open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Мордовински државен универзитет

**Државниот универзитет Н. П. Огарев во Мордовија** (руски: Национальный исследовательский Мордовский государственный университет имени Н. П. Огарёва) — државен универзитет лоциран во градот Саранск во Република Мордовија, Русија. Универзитетот нуди додипломски студии и магистерски дипломи во различни академски области.

## Историја
Агрономскиот педагошки институт, познат и како Државен педагошки институт на Мордовија, бил основан на 1 октомври 1931 година. Во октомври 1957 година, тој бил реорганизиран како Државен универзитет на Мордовија, исто така познат како Државен универзитет Огарев Мордовија. Тој го постигнал статусот на националниот истражувачки универзитет на 20 мај 2010 година. 

## Форми на настава
Курсевите се достапни во форма на редовно образование, вечерна (вонредна) наставна програма и дописно образование (6 години). Медицинскиот факултет нуди 6 и 7-годишни студиски програми.

## Студентско тело
Вкупното студентско тело брои приближно 28.000 студенти, вклучително и меѓународни студенти од земји како Индија, Пакистан, Бангладеш, Кувајт, Оман, Иран, Ирак, Саудиска Арабија, ОАЕ и неколку африкански земји.

## Единици
Академските дисциплини се нудат преку следните академски структурни единици:

### Академски оддел

* Биологија,
* Медицина
* Филологија,
* Странски јазици (англиски, германски, француски),
* Географија,
* Право/Јуриспруденција,
* Економија,
* Национална (мордвинска) култура,
* Градежништво и градежни конструкции,
* Технологија на осветлување,
* Електроника,
* Колеџ за академски вештини,
* Математика и ИТ.

### Колеџи (институти)

* Институт за физика и хемија
* Институт за историја и социологија
* Институт за механика и енергетика
* Аграрен институт
* Институт за машинско градење (кампус Рузајевка)
* Институт за дополнителна обука и подобрување на квалификациите

Низа сродни факултети се групирани во Меѓугранскиот регионален центар за дополнителна обука.

Покрај тоа, одделенијата на Универзитетот во другите градови во Мордовија обезбедуваат капацитети за едукација на студиите по економија и право.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Мордовија
Категорија:Координати на Википодатоците
Ерзјани

**Ерзјани** (исто така *Ерзијци*; ерзјански: эрзят, руски: эрзяне) — еден од мордвинските народи.

Ерзјаните го зборуваат ерзјанскиот јазик од мордовската подгрупа од семејството на уралски јазици и живеат главно во Република Мордовија и други делови од средишниот слив на реката Волга во Русија.

Според рускиот попис од 2010 година во Русија има 57.008 Ерзјани.

## Место на дистрибуција
Помалку од половина од Ерзјаните живееат во Република Мордовија во Руската Федерација, во близина на реките Сура и Волга. Другите Ерзјани се распространети низ руските региони Самара, Пенза, Оренбург, Татарстан, Чувашија, Башкортостан, Сибир, низ Далечниот Исток, Ерменија и САД.

Значителен дел од населението на Ерзија живее на античка етничка територија, и е поделено на:

* источна група на Ерзјани (сите области на источниот дел на Мордовија, Алатир, Порецки и Ибресинските области на Чувашија);
* северна група на Ерзјани (во Гагински, Лукојановски, Сергахски, Шатковски, во Пилнинската област во Нижни Новгород, и Болшеигнатовската област во Мордовија);
* група Ерзјани од североисточните области на регионот Пенза (во окрузите Городишче, Николски, Пенза, и Сосновоборскиот округ).

## Познати луѓе со потекло од Ерзија
мини| Девојки од Ерзија, 1914 година
[мини| Жена од Ерзија, со [штатол]]

* Пургаз, ерзјански водач во првата половина на 13 век
* Сирес Болјаен, јавна личност, поет и преведувач, полу-Ерзјанец
* Степан Ерзја, руски скулптор
* Надежда Кадишева, руска пејачка
* Василиј Чапаев, болшевички командант

## Наводи

Категорија:Народи во Русија
Категорија:Староседелски народи во Европа
Категорија:Статии со извори на руски (ru)
Иван Јаворчиќ

**Иван Јаворчиќ** (роден на 24 јануари 1979 година, во Сплит) — хрватски фудбалски тренер и поранешен играч од средниот ред. Во моментов е асистент на Игор Тудор во .

Категорија:Хрватски фудбалери
Категорија:Хрватски фудбалски тренери
Категорија:Фудбалери на ФК Бреша
Категорија:Фудбалери на ФК Кротоне
Категорија:Фудбалери на ФК Тревизо
Категорија:Фудбалери на ФК Аталанта
Категорија:Фудбалери на ФК Арецо
Категорија:Фудбалери во Серија А
Категорија:Тренери на ФК Бреша
Категорија:Тренери на ФК Мантова
Категорија:Тренери на ФК Про Патрија
Категорија:Тренери на ФК Сидтирол
Категорија:Тренери на ФК Венеција
Категорија:Родени во 1979 година
Самољица

**Самољица** () е населено место во општината Бујановац, Пчињски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 1.027 жители. Селото е населено со Албанци.

## Поврзано
* Бујановац
* Пчињски Управен Округ
* Јужна Србија
* Српски Албанци

## Наводи

Категорија:Бујановац
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Категорија:Албански населби во Србија
Ришкани (реон)

**Ришкани** () ― реон во северозападниот дел на Молдавија. Административното седиште на реонот е истоимениот град.

## Административна поделба

Реонот Ришкани има 2 града, 26 општини и 27 села.

Во селото Корлатени, реон Ришкани (8 км од Белц) се наоѓа вториот меѓународен аеродром во Молдавија - Белц-Лјадовени.

## Надворешни врски

* Официјална страница 

## Наводи

Категорија:Реони во Молдавија
Меѓународен аеродром Белц

**Меѓународен  аеродром Белц** (, ) , познат и како **Аеродром Белц-Лjадовени** е вториот меѓународен цивилен аеродром во Република Молдавија и еден од двата главни аеродроми во Белц, кој ги опслужува градот Белц и северна Молдавија за цивилни патнички и карго летови, редовни и чартер. Меѓународниот аеродром Белц-Лjадовини беше отворен во 1987 година за да го замени аеродромот Белц-Град, првенствено за меѓународни линии, и да го олесни воздушниот сообраќај до меѓународниот аеродром во Кишињев.

