open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Француско благородништво

мини|Пјер д'Озие (1592-1660), француски генеолог и судија, кој го потврдувал француското благородништво
**Француското благородништво** () била привилегирана општествена класа во Франција од средниот век до нејзиното укинување на 23 јуни 1790 година за време на Француската револуција.

Од 1808  до 1815 година за време на Првото Царство, Наполеон доделил титули  кои биле признати како ново благородништво со Повелбата од 4 јуни 1814 година од кралот Луј XVIII од Франција.

Во периодот од 1814 до 1848 година (возобновувањето на Бурбонската династија во Франција и Јулската монархија) и од 1852 до 1870 година (Второ Француско Царство) француското благородништво било обновено како наследна разлика со ограничени привилегии и биле доделени нови наследни титули. По основањето на Третата Француска Република (4 септември 1870), француското благородништво престанало правно да постои и немало правен статус.

Семејствата од француското благородништво според начинот на кој ја стекнале благородничката титула се делат на: семејства од древно благородништво и облагородени семејства.

За бројот на француски семејства со благородничко потекло изворите даваат различни податоци, но сите тие наведуваат дека француското благородништво пропорционално било меѓу најмалите благороднички класи во Европа. За 1789 година, францускиот историчар Франсоа Блуше дава цифра од 140.000 благородници (9.000 благородни семејства) и наведува дека околу 5% од благородниците можеле да докажат дека потекнуваат од феудалното благородништво од пред 15 век. Со вкупно население од 28 милиони, тоа би претставувало само 0,5%. Историчарот Гордон Рајт дава бројка од 300.000 благородници (од кои 80.000 биле од традиционалниот *noblesse d'épée*), што е во согласност со проценката на историчарот Жан де Вигери, или нешто повеќе од 1%. Во однос на поседите на земјиштето, во времето на револуцијата, благородничките имоти сочинувале околу една петтина од земјата.

## Наводи

Категорија:Кланови
Категорија:Политичка историја на Франција
Категорија:Француско благородништво
Бежа

|mapsize=|map_alt=|map_caption=|subdivision_type=Земја|website=http://www.cm-beja.pt/}}
**Бежа** (португалски: *Beja*) — град и општина во регионот Алентехо, Португалија. Населението во 2021 година изнесувало 33.401 жители, на површина од 1.146,44 км2. Градот имал население од 21.658 жители во 2001 година.

Општината е главен град на округот Бежа. Општинскиот празник е Вознесение. Португалските воздухопловни сили имаат воздушна база во областа – Воздухопловна база бр. 11.
Категорија:Градови во Португалија
Категорија:Општини во Португалија
Ќупри (мост)

**Ќупри** () — камен мост од османлиско време во градот Воден, Егејска Македонија.

## Местоположба
Мостот ја преминува реката Вода во западниот дел на Воден, на местото каде таа навлегува во градот.

## Историја
Овој едносводен камен мост има должина од 28 и ширина од 3 м. Околу него има паркче со стари чинари. Мостот е споменат од патописецот Евлија Челебија во 1668 г. По традиција од него се фрла крстот за Водици. Шведскиот сликар Бертил Кумлиен го насликал мостот и неговата околина при посетата на градот.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Воден
Заловски мост

**Заловски мост** () — стар камен мост во Гребенско, Егејска Македонија.

Мостот се наоѓа на 3 км јужно од гребенското селото Залово и ја преминува реката Венетик. Се наоѓа на стариот пат кој ги поврзува селата Лабаница и Монахит со градот Гребен. Има два парапета и има вкупна должина од 40,5 м, ширина од 2,80 м и висина од 10,3 м. Негов градител е мајсторот Стерјос Лазос од с.&nbsp;Чирак, но датумот на изградба е непознат. Северниот (помал) лак се друшил во 1914 г. и бил обновен со средства на попот Тасулас Анагносту Апостолидис од Залово. Во 1989 г. истиот е зајакнат со бетон. Познат е на грчки како *Канкелија* (во предод: „огради“), поради високите камени парапети. Се смета дека е постар од подолниот Азиз-агин мост на истата река, кој е подигнат во 1727 г.

Во 1995 г. мостот е прогласен за споменик на културата.

## Поврзано
* Венетик

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Гребен (општина)
Категорија:Камени мостови
Азиз-агин мост

**Азиз-агин мост** () — стар османлиски камен мост во Гребенско, Егејска Македонија.

Мостот се наоѓа на неколку километри источно од гребенското селото Залово и ја преминува реката Венетик во источните возвишенија на планината Пинд. Има најширок лак во цела Македонија (15 м), а долг е 70 м. Од обете страни на големиот лак има два помали лака, а над нив има олеснителни отвори. Изграден е во 1727 г. и го носи името на Азиз-ага, кој ги дал средствата за изградба.

Во 1995 г. мостот е прогласен за споменик на културата.

## Поврзано
* Венетик

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Гребен (општина)
Категорија:Појавено во 1727 година
Категорија:Камени мостови
Спанов мост

**Спанов мост** () или **Мост на Ќосе Мустафа-паша** — стар османлиски камен мост во Гребенско, Егејска Македонија.

Мостот се наоѓа на неколку километри источно од селото Козмат и западно од селото Пигадица, Кожанско. Ја преминува реката Венетик на источните возвишенија на планината Пинд. Изграден е во 1797 г. од Ќосе Мустафа-паша (Спанос) од Ѓирокастро, кога бил управник на Лепанто. Има пет лакови и долг е 85 м, што го прави најголемиот зачуван камен мост во Егејска Македонија. Изграден е од делкан камен и има три потпорни лака. Има парапети, а денес е асфалтиран и редовно се одржува. Крај него се наоѓал гробот на Ќосе Мустафа-паша, имало ан и полициска стражарница. Гробот до мостот е срушен од вандали во 1980 г. Тој бил во облик на мала камена градба со натпис. Анот исто така бил близу до мостот. Дел од неговите приходи биле посветени за негово одржување. Во анот се одморале караваните кои доаѓале Солун или Јанина.

Во 1995 г. мостот е прогласен за споменик на културата.

## Поврзано
* Венетик

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Гребен (општина)
Категорија:Појавено во 1797 година
Западен Сулавеси

**Западен Сулавеси** () ― покраина во Индонезија. Се наоѓа на западната страна на островот Сулавеси. Зафаќа површина од 16.787,18 км2, а главен град е Мамуџу. Пописот во 2010 година забележал население од 1.158.651, додека тој во 2020 година забележал 1.419.228.

