open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Љупка Матовска

**Љупка Матовска** (моминско: **Илиева**;  во ) — македонска универзитетска професорка по болести на устата и забите на Стоматолошкиот факултет во Скопје.

## Животопис

Родена е на 13 август 1946 година во Кратово, Македонија. Средно образование завршила во училиштетот за забари и забни техничари во Скопје. На Стоматолошкиот факултет во Скопје дипломирала во 1971 година. Со звањето специјалист по болести на устата и забите се здобила во 1975&nbsp;г.

Магистрирала во 1976 година, а докторирала во 1982 година, исто така на Стоматолошкиот факултет.

Веднаш по дипломирањето, како стипендист на Републичкиот секретаријат за координација на научните дејности, во траење од година и половина (1972-1973), на Клиниката за дентална патологија и терапија ја изработила темата под наслов „Примена на кортикостероидите во третманот на периапикалните процеси“. Во 1973 година се вработила на Клиниката за дентална патологија и терапија и истата година била избрана за асистент на истоимената Катедра при Стоматолошкиот оддел на Медицинскиот факултет во Скопје. Во 1983 година била избрана во звањето доцент на Катедрата за дентална патологија и терапија, а во 1988 година била избрана во звањето вонреден професор. Изборот за редовен професор на д-р Љупка Матовска бил извршен во 1993 година.

Има остварено повеќе студиски престои во странство. Публикувала околу 100 статии, објавени во домашни и во странски публикации.

Автор е на монографијата „Патолошка дентална ресорпција“ (1984) и на учебниците „Кариологија“ и „Ендодонција“, како и соавтор на „Стоматолошки терминолошки речник“ (1999).

Професор Матовска била постојано општествено активна. Била секретар на Секцијата за болести на устата, забите и пародонтот на Македонија и на Стоматолошката секција при Македонското лекарско друштво и потпретседател на Здружението на стоматолозите од Македонија; истата функција ја извршувала и за Конгресниот одбор на I-от и II-от конгрес на стоматолозите од Македонија (1991, 1994). Била активен член на Сојузната работна група за термини и дефиниции на Комисијата за стандарди во Белград. Од 1977&nbsp;г. проф. Матовска е член на Терминолошката комисија за стоматологија во Одборот за изработка на македонска стручна и научна терминологија при Македонската академија на науките и уметностите.

За својата плодна и долгогодишна дејност Матовска е добитник на разни награди и признанија.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Кратово
Категорија:Македонски универзитетски професори
Евдокија Јанкуловска

**Евдокија Јанкуловска** (моминско: **Јошеска**;  во ) — македонска универзитетска професоркаа на Стоматолошкиот факултет во Скопје, специјалист по стоматолошка протетика.

## Животопис

Магистрирала во 1990 година, докторирала во 1991 година. Публикувала 50 статии и автор е на учебниците:
* Анатомија и морфологија на вилиците и забите
* Тотална протеза-претклиника.
* Парцијална скелетирана протеза-претклиника

## Наводи

Категорија:Луѓе од Крушево
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски стоматолози
Радмила Котевска

**Радмила Котевска** (моминско: **Јованова**;  во  —  во ) — македонска педијатарка и нефролог.

## Животопис

Студите по медицина ги завршила во Белград, а специјализирала во полето на педијатрија на Детската клиника при Медицинскиот факултет во Скопје, по што се усовршувала во два наврати во Париз кај францускиот професор и педијатар Роберт Дебре, на наставната болница *Hôpital Necker – Enfants Malades*.

Била основач на Одделот за детска нефрологија при Клиниката за педијатрија, а како пионер во полето на детска нефрологија се здобила и со звањето примариус во оваа стручна активност.

Била автор на над сто публикации од областата на општата педијатрија и детската нефрологија.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Куманово
Категорија:Македонски педијатри
Категорија:Македонски нефролози
Елена Моше

**Елена Моше** ( во Битола) — македонска глумица од еврејска народност.

## Животопис

Дипломирала на ФДУ во Скопје, на отсекот Глумечка игра (1993) и станала член на Народниот театар во Битола.

Улоги: Томанија („Патувачки театар Шопалов”), Хајди во истоименото дело, Анџела („Мајстори на забуни“ ), Поца („Летни Силјане” ), Ирина („Три сестри” ), Милка („Чест”), Рашела („Спилион”), Соланж („Слугинки”), Камиј ( „Не шегувај се со љубовта”), Лора („Стаклена менажерија”), Жана („Дома”), Надежда („Семејни приказни”), Едит Пјаф („Пјаф”) и други.

## Филмографија
**Филмови и ТВ серии**
* Келнерка - Бумбари ТВ серија, р. Горан Тренчовски, 1994.
* Сем - Прашина ТВ филм, р. Милчо Манчевски, 2001.
* 1 учител - Големата вода ТВ филм, р. Иво Трајков, 2004.
* Анѓа - Илузија ТВ-филм, р. Светлозар Ристовски, 2004.
* Жената - Превртено ТВ филм, р. Игор Иванов-Изи, 2007.
* Селанка - Збогум Румелија, ТВ серија, р. Сердар Акар, 2008.
* Живка - Ослободување на Скопје ТВ филм, р. Раде Шербеџија, 2016.
* Соња - Кајмак ТВ филм, р. Милчо Манчевски, 2022.

## Наводи

Категорија:Глумици од Битола
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски Евреи
Категорија:Апсолвенти на Факултетот за драмски уметности - Скопје
Љубица Шутуркова

**Љубица Шутуркова** (моминско: **Данчова**;  во ) — македонски фармацевт и универзитетска професорка на Фармацевтскиот факултет во Скопје, раководителка на Институтот по фармацевтска хемија.

## Животопис

Била декан на Фармацевтскиот факултет во Скопје од 1998 до 2004 година. Од 2004 година е проректор на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Претседател на Фармацевтската комора на Македонија (1999-2000 година). Има објавено над 60 научни и стручни трудови и над 30 соопштенија на симпозиуми и конгреси во и надвор од земјата. Автор е на едно поглавје во „Фармакотерапискиот прирачник“. Била раководител и учесник на неколку научни-истражувачки и стручни проекти. Посебен придонес има за унапредувањето на фармацевтската едукација во земјава.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Македонски фармацевти
Категорија:Македонски универзитетски професори
Виолета Петроска-Бешка

**Виолета Петроска-Бешка** (моминско: **Радомирова**;  во ) — македонски психолог и универзитетска професорка на Филозофскиот факултет во Скопје.