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Белц
Рељан

**Рељан** () е населено место во општината Прешево, Пчињски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 542 жители. Бугарски научник Васил К’нчов, 1900 година бележи дека во Рељан биле 200 Албанци муслимани и 90 Македонци христијани.

## Поврзано
* Прешево
* Пчињски Управен Округ
* Јужна Србија
* Српски Албанци

## Белешки

## Наводи

Категорија:Прешево
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Категорија:Населени места во Вардарска Македонија
Категорија:Албански населби во Србија
Раното созревање на Марко Ковач

**„Раното созревање на Марко Ковач“** (српскохрватски: *Rano sazrijevanje Marka Kovača*) — југословенски филм од 1981 година, во режија на Бранко Шмит (Branko Schmidt). Улогите ги играат: Мира Фурлан, Златко Витез и Иван-Горан Витез. Снимател е Шиме Стрикоман, монтажата е дело на Дубравка Премар, а музиката ја компонирал Арсен Дедиќ. Ова е првиот филм на Шмит, снимен во соработка на Телевизија Загреб и загрепската Академија за театар, филм и телевизија.

## Синопсис
Филмот го прикажува распадот на идиличниот живот на едно семејство поради ненадејната болест на мајката, а сето тоа гледано низ очите на шестгодишното дете. 

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Хрватски филмови
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови на хрватски јазик
Категорија:Филмови за семејства
Категорија:Филмови на Телевизија Загреб
Категорија:Филмови од 1981 година
Категорија:Филмови на Бранко Шмит
Категорија:Филмови со Мира Фурлан
Категорија:Филмови со Иван-Горан Витез
Категорија:Филмови со Златко Витез
Ќерестеџиски занает

[мини|295x295пкс|Стари [Ќерамида|ќерамиди - Велес]]
**Ќерестеџиски занает** или **ќерестеџилок** е занает за продажба на градежни материјали. Со овој занает претежно се занимавале поимотни луѓе. Ќерестеџија (тур. *keresteci*) е трговец со дрвен градежен материјал. Место каде што се продава ќересте се нарекува ќерестеџилница.

## Историјат

Ќерестеџискиот занает почнал поинтензивно да се развива во Македонија по Првата светска војна. Во секој град имало по некоја ќерестиџилница која обезбедувала градежен материјал за населението.

Во Битола своја ќерестиџилница имал Анастас Димитровски познат како Ташко Керестеџијата. Oтворил ќерестеџилок (продажба на градежен материјал) па и од таму го добил и прекарот Керестеџијата. По првата Светска војна градот бил разрушен и имало голема потреба да се гради и обновува.

Битола почнала постепено да се гради, да се обновува, а потребата за градежен материјал била голема. Во тоа време до тогаш познатиот Ан на Балтовци, имало празно неизградено место. Ташко изградил дуќан за продажба на својата стока.
[лево|мини|318x318пкс|Стари градежни материјали - [Велес]]
Некаде околу 1920 година Ташко стапил во контакт со тогашната српска војска сконцентрисана во Битола. Со властите склучил договор да го исчисти сиот заостанат воен материјал и истиот да го продава. Во неговиот дуќан тој продавал: железо, бодликав тел и слично.  Тука имало и градежен материјал, греди, талпи и сл. од заостанатите окопи на војските. За тоа на воените власти им плаќал и одреден надоместок. Својата фирма ја крстил со името „Кајмакчалан“. Почнал да носи градежен материјал од Босна, од Словенија, заради трговија носел цемент од Беочин, ќерамиди од Џон Боља од Романија.

Некаде на почетокот на 1937 година трговијата на Ташко се насочувала и кон Лерин и Корча во Албанија. Во 1941 година кога во Битола доаѓаат Германците, Ташко во своите дуќани имал над 3.000 метри кубни дрво како градежен материјал. Материјалот им бил одземен за  воени потреби на германската фашистичка машинерија без да му исплатат надоместок. 

## Наводи

Категорија:Трговија
Категорија:Занаети
Божица (село)

**Божица** е населено место во општината Сурдулица, Пчињски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 130 жители. Во селото мнозинско население е бугарско.

## Поврзано
* Сурдулица
* Пчињски Управен Округ
* Јужна Србија
* Западни покраини
* Бугари во Србија

## Наводи

Категорија:Сурдулица
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Категорија:Бугарски населби во Србија
Узбекизација

**Узбекизација** — процес на принудување или поттикнување узбечки идентитет или узбечка култура преку различни административни средства. Терминот се однесува на специфичните форми на домороднизација (*[[коренизација]]*) што се случиле во Узбекистан за време на процесот на национално разграничување во Средна Азија во 1920-тите и раните 1930-ти години.

Поради притисоците за асимилација кои започнале во 1924 година со создавањето на Узбечка ССР, етничките Таџици често избирале да се идентификуваат како Узбеци во пописните формулари и претпочитале да бидат регистрирани како Узбеци во нивните пасоши за да не бидат принудени да ја напуштат републиката за помалку развиениот земјоделски и планински Таџикистан. Додека според официјалната статистика на Узбекистан вкупното таџикистанско население во Узбекистан изнесувал околу 5%, субјективните стручни проценки сугерираат дека Таџиците можат всушност да сочинуваат дури 25%-30% од вкупното население на земјата. Предсоветската статистика дава различни податоци. Според статистичките податоци од 1887-1888 година, од вкупното население од 254.195 жители во областа Самарканд, Узбеците биле 73% од населението со 186.532 жители, а останатите жители биле Таџици, Руси, Арапи, Иранци и други.

По распадот на Советскиот Сојуз, терминот „узбекизација“ се применувал за процесите во Узбекистан кои ги отстранувале резултатите од советизацијата и русификацијата. Меѓу овие процеси биле враќањето и растењето на важноста на узбечкиот јазик, кој го заменил рускиот јазик во задолжителното образование, како и промовирањето на узбечката традиција и култура.

