open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Фетица

**Фетица** или **Фечишта** (, *Пола Нера*; до 1926 година: *Φέτσιστα*, *Фециста* или *Φέτιτσα*, *Фетица*) — село во Воденско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Негуш, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на девет километри североисточно од градот Негуш и 26 километри северно од градот Бер, на надморска височина од 150 метри.

Сместено е во областа Сланица, на североисточните падини на планината Каракамен.

## Историја

И ова село, како и сите села од околината, поради масовното учество на неговото македонско население во Негушкото востание во 1822 година било срамнето со земја од турскиот аскер, а жителите кои успеале да се спасат од јатаганите на аскерот и башибозукот се раселиле на сите страни. Долги години потоа селото останало пусто. Само повремено се користело од сточарски влашки семејства, поради што и не се споменува како населба во минатото.

Во 1924 година, во селото биле населени понтски Грци, бегалци од Турција. Во 1928 година, Фетица е бегалско село со 33 бегалски семејства со вкупно 82 жители..

Во 1926 година, селото било преименувано во Пола Нера (*Πολλά Νερά*).

Фетица повторно настрадала во зимата 1944 година, кога била запалена од Германците, а нејзините жители биле принудени да се раселат. По завршувањето на Втората светска војна, селото повторно било обновено.

## Стопанство

Покрај со сточарство, за кое постојат одлични услови, населението се занимава и со земјоделство, бидејќи дел од земјата се наводнува. Главен земјоделски производ е пченицата, а во голема мера е развиено и овоштарството.

## Население

По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во *Фетишта* имало 24 Власи.

Во пописот од 1913 година, селото било забележано како посебна населба со зголемен број на жители, односно со 514, веројатно Власи сточари, додека во пописот од 1920 година не се спомнува, бидејќи влашките семејства со своите стада зимувале во полето. Селото било обновено по 1923 година, кога покрај влашките семејства во него биле сместени и бегалски семејства (вкупно 78 бегалци). Како такво, селото во 1928 година било попишано со 340, а во 1940 година со 208 жители. Селото било запалено од Германците во зимата 1944 година, поради што неговите жители го напуштиле. По нормализирањето на ситуацијата, селото било обновено, така што во пописот од 1951 година биле попишани 217, во 1961 година 254, во 1971 година 169, во 1981 година 185, а во 1991 година 163 жители.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 154 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 139 жители.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Антемија со седиште во селото Копаново, која припаѓа на поголемата општина Негуш, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Цармариново, во кој покрај Фетица влегува и селото Цармариново.

## Наводи

Категорија:Негуш
Вештица Воденска

**Вештица Воденска** или само **Вештица** (, *Полиплатанос*; книжевно: *Πολυπλάτανον*, *Полиплатанон*; до 1927 година: *Βέτσιστα*, *Вециста* или *Βέστιτσα*, *Вестица*) — село во Воденско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Негуш, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на 15 километри североисточно од градот Негуш и 10 километри југоисточно од Вртикоп, на надморска височина од 25 метри. Селскиот атар зафаќа површина од 12 квадратни километри.

Сместено е во Солунското Поле. Маалото, сместено на источната страна на реката Вода, од 1920-тите години на  век се смета за одделно село - Вештица Берска.

## Историја

И ова село, како и сите села во околината, до 1924 година била населено исклучително со македонско население.

По Првата светска војна, во селото биле населени грчки бегалци. Во 1928 година, Вештица претставува мешана населба со 45 бегалски семејства со вкупно 149 жители.

Во 1927 година, селото било преименувано во Полиплатанос (*Πολυπλάτανος*).

## Стопанство

Населението главно се занимава со земјоделство и сточарство. Главни земјоделски производи се јаболка, праски, памук и пченица. Прилично е развиено и краварството.

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година во *Вештица* живееле 500 Македонци. Сепак, овие бројки се однесуваат за двете села насловени Вештица, Берска и Воденска, односно самиот К’нчов не ги поделил како посебни населби, како што тоа го направил Бранков. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во *Вештица* имало 128 Македонци.

Во пописот од 1913 година било забележано со 158, а во 1920 година со 204 жители Македонци. По 1924 година, поради плодноста на почвата, тука се населиле и 155 бегалски жители од Понд. На тој начин, селото станало мешана населба, која во пописот од 1928 година била забележана со 381 жител, во 1940 година, поради нови доселувања на бегалци, бројот на жителите нараснал на 606, во 1951 година селото имало 751 жител, во 1961 година 872 жители, во 1971 година 852 и во 1981 година 942 жители. Во пописот од 1991 година неговите жители биле пресметани во составот на градската општина Вештица Берска. Статистиките по Втората светска војна покажуваат зголемување на бројот на населението, што се должело на вонредно богатата почва, која речиси целосно се наводнува.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 884 жители. Со овој попис, селото Воденска Вештица повторно се водело како посебна населба. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 767 жители.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Иринуполи со седиште во селото Вештица Берска, која припаѓа на поголемата општина Негуш, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Воденска Вештица, во кој е единствено село.

## Наводи

### Белешки
* 

Категорија:Негуш
Голема Река (Негушко)

**Голема Река** (, *Родохори*; книжевно: *Ροδοχώριον*, *Родохорион*; до 1926 година: *Γκολέμα Ρέκα*, *Голема Река*; до 1955 година: *Μέγα Ρεύμα*, *Мега Ревма*) — село во Негушко, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Негуш, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на 10 километри северозападно од градот Негуш, на надморска височина од 540 метри.

Сместено е во североисточните пазувите на планината Каракамен.

## Историја

Голема Река е мошне стара населба, која била населена исклучиво со македонско население. Селото било разурнато од војските на Лобут-паша во времето на Негушкото востание во 1822 година и неговото население кое успеало да се спаси од јатаганите на турската војска се раселило на сите страни. Селото не било обновено цели 100 години, но објектите повремено ги користеле влашки сточарски семејства.

