open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Хум (Хрватска)

**Хум** (; ; ) — град во средишниот дел на Истра, во Северозападна Хрватска, 7 километри од Роч. Дел е од поширокото подрачје на градот Бузет, иако неговите делови се раштркани. Надморската височина изнесува 349 метри. Според последниот попис од 2011 година имал само 30 жители, но официјално се води како град.

## Историја

Хум официјално се смета како најмал град во светот (технички не е точно). На неговата западна страна, градот е опкружен со ѕидини, а на другите страни, куќите се изградени во одбранбените бедеми. Првпат бил споменат во документи од 1102 година, кога бил наречен „Колм“ (*Cholm*), од каде потекнува италијанското име „Колмо“. Ѕвоното и кулата за набљудување била изградена во 1552 година, како дел од градската одбрана.

Парохиската градска црква „Св. Јеромим“ со својата класична фасада била изградена во 1802 година на местото не поранешната црква од локалниот мајстор Јурај Гржинич.

Во црквата се зачувани написи на глаголица, напишани во втората половина на  век и се едни од најстарите написи на глаголица во хрватската книжевна култура во средниот век. Градскиот музеј има неколку написи на глаголица.

## Галерија


Податотека:Hum–Church of the Assumption of Mary-02.jpg|Црквата во Хум
Податотека:Hum2.JPG|Куќи во Хум
Податотека:Hum1.JPG|Улица во Хум
Податотека:Hum U Istri.jpg|Железничката станица во Хум
Податотека:Hum zvonik.jpg|Ѕвонарник во Хум


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Градови во Хрватска
Категорија:Истарска Жупанија
Категорија:Бузет
Ледено време

**Ледено време** — геолошки период познат поради значајното намалување на површинската и атмосферската температура на Земјата. Леденa доба претставува важен дел од историјата на Земјата, период во кој настанале мнгу геоморфолошки облици, животински и растителни видови, како и самиот човек. По крајот на ледената доба биле обликувани климатските појаси какви што денес ги познаваме. Денеска, ледот се наоѓа на планинските предели или на Северниот и Јужниот Пол.

Леденa доба е период на долгорочна промена на климата и намалување на температурата на Земјата, како резултат на што се проширил опсегот на поларните ледени делови и на планинските ледници и се појавила континентална ледена покривка по копно.

Максимумот на одмрзнување во текот на последната леденa доба бил пред околу 26 илјади години. Во тоа време нивото на светскиот океан била со 120-135 метри пониско од современото ниво поради тоа што голем дел од водата од хидросферата била во форма на ледени покривки со дебелина 3-4 км. поради тоа, голем дел од денешните плитки мориња како Жолто Море, Северно Море, како и Персискиот и Тајландкиот залив не постоеле, додека други пак биле значително помали.

Во тоа време ледената покривка го опфаќала поголемиот дел од Северна Америка, Скандинавија, северниот дел на Европа и источноевропската рамнина. Со мраз биле покриени Алпите и Хималаите, како и јужните краишта на Јужна Америка и Австралија.

Последната леденa доба завршила помеѓу 15 000 и 10 000 години п.н.е. Исто така познат е податок за паѓање на метеорит во Мексико пред 13 000 години, кој предизвикал масовно изумирање на фауната.

## Леденото доба како тема во уметноста и во популарната култура
* „Ледено доба“ (*La glaciazione*) - расказ на италијанскиот писател Итало Калвино.
* „Ледено доба“ (англиски: *Ice Age*) — американски анимиран филм од 2002 година, во режија на Крис Веџ и Карлос Салдана. 
* „Ледено доба: Топењето“ (англиски: *Ice Age: The Meltdown*) - американски анимиран филм од 2006 година, во режија на Карлос Салдана.
* „Ледено доба: Патеката на сударот“ (англиски: *Ice Age: Collision Course*) - американски анимиран филм од 2016 година, во режија на Мајк Турмаер и Гален Т. Чу.

## Наводи

Категорија:Историја на климата
Категорија:Глациологија
Категорија:Историја на науката
Црква „Св. Петка“ - Говрлево

**Света Петка** — една од неколкуте манастирски цркви, во скопското село Говрлево.

мини|лево|300п|Средиштен поглед на новоизградената црква во дворот на манастирот

## Поврзано
* Говрлево

## Надворешни врски

Категорија:Говрлево
Категорија:Цркви во Скопје
Арлберг

**Арлберг** - планински масив меѓу Предарлска и Тирол во Австрија.

Највисокиот врв е „Валуга“ со 2.811 m. Името Арлберг произлегува од традицијата на „Арленбурзите“ кои некогаш се населиле на тиролската страна од Арлбершкиот превалец (1793 m надморска висина). Нема планина со име „Арлберг“. Популарни места и познати ски-центри во Арлберг се Лех, Цирс, Штубен, Сент Кристоф и Сент Антон.

## Превои и Арлбершкиот тунел
Превалецот бил познат уште во 14 век во форма на тесна коњска патека кога луѓето во областа почнале да тргуваат со сол. Бидејќи Арлберг бил многу слабо развиен, со векови трговците го заобиколувале и оделе преку Ферн Пас и Именштат. Развојот на текстилната индустрија и поштенската услуга довеле до воспоставување на патишта во 1824 година.

Со развојот на моторниот сообраќај во 20 век тие станале несоодветни. Било решено да се изгради тунел долг 14&nbsp;km меѓу Ланген и Сент Антон. Работите почнале на 5 јули 1974 година и тунелот бил пуштен во сообраќај на 1 декември 1978 година. Поминувањето низ тунелот се наплаќа додека за поминување по стариот пат не се наплаќа патарина. Особеност на тунелот е што всушност се состои од два тунела.

## Арлбершка железница
Арлбершката железница ги поврзува Инсбрук и Блуденц. Меѓу Сент Антон и Ланген минува ни Арлбершкиот тунел долг 10,25&nbsp;km.

## Поврзано
* Тирол
* Предарлска
* Арлбершки тунел

Категорија:Превои на Алпите
Категорија:Австрија
Категорија:Тирол
Категорија:Предарлска
Црква „Св. Петар и Павле“ - Говрлево

**Свети Петар и Павле** — една од неколкуте манастирски цркви, во скопското село Говрлево.

## Галерија

Податотека:Влезна врата на црквата Св. Петар и Павле во Говрлево 05.JPG|Влезната врата на црквата
Податотека:Црква Св. Петар и Павле Говрлево 04.JPG|Поглед на црквата
Податотека:Црква_„Св._Петар_и_Павле“_-_Говрлево.jpg|Внатрешноста на црквата


## Поврзано
* Говрлево

## Надворешни врски

Категорија:Говрлево
Категорија:Цркви во Скопје
Црква „Св. Димитриј“ - Струмица

**Црквата Св. Димитриј** — поранешна патријаршиска црква која се наоѓала во градот Струмица, Македонија.
## Историја

Црквата била изградена во текот на 19 век и била под контрола на Цариградска патријаршија, и претставувала седиште и соборна црква на грчкиот митрополит. Во близина на црквата се наоѓало грчко училиште. Во 1869 година градот Струмица бил зафатен од пожар, во кој настрадала и самата црква. Црквата во следните години била обновена. Еден изворен податок сведочи дека за нејзиното обновување биле потрошени околу 4.000 турски лири, „собрани од струмичкиот христијански народ“.

