open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Копископ

**Копископ** — вид на рефрактор (рефрактивен телескоп) кој може да се направи рачно. Неговиот објектив се набавува од стар фотокопир, па оттука и потеклото на името. Леќите обично се земаат од неисправни или стари фотокопири, што овозможува објективот да се добие бесплатно или по ниска цена. Тие обично се леќи со среден пречник, од 50 mm до 60 mm, со кратка фокусна должина, добри за употреба во преносен телескоп со широко поле, но несоодветни за поголеми зголемувања. Сепак, доколку се користат добри компоненти, копископот може да стане инструмент со богато поле способен да достигне многу проширени објекти, па дури и ѕвездени полиња.

## Историја
Начинот на кој можат да се конструираат копископите за прв пат бил прикажан и објаснет во изданието на списанието *„Астрономија“* од мај 1986 година од Кен Берд. Вишок леќи за фотокопир со фокусна должина од 200 до 300 mm, заедно со ПВЦ компоненти од цевки за цевката и држачот на леќата, биле користени за да се изгради копископот опишан во списанието.

## Конструкција
Копископите обично користат објектив набавен од фотокопир. Обично тој е со дијаметар од 50 mm до 60 mm, и овие објективи работат на ниски f/броеви (f-однос од околу f4 до f6), но покриваат големо видно поле и обично се користат со конјугат 1:1. Други делови од копирскопот се окуларот, обично со дијаметар на цевката од 1 и 1/4 инчи со фокусна должина од 17 до 20 mm или подолг. Достапноста на компонентите преку интернет им овозможува на ентузијастите да изградат копископот кој може да го замени малиот Њутнов дизајн како нивен прв сериозен телескоп.

## Предности и недостатоци
**Професионалци**

* Во споредба со повеќето телескопи достапни во продавниците, копископот дава многу поголемо видно поле, а собира и повеќе светлина.
* Доколку целата потребна опрема е при рака и телескопот е изработен од поединецот, резултатот најверојатно би бил многу економичен телескоп од најниска цена, добар или дури и подобар од сè што се нуди во продавниците за иста вредност или цена. Меѓутоа, во последниве години некои многу добри евтини телескопи станале достапни за малку повеќе од цената за изработка на копископ.

**Недостатоци**

* Леќите кои се користат за телескопот не се произведени за оваа намена, па затоа не се во можност да постигнат остар фокус при големо зголемување низ целото видно поле. Променети за широко поле, со мала моќност, овие телескопи работат добро, а копископите со мала моќност можат да бидат и добри телескопи за пребарување кога се користат заедно со поголеми телескопи.

## Наводи

## Надворешни врски

* http://www.teeters-telescopes.htmlplanet.com/copyscope.html
* http://www.sciplus.com/

Категорија:Телескопи
Голема Фуча

**Голема Фуча**, исто така познато како **Ѓурне Фуче** и **Горна Фуџа** () — полупланинско село во западна Бугарија. Спаѓа во Општина Бобов Дол, Ќустендилски област.

## Потекло на името
Постојат две теории за потеклото на името — народно и научно. Според фолклорот во Бугарија, во минатото имало стара мајка од Бабино со две деца, нарекувајќи ги „фучите“, откако тие се ожениле таа им подарила 20 овци, помладиот отидол да работи како сточар во денешна Мала Фуча додека постариот работел во денешна Голема Фуча. 

Според научно истражување, името на селото најверојатно потекнува од зборот *куќа*, односно *к'шта* или *къща* во бугарски. Поради географската близина, Ќустендилскиот говор има слични одлики со Малешевско-пиринскиот дијалект од македонскиот јазик, односно од к‘шта се претворило во *куча*, слично како *кућа* во српскиот јазик, од каде после видоизмени се претворило во *фуча*. Како резултат од тоа името најверојатно значи „голема куќа“.

## Географија
Селото е сместено во Коњовската планина, поточно југозападниот дел под врвот Колош (1315 м.). Селото е полупланинско со висока надморска височина. 8 км северозапад од селото се наоѓа Бобов Дол, седиште на истоимената општина. Селото е составено од пет маала, меѓу нив се: Црквото, Крсто, Јанковец и Клепало. Содржи мал број на улици поврзувајќи го со останатите општини. 

## Историја
[лево|мини|326x326пкс|Споменик за [Втората светска војна во Голема Фуча.]]
Голема Фуча е старо ќустендилско село. Од Антиката било населено со Тракијци и Римјани. После нив биле Византијците. Археолози откриле монети во близина на селото произведени за време на владеењето на Јован II Комнин. За време на војните меѓу македонската Самоилова држава и Византија, Цар Самоил и неговата војска го употребиле селото како воена база. Со паѓањето на Бугарија и Балканскиот полуостров под власт на Отоманското Царство селото било под турско ропство. Според еден турски дефтер меѓу 1570-1573 година, селото **Горна Куча** имало 70 христијански семејства. Новиот назначен селски кмет бил спахијата Хизир кој плаќал 17.000 акчета кон Турците. 

Поради големината на селото, тоа било именето во џелепкешаните дефтери како **Ѓурне Фуче**. Повеќето од младите жители доброволно се пријавиле во Отоманската војска и биле лојални кон турската држава. Во 1880-тите првото основно егзархиско училиште било отворено, подоцна преименувано во „Христо Ботев“. Првиот значаен просветител-егзархист бил Георги Зарев од Жедна, Радомирско.

Во 1920-тите селаните од селата Бабино, Бобов Дол и Голема Фуча организирале бунт против тогашната профашистичка бугарска власт. Повеќето биле уапсани додека некои биле ликвидирани. Селското население на Голема Фуча учествувале во партизанското движење во Бугарија за време на Втората светска војна. Поради тоа повоено било поставено споменик на загинатите големофучани партизани.

## Население
Население од Голема Фуча според следните пописи:

### Етнички состав (2011)
Етнички состав на селото според пописот во 2011 година:

## Наводи

Категорија:Општина Бобов Дол
Категорија:Населени места во областа Ќустендил
Лаго де Овиедо (езеро)

**Лаго де Овиедо**, исто така познато како **Лагуна де Овиедо**, — солено езеро во Националниот парк Харагуа, покраина Педерналес, во Доминиканска Република.

## Големина
Езерото зафаќа површина од приближно 25 км2, со што претставува втора по големина водна површина во Доминиканската Република, по езерото Енрикиљо.