Покраината била основана во 2004 година, откако била одвоена од Јужен Сулавеси.

## Географија
Покраината е на островот Сулавеси (поранешен Селебес) и ги вклучува регенциите (кабупатен) Полевали Мандар, Мамаса, Маџене, Мамуџу, Централен Мамуџу и Пасангкају (порано наречен Северен Мамуџу), кои порано биле дел од Јужен Сулавеси. Површината на покраината е 16.787,18 км 2.

## Економија
Нејзината економија се состои главно од рударство, земјоделство и риболов. Нејзин главен град е Мамуџу.

## Археолошки наоди
На 11 декември 2019 година, екипа на истражувачи предводени од д-р Максим Оберт го најавиле откривањето на најстарите ловечки сцени во праисториската уметност во светот, стари повеќе од 44.000 години од варовничката пештера на Леанг Булу Сипонг 4. Археолозите ја утврдиле староста на прикажувањето на лов на свиња и бивол благодарение на калцитните „пуканки“, различни нивоа на изотоп на радиоактивен ураниум и ториум.

## Административни единици
мини|Канцеларијата на гувернерот на Западен Сулавеси.
Покраината Западен Сулавеси е поделена на шест регенции: Полевали Мандар, Мамуџу, Пасангкају, Мамаса, Маџене и Средиштен Мамуџу Шестата регенција - Средиштен Мамуџу (*Kabupaten Mamuju Tengah*) - била отсечена од постојната регенција Мамуџу на 14 декември 2012 година.

## Демографија
Нејзиното население на пописот во 2010 година изнесувало 1.158.651, зголемувајќи се со 2,67% годишно. Од тие 171.356 се класифицирани како под прагот на сиромаштија на Индонезија.

### Религија

## Поврзано
* Полевали-Мамаса

## Наводи


Категорија:Држави и територии настанати во 2004 година
Категорија:Покраини во Индонезија
Категорија:Координати на Википодатоците
Еше

**Еше** () — општина во округот Грофовија Бентхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Еше се наоѓа на реката Фехте помеѓу окружниот град Нордхорн и Емлиххајм.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Грофовија Бентхајм (округ)
Делвино (појаснување)

**Делвино** може да се однесува на некое од следниве места:

* Делвино (денес Просворо) — село во Гребенско, Егејска Македонија
* Делвино — село во Горноџумајско, Пиринска Македонија
* Делвино — село во Крџалиската област, Бугарија

## Поврзано
* Делвина — град во Валонската област, Албанија
Делвински мост

**Делвински мост** или **Камен ност** () — стар камен мост во Гребенско, Егејска Македонија. Сместен е меѓу селата Делвино и Туз и ја преминува на реката Велонија (сметана и за Венетик). Важи за еден од најстарите мостови во областа. Под лакот има сталактовидни образби.

Во 1995 г. мостот е прогласен за споменик на културата.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Гребен (општина)
Лаге

**Лаге** може да се однесува на следниве општини во Германија:

* Лаге (Долна Саксонија) — општина во округот Грофовија Бентхајм, Долна Саксонија
* Лаге (Мекленбург) — општина во округот Росток, Мекленбург-Западна Померанија
* Лаге (Липе) — општина во округот Липе, Северна Рајна-Вестфалија
Дуски мост

**Дуски мост** () — стар камен мост во Гребенско, Егејска Македонија.

Мостот ја преминува Дуска Река, лева притока на Венетик, на венецот Пинд. Сместен е на надморска висина од 1.600&nbsp;м во гребенското село Дуско, на 25&nbsp;км северозападно од градот Гребен. Ги поврзува двете селски маала, кои се раздвоени од реката. Има еден лак со должина од 24 м, ширина од 2,4 м и висина од 4 м. Изграден е во 1870-тите години од Јоргос Јулас Митаков од с.&nbsp;Лунци и неговата тајфа.

Во 1985 г. е прогласен за заштитен историски споменик како значаен пример за османлиската архитектура. Во 1990 г. е прогласен и за споменик на културата.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Гребен (општина)
Категорија:Појавено во 1870-тите
Наследна монархија

**Наследната монархија** е форма на владеење и начин на наследување на власта во која тронот преминува од еден член од владејачко семејство на друг член од истото семејство. Низа владетели од исто семејство би сочиниле династија.

Наследната монархија бил најчест тип на монархија низ историјата, а останува доминантна форма и во денешните монархии. Нејзини предности се континуитетот на концентрација на моќта и богатството и најчесто однапред се знае кој ќе биде следен монарх. Голем недостаток на наследната монархија е тоа што престолонаследникот понекогаш може да е физички или привремено неподготвен (неспособен) да владее. Други недостатоци се тоа што народот не може да го избере својот шеф на држава, ригидната распределба на богатството и моќта и континуитетот на застарените верски и социјално-економски структури кои најчесто се во корист на монарсите, нивните семејства, и нивните поддржувачи.

Во повеќето денешни наследни монархии, обично редоследот на наследување користи одредена форма на првородство, но има и други методи како што се сениорат (правото на наследување му припаѓа на најстариот член на семејството, за разлика од првородството, каде што правото му припаѓа на најстариот син) и танистрија (во којашто наследникот се избира од квалификуваните кандидативо семејството).

Истражувањата покажуваат дека наследните владеења, а особено првородството, се постабилни од облиците на авторитарно владеење со алтернативни начини за наследување на власта.      

## Наследување
[мини| Царот [Нарухито е наследниот монарх на Јапонија. Јапонската монархија е најстарата континуирана наследна монархија на светот . ]]
Теоретски, кога монархот во наследна монархија ќе почине или абдицира, круната обично преминува на следната генерација од семејството. Ако нема дете кое може да го наследи, круната може да премине на брат, сестра, внук, внука, братучед или друг роднина, во согласност со однапред дефиниран редослед на наследување, најчесто наведен во закон. Ваквиот процес однапред утврдува кој ќе биде следен монарх и се избегнуваат споровите меѓу членовите на кралското семејство.

