open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Цирил Злобец

**Цирил Злобец** ( – ) — словенечки поет, писател, преведувач, новинар и поранешен политичар. Најмногу е запаметен по неговите поеми, објавувајќи неколку томови поезија во неговиот живот. Во 1990 година, Злобец станал член на Претседателството на Словенија во критично време за словенечката независност.

Злобец бил роден во 1925 година во селото Поникве, на Карстното плато во тогашната Јулиска Краина на Кралството Италија. Посетувал училиште во Горица и Копер. Во 1941 година, бил избркан од училиште поради пишување поезија на словенечки јазик, чија употреба била строго забранета по политиката на фашистичка италијанизација. За време на Втората светска војна, бил активист на Словенечкиот ослободителен фронт и кратко време се приклучил на партизаните.

По војната ги завршил студиите и дипломирал на Универзитетот во Љубљана во 1953 година. Работел како новинар и преведувач, објавувајќи бројни збирки поезија, како и два романи. Во 1989 година станал член на Словенечката академија на науките и уметностите.

Тој се прославил во јавноста во 1953 година, како еден од четворицата коавтори на збирката поезија наречена „*Песните на четворицата*“ ( *Pesmi štirih*). Збирката означила пресвртница во словенечката повоена култура, бидејќи претставувала прекин на досегашното наметнување на социјалистичкиот реализам како единствен стил во литературата. Останатите тројца поети кои учествувале во проектот биле Кајетан Кович, Јанез Менарт и Тоне Павчек.

Злобец ја добил Прешерновата награда во 1965 година за неговата поетска збирка „*Наша оаза*“ (*Најина оаза*) и повторно во 1982 година за неговата поетска збирка „*Глас“*.

Во 1970-тите и 1980-тите, тој служел и како уредник на интелектуалното и културното списание *[[Содобност]]*.

Во 1990 година, Злобец се приклучил на Социјалистичката партија на Словенија и успешно се кандидирал за словенечкото претседателство, советодавно тело на претседателот на Републиката. Важел за близок соработник на претседателот Милан Кучан.

По 1992 година се повлекол од политичкиот живот.

Тој бил татко на активистот, автор, преведувач и политичар Јаша Злобец.

## Наводи

Категорија:Членови на Европската академија на науките и уметностите
Категорија:Апсолвенти на Љубљанскиот универзитет
Категорија:Членови на Словенечката академија на науките и уметностите
Категорија:Добитници на Прешерновата награда
Категорија:Словенечки поети
Категорија:Починати во 2018 година
Категорија:Родени во 1925 година
Бено Зупанчич

**Бено Зупанчич** ( – ) — словенечки писател и новинар. Најпознат е по неговите романи и литература за млади. 

Зупанчич бил роден во Сисак, тогаш дел од Кралството на Србите, Хрватите и Словенците, сега во Хрватска. Одел на училиште во Љубљана и за време на Втората светска војна учествувал во Словенечкиот ослободителен фронт. Поради неговото учество во отпорот, бил испратен во логор. По завршувањето на војната, ги продолжил студиите и подоцна работел во издаваштво и како политичар.

Во 1958 година ја добил Прешерновата награда за романот *Седмина* . Бил и претседател на Друштвото на словенечките писатели во доцните 1950-ти.

Народната библиотека во Постојна го носи името на Зупанчич.

## Наводи

Категорија:Југословенски писатели
Категорија:Починати во 1980 година
Категорија:Родени во 1925 година
Категорија:Словенечки писатели
Антон Петерлин (физичар)

**Антон Петерлин** ( –  година) — словенечки физичар.
 
## Живот и кариера
Петерлин (роден во Љубљана, Словенија) бил истакнат физичар и теоретичар, кој има значајни доприноси во областа на макромолекулите и полимерите. Тој станал доктор на науки по физика на Хумбултовиот универзитет во Берлин во 1938 година, Петерлин ја започнал својата академска кариера на Универзитетот во Љубљана, каде што работел како професор по физика и останал таму 22 години. Во 1947 година, тој го основал и раководел Институтот Јожеф Стефан во Љубљана.

Во 1960 година, Петерлин ја напуштил Словенија и се преселил во Германија, каде што станал редовен професор и раководител на Институтот за физика на Техничкиот универзитет во Минхен. Следната година, тој се преселил во САД, каде ја презел раководната позиција на новооснованата лабораторија Камил Драјфус во Институтот за истражување Триаголник во Северна Каролина, која била фокусирана на основни истражувања за полимерите.

По пензионирањето во 1973 година, Петерлин продолжил со работа како постар научник во Националното биро за стандарди во Вашингтон (денешен Национален институт за наука и технологија), каде останал до 1984 година. Неговата работа оставила големо влијание во полето на физиката и макромолекулите, а неговите истражувања и достигнувања се сметаат за значајни во развојот на полимерната наука.

## Признавање и наследство
Антон Петерлин бил меѓународно познат научник, автор на речиси 400 научни публикации. За своите истражувања ја добил Прешерновата награда (словенечка највисока научна награда) во 1955 година. Тој бил награден со Бингамскиот медал за реологија во 1970 година и наградата за висока полимерна физика на Американското друштво за физичко здружение во 1972 година. Неговиот син Борис Матија Петерлин е истакнат биомедицински истражувач на Универзитетот во Калифорнија, Сан Франциско. Неговиот внук и имењак Антон Петерлин е американски фудбалер.

Антон Петерлин починал во Љубљана.

## Наводи

Категорија:Членови на Словенечката академија на науките и уметностите
Категорија:Апсолвенти на Хумболтовиот универзитет
Категорија:Добитници на Прешерновата награда
Категорија:Реолози
Категорија:Починати во 1993 година
Категорија:Родени во 1908 година
Категорија:Словенечки физичари
Месарски мост

мини|Месарскиот мост (2014)
мини|Љубовни катанци на Месарскиот мост
**Месарскиот мост** ()  — пешачки мост што ја преминува реката Љубљаница во Љубљана, главниот град на Словенија. Ги поврзува Љубљанскиот централен пазар и насипот Петковшек. Мостот бил свечено отворен на 10 јули 2010 година.