## Животопис

Таа дипломирала психологија на Филозофскиот факултет во Скопје (1979), магистрирала на универзитетот универзитетот „Колумбија“во Њујорк (1982), а докторирала на Филозофскиот факултет во Белград (1989). На Филозофскиот факултет во Скопје се вработила во 1980 година, а редовен професор е од 1999 година. По дополнителното образување на универзитетот Колумбија во Њујорк (1994), нејзиниот научно-стручен ангажман бил проширен и на полето на разрешувањето судир и меѓуетничко разбирање. Таа била сораководител на Центарот за човекови права и разрешување на конфликти во Институтот за социолошки и политичко-правни истражувања (од 2001). Објавила голем број трудови, учебници и прирачници.

## Наводи

## Надворешни врски
* Виолета Петроска-Бешка на службената страница на Филозофски факултет - Скопје () 

Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Македонски психолози
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски учебникари
Категорија:Југословенски психолози
Категорија:Професори на Филозофскиот факултет - Скопје
Категорија:Апсолвенти на Филозофскиот факултет - Скопје
Категорија:Магистри на универзитетот „Колумбија“
Категорија:Доктори на Белградскиот универзитет
Илка Василеска

**Илка Василеска** позната како **Илка** **Присаѓанка** *(Псевдоним: *'Божана)**'' (моминско: **Богоева*';  во  —  во [[Никифорово]]) — [[Македонија|македонска]] шивачка, комунистички деец и организатор на [[Македонија во Втората светска војна|НОБ]].

== Животопис ==

Илка била шивачка. Од 1939 година била активна во напредното работничко движење во [[Прилеп]]. Се движела меѓу напредната младина и членовите на УРС-овите синдикати, слушала предавања во „Трезвената ложа“ и била член на месното КУД „Коста Абрашевиќ“ (1940 година). 

Истата година е учесник на познатите [[Илинденски демонстрации|„Илинденски демонстрации“]] во Прилеп. Станала член на [[Сојуз на комунистите на Југославија|КПЈ]] во 1941 година и член на МК на КПЈ во [[Прилеп]] во март 1942 година. Најпрво членувала во тутунскиот актив, а потоа во шивачката келија во која била одговорна по партиската техника. Во нејзиниот дом се одржувале илегални состаноци и престојувале илегалци, па за таа цел била направена и специјаллна скривница. По апсењето од [[Бугарски окупатор|бугарската полиција]] (мај 1942), поради недостиг на докази, била ослободена. По повторното апсење на 10 септември 1942 година, била интернирана на шест месеци во [[Бугарија]] (до мај 1943 година), а по враќањето се приклучила во единиците на [[Македонија во Втората светска војна|НОВ и ПОМ]]. На 5 септември 1943 година заминала во партизани, а од крајот на септември станала инструкторка во првиот областен комитет на [[КПМ]]. Во тоа својство илегално престојувала во [[Кичево]] и [[Гостивар]]. Извесно време работела во [[Партизанска печатница Гоце Делчев|Партизанската печатница „Гоце Делчев“]], посебно во подрачјето на Гостивар и Гостиварско.

== Смрт ==

Враќајќи се од состанок на Првиот областен комитет на КПМ од базата во Кременчук, наишла на [[Балисти|балистичка]] заседа, и за да не биде заробена, се самоубила.

Една улица во нејзиниот [[Прилеп|роден град]] е именува по неа.

== Наводи ==


== Литература ==

* „*Последниот рафал на Илка Присаѓанка“*, „Просветена жена“, Скопје, октомври 1963, 11; 
* Нуфре Јовановски, *„Активноста на Илка Василеска-Присаѓанка-Божана во Гостиварско, Мавровско и Кичевскиот регион“'', Прилеп и Прилепско во НОВ 1943 година, кн. втора, Скопје, 1981, 95-106. С. Мл.

Категорија:Луѓе од Прилеп
Категорија:Македонски дејци
Категорија:Никифорово
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Учесници во НОБ
Зиба Муча

**Зиба Муча** (моминско: **Пунторие**;  во Велешта) — македонска поетеса и педагог со албанско потекло.

## Животопис

Основно училиште завршила во родното место, средно училиште во Струга и Педагошка академија (Група за албаски јазик и книжевност) во Скопје. Работи како наставник во ОУ „Јане Сандански“ во Скопје.

## Наводи

Категорија:Велешта
Категорија:Македонски Албанци
Категорија:Македонски педагози
Категорија:Македонски поетеси
Јелена Патрногиќ

**Јелена Патрногиќ** ( во ) — македонска костимографка.

## Животопис

Јелена Патрногиќ е родена во 1932 година во Косовска Митровица. Член на МНТ (1960-1977). Освен за драмски, правела кореографии за оперски и балетски претстави, како и за филм и телевизија. Се занимава и со педагошка дејност. Костимографии за драмски дела: „Антица“, „Граѓанинот благородник“, „Градскиот саат“, „Ѕвездите се вечни“ и други. Костимографии за балетски дела: „Болеро“, „Валпургиска ноќ“, „Дон Кихот“, „Елан“, „Жизел“, „Класична симфонија“ и други. Костимографии за опери: „Алберт Херинг“, „Боеми“, „Евгениј Онегин“, „Земјата на насмевките“, „Илинден“, „Кармен“, „Кнез Игор“, „Љубовна напивка“ и други.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Косовска Митровица
Категорија:Македонски костимографи
Јадранка Недева

**Јадранка Недева** ( во Скопје) — македонска каратистка.

## Животопис

Репрезентативец на Македонија во традициоално карате (1993), повеќекратен државен шампион на Македонија и учесник на балкански, европски и светски првенства; освојувач на 3 бронзени медали на европски првенства за сениори, избрана е меѓу најдобрите 8 каратисти во светот (2003).