## Геологија
Иако добива слатка вода од планинскиот венец Бахоруко, езерото е хиперсолено поради морската вода што се влева во езерото преку подземен систем создаден од карстна депресија. Нивоата на соленост покажуваат сезонски промени поради врнежите, испарувањето и количината на внес на слатка вода. Еден од најзабележителните аспекти на езерото е неговата зеленкаста боја, предизвикана од варовнички седименти што преку  подземниот воден тек стигнуваат до езерото.

## Екологија
Неговата уникатна флора и фауна веројатно се неговата најинтересна специфика; во мангровите живеат американско фламинго, игуана-носорог и разни видови ендемски птици, а во езерото има и неколку заливски острови.

## Наводи

* https://web.archive.org/web/20090905015652/http://jmarcano.netfirms.com/suroeste/geografia/lagosw2.html
* http://www.grupojaragua.org.do/pnj_english.html
Категорија:Езера во Доминиканската Република
Категорија:Координати на Википодатоците
Децата од Павловата улица

**„Децата од Павловата улица“** (унгарски: *A Pál utcai fiúk*) — роман за деца на унгарскиот писател Ференц Молнар од 1906 година. Дејствието на романот се одвива во едно предградие на Будимпешта во 1889 година, а основната тема е борбата меѓу две детски групи — децата од Павловата улица и групата наречена „Црвените кошули“. Главниот лик во делото е детето Немечек, кој се истакнува со своето јунаштво во одбраната на Павловата улица, но по цена на својот живот.

## Содржина
Романот се состои од десет глави.

## За делото
Во освртот кон романот, Глигор Поповски ја истакнува ширината и слободниот простор на Павловата улица, како симбол на слободата и татковината кои треба да се бранат и да се сочуваат. Притоа, борбата меѓу двете детски групи од предградието на Будимпешта ја претставува борбата за слобода и за правдина, а победата на децата од Павловата улица е победа на човечноста и на добрината над насилството. Книгата се одликува со пластично и животно насликани ликови, со динамика и мајсторски водена акција, а авторот покажува длабоко познавање на психологијата на детето.

## Изданија на македонски јазик
Книгата е објавена на македонски јазик во повеќе наврати:
* Во 1990 година, таа била објавена како заедничко издание на неколку издавачки куќи (Наша книга, Македонска книга, Култура, Мисла и Детска радост), а во реализација на Наша книга. Книгата служела како лектира за петто одделение во основните училишта во СР Македонија. Преводот го извршил Миел Неделковски, нацртот и цртежот на корицата се дело на Томислав Филипов, а автор на илустрациите во книгата е Ацо Филиповски. Книгата, со димензии од 20 сантиметри и со обем од 157 страници, била испечатена во НИПРО „Нова Македонија“, ООЗТ Печатница. Таа е каталогизирана во Народната и универзитетската библиотека „Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака YU ISBN 86-373-0259-9.

## Наводи

Категорија:Дела на Ференц Молнар
Категорија:Унгарски романи
Категорија:Книги на унгарски јазик
Категорија:Детска книжевност
Категорија:Книги од 1906 година
Категорија:Романи кои се одвиваат во Унгарија
Главна река

**Главни реки** () претставуваат законски признаен вид на воден тек во Англија и Велс, обично поголеми потоци и реки, но исто така и некои помали водни текови. Главната река се означува како таква на картата и може да вклучува каква било структура или уред што се користи за контрола или регулирање на протокот на вода во, низ или од неа. Секој друг отворен воден тек во Англија и Велс е определен со закон како „обичен воден тек“.

## Англија
Агенцијата за животна средина врши работи за одржување, подобрување или обновување на главните реки за управување со ризикот од поплави како дел од своите должности и овластувања како што е дефинирано во Законот за поплави и управување со води од 2010 година. Овластувањата на Агенцијата за животна средина за спроведување активности за заштита од поплави се однесуваат само за главните реки и морето; тие не важат за обичните водни текови. Агенцијата за животна средина нема обврска да одржува или гради нови работи на главните реки или морето. Исто така, малку е веројатно дека ќе одржува некој воден тек за да ги подобри неговите придобивки или да спречи ерозија, освен ако тоа не го зголемува ризикот од поплави. Главните реки во Англија се назначени од Агенцијата за животна средина; Законските упатства на Дефра, издадени согласно член 193E од Законот за водни ресурси од 1991 година, советуваат Агенцијата за животна средина да класифицира воден тек како главна река ако е веројатно дека ќе има последици од поплава за значителен број луѓе или имоти или ако е веројатно дека ќе придонесе за значителни поплави низ сливот.

## Велс
Природни ресурси Велс одредува кои реки се категоризираат како главни реки и спроведува работи за управување со опасноста од поплави во сливовите на главните реки.

## Мапа
Главните речни карти за Англија и Велс од Агенцијата за животна средина се слободно достапни за јавноста за преглед.

## Наводи

Категорија:Реки
Категорија:Водни површини
Воден волк

мини|Детал од карта на езерото Харлем од Јакоб Бартелц Верис нацртана во 1641 година, со песна од Јост ван ден Вондел, на која е претставен холандски лав кој се бори со воден волк, како алегорија за холандската борба против поплавите.
**Воден** **волк** е холандски збор што потекнува од Холандија, што се однесува на тенденцијата на езерата во ниско тресетовито земјиште, понекогаш претходно истрошено од луѓе кои копаат тресет за гориво, да се зголемуваат или шират со поплавување, со што ги еродираат бреговите на езерото и потенцијално предизвикуваат штета на инфраструктурата или смрт. Терминот воден волк е пример за зооморфизам, во кој на неживо суштество му се даваат особини или карактеристики на животно (додека на неживо суштество му се даваат човечки особини или карактеристики е персонификација). Карактеристиките на волк што највообичаено им се даваат на езерата вклучуваат „нешто од кое треба да се плашиш“, „брзо и немилосрдно“, „непријател на човекот“.

Холандија, што значи „ниски земји“, е нација каде што 18% од земјиштето е под нивото на морето, а половина од земјиштето е под еден метар надморска височина и е склона кон поплави. Пред современата контрола на поплавите, силните бури може да предизвикаат поплави што може да уништат цели села во областа на водниот волк. Голем дел од земјиштето во Холандија се состои од тресетишта. Тресетот е органска материја што се состои од 10% јаглерод и 90% вода, обично се наоѓа во постудени клими каде што растот и распаѓањето на растенијата се бавни. Тресетот се смета за начин на складирање на јаглерод и кога се исуши може да се согори како гориво. Во минатото, тресетот бил примарен извор на гориво во Холандија, а земјоделците го копале тресетот за да го согорат или продадат, со што придонесувале за ерозија на пејзажот.

