open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Виски од жито

десно|мини|295x295пкс|Буриња што чекаат да бидат наполнети со житно виски во дестилеријата за жито „Вајт и Мекеј“ во Инвергордон.
**Виски од жито** — обично се однесува на секое виски направено, барем делумно, од жито. Најчесто станува збор за виски од пченка, пченица и 'рж. Вискито од жито обично содржи малку слад јачмен за да обезбеди ензими потребни за пасирање, ова е задолжително кога се произведува во Ирска или Шкотска. Вискито направено само од слад јачмен генерално се нарекува „слад виски“ наместо житно виски. Повеќето американски и канадски вискија се од жито.

## Дефиниција
Според прописите што го регулираат производството и на ирско и на шкотско виски, сладното виски мора да се произведува од каша од 100% сладиран јачмен и мора да се дестилира во казан за казање Во Шкотска, вискито што користи други сладирани или несладени житарки во кашата, покрај сладниот јачмен, се нарекува зрнесто виски. Во Ирска, каде што прописите го дефинираат „виски од казан за казање“ како дестилирано од специфична мешана каша од најмалку 30% сладиран јачмен, најмалку 30% несладен јачмен и други несладени житарки во казан за казање, „виски од жито“ се однесува на виски произведено од мешана каша од најмногу 30% сладиран јачмен во казан за казање во колона.

Во обете земји, вискито од жито обично се дестилира во континуиран колонски казан на начин што резултира со поголем процент на алкохол по волумен (ABV), но помалку вкусен жесток пијалак од оној кој се добива од казан-тенџере. Како резултат на ова, вискито од жито ретко се флашира, туку се користи главно за мешање со виски од слад или казан-тенџере за да се создадат мешани вискија, кои денес сочинуваат повеќе од 90% од продажбата на виски во обете земји. Компаративната леснотија на почистото, понеутрално ароматизирано виски од жито се користи во мешавините за да се измазнат често поострите карактеристики на другите видови виски. Повремено, добро зреените вискија од жито се издаваат како виски од еден вид жито ако се произведуваат во една дестилерија или како мешано виски од жито ако се комбинираат жестоки пијалаци од повеќе дестилерии.

Надвор од Ирска и Шкотска, употребата на континуирани колонски казанци и употребата на пире без јачмен не се често поврзани со производството на „лесно“ виски (виски со малку вкус поради дестилација при многу висок ABV). На пример, американското виски се произведува со колонски казанци, а американското виски што се означенува како „чисто виски“ (вклучувајќи го чистиот бурбон и чистото виски од 'рж) мора да користи ниво на дестилација што не надминува 80% ABV. Во САД, вискито произведено со ABV повисок од 80% формално се класифицира како „лесно виски“ и не може да се означи како виски од жито или да се нарече слад, бурбон или чисто виски.

## Наводи

Категорија:Виски
Барута (вештачко езеро)

Вештачкото езеро **Барута** се наоѓа на западниот дел од јужниот планински венец Флиндерс во Јужна Австралија. Изграден е во 1921 година за да го снабдува со дополнителна вода градот Порт Пири како дел од дистрибутивната мрежа на вештачкото езеро Биталу. Браната повеќе не се користи за снабдување со вода за пиење, но се одржува како резервен извор на вода во случај на дефект на цевководот Морган-Вајала. Во мали количини, се користи и за наводнување.

Резервоарот не се полни секоја година. Кога бил завршено во 1921 година, не бил наполнет до преливникот сè до 1932 година. Оригиналниот преливник бил заменет во средината на 1950-тите и потоа повторно во 1978 година.

