open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Јаманака (езеро)

**Јаманака** (, ) — езеро  во префектурата Јаманаши, Јапонија, близу планината Фуџи. Сместено е кај селото Јаманакако во склоп на Националниот парк Фуџи-Хаконе-Изу.

Ова е најголемо од групата Пет езера на Фуџи по површина и највисоко по надморска височина. Со средна површинска висина од 980,5&nbsp;м го зазема третото место по височина во земјата. Меѓутоа, ова езеро е најплиткото од петте, со максимална длабочина од само 13,5&nbsp;м. Настанало со тековите на лавата од некогашно избувнување на Фуџи во праисторијата. Истекува во реката Сагами и е единствено од петте што има природен истек.

Во периодот Мејџи езерото е порибено со крап, клен и гавун, а направен е и неуспешен обид за доведување на тихоокеанскиот лосос. Во поново време, странските доведени видови како црн костреш  и синоперна сончаница сè повеќе ги истиснуваат домородните видови. Во 1956 г. е забележано присуството на алгата маримо.

Јаманака е популарно место за рекреации како пловидба со чамци, рибарење, скијање на вода, едрење на даска, екскурзии и пливање. Кога дува западен ветер, местото е погодно за надлетување со парагладер од планината Мјоџинјама. На располагање стојат и колиби и места за кампување.

Во 2013 г. езерото е прогласено за светско наследство на УНЕСКО како дел од културното подрачје на планината Фуџи.

## Поврзано

* Пет езера на Фуџи
* Национален парк Фуџи-Хаконе-Изу

## Наводи

*Rafferty, John P. Plate Tectonics, Volcanoes, and Earthquakes. Rosen Publishing (2010), ISBN 1615301062

## Надворешни врски
*„Јаманакако Инфо“ — портал 

Категорија:Езера во Јапонија
Категорија:Јаманаши (префектура)
Категорија:Светско наследство во Јапонија
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Рогачево

**Свети Архенгел Михаил** претставува православна црква во тетовското село Рогачево. Се наоѓа високо над селото во месноста наречена **Тиквица** на падините на Шар Планина. На 15 септември 2013 година во црковииот двор бил поставен неколкуметарски метален крст.

## Наводи

## Поврзано

*Рогачево;
*Вратничка парохија;
*Црква „Св. Спас“ - главната селска црква;
*Црква „Св. Петка и Св. Недела“ - мала црква по текот на Калуѓерска Река;
*Црква „Св. Илија“ - главна манастирска црква во месноста Калуѓер;
*Црква „Св. Спас“ - мала црква на влезот во селото;

## Галерија


File:Sv. Arhangel Mihail Tikvica 01.JPG|Олтарот
File:Sv. Arhangel Mihail Tikvica 09.JPG|Внатрешноста на црквата
File:Sv. Arhangel Mihail Tikvica 03.JPG|Тајната вечера



Рогачево
Категорија:Рогачево
Црква „Вознесение Христово“ - Рогачево

:*За истоимената црквичка во селото видете [[Црква „Св. Спас“ - Рогачево|тука]]*

**Вознесението Христово** попозната како **„Св. Спас“** претставува главната селска црква во тетовското село Рогачево. Се наоѓа сред село.

## Поврзано
*Рогачево;
*Вратничка парохија;
*Црква „Св. Архангел Михаил“ - црква во месноста Тиквица;
*Црква „Св. Петка и Св. Недела“ - мала црква по текот на Калуѓерска Река;
*Црква „Св. Илија“ - главна манастирска црква во месноста Калуѓер;
*Црква „Св. Спас“ - мала црква на влезот во селото;

## Скују


File:New church of Holy Salvation in Rogachevo.JPG|Новата црква
File:Old church of Holy Salvation in Rogachevo.JPG|Старата црква
File:Sv. Spas od Rogačevo.JPG



## Наводи

## Надворешни врски

Рогачево
Категорија:Рогачево
Категорија:Гробјански цркви во Македонија
Црква „Св. Спас“ - Рогачево

:*За истоимената црква во селото видете [[Црква „Вознесение Христово“ - Рогачево|тука]]*

**Вознесение Христово** попозната како **„Св. Спас“** — мала црква во тетовското село Рогачево. Се наоѓа на самиот влез од селото од десната страна на патот.

## Поврзано
*Рогачево;
*Вратничка парохија;
*Црква „Св. Архангел Михаил“ - црква во месноста Тиквица;
*Црква „Св. Петка и Св. Недела“ - мала црква по текот на Калуѓерска Река;
*Црква „Св. Илија“ - главна манастирска црква во месноста Калуѓер;
*Црква „Св. Спас“ - главната селска црква;

## Слики


File:Sv. Spas od Rogačevo dolna 05.JPG|Предниот дел
File:Sv. Spas od Rogačevo dolna 03.JPG|Црковниот даб
File:Sv. Spas od Rogačevo dolna 01.JPG



## Наводи

## Надворешни врски

Рогачево
Категорија:Рогачево
Црква „Св. Петка и Св. Недела“ - Рогачево

**Света Петка и Света Недела** претставува мала црква во тетовското село Рогачево. Се наоѓа на излезот од селото, десно од патот што води кон караулата Глобичица на самот тек на каскадната Калуѓерска Река. Црквата се наоѓа во уникатна околина со уредно среден амбиент. Поради својата заклонетост, таа била повеќе од 10 пати ограбувана. Во внатрешниот дел се наоѓа извор на света вода.

## Наводи

## Поврзано

*Рогачево;
*Вратничка парохија;
*Црква „Св. Архангел Михаил“ - црква во месноста Тиквица;
*Црква „Св. Спас“ - мала црква на влезото во селото;
*Црква „Св. Илија“ - главна манастирска црква во месноста Калуѓер;
*Црква „Св. Спас“ - главната селска црква;

## Галерија


File:Ss. Petka and Nedela Church in Rogačevo.JPG|Црковсниот двор
File:Ss. Petka and Nedela Church in Rogačevo (7).JPG|Калуѓерска Река
File:Ss. Petka and Nedela Church in Rogačevo (4).JPG|Извор на Света Вода



Рогачево
Рогачево
Категорија:Рогачево
Багдад (Вирџинија)

**Багдад** () — населено место во округот Каролајн во сојузната држава Вирџинија, САД.

## Наводи

Категорија:Населени места во Вирџинија
Црква „Св. Илија“ - Рогачево

__NOTOC__

**Свети Илија** — манастирска црква во тетовското село Рогачево. Се наоѓа на местото викано **Калуѓер** над самото село. Амбионтот околу црквата е уникатен поради тоа што тука се наоѓаат изворите на Калуѓерска Река и вековните дабови. Во минатото ова бил жив манастир кој бил основан од монаси кои избегале за време на косовската битка. Подоцна манастирот бил уништен од страна на Турците. Денес е останата само црквата кој е обновена во 70тите години на XX век. Најголемиот празник се празнува за Илинден кој воедно е и селска слава. Во ова време се собираат сите жители на селото и доаѓаат локалните иселеници кои ги има на наколку стотини. Тоѓаш мо месноста се слави и се готви свечен ручек.

