open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Маркабри

мини|десно|200п|Маркабри во песнарка од XIII век (MS cod. fr. 12473)
**Маркабри** или **Маркабрин** (; т. 1130-1150) — еден од првите трубадури чии песни се познати до денес. За неговиот живот не се познати сосем сигурни информации. Двата животописа („види“) во прилог на песните раскауваат поинакви случки, и обете се всушност толковно изведени од неговите песни.

Според пократкиот животопис, Маркабри е роден во бедно семејство во Гаскоња. Пишувал лоши песни и сатири, и имал негативни ставови за жените и љубовта. Се претпоставува дека ова е толкување на песната 293,18.

Според подолгиот животопис, како доенче бил оставен пред портите на некој богаташ и никој не знаел чиј е. Како дете израснал со велможата Алдрик Виларски, а стихотворењето го научил од трубадурот Серкамон. Прво го зел прекарот „Пан-перди“, за потоа да го смени во „Маркабри“. Се прочул со своето творештво, но зборувал лошо за гасконските големци, кои на крај го погубиле. Ова изгледа е изведено од песните 16b,1 и 293,43 и извесни претпоставки. Современите стручњаци не прифаќаат дека го познавал Серкамон.

На Маркабру му се припишуваат 45 песни, кои се одликуваат со значителна ученост и тежина, безмилосно напаѓајќи го моралното поведение на велможите и нивните жени, напати со многу непристојни стихови. Се испробувал во лирскиот жанр „пасторела“, со чија помош укажувал на залудноста на страстите. Во една песна раскажува како го одбила некоја овчарка поради сталежната припадност. Во друга, кажува како се обидувал да заведе некоја жена чиј сопруг бил во крстоносен поход, и наишол на силен отпор. Имал силно влијание врз подоцнежните поети што го усвоиле малку познатиот затворен или темен стил (*трубар клус*). Меѓу неговите покровители бил аквитанскиот војвода Гијом X и леонскиот крал Алфонсо VII. Можно е да бил во свитата на тулускиот гроф Алфонс Јордан при посетата на Шпанија. Во 1140-тите дејствувал како пропагандист за воено-политичкото движење „реконквиста“. Во славната песна „Мир во име Божје!“ (*Pax in nomine Domini!*), Шпанија ја нарекува „мивалиште“ за витезите што треба да си ги прочистат душите по борбата со клетите неверници.

Денес се останати четири монофонични напеви за придружба на Маркабриевите стихови, како и три мелодии од песни што веројатно се контрафактури на негови дела.

## Поврзано
* Трубадурство
* Гасконски дијалект

## Наводи


*Barton, Simon. *The Aristocracy in Twelfth-Century León and Castile*. Cambridge: Cambridge University Press, 1997. ISBN 0-521-49727-2.
*Gaunt, Simon. *Troubadours and Irony*. Cambridge: Cambridge University Press, 1989. ISBN 0-521-35439-0.


## Надворешни врски

 
*Сите дела на Маркабри — портал „Трубар“
*Маркабри — Вашингтонски универзитет
* „Фин Амор“ — песна на македонскиот раномузички ансамбл La Colonie Volvox со стихови од Маркабриевата песна „Послушајте“ 


Категорија:Окситански поети
Категорија:Трубадури
Категорија:Христијани од Втората крстоносна војна
Категорија:Родени во непозната година
Тјенанмен Исток (пекиншка метро-станица)

**Тјенанмен Исток** (, ) — станица на Линијата 1 на Пекиншкото метро во центарот на Пекинг. Овозможува најнепосреден пристап до многу знаменитости и културни содржини во градот, меѓу кои и полоштадот Тјенанмен и Забранетиот град.

Категорија:Станици на Пекиншкото метро
Тјенанмен Запад (пекиншка метро-станица)

**Тјенанмен Запад** (, ) — станица на Линијата 1 на Пекиншкото метро, во центарот на Пекинг. Наречена е по плоштадот Тјенанмен, во чија близина се наоѓа.

Категорија:Станици на Пекиншкото метро
Анхечао Север (пекиншка метро-станица)

**Анхечао Север** (, ) — станица на Линијата 4 на Пекиншкото метро. Ова е последна станица на северниот крај на линијата. Градбата е надземна (едиствена таква станица на Линијата 4) и има одвоени перони.

Категорија:Станици на Пекиншкото метро
Гунгјисјичао (пекиншка метро-станица)

**Гунгјисјичао** (, ) — станица на линиите 4 и Дасјинг на Пекиншкото метро.

## Наводи

Категорија:Станици на Пекиншкото метро
Владимир Светиев

**Владимир Светиев** (Свето Митрани, Крушевско,  – , ) — еден од најекспонираните македонски глумци и долгогодишен првенец на Македонскиот народен театар.

## Животопис
Светиев е роден на 1 јули 1945 година во крушевското село Свето Митрани. Тој бил меѓу 15-ината студенти на Илија Џувалековски и дипломирал во 1971 година на Академијата за театар, филм, радио и телевизија во Загреб, каде што професорот организирал наставен модел кој им овозможил предметите Глумечка игра и Сценски говор со техника на глас да ги учат на својот мајчин јазик. Во  1971 година  Светиев влегол во ансамблот на Драмата на МНТ, дебитирајќи во пиесата на Бранко Пендовски „Под пирамидата“. Таму го поминал сиот работен век, а повремено гостувал и во другите македонски театри. Две сезони поминал во Милхајм, Германија, во Театарот на Ромите „Пралипе“.

Одиграл шеесетина улоги и во историјата на македонската глума е впишан како еден е од најнаградуваните глумци: добитник е на дури пет награди за најдобри театарски остварувања на МТФ „Војдан Чернодрински“ во Прилеп  (1977, 1988, 1990, 1991 и 2002), на Наградата „Војдан Чернодрински“ за животно дело во 2012 година, и на наградите „11 Октомври“  и „13 Ноември“.

Починал на 1 ноември 2013 година во Битола.