Во 2018 година, „Рајз Рињуаблс“ добил грант од 3 милиони долари од вкупна проценета цена од 406 милиони австралиски долари за забрзување на предлогот за воспоставување на хидроакумулациска централа со помош на вештачкото езеро Барута. Во тоа време, владата го финансирала развојот на неколку предлози, со оглед на тоа што Јужна Австралија произведувала електрична енергија од ветер и сончева енергија и батерии поврзани на мрежата, но немало хидроакумулациско складирање. Ако се реализира овој проект, се очекува тој да обезбеди помеѓу 200 MW и 270 MW со складирање до осум часа. Според предлогот, вештачкото езеро Барута би се користело како долно езеро, а би се воспоставил нов горен резервоар за пумпање и складирање на вода. „Рајз Рињуаблс“ исто така има предлог за проектот за соларна енергија „Бридл Трек“, кој би можел да обезбеди електрична енергија за напојување на пумпата.

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Вештачки езера во Австралија
Дестри (филм)

**„Дестри“** (англиски: *Destry*) – филм на режисерот Џорџ Маршал (George Marshall) од 1954 година, снимен по сценариото на Феликс Џексон (Felix Jackson) и Макс Бренд (Max Brand). Главните улоги ги играат: Оди Марфи (Audie Murphy), Мери Бланшард (Mari Blanchard) и Лајл Бетгер (Lyle Bettger).

## Синопсис
Во мал град на Дивиот Запад умира шерифот под сомнителни околности, а на неговото место, локалниот моќник Декер (го игра Бетгер) поставува еден алкохоличар со намера да го контролира. Меѓутоа, шерифот го поставува за помошник Том Дестри (го игра Марфи), син на познатиот борец за правда. Доаѓањето на Десtри во градот ги изненадува сите, зашто тој пристига во кочија и без револвер...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1954 година
Категорија:Вестерни
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во САД
Категорија:Филмови на Џорџ Маршал
Категорија:Филмови со Оди Марфи
Категорија:Филмови со Мери Бланшард
Категорија:Филмови со Лајл Бетгер
Ономоно дономоно (книга)

**„Ономоно дономоно“** — збирка на брзозборки, игрозборки и редалинки, во избор на Санде Стојчевски, објавена од Просветно дело, Редакција „Детска радост“ во 2007 година.

## Содржина
Книгата ги содржи следниве брзозборки и игрозборки:
* брзозборки од Зборникот на Миладиновци
* Васил Куноски, „Ваше и наше“ и „Две зборчиња“
* Славко Јаневски, „Автара-бавтара“
* Јован Стрезовски, „Страв“, „Гулаби“ и „Ешко и крушата“
* Стојан Тарапуза, „Цакара-цекара“, „Вава вија“, „Кракара бакара“ и „ОНомино додомино“
* Рајко Јовчевски, „Кусо“ и „Итивака — ититака“
* Киро Донев, „Како се вика“ и „Џивко и Џивка“
* Ефтим Клетников, „Кога бев мал“
* Васил Пујовски, „Венче“
* Александар Кујунџиски, „Чудовидувалка“
* Ванчо Полазаревски, „Црв на Крф“, „Шаток да импресионира“ и „Нека си гака“
* Јордан Даниловски, „Марија е рија ри“, „Симона е златниче“ и „Лага-ли лага-ле“
* Славе Ѓорго Димовски, „Ономоно дономоно“ и „Ѕ“

## Технички податоци
Книгата, со обем од 16 страници и со димензии од 24 сантиметри, била испечатена во печатницата „Коста Абраш“ во Охрид. Таа е објавена во рамки на библиотеката „Лектирни изданија“. Таа е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-9989-30-776-8. Автор на корицата и на илустарциите во книгата е Димче Исаиловски, а ликовно-графичкото обликување и компјутерската обработка ги направил Жарко Туниќ.

## Наводи

Категорија:Детска книжевност
Категорија:Книги од 2007 година
Категорија:Македонски дела од 2007 година
Категорија:Појавено во 2007 година во Македонија
Категорија:Изданија на Детска радост
Категорија:Изданија на Просветно дело
Сладово виски

мини|Боумор едносладово шкотско виски
**Сладово виски** — виски направено од превриена (ферментирана) каша од јачменов слад. Ако производот се произведува исклучиво во една дестилерија (заедно со други ограничувања), тоа виски обично се нарекува едносладово виски. Иако сладовото виски може да се направи со употреба на слад од друг вид жито покрај јачмен, тие видови не се нарекуваат сладово виски без да се наведе житото, како што се 'ржано виски или хељдово виски..

