open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Бечви

мини|Играорци во бечви го играат „Машкото оро“
[мини|214x214пкс|[Носии од Мала и Долна Река|Бечви од Горно Косоврасти - Долна Река, НУ МУзеј на Македонија]]
**Бечви** — дел од машката носија, шајачни панталони со посебен крој. Бечвите по рабовите, како и околу џебовите и цеповите, биле украсувани со црни гајтани, дело на локалните терзии. За разлика од машкото мијачко население што носело бечви изработени од бела клашна, во прилепскиот регион (с. Кривогаштани) тие биле изработувани од подебела клашна (шајак) во темноцрвена боја.

Бечвите, во зависност од етнографската целина и локалните обичаи, се разликувале по крој, материјал и украси. 

## Бечвите во Дебарско-реканска етнографска целина
Во Дебарски Дримкол, бечвите биле шиени од бела или црна клашна, со крој сличен на шалвари, но потесни и украсени со црни гајтани. Веројатно биле донесени преку печалбарите од Призрен. Во Голо Брдо, бечвите биле од бела клашна, со тесни ногавици, а од периодот меѓу двете светски војни започнале да се прават и од црна клашна, носени главно зиме. Во Дебарско Поле, бечвите биле широки, украсени со црни гајтани и се приврзувале под колената со „потколенки“ – свилени, памучни или волнени подвески. Во Река, бечвите биле од бела клашна, со широко седло и се врзувале под стомакот, за разлика од соседите кои ги врзувале над стомакот. Се закопчувале со копци од средината на ногавиците до глуждовите и се приврзувале со потколенки. Украсувани биле со црни или зелени гајтани, а понекогаш се правеле и од црна клашна.

## Бечвите во Брсјачка етнографска целина
Во Малесија, Струшки Дримкол и Охридско Поле, бечвите биле од бела клашна, украсени со црни гајтани. Во Преспа, се изработувале од бел шајак и се носеле до почетокот на 20-ти век. Во Кичевијата, бечвите биле долги до глуждовите, од бела клашна со црни гајтани.

Во Прилепско-Битолско Поле, бечвите од бела клашна, биле носени со шајачни или чоени тозлуци или пртеници (од глуждови до колена). Во горните битолски села, бечвите биле пошироки од шалварите и се врзувале со ленена врвца.

Во Мариово, бечвите биле од бела валана клашна, составени од „заден кутел“ (покривајќи го задниот дел), „преден кутел“ (за стомакот) и две ногавици. Овој стил се појавил во првата половина на 20-ти век и останал во употреба до неодамна.

## Наводи

Категорија:Македонски народни носии
Категорија:Облека
Берд Брејвик

мини|250x250пкс| ''Скулптура во паркот Клостеренга'' во Осло
мини|250x250пкс| ''Тусенарштаден Гулингет'' во Флолид, Жулен
**Берд Брејвик** (23 ноември 1948 - 10 јануари 2016) бил норвешки вајар и уметнички инструктор.

## Биографија
Роден е во Берген, Норвешка. Тој бил син на Томас Брејвик и Сисел Сајланд. Неговиот татко Томас Брејвик (1923-1999) бил значаен сликар, графички уметник и уметнички инструктор. По разводот на неговите родители во 1951 година, тој бил воспитан од неговата мајка во Лаксевог. Се школувал на Бергенската академија за уметност и дизајн ( Bergen Kunsthåndverkskole and Vestlandets Kunstakademi) и Уметничката школа Свети Мартин во Лондон. Брејвик бил професор на Кралскиот институт за уметност во Стокхолм од 1982 до 1985 година и работеше активно како уметник во текот на својот живот.

Во есента 1981 година, била отворена изложбата „Влакна“ која имала голем успех. Во исто време, тој ја направил сценографијата за претставата „Пирамидер“ во уметничкиот центар Хени-Онстад. Следната година, Брејвик учествувал на групна изложба „Заспаната убавица - уметност сега, Скандинавија денес“, во музејот Гугенхајм во Њујорк. Во 1984 година, Брејвик учествувал на меѓународна групна изложба во Музејот за модерна уметност „Тојама“ во Токио, и изложувал во нордискиот павилјон за време на биеналето во Венеција во 1985 година. Изложбата во нордискиот павилјон била курирана од Матс Б. Во 1991 година тој бил поканет да изложи на уметничкото биенале во Саун Пауло. Следната година го завршил украсувањето со камен и вода наречено „Кунштаген“ надвор од новоотворениот уметнички музеј во Лилехамер, дизајниран од архитектонската канцеларија Снахета. Еден од неговите најголеми проекти било подигнувањето нови украсни столбови на плоштадот Торгалменинген во неговиот роден град Берген, откриен на 17 мај 1999 година.

## Значајни дела
Паркот за скулптури Клостеренга ( *Klosterenga Sculpturpark* ) во Осло бил создаден од Берд Брејвик во текот на неколку години, како алтернатива на паркот Вигеланд и заедничко место за луѓето кои доаѓаат од далечни култури, каде што можат да се сретнат и да се спојат во едно мирно соседство. Намерата на мултикултурниот простор е да обезбеди слика за глобална култура, која се состои од камени традиции од различни делови на светот.

Монументалниот милениумски парк Гулингет *(Tusenaarsstaden Gulatinget)* бил изграден во текот на август 2005 година, во спомен на Милениумската годишнина на Гулинг во Сонг ог Фјуране. Гулинг било едно од најстарите и најголемите парламентарни собранија во средновековна Норвешка.

## Личен живот
Во 2009 година, тој бил награден со Ingeborg og  Per Palle Storms Ærespris. Почесната награда им била доделена заедно со Хуго Ватне за нивниот значаен напор за норвешката фигуративна уметност. Тој ја  примил и наградата  во 2011 година, заедно со Кристијан Блистад.

Берд Брејвик починал во болницата Ловизенберг Дијаконале во Осло, откако една година се борел со агресивна форма на рак. Погребан е во Вестре Гравлунд во Осло.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Берген
Категорија:Починати во 2016 година
Категорија:Родени во 1948 година
Ким Браун (музичар)

алт=Ким Браун во 1966 година со Ренегадите|мини|Ким Браун во 1966 година со The Renegades
**Ким Браун** (2 мај 1945 -11 октомври 2011)  бил музичар кои престојувал во Британија, Финска и Италија, најпознат е како основач, главен пејач и гитарист на групата The Renegades, со што го достигнал својот најголем успех во 1960 -тите.

