open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Гери Камија

**Гери Камија** (роден 1953 година) ― новинар од Соединетите Држави, кој го основал Salon.com и сега пишува за Salon.com и San Francisco Chronicle за кои придонесува за колумната „*Портали на минатото*“.

Камија студирал на Универзитетот Калифорнија, Беркли, и живее во Сан Франциско од 1971 година. Тој има напишано написи во списанија за историјата на градот, кои ги истражувал додека работел како новинар и таксист, и организира свои обиколки низ градот. Тој има напишано три книги, „*Студен сив град на љубовта*“, „*Духовите на Сан Франциско*“ и „*Витез во сенка*“. Тој бил извршен уредник на San Francisco Magazine.

## Наводи
 
Категорија:Луѓе од Калифорнија
Категорија:Писатели од Калифорнија
Категорија:Луѓе од Сан Франциско
Категорија:Американски писатели
Категорија:Американски новинари
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1953 година
Видосава Грубач

**Видосава Грубач** (р.  во Скопје -  во ) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица. Во 1962 година станува член во драмата на Драмски театар - Скопје каде работи сè до нејзиното пензионирање.

## Филмографија
Грубач ги остварила филмските улоги:

## Наводи

Категорија:Глумици од Скопје
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Југословенски глумци
Никола Кесаровски

**Никола Кесаровски** (околу 11 ноември 1944 – 29 август 2007) ― бугарски писател на научна фантастика.

Неговата најпозната книга е *Петтиот закон за роботиката*, објавена во 1983 година, а насловот е навод на Трите закони за роботиката на Исак Асимов, а петтиот закон е дека роботот мора да знае дека е робот.

Обожувателскиот дружок на научна фантастика „Фантастика“ бил основан од него во 1997 година во градот Крџали, во јужниот дел на Бугарија. Клубот има страница во „*Нов Живот*“ - службениот весник во Крџали - и до крајот на 2003 година имал објавено преку 60 изданија. Го уредувал и списанието „*Космос*“.

Тој исто така бил организатор и љубезен домаќин на годишниот бугарски научнофанатастичен фестивал „Булгакон 2002“, кој бил одржан во Крџали. На фестивалот присуствувале над 900 учесници.

Кесаровски се самоубил во 2007 година скокајќи од прозорец на седми кат во болница во Крџали.

## Наводи

Категорија:Починати во 2007 година
Категорија:Родени во 1930-тите
Категорија:Бугарски писатели
Стефан Цанев

**Стефан Неделчев Цанев**  (р. 7 август 1936 година) ― современ бугарски писател, познат по своите есеи, драми, песни и историски романи.

Неговите книги вклучуваат „*Убијците се меѓу нас*“ ( ), и неговите драми, „*Вистинскиот Ивајло“* (), кој бил забранет.

Најновото четиритомно дело на Цанев, „*Бугарски хроники*“, открива претходно скриени факти, додадени на добро познатото, во историјата на Бугарија: 2137 п.н.е. до денес.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Русе
Категорија:Бугарски писатели
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1936 година
Категорија:Апсолвенти на Софискиот универзитет
Црква „Св. Петка“ - Бешиште

**Света Петка** — главна селска црква во мариовското село Бешиште, Македонија.

## Местоположба

Црквата е сместена крај задружниот дом и поранешното училиште на сретселото.

## Историја

Изградена е во средината на XIX век.

## Архитектура

Претставува трикорабна базилика со полукружна апсида на исток, која однадвор е расчленета на седум плитки ниши. Средишниот кораб е полукружно засводен, а страничните имаат рамни дрвени тавани.

### Фрескоживопис

Според ктиторскиот натпис, на кој се набројани многу ктитори, црквата е живописана во 1884 година од мијачкиот зограф Аврам Дичов или од зографи од неговата тајфа.


Податотека:Freska na Sv. Kiril i Metodij od Sv. Petka Bešička.jpg|Свети Кирил и Методиј на северната страна на наосот
Податотека:Gjavoli Sv. Petka Bešište.jpg|Страшниот суд на живопис


## Галерија


Податотека:Црква „Св. Петка“ - Бешиште 10.jpg|Припратата на југ
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Бешиште 11.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Бешиште 12.jpg|Ниша над споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Бешиште 2.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Бешиште 3.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Бешиште 4.jpg|Гроб во дворот на црквата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Бешиште 5.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Бешиште 6.jpg|Помошни објекти
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Бешиште 7.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Бешиште 8.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Бешиште.jpg|Источната страна


## Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Прилепечко-витолишка парохија
* Бешиште

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Храмови посветени на Света Петка во Македонија
Категорија:Дела на Дебарската школа
Црква „Св. Петка“ - Долно Егри

**Света Петка** — главна селска црква во битолското село Долно Егри, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во самото село, иако денес скоро и да нема останати остатоци од некогашното село.

Таа претставува гробишен храм, сместена на јужниот крај на селото.

## Историја

Храмот е подигнат во XIX век, односно пред самиот крај на турското владение (истата година кога е подигната и црквата во Оптичари). Претходно на тоа место немало црква.

### Пожар

Во 2013 година, сета црква заедно со камбанаријата изгорела во пожар предизвикан од запалените стрништа во околината.

Во 2016 година црквата врз црквата се вршени одредени зафати со што бил спасен нејзиниот фрескоживопис. Забележлив е променетиот покрив во 2023 година.