## Филмографија
*1971: Некаде морам да те чекам (Споредна улога)
*1971: Делба (Споредна улога)
*1972: Истрел ( Главна улога, ) 
*1972: Тапакерата (Споредна улога)
* 1972: Вител (Главна улога)
*1975: Јад (Главна улога)
*1976: Војвода Спиро Црне (Главна улога)
*1977: Исправи се, Делфина (Главна улога)
*1977: Вапцаров (Споредна улога)
*1979: Наши години (Главна улога)
*1981: Црвениот коњ ( Главна улога, ) 
*1981: Стојче (Споредна улога)
*1982: Едно лето (Споредна улога)
*1982: Време на летала (Споредна улога)
*1983: Записник ( Главна улога, )
*1985: На наш начин (Главна улога)
*1987: Трето доба (Главна улога)
*1988: Скопски сновиденија (Главна улога)
*1992: Време, живот (Споредна улога)
*1993: Македонска сага ( Главна улога, )
*1993: Крик на немиот индијанец (Главна улога) 
*1999: Време, живот ( Споредна улога, ) 
*2000: Мис Амнезија ( Глумец, ) 
*2003: Едно од лицата на смртта ( Глумец, ) 
*2004: Големата вода ( Споредна улога, ) 
*2006: Тајната книга ( Главна улога, )
*2010: Крајот на светот ( Споредна улога. )

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Луѓе од Свето Митрани
Категорија:Македонски глумци
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Добитници на наградата „11 Октомври“
Категорија:Добитници на наградата „13 Ноември“
Категорија:Добитници на наградата „Војдан Чернодрински“
Индустриска зона Жабени

Јавното претпријатие за стопанисување со Индустриска зона „Жабени“ е основано на 25 јануари 2008 година од страна на Советот на Општина Битола, по иницијатива на Градоначалникот на општина Битола Владимир Талески. Јавното претпријатие во вршењето на дејност од јавен интерес се организира на начин со кој се обезбедува единственост, ефикасност и максимален успех во процесот на работењето со цел за постигнување на највисоки резултати во техничкиот, технолошкиот и економскиот развој на Општината Битола. Постигнувањето на развој и усогласеност со општиот интерес и заштита на добрата од општ интерес, преку квалитетно задоволување на потребите на корисниците на услуги. На 2 јули 2012 година беше поставен и првиот камен темелник од страна на германската компанија од автомобилската индустрија Кромберг и Шуберт (Kromberg & Schubert) во присуство на Премиерот на Република Македонија Никола Груевски и Мартин Пасерн, член на Управниот одбор на „Кромберг и Шуберт“. Германскиот инвеститор во Жабени во новиот производствен капацитет, инвестиција која вреди 20 милиони евра ќе изработува кабелски инсталации за автомобили и до февруари 2017 во фабриката на „Кромберг и Шуберт“ се вработени 3.500 лица. На почетокот на 2013 година оваа германска гринфилд инвестиција започна и со извоз на нивните производи.

## Фабрики
*Кромберг и Шуберт (Германија) - започната
*Виндор (Грција) - во изградба

Категорија:Жабени
Категорија:Општина Битола
Категорија:Индустрија во Македонија
Категорија:Појавено во 2008 година во Македонија
Поп Арсови

**Поп Арсови** е истакнат преродбеничи род од Богомила. Тие биле едно од водечките семејства во Богомила и Азотсо постојана служба на народот. По иницијатива на ова семејство, во 1868 година во Богомила било отворено 4 годишно основно училиште, во кое се предавало на македонски народен јазик. Споменатото училиште било изградено со заеднички пари на сите селани во висина од 10 000 гроша. Во семејството на попот Илија и презвитерата Ѕуна Поп Арсови во 1868 година се родил Петар Поп Арсов (филолог, македонски револуционер, основоположник на Македонската револуционерна организација, долгогодишен член на ЦК, задграничен претставник на организацијата, автор на Првиот устав на  Внатрешната организација и автор на познатата публикација Стамболовштината во Македонија и нејзините претставници, идеолог, книжевник, публицист, борец за национално, културно и духовно издигање на македонскиот народ. Поборник за македонската самобитност. Борец за воспоставување на самостојна независна држава Македонија, за изградување на независна Македонска црква и образование и македонскиот литературен јазик и правопис ).

Неговиот брат, Андреја Поп Арсов бил истакнат борец против српската пропаганда во Азот. Андреја во 1907 година бил принуден од србоманите да ја напушти Богомила и да замине за учител во Ореше. Тој ја предводел борбата против српската пропаганда во Азот сè до 1918 година кога бил убиен од Србите. Според искажувањата на Стамен Поп Арсов, гробот на поп Илија се наоѓа покрај олтарот во црквата во Богомила без никаков натпис .

Македонскиот политичар Петар Поп Арсов е правнук Петар Поп Арсов. Тој е пратеник во Собранието и член на ЦК на ВМРО-ДПМНЕ. Потомците на овој род денес живееат во Куманово 

## Извори


Категорија:Петар Поп Арсов
Категорија:Луѓе од Богомила
Категорија:Македонски семејства
Ратенов

**Ратенов** () — град во округот Хафеланд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија.

## Преглед

Во градот познати се црквите протестантската црква Св. Богородица, првично базилика, и претворена во барокен стил во 1517-1589 и римокатоличката црква Св. Ѓорѓи.

Ратенов е познат по неговите камења, тули направени од глина од Хафел, и оптичките инструменти, кои се извезуваат.

По падот на Советскиот Сојуз, било објавено дека остатоци на Хитлер и неговите помошници биле тајно погребани во гробови близу Ратенов.

## Збратимени градови

Ратенов е збратимен со:

*  Злотув, Полска
*  Рендсбург, Германија

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница

Категорија:Хафеланд
Категорија:Бранденбург (покраина)
RetroShare

**RetroShare** е слободен софтвер за шифриран разговор, споделување на податотеки и инстант пораки, врз основа пријател на пријател мрежа изградено на GPG (GNU Privacy Guard).
Од 2013 мрежното место prism-break.org го препорачува RetroShare.

## Наводи

Категорија:Слободна програмска опрема
Кецин

**Кецин** (или службено *Кецин/Хафел*; ) — град во округот Хафеланд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на реката Хафел, 17 километри северозападно од Потсдам и 40 километри западно од Берлин.

Градот е составен од 6 градски единици (*Ortsteile*): Ецин, Фалкенреде, Кноблаух, Парец, Тремен и Цахов.

Фериботот Кецин е ферибот кој ја премостува Хафел помеѓу Кецин и Шмергов.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница

Категорија:Хафеланд
Науен

**Науен** () — град во округот Хафеланд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа 38 километри западно од Берлин и 26 километри северозападно од Потсдам.

## Историја

Науен е познат поради постоењето на предавателот, кој бил користен од 1906 до 1945 за пренесува кратки и многу кратки бранови. По 1945, предавателот бил изгаснат, но по 1955 владата на Источна Германија повторно започнала да пренесува кратки бранови од предавателот. Од 1997, се поставени дополнителни четири антени.

