open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Музеј на тестенини

мини|Музејот од надвор
**Музејот на тестенини** е италијански етнографски музеј посветен на тестенините. Се наоѓа во *Корте ди Џарола*, помеѓу Колекио и Озано Таро, во провинцијата Парма, регион историски посветен на производство и преработка на тестенини. Музејот го дели просторот со Музејот на домати.

## Историја
Во 2001 година бил основан Комитет за промоција на Музејот на тестенини. Почнувајќи од 2003 и 2004 година, тој соработувал со Здружението на музеите за храна на провинцијата Парма, кое ги опфаќа провинцијата Парма, комуните Сорања, Лангирано и Колекио, конзорциум од протекционисти на типични прехранбени производи, Комората на Комерција на Парма и разни економски здруженија, сите заинтересирани за создавање и управување со мрежа на музеи за храна во провинцијата Парма. Ова довели до покренување на иницијатива за формирање музеј во Корте ди Џарола, јавна зграда и голем средновековен рурален двор, како музеј посветен на доматите.

## Отворање
Музејот на тестенини се наоѓа на приземјето на западното крило на Корте ди Џарола кое беше реновирано. Порано бил центар за преработка на земјоделски прехранбени производи датира од средновековните времиња до крајот на 19 век, подоцна преработувачка индустрија за конзервација и храна во првите шест децении на 20 век. Музејот бил свечено отворен на 10 мај 2014 година и отворањето се совпадна со конференцијата со конвенција посветена на „La pasta tra storia, cultura e gastronomia“ со поканети колекционерот Еторе Гватели, поетот Атилио Бертолучи и претприемачот Пјетро Барила, италијанскиот координатор на Музеите за храна и познатиот новинар за храна Давиде Паолини.

## Експонати
Изложбените сали на Музејот на тестенини се поделени на шест секции. Првиот дел е опишан низ серија панели и документи, модели и стари земјоделски алатки и историската еволуција на техниките за одгледување жито и житни култури. Втората сала е илустрирана преку панели, модели и реконструкција на мелница, историската еволуција на техниките на мелење и третата сала леб и пекарски производи. Четвртата сала е илустрирана преку збирка мали прибор за домаќинство од минатото, техники за подготовка на домашни тестенини и различни големини на тестенини. Петтата хала има реплика на фабрика за индустриски тестенини што датира од почетокот на 19 век и некои антички машини, техники на производство на индустриски тестенини и методи за формирање на повеќе од стотина видови. Конечно, шестата сала е илустрирана преку панели, разгледници, рекламни летоци, предмети, слики, поштенски марки и каталози, богатата култура на тестенини во Италија.

## Надворешни врски
* Страница на Музејот на тестенини  на веб-страницата на Musei del Cibo

Категорија:Музеи во Италија
Бучелато

мини|Бучелато
**Бучелато** е сицилијанска кружна торта. Бучелато содржи смокви и јаткасти плодови. Традиционално се поврзува со празникот Божиќ во Сицилија.

Не треба да се меша со другата традиционална торта лучесе, кое е со исто име, бучелато (ди лука) иако и двете се слатки лепчиња во облик на прстен кои содржат захаросани овошни лушпи.

## Наводи


Категорија:Италијанска кујна
Колекција Буде

***Колекцијата Буде***, или ***Колекцијата на Универзитетите на Франција***, е уредувачка збирка што ги содржи грчките и латинските класици до средината на 6 век (пред императорот Јустинијан). Издаден е од Les Belles Lettres, а е спонзориран од Здружението Гијом Буде.

Секој наслов од серијата вклучува вовед, белешки и критички апарат, како и превод на француски на свртена страница, споредлив со класичната библиотека Лоеб во англиското говорно подрачје, но со значително подетални воведи, апарати и критички или објаснувачки прибелешки. Некои наслови дури содржат коментари од целосен обем. Грчките автори во серијата може да се препознаат по жолта корица на која се гледа малата утка на Атина, латинските по црвена каде се наоѓа волчица која потсетува на Капитолската волчица.

Првиот том на Буде, Платоновиот *Hippias Mineur*, бил објавен во 1920 година. Набргу потоа се појавило првото латинско дело од серијата, имено на Лукрециј, уредено од Алфред Ерноут. Објавени биле повеќе од 800 тома од серијата, при што грчките автори (околу 430 тома) се побројни од латинските (околу 370 тома). Вклучени се и паганските автори и црковните отци, иако, за вторите, серијата Sources Chrétiennes (Éditions du Cerf, Париз), која опфаќа грчки и латински автори.
мини|220x220пкс| Збирка на латински автори од серијата Буде

## Поврзано

* Bibliotheca Teubneriana
* Оксфордски класични текстови
* Скритори грчки и латински

## Надворешни врски

* Список на наслови: грчки серии, латински серии )
* Старогрчки OCR на наслови од јавен домен во колекцијата Budé во складиштето Lace  на Универзитетот Маунт Алисон : Eschyle par Paul Mazon vol. 1 , кн. 2 , Platon Oeuvres complètes vol. 13, Ptie.3 , Sophocle par Paul Masqueray vol. 2  Archived .
* Список на скенирања од колекцијата Budé достапни на интернет, главно преку Интернет Архива : грчки серии, латински серии

Категорија:Колекционери
Мадона и дете со Свети Себастијан и Свети Винсент Ферер

мини|388x388пкс| ''Мадона и дете со Свети Себастијан и Свети Винсент Ферер'' (1506) од Андреа Превитали
***Мадона и Детето со Свети Себастијан и Свети Винсент Ферер*** или ***Мадона и Детето со Свети Себастијан и Свети Тома Аквински,*** е слика во масло на панел од Андреа Превитали. Била создадена во 1506 година во Венеција додека тој сè уште бил во студиото на Џовани Белини и бил современик на истиот уметник *Мадона и детето* (Музеј на ликовни уметности (Будимпешта)). Сега се наоѓа во Академја Ферара во Бергамо, каде што преминала од колекцијата на Гуглиелмо Локис во 1866 година.

