open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Бирач

**Бирач** - историски регион во денешна Босна и Херцеговина, кој ја опфаќа територијата на современите градови и заедници на Република Српска: Милиќи, Власеница, Сребреница, Братунац, Зворник и Шековиќи .

## Географија
Од времето на Отоманското Царство како регион Бирач нарекувана е областа на средното Подриње, ограничена од Власеница на запад и Сребреница на исток. Тоа е плато со висина од 600 до 900 метри надморска висина, коe се протега во насока северозапад-југоисток. Највисоки врвови се Сирика (1 071 m), Комиќ (1 032 m) и Лисина (1 262 m). Постојат многу речни долини што течат од југозападниот дел на планината Јавор и се влеваат во реката Јадар. Бирач е познат по својата блага клима и вегетација. Мал дел од земјата се користи за земјоделство - поголемиот дел е под иглолисни и листопадни шуми.

Најголемите населени места се Горњи Залуковик, Врли Крај, Герови, Бачиќи, Вишњица, Нуриќи, Помол, Бечиќ, Горње Врсиње, Доње Врсиње, Заклопача, Загражѓе. Населението главно се занимава со шумарство и сточарство.

## Историја
За време на османлиското владеење, оваа област е позната како Бирче. Од крајот на 16 век била кадилак, која се нарекувала Кнежина и Бирче: во неа влегувале градовите Кнежина, Нова Касаба и Власеница. На територијата на кадилакот бил и манастирот Ловница. Од тие времиња останале бројни историски знаменитости, патишта, згради, тврдини и цркви.

За време на Втората светска војна во Бирач имало активни воени дејствија меѓу југословенските партизани на Тито и четниците, a и двете страни, им биле спротивставени на усташите.

Во ноември 1990 година, по слободните избори во Босна и Херцеговина, босанските Срби започнале процес на создавање сопствена автономна држава, и во септември 1991 година во составот на Босна и Херцеговина се појавуваат српските ентитети.  На 9 ноември била создадена Српската автономна област Бирач која била затворена на 21 ноември, со одлука на собранието на босанските Срби, и истата го вклучува Бирач во составот на Српска автономна област Рома-Бирач.
На 9 јануари 1992 година босанските Срби го најавуваат формирањето на Република Српска во Босна и Херцеговина, во составот на која влегуваат сите српски автономни области наведени во Босна и Херцеговина од почетокот на 1990-те години. На 12 август 1992 година, државата е преименувана во Република Српска. Територијата на Бирач останува во Република Српска и по завршувањето на граѓанската војна.

## Наводи

## Литература
* М. Филиповић, Град и предео Бирач, Југословенски историјски часопис 1939
* Текст д-р Хамдије Крушевљаковића, академика АНУБиХ, научног саветника, Завода за заштиту споменик културе БиХ, Сарајево у Енциклопедији Југославије ЈЛЗ – Загреб 1980.

Категорија:Географија на Босна и Херцеговина
Категорија:Географија на Република Српска
Пелинковец

мини|Домашно подготвен пелинковец
**Пелинковец** — ракија со пелин. Од дамнешни времиња е познат како „растителен лековит ликер“. Се препознава по забележливиот горчлив вкус на пелин од кој и се произведува, со додаток на 26 различни лековити билки кои го обогатуваат со специфична арома и пријатен мирис. Ликерот содржи до 35% алкохол. Се пие изладен без лед, као аперитив пред и како дигестив по јадењето.

## Наводи

## Надворешни врски
Домашен рецепт за пелинковец

Категорија:Алкохолни пијалаци
Категорија:Аперитиви
Катарина Радивојевиќ

**Катрина Радивојевиќ** (Белград, 29 март 1979) е српска глумица.
мини|десно|Катарина Радивојевиќ
## Живот
Основното училиште го завршила во Батајница, а потоа почнала во Дванаесеттата белградска гимназија, а подоцна и Петта белградска гимназија . Основи на глума учела во драмската група на Микa Алексиќ, иако за тоа немала поддршка од родителите. Нејзината прва средба со камера била улогата на Соња, во филмот, Полицаецот од Петлов рид, каде што игра покрај големците на југословенскиот филм Љубиша Самарџиќ, Милена Дравиќ, Неда Арнериќ... Серијата со истото име се снима сè до 1994 година. Тогаш решила дека глумата ќе биде нејзин животен повик. Како средношколка важела за исклучително непредвидлива и недисциплинирана девојка. Редовно бегала од училиште, за време на демонстрациите во 1997 година, па  повторувала одделение. По сите падови и пребарувања на себе по бомбардирањето, се запишала на Факултетот за драмски уметности во Белград. Во текот на приемениот испит прва е на листата, заедно со Марија Вицковиќ, која и станува нејзина најдобра пријателка. Факултетот го завршува во класата на Предраг Бајчетиќ. 2002 година, на самиот почетокот на кариерата добива шанса да игра важна улога во филмот "Зона Замфирова", во режија на Здравко Шотра. Оваа улога ја лансира во самиот врв на популарноста. Преку ноќ ги освојува насловните страници и невидено медиумско внимание. Улогата на Зона ја доби наградата за најдобрата дебитантска улога на Филмски фестивал во Ниш. Веднаш по Зона е прикажан и вториот филм на Катарина, "Лавиринт", кој има постигнато значајна улога. 
мини|десно|Катарина Радивојевиќ како Мала Богиња во филмот Чарлстон за Огненка
Привлечната глумица на 2003 година станува заштитно лице на Феста и лауреат награди на критичарите.

Дваесетишестогодишната глумица игра во серијата "Денгуба" и филмовите "Либеро" и "Потрага за среќен тикет". На крајот на август 2005 година, во Смедерево почнува снимањето на Чарлстон за Огненка во режија на Урош Стојановиќ во која игар една од главните улоги. 2007 година во домашната сапуница "Љубов и омраза", која се емитува на ТВ Пинк, Катарина игра една од главните улоги. Игра во новиот филм од Слободан Шијан "СОС - спаси ги нашите души".

