open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Руѓинце

**Руѓинце** — село во Општина Старо Нагоричане, Кумановско.

## Географија и местоположба
Селото е сместено во областа Козјачија, околу 18&nbsp;км североисточно од општинското средиште Старо Нагоричане. Северно од самото село минува автопатот А2, поточно делницата Куманово - Крива Паланка. Низ источниот дел на атарот, покрај неколку маала минува потокот Ругински Дол.

## Историја
Подрачјето на селото е населено уште од железното време, за што сведочи наоѓалиштето Веља Страна.

На почетокот на XX век целото население било под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во *Ругинци* имало 520 Македонци, сите под Егзархијата, и во селото работело бугарско училиште. Според тајна преписка на Бугарскиот конзулат во Скопје, во 1906 г. сите 65 куќи во селото под притисок на српската пропаганда го признале врховенството на Цариградската патријаршија.

Во учебната 1907/08 година според Јован Хаџи-Васиљевиќ во селото има работело српско патријаршиско училиште.

За време на Првата светска војна *Ругинци* имало 437 жители.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 450 Македонци.

Според пописот од 2002 година, во селото Руѓинце имало 75 жители, сите Македонци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 35 жители, од кои 30 Македонци, 1 Србин и 4 лица без податоци.

### Родови

Руѓинце е македонско село.

Според истражувањата од 1971 година, родови во селото се:

* **Староседелци:** *Нешинци (6 к.), Ивковци (6 к.) и Павловци (6 к.)*
* **Доселеници:** *Паланчанци (6 к.)* доселени се од селото Радибуш кај Крива Паланка; *Брештанци (6 к.)* доселени се од селото Брешко; *Калинци (5 к.)* доселени се од селото Димонце; *Чичарејци (1 к.)* доселени се од селото Куклица кај Кратово; *Анѓеловци (3 к.)* доселени се од селото Орах; *Николовци (4 к.)* доселени се од некое околно село, козјачко; *Додаци (6 к.), Мишаци (6 к.), Партурци (4 к.), Јовановци (2 к.), Милошовци (11 к.), Шолевци (1 к.), Мечкарци (2 к.) и Газдевци (5 к.)* доселени се, но не знаат од каде; *Арсевци (3 к.)* они се православни Роми. Доселени се од селото Коњух.

## Иселеништво
После Втората светска војна многу население се иселиле во разни градови од бивша Југославија.

Постари и понови иселеници имало и во Макреш (*Младенови*), *Анѓеловци* се иселиле некаде во Србија. А исчезнале и *Глогинци*.

## Културни и природни знаменитости
мини|десно|Црквата „Св. Петка“
;Цркви
* Црква „Св. Петка“ (изг. 1894 г.)

;Археолошки наоѓалишта
* Веља Страна — населба од железно време
* Градиште — утврдена населба од доцноантичко време
* Големо Рамниште — населба од средниот век
* Медведица — населба од средниот век

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Старо Нагоричане
Стрезовце

**Стрезовце** или **Стрезовци** — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 400 Македонци.

Според пописот од 2002 година, во селото Стрезовце имало 117 жители, од кои 115 Македонци и 2 Срби.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 54 жители, од кои 42 Македонци и 12 лица без податоци.

### Родови

Стрезовце е македонско село.

Според истражувањата од 1971 година родови во селото се:

* **Стари родови со непознато потекло:** *Велковци (10 к.), Стефановци (8 к.), Шуклинци (5 к.), Терзинци (3 к.) и Зајци (2 к.)* 
* **Доселеници со познато потекло:** *Шарковчанци (10 к.)* доселени се од некое село на Шар Планина; *Попинци (5 к.)* доселени се од некое село во околината на Ниш, го знаат следното родословие: Славко (жив на 50&nbsp;г. во 1971 година) Цветан-Кипријан-Стојан, кој се доселил во селото; *Дедо-Илијини (5 к.)* доселени се од селото Коњух; *Живуша (10 к.) и Дејловчани (5 к.)* доселени се од селото Дејловце; *Зајачка Дупка (3 к.) и Чифличани (5 к.)* доселени се од селото Огут.

## Културни и природни знаменитости
;Верски објекти
* Црква „Св. Никола“ од 1606 г. прпгласена за културно наследство на Македонија
* Црква „Св. Прохор Пчински“ на растојание од селото
* Параклис „Св. Петка“ по главниот пат

;Археолошки наоѓалишта
*Калиште ― градиште од доцноантичкото време

## Личности
* Горазд Европски (1936 - 2020) — митрополит на МПЦ - ОА
* Марјан Димитријевски (р. 1954) — историчар

## Иселеништво
Како и од другите села, така и од ова село голем дел од населението се има иселено. *Младенови* се иселиле во селото Макреш. *Менкини* целосно се иселиле во Куманово.

Посилен бран на иселување започнал после 1960 година и водел претежно кон најблиските градови.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Никола“ во селото Стрезовце.jpg|Поглед на црквата „Св. Прохор Пчински“ во Стрезовце
Податотека:Стрезовце (Кумановско) 01.jpg|Поглед на селото
Податотека:Стрезовце (Кумановско) 02.jpg|Поглед на селото
Податотека:Викиекспедиција Козјачија 194.jpg|Поглед на селото
Податотека:Викиекспедиција Козјачија 195.jpg|Поглед на селото


## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Старо Нагоричане
Стрновац

**Стрновац** — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 200 Македонци.

Според пописот од 2002 година, во селото Стрновац имало 93 жители, од кои 87 Македонци и 6 Срби.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 48 жители, од кои 41 Македонец, 6 Срби и 1 лице без податоци.

### Родови

Стрновац е македонско село.