Светецот од десната страна не бил дефинитивно идентификуван, а му недостасувале и традиционалните атрибути на Свети Тома Аквински или Свети Винсент Ферер. Делото е потпишано *ANDREAS, NERGOMENSIS.* *ДИСИПУЛУС ИОВА.* *БЕЛИНИ.* *P.XIT* и датира *MCCCCCVI*, и двете на основата на мермерниот престол на Мадона. Потписот бил проследен со палмово гранче и маслиново гранче врзани со лента, симбол кој се појавувал и кај уметникот *на Свети Јован Крстител со четворица светци* (црквата Санто Спирито, Бергамо), циклусот на слики за палатата Зоња и *Христов благослов* (Национална галерија, Лондон). Исто така, на основата на престолот имало симбол, можеби YHS (триграмот на Бернардино од Сиена) или поверојатно VHS (*Virgini Hominum Servatrici* или *На Богородица, слуга на човештвото*).

## Наводи


## Библиографија

* 
* 
* 

Категорија:Уметнички слики од 1506 година
Антонио Амато

**Антонио Амато** ( роден 11 ноември 1934 &ndash;  починал на 3 февруари 2021 година) бил италијански веслач. Тој се натпреварувал во дисциплината осум за мажи на Летните олимписки игри 1956 година.

## Наводи

Категорија:Починати во 2021 година
Категорија:Родени во 1934 година
Саем на книги за деца во Болоња

**Саемот на книги за деца во Болоња**  е водечки професионален саем за детски книги во светот.
десно|мини|200x200пкс| Влезот на саемот на книга за деца во Болоња во 2008 година

## Опис
Од 1963 година, се одржува секоја година четири дена во март или април во Болоња, Италија. Тоа е место за состаноци за сите професионалци кои се вклучени во создавањето и објавувањето на книги за деца, и главно се користи за купување и продавање права и за преводи и за изведени производи како филмови или анимирани серии. Тоа е исто така, настан каде што се доделуваат голем број големи награди, BolognaRagazzi Awards, во четири категории (Фикција, Нефикција, Нови хоризонти и Опера Прима).

Од 1967 година, на **Изложбата на илустратори** во рамките на Саемот на детска книга во Болоња се претставени делата на илустраторите избрани од жирито кое го сочинуваат пет меѓународни експерти. Секоја година околу 3.000 илустратори од повеќе од 70 земји поднесуваат пет дела со оригинални уметнички дела. 

Поради тековната пандемија COVID-19, 57-от саем во 2020 година прво беше одложен, а потоа откажан. За да се олесни главната цел на саемот, меѓународната продажба на права и други издавачки договори ја создадоа дигитална платформа.

На 9 април 2021 година, Саемот на детска книга во Болоња го објавил откажувањето на својот физички саем за 2021 година поради вирусот COVID-19. 

59-то издание на Саемот на книга за деца во Болоња бил одржан во Болоња од 21 до 24 март 2022 година.

## Награди поврзани со Саемот
* Наградата Ханс Кристијан Андерсен
* Меморијалната награда на Астрид Линдгрен
* Натпреварот за тивка книга - познат и како наградата Џани Де Коно

## Надворешни врски
*  
Категорија:Италија
Категорија:Саеми
Санта Марија во Брера

**Санта Марија во Брера** била црква во Милано, во Ломбардија во северна Италија. Била изградена од Хумилијатите помеѓу 1180 и 1229 година, со мермерна фасада и готски портал од Џовани ди Балдучио во четиринаесеттиот век, а осветен и делумно урнат под Наполеоновата власт на почетокот на деветнаесеттиот век. Наполеонските соби на Пинакотека ди Брера го заземале горниот кат на коработ.

## Историја
[лево|мини| Фрагменти од црковниот портал во Музејот на античка уметност на [Замок Сфорцеско (Милано)|замокот Сфорцеско, сала 4. Фотографија од Паоло Монти, Милано, 1956 година.]]
[лево|мини| Дел од [замок Сфорцеско (Милано)]]
Санта Марија во Брера била изградена помеѓу 1180 и 1229 година како црква на манастир од редот на Хумилијатите. Ова било изградено на земјиштето на Гуерсио да Баџо, кој можеби бил конзул помеѓу 1150 и 1188 година, што непосредно пред 1178 година преминало во рацете на редот. Фасада од хоризонтални ленти од бел и сив мермер, со огивални прозорци и готски мермерен портал, била додадена од пизанскиот скулптор Џовани ди Балдучио помеѓу 1346 и 1348 година. Имала фрески од Џовани да Милано, Винченцо Фопа и Бернардино Луини.

По задушувањето на понижувачите од страна на Пиј V на 7 февруари 1571 година, манастирот станал - на барање на Карло Боромејски и со одобрение на Григориј XIII - исусовски колеџ. За да се смести, Палацо Брера била изградена северно од црквата, според дизајните на Франческо Марија Ричини, од околу 1615 година. По сузбивањето на Језуитите од страна на Климент XIV на 21 јули 1773 година, палатата преминала во рацете на владата, во тоа време онаа на австриската династија Хабсбург.

Црквата била осветена во 1806 година. По Наполеоновото задушување на манастирите во почетокот на 19 век, фасадата била урната, а наосот бил поделен хоризонтално.

Делови од фасадата, вклучително и огивалните прозорци и дел од облогите од сив и бел мермер, биле вградени од Лујџи Каноника во фарма Сан Феделе, во паркот на вилата на вицекралот Ежен де Бохарне, внук на Наполеон. Фрагменти од порталот биле зачувани во просторијата IV на Музеј на античка уметност во замокот Сфорцеско.

## Галерија

Податотека:Monza-Parco-Villa-Reale-cascina-San-Fedele-06-ingresso.jpg|alt=
Податотека:Monza-Parco-Villa-Reale-cascina-San-Fedele-11-bifora-destra.jpg|alt=
Податотека:Monza-Parco-Villa-Reale-cascina-San-Fedele-12-colonnina-bifora.jpg|alt=
Податотека:Monza-Parco-Villa-Reale-cascina-San-Fedele-15-stipite-ingresso-formella.jpg|alt=
Податотека:Monza-Parco-Villa-Reale-cascina-San-Fedele-16-stipite-ingresso-formella.jpg|alt=


## Наводи

Категорија:Знаменитости во Милано
Музеј на делата на Катедралата

мини|Музеј на опера дел Дуомо
**Музеј на делата на Катедралата** () во Фиренца, Италија е музеј кој содржи многу од оригиналните уметнички дела создадени за Фирентинската катедрала (Дуомо). Од август 2013 година директор на музејот Тимоти Вердон, Американец.