Катарина Радивојевиќ е активна и во театар, со нејзините колеги со класа настапува во претставите "Комедијаши", во продукција од страна на ФДУ, кој игра на сцената на Белградскиот Народен театар, во претставата "Два витеза од Верона" Горан Шушљик, вечерната сцена на театарот Бошко Буха. Година 2013 беше во жири на шоуто Твоето лице звучи познато.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјално мрежно место на Кетрин Radivojevi 
* (руски)
* (англиски) 

* Биографија на мрежното место 

Категорија:Статии со надворешни врски на англиски
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1979 година
Категорија:Луѓе од Белград
Категорија:Српски глумци
Категорија:Српски филмски глумци
Категорија:Српски телевизиски глумци
Категорија:Српски театарски глумци
Категорија:Срби од 20 век
Категорија:Срби од 21 век
Гилде

**Гилде** () — село и поранешна општина во округот Волфенбител во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 ноември 2013 година е дел од општината Шладен-Верла.

## Географија

Гилде се наоѓа на северното подножје на планинскиот масив Харц, сместен помеѓу Финенбург (дел од градот Гослар) на југ и Волфенбител на север; соседни села се Шладен на југоисток и Либенбург на југозапад.

## Историја

мини|лево|Алтенроде

Населба со име „Гелити“ (*Gelithi*) била првпат спомената во декрет од 953 година и како „Гелите“ (*Gelithe*) во 1140 година. Првата парохиска црква веројатно била изградена во текот на служењето на епископот Готхард Хилдесхајмски во почетокот на  век. Тогаш, областа била дел од средновековното Војводство Саксонија. Остатоците на саксонската тврдина (*Kukeriulenburg*) се видливи на север од денешното село.

Дворецот Алтенроде, кој веројатно бил изграден од камењата на срушениот замок, бил попишан како имот на манастирот Хајнинген од 1306 година. Кога манастирот бил секуларизиран во 1810 година, дворецот станал приватен посед и денес е споменик на културата.

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Поранешни општини во Долна Саксонија
Категорија:Волфенбител (округ)
Шарпланинска темјанушка

**Шарпланинска темјанушка** (науч. *Viola schariensis*) — македонско ендемско растение од семејството на темјанушкоцветни. Расте исклучиво на Шар Планина во
појасот на субалпските и алпските пасишта.

## Наводи

Категорија:Темјанушки
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Шар Планина
Пелике

мини|десно|150п|Пелике од Апулиј, црвен фигурален стил, околу 370 година п.н.е.
**Пелике** е тип на керамички сад кој е многу сличен на амфора, за разлика од неа има нешто поширок врат и проширен стомак. За разлико од амфора, пелике имале направено дно така да можеле да стојат на него. Формата се јавила во 6 век п.н.е. и се задржала до 4 век п.н.е.

Пелике  биле извонредно погодни за сликање, поради својата форма и големина на слободниот простор за цртање. Особено се користеле во епохата на црвенофигурален стил.
## Галерија

Слика:Orestes Elektra Hermes Louvre K544.jpg
Слика:NAMA 16346 Cornucopia.JPG
Слика:Herakles cranes Louvre M50 full.jpg
Слика:Gynaikeie Petit Palais ADUT00333.jpg


## Поврзано
* Амфора
* Црвено фигурален стил
* Грчки сликани вазни
## Литература
* Цермановић Кузмановић А. 1991. Грчке сликане вазе, Научна књига, Београд
* Гавела Б, 1991. Историја уметности античке Грчке, Научна књига, Београд
## Надворешни врски
* Red-Figure Даријусове пелике
* -{www.sikyon.com}-
* Црвено фигуралне пелике
* Облици грчке керамике 

Категорија:Антички садови
Вазна Киѓи

[мини|десно|300п|[Хоплити на Киѓи вазна]]

**Вазната Киѓи** () е керамички сад кој е најдобар пример за протокоринтскиот стил, карактеристичен за грчките сликани вазни кој се јавува кон крајот на 7 век п.н.е. Киѓи вазната е откриена во 1881 година во етрурска гробница во близина на Чезена, а денес се наоѓа во Националниот етрурски музеј во Рим. Датира од 650/640 година п.н.е.
На Киѓи вазна се прикажани јасни форми на фигури, соединети со декорации. Во редови се прикажани митолошки сцени (Парисовата пресуда), потоа сцени од секојдневниот живот (лов) и борби, кои се прикажани во главната композиција.

На вазната се прикажани и детали, како војници кои се наоружуваат или војници кои се придружуваат на војска.

## Литература
* Цермановић Кузмановић А. 1991. Грчке сликане вазе, Научна књига, Београд

## Надворешни врски
* Сцена на вазната Киѓи 

Категорија:Антички садови
Категорија:Керамика
Златно јајце со часовник (Фабержеово јајце)

**Златно јајце со часовник** — царско Фабержеово јајце, едно од низата од педесет и две украсени јајца направено од страна на Август Холмстрем под водство на Петар Карл Фаберже за руското царско семејство во 1887 година. Било изработено и доставено на тогашниот  цар на Русија, Александар III, кој го подарил на својата сопруга Марија Фјодоровна на Велигден 1887 година. Јајцето било создадено во стил на Луј XVI и се состоело од 18 каратна златна кутија потпрено на златен прстен со брановити украси поставена на три нозе кои завршуваат како лавји шепи. На овие нозе се фестони од рози и ливчиња направени од различни обоени златни легури и во средината на секоја страна со овални сафири. Над секој сафир има златна машна украсена со низа ситни дијаманти, а на предната страна на јајцето има еден поголем дијамант. Јајцето било изгубено со години, но повторно било откриено во 2012 година. Повторното откривање на ова јајце било јавно објавено во повеќе статии од весниците во 2014 година.

## Изненадување

Часовник од 14 каратно златно со бел емајл и дијамант.

## Изложби

* март 1902 г. во Санкт Петербург
* 14–17 април 2014 во Лондон

## Поврзано
* Фабержеови јајца

## Наводи

Категорија:Фабержеови јајца
Категорија:Дела од 1887 година
ПУ „Мануш Турновски“ - Дражево

**Основно училиште „Мануш Турновски“** (официјално: **Подрачно основно училиште „Мануш Турновски“ - Дражево**; скратено: **ПОУ „Мануш Турновски“**) — подрачно основно училиште во струмичкото село Дражево, во состав на истоименото училиште од селото Ново Село, Општина Ново Село. 

Училиштето е именувано по македонскиот револуционер и војвода Мануш Турновски.

