open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Џанкарло Берчелино

**Џанкарло Берчелино** (италијански: *Giancarlo Bercellino*; роден на 9 октомври 1941, во Гатинара) — италијански поранешен фудбалски тренер и фудбалер, играч од одбраната.

Тој бил Европски шампион со италијанската репрезентација на првенството во 1968 година.

Џанкарло Берчелино понекогаш се среќава и како **Берчелино I** за да се разликува од неговиот брат Силвино, кој исто така бил фудбалер.

## Животопис
Тој е син на Терезио Берчелино, фудбалер кој играл во Серија А кон крајот на 1930-тите години.

## Клупска кариера
thumb|200px|left|Берчелино во дресот на  во сезоната 1965-1966.
Тој ја започнал својата кариера под водството на неговиот татко Терезио, кој во тој период бил тренер на Боргосезија. Сепак, три години подоцна тој бил забележан од скаути на Јувентус, и бил ангажиран од страна на клубот од Торино. Својата професионална кариера ја започнал на позајмица во Алесандрија, во Серија Б, во сезоната 1960-1961, додека веќе следната година се нашол во почетната постава на Јуве во Серија А, забележувајќи го своето деби на 27 август 1961 година во ремито 1-1 со .

Тој останал во Јувентус до 1969 година, правејќи впечатливо партнерство во центарот на одбраната заедно со Ернесто Кастано. Во август 1965 година, тој го освоил својот прв трофеј со клубот, Купот на Италија. Две години подоцна, на крајот на сезоната 1966-1967 тој го освоил своето прво и единствено скудето.

Во 1969 година Берчелино се преселил во Бреша, а во ноември 1970 година клубот се договорил со  за позајмица на играчот, кој сепак никогаш не го облекол "бјанкочелестиот" дрес заради разни договорни проблеми и проблеми со членството; тој се посветил на семејниот бизнис и ја завршил својата фудбалска кариера на возраст од 30 години.

Потоа, сепак тој се вратил во фудбалот и бил тренер на неколку аматерски клубови во Пиемонт.

## Репрезентативна кариера
Своето деби за италијанската репрезентација, Берчелино го направил на 1 мај 1965 година во победата со 4-1 над Велс во пријателски натпревар. Потоа тој одиграл неколку натпревари во квалификациите за Европското првенство 1968. Конечно, тој бил меѓу играчите повикани од страна за селекторот Валкареџи за самото Европско првенство 1968 година на кое Италија била шампион. 
Тој одиграл само еден натпревар на турнирот во полуфиналето против СССР кое по 120 минути игра без постигнат гол (0-0) на крајот Италија го добила после фрлање на паричка.

### Хронологија на репрезентативни настапи

## Титули
### Клупски
#### Јувентус
*** [[Серија А]]** : 1 
: 1966-1967
*** [[Фудбалски куп на Италија|Куп на Италија]]** : 1 
: 1964-1965

### Репрезентативни
#### Италија
*** [[Европско првенство во фудбал|Европско првенство]]** : 1
: 1968

## Наводи

## Надворешни врски

*Џанкарло Берчелино на soccerway
*Џанкарло Берчелино на transfermarkt
*Џанкарло Берчелино на enciclopediadelcalcio.it 
*Џанкарло Берчелино на national-football-teams

Категорија:Италијански фудбалери
Категорија:Фудбалери во Серија А
Категорија:Фудбалери на ФК Јувентус
Категорија:Фудбалери на ФК Бреша
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1941 година
Aлина Сомовa

мини

**Алина Сомова** (; родена на 22 октомври 1985 година) — руска балерина и главен танчер со Мариински балет од Санкт Петербург.

## Животопис
Кога Сомова била млада, таа одела во редовно училиште во Санкт Петербург, а потоа и во специјално математичко училиште по инсистирање на нејзината мајка. Таа не била во можност да се занимава со спорт како што посакувала нејзината мајка заради политичката и економската транзиција на Русија во 90-тите години. Поради ова, таа потоа беше запознаена со балет во училиштето за танц Крушок за деца каде биле препознаени нејзините физички подароци за танцување. Откако дошло време да се избере помеѓу математиката или балетот, таа тврди дека немала друг избор и тогаш се пријавила на едногодишна програма за предучилишна возраст во академијата Ваганова, пред да се започне со осумгодишниот курс. Таа била наградувана на меѓународниот балетски натпревар *Ваганова-При* во 2002 година во Санкт Петербург, а дипломира во 2003 година под класата на Лудмила Сафронова.

## Кариера
По завршувањето на балетската школа во 2003 година на 17-годишна возраст, таа се приклучи на Балетот Мариински со уметничкиот директор Махар Вазиев. За време на нејзината прва година во друштво, дадена и е необичната чест да танцува во *[[Лебедово езеро]]* на 13.05.2003 година. Таа била една од најмладите танчерки во историјата на компанијата која успеала да постигне ваков вид признание. Напредувајќи брзо, таа стана солист во 2004 година. Таа во Балериот Мариински започнала со учење на варијациите на Лебедово езеро со нејзиниот учител во тоа време, Олга Иванова Ченчикова. Таа беше учена и од Татјана Терехова која ги надгледувала нејзините проби на *[[Симфонија во Ц (балет)|Симфонија во Ц]]* Орџ Сомова брзо ги искачила редовите, и била унапредена во директорот во 2008 година. Во 2009 година, за нејзиниот настап како Цар Мејден во балетот *[[Малиот коњ (балет)|„Малиот коњ“]]*, Сомова добила Златна маска во категоријата Најдобра женска улога. Сомова денес е директор.

Сомова беше една од истакнатите танчерки во документарниот филм *[[Балерина (филм од 2006 година)|Балерина]]* од 2006 година.

## Репертоар

## Наводи

Категорија:Луѓе од Санкт Петербург
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1985 година
Оденсе Хандбал

**Оденсе Хандбал** е дански женски ракометен клуб од градот Оденсе. Моментално се натпреварува во ХТХ Лигаен, првата лига на Данска во женски ракомет.

Клубот е формиран во август 2009 и ја добил лиценцата за учество во лигата од ГОГ Свендборг ТГИ. 

Својте домашни натпревари клубот ги игра во салата Оденсе Спортс Парк.

