open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ленка Иваноска

**Ленка Стојанова Иваноска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Нејзината активност датирала од 1943 година како курир меѓу селата Горна Дебарца, Сливово и Турје. Собирала народна помош и плетела топла облека. Повремено обезбедувала станови за илегални работници. Во 1944 година била избрана за член во одборот на АФЖ во селото Турје.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Ратка Иваноска

**Ратка Ценева Иваноска** (во  — ) — учесник во НОВ на Македонија и носител на Партизанска споменица од 1941 година.

## Животопис
десно|мини|200x200пкс|Ратка Иваноска е носител на Партизанската споменица 1941.
Таа била монополска работничка. Делувала во НОД во Прилеп од 1941 година. Во јуни 1942 година била затворена. По 4 месеци затвор била пуштена, но веднаш потоа интернирана на 6 месеци во селото Џуровци, Северна Бугарија. По враќањето од интернација веднаш стапила во партизани, но по кратко време, по потреба била повлечена на работа во заднината и се наоѓала на должност член на обласниот одбор и секретар на Окружниот одбор на АФЖ. Носител е на Партизанска споменица 1941 и други одликувања.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Категорија:Носители на Партизанска споменица од 1941
Боца Иваноска

**Боца Иваноска** ( во  —  во ) — учесник во НОВ на Македонија и носител на Партизанска споменица од 1941 година.

## Животопис
десно|мини|200x200пкс|Боца Иваноска е носител на Партизанската споменица 1941.
Од 1941 година била член на КПЈ и работела на собирање на оружје и друг воен материјал за потребите на народноослободителната војна. Во партиската келија, каде членувала, била одговорна за партиската техника. Во септември 1942 година била уапсена од бугарската полиција. Во затворот била изложена на страотни мачења. Извонредно добро се држела и при немање на докази била интернирана во концентрациониот логор за жени „Свети Никола“ кај Асеновград, Бугарија. Кон крајот на 1943 година се вратила од логорот и cтaпилa во единиците на НОВ и ПОМ. Носител е на Партизанска споменица 1941 и други одликувања.

### Во нејзина чест
По една улица во нејзиниот роден град Прилеп, како и Скопје се именувани по неа.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Категорија:Носители на Партизанска споменица од 1941
Категорија:Македонци во логорот Свети Никола (Асеновград)
Вера Иваноска

**Вера Миланова Иваноска** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Од 1939 година му пpипаѓaлa на напредното работничко движење во Прилеп. Во 1940 година учествувала во Илинденските демонстрации и била член на воспитна група. Со окупацијата веднаш била примена за член на СКОЈ. Со исфрлањето на Првиот прилески партизански одред била избрана за член на пододборот на националниот фонд со задача да го снабдува одредот со се што му е нужно. Во почетокот на 1942 година формирала повеќе скоевски и воспитни групи и станала член на скоевското раководство. Одела по селата на прилепската околија и работела на омасовувањето на НОД. Во првата половина на 1942 година била примена за член на КПЈ. Била задолжена да пронајдува конспиративни станови за престој на илегалците, а од септември 1944 година по директива на Месниот Комитет на КПМ - Прилеп била испратена да формира одбори на АФЖ во прилепската околија.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Васа Ивчева

**Васа Б. Ивчева** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Таа била општа работничка. Му припаѓaлa на напредното движење пред војната и била член на воспитна група. Како работничка во фабриката за цигари често пати криумчарела цигари за потребите на НОД. Во 1943 година била отпуштена од работа како *„неблагонадежна“*, а во август 1944 година со една група се упатила кон партизанската база во Плачковица и била борец во Четвртата македонска ударна бригада. Учествувала во борбите за ослободување на Струмица, Кочани, Берово, Пехчево, а потоа била префрлена како борец во II баталјон на Народната одбрана. Во борбите за ослободувањето на Берово била полесно ранета. Во четата била санитетски референт.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Експериментот на професорот Хинчиќ

**„Експериментот на професорот Хинчиќ“** (српскохрватски: *Eksperiment profesora Hinčića*) — југословенски тв-филм од 1988 година, во режија на Ванча Кљаковиќ, снимен по сценариото на Ванча Кљаковиќ и Вида Туќан според мотивите од драмата „Пигмалион“ на Џорџ Бернард Шо. Главен камерман е Тихомир Марељ, а монтажата е дело на Ненад Вуковиќ. Улогите ги играат: Божидар Алиќ, Витомира Лончар, Ивица Шимиќ, Ана Кариќ, Реља Башиќ, Бранка стрмац, Елиза Гернер и Дафне Јемершиќ.

## Синопсис
Професорот Хинчиќ се обложил со пријателите дека една млада крадачка за неколку месеци ќе ја научи на пристојно однесување по што ќе ја одведе на бал во Банскиот двор...

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Хрватски филмови
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови на хрватски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Загреб
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови на Ванча Кљаковиќ
Категорија:Филмови од 1988 година
Категорија:Филмови со Ивица Шимиќ
Категорија:Филмови со Ана Кариќ
Категорија:Филмови со Реља Башиќ
Категорија:Филмови со Бранка Стрмац
Категорија:Филмови со Елиза Гернер
Категорија:Филмови со Дафне Јемершиќ
Категорија:Филмови со Витомира Лончар	
Категорија:Филмови со Божидар Алиќ
Тавела

**Тавела** () е населено место и општина во покраината Кампобасо, Молизе, Италија. Според проценка од 2025 година имало 559 жители. Во селото живеат молишки Хрвати, доселени во крајот на XV и почеток на XVI век од Далмација.

## Поврзано
* Mолишки хрватски јазик
* Молизе

## Наводи

Категорија:Кампобасо (покраина)
Категорија:Населени места во Италија
Категорија:Молишки Хрвати
Палата (Италија)

**Палата** () е гратче и општина во покраината Кампобасо, Молизе, Италија. Според проценка од 2025 година имало 1.464  жители. Некогаш во Палата живеле молишки Хрвати, доселени тука во средниот век, кои се асимириларе во италијанското население.

## Поврзано
* Mолишки хрватски јазик
* Молизе

## Наводи

Категорија:Кампобасо (покраина)
Категорија:Градови во Молизе
Категорија:Молишки Хрвати
Иноченцо Спинаци

**Иноченцо Спинаци** (1726 — 1798) — италијански вајар од Рококовиот период, активен во Рим и Фиренца.

## Животопис
Роден бил во Рим како син на сребрар, тој станал водечки вајар во Фиренца, каде што и починал. Го посетувал ателјето на Џовани Батиста Маини. Во Рим, ја завршил статуата на „Свети Јосиф Каласанс“ (1755) за кораб на базиликата Свети Петар.

