open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Остров на радоста

мини|Дебиси во 1905 година
десно|мини|300x300пкс|''„L'isle Joyeuse“'' започнува со хроматска целотонска каденца.
десно|мини|200x200пкс|Целостепена скала од А , лидијска од А и дурска скала  од А.

**Остров на радоста (L'isle joyeuse)** е дело за соло клавир компонирано од Клод Дебиси во 1905 година. Се смета дека сликата „Патот за Китира“ од Жан-Антоан Вато била инспирацијата за ова дело, со тоа што Дебиси го пресликува патот на ликовите во сликата кон Китира, кој е островот кој се смета за родното место на Афродита, и поради кој се поттикнати љубовните и екстатичните емоции на ликовите. Според Џим Самсон (1977 г), „централната поврзаност во делото е базирано на целостепена скала, лидиски модус и дијатонска скала, со тоа што лидискиот модус функционира како преод меѓу другите две скали.“

### Експозиција, тактови 1–98
Воведот создава целостепен тонален контекст. Во тактовите 15–21 се употребува лидиска скала од тонот А како премин, преку додавањето на Г природно, во целостепениот тонален контекст на нов мотив во 21ви такт. Овој лидиски контекст служи за премин од целостепен тонален модус од тонот A во а -дур, прекинат со повремени лидиски D  s, на втората тема во такт 67.

### Среден дел, тактови 99–159
Другата транспозиција на целостепена скала, која се избегнува во останатите делови, се користи и обезбедува дополнителен хармонски контраст.

### Рекапитулација, тактови 160–255
Вториот субјект се појавува во чиста А-дур, „крајната тонална цел на делото“. Воведните коди се „погласни и поживописни до самиот крај“. Завршува со гласно тремоло, група грациозни ноти што се искачуваат до две октави на А-ноти во највисоките регистри на пијаното, и брзо, конечно арпеџо, истото арпеџо што се користи за да ја придружува првата употреба на вториот субјект, свирено надолу, удирајќи значително во најниската нота на клавијатурата (А0).

## Литература

# Schmitz, E.Robert (1950), *The Piano Works of Claude Debussy,* Toronto: Dover, p. 94, LCCN 66-20423

* 

## Надворешни линкови

* L'isle Joyeuse: Scores at the International Music Score Library Project
* Recording by Alon Goldstein in MP3 format (archived on the Wayback Machine)

Категорија:Статии со микроформати hAudio
Категорија:Дела од Дебиси
Договор од Тигина

мини|260x260пкс|Романска територија во мај 1942 година
**Договор од Тигина** (; ) — договор меѓу нацистичка Германија и Романија за административни, економски и безбедносни прашања на Губернијата на Приднестровие, кој стапил на сила на 30 август 1941 година. Тој бил потпишан за време на Втората светска војна, додека се одвивала инвазијата на Советскиот Сојуз од страна на силите на Оската. Тирасполскиот договор преку кој Романија го добила регионот стапил на сила кратко пред тоа, на 19 август.

Разговорите за постигнување договор започнале на 17 август, а ги завршиле германскиот генерал Артур Хауфе и романскиот генерал Николае Татарану во градот Тигина (сега Бендер, Молдавија, под контрола на Транснистрија). Пред договорот, регионот останал под германска воена окупација. Понатаму, било договорено дека сè додека не завршат воените операции, Романија не можела да ги евакуира своите Евреи источно од Јужен Буг (односно, во земји под германска контрола, бидејќи реката ја означувала источната граница на Транснистрија). Затоа, тие дотогаш требало да бидат сместени во работни логори. Ова веројатно се должело на неможноста на германската *Ајнзацгрупа Д* да се справи со сите Евреи, бидејќи функционирале на многу голема површина и немало да може да се справат со напливот на Евреи што доаѓале од Романија во нејзините земји на дејствување.

Договорот, исто така, ѝ дозволило на германската армија да воспостави поморски и воздухопловни бази во Приднестровие и периодично да влегува во регионот за да извршува „специјални задачи“, осврнувајќи се на дејствија против неговото еврејско население. Приднестровие подоцна ќе стане дестинација на многу Евреи од неодамна обновената Северна Буковина и Бесарабија. Јон Антонеску, *Кондуктор* (водач) на Романија, планирал да го колонизира Приднестровие со романски доселеници откако ќе заврши инвазијата на Советскиот Сојуз и истребувањето на еврејското и ромското население во регионот, за формално да го анектира. Договорот имал 9 члена.

## Наводи

Категорија:Договори од Втората светска војна
Категорија:Договори на Третиот Рајх
Тирасполски договор

мини|260x260пкс|Романска територија во мај 1942 година
**Тирасполски договор** (; ) — договор меѓу нацистичка Германија и Романија потпишан на 19 август 1941 година во градот Тираспол (денес во Молдавија, под контрола на Транснистрија) во врска со романската администрација на регионот Транснистрија, кој станал Губернија на Транснистрија. Тој паднал под власта на Георге Алексијану, под непосредна потчинетост на Јон Антонеску, *Кондукторот* (водачот) на Романија. Бил потпишан за време на Втората светска војна, додека се одвивала инвазијата на Советскиот Сојуз од страна на Силите на Оската. Договорот од Тигина во кој се дискутирале специфични прашања од регионот стапил на сила кратко потоа, на 30 август. Договорот дозволил целосна романска контрола врз територијата помеѓу реките Днестар и Јужен Буг, со исклучок на градот Одеса. Вториот бил отстапен на Романија со некои привилегии за Германија во Тигинскиот договор.

Потоа, Транснистрија станала дестинација на многу Евреи од неодамна обновените романски региони Северна Буковина и Бесарабија. Антонеску планирал да ја колонизира Транснистрија со романски доселеници откако ќе завршела инвазијата на Советскиот Сојуз и истребувањето на еврејското и ромското население во регионот, за формално да ја анектира.

## Наводи

Категорија:Договори од Втората светска војна
Категорија:Договори на Третиот Рајх
Конвенција меѓу САД и Мексико во врска со конечното прилагодување на одредени нерешени побарувања

**Конвенција меѓу САД и Мексико во врска со конечното прилагодување на одредени нерешени побарувања** (шпански: *Convencion entre los Estados Unidos de America y Mexico Relativa al Arreglo de Ciertas Reclamaciones Pendientes de Resolucion*) — билатерален договор склучен меѓу владите на САД и Мексико во Вашингтон, на 19 ноември 1941 година. Со него биле поништени повеќето побарувања од американски и мексикански државјани против владата на другата страна, освен побарувањата од американските нафтени компании за имот национализиран од мексиканската влада, кои останале да се утврдат со идни договори. Конвенцијата стапила на сила на 2 април 1942 година. Била регистрирана во *Серијата договори на Обединетите нации* на 26 март 1952 година.

