open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Бруна Форлати Тамаро

мини| Бруна Форлати Тамаро
**Бруна Форлати Тамаро** (1894–1990) била италијански археолог, класичен научник и музејски кустос. Во раните 1960-ти, заедно со нејзиниот сопруг Фердинандо Форлати, таа учествувала во ископувањата во Цезареја во Израел. Како член на неколку престижни организации, таа иницирала напори насочени кон заштита на археолошкото наследство на Италија. Покрај публикациите за зачувување, таа опширно испитувала и пишувала на археолошки натписи во Пула и јужна Истра во Хрватска. Форлати Тамаро надгледувала бројни национални проекти за реставрација во Венето и околните региони.  

## Биографија
Родена на 31 март 1897 година во Грумело дел Монте, Бруна Тамаро била ќерка на татко кој потекнувал од Пиран во Словенија и мајка од семејството Домпиери во Трст. Како резултат на тоа, таа секогаш се чувствувала тесно поврзана со Истра. Студирала на универзитетите во Болоња и Падова каде дипломирала класика во 1915 година со дисертација за Лукрециј. По завршувањето на Првата светска војна, таа ги продолжила студиите во Рим и Атина, фокусирајќи се на археологијата. 

Од 1921 година, таа била археолошки инспектор во Венеција Џулија, која го опфаќала полуостровот Истра. Таа презела конзерваторски работи во Пула на храмот на Август и на античките градски ѕидини.  Во 1929 година, таа се омажила за Фердинандо Форлати, кој бил одговорен за спомениците во регионот на Трст. Заедно имале син. Кога нејзиниот сопруг станал надзорник за антиквитети во Венеција во 1936 година, Форлати Тамаро била назначена за директор на Венецискиот археолошки музеј. Од 1952 до 1961 година, таа била надзорник на спомениците во регионот на поголемата провинција Падова. Во 1961 година, таа учествувала во ископувањата во Цезареја, кои вклучувале и откривање на „Плоча од Цезареја“.

Форлати Тамаро учествувала во најзначајните тела за културно наследство во Италија и била член на неколку големи археолошки институти, вклучувајќи го Германскиот археолошки институт, Италијанскиот институт за етрурски студии и Италијанскиот институт за праисторија.  Таа била номинирана за Командант на Орден за заслуги на Италијанската Република (1986 година) и добила неколку награди, вклучително и златен медал од градот Аквилеја, каде што организирала извонредна работа на ископување.

Бруна Форлати Тамаро починала во Венеција на 13 февруари 1987 година.

## Наводи

Категорија:Починати во 1987 година
Категорија:Родени во 1890-тите
Категорија:Жени археолози

Категорија:Жени директорки на музеи
Рамништа

**Рамништа** или **Рамница** (дијалектно: **Рамнишча**, ) — поранешно село во Негушко, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Негуш на Солунскиот Округ, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало североисточно од градот Негуш, меѓу селата Јанаково на запад, Гимново на југ и Цармариново на север.

## Историја
Селото е уништено при задушувањето на Негушкото востание во 1822 г., но подоцна било обнобено. Според Боривое Милоевиќ („Јужна Македонија“) пред Балканските војни *Рамнишча* имало 10 куќи на Македонци христијани. Подоцна Рамништа се распаднало и неговото население се преселило во Цармариново.

## Наводи

Категорија:Историски села во Негуш
Европско првенство во фудбал 2024 - група Д

**Европско првенство во фудбал 2024 - група Д** била една од шестте групи на Европското првенство 2024 и во неа се натпреварувале репрезентациите на Полска, Холандија, Австрија и Франција.

Натпреварите се одиграле од 16 до 25 јуни 2024 година.

Од оваа група понатаму минале Австрија, Франција и Холандија, последната како една од четирите најдобри третопласирани репрезентации.

## Репрезентации

## Табела

## Натпревари
### Полска - Холандија


### Австрија - Франција


### Полска - Австрија


### Холандија - Франција


### Холандија - Австрија


### Франција - Полска


## Наводи

## Надворешни врски
*

Д
Перишор

**Перишор** () — поранешно село во Негушко, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Негуш на Солунскиот округ, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало северозападно од градот Негуш, меѓу селата Јанаково, Голема Река и манастирот „Св. Јован Претеча Надворешен“.

## Историја
Селото зело активно учество во Негушкото востание во 1822 г. При задушувањето на востанието војската на Лобут-паша го срамнила селото со земја тоа повеќе не било обновено.

При посетата Егејска Македонија за време на Првата светска војна, Боривое Милоевиќ евидентирал една куќа во Негуш чиј предок *Ристо Јачо* бил доселеник од Перишор.

## Наводи

Категорија:Историски села во Негуш
Сон во црвената одаја

[250px|right|thumb|Сцена од романот „Сон во црвената одаја“ од [Цао Сјуеќин, насликана од Сјуe Бао, 1810.]]

**Сон во црвената одаја** (紅樓夢; 红楼梦)  го напишал Цао Сјуеќин (1722-1763). Тоа е роман за Чјинг (династија).

Романот е наменет да биде спомен на жените што ги познавал во младоста: пријатели, роднини и слугинки. На подлабоко ниво, авторот истражува религиозни и филозофски прашања, а стилот на пишување вклучува одгласи на драми и романи на покојниот Минг, како и поезија од претходните периоди.

## Содржина
Романот детално го опишува семејниот клан Џија и неговите две гранки, куќите Ронгуо и Нингуо. Овие семејства се сместени во големи куќи во главниот град. Нивните предци биле војводи. На почетокот на романот, обете куќи им припаѓаат на најпочитуваните семејства во градот. Опишано е нивното богатство и влијание, кое трае сè додека не се случи конфликт со царот. После тоа, нивните куќи се ограбени и конфискувани, а се случуваат и злосторства. Кон крајот на романот, нивната ситуација полека се подобрува. Една од главните теми на романот е љубовен триаголник. Главниот лик Џија Баоју е заљубен во својата роднина Лин Даи, но сепак се жени содруга роднина, Сјуе Баоцаи. Нивната љубовна приказна завршува трагично.

## Поврзано
* Четири класични романи

## Наводи

Категорија:Кинески романи
Категорија:Кинеска книжевност
Милан Оклопџиќ

**Милан Оклопџиќ** (српски: *Милан Оклопџић*; Белград, 1948 — 1 јули 2007, Сан Франциско) — српски писател, познат и по псевдонимот **Мика Оклоп**.

