open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Устав на Корзика

[врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b4/Pr%C3%A9ambule_Constitution_Corse.jpg/220px-Pr%C3%A9ambule_Constitution_Corse.jpg|мини| Преамбула на корзиканскиот устав на [Корзикански јазик|корзикански, француски, англиски и италијански јазик.]]
Првиот **корзикански устав** бил изготвен во 1755 година за краткотрајната Корзиканска Република независна од Џеновската Република, почнувајќи од 1755 година, и останал на сила до припојувањето на Корзика од Франција во 1769 година. Напишано е на тоскански италијански јазик, јазикот на елитната култура и луѓето во Корзика во тоа време.

Била изработена од Пасквале Паоли, и вдахната од Жан-Жак Русо, кој, нарачано од Корзиканците, напишал „Проект на уставот за Корзика“, во 1763 година.

Вториот корзикански устав бил изготвен во 1794 година за краткотрајното (1794–96) Англо-Корзиканско Кралство и вовел право на глас за сите сопственици на имот. Тој исто така бил сметан за високо демократски устав за своето време.

Линда Коли му дава признание на Паоли за пишување на првиот пишан устав на една нација држава.

## Наводи

## Надворешни врски

* Текст на уставот (на француски)
* Втор устав на Корзика (1794)
Категорија:Историја на Корзика
Категорија:Демократија
Категорија:Документи од 1794 година
Категорија:Документи од 1755 година
Категорија:Устави на поранешни земји
Категорија:Правото во 1794 година
Категорија:Правото во 1755 година
Љупчо Ѓоргиевски

**Љупчо Ѓоргиевски** (1956, Битола, Народна Република Македонија, ФНРЈ) — македонски театарски режисер. 

## Животопис
Љупчо Ѓоргиевски е роден во 1956 година, во Битола. Дипломирал филозофија на Филозофскиот факултет во Скопје и на Факултетот за драмски уметности на отсекот по театарска режија. Во 1990 година се вработил во Народниот театар во Битола како режисер-драматург, а од 2002 до 2006 година бил директор на театарот.

## Творештво
Ѓоргиевски има режирано над 70 претстави во сите македонски театри, како во Бугарија, во Русија (Санкт Петербург и Казањ), во Турција, во Романија, во Косово итн. Тој режирал дела од класичната драмска уметност, но и современи дела, како: „Цар Едип“, „Медеја“, „Ромео и Јулија“, „Мачка на вжештениот лимен покрив“, „Столови“ итн. Исто така, голем успех остварил со поставките на делата од македонската битова драма: „Бегалка“, „Македонска крвава свадба“ и „Парите се отепувачка“. Неговите претстави учестувале на сиет театарски фестивали во Македонија, но и на повеќе фестивали во странство. Покрај тоа, со своите претстави тој гостувал на театарските сцени во САД, во Канада, во Австралија и во неколку европски земји. За својата работа, тој е добитник на повеќе награди, како: наградата на градот Битола „4 Ноември“, гран-при во Москва, три награди на Фестивалот на античка драма - Стоби и повеќе награди на фестивалот „Војдан Чернодрински“ (шест награди за најдобра режија, две награди за драматизација и четири награди за најдобра претстава).

## Наводи

Категорија:Македонски режисери
Категорија:Родени во 1956 година
Категорија:Луѓе од Битола
Финарда

**Финарда** ― сорта на крупни домашни овци од регионите Ломбардија и Пиемонт во северна Италија. Таа е тешка раса која е одгледувана главно за месо, иако дава и 4–6 приноси кг волна годишно. Таа произлегува од вкрстувањето на расите Бергамаска и Бјелезе. Таа е една од четириесет и двете автохтони месни сорти на овци со ограничена распространетост за која се води овчарска книга од страна на Националното здружение за овчарство (италијански: Associazione Nazionale della Pastorizia). Меѓутоа, во 2008 година, овчарската книга бila празна и можеби всушност никогаш не била активирана. Повеќето податоци за сортата датираат од 1983 година. 

Статусот на зачувување на сортата бил наведен како „не е изложен на ризик“ од ОХЗ во 2007 година. Во 2013 година не биле пријавени вкупните бројки за расата; населението се проценува на 5000 грла. 

## Наводи

Категорија:Овчји сорти со потекло од Италија
Фломастер

мини|250п|Фломастери во боја
**Фломастер** — вид писалка што има сопствен извор на мастило направен од впивачки материјал како што е филц. Врвот што се користи за цртање или пишување е исто така направен од филц. Функцијата на капачето од филц е да спречи сушење на мастилото.

Сè до почетокот на деведесеттите години на 20 век, како растворувачи на мастилото се користеле толуен и ксилен, две супстанции кои се штетни и имаат непријатен мирис. Денес, мастилото во фломастерите се прави на база на алкохол.

Фломастерот го добил името по американската фабрика од втората половина на 20 век.

## Видови фломастери
Фломастерите се произведуваат во различни бои и различни дебелини. Исто така, фломастерите можат да имаат различни намени:

* Фломастери за цртање
* Постојан маркер
* Непостојан маркер
* Безбедносен маркер

## Наводи

Категорија:Прибор за пишување
Категорија:Канцелариски материјали
Категорија:Американски пронајдоци
Знаме на Базиликата

**Знамето на Базиликата** ― еден од службените симболи на регионот Базиликата, Италија. Сегашното знаме било усвоено на 6 април 1999 година.

## Симболизам
Знамето е грбот на Базиликата поставен на азурно поле. Неслужбена варијанта има регионот Базиликата над нејзиниот грб, бел штит со златна граница со четири сини бранови, што ги претставува четирите главни реки во регионот: Базенто, Агри, Брадано и Сини.

## Наводи

Категорија:Никулци за знамиња
Категорија:Знамиња воведени во 1999 година
Категорија:Знамиња на италијански региони
Стојан Димов

**Стојан Димов** — македонски кларинетист. 

## Музичко образование и кариера
Стојан Димов е роден во Велес. Основното и средното образование ги завршил во Велес и во Скопје. Од 1975 до 1981 година студирал на Факултетот за музичка уметност во Скопје, во класата на проф. Иван Кочаров, како и на Универзитетот во Загреб, во класата на проф. Јосип Нохта. Во 1993 година, магистрирал на Факултетот за музичка уметност во Скопје. Од 1980 до 1995 година работел како соло-кларинетист во Македонската филхармонија, а истовремено бил член на Биг бендот при МРТ. Во 2002 година станал постојан член на оркестарот на Горан Бреговиќ. Во текот на својата кариера, Димов остварил бројни настапи со рецитали, а како солист настапил со бројни македонски и странски оркестри. Исто така, тој членувал и во неколку камерни ансамбли.

