open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Галешово

[мини|десно|250п|Мост на Галешево по патот за [Долени (Костурско)|Долени]]
**Галешово** (**Голешово**, **Голешовска Река** или **Галешова Река**; , *Стравопотамос*) — река во западниот дел на Егејска Македонија, денес во Грција. Извира од планината Одре југозападно од костурското село Ланга и тече на север, па свртува на североисток и минува низ областа Костенарија, покрај селата Вичишча (Ники), Лудово (Крија Нера), Старичани (Лакомата), Госно (Лаханокипи), па на крај се влева во реката Бистрица како нејзина десна притока.

## Притоки
**→ лева, ← десна**
:* ← Боаз
:* → Вичишка Река
:* ← Марчишта (Жулишта, Тулиште,), Жадна река)
:* → Гирци Ливади
:** → Милитопски Трап
:* ← Селишта
:* → Соишта (Сојца)
:* → Смоква
:* → Бавина (Калугери)
:* → Осман Беј (Пикри)
:** ← Бодацина

## Поврзано
* Голешово — село во Светиврачко, Пиринска Македонија

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Реки во Грција
Категорија:Костур (округ)
Категорија:Рупишта
Категорија:Бистрички слив (егејски)
Категорија:Притоки на Бистрица (Егејска Македонија)
Јелешка Река

[мини|десно|Елешка (Сакулева) Река помеѓу селата [Сакулево и Долно Клештино.]]

**Јелешка Река** (лерински назив: **Сакулева** или **Секулева**, **Сакулина** (, *Сакулевас*) — река во западниот дел на Егејска Македонија (денес во Грција) и јужниот дел на Македонија.

Зафаќа сливно подрачје од 876,8 км2. Претставува главна водна артерија на Леринското Поле.

## Течение

Реката извира од планината Баба и тече на исток во тесна длабока долина под името „Сакулева Река“, преминува во рамницата Пелагонија и тече низ градот Лерин. Потоа свртува на север, минува крај селото Сакулево (чие име го носи), преоѓа во Македонија и се влева во големиот свијок на реката Црна над селото Брод, Општина Новаци, каде е позната како „Јелешка Река“.

## Притоки
**→ лева притока, ← десна притока**
:* → Голема Река
:* ← Малицка Река (Грачина)
:* ← Зелица (Трено Поче)
:* ← Белкаменска Река (Менска Река)
::* ← Стара Река
:* ← Росенска Река
::* → Мелисово (Сињацка)
:::* → Манастирица
::* ← Воденица
::* → Кулоцка
:* ← Стара Река (Цингелица, Палео Рема, Геропотамос)
::* → Мусанка
::* → Јанакио
::* ← Каландо
::* → Филио
::* → Камен Дол
::* → Сушица
:* → Гусација

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Реки во Македонија
Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Реки во Грција
Категорија:Пелагонија
Категорија:Лерин
Горчливо Езеро

**Горчливо Езеро** (, *Пикролимни*; , *Аџи Ѓол*) — мало солено езеро во Кукушко на Егејска Македонија, денес во Грција.

Сместено е на територијата на општината Кукуш, 5 километри западно од реката Галик. Нивото на водата во голема мера зависи од годишното време. Јужно од езерото се наоѓа селото Нареш (Неја Филаделфија), а на север Ѓолбаш (Пикролимни).

Езерото нема флора и фауна поради високата соленост — трипати поголема од онаа на Мртвото Море и и затоа денес е познато како „Грчкото Мртво Море“. Познато е по лековитата кал.
лево|мини|287x287пкс|Карта на Горчливо Езеро

По езерото е наречена и поранешната општина Горчливо Езеро, со седиште во с. Али Хоџалар (Микрокамбос).

## Поврзано
* Нареш
* Ѓолбаш
* Кукуш (општина)

## Наводи

## Надворешни врски

* Горчливо Езеро (Пикролимни) — Грчко орнитолошко друштво 
* Слики од Горчливото Езеро

Категорија:Езера во Егејска Македонија
Категорија:Солени езера
Категорија:Кукуш
Микро Скопски организми

**Микро Скопски Организам** е петтиот соло студиски албум на македонскиот Рап артист Тони Зен.Издаден е во 2013 година во издание на СТ Продукција, а аранжманот е на Нино Васков.На албумот се наоѓаат 15 нумери.Сите текстови се на Тони Зен освен на гостувањата на Сиги.

## Список на песни
Сите песни се напишани и компонирани од Тони Зен.
Радовишта (Кожанско)

**Радовишта** — село во Егејска Македонија, Република Грција.

## Географија и местоположба

## Историја

## Стопанство

## Демографија

## Општествени установи

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Кожани
Автомобилски регистарски таблички во Чешка

ОД 2007 година, во Чешката Република постојат два вида на автомобилски регистарски таблички.

## Формат

Новиот чешки систем на автомобилски таблички беше претставен помеѓу 29 јуни 2001 и 17 јули 2001. Прата буква почнувајќи одлево го претставува регионот - (Kraj), а потоа следат комбинации од букви и бројки почнувувајќи од 1X0 0001 - каде X е буквата на регионот. Во 2009, и Прага (A) и Středočeský kraj/Централна Бохемија (S) стигнаа до комбинација од шест 9ки во нивните регистарски таблички и започнаа да издабааат таблички со две букви - 1XA 0000, каде X е буквата на регионот и А е буквата по алфабетски редослед (по 1AA 9999, следи 1AB 0000).

Од 2004 со влегувањето на Чешката Република во европската унија, a blue European strip со буквите **CZ** и европските ѕвезди.

## Историја
### 1932 - 1954
Овој систем беше претставен во Чехословача во 1932. Првата буква го претставува регионот.
*Компарација (постара од:1932 - 1939):
X-NN-NNN, бели букци на црна позадина
*Компарација (нова од:1945 - 1954):
X-NNNNN, Црни букви на бела позадина
### 1954 - 2001

This system was introduced in Czechoslovakia in 1960. After the dissolution of Czechoslovakia, Slovak Republic introduced a new system of car registration plates in 1997 while the Czech Republic kept issuing the old one until 2001. 
In the old system, the two first letters represented the district (*[[Districts of the Czech Republic|okres]]*). Registrations in Prague began with **A**, while the vehicles used by the government had registration plates beginning with **AA**.

*Composition (older form: 1960–1984):
XX-NN-NN or XXX-NN-NN
*Composition (newer form: 1984–2001):
XX NN-NN or XXX NN-NN

(X = letters, N = numbers.) Commercially used vehicle and heavy goods vehicle had a yellow background. Vehicles with foreign owners had a blue background and yellow letters.

