open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Засега без добар наслов

**„Засега без добар наслов“** (српски: *За сада без доброг наслова*) — филм на режисерот Срѓан Карановиќ од 1988 година. Во главните улоги настапуваат: Мето Јовановски, Мира Фурлан, Боро Беговиќ и Ева Рас.

## Синопсис
Во еден косовски град брутално е прекината љубовта меѓу Србин и Албанка. Еден режисер оди со видеокамера во градот со цел да ги сними настаните, работата на истражните органи и семејствата на вљубените. Притоа, приказната во филмот тече во повеќе слоеви: службените телевизиски записи, личните снимки на режисерот и неговиот обид да направи игран филм...

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Српски филмови
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови од 1988 година
Категорија:Филмови на Срѓан Карановиќ
Категорија:Филмови со Мето Јовановски
Категорија:Филмови со Мира Фурлан
Категорија:Филмови со Боро Беговиќ
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива на Косово
Категорија:Филмови со Ева Рас
Антарктичка конвергенција

врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/00/Antarctic-Convergence-Map.TIF/lossy-page1-200px-Antarctic-Convergence-Map.TIF.jpg|десно|мини|233x233пкс| Антарктичка конвергенција
**Антарктичка конвергенција** или **Антарктички поларен фронт** — морски појас што го опкружува Антарктикот, со различна сезонска ширина, каде што студените води на Антарктикот што течат кон север се среќаваат со релативно потоплите води на под-нтарктикот. Водите на Антарктикот претежно тонат под потоплите задантарктички води, додека придружните зони на мешање и издигнување создаваат зона со многу висока морска продуктивност, особено за антарктичкиот крил.

Оваа линија, како и арктичкиот дрворед, е природна граница наместо вештачка, како што се границите на нациите и часовните појаси. Тоа не само што одвојува два хидролошки региони, туку и одделува области со карактеристичен морски живот и клима.

Арктикот нема слична граница поради големите копнени тела блиски со севернополарниот регион.

## Историја
Антарктичка конвергенција првпат ја преминал Антони де ла Роше во 1675 година,  и ја опишал Едмонд Халеј во 1700 година

## Местоположба
Антарктичка конвергенција е зона приближно 32 до 48 километри широка, со различна географска ширина сезонски и во различни должини, која се протега преку Атлантскиот, Тихиот и Индискиот Океан помеѓу 48-та и 61-та паралела на јужната географска ширина. Иако северната граница варира, за целите на Конвенцијата за зачувување на морските живи ресурси на Антарктикот од 1980 година, таа е дефинирана како „50°S, 0°; 50°S, 30°E; 45°S, 30°E; 45°S, 80°E; 55°S, 80°E; 55°S, 150°E; 60°S, 150°E; 60°S, 50°W; 50°S, 50°W; 50°S S, 0°."  Иако оваа зона е мобилна, таа обично не отстапува повеќе од половина степен географска ширина од нејзината средна положба. Прецизната местоположба на кое било дадено место и време е видлива со ненадејниот пад на температурата на морската вода од север кон југ од, во просек,  од  до под  .

### Подантарктичките острови

*  Амстердам (остров) (Франција)
*  Крозе (Франција)
*  Диего Рамиреш (Чиле)
*  (Обединето Кралство)
*  Естадос (Аргентина)
**

### Острови кои лежат јужно од Конвергенцијата

#### Северно од 60°С географска ширина

*  (Норвешка)
*  (Австралија)
*  Кергелен (Франција)
*  (Обединето Кралство)
*  Балени (*[[Антарктички договор]]*)
*  Петар I (*[[Антарктички договор]]*)
*  Скотов Остров (*[[Антарктички договор]]*)
*  Јужни Оркниски Острови (*[[Антарктички договор]]*)
*  Јужни Шетландски Острови (*[[Антарктички договор]]*)

## Наводи

## Надворешни врски
* Карта на конвергенција на Антарктикот

Категорија:Антарктик
Категорија:Струи во Јужниот Океан
Кралство Хрватска (925–1102)

**Кралството Хрватска** (; ), или **Хрватско Кралство** (), било средновековно кралство во Јужна Европа кое го сочинувало поголемиот дел од денешна Хрватска (без денешна Истра и некои далматински градови), како и поголемиот дел од денешна Босна и Херцеговина. Кралството постоело како суверена држава речиси два века. Неговото постоење се одликува со разни конфликти и периоди на мир и сојузништво со Бугарите, Византијците, Унгарците, и борбите со Венеција за контрола на источниот јадрански брег. Употребата на словенскиот јазик во богослужбата била залагана во 10ти век од епископот Гргур, што резултирало со конфликт со Папата, later to be put down by him. Во втората половина на 11ти век Хрватска ги добила крајбрежните градови во Далмација откако Византиската империја ја изгубила контролата над нив. Во овој период кралството го достигнало својот подем за време на владеењето на кралевите Петар Крешимир IV (1058–1074) и Димитар Звонимир (1075–1089).

[мини|лево|[Башчанска плоча|Башчанската плоча напишана со глаголица, 1100 год.]]
Државата била владеена од династијата Трпимировиќ до 1091. Потоа царството доживеало криза и по една деценија борби за престолот и поразот во Битка на Гвозд, круната преминала во рацете на династијата Арпади со крунисувањето на кралот Коломан за „Крал на Хрватска и Далмација“ во Биоград во 1102, обединувајќи ги двете кралства под една круна.

## Наводи

Категорија:Поранешни држави во Европа
Јергов Полуостров

**Јергов Полуостров** () е нерамен, планински полуостров, долг  во правец североисток-југозапад и широк од , лежи помеѓу Треил Влез и Заливот Солберг на Брегот на Бауман во Земјата на Греам, Антарктик. Нејзиниот врв е вовлечен со Довод на Хондиус.

Полуостровот лежи во областа истражена од воздух од Сер Хуберт Вилкинс во 1928 година и Линколн Елсворт во 1935 година, а неговиот јужен брег беше мапиран од В.Л.Г. Јорг од воздушните фотографии направени од Елсворт.

Понатаму беше мапиран и фотографиран од воздух од Антарктичката служба на Соединетите Американски Држави во 1940 година, и беше испитан од Истражување за зависности на Фолкландските Острови во 1947 година. Комитетот за имиња]] по W.L.G. Јоерг (1885–1952), кој бил американски географ, поларен картограф и архивар и кој дал важен придонес во картографијата, номенклатурата и историјата на Антарктикот.

Јорг беше претседател на Одборот на Соединетите Американски Држави за географски имиња Специјалниот комитет за имиња на Антарктикот, 1943–47 и беше член на Советодавниот комитет за имиња на Антарктикот, 1947-52.