## Играчи
### Моментален состав
:*Состав за сезоната 2019–2020*

;Голмани
* 16  Алтеа Реинхарт
* 33  Тес Вестер
;Крила
;Леви крила
* 3  Сузане Бикхој
* 6  Фреја Корт
* 9  Катја Јохансен
;Десни крила
* 10  Џесика Квинтино
* 21  Ане Мете Педерсен
* 25  Трине Естегард
;Пивоти
* 18  Камила Ларсен 
* 19  Сара Халд
* 36  Катрине Хеиндал
 
;Бекови
;Леви бекови
* 7  Сусане Мадсен
* 8  Ингвилд Бакеруд
* 28  Стине Јоргенсен
;Средни бекови
* 17  Корнелија Грот 
* 27  Надја Офендал
* 32  Мие Хејлунд 
;Десни бекови
* 4  Натали Хагман
* 14  Мете Транборг

## Производител на дрес
* Пума (–2017)
* Адидас (2017–2019)
* Craft Sportswear (2019–)

## Надворешни врски
* GOG får ønsket dispensation (Dansk Håndboldforbund)  
* ODENSE GOG en realitet (gog.dk)  
* Grønt lys til Odense GOG (dr.dk) 
* Officielt: Odense GOG er skabt (TV2)  

Категорија:Оденсе Хандбал
Категорија:Дански ракометни клубови
Категорија:Оденсе
Јежи Харасимович

**Јежи Харасимович** (полски: *Jerzy Harasymowicz*; 24 јули 1933, Пулави - 21 август 1999, Краков) - полски поет.

## Творештво
Полската критика ја дочекала поезијата на Харасимович со голема симпатија, речиси со воодушевување. Тој се појавил во поезијата онака како што одел по улиците и парковите на Краков - со долга коса, несмасен, дрзок, заљубен во себе, со полни џебови со детски играчки (свирчиња, камчиња, птици) и со голема фантзија и дарба за раскажување бајки за ѓаволите, џуџуњата, облаците итн. Притоа, во неговата поезија немало ништо што би потсетувало на претходниците, а можеби најголема сличност покажувал со полските наивни сликари. Во неговите песни сè добива душа: предметите, растенијата, животните, но сето тоа како да произлегува од сонот за враќање во детството, само што во песните има и грубости, крвави самовили и секири. Со збирката „Близу е есента“ (1963) Харасимович започнал нова поетска патека: збирката донела нов тон, кој полската критика не сакала да го прифати - тон на црно незадоволство од себеси и од светот околу себе, тон на сомнеж, горчина и остра самоиронија.

## Наводи

Категорија:Полски поети
Категорија:Родени во 1933 година
Категорија:Починати во 1999 година
Станислав Гроховјак

мини|Станислав Гроховјак
**Станислав Гроховјак** (полски: *Stanisław Grochowiak*; 24 јануари 1934, Лесно - 2 септември 1976, Варшава) - полски поет, прозаист и драматург.

## Творештво
Творештвото на Гроховјак се состои од збирки поезија, романи („Тризмус“) и збирки раскази („Тажачки“). Исто така, тој бил уредник на книжевното списание „Современик“ (*Współczesność*) и водач на поетската група собрана околу тоа списание. Поезијата што ја негува Гроховјак, Јулијан Пшибош ја нарекол „турпизам“ (од зборот „turpis“, т.е. „turpe“ = грд, грдо), а Гроховјак го прифатил тој назив. Во секој случај, тој е мрачен поет, а неговата поезија е темпераментна, страстна, многу сугестивна. Поради тоа, читателите или ја прифаќаат или ја одбиваат, но не постои средина. Неговите песни се далеку од стремежот кон елементарна едноставност, па дури во почетните негови дела се забележува и барокен акцент, доведен до совршенство во збирката „Огрозд“ (1963). Притоа, тој не крие дека инспирацијата ја црпи од интелектуалните извори, од историјата и од сликарството, особено, од надреализмот, иако неговата поетска постапка е далеку од автоматското пишување. Често брутална, неговата поезија е исто толку сентиментална. Гротескните елементи во неа не се лесни, туку бараат од читателот интелектуален напор за да бидат примени и доведени до поентата на песната, зашто целта на неговата гротеска не е да насмее. Сите надворешни елементи кои се видливи во неговата поезија - барокот, гротеската, пародијата, сарказмот, возвишеноста и крајната вулгарност - имаат цел да создадат хаос, слично на антироманот и антидрамата. Токму затоа, критичарот Јан Блоњски ја нарекува поезијата на Гроховјак - антипоезија.

## Наводи

Категорија:Полски поети
Категорија:Полски драматурзи
Категорија:Родени во 1934 година
Категорија:Починати во 1976 година
Лехово (појаснување)

**Лехово** може да се однесува на:

## Пиринска Македонија
* Лехово — село во Светиврачко (Општина Свети Врач/Сандански).

## Егејска Македонија
* Лехово — село во Леринско (општина Суровичево).
* Лехово — поранешно село во Валовишко (општина Синтика)
Виничка Река (Градец)

**Виничка Река** — археолошко наоѓалиште во близина на виничкото село Градец. Претставува населба од доцноантичко време. Сместено е на 2,5&nbsp;км североисточно од селото, во приватна нива, каде што се среќаваат остатоци од керамички садови, покривни ќерамиди и друг градежен материјал.

## Поврзано
* Бедеш — средновековна населба;
* Градец — депо на монети од средниот век;
* Градиште — населба од доцноантичко време; и
* Клисе Баир — некропола-могила од римско век.

## Наводи
Селиште (Драгобраште)

**Селеште** — археолошко наоѓалиште во виничкото село Драгобраште. Претставува населба и некропола од доцноантичко време. На околу 500&nbsp;м јужно од Чукалариско Маало, помеѓу Трсинска и Селишка Река, на една ниска падина се пронајдени објекти од керамички садови и градежен материјал. Во непосредна близина на наоѓалиштето, жителите откопале повеќе гробови со камена кострукција. (Ц.К., З.Б)

## Наводи

Категорија:Археолошки наоѓалишта во Општина Виница
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Македонија од доцноантичко време
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Македонија од типот на населба
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Македонија од типот на некропола
Категорија:Драгобраште
Блатечки Пат (Јакимово)

**Блатечки пат**, населба и некропола - могили од римско време. На 2 км од селото, недалеку од утоката на Сушичка река во Осојница во нивите на Н и Т Арсови со површина од 6-7 декари, се среќаваат фрагменти од керамички садови и градежен материјал. Споствениците на нивите при орање наидувале на темели од објекти, питоси и монети.Во западниот дел на наоѓалиштето се изига мало ритче Булите, на кое доминираат две делумно оштетени могили. На ритчето во северниот крај лежи уште една пооштетна могила со пречник од 10 м.Наоидите не се зачувани..

