open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Под опсада

***Под опсада*** () — американски акционен филм од 1992 г., во режија на Ендру Дејвис, со Стивен Сигал во главната улога. Филмот ја раскажува приказната за обидот на терористите да го заземат борбениот брод „Мисури“, кој носи јадрено оружје.

Филмот имал две номинации за наградата „Оскар“.

## Содржина
Борбениот брод „Мисури“ е пред повлекување од воена служба. Кејси Рајбек е личен готвач на капетанот Адамс. Рајбек постојано е во судир со извршниот офицер на бродот, командантот Крил, но капетанот секогаш посредува за да ги смири страстите. Еден ден, по посетата на претседателот на „Мисури“, што се совпаѓа со роденденот на капетанот, капетанот дознава дека командантот Крил дозволил вртолет да слета на бродот без негово знаење. Кога е испрашуван, Крил му вели на капетанот дека тоа е изненадување за неговиот роденден, по што капетанот дозволува слетување. Потоа, по уште една нивна меѓусебна расправија, Крил го заклучува Рајбек во комората за замрзнување.

За време на забавата, рок-групата открива дека всушност се платеници предводени од Вилијам Страникс, оперативец на ЦРА, кој е во дослух со Крил за да ги украдат сите јадрени боеви глави од бродот. Тие го затвораат целиот екипаж и прават подготовки за отстранување на боевите глави. Кога Крил ќе се сети на Рајбек, Страникс праќа двајца свои луѓе за да го „средат“, но Рајбек ги совладува нив. По откривањето на нивните тела, Страникс заклучува дека Рајбек е многу повеќе од обичен готвач. Тој го праќа Крил да провери, а Крил открива дека Рајбек е всушност член на елитната единица на Американската морнарица, *Морнарички фоки*, чиј чин бил деградиран до готвач по една случка во Панама. Додека Рајбек продолжува да им прави проблеми, Страникс се обидува да го улови. По патот, Рајбек ја запознава Џордан, поранешна манекенка на „Плејбој“, која требало да ги забавува гостите на забавата, но била заборавена.

## Улоги

|-
| Стивен Сигал || Кејси Рајбек
|-
| Ерика Еленијак || Џордан Тејт
|-
| Гари Бјуси || командант Крил
|-
| Томи Ли Џонс || Вилијам Страникс
|-
| Енди Романо || адмирал Бејтс
|-
| Колм Мини || Даумер
|-
| Патрик О’Нил || капетан Адамс
|-
| Дејл Дај|| капетан Ник Гарза
|-
| Ник Манкусо || Том Брејкер
|-
| Дејмијан Чапа || Такман
|-
| Томас Милс Вуд || редов Неш
|-
| Трој Еванс || Грејнџер
|-
| Денис Липскомб|| Трентон
|-
| Берни Кејси || командант Харис
|-
| Глен Моршауер || заставник Тејлор
|-
| Рејмонд Круз || Рамирес
|-
| Ричард Џонс || д-р Пит
|-
| Џорџ Чунг || командос
|-
| Кејн Ходер || командос
|}

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Филмови од 1992 година
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Американски акциони филмови
Категорија:Филмови на Warner Bros.
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Охридски Округ

**Охридски Округ**, именуван и како **Округ Охрид** ― поранешна административна единица на територијата на Македонија, односно округ на Кралството Србија, Царството Бугарија, и Кралството СХС. Округот постоел во периодот 1913-1922 година.

## Историја
Охридскиот Округ за прв пат бил основан во 1913 година, за време на Кралството Србија. Округот настанал на сметка на краткотрајниот Дебарски Округ кој бил укинат на 30 ноември 1913 година, и намалениот Битолски Округ. Округот бил поделен на срезови (во превод околии) и тие биле Дебарскиот, Охридскиот, Струшкиот Срез, како и Окружниот Град Охрид кој не влегувал во ниеден срез. На 29 јули 1915 година, за време на Првата светска војна и врз основа на Тиранскиот протокол, биле основани Голобрдскиот и Долнодебарскиот Срез и припаднале во Охридскиот Округ.

Охридскиот Округ продолжил да постои во рамките на Царството Бугарија, односно за време на окупацијата во Првата светска војна. Неговата територија се состоела од Дебарската, Охридската, Поградечката, и Струшката Околија.

За време на новата држава Кралство СХС, Охридскиот Округ продолжил да постои, овојпат во рамки на покраината Јужна Србија. Тој, по крајот на Првата светска војна, кратко време ги содржел и Голобрдскиот и Долнодебарскиот Срез, но по неколку години тие територии биле вратени на Албанија, со што округот се состоел од истите предвоени срезови (разликата е што Дебарскиот Срез бил преименуван во Горнодебарски), како и Окружниот Град/Општина Охрид кој не влегувал во ниеден срез. Во 1922 година, според новата административна поделба, Охридскиот Округ бил укинат и бил заменет со Битолската Област.

## Население
Според новата административна поделба настаната во есента 1913 година, и пописот од пролетта 1913 година, Охридскиот Округ имал 84,395 жители, односно вкупното население на Дебарскиот, Охридскиот, Струшкиот Срез, и Окружниот Град Охрид. Округот се состоел од 29 општини, 133 села, 5 заселоци, 2 градови (варошици), 1 паланка (варошица), и 5 манастири.

За времето на владеењето на Царството Бугарија, Охридскиот Округ имал 120,329 жители, односно вкупното население на Дебарската Околија (37,804), Охридската Околија (29,801), Поградечката Околија (15,571), и Струшката Околија (37,153).

Според пописот од 1921 година, Охридскиот Округ имал 69,211 жители, односно вкупното население на Горнодебарскиот, Охридскиот, Струшкиот Срез, и Окружниот Град/Општина Охрид. Според верската припадност, 44,761 биле православни, 23,997 биле муслимани, 406 биле римокатолици, 33 биле евангелисти, 10 биле евреи, додека 4 биле гркокатолици. Според јазичната припадност, 48,460 биле Срби/Хрвати, 11,448 биле Албанци, 7,506 биле Турци, 1,597 биле Власи, 68 биле Словенци, 17 биле Чехословаци, 8 биле Русини, 8 биле Германци, 6 биле Унгарци, 5 биле Англичани, 3 биле Руси, 2 биле Италијанци, 1 бил Полјак, 1 бил Французин, 81 припаднале во графата „останати и непознато“.

