open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Јодна киселина

**Јодната киселина** — бела супстанца растворлива во вода со хемиска формула . Нејзината робусност е во контраст со нестабилноста на хлорната киселина и бромската киселина . Јодната киселина го карактеризира јодот во оксидациона состојба +5 и е една од најстабилните оксокиселини на халогените . Кога се загреваат, примероците се дехидрираат за да се добие јод пентооксид . При понатамошно загревање, јодниот пентооксид дополнително се распаѓа, давајќи мешавина од јод, кислород и пониски оксиди на јод.

## Подготовка
Јодната киселина може да се произведе со оксидирање на јод со силни оксиданти како што е азотна киселина, хлор, хлорна киселина или водород пероксид, на пример:

:I2 + 6 H2O + 5Cl2  2 HIO3 + 10 HCl

## Структура
Јодната киселина се кристализира од киселиот раствор како ортохомбичен α-   во вселената група  2  2  2  . Структурата се состои од пирамидални молекули поврзани со водородни врски и меѓумолекулски заемодејства јод-кислород. Должините на врската I=O се 1,81 Å додека растојанието I–OH е 1,89 Å. Пријавени се неколку други полиморфи, вклучително и ортохомбна γ форма во вселенската група *Pbca*  и ортохомбна δ форма во вселенската група *P* 2 1 2 1 2 1 . Сите полиморфи содржат пирамидални молекули, водородни врски и I···O интеракции, но се разликуваат во распоредот на пакувањето.

## Својства
Јодната киселина е релативно силна киселина со p ''K'' <sub>a</sub> од 0,75. Силно оксидира во кисел раствор, помалку во базен раствор. Кога јодна киселина делува како оксидатор, тогаш производот од реакцијата е или јод или јодид јон. Под некои посебни услови (многу ниска pH вредност и висока концентрација на јони на хлорид, како на пример во концентрирана хлороводородна киселина), јочната киселина се редуцира до јод трихлорид, златно жолто соединение во растворот и не се јавува дополнително намалување. Во отсуство на хлоридни јони, кога има вишок количина на редуктант, тогаш целиот јодат се претвора во јодиден јон. Кога има вишок на јодат, тогаш дел од јодата се претвора во јод. Може да се користи при подготовка на јонизација за да се формираат алкил халиди.

## Користење
Јодната киселина се користи како силна киселина во аналитичката хемија . Може да се користи за стандардизирање на раствори на слаби и силни бази, користејќи метил црвено или метил портокал како индикатор .

## Употреба во индустријата за сол
Јодната киселина може да се користи за синтеза на натриум или калиум јодат за зголемување на содржината на јод во солта. 

## Други оксикиселини
Јодата е дел од низата оксикиселини во кои јодот може да преземе оксидациски состојби од -1, +1, +3, +5 или +7. Познати се и голем број неутрални јодни оксиди .

## Наводи

Категорија:Оксиданси
Категорија:Оксидирачки киселини
Категорија:Неоргански киселини
Категорија:Соединенија на јодот
Категорија:Јодати
Категорија:Соединенија на водородот
Хипојодеста киселина

Chemical compound
**Хипојодеста киселина** — неорганско соединение со хемиска формула HIO. Се формира кога воден раствор на јод се третира со соли на жива или на сребро. Брзо се распаѓа со несразмерност :

: 5&nbsp;HIO → HIO 3 + 2&nbsp;Јас 2 + 2&nbsp;H 2 O

Хипојодитите на алкалните и земноалкалните метали може да се направат во ладни разредени раствори доколку во нивните соодветни хидроксиди ако се додаде јод. Хипојодестата киселина е многу слаба киселина со p ''K'' <sub>a</sub> од околу 11. Конјугирана основа е хипојодит (IO − ). Солите на овој анјон може да се подготват со третирање I 2 со алкални хидроксиди. Тие брзо се диспропорционални за да формираат јодиди и јодати .

## Поврзано


Категорија:Оксиданси
Категорија:Оксидирачки киселини
Категорија:Соединенија на јодот
Категорија:Соединенија на водородот
Категорија:Статии без извор од InChI
Молибденска киселина

Chemical compound
**Молибдинската киселина** се однесува на хидрирани форми на молибден триоксид и сродни видови. Монохидратот (MoO 3 · H2O) и дихидратот (MoO 3 · 2H2O) тие се добро карактеризирани. Тие се жолти дијамагнетни цврсти материи.

## Структура на цврстите материи
лево|мини|156x156пкс| Дел од еден слој хидрирана молибдинска киселина, MoO <sub>3</sub> ·(H<sub>2</sub>O) <sub>2</sub> .
Цврстите форми на молибдинска киселина се координативни полимери. Монохидратот MoO 3 ·H2O се состои од слоеви на октаедрално координирани MoO 5 ·(H2O) единици каде што се споделени 4 темиња. Дихидратот (сликата прикажана погоре) ја има истата структура на слојот со „дополнителната“ молекула H2O меѓу слоевите.

## Структура на молибдинска киселина во раствор
Во закиселени водени раствори на молибдинска киселина, се забележува комплексот MoO 3 (H2O) 3 . Повторно, молибденот прифаќа октаедрална молекуларна геометрија, веројатно со три оксо лиганди и три акуо лиганди .

Солите на молибдинската киселина се нарекуваат молибдати . Тие се појавуваат со додавање на база на раствори на молибдинска киселина.

## Апликации
Многу оксиди на молибден се користат како хетерогени катализатори, на пр. за оксидации . Молибдинската киселина и нејзините соли се користат за да се направи реагенсот Фроеде за претпоставена идентификација на алкалоидите.

## Поврзано

Категорија:Молибдати
Категорија:Киселини
Категорија:Соединенија на водородот
Дихлор хексоксид

**Дихлор хексоксид** е хемиско соединение со молекуларна формула , што е точно за неговата гасовита состојба. Меѓутоа, во течна или цврста форма, овој хлор оксид јонизира во темноцрвено јонско соединение хлорил перхлорат  , кој може да се смета како мешан анхидрид на хлорната и перхлорната киселина.

Се произведува со реакција помеѓу хлор диоксид и вишокот озон :

: 2  + 2  → 2  + 2  →  + 2 

## Молекуларна структура
Првично било пријавено дека постои како мономерен хлор триоксид ClO3 во гасовита фаза, но подоцна се покажало дека останува димер премостен со кислород по испарувањето и до топлинско разложување на хлор перхлорат, Cl2O4 и кислород. Соединението ClO3 потоа било повторно откриено.

Тоа е темноцрвена испарувана течност на собна температура која кристализира како црвено јонско соединение, хлорил перхлорат, . Црвената боја покажува присуство на хлорилни јони. Така, формалната оксидациска состојба на хлорот во ова соединение останува мешавина од хлор (V) и хлор (VII) и во гасната фаза и кога се кондензира; меѓутоа, со раскинување на една врска кислород-хлор, одредена електронска густина се поместува кон хлорот (VII).