## Наводи
Селски Гробишта (Јакимово)

**Селски гробишта** — археолошко наоѓалиште во виничкото село Јакимово. Претставува средновековна некропола. Во југоисточниот дел на денешните гробишта, сместени во подножјето на ридот Баир, се гледаат гробни конструкции од средновековна некропола.

## Поврзано
*Амбарица — населба од римското време;
*Блатечки Пат — населба и некропола - могили од римското време;
*Купелот — населба и могила од римското време;
*Ќерамидница — некропола од доцноримското време;
*Јакимово;
*Список на археолошки наоѓалишта во Виничко;
*Список на средновековни некрополи во Македонија;

## Наводи
Градец (археолошко наоѓалиште)

**Градец** — археолошко наоѓалиште во виничкото село Градец. Претставува депо на монети од  средниот век. Во 1966 година, при копање на темели за изградба на куќа се пронајдени 721 византиска монета од XII век. Депото го сочинуваат 60 електруми-монети од злато и сребро, и 651&nbsp;монета од бакар. Монетите биле подоцна откупени од страна на Музејот на Македонија, со исклучок на 47 електруми. Во поглед на временската припадност, еден електрум е од византискиот цар Мануил I Комнин, седум се од Андроник I Комнин и девет се од Исак II Ангел. Временската припадност на бакарните монети не е одредена, но веројатно е дека и тие потекнуваат од времето на споменатите владетели.

## Поврзано
* Бедеш — средновековна населба; 
* Виничка Река — населба од доцноантичко време;
* Градиште — населба од доцноантичко време; и
* Клисе Баир — некропола-могила од римско век.

## Наводи
Клисе Баир (Градец)

**Клисе Баир** — археолошко наоѓалиште во виничкото село Градец. Претставува некропола од римско време. Се наоѓа на североисточниот крај од селото, во непосредна близина на училиштето, каде што се откриени две могили. Едната е со пречник на основата од 40&nbsp;м и висина од 8&nbsp;м, а другата со пречник на основата од 20&nbsp;м и висина од 4-5&nbsp;м. Оддалечени се една од друга околу 20&nbsp;м.

## Поврзано
* Бедеш — средновековна населба;
* Виничка Река — населба од доцноантичко време;
* Градец — депо на монети од средниот век; и
* Градиште — населба од доцноантичко време.

## Наводи
Могилата (Грљани)

**Могилата**, могила од римското време. Десно од стариот пат Кочани - Делчево и на околу 2&nbsp;кмод средишниот дел на Калиманско Поле се наоѓа голема могила во пречник во основата од 35&nbsp;м и висина од 4&nbsp;м..

## Наводи

*Белдедовски З., Крстевси,. 1979, 154; Крстевски Ц., Белдедовски З., 1987, 1987, 160. (Ц.К,. З.Б)
Никос Чаусидис

**Никос Чаусидис** (17 јули 1959, Ташкент) ― македонски археолог и професор кој живее и работи во Скопје.

## Животопис
Во 1984 година, тој дипломирал на Катедрата за историја на уметноста со археологија при Филозофскиот факултет во Скопје. Од 1 јануари 1986 година, тој почнал работи на Институтот за историја на уметноста со археологија, како помлад асистент, а подоцна како доцент и професор.

Во 1986 година, тој се запишал на последипломски студии по археологија на истиот факултет. Ги завршил во 1992 година, со одбрана на магистерскиот труд под наслов: „*Паганската религија на Јужните Словени и нејзиниот одраз во нивната материјална култура*“. Истата година, тој бил избран во звање асистент по предметот Музеологија и конзервација. Во 2002 година, тој се здобил со звањето доктор на археологија (наслов на дисертацијата: „*Рано-средновековните двоплочести фибули и претхристијанската духовна култура на Словените*“ одбранет на Филозофскиот факултет во Скопје, на Институтот за историја на уметноста и археологија).

Во функција на стручен раководител, автор на елаборатот и на најголем дел од текстовите на проектот „*Македонски древности*”, од кој бил изработен компакт диск (CD) во кој преку текст, слика, филм, сметачки анимации, музика и говор претставена е културната историја на почвата на Република Македонија и нејзиното поблиско окружување, од предисторијата до крајот на XIV век.

## Творештво
Автор е на следните трудови:

* „Митските слики на Јужните Словени“ (Скопје, 1994)
* „Дуалистички слики - богомилството во медиумот на сликата“ (Скопје, 2003)
* „Космолошки слики: симболизација и митологизација на космосот во ликовниот медиум“ (Скопје, 2005)
* „Музеологија, Скопје: Филозофскси факултет, 2012 (универзитетски учебник);
* „Проектот Скопје 2014: скици за едно наредно истражување“ (Скопје, 2013) (електронско издание).
* „Македонските бронзи и религијата и митологијата на железнодобните заедници од Средниот Балкан“ (Скопје, 2017)

Соавтор:

* „Македонија - културно наследство“ (Скопје, 1995)
* „Неолитски антропоморфни предмети во Република Македонија“ (Скопје, 2011) (во соавторство со Г. Наумов);

Автор е на над 100 научни публикации, објавени во стручни списанија и зборници во Македонија и странство.

Категорија:Македонски археолози
Категорија:Југословенски археолози
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Професори на Филозофскиот факултет - Скопје
Категорија:Апсолвенти на Филозофскиот факултет - Скопје
Категорија:Магистри на Филозофскиот факултет - Скопје
Категорија:Доктори  на Филозофскиот факултет - Скопје
Владлена Бобровникова

**Владлена Едуардовна Бобровникова** (родена на 24 октомври 1987) — руска ракометарка која игра на позицијата лев бек за Ростов-Дон и за руската репрезентација.

## Кариера
### Клупска кариера
Бобровникова започнала да се занимава со ракомет на 11 години, а овој спорт го избрала благодарение на баба и. Својата кариера ја започнала во екипата на Кубањ Краснодар, за која го направила своето деби во натпревар од руското првенство против екипата на Университет Ижевск. Со Кубањ стигнала до четвртфиналето на Купот на ЕХФ во сезоната 2008-2009. Во 2009 година, таа ја напуштила Русија и заминала во странство: најпрво играјќи во српската Кикинда, а потоа во јануари 2010 година се преселила во италијанското првенство во екипата на Сасари, со која го освоила Купот на Италија во 2010 и 2011 година. Во октомври 2011 година се преселила во Терамо (поради спонзорски причини клубот бил познат и како Лидеркуп) со кого го освоила италијанското првенство во сезоната 2011-2012.

