open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Смртна казна во Алжир

**[[Смртна казна|Смртната казна]] во [[Алжир]]** е законска казна. И покрај неговата законитост, последните егзекуции во земјата биле извршени за време на Граѓанската војна во Алжир во 1993 година, на седум неименувани исламски терористи. Поради долготрајниот мораториум на егзекуциите, Алжир се смета за „аболиционист во пракса“.

Алжирските методи на егзекуција се стрелање од стрелачки вод и пукање. Смртната казна останува во правилникот како законска казна за различни прекршоци, вклучително и предавство; шпионажа; тешко убиство; кастрација што резултира со смрт; подметнување пожар (или уништување со употреба на експлозивни направи) на згради, возила или жетви што резултира со смрт; намерно уништување на воена опрема што резултира со смрт; обиди за промена на режимот или активности насочени кон поттикнување на бунт; уништување на територија; саботажа на јавни и економски комунални претпријатија; масакри и колежи; учество во вооружени чети или во востанички движења; фалсификување; тероризам; акти на тортура или суровост; киднапирање; тешка кражба; некои воени прекршоци; труење; обид за прекршок подобен за смрт; и во некои случаи на рецидивизам и лажно сведочење довеле до изречена смртна казна.

Алжир гласал за сите осум Мораториуми на ООН за укинување на смртната казна, во 2007, 2008, 2010, 2012, 2014, 2016, 2018 и 2020 година. Алжир исто така е ко-спонзор на резолуцијата уште од 2012 година.

## Наводи

Категорија:Смртна казна по земја
Категорија:Човекови права во Алжир
Категорија:Алжирско право
Смртна казна во Андора

**[[Смртната казна]]** **во** **[[Андора]]** била укината во 1990 година, а последен пат била употребена во 1943 година.

Пере Арени бил последниот човек што бил погубен во Андора. Првично бил осуден на погубување со гарота, но наместо тоа, тој бил застрелан од стрелачки вод за убиството на неговиот брат, Антони Арени, на 18 октомври 1943 година. Смртната казна била укината во Андора во 1990 година и Протоколот бр. 6 на Европската конвенција за човекови права стапила на сила на 1 февруари 1996 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* Крај на смртната казна во Европа

Категорија:Смртна казна по земја
Категорија:Андорско право
Категорија:Смрт во Андора
Категорија:Човекови права во Андора
Смртна казна во Ангола

**[[Смртна казна|Смртната казна]] во [[Ангола]]** била укината со устав во 1992 година. Во 1977 година, земјата ги извршила своите последни егзекуции, кои се извршиле врз Нито Алвес и многуте негови поддржувачи, кои биле осудени за предавство. Методот на егзекуција во Ангола бил со стрелачки вод. Ангола го потпишала вториот факултативен протокол кон Меѓународниот пакт за граѓански и политички права на 24 септември 2013 година и го ратификувала на 2 октомври 2019 година. Ангола гласала за сите осум Мораториуми на ООН за укинување на смртната казна во 2007, 2008, 2010, 2012, 2014, 2016, 2018 година и неодамна во 2020 година.

## Наводи

Категорија:Смртна казна по земја
Категорија:Анголско право
Категорија:Човекови права во Ангола
Смртна казна во Аргентина

**[[Смртна казна|Смртната казна]] во [[Аргентина]]** е укината и повеќе не е законска казна во земјата. Аргентина ја укинала смртната казна за обични злосторства во 1984 година и ја укинала за сите злосторства во 2008 година, поддржана од тогашната претседателка, Кристина Фернандез де Киршнер. Аргентина гласала за сите осум Мораториуми на ООН за укинување на смртната казна, во 2007, 2008, 2010, 2012, 2014, 2016, 2018 и 2020 година. Аргентина го потпишала вториот факултативен протокол кон Меѓународниот пакт за граѓански и политички права на 20 декември 2006 година и го ратификувала на 2 септември 2008 година.

## Историја
Аргентина ја вратила и укинала смртната казна неколку пати помеѓу 1922 година и нејзиното конечно укинување (за обични злосторства) во 1984 година.

## Наводи

Категорија:Смртна казна по земја
Категорија:Аргентинско право
Категорија:Човекови права во Аргентина
Смртна казна во Аруба

**[[Смртната казна]] во [[Аруба]]** е забранета со член I.4 од Уставот на Аруба од 1 јануари 1986 година, денот кога Аруба станала конститутивна земја на Кралството Холандија сама по себе. Вклучувањето на забраната за смртната казна во уставот го следел примерот предвиден со уставот на Холандија од 1983 година, но наместо да се стави во делот на судството како во примерот, била ставена во основните права, следејќи го поврзаниот член I. 3 за неповредливоста на телото, за да се осигури дека забраната нема да се смета дека се однесува исклучиво на судиите.

## Наводи


Категорија:Смртна казна по земја
Категорија:Арубско право
Категорија:Човекови права во Аруба
Смртна казна во Австрија

десно|мини|400x400пкс|Европа има најголема концентрација на аболицирани држави (сина). Картата е актуелна од 2022 година.
**[[Смртната казна]] во [[Австрија]]** била првично укината во 1787 година, иако била обновена во 1795 година. За разлика од другите земји со минимална возраст од 18 години, Хабсбуршкиот закон донесен во 1919 година ја одредил минималната возраст за егзекуција во Австрија на 20 години.

Методот на егзекуција во Австрија бил бесење се до анексијата од нацистичка Германија (1938-1945), кога бил заменет со гилотина. По Втората светска војна, бесењето било повторно воведено од Британците. Последниот човек што бил егзекутиран во Австрија бил Јохан Трнка. Бил обесен на 24 март 1950 година за кривичното дело убиство. Смртна казна за убиство била укината на 30 јуни 1950 година. Сепак, егзекуциите продолжиле во 1950-тите според военото право на сојузниците во советската окупациска зона, а последните егзекуции биле извршени најдоцна до 1955 година, кога завршила окупацијата. Смртната казна била целосно укината во февруари 1968 година. Австрија е држава-членка на Вториот факултативен протокол кон МПГПП (ратификуван 1993), Протокол бр. 6 кон ЕКЧП (1984) и Протокол бр. 13 кон ЕКЧП (2004).

