open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Горчливи легенди

**Горчливи легенди** — патеписна проза на македонскиот писател Славко Јаневски, издадена во 1962 година. Исто така, овие патеписи се објавени и во склоп на Избраните дела  на НИК „Наша книга“,Скопје, 1969, и како книга 4 во 1971 на српскохрватски јазик (НИП „Наша книга“ Скопје 1971)

## Содржина
Самиот автор во уводната белешка кон Избраните дела, на македонски јазик, вели: „Во оваа книга се застапени исклучиво патописи од Африка и Азија што се објавувани во извесна верзија во Нова Македонија во времето на патувањето од што авторот и можел да го мине првиот неколкумесечен пат од Сирија до Јапонија. Оваа книга е и на српскохрватски во Белград. За ова издание се проширени објаснувања на крајот на книгата“.  Уредник на изданието бил Видое Подгорец, а изборот и редакцијата ги направил Миодраг Друговац.  

Поговор кон изданието година од 1976 има напишано Миодраг Друговац, давајќи свој осврт за овој вид на проза, со особено задржување на единственоста која авторот ја воведува во овој жанр.    

Во книгата „Горчливи легенди“ застапени се вкупно 15 патописи: Египет, Судан, Во водите на Сомалија, Гвинеја, Пред Аден, Пакистан, Индија, Бурма, Во водите на Цејлон,Виетнам, јужно, Малаја, Сингапур, Хонгконг, Борнео и Јапонија. Своите искуства од овие места наоѓаат свој призвук и во делата на авторот, особено во детската поезија, а овие патеписи се обележани со единствената поетика на овој автор, кој творечки инвентивно со силата на својот талент ја внесува и својата личност и своите интимни чувствувања.   

„ Гледај го релјефот на земјата, истражувај, но не копај им ги срцата на континентите, премал си - никогаш двајца патеписци на ист начин не и се доближиле на стварноста, на која не мораме секогаш да сме и кумови со името Вистина.“ пишува Славко Јаневски во „Горчливи легенди“, со намера да го открие внатрешниот свет на другите, не ретко се открива токму себеси, својот внатрешен свет. Во секој од овие патеписи авторот тргнува од легенда, мит, која ја пресоздава на само негов единствен начин, па тука се наѕира неговото потекло, Балкан,  Македонија, Скопје. Авторот го спротивставува својот расказ непризнавајќи само едно време, туку ги вкрстува времињата и луѓето и настаните од далечните и блиски епохи во едно време, времето на сопствената имагинација. Тој е исклучителен стилист, познавач на својот јазик, мајстор на уметничкиот збор, и претставува „родоначалник и втемелувач на уметничката патеписна проза од највисок ранг...тој е лиричари раскажувач, и историчар и етно-психолог, и географ и толкувач на сопствениот внатрешен свет.. патник...филозоф...интензивен есеист...- нагласува Миодрег Друговац во неговиот поговор.“ 
  
## Наводи

## Надворешни врски
http://www.makedonika.mk/Kniga_popup_knigoteka.aspx?idBook=3440

Категорија:Македонски патеписи
Категорија:Дела на Славко Јаневски
Категорија:Книги од 1962 година
Категорија:Појавено во 1962 година во Македонија
Ана Јакар

**Ана Мордо Јакар** ( во  —  во ) — учесник во НОВ на Македонија, една од жртвите на Холокаустот.

## Животопис
Од 1942 година била член на младинска воспитна група. Работела меѓу еврејската женска младина во Штип со која собирала народна помош. 

Тошо Арсов во 1942 година раководел со три воспитни групи на млади Евреи, а во третата членувала и Ана. Во групите биле следните младинци:
* *Прва група:* Исак Сион Леви, Бирja Бонано, Барух Исак Леви и Жак Давид Сион.
* *Втора група:* Исак Моис Леви, Витал Мушон Сион, Давид Самуел Сион и Давид Хаим Леви.
* *Трета група:* Матилда Барух Сион, Адела Целебон Леви, Ана Мордо Јакар и Пава Хаим Леви.
На 11 март 1943 година, од страна на бугарскиот окупатор била депортирана во концентрациониот логор Треблинка во Полска, каде била
задушена во гасна комора.

## Поврзано

* Депортација на Евреите од Македонија

## Наводи

## Надворешни врски

* 77 години од нацистичката депортација на македонските Eвреи: Целото Еврејско Маало во Штип било срамнето со земја
* Одбележани 78 години од депортацијата на штипските Евреи
* Одбележан денот на депортацијата на Евреите од Штип, Битола и Скопје

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Вера Јакимова

**Вера Орданова Јакимова** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Во НОД учествувала од 1941 година во Куманово, а од есента 1941 година делувала во Скопје и била задолжена да носи храна и лекови на политичките затвореници во скопскиот затвор, запознавајќи ги со ситуацијата во градот. Учествувала во организирање на жени за подготовка и носење храна во затворот. Кон средината на 1944 година заминала во селото Љубинци и се пријавила во Главниот штаб на НОВ и ПОМ. Од штабот била испратена во селото Кучевиште со задача да организира жени за давање помош на ранети борци и сместување партизани по куќите. По ослободувањето на Скопје се вратила во неrо и се ставила на располагање на партиската организација. Кон крајот на 1944 година била примена за член на КПМ и поставена за одговорна
по АФЖ.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Омарнини

**Омарнини** — раскази на македонскиот писател Славко Јаневски, издадени во 1972 година, со тематика за Кукулино, па би можеле да се вбројат и во циклусот Кукулино. Под наслов „Омарнине и друге приче“,објавена е и во Белград, на српскохрватски јазик, со обемен поговор на белградскиот литературен критичар Радоица Тутовиќ. Во 1976 НИК „Наша книга“ ги издава „Омарнини“, а уредник бил Видое Подгорец,а избор и редакција направил Миодраг Друговац.  Во јубилејното издание на делата на Јаневски од 1989 година на Македонска книга, Омарнини е составен дел од Кукулинскиот циклус. „Омарнини“ е втората напишана збирка раскази на Јаневски, по „Кловнови и луѓе“ од 1954.  

