open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Каменц (округ)

**Каменц** (, ) — поранешен округ во североисточниот дел на сојузната покраина Саксонија, Германија. Се граничел со (од север надесно) окрузите Горен Шпревалд-Лужица, Шпре-Ниса, Долношлеска Горна Лужица, Бауцен, Саксонска Швајцарија, слободниот град Дрезден и окрузите Мајсен и Риза-Гросенхајн. Слободниот град Хојерсверда бил целосно опкружен од округот.

## Историја

Округот бил создаден во 1994 од претходниот округ Каменц, северните делови на округот Дрезден-Ланд, околу Радеберг и округот Хојерсверда, освен градот Хојерсверда, кој станал слободен град. Од 1994 до 1996 бил наречен *Westlausitz - Dresdner Land*, но бил преименуван потоа повторно во Каменц. Во август 2008, округот Каменц и Хојерсверда биле припоени кон округот Бауцен.

## Географија

Две поголеми реки во округот се Шпре и Шварце Елстер.

## Партнерства

Од 14 декември 1990, округот има партнерство со округот Алцај-Вормс во Рајнска област-Пфалц.

## Грб

## Градови и општини

## Надворешни врски
* Официјална страница
Кузо Стефов

**Кузман (Кузо) Стефов** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
## Животопис
Кузо Стефов е роден во 1875 година во селото Загоричани, Костурско (денес Василиада). Учи прво во своето родно село, а потоа во Цариград. Во 1894 година се школува во Битолската машка гимназија. Образование го завршил во 1898 година при Солунската машка гимназија, каде што се спријателува со Лазар Поп Трајков, Лазар Москов и влегува во редовите на ВМОРО.

Учителствува во Хрупишча (денес *Аргос Орестико*) а истовремено извршувал револуционерната дејност, како агитатор. По апсењето на Лазар Поп Трајков во 1899 година го раководи Костурскиот револуционерен реон заедно со Павел Христов и Михаил Николов. Кузо Стефов е осуден по Нурединовата афера во 1901 година, меѓутоа успеал да избега и се засолнил Корча, станува нелегален.

Во почетокот на 1902 година Гоце Делчев го обиколува Костурско, ги одредува за раководители на регионот Кузо Стефов (во Пополе), Лазар Поп Трајков, Лазар Москов, Пандо Кљашев и Михаил Николов, а Васил Чекаларов бил задолжен за купување на оружје од Грција.

Кузо Стефов, заедно со Пандо Кљашев, е одреден да дејствува во Пополе и кон Хрупишча. Една вечер во Нестрам, додека Кузо Стефов организира револуционерен комитет, ренегатот Коте Христов и неговите четници извеле неуспешен обид за убиство врз војводата Кузо.

На 24 февруари (12 стар стил) 1902 година во близина на селото Шестеово четата на војводата е забележана и предадена од турски селани. Уште истата вечер надојдените аскер ја опкружува четата. Кузо Стефов е повреден, а четникот Малиот Наке е убиен од првите истрели на Турците. Смртно повреден Кузо Стефов се враќа кај својата свршеница Василка Иванова и се самоубива. Учителката Василка Иванова исто така се самоубива за да не биде заробена . Останатите четници успеале да избегаат под раководство на војводата Атанас Петров. Главите на Кузо Стефов и Малиот Наке биле отсечени и два дена биле изложени на конакот во Костур, подоцна се погребани во братскиот рид во Апоскеп.

Кузо Стефов е воспеан во народна песна.
## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Борци против грчката вооружена пропаганда во Македонија
Категорија:Починати во 1902 година
Лужички Планини

**Лужички Планини** (, ) — планински масив од Западните Судети, кои се наоѓаат во југоисточната граница на Германија со Чешка, источно од реката Елба, продолжување на масивот Рудните Планини западно од долината Елба. Планините во северниот, германски дел, се наречени Житавски Планини.

Самите Лужички Планини се западно продолжување на масивот Судети помеѓу Шлеска на север и Чешка и Моравија на југ, кои на исток се придружуваат на Карпатите, кај Моравската Порта. Соседниот ридски регион на северозапад е наречен Лужички Возвишенија.

thumb|left|Лауше од север

Највисокиот врв е Лауше (Луж) 793&nbsp;м. Други познати врвови ги вклучуваат Пјенкавчи Врх (Финкенкопе) 792&nbsp;м, Једлова (Таненберг) 774 м, Клич (Клајс) 760&nbsp;м, Хвозд (Хохвалд) 750&nbsp;м и Студенец (Калтенберг) 736&nbsp;м.

## Познати планини

thumb|Pěnkavčí vrch (''Finkenkoppe'')
thumb|Поглед на Клајс во зима

* Лауше (*Luž*), 793 м
* Пенкавчи Врх (*Finkenkoppe*), 792 м
* Једлова (*Tannenberg*), 774 м
* Клич (*Kleis*), 760 м
* Хохвалд (*Hvozd*), 750 м
* Студенец (*Kaltenberg*), 736 м
* Стожец (*Großer Schöber*), 665 м
* Језевчи Врх (*Limberg*), 665 м
* Střední Врх (*Mittenberg*), 593 м
* Мали Стожец (*Kleiner Schöber*) 659 м
* Злати Врх (*Goldberg*), 657 м
* Хшибски Врх (*Himpelberg*), 621 м
* Сокол (*Falkenberg*), 592 м
* Тепфер, 582 м
* Попова Скала (*Pfaffenstein*), 565 м
* Ортел (*Ortelsberg*), 554 м
* Замецки Врх (*Schlossberg*), 530 м
* Ојбин, 514 м

## Наводи

## Надворешни врски
* Чешка страница
* Слики од Лужичките Планини


Категорија:Судети
Категорија:Планини во Чешка
Категорија:Планини во Германија
Категорија:Региони во Саксонија
Категорија:Планински венци во Саксонија
Вилтен

**Вилтен** () — град во округот Бауцен, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа близу границата со Чешка, 9 километри јужно од Бауцен и 50 километри источно од Дрезден.

## Географија

Соседни општини се Обергуриг, Гроспоствиц, Киршау, Ширгисвалде, Штајнигтволмсдорф. Вилтен денес се состои од центалната населба и некои помали села. Делови на градот се именувани: Сора, Ингерсдорф и Таутевалде.

## Историја

Вилтен првпат бил спомнат во 1222. Во 1669, селото добило статус на град и пазарно место. Но, сè уште се сметало како село, бидејќи одржувало само неколкупати годишно пазари. Триста години подоцна, повторно станал град. Од 1972, Вилтен е службено прогласен за воздушна бања (*Erholungsort*).