Од 2017 година ситуацијата во Узбекистан се променила и се посветува поголемо внимание на развојот на етничките малцинства и се создаваат сите услови за нивен развој. Во Самарканд се објавува весникот на таџички јазик „Овози Самарканд“, а градскиот приватен телевизиски канал STV и регионалниот државен телевизиски канал МТРК Самарканд делумно се емитуваат на таџички. Популарниот информативен ресурс во Узбекистан, *Јанги Узбекистан*, лансирал верзија на својата веб-страница на таџички јазик во 2021 година.

## Поврзано

* Турцификација
* Кинезизација
* Русификација

## Наводи

Категорија:Узбекистанска култура
Категорија:Културна асимилација
Јунус Емре

**Јунус Емре** (турски: *Yunus Emre*), познат и како **Дервиш Јунус** (*Derviş Yûnus*) (1238–1320) бил турски народен поет и суфиja кој имал големо влијание врз турската култура. Генералната конференција на УНЕСКО едногласно ja усвоила резолуцијата со која 1991 година, на 750-годишнината од раѓањето на поетот, се прогласува за меѓународна година на Јунус Емре.

## Биографија
Јунус Емре имал и има огромно влијание врз турската книжевност, бидејќи Јунус Емре е, по Ахмед Јесеви и Султан Валад, еден од првите познати поети кои составиле дела на говорниот староанадолски турски јазик.  Неговите текстови останува многу блиски до популарниот говор на луѓето во Централна и Западна Анадолија . Ова е исто така јазикот на голем број анонимни народни поети, народни песни, бајки, гатанки и поговорки.

Како и Огузската *книга на Деде Коркут*, постар и анонимен централноазиски еп што го инспирирал Јунус Емре во неговата повремена употреба на *гатанки* како поетско средство, му бил усно предаден нему и на неговите современици. Оваа строго усна традиција продолжи долго време.  По монголската инвазија на Анадолија, олеснета со поразот на Султанатот на Рум во Битката кај Косе Даг во 1243 година, исламската мистична литература напредувала во Анадолија. Јунус Емре станал еден од неговите најистакнати поети. Тој останува популарна личност во голем број земји, кои се протегаат од Азербејџан до Балканот, со седум различни и широко распространети локалитети кои ја оспоруваат привилегијата да го имаат неговиот гроб во нивните граници.
Податотека:200_Türk_Lirası_reverse.jpg|алт=Reverse of the 200-lira banknote (2009)| Реверс на банкнотата од 200 лири (2009)  
Податотека:Image-Yunus-Emre-Brunnen_Wien-02.jpg|алт=Detail of the Yunus Emre Fountain in the Türkenschanzpark [de], Vienna, Austria| Детали од фонтаната Јунус Емре во паркот ТуркеншанцпаркВиена, Австрија
Податотека:Yunus_Emre_Memorial,_Karaman,_Turkey.jpg|алт=Yunus Emre Memorial, Karaman, Turkey| Споменик Јунус Емре, Караман, Турција
Податотека:Yunus_Emre.JPG|алт=Yunus Emre Statue in Büyükçekmece, Istanbul, Turkey| Статуа на Јунус Емре во Бујукчекмеџе, Истанбул, Турција
Податотека:Yunus_Emre_Enstitüsü_Budapest.jpg|алт=Yunus Emre Enstitüsü Budapest| Јунус Емре Енститусу Будимпешта


## Наводи

## Извори
*

## Надворешни врски
* Турски телевизиски серии (2015-), [ список на епизоди на IMDb: https://www.imdb.com/title/tt4833638/episodes?season=1 Сезона 1, епизоди 1-22 и сезона 2, епизоди 1-22, 23
* Хуманизмот на Јунус Емре
* Јунус Емре и хуманизмот (кратко) 
* Мистична поезија на Јунус Емре

Категорија:Суфиски поети
Категорија:Родени на непознат датум
Категорија:Починати во 1321 година
Категорија:Родени во 1238 година
Категорија:Турски поети
Петар Припорски

**Петар Припорски**, роден **Петар Андов Припорски** (Долно Чичево, 24 август 1924 — Гнилане, 24 декември 1944) — македонски партизан и борец од Осмата македонска ударна бригада, деец на Комунистичката партија на Македонија и Југославија. Припорски загинал во раните фази на Сремскиот фронт за време на крвавата борба кај Гнилане.

## Животопис
Роден е во село Долно Чичево, Велешко. Произлегол од средно земјоделско семејство. За неговото основно образование тој се школувал во селското училиште, после тоа работел како земјоделец заедно со неговото семејство. Неговите револуционерни активности почнале покрај раниот период на завршните операции за ослободување на Вардарска Македонија. Припорски истовремено се приклучил воКомунистичката партија на Македонија и Југославија. Во септември 1944 година се приклучил во Осмата македонска ударна бригада и учествувал во нејзиното борбено крштевање кај месноста Раштински Колиби.

Учествувал во нападот на германските сили покрај железничката пруга Велес - Скопје. Во октомври 1944 година учествувал во ослободувањето на селата Грчец, Горно Нерези, Крушопек и Карлијак. Припорски учествувал во тешки борби против германските нацисти и фашистичките балисти. По наредба од ГШ на НОВ и ПОМ Осмата македонска ударна бригада се преместила во Сува Гора. Во ноември истата година Припорски повторно се вратил во велешкиот терен и во 9 ноември 1944 година учествувал во битката за конечното ослободување на Велес. После борбата Осмата македонска бригада се присоединела кон 42 македонска југословенска дивизија и учествувал во битката за ослободувањето на Скопје.

После конечното ослободување на Македонија Припорски учествувал во Сремскиот фронт за ослободувањето на Југославија. Се борел против балистите во Косово. При воените дејства Припорски се борел против фашистичките сили во градот Гнилане. За време на борбата кај Гнилане Припорски загинал, не е познато каде е погребан.

## Наводи


Категорија:Македонски партизани
Категорија:Македонски социјалисти
Категорија:Луѓе од Долно Чичево
Категорија:Родени во 1924 година
Категорија:Починати во Гнилане
Категорија:Починати во 1944 година
Категорија:Дејци на КПЈ
Категорија:Дејци на КПМ
Категорија:Учесници во НОБ
Свети Никола (Девол)

**Свети Никола** (, *Фиторе*; до 1946 г. *Shënkollas*, *Шенколас*) — село во општината Девол на Горичката област, југоисточна Албанија.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во горното течение на реката Девол, во мала котлина помеѓу планините Грамошта и Морава, околу 12 км југоисточно од градот Горица, на надморска височина од 950 м.