## Животопис
Оклопџиќ е роден во Белград во 1948 година. Во родниот град дипломирал на Факултетот за драмски уметности, а во 1970-тите заминал во САД, каде магистрирал.

## Творештво
Оклопџиќ пишувал драми („In the meantime“, „Marquise of blue dreams“ и „Air storage“), а исто така, тој е автор и на романот „CA. Blues“ (1981).

## Наводи

Категорија:Српски писатели
Категорија:Југословенски писатели
Категорија:Родени во 1948 година
Категорија:Починати во 2007 година
Гордана Димитриеска Кочоска

**Гордана Димитриеска Кочоска** (р. 6 јуни 1983 во Тетово) — македонска политичарка и актуелна министерка за финансии од редовите на ВМРО-ДПМНЕ.

## Животопис

Таа е дипломиран економист и дипломирала на Економскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, со просечна оценка од 9.55. Потоа Димитриеска Кочоска станала магистер по економски науки на истиот факултет.

Димитриеска Кочоска поседува обуки, професионални надградби и меѓународни сертификати од повеќе области, како што е анализа на финансиски извештаи, сметководствена аналитика, менаџирање, контрола и управување, завршила и Академија за контрола, во Менаџмент центар - Белград, а лиценцирана од СА Akademie AG.

Била вработена во приватно претпријатие, како финансиски советник во областа на управување и финансии.

Претходно работела во Стопанска Банка, во Македонски Телеком во секторот на даноци, во Министерство за финансии во Секторот за јавен долг, а воедно во одреден период е и директор за финансии во ЕЛЕМ, во времето кога со ова претпријатие управувал сегашниот водач на ВМРО-ДПМНЕ, Христијан Мицкоски.

Димитриеска Кочоска е мажена и е мајка на две деца.

## Поврзано

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Политичари од Тетово
Категорија:Политичари од ВМРО-ДПМНЕ
Категорија:Министри за финансии на Република Македонија
Марика Макриевска

**Марика Макриевска** (моминско **Фотева**;  во , Костурско — ) — борец во Грчката граѓанска војна и членка на групата Костурчанки.

## Животопис

### Семејство
Таа потекнувала од револуционерното семејство Фотевци. Во НОБ и во Граѓанската војна на Грција учествувало целото нејзино семејство: татко и Лазо, браќата Минчо и Фоти, сестрата Олимпија и таа (од 1943 година), а мајка и Александра осум години лежела во грчките затвори, од кои била пуштена пред смртта. Како командир на вод при 28-та бригада на ЕЛАС, на 4 јули 1944 година загинал брат ѝ Фоти Фотев. Нејзиниот постар брат Минчо бил истакнат револуционер и раководител во СНОФ, НОФ и ДАГ, а зетот од ceстpa Паскал Митревски бил секретар на СНОФ и на НОФ на Егејска Македонија. Марика е сопруга на првоборецот Васко Макриевски со кого имаат четири деца.

## Костурчанки
[лево|мини|Костурчанки (од лево кон десно): [Лина Цалева, Евдокија Балева - Фотева - Вера, Киља Шмагранова, Александра Ковачевска, Марика Макриевска и Василка Чочева.]]
Во групата „Костурчанки" Марика учествувала од нејзиното формирање во 1970 год. На Балканскиот фестивал во Охрид и на првите „Илинденски денови" во Битола (1971) при презентирањето на фрагментите од свадбените обичаи таа ја играла улогата на „невестата".

Била учесничка во сите акции и зафати на групата, а пеела и во хорот „Борец" од неговото формирање. Интересот кон народната песна и игра кај Марика се јавил уште во детството, а го стекнала од своите родители. Фотевци биле познати по таа музичка традиција. Уште од ученичките rодини учествувала во повеќе културни уметнички друштва и хорови.

## Наводи

Категорија:Членови на ДАГ
Категорија:Членови на Костурчанки
Monthly Afternoon

**Monthly Afternoon** () — јапонско месечно списание за сеинен-манги издадено од Kodansha. Секој број обично содржи поглавје од околу триесет серии од различни автори, а вкупниот обем на списанието достигнува 800 страници. *Monthly Afternoon* објавил многу успешни серии, како што се *Oh My Goddess!*, *Genshiken: Gendai Shikaku Bunka Kenkyuukai* (многу популарна меѓу отакуата) и *[[Сечило на бесмртникот]]*. Заедно со списанијата *Morning* и *Evening*, ја составува серијата „1day“ (дневна).

## Најпопуларни манги

* *Yokohama Kaidashi Kikō*
* *Eden: It's an Endless World!*
* *Oh My Goddess!*
* *Taiho Shichauzo*
* *Genshiken*
* *Narutaru*
* *Wings of Vendemiaire*
* *Blame!*
* *The Place Promised in Our Early Days*
* *Voices of a Distant Star*
* *[[Сечило на бесмртникот]]*
* *[[Мушиши]]*
* *Nazo no Kanojo X*
* *Yume Tsukai*
* *Discommunication*
* *[[Сага за Винланд (манга)|Сага за Винланд]]*
* *Mokke*
* *Shion no Ou*
* *Love Roma*
* *Gunsmith Cats*
* *[[Паразит (манга)|Паразит]]*
* *Land of the Lustrous*

## Тираж

* 2004: 144.500
* 2005: 133.800
* 2006: 127.400
* 2007: 119.666
* 2016: 69.310

Во доцните 1990-ти, уредниците на списанието погодиле дека околу една третина од читателите на списанието можат да се наречат отаку.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Манга
Категорија:Списанија
Тома Бакрачев

**Тома Кузманов Бакрачев** (познат и под псевдонимот **Леонид Голштајн**) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
[лево|мини|250x250пкс|[Цариградски револуционерен комитет|Цариградскиот комитет на ВМРО во 1903 г. со Никола Милев, Тома Бакрачев и Пере Тошев]]
Бакрачев е роден во селото Вишени, Костурско на 9 октомври 1877 година, тогаш во Отоманското Царство. Првично се занимавал со трговија. Живеел во Константинопол, каде станал член на месниот реонски комитет на ВМРО. Раководел со Костурско-Леринското друштво во Константинопол (1901), додека им помагал и на Солунските атентатори така што ја организирал доставата на динамитот во Солун. По атентатите бил уапсен и добил смртна пресуда во 1903 г. која подоцна била заменета со доживотен затвор, а на крајот во 1908 г. бил амнестиран за време на Младотурската револуција. Подоцна живеел во Софија, каде што во 1914 година ја отворил првата бродска агенција во земјата.