## Наводи

Категорија:Македонски кларинетисти
Дино Имери

**Дино Имери** (1990, Скопје, Република Македонија) — македонски пијанист исто така познат како **"волшебникот на пијаното"**. Тој е прогласен за Најдобар Уметник на УКИМ за 2022 година - признание кое може да се стекне еднаш во кариерата.  

## Музичко образование и кариера
Дино Имери е роден во Скопје. Во текот на својата кариера остварил бројни настапи со повеќе оркестри и камерни ансамбли, како: Македонската филхармонија, Софиската филхармонија, Стразбуршката филхармонија, Симфонискиот и камерен оркестар на ФМУ, Македонската опера и балет, Камерниот оркестар на Музичката младина на Македонија, ID Chamber Orchestra итн. Исто така, остварил рецитали на повеќе престижни музички сцени, како што се: „Ватрослав Лисински“ во Загреб, Палатата „Естерхази“ и „Лист-центрум“ во Австрија, „Пијано плаж фестивал“ во Франција, Скопско лето, Охридско лето, Интерфест — Битола итн. Покрај тоа, Имери снимил неколку дискографски изданија, а добитник е и на повеќе награди и признанија. Во 2018 година станал доцент на Факултетот за музичка уметност во Скопје, а во 2023 година се стекнува со звање вонреден професор.

## Наводи

Категорија:Македонски пијанисти
Категорија:Родени во 1990 година
Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Живи луѓе
Знаме на Аостинска Долина

**Знаме на Аостинска Долина** ― еден од службените симболи на регионот Аостинска Долина, Италија. Сегашното знаме било усвоено на 16 март 2006 година.

## Историја
Знамето било создадено во 1942 година од идеја на каноникот Жозеф Бреан, кој предложил негова употреба во антифашистичка брошура од 1942 година со наслов „Големата Аостинска Долина“. Отец Бреан ги нацртал боите на грбот на Војводството Аоста од 16 век, сребрен лав на црн штит со црвен јазик и двобојно знаме. Набргу потоа, движењата на отпорот во Аостинската Долина ги направил свои, создавајќи преполовен вертикално знаме кое, по неговото ослободување, не добило никаква формална ратификација, и поради широко распространетиот страв дека може да ги поттикне желбите за независност и поради неговата сличност со некои транспаренти на анархистичкото движење.

Знамето било во неслужбена употреба од 1947 година додека не било усвоено како службено со Регионалниот закон од 2006 година.
Податотека:Coat of arms of the Duchy of Aosta.svg|alt=|Грб на Војводството Аоста
Податотека:Blason fr maison de Challant.svg|alt=|Грб на семејството Шалант
Податотека:Flag of Aosta Valley (Lega Nord).svg|alt=|Предложено знаме на Аостинската Долина од Лега Норд


## Наводи

Категорија:Никулци за знамиња
Категорија:Знамиња воведени во 2006 година
Категорија:Знамиња на италијански региони
Менонити

**Менонити** — протестантска верска секта која настанала во 16 век. Нејзините припадници проповедаат неспротивставување на злото, крштевање на возрасните луѓе, и стапување во брак само меѓу членовите на сектата.

## Наводи

Категорија:Протестанство
Категорија:Религија
Хаста-Баш

врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Hastabash 1.jpeg/220px-Hastabash 1.jpeg|алт=|лево|мини|220x220пкс| Каста-Баш пролет во пролет
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a0/Эрозионно-оползневые оползневые процессы в долине Хаста-Баш.jpg/220px-Эрозионно-оползневые оползневые процессы в долине Хаста-Баш.jpg|алт=|лево|мини|220x220пкс| Процеси на ерозија-свлечиште  во долината Хаста-Баш
мини|Мост преку реката Каста-Баш на Стариот автопат Севастопол-Јалта
**Хаста-Баш**  е река на Крим долга 2,45 километри со слив од 5,63 км²  (според други извори - долга 3,7 км и слив од 1,6 км² , на територијата на Голема Јалта.

Изворот на реката е карстниот извор Хаста-Баш, кој се наоѓа под карпата Аи-Петри, на надморска височина од над 500 м. Во долниот дел, реката тече по источната периферија на Алупка и се влева во морето од источната страна на Кејп Комунаров.

Каста-Баш, преведен од кримскиот татарски „болна глава“ (хаста - „болна“, баш - „глава“), лековитите својства му се припишуваат на изворот, за кој е составена легенда.

Главната одлика на изворот и целата река е тоа што просечниот годишен истек е неколку пати поголем од количината на врнежи што паѓаат во оваа област - главниот волумен го обезбедува влагата, која се кондензира во карстните шуплини на Аи-Петри.

## Наводи

Категорија:Реки во Крим
Херота

мини|Устието на реката Херота од морето
**Херота**  (Хуарота) е планинска река во областа Адлер во градот Сочи, која се влева во Црното Море. Формирана е од сливот на две реки во центарот на селото Ориол- Изумруд: Болшаја Херота и Малаја Херота што течат од Сребреното Езеро. Должината на реката со Големата Херота е 14 километри. Сливното подрачје е 24,7  км². Во 2020 година, реката била преименувана во Хорота поради дисонанцата на името .

## Етимологија
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1b/Указатель "Река Хорота".jpg/260px-Указатель "Река Хорота".jpg|лево|мини|260x260пкс| Променет патен знак во мај 2020 година
Името има локално, апхазиско ( саџиско ) потекло, за што сведочи географскиот формант *-та* (сп. Хоста, Мацеста, Мзимта, Гумиста ). Топонимот потекнува од - „село“ и презимето на Абхазија Арјутаа, збирно значи „село на кланот Арјутаа“ .

## Податоци од воден регистар
Според државниот регистар на води на Русија, тој припаѓа на областа Кубански слив, делот за управување со вода на реката - реката на сливот на Црното Море од западната граница на сливот на реката Шепси до реката Псоу (границата на Руска Федерација со Абхазија ), речниот подслив на реката - е отсутен. Речниот слив на реката е сливот на реките на Црното Море.

Во градот, реката е многу загадена.

