open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Жељко Бувач

**Жељко Бувач** (српски: *Жељко Бувач*; роден на 13 септември 1961) — босанско - српски фудбалски тренер и поранешен професионален играч. Тој е поранешен асистент менаџер во Премиер Лигата во тимот на Ливерпул, улога која ја презел во 2015 година, и од која во моментов е на лично неопределено отсуство.

Моменталниот менаџер на Ливерпул Јирген Клоп,  го назначи Бувач како "мозокот" во неговиот тренер тим, додека себеси се опишува како "срцето", а вториот помошник тренер, Петар Кравиц, како "око". Бувач важи за тренер кој негува големобрзински напаѓачки стил, кој донел успех во тимот на Борусија Дортмунд.

## Клупска кариера

## Наводи

Категорија:Фудбалери на ФК Мајнц 05
Категорија:Родени во 1961 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Срби во Босна и Херцеговина
Категорија:Југословенски фудбалери
Категорија:Босански фудбалери
Бели мугри (награда)

Наградата „Бели мугри“ е награда за најдобар поетски ракопис за автор до 35-годишна возраст која ја доделува ЈУ Дом на култура „Кочо Рацин“ од Скопје. Наградата се врачува на 20 декември на манифестацијата „Денови“, која оваа установа ја организира традиционално во чест на раѓањето на македонскиот поет и културно-општествен деец Кочо Рацин.

## Добитници

Досегашни добитници на наградата „Бели мугри“ се некои од позначајните македонски поети од помладата генерација:

* 2009 - Маја Апостолоска („Именувањето“)
* 2010 - Жарко Кујунџиски („Мојата Сузан повторно девојка“)
* 2011 - Елена Пренџова („Пораки од морето“)
* 2012 - Звонко Танески („Нежност без гарантен лист“)
* 2013 - Снежана Стојчевска („Под нулата“)
* 2014 - Марта Маркоска („Црни дупки во нас“)
* 2015 - Марина Мијаковска („Постела на тишината“)
* 2016 - Стефан Марковски („Сиво сјаат вселените“)
* 2017 - Надица Лешникоска („Кирија за срце“)
* 2018 - Катерина Гогова („Пад во немирна вода“)
* 2019 - Јосип Коцев („Музеј на чувствата“)
* 2020 - Милена Ристова-Михајловска („Запирка“)
*2021 - Славица Урумова-Марковска („Алфа и Омега“)
*2022 - Рената Пенчова („Точки во бескрајот“)
*2023 - Верица Мукоска („Ѕвонливи тишини“)

## Наводи

Категорија:Книжевни награди
Категорија:Македонски награди
Марко Минард

**Марко Минард** (; р. ) — холандски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .

Во јуни 2017 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2017.

## Достигнувања

;2012
: 3. Катекурс
: 9. Ронде ван Минде-Недерланд
: 10. ГП Пино Черами
;2014
: 1. 20п Планински пласман Ла Тропикал Амиса Бонго
: 4. Тур де Ванде
;2016
: 7. Краен пласман Трка околу Норвешка
: 10. Краен пласман Трка околу Австрија
;2017
: 1. 20п Краен пласман Тур Рон-Алп Изер
: 1. 20п Спринтерски пласман Вуелта а Андалусија
: 9. Краен пласман Тур ди Лимузен

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1989 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Холандски велосипедисти
Јан Тратник

**Јан Тратник** (; р.  во ) — словенечки професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .

Бил именуван во почетниот состав за Џиро д’Италија 2017. Во јули 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Тур де Франс 2019.

## Достигнувања

;2009
: 3. Национално хронометарско првенство под 23 години
: 5. Трофеј Пореч
: 10. Краен пласман Гран при ди Португал
;2010
: 1. Гран Премио дела Либерационе
: 2. Краен пласман Џиро деле Реџони
: 3. Национално друмско првенство под 23 години
: 4. Краен пласман Истарски пролетен трофеј
;2012
: 1. 20п Европско друмско првенство под 23 години
: 2. Национално хронометарско првенство под 23 години
: 4. Трка околу Фландрија за млади
: 7. Трофео Банка Пополаре ди Виченца
: 9. Средноевропска трка Будимпешта ГП
;2014
: 3. Средноевропска трка Будимпешта ГП
: 4. Краен пласман Трка околу Горна Австрија
: 4. Средноевропска трка Мишколц ГП
: 5. Бања Лука-Белград II
: 5. Рајфајзен Гран При
: 6. Трофеј Пореч
: 7. ГП Јужна Корушка
: 8. Вишеград 4
: 9. ГП Изола
;2015
: 1. 20п Национално хронометарско првенство
: 1. 20п Краен пласман Трка Источна Бохемија
::1. Етапа 2
: Трка околу Унгарија
::1. 20п Бодовен пласман
::1. Етапа 5
: 1. 20пБодовен пласман Трка околу Австрија
: 4. ГП Адрија Мобил
: 6. Вишеград 4
: 10. Белград-Бања Лука I
;2016
: 1. 20п Национално друмско првенство
: 1. 20п Краен пласман Трка Источна Бохемија
::1. 20п Бодовен пласман
::1. Етапа 2
: 1. 20п Бодовен пласман Истарски пролетен трофеј
: 1. 20п Планински пласман Трка околу Словенија
: 2. Трофеј Пореч
: 3. Трка Руди Алтиг
: 7. Краен пласман Трка околу Словачка
::1. Етапа 5
: 9. ГП Изола
;2017
: 1. 20п Краен пласман Трка околу Словачка
::1. Пролог
: 3. Краен пласман Чешка велосипедска трка
: 4. Национално друмско првенство
: 8. Краен пласман Волта ао Алентежо
: 10. Светско хронометарско првенство
;2018
: Национални првенства
::1. 20п Хронометарска трка
::4. Друмска трка
: 1. Класик Волта Лимбург
: 1. Етапа 4 Сетимана Интернационале Копи е Бартали
: 2. Краен пласман Трка околу Луксембург
: 2. Краен пласман Трка околу Словачка
: 3. Краен пласман ЦЦЦ Тур - Гроди Пјастовскје
::1. Етапа 1 (ITT)
: 5. Брабантсе Пејл
: 9. Трка околу Франкфурт
;2019
: 1. Пролог Тур де Романди
: 3. Национално хронометарско првенство
: 8. Хроно де Насионс

### Распоред на резултатите на големите трки

СО = се откажал; — = не учествувал

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1990 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Словенечки велосипедисти
Категорија:Велосипедисти на Летните олимписки игри 2020
Луис Енрике Мартинес

**Луис Енрике Мартинес Гарсија** (; роден на 8 мај 1970), познат како **Луис Енрике**, е шпански поранешен професионален фудбалер, и актуелен менаџер.