Оригиналната идеја за мост на локалитетот била изразена во 1930-тите од страна на архитектот Јоже Плечник. Модерниот мост, кој е многу поедноставен од првичниот план, има скалила на неговиот лев влез, стаклен под за одење на страните и две огради со челични жици. Дизајниран бил од Јуриј Коби. Украсен е со дела на вајарот Јаков Брдар.

## Скулптури
Најголемите скулптури на мостот претставуваат фигури од старогрчката и христијанската/еврејската митологија:

* Адам и Ева, засрамени и протерани од Рајот, откако Змијата ги поттикнала да вкусат од Дрвото на познавањето на доброто и злото (одат кон Љубљанската соборна црква)
* Сатир, вџашен од Змијата
* Прометеј, трчајќи распорен, како казна затоа што му дал знаење (за огнот) на човештвото

На врвот на оградата на мостот има и некои помали гротескни скулптури од жаби и школки.

## Историја
Идејата за изградба на Месарскиот мост била планирана на крајот на 1930-тите од Јоже Плечник, како дел од пошироките урбани и архитектонски планови за Централениот пазар Љубљана.Меѓутоа, поради избувнувањето на Втората светска војна, мостот никогаш не бил изграден. Повеќе од педесет години, празно место среде Љубљанскиот централен пазар го означувало местото каде што требал да се изгради мостот.

Во 1990-тите биле изнесени првите предлози за изградба на мостот и со тоа завршување на Плечниковиот проект за Љубљанскиот пазар. Некои предложиле мостот да се изгради според првичните планови, додека други предложиле да се изгради модерен мост.

Во 2009 година, градската управа под градоначалникот Зоран Јанковиќ ја започнала изградбата на сегашниот мост, кој чинел 2,9 милиони евра и бил завршен следната година. Свеченото отварање се одржало на 10 јули 2010 година. Иако на местото веќе во 1930-тите бил предвиден мост од страна на архитектот Јоже Плечник, кој ја уредил својата водена оска долж Љубљаница.

Мостот е долг 33 метри и широк 17.3 метри.

Набргу по отворањето на мостот, катанците на заљубените парови почнале да се појавуваат на неговите челични жици, симболизирајќи ги нивните изјави за вечна љубов, феномен сличен на оној на парискиот Пон дез Ар.

## Наводи

Категорија:Мостови во Словенија
Чрнушки мост

250px|мини|Поглед кон мостот
**Чрнушкиот мост** () — пешачки мост во Љубљана, кој е важен дел од инфраструктурата на градот, кој преминува преку реката Сава во областа Чрнуче. Изграден во 1906 година, овој мост има значителна историја и долг е 143 метри. Како дел од Виенскиот пат, кој е главната патна артерија на Љубљана, Чрнушкиот мост не само што го поврзува Љубљана со другите делови на градот, туку е и важен за локалните автобуски линии, кои ја користат оваа патна врска. Мостот бил реновиран последен пат во 2014 година за да го одржи своето функционално и естетско значење. 

Низ мост минува и Чрнушкиот железнички мост, кој е метален мост и дел од железничката врска помеѓу Љубљана и Камник. Овој мост бил завршен во 1891 година како дел од железничкото поврзување, но бил срушен за време на Втората светска војна, а потоа бил повторно изграден, што ја нагласува неговата важност во транспортната инфраструктура на регионот.

## Историја
Првиот мост на локацијата бил римски мост изграден 50–80 метри низводно од сегашната локација. Тој бил дел од патот што ги поврзува градовите Емона и Цеље. Според проценките, мостот бил 8 метри широк, 300 метри долг и се потпирал на дваесет и шест столбови. По распадот на Римската империја во 5 век, тој бил напуштен и станал урнатини, сè додека не бил повторно откриен во 1901 година од инженерот Станко Блоудек.

Во 1724 година, по значително зголемување на транспортот помеѓу Виена и Трст, бил изграден нов дрвен мост преку Сава во Чрнуче. Го користеле луѓе кои што превезувале брашно, песок и тиња, а исто така бил од клучно значење за снабдувањето со храна на Љубљана.

За време на Втората светска војна, Сава ја сочинувала границата меѓу Италија и Германија, а патниот мост бил контролен пункт меѓу двете земји. Има некои остатоци од периодот до мостот, како германски и италијански бункер на брегот на реката.

## Наводи

Категорија:Мостови во Словенија
Фужински мост

**Фужинскиот мост** () — мост што ја преминува реката Љубљаница во близина на Фужинскиот замок во источниот дел на Љубљана, главниот град на Словенија. Изграден бил во 1987 година врз основа на плановите на Петер Габријелчич, кој за тоа ја добил Прешерновата награда во 1988 година. Мостот бил моделиран според дизајните на Јоже Плечник.

## Наводи

Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Мостови во Словенија
Житен мост

250px|мини|Натпис на мостот
**Житниот мост** (словенечки: *Žitni most*) — пешачки мост во Љубљана, кој преминува преку реката Љубљаница. Мостот има важно значење за локалните жители, а исто така го користат и учениците од гимназијата Пољане, кои го користат за да се движат помеѓу различни делови на градот. Овој мост ги ослободува пешаците од сообраќајот на другите мостови во Љубљана, како што се мостот Свети Петар и Змајскиот мост, што го прави важен дел од градската инфраструктура.

## Име
Мостот е именуван по Житниот плоштад, што е старото име на блискиот Амброжев плоштад кој се користел во 19 век за трговија со жито.

## Изградба
Изградбата на мостот се одвивала по плановите на архитектот Борис Подрека. Го финансирала претпријатието *Монс*, во тогашна сопственост на Јоже Андерлич. Свеченото откривање се одржало на 24 август 2010 година. Во септември 2010 година, Јанез Кожељ, професор по урбан дизајн и заменик-градоначалник на Градската општина Љубљана, го опишал мостот како „исклучително убаво уметничко дело“.

## Спецификации и карактеристики на мостот
Мостот е 36 метри долг и 3.8 метри широк. Поплочен е со тоналитни плочи. Во неговиот централен дел се проширува површината за пешачење и таму е поставен видиковец. Во центарот на мостот е поставена плоча со натпис „Житен мост. Изграден за време на градоначалникот на Зоран Јанкович. Архитект Борис Подреца. Подарена на градот и неговите луѓе од Јоже Андерлич. Август 2010 година“.

