open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Хотел Трансилванија 2

**Хотел Трансилванија 2** (англиски: *Hotel Transylvania 2*) - американски анимиран филм од 2015 година, во режија на Генди Тартаковски. Гласовите во филмот ги позајмуваат: Адам Сендлер, Селена Гомес, Кевин Џејмс, Стив Бушеми, Мел Брукс итн.

## Содржина
Вампирот Дракула дозволува во својот хотел да доаѓаат и луѓето, а не само чудовиштата. Додека Мејвис и Џони се наоѓаат во посета на неговите роднини во Калифорнија, Дракула и неговите пријатели се обидуваат да направат вистински вампир од неговиот внук, Денис. Мејвис дознава за тоа и веднаш се враќа во замокот, земајќи го во заштита синот Денис. За несреќа, на прославата на неговиот петти роденден доаѓа дедото Влад, кој не ги поднесува луѓето. Кога вампирите-придружници на Влад го напаѓаат Денис, на момчето му се појавува вистинска вампирска сила.

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Цртани филмови
Категорија:Филмови на Генди Тартаковски
Категорија:Филмови со Селена Гомес
Категорија:Филмови со Мел Брукс
Категорија:Филмови со Адам Сендлер
Категорија:Филмови со Стив Бушеми
Категорија:Филмови од 2015 година
Херонова кугла

мини|десно|200px|Приказ на Хероновата кугла
**Херонова кугла ** или **еолопил**  - се смета за прва парна машина во историјата, која ја конструирал Херон од Александрија во I век. Херон загревал шуплива кугла со вода сè додека водата не проврела. Пареата излегувала од две цевки, свиени во спротивни насоки и така предизвикувале вртење на куглата.
Второто име доаѓа од старогрчкиот бог и господар на ветриштата – Еол и зборот пил што значи кугла. Иако слична направа опишува и Витрувиј, стотина година порано, Херон прв ја остварил таа идеја.

## Опис на работата
Хероновата кугла се состои од сад, кугла или валјак, кој може да се врти и има млазници, кои се свиени во спротивни насоки. Садот се загрева додека не се створи пареа која излегува од млазниците. Така се створа потисок, согласно Третиот Њутнов закон (законот за акција и реакција), кој го врти садот во лежиштата. Не е познато дали Хероновата кугла се користела како уред за погон.

## Галерија

Податотека:aeolipile.jpg|Модерна копија на Хероновата кугла
Податотека:Herosenginesmall.jpg|Школски модел на Хероновата кугла
Податотека:Impact Sprinkler Mechanism 2.jpg|Уред за прскање вода


## Наводи

Категорија:Парни машини
Категорија:Пронајдоци
Категорија:Стара Грција
Категорија:Историја на технологијата
Жорже Амадо

мини
**Жорже Амадо** (португалски: *Jorge Leal Amado de Faria*) (10 август 1912, Итабуна, Бразил - 6 август 2001, Салвадор, Бразил) - бразилски писател.

## Животопис
Амадо е роден во градот Итабуна, во јужниот дел на сојузната држава Баија. Средното училиште го завршил во градот Салвадор, каде што започнал да работи во разни весници. Во 1933 година се оженил со Матилде Гарсија Роса, а во 1935 година дипломирал право во Рио де Жанеиро. Како милитантен комунист, Амадо бил принуден да емигрира во Аргентина и во Уругвај, каде останал во период од две години. Во 1945 година бил избран за член на Националното уставотворно собрание, како пратеник кој добил најмногу гласови во сојузната држава Саун Пауло. Притоа, тој бил автор на законот за заштита на правото на слободна вероисповед. Во 1955 година се дистанцирал од милитантната политика, по што продолжил да се занимава само со книжевност.

## Творештво
Амадо се вклучил во книжевниот живот уште за време на средношколските денови, поминати во Салвадор, каде што бил еден од основачите на таканаречената „Академија на бунтовници“, а својот прв роман, „Земјата на карневалот“, го објавил во 1931 година, на осумнаесетгодишна возраст. Во 1933 година го објавил вториот роман, „Какао“, а од 1955 година започнал само со книжевност. Во 1961 година бил избран за член на Бразилската академија на литературата, а на неколку универзитети се стекнал со почесната титула „Doctor Honoris Causa“. Неговите книги се преведени на 49 јазици, објавени во 55 земји, а некои од нив биле адаптирани за филмови, театарски претстави и телевизиски серии.

## Наводи

Категорија:Бразилски писатели
Категорија:Починати во 2001 година
Категорија:Родени во 1912 година
Жоао Гимараеш Роза

**Жоао Гимараеш Роза** (португалски: *João Guimarães Rosa*) (27 јуни 1908, Кордисбурго, Бразил - 19 ноември 1967, Рио де Жанеиро, Бразил) - бразилски писател.

## Животопис
мини|Жоао Гимараеш Роза
Жоао Гимараеш Роза е роден во градот Кордисбурго, во јужниот дел на сојузната држава Минас Жераис, како прво од шесте деца на неговите родители. Долго време работел како селски лекар.

## Творештво
Жоао Гимараеш Роза се смета за еден од најголемите бразилски романописци на XX век, но неговата проза е малку позната во Европа, поради тоа што преведувањето на неговите дела се покажало како тешка задача. Во 1963 година едногласно бил избран за член на Бразилската академија на литературата. Неговите дела претставуваат смеса од фантазија, фолклор и мит, а во нив го опишува животот на земјоделците, трговците и разбојниците.

## Наводи

Категорија:Бразилски писатели
Категорија:Родени во 1908 година
Категорија:Починати во 1967 година
Жозуе Монтело

**Жозуе де Соуза Монтело** (португалски: *Josué de Sousa Montello*) (27 август 1917, Сао Луис де Марањао, Бразил - 15 март 2006, Рио де Жанеиро, Бразил) - бразилски писател.

## Животопис
Жозуе Монтело е роден во Сао Луис де Марањао, каде го стекнал своето образование. Покрај книжевноста, тој се занимавал и со политика и бил назначен за амбасадор во УНЕСКО.

## Творештво
Творештвото на Монтело е многу обемно и се состои од повеќе од 100 дела: романи, новели, драмски дела, книги за деца и младинци, хроники, критики и дневници. Тој е добитник на повеќе награди од областа на книжевноста и културата, како: наградата на Бразилската академија на уметноста во 1945 година, за делото „Историја на литературниот живот“; наградата на Националниот книжевен институт за најдобар роман во 1979 година, за делото „Ноќ над Алкантара“; наградата „Гимараеш Роза“ за животно дело во 1998 година итн. Неговите најпознати дела се: „Затворени прозорци“ (1941), „Светлината на згаснатата ѕвезда“ (1948), „Чекори во рајот“ (1965), „Тапаните на Сао Луис“ (1975), „Ноќ над Алкантара“ (1978), „Алелуја“ (1982), „Танц за разделба“ (1992), „Забранетата жена“ (1996), „Непријателите на Мачадо де Асис“ (1998) итн.