## Својства
Cl2O6 е дијамагнетен и е многу силен оксидирачки агенс. Иако е стабилен на собна температура, тој силно експлодира при контакт со органски соединенија  и реагира со злато за да произведе хлорилна сол . Многу други реакции кои вклучуваат Cl2O6 ја рефлектираат неговата јонска структура, , вклучувајќи го следново:

:: NO2F + Cl2O6 → NO2ClO4 + ClO2F
:: NO + Cl2O6 → NOClO4 + ClO2
:: 2 V2O5 + 12 Cl2O6 → 4 VO(ClO4)3 + 12 ClO2 + 3 O2
:: SnCl4 + 6 Cl2O6 → [ClO2]2[Sn(ClO4)6] + 4 ClO2 + 2 Cl2
:: 2Au + 6Cl2O6  2 + Cl2

Сепак, тој може да реагира и како извор на радикалот ClO3 :

: 2 AsF5 + Cl2O6 → 2 ClO3AsF5

## Наводи

Категорија:Перхлорати
Категорија:Кисели оксиди
Категорија:Хлорни оксиди
Бизмут трифлуорид

**Бизмут(III) флуорид** или **бизмут трифлуорид** — хемиско соединение од бизмут и флуор. Хемиската формула е BiF3. Станува збор за сиво-бел прашок кој се топи на 649&nbsp;°C. Се јавува во природата како редок минерал гананит.

## Синтеза
Бизмут флуоридот може да се подготви со реакција на бизмут(III) оксид со флуороводородна киселина:

:Bi2O3 + 6 HF → 2 BiF3  + 3 H2O

## Структура
α-BiF3 има кубна кристална структура (Пирсон симбол cF16, просторна група Fm-3m, бр. 225). BiF3 е прототип за структурата D03, која е усвоена од неколку интерметали, вклучувајќи Mg3Pr, Cu3Sb, Fe3Si и AlFe3, како и од хидридот LaH3.0. Бизмут(III) флуоридот има централна кубична форма со Bi во центрите и темињата и F на октаедралното место (средините рабови, центар) и тетраедарските места (центрите на 8-те подкоцки) - на тој начин содржи 4 Bi и 12 F. Алтернативно, со поместена единечна ќелија (1/4,1/4,1/4), описот може да биде на fcc ќелија со лице, раб, агол и центри исполнети со F, и половина (4 од) октантните центри со F, другата половина со Bi (секој октант тип тетраедрално распореден). Должината на рабовите на ќелијата BiF3 е 0,5853&nbsp;nm.

β-BiF3 има YF<sub>3</sub> структура каде што атомот на бизмутот има искривена 9та координација, тригонална призма. Оваа структура генерално се смета за јонска и е во контраст со флуоридите на полесните членови од групата 15, фосфор трифлуорид, PF3, арсен трифлуорид, AsF3  и антимон трифлуорид, SbF3, каде што MX3 молекуларни единици се присутни во цврстото тело.

## Реакции
BiF3 не влегува во реакција со водата и е речиси нерастворлив. Не формира комплекси лесно, но следниве BiF3.3HF и BiF4- во NH4BiF 4, се познати. Додатното соединение H3BiF6 се хидролизира со вода што формира BiOF.

## Употреба
BiF3 доби истражувачко внимание како можен електроден материјал за литиумски батерии и како луминисцентен домаќин материјал за фосфори допингуван со лантан.

## Наводи

Категорија:Соединенија на бизмутот
Категорија:Флуориди
Категорија:Метални халиди
Старец (драма)

***Старец*** (руски: Старик) ― драмско дело од Максим Горки од 1915 година. Ревидирано 1922, 1924 година, исто така е преведено од Мари Закревски и Берет Х. Кларк како ***Судија*** (1925).

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Драми од Максим Горки
Категорија:Руски драми
Категорија:Драми од 1915 година
Чудаци

***Чудаци*** () ― драма во четири чина на Максим Горки, преведена и како *Ексцентрици*. Напишано е во текот на пролетта и летото 1910 година и првпат е објавено од збирката на издавачката куќа Знаније (книга 32) во 1910 година во Санкт Петербург. Излезе како посебно издание преку издавачите Ладижников со седиште во  Берлин. На 2 септември 1910 година добил дозвола да биде изведувана на сцената на руските Императорски театри.

Во 1923 година претставата за прв пат била вклучена во Целосните дела на Максим Горки. Во 1933 година Горки го уредувал текстот на драмата, пред да го вклучи во том 10 од неговите Целосни дела објавени од издавачката куќа Художественаја литература (руски: Художественная литература; во превод Уметничка книжевност).

## Наводи

## Надворешни врски

* Чудаки . Изворен текст на руски

Категорија:Драми од Максим Горки
Категорија:Руски драми
Категорија:Драми од 1910 година
Хипофлуорна киселина

Chemical compound

**Хипофлуорната киселина**, хемиската формула H O F, е единствената позната окси киселина на флуор и единствената позната оксокиселина во која главниот атом добива електрони од кислородот за да создаде негативна оксидациска состојба. Состојбата на оксидација на кислородот во хипофлуоритите е 0. Исто така, таа е единствената хипохалозна киселина која може да се изолира како цврста супстанца . HOF е посредник во оксидацијата на водата со флуор, кој произведува флуороводород, кислород дифлуорид, водороден пероксид, озон и кислород . HOF е експлозивен на собна температура, и тој формира HF и O 2 :

: 2 HOF → 2 HF + O 2 

Тој бил изолиран во чиста форма со поминување на гасот F2 преку мраз на -40&nbsp;°C, собирајќи го HOF гасот и кондензирајќи го:

: F 2 + H 2 O → HOF + HF

Соединението се одликува во цврста фаза со рендгенска кристалографија  како свиткана молекула со агол од 101°. Должините на врската O-F и O-H се 144,2 и 96,4 пикометри, соодветно. Цврстата рамка се состои од синџири со врски O–H···O. Структурата е анализирана и во гасната фаза, состојба во која аголот на врската H–O–F е малку потесен (97,2°).

Меѓу работниците во хемијата на тиофен, растворот на хипофлуорна киселина во ацетонитрил (генериран *на самото место* со поминување на гасовит флуор низ ацетонитрил кој има вода во него) е познат како Розен-ов реагенс.

## Хипофлуорити
Хипофлуоритите се формално деривати на OF -, при што е конјугирана база на хипофлуорна киселина. Еден пример е трифлуорометил хипофлуорит (CF 3 OF).

## Поврзано

* Хипохлорна киселина, поврзано соединение кое е технолошки поважно, но не е добиено во чиста форма.