## Архитектура
### Фрескоживопис

Храмот поседува живопис, кој го добил во XIX век.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Петка“ - Долно Егри 2.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Долно Егри 3.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Долно Егри 4.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Долно Егри 5.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Долно Егри 6.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Долно Егри 7.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Долно Егри 8.jpg|Воздушен поглед


## Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Краварско-бачка парохија
* Долно Егри

## Наводи

## Надворешни врски

Долно Егри
Клодија Џејмсон

**Клаудија Џејмсон** (англиски: Claudia Jameson)― поранешна писателка на 26 романтични романи од 1981 до 1991 година.

## Библиографија

### Поединечни романи

* *Бегство кон љубовта* (1981)
* *Лекција за љубов* (1982)
* *Топечкото срцето* (1983)
* *Никогаш не кажувај никогаш* (1983)
* *Твоја верна* (1983)
* *Од практични причини* (1983)
* *Нежно убедување* (1983)
* *Зора на нов ден* (1984)
* *Бакнежот на Французинот* (1984)
* *Време за растење* (1984)
* *Човекот Шкорпија* (1985)
* *Рози, секогаш рози* (1985)
* *Човек во соба 12* (1985)
* *Само еден сон* (1985)
* *Да се зборува за љубовта* (1986)
* *Адамовиот закон* (1986)
* *Имун на љубовта* (1986)
* *Се најавува веридба* (1987)
* *Човек со контрасти* (1987)
* *Играње безбедно* (1988)
* *Безусловна љубов* (1988)
* *Тој одреден копнеж* (1989)
* *Второ љубење* (1990)
* *Одговор од срце* (1990)
* *Љубов што трае* (1991)
* *Втора шанса* (1991)

## Надворешни врски

* Harlequin Enterprises Ltd
* Мрежна страница на Клодија Џејмсон мрежното место на Fantastic Fiction
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Писатели
Арет Дирахиски

**Арет Дирахиски** () ― антички хронограф од Дирахион (Драч), кој бил природонаучен филозоф што чија работа се занимавала со правење на календари. Некои од неговите пресметки биле спомнати од античкиот римски писател Кенсорин, така што знаеме дека Арет живеел во или пред 3 век н.е.

За Арет се зборува како теоретичар кој смислил астрономски календар со многу долг циклус, кој трае приближно 5.552 години, по што светот ќе биде уништен.

## Наводи
 

Категорија:Луѓе од Драч
Категорија:Антички астролози
Црква „Св. Петка“ - Канино

**Св. Петка** — црква и манастир во битолското село Канино, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Изградена е во 1860 година заедно со манастирот. Според натписот над влезот, оваа црквичка е обновувана во 1930, 1991 и 2008 година.

## Поврзано
* Бистричка парохија
* Битолско архијерејско намесништво

## Наводи

Канино
Црква „Св. Петка“ - Маловиште

**Св. Петка** — црква во битолското село Маловиште. Му припаѓа на Ресенското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е изградена во 1856 година врз темелите на постар храм од XVI – XVII век. Има вреден резбан иконостас од 1892 година, изработен од мајсторот Димитриј и сличен на оној во Бигорскиот манастир. Иконите се од XIX век, исто така дело на познати мајстори.

Во храмот има постојана галерија каде се изложени икони од XVI век.


Voznesenie Sv. Petka Malovište.jpg|Икона „Вознесение Христово“
Roždestvo St. Petka - Malovište.jpg|Икона „Рождество Христово“
Ioan Anagnost Petka Malovishta Icons.png|Икони од певницата, дело на Јован Анагност


## Поврзано
* Прва ресенска парохија
* Ресенско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Маловиште
Генадиј Ајги

**Генадиј Николаевич Ајги** (), (, , Батиревски Округ - , ) — чувашки поет и преведувач. Неговата поезија е напишана и на чувашки и на руски јазик.
 
## Животопис
Роден е во селото Шајмурзино (Ченјал), Чувашија (СССР), се преселил во Москва во 1953 година и останал таму до крајот на својот живот. Ајги започнал да пишува поезија на чувашки јазик во 1958 година.

Во 2003 година Ајги учествувал на „меѓународниот литературен фестивал Берлин“ .

Софија Губајдулина компонирала музика за неколку негови песни во нејзиниот циклус *Jetzt immer Schnee* („Сега секогаш снег“).

Неговиот син Алексеј Ајги е композитор.

## Творештво
На чувашки јазик објавил седум книги: 
* Музика за цел живот, 1962; 
* Од името на татковците, 1958; 
* Чекор, 1964; 
* Расветлување, 1971; 
* Јазол, 1975; 
* Песни, 1980; 
* Тестамент, 1988; 
* Полиња близнаци, 1987; 
* Три поеми за Малевич, 1989, и 
* Сега постојано снег.

## Награди
Меѓу освоените признанија се:
* наградата Андреј Бели (1987), 
* наградата Пастернак (2000), 
* наградата на Француската академија (1972), 
* наградата Петрарка (1993), 
* Златниот венец на Струшките вечери на поезијата во 1994 година, и 
* наградата Јан Смрек (Братислава, Словачка).

## Наводи

* 

## Надворешни врски
* Month-long tribute to Aygi  essay and collection of links
* Interview with Aygi's friend and translator Peter France at New Directions

Категорија:Добитници на Златен венец на Струшките вечери на поезијата
Категорија:Чувашки поети
Црква „Св. Петар и Павле“ - Ресен

**Св. Петар и Павле** (или **Св. Петар**) — црква и манастир кај градот Ресен. Му припаѓа на Ресенското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Манастирот е сместен на југоисточниот крај на градот, во месноста Доброво. Се смета дека црквата своевремено била главен храм на исчезнатото село Доброво.

## Поврзано
* Прва ресенска парохија
* Ресенско архијерејско намесништво

## Наводи

Ресен
Категорија:Манастири во Ресенското архијерејско намесништво
Побратски манастир

[мини| Манастирската црква, посветена на [Свети Никола.]]
**Побратски манастир** () — романски православен манастир во селото Пробота (старо име *Побрата*), кај гратчето Долхаска, округ Сучава, Романија. Изграден во 1530 година, со Петру IV Рареш како ктитор, тој е еден од осумте градби што ги сочинуваат црквите на Молдавија, светско културно наследство на УНЕСКО, а исто така е наведен како историски споменик од Министерството за култура и религиозни работи на државата.

## Погребувања
* Петру Ререш

## Наводи

Категорија:Манастири во Романија
Категорија:Културно наследство во Романија
Категорија:Светско наследство во Романија
Црква „Св. Петка“ - Лисолај

**Св. Петка** — црква во битолското село Лисолај, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА. Претставува енориски храм на Лисолајската парохија.

Црквата е главен и гробишен храм, сместен на еден километар источно од селото. Изградена е во 1865 година врз темели на стара црква. Претставува голема камена базилика со полуклружна апсида на исток. На запад подоцна е дограден затворен трем. На југозапад има голема куловидна камбанарија, исто така изградена подоцна.