## Историја
На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. *Шенкулас* е претставен како чисто албанско село во Горичката Каза на Горичкиот Санџак со 25 куќи.

На картата на револуционерот Георги Христов, селото е претставено како *Шенколец*.

Сè до 2015 г. селото било во состав на Општина Божиград.

## Наводи

Категорија:Девол
Марлоу (филм)

**„Марлоу“** (англиски: *Marlowe*) – филм на режисерот Нил Џордан (Neil Jordan) од 2022 година. Џордан е автор и на сценариото, заедно со Вилијам Монахан (William Monahan). Главните улоги ги играат: Лијам Нисон (Liam Neeson), Дајан Кругер (Diane Kruger), Џесика Ланг (Jessica Lange), Адавеле Акинује-Агбаџе (Adewale Akinnuoye-Agbaje), Ијан Харт (Ian Hart), Колм Мини (Colm Meaney), Даниела Мелкиор (Daniela Melchior), Франсоа Арно (François Arnaud), Дени Хјустон (Danny Huston) и Алан Каминг (Alan Cumming).

## Синопсис
Во 1939 година, во Лос Анџелес, приватниот детектив Филип Марлоу (го игра Нисон) е осамен и немиерн како и секогаш, но нема никаква работа. Меѓутоа, кај него доаѓа нова клиентка, младата и убава Клер Кевендиш (ја игра Кругер) која е ќерка на холивудската глумица Дороти Квинканон (ја игра Ланг). Таа бара од Марлоу да го пронајде нејзиниот поранешен љубовник, ситниот дилер Нико Питерсон. Истрагата го води Марлоу до клубот „Корбат“ во која се собираат богатите и моќни луѓе од Лос Анџелес, а кој го води Флојд Хансон (го игра Хјустон). Кога ќе дознае за случајната смрт на Нико, Марлоу се сомнева во таа приказна и набргу открива дека смртта на Нико е лажирана и дека Нико е жив. Наскоро, Марлоу е маѓепсан од заводливата госпоѓица Кевендиш, но и ќе се заплетка во мрачната страна на холивудскара филмск аиндустрија, заедно со со најбогатите семејства од Санта Моника. Притоа, тој сфаќа до каде се подготвени да одат богатите за да ги заштитат своите интереси...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Ирски филмови
Категорија:Шпански филмови
Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 2022 година
Категорија:Филм ноар
Категорија:Детективски филмови
Категорија:Криминалистички филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Лос Анџелес
Категорија:Филмови на Нил Џордан
Категорија:Филмови со Дајан Кругер
Категорија:Филмови со Ијан Харт
Категорија:Филмови со Франсоа Арно 
Категорија:Филмови со Лијам Нисон
Категорија:Филмови со Дени Хјустон
Категорија:Филмови со Алан Каминг
Категорија:Филмови со Колм Мини
Категорија:Филмови со Џесика Ланг
Капитализмот во Америка

**„Капитализмот во Америка: Историја“** (англиски: *Capitalism in America: A history*) — книга на Алан Гринспен и Адриен Вулдриџ од 2018 година.

## Содржина
Книгата се состои од вовед, 12 глави и заклучок:
* Вовед
* Комерцијалната република 1776-1860
* Двете Америки
* Триумфот на капитализмот
* Ерата на џиновите
* Револтот против лесефер
* Бизнисот на Америка е бизнисот
* Големата депресија
* Златната ера на растот
* Стагфлацијата
* Ерата на оптимизмот
* Големата рецесија
* Опаѓачкиот динамизам на Америка
* Заклучок

## За книгата
Книгата добила бројни позитивни критики од различни страни. На пример, во приказот објавен во весникот „Фајненшел тајмс“ (*Financial Times*) се истакнува дека „читателите ќе излезат од оваа смеса на економска, деловна и политичка историја со чувство на возбуденост од начинот на којшто американското искуство е прикажано толку живописно и впечатливо.“ Според списанието „Економист“, книгата „дава силни агрументи со неколку прекрасни прикази на деловната историја.“ Весникот „Тајмс“ (*Times*) ја нарекува книгата „убедлива и добро документирана еднотомна историја“, а весникот „Вашингтон тајмс“ (*Washington Times*) ја оценува како „врвен водич во капитализмот од американски стил“. Според „Американскиот конзервативец“ (*The American Conservative*), „оваа книга е задолжително четиво за секого кој се грижи за животот, слободата и напредокот на Америка“, а „Библиотечниот журнал“ (*Library Journal*) ја опишува како „просветлувачка и длабока историја... која е вреден придонес кон американската деловна историја...“ Добитникот на Пулицеровата награда, Лиакват Ахамед ја фали комбинацијата на легендарната вештина на Гринспан за анализа на податоците и знаењето на Вулдриџ од областа на деловната историја, а благодарение на тоа, книгата е „полна со прикази што ќе ве изненадат и ќе ви ги променат погледите за некои клучни епизоди од американската историја“. Слично на тоа, Даниел Јергин ја истакнува комбинацијата на длабоката анализа и исклучителните портрети на луѓето кои се заслужни за американската економска историја. Исто така, книгата се нашла на потесниот список на кандидатите за наградата на Фајненшел тајмс за деловна книга на годината.

## Наводи

Категорија:Дела на Алан Гринспен
Категорија:Економски дела
Категорија:Книги од 2018 година
Комодор

[мини|207x207пкс|Ознака за чин на комодор во [Кралска воена морнарица|Кралската воена морнарица на Обединетото Кралство.]]
**Комодор** () — воен чин на офицерскиот состав на поморските сили во различни земји. Тоа е над чинот капетан (1. чин, англ. *Captain*) и под чинот контраадмирал (англ. *Rear Admiral*).