## Закони
Точните дефиниции за „сладово виски“ и „едносладово виски“ и ограничувањата што го регулираат нивното производство варираат во зависност од прописите утврдени од различни јурисдикции за маркетинг на виски. На пример, прописите за шкотско виски бараат сладовото виски да се прави во казани со употреба на вода и јачменов слад без додавање на други жита, а вискито мора да отстои најмалку три години во дабови бочви. Употребата на нови бочви не е неопходна. Може да се додаде карамелова боја, но не се дозволени други адитиви.

Прописите за ирско виски се речиси целосно исти со прописите за шкотско виски. Сладовото виски мора да се дестилира во казан од каша од 100 % јачменов слад, кој може да биде тресетиран или нетресетиран по карактер, иако обично се користи нетресетиран слад. Сите ирски вискија мора да зреат најмалку три години во дрвени бочви (кои можеби се користеле претходно) и мора да содржат минимум 40 % алкохол по волумен, со карамелова боја како единствен дозволен додаток. Сингл пот стил виски, иако првенствено се прави од јачменов слад, не се нарекува сладово виски бидејќи содржи несладов јачмен (јачмен кој не преминал во слад). Се смета за посебна категорија според ирските прописи.

Во федералните прописи на Соединетите Американски Држави, *Стандардите за идентитет за дестилирани жестоки пијалаци* го дефинираат „сладовото виски“ како виски произведено со ниво на алкохол по волумен (ABV) што не надминува 80 % од ферментирана каша од најмалку 51 % јачменов слад што е складирано за зреење во јагленисани нови дабови садови на помалку од 62,5 % ABV. Доколку таквото виски е зреано најмалку две години, не содржи додадени бои и ароми и не е мешано со неутрални жестоки пијалаци или други видови виски, може да се примени придавката „право“, како кај чистото сладово виски. Мешано виски кое содржи најмалку 51 % чисто сладово виски може да се етикетира како мешано сладово виски.

Канадските прописи за виски дозволуваат додавање на ароматични агенси, како и карамелова боја. Не постои максимално ограничување за нивото на алкохол при дестилација или одлежување (стареење или зреење) за канадското виски, па затоа дестилатот може да биде блиску до неутрален пред зреењето. Како и прописите за одлежување на ирското и шкотското виски, условот за одлежување за канадското виски е три години, а употребата на нови бочви не е неопходна.

## Наводи

Категорија:Виски
Категорија:Сладово виски
Окрузи во Македонија

**Окрузи во Македонија** — поранешни првостепени единици во ДФ/НР Македонија, во периодот 1945-1947.

## Историја
Окрузите биле основани на 30 август 1945 година, согласно Законот за територијална поделба на Федерална Македонија на окрузи. Со тоа, македонската држава била поделена на четирите окрузи: Битолски, Велешки, Скопски, Штипски, како и Град Скопје кој добил посебен статус на округ. Согласно Законот на административна територијална поделба на Народна Република Македонија, од 3 јануари 1947 година, окрузите биле укинати и дотогаш второстепените околии станале првостепени админинистративни единици.

## Список на окрузи
Следи список на окрузите и околиите кои влегувале во нивни состав:

*Битолски Округ со околиите:
#Битолска Околија
#Бродска Околија
#Демирхисарска Околија
#Кичевска Околија
#Крушевска Околија
#Мариовска Околија
#Охридска Околија
#Прилепска Околија
#Ресенска Околија
#Струшка Околија

*Велешки Округ со околиите:
#Валандовска Околија
#Велешка Околија
#Гевгелиска Околија
#Кавадарска Околија
#Неготинска Околија
#Светиниколска Околија

*Скопски Округ со околиите:
#Гостиварска Околија
#Дебарска Околија
#Драчевска Околија
#Ѓорчепетровска Околија
#Козјачка Околија
#Кривопаланечка Околија
#Кумановска Околија
#Маџарска Околија
#Теаречка Околија
#Тетовска Околија