По окупацијата на Грција за време на Втората светска војна, на почетокот на април 1943 година, по иницијатива на централниот комитет на СМЕО, тој заедно со Спиро Василев, Георги Киселинчев, Димитар Палчев и Никола Трифонов заминале во Егејска Македонија за да ја проверат состојбата на населението. Подоцна за тоа пишувале и барале помош и акција. Починал на 4 ноември 1951 г. во градот Софија, Бугарија.

## Наводи


Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Погребани на Централните софиски гробишта
Категорија:Дејци на Македонските братства
Категорија:Починати во 1951 година
Музеј Матис (Ница)

**Музеј Матис во Ница** — музеј посветен на делото на францускиот сликар Анри Матис. Во овој музеј се наоѓа една од најважните светски збирки на неговите дела, што овозможува да се проследи неговото уметничко патување и неговиот развој од неговите почетоци до неговите последни дела. Сместен во Вилата дез Арен, џеновска вила од XVII век во четвртот Симје, музејот бил отворен во 1963 година.

## Историја
Вилата дез Арен, чии градежни работи започнале во 1670 година, била завршена во 1685 година и во тоа време била наречена дворец Губернатис, именувана по нејзиниот сопственик и нарачател, Жан-Батист Губернатис, конзул на Ница. Вилата го добила своето сегашно име во 1950 година, кога Градот Ница, сакајќи да ја зачува, ја откупил од компанија за недвижнини.

Музејот Матис е создаден во 1963 година и првично се наоѓал на првиот кат на вилата, а на приземјето тогаш се наоѓал археолошкиот музеј Ница-Симје. Во 1989 година, последниов бил префрлен во ултрамодерна зграда сместена на самото место на остатоците од древниот римски град Семенелум и музејот Матис тогаш можел да се прошири. Се вршела на огромно реновирање, како и доградба што барало да остане затворен четири години. Музејот повторно бил отворен во 1993 година, со ново модерно крило на располагање, како и реновирани простори, што му овозможило да ја изложи целата постојана збирка, која продолжила да расте од 1963 година преку дарови и оставини.

## Збирки
Постојаната збирка на музејот е основана благодарение на различни дарови, прво на самиот Матис, кој живеел и работел во Ница од 1917 до 1954 година, потоа на неговите наследници, како и на дела од „Државата“. Музејот на тој начин обединува 68 слики и гвашови, 236 цртежи, 218 гравури, 57 скулптури и 14 илустрирани книги од Матис на кои се додадени 95 фотографии, 187 предмети кои му припаѓале на сликарот, како и сериграфии, таписерии, витражи и други видови документи.

### Ремек-дела
* *Фигура со чадор, [[1905]]*
* *Бура во Ница*, 1919-1920
* *[[Малата пијанистка, син фустан, црвена заднина]],* 1927
* *Одалиска во црвена кутија*, 1927
* *Папет-Тахити*, 1935
* *Акт во фотелја, зелено растение*, 1936
* *Нимфа во шумата*, 1936-1938
* *Читателка на жолтата маса*, 1944
* *Свртен гол, легнат на грб*, околу 1946
* *Мртва природа со калинки*, 1947
* *[[Креолска танчерка]]*, 1950
* Витраж, студија за *Дрвото на животот*, 1950
* *[[Син акт IV]]*, 1952 година
* *[[Бранот (Матис)|Бранот]]*, 1952 година
* *Цвеќиња и плодови*, 1952 - 1953

## Наводи

### Поврзано
* Модерна уметност
* Музеј Матис (Като-Камбрези)

### Надворешни врски
* Официјално семрежно место

Категорија:Ликовни музеи и галерии во Франција
Категорија:Анри Матис
Мокасини

мини|233x233пкс|Современи мокасини
**Мокасини** () или **мокасинки** — традиционални обувки познати по нивната мека, свитлива конструкција и историска поврзаност со индијанските племиња. Овие чевли обично се направени од кожа или велур и се одликуваат со нивниот едноставен дизајн што се наметнува без врвки или патенти. Ѓонот и страните на мокасините често се направени од едно парче материјал, кое е зашиено околу стапалото.

Првично изработени од домородните Американци користејќи животински кожи, мокасините обезбедувале заштита и удобност за одење и лов. Тие се разликувале по стил во зависност од племето и областа, а некои се одликувале со украсни монистри, перје или реси. Со текот на времето, мокасините станале популарни надвор од домородните заедници, приспособени и видоизменети од европските доселеници и современите модни дизајнери.

Денес, мокасините се носат и од практични и од модни причини. Ценети се поради нивната удобност, лесно чувство и разновидност, што ги прави погодни за носење и внатре и надвор. Современите верзии можат да вклучат дополнителни улоги како што се гумени ѓонови за подобро одење или додадена влошка за зголемена удобност. Мокасините и понатаму се ценети поради нивниот безвременски стил и поврзаност со културното наследство.

## Историја
Во 1800-тите, мокасините често се носеле како дел од канадските регалии, како облека за прослави. Најпопуларниот тип бил стилот на рамничарските Индијанци. Мокасините ги чуваат стапалата безбедни додека дозволуваат да се почувствува земјата. Индијанците од рамнините користеле мокасини со тврд ѓон бидејќи нивната земја имала камења и кактуси. Источните племиња носеле мокасини со мек ѓон за одење по шумски подови покриени со лисја.

## Наводи

## Надворешни врски

* The Canadian Museum of Civilization – Moccasins
* Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa – Moccasins
* Creek – Seminole moccasins

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Чевли
Категорија:Индијанци
Лоренцо Пелегрини

**Лоренцо Пелегрини** (роден на  година, во Рим) — италијански фудбалер, играч од средниот ред на Рома и на италијанската репрезентација.

## Биографија
Тој е во брак од 22 мај 2018 година со Вероника Мартинели: двојката има три деца.

Кога бил во *Џованисими* тимот на , тој страдал од форма на срцева аритмија, што ја загрозила неговата спортска кондиција.