Наследната линија може да биде патрилинеална, во која владеењето се пренесува од татко на син, или матрилинеална, т.е. со посредство на ќерката кога круната обично преминува од монархот на зетот. (на пр. во најстарата Кинеска Империја)

## Поврзано

* Список на наследни монархии
* Семејна диктатура
* Престолонаследник
* Патрилинеарност

## Наводи

Категорија:Наследно право
Категорија:Монархија
Источна Јава

**Источна Јава** () — една од 34-те покраини во Индонезија. Покраината се наоѓа на островот Јава во централниот дел на Индонезија. Зафаќа вкупна површина од 47.800 км² и има 37.476.757 жители (2010).

Главен град е Сурабаја.

## Демографија
Населението го сочинуваат: Јаванци (71%), Мадурци (29%) и др. Главна религија е исламот (94%), потоа доаѓа христијанството (4%) и други.

## Галерија

East Java farms.jpg|Фарми во Источна Јава
Wild Deers near Bama Point, Baluran.jpg|Елени во национален парк


## Поврзано
* Административна поделба на Индонезија

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место 

Категорија:Покраини во Индонезија
Петар Пупле

**Петар Атанасов Пупле**, познат и како **Пепи Пупле** (,  - , ) — македонски партизан и активист на Народноослободителната борба во Вардарска Македонија за време на Втората светска војна.

## Животопис
Роден е на 29 април 1922 година во градот Лерин, Грција. Влегува во КПЈ и СКОЈ. Во летото 1942 година преминува во редовите на НОВМ и ПОМ. Партизан е во Битолскиот народноослободителен партизански одред „Јане Сандански“. Убиен е на 23 април 1943 година од германски војници во близина на Лерин.

## Почести
Во негова чест една улица во Битола го носи неговото име „Пепи Пупле“.

## Наводи

Категорија:Жртви на Втората светска војна
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Починати во 1943 година
Бегалец (филм од 2021)

мини|„Бегалец“ (филм) Лого
**„Бегалец“** (дански: *Flugt*) — анимиран документарен филм на режисерот Јонас Поер Расмусен од 2021 година. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во три категории: најодбар странски филм, најдобар анимиран филм и најдобар документарен филм.

## Синопсис
Во филмот се прикажува судбината на Амин кој како малолетник, без никаква придружба, избегал од Авганистан во Данска. Триесет и шест години подоцна, тој е веќе успешен човек и стапува во брак со својот долгогодишен партнер. Меѓутоа, тајната која ја криел цели 20 години се заканува да му го уништи животот. За првпат, тој одлучува својата лична приказна да ѝ ја раскаже на блиска личност...

## Наводи

Категорија:Филмови на Јонас Поер Расмусен
Категорија:Цртани филмови
Категорија:Документарни филмови
Категорија:Дански филмови
Категорија:Филмови од 2021 година
Категорија:Филмови на дански јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Данска
Остервалд

**Остервалд** () — општина во округот Грофовија Бентхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Соседни општини на Остервалд се градот Нојенхаус, Еше, Георгсдорф, Хогштеде, Витмаршен и окружниот град Нордхорн.

### Водотеци

Во Остервалд се наоѓаат два потоци: Зермансбеке и Белтбеке, кои подоцна се вливаат во Ле.

### Општински единици

Општината Остервалд е составена од следниве единици:

* Остервалд
* Алте Пикарди
* Хоенкербен

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Грофовија Бентхајм (округ)
Јосиф Христовски-Ѕвончаро

**Јосиф Христовски-Ѕвончаро** (,  – , ) — припадник на македонското националноослободително и комунистичкото движење и учесник во антифашистичката борба во Југославија.

## Животопис
мини|лево|200px|Биста на Јосиф Христовски-Ѕвончаро во Градскиот парк во Битола
Јосиф Христовски основно и средно образование завршил во Битола. По матурата во 1933 година, се запишал на правни студии во Белград, Србија. Откако дипломирал во 1939 година се вратил во Битола, и станал еден од иницијаторите за создавањето на нов Местен комитет на КПЈ и негов прв секретар. Во тоа својство е организатор на поголем број на штрајкови на битолските работници.
Заради својата револуционерна дејност од српската окупаторска полицијата бил повеќепати апсен и затворан.
Во 1939 година бил затворен во Билеќа, Босна и Херцеговина. Откако се вратил, повторно се вклучил во работата на комунистичката организација во Битола како член на Месниот комитет.
Во септември 1940 година бил уапсен и осуден на пет години затвор. Казната ја издржувал во Србија, во затворот во Сремска Митровица.

## Учество во НОБ
Априлската војна од 1941 година го затекнала в затвор. Во август 1941 година заедно со други комунисти-затвореници успеал да побегне од затворот и како партизан му се приклучил на Фрушкогорскиот партизански одред.
По краток период се префрлил во Западна Србија и учествувал во создавањето и работата на познатата Ужичка Република. Оттаму заминал во југозападна Србија и во реонот на Лесковац бил борец на Кукавичкиот партизански одред.
Загинал во борбите на оваа партизанска единица со големосрпските четници на Дража Михајловиќ во април 1942 година.

## Чествување
Адвокатската комора на Битола донирала бисти на Јосиф Христовски-Ѕвончаро и на Коле Канински како на правници кои се поставени пред Апелациониот суд во Битола во 1981 година. Секоја година на денот на адвокатите полагаат цвеќе пред нивните бисти.
 
## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Македонски комунисти
Категорија:Македонски партизани
Нојенхаус

**Нојенхаус** () — мал град во округот Грофовија Бентхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

Градот претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.

Нојенхаус е сместен на реките Динкел и Фехте, близу границата со Холандија, оддалечен околу 10 километри северозападно од окружниот град Нордхорн.

## Историја
### Основање и именување

Нојенхаус бил основан во 1317 година од страна на грофот Јоханес II на Грофовијата Бентхајм на трговскиот пат помеѓу Минстер и Амстердам, кој исто така поседувал замок за негова заштита. Името на замокот, Динкелроде, дошло од реката Динкел, која таму се влива во Фехте. Во 1328 година, замокот – за да се разликува од замокот Бентхајм – бил означен како „нова куќа“ (*et nye hus*), а во 1369 година како Ниенхус (*Nyenhuß*) и во 1457 година како Ниенхуес (''Nyenhueß')'

### Развој

Брзорастечкиот град добил градски права во 1369 година, а во текот на  век бил утврден со бедеми; постоеле само четири градски порти за влез во градот: Илзер, Фелдхизер, Дик- и Принзенпорте. Оттука генералот Карл фон Рабенхаупт во Втората холандска војна морал да постави 16 мостови, пред да го освои градот на 28 март 1674 година.