## Живот и кариера
Браун е роден во Бирмингем, Англија, но живеел голем дел од својот живот во Финска од 1964 година, каде што направил кариера во рок музиката.  Од 1966 до 1970 година живеел во Италија. Во подоцнежните години, тој свирел со музичари како Хасе Вали и Маркус Раивио. The Renegades снимиле четири албуми во Финска. Албумот за почит, *Моменти со Ким Браун* (2005), бил направен откако Браун го загубил гласот во операција за рак.

Браун напишал многу од песните #1 за The Renegades, свирел гитара и бил главен вокал на групата. Тој се преселил во Италија во 1966 година со The Renegades, а од 1975 година натаму, тој создал класичен рокенрол комбо, стилизиран во 1950-тите години, наречен Kim &amp;amp; The Cadillacs, во кој учествувале германскиот гитарист Trutz Viking Groth и поранешниот член на групата Renegade, Mick Webley, кој стигнал до лудило кон крајот на седумдесеттите години од 1950 -те, најавувана во емисии како *Среќни денови* и филмот *[[Брилијантин (филм)|Брилјантин]]*. Kim и The Cadillacs имале редовни успеси на топ листите во Италија помеѓу 1976 и 1982 година, и биле редовни на сите видови национални телевизиски емисии таму, вклучувајќи ги и *Дискоринг* и *Фестивалот во Санремо*, за брзо да се заборават кога се појавиле нови музички тенденции во раните 1980 -ти, конечно се разделиле во 1988 година. Ким Браун потоа се вратил во Финска, иако ја посетувал Италија повремено за гостувања во *стари* емисии или свирки во сали за танцување во туристичките градови. Музиката на Renegades била силно прикажана во финскиот филм од 1994 година „ Грижете се за шамијата“, Татјана во режија на Аки Каурисмаки; ова исто така вклучувало исечоци од некои од нивните настапи во живо од 1960 -тите.

Ким Браун починал од рак на хранопроводот во Хелсинки, Финска, на возраст од 66 години, на 11 октомври 2011 година.

## Дискографија

### Ренегадите
Албумите снимени во Финска.

* *Ренегатите* - 1965 година
* *Ренегатите* - 1965 година
* *Кадилак* - 1965 година
* *Земи срце* - 1965 година

### Ким и Кадилаците

* *Рокенрол* - 1977 година
* *Ким и Кадилак* - 1978 година
* *На карпите* - 1978 година
* *Рок дното* - 1980 година
* *Пченката на Кадилак* - 1981 година
* *Буги* - 1982 година
* *Танц на Кадилак Елдорадо* - 1982 година
* *Големина 50* - 1984 година
* *На карпите* - 1985 година
* *1986* - 1986 

## Наводи

Категорија:Британски рок-пејачи
Категорија:Англиски рок-гитаристи
Категорија:Починати во 2011 година
Категорија:Родени во 1945 година
Кримски ирис

алт=Варијација на Ирис во Боис ду Роукуан, Вар, Франција|мини|Растението ''Iris lutescens'' со жолта боја во Боис ду Роукуан, Вар, Франција
**Кримски ирис** (Iris lutescens) — ризоматозно цветно растение од родот *Ирис*. Потекнува од Североисточна Шпанија, Јужна Франција и Италија. Се наоѓа на карпести или песочни ридови или во шуми.

Расте до 30 см во височина, со широки лисја исправени во форма на меч (околу 2,5 см ширина), произведува жолти,бели,сини или виолетови цветови во пролет (март -април). Претпочита целосно сонце, малку кисела почва и суви услови за време на неговиот мирен период во лето. Многу е издржливо, до -20°C или помалку.

Ова растение се одгледува како украсно растение во умерените региони. Во Обединетото Кралство ја добило наградата на Кралското хортикултурно здружение за градинарски заслуги.

## Наводи

Категорија:Перуника
Илија Илиоски

**Илија Илиоски** (р.  во Скопје) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Вработен е во Театар Комедија во Скопје.

Од 2012 година, вработен е во Канал 5 Телевизија, каде е дел од глумечката екипа на Македонски народни приказни, документарни филмови и врши сихронизација на турски серии.

## Филмографија
Илиоски ги остварил филмските улоги:

## Наводи

Категорија:Глумци од Скопје
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Македонски театарски глумци
Глупак (филм од 1920)

мини|Глупак филм постер
**„Глупак“** (англиски: *The Saphead*) — американски филм од 1920 година, во режија на Херберт Блаш и Винчел Смит. Главните улоги ги толкуваат: Бастер Китон, Ирвинг Камингс и Вилијам Х. Крејн.

## Синопсис
Ник Ван Олстине е богат сопственик на рудници на сребро. Неговиот син Берти е наиван и разгален, а ќерката Роуз е омажена за сомнителниот инвеститор Марка. Марк има вонбрачна ќерка, но го принудува Берти да ја преземе вината и така ги уништува неговите планови за венчавката. Исто така, Марк речиси го уништува семејниот бизнис така што ги продава залихите на рудникот по прениска цена. На тој начин, Берти мора да се обиде да го спаси семејството...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Неми филмови
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови од 1920 година
Категорија:Филмови на Херберт Блаш
Категорија:Филмови на Винчел Смит
Категорија:Филмови со Бастер Китон
Категорија:Филмови со Вилијам Х. Крејн
Категорија:Филмови со Ирвинг Камингс
Жуниор Месиас

**Жуниор Месиас** (роден на  година во , Бразил) — бразилски фудбалер, играч од средниот ред или напаѓач на Џенова.

## Наводи

Категорија:Фудбалери на ФК Кротоне
Категорија:Фудбалери на Милан
Категорија:Фудбалери на ФК Џенова
Категорија:бразилски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Фудбалери во Серија А
Категорија:Фудбалери во Серија Б
Noesis Cultural Society

**Културното друштво** Noesis (романска ***Societatea Culturală Noesis***) е романска организација која produces и markets дела, базирани на CD ROM, кои се однесуваат на романската култура и мисла. Тие се со седиште во Букурешт, Романија. „ Noesis “ е старогрчки збор за „мисла“.