## Познати носители

* Метју Пери Калбрајт — американски воен и политички деец, офицер и комодор во Воената морнарица на САД. Учествувал во Англо-американската војна (1812–1815), Втората берберска војна (1815) и Американско-мексиканската војна (1846–1848). Бил еден од реформаторите на Вооружените сили на САД, поради што го добил прекарот „татко на парната флота на САД“. Успешно спровел дипломатска мисија во Јапонија (1852–1854), која завршила со потпишувањето на Канагавскиот договор — првиот договор меѓу изолационистичка Јапонија и САД. Во американската историографија традиционално се смета за личноста што ја „отворила“ Јапонија кон Западниот свет.
* Урија Филипс Леви — првиот Евреин во историјата на САД што го добил чинот комодор.

## Наводи

## Надворешни врски

* Комодор | Britannica (англиски)

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Воени чинови
Врбово (Владичин Хан)

**Врбово** е населено место во општината Владичин Хан, Пчињски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 233 жители. Во селото е роден пејач на народната музика Станиша Стошиќ, нарекуван *татко за јужњачки мелос* (торлачки) и српски *[[Лучано Павароти|Павароти]]*.

## Поврзано
* Владичин Хан
* Пчињски Управен Округ
* Јужна Србија

## Наводи

Категорија:Владичин Хан
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Нашушковица

**Нашушковица** е населено место во општината Бабушница, Пиротски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 86 жители. Селото до 2011 година било претежно бугарско, сега е нехомогено со релативно српско мнозинство.

## Поврзано
* Бабушница
* Пиротски Управен Округ
* Јужна Србија
* Западни покраини
* Бугари во Србија

## Наводи

Категорија:Бабушница
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Алан Гринспен

200px|мини|Портрет на Алан Гринспен
**Алан Гринспен** (англиски: *Alan Greenspan*, 1926, Вашингтон Хајтс, САД) — американски економист и бизнисмен, поранешен претседател на Системот на федералните резерви.

## Животопис
Гринспен е роден во местото Вашингтон Хајтс (Washington Heights) во близината на Њујорк. Најпрвин учел во музичко училиште по што работел како професионален музичар (свирел на кларинет), но потоа дипломирал, магистрирал и докторирал на Њујоршкиот универзитет (New York University). Во 1954 година, тој бил еден од основачите на фирмата за економско советување, „Таунсенд-Гринспен“ (Townsend-Greenspan & Company). Од 1974 до 1977 година бил член на Советот на економските советници за време на мандатот на претседателот Џералд Форд. Во 1987 година, претседателот Роналд Реган го назначил за претседател на Одборот на федералните резерви (Federal Reserve Board), а на таа функција останал до 2006 година. Тој е автор на книгата „Времето на турбуленција“ (The Age of Turbulence), а заедно со Адриен Вулдриџ ја напишал книгата „Капитализмот во Америка: Историја“ (Capitalism in America: A History).

## Наводи

Категорија:Американски економисти
Категорија:Родени во 1926 година
Чајта

**Чајта** () — населено место и општина во округот Оберварт, Градиште, Австрија. Според проценка од 2024 година имало 423 жители, а во општината 739 жители. Општината Чајта го опфаќа и населено место Винцјет. Во селото живеат Градиштански Хрвати.

## Поврзано
* Градиште (Австрија)

## Наводи

Категорија:Општини во Градиште
Категорија:Населени места во Австрија
Категорија:Градиштански Хрвати
Нова Атлантида (поема)

**„Нова Атлантида“** е последната книга на којашто Бакевски работел пред својата смрт во 2011 година. Изданието е сочинето од три пеења: „Бротче од хартија“, „Ecce homo“ и „Јазол од ветрови“. Првиот дел, односно првата верзија од книгата е првично објавена во 2008 година и притоа ја доби наградата за најдобра поема, „Григор Прличев“. Авторот подоцна се посветил на создавање на другите два последователни дела, кои се заокружени во една целина под насловот „Нова Атлантида“. Нова Атлантида, троделната/тросложната поема која во 2022 се преобјавува во продукцијата на Арс Либрис, премиерно, нејзиниот прв дел – првото пеење – иницијално  беше испечатено 2008 година. Останатите две пеења излегоа во списанието „Современост“, 2009 и 2011. Ерго, Нова Атлантида  е фактографски последната книга на Петре Бакевски.

По првпат, во издание на „Арс Ламина – публикации“ од печат излегува комплетираното дело со сите три пеења. Уредник е Томе Силјаноски, а поговорот го напишала критичарката и есеистка Јелена Лужина.

Книгата е дел од едицијата „Македонски книжевни класици“.

„Нова Атлантида“, како што има кажано Петре Бакевски, е сублимат на целото негово поетско, книжевно и животно искуство. Во неа се сите негови возвишувања и паѓања, сите негови соништа и изгубени илузии.

## Содржина
**„Нова Атлантида“** е метафора за исчезнувањето. Таа има двојно значење, и лично и општо. Животот на човекот се одвива во биолошки круг. Само времето постојано трае, се продолжува, се обновува, се пресоздава, ги пласти драмите, селективно и двоумно ги памети сеќавањата, предупредува и повторно се става на искушенија. И на нови предизвици. На нови потраги. На нови откровенија – рекол Бакевски.

## Наводи
Горчинце

**Горчинце** или **Горчимци** е населено место во општината Бабушница, Пиротски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 284 жители. Во селото е родена мајката на Ана Брнабиќ,  српска политичарка, министерка и премиерка на Србија и претседателка на Народно собрание на Србија. Во местото се наоѓа манастирот Горчинце.

мини|центар|200п|Манастир Горчинце

## Поврзано
* Бабушница
* Пиротски Управен Округ
* Јужна Србија

## Наводи

Категорија:Бабушница
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Грло

Во анатомијата на 'рбетниците, **грлото** е предниот дел на вратот, внатрешно поставен пред прешлените. Ги содржи голтникот и гркланот. Важен дел од него е епиглотисот, кој го одвојува хранопроводникот од душникот, спречувајќи храна и пијалаци да се вдишуваат во белите дробови. Грлото содржи различни крвни садови, фарингеални мускули, назофарингеален крајник, крајници, палатинска увула, душникот, хранопроводникот и гласните жици. Грлото на цицачите се состои од две коски, хиоидна и клучна коска. Понекогаш се смета дека „грлото“ е синоним за fauces.