#### List of districts

## Специјални регистрски таблички
### Дипломатски регистрски таблички

### Останати

### Галерија

Image:Czech registration 90s 2775.jpg|Utilitary vehicle registration from 90's
Image:Czech registration us 3152.jpg|American standard plate
Image:Czech military license plate 022 61-25.jpg|Military vehicle registration
Image:Czech veteran registration 2590.jpg|Antique vehicle registration

## Надворешни врски
* 
* Diplomatic License Plate

Категорија:Сообраќајот во Чешка
Чешка
Регистарски таблички
Црвена Гора

**Црвена Гора** (, *Вуринос*) — планина на југот на Егејска Македонија, на околу 10&nbsp;км југозападно од градот Кожани и околу 20&nbsp;км југоисточно од градот Гребен. Се издига на надморска височина од 1.866&nbsp;м, северно од реката Бистрица кај планините Камбуница и Сињак. Северните падини и пониските делови се прекриени со шуми, а повисоките предели се степолики.

## Населени места
Најблиски населени места се селата Драгодалишта, Радовишта, Сфилци, Сачишта, Венци, Варише и други.

## Поврзано
* Бистрица
* Камбуница
* Сињак

## Наводи

Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Планини во Грција
Категорија:Гребен (округ)
Категорија:Кожани (округ)
Арџанско Езеро

**Арџанско Езеро** или **Арџански Ѓол** (, *Лимни Арзани/Арѕани*) — мало блатно езеро во Кукушко, Егејска Македонија. Сместено е на територијата на општината Пајонија. Зафаќа површина од  и длабочина од 3 до 6&nbsp;м. Со тоа, езерото е трето по големина во Кукушкиот округ, по Дојранското и Горчливото Езеро.

Има трапезоиден облик, со страни од 960, 400, 1.700 и 1.970 метри и најголема должина од 2.100 метри. Блатото сезонски го посетуваат преселни птици како кадравиот пеликан (*Pelecanus crispus*) и претставува важно одмориште при нивиот преселбен лет. Ова е и популарно место за љубителите на природата од овој крај.

## Историја
Денешното блато е јадрото преостанато на доста поголемото езеро со исто име кое е пресушено во периодот од 1928 до 1932 г. Старото езеро претставувало северен дел на езерска целина Арџан-Аматово, бидејќи тогаш Арџанското Езеро било поврзано со Аматовското преку природен канал.

Крај езерото во 1904 г. е одржан околискиот Арџански конгрес на ВМРО по Илинденското востание, на кој е избрано новото раководство на Кукушкиот револуционерен округ.

Денешното езерце е обновено во 2000-те со прокопување на брегот во висина од 8&nbsp;м, за да може да се исполни со вода и да се користи за наводнување на околните површини низ изградената мрежа. Водата доаѓа од реките Ѓолаја и Селемлиска Река кои се слеваат заедно малку понасевер и се насочуваат кон езерото.

## Поврзано
* Битка кај Аржинското блато
* Арџан
* Пајонија (општина)

## Наводи

## Надворешни врски
* Снимка на езерото 

Категорија:Езера во Егејска Македонија
Категорија:Езера во Грција
Категорија:Пајонија (општина)
Бригада

мини|десно|Стандарден НАТО симбол за пешадиска бригада
**Бригада** — воена формација која вообичаено е составена од три до шест баталјони. Три или повеќе бригади формираат дивизија. Според составот и наоружувањето бригадите можат да бидат: пешадиски, артилериски, воздухопловни и др.

Категорија:Воени единици и формации по големина
Керолов дијаграм

Во математиката, **Керолов дијаграм** — дијаграм  за групирање на предмети во да/не категории. Предметите припаѓаат во една од двете категории, односно или ја имаат одликата (да) или ја немаат одликата (не).

## Користење

Сите предмети под набљудување, т.е. U=универзалното множество, се дадени во кутиите во дијаграмот. Во дадените примери, U={1,2,3,...,24,25}. (Види и Венов дијаграм.)

## Наводи

## Поврзано
* Дијаграми
* Венов дијаграм

## Надворешни врски
*  интерактивен
* 

Категорија:Математика
Категорија:Математичко образование
Категорија:Дијаграми
Јане Сандански (населба)

**Јане Сандански** — населба и административен центар на Општина Аеродром.

## Географија
Населбата граничи со 13 Ноември на запад, реката Вардар (Ќерамидница е преку реката) на север, Ново Лисиче на исток, Реонски Центар на југ, и Аеродром на југ и југозапад.

## Демографија
Според пописот од 2002, населбата Јане Сандански била статистички споена (под статистичкиот назив Аеродром) со населбите 13 Ноември, Аеродром, Лисиче, Мичурин, Ново Лисиче, Острово. Во таа статистичка целина живееле 72.009 жители од кои 96% биле Македонци, 2% Срби и 2% други народности како Роми, Турци и Власи.

Според последниот попис на населението на Македонија од 2021 година, населбата Јане Сандански била статистички споена (под статистичкиот назив Аеродром) со населбите 13 Ноември, Аеродром, Горно Лисиче, Лисиче, Мичурин, Ново Лисиче, Острово, Реонски Центар. Таа статистичка целина имала 75.108 жители.

Следува табела на народносната структура на населението:

## Самоуправа и политика

### Избирачко место

На парламентарните избори во 2024 година, гласале вкупно 8.144 жители, каде 49% од гласовите освоила Коалицијата “Твоја Македонија“ ВМРО-ДПМНЕ, 19% Коалицијата за европска иднина - СДСМ и 15% партијата Левица.

## Културни знаменитости
* Парк „Јане Сандански“
**Црква „Св. Никола“ - се наоѓа на плоштадот „Јане Сандански“. Изградена е во 2011 година, а целосно осветена на 25 мај 2013 година;
** Споменик на Јане Сандански 
* Парк на езерата
* Капитол мол

## Култура и спорт
Во населбата, односно на северниот раб на населбата, се наоѓа Спортскиот центар Јане Сандански, чии што домашните натпревари ги игра КК МЗТ Аеродром.

## Галерија

Skopje FF (36).JPG|Паркот „Јане Сандански“
Spomenikot na Jane Sandanski vo Aerodrom.jpg|Споменикот на Јане Сандански
Св. Никола - Јане Сандански (4).JPG|Црквата „Св. Никола“
Св. Никола - Јане Сандански (6).JPG|Црквата „Св. Никола“
Park na Ezerata 04.JPG|Паркот на езерата
Спортски центар „Јане Сандански“.jpg|Спортскиот центар Јане Сандански
Податотека:Аеродром-бул ЈС.jpg|мини|Булеварот „Јане Сандански“ во населбата Аеродром
Податотека:Аеродром8.jpg|мини|Мотив од населбата Јане Сандански
Податотека:Аеродром9.jpg|мини|Мотив од населбата Јане Сандански
Податотека:Аеродром-Бисер (2).jpg|мини|Поглед на трговскиот центар „Бисер“ 
Податотека:Аеродром-Бисер.jpg|мини|Поглед на трговскиот центар „Бисер“
Податотека:Аеродром-Капитол.jpg|мини|Трговскиот центар „Капитол“ 