Разноврсен играч, со добра техника, тој бил способен да репродуцира во неколку различни позиции, но претежно играл како играч од средниот ред или како напаѓач, и исто така бил препознатлив по својот темперамент и издржливост. Почнувајќи од 1991 година, а завршуваќи во 2004 година, тој настапувал за Реал Мадрид и Барселона со еднакви поединечни и тимски успеси, и одиграл повеќе од 500 официјални натпревари со постигнати повеќе од 100 гола. Тој ја претставувал репрезентацијата на Шпанија на три Светски Првенства и едно Европско Првенство.

Луис Енрике започнал да работи како менаџер во 2008 година со Барселона Б , додека три години подоцна, се преселил во Рома. Во сезоната 2013-14 тој го предводел тимот на Селта Виго, пред да се врати во Барселона со која ја освоил тројната круна во неговата прва сезона и двојна во втората.

## Играчка кариера

Категорија:Родени во 1970 година
Категорија:Фудбалери на Светско првенство 1994
Категорија:Фудбалери на Светско првенство 1998
Категорија:Фудбалери на Светско првенство 2002
Категорија:Тренери на ФК Рома
Категорија:Тренери на ФК Барселона
Категорија:Фудбалери на ФК Барселона
Категорија:ФИФА 100
Категорија:Фудбалери од Ла Лига
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Освојувачи на златни олимписки медали Шпанија
Категорија:Фудбалери на ФК Реал Мадрид
Категорија:Шпански фудбалски тренери
Категорија:Шпански фудбалери
Ески турбе (Бахчисарај)

[мини|290px|Ески [турбе, слика од 1838 година]]
**Ески турбе** ( — „*стара гробница*“) — најстара гробница на Бахчисарај, изградена, според некои информации, во XIV век, долго пред дворецот Бахчисарај. Објектот претставува споменик на архитектурата. Се наоѓа на падината на левиот брег на реката Чурук-Су, 180 метри југоисточно од Ханскиот дворец.

## Историја

Ески турбе претставува споменик со архитектонско и историско значење, изградено во времето на Златната Орда. Сепак, гробот е слабо испитан, па дури не е познато точно кој е погребан во него.

Заменик-генералниот директор за истражување на музејот на Бахчисарај во една изјава истакнал дека за турбето постојат единствоено усни легенди, според кои овде се наоѓа гробницата на некој бег чиј сопствен имот се наоѓал во околината на денешен Бахчисарај. Овој бег се викал Дере-бег, но освен неговото име, за него не е познато зошто го нашол своето последно засолниште тука. Во секој случај, во ниеден пишан извор не е наведено лице со тоа име.

Претходно, Ески турбе бил опкружен со гробишта.

Во 1927 година, под надзор на директорот на музејот Бахчисарај, започнала реставрација. Куполата била поправена, а била направена и железна врата.. Во 1965 година била извршена уште една поправка кога ѕидовите биле поправени а куполата покриена со цемент. Во средината на 1990-тите, куполата била покриена со лимови од галванизирано железо.

Во 2013 година биле направени археолошки иследувања според кои датумот на градба би можело да биде од XVII век.

## Архитектура

Самиот објект бил изграден со голема вештина, главно поради својата прецизност на ѕидовите и вештата изработка на деталите. Турбето е единствениот примерок во околината кој не е изграден од бел варовник, туку од жолт камен.

Структурата на објектот е асиметрична. Се состои од два дела на различни височини: објектот со куполата и дворот што се граничи со нејзината јужна фасада. Дворот има форма на квардат и е заграден со седум арки. Претходно во дворот постоело фонтана. Во дворот може да се дојде само од страната на турбето. Веројатно, објектот првично бил замислен како семејна гробница.

Според некои претпоставки, првично куполата имала облик на пирамида и била покриена со олово. Според В.А. Боданински, куполата била силно оштетена со удар на гром во 1880-тите години. Главниот влез во гробот е од исток. Се наоѓа во длабок правоаголен портал.

Според ориенталистот И.А. Орбели, архитектонскиот стил на Ески турбе бил позајмен од Ерменците. Архитектурата на турбето можеби била дополнителна инспирирана за градителите на Ханскиот дворец.

## Наводи

Категорија:Мавзолеи
Категорија:Бахчисарај
Категорија:Згради и градби во Крим
Голема ханска џамија

**Големата ханска џамија** () — џамија која се наоѓа во Ханскиот дворец во Бахчисарај, Крим.

## Историја

Големата ханска џамија е сместена на плоштадот во дворецот на исток од северната порта. Оваа е една од најголемите џамии во Крим и првата од објектите кои биле изградени во Ханскиот дворец. Џамијата била изградена во 1532 година од Сахиб I Гирај, а од 17 век џамијата го носи неговото име.

Главниот влез во џамијата се наоѓа на страната на реката Чурук-Су. Фасадата од оваа страна претходно била обложена со мермер. Во близина на источниот ѕид на џамијата се наоѓа абдест (верско чистење кај муслиманите пред молитва) со шадрван (фонтана). На ѕидовите се прикажани неколку калиграфски натписи на арапски јазик (цитати од Куранот) кои биле изработени во XVIII век. Натписите се направени во црно со зелена позадина. Исто така, меѓу калиграфските натписи на ѕидот се споменува името на Кирим Гирај, кој ја реновирал џамијата.

Во џамијата постојат две минариња со истакнати покриви, крунисани со бронзени полумесечини. Висината на минарињата е 28 метри. Нагоре има камени спирални скали во внатрешноста на минарињата. Кулите на минарињата се изградени од камени плочи, прицврстени заедно со олово.

Во 1736 година џамијата била оштетена во пожар. Таа била повторно реновирена за време на владеењето на Селамет II Гирај. Во 1750-тите години Арслан Гирај основал медреса во дворот на џамијата, која не преживеала до денес. Во советската ера, џамијата била затворена. Горниот дел бил користен за изложба на музејскиот оддел за археологија, а во долниот дел - лапидариумот. Денес џамијата е отворена за верниците.

## Наводи

Категорија:Бахчисарај
Категорија:Отомански џамии во Крим
Турбинектомија

**Турбинектомија** е хируршка процедура при која се отстранува една или повеќе од носните школки, претежно со цел намалување на назалната опструкција.

## Наводи

Категорија:Нос
Џума-џамија (Евпаторија)

**Џума-џамија** (, , ) — џамија која се наоѓа во Евпаторија, Крим и претставува главна џамија на градот, од каде доаѓа и нејзиното име. Џамијата била градена во периодот помеѓу 1552 и 1564 година, а главен архитект на проектот бил познатиот османлиски архитект Мимар Синан. Во Руската Федерација, која ја контролира спорната територија на Крим, објектот е вклучен во списокот на културно наследство од федерално значење.