Според истражувањата од 1971 година, родови во селото се:

* Доселеници: *Јовановци (22 к.), Клинчарци (9 к.), Алабуцини (6 к.) и Шантирци (4 к.)* сите се доселени од селото Старо Нагоричане. Во родот Јовановци се знае следното родословие: Стојче (жив на 66&nbsp;г. во 1971 година) Максим-Арсо-Стојан, еден од првите доселеници; *Беризимци (17 к.)* доселени се од селото Драгоманце. Подалечно потекло од околината на Параќин во Србија; *Гаговци (4 к.)* доселени се однекаде; *Челопечанци (3 к.)* доселени се од селото Челопек.

## Иселеништво
До 1971 година 4 семејства се иселиле во Австралија. Во мај 1971 година 15 млади момци се спремале да се иселат во Австралија. Потоа планирале и своите семејства да ги повлечат.

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Старо Нагоричане
Цветишница

**Цветишница** (или *Цветишинци*) — село во Општина Старо Нагоричане, североисточна Македонија.

## Географија и местоположба
Селото е сместено во областа Козјачија и е од разбиен тип, така што надморската висина се движи од 900 до 1.000&nbsp;м. Атарот зафаќа површина од  Североисточниот дел на атарот се граничи со Србија (Општина Трговиште).

## Историја
На крајот од XIX век Цветишница било мало македонско село во Кумановската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. *Цветишинци* имало 140 жители, сите Македонци христијани.

Целото население на селото потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во *Цветишници* имало 80 Македонци, сите под егзархијата.

За време на Првата светска војна Цветишница била во состав на Општина Рамно и броела 69 жители.

## Стопанство
Според податок од 1998 г. Цветишница има 196&nbsp;ха обработливо земјиште, 170&nbsp;ха шуми и 48&nbsp;ха пасишта.

## Население

Според пописот од 2002 година, во селото Цветишница имало 21 жител, од кои 20 Македонци и 1 Србин.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 3 жители, сите Македонци.

### Родови
Цветишница е македонско село.

Според истражувањата од 1950 година, родови во селото се:

* **Доселеници:** *Марковци (2 к.), Ѓоринци (5 к.), Клинчаровци (4 к.) и Костинци (1 к.)* сите се доселени од селото Црвени Град во Горна Пчиња во денешна Србија ; *Баба-Китинци (3 к.)* доселени се од некое село во околината на Врање во Србија; *Дошлаци (3 к.)* доселени се од Гулинци кај Крива Паланка.

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Старо Нагоричане
Цвиланце

**Цвиланце** — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 200 Македонци.

Според пописот од 2002 година, во селото Цвиланце имало 52 жители, сите Македонци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 33 жители, од кои 27 Македонци и 6 лица без податоци.

### Родови

Цвиланце е македонско село.

Според истражувањата од 1971 година, родови во селото се:

* **Доселеници:** *Бељавци (5 к.), Ѓорчиновци (4 к.), Вагинци (3 к.), Гузинци (3 к.), Ѓуринци (2 к.), Коларци (2 к.), Колебенци (2 к.), Казаци (1 к.), Марковци (1 к.) и Белевци (5 к.)* сите овие родови се доселени, но не знаат од каде се доселиле.

## Личности
**Личности родени во Цвиланце:**

* Јорданка Ванкова — учесник во НОВ на Македонија
* Здравка Стојанова Георгиевска — учесник во НОВ на Македонија

## Иселеништво
Од Цвиланце иселувањето водело кон градовите Скопје и Куманово.

*Чунгурци* се иселиле во селото Војник.

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Старо Нагоричане
Организација на земји извознички на нафта

**ОПЕК - Организација на земји извознички на нафта и нафтени деривати** (англиски: **OPEC - Organization of the Petroleum Exporting Countries)** е меѓународна организација на земји-извознички на нафта. Од јануари 2020 година во неа членуваат 13 држави.

## Историја
Организацијата ОПЕК е основана во Багдад во 1960 година, на иницијатива на Иран, Венецуела и Саудиска Арабија. Покрај нив, како основачи на ОПЕК се водат и Ирак и Кувајт, но веќе следните неколку години им се придружиле и Катар, Индонезија, Обединетите Арапски Емирати и Алжир. Подоцна, во 1970-тите, членки на ОПЕК станале и Нигерија, Еквадор, Габон и неколку други земји. Нејзиното седиште во 1965 година било преместено од Женева во Виена.

По т.н. „октомвриска офанзива“ на арапските земји против Израел од 1973 година, земјите на ОПЕК, поддржани од Сирија и Египет, вовеле ембарго на нафта кон САД и другите западни земји, по што цената на нафтата скокнала неколкукратно. Ембаргото завршило во 1974 година, но ОПЕК внимателно го контролирал производството на нафта, не дозволувајќи поголем пад на цената. Во текот на 1980-тите, иако земјите на ОПЕК, а најмногу Саудиска Арабија, го намалиле производството на нафта, побарувачката и цената започнале да паѓаат, а пазарното учество на ОПЕК значително се намалило на малку повеќе од 30%. Во 1985 година, Саудиска Арабија го достигнала нивото од 30% од производниот потенцијал, но ниту тоа не го спречило паѓањето на цената на нафтата. Тогаш, членките на ОПЕК драстично го зголемиле производството и во 1986 година цената на нафтата паднала на само седум долари за еден барел, враќајќи се на нивото од пред 1973 година.

На почетокот од 21 век, цената на нафтата постојано растела, достигнувајќи го врвот од 143 долари за барел во 2008 година, но по избувнувањето на Глобалната финансиска криза, таа паднала на нивото од 33 американски долари за барел. Благодарение на стопанскиот раст во Кина и во другите земји од Далечниот Исток, за една година цената на нафтата пораснала на 77 долари, а набргу повторно го надминала нивото од 100 долари.