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Населби и маала во Скопје
Категорија:Појавено во 1980-тите
Неферин (амт)

мини|Поглед кон црквата во Неферин

**Неферин** () — општинска заедница во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Неферин.

Општинската заедница Неферин се состои од следниве општини:

# Безериц
# Бланкенхоф
# Брун
# Недемин
# Нојенкирхен
# Неферин
# Шпонхолц
# Штавен
# Троленхаген
# Вогерзин
# Вулкенцин
# Цирцов

Категорија:Општински заедници во Мекленбург-Западна Померанија
Цирцов (Неферин)

**Цирцов** () — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.

## Наводи

Категорија:Мекленбуршка Езерска Област (округ)
Брун

**Брун** може да се однесува на следниве места:

* Брун (Горен Пфалц) — град во Баварија, Германија
* Брун (Мекленбург) — општина во Мекленбург-Западна Померанија, Германија
* Брун ам Гебирге — град во Долна Австрија, Австрија
* Бад Фишау-Брун — општина во Долна Австрија, Австрија
Одре

**Одре** ( или *Όδρυα*, *Одрија*) — мала планина во западниот дел на Егејска Македонија, денес во Грција. Има издолжен облик со насока исток-запад и по неа минута границата меѓу општините Рупишта (Костурски округ) од север и Горуша (Кожански округ) од југ. На запад е планината Горуша (Војо), поради што Одре често се смета за нејзин огранок. Областа во која се наоѓа Одре се нарекува Костенарија. Највисоки врвови се Големо Одре (*Μεγάλα Όντρια*) со 1.589&nbsp;м и Мало Одре (*Μικρή Όντρια*) со 1.530&nbsp;м.

## Поврзано
* Костенарија
* Горуша

## Наводи

Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Планини во Грција
Категорија:Рупишта
Категорија:Горуша
Категорија:Пинд
Список на места во Мекленбург-Западна Померанија

Ова е список на географски објекти во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија.

## Реки

* Пене
* Варнов
* Толензе

## Езера

* Мириц
* Шверинско Езеро

## Острови

* Хидензе
* Пел
* Риген
* Уманц
* Узедом

## Разно

* Дарс
* Мекленбург
* Национален парк Мириц
* Западна Померанија
* Национален парк Западнопомерански лагуни

Категорија:Мекленбург-Западна Померанија
Жаклина Глигориевска - Кочоска

**Жаклина Глигориевска - Кочоска** — македонска сликарка.

## Животопис

Жаклина Глигориевска - Кочоска дипломирала на Факултетот за ликовни уметности во Скопје, во класата на Рубенс Корубин.

## Творештво
Жаклина Глигориевска - Кочоска учествувала на околу 80 групни изложби во Македонија и во странство, а имала и неколку самостојни изложби. На 3 јуни 2014 година,во галеријата "МЦ" во Њујорк, била отворена нејзината шеста самостојна изложба, насловена како: "*Долго врне во волшебниот свет*". На изложбата, организирана од Националната галерија на Македонија со поддршка на министерството за култура, биле претставени 27 дела од нејзиното поново творештво.

Жаклина Глигориевска - Кочоска е добитник на наградата „Вангел Коџоман“.

За делото *Inevitable restart* ја добила наградата за најдобар цртеж која Друштвото на ликовни уметници на Македонија ја доделува во рамките на традиционалната изложба „*Експериментален цртеж*“ отворена во Домот на културата „Кочо Рацин“ во Скопје.

## Наводи

Категорија:Македонски сликари
Категорија:Сликарство
Категорија:Македонско сликарство
Арпад Штербик

**Арпад Штербик** (20 ноември 1980 година) е српски ракометен голман со шпански пасош. Висок е 200 см и тежок 120 кг. Со екипите за кои настапувал, Штербик освоил вкупно 55 медали и добил 8 поединечни награди.

## Клупска кариера
мини|Штербик во дресот на „Сиудад Реал“, 2010&nbsp;г.
Во 2005 година, Штербик бил прогласен за најдобар голман во Унгарија, а ИХФ го прогласила за најдобар светски ракометар. Потоа, Штербик играл во шпанската АСОБАЛ лига, каде настапувал за тимовите на Сиудад Реал, РК Атлетико Мадрид и РК Барцелона. Притоа, од 2006 до 2010 година, петпати по ред бил прогласуван за најдобар голман во лигата, а во 2006 година бил прогласен за најкорисен играч (МВП) на лигата.
Во јуни 2014 година, Штербик потпишал четиригодишен договор за РК Вардар од Скопје.
мини|лево|Штербик како голман на „Барселона“, 2012&nbsp;г.

## Репрезентативна кариера
Во својата кариера, Штербик играл за две репрезентации: СР Југославија и Шпанија и со двете освоил медали на светските првенства.
На европското младинско првенство во 1998 година, Штербик освоил сребрен медал, а идната година, освоил златен медал на Универзијадата.
На светското првенство во 2005 година, Штербик бил прогласен за најдобар голман. На светските првенства во 1999, 2001 и 2011 година, Штербик освоил бронзени медали, а на светското првенство во 2013 година, со репрезентацијата на Шпанија, конечно го освоил златниот медал.

## Наводи

Категорија:Српски ракометари
Категорија:Шпански ракометари
Категорија:Југословенски ракометари
Категорија:Ракометари на РК Вардар
Категорија:Југословенски спортисти
Категорија:Родени во 1979 година
Софија Ковачевска

**Софија Ковачевска** (моминско **Тамбовска**;  во , Костурско — ) — борец во Грчката граѓанска војна и членка на групата Костурчанки.

## Животопис
Ковачевска е родена во костурското село Косинец како Софија Тамбовска. Нејзиниот татко и двајцата браќа биле учесници во НОБ и Грчката граѓанска војна. Таа како членка на ДАГ се приклучува во 1947 година. Со припадниците на ДАГ заминала во Ташкент, СССР, каде го запознава својот иден сопруг, првоборецот Лазо Ковачевски (родум од Смрдеш, Костурско). Потоа заминале да живеат во Полска. Во 1964 година заедно со своите 2 ќерки, тие се вратиле во Македонија, но овој пат со Скопје. Во групата Костурчанки членувала од 1979 година.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Косинец
Категорија:Членови на ДАГ
Категорија:Членови на Костурчанки
Категорија:Македонци во Грчката граѓанска војна
Крикови и шепотења (филм)

**„Крикови и шепотења“** (шведски: *Viskningar och rop*) е шведски филм од 1972 година, дело на режисерот Ингмар Бергман. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Лив Улман, Хариет Андерсон, Ингрид Тулин, Кари Силван, Ерланд Јозефсон, Хенинг Морицен, Георг Арлин и Андерс Ек. Директор на фотографијата е Свен Никвист, кој за својата камера ја добил наградата „Оскар“, а, исто така, филмот бил номиниран и за „Оскар“ во следниве категории: најдобра костимографија, најдобра режија, најдобро оригинално сценарио и најдобар странски филм.