## Поврзано

Категорија:Неоргански киселини
Категорија:Соединенија на водородот
Категорија:Сите статии со непотврдени изјави
Васа Железнова (драма)

***Васа Железнова*** () ― драма на руско-советскиот писател Максим Горки. Драмата ја напишал и објавил во 1910 година. Била изведена дури во 1936 година, откако Горки напишал нова верзија во 1935 година.

Претставата била основа на неколку филмови во Советскиот Сојуз, на пр. истоимениот филм од 1953 година и во Франција и СР Германија.

## Поврзано

* *[[Мајка (роман на Горки)|Мајка]]* (1906)

## Надворешни врски

* 
* Прва верзија, 
* Втора верзија, 

Категорија:Драми од Максим Горки
Категорија:Драми од 1936 година
Категорија:Драми од 1910 година
Телур тетрахлорид

Chemical compound

**Телур тетрахлорид** — неорганско соединение со емпириска формула TeCl4 . Соединението е испарливо, сублимирајќи се на 200&nbsp;°C на 0,1&nbsp;mmHg. Растопениот TeCl 4 е јонски, се дисоцира на TeCl 3 + и Te 2 Cl 10 2 − .

## Структура
TeCl 4 е мономерно соединение во гасната фаза, со структура слична на онаа на SF  .  Во цврста состојба, тоа е кластер од тетрамерен кубански тип, кој се состои од јадро Te 4 Cl 4 и три терминални хлоридни лиганди за секој Te. Алтернативно, оваа тетрамерна структура може да се смета како Те 4 тетраедар со хлори што го покриваат лицето и три терминални хлори по атом на телур, што му дава на секој атом на телур искривена октаедрална средина

## Синтеза
TeCl 4 се подготвува со хлорирање на телур во прав:

: Te + 2 Cl 2 → TeCl 4

Реакцијата се започнува со топлина. Производот се изолира со дестилација.

## Апликации
TeCl 4 е од повремен интерес за органска синтеза . Се додава на алкените за да се добијат деривати на Cl-CC- TeCl3, при што Те може последователно да се отстрани со натриум сулфид. Арените богати со електрони реагираат и даваат соединенија на арил Те. Така, анизолата дава TeCl 2 (C 6 H 4 OMe) 2, што може да се редуцира на диарил телурид.

## Безбедносни размислувања
Како што е случајот со другите соединенија на телур, TeCl 4 е токсичен. Исто така, ослободува HCl при одредена хидролиза.

## Поврзано


Категорија:Влаговпивачки супстанции
Категорија:Хлориди
Категорија:Статии со изменета назнака за CASNo
Категорија:Соединенија на телурот
Макар Чудра

**Макар Чудра** — првото печатено дело на Максим Горки . Било објавено во 1892 година во весникот „Кавказ “. Расказот првпат бил потпишан со псевдонимот *М. Горки* . Бил екранизиран од режисерот Е. Лотеану во 1976 година.

## Сиже
Главниот јунак на делото е стариот Циган Макар Чудра. Тој ја раскажува легендата за трагичната средба на двајца млади Цигани - коњокрадецот Лојко Зобар и убавицата Рада, кои се сакаат, но за нив љубовта станува окови што ја ограничува нивната независност. Откога сфатил дека никогаш нема да ја скроти младата девојка, Лојко се согласува пред целата черга да клекне пред Рада и на тој начин да се согласи на подредена положба. Лојко ненадејно вади нож и ја убива девојката пред очите на татко ѝ и пред целата черга. После тоа клекнува пред неа, веќе мртва, со што го исполнил условот на девојката за нивна свадба поставен порано. Татко ѝ на Рада го убивa Лојко со нож.

## Историја на создавањето
Во летото 1892 година, додека бил во Тифлис, Алексеј Пешков комуницирал со Александар Каљужни, член на револуционерното движење. Слушајќи ги приказните на младиот човек за скитници, Каљужни постојано му предлагал да ги запише овие приказни. Кога ракописот на „Макар Чудра“ бил готов, Каљужни, со помош на познатиот новинар Цветницки, успеал да ја отпечати приказната во весникот „Кавказ“.

Во 1925 година, во писмо до Каљужни, Горки се потсетил на неговото книжевно деби, истакнувајќи: „Вашиот поттик го должам на фактот дека ѝ служам на руската уметност повеќе од триесет години“.

## Наводи

## Надворешни врски
* Ходи и смотри. Басинский — о рассказе «Макар Чудра» молодого Горького, который напечатан 130 лет назад

Категорија:Раскази од Максим Горки
Категорија:Дела од 1892 година
Градишта (Кономлади)

**Градишта** или членувано **Градиштата** (, *Γκραντίστατα*) — средновековна тврдина кај селото Кономлади, Костурско, Егејска Македонија.

## Местоположба
Остатоците од тврдината се наоѓаат во западниот дел на планината Вич, на 4&nbsp;км западно од селото Кономлади, над месноста Свети Ѓорѓи по патот за Брезница. Тврдината го чувала патот низ Кономлади за Лерин, како и тој по течението на Рулска Река од Костур за Горица (денешна Албанија).

## Опис
Утврдената населба била важен рударски центар на областа Орестида, и на многу места се гледаат остатоци од преработка на железна руда.

Археологот Николаос Муцопулос го запишал месното предане во Кономлади за златната плоча на тој замок, изгубеното богатство, скриено по опсада, кое ќе биде откриено на местото осветлено од првиот сончев зрак. Според податоци на Муцопулос запишани во Кономлади, жителите на селото се преселиле на местото на денешно Кономлади по доживеаната несреќа во средновековната или античка населба во тврдината Градишта.

## Наводи

Категорија:Тврдини во Егејска Македонија
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Егејска Македонија
Категорија:Костур (општина)
Сливенска кула

**Сливенска кула** () — средновековно утврдување кај селото Сливени во Костурско, Егејска Македонија.

## Местоположба
Остатоците од кулата се наоѓаат на излезот од клисурата Спилието (Берик) на Рулска Река, на 3&nbsp;км северно од селото Сливени. Целата клисура е покриена со пештери, поради што го ниси тоа име. Пештерата која ја затвора кулата е на десниот брег, на падина на Д’мбенска Планина, на 100&nbsp;м над коритото на реката и под патот Костур – Преспа.

## Историја
Кулата била предвидена да штити пештерски скит, метох на манастирот „Св. Архангели“, сместен во или до тврдината Градишта. Оваа тврдина е релативно голема средновековна утврдена населба од околу 2 хектари. По уништувањето на манастирот во 1716 г. метохот му припаднал на неговиот наследник, манастирот „Св. Никола“.

