open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Иван Марчук

** Иван Марчук ** (); (12 мај, 1936  Москаливка) е современ украински сликар.

## Животопис

Иван Марчук е роден во семејство на ткајач.

По завршувањето на седумгодишно училиште, тој влегол во Факултетот за применета уметност Иван Труш Лавов на одделот за декоративно сликарство, каде што студирал од 1951 до 1956 година.

Откако служел војска, ги продолжил студиите на Оддел за керамика на Институтот за применета уметност во Лавов, кој дипломирал во 1965 година.

Подоцна работел во Киев. Од 1965 до 1968 година работел во Институтот за суперхард материјали на Националната академија на науките на Украина и од 1968 до 1984 година во Киевскиот погон за монументални и украсни уметности.

Во 1989 година тој го напуштил СССР и живеел во Соединетите Држави, Канада и Австралија.

После нападите на 11.09.2001 година што ги видел, Марчук се вратил во Киев.

Во 1990 година, неговата прва официјална изложба се одржа во Киев - во Државниот уметнички музеј на украински ликовни уметности (сега Национален уметнички музеј на Украина).

Бидејќи не бил ценет во Советскиот Сојуз, Марчук бил добро прифатен во независната Украина со добивање на престижна награда Т. Шевченко во 1997 година.

Во Киев се планира да се изгради музеј на Иван Марчук..

## Книги
Атланта УМЦ објави 3 книги за творештвото на уметникот. Големата монографија насловена како „Иван Марчук“ (2004) ги илустрира сите фази од неговата творечка кариера. Вториот албум се занимава со периодот од 1965-2005 година. Третиот албум е објавен во серијата „Сликарство“ (2008 година).

За 2013-2016 година, Феникс објави три книги од Иван Марчук.

## Награда Иван Марчук
На 31.05.2016 година, третата сесија на Регионалниот совет на Тернопил го поддржа проектот за започнување на годишната регионална награда Иван Марчук за надарени деца на возраст од 7 до 15 години во областа на ликовната уметност во 2016 година.

## Награди

* 1996 година - доби титула за заслужен уметник на Украина
* 7 март 1997 година - стана лауреат на Националната награда на Украина Т.Г. Шевченко
* 2006 година - Меѓународната академија за современа уметност во Рим го прифати Иван Марчук во редовите на Златниот еснаф и го избра за почесен член на научниот совет на академијата
* Октомври 2007 година - вклучен во британското рангирање „Сто генијалци од денес“

## Наводи

## Литература
* "Virtual Dreams of Ivan Marchuk". ''Welcome to Ukraine'', 4, 1999.
* Ivan Marchuk: Album-catalogue. — Kyiv: CJSC Atlant UMS, 2004. — 519 p. — . 
* Ivan Marchuk. Creative period 1965–2005: [Album]. — [Kyiv: CJSC Atlant UMS, 2005]. — 28 p. 
* Іван Марчук. Дорога додому: Альбом. — К.: ТОВ «Атлант ЮЕмСі», 2008. — [135] с. — 

## Надворешни врски
* Ivan Marchuk Exhibition
* Personal site of Ivan Marchuk 
* 

Категорија:Украински сликари
Категорија:Сликари од 21 век
Категорија:Родени во 1936 година
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ранченци

**Свети Ѓорѓи** — главна селска црква во селото Ранченци.

## Местоположба
Црквата е сместена во крајниот источен дел од селото.

## Историја
Црквата е изградена во XIX век. Иконите се изработени во истиот период, но не е познато кој е нивниот автор. Непознато е и од кој архијереј е осветена.

## Архитектура
Градбата има правоаголна основа со многуаголна апсида на источната стана. Кон западната и јужната стана е доградена отворена припрата, а кон северната страна е дограден понизок помошен објект. Главниот влез на црквата се наоѓа на западната страна, а храмот има и спореден влез на јужната страна. Над главниот влез има ниша со фреска на Свети Георги. Од левата страна пред главниот влез, припратата е преградена и во тој дел има молитвен простор. Непосредно пред главниот влез на црквата, на кровот од припратата е закачено ѕвоно. Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди. Во дворот на црквата се сместени селските гробишта.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ранчинци 10.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ранчинци.jpg|Западната страна
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ранчинци 8.jpg|Јужната страна
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ранчинци 2.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ранчинци 6.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ранчинци 7.jpg|Апсида
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ранчинци 4.jpg|Припратата на западната страна
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ранчинци 3.jpg|Припратата на јужната стана
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ранчинци 5.jpg|Ѕвоното
Податотека:Гробишта во Ранчинци.jpg|Селските гробишта


## Поврзано
* Ранченски манастир
* Црква „Св. Недела“ - Ранченци
* Ранченци
* Брегалничка епархија
* Штипско архијерејско намесништво
* Прва светиниколска парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Ранченци
Ранченци
Ранченски манастир

**Ранченски манастир** — манастир во источниот дел на Македонија, на падините на планината Манговица.

## Историја
Манастирот бил изграден во 1930 година.

## Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак, помошни објекти и чешма.

### Црква „Света Недела“

Црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Иконите во неа биле изработени во XX век од непознати автори.

## Галерија

Податотека:Ранчински манастир 2.jpg|Влезната порта од дворот на манастирот
Податотека:Ранчински манастир 4.jpg|Дворот на манастирот
Податотека:Црква „Св. Недела“ - Ранчинци 11.jpg|Манастирската црква
Податотека:Ранчински манастир 3.jpg|Конакот
Податотека:Ранчински манастир 5.jpg|Помошен објект
Податотека:Ранчински манастир 6.jpg|Чешмата


## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Ранченци
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Брегалничката епархија
Црква „Св. Недела“ - Ранченци

**Света Недела** — манастирска црква на Ранченскиот манастир.

## Историја
Црквата е изградена заедно со манастирот во 1930 година. Иконите биле изработени во текот на XX век, но нивниот автор не е познат.