По 1923 година, селото било обновено и во него биле населени грчки бегалски семејства од Понд. Во 1928 година, селото претставувало чиста бегалска населба со 149 бегалски семејства со вкупно 457 жители.

Селото повеќепати го менувало своето име. До 1926 година било нарекувано Голема Река (*Γκολέμα Ρέκα*), до 1955 година Мега Ревма (*Μέγα Ρεύμα*), што претставувало едноставен превод на македонското име на грчки јазик, а моментално го носи името Родохори (Ροδοχώρι). Ова преименување се случило по Граѓанската војна, со цел бришење на секоја трага од старото име. Моментално име во буквален превод означува „село со праски“.

## Стопанство

Главни занимава во селото се земјоделството и сточарството. По Втората светска војна, селаните масовно подигнувале овоштарници, во прв ред со праски, кои многу добро успеваат во областа, кои се наводнуваат од истоимената река. Исто така, се одгледуваат и добиточни култури, а поради богатите и пространи пасишта, прилично е развиено и краварството.

## Население

Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во селото живееле 280 Македонци христијани.

Обновеното село, првпат се појавува во пописот од 1928 година, како чиста бегалска населба, кога бројот на жители изнесувал 475, во 1940 година 653, во 1951 година 478, во 1961 година 666, во 1971 година 618, во 1981 година 611, а во 1991 година 623 жители.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 578 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 490 жители.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Негуш со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Негуш, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Голема Река, во кој покрај селото Голема Река влегуваат и селата Држилово и Куцуфљани.

## Наводи

### Белешки
* 

Категорија:Негуш
Подарешка парохија

**Подарешка парохија** — македонска православна парохија, дел од Радовишкото архијерејско намесништво на Брегалничката епархија на МПЦ - ОА. Нејзино седиште е црквата „Св. Ѓорѓи“ во селото Подареш. Пархиски свештеник е Зоран Стојанов.

Парохијата ги ошфаќа селата: Подареш, Смиланци, Јаргулица, Покрајчево и Злеово.

## Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.

## Наводи

## Надворешни врски

*
Прва радовишка парохија

**Прва радовишка парохија** — македонска православна парохија, дел од Радовишкото архијерејско намесништво на Брегалничката епархија на МПЦ - ОА, една од четирите градски парохии на Радовиш. Парохијата ја опфаќа десната страна по течението на Радовишка Река и еден мал дел од левата страна до почетокот на населбата Куклевица. Во оваа парохија се наоѓа храмот „Св. Троица“, изграден со донаторство на радовишкиот стопанственик Ристо Гуштеров. Старешина на оваа парохија е Стојан Јановски (сост. 2016);

## Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.

## Наводи

*
Трета радовишка парохија

**Трета радовишка парохија** — македонска православна парохија, дел од Радовишкото архијерејско намесништво на Брегалничката епархија на МПЦ - ОА, една од четирите градски парохии на Радовиш. Парохијата ја сочинува источниот дел на градот, кој се наоѓа десно од булеварот „Александар Македонски“, вклучително до населбата Раклиш, која и самата влегува во составот на парохијата. Во составот на парохијата влегува црквата „Св. Константин и Елена“ во село Раклиш.Старешина на црквата и на парохијата е архиерејскиот намесник Иван Стојменов (сост. 2016);

## Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.

## Наводи

*
Росен

**Росен** (, *Ситарија*, до 1926 година *Ρόσνα*, *Росна*) — леринско село во Егејска Македонија, Република Грција.

## Географија и местоположба
Селото Росен се наоѓа на ддесетина километри источно од Лерин, крај железничката пруга, расположено на надморска височина од 640 метри, крај реката Сакулева (Елешка). Со одлука од 1918 година тоа претеставувало самостојна општина во Леринската околија  со атар кој опфаќал површина од 9 килокилометри квадратни.

## Историја
На основа на податоците запишани од Ѓорче Петров во 1896 година, селото Росен било чифлик во кое живееле 40 Македонци под духовенство на егзархијата. Во своите статистики од 1900 година К’нчов го споменува селото со 400 жители, а Милоевиќ со 50 македонски куќи. На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Росен се води како чисто македонско село во Леринската каза на Битолскиот санџак со 60 куќи. Селото потпаднало под власта на Грција, по Втората балканска војна во 1913 година со Букурешкиот договор. Селото било зафатено и со борби во познатата Граѓанска војна во Грција поради што 8 семејства и неколку поединци го напуштиле, пребегнувајќи во Македонија.

## Стопанство
Росен е мошне богато село чиишто главни производи се тутун, жито и грозје. Според записите на Ѓорче Петров од 1896 година, најплодна и најскапа била земјата во атарите на селата Росен, Лажени и Попожани.

## Население
Селото Росен е населено само со Македонци и во етнички поглед не е променето сè до денес. Во пописот од 1913 година се попишани 552 жители, а во 1920 година 805 жители. Поради Граѓанската војна како и поради иселувањето во прекуокеанските земји забележан е незначителен пад на бројот на жителите, но сепак селото покажува извесна стабилност по Втората светска војна.

## Иселеништво
Поради Граѓанската војна во Грција селото го напуштиле 8 семејства и неколку поединци коишто се населиле главно во Македонија, но постои емиграција и во прекуокеанските земји.

## Наводи

Категорија:Лерин
Свети Никола (Негушко)

**Свети Никола** (, *Агиос Николаос*) — новооснована населба и туристички центар, кое се смета за одделно село во Негушко, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Негуш, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа во непосредна близина, на неколку километри западно од градот Негуш, на надморска височина од 290 метри.

Сместено е на реката Арапица, во подножјето на планината Каракамен (Негуш Планина или Дурла).

## Историја

Свети Никола претставува новооснована населба, која за првпат е спомената со пописот од 1991 година.

## Стопанство

Во населбата, која претставува туристички центар, главно занимање е туризмот.

