовите на засолништата. Тука ќе се расплетува заплетот на серијата. Луѓето постојано се проверуваат за зараза, а создадени се и железници за превоз на бегалците и се градат парни локомотиви наречени хајаџиро. На една од железничките постојки низ која минува оваа траса и каде што се водат градежни работи, живее нашиот главен лик Икома, кој создал свое оружје за борба со кабане. Еден ден во неговиот живот, веќе полн со грижи, сѐ се превртува наопаку: хајаџирото излегува од контрола по новиот наплив на зараза. Меѓутоа, овој вознемирувачки настан може да му даде можност на Икоми целосно да се изрази. Откако се обидува да го запре вирусот, тој станува кабанери — хибрид на кабане и човек и почнува да се бори против кабането.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Аниме-серии
Категорија:Аниме на Crunchyroll
Категорија:Манги
Категорија:Манга од 2016 година
Карашево

**Карашево** () е населено место и седиштето на истоимената општина во округот Караш-Северин, Романија. Според пописот од 2021 година имало 1.891 жител, а во општината 2.529 жители. Општината Карашево ги опфаќа и населените места Нермиѓ и Јабалче. Селото е претежно населено со Хрвати (Карашевци), кои зборуваат торлачки.

мини|200п|центар|Општина Карашево на карта во округот Караш-Северин

## Население
;Етнички состав во населба (2.341 жител)

;Етнички состав во општината 

## Поврзано
* Лупак
* Свиница (Романија)
* Караш-Северин (округ)

## Наводи

Категорија:Општини во Романија
Категорија:Населени места во Романија
Категорија:Караш-Северин (округ)
Категорија:Хрвати во Романија
Категорија:Торлачки дијалекти