## Содржина
Филмот претставува психолошка драма за тешко болната Агнес (ја игра Андерсон), чии две сестри Карин (ја игра Тулин) и Марија (ја игра Улман) ја посетуваат на смртната постела. Сестрите се растргнати помеѓу стравот и надежта дека нивната болна сестра ќе умре. Додека ја чекаат нејзината смрт, полека се откриваат нивните односи, исполнети со меѓусебна нетрпеливост и омраза. Единствено, слугинката Ана (ја игра Силван) е таа која цело време сочувствува со Агнес. На крајот на филмот, по смртта на Агнес, двете сестри се разделуваат со студен тон, при што ја покажуваат својата себичност и нечовечност во односот со Ана, на која воопшто не сакаат да ѝ помогнат, иако таа цели 12 години се грижела за болната Агнес. За спомен на умрената, Ана го зема нејзиниот дневник.

## Наводи

Категорија: Филмови на шведски јазик
Категорија: Шведски филмови
Категорија: Филмови од 1972 година
Категорија: Филмови на Ингмар Бергман
Категорија: Филмови со Лив Улман
Категорија: Филмови со Хариет Андерсон
Категорија: Филмови со Ингрид Тулин
Категорија: Филмови со Ерланд Јозефсон
Категорија: Филмови со Кари Силван
Категорија: Филмови со Хенинг Морицен
Категорија: Филмови со Георг Арлин
Категорија: Филмови со Андерс Ек
Смолика

**Смолика** (, *Смоликас*, ) — највисоката планина од венецот Пинд, која ја дели Егејска Македонија на исток, од Северен Епир на запад. Со надморска височина од 2.637&nbsp;м, Смолика е втората по висина планина во денешна Грција, по Олимп.

Подрачјето на планината го опфаќа севениот дел од округот Јанина во Епир и западниот дел од округот Гребен во Егејска Македонија. Околни планини се Грамошта (Грамос) на север, Тимфи на југ и Пинд на југ и исток. Во поширока смисла сочинува дел од Пинд, под кој се подразбира целиот планински систем на денешна западна Грција.

На планината Смолика се сместени некои од највисоките населени места во Егејска Македонија и цела денешна Грција, како што се гребенското село Самарина, коничкото село Падеж и јанинското село Фурка. Од Смолика извираат две притоки на Бистрица — Венетик (*Βενέτικος*) и Гребенска Река (*Γρεβενιώτικος*).

Масивот на Смолика има должина од 15-20&nbsp;км во правец исток-запад, а ширина 10&nbsp;км од север кон југ.

thumb|250px|Смолика (во заден план). Поглед од северозапад (патот Пирсојани-Вурбјани).

[thumb|250px|Воденица кај с. [Арматово, општина Коница]]

## Екологија

За време на плеистоценот, северните и источните падини, вкл. и соседните долини биле прекриени со ледници. Конечното топење на ледниците се случило пред околу 11.500 години.

Смолика е прекриена со густ растителен свет, каде се вбројуваат црниот бор, муниката, буката и други широколисни растенија. Под највисоките врвови на планината се сместени и двете Змејски Езера (*Δρακολίμνη*, Драколимни). Помали планински езера има и на други места по планината.

## Планинарски патеки

Смолика има низа врвови чија надморска височина надминува 1.600&nbsp;м. Непосредно на исток од Смолика се врвовите Лемос (2.540&nbsp;м) и Мосија (*Μόσια*, 2.610&nbsp;м). Недалеку од главниот врв на север се сместени Куцуро (*Κούτσουρο*, 2.318&nbsp;м ) и Аркудалона (1.798&nbsp;м). На североисток се наоѓаат врвовите Капетан Цекура (*Καπετάν Τσεκούρα*, 2.253&nbsp;м) и Богдани или Вузи (*Βούζι*, 2.239&nbsp;м). Други врвови на планината се Конското (Αλογότοπος, *Алоготопос*, 2.230&nbsp;м), Палиострунги (*Παλιοστρούγγι*, 2.221&nbsp;м), Мисорахи (*Μισσοράχη*, 2.217&nbsp;м), Атина (2.106&nbsp;м), Мугурија (2.080&nbsp;м), Далијаполи (Νταλιάπολη, 2.077&nbsp;м), Срнечки Камен (*Πέτρα Γκαγκαράντζα*, Петра Ганкараџа, 2.045&nbsp;м), Смилјани (*Σμίλιανη*, 2.014&nbsp;м), Скурџа (*Σκούρτ, *, 1.799&nbsp;м), Аница (*Ανίτσα*, 1.700&nbsp;м), Киркори (*Κίρκορη*, 1.860&nbsp;м), Зекири (*Ζεκίρι*, 1.700&nbsp;м), Тамбури (*Ταμπούρι*, 1.878&nbsp;м), Циганското (*Γύφτισα*, Гифтиса, 1.752&nbsp;м), Пророк Илија - Фурка (*Προφήτης Ηλίας Φούρκας*, Профитис Илијас Фуркас, 1.650&nbsp;м) и Клифтис (*Κλέφτης*, 1.846&nbsp;м).

Популарните патеки одат до врвовите на Смолика од Самарина од исток, од Керасово (Аја Параскеви) од север и од Палиосели и од Падеж од југ.

## Поврзано
* Пинд
* Тимфи

## Наводи

## Надворешни врски

* Галерија со слики од Смолика 

Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Планини во Епир
Категорија:Коница (општина)
Категорија:Гребен (општина)
Категорија:Пинд
Горно Граматиково

**Горно Граматиково** или **Колиби** (, *Ано Граматико*; до 1927 г. *Άνω Γραμματίκοβο*, *Ано Граматиково*; ) — село во Кајларско, Егејска Македонија, денес во општината Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција. Населението брои 11 жители (2011).

## Географија и местоположба
Селото се ноѓа 20 км јужно од гратчето Острово, во пазувите на планината Каракамен, на надморска височина од 1.160&nbsp;м.

## Историја
Во минатото ова била чисто македонска населба, но истото настрадало во Негушкото востание (1812) и било разнебитено. Селото е подигнато многу подоцна од Власи сточари, кои дошле од Епир и местото станало познато како Колиби. Највеќето извори не го попишуваат како посебно место, туку како целината Граматиково, заедно со Долно Граматиково.

Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Граматиково (Горно и Долно) е село во Воденската каза со 280 куќи и вкупно 848 жители Македонци и 415 Македонци-муслимани.

Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“), кон крајот на XIX век населението на Горно Граматиково, заедно со она на Долно Граматиково се состои од 480 Македонци и 300 Турци. Сепак, Боривое Милоевиќ во го посочува Горно Граматиково како посебно село со 100 влашки куќи, претежно печалбарски, и дека во 1888 г. во селото е отворено романско училиште. На етничката карта, К’нчов погрешно го бележи како влашко Долно место Горно граматиково.

