open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ерик Јанжа

**Ерик Јанжа** (роден на  година, во Мурска Собота) — словенечки фудбалер, играч од одбраната на Гурник Забже и на словенечката репрезентација.

## Клупска кариера
Јанжа ја започна својата сениорска кариера со екипата на Мура 05 во 2010 година. Во сезоната 2012-2013, со клубот стигнал до плејоф рундата во Лигата на Европа, каде што Мура била елиминирана од Лацио. Во јануари 2013 година, тој се приклучил на екипата на Домжале, а од таму во Марибор во јануари 2015 година, со кој ги освоил и своите први трофеи во кариерата, во словенечкото првенство и Купот на Словенија.   

Во јануари 2017 година, Јанжа се преселил во странство правејќи трансфер во чешкиот клуб Викторија Плзењ, но откако играл многу малку во првиот дел на сезоната, последоватлено бил позајмен на кипарскиот клуб Пафос.
 Во јули 2018, потпишал за хрватскиот Осиек, каде одиграл една сезона забележувајќи 19 настапи во хрватското првенство без постигнат гол.

На 28 јуни 2019 година, тој потпишал двегодишен договор со полскиот клуб, Гурник Забже. Дебитирал во полската Екстракласа на 22 јули, во ремито 1-1 на гостувањето кај Висла Плок. На 21 ноември 2021 година, тој го постигнал својот прв гол за клубот во победата со 3–2 над Легија Варшава. Пред почетокот на сезоната 2022-2023, тој бил назначен за капитен на клубот. На 15 јуни 2024 година, Јанжа го продолжил договорот со Гурник Забже до 2026 година.

## Репрезентативна кариера
Јанжа ја претставувал Словенија во младинските селекции од под 16 години до под 21 година.

Тој го направил своето деби за сениорската репрезентација на 18 ноември 2014 година, во поразот со 1–0 во пријателски натпревар против Колумбија. На 14 октомври 2023 година, тој го постигнал својот прв гол во дресот со државниот грб во победата со 3–0 над Финска во квалификациите за Европското првенство 2024.

Откако Словенија се квалификувала за Европското првенство 2024 во Германија, Јанжа бил повикан во составот од 26 играчи кои ја претставувале земјата на турнирот. Во воведниот натпревар од групата Ц, Јанжа го постигнал израмнувачкиот гол за Словенија во ремито 1-1 против Данска, што бил првиот гол на земјата на Европското првенство уште од нивното последно учество пред 24 години. 

## Титули
### Клупски
#### Марибор
***[[Прва фудбалска лига на Словенија|Словенечко првенство]]**: 1
:2014-2015

***[[Фудбалски куп на Словенија|Куп на Словенија]]**: 1
:2015-2016

## Наводи

## Надворешни врски

*Ерик Јанжа на soccerway 
*Ерик Јанжа на transfermarkt 
*Ерик Јанжа на ESPN
*Ерик Јанжа на whoscored

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Фудбалери во Серија А
Категорија:Фудбалери на ФК Марибор
Категорија:Фудбалери на ФК Осиек
Категорија:Фудбалери на ФК Гурник Забже
Категорија:Словенечки фудбалери
Атанас Грков

**Д-р Атанас Грков** ( во   —  во Скопје) — познат македонски доктор (Примариус), со чин полковник, одликуван со Орден за воени заслуги.

## Животопис
Гимназија завршил во Кавадарци, а од 1953 година студирал на Медицинскиот факултет во Скопје, на кој дипломирал на 25 март 1961 година. Бил воен стипендист. Неговото прво вработување било во Вучитрн, Косово (СР Србија), откако претходно завршил приправнички стаж во Воената болница во Скопје. Специјализирал интерни болести на ВМА во Белград, а се специјализирал за кардиологија и токсикологија. Работел на Интерното одделение при Воената болница во Скопје. Во 1976 година бил назначен за шеф на одделот за интензивна нега во Воената болница. 

На стручен план објавил поголем број на стручни трудови во ММП, во Билтенот на скопската Воена област итн. Има добиено звање *Примариус*, а по чин бил полковник. Во 1981 година има добиено Диплома од Здружението на Кардиолозите на СФРЈ за долгогодишна успешна работа на полето на кардиологијата. Д-р Грков бил одликуван со Орден за воени заслуги. Прим. Д-р Грков Атанас починал на 7 октомври 1988 година.

## Наводи


Категорија:Македонски доктори
Категорија:Медицински лица
Категорија:Воена болница
Категорија:Здравство во Македонија
Данко Дафков

**Данко Глигор Дафков** ( во   —  во )— македонски партизан, учесник во Народноослободителната војска на Македонија. Едно од стреланите деца во Масакрот во Ваташа.

## Животопис
Потекнувал од земјоделско семејство, а и самиот активно им помагал на своите родители во извршувањето на земјоделските работи. Во редовите на напредното македонско и антифашистичко движење се вклучил уште во 1941 година. Заедно со своите другари бил ангажиран во сместувањето и обезбедување со храна на борците од велешкиот партизански одред „Димитар Влахов”. Тој активно соработувал со напредните ваташки младинци во прибирање на оружје, храна и муниција за борците од одредот „Добри Даскалов”. 

## Масакрот на ваташките деца
За време на јунската офанзива рано утрото на 16 јуни 1943 година е уапсен заедно со уште петнаесет младинци и младинки од селото Ваташа.

Истиот ден во месноста "Моклиште" сите дванаесет младинци се стрелани, а нивните безживотни тела на најгрозоморен начин биле масакрирани, од страна на бугарскиот фашистички окупатор.
Податотека:Vataskite_deca.jpg|Дел од стреланите Ваташки младинци, во младешките денови
Податотека:Vataskite_mladinci.jpg|Дел од ѕверски убиените Ваташки младинци
Податотека:Vataskite_deca_igraat.jpg|Дел од стреланите Ваташки младинци, на игранка
Податотека:Lazar_Mojsov_-_Bulgarian_terror_in_Tikves_region.jpg|Бугарскиот терор извршен во Тиквешијата - опишан од Лазар Мојсов, објавен во весникот Нова Македонија бр.28 од 3 јануари, 1945 година (среда)
Податотека:Младинците_од_Ваташа.jpg|12-те ваташки деца стрелани на 16 јуни 1943 година.


## Поврзано

* Масакр во Ваташа

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Категорија:Масакри врз Македонци
Категорија:Масакри во Македонија
Зарко Димов

**Зарко Димов** ( во   —  ) — македонски револуционер, еден од првите членови на ТМОРО од Тиквешијата, познат борач-пеливан.