## Наводи

Категорија:Бразилски писатели
Категорија:Родени во 1917 година
Категорија:Починати во 2006 година
Кларис Лиспектор

**Кларис Лиспектор** (португалски: *Clarice Lispector*) (, Украина,  - , ) - бразилска писателка.

## Животопис
[мини|Статуа на '''Кларис Лиспектор''' во [Ресифе]]
Кларис Лиспектор е родена во еврејско семејство во Подолија, Украина, а во Бразил дошла како дете, по Првата светска војна. Во Рио де Жанеиро студирала право. Последната деценија од животот го поминала страдајќи од последиците на сообраќајната несреќа од 1966 година.

## Творештво
Лиспектор е плодна и почитувана бразилска писателка, која творела во најинтересниот период на бразилската книжевност. За време на студиите во Рио, таа започнала да објавува новинарски статии и раскази. Нејзиниот прв расказ, „Триумф“ бил објавен во 1940 година, во списанието „Пан“, а веќе на возраст од 23 година се стекнала со слава. Во декември 1943 излегол нејзиниот прв роман „Близу до дивото срце“, напишан како внатрешен монолог, со јазик и стил што во тоа време се сметале за револуционерни. Во октомври 1944 година, со оовј роман ја освоила книжевната награда „Граса Арања“, за најдобар дебитантски роман. Според тогашната книжевна критика, овој роман го ја означил промената на централниот интерес на бразилскиот роман и дека тој претставува длабоко навлегување во психолошката сложеност на модерната душа. Во 1946 година, Лиспектор го објавила романот „Опседнат град“, а во 1952 година се појавила збирката со шест раскази „Неколку приказни“, кои го претставуваат јадрото на збирката „Семејни врски“ од 1960 година, во која биле додадени нови седум раскази. Критиката ја оценила збирката како една од најдобрите што до тој момент биле објавени во Бразил. Во 1961 година се појавил романот „Јаболко во темнината“ за кого во следната година ја добила наградата „Кармен Долорес Барбоса“. Во 1964 година бил објавен нејзиниот најшокантен роман „Страст според Г. Х.“, додека во 1971 година излегува уште една збирка раскази, „Притаена радост“. Веднаш потоа следувал нејзиниот најдобар роман, „Жива вода“ којшто едногласно бил поздравен од критиката.

## Наводи

Категорија:Бразилски писатели
Категорија:Украински Евреи
Рамне

**Рамне** може да се однесува на следниве места во Македонија:

* Рамне (Порече) — село во Општина Македонски Брод
* Рамне (Охридско) — село во Општина Охрид
Старо Село

**Старо Село** може да се однесува на следниве села во Македонија:

* Старо Село — село во Општина Јегуновце, Тетовско
* Старо Село — село во Општина Македонски Брод, Порече
Брезница

**Брезница** може да се однесува на:

;Села
* Брезница — село во Општина Македонски Брод
* Брезница — село во Неврокопско, денешна Општина Гоце Делчев, Пиринска Македонија
* Брезница (денешно име Горна Брезница) — село во Кресненско, денешна Општина Кресна, Пиринска Македонија
* Брезница — село во Костурско, во денешната Преспа, Егејска Македонија

;Археолошки наоѓалишта
* Брезница (Ларце) — населба од доцноантичко време близу селото Ларце, Тетовско

;Реки
* Брезница (река) — лева притока на Брајчинска Река

;Тврдини
* Брезница (Кралево) — тврдина близу Кралево, Србија
* Брезница (Ниш) — тврдина близу Ниш, Србија

## Поврзано
* Брезица — село во Општина Петровец, Скопско
Лижија Фагундес Телес

мини|Лижија Фагундес Телес (2011)
**Лижија Фагундес Телес** (;  — ) — бразилска писателка.

## Животопис
Лижија Телес е родена во Саун Пауло, во богато семејство, што ѝ овозможило да стекне врвно образование. Дипломирала право на Универзитетот во Саун Пауло. Во 2001 година, таа станала почесен доктор на Универзитетот на Бразилија, подоцна станала и почесна членка на Бразилската книжевна академија, како втора жена (по Ракел де Кеироз) која била примена во членството.

## Творештво
Телес е позната како автор на бројни раскази, а пишувала и романи. Нејзината прва збирка раскази, „Подрумот и господската куќа“ (*Porão e Sobrado*) се појавила во 1938 година, а збирката кратки раскази „Жива плажа“ била објавена во 1944 година. Во 1949 година ја добила наградата „Алфонсо Аринос“ за збирката раскази „Црвениот кактус“. Нејзини најважни дела се: „Мермерниот танц“ (*Ciranda de Pedra*, 1954), „Лето во аквариумот“ (*Verão no Aquário*, 1964), „Пред зелениот танц“ (1970), „Девојки“ (*As Meninas*, 1973), „Семинар за глувци“ (1977), „Голи часови“ (*As Horad Nuas*, 1989), „Девојката на фотографијата“ итн. За книгата „Пред зелениот танц“ ја освоила француската награда „Гран при“ за најдобра писателка во 1960 и во 1969 година. Во 2001 година, таа ги добила наградата „Џабути“ (за делото „Инвенција и паметење“) и големата награда на Здружението на бразилските критичари на Саун Пауло. Подоцна, во 2005 година, ги добила и најпрестижната книжевна награда на Бразилската академија за уметност, како и најважната награда за дела на португалски јазик, „Камоеш“ (*Kamois*).

## Наводи

Категорија:Бразилски писатели
Категорија:Луѓе од Саун Пауло
Категорија:Родени во 1918 година
Панделе (планински врв)

**Панделе** — врв на ридот односно гребенот Скрка кој претставува најзападна огранка на планината Козјак во Мариово.

Неговата надморска височина изнесува 1344 метри, а според својот изглед и средишна поставеност тој доминира над целата област Мариово при што воедно се здогледува од многу далеку и е особено забележителен по голите падини кои се спротивност од густите шумски предели наоколу.

## Местоположба

Ридот (гребенот) Скрка на кој се наоѓа врвот Панделе се наоѓа помеѓу мариовските села Полчиште и Бешиште издигнувајќи се високо над висорамнината на север, додека од југ е ограден со долината и течението на реката Сатока.

До манастирот се стигнува по стрмен кривулест пат, каде доминира врвот, што овозможува глетка на цело Мариово како на дланка.