Областа на формирање на зоната на шиење на полуостровот Јоерг (ЈП). Интерферометриски DEM за 27 јануари 2012 година, добиен од синтетички радар со отвор (SAR) од TanDEM-X, како што е наведено во црвената кутија во вметната.

Црвената линија со точки на главната слика ја покажува линијата за заземјување. Неименуваниот ледник телиња блокови од ела и метеорски мраз во областа на формирање (ISU-3 на Сл. 4в, г), кои се физички покачени (бели бои) во однос на потенкиот меланж (ISU-4, зелени бои) што се формира помеѓу нив. Оваа хетерогена мешавина од ледени блокови и меланж потоа се компресира странично во зародишната зона на шиење со конвергирачки метеорски ледени единици добиени од влезовите на Трејл и Солберг (ISU-6 на Сл. 4в, г). Намалените висински разлики помеѓу блоковите добиени од ледникот и меланжата со растојание од врвот на ЈП се должат на површинската акумулација на слоевите in situ firn (ISU-1) и метеорскиот мраз (ISU-2) и акредицијата на базалниот морски мраз ( ISU-5).

## Поврзано
*Пилонска точка

## Наводи

Категорија:Греамова Земја
Категорија:Бауманов Брег
Категорија:Полуострови на Антарктикот
Фалјеров Брег

**Фалјеров Брег** е тој дел од западниот брег на Антарктичкиот Полуостров помеѓу главата на Буржоаскиот фјорд и Кејп Џереми и лежи на Заливот Маргерит и Ледениот полица Вордие . На југ му се придружува Брегот Римил, а на север со Брегот на Лубе.

Брегот на Фалиер првпат бил истражен во јануари 1909 година од Француска антарктичка експедиција под Џ.Б. Шарко, кој го именувал по Арман Фалиер, потоа Претседател на Франција.

## Наводи


Категорија:Греамова Земја
Категорија:Брегови на Антарктикот
СКАР (морски ракав)

**СКАР** е област на Ларсеновата Ледена Плоча веднаш северозападно од Полуостровот Џејсон, именуван по Научниот комитет за истражување на Антарктикот. Ограничен е со Точка Таштего и Точка на Чепмен.

## Историја
Регионот бил откриен во 1902 година од Ото Норденшелд, водач на Шведската експедиција на Антарктикот, 1901–04, кој го дал името „Заливот Скот“.

Името не се во употреба, можеби поради големиот број одлики кои веќе биле именувани по капетанот Роберт Ф. Скот. Сегашното име беше дадено во 1963 година од Одборот за антарктички места на Обединетото Кралство (UK-APC) по Научниот комитет за истражување на Антарктикот на Меѓународниот совет на научни синдикати, како признание за улогата на оваа организација во унапредувањето на научните истражувања на Антарктикот. Тоа е преостанатиот фрагмент од многу поголемата Larsen B ледена полица која се распадна во 2002 година.

Набљудувањето на развојната нестабилност на ледените плочи игра многу важна улога во истражувањето на глобалните промени.

По ненадејниот голем колапс на ледената плоча Ларсен Б на полуостровот Антарктик во 2002 година, нестабилноста што се развива за неговиот остаток, Ледената плоча Скар влез, почна сè повеќе да се проучува за да се обезбеди подлабоко разбирање на распаѓањето на Ларсен Б. Ледената плоча во 2002 година и исто така дава шанса за проучување на одговорот на ледените полици на настаните од големи колапс.

Во оваа студија, заснована на секвенцијални слики на Landsat кои опфаќаат 2005-2020 година, направивме детални мапи на полињата за брзина на мразот за ледената плоча за влез на СКАР. Резултатите покажуваат дека брзините на мразот за регионот на ледената плоча за влез во СКАР значително се зголемија од 2005 година, максималната брзина на мраз достигна повеќе од 900 m/y во фронтот на ледената плоча.

Површинските пукнатини исто така значително се зголемија и во должина и во ширина и се движат кон морето. Ледената предна позиција на ледената плоча за влез во СКАР е релативно стабилна во 2008-2010 година, а потоа постојано напредува по 2010 година. централниот дел на ледената плоча и силно подобрените површински пукнатини ја откриваат нестабилноста на ледената плоча кој се развива во Скар.
## Наводи

Категорија:Греамова Земја
Категорија:Брег на Оскар II
Ахав (планина)

**Планината Ахав (Антарктик)** е видлива планина  висока што се издига помеѓу долните краеви на Ледникот Maple и Ледник Мелвил на источниот брег на [Graham Land] ]. Планината беше грубо испитана во 1947 година од [Истражување за зависности од Фолкландските Острови и повторно беше испитана во 1955 година. Комитет за имиња на места на Антарктикот]] по капетанот Ахаб од китоловецот Pequod (Моби-Дик) - централниот лик во романот на Херман Мелвил од 1851 година *[[Moby- Дик]]*.

На 1 август беа 200 години од раѓањето на Херман Мелвил. Доказ за разновидноста на темите присутни во весникот АПЦ, постои тема за името на Моби Дик во земјата Греам, северниот дел на Антарктичкиот Полуостров.

Ледникот Мелвил (62° 22′ 58″ W, 65° 28′ 41″ Ј), е именуван по познатиот автор. За прв пат беше испитан од FIDS во 1947 година. Во близина, ледникот Пекуод (62° 19′ 42″ W, 65° 31′ 20″ S) е именуван по бродот за китови во романот, со планината Ахаб (62° 10′ 40 ″ W, 65° 26′ 02″ S) именуван по неговиот одмазднички капетан. Бастионот Бејтвил (62° 29′ 50″ W, 65° 37′ 25″ S) се издига помеѓу ледникот Старбак и Пипин Пикс, именувани по првиот колега и бродар на Пекуод, соодветно.

## Наводи

Категорија:Планините на земјата Греам
Категорија:Брег на Оскар II
Категорија:Моби-Дик
Андерсон (врв)

**Андерсон** () е прекриена со мраз врв, висок , со карпести експозиции на неговата источна страна, што лежи  северно од Cape Fairweather  западно од Tashukov Nunatak на источниот брег на Греам Ленд, Антарктик.

Беше направено во 1947 година од Истражувањето за зависности на Фолкландските Острови и именувано од нив по Карл Андреас Андерсон, зоолог од Шведската антарктичка експедиција, кој истражувал долж овој брег во 1902 година.