## Содржина
Омарнини претставува збирни раскажувачки искуства на Јаневски, каде меѓусебно се прелеваат реалното и фантастичното, лирското и интелектуалното, минатото со сегашноста. Расказите се длабоко метафорични, но се одредени и географски, имаат заедничко нешто, а тоа е местото Кукулино - име на мекедонско имагинарно село, познато од „Тврдоглави“, но и симбол на македонската судбина низ времето.
Меѓу некои од поглавните мотиви и теми, кои се сретнуваат во расказите, е и печалбарството, метафора на едно национално зло со корени во минатото, тема која подоцна ќе ја доразработи во романот „Континент Кукулино“.  

Еден од најуспешните раскази според литерурната критика на Миодраг Друговац , претставува расказот „Ни Балканците не се без судбина“, каде  еприменета една литертурна постапка кад есе комбинира раскажувачката постапка, наратор е час главниот лик, час авторот.  

Ликовите кои се јавуваат во расказите се кукулинските маченици, тврдоглави гороломници кои се среќаваат низ делата на Јаневски од циклусот Кукулино. Историцизмот, толку карактеристичен за делата на Јаневски се јавува и во овие негови раскази, трансформирајќи се во длабоко филозофско четиво за трагичните и драматичните судбини на луѓето од Кукулино.  
## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Македонски патеписи
Категорија:Дела на Славко Јаневски
Категорија:Книги од 1962 година
Категорија:Појавено во 1962 година во Македонија
Вела Јакимовска

**Вела Јакимовска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Таа била шивачка. Учествувала во НОД од 1942 година во Куманово. Била член на младинска воспитна група со која проучувала напредна илегална литература. Собирала народна помош. Од 1943 година била член на СКОЈ и работела во младински воспитни групи, агитирала за одење во партизани, помагала во nоврзување на младинците со партизаните, вршела курирска работа. Во август 1944 година оди на слободната територија на Козјак и како скоевка работи со младината во кумановските села, каде организирала скоевски, а потоа и младински организации. Била избрана за член на Околискиот одбор на НОМСМ во ослободено Куманово.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Дана Јакимовска

**Дана Јакимовска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Учествувала во заднината на НОД во селото Степанце од летото 1943 година, заедно со целото семејство. Во својот дом чувала болни и ранети борци, а била направена и скривница за чување на илегален материјал. Подготвувала храна и облека за борците во НОВ и ПОМ. Била член на Одбор на АФЖ во селото.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Јуцка Јакимовска

**Јуцка Јакимовска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Учествувала во НОД како член на воспитна група. Во авrуст 1944 година стапила во дополнителниот баталјон на Осумнаесеттата македонска ударна бригада. Учествувала во борбите на Бригадата со германски и бугарски војски кај Никуљане, Рељан, Гуштрње. Подоцна, по капитулацијата
на Бугарија, учествувала во борбите со балистичките единици во околината на Прешево и Бујановац.
Била учесник и во борбите за ослободувањето на Куманово, Скопје,
рудникот Радуша, Тетово и Гостивар. Со Треттата македонска ударна бригада заминала на Сремскиот фронт. Била делегат на вод. Со својот вод јуришала на германските и усташките бункери. Во јули 1945 била демобилизирана.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Пера Јакимоска

**Пера Јакимоска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Учествувала во НОД од 1 септември 1943 година. Во прво време носела писмa и дpyги илегални материјали, пренесувала оружје. Во својот дом чувала партизани. Работела па растурањето пропаганден материјал во селото Требеништа, месела леб и плетела топла облека за борците во НОВ и ПОМ. Неколку пати бугарските окупаторски власти вршеле претреси во нејзиниот дом, и неколку пати ја затварале, па брзо потоа ја ослободувале. Работела и во организацијата на АФЖ.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Долно Јабуково

**Долно Јабуково** () е населено место во општината Владичин Хан, Пчињски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 52 жители.

## Поврзано
* Владичин Хан
* Пчињски Управен Округ
* Јужна Србија

## Наводи

Категорија:Владичин Хан
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Донка Јаковлевска

**Донка Јаковлевска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Учествувала во заднината на НОД на родниот град и вршела курирска работа, најчесто во пренесување на илегален материјал. Во нејзиниот дом престојувале илегалци и се одржувале состаноци на воспитни скоевски групи.

## Поврзано
* Санда Јаковлевска

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Континент Кукулино

**Континент Кукулино** — роман на македонскиот писател Славко Јаневски, дел од циклусот Кукулино, издаден во 1996 година.

## Содржина
Романот „Континент Кукулино“ од Славко Јаневски претставува роман од циклусот Кукулино, со оглед на тоа дека и во неговиот наслов стои самото име. Имено, тука авторот се навраќа на мотивот за иселувањето, (чиј зачеток го имаше во „Омарнини“ од 1972), па иселените Кукулинци се во централно внимание на авторот.
На почетокот на романот самиот автор се обраќа на читателот со белешката дека романот претставува „колаж од секакви раскажувања и од можни необјавени записи на некои кукулински доселеници во Австралија или на нивни двојници во некој друг свет. Тој тука се оградува од претпоставката дека со овој нов роман го дополнува циклусот Кукулино, кој досега во временски распон од првата година на осмиот век до 2096 година.“ Јаневски нагласува дека не се работи ни за хроника, затоа што недостасуваат веродостојни факти и лица. Тој дејството на својот роман го сместува во иднината кога ќе се читаат, доколку се читаат.
Самиот роман започнува со едно необично предание за Континент Кукулино, кој е недофатлив пловечки остров, и ликот на Ник Горјанец, легенда со мноштво имиња (Никодим Цапарски, Никуш од Костур, Коле Воденски, Никифор Преспански), без свој одраз на сликите, чудотворец, кој неважно е дали е жив човек или сенка од преданијата.

Преку необична раскажувачка постапка, Јаневски ја гради структурата на својот расказ, напоредно давајќи ги судбините на ликовите во пловечкиот континент и старата земја Кукулино.

Воведот во романот е насловен како „По делтата на преданијата како вовед“, каде се поврзуваат минатото и сегашноста/ иднината. Понатаму романот е конципиран во три дела: Семејни крстопати, Не секогаш сон и Бездна.

Романот „Континент Кукулино“ се вклопува во сета повеќевековна историја на Кукулино, и на некој начин, иако далеку од нас, ја дополнува, зафаќајќи дел од денешниот живот. По овој роман на Јаневски, Кукулино се среќава за последен пат во романот напишан пред неговата смрт во 2000 година, „Депонија“, каде ликот на Богоја Сандевски се сретнува повторно. 