## Животопис
Тој бил природно бил надарен со голема сила, дарба и умешност во боречките вештини, така што му немало рамен ниту меѓу христијаните, ниту пак меѓу муслиманите. Во 1885 година во Ваташа се одржал голем пеливански турнир на кој учествувале најпознатите пеливани од Велес, Штип, Струмица, Скопје, Гевгелија, Прилеп и Кавадарци. Откако познатиот пеливан од Велес Махмуд Пеливан ги победил сите противници и чекал за да биде прогласен за победник, обземен од славата прашал дали некој уште сака да ги одмери силите со него. Тогаш се јавил Зарко Димов и за неполна минута успеал да го совлада и од тој ден во овој спорт долги години му немало рамен.

## Револуционерна дејност
Во 1888 година Зарко Димов, заедно со уште десетина млади луѓе од Ваташа станал член на месната чета или месна милиција, која била вооружена со пушки и добивале месечна плата од една турска лира. Нивна задача била да го чуваат селото од разни качаци и разбојнички банди.

Во редовите на македонската револуционерна организација, пристапил во 1894 година и е член на првиот комитет на ТМОРО од село Ваташа заедно со Лазо Сојтериев, Пано Поцев, Трајче Дубров и Коцо Јорданов. Во 1905 година Зарко бил уапсен од страна на Турските власти и бил осуден на три години во затворот Еди Куле. Во 1914 година тој заедно со Тоде Мицев и уште неколкумина Македонци мобилизирани во српската армија организирале бунт и се спротивставиле да примат заклетва на туѓ владетел и држава.

Истата 1914 година од страна на жителите на село Ваташа, бил избран за претседател на црковно-духовната општина во селото.

## Наводи


Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Пеливани
Илчо Димов

**Илчо Димов** ( во   —  во ) — македонски партизан, учесник во Народноослободителната војска на Македонија. Едно од стреланите деца во Масакрот во Ваташа.

## Животопис
По завршување на основното образование го изучил столарскиот занает. Во редовите на напредното движење се вклучил уште во октомври 1941 година кога станал член на скоевската група заедно со Диме Чекоров, Блаже Ицев, Герасим Матаков, Марика Хаџи Јорданова и Сава Коцева. Оваа скоевска група била многу активна, редовно одржувала состаноци на кој била читана напредна литература, биле организирани игранки, а парите од продадените билети биле наменети за т.н. „*Црвена помош”*. Неговата активност особено се интезивирала во времето на подготовките за исфрлање на партизанскиот одред „Добри Даскалов”.

## Масакрот на ваташките деца
мини|259x259пкс|Телата на младинците од Ваташа, после масакрот извршен од Бугарските фашистички сили.

Илчо Димов заедно со Пане Мешков, Блаже Ицев, Герасим Матаков и Ристо Ѓондев на 15 јуни 1943 година излегле кај колибата на Блажо Чекоров со категорчно барање да излезат во партизани, меѓутоа тоа нивно барање било одбиено. Утредента на 16 јуни 1943 година (на 6-тиот роденденот на Симеон II - син на Царот Борис III) во раните утрински часови, Илчо Димов бил уапсен од страна на Бугарската полиција, која по ѕверското иследување во селската кафана на Васил Хаџи Јорданов, го застрелала него заедно со останатите единаесетмина ваташки младинци во месноста "Моклиште".
Податотека:Vataskite deca.jpg|Дел од стреланите Ваташки младинци, во младешките денови
Податотека:Vataskite mladinci.jpg|Дел од ѕверски убиените Ваташки младинци
Податотека:Vataskite deca igraat.jpg|Дел од стреланите Ваташки младинци, на игранка
Податотека:Lazar Mojsov - Bulgarian terror in Tikves region.jpg|Бугарскиот терор извршен во Тиквешијата - опишан од Лазар Мојсов, објавен во весникот Нова Македонија бр.28 од 3 јануари, 1945 година (среда)
Податотека:Младинците од Ваташа.jpg|12-те ваташки деца стрелани на 16 јуни 1943 година.


## Поврзано

* Масакрот во Ваташа

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Категорија:Масакри врз Македонци
Категорија:Масакри во Македонија
Владимир Батагељ

**Владимир „Владо“ Батагељ** (, )  — словенечки математичар и компјутерски програмер.

Батагељ докторирал по теорија на графови во 1986 година на Универзитетот во Љубљана под менторство на Томаж Писански. Како редовен професор, тој предавал на Факултетот за математика и физика во Љубљана и Факултетот за компјутерство и информатика во Љубљана.

Се занимава со анализа на податоци и дискретна математика.

По пензионирањето е назначен за почесен професор на Универзитетот во Љубљана (2015).

Во 2020 година, станал почесен член на Друштво на математичарите, физичарите и астрономите на Словенија.

Во 2011 година ја добил Наградата за животно дело „Доналд Мичи и Алан Тјуринг“.

## Наводи

## Надворешни врски
* Владимир Батагељ - Владо - лично семрежно место

Категорија:Словенечки математичари
Димо Димовски

**Димо Димовски** ( во   —  во ) — учесник во НОБ на Македонија, наставник по физичка култура, основач на многу спортски друштва во Тиквешијата. Носител е на голем број награди и признанија.

## Животопис
Потекнувал од ситно трговска фамилија. Завршил основно училиште во Ваташа и нижа гимназија во Кавадарци. Бидејќи имал голема дарба за уметност во 1929 година направил обид да се запише на уметничкото училиште во Загреб, но набргу бил повлечен од таму за да може да им помага на родителите во нивната работа. Во Кавадарци се зачленил во Соколското друштво и набргу се истакнал како врвен гимнастичар, по што се здобил со звањето Предњак. Тој бил еден од основачите на Соколското друштво во Кавадарци и  еден од неговите најуспешни спортисти. Бил врвен спортист, а играл мошне добро и фудбал во фудбалските екипи на ФК Победа и ФК Тиквеш. 