## Опис
Отворот на пештерата е висок околу 15 и широк 20&nbsp;м. Заштитен е од голема ѕидина со план во вид на Г, висока 10 и долга околу 15&nbsp;м. Во првичниот облик ја покривала целата ширина на пештерскиот отвор, но подоцна дел од неа е срушен. Има два прозорци, од кои едниот е заѕидан. Се гледаат дупките за дрвените греди кои ги држеле подовите.

Според раскажувањето на мештаните, во минатото во пештерата имало црква со олтар, изграден иконостас и фрески.

## Наводи

Категорија:Кули во Егејска Македонија
Категорија:Тврдини во Егејска Македонија
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Егејска Македонија
Категорија:Д’мбенска Планина
Перманганска киселина

**Перманганска киселина** (или **манганска(VII) киселина** ) е неорганско соединение со формула H MnO  . Оваа силна оксокиселина е изолирана како нејзин дихидрат. Тоа е конјугирана киселина на перманганатните соли. Тоа е предмет на неколку публикации и неговата одлика, како и неговата употреба се многу ограничени.

## Подготовка и структура
Перманганската киселина најчесто се подготвува со реакција на разредена сулфурна киселина со раствор од бариум перманганат, а нерастворливиот нуспроизвод на бариум сулфат се отстранува со филтрирање:

: Ba(MnO 4 ) 2 + H 2 SO 4 → 2 HMnO 4 + BaSO 4 ↓

Употребената сулфурна киселина мора да биде разредена; од реакциите на перманганатите при  што со концентрирана сулфурна киселина се добива анхидрид, манган хептоксид .

Перманганската киселина е исто така подготвена преку реакција на флуоросилициумска киселина со калиум перманганат, преку електролиза и преку хидролиза на манган хептоксид, иако последниот пат често резултира со експлозии.

Кристалната перманганска киселина е подготвена на ниски температури како дихидрат, HMnO 4 · 2H 2 O.

Иако неговата структура не е потврдена спектроскопски или кристалографски, се претпоставува дека HMnO 4 има тетраедрална структура слична на онаа за перхлорна киселина .

## Реакции
Како силна киселина, HMnO 4 се депротонира за да се формираат интензивно виолетови обоени перманганати . Калиум перманганат, KMnO 4, е широко користен, разноврсен и моќен оксидирачки агенс.

Растворите на перманганската киселина се нестабилни и постепено се распаѓаат на манган диоксид, кислород и вода, при што првично формираниот манган диоксид го катализира понатамошното распаѓање. Распаѓањето се забрзува со топлина, светлина и  со киселини. Концентрираните раствори се распаѓаат побрзо отколку што се разредуваат. 

## Поврзано

Категорија:Неоргански киселини
Категорија:Оксидирачки киселини
Категорија:Оксиданси
Категорија:Соединенија на водородот
Категорија:Соединенија на манганот
Серска тврдина

**Серска тврдина** или **Серско кале**, наречено и **Кула** () — античко-средновековна одбранбена градба над градот Сер, Егејска Македонија. Византијците ја нарекувале Кастро (*Κάστρο* = „тврдина“). Од античката тврдина останала само една 18-метарска кула (VII - VI век), денес наречена „Орестова кула“ (*Πύργος του Ορέστη*). Во IX век тврдината е изградена од царот Никифор Фока.

Во XVII век патописецот Евлија Челебија напишал за кулата:

Во 1891 г. Георги Стрезов на пипишал за тврдината:

На почетокот на 1913 г. Богдан Филов ја посетил тврдината и напишал за неа:

Во 1925 г. тврдината со кулата и црквата „Св. Никола“ се прогласени за защитен споменик на културата.

## Наводи

Категорија:Тврдини во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Сер
Категорија:Историја на Сер
Калај(II) оксид

**Калај(II) оксид** (**стан оксид**) — соединение со формулата SnO. Составен е од калај и кислород каде што калајот има состојба на оксидација од +2. Постојат две форми, стабилна сино-црна форма и метастабилна црвена форма.

## Подготовка и реакции

Сино-црниот SnO може да се произведе со загревање на калај (II) оксид хидрат, каде SnO·xH2O (x
Метастабилниот, црвен SnO може да се подготви со нежно загревање на талогот произведен од дејството на воден амонијак на калај(II) солта.
SnO може да се подготви како чиста супстанција во лабораторија, со контролирано загревање на калај(II) оксалат (стан оксалат) во отсуство на воздух или под CO2 атмосфера. Овој метод се применува и за производство на железен оксид и манган оксид.
:SnC2O4·2H2O → SnO + CO2 + CO + 2 H2O

Калај (II) оксид гори во воздух со слаб зелен пламен за да формира SnO<sub>2</sub>.

:2 SnO + O2 → 2 SnO2

Кога се загрева во инертна атмосфера првично се јавува диспропорционално давајќи Sn метал и Sn3O4 што дополнително реагира и дава SnO2 и Sn метал.
:4SnO → Sn3O4 + Sn
:Sn3O4 → 2SnO2 + Sn
SnO е амфотеричен, се раствора во силна киселина за да се добијат калај(II) соли и во силна база за да се добијат станити кои содржат Sn(OH).3-. Може да се раствори во раствори на силна киселина за да се добијат јонските комплекси Sn(OH2)32+ и Sn(OH)(OH2)2+, а во раствори со послаби киселини се добива Sn3(OH)42+. Забележете дека безводните станити, на пр. K2Sn2O3, K2SnO2 се исто така познати.
SnO е редукционо средство и се смета дека го редуцира бакарот(I) во метални кластери во производството на таканареченото „бакарно рубин стакло“.

## Структура
Црниот, α-SnO ја прифаќа тетрагоналната структура на слојот PbO која содржи четири координатни квадратни пирамидални атоми на калај. Оваа форма се наоѓа во природата како редок минерал ромархит. Асиметријата обично едноставна и се припишува на стерично активенот пар; сепак, пресметките на густината на електроните покажуваат дека асиметријата е предизвикана од антиврзувачка интеракција на орбиталите Sn(5s) и O(2p). Електронската структура и хемијата на активниот пар ги одредуваат повеќето својства на материјалот.

Не-стехиометрија е забележана кај SnO.

Електронскиот јаз на опсегот е измерен помеѓу 2,5eV и 3eV.

## Употреба
Доминантната употреба на калај оксидот е како претходник во производството на други, типично двовалентни, калајни соединенија или соли. Стан оксидот, исто така, може да се користи како средство за намалување и во создавањето на стакло од рубин. It has a minor use as an esterification catalyst.

Цериум(III) оксидот во керамичка форма, заедно со калај(II) оксид (SnO) се користи за осветлување со УВ светлина.

## Наводи

Категорија:Оксиди
Категорија:Соединенија на калајот
Категорија:Редуктивни агенси
Дифенилцинк

Chemical compound

**Дифенилцинкот** е органоцинковно соединение . Најчесто се користи како синтетички еквивалент на Ph − синтон . Дифенилцинк без растворувачи постои како димерни  молекули во цврста состојба.