## Поврзано
*Андерсон Нунатак

## Наводи

Категорија:Планините на земјата Греам
Категорија:Брег на Оскар II
Фелипе Соло

**Фелипе Соло** или **Облигадо** е заледениот полуостров со ширина од 13,5 км, кој проектира 19,8 км во северозападен правец од Брегот на Данко на западната страна на Земјата на Греам, Антарктик. Се граничи со Заливот Барилари на југозапад и Заливот Биго на североисток, завршувајќи во Кејп Гарсија на северозапад и одделен од Островите Биско на северозапад со Кејп Гарсија Канал Грандије.

Полуостровот е именуван и од Аргентина и од Чиле, во вториот случај по чилеанскиот хидрограф Фелипе Соло де Залдивар.

## Локација

Полуостровот Фелипе Соло  е сосредоточен на . Британија мапирање во 1971 година.

## Карти
* British Antarctic Territory.  Scale 1:200000 topographic map. DOS 610 Series, Sheet W 65 64.  Directorate of Overseas Surveys, Tolworth, UK, 1971.
* Antarctic Digital Database (ADD). Scale 1:250000 topographic map of Antarctica. Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR). Since 1993, regularly upgraded and updated.

## Наводи

Категорија:Греамова Земја
Категорија:Греамов Брег
Категорија:Полуострови на Антарктикот
Херос (полуостров)

**Херос**  е делумно без мраз широк полуостров 8,9&nbsp;км што се проектира од Фојн Коуст, Антарктичкиот Полуостров 13&nbsp;км југоисточно во Влезот на кабинетот. Завршува во Spur Point на југоисток.

Именуван по богот тракискиот бог Херос (тракискиот коњаник).

## Локација
Полуостровот Херос е центриран на . Британско мапирање во 1974 година.

## Карти
* Британска антарктичка територија: Грахам земја. Топографска карта во размер 1:250000. BAS 250 Series, лист SQ 19–20. Лондон, 1974 година.
* Антарктичка дигитална база на податоци (ADD). Топографска карта на Антарктикот во размер 1:250000. Научен комитет за истражување на Антарктикот (SCAR). Од 1993 година, редовно се надградува и ажурира.

## Наводи

## Надворешни врски
* Heros Peninsula. Copernix satellite image

Категорија:Греамова Земја
Категорија:Фојнов Брег
Категорија:Полуострови на Антарктикот
Џејсон (полуостров)

**Џејсон** ()е голем полуостров на источниот брег на Земјата на Греам кој опфаќа неколку врвови главно покриени со снег.

Се издига над Ларсеновата Леден Плоча и се протега од тесниот врат на копното источно од Купола Медеја за , завршувајќи во Кејп Фрамнес.

Оваа одлика првпат била видена од морето на 1 декември 1893 година, од Карл Антон Ларсен, кој на еден од високите врвови му дал име „Монт Џејсон“ по неговиот брод, „Џејсон *. Ларсен бил премногу далечен за детално да ја мапира областа, но во 1902 година [[Шведската антарктичка експедиција]] под [[Ото Норденшелд]] ја набљудувала областа од [[Борчгревинк Нунатак]] и пријавила дека врвовите што ги видел Ларсен се одделени од копното.

Името „Островот Џејсон“ последователно се користеше за откритието на Ларсен, но во 1955 година [[Истражувањето за зависности на Фолкландските Острови]] утврди дека оваа одлика е голем полуостров.
Aсонскиот Полуостров (66°10' ЈГП, 61°00' ЗГД) е истакната одлика што се протега на околу 80 километри во Ларсеновата Ледена Плоча од источниот брег на Антарктичкиот Полуостров и се состои од широко распоредени експозиции на карпи и неколку ледени куполи со надморска височина. до некои 600 m (сл. 1). Одликата првпат била видена од море на 1 декември 1893 година од страна на капетанот Ц.А. Ларсен, кој еден од високите врвови го нарекол „Планината Џејсон“ по неговиот брод. Водејќи ја шведската антарктичка експедиција од 1902-1904 година, д-р Ото Норденшелд ја набљудувал областа од Борчгревинк Нунатак (66°03'S; 62°30'W) и известил дека врвовите што ги видел Ларсен биле одделени од Антарктичкиот Полуостров. Името „Островот Џејсон“ последователно беше усвоено за оваа одлика, но во 1950-тите истражувачи кои припаѓаат на моментално именуваната Британска Антарктичка анкета (БАС) утврдија дека откритието на Ларсен е голем полуостров, под главно од калко-алкални вулкански карпи.

== Поврзано ==
* [[Точка Арго]]
* [[Пелиас Блаф]]

== Further reading ==
*  David J. Cantrill, Imogen Poole, *The Vegetation of Antarctica through Geological Time'', P 178

## Надворешни врски
* Jason Peninsula  on USGS website
* Jason Peninsula on SCAR website
* Jason Peninsula area satellite image

Категорија:Греамова Земја
Категорија:Брег на Оскар II
Категорија:Полуострови на Антарктикот
Туралевски манастир

**Туралевски манастир** — манастир во североисточниот дел на Македонија, во близина на селото Туралево.

## Местоположба

Се наоѓа десно од регионалниот пат 2247, на посебен асфалтен пат кој се двои од Р2247.

## Градби

Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак, чешма и помошни објекти.

### Црква „Св. Петка“

Црквата е единствениот храм во манастирот.

## Галерија


Податотека:Туралевски манастир 4.jpg|Внатрешноста на параклисот
Податотека:Туралевски манастир.jpg|Помошни објекти
Податотека:Туралевскиот манастир 2.jpg|Крст во дворот
Податотека:Туралевскиот манастир 3.jpg|Параклис во изградба


## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Туралево
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Кумановско-осоговската епархија
Ти и ти

***Ти и ти*** (германски: *Du und Du*), опус 367, ― валцер од Јохан Штраус II, компониран во 1874 година. Потекнува од темите од неговата позната оперета *[[Лилјакот (оперета)|Лилјакот]]*, и нејзиниот наслов и почетна мелодија конкретно од хорот *Ду-и-Ду* на *Братче, Братче и сестриче* во чин II.

## Наводи

Категорија:Валцери од Јохан Штраус Помладиот
Црква „Св. Петка“ - Туралево

**Света Петка** — манастирска црква на Туралевскиот манастир во селото Туралево, во Општина Кратово.

## Местоположба

Се наоѓа десно од регионалниот пат 2247, на посебен асфалтен пат кој се двои од Р2247.