## Наводи

Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Македонски каратисти
Блага Петреска

**Блага Петреска** ( во ) — македонска пејачка на македонски изворни и новокомпонирани песни.

## Животопис

Завршила нижо музичко училиште во Прилеп, средно музичко училиште и Виша педагошка академија во Скопје. Три години работела како наставник во нижото музичко училиште во Прилеп, а три и пол децении како член на хорот при операта на Македонскиот народен театар во Скопје. Ја играла насловната улога во драмата „Коштана“ заедно со Петре Прличко. Првите снимки како изведувач ги направила со оркестарот на Кочо Петровски. За РТБ, а подоцна за повеќе македонски издавачки куќи снимила голем број плочи, ЦД и други носачи на звук со разни оркестари и групи. Има снимено и дуети со Гоце Арнаудов **Пеам да не заплачам**, и со Ефто Пупиновски **Песна може се**, **Зоро моја Зорице** и **Кај ме залуди Калино**.

### Спотови

## Награди
* Награда на "Фолк Фест Валандово" за песната "Заљуби се" 1-награда од публиката (1987)
* Награда на фестивалот "Цветници" за песната *Песната може се* заедно со Ефто Пупиновски со прва награда од жири-комисијата (1992)
* Награда од жири за пената "Колку чини тагата" на Фестивалот "Филиграни" (2008)
* Награда за животно дело 3-ноември (2010)
* Награда "Гран при" на фестивалот "Филиграни" (2016)
* Награда животно дело на фестивалот "Филиграни" (2019)
* Награда за животно дело на фестивалот "Тумба фест" Куманово (2021)
* Награда за трајни вредности на фестивалот "Прилеп фест" (2022)
* Награда за трајни вредности на фестивалот "Фолк Фест Валандово" (2022)
* Награда за животно дело Златна бубамара на популарноста (2023)

## Наводи

## Надворешни врски
* Блага Петреска на YouTube
* Блага Петреска на Facebook - обожувателска страница

Категорија:Македонски пејачи
Категорија:Луѓе од Прилеп
Категорија:Македонски музичари
Категорија:Македонски поп-фолк пејачи
Категорија:Македонски фолк пејачи
Нада Митева

**Нада Митева** ( во ) — македонски биолог и универзитетска професорка.

## Животопис

Основно образование завршила во родното место, а гимназија во Скопје. Во учебната 1966/67 година се запишала на ПМФ, група биологија. Дипломирала во 1970 година. Во 1972 година се вработила како договорен асистент на Биолошкиот факултет во Скопје. Во 1975 година е избрана за асистент по предметот општа биологија за студентите од Медицинскиот и Стоматолошкиот факултет во Скопје. Магистерската работа ја одбранила во 1978 година, а докторската дисертација во 1987 година. За доцент е избрана во 1988 година, а за вонреден професор во 1993 година. Во звањето редовен професор е избрана во 1988 година. Се занимава со хистоморфолошки истражувања на стаорците и рибите. Објавила околу 40 научни трудови.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Пехчево
Категорија:Македонски биолози
Категорија:Македонски универзитетски професори
Смилја Конеска

**Смилја Конеска** ( во ) — македонска физичарка и универзитетска професорка на Природно-математичкиот факултет во Скопје.

## Животопис

Дипломирала (1954) на Филозофскиот факултет на Групата за физика. Магистрирала на ПМФ во Загреб од областа на јадрената физика. Докторирала (1979) на ПМФ со „Термодилатациона студија на легури на антимон и цинк“. Специјализирала во Трст и во Копенхаген. Го вовела предметот „јадрена физика“ на ПМФ, подготвила лабораториски практикум за него и учебник („Јадрена физика“, со Д. Гершановски, 1998). Објавувала во Македонија и во странство главно за својствата на легурите. Била декан на Факултетот за физика (1981-83).

## Наводи

Категорија:Луѓе од Прилеп
Категорија:Македонски физичари
Категорија:Македонски универзитетски професори
Благојка Демниева-Кузмановска

**Благојка Демниева-Кузмановска** ( во  —  во ) — македонска наставничка, комунистичка дејка и учесничка во НОБ.

## Животопис

Окупацијата ја затекнува како студентка на Белградскиот факултет и припадничка на напредното студентско движење. Била член на КПЈ (1940), МК на КПЈ и МК на СКОЈ во Велес (есента 1941 година). Во декември 1941 била уапсена од бугарската полиција и по иследување од шест месеци е интернирана во Златоград, Бугарија до почетокот на 1943 година. Во февруари, по големата блокада на градот Велес повторно била уапсена и интернирана во женскиот логор „Св. Никола“ кај Асеновград,  Бугарија. По краток престој на слобода, пак била уапсена и интернирана во селото Вршец кај Белогратчик во Бугарија, во периодот од април до август 1944 година. По ослободувањето веднаш се вклучила во НОАВМ. Била член на ОК на КПМ, на Првиот областен комитет на КПМ, Главниот одбор на АФЖ на Македонија, Главниот одбор на ССРНМ итн.

## Поврзано

* Алексо Демниевски - Бауман

## Наводи

Категорија:Луѓе од Велес
Категорија:Македонски дејци
Клеанти Лиаку-Ановска

**Клеанти Лиаку-Ановска** ( во ) — македонска историчарка на уметноста со археологија и социолог, виш научен соработник, истражувач на фолклорот и етнологијата на влашкиот народ во Институтот за фолклор „Марко Цепенков“ во Скопје.

## Животопис

Завршила гимназија и дипломирала на Филозофскиот факултет во Скопје на групата за историја на уметност со археологија (1979). По вработувањето во Институтот како асистент (9 јули 1979) во Одделот за истражување на фолклорот и етнологијата на етничките заедници што живеат во Македонија, таа била на студиски престој на Катедрата за етнологија на Филозофскиот факултет при Универзитетот „Аристотел“ во Солун (1989/1990 и 2001) во Романската академија на науките (1999) и во БАН (2000). Магистрирала во Институтот за социолошки и политичко-правни истражувања (Група социологија на културата) во Скопје на темата „*Социјалната припадност на народните раскажувачи од влашката етничка група во СР Македонија*“ (23 мај 1991), каде што и докторирала на темата „*Социјално-фолклорните преплетувања во семејството и семејните односи кај Власите*“ (2 април 1995).

Била член на редакцискиот одбор на списанието „*Македонски фолклор*“.

Автор е на книгата „*Влашките народни приказни од Крушево*“ во издавништво на Институт за фолклор „Марко Цепенков“ (2002).