## Историја

Џума-џамија започнала да се гради во времето на кримскиот хан Девлет I Гирај во 1552 година.

Откако била завршена изградбата, џамијата претрпела бројни измени и реставрации. Пред неколку години, џамијата е целосно реновирана. Така, двете минариња биле целосно обновени во 1985 година, од кои едното било уништено пред 1665 година, а другото во 1836 година.

Во советско време, џамијата била затворена како религиозна институција и се користела како архитектонски споменик и музеј, а во 1990 година била повторно вратена на верниците.

Во август 2014 година имамот на џамијата, кој претходно работел во управата на муслиманите на Крим, го објавил своето повлекување од водството на Тавриското муфтиство, по кое објектот припаднал како имот на ова муфтиство. Во јули 2015 година, Врховниот суд го потврдил правото на сопственост на Република Крим на џамијата и им наредил на претставниците на муфтиството да ја ослободат џамијата.

Во 2016 година, една сребрена монета од 3 рубли издадена од страна на Банката на Русија од серијата „Архитектонски споменици на Русија“, била посветена на џамијата.

## Архитектура

Истанбулската црква Света Софија послужела како пример за изградба на оваа џамија, чиј архитект бил Мимар Синан. Дел од верскиот објект бил направен од варовник, но главниот материјал што се користел во конструкцијата била камена карпа. Џамијата претставува централна куполна зграда на која се прикачени две минариња. Прозорците ги осветлуваат двокатните галерии, покриени со рамни куполи три по ред. Централната сала, висока 22 метри, е покриена со купола која содржи 16 прозорци.

Денес, Џума-џамија е најголемата и највеличествена џамија на Крим.


Eupatoria, Juma-Jami Mosque, Minbar, Mihrab, Crimea.jpg
Eupatoria, Juma-Jami Mosque, Yevpatoria, Crimea.jpg
Eupatoria, Juma-Jami Mosque, Minaret, Crimea.jpg


## Наводи

## Надворешни врски

* Иванов А. В. Евпатория: путеводитель. — Севастополь: Библекс, 2006. — 64 с ISBN 966-8231-67-8

Категорија:Отомански џамии во Крим
Категорија:Градби на Мимар Синан
Категорија:Евпаторија
Категорија:Згради и градби во Крим
Исламот во Словенија

Повеќето муслимани во Словенија етнички претежно се Бошњаци и други словенски муслимани. Во 2014 година, имаше 48,266 муслимани во Словенија, односно околу 2,4 проценти од вкупното население. На чело на муслиманската заедница на Словенија е Неджад Грабус.

## Демографија
**Демографија на муслимани во Словенија по етничка припадност во 2002 година**

## Муслимански градби во Словенија
десно|мини|260x260пкс|Стара австроунгарска џамија во Лог-под-Мангартом, урната по Првата светска војна.
Била изградена една џамија во Лог-под-Мангартом, село денес во екстремниот северозападен дел на Словенија, од страна на босанско-херцеговинскиот пешадиски полк бр.4 за време на Првата светска војна и веројатно урната наскоро по војната. Во ноември 2013 започнала изградбата на џамија во Љубљана која била завршена во 2016 година.

### Љубљанска џамија
Во септември 2013 била создадена фондацијата за изградба на џамија која 70% беше финансирана од Катар, 44 години откако беше поднесено барање за изградба на џамија. Беше планирано џамијата да вклучува и културен центар со цена од $16 милиони долари и изградбата требаше да биде завршена до 2016 година. На отворањето присуствувала и премиерката Аленка Братушек која ја нарече градбата "симболична победа против сите форми на верска нетолеранција" и според која Европа би била помалку културно богата без исламот. Присуствувале околу 10.000 други лица вклучувајќи го и љубљанскиот градоначалник Зоран Јанковиќ и анонимен владин министер од Катар. Највисокиот исламски авторитет во Словенија, муфтијата Неджад Грабус рече: "Ние сме среќни да го започнеме овој граѓански проект во Љубљана, која на овој начин ќе стане подобро познат и поплуралистички град." На церемонијата присуствувал и бошњачки член на претседателството на Босна и Херцеговина Бакир Изетбеговиќ. Други кои присуствуваа беа поранешниот претседател на Словенија, Данило Турк и муфтијата на Исламската заедница на Босна и Херцеговина Хусеин Кавазовиќ. Проектот се соочи со административни пречки и беше политички ризик во претежно римокатоличката земја. Тој исто така се соочи со можен референдум за ова прашање во 2004 година со 12,000 потписи за него; меѓутоа, Уставниот суд на Словенија го одби барањето врз основа на слободата на вероисповед. Тој исто така беше контроверзен поради финансиската криза во која била земјата. На свеченоста исто така беа ретка глетка жените со покривки за глава.

## Наводи

Категорија:Исламот по земја
Категорија:Религија во Словенија
Категорија:Словенечко општество
Категорија:Исламот во Европа
Сегедска синагога

десно|мини|245x245пкс|Сегедската синагога
десно|мини|245x245пкс|Внатрешноста на синагогата
десно|мини|245x245пкс|Куполата на Сегедската синагога
**Сегедската синагога** () е синагога во Сегед во Унгарија. Овој објект бил изграден во 1907 година и бил дезајниран од еврејскиот унгарски архитект Липот Баумхорн (1860-1932), чии дела претставуваат најдобри примери за уникатниот унгарски стил кој претставува комбинација на југендстилот и историзмот, понекогаш познат и како „унгарски стил“. Таа била користена од еврејската заедница во Сегед.

Внатрешноста на објектот, со својата висока купола од 48.5 метри, е заснована врз неколку историски стилови кои заедно ја создаваат уникатната комбинација на југендстилот и мавританската преродба. Ребрестиот ѕид над оргулите имаат готско потекло, додека столбовите што ги поддржуваат галериите се римски.

Внатрешноста на големата купола, како и сите витражи на градбата, се дело на уметникот Микса Рот.

Шарите се во облик на растението милодух (хисоп), растение кое се користело во античките храмови.

Сегедската синагога е втора по големина во Унгарија по Големата синагога во Будимпешта, како и 4-та најголема во светот.

## Наводи

десно|мини|245x245пкс|Светиот ковчег на синагогата
## Надворешни врски
* Szeged Syangogue Website 
* Leopold Baumhorn on Jewish.hu's list of famous Hungarian Jews 

Категорија:Синагоги
Категорија:Верски објекти во Унгарија
Категорија:Унгарска култура
Турбето на Ѓул Баба

мини|Турбето на Ѓул Баба
Осумаголното **[[турбе]] на Ѓул Баба** се наоѓа на Џамиската улица во Будимпешта, во близина на Маргаретскиот мост во областа на Рожадомб.