## Население

За првпат како посебна населба се спомнува со пописот од 1991 година со 217 жители.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 161 жител. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 213 жители.

## Знаменитости
* Црква „Св. Никола“ од 1912 г.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Негуш со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Негуш, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Негуш, во кој покрај градот Негуш, влегуваат и населбата Станица Негуш, селото Горно Шел, селото Гимново и туристичкиот центар Свети Никола.

## Наводи

Категорија:Негуш
Струмички (Македонски) апостол

**Струмички (Македонски) апостол** — кириличен краток изборен апостол од втората половина на XIII век. Наречен е според македонскиот град Струмица, од каде што го има набавено Павел Јозеф Шафарик, при својот престој во Нови Сад.

Препишан е со неуредна кирилица во некој провинциски југоисточен македонски книжевен центар, на што укажува употребата на Ѣ и правописно-јазичните особености, меѓу кои: неразликување на еровите (само ь) и носовките (всушност само ѧ и покрај бројни варијанти на нацртот), вокализација на еровите (о, е), ограничен одраз на деназализација (ѫ>ъ ,ѧ>е), промена *цѢ>ца*, редукција на вокалите. По употребата на архаична лексика, близок му е на Охридскиот апостол.

Според содржинската структура систематизиран е во два дела: Дела на светите апостоли и Посланија на апостолите. Струмичкиот апостол потекнува од источна Македонија. Се смета дека е дело на препишувач од струмичкото говорно подрачје. За него е констатирано дека содржи интересна лексика што не се среќава во други ракописи. Од овој книжевен споменик се дознава дека некои од најтипичните црти на струмичкото наречје биле развиени пред околу 700 години. Потекнува од втората половина на  13 век и содржи 88 пергаментни листови, со формат 24х17 см. Пишуван е од еден пишувач, на старословенски јазик и кирилско писмо. Според содржината претставува краток изборен апостол. На крајот има календар (месецослов) со словенски имиња на месеците. Постарите проследувачи на овој споменик на словенската писмена традиција сметаат дека Струмичкиот апостол е препис од глаголица и го сместиле меѓу кирилските ракописи погодни за проучување на првобитниот превод на Светото Писмо.

Струмичкиот (Македонски) апостол има значење и за проучување на развојот на словенскиот апостолски текст затоа што во него се среќаваат и се  испреплетуваат постари и понови варијанти. Од друга страна, тој нуди и богат јазичен материјал за дополнување и уточнување на историјата на македонскиот јазик.

Овој писмен споменик на културта со старословенско кирилско писмо се чува во Народниот музеј во Прага (Чешка), во збирката на П.Ј. Шафарик, под сигнатура IX E 25 (ѕ И) и е познат како Шафариков македонски апостол.

## Наводи

Категорија:Историја на Струмица
Категорија:Средновековна македонска книжевност
Куцуфљани

**Куцуфљани** (, *Агиос Павлос*; до 1928 година: *Κουτσούφλιανη*, *Куцуфљани*) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Негуш, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на 15 километри северозападно од градот Негуш, на надморска височина од 1.250 метри.

Сместено е високо на североисточните падини на планината Каракамен (Негуш Планина или Дурла).

## Историја

И ова село до 1822 година, кога се распаднало поради неговото учество во Негушкото востание, било населено исклучително со македонско население. Долго време не било обновено, но повремено се користело од влашките сточарски семејства, кои летно време ги паселе своите стада во ова подрачје.

Селото било обновено по Првата светска војна, во 1924 година, кога тука биле сместени неколку бегалски семејства од Понд. Во 1928 година, Куцуфљани претставувало мешана населба со 14 бегалски семејства со вкупно 76 жители..

Во 1928 година, името на селото било променето во Агиос Павлос (*Άγιος Παύλος*; во буквален превод „Свети Павле“).

Повторно се распаднало за време на Втората светска војна бидејќи било жариште на борби и воени операции. По завршувањето на војната не било обновено. Неговите малобројни жители се преселиле во градот Негуш, но повремено ги користат своите имоти, поради што во поновите пописи е регистрирано без жители. Сепак, во последните години е обновено.

## Стопанство

Селаните, како и иселениците кои повремено го посетуваат, главно ги користат своите имоти за ситно земјоделство.

## Население

Обновеното село, првпат се појавува во пописот од 1928 година, како чиста бегалска населба, кога бројот на жители изнесувал 44, а во 1940 година 67 жители. По Втората светска војна, селото повторно се распаднало и само повремено е посетувано од страна на некогашните жители, кои се преселиле во градот Негуш. Бидејќи селото не било обновено, во подоцнежните пописи било забележано како населба без жители, но во последните години некои од нив започнале да се враќаат и да го обновуваат. Во пописот од 1991 година биле забележани 78 жители.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 8 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 4 жители.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Негуш со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Негуш, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Голема Река, во кој покрај селото Куцуфљани влегуваат и селата Голема Река и Држилово.

## Личности

;Родени во Куцуфљани
* Василиос Хаџијоанидис (1940-1913) — грчки политичар

## Наводи

### Белешки
* 

Категорија:Негуш
Станица Негуш

**Станица Негуш** (, *Статмос Наусас*) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Негуш, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Станицата, која се води како посебна населба, се наоѓа на седум километри југоисточно од градот Негуш и на 12 километри северозападно од градот Бер, веднаш на самата железничка линија Бер-Воден, на надморска височина од 545 метри.

Сместена е во Солунското Поле.

## Историја

По 1928 година е изградена нова мала населба околу железничката станица на железничката линија Бер-Воден, која поради близината на железничката станица е именувана со името на станицата.

Во населбата биле сместени неколку грчки бегалски семејства.

## Стопанство

Жителите на населбата се занимаваат со земјоделство, како и останатите села во областа. Пространите обработливи површини се претворени во овоштарници, особено на праски.

