open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Црква „Св. Никола“ - Дабница

**Св. Никола** — црква во прилепското село Дабница, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е еднокорабна градба со четиристрана апсида на источната страна, подигната и живописана во втората половина на XIX век. Обновена е во средината на XX век, при што стариот живопис е покриен со слој од малтер.

## Поврзано
* Плетварско-беловодичка парохија
* Прилепско архијерејско намесништво

## Надворешни врски

## Наводи

Дабница
Црква „Св. Никола“ - Драгош

**Свети Никола** — главна селска и гробишна црква во битолското село Драгош, Македонија.

## Местоположба

Црквата е гробишен храм, сместен во западниот дел на селото.

## Историја

Црквата е подигната околу 1860 година, а претходно на истото место се наоѓала постара црквичка.

Според натписот над главниот влез се дознава дека црквата е подигната во октомври 1859 година.

## Архитектура

Дворот со гробиштата има двојна порта, изградена во 1889 година. Храмот претставува релативно голема трикорабна градба со полукружна апсида на исток, во чиј долен дел има девет плитки украсни ниши.

Поголемиот дел од црквата, освен аглите, привратните делови и прозорците е изѕидан од обичен кршен камен. Подоцна од југ е доѕидан затворен трем. Внатрешноста е поделена на три кораба од два реда столбови.

### Фрескоживопис

Храмот не е живописан.

### Иконостас и икони

Има голем обичен иконостас од три реда. По стилските особеости престолните и апостолските икони се датират од средината на XIX век, дело на месни зографи.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Драгош.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Драгош 10.jpg|Ниша над главниот влез
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Драгош 11.jpg|Натпис над главниот влез
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Драгош 12.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Драгош 2.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Драгош 3.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Драгош 5.jpg|Влезот на припратата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Драгош 6.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Драгош 7.jpg|Припратата на јужната страна
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Драгош 8.jpg|Припратата на западната страна
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Драгош 9.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Драгош.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Бистричка парохија
* Драгош

## Наводи

## Надворешни врски

Драгош
Tesla

Компанијата **Tesla** (основана како **Tesla Motors**) е регистрирана на 1 јули 2003 година од страна на Мартин Еберхард и Марк Тарпеннинг. Во февруари 2004 година тројцата основачи привлекле инвестиции во износ од 7,5 милиони американски долари, при тоа Илон Маск вложил 6,5 милиони долари. Маск станал претседател на советот на директори и го назначил Еберхард за генерален директор.
 
## Историја

Прототиповите на првиот автомобил Tesla ѝ биле официјално претставени на публиката на 19 јули 2006 година во Санта Моника (Калифорнија).
 
Во 2006 година Маск успеал да привлече 100 милиони долари. Како резултат на тоа Tesla го започнала производството на нејзиниот прв модел Roadster во 2008 година.
 
Во јануари 2010 година Tesla добила заем од Министерството за енергетика на САД во износ од 465 милиони долари, кој компанијата го вратила во целост во 2013 година.
 
Во мај 2010 година Tesla ја започнала изградбата на фабриката во Фримонт (Калифорнија) за производство на Model S.
 
На 29 јуни 2010 година Tesla ја започнала првата јавна понуда на акции (IPO) на NASDAQ и привлекла 226 милиони долари, станувајќи прва автомобилска компанија која направила IPO, по Ford Motor во 1956 година.[
 
Во јуни 2012 година Tesla го започнала производството на нејзиниот втор автомобил — Model S. Во јули 2017 година Tesla започнала со продажба на седанот Model 3.
 
На 14 март 2019 година е претставен новиот електромобил Tesla Model Y.
 
Во ноември 2020 година Tesla, Uber и уште 26 американски компании ја основале организацијата Zero Emission Transport Association (ZETA), која ќе лобира за зголемување на бројот на електромобили во САД.
 
На 25 октомври 2021 година капитализацијата на компанијата надминала 1 трилион долари.

## Наводи

Категорија:Американски претпријатија по држави
Категорија:Технологија
Хаџи-јакупова џамија (Локвени)

**Хаџи-јакупова џамија (Локвени)** — главна и единствена џамија во селото Локвени, во Општина Долнени, Македонија.

## Местоположба

Џамијата се наоѓа во средишниот дел на селото Локвени.

## Галерија


Податотека:Хаџи-јакупова џамија 3.jpg|Влезот
Податотека:Хаџи-јакупова џамија 4.jpg|Шадрванот
Податотека:Хаџи-јакупова џамија во Локвени.jpg|Поглед на џамијата


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Локвени
Категорија:Џамии во Општина Долнени
Категорија:Џамии во Прилепското муфтиство
Република Бергамо

**Република Бергамо** (италијански: *Repubblica Bergamasca*) — мала револуционерна република формирана на 13 март 1797 година од француската армија за да управува со градот Бергамо и нејзината провинција, за време на распаѓањето на Венецијанската Република.

Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Наполеонски држави
Категорија:Историја на Ломбардија
Категорија:Држави и територии распаднати во 1797 година
Република Астесе

**Република Астесе** (италијански: *Repubblica Astese*) —  мала јакобинска република од 1797, која произлегува кога градот бил заземен од француската армија.

Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Наполеонски држави
Анконинска Република

**Анконинска Република** (италијански: *Repubblica Anconitana*) —  мала револуционерна република формирана на 19 ноември 1797 година. Таа настанала по француската победа во Анкона во февруари 1797 година, и последователната окупација на градот. Анкона била инкорпорирана во Римската Република на 7 март 1798 година.
Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Наполеонски држави
Република Алба

**Република Алба** (италијански: *Repubblica di Alba*) — мала револуционерна република прогласена на 26 април 1796 година, во Алба, Пиемонт, кога градот бил заземен од француската армија. Општината имала многу краток животен век, од само 2 дена бидејќи, со примирјето на Кераско на 28 април 1796 година, на кралот Виктор Амадеус III од Сардинија му била вратена цивилната контрола на целиот регион Пиемонт.
Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Наполеонски држави
Категорија:Историја на Пиемонт
Болоњска Република

**Болоњска Република** (италијански: *Repubblica Bolognese*) — прогласена во 1796 година во централно-италијанскиот град Болоња.

Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Наполеонски држави
Република Бреша

**Република Бреша** (италијански: *Repubblica Bresciana*) — мала привремена француска република во Италија. Основана на 18 март 1797 година, во пресрет на француската окупација на Бреша и Бергамо, таа станала дел од Цисалпска Република на 20 ноември 1797 година.

Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Наполеонски држави
Цисалпска Република

**Цисалпска Република** (италијански: *Repubblica Cisalpina*) — сестринска република на Франција во Северна Италија која траела од 1797 до 1802 година.
Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Наполеонски држави
Циспаданска Република

**Циспаданска Република** (италијански: *Repubblica Cispadana*) — сестринска република на Франција во северна Италија, основана во 1796 година со заштита на француската армија, предводена од Наполеон Бонапарт.

Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Наполеонски држави
Питер де Карпентие

**Питер де Карпентие** ( ; 1586 / 1588 - 1659 ) - петти генерален гувернер на Холандска Источна Индија .

Питер де Карпентие е роден во 1586 година (според други извори - во 1588 година) во Антверпен, набргу откако Републиката на Обединети Провинции на Холандија стекнала независност од Шпанија. Неговиот вујко, Луј Делбек () бил еден од основачите на холандската источноиндиска компанија. Од 1603 студирал филозофија на Лајденскиот Универзитет.

Во 1616 година со бродот Де Хетраухејт (холандски: *De Getrouwheid - Верба)* отпатувал за Холандска Источна Индија. Во таа колонија, тој тој се наоѓал на голем број важни позиции, меѓу кои и генерален директор за трговија, член на Советот на Индија и член на Советот за одбрана. Од 1 февруари 1623 до 30 септември 1627 година бил генерален гувернер на колонијата. За време на неговото владеење, започнала активната изградба во Батавија, која станала административен центар на Холандска Источна Индија; била изградена управната зграда и неколку цркви, било основано училиште и изградиле сиропиталиште. Исто така, под Карпентие, биле воспоставени трговски односи меѓу колонијата и Цејлон, бил склучен договор со малабарскиот султан.

На 12 ноември 1627 година, Питер де Карпентие со пет трговски брода заминал од Источна Индија на пат за Холандија каде што пристигнал на 3 јуни 1628 година. Во октомври 1629 година бил примен во советот на Холандската источноиндиска компанија.

Петар де Карпентие починал на 5 септември 1659 година во Амстердам и бил погребан во Вестеркерк.

## Личен живот
На 2 март 1630 година, Питер де Карпентие се оженил со Марија Равевелт ( ) од Миделбург. Во септември 1641 година, неговата сопруга починала и била погребана во Амстердам. Имале седум деца.

## Сеќавање
Холандските морепловци Јан Карстенсон и Вилем ван Колстерт, заливот на северниот брег на Австралија кој го откриле во 1623 година го нарекле во чест на генералниот гувернер Карпентие - Карпентариски Залив.

## Користена литература
* ''Западна Австралија: историја од нејзиното откривање до инаугурацијата на Комонвелтот'' од Ј.С. Бати (1924) Поглавје 1.
*Голем дел од информациите за оваа статија беа обезбедени од г-дин Јап де Карпентие Волф, потомок на Питер де Карпентие.
*Изворот на сликата на Питер де Карпентие е „ *Генеалогија на семејството Де Карпентие од Холандија* од Едвин Жакет Селерс, Ален, Лејн и Скот, САД, Филаделфија 1909 година“. Оригиналната маслена слика на оваа *гравура* виси во Хаг во една од зградите на владиното срце на Холандија, *Биненхоф*

Категорија:Починати во Амстердам
Категорија:Починати во 1659 година
Категорија:Починати на 5 септември
Категорија:Родени во 1586 година
Категорија:Генерални Гувернери на Холандска Источна Индија
Категорија:Луѓе од Антверпен
Лигурска Република

**Лигурска Република** (италијански: *Repubblica Ligure*) — краткотрајна француска република формирана од Наполеон на 14 јуни 1797 година. Се состоела од старата Република Џенова, која го покривал најголемиот дел од Лигурскиот регион на северозападна Италија, и малите царски феуди во сопственост на династијата Савоја.
Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Наполеонски држави
Италијанска Република (Наполеонова)

**Италијанска Република** (италијански: *Repubblica Italiana*) — краткотрајна република сместена во Северна Италија. Наполеон Бонапарт бил претседател, а Милано бил главен град.

Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Наполеонски држави
Република Крема

**Република Крема** (италијански: *Repubblica Cremasca*) — револуционерна република во Ломбардија, која била создадена кога француската војска влегла во Крема на 28 март 1797 година. Републиката управувала со градот и неговата околина, кои претходно биле венецијанска ексклава во Миланското Војводство.
Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Наполеонски држави
Црква „Св. Троица“ - Локвени

**Света Троица** — главна селска црква во прилепското село Локвени, Македонија.

Црквата се наоѓа во самото село. Околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.

## Местоположба

Црквата е сместена во средишниот дел на селото, иако до нејзе тешко се пристапува поради новоизградените куќи.

## Историја

Црквата била подигната во 1934 година на темели на постаро црквиште.