## Наводи

Категорија:Македонски романи
Категорија:Дела на Славко Јаневски
Категорија:Книги од 1996 година
Категорија:Појавено во 1996 година во Македонија
Зојка Јаковлевска

**Зојка Јаковлевска** ( во  —  во ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Нејзиното семејство било поимотно, па таа од 1942 година давала доброволни прилози во пари, храна и облека за НОВ. Во нејзиниот дом во Никифорово престојувале и борци од партизанскиот одред „Кораб“. Кога се формирал Вториот партизански одред „Кораб“ во базата *[[Арамиски камен]]* Зојка и нејзиниот сопруг однеле еден пушкомитралез и пушка. За истиот одред подговтувала храна и облека заедно со ќерка ѝ Нада. По палењето на селото (19-21 VIII1943) се преселила да живее во Гостивар, продолжувајќи активно да делува во заднината на НОД.
## Поврзано
* Нада Јаковлевска

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Перса Јаковлевска

**Перса Неновска Јаковлевска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Делувала од мај 1942 година како член на СКОЈ. Во битолската гимназија работела на активирање на младината и собирала народна помош. Oд март 1944 година работела во претприатието за момирок и земала активно учество во штрајкот и сите други акции организирани од Партијата во претпријатието.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Машка ракометна репрезентација на Романија

**Машка ракометна репрезентација на Романија** — репрезентација управувана од Романската ракометна федерација ( ) и учествува на меѓународни ракометни натпревари. Романија со децении била најуспешната нација во ракометот со 4 златни медали на Светските првенства, тие служат како модел за спортот. Сепак, Романија не успеала да освои медал од 1990 година.

## Натпреварувачки рекорд
 Прваци  Второпласирани  Третопласирани  Четвртопласирани

### Олимписки игри

### Светско првенство

### Евро турнири
Сите екипи на овие турнири се европски, сите светски и олимписки прваци, а учествувале и првите 7 од Светските првенства и Олимписките игри. Во тоа време биле мини европски првенства.

: ЕВРО **Турнир на Светски куп во Шведска**

* 1971  :врска=|алт=|15x15пкс 2-ро место
* 1974  : 5-то место
* 1992  : 8-мо место

: ЕВРО Суперкуп турнир во Германија

* 1979 г :врска=|алт=|15x15пкс 2-ро место
* 1981  : 5-то место
* 1983  :врска=|алт=|15x15пкс Прваци
* 1985  : 4-то место
* 1987  : 4-то место
* 1989  :врска=|алт=|15x15пкс 3-то место
* 1991  : 5-то место
* 1993  : 4-то место

## Надворешни врски

*
*IHF profile

Категорија:Ракометот во Романија
Категорија:Ракометни репрезентации
Босце

**Босце** () е населено место во општината Косовска Каменица, Гниланскиот Округ, Косово. Според пописот од 2024 година имало 105 жители. Селото е претежно српско (торлачко). 

## Поврзано
* Косовска Каменица
* Гнилане (округ)
* Косовски Срби

## Наводи

Категорија:Косовска Каменица
Категорија:Населени места во Косово
Категорија:Српски населби во Косово
Поло

**Поло** (, ) — екипен спорт со коњи и топка.

Целта на играта е да се фрли топката во голот на противничката екипа. Играчите јаваат коњи за брзо движење и ја движат топката по полето со помош на посебен стап.

Играта потекнува од пред многу векови, а нејзина татковина е Древна Персија. Централниот плоштад на Исфахан (Иран), сместен под прозорците на шаховиот дворец, во минатото бил користен како стадион за поло.

Во својот современ облик, играта е обновена од англиските воени лица во Индија, меѓу кои истакнат играч бил и идниот премиер Винстон Черчил.

## Историја
Потекнува од средината на првото илјадалетие од нашата ера како екипна игра — играта човган (човган-поло). Човганот бил многу популарен со векови на територијата на денешен Азербејџан, Средна Азија, Иран, Ирак, Таџикистан, Казахстан и во соседните турски земји. Фрагменти од играта периодично биле прикажувани на стари минијатури, а исто така биле дадени подробни описи и правила на играта во древните ракописи. Првите меѓународни натпревари во играта човган биле одржани меѓу коњаници од Блискиот Исток во XII век, во тогашната културна престолнина на исламскиот свет, градот Багдад.

Голема улога во ширењето и развојот на играта во Европа и низ целиот свет одиграле Англичаните. Така, играта човган, првично донесена од Индија (тогаш — Могулското Царство) во Англија во XIX век, станувала сѐ попопуларна, а воведувањето на нови правила придонело за брзо ширење на оваа игра во Европа и Америка.

Токму на иницијатива на Англичаните оваа игра го добила своето денешно име — коњско поло — и била вклучена во програмата на Вторите олимписки игри, одржани во 1900 г. во Париз. Во натпреварите учествувале 5 екипи од три земји.

## Правила
Екипата се состои од четири играчи. Пречникот на топката за играње на отворено е 3¼ инчи (8,3 сантиметри), а тежината е четири унци (113,4 грама). Палката традиционално се изработува од бамбус или врбови прачки. За играта се одгледуваат и обучуваат посебни раси на пони.

Натпреварот се состои од периоди наречени чаки (англ. *chukka*), со времетраење од 7 минути. Натпреварот, во зависност од правилата на конкретното натпреварување, може да се состои од 4, 6 или 8 периоди. Најпопуларна е варијантата со 6 периоди.

Спортот е најпопуларен во Англија, САД, Индија, Пакистан, Аргентина и Австралија.

Полото било дел од програмата на Олимписките игри во 1900, 1908, 1920-24 и 1936 г.

Од 1987 г. се одржува Светското првенство во поло. Најголеми успеси постигнале екипите на Аргентина, Бразил, Чиле и САД.

## Наводи

## Надворешни врски

* Отворено првенство во поло на САД (2025)

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Игри со топка
Категорија:Коњички спорт
Категорија:Олимписки спортови
Втор кабинет на Доналд Трамп

Доналд Трамп ја презеде функцијата 47-ми претседател на Соединетите Американски Држави на 20 јануари 2025 година. Претседателот има законско овластување да номинира членови на својот кабинет до сенатот на Соединетите Американски Држави за потврда според Клаузулата за назначувања од уставот на Соединетите Американски Држави.