Музејот се наоѓа веднаш источно од Дуомо, во близина на неговата апсида. Отворен е во 1891 година, а во него сега се наоѓа она што се нарекува „една од најважните збирки на скулптури во светот“.

## Збирка
[лево|мини| ''Депонирањето'', 1547-1555, од [Микеланџело Буонароти|Микеланџело, е прикажано во музејот]]
Меѓу имотите на музејот се вратите на Лоренцо Гиберти за катедралата Крстилница во Фиренца наречена *[[Крстилница Фиренца|Порти на Рајот]]*, *канториите* или галериите за пеење, дизајнирани за катедралата од Лука дела Робија и Донатело, *[[Покајната Магдалена (Донатело)|Покајната Магдалена]]* на Донатело.

Во збирката е вклучена и пиета извајана од Микеланџело Буонароти која ја наменил за сопствената гробница.

Иако било објавено на 6 август 2013 година, дека турист случајно откинал прст од статуата на Богородица од 14 век од Џовани д'Амброџо, прстот бил од подоцнежна поправка и не бил дел од оригиналното дело.
[десно|мини| Логото на ''[Opera del Duomo|Работа на катедралата'' во подот на катедралата]]

## Наводи

## Надворешни врски
* Мрежно место на музејот

Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Музеи во Фиренца
Кратковидост

**Кратковидост** или **миопија** — болест на очите при која фокусот на светлината се собира пред, наместо на мрежницата. Како резултат на тоа, далечните предмети се заматени, а блиските се гледаат јасно. Други симптоми може да вклучуваат главоболка и напрегање на очите. Тешки форми на кратковидост се поврзани со зголемен ризик од одлепување на мрежницата, катаракта, и глауком.

## Наводи

Категорија:Очни болести
Гоне Бегинин

мини|Гоне Бегинин и неговата сопруга Магда во комитска облека, 1903 г.
**Гоне (Гоно) Бегинин** е македонски ајдук и револуционер.

## Животопис
Роден е во 1867 година во Кукуш. Стекнува основно образование. Работи како фурнаџија во Солун. Од 1896 година е четник во арамиската чета на Георги Латровалијата во Поројско, која му служи на Врховниот комитет. Подоцна е во четата на Васе Шуперлијата и заедно со Васе Пехливана пренесува оружје за Малешевијата. Привлечен е од ВМОРО и е дел од четата на Иванчо Карасулијата. Летото 1899 година е војвода на чета од 4 души во Кукушко, која го придружува Гоце Делчев. Од 1901 до 1903 година е во четите на Христо Чернопеев и Крсто Асенов. Со Асенов тајно ривалствува за првенство меѓу четниците. На почетокот на Илинденското востание организира заговор за убиство на Крсто Асенов. На крајот на востанието е фатен во Софија и од организацијата осуден на смрт, но казната не е извршена по барање на братот на Крсто, Јордан Асенов. Во Балканските војни учествува во Македонско-одринското ополчение, во четата на Гоце Брдаров, а потоа и во 2-ра чета на 13-та кукушка дружина.

## Наводи

Категорија:Дејци на ВМОК
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Македонски војводи
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Лицео Италио Свево

мини|Зградата во која е сместено училиштето
мини|Зградата во која е сместено училиштето
**Лицео Итало Свево** или **Иституто Итало Свево** () е приватно италијанско меѓународно училиште во Келн, Германија.

## Наводи

Категорија:Интернационални училишта
Ангел Божинов

**Ангел Тодоров Божинов** (Роден во ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во НР Бугарија.

## Животопис
Бил јатак на илегалната чета на Герасим Тодоров, поради што бил осуден на доживотен строг и темничен затвор. Во логорите на смртта на островот Персин (Белене) поминал околу четиринаесет години. Важел за умерен подржувач на македонската кауза.

## Наводи


Категорија:Македонци во Бугарија
Категорија:Македонски дејци
Категорија:Македонски борци
Категорија:Жртви на комунистичкиот режим во Бугарија
Категорија:Македонци во логорот Белене
Нафтено поле Темпа Роса

**Нафтеното поле Темпа Роса** е нафтено поле сместено на јужните Апенини во Италија.Откриено е во 1989 година и развиено e од *ТоталЕнерџис*.Се очекува да започне со производство во 2016 година и да произведува нафта и гас. Вкупните докажани резерви на нафтеното поле Темпа Роса се околу 200 милиони барели, а се очекува врвното производство да биде околу 50,000 барели нафта.

На 18 март 2013 година, Тотал го финализирал договорот за продажба на 25% од своите акции во нафтено поле на Мицуи Е и П Италија.

## Наводи

Категорија:Нафтени полиња
Корбио

мини|Местоположба на Корбио
**Корбио** бил антички град Лациум во централна Италија.

Околу 488 п.н.е., Корбио бил заробен од напаѓачката војска на Волсци, која била предводена од Гај Марциус Кориоланус и Атиус Тулус Ауфидиус.

## Наводи

Категорија:Географија на Италија
Асен Бојаџиев

**Асен Андреев** (Роден во ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.

## Животопис
Бил посветен јатак на илегалната чета и близок роднина на нејзиниот водач Герасим Тодоров. Бил осуден на петнаесет години строг и темничен затвор. Во логорите на смртта, поминал околу осум и пол години. Важел за умерен подржувач на македонската кауза.

## Поврзано
Илија Бојаџиев (негов брат)
## Наводи


Категорија:Македонци во Бугарија
Категорија:Македонски дејци
Категорија:Македонски борци
Категорија:Жртви на комунистичкиот режим во Бугарија
Марина Дорија

200px|мини|Марина Дорија
**Марина Риколфи-Дорија** (родена на 12 февруари 1935 година) е швајцарска поранешна скијачка на вода. Таа се натпреварувала три пати на Светското првенство во скијање на вода, освојувајќи златни медали во 1955 година и во 1957 година. Таа ја освоила севкупната титула на Европското првенство во скијање на вода последователно од 1953 до 1956 година и освоила пет швајцарски национални титули. Таа била примена во Куќата на славните на Меѓународната скијачка федерација на вода во 1991 година.

Таа е сопругата на Виторио Емануеле ди Савоја, кој бил син на последниот крал и кралица на Италија, Умберто II и Марија Хосе. Тие имаат еден син, Емануеле Филиберто ди Савоја.