Основана есента, во 1998 година од Remus Cernea, меѓу нивните досегашни проекти се „виртуелни енциклопедии “ ("virtual encyclopedias") за Константин Бранкуши, Никита Станеску и I.L. Caragiale. Тие, исто така, produced неколку „виртуелни антологии“ ("virtual anthologies“) на современи романски уметници, писатели и академици. Секоја од овие антологии содржи еквивалент на педесет книги на CD ROM и е sold за цена споредлива со една книга. Оваа стратегија e за земјa, каде што повеќето академици и интелектуалци имаат пристап до компјутери.

## Книги преку Интернет (Online books)

* Универзална кинематографија (Cinematografiei universale). Eseuri, том. 1, Noesis, noiembrie 2001 година (од Mircea Dumitrescu)

## Наводи
 

## Надворешни врски

* Нивната официјална web site . Ова е базиранo и се уште e во изградба.

Категорија:Култура на Букурешт
Национален парк Ширетоко

**Националниот парк Ширетоко** (知床国立公園, *Ширетоко кокурицу коен*) ― национален парк кој го покрива гротото на Полуостровот Ширетоко на североисточниот крај на островот Хокаидо, Јапонија. Зборот ширетоко потекнува од ајнскиот збор „сир еток“, значејќи „место каде земјата испакнува“.

Еден од најоддалечените региони во Јапонија, голем дел од полуостровот е достапен само пеш или со брод. Ширетоко е најпознат како дом на најголемото јапонско население на кафеави мечки и нуди поглед на островот Кунашири, чија сопственост ја оспоруваат Јапонија и Русија. Паркот има водопад со топли извори наречен Водопади Камујвака (カムイワッカの滝, Камујвака/Камујуака-но-таки). „Камуј вака“ значи „вода на боговите“ на ајнски јазик.

Шумите на паркот се умерени и подалпски мешани шуми; главните видови дрвја вклучуваат сахалинска ела (*Abies sachalinensis*), Ерманова бреза (*Betula ermanii*) и монголски даб (*Quercus mongolica*). Надвор од границата на шумата има непробојни грмушки од сибирски џуџести борови (*Pinus pumila*).

Во 2005 година, УНЕСКО ја прогласил областа за светско наследство, советувајќи да се развие имотот заедно со Курилските Острови во Русија како прекуграничен „Парк на мирот на светското наследство“. Ставањето на списокот на Ширетоко како природно наследство било сметано за домородните Ајни како контрадикторно со долгата историја на ајнско живеење во областа на паркот.

Центарот за природа на паркот Ширетоко е во Шари. Служи како центар за посетители и вклучува филм за паркот, ресторан и продавница за подароци.

## Особености

* Планина Раусу

## Поврзано

* Список на национални паркови на Јапонија
* Список на места на светско наследство во Јапонија
* Туризам во Јапонија

## Наводи


## Надворешни врски

* Паркот на biodic.go.jp
* Центарот за природа на паркот Ширетоко
Категорија:Светско наследство во Јапонија
Категорија:Статии со текст на јапонски
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:МСЗП-Категорија II
Анѓелко Андонов

**Анѓелко Андонов** - зограф, претставник на Дебарската школа.

## Биографија
Роден е во мијачкото село Папрадиште. Работел заедно со брата си Вељан Андонов. В 1860 година двајцата ја живописуваат црквата „Свети Никола“ во прилепското село Топлица.

В 1892 година двајцата ја живописуваат црквата „Успение Богородично“ во Крива круша.

Дел од иконите во црквата „Свети Јован Богослов“ в штипското село Богословец.

## Родословие

Категорија:Македонски зографи
Категорија:Претставници на Дебарската школа
Национален парк Лушан

**Националниот парк Лушан,** наречен и **Геопарк** **Лушан** (упростен кинески: 庐山地质公园; традиционален кинески: 廬山地質公園; пинјин: *Lúshān Dìzhì Gōngyuán / Лушан Дижи Гонѓуан*), исто така наречен **Национален парк Лу Планина** ― национален парк кој се наоѓа во регионот околу планината Лу, Џиуџијанг. Заштитената област од 500 км2 протега од реката Јангцекјанг до сливот на езерото Појанг.

## Знаменитости

; Природни знаменитости

На територијата на Паркот ги прикажува ефектите на кватарната глацијација, и исклучителни геолошки ѕидови од кватарната доба.

Како резултат на неверојатни пејзажи вклучуваат: Лушан (буквално Лу Планина), други планини и врвови, долини, клисури, геолошки ѕидови, карпести формации, природни пештери и водопади.

; Културни знаменитости

Областа, исто така, содржи голем број таоистички и будистички храмови, како и неколку знаменитости на конфуцијанството.

## Зачувување
Во 1996 година, Лушан станал Светско наследство наУНЕСКО. Во 2004 година, геопаркот Лушан станал член на Глобалната мрежа за геопаркови.

Паркот е позната посетителка и туристичко привлекувалиште и посвежо летно одредиште.

## Поврзано

* Планина Лу - Лу'шан *-* Светско наследство.
* Членови на Светската мрежа за геопаркови на УНЕСКО - СМГ - список на геопаркови.
* Национални паркови на Кина

## Надворешни врски

* Светско наследство на УНЕСКО - Национален парк Лушан
* NationalParkofChina.com: Лу'шан - Националниот парк планината Лу во Кина 
* Светска мрежа на национални геопаркови> За СМГ> Список на членови> Геопарк Лушан

Категорија:Географија на Ѓангси
Категорија:Светско наследство во Кина
Категорија:Национални паркови во Кина
Категорија:Статии со текст на традиционален кинески
Категорија:Статии со текст на упростен кинески
Љиљана Драгутиновиќ

**Љиљана Драгутиновиќ** (Прокупље, 22 септември 1951 година) — српска глумица.

## Биографија
Љиљана Драгутиновиќ дипломирала глума на Факултетот за драмски уметности во Белград, во класата на професорот Предраг Бајчетиќ. Настапувала на сцената на театарот „ Ателје 212 “ од 1973 година. година, и станала постојан член во 1976 година.

Таа била омажена за политичарот Милорад Вучелиќ, со кого ги имаат синот Бранислав и ќерката Ана.