## Архитектура
Градбата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Кон северната страна е доградена затворена припрата, а кон западната и јужната страна таа е отворена. Главниот влез се наоѓа на западната страна, а црквата има и спореден влез на јужната страна. Храмот има две камбанарии. Првата е вградена и се издига над главниот влез, така што делот над кровот е куполест со осумаголна основа и на секоја страна има по една монофора. Втората камбанарија е издвоена и се наоѓа непосредно од левата страна пред влезот на црквата, односно е доградена до затворената припрата на северната страна. Таа има квадратна основа и се состои од два дела, од кои долниот е затворен, а горниот е ограден и отворен од сите четири страни. Објектот и камбанариите се обоени во бела боја, со исклучок на затворената припрата којашто однадвор не е варосана, и се покриени со кров од ќерамиди.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Недела“ - Ранчинци.jpg|Западната страна
Податотека:Црква „Св. Недела“ - Ранчинци 5.jpg|Припратата на северната страна
Податотека:Црква „Св. Недела“ - Ранчинци 6.jpg|Припратата на западната страна
Податотека:Црква „Св. Недела“ - Ранчинци 7.jpg|Припратата на јужната страна
Податотека:Црква „Св. Недела“ - Ранчинци 3.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Недела“ - Ранчинци 8.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Недела“ - Ранчинци 9.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Недела“ - Ранчинци 4.jpg|Вградената камбанарија
Податотека:Црква „Св. Недела“ - Ранчинци 2.jpg|Издвоената камбанарија


## Поврзано
* Ранченски манастир
* Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ранченци
* Ранченци
* Брегалничка епархија
* Штипско архијерејско намесништво
* Прва светиниколска парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Ранченци
Ранченци
Бајуви дупки–Џинџирица

**Бајуви дупки – Џинџирица** () — природен резерват во Националниот парк Пирин, сместен во хомонимскиот планински масив во Пиринска Македонија, југозападна Бугарија. Сместено е во општина Мехомија. Бајуви Дупки – Џинџирица е меѓу најстарите резервати на државата, прогласен во 1934 година за заштита на шумите на македонски бор - молика (*[[Молика|Pinus peuce]]*) и босански бор (*[[муника|Pinus heldreichii]]*), двата балкански ендемски видови. Неговата територија беше дополнително проширена во 1976 и 1980 година и се протега на површина од 2873 ха или 28,73 км2. Прогласен е за биосферен резерват на УНЕСКО во 1977 година. Резерватот опфаќа територија помеѓу 1200 и 2907 м надморска височина. Геолошки во него доминираат протерозојски мермери и има обемен карстен терен со бројни пештери и карстни формации.

## Флора
Флората се состои од околу 500 видови васкуларни растенија. Меѓу ретките и ендемски васкуларни растенија се наоѓаат европската боровинка (*[[Vaccinium myrtillus]]*), *[[Aquilegia aurea]]*, одлично жолт гентијан (*[[Гентиана лутеа|Gentiana lutea]]*), златен корен (*[[Родиола роза|Rhodiola rosea]]*), рунолист (*[[Рунолист|Leontopodium alpinum]]*) и Пирински афион (*[[Papaver degenii]]*).

Околу 60% од резерватот е покриен со шуми, главно составен од македонски бор (*[[Молика|Pinus peuce]]*) и босански бор (*Pinus heldreichii*). Други видови дрвја се шкотски бор (*Pinus sylvestris*), црн бор (*Pinus nigra*), смрека од Норвешка (*Picea abies*) и европска сребрена ела (*Abies alba*). Просечната возраст на шумата е над 150 години, а на места над 500 години. Некои области на шумата Малка Џинџирица се стари меѓу 500 и 550 години. Некои молики достигнуваат височина над 45 м и пречник повеќе од 2 м; некои одделни дрвја имаат старост над 1000 години.

Повисоките делови на резерватот се покриени со џуџест планински бор (*[[Кривул|Pinus mugo]]*) формација достигнувајќи возраст од 100 години. Просечната висина на овие грмушки е од 1,5 до 2 м, но достигнува 3 м во одредени области.

## Фауна
Дивокозата е типичен претставник на фауната и еден од симболите на резерватот. Други важни видови за зачувување вклучуваат кафеава мечка, сив волк, европска борска куна, букова кура, црвена лисица, срна, дива свиња, црвена верверица, западна каперкали, златен орел, лескавица, евроазиски клукајдрвец со три прсти, забележан оревокршач и др. Типични претставници на рептили и водоземци се обична европска змија, ескалапска змија, живопасен гуштер и обична жаба.

## Наводи

## Користена литература

* 
* 

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Географија на Пиринска Македонија
Категорија:Пирин
Категорија:Природни резервати во Бугарија
Категорија:Биосферни резервати во Бугарија
Категорија:Координати на Википодатоците
Природен резерват Магадан

**Природен резерват Магадан** () — руски заповедник (строг природен резерват) сместен во четири различни сектори низ регионот Магадан на рускиот Далечен Исток, вклучувајќи го и северниот брег на Охотско Море. Сите места се далеку едни од други, имаат различна клима, топографија, флора и фауна и немаат населени места или патишта за превоз. На потоците на територијата се наоѓаат некои од најголемите непречено места на мрестење на чум и кохо лосос. Еден сектор, островот Јамского, е дом на колонии на морски птици, со вкупно до 6 милиони индивидуи птици. Тука спаѓаат трошки од Ауклетс, гилемот, спектакуларни гилемоти, лунд и пуфин со рогови. Резерватот се наоѓа во Олскиот дистрикт во Магаданската област. Неодамна, резерватот експериментирал со многу ограничени посети на крстаречки брод (под 200 патници) на еден од островите и се разработуваат планови за начини за зголемување на образовниот екотуризам во многу недостапната област.

## Топографија
Најголемиот сектор, Кава Челомџинскиго (624.456 хектари) е во југозападниот агол на Магадан. Од Охотското Море е одделен со два регионални природни резервати (Кава и Кавинскаја). Вториот по големина сектор е земјиштето Сејмчански (117.839 хектари) во внатрешноста на реката Колима, 520 км од градот Магадан. Трет по големина сектор е областа Ола (103.434 ха) на полуостровот Кони што се протега во Охотско Море. Четвртиот сектор е рамнината Јамского (38.809 ха) на југозапад од регионот, и самиот е поделен на крајбрежни, поплавни и островски подточки.

## Клима и екорегија
Магадан се наоѓа во екорегионот планинската тундра Черски-Ко Koлима. Овој екорегион ги опфаќа планинските области на североисток на Сибир. Тоа е екорегион на екстремен студ и екстремна сувост.

Климата на Магадан е *субарктичка клима, без сува сезона* (Кепенова класификација на климата, субартичка клима). Оваа клима се одликува со благи лета (само 1-3 месеци над 10&nbsp;°C) и студени, снежни зими (најстуден месец под -3&nbsp;°C).