Во 2012 година, Владлена се вратила во Русија и до денес настапува за екипата на Ростов-Дон; со нив двапати стигнала до полуфиналето на Купот на победниците на куповите во 2012-2013 и 2013-2014. Во сезоната 2014-2015, за првпат во својата кариера го освоила руското првенство. Подоцна со клубот освоила уште три шампионски титули на Русија: во сезоните 2016-2017, 2017-2018 и 2018-2019. Во сезоната 2016-2017, била во составот на Ростов-Дон кој го освоил Купот на ЕХФ со победа над Витигхајм во финалето. Исто така играла во финалето на Лигата на шампионите во сезоната 2018-2019 и постигнала еден гол во поразот од Ѓер со 25-24.

### Репрезентативна кариера
Владлена учествувала на Европското првенство 2014 година, каде одиграла четири натпревари (руската репрезентација тогаш го освоила само 14-тото место). Исто така добила повик и за Светското првенство 2015 во Данска,, каде во првиот натпревар против бранителот на титулата Норвешка постигнала два гола (Русија победила со 26-25). Следната година настапила на Олимписките игри 2016 во Рио де Жанеиро, каде Русија го освоила златниот медал, а Бобровникова била една од најважните ракометарки на репрезентацијата.

## Титули
### Клупски
##### Сасари
***[[Куп на Италија во ракомет за жени|Куп на Италија]]** (2) : 2010, 2011

##### Терамо
***[[Серија А1 (ракомет жени)|Италијанско првенство]]** (1) : 2011-2012

##### Ростов-Дон
***[[Суперлига на Русија во ракомет за жени|Суперлига на Русија]]** (4) : 2014-2015, 2016-2017, 2017-2018, 2018-2019
***[[Куп на Русија во ракомет за жени|Куп на Русија]]** (5) : 2015, 2016, 2017, 2018, 2019
***[[Суперкуп на Русија во ракомет за жени|Суперкуп на Русија]]** (4) : 2015, 2016, 2017, 2018
***[[Куп на ЕХФ во ракомет за жени|Куп на ЕХФ]]** (1) : 2016-2017

### Репрезентација
#### Русија
***[[Ракомет на Летните олимписки игри|Олимписки игри]]** (1) : 20px|Златен медал 2016

## Наводи

## Надворешни врски

*Владлена Бобровникова на eurohandball.com

Категорија:Родени во 1987 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Руски ракометарки
Категорија:Ракометарки на Ростов-Дон
Анастас Петличков

**Анастас Димитров Петличков** ( или *Dimtroff, Petlichkoff*) (Буф,  – Барбертон, ) — македонски општественик и револуционер, деец на Внатрешната македоно-одринска револуционерна организација.

## Животопис
мини|240п||левоАнастас Петличков е роден во 1882 г. во село Буф, Леринско, тогаш во Отоманското Царство, денес во Грција. Станал член на ВМОРО, и учествувал во Илинденското востание. По востанието емигрирал во САД, каде станал активен деец на Македонско-бугарскиот народен сојуз.**** Подоцна се населил во Барбертон, Охајо. Бил сопственик на пекара. Во 1914 г. во Чикаго, Петличков ја издал книгата „Маките и тагите на Македонецот под турските ѕверства“.

Во 1938 г. е назначен за ѓакон на православната црква „Св. Илија“ во Акрон, Охајо. Починал на 14 мај 1970 г.

## Наводи

#### Забелешки


## Надворешни врски

* 
* Реклама на пекарата на Анастас Петличков во Барбертон, Охајо, 1921 г.

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски општественици
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Стара синагога (Ерфурт)

**Алте Синагог** (Стара синагога) во Ерфурт, Германија, е една од најдобро зачуваните средновековни синагоги во Европа, нејзините најстари делови кои датираат од крајот на 11 век. Повеќето делови од зградата датираат од околу 1250-1320 година. Се смета дека е најстарата зграда на синагогата недопрена на нејзиниот покрив што сè уште стои во Европа.

Од 2009 година се користи како музеј на локалната историја на Евреите. Во него е сместено богатството Ерфурт, складиште на средновековни монети, дело на златарници и накит пронајдени во 1998 година. Исто така има факсимили на хебрејските ракописи во Ерфурт, важна колекција на верски текстови од 12-ти до 14 век, кои припаѓале на средновековната еврејска заедница Ерфурт.

Проектот „ *Историски синагоги на Европа* “, спроведен од Центарот за еврејска уметност на хебрејскиот универзитет во Ерусалим, му ја даде на Старата синагога, Ерфурт највисоко ниво на важност на оценувањето: 4 (Меѓународен) - „Зградата е од извонредна архитектонска, урбано или историско значење. Има уникатни одлики и / или е особено влијателен/а на меѓународен план како архитектонска шема. ” 

Во 2015 година била предложена како место за светско наследство на УНЕСКО .

## Наводи

Категорија:Еврејско-германска историја
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Светско наследство во Германија
Еврејски гробишта (Алтона)

мини|Влез на Еврејските гробишта Алтона : Конигст. 10а
мини|Надгробни плочи на Ашкенази
мини|Сефарски гробници на шатори
**Еврејските гробишта Алтона**, исто така, **еврејските гробишта Königstraße** или, повикувајќи се на сефардскиот дел на гробиштата, португалските гробишта на *Königstraße*, се создадени во 1611 година и затворени во 1877 година. Тоа се должи на нивната големина од 1,9 хектари, нивната старост и големиот број сочувани надгробни плочи (околу 7600 од 8474, кои им сметале на затворањето на гробиштата во 1869 година) како една од најважните еврејски гробишта во светот.

Тука беа погребани припадниците на еврејските заедници од Алтона и Хамбург : Сефардско потекло од шпанско-португалско потекло и Ашкеназим, и Евреи од  Средна и Источна Европа.

## Историја
На 31 мај 1611 година, португалските Евреи од Хамбург се здобиле со парче земја од грофот Ернст III. од Холштајн-Шаунбург и ѕвездена планина на Алтонаер Хуберг како гробишта. *Designatio Articulorum,* усвоен од Сенатот во Хамбург на 19 февруари 1612 година *, се однесува на Е. E. Rath, во споредба со португалската нација и* заштитен, се однесува на тоа под број 17: „Ако нацијата исто така сакаше да ги испрати своите мртви во Алтонах или на друго место, треба да му се дозволи да го стори со предзнаење и консензус на градоначалникот што го чува зборот.” 