Првиот важен чекор кон освојување на земјиштето што го направиле водните волци бил стекнат со создавањето на ветерници кои можеле да пумпаат вода од околината, овозможувајќи создавање на полдери, или области лоцирани под нивото на морето со вештачки управувана подземна вода. Современата контрола на поплавите во Холандија се состои од одржување на полдери и насипи, а е истакната со најголемиот проект за брани во светот: Делта Воркс. Додека модерната контрола на поплавите го освои водниот волк, нови настани како што е зголемувањето на нивото на морето од климатските промени би можеле повторно да го доведат водниот волк.

## Наводи
Категорија:Езера

Категорија:Хидрологија
Општина Крушевица

**Месен народен одбор Крушевица** ― поранешна општина во Македонија, која постоела во периодот 1945-1952 година.

## Историја
Месниот народен одбор Крушевица бил основан во 1945 година. Тој бил дел од Мариовската Околија, Битолски Округ, и негово составно населено место било селото Крушевица. Во 1947 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Крушевица останал територијално непроменет. МНО Крушевица тогаш припаѓал во Прилепската Околија. Во 1950 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Крушевица го добил селото Чаниште, на сметка на укинатиот МНО Чаниште. Согласно административната поделба од 1952 година, МНО Крушевица бил укинат на сметка на проширената Општина Дуње.

## Население
Според пописот од 1948 година, Месен народен одбор Крушевица имал 594 жители, односно вкупното население на селото Крушевица. Од таа бројка, 583 биле Македонци, 9 биле Роми, 1 бил неопределен муслиман, додека 1 бил Русин.

## Поврзано
*Список на општини во Македонија по население (1948)

## Наводи

Крушевица
Крушевица
Крушевица
Категорија:Мариовска Околија
Категорија:Прилепска Околија
Бланш (езеро)

**Езерото Бланш** — солено езеро во централна Јужна Австралија кое се наоѓа под нивото на морето. Се наоѓа во рамките на системот на мочуришта Стрзелеки поток, кој е наведен во Именикот на важни мочуришта во Австралија. Исто така, се наоѓа во рамките на Значајната област за птици на пустинските езера Стрзелеки, идентификувана како BirdLife International поради неговата важност за водните птици при задржување вода по поплавите.

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Солени езера во Австралија
Езеро Деј Деј

**Езерото Деј Деј** — едно од повеќето ефемерни солени езера лоцирани во источниот крајен дел на Големата пустина Викторија, се наоѓа во регионот на Далечниот Север на Јужна Австралија.

## Опис
Нормално таму е суво, освен за време и во периоди на обилни дождови. Тоа е дел од геолошкиот басен познат како Офицерски басен. Поголемото езеро Карле Тулка се наоѓа на југ. Од 1985 година, езерото Деј Деј е дел од земјиштето кое што припаѓа на Маралинга Тјарутја, јужната гранка на Питјантјатјара. Заедницата Оук Вали се наоѓа во близина на југозапад.

Површината на езерото обично се состои од сува глина, тиња или песок, покриена со солена кора. Областа околу Езерото Деј Деј е исклучително сува, а подземните води содржат повисоки нивоа на соленост. Надморската височина на површината над средното ниво на морето е 208 метри.

Езерото е културно важно за народот Маралинга Тјарутја. Заедно Деј Деј и езерото Морис имаат ** (Приказни за соништа) кои се поврзани со нив. Пристапот до некои делови од Деј Деј е ограничен на одредени поединци. Главната приказна поврзана со езерото Деј Деј, се однесува на Ваи Кулпир, дух на предци кој е претставен од источниот сив кенгур.
Категорија:Солени езера во Австралија
Серпентински Езера

**Серпентински Езера** — синџир на солени езера во пустината Викторија во Австралија. Тие се наоѓаат на речиси 100 километри по должината на границата помеѓу Јужна и Западна Австралија. Кога се полни, езерата покриваат површина од 9700 хектари. Поголемиот дел од езерата се наоѓа во Конзерваторскиот парк Мамунгари. Најсеверниот крак на езерото го преминува автопатот Ен Бидел.

Серпентинските Езера се сметаат за важна мочуришна област. Дното на езерата се состои од сува глина, тиња и песок, и е покриен со солена кора. Седиментот е претежно кварцен аренит. Езерата го формираат главниот канал на палео-дренажниот систем. Другите канали се покриени со песочни дини и не се добро дефинирани. Површинската надморска височина е 264 метри над средното ниво на морето.

Во овие езера пронајдени се тектити богати со магнезиум.

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Солени езера во Австралија
Сигал (езеро)

**Езерото Сигал**— крајбрежно солено езеро кое се полни од морски извор кој се наоѓа во локалитетот Јанерби на западната страна од Ерскиот полуостров во Јужна Австралија, во рамките на границите на заштитеното подрачје паркот Скил Беј. Се наоѓа на околу 20 километри јужно од градот Стрики Беј и 280 километри северно од националниот парк Порт Линколн. 

## Опис
Во 2010 година, било објавено дека езерото било преплавено со морски треви од видовите *[[Zostera]]* и *[[Ruppia]]*. На запад, помеѓу езерото и заливот, има тревни песочни дини. Околината задржува многу автохтона вегетација. Иако некои делови се трајно влажни, голем дел од езерското дно пресушува за време на сушниот период.

## Статус на заштитено подрачје

### Законски
Сигал е во границите на заштитеното подрачје паркот Скил Беј. 

### Незаконски аранжмани
Езерото Сигал е во границите на Место од орнитолошка важност (МОВ). МОВ е идентификувано од BirdLife International бидејќи е место за размножување на вид рибарки. Потенцијални закани за колонијата се вознемирувањето од луѓе, возила и кучиња, црпењето вода и грабливост од лисици.