## Поплави

* Поројниот дожд, кој започнал околу 4 часот наутро на 25 јуни 2015 година, до 12 часот ја наполнил реката Херота и се излеала од нејзините корита, поплавувајќи ги околните улици. Нивото на водата долж улицата Гастело на места достигнала 2,7 метри. Водениот тек носел автомобили, делови од уништени згради и разно ѓубре кон железничката станица Адлер и се расфрлал по тротоарите .
* На 25 октомври 2018 година, реката повторно се излеала од коритата, поплавувајќи ги околните улици. Ситуацијата ја влошуваат долго неисчистеното корито и ниско висечките мостови  .

## Галерија

Herota.JPG|Устието на Херота во лето
Herota-Lenina.jpg|Поглед на реката од улицата Ленин кон морето, 2015 година
Школа №53.JPG|Последиците од поплавата на 25.06.2015 г. Реката Херота се излеа од коритата на улицата. Гастело.
Итоги наводнения.JPG|Последиците од поплавата на 25.06.2015 г. Реката Херота се излеа од коритата на улицата. Гастело.
Наводнение.JPG|Последиците од поплавата на 25.06.2015 г. Реката Херота се излеа од коритата на улицата. Гастело.
Наводнение 2.JPG|Последиците од поплавата на 25.06.2015 г. Реката Херота се излеа од коритата на улицата. Гастело.
Наводнение 3.JPG|Последиците од поплавата на 25.06.2015 г. Реката Херота се излеа од коритата на улицата. Гастело.
Наводнение 4.JPG|Последиците од поплавата на 25.06.2015 г. Реката Херота се излеа од коритата на улицата. Гастело.
Наводнение 5.JPG|Последиците од поплавата на 25.06.2015 г. Реката Херота се излеа од коритата на улицата. Гастело.


## Поврзано

* Список на реки на Сочи

## Наводи

Категорија:Реки во Сочи
Категорија:Притоки на Црното Море
Јантик

мини|Устието на реката Јантик, Крим
**Јантик**  е нисководна река  на југоисточниот брег на Крим, на територијата на урбаната област Феодосија. Должината на водотекот е 10,0 километри, сливното подрачје е 50,0 км² . На картата на Бетев од 1836 година, реката се нарекува *Кучк Јаланчик* , а на картата на Питер Кепен од 1836 година, очигледно, искривено, како *Иланчик* .

Водотекот започнува на северната падина на планината *Саритлик* (висока 445 м), во горниот тек поминува низ долината Имарет, покриена со дабови и габерови шуми. Патеката на Грин тече покрај реката. Приближно во средниот тек, Јантик тече од левиот брег во огромната долина Армутлук, низ која тече вода до самата устие. Источниот слив е гребенот Узун-Сирт ( Планината Клементјев ) . Според референтната книга „Површински водни тела на Крим“, во близина на реката има 9 неименувани притоки, долги помалку од 5 километри. Јантик се влева во заливот Коктебел на Црното Море североисточно од селото Коктебел, зоната за заштита на водата на реката е поставена на 50 м.

Едно од езерцата на реката се нарекува „Хрушчовска фонтана“, именувана по сопственикот на имотот, земјопоседникот Иполит Хрушчов, на чија земја имало извор („фонтана“), исто така користен за полнење на акумулацијата.

## Наводи

Категорија:Реки во Крим
Категорија:Притоки на Црното Море
Знаме на Лацио

**Знаме на Лацио** ― еден од симболите на регионот Лацио, Италија. Знамето во моментов не е службено, но е во општа употреба.

## Симболизам
Знамето е грбот на Лацио опкружен со ловорови и маслинови гранчиња, под златна круна на небесно сино поле со златните зборови „Regione Lazio“.

## Историја

Податотека:Flag of the Papal States (pre 1808).svg|Знамето на папските држави (пред 1808 година)
Податотека:Flag of the Papal States (1803-1825).svg|Папска Држава (1803-1825)
Податотека:Flag of the Papal States (1825-1870).svg|Папска Држава (1825-1870)
Податотека:Flag of the Repubblica Romana 1798.svg|Римска Република (1798–1799)
Податотека:Flag of the Roman Republic (19th century).svg|Римска Република (1849)
Податотека:Flag of France (1794–1815, 1830–1958).svg|Кнежевство Понтекорво (1806–1815)
Податотека:Flag of the Republic of Pontecorvo.svg|Република Понтекорво (1820-1821)


## Наводи

Категорија:Никулци за знамиња
Категорија:Знамиња кои прикажуваат животни
Категорија:Знамиња на италијански региони
Знаме на Абруцо

**Знаме на Абруцо** ― еден од службените симболи на регионот Абруцо, Италија. Сегашното знаме било усвоено на 21 мај 1999 година.

## Симболизам
Знамето е грбот на Абруцо поставен на бургундско поле. Белата боја ги претставува снежните планини, зелените ридови во регионот, а сината боја на Јадранското Море.

## Историја

Податотека:Flag of the Republic of Pescara.svg|Знамето на француската сателитска држава Република Пескара


## Наводи

Категорија:Знамиња воведени во 1999 година
Категорија:Знамиња на италијански региони
Шелен (река)

мини|Село Громовка, урбан округ Судак Република Крим. Реката Шелен
**Шелен**  е мала река во источниот дел на јужниот брег на Крим, во источниот дел на Главниот гребен на Кримските Планини. Должината на реката е 10 км, сливното подрачје е 42,0 км², наклонот на реката е 35 м/км, просечниот годишен истек на мерната станица Громовка е 0,042 м³/сек , на устието - 0,5 м³/сек .

Изворот се наоѓа четири километри северозападно од селото Громовка, на југоисточната падина на Главниот гребен на Кримските Планини, на надморска височина од 650 м. Тече речиси на југ, падините на долината на реката се расчленети со клисури. и греди, во горниот тек се покриени со шума од бука, габер,јавор (областите на субмедитеранска ксерофилна вегетација се зачувани речиси непроменети). По Громовка, вегетацијата е претставена со ретки грмушки од закржлавени грмушки (габер, держидерево, дива роза ) и површини покриени со ретка тревна вегетација изгорена од сонцето. Долината на реката се граничи на север со планината Караул-Тепе (983,9 м), на запад - со синџир планини со врвот Ају-Каја (982,7 м), на исток е во непосредна близина на сливот на реката Равен.