## Членки на ОПЕК
* 
*  
*  
*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Членки на ОПЕК+
Покрај формалните членки на ОПЕК, 10 дополнителни земји извознички на нафта, предводени од Русија, го формираат картелот ОПЕК+, и од 2016 година соработуваат со ОПЕК во одредувањето на глобалните цени на суровата нафта.

 |  |  |  |  |  |  |  |  | 

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјална страница на ОПЕК

Категорија:Меѓународни организации
Категорија:Глобални организации
Меѓународна агенција за атомска енергија

мини|десно|250п|Виенскиот меѓународен центар во кој е сместено седиштето на МААЕ

**Меѓународна агенција за атомска енергија** или **МААЕ** (, **IAEA**) — меѓународна организација, основана во 1957 година. Седиштето на организацијата е во Виена, Австрија.

Во 2005 година на МААЕ и на нејзиниот поранешен Генерален директор Мохамед Елбарадеј им е доделена Нобеловата награда за мир.

Македонија во Мегународната Агенција за Атомска Енергија е прва организација која имаше претставник од Република Македонија во состав на мегународните функционери. Академик Ратко Јанев беше прв мегународен службеник од Македонија во системот на ОН.

## Главнa задача
Меѓународната агенција за атомска енергија (МААЕ) е прва глобална меѓународна организација за промовирање на мирно користење на јадрената енергија и технологијата. Основната задача на Меѓународната агенција за атомска енергија е да се ограничи и забрани  употребата на јадрената технологија за воени цели и за производство на јадрено оружје.

## Правен статус

Меѓународната агенција за атомска енергија (МААЕ) е формирана како независна организација во системот на Организацијата на Обединетите нации (ООН) на 29 јули 1957 година. Според посебна спогодба меѓу Обединетите нации и Меѓународната агенција за атомска енергија, оваа организација правно е дел од системот на ООН, како автономна организација договорно поврзана со ООН, со определни одговорности во однос на Генералното собрание на Обединетите нации, согласно нејзината основна задача определена во Статутот.

## Главни органи на МААЕ

Организационата структура на МААЕ е определена според нормите и правилата од Статутот, како највисок правен акт на оваа Агенција. Меѓународната агенција за атомска енергија има три главни органи: Советот на управниците, Генералната конференција (составена од сите држави членки) и Секретаријатот (на чело со Генерален директор, како највисок службеник на овој административен орган).

## Членство

Во моментов, Меѓународната агенција за атомска енергија има 173 држави - членки.

## Јазици во МААЕ
Службените јазици се утврдени со Статутот на МААЕ.
Службените јазици на организацијата се англиски, француски, арапски, кинески, руски и шпански јазик.

## Надворешни врски

*Мрежното место на организацијата
*Организацијата и Иран
*Билтенот на организацијата
*NUCLEUS – The IAEA Nuclear Knowledge and Information Portal
*Official IAEA YouTube channel
*In Focus : IAEA and Iran
*IAEA Bulletin
*History of the International Atomic Energy Agency : the first forty years, David Fischer, 1997, ISBN 92-0-102397-9
*A Pictorial History of "Atoms for Peace", ISBN 978-92-0-103807-4
*IAEA Department of Technical Cooperation website

### Документи
*Statute of the IAEA
*Board of Governors rules
*IAEA Primer
*Pillars of nuclear cooperation 2005

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Глобални организации
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за мир
Категорија:Меѓународни организации
Категорија:Јадрена енергија
Категорија:Појавено во 1957 година
Категорија:Австриски нобеловци
Птичји грип

мини|300п|Инфлуенца А, вирус кој предизвикува птичји грип.
**Птичји грип** е заразна болест на птиците која ја предизвикуваат одредени видови на вируси од типот Influenza virus A (некои други видови на тој вирус предизвикуваат епидемии на човечки грип). Вирусот е варијабилен и подлежен на постојани генетски промени (мутациски измени на генетската структура) поради што се појавува во голем број поттипови. Еден таков патоген вид е поттипот Х5Н1, за првпат забележан во 1997 година во Хонгконг и од тогаш се проширил во поголемиот дел од Азија и источна Европа.

Категорија:Вирологија
Жичени инструменти

мини|Бројни жичани инструменти

**Жичени инструменти** — музички инструменти кои користат жици за да произведат звук.

## [[Тргачки инструменти|Трзачки инструменти]]
* **[[харфа]]**
* **[[лира (инструмент)|лира]]**
* **[[лејта]]**
** теорба
* **[[цитри]]**
**псалтерија
** концертни цитри
** арион-цитри
**харфни цитри
**квинтни цитри
**сопрански цитри
**алт цитри
**американски цитри
***акордни цитри
***китарски цитри
***харфни цитри
***виолински цитри
**гудачки цитри
**мелодион
**вогешка спинета
**дулцимер
***еолска харфа
***панталеон
***[[гитара]]**
**шпанска гитара
**руска гитара
**укулеле
**алт гитара
**бас гитара
**октавна гитара
**примска гитара
**терцна гитара
**квартна гитара
**барокна гитара
**дванаесетжичена гитара
***[[мандолина]]**
**фирентинска мандолина
**миланска мандолина
**наполитанска мандолина
**џеновска мандолина
**пиколо мандолина
**мандолончело
**мандола
***[[тамбура]]**
**бисерница
**чангура
**кемане
**берде
*балалајка
**домра
*бенџо
**мандолински бенџо
**гитарски бенџо
**тенор бенџо
**укулеле бенџо
*ситара
*шамисен
*сан-ши
*кото