## Ангажман во издигнувањето на спортот
Учествувал во НОВ, а по ослободувањето од Министерството за народна просвета добива задолжение да се заложи за издигнување на физичката култура во Кавадарци. Во учебната 1945/1946 година тој бил наставник во гимназијата „Добри Даскалов” во Кавадарци. Бил еден од организаторите на фискултурниот слет одржан на Градското фудбалско игралиште (1947-1949). Уште во 1951-1952 година тој заедно со Лазар Лалков, работеле со гимназијалците за оформување ракометна екипа, со која првите успеси ги забележале следната 1953 година. Во Кавадарци првпат почнало да се игра кошарка во далечната 1959 година, кога по иницијатива на наставникот Димо Димовски бил формиран кошаркарскиот клуб „Партизан“. Истата година тој работи со спортското друштво Гимназијалец, кое во 1953 година освоило трето место во гимнастички вишебој. Во неговата долгогодишна учителска кариера работел и во Битола, а во 1960 година присуствува на Олимписките игри во Рим со стручни наставници и ветерани на физичката култура од Југославија. 

Со неговото име се поврзани појавата и развојот на многу спортови во Кавадарци како: гимнастиката, ракометот, кошарката, одбојката и други. Носител е на голем број награди и признанија, а во 1970 година ја добил и наградата 7 Септември. Починал во Кавадарци во 1978 година.

## Поврзано

* Соколско друштво - Кавадарци

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Учители
Категорија:ФК Тиквеш
Категорија:Соколски спорт
Васил Дубров

**Васил Дубров** ( во   —  во ) — спортски работник, член на Соколското друштво од Кавадарци.

## Животопис
Потекнувал од имотно и угледно трговско семејство. Основното образование го завршил во Ваташа, а Граѓанска школа во Кавадарци. По нејзиното завршување заминал во Велес каде ги завршл петти и шести клас гимназија. Тој бил еден од основачите на Соколското друштво во Кавадарци и  еден од неговите најуспешни спортисти. Во пролетта 1931 година на поединечното првенство на Скопска жупа (Вардарска Бановина), во конкуренција на 11 соколски друштва од Македонија во дисциплината вежби на справи (вратило и разбој) и лесна атлетика ( трчање на 100 м., фрлање на копје и фрлање на ѓуле), Васил Дубров го освоил второто место. Во летото 1932 година како најдобар натпреварувач на соколското друштво од Кавадарци, учествувал на големиот атлетски слет во Прага, каде се стекнал со големо натпреварувачко искуство, како и знаење за уште поголем развој на овој спорт во Кавадарци. Истата година во Гевгелија ги потврдил своите вредности во гимнастичките вештини и знаења.

Од 1936 година Васил е наставник по физичко воспитување, а во исто време и началник на соколското друштво во Кавадарци. Непосредно пред војната во јануари 1941 година Васил Дубров со поголема група кавадарчани е интерниран во логорот Меѓуречие во Ивањица. Во март истата година е ослободен, а непосредно пред војната бил мобилизиран и испратен со својата единица во Штип. Загинал како последица на бомбардирањето на германските авиони во почетокот на април 1941 година.

Една улица во Кавадарци го носи токму неговото име.

## Поврзано

* Соколско друштво - Кавадарци

## Наводи


Категорија:Учители
Категорија:Соколски спорт

## Надворешни врски

* 100 години од раѓањето на Васил Дубров
Порко Росо

***Порко Росо*** (, ) — јапонски анимиран филм од 1992 г. Режисер е Хајао Мијазаки. Според него, ова е цртан филм за возрасни.

## Содржина
Порко Росо е летач ветеран од Првата светска војна, кој е проколнат со лице на свиња. Тој лета со својот хидроавион по војната како ловец на глави, работејќи за пари. Тој е ангажиран да спаси група грабнати девојки и да врати изобилство од злато од воздушните пирати.

## Наводи

## Надворешни врски

* Porco Rosso page at Nausicaa.net

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Филмови од 1992 година
Категорија:Цртани филмови
Категорија:Аниме
Адам Гнезда Черин

**Адам Гнезда Черин** (роден на  година, во Постојна) — словенечки фудбалер, играч од средниот ред на Панатинаикос и на словенечката репрезентација.

## Клупска кариера
Гнезда Черин ја започнал кариерата во екипата на Домжале. После две години, во кои запишал 65 натпревари и 10 голови за Домжале, тој ја напуштил татковината и потпишал за германскиот клуб Нирнберг. Своето деби во Втората Бундеслига го направил на 21 септември 2019, влегувајќи од клупата на местото на Хано Беренс, во ремито 1-1 на домашен терен против Карлсруе. Поради слабата минутажа во Нирнберг, забележувајќи само 5 настапи во текот на сезоната 2019-2020, тој заминал на двегодишенна позајмица во хрватската Риека каде одиграл 73 натпревари и постигнал 3 гола.

На 2 јули 2022 година, Панатинаикос го купил Гнезда Черин од Нирнберг за €700,000, а играчот се согласил да потпише четиригодишен договор. Дебитирал за атинскиот гигант на 4 август 2022, во поразот со 2-0 од Славија Прага во третото квалификациско коло од УЕФА Лигата на конференции. Своето деби во грчкото првенство го направил на 21 август 2022, во победата со 1-0 на домашен терен над Јоникос. Својот прв гол во дресот на Панатинаикос го постигнал на 29 октомври 2022, во победата со 5-1 на гостувањето кај Волос.

## Репрезентативна кариера
Откако настапувал за младите словенечки селекции под 17 и под 19 години, на 11 септември 2018 година, тој го направил своето деби за словенечката репрезентација под 21 година во натпревар од квалификациите за Европското првенство 2019, во кој го победиле Казахстан со 2-1.

За сениорската репрезентација дебитирал на 11 ноември 2020 година, во пријателски натпревар против Азербејџан кој завршил 0-0. Својот прв репрезентативен гол го постигнал на 14 ноември 2021 година, во победата со 2-1 против Кипар, во натпревар од квалификациите за Светско првенство 2022.

Во јуни 2024, бил избран во списокот од 26 играчи кој ја претставувале Словенија на Европското првенство 2024 во Германија. Тој играл од почеток до крај во сите четири натпревари на својата земја, која германската авантура ја завршила во осминафиналето по поразот на пенали од  во Франкфурт, откако по 120 минути игра немало постигнат гол (0-0).  

### Хронологија на репрезентативните настапи

## Статистика
### Клупска статистика
*Статитиката е ажурирана на 21 мај 2022.*

 
## Титули
### Клупски
#### Панатинаикос
***[[Фудбалски куп на Грција|Куп на Грција]]**: 1
:2023-2024

## Наводи

## Надворешни врски

*Адам Гнезда Черин на soccerway 
*Адам Гнезда Черин на transfermarkt 
*Адам Гнезда Черин на ESPN
*Адам Гнезда Черин на whoscored

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Фудбалери на ФК Нирнберг
Категорија:Фудбалери на ФК Риека
Категорија:Фудбалери на ФК Панатинаикос
Категорија:Словенечки фудбалери
Влада на Христијан Мицкоски

**35. влада на Македонија** предводена од Христијан Мицкоски е избрана како орган на извршната власт во Македонија по составувањето на новото мнозинство по спроведените парламентарните избори на 8 мај 2024. Истата беше изгласана на 7. седница на единаесетиот збор на Собранието со поддршка од 77 пратеници.