## Наводи

## Надворешни врски

*Лоренцо Пелегрини на soccerway 
*Лоренцо Пелегрини на transfermarkt 
*Лоренцо Пелегрини на ESPN
*Лоренцо Пелегрини на tuttocalciatori 
*Лоренцо Пелегрини на whoscored

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Фудбалери во Серија А
Категорија:Фудбалери на ФК Рома
Категорија:Фудбалери на Сасуоло Калчо
Категорија:Италијански фудбалери
Дихалеври

**Дихалеври** () — поранешно село во Негушко, Егејска Македонија, на територијата на денешната Општина Лагадина на Солунскиот Округ, Грција. Било населено со Власи.

## Географија
Селото се наоѓало на источните падини на планината Каракамен, на 2&nbsp;км јужно од Хоропан, околу изворите на рекичката Рида.

## Историја
Се смета дека селото Дихалеври е претходник на Хоропан, создаен на друго место по замирањето на ова село.

Во 1798 г. во селото е роден револуционерот Димитар Караташо. На 23 март 2014 г. во Дихалеври е поставена негова биста, поставен од општината и изработен од негушкиот вајар Никос Константинидис. Бистата свечено ја откриле владиката Пантелејмон Берско-негушки, негушкиот градоначалник Анастасиос Карабазос и претседателот на советот на Хоропан, Христос Алмаѕис. На 4 март 2021 г. споменикот е уништен од вандали.

## Личности
* Димитар Караташо (1798 - 1861) — револуционер

## Наводи

Категорија:Историски села во Негуш
Средно Шел

**Средно Шел** или **Средно Село** (, старо: *Κεντρικό Σέλι*) — поранешно село во Негушко, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Негуш на Солунскиот округ, Грција. Било населено со Македонци.

## Географија
Селото се наоѓало високо во источните делови на планината Каракамен, југозападно од градот Негуш (Науса), меѓу селата Долно Шел и Горно Шел.

## Историја
Селото зело активно учество во Негушкото востание во 1822 г.. При задушувањето на востанието, војската  на Лобут-паша го срамнила со земја и тоа повеќе не било обновено како вистинско село. Летно време се користело од влашки сточари, но со замирањето на номадското сточарство и преселбата на Власите во градовите, и овие живелишта биле напуштени, и се користат во многу помала мера.

## Наводи

Категорија:Историски села во Негуш
Црква „Воскресение Христово“ - Горица

**Воскресение Христово** () — соборна црква во градот Горица, Албанија. Претставува катедрала на Горичката епархија на Албанската православна црква.

## Историја
На местото на катедралата се наоѓала старата црква „Св. Ѓорѓи“, која била урната во 1968 г. во времето на комунистичкиот режим.

Новиот камен-темелник бил поставен на 2 август 1994 г. од страна на тогашниот архиепископ Анастасиј, а била завршена во 2002 г. Катедралата ја проектирал архитектот Димитриос Христидис од Солун. Храмот е осветен на 7 август 2004 г.

## Архитектура
Градбата претставува крстокуполна базилика со четири апсиди и опкружен трем во неовизантиски стил. Црквата има две камбанарии со по пет ѕвона, високи 22,5 метри. Куполата е висока 20 метри. Ѕидаријата е од декоративен камен и тула. Во подрумот има помал храм и крстилница. Во внатрешноста има голем резбан иконостас.

## Наводи

Категорија:Цркви во Горица
Категорија:Цркви во Горичката митрополија
Категорија:Катедрали во Албанија
Европско првенство во фудбал 2024 - група Е

**Европско првенство во фудбал 2024 - група Е** била една од шестте групи на Европското првенство 2024 и во неа се натпреварувале репрезентациите на Белгија, Словачка, Романија и Украина.

Натпреварите се одиграле од 17 до 26 јуни 2024 година.

Од оваа група понатаму минале Романија, Белгија и Словачка, последната како една од четирите најдобри третопласирани репрезентации. Интересно е тоа што на крајот од групната фаза сите репрезентации во оваа група завршиле со еднаков број на бодови (4), што се случило за првпат на едно големо натпреварување уште од Светското првенство 1994 кога сите четири репрезентации во групата Е завршиле со идентични 4 бода. Украина станала првата селекција што завршила на последното место во групата на Европското првенство, а освоила дури четири бода.

## Репрезентации

## Табела

## Натпревари
### Романија - Украина


### Белгија - Словачка


### Словачка - Украина


### Белгија - Романија


### Словачка - Романија


### Украина - Белгија


## Наводи

## Надворешни врски
*

Е
Супрасљски зборник

мини|десно|Лист од зборникот
**Супрасљски зборник** е кириличен ракопис од 10ти век, најголемиот зачуван ракопис од старословенскиот канон и најстаро дело од словенската литература во Полска. Од 20 септември 2007, е впишан во листата на УНЕСКО - Меморија на светот.

Зборникот напишан во средновековна Бугарија на крајот или во средината на 10 век, содржи минеј за месец март. Исто така содржи 24 житија на светци, 23 хомилии и една молитва, од кои повеќето се напишани или му се припишуваат на Јован Златоуст. Зборникот од 284 листа (или 285 листа според некои извори)  бил „откриен“ во 1823 од Михал Бобровски во Супрасљскиот манастир.

Во 1838, Бобровски го испратил последниот дел од ракописот во два дела на словенечкиот филолог Јернеј Копитар за да го транскрибира. Откако Копитар го вратил, Бобровски му го испратил и првиот дел (118 листови), но од непознати причини никогаш не му бил вратен на Бобровски и бил пронајден во 1845 помеѓу документите на починатиот Копитар. Подоцна бил чуван во Љубљанскиот лицеј, а денес во Националната и универзитетска библиотека на Словенија во Љубљана.

## Наводи

Категорија:Старословенски јазик
Научник за конзервација

десно|мини|333x333пкс| Научник конзерватор користи уред за течна хроматографија и масена спектрометрија, Музеј на уметност во Индијанаполис, САД.
**Конзерватор научник** — музејски професионалец кој работи во областа на науката во конзервација, а негов главен фокус на дејноста е истражување на објекти од културно наследство и развој на нови и подобри методи за конзервација и реставрација на споменатите предмети. Тој користи применети научни истражувања за да ги утврди материјалните, хемиските и техничките аспекти на културното наследство. Собраните информации ги споделува со конзерватор реставратор, реставратори и кустоси и сите заедно ги користат знаењата за да одлучат за најдобриот конзерваторски и реставраторски третман, односно соодветна грижа за одреден објект.