## Култура, знаменитости и туризам

Градот се наоѓа во „Lausitzer Bergland“, ридски регион помеѓу Саксонска Швајцарија и Житавски Планини, во Лужичките планини. Вилтен нуди многу можности за туризам, како искачување и планинарење, воедно и голем број на ресторани.

## Стопанство

На почетокот на 19-от век, градот започнал да станува познато место на текстилната индустрија, машинската, производството на пластика и алкохол. Важни претпријатија денес се: Wilthener Weinbrennerei/ Hardenberg Wilthen AG, KEW Kunststofferzeugnisse GmbH Wilthen, Lakowa GmbH Kunststoffbe- und verarbeitung, VTN Härterei Wilthen GmbH, SLM GmbH и Schumann Kies- und Hartsteinwerke.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Бауцен (округ)
Категорија:Населени места во Горна Лужица
Михаил Николов

**Михаил Николов** или **Михаил Розов** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
## Животопис
Роден е во 1874 година во костурското село Бобишта, тогаш во Османлиското Царство. Брат е на револуционерот Манол Розов. Учи во Солунската машка гимназија, каде што е привлечен кон ВМОРО. По завршувањето, кратко време се школува во Прага, а во 1896 година учителствувал во Дојран и Воден (1898), а во периодот помеѓу 1899 - 1902 година ја извршува должноста директор на егзархиската прогимназија во Костур.
лево|мини|250п|Николов во комитска облека
Заедно со Лазар Поп Трајков и Кузо Стефов, развива силна револуционерна дејност во своето родно Костурско. Во периодот 1900 - 1901 тој е раководител на костурскиот комитет, а во јануари 1902 година, Гоце Делчев го поставил за легален член на раководното тело. Во септември 1902 година е уапсен по разврзувањето на Јосифовата афера и лежи во Корчанскиот затвор до февруари 1903 година, кога е амнестиран.

На Смилевскиот конгрес е избран за член на горското началство заедно со Лазар Поп Трајков, Манол Розов, Пандо Кљшев и Васил Чакаларов. За време на Илинденското востание, заедно со Поп Трајков, Розов и Чекаларов формираа чета во Костурско. Чакаларов е заменет со Иван Попов и со чета од 650 востаници, се упатуваат во Леринско поле, Мориховските планини, Прилепското, а потоа и во Тиквешко каде востанието е многу слабо. Михаил Николов се враќа со 400 четници во Костурско, каде четата се распуштила. По неуспехот на востанието заминал за Бугарија. Продолжува да извршува задачи на ВМОРО, меѓу другото, заминал на средба со српските претставници во Белград.

Во Балканските војни, извршувал финансиска служба во Македонија. Во Првата светска војна е војник од 18-та дополнителна дружина. По војната се населил во Варна, каде што е финансиски чиновник и учествува во дејноста на тамошното македонско братство и Илинденската организација .

Го помага издавањето на алманахот „*Македонија*“. Умрел во Варна во 1934 година. Во 1937 година, посмртно биле објавени неговите спомени: „*Револуционерното движење во Костурско. Спомени*“..

## Надворешни врски
*"Револуционерното движење во Костурско. Спомени.", Софиjа, 1937 година

## Извори



Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Апсолвенти на Загрепскиот универзитет
Категорија:Македонски преселници во Варна
Категорија:Луѓе од Бобишта
Категорија:Починати во 1934 година
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Македонски војводи
Категорија:Учесници во Илинденското востание
ФК Вест Хем Јунајтед

**ФК Вест Хем хунајтед** — англиски фудбалски клуб од Вест Хем, источен Лондон. Моментално се натпреварува во Премиер лигата.

Од 1904 година својте домашни натпревари ги играле на стадионот Болејн Граунд, кој е попознат како Аптон Парк.

## Историја
Клубот е основан под името *Thames Ironworks F.C.*, а после пет години го менува името во Вест Хем Јунајтед. Во 1919 година тимот почнува да настапува во англиската фудбалска лига. Иако никогаш не ја освоиле шампионската титула, (најдобар пласман имаа во 1986 кога завршија на 3. место), трипати Вест Хем го освојуваше ФА Купот, 1965., 1975. и 1980. Од европските трофеитие го освоија  Купот на победниците на куповите во 1965. и Интертото купот во 1999-тата. Исто така тие го освоиле и првиот т.н. War cup во 1940. Интересно е дека Вест Хем засега единствен англиски тим кој испаднал од Премиер лигата иако освоил повеќе од 40 бодови (2003.). Вест Хем е исто такапоследниот клуб кој го освоил ФА Купот со сите англиски играчи, и последен на кого тоа му успеало додека играл во втора лига.

## Соперници
Соперници на Вест Хем се неговите соседи од Лондон, Тотенхем и Арсенал како и Челзи со кое е изразено соперништво помеѓу источен и западен Лондон. Интересно е дека Вест Хем Јунајтед е последниот клуб кој го победил Арсенал ФК на стадионот Хајбари и првиот тим кој ги победил на новиот Стадион Емирати.

Сепак, најголем соперник на Вест Хем уште од неговото основање е Милвол.

Категорија:Фудбалски клубови од Англија
Андреја Кожуваров

**Андреја Кожуваров** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
## Животопис
Роден е во Скопје, тогаш во Отоманското Царство. Во 1898 година завршува со прв клас во егзархиското педагошко училиште во родниот град. Влегува во ВМОРО. Станува учител во Лерин од 1901 до 1902 година и истовремено е раководител на околискиот револуционерен комитет. По февруари 1902 година властите го затвориле поради Јосифовата афера и лежел во Лерин и Скопје. Излегува од затвор во февруари 1903 година и во текот на летото е војвода на чета во Скопско. По Илинденското востание заминува за Берн, Швајцарија, каде што изучува историја .

## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Починати во Софија
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Македонски општественици
Категорија:Матуранти од Скопското педагошко училиште
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Категорија:Македонски револуционери
Бојан Биолчев

мини|десно|200п|Бојан Биолчев
**Бојан Биолчев** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
## Животопис
Биолчев е роден во Прилеп, Отоманското Царство, денес Република Македонија. Потекнува од големата фамилија Биолчеви. Учи во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“, каде што е школски другар со Гоце Делчев. Се приклучува кон ВМОРО. Се спротивставил на српската пропаганда и отворањето на српското училиште во 1897 година, по што побегнал во Бугарија. Учествува во Аферата Мис Стоун и му доверени 1000 фунти од откупот .

При избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година е доброволец во Македонско-одринското ополчение и служи во чета при 6 охридска дружина. Учествува во Првата светска војна. По војната се населува во Софија и се зачленува во Илинденската организација. Умира во сообраќајна несреќа во близина на Пловдив во 1933 година.
Бојан Биолчев е дедо на Бојан Биолчев, бугарски филолог и ректор на Софискиот универзитет .

## Извори


Категорија:Биолчеви
Категорија:Македонски преселници во Софија
Томислав Зографски

**Томислав Зографски** (,  - , ) — македонски композитор. Се категоризира во третата генерација македонски повоени композитори.

## Животопис
Зографски е роден во Велес на 29 март 1934 година. Студиите по композиција ги завршил на Музичката академија во Белград. Од 1967 година, па до крајот на животот бил професор на Факултетот за музичка уметност во Скопје. Тој е еден од најистакнатите претставници на македонската современа музика. Во својата прва творечка етапа, под влијание на С. Прокофјев и И. Стравински, прв во македонската музика внел елементи на музичкиот неокласицизам. Во понатамошниот композиторски развој, тој прифатил помодерен начин на музичко изразување, барајќи сопствен израз во актуелните музички струења, но задржувајќи, во трансформиран вид, и елементи од претходниот период. Во вокално-инструменталните дела од овој период, карактеристично е обраќањето на авторот кон македонската световна и духовна музичка традиција, како извор на творечка инспирација. З. е автор на дела од повеќе музички родови. Тој ги искористува тонските низи на традиционалната македонска музика, како на пр. во циклусот „Записи“ за длабок глас и пијано (1963), едно од најзрелите дела во неговиот опус, каде вклучува фрагменти од византиско-словенската оставина на македонска почва, т.е. мелодиски фрагменти од т.н. пападикиско пеење на Свети Јован Кукузел од 14 век. Во ист стил е напишан и ораториумот „Похвала Кирилу и Методију“, за бас, рецитатор, хор и оркестар (1969). Меѓу камерните дела на авторот се издвојува „Есеј за дождот“, циклус за висок глас и оркестар (1982).  Починал во Скопје на 14 јануари 2000 година. Во негова чест постои истоимена фондација која ја доделува награда за што го носи неговото име.

## Наводи

## Надворешни врски
*Мрежно место на „Фондацијата Зографски“
*Биографија на „Блесок“ 
*Фасцинантен животен пат на Томислав Зографски (Вечер, 11 февруари 2012)

Категорија:Луѓе од Велес
Категорија:Македонски композитори
Категорија:Членови на СОКОМ
Веле Марков

**Велко Петров Марков** (, Селце, Крушевско — , Ракитница, Демирхисарско) попознат како **Веле Марков** или со псевдонимот **Милтон** — македонски социјалист и револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската социјалистичка група и Македонската револуционерна организација и крушевски војвода. Тој е еден од првите пропагатори на социјалистичките идеи во Македонија.

## Животопис
Марков е роден на 12 февруари 1870 во сиромашно семејство во крушевско Селце, тогаш во Отоманското Царство. Во пролетта 1894 година заминува на печалба во Софија, каде што работел како градител и столар. Се запознава со Васил Главинов и станува член на БРСДП. Основач е на столарскиот синдикат во Софија и на Македонско-одринскота социјалдемократска група во 1896 година. Во јануари 1900 година заминува за Крушево, а подоцна поставува во Битола како работи како столар. Во Битола формира социјалистички кружок, а на 16 јуни 1900 година учествува на социјалистичката конференција во Крушевско, на која се решава социјалистичките групи да се влезат во ВМОРО.

Во март 1901 година влегува во четата на Никола Русински, а од август е крушевски војвода. При борбата кај селото Ракитница на 23 јули 1902 година (нов стил) загинува војводата Веле Марков, заедно со шест негови четници, додека Ѓурчин Наумов-Пљакот и уште тројца четници успеале да ја пробијат турската заседа.

## Наводи


## Надворешни врски
* „Предавството и смртта на Веле Марков“
* Песна за Веле Марков 

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски социјалисти
Категорија:Луѓе од Селце (Крушевско)
Категорија:Македонски војводи
Категорија:Македонски преселници во Софија
Хусеин Тефиков

**Хусеин Тефиков** е османлиски жандармериски офицер.
## Животопис
Хусеин Тефиков е роден во Родопските Планини, тогаш во Отоманското Царство. Завршува Военото училиште во Софија, каде што негов соученик е Гоце Делчев. По завршувањето на студиите, Тефиков пристапува во османлиската армија и е назначен за началник на жандармеријата во Драмско. На 4 мај 1903 година неговите сили влегуват во борба со четата на Гоце Делчев во Баница, при што раководителот на ВМОРО е убиен. По конечното откривање на телото на Делчев, Тефиков не дозволува неговите посмртни останки да бидат осквернавени од турските војници.

Според очевидци на настаните, тој, пред борбата, постојано ја сигнализирал четата за приближувањето на потера со истрели, но ова предупредување не е разбрана .
На 12 април 1906 година, одредот предводен од Хусеин Тефиков, ја разбива четата на Христо Манов во селото Горенци .

## Извори


Хусеин Тефиков
Категорија:Помаци
Бурунди на Олимписките игри

мини|Знамето на Бурунди

**[[Бурунди ]]** за првпат се појавил на Олимписките игри во 1996 година. Потоа Бурунди праќал свои спортисти на сите наредни одржани Летни олимписки игри.

На Зимските олимписки игри Бурунди никогаш не пратил свои претставници. Претставници на Бурунди заклучно со Летните олимписките игри одржани во 2008 година во Пекинг освоиле една златана олимписка медала на своето деби во 1996 година.

Националниот олимписки комитет на Бурунди *(Comité National Olympique du Burundi)* е основан во 1990 а признат од страна на МОК во 1993 година.

## Медали

### Освоени медали на ЛОИ

### Освојувачи на медали

### Преглед на учеството на спортистите од Бурунди на спортовите на ЛОИ
;Стање после ЛОИ 2008.

Разликата во горните две табели од 7 учесници, (6 мажи и 1 жена) настанала во оваа табела поради тоа што секој спортист без разлика колку пати учествувал на игрите и во колку различни спортови на истите игри учествуваат само еднаш.