## Кариера
Риколфи-Дорија е родена во Женева на 12 февруари 1935 година; нејзините родители биле Ајрис Бенвенути и Рене Риколфи-Дорија, швајцарски олимписки спортист. Во 1955 година таа станала изведувач на скијање на вода во Сајпрес Гарденс, во Флорида во Соединетите Држави. Таа се натпреваруваше три пати на Светското првенство во скијање на вода, во 1953 година, во 1955 година и во 1957 година. Во 1955 година го освоила златниот медал на Трикс, а во 1957 година го освоила златото во правење трикови, со што станала генерален женски светски шампион. Таа ја освојувала севкупната титула на Европските првенства секоја година од 1953 до 1956 година и освои пет или повеќе вкупно швајцарски национални титули. Во 1991 година, Риколфи-Дорија била вклучена во Куќата на славните на Меѓународната федерација за скијање на вода, како „најдобрата жена скијачка од Европа во првата деценија од меѓународните натпревари“. Таа продолжила да се натпреварува до 1960 година.

## Брак
Риколфи-Дорија го запознала Виторио Емануеле ди Савоја во 1960 година во Сосиете Наутик де Женев, каде и двајцата скијале на вода. Тие се венчале во Римокатоличка црква во Техеран, Иран, есента 1971 година. Нивната венчавка била објавена за време на прославата на 2500 години на Персиската Империја во Персеполис. Тие имаат еден син, Емануеле Филиберто ди Савоја.

Како сопруга на шефот на Савојската династија, таа има право да носи бело кога е на аудиенција кај папата. Таа ја искористи привилегијата на 18 мај 2003 година за време на католичката миса по повод годишнината од раѓањето на папата Јован Павле II.

## Наводи

Категорија:Родени во 1935 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Швајцарски спортисти
Патека на мирот

мини|Патокази на патеката
**Патеката на мирот** е алпска пешачка патека во јужно-тиролските и венето-доломитите во северна Италија. Ги следи поранешните воени патеки на јужниот фронт од Првата светска војна и е една од најважните алпски патеки за пешачење на долги растојанија во Италија.

Патеката на мирот делумно се преклопува со другите домицијански алпски пешачки патеки и достигнува вкупна должина од околу 500 километри. Започнува во Сектенските Доломити, минува по швајцарската граница кај преминот Стелвио и се спушта во долината Етш близу до Тренто. Највисоките делови се над границата од 3000 метри.

## Историја
Помеѓу 1915 и 1917 година се воделе тешки борби во високите алпски области на Доломитите помеѓу Италијанските и Aвстриско-Германските сили. Многу од тогашните воени инсталации се видливи и денес, утврдувања, дупки во карпите, ’рѓосани остатоци од гранати. После децении од напуштањето, воените патеки почнале да се распаѓаат и да стануваат непроодни.

Идејата за зачувување на старите воени патеки и инсталации како дел од проектот за помирување меѓу Тирол и Италија започнала веднаш по Договорот *Грубер-Де Гаспери* . Договорот имал за цел да доведе до поголема автономија за Јужен Тирол, кој бил одделен од Австрија во 1919 година.

Денес патеката е популарна дестинација за планинари, планински велосипедисти и други туристи.

## Наводи

Категорија:Пешачки патеки
Лука Барила

**Лука Барила** (роден на 12 мај 1960 година во Милано) е италијански милијардер стопанственик и заменик претседател "Барила Груп" , најголемата светска компанија за тестенини, која 85% е во сопственост на Лука, неговите браќа Гуидо и Паоло, и  сестрата.

Барила ги направил своите први чекори во семејниот бизнис во 1980 година, а четири години подоцна, во 1984 година, по завршувањето на студиите во САД и воената служба во италијанската воена полиција Карабинери, тој е запишан како менаџер на производи.

Во 1987 година, Лука Барила станал член на Одборот на директори на семејната групација, чијшто заменик-претседател бил избран следната година. Од тој датум тој ја извршува оваа функција, како актуелен заменик-претседател на Групацијата.

Во 1997 година Лука Барила бил назначен за претседател на *ГранМилано*, лидерска компанија во производството на кондиторски производи. На оваа позиција тој бил до 2008 година, кога брендот бил продаден.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1960 година
Категорија:Италијански стопанственици
Европско првенство во одбојка за жени 2023 година

**Европското првенство во одбојка за жени во 2023 година** ќе биде 33-то издание на Европско Првенство Во Одбојка За Жени организирано од страна на владејачкото тело за одбојката на Европа, ЦЕВ. Женскиот Евроволеј ќе се одржи трет пат по ред во четири земји: Белгија, Италија, Германија и Естонија.

## Наводи

Категорија:Одбојка
Макс Мара

мини|Продавница во Централ, Хонгконг
мини|Излог на Макс Мара
**Макс Мара** е италијански моден бизнис. Компанијата била основана во 1951 година во Реџо Емилија од Ахил Марамоти. Во март 2008 година, компанијата имала 2254 продавници во 90 земји. Ја спонзорира наградата за уметност Макс Мара за жени.

## Историја
Ахил Марамоти започнал да дизајнира облека за мода во 1947 година, а официјално ја основал Куќата на Макс Мара во 1951 година. „Мара“ потекнува од неговото презиме, додека „Макс“ се однесува на грофот Макс, локален лик кој ретко бил трезен, но секогаш со стил. Марамоти бил еден од првите што виде дека иднината на модата лежи во масовното производство на облека со дизајнерски квалитет. Тој, исто така, сакал да го нагласи брендот на Макс Мара пред имињата на поединечните дизајнери, иако ги вработил Карл Лагерфелд, Жан-Шарл де Кастелбајак, Долче и Габана, Нарцисо Родригес и Ана Мари Берета.

## Брендови
Макс Мара има создадено 35 бренда,  иако женската облека *Max Mara*, обично стилизирана како *MaxMara*, останува јадрото на компанијата. Други брендови вклучуваат *Sportmax, Sportmax Code, Weekend Max Mara, Marella, Pennyblack, iBlues, MAX&Co*. и Марина Риналди. Последната била основана во 1980 година и била именувана по прабабата на Ахил Марамоти, таа една од најпознатите брендови.