## Флора и фауна
Повеќе од половина од територија на резерватот е зимзелена шума, претежно ариш (Larix gmelinii). Вториот најчест вид дрвја е притаен кедар. Меѓу цицачите, вообичаени видови се вервериците, пиката, зајакот, кафеавата мечка, лисицата, самулата, хермелинот и визонот.

## Екотуризам
Како строг природен резерват, резерватот Магадан е претежно затворен за пошироката јавност, иако научниците и оние со цели на „еколошко образование“ можат да го посетат резерватот со ппретходен договор. Резерватот сепак дава можност на јавноста да се посети со помош на екотуристички екскурзии, но посетителите мора да се приклучат на група предводена од ренџер и мора претходно да добијат писмени дозволи. Постои центар за посетители со експонати за природата во главната канцеларија на резерватите во градот Магадан.

## Наводи
 

## Надворешни врски

* Мапа на резерватот Магадан, OpenStreetMap
* Мапа на резерватот Магадан, ProtectedPlanet

Категорија:Географија на Магаданската област
Категорија:Природни резервати во Русија
Категорија:Координати на Википодатоците
Црква „Св. Димитриј“ - Стануловци

**Свети Димитриј** — опожарена главна селска црква во селото Стануловци. 
## Местоположба
Црквата е сместена во крајниот североисточен дел од селото, на возвишение коишто ѝ дава доминантна положба во однос на остатокот од селото.

## Историја
Црквата се претпоставува дека била изградена во XV век. Според други извори, таа била изградена во XIX век. Иконите биле изработени од Коста Зограф и од непознат автор во XIX век. Во 2003 година, црквата била опожарена и од вредните предмети ништо не е сочувано.

## Архитектура
Од остатоците на храмот се забележува дека таа гадбата имала правоаголна основа со многуаголна апсида на источната страна. Главниот влез на црквата се наоѓал на западната страна, а таа имала и спореден влез на јужната страна. Градена била од камен и била варосана. Во дворот на црквата се сместени селските гробишта.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Стануловци 4.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Стануловци 3.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Стануловци 2.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Димитриј“ - Стануловци 5.jpg|Внатрешноста
Податотека:Гробишта во Стануловци.jpg|Селските гробишта


## Поврзано
* Стануловци
* Брегалничка епархија
* Штипско архијерејско намесништво
* Втора светиниколска парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Стануловци
Стануловци
Дански знаковен јазик

**Данскиот знаковен јазик** (, **DTS**) ― знаковен јазик  што се користи во Данска.

## Класификација
Анри Витман (1991) го вметнал јазикот во француското знаковно јазично семејство поради сличностите во речникот. Петар Атке Кастберг студирал глувонемско образование во Европа две години (1803-1805), вклучително и на училиштето во Париз кај Шарл Мишел де л'Пе, и го основал првото училиште за глуви во Данска во 1807 година, каде што данскиот знаковен јазик бил развиен. Точната врска помеѓу данскиот знаковен јазик и старофранцускиот знаковен јазик е непозната; Кастберг бил критички настроен кон „методичките знаци“ на л'Пе и исто така приемчив на месниот знаковен јазик во 1807 година, и затоа можел да воведе знаци од старофранцускиот знаковен јазик на веќе постоечки месен јазик (или домашен знак/знаци), наместо да бил изведен данскиот од старофранцускиот јазик. Во секој случај, Кастберг вовел рачна азбука со една рака во 1808 година, која се засновала на шпанската рачна азбука. Во 1977 година, Данското здружение на глуви ја усвоило „меѓународната рачна азбука“, што била скоро точна копија на рачната азбука од САД, со мали разлики и дополнителни знаци за æ, ø и å.

За норвешкиот знаковен јазик главно се смета дека е потомок на данскиот. Сепак, може да биде мешавина од данскиот и автохтон знак, напоредно со ситуацијата помеѓу шведскиот знаковен јазик и финскиот знаковен јазик.

Исландскиот знаковен јазик е поблизок; 37% од множеството анализирани знаци (Алдерсон 2006) биле целосно различни во структурата и други 16% биле слични, но не и исти. Фарскиот знаковен јазик и гренландскиот знаковен јазик се појасни наречја на данскиот.

Стебло на данското знаковно јазично семејство:



## Наводи

## Надворешни врски

* http://www.tegnsprog.dkOrdbog over Dansk Tegnsprog Бесплатен семрежен дански знаковен речник.
* Алдерсон, Расел Р. и Лиза Ј. Мекенти-Аталијанис. 2007 година Лексичка споредба на исландскиот знаковен јазик и данскиот знаковен јазик. *Birkbeck Studies in Applied Linguistics* том 2. Лексичка споредба на исландскиот знаковен јазик и данскиот знаковен јазик 
Студии за знаковен јазик | 1 октомври 2008 година | Алдерсон, Расел Р; Мекенти-Аталијанис, Лиза Ј | 700+ зборови

Категорија:Јазици во Гренланд
Категорија:Јазици во Данска
Категорија:Знаковни јазици
Бистришко браниште

мини| Патека во подножјето на Врвот Голјам Резен кој го преминува горниот дел на Бистришко Браниште.
[лево|мини| Локалитет Погледец на источната граница на Бистришко Браниште, со [Голем Купен|Врвот Голем Купен во позадина.]]
[мини| Бистришко Браниште од близу Врвот Голјам Купен, со Врвовите [Голем Резен и Мал Резен во позадина.]]
**Бистришко браниште** () — природен резерват во националниот парк Витоша на планината Витоша во Бугарија .

Основана е во 1934 година, заедно со паркот на природата Витоша. Од 1977 година е резерват на биосфера според Програмата *Човек и биосфера* (МАБ) на УНЕСКО.

Резерватот ги сочинува источните падини на врвовите на Голем Резен (2277 м), Мал Резен (2191 м) и Скопарник (2226 м), северните падини на Врвот Голем Купен (1930 м), горните долини на реките Витошка Бистрица и Јанчевска. Неговата површина е 1061,6 ха, котата е помеѓу 1430 и 2277 м.

Над 50% од нејзината територија е покриена со шума (претежно смрека), во просек стара 100 до 120 години. Постојат неколку камени патеки во зоната Субалп, продирајќи во шумата. Поголемите животни пронајдени во резерватот вклучуваат елен, свиња, волк, мечка.