## Наводи

* Second Optional Protocol to ICCPR; Protocol No. 6  and Protocol No. 13  to ECHR - text of the treaties, dates of signature and ratification
* Abolitionist and retentionist countries - report by Amnesty International
Категорија:Кршење на човековите права во Австрија
Категорија:Смртна казна по земја
Категорија:Австриско право
Смртна казна во Азербејџан

**[[Смртната казна]] во [[Азербејџан]]** била укината во 1998 година. Последната егзекуција била извршена во 1993 година со метод на еден истрел од огнено оружје. Протоколот бр.6 на ЕКЧП стапил на сила во оваа земја на 25 јануари 2001 година и смртната казна била заменета со доживотен затвор.

## Наводи

Категорија:Кршење на човековите права во Азербејџан
Категорија:Смрт во Азербејџан
Категорија:Азербејџанско право
Категорија:Смртна казна по земја
Свлечиште

[мини|256x256пкс|Свлечиште на патот во областа Друмево, Вехтово, [Бугарија]]
**Свлечиште** или **свлак** — геолошка појава каде што земна маса, карпи или отпадоци се движат надолу (се свлекуваат, лизгаат) по падината под влијание на гравитацијата. Ова движење може да биде поттикнато од различни чинители како што се обилни врнежи, земјотреси, вулкански изливи или човечки дејности како градежништво. Свлечиштата можат да се појават во различни облици, вклучително и одрони, отпадоци и падови, и можат да предизвикаат значителна штета на инфраструктурата, имотите, а понекогаш и да доведат до загуба на животи. Ефективното набљудување, системите за рано предупредување и планирањето на користењето на земјиштето се важни мерки за ублажување на ризиците поврзани со свлечиштата.

## Причини
Свлечиштата се случуваат кога природната стабилност на падината е нарушена, предизвикувајќи земна маса, карпи или отпадоци да се лизгаат надолу. Честопати, свлечиштата се предизвикани од комбинација на настани, а не од една причина. На пример, обилните врнежи можат да ја заситат почвата, намалувајќи ја нејзината стабилност, додека земјотрес може да додаде ненадеен стрес што води до свлечиште.

## Наводи

## Надворешни врски

* United States Geological Survey site

* British Geological Survey landslides site
* British Geological Survey National Landslide Database
* International Consortium on Landslides

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Свлечишта
Категорија:Природни катастрофи
Смртна казна во Бенин

**[[Смртна казна|Смртната казна]] во [[Бенин]]** е укината. Таа била укината во 2016 година, како резултат на пресудата на Уставниот суд на Бенин.

Последната егзекуција во Бенин била извршена во 1987 година. Пред судската одлука, Бенин бил класифициран како „Аболиционист во пракса“.

## Наводи

Категорија:Смртна казна по земја
Категорија:Бенинско право
Категорија:Човекови права во Бенин
Смртна казна во Белгија

десно|мини|400x400пкс|Европа има најголема концентрација на аболицирани држави (сина). Картата е актуелна од 2022 година.
**[[Смртна казна|Смртната казна]] во [[Белгија]]** била формално укината на 1 август 1996 година, за сите злосторства, и во мирно и во воено време. Последната егзекуција за злосторства извршени во мир се случила во јули 1863 година, кога во Ипрес еден земјоделец бил егзекутиран поради извршено убиство. Последната егзекуција за обично злосторство се случила на 26 март 1918 година во затворот Веурн, кога воениот офицер Емил Ферфај, бил прогласен за виновен за убиството на својата бремена девојка, егзекуцијата била извршена со гилотина. Ова била прва егзекуција извршена од 1863 година. Гилотината што се користела морала да биде увезена од Франција.

Помеѓу ноември 1944 година и август 1950 година, 242 лица биле егзекутирани со стрелачки вод за злосторства извршени за време на Втората светска војна. Од нив 241 биле осудени како соработници. Вкупно 2.940 лица биле осудени на смрт во тој период, но биле извршени само 242 егзекуции. Последниот човек што некогаш бил погубен во Белгија бил германскиот воен злосторник Филип Шмит на 8 август 1950 година, командант на концентрациониот логор Форт Брендонк. Иако белгискиот Кривичен законик предвидувал смртната казна да се изврши со обезглавување, на 242-те егзекутирани по Втората светска војна им судел воен суд и затоа биле егзекутирани со стрелачки вод.

На 1 јануари 1999 година, Протокол бр. 6 кон ЕКЧП, кој забранува смртна казна во сите околности, стапил на сила и Белгија, исто така, го потпишал Вториот факултативен протокол кон МПГПП. На 2 февруари 2005 година, забраната за смртна казна била вклучена и во Уставот на Белгија со внесување на член 14bis.

## Наводи

Категорија:Белгиско право
Категорија:Смртна казна по земја
Категорија:Човекови права во Белгија
Категорија:Кршење на човековите права во Белгија
Мишко Митрев

**Мишко Митрев** ( во   —  во ) — една од жртвите од Македонија во воените конфликти кои избија во 1991 година во СФРЈ.

## Животопис
Работел како подофицер во ЈНА (со чин стар водник). Како припадник на ЈНА во воениот конфликт во 1991 година тој загинал во септември 1991 година при одбрана на својата касарна во Ѓаково. Неговите посмртни останки биле погребани на градските гробишта во Кавадарци на 21 септември 1991 година со највисоки воени почести. Тој бил третата жртва од општина Кавадарци во воениот конфликт во 1991 година, кој го предизвика распаѓањето на Југославија.

## Поврзано

* Распад на СФРЈ
* Сашо Гешовски
* Петре Тодоровски
* Антонио Неделковски

## Наводи


Категорија:Распаѓање на СФРЈ
Категорија:Македонски жртви при распадот на СФРЈ
Смртна казна во Бутан

**[[Смртна казна|Смртната казна]] во [[Бутан]]** била укината на 20 март 2004 година и е забранета според Уставот од 2008 година. Забраната се појавува меѓу голем број основни права загарантирани со Уставот; додека некои фундаментални права - како што се гласањето, сопственоста на земјиштето и еднаквите плати - се однесуваат само на граѓаните на Бутан, забраната за смртна казна важи за сите луѓе во кралството.

## Историја
Според реформите на Ца Јиг од првиот крал на Бутан, Угиен Вангчук, смртната казна била казна за убијците кои побегнале од местото на настанот и за оние кои фалсификувале владини документи. Според Законот за национална безбедност од 1992 година, смртната казна била одредена за оние кои се виновни за „предавнички дела“ или за отворени дела „со намера да му дадат помош и утеха на непријателот со цел намерно и доброволно да ја предадат“ кралската влада.