Во Фиренца дошол во 1769 година, а следната година бил именуван за официјален дворски вајар за династијата Лорена во 1770 година. Големиот војвода Леополд (подоцна цар Леополд II) прв го вработил за реставрација на античка скулптура. Ја изработил портретната биста на Големиот војвода (1771–74; Пити). Спинаци донирал споменици на тројца познати Фирентинци за црквата Санта Кроче: правникот Џовани Лами (починал во 1770 година); Анџело Таванти (починал во 1782 година); и писателот Николо Макијавели (1787). Во 1792 година тој додал скултура од ангел на Крштевањето од Андреа Сансовино и Винченцо Данти над Порта дел Парадизо на Фиренцовата крстилница.

Неговите виртуозни мермерни фигури на силно превезани жени, на пример „Вера“ (1781; Санта Марија Мадалена де Паци) и „Религија“ (од гробницата на Варвара Јаковлевна, принцеза Белоселски, 1794; Торино, Граѓански музеј), ги следат стилските решенија од Антонио Корадини и Џузепе Санмартино во Капела Сансеверо во Неапол. Спинаци бил професор по ваја на Академијата за ликовни уметности во Фиренца, од 1784 година. Еден од учениците му бил и Франческо Карадори. Починал во Фиренца во 1798 година.
## Наводи

Категорија:Италијански вајари
Категорија:Италијански вајари од 18 век
Кампомарино

**Кампомарино** () или **Кемарини** (арберешки:*Këmarini*) е град и општина во покраината Кампобасо, Молизе, Италија. Според проценка од 2025 година имало 7.896 жители. Во градот живеат Арбереши (италијански Албанци), доселени тука во средниот век.

## Поврзано
* Молизе

## Наводи

Категорија:Кампобасо (покраина)
Категорија:Градови во Молизе
Категорија:Арбереши
Историзам (филозофија)

**Историзам** () — филозофска и историографска теорија, основана во Германија во XIX век (како *Historismus*) и особено влијателна во Европа во XIX и XX век. Во тоа време не постоела ниту една природна, хуманистичка или филозофска наука што, на еден или друг начин, не одразувала историски начин на размислување (сп. споредбената историска лингвистика итн.). Историзмот ја нагласува историската природа на човештвото и неговата поврзаност со традицијата.

Историчарската историографија ја отфрла историската телеологија и ги заснова своите објаснувања на историските појави врз сочувство и разбирање (види: херменевтика) за настаните, дејствителите и историските периоди. Историчарскиот пристап ја носи до крајност вообичаената забелешка дека човечките установи (јазикот, уметноста, религијата, правото, државата) се подложни на постојани промени.

Фридрих Мајнеке ја изложува аргументацијата за историзмот истакнувајќи две гледни точки на објаснувањето: преку причините и преку вредностите. Во почетокот на XX век, Анри Бергсон, развивајќи ги своите гледишта за времето како надворешност, различна од траењето што е внатрешност, поставува и подлабока филозофска основа на идејата за историзам.

## Наводи

## Надворешни врски

* Historism | Britannica (англиски)

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Историографија
Категорија:Филозофија на историјата
Црква „Св. Никола“ - Устово

**Свети Никола** () — црква во населбата Устово, Смољан, Бугарија. Влегува во состав на Пловдивската епархија на Бугарската православна црква.

Црквата е подигната во 1836 г. вкопано во земјата, согласно тогашните барања на отоманската власт. Според месни преданија, на тоа место постоеле постар параклис и гостилница. Други преданија споменуваат посети на монаси од Света Гора. Во 1883 г. храмот бил обновен во сличен облик на првичната градба од мајсторот Васил Димов од с. Југово.

Градбата претставува трикорабна базилика со една апсида и отворено претсобје. Пред храмот е подигнат споменик на јеромонахот Григориј – Поп Глигорко, сметан за значаен деец во овој крај. Во храмот се чуваат неколку вредни икони, меѓу кои се на Св. Никола, која се смета за чудотворна и на браќата Св. Кирил и Методиј (1865) од самоковскиот мајстор Станислав Доспевски.

## Поврзано
* Пловдивска епархија

## Наводи

Категорија:Цркви во Смољан
Категорија:Цркви во Пловдивската епархија
Категорија:Појавено во 1836 година
Доменико Гвиди

**Доменико Гвиди** (1625 &#x2013; 28 март 1701) бил истакнат италијански барокен вајар.
[мини| Споменик на Големиот мајстор [Никола Котонер од Доменико Гвиди, во Арагонската капела, Ко-катедралата Свети Јован.]]
Роден во Карара, Гвиди го следел својот чичко, Џулијано Финели, истакнат вајар познат по неговата расправија со Бернини, во Неапол. Кога избегал од Неапол во 1647 година за време на бунтот на Масаниело, во Рим се придружил на студиото на главниот конкурент на Бернини, Алесандро Алгарди, со кого останал до смртта на својот учител. Додека бил во студиото на Алгарди, тој работел на проекти со друг ученик, Ерколе Ферата. Меѓу другото, двајцата помогнале во завршувањето на недовршената *„Визија на Свети Никола“* (завршена во 1655 година) на нивниот мајстор во црквата *Сан Никола да Толентино*.
лево|мини|237x237пкс| Ангел со копје
Гвиди се здобил со независност по смртта на Алгарди во 1654 година. Тој исто така тесно соработувал со францускиот вајар во Рим, Пјер-Етјен Моно. Во однос на вајарите од другите големи студија, тој бил доста плоден. Неговите дела го вклучуваат *Споменикот на Натале Рондинини* во Санта Марија дел Пополо (1657) и релјефот над олтарот на *Капела ди Монте ди Пиета* што прикажува *Оплакување над мртвото тело на Христос* (1667–76).

Како голем поддржувач на Француската академија во Рим, Гвиди ја имал честа да изработи мермерна група во која се ласка ликот на Луј XIV, насловена како *„Преобразбата на историјата на кралот“*, која била испратена во Версај и поставена во паркот на замокот.

Гвиди ја имал компетентноста на Алгарди во резбањето, а неговите фигури покажуваат класична емоционална одвоеност, но дизајните се неинспиративни во споредба со неговиот мајстор. Тој бил награден со една нарачка под водство на Бернини, вајањето на еден од ангелите за Мостот Сан Анџело.