Селските гробишта во рамки на црквата биле осквернавени во текот на март 2014 година.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Троица“ - Локвени 3.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Локвени 4.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Гробишта во Локвени.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Локвени 2.jpg|Куполата
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Локвени 7.jpg|Западната страна
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Локвени 5.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Локвени 6.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Локвени 8.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Локвени 9.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Прва кривогаштанска парохија
* Локвени

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Локвени
Локвени
Црква „Св. Никола“ - Единаковци

**Св. Никола** — црква во демирхисарското село Единаковци, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Крушевско-демирхисарското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, сместен на североисточниот крај на селото. Претставува еднокорабна градба со полукружен свод. На северната и јужната страна одвнатре има по два пиластра кои го продолжуваат сводот и служат за потпора. На исток има полукружна апсида со четири плитки ниши од надворешната страна. Влезот е од делкан камен, а покривот е на две води со камени плочки. На запад има трем и камбанарија.

## Поврзано
* Бучинска парохија
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво

## Наводи

Единаковци
Категорија:Дела на Дебарската школа
Вестеркерк

**Вестеркерк** ( - Западна црква) е протестантска црква во Амстердам. Изградена е во 1620 година, а работите се завршени во 1631 година. Изградена е во ренесансен стил според архитектонскиот дизајн на Хендрик де Кајзер. Црквата се наоѓа меѓу каналите Принсенграхт и Кајзерсграхт.

## Камбанарија
Камбанаријата Вестерторен (- западна кула) е највисока камбанарија во Амстердам, со висина од 85 метри. На врвот на камбанаријата се наоѓа круна на Австриското Царство која ѝ била дадена на црквата од страна на Максимилијан I Хабсбуршки. Камбаните кои тежат 200 килограми, ги изработил Франсоа Хемони во 1648 година.

## Настани и значајност
Вестеркерк се наоѓа во близина на Куќата на Ана Франк, а Ана честопати ја споменува црквата во својот дневник. Во дворот на црквата е поставена статуа на Ана Франк, изработена од Мари Андрисен. На 10 март 1966 година, кралицата Беатрикс (тогашната принцеза) се омажи за Клаус фон Амсберг во Вестерекрк.

### Погреби
На осми октомври 1669, во Вестеркерк е погребан Рембрант, но не се знае точното место на гробот. Тука се погребани и неговата љубовница Хендрикје Стофелс и синот Титус ван Рајн. Во црквата се погребани и Говерт Флинк, Мелкиор де Хондекутер, Гилис де Хондекутер, Николас Берхем и Питер де Карпентие. Црковните оргуљи ги украсил Жерар де Лерес.

## Галерија

Податотека:WestertorenAmsterdam.jpg|Вестерторен, камбанарија
Податотека:Orgel westerkerk.jpg|Црковни Оргули
Податотека:Jordaan amsterdam.jpg|Поглед од квартот Јордан кон камбанаријата
Податотека:Prinsengracht Canal By Night.jpg|Принсенграхт навечер, со поглед на Вестеркерк и Куќата на Ана Франк
Податотека:Westerkerk Amsterdam 20041002.jpg|Вестеркерк ентериер
Податотека:Anne Frank M01.JPG|Статуата на Ана Франк во дворот од црквата, Мари Андрисен
Податотека:Ac.homomonument.jpg|Хомоспоменик на плоштадот во црквата


## Наводи

Категорија:Амстердам
Категорија:Цркви во Холандија
Црква „Св. Никола“ - Загориче

**Св. Никола** — црква во демирхисарското село Загориче, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Крушевско-демирхисарското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, сместен на северниот крај на селото, и служи како заедничка црква со соседното село Утово. Според зографскиот натпис, црквата е живописана во 1885 година од крушевските браќа-мајстори Вангел и Никола Анастасови. На натписот се наведени и имињата на ктиторите, селани од Загориче и Утово. Храмот на многу наврати е пљачкосуван од арнаутски банди. Обновен е во 1934 година, а фреските се реставрирани во 1956 година.

Ова е мала еднокорабна градба со плиток дрвен свод. Покривот е од ќерамиди со дрвени стреи. Над апсидата покривот е од лим. Фасадите се варосани. На северната и јужната страна одвнатре има по три плитки полукружни засводени ниши. На запад има трем со понизок покрив. Влезот е од запад и од југ. Крај храмот (на југозападната страна) има куловидна камбанарија.

## Поврзано
* Демирхисарска парохија
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво

## Наводи

Единаковци
Категорија:Дела на Дебарската школа
Црква „Св. Никола“ - Кореница

**Свети Никола** — главна селска црква во прилепското село Кореница, Македонија.

Црквата се наоѓа на самиот влез во селото Кореница. Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.

## Местоположба

Црквата е сместена јужно од селото Кореница.

## Историја

Изградена е врз темелите на постара црква и осветена е во 1859 година од митрополитот Венедикт Византиски. Според други извори, црквата била подигната во 1921 година, а претходно на тоа место имало рушевини од стар храм.

## Архитектура

Претставува еднокорабна, полукружно засводена градба со полукружна апсида на источната страна, разчленета на пет слепи ниши.

### Иконостас

Главна знаменитост во црквата се царските двери од средината XVI век, дело на истакната ликовна работилница која делувала на територијата на Охридската архиепископијата. Други дела на истата работилница се царските двери на „Пресв. Богородица Перивлептос“ во Охрид (денес во Националниот историски музеј во Софија), дверите од „Големи Свети Врачи“ (денес на иконостасот на „Пресв. Богородица Перивлептос“, дверите од неутврдена црква во Охрид (денес во Народниот музеј во Белград), дверите во „Св. Пантелејмон“ во Горно Нерези, дверите од „Св. Ѓорѓи“ во Горна Влашка Маала во Охрид и дверите од „Св. Никола“ во Присовјани.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Кореница.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Кореница 5.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Кореница 7.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Кореница 6.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Кореница 2.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Кореница 3.jpg|Главниот влез


## Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Втора кривогаштанска парохија
* Кореница

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Кореница
Кореница
Партенопска Република

**Партенопска Република** (италијански: *Repubblica Partenopea*, француски: *République Parthénopéenne*) или **Неполитанска Република** (италијански: *Repubblica Napoletana*) — краткотрајна, полуавтономна република сместена во Кралството Неапол и поддржана од Првата Француска Република. Републиката се појавила за време на Француските револуционерни војни откако кралот Фердинанд IV побегнал пред да се спротистави на француските трупи. Републиката постоела од 21 јануари до 13 јуни 1799 година, а пропаднала кога Фердинанд се вратил и ја обновил монархиската власт.

Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Наполеонови држави
Пиемонтска Република

**Пиемонтска Република** (италијански: *Repubblica Piemontese*) — краткотрајна сестринска република која постоела помеѓу 1798 и 1799 година на територијата на Пиемонт за време на нејзиното воено владеење од страна на Првата Француска Република.

Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Наполеонски држави
Црква „Св. Никола“ - Кошино

**Свети Никола** — главна селска црква во прилепското село Кошино, Македонија.

Црквата се наоѓа во долниот дел на селото. Околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во Долното Маало на селото Кошино.

## Историја

Изградена е во XVII и обновена во XIX век.

## Архитектура

Црквата е гробишен храм. Претставува мала еднокорабна камена градба со полукружен свод и петстрана апсида на исток. Првобитно била покриена со камени плочки.

### Фрескоживопис

Ѕидовите се живописани.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Кошино.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Кошино 2.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Кошино 3.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Кошино 4.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Кошино 5.jpg|Камбанаријата


## Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Ропотовска парохија
* Кошино

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Кошино
Кошино
Римска Република (18 век)

**Римска Република** (италијански: *Repubblica Romana*) — сестринска република на Првата Француска Република. Била прогласена на 18 февруари 1798 година, откако Луј-Александре Бертие, генерал на Наполеон, го окупирал градот Рим на 10 февруари. Била водена од Директориум од пет мажи и се состоела од територија освоена од Папската Држава. Папата Пиј VI е прогонет во Франција и умира таму во август 1799 година. Римската Република била краткотрајна, бидејќи неаполските трупи ја обновиле Папската Држава во октомври 1799 година.
Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Наполеонски држави
Тиберинска Република

**Тиберинска Република** (италијански: *Repubblica Tiberina*) — револуционерна република прогласена на 4 февруари 1798 година, кога републиканците ја презеле власта во градот Перуџа. Таа била окупациона зона која го добила името по реката Тибар.
Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Наполеонски држави
Транспаданска Република

**Транспаданска Република** (италијански: *Repubblica Transpadana*) — револуционерна, привремена и меѓународно непризнаена влада основана во Милано од генералот Наполеон Бонапарт.

Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни републики
Категорија:Наполеонски држави
Црква „Св. Никола“ - Кукуречани

**Св. Никола** — црква во битолското село Кукуречани, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, изграден на западниот крај на селото. Според натписот на порталот на црковниот двор, црквата е изградена во 1875 година и поправена во 1998 година. Претставува куполна базилика со затворен трем на западната и поголем дел од јужната страна. На исток има полукружна апсида со самостоен покрив, расчленета на слепи ниши од пиластри со капители. На запад од храма има одделна куловидна камбанарија на два ката.

## Поврзано
* Кукуречанска парохија
* Битолско архијерејско намесништво

## Наводи

Кукуречани
Црква „Св. Никола“ - Крстец

**Св. Никола** — црква во прилепското село Крстец, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, сместен во западниот дел на селото. Изградена е во 1881 и обновена во 1904 година. На западната страна во 1913 година е дограден трем. Живописот во црквата датира од 1943 година, дело на браќата Доневи од Гари. Претставува еднокорабна, полукружно засводена градба со полукружна апсида на источната страна, расчленета на пет слепи ниши.

## Поврзано
* Плетварско-беловодичка парохија
* Прилепско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски
* Напис за црквата „Св. Никола“ со слики — „Маркукуле“

Крстец
Категорија:Дела на Дебарската школа
Црква „Св. Никола“ - Лажани

**Свети Никола** — главна селска црква во прилепското село Лажани, Македонија.

Црквата се наоѓа надвор од селото. Околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.

## Местоположба

Црквата е сместена надвор од селото Лажани и до нејзе води асфалтиран пат.

## Историја

Црквата е изградена во периодот од 1987 до 1989 година. Дарители на храмот биле жителите на Дебреште, Пешталево, Средорек, Секирци, Маргари, Ропотово, Кошино, Кривогаштани, Селце, Белица, Костинци, Долгаец; значителни придонеси дале Ж. Талески од Саждево и Р. Димоски од Црнилиште.

Храмот е осветен на 7 мај 1989 година од митрополитот Петар Охридско-битолски.

## Архитектура
### Иконостас

Храмот има резбан иконостас од дрво, дело на охридските копаничари Никола Пљаковски и Цветан Николовски.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Никола“ - Лажани 2.jpg|Камбанаријата и дел од гробиштата


## Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Ропотовска парохија
* Лажани

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Лажани
Лажани
Црква „Св. Никола“ - Љубојно

**Св. Никола** — црква во ресенското село Љубојно. Му припаѓа на Ресенското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Претставува малка градба со полукружна апсида. Црквата била метох, што се знае од грамотата на кралот Стефан Душан од 1337 г. во која се потврдува дека таа е во сопственост на манастирот Трескавец. Оттука може да се заклучи дека црквата датира најдоцна од почетокот на XIV век. Храмот е обновен во 1971 г.

## Поврзано
* Подмочанско-љубојнска парохија
* Ресенско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Љубојно
Црква „Св. Никола“ - Обршани

**Свети Никола** — главна селска црква во прилепското село Обршани, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото.

## Историја

Црквата е подигната во првата половина на XIX век, околу 1840-тите години.