## Кабинет
Сите постојани членови на кабинетот на Соединетите Американски Држави како раководители на извршни оддели бараат совет и согласност од сенатот на Соединетите Американски Држави по назначувањето од страна на претседателот пред преземањето на функцијата. Потпретседателството е исклучок по тоа што позицијата бара избор за функцијата согласно уставот на Соединетите Американски Држави. Претседателот може да назначи и раководители на други агенции и членови на извршната канцеларија на претседателот кои не се потврдени од сенатот како членови на кабинетот на ниво на кабинет. Кабинетот се состанува со претседателот во кабинетската соба, соба веднаш до овалната соба.

Бидејќи Републиканската партија го контролира сенатот, се очекува сите номинирани од Трамп да бидат потврдени со мала конкуренција. Сепак, некои номинирани беа критикувани од неколку републиканци во Сенатот.

Изборите на кабинетот на Трамп беа опишани од „Бизнис инсајдер“ и „Ројтерс“ како вреднување на личната лојалност над релевантното искуство и поради тоа што има низа спротивставени идеологии и „еклектични личности“. Исто така, беше опишана како најбогатата администрација во модерната историја, со над 13 милијардери избрани да заземат владини позиции. Функционерите на Трамп и Илон Маск се заканија дека ќе финансираат противкандидати на претстојните избори против републиканските сенатори кои не гласале за номинираните на Трамп.

На 12 ноември 2024 година, новоизбраниот претседател Трамп објави дека неговата администрација ќе формира Оддел за владина ефикасност (ОВЕ) или (DOGE). И покрај името, DOGE не е федерален извршен оддел, бидејќи официјалните оддели бараат одобрение од Конгресот, туку е дел од извршната канцеларија на претседателот. Илон Маск, еден од високите советници на претседателот, игра клучна улога во работењето на DOGE.

Следните лица се именувани за членови на кабинетот од страна на претседателот на Соединетите Американски Држави.

= Наводи =
Брајан Груда

**Брајан Груда** (роден на 31 март 2004, во Шпајер) — германски фудбалер, играч од средниот ред на  и на германската репрезентација под 21 година.

## Биографија
Тој има албанско потекло, и е син на поранешниот фудбалер Бујар. Неговиот чичко братучед Азис, е исто така бил фудбалер, како и неговиот братучед Илди кој моментално игра за Влазнија.

## Клупска кариера
### Мајнц 05
Роден во Шпајер, Груда ја започнал својата кариера во локалниот тим ФК Шпајер, пред да се приклучи на Карлсруе во 2015 година. Тој се приклучил на Мајнц 05 на 14-годишна возраст и го потпишал својот прв професионален договор со клубот во ноември 2022 година.

Во јануари 2023 година, тој бил унапреден да учествува на тренинзите со првиот тим, а своето сениорско деби го имал на 25 јануари 2023 година во поразот од 2–1 на домашен терен од Борусија Дортмунд во Бундеслигата. Подоцна истата година, на 6 октомври, тој го постигнал својот прв гол во ремито 2–2 на гостувањето против Борусија Менхенгладбах.

На 18 мај 2024 година, тој постигнал гол и асистирал за победата од 3–1 против Волфсбург, што значела опстанокот за Мајнц во Бундеслигата изборен во последното коло од сезоната.

### Брајтон
На 14 август 2024 година, Груда потпишал четиригодишен договор со англискиот клуб Брајтон енд Хоув Албион. 

На 10 мај 2025 година, Груда го постигнал својот прв гол во англискиот фудбал во натпревар од Премиер лигата добиен со 2–0 во гости против Вулверхемптон Вондерерс.

## Наводи

## Надворешни врски

*Брајан Груда на soccerway
*Брајан Груда на transfermarkt
*Брајан Груда на espn
*Брајан Груда на whoscored

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Германски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Мајнц 05
Категорија:Фудбалери на ФК Брајтон енд Хоув Албион
Категорија:Родени во 2004 година
Машка ракометна репрезентација на Црна Гора

**Машка ракометната репрезентација на Црна Гора** — сениорска репрезентација што ја претставува Црна Гора на меѓународните ракометни натпреварувања, раководена од Ракометната федерација на Црна Гора.

Својот прв официјален натпревар, репрезентацијата на Црна Гора го одиграла на 3 јануари 2007 година против Финска на кој забележала победа од 28–26. Од тогаш, Црна Гора се квалификувала на девет големи натпреварувања – две светски првенства (2013 и 2023) и седум европски првенства (2008, 2014, 2016, 2018, 2020, 2022, 2024 и 2026).

## Меѓународни учества
### Светски првенства

### Европски првенства

## Моментален состав
Состав за Европското првенство 2024.

Тренер: Владо Шола

## Поврзано
*Ракометна федерација на Црна Гора
*Женска ракометна репрезентација на Црна Гора

## Наводи

## Надворешни врски

*Официјално мрежно место на Ракометната федерација на Црна Гора 
*IHF profile

Категорија:Ракометни репрезентации
Категорија:Ракометот во Црна Гора
Хуан де Салазар де Еспиноса

**Хуан де Салазар и Еспиноза** (шпански: *Juan de Salazar y Espinosa,* 1508–1560) бил шпански истражувач. Еспиноса е основач на парагвајскиот град Асунсион.

## Биографија
Салазар и Еспиноса бил роден во градот Еспиноза де лос Монтерос во Бургос, Шпанија. Денес, не се знае многу за неговиот ран живот. Тој се оженил со Изабел Контрерас и Мендоза и имал пет деца. Починал на 11 февруари 1560 година, во Асунсион, главниот град на Парагвај.

Во август 1535 година, тој испловил од шпанското пристаниште Санлукар де Барамеда ( Кадиз ) како член на експедицијата на Педро де Мендоза. Тимот испловил кон регионот на Рио де ла Платаи  пристигнал во Рио де ла Плата во јануари 1536 година. Откако му помогнал на Педро де Мендоза во првото основање на Буенос Аирес, Хуан де Салазар де Еспиноза бил испратен да го бара Хуан де Ајолас, кој претходно бил испратен од Педро де Мендоза да ги истражи северните предели околу реките Парана и Парагвај . Тој успеал да најде друг член на партијата на Ајолас, Доминго Мартинез де Ирала, скриен во Пуерто де ла Канделарија.