## Наводи

## Извори

* 
* 

## Надворешни врски

* romeartlover.it
Категорија:Починати во 1701 година
Категорија:Родени во 1625 година
Категорија:Италијански вајари
Категорија:Барокни вајари
Категорија:Италијанци од 17 век
Тане Бурдев

**Тане Бурдев** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
Бурдев е роден во 1884 или 1885 г. во селото Тушилово, Гуменџиско, тогаш во Отоманското Царство, денешна Грција. Стапил во редовите на ВМОРО прво како комита во четата на Ичко Димитров, а потоа во четата на Иван Паљошев. За време на Балканските војни бил доброволец во Зборната партизанска чета на МОО.

## Наводи

Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски војводи
Џулијано Финели

мини| ''Биста на кардиналот Монталто''
**Џулијано Финели** (1601–1653) бил италијански барокен скулптор кој студирал во работилницата на Бернини.

Тој бил роден во Карара во семејство на мермерни ѕидари во град поврзан со рударството на каменот, а првично се школувал кај Микеланџело Накерино. Тој бил активен во студиото на Бернини неколку години, но раскинал со Бернини во 1629 година, кога се почувствувал навреден од доделувањето на повелбата за статуа на *Света Елена* за преминот на Свети Петар на Андреа Болџи. Исто така, се тврди дека бил омаловажен затоа што не успеал да биде препознаен како мајстор на деталите зад статуата на Бернини *„[[Аполон и Дафне (Бернини)|Аполон и Дафне]]“*. Некое време, тој наоѓал повремена работа, често со поддршка на Пјетро да Кортона.

Разликата меѓу двајцата скулптори, Бернини и Финели, била мала. Финели бил многу педантен при резбањето на ситни детали. Плодниот Бернини бил помалку свесен за деталите на тантелите на облеката, а повеќе се фокусирал на психологијата. Контрастот може да се види во нивните портрети на заедничкиот патрон, кардиналот Скипионе Боргезе. Портретот на Бернини е анимиран, додека оној на Финели е потрезвен. Финели, исто така, ја завршил скулптурата на кардиналот Џулио Антонио Санторио (околу 1630 година) во Свети Јован Латерано.

Во рок од неколку години по напуштањето на работилницата на Бернини, Финели заминал за Неапол со својот ученик и внук, Доменико Гвиди. Тој бил познат по големиот број портрети и статуи во капелата Сан Џенаро и во Неаполската катедрала. Во Неапол, тој се натпреварувал со скулпторот Козимо Фанзаго за нарачки.

Финели починал во Рим во 1653 година од непознати причини.

## Извори

* Конорс, Џозеф. Осврт на ''„Римска барокна скулптура: Индустријата на уметноста“'' од Џенифер Монтагу, Њу Хејвен и Лондон, 1989, во *„Њујорк Ривју оф Букс“*
* Галеријата Финели на Веб-галеријата на уметност

## Наводи

Категорија:Починати во 1653 година
Категорија:Родени во 1601 година
Категорија:Барокни вајари
Категорија:Италијански вајари
Категорија:Италијанци од 17 век
Христо Трајанов

**Христо (Ичко, Ичо) А. Трајанов** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
Трајанов е роден на 10 декември 1876 г. во селото Тушилово, Гуменџиско, тогаш во Отоманското Царство, денешна Грција. Стапил во ВМОРО и учествувал во Илинденското востание како курир. Во 1905 г. станал четник на Апостол-војвода.

По убиството на војводата во 1911 година, Христо влегол во четата на Ичко Димитров. Оваа чета влегла во конфликт врховистичката чета на Коста Христо Попето на Кожуф. Учествувал во битките на 12 септември 1912 г. во с. Крива и на 24 октомври на врвот Бајраците на планината Пајак, како и во борбите во Валандово на 19-20 јуни и 6-17 август 1913 г. за време на Балканските војни. Бил доброволец во I партизанска чета, II гевгелиска чета и во I чета на XV штипска дружина на МОО, поради што е подоцна одликуван со орденот „За храброст“ IV степен. За време на Првата светска војна, тој станал комита во четата на Иван Караџов.

По крајот на војната Христо Трајанов со своето семејство се преселил во Бугарија. каде работел како полски чувар во Софија. Подоцна станал член на Илинденската организација. Починал на 30 декември 1935 г.

## Наводи

Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Дејци на Илинденската организација
Категорија:Дејци на ВМОК
Категорија:Македонски преселници во Софија
Самуел Мбангула

**Самуел-Жермен Киндуелу Мбангула Тшифунда** (роден на 16 јануари 2004, во Брисел) е белгиски фудбалер,  на Вердер Бремен и на белгиската репрезентација под 21 година.

## Биографија
Роден во Белгија, Мбангула има конгоанско потекло преку двајцата родители. Тој се одлучил за својата спортската националност да ја одбере земјата во која е роден.

## Статистика
### Клупска статистика

## Наводи

## Надворешни врски

* Самуел Мбангула на soccerway 
* Самуел Мбангула на transfermarkt 
* Самуел Мбангула на espn 
* Самуел Мбангула на whoscored 

Категорија:Белгиски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Јувентус
Категорија:Фудбалери на ФК Вердер Бремен
Категорија:Фудбалери во Серија А
Категорија:Родени во 2004 година
Категорија:Живи луѓе
Портоканоне

**Портоканоне** () или **Порткануни** (арберешки:*Portkanuni*) е населено место и општина во покраината Кампобасо, Молизе, Италија. Според проценка од 2025 година имало 2.324 жители. Во населбата живеат Арбереши (италијански Албанци), доселени тука во средниот век.

Од Портоканоне потекнува аргентинскиот фудбалер Матео Мусакио.

## Поврзано
* Молизе

## Наводи

Категорија:Кампобасо (покраина)
Категорија:Населени места во Италија
Категорија:Арбереши
Педро Ернандес (вајар)

**Педро Ернандес** (Саламанка, 1585? —  1665) —  шпански вајар, цртач и гравер. Тој припаѓа на кастилската школа, како современ уметник на Грегорио Фернандес. Тој создавал главно религиозни дела. Неговиот уметнички јазик еволуирал од маниризам до целосен барокен стил. Тој работел во покраината Саламанка.