Содејствува со устата, ушите и носот, како и со голем број други делови од телото. Неговиот фаринкс е поврзан со устата, овозможувајќи да се створи говор, а храната и течноста да поминат низ грлото. Споено е со носот со назофаринксот на врвот на грлото, а со увото со неговата Евстахиева туба. Трахеата на грлото го носи вдишениот воздух до бронхиите на белите дробови. Хранопроводникот ја носи храната преку грлото до желудникот. Аденоидите и крајниците помагаат во спречување на инфекција и се составени од лимфно ткиво. Ларинксот содржи гласилки, епиглотис (спречување на вдишување храна/течност) и област позната како субглотичен грклан, кај децата тоа е најтесниот дел од горниот дел на грлото.

*Jugulum* е низок дел од грлото, сместен малку над градите. Поимот *jugulum* се рефлектира и преку внатрешните и надворешните југуларни вени, кои минуваат низ *југулумот* .

## Наводи

## Поврзано
* Стрептококен фарингитис
* Тонзилолит
* Трахеотомија

Категорија:Оториноларингологија
Категорија:Човечко грло
Категорија:Човечки глава и врат
Булчица (општина)

**Општина Булчица** ― општина во Областа Дебар во Албанија.

Денешната територија на општината била регулирана со реформите во месната управа во 2015 година, спојувајќи ги териториите дотогашните општини Булчичко Поле (Фуша-Булќиза), Горица, Мартанеш, Острени, Шупенци (Шупенза), Требишта и Зрклени, чии нивни територии биле снижени во општински единици, кон Општина Булчица. Денешната општина има вкупно 31.210 жители (2011) и зафаќа површина од 678,51 км2. Пред територијалното проширување, општината имала 8.177 жители.

Општината порано припаѓала во Округот Булчица.

## Административна поделба
*Општинска единица Булчица
*Општинска единица Булчичко Поле
*Општинска единица Горица
*Општинска единица Мартанеш
*Општинска единица Острени
*Општинска единица Шупенци
*Општинска единица Требишта
*Општинска единица Зрклени

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Општини во Албанија
Категорија:Дебар (област)
Грлобол

**Грлобол** или **болка во грлото** — симптом најчесто предизвикан од инфекции на  голтникот (особено вируси на настинка), но може да биде предизвикано и од воспалителни болести, рак, системски заболувања или резултат на пушење. Грлоболот е исто така редок несакан ефект на некои лекови. Лечењето, доколку е потребно, зависи од причината. Кај вирусните инфекции, кои се најчеста причина, антибиотскиот лечење не е ефикасно, и таквиот несоодветен антибиотско лечење го зголемува ризикот од антибиолтска отпорност на бактериите.

## Причини
Најчеста причина за воспалено грло е вирусна инфекција на грлото (вирусен фарингит), особено со вируси на настинка, но воспаленото грло може да биде и симптом на други вирусни инфекции (грип, мононуклеоза, мали сипаници, овчи сипаници, КОВИД-19, ангина). Вирусните инфекции на грлото често се придружени со други симптоми, како што се течење на носот, кашлица, кивање... 

Вообичаени причини за болки во грлото вклучуваат бактериски инфекции, особено стрептококи од групата А (*Streptococcus pyogenes*). Кај возрасните, стрептококите од групата А се предизвикувачи на 30 % од сите бактериски инфекции на грлото, а кај децата дури 50 %.

Можни, но поретки причини вклучуваат:

* гастроезофагеална рефлуксна болест  (најчеста причина за хронично болно грло),
* потешки воспалителни болести,
* рак,
* системски заболувања,
* пушење и други извори на иритација (загаден воздух, алкохол, зачинета храна),
* употреба на одредени лекови.

## Лечење
Грлоболот често е безопасе и сам се лекува, особено ако е предизвикан од вирусна инфекција. Болките во грлото предизвикани од вирусна инфекција обично траат пет до седум дена и не бараат лечење. Лековите можат да ги ублажат проблемите предизвикани од болки во грлото. За самолекување на грлобол, достапни се различни пастили, спрејови и плакнења за уста кои делуваат месно на грлото и може да ги содржат следните активни состојки:

* калциум пантотенат (по голтање, се претвора во пантотенска киселина или витамин Б5, кој помага во обновувањето на мукозните мембрани)
* антисептици - амилметакрезол, бензалкониум хлорид, цетилпиридиниум хлорид, дихлоробензил алкохол, хлорхексидин глуконат, крезол, повидон-јод (го инхибираат растот и развојот на микроорганизми на мукозната мембрана)
* локални анестетици - лидокаин и бензокаин (локално го намалуваат или елиминираат чувството на болка)
* бензидамин хлорид (има антиинфламаторно и аналгетско дејство)
* флурбипрофен (нестероиден антиинфламаторен лек со аналгетски, антипиретик и антиинфламаторно дејство)
* Исландски лишај (слузот ја штити мукозната мембрана од иритација, а киселините на лишаите имаат благо антимикробно дејство)

Системски лекови против болки, како што се парацетамол и ибупрофен, исто така се користат за ублажување на болката.

Кога причината е бактериска инфекција, може да биде неопходно лечење со антибиотици.

## Наводи

Категорија:Симптоми
Категорија:Болка
Категорија:Оториноларингологија
Категорија:Ларингологија
Танц на ноќните пеперутки во „Ориент-Експресот“ (драма)

**„Танц на ноќните пеперутки во 'Ориент Експресот'“** е драма напишана од Петре Бакевски по мотиви на својот расказ „И возовите стојат“ од книгата „Два гаврана“. Книгата е издадена во 2004 година во издание на Тера Магика, и претставува двојазично издание, на македонски и англиски јазик. Преводот од македонски на англиски е направен од Пол Адамс. Во истото издание е сместен и расказот „И возовите стојат“, како и дел насловен како „Делнични записи врз крилцата на пеперутките“ што претставува белешки на авторот поврзани со поставувањето на драмата на сцена.  
## Содржина
„Танц на ноќните пеперутки во 'Ориент Експресот'“ е симболичка драма за осмениот вагон на старата железничка станица од која никој никаде не оди, и прикажува симболични премрежија низ кои поминува татковината, зачмаеноста и застојаноста. Темата која како примарна се појавува во делата на Бакевски е секогаш Македонија. Симболично, преку осамениот вагон се претставува Македонија во минатото, сегашноста но и иднината, која сè уште е неизвесна во времето кога е пишувана драмата, затоа што тогаш земјата поминува низ закана за нејзиниот мир, идентитет и интегритет. Основната нишка која до крај се провлекува е дека треба да ја придвижиме локомотивата кон светлината.