## Обврски и одговорност
Клучната должност на научниците конзерватори е научно заснована поддршка за развој на техники за најдобро зачувување, конзервација и реставрација на предметите од културното наследство. Оваа задача се исполнува првенствено на 4 основни начини:

1.) идентификација на материјалите и технологиите што се користат при изградбата на зградата.

2.) ги проучува механизмите на влошување на зградите.

3.) развива и тестира нови техники и материјали за конзервација и реставрација. 

4.) развива и тестира нови аналитички техники и опрема.

## Историја
Првиот научник конзерватор вработен во музеј бил Германецот Фридрих Ратген во 1888 година тој работел во Берлинските кралски музеи.

## Ситуацијата во Македонија
Централна конзерваторска лабораторија при НУ Музејот на Македонија врши заштита на движно културно наследство од сопствените збирки,  а согласно матичноста дава услуги и на останатите музеи во Македонија. Во рамките на своето работење во Музејот, ЦКЛ делува во повеќе сегменти и активности со програми и проекти во музејската дејност преку основните шест правци на делување: конзерваторски истражувања, непосредна заштита на движни добра, превентивна заштита на културното наследство а се вршат и други работи од областа на едукација, документација и презентација на културното наследство.

## Литература
Варела, Е. Конзерваторска наука за културното наследство, Лондон 2013 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* Форум на ICCROM за наука за заштита, Рим, 16-18 октомври 2013 година март 2014 година ( Wayback Machine ) ICCROM
* Оддел за наука Гети Институт за конзервација
* Наука за конзервација Индијанаполис Музеј на уметност
* Наука за конзервација ArtBabble
* Конзервација: Научно видео Музеј на модерна уметност
Категорија:Конзервација и реставрација
Категорија:Музеи
Категорија:Музејски работници
Категорија:Музејски занимања
Сечило на бесмртникот

мини|317x317пкс|Корицата на првиот том, вклучувајќи го Манџи
***Сечило на бесмртникот*** (, ) — манга од Хироаки Самура, објавена од 25 јуни 1993 до 25 декември 2012 г. во списанието *[[Monthly Afternoon]]*. Дејството на делото се одвива во Јапонија во средината на владеењето на шогунатот Токугава, почнувајќи од 2 година од епохата тенмеи (1782). Во 2008 г. била објавена аниме-серија од Bee Train и Production I.G. Истата година бил објавен романот *Blade of the Immortal: Legend of the Sword Demon*. Во 2017 г., бил објавен долгометражен филм со живи глумци, „Сечило на бесмртникот“. Во октомври 2019 г. започнала да се прикажува нова аниме-серија, овој пат во производство на Liden Films, а завршила во март 2020 г.

## Содржина
Ова е приказната за Манџи, вешт самурај, чија крв содржи крвни црви што му дозволуваат да ја преживее речиси секоја повреда, па дури и може повторно да прикрепи отсечен екстремитет. Тој станува бесмртен во рацете на 800-годишната калуѓерка по име Јабикуни, а по смртта на неговата сестра ѝ дава понуда: во минатото, Манџи убил сто самураи (вклучително мажот на неговата сестра), а за да се искупи за својата вина тој ветил дека ќе убие 1000 „недостојни“ и додека го прави тоа, ќе биде поддржан од кесенчу (крвни црви). Ако Манџи ја исполни својата заклетва, крвните црви ќе го напуштат неговото тело.

Манџи се среќава со една млада девојка по име Рин Асано и ветува дека ќе ѝ помогне да се одмазди за нејзините родители, кои биле убиени од чета мечувалци предводена од Аноцу Кагехиса. Аноцу го убил таткото на Рин и сите ученици во неговото доџо. Целта на Аноцу е да ги собере сите отфрлени и да основа нова, исклучителна моќна школа, „Ито-рју“ (школа што учи каква било техника што води до победа, без разлика колку е егзотична или коварна), а ги уништува другите доџа. Освен тоа, се појавува друга група, која себеси се нарекува „Мугаи-рју“, спротивставувајќи се на „Ито-рју“. Тие се обидуваат да побараат помош од Манџи бидејќи имаат иста цел. Манџи на крајот им се придружува, но брзо заминува откако дознава дека еден од членовите на Мугаи-рју, Шира, е премногу садист. По некое време, Манџи открива дека Мугаи-рју работат за владата. Сите нејзини учесници се злосторници осудени на смрт, на кои им е дозволено да живеат само ако му служат на шогунатот. Омразата на Манџи и Шира еден кон друг брзо расте, но откако Шира бега, Манџи останува во пријателски односи со другите членови на групата.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* Official 2008 anime blog

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Манги
Категорија:Аниме-серии
Категорија:Манга од 1993 година
Добра (село)

**Добра** (, до 1927 година *Δοβρά* или *Ντοβρά*, *Довра*) — поранешно село во Берско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Бер на округот Иматија, Грција. Традиционално било населено со Македонци.

## Географија
Добра била разположена на 3&nbsp;км северно од општинскиот центар Бер, во југоисточните падини на планината Каракамен. Крај селото е Добренскиот манастир.

## Историја
Селото е уништено во 1822 г. при задушувањето на Негушкото востание. Обновено е во 1928 г. кога таму се доведени грчки колонисти. Во 1926 г. е преименувано во Кали Панагија, што е грчки превод на името на манастирот „Богородица Добра“ по кој е наречено селото. Поради лошите услови речиси целото село било напуштено. По Граѓанската војна (1946–1949) селото повторно е обновено како сиропиталиште за бездомни деца. По затворањето на сиропиталиштето Добра е избришана од евиденцијата на населени места.

## Население

## Личности
* Анастас Караташо (1764 – 1830) — револуционер

## Наводи

Категорија:Историски села во Бер
Невозможна мисија: Одмазда — Прв дел

***Невозможна мисија: Одмазда — Прв дел*** () — американски шпионски акционен филм од 2023 г., режиран од Кристофер Маквори по сценарио што тој го напишал заедно со Ерик Џендресен. Тоа е продолжение на *[[Невозможна мисија: Последици]]* (2018) и седмиот дел од серијалот филмови *Невозможна мисија*. Во главната улога е Том Круз.