## Историја
Турбето беше изградено од страна на Мехмед-паша, беглербегот на Будим, помеѓу 1543 и 1548 година и има ниска купола покриена со оловни и дрвени плочки. Тоа остана неоштетено кога хабсбуршките војски ја заробиле областа за време на втората битка кај Будим во 1686 година, но беше претворено во римокатоличка капела од страна на Исусовците, кои го преименувале во "Капелата на Свети Јосиф".
мини|Турбето на Ѓул Баба, Будимпешта, од страна на д-р Василиј Ал Бајати.
Турбето во 1916 година претставало најдалечното влијание на Бекташите во Австроунгарското Царство.
Во 1987 година, во близина на турбето унгарската влада финансира изградба на исламски центар и џамија со библиотека и музеј. Зградите беа дизајнирани од страна на д-р Василиј Ал Бајати и биле по пример на традиционалниот османлиски стил.

"Дизајнот на д-р Бајати претставува голем комплекс, кој успешно ги комбинира различните стилови на отоманската архитектура (како што таа постоеше во Источна Европа) и унгарската архитектура во стилот на Лехнер. Платформата на која овој комплекс ќе стои е веќе направена. Новите згради се наоѓаат на десно и лево од турбето. Зградата на лево, или поточно, на југ од турбето, е џамија. Таа е покриена со три куполи со различни височини, така што тие во центарот се повисоки од страничните. Поради студената клима на земјата џамијата е целосно покриена и е во правоаголна форма. Бидејќи е евидентно дека биле обоени и надворешноста и внатрешноста на зградата, предвидено е дека михработ ќе биде обложен со жолнаиски плочки и врамен со правоаголна бордура која содржи курански натпис."
центар|мини|888x888пкс|Панорамски поглед на областа Рожадомб

## Сопственост
Земјиштето подоцна беше во сопственост на Џон Вагнер, кој го одржуваше турбето и им дозволи пристап на муслиманските верници кои доаѓале од Отоманското Царство. Во 1885 година, отоманската влада овласти унгарски инженер да го реставрира турбето и кога работата беше завршена во 1914 година, тоа беше прогласено за национален споменик. Турбето повторно беше реставрирано во 1960-тите години и за последен пат во 1987 година, кога исламски центар и џамија биле изградени околу него. Тоа е сега во сопственост на Република Турција.

## Галерија

File:Gulbaba turbejecivertanlegi.jpg|Воздушна глетка на градбата
File:Gül Baba 1.JPG|Надворешна глетка на турбето на Ѓул Баба
File:Gulbaba2.jpg|Фонтаната
File:Budapest, the coffin of Gül Baba.jpg|Ентериерот на турбето на Ѓул Баба
File:Gül Baba Grab Budapest (Ungarn)..jpg|Ковчегот на Ѓул Баба


## Наводи

## Надворешни врски

* Gül Baba Shrine by the Turkish Ministry of Culture
* Gül Baba Tomb in Budapest 
* Basil Al Bayati  Official Website of Architect

Категорија:Историја на Будимпешта
Категорија:Унгарска култура
Категорија:Отоманска архитектура
Категорија:Верски објекти во Унгарија
Марија Краја

**Марија Краја** или **Марија Палука** (24 септември 1911 – 21 ноември 1999 година) - албанска оперска пејачка, која е особено позната по нејзините изведби на албански народни песни.

## Животопис
Краја е родена во 1911 година во Задар, Кралство Далмација, тогашен дел на Австроунгарија, во римокатоличко семејство. Таа била роднина на Мајка Тереза, која подоцна го организирала погребот на нејзината мајка и сестра. Кога имала шест години, нејзиното семејство се преселило во Скадар. Иако имигрант, семејството било албанско и таа живеела во мала албанска заедница во Задар. Во Албанија ги научила локалните свадбени и љубовни песни. Во 1930 година започнала да учи пеење на Сингшуле (сега Универзитет за музика и изведувачки уметности) во Грац, Австрија, каде завршила во 1934 година. По дипломирањето почнала да предава во едно средно училиште во Скадар, потоа на Женскиот институт Кралицата Мајка во Тирана. Таа почнала да настапува во Тирана со Тонин Гурациу како следечки пијанист. Краје била претставник на Албанија на "Вечерта на нациите" која се одржувала во Виена.

## Изведби
Краја почнала да пее традиционални староградски песни. Работела заедно со Лола Ѓока, кој бил аранжер а воедно и пијанист. Тие заедно снимиле над 300 песни. Согласно денешните стандарди овие снимки не се совршени, но сепак преживеале до денес.

Во 1937 година, Марија Краја имала рецитал во Бари, Италија а следната година држела концерти во Минхен, Германија. Истата година во јуни била вклучена во концерт заедно со Тефта Ташко-Коко и Лола Ѓока, за собирање средства за баритонот Кристо Коко (сопруг на Тефта Ташко-Коко). Парите биле потребни со цел тој да ги заврши студиите по пеење во Милано. Во 1939 година, одржала и еден рецитал во Фиренца.

По Втората светска војна, Краја предавала на Јордан Мисја Академијата. Таа воедно продолжила да пее во Операта, а во 1959 година, се појавила во првата албанска опера. Операта била наречена *Мрика.* Композитор на истата бил Пренке Јакова а либретото било на Лазар Силики.

Краја починала во Тирана во 1999 година. Таа била добитник на највисоко признание за уметници, *Народен уметник на Албанија*.

## Поврзано

* Јоргија Филче-Труја

## Наводи

Категорија:Родени во 1911 година
Категорија:Починати во 1999 година
Категорија:Луѓе од Задар
Категорија:Албански римокатолици
Краток филм за убивањето

**„Декалог 5“** или **„Краток филм за убивањето“** (полски: *Krótki film o zabijaniu*) — полски филм од 1988 година, во режија на Кшиштоф Кишловски, кој е и автор на сценариото, заедно со Кшиштоф Пјисјевич. Главните улоги ги играат: Мирослав Бака, Кшиштоф Глобиш, Јан Тесарж, Збигњев Запасјевич, Александер Беднарж, Јежи Зас, Артур Барциш, Кристина Јанда, итн.

## Содржина
Младото момче Јацек (го игра Бака) скита бесцелно во центарот на градот, полн со деструктивна енергија; ги плаши гулабите на плоштадот, фрла камен врз возилата, итн, а во својата торба, тој носи јаже. Истовремено, таксистот Валдемар (го игра Тесарж) го мие својот автомобил и во неколку прилики одбива да ги вози луѓето кои ја бараат неговата услуга. Третата приказна се однесува на Пјотр Балицки (го игра Глобиш), кој штотуку успева да го положи испитот за адвокат. Тројцата главни ликови случајно се среќаваат низ градот, но се свесни дека судбината ќе ги поврзе. Најпосле, Јацек се качува во таксито на Валдемар, барајќи да го однесе на крајот од градот и таму, без никаква причина, го дави со јажето, а потоа го удира по главата со метална прачка. Влечејќи го телото до реката, Јацек забележува дека таксистот е жив и го убива удирајќи го со голем камен по главата. По убиството, тој посетува една девојка, канејќи ја да заминат некаде во природа. На судењето, Јацек е осуден на смртна казна, а негов бранител е Пјотр. На крајот од филмот, Пјотр присуствува на погубувањето на Јацек и таа сцена силно го потресува.