Драмата како што се гледа од „Делнични записи на крилцата на пеперутките“ е подготвувана и изведена на сцена со Дејан Лилиќ како главниот лик, Никола и Васил Зафирчев како Човекот со цилиндар.

## Наводи
Беседа на фауните

**„Беседа на фауните“** се 30 книги со 3000 басни, распоредени во 10 тома (триесетлогија басни во 10 тома) на македонскиот писател Ристо Давчевски. 

Првите три тома се публикувани (2011, 2014, 2020) од „Македоника литера“. Другите седум, за жал, сè уште не се публикувани.

Првиот том од досега непубликуваните басни на македонскиот писател Ристо Давчевски (1935-2009), како дел од триесетлогијата во десет тома со заеднички наслов „Беседа на фауните“, ги содржи неговите басни во стихови за млади и возрасни во три книги „Некоја чудна полтронија“, „Големата мајмунија“ и „Боса команда“, со предговор на Мито Спасевски.

Вториот дел содржи  три книги: „Делачи на светот“, „Многу цареви“ и „Пеењето лавовско“ со близу триста басни.

Третиот том е насловен како: „Лагата не умира“, „Луда басна“ и „Сто и еден пријател“.

Оставнината од 30 книги басни во 10 тома на Ристо Давчевски е исклучително богатство не само за македонската литература, туку и за светската: досега ниеден автор на басни во светот не оставил зад себе толку обемен опус на басни (најпознатите – Лафонтен има 12 книги и Езоп 600 басни, а Ристо Давчевски за време на својот 60-годишен творечки период напишал 6000 басни, од кои повеќето од половината не се објавени).

Делото на Давчевски„ Беседа на фауните“ е создавано дваесетина години. Давчевски ги има надраснато сите свои учители – европските баснописци, ја осмислил обновата на долговековната езопизација, ѝ дал нов пулс, нов видик со нова димензија и во тој проект ја вткал душата на своето време со илјадници теми расфрлани низ целата планета. Низ емотивна и извонредна духовита умешност, завиена во апсолутната алузивна асоцијативност и со храбра воинствена сатиричност, ја означил ренесансната алинеја што му прилега на секое големо дело. 

„Беседа на фауните“ е оригинална и по тоа што половината басни се посветени и на возрасните читатели, што е прв случај во историјата на овој литературен жанр.
Барутчиски занает

**Барутчиски занает** — производство на барут и шалитра.

## Историјат
[мини|318x318пкс|Паласка за барут, [Скопје, XIX век, техника на ковање, сребро - НУ Музеј на Македонија]]
Барутот е првиот произведен експлозив. Популарно се наведува како еден од „Четирите големи пронајдоци“ на Кина, а бил измислен за време на доцната династија Танг во 9 век, додека најраната забележана хемиска формула за барут датира од династијата Сонг од 11 век. Знаењето за барутот брзо се раширило низ Азија и Европа, веројатно како резултат на монголските освојувања во текот на 13 век, при што пишаните формули за него се појавиле на Блискиот Исток помеѓу 1240 и 1280 година во трактат на Хасан ал-Рама, и во Европа во 1267 година. Бил користен при војување од 10 век за оружје како што се огнените стрели, бомби и копје пред да се појави пиштолот во 13 век. Додека огненото копје на крајот било заменето со пиштолот, други оружја кои користеле барут, како што се ракетите и огнените стрели, продолжиле да се користат во Кина, Кореја, Индија, што тоа на крајот довело до нивна употреба на Блискиот Исток, Европа и Африка. Бомбите никогаш не престанале да се произведуваат, а во денешно време се произведуваат како гранати, мини и други експлозивни средства. Барутот се користел и за невоени цели, како што се огномет за забави, или во експлозиви за рудници и тунели.

Употребата на барут во војување во текот на 19 век била намалена поради пронаоѓањето на бездимен барут.

## Историјат во Македонија
Производството на шалитра и барут било донесено во Македонија од Турците околу 15 век. Во овој период, ова главно бил занает на 50-60 семејства од ромско потекло, но има турски документи од 1834 година во кои се споменуваат неколку христијански семејства кои се занимавале со обој занает.

## Начин на изработка
Барутчиите ја испитувале земјата во која имало шалитра, ја копале и во вреќи ја носеле до колибите. Потоа во специјални кошови ја гмечеле и од неа истекувала течност со земја што содржела шалитра и други алкални состојки. При тоа во кошовите ставале вода за да се претвори земјата во кал која се филтрирала во специјални легени. Кошовите биле обложени со слама од 'рж која служела како филтер. На обој начин добивале зеленкаста матна течност што ја ставале во казани, каде течноста се загревала цел ден. По тоа вишокот вода се истурал а талогот со бела боја налик на сол, се собирал во вреќи, и се носел во Кал-хан.

Производството на шалитра веројатно било на државна сметка, на што укажува тоа што во Скопје задолжително седел барит-хан назир каде што се предавала шалитрата која се исрпаќала во барутаната Азатлу. Постоел посебен ферман на Селим III до румелискиот валија и до кадиите од Штип, Велес, Скопје, и други места, во кој се зборува за привилегиите при производството на шалитра, од 28 февруари 1804 година.

## Поврзано
* Оружарски занает
* Пушкарски занает
* Барут

## Наводи

Категорија:Занаети
Валбон Лимани

**Валбон Лимани** (р.  во ) — политичар и лекар од Гостивар, Македонија. Тој моментално ја извршува функцијата градоначалник на Општина Гостивар.

## Биографија

Валбон Лимани е роден на 19 мај 1980 година во Гостивар. Специјалист е по ендокринологија и работи на Универзитетската клиника за ендокринологија, дијабетес и метаболни нарушувања во Скопје.

Во 2008 година дипломирал на Медицинскиот факултет при Универзитетот во Тракија, а во 2019 ја завршил специјализацијата по ендокринологија на Универзитетската клиника за ендокринологија, дијабетес и метаболни нарушувања во Скопје.

Во периодот од 2022 до 2024 година бил ангажиран како асистент на Факултетот за медицински науки при Државниот универзитет во Тетово.