Од 1860 година, во него постоел основен суд и други установи,, кои постепено биле префрлени по Втората светска војна во окружниот град Нордхорн. Во 1953 година, долносаксонскиот парламент одлучил, дека Нордхорн треба да има сопствен суд, кој бил отворен во 1955 година. Поради намалување на случаите, основниот суд во Нојенхаус (како и судот во Бентхајм) бил затворен на 1 јули 1973 година.

### Припојувања

На 1 април 1929 година, општината Тајх била припоена кон Нојенхаус. На 1 јули 1970 година, општините Грасдорф (со Бишофспол, Тезингфелд и Фелдгар), Хилтен (со Бујтенборг) и Фелдхаузен, биле припоени кон градот Нојенхаус.

## Политика
### Градски совет

Градскиот совет се состои од 27 избрани членови, што одговара за градови со број на жители помеѓу 10.001 и 12.000 жители. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.

На последните општински избори на 12 септември 2021 година биле добиени следниве резултати:

### Градоначалник

Градоначалник на градот Нојенхаус е Паул Мокри (CDU).

### Збратимени градови

Нојенхаус е збратимен со следниве градови:

*  Буси Сент Антоан, Франција (од 1990 г.)
*  Зелув, Полска (од 1993 г.)
*  Ѓермели, Унгарија (од 2010 г.)

## Галерија


Податотека:Neuenhaus kirche reformiert 2013.jpg|Градската реформирана црква
Податотека:2013-neuenhaus-hausambuergerpark.jpg|Поранешниот суд
Податотека:Neuenhaus - Mühlenstraße - Mühlenhof Veldhausen (DMT) - Windmühle 01 ies.jpg|Ветерница во Фелдхаузен
Податотека:Neuenhaus - kath. Kirche Mariä Himmelfahrt.JPG|Католичката црква


## Наводи

## Надворешни врски

*  

Категорија:Грофовија Бентхајм (округ)
Дубравка Угрешиќ

**Дубравка Угрешиќ** (;  – ) — хрватска, југословенска и холандска писателка, публицистка и научничка.

## Животопис
Угрешиќ дипломирала општа и компаративна книжевност и руска книжевност на Филозофскиот факултет во Загреб.  Работела повеќе од дваесет години на Институтот за теорија на книжевноста. По распадот на Југославија, во 1993 година се преселила во Амстердам. 

## Творештво
Најпознати дела на Угрешиќ се:
* Поза за проза
* Штефица Цвек во вилиците на животот
* Животот е бајка
* Форсирање на романот-река (1988)
* Американски фикционер
* Култура на лагата
* Музеј на безусловното предавање
* Забрането читање
* Министерство на болката
* Никој нема дома
* Баба Јага снесе јајце
* Лисица (2017)

Нејзините дела се преведени на повеќе од 20 јазици, а за романот „Форсирање на романот река“ ја добила НИН-овата награда.

## Официјално мрежноместо
Официјално мрежно место на Дубравка Угрешиќ

## Наводи

Категорија:Хрватски писатели
Категорија:Холандски писатели
Категорија:Добитници на НИН-овата награда
Гавро Пановски-Јуноша

**Гавро Пановски-Јуноша** (, , Леринско – , ) — припадник на македонското националноослободително и комунистичко движење и учесник во Антифашистичката војна во Вардарскиот дел на Македонија.

## Животопис
Пановски е роден во селото Раково, Леринско, на 6 јуни 1923 година. Како ученик во гимназијата во Битола станал член на југословенската младинска комунистичка организација (СКОЈ) од 1941 година. Учествувал во многу акции на скоевците, а меѓу кои и во акции за растурање на летоци против окупаторската власт.

## Учество во НОБ
Како ученик во седми клас заминал во партизани и бил борец во првиот борбен строј на Битолско-преспанскиот партизански одред „Даме Груев“. Со овој одред учествувал во акцијата на 2 август во селото Смилево. На 22 октомври 1942 година учествувал во партизанската акција во селото Сопотско, Ресенско. Во 1942 година станал член на Комунистичката партија на Југославија (КПЈ). Од ноември 1942 година бил борец во Партизанскиот одред „Јане Сандански“, со кого учествувал во акцијата со која бил извршен напад врз железничката станица кај селата Српци и Беранци. Зимата 1942 и 1943 година бил на партиска работа во Егејскиот дел на Македонија, а пролетта 1943 година се вклучил во Партизанскиот одред „Вичо“ на грчката народноослободителна војска ЕЛАС. Заедно со тамошните македонски и грчки партизани учествувал во борбите против бугарските контрачети и грчките националистички и квинслишки воени формации во Леринско и Костурско.

Од мај 1943 година се наоѓал во Битолски партизански одред „Гоце Делчев“, а од таму набрзо бил земен за курир на Главниот штаб на Народноослободителната војска и партизанските одреди на Македонија (НОВ и ПОМ). Учествувал во завршните операции за ослободување на Македонија.

## По ослободувањето
По војната завршил Правен факултет и во 1954 година положил правосуден испит. Заземал високи општествени и политички функции, а од 1983 година до пензионирањето во 1987 година бил претседател на Општинскиот суд на здружен труд во Битола. Бил член на Претседателството на Сојузот на борците во Битола, претседател на Здружението на пензионери во Битола, а од април 2005 година бил избран за претседател на Републичкиот одбор на Сојузот на борци на Македонија. Бил носител на низа признанија, меѓу кои и Партизанска споменица 1941 и Орден за храброст .

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Македонски комунисти
Категорија:Југословенски комунисти
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Носители на Партизанска споменица од 1941
Категорија:Македонски правници
Категорија:Југословенски правници
Куќа на ул. „Никола Карев“ бр. 2 (Штип)

**Куќа на ул. „Никола Карев“ бр. 2** ― урната староградска куќа во Ново Село, Штип, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.