## Галерија


Податотека:Berge_church.jpg|Црква во Берге
Податотека:HVL 05-14 img 16 Ribbeck Brennerei.jpg|Дестилерија во Рибек
Податотека:HVL 05-14 img 15 Ribbeck Schloss.jpg|Дворец во Рибек


## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница

Категорија:Хафеланд
Категорија:Бранденбург (покраина)
Фалкензе

**Фалкензе** () — град во округот Хафеланд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на самата граница со западните предградија на Берлин.

## Историја

Во текот на Втората светска војна, во градот се наоѓал подкамп на концентрацискиот камп Заксенхаузен. Околу 2.500 луѓе биле затворени во кампот и користени како принудна работна сила.

Општината се граничела со поранешниот Западен Берлин и поради тоа во периодот 1961-1990 била одделена од него со Берлинскиот Ѕид.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница

Категорија:Хафеланд
Категорија:Општини во Бранденбург
Категорија:Бранденбург (покраина)
Премниц

**Премниц** () — град во округот Хафеланд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на реката Хафел, 8 километри јужно од Ратенов, 21 километар северозападно од Бранденбург на Хафел и 75 километри западно од Берлин, но добро поврзан со него преку железница и патишта.

## Наводи

Категорија:Хафеланд
Делије север

**Делије** или **Делије север** е назив на обединетите  навивачи на спортското друштво ФК Црвена ѕвезда, пред сè на Фудбалскиот клуб. До обединување дошло на православен божиќ 7 јануари 1989. година, кога од голем број на имиња избрана е опцијата за единствено име на сите најверни навивачи „Делије север“.

Православна армија, Северне песнице, Поларни медведи биле само некој од десетете предложени имиња. Предлогот Православна армија  (Orthodox Army) во стартот на грото од присутните им се свиѓало, но набрго е одфрлено од изборот, бидејќи во тоа време ширум југословенските стадиони била голема хајка на властите за секоја песна, знаме или име на навивачка група која има конотација на верска или национална припадност.

Делије отсекогаш имале свој групи и подгрупи, моменталнни најорганизирани и најбитни групи на север се: Belgrade boys, Brigate, Ultra Boys и Heroes.
Навивачите на Црвена звезда и Олимпијакос развиле големо пријателство. Навивачите на двата тима себе се нарекле „Православна браќа“ („Orthodox Brothers“. Многупати навивачите на Црвена звезда од различни навивачки клубови биле на натпреварите на Олимпијакос, посебно против нивниот најголем соперник ФК Панатинаикос. Од неодамна во „Orthodox Brothers“ ги вклучија и навивачите на Спартак Москва.

Во последниве неколку години, иако Звезда не остварува очекувани резултати, нејзините навивачи прават неверојатни посети, за стандардите во Србија кореографии, пеколни атмосфери.

Во денешницава Делије спаѓаат во едни од најорганизираните, најверите, најбучните и најдобри навивачки групи во Европа и пошироко. Од август 2011. Делије им пружаат поддршка и на КК ФМП Железник, кое име е променето во КК Црвена звезда Телеком, додека КК Црвена звезда пет години не се натпреварува. 
Водачи на Делије се: Драган Тодиќ - Тода, Бранискав Јаковљев - Бора, Жељко Ражнатовиќ - Аркан, Владимир Шавија, Драган Васиќ - Тата, Велибор Дуњиќ и долгогодипниот навивач на Црвена звезда Миодраг Милосављевиќ, познат како Миле Србин.

Категорија:Навивачки групи
Плоча (Вардино)

**Плоча** — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Вардино. Претставува  некропола од доцноантичко време. Се наоѓа на 1&nbsp;км северно од селото, во полето на десниот брег на Црна Река, каде обработувајќи ја земјата, мештаните наоѓале повеќе гробови.

## Поврзано
*Горна Црква — населба, црква и некропола од средниот век;
*Вардино;
*Список на археолошки наоѓалишта во Демирхисарско;

## Наводи

Категорија:Вардино
Горна Црква (Вардино)

**Горна Црква** — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Вардино. Претставува  населба, црква и некропола од средниот век. Се наоѓа на 500&nbsp;м источно од селото, на падините на селскиот рид. Видливи се остатоци од срушена црква околу која има гробови градени од камени плочи со насоченост исток-запад. Црквата има димензии од 15 × 8&nbsp;м и е ѕидана од кршен камен и варов малтер. Во апсидата, на местото на чесната трпеза има дел од вертикално поставен мермерен столб. Наоѓалиштето зафаќа површина од околу 1 хектар.

## Поврзано
*Плоча — некропола од доцноантичко време;
*Вардино;
*Список на археолошки наоѓалишта во Демирхисарско;

## Наводи

Категорија:Вардино
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Македонија од типот на некропола
Гумниште (Вирово)

**Гумниште** — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Вирово. Претставува  населба и црква од средниот век. Се наоѓа на 500&nbsp;м североисточно од селото во темелите на денешната црква Св. Петка, која е изградена врз темелите од постара црква. Според кажувањето на селскиот ковач, при копањето на темелите во 1935 година биле најдени фрагменти од фрескоживопис. Околу црквата има множество градежен материјал, а во нејзината непосредна околина остатоци од повеќе објекти градени од кршен камен и кал. Исто така, пронајдени биле и гробови градени од камени плочи, поставени во правец исток-запад.

## Поврзано
*Долно Вирово — населба, црква и некропола одсредниот век;
*Св. Богородица — црква од средниот век;
*Штеуни — рударски јами од доцноантичко време;
*Вирово;
*Список на археолошки наоѓалишта во Демирхисарско;

## Наводи

Категорија:Вирово
Долно Вирово

**Долно Вирово** — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Вирово. Претставува  населба, црква и некропола од средниот век. Се наоѓа на 500&nbsp;м југоисточно од селото, од десната страна на патот, каде на површина од неколку хектари се наоѓаат остатоци од темели на објекти, црква и гробови градени од камени плочи.

## Поврзано
*Гумниште — населба и црква од средниот век;
*Св. Богородица — црква од средниот век;
*Штеуни — рударски јами од доцноантичко време;
*Вирово;
*Список на археолошки наоѓалишта во Демирхисарско;

## Наводи

Категорија:Вирово
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Македонија од типот на некропола
Св. Богородица (Вирово)

**Св. Богородица Пречиста** — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Вирово. Претставува  црква од средниот век. Се наоѓа високо во планината, на 3&nbsp;км северозападно од селото, каде се наоѓа малата еднокорабна црква „Воведение на Пресвета Богородица“ околу која има траги од постар објект.