Од 17 јули 2013 година, Џенифер Гарнер била првиот портпарол на славните личности на Макс Мара.

Почнувајќи од септември 2013 година, кампањата се појавувала во *[[Vogue]]*, *Harper's Bazaar*, *Elle*, *W*, *InStyle* и *International Herald Tribune.*

## Семејство
Ахил Марамоти е роден на 7 јануари 1927 година во Реџо Емилија во Италија. Марамоти се школувал во Рим и дипломирал право на Универзитетот во Парма. Според листата на богати на Форбс од 2005 година, Марамоти бил еден од најбогатите луѓе во светот со богатство од 2,1 милијарди долари.

Тој почина во Албинеа, Италија на 12 јануари 2005 година. Двата сина и ќерката на Марамоти, Лујџи, Игнацио и Лудовица, го следеа во бизнисот; Лујџи Марамоти е претседател на компанијата. По неговата смрт, според тестаментот на Марамоти, за јавноста беше отворена голема и важна колекција на современа уметност од Европа и Америка.
## Наводи

Категорија:Модни куќи
Пушење во Италија

**Пушењето во Италија** — забрането на јавни места, вклучувајќи барови, ресторани, дискотеки и канцеларии од 2005 година. Мнозинството Италијанци ја поддржале забраната во моментот од кога таа првпат била спроведена, но немало поддршка и од пушачите и од некои сопственици на барови. На 6 август 5% од сопствениците на барови и ресторани веднаш вовеле и посебни простории за пушење.

## Историја
Раното законодавство против пушењето било воведено во Италија кога на 11 ноември 1975 година, законот бр. 584 бил донесен, со кој се забранило пушењето во јавниот превоз и на некои јавни места како што се болниците, кината, театрите, универзитетите, музеите и библиотеките. Во 1986 година, министерот за здравство Костанте Деган неуспешно се обидел да спроведе забрана за пушењето во баровите и рестораните.

По речиси две децении, сеопфатна забрана за пушење на сите јавни места конечно била воведена од министерот за здравство Џироламо Сирчија на 16 јануари 2003 година, со што Италија стана четврта европска земја која воведе забрана за пушење на сите јавни места. Срцевите удари кај возрасните Италијанци значително се намалија по спроведувањето на забраната за пушење. Намалувањето на срцевите удари се припишува на намалувањето на пасивното пушење. Министерот за здравство Џироламо Сирчија изјави дека пушењето е водечка причина за смрт која може да се спречи во Италија. Забраната предизвикала намалување на потрошувачката на цигари за 8%. Сепак, стапките на спроведување на законот не се униформни во земјата; повисоки во Северна Италија, Тоскана и Сардинија, многу пониски во Јужна Италија, особено во Калабрија (70%) и Кампанија (76%).

## Преваленца
Стапката на пушење во Италија помеѓу 2000 и 2020 година е околу 23,7%; нешто повисоко од 21,8% која е на САД. Понатаму, податоците покажуваат општ тренд на намалување од пушењето помеѓу 2000 и 2016 година. Во 2005 година, кога пушењето било забрането на јавни места, стапката била околу 25,6% и паднала на нивото од околу 23,7% што покажува дека законот всушност ги ограничува и ги обесхрабрува граѓаните од пушење.

## Дополнителна литература
* *Фумо: Италијанската љубовна афера со цигарата* од Карл Ипсен, 2016 година, Stanford University Press

## Наводи

Категорија:Здравство во Италија
Категорија:Политика на Италија
Италија
Полонеза

десно|безрамка|238x238пкс
**Полонеза** — полска стилизирана народна игра со умерено темпо и триделен ритам. Во полонезите се оживени спомените од херојското минато на Полска. Најпопуларна е полонезата во Ас-дур од полскиот композитор и пијанист Фредерик Шопен, позната е под називот „триумфална“ т.е. ја симболизира победата и ослободувањето на Полска.

## Поврзано
* Мазурка
* Краковјак
* Кујавјак
* Оберек

## Наводи

## Надворешни врски
* За полонезата 

Категорија:Полска култура
Категорија:Народни игри
Таљатели

**Таљатели** (италијанскиот *tagliare*, што значи „сече“) - традиционален вид тестенини од регионите Емилија-Ромања и Марке во Италија. Поединечните парчиња таљатели се долги, рамни ленти слични по форма на фетуцини, и обично се широки околу 6,5 до 10 мм. Таљатели може да се сервира со различни сосови, иако класиката е сос од месо или сос Болоњезе.

Таљателите традиционално се прават од брашно и јајца. Традиционалниот сооднос е едно јајце на сто грама брашно.

## Потекло
Легендата вели дека таљателите ги создал талентиран дворски готвач, кој бил инспириран од фризурата на Лукреција Д'есте по повод нејзината венчавка со Анибале II Бентивоглија, 1487 година. Во реалноста, ова била шега која ја измислил хумористот Аугусто Мајани во 1931 година.

Рецептот се викал *таљиони од тестенини и сос на начинот на Зафиран* и се служел на сребрени чинии. Со текот на годините, таљателите станале вообичаена храна.

Во стаклена витрина во Стопанската комора на Болоња се наоѓа цврста златна реплика на парче таљатела, која покажува точни димензии од 1 мм до 6 мм. 

Текстурата е порозна и груба, што ја прави идеална за густи сосови, обично направени со говедско, телешко или свинско месо (како сосот Болоњезе), а повремено и од зајак, како и неколку други помалку богати (и вегетаријански) опции.

## Галерија

Податотека:Fatte in casa.jpg|Свежи рачно изработени таљатели
Податотека:Heston Blumenthal's Perfect Tagliatelle Bolognese.jpg|Таљатели послужени со сос од месо
Податотека:Tagliatelle ragù bolognese 01.jpg|*Таљатели со рагу*, Болоња


## Наводи

## Надворешни врски

* [Најпопуларните видови тестенини](https://bonapeti.rs/n5-107541-Najpopularnije_vrste_testenina_(paste))
* Тестенини низ вековите

Категорија:Италијанска кујна
Категорија:Тестенини
Краковјак

десно|безрамка|249x249пкс
**Краковјак** (*krakowiak)* — полска народна игра од подрачјето на Краков и Мала Полска. Играта е брза со карактеристичен ритам. Позната е од 16 век. Се пеела како вовед во играта, а потоа се свирело со танцување во парови. Се наоѓа и под други локални имиња (*kopieniak, proszowiak, suwany*). Во уметничката музика, добива стилизиран облик (Фредерик Шопен: Rondo a la Krakowiak; Игнаси Падеревски: Krakowiak Fantasia).

