open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Тур де Свис 2021

**Тур де Свис 2021** (познато и како: **Трка околу Швајцарија 2021**) — 84. издание на велосипедската етапна трка Тур де Свис, која се одржала помеѓу 6 и 13 јуни како дваесетти настан во сезоната на Светската турнеја.

## Екипи

Бидејќи Тур де Свис е настан од Светската турнеја, сите деветнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Воедно, три професионални континентални екипи настапиле, како и националната екипа на Швајцарија, со што главната група имала 23 екипи. Секоја екипа настапила со по седум возачи, со што вкупно имало 161 возач на почетокот на трката. Пред четвртата етапа,  се повлекле од трката откако член на екипата бил тестиран позитивен на КОВИД-19. На крајот, 124 ја завршиле трката.

## Рута

Рутата во 2021 година во голема мерка била истата со онаа што првично била планирана за изданието во 2020 година, кое било откажано поради пандемијата на КОВИД-19 во Швајцарија.

## Етапи
### Етапа 1

### Етапа 2

### Етапа 3

### Етапа 4

### Етапа 5

### Етапа 6

### Етапа 7

### Етапа 8

## Завршен поредок

## Поредок

* На втората етапа, Матија Катанео, кој бил трет во бодовниот пласман, ја носел црната маичка, бидејќи првопласираниот Штефан Кинг ја носел жолтата маичка како предводник на генералниот пласман, а второпласираниот Штефан Бисегер ја носел белата маичка како предводник на пласманот за млад возач.
* На третата етапа, Матје ван дер Пул, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел црната маичка, бидејќи првопласираниот Штефан Кинг ја носел жолтата маичка како предводник на генералниот пласман.
* На четвртата етапа, Штефан Кинг, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел црната маичка, бидејќи првопласираниот Матје ван дер Пул ја носел жолтата маичка како предводник на генералниот пласмна. Од истата причина, Штефан Бисегер ја носел црната маичка на петтата етапа.
* Пред шестата етапа, Матје ван дер Пул, кој го предводел бодовниот пласман, и Лукас Хамилтон, кој го предводел пласманот за млад возач, ја напуштиле трката поради болест. Поради тоа, на шестата етапа, Штефан Бисегер, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел црната маичка, додека Еди Данбар, кој бил втор во пласманот за млад возач, ја носел белата маичка.

## Наводи

### Извори

* 

## Надворешни врски
* 
* 
* 

Категорија:Тур де Свис
Категорија:Светска турнеја на UCI 2021
Категорија:Швајцарија во 2021 година
Куќа на Ѓинековци

**Куќа на Ѓинековци** — стара куќа во градот Охрид прогласена за значајно културно наследство на Македонија.

## Историја
Куќата е сместена на чаршиската улица „Свети Климент Охридски“ бр. 112. Изградена е во 1932 година од истакнатиот архитект Димитар Симонче за семејството Ѓинековци.

## Архитектура
Градбата е изведена во неокласичен стил и има сутерен, приземје, кат и мансарда. Изградена е масивн со носечки ѕидови — во сутеренот од камен, а на приземјето, катот и мансардата од полна тула. Меѓукатната и покривната конструкција се дрвени. Првично на приземјето имало кафеана, хотел на катот и домување на мансардата.

Куќата е дел од низа згради и целото внимание ѝ е посветено на уличната фасада, која се одликува со изразена симетрија. По средината на градбата на првиот етаж и мансардата има карактеристични балкони со огради од ковано железо, потпрени со конструктивни и украсни вути, поизразени на мансардниот балкон. До прозорските отвори на катот има пиластри, а над нив тимпанони сп цветни и украсни елементи. Балконската врата на катот исто така е нагласена со пиластри кои завршуваат со вутите на мансардниот балкон. Катот завршува со профилиран венец, на манасардата има барокни керамички балустради, а над мансардниот балкон е направен полукружен тимпанон со богата пластика, потпрен на полукружни столбови со богато обработени капители.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Охрид

## Наводи

## Надворешни врски

Ѓинековци
Категорија:Појавено во 1932 година во Македонија
Струнга

*За општината во [[Романија]], видете [[Струнга (Романија)]].* 

**Струнга**, наречено и **Струнга Маало**, ― населба/маало во источниот дел на гратчето Крушево, Македонија.

## Галерија

Струнга - Крушево (1).png|Чешма во маалото
Струнга - Крушево (2).png|Игралиште за мал фудбал во маалото


## Поврзано
* Арнаут Маало
* Влашко Маало
* Горно Маало
* Ѓупско Маало
* Мијачко Маало
* Чаршија

## Наводи

Категорија:Маала во Крушево
Зграда на Радио Охрид

**Зграда на Радио Охрид** — стара куќа во градот Охрид, прогласена за културно наследство на Македонија. Позната е како објектот во кој работело Радио Охрид од 1980, па сè до неговото затворање во 2016 г.

## Архитектура
Градбата е сместена на чаршиската улица „Свети Климент Охридски“ бр. 4, близу плоштадот „Крушевска Република“ со Стариот чинар. Изградена е на почетокот на XX век од непознати мајстори во неокласичен стил. Се состои од приземје, кат и мансарда. Прозорците се поделени на полиња. Во средината на централната источна фасада, на катот има крактеристичен балкон со парапет од ковано железо, потпрен на конструктивни и украсни вути направени од истиот материјал. По целата висина на приземјето има пиластри, на катот има украси околу прозорците и над балконските врати, кои се централно поставени. На аглите на катот има скромни пиластри без капители. Над приземјето и катот на источната фасада има украсни профилирани хоризонтални венци, додека пак на јужната нема венец над приземјето. На мансардата има баџи со скромно украсени триаголни тимпанони.

Изградена е масивно со носечки ѕидови од полна тула, а меѓукатната и покривната конструкција се дрвени. Првобитно на приземјето имало дуќани, а катот и мансардата биле станбени. Од запад има посебен влез за станбениот дел.

Есента 2015 г. со средства на Министерството за култура фасадата на е целосно реставрирана и конзервирана. Во јули 2016 г. Радио Охрид престанало да работи.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Охрид

## Наводи

Радио Охрид
Радио Охрид
Стара крушевска чаршија

мини|300п|Низ чаршијата.

**Крушевската чаршија** — трговски и културно-историски дел во средиштето на Крушево и една од најголемите знаменитости на гратчето.