На 5 април 1964 година, премиерот Џигме Палден Дорџи бил убиен во спор меѓу конкурентските политички групи. Самиот вујко на кралот и шеф на армијата на Кралството Бутан, Намгјал Бахадур, бил меѓу погубените за нивната улога во обидот за државен удар.

## Поврзано

* Човекови права во Бутан
* Религија и смртна казна
* Судскиот систем на Бутан
* Устав на Бутан

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
Категорија:Смртна казна по земја
Категорија:Кршење на човековите права во Бутан
Смртна казна во Боливија

**[[Смртна казна|Смртната казна]] во [[Боливија]]** е укината и повеќе не е законска казна во земјата. За обичните кривични дела била укината во 1997 година, а за сите кривични дела во 2009 година. Последната егзекуција во Боливија била на Мелкиадес Суксо на 30 август 1973 година.

Боливија гласала за сите осум Мораториуми на ООН за укинување на смртната казна, во 2007, 2008, 2010, 2012, 2014, 2016, 2018 и 2020 година. Боливија е држава-членка на Вториот факултативен протокол кон МПГПП. Таа пристапила кон договорот на 12 јули 2013 година.

## Наводи

Категорија:Смртна казна по земја
Категорија:Боливиско право
Категорија:Човекови права во Боливија
Смртна казна во Босна и Херцеговина

**[[Смртната казна]] во [[Босна и Херцеговина]]** е забранета. Била укината *де факто* за сите злосторства во ноември 1998 година во Федерацијата Босна и Херцеговина (последната егзекуција се сметала дека била извршена таму во 1977 година за убиство -- во тоа време Социјалистичка Република Босна и Херцеговина сè уште била една од конститутивните републики на Југославија) и на  во Република Српска. Сепак, дури на  смртната казна била целосно избришана од Уставот на Република Српска. Дотогаш, таа била одобрна според член 11 од Уставот на Република Српска.

Босна и Херцеговина е членка на аболиционистичките меѓународни инструменти, вклучувајќи го Протоколот на Советот на Европа бр.6  и Протоколот бр.13 .

## Егзекуции од 1959 година
Извор: SPSK База на податоци 

## Наводи

Категорија:Смртна казна по земја
Категорија:Босанскохерцеговско право
Категорија:Кршење на човековите права во Босна и Херцеговина
Смртна казна во Зимбабве

**[[Смртна казна|Смртната казна]] во [[Зимбабве]]** била укината во 2024 година. И покрај тоа што смртната казна останала во правилникот на земјата како законска казна до 2024 година, Зимбабве не извршила ниту една егзекуција по 2005 година. Зимбабве останала воздржана на гласањето за време на Мораториумот на ООН за укинување на смртната казна во 2020 година.

## Наводи

Категорија:Смртна казна по земја
Категорија:Зимбабвејско право
Смртна казна во Замбија

**[[Смртна казна|Смртната казна]] во [[Замбија]]** била законска казна до 2022 година. И покрај нејзината поранешна законитост, земјата немала извршено никаква егзекуција од 1997 година. Замбија се сметала за „Аболиционист во пракса“. 

Имало најмалку 9 нови смртни казни во Замбија во 2021 година. 257 лица биле осудени на смрт на крајот на 2021 година.

На 25 мај 2022 година, замбискиот претседател Хакаинде Хичилема објавил дека смртната казна наскоро ќе биде укината во Замбија.

На 23 декември 2022 година, смртната казна била официјално укината, иако таа останала во некои воени статути.

## Наводи

Категорија:Смртна казна по земја
Категорија:Замбиско право
Смртна казна во Венецуела

**[[Смртна казна|Смртната казна]] во** **[[Венецуела|Боливарската Република Венецуела]]** е укината.

Венецуела била првата земја (се уште постоечка) во светот што ја укинала смртната казна за сите злосторства, што го направила тоа со Уставот во 1864 година. Сан Марино ја укинала смртната казна само за обични злосторства во 1848 година, укинувајќи ја за сите злосторства во 1865 година.

Костарика го следела примерот во 1877 година, со што Венецуела станала една од трите земји кои ја укинале смртната казна до 1900 година.

## Наводи

Категорија:Смртна казна по земја
Категорија:Кршење на човековите права во Венецуела
Категорија:Венецуелско право
Смртна казна во Узбекистан

**[[Смртната казна]] во [[Узбекистан]]** е укината.

На 1 август 2005 година, претседателот Ислам Каримов потпишал декрет во кој се вели дека „смртната казна ќе биде укината во Република Узбекистан од 1 јануари 2008 година, како форма на кривична казна и ќе биде заменета со казна доживотен или долгогодишен затвор“. Причината за тригодишното одложување била потребата од изградба на нови затвори за сместување на лица осудени на доживотна казна наместо смртна казна.

Последната егзекуција во Узбекистан била извршена во 2005 година.

## Наводи

Категорија:Смртна казна по земја
Категорија:Кршење на човековите права во Узбекистан
Категорија:Узбекистанско право
Смртна казна во Македонија

[мини| [Македонија на мапата]]
**[[Смртната казна]] во [[Македонија]]** е забранета од нејзиниот Устав.

Членот 10 од Уставот на Македонија од 1991 година (изменет во 2001 година) вели:

: „Човековото право на живот е неотповикливо. Смртната казна нема да се изрекува по ниту еден основ во Република Македонија."

## Егзекуции од 1959 година
Извор: SPSK База на податоци 

## Наводи

Категорија:Смртна казна по земја
Категорија:Македонско право
Категорија:Кршење на човековите права во Македонија
Петре Тодоровски

**Петре Тодоровски** ( во   —  во ) — една од жртвите од Македонија во воените конфликти кои избија во 1991 година во СФРЈ.

## Животопис
Основно и средно училиште завршил во Кавадарци. Непосредно пред заминување на отслужување на воениот рок, се запишал на Земјоделскиот факултет при Универзитетот во Скопје. Тодоровски служел воен рок во армијата на поранешна Југославија (ЈНА), во касарната *Љубљана поле*, во Љубљана. Тој бил убиен на стражарското место во неговата касарна.

На 20-годишнината од неговото загинување, на Градските гробишта во алеата на жртвите паднати 1991 година било организирано сеќавање на младиот Петре Тодоровски. Свежи цвеќиња на негобвиот гроб положиле: блиските од семејството, преставници на локалната самоуправа, од името на генерал-штабот на АРМ, генерал Киро Галазовски, првиот началник на генерал штаб на АРМ - генерал Митре Арсовски,Здружението на ветерани од Тиквешијата од војната 2001 година, преставници на Здружение на Борци - Кавадарци, мировна невладина организација РЕКОМ, здружение на армиски ветерани преставувано од генерал Илија Николовски и други граѓани.