## Поврзано
*Историја на административната поделба на Македонија
*Административна поделба на Србија
*Административна поделба на Бугарија
*Административни поделби на Југославија

## Забелешки

## Наводи


Категорија:Историја на Охрид
Полчишка Река

**Полчишка Река** — река во Македонија, сместена во Мариово.

## Тек

Извира на планината Мариовски Козјак, поминува низ селото Полчиште и се влева во Црна Река преку Бутурица.

## Галерија


Податотека:Полчишка Река 2.jpg|Поглед на реката во селото Полчиште


## Поврзано
* Црна Река
* Полчиште

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Полчиште
Категорија:Реки во Македонија
Опасен лет (филм од 1997)

***Опасен лет*** () — американски акционен трилер што излегол на екраните во 1997 г. Филмот бил номиниран за две награди „Оскар“: за најдобар звук и за најдобра оригинална песна („How Do I Live“), но изгубил во двете номинации од „Титаник“ на Џејмс Камерон.

Во Северна Америка филмот заработил 101.117.573 долари, а во другите земји 122.894.661 долари (вкупната заработка во светот изнесувала 224.012.234 долари).

*Con Air* е прекарот на службата на Федералната влада на САД (официјално позната како JPATS), која се занимава со превоз на лица што се наоѓаат во притвор или на издржување затворска казна помеѓу затворите, центрите за притвор, судовите и другите институции.

## Содржина
Камерон По, високо одликуван припадник на армиските ренџери, се враќа дома во Алабама кај својата сопруга Триша. Набргу по враќањето, тој влегува во судир со неколку пијани месни насилници во барот каде што работи таа. За време на тепачката, Камерон ненамерно убива еден од напаѓачите, по што е осуден на седум години во федерален затвор за убиство од небрежност. По издржувањето на казната, добива условно ослободување и конечно може да се врати дома кај својата сопруга и ќерката што никогаш не ја запознал.

За жал, Камерон мора да го дели затворскиот авион со некои од најопасните злосторници во земјата, кои успеваат да преземат контрола врз леталото со план да побегнат од државата. Камерон мора да најде начин да ги запре, додека истовремено се преправа дека соработува со нив. Во меѓувреме, сојузниот шериф Винс Ларкин се обидува да му помогне на Камерон да се ослободи и да ги совлада злосторниците предводени од озлогласениот Сајрус „Вирусот“ Грисом.

## Улоги

|-
| Николас Кејџ
| Камерон По
|-
| Џон Кјузак
| Винсент (Винс) Ларкин
|-
| Џон Малкович
| Сајрус „Вирусот“ Грисом
|-
| Винг Рејмс
| Натаниел „Дијамантското Куче“ Џонс
|-
| Мајкелти Вилијамсон
| Мајкл „Бејби-О“ О’Дел
|-
| Рејчел Тикотин
| Сали Бишоп
|-
| Ник Чинлунд
| Вилијам „Били Бедлам“ Бедфорд
|-
| Стив Бушеми
| Гарланд Грин
|-
| Колм Мини
| Данкан Малој
|-
| Дани Трехо
| Џони „Џони-23“ Бака
|-
| Дејв Шапел
| Џо „Билјард“ Паркер
|-
| Моника Потер
| Триша По
|-
| Реноли Сантијаго
| Рамон Мартинес
|-
| Стив Истин
| Фалзон
|-
| М. К. Гејни
| Ерл Вилијамс
|-
| Ландри Олбрајт
| Кејси По
|-
| Џеси Борего
| Франсиско Синдино
|-
| Хосе Зунига
| Вилијам Симс
|-
| Фредрик Лене
| капетанот на авионот
|-
| Марти Максорли
| вториот пилот на авионот
|-
| Анџела Федерстон
| Џини
|-
| Кевин Гејџ
| Били Џо
|-
| Џон Дил
| адвокатот на Камерон
|}

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови од 1997 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Американски акциони филмови
Категорија:Филмови со Николас Кејџ
Категорија:Филмови со Џон Малкович
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Црква „Св. Пантелејмон“ - Полчиште (стара)

**Свети Пантелејмон** — главна манастирска црква на Полчишкиот манастир во мариовското село Полчиште, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа на врвот Панделе, до кој води земјен пат, кој се двои од локалниот земјен пат за селото Полчиште.

## Историја

Црквата била изградена околу 1830 година од извесен Коле Папаров од дрвена граѓа. Така останал до изградбата на црквата од тврда градба.

Околу 1938 година на Тодија Рошков му се претскажало да изгради црква на истото место од тврда градба. Сепак, црквата била подигната на друго место за да не се сруши постојната црква, иако била од дрвена граѓа. Новата локација била утврдена на гребен од кој може да се гледа на сите страни. Во изградбата помогнале и луѓе од околните села, не само од Полчиште.

Новата црква била поголема, но сепак со скромни димензии и архитектура.

Црквата била осветена е од митрополитот Преспанско-пелагониски г. Петар на 11 октомври 1985 година.

## Архитектура

Црквата има правоаголна форма, долга 7 метри, а широка 6 метри. Ѕидовите се од камен, со бел малтер. Покривот е со две косини, со мала купола. Направен е од понови материјали, со замена на стариот покрив, кој бил од камени плочи, со какви се покриени и најголемиот број куќи во Мариово. Има две врати, од западната и јужната страна.

## Галерија


Податотека:Полчишки манастир Св. Пантелејмон 01.jpg|Црквата во 2017 г.
Податотека:Црква „Св. Пантелејмон“ - Полчиште (стара) 10.jpg|Источната страна
Податотека:Црква „Св. Пантелејмон“ - Полчиште (стара) 2.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Пантелејмон“ - Полчиште (стара) 3.jpg|Натписни плочи и икона над влезот
Податотека:Црква „Св. Пантелејмон“ - Полчиште (стара) 4.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Пантелејмон“ - Полчиште (стара) 5.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Пантелејмон“ - Полчиште (стара) 6.jpg|Икона над споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Пантелејмон“ - Полчиште (стара) 7.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Пантелејмон“ - Полчиште (стара) 8.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Пантелејмон“ - Полчиште (стара) 9.jpg|Куполата


## Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Прилепечко-витолишка парохија
* Полчиште

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Храмови посветени на Свети Пантелејмон во Македонија
Категорија:Полчишки манастир
Опасен лет

**Опасен лет** може да се однесува на:

## Филмови
* *[[Опасен лет (филм од 1997)|Опасен лет]]* — американски филм од 1997 г. со Николас Кејџ.
* *[[Опасен лет (филм од 2023)|Опасен лет]]* — американски филм од 2023 г. со Џерард Батлер.
Пол Лемерл

**Пол Лемерл** (Paul Lemerle) е роден на 22 април 1903 година во Париз и се смета за еден од најголемите француски византолози на 20 век. Тој го поминал животот посветен на проучувањето на византиската историја, култура и цивилизазација.