Додека го продолжувал своето патување во потрага по Ајолас, тој основал тврдина на источните брегови на реката Парагвај, која ја нарекол „Нашата Госпоѓа  на Вознесението“, бидејќи тој ден, 15 август, бил како христијанска прослава на Вознесението на Богородица . Потоа отпатувал до Сан Педро за да го бара Ајолас, само за да открие дека бил убиен од Индијанците во Чако .

На Хуан де Салазар и Еспиноза му се припишува основањето на првата постојана европска населба во овој регион на Рио де ла Плата: Асунсион, кој подоцна станал главен град на Парагвај. Во 1544 година, тој бил протеран во Шпанија затоа што застанал на страната на поранешен гувернер на Рио де ла Плата, Алвар Нуњез Кабеза де Вака . Тој се вратил во регионот девет години подоцна како член на експедицијата Санабрија . Починал во 1560 година во градот што го основал - Асунсион.

## Наводи

## Позврзано
* Асунсион

Категорија:Шпански истражувачи
Категорија:Починати во 1560 година
Категорија:Родени во 1508 година
Категорија:Асунсион
Категорија:Основачи на градови
Филаделфија (Парагвај)

**Филаделфија** (шпански: *Filadelfia*) е главен град на департманот Бокерон, Гран Чако, во западен Парагвај. Филаделфија е центар на колонијата Фернхајм . Градот се наоѓа на околу 450 километри северозападно од главниот град Асунсион. Со население од околу 20.000 жители, тој е најголемиот град во радиус од 400 километри и сочинува речиси една третина од населението на департманот.

## Историја
Филаделфија била основана во 1930 година од руски менонити кои избегале од Советскиот Сојуз. Филаделфија се наоѓала близу фронтот на Чаковата војна, но бил слабо погоден. Градот бил поделен во Втората светска војна, при што некои од првобитните германски колонисти ја поддржале Германија, а подоцна беа протерани.

Филаделфија се развила во важна сточарска населба. 

## Инфраструктура
Денес во градот има музеј, библиотека, радио станица и болница. Музејот изложува предмети од менонитското минато на градот, како што се руски мантили, и локалниот див свет, како што се армадиљи, мравојади и жаби.  Селата на колонијата кои се наоѓаат околу Филаделфија, како и неколку автохтони резервати, се дом на голем дел од староседелското население во областа . Во центарот на градот се наоѓа модерен супермаркет, што е  можеби последното место каде што можете да купите намирници доколку се упатуваат луѓето подлабоко во Чако . Поголемиот дел од снабдувањето со вода за пиење во градот се добива од подземни цистерни, кои се надополнуваат со повремени дождови. Мал комеморативен парк познат како Парк Требол се наоѓа на околу  5 километри источно од градот.

## Транспорт
Новоасфалтираниот автопат, PY09, од Асунсион продолжува покрај Филаделфија уште 70 километри и води до воениот контролен пункт Марсикал Естигарибија . Од оваа точка па натаму, патот до пограничниот  Генерал Еугенио А. Гарај со Боливија е речиси непрооден.

## Наводи

* Светски географски водич: Парагвај

## Надворешни врски

* Филаделфија (колонија Фернхајм, департман Бокерон, Парагвај) на Глобалната онлајн енциклопедија на анабаптистички менонити
* „Зелениот пекол“ станува дом: Менонитите во Парагвај како што се опишани во делата на Питер П. Класен.  Прегледен есеј од Герхард Рајмер, Mennonite Quarterly Review 76, бр. 4 (октомври 2002): 460–480.
Категорија:Населени места основани во 1930 година
Категорија:Координати на Википодатоците
Паулињо (фудбалер 2000)

**Пауло Енрике Сампајо Фиљо**, попознат како **Паулињо** (роден на 15 јули 2000, во Рио де Жанеиро) — бразилски фудбалер, напаѓач на  и на бразилската репрезентација.

## Наводи

## Надворешни врски

*Паулињо на soccerway
*Паулињо на transfermakt
*Паулињо на espn
*Паулињо на whoscored

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Бразилски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Баер Леверкузен
Категорија:Фудбалери на ФК Палмеирас
Категорија:Родени во 2000 година
Пушбол

**Пушбол** (од англ. *push* — турка и *ball* — топка) — екипна игра со топка, чија главна одлика е големината на топката, која мора да се турка за да се движи по теренот. Се појавила во 1894 г., но не стекнала значителна популарност.

## Правила
Учествуваат две екипи на терен со размери обично 128 х 47,5 м, со топка со пречник од 183 см и тежина од 22,7 кг.

Екипите, по правило, имаат по единаесет играчи во секој: пет напаѓачи, два леви одбранбени играчи, два десни одбранбени играчи и двајца голмани. Головите се состојат од две вертикални стативи високи 5,5 м, поставени на растојание од 6,1 м една од друга, со пречка зацврстена на врвот, 2,1 м од земјата. Играта трае два периода со пауза. Уфрлувањето на топката под пречката носи 5 бода, а прелетувањето над неа — 8. Приземјувањето зад голот дава 2 бода за напаѓачката страна.

## Историја
Играта била измислена од М. Г. Крејн од Њутн, Масачусетс, во 1894 г. и била воведена на Универзитетот Харвард следната година, но никогаш не добила значителна популарност. Во Обединетото Кралство, првиот регуларен натпревар се одржал во Кристалниот дворец во 1902 г. меѓу екипи со по осум играчи. Англиските правила малку се разликувале од оние што се користеле во Соединетите Држави.

Коњичката верзија на пушбол се појавила во 1902 г. во Академијата за јавање Дерланд во Њујорк и се играла во Англија на Воениот турнир. Во коњичката верзија, јавачот не смее да ја допира топката.

## Наводи

## Надворешни врски

* ''Pushball: A Strenuous New Game'', C.H. Allison, **National Magazine**, октомври, 1905
* ''Push Ball'' Spalding's Athletic Library, 1903 на babel.hathitrust.org

Категорија:Игри со топка
Категорија:Екипни спортови
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Долно Езеро (Рилско)

**Долно Езеро** (понекогаш членувано како **Долното Езеро**; ) — планинско езеро на планината Рила, Бугарија. Езерото е едно од Седумте Рилски Езера и лежи на надморска височина од 2.095 метри, со што е најниското во групата.

Зафаќа површина од 59 декари и има најголема длабочина од 11 метри. Долго е 330 м и широко 260 метри. Вкупната водна зафатнина изнесува 240.000 кубни метри.