По крајот на Балканските војни, градот Струмица бил опожарен од страна на грчките сили, кои пред да се повлечат од градот меѓу другото ја опожариле и самата црква.

Во 1922 година црквата била целосно разрушена. Денеска, на нејзините темели се наоѓа ОУ „Маршал Тито“.

## Наводи

Категорија:Цркви во Струмица
Струмица
Категорија:поранешни цркви во Македонија
Говрлевски манастир

**Говрлевски манастир** — македонски православен манастирски комплекс кој се наоѓа во скопското село Говрлево.

Манастирот се наоѓа источно од селото, сместен на ридот Брзовец. Местоположбата на манастирот е специфична, бидејќи во негова непосредна близина се наоѓа копот за вар во посед на Цементарница „Усје“, поради кој се појавил и случајот „Говрлево“. Во 2006 година, МПЦ решила да го продаде целиот манастир со сите шест цркви на скопското претпријатие „Усје“ со земјиште од околу 17.000 м2, но поради бурни реакции во јавноста продажбата била повлечена. Имено МПЦ требала да добие преку 200.000 евра со кои би се финансирале изградби на други манастири, а додека скопското претпријатие било задолжено да го премести манастирот.

## Цркви
### Црква „Св. Трифун“

Црквата „Св. Трифун“ е главната манастирска црква во целиот комплекс, по кого е и наречен целиот манастир. Денешната црква се верува дека потекнува  век. Некои од иконите во нејзината внатрешност се дело на познатиот мајстор Димитар Папрадишки.

### Црква „Св. Троица“

Една од неколкуте манастирски мали цркви, сместена во близина на стариот конак.

### Црква „Св. Петар и Павле“

Една од неколкуте манастирски мали цркви, сместена на самиот раб од ридот Брзовец.

### Црква „Св. Марина“

Најмала од сите манастирски цркви во комплексот, сместена на средина од манастирскиот двор.

### Црква „Св. Ерина“

Една од неколкуте манастирски мали цркви.

### Црква „Св. Недела“

Една од неколкуте манастирски мали цркви.

### Црква „Св. Петка

Една од неколкуте манастирски мали цркви, сместена во близина на стариот конак.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Говрлевски манастир
Категорија:Говрлево
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири на Скопската епархија
Шест степени одвоеност

**Шест степени одвоеност** — теорија според која сите и сè е на шест или помалку чекори од кого било во светот, така што користејќи ја врската на „пријател на пријателот“ може да се поврзат кои било двајца луѓе во најмногу шест чекори. Оваа теорија првобитно е поставена од Каринти Фридеш во 1929 година, а станала популарна поради истоимената драма од 1990 година, напишана од Џон Гвер.

## Првобитниот концепт

Во 1929 година, унгарскиот писател Каринти Фридеш објавил куси раскази насловени „Сè е различно“, меѓу кои еден расказ носел наслов „Ланци на поврзување“. Поради технолошкиот напредок на полето на комуникација и патување, пријателствата може да растат и да опфатат големи далечини. Каринти верувал дека и покрај големите физички растојанија меѓу двајца на планетава, густината на човечката мрежа ја прави далечината помала.

Како резултат на оваа претпоставка, ликовите на Каринти веруваат дека кои било две личности може да се поврзат преку најмногу пет познаници. Во расказот неговите ликови создаваат игра:

Од овој разговор произлезе игра. Еден од нас предложи да направиме експеримент за да докажеме дека луѓето на Земјата се поблиску едни до други сега, отколку кога било претходно. Треба да одбереме некого од 1,5 милијарди жители на Земјата - кого било, од каде било. Тој се обложи со нас дека користејќи не повеќе од *петмина* други, од кои еден му е личен познаник, тој ќе го поврзе одбраниот поединец користејќи ништо друго освен мрежата на пријатели.

Каринти се смета за создавач на мислењето за шест степени одвоеност.

### Мал свет

Австрискиот математичар Манфред Кочен, дал практични резултати во ракописот *Контакти и влијанија*, заклучувајќи дека во свет со големина на САД, „практично е извесно дека кои било две личности можат да исконтактираат меѓу себе преку најмногу двајца посредници. А веројатно е дека кога станува збор за сите жители на планетава, потребен ќе е барем уште еден посредник.“ Со симулација изведена на компјутер во 1973 година, покажано е дека меѓу жителите на САД постои три степени одвоеност.

Во 2003 година, Универзитетот Колумбија спровел сличен експеримент меѓу корисниците на електронска пошта на интернет, наречен „Проект Мал свет на Колумбија“ (Columbia Small World Project), во кој биле вклучени 24.163 корисници на електронска пошта, од 13 различни земји во светот. Само околу 384 (0,4%) ја постигнале целта, а меѓу поуспешните дошле до целта после 7, 8, 9 или 10 чекори. Учесниците, сите волонтери, биле половина од Северна Америка, припадници на средната класа, високообразовани, христијани. Поврзувањата преку професија биле посилни од семејните или пријателските.

## Истражувања
Фразата „шест степени одвоеност“ често е синоним на идејата за „светот е мал“.

Но, противниците на оваа теорија сметаат дека „шест степени“ е само „академски урбан мит“. Се споменуваат изолираните човечки заедници, како на пример племето Корубо и други домородни заедници во Бразил, кои ја поништуваат оваа хипотеза.

## Наводи

Категорија:Социјално вмрежување
Категорија:Психологија
ЖС „Суљатицка“

**Железничка станица „Суљатицка“** () — во Украина која се наоѓа на пругата Жмеринка - Окница, во селото Јурковци (Могилов-Подолски реон, Виничка област).

## Галерија


Податотека:Near Sulyatytska Railway Station 1.JPG|Тунел во близина на станицата
Податотека:Sulyatytska Railway Station 2.JPG|Перон на станицата
Податотека:Sulyatytska Railway Station 4.JPG|Стар премин на станицата


## Надворешни врски

* Архангельский А. С., Архангельский В. А. Железнодорожные станции СССР: Справочник. В двух книгах. — М.: Транспорт, 1981.
* ЖС „Суљатицка“ на railwayz.info 

Суљатицка
Европско село на штркот

[мини|десно|300п|Штркови во селото [Кривогаштани]]

**Европско село на штркот** — титула која им се доделува на села и општини од страна на здружението „Европско природно наследство“ („Еуронатур“), кои поседуваат особено големи и редовни единки на штркови и кои водат грижа за нив.