Говор одржал генерал Митре Арсовски, кој го опишал тие немирни деведесети години во кој македонските војници биле жртви на безумнната југословенска војна. Забележал дека наместо за својата Македонија тие гинеле за нечиии други интереси, а политичарите биле тие кои ги диктирале условите во тоа матно време.

### Во негова чест
Артистот и близок пријател на семејството Тодоровски, Александар Малинков ја прочитал песната „За навек – за оној кој го нема“ од книгата „Мојот блуз” на неговиот брат Марјан Тодоровски, кој ова поетско издание го посветил токму на својот брат, Петре Тодоровски.

## Поврзано

* Распад на СФРЈ
* Сашо Гешовски
* Мишко Митрев

## Наводи

Категорија:Распаѓање на СФРЈ
Категорија:Македонски жртви при распадот на СФРЈ
Смртна казна во Оман

**[[Смртната казна]] во [[Оман]]** е законска казна. Според законите на Оман, смртни прекршоци се убиство, трговија со дрога, подметнување пожар, пиратерија, тероризам, киднапирање, повторување на тешки дела казниви со доживотен затвор, водење вооружена група која се занимава со ширење неред (како што се саботажа, грабеж или убивање), шпионажа, предавство и лажно сведочење што предизвикува погрешна егзекуција. Последните егзекуции во Оман се случиле во 2021 година. Оман гласал против мораториумот на Обединетите нации за смртната казна во 2007, 2008, 2010, 2012, 2014, 2016, 2018 и 2020 година.

## Наводи

Категорија:Смртна казна по земја
Категорија:Оманско право
Едноатомски јон

**Едноатомски јон** (или **прост јон**) — јон кој се состои од точно еден атом. Доколку тој содржи повеќе од еден атом, дури и од истиот елемент, тој се нарекува повеќеатомски јон. На пример, калциум карбонатот се состои од едноатомскиот катјон Ca2+ и повеќеатомскиот анјон ; пентазениумот () и азидот () се исто така повеќеатомски.

## Поврзано
* Повеќеатомски јон

## Наводи

Категорија:Јони
Игор Филков

**Игор Филков**  (р. 7 јуни 1979 во Скопје)  — македонски политичар. Тој моментално е министер за правда и претседавач на Централниот одбор на партијата ЗНАМ.

= Животопис =
Игор Филков е роден на 7 Јуни 1979 г. во Скопје. Дипломирал на Правен Факултет „Јустинијан Први“ Скопје, УКИМ, во период од 2000 – 2002, каде бил и Активист на Студентскиот Сојуз на Универзитет „Св. Кирил и Методиј“. Бил вработен во локалната канцеларија во Македонија за Косово, Логистика и набавка НВО Солидаритес – Solidarités International. Во период од 1997 – 2002 бил активист во Студентски Сојуз. Тој бил избран да ја извршува функцијата министер за правда во Кабинетот на Христијан Мицкоски како член на партијата ЗНАМ.

= Наводи =
Златко Перински

**Златко Перински** (р. 14 јануари 1983 во Скопје) — македонски политичар. Тој моментално е министер за локална самоуправа од редовите на ВМРО-ДПМНЕ.

= Животопис =
Златко Перински е роден на 14 Јануари 1983 г. во Скопје. Дипломирал на Факултетот за физичка култура-УКИМ, каде се стекнал со звање дипломиран професор/тренер, а со магистратура по менаџмент на човечки ресурси се стекнал на Институтот за политичко-правни истражувања-УКИМ/Универзитет за туризам и менаџмент Скопје. Во периодот од  2009-2012 година тој е основач и управител на Д.Т.У. Био Стем д.о.о.Скопје со дејност претставништво на Грчка банка за матични клетки за Македонија, додека од 2012-2014 година работи и е основач на институцијата: Bio Save d.o.o. Beograd, која е претставништво на Германска банка за матични клетки за Македонија, Србија, Босна и Херцеговина, Црна Гора, Словенија, Романија и Хрватска. Перински од 2014 до 2017 година е управител на С.Ц.Борис Трајковски Дооел Скопје, а  од 2021-2022 година бил генерален директор на ЈП. „Водовод и канализација“ Скопје . На 23ти Јуни 2024 г. тој бил избран за новиот министер за локална самоуправа во Кабинетот на Христијан Мицкоски.

= Наводи =
Црква „Св. Димитриј“ - Жван

**Свети Димитриј** — меѓу народот позната како „латинска црква“, се наоѓа во близина на селото Жван, покрај патот Битола – Кичево. Црквата е посветена на Свети Димитрија.

## Историја
Црквата е изградена и живописана 1624 година. Архитектонски претставува еднокорабна засводена градба со мали димензии. Внатрешноста крие траги од живопис работен од непознат, но особено талентиран зограф кој умеел да ги обликува формите, при тоа обојувајќи ги со успешни комбинации од неколку основни бои.

## Поврзано
* Црква „Св. Петка“ - Жван
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво
* Сопотничка парохија
* Жван

## Галерија

Податотека:St. Demetrious Church (Žvan) 10.jpg|Детаљ од внатре
Податотека:St. Demetrious Church (Žvan) 12.jpg|Детаљ од надворешната страна
Податотека:St. Demetrious Church (Žvan) 6.jpg|Фрески


## Надворешни врски

*Информации на страницата на Општина Демир Хисар

Категорија:Жван
Жван
Георги Чуранов

**Георги Чуранов** или **Ѓорѓи Чуранов** ( -  од Смилево) — македонски револуционер и војвода. Ѓорѓи Чуранов бил еден од водачите на Илинденското востание во Смилево, кој бил активен и за време на НОБ.

## Наводи

Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Лусија Абело

**Лусија Абело** е чилеанска библиотекарка и ботаничарка. Таа е задолжена за истражување, документирање и ширење на родната флора во нејзиниот регион и во нејзината земја, како и нејзините традиционални употреби преку фотографија и библиографски публикации. Таа исто била задолжена за промовирање на читањето од народната библиотека со почит на пристапот кон животната средина.

## Библиотеки и животна средина
Лусија Абело е координатор на системот на регионалната јавна библиотека во Лос Риос. Пред оваа позиција, таа била директорка на општинската јавна библиотека Донихуе и библиотеката за земјоделско училиште во Сан Висенте.