## Поврзано
* Мазурка
* Полонеза
* Кујавјак
* Оберек

## Надворешни врски
* За краковјакот 

Категорија:Полска култура
Категорија:Народни танци
Оберек

десно|безрамка|251x251пкс
**Оберек** — полски народен танц.

## Поврзано
* Мазурка
* Краковјак
* Кујавјак
* Полонеза

## Надворешни врски
* За оберекот 

Категорија:Полска култура
Категорија:Народни танци
Америго Веспучи (мост)

десно|мини|Мостот Америго Веспучи
**Понте Америго Веспучи** е мост над реката Арно во Фиренца, Италија и бил именуван по истражувачот Америго Веспучи кој бил роден во Фиренца. Ги спојува Лунгарно Америго Веспучи со Лунгарно Содерини. На исток се наоѓа Понте а ла Карајa.

Овој мост, како и повеќето други мостови над реката Арно е реконструкција. Биле направени планови во 1908 година за да се премости овој дел од реката Арно за услужување на квартиер ди Сан Фредиано, но плановите никогаш не се реализираале. Во 1949 година, мостот Понте ди виа Мелењано бил изграден од рециклирани остатоци од други мостови кои што биле уништени од нацистичката армија додека се повлекувале пред напредувањето на сојузничките сили за време на Втората светска војна.

Помеѓу 1952 и 1954 година бил одржан натпревар за изградба на нов мост, а бил избран планот на архитектите Џорџ Џузепе Гори, Енцо Гори и Ернесто Нели и на инженерот Рикардо Моранди. Планот предвидуваше три распони во тенок, рамен лак над два столба што го поддржуваат коловозот. Конечниот ефект дава впечаток на единечен, малку заоблен распон. Изградбата на мостот била завршена во 1957 година.

Мостот бил дизајниран да ги одразува блиските историски структури, но и да биде очигледно модерна структура.

Категорија:Мостови во Фиренца
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Вруток

**Свети Архангел Михаил** — селска црква во гостиварското село Вруток, Македонија.

## Местоположба

Сместена е на крајот од селото, во неговиот јужен дел. Во непосредна близина на самите извори на реката Вардар. Околу нејзе се наоѓаат гробишта.

## Историја

Црквата е изградена околу 1924 година на место каде некогаш постоел помал стар храм.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Вруток 2.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Свети Архангел Михаил " во с. Вруток Гостивар, Република Македонија.jpg|Црквата погледната од патот
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Вруток 3.jpg|Ниша над влезот
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Вруток 4.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Вруток 5.jpg|Западната страна
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Вруток 6.jpg|Гроб во црковниот двор
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Вруток 7.jpg|Конак во црковниот двор
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Вруток 8.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Вруток 9.jpg|Задната страна
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Вруток 04.JPG|Поглед на црквата


## Поврзано
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Гостиварска парохија
* Вруток

## Наводи

## Надворешни врски

Вруток
Категорија:Вруток
Џек Бишоп

мини|Фотографија од Џек Бишоп
**Џек Бишоп** е познат американски готвач и автор на храна, чија специјалност е италијанската кујна. Тој е главен креативен директор на *Американската тест кујна* на PBS.

## Личен живот
Бишоп студирал готвење во Фиренца, Италија. Завршил гимназијата Маунти Лејкс, Њу Џерси и ги смета Маунтинските Езера за свој роден град. Мајка му првпат го научила да готви дома кога имал 12 години, бидејќи работела до доцните часови, а татко му не бил многу добар готвач. Живее во Саг Харбор, Њујорк, со неговата сопруга Лорен Четмен, авторка на храна, и нивните две ќерки. Бишоп е децениски член на неговата фарма во локалната заедница.

## Кариера
Во 1988 година, Џек Бишоп започнал да работи во списанието *Кукс*. За време на неговиот мандат со *Кукс*, воспоставил конвенции за дегустација подоцна користени во *Американската тест кујна*. Бишоп го уредувал *Најдобриот рецепт* (1999), бил ко-режисер на *Кукс кантри* во 2005 година и станал член на актерската екипа на *Американска тест кујна* и *Кукс кантри*, домаќин на сегментите за тестирање лабораторија и бил извршен продуцент.

### Книги за готвење

* *Лазања*
* *Нешто слатко*
* *Комплетен италијански вегетаријански готвач*
* *Тестенини е Вердура*
* *Зеленчук секој ден*
* *Италијански готвачки суштински елементи за почетници* (соавторство со Чезаре Касела)
* *Една година во вегетаријанска кујна*

### Телевизија

* *Американска тест кујна* (PBS)
* *Кукс земја* (PBS)
* *Тудеј* (NBC)

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Американски готвачи
Страмбото

**Страмбото** (, од - глупост) е форма на италијанска лирска наративна песна, најверојатно создадена на Сицилија, составена од осум строфи со вкрстена рима (строфа), од кои седмата и осмата претставувале рипрези (риспето), а подоцна и со спарена рима. Поретко имал форма на тоскански секстин (сестина), кој се состоел од четири стиха со вкрстена рима и реприза од два стиха. Страмбото на почетокот имал сатиричен карактер, заснован на еквивалентна француска форма, но подоцна станал изразито љубовна песна. Во 15 век навлегла во уметничката поезија. Него го одгледувале Јустинијан, Пулчи и Полицијано, а во поновата литература Кардучи и Ферари. Некои дубровнички поети  пишувале и песни слични на страмбот.

## Литература

* D’Ancona, G., *Guida bibliografica allo studio dello stramboto*, 1951.
* Ruggeri, R. M., „Protostoria dello stramboto”, *Studi di fil. ital.,* XI., 1953.

Категорија:Италијанска книжевност
Црква „Св. Мина“ - Вруток

**Свети Мина** — селска црква во гостиварското село Вруток, Македонија.

## Местоположба

Сместена е на влезот во селото. Околу нејзе се наоѓаат гробишта.