## Население

Населбата првпат е спомената со пописот од 1940 година, кога била забележана со 81 жител (главно бегалски семејства), во 1951 година 70, во 1961 година 123, во 1971 година 68, во 1981 година 67, а во 1991 година 81 жител.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 81 жител. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 85 жители.

## Самоуправа и политика

Населбата припаѓа на општинската единица Негуш со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Негуш, во округот Иматија. Воедно, населбата е дел од општинскиот оддел Негуш, во кој покрај градот Негуш, влегуваат и населбата Станица Негуш, селото Горно Шел, селото Гимново и туристичкиот центар Свети Никола.

## Наводи

Категорија:Негуш
Список на острови во Средоземното Море

[thumb|right|400px|Двата најголеми острови во Средоземното Море: [Сицилија и Сардинија, се дел од Италија]]

Ова е **список на острови во [[Средоземното Море]]**.

## По површина

## Белешки

Категорија:Острови во Средоземното Море
Антоан Дишен

**Антоан Дишен** (; р. ) — канадски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .

Во мај 2015 година, Дишен му помогнал на колегата Бријан Кокар да ја освои првата етапа на Четири дена Динкерк, особено во завршницата кога имал долги „смени“ во водечката група, поставувајќи го колегата за победа. Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2015 и за Тур де Франс 2016.

## Достигнувања

;2009
: 1. Национално јуниорско друмско првенство
;2012
: 3. Краен пласман Трка околу Квебек
::1. Етапа 1
;2013
: 1. Национално друмско првенство под 23 години
: 3. Национално друмско првенство
;2014
: 2. Полинорманд
;2015
: 3. Полинорманд
: 10. Краен пласман Четири дена Динкерк
;2016
: 1.  Планински пласман Париз-Ница
: 8. Краен пласман Трка околу Алберта
;2018
: 1. 20п Национално друмско првенство

### Распоред на резултатите на големите трки

СО = се откажал; — = не учествувал

## Наводи

## Надворешни врски

*   
* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1991 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Канадски велосипедисти
Категорија:Велосипедисти на Летните олимписки игри 2016
Категорија:Олимписки велосипедисти на Канада
Олигурија

**Олигурија** или **хипоуреза** (и двете имиња имаат значење „недоволно урина“) е слабо создавање на урина. Кај луѓето, клинички е класифицирана како создавање на урина повеќе од 80 ml/ден, но помалку од 400ml/ден.

Најекстремниот тип на олигурија се нарекува анурија, која претставува отсуство на урина, клинички класифицирана како создавање на урина под 100ml/ден.

## Наводи

Категорија:Симптоми
Нов Чифлик (Костурско)

**Нов Чифлик** (, *Хлои*, до 1963 *Νέο Τσιφλίκι*, *Нео Цифлики*) — село во Општина Костур во Костурскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Западна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на 4 километри северно од градот Костур на брегот од Костурското Езеро во историско-географската област Корешта. Селото се наоѓа на надморска височина од 630 метри.

## Историја

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година *Нов Чифлик* имало 45 жители Македонци Во текот на Втората балканска војна, селото било окупирано од страна на грчките војски. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година селото било евидентирано како напуштена населба.

## Демографија

Во следните пописи, селото не се споменува, но по крајот на Грчката граѓанска војна, било евидентирано дека во селото живеат 100 лица. Во 1963 година името на селото било променето во Хлои.

На пописот од 1961 година, во селото живееле 100 жители, во 1971 година имало 106 жители, во 1981 година имало 259 жители, додека во 1991 година имало 356 жители. Денеска, населението на селото е 819 жители според пописот од 2001 година.

## Наводи

Категорија:Костур (општина)
Гомирје

**Гомирје** (хрв. *Gomirje*) е населено место во состав на градот Врбовско, Приморско-горска жупанија, Хрватска.

## Население

Според последниот одржан попис во 2011. година имало 343 жители.

### [[Попис на населението на Хрватска (1991)|Попис 1991.]]

## Литература

* http://pod2.stat.gov.rs/ObjavljenePublikacije/G1991/pdf/G19914018.pdf Сојузен завод за статистика и евиденција ФНРЈ и СФРЈ, попис на населението 1948, 1953, 1961, 1971, 1981. и 1991. година.
* "Narodnosni i vjerski sastav stanovništva Hrvatske, 1880-1991: po naseljima", autor: Jakov Gelo, izdavač: Državni zavod za statistiku Republike Hrvatske, 1998., ISBN 953-6667-07-X, ISBN 978-953-6667-07-9;

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Населени места во Хрватска
Категорија:Населени места во Приморско-горската жупанија
Категорија:Населени места во Врбовско
Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника

**„Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“** () — статистика издадена на француски јазик во Цариград во 1878 г. како прилог на тамошниот весник „Курје д’Оријан“, а подоцна и како посеба брошура. Книгата претставува статистички преглед на населението на Одринскиот, Битолскиот и Солунскиот вилает според регистарот на данокот „бедел-и аскерие“ од 1873 г. Изготвена е од општествениците Методиј Кусев, Георги Груев и нивните помошници со цел да се застапува наводната бугарштина на Македонија и Одринско. Оваа статистика, позната како „егзархиска статистика“ е претставена на Цариградската конференција (23 декември 1876 - 20 јануари 1877 г.) и се користела при определување на границите на Санстефанска Бугарија во иредентистичкиот Санстефански прелиминарен мировен договор (1877).

Делото излегло како реакција на трудот на Александар Синве „Les Grecs de l’Empire Ottoman. Etude Statistique et Ethnographique“ (*Грците во Османлиското Царство. Статистичко и етнографско проучување*), кој имал за цел тенденциозно и со огромен број лажни податоци да ја преувеличи бројот на Грците во царството.

Во книгата  за првпат се дадени подробни податоци за населението на трите вилаети според населените места и етничката припадност на жителите. Притоа, сите Македонци се претставени како „Бугари“ согласно големобугарската политика.

