open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Андреа (македонска пејачка)

**Андреа Коевска**, позната под уметничкото име **Андреа** (родена на 14 февруари 2000) ― македонска поп-пејачка, родена во Скопје. Андреа свири на два инструменти, гитара и пијано, но за себе вели дека гласот е нејзиниот најсилен инструмент.

## Ран живот
Љубовта на Андреа кон музиката започнала во раното детство кога на петгодишна возраст заедно со нејзините родители се преселиле во Харлем, Њујорк, Соединетите Држави, каде живееле една година. Нејзините први сеќавања за музика се звуците на госпел, соул, џез и ритам и блуз кои ја претвориле во уметник и огромен љубител на музика. Потекнува од угледно семејство, со татко професор по право и мајка специјалист по физикална медицина, кои очекувале од неа да ги следи нивните стапки и да се стекне со „ценета“ кариера. Андреа сепак решила да се занимава со нешто сосема различно од очекувањата на родителите, следејќи го својот талент и страст, занимавајќи се со музика.

## Кариера
Нејзината музичка приказна започнала сосема случајно, таа за забава објавувала кратки видеа на нејзиниот инстаграм профил со преработки и препеви на познати поп и рок хитови. Нејзиниот талент и гласовни способности биле забележани и препознаени од страна на познатиот музички продуцент Александар Масевски, кој ја поканил во неговото студио и ѝ предложил соработка. Тој воедно бил и главен мотиватор за таа подоцна да се запише на Факултетот за музичка уметност - Скопје на отсекот соло пеење - популарни жанрови.

Таа и нејзиниот продуцент Александар се одлучиле за почеток текстовите да бидат исклучиво на англиски јазик со цел музиката побрзо да допре до слушателите и полесно да си изгради меѓународна кариера. Нејзината прва песна „I Know“ била издадена на 23 октомври 2020 година. Песната била емитувана во преку 100 радио станици во многу држави вклучувајќи ги Соединетите Држави, Обединетото Кралство, Канада, Швајцарија, Италија, Франција, Германија, Норвешка, Јужна Африка, Грција, Бугарија, Македонија и др. За брзо време, песната изброила стотици илјади прегледи на You Tube и повеќе од 4 милиони прегледи на платформата ТикТок. Андреа гостувала и на неколку подкаст емисии од Мексико и Холандија.

Во февруари 2021 година, како дел од оркестарскиот музички проект „Фејмс“, таа и нејзиниот тим во соработка со музичкиот композитор Бете Илин, диригентот Олег Кондратенко и видео продуцентот Владимир Митревски Ѓуле, направиле оркестарска изведба на нејзините песни.

## Музичка влијанија
*Лорин Хил – женски пејач и текстописец (соул, ритам и блуз, нео соул, хип-хоп, реге).
*Хејли Вилијамс – водечки вокал на Paramore, нејзиниот омилен бенд од средношколските денови.
*Џеси Џеј – изведувач на поп-музика чии изведби и гласовни особености биле главните насоки кон грaдењето на стилот на Андреа.

## Дискографија
### Синглови

## Наводи

## Надворешни врски
*Facebook страница на Андреа
*Instagram страница на Андреа
*TikTok страница на Андреа
*You Tube канал на Андреа

Категорија:Македонски поп-пејачи
Категорија:Родени во 2000 година
Категорија:Учесници на Евровизија
Тим Паркс

**Тимоти Харолд Паркс** (роден на 19 декември 1954 година) е британски романописец, преведувач, автор и професор по литература.

## Кариера
Тој е автор на деветнаесет романи (меѓу кои *Европа*, која беше во потесниот избор за Букеровата награда во 1997 година). Неговиот прв роман „*Јазици на пламен*“ ги доби и наградата Бети Траск и наградата Сомерсет Могам во 1986 година. Истата година, на Паркс му беше доделена наградата „Пошта во неделата / Џон Левелин Рис“ за *Љубовта кон Роџер*. Имал и голем број раскази објавени во *„Њујоркер“*.

## Личен живот
Паркс се оженил за Рита Балдасар во 1979 година. Парот има три деца. Тие се разведоа во 2017 година.

## Литература

* 2003 година: Џилијан Фенвик: *Разбирање на Тим Паркс*. Универзитет во Јужна Каролина Прес, Колумбија, .
* 2001 година: Џилијан Фенвик: „Тим Паркс *(19 декември 1954 година)*“, во *Речникот на литературната биографија, т. 231: Британски романописци од 1960 година, четврта серија* . Соединетите држави Гејл, .

## Наводи

## Надворешни врски

* Интервју со Тим Паркс  во Бомба
* Интервју со Тим Паркс  во *Квартален разговор*, 4 март 2013 година.
* Интервју со 3 часот наутро
* Преглед на ''судбината'' на списанието Спајк
* Преглед на ''Европа'' на Повремениот преглед
* Авторска страница и архива на паркови од *„fromујорк преглед на книги“*
* Страница за автор на паркови и архива од *Лондонскиот преглед на книги*
* Официјална интернет страница на Тим Паркс
* Без илузии: Џонатан C. Кларк го интервјуираше Тим Паркс, *Лос Анџелес Ривју на книги*, 6 јули 2016 година.

Категорија:Апсолвенти на Харвард
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1954 година
Категорија:Британски писатели
Ѓорѓе Крстиќ

**Ѓорѓе Крстиќ** (19 април 1851 - 30 октомври 1907) — српски реалист сликар и академик. Честопати е рангиран заедно со неговите современици, Паја Јовановиќ и Урош Предиќ.

## Животопис
Крстиќ го завршил своето образование во Минхен, Германија  каде ги започнал своите рани дела под влијание на германскиот реализам до 1883 година. Некои значајни дела од овој ран период ги вклучуваат *„Давичката девојка“*, „*Анатом*“ и *„Евангелски писател“*. Во Србија, Крстиќ го пресели својот стил на сликање од реалистичен тон во поидиличен, со слики како *Пејзаж на [[Косово Поле]]*, *Од околината на [[Чачак]]*, *Од [[Лесковац]]*, *[[Студеница (манастир)|Студеница]]* и *[[Манастир Жича|Жича]]*. Во подоцнежните години, Крстиќ започнал да слика голем број иконостаси во Чуруг и Ниш, соработувајќи со архитектот Михаило Валтровиќ, од кои спаѓа и контроверзната *Смрт на [[Лазар Хребељановиќ|принцот Лазар]]*.