## Наводи

Категорија:Несигурна година на раѓање
Категорија:Починати во 1665 година
Категорија:Шпански вајари
Вила Бадеса

**Вила Бадеса** () или **Бадеса** (арберешки:*Badhesa*) е населено место во покраината Пескара, Абруцо, Италија. Припаѓа на општината Рошијано. Според проценка имало 395 жители. Во населбата живеат Арбереши (италијански Албанци), доселени тука во средниот век.

## Поврзано
* Абруцо

## Наводи

Категорија:Пескара (покраина)
Категорија:Населени места во Италија
Категорија:Арбереши
Судир меѓу Индија и Пакистан (2025)

На 23 април 2025 г., избил **судир меѓу Индија и Пакистан**, предизвикан од терористичкиот напад во Пахалгам, извршен во долината Бајсаран, Џаму и Кашмир, при што биле убиени 27 лица — меѓу нив 25 хиндуистички верници туристи, еден христијански турист и еден местен муслиман, а повеќе од 20 други биле повредени. Одговорноста за нападот првично ја презела организацијата Фронтот на отпорот.

Воените престрелки меѓу Индија и Пакистан започнале по Линијата на контрола веќе на 24 април, поттикнувајќи стравувања од понатамошно влошување меѓу двете јадрено вооружени земји.

Судирите биле проследени со дипломатска криза, откако Индија го обвинила Пакистан дека стои зад нападот. Како одговор, Индија протерала пакистански дипломати, ги повлекла своите дипломатски претставници, ги суспендирала визните услуги, ги затворила границите и објавила повлекување од Договорот за водите на Инд, додека Пакистан ги негирал обвинувањата и возвратил со трговски ограничувања, затворање на воздушниот простор и граничните премини, како и со суспензија на Договорот од Шимла.

Кабинетскиот комитет за безбедност на Индија силно им препорачал на индиските граѓани да избегнуваат патувања до Пакистан, а на оние што веќе се таму — да се вратат што е можно поскоро. На 7 мај, Индија започнала девет ракетни удари на пакистанска територија.

## Наводи

## Надворешни врски
Категорија:Индија
Категорија:Пакистан
Момче со змеј

***Момче со змеј*** () — ваја од бел мермер, сега во музејот Гети, кој ја поседува од 1987 година. Се базира на митот за бебето Херкул кој ги дави змиите испратени да го убијат.

Го изрезбале Пјетро Бернини и неговиот син Џан Лоренцо Бернини за Мафео Барберини (подоцна Папа Урбан VIII). Во 1702 година, правнукот на Урбан, Карло Барберини, му го подарил делото на Филип V од Шпанија по влегувањето на вториот во Неапол.

## Надворешни врски

* http://www.getty.edu/art/collection/objects/1155/pietro-bernini-and-gian-lorenzo-bernini-boy-with-a-dragon-italian-about-1617/
* https://books.google.com/books?id=u-i5ZGtbckMC&pg=PA77
Категорија:Скулптури од Џан Лоренцо Бернини
Категорија:Мермерни скулптури
Столб на чумата (Марибор)

**Столб на чумата** (**') — споменик на [[Главен плоштад (Марибор)|главниот плоштад]] (**') во градот Марибор, Североисточна Словенија, подигнат од „побожната буржоазија“ во спомен на крајот на епидемијата на чума од 1680 година, од која починала една третина од населението на градот. Првичниот споменик бил изграден во 1681 година. Сегашната скулптура е замена направена во 1743 година, тоа е првото дело на германскиот скулптор Јозеф Штрауб во Марибор. Се смета за негово најмонументално дело и еден од најдобрите примери на барокна уметност во Словенија.

Столбот е целосно изработен од бел мермер. Се состои од украсена правоаголна основа на која стои коринтски столб со златна статуа на Дева Марија, која стои на месечината, крунисана со дванаесет ѕвезди (во врска со Откровение 12:1). Во основата, столбот е опкружен со шест светци на кои жителите на градот им се молат и чие посредништво го бараат:

* Свети Франциск Асишки
* Свети Севастијан
* Апостол Јаков Зевдеев
* Свети Антон Падовски
* Свети Рох
* Свети Франциск Ксаверски

Споменикот потоа бил опкружен со украсна камена ограда.

## Наводи

Категорија:Марибор
Категорија:Барокни скулптури
Категорија:Скулптури од 1743 година
Награда Ханс Кристијан Андерсен

**Наградата Ханс Кристијан Андерсен** или **наградата Андерсен** е најпознатата меѓународна награда за детска литература. Наградата ја доделува Меѓународниот одбор за книги за млади (), на секои две години, на еден писател и еден илустратор на детски книги, за нивниот „траен придонес во детската литература“. Во 1956 г. била прв пат доделена на писател, додека наградата за илустрација прв пат била доделена во 1966 г. Таа понекогаш се нарекува „Нобелова награда за детска литература“.

Наградата е именувана по Ханс Кристијан Андерсен, дански писател на бајки од 19 век. Секој победник добива златен медал Ханс Кристијан Андерсен и диплома. Медалите се доделуваат на биеналниот конгрес на IBBY.

## Историја
Меѓународниот одбор за книги за млади (МОКМ) бил основан од Јела Лепман во 1950-тите. *Наградата Ханс Кристијан Андерсен* за прв пат била предложена во 1953 г. и доделена три години подоцна, во 1956 г. Била создадена по Втората светска војна со цел да се поттикне развојот на висококвалитетни книги за деца. Наградата првично се доделувала на секои 2 години за индивидуални дела објавени во претходните две години. Од 1962 г. формалните критериуми за доделување на наградата биле променети. Наградата се доделува на „жив автор за кој се смета дека дал траен придонес кон добрата литература за млади луѓе. При доделувањето на медалот ќе бидат земени предвид целокупните дела на авторот“.

МОКМ во 1966 г. ја проширил и на илустратори од поради зголемување на квалитетот на сликовниците.  Од 1966 до 1996 година второпласираните автори добиваат „Исклучителна препорака“ а од 1998 година ова било заменето со список од три до четири „финалисти“.

Наградата понекогаш се нарекува „Мала Нобелова награда“ или „Нобелова награда за детска литература“ и се наведува како „најважна активност“ на МОКМ. Од 1992 г. покровител на наградата е кралицата Маргарета II од Данска.

## Жири
Добитникот *на наградата Ханс Кристијан Андерсен* го избира жири составено од Извршниот комитет на МОКМ. Претседателот на жирито го избира Генералното собрание на МОКМ. Првично имало седум членови,  па осум, а од 2000 г. жирито броело десет членови. Две години подоцна, жирито било поделено на пет члена со фокус на пишување, а другите пет се занимавале со илустрации. Од жирито се очекува да биде компетентно во детската литература и да претставува разновидна група. Обично потребни се шест месеци за да се разгледаат кандидатите и да се избере победник.