## Позадина
Уште од мексиканската револуција од 1910 година, владите на САД и Мексико биле во конфликт околу прашањето за нафтените концесии во Мексико. Во пресрет на влегувањето на САД во Втората светска војна, позицијата на Вашингтон станувала сè потешка, бидејќи мексиканската влада водела политика на национализација на нафтената индустрија, а средствата на странските нафтени компании биле конфискувани од неа. Владата на САД сакала да избегне понатамошна конфронтација со Мексико во време кога претседателот Френклин Д. Рузвелт се подготвувал да влезе во војната против Хитлер и во обид да ја смири мексиканската влада, а воедно да ѝ помогне на американската нафтена индустрија, одлучил да ги отпише сите долгови на мексиканската влада кон САД, кои главно биле поврзани со земјоделски производи.

## Наводи

Категорија:Договори од Втората светска војна
Големо Село (Ќустендилско)

**Големо Село** () — село во рамките на Општина Бобов Дол, Ќустендилска област. Лоцирана во југозападна Бугарија.

## Историја
Селото е основано пред 1878 година. Константин Јиречек во 1899 година забележал дека граделе црква. На 4 септември 1999 година, имало несреќа кај термоелектралната централа „Бобов Дол“ каде загинале шест луѓе.

## Население
Население на Големо Село според следните пописи:

### Етнички состав (2011)
Етнички состав според пописот во 2011 година:

## Наводи

Категорија:Општина Бобов Дол
Категорија:Населени места во областа Ќустендил
Договор меѓу Тајланд и Јапонија (1940)

**Договор меѓу Тајланд и Јапонија за продолжување на пријателските односи и меѓусебното почитување на територијалниот интегритет на другиот** — склучен во Токио на 12 јуни 1940 година меѓу владите на Тајланд и Јапонија. Договорот бил чекор во соработката меѓу владите на Тајланд и Јапонија, кои на крајот станаа сојузници во Втората светска војна.

Ратификациите биле разменети во Бангкок на 23 декември 1940 година. Договорот стапил на сила истиот ден и бил регистриран во *Серијата договори на Лигата на народите* на 26 јули 1941 година.

## Позадина
По јапонската инвазија на Кина во 1937 година, јапонската влада започнала да негува односи со тајландската влада. Тоа било интензивирано за време на битката кај Франција (мај-јуни 1940 година), кога германските сили напредувале во Франција. Јапонската влада сакала да ја искористи ситуацијата за да ја преземе контролата врз француска Индокина.

Кралството Тајланд имало заедничка граница со Индокина и затоа Токио го сметало за можен сојузник против француската контрола врз таа област.

## Услови
Член 1 предвидувал меѓусебно почитување на суверенитетот на двете влади.

Член 2 предвидувал заеднички консултации меѓу двете влади за прашања од заеднички интерес.

Член 3 предвидувал дека доколку една страна е нападната од трета страна, другата страна нема да ѝ пружи никаква помош на напаѓачката трета страна.

Член 4 предвидувал ратификација на договорот.

Член 5 предвидувал дека договорот ќе остане во сила пет години, со можност за негово продолжување.

## Последици
Растечката соработка меѓу тајландската и јапонската влада по потпишувањето на договорот ги навело Тајланд да води кратка и успешна војна против француска Индокина во 1940-1941 година, што резултирало со некои територијални освојувања за Тајланд со јапонска помош. Општо земено, овој тренд го олеснил постепениот процес на јапонско преземање на Индокина во текот на 1941 година, што бил една од главните причини за влегувањето на Јапонија во Втората светска војна. Тајландската влада, за возврат, била принудена да се придружи на јапонската влада во договор за сојуз во декември 1941 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* Текст на договорот
* Тајланд и Пацифичката војна
* Обраќање на јапонскиот министер за надворешни работи Јосуке Мацуока пред јапонскиот парламент, 21 јануари 1941 година, во кое се споменува јапонско-тајландскиот договор 
Категорија:Договори од Втората светска војна
Вртолница

**Вртолница** () е населено место во општината Генерал Јанковиќ, Урошевачкиот Округ, Косово. Според пописот од 2024 година имало 8 жители.

## Поврзано
* Генерал Јанковиќ
* Урошевац (округ)

## Наводи

Категорија:Генерал Јанковиќ
Категорија:Населени места во Косово
Категорија:Населени места во Вардарска Македонија
Црква „Св. Софија и Никола“ - Босилово

**Света Софија и Никола** — помала селска црква во струмичкото село Босилово, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Софија и Никола“ - Босилово 2.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Софија и Никола“ - Босилово 3.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Софија и Никола“ - Босилово 5.jpg|Куполата
Податотека:Црква „Св. Софија и Никола“ - Босилово.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Струмичко архијерејско намесништво
* Босилово

## Надворешни врски

Категорија:Храмови посветени на Свети Софија и Никола во Македонија
Регионален пат 1404

**Регионален пат 1404** (ознака: **Р1404**) — регионален пат во Македонија, со насока на движење исток-југозапад. Има вкупна должина од 17,5 километри и вкупно 3 делници. Патот започнува во селото Робово и се движи кон селото Банско, но во него е вклучена и делницата помеѓу Струмица и селото Банско, која во минатото се водела како дел од регионалниот пат 1402.

## Делници

Регионалниот пат 1404 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 3 делници.

## Поврзано
* Регионални патишта во Македонија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Регионални патишта во Македонија
Драган Томовски (фудбалер)

**Драган Томовски** — македонски фудбалер, менаџер и тренер, како и иноватор и спортски новинар.

Во текот на својата фудбалска кариера настапил за Напредок Крушевац, Нови Сад, Вардар, Работнички, Југококта Куманово, Скопје и Фас 11 Октомври.

## Биографија

Томовски е роден на 20 мај 1950 година во Скопје.

Започнал да игра фудбал на 13 години и во текот на кариерата настапувал за клубовите Напредок Крушевац, Нови Сад, Вардар, Работнички, Југококта Куманово, Скопје и Фас 11 Октомври.

По завршувањето на фудбалската кариера станал директор на ФК Вардар, при што екипата трипати го освоила првенството и купот на Македонија.