## Поврзано
* Лисолајска парохија
* Битолско архијерејско намесништво

## Наводи

Лисолај
Лоренцо да Понте

**Лоренцо да Понте** (,  - , ) — италијански либретист и преведувач. Автор на 28 либрета за дела од 11 композитори, меѓу кои и опери од Моцарт и Салиери.

## Биографија и творештво
Лоренцо да Понте (роден како Емануеле Конељано) е роден во градот Ченедо во Венецијанската Република (денешен Виторио Венето) во еврејско семејство. Неговата мајка починала во 1754 година, а по нејзината смрт татко му се преженил, поради што тој и неговите деца се преобратиле во католичка вера. На крштевката, Емануеле го зел името на бискупот кој го крштевал, Лоренцо да Понте. Од 1769 година студирал теологија во Портогруаро, а во 1773 година се замонашил. Од 1774 до 1776 година, да Понте како опат предавал литература и елоквентност во богословијата во Тревизо. Но, поради своите радикални ставови (да Понте го обожавател Русо) и недолично однесување бил протеран од Тревизо, а потоа и од Венеција, каде што Казанова му бил близок познаник.

Во 1782 година, Лоренцо да Понте заминал за Виена и, по барање на дворскиот композитор Антонио Салиери, станал дворски поет-либретист. Овде да Понте напишал три од своите најпознати либрета, засновани на композициите од В. А. Моцарт: „Свадбата на Фигаро“, „Дон Џовани“ и „Така прават сите“. Напишал либрета и за опери од Салиери (Талисман, Богаташ на еден ден, Аксур, Кралот од Хормуз, Верниот овчар, Цифра), Јозеф Вајгл, Висенте Мартин и Солер и други композитори.

Во 1790 година, да Понте ја изгубил работата и заминал во Трст, каде ја запознал својата идна сопруга, Англичанката Ненси Грал. Живеел во Прага и Дрезден, Париз и Лондон. По тринаесетгодишна соработка со денес заборавени композитори, Да Понте емигрирал во Америка во 1805 година.

## Престојот во САД
Во Америка, Лоренцо да Понте превел неколку англиски дела на италијански, напишал мемоари - „Мемоарите на Лоренцо да Понте од Ченеда, напишани од него“ (1823-1827). Предавал италијанска книжевност на Универзитетот Колумбија во Њујорк и бил првиот католички свештеник на универзитетската катедра. Во 1826 година ја организирал американската премиера на операта Дон Џовани (Марија Малибран ја отпеала Зерлина). Во 1828 година, на 79-годишна возраст, Лоренцо да Понте добил државјанство на САД.

Лоренцо да Понте починал во Њујорк на 89 годишна возраст. Бил погребан во Бруклин.

## Наводи

Категорија:Италијански либретисти
Категорија:Италијански драматурзи
Категорија:Италијански писатели
Категорија:Италијански мемоаристи
Црква „Св. Петар и Павле“ - Црновец

**Св. Петар и Павле** (или **Св. Петар**) — црква и манастир кај битолското село Црновец. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

## Местоположба
Овој манастир е сместен во густа дабова шума, на 2,5 - 3&nbsp;км западно од селото и веднаш северно од Стрежевското Езеро.

## Историја
Манастирот е изграден во 1999 година како обнова на претходен манастир од XV век, како што се вели на плоча во манастирот. Друга плоча го бележи гробот на шест монаси од тој манастир кои загинале за верата во XVIII век.

## Поврзано
* Лисолајска парохија
* Битолско архијерејско намесништво

## Наводи

Црновец
Категорија:Манастири во Битолското архијерејско намесништво
Ференц Јухас

**Ференц Јухас** (,  - , ) — унгарски поет и лауреат на „Златен венец“ (1992). Бил сметан за можен кандидат за Нобеловата награда за книжевност во 1976 година. Негов брат бил историчарот Ѓула Јухас.

Ференц Јухас ја објавил својата прва поема во 1946 година. Неговата прва стихозбирка, *Крилатиот пастув*, била објавена во 1949 година.

Неговата поема *Момчето што се преобрази во елен*, е преведена на англиски.

## Творештво
На унгарски јазик објавил повеќе од педесет книги. 
* Крилатиот пастув ја објавил во 1949, 
* Татко ми (1950) 
* Расипничка држава (1954). 
Неговите први десетина поетски книги во периодот (1946 до 1970) се издадени во два тома под наслов *Љубовта на вселената*. 
Потоа бил објавен нов избор во два тома: 
* Момчето што се преобрази во елен (1971) и 
* Порта на тајната (1972). 
Книгата Златниот меч на спасот е објавена во 1973. Други негови дела се: 
* Мртвиот кос (најголем унгарски еп, 1985); 
* Црниот орелски крал (1988); * Враќањето на покојникот (1988) и 
* Подземна лилија (1991).

## Награди
Добитник е на многубројни награди:
* 1949 - наградата „Баумгартер“, 
* 1950 – наградата „Атила Јожеф“, 
* 1951 – Сребрената наградата „Кошут“, 
* 1967 – специјална награда на Струшките вечери на поезијата, 
* 1971 – „Големата награда на Миклош Радноти“, 
* 1973 – Златната награда „Кошут“, 
* 1998 – Големата награда на Унгарскиот фонд за уметност, 
* 1992 – Златниот венец на Струшките вечери на поезијата, 
* 1994 – Среден крст со ѕвездите на орденот на заслуги од Унгарската Република, 
* 2001 – Наградата „Хазам“, 
* 2003 – Среден крст со ѕвездите на орденот на заслуги од Унгарската Република, 
* 2004 – Наградата „Прима“, 
* 2004 - Наградата „Танксикс“, 
* 2007 – Унгарската награда за наследство, 
* 2008 – Почесен граѓанин на Будимпешта.

## Наводи

Категорија:Добитници на Златен венец на Струшките вечери на поезијата
Категорија:Унгарски поети
Застава M64

**Застава М64** — прва југословенска верзија на советскиот автомат  АК47, која била произведувана  во Застава оружје во средината на 1960-тите. M64 беше произведен под советска лиценца, а наскоро била произведена и подобрена верзија на M64B.

