Lactarius albocarneus

***Lactarius albocarneus*** е член на големиот род Млечки(печурки) (ред Russulales ), познат како млечки. Пронајден во Европа, овој вид првпат бил опишан во 1895 година од германскиот миколог Макс Бритцелмајр.

### Систематика
Овој вид бил таксономски дијагностициран од Макс Брицелмајр во „Botanisches Zentralblatt“ од 1895 година.

Полското име го дала Алина Скиргиело во 1998 година. Латински синоними:

Lactarius albocarneus  Britzelm. 1895 var. albocarneus

Lactarius albocarneus var. glutinovirens  Џулиус Блум Бон 1985 година((J. Blum) Bon 1985)

Lactarius glutinopalens F.H. Møller и J.E. Lange  var. glutinopallens 1940 година

Lactarius glutinopalens F.H. Молер и Џ.Е. Lange 1940 var. глутинопален

Lactarius glutinopalens var. glutinovirens J. Blum 1976 година

Lactifluus albocarneus (Britzelm.) Kuntze 1898 година

### Морфологија
Шапка е со пречник од 3–7 см, во зрели плодни тела рамни и благо вдлабнати во центарот, обично брановидни на рабовите. Работ на младите плодни тела е свиткан, кај постарите е исправен. Површината е светла, жолтеникаво-сива или сиво-месо боја, кај младите плодни тела најчесто со виолетова нијанса, кај постарите - окер, а понекогаш дури и кафеаво-сива. Станува црно-сиво кога ќе се притисне. Работ малку посветол. Површината на шапката е многу лигава и леплива, сјајна или сребрена како мраз кога е сува. Целото плодно тело лачи млеко, кај младите плодни тела го има во изобилство, кај постарите слабо. Бело е, на почетокот горчливо, а потоа луто и пецкаво.

Ламеларни, жабри доста ретки, понекогаш бифурцирани, тесни. Најпрво се бело до крем, а потоа светло сиво-кафеави.

Стеблото достигнува висина 5-6 см, дебелина 1-1,2 см, првично полна, подоцна е празна. Површина од бела до белузлава, обично со црвеникава нијанса. Како и шапката, таа е многу лигава.

Пулпата е составена од сферични клетки кои предизвикуваат нивна специфична кршливост и неправилна фрактура. По боја бела до белузлава, оштетените точки кај постарите примероци стануваат светло жолтеникави. Вкусот е горчлив и пецкав.

Млекото латексот кај младите примероци обилно се лачи, а кај постарите послабо. Бело е, на почетокот горчливо, па луто.

### Микроскопски одлики
Исцедок од спорите е во крем боја. Спорите се елипсоидни, со големина 9-10 × 7-8 Мм покриени со папили споени со ламели кои формираат многу слабо видлива мрежест шара, амилоидна. Поддржува големини 45–50 × 9–11 Мм. Доста ретки цистидии, облик на тесно вретено и димензии од 60-70 × 5-8 Мм.

Распространетост и живеалиште

Се јавува само во Европа.  Се наоѓа на Црвената листа на растенија и габи на Полска. Има статус R - потенцијално загрозен поради ограничениот географски опсег и малите области на живеалишта. Исто така е на списоците на загрозени видови во Белгија, Данска, Германија, Литванија, Норвешка, Холандија и Финска.

Микоризни организми, кои се развиваат во почвата во иглолисни шуми, особено во присуство на ела, исклучиво на варовнички почви. Таа произведува плодни тела од јули до октомври.

### Слични видови
Lactarius uvidus нејзиното млеко во воздухот станува виолетово,

синкаво млеко

Lactarius trivialis  нејзиното млеко во воздухот пожолтува.

### Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)

## Наводи

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Габи на Европа