Бистришко браниште привлекува многу туристи од соседниот центар Алеко, сместен во близина на северозападната граница на резерватот. Посетителите не им е дозволено да се движат далеку од неколку назначени патеки кои ги поврзуваа највисокиот врв во Витоша Црн Врв, Алеко, селото Бистрица, и селото Железница.

## Користена литература

* ''Богородични шуми на Бугарија'' : 6. Богородични шуми во планината Витоша 6,4 фунти. Богородица шума , стр. 44
* ''Водич за искачување'' : Витоша
* Парк на природата Витоша
Категорија:Природни резервати во Бугарија
Категорија:Биосферни резервати во Бугарија
Муамер Сун

**Муамер Сун**  (; 15 октомври 1932 година - 16 јануари 2021 година)  бил  турски композитор на класична музика..

Сун е родено во Анкара.

Учел во Военото училиште во 1947 година и Државен конзерваториум во Анкара во 1953 година.

Студирал кај Ахмет Аднан Сајгун на композиција  кај Хасан Ферит Алнар  диригирање, а кај Музафер Сарозен  народна музика.

Дипломирал на Државниот конзерваториум во Анкара - композиција во 1960 година.

Предавал на државните конзерваториуми во Анкара, Измир, Истанбул и на Музичкиот оддел на Универзитет Гази Институт за образование.

Тој исто така бил и   член на извршниот одбор на Турска радио-телевизиска корпорација (ТРТ).

Се  повлкол од професорската професија на Универзитетот Хацетепе,  октомври 1997 година.

Муамер Сан бил одликуван со титулата „* Девлетски уметници * * (буквално * 'Државен уметник' ') „или„ „Национален уметник“ “) од турското Министерство за култура во 1998 година.

## Наводи

## Надворешни врески
* 
* 

Категорија:Турски музичари
Категорија:Починати во 2021 година
Категорија:Родени во 1932 година
На голици

***На Голици*** () — словенечка полка инструментална композиција на Славко Авсеник и аранжман на неговиот брат Вилко Авсеник. Песната е напишана во 1954 година и прва снимена во јануари 1955 година во студиото на Радио Кернтен. Се смета за најиграната инструментална мелодија во светот. Во тоа време, бендот беше преименуван во *Горењски квинтет*. Оваа песна е изведена повеќе од 600 пати низ целиот свет.

Голица (), 1.836 метри висока словенечка планина, од која го носи песната своето име, е врв во Западен Караванкс, на границата помеѓу Словенија и Австрија, над словенечкиот град Јесенице. Познато е главно по своите полиња со диви бели нарциси, чии делови ја покриваат Голица и околните пасишта кон крајот на април и почетокот на мај. И покрај тоа што на песната и го даде овој наслов, Славко Авсеник никогаш не бил во неговиот живот на Голица. Денес бендот е познат како *Ансамбел братов Авсеник*, иако бендот денес не постои.

## Користена литература

## Надворешни врски
* 

Категорија:Словенечка музика
Јусуф Иса Халим

** Јусуф Иса Халим **  ( Yusuf Isa Halim) - (исто така преведено на романски како "'" Јусуф Иса Халим ""; ) (1894–1982) ббил од  Добруџа, Татарски поет, учител и лингвист познат по авторството на првиот романски - турски речник..

Јусуф Иса е роден во 1894 година во Билбил, денес официјално познат како Циоцарлиа, село Ногаи сместено во селото Татар западно од Мангалија, во Добрџа.

Дипломирал во 1915 година на Медреси од Меџидије / Медџидија и работел како учител во Малшува / Абруд, Каварна, Пазарџик, Богаз-Кој (Цернавода).

Во 1930 година тој го објави во Пазарџик, сега Добрич во Бугарија, првиот романски - турски речник.

## Наводи

Категорија:Турски писатели
Категорија:Родени во 1894 година
Категорија:Починати во 1982 година
Матија Бравничар

мини|Матија Бравничар во 1930
**Матија Бравничар** (24 февруари 1897, Толмин - 25 ноември 1977, Љубљана) — словенечки композитор.

## Творештво
Бравничар бил еден од првите словенечки симфониски композитори. Составил четири симфонии, две опери, неколку симфониски песни, камерна музика и други дела. Најпрво започнал да учи виолина, а потоа студирал композиција кај Марио Когој и Славко Остерц на Конзерваториумот во Љубљана. Тој бил член на оперскиот оркестар во Љубљана, а по војната професор по композиција. Како експресионистички композитор, неговите композиции често користеле елементи на традицијата на народната музика во Словенија.

Во 1963 година ја добил наградата Прешерен за неговиот концерт за виолина и оркестар. Од 1972 година до неговата смрт тој беше член на Словенечката академија на науките и уметностите.

## Личен живот
Тој се оженил со балетската танчерка и кореограф Гизела Бравничар во 1932 година. Неговиот син Дејан Бравничар е познат словенечки виолинист, а негов внук е пијанистот Игор Бравничар.

## Поврзано
* Список на словенечки композитори

## Наводи

## Надворешни врски
* Приморци.си - Бравничар, Матија 
* Словенски глабенноинформативен центар: Матија Бравничар 
* Digitalna knji knnica Словенија: Бравничар, Матија (скаладетел) 
* Discogs.com - Матија Бравничар 

Категорија:Композитори на класична музика од 20 век
Категорија:Починати во 1977 година
Категорија:Родени во 1897 година
Категорија:Добитници на Прешерновата награда
Северна жирафа

: *Погледнете ја [[Жирафа]] за поединости за тоа како оваа предложена таксономија се вклопува со моментално прифатената таксономија на жирафи.*

мини|Северна жирафа во зоолошката градина Амневил.
[мини|Северна жирафа во [Зоолошка градина Скопје|Зоо Скопје.]]
**Северната жирафа** (*Giraffa camelopardalis*), позната и како **трирогата жирафа**, ― вид на жирафа, домородна во Северна Африка.

Во сегашната шема на МСЗП за таксономија, има само еден вид жирафа со името *G. camelopardalis* и девет подвидови, но алтернативните таксономски хипотези предложиле два до единаесет видови.

Некогаш во изобилство низ цела Африка уште од 19 век, имала опсег од Сенегал, Мали и Нигерија од Западна Африка до север во Египет. Западноафриканските жирафи некогаш живееле во Алжир и Мароко во античките периоди сè до нивното изумирање, поради сушната клима во Сахара. Живее изолирано во Јужен Судан, Кенија, Чад и Нигер.