Во текот на кариерата бил и скаут за ФК Херенфен за Балканот.

Бил вклучен како спортски новинар и колумнист во повеќе македонски медиуми, како што се Спортското радио, порталот „Екипа“, порталот „Нетпрес“, серијалот „Спортски легенди“ на ТВ Телма и друго.

### Иновации

Во текот на работењето, Томовски има поднесено повеќе идеи и иновации:
* Балканска лига
* Прв правилник за наградување на играчи
* Авионска компанија за ФК Вардар
* Компјутерски уред за поддршка на судии
* Предлог за дополнително време

## Награди

* Медал на интернационалниот саем на пронајдоци Сеул (Јужна Кореја) во 2002 година
* Награда „13 Ноември“ во 2001 за спортски работник на годината

## Наводи

Категорија:Македонски фудбалери
Категорија:Македонски фудбалски тренери
Категорија:Живи луѓе
Манандонит

**Манандонитот** е минерал од класата филосиликати, а во рамките на оваа класа припаѓа на таканаречената „серпентинска група“.Откриен е во 1912 година во долината на реката Манандони, во покраината Антананариво (Мадагаскар), и е именуван по местото каде што е пронајден.

## Хемиски карактеристики
Хемиски, тоа е литиумски филосиликат, при што силициумот е делумно заменет со алуминиум и борат, давајќи алуминиум-борат-силикатен комплекс. Филосиликатната лисна структура има атомски однос составен од прстени од 6 силициумски тетраедри, иако се чини дека е распоредена во наизменични слоеви од прстени од 4 и 8 тетраедри.

Тоа е аналог на литиум и бор на минералот амазит  (Mg2Al(SiAl)O5(OH)4), уште еден од каолинитно-серпентинската група.

Покрај елементите во неговата формула, обично ги содржи следните нечистотии: манган, магнезиум, натриум, калциум, калиум и вода.

## Формирање и наслаги
Првпат бил пронајден на Мадагаскар во комплексна пегматитна карпа што содржи кварц, микроклина и турмалин, вградена во доломити. Се јавува како секундарен минерал во шуплините што се отвораат во овие пегматити поради корозија.

Често се наоѓа поврзан со други минерали како што се: елбаит, кварц, микроклин или албит.

## Наводи

## Надворешни врски

* Манандонита, *mindat.org* .
* Манадонит, *webmineral.com* .
* Прирачник за манандонити, *Издаваштво за минерални податоци* .
Категорија:Орторомпски минерали
Категорија:Минерали на алуминиумот
Категорија:Минерали на литиумот
Категорија:Боратни минерали
Категорија:Филосиликати
Категорија:Минералогија
Кафарсит

**Кафарситот** е минерал класифициран во посебна група оксиди, иако хемиски е арсенит. Откриен бил во 1966 година од примероци добиени од глечерот Вани, планината Сервадоне, долината Бин, Вале, Швајцарија, што е следствено и негов типски локалитет. Неговото име (делумно) го одразува неговиот состав: **Ca** (од калциум), **f** (од ферум, железо) и **ar** (од арсен), со завршеток на минералите.

## Физички и хемиски својства
**Кафарситот** е пронајден како темнокафеави кристали со големина до 1 см, обично мат или обложени со изменета патина, со октаедар како доминантна фигура, генерално модифициран од коцката, а поретко од додекаедарот. Повремено, пронајдени се многу мали, сјајни, портокалово-кафеави кристали. Неговата структура е извонредно сложена и била предмет на неколку студии, како и неговиот состав. Меѓу другите детали, сега е познато дека нема слободни места за катјони во неговата структура и дека флуорот е суштински елемент.

## Депозити
Кафарситот е извонредно редок минерал, кој се наоѓа на многу малку локации низ целиот свет: планината Севадон, на нејзините швајцарски и италијански падини, и неколку други расфрлани локации во Алпите во овие две земји. Надвор од Алпите, е пријавен само во рудникот за злато Хемло во Онтарио, Канада.

## Наводи

Категорија:Минерали на железото
Категорија:Минерали на калциумот
Категорија:Минерали на арсенот
Категорија:Минерали
Категорија:Минералогија
Нозеан

**Нозеан** е минерал од фелдспатоидната група со формула: Na8(Al6Si6O24)(SO4)·H2O. Формира изометриски кристали со променлива боја: бела, сива, сина, зелена до кафеава. Има Мосова тврдост од 5,5 до 6 и специфична тежина од 2,3 до 2,4. Флуоресцентен е. Се наоѓа во ниско-силициумски магматски карпи. Постои цврст раствор помеѓу нозеан и хауин, кој содржи калциум.

Првпат бил опишан во 1815 година од Рајнската област во Германија и е именуван по германскиот минералог К.В. Нозе (1753–1835). Минералот е редок, но широко распространет, пронајден на различни локации како што се океанските острови (на пр.Тахити) и планинскиот венец Ла Сал во Јута.

## Наводи

Категорија:Коцкести минерали
Категорија:Сулфатни минерали
Категорија:Минерали на алуминиумот
Категорија:Минерали на натриумот
Ферберит

**Ферберитот** е минерал од волфрамната група, опишан со хемиската формула FeWO4.

Ферберитот и хубнеритот често содржат и двовалентни катјони на железо и манган, при што волфрамитот е меѓувид по кој е именувана серијата на цврсти раствори.

Ферберитот се јавува како грануларни маси и како тенки призматични кристали. Има Мосова тврдост од 4,5 и специфична тежина од 7,4 до 7,5. Ферберитот обично се јавува во пегматити, гранитни гризени и хидротермални наслаги на висока температура.  Тоа е секундарна руда за производство на волфрам.

Ферберитот е откриен во 1863 година во Сиера Алмагрера, Шпанија, и е именуван по германскиот минералог Мориц Рудолф Фербер (1805–1875). 
Податотека:Ferberite-49138.jpg|алт=Twinned Ferberite, Tazna Mine, Atocha-Quechisla District, Nor Chichas Province, Potosí Department, Bolivia. 4.8 × 4.0 × 3.6 cm.| Ферберит, рудник Тазна, округ Аточа-Кечисла, провинција Нор Чичас, департман Потоси, Боливија. 4,8 × 4,0 × 3,6см.
Податотека:Ferbèrite-Tchéquie.jpg|алт=Ferberite – Cínovec / Zinnwald, Erzgebirge; Krusné Hory Mts, Saxony and Ústí Region (Bohemia), Germany and Czech Republic| Ферберит – Циновец / Зинвалд, Ерзгебирге; Планините Крушне Хори, регионот Саксонија и Усти (Бохемија), Германија и Чешка


## Поврзано

* Список на минерали
* Список на минерали именувани по луѓе

## Наводи

Категорија:Моноклински минерали
Драган Томовски

**Драган Томовски** може да се однесува на следниве луѓе:

* Драган Томовски (архитект) — македонски архитект; и
* Драган Томовски (фудбалер) — македонски фудбалер.
Џамија (Џепин)

**Џамија (Џепин)** — главна и единствена џамија во селото Џепин, во Општина Струга, Македонија.

## Местоположба

Џамијата се наоѓа во средишниот дел на селото, веднаш до основното училиште.