## Местоположба

Училиштето се наоѓа во средишниот дел на селото.

## Галерија


Податотека:ОУ „Мануш Турновски“ - Дражево 2.jpg|Влезот
Податотека:ОУ „Мануш Турновски“ - Дражево 3.jpg|Натписна плоча
Податотека:ОУ „Мануш Турновски“ - Дражево 4.jpg|Детско игралиште
Податотека:ОУ „Мануш Турновски“ - Дражево 5.jpg|Спортско игралиште
Податотека:ОУ „Мануш Турновски“ - Дражево 6.jpg|Поглед на училиштето од игралиштето


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Основни училишта во Општина Ново Село
Категорија:Дражево
Дражево
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Дражево

**Рождество на Пресвета Богородица** (позната и како **Света Богородица Милостива**) — главна селска црква во струмичкото село Дражево, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во горниот дел на селото. Околу црквата се наоѓаат и селските гробишта.

## Архитектура

Црквата поседува кула-камбанарија, која се наоѓа на западниот забат од наосот.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Дражево.jpg|Гробишта во црковниот двор
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Дражево 10.jpg|Базен за верски обреди
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Дражево 11.jpg|Помошен објект
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Дражево 12.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Дражево 13.jpg|Влезната порта
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Дражево 2.jpg|Јужната страна
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Дражево 3.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Дражево 4.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Дражево 5.jpg|Припратата (север)
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Дражево 6.jpg|Припратата (запад)
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Дражево 7.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Дражево 8.jpg|Слика над главниот влез
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Дражево 9.jpg|Апсидата
Податотека:Nativity of the Theotokos Church (Draževo) (7).jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Струмичко архијерејско намесништво
* Дражево

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Храмови посветени на Раѓањето на Пресвета Богородица во Македонија
Август Холмстрем

мини|Август Холмстрем

**Август Вилхелм Холстрем** () — фински и руски кујунџија и златар.

Се родил во Хелсинки, Финска во 1829 година. Се школувал во Санкт Петербург, а од 1857 година поседувал своја работилница. Бил постар член на работилницата на Фаберже, каде бил главен јувелир и исто така произведувал делови. Починал во 1903 година. Неговиот син Алберт Холмстрем ги продолжил чекорите на неговиот татко по неговата смрт и ги користел истите иницијали, *AH*.

## Наводи
* G.von Habsburg-Lothringen & A.von Solodkoff, *Fabergé - Court Jeweler to the Tsars* (1979)
* Geoffrey Watts, *Russian Silversmiths' Hallmarks (1700 to 1917)* (2006)

Категорија:Родени во 1829 година
Категорија:Починати во 1903 година
Категорија:Луѓе од Хелсинки
Категорија:Фински златари
Категорија:Фински кујунџии
Елм-Асе

мини|Шепенштет
мини|300п|десно|Грбот на општинската заедница

**Елм-Асе** () — општинска заедница во округот Волфенбител, во Долна Саксонија, Германија. Била именувана по ридските масиви Елм и Асе. Нејзиното седиште е во градот Шепенштет. Била создадена на 1 јануари 2015 година со спојување на поранешните општински заедници Асе и Шепенштет.

Општинската заедница Елм-Асе се состои од следниве општини:

# Далум
# Денкте
# Хедепер
# Кисенбрик
# Кнајтлинген
# Ремлинген-Земенштет
# Роклум
# Шепенштет
# Ирде
# Фалберг
# Винигштет
# Витмар

Категорија:Општински заедници во Долна Саксонија
Таска Балабанова

**Таска Балабанова** — македонска филмска и телевизиска глумица.

## Филмови/ТВ серии
Балабанова ги остварила филмските улоги:
* Средба - Ратка (1974)
* Хихирику (1976)
* Едно лето (1982)
* Илинден (1982)
* Време на летала (1982)
* Црвено, жолто, зелено (1982)
* Случки од животот - Бабата (1984)
* Трето доба - Ленка (1987)
* Мугра (1989)
* Северна грешка (1990)
* Македонски народни приказни (1992)
* Време живот - Ленка (1992)
* Нави - Комшивка (2007)

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Родени во 1934 година
Категорија:Починати во 2019 година
Категорија:Глумици од Велес
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Асе (општинска заедница)

**Асе** (̣) — поранешна општинска заедница во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 10 километри југоисточно од Волфенбител. На 1 јануари 2015 година била споена со општинската заедница Шепенштет и ја создале новата општинска заедница Елм-Асе.
мини|Грб на Асе
Била именувана по ридскиот масив Асе. Нејзиното седиште било во селото Ремлинген.

Општинската заедница Асе се состоела од следниве општини:

# Денкте
# Хедепер
# Кисенбрик
# Ремлинген
# Роклум
# Земенштет
# Витмар

Категорија:Поранешни општински заедници во Долна Саксонија
Шепенштет (општинска заедница)

**Шепенштет** (̣) — поранешна општинска заедница во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште било во градот Шепенштет. На 1 јануари 2015 година била споена со општинската заедница Асе и ја создале новата општинска заедница Елм-Асе.
мини|Грб на Шепенштет
Општинската заедница Шепенштет се состоела од следниве општини:

# Далум
# Кнајтлинген
# Шепенштет
# Ирде
# Фалберг
# Винигштет

Категорија:Поранешни општински заедници во Долна Саксонија
Далум

**Далум** () — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија

Општината Далум се наоѓа помеѓу Шепенштет и Шенинген на сојузниот пат Б82 и зафаќа површина од 15,12 км2. Окружниот град Волфенбител се наоѓа 22 километри западно.

Општината е составена од местата Грос Далум (578 жители) и Клајн Далум (79 жители).

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Волфенбител (округ)
Транссибирска магистрала (Фабержеово јајце)

**Трансибирското железничко јајце** е велигденско јајце со скапоцени камења направено под надзор на рускиот изработувач  на накит Питер Карл Фаберже во 1900 година за царот Николај II од Русија. Николај Втори го презентирал како велигденски подарок на неговата сопруга царицата Александра Фјодоровна. Во моментов се одржува во Палатата на оружјето во Кремљ во Москва.