 Дифенилцинк е комерцијално достапен. Тој може да се подготви со реакција на фенилитиум со цинк бромид :

: 2 PhLi + ZnBr 2 → Ph 2 Zn + 2 LiBr

Може да се подготви и со реакција на фенилмагнезиум бромид со цинк хлорид или дифенил жива со цинк метал.

## Поврзано


Категорија:Фенилни соединенија
Категорија:Статии без извор од InChI
Натриум бромид

**Натриум бромид** — неорганско соединение со формулата NaBr. NaBr е  бела, кристална цврста суптстанца која што е подложна на топење при висока темпераура која наликува на натриум хлорид. Тој е широко користен извор на бромидниот јон и има многу голема примена.

## Синтеза, структура, реакции
NaBr кристализира во истиот кубен мотив како NaCl, NaF и NaI. Анхидридната сол кристализира на 50,7&nbsp;°C. Дихидратните соли (NaBr·2H2O) кристализираат надвор од воден раствор под 50,7&nbsp;°C.

NaBr се произведува со третирање на натриум хидроксид со водородбромид.

Натриум бромидот може да се користи како извор на бром. Ова може да се постигне со третирање на воден раствор на NaBr со хлор во гасовита фаза:
:2 NaBr + Cl2 → Br2 + 2 NaCl

## Употреба
Натриум бромид е најкорисен неоргански бромид во индустријата. Исто така се користи како катализатор во реакциите на оксидација со посредство на ТЕМПО.

### Медицина

Исто така познат како Sedoneural, натриум бромидот се користи како хипнотик, антиконвулзивен лек и седатив, уште од крајот на 19 и почетокот на 20 век. Неговото дејство се должи на бромидниот јон и поради оваа причина калиум бромид е подеднакво ефикасен. Во 1975 година, бромидите биле отстранети од лековите во САД како што е Бромо-Селцер поради токсичност.

### Подготовка на други соединенија на бром
Натриум бромидот е широко користен за подготовка на други бромиди во органската хемија за оррански синтези и други области. Тој е извор на бромид нуклеофил за претворање на алкил хлориди во пореактивни алкилбромиди со Финкелштајнова реакција:
:NaBr + RCl → RBr + NaCl (R = alkyl)

Во минатото NaBr наоѓал голема потреба во фотографирањето, но сега се оваа побарувачка е намалена, па наместо NaBr се користи фотосензитивната сол сребрен бромид кој што се подготвува со користење на NaBr.

### Средство за дезинфекција
Натриум бромид се користи заедно со хлор како средство за дезинфекција за топли кади и базени.

### Нафтена индустрија
Поради неговата висока растворливост во вода (943,2 g/L или 9,16&nbsp;mol/L, на 25&nbsp;°C) натриум бромидот се користи за подготовка на густи течности за дупчење што се користат во нафтени бунари за да се компензира можниот прекумерен притисок што се јавува во колоната на течноста и да се спротивстави на поврзаниот тренд на издување. Присуството на натриум катјонот исто така предизвикува бентонитот додаден во течноста за дупчење да отече, додека високата јонска јачина предизвикува бентонитна флокулација.

## Безбедност
NaBr има многу ниска токсичност со орален  проценет на 3,5 g/kg за стаорци. Сепак, ова е вредност за единечна доза. Бромидниот јон е кумулативен отров со релативно долг полуживот (повеќе од една недела кај луѓето): видете калиум бромид.

## Наводи

## Надворешни врски

* Information about NaBr.
* Bromide Poisoning in Angola

Категорија:Соединенија на натриумот
Категорија:Бромиди
Категорија:Седативи
Дисулфит

**Дисулфит**, попознат како **метабисулфит** или **пиросулфит**, ― хемиско соединение кое го содржи јонот . Тоа е безбоен дијанион кој првенствено се продава во облик на натриум метабисулфит или калиум метабисулфит. Кога се раствораат во вода, овие соли го ослободуваат водородсулфитот  анјон. Овие соли делуваат еднакво на натриум хидрогенсулфит или калиум хидрогенсулфит.

## Структура
За разлика од дисулфатот (), дисулфитен јон () има несиметрична структура со S-S врска. Состојбата на оксидација на атомот на сулфур поврзан со 3 атоми на кислород е +5 додека оксидациониот број на другиот атом на сулфур е +3.

Анјонот се состои од SO2 група поврзана со SO3 група, со негативниот полнеж повеќе месен на SO3 крајот. Должината на врската S-S е 2,22&nbsp;Å, а „тионатските“ и „тионитските“ S–O растојанија  се 1,46 и 1,50&nbsp;Å редоследно.

### Производство
Солите на дисулфитниот јон се произведуваат со дехидрација на соли на водородсулфитен јон (). Кога растворите на натриум хидрогенсулфит или калиум хидрогенсулфит се испаруваат, се добива натриум метабисулфит и калиум метабисулфит.

: 2  40x40пкс  + H2O

Иако рамнотежата лежи далеку лево, испарувањето на бисулфитната сол ќе произведе значителна количина дисулфит.

Дисулфитот е конјугирана база на дисулфурна киселина (пиросулфурна киселина), која потекнува од сулфурна киселина во согласност со реакцијата на дехидрација погоре:

: 2 H2SO3 → 2  + 2 H+ → H2S2O5 + H2O

Дисулфитниот јон, исто така, произлегува од додавањето на сулфур диоксид во сулфитниот јон:

## Употреба
[мини|Редукција на [јодат со дисулфит со присуство и отсуство на скроб како показател.]]
Дисулфитните соли се користени за зачувување на храна и пијалаци.

## Примери на дисулфити

* Натриум метабисулфит (Е223) и калиум метабисулфит (Е224) користени како конзерванс и антиоксиданс во храната. Сулфитите се вмешани во астматските реакции и исто така може да предизвикаат симптоми кај неастматските лица, имено дерматит, сугреб, црвенило, хипотензија, стомачна болка и пролив, па дури и анафилакса опасна по живот.

## Наводи

Категорија:Сулфурни оксианјони
Категорија:Статии без извор од InChI
Категорија:Метабисулфати
Живино срце

**Живино срце** ― електрохемиска оксидационо-редукциона реакција помеѓу елементите жива, железо и хром. Реакцијата предизвикува дупка од жива во водата да колеба.

Набљудувачката реакција покажува ефект на нехомоген електричен двоен слој. Често се користи како наставна.

## Опитот
мини|Видео од хемиската реакција.
Во опитот, капка жива е ставена во часовно стакло, потопена во електролит како што е сулфурна киселина која содржи оксидирачки агенс како што се водород пероксид, калиум перманганат или калиум дихромат. Врвот на железната шајка е поставен речиси допирајќи ја живата. Ако положбата на врвот на шајката е на место, живиниот меур почнува да осцилира, менувајќи го обликот.