Абело е пионер на уникантна улога во библиотеките која ги комбинира зачувувањето на животната средина, проучувањето и истражувањето. Како директорка на библиотеката во Општинската јавна библиотека во Донихуе, таа создала партнерства и едукативни програми помеѓу библиотеката и Парк Сафари. Таа имала неколку интервјуа и нејзината работа е призната од Регионалниот центар на УНЕСКО за промоција на книги во Латинска Америка и Карибите. Во 2012 година таа била избрана за извонреден библиотекар на годината, највисоката чест што ја доделува Чилеанската национална библиотечна асоцијација.

## Награди
мини| Лусија Абело спроведува работилници за читање во јавната библиотека

* Награда за заслуги. Угледна општина Донихуе за нејзината извонредна професионална работа (1995).
* Ресурсен центар за учење на средното училиште Клаудио Арау Леон де Дониху: За нејзината постојана поддршка на учениците во нивната работа како библиотекар (2003).
* Стипендија за стажирање во Фондацијата Герман Санчез Руиперез, Саламанка, Шпанија доделена од Фондот за книги на Националниот совет за култура и уметност (2004).
* Награда за извонредна библиотекар од Здружението на библиотекари од Чиле, 2012 година
* Угледната општина Донихуе во знак на благодарност за нејзината 20-годишна работа во образованието на комуната (2014).
* Здружение на библиотекари од Перу. Вклучување како почесен член (2014).
* Награда ФИЛСА 2022 година за промовирање на читање.

мини| Лусија во работилница во Лима, Перу

## Наводи

Категорија:Климатски дејци
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 20 век
Ленг Оу

**Ленг Оу** е камбоџански климатски активист. Тој станал активист против илегалната сеча во шумите во Камбоџа и е најпознат по тоа што тајно ги снимал активностите на нелегална сеча во Камбоџа.

## Ран живот
Ленг Оу е роден во провинцијата Такео во семејство на сиромашни земјоделци, а поголемиот дел од своето детство го поминал за време на режимот на Црвените Кмери додека неговото семејство мигрирало меѓу шумите и преживеале скромно. Раниот дел од својот живот го поминал криејќи се во џунглите на Камбоџа, само го започнал своето образование откако неговото семејство се преселило во Пном Пен во 1980 година. Работел за своето образование и заработил стипендија за правен факултет; со ова се приклучил на многу организации за човекови права и ја започнал својата кариера како активист.

## Кариера
Ленг Оу ги основал Задачните сили за човекови права во Камбоџа, организација за борба против уништувањето на шумите во Камбоџа. Во текот на 2000-те и 2010-те, Ленг бил прикриен во често опасни ситуации фотографирајќи и снимајќи докази за нелегална сеча, што довело до една голема компанија за сеча на дрва да е откриена. Често користејќи маски во својата работа, Ленг помогнал да се откријат илјадници кримиланства и да се конфискува дрва и опрема за сеча. Ленг бил апсен неколку пати со други активисти во неговата работа.

## Награди
Ленг бил награден со Голдманова еколошката награда во 2016 година за неговата улога во октривање на корупцијата и илегалната сеча во Камбоџа.

## Наводи

Категорија:Климатски дејци
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1975 година
Џошуа Ампонсем

**Џошуа Ампонсем** (роден 1991) е климатски активист од Гана и ко-основач на Младинската организација зелена Африка. Тој е специјалист за климата во Канцеларијата на пратеникот за млади на Генералниот секретар на Обединетите нации. Тој е главен автор на „Адаптирање за нашата иднина“, првиот истражувачки труд за улогата на младите во унапредувањето на климатската адаптација. Неговата кариера била повеќе фокусирана на решенијата за управување со климата и контрола на отпадот, додека го унапредувал младинскиот ангажман во намалување на ризикот од катастрофи и адаптација на климатските промени на меѓународно ниво.

## Активности за климата
Ампонсем започнал со застапување за климата во 2014 година како дипломиран студент на Универзитетот во Кејп Коуст каде првпат дознал за климатските промени. Во 2014 и 2015 година, пред и по Конференцијата за клима за усвојување на Парискиот договор, Ампонсем се приклучил во движењето за животна средина на младите во Гана каде предводил улични протести во Акра против проектот за електрана на јаглен предложен од Владата на Гана. Ампонсем брзо ја основал Младинската организација зелена Африка како студентска иницијатива за давање климатски решенија. Неговата мотивација е „да ги доведе академските разговори од училницата до практични решенија за заедниците“.

Ампонсем присуствувал на меѓународната конференција за климата на Обединетите нации, во 2016 година, каде што ја подигнал свеста за потребата од женско лидерство и отсуството на домородното знаење во дијалозите за климата. Неговото застапување за родова еднаквост, кое тој го опишал како „неопходност да се обезбеди одржлива економска трансформација при заштита на еколошките и природните ресурси“,  со што го ко-дизајнирал проектот „Вода за адаптација“ во 2017 година за да обезбеди пристап до вода во Северна Гана каде што 66,75% од девојчињата ги пропуштале училишните денови поради недостиг на вода предизвикана од климатските промени.

## Иницијативи
Тој е соработник во Глобалниот центар за адаптација од 2020 година. Џошуа студирал магистер по географија на еколошки ризици и човекова безбедност понудена во Универзитетот во Бон. Тој водел неколку проекти за поддршка на заедницата за инженерство на одржлив развој и започнал различни климатски иницијативи во Гана. Тој присуствувал на клучни настани и самити на ОН како говорник за да разговара за важноста на учеството на младите во политиките за адаптација на климата. Тој бил еден од судиите на иницијативата Афри-пластика каде повикал за инвестирање во иновациите за управување со отпад за да се справи со загадувањето со пластика. Тој ја иницирал Глобалната алијанса за младински климатски совети  која одржала настан со младински климатски совети во Гана, Холандија, Данска, Бразил и младински климатски мрежи во Уганда за време на меѓународниот состанок Стокхолм+50 одржан во Стокхолм на 2 и 3 јуни 2022 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* Младинска организација зелена Африка

Категорија:Родени во 1991 година
Категорија:Климатски дејци
Категорија:Живи луѓе
Цветан Трипуновски

**Цветан Трипуновски** (р. 19 септември 1980 во Скопје) — македонски политичар. Тој моментално е Министер за земјоделство, шумарство и водостопанство од редовите на ВМРО-ДПМНЕ.