## Историја

Црквата била подигната по третпат на ова место со помош од месното население и Општина Кратово.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Петка“ - Туралево 10.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Туралево 2.jpg|Предниот дел
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Туралево 3.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Туралево 4.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Туралево 5.jpg|Натписна плоча
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Туралево 6.jpg|Куполите
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Туралево 7.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Туралево 8.jpg|Големата купола
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Туралево 9.jpg|Црквата со камбанаријата


## Поврзано
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Кратовска парохија
* Туралево

## Наводи

## Надворешни врски

Туралево
Категорија:Туралево
Категорија:Туралевски манастир
Феномени (валцер)

***Феномени*** (германски: *Phänomene*), опус 193, ― валцер составен од Јохан Штраус II. Валцерот бил посветен на техничките студенти на Виенскиот универзитет и првпат бил изведен по повод нивниот бал во Софиевата сала во февруари 1857 година. Оваа композиција припаѓа на серијалот валцери на Штраус кои ја отсликуваат фасцинацијата на композиторот за авангардни оркестрации и хармонични стилови на Хектор Берлиоз и Рихард Вагнер.

## Наводи

Категорија:Композиции од 1850 година
Категорија:Валцери од Јохан Штраус Помладиот
Дунавска сирена

***Дунавска сирена*** (германски: *Donauweibchen*), Оп. 427, ― валцер составен од Јохан Штраус II во декември 1887 година. Композицијата содржи мелодии од оперетата на Штраус, *Поедноставно* (*Simplicius*). Првпат била изведена во јануари 1888 година на еден од неделните концерти на Едуард Штраус во Виенското музичко здружение.

## Наводи

Категорија:Композиции со дејство во Австрија
Категорија:Валцери од Јохан Штраус Помладиот
Категорија:Композиции од 1887 година
Идили

***Идили*** (германски: *Idyllen*), Оп. 95, ― валцер компониран од Јохан Штраус II во 1851 година. Компонирана е за „Големиот летен вечерен фестивал“ во виенската Народна градина, при што композиторот го диригира Штраусовиот оркестар во неговата прва изведба. Петтата валцерска мелодија на делото вметнува теми од популарната песна *O Madchen mein unter'm Hollerstock* (О мома моја под розата). *Theater Zeitung* коментирал за валцерот Штраус дека „тој е најизворен и прикажува мноштво пикантни танцови ритми кои се инструментирани со многу дух и, среде бурниот аплауз од избраната и бројна публика, мораше да се игра „да капо“.

## Наводи

Категорија:Композиции од 1851 година
Категорија:Валцери од Јохан Штраус Помладиот
Комичари (филм од 1967)

**„Комичари“** (англиски: *The Comedians*) — филм на режисерот Питер Гленвил (Peter Glenville) од 1967 година. Филмот е заснован врз истоимениот роман на Грем Грин (Graham Greene), кој е автор на сценариото. Главните улоги ги играат:  Ричард Бартон (Richard Burton), Елизабет Тејлор (Elizabeth Taylor) и Алек Гинис (Alec Guinness).

## Синопсис
Циничен сопственик на хотел во Хаити, по потекло Велшанин, одржува тајна љубовна врска со сопругата на еден дипломат за време на владеењето на диктаторот Дивалје...

## Наводи

Категорија:Филмови на Питер Гленвил
Категорија:Американски филмови 
Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1967 година
Категорија:Филмови со Елизабет Тејлор
Категорија:Филмови со Ричард Бартон
Категорија:Филмови со Алек Гинис
Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија:Филмови чие дејствие се одвиваат во Хаити
Кемпов Брег

**Кемпов Брег** () — дел од бреговата линија на Антарктикот кој се протега меѓу заливот Едвард VIII (56°25′&nbsp;ИГД) и заливот Вилијам Скорсби (59°34′&nbsp;ИГД). Наречен е по британскиот фоколовен капетан Питер Кемп, кој го открил овој предел во 1833&nbsp;г.

## Поврзано
* Кемпова Земја

## Наводи

Категорија:Брегови на Антарктикот
Категорија:Кемпова Земја
Кварова Ледена Плоча

**Кварова Ледена Плоча** — ледена плоча меѓу ’ртот Норвегија и Сорасеновата Плоча долж брегот на Земјата на Кралицата Мод.

## Откривање и именување
Плочата била картирана од Норвешко-британско-шведската антарктичка експедиција (NBSAE) (1949–1952). Ледената плоча го добила името по Лесли Квар, британски радиомеханичар и електричар во експедицијата, кој се удавил кога возилото  во кое тој се возел поминало преку работ на овој леден брег на 24 февруари 1951 година.

Експедицијата ја воспоставила Модхајмовата Станица на околу 1 милја јужно од Леденото пристаниште Норсел.

## Поврзано
*Список на ледени плочи на Антарктикот

## Наводи

Категорија:Брег на Принцезата Астрид
Категорија:Ледени брегови на Земјата на Кралицата Мод
Џелбартова Ледена Плоча

**Џелбартова Ледена Плоча** — ледена плоча која зафаќа дел од брегот на источен Антарктик, во близина на Брегот на Принцезата Марта на Земјата на Кралицата Мод, во областа на Морето на Кралот Хокон VII, дел од атлантскиот сектор на Јужниот Океан. Се протега од висорамнината Халвфариуген на запад до ледените куполи Кругл и Нов, каде што се поврзува со Фимбулиската Ледена Плоча. Неговата должина и ширина е околу 70 км. Јужно од него се крајбрежната планина Вите (454 м), висорамнините Јеверјуген (1470 м) и Рихер (1770 м) и нунатаците Бореас, од кои се спушта големиот ледник Шетбрин и „се влева“ во ледената плоча. Џелбартовиата Ледена Плоча бил откриен во февруари 1951 година и топографски бил фотографиран и мапиран од заедничката норвешко-британско-шведска експедиција (1949–52) предводена од Џун Евер, кој го нарекол новооткриената ледена плоча во чест на трагично починатиот Австралиец и член на експедицијата Џон Елис Џелбарт (1926 –1951).

## Поврзано
* Глациолошки Залив
* Список на ледени плочи на Антарктикот

## Наводи

Категорија:Брег на Принцезата Марта
Категорија:Ледени плочи на Антарктикот
Конкордија (подледничко езеро)

**Конкордија** — подледничко езеро сместено под ледена покривка дебела 4.000 - 4.100&nbsp;м. Зафаќа површина од , а длабоко е 250&nbsp;м. Водната површина лежи висина од -800 до -950&nbsp;м под морското ниво.

Езерото за првпат е пронајдено во 1999&nbsp;г. и го носи името на блиската француско-италијанска станица „Конкордија“.

## Наводи
* 

Категорија:Езера на Антарктикот
Категорија:Подледнички езера
Категорија:Вилксова Земја
Харли (ледник)

** Ледникот Харли (Антарктик) ** () е ледник помеѓу Планината Гаудри и Планината Лиотар, тече на исток во Заливот Рајдер, Островот Аделаида, Антарктикот.