Сите жирафи се сметаат ранливи кон истребување од страна на МСЗП. Во 2016 година, околу 97 000 поединци од сите подвидови биле присутни во дивината. Во моментов има 5.195 северни жирафи.

## Таксономија и еволуција
Во сегашната таксономска шема на МСЗП има само еден вид жирафа со името *G. camelopardalis* и девет подвидови.

## Опис
мини|Череп на северна жирафа
Северната жирафа на челата има две испакнатини налик на рог познати како осикони. Северната жирафа е подолга и поголема од онаа на јужната жирафа, иако машките северни жирафи имаат трет цилиндричен осикон во средината на главата веднаш над очите долги од 7,5 до 13 см.

## Раширеност и живеалиште
Северните жирафи живеат во саваните, грмушките и шумите. По месното истребување на разни места, северните жирафи се најмалку бројни видови и најзагрозени. Во Источна Африка, тие најчесто се наоѓаат во Кенија и југозападна Етиопија, иако ретко во североисточна Демократска Република Конго и Јужен Судан. Има околу 2.000 во Централноафриканската Република, Чад и Камерун во Централноафриканската Република. Некогаш широко распространета во Западна Африка, неколку стотици северни жирафи се наоѓаат во резерватот Досовоа Куре, Нигер. Тие се вообичаени и во и надвор од заштитените подрачја

Најраните опсези на северните жирафи биле во Чад за време на доцниот плиоцен, а некогаш биле во изобилство во Северна Африка. Тие живееле во Алжир уште од раниот плеистоцен за време на квартарниот период. Живееле во Мароко до нивното истребување околу 600 година н.е., бидејќи сувата клима на Сахара ги оневозможувала условите за жирафите. Исчезнати се и во Либија и Египет.

## Наводи

## Надворешни врски

* ARKive - слики и филмови од жирафата ''(Giraffa camelopardalis)'' .
* Жирафа, Фондација за африкански диви животни
* Giraffa camelopardalis, Енциклопедија на живиот свет

Категорија:Жирафи
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Животни во Зоолошка градина Скопје
Тања Каришик-Кожарац

мини| Каричик на ECH 2017
**Тања Каришик-Кожарац** (моминско презиме: **Каричик**; родена на 23 јули 1991) — крос-кантри скијач и биатлонист од Босна и Херцеговина, која се натпреварува од 2009 година. Таа завршила на 72. место во дисциплината 10 км на Зимските олимписки игри 2010 во Ванкувер, и 65. во дисциплината 10 км на Зимските олимписки игри 2018 во Пјонгчанг.

Нејзиното последен соло учество во кариерата било на 5км настан во Босна и Херцеговина во 2009 година.

Нејзин сопруг е Немања Кожарац, уште еден босански биатлонист.

## Користена литература

* Профил на IBU 
* Профил од игрите во Пјонгчанг (2018)
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1991 година
Лудовит Фула

**Лудовит Фула** () - (,  - , ) — словачки сликар, графички уметник, илустратор, сценограф и наставник по уметност. Го сметаат за една од најважните фигури на словачката креативна уметност во 20 век.
## Стил
Творештвото на Фула било фундаментално важна за воспоставување на словачкиот модернизам.

Неговиот стил се одликувал со посебна „поезија на сликата“ која се потпира на површината и декорацијата, синтеза на рационални и емотивни елементи, брилијантна боја , познавање на народната уметност, словенски иконографија и светски модернизам.

Фула бил претежно инспириран од Прага и модернистичкото милје.

Во неговите дела може да се најдат принципите на Василиј Кандински, Марк Шагал, Пабло Пикасо и Пол Кле.

Во единствениот манифест на словачките модернисти, тој и неговиот пријател Микулаш Галанда формулирале цврст став во нивниот обид за мешавина од стилови.

Фула бил познат по својата светлоцрвена, портокалова и жолта боја. Ова можебибило инспирирано од фолклорната иконографија секогаш присутна во неговите дела, или можеби беше дополнителен примерок на стилови на уметничкиот период.

## Дела
* Балони ("Балони").
* Благослов на говеда (* Благослов на добиток *)
* Протерување од рајот
* Распетие
* Словачка мадона („Словачка мадона“)
* Селска свадба

## Наводи

## Надворешни врески
*Artworks by Ľudovít Fulla
*Ľudovít Fulla (pdf) 

Категорија:Словачки сликари
Категорија:Луѓе од Жилина
Категорија:Модерни сликари
Доминик Скутецки

** Доминик Скутецки **  ( Dominik Skutecký) - (14 февруари 1849 година, Гајари - 13 март 1921 година, Банска Бистрица) бил словачки сликар од еврејско потекло. Специјализирал пејзажи, портрети и сцени жанрова уметност..

## Животопис
По смртта на неговиот татко во 1859 година, неговото семејство се преселило во Виена, каде што тој ги започнал своите уметнички студии кај вајарот Јохан Мејкнер.

Тој исто така одел на приватни часови по уметност на Ликовна академија, каде што учел со Карл Вурцингер и Карл фон Блаас од 1865 до 1867 година. по добиената стипендија, ги продолжил студиите во Венеција  од 1867 до 1870 година, каде работел со  сликарот  Помпео Марино Молменти на Академија од Бел Арти.

Тој исто така помина неколку месеци во Ликовна академија, Минхен.

По 1873 година, тој бил жител на Виена, каде што претежно бил сликар на портрети.

Неговата прва големо изложба била на Кунстлерхаус во 1875 година.

Токму во тоа време тој ја запозна Сесилија Лови, модел со која подоцна ќе се ожени.

За време на неговиот прв престој во Банска Бистрица, од 1884 до 1886 година, тој се концентрирал на пејзажи и жанровски сцени од околината.

Се сместил трајно во 1889 година и уште еднаш започнал да слика портрети на значајни граѓани во местото.

Подоцна, тој ја организирал ликовни изложби, на која изложил (120 дела)  во 1902 година.

Неговите дела може да се видат во Националната галерија на Словачка. Многу од делата се во приватни колекции.

Неговата ќерка, Карола Скутека-Карвашова  исто така била сликарка, а неговиот син, Александар Скутеки бил  познат архитект.