Крстиќ насликал повеќе од 50 дела засновани на српска народна уметност и традиционална облека.

## Наследство
Тој е вклучен во списокот на 100 најистакнати Срби.

## Галерија

Đ.Krstić Utopljenica.jpg|*Удавен*, 1879 година
Đorđe Krstić - Studenica monastery, 1881-1883.jpg|Манастир Студеница, 1881-1883 година
Đ.Krstić Na izvoru 1882.jpg|*На извори*, 1882 година
Đorđe Krstić, Свети Сава Благосиља Српчад, 1891.jpg|*[[Saint Sava|Свети Сава]] благословувајќи ги младите Срби*, 1891 година
Đ.Krstić Babakaj 1892.jpg|*Бабакаи*, 1892 година
Портрет Краља Милана, Ђорђе Крстић, 1902..png|*[[Milan I of Serbia|Милан I од Србија]]*


## Поврзано

* Список на сликари од Србија
* Српска уметност

## Наводи

Категорија:Српски сликари
Категорија:Починати во 1907 година
Категорија:Родени во 1851 година
Вилијам Бедвел

**Вилијам Бедвел** (1561 - 5 мај 1632 во близина на Лондон) бил англиски свештеник и научник, специјализиран за арапски и други „ориентални“ јазици, како и за математика.

Бедвел се школувал на колеџот Сент Џон, Кембриџ. Тој бил ректор на Англиканската црква и викар на Сите свети, Тотенхем (познат во тоа време како *Тотенхем висок крст*) од 1607 година. Тој бил автор на првата локална историја на областа, *Кус опис на градот Тотенхем*.

Бедвел исто така измислил линијар за геометриски цели. Тој починал на 72-годишна возраст.

## Наводи

## Литература
* МекКлур, Александар. (1858) *Преведувачите оживеаја: Биографски спомен на авторите на англиската верзија на Светата Библија*. Мобиле, Алабама: Публикации на РЕ (објавено од Библиското друштво Маранта, 1984 ASIN B0006YJPI8)
* Николсон, Адам. (2003) *Божји секретари: Изработка на Библијата за кралот Џејмс.* Њујорк: Харпер Колинс 

Категорија:Англиски историчари
Категорија:Починати во 1632 година
Категорија:Родени во 1561 година
Категорија:Англиски писатели
Руперт Томсон

алт=Руперт Томсон|мини|Руперт Томсон
**Руперт Томсон** (1955) е англиски писател, првенствено познат по белетристички романи. Роден е во Сасекс, Англија.

## Биографија
Роден е во семејство, со тројца браќа. Неговата мајка починала кога тој имал 8 години. Кога имал 17 години, му била доделена стипендија на колеџот Сидни Сасекс (Sidney Sussex College) во Кембриџ каде студирал средновековна историја и политичка филозофија. По дипломирањето, патувал во САД и Мексико, по што се преселил и живеел во Атина, каде што работел како приватен наставник по англиски јазик и во таа прилика се обидел да напише роман. Во 1978 година, се преселил во Лондон, каде што работел како автор на рекламни текстови. Потоа, 1982 г. ја напуштил работата и започнал да пишува професионално.

## Кариера на писател
Неговиот прв роман „Соништа за заминување“ ("Dreams of leaving") го купила Лиз Калдер а го објавиле Блум Сервис  (Bloom Serv) во јуни 1987 година. „Кога некој пишува толку добро како  Томсон“, вели магазинот „New Statesman,“, „ве тера да се запрашате зошто другите луѓе воопшто се обидуваат“, додека Николас Лезард од дневниот весник „Гардијан“ ("Guardian") го опишал романот како „Една од најнезаборавните, најзвучните и најпаметните“. „параболи за Англија што ќе ја прочитате“.

Томсон напишал 11 романи:

* *Соништа за заминување* (1987)
* *Петте порти на пеколот* (1991)
* *Воздух и оган* (1993), сместен во Баја, Калифорнија. век)
* *Навредата* (1996), влезе во потесниот избор за наградата „Гардијан фантастика“
* *Мека* (1998)
* *Книга на Откровението* (1999), 2006 година. беше снимен во филм на режисерката Ана Кокинос
* *Поделено кралство* (2005)
* *Смрт на убиецот* (2007), „Смрт на убиецот“ влегол во потесниот избор за награда за роман „Коста“ (2008), а според Дејвид Боуви треба да биде меѓу 100-те романи што треба да се читаат барем еднаш во животот
* *Тајност* (2013) 
* *Кетрин Карлајл* (2015) 
* *Никогаш никој друг освен тебе* (2018)
* автобиографија „Партијата мора да запре“ (2010), нефантастична книга на годината на еснафот на писателите.

## Наводи

## Надворешни врски

* https://www.theguardian.com/books/2000/jul/10/ фантастика пристапено: 22.12.2018.
* http://www.theguardian.com/books/2013/mar/20/secrecy-rupert-thomson-review прегледано: 22.12.2018.
* https://www.theguardian.com/books/2015/nov/15/katherine-carlyle-rupert-thomson-review прегледано: 22.12.2018.

Категорија:Англиски писатели
Категорија:Родени во 1955 година
Категорија:Членови на Кралското книжевно друштво
Меморијален парк Шумарице

**Меморијален парк Крагуевачки октомври** (), исто така познат како **Меморијален парк Шумарице** (*Memorijalni park Šumarice*) — локација во близина на Крагуевац, Србија за погубување на околу 2.800 мажи и момчиња од градот од страна на германската окупациски сили на 21 октомври 1941 година, за време на Втората светска војна (масакр во Крагуевац). Меѓу загинатите имало стотици средношколци. Музејот 21 октомври е дизајниран од архитектот Иван Антиќ, се наоѓа на местото на масакрот.

Спомениците во паркот го вклучуваат споменикот на убиените ученици и нивните наставници (споменикот „Прекинат лет“) од вајарот Миодраг Живковиќ; „Споменикот на болката и пркосот“ од вајарот Анте Гржетиќ; споменикот „Сто за еден“ од Нандор Глид; споменикот „Отпор и слобода“ од Грчетиќ; и споменикот „Кристален цвет“ од архитектот Небојша Делја. Комплексот содржи и Споменик на Словаците убиени за време на Првата светска војна и старите воени гробишта од Првата светска војна со Споменик на српски војник.