*Штипски Округ со околиите:
#Беровска Околија
#Кочанска Околија
#Кратовска Околија
#Радовишка Околија
#Струмичка Околија
#Царевоселска Околија
#Штипска Околија

## Поврзано
*Општини во Македонија

## Наводи
Општина Кадино

**Месен народен одбор Кадино** ― поранешна општина во Македонија, која постоела во периодот 1945-1952 година.

## Историја
Месниот народен одбор Кадино бил основан во 1945 година. Тој бил дел од Маџарската Околија, Скопски Округ, и негови составни населени места биле Идризово, Кадино и Мралино. Во 1947 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Кадино останал територијално непроменет. МНО Кадино тогаш припаѓал во Скопската Околија. Во 1950 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Кадино бил проширен со селата Јурумлери и Трубарево, на сметка на укинатиот МНО Маџари. Согласно административната поделба од 1952 година, МНО Кадино бил укинат на сметка на проширената Општина Петровец која ги добила селата Идризово, Јурумлери, Кадино и Мралино, како и на сметка на проширениот Град Скопје кој го добил Трубарево.

## Население
Според пописот од 1948 година, Месен народен одбор Кадино имал 1,501 жител, односно вкупното население на Идризово, Кадино и Мралино. Од таа бројка, 1,047 биле Македонци, 214 биле Срби, 127 биле Албанци, 95 биле Турци, 4 биле Хрвати, 1 бил Црногорец, додека 1 бил Романец.

## Поврзано
*Список на општини во Македонија по население (1948)

## Наводи

Кадино
Кадино
Кадино
Категорија:Маџарска Околија
Категорија:Скопска Околија
Александар фон Хесен-Дармштад

**Принцот Александар фон Хесен** (Александар Лудвиг Георг Фридрих Емил; 15 јули 1823 – 15 декември 1888), бил трет син и четврто дете на Лудвиг II, големиот херцог на Хесен, и Вилхелмина фон Баден. Неговата сестра Марија, се омажила за рускиот цар Александар II. Од него води потекло благородничкиото семејство Батенберг-Маунтбатен.

Категорија:Родени во 1823 година
Категорија:Починати во 1888 година
Категорија:Династија Хесен-Дармштат
Црква „Св. Талалеј“ - Горно Оризари

**Црква „Св. Талалеј“ - Горно Оризари** може да се однесува на две истоимени цркви во битолското село Горно Оризари:

* Црква „Св. Талалеј“ - Горно Оризари (голема) — поголема црква во изградба;
* Црква „Св. Талалеј“ - Горно Оризари (мала) — мала црква до поголемата црква во изградба.
Црква „Св. Талалеј“ - Горно Оризари (голема)

**Свети Талалеј** — главна селска црква во битолското село Горно Оризари, Македонија.

## Местоположба

Црквата е сместена во месноста Билјаник, западно од главниот дел на селото Горно Оризари.

## Историја

Црквата започнала да се гради во 2021 година, кога биле осветени темели на црквата од страна на митрополитот Преспанско-пелагониски г. Петар и со тоа била исполнета желбата на жителите од некогашното село Биљаник, во кое исто така постоела истоимена црква.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Талалеј“ - Горно Оризари 3.jpg|Западната страна
Податотека:Црква „Св. Талалеј“ - Горно Оризари 4.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Талалеј“ - Горно Оризари 5.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Талалеј“ - Горно Оризари.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Горно Оризари

## Наводи

## Надворешни врски

Горно Оризари
Црква „Св. Талалеј“ - Горно Оризари (мала)

**Свети Талалеј** — мала селска црква во битолското село Горно Оризари, Македонија.

## Местоположба

Црквата е сместена во месноста Билјаник, западно од главниот дел на селото Горно Оризари и се наоѓа веднаш до поголемата истоимена црква во изградба.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Талалеј“ - Горно Оризари (мала) 2.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Талалеј“ - Горно Оризари (мала) 3.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Горно Оризари (мала) 4.jpg|Слика над влезот
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Горно Оризари (мала) 5.jpg|Куполата
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Горно Оризари (мала) 6.jpg|Крст во дворот
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Горно Оризари (мала) 8.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Троица“ - Горно Оризари (мала).jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Горно Оризари