## Дизајн
Надворешноста на Трансибирското железничко јајце во 1900 година е направена од оникс, сребро, злато и кварц и е украсена со обоени стаклести емајли. Капакот на јајцето е шарнир, има прекривка од зелен емајл, и е украсен со инкрустирани лисја на акант. На врвот на капакот е златен триглав орел во злато со Империјалната круна. Внатрешноста е наредена со кадифе. 

Мапа на трасата на Трансибирската железница е врежана во сребро преку лицето, при што главните станици се означени со скапоцен камен и формираат појас околу јајцето. Јајцето е поддржано од три грифони, изработени од позлатено сребро на зачекорена триаголна основа на белиот оникс.

Категорија:Фабержеови јајца
Категорија:Знаменитости во Москва
Петел (Фабержеово јајце)

**Петел (Фабержеово јајце)**,  (првично Кукавица часовник јајце) било направено од Питер Карл Фаберже во неговиот сет на јајца на Империал Фаберже. Јајцето било дадено во 1900 година од царот Николај II на царицата Марија Фјодоровна како подарок. Јајцето има механизам на врвот на задниот дел што му овозможува на птицата да излезе и да се движи.
Јајцето е дел од колекцијата на Виктор Векселберг, сопственост на фондацијата "Врска на времињата", и е сместено во Фабричкиот музеј во Санкт Петербург, Русија.

## Наводи

Категорија:Фабержеови јајца
Денкте

**Денкте** () — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија

Денкте се граничи со градот Волфенбител и со ридскиот масив Асе.

Општината е составена од четири единици (состојба 1 декември 2016 г.):
* Грос Денкте (1.872 жители, 9,77 км2)
* Клајн Денкте (455 жители, 2,77 км2)
* Најндорф (321 жител, 3,05 км2)
* Зотмар (270 жители, 2,58 км2)

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Волфенбител (округ)
Брен (4 век п.н.е.)

десно|мини|300x300пкс|Брен прикажан на биста.
**Брен** (**Brennus** или **Brennos**) бил поглавица на галското племе Сенони. Тој ги поразил Римјаните во Битката кај Алија (18 јули 390 година п.н.е.). Во 387 п.н.е. тој ја предводел војската на Кисалпска Галија при нападот на Рим и го освоил поголемиот дел од градот, што го држел неколку месеци. Бреновата окупација на Рим била единствена за време од 800 години кога градот бил окупиран од страна на не-Римска војска, пред освојувањето на градот од страна на Готите во 410 година од нашата ера.

## Освојувањето на Рим
десно|мини|238x238пкс|„Брен и неговиот дел од пленот", Пол Жамен, 1893 година.
Во Битката на Алија, Брен ги поразил Римјаните, и влегол во самиот град. Сеноните го заробиле целиот град Рим освен Капитол, кој успешно се бранел. Според легендата Марк Манлиј Капитолин бил предупреден за галскиот напад од страна на светите гуски  на Јунона. Откако виделе дека градот им е опустошен, Римјаните се обиделе да ја откупат својата слобода од Бре, и се согласиле да платат илјада фунти во злато.

## Поразот и смртта
Една верзија на приказната вели дека расправијата околу тоа какви тегови да користат при мерење на златото се оддолжила, така што истераниот диктатор Марко Фуриј Камил имал време да собере војска, да се врати во Рим и да ги протера Галите,  со што го спасил градот, а на Брен му рекол: "Non auro, sed ferro, recuperanda est patria", што се преведува како „не со злато, туку со железо народот ќе се обнови". Според Плутарх, по почетните борби на улиците во Рим, Галите биле истерани од градот, а потоа поразени осум километри надвор од градот, на патот кон Габи. 

Ливиј вели дека Сеноните при опсадата на Капитол биле погодени од болест и на тој начин биле ослабени за време на преговорите за откуп на Рим. Се смета дека таа болест била дизентерија, која заедно со други санитарни проблеми убила голем број на војници.

## Наводи

## Литература

* Livy, *Ab Urbe Condita* 5.34-49
* Diodorus Siculus, *Библиотека* 14.113-117
* Плутарх, *Camillus* 15-30
* Polybius, *Истории* 2.18
* Dionysius на Halicarnassus, *Римски Антиквитети* 13.6-12

## Надворешни врски

Категорија:Родени во 5 век п.н.е.
Категорија:Римска Република
Категорија:Гали
Категорија:Починати во непозната година
Чатир Даг

мини|Поглед на врвот Ангар Бурун.
мини|Поглед на врвот Еклизи Бурун.
**Чатир Даг** (, , ) — планински масив во јужниот дел на полуостровот Крим, недалеку од автопатот Симферопол-Алушта. На кримскотатарски *чатир* значи „шатор“, а *даг* значи „планина“. Највисок врв е Еклизи Бурун со надморска височина од 1.527&nbsp;м.

## Преглед
Планината се состои од две висорамнини: долна (северна) и горна (јужна). Долната благо се спушта по северната страна која е обрасната со степски треви. На јужниот крај (кај стрмната падина на повисоката висорамнина), долната висорамнина има букови шуми и смрекови полјани. Масивот има неколку планинарски патеки и исклучителни пештери. Источната страна на пониската висорамнина има корија од тиси.

Горната висорамнина е обликувана како џиновска вангла, а по ободотг се издигаат највисоките врвови. Горната висорамнина е прекриена со планински пасишта. Тука падините се многу стрмни и нудат прилики за алпинизам. 

## Геологија
Масивот е класично карстно подрачје: има преку 200 пештери, јами, и пропасти. Има дури 1000 вртачи, повеќе од сите Кримски Планини. По составот на карпата се дели на два структурни слоја. Горниот е дебел околу 1000 метри и се состои од варовници, настанати со таложењето од топлите мориња во горната јура, сместени врз црвно-кафеави конгломерати. Конгломератите пак, лежат на водоотпорен слој подолу, наталожени во горниот тријас и долната јура. Ова е познато како „тавридска низа“, која се состои од наизменично наредени зеленикави и црни аргилити, алевролити и песочници. Овие минерали се прилично распространети по целото јужно и југозападно крајбрежје на Крим.

Чатир Даг е населен уште од новото камено време. Од тој период е најдено бачило во месноста Јазовечка Полјана. Во пештерите живееле сточари и ловци (V век п.н.е.).