Со Букурешкиот договор во 1913 г. селото е припоено кон грчката држава, кога имало 549 жители. Во 1920 г. бројот на населението се намалил на 454 жители, а за 1928 г. нема податоци.

Како планинско село, Горно Граматиково прилично настрадало во Граѓанската војна, кога зимата 1947 г. грчките власти го иселиле населението во Воден. По нормализацијата на состојбите, во него се вратиле само некои жители, па затоа населението бележи пад од 615 жители во 1940 г. на само 293 жители во 1951 г.

## Население
Бројноста на населението во селото има трајно опаднато во децениите по Граѓанската војна, поради нецелосниот повраток на населението по нормализацијата на состојбите. Останатите жители живеат во Воден и Негуш, но продолжуваат да ги користат своите селски имоти. Дел од родените во селото се иселиле во Романија.

## Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Островско Езеро со седиште во Острово, која припаѓа на поголемата општина Воден, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Граматиково, во кое спаѓа и селото Долно Граматиково.

## Стопанство
Главна дејност на селаните се шумарството и одгледувањето компири. Застапено е и сточарството, но во многу помала мера од порано.

## Личности
* Атанасие Наста (1912-1996) — романски адвокат, филолог, писател на влашки јазик и поет
* Гогу Пију (1918-1948) — романски политичар
* Думитру Париза (1908-1996) — романски поет
* Коста Баку (1883-?) — свештеник во црквата „Свети Димитриј“ во Граматиково, срушена за време на Втората светска војна; по војната му било забрането да служи на романски и станува грчки свештеник
* Хали Жога — војвода на чета на романската пропаганда

## Наводи

Категорија:Воден
Воден (општина)

**Воден** (, *Димос Едесас*) — општина во централниот дел на Егејска Македонија, денес во Грција. Административен центар е истоимениот град Воден.

## Населени места
Општината Воден е создадена на 1 јануари 2011 г., со спојување на две општини: Воден и Островско Езеро, согласно законот „Каликратис“.

### Општинска единица Воден
мини|десно|Поранешната општина Воден на картата на некогашниот округ Постол. 
Општинската единица Воден и ги опфаќа следниве општински единици и населени места:

:* Општински оддел Воден  
::* град Воден (Έδεσσα, Едеса) 
::* село Котугери (Καισαριανά, Кесаријана) 
::* село Пачарешко (Προάστιο, Проастио)
::* село Црковјани (или Црковени; Εκκλησιοχώρι, Еклисиохори)

:* Општински оддел Владово
::* село Владово (Άγρας, Аграс)

:* Општински оддел Гугово
::* село Гугово (Βρυτά, Врита)

:* Општински оддел Јаворјани
::* село Јаворјани (или Јаворени; Πλατάνη, Платани)

:* Општински оддел Луковец
::* село Ново Луковец (Σωτήρα, Сотира)
::* село Луковец (Παλαιά Σωτήρα, Палеја Сотира)
::* село Волкојанево (или В’лкојаново; Λύκοι, Лики)  
::* село Почеп (Μαργαρίτα, Маргарита)  
::* село Самар (Σαμάρι, Самари)

:* Општински оддел Месимер
::* село Месимер (Μεσημέρι, Месимери)

:* Општински оддел Нисија
::* село Нисија (Νησί, Ниси)

:* Општински оддел Оризари
::* село Оризари (Ριζάρι, Ризари)

:* Општински оддел Под  
::* село Под (Φλαμουριά, Фламурија)  
::* село Ошљани (Αγία Φωτεινή, Агија Фотини)

:* Општински оддел Теово  
::* село Теово (Καρυδιά, Каридија)  
::* село Кронцелево (Κερασέαι, Керасее)

На територијата на општинскиот оддел се наоѓа и запустеното село Патичино (Патима).

### Општинска единица Островско Езеро
мини|десно|Поранешната општина Островско Езеро на картата на некогашниот округ Постол. 
Општинската единица Островско Езеро со седиште во Острово (Арниса) ги опфаќа следниве општински единици и населени места:

:* Општински оддел Острово
::* град Острово (Άρνισσα, Арниса)
::* село Друшка (Δροσιά, Дросија)  
::* село Кадрево (Άγιος Δημήτριος, Агиос Димитриос)  
::* село Ново Русилово (Νέα Ξανθόγεια, Неја Ксантогија)  
::* село Русилово (или Росилово, Ξανθόγεια, Ксантогија)  
:* Општински оддел Граматиково
::* село Долно Граматиково (Κάτω Γραμματικό, Като Граматико) 
::* село Горно Граматиково (Άνω Γραμματικό, Ано Граматико)
:* Општински оддел Кочана
::* село Кочана (Περαία, Переја) 
:* Општински оддел Ослој
::* село Ослово (или Ослој, Παναγίτσα, Панагица)
::* село Жерви (Жерве, Ζέρβη, Зерви) 
:* Општински оддел Чеган
::* село Чеган (Άγιος Αθανάσιος, Агиос Атанасиос)  
::* село Нов Чеган (Νέος Άγιος Αθανάσιος, Неос Агиос Атанасиос)

На територијата на општинската единица се наоѓале и историските села Бегна (Агиос Спиридонас), Патичино (Патима) и Лагот (Лонгос).

## Поврзано
* Вода (река)
* Список на села во Воден

## Наводи

## Надворешни врски
* Општински портал на Воден
Пачарешко

**Пачарешко** или **Пачарешќој** (, *Проастио*; до 1926 г. *Πατσαρέσκιοϊ*, *Пацаресќој*) — село во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција. Населението брои 43 жители (2011) и сè до 1924 г. било исклучиво македонско.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа околу 3 км јужно од градот Воден, во североисточните падини на планината Каракамен. Оддалечено е околу 500 м од главниот пат и се наоѓа на надморска височина од 140 м.

## Историја
Со Букурешкиот договор во 1913 г. Пачарешко е припоено кон грчката држава. Во 1924 г. се доведели Грци-бегалци Во 1926 година селото е прекръстено на Проастио. Во 1928 г. Пачарешко имало веќе претставувало мешано мештанско-доселеничко со 13 доселенички семејства со вкупно 56 члена.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Воден со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Воден, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Воден, каде покрај Пачарешко, спаѓаат градот Воден и селата Котугери и Црковјани.