## Архитектура

Претставува еднокорабна градба, полукружно засводена, со полукружна апсида на источната страна. Во 1886 година на западната стрна е дограден затворен трем.

Во 2001 г. е осветена нова камбанарија.

### Фрескоживопис

Во 1943 година изворниот живопис е покриен со нов слој.

Во дворот на црквата има оштетена римска мернерна плоча со две бисти во релјеф.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Обршани.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Бела Црква 19.jpg|Камбанариите
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Бела Црква 20.jpg|Задниот дел
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Бела Црква 21.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Бела Црква 23.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Бела Црква 22.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Бела Црква 26.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Бела Црква 25.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Бела Црква 27.jpg|Новата камбанарија
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Бела Црква 28.jpg|Старата камбанарија


## Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Обршанска парохија
* Обршани

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Обршани
Обршани
Црква „Св. Никола“ - Прилепец

**Св. Никола** — црква на Прилепечкиот манастир кај прилепското село Прилепец, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е манастирска, сместена на околу 2&nbsp;км југоисточно од селото. Изградена е во 1872 година. Претставува еднокорабна градба со полукружна апсида, расчленета на шест слепи ниши однадвор.

## Слики

Sv. Nikola vo Prilepec vo 1930's.jpg|Црквата во 1930-тите
Манастир Св. Никола - с. Прилепец.jpg|Приод кон црквата
Манастир Св. Никола (влезна врата) - с. Прилепец.jpg|Чукало на вратите
Saint Nicholas Inscription Church Prilepec.jpg|Натпис за набавка на имот за манастирот во 1908 г.


## Поврзано
* Прилепечки манастир
* Прилепечко-витолишка парохија
* Прилепско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Прилепец
Црква „Св. Никола“ - Слепче

**Црква „Св. Никола“ - Слепче** може да се однесува на:

* Црква „Св. Никола“ - Слепче (Демирхисарско)
* Црква „Св. Никола“ - Слепче (Прилепско)

## Поврзано
* Манастир „Св. Никола“ - Слепче
Владимир Симоновски

**Владимир Симоновски** (4 април 1974, Битола) — македонски ликовен уметник .

## Животопис
Владимир Симоновски е роден на 4 април 1974 година, во Битола, каде го завршил основното и средното образование.

Студирал Машински факултет - Скопје при  Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
Дипломирал на Факултетот за ликовни уметности - Скопје - отсек вајарство во класата на професорот Бедим Ибрахим при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.

Бил претседател на Друштво на ликовните уметници - Битола од 2010 до 2014 година.

## Творештво
Автор е на повеќе самостојни изложби, а учествувал и на бројни групни изложби во Македонија и странство.

### Самостојни изложби
*Битола, Прилеп, Кавадарци,  Струга од 2011 до 2018
*Кинотека на Македонија, Скопје, Битола - Магаза, 2020
*„Рудименти“, Нова сцена, Центар за култура Битола, 2021

### Групни изложби
*„Vernissage“, Битола, 1995
*„Transform“, Истанбул, Турција,  2009
*„Art Muse“, Битола 2013, 2014, НУ Завод и музеј-Битола
*Меѓународно графичко триенале Битола, Битола, 2013, 2021
*Меѓународно графичко триенале на графики од мал формат -  Шамалиер, Франција - Triennale Mondiale de l'Estampe Chamalières, 2011
*„Time collectors“, Даут-пашин амам, Скопје, НУ Завод и музеј-Битола, 2014
* Традиционални Четвртоноемвриски изложби на Друштвото на ликовни уметници од Битола од 2014-2021

### Сценографии
Учествувал и во дизајнирањето на неколку театарски претстави:
* Сценографија за претставата „Јов“ од Венко Андоновски во режија на Сашо Миленковски, Драмски театар Скопје, 2016
*„Буре барут“ од Дејан Дуковски во режија на Сашо Миленковски, Драмски театар Скопје, 2020
*„Дух“ – од Дејан Дуковски во режија на Сашо Миленковски,  Народен Театар Охрид, 2021

## Награди
*Награда за рекламен материјал на МТФ „Војдан Чернодрински“ , Прилеп, за претставата „Јов“ , 2016
*Четвртоноемвриска награда на ДЛУБ, за најдобро ликовно остварување во 2018-2019 
* Почесна награда за придонес во светското графичко творештво на 10 Меѓународно графичко триенале Битола, 2021

## Литература
* „Куферот на Макс Фриш“, 2020
*„Рудименти“, 2021
*Изложба - Владимир Симоновски и Владо Ѓорески

## Наводи

Категорија:Македонски уметници
Црква „Св. Никола“ - Дрен (Прилепско)

**Св. Никола** — црква во прилепското село Дрен, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, сместен два километра југоисточно од селото. Изградена е во 1866 година. Според ктиторскиот натпис, во 2003 – 2005 г. црквата е обновена од Милорад Андоноски и селаните. Претставува еднокорабен храм со полукружна апсида на исток. Има оригинален преродбенички иконостас кој е убаво насликан. Касетираниот таван е во шари, и во средината е претставен Бог Саваот.

## Поврзано
* Плетварско-беловодичка парохија
* Прилепско архијерејско намесништво

## Надворешни врски

## Наводи

Дрен
Црква „Св. Никола“ - Слепче (Демирхисарско)

**Св. Никола** — главна црква во демирхисарското село Слепче, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Крушевско-демирхисарското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е изградена врз темелите на стара црква во 1867 година.

Претставува еднокорабна градба со полукружен свод, петстрана апсида на исток, и трем и женска црква на запад. Од внатрешната страна на северниот и јужниот ѕид има потпорни пиластри поврзани со лакови. Ѕидаријата е од полуобработен камен; прозорците, аглите, венецот и апсидата се од делкан бигор, а вратите се од мермер во плиток релјеф. Во дворот има камбанарија и тој е заграден, и во него се влегува преку масивна дрвена врата.