## Награди и награди

* Со Петар Божовиќ, таа ја добила наградата за глума неколку години на Нишкиот филмски фестивал за нејзините улоги во телевизиската серија „ Повеќе од игра“ во 1978 година.
* Награда Стерија за улогата на Винка Кромберг во претставата Слики на тажни искуства во 1981 година. 
* Златна мисирка за животно дело на глумец комичар, 2019 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Југословенски глумци
Категорија:Родени во 1951 година
Сан Фредијано (Пиза)

мини|400x400пкс| Црквата Сан Фредијано
**Сан Фредијано** — католичка црква во Пиза, Тоскана, Италија, изградена во романски стил. Таа функционира како официјална црква на Универзитетот во Пиза .

## Историја
Нејзиното постоење е документирано уште во 1061 година. Основана е од семејството Бузакерини-Сисмонди и најпрво била наменета за болница под името Свети Мартин.

Романскната фасада, која датира од почетокот на 12 век, има неколку   типичните одлики на средновековната архитектура на Пиза, како што се слепите арки, пастилите и употребата на бихромни камења (присутни и во градската катедрала). Горниот дел е крунисан со голем стаклен прозорец.

Внатрешноста, и покрај тоа што била оштетена од пожар во 1675 година, го задржува оригиналниот базиликален план со централен кораб и две патеки. Мермерните столбови имаат престолнини украсени со извајани фигури во романски стил. Во нив се наоѓа: редок дрвен крст насликан на позлатена плоча и насловен како *Распетие и истории на страста* (12 век), неколку барокни олтари и неколку слики од Вентура Салимбени (*Благовештение* и *раѓање*), Аурелио Ломи (*Обожување на Меги*), како и фрески од Доменико Пасињано. Фреските на куполата ги завршил Рутилио Манети.

Цврстата камбанарија е градена од тули.

## Наводи

* 

## Надворешни врски
* Официјална страница 

Категорија:Цркви во Пиза
Роналд Ли Буч

алт=Американскиот федерален судија Роналд Ли Буч|мини|Американскиот федерален судија Роналд Ли Буч
**Роналд Ли Буч** (роден на 20 септември 1965 година) — судија на даночниот суд на Соединетите држави.

## Биографија
### Ран живот и образование
Роналд Буч е роден на 20 септември 1965 година во Флинт, Мичиген. Тој се здобил со диплома за бизнис и администрација во 1987 година, на Универзитетот Нортвуд. Докторирал на Јурис во 1993 година, на Правниот колеџ на Универзитетот во Мичиген. Тој добил звање магистер по закони во 1994 година, од Правната школа на Универзитетот Капитал. Двете дипломски студии по право биле изработени со концентрација на оданочувањето. Тој работел како уредник на истражувањето на Детроитскиот колеџ за правни науки од 1992 до 1993 година. Тој бил соработник на даночниот преглед во Охајо од 1993 до 1994 година.

### Професионална кариера
Буч служел како консултант во Националната даночна канцеларија на KPMG LLP во Вашингтон како консултант од 1995 до 1997 година. Тој работел во Службата за внатрешни приходи како адвокатски советник од 1997 до 2000 година и како виш правен советник од 2000 до 2001 година. За време на неговата служба со IRS, тој ја претставувал IRS во случаи пред даночниот суд на Соединетите држави. Неговиот фокус во приватната пракса бил поврзан со прашањата околу даночната контроверзија. За време на неговата приватна пракса, тој исто така работел како дополнителен професор по право во Правниот центар на Универзитетот Џорџтаун, предавајќи часови поврзани со даночното право.

## Услуги за даночниот суд
На 15 септември 2011 година, претседателот Барак Обама го номинирал Буч да работи како судија на даночниот суд на Соединетите држави, на местото што го напуштил судијата Дејвид Ларо, чиј мандат истекол. Неговата номинација имала сослушување пред Комисијата за финансии на Сенатот на Соединетите држави на 11 декември 2012 година и била позитивно приватена на 21 декември 2012 година. Неговата номинација била потврдена од Сенатот на Соединетите држави на 1 јануари 2013 година. Тој ја добил својата комисија на 14 јануари 2013 година. Неговата комисија ќе истече на 13 јануари 2028 година, во тоа време ќе заврши и неговиот петнаесетгодишен мандат.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1965 година
Категорија:Американски правници
Трајче Иваноски

**Трајче Иваноски** (р. Прилеп,  - , ) - македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Од 1965 година сè до пензионирањето во 2007 година работел во Народниот театар „Војдан Чернодрински“ во Прилеп. Тој и по пензионирањето продолжува да биде активен во театарот. Покрај неговиот матичен театар тој гостувал и во други театри во Македонскиот народен театар, Драмски театар - Скопје и Народен театар Битола.

## Филмографија
Иваноски има остварено бројни филмски улоги:

## Награди
* Прва награда на театарскиот Фестивал „Војдан Чернодрински“ за млад глумец во улогата на Златан во претставата „*Робот и Агата*“.
* Награда за најдобра машка главна улога за ликот на Горчин во претставата „*Скок преку кожа*“ во режија на Бранко Гапо на Фестивал „Војдан Чернодрински“.
* Во 2003 година на меѓународниот Фестивал на комедија во Корча, Албанија, ја добил главната награда за најдобро глумечко остварување за улогата на професор Павлович во претставата „*Собирен Центар*“.
* Во 2011 година ја добиваа наградата за животно дело на фестивалот „Војдан Чернодрински“ - Прилеп.
* Добитник е и на наградата „3 Ноември“ што ја доделува Собранието на Општина Прилеп.
* Награда за главна машка улога за ликот Протасов во претставата „*Деца на сонцето*“ во режија на Илија Милчин.
* Во 2016 година повторно на Фестивалот „Корча“ добил награда за монодрамата „*Јас Илија Шаторот*“.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Глумци од Прилеп
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Југословенски глумци
Касаба

**Касаба** - помало провинциско муслиманско место од отворен тип, чие население главно се занимавало со градската стопанство. Во нашите краеви, денес е историско име за многу мала населба од градски вид во поранешното Отоманско Царство.

## Потекло на името
Зборот *касаба* е од турско потекло, што значи: *мал град, гратче*. Меѓутоа, зборот е преземен од арапскиот јазик, со значење *[[тврдина]], утврдена населба*, па затоа е близу до поимот средновековен град.

## Објаснување на поимот
За да може населба во Отоманското Царство да го добие називот касаба, потребно било да има џамија, мектеб, амам, а понекогаш и ан, или карвансарај.