## [[Гудачки инструменти]]
* виолина
* виола
* виолончело (или *[[чело]]*)
* контрабас

### Предци на денешните гудачки инструменти
* ножна виола (*[[виола да гамба]]*) - претходник на виолончелото и последователно, контрабасот
** *[[виола бастарда]]*
** љубовна виола (*[[виола д'aморе]]*)
** *[[виолета пикола]]*
** *[[виолон]]*
* рачна виола (*[[виола да брачо]]*) - претходник на виолината
** сопран виола
** мала виола
** *[[виола да спала]]*

### Народни гудала
* гусла

## [[Ударни жичени инструменти]]
* пијано
* чембало
* клавикорд
* дулцимер
* цимбал
Клавијатурен инструмент

мини|Пијаното, вообичаен инструмент за клавијатура
мини|Орган Хамонд со прикажан дел од звучникот на Лесли
мини|Фотографија од бандонеон, десната страна
мини|Кон крајот на 4 век од нашата ера „Мозаик на женските музичари“ од византиска вила во Марјамин, Сирија

### [[Кордофон]]и
* Клавикорд
* Спинета
* Електрично пијано
** Клавинета
** Пијанета
** Вурлицерово електрично пијано
* Чембало
* Пијано
* Виола органиста

### [[Аерофон]]и
* Хармоника
* Концертина
* Хармониум
* Мелодион
* Органа

### [[Идиофон]]и
* Карилон
* Целеста 
* Стаклокорд
* Пијанета
* Пијано-играчка

### [[Електрофон]]и
* Чемберлин
* Дигитално пијано
* Електронско пијано
* Електронска органа
** Хамондова органа
** Фарфиса
* Синтетизер
** Мугов синтетизер
* Семплер

*
Список на ударни музички инструменти

## [[Ударни инструменти со одредена тонска висина]]
* Пијано
* Целеста
* Клавинет
* Дулцимер
* Ксилофон
* Ксилоримба
* Маримба
* Вибрафон
* Металофон
* Маримбафон
* Глохеншпил
* Кротал
* Ѕвона
* Рачни ѕвончиња
* Челични тапани
* Тимпани
* Рототоми

## [[Ударни инструменти со неодредена тонска висина]]
* Бас тапан
* Чинели
* Добош
* Том-том
* Гонг
* Там-там
* Триангл
* Голем барабан
* Тенор барабан
* Мал барабан
* Кастанети
* Маракас


Категорија:Музички инструменти
Мрежен опслужувач

**Мрежен опслужувач** () значи:

# Сметач кој е одговорен да ги прифаќа HTTP-барањата од клиентите, познати како прелистувачи, и да дава HTTP одговори на овие барања кои може да бидат проследени и со дополнителни податоци, кои најчесто се мрежни места во облик на HTML-документи или поврзани објекти (слики, мултимедијални податотеки, ...).

# Сметачки програм кој ја обезбедува функционалноста опишана погоре.

Основна фунцкија на опслужувачот е да овозможи доставување на мрежни страници до клиентите. Тоа значи доставување на HTML документи и друга содржина која може да биде вклучена во документот, како на пример слики, стилови и JavaScript.

Клиентот, најчесто некој прелистувач или пребарувач, ја иницира комуникацијата со испраќање барање за некој документ со користење на HTTP. опслужувачот одговара со испраќање на содржината на тој документ. Документот вообичаено е некоја податотека сместена некаде на секундарната меморија на опслужувачот, но не мора неопходно да биде така, тоа е зависино како опслужувачот е спроведен.

Иако основната функција на опслужувачот е да овозможи доставување на страници, целосната имплементација на HTTP вклучува и начин на примање на содржини од клиентите. Оваа функционалност се користи за прифаќање на податоците од форми, како и подигање на податотеки.

Многу генерички опслужувачи исто така поддржуваат и извршување на скрипти (анг. server-side scripting), пример PHP, Python, Java, ... Тоа значи дека својствата на опслужувачот може да се програмираат (со помош на скрипти), додека HTTP софтверот останува не променет. Оваа функционалност се користи за создавање на HTML документи во лет, т.е. станува збор за динамички страници.

Опслужувачите не се користат само за опслужување на world wide web, тие исто така може да се најдат вгнездени во некои уреди, како на пример кај печатачите, рутерите, мрежните камери и сл. каде опслужувачот може да се користи како дел од системот за надгледување и/или администрирање на уредот за кој станува збор.

## Поврзано

* Опслужувач
* Интернет
* Мрежно место

## Надворешни врски
* RFC 2616, Request for Comments документ кој го дефинира HTTP 1.1 протоколот. 

Категорија:Системски програми
Категорија:Опслужни програми
Категорија:Семрежје
Категорија:Информатика
Категорија:Сметачи
Категорија:Англиски пронајдоци
Гаметогенеза

Кај животните, **гаметогенеза** е процес на создавање и созревање на специјализирани хаплоидни клетки, наречени гамети (односно полови клетки). Притоа, се разликува создавање и созревање на женските гамети - јајце-клетки (гаметогенеза позната како оогенеза) и создавање и созревање на машките гамети - сперматозоиди (гаметогенеза позната како сперматогенеза). Гаметогенезата се одвива во репродуктивниот систем на единките и започнува кога од герминативниот епител на семените каналчиња од тестисите кај мажите, односно јајчниците кај жените се создаваат првобитните сперматогонии или оогонии, кои се диплоидни.