## Галерија


Податотека:Џамија во Џепин 2.jpg|
Податотека:Џамија во Џепин 3.jpg|
Податотека:Џамија во Џепин.jpg|


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Џепин
Категорија:Џамии во Општина Струга
Категорија:Џамии во Струшкото муфтиство
Џамија (Биџево)

**Џамија (Биџево)** — главна и единствена џамија во селото Биџево, во Општина Струга, Македонија.

## Местоположба

Џамијата се наоѓа во северниот дел на селото, веднаш до локалниот пат низ селото.

## Галерија


Податотека:Џамија во Биџево 2.jpg|Поглед на џамијата
Податотека:Џамија во Биџево 3.jpg|Поглед на џамијата
Податотека:Џамија во Биџево 4.jpg|Влезот
Податотека:Џамија во Биџево.jpg|Џамијата во 2016 г.


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Биџево
Категорија:Џамии во Општина Струга
Категорија:Џамии во Струшкото муфтиство
Монтебразит

**Монтебразитот**  е минерал, хидроксил фосфат на литиум и алуминиум, член на серијата амблигонит -монтебразит. Кај монтебразитот, преовладува OH, додека кај амблигонитот, преовладува F. Името го добил од локалитетот Монтебрас, во Крез, Лимузен (Франција), каде што за прв пат е откриен. Всушност, во огромното мнозинство случаи, овој наводен амблигонит е всушност монтебразит, што е далеку почест термин.

## Физички и хемиски својства
Монтебразитот генерално се јавува како бели спатични маси, кои всушност се анхедрални кристали со големина до еден метар, поврзани со кварц, а често и со каситерит, танталит и разни сулфиди. Од хемиска гледна точка, серијата што ја формира со амблигонитот е комплетна. Присуството на натриум во овој минерал е пријавено, што дури довело до создавање на наводна сорта, натромонтебразит, но всушност, структурата на минералот прифаќа многу малку натриум, помалку од 0,2%, па затоа натриумот пронајден во анализите се должи на мешање со други минерали, како што се лакроакситот и вардитот.

## Апликации
Минералните наслаги амблигонит-монтебразит се релативно мали, но со години тие биле еден од главните извори на литиум кога овој елемент имал ограничена примена во фармацевтската индустрија, специјалните лубриканти, порцеланот и за прочистување на атмосферата во затворени простори како што се подморниците. Во моментов, со оглед на високата потрошувачка на литиум за електрични батерии со голема моќност, овие минерали се релативно мал извор, а главни извори се наслагите од сподумен и сол.

## Наоѓалишта
Најдобрите кристали, проѕирни, безбојни или жолти, со големина од неколку сантиметри, се наоѓаат во разни пегматити на Дивино дас Ларанжеирас и Мендес Пиментел, во Минас Жераис (Бразил). Во другите наоѓалишта се наоѓаат само повремено, кристали со големина од милиметар. Во Монтебрас, Крез (Франција), амблигонит-монтебразит (за разлика од повеќето наоѓалишта, амблигонитот е позастапен) бил екстрахиран како литиумска руда, наменета за хемиската и фармацевтската индустрија, на почетокот во рудникот првично експлоатиран како каситерит. Во Шпанија, индустриски бил екстрахиран на почетокот на  20 век, литиумот бил ископан во рудникот Кармелита, во областа Валдефлорес, во рамките на општината Касерес. За време на Втората светска војна литиумот елемент за Германија, па затоа рудниците во Касерес, а исто така и рудниците во областа Ла Баркиља, во Вилар де ла Јегуа (Саламанка), биле експлоатирани од компании контролирани од таа земја. Шпанското производство на литиумски минерали понекогаш претставувало речиси 90% од вкупното што Германија можела да го добие за својата воена индустрија. Во рударската група Голпехас, во општините Голпехас и Вега де Тирадос (Саламанка), постои наоѓалиште кое содржи каситерит, танталит и монтебразит, кое го проучувала компанијата Солид Мајнс Еспања од 2000 година па наваму за заедничко вадење на овие три минерали, иако на крајот не било пуштено во употреба.

## Наводи

Категорија:Втора светска војна
Категорија:Фосфатни минерали
Категорија:Минерали на литиумот
Категорија:Минерали
Категорија:Минералогија
Џамија (Богојци)

**Џамија (Богојци)** — главна и единствена џамија во селото Богојци, во Општина Струга, Македонија.

## Местоположба

Џамијата се наоѓа во средишниот дел на селото.

## Галерија


Податотека:Џамија во Богојци 2.jpg|Поглед на џамијата
Податотека:Џамија во Богојци 3.jpg|Влезот
Податотека:Џамија во Богојци 4.jpg|Шадрванот


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Богојци
Категорија:Џамии во Општина Струга
Категорија:Џамии во Струшкото муфтиство
Слеп патник на бродот на лудите

**„Слеп патник на бродот на лудите“** (српски: *Слепи путник на броду лудака*) – филм на режисерот Горан Марковиќ од 2016 година. Автор на сценариото е Вуле Журиќ. Филмот е снимен во продукција на Радио-телевизија Србија, а неговата тема е последниот период од животот на големиот српски писател Петар Кочиќ, во душевната болница на Губеревац, во 1916. година. Филмот ја прикажува депресивната слика Белград под австроунгарската окупација при што на трагикомичен начин, животот на лекарите, болничкиот персонал и пациентите претставува метафора за животот „на слободна територија“. 
Директор на фотографијата е Ѓорѓе Арамбашиќ, уредник на филмот е Милош М. Радовиќ, сценографијата е дело на Драгослав Ивковиќ и Александар Цвијановиќ, костимографијата е дело на Сузана Глигоријевиќ, монтажер е Тихомир Дукиќ, а автор на музиката е Зоран Симјановиќ.