## Историја
Порано во Крушево имало над двесте калајџии, кои учеле занает главно во Грција или Романија. Имало голем број на кројачи, ткајачи кои изработувале килими и јамболlии од домашна волна. Во Крушево имало голем број на воденици кои сега се разурнати, а постоела и мелница за брашно. Исто така, имало и голем број на свеќари, фурнаџии, налбати, дограмаџии, бравари, казанџии. Работеле дваесет и осум чевлари, а има податоци дека кај нив занаетот го учеле голем број на чевлари од Прилеп и Битола. Имало и осум ковачи, како и сто и две групи на калајџии во османлиско време, кои оделе да заработуваат со својот занает и во соседните територии, како Бугарија, Албанија и Грција сè до почетокот на Балканските војни.

Во Крушево имало анови кои имале доста работа во тоа време. Нуделе преноќиште за доста трговци кои врвеле со коњи и карвани. Имало и доста кафеани, а постарите се сеќаваат на првата ледница за мраз и првиот крушевски сладолед до 1924 година. Постоел дури и безистен, кој изгорел за време на Илинденското востание. Денес во крушевската чаршија останати се само неколку дуќани од времето пред востанието.

Постојат податоци дека крушевскиот еснаф имал каса за погребување на сиромашните. Трговците сами ги кажувале своите приходи и врз таа основа се правела средна цена на данокот, така што на тој начин сите биле задоволни. Крушевскиот еснаф бил силен и влијателен, препознатлив по тоа што се штител и се борел за своите права. Секој еснаф си имал своја слава, на различен празник кога задолжително се одело прво во црква, а потоа се славело во домашна атмосфера.

## Галерија

Чаршија - Крушево (1).png
Чаршија - Крушево (2).png



## Поврзано
* Арнаут Маало
* Влашко Маало
* Горно Маало
* Ѓупско Маало
* Мијачко Маало
* Струнга

## Наводи

Категорија:Крушево
Констракта

**Ана Ѓуриќ** (родена на 12 октомври 1978 година), позната како **Констракта,** е српска кантавторка. Пред да продолжи со соло кариера во 2019 година, таа се прослави како главен вокал на инди поп бендот , која е основана во 2007 година.

Констракта се здоби со позначајна слава откако победи на националниот изборен натпревар за Песна на Евровизија 2022 во Торино, Италија со песната „ In corpore sano “ „Во здраво тело“ 
thumb|десно|250п|Констракта
## Кариера

### Земја грува!
Таа дебитираше како член на помалку познатата група наречена , но првичното признание го стекна како пејач на белградскиот бенд . Издадоа три студиски албуми: *WTF Is Gruveland?* (2010), *Dino u Zemlji Gruva* (*Dino in Grooveland*, 2013), која опфаќа песни од хрватскиот пејач Дино Дворник, и *Šta stvarno želiš?* (*Што навистина сакаш?,* 2016 година). Некои од најпознатите хитови на бендот се „Најлепше жеље“ (*Најдобри желби*, 2010 година), „Нисам знам да само ова хтела“ (*Не знаев дека го сакав ова*, 2011) и „Јаче манијаче“ (*Потешко си манијак*)., 2013). Земја грува! учествуваше на музичкиот фестивал Беовизија во 2008 и 2009 година со „Чудесни *светови* “ и „Свејдно ми је“ (*Не ми е гајле*).

Со објавувањето на нејзиниот соло сингл „Жваке“ (*гуми за џвакање*) во јуни 2019 година, Констракта продолжи соло кариера. Во март 2020 година, таа го објави „Неам шамана“ (*Немам [[Шаманизам|Шаман]]*), инспирирана од написот на таблоидот за Емина Јаховиќ што бара помош од шаман за да го надмине разводот со Мустафа Сандал.

### Евровизија 2022 година
На 28 февруари 2022 година, Констракта го објави својот проект *Triptih* (*Триптих*), 12-минутно музичко видео за три песни – „Nobl“ (*Noble*), „ In corpore sano “ (*Во здраво тело*) и „Mekano“ (*меко*). Концептот беше идеја на самата Констракта, покрај Ана Родиќ и Маја Узелац, од кои втората го режираше и спотот. Спотот и песните го илустрираат модерниот живот во Србија, секоја на свој начин.

На 8 февруари 2022 година, „In corpore sano“ беше објавено како еден од 36-те пријавени за националниот изборен фестивал емитуван на Радио телевизија на Србија за избор на српскиот претставник за Изборот за песна на Евровизија 2022 година. Влегувајќи во конкуренцијата како аутсајдер, Констракта брзо стекна популарност по нејзиниот настап во првото полуфинале на 3 март, каде што се пласираше на второто место и на тој начин се квалификуваше за финалето. Во финалето, кое се одржа на 5 март, „In corpore sano“ победи и во гласањето на жирито и гласањето на јавноста, добивајќи 31,34% од гласовите на јавноста и затоа победи на натпреварот.

## Личен живот
Констракта дипломирала на Архитектонскиот факултет на Универзитетот во Белград. Во 2009 година се омажи за колегата архитект Милан Ѓуриќ со кој ги има синот Никола и ќерката Лена.

## Дискографија

### Слободни

## Наводи

Категорија:Статии со hCards

Категорија:Статии со извори на српски (sr)
Категорија:Родени во 1978 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Учесници на Евровизија
Монокл

десно|мини
**Монокл** — вид на тркалезно оптичко стакло кое се поставува на едното око. Се состои од оптичка леќа обрабена во облик на круг и врвца или жица на која е прикачен. Најпопуларен бил кон крајот на 19-тиот и почетокот на 20-тиот век кога најчесто го носеле побогатите луѓе.

## Поврзано
* Очила

## Наводи

Категорија:Офталмологија
Категорија:Галицизми
Батује

**Батује** (словенечки: *Batuje*) — населба во Општина Ајдовшчина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Категорија:Општина Ајдовшчина
Померанско Езеро

мини|Померанско Езеро
Померанско Езеро или Померанско **[[Померанија|Езерсо]]** **Дистрикт** (  ) е езерска земја во подалечна Померанија. Денес се наоѓа на исток од полското војводство Западна Померанија во северозападна Полска.

Езерската област се наоѓа во крајното подножје на балтичките висорамнини и се состои од мноштво езера. Потеклото е од ледено доба и се наоѓа помеѓу ниските мораински ридови. Езерската висорамнина е многу слична со регионите на езерските области Масурија и Мекленбург и Холштајн Швајцарија.

Нејзиното најголемо езеро е езерото Дравско (германски: *Dratzigsee* ; 18,66kм²), низ која тече Драва, најважната река во регионот. Нејзини главни населби се Чаплинек, Шчечинек и Полчин Здрој. Бидејќи Померанското Езеро е многу помалку познато од округот Масуриско Езеро, тоа е недопрено и неразвиено од туристичка перспектива.