## Поврзано

* Паланка

## Наводи

Категорија:Населени места по тип
Категорија:Турцизми
Карвансарај

[мини|250x250пкс| Карвансарајот Таш Рабат во [Киргистан.]]
**Карвансарај** — гостилница со преноќиште, за одмор на патниците што патуваат со караван и со голем двор за сместување на коњите и стоката при нивното долго патување. Главно се наоѓале во Азија, Северна Африка и Југоисточна Европа. Карвансараите значително придонеле за создавање на Патот на свилата.

Караванските станици биле сместени на места што обезбедувале одмор и сместување за луѓето и товарните животни, складишта за стоката и заштита на учесниците во караванот. Овие места се наоѓале покрај патиштата. Застанувањето на караванот значело можност за понуда на сместување за луѓе и стоки, закрепнување, замена на коњи, но и размена на стоки (купување и продавање), така што многу каравански станици на крајот прераснале во трговишта.

## Наводи

## Литература
*   
*    
*  
* 

Категорија:Сообраќај
Категорија:Отоманско Царство
Категорија:Турцизми
Сталинград (филм од 2013)

**„Сталинград“** — руски филм од 2013 година, во режија на Фјодор Бондарчук. Главните улоги ги толкуваат: Петар Фјодоров, Алексеј Барабаш, Андреј Смољаков, Томас Кречман, Јанина Студилина и Хајнер Лојтербах.

## Синопсис
За време на Сталинградската битка, германската војска го зазема едниот брег на Волга, а по неуспешниот обид да ја преминат реката и да извршат контраофанзива, советската војска е принудена на повлекување. Сепак, неколкумина војници успеваат да се префрлат на брегот што го држат Германците. Бидејќи се малкумина, тие се кријат во една куќа крај брегот, а таму ја запознаваат девојката која не ја напуштила линијата на фронтот, а германските војници се вселиле во нејзиниот дом. Така, во екот на војната се раѓа љубов, а од тој миг, војниците имаат само една цел — по секоја цена да ја заштитат девојката...

## Наводи

Категорија:Руски филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Волгоград
Категорија:Филмови за Сталинградската битка
Категорија:Филмови на руски јазик
Категорија:Филмови од 2013 година
Категорија:Филмови на Фјодор Бондарчук
Категорија:Филмови со Андреј Смољаков
Категорија:Филмови со Томас Кречман
Категорија:Филмови со Јанина Студилина
Категорија:Филмови со Хајнер Лојтербах
Категорија:Филмови со Петар Фјодоров
Категорија:Филмови со Алексеј Барабаш
Ганаш

**Ганаш** (фра: *ganache*) е прелив, глазура, сос или фил за колачи, направено од чоколадо и слатка павлака.

Ганашот најчесто се прави со загревање на подеднакви количини од слатка павлака и сецкано чоколадо. Прво се загрева павлаката, па се турива врз чоколадото. Смесата се меша или се блендира додека не се изедначи. По желба може да се додаде ликер, а понекогаш и рум, ванила, портокал, итн. Путерот, во основа, се додава за да му даде сјаен изглед и глатка текстура на ганашот. Односот меѓу количините на чоколадо и слатка павлака е различен во зависност од видот на чоколадо што се користи, целта за која е наменет ганашот и температурата на која ќе се сервира. За филување на колачи или за правење чоколадни тартуфи односот меѓу чоколадото и павлаката е два спрема еден, а за прелив или глазура односот е еден спрема еден. Ако се користи бело чоколадо, соодносот е 3 дела чоколадо на 1 дел слатка павлака. Се претпочита павлака со поголема масленост за да се добие погуст ганаш. За ганаш со идеална цврстина и интензивна боја треба да се користи чоколадо со повеќе од 60% какао.

За да се добие поголем волумен на смесата, изладениот ганаш се мати и се мачка како глазура на торта. Со ладење тој згуснува. Додека е топол ганашот може да се стави во калап и да се остави да сцврсне и да остине. Откако ќе се излади, може да се извади од калапот и да се сецка на ситни парчиња.

## Историјат
Рецептот за ганаш за прв пат е објавен во 1869 од страна на парискиот драматург (кој подоцна станал слаткар) Пол Сираудин, а на почетокот се сметаше за вид чоколаден тартуф.  Сираудин слатката ја нарекол по популарната комедија од неговиот современик Викториен Сарду наречена *Les Ganaches* ("Шутраци"). 

## Галерија

File:Blueberry Papaya Cucumber Juice and Chocolate Cake with Ganache 1.jpg|Ганаш се става врз торта
File:Chocolate cake with ganache frosting.jpg|Чоколадна торта прелиена со ганаш
File:Ganache.ogg|Видео како се прави ганаш


## Наводи

Категорија:Француска кујна
Категорија:Прехранбени состојки
Категорија:Чоколадо
Акшехир

мини|десно|Турбето на Насредин Оџа.
**Акшехир** () — град округ во покраината Конија на регионот Средна Анадолија, Турција. Во 2012 г. округот броел 94.575 жители, од кои 62.054 живееле во самиот град. Познат е како градот во кој живеел Насредин Оџа

Градот е сместен во крајниот дел на плодна низина, на северниот дел од планината Султандаг.

## Историја
Во антиката тука постоело населеното место ***Филомелион***, сместено долж големиот грчко-римски пат од Ефес на исток. Познато е дека во него престојувал Цицерон на пат за Киликија бидејќи одовде напишал неколку писма. Гратчето е споменато и во врска со мачеништвото на апостолскиот отец Поликарп Смирнски. Подоцна местото одиграло важна улога во пограничните војни помеѓу Византија и Иконискиот Султанат.

Филомелион станал важен град на Селџуците, а кон крајот на XIV век им припаднал на Османлиите. Се смета дека тука загинал султанот Бајазит I по неговото учество во Битката кај Ангора.

## Знаменитости и култура
Меѓу знаменитостите во градот се врбојуваат следниве: 
* Турбе (гробница) на Насредин Оџа, чија автентичност е оспорена
* Турбе на Сејди Махмут, ученик на славниот суфија Руми
* Куќата во која бил сместен генералштабот во последната етапа на Грчко-турскаta војна (1919 - 1922)

Секоја година од 5 до 10 јули се одржуваат настани во чест на Насредин Оџа.

Поради богатото архитектонско наследство, Акшехир е член на Европското здружение на историски градови и подрачја.