## Поврзнао
* Список на езера во Јужна Австралија

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Езера во Австралија
Категорија:Ернски полуостров
Хоуп (езеро, Јужна Австралија)

**Езерото Хоуп** — ефермно солено езеро во Далечниот Север, Јужна Австралија.

## Опис
Се наоѓа на 160 километри југозападно од Инаминчка и 180 километри североисточно од Мари. Езерото Хоуп и блиското Црвено Езеро се наоѓаат на јужната страна од Копер Крик во областа со песочни дини. И двете се наоѓаат во границите на ранчовите Мулка и Езерото Хоуп.

Езерата се наоѓаат во сливот на езерото Ер и за секое од езерата е издадена дозвола за риболов за операција надвор од станицата Мулка. Дозволата овозможува отстранување на 350 тони златен костреш и други видови риби од езерото Ер, но само откако езерата ќе се одвојат од Купер Крик по поплава.

Кога е полно, езерото зафаќа површина од приближно 3600 хектари и е околу 12 киломтери долго. Езерото периодично се полни од поплавите на Купер Крик. Во 1990 година, водите од Купер Крик стигнале до езерото Хоуп, но не до езерото Ер.

Традиционалното име на сопствениците за езерото е *Пандо пенуние*, што значи големо езеро. Првите Европејци што го откриле езерото биле С.Ј. и Р.Ј. Стаки во октомври 1859 година. Тие го именувале езерото бидејќи се надевале на поголемо богатство во иднина. Томас Елдер го презел првиот пастирски закуп во областа во 1860 година.

Езерото Хоуп се наоѓа во рамките на мокчишниот систем познат како *Кунги езера*, кој е меѓународно наведен според Рамсарската конвенција и во Австралија со идентична листа во „Именик на важни моклишта во Австралија“.

## Поврзано
* Список на езера во Јужна Австралија

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Езера во Австралија
Датон (езеро)

**Езерото Датон**, порано било познато како **езеро Гил** — солено езерo во Јужна Австралија и е сместено во месноста Оукден Хилс на западната страна од автопатот Стјуарт, приближно 100 километри северозападно од Порт Аугуста во регионот на Далечниот Север на државата.

Езерото е именувано по  уметникот С.Т. Гил од истражувачот Хорокс.  Хорокс сам се застрелал на 1 септември 1846 година, а повредите што ги добил ја предизвикале неговата смрт на 23 септември 1846 година.

Езерото повторно било откриено од Бенџамин Хершел Бебиџ, во јули 1858 година. Подоцна, комесарот на крунските земјишта го именувал ова езеро по себе. Името на Бебиџ никогаш не било променето во службена употреба. 

## Поврзано

* Список на езера во Австралија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Солени езера во Австралија
Ејс (езеро)

**Езерото Ејс** — солено езеро со длабочина од 9 метри, лоцирано на брегот на Ингрид Кристенсен во Источниот Антарктик, во рамките на Земјата на Принцезата Елизабета. Се простира на полуостровот Лангнес, во пределот на ридовите Вестфолд, недалеку од Органското Езеро.

Австралиските биолози на поларната станицата Дејвис го истражувале езерото во 1974 година, откако девет месеци со ракови од видот *[[Copepod]]* барале солено езеро. Истражувачите го протолкувале своето откритие како „Ејс“, што му го дало името на езерото. Помеѓу 2004 и 2005 година, на брегот на езерото бил изграден планинарски дом.

## Литература

* Џон Стјуарт: *Антарктик – Енциклопедија* . Бд. 1, Мекфарланд и Ко., Џеферсон и Лондон 2011, стр. 4

## Надворешни врски

* Езерото Ејс во Композитниот географски лексикон на Антарктикот
Категорија:Брег на Ингрид Кристенсен
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Езера на Антарктикот
Бабукар Гај

**Бабукар Геј** (роден на 25 февруари 1998, во Билефелд) — германско-гамбијски фудбалер, голман на  и на гамбијската репрезентација.

## Клупска кариера
Роден во Германија, Гај својата кариера ја започнал во Арминија Билефелд. Откако играл само за вториот тим, на 30 јуни 2019 година, објавил дека ќе го напушти клубот без да направи ниту еден настап за првиот тим и последователно му се приклучил на Ватеншајд 09 на 21 јули 2019 година. По само девет натпревари, Гај бил принуден да си најде друг нов клуб откако Ватеншајд поднел барање за банкрот кон средината на октомври 2019 година, со што не го доиграл остатокот од сезоната.

Во јануари 2020 година, младиот голман му се приклучил на вториот тим на Штутгарт, а во јули истата година потпишал за Рот-Вајс Кобленц. После две години во Кобленц, тој ја поминал првата половина од сезоната 2022-2023, во Редингхаузен, но откако немал голема минутажа го напуштил клубот селејќи се првпат во кариерата надвор од Германија. 

Во јануари 2023, тој потпишал едноипол-годишен договор со бугарската екипа Локомотив Софија. Дебитирал за клубот на 18 февруари во натпреварот на домашен терен против Септември.

Во февруари 2025 година, Гаје потпишал за македонската екипа Воска Спорт од Охрид. По испаѓањето на Воска од првата лига, тој потпишал за Шкендија.

## Репрезентативна кариера
Гај дебитирал за репрезентацијата на Гамбија во пријателскиот натпревар добиен со 1–0 против Конго на 9 октомври 2020 година.

Тој бил дел од составот на Гамбија на Африканскиот куп на нации во 2021 и 2023.

## Наводи

## Надворешни врски
*
*Бабукар Гај на transfermarkt 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Германски фудбалери
Категорија:Гамбијски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Арминија Билефелд
Категорија:Фудбалери на ФК Шкендија
Пајук (езеро)

**Пајук** — ледничко езеро лоцирано 9 километри југоисточно од Бејкерс Нароуз, Манитоба, Канада.

Името *Пајук*, кое официјално било регистрирано во 1999 година, значи „еден“ на јазикот Кри, бидејќи сите 14 езера на потокот Мистик се именувани по нумерички редослед на Кри.   

## Опис
Езерото Пајук е ориентирано во југозападен кон североисток правец. Езерото е опкружено со прекамбриумска бореална шума, мешана шума од зимзелени и листопадни дрвја од Канадскиот штит, вклучувајќи црна смрека и бор.

Има асфалтирано мало пристаниште за чамци достапно од автопатот 10. 

Езерото Пајук е исто така популарно подрачје за риболов, а меѓу рибите што живеат во ова езеро се некои видови американски гргеч, штука и крап.