## Легенда
Секоја година за Илинден се коле курбан. Според старата селска легенда пред многу години на Илинден од падините на Шара слегувал елен. Ова животно доаѓало пред готвачите. Откако ќе му дале вода на еленот го колеле како курбан и правеле јадење. Така било со векови. Меѓутоа, една година не дошол елен. Готвачите се снашле со теле. А кога сè било готово, сепак, еленот се симнал, но веќе се било доцна. Оттогаш рогачевци за курбан колат теле.

## Наводи

## Поврзано

*Рогачево;
*Вратничка парохија;
*Црква „Св. Архангел Михаил“ - црква во месноста Тиквица;
*Црква „Св. Спас“ - мала црква на влезото во селото;
*Црква „Св. Петка и Св. Недела“ -  црквичка покрај Калуѓерска Река;
*Црква „Св. Спас“ - главната селска црква;

## Галерија


File:Sv. Ilija na Kaluger 10.JPG|Дабовите
File:Sv. Ilija na Kaluger 2.JPG|Котлите за грав
File:Sv. Ilija na Kaluger 24.JPG|Изворите



Рогачево
Категорија:Рогачево
Категорија:Манастирски цркви во Македонија
Шилка

**Шилка** (, евенкиски: **) — река во Забајкалскиот крај во југоисточна Русија. Долга е 560&nbsp;км и се појавува со спојувањето на реките Онон и Ингода. На руско-кинеската граница се спојува со реката Аргун и така го образува Амур. Пловна е по целото течение.

Името на реката доаѓа од евенкискиот поим *шилки* што значи „клисура“.

Еве табела на просечната полноводност на Шилка во м3/с по месеци, врз основа на 50-годишно набљудување..



Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.8)
  id:darkgrey  value:gray(0.3)
  id:sfondo value:rgb(1,1,1)
  id:barra value:rgb(0.6,0.8,0.9)

ImageSize = width:600 height:280
PlotArea = left:40 bottom:40 top:20 right:20
DateFormat = x.y
Period = from:0 till:1200
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
ScaleMajor = gridcolor:lightgrey increment:200 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:100 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo

BarData=
  bar:Jan text:Јан
  bar:Fév text:Фев
  bar:Mar text:Мар
  bar:Avr text:Апр
  bar:Mai text:Мај
  bar:Jun text:Јун
  bar:Jul text:Јул
  bar:Aoû text:Авг
  bar:Sep text:Сеп
  bar:Oct text:Окт
  bar:Nov text:Ное
  bar:Déc text:Дек

PlotData=
  color:barra width:30 align:left

  bar:Jan from:0 till: 14.5 
  bar:Fév from:0 till: 6.06 
  bar:Mar from:0 till: 5.25 
  bar:Avr from:0 till: 165 
  bar:Mai from:0 till: 839 
  bar:Jun from:0 till: 857 
  bar:Jul from:0 till: 1108 
  bar:Aoû from:0 till: 1175 
  bar:Sep from:0 till: 1122 
  bar:Oct from:0 till: 583 
  bar:Nov from:0 till: 111 
  bar:Déc from:0 till: 46.6

PlotData=
  bar:Jan at: 14.5 fontsize:S text: 14,5 shift:(-10,5)
  bar:Fév at: 6.06 fontsize:S text: 6,06 shift:(-10,5)
  bar:Mar at: 5.25 fontsize:S text: 5,25 shift:(-10,5)
  bar:Avr at: 165 fontsize:S text: 165 shift:(-10,5)
  bar:Mai at: 839 fontsize:S text: 839 shift:(-10,5)
  bar:Jun at: 857 fontsize:S text: 857 shift:(-10,5)
  bar:Jul at: 1108 fontsize:S text: 1108 shift:(-10,5)
  bar:Aoû at: 1175 fontsize:S text: 1175 shift:(-10,5)
  bar:Sep at: 1122 fontsize:S text: 1122 shift:(-10,5)
  bar:Oct at: 583 fontsize:S text: 583 shift:(-10,5)
  bar:Nov at: 111 fontsize:S text: 111 shift:(-10,5)
  bar:Déc at: 46.6 fontsize:S text: 46,6 shift:(-10,5)



## Наводи

Категорија:Реки во Русија
Категорија:Забајкалски крај
Категорија:Притоки на Амур
Категорија:Реки во Забајкалскиот крај
John Deere 3020

**John Deere 3020** — трактор во производство на John Deere од 1964 до 1972 г. Има меѓуосовинско растојание од 228,6&nbsp;см и резервоар со зафатнина од 110 литри (29 галони).

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Трактори
Категорија:John Deere
Мало белогушесто грмушарче

**Малото белогушесто грмушарче** () е вообичаена и широко распространета мала врапчевидна птица, која се размножува низ умерена Европа, освен на југозапад, и во Јужна и Средна Азија. Ја има и во Македонија. Таа е птица преселница која зимува во Африка јужно од Сахара, во Арабија и Индија.

## Таксономија и систематизација

Видот за првпат е опишан од Карл Лине, 1758 во неговата *Systema Naturae*.
Само два подвида се издвојуваат од оваа птица и тие се мешаат и интегрираат во Средна Европа:

* *Sylvia curruca curruca* – во западниот дел од опсегот;
* *Sylvia curruca blythi* – во источниот дел од опсегот, врвот на главата е посветол и издвоен од лицето со бела линија над окото.

Уште два таксона има во зоната на интеграција, распространети од северниот дел на Касписко Море до Монголија. 
Филогенијата на овие два таксона не е доволно проучена и тие можеби ќе се префрлат во некој друг вид или ќе се сметаат само за хибриди: 
* *Sylvia curruca/minula halimodendri*
* *Sylvia curruca/minula telengitica*

## Опис

Кај малото белогушесто грмушарче половите не се разликуваат. Ова е мала птица, долга 11.5-13.5 см и тешка 12-16 грама. Горната страна од телото ѝ е кафеавосива, а долната белкава. Главата е темносива, со потемносиво преку очите, а грлото е бело.  Малку е помала од обичното грмушарче и ја нема костенливата нијанса на крилјата.

## Поведение

Живеалиштето на малото белогушесто грмушарче се отворените предели со грмушки, рабовите од шумите или ретките шуми со густи грмушки.

Се храни со инсекти, но и со бобинки и меко овошје.