## Галерија

Податотека:Kragujevac-_Muzej_21_oktobar.jpg|Музеј на 21 октомври
Податотека:Večni_plamen_slobode,_Šumarice01.JPG|Вечен „пламен на слободата“
Податотека:Kragujevac,_Šumarice,_Spomenik_bola_i_prkosa.JPG|Споменик „Болка и пркос“
Податотека:Spomenik_Sto_za_jednog.jpg|Споменик „Сто за една“
Податотека:Споменик_отпора_и_слободе_у_Шумарицама.JPG|Споменик „Отпор и слобода“
Податотека:Šumarice,_Peto_tri.JPG|детали за споменикот „Прекинат лет“
Податотека:Spomenik_u_Šumaricama.JPG|Споменик на жртвите од Првата светска војна
Знаменито место у Шумарицама 02.jpg
Знаменито место у Шумарицама 05.jpg
Знаменито место у Шумарицама 07.jpg
Знаменито место у Шумарицама 13.jpg
Знаменито место у Шумарицама 24.jpg


## Наводи
 

Категорија:Музеи во Србија
Категорија:Паркови во Србија
Категорија:Крагуевац
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Статии со текст на српски
Мануел де Лопе

**Хесус Мануел де Лопе Реболљо** (, , Шпанија) — шпански романописец. Живее и работи во Мадрид .

## Дела

* Албертина во земјата на гарамантес (1978)
* *Падот на векот* (1981)
* *Шекспир на ноќта* (1992)
* *Октомври на менито* (1992)
* *Градини на Африка* (1992)
* *Убавина во мракот* (1997)
* *Книга од ајкула* (1997)
* *Мадридски континентал* (1998)
* *Бисери за аџилак* (1998)
* *Музика за тигри* (1999)
* *Ла сангре ајена* (2000), преведен на англиски јазик од *Џон Кулен како Погрешна крв*( Друг печат, 2010)
* Иберија. Осветлената врата (2004)
* Иберија. Повеќекратната слика(2005)
* *Други острови* (2009)
* Сино на сино (2011)

## Надворешни врски

* Друга  страница за авторот на Прес за Мануел де Лопе
* Преглед на книгата во Њујорк Тајмс *за погрешната крв*

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Шпански романописци
Тереза Авилска

алт=Тереза Авилска|мини|Тереза Авилска
**Света Тереза од Авила** (Авила, Шпанија, 28 март 1515 година). - Алба де Тормс, 4 октомври 1582 година), писател, светец и реформатор на кармелитската верска заедница.

## Биографија
Тереза е родена на 28 март 1515 година во Авила, главниот град на истоимената провинција во Старата Кастиља. Нејзини родители биле Дон Алонсо Санчес де Цепеда и Доња Беатриз де Ахумада, кои покрај неа имале уште единаесет деца. Од трите девојчиња, само Тереза се одлучила за религиозен сталеж. Самата одлука да влезе во кармелитскиот манастир за уплотувањето во Авила не била лесна за неа, ниту за нејзината околина во која била обљубена.

Првата година на монаштво толку одлучно се стремела кон совршенство што скоро нервно и физички пропаднала брзо. Таа паднала во состојба на општа анемија, а потоа четири дена била целосно вкочанета. Изгледало дека ќе умре и тие веќе подготвиле сè за погребот. Сепак, таа одеднаш се разбудила од вкочанетоста и вкочанетоста и сама го отстранила осветениот восок, кој, според обичајот на тоа време, веќе бил нанесен на нејзините очни капаци.

За да се одмори Кармела Тереза крстарела низ цела Шпанија. Немала повеќе тешкотии и пречки да ја запрат. Тогаш започнала да ги пишува своите најголеми литературни дела: „Мојот живот“, „Патот на совршенството“, „Замокот на душата“, „Основи“, како и безброј писма и сведоштва за возвишени мистични стихови.

Таа починала ноќта на 4-ти до 15- ти октомври 1582 година, токму кога стапила во сила грегоријанската реформа на календарот.  Папата Павле VI. ја прогласил за прва од жена учителка на Црквата на 27 септември 1970 година. Англискиот историчар Меколеј во еден од своите есеи наречен „Св.Тереза од Авила“ ја нарекол „ срце на католичката реформа“, а Гисберт Кранц сметал дека таа му припаѓа на човештвото, што значи дека таа е заедничка сопственост на целото човештво. Таа била одбележана на 15 октомври и е светец заштитник, меѓу другите, и на Шпанија, на градот Пожега, на болните и на изработувачите на чипка. Нејзиното тело останало нераспаднато.

## Наводи

## Извори

## Надворешни врски

* Фран Бинишки - Делата на Света Тереза Исусова (Том Прв), Загреб, 1933 година. 
* Замок на душата, коментари, Загреб, 2015 година 
* Света Тереза од Авила на веб-страницата на хрватскиот Кармел Пристапено на 18 февруари 2018 година.

[мини|240x240пкс|[Стапало|Стапалото на Св. Тереза од Авила, за време на изложувањето во Катедралата Св. Тереза од Авила во Бјеловар]]

Категорија:Црковни учители
Категорија:Христијански мистици
Категорија:Шпански писатели
Категорија:Христијански светци од 16 век
Категорија:Родени во 1515 година
Категорија:Починати во 1582 година
Антонио Саура

мини|Катедрала Уеска
**Антонио Саура Атарес** (; , Уеска- 22 јули 1998 година, Куенка) - шпански уметник, графички уметник, илустратор на книги, еден од најголемите шпански мајстори на втората половина на XX век.

## Биографија
Од детството, навикнат од неговиот татко да ги посетува музеите (каде што Веласкес и Гоја му оставиле најдлабок впечаток), тој станал самоук сликар во 1947 година, закрепнувајќи се од сериозно и долго боледување. Најпрво, во неговите дела се забележувало влијанието на Миро и надреализмот воопшто. Во 1953 - 1955 година Саура живеел во Париз, учествувал во групни изложби на надреалистите.

Во 1957 година - 1960 година  тој бил на чело на групата Ел Пасо, која го дала - заедно со каталонската група (*Dau al Set)* и конкретно Антони Тапиес - почетокот на шпанската неформалнoст.

## Творештво
Делата на Саура биле претставени на Биеналето во Венеција во 1958 година (заедно со дела од Чилида и Тапис), на втората, третата и шестата документи во Касел (1959, 1964, 1977 ). Илустрирал книги од Грацијан и Кеведо.