## Наводи

Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Македонски историчари на уметноста
Категорија:Македонски етнолози
Категорија:Македонски Власи
Категорија:Македонски писатели
Категорија:Југословенски историчари на уметноста
Категорија:Југословенски етнолози
Категорија:Југословенски Власи
Категорија:Апсолвенти на Филозофскиот факултет - Скопје
Катица Зафировска

**Катица Зафировска** ( во ) — македонски нефролог и универзитетска професорка на Медицинскиот факултет во Скопје.

## Животопис

Била директор на Клиниката за нефрологија, претседател на Македонската асоцијација за хипертензија, активен член во повеќе органи на МЛД и на Лекарската комора. Особени заслуги има за создавањето на Кабинетот за хипертензија и неколку други оддели на Клиниката за нефрологија, како и за изработката на „* Evidence based medicine*“. Автор на бројни стручни и научни трудови.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Пробиштип
Категорија:Македонски нефролози
Категорија:Македонски универзитетски професори
Лидија Петрушевска-Този

**Лидија Петрушевска-Този** (моминско: **Костова**;  во ) — македонски фармацевт и универзитетска професорка на Фармацевтскиот факултет во Скопје.

## Животопис

Раководител на Институтот по применета биохемија и претседател на Фармацевтската комора. Прв доктор на науките на Фармацевтскиот факултет во Скопје. Автор е на едно поглавје и заменик главен и одговорен уредник на „Фармакотерапискиот прирачник“. Има објавено бројни научно-стручни трудови и соопштенија.

## Наводи

Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски фармацевти
Савка Тодоровска

**Савка Тодоровска** ( во ) — македонска активистка и борец за женски права.

## Биографија

Савка Тодоровска првото вработување го остварила во хемиската индустрија, во фабриката Рудници и Железарници Скопје (10 години), а потоа 20 години била новинар во печатен и електронски медиум „Металург“. Основач е на првата организација на жени на град Скопје во 1991 година од осамостојувањето на Република Македонија, основач и претседател на НВО Сојуз на жени на Република Македонија (12 години), првата СОС линија за жени и деца жртви на насилство во 1994 година.

Во моментов е претседател на НВО Национален совет за родова рамноправност (бесплатна СОС мобилна линија за жртви на насилство). Иницијатор е за формирање на првата мрежа на граѓански женски организаци - СОЖМ, на регионално ниво -  членка на регионално женско лоби за мир, членка на WAVE. Многубројни се нејзините активности во општествениот живот на Републиа Македонија, таа е еден од заложниците за воведување на квоти за жените во изборниот законик. Долги години спроведува активности за подигање на свеста на жените, нивна едукација, економско зајакнување, поттикнување на женското претприемништво, особено на жените од руралните средини и ранливите категории. НСРР каде што е претседател има издадено повеќе публикации и учествувано во многу проекти. Добитник е на повеќе награди и тоа: Награда во областа на општствените и хуманитарни активности, од страна на град Скопје,- 1998 година, Мајка Тереза - 2013 година, Награда за човекови права - 2014 година од страна на Амбасадата на Франција, по повод 10 декември - Ден на човековите права.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Велес
Костандина Корнети-Пекевска

**Костандина Корнети-Пекевска** (моминско: **Леонидова**;  во ) — македонски анатом и универзитетска професорка на Медицинскиот факултет во Скопје.

## Животопис

Костандина (Леонида) Корнети-Пекевска е редовен професор по анатомија на Медицинскиот факултет во Скопје, при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Дипломирала, магистрирала и докторирала во областа на нормалната анатомија при Медицинскиот факултет во Скопје. После Дипломирањето, професорката Корнети-Пекевска е инволвирана и посветена на идејата за поврзување на анатомијата со клиничките гранки и таа е една од основачите на Европската асоцијација за клиничка анатомија во 1990 година.

Во нејзината плодна кариера, учествувала на многу меѓународни научни конгреси како поканет предавач. Автор и соавтор е на многу научни трудови. Соавтор е на учебното помагало „Анатомија на човекот - Карлица“ во соавторство со Аница Карговска-Клисарова и Надежда Христова-Ѓорѓевиќ. Во периодот 1994-1997 таа е избрана за продекан за наука на Медицинскиот факултет во Скопје. Главна истражувачки интерес на Корнети-Пекевска се комплексните морфолошки ентитети на коронарните и ембриолошките аномалии на аортниот лак, асоцирани со вродените срцеви малформации, како и интердисциплинарната колаборација во образовните и научно истражувачките активности.

Таа е поранешен член на Националниот комитет за здравствена заштита и член на Етичката комисија при Лекарската комора на Република Македонија. Проф. д-р Костандина Корнети-Пекевска е член на повеќе професионални здруженија (EARS, EASA, SPP) како и здружението на анатоми и морфолози на Република Македонија.

Во 1988 година докторира на Медицинскиот факултет со докторската дисертација под наслов „Варијации во аортно-коронарната морфологија“ под менторство на Аница Карговска-Клисарова. Богатиот научноистражувачки опус и плодната работа на Проф. Костандина-Корнети Пекевска резултра со издавањето на Епохалното дело: „Македонско-Медицински речник“ во соавторство со Никола Серафимов и Пандора Димовска.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Кочани
Категорија:Македонски универзитетски професори
Вера Велјановска

**Вера Велјановска** ( во ) — една од највлијателните битолски спортистки во државата и пошироко. Во нејзината спортска кариера има освоено седумдесет златни, петнаесет сребрени, и три бронзени медали, една златна плакета и две сребрени плакети, многу пехари, награди и признанија. Се натпреварувала во поранешна Југославија како и во други држави. Прогласена е за спортист на Македонија во 1973 и 1974 година.

## Животопис

Вера Велјановска е родена во Битола. Образованието го завршила на Факултетот за физичка култура во Скопје во 2001 година. Членувала во АК „Олимпија“ во Битола. Земала и учество на разни атлетски манифестации во Југославија и други држави каде лесно се истакнувала. Таа е репрезентативка на куси атлетски патеки која ги бранела боите на Македонија и Југославија. Од 1970 до 1975 година била редовен член на македонската и југословенската репрезентација во сениорска и јуниорска конкуренција.

Има направено рекорди што се сѐ уште несоборени. Тие се 7,3 секунди на 60 метри во сала во Букурешт, 7,5 секунди на 60 метри во сала во Сплит, 11,6 секунди на 100 метри на отворено во Букурешт, 200 метри на отворено - 24 секунди во Софија. Вера настапила и била успешна на Европскиот куп во Холандија и на Европското првенство во Дисбург во Германија.