мини|Во сефарскиот дел од еврејските гробишта на Конигстрај во Хамбург-Алтона

мини|Хамбург Алтона Еврејски гробишта; Гробница на таткото на Хајнрих Хајн
мини|Гробница на Јаков Емден (1776)

## Колеги на Едуард Дакеш

## Стифтунг Денкалмфлег Хамбург
Куќата на Едуард Дакеш со предавална, библиотека и простор за работа, како и санитарни јазли на влезот на гробиштата е инаугурирана во ноември, 2007 година. Оттогаш, гробиштата се отворени за посетување.

## Апликациja како светско наследство на УНЕСКО

## Филмови

*

## Литература

*

## Веб врски

*

## Белешки
Чудото од Берн

**Чудото од Берн** е игран филм на режисерот Сонке Вортман од 2003 година, кој го напишал сценариото заедно со Рохус Хан .Се раскажува приказната за неочекуваната победа на Германија на Светскиот куп во 1954 година во Берн (т.н. Чудо од Берн ). Покрај тоа, филмот ги опишува тешкотиите на вратениот воен заробеник, кој веќе не може да го најде својот пат во неговиот стар живот, паралелно со германскиот успех, но повторно поблизу до неговиот син и семејството.

## Акција

### Преглед
Додека Бергман Ричард од Есен бил војник на фронтот, а подоцна и советски воен заробеник, неговото семејство научило да прави без него. Тој и припаѓа на т.н. одложена повратници, во текот на 12 години, тоа не го видел неговото семејство. По неговото враќање во 1954 година, тој мора да сфати дека неговиот постар син Бруно ја прегледува својата улога за време на нацистичката ера, неговата ќерка Ингрид флертува со британските окупаторски војници (поранешниот непријател) и неговиот единаесетгодишен син Матијас (прекар Метис), кој во отсуство е роден, Хелмут Ран изгледа како модел и татко фигура. Засега тој не успева повторно да се вклопи во своето семејство.

Хелмут Ран и глумците на репрезентацијата стануваат 26-ти. Мај 1954 година во спортското училиште Гренвалд во подготовките за Светскиот куп во фудбал натоварен. Ран е фрустриран затоа што не е обичен играч и го користи националниот тренер Сеп Хербергер во прелиминарното коло само против Унгарија . На турнирот германскиот тим успева да стигне до финалето како аутсајдер.

Полека се подобрува врската меѓу Ричард и синот Метс, а Хелмут Ран ќе биде поставен по прелиминарната рунда во сите игри. Во финалето против Унгарија, тој го шутира решавачкиот гол до 3-2 конечен резултат, кој на 4. Јули 1954 германскиот тим управува со сензација дека, после неколку години депресија во повоениот период, предизвика несомнен бран еуфорија во земјата, но и патриотизам и национален сентимент . 
мини|Пукање во Келн Weidenpesch
мини|Снимање во Келн-Вајденпеш
мини|270x270пкс| Филмска позадина во Крефелд-Урдинген

Категорија:Филмови од 2003 година
Категорија:Сонке Вортман
Категорија:Фудбал
Категорија:Германски филм
Рајан Марфи

мини|Рајан Марфи
**Рајан Марфи** (; Чикаго, 2 јули 1995 година) е американски пливач и репрезентативец. Неговата специјалност била пливање во стил на грб. Тој бил олимписки победник во Рио во 2016 година и светски рекордер во 100-метарскиот настан на грб.

## Кариера
Првиот голем настап на меѓународната сцена го снимил Марфи во 2011 година, кога го освоил бронзениот медал во пливање на грб од 200 метри (во време од 1: 59,63) на Светското првенство за јуниори во Лима, а подоцна повторно победил во истата дисциплина бронзен медал, овој пат на Пан-американските игри во Гвадалахара (тој пливал 1: 58,50).

Следната година тој учествувал на ЛОИ во 2012 во Лондон, но не успеал да обезбеди место во американскиот олимписки тим. После Олимпијадата, тој се натпреварувал на Светското првенство во Истанбул во мали базени каде освоил злато во штафетата од 4 × 100 медали и бронза во трката на 200 метри.

На висок претставник на СП во големи базени дебитирал во Казањ во 2015 година каде што се натпреварувал во три дисциплини. На грбно пливање од 200 метри се нашол на 5-то место, додека во двете релеи бил во можност да освои медали, злато на 4 × 100.

На американските квалификации во Рио 2016 година тој ги освоил двете трки  и со тоа обезбедил место за олимпискиот тим во Америка. Во Рио, Марфи освоил златни медали во сите три дисциплини во кои настапуваше. Во последната  пливачка штафетна трка,  Марфи испливал за 51,85 секунди, што бил за 9 стотинки побрз од претходниот светски рекорд во таа дисциплина што ја водел друг Американец, Арон Пирсеол . Во финалето на таа штафета трка, пливале и Коди Милер, Мајкл Фелпс и Натан Едриен .

На Светското првенство во 2017 година во Будимпешта Марфи освои три медали, злато во штафетата 4 x 100 м, сребро во грбно пливање на 200 метри и бронза во грбно пливање на 100 метри .

## Поврзано

* Пливање на Летните олимписки игри 2016 година 
* Светско првенство во пливање 2017 година

## Наводи

## Надворешни врски

* Биографија на страницата 
* Лични записи на страницата

Категорија:Американски пливачи
Категорија:Родени во 1995 година
Фицкаралдо

**Фицкаралдо** е западна германска авантура во 1982 година - драмски филм напишан и режиран од Вернер Херцог.Во филмот глуми Клаус Кински како главен лик. Тоа го прикажува кампот барон Брајан Свиниј Фитџералд, Ирец познат во Перу како Фицкаралдо, кој е решен да транспортира пареа преку стрмен рид со цел да добие пристап до богата гумена територија во басенот на Амазон. Филмот е изведен од историските настани на перуанскиот гумен барон Карлос Фицкаралд и неговиот реален живот на транспортирање на расклопната пареа со брод над Теснецот на Фицкаралд .
Категорија:Филмови на германски јазик
Царска палата

мини|300x300пкс| Империјалската палата на Гослар
**Царска палата** или **кралска палата** се однесува на голем број на замоци и палати низ Светото Римско Царство кое служело како привремено, секундарно место на моќ за светиот римски цар во раниот и средниот век . Терминот исто така се користи поретко за владика, кој, како територијален господар *(Landesherr),* морал на царот и неговата придружба да им обезбеди сместување и исхрана, должност која се нарекувала *Gastungspflicht.*

## Потекло на името
*Кајсерфалц* е германски збор што е комбинација на *[[Кајзер]]*, што значи „император“, кој е изведен од „ цезар “; и *Пфалц*, што значи „палата“, а самиот потекнува од латинскиот *палатиум*, што значи исто (види палата ). Исто така, *Конигсфалц* е комбинација на *Кониг*, „крал“ и *Пфалц*, што значи „кралска палата“.