## Наводи

## Надворешни врски

Горно Оризари
ФК Еносис Неон Паралимни

**ФК Еносис Неон Паралимни** *([[Грчки јазик|грчки]]: Ένωση Νέων Παραλιμνίου, Enosi Neon Paralimniou)*, скратено **ЕНП**, е професионален фудбалски клуб од Кипар со седиште во Паралимни. Домаќинските натпревари ги игра на Градскиот стадион „Тасос Марку“, а во моментов се натпреварува во Првата лига на Кипар. Со спојување на два локални клуба, Хераклес (основан 1936) и Народна Љубов, во 1944 година беше основан ЕНП. Клубските бои, бордо и небесно сина, беа воведени во 1971 година благодарение на браќата Парнеру, симпатизери на англискиот клуб Вест Хем. Капитенот на клубот, нивен познаник Боби Мур, му донираше дресови на клубот.

ЕНП од сезоната 1968/69 до 2013/14 играше непрекинато 45 сезони во Првата лига на Кипар. Најзначајниот период во историјата на клубот беше средината на 1970-тите и почетокот на 1980-тите, кога екипата стигна до финалето на националните купови. На европската сцена клубот учествуваше пет пати, но секогаш завршуваше во првото коло. Тековен спонзор на клубот е MeridianBet.

## Домаќински натпревари
;Првата лига на Кипар
**другопласиран:* 1974–75

;Куп на Кипар
**другопласиран:* 1973–74, 1974–75, 1980–81, 1982–83

;Суперкуп на Кипар
**другопласиран:* 1981, 1983

;Втора лига на Кипар
**победник:* 1968–69, 2014–15, 2017–18

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјална веб-страница
Категорија:Фудбалски клубови од Кипар
Светци заштитници на македонските градови

Ова е нецелосен список на светците заштитници на македонските градови.

## Наводи

Категорија:Списоци за Македонија
Легионер

мини|Легионери од I до III век. Реконструкција.
**Легионер** () — граѓанин војник во римската војска. Овие војници ги освојувале и бранеле териториите на Стариот Рим за време на епохите на Републиката и Принципатот, заедно со помошните и коњаничките одреди. На својот врв, римските легионери биле сметани за најсилна борбена сила во римскиот свет, при што толкувачи како Вегециј ја фалеле нивната борбена ефикасност со векови откако класичниот римски легионер исчезнал.

Римските легионери биле ангажирани од римски граѓани под 45-годишна возраст. Првично, тие претежно биле припадници од Римска Италија, но со текот на времето, сѐ повеќе влегувале во служба од провинциите. Како што легионерите се преселувале во новоосвоените провинции, тие помагале во романизацијата на месното население и придонесувале за обединување на различните региони на Римското Царство во единствена држава.

Тие се пријавувале во легија за 25 години служба, што била промена од претходната пракса на пријавување само за една кампања. Од легионерите се очекувало да се борат, но исто така изградиле голем дел од инфраструктурата на Римското Царство и служеле како полициска сила во провинциите. Граделе големи јавни објекти, како што се ѕидови, мостови и патишта. Последните пет години од службата на легионерот биле посветени на полесни должности.

По пензионирањето, римскиот легионер добивал парче земја или негова еквивалентна вредност во пари и често станувал политички истакнат член на општеството.

## Должности
Иако легионерот бил пред сѐ војник, тој извршувал низа други важни должности. Поради недостатокот на професионални полициски сили, управниците ги користеле легионерите за одржување на редот и за заштита на клучните објекти. Бидејќи на Римското Царство ѝ недостигала голема граѓанска администрација, на војската често ѝ биле доделувани многу административни положби. Високорангираните војници често дејствувале како судии во споровите меѓу месното население, а војската била важна компонента во собирањето даноци. Легионерите, исто така, служеле за ширење на римската култура низ провинциите каде што биле распоредени. Како што легионерите се населувале во провинциите, околу нив никнувале градови, кои честопати станувале големи населени места. На овој начин, преку мешање и склучување бракови со месното население, тие помагале во романизацијата на провинциите што ги бранеле.