Во 1995 г. книгата е издадена на бугарски од Македонскиот научен институт под името „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ (*Македонија и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.*) со напореден изворен текст на француски и предговор на бугарски, англиски и руски.

## Опфатени подрачја

## Извори
* „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995

## Наводи

Категорија:Книги за Македонија
Категорија:Книги од 1878 година
Категорија:Историја на македонскиот народ
Категорија:Демографија на Македонија
Категорија:Историја на Тракија
Категорија:Бугарска пропаганда во Македонија
Тирено-Адријатико 2016

**Тирено-Адријатико  2016** — 51. издание на велосипедската етапна трка Тирено-Адријатико, која се одржала од 9 до 15 март 2016 година. Претставувала трета трка во сезоната на Светската турнеја.

Поради откажување на петтата етапа, трката имала шест етапи, со вкупно растојание од 850,8 км.

## Рута

Рутата за Тирено-Адријатико 2016 била објавена во декември 2015 година во Камаиоре, каде и започнала самата трка. Првата етапа претставувала екипен хронометар долг 22,7 километри на брегот. Втората — прва друмска етапа — завршувала на кратко искачување, што ја правело подобна за специјалистите на класиците. Третата и четвртата етапа имале рамни завршници, подобни за спринтерите. Петтата етапа била кралска етапа на трката: вклучувала пет категоризирани искачувања, завршувајќи со 13-километарско искачување на  Монте Сан Вичино. Шестата етапа повторно била за спринтерите. Трката завршила во Сан Бенедето дел Тронто петнаесетта година по ред со поединечен хронометар во должина од 10,1 километар за одлучување на завршниот пласман.

## Екипи

Бидејќи Тирено-Адријатико е настан од Светската турнеја на UCI, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да испратат екипа на трката. На пет професионални континентални екипи им биле доделени специјални покани.

Сите екипи започнале со максималните осум дозволени возачи, со што главната група била сочинета од 184 возачи.

## Етапи
### Етапа 1

;9 март 2016&nbsp;– Лидо ди Камаиоре, 22,7 км (екипен хронометар)

### Етапа 2

;10 март 2016&nbsp;— Камаиоре до Помаранче, 207 км

### Етапа 3

;11 март 2016&nbsp;— Кастелнуово Вал ди Чечина до Монталто ди Кастро, 176 км

### Етапа 4

;12 март 2016&nbsp;— Монталто ди Кастро до Фолињо, 222 км

### Етапа 5

;13 март 2016&nbsp;— Фолињо до Монте Сан Вичино, 178 км

Етапата била откажана поради снег.

### Етапа 6

;14 март 2016&nbsp;— Кастелраимондо до Чепагати, 210 км

### Етапа 7
;15 март 2016&nbsp;— Сан Бенедето дел Тронто (поединечен хронометар), 10,1 км

## Поредок

## Белешки

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Тирено-Адријатико
Категорија:Светска турнеја на UCI 2016
Категорија:Италија во 2016 година
Холестерил естер

**Холестерил естри** претставуваат естрите на холестеролот. Холестерил естрите имаат помала растворливост во вода поради нивната поголема хидрофобност. Поврзани се со појава на атеросклероза.

## Наводи

Категорија:Естри
Категорија:Карбоксилатни естри
Категорија:Стероиди
Попис на населението на Хрватска (1991)

Според пописот на населението од 1991. година, во Република Хрватска вкупно живееле 4.784.265 жители, во **6.694** населени места.

## Етнички групи

### Легенда

}
|
|-
|релативно мнозинство
|
|
|}

## Религија
мини|250п|десно|Религија по населени места, попис 1991.
мини|250п|десно|Јазик по населени места, попис 1991.


* римокатолици — 3.666.784
* православци — 532.141 
* муслимани — 54.814
* гркокатолици — 12.003
* Јеховини сведоци — 4.551


* евангелисти — 3.469
* адвентисти — 3.291
* баптисти — 1.141
* старокатолици — 937
* пентекосталци — 817


* Евреи — 633
* други протестанти — 7.374
* други и неопределени — 224.981
* атеисти — 186.161
* непознато — 85.168


## Јазици


* хрватски — 3.922.725
* српскохрватски — 288.578 
* српски — 207.300
* хрватскосрпски — 166.837
* италијански — 26.580
* унгарски — 19.684


* словенечки — 19.341
* албански — 12.735
* чешки — 10.378
* ромски — 7.657
* македонски — 5.462


* словачки — 5.265
* русински — 2.845
* украински — 1.430
* други јазици — 11.480
* непознато — 64.415


## Наводи

* ЦД-РОМ: „Насеља и становништво РХ од 1857-2001. године“, Издање Државног завода за статистику Републике Хрватске, Загреб, 2005.
* Књига: "Narodnosni i vjerski sastav stanovništva Hrvatske, 1880-1991: po naseljima, аутор: Јаков Гело, издавач: Državni zavod za statistiku Republike Hrvatske, 1998., ISBN 953666707X, ISBN 9789536667079; за податке о националном саставу становништва по општинама и насељеним местима 1991. године.
* http://pod2.stat.gov.rs/ObjavljenePublikacije/G1991/pdf/G19914018.pdf Савезни завод за статистику и евиденцију ФНРЈ и СФРЈ, попис становништва 1948, 1953, 1961, 1971, 1981. и 1991. године, за територијалну организацију, општине и припадајућа насељена места 1991. године.
* http://www.dzs.hr/Hrv_Eng/ljetopis/2009/PDF/05-bind.pdf , Становништво Хрватске, Државни завод за статистику Републике Хрватске.
*http://www.dzs.hr/Hrv/censuses/census2011/results/htm/usp_03_HR.htm , Становништво према народности 1971-2011, Државни завод за статистику Републике Хрватске.
* http://www.dzs.hr/Hrv/censuses/census2011/results/htm/usp_05_HR.htm , Становништво према језику 1991, 2001, 2011., Државни завод за статистику Републике Хрватске.
* http://www.dzs.hr/Hrv_Eng/publication/2012/SI-1469.pdf , Попис становништва 2011. године, са подацима са ранијих пописа, Државни завод за статистику Републике Хрватске.