## Улоги
* Александар Ѓурица како Коста Херман,
* Игор Ѓорѓевиќ како Петар Кочиќ,
* Тихомир Станиќ како др Стоимировиќ,
* Маша Дакиќ како Елена,
* Радоје Чупиќ како д-р Суботиќ,
* Јелена Ѓокиќ како д-р Славка,
* Андријана Оливериќ како Бошњаковиќ,
* Срѓан Тимаров како Душан Срезојевиќ,
* Горан Шушљик како Бурбон,
* Немања Оливериќ како Бертолд,
* Александар Среќковиќ Кубура како Арса Лорд,
* Зинаида Дедакин како тетка Мара,
* Раде Миљаниќ како Димитријевиќ,
* Мирољуб Лешо како отац Прота.

## Синопсис
Додека во Белград владеат окупацискиот терор, смртта и разурнувањето на материјалните вредности, во душевната болница, која претставува еден вид „брод на лудите“, владее длабоко разбирање, почитување и грижа за блиските. Меѓутоа, кога пристигаат „слепите патници“ (бегалците од окупациската власт кои во болницата пронаоѓаат сигурно засолниште од интернацијата), приказната за Петар Кочиќ се претвора во симболична приказна за судирот меѓу доброто и злото. Низ судирот меѓу Кочиќ и Коста Херман, кој започнал многу порано во Босна каде Кочиќ работел на националното ослободување, се отвора интимната тема за зависта поради немањето вистински уметнички талент. Патолошката омраза на неталентираните а моќните, нивната потреба да го прогонуваат и да му се одмаздуваат на секого кој има слободен дух и талент, прикажана е на возбудлив и трагичен начин...

## Наводи

Категорија:Српски филмови
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови од 2016 година
Категорија:Филмови за писатели
Категорија:Филмови на Горан Марковиќ
Категорија:Филмови со Јелена Ѓокиќ
Категорија:Филмови со Андријана Оливериќ
Категорија:Филмови со Горан Шушљик
Категорија:Филмови со Срѓан Тимаров
Категорија:Филмови со Немања Оливериќ
Категорија:Филмови со Радоје Чупиќ
Категорија:Филмови со Тихомир Станиќ
Категорија:Филмови со Маша Дакиќ
Категорија:Филмови со Игор Ѓорѓевиќ
Категорија:Филмови со Александар Ѓурица
Категорија:Филмови со Александар Среќковиќ Кубура
Категорија:Филмови со Зинаида Дедакин
Категорија:Филмови со Раде Миљаниќ
Категорија:Филмови со Мирољуб Лешо
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Белград
Категорија:Филмови засновани на раскази
Алексиј Јанински

**Алексиј** или **Алексиос** () — грчки свештеник и зограф од XIX век.

## Животопис
Роден е во градот Јанина, Епир, денес во Грција. Станал свештеник и започнал да се занимава со иконопис. Во 1732 г. ги изработил иконостасните икони и живописот во католиконот на Роженскиот манастир, Пиринска Македонија. Две години подоцна, односно во 1734 г. ја живописал црквата „Св. Мина“ во с. Горно Маало, Загорско. Според двата натписа во храмот, Алексиј и брат му Анастасиј се автори на фреските во црквата „Св. Атанасиј“ во Дурмани, Берско — во 1736 г. го насликале наосот, а во 1744 г. нартексот. Се потпишале со „χειρ Αναστασίου και Αλεξίου ιερέος τον αυταδέλφον εκ τόπου Ιωαννίνων“. Дело на Алексиј се иконите на Христос Седржител и Пресвета Богородица (1749) во „Успение на Пресвета Богородица“ во населичкото село Либохово. Негово дело е и живописот во манастирот „Св. Давид Стари“ во Ровиес на островот Евбеја.

## Галерија

Податотека:Doubting Thomas fresco in the nave of Rozhen Monastery Church.jpg|Томиното Неверство, фреска од наосот
Податотека:Christ Icon from the Rozhen Monastery Church 17 Century.jpg|Царска икона на Христос Благословувач
Податотека:Mary Odigitria Icon from the Rozhen Monastery Church 17 Century.jpg|Царска икона на Богородица Патеводителка
Податотека:Clement of Rome 1732 Rozhen Monastery.png|Климент Римски


## Наводи

Категорија:Луѓе од Јанина
Категорија:Грчки зографи
Категорија:Грчки иконописци
Билвисејт

**Билвисејт** — многу редок оксиден минерал кој се наоѓа кај пегматитот, попознат како „Стак Нала“, кој се наоѓа на неколку стотици метри од селото Тогла во Стак Нала, Гилгит-Балтистан, Пакистан. Пронајден е само како облога на еден кристал од лепидолит. Единствената карпа што содржи Билвисејт се чува во Кралскиот музеј во Онтарио, со каталошки број M5595. 

Содржи четири релативно невообичаени елементи: антимон, ниобиум, тантал и волфрам. Именуван е по Вилијам Вајс, минералог од Универзитетот во Калифорнија, Санта Барбара. 

Откриен е од меѓународна група геолози и прифатен од ИМА во 2010 година. Неговото откритие било објавено во *списанието Mineralogical* во 2011 година, а бил детално опишан во 2012 година во *The Canadian Mineralogist* од Хотроун и др. 

## Карактеристики
Билвисејтот е оксид со хемиска формула Sb₅3+Nb₃WO18. Одобрен е како валиден вид од страна на Меѓународното минералошко здружение во 2010 година, а првото објавување датира од 2012 година. Кристализира во моноклиничниот систем. Неговата тврдост на Мосовата скала е 5.

Примерокот што е користен за одредување на видот, познат како типски материјал, е зачуван во колекциите на Одделот за природна историја на Кралскиот музеј во Онтарио, во Торонто, Канада, со каталошки број m55951.

## Формирање и наслаги
Откриен е во Стак Нала, во планините Харамош, во округот Скарду, во Балтистан (Гилгит-Балтистан, Пакистан). Ова е единственото место на планетата каде што е опишан овој минерален вид.