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Езера во Канада
Слифорд Мер

**Слифорд Мер** (алтернативно име: **Кујабидни**) — трајно солено езеро, сместено на полуостровот Џусие на југоисточниот врв на полуостровот Ејр во Јужна Австралија, околу 15 км југозападно од Порт Линколн. Езерото го добило своето модерно име од британскиот истражувач Метју Флиндерс, на 26 февруари 1802 година. Од 1969 година, езерото е дел од Конзерваторскиот парк Слифорд Мер, а од 2005 година е наведено како национално важно мочуриште. Езерото и неговата околина се значајни како место за рекреативни активности како што е кануирањето.

## Опис
Слифорд Мер е трајно солено езеро со површина од 7,07 км2. Тоа е околу 5 до 6 км долг во правец север-југ и околу 1,6 км широк од запад кон исток. Се наведува дека е „длабок еден метар“ и дека има „некои мали острови“. Од 2003 година, езерото се наоѓа во месноста Слифорд. 

## Хидрологија
Слифорд Мер се снабдува директно од локални истечни води и индиректно од извори на подземни води. Во однос на локалните истечни води, областа околу езерото добива 500мл врнежи дожд годишно. Од 2005 година, било објавено дека не е познато дали подземните води се снабдуваат од еден слив или од повеќе сливови. Во однос на подземните води, езерото е дел од област за администрација на вода за пиење позната како Област со пропишани бунари на Јужните басени, која го опфаќа подрачјето на полуостровот Ејр помеѓу градот Порт Линколн и градот Кофин Беј.

## Геологија
Слифорд Мер е формиран во вдлабнатина во варовнички слоеви позната како формација Бриџвотер. 

## Природна историја

### Флора
Строматолитите се присутни на работ на езерото. Земјиштето што се граничи со езерото поддржува високи отворени грмушести предели доминирани од суви чајни дрвја и острици од Ганија трифида.  Видови од конзервациско значење се обичниот слезински црв и горчливиот грашок од полуостровот Ејр.  Од 2009 година, алепонскиот бор, воведен вид, се сметал за ризичен од наезда.  

### Фауна
Езерото е значајно како живеалиште на птици. Северниот крај на езерото е идентификуван како погодно живеалиште за јужниот ему-врен. Езерото поддржува извори на храна, видови риби, како што се „издржливи глави“ (вид: Атеринозома) кои ги консумираат видови птици како тихоокеанскиот галеб, шарениот корморан, шарениот ловец на остриги, црвенокапата качулка, сребрениот галеб и двата следни вида заштитени со Договорот за птици преселници меѓу Јапонија и Австралија и Договорот за птици преселници меѓу Кина и Австралија: остроопашест песочник и качулка. Видови од значење за зачувување за кои е познато дека го посетуваат езерото се самовилската рибарка, качулката качулка и мошусната патка. Се наведува дека езерото содржи морски видови риби, вклучувајќи „голема популација на лизгалки без излез на море“. Се наведува дека западниот сив кенгур живее во близина на езерото. Земјиштето околу езерото е дом на лисици, воведен вид кој е предмет на тековни програми за контрола на штетници. 

## Поврзано

* Мере (езеро)

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците

Категорија:Солени езера
Категорија:Езера во Австралија
Гарднер (езеро)

**Езерото Гарднер** — големо непроточно солено езеро кое се наоѓа во Јужна Австралија, северно од полуостровот Ејр. Кога има поплава, езерото се смета за третото најголемо солено езеро во Австралија.
мини|Езерото Гарднер, гледано од воздух.

## Опис
Езерото Гаирднер се простира на околу 440км северозападно од главниот град на државата Аделаида и околу 150км северозападно од Порт Аугуста во подножјето на северната страна од планинските венци Голер и западно од езерото Торенс.

Езерото е над 160 км долго и 48 км широко и има над 1,2 м дебелина на сол на некои места.

Езерото Гарднер во октомври 1857 година, било именувано од гувернерот на Јужна Австралија, Ричард Мекдонел, по Гордон Гарднер, главен службеник на австралискиот оддел во Колонијалната канцеларија.

Езерото Гарднер, заедно со езерата Еверард и езерото Харис, го формираат Националниот парк Гарднер. Езерата некогаш биле дел од внатрешно море кое се протегало сè до Карпентарискиот Залив.

Езерото Гарднер се храни од шест ефемерни потоци, вклучувајќи ги Гарден Вел Крик, Горџ Крик и Јелтабина Крик.

Земјиштето што го зафаќа просторот на езерото Гарднер било објавено во службен весник како локалитет од страна на Владата на Јужна Австралија на 26 април 2013 година под името „Езеро Гарднер“.

## Обиди за рекорди за брзина на копно
Езерото Гарднер е место на разни обиди за надминување на рекорди за брзина на копно на неговите солници. Од 1990 година, тоа е локацијата на годишниот настан „Недела на брзината“ што е организирано од „Драј Лејкс Тркачи Австралија“, каде што возачите на различни видови возила имаат цел да надминат рекорди за брзина на копно. Во текот на шест дена во март 2025 година, биле поставени 72 нови рекорди за брзина, а настанот привлекол над 1000 посетители.

## Поврзано
* Список на езера во Австралија

## Надворешни врски

* 

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Солени езера во Австралија
Грегори (езеро)

**Езерото Грегори** — солено езеро кое се наоѓа во регионот на Далечниот Север во Јужна Австралија.  Езерото се наоѓа западно од езерото Бланш.

## Хидрологија
Езерото Грегори се напојува од локални врнежи од дожд и од прелевања од езерото Бланш на исток.

## Природна историја
Езерото се наоѓа во границите на „Системот на мочуришта-Стржелечки поток“, мочуриште на ДИВА и важното подрачје за птици на пустинските езера Стржелечки.

## Историја
Името на езерото е по истражувачот Август Чарлс Грегори, кој првпат поминал покрај него во 1858 година. Во прво време, езерото Ејр било именувано како Грегори од Б.Х. Бабиџ, но имињата биле изменети од гувернерот Ричард Грејвс Мекдонел.

## Економија
Земјиштето околу езерото се користи за сточарство, при што овците и говедата пасат во околните рамнини. Станицата Дулканина се наоѓа во близина на југозападниот дел на езерото.

## Поврзано

* Список на езера во Австралија

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Солени езера во Австралија
Лејк Харис (Јужна Австралија)

**Лејк Харис** е локалитет Јужна Австралија, оддалечен на 530 километри од главниот град Аделаида,  кој е поврзан со езерото, познато како Езеро Харис.