## Употреба
Пушката М64 не била активно воведена во употреба и повеќето произведени пушки само стоеле во магацините. Не е познато дали била користена при распадот на Југосалвија. Пушката била проектирана во 1952 година.

## Уникатни одлики за М64
* На долниот дел од магазинот содржи отворач за шишиња.  
* Со додавање на адаптер на почетокот од цевката  пушката може да се приспособи да фрла тромблон, за чие исфрлање се користи муниција без зрно.

## Поврзано
* АК-47

## Наводи

## Литература
* *Broń systemu Kałasznikowa. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 2002.*. .

Категорија:Автоматски пушки
Нова џамија (Горно Житоше)

**Нова џамија (Горно Житоше)** — нова селска џамија во селото Житоше, во Општина Долнени, Македонија.

## Местоположба

Џамијата се наоѓа во Горното Маало на селото Житоше, во некогашното Горно Житоше.

## Историја

Џамијата во 2021 година уште била во изградба.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Житоше
Категорија:Џамии во Општина Долнени
Категорија:Џамии во Прилепското муфтиство
Алби (издавачка куќа)

**Д.И.Д.П.П.У. Алби ДОО** — македонска издавачка куќа од Скопје.

## Организација и менаџмент
Издавачката куќа „Алби“ е организирана како друштво со ограничена одговорност. Управител на друштвото е Александар Стефановски, а одговорен уредник е Билјана Ангелова.

## Изданија
* Марк Твен, Том Соер (2014).

## Наводи

Категорија:Македонски издавачки куќи
СОУ „Преродба“ - Житоше

**Средно училиште „Преродба“** (официјално: **Средно општинско училиште Гимназија „Преродба-Рилиндја“ - Житоше**; скратено: **СОУ „Преродба“**) — средно училиште во селото Житоше.

## Историја

Училиштето било основано на 1 јануари 2014 година како посебен правен субјект од страна на Општина Долнени, откако работело во рамки на ОСУ „Дрита“ - Кичево со дисперзирани паралелки.

## Настава

Во училиштето наставата се изведува на албански наставен јазик.

## Галерија


Податотека:СОУ „Преродба“ - Житоше 2.jpg|Влезот
Податотека:Спортска сала во Житоше.jpg|Спортска сала


## Наводи

Категорија:Средни училишта во Општина Долнени
Категорија:Житоше
Поетска читанка

**„Поетска читанка: Избор од македонската и светската поезија за деца“** — збирка со песни за деца, издание на Просветно дело, Редакција „Детска радост“ од 2005 година. 

## Содржина
Книгата содржи 53 песни, распоредени во пет циклуси:
:*Мечта*
* Крег Мот, „Народна песна“
* Видое Подгорец, „Принцезата бреза“
* Јуриј Коринец, „Поток“
* Србо Ивановски, „Градот на принцезата пастрмка“
* Патрис Кајо,  „Големиот ѓердан“
* Ренцо Пецани, „Би сакал ли“
* Глигор Поповски, „Тато“
* Џудит Рајт, „Легенда“
* Славе Ѓорго Димоски, „Ако знам“

:*Игра*
* Славко Јаневски, „Песна за Јапонецот и за уште нешто“
* Добрица Цесариќ, „Разговор со ќосот“
* Херман Хесе, „Пеперутка“
* Васил Куноски, „Дајте ни“
* Микола Винтрановски, „Скитска заспивалка“
* Георги Струмски, „Големиот и малиот“
* Каетан Кович, „Пролет“
* Михо Атанасовски, „Чадорче“
* Јулијан Тувим, „Задоцнетиот славеј“
* Роберт Луис Стивенсон, „Ветар“
* Јован Стрезовски, „Рингишпил“
* Николај Зидаров, „Крај мене мина ветрот“
* Пол Фор, „Оро околу светот“
* Јован Павловски, „Вторник“
* Рита Буми - Папа, „Роза“
* Јуџин Филд, „Русокосото дете“
* Тоне Павчек, „Едноставни зборови“
* Србо Ивановски, „Смешен настан на улицата“
* Робеиро Коуто, „Девојчето од сиромашната станица“
* Ту Фу, „Штирец“
* Љупчо Силјановски, „Залудната љубов на вторникот“
* Славко Јаневски, „Бунтот на чадорите“
* Сормуниршин Дашдоров, „Утро во пустината Гоби“
* Санде Стојчевски, „Вељо чудо“
* Душан Радовиќ, „Лав“
* Славко Јаневски, „Пошла прва камила, пошла втора камила“

:*Книга*
* Видое Подгорец, „Песна за солунските браќа“
* Насиха Капиџиќ-Хаџиќ, „На кого му раскажува“
* Стојан Тарапуза, „Силата на зборовите“
* Лудвиг Ухланд, „Утринска песна“
* Џани Родари, „Надеж“
* Санде Стојчевски, „Прозорчето на чичко Цепенков“

:*Татковина*
* Беристерне Бернсон, „Дрво“
* Васил Куноски, „Родниот Гоцев кат“
* Љубивое Ршумовиќ, „Татковината се брани со убавина“
* Видое Подгорец, „Што е тоа татковина“
* Велимир Милошевиќ, „Татковина“
* Звонимир Балог, „Поет“
* Милутин Бебековски, „За родата, за слободата“

:*Дело*
* Глигор Поповски, „Прсти“
* Сесил Шабо, „Појди“
* Видое Подгорец, „Жеравите на Сасаки“
* Едвин Миркам, „Подготвеност“
* Санде Стојчевски, „Часовник“

## Опис на книгата
Изброт на песните ги направил Миодраг Друговац, а Жарко Туниќ е автор на корицата, на илустрациите и на дизајнот. Книгата, со обем од 116 страници и димензии од 20 сантиметри, е објавена во библиотеката „Лектирни изданија“. Таа е каталогизирана во НУБ. „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-30-546-3.

## Наводи

Категорија:Изданија на Детска радост
Категорија:Стихозбирки за деца
Категорија:Книги од 2005 година
Категорија:Појавено во 2005 година во Македонија
Категорија:Македонски дела од 2005 година
Црква „Св. Петар и Павле“ - Битола

**Св. Петар и Павле** (или **Собор на Светите Апостоли**) — црква во Битола. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата се наоѓа на јужниот крај на градот, како храм на Буковските гробишта. Претставува трикорабен храм со подиздигнат среден кораб, влез од југ и правоаголна апсида наднадвор на исток. Иконостасот е дело на копаничарот Ѓорѓи Караџовски.