## Литература

* Вилхелм Халбфас: *Beiträge zur Kenntnis der Pommerschen Seen.* Мит 6 Картен. Пертес, Гота 1901 година ( *Д-р.* Ergänzungsheft 136,  ), онлајн .

## Надворешни врски


Категорија:Померанија
Категорија:Географија на Померанија
Категорија:Езера во Полска
Категорија:Области во Полска
Инџерлак (Иванковци)

**Инџерлак** — археолошко наоѓалиште во велешкото село Иванковци. Претставува некропола од железно време - тумули.

На 3 км јужно од селото, на десната страна од патот за Велес, на две зарамнети тераси се гледаат грамади од камења. При обработувањето на земјата се уништени повеќе помали тумули од некропола. Наодите се чуваат во Народниот музеј во Велес.

## Поврзано

* Список на археолошки наоѓалишта во Велешко

## Наводи
Чука Јанаклак (Иванковци)

**Чука Јанаклак** — археолошко наоѓалиште во велешкото село Иванковци. Претставува населба и некропола од доцноантичко време.

На површина од околу 1,5 хектар, оддалечена 3,5 км јужно од селото, при обработувањето на земјата се исфрлени фрагменти од керамички садови, тегули, камени плочи и друг градежен материјал. На источната страна на локалитетот се гледаат конструкции од гробови градени од камени плочи и тегули.

## Поврзано

* Список на археолошки наоѓалишта во Велешко

## Наводи
Огради (Кумарино)

**Огради** — археолошко наоѓалиште во велешкото село Кумарино. Претставува населба од доцноантичко време. Во непосредната близина на селото, западно и северозападно од него, на површина од 1 хектар се среќаваат фрагменти од керамички садови и многуброен градежен материјал.

## Поврзано

* Список на археолошки наоѓалишта во Велешко.

## Наводи
Рупи (Кумарино)

**Рупи** — археолошко наоѓалиште во велешкото село Кумарино. Претставува некропола од доцноантичко време. Северно од селото, на блага падина се среќаваат камени плочи од гробни конструкции. Некрополата е откриена при изградбата на железничката пруга Велес-Штип.

## Поврзано

* Список на археолошки наоѓалишта во Велешко.

## Наводи
Гробишта (Смиловци)

**Гробишта - Голема Нива** — археолошко наоѓалиште во велешкото село Смиловци, Општина Чашка. Претставува некропола од римско време. На 600 м северно од селото, на десниот брег на селската река, при обработувањето на нивите се пронајдени камени плочи и тегули од конструкција на гробови. Од овој локалитет потекнуваат и 4 стели со релјефи и грчки натписи кои се чуваат во Музејот на Македонија во Скопје.

## Поврзано

* Список на археолошки наоѓалишта во Велешко

## Наводи
Старо Село (Смиловци)

**Старо Село** — археолошко наоѓалиште во велешкото село Смиловци, Општина Чашка. Претставува населба и црква од среден век. На 3 км источно од селото, на зарамнето плато со површина од 0,7 хектара се среќаваат фрагменти од керамички садови и големо количество градежен материјал. Се гледаат и остатоци од мала црква во која се вградени повеќе сполии.

## Поврзано

* Список на археолошки наоѓалишта во Велешко

## Наводи
You (Васил Гарванлиев)

„**You**“ - песна снимена од македонскиот пејач Васил Гарванлиев. Песната е напишана и продуцирана од Невена Нешкоска заедно со Алис Шредер и Калина Нешкоска. Дополнителна продукција обезбедиле Хавиер Лорет де Мулер, Дарко Димитров и Лазар Цветкоски.

Песната требаше да ја претставува Македонија на Изборот за песна на Евровизија во 2020 година во Ротердам, Холандија, откако беше интерно избрана од националниот радиодифузер МРТ. Сепак, натпреварот подоцна беше откажан поради пандемијата COVID-19.

## Заднина

### Композиција
Во траење од три минути, песната на англиски јазик „You“ е компонирана од македонската композиторка Невена Нешкоска, и напишана од неа заедно со Алис Шредер и Калина Нешкоска. Заедно со Невена Нешкоска и Хавиер Лорет де Мулер, македонските продуценти Дарко Димитров и Лазар Цветкоски исто така беа на чело на процесот на продуцирање на песната.

### Промоција
Придружното музичко видео за „You“ беше официјално прикажано на YouTube каналот на Изборот за песна на Евровизија на 8 март 2020. Живописното видео е во режија на Милена Витман, а продуцирано од Јелмаз Дервиши, додека самостојно е монтирано и снимено од Ѓорги Вацев. Визуелно, неговата порака е „покана за сите да се поврзат, да се отворат, да танцуваат и да го прослават моментот“.

## На Евровизија
Изборот за песна на Евровизија 2020 година требало да се одржи во Ротердам, Холандија, состоејќи се од две полуфиналиња на 12 мај и 14 мај 2020 и големото финале на 16 мај 2020. Секоја земја учесничка, освен земјата домаќин и Големата петорка, требало да се квалификува во едно од двете полуфиналиња за да се натпреварува за големото финале. На 28 јануари 2020 се одржала специјална ждрепка со која секоја земја се пласирала во едно од двете полуфиналиња, како и во која половина од шоуто ќе настапи. Македонија била извлечена за првото полуфинале, планирано за 12 мај 2020, а требало да настапи во првата половина од шоуто. Во март 2020, Европскиот радиодифузен сојуз го откажал натпреварот поради пандемијата на COVID-19.

## Наводи


## Надворешни врски

* Официјално музичко видео

Категорија:Македонски песни за Евровизија
Завино

**Завино** (словенечки: *Zavino*) — населба во Општина Ајдовшчина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Категорија:Општина Ајдовшчина
Среќата доаѓа во 9

**„Среќата доаѓа во 9“** (хрватски: *Sreća dolazi u 9*) — југословенски филм од 1961 година во режија на Никола Танхофер, снимен по сценариото на Витомил Зупан, засновано врз бајката на Ханс Кристијан Андерсен. Главните улоги ги играат: Ирена Просен, Антун Врдољак, Мила Димитријевиќ, Миа Оремовиќ, Виктор Бек, Драго Крча, Перо Квргиќ, Татјана Бељакова, Синиша Кнафлец и Никша Штефанини и Антун Налис. Ова е првиот југословенски научнофантастичен филм.