## Оогенеза

:*Главна статија: [[Оогенеза]]*

Уште пред раѓањето, во ембриогенезата, кај жената се создаваат околу 2 милиони првобитни незрели јајце-клетки од герминативниот епител, настанати по пат на митоза, а познати под името оогонии. Тие се сместени во примордијални фоликули (јајнички меурчиња). Со нивно растење се добиваат т.н. примарни ооцити. По пат на прва мејотичка делба се создаваат секундарни јајце-клетки и една нефункционална хаплоидна клетка - прв полоцит. Јајце-клетките во ваков вид остануваат во мирување сѐ до пубертетот. Во овој период од развитокот кај жената се создава првата зрела јајце-клетка и има можности за оплодување. Во меѓувреме, бројот на незрелите јајце-клетки се намалува на 300 - 400.000. Од нив, во периодот на половата зрелост остануваат околу 400, од кои по правило на секои 28 денови созрева по една јајце-клетка, процес попознат како оваријален циклус. Во понатамошните фази од оогенезата, секундарниот ооцит (јајце-клетката) со втора мејотичка делба се поделува на јајце-клетка и втор полоцит. Првиот полоцит може, а и не мора да помине низ втората мејоза. Доколку се подели и тој, се добиваат и три полоцити (еден од делбата на секундарниот ооцит и две од првиот полоцит). Доколку во претходната фаза настане оплодување, следува фаза во која јајце-клетката преминува во зигот. Трите полоцити дегенерираат.

## Сперматогенеза

:*Главна статија: [[Сперматогенеза]]*

Создадените сперматогонии од герминативниот епител се делат по пат на митоза во тестисите и се добиваат два примарни сперматоцити, кои, како и сперматогониите се диплоидни. Со прва мејоза, сперматоцитите се делат на два секундарни сперматоцити, кои се хаплоидни. Со втора мејоза на секундарните сперматоцити се создаваат четири незрели хаплоидни сперматиди, од кои со спермиогенеза се диференцираат четири зрели сперматозоиди.

Категорија:Развојна биологија
Категорија:Репродуктивен систем
Категорија:Физиологија на животните
Канарево

**Канарево** — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 450 Македонци.

Според пописот од 2002 година, во селото Канарево имало 81 жител, сите Македонци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 48 жители, од кои 44 Македонци и 4 лица без податоци.

### Родови

Канарево е македонско село.

Според истражувањата од 1971 година, родови во селото се:

* **Староседелци:** *Ѓоринци (9 к.), Џамбасци (9 к.), Стојановци (7 к.), Куравци (4 к.), Баба-Достинци (3 к.), Галагинци (3 к.), Бели-Вусци (3 к.), Аџијини (1 к.), Бошковци (1 к.), Поповци (11 к.) и Церовци (2 к.)*
* **Доселеници:** *Поповци (5 к.) и Дренчанци (3 к.)* доселени се во различен период од селото Дренок кај Крива Паланка; *Стојановци (1 к.)* потекнуваат од православен Ром. Доселени се од селото Бајловце; *Костадиновци (4 к.), Мацанци (3 к.), Додинци (3 к.), Прчовчанци (3 к.), Јовановци (1 к.) и Павлевци (1 к.)*  доселени се во различен период од селото Аљинце; *Ѓуринци (4 к.) и Дејловчанци (3 к.)* доселени се од селото Жељувино; *Николинци (9 к.) и Милосковци (5 к.)* доселени се од селото Калово кај Трговиште (Горна Пчиња).

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кумановски села
Категорија:Села во Општина Старо Нагоричане
Папавница

**Папавница** — село во Општина Радовиш, во околината на градот Радовиш.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа на падините на планината Смрдеш, оддалечено 26 километри јужно од Радовиш.

## Историја

## Стопанство

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Папавница живееле 90 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Папавница имало 96 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 150 Македонци.

Селото е наполно иселено по 1994 година, кога биле запишани само 3 жители, Македонци.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Радовишки села
Категорија:Села во Општина Радовиш

Категорија:Раселени села во Македонија
Богојци

**Богојци** (познато како **Боговица**) — село во Општина Струга, во околината на градот Струга.

## Географија и местоположба
Населбата се наоѓа во источниот дел на Струшкото Поле, на територијата на Општина Струга, североисточно од градот, а под јужната падина на Караорман. Селото е планинско, на надморска височина од 940 метри. Од градот Струга населбата е оддалечена 16 км.

## Историја
На крајот на XIX век, селото било дел од Охридската каза на Отоманското Царство.

Според податоците од 1873 година, селото имало 29 жители мажи муслимани.

## Стопанство
Атарот не е многу голем и зафаќа простор од 4,5 км2. На него шумите заземаат површина од 280,4 ха, на пасиштата отпаѓаат 95,3 ха, а на обработливото земјиште 65,1 ха. Во однос на земјоделството, населбата не е многу развиена.

## Население

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Богојци имало 120 жители, сите Албанци.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. *Богоишта* е претставено како чисто албанско село во Охридската каза на Битолскиот санџак со 20 куќи.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 150 Албанци.

Во 1961 година селото броело 202 жители, додека во 1994 година имало 156 жители, населено со албанско население.

Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 170 жители, од кои 167 Албанци и 3 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 74 жители, од кои 65 Албанци, 1 Турчин и 8 лица без податоци.

### Родови

Богојци е албанско село.

Родови во селото се: Селмани (9 к.), Авдија (5 к.) и Белули (12 к.) доселени се од неко— село во областа Голо Брдо (во Албанија). Првите два рода потекнуваат од браќата Селман и Авдија, додека третиот род потекнува од нивниот роднина Белул. Предците на овие три рода се доселени околу 1850-60, поради крвна одмазда.