## Опис

На самиот врв се наоѓаат двете црквички посветени на Свети Пантелејмон кои се дел од Полчишкиот манастир, а во Мариово се нарекува со името Панделе, поради што и местото на кое се наоѓа манастирот, односно и самиот врв го добило името Панделе.

Според усните преданија кај народот од овој крај, многупати се вели дека „Панделе е на високо и гледа сè“.

## Историја

На самиот врв се наоѓа и археолошко наоѓалиште наречено Свети Пантеле (Полчиште) кое претставува кастел (тврдина) од раноантичко време.

## Галерија


Податотека:Врв Панделе (Мариово) 01.jpg|Поглед кон врвот Панделе од врвот Пасково Ќуле на југоисток
Податотека:Врв Панделе (Мариово) 02.jpg|Поглед на врвот од исток
Податотека:Панделе (Мариово) од север.jpg|Поглед на врвот од север
Податотека:Панделе (Мариово) 03.jpg|Поглед кон Панделе и Скрка од долината на реката Сатока на југ
Податотека:Стадо овци во Бешиште.JPG|Стадо овци под врвот Панделе
Податотека:Панделе (Мариово) 01.jpg|Поглед кон Панделе и Скрка од висорамнината меѓу Витолиште и Живово
Податотека:Полчишки манастир 3.jpg|Крстот на врвот кај Полчишкиот манастир


## Наводи

 
Категорија:Врвови во Македонија
Улаѕимир Караткевич

мини|Караткиевич како студент

**Улаѕимир Сјамјонавич Караткевич** (;  — ) — белоруски романтичен писател.

## Животопис

Караткиевич е роден во 1930 година во регионот Орша, Витепска област.

Во 1954 година, тој дипломирал на одделот на Филолошкиот Факултет во Киев, а подоцна предавал за првпат во селско училиште во регионот на Киев во Украина, како и во неговиот роден град, Орша во Белорусија. Подоцна, тој завршил напредни курсеви за литература во 1960 година, како и кинематографија во 1962 година, во Москва. Тогаш литературата станала неговата главна окупација. Негова прва објавена работа била една песна, која се појавила во 1951 година, кој подоцна била проследена со три збирки поезија. Подоцна, тој се свртел кон прозата, и оттогаш има објавено голем број на раскази,  збирки право Чазенија, окото на тајфунот, од минатите векови, и други. Тој, исто така ги напишал романите на Незаборавниот и темен замок Олшански. Веројатно најпопуларната работа издадена на Караткиевич е романот кралот Стах е Дивиот Хант (Дзікае паляванне караля Стаха, 1964). Неговите романи се занимаваат претежно со историското минато на Белорусија, вклучувајќи го востанието во јануари 1863 - 1865 година. Исто така, Караткевич напишал голем број на драми, есеи, статии, сценарија за кратки и долгометражни филмови, но и некои многу интересни детективски и авантуристички приказни. Книжевните дела на Караткиевич се означени од страна на романтизмот, богатите слики, и воодушевување. Примател е на неколку национални книжевни награди, тој има силно влијание на понатамошниот развој на историски теми во белоруската книжевност. Починал во 1984 година во Минск.

## Литературно дело
* Leonids нема да се врати на Земјата, Минск, 1982

Категорија:Белоруски писатели
Категорија:Починати во 1984 година
Категорија:Носители на Орденот на пријателството меѓу народите
Лобиски јазик

**Лобиски**, познат и како **мивански** или **лобирирски**, е африкански јазик кој се зборува во Буркина Фасо, Брегот на Слоновата Коска и Гана. Јазикот е дел од групата на гурски јазици.

## Поврзано

* Нигер-конгоански јазици
* Јазици во Брегот на Слоновата Коска

Категорија:Гурски јазици
Категорија:Јазици во Брегот на Слоновата Коска
Категорија:Јазици во Буркина Фасо
Категорија:Јазици во Гана
Национална црква на Нигерија

**Национална црква на Нигерија**, претходно позната како **Национален екуменски центар**, а официјално именувана како **Национален христијански центар** — христијански храм и главна црква во Нигерија. Црквата се наоѓа во Абуџа.

## Историја
Црквата била дизајнирана во постмодернистичка верзија на неоготски архитектонски стил. Црквата била дизајнирана од нигериската архитектонска форма Дарчиворк Груп, со седиште во Лагос. Изградбата на црквата била направена од италијанската фирма Гито Конструциони Генерали Нигериа.

Проектот бил започнат во 1989 година, и изградбата се одвивала многу споро сè до 2004 година. Тогаш, Христијанската Асоцијација на Нигерија презела чекори за побрзо завршување. Изградбата завршила на 2 октомври 2005 година, симболично поклопувајќи се со 45 годишнината од независноста на државата.

## Поврзано
*Абуџа
*Нигерија
* Христијанство во Нигерија

Категорија:Цркви во Нигерија
Категорија:Абуџа
Дехидроепиандростерон

**Дехидроепиандростерон** (**DHEA**), исто така познат како **андростенолон**, е ендоген стероиден хормон. Тој е најзастапениот циркулирачки стероиден хормон кај луѓето, кај кои се синтетизира во адреналните жлезди, гонадите и мозокот, каде има улога како метаболитички интермедиер во биосинтезата на андрогени и естрогени полови стероиди. Егзогениот дехидроепиандростерон кој се користи како лек често се нарекува **прастерон**.

## Биохемија

### Биосинтеза
DHEA се синтетизира од холестеролот со помош на два цитохром P450 ензими. Холестеролот се претвора во прегненолон од страна на ензимот P450 scc; а потоа друг ензим, CYP17A1, го претвора прегненолонот во 17α-хидроксипрегненолон а потоа во DHEA.

## Наводи

Категорија:Андростани
Категорија:Естрогени
Категорија:Невростероиди
Категорија:Полови хормони
Јазици во Брегот на Слоновата Коска

**Јазиците во [[Брегот на Слоновата Коска]]** се претежно претставени од староседелски африкански јазици. Државата е мултијазична, односно во неа се зборуваат околу 78 јазици.

## Службен јазик
Иако над 70 јазици во државата се староседелски африкански, сепак службен јазик во Брегот на Слоновата Коска е францускиот. Францускиот јазик бил воведен во секојдневниот живот на Брегот за време на колонизацјата на регионот од страна на Франција. Францускиот е главен јазик на државната управа, училиштата и е лингва франка.