## Содржина
Итан Хант и екипата на ИМФ мораат да откријат застрашувачко ново оружје што му се заканува на целото човештво ако падне во погрешни раце. Со управувањето над иднината и судбината на светот во прашање, започнува смртоносна трка низ светот. Соочен со таинствен, семоќен непријател, Итан е принуден да мисли дека ништо не може да има поголемо значење од мисијата — дури ни животите на оние за кои најмногу се грижи.

## Улоги

## Наводи

## Надворешни врски

* Матична страница

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Филмови од 2023 година
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Американски шпионски филмови
Категорија:Американски акциони филмови
Горна Лужица (село)

**Горна Лужица** (, *Ано Трипотамос*; до 1927 г. *Άνω Λουζίτσα*, *Ано Лузица*) — поранешно село во Берско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Бер на округот Иматија, Грција

## Географија
Селото се наоѓа на 4 км јужно од градот Бер, на десниот брег на реката Трипотамос, на патот Бер-Кожани, спроти Долна Лужица.

## Историја
Селото е уништено во 1822 г. при задушувањето на Негушкото востаие. Обновено е по Првата светска војна. Во 1926 г. станало дел од новооснованата општина Топљани. Во 1927 г. селото е преименувано во Ано Трипотамос, но истото не фигурира на пописот од 1928 г. и следните пописи бидејќи станало Горно Маало на Долна Лужица.

Од Горна Лужица останала црквата „Св. Никола“.

## Наводи

Категорија:Историски села во Бер
Пинакотека

[десно|мини| Зградата на Пинакотеката во [Сао Паоло]]
**Пинакотека** (грчки *πινακοθήκη*, од *πίναξ*, слика и *θήκη*, складиште) — назив за просторија која била украсена со слики и се наоѓала во богати грчки и римски куќи, обично во близина на главниот влез.

Според римскиот архитект Витрувиј, оваа просторија требало да биде на северната страна за сончевата светлина да не ги оштети сликите. Една јавна пинакотека се наоѓала во Пропилеите на Акропол во Атина.

Денешното значење на пинакотека е уметнички музеј кој изложува само слики. Примери за модерни уметнички галерии кои го користат името пинакотека се Старата пинакотека во Минхен и пинакотеката во Сао Паоло.

## Поврзано
* Стара пинакотека
* Нова пинакотека
* Пинакотека на современата уметност
* Пинакотека Брера

## Наводи

Категорија:Соби
Категорија:Видови музеи
Категорија:Грцизми
Зоолошка градина Ликселе

**Зоолошката градина Ликселе** — зоолошка градина која се наоѓа во градот Ликселе во северна Шведска.

Зоолошката градина била основана од Холгер Литнер во 1959 година и прикажува 25 видови скандинавски животни.

Во ноември 2014 година, зоолошката градина била критикувана затоа што рис успеал да побегне од неа. Исто така, привлекла внимание во декември 2014 година, откако било откриено дека машиновозач на туристи бил под дејство на алкохол додека возел патници. Во јануари 2015 година, двегодишно куче, сибирска хаска, било нападнато од рис во Ликселе. Бидејќи нападот на кучето се случило за време на прошетка со сопственикот во станбената област Ликселе, се верува дека ова е истиот рис кој побегнал од зоолошката градина во ноември 2014 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Зоолошки градини
Бетања

**Бетања** (словенечки: *Betanja*) — населба во Општина Дивача во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Категорија:Општина Дивача
Зоолошка градина Лупа

**Зоолошката градина Лупа** — зоолошка градина со површина од 18 ари (7.3 хектари) која е во приватна сопственост и управа, лоцирана во Лудлоу, Масачусетс, Соединетите Американски Држави.

## Историја
Зоолошката градина била создадена од Хенри и Џоан Лупа, кои емигрирале од Полска во 1960-тите. Тие купиле фарма во Лудлоу и сместиле мала колекција на животни. Првично, Хенри Лупа основал компанија за уредување, а потоа и градежна компанија, но на крајот решил да отвори зоолошка градина, бидејќи локалните семејства често доаѓале да ги посетат животните на нивната фарма. Зоолошката градина Лупа официјално била отворена во 1996 година, а добила лиценца од Министерството за земјоделство на САД во 2002 година. Џоан Лупа станала единствена сопственичка на зоолошката градина по смртта на нејзиниот сопруг во 2013 година.

Во 2018 година, имало инцидент во кој капибара побегнал од својата ограда откако обилните дождови ја оштетиле. Бил повторно заробен од Управата на диви животни на Министерство за земјоделство и вратен во зоолошката градина.

## Експонати
Експонатите вклучуваат индиски паун, фенек лисица, коати, алдабранска џиновска желка, коза и пигмејска коза, орикс, мунтјак, лилјак, Валаби, прериско куче, бинтуронг, сервал, видра, алпака, американски бизон, магаре, тапир, бактриска камила, нилгаи, зебра, хималајска црна мечка, обичен ној, ему, крава, елен, ара и лисица.

## Контроверзност
Зоолошката градина добила критики за нејзините повторени прекршувања на правилата поставени од Министерството за земјоделство.

Загрозена африканска антилопа избегала од зоолошката градина Лупа во Масачусетс во април 2023 година, кога бура го оштетила нејзиниот заграден простор. Таа била фатена пет недели подоцна.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Зоолошки градини
Дина: Втор дел

***Дина: Втор дел*** () — епски научнофантастичен филм од 2024 г. заснован на романот „Дина“ на Френк Херберт. Тоа е продолжение на филмот „Дина“ (2021) и дел од истоимената медиумска франшиза. Режисер на филмот е Дени Вилнев, а сосценарист е Џон Спејтс. Главните улоги ги толкуваат Тимоти Шаламе, Зендеја, Ребека Фергусон, Хавиер Бардем, Џош Бролин, Дејв Батиста, Стелан Скарсгорд.

Премиерата на филмот во САД била на 1 март 2024 г., а во Македонија  на 29 февруари 2024 г.

## Содржина
Пол Атреид се обединува со Чани и Слободните (Фремени) додека бара одмазда против заговорниците што го уништиле неговото семејство.