## Поврзано
* Догруѓоз

## Наводи

## Извори
* 
* Бројки за Акшехир 
* 

## Надворешни врски

* Акшехир на Википатување 
* Портал на округот Акшехир 
* Службена страница на окружниот управник 

Категорија:Градови во Турција
Категорија:Окрузи во Турција
Категорија:Конија (покраина)
Црква „Св. Димитриј“ - Вешје

**Свети Димитриј** — помала селска црква во неготинското село Вешје, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа надвор од селото, во рамки на самото археолошко наоѓалиште Ракита Црква. Храмот се наоѓа на местото на некогашното селиште Ракето (или Ракито).

## Поврзано
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Демиркаписка парохија
* Вешје

## Наводи

Категорија:Вешје
Вешје
Црква „Вознесение Христово“ - Градешница

**Вознесение Христово** – црква во селото Градешница.

## Местоположба
Црквата се наоѓа на неколку стотина метри источно од селото во близина на месноста Темнички Вир.

## Историја
Бранислав Ристески од Институтот за старословенска култура во Прилеп во склоп на опсежни археолошки истражувања во периодот од 1990 до 1998 година открил дека на местото на коешто се наоѓаат денешните цркви „Св. Антониј“, „Св. Ѓорѓи“ и „Вознесение Христово“ од средината на II до крајот на III век постоел комплекс на римски вили. Местото на коешто се наоѓа црквата „Вознесение Христово“ имала производен карактер, а во вдлабените делови од карпите кои се јасно видливи и денес се произведувало вино.

## Архитектура
Градбата на црквата е со правоаголна основа без апсида. Влезот се наоѓа на западната страна и во црквата се влегува преку дрвена врата. Над влезот има празна ниша. Внатрешноста на црквата не е зографисана и во неа се сместени бројни икони.

Во дворот на црквата се се сместени два помошни објекти, од кои едниот е изграден од дрво, а другиот од бетонски тули.

## Галерија

Податотека:Црква „Вознесение Хрисово“ - Градешница 5.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Вознесение Хрисово“ - Градешница 3.jpg|Дрвената влезна врата
Податотека:Црква „Вознесение Хрисово“ - Градешница 4.jpg|Внатрешноста
Податотека:Црква „Вознесение Хрисово“ - Градешница 7.jpg|Дрвениот помошен објект
Податотека:Црква „Вознесение Хрисово“ - Градешница 6.jpg|Бетонскиот помошен објект
Податотека:Црква „Вознесение Хрисово“ - Градешница.jpg|Дворот на црквата


## Поврзано
* Бренски манастир
* Црква „Св. Илија“ - Градешница
* Црква „Св. Димитриј“ - Градешница
* Црква „Св. Атанасиј“ - Градешница
* Црква „Св. Никола“ - Градешница
* Црква „Св. Антониј“ - Градешница
* Црква „Св. Ѓорѓи“ - Градешница
* Градешница
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Старавинска парохија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Градешница
Градешница
Црква „Св. Илија“ - Вешје

**Свети Илија** — главна селска црква во неготинското село Вешје, Македонија.

Црквата се наоѓа надвор од самото село, со срушен покрив и целосно во разрушена состојба. Околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.

## Местоположба

Црквата се наоѓа на височинка над селото, до која се пристапува по земјен пат од самото село.

## Историја

Нема податоци кога точно е подигната црквата, но се претпоставува дека е во втората половина на  век.

## Архитектура

Црквата претставува трикорабна градба. Има отворени тремови на јужната и западната страна, а од истите тремови има и влезови за во црквата.

### Фрескоживопис

Црквата е целосно фрескоживописана.

### Иконостас

На парапетната табла од иконостасот има запис на кој пишува „Из руки Глигур Петревич зог/раф/дебрели се/ло/Тресанче 1878“. Овој запис веројатно се однесува на авторството на иконите на иконостасот, а исто така и на фреските во црквата. Според други извори, иконите потекнуваат од 1879 година насликани од Петре Пачаров, ученик на Дичо Зограф.

Иконите од црквата се водат како културно наследство според Националниот конзерваторски центар. По разрушувањето на црквата, иконите биле чувани во старото училиште во селото, а во 2019 година биле преземени од страна на Музејот на град Неготино.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Илија“ - Вешје 2.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Вешје 4.jpg|Срушената црква
Податотека:Гробишта во Вешје 2.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Вешје 5.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Гробишта во Вешје.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Вешје 3.jpg|Споредниот влез


## Поврзано
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Демиркаписка парохија
* Вешје

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Вешје
Вешје
Категорија:Дела на Дебарската школа
Црква „Св. Никола“ - Стрмашево

**Свети Никола** — главна селска црква во демиркапиското село Стрмашево, Македонија.

Денес, црквата е во урнатини.

## Историја

Црквата била подигната во 1885 година.

## Архитектура

Црквата претставува трикорабна градба.

### Фрескоживопис

Црквата не била фрескоживописана.

## Поврзано
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Демиркаписка парохија
* Стрмашево

## Наводи

Категорија:Стрмашево
Стрмашево
Црква „Св. Антониј“ - Градешница

**Свети Антониј** – црква во селото Градешница.

## Местоположба
Црквата се наоѓа во пошумен предел на околу стотина метри источно од селото.

## Историја
Бранислав Ристески од Институтот за старословенска култура во Прилеп во склоп на опсежни археолошки истражувања во периодот од 1990 до 1998 година открил дека на местото на коешто се наоѓаат денешните цркви „Св. Антониј“, „Св. Ѓорѓи“ и „Вознесение Христово“ од средината на II до крајот на III век постоел комплекс на римски вили. Местото на коешто денес се наоѓа црквата „Св. Антониј“ се користел за престој и бил наменет за уживање. Црквата настанала откако вилата којашто се наоѓала на нејзиното место во IV век била претворена во ранохристијански храм, а остатоците се забележителни и денес. Во денешниот облик, црквата била изградена во текот на 1980-тите.

## Архитектура
Градбата на црквата е со правоаголна основа без апсида. Влезот се наоѓа на западната страна и во црквата се влегува преку дрвена врата. Десно од влезната врата има натпис на грчки јазик. Внарешноста на црквата не е зогафисана и во неа има бројни икони.