Речното корито има благ наклон, што доведува до релативно униформни услови низ целата река, освен во горниот тек, каде што наклонот се зголемува, има делови од скалест канал. Во средниот тек, плавината е засадена со лозја . Шелен има истек само во пролет и по дождовите, типични се поплави од кал (во 1956 година, калта формирала плука на устието на реката што оди 41 м во морето  ). За време на поплави, дното на реката е предмет на значителни изливи и наноси  . Се влева во заливот Капсихорска на Црното Море во селото Морское , формирајќи делта од песок и чакал широка 60 метри. Шелен има 4 неименувани притоки , водата на реката припаѓа на класата на хидрокарбонати, групата на калциум, со минерализација од 200–300 до 450–600 мг/л и цврстина од 2,3–3,9 до 5,15–7,0  .

## Наводи

Категорија:Реки во Крим
Фриулци

**Фриулците,** исто така наречени **Фриуланци** или **Фурланци** ― етнолингвистичко малцинство кое живее првенствено во Италија, со значителна дијаспора.

Фриулците првенствено го населуваат регионот Фриули и зборуваат на ретороманскиот јазик фрулски, кој е тесно поврзан со ладинскиот, кој се зборува првенствено во Јужен Тирол/Горно Адиџе, и со ретороманскиот јазик, домороден во кантонот Граубинден во Швајцарија.

## Распространетост
Околу 600.000 Фриулци живеат во историскиот регион Фриули и во делови од Венеција. Некои други илјадници живеат во дијаспората главно во САД, Канада, Аргентина, Бразил, Австралија и Белгија.

Тие традиционално зборуваат фриулнски, посебен реторомански јазик кој е втор по големина признат малцински јазик во Италија по сардинскиот. Генетски, Фриулците се групираат со пошироки население во Европа, иако сè уште покажуваат најголема генетска сличност со другите италијански населенија. Фурланците дури служеле за време на Првата светска војна, особено во Битката кај Виторјо Венето, каде што 7.000 Фурланци биле заробени од италијанската војска. Фриулците служеле и во Втората светска војна, но останале само неколку записи на оваа тема.

## Поврзано

* Демографија на Италија
* Астероидот 212705 Фриул бил именуван во чест на регионот Фриули

## Наводи

* 

FFriulians
Категорија:Романски народи
Категорија:Народи во Италија
Категорија:Фриули
Категорија:Јазични малцинства
Шахе

мини|Долината на реката Шахе
**Шахе** е река во областа Лазаревски во градот Сочи, Краснодарска територија, Русија. Вториот најдолг во градот по Мзимта. Должината на реката е 59 км, површината на одводниот слив е 553 км² .

## Опис
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/R. Schahe.jpg/282px-R. Schahe.jpg|десно|мини|282x282пкс
Се влева во Црното Море на територијата на микрообласта Головинка. Други населби сместени по нејзиното течение се Шаке, Ахинтам, Мали Кичмаи, Бољшој Кичмаи, Отрадное, Карциз Прво, Солохаул, Бзогу, Бабук-Аул. Вселенска туристичка рута бр. 30 минува покрај реката. Проток на вода: 6,5 м³/s (минимум), 28 м³/с (просечен), 421 м³/с (максимум).

## Историја за реката
Позната уште од доцната антика како реката Ахеунта, по која минувала границата помеѓу племињата Зих и Саниг .

## водопади
На една од притоките на Шаке - реката Џегош има „ 33 водопади “.

## Главни притоки

; Лево

Вајт, Бзич, Бзогу.

; Права

Кут, Буши, Бојук, Ажу, Болшаја Бзнич, Малаја Бзнич, Псиј, Кичмај, Ацепс, Џегош.

## Податоци од воден регистар
Според податоците на државниот воден регистар на Русија и геоинформацискиот систем за зонирање на водостопанство на територијата на Руската Федерација, изготвен од Федералната агенција за водни ресурси:

* Басен област - Кубан
* Речен слив - Реки на сливот на Црното Море
* Дел за управување со водите - Реки на сливот на Црното Море од западната граница на сливот на реката Шепси до реката Псоу
* Шифра на водно тело - 06030000312109100000554

## Наводи

## Литература

* 

## Надворешни врски

* 

Категорија:Реки во Сочи
Категорија:Притоки на Црното Море
Категорија:Реки во Краснодарскиот крај
Список на финалиња на Купот на УЕФА и УЕФА Лига Европа

УЕФА Лига Европа, поранешен Куп на УЕФА, е фудбалско натпреварување основано 1971 година. Се смета дела Лига Европа е второто по квалитет меѓународно европско фудбалско натпреварување. Клубовите остваруваат право на учество врз основа на пласманот во националните првенства и купови.

Севиља го држи рекордот за најмногу освоени титули (шест). Севиља и Реал Мадрид се единствените екипи кои успеале да ја одбранат титулата во ова натпреварување. Најмногу титули по држави освоиле екипите од Шпанија (13). Иако Купот на саемските градови се смета за претходник на Купот на УЕФА, УЕФА не го признава тоа натпреварување како официјално клупско организирано од УЕФА.

## Досегашни финалиња

## Успешност по клубови

## Успешност по држави

## Белешки

A.&nbsp; Натпреварот е завршен со резултат 0–0 после регуларниот дел и продолженијата. Галатасарај победил по изведување пенали 4–1.

B.&nbsp; Натпреварот е завршен со резултат 4–4 после регуларниот дел. Во 26-тата минута од продолженијата Ливерпул постигнал *златен гол*.

C.&nbsp; Натпреварот е завршен со резултат 2–2 после регуларниот дел.

D.&nbsp; Натпреварот е завршен со резултат 2–2 после регуларниот дел и продолженијата. Севиља победила по изведување пенали 3–1.

E.&nbsp; Натпреварот е завршен со резултат 1–1 после регуларниот дел.

F.&nbsp; Натпреварот е завршен со резултат 1–1 после регуларниот дел.

G.&nbsp; Натпреварот е завршен со резултат 0–0 после регуларниот дел и продолженијата. Севиља победила по изведување пенали 4–2.

H.&nbsp; Натпреварот е завршен со резултат 1–1 после регуларниот дел и продолженијата. Виљареал победил по изведување пенали 11–10.

I.&nbsp; Натпреварот е завршен со резултат 1–1 после регуларниот дел и продолженијата. Ајнтрахт победил по изведување пенали 5–4.

J.&nbsp; Вклучувајќи ја и Западна Германија.

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјален сајт
* Куп на УЕФА на *rsssf.com*
Мачеста (река)

мини|Мачеста (река) во градот Сочи
**Мачеста (река)** е река во Краснодарската област во Русија која се влева во Црното Море. Должина - 18 км. Површината на сливот е 67,5 км².