По завршувањето на престижното образование во Франција, во периодот од 1931 до 1941 година работел како член и предавач во Француската школа во Атина. Подоцна станал професор на Универзитетот во Дижон, а потоа на Екол Практик де От Етјуд во Париз и на Сорбона. Од 1967 до 1973 година бил професор на престижниот Колеж де Франс, на катедрата за историја и цивилизација на Византија.

Лемерл оставил огромно научно наследство. Напишал повеќе фундаментални дела, меѓу кои се издвојува неговата позната „*Историја на Византија*“, која долго време била една од најчитаните општи книги за Византија на француски јазик. Неговото дело „*Првиот византиски хуманизам*“ од 1971 година се смета за класично истражување за образованието и културниот живот во раната и средна Византија. Тој исто така објавил многу студии за 11 век, уредувал и коментирал важни византиски текстови и долги години бил главен уредник на угледното списание „*Travaux et Mémoires*“.

Пол Лемерл го обновил критичкото издавање на византиските извори, ги вовел современите методи во проучувањето на византиската економска и општествена историја и оставил длабока трага врз цели генерации византолози, особено во Франција. Неговите ученици, меѓу кои се Жил Дагрон, Ален Дуро и Жан-Клод Шене, ја сочинувале така наречената „париска школа“ на византологијата.

Починал на 17 јули 1989 година во Париз, во 86-та година од животот. Денес името Пол Лемерл се споменува со огромно почит кај сите кои сериозно се занимаваат со византиската историја.

Категорија:Византолози
Црква „Св. Пантелејмон“ - Полчиште

**Црква „Св. Пантелејмон“ - Полчиште** може да се однесува на две истоимени цркви во селото Полчиште:

* Црква „Св. Пантелејмон“ - Полчиште (нова) — нова манастирска црква; и
* Црква „Св. Пантелејмон“ - Полчиште (стара) — стара манастирска црква.
Црква „Св. Пантелејмон“ - Полчиште (нова)

**Свети Пантелејмон** — помала манастирска црква на Полчишкиот манастир во мариовското село Полчиште, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа на врвот Панделе, до кој води земјен пат, кој се двои од локалниот земјен пат за селото Полчиште.

## Историја

Првата манастирска црква се наоѓала на ова место и била од дрвена граѓа. Со изградбата на новата црква од тврда градба во 1938 година, старата била оставена на забот на времето и се урнала. Останало само обележје каде се наоѓала.

По претскажување на Карафила Гогова од Полчиште, на нејзина иницијатива и сесрдно залагање во 1985 година, почната е и изградена нова, мала црква на старата локација, односно на избраното место.

И оваа црква ќе биде заменета со нова градба во 2020 година.

## Архитектура

Новата црквичка е правоаголна, со скромни димензии, должина од 4 метри, ширина од 3 метри и височина од 2,5 метри. Црквичката е посветена исто така на Свети Пантелејмон.

### Фрескоживопис

Внатрешноста на црквата не е зографисана.

### Икони и иконостас

Црквата поседува скромен иконостас, направен од дрво.

## Галерија


Податотека:Полчишки манастир Св. Пантелејмон 03.jpg|Црквата во 2017 г.
Податотека:Црква „Св. Пантелејмон“ - Полчиште (нова) 2.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Пантелејмон“ - Полчиште (нова) 3.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Пантелејмон“ - Полчиште (нова) 4.jpg|Ниша над влезот
Податотека:Црква „Св. Пантелејмон“ - Полчиште (нова) 5.jpg|Датумот на изградба
Податотека:Црква „Св. Пантелејмон“ - Полчиште (нова) 6.jpg|Куполата


## Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Прилепечко-витолишка парохија
* Полчиште

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Храмови посветени на Свети Пантелејмон во Македонија
Категорија:Полчишки манастир
Подводен хокеј

мини|255x255пкс|Подводен хокеј
**Подводен хокеј** (, во Англија познат и како *Octopush*) — вид хокеј каде екипите се натпреваруваат под вода. Овој спорт е дел од Светската конфедерација за подводни активности.

Подводниот хокеј настанал во Англија во 1954 г., кога Алан Блејк, сопственик на новоформираниот клуб во приморското одморалиште Саутси, ја измислил играта и ја нарекол *Octopush*. Целта била да се задржат членовите на клубот активни во текот на зимските месеци, кога нуркањето во отворено море не е привлечно. Денес овој спорт се игра низ целиот свет, а првото Светско првенство во подводен хокеј се одржало во Канада во 1980 г. Во 1984 г. било одржано и првото Светско првенство за жени.

За време на играта, која се одвива во базен, се натпреваруваат две екипи од по десет играчи, опремени со перки, маски, дишалки и палки. Шест играчи учествуваат во играта, а четворица се замени. Целта на играта е да се постигне гол со придвижување на пакот (англ. *Puck*) со помош на палката по дното на базенот кон противничкиот гол. Играта трае сѐ додека не се постигне гол или додека судијата не ја прекине (поради прекршок, тајмаут или крај на периодот). Натпреварот се состои од две полувремиња со траење од по 10 до 15 минути (на светските првенства по 15 минути) и краток интервал за одмор помеѓу нив, обично три минути. Судењето го вршат двајца судии во вода (со нуркачка опрема) и еден главен судија покрај базенот.

Опремата на играчите вклучува: дишалка, капа за ватерполо, маска за нуркање, перки, палка, пак и ракавици.

Головите се со ширина од 3,36 метри, изработени од алуминиум или нерѓосувачки челик и се поставени на дното на базенот на спротивните страни на теренот. Тие имаат вдлабнатина во која треба да се внесе пакот. Зад гол-линијата има ѕид; ако пакот удри во него и се одбие без да падне во вдлабнатината, голот сепак се признава.

Интересно е што постои и варијација на подводниот хокеј — подмрзнат хокеј, каде што натпреварот се одвива под површината на замрзнато езеро или базен.

## Наводи

## Надворешни врски

* Official CMAS UWH Commission page
* Alan Blake - How Octopush was created
* Official WAA web page
* Championship Records
* Underwater Hockey Tourist
* 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Подводни спортови
Категорија:Екипни спортови
ПУ „Круме Волнароски“ - Старо Лагово

**Основно училиште „Круме Волнароски“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Круме Волнароски“ - Старо Лагово**; скратено: **ПООУ „Круме Волнароски“**) — подрачно основно училиште во прилепското село Старо Лагово, во состав на истоименото училиште од селото Тополчани, Општина Прилеп.