Именуван е од Комитетот за имиња на места на Обединетото Кралство во 1977 година по Алек Џ. Харли, механичар Британска Антарктичка анкета во Станица Хали, 1975–76, и Станица Ротера, 1976–77.

## Поврзано
* Список на ледници на Антарктикот
* Глациологија
## Наводи

Категорија:Ледници на островот Аделаида
Врв на Воздишките

**Врв на Воздишките** е  врв во Антарктик.

Се наоѓа на јужната страна од влезот во Заливот Стоунхаус на источната страна на Островот Аделаида.

За прв пат бил забележан и испитан во 1909 година од Француската антарктичка експедиција под Жан-Батист Шарко.

Повторно беше испитан во 1948 година од Истражување за зависности од Фолкландските Острови (FIDS) и така именуван од нив поради упорното воздивнување на ветрот од врвот на овој врв, дури и кога очигледно е мирен на морското ниво.

Врвот Sighing е врв 640 m 2.100 стапки на Антарктикот. се наоѓа на јужната страна од влезот во заливот Стоунхаус на источната страна на островот Аделаида. За прв пат беше забележан како додаток на истражувањето во 1909 година од страна на француската експедиција на Антарктикот под Жан-Батист Шарко. Повторно беше испитан во 1948 година од Истражувањето за зависности од Фолкландските Острови FIDS и именувано од нив поради постојаното воздивнување од врвот на овој врв.

Категорија:Планините на островот Аделаида
Тоскански Архипелаг

**Тосканскиот архипелаг** е ланец од острови меѓу Лигурско и Тиренско Море, западно од италијанскиот град Тоскана. Поради близината на овие острови до неколку големи градови тие се омилено туристичко место.

Според легендите архипелагот настанал од ѓерданот кој Венера, римската божица на убавината и сензуалноста, го изгубила додека излегувала од Тиренско Море. Седумте острови ги претставувват седумте бисери кои божицата не можела да ги земе.

## Географија
Тосканскиот архипелаг се наоѓа помеѓу Корзика и тосканскиот брег и во негов склоп влегуваат седум големи острови (Капраја, Елба, Џанутри, Џиљо, Горгона, Монтекристо и Пијаноса); сите острови се под заштита како дел од Националниот парк Тоскански Архипелаг. Вкупната должина на архипелагот од најсеверниот остров (Горгона) до најјужниот (Џанутри) изнесува 166 км, а неговата ширина од најзападниот остров (Капраја) до тосканскиот брег е 56 км.

**Поголеми острови** (од север кон југ):

## Галерија

Податотека:Elba Enfola.jpg|Лќенфола, островот Елба
Податотека:Elba-004.jpg|Плажата Скаљери на островот Елба
Податотека:Fetovaia01.jpg|Плажата Фетоваја, островот Елба
Податотека:Casa di Napoleone.JPG|Куќата на Наполеон во Портоферајо
Податотека:Cala Giovanna Pianosa(LI)2.JPG|Кала Џована, островот Пјаноса
Податотека:Capraia Capra.jpg|Главното село Капраја на островот Капраја
Податотека:Montecristo1.JPG|Островот Монтекристо
Податотека:Spiaggia delle cannelle.JPG|Плажа на островот Џиљо
Податотека:Giannutri runway.jpg|Брегот на Џанутри
Податотека:Cala Spalmatoio.jpg|Кала Спалматојо - Џанутри
Податотека:Isola Gorgona 2.JPG|Селото Горгона гледано од пристаништето
Податотека:Palazzo della Specola Pianosa (LI).jpg|Палацо дела Спекола, островот Пјаноза


## Поврзано

* Тоскана

## Наводи


## Надворешни врски
* Официјална веб-страница на '''Националниот парк Тоскански Архипелаг''' 

Категорија:Тиренско Море
Категорија:Лигурско Море
Категорија:Архипелази во Средоземното Море
Категорија:Архипелази во Италија
Јантарски пат

мини|291x291пкс|<center> Античкиот „Пат на јантарот“</center>
**Јантарски пат** или **килибарен пат** — веројатно најстариот европски комуникациски пат помеѓу северот и југот, создаден за трговија со јантар. Тоа е трговски пат по кој се пренесувала килибар од брегот на Балтичкото Море преку европскиот континент до Средоземјето.

Првите поверодостојни вести за постоењето на килибарниот пат датира од бронзеното време. Според Херодот, килибарот го собирале Хиперборејците на Балтикот, потоа го преземаат Скитите кои го носат до жителите на северниот дел на Јадранот, од каде понатаму се транспортира во Делос (или Пила, која е средиште на трговијата кон истокот). Според Диодор, Германците го донеле јантарот до Венетите и Етрурците кои им го предавале на Грците.

Најубедлива е реконструкцијата на еден крак од патот по кој оди од Балтикот по долината на Елба преку Чешка и Јадранската Порта до Љубљана и Птуј, па се спушта во Истра, па на островите Електрида, најверојатно Црес и Лошињ, а потоа со бродови се транспортира во Грција и понатаму во Египет. За интересите на поморскиот дел од патот, се вели дека е ископан и Осорскиот Канал меѓу Црес и Лошињ.

Постојат и други гранки на патот: кон Црното Море, Рона, како и директни поморски патувања на Грците (Питеј од Масилија) и Феникијците до Балтикот.

Војните на Римјаните со Илирите, како и подоцнежните инвазии на народите во ерата на големите преселби, ја прекинале оваа стара комуникација, но таа останува важна како еден од изворите на раното поврзување на европскиот антропогеографски простор.

## Наводи

## Надворешни врски

* Килибарниот пат (инж. )

Категорија:Историја на Латвија
Категорија:Историја на Литванија
Категорија:Историја на Чешка
Категорија:Историја на Хрватска
Категорија:Историја на Грција
Категорија:Трговски патишта
Категорија:Историски патишта
Црвеноока краварка

**Црвеноока краварка** или **бронзеста краварка** () — мала птица од семејството на трупијалите (*Icteridae*).

Тие се размножуваат од американските држави Калифорнија, Аризона, Ново Мексико, Тексас и Луизијана јужно преку Средна Америка до Панама . Се среќават на обработливо земјиште, во шикари и крмилишта. Вон од сезоната на парење, тие се наоѓаат во многу отворени живеалишта и се наоѓаат во густи шуми. Овие птици се хранат на отворени површини, често во близина на добиток на пасиштата. Нивната исхрана претежно се состои од семиња и инсекти, заедно со полжави за време на сезоната на парење за извор на калциум.  Постојат три подвидови:

* *М.а. loyei* Parkes & Blake, 1965 година се наоѓа во југозападниот дел на САД и северозападниот дел на Мексико.
* *М.а. assimilis* ( Нелсон, 1900) се наоѓа во југозападно Мексико.
* *М.а. aeneus* ( Ваглер, 1829), номинираниот подвид, се наоѓа во Јужен Тексас и од источно Мексико до централна Панама

Бронзено-кафеавата краварка, која е ограничена на карипскиот брег на Колумбија, порано се сметала за изолирана популација на овој вид.