Четирипати се наоѓа на списокот на најдобри спортисти во Битола. Во 1973 и 1974 година го добива и првото место, станувајќи спортист на Македонија.

Признанијата и наградите на кои Вера е добитник вклучуваат Плакета по повод 30 година физичка култура во Битола, награда „4 Ноември“ во Битола, „Седум секретари на СКОЈ“, како и Сребрена плакета од Светската атлетска федерација во 1998 година.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Битола
Категорија:Македонски атлетичари
Татјана Петковска

**Татјана Петковска** ( во Делиблатското Песочиште) — македонска балерина, педагог и балетски критичар.

## Животопис

Балетската едукација ја започнува во Средното балетско училиште во Нови Сад, а ја завршува во училиштето „Луј Давичо“ во Белград. Дипломира на Филозофскиот факултет во Скопје (група Педагогија). Член е на Балетот при МНТ (1952-1957). Од 1957 година работи како педагог во Балетското училиште, а потоа станува негов директор (1961-1973). Професор е по сценски движења на Факултетот за драмски уметности (1973-1993).

Улоги: 
* Црвенкапа (П.И. Чајковски, „Заспаната убавица“);
* Кукла (Ф. Лотка „Ѓаволот на село“) и други.

## Наводи

Категорија:Македонски балерини
Категорија:Македонски педагози
Категорија:Македонски балетски критичари
Категорија:Македонски универзитетски професори
Васка Дуганова

**Васка Танева Дуганова** ( во Гевгелија —  во ) — македонски комунистички деец, првоборец, правник, политичар и носител на Партизанска споменица 1941.

## Животопис

Таа била тутунова работничка. Му припаѓала на напредното младинско движење уште пред Војната. Во октомври 1941 година била кандидат на КПЈ. Собирала народна помош, растурала илегален материјал и била курир на МК КПЈ - Гевrелија и ПК КПЈ. Имала голем успех во опфаќањето на младинците во НОД.
лево|мини|200x200пкс|Васка Дуганова е носител на Партизанската споменица 1941.
Како приправник на комунистичкото движење во 1938 година и член на КПЈ (од март 1942 година), во НОАВМ била борец од април 1943 година во партизанскиот одред „Сава Михајлов“. Била политички комесар на баталјонот „Страшо Пинџур“, а потоа ѝ во Втората македонска ударна бригада. Била комесар на баталјон на Четвртата македонска ударна бригада. Станала член на ПК на СКОЈ за Македонија (од август 1944 година). По ослободувањето била член на АСНОМ (од април 1945 година), завршила правен факултет и извршувала разни политички функции: организационен секретар на ПК на СКОЈ за Македонија, член на Претседателството на Централниот совет на ССМ (1958-1967 година), претседател на Социјално-здравствениот совет на СРМ, претседател на Конференцијата за општествена активност за жените на Македонија и на Југославија. Член на ЦК на СКМ и ЦК на СКЈ, пратеник во Републичкото и Сојузното собрание, претседател на Претседателството на РК на ССРМ и друго. Носител е на Партизанска споменица (1941 година) и на повеќе други одликувања.

## Наводи

## Литература

* Една младост во виорот на војната - Васка Дуганова

## Надворешни врски

* Интервју со Васка Дуганова
* На денешен ден почина македонската партизанка и државничка Васка Дуганова
* Vaska Duganova: makedonska heroina - на српски
* Македонските хероини

Категорија:Политичари од Гевгелија
Категорија:Правници од Гевгелија
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Носители на Партизанска споменица од 1941
Ајше Кулин

**Ајше Кулин** (;  во ) — турска писателка и новинарка.

## Кариера

Со пишување на романи и биографски дела таа станала една од најчитаните писателки и има добиено многу награди. Поради едноставноста и течноста на стилот која ја поседува, Кулин има добиени големи пофалби поради што нејзините приказни и книги се снимани и пренесени на малите екрани. Таа дипломирала на Американскиот колеџ за девојки на одделот на литература и книжевност. Работела како уредник и новинар на разни весници и списанија. Многу години работела како продуцент во сцени на телевизија, рекламирање и филмови, уметнички директор и како сценарист.

### Меѓу 1984-1996

Нејзината прва книга e создадена од приказни „Сврти го лицето на Сонце“, која била објавена во 1984 година. Во оваа книга, приказната за Гулизар, била снимена во филм со името „Скршена кукла“ и овој филм во 1986 година, освоил награда од Министерството за култура на Турција.

Категорија:Родени во 1941 година
Категорија:Турски писатели
Категорија:Живи луѓе
Мирјана Кочова

**Мирјана Кочова** (моминско: **Јончева**;  во , Србија) — македонски ендокринолог, педијатарка и универзитетска професорка на Медицинскиот факултет во Скопје.

## Животопис

Професорката Мирјана Кочова Неделковска е педијатарка со субспецијализација по детска ендокринологија и медицинска генетика. Медицинскиот факултет го завршила во 1974 година, докторирала од областа на генетиката во 1988 година. Таа е редовен професор по педијатрија и хумана генетика на Медицинскиот факултет во Скопје од 1989 година.

Двапати е добитник на Фулбрајтовата стипендија преку која вршела цитогенетски истражувања кај леукемии (Бафало и Њујорк 1983/84) и на полето на ендокринологијата и генетиката (генетика на дијабетесот, ендокринолошки проекти во врска со вродена адренална хиперплазија и сексуалната амбивалентност како и имуногенетски проекти во врска со пресадување на панкреасни бета клетки) при што била визитинг професор на Питсбуршкиот универзитет (1991/94) и на усовршување во САД.

Д-р Кочова е шеф на Одделот за ендокринологија и генетика на Универзитетската клиника за детски болести во Скопје и раководител на генетската лабораторија која вклучува и државни скрининг програми.

Во два наврати била директор на Клиниката за детски болести, била шеф на Катедрата за педијатрија и шеф на Катедрата за генетика при Медицинскиот факултет во Скопје.

Како главен истражувач и коистражувач учествувала во 21 научен проект од кои 16 меѓународни педијатриски списанија.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Земун
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски ендокринолози
Категорија:Македонски педијатри
Љубица Петровска

**Љубица Петровска** ( во ) — македонска универзитетска професорка на Природно-математичкиот факултет во Скопје по предметот систематика и филогенија на нижите растенија.