Училиштето е именувано по македонскиот партизан и народен херој Круме Волнароски.

## Местоположба

Училиштето се наоѓа во самото село, меѓу селските куќи.

## Историја

Училишниот објект бил изграден во 1952 година.

## Објект

Училиштето има цврста градба и се загрева со огревно дрво.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува на македонски наставен јазик.

## Галерија


Податотека:ОУ „Круме Волнароски“ - Старо Лагово 2.jpg|Дворот
Податотека:ОУ „Круме Волнароски“ - Старо Лагово.jpg|Месна канцеларија
Податотека:ОУ „Круме Волнароски“ - Старо Лагово 4.jpg|Влезот
Податотека:ОУ „Круме Волнароски“ - Старо Лагово 5.jpg|Натписна табла
Податотека:ОУ „Круме Волнароски“ - Старо Лагово 6.jpg|Спортско игралиште


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Прилеп
Категорија:Старо Лагово
Старо Лагово
Анаконда (филм од 2025)

***Анаконда*** () — американски комичен акционен филм на ужасите од 2025 г. во режија на Том Гормикан, кој исто така го напишал сценариото заедно со Кевин Етен. Ова е современа обнова на франшизата „Анаконда“, преработка на истоимениот филм од 1997 г., како и шестиот главен дел од филмскиот серијал. Во главните улоги се појавуваат Џек Блек, Пол Рад, Стив Зан, Тендиве Њутон, Даниела Мелшиор и Селтон Мело.

Премиерата на филмот се одржала во театарот „United Theater“ на Бродвеј во Лос Анџелес, Калифорнија, на 13 декември 2025 г. *Анаконда* бил пуштен во кината на 25 декември 2025 г. од страна на компанијата Sony Pictures Releasing. Ова е првиот филм од серијалот по 2004 г. што првенствено добил широка кинораспределба. Филмот добил мешани одзиви од страна на критичарите и заработил 90,3 милиони долари во светските кина.

## Содржина
Четворица другари од детството минуваат низ криза на средните години, па одлучуваат да ја снимат преработката на нивниот омилен филм на ужасите од 1990-тите во амазонската прашума. Кога ќе се појави вистинска џиновска анаконда, тие добиваат многу повеќе од она што го очекувале, па нивното комично и хаотично снимање филм се претвора во борба за живот или смрт. Филмот што толку силно сакаат да го снимат? Би можел буквално да ги убие.

## Улоги

|-
| Џек Блек
| Даг Макалистер
|-
| Пол Рад
| Роналд Грифин Помладиот
|-
| Селтон Мело
| Сантјаго Брага
|-
| Даниела Мелшиор
| Ана Алмеида
|-
| Тендиве Њутон
| Клер Сајмонс
|-
| Стив Зан
| Кени Трент
|-
| Џек Вотерс
| Даг во младоста
|-
| Ајони Скај
| Мали Макалистер
|}

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Филмови од 2025 година
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Американски хорор-филмови
Категорија:Филмови за змии
Категорија:Филмови за животни
Категорија:Филмови на Columbia Pictures
Фолаут (ТВ-серија)

***Фолаут*** () — американска постапокалиптична телевизиска серија, заснована на истоимената франшиза видеоигри создадена од Тим Кејн и Леонард Бојарски. Главните улоги ги толкуваат Ела Пернел, Арон Мотен, Кајл Маклахлан, Мојзес Аријас, Кселија Мендес-Џонс и Волтон Гогинс. Премиерата на првата сезона се одржала на преносната платформа Prime Video на 10 април 2024 г. Истиот месец, серијата била обновена за втора сезона, чија премиера се одржала на 16 декември 2025 г.

Компанијата Amazon ги купила правата за производство на серија заснована на серијалот видеоигри *Fallout* во 2020 г. Творци на серијата се Џенива Робертсон-Дуорет и Грем Вагнер. Првата сезона добила високи оценки од критичарите, кои ги пофалиле глумечката игра, сценариото, визуелните ефекти, сценографијата и верноста кон изворниот материјал.

## Содржина
Настаните во серијата се случуваат на територијата на Западното Крајбрежје на САД, приближно 219 години по светскиот јадрен судир во 2077 г. Иако ги користи средината, визуелниот дизајн и митологијата на серијалот компјутерски игри, дејството на серијата е целосно оригинално. Таа раскажува за патешествијата и судбините на тројца главни јунаци: искушеникот на Братството на челикот, Максимус; жителката на Засолништето 33, Луси Маклин; и гулот Купер Хауард, кој некогаш бил познат глумец. Нивните судбини се испреплетени како со настаните во сегашноста, каде што владее хаосот на пустошот, така и со длабоките корени на случувањата што потекнуваат од светот на алтернативната Америка пред јадрената пропаст. Причините за настаните му се откриваат на гледачот преку навраќања во минатото на ликовите (од кои некои се постари од 200 години), како и преку многубројните наводи кон играчката франшиза.

## Улоги

|-
| Ела Пернел
| Луси Маклин
|-
| Арон Мотен
| Максимус
|-
| Кајл Маклахлан
| Хенк Маклин
|-
| Мојзес Аријас
| Норм Маклин
|-
| Кселија Мендес-Џонс
| Дејн
|-
| Волтон Гогинс
| Гул / Купер Хауард
|-
|}

## Епизоди

## Наводи

## Надворешни врски

* Матична страница
* 

Категорија:Американски телевизиски серии
Категорија:Американски научнофантастични серии

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Шипад

**Шипад** — планински превој на надморска височина од 954 метри, во јужниот дел на Македонија, во близина на градот Прилеп. Ги спојува рамницата на котлината Пелагонија и областа Мариово. Преминот е отворен за сообраќај преку целата година.

## Местоположба

Планинскиот премин Шипад се наоѓа на Селечка Планина на регионалниот пат Р1107. Во негова близина се наоѓа попознатиот превој Слива.

## Галерија


Податотека:Превој Шипад 2.jpg|Поглед на превојот


## Надворешни врски

Категорија:Планински превои во Македонија
Борба

мини|266x266пкс|Битката кај селото Леснаја
**Борба** или **бој** — вооружен судир меѓу воени единици. Таа е основната форма на тактички дејствија на војските и се определува како организиран вооружен судир на формациите, единиците, поддивизиите, бродовите и лебдилките на завојуваните страни. Борбата е секогаш усогласена според целта, местото и времето на ударите, огнот и маневрите.