## Синопсис
Во едно гратче ненадејно доаѓаат Среќата (ја игра Димитријевиќ) и Грижата (ја игра Белјакова). Притоа, Среќата остава во гостилницата една волшебна наметка и тврди дека на оној кој ќе ја облече ќе му се остварат сите желби. Волшбната наметка ги менува сопствениците при што ги исполнува необичните желби на повеќе луѓе: плашливиот професор по виолина (го игра Квргиќ), стариот ноќен чувар (го игра Бек), лекомислениот студент Мики (го игра Врдољак) и русокосата девојка (ја игра Просен). Меѓутоа, исполнувањето на нивните желби не мора да значи дека тие ја пронашле својата животна среќа...

## Наводи

Категорија:Хрватски филмови
Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови од 1961 година
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови на Никола Танхофер
Категорија:Филмови со Мила Димитријевиќ
Категорија:Филмови со Миа Оремовиќ
Категорија:Филмови со Виктор Бек
Категорија:Филмови со Драго Крча
Категорија:Филмови со Антун Врдољак
Категорија:Филмови со Ирена Просен
Категорија:Филмови со Татјана Бељакова
Категорија:Филмови со Перо Квргиќ
Категорија:Филмови со Синиша Кнафлец
Категорија:Филмови со Никша Штефанини
Категорија:Филмови со Антун Налис
Категорија:Научнофантастични филмови
Категорија:Филмови засновани на бајки
Стадион Езеро

**Стадионот Езеро** ― фудбалски стадион кој се наоѓа во Крушево, Македонија. Тој се наоѓа во северниот дел на Крушево, во близина на Крушевското Езеро. Поради езерото, стадионот е така именуван. На игралиштето настапува ФК Питу Гули.

## Галерија


Стадион Езеро - Крушево (1).png|Теренот и трибинскиот простор
Стадион Езеро - Крушево (3).png|Теренот и трибинскиот простор



Категорија:Фудбалски стадиони во Македонија
Категорија:Спортски зданија во Крушево
Ајдовшчина

**Ајдовшчина** (словенечки: *Ajdovščina*) — град во Општина Ајдовшчина во западна Словенија. Градот е центар на општината Ајдовшчина. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Категорија:Општина Ајдовшчина
Црква „Св. Недела“ - Крушево

**Црквата „Св. Недела“** ― македонска православна црква која се наоѓа во северниот дел на гратчето Крушево, Македонија.

## Галерија

Црква "Св. Недела" - Крушево (1).png|Параклисот која ја наведува годината на изградба на црквата - 1998


## Наводи

Категорија:Цркви во Крушево
К
Балдуинова кула

**Балдуиновата кула** ― кула која се наоѓа во Архитектонско-музејскиот резерват „Царевец“, Велико Трново, Бугарија.

Југоисточната борбена кула го штитела најранливото место на крепоста Царевград Трнов, Френкхисарската порта и изворот на вода од реката Јантра.

Нејзиното именување се поврзува со легендите за римскиот (латински) император Балдуин Фландриски, којшто после Битката кај Адријанопол во 1205 година според некои без трага исчезнал, но според други бил фатен од бугарскиот цар Калојан и ја дочекал својата смрт во неа.

Во 1848 година врз сочуваните долни делови од кулата, дреновските мајстори хаџи Пенко Тулешков (се преселил во градот после Велчовата завера во којашто учествувал како заколнат и бил избран за илјадит) и брат му Гено, тие надградиле просторија со масивна купола, реконструирајќи ја за чување на барут.

Современата кула е обновена во 1933 година по проект на архитектот Александар Рашенов по сличност на запазената средновековна кула од крепоста Червен која се наоѓа близу до Русе.

## Галерија

Податотека:Baldwin's Tower of Tsarevets.JPG|Карпата со кулата
Податотека:БалдуиноватаКула.jpg|Поглед од Јантра
Податотека:Medieval Tarnovo map SVG-es.svg|Местоположба на кулата во средновековниот град


## Наводи


Категорија:Тврдини во Велико Трново
Категорија:Живејачки кули во Бугарија
Категорија:Историја на Велико Трново
Категорија:Згради и градби во Велико Трново
Куќа на Фимка Љуљкова

**Куќа на Фимка Љуљкова** — стара куќа во градот Охрид прогласена за културно наследство на Македонија.

Се наоѓа во стариот дел на градот, на улица „Климентов Универзитет“ бр. 29 (стара адреса „Свети Климент“ бр. 25). Ѝ припаѓала на Фимка Љуљкова. На 1 јануари 1951 г. куќата е прогласена за споменик на културата .

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Охрид

## Наводи

Петанови
Куќа на Љушеви

**Куќа на Љушеви** — стара куќа во градот Охрид прогласена за културно наследство на Македонија.

## Историја
Куќата се наоѓа на чаршиската улица „Свети Климент Охридски“ бр. 50 (или. 48). Изградена е во 1936 година од непознати мајстори.

## Архитектура
Градбата се состои од приземје и два ката. Приземјето отсекогаш било предвидено за трговски цели, катовите за живеење. Изобилува со елементи на неокласичната архитектура — еркерни балкони, украсни шамброни околу прозорците и пиластри на аглите. Фасадата е поделена и на хоризонтални полиња. Извесена е масивно, а меѓукатната и покривната конструкција се дрвени. Покривот е на две води со традиционални ќерамиди. Отворот на приземјето е голем и павоаголен, а на катовите отворите се помали, исто така правоаголни. Балконите имаат огради од ковано железо.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Охрид

## Наводи

Љушеви
Категорија:Појавено во 1936 година во Македонија
Куќа на Номче Ќосе - Наје

**Куќа на Номче Ќосе - Наје** — стара куќа во градот Охрид прогласена за културно наследство на Македонија.

Куќата е сместена во стариот дел на градот, на улица „Климентов Универзитет“ бр. 66 (стара дареса „Свети Климент“ бр. 66). Му припаѓала на Номче Ќосе - Наје. На 1 јануари 1951 г. прогласена е за споменик на културата.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Охрид

## Наводи

Номче Ќосе - Наје
Тивката планина (филм)

**„Тивката планина“** (германски: *Der stille Berg*) — филм на режисерот Ернст Госнер од 2014 година. Главните улоги ги играат: Вилијам Мозли, Еухенија Константини, Клаудија Кардинале.

## Синопсис
Во мај 1915 година, на венчавката на својата сестра, Андреас ја запознава 17-годишната Франческа. Меѓутоа, нивната голема љубов се прекинува кога Италија ѝ објавува војна на Австроунгарија, а Андреас е испратен на фронтот. Војната уништува многу семејства и соседите ги претвора во непријатели, а Андреас се пробива низ боиштата на Алпите, решен да се врати кај Франческа и да ја спаси од оапсноста.