## Наводи

Категорија:Моноклински минерали
Категорија:Минерали на волфрамот
Категорија:Минерали на танталот
Категорија:Минерали на ниобиумот
Категорија:Минерали на антимонот
Категорија:Оксидни минерали
Бијвоетит-(Y)

**Бијвоетит-(Y)** — многу редок минерал од ретки земјени елементи и ураниум со формула (Y,REE)8(UO2)16(CO3)16O8(OH)8·39H2O. Во споредба со оригиналниот опис, формулата на бијвоетит-(Y) е променета во текот на редефинирањето на кристалната структура. Бијвоетит-(Y) е пример за природни соли што содржат и ураниум и итриум, а другите примери се камотоит-(Y) и сејкораит-(Y). Бијвоетит-(Y) доаѓа од наоѓалиштето Шинколобве во Република Конго, кое е познато по ретките ураниумски минерали. Другиот интересен минерал од ураниум што содржи ретки земјени елементи, поврзан со бијвоетит-(Y), е леперсонит-(Gd).

Минералот е именуван по холандскиот хемичар и кристалограф Јоханес Мартин Бијвоет.

## Белешки за хемијата
Други ретки земни елементи што го заменуваат итриумот („REE“ во дадената формула) се главно неодимиум, самариум, гадолиниум и диспрозиум, со помали цериум, европиум, тербиум и ербиум. Ова е во мала спротивност со оригиналната објавена анализа, која ги имаше диспрозиумот, гадолиниумот и тербиумот како главни замени за REE.

## Појава и асоцијација
Бијвоетит-(Y) е пронајден во ураниумското наоѓалиштето Шинколобве во Република Конго, каде што се јавува во зона на оксидација, заедно со бројни други ураниумски минерали: леперсонит-(Gd), бекерелит, курит, касолит, урсинит, рутерфордин, шоепит, склодовскит, содиит, студит, торбернит и уранофан.

## Кристална структура
Иако првично се сметало дека е орторомбичен, подоцна се покажало дека бијвоетит-(Y) е моноклиничен. Структурната формула на минералот е [*M*3+83+(H2O)25(UO2)16O8(OH)8(CO3)16](H2O)14, каде што *M* = (Y,REE). Структурата има 16 места на ураниум, при што ураниумот припаѓа на речиси линеарни уранилни групи. Важните карактеристики на структурата се:

* присуство на уранил пентагонални бипирамиди (UPB), формирани со координација на (осум) уранил групи од три оксидни и два хидроксилни анјони
* присуство на уранил хексагонални бипирамиди (UHB), формирани со координација на уште осум уранил групи од шест оксидни анјони
* присуство на уранил карбонатен ланец паралелен со [100], од нов тип, изграден од димери на UPB и UHB со заеднички рабови и карбонатни групи
* присуство на неправилни *M*3+Φn полиедри (Φ - неспецифициран лиганд) што го поврзуваат синџирот на уранил карбонат, со што формираат соединение од нов тип на плоча паралелно со (010)
* локација на 14 молекули на вода во меѓуслојниот простор (одржани со водородна врска)
* врзување на преостанатите 25 молекули на вода со тривалентни катјони

## Наводи

Категорија:Моноклински минерали
Категорија:Карбонатни минерали
Категорија:Лантаноидни минерали
Категорија:Минерали на итриумот
Цумкорит

**Цумкорит** — редок хидриран оловен арсенат минерал кој бил откриен во 1971 година, а го објавиле Гајер, Кауц и Милер.  Именуван е според рудникот **ЦУМеб КОРпорација** во Цумеб, во Намибија, како признание за поддршката на Корпорацијата за минералошки истражувања на рудата во нејзината Лабораторија за минерални истражувања. 

## Единечна ќелија
Цумкоритот припаѓа на моноклинскиот кристален систем 2/m, што значи дека има двојна оска на симетрија по должината на оската b и огледална рамнина нормална на неа, во рамнината што ги содржи оските a и c. Оските a и c се наклонети една кон друга под агол β = 115,3°. Параметрите на единичната ќелија се a = 9,124 Å до 9,131 Å, b = 6,326 Å до 6,329 Å и c = 7,577 Å до 7,583 Å.Постојат две формулни единици по единична ќелија (Z = 2), а просторната група е C2/m, кое означува дека ќелијата е решетка центрирана во C-линија, со точки на решетка во центарот на C-линија, како и во аглите на ќелијата.. Структурата е поврзана со групната структура на бракебушитот.

## Минерална серија
Цумкоритот припаѓа на групата хелмутвинклерити,  чии членови се

* цумкорит PbZnFe2+(AsO4)2.H2O 
* хелмутвинклерит PbZn2(AsO4)2.2H2O  
* томецекит PbCu2+2(AsO4)2.2H2O
* мавбиит PbFe3+2(AsO4)2(OH)2

Цумкоритот формира серија со хелмутвинклерит бидејќи Zn го заменува Fe2+, со томецекит бидејќи Cu го заменува Zn и Fe2+,  и исто така со мавбит. 

## Кристална навика и својства
Кристалите се призматични, издолжени по должината на оската b или клинести. Тие се јавуваат во зрачни снопови и сферулити, и како влакнести кори или земјен и прашкаст материјал. Расцепот е добро нормално на оската c, а двојноста е честа појава. 

Цумкоритот е жолто-кафеав, црвено-кафеав или портокалов по боја и е еден од ретките минерали што имаат жолта линија (орпимент и крокоит се други два). Тој е проѕирен, со стаклен сјај и дихроична жолта до жолто-зелена боја. Оптичката класа е биаксијална, а показателите на прекршување се приближно еднакви на 1,90.

Минералот е умерено тврд, со Мосова тврдост од , помеѓу флуорит и апатит,     и доста тежок, поради содржината на олово, со специфична тежина 5,2, што е повеќе од барит, но помалку од церусит. Се раствора во хлороводородна киселина   и не е радиоактивен.

## Појава
Цумкорит е редок секундарен минерал во оксидираната зона на некои хидротоплинските наоѓалишта на олово - цинк што содржат арсен.

Типската местоположба е рудникот Цумеб, регионот Отџикото, Намибија, каде што е поврзан со вилемит, смитсонит, миметит, скородит, англезит, арсениозидерит, билерит, беудантит, карминит, лудлокит, о'даниелит, цинкрозелит, странскиит и леитеит. Во рудникот Путапа во Австралија се среќава со адамит, миметит, смитсонит, гетит и кварц. Во Хил, Австралија се среќава со сегнитит, беудантит, карминит и мавбит. 

## Наводи

Категорија:Моноклински минерали
Категорија:Минерали на цинкот
Категорија:Минерали на оловото
Слачец

**Слачец** (науч. *Calystegia*) — род од околу 25 видови цветни растенија од семејството Convolvulaceae. Родот има космополитска распространетост во умерените и суптропските региони, но половина од видовите се ендемски за Калифорнија. Тие се едногодишни или тревни повеќегодишни лози кои растат од 1 до 5 метри во висина, со спирално распоредени листови. Цветовите се во форма на труба, 3–10&nbsp;см во дијаметар, бела или розова.