## Признанија
Награда Гугенхајм (1960 година, САД), Златен медал на уметностите (1982 година, Шпанија), Голема награда на градот Париз (1995 година). Почесен доктор на Универзитетот во Кастиља-Ла Манча.

Делата на Саура биле изложени на поединечни изложби во најголемите музеи во светот. Изложба на илустрации на Антонио Саура се одржала и во Москва во изложбениот салон на институтот Сервантес во 2003 година.

## Надворешни врски

* Официјална страница )
* Секогаш застапена во Gallery Heede & Moestrup )
* Дон Кихот со илустрации на Антонио Саура

## Наводи (уреди)

Категорија:Починати во 1998 година
Категорија:Починати на 22 јули
Категорија:Родени во 1930 година
Категорија:Шпански уметници
Категорија:Модерни сликари
Големиот транспорт (филм)

**„Големиот транспорт“** (српскохрватски: *Велики транспорт*) — југословенски филм од 1983 година, во режија на Вељко Булајиќ. Главните улоги ги играат: Хелмут Бергер, Велимир Бата Живоиновиќ, Драгана Варагиќ, Звонко Лепетиќ итн. Филмот е снимен според вистинити настани од Втората светска војна, кога Главниот штаб на народноослободителната војска на Војводина одлучил на партизанските бригади во Босна да им испрати нови борци, храна и санитетски материјал 

## Синопсис
Пролетта 1943 година, главниот штаб на партизанските единици во Војводина одлучува на партизанската војска во Босна да ѝ испрати борци, храна и санитетски материјал. Така, низ големата низина во Војводина, низ обрачи и заседи, преку реките и железничките пруги, тргнува голема колона, наречена „големиот транспорт“. Колоната треба да помине 300 километри низ окупираната територија, соочувајќи се со бројни опасности.

## Наводи

Категорија: Филмови со Хелмут Бергер
Категорија: Филмови со Драгана Варагиќ
Категорија: Филмови со Звонимир Лепетиќ
Категорија: Филмови со Бата Живоиновиќ
Категорија: Филмови со Љиљана Благојевиќ
Категорија: Филмови со Тихомир Арсиќ
Категорија: Филмови со Душан Јаниќијевиќ
Категорија: Филмови со Драган Бјелогрлиќ
Категорија: Филмови со Миодраг Лончар
Категорија: Филмови со Данчо Чевревски
Категорија: Филмови на Вељко Булајиќ
Категорија: Партизански филмови
Категорија: Југословенски филмови
Категорија: Филмови од 1983 година
Категорија: Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови за Втората светска војна
Дин Ата

**Дин Ата** е британски поет со кипарско-грчко и карипско потекло. Весникот „*The Independent“* го наведува како еден од 100-те највлијателни ЛГБТ лица во Велика Британија. Во 2012 година, неговата поема „Јас не сум ничиј нигер“, напишана како одговор на употребата на расната лажливост од страна на убијците на Стивен Лоренс, постигна голема покриеност на социјалните мрежи и бил запишан во *[[Гардијан|„Гардијан“]]*.

Роден од грчка мајка и Јамајканец татко, тој заработил диплома (2006) по филозофија и англиски јазик на Универзитетот во Сасекс, каде што бил претседател на Африканското карипско друштво. Неговата поезија, која често се занимава со прашања за идентитет и социјална правда, е прикажана на Би-би-си радио 4, и бил наложен да пишува за музеи и галерии, вклучувајќи го и музејот Китс Хаус, Националната галерија за портрети во Лондон, Тејт Британија и Тејт Модерн. Во 2018 година, Ата служел како судија за наградата Би-би-си за млади писатели.

Во 2019 година бил објавен романот во стихови на Ата, „*Црното фламинго“*, во издание на Хачет Велика Британија. За *„Црното фламинго“*, Ата бил еден од двајцата добитници на наградата за книги „Стоунвол 2020“ во категоријата „Деца и млади возрасни“.

## Книги
* *I Am Nobody's Nigger*, Westborne Press, 2013
* *The Black Flamingo*, Hachette UK, 2019

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Британски поети
Категорија:Живи луѓе
Матео Алеман

мини|Матео Алеман од Педро Перете
**Матео Алеман и дел Неро** (септември 1547 година1615 година?) бил шпански романописец и писател.

## Биографија
Алеман е роден во Севиља, Андалусија, каде што дипломирал на Универзитетот во 1564 година. Подоцна студирал во Саламанка и Алкала, и од 1571 до 1588 година имал функција во финансии, во 1594 година бил уапсен под сомнение за малверзација, но бил брзо ослободен. Според некои автори, тој потекнувал од Евреи насилно преобразени во католици по 1492 година, а еден од неговите претходници бил изгорен од инквизицијата затоа што тајно продолжил да го практикува јудаизмот. Во 1599 година, тој го објавил првиот дел од *Гусман де Алфараче*, славен пикарески роман, кој поминал не помалку од шеснаесет изданија за пет години, било издадено лажно продолжение во 1602 година, но автентичното продолжение се појавило дури во 1604 година.
[мини| Корица од изданието на ''Гусман де Алфараче'' од 17 век,[Антверпен, 1681 година]]
Во 1571 година, Алеман се оженил несреќно со Каталина де Еспиноза и постојано бил во финансиски тешкотии, затворен за долг во Севиља на крајот на 1602 година. 

Во 1608 година, Алеман емигрирал во Америка и се вели дека работел како печатач во Мексико, каде се претпоставува дека останал до крајот на животот. Неговата *Ortografía castellana* (1609), објавена во Мексико, содржи генијални и практични предлози за реформа на шпанскиот правопис. Ништо не е забележано за Алеман по 1609 година, но понекогаш се тврди дека тој сè уште живеел во 1617 година.

## Работа
Покрај веќе споменатите дела, Алеман е автор и на животот (1604) на Свети Антониј од Падова, а верзии на две ода на Хорациј сведочат за неговиот вкус и метричко достигнување. Неговото најпознато дело е сепак *Гусман де Алфараче*, кое било преведено на француски во 1600 година, на италијански во 1606 година, на германски во 1615 година, на англиски во 1622 година од Џејмс Мабе и на латински во 1623 година. 

## Наводи
десно|мини| Делото на Матео Алеман „Ortografía castellana“, печатено во Мексико. Biblioteca Digital Hispánica (Biblioteca Nacional de Españ, Шпанска национална библиотека).
 