## Селектирани дела

File:Skuteczky Courting.jpg|Додворување
File:Dominik Skutecký11.jpg|Пазар во Банска Бистрица
File:Skuteczky Cigarette Seller 1899.jpg|Продавач на цигари
File:Dominik Skutecký1.jpg|In the Ковачница
File:Dominik Skutecký - Odpočívajúci kotliari. Ticho - O 1139 - Slovak National Gallery.jpg|Котли, одмор


## Наводи

## Надворешни врески

* Paintings by Skutecký in the Slovak National Gallery
* "D. SKUTECKÝ: Identita ženy so slnečníkom je známa" @ Teraz
* "Dominik Skutecký významný predstaviteľ európskej avantgardy"  @ Záhorie

Категорија:Словачки сликари
Категорија:Родени во 1849 година
Категорија:Починати во 1921 година
Државни празници во Словенија

Постојат два вида **државни празници во Словенија** - државни празници и неработни денови. Државни празници се оние што ги слави државата. Овие вклучуваат официјални настани и веење на националното знаме. Вторите се всушност католички верски празници, кои се еквивалентни на секоја недела: компаниите и училиштата се затворени, но нема официјална прослава.

9 од 14 државни празници се неработни, а во Словенија има уште 6 неработни денови. Два од нив секогаш паѓаат во недела, така што во Словенија има делотворно најмногу 13 неработни дена.

Државните празници кои се неработни се прикажани во бледо зелена боја, додека неработните денови кои не се државни празници (се однесува на католички верски празници) се прикажани во сино.

Покрај овие, неколку други празници традиционално и популарно ги слават жителите на Словенија, иако не се неработни. Најпознати се:

* Карневал (*pust*, датум варира),
* Меѓународен ден на жената, 8 март
* *Ѓурѓовден* (*jurjevanje*, дочек на пролетта; 23 април),
* Ден на Свети Мартин (*martinovanje*, промена на шира во вино; 11 ноември)
* Ден на Свети Никола (*miklavž*, кога децата добиваат подароци; 6 декември)
* Ден на востанието (*dan vstaje*, 22 јули, неработен до 1991 година)

## Наводи
 

## Надворешни врски

*  Holidays and Days off in the Republic of Slovenia Act. Архивиран на 14 мај 2012.

Категорија:Словенечко општество
Категорија:Словенечка култура
Регионален договор за роаминг

**Регионален договор за роаминг** (официјално: **Договор за намалување на цената на роаминг услугите во јавните мобилни комуникациски мрежи во регионот на Западен Балкан**) *—* договор за регулирање на роамингот во земјите од Западен Балкан: Албанија, Босна и Херцеговина, Косово, Mакедонија, Србија и Црна Гора. Договорот ги опфаќа и надоместоците што операторите на мобилната мрежа можат да ги наметнат на своите претплатници за користење телефонски и податочни услуги надвор од земјата-членка на мрежата, а мрежите со големопродажни стапки можат да се наплатуваат едни од други за да им овозможат на своите претплатници пристап до сите мрежи.

Договорот стапил на сила од 1 јули 2019 година, со намалени тарифи. Од 1 јули 2021 година, сите тарифи треба да се отстранат. Во просек, цените на појдовните повици опаднаа за 65%, а цените на преносот на податоци паднаа за 78%.

## Историја
Претставници на економиите од Западен Балкан се собрале во Брисел на 14 декември 2018 година за да разговараат за новиот регионален договор за роаминг, на состанокот за политиката за роаминг на Западен Балкан, организиран од Советот за регионална соработка.

На 4 април 2019 година, на 2. дигитален самит на Западен Балкан во Белград, министрите за телекомуникации потпишале договор за постепено отстранување на сите трошоци за роаминг во регионот. Договорот стапил на сила од 1 јули 2019 година, со намалени тарифи, а од 1 јули 2021 година, сите тарифи треба да се отстранат, според концептот „Роаминг како дома“.

## Територијален обем
[мини| Земји од Западен Балкан - [Албанија, Босна и Херцеговина, Mакедонија, Србија, Хрватска и Црна Гора. Делумно признатото Косово е исто така обележано. Хрватска се приклучи на ЕУ во 2013 година.]]
**Договорот за намалување на цената на роаминг услугите во јавните мобилни комуникациски мрежи во регионот на Западен Балкан** се однесува на земјите од Западен Балкан:

*
*
* 
* 
*  
*
Мајлинда Брегу, генералниот секретар на Советот за регионална соработка и Европскиот комесар за дигитална економија и општество, Марија Габриел разговарал за новиот регионален договор за роаминг (RRA2) за Западен Балкан во Скопје на 18 февруари 2019 година. Комесарот Габриел потврдил дека откако Западен Балкан ќе постигне нов договор за цените на роамингот меѓу своите економии, ЕУ е подготвена за намалување на тарифите, почнувајќи од јули 2019 година.

## Цени

## Поврзано

* Роаминг
* Телекомуникации во Европа
* Прописи за роаминг на Европската унија

## Наводи

Категорија:Балкански Полуостров
Категорија:Телекомуникации во Македонија
Ана Рајецка

thumb|''Девојче со гулаб<br /> (Dziewczyna z gołąbkiem)'',<br /> (''Алегорија на изгубена невиност''), 1790
[thumb|''Портрет на [Игнаци Потоцки*, 1784]]

*'Ана Рајецка'''  (; 1762, Варшава - 1832, Париз), била полска сликарка на портрети и пастелист. Таа била позната и како „Мадам Голт де Сен Жермен“.

## Животопис
Таа била ќерка на сликарот-портретист по име Јозеф Рајецки, била израсната како штитеничка на кралот Станислав Август Понијатовски од Полска.

Прво се верувало  дека таа била негова вонбрачна ќерка, а подоцна и дека е негова љубовница.

Во 1783 година, таа била запишана под негово менторство во уметничкото училиште за жени во Лувр во Париз.

Студирала со Лудвик Марто и Марчело Бакиарели во Варшава; Жан-Батист Грез и евентуално Елисабет Виге Ле Брун во Париз.

Иако подоцна станала дел од кругот околу Жан-Луј Дејвид, таа веројатно не учела од него.

Целта на полскиот крал, за нејзиното образование, била таа да се врати во Полска и да стане професор по уметност, но таа одлучи да остане во Париз по нејзиниот брак со минијатуристот, Пјер-Мари Гол де Сен Жермен во 1788 година.

Таа стана првата полска женка со свои дела претставени во Салонот Париз во 1791 година и очигледно продолжила да добива поддршка од кралот сè до 1792.

Иако испратила многу слики назад во Варшава, Бакиарели сметал дека малку од тие дела се достојни да бидат дел од Кралската колекција.