## Национални јазици
Сите староседелски јазици во Брегот се дел од петте гранки на нигер-конгоанските јазици. Меѓу бројните јазици најголеми се аканските јазици, но и баулејски јазик, сенуфоански јазик, јакубански јазик, анински јазик, атиејски јазик, гуерејски јазик, бетејски јазик, диулански јазик, абејски јазик, махуански јазик, вобејски јазик, лобиски јазик

## Извори

### Општо
* Список на јазици во Брегот на Слоновата Коска на *Ethnologue*
* [ PanAfrican L10n Страница за Брегот на Слоновата Коска] 
* Јазична состојба во Брегот на Слоновата Коска 

### Наводи

## Поврзано
* Брегот на Слоновата Коска
* Африкански француски дијалекти

Категорија:Јазици во Брегот на Слоновата Коска
Дадилката Мекфи

**Дадилката Мекфи** (англиски: *Nanny McPhee*) - американско, британско-француски филм од 2005 година, во режија на Кирк Џонс. Филмот е снимен според книгата „Дадилката Матилда“ (*Nurse Matilda*), а сценариото го напишале Ема Томпсон и Кристијана Бранд. Главните улоги ги толкуваат: Ема Томпсон, Колин Фирт, Селија Имри и Кели Мекдоналд.

## Содржина
По смртта на сопругата, Седрик Браун (го игра Фирт) мора да се грижи за децата, кои се многу непослушни. Тој ја ангажира дадилката Мекфи (ја игра Томпсон), но не знае дека таа има волшебни способности. Постепено, таа успева да ги научи децата на убаво воспитување. Тетката на Седрик го условува да се ожени, како услов и понатаму да продолжи да го финансира. Против својата волја, тој ѝ нуди брак на вдовицата Квикли (ја игра Имри), но децата се здружуваат и успеваат да ја уништат свадбата, а Седрик се оженува со својата слугинка, убавата Еванџелин (ја игра Мекдоналд). Со тоа, дадилката Мекфи ја завршува својата задача и си заминува.

## Наводи

Категорија:Филмови од 2005 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија:Филмови на Кирк Џонс
Категорија:Филмови со Колин Фирт
Категорија:Филмови со Ема Томпсон
Дадилката Мекфи и Големата експлозија

**Дадилката Мекфи и Големата експлозија** (англиски: *Nanny McPhee and the Big Bang*), познат и како **Враќањето на дадилката Мекфи** (англиски: *Nanny McPhee and the Big Bang*), е филм од 2010 година, во режија на Сузана Вајт, а според сценариото на Ема Томпсон и Кристијана Бранд. Главните улоги ги толкуваат: Ема Томпсон, Меги Гиленхал, Оскар Стир, Аса Батерфилд, Лил Вудс, Ерос Влахос итн.

## Содржина
Дејството на филмот се случува за време на Втората светска војна. На една селска фарма, Изабел Грин (ја игра Гиленхал) мора самата да се грижи за своите деца, како и за двете богати деца од Лондон, кои се нејзини роднини. Лошиот стрико Фил сака да ја продаде фармата и постојано врши притисок врз Изабел, а таа конечно попушта кога добива писмо дека нејзиниот сопруг-пилот (го игра Мекгрегор) исчезнал за време на една воздушна битка. На почетокот, двете разгалени деца од Лондон се однесуваат лошо, но дадилката Мекфи (ја игра Томпсон) успева да ги научи на убаво однесување. За среќа, благодарение на упорноста на децата и на помошта на дадилката Мекфи, се открива дека таткото останал жив, а лошиот стрико си го добива заслуженото.

## Наводи

Категорија:Филмови од 2010 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови на Сузана Вајт
Категорија:Филмови со Ерос Влахос
Категорија:Филмови со Оскар Стир
Категорија:Филмови со Лил Вудс
Категорија:Филмови со Ема Томпсон
Категорија:Филмови со Јуан Мекгрегор
Категорија:Филмови со Меги Гиленхал
Патот на змејот

**Патот на змејот** (кинески: *猛龍過江*, англиски: *The Way of the Dragon*), познат и како **Враќањето на змејот** (англиски: *Return of the Dragon*) е филм од 1972 година, во режија на Брус Ли, кој а автор на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Брус Ли, Чак Норис и Нора Мијао.

## Содржина
Дејството на филмот се случува во Рим, каде група Кинези водат ресторан, но постојано се изложени на малтретирањето на локалната банда, која им врши притисок да го продадат ресторанот. Сепак, во градот пристигнува Танг Лунг (го игра Ли), кој лесно ги победува бандитите. Сепак, шефот на мафијашите не се откажува од својата намера и најпрвин се обидува да го убие Танг Лунг, а потоа ја грабнува сопственичката на ресторанот Чен Ќинг Хуа (ја игра Мијао). Сепак, Танг Лунг успева да ја ослободи и повторно ги победува бандитите. Затоа, мафијашкиот шеф го ангажира големиот борец од САД, Колт (го игра Норис). Во борбата одржана во Колосеумот, Танг Лунг го убива Колт, а потоа полицијата го апси мафијашкиот шеф.

## Наводи

Категорија:Филмови од 1972 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови на Брус Ли
Категорија:Филмови со Брус Ли
Категорија:Филмови со Чак Норис
Категорија:Криминалистички филмови
Категорија:Хонгконшки филмови
Категорија:Кунг фу филмови
Категорија:Филмови снимени во Рим
Категорија:Concord Production Inc.
Весна Петрушевска

**Весна Петрушевска** е родена на 10 мај во 1970 година во Скопје. Позната и под нејзиниот прекар „**Бејби**“ — македонска глумица и водителка на нејзиното зборовно шоу „*Вртелешка*“ кое достигнало голема популарност и било емитувано повеќе години на македонска телевизија.

## Животопис

Петрушевска ја започнала својата глумечка кариера на 14 години, кога го имала првиот настап во македонскиот театар. На 16 години веќе го имала своето прво ток-шоу на МРТВ кое се викало „*Пулсирање*“. Подоцна го започнала својот најуспешен ТВ-проект, ток-шоуто „*Вртелешка*“, коe било емитувано неколку години, а потоа следувало и краткотрајното ток-шоу „*Вечер со Весна*“. Таа исто така глумела во неколку претстави во различни македонски театри, меѓy која е и „*Брачна игра*“ заедно со Игор Џамбазов, која ја имала својата премиера на 27 март 2016 година, во Македонскиот народен театар. Таа гостyвала на ток-шоуто „Еден на Еден“ на Жарко Димитриоски на 19 март 2016 година.

## Филмографија

## Глумечка кариера

Петрушевска глумела во голем број македонски театарски претстави меѓy кои се: „*Кој се пла­ши од Вир­џи­ни­ја Вулф?*“, „*Ва­ги­нал­ни мо­но­ло­зи*“ и нејзината најпозната претстава: „*Гос­по­ѓа Ми­ни­стер­ка*“, која е изведена над 150 пати. Исто така, глумела во филмот Контакт, македонскиот кандидат за најдобар странски-филм на Оскарите во 2007 година.