Првите денови по пристигнувањето од преселбата, мажјаците почнуваат да пеат и градат неколку недовршени гнезда. Кога ќе се формира парот, едно од гнездата го завршуваат заедно. Тоа се наоѓа ниско во грмушките на 0.2-1.5 метри, а понекогаш, но поретко, и на висина 6-8 метри. Несат 3-7, најчесто 5 јајца, белкави со сивокафеави дамки. Пилињата го напуштаат гнездото на возраст од 11 до 13 дена, но уште не можат да летаат. Возрасните ги хранат до возраст од 3-4 недели.

Пеењето на малото белогушесто грмушарче е брза, растреперена секвенца од *тит* или *чи* повици.

## Наводи

## Надворешни врски

*Avibase
*Руско мрежно место за безрбетниците во Русија - Мало белогушесто грмушарче, опис, фотографии и звуци 

Категорија:Грмушари
Категорија:Птици на Македонија
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Радовишки Шоплук

**Радовишки Шоплук** претставува регион што ги опфаќа селата на југозападниот дел на планината Плачковица. Тука спаѓаат селата: Козбунар, Ново Село, Шипковица, Шаинташ, Штурово и Вртешка. Според пописот од 2002 година, населението во Радовишки Шоплук го сочинуваат 34 жители, Македонци - Шопи, а во минатото живееле повеќе жители.

## Поврзано
* Носии од Радовишки Шоплук

Категорија:Историско-географски области во Македонија
Сала Подмежакла

**Сала Подмежакла** (*Dvorana Podmežakla*) — спортска сала сместена во Јесенице, Словенија. Таа е домашна арена на хокеарскиот тим HK Acroni Jesenice и нивниот подмладок HD Mladi Jesenice. Исто така таму се одржува и Триглав Трофеј, годишен натпревар во уметничко лизгање кое се одржува напролет. Името *Подмежакла* е добиено по својата локација на југозападната стрната на реката Сава, директно под висорамнината Межакла.

Од 1954 функционира како отворено хокеарско игралиште врз кое во 1978 година е изработена кровна конструкција кога го добива ликот на спортска сала. Со реконструкцијата во 2010 е проширена од 4,500 на 5,500 седишта. Во Март 2011, салата била затворена откако инспекторите донеле заклучок дека хокеарскиот клуб им дал дозвола на навивачите да седат на источната трибина иако за истата не бил извешен технички прием. Државните инспектори исто така констатирале дека општината Јесенице не дала дозвола за доградба на салата за време на реконструкцијата во 1997 година.

Во периодот 2012-2013 повторно е реновирана за потребита на Еуробаскет 2013 каде Јесенице е домаќин.

## Наводи

Категорија:Спортски зданија во Словенија
Категорија:Јесенице
Квалификации за европското првенство во кошарка 2013

Оваа страна ги прикажува квалификациите за **[[EuroBasket 2013]]**.

## Квалификувани Тимови
Осум тимови предвреме обезбедија пласман за првенството.

5 групи од 5 тимови, 1 група од 6 тимови
(Најдобрите 2 тима од секоја група и 4 најдобро третопласирани ќе се квалификуваат за EuroBasket 2013)

**Квалификувани како замја домаќин:**
*

**Кваликикувани преку упеството на [[Кошарка на Летните олимписки игри 2012|Летни олимписки игри 2012]]**
*
*
*
*
*

**Квалифификувани преку учество на [[Светски олимписки квалификациски турнир во кошарка 2012]]**
*
*

**Квалификувани преку квалификации**
*
*
*
*
*
* 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## Формат
31 тим беа поделени во 5 групи од 5 тимови и една група од 6 тимови. Најдобрите 2 од секоја група и 4 најдобро третопласирани ќе се квалификуваат за ЕуроБаскет 2013. The games were played between 15 August and 11 September 2012.

### Шешири

## Квалификации
Извлекувањето за кавлификациите се одржа на 4 Декември 2011 во Freising, Германија.

### Група A

*Сите времиња се локални*

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

### Group B

*All times are local*

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

### Group C

*All times are local*

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

### Group D

*All times are local*

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

### Group E

*All times are local*

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

### Group F

*All times are local*

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

### Ranking of third-placed teams
The four best third-placed teams from the groups qualified automatically for the tournament.  As some groups contain six teams and some five, winning percentage is used.

## Наводи

## Надворешни врски
* 2013 FIBA Eurobasket official website

Категорија:2012 во кошарка
Категорија:FIBA EuroBasket 2013
Јаблановски Планини

**Јаблановски Планини** () — планински венец во Забајкалието (претежно во Читинската област) во Русија.

Венецот се протега на североисток од Монголија, минувајќи недалеку од Бајкалското Езеро. Долг е 1.600&nbsp;км и завршува во Становојските Планини. Образува делница помеѓу реките од сливот на Северноледениот Океан и оние од тихоокеанскиот слив. Планините не се особено високи и големи, туку долги и тенки. Највисока е Сохондо (2.500&nbsp;м). Геолошкиот состав на венецот е претежно се состои од гранит, кристален шкрилец и песочник. Падините се обраснати со ариш и, на места, со тајги од ела и сребрена ела. Јужните падини имаат доста борови шуми. Растителноста на надморска височина преку 1.200-1.400&nbsp;м е од типот планинска тундра.

Подрачјето е ретко населено, со исклучок на местата околу рудниците. Планините се особено богати со наоѓалишта на калај. Напоредно на венецот се протега Транссибирската железница, која ги одминува кај Чита, а потоа ги заобиколува повисоките предели низ тунел.

## Поврзано
* Становојски Планини

## Наводи

Категорија:Планински венци во Русија
Категорија:Забајкалски крај
Становојски Планини

мини|Становојските Планини означени на карта

**Становојски Планини** (, , ), наречени и **Надворешен [[Хинган]]** — планински венец во југоисточниот дел на Далечниот Исток на Русија. Се протега во од југозапад кон североисток во должина од 900&nbsp;км, од реката Ољокма на запад до реката Учур на исток, речиси сè до Охотското Море. Го дели сливот на Атлантскиот Океан (преку Лена) од сливот на Тихиот (преку Амур). Поради ова, планините ја исцртувале границата помеѓу Русија и Кина од 1689 г. (Нерчински договор) до 1858 г. (Ајгунски договор).

Венецот е долг околу 725&nbsp;км. Највисок врв е Скалисти (2.482&nbsp;м). Има многу ледници, од кои истекува реката Лена.

Јаблановските Планини може да се сметаат за југозападен продолжеток на Становојските. Пред XX век, името се однесувало и на полумитски венец по западното крајбрежје на Охотското Море.