Локалитетот бил основан на 26 април 2013 година. Границата со соседниот локалитет Вилгена била лоцирана така што западниот дел на езерото Харис и западната половина од островот наречен Остров Валабин биле лоцирани во рамките на поранешниот локалитет. Во 2014 година, границата била изменета за да „се осигура дека целиот остров Валабин е во рамките на руралниот локалитет на езерото Харис“.

Главната намена на земјиштето во локалитетот била зачувување, при што целиот обем на локалитетот е окупиран од Националниот парк Лејк Гарднер.

Езерото Харис се наоѓа во рамките на федералната дивизија Греј, државниот изборен округ Џајлс, Пасторалната неинкорпорирана област на Јужна Австралија и регионот на Далечниот Север на државата.

Категорија:Општини во Австралија
Томпсон (езеро)

**Езерото Томпсон** — езеро во округот Сент Луис, во американската држава Минесота.

Езерото Томпсон го носи името на дрвосечач кој работел во областа.

## Поврзано

* Список на езера во САД

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Минесота
Категорија:Езера во САД
Калабона (езеро)

**Езерото Калабона** — суво солено езеро со многу мала вегетација, кое се наоѓа во регионот на Далечниот Север, Јужна Австралија. Езерото има површина од 160 км2 и се наоѓа приближно 120 километри југозападно од Камерон Корнер, спојката на Јужна Австралија, Квинсленд и Нов Јужен Велс. Познато е и како **Малиган**. Езерото е големо пронаоѓалиште на фосили од доцниот епоха плеистоцен. 

## Историја
Првите сточари во оваа област биле браќата Раглес во 1881 година, кои се преселиле таму од северните планини Флиндерс, отворајќи ранч за овци. На сопственикот на ранчот во 1892 година, Ф. Б. Раглес, му биле прикажани голем број џиновски скелети внатре во сувата површина на езерото, откриени два дена претходно од страна на работник во ранчот по име Џеки Нолан. Музејот на Јужна Австралија испратиле вработен, господинот Х. Херст да го истражи местото. Четири месеци подоцна, резултатите биле доставени до музејот. 

По испитувањето на скелетите, била организирана експедиција финансирана од Сер Томас Елдер и Е. Ч. Стирлинг, директорот на Музејот на Јужна Австралија, а Херст го довел тимот назад на локацијата. По неколку посети, Стирлинг и АХК Цитц собрале голем број скелети од родовите *[[Diprotodon]]* и *[[Dromornithidae]]*. Областа била прогласена за фосилен резерват во 1901 година. Пристапот до областа е ограничен за посетителите.

## Статус на заштитено подрачје
Езерото е заштитено подрачје.

### Регионален резерват Стржелецки
Северниот крај на езерото Калабона е во рамките на границите на регионалниот резерват Стржелецки.

### Езерото Калабона како фосилен резерват
Езерото Калабона е локација каде што кон крајот на 19 век од страна на Музејот на Јужна Австралија биле пронајдени артикулирани скелети на *[[Diprotodon]]*, изумрен вид на групата торбари. Се смета дека оваа локација има многу големо палеонтолошко значење. Фосилниот резерват бил посветен во 1901 година според државниот закон, кој е во сила, како *Закон за крунски земјишта од 1929 година*. Административната одговорност е на Музејот на Јужна Австралија.

Езерото било запишано во Културнонаследниот регистар на Јужна Австралија во февруари 1997 година, поради неговото големо палеонтолошко значење.

## Птици
Езерото се наоѓа во границите на Значајното подрачје за птици на Стржелечки пустинските езера, идентификувано од страна на BirdLife International поради неговата важност за водните птици при задржување вода за време на поплавите.

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Езера во Австралија
Тапукок (езеро)

**Езерото Тапукок** — тесно ледничко езеро на ланецот Мистик Крик над сливот Вамп Крик. Езерото е долго приближно 19 км североисточно од Бејкерс Нароус и се наоѓа во сливот на заливот Хадсон во северниот регион Манитоба, Канада. Опкружено е од делови на висорамнината покрај реката Черчил и од шумите на Средниот Западен Канадски Шилд, кои се составени од мешавина на листопадни и зимзелени дрвја.

Областа околу езерото се состои од карпести паралелни гребени со слабо исцедените области од мускег и неправилни каменести брегови поради интензивно ледување. Езерото се наоѓа на познатата „Мистик Крик Јамка“, оддалечена кану рута долга 80 км што може да се весла за четири дена.

*Тапукок* значи „седум“ на криски јазик, бидејќи сите четиринаесет езера на потокот Мистик се именувани по нумерички редослед на криски јазик.

## Поврзано

* Список на езера во Канада

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Леднички езера во Канада
Категорија:Езера во Канада
Кадибаравиракана (езеро)

**Езерото Кадибаравиракана**, неформално познато како **езеро Кади**, — солено езеро кое се наоѓа во Јужна Австралија во месноста позната како Ана Крик во северниот дел на државата, околу 735 километри северозападно од главниот град на државата Аделаида.

Извор од јужноавстралиската влада опишува дека езерото е долго 32 километри, широко 9,7 километри и површина од 220 километри.

Се вели дека езерото Кадибаравиракана, што значи *„ѕвездите танцуваа“*, е второто најдолго официјално име во Австралија. На арабански јазик, тоа е „Kardipirla warrakanha“, каде што *kardipirla* се ѕвезди,а *warra*  е танц, игра, *ka* е едноставно минато време, а *nha* е маркер за сопствена именка.

Езерото се наоѓа во границите на пасторалниот закуп на станицата Ана Крик и има јавен пристап воспоставен според *Законот за управување и заштита на пасторалното земјиште од 1989 година* преку пристапен пат што ги поврзува Кубер Педи со патот Вилијам Крик, кој е долг околу 6,5 километри на југ. Пресекот со пристапниот пат е оддалечен околу 88 километри од Кубер Педи на запад и околу 77 километри од Вилијам Крик на исток.

Езерото е тема на песната наречена „Кара Бара Вира Кана“ напишана од Морва Коган и која е снимена во 1960-тите од австралискиот пејач и музичар, Ролф Харис 

## Поврзано

* Список на езера во Јужна Австралија
* Список на долги топоними

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Солени езера во Австралија
Христо Тенчев

**Христо Тенчов** (или **Тенчев**) **Георгиев** е учител и револуционер, деец на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.