## Политичка кариера

На 26 ноември 2021, Лимани бил избран за претседател на Советот на Општина Гостивар, функција која ја извршувал до 8 јули 2024.

На 8 јули 2024, тој ја презеде функцијата в.д. градоначалник на Општина Гостивар, откако бил изгласан од страна на Советот со **22 гласа "за"** и **9 "против"**. Оваа функција ќе ја извршува до следните локални избори во октомври 2025.

## Други активности

Лимани е член на:
* Научното здружение на ендокринолози и дијабетолози на Македонија,
* Европската асоцијација за проучување на дијабетесот (EASD).

Во граѓанскиот сектор:
* Претседател на управниот одбор на здружението „Мост“ (2014–2016)
* Член на одборот на НВО „Европски центар за развој, толеранција и соработка“

## Личен живот

Валбон Лимани е оженет и татко на три деца.

## Наводи

Категорија:Македонски ендокринолози
Категорија:Градоначалници на Општина Гостивар
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1980 година
Категорија:Луѓе од Гостивар
Категорија:Македонски Албанци
Заседа

[мини|Француски ројалистички бунтовници се подготвуваат за заседа за време на [Вандејска буна|Вандејската буна (*Заседа* од Еварист Карпантје, 1889)]]
**Заседа** — тактичка постапка во военото дело, чија суштина се состои во постигнување решавачка предност над противникот преку претходно распоредување на сопствените сили на најверојатната маршрута на движење на непријателот, со запазување на неколку услови:

* однапред избрани тактички поволни положби за сите учесници во групата за заседа,
* внимателно маскирање на почетните положби и нивно поврзување со теренот,
* искористување на елементот на изненадување.

Целта на заседните дејствија може да биде не само уништување на противникот, туку и негово дезорганизирање, заробување на непријателски сили, прибирање на важни документи, примероци од вооружување и/или трофеи.

## Постапка
Во современото војување, заседата може да биде изведена од копнени сили со големина до вод против непријателски цели, кои можат да бидат други копнени единици или евентуално возила. Меѓутоа, во одредени ситуации, особено длабоко зад непријателските линии, самата заседа ја изведува вод. Единица со големина на чета се распоредува за да го поддржи нападниот вод, поставувајќи и одржувајќи претходно обезбедена патролнa база од која нападната група ќе дејствува и во која ќе се повлече по извршениот напад.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Воена тактика
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Телмисартан

**Телмисартан** ― лек од групата антагонисти на ангиотензин II рецепторите (АРБ), кој се користи првенствено за третман на хипертензија (висок крвен притисок) и срцева слабост. Тој делува така што ги блокира рецепторите за ангиотензин II, хормон што предизвикува стеснување на крвните садови, со што се намалува крвниот притисок и се олеснува работата на срцето.

Исто така, може да се користи за заштита на бубрезите кај пациенти со дијабетес тип 2 и протеинурија (зголемено излачување на протеини во урината). Се зема орално, обично еднаш дневно.

## Наводи

Категорија:Лекови кои делуваат на кардиоваскуларниот систем
Хелена Малиржова

**Хелена Малиржова** (моминско име: **Носкова**; 31 октомври 1877 - 17 февруари 1940) — чешка писателка, новинарка и преведувачка.

## Биографија

мини|Хелена и нејзината сестра, Ружена Носкова, во 1887 година.
Малиржова била родена во семејство на сметководител и државен функционер. Нејзината сестра била глумицата Ружена Носкова. Во 1900 година, Малиржова ја започнала својата кариера како писателка и го запознала нејзиниот иден сопруг Јан Малирж. Таа се омажила со него во 1904 година, но нивната врска не траела долго бидејќи Малирж починал од туберкулоза во 1909 година. Малиржова волонтирала како медицинска сестра и известувач за време на Првата балканска војна. Таа го запознала својот иден партнер, писателот Иван Олбрахт, во Виена и под негово влијание се приклучила на Социјалдемократската партија. Во 1920 година учествувала на Вториот конгрес на Комунистичката интернационала со Олбрахт и Хуго Зоненшајн и била основач на Комунистичката партија на Чехословачка.
мини|Малиржова во доцните 1910-ти години
Малиржова, Олбрахт и други познати писатели го потпишале Манифестот на седумте во 1929 година во знак на протест против културната политика на новото раководство на Комунистичката партија на Чехословачка. Таа, заедно со другите писатели, била исклучена од партијата.

Творештвото на Малиржова се карактеризира со нејзината посветеност кон комунизмот и женското движење. Нејзината главна тема била борбата на жените за самореализација и против општествените ограничувања. Книжевната врвна точка на нејзиното творештво биле 1930-тите години, кога таа почнала да експериментира со фрагментарни и посложени книжевни форми. Малиржова пишувала и бајки и литература за деца и ги преведувала делата на познати европски писатели како Виктор Иго, Клод Фаре, Б. Травен и Томас Ман.

Малиржова и Олбрахт останале партнери до 1935 година, кога тој ја оставил за неговата идна сопруга Јарослав Келерова. Во 1936 година, Малиржова повторно отпатувала во неколку европски земји и ја посетила, заедно со делегација чешки интелектуалци, Шпанија за време на Граѓанската војна со цел ја поддржи републиканската кауза.

Таа починала од срцева болест во 1940 година во Прага за време на нацистичката окупација. Нејзината урна била ставена во колумбариумот во Прага, во Страшнице. Подоцна, во истиот гроб била погребана и нејзината сестра Ружена Носкова.

## Творештво

* *Човечкото срце* (1901)
* *Правото на среќа* (1908)
* *Мали приказни* (1910)
* *Вино* (1912)
* *Пепел* (1914)
* *Црвени летниковци*
* *Благослов* (1920)
* *Приказни со среќен крај* (1923)
* *Десет животи* (1937)
* *Бојата на крв*
* *Победа*
* *Сребрениот галеб и други приказни*
* *Кревки цвеќиња*
* *Мариола*
* *Наследство*
* *Нова година*
* *Под костенот* (1939)
* *Белешки за болеста*

## Наводи

Категорија:CS1 Czech-language sources (cs)
Категорија:Чешки писатели
Категорија:Починати во 1940 година
Категорија:Родени во 1877 година