## Надворешни врски
* 
* 
* Резултатите на Бурунди на sports-reference.com 

Категорија:Земјите на Олимписките игри
Димитар Ганчев

**Димитар Ганчев** бил револуционер, анархист, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонскиот таен револуционерен комитет и Македонската револуционерна организација.
## Животопис
Ганчев е роден во 1875 година во Русе. По завршувањето на гимназија во Скопје учи природни науки во Женевскиот универзитет, Швајцарија. Во 1897 година станува член на член на т.н. Женевска група - анархистички револуционерен кружок, на чело со Михаил Герџиков и Петар Манџуков.

Во 1901 година, со помош на неговиот пријател Гоце Делчев, Ганчев успева да биде назначен за учител во егзархиското педагошко училиште во Скопје.

Во Скопје, Ганчев станува член на ВМОРО и во 1902 година е избран за член на Скопскиот окружен револуционерен комитет. Делегат е од округот на Солунскиот конгрес во почетокот на 1903 година, на кој се донесува одлука за кревање на востание. Ганчев е против востание во тој момент, но на крајот ја потпишува одлуката за востание.

За време на Илинденското востание е во Скопје. Во почетокот на септември е уапсен и е осуден на 101 години затвор, но е ослободен во 1904 година по издејстваната амнестија од страна на бугарската влада. Екстрадиран е во Бугарија, Ганчев станува учител во Разград.

По избувнувањето на Првата балканска војна, Ганчеве доброволец во бугарската армија и загинува на 17 октомври 1912 година во борбите при Бунархисар .

## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Анархисти
Герџиков
Категорија:Учители во Скопското педагошко училиште
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Димитар Гуштанов

**Димитар Атанасов Гуштанов** (1876 — 4 мај 1903) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
Роден е во Крушево, Валовишко (Демирхисарско), во патриотско учителско семејство. Учи во егзархиското класно училиште во Сер и во богословското училиште во Самоков. Некое време учителството во селото Старчишта, Неврокопско. Подоцна заминува за Лозана, Швајцарија, каде што во 1898 година завршува право.

Во 1898 година е учител во градот Кочани. Во 1899 година е назначен од Бугарската егзархија за главен учител на егзархиското класно училиште во Петрич. На таа должност останал до 1900 година. Уште во 1899 година се приклучува на ВМОРО и е избран за околиски раководител во градот. Под негово раководство во голем број села во Петричко се создадават комитети на организацијата.

Во 1902 е назначен за директор на Серско педагошко училиште, но поради прогонот на османските власти, во септември преминува во илегала и се присоединува кон четата на Михаил Чаков. Станува нелегален член на Серскиот револуционерен комитет и од Гоце Делчев е поставен за инспектор на четите на ВМОРО во Серскиот револуционерен округ, а од февруари 1903 година е драмски војвода. Во март 1903 година учествува во извршувањето на атентатот на тунелот и мостот на реката Драматица, на железничката линија Солун - Цариград.

Гуштанов загинува заедно со Гоце Делчев во борба со турските аскер во селото Баница, Серско. Во Битката загинале и неговите четници Евстати Арнаутчето, Стефчо од Трлис и Конзулот од Волак, а Георги Савеклијата е тешко повреден и уапсен од Турците . Гоце Делчев и Димитар Гуштанов се закопани во заедничка гробница.

## Наводи

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Луѓе од Крушево (Валовишко)
Категорија:Починати во Баница (Серско)
Иванчова афера

**Иванчовата афера** од 1901 година е провала во организациската мрежа на Македонската револуционерна организација, аферата била проследена со откритијата и апсења од страна на османлиските власти.

Иванчовата афера избила во Костурско како резултат на предавството на поранешниот четник на Коте Христов Иванчо Кичевецот. Тој ивршил убиства на сопствена иницијатива, за да не биде суден од Организацијата преминал во Грција, каде се обидел да формира сопстевна чета. Ги предал тајните на ВМОРО пред турскиот конзул во Лариса и влегува со одделение од 100 турски војници во Костурско под името Осман Чауш.

Иванчо излажал дека неговите самоволни убистав се дело на револуционерната организација . Во јули 1901 година, со однапред подготвени списоци османлиските власти уапсиле и измачувале околу 100 дејци на ВМОРО од селата Д’мбени, Косинец, Смрдеш, Кономлади, Брезница, Загоричани и други. Власта извршила претреси во кои е конфискуван голем дел од оружјето на организацијата .

Меѓу уапсените се Лазар Поп Трајков, Павел Христов, Кузо Стефов, Лазар Москов и Филип Георгиев, по нивното апсење, Пандо Кљашев започнал со возобновување на револуционерната дејност ..

Аферата ја влошила положбата на македонското население  во Костурско и придонесува за радикализација на неговите методите за продолжување на борбата. На јануари 1903 година се одржал Солунскиот конгрес, на кој била донесена одлука за оружено востание, делегатите од Костурско се едни од најжестоките приврзаници за востание.

## Извори


Категорија:Афери на Македонската револуционерна организација
Стојан Данев

**Стојан Петров Данев** (Шумен, 28 јануари 1858 — Софија, 30 јули 1949) — правник и политичар, долгогодишен водач на бугарската Прогресивнолибералната партија. Тој е премиер на Бугарија во 23-та (1901-1902), 24-та (1902-1903), 25-та (1903) и 33-та (1913) бугарска влада . Претседавал со V Голем народно собрание (1911) и на XV бугарско национално собрание (1911-1913).

## Животопис
Стојан Данев учи во Шумен и Прага. Во 1876 учествува како доброволец во четата на Филип Тодоров за време на Српско-турската војна. Учи право во Цирих и Лајпциг и завршува во Хајделберг во 1881. Во 1883 завршува политички науки во Париз.

По враќањето во Бугарија е службеник во Министерството за финансии, а од 1884 е адвокат во Софија. Од 1894 до 1898 предава меѓународно право на Високата школа. Активен деец на Прогресивнолибералната партија, а станува нејзин водач по повлекувањето на Драган Цанков во 1897.

Во почетокот на 1901 Стојан Данев се вклучува во владата на Петко Каравелов, коалиција со Демократската партија, а од 1901 до 1903 предводи три самостојни влади на Прогресивнолибералната партија. Во овој период е потпишана Бугарско-руска воена конвенција (1902).

Во поголемиот дел од управувањето со коалицијата на Прогресивнолибералната и Народната партија (1911-1913) Стојан Данев е претседател на Народното собрание и исполнува некои дипломатски мисии. Тој е делегат при потпишувањето на примирјето во Чаталџа во 1912 и раководи со бугарската делегација, потпишала Лондонскиот мировен договор (1913). Во пресрет на Втората балканска војна тој повторно ја предводи владата за кратко време.