Машката црвеноока краварка е долга 20 см и тешка 68 г, со зелено-бронзено, сјајно црно перје. Нејзините очи се црвени во сезоната на парење, а инаку кафени. Женката е долга 18,5 см и тежи 56 г. Таа е обично црна со кафеав долен стомак и има кафени очи. Младите птици имаат боја слична на женките, со исклучок на сивите реси на пердувите.

Како и сите кравари, оваа птица е задолжителен гнезден паразит; ги снесува јајцата во гнездата на други птици. Младата црвеноока краварка ја хранат родителите домаќини на сметка на нивните младенчиња. Домаќините ги вклучуваат белоликата стрнарка и белотилната честарка. Тие се развиваат брзо, оставајќи го гнездото по 10-12 дена.
|лево|мини|Национално прибежиште за диви животни „Лагуна Атаскоса“, Тексас

## Наводи

Категорија:Краварки
Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Птици на Средна Америка
Категорија:Незагрозени видови според МСЗП
Пиза (покраина)

**Покраината Пиза** () е покраина во регионот Тоскана - централна Италија. Главен град е Пиза. Има површина од 2448 квадратни километри и вкупно население од 421.642 жители (во 2014 г.). Се наоѓа на второ место според број на жители и на петто место по површина меѓу покраините во Тоскана. Поделена е на 37 *[[општина во Италија|општини]]*.

Нејзината историја датира од времето на Етрурците и Феникијците, а покраината поседувала голема моќ и влијание на Медитеранот во 12 и 13 век. Пиза, главниот град на покраината, е познат по својата крива кула и други историски знаменитости кои ги привлекуваат туристите.

## Историја
Оваа област има долга поморска историја уште од времето на Етрурците, Феникијците и Галите. За време на Римското Царство, водела поморски битки против Лигурите, Галите и Картагинците, во 180 п.н.е. станувала римска колонија, а за време на Јулиј Цезар стекнувала колонијална независност. По падот на Римското Царство, Пиза успешно се спротивставувала на сараценските пирати поради комплексниот речен систем кој го поседувала. Во 871 година, пизанските трупи помогнале во одбраната на Салерно од Маврите.

Во 11 век, Пиза станала република, а зенитот го достигнала во 12 и 13 век кога западниот Медитеран бил под контрола на нејзината морнарица. Како поморска република, моќта ѝ се протегала многу подалеку од италијанскиот полуостров. Прво била сојузник, а потоа ривал на Република Џенова, по што претрпела пораз во Битката кај Мелорија во 1284 година. Како резултат на тоа, почнала да слабнее и во 1406 година била припоена кон Фиренца и во 16 век станала дел од Големото Војводство Тоскана. Во 20 век, Пиза прилично настрадала од сојузничките бомбардирања и нацистичките репресалии.

## Наводи


## Надворешни врски

* Почетна страница на провинцијата 
* Маршрути во Пиза - не само градот на кривата кула

Категорија:Покраини во Италија
Категорија:Покраини во Тоскана
Категорија:Пиза (покраина)
Abies koreana

***Abies koreana***, **корејската ела**, е вид на ела роден во повисоките планини на Јужна Кореја, вклучувајќи го и островот Чеџу. Расте на надморска височина од 1000-1900 метри во умерени дождовни шуми со високи врнежи од дожд и свежи, влажни лета и обилни зимски снежни врнежи.

## Опис
Тоа е мало до средно големо зимзелено четинарско дрво кое расте на 10-18 м високо со пречник на стебло до 0.7 метри, помали и понекогаш грмушки на дрворедот. Кората е мазна со меурчиња од смола и има сиво-кафеава боја. Листовите се иглички, срамнети со земја, 1-2 сантиметри долги и 2-2.5 милиметри широки за 0.5 милиметри дебели, сјајни темни зелени одозгора, и со две широки, живописно бели ленти од стомати подолу, и малку засечени на врвот. Распоредот на листовите е спирален на ластарот, но со секој лист променливо извиткан во основата, така што тие лежат претежно од двете страни на и над ластарот, со помалку под ластарот. Пукањата на почетокот се зелено-сиви, созреваат розово-сиви, со расфрлани фини пубертести. Конусите се 4-7 сантиметри долги и 1.5-2 сантиметри широки, темно виолетова-сина пред зрелоста; лушпите се долги, зелени или жолти и се појавуваат меѓу лушпите во затворениот конус. Крилестите семиња се ослободуваат кога конусите се распаѓаат во зрелоста околу 5-6 месеци по опрашувањето.

## Одгледување
Корејската ела е многу популарно украсно растение. Го има во паркови и градини во умерена клима, одгледувано поради нејзиното зеленило, но исто така и поради обилно производство на конуси дури и на млади дрвја само 1-2 метри високи. Следниве ја добија наградата за заслуги на градината на Кралското хортикултурно друштво :

* *A. Korea*  (≥ 12 m)
* *A. Korea* 'Cis'  (0,5–1 m)
* *А. корејски* „Кршач на мраз на Кохут“  (0,5–1 м)
* *A. Korea* 'Silberlocke'  (2,5–4 m)

## Галерија

Податотека:Abies koreana wiki 2.jpg||
Податотека:Abies koreana wiki 3.jpg||
Податотека:Abies koreana leaves.jpg|Листови
Податотека:Abies_koreana_04.JPG|Машка шишарка
Податотека:Abies koreana MHNT.BOT.2007.40.76.jpg|Жижарка и листови
Податотека:Abies koreana01.jpg|Во расадник


## Наводи

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Ела
Категорија:Загрозени видови според МСЗП
Euphorbia margalidiana

***Euphorbia margalidiana*** е вид на скриеносеменица од фамилијата Млечки, ендемично на Балеарските Острови, каде што неговите природни живеалишта се средоземна грмушеста вегетација и карпести брегови. Зимзелена повеќегодишна билка која расте до 1,2 метри висока и широка, носи жолто-зелени цветови во текот на долг период во лето. Таа е особено ценета во одгледувањето поради нејзината толеранција на широк спектар на услови, вклучително и суша. Иако е издржлива до -10 степени целзиусови најдобро расте во благи области.

Како и сите еуфорбии, произведува иритирачки млечен сок кога се сече или скрши. Сите делови на растението се токсични кога се голтаат.