Во храмот има полузачуван натпис со годината на зографисување — 1884. На него стои името на Коста Анастасов, зограф кој работел и на соседниот Слепченски манастир, но може и да се однесува на мајстор-градител со истото име. Според друго толкување, се работи за брат му Никола Анастасов.

## Слики

Sveti Nikola Slepche 03.png
Sveti Nikola Slepche 02.png
St Nicholas Church Slepche Fresco.jpg
Sveti Nikola Slepche 01.png


## Поврзано
* Слепчанска парохија
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Слепче, Демирхисарско
Категорија:Дела на Дебарската школа
Црква „Св. Никола“ - Топлица

**Св. Никола** — црква во прилепското село Топлица, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е подигната и живописана во 1860 година. Има убав иконостас од времето на преродбата. Живописци се Ангелко и Велјан Андонови од Папрадиште. Претставува трикорабна градба со полукружна апсида на источната страна. Црквата е обновена во 1892 година, кога на западната страна е дограден трем.

## Антички сполии
Во црквата има наоди од римско време. Во олтарот на црквата како чесна трпеза служи мермерна ара (олтар) која на челната страна има три бисти и коњаник претставени во плиток релјеф. Во припратата како основа на столб е поставена надгробна стела од бел мермер со едикула во која има 4 фигури обработени исто така во плиток релјеф. Покрај нив има фрагмент од уште една стела на која во едикулата оддесно налево се гледаат две фигури без глави, во стоечка положба, и трета зачувана во долниот дел. Под фигурите има поле со старогрчки натпис во 5 реда.


St Nicholas Toplitsa Fresco 1.jpg|Свети Никола, Григориј Богослов и Јован Златоуст
St Nicholas Toplitsa Fresco 3.jpg|Христос Седржител
Saint Charalambos Icon from the Iconostasis of St Nicholas Church in Toplitsa.jpg|Икона на Свети Харалампиј од иконостасот


## Поврзано
* Плетварско-беловодичка парохија
* Прилепско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Топлица
Категорија:Дела на Дебарската школа
Црква „Св. Никола“ - Чагор

**Св. Никола** — црква во поранешното битолско село Чагор, денес во атарот на Лопатица. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е еден од малкуте остатоци на некогашниот **Чагорски манастир**. Изградена е во 1636 година. Фреските во олтарот веројатно се дело на мајстори од Линотопската школа.

## Поврзано
* Лисолајска парохија
* Битолско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Чагор
Категорија:Дела на Линотопската школа
Црква „Св. Петка“ - Орехово

**Св. Петка** — црква во битолското село Орехово, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

## Историја
Црквата е изградена во 1861 година, како што може да се прочита на ктиторскиот натпис. Храмот е обновен по Првата светска војна со средства на ореовци иселени во странство. Во 1926 г. е изградена камбанаријата северозападно од црквата. Храмот повторно е обновен во 2000 г.

## Архитектура
Храмот претставува трикорабна градба со седумстрана апсида на исток и приграден трем од север. Влезот во наосот е од северната страна, а од истата страна има и влез во припратата. Од јужната страна има врата низ која верниците оделе на гробиштата. Внатрешноста на црквата е поделена на три кораба со два реда од по пет столба. Целата внатрешност на наосот е насликана со добар живопис. Над северниот влез од внатрешната страна има долг зографски натпис на кој се споменува Константин Зограф од населичкото село Селица и годината 1861. Овие негови фрески се меѓу најдобрите во Битолско и пошироката околина од средината на XIX век. Богатата програма е исполнета врз ѕидовите со големо внимание и врз основа на добри богословски познавања. Во првото подрачје се одделни светци претставени во полн раст или допојасно. Во погорните подрачја се сцените од Стариот и Новиот завет, животот, чудата и страданијата на Исус Христос и фрески вдахновени од Богородичниот Акатист.

Во храмот, освен иконите од средината на XIX век, има и мала но вредна збирка икони од втората четвртина на XVII век. Исклучително вредни се и царските двери. На нивното северно крило има црковнословенски натпис кој точно ги датира во 1642 г. ова крило подоцна е пренесено во црквата „Св. Димитриј“ во Битола. Во 2011 г. во западниот на иконостасот Ристо Палигора го открил и јужното крило. Ова јужно крило се чува во црквата. Натписот гласи:

Иконите од XVII век и царските двери веројатно се дело на мајстори од Линотопската школа.

## Слики

Κτητορική επιγραφή στην Αγία Παρασκευή Ορεχόβου.jpg|Ктиторскиот натпис
Saint Mary with Christ Icon from Saint Petka Church in Gorno Orehovo, 1644.jpg|Икона на Богородица со Христос, 1644&nbsp;г.
Royal Doors in Saint Petka Church in Gorno Orehovo 1642 Detail.jpg|Детаљ од царските двери


## Поврзано
* Буковска парохија
* Битолско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Орехово
Категорија:Дела на Линотопската школа
Црква „Св. Петка“ - Света

**Св. Петка** — црква во демирхисарското село Света, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Крушевско-демирхисарското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, сместен веднаш јужно од селото. Според натписот над јужниот влез, црквата е изградена во 1970 г. и го споменува нејзиниот ктитор и тогашен свештеник. Подигната е врз темели на средновековната црква „Св. Пантелејмон“. Според месното предание, Турците ја запалиле таа црква бидејќи во олтарот нашле бочви вино кои жителите ги скриле со намера да не платат ушур (данок) за лозје.

Околу црквата се откриени средновековни гробови градени од камени плочи, со насоченост исток-запад. Во сегашната црква се наоѓа чесна трпеза од мермерен блок со натпис посветен на жител од селото. Во дворот има и воени гробишта од Првата светска војна кои бугарската војска ги подигнала за своите загинати војници.