## Поврзано
* Кримски Планини
* Мангуп-кале

## Наводи

## Надворешни врски

* Пештерите на Чатир Даг 
* Фотографии, опис на Чатир Даг  
* Водич низ Чатир Даг (1975)  
* Опис на планинарскиот правец Научниј — Алма — Чатир Даг 

Категорија:Кримски Планини
Категорија:Географија на Крим
Категорија:Врвови во Русија
Категорија:Планини во Украина
ПУ „Мануш Турновски“ - Зубово

**Основно училиште „Мануш Турновски“** (официјално: **Подрачно основно училиште „Мануш Турновски“ - Зубово**; скратено: **ПОУ „Мануш Турновски“**) — подрачно основно училиште во струмичкото село Зубово, во состав на истоименото училиште од селото Ново Село, Општина Ново Село. 

Училиштето е именувано по македонскиот револуционер и војвода Мануш Турновски.

## Местоположба

Училиштето се наоѓа меѓу последните куќи во југозападниот дел на селото Зубово.

## Галерија


Податотека:ОУ „Мануш Турновски“ - Зубово 2.jpg|Влезот
Податотека:ОУ „Мануш Турновски“ - Зубово 3.jpg|Одбојкарско игралиште
Податотека:ОУ „Мануш Турновски“ - Зубово 4.jpg|Поглед на училиштето
Податотека:ОУ „Мануш Турновски“ - Зубово 5.jpg|Детско игралиште
Податотека:ОУ „Мануш Турновски“ - Зубово 6.jpg|Спортско игралиште
Податотека:ОУ „Мануш Турновски“ - Зубово 7.jpg|Летниковец


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Основни училишта во Општина Ново Село
Категорија:Зубово
Зубово
Тубетејка

мини|Киргизи|Киргиска тебетејка.
[мини|[Казаци|Казашка тубетејка.]]
[мини|[Кримски Татари|Кримскотатарска тубетејка.]]

**Тубетејка** (; ; ) — крзнена капа кај туркиските народи во Средна Азија, застапена во Таџикистан, Казахстан, Киргистан и Узбекистан, како и муслиманските подрачја во Русија (претежно меѓу Татарите).

На узбечки капата се нарекува *дупи* (**) или *калпак* (*qalpoq*), и се смета за особена ракотворба и важен дел од народната носија. Може да биде црна, со сплесната квадратна основа. Честопати имаат извезени мотиви за кои се смета дека штитат од непријатели и уроци, а носат бериќет и животна сила.

Исто така, постои тренд меѓу сефардските и мароканските Евреи за носење на узбечки тубетејки во улога на верска капа, т.е. кипа (ермолка).

Меѓу Ујгурите, оваа капа се нарекува *допа*. На туркменски истата го носи името *тахија* („такија“).

## Поврзано
* Калпак
* Шубара
* Ушанка

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* Историја на тубетејката  
* Татарски тубетејки 

Категорија:Казахстанска култура
Категорија:Киргистанска култура
Категорија:Татарска култура
Категорија:Таџикистанска култура
Категорија:Узбекистанска култура
Илијас-бегова џамија

**Илијас-бегова џамија** () — историска џамија во Милет кај градот Соке во покраината Ајдин, западна Турција. Изградена е во 1403 г. по порачка на Илијас-бег (1402–1421), владетел на бејликот Ментеше. Денес е напуштена и претставува споменик на културата.

## Архитектура
Џамијата е дел од комплес во чиј состав има медреса и амам.

Молитвената сала е покриена со кубе со пречник од 14&nbsp;м, сместено на осумаголна основа и изработено од поплочени тули. Минарето од тули се срушило во земјотресот од 1955 г. Зградите се наоѓаат во рамките на археолошкото наоѓалиште на древниот град Милет. До комплексот се најдени остатоци од вила со бања од византиско време.

Во 2012 г. комплесот на Илијас-беговата џамија е награден со културнонаследната награда „Европа ностра“ на ЕУ .

## Галерија

Mosque Ilyas Bey interior.JPG|Внатрешност на џамијата
Mosque Ilyas Bey Kalligrafie.JPG|Натпис
Mosque Ilyas Bey RB 2.jpg|Столб
Cemetery near mosque Ilyas Bey RB.jpg|Надгробна плоча
Mosque Ilyas Bey RB 4.jpg|Сотна вдлабнатина (михраб)
Moletus bath and Ilyas Bey Mosque RB.jpg|Комплесот од подалеку
Mosque Ilyas Bey RB 3.jpg|Натпис
View from roof mosque Ilyas Bey RB.jpg|Поглед од покривот


## Наводи

* Archnet 

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место на Илијас-беговата џамија 

Категорија:Селџучки џамии во Турција
Категорија:Соке
Категорија:Архитектура од 15 век
Категорија:Ментеше
Ампир (Фабержеово јајце)

**Ампир**, **Нефритово**  или **медалјон Александар III** – едно од украсните велигденски јајца изработени под надзор на рускиот јувелир Петар Карл Фаберже. Јајцето било изработено во 1901-1902 година за последниот руски цар, Николај II. Царот Николај ѝ го подарил јајцето на мајка си, царицата-мајка Марија Фјодоровна, на Велигден 1902 година.

## Опис
Името на јајцето се однесува на фактот дека е направено во стилот ампир, од нефрит . Оригиналната Фабержеова фактура за ова дело гласи: „Јајце ампир, од нефрит, со злато, два дијаманти и минијатури“. Јајцето повторно се појавило во средината на 1990-тите, а некои истражувачи на Фаберже биле на погрешно мислење дека ова јајце е украсено со портрет во медалјон на Александар III од Русија, иако оригиналната сметка не споменува портрет на Александар III. Оваа грешка е резултат на погрешното толкување на листата за избор на скапоцености на Московската комора. Овој список забележал „јајце од нефрит, на златна основа, и со портрет на царот Александар III во медалјон" Поради ова, многу истражувачи биле сигурни дека во 1902 година царското јајце содржи портрет на Александар III, иако немало докази за тоа.