Родот има голема сличност со сродниот род *[[Convolvulus]]* и понекогаш се комбинира со него. Разликата е првенствено во тоа што поленот е мазен, а во јајчникот е едноокуларен.

Некои од видовите, особено *[[Calystegia sepium]]* и *[[Calystegia silvatica|C. silvatica]]*, се проблематични плевели, кои можат да ги преплават другите повредни растенија со тоа што растат врз нив, но некои се одгледуваат и намерно поради нивните привлечни цветови.

Видовите *Calystegia* ги јадат ларвите на некои видови пеперуги, вклучувајќи ја *[[Bedellia somnulentella]]* (забележана на *C. sepium*) и *[[Euplexia lucipara]]*.

Името е изведено од два грчки збора κάλυξ (калукс = „чаша“) и στέγη (стеги = „покривка“), преводот на името би бил: „чаша што покрива“.

## Видови
Следните видови се препознаваат во родот *Calystegia*:
**[[Calystegia affinis]]*
**[[Calystegia atriplicifolia]]* 
**[[Calystegia binghamiae]]* 
**[[Calystegia brummittii]]*
**[[Calystegia catesbiana]]* 
**[[Calystegia collina]]* 
**[[Calystegia felix]]*
**[[Calystegia hederacea]]* 
**[[Calystegia × howittiorum]]*
**[[Calystegia × krauseana]]*
**[[Calystegia longipes]]* 
**[[Calystegia × lucana]]*
**[[Calystegia macaunii]]* 
**[[Calystegia macrostegia]]* 
**[[Calystegia malacophylla]]* 
**[[Calystegia marginata]]* 
**[[Calystegia × melnikovae]]*
**[[Calystegia occidentalis]]* 
**[[Calystegia peirsonii]]* 
**[[Calystegia pellita]]* 
**[[Calystegia pubescens]]*
**[[Calystegia × pulchra]]* 
**[[Calystegia purpurata]]* 
**[[Calystegia × scania]]*
**[[Calystegia sepium]]*  
**[[Calystegia silvatica]]* 
**[[Calystegia soldanella]]* 
**[[Calystegia spithamaea]]* 
**[[Calystegia stebbinsii]]* 
**[[Calystegia subacaulis]]* 
**[[Calystegia tuguriorum]]* 
**[[Calystegia vanzuukiae]]*


Податотека:DSCM1934_Helix_Zaunwinde.jpg
Податотека:Flore_des_serres_et_des_jardins_de_l'Europe_(8595873042).jpg|алт=Calystegia sepium (van Houtte, L., 1853)| *[[Calystegia sepium]]* (ван Хоут, Л., 1853)


## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Слачец
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Флора на Европа
Категорија:Флора на Америка
Тервел Замфиров

**Тервел Замфиров** (роден на 22 февруари 2005 година) е бугарски скијач на даска специјализиран за дисциплини паралелен слалом и паралелен велеслалом.

## Кариера
Во јануари 2025 година, Замфиров се натпреварувал на Зимските универзитетски игри 2025 и освоил златен медал во дисциплината паралелен велеслалом. Во март 2025 година, тој ја претставувал Бугарија на Светското првенство во скијање на даска во 2025 година и освоил златен медал во дисциплината паралелен слалом, победувајќи го Арвид Аунер за 0,40 секунди. Тој станал првиот Бугарин кој освоил медал на Светското првенство во скијање на даска на ФИС.

Замфиров ја претставувал Бугарија на Зимските олимписки игри во 2026 година и освоил бронзен медал во дисциплината паралелен велеслалом, победувајќи го Тим Мастнак во фотофиниш. Ова бил седми медал на Зимските олимписки игри за Бугарија и прв медал освоен од нацијата во последните 20 години.

## Личен живот
Неговата помлада сестра Малена е исто така олимписки скијач на даска. 

## Наводи

## Надворешни врски

* Тервел Замфиров на Зимски олимписки игри 2026
* 
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 2005 година
Категорија:Сноубордери
Категорија:Бугарски спортисти
Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2026
Категорија:Натпреварувачи на Зимските олимписки игри 2026
Оскар Опстад Вике

**Оскар Опстад Вике** (роден на 7 јануари 2004 година) е норвешки натпреварувач во скијачко трчање. Тој го освоил бронзениот медал во индивидуален спринт на Зимските олимписки игри 2026 година.
## Наводи

Категорија:Олимписки бронзени медалисти за Норвешка
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2026
Категорија:Натпреварувачи на Зимските олимписки игри 2026
Столзит

**Столзитот** е минерал со формула PbWO<sub>4</sub>. Сличен е и често се поврзува со вулфенит, кој има иста хемиска формула, освен што волфрамот е заменет со молибден. Столзитот кристализира во тетрагоналниот кристален систем и е диморфен со моноклинична форма како распит.
лево|мини|Кристал од столзит од округот Дарвин, округ Ињо, Калифорнија (големина: 2,0 × 1,7 × 1,6 см)
Оловните волфрамни кристали имаат оптичка транспарентност на стакло во комбинација со многу поголема густина (8,28g/cm3 наспроти ~2,2g/cm3 за стопен силициум диоксид). Тие се користат како сцинтилатори во  честичната физика поради нивната кратка должина на зрачење (0,89см), низок Молиеров радиус (2,2см), брз сцинтилационен одговор и тврдост на зрачење. Во електромагнетниот калориметар на компактниот мионски соленоид се користат оловни кристали од волфрам.

Првпат бил опишан во 1820 година од Август Брајтаупт, кој го нарекол Шелблајспат, а потоа од Франсоа Сулпис Боудант во 1832 година, кој го нарекол шелитин. Во 1845 година, Вилхелм Карл Ритер фон Хајдингер го измислил името столзит за појава во Рудните Планини, Бохемија (денес Чешка Република ), именувајќи го по Јозеф Алекси Столц од Теплице во Бохемија. Се јавува во оксидирани хидротермални наоѓалишта на волфрамово-оловна руда, обично во комбинација со распит, церусит, англезит, пироморфит и миметит. 