## Поврзано
* Бучинска парохија
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво

## Наводи

Света
Муштулук

**Муштулук** или **мужде** — обичај да се плати за добра вест на оној кој прв ќе ја јави. Муштулук е персиски збор и се користи за време на среќни настани (раѓање на дете, свршувачка, враќање од печалба, итн.). Обичај е човек, гласник, кој ја носи веста и кој се нарекува **муштулугџија,** да оди од член до член на семејството, односно секој што го интересира радосната вест, а секој посебно плаќа.

## Наводи

Категорија:Обичаи
Категорија:Турцизми
Кнежевство Лука и Пјомбино

**Кнежевство Лука и Пјомбино** (италијански: *Principauté de Lucques et Piombino*) — создадено во јули 1805 година од Наполеон за неговата сакана сестра Елиса Бонапарт. Тоа било држава сместена на централниот дел на италијански полуостров (денешна Италија).

Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни монархии во Европа
Категорија:Наполеонски држави
Категорија:Држави и територии настанати во 1805 година
Лука и Пјомбино
Тико Вилка

**Тико Константинович Вилка** (; 16 (28) февруари 1886 година&nbsp;- 28 септември 1960 година)&nbsp;- ненецки уметник, наратор, јавна и политичка личност. Тој застана на потеклото на литературата на ненци. Автор на епски приказни.

## Литература

* *Воронова О. П.* Президент Новой Земли Тыко Вылка.&nbsp;— М.: Советский художник, 1977.&nbsp;— 160&nbsp;с.&nbsp;— (Рассказы о художниках).
* *Кошечкин Б. И.* Сын Новой Земли. (Тыко Вылка).&nbsp;— М.: Мысль, 1980.&nbsp;— 88&nbsp;с.&nbsp;— (Замечательные географы и путешественники).
* *Сухановский А. Ф.* Тыко Вылка. Сын полярной звезды.&nbsp;— Архангельск: СК-Россия, 2009.&nbsp;— 256&nbsp;с.&nbsp;— (Библиотека печорского края).&nbsp;— 5000 экз.

## Врски

* Могила Тыко Вылки на сайте «Архангельский некрополь»
* *Ирина Ханзерова* Нелегкая судьба «великого самоеда»  // Нарьяна вындер от 2 марта 2006

Категорија:Носители на Орденот на Црвеното знаме на трудот
Категорија:Починати во 1960 година
Категорија:Починати на 29 септември
Категорија:Родени во 1886 година
Категорија:Родени на 28 февруари
Јани Бојаџи

**Јани Бојаџи** (р.  во ) — македонски режисер, продуцент и сценарист. Од 2019 година, е директор на Телевизија Алфа.

Бојаџи, својата кариера како режисер ја започнува во Народниот театар „Антон Панов“  - Струмица. Одреден период, бил вработен во Драмски театар - Скопје како режисер. Има режирано претстави и во театрите низ Македонија, во Народен театар - Штип, Театар Куманово, Велешкиот театар и други театарски куќи. 

Во 2013 година, тој се вработил во Канал 5, каде бил режисер, сценарист и извршен продуцент на серијалот Македонски народни приказни и играни и документарни филмови, и таму работел до 2017 година.

Тој е режисер и нашишал сценарио на филмовите: Ругање со Христос, Вистинска љубов, Кино „Љубов“ и телевизиски серии: Бистра вода, Болка на душата и Утре наутро 

Од 2020 година, е редовен професор за филм и телевизија на Универзитетот Еуропа Прима.

Во март 2023 година, Бојаџи бил основач на платформата „Кинемое" која е наменета за македонска продукција за филмови и серии.

Тој е директор на Фестивалот „Преку езерото“, кој се одржува еднаш годишно во Дојран од 2023 година.

Во јануари 2025 година, во Кинотека на Македонија ја промовира неговата книга "Гледна точка".  

Бојаџи, има напишано повеќе од 50 колумни за весникот „*[[Нова Македонија]]*“, за театар и филм.

## Филмографија
Бојаџи ги режирал следните филмови:

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Македонски режисери
Категорија:Македонски продуценти
Категорија:Македонски сценаристи
Стара џамија (Лажани)

**Стара џамија (Лажани)** — селска џамија во селото Лажани, во Општина Долнени, Македонија.

## Местоположба

Џамијата се наоѓа во средишниот дел на селото Лажани, во Јајоско Маало.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Лажани
Категорија:Џамии во Општина Долнени
Категорија:Џамии во Прилепското муфтиство
ПУ „Мирче Ацев“ - Кошино

**Основно училиште „Мирче Ацев“** (официјално: **Подрачно основно училиште „Мирче Ацев“ - Кошино**; скратено: **ПОУ „Мирче Ацев“**) — подрачно основно училиште во селото Кошино, составен дел на истоименото училиште во селото Лажани.

## Местоположба

Училиштето се наоѓа во средишниот дел на селото, на десниот брег од селскиот дол.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик во 1 паралелка.

## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Долнени
Кошино
Категорија:Кошино
Црква „Св. Атанасиј“ - Кошино

**Свети Атанасиј** — обновена манастирска црква на Кошинскиот манастир во прилепското село Кошино, Македонија.

Црквата се наоѓа надвор од селото во источен правец.

## Местоположба

Црквата се наоѓа 200 метри источно од селото, помеѓу стара дабова шума.

## Историја

Манастирската црква е обновена на местото каде некогаш се наоѓал манастирот „Св. Атанасиј“, помеѓу дабова шума, која мештаните никогаш не ја исекле.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Кошино 2.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Кошино 4.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Кошино 3.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Кошино 5.jpg|Куполата


## Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Ропотовска парохија
* Кошино

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Кошино
Кошино
Кошински манастир

**Кошински манастир** — манастир во јужниот дел на Македонија, во близина на селото Кошино.

## Местоположба

Манастирот се наоѓа источно од селото Кошино.