Во црковниот двор се погребани француски, а варојатно и српски војници загинати во Првата светска војна.

## Поврзано
* Градска битолска парохија
* Битолско архијерејско намесништво

## Наводи

Битола
Категорија:Цркви во Битола
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Кадино Село

**Рождество на пресв. Богородица** — црква во прилепското Кадино Село, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, сместен во југозападниот дел на селото. Изградена е во 1862 година. Претставува еднокорабна засводена градба. Во 1980 година настрадала од пожар во кој изгорил инвентарот. Истат година храмот е обновен. Во црковниот двор е гробот на македонскиот револуционер Методија Патчев кој загинал во Кадино Село во 1902 година.

## Поврзано
* Малокоњарска парохија
* Прилепско архијерејско намесништво

## Наводи

Кадино
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Лопатица

**Рождество на пресв. Богородица** — црква во битолското село Лопатица, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, сместен на источниот крај на селото. Изградена е во 1857 година. Претставува голема камена базилика со полукружна апсида на исток. На запад подоцна во продолжение е доградена трпезарија. На југозапад има куловидна камбанарија изградена подоцна.

Храмот е забележителен по западниот ѕид на тремот однадвор, каде околу влезот во наосот има голема композиција (2,94 × 1,72&nbsp;м), на која е претставен двобој помеѓу Крале Марко и Муса Кесеџија на коњи. Таа е дело на мајстор од Дебарската школа, изработена во 1884 година

За време на Првата светска војна, бугарската војска во цркват погребала загинати војници од VI пешадиски трновски полк.

## Поврзано
* Лисолајска парохија
* Битолско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Лопатица
Категорија:Дела на Дебарската школа
Керол Ен Дафи

**Керол Ен Дафи** (, ) — британска поетеса и драматург. Таа е професорка по современа поезија на Универзитетот Манчестер Метрополитен и била назначена за поет лауреат во мај 2009 година, а во 2019 година поднела оставка. Таа е првата жена, првиот поет роден во Шкотска и првиот познат ЛГБТ поет што бил на оваа позиција.

## Животопис
Керол Ен Дафи е родена во римокатоличко семејство во Горбалс, кој се смета за сиромашен дел од Глазгов. Мајка ѝ била Мери (моминско Блек), а татко Френк Дафи, електромонтер. Родителите на нејзината мајка биле Ирци, а нејзиниот татко имал баба и дедо од Ирска. Таа е најстара од петте деца. Семејството се преселило во Стафорд, Англија, кога Дафи имала шест години. Нејзиниот татко работел за Инглиш електрик (English Electric). Како синдикалец, тој неуспешно бил кандидат за пратеник на Лабуристичката партија во 1983 година, покрај управувањето со фудбалскиот клуб Стафорд.

Дафи се школувала во Стафорд во основното училиште Сент Остин (1962–1967), во манастирското училиште Свети Џозеф (1967–1970) и во средното женско училиште Стафорд (1970–1974). Нејзиниот книжевен талент бил поттикнат од двајца професори по англиски јазик, Џун Скривен во Сент Џозеф и Џим Вокер во женското училиште Стафорд. Таа била страсна читателка од рана возраст и отсекогаш сакала да биде писателка, почнала да твори песни од 11-годишна возраст.

На 16-годишна возраст, Дафи започнала врска со поетот Адријан Хенри, која траела до 1982 година. Дафи подоцна ја запознала поетесата Џеки Кеј, со која имала 15-годишна врска. За време на нејзината врска со Кеј, Дафи ја родила ќерката Ела (родена 1995 година), чиј биолошки татко е нејзиниот колега, поетот Питер Бенсон.

Римокатоличко воспитувана од нејзините родители, Дафи станала атеист кога имала 15 години. Сепак, таа зборувала за влијанието што нејзиното религиозно воспитување го имало врз нејзината поезија, изјавувајќи: „Поезијата и молитвата се многу слични“.

Таа е отворено лезбејка.

Во 2021 година го добила Златниот венец на Струшките вечери на поезијата.

## Наводи

## Надворешни врски
* Manchester Writing School at Manchester Metropolitan University 
* Carol Ann Duffy at BBC Poetry Season
* Carol Ann Duffy at British Council: Literature
* Duffy at the Poetry Archive, Biography and audio files.
* The 5-Minute Interview
* Jeanette Winterson Interview
* Channel 4
* Carol Ann Duffy at Library of Congress Authorities, with 31 catalogue records
* Portraits of Carol Ann Duffy at the National Portrait Gallery, London

Категорија:Британски драматурзи
Категорија:Дами-заповеднички на Редот на Британската Империја
Категорија:Британски атеисти
Категорија:Членови на Кралското книжевно друштво
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1955 година
Категорија:Добитници на Златен венец на Струшките вечери на поезијата
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Мал Радобил

**Рождество на пресв. Богородица** — црква во прилепското село Мал Радобил. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, сместен во северниот дел на селото. Изградена е во 1913 година, кога е живописан и олтарот. Претставува трикорабна базилика, која на источната страна завршува со полукружна апсида, а на западната има женска црква. На плочата како ктитор се споменува Илија Костовски заедно со сите селани.

Во црковниот двор се чува фрагментирана плоча од римско време на која стои натпис на старогрчки.

## Поврзано
* Плетварско-беловодичка парохија
* Прилепско архијерејско намесништво

## Наводи

Лопатица
Смилевски манастир

**Св. Петар и Павле** (често само **Св. Петар**) или **Смилевски манастир** — манастир во демирхисарското село Смилево. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Манастирoт е сместен на неколку километри високо над Смилево. Црквата е изградена во средината на XIX век. Важи за богат манастир — малку обработливо земјиште, но многу шуми, пасишта, кози и овци.

Во средината на XX век, по смртта на игуменот Петар (Петре) манастирот се запустил и црквата пропаднала во урнатини. Мештаните ја оствариле неговата последна желба црквата да биде возобновена. Денешната манастирска црква е изградена во 1983 – 1984 година врз темелите на старата. Претставува крстокуполен храм со камбанарија на запад.