## Наводи

## Поврзано
* Хинган
* Јаблановски Планини

## Надворешни врски
* Становојски Планини  — Peakware 

Категорија:Планински венци во Русија
Категорија:Далекуисточен федерален округ
Категорија:Забајкалски крај
Онон

**Онон** (, ) — река во Монголија и Русија долга 818&nbsp;км, со сливна површина од 94.010&nbsp;км2. Извира во источните падини на венецот Хентиј. Тече низ Монголија во должина од 298&nbsp;км. Потоа се спојува со реката Ингода и така ја образува Шилка. Реката претежно се напојува со топење на планинските снегови.

Збирното течение на Онон, Шилка и Амур дава една од десетте најдолги реки во светот (818&nbsp;км + 560&nbsp;км + 2.874&nbsp;км).

## Во историјата
Горното течение на Онон е едно од подрачјата што се смета за родно место на Џингис Кан.

Книжевно-историографското дело „Тајната историја на Монголците“ (XIII век) вели:

## Поврзано
* Делун Болдог — едно од претпоставените родни места на Џингис Кан
* Список на реки во Монголија

## Наводи

Категорија:Реки во Монголија
Категорија:Реки во Русија
Категорија:Реки во Азија
Категорија:Забајкалски крај
Категорија:Реки во Забајкалскиот крај
Категорија:Меѓународни реки во Азија
Квалификации за европското првенство во кошарка 2015

Оваа Страна ги покажува квалификациите за **[[Европско првенство во кошарка 2015|Еуробаскет 2015]]**.

## Квалификациски формат
Тимовите во првата квалификациска рунда се поделени во четири групи. Најдобро пласираните ќе се квалификуваат за плејофот, составен оде две полуфиналиња и едно финале од по два натпревара (дома и гости).

Победникот на првата квалификациска рунда ќе се квалификува директно на Еуробаскет 2015, додека останатите ќе играат квалификациска рунда во 2014 со тимовите од Еуробаскет 2013 кои не успеале да се квалификуваат директно за ова натпреварување.

### Прва квалификациска рунда (носители)

## Прва квалификациска рунда
Тимовите кои не се пласираа na Европско првенство во кошарка 2013 ќе играат во оваа рунда за време на летото во 2013.

Данска се врати на ова напреварување од 2010, додека Azerbaijan, Albania и Cyprus нема да учествуваат во истата откако учествуваа во квалификациската рунда во 2012.

### Прелиминарна рунда

*Сите времиња се локални.*

#### Група A

|}

----

----

----

----

----

#### Group B

|}

----

----

----

----

----

1The Netherlands were voided of two wins for playing two naturalised players.

#### Group C

|}

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

#### Group D

|}

----

----

----

----

----

### Рунда на испаѓање
#### Bracket

#### Полуфинале
##### Прв натпревар

----

##### Втор наптревар

----

#### Финале
##### Прв натпревар

##### Втор натпревар

## Second round
### Seedings

In the second round, 26 teams were drawn into five groups of four teams and two more groups of three teams. The first team in each group and the six best second place teams will qualify for the FIBA EuroBasket 2015. The games will be played between 10 August and 27 August 2014.

### Group A

|}

### Group B

|}

### Group C

|}

### Група Д

|}

### Group E

|}

### Group F

|}

### Group G

|}

### Најдобро второпласирани
Шесте најдобри второпласирани тимови ќе се квалификуваат за Евробаскет 2015. 

## Наводи

## Надворешни врски
*Евробаскет 2015

Категорија:Европски првенства во кошарка
Љубиша Никодиновски - Биш

**Љубиша Никодиновски - Биш** (1949- 10 август 2022) — македонски театролог, есеист и новинар.

## Творештво
Творештвото на Љубиша Никодиновски – Биш е богато: покрај со театарска критика и есеистика, тој работел и како театарски глумец и продуцент, а бил и раководител на театри и фестивали. Како тетарски глумец, работел во театарот "Кај Свети Никита Голтарот" и тетарската работилница "ФФ (Зелена гуска)". Исто така, тој има објавено голем број статии и студии од областа на театарот, а во 2009 година, во издание на "Магор" излегла од печат и неговата книга "Алтернативниот театар во Македонија".

Љубиша Никодиновски – Биш извршувал повеќе раководни функции во областа на театарот: така, тој работел во "Македонскиот народен театар" како продуцент и раководител на театарот "Центар"; во МКЦ бил помошник на директорот за драмската програма; бил еден од основачите и продуцент на "Театарската работилница ФФ (Зелена гуска)"; во 1976 година бил еден од основачите на фестивалот "Млад отворен театар", а во 2010 година бил прогласен за негов почесен претседател; бил еден од основачите и генерален секретар на Македонскиот центар на ИТИ-Унеско итн.

## Наводи


Категорија:Македонски театролози
Категорија:Македонски есеисти
Ненад Јолдески

**Ненад Јолдески** (р.  во ) — македонски писател.

## Животопис

Ненад Јолдески е роден на 26 ноември 1986 година, во Струга. Дипломирал на Економскиот факултет при „Универзитетот Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Магистрирал на катедрата за Општа и компаративна книжевност на државниот Филолошки факултет на тема „Интертекстуална иронија во модерниот и постмодерниот расказ“.

## Творештво

Ненад Јолдески е автор на книгата: „Штамата на Енхалон“ („Темплум“, 2009), збирка раскази напишани на струшки дијалект и сленг, со која ја освоил наградата „Новите!“ за најдобро дебитантско дело на конкурсот распишан издавачката куќа Темплум во 2009 година. Во 2012 година ја објавил својата втора збирка раскази, „Секој со своето езеро“  („Темплум“, 2012 / „Или-Или“, 2016 - второ издание) за која во 2016 година ја добила „Наградата за литература на Европска Унија“.  Неговиот прв кус роман „Пливање спротиводно“ (2018) ја следи приказната за враќањето на Артемида, од Њујорк во Струга. Патување кое е епизодна, но клучна потрага по идентитетот, оној биолошкиот, запоставениот, заборавениот. Романот е поделен на два дела: „Зараснато навнатре (Њујорк)“ и „Над површина (Струга)“.

Уредник е на збирката раскази „Николај (фикција. вода. вистина)“ која содржи шест раскази од шест македонски автори, инспирирани од животот на руските емигранти доктор Никола Незлобински и неговата жена Софија Незлобинска.

За потребите на уметничката група „Везденски“, од која и самиот бил дел, Јолдески адаптирал неколку сценарија за различни аматерски театарски претстави. Тој е еден од основачите на ИНКА (Иницијатива за независен културен активизам) и на фестивалот ДРИМON кој секоја година се одржува во Струга.