Со ознаката „европско село на штркот“ се обидува да се зајакне заштитата на штрковите. Успехот покажува, дека и денес исто така е можно, да се зачува животниот простор на белите штркови.

Досега, 15 европски општини се означени како „европски села на штркот“.

## Европски села на штркот

## Надворешни врски
* Европски села на штркот 
* Список на прогласените села и општини (PDF; 346&nbsp;kB), состојба 2011

Категорија:Заштита на птиците
Чигоќ

**Чигоќ** () — село во областа Посавина во Хрватска. Чигоќ има околу 124 жители и припаѓа на општината Сисак. Селото се наоѓа во Природниот парк Лоњско Поле во Западна Славонија. Местото е особено познато по својата голема популација на штркови во долината на реката Сава и од 1994 година ја носи титулата европско село на штркот.

Жителите во селото се занимаваат со сточарство и со земјоделство.

## Статистика на штркови

**Двојки на штркови:**
39 пара и 54 младинци (најслаба година 2003), 45 (2000),
41 (1999), 44 пара и 188 младинци (најмногу во 1988 година),
31 (1968)

**Гнезда на:** дрвени куќи

**Фестивал на штркот:** 19 март на пристигнувањето на штрковите. Кон крајот на јуни секоја година се прославува Штроково (ден на штркот), како сеќавање на доделувањето на титулата „европско село на штркот“.

**Партнер:** Природен парк Лоњско Поле

## Надворешни врски
* Официјална страница  
* Природен парк Лоњско Поле  
* Список на европските села на штркот

Категорија:Села во Хрватска
Васил Мицковски (новинар)

:*Ова е статија за македонски новинар. За истоимениот револуционер [[Васил Мицковски (револуционер)|видете тука]]*

**Васил Мицковски** (,  - , ) —  македонски новинар, уредник во  МРТВ, еден од основачите на „Утрински весник“ во 1999 година, а последните години од кариерата дел од уредничкиот тим на магазинот Глобус.

## Животопис
Мицковски е роден во Скопје во 1953 година. По вокација бил Филозоф.  Новинарската кариера ја започнал во 1983 година во „Нова Македонија“. Таму ја поминал стандардната обука и бил дел прво од Скопска рубрика, а потоа Политичка. На почетокот од 1990-тите бил дел од редакцијата на неделникот „Пулс“, каде бил и негов главен и одговорен уредник. Потоа неколку години бил директор на Македонската телевизија, сè до 1998.

Во 1999 година, Мицковски заедно со уште четворица негови колеги го формирале „Утрински весник“, чие појавување на македонската медиумска сцена било сензационално. Не само според квалитетот на новинарскиот кадар во редакцијата, туку и по изгледот на весникот, кој ги презел италијанските искуства во преломот на страниците. Имено главниот наслов на првата страница во првиот број бил негов.
Потоа дел од екипата на „Утрински весник“, во рамките на МПМ, го создал и го издавал магазинот „Глобус“. Мицковски таму бил заменик-главен уредник и колумнист. Починал во Скопје на 13 мај 2015 година по тешко боледување.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Македонски новинари
Едуард Прадес

**Едуард Прадес Реверте** (; р. ) — шпански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .

Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2016.

## Достигнувања

;2010 
: 1. ГП Макарио
: 2. Аизтондо Класика
;2011
: 1. Аизтондо Класика
: 1. Пруеба Санта Крус
: 1. Етапа 3 Цинтуро Емпорда
: 2. Трофео Еузебио Велез
: 3. Копа де Еспања
;2012
: 1. Копа де Еспања
: 1. Меморијал Валенсијага
: 1. Пруеба Санта Крус
;2013
: 1. Трофеу Жоаким Агостињо
::1. Етапа 3
;2014
: 1. Етапа 2 Волта ао Алентежо
: 1. Етапа 1 ГП Абимота
: 1. Минамиуонума
;2015
: 1. Етапа 8 Волта а Португал
: 1. Копа Сабатини
: 5. Џиро дел’Емилија
: 6. ГП Бруно Бегели
: 10. Меморијал Марко Пантани
;2016
: 1. Меѓународен велосипедски класик Филаделфија
: 1. Етапа 1 Волта Интернасионал Кова да Бејра
;2017
: 5. Копа Сабатини
: 9. Класика Примавера
: 9. Копа Берноки
: 10. Краен пласман Џиро ди Тоскана
;2018
: 1. 20п Краен пласман Трка околу Турција
: 1. 20п Краен пласман Трка околу Норвешка
: 2. Краен пласман Тур де Јоркшир
: 3. Краен пласман Вуелта а Кастиља и Леон
: 4. Краен пласман Тур де Луксембург
: 4. ГП Мигел Индураин
: 6. Трофео Љосета-Андрат
: 9. Краен пласман Тур ди Лимузен
;2019
: 1. 20п Краен пласман Вуелта а Арагон
: 3. Класика Примавера
: 8. Краен пласман Тур Ла Прованс
::1. Етапа 2
: 9. Краен пласман Вуелта а ла Комунидад де Мадрид
: 9. ГП Индустрија & Артиџанато ди Ларчано
: 10. Краен пласман Вуелта а Кастиља и Леон
: 10. Класик Бретања

### Распоред на резултатите на големите трки

СО = се откажал; — = не учествувал

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1987 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Шпански велосипедисти
Павел Франчак

**Павел Франчак** (; р. ) — полски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .

## Достигнувања

;2011
: 5. Меморијал Анджеј Трохановскје
;2012
: 5. Меморијал Хенрик Ласак
: 8. Гран Премио Сан Џузепе
;2013 
: 1. Етапа 5 Карпатска трка
;2014
: 1. Куп де Карпати
: 2. Национално друмско првенство
: 2. Меморијал Хенрик Ласак
: 7. Краен пласман Трка Малополска
: 9. Меморијал Анджеј Трохановскје
;2015
: 1. 20п Бодовен пласман Шлакјем Гродув Пјастовскич
: 2. Меморијал Анджеј Трохановскје
: 2. Курс де ла Солидарите Олимпик
: 9. Краен пласман ГП Либерти Сегурос
;2016
: Курс де ла Солидарите Олимпик
::1. 20п Бодовен пласман
::1. Етапа 1
: 1. Меморијал Хенрик Ласак
: 7. Класика де Алмерија
: 7. Гран при де Денен
: 7. Трка околу Франкфурт
: 10. Краен пласман Трка околу Естонија
;2017
: 9. Европско друмско првенство