## Галерија


Куќа на ул. „Никола Карев“ бр. 2 во Ново Село - Штип (2).jpg|Куќата во 2014 година
Куќа на ул. „Никола Карев“ бр. 2 - Ново Село Штипско (1).jpg|Рушевините од куќата во 2021 година
Куќа на ул. „Никола Карев“ бр. 2 - Ново Село Штипско (2).jpg|Рушевините од куќата во 2021 година


## Наводи

Категорија:Културно наследство на Македонија во Општина Штип
Категорија:Ново Село (штипска населба)
Категорија:Куќи во Штип
Портички мост

**Портички мост** () — стар камен мост во Гребенско, Егејска Македонија.

Мостот ја преминува реката Венетик, на 45 км југозападно од градот Гребен. Ги поврзува селата Спилио и Монахит, на источните возвишенија на Пинд. Сместен е на крајот на долината Канави, точно пред почетокот на впечатливата клисура Портица. Изграден е во 1743 г. со средства собрани од манастирот „Успение на пресв. Богородица“. Има два лака, од кои поголемиот има распон од 13,8 м, а помалиот од 5 м. Вкупната должина на мостот изнесува 34 м, широк е 2,7 м, а висок 7,8 м.

Во 1995 г. мостот е прогласен за споменик на културата.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Гребен (општина)
Категорија:Појавено во 1743 година
Мацанганов мост

**Мацанганов мост** () или **Туриски мост** (*Γεφύρι Κρανιάς*) — стар камен мост во Гребенско, Егејска Македонија.

Овој еднолачен мост ја преминува реката Венетик, близу нејзините извори, источно од гребенското село Турија. Изграден е нешто пред 1850 г. нас тариот каравански пат од Јанина и Мечово преку Милија за Гребен. Го носи името на сопственикот на нивите во околината. Долг е 16 м, широк 2,5 м и висок 5,5 м. Од едната страна е зачуван оригиналниот камен парапет, а од другата е заменет со цементен. На мостот имало бронзено ѕвоно, кое предупредувало кога имало силен ветар.

Во 1995 г. мостот е прогласен за споменик на културата.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Гребен (општина)
Категорија:Појавено во 1850 година
Агуеда

|mapsize=|map_alt=|map_caption=|subdivision_type=Земја|native_name_lang=pt|settlement_type=општина|website=http://www.cm-agueda.pt}}**Агуеда** (португалски: *Águeda*) — град и општина во Централниот регион, Португалија. Населението во 2011 година изнесувало 47.729 жители, на површина од 335,27 км2. Градот имал население од 14.504 жители во 2001 година.
Категорија:Градови во Португалија
Категорија:Општини во Португалија
Стамбеков мост

**Стамбеков мост** () — стар камен мост во Гребенско, Егејска Македонија.

Мостот преминува притока на реката Венетик, близу до нејзините извори, северозападно од гребенското село Тирија. Изграден е околу 1850 г. Ја поврзува Турија со мечовското село Милија во Епир. Наполно е реставриран во 2006 г. Од старите слики се гледа дека во минатото мостот имал парапети и аркади.

Во 1995 г. мостот е прогласен за споменик на културата.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Гребен (општина)
Категорија:Појавено во 1850 година
Квалификации за Светско првенство во фудбал 2022

**Квалификации за Светско првенство во фудбал 2022** — фудбалско напреварување кое се состоело од серија на турнири организирани од шестте конфедерации на ФИФА, во кое 206 репрезентации членки на ФИФА се натпреварувале за 31 место кое овозможува настап на Светското првенство 2022 кое ќе се одржи во Катар. Последното 32-ро место на првенство било за репрезентацијата на Катар која како домаќин имала обезбеден директен пласман на првенството.

Квалификациите започнале на 6 јуни 2019 година, кога првиот натпревар бил одигран помеѓу Монголија и Брунеи, а првиот гол го постигна монголскиот играч Норјмугиин Цеденбал, а треба да заврши во јуни 2022 година со меѓуконфедерацискиот плеј-оф. Процесот на квалификации претрпел многубројни одложувања поради Пандемијата на КОВИД-19.

## Квалификувани екипи
центар|мини|695x695пкс|

## Квалификации
### [[Азиска фудбалска конфедерација|АФК]]
#### Последна фаза на натпреварување (3. круг)
##### Група А

##### Група Б

##### Плејоф за 5.место (4. круг)

|}

Австралија се квалификувала за интерконфедерациски плејоф, против петтопласираната репрезентација во КОНМЕБОЛ квалификациите.

### [[КАФ]]

КАФ објавил на 10 јули 2019 година, дека ќе го врати форматот користен во квалификациите за Светското првенство 2014.

***Прв круг**: Дваесет и осум екипи (рангирани од 27–54. место) добиваат свој противник со кој играат двомеч дома и гости. Четиринаесетте победници се пласираат во вториот круг.
***Втор круг**: Четириесет екипи (екипите рангирани од 1–26. место и четиринаесет победници во првото коло) биле поделени во десет групи од четири екипи за да играат помеѓусебе по Бергеров систем (секој против секого) по два натпревари дома и гости. Десетте победници на групите се пласирале во третиот круг.
***Трет круг**: Десетте екипи кои го минале вториот круг добиваат свој противник со кој двомеч дома и гости. Петте победници во петте двомеча се пласираат на Светското првенство.

#### Последна фаза на натпреварување (3. круг)




### [[КОНКАКАФ]]

### КОНМЕБОЛ

### ОФК

### УЕФА

Категорија:Квалификации за Светско првенство во фудбал
Категорија:Квалификации за Светско првенство во фудбал 2022
Тистенски мост

**Тистенски мост** () или **Турски мост** (*Τουρκογέφυρο*) — стар камен мост во Гребенско, Егејска Македонија.

Мостот ја преминува реката Велонија, лева притока на Венетик. Се наоѓа на 3&nbsp;км североисточно од гребенското село Тиста и го поврзува со селата Мавран и Мавронорес на источните возвишенија на Пинд. Изграден е на крајот од XIX век. Има два лака, од кои поголемиот има распон од 7,5 м. Вкупната должина на мостот изнесува 40 м, а широк е 3,1 м.

Во 1995 г. мостот е прогласен за споменик на културата.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Гребен (општина)
Категорија:Камени мостови
Кацојанев мост

**Кацојанев мост** (), **Милосов мост** (*Γεφύρι Μύλου*) или **Светиатанасиев мост** (*Γεφύρι του Αγίου Αθανασίου*) — стар камен мост во Гребенско, Егејска Македонија.