## Историја

Во 1950-тите години, од манастирот немало скоро никакви траги, освен зачуваната стара дабова шума.

## Градби

Во склоп на манастирот влегуваат една црква, чешма и помошни објекти.

### Црква „Св. Атанасиј“

Црквата е единствениот храм во манастирот.

## Галерија


Податотека:Кошински манастир 2.jpg|Молитвен простор
Податотека:Кошински манастир 4.jpg|Конакот
Податотека:Кошински манастир 3.jpg|Икони во молитвениот простор


## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Кошино
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Преспанско-пелагониската епархија
Црква „Св. Димитриј“ - Кошино

**Свети Димитриј** — селска црква во прилепското село Кошино, Македонија.

Црквата се наоѓа над селото.

## Местоположба

Црквата се наоѓа над селото Кошино, поради што е и наречена Горна Црква.

## Историја

Во 1950-тите години од црквата биле останати само остатоци од нејзините ѕидови.

## Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Ропотовска парохија
* Кошино

## Наводи

Категорија:Кошино
Кошино
Кнежевство Понтекорво

**Кнежевство Понтекорво** (италијански: *Principato di Ponte Corvo*) — кнежевство во Италија создадено од Наполеон откако тој станал крал на Италија во 1805 година.

Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Наполеонски држави
Категорија:Поранешни монархии во Европа
Понтекорво
Кнежевство Елба

**Кнежевство Елба** (италијански: *Principato d'Elba*) — ненаследна монархија основана со Договорот од Фонтенбло на 11 април 1814 година. Кнежевството траело помалку од една година, а нејзиниот единствен владетел е Наполеон Бонапарт, кој се вратил да владее во Франција пред неговиот конечен пораз и распаѓањето на Кнежевството.

Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Наполеонови војни
Категорија:Наполеон Бонапарт
Категорија:Поранешни монархии во Европа
Категорија:Држави и територии настанати во 1814 година
Категорија:Држави и територии распаднати во 1815 година
Категорија:Историја на Тоскана
Елба
Саљут 7 (филм од 2017)

**Саљут 7** (руски: *Салют-7*) — руски филм од 2017 година, во режија на Клим Шипенко. Главните улоги ги играат: Владимир Вдовиченков, Павел Деревјанко, Александар Самојленко.

## Синопсис
Филмот е делумно базиран на вистинит настан, една од најважните поправки направени во вселената. Во јуни 1985. година, метеорски дожд ја оштетува советската вселенска станица „Саљут 7“, која почнува да се врти неконтролирано при што постои опасност дека ќе се урне на Земјата. Во екот на студената војна, Советскиот Сојуз испраќа двајца космонаути да ја поправат станицат и така да ги спречат Американците да ја украдат станицата со помош на нивниот Спејс шатл. Двајцата космонаути се соочуваат со бројни проблеми во извршувањето на нивната мисија.

## Наводи

Категорија:Руски филмови
Категорија:Филмови од 2017 година
Категорија:Филмови на Клим Шипенко
Категорија:Филмови со Владимир Вдовиченков
Категорија:Филмови со Павел Деревјанко
Категорија:Филмови со Александар Самојленко
Категорија:Филмови на руски јазик
Црква „Св. Пантелејмон“ - Света

**Св. Пантелејмон** — црква во демирхисарското село Света. Му припаѓа на Крушевско-демирхисарското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, сместен на самиот северен крај на селото. Изградбата започнала во 1905 и завршила во 1910 година. Осветена е во 1911 година. Претставува еднокорабна градба со полукружна апсида и трем на запад. Има полукружен свод, а на запад има таваница. Ѕидаријата е од кршен камен, а аглите, отворите и венецот се од делкан камен. На запад над женската црква подоцна е изградена шестострана камбанарија, покриена со лим. Фасадите се фугирани, а апсидата е малтерисана.  Храмот е живописан во 1913 година од истакнатиот мијачки мајстор Јаков Мажовски.

Во 1924 година покривот е поправен, а одделни фрески се повторно зографисани.

## Слики

Податотека:Sveti Panteleimon Sveta.png|Живопис од црквата


## Поврзано
* Бучинска парохија
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

Света
Категорија:Дела на Дебарската школа
Питер Саксон

**Питер Саксон** (англиски: Peter Saxon) ― книжевен псевдоним користен од различни автори на трилери од 1950-тите до 1970-тите.

## Историја
Псевдонимот „Питер Саксон“ првично бил користен од ирскиот писател и новинар на пулп-фантастика В. Хауард Бејкер во Amalgamated Press, најмногу за романите од серијата Секстон Блејк. Еден од овие романи на Секстон Блејк, *Криминалот е моја работа*, бил снимен во филмот од 1958 година, *Убиство на местоположба 3*, од Hammer Film Productions. Во 1965 година, Бејкер се преселил во друг издавач, Mayflower Books, и продолжил да ги пишува романите на Секстон Блејк како „Питер Саксон“, но Мејфлауер, исто така, почнал да го користи ова псевдоним како куќен псевдоним за дела од други автори. „*Дезориентираниот човек*“ бил трилер за заговор на Питер Саксон, главно напишан од Стивен Френсис и уреден од Бејкер; бил приспособен како филмот од 1970 година, „*Крик и врескај повторно*“, со Винсент Прајс, Кристофер Ли, Алфред Маркс, Мајкл Готард и Питер Кушинг. Окултната детективска фантастика серија „*Чувари*“ бил уште еден наслов на Питер Саксон, со писатели како Бејкер, Рекс Делфин, Вилфред Мекнили и Томас Мартин.

## Наводи
 
Категорија:Псевдоними
Категорија:Книжевност