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1991 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Полски велосипедисти
Васил Мицковски

**Васил Мицковски** може да се однесува на:
* Васил Настев Мицковски (1886 - ?) — македонски револуционер;
* Васил Мицковски (1953 - 2015) — македонски новинар;
Скитник (филм)

**Скитник** (англиски: *The Vagabond*) - американски филм од 1916 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога, заедно со Една Пурвианс (*Edna Purviance*), Ерик Кембел (*Eric Cambell*), Алберт Остин (*Albert Austin*), Хенри Бергман (*Henry Bergman*) и Џон Ранд (*John Rand*). 
## Содржина
Во филмот Чаплин глуми сиромашен виолинист кој свири по кафеани со цел да заработи пари. Така, тој започнува да свири во еден бар и собира пари од гостите, кои пак ја слушаат музиката која истовремено ја свири еден дувачки оркестар. Поради тоа, тој влегува во конфликт со водачот на оркестарот (го игра Ранд). Потоа, виолинистот заминува на село, каде спасува една девојка (ја глуми Пурвианс), која живее како слугинка на група Цигани при што нивниот водач (го глуми Кембел) безмилосно ја тормози девојката. Кога успеваат да побегнат на сигурно, девојката среќава еден сликар, кој ѝ прави портрет. Подоцна, на неговата изложба, една богата жена во сликата ја препознава својата одамна изгубена ќерка. Така, девојката повторно си го наоѓа семејството, а во знак на благодарност, таа со себе го зема и сиромашниот виолинист. 

## Надворешни врски
Charlie Chaplin - The Vagabond (1916) - YouTube

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови од 1916 година 
Категорија:Црно-бели филмови 
Категорија:Неми филмови 
Категорија:Филмови на Чарли Чаплин 
Категорија:Филмови со Чарли Чаплин 
Категорија:Филмови со Хенри Бергман
Категорија:Филмови со Џон Ранд
Категорија:Филмови со Една Пурвианс
Категорија:Филмови со Ерик Кембел
Категорија:Филмови со Алберт Остин
Категорија:Филмски комедии
Саси

**Саси** или **Саксонци** — германско племе чија татковина се наоѓала на територијата на денешна северна Германија. Помеѓу III и V век под притисок на Франките тие се селат кон западна Европа, а век подоцна заедно со Англите и Јитите се селат на Британскиот Остров, така сочинувајќи ги Англичаните. Англиските грофовии Есекс и Сасекс се именувани по нив.

Сасите се доселиле во североисточна Македонија во XIII век и се занимавале со рударство. Со време се претопиле со Македонците, но оставиле низа топоними.

## Потекло на поимот
Најприфатена претпоставка е дека името на Сасите потекнува од зборот сакс (анг. *seax*), вид на нож по кој тие биле познати. Овој нож е од големо симболично значење за англиските грофовии Есекс и Мидлсекс. Неговото име, покрај во овие две покраини, се појавува и во Сасекс и Весекс.

## Историја

### Рана историја

### Континентална историја

## Култура

### Општествена структура
Нортамбрискиот теолог и историчар Беда Многупочитуваниот околу 730 г. запишал дека „континенталните Саксонци немаат крал, но имаат неколку елдормани (анг. *elder man*, *старешница*) кои за време на војна имаат голема власт, но се еднакви со останатите во мирно време.“

### Религија
Сасите на почетокот биле пагани, но во седмиот век под влијание на Јутите се конвентирале во Христијани.

## Сасите и Балканот
Сасите се познати по нивните развиени рударски вештини, така што во средината на XIII век благодарение на нив доаѓа до развој на рударството во средновековна Србија и Македонија. Таму ги нарекувале **Саси**, додека кај Дубровчаните се сретнуваат како **Алемани**, **Алмани**, **Теотонци** и **Тедеши**. Не се разјаснети околностите поради кои тие се населуваат на овие простори, но се претпоставува дека повикот на српскиот крал Стефан Урош I (1243-1276), како и монголската наезда од 1241 ги принудила на преселба. Бугарскиот цар Иван Шишман ги вика на македонската планина Осогово, каде што го отвораат рудникот Саса. Во нивна чест, таму денеска се наоѓа и селото Саса.

## Поврзано
* Список на германски племиња

## Наводи

Категорија:Германски племиња
Девојка-ѕвер

**Девојка-Ѕвер!** — збирка раскази од рускиот писател Едвард Лимонов, објавена во 2007 година во издание на „Темплум“, како 58. книга во рамките на едицијата „Магма“. Изборот на расказите и преводот од руски јазик е дело на Павел Попов. Оваа книга е прв превод на творештвото на Лимонов на македонски јазик, а во неа се застапени раскази од три збирки на авторот: „Девојката ѕвер“, „Вообичаените инциденти“ и „Книга на водата“.
## Технички одлики
Збирката е печатена во мал формат (18 сантиметри), во мек повез и има 128 страници. Книгата е каталогизирана во Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ - Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-9989-189-06-7. Графичкото уредување и дизајн е дело на фирмата „Точка“. На предната корица е наоѓа слика на Paul Cava, додека на задната корица е даден кус осврт врз книгата и попис на објавените книги во едицијата „Магма“.
## Содржина
Збирката содржи 12 раскази, а покрај нив, на крајот од книгата е дадена биографија на авторот. Во збирката се застапени следниве раскази:
* Девојката-ѕвер
* Мутант
* Тихиот Океан, Pacific Grows
* Хадсон ривер
* Салата „Ница“
* Средоземно Море, Ница
* Јадранско Море, Венеција
* Дунав
* Дождот во Москва
* Нева
* Енисеј
* Морнарчето пристигна дома, треперејќи ја отвора вратата

## Наводи

Категорија:Дела на Едуард Лимонов
Категорија:Изданија на Темплум
Гацка

**Гацка** – река понорница, со своите притоки долга 61&nbsp;km, во областа Лика, во централна Хрватска. Извира под Годача и Венац во Синац. Се влева во Јадранското Море.

## Особини
Реката е долга 61&nbsp;km, а пред изградбата на хидроелектраните ХЕ Сењ и ХЕ Склопе била долга дури 100&nbsp;km. Од својот извор, Тонковиќевиот Вруток, полека се спушта низ подрачјето Гацко Поле примајќи бројни притоки. Ја одликува чиста бистра вода која, a и покрај карпестиот предел, тече релативно бавно. Просечната температура во лето изнесува 10,8°С а во зима 7,9°С. Длабочината на реката варира од еден до десет метра во најдлабоките делови. По својот хемиски состав водата е доста тврда, благо алкална и обилува со калциумови соли што го поттикнува растот на растителноста околу реката, па е богата со кислород. Дното на реката е тињесто. Реката изобилува со подводни спелеолошки наоѓалишта и врутоци. Првите истражување почнуваат во втората половина на XX век, а дотогаш подводниот свет на Гацка бил потполно непознат. Маеровиот Вруток се смета за спелеолошки најбогат, па во последно време нему му се посветува посебно внимание. Се смета дека преку половината од подводните премини и канали на Гацка сè уште не се истражени.