Неговите раскази се преведени на неколку јазици во најразлични антологии, магазини и онлајн списанија. Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1986 година
Категорија:Луѓе од Струга
Јо Стремгрен

200px|мини|Јо Стремгрен
**Јо Стремгрен** (; р. 26 ноември 1970, Трондхејм, Норвешка) е норвешки коеограф, театарски режисер и драматург.

## Животопис
Стремгрен е роден во 1970 година, во Трондхејм. Поради работните обврски на родителите, покрај во родната земја, еден дел од детството го поминал и во тропските краишта. По завршувањето на гимназијата, тој се запишал на "Националната балетска школа" во Осло, но никогаш не дипломирал, поради неприфаќањето на академските методи на подучувањето, како и претераното отсуство од наставата.

## Творештво
Својата уметничка кариера, Стремгрен ја започнал како танчер, а подоцна запловил и во водите на кореографијата и режијата. Исто така, тој изградил и солидна кариера како драматург, а успеал да развие и посебен стил во сценографијата и светлосниот дизајн. Најпосле, неговата мултидисциплинарна ориентација се потврдува и преку неговата филмска работа, и тоа пред и зад камерата. Во 1998 година, тој ја основал театарската група "Jo Strømгрен Kompani", со која развил препознатлив личен стил, кој претставува комбинација на театар, танц, кукли, филмски проекции и жива музика, сето тоа спакувано во неразбирлива јазична рамка. На 22 септември 2012 година, неговата театарска група гостувала во Скопје, како учесник на фестивалот "Млад отворен тетар", каде се претставила со претставата "Граница" (Grensen).

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место

Категорија:Норвешки кореографи
Категорија:Норвешки театарски режисери
Категорија:Луѓе од Трондхејм
Категорија:Живи луѓе
Иван Шопов

**Иван Шопов** (25 јули 1987, Скопје) — македонски писател.

## Животопис
Иван Шопов дипломирал на Катедрата на општа и компаративна книжевност на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Заедно со Владимир Лукаш, во 2019 година, тој го основал подвижниот културен центар „КЦ 750“. Шопов работел како уредник во издавачката куќа Темплум од Скопје. Тој е сопруг на писателката Николина Андова Шопова.

## Творештво
Иван Шопов пишува проза, поезија и хаику. Расказите и песните му се преведени на англиски, романски, чешки, српски, хрватски, германски, словенечки и бугарски јазик. За книгата „*Азбука и залутани записи*“ ја добил првата награда на конкурсот „Новите!“ во 2010 година. Неговите раскази и песни се објавени во неколку списанија. Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „*[[Џинџуџе во земјата на афионите]]*“ (Темплум, 2022). 

## Библиографија
Шопов е автор на следниве дела:
* Азбука и залутани записи, раскази, 2010 година;
* Меше на годината, песни во проза, Темплум, 2012 година;
* 091 – антиразгледници од Скопје, раскази, 2018 година;
* Хрониките на Арслан Новинарски, сатирични текстови, 2018 година;
* Осум наративни прошетки со фиќо или што научив за пишувањето од Застава 750, мини-книга, 2019;
* Скопје: изгубените чевли на градот, раскази, 2020 година.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Родени во 1987 година
Категорија:Родени на 25 јули
Категорија:Македонски поети
Категорија:Македонски прозаисти
Категорија:Македонски раскажувачи
Категорија:Македонски уредници
Категорија:Апсолвенти на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ - Скопје
Ѓорѓи Крстевски (писател)

:*За други значења видете на појаснителната страница за [[Ѓорѓи Крстевски]]*

**Ѓорѓи Крстевски** (1981, Скопје, Македонија) — македонски писател.

## Животопис
Ѓорѓи Крстевски е роден во 1981 година, во Скопје. Дипломирал руски јазик и книжевност на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ при Универзитетот Св. Кирил и Методиј во Скопје. 

## Творештво
Крстевски пишува кратки раскази, поезија и афоризми. Тој е автор на две самостојни збирка раскази: „Обични и необични приказни“ (Темплум, 2011) и „Другата страна“ (Бегемот, 2019), а претходно, во 2005 година, заедно со уште двајца автори, ја објавил збирката кратки раскази „Не сакам да ви кажам ништо“. Исто така, неговите раскази се застапени во антологиите „Тешка ноќ“ (антологија на современиот македонски фантастичен расказ) и „Ветрот носи убаво време“ (антологија на најмладата македонска поезија и проза), во зборникот „Креативни точки“, како и на интернет. Покрај тоа, неговите творби се објавени во списанието „Современост“. Учествувал на повеќе македонски конкурси за кратки раскази на кои освоил неколку награди. Покрај со пишување, Крстевски активно се занимава со преведување од руски, англиски, српски и хрватски јазик при што превел околу 30 книги.   Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).

### Преводи
Во преводите спаѓаат:
* *Одбраната на Лужин* од Владимир Набоков;
* *Потопи ми ја главата!* од Јуриј Мамлеев;
* *Призракот на Александар Волф* од Гајто Газданов;
* *Будење* од Гајто Газданов;
* *Вечер кај Клер* од Гајто Газданов;
* *Ловец на стаорци* од Александар Грин;
* *Авијатичарот* од Евгениј Водолазкин;
* *Женски Декамерон* од Јулија Вознесенскаја;
* *Доживувањата на еден мртовец* од Михаил Булгаков;
* *Ние* од Евгениј Замјатин;
* *Паѓаат старици* од Данил Хармс.

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Родени во 1981 година
Категорија:Македонски афористи
Наочаресто грмушарче

**Наочарестото грмушарче** () е мала врапчевидна птица од семејството грмушари (*Sylvidae*), родот грмушарчиња (*Sylvia*). Се размножува низ северозападна Африка, југозападна Европа од Пиринејскиот Полуостров до Италија, и понатаму на исток до источните средоземни острови и крајбрежниот регион. Ја има и во Македонија. Во Африка таа е постојан жител, но другите популации се преселници кои зимуваат во северна и западна Африка и во Египет. Оваа птица е редок скитник во северна и западна Европа. 
## Опис
Кај наочарестото грмушарче, како и кај другите грмушари е изразен половиот диморфизам. Долги се 12-13 см, мажјаците имаат сива глава со потемна дамка во близина на очите и бел прстен околу нив, одозгора се кафеави, а одоздола розовикави. Брадата, односно грлото им е бело. На крилјата имаат костенливи нијанси. Женките се побледи, целите се светлокафеави, немаат сиво или имаат сосема малку, а одоздола се белкави. Белиот прстен околу окото не им е изразен. Клунот е долг, малку свиен на врвот, одозгора сив, а долу кремав со сив врв. Нозете се сиви кај младенчињата, а портокаловокафеави кај возрасните. Младенчињата се како женките. 
## Поведение

Живеалиштето на оваа птица се отворените, суви предели со грмушки.