## Објаснување
[мини|[Галиум|галиумското срце кое е слично на живиното срце (прикажано на видео).]]
Во една варијација се смета дека механизмот е како што следува:

Дихроматот ја оксидира живата, образувајќи слој од жива оксид. Во таа постапка, дихроматот се редуцира до хром(III) јон . Оксидираниот слој на живата го намалува површинскиот напон на дупката и дупката се израмнува кога доаѓа во допир со железната шајка. Потоа жива сулфат го оксидира железото кон железо(II) јон, и во таа постапка се редуцира назад до метална жива. Штом нема да остане оксидна обвивка на живиниот меур, површинскиот напон се зголемува и дупката се заокружува и губи допир со шајката, подготвена да ја започне постапката одново.

Нето реакцијата е дека дихроматот го оксидира железото. Оваа поволна реакција ги поттикнува оксидациите/редукциите на живата и осцилациите во обликот. Кога дихроматот е целосно редуциран, реакцијата престанува.

Сепак, може да има други механизми вклучени. Лин и сор. се чини дека известува дека осцилациите се случуваат без присуство на оксидирачки агенс, иако изгледа дека живата не добива оксидирачки слој на неа и осцилациите се многу послаби.

Помеѓу површината на капката жива и растворот на електролитот се образува електричен двоен слој. Во мирување овој слој е еднообличен. Кога ќе е внесен железниот врв, започнува редукциона реакција во која железото се оксидира до јон на железо(III) и се троши оксидирачкиот реагенс (на пр. кога водород пероксид заедно со јони на хидрониум се редуцира во вода). Бидејќи оксидацијата се одвива само во близина на врвот, а постапката на редукција ја покрива целата површина на капките, површинскиот напон повеќе не е хомогена; ова резултира со забележаните колебања.

Иако оваа реакција е посредувана од промени во површинскиот напон, таа е многу слична по механизмот на другите хемиски осцилатори како Белоусов-Жаботинскиевата реакција, која има неколку средни редокциони реакции предизвикани од оксидацијата на малат со бром.

## Историја
Живиното срце првпат било забележано во 1800 година од Алесандро Волта и Вилијам Хенри. Хемискиот феномен во обликот кој е најпознат денес прв го опиша германскиот хемичар Фридлиб Фердинанд Рунге, откривачот на кофеинот.

## Поврзано

* Хемиска градина 
* Куче што лае
* Опит со сино шише
* Хемиски семафор
* Хемиски осцилатор

## Наводи


## Надворешни врски

* 
* 
Категорија:Електрохемија
Категорија:Жива
Категорија:Статии кои содржат видео клипови
Категорија:Хемиски наставни опити
Хемиски семафор

**Семафор** ― опит односно оксидационо-редукциона хемиска реакција што ја менува бојата. Воден раствор кој содржи гликоза и индиго кармин се подготвува во затворено шише кое содржи малку воздух. Кога стои, спонтано се претвора од жолта во кафеава. Меѓутоа, тресењето на шишето го оксидира метиленско синото назад во неговата првична боја. Со дополнително тресење, овој циклус на промена на бојата може да биде повторуван многу пати. Овој опит е класична хемиска изведба што може да биде користена во лабораториски курсеви како општ хемиски опит за проучување на хемиската кинетика и механизмот на реакција.

## Опитот
мини|Изведба на реакцијата.
Хемискиот семафор е оксидационо-редукциона реакција што ја менува бојата и е поврзана со опитот со сино шише. Една од раните формули се состои од гликоза, натриум хидроксид, индиго кармин (боја) и вода. Друга формула се состои од индиго кармин, аскорбинска киселина (витамин Ц), натриум бикарбонат, натриум хлорид, бакар(II) сулфат, натриум хидроксид и вода. Со тоа се намалува хемискиот отпад и нивото на корозивни хемикалии. Количината на цврсти хемикалии растворени во опитот може да биде намалена од 60 грама на 6 грама. И pH вредноста може да се намали од 13 на 3 што е полесно да се неутрализира pH до 7 со додавање сода бикарбона пред фрлањето. Исто така, тој е побезбеден и реакциите исто така се јавуваат побрзо и полесно се изведуваат.

Отпрвин, сите хемикалии се додаваат заедно и бојата се појавува жолта. По тресењето, бојата станува зелена, а потоа се менува во црвена откако ќе остане недопрена. Кога дополнително се набљудува, бојата се враќа во жолта, поради што растворот се нарекува хемиски семафор. Оваа реакција може да се повтори многу пати, но потребен е дополнителен кислород или индиго кармин.

500x500пкс

Оваа реакција настанува со оксидација и редукција на растворот каде алкалниот гликозен раствор делува како редукционо средство. Гликозниот раствор е додаден во растворот што содржи показател (боја индиго кармин) и настануваат промени во бојата. Оваа реакција е позната и како опит на хемиски часовник бидејќи концентрациите на производите и реактантите се менувале во одреден период. Кога растворот е протресуван, кислородот се раствора во растворот и го оксидира индиго карминот. Растворот станува црвен ако се раствори мало количество кислород, а зелено ако целиот индиго кармин се оксидира. Растворот ќе се врати во првобитната жолта боја кога ќе се намали концентрацијата на нивото на кислород.


Chemical traffic light reaction time-lapse.webm|Изминување на време на реакција на хемиски семафор
Chemical traffic light reaction (yellow).jpg|Реакција на хемиски семафор (жолто)
Chemical traffic light reaction (red).jpg|Реакција на хемиски семафор (црвено)
Chemical traffic light reaction (green).jpg|Реакција на хемиски семафор (зелено)


## Наводи

Категорија:Образување на шеми
Категорија:Часовни реакции
Категорија:Хемиски наставни опити
Индиго кармин

**Индиго кармин**, или **5,5'-индигодисулфонска киселинска натриумова сол**, ― органска сол добиена од индиго со ароматична сулфонација, што го прави соединението растворливо во вода. Тој е одобрен за употреба како боја за храна во Соединетите Држави и ЕУ за да се добие сина боја. Неговиот Е-број е **Е132**. Тој е и показател за pH вредност.

## Употреба
Индиго карминот во  воден раствор 0,2% е син на pH вредност од 11,4 и жолт на 13,0. Индиго карминот е исто така оксидационо-редукционен показател, пожолтувајќи по намалувањето. Друга употреба е како показател за растворен озон преку претворање во исатин-5-сулфонска киселина. Сепак, се покажало дека оваа реакција не е специфична за озонот: таа, исто така, открива супероксид, важна разлика во клеточната физиологија. Се користи и како боја во производството на капсули.