## Географија
Потекнува од јужните падини на гребенот Алек на надморска височина од околу 900 метри, тече во областа Хостински во Сочи и се влева во Црното Море. Највисоката точка на сливот на реката Мачеста е 1003 метри надморска височина.

Реката Мачеста има многу притоки, но најголемите од нив се: Цаник и Змејка.

## Име
[врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0c/RU051 09.jpg/220px-RU051 09.jpg|лево|мини|220x220пкс| [Поштенска марка|Поштенска марка на Русија, 2009 година: Вијадукт низ долината на реката Мачеста]]
Реката е најпозната по своите минерални извори на сулфурводород (види. одморалиште Мачеста). Името на реката обично се преведува од јазикот убих како „огнена вода“, поради фактот што кожата на човекот станува црвена по потопување во изворите. Според друга верзија, името на реката доаѓа од абхазискиот „местото каде што удри гром“.

Постои легенда за една девојка по име Мачеста, која продрела низ пештера во подземјето до духот на цревата и по цена на својот живот го убила духот и на површината извадила лековити извори.

За прв пат во историјата, реката била спомната во 137 г. д., кога познатиот историчар и поморски командант Флавиј Аријан, во своето писмо до римскиот император Адријан, дал опис на брегот, посочувајќи, меѓу другото, на реката Масаитика (подоцна Мачетика).

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Особенности реки

Категорија:Реки во Сочи
Категорија:Притоки на Црното Море
Категорија:Реки во Краснодарскиот крај
Отузка

мини|Реката Отузка и град Медоваја
**Отузка**  е река во југоисточниот дел на Крим. Се влева во Црното Море во селото Курортноје (Нижни Отуз). Должината на реката е 4 км, сливното подрачје е 77 км², просечниот годишен истек на мерната станица Шебетовка е 0,069 м³ / s, наклонот на реката е 11,8 м / км , на устието - 0,093 м³ / с . Реката се напојува со дожд, снег и под земја. По обилните врнежи можни се калливи води.

Изворот на реката е со сливот на потоците Монастирски (Кизилташски) и Кабакташки во близина на селото Шебетовка (Отуз). Се влева во Црното Море во селото Курортноје на територијата на стар парк. Недалеку од устието на Отузка, во западното подножје на Кара-Даг, има научно село на резерватот Карадаг, и биолошка станица, Природен музеј на резерватот, аквариум со морски животни и делфинариум. На картата во водичот *Москвич, се користи варијанта на името на реката Копермам*[

## притоки
Десната притока на Отузка е потокот Монастирски (Кизилташски), долг 12 километри. Монашкиот поток е именуван по манастирот Кизилташски сместен во горниот тек, кој е основан во 1858 година. Има две леви притоки - потокот Кабакташки (Коперљум, Коперључ), долг 9,1 км, опасен кал и гредата Суатскаја долга 3,2 км.

## Наводи

## Литература

* Соколов А. А. Часть II. Гидрография естественно-исторических районов Советского Союза. Глава 19. Крым // Гидрография СССР. (рус.). — Ленинград: Гидрометеоиздат, 1952. — 287 с.
* Олиферов, Август Николаевич; Тимченко, Зинаида Владимировна. Реки южного берега Крыма // Реки и озёра Крыма (рус.). — Симферополь: Таврия, 2005.

Категорија:Реки во Крим
Методи Чепреганов

**Методи Чепреганов** (,  - , ) — македонски лекар, специјалист во областа на невропсихијатрија и епилептологија*.*

## Образование

* 1962 год. Медицински факултет – Скопје;
* 1968 год. Специјализација по невропсихијатрија на Медицински факултет – Скопје;
* 1972-1973 год. Постдипломски субспецијалистички студии во Белгија во Клиниката за Електроенцефалографија;
* 1974-1975 год. Специјалистички студии по Клиничка електроенцефалографија во лабораторија и епилептологија LENA во Париз, Франција;
* 1978 год. Стручно доусовршување за компјутерска томографија во Белгија и Англија;
* 1994-1996 год. Субспецијализација по анатамна морфологија (компјутерска томографија и магнетна резонанца);

## Работно искуство
Од 1969 г. работел на Клиниката за нервни и душевни болести при Медицински факултет во Скопје. Повеќе од 25 години учествувал во наставата како професор, одржувајќи предавања од областа на: Неврологијата и психијатрија со медицинска психологија на студентите на Медицинскиот факултет – Скопје;

Од 2006 г. работел во Болницата Невромедика во Скопје

## Научно и професионално достигнување
Учествувал на бројни европски и светски конгреси, а објавил и над 260 научни трудови и 130 монографии од областа на Неврологијата и епилептологијата меѓу кои позначајни се:

* Imagerie des épilepsies, Paris 1996;
* Neuro-imagerie diagnostique-Epilepsies Paris, 2006; 
* Neuro-imagerie diagnostique-Еpilepsies Paris, 2007; 
* Neuro-imagerie diagnostique-Epilepsies Paris, 2012.

## Признанија и оставштина
Методи Чепреганов како невропсихијатар-епилептолог беше во самиот врв на македонската медицинска наука. Членувал во Европска асоцијација за клиничка неврофизиологија и епилептологија за земјите од Француско говорно подрачје и во Невролошка асоцијација на Франција. Награден е со орденот „Palmes Academiques“ од страна на претседателот на француската влада, во име на Министерството за наука.

* 2022 - Награда „11 Октомври“ за животно дело од областа на науката (постхумно).

## Наводи

## Надворешни врски
* Интервју за „Во центар“ на Јутјуб

Категорија:Македонски лекари
Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Добитници на наградата „11 Октомври“
Сестрата Кери

**„Сестрата Кери“** (англиски: *Sister Carrie*) — роман на американскиот писател Теодор Драјзер од 1900 година.

## Содржина

## За делото
Својот прв роман, „Сестрата Кери“, Драјзер го објавил во 1900 година откако го привлекол вниманието на Френк Норис, лектор во една издавачка куќа. Книгата му била толку непријатна на еден член на издавачката куќа (или на неговата сопруга), што била објавена без никакво воодушевување и се продала во мал број примероци, но наишла на малку подобар прием во Англија. Веројатно, за ликот на Кери Драјзер бил инспириран од сестра му, која побегнала со некој оженет човек од Чикаго во Њујорк, каде што живеела доста удобно, а Драјзер живеел некое време во нејзината куќа. Во романот, Драјзер ја опишува повеста на една девојка која од своето мало место се сели во Чикаго, каде се вљубува во едне човек, а потоа во друг за најпосле да ги надмине двајцата. Вториот маж, Херствуд, поради Кери ги остава жената, децата и својата работа, но и покрај тоа ја губи Кери, по што запаѓа во тешка беда и извршува самоубиство. Во последната глава од романот, Кери Мигер постигнува успех во театарската кариера и неа ја чека светла иднина и токму тоа било причината за ужасот кај публиката, која била навикната на схематското прикажување на жените во романите. Пред овој роман, никој во американската книжевност не раскажал толку верни животни приказни и не опишал такви ликови. „Сестрата Кери“ наишла на подобар прием во Англија отколку во САД.