## Туризам и риболов
Развојот на туризмот започнува во втората половина на XX век кога почнува изградба на туристички објекти на подрачјето на Гацка и околината. Голем придонес на популарноста на Гацка дале и Плитвичките Езера , бидејќи голем број на туристи патувајќи кон нив ги откриле убавините на Гацка. Денес главен облик на туризмот на тоа подрачје се рекреацискиот и селскиот туризам, а посебно е застапен и риболовот. Туристите имаат можност за разгледување на бројни стари воденици на реката од кои некои и денес се функционални. Заради строгата грижа за фауната во реката, риболовот е дозволен само во периодот од 1 март до 30 септември заради заштита на рибната популација. На некои места риболовот е целосно забранет. Посебно е позната поточната пастрмка.

## Флора и фауна
Реката Гацка е особено богата со флора и фауна. Во и околу неа растат 25 растителни видови од мов, алги до дрвенести растенија. Покрај 17 водни животински видови, во реката живеат поточната пастрмка (Salmo trutta), калифорниската пастрмка, штуката, белоногиот поточен рак.  Гацка ѝ е дом и на човечката рипка која живее во длабоките врутоци и подрачјата на вечен мрак. Неодамна е покренат и проект за смалување на популацијата на калифорниска пастрмка бидејќи почнала сериозно да ја загрозува и потиснува автохтоната домашна пастрмка.

## Галерија

Слика:Majerovo vrilo 230907.jpg|Маеров Вруток
Слика:Vodenica Majerovo vrilo 07.jpg|Воденица на Маеровиот Вруток
Слика:Majerovo vrilo Gacka 05082007.jpg|Тонковиќев Вруток
Слика:Vodenica dijelovi Otocac 50807.jpg|Делови на воденица на Маеровиот Вруток
Слика:Gacka1.JPG|Поглед од мостот кај Личко Лешќе
Слика:Gacka.JPG


## Надворешни врски
*lickosenjska.com
*gacka.hr

Категорија:Реки во Хрватска
Категорија:Понорници
Невозможна мисија 2 (саундтрак)

**Невозможна мисија 2** () — албум издаден за истоимениот филм од страна на Ханс Цимер. Саундтракот бил објавен на 13 јуни 2000 година. Лиза Џерард се појавила како вокалист во неколку песни. Ова била втора соработка помеѓу Ханс Цимер и Лиза Џерард, по Гладијатор.

## Список на песни
#"Hijack" (4:09)
#"Iko Iko" - Зап Мама (3:23)
#"Seville" (со Лиза Џерард) (4:32)
#"Nyah" (со Хитор Переира) (2:20)
#"''Mission: Impossible'' Theme" (Лало Шифрин) (0:39)
#"The Heist" (2:22)
#"Ambrose" (2:37)
#"Bio-Techno" (1:42)
#"Injection" (со Лиза Џерард) (4:49)
#"Bare Island" (5:30)
#"Chimera" (1:42)
#"The Bait" (1:00)
#"Mano a Mano" (со Лиза Џерард) (4:22)
#"Mission: Accomplished" (1:44)
#"Nyah and Ethan" (5:05)

## Соработници

*Клаус Badelt
*Мајкл Брук
*Лиза Џерард
*Ник Глени-Смит
*Хитор Переира
*Џеф Рона
*Мартин Тилман
*Мел Весон

## Наводи

Категорија:Филмска музика од 2000 година
Категорија:Филмска музика од Ханс Цимер
Категорија:Албуми од Ханс Цимер
Патот до Ел Дорадо

**Патот до Ел Дорадо** () — американски анимиран филм од 2000 година, создаден од *[[DreamWorks Animation]]*, во режија на Бибо Бержерон и Дон Паул. Музиката била создадена од страна на Елтон Џон и Тим Рајс, во соработка со композиторите Ханс Цимер и Џон Пауел. Филмот има заработено 76,4 милиони долари, додека буџетот изнесувал 95 милиони долари.

## Гласови
* Кевин Клајн како Тулио
* Кенет Брана како Мигел
* Роузи Перес како Чел
* Арман Асанте како Цекел-Кан
* Џим Камингс како Кортес
* Елтон Џон како Раскажувач

## Содржина
Дејството на филмот започнува во пристаништен град во Шпанија, каде двајца измамници, Тулио (гласот на Клајн) и Мигел (гласот на Брана) фрлаат (наполнети) коцки со морнарите, со намера да ги ограбат, но нивната измама е отркиена. Бегајќи од разбеснетите морнари и од стражарите, тие се сокриваат во две буриња што треба да бидта натоварени на бродот што треба да исплови за Новиот Свет, а со кој командува Кортес. Бродот поаѓа и морнарите ги откриваат измамниците и ги затвораат. Сепак, со помош на коњот Алтиво, тие успеваат да побегнат и со помош на еден чамец пристигаат до копното. Таму, тие наоѓаат камена плоча која се совпаѓа со картата што ја поседуваат, а која го покажува патот до Ел Дорадо. Притоа, тие ја среќаваат убавата девојка Чел (гласот на Перес), која ги слуша како се договараат да грабнат големо богатство од градот и потоа да побегнат во Шпанија. Врховниот свештеник во градот, Цекел-Кан (гласот на Асанте) мисли дека тие се богови и поради тоа во Ел Дорадо им укажуваат највисоки почести. Таму, Тулио и Мигел остро му се спротивставуваат на Цекел-Кан, кој постојано сака да поднесе човечка жртва во нивна чест. Поради тоа, Цекел-Кан започнува да се сомнева во нивното божествено потекло и најпосле, со помош на магија, ја оживува џиновската камена скулптура на јагуар, со намера да ги убие. Сепак, Мигел и Тулио среќно успеваат да се спасат и себеси и градот, а Цекел-Кан паѓа во водениот вител. Привлечен од удобниот живот, Мигел сака да остане во градот, додека Тулио е заинтересиран само за богатството и за Чел и поради тоа меѓу двајцата другари доаѓа до караница. Во меѓувреме, Цекел-Кан ги среќава војниците на Кортес кои ги води кон Ел Дорадо. Додека Тулио и Чел се подготвуваат да си заминат со бродот натоварен со злато, градот се подготвува за борба со војската на Кортес. Тогаш, Мигел му се придружува на Тулио и тие успеваат да ги урнат столбовите на капијата на Ел Дорадо и така да го затрупаат пристапот до градот, но притоа го губат целото богатство. Така, Кортес не успева да го најде Ел Дорадо, а Тулио, Мигел, Чел и Алтиво заминуваат во нови авантури.
 