## Надворешни врски

* http://www.dzs.hr/, Државен завод за статистика на Република Хрватска.
* http://www.dzs.hr/Hrv_Eng/ljetopis/2012/sljh2012.pdf , "Статистички летопис 2012.", Државен завод за статистика на Република Хрватска.

Попис на населението 1991.
Леон ван дер Торе

**Лендерт (Леон) ван дер Торе** — професор по информатика при Луксембуршкиот универзитет и шеф на одделот за компјутерски науки и комуникации. Леон ван дер Торе врши истражување во областа на нормативни мулти-агентни системи и деонтичка логика. Основач е на лабораторијата за роботика на Луксембуршкиот универзитет.

## Животопис

Ван дер Торе ги завршил докторските студии на Ротердамскиот универзитет Еразмус, Холандија, во 1997 година. После повеќе места во Холандија, Франција и Германија станал професор по компјутерски науки на Луксембуршкиот универзитет во 2006 година. Во периодот од јануари до јули 2013 година предавал на Универзитетот Станфорд. Во 2015 година станал почесен член на ECCAI.

## Надворешни врски
* Страница за истражување на Леон ван дер Торе
* Изданија на DBLP

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1968 година
Категорија:Луѓе од Ротердам
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Мирковци

**Свети Ѓорѓи** — помала селска црква во скопското село Мирковци. Сместена е над селото во месноста Сливовиќ, до каде се стигнува по земјен пат, кој започнува од рудникот „Бањани“.

## Местоположба

Црквата е сместена во издолжениот атар на селото Мирковци, високо во Скопска Црна Гора, помеѓу атарите на селата Кучевиште и Бањани, во една мала долина, целосно пошумена. Нејзината местоположба е во некогашното раселено село Сливовиќ.

## Архитектура
### Фрескоживопис

Фрескоживописот на црквата бил направен од страна на мајсторот Веле Саздовски во текот на 2014 година.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Ѓорѓија“ - Мирковци 02.jpg|Поглед во внатрешноста на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓија“ - Мирковци 03.jpg|Поглед во внатрешноста на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓија“ - Мирковци 04.jpg|Поглед во внатрешноста на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓија“ - Мирковци 05.jpg|Ѕвоното пред црквата


## Поврзано
* Мирковци
* Скопска епархија
* Северноскопско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Мирковци
Конгестија

**Конгестија** може да се однесува на:
* Во медицината, прекумерна течност во ткивата, садовите или и двете, и тоа:
** Конгестивна срцева слабост
** Назална конгестија
Фанкониев синдром

**Фанкониев синдром** е болест на проксималните ренални тубули во бубрегот при која гликозата, аминокиселините, мочната киселина, фосфатите и бикарбонатите се екскретираат со урината, наместо да се реапсорбираат. Фанкониевиот синдром ги зафаќа проксималните тубули, кои се првиот дел од тубулата во која поминуваат течностите откако се филтрирани во гломерулот. Може да биде наследна, или предизвикана од лекови или тешки метали.

## Наводи

Категорија:Бубрежни заболувања
Стивен Беиташур

**Стивен Беиташур** (роден 31 јули 1987) — ирански фудбалер, играч од одбраната на ФК Торонто и на Иранската репрезентација.

## Технички одлики
Примарно игра на позицијата десен бек, но во текот на неговата кариера бил користен на неколку различни позиции во одбраната и во средниот ред.

## Кариера
### Клубови
Беиташур бил избран како 30-ти пик на МЛС драфтот 2010 од страна на Сан Хосе Ертквејкс. Во МЛС уште играл за екипите на Ванкувер Вајткапс и Торонто.

### Репрезентација
Роден во САД од иранскиот родители, тој бил повикана од страна во американската репрезентација за пријателскиот натпревар против Мексико на 15 август 2012 година, но останал на клупата.

На 5 октомври 2013 година, добил повик во иранската репрезентација, иако првично не било разјаснето дали тој се согласил да настапува за оваа земја. Два дена подоцна, тој го прифатил повикот за натпреварот против Тајланд на 15 октомври, и дебитирал влегувајќи од клупата на местото на Хосеин Махини во 76-тата минута.

## Надворешни врски
Стивен Беиташур на soccerway

## Наводи

Категорија:Ирански фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Сан Хосе Ертквејкс
Категорија:Фудбалери на ФК Ванкувер Вајткепс
Категорија:Фудбалери на ФК Торонто
Категорија:Фудбалери во МЛС
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1987 година
Треболец

**Треболец** (, *Мавровуни*; книжевно: *Μαυροβούνιον*, *Мавровунион*; до 1927 година: *Τρέμπολιτς*, *Треболиц*) — село во Воденско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Вртикоп, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

десно|мини|300п|Главната улица во Треболец

Селото се наоѓа во непосредна близина на градот Вртикоп, од неговата северна страна крај самиот пат од Вртикоп за гратчето С’ботско, на надморска височина од 50 метри. Селскиот атар зафаќа површина од 9 квадратни километри.

Сместено е во областа Сланица.

## Историја

До 1924 година, селото било населено исклучително со македонско население.

Во 1920-тите години, во селото биле населени грчки бегалци од Турција. Во 1928 година, селото претставувало мешана населба со 43 бегалски семејства со вкупно 178 жители.

Во 1927 година селото добило ново име, Мавровуни (*Μαυροβούνι*), што во превод означува „црна планина“.

## Стопанство

Населението се занимава со земјоделство, а главни производи се овошје (праски и јаболка) и жито. Во помала мера развиено е и сточарството.