## Писателска кариера

Во ноември 2016 година била издадена првата книга на Весна Петрушевска, автобиографската книга „*Трофеј*“, од страна на издавачкиот центар „Три“. Промоцијата на книгата била одржана на 9 ноември 2016 во хотелот „Парк резиденс“ во Скопје.

Издавачкиот центар Три ја опишал книгата како: „*неверојатно искрена и трогателна исповед преку која Весна ќе ја запознаеме во различни аспекти на нејзината личност од минатото и сегашноста: како машкуданесто девојче, како глумица по вокација, која никогаш нема да се пензионира, ТВ-водителка, стендап-комичарка, ќерка и сестра, дваесет и четиричасовна мајка и пријателка, домаќинка... Но, пред сè, како човек со големо срце*“.

## Личен живот

Таа има две деца. Син Кирил, и ќерка, Мина.  Таа исто така има 4 миленичиња.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Македонски глумици
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски телевизиски водители
Категорија:Глумци во Македонскиот народен театар
Профитис Илијас

**Профитис Илијас** ()  – село во Република Грција, во општината Кожани, во областа Западна Македонија. Во 2011 година селото броело 15 жители.
 
## Географија
Селото се наоѓа 1 километар западно од  Кичилер.

## Историја
Селото било првпат е регистрирано во  1971 година со 66 жители.

## Демографија
### Пописи
Движењето на населението по години е следното:
* 1971 – 66 жители
* 1981 – 30 жители
* 1991 – 17 жители
* 2001 – 33 жители
* 2011 – 15 жители

## Наводи

Категорија:Кожани
Алиса низ огледалото (филм од 2016)

**Алиса низ огледалото** (англиски: *Alice Through the Looking Glass*) - американско-британски филм од 2016 година, во режија на Џејмс Бобин, а според сценариото на Линда Вулвертон, засновано врз книгата на Луис Карол. Главните улоги ги толкуваат: Миа Васиковска, Ен Хатавеј, Џони Деп, Саша Барон Коен, Хелена Бонам Картер итн.

## Содржина
Алиса (ја игра Васиковска), за која се мисли дека е луда, поминува низ огледалото и повторно се враќа во подземниот свет, каде дознава дека Шапкарот (го игра Деп) е несреќен, дознавајќи дека неговото исчезнато семејство можеби не е мртво. Затоа, Алиса ја грабнува машината од господарот на времето (го игра Барон Коен) и се враќа во минатото, обидувајќи се да го промени текот на историјата. Таму, таа дознава малиот Шапкар бил во сенка на татко му, кој никогаш немал доверба во него, како и дека за злото на лошата кралица Ирасебет (ја игра Бонам Картер) е виновна нејзината сестра Миранда (ја игра Хатавеј). Господарот на времето тргнува во потрага по Алиса, чија непромисленост предизвикува опасност од крајот на времето. На крајот, Алиса открива дека лошата кралица го грабнала семејството на Шапкарот, поради нанесената навреда во младоста. Сепак, Миранда ѝ се извинува на сестра си, а во последен миг, Алиса успева да го спаси времето. По враќањето во овој свет, Алиса одлучува да се занимава со поморска трговија.

## Наводи

Категорија:Филмови од 2016 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија:Филмови со Џони Деп
Категорија:Филмови со Хелена Бонам Картер
Категорија:Филмови со Ен Хатавеј
Категорија:Филмови со Саша Барон Коен
Категорија:Филмови со Миа Васиковска
Мадригали

**Мадригали** — рокенрол бенд од Битола,

## Историја
Групата Мадригали активно свирела во родниот град и низ поранешната СФРЈ од 1975 до 1981 година. Во 1979 година „Мадригали“ го менуваат името во „Трн во око“ и така функционираат до 1981 година, кога бендот престанува со работа.

Покрај сопствените песни во поп–рок стил, Мадригали на своите настапи свиреле и песни од Дип парпл, Лед Цепелин, Стиви Вондер... Автор на музиката и текстот, за најголем дел од песните на Мадригали е Драган Каранфиловски-Бојс.

Мадригали во 1977 година на гитаријадата во Заечар освојуваат прва награда од жирото, прва награда од публиката, а исто така почестени се и со првата награда на тогашната Радио телевизија Белград. Песната „Македонија“ со која се претставија во Заечар, ќе ја исполнат и во 1977 година на Фестивалот на младината во Суботица.

Во 1979 година бендот повторно настапува на Заечарската гитаријада и го освојува првото место од публиката. 
Истата година „Мадригали“ го менуваат името во „Трн во око“. Под ова име во 1981 година бендот ќе настапи во центарот „Скендерија“ во Сараево, каде што ќе ја исполнат песната „Плати една дупла и мрш да те нема“, која што ќе стане хит во бивша Југославија.

Во 2013 година дел од членовите на бендот повторно ќе се соберат за со целовечерен концерт да го затворат битолското културно лето „Бит–Фест“. На концертот во античкиот театар Хераклеја Линкестис ќе настапат заедно со Дадо Топиќ.
 
## Членови
Со Мадригали соработувале повеќе значајни имиња од македонската музичка сцена. Ова е (нецелосен) список на дел од членовите на бендот:
* Цане Николовски – вокал и флејта
* Драган Каранфиловски-Бојс, соло гитара
* Благој Тасевски–Бале, соло гитара
* Миле Шерденков–Шендер, бас гитара
* Томе Георгиев–Шкипот, тапани
* Трајче Каров–тапани
* Панде Пажиќ-клавијатури

## Тривија
Еден од хитовите на Мадригали „Здраво млади“ е направен по нарачка на новинарот и публицист Стојан Тренчевски. Во седумдесеттите години Тренчевски бил младинско–политички функционер и ги замолил Мадригали да направат песна која што ќе биде некој вид на промоција на младинските работни акции.

Со „Здраво млади“ на многу бригадири во бивша Југославија ќе им почнува и ќе им завршува работниот ден.

## Наводи

## Надворешни врски
*„Утрински весник“ 22. 08. 2013 ПО 4 ДЕЦЕНИИ, „МАДРИГАЛИ“ И ДАДО ТОПИЌ ВО БИТОЛА
*Off net, 31 Januari, 2014 Златна Бубамара БОЈС ЗА ТРАЈНИ ВРЕДНОСТИ
*Патот за Аликанте https://www.youtube.com/watch?v=NuutCghR0tc

Категорија:Македонски рокенрол групи
Категорија:Рокенрол групи
Зоодохос Пиги

**Зоодохос Пиги** ( - „*Живоносен Извор*“) — село во Кожанско, Егејска Македонија, управно во општината Кожани од истоимениот округ. Во 2011 г. населението броело 3 жители.
 