## Наводи

Категорија:Дела на Теодор Драјзер
Категорија:Американски романи
Категорија:Книги од 1900 година
Небуг

мини|Мост над реката Небуг - панорама
**Небуг** - река во областа Туапсе на Краснодарската територија во Русија, северозападно од градот Туапсе.

Небуг потекнува од јужната падина на планината Фаше (812 м) од главниот кавкаски венец на надморска височина од околу 500 метри. Речниот слив е опкружен со бројни планини покриени со мешана шума. Долината на реката има многу подеми и падови. На реката Понежина (притока на Небуг) во горниот тек има водопади и карпи.

Должината на реката е 18 км, сливното подрачје е 73,3 км² . Протокот на вода значително се зголемува за време на поплави и достигнува 600 м³/с. Реката доживува 10-12 поплави годишно. Просечна количина на вода — 2,53 м³/с.  Се влева во Црното Море кај истоименото село.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Притоки на Црното Море
Макопсе (река)

мини|Макопсе (река)
**Макопсе** е река во областа Лазаревски во градот Сочи. Должината на реката е 12 км, сливното подрачје е 37,7 км².

## Хидроним
Хидронимот доаѓа од спојувањето на зборовите , што значи *сено* и  - *река*, односно „сено река“. Според една верзија, за време на поплавата, многу сува трева плови покрај реката од крајбрежните ливади.

## Географија и хидрологија
Реката Макопсе е формирана на западната падина на Велики Кавказ на сливот на три реки: Џималт, Кумиштепе и Гумиштепе. На устието на реката се наоѓа истоименото село Макопсе, во горниот тек селото Наџиго. Во Црното Море се влева типична планинска река. Храна снег, дожд, под земја. На реката и нејзините притоки има каскада од 15 водопади „Серенада на љубовта“, високи од 5 до 38 метри  . Флората долж бреговите на реката одговара на висинската зона на регионот на Црното Море: во горниот тек преовладуваат иглолисни шуми, потоа широколисни шуми доаѓаат да ги заменат, а суптропските елементи се присутни на устието.

## Историско значење
По избувнувањето на конфликтот во Сочи, во јануари 1919 година, на конференцијата во Париз, претставниците на Грузија претставија историска карта на границите на државата за време на владеењето на кралот Давид Градител и кралицата Тамара, на која територијата на областите Сочи и Туапсе била дел од Грузија. Врз основа на презентираните историски докази, границата на Грузија, која била поддржана од Велика Британија, требало да се смета токму за реката **Макопсе** што тече 14 километри југоисточно од Туапсе.

## поплави

* Поради силна поплава во октомври 2018 година, се урна патен мост преку реката Макопсе по кој минува автопатот А-147  .

## Наводи

Категорија:Притоки на Црното Море
Магри (река)

мини|Магри река
**Магри** е  река во Русија, која тече низ територијата на областа Лазаревски во градот Сочи ( Територија Краснодар). Се влева во Црното Море.

## Географија
Откако се спуштa од планините, реката тече низ одморалиштето микрообласт Магри, поминувајќи ги автопатот А147 и железницата.

На реката има водопад Магри.

## Приказна
Се претпоставува дека името на реката Магри доаѓа од абхазиската *амагра* - „ракав“. Иако името на местото Магри доаѓа од името на маж и жена.

## Поврзано

* Список на реки на Сочи

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Реки во Сочи
Категорија:Притоки на Црното Море
Конка (ракав)

мини|Конка во близина на градот Аљошка
**Конка**(*канал Днепар*) е левата растока на реките Днепар во нејзиниот долен тек во Херсонската област во Украина. Најголемата од гранките на делтата на Днепар.

Во 18 век, границата со Кримскиот хан минувала покрај реката.Турците ја нарекоа *Конка Илкису* - „Коњски води“. Името доаѓа од стадата диви коњи ( церади ) кои се среќаваат овде до крајот на 19 век.

## Опис
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/47/Hola Prystan nabereshna.jpg/250px-Hola Prystan nabereshna.jpg|лево|мини|250x250пкс| Насип Конка во Голо пристаниште
Конка тече во поплавните рамнини на Днепар во областите Аљошковски и Голопристански во регионот Керсон. Одделен е од реките Днепар спроти селото Приднепровскоје, област Белозерски . Тече југозападно паралелно со реките Днепар. Недалеку од вливот во вливот на Днепар на Конка се островите *Гапски* и *Кругли* . Вториот го дели каналот на *Стараја Конка* и *Новаја Конка*.

Од градот Аљошка до вливот во вливот на Днепар, Конка е пловна. Преку теснецот кај селото Белогрудово, реката се спојува со каналот на Стариот Днепар, благодарение на што има удобна водна врска помеѓу Гола Пристан и Херсон (18 км).

Помалку продолжената лева рака на Днепар, која се наоѓа возводно во близина на селата Козачки кампови и Кринки, се нарекува и *Конка*.

Во градот Голаја Пристан, насипот Конка е опремен со должина поголема од еден километар.

Конка е симболизирана со една од трите сини ленти на знамето на Керсон.

## Населби (низводно)

* Аљошка
* Белогрудово
* Голи пристаниште

## Езера и утоки (низводно)

* вчерашното езеро
* Естјуар Сина
* тркалезно езеро
* Езерото Нижесолонецкое
* Беј Збуриевски Кут
* езерото Красниковое
* езерото Гапка

## Конка во историјата
Постои претпоставка дека реката Конка е дел од античкиот воден систем Герос-Хипакирис, опишан од Херодот во 5 век п.н.е. п.н.е д. Претпоставката за идентитетот на Конка и Хипакирис ја изразува академик Б. А. Рибаков во делото „Херодотова Скитија. Историска и географска анализа“. Во делото „Герос на Херодот“, Јури Безух вели: „Можеме со сигурност да кажеме дека   - Конка е Герос, а долот Болшие Серогози е Чапли со бројни притоки и е Гипакирис, кој се влева во заливот Каркиницки. Црното Море за време на Херодот“ .