## Состав на владата

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:35. влада на Македонија
Соколско друштво - Кавадарци

**Соколско друштво - Кавадарци** — основано на 22 јануари 1928 година.

## Почетоци
Првите почетоци на појава и активност на Соколскиот спорт како физичка активност датирале од 1919 година со отворањето на нижата реална гимназија. Оваа организација имала пансловенски карактер и во главно била прифатена од словенските земји. Првото училишно соколско друштво во Кавадарци било формирано во 1921 година, а кавадаречките соколи својот прв јавен настап го имале на 4 јули 1923 година на ширината кај денешниот градски парк.
мини|Васил Дубров - спортски работник, истакнат член на Соколското друштво од Кавадарци.
За многу кратко време овој спорт ги заинтересирал младите во градот. Првото градско Соколско друштво било основано на 22 јануари 1928 година, по иницијатива на Гоцо Мазев, Глигор Ресавски, Страшо Тентов, Ило Угуров, Драгослав Николиќ и други.

Во зависност од возраста и постигнатите резултати во овој спорт постоеле категории. Најмладите членови се нарекувале „нараштајци“, а по три години активно занимавање со овој спорт добивале назив „брат“ кај мажите или „сестра“ кај жените. Најталентираните соколи биле испраќани на специјални курсеви по гимнастика во Скопје, каде се стекнувале со титулата „предњак“ или „челник“. Димо Димовски се истакнал како врвен гимнастичар, по што се здобил со звањето *Предњак*.

Особено голем успех соколите од Кавадарци постигнале во 1931 година кога на поединачното првенство на Вардарската Бановина во лесна атлетика (трчање на 100 метри, фрлање на копје и ѓуле) и гимнастика (вратило и разбој) Диме Поцев го освоил првото место, а Васил Дубров второто место.

Најпознати соколи биле: Васил Дубров, Диме Поцев, Јован (Вано) Костов, Н.Игнатов, Т.Кимов, Т.Јанаќиев, Т.Илиев, Димо Димовски, СтрашоТентов, П.Казанџиев, Д.Чемерски и други, а меѓу жените: Р.Митрева, С.Ралева, М.Сеизова, Р.Минчева, С.Чемерска, Т.Чејкова и други.

## Наводи

Категорија:Соколски спорт
Категорија:Спортот во Кавадарци
Соба на загатки

[мини|235x235пкс|Соба на загатки во [Франција]]
**Соба на загатки**, **соба со загатки** или **соба за бегство** () — умствена игра во која играчите се затворени во соба од која мораат да избегаат во одреден временски рок со наоѓање предмети и решавање загатки. Некои членови на жанрот, исто така, вклучуваат детективски или друг заплет за внесување на играчите во единствена атмосфера.

Собите на загатките се развивале паралелно во Европа и Азија. Собите на загатките постојат во Јапонија, Хонгконг и Кина од 2007 г. Постојат соби на загатки и во Македонија.

Овој вид игра е вдахнат од видео/електронските игри од видот „escape the room“, каде играчот е заклучен во соба и мора да ја истражува околината за да најде начин да избега. Различни криминални и авантуристички филмови и книги, како и други друштвени игри се исто така вдахновение. Поединечните соби на загатки се одликуваат со разновидни теми и можат да се сместат во различни историски епохи и опкружувања.

## Наводи

## Надворешни врски

* Соба со загатки во Македонија

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Групни игри
Категорија:Игри
Кастри (Нигритско)

**Кастри** () — поранешно село во Нигритско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Визалтија во областа Централна Македонија, Грција.

## Географија
Селото било сместено во Серско Поле, југоисточно од Нигрита и околу 4 км јужно од селото Кучос, на надморска височина од 65 м. Од селото денес е останата манастирската црква „Св. Архангели“ од 1854 г.

## Историја
Во XIX век Кастри било грчко село во Серската каза на Серскиот санџак. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. во Кастри *(Kastri)* имало 23 домаќинства и 75 жители Грци.

Во 1891 година Георги Стрезов за селото напишал:Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г., во селото Кастри имало 150 жители Грци. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Кастри *(Kastri)* имало 150 жители Грци. Во селото работело грчко училиште со 1 учител и 20 ученици.

По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Таа година селото броело 114 жители, кои во 1920 г. се намалиле на 102 лица. Во 1928 г. тоа броело 197, а во 1940 г. 211 лица. Селото се распаднало за време на Втората светска војна и не било обновено. Неговите жители се преселиле во соседното село Кучос.

## Наводи


Категорија:Историски села во Визалтија
Горасанли

**Горасанли** или **Курасанли** (, *Гуранѕанли*) — поранешно село во Нигритско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Визалтија во областа Централна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало во Серско Поле, помеѓу селата Макеш и Димитрич, северозападно од гратчето Нигрита, на надморска височина од 15 м.

## Историја
Во XIX век Горасанли било турско село во Серската каза на Серскиот санџак. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. во Горасанли имало 40 домаќинства и 118 жители муслимани.

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г., во селото *Грозанли* имало 140 жители Турци.

По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Таа година селото броело 178 жители. Бидејќи селото настрадало во Првата светска војна, тоа не се спомнува како населба во наредните пописи. Последен пат се спомнува во 1926 г. при формирањето на општината Орљак (денес дел од Општина Долна Џумаја). Подоцна Горасанли било избришано од евиденција.

## Наводи


Категорија:Историски села во Визалтија
Жан Карничник

**Жан Карничник** (роден на  година, во Словењ Градец) — словенечки фудбалер, играч од одбраната на Цеље и на словенечката репрезентација.

## Клупска кариера
Карничник израснал во младинските категории селекције на словенечкиот клуб Дравоград, пред во 2013 година да премине во штајерскиот лигаш „Радље об Драви” каде ја започнал сениорската кариера. Пред почетокот на сезоната 2015–2016, потпишал договор со еден од најголмите словенечки клубови, Марибор, но сепак таму бил дел само од нивната резервна екипа, Марибор Б, играјќи во третата лига на земјата. После две сезони во кој бил редовен стартер за Марибор Б, својот прв и единствен настап за првиот тим на Марибор го забележал во мај 2017, започнувајќи во натпреварот против Алуминиј кој завршил со пораз на Марибор од 3-1.