## Наводи

## Надворешни врски
* ДЕТЕ - Мост за жито
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Мостови во Словенија
Храдецки мост

250px|мини|Поглед кон мостот
**Храдецкиот мост** (словенечки: *Hradeckega most*) — пешачки мост во Љубљана, Словенија, кој ја преминува реката Љубљаница. Мостот ја поврзува улицата Хренова во Трновскиот округ со населбата Пруле во Центарскиот округ. Овој мост е значајна пешачка врска помеѓу овие две области и го олеснува движењето на луѓето низ централниот дел на градот.

Еден од првите лачни мостови со шарки во светот, и првиот  (и само сочуван) мост од леано железо во Словенија, тој бил пофален како техничко достигнување  при неговата изградба во 1867 година, како и за неговата елеганција, модерност и исплатливост. Модуларната конструкција на мостот го направила релативно лесно преместувањето, а двапати бил поместен. Поради својата локација на рутата што се користела за транспорт на покојници од главната болница во Љубљана до градската мртовечница (помеѓу 1931 и 2010 година), го добила мрачниот прекар „*Мртвачки мост***“**, кој остал во употреба.

Мостот бил направен според плановите на инженерот Јохан Херман од Виена во Ауерсперговата леарницата за железо во Двор во близина на Жужемберк,  и бил инсталиран како прв леано железен мост во Љубљана во 1867 година, заменувајќи го дрвениот Чевларски мост. Има три зглобни лаци, секој од нив направен од два дела споени со завртка на највисоката точка на лакот. Елементите се спојуваат со завртки наместо клинови, а наместо полни столбови се користени шипки за зајакнување и шупливи елементи, кои овозможуваат мостот да биде многу полесен додека останува стабилен. Дизајнот претставувал неколку големи технички достигнувања во однос на првата генерација на мостови од леано железо, како што е Железниот мост од 1781 година преку Северн во Англија.

Мостот бил официјално именуван по градоначалникот на Љубљана, Јохан Непомук Храдецки од 1820-1846 година, но (на неговата оригинална локација) бил попознат како Чевларскиот мост.  Во 1931 година, архитектот Јоже Плечник ја дизајнирал сегашната итерација на Чевларскиот мост, поместувајќи го мостот Храдецки подолу по Љубљаница до локација во близина на поранешната љубљанска мртовечница на улицата Залошка. Во 2004 година, мостот (кој никогаш не бил наменет за моторни возила) било утврдено дека е небезбеден и бил затворен за секаков сообраќај, а покрај него бил изграден привремен пешачки мост во 2009 година. Во 2010 година, мостот бил демонтиран, реновиран и префрлен на сегашната локација, поврзувајќи го Краковскиот насип и Груденскиот насип. Повторно бил отворен во 2011 година  како пешачки мост само за пешаци и велосипедисти.
## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Мостови во Словенија
Шентјакобски мост

мини|Шентјакобскиот мост во 2009 година
мини|Шентјакобскиот мост во 1836 година
**Шентјакобскиот мост** (словенечки: *Šentjakobski most)* — важен мост во Љубљана, кој ја преминува реката Љубљаница. Се наоѓа на јужниот крај на центарот на градот, блиску до Зоис Манор. Мостот ја поврзува улицата Зоисова и улицата Карловац, и преку него минува една од најважните градски сообраќајни артерии. Овој мост е клучен за локалниот сообраќај и ја олеснува врската помеѓу различни делови на Љубљана.

## Позадина
На ова место во 1824 година бил изграден дрвен мост, подоцна од другите мостови од тој период, и затоа долго време бил наречен Нов мост. Во 1915 година, тој бил заменет со армиран бетонски корбелен мост од инженерот Алоис Крал и архитектот Алфред Келер. Тоа било опишано од страна на историчарот на уметност Дамјан Преловшек како „монументален нео-бидермајер архитектонски јазик од доцната Виенска сецесија“.

Од 1954 година, на мостот има плоча со натпис за градска воденица од 15 век, која нанела штета на земјоделците и била уништена во бунтот на селаните во 1515 година. Требало да бидат поставени четири бронзени релјефни плочи на оградата на мостот, кои прикажуваат сцени од Водениот човек, романтичарска балада поврзана со Љубљана на поетот Франц Прешерн. Сепак, ова никогаш не било реализирано.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Мостови во Словенија
Јекарски мост

**Јекарски мост** (словенечки: Jekarski most) — мост кој ја преминува реката Градашчица во Љубљана, главниот град на Словенија. Сегашната конструкција на мостот била изградена во 1903 година на местото на претходниот дрвен мост. Мостот е важен за локалната инфраструктура и сообраќај во Љубљана, и е пример за техничкиот напредок на мостовите во тоа време.

## Наводи

Категорија:Мостови во Словенија
Лило и Стич (филм од 2025)

***Лило и Стич*** () — научнофантастичен комичен филм, преработка на истоимениот цртан филм од 2002 г. Филмот бил режиран од Дин Флејшер Камп, по сценарио на Крис Кеканиокалани Брајт и Мајк ван Вес. Во филмот глумат Маја Килоха како Лило Пелекаи и творецот на Лило и Стич — Крис Сандерс, кој ќе ја повтори својата улога како Стич од изворниот цртан филм. Во филмот играат и Зак Галифанакис, Сидни Агудонг, Били Магнусен, Кајпо Дидој и Кортни Б. Венс.

Премиерата на филмот во САД била на 23 мај 2025 г., а во Македонија на 22 мај истата година.

## Содржина
Филмот ја раскажува приказната за пријателството што цвета помеѓу осаменото девојче по име Лило и вонземјанинот налик на коала/куче Стич, кој е создаден да биде сила на уништување. Двајцата се впуштаат во патешествие со вонземјани, при што ја сфаќаат важноста на семејството и пријателите.