## Наводи

Категорија:Австриски филмови
Категорија:Историски филмови
Категорија:Љубовни филмови
Категорија:Филмови од 2014 година
Категорија:Филмови на Ернст Госнер
Категорија:Филмови на германски јазик
Категорија:Филмови со Вилијам Мозли
Категорија:Филмови со Клаудија Кардинале
Категорија:Филмови со Еухенија Константини
Категорија:Филмови за Првата светска војна
Жената на авијатичарот

**„Жената на авијатичарот“** (француски: *La femme de l'aviateur*) — француски филм од 1981 година, во режија на Ерик Ромер (Éric Rohmer), кој е и автор на сценариото. Главните улоги ги играат: Филип Марло (Philippe Marlaud), Мари Ривиер (Marie Riviere) и Ан-Лор Мери (Anne-Laure Meury).

## Содржина
Еден студент паѓа во очај кога дознава дека го изневерува девојката. За да ги открие причините за тоа, тој решава да ги следи неа и нејзиниот љубовник...

## Наводи

Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови од 1981 година
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови на Ерик Ромер
Категорија:Филмови со Филип Марло
Категорија:Филмови со Мари Ривиер
Категорија:Филмови со Ан-Лор Мери
Љубимец

**Љубимец** () е град во Бугарија кој се наоѓа во југоисточниот дел од земјата, недалеку од границата со Турција и Грција. Градот е административен центар на истоимената општина во Хасковската област. Има население од околу 7200 жители.

Градот се наоѓа на важен транспортен коридор. Низ неговата периферија минуваат автопатот Марица и главната железничка пруга Софија - Пловдив - Истанбул. Се наоѓа во плодната Горнотракиска Низина каде што е добро развиено земјоделството. Во бугарската популарна култура, името на Љубимец често се поврзува со одгледување лубеници и се нарекува „главен град на лубениците“.

## Историја
Првите информации за постоењето на населбата се од 1573 година, кога се споменува под името Хебибче во патописите на Австриецот Јакоб фон Бецек. Подоцна населбата била позната под името Хебебџе или Хебибчево. Според историски извори од 1688 година, во селото имало поштенска станица и пункт за менување коњи на османлискиот пат од Одрин до Харманли. Во 1906 година селото било преименувано во Љубимец, превод на турското Хебиб, а од 1969 година селото има добиено статус на град.

## Наводи

## Надворешни врски
*https://www.lyubimets.bg/ официјална веб-страница

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Хасково
Испосница Горња Савина

мини|Испосница Горња Савина

**Испосницата Горња Савина** му припаѓа на манастирот Студеница, оддалечена е на десетина километри од манастирот и се наоѓа високо во ридовите наречени Немањина кула, на падините на планината Чемерно, возводно по течението на реката Студеница .Испосницата на Горна Сава, како и Испосницата на Долна Сава, претставуваат недвижно културно богатство како културни споменици.

## Историја и изглед
Испосницата ја изградил Свети Сава по неговото враќање од Хиландар, каде што се пензионирал за време на Великиот пост, каде што се молел во мир и тишина. Според легендата, Свети Сава ги напишал Студенички типик и Житието на свети Симеон во испосникот, а средновековните записи покажуваат дека тој основал цело препишувачко училиште во недостапна клисура, од која потекнуваат книгите напишани на српски и кирилица за да му обезбедат на народот најголемото богатство - образованието.

До Горносавскиот Испосник се стигнува по шумска патека која во првиот дел минува низ бујна шума и поминувајќи покрај Испосникот Долна Сава се стеснува до патека не поширока од еден метар, која се наоѓа помеѓу карпа и длабока бездна. По минување низ дрвената капија се посочува катниот испосник кој е залепен на карпата до која води тесна патека и дрвен покриен мост. Во средниот век, мостот имал улога да го спречи непријателот да дојде до испосницата со тоа што ќе се урне.

Малата црква посветена на Свети Ѓорѓи и ќелиите на Горниот Испосниците се затворени кога во нив нема монаси, освен една просторија која е скриена со едноставна дрвена врата без знаци. Таму е пештерата Сава во која светителот, според преданието, се борел и Саваовото буре - извор заштитен со ѕид со прозорец низ кој аџиите фаќаат вода со долга лажичка, која се користи како лек.

Последниот постојан жител на испосницата бил јеромонахот Гаврило Миловановиќ, кој ги поминал последните четириесет и три години и трагично загинал во пожар во декември 1981 година.

## Поврзано

* Список на споменици на културата во Рашката област
* Споменик на културата од големо значење
* Свети Сава
* Манастир Студеница
* испосник Доња Савина

## Наводи

## Надворешни врски

* „Горниот испосник Св. Сава - културни споменици во Србија“ . САНУ (на српски).  
* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Белград
* Список на споменици
* Републички завод за заштита на спомениците на културата-Белград / База на недвижен културен имот
* Тајниот град на Свети Сава над Студеница („Вечерње новости“, 14.06.2018)
* Горен Ермитаж на Св. Зачувај

Категорија:Православни храмови
Категорија:Народно градителство
Категорија:Споменици на културата Србија
Категорија:Споменици на културата во Србија
Џули Мошелесова

мини|Џули Мошелесова
**Џули Мошелесова** е чешка географка со еврејско потекло.

## Биографија
Родена е на 27 август 1892 година во богато еврејско семејство во Прага, Австроунгарија. Развојот и бил под влијание на нејзиниот вујко Феликс Мошелес, со кого патувала низ Европа и Северна Африка . Основното образование го завршила во Лондон. За време на нејзиното патување во Мароко го запознала познатиот норвешки геолог Ханс Хенрик Ројш (1852 - 1922). Благодарение на него, тој ја вработил како личен секретар и преведувач во Геолошкиот институт во Осло. Почнала да ја проучува геоморфологијата на скандинавскиот полуостров додека ги проучувала скандинавските јазици. Алфред Грунд (1875-1914), професор по географија на германскиот универзитет во Прага, ја поканил да студира на германскиот универзитет во Прага во 1912 година. Тој ја запознал за време на патувањето во Норвешка, каде што работела на Хидробиолошкиот оддел во Берген. Таа главно се интересирала за геологија, географија и метеорологија. Дипломирала геоморфологија кај Фриц Мачачек (1876 - 1957). Докторирала на Универзитетот во Прага во 1916 година, кога ја одбранила својата дисертација *Die postglazialzeit во Skandinawien*. Од 1918 г работи како редовен асистент.