## Животопис

Докторирала во 1961 година во Скопје, под менторство на познатиот алголог Иво Певалек од Загреб. Била на специјализација во Белград и Загреб и на четиримесечен студиски престој во Ботаничкиот институт во Виена, кај еминентниот алголог Лотар Гајтлер. Има објавено голем број трудови од областа на алгологијата и е одличен познавач и монограф на групата модрозелени алги. Автор е на монографијата „Модрозелени алги (Cyanophyta) на Република Македонија“ (1997), во издание на МАНУ.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Крива Паланка
Категорија:Македонски универзитетски професори
Слободанка Марковска

**Слободанка Марковска** ( во ) — македонска универзитетска професорка.

## Животопис

Слободанка Марковска е родена на 13 декември 1951 година во Битола. Дипломирала, магистрирала (тема: „*Антрополошката мисла на [[Ерих Фром]]*“) и докторирала (тема: „*Жената во Библијата: антрополошки импликации*“) на Институтот за филозофија на Филозофскиот факултет во Скопје. Работела на Катедрата за основи на марксизмот на Филозофскиот факултет и во својство на асистент држела вежби на повеќе факултети во Скопје. Работејќи на Катедрата за хуманистички студии на Филозофскиот факултет, таа држела настава по предметите антропологија на Филолошкиот факултет, и филозофија на културата и уметноста на Институтот за класични студии на Филозофскиот факултет. Била раководител на Катедрата за хуманистички студии. Марковска во својство на координаторка на тимот за подготовка на елаборат за студиска програма за родови студии, била активно вклучена во подготовките за основањето на Институт за родови студии на Филозофскиот факултет кој започнал со работа во академската 2008-2009. Од 2008 година ја извршува функцијата раководител на Институтот за родови студии. Во звањето редовен професор, таа била избрана на седница на Универзитетскиот сенат, одржана на 31 октомври 2011 година.

## Научно творештво
Од областа на хуманистиката досега превела пет книги на македонски јазик, четири од англиски и една од српски јазик. Била член во редакцискиот одбор на списанието Културен живот, а се занимавала и со стручна редакција на преводи од англиски јазик. Учествувала на домашни и меѓународни собири со научни реферати и држела предавања на летни школи и универзитети во земјата и во странство. Била на студиски престој на Универзитетот „Колумбија“ во Њујорк (1997) како стипендист на Центарот за човекови права на истоимениот Универзитет, а во рамките на програмата Човековите права и верските слободи. Слободанка Марковска била активно вклучена во невладиното движење во Република Македонија од самите почетоци. Била прв претседател на Комитетот на Хелсиншкиот парламент на граѓаните, а како невладина активистка учествувала во многу проекти и меѓународни собири посветени на граѓанското општество. Била претседател на Управниот одбор на Фондацијата „Институт отворено општество - Македонија“. Марковска учествувала во многубројни научно-истражувачки проекти.

Марковска има објавено голем број текстови (научни и стручни трудови, предговори и поговори на книги, преводи, прикази, реагирања на актуелни теми); автор е на книгата „Човекот и надежта“ (Метафорум, Скопје, 1994), соуредник е на првата антрополошка хрестоматија во Македонија „Антропологија - зборник текстови“ (Догер, Скопје, 1999) и соавторка на две монографии.

## Наводи

Категорија:Македонски антрополози
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Југословенски антрополози
Категорија:Професори на Филозофскиот факултет - Скопје
Категорија:Професори на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ - Скопје
Династија Лазаревиќ

**Династија Лазаревиќ** () — српско средновековно кралско семејство, кое владеело со Моравска Србија и Српското Деспотство.

Династијата започнала со Лазар Хребељановиќ, син на Прибац Хребљановиќ, кој бил благородник во дворот на Стефан Душан. Лазар се оженил со Милица, член на владејачката династија Немањиќ, а подоцна ја добил титулата „кнез“ од српскиот цар Стефан Урош V. Тој стекнал земјиште во Централна Србија и преку своите врски со Немањиќ станал регент на Моравска Србија. Во Косовската битка против Отоманското Царство, Лазар бил убиен, а Србија станала вазална држава, што довело до крајот на српскиот суверенитет.

## Фамилија
# Лазар Хребељановиќ (ок. 1329 до 1389), кнез 1371-1389. Канонизиран како *свет великомаченик кнез Лазар* (28 јуни). Во 1353 година се оженил за Милица (?-1405), ќерка на кнезот Југ Богдан. 
## Мара Лазаревиќ (?-1426), се оженила во околу 1371 за Вук Бранковиќ.
## Драгана Лазаревиќ, се оженила за Јован Шишман, цар на Трново.
## Теодора Лазаревиќ, се оженила за Никола II Горјански.
## Елена Лазаревиќ Балшиќ Храниќ (?-1443), се оженила за Ѓураѓ II Балшиќ и за Сандал Храниќ Косача.
## Стефан Лазаревќ, кнез од 1389-1402, и деспот од 1402-1427. Се оженил за Елена Гатилузио.
## Оливера Лазаревиќ, одведена во харемот на Бајазид I.
## Вук Лазаревиќ (?-1410), кнез.
Милица Хребељановиќ

**Принцеза Милица Хребљановиќ**, родена **Немањиќ**, исто така позната како **Царица Милица** или **Преподобна Евгенија** (, родена во 1335 - починала на ) — српска царица, сопруга на српскиот кнез Лазар Хребељановиќ. Од бракот на Лазар се родиле следните деца: Добровој, Стефан Лазаревиќ, деспот на Србија, Вук Лазревиќ, Елена, чиј сопруг бил Ѓураѓ II Балшиќ, Мара, Драгана, Теодора и Оливера. Таа е автор на „*Молитва на мајката*“ (српски: *Молитва матере*).

## Животопис

Таа била ќерка на принцот Вратко Немањиќ (познат по српска епска поезија како *[[Југ Богдан]]*), кој како правнук на Вукан Немањиќ бил дел од помалиот дел од династијата Немањиќи. Нејзин сопруг бил принцот Лазар Хребељановиќ.