На 26 јули 2017 година, Карничник му се придружил на второлигашот Мура. По завршувањето на неговата прве сезона со Мура, клубот го освоил првенството и така изборил промоција во Првата фудбалска лига на Словенија. Во сезоната 2020–2021, Карничник забележил 34 настапи и ја освоил титулата со Мура, прва шампионска титула во историјата на клубот.

Во јануари 2022, потпишал за бугарскиот шампион Лудогорец Разград. Со Лудогорецем ја освоил титулата во бугарското првенство во сезоната 2021–2022, играјќи 11 првенствени натпревари во вториот дел од сезоната. Во летото 2022, Карничник требало да го напушти Лудогорец поради малата минутажа и бил близу да потпише за норвешкиот Лилестром, но трансферот пропаднал затоа што документацијата била испратена предоцна откако преодниот рок во Норвешка веќе бил затворен. После само пет одиграни натпревари во првиот дел од сезоната 2022–2023, тој се вратил во Словенија приклучувајќи му се на Цеље на едногодишна позајмица, со опција за откуп.

## Репрезентативна кариера
Карничник дебитирал за репрезентацијата на Словенија на 8 октомври 2021, во натпревар од квалификациите за Светското првенство 2022 против Малта.

## Титули
### Клупски
#### Марибор
***[[Прва фудбалска лига на Словенија|Словенечко првенство]]**: 1
:2016-2017

#### Мура
***[[Прва фудбалска лига на Словенија|Словенечко првенство]]**: 1
:2020-2021
***[[Втора фудбалска лига на Словенија|Втора лига на Словенија]]**: 1
:2017-2018
***[[Фудбалски куп на Словенија|Куп на Словенија]]**: 1
:2019-2020

#### Лудогорец Разград
***[[Прва професионална фудбалска лига на Бугарија|Бугарско првенство]]**: 1
:2021-2022
***[[Суперкуп на Бугарија]]**: 1
:2022

#### Цеље
***[[Прва фудбалска лига на Словенија|Словенечко првенство]]**: 1
:2023-2024

## Наводи

## Надворешни врски

*Жан Карничник на soccerway 
*Жан Карничник на transfermarkt 
*Жан Карничник на ESPN
*Жан Карничник на whoscored

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Фудбалери на ФК Марибор
Категорија:Фудбалери на ПФК Лудогорец (Разград)
Категорија:Словенечки фудбалери
Ниверо

**Ниверо** или **Ниверос** (, *Ивира*) — село во Нигритско, Егејска Македонија, денес во општината Визалтија на Серскиот округ, Грција. Населението брои 468 жители (2021).

## Географија и местоположба
Селото се ноаѓа во Серско Поле, околу 17 км југоисточно од гратчето Нигрита, крај патот што води од Нигрита до Струмскиот Залив, на надморска височина од 60 м.

## Историја

### Во Отоманското Царство
За време на османлиско владеење селото било чифлик на светогорскиот манастир Ивирон, поради што било познато и под името **Грузиски Метох**.

Во XIX век Ниверо било грчко село во Серската каза на Серскиот санџак. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. во *Ивиро* *(Iviro)* имало 18 домаќинства со 15 жители муслимани и 40 жители Грци.

Во 1891 година Георги Стрезов за селото напишал:Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г., во селото Ниверо имало 80 жители Грци. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во *Невирос* имало 150 Грци.

### Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Таа година селото броело само 4 машки жители, кои во 1920 г. се зголемиле на 50 лица. Во 1923 г. во Ниверо се доведени 187 бегалски семејства (вкупно 790 бегалци).

## Стопанство
Селото е богато, бидејќи располага со плодни обработливи површини кои даваат и по две реколти годишно. Населението произведува големи количини на памук и други индустриски производи. Внимание му се посветува и на краварството.

## Население

## Самоуправа и политика
Во 1926 година, селото станало самостојна општина, чиј атар зафаќал површина од 21,7 квадратен километар. Општината Ниверо била приклучена во општината Черкезќој во 1997 година, која била укината во 2011 година и станала дел од поголемата општина Визалтија.

Селото припаѓа на општинската единица Черкезќој со седиште во истоименото село, која припаѓа на поголемата општина Визалтија, во округот Сер. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Ниверо, во кој е единствено село.

## Културни и природни знаменитости
**Цркви**

* Црква „Св. Никола“ — изградена во 1988 г.

## Личности
**Родени во Ниверо**

* Јоргос Гудас (1927-2023) — грчки писател и поет

## Наводи


Категорија:Визалтија
Ауграбис водопади

**Водопадите Ауграби**  е водопад на реката Орање, најголемата река во Јужна Африка . Од 1966 година, водопадот, сместен во пусто и грубо опкружување, е ограден од Националниот парк Ауграбис водопади. Водопадите се на околу 56 м во висина. Некои извори наведуваат поголема висина но тоа е всушност висината од основата на кањонот до врвот на ѕидовите, а не висината на самите водопади. 

## Истражување
Староседелките жители на Хоихои го нарекле водопадот „Анкоеребис“ - „место со голема врева“ - од каде што трек-бурите, кои подоцна се населиле овде, го добиле името „Ауграбис“. Последниот водач на домородните жители на областа бил Клас Пофадер кој живеел на остров спротиводно од водопадот, сега познат како остров Клас. Првиот Европеец што ги видел водопадите бил одметнатиот шведски платеник Хендрик Јакоб Викар. Тој пристигнал на водопадите во октомври 1778 година, по долгогодишно талкање во дивината. Кога друг патник, Џорџ Томпсон, бил одведен до водопадот од неговите водичи  Курана во 1826 година, тој го именувал по кралот Џорџ IV.

## Големина
Водопадите Ауграби забележале 7 800  кубни метри вода секоја секунда при поплави во 1988 година (и 6 800 кубни метри вода во поплавите од 2006 година). Ова е трипати повеќе од просечната висока сезонска стапка на проток на Нијагарините водопади од 2 400 м кубни вода во секунда, повеќе од четири пати повеќе од годишниот просек на Нијагара и поголем од рекордот на Нијагара на сите времиња од 6800 кубни метри во секунда. Клисурата кај водопадите Ауграби е 240 м длабоко и 18 км долго, и е импресивен пример за ерозија на гранит.