Окупацијата на Чехословачка значително влијаеше на нејзините научни активности. Поради прогонот на Евреите ја напуштила земјата. Работела во Мелбурн, Австралија. Учителствувала до 1944 година, по што почнала да работи како географ во армијата на Холандија Индија. Развива библиографија за географијата на денешна Индонезија. Работела и во огранокот на чехословачкиот Црвен крст во Мелбурн. По Втората светска војна се вратила во Чехословачка. Таа дознала дека нејзиното семејство било убиено за време на холокаустот и го изгубила целиот семеен имот. По четири години се вратила на работа на Катедрата за географија. Доцент е од 1950 година, а во 1953 година станала вонреден професор. Живеела во беда и на 7 јануари 1956 г. умирела од рак во Прага.

## Извори


* MARTÍNEK Jiří. Geografové v českých zemích 1800 – 1945 : (biografický slovník). Praha: Historický ústav, 2008, 245 s. ISBN 978-80-7286-133-0
* KETTNER Radim. *K šedesátinám Julie Moschelesové*. Sborník československé společnosti zeměpisné. 1953, roč. 1952, sv. 57 s. 19 – 25
* Pavla Vošahlíková|VOŠAHLÍKOVÁ Pavla, MARTÍNEK Jiří. Cesty k samostatnosti: portréty žen v éře modernizace. Praha, Historický ústav 2010, ISBN 978-80-7286-164-4, s. 176 – 189
* Geografka přednášejici na Cambridgi

Категорија:Починати во Прага
Категорија:Евреи
Категорија:Географи
Категорија:Чешки научници
Категорија:Починати на 7 јануари
Категорија:Починати во 1956 година
Категорија:Родени на 21 август
Категорија:Родени во 1892 година
Категорија:Апсолвенти на Карловиот универзитет
Поранешно училиште „Свети Сава“

**Поранешно училиште „Свети Сава“** — историска училишна зграда во стариот дел на Охрид, прогласена за значајно културно наследство на Македонија.

## Местоположба
Зградата се наоѓа во рамките на Самоиловата тврдина, на доминантна висорамнина на ридот Дебој во маалото Месокастро. Сместена е блиску до „Пресв. Богородица Привлептос“ и „Св. Константин и Елена“. Адресата е ул. „Нада Филева“ б.б.

## Историја и архитектура
Училиштето е е изградено во 1898 – 1899 г. во неокласичен стил со барокни елементи во ренесансен манир. Зградата иам приземје, кат и делумен подрум. Изведена е во масивна конструкција — најдолниот дел е од камен со изразени фуги, а приземјето и катот се од тули со дрвена меѓукатна конструкција. Покривната конструкција е дрвена, а покривот е четириводен, покриен со стари ќерамиди и дасчена оплата. Фасадата има строги геомтериски облици со богата декорација. Прозорците имаат профилирани венци и триаголни тимпанони и фризови.

Во 1980 г. зградата е санирана, ремонтирајќи го покривот и обновувајќи ја електричната и водоводната инталација. Подрумот (или приземје гледано од понискиот дел) на зградата е пренаменет во копаничарска работилница. Потоа одржувана е само оваа просторија бидејќи зградата повеќе не се користела за образовни цели. По 1980 г. градбата не се употребувала постојано. Срушени се делови од подот, а меѓукатната конструкција е уништена. Уништена е и фасадата. Освен подрумот, останатиот дел е затворен како опасен за посетители бидејќи е во состојба на рушење.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Охрид

## Наводи

Категорија:Згради и градби во Охрид
Категорија:Појавено во 1898 година
Милија Белиќ

мини|Милија Белиќ
**Милија Белиќ** (Рудовци, 1954) — српски сликар, вајар и теоретичар на уметноста.

## Биографија
Основно училиште завршил во Рудовци. Неговите први ликовни и литературни дела се објавени во детските списанија „Кекец“, „Насмејане новине“, „ Мали поле “, „Политика за деку“ и „ Политикин забавник“. Учел гимназија во Лазаревац. Како средношколец го основал и уредувал училишниот весник „Гимназијалац“, кој подоцна бил преименуван во „Стазе“, кога станало општинско младинско списание. Соработувал со издавачката куќа „ Дечје новине“ од Горен Милановац како карикатурист и стрип до 1975 г година. Гимназија завршил во 1973  година. Дипломирал во 1978 година на Факултетот за ликовни уметности, Универзитетот во Белград, отсек сликарство, во класата на Зоран Петровиќ.

Своите дела редовно ги изложувал од 1978 година на самостојни и заеднички изложби во земјата и странство. Станува член на Друштвото на ликовни уметници на Србија во 1979 година. Објавил бројни написи во весниците и списанијата „ Књижевна реч“, „ Књижевне новине“, „ Политика“, „ Поља“, „ Венац“, „ Галаксија“, „ Дуга“, „ АБВ Хроника“, „ Колубара“.

Тој бил стипендист на француската влада во 1983 година  и 1984  година. Постдипломските студии по естетика ги завршил во Париз во 1992 година. Докторската теза „Пластичен ритам-пролегомена за метаарт“ ја одбранил на Сорбона во 1994 година, со највисока оценка. Од 1999 година е член на Меѓународната асоцијација на ликовни критичари. Тој станал член на Фондацијата Тејлор во Париз во 2013 година. Тој го основал Carrément Art Construit во 2014 година во Париз. Тој е член на комитетот на салонот Réalités Nouvelles во Париз.

Неговите дела се во Националната библиотека на Франција во Париз, музејот Саторо Сато во Јапонија, Музејот на современа уметност во Белград, Културниот центар на Србија во Париз, Градската библиотека во Белград и други.

Живее во Париз и Лазаревац.

## Дела

* *Мета Арт* (SKC, Белград, 1997)
* *Небесни приказни* (Београдска градска библиотека, Белград, 2000 г.)
* *Извинување на ритм* (L'Harmattan, Париз, 2002)
* *Omcikous* (L'Age d'Homme, Лозана, 2004)
* Сликата и светот (SKC, Белград, 2004)
* Фотографии 1964-1978 (Narodna knjiga & Alfa, Белград 2008)
* Spiritus mundi (Црвен бокс, Белград, 2011)
* Мета-фотографии на Мирко Ловриќ (Културни центар и Клио, Белград, 2015) 
* Предизвикот на модерноста (Архипелаг, Белград, 2017)
* Арс лонга (Уметничка галерија Надежда Петровиќ, Чачак, 2020)

## Наводи


Категорија:Српски сликари
Категорија:Српски уметници
Категорија:Родени во 1954 година
Бојан Бем

**Бојан Бем** (Белград, 1936) е сликар и историчар на уметност.

## Биографија
Роден бил во Белград на 23 мај 1936 годиниа каде што завршил основно и средно училиште. Дипломирал на Катедрата за историја на уметност на Филозофскиот факултет во Белград. Извесен период живеел и работел во Париз од 1966-1969 и од 1985-2001 година. Имал самостојни изложби во градовите на поранешна Југославија, Франција и Италија. Учествувал на бројни групни изложби.