## Стопанство
Главно занимање на населението се земјоделството, овоштарството и сточарството.

## Наводи

Категорија:Воден
Бекташи

[мини|десно|[Арабати баба-теќе е бекташко теќе во Тетово]]
**Бекташите** се исламски суфиски ред. Редот бил основан во XIII век од страна на Хаџи Бекташ Вели. Бекташите биле сметани за заштитници на јаничарите. Тие ги признаваат дванаесетте имами, а главна личност за нив е Али, кого го поврзуваат со Алах и Мухамед. Во нивните обреди има некои елементи слични со христијанските обреди, кои ги примиле во Анадолија и при нивното ширење на Балканот. Султанот Махмуд II го укинал бекташкиот ред во 1826 година. Потоа, тие бавно се здобиле со слобода во ерата на танзиматот. За време на републиката, Кемал Ататурк ги забранил сите суфиски редови. Бекташките водачи се преселиле во Албанија, и воспоставиле свое седиште во Тирана. Во Македонија, бекташите имаат свои теќиња во Тетово, Кичево и други места.

## Историја

### Основање и рани почетоци
Бекташизмот е основан од Хаџи Бекташ Вели (1209–1271 или околу 1248–1337), персиски суфиски мистик роден во Нишапур (денешен Иран). Според легендата, тој бил потомок на седмиот шиитски имам, Муса ал-Казим. Околу 1240-те години, по монголската инвазија на Персија, Бекташ се селил во Анадолија (Мала Азија), каде основал логорија (текке) во Ходжаеврени (денешен Невшехир, Турција). Неговото учење се базира на Ахмад Јасави (туркестански мистик од 12 век) и вклучува принципи на единство на постоењето (*вахдат ал-вужуд*), почитување на Али ибн Ебу-Талиб и Дванаесетте имами, но и толерантност кон не-муслиманите. Во 15 век, Балим Султан (?-1516/1519), познат како "Вториот старец" (*пир-и тани*), го систематизирал учењето и ритуалите, воведувајќи двата тока: челебии (духовни) и бабаи (воени).

Категорија:Ислам
Категорија:Суфизам
Саша Ковачевиќ

**Александар Саша Ковачевиќ** (срп. Саша Ковачевић), роден на 27 јули 1985 во Белград, Југославија е српски пејач.

мини|Ковачевиќ на отворање на Zenica Summer Fest

## Личен живот
Саша Ковачевиќ е роден на 27 јули 1985 година во Земун, Белград. Средно училиште заврши на белградската Академија на уметности. Негов прв јавен настап беше на *Сунчане Скале 2004* со песната *Пакао и рај*. Во 2009 ја добива првата награда за дуетот со Емина Јаховиќ со песната *Још ти се надам*.

## Дискографија
### Албуми
**„Jedina si vredela“* (2006)
# Korak do dna
# Kada nisu tu
# Jedina si vredela
# Jasno k'o dan
# Ruka za spas
# Lagala me il' ne lagala
# Pakao i raj
# Ostavi me
# Ne umem sa njom

**„Ornament“* (2010)
# Ludak
# Kome da verujem
# Ponosna na nas
# Mila
# Tišina
# Moje poslednje
# Kako sada sam
# Ornament
# Još ti se nadam (feat. Emina Jahović)
# Lažu te
# Bolji čovek

### Синглови
*Idemo do mene  (2011) (feat. Nikolina Pišek)
*Bežimo iz grada (2011)
*Kako posle nas  (2011)
*Lapsus (2012)
*Piši propalo (2013)
*Slučajno (2013)
*Nothing but the faith (2013)
*Mogli smo sve (2014)
*Branim (2014)
*Noč do podne (2014)
*Gde smo moja ljubavi (2015)
*Rano je (2015) 
* Rođendan (2015)
* Živim da te volim (2016)
* Zamalo tvoj (2016)
* Temperatura (2016)
* Temperatura (2017) Spanish Version
* Kažeš ne (2017)
* Dices no (2017) Spanish Version
* Bez tebe me nema (2018)
* Jedra (2018)
* Pismo moja (2018) Cover of Oliver Dragojević
* Prevarena (2019)
* Moja Malena (2020)
* Afera (2020)
* Mala (2020)
* Ona (2020)
* Lazu te ljubavi (2022)
* Radi me lagano (2022)
* Greska (2023)
* Srecna u novoj ljubavi (2023)
* Nocna ikona (2024)

## Надворешни врски
*
*
*

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1985 година
Категорија:Српски поп пејачи
Клаудио Вагеџи

**Клаудио Вагеџи** (роден во Лучињано, 4 октомври 1956) — италијански спортски агент и поранешен фудбалер, напаѓач.

## Кариера
Тој има 34 настапи и 2 постигнати гола во Серија А со екипите на Удинезе и Наполи.

По завршувањето на кариерата, тој станал спортски агент; меѓу неговите клиенти биле Серхио Алмирон, Квадво Асамоа, Мехди Бенатија, Маурисио Исла и Луис Муриел.

## Клиенти

Ова се фудбалерите кој се клиенти на Вагеџи во моментов.

* Квадво Асамоа  -  Јувентус до 2018 година
* Серхио Алмирон  -  Катанија до 2015 година
* Хаиме Ромеро  -  Удинезе до 2015 година

## Надворешни врски
*Клаудио Вагеџи на transfermarkt

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Италијански фудбалери
Категорија:Фудбалери во Серија А
Категорија:Фудбалери на ФК Варезе
Категорија:Фудбалери на ФК Удинезе
Категорија:Фудбалери на ФК Виченца
Категорија:Фудбалери на ФК Лацио
Категорија:Фудбалери на ФК Наполи
Категорија:Фудбалери на ФК Пескара
Категорија:Фудбалери на ФК Торино
Категорија:Фудбалски агенти
Кавала (округ)

**Кавала** () — еден од двата најисточни окрузи во Егејска Македонија, денес во Грција. Претставува дел од областа Источна Македонија и Тракија. Административен центар е градот Кавала.

## Географија
На запад се наоѓа планината Кушница (*Пангео*, 1.957&nbsp;м). Околни окрузи се Сер на запад, Драма на север и Скеча на исток. Долж источната граница тече реката Места, одделувајќи ја Македонија од Тракија. Обработливото земјиште е распределено по северното и источното крајбрежје.

Климата на округот е претежно средоземна.

## Административна поделба

Округот Кавала се дели на 3 општини:

*Кавала (1)
*Места (*Нестос*) (2)
*Кушница (*Пангео*) (3)

Островот Тасос е општина сместена во свој округ, одземен од округот Кавала согласно законските измени „Каликратис“ во 2011 г., со кој се преуредени и општините, спојуваќи поголем број општини во горенаведените три.

## Демографија
Бидејќи нема официјален попис за тоа колку Македонци живеат во овој округ, кога ќе споредиме некои историски податоци и денешни статистики, се доаѓа до одредена проценка. Така, во овој округ Македонците живеат во околу 3 населени места и сочинуваат околу 3% од вкупното население, па според последниот попис тоа се приближно 3.000 Македонци.