Но во 2015 година, во текот на работата на специјалната експертска група бил пронајден уникатен историски документ  „Список на лична сопственост на царицата-мајка Марија Фјодоровна, сместена во складиште во Гатчинскиот дворец“ до 28 јули 1917 година. Оваа книшка од 12 страни наведува најмалку 150 предмети , вклучувајќи ги и 7 царски Фабержеови јајца, кои ѝ припаѓале на царицата-мајка Марија Фјодоровна. На втората страница од овој документ, под број 10, стои ставка „Јајце на златна основа, на два нефритни столба, со портрети на великата војвотка Олга Александровна и војводата Олденбург“. Овој опис бил најточен, што истражувачите на Фаберже го имале во тој момент. Тоа било јајце, кое погрешно се сметало за „јајце од нефрит, на златна основа и со портрет на царот Александар III во медалјон“.

Верзијата на овој подарок на царицата-мајка Марија Фјодоровна, исто така се потврдува со фактот дека во 1901 година била свадбата на Олга Александровна и Петар Олденбург. Овој настан бил многу важен за Марија Фјодоровна, бидејќи не сакала нејзината ќерка да ја напушти Русија (во случај на нејзин брак со некој од членовите на европските династии). Фабержеовите јајца обично имале некое значење - комеморативни или важни настани од претходната година.

## Изненадување
Изненадување во ова јајце се минијатури на великата војвотка Олга Александровна и војводата Петар Олденбург.

## Сопственост
Сега јајцето е во приватна колекција во Њујорк, САД.

## Поврзано
*Фабержеови јајца
*Украсување на јајца

## Наводи

## Извори
* *Т. Фаберже, Н. Башмаков, Д. Кривошей (сост.), Н. Никольсон, А. и В. Палмейд, В. Скурлов.* Фаберже. Императорское пасхальное яйцо «Ампир» 1902 года. М.: ООО «Буки Веди», 2018. 160 с.  ISBN 978-5-4465-1824-1

Категорија:Украсна уметност
Методиј (Валаамски игумен)

**Методиј** (световно имеː **Венко Петров**; , Виничко,  - ) ― македонски монах и свештеник на Руската православна црква, игумен, жител на Светиот Валаамски манастир, директор на православно културно-образовниот центар „Свет Валаама“. Главен и одговорен уредник на месечниот илустриран весник „*Свет Валама*“, основач и модератор на годишните православни интернационални конференции. Делото на Методиј стана едно од клучните за заживување на манастирот Валаам по уништувањето на манастирот во деценискиот пустош - од 1940 до 1989 година. Тој иницирал многу добротворни проекти за жителите на Валаам. Лауреат на Република Карелија во 2012 година. Во декември 2014 година му бил доделен Орден за заслуги за татковината II степен. Има државјанство на Руската Федерација..

## Животопис
Отец Методиј е роден како Венко Петров на 16 февруари 1961 година во виничкото село Блатец, во православно семејство. Дедото на отец Методиј изградил неколку храмови и параклиси во Македонија. Од рано детство, Венко се интересирал за творештвото на руските писатели, уметници, композитори.
Во 1985 година, завршил факултет во Скопје, добивајќи назив градежен инженер. Во 1991 година, го избрал монашкиот пат. Најпрвин заминал во Грција, на Света Гора, и таму добил благослов од многу почитуван старец, архимандрит Георгиј (Капсанис). Но, на почетокот на 1990-те години, политичките односи меѓу Грција и тукушто осамостоената Македонија, биле нарушени, и отец Георгиј го благословил да живее на подворјето на Светогорскиот манастир, па Венко решил дека е подобро да ја напушти Грција. Архимандрит Георгиј го сфатил тој чекор и го посоветувал да замине во Русија, каде што Венко никогаш претходно не бил, а не го знаел ни рускиот јазик.
Во 1992 година на 21 август, на празникот на свети Сергиј Радоњежски, Матодиј пристигнал во Сергиев Посад, лавра, каде што бил поканет од Архимандрит Кирил (Павлов). Во лаврата, Методиј станал почетник и живеел таму шест месеци. Таму бил забележан од економистот на Лаврата Панкрати, па тие станале пријатели. По некое време Метоодиј повторно тргнал да оди за Света Гора. Во Валаамскиот манастир пристигнал на 6 февруари 1993 година.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Блатец
Категорија:Починати во Санкт Петербург
Категорија:Македонски монаси
Категорија:Руски монаси
Категорија:Руска православна црква
Букет лилии (Фабержеово јајце)

**Букет од Лилии Часовник** јајце (или на **Мадона Лили Часовник** јајце) е накит Велигденски јајца направени под надзор на рускатиот изработувач на накит Карл Фаберже во 1899 година за Царот Никола II како Велигденски подарок за неговата сопруга, царицата Александра Фјодоровна. Тоа во моментов се чува во  Палатата на оружјето во Москва, и тоа е еден од ретките Фабрежови јајца кои никогаш не ја напуштиле Русија.

Категорија:Фабержеови јајца
Категорија:Знаменитости во Москва
Валаамски манастир

thumb|300px|Валаамски манастир
thumb|300px|Локацијата на манастирот.
лево|мини|200x200пкс|Новиот Валаамски манастир во Финска.
**Валаамски манастир е** манастир на руската Православна Црква, кој се наоѓа на Валаамскиот архипелаг на остров во езерото Ладога, во провинцијата Карелија.

## Име
Зборот Валаам доаѓа од угрофинскиот јазик и значи „северна земја“.

## Историја
Според некои извори, манастирот бил основан за време на Апостол Андреја. Денес, како датум на основање се споменува 1407 година. Друга теорија вели дека грчки монах од 10 век Сергеј Валаамски го основал манастирот со својот другар Херман.

Валаамскиот манастир бил најсеверната точка на Православната црква. Во 16 век, за време на Руско-шведската војна, бил разурнат од Швеѓаните, кога биле убиени и многу монаси од манастирот. Напади од Швеѓаните имало и во 1611 и 1715 година, кога манастирот бил и изгорен. Границата во тоа време била на средина на езерото Ладога. Во XVIII век манастирот бил обновен, а во 1812 година влегол во рамките на Големото кнежевство Финска, кое било дел од Руската Империја.

Во 1917 година,Финска станува независна, аФинската православна црква, која претходно била под Руската патријаршија, станала автономна под Цариградската патријаршија. Така, Валаамскиот манастир едно време бил најважен храм на Финската православна црква. Литургијата од црковнословенски јазик се променила на фински јазик, а календарот од јулијански на грегоријански. Овие промени беа спорни за монашката заедница во манастирот.