Во текот на повеќедецениската работа и творење, тој континуирано формирал тематски циклуси како што се: апстрактни сцени, момчиња, коњаници, морнари, капачи, џокеи, ентериери, билјард маси, базени, спортски терени, ѕидови, тераси, карпи, лавиринти и плоштади. Групно изложува од 1965 година, а самостојно од 1969 година.

## Награди

* 1970 година, Задар, Син салон - откупна награда,
* 1977 година, Бања Лука, VIII есенски салон - откупна награда,
* 1978, Чачак, X Спомен на Надежда Петровиќ - Награда на Работничкиот совет,
* 1991 година, Белград, Награда за култура на СИЗ за најдобра изложба во 1990 г. години,
* 1991 година, Белград, Изложба на месецот (за изложба во Салонот на Музејот на современата уметност), Студио Б и Југословенската галерија на репродукции
* 1995 година, Белград, Изложба на месецот (за изложба во Галеријата на Дом на млади), Студио Б и Југословенска галерија на репродукции,
* 1998, Белград, Плакета на Бојан Бем за творечки успех во 1998 г. години (Собранието на УЛУПУДС ),
* 2011 година, добитник на наградата „Политика“ за најдобра изложба одржана во 2010 година.

## Поврзано

* Список на српски сликари

## Наводи

## Надворешни врски

* Галерија Бојан Бем Хаос 
* Лауреатите Бојан Бем и Миленко Бодирогиќ
* Профил на Бојан Бем

Категорија:Српски сликари
Категорија:Родени во 1936 година
Категорија:CS1-грешки: ISBN
Категорија:Страници со наводи без наслов
Категорија:CS1-грешки: спротивставеност помеѓу URL и викиврска
Георгије Бакаловиќ

**Георгије Бакаловиќ** (Сремски Карловци, 1786 - Рума, 13 април 1843) бил српски сликар.

## Биографија
Студирал во Сремски Карловци кај сликарот Стефан Гавриловиќ. Работел најмногу на иконостаси, ѕидни слики и портрети. Во друштво на зографот и позлатар Димитрије Ѓурковиќ, работел на голем број иконостаси.

Ги насликал иконостасот и сводот на црквата во Ердевик во 1817 година, сводот на Горна црква во Сремски Карловци во 1824 година, сводот и 12 празнични икони на црквата во Врдник во 1825 година, иконостасот во Черевиќ во 1827 година, реставрација на иконата Успение и иконостасот на црквата Николајевска во Ириг во 1827 година, иконостасот и сводовите на црквата Свети Јован во Нови Сад во 1830 година, иконостасот на манастирот Гргетега во 1830 година (запален во 1841 година) и иконостасот во Павловци во 1832 година.

Ѓурковиќ сликал иконостас во Прхово во 1840 година и Стари Бановци, ковчегот на кнез Лазар во Врдник и црковните знамиња во Јарак, Вогње, Сасам, Сурчин и Михаљевци.

Во 1837 година се преселил во Србија и го сликал иконостасот на манастирот Радовашница во 1839 година, црквата во Зајечар и манастирот Рача на Дрина во 1840 година и црквата во Алексинац во 1841 година  а црквата во Неготин во 1842 година.

Насликал и портрети на принцот Милош Обреновиќ, Јеврем Обреновиќ, Стефан Стратимировиќ, принцот Иво од Семберија. итн.

Бакаловиќ бил сликар со скромни способности, а неговите дела се со нееднаков квалитет.

## Галерија


Податотека:Georgije Bakalović (1786-1843) - Vavedenje, 1816.jpg|Ваведење, 1816.
Податотека:Melentije_pavlovic.jpg|Митрополит Мелентије Павловиќ 1839.
Податотека:Prota Mateja Nenadovic.jpg|Прота Матеја Ненадовиќ 1841.
Георгије Бакаловић jevrem obrenovic 1835.jpg|Јеврем Обреновиќ 1835.



## Литература

* Лазар Трифуновиќ (уредник) „Класицизмот меѓу Србите I“, Белград (1965) стр. 115-116
* Текст на д-р Миодраг Колариќ, советник, Народен музеј, Белград за енциклопедијата на Југославија ЈЛЗ - Загреб 1980 година .

## Поврзано

* Список на српски сликари

Категорија:Српски сликари
Категорија:Починати во 1843 година
Категорија:Родени во 1786 година
Гална киселина

**Галната киселина** (или **3,4,5-трихидроксибензоева киселина**) е трихидроксибензоева киселина со хемиска формула C6H2(OH)3CO2H. Класифицирана е како фенолна киселина. Присутна е во руј, хамамелис, листови од чај, кора од даб и други растенија. Претставува бела, цврста супстанца, иако често примероците се со кафена боја поради делумната оксидација.  Солите и естрите на галната киселина се познати како „галати“.

## Наводи

Категорија:Фенолни киселини
Категорија:Антиоксиданси
Категорија:Редуктивни агенси
Категорија:Хелатни агенси
Норманска династија

**Норманската династија** (нормански француски : *Maison de Normaund)* се однесува на благородничкото семејство кое потекнува од Војводството Нормандија, а чии членови биле грофови од Руан, војводи од Нормандија, како и кралеви на Англија по норманското освојување на Англија. Оваа династија опстоила до доаѓањето на власт на династијата Плантагенети во 1154 година. Династијата започнала со брачната заедница помеѓу викингот Роло  (првиот владетел на Нормандија) и Попа од Баје. Вилијам Освојувачот и неговите наследници биле членови на оваа династија до 1135 година .

После тоа, имало спор меѓу внуците на Вилијам, Матилда, чиј што сопруг Џефри ја основал династијата Плантагенет, и Стефан од династијата Блоа (или династијата Блесевин).