Езерото е заобиколено со стрмни падини на јужните и источните страни, а западните и северните брегови се обраснати со кривули и смреки. Во Долното Езеро се собира истекот од горните езера, образувајќи го горниот тек на р. Џерман.

Покрај западниот брег минува планинарската патека од домот „Вада“ до домот „Седумте Езера“.

## Поврзано

* Седум Рилски Езера

## Наводи

Категорија:Езера на Рила
Нотски Водопад

**Нотски Водопад** () — водопад во Мегленско, Егејска Македонија.

## Опис
Водопадот се наоѓа на 2 км североисточно од селото Ноти, на Женска Река (Ѕенска Река), десна притока на Мегленица. Висок е 10 м. Сместен е на надморска височина од 680 м, во впечатлива клисура со стрмни карпи.

## Наводи


Категорија:Водопади во Егејска Македонија
Категорија:Меглен
Категорија:Егејски слив
Уакачина

**Уакачина** (шпански: *Huacachina*) е село кое се наоѓа околу мала оаза и опкружено со песочни дини во југозападниот дел на Перу . Се наоѓа на околу пет километри од градот Ика во округот Ика во покраината Ика .  Уакачина има постојано население од околу 100 луѓе,  иако е посетено од десетици илјади туристи секоја година.

Името потекнува од кечуанскиот збор „wakachina“  што значи  &#x2009;&#x27; чува,  скриј &#x27;
,  најверојатно скратено од *<u></u>*  -&#x2009;„ скриена лагуна “ .

## Оаза и езеро
мини| Лагуната во оазата
Уакачина е изградена околу мало природно пустинско езеро, кое најчесто се нарекува „оаза на Америка“. Според локалните легенди, водата и калта од областа се терапевтски. И мештаните и туристите често се капат во водата или се покриваат со кал во обид да излечат болести како што се артритис, ревматизам, астма и бронхитис. 

Легендата вели дека лагуната ја создала убава домородна принцеза. Ттаа се соблекла за да се искапе, но откако се погледнала во огледало видела како ловец ѝ се приближува одзади. Исплашена, избегала од областа, оставајќи го огледалото зад себе, кое се претворило во езеро.  Други верзии тврдат дека таа избегала, оставајќи го базенот со вода во кој се капела и тој се претворил во лагуна. Според митот, жената сè уште живее во оазата како сирена . 
мини| Релјеф во чест на Легендата на Уакачина
Езерото е создадено со природно истекување од подземните водоносни слоеви, но зголемувањето на дупчењето почнало да го загрозува тоа снабдување во раните 2000-ти.   За да се компензира загубата и да се зачува оазата како туристичка дестинација, локалните бизнис групи почнале да пумпаат вода во езерото во 2015 година. 

Во 2016 година беше објавено дека перуанскиот научник Марино Морикава, кој создал систем од наномеурчиња за деконтаминација на езерото Ел Каскахо, ќе предводи проект за обновување на лагуната Уакачина.    , не се објавени дополнителни вести за предлогот.

## Активности
Уакачина е одморалиште наменето за локални семејства од блискиот град Ика, но сè повеќе станува атракција за туристите привлечени од спортот сандбординг на песочните дини кои достигнуваат висина до 500 метри. Друга популарна активност е возењето со баги по дини на возила познати локално како *аренероси.* Уакачина е омилена семејна дестинација со децении, а во 60-тите години било популарно летно одморалиште за туристи од целиот свет. * *

## Наводи

Категорија:Оази
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Географија на Перу
Категорија:Ика (департман)
Паметна плажа

**Паметна плажа** — плажа која вклучува технологии како што се вештачката интелигенција (ВИ), технологии за автоматско откривање на давење, за откривање на плима и осека, безжични комуникации, сензори и метасензори (сензори на сензори) кои често комбинираат аспекти од овие три цели: (1) безбедност во водата, на пр. намалување на несреќи, (2) јавна безбедност, на пр. намалување на криминалот и (3) оперативна ефикасност, на пр. распределба на ресурси за спасување, промоција на туризмот (обезбедување далечински поглед на плажата итн.), и истражување (собирање истражувачки податоци).    

Некои системи и технологии ги допираат сите три аспекти, на пример системите кои автоматски ја детектираат преполноста на плажата и истовремено ги прикажуваат резултатите на систем сличен на семафор за да им покажат на посетителите на плажата колку е полна плажата.

Многу од овие системи користат технологии за паметни градови применети за состојбите на плажа, во комбинација со апликации за паметни телефони.

*Безбедност во вода:* Безбедноста во вода често се обезбедува преку технологии за автоматско откривање на давење како што се технологиите за автоматско откривање на плима, за автоматско откривање на давење или други сродни системи.

*Јавна безбедност:* се постигнува преку подобрени радиокомуникации, безжични комуникации, предупредувачки светла, видео надзор во живо и други сензори.

*Оперативна ефикасност:* Распределбата на ресурсите на спасувачите е подобрена, што го прави управувањето со плажата поефикасно.

## Наводи

## Надворешни врски

* Пример за паметна плажа: пилот-проект спроведен во Нов Јужен Велс, Австралија 
Категорија:Плажи
Список на велешани пратени во Голи Оток

Ова е **список на велешани пратени во [[Голи Оток]]** за време на Периодот на Информбиро. Бирото, особено после нејзината резолуција во 1948 година, оставила трајни траги во историјата на македонскиот народ. Сѐ вкупно 883 Македонци биле уапсани и интернирани. Од нив 95 или 10.7% биле по потекло од Велес и Велешко. Меѓу најзначајните велешани интернирани се Панко Брашнаров, Бане Андреев и Дончо Мирчев, првиот градоначалник на градот.

Списокот на интернирани велешани е врз основа на податоците откриени од историчарите Ставре Џиков и Виолета Ачкоска. Ачкоска ги наведила уапсаните велешани во нејзиното дело „*Велес и Велешко, 1944-1991*“ издадено во 2013 година. Голем дел од жртвите биле македонски националисти кои ја подржиле идеата за независна и обединета Македонија. Денес голем дел од прогонетите жртви се рехабилитирани и повторно проучени во Македонската историографија.

Списокот не е организиран по азбучен ред,

## Список

### Дополнителни жртви
Со останатите 76 жртви, велешкиот околиски одбор имал и дополнителен список составен од жртви кои веќе биле ослободени од Голи Оток. Списокот содржи 19 имиња без определена казна.