За време на Втората светска војна, Финците го евакуирале манастирот, кога 150 монаси побегнале во внатрешноста на ФИнска, и основале Нов Валаамски манастир во градот Хејнавези (Heinävesi), кој денес е единствен православен манастир на Финската православна црква.

По падот накомунизмот Валаамскиот манастир во1989 година  бил под покровителство на рускиот патријарх Алексиј II, кој често го посетувал манастирот.

Валаамскиот манастир денес е познат по одличниот машки хор, составен од пет члена. Хорот со своите патувања и настапи по светот собира пари за обнова на манастирскиот комплекс.

## Посета на манастирот
Годишно манастирот го псоетуваат околу 100 илјади поклоници и туристи.

## Надворешни врски

* Официјална страница на Валаамскиот манастир

## Наводи

Категорија:Православни манастири во Русија
Гатчински дворец (Фабержеово јајце)

**Гатчински дворец** –  скапоцено емајлирано велигденско јајце, направено под надзор на рускиот јувелир Петар Карл Фаберже во 1901 година, за Николај II од Русија. Николај II ѝ го подарил на својата мајка, царицата Марија Фјодоровна, на Велигден во 1901 година. Јајцето се отвора за да открие изненадувачка минијатурна златна реплика на дворецот во Гатчина (град јужно од Санкт Петербург), изграден за грофот Григориј Орлов и подоцна бил купен од царот Павле I. Тоа е едно од двете царски велигденски јајца во збирката на уметничкиот музеј Валтерс во Балтимор, Мериленд.

## Опис
200px|лево|мини|Јајцето Гатчински дворец се отвора за да открие изненадување
200px|десно|мини|Јајцето на оригиналната поставка во 1902 година
Јајцето било направено од Фабержеовиот мајстор, Михаил Перхин (1860-1903), и е изработено од злато, емајл, позлатено сребро, дијамант, кварц и семенски бисери. Околу дворецот во изненадувањето прикажани се бројни детали – топови, знаме, статуа на Павле I (1754-1801) и пејзажни елементи.

Минијатурниот дворец е фиксиран внатре во јајцето и не може да се поместува за разлика од јајцето Александровски дворец, кој Фаберже ќе го направи седум години подоцна за Александра Фјодоровна. Димензиите се 12,5 x 9,1&nbsp;cm.

## Изненадување
Јајцето се отвора за да открие минијатурна златна реплика на Гратчинскиот дворец, резиденцијата на царицата-мајка вон Санкт Петербург.

## Сопственост
Во 1920 година, јајцето било сопственост на Александар Половцов, кој бил поранешен вработен во Гратчинскиот дворец и подоцна отворил антикварница во Париз. Не е познато како Половцов дошол до јајцето.

Во 1930 година, ова јајце му било продадено, заедно со јајцето од 1907 година Јајце со плот и рози, од Американецот Хенри Валтерс  и во 1931 година станало дел од колекцијата на Уметничкиот музеј Валтерс. Во 1936 година, ова јајце заедно со јајцето со плот и рози било изложено во Уметничкиот музеј Валтерс во Балтимор, Мериленд и е дел од постојана поставка од 1952 година.

## Поврзано
*Фабержеово јајце
*Јајце со плот и рози (Фабержеово јајце)
*Декоративно јајце

## Надворешни врски

*Walters Art Museum's Collection Page on the Gatchina Palace Egg
*A detailed article on the Gatchina Palace Egg

Категорија:Украсна уметност
Бојан Периќ

**Бојан Периќ** (Белград, 15 октомври 1985) е српски театарски, телевизиски и филмски глумец.

## Животопис
Бојан Периќ израснал во Грција, а дипломирал глума на „БК“ уметничката Академија во Белград во класата на професор Небојша Дугалиќ. Водител е на музичката ТВ емисија "Три бои на звукот"која се емитува на РТС.

## Појавување на спотови
* Магична Жена - Ивана Пурковиќ

## Надворешни врски
* 

Категорија:Статии со надворешни врски на англиски
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Луѓе од Белград
Категорија:Родени во 1985 година
Категорија:Српски филмски глумци
Категорија:Српски телевизиски глумци
Категорија:Српски театарски глумци
Категорија:Српски глумци
Хедепер

**Хедепер** () — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија

Волфенбител се наоѓа околу 15 километри северозападно од Хедепер. Општината е составена од Вецлебен (146 жители) и Хедепер (401 жител).

## Историја

Обете општини Вецлебен и Хедепер биле споени во една општина во 1974 година. Хедепер бил споменат во пишан документ за првпат во 1188 година, а Вецлебен уште во 994 година.

## Култура и знаменитости

Како знаменитост на Хедепер е старата ветерница, западно од селото. Била изградена во 1900 година и се користела до 1956 година.

Селската црква била обновена во 2002 година.

## Стопанство и инфраструктура

Жителите главно работат во околните поголеми градови.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница

Категорија:Волфенбител (округ)
Национален статистички институт (Бугарија)

**Националниот статистички институт** на Република Бугарија (НСИ) е државна агенција која е директно подредена на Министерскиот совет, која се занимава со собирање, обработка и обезбедување на точни информации за целокупната социјална и економска состојба и развој на Бугарија. Националниот институт за статистика е дел од Националниот статистички систем (заедно со органите за статистика и Бугарската народна банка), како и Европскиот статистички систем на чело со Заводот за статистика на Европската унија - Евростат.

## Историја

Првите институции кои вршат системска статистичка активност во Бугарија се Статистичката служба на Одделот за внатрешни работи на Привременото руско управување (1877 - 1879) и Статистичкото одделение на Министерството за правда (1880 - 1883). Денешниот Национален статистички институт потекнува од создаденото на 7 јули (25 јуни стар стил) 1880 година статистички организациски оддел на Министерството за финансии. Во 1881 година тоа е претворено во статистичко биро, а од 1894 година е подредено на Министерството за трговија и земјоделство. Од 1897 година службата се нарекува Дирекцијата на статистиката, а од 1910 година - Главна дирекција на статистиката. Од 1946 година е директно потчинета на Министерскиот совет, а од 1948 година - на Државната Комисијата за планирање.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Бугарија
Категорија:Демографија на Бугарија
Категорија:Државни органи на Бугарија
Категорија:Згради и градби во Софија
Розово-виолетово јајце со три минијатури (Фабержеово јајце)

**Розово-виолетово јајце со три минијатури** — царско Фабержеово јајце, едно од низата од педесет и две украсени јајца направено под водство на Петар Карл Фаберже за руското царско семејство во 1898 година. Било создадено за царицата Марија Фјодоровна.