= Животопис =
Цветан Трипуновски е роден на 18 Септември 1980 г. во Скопје. Тој е дипломиран земјоделски инженер, член на ВМРО-ДПМНЕ и актуелен министер за земјоделство, шуммарство и водостопанство.

Првото вработување му е во 2005 година во Собранието на Град Скопје како помлад соработник, а бил и директор на Државна фитосанитарна лабораторија, пратеник во Собранието на Република Македонија, во два наврати бил државен советник во Министерство за земјоделство, шумарство и водостопанство, директор на Државен инспекторат за земјоделство, два пати бил дополнителен заменик министер за земјоделство, шумарство и водостопанство, советник во ЈП Паркови и зеленило – Скопје и вработен во ВМРО-ДПМНЕ.

= Наводи =
Помазание

мини|Помазание во Древен Египет.
**Помазание** (грчки χρισμα  [*chrisma* — хризма] — „миропомазание“, χρησις [*chrisis* — хрисис] — „користи, употреби“) — древен обред за време на кој се мачкало свето масло на главата на новиот крал или првосвештеник.
мини|Помазание во православна црква
Израелските цареви и првосвештениците примале помазание со масло во знак на нова служба, по што се здобивале со звањето помазаник (1 S 10,1; Lv 8,12). Помазанието првично било исклучива повластица на еврејските свештеници. Самоил ја проширил употребата на масло на еврејските владетели со помазанијата на Саул и Давид. Од Мојсеј до пророкот Самоил, светото масло го користело исклучиво свештенството за да добие „откровение од Бога“. Било строго забрането слободно да се прави и користи бидејќи „тоа е свето и ќе го сметате за свето“. За прекршување на забраната следувала најстрогата казна: „Кој ќе направи такво масло или со него некого помаза, тој човек ќе биде истребен од својот народ“. (Излез 30:33)

**Помазаник** ( [*māšîaḥ‎* — машиах], грч. χριστός [*christós* — христос) е лице помазано со свето масло. Во поширока смисла, тоа е оној кого Бог го избрал за одредена мисија (Лк 4,18). Во оваа смисла, името се користело (по исклучок) дури и за странец како што е персискиот крал Кир (Is 45.1). Раните христијани, за разлика од другите Евреи, го сметале Исус за помазаник, па оттука и името христос, односно месија / машиах.

## Помазание во христијанството
Во христијанството, помазанието е една од светите тајни. Се смета за тајна на примањето на даровите на Светиот Дух, преку премачкување со свето масло. Во православното христијанство, помазанието се врши веднаш по крштевањето. „Помазанието е над крштевањето“. Бидејќи сме наречени христијани заради помазувањето (грчки [ — chrism]), а не поради крштевањето (грчки [ — баптизам]).

Детален извештај за христијанското помазание дава Кирил Ерусалимски, кој објаснува дека маслото „симболично се нанесува на челото и на другите сетилни органи“ и дека „особено треба да се помазаат ушите, ноздрите и градите“. Кирил смета дека само откако ќе бидат помазани (христос), верните навистина стануваат христијани.

Кај православните, помазанието се нарекува **миропомазание** (грчки [ — miron hrisma]) според една од состојките миро, а кај католиците **света потврда** () затоа што го потврдува станувањето на иницијантот христијанин.

## Прва појава на помазание
Помазанието за прв пат се појавило кај Евреите кога пророкот Самуило го помазал првиот еврејски цар Саул, истурајќи му бокал масло на главата.

## Поврзано
* Свети тајни
* Свето масло
* Месија

## Наводи

Категорија:Свети тајни
Категорија:Православна богослужба
Категорија:Верски обичаи и поведение
Категорија:Крунисување
Моторџии

**Моторџии** () — игран филм во режија на Џеф Николс. Во филмот играат Џоди Комер, Остин Батлер, Том Харди и Мајкл Шенон.

Филмот бил премиерно прикажан на 50-тиот кинофестивал Телурајд на 31 август 2023 г., а премиерата во САД била на 21 јуни 2024 г. Издавањето на филмот било одложено за една година поради штрајкот на SAG-AFTRA во 2023 г. и промената на распределителот. Во Македонија, премиерата била на 20 јануари истата година.

## Содржина
Дејството се одвива во 1960-тите на Средниот Запад каде се појавува измислен мотоциклистички клуб. Во текот на едно десетлетие, клубот се преобразува од собиралиште за месни аутсајдери во злобна банда што го загрозува исклучителниот начин на живот на изворната група.

## Улоги

## Наводи

## Надворешни врски

* Матична страница

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Филмови од 2023 година
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Џон Банкрофт (архитект)

**Џон Банкрофт** ( – година) бил британски архитект познат по неговите бруталистички дизајни за Советот на Големиот Лондон (СГЛ).

Тој се приклучил на одделот за архитекти на СГЛ во 1957 година и го водел проектот за изградба на училиштето Пимлико од 1964 до 1970 година. Зградата била урната во 2010 година од страна на Градскиот совет на Вестминстер.

Банкрофт го објаснил дизајнот на училиштето во едно интервју во 2008 година: „Сакав учениците да се чувствуваат како дел од заедница... Затоа го поделив местото нагоре во форма на стаклен екран за да се добијат погледи од нивото на кое сте кон другите делови на училиштето. Исто така, сакав да се уверам дека можете одвреме-навреме да погледнете надвор за да знаете каде сте во големата околна заедница што е Пимлико и зградите што го опкружуваат“.

Неговите други училишни дизајни биле женското училиште „Елфрида Ратбоун“ во Камден и Колеџот за обука на наставници Филипа Фосет во Стритам.

Банкрофт бил цврст бранител на непопуларните бруталистички обележја на СГЛ. Иако тој не го дизајнирал,  тој тврдел дека блокот на Каунти Хол, празен 20 години, требало да биде наведен како ран пример за архитектура на канцеларии со отворен план и се изразил „прилично ужаснат“ со уривањето на училиштето Пимлико. Банкрофт посветил голем дел од својата кариера на конзервација на згради и бил активен член на Друштвото на дваесеттиот век, Викторијанското друштво и поддржувач на добротворната организација Докомомо.