## Улоги

## Наводи

## Надворешни врски

* Матична страница

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Филмови од 2024 година
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови на Warner Bros.
Категорија:Американски научнофантастични авантуристички филмови
Категорија:Американски научнофантастични филмови
Зоолошка градина Лион

**Зоолошката градина Лион** (француски: *Zoo de Lyon*, исто така позната како **Jardin zoologique de Lyon,** или **Zoo du Parc de la Tête d'Or**) — зоолошка градина во Франција која се наоѓа во Оверњ-Рона-Алпи во внатрешноста на паркот Тете д'Ор во градот Лион.

Зоолошката градина била основана 1858 година од Клод-Мариус Ваис (8 јули 1799 - 8 август 1864 година), француски адвокат кој се приклучил на администрацијата на Јулската монархија.

Зоолошката градина има 300 животни од 66 видови.
Податотека:Parc_de_la_Tête_d'Or_-_DSC05292.jpg
Податотека:Parc_tete_or_animaux_zoo.jpg
Податотека:Zebres.jpg


## Наводи

## Поврзано

* Парк Тете д'Ор

Категорија:Врски за Wayback од предлошката „Семарх“
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Зоолошки градини во Франција
Жервохор (Нигритско)

**Жервохор** (, *Зервохори*) — село во Нигритско, Егејска Македонија, денес во општината Визалтија на Серскиот округ, Грција. Населението брои 75 жители (2021).

## Географија и местоположба
Селото е сместено во Серското Поле, југоисточно од  Нигрита и околу 2 км југоисточно од Хункос, на надморска височина од 170 м.

## Историја

### Во Отоманското Царство
Во XIX век Жервохор било грчко село во Серската каза на Серскиот санџак. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. во Жервохор *(Gervohor)* имало 30 домаќинства и 100 жители Грци.

Во 1891 година Георги Стрезов за селото напишал:
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г., во селото Жервохор имало 120 жители Грци. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во *Зервохор (Zervohor)* имало 160 жители Грци и во селото работело грчко училиште.

### Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Таа година селото броело 146 жители, кои во 1920 г. се зголемиле на 284 лица. Во 1923 г. во Жервохор се доведени 2 бегалски семејства (вкупно 9 бегалци).

## Стопанство
Населението одгледува жито, тутун и други земјоделски производи, а делумно се занимава и со сточарство.

## Население

## Самоуправа и политика
Во 1924 година, селото станало самостојна општина, чиј атар зафаќал површина од 7,7 квадратни километри. Општината Жервохор била приклучена во општината Тахино во 1997 година, која била укината во 2011 година и станала дел од поголемата општина Визалтија.

Селото припаѓа на општинската единица Тахино со седиште во истоименото село, која припаѓа на поголемата општина Визалтија, во округот Сер. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Жервохор, во кој е единствено село.

## Културни и природни знаменитости
**Цркви**

* Црква „Св. Антониј“ — парохиски храм, изграден во 1983 г.

## Наводи

Категорија:Визалтија
Креватас

**Креватас** ( или *Κρεβατάς*) — поранешно село во Берско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Бер на округот Иматија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓа на 5&nbsp;км северозападно од градот Бер и на 1&nbsp;км југоисточно од Туркохор.

## Историја
Селото било чифлигарско. За првпат се спомнува на пописот од 1920 г. со 16 жители. Во 1920-тите тука се доведени грчки колонисти. Во 1928 г. тоа е забележано како мештанско-дојденско село со 17 лица (5 семејства) Во 1950-тите е споено со Бер и така престанало да постои.

## Наводи

Категорија:Историски села во Бер
Агиос Николаос

**Агиос Николаос** () — село во Берско, Егејска Македонија, денес во општината Бер на округот Иматија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓа во областа Сланица, во источните пазуви на планината Каракамен, на 1&nbsp;км западно од Туркохор. До неговото основање местото било во атарот на селото Чорново. Денес селото е сосем споено со Туркохор.

## Историја
Агиос Николаос е ново село. За првпат се појавува на пописот од 1981 г.

## Население

## Знаменитости
* Црква „Св. Никола“

## Наводи

Категорија:Бер (општина)
Пирана 3D

***Пирана 3D*** (**) — американски комичен филм на ужасите во режија на Александре Ажа, преработка на истоимениот филм од 1978 г. Премиерното прикажување во САД се одржало на 20 август 2010 г.

## Содржина
Дејството на филмот се одвива на езерото Викторија во Аризона. Езерото се наоѓа во кратер образуван од вулкански излив во праисторијата, а кога почнуваат потреси, на дното се образува пукнатина, од која излегуваат пирани. Нивната прва жртва е постар рибар, чиј изгризан труп го пронаоѓаат шериф Џули Форестер и нејзиниот помошник. Шерифот ги придружува сеизмолошките нуркачи што пристигнуваат на истражувањето. Двајца од нив, Сем и Паула, нуркаат во пукнатината и гледаат огромна пештера во која се наоѓа икра; пираните потоа ги напаѓаат. Третиот сеизмолог Новак успева да го извлече само телото на Паула и една од рибите. Шерифот и Новак се обраќаат кон ихтиологот Карл Гудман, кој вели дека овие пирани припаѓаат на вид што исчезнал пред милиони години.

Сфаќајќи дека жителите што летуваат се во опасност, шерифот се обидува да прогласи вонредна состојба. Меѓутоа, 20.000 ученици и студенти пристигнуваат на плажите на езерото за нивниот пролетен распуст. Тие не сакаат да ја напуштат водата, а наскоро ги напаѓаат толпи од гладни пирани. Како последица на нападот, загинуваат околу 50 души, а стотици се повредени.