## Озвучување

|-
|Маја Килоха
|Лило Пелекаи
|-
|Крис Сандерс
|Стич
|-
|Сидни Агудонг
|Нани Пелекаи
|-
|Зак Галифанакис
|Џамба Џукиба
|-
|Били Магнусен
|Пликли
|-
|Кајпо Дидој
|Дејвид Кавена
|-
|Тија Карер
|госпоѓа Кекоа
|-
|Кортни Б. Венс
|Кобра Баблс
|-
|Хана Водингам
|главната советничка
|-
|Ејми Хил
|Туту
|}

## Наводи

## Надворешни врски

* 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Филмови од 2025 година
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови на Disney
Петлов мост

**Петлов мост** (словенечки: Petelinji most) — пешачки мост што ја преминува реката Градашчица, на јужниот дел од центарот на Љубљана, во областа Трново. Се наоѓа помеѓу Трновскиот мост и излевањето на Градашчица во реката Љубљаница. Мостот ја поврзува улицата Градашчица во северното краковско маало (левиот брег) со улицата Ајпер во јужното маало Трново (десниот брег).

Трново и краковските предградија се меѓу најстарите предградија на Љубљана, познати по нивните пазари и културни настани.

## Потекло на име
Мостот „Петел“ го добил името по блиската гостилница позната како *„Кај петелот* “.

## Историја и дизајн
Дрвен пешачки мост стоел на местото до 1931 година. Сегашната структура, која била заменета во ноември истата година, ја изградил конструкторот Матко Цурк според плановите на архитектот Јоже Плечник, кој ја проектирал како дел од неговата Водна оска долж Љубљаница.  Тоа е едноставен пешачки мост од железо и бетон, поддржан од два свода како потковица и силна ограда, која се состои од бетонски гранични ознаки, поврзани со метална цевка.  Како Плечниково наследство, мостот е заштитен како културно наследство од национално значење од 2009 година.

## Наводи

Категорија:Мостови во Словенија
Мост Свети Петар

мини|Мостот Свети Петар ги поврзува станбените квартови Шемпетер и Пољане.
**Мостот Свети Петар** (словенечки: Šempetrski most или Šentpetrski most), познат и како **Амброжев мост** (Ambrožev most) — мост во Љубљана, главниот град на Словенија. Мостот ја преминува реката Љубљаница во североисточниот крај на стариот град и го продолжува патот по улицата Розман.

Мостот е именуван по блиската црква Свети Петар и е наменет главно за моторизиран сообраќај, но исто така се користи и од пешаците.

## Историја
мини|Мостот Свети Петар во средината на 19 век
мини|Разгледница од почетокот на 20 век на мостот Свети Петар со љубљанскиот трамвај
Оригинално, на локацијата на денешниот Мост Свети Петар, постоел дрвен пешачки мост кој бил во сопственост на бискупите од Љубљана. Тие го користеле мостот за да имаат пристап до нивните земји на спротивниот брег на реката Љубљаница. Според една легенда, која не е потврдена од историските извори, епископот Томас Хрон (1560–1630) ја водел поворката на Светата Тајна преку овој пешачки мост. Легендата тврди дека љубљанските ковачи ја чувале поворката од лутераните.

Во 1776 година, дрвениот *мост зад касарната* го заменил пешачкиот мост. Изграден бил за да ги поврзе бараките Свети Петар северно од реката и станбениот кварт Пољане јужно од неа. Во 1835 година, тој бил заменет со нов. Имало всушност два моста, поширокиот кој го користеле влечните животни, а потесниот за пешаците, а од почетокот на 20 век, со љубљанскиот трамвај.

Изградбата на денешниот железен и бетонски мост започнала на почетокот на 20 век. Поради Првата светска војна, таа била завршена дури во 1918 година. Дрвениот мост бил пренесен во населбата Пруле, каде потоа служел како Прулскиот мост.

## Наводи

Категорија:Мостови во Словенија
Девинско

[мини|300x300пкс|Карта на [Родопски планински предел|Родопскиот планински предел со Девинско (среден дел)]]
**Девинско** (во минатото: *Довленско*) — историско-географска област во јужна Бугарија околу градот Девин.

Територијата на областа приближно се совпаѓа со некогашната Девинска околија, а денес ги вклучува општините Девин и Борино, речиси целата Општина Доспат (без селото Брштен и Црнча во Неврокопско) и северозападниот дел на општина Смољан (селата Стојките, Водата, Граштица, Мугла, Чамла, Врбово, Сливово, Гела, Заевите, Магарџица, Кукувица, Стикал, Солишта и Широка Л’ка), како и градот Срница во истоимената општина, селото Осина во општината Сатовча и потопеното село Черешово, чиј атар е припоен кон општината Кричим.

Сместена е во поречието на реката В’ча во Западните Родопи. Се граничи со Пештерско и Пловдивско на север, Асеновградско на исток, Смољанско и Драмско (Егејска Македонија) на југ и Разлошко (Пиринска Македонија) на запад.

## Наводи

Категорија:Историско-географски области во Бугарија
Категорија:Географија на Бугарија
Трновски мост

250px|мини|Поглед кон мостот со катедралата во позадина
**Трновски мост** () — мост што ја преминува реката Градашчица во Љубљана, Словенија. Се наоѓа пред црквата Трново на крајот од улицата Карун јужно од центарот на градот и е продолжение на улицата Емона. Ги поврзува населбите Краково и Трново, најстарите предградија на Љубљана, познати по нивните зелени пазари и културни настани. Мостот стои на локацијата од крајот на 17 век. Модерниот мост е изграден помеѓу 1928 и 1932 година од страна на конструкторот Матко Цурк по планови на архитектот Јоже Плечник. Тоа е најистакнатиот објект на Плечничкото реновирање на бреговите на Градашчица. Од август 2021 година, мостот Трново е впишан како дел од списокот на светско наследство на УНЕСКО.

## Архитектура
Железо-бетонскиот мост, дизајниран како јавен простор, има квадратна платформа со ширина од 20 метри. Секој негов агол е украсен со мала пирамида, која е типичен мотив на Јоже Плечник. Овој дизајн се повторува и во кубињата на црквата. Средниот распон на мостот вклучува пар машки скулптури во ар деко стил. Мостот е едно од ретките места каде што се насадени живи дрвја. Два реда брези ги делат лентите за пешаци и возила, при тоа прикривајќи ја силуетата на мостот.

Покрај дрвјата, мостот е украсен со балустрада од елементи слични на вазни, а на секоја страна има ред кратки колони. Во центарот на мостот се наоѓа статуа на Свети Јован Крстител, кој е патрон на црквата. Овој мост бил дизајниран од Николај Пирнат. На спротивната страна на мостот се наоѓа тенок обелиск со светилка, која е посветена на Сигмунд Зоис, познат натуралист и покровител на науката и уметностите.