Во следните години Стојан Данев предава дипломатска историја на Слободниот универзитет (1916-1934). По Првата светска војна учествува во коалициската влада на Теодор Теодоров и Александар Стамболиски (1918-1920). Во 1922, како и другите водачи на опозицијата, е уапсен од страна на земјоделското влада. Ослободен дури по Деветојунскиот државен удар. Од 1924 до 1939 е претседател на Бугарскиот Црвен крст. Стојан Данев е и член на Арбитражниот суд во Хаг.

## Дела
* *България в международно отношение* (1900; лекции)
* *Очерк на дипломатическата история на Балканските държави* (1922)
* *Чехословашко* (1923)
* *Германските репарации* (1924; в съавторство)
* *Международно частно право* (1927)
* *Най-нова дипломатическа история* (1935)
* *Мемоари* (1992)

## Извори


Категорија:Бугарски политичари
Категорија:Премиери на Бугарија
Категорија:Апсолвенти на Хајделбершкиот универзитет
Категорија:Апсолвенти на Парискиот универзитет
Категорија:Предавачи на Софискиот универзитет
Категорија:Починати во Софија
Категорија:Родени во 1858 година
Категорија:Починати во 1949 година
Категорија:Луѓе од Шумен
Лужички Возвишенија

**Лужички Возвишенија** или **Лужички Ридови**  (, , ) — ридски и низок планински регион во Германија и Чешка. Западното продолжување на масивот Судети се наоѓа на границата на германската покраина Саксонија со чешкиот бохемиски регион. Тие се едни од осумте природни убавини во Горна Лужица.

Лужичките Возвишенија се наречени по историскиот регион Горна Лужица, додека јужниот чешки дел е исто така познат како Шлукнов Хок. Се наоѓа помеѓу Елпските Песочнички Планини на запад и нешто повисоките Лужички Планини и Житавски Планини на исток. Изворот на реката Шпре, која тече низ центарот на Берлин, се наоѓа близу малиот град Еберсбах.

Ова е познат туристички регион покажан во неколку филмови. Познат е по убавината на неговите пејзажи и неговите сликовити градови со барокни цркви и дрвени куќи. Популарни туристички градови во регионот се Ширгисвалде, исто така познат како главен град на карневалот во Горна Лужица, Шлукнов со неговиот познат арборетум и Румбурк со средновековниот стар град. Други познати градови се Еберсбах, Гросшенау, Золанд на Шпре, Киршау, Кростау и Версдорф.

## Наводи


Категорија:Региони во Саксонија
Категорија:Планински венци во Саксонија
Категорија:Планински венци во Чешка
Категорија:Судети
Категорија:Горна Лужица
Константин Пандев

**Константин Пандев** (Неврокоп, 1938 - 1983) бил историограф и истражувач на македонското револуционерно движење од крајот на XIX и почетокот на XX век .

Пандев го наметнал своето гледиштето во бугарската историографија во однос на датирањето на уставите и правилниците на Македонската револуционерна организација. Тој тврди дека  *Уставот на Бугарските македоно-одрински револуционерни комитети*, е првиот зачуван устав на организацијата, кој е создаден во 1896 година. Според Пандев првиот устав од 1894 година не е зачуван. Ова стојалиште на Пандев за односно годината е неприфатливо од македонските историографи, кои сметаат дека тоа устав бил донесен во 1894 година..
## Дела
* Константин Пандев, Устави и правилници на ВМОРО преди Илинденско-Преображенското въстание, Исторически преглед, 1969, кн. I
* Константин Пандев, Националнотоосвободително движение в Македония и Тракия 1893-1903, София, 1979
* Константин Пандев, Документи за Македоно-одринското националноосвободително движение от архивата на Димитар Стефанов, Исторически преглед, кн. 6. София, 1982
* Константин Пандев, Политическите искания и програми на българското националноосвободително движение в Македония и Одринско (1878-1912), Исторически преглед XXXVI/6, София, 1980

## Извори


Пандев, Константин
Категорија:Починати во Софија
Категорија:Бугарски историчари
Категорија:Македонски општественици
Хиландар

мини|десно|300п
**Хиландар** или **Хиландарски манастир** (српски: *Хиландар*; грчки: *Χιλανδαρίου*) — српски православен манастир на Света Гора, Егејска Македонија. Основан е во 1198 година од страна на Свети Сава и неговиот татко, големиот жупан Стефан Немања (со монашко име Симеон) . Во денешно време Хилендарски манастир е најголемото светилиште на српскиот народ. Тој стои на четврто место во хиерархијата на светогорските манастири. Вклучен е на списокот на светското културно и природно наследство на УНЕСКО.

## Историја на манастирот
мини|лево|Манастирот Хиландар во 1896 година
По падот на македонските, бугарските и српски територии под турско ропство голем број на христијани од овие области се замонашиле монаси во него. Во XVIII век, манастирот великодушно ги дарува трговците како Хаџи Валчо и др. Многу познати христијани од тоа време го посетуваат или живеат во него: Софрониј Врачански, Неофит Бозвели, Иларион Макариополски и други. Отец Паисиј ја пишува таму својата *[[Свети Паисиј Хилендарски#"Историjа словенобугарска"|Историја славјанобугарска]]*.

Во 70-тите години на 20 век грчката влада предлага да се изгради електрична мрежа во Света Гора. Светата заедница, владејачка монашката република одбива и оттогаш секој манастир се напојува со автономни електрогенератори. Така Хилендар е електрифициран во 80-тите години на 20 век. Во 2004 година се случува инцидент со електрична грејна печка во стариот дел на манастирот. Избувнува силен пожар, кој значително го оштетил северозападното станбено крило. И во моментов продолжуваат да се извршуваат обновување работи.

## Извори

Категорија:Света Гора
Категорија:Светско наследство во Грција
Категорија:Цркви од 12 век
Категорија:Српска православна црква
Категорија:Византиска архитектура
Видниц

**Видниц** (, ) — село и поранешна општина во округот Бауцен, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2012 година е дел од градот Бернсдорф.

## Наводи

Категорија:Села во Саксонија
Категорија:Поранешни општини во Саксонија
Категорија:Бауцен (округ)
Категорија:Населени места во Горна Лужица
Категорија:Шлеска (покраина)
Категорија:Долна Шлеска (покраина)
Категорија:Германска Шлеска
Оберлихтенау

**Оберлихтенау** () — село и поранешна општина во округот Бауцен, близу Кемниц во Саксонија. Од 1 јануари 2009 година е дел од градот Пулсниц. Оберлихтенау се наоѓа околу 12 километри југозападно од градот Каменц и околу 30 километри североисточно од Дрезден.