## Опис и намена
[мини| Впечаток на уметникот за ''Конигсфалц'' кај [Ахен ]]
Како и нивните врсници во Франција и Англија, средновековните императори на Светото Римско Царство не владееле од главниот град, туку морале да одржуваат личен контакт со нивните вазали на теренот. Ова било таканареченото „итентативно царство“; еден вид „патувачко царство“ ( *Reisekönigtum* ). Бидејќи палатите биле изградени и користени од страна на кралот како владетел во рамките на Светото Римско Царство ( *rex Romanorum (Römischer König)* ), точен историски термин е "кралска палата". Терминот *Кајсперфалц* е апелација од 19 век што не се осврнува на фактот дека кралот не ја носел титулата римски цар (доделен од папата ) сè до неговото царско крунисување. За разлика од *pfalz*, каде патувачкиот владетел ги донесувал своите суверени должности, кралскиот имот или *Кунигшоф* е само економски имот во сопственост на кралот, кој кралот само повремено го користел на својата рута.

За разлика од вообичаената претстава за „палатата“, царската палата не била постојан престој, туку место каде царот престојувал одредено време, обично помалку од една година. Маршрутите сугерираат дека монархот ретко би останал подолго од неколку недели. Покрај тоа, тие не биле секогаш големи палати во прифатена смисла. Некои биле мали замоци или зајакнати ловишта, како што е Бодфелд во Харц . Но, претежно тие биле големи куќи за манор ( *Гутшифе* ), кои нуделе угостителство и сместување за кралот и неговите многумина приврзаници, честопати тргнувајќи до стотици вработени, како и бројни гости и нивните коњи. На латино, таквиот кралски манор бил познат како *вила регија* или *завеса регија.* Тие се наоѓале или во близина на епископските резиденции, во близина на важни опатија, во близина на градовите што ги држел кралот или на селата во средината на кралските имоти. Царските палати обично биле градени во интервали од 30 километри, што претставувало дневно патување со коњ во тоа време.

## Наводи

Категорија:Дворци
Категорија:Замоци во Германија
Љубов 47

**Љубов 47** е германски долгометражен филм од 1949 година, заснован на претставата на Волфганг Борхерт, *надвор од вратата* (1947). Во режија на Волфганг Либенајнер .

## Дело
Филмот е по името на кралот Бекаман, кој сфаќа дека неговата сопруга се свртила кон друг маж во годините на сибирското заробеништво, а неговиот син е мртов. Очајно гледа само излез за себе, затоа што „не може да стори повеќе“ - но таму се среќава на бреговите на Елбе Ана Герке, млада вдовица која повеќе не „сака“, и двајцата меѓу себеси раскажуваат .

## Заднина
Моделот на Борхерт се смета за таканаречена литература за урнатините, во која авторите се обидоа да ги обработат настаните и последиците од Втората светска војна. Авторите на книжевноста за урнатините како и режисерите на филмовите за урнатините се занимаваа со своите дела со проблемите на повратниците од војната, гладот, нула час, Новиот почеток, Сиромаштијата, Страдањето, Бината и Помирувањето, Воените штети, остатоците и траумата на војна. Со овие проблеми, луѓето сакаа да постигнат просветлување во народот или да го образоваат народот кон демократија.

Филмот е снимен во Ателје Гетинген со надворешни снимки од Хамбург и околината, како и од Готинген . За разлика од сценската игра на Борхер, филмот не имаше голем успех.

## Добитник е на наградите

* 1949 година:Најдобра глумица на Меѓународниот филмски фестивал во Локарно за Хилде Крал 
* Државата Северна Рајна-Вестфалија го оцени филмот како *уметнички висок* .

Категорија:Драма филмови
Категорија:Филмови од 1949 година
Сиромавиот Хајнрих

**Сиромавиот Хајнрих** — средногорногерманска наративна песна од Хартман фон Ауе . Веројатно е напишана во 1190-тите и била втора од последните четири епски дела на Хартман. Комбинирајќи љубезни и религиозни наративни модели кои ја раскажуваат приказната за еден благороден витез, кој бил погоден од Бога со лепра и можел да се излечи само со крвтта од срцето на девица, која доброволно би се жртвувала за неговото спасение.

## Заплет
мини|Пролог на ''сиромашниот Хајнрих'' (Хајделберг, универзитетска библиотека)
Во краткиот пролог, во кој се содржани повеќето познати историски детали за фон Ауе, раскажувачот се именува себеси. Приказната потоа започнува со воведување на Хајнрих, млад Фрејер (барон) од Ове во Швабија . Тој заповедал со големо материјално богатство и највисока општествена почит и ги отелотворувал сите витешки доблести и учтивото однесување, вклучително и вештините во Минанг.

## Надворешни врски

* German Text at Projekt Gutenberg-DE
* Text, Manuscript Records, and Concordance  (Hartmann von Aue-Portal)
* Free audio version (Middle High German) 

Категорија:Германска книжевност
Макс Грегер

mini|right|150px|Max Greger (2008)
[mini|right|150px|Max Greger mit [Mini Schulz (2008)]]

**Макс Грегер** (* 2). Април 1926 година во Минхен ; 15 Август 2015 година) бил германски џез музичар, саксофонист, водач на голем бенд и диригент. Тој снимил повеќе од 150 записи, настапил во стотици концертни сали, вклучувајќи Луис Амстронг, Дјук Елингтон и Ела Фицџералд и продуцирал околу 3000 парчиња музика. Музички придружници на Грегерс ги вклучиле Пол Кун, Хуго Штрасер и Џејмс Ласт.

Во 1948 година го основал својот прв секстет со познати музичари, меѓу кои и Хуго Штрасер. Во 1959 година тој бил првиот западен оркестар на турнеја низ Советскиот Сојуз. Во 1963 година го составил врвниот оркестар за ЗДФ, кој со години ги поддржувал сите големи ТВ емисии.