Додека од краковската страна на мостот има камена плоча со натпис "KRAKOVU" (до Краково), на страната која води кон Трново стои камена плоча на која пишува "*TRNOVU*" (до Трново).

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Мостови во Словенија
Претпријатие за автопати во Република Словенија

**Претпријатието за автопати во Република Словенија** (словенечки: *Družba za avtoceste v Republiki Sloveniji* , ДАРС) — акционерско друштво основано од Република Словенија на 11 ноември 1993 година, и започнала со своето делување како јавно претпријатие. ДАРС е одговорна за одржување и управување со словенечката автопатска мрежа и нејзината инфраструктура, вклучувајќи автопати и сообраќајни патишта. На 1 јануари 2004 година, ДАРС прераснала во акционерско друштво во 100% сопственост на Република Словенија.

Седиштето на претпријатието се наоѓа во Цеље, а има подружница во Љубљана. Работи на пет центри лоцирани во Љубљана, Вранско, Козина, Марибор и Хрушица. ДАРС исто така обезбедува администрација на сите аспекти на автопатската мрежа и надзор на сообраќајот, заедно со наплата на такси и други инфраструктурни услуги.

Во периодот од 16 октомври 2009 до 27 јуни 2012, претседател на управниот одбор на претпријатието била Матеја Духовник, која била разрешена поради неуспех да постапи со потребното внимание и била заменета привремено од Матјаж Кнез.

## Наводи

Категорија:Автопатишта во Словенија
Категорија:Патен сообраќај во Словенија
Категорија:Словенечки претпријатија
Ватониски мост

**Ватониски мост** () — стар камен мост кај селото Каркара, Касандриско, Егејска Македонија.

Мостот ја преминува реката Ватонија на планината Холомонда, на 7,3 км од Вавдос, 5,8 км од гратчето Полигеро и 4,6 км од Каркара. Претставува камен мост со еден распон и простор само за еден пешак. Спроти мостот се наоѓа параклисот „Св. Дух“.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Полигеро
Славјанка Петровска

**Славјанка Петровска** (родена на 11 јануари 1982 година) — македонска политичарка која беше министер за одбрана на Македонија од 2022 до 2024 година. Таа е од редовите на СДСМ.

## Животопис
Славјанка Петровска е родена на 11 јануари 1982 година во Скопје. Таму го завршила образованието пред да дипломира право на Универзитетот Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Таа е кандидат за магистер по управно право на истата институција. Петровска работеше во Секретаријатот за европски прашања од 2003 до 2006 година, а потоа две години работеше во Собранието за меѓународна соработка. Од 2008 до 2015 година работеше во Националниот совет за евроинтеграции.

Петровска беше во кабинетот на министерот за внатрешни работи во два кратки места во 2015 и 2016 година, а потоа и шеф на кабинет на министерот од јуни 2017 година. Од јануари 2020 до јули 2020 година беше заменик министер за внатрешни работи во преодната влада пред парламентарните избори во јули 2020 година. Таа потоа беше избрана за пратеник во Собранието на Македонија на владејачката СДСМ, работејќи во законодавните, надзорните и националните комисии за безбедност.

Петровска беше назначена за министерка за одбрана од премиерот Димитар Ковачевски на 17 јануари 2022 година. На 1 март таа објави дека Македонија ќе донира воен материјал и опрема за Украина. Во јуни 2022 година, Петровска присуствуваше на инаугуративниот стратешки дијалог САД-Македонија во Вашингтон, а во октомври 2022 година беше во дводневна официјална посета на Словенија на билатерални разговори.

## Наводи
Цане Скерлевски

**Александар Цане Скерлевски** (Брусник,1925 - Битола, 2003) е македонски партизан, комунист и просветен работник. 

## Животопис
Александар Цане Скерлевски е роден на 25-ти февруари 1925 година во битолското село Брусник во работничко семејство. Татко му Томе бил воденичар и печалбар во Америка, додека мајка му Анча била домаќинка. 

Основно училиште учи во Брусник, а гимназија во Битола. По завршувањето на Втората светска војна, дипломира на Вишата педагошка школа и работи како наставник по македонски јазик. Во три мандати од по 5 години е директор на ОУ Стив Наумов - Битола. 

Избран е за пратеник во Собранието на СР Македонија во Просветно-културниот собор во 1967 и 1969 година, како и член на Комисијата за општествен надзор на Собранието на СР Македонија во 1971 година. 

Се пензионира како директор на Сојуз на возачи на Македонија. За работата во институцијата во 1982 година добива:  

* Златна плакета за придонес во развитокот на организацијата од Сојуз на возачи на Македонија;
* Плакета за заслуги во унапредувањето на безбедноста и превентива во сообраќајот од Републички совет за безбедност во сообраќајот;

Умира во 2003 година.

## Втора светска војна, НОБ и ЈНА
Бугарската окупација на Битола го затекнува на 16 години. На антифашистичкиот отпор се приклучува со четвртата група скојевци од Брусник, од кои на 22 април 1942 година е формиран партизанскиот одред „Пелистер“.

Од 1950 година е резервист во ЈНА со чин заставник, а унапредуван е во поручник 1962 и капетан во 1970 година. Одликуван е со:

* Медал за храброст (1 ранг на медали) во 1961;

* Медал заслуги за народ (2 ранг на медали);

* Орден на трудот со сребрен венец (33 ранг на одликувања) во 1961;

* Орден на трудот со златен венец (25 ранг на одликувања) во 1978.

## Залагање за родното Брусник
Во текот на целиот живот се залагал за развој и подобрување на условите на неговото родно село. Меѓу позначајните се: 

* изградбата и отворањето на новата зграда на училиштето во 1963 година;
* изградбата на селското игралиште;
* реализација на прославата по повод јубилејот „600 години Брусник“ во 1992 година. Притоа е претседател на одборот кој организира манифестација на која присустува претседателот на државата, Киро Глигоров. Настанот е проследен и со настап на Тале Огненовски и промоција на книгата „Брусник, 600 години од создавањето“ од Александар Стерјовски. 