## Биографија
Христо Тенчов, син на Тенчо Георгиев и Марча (Марија) Станишева, ќерка на Станиш Хаџихристов, е роден на 6 јануари 1867 г. во град Кукуш, тогаш во Османлиската империја. Завршил во 1887 година со втората генерација на матуранти во Солунската машка гимназија. Предавал во бугарското трикласно училиште во Кукуш, после што завршил математика во Вишото училиште во Софија и започнал да предава во Солунската гимназија (1893-1901, 1906-1907) и е нејзин директор (1901-1907).

## Наводи

Категорија:Учители во Солунската бугарска машка гимназија
Евгениј Рилски

**Евгениј Рилски** — бугарски духовник и просветен деец, архимандрит, претседател на неколку бугарски црковни општини во Македонија.

## Биографија
Роден е на 13 март 1856 година во град Калофер, тогаш во Османлиската империја, со световно име **Иван Кланков**. Едвај 14-годишен заминал за Рилскиот манастир, каде што учи кај Неофит Рилски. Учи во Самоковската духовна семинарија и во Пловдивската областна гимназија. Станал духовник во Бугарската егзархија и започнал да работи како учител во Солун. Во учебната 1882 – 1883 година ѓакон Евгениј предавал во Солунската бугарска машка гимназија и е член на учителскиот совет. Во месец декември ѓакон Евгениј го заменува Трајко Китанчев како учител по бугарска историја во I клас на гимназијата. Евгениј Рилски исто така предавал географија на I и II клас. Според Китанчев предавањето на географија било мачно поради недостигот на карти, а по историја се предавало без учебник.

Претседател е на Демирхисарската бугарска општина. Како таков во 1902 година потпишал поздравен говор до егзархот Јосиф I за 25 години на престолот, в кој трите бугарски општини на Мелчничката епархија – Петричката, Демирхисарската и Мелничката изразуваат молба од името на бугарското население за назначување на бугарски владика. На 12 мај 1903 година е уапсен од Демир Хисар и под строга придружба е испратен во затворот во Сер. Тој е задржан, како резултат на поднесен *махзар* (петиција), за која потписи лично собирал протосингелот на месниот грчки владика. По 52 дена јеромонах Евгениј бил екстерниран.

Покасно е избран за прв егзархиски намесник во град Драма.

Од 8 јануари 1914 до 1917 година е игумен на Рилскиот манастир.

Умира во Софија во 1932 година после 5 месечно, тешко боледување.

## Наводи

Категорија:Родени во 1856 година
Категорија:Починати во 1932 година
Категорија:Учители во Солунската бугарска машка гимназија
Чот

мини
**Чот** во геологијата, (исто така **хот**, **шот** или **шат)** е солено езеро во африканскиот Магреб кое останува суво поголемиот дел од годината, но добива малку вода во зима. Надморската височина на површината на ова езеро е регулирано со положбата на подземните води и капиларниот раб, и притоа седиментот се дефлација настаниува кога подземните води опаѓаат, а седиментот се насобира кога подземните води се покачуваат. Тие се создаваат - во рамките на променливите брегови - со пролетното топење на водата од планинскиот венец Атлас, заедно со повремени извори на дождовница или подземни води во Сахара, како што е Басенот Сахара.

## Извори на вода
Чотите од Сахара се хранат повремено за време на периоди со малку дожд. Тие се изложени на голема брзина на испарување, па оттука солите, конечно се акумулираат на површината на седиментот. Всушност, годишните стапки на испарување годишно кај чотите често надминуваат 20 пати поголема од годишната стапка на врнежи. Ова акумулирање на сол може да доведе до тоа чотите да имаат особено високо албедо, иако со споредлива варијабилност. Додека таложењето на евапорити преовладува на чотите, во повлажни климатски периоди, слоеви од кал можат да се таложат на површината на чот. Кога се во близина на извор на лабав песок, ветреното натрупување може да придонесе и во седиментното таложење на површината на чот.

## Сахарско Море
Бидејќи многу од нив се наоѓаат под нивото на морето, некои европски колонијалисти и инженери ги сметале за можност да создадат внатрешно море во пустината Сахара (познато од многумина како „Сахарско Море“) со сечење канал до Средоземното Море (или во некои случаи, до Атлантскиот Океан). Таквиот канал би овозможил водата од морето да тече кон внатрешноста. Се надевале дека ова ќе ја олесни трговијата и поморската војна, како и ќе ги промени климатските услови на Сахара.

## Аналогно на марсовските релјефни форми
Чотовите се проучувани и затоа што се смета дека се аналог на Земјата со слични карактеристики на планетата Марс. Иако постојат значителни разлики помеѓу копнената и марсовската геологија, се верува дека некои карактеристики на Марс се и евапоритни басени и следствено делат барем некои карактеристики на чотовите. Еден пример за сомнителен марсовски евапоритен басен е кратерот Холден.

## Список на главни чотови

* Чот ел Џерид
* Чот ех Черги
* Чот Мелхир
* Чот ел Феџеј
* Чот ел Ходна
* Шат ал Гарса

## Поврзано

* Шат ал-Араб
* Нуакшот

## Наводи

Категорија:Езера
Морско Око (езеро)

**Морско Око** (полски: *Morskie Oko*) - вештачко езерце во  Варшава, Полска, кое се наоѓа во округот Мокотов во паркот „Морско Око“.

## Карактеристики
Ова е вештачко езерце, кое се наоѓа во паркот „Морско Око“ во градот Варшава, Полска. Формирано е во поплавена вештачка глинена јама. Се напојува од подземните води. Има вкупна површина од 0,4358 хектари и длабочина помеѓу 1 и 2 метри.  Езерото е дел од сливот на каналот Черњаков. Неговиот број во каталогот на Картата на хидрографската поделба на Полска е 83337.