## Музика

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 
* 
* 
* 

Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 2000 година
Категорија:Американски цртани филмови
Категорија:Филмови на DreamWorks
Категорија:Филмска музика од Ханс Цимер
Категорија:Филмови со Кенет Брана
Категорија:Филмови со Кеви Клајн
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Авантуристички филмови
Загрепска искачница

мини|Поглед на кабините на искачницата
мини|Поглед на искачницата од улицата „Томиќ“

**Загрепска искачница** () — искачница во градот Загреб управувана од Загрепски електричен трамвај (ЗЕТ), сместена на улицата Томиќ, поврзувајќи ги улиците Илица (Долен град) со Штросмајеровото шеталиште на север (Горен град).

Нејзината пруга изнесува 66 метри и со тоа е една од најкратките искачници во светот. Искачницата била изградена во 1890 година и била во употреба од 23 април 1893 година. Првично имала парни мотори, кои биле заменети со електрични во 1934 година. Со цел да се зачува нејзиниот првобитен изглед, градбата и повеќето технички делови, добила правна заштита со прогласувањето на споменик на културата.

## Технички одлики

Има две кабини со по 28 патници секоја (16 седишта и 12 места за стоење). Кабините се долги 5,640 метри и тежат 5,05 тони, кога се празни. Секоја кабина пренесува до 2.240 килограми. Електричниот мотор е во северната (горна) станица. Има трафостаница од 28,5 киловати, работи на 400 волти еднонасочна струја, со 720 вртежи во минута. Искачницата се движи по пруга од 1200 мм, а нејзината должина е само 66 метри, додека висинската разлика изнесува 30,5 метри, што значи наклон од 52%. Ова ја прави една од најкратките, а истовремено и една од најстрмните искачници во светот. Вози со 1,5 м/с и му треба 55 секунди да го помине растојанието.

## Наводи

## Надворешни врски

* Искачница 

Категорија:Искачници
Категорија:Сообраќајот во Загреб
Категорија:Згради и градби во Загреб
Вечниот мир (филм)

**Вечниот мир ** () — американски комедија/драма филм од 2000 година во режија на Бари Левинсон и во продукција на Марк Џонсон, а во главна улога на Бари Меквој.

## Саундтрак

Музиката за филмот ја направил Ханс Цимер.

# Repo Man (3:56)
# The Demon Barber Of Dublin (0:55)
# One Hundred And Ninety (3:52)
# Day Job (2:08)
# You Gotta Lose To Win (2:23)
# Toupée Or Not Toupée (2:18)
# The Rant (1:08)
# Glass Slipper (0:46)
# I'm A Dick (2:12)
# It Takes A Woman (2:05)
# The Piecemaker (1:25)
# Piece On Earth (1:54)
# The Piece People (1:31)
# F**kin' Genius (4:59)
# Piece Offering (6:05)
# Jiggy's Last Jam (4:09)

## Надворешни врски
*
*
*DVD Verdict: ''An Everlasting Piece'' 

Категорија:Филмови од 2000 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмска музика од Ханс Цимер
Падот на црниот јастреб (саундтрак)

**Падот на црниот јастреб** () — албум издаден за истоимениот филм од страна на Ханс Цимер, во соработка со неколку музичари како Мартин Тилман, Крег Истман и Хејтор Переира. Саундтракот бил објавен на 15 јануари 2002 година.

## Список на песни

## Надворешни врски
* Black Hawk Down soundtrack at Filmtracks

Категорија:Филмска музика од 2002 година
Категорија:Филмска музика од Ханс Цимер
Категорија:Албуми од Ханс Цимер
Никола Јуришиќ

**Никола Јуришиќ** (; ) (околу: 1490-1545) — хрватски благородник, војник и дипломат.

## Ран живот

Јуришиќ е роден во градот Сењ, Хрватска.

Првпат бил споменат во 1522 година како офицер во војската на Фердинанд I, која била донесена во хрватските тврдини во одбрана против инвазијата на Отоманското Царство под водство на Сулејман I, кој напредувал кон Виена. Помеѓу 1522 и 1526 година станал витез.

По Битката кај Мохач во 1526 година, кралот му ја доделил функцијата на врховен воен командант на вооружените сили кои ги бранеле границите (*supremus capitaneus*, *Veldhauptmann unseres Kriegsfolks wider Turken*). За возврат, Јуришиќ му помогнал на Фердинанд Хабсбуршки да стане крал на Хрватска со прекинувањето на Цетинското собрание во 1527 година. Во 1530 година, Јуришиќ бил испратен во Цариград да преговара со Османлиите за мир.

## Опсада на Гинс (Кесег) во 1532 г.

Во 1532 година, капетанот Никола Јуришиќ ја одбранил малата одбранбена тврдина Кесег (Кралство Унгарија) со само 700-800 хрватски војници без никакви топови и само со неколку пушки, со што го спречил напредокот на турската војска од 120.000-140.000 војници кон Виена.

Постојат две легендарни верзии од оваа битка.

* Во првата, откако Сулејман I повел војска од 140.000 кон Виена, Никола Јуришиќ и неговите 800 војници одговориле на повиците на хабсбуршкиот цар за одбрана на градот. Додека поминувал низ западна Унгарија, тие виделе беспомошни жени и деца во малата тврдина Косег и одлучиле да им помогнат. Тврдината била на пат кон Виена, така Сулејман II ја нападнал и по три дена борба, Јуришиќ напишал: „...јас и 89 од моите витези сме уморни и слаби со залихи. Ако издржиме уште еден ден ќе биде чудо...“ Пред завршната борба, жените и децата се молеле на Свети Мартин два часа и завршната битка започнала. По десет минути од битката, Турците се повлекле и пријавиле дека виделе огнен витез со огнен меч.
* Во втората, градот понудил услови за преодно предавање. Единствени кои ќе може да влезат во замокот ќе бидат силите кои ќе го дигнат турското знаме. Сулејман се повлекол на почетокот на август кога започнало да врне и не продолжиле кон Виена како што претходно планирале. Се задржал скоро четири недели и во текот на тоа време се собрала силна армија во Виена, со која султанот не сакал да се соочи. Со нивниот хероизам, Никола Јуришиќ и неговите луѓе ја спасиле Виена од опсада.

## Подоцнежен живот

По Битката кај Ѓаково во 1537 година, повторно бил главен капетан на Славонија и Долна Австрија. Во 1540 година бил капитен на Крањска.

Своите последни години од својот живот ги поминал како таен советник во дворот во Виена. Починал во Кесег, Унгарија.