мини|лево|Манастир Љубостиња
По смртта на нејзиниот сопруг во Битката за Косово во 1389 година, Милица владеела со Србија до 1393 година, кога нејзиниот син, Стефан Лазаревиќ, доживеал да го преземе престолот. Во тоа време, многу мудрост и лична храброст биле потребни за да се владе во земја која била номинално слободна, но секогаш под закана од инвазија на силите, од Истокот и од Западот. Тешко било и да се одржи националниот дух без да се провоцираат соседните кралства. Милица се покажала како моќна владетелка на земјата во многу тежок период. Нејзината лична трагедија (губење на сопругот и испраќање на нејзината ќерка Оливера кај Бајазид I, кој наредил убиство на нејзиниот сопруг, принцот Лазар во 1389 година), не се мешала во нејзиното извршување на своите должности. Таа го основала манастирот Љубостиња околу 1390 година, а подоцна таму се замонашила под името Евгенија.

Во 1397 година, заедно со нејзините синови во Високи Дечани, ја издала „*Молитва на мајката*“ (српски: *Молитва матере*).

Во подоцнежните дипломатски преговори со Бајазит I, Евгенија и Ефимија, отпатувале во кај султанот во 1398/99 година.

Во 1403 година, Евгенија заминала кај султанот во Сер, застапувајќи го нејзиниот син Стефан Лазаревиќ во еден комплициран спор што се појавил меѓу нејзините два сина и Бранковиќ.

Таа била погребана во манастирот кој го основала, и била канонизирана од Српската православна црква. Милица исто така била и писател. Напишала неколку молитви и верски песни.

## Царица Милица во народното творештво
Милица Хребељановиќ е опеана во повеќе српски народни песни, како:
* „Цар Лазар и царица Милица“
* „Ѕидањето на Раваница“
* „Слугата Милутин“
* „Царица Милица и Владета Војвода“

## Наводи

Категорија:Христијански светци од 14 век
Категорија:Српски светци
Категорија:Поетеси
Категорија:Династија Немањиќ
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Православни светци
Категорија:Светици
Категорија:Христијански светци од 15 век
Трета фудбалска лига на Македонија 2017/2018

**Третата фудбалска лига на Македонија 2017/2018** - 26. издание на Третата фудбалска лига на Македонија. Сезоната започнала на 27 август 2017, а завршила на 27 мај 2018.

## Запад




## Југозапад




## Север




## Исток




## Југоисток




## Центар




## Поврзано
* Фудбалски куп на Македонија 2017/2018
* Прва фудбалска лига на Македонија 2017/2018
* Втора фудбалска лига на Македонија 2017/2018

## Наводи

## Надворешни врски
*Фудбалска федерација на Македонија  
*MacedonianFootball.com  

2017/2018
Трета лига
Трета лига
Маруша (село)

**Маруша** — село во Егејска Македонија, Република Грција.

## Географија и местоположба

## Историја

## Економија

## Демографија

## Општествени установи

## Културни и природни знаменитости
* Црква „Св. Никола“ од XVIII век

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Надворешни врски

Категорија:Историски села во Бер
Константинос Барбариус

**Константинос Барбариус** () — грчки политичар и поранешен член на грчкиот парламент и партијата Златна Зора. Поради негово барање до грчката војска да ги уапси премиерот Алексис Ципрас, министерот за одбрана Панос Каменос и претседателот Прокопис Павлопулос што било сфатено како повик за воен пуч, тој бил исфрлен од грчкиот парламент и од неговата партија, а државното обвинителство издало и наредба за негово апсење, по што тој ѝ побегнал на полицијата.

## Наводи

Категорија:Грчки политичари
Илјаз Халими

**Илјаз Халими** (1954 во Сушиќе, Косово) — македонски политичар и професор. Завршил филозофски факултет на универзитетот во Приштина, а потоа работел како професор во гимназијата „Кирил Пејчиновиќ“ во Тетово. Халими е еден од основачите и потпретседател на ДПА. Бил пратеник во Собранието на Република Македонија во периодот 1998–2006, како и кандидат за претседател на претседателските избори во 2014. Халими е оженет и е татко на еден син.

## Наводи

Категорија:Македонски политичари
Категорија:Македонски Албанци
Категорија:Косовски Албанци
Категорија:Политичари од ДПА
Категорија:Пратенички состав 1998-2002
Категорија:Пратенички состав 2002-2006
Виј

**„Виј“** — расказ на рускиот писател Николај Гогољ од вториот дел на збирката „Миргород“, објавена во 1835 година.

## Содржина
Во расказот е обработен еден мотив од народните приказни и верувања.

## Осврт кон делото
Поради фолклорниот мотив, „Виј“ претставува продолжение на расказите од првата збирка на Гогољ, „Вечери во селцето крај Диканка“. Меѓутоа, фантастичните раскази присутни во него имаат поинакво значење, зашто реалистичната слика на луѓето е поизразена во овој расказ. Навистина, нереална е фабулата, а нереално е прикажана и главната хероина во расказот, но сето останато е опишано реалистично, во стилот на Гогољ. Животот на богословијата е прикажан карикирано, со претерување својствено на хумористичните раскази, но во основа вистинито, уметнички убедливо и интересно. Притоа, особено се истакнува главниот лик, философот Брут кому тогашната книжевна критика му изразила големо признание. Меѓутоа, мајсторски се насликани и другите ликови во расказот, а во сликањето на слугите, Гогољ на интересен начин го потенцирал нивниот однос кон господарот.

## Наводи

Категорија:Миргород
Категорија:Руски раскази
Арабески (Гогољ)

**Арабески** - збирка раскази на рускиот писател Николај Гогољ од 1835 година. Ова е третата збирка раскази на Гогољ, а таа содржи три раскази од животот во Петроград - „Невски проспект“, „Портрет“ и „Дневникот на еден лудак“ кои, заедно со расказите „Нос“ и „Шинел“, напишани подоцна, го сочинуваат прославениот петроградски циклус раскази.

## Содржина
Збирката ги содржи следниве раскази:
* Невски проспект
* Портрет
* Дневникот на еден лудак

## Наводи

Категорија:Арабески
Категорија:Руски раскази
Категорија:Книги од 1835 година
Владиславово

**Владиславово** (, кашупски/поморски: *Wiôlgô Wies*, ) — град во Кашубија (во областа Померелија) на јужниот брег на Балтичкото Море, северна Полска. Во 2017 г. населението броело 10.009 жители.

Наречен е во чест на кралот Владислав IV Ваза ( 1632 - 1648) — основоположник на воената морнарица на Полска.