Едно од седумте јајца кои моментално се изгубени, Фаберже го наплатил од Николај II за 3.250 рубљи.

## Изненадување

Изненадувањето, рамка за фотографија во облик на срце која се отвора како трилисна детелина која содржи три минијатурни портрети од Николај II, неговата сопруга, царицата Александра Фјодоровна и нивното прво дете, Олга Николаевна. Било направено од дијаманти во облик на рози, црвен, зелен и бел емајл, бисери и водени бои на слонова коска.

## Поврзано
* Фабержеови јајца

## Наводи

Категорија:Изгубени Фабержеови јајца
Категорија:Дела од 1898 година
Кисенбрик

**Кисенбрик** () — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија

Кисенбрик се наоѓа во северозападниот дел на општинската заедница Елм-Асе на јужниот дел од ридскиот масив Езел. Низ местото тече потокот Кисе, кој се влева во Гросен Грабенс, историски познат и како Кисена.

Како дел од општината се води и Хедвигсбург (48 жители).

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница

Категорија:Волфенбител (округ)
Кнајтлинген

**Кнајтлинген** () — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Селото е познато како родно место на легендарниот шегобиец Тил Ојленшпигел од народните приказни.

## Географија

Кнајтлинген се наоѓа помеѓу ридските масиви Елм и Асе. Општината е составена од следниве единици:

* Амплебен
* Банслебен
* Ајлум
* Кнајтлинген

## Историја

Кнајтлинген во средновековното Војводство Саксонија било првпат споменато во декрет од 1135 година издаден од царот Лотар III, каде ги доделил поседите на новооснованиот бенедиктански манастир Кенигслутер. Романескната парохиска црква била изградена од Темпларите околу 1141 година; нејзината апсида е зачувана во својата првична состојба. Од 1235 година наваму, областа припаѓала на Војводството Брауншвајг-Линебург.

Амплебен, Банслебен и Ајлум биле припоени кон општината Кнајтлинген на 1 март 1974 година.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Волфенбител (округ)
Ирде

**Ирде** () — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Општински единици

На 1 март 1974 година, Ирде била споена со тогашните општини Барнсторф, Варле и Вацум.

Четирите единици и нивниот број на жители:

* (состојба: 1 декември 2016 г.)

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Волфенбител (округ)
Фалберг

**Фалберг** () — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија

Три места со името Фалберг се наоѓаат на ридскиот масив Асе. Од нив, Клајн Фалберг е најново. Другите се Грос Фалберг и Менхефалберг, кое не се наоѓа во општината Фалберг, туку во соседната општина Детум. Третото и најмало место во општината Фалберг е Берклинген, кое е сместено помеѓу Клајн Фалберг и Шепенштет.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Волфенбител (округ)
Витмар

**Витмар** () — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија

Витмар се наоѓа на југозападниот крај од ридскиот масив Асе. Соседни места се Грос Денкте и Ремлинген.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Волфенбител (округ)
Винигштет

**Винигштет** () — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија

Селото е сместено северно од мочуриштето Гросес Брух и западно од Магдебуршко Берде, со добар квалитет на почвата. На југ се граничи со селото Хесен во Саксонија-Анхалт.

Општината се состои од селото Винигштет и Матирцол, кој бил патарина на патот од Волфенбител до Халберштат со векови. Им дозволувал на патниците да го поминат мочуриштето преку насип кој ги поврзувал поседите на Брауншвајг-Линебург на север со територијата на Халберштат на југ.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Волфенбител (округ)
Ремлинген-Земенштет

**Ремлинген-Земенштет** () — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Била создадена на 1 ноември 2016 година со спојување на поранешните општини Ремлинген и Земенштет.

## Географија

Општината се протега јужно од Асе. Највисоката точка е Ремлингер Херзе со 234 метри, додека најниската се наоѓа на границата со Кисенбрик на 84 метри.

### Општински единици

Кон општината Ремлинген-Земенштет припаѓаат следниве места (состојба на 1 декември 2016 г.):
* Грос Бивенде (324)
* Клајн Бивенде (212)
* Ремлинген (1268)
* Земенштет (447)
* Тимерн (178)

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Волфенбител (округ)
Шепенштет

**Шепенштет** () — мал град во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Претставува административно седиште на општинската заедница Елм-Асе.

## Географија

мини|лево|Црквата „Св. Стефан“ во Шепенштет

Се наоѓа југозападно од ридските масиви Елм и Асе, околу 17 километри источно од Волфенбител и 21 километар југоисточно од Брауншвајг.

Од 2007 година, станицата во Шепенштет е источниот крај на железничката линија Волфенбител-Хелмштет.

## Историја

Местото „Скифинстете“ (*Sciphinstete*) во областа Дерлингау во Саксонија, сместено на трговскиот пат од Брауншвајг до Шенинген, било првпат споменато во декрет од 1051 година. Црквата во местото веројатно постоела во деновите на мисионерот Хилдегрим пред 827 година; Шепенштет подоцна станал седиште на архиѓаконија на Халберштат. Од 1267/1269, околните поседи биле на велфските војводи од Брауншвајг-Волфенбител. Во 1542 година, граѓаните станале протестанти.

Главна знаменитост е црквата „Св. Стефан“ со својата крива кула од  век. Внатрешноста содржи прекрасни камени столбови со фрески од животински фигури и човечки глави.

## Познати луѓе
* Лудвиг Штримпел (1812–1899) — филозоф и педагог

## Наводи

## Надворешни врски

* Official site of the Samtgemeinde

Категорија:Волфенбител (округ)
Земенштет

**Земенштет** () — село и поранешна општина во округот Волфенбител во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 ноември 2016 година е дел од општината Ремлинген-Земенштет.

## Надворешни врски

Категорија:Поранешни општини во Долна Саксонија
Категорија:Волфенбител (округ)
Ремлинген

**Ремлинген** може да се однесува на следниве места во Германија:

* Ремлинген (Горна Франконија) — општина во Баварија
* Ремлинген (Долна Саксонија) — село и поранешна општина во Долна Саксонија