## Поврзано
* Малата војна во Унгарија
* Османлиски војни во Европа

## Наводи

## Надворешни врски
* Лексикон 

Категорија:Родени во 1490 година
Категорија:Починати во 1545 година
Категорија:Луѓе од Сењ
Категорија:Римокатолички христијани од Хрватска
Категорија:Хрватско благородништво
Категорија:Унгарско благородништво
Категорија:Австриско благородништво
Хрватски овчар

**Хрватски овчар** – вид куче со потекло од Хрватска. Тоа е хрватска автохтона пасмина и потекнува од кучињата кои Хрватите ги довеле со себе при миграцијата во сегашните краишта. Денес најмногу се одгледуваат во Славонија. Хрватскиот овчар е многу интелигентно животно со силна потреба за човечко друштво. Поседува добро развиен овчарски нагон и е извонреден пес чувар. Во FCI е признат под редниот број 277.

## Стандарди
Хрватскиот овчар е на границата на средна висина (40 до 53&nbsp;cm за двата пола), бојата му е црна, со кратки влакна на главата и нозете, на остатокот од телото е подолга, густа, брановита до кадрава. Кучето е со издолжен формат (10% е подолг од висината). Главата му е релативно лесна со вкупна должина од 20&nbsp;cm. Долг е, средно снажен, длабок, добро заоблен и мускулест, а опашката му е завртена кон грбот.

## Историја на пасмината
Според пишаните документи, изгледот на ова куче битно не се променил од XIV век до денес. Веројатно затоа што поседува одличен наследен инстинкт за работа со овци и говеда, селекцијата на сметка на употребливоста (работните способности) спонтано се спроведувала што дополнително резултирало со неговиот поскладен изглед. Најстариот запис за хрватскиот овчар – „Canis pastoralis croaticus" е од 1374 година – и него го пронашол во архивите на ѓаковската бискупија таткото на пасмината – ветеринарот проф. д-р Стјепан Ромиќ. Во тој документ ѓаковскиот бискуп Петар наведува дека песот е висок околу 3 педи (45&nbsp;cm), дека има средно долги кадрави влакна со црна боја, дека главата му е обрасната со кратки влакна, дека е со полуначулени или начулени уши, и дека е добар за чување стада на сите домашни животни. Исто така наведува дека Хрватите го донеле со себе во VII век  при селидбата во Хрватска од првобитната татковина. Со систематско одгледување, веќе споменатиот проф. Ромиќ почнал во 1935 година со пците од ѓаковичкото подрачје. После 34 години работа, пасмината најпосле е признаена од FCI во 1969 година.

## Галерија

Слика:Gera062005sed.jpg|Хрватски овчар
Податотека:Gera7tz.jpg|Кутре на хрватски овчар


Категорија:Раси кучиња
Категорија:Овчарски кучиња
Категорија:Кучиња од Хрватска
Латвиски балзам

**Латвиски балзам** () — најголем производител на алкохолни пијалаци во балтичките држави со седиште во Рига.

Во 2006 година имал пазарно учество од околу 50% во Латвија. Претпријатието има долга историја со неговиот почеток може да се каже дека е 1900 година, кога започнал со работа магацинот бр. 1, кој подоцна бил именуван како Латвиски балзам во 1970 година и на крај станала акционерско друштво во 1997 година. Нивен главен производ е Ришки црн балзам, кој е традиционален латвиски растителен ликер.

## Наводи

Категорија:Латвиски претпријатија
Ригански црн балсам

**Ригански црн балсам** (според стариот правопис познат и како: **Ришки црн балсам**; ) — традиционален латвиски растителен ликер направен од многу различни природни состојби измешани со чиста вотка, со што пијалакот има 45% алкохол во себе. Може да се пие како таков, со коцки мраз или мешан со топли напитоци, како кафе или топло какао или измешан со сода-вода или газиран пијалак, или во некоја варијанта на коктели. Исто така, повремено се користи како додаток во сладолед. Самиот пијалак е црн и многу горчлив, но со различни вкусови.

Риганскиот црн балсам е направен од АД „Латвиски балсам“. Традиционалниот рецепт во 1742 година бил создаден од Абрахам Кунце, аптекар кој живеел во Рига и има основа од 24 различни растенија, цвеќиња, пупки, сокови, корења, масла и бобинки. Се продава во рачно изработени керамички срчи. Со време, риганскиот црн балсам станал познат и во странство, откако добил повеќе од 30 награди на меѓународните саеми.

Црниот балсам, исто така, се користи и во традиционалната медицина. Се смета дека е добро средство против настинка и се користи за ублажување на дигестивните проблеми. Се прави во Рига од средината на  век. Според легендата, царицата Катерина Велика од Русија, се разболела при нејзината посета на Латвија, но била излечена пиејќи ригански црн балсам.

## Наводи

## Надворешни врски

* rigablack.com Официјално мрежно место

Категорија:Алкохолни пијалаци
Финале на Купот на европските шампиони во 1972 година

**Финале на Купот на европските шампиони во 1972 година** — фудбалски натпревар одигран на стадионот Де Којп на 31 мај 1972 година, во којшто Ајакс од Холандија го совладале Интер од Италија со 2-0. Со двата погодока на Јохан Кројф во второто полувреме, фудбалерите на Ајакс ја освоиле втората титула во натпреварувањето и ја одбраниле титулата освоена претходната 1971. 

За овој натпревар се вели дека бил најголемиот момент на таканаречениот тотален фудбал; Ајакс доминирале во најголемиот дел од натпреварот, додека Интер очајнички се бранеле со *[[катеначо]]*.

## Пат до финалето

## Натпревар
### Детали

## Поврзано
* Куп на европските шампиони 1971-72

## Наводи

## Надворешни врски
* Сезона 1971-72, званично мрежно место на УЕФА

Категорија:Финалиња на Лигата на шампионите
Финале на Купот на европските шампиони во 1964 година

**Финале на Купот на европските шампиони во 1964 година** — фудбалски натпревар помеѓу Интер Милан и во тоа време, петкратниот првак Реал Мадрид, кој се одржал на стадионот Пратер, Виена. Интер го освоил купот по првпат, победувајќи го Реал Мадрид со 3–1.