## Наводи

Категорија:Притоки на Црното Море
Крива (суводолица)

мини|Крива река
**Крива** — плитка река  во југозападниот дел на Керчкиот Полуостров, долга 16,0 км, со слив од 52,1 км². Припаѓа на групата реки на полуостровот Керч. Почетокот на гредата се наоѓа на јужните бранови на масивот Парпач, 1,5 километар источно од поранешното село Широкоје (поранешно Узун-Ајак) , се протега, често закривувајќи се, во општа насока кон југозапад., се влева во заливот Феодосија на Црното Море во близина на селото Саут.

Крива има 7 неименувани притоки, во каналот има неколку езерца изградени во 19 век. На 7 километри од устата, зракот минува низ *ливадата Ташли-кол* , претходно означена како солено езеро со истото име, а на картата од 1842 година - *ливадата Ташли-кол*3]. На почетокот на 19 век во долот имало 5 села.
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/1817_map.jpg/200px-1817_map.jpg|лево|мини|200x200пкс|Крива на картата од 1817 година

### Булдан зрак
Исто така **Булдак**. Се влева од север во ливадата Ташли-кол, веројатно една од притоките на Крива.

## Наводи

Категорија:Притоки на Црното Море
Коз (река)

мини|Жак-Кристоф Мивил Поглед на селото Кус али Кос на Крим. 1814 година
**Коз**  е плитка река на југоисточниот брег на Крим, на територијата на урбаниот округ Судак. Должината на водотекот е 8,0 километри, сливното подрачје е 22,3 км².

## Име
На картата од 1817 година од генерал-мајор Мухин, реката е потпишана како *Капкали*, на картата на јужен Крим од колекцијата на Питер Кепен во 1836 година - *Елтиген-су* , на картата од 1842 година е по име *Безли-Даври*. Во *„Списокот на населени места на провинцијата Тауриде според податоците од 1864 година“,* селото Коз е запишано дека се наоѓа *на потокот Касан* . Николај Рухлов, во своето дело „Преглед на речните долини на планинскиот дел на Крим“ од 1915 година, заедно со *Коз*, почесто го користи името *Бијук Узењ* . Во делото на Август Олиферов и Зинаида Тимченко „Реки и езера на Крим“, се користат варијантите Безли-Давра и Кози и, конечно, во референтната книга „Површински водни тела  се појавуваат на Крим“, Коз, Кози и Безли- Давра.

## Географија
Реката започнува на западната падина *на* масивот Ечки-Даг на греди на надморска височина од 300 м*.* грешка - изворот е на друго место ). Реката (заедно со зракот *Менерли Узењ* ) ја формира долината Козскаја, покриена со мали изолирани ридови високи 20–30м, разделени со греди и клисури, окупирани со лозја уште од античко време. Во Коз, според референтната книга „Површински водни тела на Крим“, има 4 неименувани притоки, Николај Рухлов наведува некои од нив, сите вистински клисури се *Караул-Каши*, *Аџи-су-Ечи* и *Куенташ Узењ.* (со притока на Кајан-Арда).

Коз се влева во Црното Море во подножјето на гребенот Караул-Карш во селото Солнечна Долина, зоната за заштита на водата на реката е поставена на 50м.

## Наводи

Категорија:Реки во Крим
Категорија:Притоки на Црното Море
Китенска

мини|устието на реката <span lang="bg">Китенска</span>
**Китенска** е мала река на Балканскиот Полуостров.

Се наоѓа во југоисточна Бугарија. Тече јужно од градот Китен, тече кон исток. Таа се влева во Црното Море кај Кејп Караагач. Должината на реката е околу 3 км.

Се формира од сливот на реките Узунчаирска и Орјашка.

## Наводи

## Топографски карти

* Листа на  карти K-35-XVI Бургас. Масштаб: 1 : 200 000. Состояние местности на 1975-1980 год. Издание 1986 г.
Категорија:Притоки на Црното Море
Камчија

врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d7/Kamcia_Map_of_the_Bassin.jpg/320px-Kamcia_Map_of_the_Bassin.jpg|мини|320x320пкс| Карта на одводниот слив на реката Камчија
**Камчија**  е река во Бугарија.
мини|Галеријата на реката Камчија полн свет
Се наоѓа на истокот на земјата. Настанува од сливот на две реки што течат од источниот дел на балканските планини, Гољама-Камчија и Луда-Камчија, тече кон исток. Се влева во Црното Море 25 километри јужно од Варна. Во античко време, реката се нарекувала Панисос (Панисос), подоцна Словените и го дале името Тича.

Должина 244 км. Областа на сливот е 5358 км².

## Наводи

## Литература

* 
Категорија:Реки во Бугарија
Категорија:Притоки на Црното Море
Западен Булганак

врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2c/West Bulganak 3.JPG/174px-West Bulganak 3.JPG|лево|мини|174x174пкс| Булганак во средниот тек
мини|Западен Булганак
**Западен Булганак** ( **Булганак**, ,  ) е плитка река во југозападниот дел на Крим. Должината е 49 км, сливното подрачје е 180,0 км², наклонот на реката е 7,5 м/км . Просечното долгорочно истекување измерено на мерната станица Трјохпрудноје е 0,02 м³/сец, на устието е 0,05 м³/сек.

Почетокот на реката се наоѓа на падините на Внатрешниот гребен на Кримските Планини, во долот во подножјето на планината Таш-Џарган, што тече од мал мочурлив резервоар кој се напојува со неколку извори, чиј вкупен дебит во август 1911 година Николај Рухлов процени на 21.600 кофи дневно. Тече во општ правец на запад низ територијата на регионите Симферопол и Бахчисарај, по долина со ширина од 1,5 до 3 км, стеснувајќи се на 150 м само на едно место. Добива 9 неименувани притоки долги помали од 5 километри, од кои три се именувани на детални карти: Кара-Агач, која се влева во селото Табачное, Кунтијмес - во близина на Равнопоље и Тали-Џилга кај Пожарски, сите притоки заминаа. Исто така, неколку мали брани притоки течат директно во пределот на устата . Се влева во заливот Каламицки на Црното Море во селото Берегово , просечниот годишен проток на вода во устието е определен на 5,67 милиони м³ . Името на реката од кримскиот татарски јазик () се преведува како калливи.