Главната цел на борбата е уништување (разбивање) на противникот и извршување на други задачи во ограничен реон за кратко време. За успешно водење на борбата, војските заземаат конкретен борбен распоред.

## Ракопашна борба

Ракопашна борба е непосредна пресметка на многу мало растојание, каде што противникот се напаѓа со сопственото тело (удари, клоци, давење и сл.) и/или со ладно оружје (ножеви, мечеви, палки), за разлика од борбата со огнено оружје или оружје со голем дострел.

## Воена борба
Воената борба вклучува две или повеќе противнички воени сили што се судираат во војна. Ситуациите на воена борба можат да вклучуваат повеќе групи, како што се герилски групи, бунтовници, домашни и/или странски влади.

Воената ситуација може да биде наречена дејствие, инцидент, престрелка, судир, борба, битка или војна, во зависност од обемот на војувањето и географската област во која се одвива. Борбата меѓу две армии што ја одлучува судбината на војната или на посебна операција со големина на театар или кампања се нарекува одлучувачка битка. Средниот бој (ненадеен судир) не влијае на исходот на ист начин како претходниот случај. Борбата меѓу две армии што има помалку одлучни исходи од главната битка, но води до позначајна промена на ситуацијата на боиштето, едноставно се нарекува битка. Судирот меѓу независни делови на две армии, односно корпуси или дивизии, се нарекува борба или борбено дејствие. Судирите на уште помали сили се нарекуваат инцидент, престрелка или исто така борбено дејствие. Меѓутоа, сиве овие поими можат да се користат на различни начини во зависност од контекстот.

Борбената способност отсекогаш барала кадарот да одржува стратешка подготвеност преку соодветна обука, вооружување, опременост и финансирање за извршување на борбени операции во единицата во која се распоредени. Војувањето потпаѓа под военото право, кое ги регулира неговите цели и спроведување, и ги штити правата на борците и неборците (граѓаните).

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Воена наука
Категорија:Воени поими
Категорија:Воена тактика
Категорија:Битки
Категорија:Насилство
Категорија:Судири
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Сигисмунд

***Сигисмондо*** — оперска „драма“ во два чина од Џоакино Росини до италијанско либрето од Џузепе Марија Фопа.

Операта не била успешна и Росини подоцна повторно употребил дел од нејзината музика во *„[[Елизабета, кралицата на Англија]]“*, *[[Севилскиот бербер|„Севилскиот бербер“]]* и *[[Адина (опера)|„Адина“]]*.

## Историја на настапи
*„Сигисмунд“* за прв пат била изведена во Театро Ла Фениче, Венеција, на 26 декември 1814 година, со обновени претстави во Кремона, Реџо Емилија, Падова и Сенигалија (сите во 1819 година), Фиренца и Сиена (обете во 1820 година) и конечно во Болоња (1827 година).

Неговото модерно оживување се случило во Ровиго во 1992 година.

## Синопсис

: Време: 16 век
: Место: Полска

## Улоги

## Наводи

## Надворешни врски

* Либрето на италијански јазик 

Категорија:Опери
Категорија:Италијански опери
Категорија:Опери на Џоакино Росини
Категорија:Статии со текст на италијански
Анѓелески Ниви (Чаниште)

**Анѓелески Ниви** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Чаниште. Претставува праисториска некропола.

## Местоположба

Наоѓалиштето се наоѓа на околу 220 метри источно од наоѓалиштето Преслапта и на околу 400 метри југозападно од наоѓалиштето Богданова Нива.

## Поврзано
* Бара — тумул од железно време;
* Богданова Нива — населба од доцноантичко време;
* Св. Петка — црква од средниот век;
* Убава Глава — тврдина од средниот век;
* Варошица — населба од римско време;
* Главицата — праисториска населба;
* Говедарникот — тумул од железно време;
* Голиот Рид — населба од доцноантичко време;
* Дашков Гроб — тумул од железно време;
* Ѓерамиди — населба од неолитско и бакарно време и тумул од железно време;
* Ѓуркоа Нива — тумули од железно време;
* Каменица — тумул од железно време;
* Кукулати Камен — праисториска населба;
* Лочката — тумули од железно време;
* Маленица — населба од доцноантичко време;
* Острилата-Маково — тумули од железно време;
* Острилата-Тапанот — тумул од железно време;
* Попов Нос — тумул од бронзено и железно време и раниот среден век;
* Преслапта — некропола од античко време;
* Простиот Камен — тумул од железно време;
* Пуров Дол — населба од доцноантичко време;
* Рамни Трла-Козарникот — средновековна црква;
* Ташова Ливада — населба од праисториско и античко време;
* Три Кладенци — осамен наод од античко време;
* Турски Ливаѓе — населба од римско време;
* Цветково Трло — некропола од античко време;
* Чакрева Корија-Чочка — тумули од железно време;
* Чука — тумули од железно време;
* Чаниште; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско.

## Наводи

Категорија:Чаниште
Опсада на Коринт

***Опсада на Коринт*** (италијански: ***L'assedio di Corinto***; во оригиналната француска верзија: ***Le siège de Corinthe***) — опера во три чина од Џоакино Росини.

Операта првично била поставена на француско либрето од Луиџи Балоки и Александар Суме, и била базирана на преработка на дел од музиката од операта на Росини од 1820 година за Неапол, *Мехмет II*, чие италијанско либрето било напишано од Чезаре дела Вале.

*„Опсада на Коринт“* била првата опера на Росини напишана на француски јазик и за прв пат била изведена во Салата „Пелетие“ на Париската опера на 9 октомври 1826 година. Таа потоа станала популарна низ цела Европа во нејзиниот италијански превод од 1828 година, од Калисто Баси.

## Историја на композиција

Операта ја одбележува опсадата и конечното уништување на градот Мисолонги во 1826 година од страна на турските трупи за време на Грчката војна за независност (1821–1829). Истиот инцидент – осуден низ цела Западна Европа поради суровоста – исто така инспирирал една истакната слика од Ежен Делакроа (*Грција исчезнува во урнатините на Мисолонги*) и била спомената во списите на Виктор Иго. Споменувањето на Коринт е пример за алегорија, иако султанот Мехмед II навистина го опседнал градот во текот на 1450-тите години. Поемата на Лорд Бајрон од 1816 година насловена *„Опсадата на Коринт“* има многу мала врска со операта во однос на нејзината содржина.

Лист напишал „Вовед и варијации“ за пијано врз основа на марш од оваа опера. Ова дело се било сметано за изгубено или погрешно насловено сè до 1976 година, кога воведот го открила Ненси Б. Рајх во библиотеката на Менхетенвилскиот колеџ.