## Поврзано
*Гумниште — населба и црква од средниот век;
*Долно Вирово — населба, црква и некропола од средниот век;
*Штеуни — рударски јами од доцноантичко време;
*Вирово;
*Список на археолошки наоѓалишта во Демирхисарско;

## Наводи

Категорија:Вирово
Штеуни (Вирово)

**Штеуни** — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Вирово. Претставува  доцноантички рударски јами. Се наоѓаат на десниот брег на Вировска Река, во самото село, каде има стари рударски јами вкопани во карпа на 3&nbsp;м над коритото на реката. Имаат отвор со форма на трапез со димензии од 1,70&nbsp;м (висина) и 1,20&nbsp;м (ширина). На 5&nbsp;м внатре во јамата има остатоци од изгниени греди - потпирачи. Во непосредната близина се наоѓа уште една јама со приближно исти димензии на отворот.

## Поврзано
*Гумниште — населба и црква од средниот век;
*Долно Вирово — населба, црква и некропола од средниот век;
*Св. Богородица — црква од средниот век;
*Вирово;
*Список на археолошки наоѓалишта во Демирхисарско;

## Наводи

Категорија:Вирово
Хаим Леви

**Хаим Леви** бил припадник на Еврејската заедница во градот Штип, учесник во Народноослободителното движење уште од 1941 година, партизан во Македонската бригада „ Гоце Делчев “ и носител на Партизанска споменица од 1941 година.

## Животопис
Леви е роден во Штип. Тој бил во вклучен во партиската ќелија што ја водел Исак Сион. Групата броела пет членови, кои и сите требало да излезат во првиот ПО. Во 1942 година Хаим Леви, како член на Партијата водел три групи со 12 членови од Еврејската заедница, младинци од СКОЈ на Штип. На 21 ноември 1941 година Леви и Славчо Стојменски, биле фатени и затворени во познатата ноемвриска провала. Свавчо, по еден час од апсењето успеал да избега од затворот. Леви бил одведен во Скопје и затворен, каде бил изложен на големи мачења. Тој ги издржал сите тортури и со своето држење придонел провалата да не се прошири понатаму во штипската организација. На 6 февруари 1943 година од Скопје биле доведени во Штип и изведени пред бугарскиот окупаторски суд, членови на Партијата и СКОЈ. Судењето траело 4-5 дена, но поради немање докази, Хаим Леви бил ослободен и по неколку дена пуштен од затворот во Скопје. Но по доаѓањето во Штип е бил повторно фатен од бугарската полиција и бил испратен во бугарскиот политички концетрационен логор во Јеникој, Ксантиско, денешна Грција.
Во почетокот на 1944 година, Леви, под многу тешки околности успеал да избега од логорот „Јеникој“ и како илегалец се вклучил во антифашистичката борба во Пловдив. Таму тој дејствувал прво како командир на една саботажна чета, а потоа како командир во една чета во реонот на Мараш. По капитулација на Бугарија,  веднаш е во составот на Македонската бригада „Гоце Делчев“, како комесар на батаљон. А како комесар на Пионерскиот батаљон на 50 дивизија на НОВ на Југославија, учествувал во сите завршни борби и операции за ослободување на Кочани, Штип, Велес, Скопје и Тетово.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Луѓе од Штип
Категорија:Македонски Евреи
Категорија:Носители на Партизанска споменица од 1941
Франсоа Рене де Шатобријан

**Франсоа Рене де Шатобријан** (француски: *François-René de Chateaubriand*) (1768-1848) е француски политичар, дипломат, историчар и писател кој претставува предвесник на романтизмот во Франција. За неговото дело критичарите велат дека иако е во произволна форма, изобилува со многу поезија, а жанровски се движи од лирски роман, преку слабо изведени епопеи, до есеј и автобиографски белешки. Овој писател го интересираат три крупни теми: политиката, религијата и интензивното, роматичарско доживување на и соживување со природата, особено со новите, непознати светови. Сѐ што напишал Шатобријан (а најважни му се подолгите прозни дела *[[Атала]]* и *[[Рене (книга)|Рене]]*) има силна автобиографска димензија. Како потомок на стара благородничка лоза, врзан за „Стариот Свет“ кој умира грчевито под налетите на новиот, капиталистички поредок, тој ќе се качи на брод за Америка, во политичко прогонство. Петмесечниот престој во Филаделфија и посетата на Нијагарините водопади кај него ќе ја разгори фантазијата по нови и непознати светови и предели (едно од темелните обележја на романтизмот, беше патувањето во егзотични и непознати места).

*[[Атала]]* (1800) говори за младата ќерка на една индијка и еден шпанец, која умира поради судирот меѓу сопствената страсна индиска крв и должностите што ги наметнува христијанството. *[[Рене (книга)|Рене]]* (1802) е врзан автобиографски преку средбата на писателот со Новиот Свет (Америка), бидејќи главниот лик бега од Европа во прашумите на Новиот Свет, далеку од своето детство и од инцестуозната љубов кон сопствената сестра. Овде се открива една од идните омилени теми на романтизмот, забранетата љубов. *[[Атала]]* и *[[Рене]]* се исполнети со бројни страници во кои се слави единството со природата, која се возвишува како извор на непознатото, тајното, мистичното. Таа е мелем за страдалната душа на поетот-скитник, но и извор на бројни сознанија.
Неговите сентиментални патувања, љубовните авантури и неговите јавни дејствувања, со внимание и одушевување ги следи цела Франција, амладите луѓе се обидуваат да личат на неговиот Рене, тој идеализиран негов автопортрет, како што германската младина го имитирала Вертер на Гете.

Многумина сметаат дека со делата на Шатобријан се раѓа француската романтичарска проза. Во нив доминира чувството на „светската тага“. По Шатобријан романтичарскиот лик е вечен патник без дом, аналитичар на душата, записничар на страстите на срцето, човек на природата и противник на општеството и неговата студена немилосрдност кон сите слободи што срцето ги посакува, а разумот ги забранува. Гете го оценил Шатобријан како многу значаен реторско-поетски талент и сметал дека тој извршил големо влијание врз поезијата на Иго.

## Наводи

Категорија:Француски писатели
Категорија:Родени во 1768 година
Категорија:Починати во 1848 година
Категорија:Носители на прускиот Орден за заслуги (граѓански)
Категорија:Членови на Француската академија
Категорија:Починати во Париз
Категорија:Членови на Баварската академија на науките
Категорија:Француски мемоаристи
Категорија:Христијански апологети
Тјентандунгмен (пекиншка метро-станица)

**Tiantandongmen Station** (, ) — станица на Линијата 5 од Пекиншкото метро. 

Сместена е близу до Храмот на небото во реонот Дунгченг.

Категорија:Станици на Пекиншкото метро
Шандуншки Полуостров

мини|десно|Местоположба на Шандуншкиот Полуостров

**Шандуншкиот Полуостров** (, ) — полуостров во покраината Шандунг, источна Кина. Сместен е помеѓу Бохајското и Жолтото Море.