Претходно, на реката работеле 2 мерни станици: во близина на селото Мола-Ели, кое работело од 1934 до 1941 година и во близина на Трјохпрудни - од 1953 до 1963 година. На реката се создадени преку 40 езерца за различни намени, водата на Западен Булганак се користи за наводнување на 859 хектари обработливо земјиште. Под селото Колчугино (Булганак) и до устието, реката е безводна речиси во текот на целата година, бидејќи возводно има брани кои го собираат истекувањето на водата . На самиот устие, на територијата на Берегово, моментално се наоѓа брана која целосно го блокира протокот на вода во морето, самиот канал (широк до 70 м) е обраснат со трски и шавар, водениот свет е претставен со езерска жаба . Водозаштитната зона на реката е поставена на 100м.

Во долината на реката кај селото Пожарское (Булганак-Бадрак) се наоѓа населба од II век. п.н.е д. - III век. n. д., наречен Булганаски .

## Наводи

## Литература

* Соколов А. А. Часть II. Гидрография естественно-исторических районов Советского Союза. Глава 19. Крым // Гидрография СССР. (рус.). — Ленинград: Гидрометеоиздат, 1952. — 287 с.

Категорија:Реки во Крим
Дуќан на ул. „Маршал Тито“ бр. 1 (Струмица)

**Дуќан на ул. „Маршал Тито“ бр. 1** — дуќан во Старата чаршија во градот Струмица. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Струмица

## Наводи

Категорија:Згради и градби во Струмица
Куќа на ул. „Тодор Чучков“ бр. 8 (Струмица)

**Куќа на ул. „Тодор Чучков“ бр. 8** ― куќа во Струмица, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.

## Галерија


Куќа на ул. „Тодор Чучков“ бр. 7(8) - Струмица (1).jpg|Куќата гледана од улица


## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Струмица

## Надворешни врски
* Управа за заштита на културното наследство
* Управа за заштита на културното наследство (архивирана страница)

## Наводи

Куќа
Елин Пелин (град)

**Елин Пелин** () — град во Западна Бугарија, административен центар на општината Елин Пелин во Софиската Област. Има население околу 7.340 луѓе (2022).

## Географија
Градот Елин Пелин се наоѓа на 558 метри надморска височина во југоисточниот дел на Софиската Котлина, помеѓу реките Лесновска и Елешница и на 24 километри источно од Софија. На градското земјиште се наоѓа селото Елин Пелин, кое нема сопствено земјиште.

## Историја
Првите информации за населбата потекнуваат од османлиски документи од 15 век, во кои се користи името **Нувосел**. Во средината на 19 век селото се викало **Новоселци** и било едно од поголемите села во источниот дел на Софиското Поле. Во 1846 година бил завршен православниот храм „Свети Никола“. Кон крајот на 19 век во гратчето биле основани училиште и читалиште.

Во 1881 година, по ослободувањето, Новоселци станал центар на околија во Софискиот Округ. Во 1888 година била пуштена во употреба железничката пруга Софија—Саранбеј. Таа поминува 4 км јужно од тогашното село, каде што се формирала посебна населба околу новата станица — денешното село Елин Пелин. Таму била изградена фабриката за керамика „Изида“ и неколку помали индустриски претпријатија.

Во 1950 година, селото Новоселци било преименувано во **Елин Пелин** во чест на писателот Елин Пелин (1877–1949), кој пораснал во блиското село Бајлово. Во 1955 година станицата Елин Пелин била одвоена како одделна населба, а во 1960 година Елин Пелин бил прогласен за град.

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјална веб-страница на општина Елин Пелин

Категорија:Населени места во областа Софија
Категорија:Населени места во областа Варна
Елин Пелин (општина)

**Општина Елин Пелин** — општина во Софиската Област, западна Бугарија. Опфаќа 19 населени места и има вкупно 19.744 жители. Административен центар е градот Елин Пелин.

## Населени места

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјална веб-страница на општина Елин Пелин

Категорија:Општини во областа Софија
Категорија:Населени места во областа Варна
Лимфокин

**Лимфокини** ― подгрупа на цитокини кои се произведуваат од вид на имунолошки клетки познати како лимфоцити. Тие се белковински посредници обично произведени од Т-клетките што го насочуваат одговорот на имунолошкиот систем преку сигнализирање помеѓу неговите клетки. Лимфокините имаат многу улоги, вклучувајќи и привлекување на други имунолошки клетки (како што се макрофаги и други лимфоцити) на заразено место и нивно последователно активирање за да ги подготват на поттикнување имунолошки одговор. Лимфоцитите кои кружат можат да откријат многу мала концентрација на лимфокини и потоа да се движат нагоре по концентрацискиот градиент кон местото каде што е потребен имунолошки одговор. Лимфокините им помагаат на Б-клетките при произведување антитела.

Лимфокини кои се лачат од помошните Т-клетки се:

* Интерлеукин 2
* Интерлеукин 3
* Интерлеукин 4
* Интерлеукин 5
* Интерлеукин 6
* Стимулирачки фактор на колонии од гранулоцити и макрофаги 
* Интерферон-гама

## Наводи


## Надворешни врски

* Лимфокини од Националната медицинска библиотека на САД, Medical Subject Headings

Категорија:Цитокини
Категорија:Никулци за имунологија
Куп на УЕФА 1992-1993

**Купот на УЕФА во сезоната 1992-1993** било 22-рото издание на Купот на УЕФА. 

Победник во ова издание бил италијанскиот клуб Јувентус кој во финалето бил подобар од германската Борусија Дортмунд со вкупен резултат 6-1, што претставува и победа со најголема гол-разлика во едно од финалињата кое се играле во два натпревари во историјата на настанот. За Јувентус тоа била трета титула во Купот на УЕФА, по успесите во сезоните 1976-1977 и 1989-1990.

## Прво коло

## Второ коло

## Осминафинале

## Четвртфинале

## Полуфинале

## Финале

### Прв натпрвар

### Втор натпревар

*Јувентус победил со вкупен резултат 6-1.*

## Екипа победник

## Листа на стрелци

## Поврзано
* УЕФА Лига на шампиони 1992/93
* Куп на победниците на куповите 1992-1993
* Суперкуп на УЕФА 1993

## Наводи

## Надворешни врски
* Куп на УЕФА 1992-1993 на сајтот на УЕФА
* Резултати на RSSSF.com

1992-1993