## Поврзано
* Список на населени места во округот Кавала

## Наводи

## Надворешни врски

* Портал на округот Кавала 


Категорија:Окрузи во Егејска Македонија
Категорија:Окрузи во Грција
Список на острови во Грција

[мини|235x235пискел|Грчки острови во [Егејско Море|Егејското Море]]

Грција поседува огромен број на острови, проценувајќи се на 1200 до 6000 острови. Бројот на населени острови варира од 166 до 227. Најголем грчки остров е Крит кој се наоѓа на самиот југ на Егејско Море, додека пак вториот по големина остров е Евбеја кој е одделен од копното со Еврипскиот Проток широк 96 километри и се наоѓа во регионот на Централна Грција. После третиот и четвртиот остров, Лезбос и Родос сите други острови се две третини од големината на самиот Родос. Сите грчки острови се групираат во следните групи: Арго-Саронски острови, Киклади, Северноегејски Острови, Споради, Јонски Острови и Додеканези.

## Острови по големина

## [[Арго-Саронски острови]]
*Егина
*Хидра
*Парос
*Спецес
*Ангистри
*Саламина
*Докос
*Санторини
*Миконос
*Икарија
*Самос
*Патмос
*Кос

## [[Споради]]
*Скијатос
*Скопелос
*Скирос
*Алонизос

## [[Јонски Острови]]
*Крф
*Итака
*Кефалонија
*Китира
*Лефкада
*Пакси
*Закинтос

## [[Додеканези]]
*Агатониси
*Алимија
*Арки
*Арматија
*Астипалеја
*Фармакониси
*Гијали
*Халки
*Калолимнос
*Калимнос
*Карпатос
*Касос
*Кинарос
*Кос
*Липси
*Лерос
*Левита
*Нимос
*Нисирос
*Патмос
*Псеримос
*Родос
*Сарија
*Сими
*Сирна
*Телендос
*Тилос
*Зафорас

## [[Северноегејски Острови]]
*Агиос ЕФстратиос
*Хиос
*Икарија
*Фурни Корсеон
*Лезбос
*Лемнос
*Самос
*Самотракија
*Тасос

## [[Киклади]]
*Аморгос
*Анафи
*Андрос
*Антипарос
*Делос
*Дануса
*Фолегандрос
*Гијарос
*Иос
*Ираклија
*Кеа
*Керос
*Кимолос
*Куфонисија
*Китнос
*Макронисос
*Милос
*Миконос
*Наксос
*Парос
*Полиајгос
*Санторини
*Скинуса
*Серифос
*Сифнос
*Сикинос
*Сирос
*Тирасија
*Тинос

## Поврзано
* Егејски Острови
*Егејско Море
*Средоземно Море
*Јонско Море


Категорија:Географија на Грција
Острови
Запорожје

thumb|Запорожје
**Запорожје** () е град на реката Днепар во јужниот дел на Украина. Тој е административен центар на Запорошка област. Е еден од најголемите административни, индустриски и културни центри на југот на Украина. Четврта по големина индустриски центар на Украина развиена машини, металургија, хемиска и изградба индустрии. Населението — 766.000 (2014).

## Надворешни врски

* Официјална страна на Град Запорожје 


Категорија:Населени места основани во 1770 година
Киклади

мини|280 п|десно|Статуа од времето на Кикладската цивилизација
**Киклади** (грчки: Κυκλάδες) се острови во јужниот дел на Егејско Море, југоисточно од копнениот дел на Грција, но во близина на поголемиот остров Евбеја и полуостровот Атика. Кикладите во целост се во состав на грчката држава и до 2011 година беа во округот на периферијата Јужен Егеј. Управно седиште на префектурата и центар на островите е градот Ермополи на островот Сирос. Кикладите ги сочинуваат голем број на мали острови, приближно 220, од кои поголемиот број се ненаселени. Зафаќаат површина од 2.572 квадратни километри и население од околу 120.000. Најзначајни острови се:


Категорија:Архипелази во Грција
Категорија:Егејски Острови
Категорија:Региони во Грција
Категорија:Архипелази во Средоземното Море
Северноегејски Острови

**Северноегејските Острови** (понекогаш Североисточни Егејски Острови) се грчки острови сместени во североисточниот дел на Егејско Море. Групата припаѓа и на Грција и на Турција. На југ граничат со архипелагот Додеканези, а на запад со Северните Споради. Најзначајни и најголеми острови се:
*Агиос Евстратиос
*Лезбос
*Лемнос
*Самотракија
*Тасос


Категорија:Архипелази во Грција
Категорија:Архипелази во Турција
Категорија:Егејски Острови
Анкерсхаген

**Анкерсхаген** () — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.

Општината се состои од следниве населени места: Анкерсхаген, Бокзе, Борнхоф, Фридрихсфелде и Румпсхаген.

## Главни знаменитости

* Црква во Анкерсхаген
* Велепоседнички дом Румпсхаген
* Велепоседнички дом Фридрихсфелде
* Музеј Шлиман

## Луѓе

* Јохан Хајнрих Фос — германски поет и преведувач
* Хајнрих Шлиман — германски стопанственик и археолог

## Наводи

Категорија:Мекленбуршка Езерска Област (округ)
Куксзе

**Куксзе** () — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Општината била создадена на 1 јануари 2012 со спојување на поранешните општини Круков, Лапиц и Пухов.

## Наводи

Категорија:Мекленбуршка Езерска Област (округ)
Пухов (Мириц)

**Пухов** () — село и поранешна општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Од 1 јануари 2012 е дел од општината Куксзе.

Категорија:Села во Мекленбург-Западна Померанија
Категорија:Поранешни општини во Мекленбург-Западна Померанија
Категорија:Мекленбуршка Езерска Област (округ)
Пухов

**Пухов** може да се однесува на следниве места:

* Пухов (Словачка) — град во Тренчинскиот регион, Словачка
* Пухов (Мириц) — село и поранешна општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, Германија
Пенцлинер Ланд

мини|Панорамски поглед кон Пенцлинер

**Пенцлинер Ланд** () — општинска заедница во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Германија. Седиштето на општинската заедница е во Пенцлин.

Општинската заедница Пенцлинер Ланд се состои од следниве општини:

# Анкерсхаген
# Куксзе
# Меленхаген
# Пенцлин

Категорија:Општински заедници во Мекленбург-Западна Померанија
Пенцлин

**Пенцлин** () — град во округот Мекленбуршка Езерска Област, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа 13 километри југозападно од Нојбранденбург и 27 километри источно до Варен. Градот претставува административно седиште на општинската заедница Пенцлинер Ланд.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Мекленбуршка Езерска Област (округ)
Категорија:Градови во Мекленбург
Круков

**Круков** може да се однесува на следниве места во Германија:

* Круков (Лауенбург) — општина во округот ВојводствоЛауенбург, Шлезвиг-Холштајн
* Круков (Западна Померанија) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, Мекленбург-Западна Померанија
* Круков (Куксзе) — село и поранешна општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, Мекленбург-Западна Померанија
Људмила Улицка

**Људмила Улицкаја** (; 1943, Москва) — руска писателка.
мини|десно|Људмила Улицка (2008)

## Животопис
Улицкаја е родена во Москва, каде дипломирала биологија на МГУ, во 1968 година. Одредено време работела во генетска лабораторија за генетски истражувања, но потоа останала без работа, кога полицијата во нејзиниот дом пронашла машина за пишување на која таа препишувала некој забранет роман.