Во далечното минато бил остров, но се споил со континетот со проширувањето на делтата на Хоангхо.

## Поврзано
* Шандунг
* Географија на Кина

## Наводи

Категорија:Полуострови во Кина
Категорија:Шандунг
Битолски земјотрес (1994)

**Битолскиот земјотрес во 1994 година** — земјотрес кој ја зафатил Битола и околината на југозападниот дел на Македонија, на 1 септември 1994 година. 10 лица биле полесно повредени, додека во градот биле уништени фасади и покриви на некои постари градби. Земјотресот, кој имал магнитуда од 5,2 степени бил со епицентар 15 км западно Битола, околу 100 километри јужно од Скопје. Неколку постари згради биле исто така оштетени и во Кавадарци, кој е оддалечен 70 километри од Битола. Помали потреси биле почувствувани и во Демир Хисар, Ресен и Охрид.

Земјотресот бил почувствуван и во соседните Бугарија и Грција.

## Наводи

## Литература
* Сотир Пановски (уредник), „Земјотресот во Битола од 1 септември 1994: зборник на трудови од научнопопуларната трибина одржана на 27 септември 1996 година во Битола“, Битола, 1996.

Категорија:Историја на Битола
Категорија:Земјотреси во Македонија
Категорија:Македонија во 1994 година
Категорија:Земјотреси во 1994 година
Птиците од ланските гнезда (роман)

**Птиците од ланските гнезда** е роман на македонскиот писател Митко Маџунков, објавен од издавачката куќа „Три“ во 2013 година.

## Содржина
Централен лик во романот е библиотекарот Кирил Водочки, заедно со неговиот семеен и пријателски круг во Белград. Дејствието на романот се одвива во 1986 година, во времето на катастрофата во Чернобил, а настанитево романот се протегаат во период од неколку часови. Притоа, преку низа кратки секвенци, авторот прикажува неколку ликови, претежно струмичани или Македонци, преку кои тој ги пласира своите фикционални слоеви. Исто така, во делото има и неколку документарни слоеви преку кои писателот иронизира со социјализмот, митингот на Ушќе, супкултурната сцена, македонизмот, српството, но и со вечните категории - љубовта, смртта, семејството, сексуалноста итн. Во романот има и фантастични слоеви поврзани со разни поигрувања со времето, чудни дејствија, необјасниви случки и необични карактери.

## Награди и признанија
За романот „Птиците од ланските гнезда“, Маџунков ја добил наградата „Роман на годината“ на Утрински Весник за 2013 година.

## Наводи

Категорија:Дела на Митко Маџунков
Категорија:Македонски романи
Категорија:Книги од 2013 година
Категорија:Македонски дела од 2013 година
Категорија:Појавено во 2013 година во Македонија
Категорија:Изданија на Три
Значајно културно-историско место на Кина

**Значајно културно-историско место на Кина** (кин. упр. , трад. ; ) — споменик во НР Кина од културно уметничко, научно или историско значење под заштита на Државната управа за културно наследство во состав на Министерство за култура. Имаат посебен статус меѓу заштитените добра и се разликуваат од останатите нивоа на заштита поради нивното големо значење за земјата во целина. Нивното уривање е строго забрането без изречена согласност од управата.

## Numbers
Во 1999 г. постоеле 350.000 недвижи културни добра, од кои 70.000 уживале заштита на некое ниво, покрај 10.000.000 движни добра во државните установи. Од сите нив, 4.295 се заштитени места од државно значење (октомври 2013).

## Нивоа на заштита
Заштитените места од културно-историско значење () можат да бидат од следниве нивоа (степени) на заштита:

* Значајни историски и културни места заштитени на државно ниво ()
* Историски и културни места заштитени на покраинско ниво ()
* Историски и културни места заштитени на ниво на град поделен на реони или автономен регион ()
* Историски и културни места заштитени на ниво на околија ()

## Поврзано
* Министерство за култура на Кина
* Список на светско наследство во Кина

## Наводи

## Надворешни врски
* Закон за заштита на културното богатство на НР Кина  
* Уредба за спроведување на Законот за заштита на културните добра на НР Кина  

*
*
Категорија:Историја на кинеската архитектура
Категорија:Културнонаследни регистри
Соломон Садикарио

**Соломон Садикарио - Мо** (,  - , кај ман. „Прохор Пчински“, ) — македонски Евреин, учесник во НОБ.

## Животопис
Садикарио е роден во Битола во 1922 година. Негов брат е Самуел Садикарио. Во родниот град се здобива со средно образование. Многу учел и читал и други книги. Кон крајот на 1941 година Мо станал член на СКОЈ, а во средината на 1942 година бил примен за член на Партијата. Уште далеку пред Еврејската катастрова, Мо се наоѓал во Лавчанската корија во одредот „Даме Груев“. Во одредот тој бил делегат на една десетина. Кога во декември 1943 година во село Герман- Егејска Македонија се формирал битолско-преспанскиот батаљон „Стив Наумов“ тој бил назначен за комесар на една чета од батаљонот.  Во тоа својство Мо го поминал и прочуениот февруарски поход на пат за Козјак и формирањето на третата македонска ударна бригада. Со својата храброст и пожртвуваност и над се со својот другарски однос Мо бил пример на борците. Во борбите и покретите насекаде тој им помагал на болните и послабите. Во почетокот на август 1944 година третата македонска бригада го обезбедувала и чувала просторот околу манастирот Прохор Пчински и водела секојдневни борби со бугарските фашисти. Во тие борби тука Садикарио го положува својот живот. Бил погребан е во село Арбанашко во присуство на голем број борци. После војната неговите коски се пренесени во спомен костурницата во Куманово.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Битола
Категорија:Македонски Евреи
Категорија:Учесници во НОБ
Градиште (Големо Илино)

**Градиште** — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Големо Илино. Претставува  населба од  хеленистичко и доцноантичко време. Се наоѓа на  1,2&nbsp;км североисточно од селото, на висок рид што се издига над Илинска Река. На површината се гледаат остатоци од одбранбен ѕид - бедем, а во оградениот простор има фрагменти од доцноримски керамички садови, питоси и множество градежен материјал. Најдени се и повеќе монети од IV-VI век (Константин I, Јустинијан I), како и предримски монети од Александар III Македонски, ковани во Пела. Монетите се чуваат во Заводот и музеј во Битола.