; Атрибуција

* 
*

Категорија:Луѓе од Севиља
Категорија:Починати во 1610-тите
Категорија:Родени во 1547 година
Категорија:Шпански романописци
Тодор Тапшанов

**Тодор Перов Тапшанов** ( во  —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Произлегува од сиромашно селско семејство. Основно училиште завршил во селото, а потоа се занимавал со земјоделство. Во септември 1944 година заминал во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во сите борби на подрачјето околу Чучер, Бањане и Горњане, како и во борбите против балистите и Германците во Качаничката Клисура. По пробивот на Сремскиот фронт неговата Бригада продолжила да ги гони Германците и усташите. Но, веднаш по свршувањето на борбите, тој тешко се разболел. Починал во почетокот на 1946 година, бил закопан на селските гробишта во Љубанци.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Божин Тарчугов

**Божин Крстов Тарчугов** ( во  —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Израснат е во земјоделско сиромашно семејство. Работел во Скопје како чирак-шивач. Во градот се запознал со напредното работничко движење и со отпорот против окупаторот. Така ориентиран веднаш се вклучил во акциите за помош на партизаните што се спроведувал во неговото село. Собирал оружје, муниција и храна за партизаните. Во септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада на Скопска Црна Гора. По пробивот на Сремскиот фронт неговата Бригада ја продолжила борбата за конечно ликвидирање на квинслизите. При крајот на војната неговата единица бил опколена од посилна усташка единица кај Пула. Биле заробени 14 борци, меѓу кои и тој. Усташите сите ги убиле, сечејќи им ги главите. Свечено бил погребан во Пула.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Антон Мавретиќ

мини|Антон Мавретиќ во 2008 година
**Антон Мавретиќ** (11 декември 1934 во Метлика, Словенија - 21 ноември 2019) - словенечки електроинженер кој работел во Соединетите држави.

Мавретиќ бил професор и научен соработник во Центарот за вселенска физика на Универзитетот во Бостон. Тој бил дописен член на Словенечката академија на науките и уметностите од јуни 2007 година. Во 1985 година ја основал својата консултантска фирма СИАТ од Бостон ДОО.

Мавретиќ работел за Центарот за вселенски истражувања МИТ под договор за НАСА од 1972 до 1979 година и придонел за развој на плазма спектрометри за проектите *Војаџер 1* и *Војаџер 2.*

## Образование

* Диплома за наука во електротехниката на Универзитетот во Денвер, декември 1959 година
* Магистер на науки по електротехника од Универзитетот во Денвер, јуни, 1961 година
* Д-р во електротехника од Државниот универзитет во Пенсилванија, декември 1968 година

## Наводи


## Надворешни врски

* http://www.bu.edu/dbin/csp/people.php?id=536
* http://www.freepatentsonline.com/4354562.html
* https://www.youtube.com/watch?v=qlE8N9tweS4

Категорија:Членови на Словенечката академија на науките и уметностите
Категорија:Родени во 1934 година
Категорија:Починати во 2019 година
Хавиер Серкас

**Хавиер Серкас Мена** (1962) е шпански писател и преведувач. Докторирал на шпанска литература. Две години предавал на Универзитетот во Илиноис, а од 1989 година работи како професор по шпанска литература на Универзитетот во Џирона. Пишува литературни есеи за каталонското издание на дневниот весник Ел Паис. Неговите дела се преведени на повеќе од 20 јазици. Тој важи за еден од најпопуларните шпански современи писатели.

## Објавени дела

### Романи

* *Мотив*, збирка од пет приказни (1987), подоцна соединети во една (2003)
* *Подстанар* (1989)
* *Китова утроба* (1997)
* *Војници на Саламина* (2001) по кој е снимен филм. Сценарио и режија се на Давид Труеба.
* *Брзина на светлоста* (2005)

### Летописи, статии и есеи

* *Добра сезона*, збирка статии од весник (1998)
* *Реални приказни* (2000)
* *[[Агамемнон|Агамемнонова]] истина* (2006)

### Критики

* *Књижевното дело на Гонсала Суареса* (1993)
* *Анатомија на еден момент* (2009)

### Преводи
Помеѓу други преводи работел од каталонски на шпански јазик

* *Гуадалахара* (1997), шп.  *Осумдесет и шест приказни* (2003), *Splassshf* (2004), писател Ким Монзоа
* Фрнасеск Трабал - *Човекот који се изгубил* (1992)

од англиски на шпански:

* Џорџ Велс - *Земјата на слепите и други приказни* (1997; 2005)

### Награди

* Добитник е на неколку награди во 2001 година во Шпанија, британското списание *„Индипендент“* - Награда за странска фантастика 2004 година . и наградата Гринзан Кавур - Италија 2003 година за романот *Војници на Саламина*
* Добитник е на Националната награда за литература (проза) 2010 година, за неговото последно дело „ *Анатомија на еден момент“* . Оваа награда ја доделува шпанското Министерство за култура за романи објавени изминатата година на кој било од шпанските јазици.
* Награда за критика во Чиле

Како и други награди по избор од читатели и издавачки куќи во Шпанија.

## Надворешни врски

* Официјална презентација на Хвијера Серкаса ] 
* Бунт против „диктатурата на сегашноста“ („Политика“, 27.06.2018)
Категорија:Шпански писатели
Категорија:Родени во 1962 година
Сказни (книга од 1972)

**„Сказни“** — книга со бајки на браќата Грим, објавена во 1972 година од издавачката куќа „Наша книга“.

## Содржина

Книгата содржи девет бајки:
* „Сламката, јагленчето и гравчето“
* „Младиот великан“
* „Тројцата среќници“
* „Волкот и седумте јариња“
* „Фортуна“
* „Седумте јунаци“
* „Глупавата жена“
* „Бременски музиканти“

## Технички податоци
Книгата се употребувала како лектира за трето одделение во основните училишта во СР Македонија. Нацртот на корицата го направил Ристо Мијаковски, коректурата ја извршила Наде Микаровска. Книгата е испечатена во графичкиот завод „Киро Дандаро“ во Битола, во август 1972 година, а во тираж од 6 000 примероци. Книгата има 36 страници и не е каталогизирана ниту ја има меѓународната ознака ISBN.