## Поврзано
* Дримкол
* Општина Струга
* Струга

## Наводи

## Надворешни врски
* [Сателитска снимка на Богојци](https://maps.google.com/maps?q=%D0%91%D0%BE%D0%B3%D0%BE%D1%98%D1%86%D0%B8,+%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0&hl=mk&ie=UTF8&ll=41.288287,20.669543&spn=0.004377,0.010568&sll=41.232251,20.589924&sspn=0.0701,0.169086&oq=%D0%91%D0%BE%D0%B3%D0%BE,+%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0&t=h&hnear=Bogojci,+Macedonia+(FYROM)&z=17) на Карти на Гугл

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Струшки села
Категорија:Села во Општина Струга
Горно Татеши

**Горно Татеши** — село во Општина Струга, во околината на градот Струга.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во северните предели на Струшкото Поле.

## Историја
На крајот на XIX век, селото било дел од Струшката нахија на  Охридската каза на Отоманското Царство.

Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото имало 160 жители муслимани.

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Татеши (Горно и Долно) живееле 750 жители, од кои 450 Албанци и 300 Македонци.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Татеши (Горно и Долно) е претставено како чисто албанско село во Охридската каза на Битолскиот санџак со 48 куќи.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 450 Албанци.

Селото броело 633 жители во 1961 година, додека во 1994 година живееле 869 жители.

Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото имало 1.148 жители, од кои: 1 Македонец, 1.144 Албанци, 1 Влав и 2 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 619 жители, од кои 1 Македонец, 601 Албанец, 1 Турчин, 1 останат и 15 лица без податоци.

### Родови

Горно Татеши е албанско село.

Родови во селото се: Тела, Ава, Таири, Џелка, Мерсими, Шабани, Диша, Арслани, Брава и Селмани. Просечно секој род има по 10 куќи. Сите родови потекнуваат од двајца браќа (Диша и Али) кои се доселиле околу 1830та година од селото Слатино, Голо Брдо. Нивниот трет брат тогаш се населил во селото Долно Татеши.

## Поврзано
* Струшко Поле
* Општина Струга
* Струга

## Наводи

## Надворешни врски
* [Сателитска снимка на Горно Татеши](https://maps.google.com/maps?q=%D0%93%D0%BE%D1%80%D0%BD%D0%BE+%D0%A2%D0%B0%D1%82%D0%B5%D1%88%D0%B8,+%D0%9E%D0%BF%D1%88%D1%82%D0%B8%D0%BD%D0%B0+%D0%A1%D1%82%D1%80%D1%83%D0%B3%D0%B0,+%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0&hl=mk&ie=UTF8&sll=41.223553,20.556643&sspn=0.008764,0.021136&oq=%D0%93%D0%BE%D1%80%D0%BD%D0%BE+%D0%A2,+%D0%9E%D0%BF%D1%88%D1%82%D0%B8%D0%BD%D0%B0+%D0%A1%D1%82%D1%80%D1%83%D0%B3%D0%B0,+%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0&t=h&hnear=Gorno+Tateshi,+Macedonia+(FYROM)&z=16) на Карти на Гугл

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Струшки села
Категорија:Села во Општина Струга
Заграчани

**Заграчани** — село во Општина Струга, во околината на градот Струга.

## Географија и местоположба

## Историја
Во XIX век селото било дел од Струшката нахија на Охридската каза на Отоманското Царство.

## Стопанство

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Заграчани живееле 225 жители, сите Албанци.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Заграчани е претставено како чисто албанско село во Охридската каза на Битолскиот санџак со 55 куќи.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 350 Албанци.

Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 1.075 жители, од кои 1 Македонец, 1.071 Албанец и 3 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 736 жители, од кои 719 Албанци и 17 лица без податоци.

### Родови

Заграчани е албанско село.

Родови во селото се: *Ќосе* или *Асани* (30 к.), *Бајро* (20 к.), *Тушо* (8 к.) и *Прендовци* или *Прент* (8 к.) ова се стари доселенички родови. За родот *Прент* се зборува дека се доселени од областа Черменик (село Прент) во јужна Албанија и дека таму биле православни Македонци. Од Прент се иселиле како три куќи тројца браќа. Едниот се иселил во Заграчани, вториот во Мислешево (таму се христијани Македонци), а третиот отишол во Гостиварско. Родовите  во Мислешево и Загрчани порано се пазеле како роднини; *Дида* (10 к.), *Октишани* (15 к.) и *Леши* (2 к.) овде живеат од периодот помеѓу двете светски војни. Првите се дослени од селото Горна Белица, вторите од селото Октиси (тие се Торбеши), а третите се од селото Радолишта. Родот *Дида* знае дека уште подалечно потекло има од областа Матија во Албанија.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости
* Загратчанска тврдина
## Редовни настани

## Личности
* Спасе Вевчански — светец
* Спаса Вишенска — светица

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Струшки села
Категорија:Села во Општина Струга
Лакаица

**Лакаица** — село во Општина Струга, во областа Дримкол, во околината на градот Струга.

До 2004 година, селото било дел од поранешната Општина Луково, која била споена со Општина Струга.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Голо Брдо, сместено меѓу планините Јабланица на југ и Радук на север. Оддалечено е 22 километри северозападно од Струга.

## Историја
На крајот на  век, селото било дел од Струшката нахија во рамките на Охридската каза, во Отоманското Царство.

До 1913 година, земјата на денешното село Лакаица била дел од селото Стеблево, која главно се користела како пасиште. Во 1913 година, Стеблево попаднало во границите на Албанија и неговата земја била поделена помеѓу Албанија и Србија. Стеблевчани го основале селото Лакаица на српска територија, која зафаќа една четвртина од земјата на Стеблево.

## Население

Во 1961 година селото Лакаица имало 84 жители, додека во 1994 година живеат само седум жители, сите Македонци.

На пописот од 2002 година, во селото се забележани само 3 постојани жители, сите Македонци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.