## Наводи

Категорија:Полски филмови
Категорија:Филмови на полски јазик
Категорија:Филмови од 1988 година
Категорија:Филмови поврзани со убиства
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Варшава
Категорија:Филмови на Кшиштоф Кишловски
Категорија:Филмови со Мирослав Бака
Категорија:Филмови со Кшиштоф Глобиш
Категорија:Филмови со Јан Тесарж
Категорија:Филмови со Јежи Зас
Категорија:Филмови со Артур Барциш
Влада на Србија

мини|288x288px|Зграда на Владата на Република Србија
**Владата на Република Србија** е носител на извршната власт во Република Србија.

Владата ја избира Народното собрание на Србија, а ја сочинуваат претседателот на Владата, еден или повеќе потпретседатели и министри.

## Надлежност
Според Уставот на Република Србија, Владата:

* ја утврдува и спроведува политиката
* ги извршува законите и другите општи акти на Народното собрание
* донесува одлуки и други општи акти за имплементација на законите
* предложува закони на Народното собрание и други општи акти и дава мислење кога нив ги поднесуваат други предложувачи
*ја насочува и хармонизира работата на органите на државната управа и врши надзор над нивната работа
* врши и други работи утврдени со Уставот и законот

Покрај тоа, Владата е одговорна кон Народното собрание за политиката на Република Србија, за примената на законите и другите општи акти на Народното собрание и за работата на органите на државната управа.

## Историјат на свикувања на Владата

* Влада на Драгутин Зеленовиќ (1991)
* Влада на Радоман Божовиќ (1991—1993)
* Влада на Никола Шаиновиќ (1993—1994)
* Прва влада на Мирко Марјановиќ (1994—1998)
* Втора влада на Мирко Марјановиќ (1998—2000)
* Влада на Миломир Миниќ (2000—2001)
* Влада на Зоран Ѓинѓиќ (2001—2003)
* Влада на Зоран Живковиќ (2003)
* Прва влада на Воислав Коштуница (2004—2007)
* Втора влада на Воислав Коштуница (2007—2008)
* Влада на Мирко Цветковиќ (2008—2012)
* Влада на Ивица Дачиќ (2012—2014)
* Прва влада на Александар Вучиќ (2014—2016)
* Втора влада на Александар Вучиќ (2016—2017)
* Влада на Ана Брнабиќ (2017— )

## Сегашен состав на Владата на Република Србија
Владата на Ана Брнабиќ е тековното свикување на Владата на Република Србија, избрано на 29. јуни 2017&nbsp;г.

Таа е втора влада која ја избра Единаесеттото свикување на Народното собрание на Република Србија. За кабинетот на Ана Брнабиќ се изјаснија вкупно 212 пратеници - "за" гласале 157 пратеници, а 55 биле "против".

Моменталната Влада на Република Србија е 15-та по ред од обновувањето на повеќепартискиот систем во Србија.

## Состав
Владата на Република Србија моментално има осумнаесет министерства и три министри без ресор. По предлог на кандидатите за Претседател на Владата, Народното собрание на Република Србија го одредува бројот на потпретседателите на Владата, на министрите и на министрите без ресор.

Составот на Владата е следниот:

## Поврзано

* Список на влади на Србија
* Список на претседатели на влади на Србија
* Претседател на Владата на Република Србија
* Заменик-Претседател на Владата на Република Србија
* Народно собрание на Република Србија
* Министерства на Република Србија

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница на Владата на Република Србија

Категорија:Управување со Србија
Категорија:Влада на Србија
Ласко Андоновски

мини|десно|исправено|Ласко Андоновски
**Ласко Андоновски**  (роден на 15 јуни 1991 година) — македонски ракометен играч кој игра за РК Тинекс Пролет и за Македонската ракометна репрезентација.

## Наводи

Категорија:Родени во 1991 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Никулци за македонски спортисти
Државен Совет на Република Башкортостан

**Државен Совет на Република Башкортостан** или Курултај (; ) — врховен претставник и законодавно тело на Република Башкортостан. Неговите членови се избираат на пет години.

Надлежноста на советот вклучува усвојување и дополнување на Уставот на Башкортостан, дефинирање на домашната и надворешната политика, справување со промена на границите, дефинирање на административна и територијална структура, одобрување на државниот буџет.

Таа го наследила Врховниот совет во 1995 година и има две тела: Претставнички и Законодавен дом. Претседателот на Државниот совет претседава со двата дома.

Претседателот на Државниот совет е Константин Толкачов од март 1999 година.

## Наводи

Категорија:Башкортостан
Стадион Рујевица

**Стадион Рујевица** (официјално име: *Стадион ХНК Риека*) — стадион кој се наоѓа во Риека, Хрватска. Стадионот честопати се нарекува Рујевица според неговата местоположба. Од август 2015 година, стадионот е привремен дом за ФК Риека поради изградбата на новиот стадион Кантрида. Стадионот е дел од тренинг кампот што го користи младинската академија на клубот, која вклучува четири дополнителни терени. Откако ќе се изгради новиот стадион Кантрида, Рујевица ќе се користи за тренинг на клубот.

## Градба

Изградбата на центарот започнала на 15 септември 2014 година и проектот бил финансиран од сопствениците на ФК Риека. На 28 јули 2015 година на стадионот му била издадена дозвола од хрватските фудбалски власти. Официјално бил отворен на 2 август 2015 година со победата на Риека против НК Локомотива. Марин Леовац го постигнал првиот гол.

## Проширување

Во јануари и ноември 2016 година, претседателот на клубор, Дамир Мишковиќ изјавил дека северната трибина може да биде изградена за да се усогласи со условите кои ги бара УЕФА за одржување на натпревари од групните фази на Лигата на шампионите и УЕФА Лига Европа со минимална сместивост од 8.000 гледачи. Изградбата на северната трибина започнала на 11 мај 2017 година. Изградбата била завршена на 21 јули 2017 година, зголемувајќи ја вкупната сместивост на стадионот од 6,039 до 8,279.
Сместивост по сектор

Четири сектори придонесуваат за вкупната сместивост за седење од 8.279:

*Сектор И (исток): 2.852
*Сектор З (запад): 2.775 (вклучувајќи ВИП сектор)
*Сектор С (север): 2.240
*Сектор Ј (југ): 412 (сектор за поддршка на гостите)

## Посетеност во домашната лига

## Наводи

Категорија:Спортски зданија во Хрватска
Категорија:Риека
Брендан Морепловецот

мини|Свети Брендан Навигатор, минијатура од 15 век
**Свети Брендан Морепловец **  (484 – 577), познат и како **Брендан Навигатор** бил ранохристијански ирски светец од 6 век.