Римските легионери служеле и како извор на работна сила и стручност. Како таква, голем дел од инфраструктурата што го поврзувала Царството бил изграден од легионери. Патишта, канали и мостови биле градени од легионери, како и поодбранбени објекти како тврдини и ѕидови. Адријановиот ѕид, величествен пример за римското инженерство, бил изграден од трите легии распоредени во областа. Легионерите не биле ограничени само на градење големи инженерски проекти. Геодети, лекари, занаетчии и инженери во рамките на војската биле користени за низа различни граѓански услуги покрај нивната вообичаена воена улога.

## Наводи

## Надворешни врски

* The Roman Recruit

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Воини
Категорија:Римска војска
Доновановиот гребен

**„Доновановиот гребен“** (англиски: *Donovan’s Reef*) – филм на режисерот Џон Форд од 1963 година, снимен по сценариото на Џои Хартстоун (Joey Hartstone). Главните улоги ги играат: Џон Вејн, Елизабет Ален, Ли Марвин и Џек Ворден.

## Синопсис
Донован е поранешен припадник на американската морнарица кој со дваја пријатели безгрижно живее на островот Халеакалоха во Француска Полинезија. Нивното мирно секојдневие го нарушува доаѓањето на ќерката на еден од пријателите, која се труди да ги среди семејните работи, но нејзината „вкочанетост“ неизбежно предизвикува судир со „опуштениот“ Донован...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1963 година
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Француска Полинезија
Категорија:Филмови на Џон Форд
Категорија:Филмови со Ли Марвин
Категорија:Филмови со Џон Вејн
Категорија:Филмови со Елизабет Ален
Категорија:Филмови со Џек Ворден
Измена на телото

мини|Процес на скарификација
**Модификација на телото** (или **измена на телото**) — намерно менување на човечката анатомија или физичкиот изглед. Според нејзината најширока дефиниција, телесната модификација вклучува тетовирање на кожата, општествено прифатлива декорација (на пр., вобичаеното дупчење на ушите во многу општества) и религиозни обреди кои симболизираат премин  (на пр., обрежување во голем број култури).

Модификацијата на телото се изведува поради најразлични причини, вклучувајќи естетика, самодоверба, обреди на премин, религиозни верувања, за прикажување на членство или припадност на група, во сеќавање на животното искуство, традиционална симболика како што се axis mundi и митологијата, за создавање уметност на телото, поради шокантната вредност и како самоизразување, меѓу другите причини.

## Позадина
мини|134x134пкс|Рана фаза од пирсинг на папокот
Она што се смета за „модификација на телото“ варира во различни култури. Во западните култури, сечењето или отстранувањето на косата обично не се смета за модификација на телото. Модификацијата на телото може да се спореди со украсувањето на телото доколку модификацијата на телото се дефинира како „физичка промена на телото [...] може да биде привремена или трајна, иако повеќето се трајни и го менуваат телото засекогаш“.

## Наводи

Категорија:Културни трендови
Категорија:Измена на телото
Куве

[десно|мини|Пример за етикета на шише [Зинфандел на која пишува „Cuvee XXVIII “ (28)]]
***Куве*** (франц. *cuvée*) — француски поим за вино кој потекнува од *зборот cuve*, што значи бочва или резервоар. Винарите го користат пооимот *cuvée* со неколку значења, повеќе или помалку засновани на концептот на резервоар со вино наменет за некоја намена.