## Наводи
**Белешки**
**Извори**
*Gossett, Philip; Brauner, Patricia (2001), "*Le siège de Corinthe*" in Holden, Amanda (ed.), *The New Penguin Opera Guide*, New York: Penguin Putnam. 
*Osborne, Charles (1994), *The Bel Canto Operas of Rossini, Donizetti, and Bellini*, Portland, Oregon: Amadeus Press.  
*Osborne, Richard, *Rossini* (1990), Ithaca, New York: Northeastern University Press. 
*Osborne, Richard (1998), "*Le siège de Corinthe*", in  Stanley Sadie, (Ed.),  *[[The New Grove Dictionary of Opera]]*, Vol. Four. pp.&nbsp;364 – 65. London: Macmillan Publishers, Inc.   
*Toye, Francis (re-issue 1987), *Rossini: The Man and His Music*, Dover Publications, 1987.   ,
*Warrack, John and West, Ewan (1992), *The Oxford Dictionary of Opera*, 782 pages,  

## Надворешни врски

Категорија:Опери
Категорија:Опери на француски јазик
Категорија:Опери на Џоакино Росини
Кир во Вавилон

***Кир во Вавилон*** или ***Падот на Балтазар*** (италијански: *Ciro in Babilonia* или *ossia La caduta di Baldassare*) — опера од типот свето дејство (италијански: *azione sacra*) во два чина од Џоакино Росини со либрето од Франческо Авенти. Првпат била изведена во театарот Комунале во Ферара за време на Великиот пост, 1812 година. Точниот датум на премиерата е непознат, но се верува дека бил 14 март. За време на Великиот пост, италијанските оперски куќи имале обичај или да затвораат или да поставуваат дела со теми од Библијата. *„Кир во Вавилон“* е една од двете опери за време на Велигденскиот пост од Росини (заедно со *„[[Мојсеј во Египет]]*“) и е заснована на библиската приказна за соборувањето на вавилонскиот крал Балтазар од страна на персискиот владетел Кир Велики.

## Историја на изведби
Во концертна форма, премиерата на делото во Велика Британија се одржала на 30 јануари 1823 година во Кралскиот театар Друри Лејн во Лондон. Квази-операта премиерно се претставила во Соединетите Држави на 7 јули 2012 година во Центарот за музика и уметност „Карамур“ како дел од Фестивалот, со контраалтот Ева Подлеш во главната улога, тенорот Мајкл Спајрс како Балдасар (Балтазар) и сопранот Џесика Прат како Амира, а диригент бил Вил Крачфилд. Изведба со истите главни пејачи, но во посложена постановка, била изведена на 10 август 2012 година на Фестивалот Росини во Пезаро.

## Улоги

## Синопсис

: Време: 539 п.н.е.
: Место: Вавилон

Заплетот на „Кир во Вавилонија“ се однесува на настаните, извлечени од Библијата, околу инвазијата на Вавилон од страна на Кир, кралот на Персија. За време на борбите, сопругата на Кир, Амира, и нивниот син се заробени од Балдасар (Балтазар), кралот на Вавилон. Според планот смислен од Арбаце, генералот на Кир, Кир се преправа дека е амбасадор кај Вавилонците, со цел да се вгради во дворот на Балдасар и да смисли план за ослободување на неговата сопруга и син. По низа неволји и пресврти во заплетот (вклучувајќи божествена интервенција), Балдасар е поразен, и во триумф, Кир радосно се обединува со својата сопруга и син.

## Наводи

## Извори
* Госет, Филип ; Браунер, Патриша (2001), „ *Циро во Вавилонија* “, во Холден, Аманда (ур.), *Новиот водич за операта на Пингвин*, Њујорк: Пингвин Патнам. 
* Озборн, Чарлс (1994), *Оперите Бел Канто од Росини, Доницети и Белини*, Портланд, Орегон: Амадеус Прес. ISBN&nbsp;
* Осборн, Ричард (1998), „ *Циро во Вавилонија* “, во Стенли Сејди (ур.), *Речник на операта „Њу Гроув“*, том еден, стр.&nbsp;873. Лондон: Издавачка куќа „Мекмилан“  

## Надворешни врски

* Либрето на италијански јазик Преземено на 13 декември 2012 година

Категорија:Опери на Џоакино Росини
Категорија:Италијански опери
Категорија:Опери
Исклучително недоразбирање

***Исклучително недоразбирање*** (италијански: *L'equivoco stravagante*) — оперска разиграна драма во два чина од Џоакино Росини според италијанско либрето од Гаетано Гасбари. Тоа бил првиот обид на Росини да напише целосна опера во два чина.

## Историја на изведби
*Исклучително недоразбирање* првпат била изведена во театарот дел Корсо, во Болоња, на 26 октомври 1811 година. Изведена била само три пати пред полицијата да ја затвори продукцијата, веројатно затоа што текстот се осврнувал на темата за дезертерство од војска. Музиката на увертирата подоцна била изгубена.

Операта за прв пат била продуцирана во Соединетите Американски Држави од страна на Операта Бронкс во јануари 2004 година.

## Улоги

## Синопсис

: Место: Италија
: Време: Почеток на 19 век

Ермано ја сака Ернестина, која е привлечена од богатиот, но глупав Бураликио. Интригите на Ермано резултираат со апсење на Ернестина под сомнение дека дезертирала од војската (и всушност дека е маскирана во маж), но тој ја спасува и сè завршува среќно.

## Изведби

## Наводи

## Извори
* Casaglia, Gherardo (2005)."L'equivoco stravagante, 26 October 1811". L'Almanacco di Gherardo Casaglia (in Italian).
* Gossett, Philip; Brauner, Patricia (2001), "*L'equivoco stravagante*" in Holden, Amanda (ed.), *The New Penguin Opera Guide*, p.&nbsp;767. New York: Penguin Putnam. 
* Osborne, Charles (1996), *The Bel Canto Operas of Rossini, Donizetti, and Bellini*, Portland, Oregon: Amadeus Press, 1994  
* Osborne, Richard (1998),"*L'equivoco stravagante*", in Stanley Sadie  (Ed.),  *The New Grove Dictionary of Opera*, Vol. Two, p.&nbsp;59. London: Macmillan Publishers, Inc.   
* Tommasini, Anthony, "Classical Music and Dance Guide" (Refers to Bronx Opera production), *The [[The New York Times|New York Times]]*, January 16, 2004. Accessed 8 December 2013.