Јела Лепман беше претседател на жирито од 1956 до 1961 г. и останала член на жирито сè до нејзината смрт во 1970 г. најпрво како претседател на МОКМ, а потоа и како почесен претседател. Тековните четиригодишни мандати опфаќаат два циклуса на доделување награди. Други значајни претседатели биле Вирџинија Хавиленд (1970–1974), Патриша Крамптон (1982–1986) и Ана Марија Машадо (1986–1990).

## Победници

## Наводи

## Надворешни врски
* https://www.ibby.org/awards-activities/awards/hans-christian-andersen-award — Официјално мрежно место

Категорија:Книжевни награди
Бладшот (филм)

***Бладшот*** () — американски суперхеројски филм од 2020 г., заснован на ликот со исто име од Valiant Comics. Се очекува да биде првиот филм во филмската вселена на Valiant. Филмот е режиран од Дејвид С. Ф. Вилсон, а сценариото го напишале Џеф Вадлоу и Ерик Хајсерер. Улогата на главниот лик Бладшот ја играл Вин Дизел. Други членови на екипата се Еиса Гонсалес, Сем Хјуен, Тоби Кебел и Гај Пирс. Филмот ја раскажува приказната за морнарички пешадинец што е воскреснат од научници по смртта и претворен во неуништлива машина за убивање со натчовечки способности.

Премиерата на филмот во САД била на 13 март 2020 г., а во Македонија на 12 март истата година.

## Содржина
Откако тој и неговата сопруга се убиени, морнаричкиот пешадинец Реј Герисон е воскреснат од екипа научници. Збогатен со нанотехнологија, тој станува натчовечка, биотехнолошка машина за убивање — Бладшот. Додека Реј првпат вежба со колегите супервојници, не може да се сети на ништо од својот поранешен живот. Но кога му се враќаат спомените и се сеќава на човекот што го убил него и неговата сопруга, тој бега од градбата за да се одмазди, само за да открие дека има повеќе во заговорот отколку што мислел.

## Улоги

|-
|Вин Дизел
|Реј Герисон / Бладшот
|-
|Еиса Гонсалес
|Кеј-Ти
|-
|Сем Хјуен
|Џими Далтон
|-
|Тоби Кебел
|Мартин Акс
|-
|Гај Пирс
|д-р Емил Хартинг
|}

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови од 2020 година
Категорија:Американски суперхеројски филмови
Категорија:Филмови на Columbia Pictures
Категорија:Филмови на англиски јазик
Сан Марцано ди Сан Ѓуѕепе

**Сан Марцано ди Сан Ѓузепе** () или **Шен Марцани** (арберешки:*Shën Marcani*) е град и општина во покраината Таранто, Апулија, Италија. Според проценка од 2025 година имало 8.829 жители. Во градот живеат Арбереши (италијански Албанци), доселени тука во средниот век.

## Поврзано
* Апулија

## Наводи

Категорија:Таранто (покраина)
Категорија:Градови во Апулија
Категорија:Арбереши
Наслон за раце

[мини| Фотелја од [Адриен Карбовски, 1912–1913, Музеј Орсе (Париз)]]
**Наслонот** **за раце** — дел од столот, каде што лицето може да ги потпре рацете. Наслоните за раце се вградени во голем број столчиња како што се автомобилски седишта, фотелји, авионски седишта, миндери и друго. Прилагодливите наслони за раце најчесто се наоѓаат кај ергономските канцелариски столчиња.

## Во автомобили
мини|250x250пкс| Наслонот за раце на задното седиште на автомобил Линколн, со држачи за чаши.
Наслонот за раце е исто така карактеристика што се наоѓа во повеќето современи автомобили на кој патниците можат да ги наслонат рацете. Наслоните за раце најчесто се поставуваат помеѓу предните седишта на автомобилот од страната на возачот и совозачот во возилото. Понекогаш еден или два наслони за раце може да бидат прикачени на секое поединечно седиште, карактеристика што најчесто се среќава кај некои теренски возила.

Многу поголеми автомобили имаат и широк наслон за раце помеѓу задните седишта, кој може да се склопи кога централното место за седење не е потребно. Во некои дизајни каде што е нагласена безбедноста на патниците, наслонот за раце се користи и како детско седиште, целосно со специјално прилагодлив безбедносен каиш.

Наслоните за раце во некои возила може да имаат и дополнителни додатоци, како што се држачи за чаши, контроли за аудио и клима уреди, како и прегради за складирање.

## Наводи

Категорија:Столици
Категорија:Ергономија
Категорија:Каросериски делови на автомобили
Казалвекио ди Пуља

**Казалвекио ди Пуља** () или **Каѕаливеќи** (арберешки:*Kazallveqi*) е населено место и општина во покраината Фоџа, Апулија, Италија. Според проценка од 2025 година имало 1.618 жители. Во населбата живеат Арбереши (италијански Албанци), доселени тука во средниот век.

## Поврзано
* Апулија

## Наводи

Категорија:Фоџа (покраина)
Категорија:Населени места во Италија
Категорија:Арбереши
Невадо

**Невадо** (1813? &#x2013; 1821) — куче од расата мукучиес подарено на Симон Боливар од локалното население на Мукучиес, Мерида, во венецуелските Анди.

## Живот
Невадо бил даден како подарок кратко по Битката кај Никитао за време на неговиот триумфален Восхитувачки поход од Нова Гранада (денес Колумбија) до Каракас во 1813 година.  Војската на Боливар се приближувала кон една фарма кога борците за независност биле запрени на место од џиновско куче чувар што лаело. Со оружје во рацете, бунтовниците сакале да го убијат кучето кога Боливар, горд од неговата убавина и храброст, им наредил да отстапат. Невадо секогаш трчал покрај коњот на Боливар, без разлика дали патувал низ градови или низ бојни полиња. Кучето загинало во Битката кај Карабобо на 24 јуни 1821 година. Кога Боливар добил вест дека Невадо е тешко повреден, тој се стрчал кон кучето, но дошол предоцна.

Неколку споменици на Невадо стојат на влезот од градот Мукучиес.