## Поврзано
*Висои — доцноантичка некропола;
*Присои — населба и некропола од доцноантичко време;
*Старо Село — населба од средниот век;
*Св. Петка — црква и некропола од средниот век;
*Големо Илино;
*Список на археолошки наоѓалишта во Демирхисарско;

## Наводи

Категорија:Големо Илино
Присои (Големо Илино)

**Присои** — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Големо Илино. Претставува  населба и  некропола од доцноантичко време. Се наоѓа на  оддалеченост од околу 2&nbsp;км североисточно од селото, каде на површина од 1&nbsp;ха се среќаваат фрагменти од керамички садови и питоси, а според кажувањата на мештаните, биле откриени гробови „на две води“ градени од тегули.

## Поврзано
*Висои — доцноантичка некропола;
*Градиште — населба од хеленистичко и доцноантичко време;
*Старо Село — населба од средниот век;
*Св. Петка — црква и некропола од средниот век;
*Големо Илино;
*Список на археолошки наоѓалишта во Демирхисарско;

## Наводи

Категорија:Големо Илино
Старо Село (Големо Илино)

**Старо Село** — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Големо Илино. Претставува  населба од среден век. Се наоѓа на околу 3–4&nbsp;км североисточно од селото, во непосредната близина на црквата „Св. Илија“, која била подигната врз стари темели и каде по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и множество градежен материјал.

## Поврзано
*Висои — доцноантичка некропола;
*Градиште — населба од хеленистичко и доцноантичко време;
*Присои — населба и некропола од доцноантичко време;
*Св. Петка — црква и некропола од средниот век;
*Големо Илино;
*Список на археолошки наоѓалишта во Демирхисарско;

## Наводи

Категорија:Големо Илино
Св. Петка (Големо Илино)

**Св. Петка** — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Големо Илино. Претставува  црква и некропола од средниот век. Се наоѓа на источниот крај на селото, во самите темели на денешната црква „Св. Петка“, која е изградена во 1874 година, и тоа врз темелите на постара црква. Во нејзината непосредна близина има масивни плочи од гробни конструкции.

## Поврзано
*Висои — доцноантичка некропола;
*Градиште — населба од хеленистичко и доцноантичко време;
*Присои — населба и некропола од доцноантичко време;
*Старо Село — населба од средниот век;
*Големо Илино;
*Список на археолошки наоѓалишта во Демирхисарско;

## Наводи

Категорија:Големо Илино
Тенгџоу

**Тенгџоу** (, ) — градска околија во состав на Цаоџуанг во покраината Шандунг, НР Кина. Во Пролетно-есенскиот период, на ова место се наоѓала феудалната вазална држава Тенг.

Зафаќа површина од 1.485&nbsp;км² и има 1.577.806 жители (2005). Градоначалник е Ду Јунггуанг, а партиски начелник е Ниу Чиџунг.

Административно е поделен на 21 месна единица.

Тенгџоу е родно место на истакнатиот филозоф Мо-це (470-391&nbsp;п.н.е.)

## Наводи

## Надворешни врски
*Управен портал на Тенгџоу

Категорија:Градови во Шандунг
Кунлун

мини|десно|Реката Каракаш по патот од Тибет за Синѓанг
**Кунлун** (, ; ; ; ) — еден од најдолгите планински венци во Азија, со распон од 3.000&nbsp;км. Во најширока смисла, ја бразува северната граница на Тибетската Висорамнина јужно од Таримската Котлина и коридорот Хесји, па продолжува источно од реката Веј, сè до крајот на Севернокинеската Низина.

Кај постарите извори Кунлун е планинскиот појас што се протега низ средината на Кина Алтинтаг, самиот Кунлун во потесна смисла и венците Чилиен и Чин. Во поново време се смета дека Кунлун ја сочинува јужната страна на Таримската Котлина и потоа продолжува на исток, јужно од Алтинтаг. Историчарот Сема Ќен вели дека царот Хан Вуди (II и I век&nbsp;п.н.е.) испратил извидници за да го пронајдат изворот на Жолтата Река (Хоангхо) и таа планина ја нарекол Кунлун. Името веројатно потекнува од истоименото полумитско место во древното класично дело „Шанхај Ѓинг“ („Книга на планините и морињата“).

## Географска положба
Планините почнуваат од Памир во Таџикистан, па на исток, долж границата помеѓу автономните региони Синѓанг и Тибет, па до кинеско-тибетските венци во покраината Ќингхај. Се протегаат по јужната граница на Таримската Котлина, кај пустините Такла Макан и Гоби. Од нив истекуваат повеќе важни реки, како што се Каракаш и Јурункаш, кои минуваат низ оазата Хотан и навлегуваат во Такла Макан.

Најабележителни планини во северниот дел се врвовите на Алтинтаг. Источниот дел е сочинет од планините со збирен назив Чилиен. Главен крај во јужниот дел е планината Мин. Во ова подрачје, кракот Бајан Хар ја образува вододелницата на сливовите на двете најдолги реки во Кина — Јангцекјанг и Хоангхо.

Највисока планина на Кунлун е Кунлунската Божица или Лиуше (7.167&nbsp;м) во областа Керија. Во средиштето се наоѓа венецот Аркатаг, чија највисока планина е Улуг Мустаг.

Венецот е создаден на северниот раб на Кимерскаа Плоча, при нејзиното судрување со сибирското копно во доцниот тријас.

Во сета должина од 3.000&nbsp;км, Кунлун го преминуваат само два пата — автопатот 219 од Јеченг за Лаце, Тибет. и автопатот 109 од Ласа за Голмуд.

## Митологија
Според верувањата на таоизмот, на Кунлун се наоѓа рајот. Него прво го посетил кралот Му (976-922&nbsp;п.н.е.) од династијата , каде го открил жадовиот дворец на Жолтиот Цар (Хуангди) — родоначалник на Кинезите. Во истото патување ја сретнал и култната божица Си Вангму („Кралицата-мајка на Западот“).

## Поврзано
*Тибетска Висорамнина

## Наводи

## Надворешни врски

*Информативен центар за Тибет  
*
*Кунлун  на портал за кинеската култура 

Категорија:Планински венци во Кина
Категорија:Географија на Тибет
Категорија:Синѓанг
Категорија:Ќингхај
Висои (Големо Илино)

**Висои** — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Големо Илино. Претставува  доцноантичка некропола. Се наоѓа на  1,5&nbsp;км северозападно од селото, каде според кажувањето на мештаните, била откриена правоаголна гробница ѕидана од камен и варов малтер. Во неа немало остатоци од скелети ниту пак гробни прилози.