## Поврзано
* Демирхисарска парохија
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Смилево
Категорија:Манастири во Крушевско-демирхисарската епархија
Црква „Св. Троица“ - Ресен

**Св. Троица** (или **Св. Дух**) — црква во градот Ресен. Му припаѓа на Ресенското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е храм на православните гробишта сметени во југозападниот дел од градот. Изградена е во 1929 година, како што е означено однадвор на нејзиниот источен ѕид. Обновена е во 2016 година и осветена на 28 мај од митрополитот Петар Преспанско-пелагониски.

## Поврзано
* Прва ресенска парохија
* Ресенско архијерејско намесништво

## Наводи

Ресен
Омлоп Хет Ниусблад 2021

**Омлоп Хет Ниусблад 2021** — 76. издание на велосипедската еднодневна трка Омлоп Хет Ниусблад, која се одржала на 27 февруари како втор настан во сезоната на Светската турнеја. Трката започнала во Гент и завршила во Нинове.

Омлоп Хет Ниусблад е трка која обична е освојувана од соло-возач или се одлучува победникот во спринт од мала група на возачи. Меѓутоа, оваа година, доброто време и условите на трката придонеле за завршен спринт составен од 50-тина возачи.  ја предводела групата, вклучувајќи го светскиот првак Жилијан Алафилип, кои се обидувале да го постават спринтерот Давиде Балерини за победа. Во спринт што претстоел, Балерини победил лесно, без проблеми од другите спринтери. Зад него, новиот професионалец Џејк Стјуарт се протнал покрај победникот од 2012 година, Сеп Ванмарке, покрај барикадите и завршил втор. Ванмарке завршил со неговиот велосипед на целта пред Хајнрих Хауслер, со што тоа било негово трето трето место на трката по сличните завршници во 2017 и 2018 година.

## Екипи

Бидејќи трката била додадена на Светската турнеја во 2017 година, сите UCI World Tour екипи биле поканети на трката, но не биле обврзани да учествуваат. Сепак, сите деветнаесет екипи настапиле на трката. Дополнително, шест професионални континентални екипи биле специјално поканети, со што се заокружила главната група од 25 екипи. Секоја екипа настапила со по седум возачи и вкупно на трката имало 175 возачи, од кои 140 завршиле.

## Поредок
### Завршен пласман

## Список на учесници

## Наводи

## Надворешни врски
*  
* 
* 

Категорија:Омлоп Хет Ниусблад
Категорија:Светска турнеја на UCI 2021
Категорија:Белгија во 2021 година
Страде Бјанке 2021

**Страде Бјанке 2021** — 15. издание на велосипедската еднодневна трка Страде Бјанке, која се одржала на 6 март како трет настан во сезоната на Светската турнеја. Трката започнала и завршила во Сиена, Италија.

## Екипи

Бидејќи трката била додадена на Светската турнеја во 2017 година, сите UCI World Tour екипи биле поканети на трката, но не биле обврзани да учествуваат. На нејзе учествувале осумнаесет од деветнаесетте екипи, а дополнително биле поканети шест професионални континентални екипи со што се заокружила главната група од 25 екипи. Секоја екипа имало по седум возачи, со што вкупно имало 175 возачи. Од нив, 118 завршиле, додека уште 20 возачи завршиле над временското ограничување.

## Поредок
### Завршен пласман

## Список на учесници

## Наводи

## Надворешни врски
*  
* 
* 

Категорија:Страде Бјанке
Категорија:Светска турнеја на UCI 2021
Категорија:Италија во 2021 година
Париз-Ница 2021

**Париз-Ница 2021** — 79. издание на велосипедската етапна трка Париз-Ница, која се одржала помеѓу 7 и 14 март како четврти настан во сезоната на Светската турнеја.

## Екипи

Бидејќи Париз-Ница е настан од Светската турнеја, сите деветнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Покрај нив, биле поканети и четири професионални континентални екипи. Секоја екипа настапила со по шест возачи, со што вкупно имало 161 возач, од кои 127 ја завршиле трката.

## Рута

## Етапи
### Етапа 1

### Етапа 2

### Етапа 3

### Етапа 4

### Етапа 5

### Етапа 6

### Етапа 7

### Етапа 8

## Завршен пласман

## Поредок

## Список на учесници

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 
* 

Категорија:Париз-Ница
Категорија:Светска турнеја на UCI 2021
Категорија:Франција во 2021 година
Финале (музика)

**Финале** — последен став на соната, симфонија или концерт; завршување на парче невокална класична музика кое има неколку ставови; или, продолжена завршна секвенца на крајот од чин на операта или дело на музички театар.

Мајкл Талбот напишал за финалињата типични за сонати: „Рондото е облик пар екселанс што се користи за последните движења и... неговиот типичен карактер и структурни својства совршено се совпаѓаат со оние размислувања пожелни во финалето на соната од почетокот на деветнаесеттиот век“. Карл Черни (1791–1857) забележал „дека првите ставови и финалиња треба - и во пракса всушност го прават - да ги прогласуваат нивните контрастни ликови веќе во нивните почетни теми.

Во театарската музика, Кристоф Вилибалд Глук бил ран поборник на продолжени финалиња, со повеќе ликови, за да ги поддржи „растечките природни и реалистични“ приказни во неговите опери кои „го подобрија континуитетот и театарската валидност“ вон претходните дела.

## Поврзано
* Финале на водвиљ

## Наводи

Категорија:Музичка теорија
Драган Најденовски

**Драган Најденовски** (, ) — македонски сликар.

## Животопис
Најденовски е роден во село Брод во 1956 година. Средно техничко училиште завршил во Битола и работел во струката сè додека целосно не му се посветил на сликањето како самостоен ликовен уметник.

Член е на Друштвото на ликовните уметници на Македонија (ДЛУМ) и Друштвото на ликовните уметници на Битола (ДЛУБ), а бил и претседател на ДЛУБ во еден мандат.