## Наводи

Категорија:Села во Саксонија
Категорија:Поранешни општини во Саксонија
Категорија:Бауцен (округ)
Бастијан Очипка

**Бастијан Очипка** (р. 12 јануари 1989, во Бершки Гладбах) — германски фудбалер, лев бек на Ајнтрахт Франкфурт.

## Надворешни врски
* Бастијан Очипка на bayer04.de 
* Бастијан Очипка  на transfermarkt.de 

Категорија:Фудбалери на ФК Баер Леверкузен
Категорија:Фудбалери на ФК Ханза Росток
Категорија:Фудбалери на ФК Санкт Паули
Категорија:Фудбалери на ФК Ајнтрахт Франкфурт
Категорија:Фудбалери на ФК Шалке 04
Категорија:Фудбалери од Бундеслигата
Категорија:Германски фудбалери
Категорија:Родени во 1989 година
Дански Проток

мини|десно|300п|Данскиот Проток (лево) и околните мориња.
**Дански Проток** или **Гренландски Проток** (дан. *Danmarksstrædet*, исл. *Grænlandssund*) — океански проток помеѓу Гренланд (на северозапад) и Исланд (на југоисток). Југоисточно од протокот се наоѓа норвешкиот остров Јан Мајен.
Пеотокот го 
поврзува Гренландското Море (продолжение на Северноледениот Океан) со Ирмингеровото Море (дел од Атлантскиот Океан). Долг е 480, а широк 289&nbsp;км во најтесниот дел помеѓу ‘ртот Стромнес на полуостровот Хорнстрандир (северозападен Исланд) и ‘ртот Тупиније на Блосвиловото Крајбрежје во Источен Гренланд). Меѓутоа според Меѓународната хидрографска организација (МХО), официјалната граница помеѓу Северноледениот и Северниот Атлантски Океан се протега од Стромнес до ‘ртот нансен, кој се наоѓа 132&nbsp;км југозападно од ‘ртот Тунипије. Растојанието од Стромнес до ‘ртот Нансен изнесува 336&nbsp;км.

Во најдлабокиот дел на теснецот, гренландско-исландската стрмнина се спушта по дното на морето, каде длабочината изнесува 191 метри. Студената источногренландска струја и со себе носи санти во Северниот Алтантски Океан. Ова подрачје има големо значење за стопанскиот риболов.

Во Втората светска војна се одиграла Битката во Данскиот Проток на 24 мај 1941&nbsp;г. Германскиот брод „Бизмарк“ го потопил британскиот крстосувач „Худ“, кој експлодирал и ги одзел животите на целата 1418-члена посада со исклучок на тројца. Истиот судир му нанел и тешки оштетувања на британскиот брод „Принцот од Велс“. „Бизмарк“ успеал да навлезе во Атлантикот, но поради претрпените штети не можел да си ја исполни задачата - да ги уништи британските конвои.

## Поврзано
* Гренландско Море
* Географија на Гренланд

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Меѓународни протоци
Категорија:Протоци во Северна Америка
Категорија:Протоци во Северноледениот Океан
Категорија:Протоци во Гренланд
Категорија:Мориња во Гренланд
Филантропија

[thumb|right|upright|[Херодот Атик, грчки филантроп, живеел во 2 век]]
**Филантропија** () е подготвеност да му се помогне на својот ближен. И покрај тоа што порано било верска норма и доблест, сега под поимот филантропија се подразбира активен напор да се промовира благосостојбата на човекот.

Човештината или хуманоста е активен однос кон човековите вредности, особено за други луѓе. Човекољубието вклучува посебна грижа за луѓе кои не се во состојба да ги задоволат своите основни потреби. Суштината на филантропијата не се однесува на создавањето зависност на послабите, туку почитување на личноста на секој поединец и зајакнување на неговиот потенцијал.

Категорија:Хуманизам
Категорија:Филантропија
Иса-бегова џамија (Скопје)

**Иса-бегова џамија** — џамија во Скопје, сместена на просторот северно од Султан-муратовата џамија и спроти пазариштето Бит-пазар. Според натписот кој се наоѓа над влезната врата, џамијата била изградена во 1475 година, како завештание на третиот отомански управител на Скопје, Иса-бег. Како и поголемиот број други градби во и околу чаршијата, Иса-беговата џамија претрпела големи оштетувања за време на земјотетсот во 1963 година, при што било срушено минарето. Подоцна, заедно со целата џамија, минарето било обновено.
мини|Земјотресот во Скопје од 1963 година: Иса бегова џамија по земјотресот

Градбата е претставник на раната цариградска архитектура и е градена по примерот на џамијата Рум Мехмед Паша во Истанбул. Изградена е од делкан бигор и хоризонтално наредени тули, при што фасадата во горниот дел завршува со дворедни венци. Основата на џамијата зафаќа површина од 19 m2 и е покриена со две големи куполи, кои пак се обложени со олово. Пред влезната врата од џамијата бил изграден трем, покриен со пет мали куполи и аркадни лакови. Во задниот дел се издига минарето, коешто е високо 34 m. На западната страна од џамијата се наоѓа дрвена врата, која содржи резба со ориентални мотиви. Во нејзината внатрешност, пак, се наоѓа саркофагот на Хазнадорат, книговодител на Иса-бег, којшто е изработен од мермер, а неговиот гроб од ќерпич.

Некогаш, во склоп на џамијата имало библиотека и медреса. Библиотеката броела повеќе од 320 различни ракописи. Според Глиша Елезовиќ,
„како по бројот на книгите, така и по нивната разновидност, оваа библиотека може да се вброи во редот на најголемите библиотеки на XV век.“

## Поврзано
* Скопски чинар — чинар во дворот на Иса-беговата џамија, втор чинар по старост во Македонија

## Наводи

## Галерија

Image:Isa bey mosque skopje 10.jpg|Предниот дел
Image:Isa bey mosque skopje 12.jpg|Внатрешноста на џамијата
Image:Isa bey mosque skopje 13.jpg|Гробишта во џамискиот двор
Image:Isa bey mosque skopje 7.jpg|Шадрванот
Skopje, Isa-begova dzamija na razglednica.jpg|Разгледница од Скопје, Иса-бегова џамија, од 1930-те година


Категорија:Исламски споменици на културата во Македонија
Категорија:Џамии во Скопје
Категорија:Стара скопска чаршија
Категорија:Знаменитости во Скопје
Категорија:Отомански џамии во Македонија
Категорија:Џамии во Скопското муфтиство
Мравка (столица)

Столицата **Мравка** претставува класика на модерниот дизајн на столици. Таа била дизајнирана во 1952 година од страна на Арне Јакобсен за употреба во кантината на данската фармацевтска фирма Ново Нордиск. Столицата била наречена Мравка („Myren“ на дански јазик) поради приближната сличност со контурите на мравка со главата подигната нагоре.