## Животопис
Бил роден во 484 година во Kлонфорт во градот Трали во Ирска.  Од својата младост ги следел идеалите на египеtските аскети. Поголемиот дел од животот го поминал во клонфoртскиот манастир. Се смета за основач на бројни монашки заедници на ненаселените острови како и на еден пловечки манастир на брод. Со бродот патувал на бројни мисиионерски патувања од кои забележителни се патувањата на Исланд во 551 година и на Гренланд 554 година.  Постои легенда дека свети Брендан на своите патувања стигнал до северна Америка, до местата Њуфаундленд, Бермуди и Флорида и таму ја проповедал Библијата.

Умрел во 557 година.
Се смета дека е зажтитник на морепловците и патниците. како светец го слават во православната и римокатоличката црква.

## Наводи

Категорија:Родени во 484 година
Категорија:Светци
Категорија:Православни светци
Категорија:Христијански светци од 6 век
Категорија:Починати во 577 година
Декларација за независност на Азербејџан

**Декларацијата за независност на Азербејџан** () —  декларација за независност на Азербејџанска Демократска Република од Руското Царство. Азербејџан прогласил независност во Тифлис на 28 мај 1918 година.

Азербејџанската Демократска Република била основана од Азербејџанскиот Национален Совет во Тифлис на 28 мај 1918 година по распадот на Руското Царство кое започнало со Руската револуција од 1917 година. Муслиманската застапеност во непостоечката Закавказска Република се конституирала во Национален Азербејџански Совет, а на 28 мај 1918 година објавил дека е „*родена нова нација*“. Дотогаш географската референца, Азербејџан по прогласувањето станало името на државата, а околу 2 милиони луѓе, наречени Татари, Закавказски муслимани и Кавкаски Турци, официјално станале Азери.

## Историја

На почетокот на 1918 година, политичката ситуација на Кавказ останала критична. По неуспехот на руско-германските мировни разговори во Брест-Литовск, германско-турските војници започнале со напади на Кавказ на 6 декември 1917 година. На почетокот на јануари 1918 турските војници успеале да ги освојат провинциите Карс и Батуми.

Пратениците од регионот одлучиле да формираат свој парламент како единствено владино тело во земјата на 14 февруари 1918 година.

30 членови на партијата Мусават и Демократската партија, 7 членови од муслиманските социјалисти, 3 членови од партијата Итихад и 4 членови од партијата Демократска социјалдемократска партија биле вклучени во сенатот парламентот. Како резултат на тоа, 44 Азери воспоставиле муслимански дел од парламентот.

## Прогласување

На 28 мај 1918 година во палатата на поранешниот гувернер на рускиот цар на Кавказот во Тифлис, се собрале членовите на Националниот Совет со претседавал д-р Хасан-бег Агајев. Тој ги информирал учесниците за распаѓањето на парламентот, како и за внатрешната и надворешната ситуација во регионот. По долга и темелна дискусија, секретарот Мустафа Махмудов ги прочитал резултатите. Така, со 24 гласови и со 2 воздржани, била освоена Декларација за независност на Азербејџан. Декларацијата ја потпишале Хасан-бег Агајев, Фатали Хан Хојоски, Насиб Јусифеили, Јамо-беј Хаџински, Шафи-бег Рустамбејли, Нариман-бег Нариманбејев, Јавад Малик-Јеганов и Мустафа Махмудов. Само Џафар Ахундов и еден од водачите на партијата „Итихад“ Маџид Султан Гани Задех не гласале за усвојување на Декларацијата.

Во 2007 година бил поставен споменик посветен на усвојувањето на Декларацијата за независност. Декларацијата за независност (усвоена во Тбилиси, 1918), во двете верзии напишани со поранешните азербејџански букви и на латинска азбука, биле издлабени на споменикот. На церемонијата на отворањето присуствувал претседателот на Азербејџан, Илхам Алиев..

Денот на усвојувањето на Декларацијата за независност во земјата денес се слави како државен празник од 28 мај 1990 година.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Азербејџан во новиот век
Категорија:Декларации за независност
Ханусен (филм од 1988)

**Ханусен** (германски: *Hanussen*) - унгарско-австриско-германски филм од 1988 година, во режија на Иштван Сабо. Главните улоги ги играат: Клаус Марија Брандауер, Ерланд Јозефсон, Илдико Баншаги, Валтер Шмидингер, Карољ Еперјеш, Гражина Шаполовска, Адријана Бједжинска итн.

## Синопсис
За време на еден јуриш во текот на Првата светска војна, Клаус Шнајдер (го игра Брандауер) е ранет и има психички проблеми. Него го лекува докторот Бетелхајм (го игра Јозефсон) кој отркива дека Клаус поседува извонредни психички способности - може да ги хипнотизира луѓето и да ја предвидува иднината. По завршувањето на војната, Клаус започнува кариера како забавувач, земајќи го името Ерик Јан Ханусен, а негов менаџер е капетанот Тибор Новотни (го игра Еперјеш). Набргу, Ханусен станува славен, најпрвин во Будимпешта и во Виена, а потоа, заедно со менаџерот и со девојката Вали (ја игра Бједжинска) оди во Берлин, каде го привлекува вниманието на јавноста. Таму, тој е сведок на подемот на нацистите, а кога предвидува дека тие ќе победат на изборите, него го напушта менаџерот. Исто така, во Берлин ја среќава Валери (ја игра Саполовска), која ја познава од детството и која постојано му се јавува во соништата. На почетокот, нацистите се обидуваат да го придобијат Ханисен за потребите на својата пропаганда, но кога тој ќе стане опасен, тие почнуваат да го следат. На крајот, Ханусен го предвидува палењето на Рајхстагот и поради тоа нацистите ги убиваат него и Вали.

## Наводи

Категорија:Филмови на Иштван Сабо
Категорија:Филмови од 1988 година
Категорија:Филмови со Клаус Марија Брандауер
Категорија:Филмови со Ерланд Јозефсон
Категорија:Филмови на германски јазик
Категорија:Филмови со Гражина Шаполовска
Католицизмот во Австрија

мини|319x319пкс|Инсбрукска катедрала
**Католичката црква на Австрија**, исто така позната како на **Римскокатоличката црква на Австрија**, е дел од светската Римокатоличката црква во целосна причест со папата во Рим. Управно тело на црквата во Австрија е Австриската конференција на католички бискупи, составена од два надбискупи (Виена и Салцбург), бискупи и игуменот на територијалната опатија на Ветинген-Мерерау. Сепак, секој епископ е независен во сопствената епархија и одговара само на папата. Актуелен претседател на Конференцијата на католички бискупи е кардиналот Кристоф Шјонборн. Австриската црква е најголема со христијанска исповед во Австрија, со 5.11 милиони членови (57.9 % од вкупното австриско население.).