## Наводи

Категорија:Сказни од браќата Грим
Категорија:Изданија на Наша книга
Категорија:Книги од 1972 година
Категорија:Сказни од браќата Грим
Категорија:Појавено во 1972 година во Македонија
Цветко Терзиски

**Цветко Савев Терзиски** ( во  —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Израснал во сиромашно селско семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. Поради слабата материјална состојба, тој барал работа во градот, но не успеал да најде. Во септември 1944 година, тој стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во многу борби против балистите кај месностите Чучерски Рид и Горни Забел. По ослободувањето на Скопје, тој заминал на Косово и ја продолжил борбата за разоружување на балистичките единици. Во април 1945 година учествувал во пробивот на Сремскиот фронт. Во борбата за ослободување на Банова Japyгa, тој храбро загинал. Бил закопан на местото каде што загинал.

## Поврзано

* Душан М. Терзиски
* Александар Терзиски

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Ѓорѓи Лазаров

**Ѓорѓи Павлов Лазаров** (1868 во Кнежево — не порано од 1955 година) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.

## Животопис

Лазаров е роден во селото Кнежево, Кратовско. Потекнувал од сиромашно селско стопанство, кое се занимавало со правење ќумур. Уште од почетокот бил еден од најактивните селани во селото во движењето на ТМОРО, за ослободување на Македонија од османлиската власт, почнувајќи од 1900 до 1912 година.

Се зачленил во Организацијата во 1900 година, кога дошол првиот организатор на областа во селото, учителот Стоил Антов од Кратово. Тогаш Ѓорѓи Лазаров бил избран за курир.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Кнежево
Категорија:Родени во 1868 година
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Добитници на Илинденска пензија
Алонсо Лопес Пинсијано

**Алонсо Лопес Пинсијано**, (), бил шпански хуманист и ерудит од 16 век.

Малку се знае за неговиот живот. Се верува дека е роден околу 1547 година во Ваљадолид, но не е се знае кога и каде починал. Тој бил доктор по медицина и личен лекар на Марија од Австрија, сестра на Филип Втори, која по смртта на нејзиниот сопруг Максимилијан Втори, се вратила во Шпанија и го поминала остатокот од својот живот во манастирот на Босоногите кралски монахињи () Исто така се грижел и за здравјето на инфантата Маргарита, која била замонашена во истиот манастир. Според тоа, веројатно е дека живеел во Мадрид, на улицата Уросас, каде штоисто така живееле и Хуан Руиз де Аларкон () и Луис Велез де Гевара (), и се чини дека живеел таму до крајот на својот живот.

## Дела
Најпознатото дело на Пинсијан е *Филозофијата на античката поетика* () Се работи за педагошки трактат за поетиката, поделен на епистоли. Пинсијано ја следел поетиката на Аристотел, која ја изложил во неговите дела **Поетика** и **Реторика**, а потоа и Хорациј. Писмата содржат дијалози во кои се дискутира за среќата, поезијата, доктрината на трагедијата, комедијата итн. Претставува класицистички обид за да се запре незапирливиот успех на Лопе де Вега и неговата нова поетика на театарот, која кулминирала во новата комедија .

Исто така составил една епска песна „Пелајо“ и ги превел афоризмите на Хипократ.

## Наводи

Категорија:Шпански писатели
Категорија:Починати во 1627 година
Категорија:Родени во 1547 година
Боро Тодоровиќ

**Боро Тодоровиќ** ( во Петровец,  —  во ) — српски партизан, борец за слобода на Македонија и Југославија, учесник во НОВ.

## Животопис
Татко му бил околиски началник, а мајка му учителка. По завршеното основно училиште, се запишал во Учителската школа во Ужице. Кога во 1933 година во Учителската школа била провалена организацијата, него го исклучиле од училиштето како комунист, без право да го продолжи образованието во друго училиште. Тогаш дошол во Скопје и одлучно со сета енергија се оддал на револуционерната дејност. Уште во 1933 rодина станал член на Месниот комитет на Партијата. Пролетта 1934 година кога била откриена и затворена редакцијата на партискиот билтен „*Искра“*, влегол во новиот редакциски одбор. По неколку месеци редакцијата одново била откриена. По што бил затворен и осуден на две години робија и губење на граѓански права во тек на шест години од Судот за заштита на државата во Белград. По издржувањето на казната, се вратил во Скопје. Во 1937 година партиската организација ја организирала легалната Работничка партија, чиј главен носител на дејноста покрај адвокатот Васо Стефановски и Бошко Шиљеговиќ, бил и тој.

Работничката партија го издавала легалниот весник „*Наша реч*“, чие издавање му било доверено нему. Во исто време партиската организација го задолжила да го организира собирањето на народна помош. Затоа во овој период полицијата почесто го затворала, претпоставувајќи дека со таква мерка успешните акции ќе спласнат. Од почетокот на 1939 до првата половина на 1940 година бил на отслужување на воениот рок. Неколку дена пред отпочнување на војната сам се јавил во својата единица, за да се бори против агресијата на татковината. Разочаран од предавството во редовите на бившата југословенска војска, со тешко срце се вратил во Скопје и се јавил на својата партиска организација. Бугарскиот окупатор знаел за неговата плодна револуционерна дејност. Затоа вложил огромни напори да го затвори. На 7 август, по полноќ го затвориле. Бугарската фашистичка полиција го предала на Гестапо во Белград, доставувајќи ги и податоците за неговата дејност.

На 29 август 1941 година големиот и бескомпромисен револуционер, бил стрелан во логорот на Бањица, во Белград заедно со Алија Авдовиќ. При проштевањето со другарите заедно со Боро Тодоровиќ ја испеле Интернационалата и со дигнати глави заминале на стрелање.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Александар Тасев

**Александар Анев Тасев** ( во  —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОБ.

## Животопис
Тасев потекнувал од сиромашно градско семејство. Завршил основно училиште. Изучил занает и работел како столар. Во 1942 година заминал на отслужување на воениот рок во бугарската фашистичка војска. По капитулацијата на Бугарија, се префрлил во Четиринаесеттата македонска ударна бригада со која учествувал во завршните операции против Германците за ослободување на Македонија. Во почетокот на ноември 1944 година, во борбите за ослободување на Свети Николе. Тасев загинал кај селото Судик.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Хуан де ла Куева

**Хуан де ла Куева де Гароза** (); (,  - , ) — шпански поет и драмски писател од ренесансата и златниот век.

## Биографија
Куева де Гароза е роден во благородничко семејство. Неговиот брат бил архиѓакон на Гвадалахара, а самиот Куева живеел во Куенка, на Канарските Острови, и во Мексико од 1574 година до 1577 година година. По враќањето во Шпанија, тој ја започнал својата кариера како драмски писател.