## Наводи
Музеј на Клод Дебиси

**Родната куќа на [[Клод Дебиси]]**, сега позната како **музеј на Клод-Дебиси**, се наоѓа на ул. Ри о Пен бр. 38, во Сен-Жермен-ан-Ле во францускиот департман Ивлин.

Датира од 17 и 18 век.

Клод Дебиси е роден во оваа куќа на 22 август 1862 година. Неговите родители воделе трговија со фајанс и порцелан. Домот бил впишан во дополнителниот попис на историските споменици во 1972 и отворен за јавноста во 1990 година, го прикажува животот и музичките документи на композиторот. Тој обединува лични предмети што му припаѓале на Дебиси, музички партитури и иконографски документи. Внатрешниот двор на куќата вклучува скали со балустрада од 17 век, наведени во дополнителниот попис на историските споменици. Во аудиториумот Ивон Лефебир се одржуваат концерти на класична музика, посветени на споменот на пијанистот и професор по музика.

Куќата во која е роден Клод Дебиси е означена со Дом на славните (*Maison des Illustres*).

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* Maison-natale-Claude-Debussy 
* Musée Claude Debussy
* Ressource relative à l'architecture : 
** Mérimée   

Категорија:Клод Дебиси
Категорија:Музеи основани во 1990 година
Категорија:Музеи на музиката во Франција
Категорија:Биографски музеи во Франција
ЕВН

**Групацијата ЕВН** е производител и транспортер на електрична енергија со седиште во Австрија, еден од најголемите во Европа со над три милиони корисници во 14 земји. Компанијата исто така работи и во областа со третман на вода, снабдување со природен гас и управување со отпад. Таа е втората по големина компанија во Австрија.

(Брендот EVN бил воведен во почетокот на 1988, и е кратеница на *Energie-Versorgung Niederösterreich*, или *Снабдување со енергија на Долна Австрија*.)

## Активности
Во 2006, ЕВН Групацијата произвела околу 3.45 милијарди kWh главно од термоелектрани (68%) и обновливи извори на енергија (32%). ЕВН Групацијата исто така извршила дистрибуција на 19.2 милијарди kWh на електрична енергија во Австрија (37.9%), Бугарија (37.95%, преку ЕВН Бугарија) и Македонија (24.15%, преку ЕВН Македонија).

## Сопственост
Помалку од 14% од акциите на ЕВН Групацијата се слободни на Виенската берза, а 51% се во сопственост на државата Долна Австрија.
## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Vienna Stock Exchange: Market Data EVN AG

Категорија:Економија на Австрија
Музеј на Хектор Берлиоз

**Музејот на Хектор Берлиоз** — музеј за композиторот Хектор Берлиоз, во Ла Кот-Сент-Андре, Изер, Франција. Куќата е родно место на композиторот.

## Историја
Куќата била изградена околу 1680 година. Околу 50 години подоцна, ја купиле прабабата и прадедото на Берлиоз и во голема мера била обновена во тоа време. Хектор Берлиоз е роден овде на 11 декември 1803 година и живеел тука до својата осумнаесетта година. Семејството живеело во куќата до смртта на таткото на композиторот д-р Луј Берлиоз во 1848 година. Градот поставил спомен-плоча на куќата во 1885 година.

Во 1932 година, Мадам Димјен, која го купила имотот, му ја подарила куќата на *Здружението на пријателите на Берлиоз*. Бил основан музеј, свечено отворен од државниот министер Едуар Ерио на 7 јули 1935 година. Бил заведен во списокот на *[[Историски споменик на Франција|историски споменици]]* во 1942 година. Во 1968 година станал сопственост на департманот Изер.
мини| ''Голем салон'': просторија на музејот
Градбата била изградена неколку пати, најново во 2002–2003 година, на двестогодишнината од раѓањето на композиторот. Куќата е означена дека припаѓа на *Maisons des Illustres* („Куќи на славните“).

## Експонати
Собите прикажуваат аспекти од животот на Берлиоз, преку неговата преписка, музички партитури и други експонати. Секоја година има привремена изложба во визбите на куќата.

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Хектор Берлиоз
Категорија:Биографски музеи во Франција
Категорија:Музеи на музиката во Франција
Категорија:Музеи основани во 1935 година
Лазарополски хаикуа

**„Лазарополски хаикуа“** — збирка од 120 хаику песни на македонската поетеса Искра Донева од 2013 година, објавена како самостојно издание на авторката. Книгата е посветена на Јован Ламбески, со благодарност за гостопримството и поддршката на авторката.

## Технички податоци
Делото, со обем од 133 страници, е испечатено во печатницата „Графотекс“ во Куманово. Графичката обработка е дело на Лиле Шијак, автор на фотографијата на корицата е Александар Станојков, а Ѓоко Здравески ја извршил лектурата. Книгата е каталогизирана во Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-65559-1-7.

## За делото
Стихозбирката настанала како резултат на учеството на Донева во книжевната работилница „Кратки книжевни форми“, одржана во семејната куќа на Јован Ламбески во Лазарополе, на 27 и 28 октомври 2012 година. Во освртот кон делото, Владимир Мартиновски забележува дека песните на Донева се нижат како кадри во филм правејќи лирски патопис. Притоа, секое хаику ги бележи амплитудите на нејзините доживувања на природата, на планинскиот пејзаж, на традиционалната архитектура, на топлиот амбиент во селската куќа, на есента, на радоста на пишувањето и на креативниот молк. Лирскиот сензибилитет на Донева нè уверува дека убавината на животот не се мери само по годините на неговото траење, туку по интензитетот на неговата различност, неповторливост и убавина. Со внимателно одбраните зборови и моќните поетски слики, збирката ги осветлува и топли нашите души.

## Наводи

Категорија:Дела на Искра Донева
Категорија:Македонски стихозбирки
Категорија:Книги од 2013 година
Категорија:Појавено во 2013 година во Македонија
Категорија:Македонски дела од 2013 година
Категорија:Хаику
Хана Корнети

**Хана Корнети** (1992, Скопје) — македонска писателка. Дипломирала историја и филозофија во Анкара, а магистрирала на културолошки студии во Истанбул. Помеѓу другото, во „Или-или“ ги има објавено збирката раскази „Млечни заби“ (2021) и романот за деца „Илина и шумските тролови“ (2023). Добитничка е на прва награда за театарско сценарио во 2019 г., на втора награда на конкурсот за најдобар расказ на „Нова Македонија“, а била и финалист во регионалниот книжевен избор „Штефица Цвек“.