## Опасности
Од 1966 година, повеќе од 20 луѓе паднале и завршиле со смрт во клисурата, а пет луѓе биле збришани од водопадите. Меѓутоа, еден скандинавски турист преживеал пад во клисурата во 1979 година, како и човек кој бил збришан од водопадите во октомври 1981 година. Телата на другите биле заробени во базенот долу и никогаш не биле пронајдени. Слично на тоа, животните, вклучително и говедата и нилските коњи, биле збришани кај водопадите.
Податотека:Augrabies_Falls_1.JPG|алт=The waterfall from the viewing platform|Водопадот поглед од платформата за гледање
Податотека:Augrabies_Falls.jpg|алт=Augrabies Falls during the winter|Ауграби нивото паѓа во текот на зимата
Податотека:Augrabie_01.jpg|алт=The waterfall in flood|Водопадот кога има поплава


## Фолклор
Фолклорот меѓу јужноафриканските трагачи од почетокот на дваесеттиот век го опишува базенот под катарактата на кралот Џорџ како исполнет со дијаманти, кои ги носат струите по реката Оринџ. Дополнително, се тврди дека базенот е дувло на серпентинско чудовиште наречено Гротсланг.

## Поврзано

* Список на водопади по проток

## Наводи

## Надворешни врски

* https://www.sanparks.org/parks/augrabies/
* 

* Националниот парк Ауграбис водопади
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Река Оринџ
Категорија:Природни резервати во Јужна Африка
Категорија:Водопади во Јужна Африка
Блајд (река)

**Блајд** е река во североисточниот дел на Јужна Африка во провинциите Мпумаланга и Лимпопо. Улифантс притока на басенот Лимпопо. Тече на север низ стрмните долини и клисури на планините Дракенсберг пред да влезе во ниското поле плато во Јужна Африка во провинцијата Лимпопо. Потекнува на надморска височина од околу 2000 м надморска височина во зачуваната област Хартебиесвлакте, северно од превојот Лонг Том. Блајд минува низ вториот по големина кањон во Африка по кањонот на реката Риба.

## Етимологија
Блајд, што значи „радосен“ или „среќен“ на африканс, бил наречен така за време на Големата патека. Ова се случило во 1844 година кога Хендрик Потгитер и другите безбедно се вратиле од заливот Делагоа кај останатите патници кои верувале дека се мртви. Сè уште под оваа заблуда, тие ја нарекле реката во близина на нивниот камп „река на жалост“. Се верува дека името Мотлаце е пред името Блајд и значи „река која е секогаш полна“ на сепуланскиот дијалект на северно сото.

## Опис
лево|мини| Кањонот на реката Блајд
лево|мини| Поглед на браната Блајдеривирпорт

### Притоки
Од вкупното сливно подрачје на реката од 2.842 км², 220 км² се посветени на комерцијално шумарство, а околу 1.399 км² се автохтони шуми . Во втората половина на 20 век, овоштарниците и обработливото земјиште биле основани долж долниот дел на Блајд, со 23.521 хектари под наводнување во 1995 година. Хартебиесвлакте, природниот резерват на планината Шеба, природниот резерват на кањонот на реката Блајд и природниот резерват Блајд Слонови заштитуваат различни области од него.

### Одводен слив
Постојат неколку реки или потоци во природниот резерват на кањонот на реката Блајд. Реката Треур се влева во Блајд кај сртовите Бурк Лак во врвовите на кањонот. Низводно, потоците Белведере и Га-ногакголо се влеваат во Блајд.

Поранешната електрана Белведере се наоѓала на спојот на Блајд и Белведере. Од 1911 година до 1992 година ја снабдувала хидроелектричната енергија на Пилгримс Рест и околните заедници. Дневната пешачка рута од приближно 10 километри му овозможува на посетителот да ја истражува областа.

Реката Оригштад се приклучува на реката Блајд на браната Блајдеривирпорт. Во долниот тек реката е поделена на неколку канали за наводнување. Сандспруит, единствената значајна притока на долниот тек, влегува во близина на устието на Блајд.

### Низински  реки
Реките Клајн Улифентс, Стилпорт и Блајд се јужните притоки на реката Улифантс, која тече низ Националниот парк Кругер и соседните приватни резервати, на крајот преминувајќи ја границата во Мозамбик, каде што е преградена од браната Масингир. Просечниот годишен придонес на Блајд за Улифантите е 436 милиони м³ вода , поради комбинацијата на релативно високи врнежи и ниско испарување во сливот Блајд.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Мпумаланга
Категорија:Басен Лимпопо
Природен резерват Бен Лавин

**Природниот резерват Манавхела Бен Лавин** е природен резерват кој се наоѓа блиску до Луис Тришарт, во провинцијата Лимпопо во Јужна Африка. Резерватот е околу 2 500 хектари во областа.

## Археолошка вредност
Резерватот е од археолошки интерес и содржи низа урнатини кои датираат од 1250 г.

## Поврзано

* Заштитени области на Јужна Африка

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Природни резервати во Јужна Африка
Ханглип

**Ханглип**, Венда е истакнат планински врв во близина на Луис Тричард, Јужна Африка. Се наоѓа во областа Вембе во Лимпопо во централниот опсег на Соутпансберг. Врвот со радарската станица, на 1.719 метри н.в., формира видно обележје видливо од градот и од магистралниот пат N1.

## Историја
Ханглип се наоѓа во резерватот на шумата Ханглип од 354 хектари во рамките на државната шума Ханглип. Државната шума содржи комерцијални борови насади, заштитени природни шуми и грмушки. Боровите насади се берат во циклуси од 30 до 40 години за градежно дрво.

Геолошки планината се состои од навалени слоеви на сукцесијата Каро, вклучително и наслаги од ледник. Присутни се и наслаги на црвени кварцити и навлегувања на сива андезитна лава.

**Тврдината Бота** била основана под Ханглип неколку километри југозападно од кралот на Мфефу. Урнатините на тврдината во моментов не се ограничуваат, бидејќи се наоѓаат во близина на гробовите на Сингос и светото место на вхаџанани од другата страна. Градот ЛуисТричард бил основан по конфликтот. Шумскиот резерват Ханглип е заштитено подрачје во зоната на планината.

Планинарите може да организираат ноќевање во колибата на патеката Ханглип источно од врвот, а возачите можат да го посетат местото за пикник на неговата јужна падина.