## Наводи

## Литература
* Фебрес Кордеро, Тулио. *[https://books.google.com/books?id=cn6PWAk9qscC&dq=nevado+perro&source=gbs_summary_s&cad=0 Пеперо Невадо]* . Каракас, Едиторијал Алфадил, [1962] 1994 г. ISBN&nbsp;
Категорија:Познати кучиња
Категорија:Симон Боливар
Категорија:Воени животни
Џулијана (куче)

**Џулијана** (починала во 1946 година) — германска дога, добитничка на медали. Таа била наградена со два медали на Син крст, првиот за гаснење на запалива бомба, а вториот за известување на нејзините господари за пожар што започнал во нивната работилница. Во септември 2013 година, вториот од овие медали, заедно со портрет на Џулијана, биле продадени на аукција за 1.100 фунти. Откривањето и продажбата на овие предмети ја откриле приказната за херојските дела на Јулијана.

## Почести
мини| Џулијана изгасила германска запалива направа слична на оваа.
Во април 1941 година, две години по почетокот на Втората светска војна, запаливи бомби биле фрлени низ Британија за време на „Блицот“. Се верува дека еден таков уред паднал низ покривот на куќата во која живееле Џулијана и нејзиниот сопственик. Се вели дека кучето стоело над бомбата и уринирало врз неа, гаснејќи го пожарот и спречувајќи го неговото ширење. За нејзините дела таа го добла својот прв медал на Син крст.

Џулијана била прославена како херој по втор пат кога, во ноември 1944 година, повторно помогнала да се спасат животите на нејзините сопственици. Откако во нивната продавница за чевли избувнал пожар, таа го предупредила семејството на нејзиниот господар за претстојната опасност. За ова таа била наградена со втор медал.

Вториот медал, заедно со портрет на Џулијана, бил откриен за време на расчистување на куќа во Бристол. Предметите биле продадени заедно на аукција во Глостершир во септември 2013 година, а аукционерот ја опишал Џулијана како „германска дога со одличен мочен меур“. Првично се очекувало дека ќе достигне цена од 60 фунти, но продажбата достигнала 1.100 фунти, а добитната понуда дошла од анонимен купувач.  

## Смрт
Џулијана починала од труење во 1946 година откако супстанца била испратена преку поштенското сандаче на нејзиниот сопственик. 

## Наводи

Категорија:Смртни случаи од труење
Категорија:Познати кучиња
Алекс Кучето

**Алекс Кучето** — рекламната маскота за пивото *Строх* во 1980-тите и претходник на „Спадс Мекензи“ на „Бадвајзер“.  На врвот од својата кариера, Алекс присуствувал на паради, во *[[Good Morning America|„Добро утро Америка“]]* и во шоуто *„Тудеј“*. Тој инспирирал серија играчки, постери, колонска вода, шампони и крема за раце. Хип-хоп уметникот Тоне Лок го спомнал Алекс Кучето во својата песна *[[Funky Cold Medina]]*.

## Заднина
Кучето што го глумело Алекс се викал Банџо, мешавина од златен ретривер и ирски сетер. Било пронајдено од дресер во згрижувалиште на животни. Алекс служел како маскота на *Строх* од околу 1984 до 1989 година, кога креаторот на рекламите за кучето Алекс, Лоу Маршалк, го изгубил договорот со *Строх*. Комичарот Брајан Реган бил менаџер на кампањата на Алекс за време на претседателската кампања на Алекс. Банџо починал од рак неколку години по завршувањето на рекламната кампања.

## Поврзано
* Список на познати кучиња

## Наводи

Категорија:Познати кучиња
Лајка (ЈП)

**Лајка** ― јавно претпријатие за благосостојба на животни скитници во Скопје.

## Историја, цели и активности
Јавното претпријатие Лајка постои од 2021 година на просторот на кој претходно функционирало Вардариште.

Претпријатието активно и отворено соработува со граѓаните и здруженијата за заштита на животните во рамки на градот Скопје, како и за решавање на проблемот со бездомната популација на животните. 

Основни цели на претпријатието се: намалување и контролирање на бројот на бездомни кучиња преку кастрација и стерилизација на репродуктивно способните единки, иницирање и поттикнување на вдомување на бездомните кучиња, како и одржување на едукативни предавања за зголемување на јавната свест за тоа што подразбира одговорно сопствеништво на миленик – куче. 

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјална страница

Категорија:Скопје
Категорија:Кучиња
Категорија:Македонски претпријатија
Категорија:Појавено во 2021 година во Македонија
К-9 Убиец

**К-9 Убиец** — куче од расата белгиски овчар кое соработувал со тимот за специјални операции на Националниот парк Кругер за апсење на криволовци на носорози во Јужна Африка. На 6 јануари 2016 година, тој бил награден со златен медал на PDSA за неговото залагање против ловџивството. Амос Мзимба бил сопственик на К-9 Убиец.

К-9 Убиец починал на 5 јуни 2020 година, во придружба на Мзимба.

## Позадина на расата
Белгискиот овчар, куче од работничката класа, може да се користи за лична заштита и следење на мириси. Тие мора да добијат обука за да можат да го насочат својот висок енергичен нагон кон задачите што им ги дале нивните сопственици. Кога белгиските овчари се млади, им се потребни многу стимули од околината за да можат да се навикнат како што стареат.

Белгискиот овчар е белгиска раса за сточарство која потекнува од мало гратче во Белгија наречено Малин. Оваа енергична раса може да биде соодветна и за семејства со соодветна дресура и грижа. Може да страда од здравствени проблеми, како и повеќето други раси, вклучувајќи болести како атрофија на мрежницата и дисплазија на колкот и лактот. Поради својата енергија и интелигенција, оваа раса била вклучена во Првата светска војна.

## Потекло
Лозата на К-9 Убиецот може да се проследи до Ирачката војна и белгиската полиција. Неговиот татко имал родители кои служеле за Соединетите Американски Држави во Ирачката војна. Неговата мајка била одгледана од две белгиски полициски кучиња и била вклучена во програма за размена и испратена во Јужноафриканска Република.

## Кучешки должности во Националниот парк Кругер
Во Националниот парк Кругер, специјализирани кучиња се користат за следење и фаќање на ловокрадци. Оваа работа вклучува откривање на огнени оружја и нелегални делови од животни со помош на мирис. Откако ќе бидат откриени осомничените во паркот, K9 Убиецот се товарел во хеликоптер и се носел на локацијата. Во последните 4 години, К9 Убиецот бил причинителот за апсењето на 115 ловокрадци во Националниот парк Кругер. За да можел K9 Убиецот успешно да ги следи мирисните трагови на луѓето, тој морал да се запознае со мирисите на животните во Националниот парк Кругер уште од рана возраст. Оваа двегодишна обука го направил К-9 Убиец бесчувствителен на мирисите на животните.