## Награди
* 2025 - Награда „Ванчо Николески“ - награда на ДПМ за најдобра книга за деца во 2025 година за книгата „*Илина и тајните на Бабин Заб*“

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Македонски писателки
Категорија:Македонски поетеси
Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Родени во 1992 година
Категорија:Добитници на наградата „Ванчо Николески“
Митко Гогов

**Митко Гогов** (1983, Скопје) — македонски писател, есеист и публицист. Пишува поезија, кратки раскази, есеистика и публицистика. Неговото творештво е застапено во неколку антологии, стихозбирки и списанија за литература и уметност во повеќе земји. Како концептуален уметник и активист, Митко е организатор на фестивалот „100.000 поети за промена“. Има објавено четири збирки песни: „Ледена вода“ (Антолог, 2014), „Скриено писмо“ (Антолог, 2019), „Линијар [бројки]„ (Макавеј, 2021) и „Бог на ба(к)терии“ (Макавеј, 2024).

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Македонски поети
Категорија:Македонски есеисти
Категорија:Македонски публицисти
Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Родени во 1983 година
Милчо Мисоски

**Милчо Мисоски** (1972, Струга) — македонски поет. Дипломирал на Медицинскиот факултет во Скопје. Тој е специјалист-микробиолог, примариус и магистер на медицински науки. Добитник е на наградата „Млада Струга“ на Струшките вечери на поезијата во 1992 година, како и на други награди и признанија. Автор е на седум збирки поезија, од кои актуелна е „Зборови од хартија“ (Антолог, 2024).

## Наводи

Категорија:Македонски поети
Категорија:Луѓе од Струга
Категорија:Родени во 1972 година
Надвратник

[мини|249x249пкс|[Лак (архитектура)|Лак и надвратник на вратата на Големата џамија во Каируан]]
**Надвратник** — хоризонтална потпора поставена над врати, прозорци или отвори во градби. Тоа помага да се носи тежината на структурата погоре и да се распредели на страните. Надвратниците можат да се направат од различни материјали, како што се дрво, камен, тула, бетон или челик. Низ историјата и низ многу култури, надвратниците биле клучен дел од градбата со столбови и греди. 

## Заштита од зрачење
Надвратниците се користат и во медицинските установи за да помогнат во контролата на зрачењето. На места каде што се користат високоенергетски медицински линеарни забрзувачи, зрачењето може да се распрсне надвор од областа за лекување. Надвратниците, видливи или вградени во таванот, помагаат да се намали тоа така што влезот на просторијата за лекување е помал. Ова го намалува нивото на зрачење во областите каде што може да има луѓе.

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Архитектонски елементи
Категорија:Врати
Изотопи на неонот

**Неонските изотопи** се разновидности на атоми (и јадра) на хемискиот елемент неон кои имаат различна содржина на неутрони во јадрото. Постојат три стабилни нуклиди *на неон* : Ne (изотопско изобилство 90,48%), 21Ne (0,27 %) и 22Ne  (9,25%) . Светлината 20Ne е доминантна насекаде.

Во многу алфа-активни минерали, релативната содржина на тешки 21 Ne и 22 Ne е десетици и стотици пати поголема од нивната содржина во воздухот. Ова се должи на фактот дека главните механизми за формирање на овие изотопи се јадрени реакции што се случуваат за време на бомбардирање на јадра од алуминиум, натриум, магнезиум и силициум од производите на распаѓање на јадрата на тешки елементи. Покрај тоа, слични реакции се случуваат во земјината кора и атмосферата под влијание на космичкото зрачење.

Забележани се и голем број јадрени реакции со ниска продуктивност  во кои се формираат 21Ne и 22Ne - ова е заробување на алфа честички од јадра на тежок кислород 18O и флуор 19F:

\mathrm{{}^{18}_{8}O} + \mathrm{{}^{4}_{2}He} \rightarrow \mathrm{{}^{21}_{10}Ne} + \mathrm{{}^{1}_{0}n}

\mathrm{{}^{19}_{9}F} + \mathrm{{}^{4}_{2}He} \rightarrow \mathrm{{}^{22}_{10}Ne} + \mathrm{{}^{1}_{1}H}

Изворот на доминантниот светлосен нуклид на Земјата, 20Ne, сè уште не е идентификуван.

Се верува дека во вселената неонот е исто така претежно претставен со светлосниот нуклид 20Ne. Многу 21Ne и 22Ne се пронајдени во метеоритите, но овие нуклиди се претпоставува дека се формирани во самите метеорити под влијание на космичките зраци за време на нивните патувања низ универзумот.

Покрај трите стабилни нуклиди на неон, познати се уште најмалку шеснаесет нестабилни. Најдолготрајниот од нив е 24Ne со период на полураспад од 3,38 минути.

## Табела на неонски изотопи

### Објаснувања на табелата

* Изобилството на изотопи се дадени за атмосферата на Земјата. За други извори, вредностите може многу да се разликуваат.
* Индексите 'm', 'n', 'p' (до симболот) означуваат возбудени изомерни состојби на нуклидот.
* Симболите со **задебелени букви** означуваат стабилни производи за распаѓање.
* Вредностите означени со хеш ознака (#) не се добиваат само од експериментални податоци, туку се (барем делумно) проценети од систематски трендови во соседните нуклиди (со исти односи и  ). Несигурно одредени вредности на спин и/или паритет се затворени во загради.
* Несигурноста е даденакако број во загради, изразена во единици од последната значајна цифра и значи едно стандардно отстапување (освен за изобилството и стандардната атомска маса на изотоп според податоците на IUPAC, за кои се користи покомплексна дефиниција за несигурност). Примери: 29770.6(5) значи 29770.6 ± 0.5; 21,48(15) значи 21,48 ± 0,15; -2200,2(18) значи -2200,2 ± 1,8.

## Наводи

Категорија:Изотопи на неонот
Фулминска киселина

**Фулминска киселина** е киселина со формулата HCNO, поконкретно . Тоа е изомер на изоцијанска киселина ( ) и од неговиот неостварлив тавтомер, цијанска киселина ( ), а исто така и на изофулминска киселина ( ).