Неговиот син Макс Грегер Помладиот и внук Макс Грегер Помладиот Помладиот се музичари.

## Надворешни врски

* Website bei Universal Music 

## Наводи

Категорија:Германски музичари
Категорија:Џез музичари
Категорија:Родени во 1926 година
Категорија:Починати во 2015 година
Ди Ерзте

**Ди Ерзте** е името на германски јазик бенд од Берлин . Таа е до групата Диселдорф  Die Toten Hosen до најкомерцијално успешните германски музички групи со корени во панк-рок .

Бендот е основан во 1982 година, од 1988 година беше одвоен. Од 1993 година ја сочинуваат Фарин Урлауб (буржоаскиот Јан Ветер), Бела Б (буржоаскиот Дирк Фелзенхајмер) и Родриго Гонсалес . 
мини|Актуелно лого
мини|Лого на ''Es-ist-eng-'' турнејата, засновано на сообраќајниот знак 120
мини|Притиснете фотографија на лекари од 2012 година

Категорија:Рок музички групи
Категорија:Музички групи основани во 1982 година
Ханси Хинтерзеер

thumb|Ханси Хинтерзеер (2017)
**Јохан Ернст „Ханси“ Хинтерсеер** (* 2. Февруари 1954 година во Кицбехел) е австриски поп- пејач, глумец, презентер и поранешен скијач. Хинтерсер е специјализиран за дисциплини на гигантски слалом и слалом . Тој освоил шест трки на Светскиот куп, медал на Светскиот куп и пласман на Светскиот куп во џиновскиот слалом во сезоната 1972/73. Двапати станал светски шампион на „Про Тур“. Од 1994 година е успешен како пејач во областа на народната музика и издаде над триесетина рекорди.

Категорија:Австриски глумци
Категорија:Родени во 1954 година
Категорија:Австриски филмски глумци
Берлинска филхармонија

**Берлинската филхармонија** во улицата Херберт фон Карајан 1 во Берлин во областа на зоолошката градина е еден од Концертен Дом на Gendarmenmarkt големи концертни сали во Берлин и е дом на Берлинската филхармонија .

## Историја и претходници

### Старата филхармонија на  улицата Бернбургер

мини|Курт Зингер упатува на примерок за ''Јуда Maccabaeus'' со оркестарот на култура Здружението на германските Евреи во Берлинската филхармонија, Бернбургер патот за настапи на 7-ми и 8 мај 1934 година
Првите концерти на Берлинската филхармоника, основани во пролетта 1882 година, се случија во градинскиот ресторан Шарлоттенбург „Флора“. Првиот постојан дом на оркестарот беше од летото 1882 година, изградено од Густав Кноблаук за Лудовико Сацеротин во 1876 година, некогашно лизгалиште на Бернбургер Страже 22а / 23 во Кројцберг . Во 1888 година на изградба на зградата службеник Франц Хајнрих Швехтен на филхармонија, концертна сала bestuhlten без маси изградена.  Правоаголна соба, "но со малтер беше потпомогната од нешто и позлата",  беше пофален за неговата одлична акустика.  Околу 1898 година, салата започна да биде премала, а Филхармонијата што ја остави Швехтен во дворот зад неа ( патот Костентер &nbsp; 32) подигнете ја *салата* за *светларници и салата* *Бетовен* за да имате алтернативни области.  За време на Втората светска војна, овој градежен комплекс бил изграден на 30. &nbsp; Јануари 1944 година уништен во напад на сојузничките војници.

## Архитектура

### Локација
мини|Редизајнираниот влезен влез на транзицијата помеѓу филхармонија и камерна музичка сала 2013 година
лево|мини| Филхармонија и камерна музичка сала одозгора
лево|мини| Дрвен модел на филхармонија (лево) и сала за камерна музика (десно)
мини|Сала музичка сала на филхармонијата
мини|Во камерната музичка сала на филхармонијата
мини|Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin (со тоа што стои зад него радио хор) во Филхармонијата. <br /> Публиката седи на сите страни на подиумот на концертот, на сликата се блоковите H (зад хорот) и Е (оставени на сликата зад оркестарот). Препознатливи се и акустичните рефлектори кои висат во форма на тетраплоиди ( а). nbsp; u. ) и незабележливата технологија за звук и звук, што се користи од 2008 година за репродукција во живо на концертите од страна на Салата за дигитални концерти .

### Уметност на градба
мини|„Филхармониелеух I“ од Гинтер Симманк (овде во скалилата на Стаатсбиблиоттек)

* Подот во фоајето беше дизајниран од Ерих Фриц Насочувач (1911-1997). 
* Витражните стаклени прозорци од северозападната страна ги дизајнирал Александар Камаро (1901-1992). 
* Познатата „филхармонија I“ во фоајето ја дизајнираше Гинтер Симсманк (1919-2009). 
* Дизајнот на градината го презеде Херман Маттер (1902-1971).

Категорија:Концертни сали во Германија
Кралски плоштад (Минхен)

десно|мини|250x250пкс| Пропилен (лево) и Глиптотек (десно) кај Кенигсплац
десно|мини|250x250пкс| Државен музеј за класична уметност
десно|мини|250x250пкс| Фирербау во 2007 година
**Königsplatz** (*Кралски Плоштад*) е плоштад во Минхен, Германија.Изграден е во стилот на европскиот неокласицизам во 19 век, и е центар на културниот живот. Областа околу Кралскиот плоштад денес е дом на Кунстареал, галерија и музеј во Минхен.

## Архитектура
Плоштадот бил дизајниран како дел од претставителниот булевар Бринер Страјче од Карл фон Фишер, кој работел за престолонаследникот Лудвиг од Баварија, а го поставил Лео фон Клензе. Фишер го моделирала Кралскиот плоштад на Акрополата во Атина. Концептот бил класична ригорозност вградена во живо зелена, и како таков, израз на урбанистички идеи на Лудвиг I. кој сакал да го види културниот живот, граѓанските идеали, католичкото христијанство, кралската администрација и војската сите заедно, вметнати во зелена боја.

Клензе го враменил плоштадот со Јонските *[[Глиптотека|Глиптотек]]* и Дорик *Пропилеја* (Пропилен; создаден како спомен за пристапување кон   Ото во Грција ). Коринтскиот *музеј за класична уметност во* Коринтијан го подигнал Георг Фридрих Зибланд, а на задниот дел се наоѓа игуменот на Свети Бонифациј. Глиптотек е изграден од 1816 година, Пропилеја биле завршени во 1862 година.