## Наводи

## Надворешни врски

* Утопија Лондон, снимено интервју со Џон Банкрофт

Категорија:Родени во 1928 година
Категорија:Бруталистички архитекти
Категорија:Починати во 2011 година
Карел Прагер

**Карел Прагер** ( година во Кромержиж –  година во Прага) бил чешки архитект. Тој бил еден од најистакнатите архитекти на модернистичка и бруталистичка архитектура во Чехословачка во втората половина на 20 век. Неговите дела се зградата на Федералното собрание на врвот на плоштадот Вацлав, значајното продолжение на Националниот театар („Нова сцена“) и некои згради на банката Комерчни во Прага. Неговите витрински структури се извонредни по нивната смела надворешност и впечатливи внатрешни простори кои комбинираат природна светлина со софистицирана употреба на природни материјали како дрво и мермер.
Податотека:Praha_Nova_Scena.jpg|алт=National Theatre, Prague|Национален театар, Прага
Податотека:Praha,_Federální_shormáždění.JPG|алт=Federal Assembly, Prague|Федерално собрание, Прага
Податотека:Praha-Smíchov-Komerční-banka-Prager2014.jpg|алт=Komerční banka building, Prague|Зградата на банката Комерчни, Прага
Податотека:Praha,_Břevnov,_Petřiny,_rekonstruovaná_budova.JPG|алт=Research building at Petřiny, Prague|Истражувачка зграда во Петрини, Прага


## Поврзано

* Карел Тајге

## Наводи

## Надворешни врски

* Photo gallery of buildings designed by Karel Prager

Категорија:Бруталистички архитекти
Категорија:Чешки архитекти
Категорија:Починати во 2001 година
Категорија:Родени во 1923 година
Светилиште за птици на грашок Choolannur

**Засолништето за птици на грашок Choolannur** е засолниште за птици лоцирано во селото Чуланур во областа Палаккад во државата Керала, јужна Индија. Местото каде што се наоѓа светилиштето е локално познато како **Mayiladumpara**, што буквално значи „карпа каде што танцуваат пауни“. , тоа е единственото светилиште за папуници во Керала.

## Историја
Според владиниот налог со број G.O.(P) 24/2007/F&WLD, *Choolannur Pea Fowl Sanctuary* е основан на 15 мај 2007 година.

## Опис
Засолништето за птици Чуланур се наоѓа во селото Чуланур во областа Палаккад во Керала. Светилиштето е локално познато како Мајиладумпара, што буквално значи „карпа каде што танцуваат пауни“. Ова засолниште за птици е под јурисдикција на Одделот за шуми Печи и е основано во спомен на познатиот индиски орнитолог и писател Индукудан.

Светилиштето на пауните зафаќа површина од 5 квадратни километри(1.9 квадратни милји). Овде, освен паун, може да се видат и стотици други видови птици. , тоа е единственото светилиште за папуници во Керала.

## Општество и култура
Кога судијата на Високиот суд во Раџастан, Махеш Чандра Шарма ја даде многу контроверзната забелешка дека пауните не се парат и дека женските пауни зачнуваат од солзите на машките пауни, бројот на посетители на светилиштето за пауни се зголеми.

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Список на општини во Македонија по население (1961)

Ова е **список на општини во Македонија по население**, заснован на пописот на население од истата година и фактичната состојба на тогашните општини.

## Табела
Следува список на општини, почнувајќи од најбројната општина, па до најмалку бројната.

## Поврзано
* Список на општини во Македонија по население (1948)
* Список на општини во Македонија по население (1953)
* Список на општини во Македонија по население (1971)
* Список на општини во Македонија по население (1981)
* Список на општини во Македонија по население (1994)
* Список на општини во Македонија по население (2002)
* Список на општини во Македонија по население (2021)
* Попис на населението во Македонија (1961)
* Општини во Македонија
* Административна поделба на Македонија

## Наводи

## Надворешни врски
*Службена мрежна страница на Државниот завод за статистика
*Службена мрежна страница на Министерството за локална самоуправа

Категорија:Списоци на општини
Категорија:Списоци за Македонија
Категорија:Македонија во 1961 година
Категорија:Попис на населението на Македонија
Категорија:Општини во Македонија
Жорж-Пјер Дибоа

**Жорж-Пјер Дибоа** (,  – , ) – швајцарски архитект познат по своите индустриски градби и бруталистичка архитектура. Заедно со Јакоб Ешенмозер имале архитектонско биро од 1941 до 1953 година.

## Животопис
Откако студирал на ЕТХ Цирих под Вилијам Дункел и Ото Р. Салвисберг, каде што дипломирал во 1936 година, тој потоа бил на студиско патување во Грција и Турција од 1936 до 1937 година. Потоа работел во канцеларијата на Ле Корбизје до 1940 година. По враќањето во Швајцарија, работел за Салвисберг. По ненадејната смрт на Салвисберг на крајот на 1940 година, Дибоа ги здружил силите со Јакоб Ешенмозер, кого го запознал таму, и основале сопствено биро. Дибоа направил проект за вила во близина на Лозана заедно со долгогодишна канцеларија од западна Швајцарија. Дибоа и Ешенмозер ги добиле своите први големи проекти од братот на Дибоа, Албер, кој тогаш бил генерален директор во Саурер   машинско претпријатие, кое станало еден од најголемите работодавци во Источна Швајцарија во 1950-тите. Меѓу другите проекти, Дибоа ја проектирал нивната деловна зграда, работилницата за поправка на автомобили и кафетеријата.

Во доцните 1950-ти, Дибоа и Ешенмозер изградиле станбена единица (Unité d'Habitation) за Саурер во стилот на Ле Корбизје, и една деценија подоцна, изградиле уште две единици во Цирих-Афолтерн.

Дубоа изградил и фабрика за преработка на овошје во Тургау. Во 1960-тите, тие додадоа повеќе индустриски згради, вклучувајќи ја и фабриката за часовници Портескап (Portescap), експонирана бетонска зграда во бруталистички стил, и објекти за пиварницата Кардинал во Фрајбург.

## Избрани дела
мини|277x277пкс| Унтерафолтерн II

* *Вила*, Прили 1941 година (со Переле и Стале, Лозана)
* *Вила Таубер-Бовери*, Баден, 1958 
* *Кардинал Пивара*, Фрајбург 1962-65
* *Вила Доминик фон Стренг*, Хицлиген, Мауензе, 1963–64
* *Фабричка зграда Портескап*, Ла Шо-де-Фон 1963 
* *Реновирање на замокот*, Мауензе 1960 
* *Вила Венгер*, Сен Реми-ла-Рам 1970 
* *Унтерафолтерн II станбен блок*, Афолтерн (Цирих) 1 970  

* Канцелариска зграда, Саурер АГ, Арбон 1942–43
* Погон за преработка на овошје, Унипектин, Ешенц 1944–45
* Кантина, Саурер АГ, Арбон 1945
* Центар за греење, Саурер АГ, Арбон 1945
* Работилница за поправка, Саурер АГ, Арбон 1946–47
* Вила Келер, Куснахт 1952 
* Станбена зграда, Саурер АГ, Арбон 1959–60

## Наводи

Категорија:Бруталистички архитекти
Категорија:Швајцарски архитекти
Категорија:Родени во 1911 година
Категорија:Починати во 1983 година
Алиша Казанига

[мини| [Национална библиотека на Аргентинската Република од Казанига]]
**Алиша Казанига** (1928–1968) била аргентинска модернистичка архитектка. Најпозната е по нејзината работа во дизајнирањето на Националната библиотека на Аргентинската Република.