Фулминатот е анјон или која било од неговите соли. Од историски причини, се подразбира дека функционалната група фулминати е како во изофулминска киселина додека групата се нарекува нитрил оксид.

## Историја
TОваа хемикалија била позната уште од раните 1800-ти преку нејзините соли и преку производите на реакциите во кои се предлагало да постои., но самата киселина не била откриена до 1966.

## труктура
Долго време се верувало дека фулминската киселина има структура од H–O–N + ≡C − . Дури со изолацијата и анализата на чист примерок од фулминска киселина во 1966 година, оваа структурна идеја била дефинитивно отфрлена. Хемикалијата која всушност ја има таа структура, изофулминска киселина ( тавтомер на вистинската структура на фулминичната киселина) на крајот била откриена во 1988 година.

Структурата на молекулата е одредена со микробранова спектроскопија со следните должини на врски - CH: 1.027(1) Å, CN: 1.161(15) Å, NO: 1.207(15) Å .

## Синтеза
Погодна синтеза вклучува блиска пиролиза на одредени оксими. За разлика од претходните синтези, овој метод ја избегнува употребата на високоексплозивни метални фулминати.

## Наводи

Категорија:Соединенија на водородот
Категорија:Неоргански киселини
Полицаец

мини|Македонски маалски полицајци патролираат|242x242пкс
**Полицаец** (ж. р. **полицајка**) или жаргонски **цајкан** (ж. р. **цајканка**), **џандар** (ж. р. **џандарка**) — човек, чија работа е да го одржува редот и законот. Тие работат за полицијата, владина организација одговорна за заштита на граѓаните и законоспроведување. Полицајците помагаат да се спречат и да се решат злосторства, да се фатат злосторници и да се погрижат луѓето да ги следат правилата. Тие често патролираат во населбите, реагираат на итни случаи и истражуваат злодела. Полицајците можат да носат оружје и да носат униформи што ќе им помогнат лесно да ги препознае јавноста. Тие исто така работат со други професионалци како пожарникари и болничари за заедниците да бидат безбедни.

## Должности
Полицаецот има многу различни работни места, а овие работни места можат да се менуваат во зависност од тоа каде работат. Нивните главни должности вклучуваат одржување на мирот, законоспроведување, заштита на луѓето и имотот и истрага на злосторства. Полицајците мораат да бидат подготвени да се справат со многу различни ситуации додека се на должност. Постојат правила што им кажуваат на полицајците како да постапат во заедницата, а на некои места тие мораат да следат одредени кодекси на облекување. Во некои земји, полицајците мораат да се вклучат во злосторничко дело дури и ако не работат во тоа време. Во повеќето земји, полициските службеници сè уште имаат овластување да дејствуваат дури и кога не се на должност.

Полицијата често се повикува во итни случаи и им помага на луѓето да бидат безбедни при големи настани, за време на несреќи, операции за пребарување и спасување и сообраќајни несреќи. За брзо реагирање во итни случаи, полицијата работи со противпожарните и медицинските служби. На некои места, луѓето можат да бидат и полицајци и пожарникари, познати како противпожарна полиција. Многу земји имаат посебен телефонски број за итни случаи што им овозможува на луѓето да се јават во полиција, противпожарна служба или медицински услуги кога е потребно. Во Македонија бројот за полиција е 192.

## Чинови во Македонија

**Легенда**





## Наводи

## Надворешни врски

* discoveringpolicing.org
* Metropolitan Police history
* 19th Century picture of a US Police Officer with 6 pointed badge star

Категорија:Позиции на моќ
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Занимања
Последните цврсти луѓе

**„Последните цврсти луѓе“** (англиски: *The Last Hard Men*) — филм на режисерот Ендрју Маклаглен од 1976 година. Главните улоги ги играат: Чарлтон Хестон, Џејмс Кобурн и Барбара Херши.

## Синопсис
На почетокот на 20 век, во Аризона, група затвореници бега за време на превозот од едно на друго место. Еден од нив е Зак Прово, полу-Индијанец, затворен уште кон крајот на 19 век. Прово побегнал со уште шестмина затвореници и сака да му се одмазди на Сем Бургејд, шерифот кој не само што го уапсил, туку кого Прово го смета за одговорен за смртта на неговата сопруга. Како дел од планот, Прово ја граба ќерка му на Сем, кој веќе некое време е во пензија, но во оваа прилика мора повторно да го земе оружјето в рака и да се избори со одметниците...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Вестерни
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1976 година
Категорија:Филмови на Ендрју Маклаглен
Категорија:Филмови со Чарлтон Хестон
Категорија:Филмови со Џејмс Кобурн
Категорија:Филмови со Барбара Херши
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Аризона
Семето на светата смоква

**„Семето на светата смоква“** (персиски: دانه‌ی انجیر معابد) — филм на режисерот Мохамед Расулоф од 2024 година. Филмот освоил две награди на Канскиот фестивал, а бил номиниран и за „Оскар“. Расулоф бил обвинет за снимање на филмот без дозвола од надлежната власт, како и за снимање на филм во кој глумиците не носеле хиџаб. Неговите јавни изјави и неговата работа на филмот, судот ја оценил како „примери на соучесништво со намера да се направи злосторство против безбедноста на земјата“. Тој не можел да присуствува на светската премиера на филмот, одржана за време на Канскиот фестивал, затоа што бил осуден на затворска казна во траење од осум години, на камшикување, а исто така бил казнет и парично и му бил одземен имотот. Подоцна, тој бил принуден и да ја напушти татковината, а на сите клучни учесници во снимањето на филмот им било забрането да ја напуштат земјата затоа што биле под истрага.

## Синопсис
Иман е истражен судија чие унапредување се поклопува со протестите во Техеран. Откако ќе исчезне неговиот пиштол, тој почнува да се сомнева во својата сопруга и во ќерките поради што им наметнува најстроги мерки кои ги нарушуваат односите во семејството.

## Наводи

Категорија:Ирански филмови
Категорија:Филмови на персиски јазик
Категорија:Филмови од 2024 година
Категорија:Филмови на Мохамед Расулоф
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Иран