Мостот ја преминува реката Велониja, лева притока на Венетик. Се наоѓа на 2,5 км югоизточно од гребенското село Тиста и го поврзува со селата Мавран и Палеохор на источните возвишенија на Пинд. Со блискиот Љатички мост опслужува речиси иста маршрута. Наречен е по извесен Кацојанис, кој имал воденица по патот. Изграден е на почетокот на XIX век. Имал три лака, од кои средниот со висина од 7 м, а јужниот е уништен и заменет со армиранобетонска консрукција. Вкупната изворна должина на мостот изнесувала околу 50 м, со ширина од 2,6 м. Денес зачуваниот дел е долг 38 м и широк 2,60 м.

Во 1995 г. мостот е прогласен за споменик на културата.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Гребен (општина)
Љатички мост

**Љатички мост** (), **Спилиски мост** (*Γεφύρι Σπηλαίου*) или **Ајдучки мост** (*Γεφύρι του Κλέφτη*) — стар камен мост во Гребенско, Егејска Македонија.

Мостот ја преминува реката Велонија пред нејзината утока во Венетик откако ќе ја помине клисурата Портица. Се наоѓа на неколку километри североисточно од гребенското село Спилио и го поврзува со селата Рјахово, Пелеохор и Козмат. Има еден лак со распон од 10 м. Според едно предание, изграден е од ајдук по име Љатистас, кој бегајќи од Турците ја прескокнал реката, претходно зарекувајќи се дека ако успее, тука ќе изгради мост. Според друго предание, името потекнува од албанскиот збор *љатиса*, што значи леска, поради тоа што околината е обрасната со такви дрва. Изграден е околу 1800&nbsp;г.

Во 1995 г. мостот е прогласен за споменик на културата.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Гребен (општина)
Категорија:Појавено во 1800 година
Ставропотамски мост

**Ставропотамски мост** () или **Кипурски мост** (*Γεφύρι Κηπουρειού*) — стар камен мост во Гребенско, Егејска Македонија.

Мостот ја преминува реката Ставропотамос, десна притока на Венетик. Се наоѓа кај гребенското село Кипурѓо, на 20 км југозападно од градот Гребен. Изграден е во 1880 г. на патот Мечово - Гребен, точно над утоката на Ставропотамос во Вентик и Спановиот мост. Споменат е од Николаос Схинас во неговите патни белешки издадени во 1886&nbsp;г.

Има четири нееднакви полукружни лакови, од кои два се главни, а најголем е третиот од јужната страна. Има вкупна должина од 48 м, ширина од 3,7 м и висина од 6,9 м. Освен двата крајни, трите други носачи имаат клинест облик за да се спречи создавањето на витли пред нив. Во вториот од север има отвор.

Мостот е ремонтиран во 1960-тите, но без обѕир кон традиционалната архитектура, туку само со цел да се обезбеди неговата безбедна употреба за возила и пешаци — покриен е со бетон и направени се цементни парапети.

Во 1995 г. мостот е прогласен за споменик на културата.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Гребен (општина)
Категорија:Појавено во 1880 година
Сандре-мост

**Сандре-мост** () — средновековен камен мост кај селото Катраница, Кајларско, Егејска Македонија. Се наоѓа на северозапад од урнатините на тврдината Град, на патот за селото Нови Град.

Мостот е добро зачуван и поплочен.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Еордеја
Гелин мост

**Гелин мост** () — средновековен камен мост кај селото Катраница, Кајларско, Егејска Македонија. Сместен е меѓу урнатините на тврдината Град, на пат кој води за селото Долно Граматиково.

Според преданието, мостот е наречен по девојчето по име Гела, ќерка на турскиот сопственик на селото, кое минувајќи по мостот се наведнала да погледне во водата, но загубила рамнотежа и се удавила во неа.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Еордеја
Ватиски мост

**Ватиски мост** () — стар камен мост кај селото Мирали, Населичко, Егејска Македонија.

Мостот ја преминува малата река Ватија, притока на Праморица. Се наоѓа на еден километар од населичкото село Мирали, по патот за Бурша. Изграден е во јули 1795 г. според натписот кој е преместен на новиот мост изграден до него. Има еден лак, а порано имал камен парапет, од кој денес се зачувани само остатоци.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Горуша
Категорија:Појавено во 1795 година
Венечки мост

**Венечки мост** () или **Турски мост** (*Τούρκικο Γεφύρι*) — стар камен мост кај селото Венци, Гребенско, Егејска Македонија.

Мостот преминува рекичка, притока на Бистрица. Се наоѓа на надморска височина од 626&nbsp;м, веднаш источно од Венци. Изграден е во 1814 година и го поврзува Венци со соседните села Агалуш и Саракин. Активно се користел сè до 1960-тите.

Има еден полукружен лак. Има должина од 9 м, висина од 4,5 м, со распон на лакот од 4,2 м. Има ширина од 3,8 м (од кои 2,4 м отпаѓаат на коловозот), бидејќи уште од почетокот бил предвиден за запрежни коли.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Гребен (општина)
Категорија:Појавено во 1814 година
Делински мост

**Делински мост** или **Папамика** () — стар камен мост кај селото Делино, Кожанско, Егејска Македонија. Се наоѓа на 8 км по патот Калдадес - Трановалто, точно под надвозникот на државниот пат Лариса - Кожани (преку Делино - Рамна). Претставува прилично голем сводест мост од XIX век. Широк е 5 м, висок 2,3 м и долг околу 10 м. Изграден е од варовник и шкрилци. Се смета за особено убав споменик на традиционалната народна архитектура.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Серфиџе
Оне

**Оне** () — општина во округот Грофовија Бентхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

Општината е една од најстарите населби во западниот дел на Долна Саксонија и воедно една од најмалите општини во покраината.

## Географија
### Местоположба

Оне се граничи на југ со округот Штајнфурт (Северна Рајна-Вестфалија) и на исток со округот Емсланд. Соседната општина Замерн го опкружува местото на север и на запад.

### Соседни општини

Соседни општини се Замерн, Залцберген (Емсланд) и Ветринген (Штајнфурт, Северна Рајна-Вестфалија).