## Наводи

Категорија:Велешани репресирани од југословенскиот режим
Категорија:Историја на Велес
Канео (плажа)

мини|Поглед на плажата Канео со истоимената населба
**Канео** — плажа на брегот на Охридското Езеро до истоимената населба, Охрид. Плажата се наоѓа од населбата Канео до црквата Рождество на Пресвета Богородица, долга шеесетина метри. Се одликува со камено тло и бисерно чиста вода. 

Од другата страна на населбата Канео се наоѓа плажата Потпеш.

## Галерија

Податотека:Vues iv41079.jpg|Канео во 1863
Податотека:Kaneo na razglednica od 1929.jpg|Канео во 1929
Податотека:Ohrid, razgldnica, 1930-ti.jpg|На разгледницата од 1930 се гледа дека плажите Канео и Потпеш образувале една целина.
Податотека:Kaneo Beach two chueches.jpg|Плажата Канео со црквите „Св. Јован Канео“ и „Рождество на Пресвета Богородица“



## Поврзано
*Канео (населба)
*Потпеш

## Надворешни врски

* Плажа Канео на Викимапија

Категорија:Плажи во Македонија
Салар де Аризаро

**Салар де Аризаро** (шпански: *Salar de Arizaro*) е голема солена рамнина на Андите во северозападниот дел на Аргентина . Рамнината се наоѓа помеѓу селата Толар Гранде и Каипе и во близина на Мина Ла Казуалидад,  во департманот Лос Андес, во покраината Салта.

## Преглед
лево|мини| Коно де Арита во Салар де Аризаро
Сместен во централно-западниот дел на Пуна де Атакама, рамнината зафаќа површина од 1.600 километри квадратни.  Според тоа, Салар де Аризаро е шестата најголема солена рамнина во светот и втората најголема во Аргентина по Салинас Грандес .  

Во областа се вршело ископ на метални и неметални ресурси, бидејќи е богата со сол, мермер, железо, бакар и оникс . 

Најблиските солени рамници се оние во Антофала, Хомбре Муерто (и двете северни од покраината Катамарка ), Поситос (на исток) и Салинас Грандес во провинциите Хухуј и Салта .

Салар де Аризаро е пресечен во средината од железничката пруга Салта-Антофагаста и покраинскиот пат 27  (дел од поранешниот RN 59 ). Посебна карактеристика на тоа е конусниот рид наречен *Серо Коно* (или *Коно де Арита* ),  формација од песочник . 
Податотека:Cono_de_Arita_en_el_Salar_de_Arizaro.jpg|алт=Cono de Arita| Коно де Арита
Податотека:Cono_de_Arita,_Salta._(Argentina).jpg|алт=Cono de Arita| Коно де Арита


## Поврзано

* Пустината Атакама
* Салар де Ујуни
* Салар де Атакама

## Литература

* Гонзало Монтеросо: *Турнеја во Аргентина - Салта* . 1999 година,
* RN Алонсо, JG Viramonte: *[http://estudiosgeol.revistas.csic.es/index.php/estudiosgeol/article/viewFile/610/632 Geología y Metalogenia de la Puna]* . Геолошки студии. 43:393-407 (1987)

## Наводи

Категорија:Пустини во Аргентина
Категорија:Анди
Продажен автомат

[мини|Продажен автомат за [Кока-Кола|кока-кола]]
**Продажен автомат** — уред што врши малопродажба на стоки и услуги, чија наплата и издавање се реализираат со помош на технички уреди што не бараат непосредно учество на продавачот.

Продажниот автомат се состои од преграда за складирање на стоката (или компоненти на стоката), уред за прифаќање наплата и уред за издавање. Плаќањето може да се врши со помош на прифаќачи на монети, банкноти и картички, како и преку СМС или интернет. Во некои автомати, стоката се произведува од компоненти непосредно во уредот за издавање. Постојат и продажни автомати со „обратно дејство“, односно такви што откупуваат шишиња и лименки за готовина.

## Продажни и непродажни автомати
Продажните автомати се разликуваат од автоматите што нудат различни видови услуги (телефонски автомати, машини за игри на среќа, машини за изработка на сувенирни монети и сл.), по продажбата на конкретна стока.

Сепак, некои видови автомати не подлежат на строга класификација. На пример, автомат за наплата на воздух за гуми или автомат од типот „кран-машина“ што издава плишани играчки, можат подеднакво да се сметаат за продажни автомати како и автомат за продажба на газирана вода без сируп. Од друга страна, автоматска бензинска пумпа со уред за прифаќање кредитна картичка, по правило, не се смета за продажен автомат, бидејќи се претпоставува дека раководителот на бензинската пумпа може да прифати и готовина.

Законот на Украина го определил продажниот автомат пошироко: автомат за продажба на стоки (услуги) — тоа е „регистратор на фискални операции, кој во автоматски режим врши издавање (давање) за готовина или со примена на платежни картички, жетони и сл. на стоки (услуги) и обезбедува соодветно евидентирање на нивната количина и вредност“. Под оваа определба за „продажен автомат“ спаѓаат и електронските регистар-каси.

## Наводи

## Надворешни врски

* In Praise of Vending Machines 


Категорија:Опрема
Категорија:Малопродажба
Потпеш

**Потпеш** – плажа на брегот на Охридското Езеро до населбата Канео, Охрид. Плажата се наоѓа од населбата Канео до Мостот на желбите, долга седумдесетина метри. Се одликува со камено тло и бисерно чиста вода. 

Од другата страна на населбата Канео се наоѓа плажата Канео.