## Поврзано

* Список на замоци и утврдувања во Јужна Африка

## Наводи

## Надворешни врски

* Пешачката патека Саутспанберг
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Планини во Јужна Африка
Киликија

мини|270x270пкс|Киликија
**Киликија** (, ) — историска област сместена на југоисточното крајбрежје на Мала Азија. На север и запад се граничи со планините Таур, на исток со Антитаур, а на југ гледа кон Средоземното Море. Географски се состои од два многу различни региони: Западен — планински, и Источен — плодна рамнина. Оттука во древноста поминувал единствениот пат од Мала Азија до Сирија.

Главен град на областа бил Тарс (тур. *Tarsus*).

Во второто илјадалетие пр. н. е., Киликија била дел од Хетитското Царство. Од XII до VI век пр. н. е., во Киликија постоеле независни држави познати како Сирохетски Царства. Почнувајќи од VI век пр. н. е., Киликија станала дел од Персиското Царство на Ахеменидите. Во 333 г. пр. н. е., Александар Македонски ја освоил Киликија. За време на неговото време таму, тој за малку ќе се удавел во реката Киднос, каде подоцна се удавил царот Фридрих I Барбароса за време на Третата крстоносна војна. Од 297 г. пр. н. е. до 190 г. пр. н. е. областа била под власт на Селевкидското Царство.

Пред Римјаните да го преземат управувањето, Киликија била место каде дејствувале пирати. Во 103 г. пр. н. е., Марко Антониј Оратор им помогнал на Римјаните да заземат дел од Киликија. Подоцна, во 67 г. пр. н. е., Помпеј Велики ги поразил пиратите засекогаш. Тие ја уништиле познатата пиратска база наречена Коракесион. После тоа, Тарс станал главен град на римска провинција. Првиот проконзул на Киликија назначен од Рим бил Луциј Корнелиј Сула. Во 51 г. пр. н. е., Цицерон станал проконзул и ја држел должноста околу една година. Неговата задача била да се погрижи царот на блиската Кападокија, Ариобарзан III, да му остане верен на Рим. Успеал без потреба да води никакви битки.

## Наводи

## Надворешни врски

* Ancient Cilicia - texts, photographs, maps, inscriptions
* Jona Lendering, "Ancient Cilicia" 
* Cilicia
* Photographs and Plans of the Churches and Fortifications in the Armenian Kingdom of Cilicia
* Pilgrimages to Historic Armenia and Cilicia
* WorldStatesmen- Turkey
* Armenian Genocide Map's - Map of Kilikia (1909)

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Мала Азија
Категорија:Римски провинции
Категорија:Древна Ерменија
Категорија:Покраини на Византија
Ахемениди

мини|236x236пкс|Златниот ахеменидски сокол
**Ахемениди** (, ) — династија именувана по Ахемен, нејзиниот родоначалник и основач на Ахеменидското Царство — првото Персиско Царство. Царевите од династијата владееле од 559 до 330 пр. н. е. Во својот врв, државата на Ахеменидите опфаќала околу 7,5 милиони квадратни километри и била најголемата држава во антиката. Го вклучувала и најголемиот дел од светското население до која дошла една империја во светската историја.

Ахеменидските владетели на Персија имале територии што денес се под Иран, Ирак, Ерменија, Авганистан, Турција, Бугарија, Грција, Егејска Македонија, Египет, Сирија, Индија/Пакистан, Јордан, Израел/Палестина, Либан, Арабија и Либија. Династијата била соборена од Александар III Македонски во 331 г. пр. н. е., а згаснала во 330 г. пр. н. е. со Дариј III.

## Потекло
Историјата на династијата Ахемениди е главно позната преку грчките историчари како Херодот, Ктезиј и Ксенофонт и подоцнежните ирански извори, како и Танахот и други еврејски верски текстови.

## Наводи

## Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Зороастризам
Категорија:Ахеменидско Царство
Категорија:Ахемениди
Бургерег

**Бургеррегт** е град во општината округ Јарец во провинцијата Лимпопо во Јужна Африка.

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Населени места во локалната општина Блуберг
Категорија:Јужна Африка
Јужноафрикански ранд

**Јужноафриканскиот ранд** е официјална валута во Јужноафриканската Република, а официјално како секундарна валута се користи во Лесото и Намибија и неофицијално во Есватини и Зимбабве. Кратенка т.е. симболот за ранд е R а меѓународниот код е ZAR. Рандот го издава Јужноафриканската резервна банка. Во 2010 г инфлацијата изнесувала 3,6%. Еден ранд се состои од 100 центи.

Воведен е во 1961 година како замена за јужноафриканската фунта по стапка од 2 ранда за една фунта.

Има банкноти од 10, 20, 50, 100 и 200 ранди и монети од 5, 10, 20 и 50 центи како и од 1, 2 и 5 ранди.

## Надворешни врски

* Јужноафриканска резервна банка 
Категорија:Валути во Африка
Категорија:ЈАР
Џоан Морис

**Џоан Алисон Морис** (5 октомври 1904 - 24 ноември 1944 година) била првата жена што се квалификувала и практикувала како ветеринарен хирург во Јужна Африка.  Дипломирала на ветеринарниот институт Ондерстепорт, Јужна Африка во 1927 година и деветнаесет години подоцна следната жена, Мод Бејлс, се квалификувала како ветеринарен хирург во Јужна Африка.  Морис веднаш започнала со приватна ветеринарна ординација која траела до 1935 година. Таа починала на рана возраст од рак во 1944 година.

## Живот и кариера
Морис е родена во 1904 година во Барбертон, колонија Трансвал, во семејството на Ендрју Морис и Алис Мери Морис (моминско име Робертс). Таа била испратена во Англија за нејзиното рано образование. Во 1922 година се вратила во Јужна Африка и се запишала на курс за ветеринарна хирургија. Морис ги завршила првите две години од степенот на Универзитетот во Витвотерсранд и последната година на Ветеринарниот институт Ондерстепорт на Универзитетскиот колеџ Трансвал. 

Во 1927 година, Морис ја добила својата диплома за ветеринарна наука  и работела во Ондерстепорт и Лабораторијата Алертон (во она што било порано Натал, сега Квазулу-Натал ) како привремен ветеринарен службеник до декември 1928 година, по што започнала да работи во своја приватна ординација во Јоханесбург.   
мини| Греихоунд во трка
Во 1930 година се омажила за Морис Конел Робинсон, кој исто така се школувал како ветеринар во 1928 година, и тие заедно ја воделе ординацијата. Тие ја напуштиле приватната практика во 1935 година, но Морис го задржала назначувањето како ветеринарен хирург во клубот за трки во Греихоунд  во Јоханесбург и во клубот Ранд Хант.  Морис исто така работела добротворна работа за претходникот на NSPCA и Здружението за заштита на животните Банту додека нејзиниот сопруг се приклучил во општинската служба на Јоханесбург.   