Таа го насликала опкружувањето околу полскиот кралски двор а во Париз, добила бројни порачки од локалната аристократија.

Од Париз заминала за  Клермон Феран и можеби се откажала од сликарството. Податоците за овој период од нејзиниот живот се ретки, но, по многу години, таа се вратила повторно во Париз,  ослепела околу 1824 година.

## Наводи

## Надворешни врески
*

Категорија:Полски сликари
Категорија:Починати во Париз
Категорија:Родени во 1762 година
Категорија:Починати во 1832 година
Категорија:Рококо-сликари
Панче Неделковски (Тодоров)

**Панче Тодоров Неделковски** (   ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. По ослободувањето на Скопје стапил во веќе прославената Шеснаесеттата македонска ударна бригада со која заминал за Косово. Таму учествувал во бројните борби за ликвидирањето на одметнатите балистички банди. Во близината на Белград со успех ја завршил воената настава и потем се вклучил со својата единица во борбите за пробив на Сремскиот фронт. Во нападот на 12 април 1945 година бил во првите борбени линии. Се пројавил со храброст при пробивот на германските укрепени позиции. Меѓутоа, во борбата за Будровци бил погоден од непријателски рафал. Загинал пред дефинитивното ослободување на Југославија.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Кралство Македонија (1912)

мини|Оригинален запис од Вашингтон Тајмс од 30-ти октомври 1912 г. за принцот Харолд од Данска во кој се тврди дека му било понудено да биде крал на предложеното „Кралство Македонија“.
**Кралство Македонија** — предложена и замислена идна држава за која се очекувало да биде федерализирана со Царството Бугарија, Кралството Грција, Кралството Србија, Кралството Црна Гора како и Кралството Романија во еден вид Балканска федерација. Дипломатските претставници од Балканските земји побарале принцот Харолд од Данска да биде прогласен за крал на Македонија.

## Поврзани статии
* Кралство Македонија (Македон)

## Наводи
 

Категорија:Предложени држави
Блажо Нешков

**Блажо Панушков Нешков** (   ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Завршил основно училиште. Уште како младинец им помагал на своите домашни во полската работа, чувал добиток и носел дрва на скопскиот пазар. Имал голема омраза кон бугарските фашистички окупатори, бидејќи извршиле многу злосторства во неговото село. Затоа, кога бил повикан да отслужи воен рок во бугарската окупаторска војска, при запирањето на возот во Лесковац, тој избегал. Веднаш потоа побарал врска со партизаните, па така се приклучил во Пусторечкиот партизански одред. Неговите соборци му го дале прекарот *Војкан*. Учествувал во многу борби на одредот. Во борбата против бугарските фашисти на 12 март 1942 година, бил заробен. Без судење и сослушување го стрелале кај Магашил, близу Лесковац. Таму бил и закопан.

## Поврзано

* Тодор Нешков

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Маргита Фигули

thumb|Маргита Фигули

** Маргита Фигули **  (; 2 октомври 1909 година во Вишни Кубин, денес во  Словачка - 27 март 1995 година во Братислава, Словачка) — писателка,преведувач и автор на литература за деца ..

## Животопис
Маргита Фигули е родена во семејство на земјоделец во Вијан Кубин. По студиите во Банска Бистрица, таа се преселила во Братислава каде работела работи како англиски дописник до 1941 година.

Оттогаш, таа се фокусирла само на пишување.

Почина во Братислава во 1995 година.

## Творештво
### Стил
Маргита Фигули е значаен претставник на словачката школа на  натурализмот.

Нејзините дела започнаа да се објавуваат во 1930 година во „Словенска недела“,, „Elán“ (Дух), „Slovenské pohľady“ (Словачки погледи) и други периодични изданија. 
Главно обработувала теми во кои доминира сочувството,социјални проблеми.. Нејзините најдобри дела беа преведени на германски, руски, полски и други јазици..

### Список на избрани дела
;Проза
* 1932 година - „Список на отца“ (Писмо од татко)
* 1938 година - "Čierny býk" (цЦрн бик)
* 1940 година - „Оловенски ватк“ (Оловна птица)
* 1940 година - „Три гаштанова коне“ (Тројка - коњи)
* 1942 година - „Три ноќи три три“ (Три ноќи и три соништа)
* 1946 година - „Вавилон“
* 1973 година - „Ребека“ (Ребека)
* 1974 година - „Vietor v nás“ (Ветер во нас)

;Литература за деца и млади
* 1963 година - „Список на мои први“ (Мојата прва буква)
* 1964 година - „Аријадна ниш“ (Предиво на Аријадна)
* 1980 година - „Балада о Јурови Јаношикови“ (Балада за Јаношик)

## Наводи

## Надворешни врески
* 

Категорија:Словачки писатели
Категорија:Родени во 1909 година
Категорија:Починати во 1995 година
Томислав Николиќ (партизан)

**Томислав Арсо Николиќ** (   ―  во ) — српски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Произлегува од земјоделско семејство. Завршил основно училиште и се занимавал со земјоделство. Од средината на 1942 година, работел за Народноослободителното движење. Извршувал разни задачи покажувајќи упорност и верност кон ослободителното движење. Бил ангажиран во собирањето на храна, облека и други материјали потребни за партизанските одреди. Со група другари, во мај 1943 година заминал во Јужно-моравскиот партизански одред. Истиот месец со група партизани добил задача да се пробие во Скопска Црна Гора со цел да воспостави врска со тамошните партизански одреди. Извршувајќи ја оваа задача бил заробен од балистите и стрелан кај селото Островици. Бил закопан на местото каде што загинал. 