Се храни со инсекти, но и со бобинки и меко овошје.

Песната му е високо чрчорење.

Гнездото го прави скриено во грмушките и несе 3-6 јајца.

## Наводи

* Álamo Tavío, Manuel (1975): Aves de Fuerteventura en peligro de extinción. *In:* Asociación Canaria para Defensa de la Naturaleza (ed.): *Aves y plantas de Fuerteventura en peligro de extinción*: 10-32. Las Palmas de Gran Canaria. PDF текст
*Helbig, A. J. (2001): Phylogeny and biogeography of the genus *Sylvia*. *In:* Shirihai, Hadoram: *Sylvia warblers*: 24-29. Princeton University Press, Princeton, N.J. ISBN 0-691-08833-0
*Jønsson, Knud A. and Fjeldså, Jon (2006): A phylogenetic supertree of oscine passerine birds (Aves: Passeri). *[[Zoologica Scripta|Zool. Scripta]]* **35**(2): 149–186.  (HTML abstract)

## Надворешни врски

*Наочаресто грмушарче Птиците на Мадејра
*Возраст и пол (PDF; 4.5 MB) од Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze

Категорија:Грмушари
Категорија:Птици на Македонија
Уасим Боуи

**Уасим Боуи** (роден на 11 јуни 1993 во Амстердам) — холандски фудбалер кој моментално игра за фудбалскиот клуб Јувентус.

Боуи игра како внатрешен играч за врска, но омилена позиција му е да игра зад напаѓачите.

## Клупска кариера
### Ајакс
Боуи ја започнал својата кариера во клубот од родниот град, Ајакс. Тој настапувал три години за младинскиот тим на Ајакс, но иако му предвидувале блескава кариера во клубот, тој го напуштил Ајакс без да одигра ниту еден натпревар за првиот тим.

### Јувентус
Во февруари 2012 Боуи одлучил да се пресели во Торино и да потпише договор со Јувентус. До крајот на сезоната настапувал за младинскиот тим на Јувентус. Боуи бил дел и од младиот тим на Јувентус кој триумфирал на Турнирот Вијареџо во 2012 година, каде тој бил еден од најзапазените играчи на тимот со својте асистенции и голови. На 31 август 2012, Јувентус се согласил да и го позајми Боуи на Бреша на една година. Тој дебитирал само еден ден подоцна во натпреварот против Јуве Стабија во Серија Б. Веќе во вториот натпревар тој го постигнал својот прв професионален погодок, носејќи и предност на Бреша нагостувањето кај Специја, но неговиот тим на крајот бил поразен во тој натпревар со 3-1. До крајот на неговиот заем одиграл 17 натпревари и имал 5 асистенции, но неуспеал да постигне уште некој гол.

На 30 јуни 2013, Боуи се вратил во Јувентус по завршувањето на позајмицата. Тој бил вклучен во првиот тим на Јувентус за сезоната 2013-14, добивајќи го дресот со број 24 кој малку претходно бил испразнет од страна на Емануеле Џакерини.

## Надворешни врски
* Уасим Боуи на transfermarkt
* Уасим Боуи на soccerway

## Наводи

Категорија:Холандски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Фудбалери во Серија А
Категорија:Фудбалери на ФК Јувентус
Категорија:Фудбалери на ФК Бреша
Категорија:Родени во 1993 година
Нина Берберова

200px|мини|Нина Берберова во 1920-тите
**Нина Берберова** (1901, Петербург, Русија – 1993) — руска писателка.

## Животопис

Нина Берберова е родена во 1901 година, во Петербург. Средното образование го завршила во Ростов на Дон. Во 1921 година била примена во поетскиот круг на Петербург, каде го запознала својот сопруг В. Ходасевич, со кого во 1922 година ја напуштила Русија. Во почетните години на емигрантскиот живот, тие живееле во Берлин и во Италија (кај Максим Горки), а потоа се преселиле во Париз. Во 1932 година, Берберова се развела, а во 1937 година се омажила за Н. В. Макеев, поранешен пратеник во руската Дума, но по десетина години, таа повторно се развела. За време на Втората светска војна живеела во Франција, а во 1950 година се преселила во САД, каде што предавала руска книжевност на универзитетите “Јеил” и “Принстон”. Родниот град го посетила дури во длабока старост, а умрела во 1993 година.
мини|десно|Берберова во Соренто, 1924 година.
## Творештво
Берберова е автор на голем број раскази, песни, романи, новели и мемоари. Светската слава ја постигнала многу доцна, дури во 1980-тите, а нејзините дела започнале да се објавуваат во Русија, дури по 1989 година. Денес, таа е призната како мајстор на долгиот расказ, а критиката ја споредува со Тургенев и со Чехов. Нејзините дела се одликуваат со специфичен лиризам, емоционална мудрост и прецизен стил, а како најголема вредност се истакнува рамнотежата меѓу воздржаноста и ентузијазмот. Најчесто, главни ликови во нејзините дела се рафинирани и софистицирани жени, кои храбро го пробиваат својот пат во машкиот свет.

Првите прозни творби започнала да ги објавува во периодот 1928-1934 година во списанието “Последните новости”, од кога потекнува циклусот раскази “Бијанкурски празници”, кои не се објавени во посебна книга. Од овој период на нејзиното творештво потекнуваат и расказите печатени во списанието “Современи записи”, а кои подоцна, во 1940 година, биле објавени во збирката “Олеснителни околности”. Најпосле, циклусот раскази под наслов “Раскази што не се за љубовта”, настанат меѓу 1931 и 1940 година, првпат е објавен посмртно, во 1999 година, во нејзината татковина.

Нејзини најпознати дела се: романите “Последни и први” (1930), “Господарка” (1932) и “Без смирување” (1938); романсираните биографии “Чајковски” (1926) и “Челичната леди” (1981) – книга посветена на секретарката на Горки, Марија Закревска-Будберг; повеста “Во спомен на Шлиман” (1958); историјата на руските масони “Луѓе и ложи” (1985); и автобиографијата “Курзивот е мој” (1972).

## Наводи


Категорија:Руски писатели
Категорија:Луѓе од Санкт Петербург
Категорија:Родени во 1901 година
Категорија:Починати во 1993 година
Средоземно грмушарче

**Средоземното грмушарче** () — мала врапчевидна птица од семејството грмушари (*Sylvidae*), типичен претставник на родот грмушарчиња (*Sylvia*). Овој вид се размножува околу Средоземјето, преку Турција и Кавказ до Средна Азија. Таа е птица преселница, која зимува под Сахара, во Африка. Редок скитник е во северна и северозападна Европа.