Сепак, веќе повеќе од 50 години процентот на Католици се намалува, главно поради секуларизација и миграција (од 89 % во 1961 година до 57.9 % во 2017 година). Бројот на луѓе кои неделно одат на црква беше околу 6.8 проценти (што претставува 594,524 луѓе од вкупното население кое било 8,772,865 во 2016 година).

Иако Австрија нема примаси, архиепископот на Салцбург има титула *Primus Germaniae* (Примасот на Германија).

## Организација

### Црковна структура
мини|200x200пкс|Австриските епархии од 1968 година

* Виенска архиепископија со следниве суфрагански епархии:
** Епархија на Ајсенштат
** Епархија на Линц
** Епархија на Св. Пјолтен
* Салцбуршка архиепископија со следниве суфрагании
** Епархија на Карл-Зекау
** Епархија на Гурк
** Епархија на Фелдкирх
** Епархија Инсбрук
* Територијална опатија на Ветинген-Мерерау (директен субјект на Светиот престол)
* Воен ординаријат на Австрија (директен субјект на Светиот престол)

### Список на католички организации во Австрија

* Katholische Jungschar
* Katholische Jugend

## Критики

### Организацијата Повик кон непослушност
Организацијата Повик кон непослушност (*Aufruf zum Ungehorsam* на германски) е австриско движење, главно составено од дисидентски католички свештеници, кое започна во 2006 година. Движењето тврди дека ја има поддршката на поголемиот дел од австриските католички свештеници и тоа поддржува ординација на жени, целибатно и нецелибатно свештенство, дозволувајќи им учество во Евхаристијата на разведени лица кои повторно стапиле во брак и на некатолици, што не е во согласност со учењето на католичкиот Магистериум. Групата исто така верува дека треба да се реформира начинот на кој црквата е регулирана.

## Значајни луѓе

* Емерих Корет
* Леополд III, маркгроф на Австрија
* Грегор Мендел
* Захарис Трабер
* Франц Васнер

мини|250x250пкс|Катедралата Линц

## Наводи

## Надворешни врски

* Римокатолички статистички податоци за 2005 година

Категорија:Католицизмот по земја
Категорија:Христијанството во Австрија
Категорија:Религија во Австрија
Бронциja Колер-Пинел

мини|301x301пкс|Бронција Колер-Пинел (околу 1900 година)
**Бронција Колер-Пинел **(25 февруари 1863, Санок - 26 април 1934, Обервалтерсдорф) — австриски експресионистички сликар кој специјализираше во портрети и мртва природа.

## Живот
Пинел е родена како Бронислава Пинелес во едно еврејско семејство на територијата на денешна Полска. Нејзиниот татко Саул Пинелес (1834 година, Тисмениција – 1903 година, Виена), беше дизајнер на воени тврдини. Во 1870 година, тие се преселиле во Виена за да започнат бизнис за производство (каде што тие го промениле семејсното име во "Пинел") и таа присуствуваше на приватни лекции за уметност од Алојс Делуг. Во 1885 година, таа ја одржа својата прва јавна изложба. Наредните пет години таа студираше во Минхен во "Damenakademie" на Минхенската асоцијација на уметници во студијата на Лудвиг фон Хертерих. Ова беше проследено со изложба во Куќата на уметници во Виена, во Минхен и во Лајпциг.

Во 1896 година, против волјата на нејзиното семејство, таа стапи во брак со електро-физичарот проф. д-р Хуго Колер, кој беше католик. Нивните деца израснале како христијани, но таа никогаш не преобратила. На почетокот, тие живееле во Салцбург и Нирнберг, но се вратија во Виена во 1902 година. Набргу потоа, таа беше прифатена како членка на Виенскиот сецесион. Во 1904 година, таа наследи куќа во Обервалтерсдорф. Семејството наскоро се пресели таму, по што куќата беше редекорирана од Јозеф Хофман и Коломан Мозер, нејзини соработници од Виенскиот сецесион. Кратко потоа, таа отвори салон, кој беше посетуван од Егон Шиле, Антон Фајстауер и Алберт Париз Гјутерсло и други.

Нејзиниот син, Руперт (1896-1976), станал диригент и кратко време бил во брак со Ана Малер. Нејзината ќерка Силвија (1898-1963) исто така била сликар.

## Избрани слики

File:Broncia Koller-Pinell Frau mit blauem Kopftuch.jpg|Жена со сина покривка за глава (непознат датум)
File:Koller-Pinell Silvia-Birdcage.jpg|Силвија Колер со птичји кафез (околу 1905)
File:Broncia Koller-Pinell Sitzende.jpg|Седејќи (1907)
File:Still-Life Red Elephant.jpg|Мртва природа со црвен слон (околу 1920)
File:Portrait Eckstein Koller-Pinell.jpg|Портрет на Фридрих Екштајн (1920-тите)


## Наводи

## Дополнителна литература
* *Die Malerin Broncia Koller 1863–1934*. Exhibition catalog, Niederösterreichisches Landesmuseum, Vienna (1980)
* Tobias G. Natter: *Broncia Koller Pinell. Eine Malerin im Glanz der Wiener Jahrhundertwende*. Exhibition catalog. Jüdisches Museum, Vienna (1993)
* Boris Manner: *Broncia Koller-Pinell 1863–1934*. Brandstätter, Vienna (2006) 

## Надворешни врски

* ArtNet: More work by Koller-Pinell
* Wien-Vienna Website: "On the Career of Broncia Koller", a book review by Susanne Neuberger
* Broncia Koller-Pinell @ The Blue Lantern
* 

Категорија:Родени во 1863 година
Категорија:Починати во 1934 година
Категорија:Австриски Евреи
Категорија:Експресионистички сликари
Категорија:Австриски уметници
Категорија:Сликари од 20 век
Обервалтерсдорф

**Обервалтерсдорф** е селска заедница (на германски: *Marktgemeinde*) во округот Баден во сојузната покраина Долна Австрија во Австрија. Седиштето на австрискиот олимписки комитет се наоѓа во Обервалтерсдорф. Тој зафаќа површина од 13,6 км² и официјалниот код е 3 06 23.

## Популација

## Политичка ситуација
Градоначалник на општината е Хелен Ауер (Социјалдемократска партија на Австрија) по резултатите од изборите во 2005 година.