## Осврти
За ликовното творештво на Драган Најденовски, писателот Панде Манојлов напишал:

## Независни изложби
Најденовски има бројни независни изложби:
*2020 – „Ликовни предели“, Прилеп, Дом на културата „Марко Цепенков“; 
*2005 – Битола, Ликовна галерија; Прилеп, Дом на културата „Марко Цепенков“; Куманово, Културен центар
*2003 – Струмица, Салон „Јоска Свештарот“
*2001 – Пазарџик, Бугарија, Галерија „Георги Масев“; Панаѓуриште, Бугарија, Градски музеј
*2000 – Кавадарци, Младински културен центар
*1998 – Прилеп, Дом на културата „Марко Цепенков“; Скопје, Галерија КО-РА
*1997 – Битола, Ликовен салон на ДЛУБ
*1994 – Битола, Галерија „Ван Гог“
*1989 – Битола, Уметничка галерија
* 1987 – Битола, Дом на културата – ликовен салон
* 1984 - Грачац
* 1983 - Сараево

## Награди
* 2017, Награда „4 Ноември“ за неговата огромна ангажираност на полето на ликовниот живот во Битола

## Наводи

## Надворешни врски
*35 години творештво на Драган Најденовски

Категорија:Македонски сликари
Категорија:Членови на ДЛУМ
Категорија:Членови на ДЛУБ
Категорија:Добитници на наградата „4 Ноември“
Житошки манастир

**Житошки манастир** (во поново време познат и како **Локвенски манастир**) — манастир во јужниот дел на Македонија, сместен во рамки на атарот на селото Локвени, иако историски припаѓал на селото Житоше.

## Местоположба

Манастирот се наоѓа во месноста Манастириште, јужно од некогашното село Долно Житоше (денес дел од Житоше). До него може да се дојде по земјен пат, кој е во лоша состојба.

## Историја

За манастирот се верува дека е средновековен, иако според ктиторскиот натпис годината на изградба е 1627 година.

Манастирот бил доста познат и богат. Тој поседувал земја, шума и стока. На неговата манастирска слава се собирале гости од сите села.

По иселувањето на христијанското население од Долно Житоше, манастирот бил напуштен. Од 1912 година, грижата за него ја презеле христијаните од селото Локвени.

Наце Димов, заедно со крушевчанецот Марко Атанасов Мушевич–Македонец, кој е повикан од Наце, поднесуваат молба до Светиот синод на Руската православна црква и меморандум до Министерството за надворешни работи за отворање стручно (занаетчиско) училиште со интернат во разурнатиот Житошки манастир, каде ќе се предава на македонски јазик.

Во 1950-тите години, црквата и манастирот биле без земја, напуштени и полуразрушени. Со текот на времето, црквата целосна се разурнала.

## Градби

Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак, чешма и помошни објекти.

### Црква „Св. Атанасиј“

Црквата е единствениот храм во манастирот.

### Конаци

Во 2016 година биле поставени темели за изградба на новите конаци на манастирот, а на чинот бил присутен митрополитот Преспанско-пелагониски г. Петар.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Житоше 4.jpg|Манастирската црква


## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Житоше
Категорија:Локвени
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Преспанско-пелагониската епархија
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Превој Ѓавато

**Успение на Пресвета Богородица** (позната и само како **Света Богородица**) — црква кај битолското село Ѓавато, сместена на самиот истоимен превој на државниот пат А3 помеѓу градовите Битола и Ресен.

## Местоположба

Црквата е сместена на превојот Ѓавато на патот Битола–Ресен, на тесниот простор помеѓу автопатот А3 и регионалниот пат Р1101. Тука минувал пат уште од античко време и се претпоставува дека селото првично било на ова место.

## Историја

Во минатото, на ова место познато и како Дервен, се наоѓало селиштето Ѓавато од кое останеле рушевините од црквата „Голема Богородица“, две чешми, гробови и ѕидови од куќи. До крајот на отоманскиот период, таму имало кула, додека во српско време таму била подигната жандермериска станица. 

Храмот е изграден во 1971 година. Има улога на појдовна точка за многу планинарски патеки на Баба на југ и Плакенска Планина на север.

## Архитектура

Во тремот на црквата се вградени антички тули најдени од некропола од доцноантичко време при изградбата на селскиот пат источно од црквата и југоисточно од селото.

## Галерија


Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Ѓавато 10.jpg|Ниша над споредниот влез
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Ѓавато 11.jpg|Ниша над главниот влез
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Ѓавато 12.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Ѓавато 13.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Ѓавато 14.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Ѓавато 2.jpg|Западната страна
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Ѓавато 3.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Ѓавато 4.jpg|Јужната страна
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Ѓавато 5.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Ѓавато 6.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Ѓавато 7.jpg|Источната страна
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Ѓавато 8.jpg|Помошен објект
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Ѓавато 9.jpg|Чешма во дворот
Податотека:Sv. Bogorodica - Ǵavato 01.JPG|Храмот во 2010 година


## Поврзано
* Ресенско архијерејско намесништво
* Прва ресенска парохија
* Ѓавато

## Наводи

## Надворешни врски

Ѓавато
Славица Урумова-Марковска

**Славица Урумова-Марковска** (, ) — македонска поетеса и книжевен историчар.

## Животопис

Урумова-Марковска е родена во Скопје во 1987 година. Во родниот град завршува основно и средно образование, во 2010 година дипломирала македонска книжевност на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“, а во 2017 година магистрирала на Институтот за национална историја каде е и докторанд на студиската програма Културна историја на Македонија. Работи како наставник по македонски јазик и книжевност.

Учествувала на повеќе поетски фестивали. Нејзини песни се застапени во зборници и избори во земјава и странство. Повеќето нејзини песни се објавени во литературните алманаси на ЛК Мугри, списанието Современост и Тренд (од Скопје), Авангард (Сомбор), Поета (Белград). Има учествувано на повеќе поетски манифестации: 
* „Караманови средби“ – Радовиш;  
* 2009, 2010 и 2011 година е учесник на „Струшките вечери на поезијата“ за млади поети – „Ноќи без интерпункција“ Струга,
* „Белa ноќ“ во Скопје,   
* „Гарави сокак“ (2010) Инѓија,  
* манифестацијата „Сто илјади поети за промена“ (2011, 2020) Струмица. 

Нејзините песни се преведувани на турски, српски, албански, бугарски и англиски јазик.