## Население

Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Треблец* (Trébletz) е село во Воденската каза на Отоманското Царство со 22 куќи со вкупно 93 жители.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година, *Требулец* имало 90 жители Македонци и 42 Роми. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во *Треболец (Treboletz)* имало 80 Македонци.

Во 1920 година, Треболец било посочено со 10 македонски куќи и 3 куќи на Роми-муслимани.

Селото Треболец во пописот од 1913 година било забележано со 92, а во 1920 година со 120 жители. Во 1924 година во оваа релативно мала чифлигарска населба грчките власти населиле повеќе бегалски семејства (вкупно 198 бегалци), така што Треболец станало мешана населба, која во 1928 година имала 398 жители, а во 1940 година 491 жител (од нив 161 Македонец и 330 бегалци). По војната, бројот на жители се зголемувал. Така во 1951 година селото имало 686, во 1961 година 823, во 1971 година 869, во 1981 година 1.012, а во 1991 година 1.067 жители. Зголемувањето на бројот на населението во последните децении се должело на богатата почва, која речиси целосно се наводнува.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 1.021 жител. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 1.006 жители.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Вртикоп со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Вртикоп, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Треболец, во кој е единствено село.

## Личности

;Родени во Треболец
* Јорданис Џамџис (р. 1951) — грчки политичар

## Наводи

### Белешки
* 

Категорија:Вртикоп
Гликуронска киселина

**Гликуронска киселина** е уронска киселина која за првпат била изолирана од урината (од каде ѝ потекнува името). Ја има во гумите, како арапска гума и ксантан, и е значајно соединение во метаболизмот кај микроорганизмите, растенијата и животните.

## Функции

### Гликуронидација
UDP-α-D-гликуронска киселина (UDPGA) учествува во фаза II од метаболизмот (коњугација) на липофилните ксено- и ендобиотици.

Категорија:Уронски киселини
Категорија:Хепатологија
Дреново (Воденско)

**Дреново** (, *Кранеа*) — село во Воденско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Вртикоп, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа 8 километри источно од селото Драгоманци и североисточно од градот С’ботско, на надморска височина од 320 метри.

Сместено е во западното подножје на планината Пајак.

## Историја

Дреново била стара македонска населба, која се распаднала во 1892 година поради разбојништва, а неговото население се прибрало во околните македонски села. Поради тоа и не се спомнува во многу статистики од овој период.

Селото било обновено во 1924 година, кога тука биле сместени бегалски семејства од градот Свеастија во Мала Азија.

По доселувањето на бегалците, името на селото било променето во Кранеа (*Κρανέα*).

Селото настрадало за време на Граѓанската војна, а неговото населението во 1947 година било принудно иселено од грчките монархистички власти во селата Калиница и Мандалево, Ениџевардарско. По завршувањето на војната, во 1950 година, населението се вратило и го обновиле селото.

## Стопанство

Бидејќи е планинско село, селото е доста пасивно. Покрај сточарството, кое е доста развиено, населението се занимава и со земјоделство, произведувајќи тутун, жито и други производи.

## Население

Во пописот од 1913 година, селото било забележано како напуштена населба без население. Било обновено во 1924 година кога тука биле сместени бегалски семејства. Во 1928 година биле попишани 177, а во 1940 година 269 жители. Во 1951 година, Дреново имало 247, во 1961 година 314, во 1971 година 208, во 1981 година 134, а во 1991 година 139 жители.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 130 жител. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 73 жители.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Мениида со седиште во селото Калиница, која припаѓа на поголемата општина Вртикоп, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Дреново, во кој покрај Дреново влегува и селото Ново Село.

## Наводи

### Белешки
* 

Категорија:Вртикоп
Цакони (Костурско)

**Цакони ** (, ) — село во Општина Костур во Костурскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Западна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на 13 километри југозападно од градот Костур и Костурското Езеро во Костурската Котлина на брегот на реката Бистрица. Селото се наоѓа на надморска височина од 688 метри.

## Историја

Во XV век во Цакони биле евидентирани 66 глави на домаќинства. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година, *Цакони* имало 200 жители Македонци и 150 македонски муслимани или Турци.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Цакони се води како мешано македонско-турско село во Костурската каза на Горичкиот санџак со 61 куќа. Треба да се напомене дека тогаш исламизираните Македонци биле нарекувани „Турци“.

Селото било под влијание на Цариградската патријаршија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 296 македонски патријаршисти и работело грчко училиште. Во училиштето предавал Никифор Папасидерис, идниот костурски митрополит.

Според грчката статистика од 1905 година селото било ќисто грчко со 350 жители. Според Георги Константинов Бистрицки селото пред Балканската војна имало 40 македонски и 20 турски семејства, додека според Георги Христов и едно влашко семејство..

Во текот на Втората балканска војна, селото било окупирано од страна на грчките војски. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 423 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 354 жители. Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека муслиманското население било принудено да си замине од селото. Во 1928 година овој број изнесувал 92 лица или според други податоци 26 семејства со 106 лица.

## Демографија

Во 1928 година селото броело 341 жител., додека во 1940 година селото броело 448 жители.

Селото во пописот од 1951 година броело 386 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 366 жители, во 1971 година имало 324 жители, во 1981 година имало 348 жители, додека во 1991 година имало 341 жител. Денеска, населението на селото е 311 жители според пописот од 2001 година.

## Личности
десно|thumb|100п|Константинос Папапасхалис
;Родени во Цакони
* Георги и Зисо
* Константинос Папапасхалис

## Наводи

Категорија:Костур (општина)
Магнус Корт

**Магнус Корт Нилсен** (; р. ) — дански професионален друмски велосипедист, кој моментално вози за UCI World Tour екипата .