## Галерија

Податотека:BASA-3K-7-417-41-World War I.jpeg|Населбата Канео со плажите Канео и Потпеш, 1914
Податотека:Ohrid, razgldnica, 1930-ti.jpg|На разгледницата од 1930 година се гледа дека плажите Канео и Потпеш образувале една целина.
Податотека:Sveti Jovan Kaneo na razglednica.jpg|Св. Јован Канео со населбата Канео и плажите Потпеш и Канео, 1930-ти


## Поврзано
*Канео (населба)
*Канео (плажа)
*Мост на желбите

## Надворешни врски

* Плажа Потпеш на Викимапија

Категорија:Плажи во Македонија
Ал

**Ал** — недовршен роман на Живко Чинго објавен постхумно во 1989 година. Раскажувањето во романот е предадено преку омнисцентен раскажувач за главниот лик, Ал. Темата е животот на Ал, сираче кого го изгледала бабата Ликирија. „Преку бајковидна структура се опишува процесот на созревање на единката која поминува низ многуте етапи на иницијација преку кои главниот јунак – детето со чудно име Ал ги осознава категориите чесност, праведност и вистинољубивост.“ 

## Структурна обработка

Чинговиот недовршен роман „Ал“ се карактеризира со едно моќно чувствено пишување, ги загатнува прашањата од етичноста, што е тоа добро, што е тоа лошо. Читателот со навлегувањето во раскажувањето се определува за моралниот светоглед на главниот лик, онака како што и моќниот раскажувач Чинго сугерира. Но, текстот на Чинго не морализира туку, како и сета проза на Чинго, ова е дело што раскажува приказна. 

Во стилот на народната приказна, на бајковит начин, со многу лиричност и поетичност на разговорниот јазик, се раскажува приказната за животот на Ал, наречен така од баба си (ал-несреќа, беда, таксират), бидејќи останува сираче по смртта на мајка си при пораѓањето. Ал  е задоен со збор, раскажувањето на приказни од страна на баба си Ликирија, станува негова храна преку која тој расне како личност. 

Романот „Ал“ е составен од 10 поглавја со повеќе епизоди во куќата на бабата и вујкото на Ал и случувања од раѓањето на Ал, до неговото определување за џамџискиот занает. Најверојатно, претставува само прв дел од едно поголемо замислено дело, кое не дочекало да светне во сиот свој сјај, поради прераната смрт на авторот. 

Чинго, со својот сугестивен начин на пишување го врзува читателот да продолжи да чита и да ги открива фантастичните случувања во стилот на магискиот реализам, каде чудното и нереалното навлегува во реалноста. Јазикот на Чинго е поетичен, разговорно накитен со елементи на усно предание, беспоштеден во својот израз, суров, потресно- жив и неспоредлив во својата вистинитост. Поетското кај Чинго нема ништо заедничко со она поетизирање кое го среќаваме кај другите наши писатели каде се расплинува епското. Тој е оригинален во својот израз и е „неизбежен природен одблесок на едно доживување на светот“.  
  
  

## Наводи

## Поврзано
* Живко Чинго
* Современа македонска книжевност

Категорија:Македонски романи
Категорија:Живко Чинго
Категорија:Романи кои се одвиваат во Македонија
Категорија:Македонски дела од 1989 година
Категорија:Појавено во 1989 година во Македонија
Категорија:Книги од 1989 година
Мона Авад

**Мона Авад** (родена на 22 август 1978 година) е канадск авторка и писателка на кратки раскази позната по дела од мрачно комична фикција.

Дебитантскиот роман на Авад, *13 начини да се гледа дебела девојка*, бил номиниран за наградата Гилер и ја добил наградата за прв роман на Амазон.  Нејзиниот втор роман, *Зајак*, бил финалист за наградата „Гудридс чојс“ за најдобар хорор и наградата за книга од Нова Англија. Нејзиниот трет роман, *Сè е во ред*, бил  финалист за наградата „Гудридс чојс“ за најдобар хорор, како и нејзиниот четврти роман, *Руж*.

Работела како доцент на Универзитетот во Сиракјуз од 2020 година. 

## Биографија
Авад била родена на 22 август 1978 година во Монтреал, Квебек. Нејзиниот татко, египетски муслиман, емигрирал во Канада во 1970-тите. Нејзината мајка е француско-канадска католичка од српско и ирско потекло. Родителите на Авад се запознале во Монтреал. 

Авад се преселила во Мисисага, Онтарио, кога имала 13 години. Таму, учела во средно училиште „Отец Михаил Гец“. Авад студирала англиска книжевност на Универзитетот Јорк, каде што дипломирала на уметности во 2004 година. Потоа магистрирала англиски јазик на Универзитетот во Единбург, магистрирала на Универзитетот Браун и докторирала на Универзитетот во Денвер.

Живее во Соединетите Американски Држави од 2009 година во Бостон, Масачусетс и Сиракуза, Њујорк, каде што е стипендист на факултетот „Естер М. Ларсен“ по хуманистички науки и доцент на Универзитетот Сиракуза.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Mona Awad: For award-winning writing and fearless storytelling , Canadian Arab Institute, Institut canado-arabe, CAI, Toronto
* Monstrous Cute: An Interview with Mona Awad, ''The Paris Review''
* The Novelist Mona Awad Pushes Shakespeare Off the Stage, ''Interview Magazine''
* Mona Awad, the PEN Ten Interview, PEN America

Категорија:Апсолвенти на Брауновиот универзитет
Категорија:Родени во 1978 година
Категорија:Канадски писателки
Диана Аткинсон

**Диана Аткинсон**, родена **Вигод** е канадска писателка, која била номинирана во потесниот избор за наградата на Генералниот гувернер за проза на англиски јазик на доделувањето на наградите на Генералниот гувернер во 1995 година за нејзиниот роман „*Автопати и сали за танцување“ (Highways and Dancehalls)*. 

## Биографија
По потекло од Ванкувер, Британска Колумбија, и бил дијагностициран улцеративен колитис и често била подложена на операции за оваа состојба. Во нејзините тинејџерски години била психолошки вознемирувана од постоперативни трауми од операциите, поради што го напуштила средното училиште и поминала некое време работејќи како стриптизета.*„Автопати и сали за танцување“* бил *роман* за нејзиното искуство, иако таа се спротивставила на обидите на медиумите да го сензационализираат нејзиното минато во промоцијата на романот. Во времето на номинацијата за наградата, Аткинсон ги завршувала студиите на Универзитетот Конкордија во Монтреал. 

Романот исто така бил и номиниран во потесен избор за наградата „Први поглавја за роман“ во 1995 година.  Превод на француски јазик, насловен како *Стрип*, бил објавен во 1998 година. 

Аткинсон освоила награда на списанието „Вестерн“ (Western Magazine Award) во 2000 година за есејот „Бавно паѓање“ (Falling Slowly), објавен во *списанието „Ванкувер“*,  и бил номиниран за наградата „Национално списание“ (National Magazine Award) истата година за есејот „Од утробата“ (From the Gut), објавен во *списанието „Вестерн живот“* (*Western Living).*

Категорија:Канадски писателки