Во меѓувреме, синот на шерифот, Џејк, кој требал да внимава на својот брат Зејн и сестрата Лаура, заминува на јахта со Дерик, режисер на порнофилмови. Дерик бара од момчето да му покаже убави места; има и две глумици на јахтата (Дани и Кристал) и Ендру, помошникот на Дерик; Случајно се наоѓа и соученичката на Џејк, Кели, која тој долго време ја симпатизира. Качувајќи се во далечниот агол на езерото, Дерик прави еротски снимки. Одеднаш Џејк ги гледа брата и сестра си на песочен остров: откако го прекршиле договорот да останат дома, отишле на риболов, но нивното кајче отпловило. Децата се качени на јахтата, која се заглавува и почнува да тоне. Пираните ги напаѓаат Ендру, Кристал и Дерик, кои се во водата; на крајот, Ендру успева да излезе на брегот (ова останува зад кадарот), Кристал умира, а Дерик успева да биде извлечен од водата, но е тешко изглодан и умира. Џејк ѝ се јавува на мајка си, таа и Новак пристигнуваат на брод и се обидуваат да ги спасат јунаците на јахтата; Џејк, Кели, Зејн и Лаура се спасени. Ја разнесуваат јахтата, а во избувнувањето умираат сите пирани.

Се јавува ихтиологот и известува дека овие пирани не биле возрасни, туку само мали. Потоа возрасна пирана скока од водата и го убива Новак.

## Улоги

|-
|Елизабет Шу
|шериф Џули Форестер
|-
|Стивен Р. Маквин
|Џејк Форестер
|-
|Сејџ Рајан
|Зејн Форестер
|-
|Бруклин Пру
|Лаура Форестер
|-
|Адам Скот
|Новак Радзински
|-
|Џери О'Конел
|Дерик Џонс
|-
|Џесика Зор
|Кели
|-
|Кели Брук
|Дани
|-
|Винг Рејмс
|заменик-шериф Фалон
|-
|Рајли Стил
|Кристал
|-
|Кристофер Лојд
|Карл Гудман
|-
|Дајна Мајер
|Паула
|-
|Ричард Драјфус
|Мет Бојд
|-
|Рикардо Чавира
|Сем 
|-
|Илај Рот
|домаќинот
|}

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови
Општина Дивача

**Општина Дивача** () — општина во областа Приморска, западна Словенија, близу границата со Италија. Во 2020 г. населението броело 4.255 жители. Седиште е населбата Дивача.

## Населени места
Покрај општинското седиште Дивача, општината ги опфаќа и следните населени места:

* Барка
* Бетања
* Брежец кај Дивача
* Вареје
* Ватовље
* Времски Бритоф
* Габрче
* Гориче кај Фамље
* Горње Време
* Горње Лежече
* Градишче кај Дивача
* Дане кај Дивача
* Долења Вас
* Долње Време
* Долње Лежече
* Заврхек
* Качиче-Паред
* Козјане
* Лаже
* Матавун
* Мисличе
* Накло
* Отошче
* Подград кај Време
* Поточе
* Сенадоле
* Сеножече
* Фамље
* Шкоцјан
* Шкофље

## Наводи


Категорија:Општина Дивача
Дивача
Дивача
Категорија:Држави и територии настанати во 1994 година
Санда

**Санда** () — село во Берско, Егејска Македонија, денес во општината Гида на округот Иматија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓа во областа Урумлак, на 5&nbsp;км северно од Ниси.

## Историја
Основано е од грчки колонисти од околината на Думанли (грч. *Санда*) во Понт, Турција. За првпат се појавува на пописот од 1971&nbsp;г.

## Население

## Наводи

Категорија:Гида
Ескоклиси

**Ексоклиси** () — село во Берско, Егејска Македонија, денес во општината Гида на округот Иматија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓа во областа Урумлак, на 3&nbsp;км јужно од Лутрос крај Лутроскиот манастир.

## Историја
Селото е ново. За првпат е регистрирано во 1961&nbsp;г.

## Население

## Наводи

Категорија:Гида
Колудејско Градилиште

**Колудејско Градилиште** или **Ерготаксио Лудија** () — село во Берско, Егејска Македонија, денес во општината Гида на округот Иматија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓа во областа Урумлак, 3&nbsp;км североисточно од Плати. Лежи крај самата железничка пруга.

## Историја
Селото е основано по Втората светска војна и го добила името по нејзините жители — работници на регулацијата на реката Колудеј (грч. Лудијас). Подоцна се изградени поубави куќи и населението почнало да се занимава со земјоделство поради доброто обработливо земјиште.

## Население

## Наводи

Категорија:Гида
Алаборски Колиби

**Алаборски Колиби** (, до 1926 г. *Καλύβια Αλαμπόρου*) — поранешно село во Берско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Гида на округот Иматија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало во областа Урумлак, на десниот јужен брег на Бистрица, спроти Голем Алабор на другиот брег. Лежело северно од Кипсели.

## Историја
Алаборските Колиби за првпат се спомнуваат како село во 1913 г. со 77 жители. На пописот од 1920 г. во него е заведено 81 лице. Во 1926 г. е преименувано од *Каливија Алабору* (*Колиби на Алабор*) во *Алаборијана Каливия* (*Алаборски Колиби*). Во 1928 г. населението се покачило на 91 жител. Алаборски Колиби не се спомнува како одделно село на следниот попис од 1940 г. бидејќи станало дел од Кипсели.

## Наводи

Категорија:Историски села во Гида
Чатал (село)

**Чатал** или **Неохориди** (, *Дихали*; до 1926 г. *Τσατάλι*, *Цатали*) — поранешно село во Солунско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Гида на округот Иматија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало во областа Урумлак, западно од Корифи.

## Историја
В XIX век Чатал било грчко чифлигарско село во Солунската каза. Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во *Неохориди (Чаталъ)* живееле 60 Грци христијани. По податоци на егзархискиот Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 во *Неохориди* (Neohoridi) живееле 50 Грци.

### Во Грција
По Втората балканска војна во 1913 г. Чатал е припоен кон Грција. На пописот од истата година тоа се води како напуштено. Во 1920 г. во него се попишани 20 жители. Во 1926 г. селото е преименувано во Дихали. Во 1928 г. е отпишано бидејќи се споило со Корифи.

## Наводи

Категорија:Историски села во Гида
Каравостаси

**Каравостаси** () — поранешно село во Солунско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Гида на округот Иматија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало во областа Урумлак, на 2&nbsp;км јужно од Плати, крај старото коритто на реката Колудеј.

## Историја
Каравостаси е релативно ново село. За првпат се спомнува како село во 1918 г. при создавањето на општината Корифи. Во 1920&nbsp;г. во него се попишани 15 жители.

Името на селото, кое во превод значи *станица за чамци*, укажува на тоа дека реката била пловна и дека ова било пристаништето на Плати.

## Наводи

Категорија:Историски села во Гида