## Историја

Црквата е изградена околу 1939 година на место каде некогаш било црквиште. Некогашната црква припаѓала на жителите на Селиште, кои имале и свои гробишта околу црквата, кои постојат и денес.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Мина“ - Вруток 05.JPG|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Мина“ - Вруток 2.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Мина“ - Вруток 3.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Св. Мина“ - Вруток 5.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Мина“ - Вруток 6.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Мина“ - Вруток 7.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Мина“ - Вруток.jpg|Ниша на ѕид на црквата
Податотека:Гробишта во Вруток 2.jpg|Селски гробишта


## Поврзано
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Гостиварска парохија
* Вруток

## Наводи

## Надворешни врски

Вруток
Категорија:Вруток
Рикардо де Пра

**Рикардо де Пра** е италијански готвач со ѕвезда на Мишелин и телевизиска личност.

## Биографија
Де Пра е роден и израснат во Алпаго, провинцијата Белуно, Италија, во семејство Де Пра. Тој е син на познатиот готвач со Мишелин ѕвезда Енцо де Пра и сопственик на Долада групација и ресторан, најстариот ресторан со Мишелин ѕвезда во Италија, сместен во Венето, Италија. Четири генерации од неговото семејство ја водат Долада речиси 100 години. Рикардо де Пра е познат по својата „Уметничка кујна“ која ги спојува класичните состојки со модерните техники.

## Кариера
Израснал во средина богата со кулинарски влијанија, неговиот дедо бил со 3 ѕвезди Мишелин, а татко му готвач со ѕвезда на Мишелин.

Почнал да готви на рана возраст, а на 20 години се преселил во Јапонија со цел да ги усоврши своите готвачки вештини. Во Јапонија учел под водство на мајсторите на готвачите, Хирохиса Којама и Хиројуки Канда, и се запознал со јапонските кујни. За време на својата кариера работел со готвачи како Феран Адрија, Алберт Ру, Жан-Пјер Бруно и Гуалтиеро Маркези.

Во раните дваесетти години работел за Браќата Ру во Британија.

Работи како консултант за различни компании за дизајн на храна и трпеза и културни институции. Работи и како предавач на Универзитетот за гастрономски науки во Поленцо.

Тој е познат како италијанскиот најстручен готвач за традиционална кујна и култура, поради што е избран за венчавката Клуни и Аламудин.

## Награди

* Мишелин ѕвезда (ресторан Долада) Парохија Алпаго, Венето, Италија

## Надворешни врски

* Интервју
* Ресторан Долада

## Наводи


Категорија:Живи луѓе
Категорија:Италијански готвачи
Мадона Лаура

мини
**Лаура де Новес** (1310-1348) била сопруга на грофот Хјуг де Сад и се појавува како мистериозна муза на Петрарка, како **Мадона Лаура**, литературен лик од стихозбирката на Франческо Петрарка Канцониер.  Родена е шест години по Петрарка во Авињон. Таа била ќерка на витезот Аудибер де Новес и неговата сопруга Ермесенда. Лаура се омажила на 15 јануари 1325 година. Петрарка за првпат ја видел Лаура две години подоцна на 6 април 1327 година во црквата Сен-Клер д'Авињон. Таа тогаш имала само седумнаесет години.

За Мадона Лаура се знае многу малку, многумина веруваат дека таа воопшто не е вистински лик, туку само поетска имагинација. Иако од официјалните регистри и нотари било утврдено дека Лаура сепак е вистински лик.

Имала големо семејство и била добронамерна сопруга. По нејзината прва средба со поетот, тој ги поминал следните три години во Авињон пеејќи за чистоа платонска љубов и неговите чувства кон неа, бркајќи ја во црквата и на нејзините прошетки. Таа починала во 1348 година, иако нема информации што точно ја предизвикало нејзината смрт, се верува, според она што го кажале нејзините блиски, дека во тоа време владеела чума со Авињон или белодробна туберкулоза, која била предизвикана од 11 раѓања.

Нејзиниот гроб бил откриен од францускиот поет Морис Свев во 1533 година. Мадона Лаура е претставена како идеална претстава за жена од тоа време, не само за Петрарка туку и за целата италијанска литература. Таа го претставува главниот мотив на Canconier, кој содржи 317 сонети кои се поделени на два дела, песните испеани за животот на Мадона Лаура и песните испеани по нејзината смрт. Љубовта на поетот кон неа траела 21 година и му помогнало да создаде нов поетски стил, Петрархизам.

Категорија:Починати во 1348 година
Категорија:Родени во 1310 година
Категорија:Италијанска книжевност
Црква „Св. Атанасиј“ - Чајле

**Свети Атанасиј** — главна селска црква во гостиварското село Чајле, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во маалото Старо Чајле, сместена под утврдувањето Градиште. Околу црквата е зачувана дабова шума, а црквата уште во минатото била слабо посетувана, бидејќи е доста оддалечена од самото село. Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.

## Историја

Црквата била подигната околу 1870 година. Претходно на тоа место се познавале остатоци од некој манастир.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Чајле.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Чајле 10.jpg|Црковниот двор
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Чајле 11.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Чајле 2.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Чајле 3.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Чајле 4.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Чајле 5.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Чајле 6.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Чајле 7.jpg|Базен за верски обреди
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Чајле 8.jpg|Летниковец
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Чајле 9.jpg|Задната страна


## Поврзано
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Гостиварска парохија
* Чајле

## Наводи

## Надворешни врски

Чајле
Категорија:Чајле
Палмајола

мини|Палмајола
**Палмајола** е островче сместено во средината на каналот Пјомбино, со 3 километри од Елба и 7 километри од Пјомбино, тој е дел од комуната Рио Марина и е во целосна сопственост на државата.

## Географија
Во 14 век островот го добил името *Инсулат Палмароле* поради изобилството на медитеранската џуџеста палма во тоа време. Палмајола има карпести и карпести карпи и триаголен облик, долга е 461 метар, широка 396 метри, висока 85 метри и е оддалечена 1,7&nbsp;км од брегот. Интегриран е во Посебната заштита на Европската унија како место од значење за заедницата.

## Фауна
Палмаиола ја има предноста што има непристапни карпи и ниска вегетација како гарнигата, формирана од зимзелени растенија. Затоа, Аристотеловиот короран,  жолтоклуната бурница,  Сивиот сокол и галебот Аудуин таму наоѓаат безбедно место за гнездење.