Ја има добиено наградата за заслуги на градината на Кралското хортикултурно друштво.

## Наводи

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Млечка
Категорија:Ранливи видови според МСЗП
Канаринска детелина

***Lotus hirsutus***, исто така познат по синонимот *Dorycnium hirsutum*, заедничко име: **канаринска детелина**  или **влакнеста канаринска детелина**, е вид на цветни растенија од семејството на мешунките Fabaceae.

## Опис
Тоа е ниско-растечка, купола полузимзелена подгрмушка, која во просек достигнува 20-50 сантиметри во висина. Нејзината навика е исправена, зелена, влакнеста и разгранета. Сребрените листови се неподвижни, наизменични и прилично нејасни. Цветовите се бели вени розово-црвени, во крајни чадори составени од четири до десет цветови. Цветниот период трае од мај до јули. Плодовите се цилиндрични црвеникаво-кафеави мешунки од семе.

## Рапрстранетост
Ова растение потекнува од средоземниот басен, од Португалија до Турција и од југ до северна Африка.

## Живеалиште
Типичното живеалиште на оваа подгрмушка е пасиштата, во добро исцедена почва. Растенијата може да се најдат на надморска височина од  .

## Одгледување
Ова растение се наоѓа во одгледувањето. Иако е издржлив до , бара заштитено место на полно сонце. Во Обединетото Кралство ја доби наградата за заслуги на градината на Кралското хортикултурно друштво .
Податотека:Fabaceae - Dorycnium hirsutum-1.JPG|Цвеќиња
Податотека:Fabaceae - Dorycnium hirsutum-2.JPG|Цвеќиња
Податотека:Fabaceae - Dorycnium hirsutum-3.JPG|Цвеќе
Податотека:Fabaceae - Dorycnium hirsutum.JPG|Лисја


Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Ботанички таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Флора на Европа
Дрво за свадбена торта

***Cornus controversa*** ( **дрво за свадбена торта** ), син. *Swida controversa*, е вид на цветни растенија од родот *Cornus* од фамилијата дренка Cornaceae, роден во Кина, Кореја, Хималаите и Јапонија. Тоа е листопадно дрво кое расте до 50 сантиметри, со повеќестепени гранки. Рамни ленти од бели цветови (кими до 3-7 инчи широки) се појавуваат во лето, проследено со глобозно црно овошје (drupes to ). Овални темнозелени листови ( 8-15 сантиметри долги) се глаукозни одоздола и стануваат црвено-виолетови на есен. Се одгледува во градини и паркови во умерените региони.

Понекогаш се нарекува и *Bothrocaryum controversum*   кога семињата се нудат на онлајн продажба.

Сортата *C. controversa* „Variegata“ има лисја со кремасти рабови, кои пожолтуваат на есен и расте со помала големина од нејзиниот родител - обично  . Ја има добиено наградата за заслуги на градината на Кралското хортикултурно друштво .

## Галерија

Податотека:Cornus-controversa-habitus (cropped).jpg|*Cornus controversa*, Kew Gardens, Лондон
Податотека:Cornus controversa 07-01-18 (cropped).jpg|*Корнус контроверзата* во&nbsp;Мај, Франкфурт
Податотека:P1000347 Cornus controversa (Cornaceae).JPG|Овошје (друпи), ботаничка градина на Универзитетот Кембриџ
Податотека:Wzwz tree 07d Cornus controversa 'Variegata'.jpg|*C. controversa* 'Variegata', Moorbad Park, Германија


## Наводи

Категорија:Статии со микроформати за вид
Rhamnus glandulosa

***Rhamnus glandulosa*** е вид на растение од фамилијата Rhamnaceae . Ендемично е на Мадејра и на Канарските Острови .

## Опис
*Rhamnus glandulosa* е мало дрво обично 5-8 метри, но може да порасне и до 10 метри високо во добра состојба Лаурисилва шума.

Има сиво стебло и кожести зимзелени листови, со мали жлезди во пазувите на вените. Цветовите се жолто-зелени, наредени во гроздови, а плодот е глобозен друп, виолетово-црн кога е зрел.

## Распространетост
Тој е ендемичен вид на Мадејра и Канарските острови, карактеристичен за ловоровата шума . Тоа е невообичаено дрво во Мадејра и на Канариите (каде што е наведено како ранливо ) го има само на Тенерифе, Ла Палма, Ла Гомера и Гран Канарија и најчесто се гледа во Тенерифе. На Мадејра, се јавува на средна до висока надморска височина, особено покрај реките, во Канариите, ограничена е на шумите Лаурисилва.

На Мадејра е загрозена од инвазивни видови, менување на режимите на пожари во шумата и зголемување на интензитетот на пожарите.

## Галерија

Податотека:Rhamnus glandulosa kz1.JPG|Цвет и незрело овошје
Податотека:Rhamnus glandulosa kz03.jpg|Зрело овошје


## Наводи

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Незагрозени видови според МСЗП
Clethra alnifolia

***Clethra alnifolia***, е вид на скриеносеменица од родот *Clethra* од фамилијата Clethraceae, родени во источна Северна Америка од јужна Нова Шкотска и Мејн јужно до северна Флорида и од запад до источен Тексас. Тоа е листопадна грмушка која расте во мочуриштата и шумските потоци.

## Опис
Тоа е листопадна грмушка која расте до 1.5-3 метри висока. Листовите се од јајцевидни до долгнавести, 4-10 сантиметри долги и 2–4 сантиметри широки, со назабена маргина; тие се зелени и стануваат жолто-златни во текот на есента. Цветовите се бели или многу бледо розови, 5–10 милиметри и имаат сладок мирис. Цветовите се привлечни за бумбарите; се произведуваат во раси до 15 сантиметри долги и 2 сантиметри широки. Делот „бибер“ од заедничкото име потекнува од зрелите плодови, капсули кои имаат нејасна сличност со зрната пиперка, но без елемент на пикантност.

## Живеалиште
Расте во влажни шуми, борови рамни шуми, мочуришта, мочуришта и може да се види покрај шумските потоци. Претпочита неутрална до кисела почва. Популацијата во Нова Шкотска е мало и загрозено.

## Етимологија
Латинскиот специфичен епитет *alnifolia* значи „со лисја како евла. Ова довело до друго заедничко име, **обичен бел алдер**, иако двете растенија не се тесно поврзани.
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Summersweet Clethra Clethra alnifolia 'Ruby spice' Flower 2000px.jpg/150px-Summersweet Clethra Clethra alnifolia 'Ruby spice' Flower 2000px.jpg|мини|226x226пкс| Цвеќиња „Руби Спајс“.