## Пат кон финалето

## Натпревар
### Поподробно

## Поврзано
* Европски куп
* Куп на шампиони 1963/64

## Наводи

## Надворешни врски
* Сезона 1963–64 на страницата на УЕФА
* Историја на Европскиот куп 1964

Категорија:Финалиња на Лигата на шампионите
Панамски документи

мини|десно|300п|Карта на државите кои биле споменати во Панамските документи
**Панамски документи** — збир од 11,5 милиони доверливи документи во кои се содржат детални информации за повеќе од 214.000 оф-шор компании собрани од страна на давателот на панамскиот корпоративни услуги „Мосак Фонсека“, вклучувајќи го и идентитетот на акционерите и директорите на фирмите. Во документите се илустрира како богатите поединци, вклучувајќи и јавните функционери, ги кријат средства од јавноста. Во времето на објавувањето на документите идентификувани се пет тогашниот шефови на држави или влади на држави од Аргентина, Исланд, Саудиска Арабија, Украина и Обединетите Арапски Емирати, како и владини претставници, роднини и блиски соработници на различни шефови на влади на повеќе од четириесет други земји. Британските Девствени Острови се седиште на половина од фирмите за кои се зборува во документите, а во Хонгконг се наоѓаат најголем број од инволвираните банки, правни фирми и посредници.

Иако употребата на оф-шор субјекти не е нелегална во јурисдикциите во кои се регистрирани, а честопати не е воопшто нелегално, новинарите откриле дека некои од регистрираните корпорации се чини дека се користени за нелегални цели, вклучувајќи измама, трговија со дрога, како и затајување данок.

Анонимен извор, користејќи го псевдонимот „John Doe“, ги доставил документи во неколку наврати на германскиот весник „Зидојче цајтунг“ почнувајќи од почетокот на 2015 година. Најстарите информации во овие документи се однесуваат на 1970-тите години. Нивниот обем изнесува околу 2,6 терабајти. Со оглед на обемот на истекувањето, весникот побарал помош од Меѓународниот конзорциум на истражувачки новинари (ICIJ), која ги дистрибуирал документите за истрага и анализа на околу 400 новинари од 107 медиумските организации во 76 земји. Првиот новинарски извештаи врз основа на документите, како и 149 документи, беа објавени на 3 април 2016 година. ICIJ планира да објави целосна список на компании кои се вклучени во почетокот на мај 2016 година.

Во „Панамските документи“ се спомнати имињата на тројца македонски државјани.

## Наводи

## Поврзано
* Даночен рај

## Надворешни врски
* Портал за Панамските документи на Меѓународниот конзорциум на истражувачки новинари
* Пребарување за Македонија во базата на податоци за Панамските документи
* „Кои се Македонците со сметки и фирми во Панама“ , НоваТв, 3.4.2016.

Категорија:Затајување данок
Категорија:Панама
Финале на Купот на европските шампиони во 1957 година

**Финале на Купот на европските шампиони во 1956 година** — фудбалски натпревар кој се оддржал на стадионот Сантјаго Бернабеу во Мадрид, Шпанија, на 30 мај 1957 година. Во финалето се натпреварувале ФК Реал Мадрид од Шпанија и ФК Фјорентина од Италија. ФК Реал Мадрид победува со резултат  2–0 со головите на Алфредо ди Стефано и Франциско Џенто во второто полувреме. Станува збор за првото од четирите финалиња (вклучувајќи ја тука и Лигата на шампионите, по што следеле финалињата во 1965, 1984 и 2012 година) каде ееден од учесниците играл на домашен терен, и исто така првото финале каде победничката екипа ограла на домашниот стадион.

Првиот постигнат гол на ФК Реал Мадрид бил сомнителен откако холандскиот судија Лео Хорн го игнорирал сигнализирањето на линискиот помошник судија кога Енрике Матеош бил во офсајд пред да отсвири фаул за пенал за кој постоело сомнеж дека се случил надвор од казнената линија за пенал.

## Детали за натпреварот

## Поврзано
*Куп на шампиони 1956/57

## Наводи

## Надворешни врски
*European Cup 1956/57 from RSSSF
*

Категорија:Финалиња на Лигата на шампионите
Финале на Купот на европските шампиони во 1980 година

**Финале на Купот на европските шампиони 1980** — фудбалски натпревар одржан на стадионот „Сантјаго Бернабеу“ во Мадрид на 28 мај 1980 г. кој завршил со победа за Нотингем Форест од Англија над Хамбург од Германија со 1–0. Во 21-вата минута, англискиот Џон Робертсон се протнал крај германскиот голман Рудолф Каргус и го дал единствениот гол во натпреварот. Со тоа, Нотингем Форест вторпат по ред го освоиле Европскиот куп и воедно станале првиот клуб во историјата со повеќе европски од домашни титули.

## Пат до финалето

## Поединости за натпреварот

## Поврзано
*Куп на шампиони 1979/80

## Надворешни врски
* Куп на шампиони 1979/80 — УЕФА 

1980
Категорија:Фудбалот во 1980 година
Финале на Купот на европските шампиони во 1982 година

**Финале на Купот на европските шампиони 1982** — фудбалски натпревар одржан на стадионот „Фејенорд“ (наречен и „Де Којп“) во Ротердам, Холандија на 26 мај 1982 г. кој завршил со победа на англискиот првак Астон Вила над западногерманскиот првак Бајерн Минхен со 1–0. Со ова, Астон Вила за прв (и досега единствен) пат го освоиле Европскиот куп. Ова била шеста европска титула за клуб од Англија.

## Пат до финалето

## Натпревар
### Преглед
Натпреварот бил огромно постигнување за Тони Бартон како тренер, бидејќи ова му била прва сезона во тоа својство. Настапил во ова својство пред четвртфиналето по случајност, поради неочекуваното напуштање на дотогашниот тренер на Астон Вила, Рон Сондерс.

Еден од повпечатливите моменти во финалето се случил кога по 10 минути ветеранскиот голман Џими Ример се здобил со повторна повреда на рамото. Него го заменил Најџел Спинк, кому ова му било само втор настап како клупски голман на поголемо натпреварување. Спинк ги спречил сите обиди за гол на Бајерн Минхен, за што добил високи оценки и станал главен голман на Астон Вила во наредните 10 сезони.

Друг впечатлива случка е кога Бајерн Минхен успеале да ја внесат топката во голот во последните три минути, но голот бил досуден како офсајд. Истото им се случило на Астон Вила неколку секунди пред крајот на натпреварот, но овој втор гол бил отфрлен од судиите.

Како бранител на европската шампионска титула, Астон Вила учествувале во следната сезона на Европскиот куп, Европскиот суперкуп и Интерконтиненталниот куп. На следниот Европски куп, Астон Вила успеле да ја задржат титулата сè до четвртфиналето, кога изгубиле од Јувентус. Ги победиле Барселона со збирен резултат од 3–1, така освојувајќи го Суперкупот, но изгубиле со 2–0 од уругвајскиот клуб Пењарол на Интерконтиненталниот куп во Токио, Јапонија.

### Поробности за натпреварот

## Поврзано
*Куп на шампиони 1981/82

## Надворешни врски
* Куп на шампиони 1981/82 — УЕФА 

1982
Категорија:Фудбалот во 1982 година