## Поврзано
*Градиште — населба хеленистичко и доцноантичко време;
*Присои — населба и некропола од доцноантичко време;
*Старо Село — населба од средниот век;
*Св. Петка — црква и некропола од средниот век;
*Големо Илино;
*Список на археолошки наоѓалишта во Демирхисарско;

## Наводи

Категорија:Големо Илино
Бризеланг

**Бризеланг** () — општина во округот Хафеланд, во Бранденбург, Германија.

## Наводи

Категорија:Хафеланд
Шенвалде-Глин

**Шенвалде-Глин** () — општина во округот Хафеланд, во Бранденбург, Германија.

## Историја

Општината се граничела со поранешниот Западен Берлин, поради што во периодот 1961-1990 била одделена од него со Берлинскиот ѕид.

Во 1951-1952 низ општината бил изграден Каналот Хафел за да го поврзе Хенигсдорф со Парец, притоа избегнувајќи го преминот низ текот на реката Хафел, помеѓу Шпандау и Потсдам, кој тогаш бил под политичка контрола на Западен Берлин. Единствената брана на каналот се наоѓа во Шенвалде. Каналот е сè уште во употреба, обезбедувајќи пократка рута за бродовите од запад кон Каналот Одра-Хафел и Полска.
 
## Наводи

Категорија:Хафеланд
Вустермарк

**Вустермарк** () — општина во округот Хафеланд, во Бранденбург, Германија.

## Историја

Била основана во 2002 преку спојување на пет села *Бухов-Карпцов*, *Елстал*, *Хопенраде*, *Приорт* и *Вустермарк*.

мини|лево|Внатрешноста на трпезаријата за Летните олимписки игри 1936, во 2012.

Близу *Елстал* се наоѓаат остатоците од олимпиското село на Летните олимписки игри 1936 во Берлин.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница

Категорија:Хафеланд
Далгов-Дебериц

**Далгов-Дебериц** () — општина во округот Хафеланд, во Бранденбург, Германија.

## Географија

Се состои од селата Далгов-Дебериц, Рорбек и Зебург. На исток се граничи со округот Шпандау на Берлин. Соседни општини се Фалкензе на север и Вустермарк на запад. На југ се наоѓа поранешниот голем воен полигон *Деберицер Хајде*, сега главно природен резерват управуван од фондацијата Хајнц Зилман.

## Историја

Царската германска војска основала воен полигон во 1894 околу историското село *Дебериц*, кое било напуштено од неговите жители.

Во текот на Летните олимписки игри 1936 во соседниот Берлин, општината била домаќин на дел од дисциплините во современиот петобој и коњичките спортови.

Помеѓу 1945 и 1951, Далгов имал улога на граничен премин за автомобили помеѓу советската окупациска зона (до 1949, потоа Источна Германија) и британската окупациска зона (до 1949) и потоа со Западна Германија или поточно со Западен Берлин. Сообраќајот бил предмет на одредбите од Меѓузонскиот сообраќај. Откако преминот го презела источногерманската полиција преминот бил поместен кон исток.

Општината се граничела со поранешниот Западен Берлин, поради што во периодото 1961-1990 била одвоена од него со Берлинскиот ѕид.

Филмот „Бранот“ од 2008 бил снимен во гимназијата Марија Кири во општината.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница

Категорија:Летни олимписки игри 1936
Категорија:Хафеланд
Потсдам (појаснување)

**[[Потсдам]]** е град во Бранденбург.

**Потсдам** може исто така да се однесува на:

## Географија

* Потсдам-Мителмарк, округ во Бранденбург
* *[[Округ Потсдам]]*, поранешен округ во Источна Германија

## Историја

* Потсдамски договор, договор за политиката за окупација и обнова на Германија
* Потсдамска конференција, конференцијата во Втората светска војна
* Потсдамска декларација, изјава која повикувала за предавање на Јапонија во Втората светска војна

## Друго

* Потсдамски плоштад, главен плоштад во Берлин
Слепоочна коска

**Слепоочната коска (оs temporale)** се наоѓа помеѓу клинестата, тилната и темената коска .Таа е составена од три дела: 
*лушпест,
*тимпаничен 
*пирамиден. 
## Лушпест дел '''(pars squamosa)'''
Лушпестиот дел учествува во градбата на бочниот ѕид од черепот. Нејзината надворешна страна е мазна и служи за поврзување на слепоочниот мускул. На долниот дел се наоѓа јаболков израсток **(processus zygomaticus)** којшто со јаболковата коска формира јаболков лак **(arcus zygomaticus)**. Под јаболковиот израсток се наоѓа вдлабатина **(fossa mandibularis)** за зглобување со долната вилица. На внатрешната страна се забележуваат отпечатоци и бразди предизвикани од витките на мозокот и крвните садови.
## Тимпаничен или тапански дел '''(pars tympanica)'''
Тимпаничниот дел наликува на коскен олук и учествува во градбата на надворешниот ушен канал (meatus acusticus externus). На надворешниот крај каналот се отвора со надворешен ушен отвор **(processus externus)**.
## Пирамиден дел '''(pars petrosa)'''
Пирамидниот дел наликува на четиристрана пирамида со врв насочен нанаперед, а базата свртена наназад и е претставена со еден коскен израсток наречен **processus mastoideus**. Внатрешноста од израстокот содржи бројни шуплини што се формираат по раѓањето. Во центарот се наоѓа мастоидна пештера **(antrum mastoideum)**, која е опкружена со мастоидни ќелии , Преку коскен канал антрумот се отвора во една поголема шуплина наречена тапанска празнина **(cavum tympani)**. На пирамидата се разликуваат четири страни. Нејзината горна страна учествува во градбата на средната черепна јама, а внатрешноста учествува во градба на задната черепна јама . Во внатрешноста на приамидата се сместени шуплините од надворешното, средното и внатрешното уво со своите градбени структури. На долната страна од пирамидата се наоѓа шилест коскен израсток **(processus styloideus)** за поврзување на мускули и врски. Преку пирамидата од слепоочната коска поминуваат и повеќе коскени канали за поминување на нервни и крвни садови .
## Надворешни врски

Категорија:Анатомија
Категорија:Коски
Категорија:Отологија
Невски Залив

мини|десно|300п|Невскиот Залив на карта на поголемиот Фински Залив
[мини|десно|250п|Поглед на Невскиот Залив од плажата на [:ru:Парк 300-летия Санкт Петербурга|Паркот на тристагодишнината на Санкт Петербург]]
**Невски Залив** () или „Кронштатски Залив“ — најисточен дел на Финскиот Залив, сместен помеѓу островот Котлин и устието на реката Нева во градот Санкт Петербург, Русија. Зафаќа површина од 380&nbsp;км².

Во подрачјето кон Балтикот е изградена брана што го двои заливот од морето и спречува поплавувања на градот и околината.