Во дворот на црквата, непосредно пред влезот има надгробен споменик.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Антониј“ - Градешница 3.jpg|Влезот на црквата
Податотека:Црква „Св. Антониј“ - Градешница 2.jpg|Натписот до влезот
Податотека:Црква „Св. Антониј“ - Градешница 5.jpg|Внатрешноста
Податотека:Црква „Св. Антониј“ - Градешница 4.jpg|Надгробниот споменик


## Поврзано
* Бренски манастир
* Црква „Св. Илија“ - Градешница
* Црква „Св. Димитриј“ - Градешница
* Црква „Св. Атанасиј“ - Градешница
* Црква „Св. Никола“ - Градешница
* Црква „Вознесение Христово“ - Градешница
* Црква „Св. Ѓорѓи“ - Градешница
* Градешница
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Старавинска парохија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Градешница
Градешница
Емил Крстески

**Емил Крстески** - новинар, и актуелен амбасадор во Чешка.

## Биографија
Емил Крстески дипломирал на Интердисциплинарни студии по новинарство (политичка насока) на Правниот факултет „Јустинијан Први“ при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. На истиот Универзитет станал магистер на меѓународна политика и се здобил со научната титула – доктор на политички науки.

Емил Крстески бил еден од основачите и уредник на неделникот „Пулс“ (1990-1997), а пред тоа и надворешнополитички новинар во „Нова Македонија“, во МТВ – Скопје и во Македонската редакција на агенцијата ТАНЈУГ. Од јануари 1998 година до јануари 2009 година бил државен советник и самостоен советник за меѓународни односи во Кабинетот на претседателот на Собранието на Република Македонија.

Од 2017 година до јули 2019 година како консултант соработувал со неколку владини и невладини организации на проекти од областа на изборниот систем во РСМ, човековите права и слободата на медиумите, како и со Агенцијата за промоција и поддршка на туризмот.

Од јули 2019 година до 31 јануари 2024 година бил директор на Државниот архив.

Од 1 февруари 2024 година бил назначен за македонски амбасадор во Чешка.

Досега имал реализирано студиски престои: на покана на Стејт департментот (1992) во САД, на Академијата за меѓународно право во Хаг (1993), во Собранието на НАТО во Брисел (1996), на Харвардскиот Универзитет во Бостон (1999), и повторно на покана на Стејт департментот во САД (2000) при што учествувал во дебати на теми поврзани со американската надворешна и безбедносна политика и со американскиот изборен систем.

Учествувал на повеќе семинари и конференции од областа на меѓународното право и меѓународната политика: Конференција на ОБСЕ во Москва (1991), Конференција на ООН за миграции во Виена (1992), Интербалкански семинар во Велико Трново (1993), на семинар на Институтот за меѓународни односи во Луксембург (1999), во Европскиот центар за стратегиски и безбедносни студии „Џорџ Маршал“ во Гармишпартенкирхен (2000, 2001 и 2007), како и на семинари посветени на безбедноста и развојот на односите меѓу земјите од Југоисточна Европа, одржани во Атина (2000, 2002 и 2007) и во Анкара (2007). Учествувал на конференции на тема „Градењето на иднината на Македонија“, одржани во Берлин во 2009 и 2013 година, во организација на германската Асоцијација за Југоисточна Европа.

## Дела
Објавил текстови за нашата надворешна политика и за меѓународните односи во домашни и странски весници и списанија. Автор е на шест книги од областа на надворешната политика и меѓународните односи: „Десет години потоа“ (2001), „Ново поврзување на Европа“ (2008), „Европската унија и Медитеранот“ (2009), „Македонска Масада“ (2010), „Америка одблиску“ (2013) и „Политиката на САД, Медитеранот и Арапската пролет“ („Три“, 2015). Објавил и збирка раскази: „Три дена во Париз“ („Или-Или“, 2017).
Соавтор и уредник е на книгата: „Финансирање на политички кампањи“ (2010).

## Наводи

Категорија:Македонски новинари
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Градешница

**Свети Ѓорѓи** – гробјанска црква во селото Градешница.

## Местоположба
Црквата се наоѓа во источниот дел од селото.

## Историја
Бранислав Ристески од Институтот за старословенска култура во Прилеп во склоп на опсежни археолошки истражувања во периодот од 1990 до 1998 година открил дека на местото на коешто се наоѓаат денешните цркви „Св. Антониј“, „Св. Ѓорѓи“ и „Св. Спас“ од средината на II до крајот на III век постоел комплекс на римски вили. Местото на коешто денес се наоѓа црквата „Св. Ѓорѓи“ постоеле простории наменети за престој и производство. Од керамиката украсена со спирали којашто е вградена во фасадата на црквата се заклучува дека во селото Градешница има континуитет на живеење од праисториско време.

## Архитектура
Градбата на црквата е со правоаголна основа без апсида. Влезот се наоѓа на западната страна и во црквата се влегува преку дрвена врата. Десно од влезната врата, во самиот ѕид е вградена керамика којашто е украсена со спирали. Внатрешноста на црквата не е зографисана и во неа се наоѓаат бројни икони. Објектот е изграден од камен и од тули, а покриен е со кров од ќерамиди.

Во дворот на црквата има помошен објект и гробишта.

## Галерија

Податотека:Гробови во Градешница 2.jpg|Гробови во дворот на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Градешница 3.jpg|Западната страна
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Градешница.jpg|Источната страна
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Градешница 4.jpg|Внатрешноста на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Градешница 5.jpg|Помошниот објект
Податотека:Гробови во Градешница.jpg|Гробови во дворот на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Градешница 2.jpg|Гробови во тремот на помошниот објект


## Поврзано
* Бренски манастир
* Црква „Св. Илија“ - Градешница
* Црква „Св. Димитриј“ - Градешница
* Црква „Св. Атанасиј“ - Градешница
* Црква „Св. Никола“ - Градешница
* Црква „Вознесение Христово“ - Градешница
* Црква „Св. Антониј“ - Градешница
* Градешница
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Старавинска парохија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Градешница
Градешница
Црква „Св. Атанасиј“ - Градешница

**Свети Атанасиј** – црква во селото Градешница. Се среќава и како манастирска црква.

## Местоположба
Црквата се наоѓа на неколку километри северно од селото, на ридот Атанасица којшто ѝ дава доминантна положба во однос на селото.

## Историја
Црквата била изградена во 1980-тите години и долги години била во лоша состојба. Во периодот 2011-2012 била препокриена и ставена во заштита на Општина Новаци.