## Надворешни врски

* Либрето на италијански јазик Преземено на 13 декември 2012 година

Категорија:Опери
Категорија:Италијански опери
Категорија:Опери на Џоакино Росини
Категорија:Статии со текст на италијански
Среќна измама

***Среќна измама*** (италијански: *L'inganno felice*) — опера во еден чин на Џоакино Росини со либрето на Џузепе Марија Фопа.

Росини ја нарекол својата опера *фарса*, иако како што објаснува Ричард Осборн: „Нејзиното означување како *фарса* е погрешно во светлината на нејзиниот полусериски статус како романтична мелодрама со елементи на буфо.“ Делото има многу заедничко со оперите од француската револуција, како што е *„Двете патници“* од Керубини.

Првпат била изведена во театарот Сан Моазе, во Венеција, на 8 јануари 1812 година и доживеала моментален успех.

## Историја на изведби
До крајот на 1810-тите години, таа била слушана во театрите низ цела Италија, како и во Париз и Лондон. По овој триумф, менаџерот на театарот Сан Моазе го ангажирал Росини да напише уште три опери.

*Среќна измама* била изведена во Ла Фениче во Венеција во септември 2014 година.

## Улоги

## Синопсис
Пред да започне дејството, злобниот Ормондо бил вљубен во Изабела, која била среќно мажена за војводата Бертрандо, но кога таа ги отфрлила неговите додворувања, Ормондо раширил злобни гласини за нејзиниот углед и го поткупил Батоне да ја фрли на море во чамец. Сепак, таа била спасена од локалниот рудар, Таработо, кој потоа ја преправил во својата внука, Ниса.

: Време: Далечното минато
: Место: Крајбрежно рударско село во Италија

Операта започнува десет години по нејзиното спасување. Војводата Бертрандо требало да ги посети рудниците. Изабела, која сè уште била вљубена во својот сопруг, конечно му го открива својот вистински идентитет на Таработо, кој ѝ ветува дека ќе ѝ помогне. Војводата пристигнал со Ормондо и Батоне. Тој сè уште бил вљубен во својата сопруга иако верува во гласините дека таа му била неверна. Батоне ја здогледува „Ниса“ и сфаќа дека таа е всушност Изабела. Тој кова заговор со Ормондо да ја киднапираат таа ноќ, но Таработо го слуша нивниот план. Пред да можат да ја киднапираат Изабела, двајцата негативци се разоткриваат и вистинската приказна на „Ниса“ се открива кога таа им ги покажува на сите своите алишта на војводката и портрет од војводата што го чувала кај себе. Бертрандо и Изабела се повторно заедно.

## Наводи

## Извори
* Холден, Аманда (ур.) (2001), *Новиот водич за операта „Пингвин“*, Њујорк: „Пингвин Патнам“. 
* Озборн, Чарлс (1994), *Оперите Бел Канто од Росини, Доницети и Белини*, Портланд, Орегон: Амадеус Прес. ISBN&nbsp;
* Осборн, Ричард (1992), *Среќно* во *Речникот на операта „Њу Гроув“*, уредник Стенли Сејди, Лондон. ISBN&nbsp;
* Белешки од брошурата што го придружуваат снимката од Минковски

Категорија:Опери на Џоакино Росини
Категорија:Италијански опери
Категорија:Опери
Категорија:Статии со текст на италијански
Гроф Ори

„***Гроф*** ***Ори***“ — комична опера напишана од Џоакино Росини во 1828 година. Дел од музиката потекнува од неговата опера *„Патување во Ремс“* напишана три години претходно за крунисувањето на Чарлс X. Француското либрето било од Ежен Скриб и Чарлс-Гаспар Делестер-Пуарсон, адаптирано од комедија што тие првпат ја напишале во 1817 година.

Делото е наводно комична опера, бидејќи приказната е хумористична, дури и фарсична. Сепак, таа била осмислена за Опера, а не за Театарот де л'Опера-Комик и постојат структурни недоследности со современиот жанр *опера комик:* додека вториот се состои од релативно кратки лирски броеви и говорен дијалог, *„Грофот Ори“* се состои од „високо развиени, дури и масивни музички форми поврзани со придружен рецитатив“. Иако операта содржи некои од најшарените оркестарски дела на Росини, необичната, кратка увертира е чудно воздржана и скромна, завршувајќи со шепот на пицикато жичени инструменти.

## Наводи
**Белешки**

**Извори**
*
*

## Литература
*Osborne, Richard (1990), *Rossini*, Ithaca, New York: Northeastern University Press. 
*Osborne, Richard (1998), "*Le comte Ory*", in Stanley Sadie, (Ed.), *[[The New Grove Dictionary of Opera]]*, Vol. One, p. 913. London: Macmillan Publishers, Inc.  
*Osborne, Richard (2004), "Rossini's Life", in Emanuele Senici, (ed.), *[[Cambridge Companions to Music|The Cambridge Companion to Rossini]]*, Cambridge University Press. .
*Toye, Francis, *Rossini: The Man and His Music*, Dover Publications, 1987.  ,

Категорија:Опери засновани на драмски текст
Категорија:Опери
Категорија:Опери на француски јазик
Категорија:Опери на Џоакино Росини
Пепелашка (Росини)

**Пепелашка, или Триумф на добрината** () — оперска комична драма во два чина од Џоакино Росини. Либретото било напишано од Јакопо Ферети, врз основа на либретата напишани од Шарл-Гијом Етјен за операта *Сендрилон* со музика од Никола Изуар (за прв пат изведена во Париз, 1810) и од Франческо Фиорини за *[[Agatina, o la virtù premiata]]* со музика од Стефано Павези (за прв пат изведена во Милано, 1814 година). Сите овие опери се верзии на бајката *[[Пепелашка|„Пепелашка“]]* од Шарл Перо. Операта на Росини за прв пат била изведена во римскиот театар „Театро Вале“ на 25 јануари 1817 година.

Во оваа варијација на бајката, злобната маќеа била заменета со очув, Дон Мањифико. Кумата на самовилите била заменета со Алидоро, филозоф и учител на Принцот. Пепелашка не била идентификувана по стаклена влечка, туку по нејзината сребрена нараквица. Натприродните елементи што традиционално ја карактеризирале приказната за Пепелашка биле отстранети од либретото само за полесно поставување.

Росини ја компонирал Пепелашка кога имал 25 години, по успехот на *[[Севилскиот бербер|„Севилскиот бербер“]]* претходната година. Делото, кое го завршил за период од три недели, се смета за едно од неговите најдобри дела за соло глас и ансамбли.
мини|Постер за претстава од 1849 година во Сале Вентадур во Париз.