### Медицинска употреба
**Индиготиндисулфонат натриум**, кој се продава под брендот **Bludigo**, се користи како дијагностичка боја за време на хируршки зафати. Индициран е за употреба како помош за гледање при цистоскопска проценка на интегритетот на мочоводите кај возрасни по уролошки и гинеколошки отворени, роботски или ендоскопски хируршки постапки. Тој бил одобрен за медицинска употреба во Соединетите Држави во јули 2022 година.

Во акушерската хирургија, растворите на индиго кармин понекогаш се користени за откривање на истекување на плодова вода. Во уролошката хирургија, интравенска инјекција со индиго кармин често е користена за да се истакнат делови од уринарниот тракт. Бојата брзо се филтрира преку бубрезите од крвта и ја обојува урината во сина боја. Ова овозможува структурите на уринарниот тракт да бидат видени на хируршкото поле и да се покаже дали има истекување. Сепак, бојата може да предизвика потенцијално опасно зголемување на крвниот притисок во некои случаи.

Иако не се впива од клетките, дамката од индиго кармин, испрскана на посакуваните областите, ја истакнува топографијата на површината на мукозата со нејзината сина боја. Претежно е користен во концентрација околу 0,2%, дамката со индиго кармин е корисна како надгледувачки метод за дијагностицирање на минутни лезии, за разликување помеѓу бенигни и малигни лезии, како и за олеснување на примената на зголемувачки ендоскопи за набљудување и анализа на површинската структура на лезијата., ги разграничува границите на малигните лезии во раната фаза и ја проценува длабочината на инвазијата на ракот. Се користи за дијагностицирање на Баретовиот хранопровод, проценка на вилузна атрофија, дијагностицирање и разликување на полипоидни и неполипоидни лезии во дебелото црево и дијагностицирање на аденом на желудникот и рак.

## Галерија

Индигокармин.jpg|Опит кој користи индиго кармин како показател.
Indigo_carmine.jpg|Сад со индиготиндисулфонат натриум за медицинска употреба.
91. Семафор од гликоза и индиго кармин.ogv|Семафор од гликоза и индиго кармин

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:PH-показатели
Категорија:Енони
Категорија:Органски натриумски соли
Категорија:Киселински вапсила
Категорија:Прехранбени бои
Категорија:Индоли
Категорија:Сулфонати
Манган хептоксид

Chemical compound
**Манган хептоксид** (**манган(VII) оксид**) ― неорганско соединение со формула Mn2O7. Оваа испарлива течност е многу реактивна. Тој е опасен оксидирач и првпат бил опишан во 1860 година. Тој е киселински анхидрид на перманганската киселина.

## Својства
[мини|лево|[Оксидација|Оксидациони својства на манган(VII) оксид.]]
Кристалниот облик на ова хемиско соединение е темно зелена. Течноста е зелена од одбиената светлина и црвена од пренесената светлина. Растворлив е во јаглерод тетрахлорид и се распаѓа кога е во допир со вода.

## Структура
Неговите својства на растворливост укажуваат на неполарен молекуларен вид, што е потврдено од неговата структура. Молекулите се состојат од пар тетраедри кои делат заедничко теме. Во темињата има атоми на кислород, а во средиштата на тетраедрите се средишта  на Mn(VII). Поврзаноста е означена со формулата O3 Mn−O−MnO3 . Крајните растојанија Mn−O се 1,585 Å и премостувачкиот кислород е 1,77&nbsp;Å оддалечен од двата атоми на Mn. Аголот Mn−O−Mn е 120,7°.

Дисулфат, дифосфат и дихромат прифаќаат структури слични на онаа на Mn2O7. Веројатно најслична главна група видови е Cl<sub>2</sub>O<sub>7</sub>. Фокусирајќи се на споредбите во низите на преодниот метал, Tc2O7 и Mn2O7 се структурно слични, но аголот Tc−O−Tc е 180°. Цврстиот Re2O7 не е молекуларен, туку се состои од вкрстено поврзани средишта Re со тетраедрални и октаедрални места; во фазата на пареа е молекуларен со слична структура на Tc2O7.

## Синтеза и реакции
Mn2O7 настанува како темно зелено масло со додавање на концентрирана сулфурна киселина во калиум перманганат. Реакцијата првично произведува перманганска киселина, HMnO4 (структурно, HOMnO3), која се дехидрира со ладна сулфурна киселина за да го образува својот анхидрид, Mn2O7.

: 2 KMnO4 + 2 H2SO4 → Mn2O7 + H2O + 2 KHSO4

Mn2O7 може дополнително да реагира со сулфурна киселина за да даде извонреден манганил (VII) катјон , кој е изоелектронски со хром триоксид:

: Mn2O7 + 2 H2SO4 → 2  + H2O

Mn2O7 се распаѓа блиску до собна температура, експлозивно толку над 55&nbsp; °C. Експлозијата може да биде започната со удар на примерокот или со негова изложеност на оксидирачки органски соединенија. Производите се манган диоксид и кислород. Се произведува и озон, кој и дава силен мирис на супстанцијата. Озонот може спонтано да запали парче хартија на која е ставен алкохолен раствор.

Манган хептоксид реагира со водород пероксид во присуство на сулфурна киселина, ослободувајќи кислород и озон:

: 2 Mn2O7 + 2 H<sub>2</sub>O<sub>2</sub> + 4 H<sub>2</sub>SO<sub>4</sub> → 4 MnSO + 6 H<sub>2</sub>O + 2 O<sub>3</sub> + 3 O<sub>2</sub>

## Наводи


Категорија:Кисели оксиди
Категорија:Кисели анхидриди
Категорија:Експлозивни хемикалии
Категорија:Статии без извор од InChI
Категорија:Соединенија на манган(VII)
Категорија:Соединенија на манганот
Моганшан

десно|мини| Моганшан
**Моганшан** или **Планина Моган** () — планина која се наоѓа во округот Деќинг, Хуџоу, покраина Џеѓанг, Кина, на 60 километри од главниот град на покраината Хангџоу и 200&nbsp;км од Шангај. Тој е дел од националниот парк Моганшан и во неговата основа се наоѓа малиот град Моганшан.

Познат по своите свежи температури за време на жешките лета во областа, долго време бил врталиште на шангајската елита. Моганшан го задржа селскиот начин на живот со мешавина од месни гостилници и стари вили изградени на почетокот на 20 век.

## Историја
Според кинеска легенда, во пролетниот и есенскиот период 770-476 г.пр.н.е., најталентираниот кинески ковач на мечеви Ганџијанг пристигнал во планините. Овде тој исковал пар специјални мечеви на барање на царот Ву. Сопругата на Ган се викала Моје, па оттука и името Моганшан  и главната туристичка атракција Езерце на Мечот.