## Опис
мини|лево|Средоземно грмушарче

Средоземното грмушарче е долго 15–16 см, малку е поголемо од црноглавото грмушарче и е едно од најголемите видови во семејството.
За разлика од другите грмушарчиња, мажјаците и женките не се разликуваат многу. Возрасниот мажјак има бледо сив грб и белкави долни делови. Клунот му е долг и тенок, нозете црни. Мажјакот има темносива глава, црна маска преку очите и бело грло. Ирисот му е бел. Женките и младенчињата имаат посветла глава и кремави долни делови, сивиот грб има кафеавкава нијанса. Ирисот кај младите птици е темен. 
Песната е серија од чрчорења.
## Поведение
Живеалиштето на оваа птица се отворените простори со грмушки.
Се храни со инсекти, но и со бобинки меко овошје.
Гнездото го градат скриено во грмушки или на дрво. Несат 4-6 јајца.
## Подвидови

Се прифаќаат два подвида од средоземното грмушарче, но, некои ги сметаат за посебни видови:

* *Sylvia (hortensis) hortensis*, западно средоземно грмушарче, во југозападна Европа, источно до Јадранско Море; мажјаците се порозовкави, а женките покремави одоздола;
* *Sylvia (hortensis) crassirostris*, источно средоземно грмушарче - вклучувајќи ги *balchanica* и *jerdoni*, на Балканот преку Турција, Кавказ до Средна Азија; клунот им е подолг и посилен; малку црвеникави одоздола.

## Наводи

* Database entry includes justification for why this species is of least concern.
* Helbig, A. J. (2001): Phylogeny and biogeography of the genus *Sylvia*, in: Shirihai, Hadoram: *Sylvia warblers*: 24-29. Princeton University Press, Princeton, N.J. ISBN 0-691-08833-0
* Jønsson, Knud A. & Fjeldså, Jon (2006): A phylogenetic supertree of oscine passerine birds (Aves: Passeri). *Zoologica Scripta* 35(2): 149–186.  (HTML abstract)
* Snow, David W.; Perrins, Christopher M.; Doherty, Paul & Cramp, Stanley (1998): *The complete birds of the western Palaearctic on CD-ROM*. Oxford University Press. ISBN 0-19-268579-1

## Надворешни врски
*Возраст и пол (PDF; 2.4 MB) од Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze 
*Avibase

Категорија:Грмушари
Категорија:Птици на Македонија
Категорија:Таксони опишани од Јохан Фридрих Гмелин
Усури

мини|десно|250п|Сливот на Усури
мини|десно|250п|Спорната територија на руско-кинеската граница
**Усури** (, од манџурски: ''Усури ула'') или **Вусули** (, ) — река што тече низ Хабаровскиот и Приморскиот крај во Русија и југоисточните краишта на североисточна Кина. Извира во планинскиот венец Сихоте Алињ, па тече на север, исцртувајќи дел од руско-кинеската граница, па кај Хабаровск се влева во Амур (). Долга е околу 897&nbsp;км, а сливот зафаќа површина од 193.000&nbsp;км2. Водата ја добива од дожд (60%), снег (30-35%), а остатокот од подземни извори. Просечниот истек изнесува 1.150 м3/с, при просечна надморска височина од 1.682&nbsp;м.

Реката е позната по катастрофалните поплави, а помеѓу ноември и април е замрзната. Изобилуваат разни видови риби: липен, есетра, лососи како горбушата, кетата и други.

## Притоки
Поважни притоки на Усури се:

*Мулинг (лева)
*Наоли (лева)
*Сунгача (лева)
*Арсенјевка (лева)
*Бикин (десна)
*Хор (десна)
*Голема Усурка (десна)

## Историски настани
За време на Втората светска војна, преку реката поминувале советските војски при заземањето на Манџурија (операција „Августовска бура“ во&nbsp;1945&nbsp;г).

Кинеско-советскиот пограничен конфликт во 1969 г. се одвивал на островот Дамански (Џенбао) во реката Усури.

## Поврзано
* Усуриски тигар — друг назив за сибирскиот тигар
* Усуриска кафеава мечка — друг назив за амурската кафеава мечка

## Наводи

## Надворешни врски

* Усури — Државен воден регистар на Русија 
* Статија за Усури со подробна карта  — УНЕП 

Категорија:Притоки на Амур
Категорија:Реки во Русија
Категорија:Реки во Кина
Категорија:Реки во Азија
Категорија:Хабаровски крај
Категорија:Приморски крај
Категорија:Хејлунгѓанг
Категорија:Погранични реки
Категорија:Реки во Приморскиот крај
Категорија:Реки во Хабаровскиот крај
Категорија:Меѓународни реки во Азија
Козјак

**Козјак** може да се однесува на следново:

;Села
* Македонија:
**Козјак (Штипско) ― село во Општина Карбинци
**Козјак (Ресенско) ― село во Општина Ресен

* Бугарија:
**Козјак ― село во Североисточна Бугарија

;Поими
* Козјак (врв) ― врв на планината Бабуна, Македонија;
* Козјак (планина) ― планина во Македонија и Србија;
* Козјак (Мариово) ― планина во областа Мариово, Македонија;
* Козјак (Хрватска) ― планина во Далмација, Хрватска;
* Козјак (езеро) ― вештачко езеро во Македонија;
* Козјак (хрватско езеро) ― езеро во Хрватска;
* Козјак или Козјачија ― област во Македонија и Србија;

;Друго
* Тврдина Козјак ― тврдина во Србија
* ХЕЦ Козјак ― македонска хидроцентрала
* Козјак (брана) ― земјена брана на езерото Козјак
* НОПО Козјак ― козјачки народноослободителен партизански одред
Тенкоклунест трскар

**Тенкоклунестиот трскар** () е мала врапчевидна птица од семејството на трскарите (*Acrocephalidae*). Се размножува низ јужна Европа и јужна умерена Азија со неколку популации во северозападна Африка. Ја има и во Македонија. Таа е делумно птица преселница. Југозападните европски популации се постојани жители,  источноевропските зимуваат во средоземниот опсег, а Азиските се селат на Арабискиот Полуостров и во Пакистан. Ретко се појавува северно од својот опсег, но како многу редок скитник е забележана во Полска и Данска. 
## Опис
Тенкоклунестиот трскар е со средна големина од неговото семејство, долг 12-13.5 см. Нема изразен полов диморфизам, мажјаците и женките се исти. Од горната страна се црвеникавокафеави прошарани со црно, а одоздола се бели. Главата им е црна прошарана, и имаат силна бела линија над окото. Тилот и кај опашката не се прошарани, еднобојни им се. Опашката им е кафеава, обрабена со црвеникави краеви на пердувите. Клунот им е долг, тенок, остар и силен. 
## Поведение
Живеалиштето на оваа птица се влажните места крај реките, речните канали, езера, бари со трски и другите водни растенија. Рамнините се најсоодветни за овој вид, иако се среќава и во планините, до 1900 метри надморска височина.
Се храни исклучуво со инсекти, а многу ретко со пајаци и мали мекотели.