## Одгледување
*C. alnifolia* обично се користи како грмушка за природни градини или се поставува покрај поток или езерце за да се одложи ерозијата. Тоа не излегува до многу доцна во сезоната, ограничувајќи ја неговата употреба за уредување. Неколку сорти се избрани за употреба во градината, вклучително и „Септемвриска убавина“. И „Руби Спајс“, со силно розови цветови и џуџестата „Колибри“ ја добиле наградата за заслуги на градината на Кралското хортикултурно друштво (потврдена 2017 година).

## Наводи

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Растенија опишани во 1753 година
Категорија:Флора на САД
Категорија:Флора на Канада
Радио МОФ

**Радио МОФ** — непрофитен младински мултимедијален интернет медиум, кој функционира како портал и радио, формиран во 2011 година.  Медиумот е вброен меѓу 30-те највлијателни медиуми во Македонија, според порталот Призма од Балканската истражувачка репортерска мрежа (БИРН).

Целната публика на медиумот се младите луѓе и граѓаните чиј интерес е статусот на младите во општеството и негово подобрување. Медиумот обработува теми од областа на образованието, науката, екологијата, културата, дигитализацијата, медиумската писменост, социјалните проблеми, сиромаштијата и младинските политики. Покрај радио програмата која се пренесува на интернет, медиумот продуцира и бројни подкасти на различни теми.

Новинарите од Радио МОФ имаат освоено повеќе награди за својата работа, меѓу кои и наградата на Европската Унија за истражувачко новинарство, награда на тема поврзана со загадувањето на воздухот, наградата „Гласник на невидливите“, наградата „Јашар Еребара“ за истражувачко новинарство, како и наградата „Жан Моне“. За својата работа, медиумот ја има освоено и наградата „Медиум промотор на новинарството како јавно добро - Роберто Беличанец“.

Медиумот функционира во рамки на невладината организација Младински образовен форум (МОФ).

Радио МОФ и МОФ се организатори на единствената Конференција за социјален активизам „Енгејџ“ во Македонија, која се одржува од 2012 година.

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место
* Радио МОФ во живо

## Наводи

Категорија:Медиуми
Крал Бодуен (ледена плоча)

мини|Парче мраз од 70 квадратни километри се откинало од ледената плоча Крал Бодуен во јануари 2015 година. Претходно толку голема санта мраз се отцепила од Кралот Бодуен во 1960-тите.
**Ледена Плоча на Кралот Бодуен** (француски: Plateforme de glace Roi Baudouin ) — ледена плоча во Земјата на Кралицата Мод, Источен Антарктик, која се наоѓа во норвешкиот дел на Антарктикот. Името го носи по кралот Бодуен од Белгија (1930-1993).

## Геологија
Плочата е ограничена со две ледени издигнувања (вклучувајќи го и Леденото Издигнување Дерваел) и една точка за прицврстување под мраз со ширина од само неколку километри; второто се чини дека го дефинира морскиот раб на ледената плоча и влијае на протокот на мраз во внатрешноста.

## Станица Крал Бодуен
Белгија била една од првичните 12 потписнички на Антарктичкиот договор. Ја основала својата научноистражувачка станица Крал Бодуен на ледената плоча во 1958 година, изградена за Меѓународната геофизичка година (IGY) и деактивирана во 1967 година Истата функционирала во неколку тригодишни циклуси: 1958-1961 и 1964-1966 година.

## Истражувања
Ледената плоча активно го проучуваат научниците од белгиската програма за Антарктикот од станицата Принцеза Елизабет. Ова вклучува:

* BELARE (белгиски проект за истражување на Антарктикот), со референтна позиција на GPS позиција на твитување и брзина на движење и мерења на длабочината на мразот;
* Испитување на динамиката на мразот каде што плочата е заземјена и кој го поддржува ледениот тек од ледената покривка на источниот Антарктик .

## Претпоставен метеорски кратер
На почетокот на 2015 година, научниците објавиле откривање на речиси кружна структура на површината на мразот, широка околу 2 километри. Првата хипотеза за нејзиното потекло, меѓу другите процеси на ледената плоча, бил удар на метеор. Структурата ја открил германскиот научник Кристијан Милер додека вршел воздушно истражување на 20 декември 2014 година. Ако се потврди, ова е веројатно најголемиот идентификуван антарктички метеорит, бидејќи правилото е дека метеоритот што предизвикува кратер е околу 5-10%  од пречникот на кратерот, или приближно 200 метри во овој случај. Првичната анализа на сателитски снимки покажува дека структурата можела да биде присутна пред претпоставениот удар, дури и 25 години. Во декември 2016 година, истражувачите заклучиле дека структурата е срушено подземно езеро.

## Поврзано
*Список на ледени плочи на Антарктикот

## Наводи

Категорија:Ледени плочи на Антарктикот
Категорија:Земја на Кралицата Мод
Сванте Пебо

**Сванте Пебо** (); (, ) — шведски генетичар со естонско потекло. Тој е еден од основачите на палеогенетиката и е најпознат по неговото проучување на геномот на неандерталците. Тој е директор на Одделот за генетика на Институтот за еволутивна антропологија Макс Планк во Лајпциг од 1997 година и е почесен научен соработник наПриродонаучниот музеј во Лондон. Тој е и професор на Институтот за наука и технологија во Окинава.

Во 2022 година ја добил Нобеловата награда за физиологија или медицина за неговите откритија во врска со геномите на изумрените хоминини и човечката еволуција. Нобеловиот комитет тогаш објавил дека Пебо постигнал нешто навидум невозможно кога го секвенционирал првиот неандерталски геном и открил дека хомо сапиенсот се вкрстил со неандерталците.

## Животопис
Роден е во Стокхолм од мајка хемичарка, Карин Пебо, и татко биохемичар, Суне Бергстром, кој ја добил Нобеловата награда во 1982 година.

Докторирал на Универзитетот во Упсала истражувајќи како белковината Е19 на аденовирусот го модулира имунолошкиот систем.

Пебо се смета за еден од основачите на палеогенетиката, дисциплина која користи генетски методи за проучување на луѓето и другите древни популации. Во 1997 година, Пебо и неговите колеги успешно ја секвенционирале неандерталската митохондријална ДНК.

## Наводи

## Надворешни врски

* Svante Pääbo at the Max Planck Society
* Human Evolutionary Genomics Unit (Svante Pääbo). Okinawa Institute of Science and Technology Graduate University
* 
* 

Категорија:Добитници на Нобеловата награда за физиологија или медицина
Категорија:Шведски нобеловци
Категорија:Шведски биолози
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Членови на Кралската шведска академија на науките
Категорија:Членови на Француската академија на науките
Категорија:Носители на прускиот Орден за заслуги (граѓански)