## Кариера

Во јуни 2014 година,  објавиле дека потпишале тригодишен договор со Корт, почнувајќи од сезоната 2015. Бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2016, каде ги освоил осумнаесеттата и дваесет и првата етапа. Било потврдено дека ќе вози за  во сезоната 2018. Во јули 2018 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2018. На 22 јули 2018 година ја освоил петнаесеттата етапа на Тур де Франс откако бил од бегство скоро цел ден. Корт нападнал на 8 километри на крајот и завршил во бегство заедно со Бауке Молема и Јон Изагире, но бил најбрз на завршниот спринт и ја освоил својата прва етапа на Тур де Франс.

## Достигнувања

;2011
: 1. Краен пласман Завод Миру
::1. Етапа 3б
::1. Етапа 4
: 1. Национално јуниорско друмско првенство
: 3. Краен пласман Низ Истра
;2012
: 2. Национално друмско првенство под 23 години
: 3. Пост Куп Одер
: 3. Тендер ГП
;2013
: 1. Рандерс ГП
: 1. Вејен ГП
: 1. Етапа 6 Трка околу Тирингија под 23 години
: 1. Етапа 1 Трка околу Покраината Лиеж
: 3. Трка околу Фландрија за младинци
: 3. Химерланд Рунт
: 9. Краен пласман Трка околу Данска
::1. Етапа 1
::1. Етапа 4
;2014
: 1. 20п Краен пласман Ронде де л’Ез
::1. 20п Бодовен пласман
::1. 20п Пласман за млад возач
::1. Етапа 3
::1. Етапа 4
: 1. 20п Краен пласман Истарски пролетен трофеј
::1. Етапа 1
::1. Етапа 2
: 1. Химерланд Рунт
: 1. Дестинејшн Тај
: 1. Рингерике ГП
: 1. Етапа 1 Трка околу Данска
: 2. Краен пласман Трка на Фјордовите
::1. 20п Пласман за млад возач
::1. Етапа 3
: 5. Класик Волта Лимбург
: 6. Трка околу Франкфурт под 23 години
;2015
: 4. Национално друмско првенство
: 10. Краен пласман Трка околу Данска
: 10. ГП Западна Франција
;2016
: Вуелта а Еспања
::1. Етапа 18
::1. Етапа 21
: 2. Краен пласман Трка околу Данска
::1. Етапа 2
: 5. ГП Импанис-Ван Петегем
: 7. ГП ди кантон д'Аржови
: 9. ГП Бруно Бегели
;2017
: 1. Класика де Алмерија
: 1. Етапа 3 Волта а ла Комунитат Валенсијана
: 2. Класик Лондон-Сари
: 10. Гран Премио Бруно Бегели
;2018
: 1. Етапа 15 Тур де Франс
: 1. Етапа 5 БинкБенк Тур
: 1. Етапа 2 Тур де Јоркшир
: 1. Етапа 4 Трка околу Оман
: 2. Краен пласман Трка Дубаи
::1. 20пПласман за млад возач
: 8. Милано-Санремо
;2019
: 1. Етапа 4 Париз-Ница

### Распоред на резултатите на големите трки

### Резултати од класиците

СО = се откажал; — = не учествувал

## Наводи

## Надворешни врски

*  
* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1993 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Луѓе од Борнхолм
Категорија:Дански велосипедисти
Категорија:Дански етапни победници на Вуелта а Еспања
Категорија:Дански етапни победници на Тур де Франс
Александар Пандовски

**Александар Пандовски** (,  - , ) — македонски фудбалер.

## Животопис
Пандовски е роден во Скопје на 13 август 1991 година. Играл за македонската репрезентација до 19 години и бил фудбалер на Вардар, и на ФК Работнички. Негов последен ангажман бил во  составот на Еуромилк Горно Лисиче, каде Пандовски важел за еден од најдобрите фудбалери на оваа екипа.
На 3 август 2015 доживеал тешка сообраќајна незгода на која подоцна на 8 август им полегнал на повредите.

## Наводи

Категорија:Фудбалери од Скопје
Категорија:Фудбалери на ФК Вардар (Скопје)
Категорија:Фудбалери на ФК Работнички (Скопје)
Категорија:Фудбалери на ФК Горно Лисиче
Категорија:Фудбалери на ФК Турново
Анастасија Димитрова-Божикова

**Анастасија Димитрова - Божикова** (, Бугарија,  - , ) —  првенка на Македонската опера, врвен сопран. Таа во македонската оперска уметност важи како певица чии интерпретации се одликувале со длабока емотивност во изразот, вонредна музикалност и сценска сигурност.

## Животопис
Димитрова е родена во бугарскиот град Перник на 16 ноември 1940 година, а своите оперски студии ги завршила на Софиската музичка академија во 1963 година. Веќе следната сезона застанала на оперските штици на тогашниот Македонски народен театар каде настапувала две години. 
Потоа заминала во Загребската опера и останала до 1969 година од каде повторно се вратила во македонската национална куќа и била еден од главните носители на оперскиот репертоар сè до 1993 година.
Во својата оперска кариера, Димитрова остварила над 25 главни улоги од драмскиот и мелодрамскиот фах, меѓу кои позначајни се ролјите на Аида, Норма, Леонора (Трубадур), Елизабета (Дон Карлос), Сантуца (Кавалерија рустикана), Марженка (Продадена невеста), Мими (Боеми), Абигаила (Набуко), Маргарета (Фауст), Бес (Порги и Бес), Симка (Разделба). 
Покрај оперските остварувања, Димитрова имала блескави настапи и во повеќе вокално-инструментални дела, а реализирала гостувања во Германија, Унгарија, Романија, Мексико, Ирска, Луксембург. 
Анастасија Димитрова била сопруга на вонредниот македонски оперски бас Георги Божиков и мајка на истакнатиот рок гитарист Димитар Мичо Божиков. По кратко боледување починала во бугарската престолнина Софија на 13 мај 2015 година.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Перник
Категорија:Македонски оперски пејачи