Нормански грофови од Руан биле:

* Роло, 911–927
* Вилијам Лонгсворд, 927-942

Нормански војводи од Нормандија биле:

* Ричард I, 942–996 
* Ричард II, 996–1027 
* Ричард III, 1026-1027 
* Роберт I, 1027–1035 
* Вилијам, 1035–1066 (станал крал на Англија под името Вилијам Освојувачот)

Нормански монарси на Англија и Нормандија биле:

* Вилијам Освојувачот, 1066-1087 година
* Вилијам II, 1087–1100 (не бил војвода од Нормандија) 
* Роберт II, 1087–1106 (не бил крал на Англија) 
* Хенри I, 1100–1135; 1106–1135 
* Вилијам Аделин, 1120 година (не крал на Англија) 
* Матилда, 1135–1153 
* Стефан (не бил патрилинеарен; член на династијата Блоа), 1135–1154 

Нормански гроф од Фландрија:
* Вилијам Клито (р. 1127–1128), син на Роберт Куртоз, правнук на Болдвин V, назначен од Луј VI од Франција.

## Наводи и забелешки

|-

|-

|-

|-

Категорија:Англиски кралски династии
Категорија:Француски благороднички семејства
Категорија:Норманска династија
Категорија:Франција во викиншкото доба
Авче

**Авче** (словенечки: *Avče*) — населба во Општина Канал на Соча во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Категорија:Општина Канал на Соча
Канал на Соча

**Канал на Соча** (словенечки: *Kanal*) — паланка во Општина Канал на Соча во западна Словенија. Населбата е центар на општината Канал на Соча. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Категорија:Општина Канал на Соча
Калиакриски светилник

**Калиакрискиот светилник**, или **Светилник Калиакра**, () ― светилник сместен во регионот Јужна Добруџа, на северниот дел на бугарското приморје. Цилиндричниот камен светилник бил изграден во 1901 година, со фенер и галерија што се издигнувале од врвот на куќата на светилникот; обете обоени во бело.

## Поврзано

* Список на светилници во Бугарија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Светилници во Бугарија
Категорија:Одморалишна архитектура во Бугарија
Категорија:Светилници изградени во 1901 година
Шаблански светилник

**Шабланскиот** **светилник** () ― светилник кој се наоѓа на 5 километри источно од гратчето Шабла, област Добрич; во Бугарија. Светилникот бил изграден во 1856 година од страна на Отоманската Империја и е најстариот светилник во Бугарија. Светилникот се наоѓа на најисточната точка на Бугарија.

## Поврзано

* Список на светилници во Бугарија

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Светилници во Бугарија
Категорија:Одморалишна архитектура во Бугарија
Категорија:Светилници изградени во 1856 година
Слатката малечка (филм)

**„Слатката малечка“** (француски: *Pretty Baby*) — американски филм од 1978 година, во режија на Луј Мал (Louis Malle), по сценариото на Поли Плат (Polly Platt). Главните улоги ги играат: Брук Шилдс (Brooke Shields), Кит Карадин (Keith Carradine) и Сузан Сарандон (Susan Sarandon). Насловот на филмот е инспириран од истоимената песна на Тони Џексон, која се појавува и во филмот. Филмот добил позитивни оцени од критичарите, но бил критикуван поради приказот на детската проституција и поради сцената со голата Брук Шилдс, која тогаш имала само 12 години. На Канскиот фестивал, Мал ја освоил наградата за техничко достигнување, а покрај тоа, филмот бил номиниран и за „Златната палма“. Исто така, тој бил номиниран и за „Оскар“ за најдобра музика.

## Синопсис
Дејствието на филмот се врти околу една 12-годишна проститутка од Њу Орлеанс на почетокот од 20 век...

## Наводи

Категорија:Филмови со Брук Шилдс
Категорија:Филмови со Кит Карадин
Категорија:Филмови со Сузан Сарандон
Категорија:Филмови на Луј Мал
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1978 година
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Њу Орлеанс
Категорија:Филмови поврзани со проституција
Кула на Дајбабска Гора

**Кулата на Дајбабска Гора** () ― контролна кула со радиоспектар, сместена на Дајбабска Гора, рид во јужниот дел на Подгорица, Црна Гора. Висока е 55 метри, а набргу по нејзиното отворање станала едно од најпопуларните знаменитости и атракции за посетители на градот.

## Изградба
Кулата била изградена од Агенцијата за електронски комуникации и поштенски услуги на Црна Гора во период од 3 години, од 2008 до 2011 година. Целиот проект бил проследен со контроверзии, најмногу во однос на трошоците за изградба на околу 5 милиони евра. Службено била отворена на 15 октомври 2011 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* Воздушен поглед на кулата

Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Појавено во 2011 година во Црна Гора
Категорија:Кули изградени во 2011 година
Категорија:Кули во Црна Гора
Категорија:Туристички атракции во Подгорица
Зафирова кула

**Зафирова кула** или **Апсанска кула** — историска средновековна одбранбена кула во градот Кратово.

## Местоположба
Кулата се наоѓала во Табачкото Маало, на денешната улица Планинска. 

## Опис
Имала два ката и била изградена за време на османлиското владеење во Кратово. Кулата служела како затвор и за датирањето се мисли дека е изградена неколку децении по османлиското освојување на Кратово. Кулата е уништена и нејзините остатоци се слабо видливи.

## Наводи

Категорија:Кули во Кратово
Категорија:Урнатини во Македонија
Краличина кула

**Краличина кула** или **Шута кула** — историска средновековна одбранбена кула во градот Кратово.

## Местоположба
Се наоѓа на левата страна на улицата „Гоце Делчев“.

## Историја
Според легендата, во кулата живеел кратовската кралица, која за време на османлиското освојување побегнала во подземните ходници. Кулата постоела до 1914 година, а денес е во урнатини. Нејзината висина била 16 метри и имала 4 ката.

## Наводи

Категорија:Кули во Кратово
Категорија:Урнатини во Македонија
Нора Марџори Ансел

**Нора Марџори Ансел** (1906 – 1990) била британска вајарка која работела претежно со дрво, слонова коска и бронза.

## Биографија
Ансел била родена во Вилтшир, земала вечерни часови на Колеџот за уметност и занает во Бирмингем и останала во тој град поголемиот дел од нејзината кариера, живеејќи во областа Едгбастон. Таа изработила статуетки и портрети, бисти во различни материјали, вклучувајќи бронза, дрво и слонова коска. Ансел изложувала во Кралскиот институт за ликовни уметности во Глазгов и Кралската академија во Лондон во текот на 1945 година. Од 1950 до 1955 година била редовен излагач во Друштвото на жени уметници. Ансел била наградена со награда на Меѓународниот натпревар и изложба за скулптури од слонова коска што се одржала во Њујорк, во галеријата Карлебах во 1953 година.

## Наводи

Категорија:Статии со hCards
Категорија:Починати во 1990 година
Категорија:Родени во 1906 година
Категорија:Вајарки