Националниот парк Кругер речиси секојдневно страда од ловокрадство на носорози. Ловот на носорози се зголемил од 13 ограбени носорози во 2007 година на 1.215 во 2014 година. К-9 Убиец и Амос Мзимба помогнале во апсењето на повеќе од 115 ловокрадци на носорози кои противзаконски ловеле во рамките на паркот.

## Награди
Златниот медал на PDSA му бил доделен на К-9 Убиец во јануари 2016 година за неговата борба против ловокрадството во Јужна Африка. За да ја добијат таа чест, животните мора да покажат посветеност во своите должности преку заштитата на човечкиот и животинскиот живот. 

## Поврзано
* Список на познати кучиња

## Наводи

Категорија:Права на животните
Категорија:Познати кучиња
Категорија:Статии со микроформати за вид
Зорба (куче)

**Аикама Зорба од Ла-Суса** или **Зорба** (26 септември 1981 — 1992) — машки англиски мастиф, бил признат од Гинисовата книга на рекорди како најтешкото и најдолго куче во светот.

## Светски рекорди
Зорба првично не го поставил рекордот за најтешко куче во септември 1987 година со 142 кг.

Во ноември 1989 година, Зорба бил тежок 149,7 кг,  висок 94 см до рамото, и 251 см од врвот на носот до врвот на опашката.

## Поврзано

* Џиновска раса на кучиња

## Наводи

Категорија:Познати кучиња
Џорџ (куче)

**Џорџ** (починал на 29 април 2007 година) — куче-миленик во Таранаки, Нов Зеланд, што го жртвувало својот живот спасувајќи локални деца од кучешки напад. Херојството на Џорџ било меѓународно признато, и тој добил постхумни награди од новозеландски и британски добротворни организации за животни.

## Животопис
Џорџ бил 30 сентиметри висок Џек расел териер со „срцева заболување“, што живеело во Манаја, Таранаки, Нов Зеланд со својот сопственик, вдовецот Алан Геј. *„Сидни Морнинг Хералд“* објавил дека Џорџ бил роден во 1997/1998, додека *„Стратфорд Прес“* и „Скај њуз“ објавиле дека бил роден 1992/1993. Џорџ претходно живеел кај соседите на Геј, но тие му го понудиле кучето на Геј кога се преселиле бидејќи „кучето поминувало многу време кај него“. 

## Одбранбена акција
*„Сиднеј Морнинг Хералд“* и *[[The New Zealand Herald|„Нов Зеланд Хералд“]]* објавиле дека на 29 април 2007 година, пет деца во Манаја пешачеле кон дома кога биле нападнати од два питбула. Деветгодишниот (роден 1997/1998) Џорџ ги одбранил децата, но бил тешко повреден во борбата. Ветеринарот на Геј препорачал евтаназија на Џорџ, и иако Геј неволно се согласил со постапката, подоцна се покајал за одлуката. Питбулите исто така биле евтаназирани, а нивниот сопственик "[се соочил] со кривично гонење за поседување опасни и неконтролирани кучиња“. Шест месеци подоцна, „*Стратфорд Прес“* објавиле дека станувало збор за еден питбул наспроти 14-годишниот Џорџ кој заштитувал три деца. Во февруари 2009 година, „Скај њуз“ објавиле дека Џорџ имал 14 години кога се соочил со двата питбула за да одбрани пет деца на возраст од 3 до 12 години. 

После тоа, Џорџ бил пофален и овековечен за неговата храброст и жртва. Кралското новозеландско друштво за спречување на суровост кон животните му доделиле медал за храброст, прв доделен на куче за 17 години и првото куче кое не било полициско куче; Геј требал да го добие медалот на Џорџ во детското училиште. Џерел Хадман, ветеран од Виетнамската војна во морнарицата на САД, бил толку импресиониран од постапките на Џорџ, што му рекол на *„Таранаки Хералд“* дека ќе му испрател на Геј едно од неговите три „Виолетови срца“. Во пролетта 2007 година, во Манаја била откриена бронзена статуа на Џорџ, дело на Фридтјоф Хансон од Њу Плимут. Во 2009 година, Британската народна диспанзерија за болни животни му го доделила на Џорџ PDSA златниот медал, одликување кое „Скај њуз“ го опишало како „животински еквивалент на Џорџовиот крст“; медалот бил закачен околу вратот на статуата на Џорџ од Ананд Сатјананд, тогашен генерален гувернер на Нов Зеланд. 

## Поврзано

* Список на познати кучиња

## Наводи

Категорија:Познати кучиња
Категорија:Статии со микроформати за вид
Пеги (куче)

мини|Пеги во 2024 година**Пеги** (родена ок. 2018 година) — британска кучешка глумица. Родена некаде во 2018 година, а била посвоена преку интернет од Холи Мидлтон. Добила признание за освојувањето на титулата најгрдо куче во Британија, а подоцна се појавила и на телевизија, стекнувајќи популарност поради нејзината „грдост“.

Откако добила внимание од канадскиот актер Рајан Рејнолдс, Пеги го имала своето актерско деби како Догпул во неговиот филм од 2024 година *[[Дедпул и Вулверин|„Дедпул и Вулверин“]]*, улога за која поминала обука. Била номинирана за наградата Фидос за нејзината работа на филмот.

## Ран живот
Холи Мидлтон ја посвоила Пеги преку интернет кон крајот на 2018 година. Таа имала шест месеци во тоа време. Пеги го добила името по прабабата на Мидлтон.  Во 2023 година, Пеги била пријавена на натпревар за грди кучиња што го организирала фирма за печатење фотографии наречена *ПаротПринт*. Таа победила, добивајќи ја титулата „најгрдото куче во Британија“, а основачот на *ПаротПринт* го опишал успехот на Пеги како „класична приказна од партали до богатство“.

## Филмска и телевизиска кариера
[лево|мини|132x132пкс| Пеги (во костим како Догпул) и [Рајан Рејнолдс во 2024 година.]]
Поради нејзиниот успех во натпреварот за најгрдо куче, таа се појавила на телевизија и на крајот влегла во филмската индустрија. Се појавила во *„Дис Морнинг“* и *„Би-Би-Си Брекфаст“*, а подоцна актерот Рајан Рејнолдс објавил слика од Пеги во костим на Дедпул на социјалните мрежи, откривајќи дека ќе се појави како животинска глумица во филмот *[[Дедпул и Вулверин|„Дедпул и Вулверин“]]* од кинематографскиот универзум на Марвел во 2024 година. Рејнолдс изјавил дека е застапник на вклучувањето на Пеги во филмот бидејќи „таа се чувствува како животинска манифестација на Вејд Вилсон“.