*

## Наводи

* Мелор, ЏВ „Сеопфатен трактат за неорганска и теоретска хемија“, том 11, Лонгманс, Грин и Ко., Лондон, 1931, стр.&nbsp;792.
Категорија:Луминисцентни минерали
Категорија:Четириаголни минерали
Категорија:Минерали на оловото
Категорија:Минералогија
Ванеса Фојгт

**Ванеса Фојгт** (родена на 7 октомври 1997 година) е германска биатлонска атлетичарка. Таа го освоила Купот на ИБУ во биатлон 2020–21 и ја претставувала Германија на Зимските олимписки игри 2022.

## Кариера
Фојгт го освоила Купот на IBU во сезоната 2020–21. Таа ја претставувала Германија на Зимските олимписки игри 2022 во поединечната трка од 15 км и завршила на четвртото место со време од 44:29,3. Таа освоила бронзен медал во женската штафета.

## Резултати од биатлон
Сите резултати се добиени од Меѓународната унија за биатлон.

### Олимписки игри
*1 медал (бронзен)*

### Светски првенства
*2 медали (1 сребрен, 1 бронзен)*

: **За време на олимписките сезони се одржуваат натпревари само за оние дисциплини што не се вклучени во олимписката програма.*
: ***Единствената мешана штафета била додадена како настан во 2019 година.*

### Светско првенство

#### Индивидуални успеси

### Штафета

## Наводи

Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2022
Категорија:Родени во 1997 година
Категорија:Биатлон на Зимските олимписки игри
Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2026
Категорија:Натпреварувачи на Зимските олимписки игри 2026
Ксандра Велзебур

**Ксандра Велзебур** (родена на 7 септември 2001 година) е холандска лизгачка на кратки патеки. Велзебур била членка на женската екипа во кратки патеки на штафетата на 3.000 метри, која освоила златен медал на Зимските олимписки игри 2022 година. Велзебур, исто така, освоила злато на 500 метри на Зимските олимписки игри во 2026 година, поставувајќи светски рекорд во полуфиналето.

Велзебур е постара сестра на Мишел Велзебур, исто така брзо лизгачка на кратки патеки, која го освоила сребрениот медал на 500 метри за девојки на Зимските младински олимписки игри 2020. Моник Велзебур, освојувачка на златен олимписки медал во 1988 година, е нејзина тетка.

Велзебур е поранешен студент на Универзитетот во Гронинген.

## Наводи

Категорија:Освојувачи на златен медал на Олимписки игри за Холандија
Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2022
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 2001 година
Јуто Оцука

**Јуто Оцука** (大塚 裕土, роден на 23 август 1987) е јапонски професионален кошаркар кој игра за Алтири Чиба во Б.Лига во Јапонија. Бил избран од Мијазаки Шајнинг Санс како третиот избор на драфтот на Б.Лигата во 2012 година. Неговите прекари се „Принц“ во Акита и „Ајде“ во Тојама.

## Надворешни врски

* Најоро кошарка

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1987 година
Категорија:Статии со текст на јапонски
Категорија:Јапонски кошаркари
Ју Сунг Ун

**Ју Сунг Ун** (р. 28 јануари 2008 година) — јужнокорејска сноубордерка.

## Кариера
За време на Светското првенство во скијање на даска на ФИС 2025–26, Ју за првпат во кариерата се искачила на подиумот на Светското првенство на 13 декември 2025 година, завршувајќи на второто место во дисциплината „биг-ер“. Таа станала првата јужнокорејска сноубордерка што освоила медал на Светското првенство во дисциплината. 

Во јануари 2026 година, била избрана да ја претставува Јужна Кореја на Зимските олимписки игри 2026. Освоила бронзен медал во дисциплината „биг-ер“ со резултат од 171,00 и станала првата Јужнокорејка што освоила медал во скијање на даска.

## Наводи

## Надворешни врски
* Yu Seungeun на Milano Cortina 2026
* 
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 2008 година
Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2026
Категорија:Натпреварувачи на Зимските олимписки игри 2026
Русеи Јамада

**Русеи Јамада** (роден на 25 март 2006) е јапонски скијач на даска.

## Кариера
Во јануари 2024 година, Јамада ја претставувал Јапонија на Зимските младински олимписки игри во 2024 и освоил бронзен медал во дисциплината халфпајп со резултат од 83,00.

За време на Светското првенство во сноуборд на ФИС во сезоната 2024–25, тој го освоил третото место на 8 декември 2024 година со резултат од 87,75. За време на Светското првенство во сноуборд на ФИС во сезоната 2025–26, тој го имал резултат од 94,50 на 19 декември 2025 година, што била негова прва победа на Светското првенство.

Јамада ја претставувал Јапонија на Зимските олимписки игри 2026 и освоил бронзен медал.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 2006 година
Категорија:Статии со текст на јапонски
Категорија:Јапонски спортисти
Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2026
Категорија:Натпреварувачи на Зимските олимписки игри 2026
Распит (минерал)

**Распитот** е минерал со формула PbWO4. Формира жолти до жолтеникаво- кафеави моноклинични кристали. Тоа е нискотемпературен моноклиничен кристален полиморфизам на тетрагоналниот столзит. 

Минералот бил откриен е во 1897 година во Брокен Хил, Нов Јужен Велс, Австралија, а именуван е по Чарлс Расп (1846–1907), германско-австралиски истражувач, откривач на рудното лежиште Брокен Хил.

## Наводи

## Библиографија

* Палаче, П.; Берман Х.; Фрондел, К. (1960). „ *Данов систем на минералогија, том II: Халиди, нитрати, борати, карбонати, сулфати, фосфати, арсенати, волфрами, молибдати, итн. (Седмо издание)“* Џон Вајли и синови, Инк., Њујорк, стр. 1089–1090.
Категорија:Моноклински минерали
Категорија:Минерали на оловото
Категорија:Минералогија
Ника Водан

**Ника Водан** (мом. Крижнар; родена на 9 март 2000 година) — словенечка женска натпреварувачка во скијачки скокови.

## Кариера
Во Светското првенство 2020–21, Крижнар ја освоила титулата во генералниот пласман откако завршила девет поени пред Сара Таканаши. На Зимските олимписки игри 2022, таа освоила бронзен медал во женската поединечна дисциплина нормален рид.

## Резултати од големите турнири

### Зимски олимписки игри

### МСФ Нордиско светско скијачко првенство

## Наводи

Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2022
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 2000 година
Категорија:Скијачи
Категорија:Скијачки скокачи на Зимските олимписки игри 2018
Категорија:Скијачки скокачи на Зимските олимписки игри 2022
Категорија:Скијачки скокачи на Зимските олимписки игри 2026
Категорија:Скијачки скокачи
Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2026
Категорија:Натпреварувачи на Зимските олимписки игри 2026