На почетокот на 1579 година, започнал да пишува театарски дела. Неговите комедии и трагедии, кои ги има вкупно четиринаесет, објавени се во 1588 година година,,  и се сметаат за најрани манифестации на драмски методи кои ги развил Лопе де Вега. Бидејќи повеќе не наоѓал инспирација во Сенеканските трагеди, односно во моделот на пишување, кој станал популарен во Шпанија, Куева ги зел за свои теми прашањата за националните легенди, историските традиции, неодамнешните победи и актуелностите од современиот живот; оваа спојување на епските и реалните елементи, ја најавило појавата на шпанската романтична драма од 17 век.

Иако ренесансата во „Новиот Свет“ дошла преку италијанските влијанија кои во мексиканската поезија ги вовел Гутијере де Сетина, Хуан де ла Куева, заедно со Еугенио Салазар де Аларкон и Педро де Трех, спаѓа во редот на попознатите мексикански ренесансни писатели.

## Библиографија
* *Обрас де Хуан де ла Куева* (Севиља, 1582)
* *Прв дел од трагедиите и комедиите на Хуан де ла Куева*, 1583 година.
* *Вијаж де Санио* (1585)
* *Coro Febeo de Romances historiales* (Севиља: Хоан де Леон, 1587)
* *Ла конквиста де ла Бетика* (Севиља: Франциско Перес, 1603)
* *Поетски примероци* (1606)
* *Митолошки басни и бурлеска епопеја*, Мадрид: Едитора Насионал, 1984 година.
* *Четирите книги на Хуан де ла Куева де лос пронаоѓач на лас косас* ; необјавена од 1608 година . објавена од Хуан Хосе Лопес де Седано во неговата книга *Парнасо Еспањол*, во 1778 година .
* *Канцеларија на Јоан Рависио Текстор.* *Traduzida de langua latina en española por Juan de la Cueva y añadida de otras muchas cosas* (во превод на Jeanан Тиксјер, 1582); манускрипт кој бил изгубен во 1844 година  година, кога бил во сопственост на Фермин де Клементе, некогашен пратеник за Венецуела.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Шпански писатели
Излет (филм)

***Излет*** () ― словенечки драмски филм од 2011 година, во режија на Нејц Газвода. Филмот бил избран за словенечки претставник за Оскар за најдобар странски јазик на 85-тото доделување на Оскарите, но тој не добил место во последниот потесен список.

## Улоги

* Лука Цимприќ како Андреј
* Јуре Хенигман како Грегор
* Нина Раковец како Зива

## Поврзано

* Список на пријави на 85. Оскари за најдобар странски филм
* Список на словенечки пријави за Оскар за најдобар странски филм

## Наводи

## Надворешни врски
* 
Категорија:Филмови од 2011 година
Категорија:Словенечки филмови
Маријано Хосе де Лара

**Маријано Хосе де Лара** (Мадрид, 24 март 1809 година - Мадрид, 13 февруари 1837 година) е шпански романтичaрски писател, познат по сатирата и можеби најдобриот прозен писател во Шпанија од 19 век.

## Биографија
Роден е во Мадрид, неговиот татко служел како лекар во француската армија и бил принуден со своето семејство да го напушти полуостровот  во 1812 година. Во 1817 година Лара се вратил во Шпанија, знаејќи помалку шпански отколку француски јазик. Неговата природа била неуредна, образованието несовршено и, по залудни обиди да се здобие со диплома по медицина или право, во дваесетата година непромислно стапил во брак, ги прекинал контактите со роднините и стана новинар.

На 27 април 1831 година ја извел својата прва драма *Ја нема веќе масата за пишување* (шпански: *No Más mostrador* ), според *Scribe* и *Dieulafoy.* Иако сакал оригиналност, брилијантно напишан и ја одржува сцената многу години. На 24 септември 1834 година ја продуцирал *Масијас* (шп. *Macías* ), претстава базирана на неговиот историски роман „ *Младиот благородник дон Енрике ел Долиенте* (шпански: *[[:sr:El doncel de don Enrique el Doliente|El doncel de don Enrique el Doliente]]*) (1834).

Драмата и романот се интересни како експерименти, но Лара во основа бил новинар, а зголемената слобода на печатот по смртта на Фернандо VII му дала на неговиот зајадлив талент пообилно поле. Тој веќе бил познат под псевдонимите *Хуан Перес де Мунги* и *Фигаро* кои ги користел во „*Сиромашниот говорник“*  *El Pobrecito Hablador* и *шпанското списание* *Ла Ревиста Еспањола*. Мадрид се смеел на неговиот мрачен хумор, министрите се плашеле од неговото стаклено пенкало и внимателно му се додворувале, го бранел либерализмот од бунтот на карлистите, бил избран за гувернер на Авила и се мислело дека пред него е одлична кариера. Но, ерата на воени востанија ги уништила неговите лични можности и патриотски планови. Неговото пишување добило мрачен призвук, домашните проблеми го зголемиле неговиот песимизам и, како последица на катастрофална љубовна врска, извршил самоубиство пукајќи во себе во февруари 1837 година.

Лара живеел доволно долго за да се докаже како најголем прозаист со кој може да се пофали Шпанија во текот на 19 век. Пишувал со голема брзина со постојан страв од цензура пред очите, но во неговото дело тоа не се забележува, а исто така пишувал со голема умешност. Неговиот политички инстинкт, изобилството на идеи и неговиот стил придонеле за неговиот успех во Шпанија и го поставиле над секое соперништво.

## Наводи


Категорија:Починати во 1837 година
Категорија:Родени во 1809 година
Категорија:Шпански писатели
Родриго Муњос Авија

мини|'''Родриго Муњос Авија'''
**Родриго Муњос Авија** (Rodrigo Muñoz Avia); e роден во Мадрид, во 1967 година, тој е шпански писател.

## Биографија

Родриго Муњос Авија покрај тоа што почнал да студира физика во 1991 година, дипломирал на Филозофскиот факултет на мадридскиот универзитет Комплутенсе. Во Мадрид исто така студирал и три години уметност на „Факултетот за уметноста“. Неговите први објавени текстови се посветени на делата на неговите родители, сликари Лусиј Муњос и Амелија Муњос. По нивната смрт Муњос поистојано организира претставувања, изложби и промовирања на нивните дела.