Остриот освежителен ветар на планината Моган за прв пат ги маѓепсал странците во 1880-тите, кога месното население изнајмувале соби и куќи. Биле изградени големи вили, куќи, цркви и јавни сали во европски стил за мисионери, стопанственици, цариници и нивните семејства. Многу од овие вили и куќи сè уште постојат, а некои се претворени во хотели и пансиони кои работат и денес.

До 1910 година околу 300 странци, главно Американци и Британци, изградиле летни домови на ридот. Странците го напуштиле местото со подемот на Комунистичката партија во 1949 година, а вилите им биле предадени на различни работни единици или „данвеи“ од Хангџоу и Шангај. Многу од вилите се во сопственост на Народноослободителната армија. Марк Кито, првиот странец кој живеел на планината во модерно време, добил 10-годишен закуп од нив во 2003 година, ја реновирал вилата  и го отворил Моганшан лоџ, ресторан и ноќевалиште.

Во 2011 година, јужноафриканскиот претприемач Грант Хорсфилд и неговата сопруга Делфин Јип отвориле голи штали, кои подоцна станале првото одморалиште со LEED платинест сертификат во континентална Кина. Сега е едно од најпопуларните одморалишта во Моганшан.

## Географија
лево|мини| Типична стрмна пошумена патека во Моганшан
Моганшан е дел од планинскиот венец Тијанму, а самата планина Тијанму се наоѓа на околу 50 километри југозападно од Моганшан. Моганшан се наоѓа на надморска висина од 718 метри.

Моганшан е една од главните области под бамбус, со бујни бамбусови шуми на нејзините падини и околните области.

## Туризмот денес
десно|мини| Средиштето на градот Моганшан
Моганшан го посетуваат различни кинески и странски посетители за опуштање, пешачење и посета на различни сценски и историски места, вклучувајќи ја и вилата на Чанг Кај Шек по Втората светска војна.

## Наводи

## Надворешни врски
* Mogan Mountain 
* Mogan Mountain Eco-Friendly
* Moganshan, China New York Times *Travel*

Категорија:Национални паркови во Кина
Категорија:Географија на Џеѓанг
Категорија:Статии со текст на традиционален кинески
Месорезник

десно|мини|256x256пкс| Стар модел на месорезник.
**Месорезник** или **машина за нарежување** — алатка што се користи во месарниците и продавниците за сувомесни производи за нарежување месо, колбаси, кашкавал, сирења и други сувомесни производи. Во споредба со обичен нож, употребата на месорезникот бара помалку напор и особено е битно што ја одржува текстурата на храната понепроменета. Општо земено, месорезниците може лесно да се дотераат за да се сечат резанки со различна дебелина. Постарите модели на месорезници вообичаено користеле курбла, додека поновите обично користат електромотор. Додека месорезникот традиционално е комерцијален апарат, на пазарот се продаваат и верзии за домашна употреба.

## Поврзано
* Јајцерез

## Наводи

Категорија:Американски пронајдоци
Категорија:Кујнски прибор
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Берлин капут

**„Берлин капут“** — југословенски филм од 1981 година во режија на Миќа Милошевиќ. Главните улоги ги играат: Светозар Цветковиќ, Милан Гутовиќ, Павле Вуисиќ, Љиљана Крстиќ, Никола Симиќ.

## Синопсис
За тројцата млади партизани, Митар, Коста и Марко, деновите на победата и обновата на земјата претставуваат романтично и драматично време, полно со искушенија и копнежи. На 2 мај 1945, кога паѓа Берлин, Коста доживува горка победа, а Марко го губи животот. Претходно, Марко паѓа во искушение кога жените почнуваат да му нудат љубов во замена на неговата командантска попустливост. Сепак, тој останува строг кон себеси и на воениот суд воопшто не се обидува ниту да се одбрани. Најпосле, привлечен од убавината на девојките, Митар исчезнува во брановите на реката. Коста пак, враќајќи се од родниот град на Марко, среќава убава непозната девојка со која доживува романса...

## Наводи

Категорија:Српски филмови
Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови од 1981 година
Категорија:Филмови на Миќа Милошевиќ
Категорија:Филмови со Светозар Цветковиќ
Категорија:Филмови со Милан Гутовиќ
Категорија:Филмови со Павле Вуисиќ
Категорија:Филмови со Љиљана Крстиќ
Категорија:Филмови со Никола Симиќ
Категорија:Филмови со Марко Тодоровиќ
Категорија:Филмови со Предраг Лаковиќ
Категорија:Филмови со Мирољуб Лешо
Категорија:Филмови со Милош Жутиќ
Категорија:Филмови со Боро Стјепановиќ
Категорија:Филмови со Душан Јаниќијевиќ
Категорија:Филмови со Јелица Сретеновиќ
Категорија:Филмови со Гордана Гаџиќ
Категорија:Филмови со Предраг Милинковиќ
Категорија:Филмови со Драган Николиќ
Категорија:Филмови со Даница Максимовиќ	
Категорија:Филмови на Авала филм
Категорија:Филмови на Морава филм
Категорија:Филмови на Београд филм 
Категорија:Филмови на Македонија филм 
Категорија:Филмови на Кроација филм 
Категорија:Филмови на Форум
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во 1945 година
Куче што лае (хемиска реакција)

[мини|Видео од „куче што лае“ во [Институт за хемија (Природно-математички факултет - Скопје)|Институтот за хемија, Скопје.]]
мини|Видео со реакцијата „куче што лае“ од Максим Биловицки.
„**Куче што лае**“ ― егзотермна хемиска реакција која е резултат на палење на мешавина од јаглерод дисулфид и азотен оксид. Кога ќе се запали во цилиндрична цевка, реакцијата произведува силен блесок и гласно лаење - што потсетува на куче што лае.

Во едноставни поими, реакцијата „куче што лае“ е постапка на согорување, во кој горивото (јаглерод дисулфид, CS2) реагира со оксидирачки агенс (азотен оксид, N2O), произведувајќи топлина и елементарен сулфур. Предниот дел на пламенот во реакцијата е зона на многу жежок, прозрачен гас, произведен од реактантите кои се распаѓаат.

: 8 N2O + 4 CS2 → S8 + 4 CO2 + 8 N2

Во април 1853 година, Јустус фон Либиг ја направил изведбата пред баварското кралско семејство; но, стаклениот сад се скршил, а парчиња стакло нанеле полесни повреди на лицата на кралицата Тереза, нејзиниот син принцот Луитполд и самиот Либиг.

## Наводи


## Надворешни врски

* „Куче што лае“ (бавно движење) - периодичен систем на видеа, Универзитет во Нотингем
* „Куче што лае“ на мрежното место на Универзитет во Лидс 
* Елементарни продукции: Реакција „куче што лае“ од мали размери @ youtube
Категорија:Хемиски реакции
Категорија:Статии кои содржат видео клипови
Категорија:Хемиски наставни опити