## Галерија


Податотека:Ohne-Weg.jpg|Улица во селото
Податотека:Ohne-Kirche.jpg|Селската црква


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Грофовија Бентхајм (округ)
Замерн

**Замерн** () — општина во округот Грофовија Бентхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Замерн се наоѓа помеѓу окружниот град Нордхорн и градот Штајнфурт на границата со сојузната покраина Северна Рајна-Вестфалија.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Грофовија Бентхајм (округ)
Истерберг

**Истерберг** () — општина во округот Грофовија Бентхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Општината се наоѓа помеѓу градовите Бад Бентхајм и Нордхорн.

Не постои јасно селско јадро, а општината го добила името по истоимениот рид, кој е огранка на Тевтобуршката Шума.

### Општински единици

Општината Истерберг се состои од следниве единици:

* Нерлаге
* Венгзел

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Грофовија Бентхајм (округ)
Клидиски мост

**Клидиски мост** () — стар камен мост во Солунско, Егејска Македонија. Се наоѓа кај селото Клиди во областа Урумлак, над старото корито на реката Колудеј пред да се поместа за 250 м на север.

Изграден е во римско време како дел од крајбрежниот римски пад од Солун на југ. Во минатото имал 13 или повеќе сводови, од кои денес е зачуван само еден. Алфред Делакулонш во 1859 г. забележал дека во околните села се најдени камења од мостот кои се користеле како градежен материјал, и секој од нив тежел околу 1300 килограми.

Во 1976 г. мостот е прогласен за споменик на културата како единствен од овој вид во Егејска Македонија.

## Литература
* 

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Гида (општина)
Ворен Бејти

200px|мини|Ворен Бејти во 2001 година
Хенри Ворен Бејти (30 март 1937 година) е американски глумец.

Тој не е поврзан со американскиот глумец Нед Бејти.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Американски филмски глумци
Категорија:Американски глумци
Категорија:Родени во 1937 година
Категорија:Добитници на Златен глобус
Карлос Мигел (политичар)

**Карлос Мануел Соарес Мигел** (роден во 1957 година) бил португалски адвокат и политичар кој служел како заменик министер за регионален развој во вториот кабинет на премиерот Антонио Коста. Претходно тој бил државен секретар за локална администрација во првиот кабинет на Коста и градоначалник на Торес Ведрас. Тој бил првиот човек од ромска етничка припадност кој станал член на кабинетот во Португалија.

## Образование и кариера
Мигел бил роден во Торес Ведрас во 1957 година од татко етнички Ром и мајка не-Ромка.

Дипломирал право на Универзитетот во Лисабон во 1982 година, специјализирал правно-економски науки. Работел како правник седумнаесет години, до 2001 година. Во неговиот роден град Торес Ведрас, бил старешина, претседател на општинското собрание, заменик-градоначалник и конечно, градоначалник, откако оваа функција ја извршувал од 2004 до 2015 година.

Мигел бил претседател на Одборот за администрација на претпријатието за водоводни и канализациони општински услуги, член на Одборот за администрација на Агиас до Оесте СА, претседател на генералното собрание на ВалорасулСА, претседател на Меѓуопштинската заедница на регионот Оесте и член на Советодавното Тело за интеграција на ромските заедници на португалската висока комисија за миграции (Консултативна група за интеграција на заедниците на Ромите на Високиот комесаријат за миграција).

## Наводи

Категорија:Родени во 1957 година
Категорија:Португалски политичари
Руски крст (Битола)

**Руски крст** или **Крст на Ростковски** — споменик во градот Битола.

Споменикот е поставен на местото на убиството на Александар Ростковски (1860 - 1903), руски конзул во Битола, убиен од османлиски стражар за време на Илинденското востание во август 1903 година. 

Во 1913 година кога Битола му припаднала на Кралството Србија, на местото убиството бил изграден мал споменик. Во 1936 година, властите во Кралството Југославија подигнале голем споменик во форма на руски крст. Во телеграмата за поставувањето на споменикот се вели дека тоа е „израз на благодарност до рускиот народ за вековното покровителство на Србите и христијаните воопшто и во чест на рускиот маченик Ростковски, поранешен конзул овде, кој беше убиен за поддршка ослободувањето на оваа земја“.

Споменикот бил уништен од властите на комунистичка Југославија по раздорот меѓу Тито и Сталин во 1948 година. На 8 август 2003 година, по повод 100-годишнината од смртта на Ростковски, споменикот бил обновен во Република Македонија, во присуство на голем број руски претставници и гости.

На споменикот пишува:

## Наводи

Категорија:Споменици во Битола
Категорија:Појавено во Македонија во 2003 година
Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 26 (Штип)

**Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 26** ― урната куќа во Ново Село, Штип, Македонија. На нејзино место била изградена нова куќна градба. Старата градба е заведена како Културно наследство на Македонија.

## Галерија


Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 26 - Ново Село Штипско (1).jpg|Куќата која стои на местото на урнатата градба (2021)
Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 26 - Ново Село Штипско (2).jpg|Куќата која стои на местото на урнатата градба (2021)
Куќа на улица "Крсте Мисирков" број 26, Штип (Ново Село), Македонија.jpg|Куќата која стои на местото на урнатата градба (2021)


## Наводи

Категорија:Културно наследство на Македонија во Општина Штип
Категорија:Ново Село (штипска населба)
Категорија:Куќи во Штип
Тернаби

200px|мини|Црква во Тернаби
Тернаби е Познат е по своите успешни скијачи, особено во „техничките“ дисциплини: Слалом и велеслалом: Ингемар Стенмарк, Ања Персон, Бенгт Филберг, Стиг Странд и Јенс Бигмарк. Во зима, Тернаби се претвора во еден од скијачките центри во северна Шведска. До лето, лапонските езера и планини даваат можности за активности како што се риболов, кајакарство, пешачење и планински велосипедизам.

На 18 километри северно во парохијата Тернаби се наоѓа селото Хемаван, скијачки центар, со аеродром и почетна точка на патеката Кунгследен.

## Поврзано

* Синиот автопат, меѓународна туристичка рута (Норвешка - Шведска - Финска - Русија)

## Наводи

## Надворешни врски

* Тернаби 
Категорија:Скијачки центри во Шведска
Категорија:Статии со извори на шведски (sv)
Категорија:Координати на Википодатоците
Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 30 (Штип)

**Куќа на Мијалкови** ― староградска куќа во Ново Село, Штип, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија под називот **Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 30**.