За филмот, Пеги била дресирана од дресерот на животни Џулс Тотман; таа немала претходна обука. Според Рејнолдс, Пеги поминала повеќе обука за филмот отколку неговиот колега Хју Џекмен. Скокањето во рацете на Рејнолдс по наредба ѝ траело околу осум недели за да научи, и била наговорена да му го лиже лицето со сирење.

Пеги прошетала по црвениот тепих со Рајан Рејнолдс и Хју Џекмен на премиерата на филмот во Лондон. За да прослават, ХМВ привремено ја заменил сликата на Нипер на нивното лого со Пеги. Таа, исто така, почнала да се појавува на настани за обожаватели и конвенции за стрипови за да се сретне со обожавателите. Таа се појавила и на Калгари Експо во 2025 година за да помогне во подигањето на свеста и да се соберат средства за добротворни организации за животни.

Во октомври 2024 година, Пеги била номинирана за наградата Фидос за нејзината работа во *„Дедпул и Вулверин“,* и се појавила со основачот на наградите „Фидос“, Тоби Роуз, за да ја објави долгата листа за 2025 година. Пеги потоа ја освоила наградата „Кучешка Комедија“ и наградата „БФИ Најдобра во светот“ на доделувањето на наградите „Фидос“ во 2025 година.

Во декември 2024 година, таа се појавила како специјален гостин во *„Квизот за големи дебели луѓе на годината“*.

## Филмографија

## Награди и номинации

## Наводи

Категорија:Познати кучиња
Лајка

**Лајка** може да се однесува на:

* Лајка (куче) — првото животно што на 3 ноември 1957 г. било пуштено со сателитот Спутник 2 во вселената.
* Лајка (ЈП) — јавно претпријатие за благосостојба на животни скитници во Скопје.

Категорија:Појаснителни страници
Sidemen

**Sidemen** (се чита: *Сајдмен*) — британска колективна група составена од јутуберите, инфлуенсери и интернет-личности: KSI, Miniminter, Zerkaa, TBJZL, Behzinga, Vikkstar123 и W2S. Групата создава видеа со различни предизвици, скечеви и коментари поврзани со видеоигри преку нивните Јутуб-канали, кои заклучно со октомври 2022 г. имаат вкупно над 138 милиони претплатници.

Освен Јутуб-содржините, Сајдмен се прошириле и во други деловни потфати. Во 2014 г. ја пуштиле модната линија Sidemen Clothing, по што во 2021 г. ги отвориле синџирот ресторани Sides и претплатничката апликација Side+. Во 2022 г. го претставиле својот алкохолен пијалак XIX Vodka, а во 2024 г. ја пуштиле својата житарска марка Best Cereal. Групата го проширила своето влијание и во веб-серии и документарно производство. Во 2018 г. настапиле во The Sidemen Show, серија на YouTube Premium со славни гости и светски предизвици. Во 2024 г. излегол документарецот на Netflix, The Sidemen Story, кој го прикажува нивниот десетгодишен развој и влијанието врз семрежната култура. Подоцна истата година, го создале сопствениот реалити гејм-шоу *Inside*.

Сајдмен активно се вклучуваат и во хуманитарни дејности, организирајќи хуманитарни фудбалски натпревари од 2016 г. наваму, преку кои досега се собрани над 8,5 милиони фунти за добротворни организации во Обединетото Кралство. Во мај 2025 г., Sidemen се видени како снимаат видео во Скопје, Македонија.

## Членови
Групата ги вклучува следниве членови:

Олаџиде „Џеј-Џеј“ Олатунџи — познат онлајн како KSI 

Сајмон Минтер — познат онлајн како Miniminter 

Џошуа Бредли — познат онлајн како Zerkaa 

Тобит Браун — познат онлајн како Tobjizzle или TBJZL 

Итан Пејн — познат онлајн како Behzinga 

Викрам Барн — познат онлајн како Vikkstar123 

Хари Луис — познат онлајн како Wroetoshaw или W2S 

## Наводи

## Надворешни врски

* Матична страница

Категорија:Британски јутубери
Маскито

**Маскито** () или **Машќити** (арберешки:*Mashqiti*) е населено место и општина во покраината Потенца, Базиликата, Италија. Според проценка од 2025 година имало 1.434 жители. Во населбата живеат Арбереши (италијански Албанци), доселени тука во средниот век.

## Поврзано
* Базиликата

## Наводи

Категорија:Потенца (покраина)
Категорија:Населени места во Италија
Категорија:Арбереши
Налбатски занает

**Налбатски занает** - традиционален занает специјализиран  за потковување работен добиток, коњи, волови, магариња и маски. Зборот има турско потекло, Nalbant значи потковувач. 

## Историја
Овој назив за занаетот за потковување бил раширен меѓи балканските земји за време на османлиското владеење, (1459—1912). Низ историјата, ковачкиот занает бил тесно поврзан со овој занает за потковување, и речиси по правило ковачот ја вршел и оваа работа: потковување на коњите.

Денес ретко кој ковач се занимава со потковување или нега на коњските копита. Сепак постојат специјализирани потковувачи за тркачките коњи, на пример.
 
Зборот налбалт денес ретко се користи, и може да се сретне само во народните песни и приказни.

## Поврзано
* Потковувач
* Потковица

## Надворешни врски
* Налбатскиот занает во Велес

## Наводи

Категорија:Занаети
Марцан-Хелерсдорф

**Марцан-Хелерсдорф** (германски: *Marzahn-Hellersdorf*) е најисточниот округ на Берлин во Германија, основана со спојување на поранешните општини Марцан и Хелерсдорф.
Зафаќа 61,8 км² и има околу 280&nbsp;500 жители, според пописот од 2023 година.

Сегашниот градоначалник е Надја Живкович (Христијанско-демократската партија).

## Галерија

Springpfuhl 2014-07 Zentrum 1492-1372-120.jpg|Станбени згради во Марцан-Хелерсдорф
Evangelische Kirchengemeinde Berlin-Marzahn-Nord 01.jpg|Црква во Марцан-Хелерсдорф


## Надворешни врски

* Официјална страница (на германски)

Категорија:Окрузи во Берлин
Категорија:Германија