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Игнат Николиќ

**Игнат Јанко Николиќ** (   ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Основно училиште завршил во селото, а потоа се занимавал со земјоделство. Бил регрутиран во буrарската фашистичка армија. Пред самата капитулација на Кобуршка Бугарија, на 8 септември 1944 година стапил во Бригадата „Гоце Делчев“. Со неа, цел месец, тој учествувал во борбите против германските единици. Загинал на 2 октомври 1944 година во борбите против Германците за ослободување на Берово. Бил закопан на борбената местоположба.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Божин Николов

**Божин Николов - Силни** (   ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОБ.

## Животопис
Произлегува од сиромашно селско семејство. Многу рано останал без татко, поради што бил присилен да работи како момок кај побогатите селани. По создавањето на Првиот скопски партизански одред, тој воспоставил врска со борците и оттогаш активно работел во Народноослободителната борба. Во април 1942 година, кога Вториот скопски партизански одред дошол во селото Бродец, организирал младинци за одредот да собираат храна, да вршат курирски задачи и слични активности. Се покажал како бестрашен и способен да изврши и најделикатни задачи. Дане Крапчев го нарекол „Силни“. Партизаните и илегалците во Скопје добро го познавале и можеле да му доверат секаква задача. Во 1943 година во Бродец дошле партизани од Шарпланинскиот одред. Оваа единица како и Кумановскиот одред редовно ги снабдувал со храна, ги информирал за новостите, одел во Скопје со доверлива пошта и слично. Во летото 1944 година, на една нова група партизани во Бродец им се придружил и самиот тој и со нив заминал на кумановскиот терен во Втората македонска ударна бригада. Загинал несреќно кон крајот на август 1944 rодина, кога Бригадата навечер го преминувала надојдениот Вардар, во близината на Велес.

Една улица во скопската населба Горно Лисиче го носи неговото име.

## Наводи


Категорија:Родени во 1923 година
Категорија:Учесници во НОБ
Мариборска синагога

**Мариборска синагога** () — поранешна синагога и сегашен музеј во градот Марибор, Словенија. Сместена е во центарот на средновековното гето во Марибор*, Жидовска улица* („Еврејска улица“), таа е една од најстарите зачувани синагоги во Европа и една од само две останати во Словенија. Другата е синагогата Лендава (). Некогаш функционирала како центар на средновековната еврејска заедница во Марибор, меѓу најистакнатите во областа на источните Алпи.

## Историја
За прв пат спомената во 1354 година, се смета дека синагогата е изградена некаде кон крајот на 13 век. Сместена е покрај градските ѕидини, таа била дел од комплексот што опфаќал еврејски гробишта, рабинска резиденција и училиште Талмудик. Заградена кула во близина - дел од самите sидови - била позната како  („Еврејска кула“), додека зграда во која се наоѓале ритуални бањи стоела надвор од ѕидините на брегот на реката Драва.

На места низ нејзината историја, синагогата служела како привремено седиште на Врховниот рабинат на Штаерска, Корушка и Крањска. Во 1497 година, Евреите од Марибор биле протерани, расфрлани низ цела Европа, особено во Италија. По протерувањето, синагогата во 1501 година била претворена во католичка црква, **Црква на сите светци** (). Резиденцијата на поранешниот рабин западно од главната зграда станала куративна канцеларија.
десно|мини| Изложба, внатрешност на синагогата
Во 1785 година, за време на антиклеарните реформи на Јосиф Втори, црквата била конфискувана, деконирана и претворена во воен магацин. Служел во овој капацитет до 1811 година, кога им бил продаден на приватни сопственици за да го користат како трговски складиште, винарска визба, фабрика за четки, уметничко студио и станбена куќа, што останал сè до осумдесеттите години од минатиот век.

По неколкугодишно реновирање, од 1992 до 2000 година, вклучително и реконструкција на доцното готско светилиште, зградата била отворена во 2001 година како музеј и културно-изложбен простор посветен на историјата на еврејската заедница Марибор и на Словенија. Веб-страницата првично била управувана од Регионалниот музеј во Марибор. Од 2011 година е независна јавна институција под името Центар на еврејскато културно наследство Марибор. Од 2015 година, синагогата е означена како споменик на културата од државно значење во Словенија.

## Поврзано
* Историја на Евреите во Словенија
* Синагога Лендава

## Наводи

Категорија:Марибор
Категорија:Верски објекти во Словенија
Киро Николовски

**Киро Николовски** (   ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Изучил берберски занает и работел во својата берберница каде ги дознавал најновите вести за Црвената Армија и партизаните. Затоа, веќе во 1942 година бил затворен од бугарската фашистичка полиција. Во септември 1944 година стапил во Третата македонска ударна бригада со која учествувал во завршните борби за ослободување на Македонија. Потоа заминал за Срем како искусен борец и командир на чета. Учествувал во сите борби на Бригадата од пробивот на фронтот, па сè до  Врпоље. Во таа борба се пробил меѓу првите во градот, каде храбро загинал на 16 април 1945 година.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Драган Ниниќ

**Драган Ѓорѓе Ниниќ** (   ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Завршил основно училиште во селото. Се занимавал со чување на добиток. Многу рано се запознал со целите на Народноослободителното движење, но без оглед на тоа бил принуден да замине на отслужување на воениот рок во бугарската фашистичка армија. Во тоа време во неговиот крај, уште немало партизански одреди. Во една од битките против Германците, храбро загинал кон крајот на октомври 1944 година, во битките за ослободување на Струмица. Бил закопан во Ново Село, Струмичко, каде што загинал.

## Наводи


Категорија:Учесници во НОБ
Офеља Хамбарѕумјан

**Офеља Карпети Хамбарѕумјан** (; 9 јануари 1925 - 13 јуни 2016) — ерменска пејачка на народна музика.

## Животопис
Родена е во Ереван, Ерменска ССР на 9 јануари 1925 година. Уште од мали нозе била препознатлива по нејзиниот прекрасен глас. Поминала вокална обука на музичкиот колеџ „Романос Меликјан“. Во 1944 година, таа станала соло-пејачка на Ансамблот за народни инструменти на Радио Ерменија, каде што своите напори ги посвети на ансамблот предводен од Арам Мерангуљан.

Нејзиниот репертоар вклучувал класична ерменска музика, *ашугаканска* музика и народни песни. Таа била особено призната за нејзините интерпретации на песните на ашуг Сајат-Нова, како што се „Յարէն էրուած իմ *Јарен ервац им*“, „Յիս կանչում եմ լալանին *Јис канчум ем лаланин*“ и други. Таа исто така ја изведувала музиката на Фахрад, Џивани, Шерам. Покрај тоа, таа ги изведе песните на нејзините современи ашули, Гусан Шахен, Хаваси, и Гусан Ашот.

Офелја Хамбарџумјан починала на 13 јуни 2016 година во Ереван.

## Награди

* Народен уметник на Ерменската ССР (1959)
* Медал Месроп Маштоц за значаен придонес во уметноста на ерменската песна

## Наводи

Категорија:Народни уметници на Ерменија
Категорија:Починати во 2016 година
Категорија:Родени во 1925 година
Категорија:Носители на орденот „Знак на Честа“
Категорија:Носители на Орденот на Црвеното знаме на трудот