Песната на тенкоклунестиот трскар е брзо чрчорење со некои додатоци од свиркање и имитации на други птици. Неговата песна е помека и помелодична отколку на неговите роднини и заличува на песната на славејчето. Не пее во лет.

Гнездото го прави во грмушки, но почесто меѓу трските над вода. Вообичаено се моногамни и имаат едно легло годишно со 3-6 јајца кои ги несат во средината на април. Ги инкубираат 14-15 дена.

## Наводи

## Надворешни врски
*Возраст и пол (PDF; 1.9 MB) од Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze
*Тенкоклунест трскар, опис и звук 
*Avibase

Категорија:Трскари
Категорија:Птици на Македонија
Арена Златорог

**Арена Златорог** () е спортска сала во Цеље, Словенија и беше отворена во декември 2003. Салата има помеѓу 4,594 и 5,154 фиксирани седишта, во зависност од конфигурацијата, и дел за стоење за отприлика 500 гледачи. Домаќин е на натпреварите на РК Цеље. Исто така ќе биде домаќи на групата Ц од прелеиминарната рунда на FIBA EuroBasket 2013.

## Надворешни врски
*Official page 

Категорија:Ракометни сали
Категорија:Кошаркарски сали во Словенија
Категорија:Цеље
Обично жолтарче

**Обичното жолтарче** () е најмал член на европската семејство ѕвингалки (*Fringillidae*).  Се размножува низ јужна и централна Европа и северна Африка. Ја има и во Македонија. Јужните и птиците од крајбрежјето на Атлантикот се постојани жители, но оние од посеверните краишта се птици преселници што зимуваат понајуг.

## Опис
Обичното жолтарче е слично на обичната зеленушка, но е малку помало и пожолтеникаво. Долго е 11-12 см. Има изразен полов диморфизам, мажјаците се разликуваат од женките. Горните делови им се жолтеникави, избраздени со потемни, сиви линии. Долните делови, исто така, се избраздени со вертикални шари, бело и жолтеникаво кај мажјаците, бело и сиво кај женките. Над опашката имаат поголема жолта дамка. Кај мажјаците жолтото е поизразено, тоа е еднобојно жолто на челото, грлото и градите, а малку прошарано на главата и тилот. Кај женките сите овие делови се многу прошарани со жолто и сиво и затоа изгледаат побледо. Преку зима, кај мажјаците жолтите делови се прошаруваат, па разликата меѓу половите се намалува. Младенчињата се како женките. Клунот на оваа птица е многу мал и краток, сив како и нозете.

## Поведение
Живеалиштето на обичното жолтарче се парковите и градините во урбаните средини, како и отворениште шумски предели мешани со иглолисни дрвја. Претежно се храни со пупки и семиња, а во сезоната на парење со инсекти.
Песната му е брзо чрчорење. 
Гнездото го прави во крошната на дрвото и несе 3-5 јајца.
Вон сезоната на парење формира јата, понекогаш мешани со други видови. Многу се активни и впечатливи.

## Наводи

## Надворешни врски

* Обично жолтарче, видеа, фотографии и звуци  на Интернет збирката птици
* Возраст и пол (PDF; 4.7 MB) од Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze
* Обично жолтарче - фотографии

Категорија:Ѕвингалки
Категорија:Птици на Македонија
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Сала Бонифика

**Арена Бонифика** е спортска сала во Копер, Словенија. Има 5000 седишта кои се доволни салата да биде домаќин на пелиминарната рунда на Европско првенство во кошарка 2013. Салата е дел од спортскиот центар Бонифика, заедно со атлетскиот стадион,стадион и затворен базен. Салата е со површина од 3.300 м2, а покрај големата сала, објектот има и три помали сали за боречки вештини и танц. Се користи за училиштен спорт, тренинзи, спортски програми во заедницата, натпревари во кошарка и ракомет, како и за културни и забавни програми.

## Еуробаскет 2013

Категорија:Indoor arenas in Slovenia
Категорија:Копер
Категорија:FIBA EuroBasket 2013 venues
Категорија:Basketball venues in Slovenia
Од Септември 4 до Септември 9 арената ќе биде домаќин на натпреварите од групата Д на Еуробакет 2013 - Грција, Финска, Италија, Шведска, Русија и Турција. Се очекува голем број на италијанци да дојдат да ја гледаат својата репрезентација.

## Наводи
Свиларче

**Свиларчето** () е мала кафеава птица што живее во грмушки, низ јужна и централна Европа, северозападна Африка и југоисточна умерена Азија до Авганистан и северозападен Пакистан. Ја има и во Македонија. Ова е единствена птица од ова семејство што е распространета надвор од  Азија. Taa e многу прикриена птица, односно тешко може да се види, како славејчето, и се покажуваат само еден краток момент.

## Опис
мини|десно|Свиларче
Свиларчињата се мали птици, долги 13-14 см, тешки 12-15 грама. 
Имаат заоблена глава со тенка бледо сива лента што минува над впечатливо црните очи, и кратки заоблени крилја. Богатите костенливи или темноцрвенокафеави бои ги има на крилјата, и на горните делови: главата и грбот. Однапред се светлосиви, на грлото и стомакот. Опашката им е подолга и поширока од повеќето други трскарчиња и грмушарчиња.

Мажјаците и женките се слични. Мажјаците се 26% до 32% потешки од женките. Исто така, мажјаците имаат подолги пердуви на крилјата.

## Поведение
Живеалиштето на свиларчето се влажните подрачја, вклучувајќи ги барите, езерата, мочуриштата и реките. Тие се хранат со инсекти, помали за полесно да ги свари.

Свиларчето го сигнализира своето присуство со многу гласна, и со висока честота, песна.
Пеење на свиларчето на YouTube 
Преку лето, мажјаците голем дел од времето го минуваат создавајќи ја својата територија, а многу помалку за грижа околу јајцата и пилињата. Откако ќе ја означат територијата, мажјаците обично привлекуваат повеќе од една женка со своето пеење. Песната игра важна улога. Таа е карактеристична и им дозволува на своите видови да се пронајдат и да се спречи меѓувидово парење.

## Статус
Во Европа има околу 600.000-1.600.000 пара свиларчиња. Популацијата е стабилна и во благ пораст, па затоа според Црвениот список на МСЗП е класифициран како вид со најмала загриженост.

## Наводи

* RSPB

## Надворешни врски

*Возраст и пол (PDF; 2.9 MB) од Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze 
*Свиларче 

Категорија:Трскари
Категорија:Птици на Македонија
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