Заливот го носи и неформалното име **Маркизова Бара** (*[[:ru:Маркизова лужа|]]*), наречена по поморскиот министер, маркизот Иван Иванович Траверсе (Жан Батист Прево де Сансак, 1754-1831), кој ги користел плитките води на заливот како погодно место за воени вежби на морнарицата..

## Поврзано
* Нева
* Котлин
* Кронштат
* Фински Залив

## Наводи

Категорија:Невски слив
Категорија:Заливи во Балтичкото Море
Категорија:Заливи во Русија
Категорија:Географија на Санкт Петербург
Категорија:Ингрија
КК Струмица

:*Не го поистоветувајте со клубот [[КК Струмица 2005|Струмица 2005]].*

**КК Струмица** — кошаркарски клуб од Струмица, Македонија. Клубот моментално се натпреварува во Првата македонска лига.

## Историја
Клубот бил создаден во 2012 година кога се споиле екипите на КК Милениум, АБА Струмица, КК Феликс и КК Горани Баскет. Правен наследник на новооформениот клуб е КК Милениум.

Во сезоната 2018/19 од Втората лига, Струмица била исфрлена од натпреварувањето поради два службено загубени натпревари. За сезоната 2019/20, КК Струмица повторно пријавила екипа во Втората лига.

Во сезоната 2021/22, клубот се вратил во Првата македонска лига.

## Состав 2022/23

Извор:eurobasket.com

## Наводи

## Надворешни врски
* КК Струмица на Eurobasket.com

С
С
С
Категорија:Спортски клубови од Струмица
Категорија:Појавено во 2012 година во Македонија
Сајма

**Сајма** () — езеро во југоисточна Финска. Со површина од околу 4.400&nbsp;км², ова е најголемото езеро во земјата и четврто природно езеро по големина во Европа. Настанало со топење на ледник во ледено време. Поважни населени места на бреговите се Лапенранта, Иматра, Савонлина, Микели, Варкаус и Јоенсу. Од него истекува реката Вуокса и се влева во езерото Ладога. Поради големиот број на острови и тесни канали, езерото е расцепкано на многу делови — секој со свое име. Поголеми се Сур-Сајма, Оривеси, Пурувеси, Хаукивеси, Јевеси, Пихлајавеси и Пихеселк.

Поради ваквата топографија на сливот (поголем од самото езеро), Сајма има надолга брежна линија по единица површина во светот — цели 15.000&nbsp;км, а подрачјето има околу 14.000 островчиња

Езерото е поврзано со Финскиот Залив преку Сајменскиот Канал, кој се протега од Лапенранта до Виборг. Има и канали до други помали езера во источна Финска, образувајќи мрежа од водни патишта. По нив сообраќаат претежно товарни пловила што носат дрво, минерална, метална руда, дрвна маса за хартија и други стоки, но ставени се и во туристички цели.

Во Сајма живее загрозената сајменска фока (*[[:species:Pusa hispida saimensis|Pusa hispida saimensis]]*), која е ендемски подвид на прстенеста фока. Друг загрозен вид што живее само во ова езеро е сајменскиот лосос.

Се смета дека на бреговите на Сајма езерото настанала азбестна керамика што се изработувала од 1900 г. п.н.е. до 200 г. н.е. поради богатите и лесно достапни наоѓалишта на азбест.

## Поврзано
* Список на езера во Финска

## Наводи

## Надворешни врски

*Сајма — имиња и граници 
*Сајма — срцето на финскиот езерски крај — портал „Оваа Финска“ 
*Сајма — добитник на наградата „EDEN“ за нетрадиционални туристички одредишта за 2010 г. 

Категорија:Езера во Финска
Категорија:Невски слив
Водна зрнеста змија

## Големина
Должината на водната зрнеста змија достигнува до 1.2 м, што ја прави да биде најдолгата водна змија.
## Каде може да се најде?
Таа може да се најде во Островите на Тихиот Океан, Филипините, Јапонија, Нова Гвинеја и во Југоисточна Азија.
## Препознавање
Таа е препознатлива по нејзината светлосина боја на која се наоѓаат црно вертикално обоени траки, има мазна лушпа која е распространета по целото тело и карактеристичната смачкана опашка. 
## Особености
Смртната доза на отров од оваа змија изнесува од 1.5 мг. Овој тип на змија произведува 10-15 мг отров, така што секој убод може да убие 10 луѓе тоа ја прави да биде една од најстрашните и најопасните суштества на светот. 
Поголемиот дел од времето го поминува пливајќи залепена до дното на водите, и меѓу коралите чекајќи го својот плен риби и јагули.
Повеќето жртви на оваа змија се рибарите кои биле каснати пробувајќи да ја отплеткаат змијата од нивните рибарски мрежи.
Таа освен што излегува на површината да земе воздух излегува и кога треба да ја менува својата кожа, кога треба да се пари и кога треба да ги остави нејзините јајца.

Категорија:Змии
Стрелечка црнозелена жаба

**Стрелечката отровна црно-зелена жаба** (*Dendrobates auratus*), позната и со многу други имињаs, е член на редот жаби со природно живеалиште во Средна Америка и северозападните делови на Јужна Америка. Овој вид го има и на Хаваи. Ова е една од најразличните од сите отровни жаби.

## Опис
Овој посебен вид на жаба достигнува големина од околу 2 см, односно мажјакот во просек е 1,9 см, а женките се нешто поголеми. Овие жаби имаат нападни бои најчесто зелена со големи црни дамки.

## Особености
Овие уникатни жаби се одликуваат по нивната кожа, бидејќи таа има убав тон на бои. 
На луѓето кои живеат во Амазонија им е добро позната јачината на отровот. Отровот од само една жаба е доволен за да се стави на врвовите од 50 стрели, поради што се наречени стрелечки жаби или жаби стрели. Во денешницата голем број на научници пробуваат овој отров да го применат како лек. Овие жаби живеат на земјата од тропските шуми и немаат потреба да се кријат од предадорите, бидејќи тие штом ќе ја видат светлата боја на жабите самите се оддалечуваат.

Овој вид на жаби имаат посебен ритуал на размножување кој е многу комплициран, бидејќи мажјакот се грижи за изведените јајца ставајќи ги во мала локва, и тој ги пренесува малите на неговиот грб до некоја река или езеро.

## Наводи

Категорија:Жаби
Визенауе

**Визенауе** () — општина во округот Хафеланд, во Бранденбург, Германија.

## Наводи

Категорија:Хафеланд
Песин

**Песин** () — општина во округот Хафеланд, во Бранденбург, Германија.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница  
* Песин-Онлајн 

Категорија:Хафеланд