## Географија
Селото се наоѓа 4 км северно од Хадова, на самиот пат што води од Кожани за Бер, на јужните падини на Каракамен, на надморска височина од 1.300 м.

## Историја
Првпат се спомнува во 1961 година со 30 жители.

## Демографија
### Пописи
Движењето на населението по години е следното:
* 1961 – 30 жители
* 1971 – 3 жители
* 1981 – 25 жители
* 1991 – 23 жители
* 2001 – 6 жители
* 2011 – 3 жители

## Наводи

Категорија:Кожани
Јован Кастратовиќ

**Јован Кастратовиќ** (роден 22 јануари, 1993 во Краљево) — српски фудбалер кој моментално игра за Силекс. Висок е 1.88 м и игра на позицијата напаѓач.

## Наводи

## Надворешни врски
* Профил на transfermarkt.co.uk
* Профил на soccerway.com
* Профил на 90minut.pl

Категорија:Родени во 1993 година
Категорија:Луѓе од Краљево
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Силекс
Марко Гобељиќ

**Марко Гобељиќ** (роден 22 септември, 1992 во Краљево) е српски фудбалер кој моментално игра за Црвена Ѕвезда.

## Наводи

## Надворешни врски
* Профил на transfermarkt.co.uk
* Профил на soccerway.com
* Профил на eu-football.info

Категорија:Родени во 1992 година
Категорија:Луѓе од Краљево
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Црвена Ѕвезда
Даил Јанкоски

**Даил Јанкоски**  (,  – , ) — македонски бранител, полицаец на СВР Гостивар и учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал на 26 август 2002 година,  при напад од кола во движење. Одговорноста за нападот ја презела терористичката организација АНА.

## Животопис
### Живот, војната 2001 и смрт

Даил Јанкоски е роден во 1955 година во Гостивар. Израснува во село Сушица (Гостиварско), каде што населението е претежно македонско. Учествува во воениот конфликт во 2001 година како полициски резервист. На 26 август 2002 година, Даил е убиен заедно со неговиот колега Александар Николиќ откако на нив беше пукано од автоматска пушка од автомобил во движење.

Настанот се случил околу 00:40 часот кога Јанкоски, Николиќ и третиот полицаец вечерта по завршувањето на работната должност се упатиле кон бараката на месната заедница Циглана. Таму тие со намера да се одморат седнале да се напијат кафе. Во тој момент на улицата со преголема брзина, а потоа и со нагло кочење се појавил бел голф и од прозорите на автомобилот четирите непозанти лица отвориле оган кон полицајците и кон блиската кафеана „Цин Чун“ која во тој момент била преполна со гости. Од ројот испукани куршуми четири завршиле во прозорците од кафеаната, но за среќа никој од гостите не бил повреден.

Веднаш по престрелката непознатите со голема брзина се оддалечиле од местото на злосторството. Додека бегале тие повторно припукале. По нив од службеното оружје што го носел со себе припукал и полицаецот кој успеал да се спаси. Напаѓачите сепак избегале во една од темните гостиварски улички. Во тој дел од градот кој претежно е населен со Македонци ни за време на војната 2001 година ниту пак после завршувањето немало поставено полициски пунктови, а ретко се случувало да биде извршена и сообраќајна контрола. Од тој дел на градот се оди кон гостиварските села Беловиште, Лакавица, Србиново, Трново и Страјане, претежно населени со албанско население.

Терористичката организација АНА ја презеде одговорноста за убиството на полицајците во Гостивар. Во нивното соопштение пишувало дека терористите на АНА *биле принудени да ги нападнат Славомакедонските полициски сили*. Виновниците за убиството не се откриени. Даил зад себе остави сопруга со две деца. Посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р Македонија.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Гостивар
Категорија:Македонски бранители
Иван Илиќ

**Иван Илиќ** (роден 17 март 2001 во Ниш) — српски фудбалер,  на Торино и на српската репрезентација.

## Наводи

## Надворешни врски
* Профил на transfermarkt.co.uk
* Профил на soccerway.com

Категорија:Родени во 2001 година
Категорија:Луѓе од Ниш
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Српски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Црвена Ѕвезда
Категорија:Фудбалери на ФК Верона
Категорија:Фудбалери на ФК Торино
Кројцберг

**Кројцберг** () — населба во округот Фридрихсхајн-Кројцберг, јужно од Мите, Берлин. Од 2001 година, е една од најпознатите области на Берлин. Кројцберг, колоквијално познат како * * 'X-Berg' * *, често се опишува како се состои од два нееднакви дела: на * SO 36 *, дом на многу имигранти; и * SW 61 *, грубо ограничена со старите поштенски броеви за Западен Берлин. Кројцберг се појави во својата историја како една од најсиромашните населби во Берлин во доцните 1970-ти, при што беше изолиран дел на Западен Берлин но денес како еден од културните центри во Берлин во средината на  повторното обединување на градот, познат во целиот свет за неговата алтернативна сцена и контракултурата.

## Преглед
Околијата е позната по многу голем процент на имигранти и потомци на имигранти, од кои многумина се од Турците во Германија, односно турските предци. Почнувајќи од 2006 година, 31,6% од жителите на Кројцберг немаа германско државјанство. Додека Кројцберг напредува во различните култури и сѐ уште е привлечна област за многу, областа исто така, се одликува со висока стапка на невработеност и област со најниските просечните примања во Берлин.
На контракултурата традиција на Кројцберг доведе до мнозинско гласање од гласовите на Партијата на зелените, која е единствена од сите окрузи во Берлин. Месниот пратеник Ханс-Кристијан Штробл е единствениот зелен политичар директно избран за член на федералниот Бундестаг парламент.

## Географија

### Распоред
Кројцберг се граничи со  источниот дел на реката Спре. Ландвехканал тече низ Кројцберг од исток кон запад, заедно со улицата Пол-Линке-Уфер која паралелно оди покрај каналот. Други одлики се старата линија Берлин У- Бах линија на денешна У1, на Горлицер Парк во * Со 36 * и Викторија Парк на падините на Кројцберг Темелхофер Берже или Кројцберг Хил во * СВ 61 *.

## Поделба
Кројцберг е поделен во две зони :
* Остлишес Кројзберг (*Берилн СО 36*);
* Остлишес Кројзберг (*Кројзберг 61*).

## Поврзано
*Berlin Friedrichshain-Kreuzberg - Prenzlauer Berg East (electoral constituency)

## Наводи

## Надворешни врски

* friedrichshain-kreuzberg.de, the website of the combined borough (in German)
*  Carnival of Cultures 

Категорија:Населби во Берлин
Категорија:Фридрихсхајн-Кројцберг
Хашлар

**Хашлар** или **Хашилар** (), до 1928 година ()   – село во Република Грција, во општината Кожани, во областа Западна Македонија. Во 2011 година селото броело 27 жители.
 