## Галерија


Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 30 - Ново Село Штипско (1).jpg|Куќата гледана од југоисток (2021 година)
Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 30, Ново Село, Штип (02).jpg||Куќата гледана одблизу од југоисток (2022 година)
Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 30 - Ново Село Штипско (2).jpg|Куќата гледана од североисток (2021 година)


## Наводи

Категорија:Културно наследство на Македонија во Општина Штип
Категорија:Ново Село (штипска населба)
Категорија:Куќи во Штип
КК Жалгирис

**КК Жалгирис** - професионален кошаркарски клуб со седиште во Каунас, Литванија, кој се натпреварува во Литванската кошаркарска лига (ЛКЛ) и во Евролигата.

Основан во 1944 година, Жалгирис е еден од најстарите клубови кој во моментов се натпреваруваат во Евролигата. Тој е, исто така, еден од 11-те европски клубови кои поседуваат долгорочни лиценци со Евролигата, која им обезбедува загарантирано место во фазата од регуларниот дел од оваа лига. Покрај тоа, Жалгирис е клубот со најмногу одличија на Литванската кошарка, со освоени 23 првенства на Литванија, 5 советски првенства, 1 Евролига и во секоја сезона од формирањето на домашната лига во 1993 година стигнувал до финалето во истата.

Жалгирис произвел многу легенди на Литванската кошарка во текот на историјата на клубот, вклучувајќи ги Арвидас Сабонис, Модестас Паулаускас и Шарунас Јасикевичиус. 

Од сезоната 2011–2012, Жалгирис ги игра своите домашни натпревари во Жалгирис Арена, која е изградена непосредно пред Евробаскетот 2011. Боите на клубот се зелена и бела.

## Играчи

## Надворешни врски

* Официјално мрежно место на КК Жалгирис  
* Профил на Euroleague.net

Жалгирис
Бугарски конзулат во Битола

мини|Зградата во која е сместен Бугарскиот конзулат
**Генерален конзулат на Бугарија во Битола** — дипломатско претставништво на Бугарија во Битола, денес сместено во зграда на булеварот „1 Мај“ бр. 53.

## Историја
Конзулатот бил отворен во 1897 година, кога градот бил во Отоманското Царство, со ранг на трговска агенција. Конзулатот се наоѓал во еклектична зграда со неокласични влијанија, денес на улицата „Јорго Османо“ бр. 20. Првиот трговски агент бил Никола Стојчев (1897 - 1899).

По прогласувањето на независноста на Бугарија во 1908 година добива статус на конзулат. Бил затворен по објавувањето на Балканската војна на 5 октомври 1912 година 

Неговата архива се чува во фондот 331K во Централниот државен архив во Софија. Се состои од 381 архивска целина од периодот 1897 - 1912 година.

На 27 декември 2006 година, Бугарскиот конзулат повторно бил отворен во Битола, сега во Република Македонија.

## Раководители

## Дипломатски претставници во Битола

## Наводи

Категорија:Македонско-бугарски односи
Категорија:Конзулати во Битола
Категорија:Историја на Битола
Категорија:Појавено во Македонија во 2006 година
Анадија

**Анадија** (португалски: *Anadia*) — град и општина во Централниот регион, Португалија. Населението во 2011 година изнесувало 29.150 жители, на површина од 216,63 км2. Градот Анадија е дел од парохијата Аркос е Могофорес. Самиот град имал население од 3.034 жители во 2001 година, додека парохијата Аркос е Могофорес има околу 5.000.
Категорија:Градови во Португалија
Категорија:Општини во Португалија
Арука

**Арука** (португалски: *Arouca*) — град и општина во Северниот регион, Португалија. Населението во 2011 година изнесувало 22.359 жители, на површина од 329,11 км2.
Категорија:Градови во Португалија
Категорија:Општини во Португалија
Овар

**Овар** (португалски: *Ovar*) — град и општина во Централниот регион, Португалија. Населението во 2011 година изнесувало 55.398 жители, на површина од 147.70 км2. Општината вклучува два града: Овар (16.849 жители во 2001 година) и Есмориз (11.020 жители во 2001 година).
Категорија:Градови во Португалија
Категорија:Општини во Португалија
Оливеира до Баиро

**Оливеира до Баиро** (португалски: *Oliveira do Bairro*) — град и општина во Централниот регион, Португалија. Населението во 2011 година изнесувало 47.729 жители, на површина од 335.27 км2. Самиот град имал население од 3.077 во 2001 година.
Категорија:Градови во Португалија
Категорија:Општини во Португалија
Естареја

**Естареја** (португалски: *Estarreja*) — град и општина во Централниот регион, Португалија. Населението во 2011 година изнесувало 26.997 жители, на површина од 108.17 км2. Единствениот град во општината е Естареја, кој е во урбаната парохија Бедуидо. Самиот град има население од околу 7.000 жители. Изграден е покрај бреговите на реката Антуа, во близина на Риа де Авеиро. Естареја е важен центар на хемиската индустрија, каде што се наоѓаат неколку фабрики.
Категорија:Градови во Португалија
Категорија:Општини во Португалија
Јоаникиев мост

**Јоаникиев мост** () — стар камен мост во Серско, Егејска Македонија. 
Се наоѓа југозападно од Серскиот манастир („Св. Јован Претеча“), под т.н. „Куќа на Емануил Папас“, на стариот калдрмисан пат што води до главната манастирска порта. Мостот е направен од камен и има еден лак. Според зачуваниот натпис на камена плоча, изграден е во 1835 г. од монахот Јоаникиј од Броди (Горно или Долно Броди):

Во 1991 г. е прогласен за споменик на културата.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Сер (општина)
Категорија:Појавено во 1835 година
Магерски мост

**Магерски мост** () — стар камен мост во Гребенско, Егејска Македонија. Мостот се наоѓа на патот меѓу селата Магер и Лунци кој потоа води за Гребен. Ја преминува Магерска Река (Магериотикос), притока на Праморица. Изграден е во 1910 г. од Николаос Бабалис и Павлос Мурѕиос. Цената на чинење изнесувала 75 златни лири обезбедени од Николаос Косма Ѕамос, митрополитот Јеротеј Сисаниски и месните жители.

Во 1995 г. мостот е прогласен за споменик на културата.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Гребен (општина)
Категорија:Појавено во 1910 година во Македонија