## Светилникот Палмајола
Пизаните е  изграден во 909 година и претставува кула обновена од Апијано на Кнежевството Пјомбино во 1534 година; нов светилник и куќата на чуварот биле изградени на 15 јануари 1844 година и биле управувани од Градежниот инженеринг за поморските работи; во 1911 година беше префрлен во службата за светилници на Regia Marina . Светилникот се состои од еднокатна бела зграда, висока 14 метри, надградена со четириаголна кула со балкон и фенер сместена на височина од 105 метри надморска височина. Тој е целосно автоматизиран, активен и управуван од Marina Militare. Има единица за сончева енергија и емитира наизменично едно бело трепкање во период од пет секунди видливо до 10 наутички милји.

## Наводи


* ↑  Attività operativa.pdf Marina Militare


Категорија:Острови во Италија
Пигаче

**Пигаче** се типови на чевли со долги шпицови свртени нагоре кој се носеле за време на византискиот период. Множинската форма на зборот е pigaciae. 

Чевлите понекогаш биле полнети со мов, волна или коњско влакно за да се исправи доградбата. Испакнувањето понекогаш било обоено. Во 12 век чевлите имале зашилен и закачен врв кој понекогаш бил украсен со мало ѕвонче.

## Поврзано

* Краков

## Наводи

Категорија:Римска облека
Категорија:Византиска облека
Тестенини од банана

**Тестенините од банана** се вид тестенини приготвени со користење банана како примарна состојка.  Производот обично се прави со незрели, зелени банани кои се сушат и потоа се мелат во брашно од банана. Тестенините од банана се храна без глутен. Производот може да се исуши за подоцнежно готвење  или може да се готви веднаш по подготовката. Тестенините од банана се готват како стандардните тестенини, обично со варење.  Една студија покажала дека тестенините од банана имаат повисока стапка на апсорпција на вода во споредба со стандардните тестенини, кои генерираат повисоки приноси по готвењето.

Во 2012 година, истражувачите од Универзитетот во Бразилија откриле дека тестенините од банана можат да бидат корисен производ за оние кои боледуваат од целијакија и дека во споредба со интегралните тестенини, тестенините од банана имаат пониско ниво на калории и масти, повисоко ниво на белковини и се поевтини за производство. Производот, исто така, се покажал како добро средство за искористување на зелените банани, кои имаат мала индустриска употреба и ниска комерцијална вредност.

## Историја
### Студија на Универзитетот во Бразилија
Во 2012 година, научниците за храна од Универзитетот во Бразилија спровеле студија која вклучувала правење тестенини од банана со користење зелени банани, кои биле мелени во брашно. Своите резултати ги објавиле во *списанието на Академијата за исхрана и диететика*.  Во тестот во кој биле вклучени 25 учесници болни од целијакија, болест предизвикана од несакана реакција на глутен и 50 учесници без болеста, двете групи повеќе го сакале вкусот на тестенините од банана во споредба со другите тестенини без глутен, како на пример оние подготвени од кафеав ориз, соја, киноа и компири. На здравата група како споредба им биле дадени и тестенини подготвени од пченично брашно. Поволните одговори биле повисоки кај болните од целијакија и пониски кај здравите.

Во споредба со интегралните тестенини, истражувачите откриле дека тестенините од банана имаат повисоко ниво на белковини, пониско ниво на масти и калории и билепоевтини за производство од тестенините од цело пченично зрно. Исто така, се предложило дека тестенините од банана можат да придонесат за контролирање на цревната регуларност и гликемиските индекси поради високото нивоа на отпорен скроб во тестенините од банана.

### Комерцијално производство
Во 2017 година, Тоња Ифил, претприемач од Барбадос, направила тестенини од банана направени со зелени банани. Ифил изјавила дека значаен аспект на развојот на производот било одредување на соодветна количина вода што треба да се додаде во брашното од банана и дека температурата на водата е исто така важен фактор. На пример, ако водата била премногу топла, тестенините се распаѓале.

## Поврзано
* Филипинска кујна

## Наводи

## Дополнителна литература

* Диетата со тестенини од зелена банана го спречува оксидативното оштетување на црниот дроб и бубрезите и ги подобрува биохемиските параметри кај стаорците со дијабетес тип 1 . *Архива за ендокринологија и метаболизам*. Том 60, бр. 4. ISSN 2359-3997.

Категорија:Тестенини
Категорија:Филипинска кујна
Виола Карофало

**Виола Карофало** (родена во Неапол, Италија, 30 јуни 1980 година) е италијанска политичарка и поранешен национален портпарол и лидер на Моќта на народот, коалиција на партии, движења и здруженија (околу стотина меѓу кои и комунистичка партијата за обнова, Италијанската комунистичка партија и Друга Европа) кои се натпреварувале на општите избори во Италија во 2018 година.

## Студија
Карофало дипломирала филозофија и го одбранила својот прв докторат во 2008 година по модерна и современа филозофија и вториот во 2012 година по филозофија и политика.

Работела на темата биоетика и на политичкиот мит на мислата на Ернст Касирер и Ролан Барт, на поетиката на Бертолт Брехт и на темите за препознавање и интеркултуралност.

Во 2013 година, ја објавила својата прва книга за Франц Фанон.

## Политика
Карофало била избрана за национален портпарол на 17 декември 2017 година и за политички лидер од 6 јануари 2018 година на Моќта на народот.

## Библиографија

* Viola Carofalo, *"Fanon. Lo spettro negro"*, La Casa Usher, Florence, 2013, 
* Viola Carofalo, *"Un pensiero dannato: Frantz Fanon e la politica del riconoscimento"*, Mimesis, Milan-Udine, 2013, 
* Viola Carofalo, *"Le due città: metropoli e identità mutanti"*, Università degli Studi di Napoli "L'Orientale", Naples, 2015, 
* Viola Carofalo, *"Frantz Fanon: dalla liberazione dei popoli alla liberazione dell'Uomo!"*, Hachette, Milan, 2016, ISBN 
* Viola Carofalo, *"Dai più lontani margini: J.M. Coetzee e la scrittura dell'altro"*, Mimesis, Milan-Udine, 2016, 

## Наводи


## Надворешни врски

* Официјална веб-страница на Ex OPG "Je so' pazzo"
* Официјална веб-страница на Power to the People

Категорија:Италијански комунисти
Категорија:Италијански политичари
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1980 година