## Кралскиот плоштад за време на Третиот рајх

## Превоз
На Кралскиот плоштад се користи станица У Бан со исто име .

## Поврзано

* Нацистичка архитектура

## Наводи

## Надворешни врски

* Панорама Кенигсплац - Интерактивна Панорама од 360 ° 
* Алан Хит   : Минхен Кенигсплац - филм што ја прикажува страницата 
* Königsplatz - видео

Категорија:Знаменитости во Минхен
Мусе Т.

200px|мини|Мустафа Гундгду
**Мус Т.** (* 2. октомври 1966 година, со родено име Мустафа Гундгду, роден во Хаген )  е германско - турски  музички продуцент . „Мусе Т.“ е изговор на прекарот „Мусти“ (потекнува од Мустафа) на француски („Мус“) или англиски правопис („Т“).
Категорија:Германски музичари
Бродот на лудите (сатира)

мини|Насловна страница на изданието од 1549 година „ ''Брод на лудите“''
[мини| ''Брод на лудите'' ( ''Stultifera Navis'' ) беше преведен на латински во 1497 година; некои од [Дрвопис|дрвокрадците што го илустрираат ракописот можеби биле создадени од Албрехт Дирер . Универзитетот во Единбург поседува копија од латинското издание. ]]
**Бродот на лудите** ( Современ германски : *Das Narrenschiff*, латински : *Stultifera Navis*, оригинален средновековен германски наслов: *Daß Narrenschyff ad Narragoniam* ) — сатирична алегорија во германски стих објавена во 1494 година во Базел, Швајцарија, од хуманист и теолог Себастијан Брант . Тоа е најпознатиот третман на бродот на будали кои тропаат и кружат во бројни преводи.

## Преглед
Книгите се составени од пролог, 112 кратки сатири и епилог, сите илустрирани со резници. Брент го зазема бродот на будали, популарен во тоа време, удирајќи ги со ненадмината моќ на слабостите и пороците од своето време. Тука тој го создал Свети Гробијан, за кого замислувал дека е покровител на вулгарен и груб народ.

Концептот за глупавост бил често користен троп во периодот пред реформска постапка за легитимирање на критиката, како што исто така го користел Еразмус во неговата *[[Пофалба на глупоста|Пофалба на Фоли]]* и Мартин Лутер во неговиот „ *An den christlichen Adel deutscher Nation von des christlichen Standes Besserung* “ ( *Обраќање до христијанското благородништво* ). На судските будали им било дозволено да кажат што сакаат; пишувајќи ја својата работа на глас на будала, Брант можел да ги легитимира своите критики кон црквата.

## Наводи
[мини| Скулптура на Јирген Вебер врз основа на сатира, кој се наоѓа во [Нирнберг, домот на Албрехт Дирер. ]]

Категорија:Статии со врски до проектот „Гутенберг“
Војцек

***Војцек*** е сценска претстава напишана од Георг Бахнер. Тој ја оставил работата нецелосна по неговата смрт, но таа посмртно била „завршена“ од најразлични автори, уредници и преведувачи. *Војцек* станала една од најисполнетите и највлијателните претстави во германскиот театарски репертоар.

Бахнер веројатно започнал со пишување на претставата помеѓу јуни и септември 1836 година. Таа останала во фрагментарна состојба за време на неговата рана смрт во 1837 година. *Војцек за* првпат била објавена во 1879 година во силно преработената верзија на Карл Емил Францос . Не се изведувала сè до 8 ноември 1913 година во Резидензетер, Минхен, каде што ја продуцирал Макс Рајнхард .

*Војцек се* занимава со дехуманизирачките ефекти на лекарите и војската врз животот на еден млад човек. Честопати се смета како трагедија за „работничката класа“, иако може да се смета дека има друга димензија, прикажувајќи ја „повеќегодишната трагедија на човечката љубомора“. На претставата и се восхитувал и германскиот натуралист Герхарт Хауптман, како и експресионистичките драматурзи. Таа на е главно заснована на вистинската приказна за Јохан Кристијан Војкек, волшебник од Лајпциг, кој подоцна станал војник. Во 1821 година, Војкек, во склоп на љубомора, ја убил Кристијана Воуст, вдовица со која живеел. Подоцна бил јавно обезглавен .

## Наводи

Категорија:Статии со надворешни врски на германски
Категорија:Статии со врски до проектот „Гутенберг“
Петер Шилинг

200px|мини|Петер Шилинг во 2019 година
**Пјер Мајкл „Питер“ Шилинг** (* 28 Јануари 1956 година во Штутгарт ) е германски пејач и автор. Тој е еден од најкомерцијално успешните уметници на Новиот германски бран . На почетокот, неговите песни честопати се занимавале со теми од научна фантастика, како што е иднината на планетата Земја или патувањето во вселената, а подоцна и на личните теми. 
Категорија:Германски музичари
Мудриот Натан

***Мудриот Натан*** (оригинален германски наслов: ******  ) е претстава објавена од Готхолд Ефраим Лесинг во 1779 година. Тоа е жалосна молба за верска толеранција.  Никогаш не била изведена за време на животот на Лесинг. За првпат била изведена во 1783 година во театарот „Даббелинш“ во Берлин.

Сместена во Ерусалим за време на Третата крстоносна војна, таа опишува како мудриот еврејски трговец Натан, просветлениот султан Саладин и (првично анонимниот) Темплар, ги надминувале празнините меѓу јудаизмот, исламот и христијанството . Нејзини главни теми се пријателството, толеранцијата, релативизмот на Бога, отфрлањето на чудата и потребата за комуникација.

## Парабола на прстенот
Централниот дел од делото е „Параболата на прстенот“, раскажано од Натан, кога го прашале Саладин која религија е вистинита : наследен прстен со магична способност да го направи својот сопственик пријатен во очите на Бога и човештвото кое било пренесено од татко на син кој најмногу го сакал. Кога станува збор за татко на три сина кого ги сакал подеднакво, тој го ветил тоа (во „побожна слабост“) на секој од нив. Барајќи начин да го одржи ветувањето, тој имал направено две реплики, кои не можеле да се разликуваат од оригиналот, и пред смртта, им дал прстен на секој од нив.

## Белешки

Категорија:Статии со врски до проектот „Гутенберг“