## Географија
Селото се наоѓа на 17 км јужно од Кожани.

## Историја
### За време на Османлиското Царство
Кон крајот на XIX век Хашлар е турско село во Кожанската Каза на Османлиското Царство. Според грчкиот конзулат во Еласона од 1904 година, во *Хасилари* живееле 250 Турци.

### Во Грција
За време на Првата балканска војна во 1912 година во селото влегуваат грчки трупи и за време на Втората балканска војна во 1913 година Хашлар станува дел на Кралството Грција.

Во 1913 година селото Хашлар има 196 жители. Во 1920-тите години според Лозанскиот договор населението се иселува во Турција, а на негово место се населиле бегалци, Грци Понди,  од Турција. Во 1928 година селото е целосно бегалско со 52 семејства и 239 жители бегалци.

Во 1928 година името на селото е променето во *Ставроти*.

## Демографија
### Пописи
Движењето на населението по години е следното:
* 1913 – 196 жители
* 1920 – 205 жители
* 1928 – 192 жители

## Стопанство
Населението во селото произведува, жито, тутун и други земјоделски производи.

## Наводи

Категорија:Кожани
Агио Пневма

**Агио Пневма** ()  – село во Република Грција, во општината Кожани, во областа Западна Македонија. Во 2011 година селото броело 1 жител.
 
## Географија
Селото се наоѓа на околу 12 км североисточно од селото Топчилар, и околу 50 км североисточно од Кожани

## Наводи и белешки

Категорија:Кожани
Јоан Баго

**Јоан Баго** (; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа . Бил член на екипата  кога учествувал на Тур де Франс 2013, каде се повлекол на третата етапа.

Неговиот татко, Жан Клод Баго бил професионален велосипедист, најмногу познат по победата на етапа на Џиро д’Италија 1987.

## Достигнувања

;2010
: 1. Париз Мант ан Ивлин
: 4. Краен пласман Тур де По де Савоја
;2012
: 8. Краен пласман Тур де л’Ен
;2013
: 1. 20п Краен пласман Тур ди Геводан Лангдок-Русијон
::1. Етапа 1
: 2. Краен пласман Трка околу Турција
::1. Етапа 6
;2014
: 8. Тур де л’Ен
: 10. Тур ди Финистер
;2015
: 4. Краен пласман Тур ди Геводан Лангдок-Русијон
: 7. Краен пласман Трка околу Луксембург
;2016
: 5. Краен пласман Ла Медитеранен

## Белешки

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1987 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Француски велосипедисти
Немања Чаласан

**Немања Ќаласан** (роден 17 март 1996 во Суботица) — српски фудбалер кој моментално игра за Спартак Суботица. Висок е 1,88 м и игра на позицијата централен одбранбен играч.

## Наводи

## Надворешни врски
* Профил на transfermarkt.co.uk
* Профил на soccerway.com
* Профил на eu-football.info

Категорија:Родени во 1996 година
Категорија:Луѓе од Суботица
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Српски фудбалери
Франсистаун

**Франсистаун** (англиски: *Francistown*) — град во Боцвана. Со своите 100.079 жители во градското подрачје, или со 150.800 со околината според последниот попис Франсистаун е втор најголем град во државата. Поради својата големина и значајност често се именува како „Главен град на Северот“. Франсистаун се наоѓа во источниот дел на Боцвана, на околу 400 км од Габороне, главниот град на државата. Самиот град се наоѓа на спојот на реките Тати и Инчве, и во близина на Лимпопо. Границата со Зимбабве е на 90 км од градот. Франсистаун бил прв центар при златната треска во Јужна Африка. Во околината на градот сè уште има напуштени ископини и рудници  Градот не е дел од Североисточниот округ и е управуван од Градскиот совет на Франсистаун.

## Демографија
Уште од самото основање на градот бројот на населението е во подем претежно поради рударството и поради фактот што бил железнички центар во 19 век. Околината на Франсистаун е традиционален дом на народот Бакаланга, втора најголема етничка група во државата. Во скоро време забележана е имиграција на нелегални имигранти од соседното Зимбабве.

## Клима





## Збратимени градови
*  Генк, Белгија
*  Булавајо, Зимбабве

## Поврзано
* Боцвана
* Градови во Боцвана

## Наводи

## Надворешни врски
* Училиште за тенис Франсистаун
* Средно училиште во Франсистаун 

Категорија:Градови во Боцвана
Категорија:Населени места основани во 1897 година
Марко Пантиќ

**Марко Пантиќ** (роден 18 јуни, 1998 во Нови Сад) е српски фудбалер кој моментално игра за Спартак Суботица.

## Наводи

## Надворешни врски
* Профил на transfermarkt.co.uk
* Профил на soccerway.com

Категорија:Родени во 1998 година
Категорија:Луѓе од Нови Сад
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Српски фудбалери
Митизација на реалноста

**„Митизација на реалноста“** е збирка раскази, есеи и цртежи на полскиот писател Бруно Шулц, објавена од издавачката куќа „Бегемот“ во 2015 година. Збирката содржи раскази што не биле застапени во двете збирки на Шулц, а биле објавени во полските списанија во периодот 1934-1939 година.

## Содржина
Книгата се состои од три дела: раскази; есеи, книжевни критики и писма; и цртежи на Бруно Шулц. Предговорот кон книгата, со наслов „Сонуваната реалност на Бруно Шулц“, го напишала Лидија Танушевска. Во збирката се содржани следниве раскази:
* Есен
* Република на мечтите
* Комета
* Татковина
Во продолжение, книгата ги содржи следниве есеи, критики и писма:
* Митизација на реалноста
* Фердидурке
* Базелските ѕвона
* Патувањата на скептикот
* Поговор кон полскиот превод на *[[Процес (роман)|Процес]]* од Франц Кафка
* Писмо до Стањислав Игнаци Виткјевич
Најпосле, во третиот дел се ставени следниве цртежи на Шулц:
* Илустрација кон расказот „Пролетта“ од „Санаториумот во знакот на клепсидрата“
* Илустрација кон расказот „Еѓо“ од „Санаториумот во знакот на клепсидрата“
* Илустрација кон расказот „Санаториумот во знакот на клепсидрата“ од истоимената збирка
* Илустрација кон расказот „Санаториумот во знакот на клепсидрата“ од истоимената збирка
* Илустрација кон расказот „Опседнатост“ од „Продавниците со боја на цимет“
* Во градината
* Пролет
* Автопортрет покрај бирото за цртање, 1919
* Инфанта и џуџиња
* Револуција во градот
* Ундула на прошетка, 1919
* Посвета, 1920
* Пастуви и евнуси, 1920-1921
* Автопортрет покрај штафелајот, 1920
* Сузана и старците, 1920-1921
* Ѕверки, *Книга на идолопоклонството*, 1920-1922
* Ундула кај уметниците, *Книга на идолопоклонството*, 1920-1922
* Маѓепсан град, *Книга на идолопоклонството*, 1920-1922
* Ундула во ноќта, *Книга на идолопоклонството*, 1920-1922