## Творештво

Автор е на монографијата: 
* Манастирите во скопската област како духовни и културни центри во средниот век (2019 год.) во издание на Восток.

### Поезија

* Авторка е на повеќе книги поезија:
* Кога љубовта цвета (2003),
* Лавиринт на љубовта (2004),
* Сложувалка (2005),
* Зад виножитото (2005) која е објавена со група автори;
* Искри на љубовта (2006),
* Пајтон на времето (2007),
* Потези (2020),
* Планета со две Сонца (2021) и
* Алфа и Омега (2021).

### Трудови

Ги објавила или презентирала трудовите:
* Urumova – Markovska, S. (2018). THE LINE BETWEEN THE LIFE AND DEATH IN THE MACEDONIAN TRADITION AND IN THE PROSE OF MITKO MADZHUNKOV.  
* Урумова – Марковска, С. (2019). ЃАВОЛОТ И САМОВИЛИТЕ ВО МАКЕДОНСКИОТ ФОЛКЛОР И НИВНАТА ИМАГИНАРНА ПРЕОБРАЗБА ВО РАСКАЗИТЕ НА МИТКО МАЏУНКОВ. Филко, 3, Штип: 26-27 април 2018, 701 
* Урумова-Марковска, С. (2019). ДОМОТ КАКО ТРАДИЦИЈА ВО РАСКАЗИТЕ НА МАЏУНКОВ. Палимпсест, Год. 4, Бр. 7 Штип, 203. 
 
## Награди

* 2010, Прва награда „Магда Симин“ во категорија до 30 години, Нови Сад
* 2020, Втора награда на седмото издание на Меѓународниот поетски фестивал „Литературни искри”, Гостивар, 2020
* 2021, Награда „Бели мугри“ за стихозбирката „Алфа и Омега“

## Наводи

Категорија:Македонски поетеси
Категорија:Македонски историчари на културата
Категорија:Добитници на наградата „Бели мугри“
Неаполско Кралство

**Кралство Неапол** (латински: *Regnum Neapolitanum*; италијански: *Regno di Napoli*), исто така познато како **Кралство Сицилија**, — држава што владеела со делот на италијанскиот полуостров јужно од Папската Држава помеѓу 1282 и 1816 година. Основана е со сицилијанската војна (1282–1302), кога островот Сицилија се побунил и бил освоен од Круната на Арагон, станувајќи посебно кралство наречено и Кралство Сицилија. Во 1816 година, таа повторно се обединила со островот Сицилија за да го формира Кралството на двете Сицилии.

Територијата на Кралството Неапол одговарало на сегашните италијански региони Кампанија, Калабрија, Апулија, Базиликата, Абруцо, Молизе и вклучувало и некои области на денешниот јужен и источен Лацио.
Категорија:Кралство Неапол
Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Италијанска ренесанса
Категорија:Држави и територии распаднати во 1816 година
Категорија:Ран нов век
Категорија:Поранешни монархии
Категорија:Поранешни монархии во Европа
Категорија:Поранешни држави
Категорија:Поранешни држави во Европа
Кралство Сицилија

**Кралство Сицилија** (латински: *Regnum Siciliae*; италијански: *Regno di Sicilia*; сицилиски: *Regnu di Sicilia*) — држава која постоела на југот на Апенинскиот полуостров и остовот Сицилија од неговото основање од страна на Роџер II Сицилијански во 1130 година до 1816 година. Таа била држава наследничка на грофовијата Сицилија, која била основана во 1071 година за време на норманското освојување на јужна Италија.
Категорија:Кралство Сицилија
Категорија:Историја на Сицилија
Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Италијанска ренесанса
Категорија:Држави и територии распаднати во 1816 година
Категорија:Ран нов век
Категорија:Поранешни монархии
Категорија:Поранешни монархии во Европа
Категорија:Поранешни држави
Категорија:Поранешни држави во Европа
Категорија:Кралство Арагон
Категорија:Наполеонови војни
Категорија:Островски земји
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Драгожани

**Успение на пресв. Богородица** — црква кај битолското село Драгожани, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, сместен јужно над селото, на Облаковска Планина. Изградена е во 1875 година. На североисток има самостојна куловодна камена камбанарија на два ката. Храмот има голем затворен трем на запад. Изѕидан е од камен со украсни појаси од тули. Тулни украси има и над прозорците.

## Поврзано
* Лисолајска парохија
* Битолско архијерејско намесништво

## Наводи

Драгожани
Кралство Етрурија

**Кралство Етрурија** (италијански: *Regno di Etruria*) — италијанско кралство помеѓу 1801 и 1807 година кое сочинувало голем дел од денешниот регион Тоскана. Името го добила од Етрурија, старото римско име за земјата на Етрурците.
Категорија:Поранешни кралства
Категорија:Поранешни кралства во Европа
Категорија:Историја на Фиренца
Категорија:Историја на Тоскана
Категорија:Држави и територии настанати во 1801 година
Категорија:Држави и територии распаднати во 1807 година
Црква „Св. Богородица“ - Слоештица

**Св. Богородица** (или **Пресв. Богородица**) — црква кај демирхисарското село Слоештица, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Крушевско-демирхисарското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

мини|лево|160п|Надвратната фреска
Црквата е сместена на источниот крај на селото. Претставува голема засвнодена еднокорабна базилика. Според натписот на јужниот ѕид, изградена е во 1908 година од мајсторот Марко Трајанов од Мало Илино. Ѕидана е од кршен камен; венецот и апасидата се од делкан бигор, а прозорците од делкан мермер. Фасадите се фугирани, покривот е од ќерамиди, а оној на апсидатафасен  е лимен. Подоцна на запад е прилепена квадратна камбанарија на три ката, исто така со лимен кров.

Резбите во храмот се дело на Ѓорѓи Чуранов и Дуко Дељов, кој користи многу зооморфни елементи — кон растителните додава фигури на лавови, волци, орли, бувови и змии.

Според натписот над влезот на западната страна, црквата е живописана во 1924 – 1925 година од лазарополскиот зограф Константин Колоски и неговие синови Јаким и Теодосиј.

## Поврзано
* Сопотничка парохија
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Слоештица
Категорија:Дела на Дебарската школа