Советот на претставници на општината (на германски: *Gemeinderat*) се состои од 23 места.
Социјалдемократската партија на Австрија освои 13 места, Австриската народна партија освои 6 места и партијата IAO освои 4 места.

## Галерија

Image:Oberwaltersdorf Gemeindeamt.jpg|Oпштинска канцеларија
 Image:Oberwaltersdorf Kirche, Europabrunnen.jpg|Црква
 Image:Oberwaltersdorf Schloss.jpg |Замок
 Image:Spinnerei Oberwaltersdorf 3.jpg |Поранешната мелница во Фабрикштрасе
 Image:Oberwaltersdorf Kollerhaus.jpg|Поранешниот дом на семејството Колер, Фаргасе 15
 Image:Fontana Vienna Euro PGA 2008 (5).JPG |Голфскиот клуб Фонтана во 2008 година


## Наводи

## Надворешни врски
* Официјална страница

Категорија:Градови во Долна Австрија
Категорија:Општини во Долна Австрија
Кејсар Кашиева

**Кејсар Сејфула кизи Кашиева** (азербејџански: *Qeysər Seyfulla qızı Kaşıyeva*; 7 јуни 1893 година, Тбилиси – 17 април 1972 година, Баку) — азербејџански сликар. Се смета дека таа била првиот професионален женски сликар во азербејџанската историја.

## Живот и придонеси
Кашиева е родена во Тифлис (денес Тбилиси, главниот град на Грузија) во семејство на етнички азербејџански офицер на руската царска војска. Во периодот од 1907-1908 таа студирала професионално сликарство во рамки на Кавказкото уметничко општество, под менторство на Оскар Шмерлинг (кој подоцна работел како карикатурист за списанието издавано на азербејџански јазик, *Molla Nasraddin*). Нејзините први дела биле насликани со акварел, молив, мастило или јаглен. Тие биле *Портретот на Гончаров* (1909), *Муслимански интелектуалец* (1912 Година), *Езерски брег* (1914), *Баба Јага *(1915) и други. Таа исто така дезајнирала огласи и постери додека работела во Кавказкото добротворно општество за муслимански жени. Во 1916 година таа се омажила за полковникот Ширин бег Касамански, кој во тоа време добиваше медицински третман во Тбилиси откако бил ранет во една од борбите за време на Втората светска војна. Тој умре непосредно по војната, во 1919 година. Нивната единствена ќерка Лаја подоцна била хемичар; таа почина во 1994 година.

По основањето на Азербејџанската Демократска Република во 1918 година, Кашиева се пресели во Баку. По советизацијата, таа даде уметност лекции и работеше како илустратор за списанието Шарг Гадини. Во 1930-тите години, таа стапи во брак со Зулфугар Сеидбејли, активен член на Комунистичката партија на Азербејџан. Во 1938 година Сегидбегли беше уапсен поради политички причини и депортиран заедно со Кашиева од Европска Русија. Таа се врати во Азербејџан во 1950-тите години и повторно се ангажирала со уметничка работа. Таа починала во 1972 година, на возраст од 78. Нејзините дела се чуваат во Музејот на ликовни уметности во Баку.

## Галерија

Kashiyeva.JPG|Кејсар Кашиева сликајќи го едно од нејзините дела
Geysar Kashiyeva Azerbaijani painter.jpg|Кејсар Кашиева и нејзиниот сопруг Ширин-бег Касамански


## Наводи

## Надворешни врски
* Информации на воениот историчар, полковник-поручник Шамистон Назирли и уметничкиот критичар, академик Расим Ефенди за Ширин-бег и Каисар
* Азербејџански родов информативен центар

Категорија:Родени во 1893 година
Категорија:Починати во 1972 година
Категорија:Луѓе од Тбилиси
Категорија:Азербејџански сликари
Категорија:Ликовни уметници
Категорија:Жени-уметници
Категорија:Советски уметници
Нигјар Рафибејли

**Нигјар Худадат кизи Рафибејли** () (1913-1981, Баку) — азербејџански писател и претседател на Унијата на писатели на Азербејџан. Таа била мајка на Анар Рзајев, писастел на романи и кратки раскази и сопруга на познатиот писател и поет Расул Рза.

## Ран живот
Нигјар Рафибејли беше родена на 23 јуни 1913 година во градот Ганџа. Нејзините родители биле медицински хирурзи. Нејзиниот татко, Худадат Рафибејли беше првиот азербејџански хирург кој студирал во Европа. Во 1919 година, тој стана гувернер на провинцијата Ганџа во периодот на предсоветската независност на Демократска Република Азербејџан (1918-1920), но тој наскоро беше уапсен на иницијатива на ерменските болшевици и испратен на островот Нарген, каде што тој беше убиен од страна на болшевичките војници во 1920 година.
Нигјар Рафибејли завршила училиште во Ганџа и се пресели во Баку за нејзиниот високо образование. Студирала на Педагошкото техничко училиште. Таа предава во училиштето, но секогаш се пишувала романи. Нејзината прва песна, наречена "Чадра" (превез на азербејџански), беше објавена во списанието "Дан Ulduzu" во 1928 година. Во перодот од 1930-1932 таа работеше во студиото Azerbaijanfilm.
десно|мини|300x300пкс|Плакета на зградата каде Расул Рза и Нигјар Рафибејли живееле во Баку.

## Подоцнежни години
По нејзиното враќање од Москва во 1931 година, таа работеше во издавачката куќа Азернешр како уредник и преведувач во одделот за фикција. Рафибејли потоа ги продолжи своите студии во Москвскиот педагошки универзитет. Додека студирала во Москва, нејзината прва колекција на песни беше објавена во Баку. Во периодот од 1937-1939, таа работеше во издавачката куќа Ушакнешр. Почнувајќи од 1940 година до крајот на нејзиниот живот, таа преведе на азербејџански многу дела на познати поети и писатели на народите на СССР, како што се Алишер Навои, Шилер, Пушкин, Лермонтов, Шевченко и други.

За нејзините креативни заслуги и голем придонес на азербејџанската литература, таа беше наградена со Орденот на знакот на честа. Многу од делата на Нигјар Рафибејли беа посветени на романтизмот, мајчинството, природата и татковината.

Нигјар Рафибејли почина на 9 јули 1981 година. Една од улиците во Баку е именувана во нејзина чест.

## Наводи

## Надворешни врски
*Monument to Nigar Rafibeyli in one of Baku parks 
*One of Nigar Rafibeyli's poems in English

Категорија:Родени во 1913 година
Категорија:Починати во 1981 година
Категорија:Азерски поетеси
Категорија:Азерски писатели
Категорија:Писатели на белетристика
Категорија:Романописци
Категорија:Писателки
Категорија:Носители на орденот „Знак на Честа“