Столицата била дизајниран како лесна, стабилна, едноставна за употреба. На оригиналниот модел имало три пластични ногарки и седиште направено од фурнир. Столотицата се покажала како многу популарна. Подоцна пластикните ногарки биле заменети со ногарки од челик. Исто така била изработена и верзија со четири ногарки.

## Литература

Категорија:Дизајн
Филип II (плоштад)

220px|thumb|right|Стара слика на плоштадот. Зградата десно е позната Отоманска банка. Денес на тоа место се наоѓа Комерцијална банка.
**Филип II** (до 2013 г. **Карпошово востание**) — плоштад во Скопје, сместен на влезот на Старата скопска чаршија. Бил именуван е во чест на големиот македонски бунтовник, Петар Карпош и неговото востание од 1689 г, но по поставувањето на големата фонтана со статуа на Филип II Македонски, плоштадот бил преименуван во името на овој крал на Македонија со одлука на советот на Град Скопје.

## Изглед
Според последните измени на плоштадот, коишто се дел од проектот Скопје 2014, плоштадот претставува комплекс од четири фонтани со скулптури, меѓу кои доминира фонтана со споменик на Филип Втори Македонски, заедно високи 28 метри. На плоштадот се наоѓа и скулптура која ја претставува Олимпија, мајката на Александар Македонски со нејзиниот син в раце. Веднаш до Камениот мост се наоѓа уште една фоната на којашто има четири бронзени коњи. Под плоштадот била предвидена и изградба на подземен паркинг за 70 возила. Це­ли­от проект за уредување на плоштадот чини око­лу пет милиони евра, од кои три се потрошени за леење на скулптурите во Ита­ли­ја. Сите скулптури се дело на Валентина Каранфилова-Стевановска.
Скулптурите се леани во леарница „Фондерија ар­тис­ти­ка Гуастини".

Со самото доуредување и изградба на овој плоштад и со новите објекти, како Меморијалниот музеј на Холокаустот, Музејот на ВМРО и Стариот театар, ова културно-историско јадро на градот добива лик и заедно со улицата и плоштадот Македонија, Камениот мост и чаршијата станува дел од привлечна пешачка зона.
ка

## Наводи

Категорија:Плоштади во Скопје
Категорија:Стара скопска чаршија
Категорија:Филип II Македонски
Категорија:Македонската архитектура во 2013 година
Црвено-сина столица

**Црвено-сината столица** - столица дизајнирана во 1917 година од Gerrit Rietveld. Таа претставува еден од првите тридимензионални експонати на Де Стајл (De Stijl) уметничкото движење. Оригиналната столица била направена од буково дрво и не била обоен до почетокот на 1920 година. Архитектот и членот на Де Стајл, Bart van der Leck, го видел оригинален модел и сугерирал да се додадат светли бои. Бил направен нов модел од потенко дрво и бил обоен во целост во црна ноја со делови обоени во основните бои кои му се припишува на Де Стајл движењето.

## Литература


## Надворешни врски

*Building plan (adaptation based loosely on original)
* plans in PDF with dimensions in mm
* ''Gerrit Rietveld's Red and Blue Chair & What I Learned about Rest and Motion in Myself, by Anthony Romeo''
* Museum of Modern Art

Категорија:Дизајн
Рудни Планини (округ)

:*Оваа статија се однесува за округот во Саксонија, додека за планинскиот масив, видете [[Рудни Планини]]*

**Рудни Планини** () — округ (*[[Окрузи во Германија|Kreis]]*) во сојузната покраина Саксонија, Германија. Именуван е по истоимениот планински масив (*Erzgebirge*), кои претставуваат масив во јужниот дел на округот и сочинуваат дел од германско-чешката граница. Се граничи со (од запад надесно) окрузите Фогтланд и Цвикау, урбаниот округ Кемниц, округот Средна Саксонија и Чешка.

## Историја

Округот бил основан со спојување на поранешните окрузи Анаберг, Ауе-Шварценберг, Штолберг и Средни Рудни Планини како дел од окружната реформа во август 2008 година.

## Географија

Округот се наоѓа во западниот дел на Рудните Планини, кои исто така ја формираат границата со Чешка. Неколку реки, кои извираат на Рудните Планини, течат низ округот, вклучувајќи ги Цвикауер Мулде и Чопау.

## Градови и општини

## Наводи

## Надворешни врски

* Службена страница 

Категорија:Рудни Планини
Цвикауер Мулде

**Цвикауер Мулде** () — река во Саксонија, Германија. Таа е лева притока на реката Мулде и е 166 километри долга.

[thumb|left|Цвикауер Мулде во [Вилкау-Хаслау]]

Изворот на реката е во Рудните Планини, близу Шенек, во Фогтландкрајс. Тече североисточно кон Ауе, потоа северозападно кон Цвикау (оттаму и името) и понатаму на север низ Глаухау, Рохлиц и Колдиц. Неколку километри северно од Колдиц, на Цвикауер Мулде ѝ се приклучува Фрајбергер Мулде за да ја создадат Мулде. Мулде е притока на Елба.

Категорија:Слив на Мулде
Категорија:Реки во Саксонија
Дејвисов Проток

мини|десно|300п|Дејвисовиот Проток помеѓу Лабрадорското Море и Бафиновиот Залив
**Дејвисов Проток** (,  ) — северен крак на Лабрадорското Море, сместен меѓу среднозападен Гренланд и Бафиновата Земја (Нунавут, Канада). Протокот го носи името на англискиот истражувач Џон Дејвис (1550–1605), кој прв се нашол во ова подрачје барајќи „Северозападен Премин“.

## Граници
Според Меѓународната хидрографска организација, границите на Дејвисовиот Проток се следниве:

*На север:* јужниот крај на Бафиновиот Залив [напоредникот 70° СГШ помеѓу Гренланд и Бафинова Земја.
*На исток:* југозападното крајбрежје на Гренланд.
*На југ:* напоредникот 60° СГШ помеѓу Гренланд и Лабрадор.
*На запад:* источниот крај на северозападните премини јужно од 70° СГШ [источното крајбрежје на Бафинова Земја до нејзиниот југоисточен крај Ист Блаф] и Хандсоновиот Проток [линија од Ист Блаф, (), до ‘ртот Меридијан, западниот крај на Долните Севиџови Острови, долж крајбрежјето, па до југозападниот крај, а оттаму линија низ западниот крај на островот Резолушн, преку југозападниот брег, па до ‘ртот Хатон (јужниот крај), па оттука линија до ‘ртот Чидли, Лабрадор ()].