Во 1996 година започнува неговто книжевно живеење со романот „Она што не го знаеме“ (*Lo que no sabemos*). Toа е роман за млади и за него има добиено награда „Хаен“ за книжевност за деца и млади. Во 2005 година го објавил својот најуспешен роман „Психијатри, психолози и други болни“ (*Psiqioatras, psicologes y otros enfermos*) , романот е преведен и на македонски јазик.

Во тек на 2007 и 2010 добива награда „Едабе“ за детска книжевност за романот „Совршените“ (*Los perfectos*) и „Брат на генијот“ (*Mi hermano el genio*).

Меѓу неговите популарни дела се и романите: „Земскиот живот“ (*Vidas terrestres*), „Голманот за хокеј (*El potreto de hockey*), „Кафез на горили“ (*La jaula de las gorilas*) и др. Во 2015 година за својата драма за деца „Чудата на мојата земја“ добива престижна награда СГАЕ за детски театар .

Пишува текстови за современата уметност и соработува како сценарист со неговиот брат Николас Муњос. Неговите дела се преведени на повеќе светски јазици.

## Дела
* Она што не го знаеме (*Lo que no sabemos*);
* Психијатри, психолози и други болни (*Psiqioatras, psicologes y otros enfermos*);
* Совршените (*Los perfectos*);
* Брат на генијот (*Mi hermano el genio*);
* Земен живот (*Vidas terrestres*);
* Голманот за хокеј (*El potreto de hockey*);
* Кафез на  горили (*La jaula de las gorilas*).

## Наводи

Категорија:Шпански писатели
Категорија:Шпански драматурзи
Категорија:Родени во 1967 година
Бернардино де Саагун

**Бернардино де Рибеира** ( Саагун, околу 1499 година-Тлателолко, 5 февруари 1590 година), попознат како **Бернардино де Сaагун**  буквално „Бернардино Саагунски“), бил францискански фратар, шпански мисионер и етнолог, честопати наречен „пионер на антропологијата“.  Тој е автор на бројни дела на шпански и ацтечки јазик, кои се највредните извори за историјата на предколумбиското Мексико.

## Биографија
Потекнува од Кралството Леон и е роден како Бернардино де Рибеира,  во семејство на најниското племство. Дипломирал на тогашниот познат Универзитет во Саламанка, каде што студирал класична филологија, историја и теологија. Во 1524 година, тој го избрал духовниот живот и бил ракоположен за свештеник во 1527 година. Откако се замонашил, го добил прекарот „Саагун“, во чест на неговиот роден град. Саагун не бил во првата група на фратри што дошле во Нова Шпанија. Сепак, благодарение на неговиот академски и религиозен углед, во 1529 година отпловил за Нова Шпанија како мисионер. 

Првично служел во манастирот во Тламаналко, а во 1535 година веројатно основал манастир во Сочимилко во 1941 година,  каде бил старешина. Во 1536 година, со кралска наредба, архиепископот Хуан де Зумарага од Мексико ја основал Кралската школа на Санта Круз во Тлателолко - првата високообразовна институција во Америка, основана за да ги едуцира децата од домородните аристократски семејства за шпанската култура - во која Саагун предавал латински.  Од 1539 година до 1558 година активно проповедал во Пуебла, Тула, како и на други места. Во 1558 година за кратко време бил викар на Мичоакан, но истата година се вратил да предава латински јазик во Кралското училиште во Санта Круз, каде предавал до 1585 година, по што се повлекол во манастирот Сан Франциско, каде и починал.

## Белешки
Некои извори го наведуваат 23 октомври 1590 година како датум на смртта, но 5 февруари 1590 година веројатно е точен, бидејќи се појавува во неколку современи записи на ацтечки јазик: „Петтиот ден од февруари 1590, починал Саагун. Починат е во Тлателолко, погребан е во манастирот Сан Франсиско во Град Мексико, а на неговиот погреб дошле сите господа на Тлателолко.“

*

## Надворешни врски
* Фреј Бернардино де Сахаган 
* Енциклопедија Францискана, Бернардино де Сахаган

## Наводи


Категорија:Шпански писатели
Категорија:Починати во 1590 година
Категорија:Родени во 1499 година
Џон ле Каре

мини|десно|300px|исправено|Ле Каре во 2008
**Дејвид Џон Мур Корнвел** (), (Пул, Дорсет, 19 октомври 1931 година - Труро, Корнвол, 12 декември 2020 година), професионално познат како **Џон ле Каре** () ― британски писател. Од 1948 до 1949 година студирал странски јазици на Универзитетот во Берн. Во текот на 1950-тите и 1960-тите работел за британската Служба за безбедност (MI5) и за Тајната разузнавачка служба (MI6). Ле Каре станал познат по неговите шпионски романи во 1960-тите и за време на петдециниската писателска кариера објавил 22 романи, кои биле преведени на 36 јазици. Неговите романи најчесто биле сместени за време на Студената војна (1945–91) и во нив ја обработувал тематиката на борбата меѓу Истокот и Западот, а се вртеле околу ликот на тајниот агент Џорџ Смајли. Од 1990-тите Ле Каре почнал да пишува и на други теми како што е испреплетеноста на политиката и економијата. Неговите дела биле продадени во 60 милиони примероци во светски рамки, а многу од неговите романи биле адаптирани во филмови и серии. Некои од нив се: *Шпионот кој дојде со студот* (1965), *Руска куќа* (1990), *Панамскиот кројач* (2001), *Внимателниот градинар* (2005), *Крпар, кројачот, војник, шпион* (2011 ), *Ноќниот менаџер* (2016). Ле Каре бил разочаран од исходот на гласањето за Брегзит во 2016 година за напуштање на Британија на Европската унија и непосредно пред неговата смрт зел ирско државјанство.

## Надворешни врски

* 
* Заминувањето на Џон ле Каре („Политика“, 15 декември 2020 година)
* 

## Наводи

Категорија:Британски шпиони
Категорија:Англиски писатели
Категорија:Британски писатели на фантастика
Категорија:Британски писатели
Категорија:Починати во 2020 година
Категорија:Родени во 1931 година
Категорија:Апсолвенти на Оксфордскиот универзитет