## Архитектура
Градбата на црквата е со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна. Главниот влез се наоѓа на западната страна и над него има празна ниша, а црквата има и спореден влез на јужната страна над којшто исто така има празна ниша. До северниот ѕид е доградена затворена припрата со дрвени ѕидови. Внатрешноста на црквата не е зографисана, а иконоастасот е во изработка. Објектот е изграден од варовник и во целост е покриен со кров од ќерамиди.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Градешница.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Градешница 9.jpg|Црквата со припратата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Градешница 6.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Градешница 8.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Градешница 2.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Градешница 3.jpg|Припратата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Градешница 4.jpg|Внатрешноста на црквата
Податотека:Црква „Св. Атанасиј“ - Градешница 5.jpg|Иконостасот во изработка


## Поврзано
* Бренски манастир
* Црква „Св. Илија“ - Градешница
* Црква „Св. Димитриј“ - Градешница
* Црква „Св. Ѓорѓи“ - Градешница
* Црква „Св. Никола“ - Градешница
* Црква „Вознесение Христово“ - Градешница
* Црква „Св. Антониј“ - Градешница
* Градешница
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Старавинска парохија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Градешница
Градешница
Бренски манастир

**Бренски манастир** — манастир во јужниот дел на Македонија, на северозападните падини на планината Ниџе, во месноста Брен во близина на селото Градешница.

## Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак, чешма, помошен објект и трпезарии.

### Конак
Конакот на црквата бил изграден и осветен на 1 август 2000 година.

### Чешма
Манастирската чешма била изградена во 1919 година, а била обновена во 1990 година. На нејзино место се наоѓа извор којшто е познат по бистрата и лековита вода. Во врска со изворот се поврзани две верувања кај месното население. Според првото, водата од Брен не се носи дома. Според второто, со водата од изворот се снабдувала тврдината Пешта. Ова сознание го имале мештаните, но не и отоманските власти кои долго време не можеле да ја освојат тврдината, а тоа им успеало дури по откривањето на подземните канали преку кои тврдината се снабдувала со вода.

### Црква „Свети Илија“

Градбата на црквата е со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна. Внатрешноста на црквата не е зографисана, со исклучок на иконостасот којшто наместо икони содржи фрески.

## Настани
Во чест на благденот Илинден, на 1 и 2 август секоја година манастирот го посетуваат неколку илјади гости од целата област Мариово.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Илија“- Градешница.jpg|Манастирската црква
Податотека:Бренски манастир 3.jpg|Чешмата
Податотека:Бренски манастир 4.jpg|Трпезариите
Податотека:Бренски манастир 2.jpg|Трпезарија
Податотека:Бренски манастир.jpg|Дворот на манастирот


## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Градешница
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Преспанско-пелагониската епархија
Црква „Св. Илија“ - Градешница

**Свети Илија** – манастирска црква на Бренскиот манастир.

## Архитектура
Градбата на црквата е со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна. Главниот влез на црквата се наоѓа на западната страна и над него има ниша со застаклен дрворез, а црквата има и спореден влез на јужната страна над којшто има ниша со празна застаклена дрвена рамка. Објектот е изграден од варовник и во целост е покриен со кров од ќерамиди. Внатрешноста на црквата не е зографисана, со исклучок на иконостасот којшто наместо икони содржи фрески. На ѕидовите во храмот се закачени бројни икони. Во црквата има и мермерна плоча на којашто е запишан датумот на изградба и осветување на манастирскиот конак.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Илија“- Градешница 4.jpg|Главниот влез на црквата
Податотека:Црква „Св. Илија“- Градешница 5.jpg|Нишата со дрворез над главниот влез
Податотека:Црква „Св. Илија“- Градешница 2.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Илија“- Градешница 3.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Илија“- Градешница 7.jpg|Мермерната плоча во црквата
Податотека:Црква „Св. Илија“- Градешница 6.jpg|Внатрешноста на црквата


## Поврзано
* Бренски манастир
* Црква „Св. Димитриј“ - Градешница
* Црква „Вознесение Христово“ - Градешница
* Црква „Св. Атанасиј“ - Градешница
* Црква „Св. Никола“ - Градешница
* Црква „Св. Антониј“ - Градешница
* Црква „Св. Ѓорѓи“ - Градешница
* Градешница
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Старавинска парохија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Бренски манастир
Категорија:Градешница
Градешница
Кица Ивковска-Вељановска

**Кица Ивковска Вељановска** (, Скопје) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица. Дипломирала на Факултетот за драмски уметности во Скопје. Потоа се вработила во Народен театар „Јордан Хаџи Константинов – Џинот“ во Велес. Во 2018 година, таа се вработила во Театар Комедија во Скопје, и работи се до нејзиното пензионирање во 2022 година.

## Филмографија
Ивковска-Велјановска ги остварила филмските улоги:

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Глумици од Скопје
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Југословенски глумци
Категорија:Апсолвенти на Факултетот за драмски уметности - Скопје
Песната на Бернадет (филм)

**„Песната на Бернадет“** (англиски: *The Song of Bernadette*) - американски филм од 1943 година, во режија на Хенри Кинг (Henry King) по сценариото на Џорџ Ситон (George Seaton), засновано врз истоимениот роман на Франц Верфел (Franz Werfel). Главните улоги ги толкуваат: Џенифер Џоунс (Jennifer Jones), Чарлс Бикфорд (Charles Bickford), Вилијам Ејт (William Eythe), Винсент Прајс (Vincent Price). Ова е биографски филм за Бернадет Субирус на која во 1858 година 18 пати ѝ се прикажала Богородица, а која подоцна, во 1933 година, била прогласена за светица. Филмот постигнал голем успех кај критиката и кај публиката, а освоил четири награди „Оскар“: за најдобра главна глумица (Џоунс), за надобра сценографија во црно-бел филм, за најдобра фотографија во црно-бел филм и за најдобра оригинална музика. Исто така, на првото доделување на наградите „Златен глобус“, кое се одржало во 1944 година, филмот победил во три категории: режија, најдобар игран филм и најдобра глумица (Џоунс).

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Биографски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија:Филмови од 1943 година
Категорија:Филмови на Хенри Кинг
Категорија:Филмови со Џенифер Џоунс
Категорија:Филмови со Чарлс Бикфорд
Категорија:Филмови со Вилијам Ејт
Категорија:Филмови со Винсент Прајс
Категорија:Филмови за светци