## Геологија
мини|десно|Крајбрежјето на Дејвисовиот Проток во западен Гренланд
Прптокот има сложени геолошки особености  грабени (басени) и сртови, веројатно созададени со ударното раседнување за време на палеогенот (пред 45-62 милиони години). Ова раседнување предизвикало придвижување на плочите во Лабрадорското Море и Бафиновиот Залив. Затоа, ова е најширокиот проток на светот.

## Длабочина
Длабочината на протокот се движи од 1000-2000 м, и со тоа е значително поплиток од Лабрадорското Море на југ и Бафновиот Залив на север.

## Наводи

## Надворешни врски
*Сателитски снимки на Дејвисовиот Проток (јуни 2005) - MODIS 

Категорија:Протоци во Атлантскиот Океан
Категорија:Меѓународни протоци
Категорија:Протоци во Гренланд
Категорија:Мориња во Канада
Категорија:Мориња во Гренланд
Чопау (река)

**Чопау** () — река во Саксонија, Германија, лева притока на Фрајбергер Мулде. Нејзиниот извор е на Рудните Планини, на падините на Фихтелберг, близу границата со Чешка. Таа тече северно низ градовите Шлетау, Волкенштајн, Чопау, Флеа, Франкенберг, Митвајда и Валдхајм. Се влева во Фрајбергер Мулде кај селото Швета, западно од Дебелн.

Категорија:Слив на Мулде
Категорија:Реки во Саксонија
Фрајбергер Мулде

**Фрајбергер Мулде** () — река во Саксонија, Германија. Таа е десна притока на Мулде и е долга 124 километри.

Изворот на реката е во Рудните Планини, близу Молдава, во Чешка. Таа тече северозападно, поминувајќи ја границата со Германија по неколку километри, до Фрајберг (оттаму и името) и понатаму кон северозапад низ Носен, Дебелн и Лајсниг. Неколку километри северно од Колдиц, на Фрајбергер Мулде ѝ се придружува Цвикауер Мулде за да ја создадат Мулде. Мулде е притока на Елба.

Фрајбергер Мулде
Категорија:Реки во Саксонија
Категорија:Реки во Устечкиот крај
Категорија:Меѓународни реки во Европа
Категорија:Рудни Планини
Борстендорф

**Борстендорф** () — село и поранешна општина во округот Рудни Планини, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2015 година е дел од општината Гринхајнихен.

Категорија:Рудни Планини (округ)
Категорија:Поранешни општини во Саксонија
Категорија:Села во Саксонија
Арапска куќа (Скопје)

220п|мини|десно|Поглед кон куќата
**Арапска куќа** (Хотел „Јадран“) — зграда во неомавритански стил во центарот на Скопје.

## Историја
Првобитно, „Арапската куќа“ била семејна куќа во сопственост на браќата Агоп и Агавни Дикиниџијан, богати трговци Ерменци., а била изградена во периодот 1936-1938 година. Надворешноста на палатата била права сензација за граѓаните на Скопје, со шарени полуелиптични џамлаци, на два ката со балкони на столбовите, со кули наместо ќерамиди на покривот и со чудни шари на фасадата. На влезот имало масивна железна врата со изгравирани иницијали од благороден метал „А.Д.“, бавча со водоскок и масивна орнаментирана ограда. Внатрешноста на палатата била со унгарски паркет со орнаментика, со жолто-зелени и црвени стакла, со црвени мермерни скали, со мермерни декорации од сини птици на скалите и во ходниците, со кристални лустери и со детаљи од слонова коска. Ерменецот Агоп Дикинџијан бил сопственик и на фабриката за шамии „Тулбенд“. Нејзин архитект бил рускиот емигрант Иван Артемушкин, кој се доселил во Скопје непосредно по Октомвриската револуција. По смртта на Агоп и неговата сопруга Агавни, во Арапската куќа живееле Рустем бег со својата сопруга, Русинката Натали.

Во 1964 година, „Арапската куќа“ била преуредена во хотел, наречен „Јадран“. Последното преуредување на куќата е направено во 1989 година.

## Архитектонски одлики
„Арапската куќа“ е градена во маварски стил. Поради својата архитектонска особеност, „Арапската куќа“ е прогласена за историски споменик на културата.

## Наводи

## Надворешни врски
*Арапската куќа  — голема сензација за старите скопјани (Нова Македонија, 30.5.2009)
*Хотел „Јадран“ — официјално мрежно место

Категорија:Знаменитости во Скопје
Категорија:Хотели во Скопје
Категорија:Споменици на културата во Македонија
Категорија:Неомаварска архитектура
Бернихен

**Бернихен** () — општина во округот Рудни Планини, во Саксонија, Германија.

## Наводи

Категорија:Рудни Планини (округ)
Ѓулистана Марковска

**Ѓулистана Марковска**,  **Јумеровска** (ромски: Džulistana Jumerovska Markovska; Куманово, ) — македонска политичарка и пратеник.

## Животопис
Марковска е родена 1961 година во Куманово. Завршила Медицински факултет, специјалист по очни болести. Работела како општ лекар во Медицинскиот центар во Куманово и како лекар специјалист во Воената болница во Скопје. Таа била пратеник во Македонското Собрание во 1991 година како пратеничка на тогашниот Сојуз на реформски сили, а потоа дејствувала како независна. Во пратеничките клупи минала уште четири години, од 1998 до 2002 година, како дел од тогашната ВМРО-ДПМНЕ, предводена од Љупчо Георгиевски.  Живее во Скопје.

## Наводи

Категорија:Политичари од Куманово
Категорија:Пратенички состав 1991-1994
Категорија:Пратенички состав 1998-2002
Категорија:Македонски Роми
Категорија:Живи луѓе
Лугау

**Лугау** () — град во округот Рудни Планини, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа 17 километри источно од Цвикау и 17 километри југозападно од Кемниц.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Рудни Планини (округ)
Ленгефелд

**Ленгефелд** () — поранешен град во округот Рудни Планини, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа на Рудните Планини, 23 километри југоисточно од Кемниц. На 1 јануари 2014 година бил споен со општината Покау и го создале градот Покау-Ленгефелд.

Категорија:Рудни Планини (округ)