## Технички податоци
Книгата била објавена во рамки на едицијата „Ars magna“, а во тираж од 500 примероци. Преводот од полски јазик го направила Лидија Танушевска; ликовното уредување на книгата е дело на Бојан Димитриевиќ; а јазичната редакција ја направил Филип Димевски. Книгата била преведена со финансиска помош на Полската програма за преведување на Институтот за книжевност, а била испечатена во „Печатницата Наумовски“ од Скопје. Книгата, со димензии од 18 сантиметри и со обем од 146 страници, е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“ од Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4718-41-3.

## Наводи

Категорија:Изданија на Бегемот
Категорија:Дела на Бруно Шулц
Категорија:Книги од 2015 година
Категорија:Појавено во 2015 година во Македонија
Категорија:Полски раскази
Боев куршум

**Боев куршум** (англиски: *Full metal jacket*) - филм на режисерот Стенли Кјубрик од 1987 година. Главните улоги ги играат: Метју Модин, Р. Ли Ерми, Винсент Д'Онофрио, Адам Болдвин итн.

## Содржина
Филмот се состои од два дела: Во првиот дел е прикажана макотрпната обука на група млади луѓе, кои се наоѓаат во една касарна во САД, подготвувајќи се да бидат маринци. Притоа, наредникот на нивниот вод постојано ги измачува, со намера да ги направи прекалени борци кои ќе бидат испратени на бојното поле. Во вториот дел на филмот, војникот со прекар „Смешко“ (го игра Модин) се наоѓа во виорот на Виетнамската војна, каде работи како новинар. Незадоволен од мирниот живот во позадината, тој упорно бара да оди на бојното поле и наскоро му се остварува желбата. Така, тој има можност да ги види сите ужаси на војната: убивањето невини цивили, лудилото и стравот на војниците, секојдневните жртви итн. Во една акција, за време на уличните борби во еден град, водот на којшто му припаѓа Смешко е десеткуван од непријателски снајперист. Кога влегува во зградата, Смешко и неговите другари сфаќаат дека снајперистот е, всушност, девојка. Збунет од глетката, тој за малку ќе биде убиен од неа, но во последен миг, едне американски војник смртно ја ранува девојката. Таа ги моли да ја убијат и Смешко пука во неа.

## Наводи

Категорија:Филмови од 1987 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови на Стенли Кјубрик
Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија:Филмови за Виетнамската војна
Херманплац (Берлин У-Бан)

**Херманплац** е метро станица во населбата Нуколн во Берлин која служи како размена на линиите БВГ У7 и БВГ У8. Управувана од страна на БВГ, таа е една од најпрометните места на У-Бан системот.

## Историја
Станицата Херманплац за првпат била отворена на 11 април 1926 година  со остатокот од новоизградените линии помеѓу станиците Хасенхеиде и Бергштрасе, кои се денес на У7 станици (Берлин У-Бан) и Карл-Маркс-Штрасе ( Берлин У-Бан). Вториот железничката платформа, изградене е над оригиналот,и била отворена на 17 јули 1927 да го опслужува сето тоа што е сега У8 линијата. Архитекти на станицата се Алфред Гренандер и Алфред Фехсе. Станицата била прва на мрежата во Берлин  опремена со ескалатори, кој ги поврзувал двете платформи.

До 1930 година, трамвај линии биле присутни на сите улици конвергенција на Херманплац, а тоа се сервирало од страна на не помалку од 15 одделни правци. Во следните години, сепак, имаше постепено намалување на трамвајскиот сообраќај во поранешен Западен Берлин, а последниот трамвај возел на Херманплац на 1 октомври 1964 година.

Денес, плоштадот е центар на активности во еден од најгусто населените области на Берлин. Според тоа, тој го задржа својот статус како транспортен центар, и се служи од страна на пет автобуски линии во текот на денот (од кои две работат континуирано) и четири ноќни линии. На БВГ линиите У7 следната станица е Ратхаус (Берлин У-Бан)  или Судстерн (Берлин У-Бан).
На БВГ линиите У8 следната станица е Шоленштрасе (Берлин У-Бан) или Бодинштрасе (Берлин У-Бан).

Категорија:Берлин
Категорија:Берлински У-Бан станици
Категорија:Плоштади во Берлин
Забрдени (Костурско)

**Забрдени** (, *Мелантио*; до 1927 година *Ζαμπύρδενη, Забирдени*) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Рупишта на Костурскиот округ на Западна Македонија, Грција Населението брои 72 жители (2021).

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа на околу 16 километри  југозападно од општинскиот центар Рупишта (Аргос Орестико) и на 8 километри југоисточно од Нестрам (Несторио). Во селото се наоѓа забрденскиот манастир „Свети Ѓорѓи“.

## Историја
### За време на Османлиското Царство
Селото се споменува во османски дефтер од 1530 година под името *Забердани* со 63 христијански семејства и едно муслиманско
Кон крајот на XIX век Забрдени е исламизирано село во северниот крај на Костурската Каза на Османлиското Царство, потурчено најверојатно за време на Али-паша Јанински. Во статистиката на Васил К’нчов, во 1900 година Забрдени е забелажано како село со 300 жители Македонци муслимани. На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. *Забарден* се води како чисто „турско“ село во Костурската каза на Горичкиот санџак со 60 куќи. Треба да се напомене дека тогаш исламизираните Македонци биле нарекувани „Турци“. 
Според грчката статистика од 1905 година во *Забрдени* живееле 500 Турци.

### Во Грција
За време на Првата балканска војна во 1912 година во селото влегуваат грчки трупи и за време на Втората балканска војна во 1913 година Забрдени станува дел на Кралството Грција.

Во 1924 година муслиманските жители се иселуваат во Турција, а на нивно место се населиле бегалци, Грци  од Турција. Во 1928 година селото е целосно бегалско со 72 семејства и 309 жители бегалци.

Во 1927 година името на селото е променето во *Мелантион*
## Демографија
### Пописи
Движењето на населениото по години е следното:
* 1913 - 579 жители
* 1920 - 592 жители
* 1928 - 320 жители

## Стопанство
Населението во селото произведува главно жито, тутун, костени и друго овошје.

## Наводи

Категорија:Рупишта