## Творештво
мини|десно|Улицка на 6. Меѓународен фестивал на книгата во Москва, 2011&nbsp;г.
На почетокот од својата книжевна кариера, Улицкаја пишувала драми и сценарија за театар, радио и телевизија. Многу доцна, дури во 1990-тите, започнала да пишува раскази и тогаш започнала нејзината блескава кариера. Првиот упех во Русија го постигнала со кусиот роман *[[Соњечка]]* од 1993 година. Потоа, Улицка се стекнала со популарност и на Запад, при што за романот *Медеја и нејзините деца* ја добила престижната француска награда „Медиси“. Потоа, таа ги добила и наградите „Москва-Пен“, „Џузепе Ачерби“, руската Годишна награда за роман, Националната руска книжевна награда и наградата „Симон де Бовоар“. За романот *Случајот Кукоцки*, во 2001 година, Улицкаја ја добила престижната руска награда „Смирноф-Букер“. Нејзиниот роман Соњечка е објавен на македонски јазик во 2007 година, во издание на „Темплум“, а во превод на Ѓорѓи Крстевски.

Нејзини поважни дела се:
* *Соњечка* (роман, 1993)
* *Сиромашните роднини* (раскази, 1994)
* *Големото испраќање* (новела, 1998)
* *Случајот Кукоцки* (роман, 2001)
* *[[Цирих]]* (2002)
* *Бедни, злобни, сакани* (2002)
* *[[Медеја]] и нејзините деца*
* *Искрено, вашиот Шурик* (роман, 2004)
* *Луѓето на нашиот цар*
* *Провидни раскази*
* *Даниел Штајн, преведувачот*
мини|лево|Улицка, 26.6.2012&nbsp;г.

Улицкаја се смета за најзначајна современа руска писателка. Според критичарите, таа е извонреден истражувач на човечките судбини, но и суптилен хроничар на историјата на Русија во XX век. Нејзината проза претставува спој меѓу класичната руска литература и современите текови, како и обновување на реализмот во поновата руска книжевност. Улицка е длабок психолог и префинет стилист и во своите раскази успева да ги прикаже најсуптилните нијанси на човечките карактери и односи. Нејзините текстови се научно-прецизни, но истовремено и иронични. Во своите дела, Улицка не поштедува никого - ни Бог, ни љубовта, ни луѓето. На моменти остра како Татјана Толстој и силна како Људмила Петрушевска, Улицкаја ја гради својата проза како звучна катедрала, во која преовладуваат болката и тагата, а понекогаш и малите, секојдневни изблици на човечка среќа. Поради овие квалитети, нејзините раскази често се споредуваат со оние на Чехов.

## Наводи

Категорија:Руски писатели
Категорија:Луѓе од Москва
Категорија:Родени во 1943 година
Категорија:Апсолвенти на Московскиот државен универзитет
Категорија:Руски Евреи
Категорија:Живи луѓе
Додеканези

**Додеканези** или **Додекани** (грчки: Δωδεκάνησα) е островска група во југоисточниот краен дел на Егејско Море, прилично оддалечени од копнениот дел на Грција во близина на егејскиот брег на Турција. Групата се состои од околу 160 острови, од кои 12 поголеми и позначајни. Најголем и најважен град е Родос кој се наоѓа на истоимениот остров Родос. Зафаќаат површина од 2.714&nbsp;км2 и население од над 200.000. Најголемите острови се:


Категорија:Архипелази во Грција
Категорија:Архипелази во Средоземното Море
Врбени

**Врбени** може да се однесува на:

* Врбени или Долно Врбени — село во Леринско, Егејска Македонија;
* Горно Врбени или Екши Су — село во Леринско, Егејска Македонија.
* Врбени (Воденско) — село во Воденско, Егејска Македонија;;

## Поврзано
* Врбјани
* Врбен
Споради

**Споради**, познати и како **Северни Споради** (грчки: Σποράδες) е островска група во западниот дел на Егејско Море, долж источниот брег на грчкото копно во близина на големиот остров Евбеја и брегот на Тесалија. Зафаќаат површина од 275&nbsp;км2 и население од околу 15.000. 
Спорадите ги сочинуваат 24 острови, од кои 4 се поголеми и населени:
* Скијатос
* Скопелос
* Алонизос
* Скирос


Категорија:Окрузи во Грција
Категорија:Острови во Грција
Категорија:Региони во Грција
Врбени (Воденско)

**Врбени** (, *Неа Зои*; буквално: „нов живот“) — село во Воденско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Вртикоп, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа североисточно од градот Воден, на самиот главен пат од градот Вртикоп за С’ботско и Меглен, на надморска височина од 130 метри. Селскиот атар зафаќа површина од 18 квадратни километри.

Сместено е во областа Сланица, на околу 12 километри од општинското средиште Вртикоп.

## Историја

Во минатото селото било мала чифлигарска населба, во која живееле неколку македонски семејства. Но, тие кон крајот на  век поради разбојништва побегнале во селото Цакони. Подоцна, на нивно место се населиле Роми. Потоа, населбата се распаднала, така што повеќе не е таква.

Потоа, населбата била обновена по 1924 година како сосема нова населба во која биле сместени повеќе бегалски семејства од Понд и Кавказ и било преименувано во *Неа Зои*. Муслиманското население на Врбени било иселено во Турција во 1924 година во согласност со Лозанскиот договор и на негово место биле населени грчки бегалци. Во 1928 година, селото претставувало чиста бегалска населба со 71 бегалско семејства и 272 жители.

Селото прилично настрадало за време на Граѓанската војна, во која неговото население било евакуирано.

## Стопанство

Селото е мошне пасивно, бидејќи е полупланинско. Главен земјоделски производ е тутунот, а во помал обем се произведува пченица и други земјоделски култури. Населението се занимава и со сточарство.

## Население

Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Врбени* (Varbéni) е село во Воденската каза на Отоманското Царство со 56 куќи со вкупно 233 жители.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 21 жител Роми.

На пописот во 1912 година, селото било забележано со ромски јазик и муслиманска религија.

Со бегалците како нова населба, селото на пописот во 1928 година било забележано со 266, а во 1940 година со 344 жители, сите доселеници. Поради последици од Граѓанската војна, во пописот од 1951 година било забележано со 269 жители, во 1961 година со 281, во 1971 година со 228, во 1981 година со 246, а во 1991 година со 189 жители.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 1.409 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 1.396 жители.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Вртикоп со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Вртикоп, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Арсен, во кој е единствено село.

## Наводи

### Белешки
* 

Категорија:Вртикоп