Морис починала во 1944 година од рак на белите дробови.  

## Поврзано

* Алин Каст - 1922 година, првата жена ветеринарен хирург признаена од Кралскиот колеџ за ветеринарни хирурзи, Лондон.

## Наводи

## Надворешни врски

* Лабораторија Алертон, Јужна Африка
* Песови од клубот Ранд Хант
Категорија:Јужноафрикански научници
Категорија:Починати во 1944 година
Категорија:Родени во 1904 година
Категорија:Жени по занимање
Категорија:Жени по континент
Луис Тришар

**Луис Тришар** е административен центар на локалната општина Махадо во областа Вембе во провинцијата Лимпопо (Јужна Африка). 

## Историја
Во 1836 година, две групи на големата преселба стигнале до подножјето на планините Соутпансберг. Групата, предводена од Ханс ван Ренсберг, решиле да продолжат кон Лоренес Маркес и умреле по патот; групата, предводена од Луис Трегард, одлучиле да останат во близина на планините, а нивното населување постепено се зголемило, станувајќи град на Луис Трегард (англиизирана форма) во февруари 1899 година.

По падот на режимот на апартхејдот во 1994 година, локалното црно население одлучило да го смени името на градот од „колонијално“ во „локално“. Одлучено е градот да се именува **Махадо** по водачот на Венда *Махадо ва Рамавхоја*, кој владеел со областа во втората половина на 19 век. Сепак, јужноафриканскиот совет за имиња на места го отфрлил предлогот бидејќи веќе постоела населба наречена *Махадо* во регионот. Властите на Луј-Тришар не ја напуштиле идејата за промена на името и побарале од жителите на Махадо да ја преименуваат нивната населба во нешто друго. Тие се согласиле и го избрале името *Џанани*, но Советот повторно го одбил, посочувајќи дека веќе постои населба во провинцијата Џанани, која го носи ова име од 1965 година. Не губејќи верба, властите на Луис-Тришар се обратиле до жителите на Џанани со барање да ја преименуваат нивната населба. Како резултат на тоа, Џанани станал *Мфефу* (тоа беше името на синот на Махадо), Махадо станал Џанани, а во 2003 година Луис-Тришар конечно можел да го промени името во Махадо.

Сепак, ова преименување предизвикало бројни протести и обвинувања за племенски: ако за *Венда*, Махадо бил херој кој го проширил своето кралство, тогаш за *Цонга*, кој исто така живееле на овие места, тој бил крвав деспот кој ги лишил од нивните родни огништа. За промената на името протестирале и Африканерите и луѓето со азиско потекло. Сите се согласиле дека ако градот треба да се преименува, името треба да биде „географско“, а не „историско“. Во 2005 година, сојузот на 51 организација на заедницата што ги претставувало 80.000 жители на градот започнале борба во Високиот суд во Преторија за промена на името на градот, тврдејќи дека само 1% од населението на градот било консултирано за претходното преименување и дека биле одржани јавни расправи, одржани по тоа прашање биле откажани. Друг аргумент бил дека Луис-Тришард е основан на празно место и не заменил ниту една локална населба. Врховниот суд во Преторија вратил негативна пресуда во ноември 2005 година, но ја оставил отворена можноста за жалба, па случајот отишол до Врховниот апелационен суд во јануари 2006 година. На 29 март 2007 година, јужноафриканскиот Врховен апелационен суд го поништил преименувањето во 2003 година, а градот Махадо му се вратил на името Луис Тришард.
Категорија:Градови во ЈАР
Категорија:Лимпопо
Категорија:Јужна Африка
Бишо (град)

мини|Меморијалното место на масакрот во Бишо
**Бишо** е град во Јужноафриканската Република, кој е административен центар на провинцијата Источен Кејп . Законодавната гранка и другите владини оддели на Источниот Кејп се со седиште во градот.

Зборот „бишо“ значи бивол на јазикот коса, а исто така е и име на реката што минува низ самиот град.

На 2 март 2004 година, градот бил официјално преименуван  во Бишо.

## Историја
Под претходното име, Бишо бил главен град на територијата на Бантустан , Чискеи. Во 1981 година, на Бантустан официјално му била доделена целосна независност, иако  никогаш не била признаено надвор од Јужна Африка, а територијата била реинкорпорирана во Јужна Африка на 12 август 1994 година.

Како главен град, Чискеи Бишо станал збратимен град со Ариел на Западниот Брег.

На 7 септември 1992 година во овој мал град се случил масакрот Бишо.

Градот е дом на еден од кампусите на Универзитетот во Форт Харе .
Категорија:Источен Кејп
Категорија:Градови во ЈАР
Танах

мини|Збир од свитоци, опфаќајќи го целиот Танах
**Танах** () — името на Еврејската библија, акроним за имињата на нејзините три дела. Поимот „Танах“ стапил во употреба во средновековието.

Текстовите на Танахот првпат биле напишани главно на еврејски, а некои делови на арамејски. Овие текстови вклучуваат:

* *[[Тора]]* (תּוֹרָה‎) — Закон;
* *Невиим* (נְבִיאִים‎) — Пророци;
* *Кетувим* (כְּתוּבִים‎) — Списи, писанија.

Содржината на Танахот се совпаѓа со Стариот завет на христијанската Библија, со исклучок на неканонски (или второканонски) книги, како и додатоци што не се наоѓаат во Танахот, и делумно, редоследот на книгите.

## Содржина на Танахот
Танахот раскажува за создавањето на светот и човештвото, за Божјиот завет и заповеди и за историјата на еврејскиот народ од нивните почетоци до почетокот на периодот на Вториот храм. Еврејските верници ги сметаат овие книги за свети, дадени од Светиот Дух (Руах ха-Кодеш, רוּחַ הַקֹּדֶשׁ). Танахот и еврејските верувања, исто така, го обликувале развојот на христијанството и исламот.

## Наводи

## Надворешни врски

* Judaica Press Translation of Tanakh with Rashi's commentary
* Mikraot Gedolot
* Tanakh Hebrew Bible Project
* A Guide to Reading Nevi'im and Ketuvim

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Јудаизам
Категорија:Стар завет
Категорија:Верски списи