## Преглед
Градот е седиште на истоимената општина во Пучки Округ на Поморското Војводство и претставува важен пристаништен град и мошне посетувано летувалиште. Во состав на градот се и делниците Цетњево и Почерњино, кои порано биле самостојни села.

Недалеку од Владиславово, во состав на неговата општина, се наоѓа селото Јастшембја Гура, што претставува најсеверното место во Полска.

## Историја
Местото е населено во XII век како рибарска населба. Во 1634 г. кога инженерот Фридерик Геткант ја проектирал тврдината Владиславово сместена на Хелскиот Провлак, неколку километри источно од денешниот град.

## Население низ историјата
* 1960: 3.900 жит.
* 1970: 7.900 жит.
* 1975: 9.200 жит.
* 1980: 10.600 жит.
* 2009: 15.000 жит.
* 2017: 10.009 жит.

## Наводи

## Надворешни врски

* Портал на Владиславово — официјално мрежно место
* Острово
* Владек

Категорија:Градови во Поморското Војводство
Категорија:Владиславово (општина)
Категорија:Пучки Округ
Трновски устав

**Трновски устав** () — првиот устав на Бугарија.

Уставот бил усвоен на 16 април 1879 година (стар стил) од страна на Конститутивното национално собрание одржано во Велико Трново, како дел од основањето на Кнежевство Бугарија. Уставот станал најголемиот закон на Бугарија откако земјата била издигната во царство во 1908 година.
лево|мини|228x228пкс|Првата страница од Уставот на руски и на бугарски јазик
Врз основа на белгиската повелба од 1831 година, уставот бил буржоаско-либерален по карактер и бил сметан за напреден за своето време. Уставот ја дефинирал функцијата и компетентноста на централните органи на државната власт според принципот на поделба на власта на извршната, законодавната и судска. Уставот предвидувал министерска одговорност, имунитет на пратениците и неповредливост на приватната сопственост. Уставот вклучувал клаузула според која официјално била формирена Бугарската православна црква како официјална религија на нацијата, иако луѓето од другите религии се сметале за еднакви со оние што ја следеле официјалната вера.

Со амандманите во 1893 и 1911 година, кои ја зацврстиле моќта на царот, Трновскиот устав останал во употреба до 4 декември 1947 година, кога бил заменет со Уставот на Димитров.

## Наводи

## Надворешни врски
*The text of the Constitution in Bulgarian at the site of the Bulgarian Parliament. 
* Translation of the Constitution into English can be found in 

Категорија:Правна историја на Бугарија
Категорија:Устави на Бугарија
Категорија:Историја на Велико Трново
Категорија:Трета бугарска држава
Гвидо Кавалканти

[мини | Данте и [Вергилиј разговараат со Кавалканте де Кавалкантије, татко Гвидо, во сцена од Дантеовиот пекол *]]
*'Гвидо Кавалканти*' (јазик италијански|Guido Cavalcanti}}, [[1259]]- август [[1300]].) Бил [[Италијанска книжевност|италијански поет]] и [[трубадур] ] од [[Фиренца]]. Бил најдобар пријател на [[Данте Алигиери]] и влијаел на неговиот начин на размислување .  Кавалканте е еден од најзначајните поети на епохата [[Сладок нов стил|слаткио нов стил и се смета за прв голем поет во италијанската литература.

== Животопис ==
Кавалканти е роден во аристократско семејство [[Гвелфи и гибелини|гвелфа]]. Неговиот татко бил [[Кавалканте де Кавалканти]]. Во 1267 година, Гвидо се оженил со Беатриче, ќерка на фирентински гибелин [[(Фарината дели Уберти|Фарината де Уберти]].

Во 1284 година станал член на советот на [[Република Фиренца]], заедно со [[Брунето Латини]] и [[Дино Компањи]] . Кога граѓаните на Фиренца станале уморни од судирот на гибелини и гвелфи, ги протерале од градот. Меѓу нив бил и Гвидо Кавалканти. Тој бил протеран на 24 јуни 1300 година и отишол во [[Сарцана]]. Во август истата година му било дозволено да се врати во Фиренца, но починал на 29 август, најверојатно од маларија.

== Дела ==
Гвидо Кавалканти пишувал [[сонет]]и и [[Балада|балади]]. Денес се познати само неговите 52 песни. . Најдобри дела му се [[канцона]]та  Дамата ме прашува (* Donna mi prga *), баладата  Ве прашувам вас, кои зборувате за страдања (*I' prego voi che di dolor parlate*) и [[сонет]]от Мојата душа е немирна немирна (*L’anima mia vilment’ è sbigotita'').

## Наводи

Категорија:Родени 1259
Категорија:Починати 1300
Категорија:Данте Алигиери
Категорија:Италијански книжевници
Категорија:Средновековни писатели
Категорија:Починати во 1300 година
Пјетро Бадољо

**Пјетро Бадољо** () Грацано Монферато, 28 септември 1871 — Грацано Бадољо 1 ноември 1956 бил италијански војсководец и политичар.
Завршил воена академија во Торино. Во италијанската војска служел од 1892 и како артилериски поручник учествувал во колонијалните војни: етиопскиот воен поход во 1892 година како и во либијската офанзива против Турција од 1911 до 1912. Учесник во Првата светска војна.
Во 1919 година избран е за сенатор, а подоцна работел и во дипломатијата, меѓу другото бил амбасадор на Италија во Бразил. По Првата светска војна го добил чинот маршал и помеѓу 1929 и 1933 година вршел должност на генерален гувернер на Либија.
Од кралот Викторио Емануел III ја добил титулата кнез на Адис Абеба и именован е за гувернер и вицекрал на Етиопија.

Од 1940 година бил началник на генералштабот. Спротивставувајќи се на учеството на Италија во Втората светска војна, по агресијата на Грција поднесува оставка.
Бадољо на 26 јули 1943 година именуван е за премиер откако кралот го сменил Мусолини од таа функција. Го потпишал актот за безусловна капитулација на Италија, а подоцна објавил војна на Германија. Останал премиер сè до ослободувањето на Рим  1944 година.

## Надворешни врски

Категорија:Родени во 1871 година
Категорија:Починати во 1956 година
Категорија:Италијански амбасадори
Категорија:Италијански војсководци во Втората светска војна
Категорија:Премиери на Италија
Категорија:Италијански војници во Првата светска војна
Категорија:Италијански политичари