## Наводи

Категорија:Вештачки езера
Категорија:Езера во Полска
Барбета

[мини|257x257пкс|[Тврдина|Тврдинска барбета за топовска батерија]]
**Барбета** () — многузначен поим во воената и поморската терминологија, кој опишува неколку различни конструкции:

* Насипна платформа: Насипна или издигната платформа на копнени утврдувања, заштитена со заштитен ѕид, која служела за сместување и поставување на артилериски орудија и митралези. Овој првичен концепт исчезнал од употреба по Руско-јапонската војна, кога станало очигледно дека овој вид отворена конструкција нуди премала заштита од современото артилериско дејствие.
* Бродски испуст или мал простор на работ (бокот) на борбен брод, конструиран за да овозможи лесно и удобно користење или одржување на артилериските орудија што се наоѓаат во негова непосредна близина.
* Оклопна потпора за купола: Неподвижна, цилиндрична оклопна структура, која се наоѓа на бродот и служи како цврста основа на која се врти целата орудиска купола. Главната улога на барбетата во овој контекст е да ја обезбеди оклопната заштита на потпалубниот оддел на куполата (каде што се наоѓа механизмот за полнење и стреливото) од непријателски погодоци и гелери.

Името потекнува од францускиот израз *en barbette*, што буквално значело „преку брадата/заштитата“. Тоа означувало начин на стрелање каде што орудието пука надвор од парапет (заштитен ѕид) — а не низ тесна пушкарница. Овој начин обезбедувал подобри хоризонтални агли за стрелање (широк опсег на движење), но во исто време нудел помала балистичка заштита за самата посада во споредба со пукањето низ пушкарница.

## Бродоградба
Бродската барбета е неподвижна вертикална оклопна заштита на вртливиот топовски склоп. Првите обиди за поставување барбети на бродовите потекнуваат од почетокот на 1870-тите години, што било поврзано со несовршеноста на раните топовски куполи.

Вртливата купола, поради големата тежина (која произлегувала од оклопот), поставувала високи барања кон механизмот за вртење. Кај барбетите, пак, оклопот бил неподвижен, па механизмите за вртење можеле да бидат со помала моќност.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Поморско војување
Категорија:Артилерија
Категорија:Утврдувања
Категорија:Поморски поими
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Кајафа

**Кајафа** (, , веројатно од арамејски со значење *понизност*, според други податоци — *истражувач*) — првосвештеник на Јудеја од 18 до 36 г. од н. е.

Јосиф Флавиј го споменува, нарекувајќи го Јосиф, прозван Кајафа (Јудејски древности, книга XVIII, 2.2).

## Животопис

### Евангелско опишување
Кајафа е повеќепати споменат во трите Евангелија (Мт. 26:3, Мт. 26:57, Лк. 3:2, Јн. 11:49&#x2013;52, Јн. 18:13&#x2013;28), како и во Дела на апостолите (Дела 4:6). Прво се појавува во историјата на Јован Крстител:

Потоа тој се појавува во историјата на Страдањата Господови; во домот на Кајафа конечно се решава судбината на Исус Христос:

### Историски сведоштва
Кајафа бил првосвештеник на Храмот во текот на 18 години. На таа должност го поставил Валериј Грат, претходникот на Пилат, а од власт го отстранил идниот цар Авл Вителиј.

Кајафа бил садукеј, зет на првосвештеникот Ана (Хананан) и послушно орудие во рацете на неговиот тест. Дури и откако си заминал од должноста, Ана продолжил цврсто да ја држи власта и, всушност, еднолично раководел со храмските должности и касата. Според мислењето на некои историчари, токму Ана, преку својот зет, ја донел одлуката за погубувањето на Исус како еден од оние бунтовни проповедници со кои тогаш била преплавена Јудеја — хулители на авторитетот на римскиот цар, кои предвидувале скоро доаѓање на Месијата и обнова на светот.

## Костурница на Јосиф, синот на Кајафа
Во ноември 1990 г., за време на изградба на воден парк во Ерусалим, во областа наречена „Шума на Мирот“, багеристите неочекувано го пробиле сводот на една вештачка пештера. Таа се покажала како погребна комора, запечатена приближно од времето на Првата јудејска војна (околу 70 г. од н. е.). Комората била поделена со прегради на четири дела, каде што биле пронајдени 6 цели и 6 распукани костурници (веројатно од ограбувачи).

На тесната страна на еден од нив бил прочитан натписот „’husf br kfa“, што на современ јазик значи „Yehosef bar Qafa“ — „Јосиф, син на Кајафа“. Можно е во оваа костурница да се наоѓале останките на синот на евангелскиот Кајафа, кој го носел истото име како татко му.

Во костурницата, археолозите пронашле коски на шест лица: две бебиња, едно дете на возраст од 2 до 5 години, еден тинејџер на околу 13 години, возрасна жена и еден маж на возраст од околу 60 години. Веројатно, последниот скелет му припаѓал на првосвештеникот. По завршувањето на истражувањата, останките биле предадени на Израелското министерство за верски работи и погребани на Маслиновата Гора. Во устата на починатиот била пронајдена паричка, што е карактеристично за грчкиот, а не за јудејскиот обичај.

## Наводи

## Надворешни врски

* The Ossuary of Joseph Caiaphas
* Images of the Ossuary of Caiaphas

Категорија:Родени во 10-тите п.н.е.
Категорија:Починати во 40-тите
Категорија:Исус и историјата
Категорија:Првосвештеници на Израил
Категорија:Личности од Новиот завет
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Костадин Стателов

**Константин (Костадин) Евстатиев Стателов** е бугарски учител и деец на доцната бугарска преродба.

## Биографија
Роден е во град Љасковец во 1864 година. Родот му има албански корени и се преселува таму во XVII век. Со стипендија учи педагогика во Москва, кадешто се запознава со Елена Стателова од Дебарско и двајцата склучуваат брак.

Учителствувал со сопругата во различни градови, како Силистра, Шумен, Солун, Садово, Русе. Во 1882 година е назначен во Солунската бугарска машка гимназија како учител и инспектор - ја вршел распределбата на часовите, ги надгледувал класовите и поведението на учениците и учителите. Во различни периоди ги раководел хорот и пансионот на гимназијата. Во 1888 година за три месеца е директор на гимназијата по оставката на Георги Кандиларов. Во септември 1884 година е избран за член на Солунската бугарска општина. Управител е на бугарските училишта во Битолскиот вилает во годините 1888 – 89. После тоа станал учител и после директор на Солунската бугарска женска гимназија.

Во 1895 година се населил во Варна. Во 1909 година отворил книжарница во Варна за руска и друга странска литература. Бил учител и директор на Варненската гимназија.

Починал во 1923 година во Варна.

## Наводи

Категорија:Родени во 1864 година
Категорија:Починати во 1923 година
Категорија:Учители во Солунската бугарска машка гимназија