## Наводи
**Белешки**

**Извори**
*Gossett, Philip; Brauner, Patricia (2001), " *La Cenerentola* " in Holden, Amanda (ed.), *The New Penguin Opera Guide*, New York: Penguin Putnam. 
*Osborne, Charles (1994), *The Bel Canto Operas of Rossini, Donizetti, and Bellini*, London: Methuen; Portland, Oregon: Amadeus Press. 
*Osborne, Richard (1990), *Rossini*, Ithaca, New York: Northeastern University Press. 
*Osborne, Richard (1998), "*La Cenerentola*", in Stanley Sadie, (ed.), *[[The New Grove Dictionary of Opera]]*, vol. 1. pp.&nbsp;799–801. London: Macmillan. 

## Надворешни врски

* Libretto from Stanford University, in Italian only
* Piano/vocal score
* Synopsis of ''La Cenerentola''  (Metropolitan Opera)
* La Cenerentola: online opera guide and synopsis

Категорија:Опери
Категорија:Италијански опери
Категорија:Опери на Џоакино Росини
Категорија:Статии со текст на италијански
Чанишки манастир

**Чанишки манастир** — манастир во прилепското село Чаниште.

## Местоположба

Манастирот се наоѓа јужно од селото Чаниште, а до него води земјен пат.

## Историја

Манастирот е подигнат врз основа на средновековна црква.

## Градби во манастирот

Манастирскиот комплекс е составен од: главната манастирска црква, конакот, трпезаријата, како и други помошни објекти.

### Црква „Св. Пекта“

Главната манастирска црква е посветена на Света Петка, по која е и наречен целиот манастир.

## Галерија


Податотека:Чанишки манастир 2.jpg|Помошен објект
Податотека:Чанишки манастир 3.jpg|Трпезаријата
Податотека:Чанишки манастир 4.jpg|Камени артефакти во дворот
Податотека:Чанишки манастир 5.jpg|Конакот


## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Чаниште
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Преспанско-пелагониската епархија
Категорија:Манастири во Прилепското архијерејско намесништво
Чумовска Река

**Чумовска Река** — река во Македонија, која извира на Селечка Планина.

## Тек

Реката извира на западните падини на Селечка Планина, поминува низ селото Чумово и се разводнува во Прилепското Поле.

## Галерија


Податотека:Чумоска Река 2.jpg|Поглед на реката
Податотека:Чумоска Река 3.jpg|Поглед на реката


## Поврзано
* Селечка Планина
* Прилепско Поле
* Чумово

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Чумово
Категорија:Реки во Македонија
Кара Буоно

**Кара Буоно** (родена на 1 март 1971 година) е американска актерка. Своето филмско деби го имала во *Гладијатор* (1992) и добила признание за нејзините улоги во разни телевизиски емисии, вклучувајќи ги *Закон и ред* (1996–2024), *Момчињата од медисон Авенија* (2010), а глумела и како Карен Вилер во серијата на Нетфликс *[[Почудни нешта|„Почудни нешта“]]* (2016–2025). Нејзините улоги ѝ донеле номинации и за наградата „Прајмтајм Еми“ за најдобра гостинска актерка во драмска серија и за наградата „Дејтајм Еми“ за најдобра изведувачка во детска програма .

На филм, Буоно има настапено во бројни проекти од нејзиното деби во 1992 година, при што меѓу нејзините најзначајни улоги се вбројуваат *Хулк* (2003), во кој ја толкувала улогата на Едит Банер, *Пушти ме внатре* (2010), *Добар брак* (2014), *Хартиени градови* (2015), *Сите светци* (2017), *Чудовишта и луѓе* (2018) и *Таа дојде од шумата* (2022).

## Ран живот и образование
Буоно бил родена како ќерка на Розмари (родена Десидериошоли; 1930–2023) и Ентони Буоно (1927–2021) и таа е израсната во Бронкс, општина во Њујорк, во работничко семејство со италијанско потекло. Таа има двајца браќа и една сестра.

Таа учела во средното училиште „Фиорело Х. Ла Гвардија“ и дипломирала на Универзитетот Колумбија со двојна насока - англиски јазик и политички науки, кои што ги завршила за три години. Своето актерско деби го имала во претставата *„Споукхаус“* на Харви Фирстајн на 12-годишна возраст.

## Кариера
Буоно продолжила да работи на сцената и на Бродвеј и надвор од Бродвеј, а својата филмска кариера ја започна заедно со Итан Хоук и Џереми Ајронс со улога во *Водна земја* (1992). Голем дел од нејзината работа придонесува во инди-филмови како што се *Чатни попкорн* (1999), *Среќни несреќи* (2000), *Следна станица на чудата* (1998) и *Две нини* (1999), кои таа ги продуцирала. Во 1999 година, таа имала мала улога како младиот Гери Каминс во ТВ-филмот *Длабоко во моето срце* (1999).

Таа глумеше во последната сезона на драмската серија на NBC *Трета стража* (1999) како болничарката Грејс Фостер, како и во играниот филм за *Хулк* од Марвел Комикс во режија на Анг Ли, од 2003 година каде што ја толкуваше мајката на алтер егото на главниот лик, Брус Банер.

Ја играла Кели, сопругата на Кристофер Молтисанти (Мајкл Империоли), во дводелната последна сезона на драмската серија HBO *[[Сопранови]]*, која се емитуваше во 2006 и 2007 година. Таа се појавила и како д-р Феј Милер во четвртата сезона на драмската серија *Момците од Медисон Авенија*, за која добила номинација за Еми за најдобра гостинска актерка во драмска серија во 2011 година.

## Личен живот
Буоно живее во Гринич Вилиџ во Њујорк со својот сопруг Питер Тум, основач на Етос Вотер, и нивната ќерка.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Родени во 1971 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Американски театарски глумици
Категорија:Италоамериканци
Категорија:Американски филмски глумици
Маломолци (Чумово)

**Маломолци** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Чумово. Претставува населба од непознат период.

## Местоположба

Наоѓалиштето се наоѓа на 500 метри југозападно од денешното село Чумово на месностите наречени Лозишта и Корија.

## Опис

На наоѓалиштето мештаните наоѓале парчиња ќерамиди.

## Поврзано
* Вирои — населба од доцноантичко време;
* Табачица — населба од раноантичкото и римското време;
* Чумини Гробишта — некропола од непознат период;
* Чумово; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско.

## Наводи

Категорија:Чумово