Крсте Гермов

**Крсте Гермов** познат како **Шакир** (,  - , ) — македонски револуционер, мариовски војвода, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација. После втората светска војна учествува во раководењето на Народна република Македонија.

## Животопис
мини|лево|Трајко Зојката (лево), Коста Костурчето (во средината) и Шаќир војвода (десно, чита писмо)
Гермов е роден во 1868 година во Прилеп. Работeл како кројач. Во 1901 година влегол во ТМОРО, а откако во 1902 година го убил шпионот кој ја предал четата на Методи Патчев во Кадино Село, Крсте Гермов заминал во илегала, и се вклучил  во четата на Петар Ацев. До Илинденското востание и за време на востанието, Гермов бил секретар на мариовската чета, која била раководена од војводата Толе Паша, а кон крајот на 1903 година, по смртта на Толе Паша, го заменил и станал реонски војвода во Мариово.

За време на Илинденското востание учествувал во повеќе борби против турскиот аскер, а по востанието против турскиот аскер и башибозук, исто така и српски и грчки чети.

Пролетта на 1904 година бил во придружба на Ѓорче Петров, а потоа бил заедно со војводата Никола Каранџулов. 1906 година бил уапсен од страна на турската власт и бил осуден на доживотен затвор. Одлежал две години на робија, а потоа бил амнестиран од Младотурците во 1908 година. Васил Балевски за Шаќир вели:

ляво|мини|250п|Четата на Шаќир војвода

## По востанието

Во 1910 година во разоружувачката акција од страна на турската власт бил подложен на мачење, потоа заминал за Софија, каде отворил свое кафе, па работел и како кондуктер во Дирекцијата на трамваите.

Учествувла во Балканските војни, во македонскиот доброволен одред (Македонско-одринско ополчение). Добил орден *За храброст* IV ред . По војната живеел во Софија.

Соработувал со списанието Македонски вести (Софија 1935-36) уредувано од Ангел Динев.

## Втора светска војна
лево|мини|Септември, 1944 година ''Апел до Македонците во Бугарија''. Еден од потписниците е и Крсто Гермов.
[мини|десно|250п|[Панко Брашнаров на митинг во ослободениот Велес, ноември 1944 г. Десно до него стои Крсто Ѓермов-Шаќир, а лево претседателот на Президиумот на АСНОМ, Методија Андонов-Ченто.]]
По капитулацијата на Бугарија во септември 1944 година, потписник е на *[[s:Апел до Македонците во Бугарија во 1944|Апелот до Македонците во Бугарија]]* заедно со други видни револуционери и дејци како: Павел Шатев, Туше Делииванов, Петар Шанданов, Михаил Герџиков и др.

Се вратил во Асномска Македонија, бил избран за народен пратеник од Прилепско во Народното собрание на Македонија.[мини|250п|Група стари македонски револуционери снимени во април 1948. Седат од лево на десно: [Ризо Ризов, Крсто Гермов, Александар Мартулков. Стојат од лево на десно: Димитар Поп Евтимов, Анастас Митрев, Панко Брашнаров и Павел Шатев.]]

На 1 септември 1946 година во Скопје ја отворил Првата седница на Македонското народно собрание токму како *Шаќир Војвода,* како највозрасен народен пратеник. Починал во Скопје на 17 декември 1962, а бил погребан со високи почести во родниот град - Прилеп. Пред својата смрт војводата во разговор со Лазар Колишевски во 1961 година истакнал:

## Извори


## Надворешни врски
* Кратка биографија на Шакир војвода

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски борци
Категорија:Македонски војводи
Категорија:Луѓе од Прилеп
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Борци против грчката вооружена пропаганда во Македонија
Категорија:Делегати на Второто заседание на АСНОМ
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Категорија:Добитници на Илинденска пензија