Алиша Казанига била родена во Буенос Аирес на 9 јули 1928 година. Таа студирала на Националниот универзитет во Буенос Аирес каде што студирала заедно со Франциско Булрих и Едуардо Поледо и Хорасио Балиеро.

Казанига, заедно со Булрих, Поледо, Балиеро и други ја основале Организацијата за модерна архитектура () во 1948 година. Групата практикувала рационализам, воспоставувајќи контакти со членовите на Баухаус.

Во 1962 година, дизајнот на Казанига заедно со Франциско Булрих и Клориндо Теста бил избран за новата зграда на Националната библиотека на Аргентинската Република.

Алиша Казанига починала на 28 февруари 1968 година во Буенос Аирес.

## Наводи

Категорија:Починати во 1968 година
Категорија:Родени во 1928 година
Категорија:Бруталистички архитекти
Михаило Јанковиќ

**Михаило Јанковиќ** бил југословенски архитект кој дизајнирал неколку важни структури во Србија додека била дел од Југославија.

Тој го дизајнирал „Стадионот ЈНА“ - сега познат како Стадион на Партизан (1951), зградата на СИВ (1961) и Музејот на 25 мај. Неговиот најважен проект бил облакодерот ЦК (1961) сега познат како бизнис центар Ушче.

Михаило Јанковиќ починал во 1976 година.

## Наводи

Категорија:Постмодерни архитекти
Категорија:Бруталистички архитекти
Категорија:Југословенски архитекти
Категорија:Починати во 1976 година
Категорија:Родени во 1911 година
Ана Расмусен

**Ана Расмусен** е експерт за климатски промени од Самоа. Таа била главен преговорач за Алијанса на малите островски држави во Конференцијата на Обединетите нации за климатски промени во 2023 година.

## Живот
Расмусен била родена во Самоа, земја составена од шест мали острови во Тихи океанот. Студирала и дипломирала по географија во Јужнотихискиот Универзитет, и стекнала постдипломски квалификации за климатски промени.

Во 2009 година, таа првпат се вклучила во претставувањето на нејзината земја во преговорите за климатски промени и во Конференцијата на Обединетите нации за климатски промени во 2012 година во Доха, таа била дел од организацијата на состаноците. На конференцијата во 2018 таа започнала да ги води преговорите за финансирање на борбата против климатски промени, Зелениот климатски фонд и Глобалниот еколошки фонд за Алијансата на мали островски држави. Во конференцијата во 2022 година, таа била потпретседател организирајќи го изборот на службеници на регионалните групи за процесот на преговори за климата.

На конференцијата во 2023 година таа била главен преговарач за Алијансата на мали островски држави.

## Надворешни врски
* Расмусен доби овации

## Наводи

Категорија:Климатски дејци
Категорија:Живи луѓе
Гзира

**Гзира** () е град во Централниот регион на Малта. Се наоѓа помеѓу Мсида и Слима, а исто така се граничи и со Та Шбиш. Има население од 11,699 заклучно со јануари 2019. Зборот *Gżira* значи „остров“ на малтешки, а градот е наречен по ближниот остров Маноел, кој се наоѓа источно од Гзира, помеѓу полуостровот Слима и Валета.

## Наводи

Категорија:Општини во Малта
Овини Хаким

мини| Хаким Овини (облечен во црна маица и зелен шлем)
**Овини Хаким** (роден 13 април 1986 година, Уганда) е граѓански едукатор и активист за заштита на животната средина во Уганда. Тој возел околу 650 километри од Уганда до Најроби, Кенија за да направи свест за безбедни градски велосипедски патеки на патната мрежа на Уганда во 2023 година и потоа присуствал на самитот за климатски промени во Африка 2023 година во Најроби, Кенија. Во 2019 година, Овини пешачел до Адис Абеба, Етиопија за два месеци покривајќи растојание од 2.421 километри за да ја популаризира агендата на Африка за 2063 година. Тој е и соработник на Мандела Вашингтон 2021 година.
мини| Овини Хаким (облечен во црна маица и зелен шлем)

## Ран живот
Во раните 1980-ти години, тој израснал во кампови за внатрешно раселени лица во северна Уганда. Во 2014 година, тој изгубил пријател по име Акена во пукањето во Кампала. Овини и Акена заедно биле во факултетот Лајиби во областа Гулу.

Овини студирал во Меѓународниот универзитет во Кампала и дипломирал по јавна администрација.

## Активизам
Тој е едукатор во заедница кој ги потикнува младите да ги испитаат предизвиците во заедницата и да бараат да спречат проблеми и насилство со главна цел да се развијат безбедни и инклузивни заедници за наредните генерации.

## Наводи

Категорија:Родени во 1986 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Климатски дејци
Марјан Ѓорчев

**Марјан Ѓорчев** (р. , Кавадарци) — македонски политичар, поранешен Министер за земјоделство на Македонија и поранешен градоначалник на Општина Кисела Вода. Член на ВМРО-ДПМНЕ.

## Животопис
Ѓорчев е роден во Кавадарци во 1956 година. Дипломиран економист. Поранешен директор на АД "Македонија" и АД "Братство" - Скопје. Поранешен градоначалник на Кисела Вода. Во период од 1998 до 2002 година, бил Министер за земјоделство, шумарство и водостопанство. Во 2005 година, ја основа партијата Земјоделска народна партија на Македонија, каде во 2006 година е распуштена. Бил и пратеник во Собранието на Република Македонија. Член е на ВМРО-ДПМНЕ.

## Надворешни врски

Категорија:Македонски министри
Категорија:Македонски пратеници
Категорија:Политичари од Кавадарци
Категорија:Политичари од ВМРО-ДПМНЕ
Категорија:Градоначалници на Општина Кисела Вода