### Родови
Лакаица е македонско село.

Родови во Лакаица се:

* **Доселеници:** *Рајковци (5 к.)* доселени се од селото Стеблево во Голо Брдо и веруваат дека водат потекло од основачите на селото Стеблево кои дошле од селото Магарево кај Битола; *Коловиќи (1 к.)* доселени се од селото Стеблево. Подалечно потекло имаат од областа Матија во северна Албанија. Од каде предците им избегале од крвна одмазда. Постаро име за нив е *Мациновци*, ги има иселено и во Скопје; *Цврковци или Цварковци (3 к.)* доселени се од селото Стеблево, каде припаѓале на родот *Ѓерановци*. И тие се од основачите на селото; *Бецековци (1 к.) и Стевовци (1 к.)* доселени се од селото Стеблево. Таму припаѓале на родот *Стевовци*; *Филоќевци (1 к.)* доселени се во 1920 година од селото Клење во Голо Брдо; *Миленковиќ (1 к.)* доселени се од селото Клење. Таму припаѓале на родот *Плаушковци*. Имаат иселеници и во Скопје; *Дреовци-Андреовци (1 к.)* доселени се во 1920 година од селото Себишта во Голо Брдо.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

* Две сенки во Лакаица (Струшко) - последните жители на испустеното село — документарец на ТВ Скопје, 15 октомври 1989 г.

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Струшки села
Категорија:Села во Општина Струга

Категорија:Раселени села во Македонија
Ливада (село)

**Ливада** — село во Општина Струга, во околината на градот Струга.

## Географија и местоположба

## Историја
Во XIX век селото било дел од Струшката нахија на Охридската каза на Отоманското Царство.

## Стопанство

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Ливада живееле 90 жители, сите Македонци

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Ливада е претставено како чисто македонско село во Охридската каза на Битолскиот санџак со 10 куќи.

Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 1.485 жители, од кои 1 Македонец, 1.388 Албанци и 96 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.132 жители, од кои 1.111 Албанци, 1 Ром, 1 Влав и 19 лица без податоци.

### Родови

Ливада е албанско село.

Родови во селото се: *Зиба или Раимовци (30 к.)* името го добиле по предокот Зибер, имаат истоимени роднини во селото Делогожди, во овој род се знае следното родословие: Беадин (жив на 50 го. во 1980 година) Раим-Мустафа-    Бизат-Јонуз-Зибер. Нивното место на потекло е од областа Матија, од каде се иселиле најпрво во Поум, од Поум отишле во Делогожди, а на крај се доселиле во денешното село, тоа било околу 1890 година; *Лога (15 к.), Дика (15 к.) Села (10 к.), Положан (10 к.), Оџа (6 к.) и Наџику (3 к.)* доселени се пред крајот на турското владеење. Доселени се од северна Албанија, преку селата Делогожди (Села и Положан), Поум и Мислодежда; *[[Делогожди|Делогождани]] (17 к.), [[Поум]]ци (11 к.), [[Корошишта]]нци (6 к.), Татешани (5 к.), [[Мислодежда]]ни (6 к.), [[Велешта]]ни (1 к.) и Бижевци (1 к.)* се населиле од разни села во струшко помеѓу двете светски војни и после Втората светска војна.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности
* Азиз Положани — политичар, пратеник во Собранието на РМ, поранешен министер за образование;
* Мазлуша Алими — учесник во НОВ на Македонија
* Севџијан Дика — учесник во НОВ на Македонија
* Артим Шаќири — фудбалер;
* Зијадин Села — доктор и поранешен градоначалник на Општина Струга;
*Лиман Положани (р. 1935) - просветен деец и политичар;
*Алириза Лога - политичар;

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Струшки села
Категорија:Села во Општина Струга
Мислодежда

**Мислодежда** — село во Општина Струга, во околината на градот Струга.

## Географија и местоположба

## Историја
На крајот на XIX век, селото било дел од Струшката нахија во Охридската каза на Отоманското Царство.

## Стопанство

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Мислодежда живееле 300 жители, сите Албанци.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. *Мисложда* е претставено како чисто албанско село во Охридската каза на Битолскиот санџак со 60 куќи.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 400 Албанци.

Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 720 жители, од кои 1 Македонец, 717 Албанци и 2 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 428 жители, од кои 407 Албанци и 21 лице без податоци.

### Родови

Мислодежда е албанско село.

Родови во селото се: Мена (35 к.), Иса (15 к.), Хоџа (15 к.) Мета (15 к.) џилa (15 к.). Родовите Мена, Иса, Хоџа, Мета се најстари во селото кои дошле околу 1760-1780 година, сите родови потекнуваат од областа Лура (во Северна Албанија). Во родот Мена се знае следното родословие: Биза (жив на 65&nbsp;г. во 1980 година) Адил-Кадри-Алит-Мена, основачот на родот кој се доселил. Во родот Хоџа се знае следното родословие: Ариз (жив на 65&nbsp;г. во 1980 година) Јашар-Бафте-Јашар-Оџа, основачот на родот кој се доселил.

Според истражувањата на Бранислав Русиќ од крајот на 1940-тите.

Родови во селото се: Мена (17 к.), Хоџа (11 к.), Иса (10 к.), Мета (10 к.), Џила (8 к.), Тафа (7 к.), Џелеши (4 к.), Хида (2 к.),. Сите родови дошле околу 1760-1780 година од Областа Лура (Северна Албанија) и околината од Пешкопеја.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Струшки села
Категорија:Села во Општина Струга
Ново Село (Струшко)

**Ново Село** — село во Општина Струга, во околината на градот Струга.

## Географија и местоположба

## Историја
На крајот на XIX век, селото било дел од Струшката нахија во Охридската каза на Отоманското Царство.

## Стопанство

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Ново Село живееле 34 жители, сите Албанци.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Ново Село е претставено како чисто албанско село во Охридската каза на Битолскиот санџак со 14 куќи.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 50 Албанци.

Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 280 жители, од кои 235 Албанци и 45 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 228 жители, од кои 162 Албанци, 53 останати и 13 лица без податоци.

### Родови

Ново село е албанско село, а имало и македонски и ромски родови.

* Албански родови во селото се: Лога (8 к.), Изери (3 к.), Фејзула (2 к.), Фејза (2 к.) и Шакири (1 к.). Лога се доселени од селото Поум. Изери и Фејзула се доселени од дебарско (Мал или Голем Папрадник) и Шакири се доселени од селото Песочани, Дебрца. Наведените родови се доселени околу 1925 година; Иљази (4 к.), Читаху (2 к.), Туши (5 к.), Беќири (1 к.), Дема (1 к.) и Мена (1 к.). Родот Иљази е доселен од селото Поум. Читаху е доселен од селото Делогожди. Туши е доселен од селото Дабовјани. Беќири е доселен од селото Доно Татеши. Дема е доселен од Богојци, и Мена е доселен од селото Мислодежда. Сите наведени родови се доселени после 1945 година.
* Ромски род: Џаку (4 к.) доселени се пред 1912 година, по потекло се од Дебарско.
* Македонски род: Затарковци (1 к.) доселени се во 1938 година од селото Безово, Дебарски Дримкол.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Струшки села
Категорија:Села во Општина Струга
Шум (село)

**Шум** — село во Општина Струга, во околината на градот Струга.

## Географија и местоположба

## Историја

## Стопанство

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, маалото имало 50 Албанци.

Во пописите од 1953 и 1961 година, населението на Шум се вбројува во вкупниот број на жители на селото Заграчани.

Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 837 жители, од кои 823 Албанци. 2 Македонци и 12 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 411 жители, од кои 342 Албанци и 69 лица без податоци.

### Родови

Шум е албанско село.

Родови во селото се: Даути (15 к.), Рамадани (12 к.) и Ајредини (4 к.) се доселени од селото Заграчани, они се албанизирани Торбеши (Македонци-муслимани); Исмаили (20 к.) доселени се од селото Горна Белица; Татешани (4 к.) доселени се од селото Долно Татеши.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Арапски Гробишта — некропола од хеленистичко време

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Струшки села
Категорија:Села во Општина Струга
Тоска (село)

**Тоска** — село во Општина Струга. Денес нема жители.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во јужниот дел на планината Караорман, на надморска висина од 880&nbsp;м На околу 1,5&nbsp;км североисточно од Тоска врви регионалниот пат Р2243 (Струга-Буринец) со кој е поврзана со селскиот пат.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 50 Албанци.

Селото имало 69 жители во 1971 г. но во текот на таа деценија наполно се иселило. Според пописот од 2002 година, Тоска немала ниеден жител. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Струшки села
Категорија:Села во Општина Струга
Категорија:Раселени села во Македонија
Алдинци

:*За крушевското село Алданци, видете [[Алданци|овде]].*

**Алдинци** — целосно раселено село во Општина Студеничани, сместено во областа Торбешија.

## Географија и местоположба
Алдинци се наоѓа во областа Торбешија. Селото се наоѓа на горното течение на Кадина Река, на планината Голешница. Оддалечено е 41 километар јужно од Скопје и 35 километри јужно од општинскиот центар Студеничани.

## Историја
Во  век, селото е дел од нахијата *Каршијак* во Скопската каза во Отоманското Царство.

## Стопанство
Како планинска населба има мошне голем атар, којшто зафаќа простор од 47 км2. Преовладуваат шумите на површина од 3.463,1 ха, потоа следат пасиштата на површина од 704,4 ха, а на обработливото земјиште отпаѓаат 203 ха. Според ваквата аграрна структура, Алдинци има мешовита земјоделска функција.

## Население

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 3 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 6 мажи муслимани, без новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 12 жители.

Стефан Верковиќ во 1857 година го забележува со 292 жители.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Алдинци живееле 110 жители, сите Албанци.

После Втората балканска војна, 1913 г. селото влегува во границите на Србија*,* како дел од општина Горно Количани и има 198 жители.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 300 Албанци.

Алдинци, според намалувањето на бројот на населението, преминало од средно во мало село. Така, во 1961 година броело 373 жители, а во 1994 година 24 жители, сите Албанци.

Според пописот од 2002 година, селото имало население од само 3 жители, сите Албанци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.

### Родови
Алдинци е македонско село населено со Албанци.

Според истражувањата од 1951 година, родови во селото се:

* **Доселеници:** *Соф Караџа (14 к.)* доселени се од местото Чаја во северна Албанија. Основачот на родот се викал Јусуф, кој се доселил во селото на почетокот од XIX век; *Меролар или Мер-Караџа (27 к.)* имаат исто потекло и време на доселување како и претходниот род. Го знаат следното родословие: Мерсељ (жив на 75&nbsp;г. во 1951 година) Селман-Алил-Меро, кој се доселил во селото.

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта

## Поврзано
* Торбешија
* Општина Студеничани
* Студеничани

## Наводи

## Надворешни врски
* [Сателитска снимка на Алдинци](https://maps.google.com/maps?q=%D0%90%D0%BB%D0%B4%D0%B8%D0%BD%D1%86%D0%B8&hl=mk&ie=UTF8&ll=41.79848,21.436043&spn=0.017372,0.042272&sll=41.576344,20.999004&sspn=0.004358,0.010568&t=h&hnear=Aldinci,+Macedonia+(FYROM)&z=15) на Карти на Гугл