## Вина
*Cuvée* на винските етикети означува вино од посебна (квалитетна) мешавина или берба. Бидејќи поимот *cuvée* за оваа намена е нерегулиран, а повеќето вина се чуваат во бочва или резервоар во некоја фаза од производството, присуството на зборот *cuvée* на етикетата на некој производител не е гаранција за висок квалитет. Сепак, пробирливите производители кои пласираат на пазарот и обични мешавини и мешавини што ги нарекуваат „*cuvée*...“ обично го резервираат зборот за посебни мешавини или одбрани бочви со повисок квалитет - барем во споредба со обичните вина на тој производител. Особено поими како *cuvée speciale* или *tête de cuvée* се претпоставува дека означуваат повисок квалитет. Во овој контекст, вината со повисок квалитет од обичните cuvée често се нарекуваат *[[Резерва (вино)|резерва]]*, додека *cuvée* со понизок квалитет од главното е *[[второ вино]]*.

Во Шампања, а понекогаш и во други региони, каде што се произведуваат пенливи вина по традиционален метод, *„куве“* се однесува и на најдобриот сок од грозје добиен со нежно цедење на грозјето. Во Шампања, „куве“ се првите 2.050 литри сок од грозје од 4.000 кг грозје, додека следните 500 литри се познати како *taille* (опашка) и се очекува да дадат вина со погруб нарав. Многу производители на шампањ се гордеат што користат само куве во своето вино.

## Друга храна и пијалаци
Поимот може да се применува и на пиво или на чоколадо, што се однесува на серија што ја мешаат производителите за да се произведе одреден вкус. Многу ламбици и гезови - кисели пива со одлики слични на вино - се продаваат како *куве*. Кога се однесува на пиво или чоколадо, поимот нема дефинирано значење, туку е наменет да евоцира слики од повисок квалитет - слично на употребата на „резерва“ за вино во области каде што поимот не е регулиран со закон.

Поимот може да се однесува и на коњак. На пример, 3.140 *cuvée*, кој не е означен со стандардните класификации VS, VSOP или XO значи дека одлежал најмалку шест години пред флаширање.

## Поврзано
* Резерва

## Наводи

## Литература
* 
* 

Категорија:Вински поими
Категорија:Галицизми
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Винипегосис

**Езерото Винипегосис** е големо (5.370&nbsp;км2) езеро во централна Северна Америка, во Манитоба, Канада, околу 300 километри северозападно од Винипег. Тоа е единаесеттото најголемо езеро во Канада.

Името на езерото потекнува од името на езерото Винипег, со деминутивна наставка. Винипег значи „големи калливи води“, а Винипегосис значи „мали калливи води“,  и двата се карактеризираат со крајбрежни мочуришта.

Се појавува како Винипгасиш на картата на Фидлер од 1820 година, додека современиот правопис датира од уште во 1811 година.

## Географија
[лево|мини|Слика [НАСА|од НАСА од езерото Винипегосис]]
десно|мини|250x250пкс|Езерото Винипегосис од плажата Винипегосис
Езерото е долго 195 километри и е второ по големина од трите големи езера во централна Манитоба; другите две се езерото Винипег, најголемото, и езерото Манитоба. Сите три езера се наоѓаат на дното на праисториското ледничко езеро Агасиз (како и блиското езеро Сидар и Шумско Езеро). Сливот на езерото се протега на околу 49.825 километри 2 во Манитоба и Саскачеван. Поголемиот дел од своите води ги добива од карпата Манитоба.

Езерото Винипегосис е одвоено од езерото Сидар со 6 км широка (минимална ширина) копнена бариера на северниот крај и од езерото Манитоба со 3 км широка (минимална ширина) копнена бариера на југоисточниот крај кај Медоу Портиџ.

Островот Берч е најголемиот остров на езерото Винипегосис. Островот, кој се наоѓа близу средината на езерото, е дел од покраинскиот парк Берч Ајленд, создаден во 2010 година, и е во непосредна близина на резерватот Читек Лејк Парк на источниот брег.

### Одлив
Езерото се влева низ реката Вотерхен во езерото Манитоба и затоа е дел од сливовите на езерото Винипег, реката Нелсон и заливот Хадсон. Од заливот Лонг Ајленд на југоисточниот крај на езерото, реките Вест Вотерхен и Литл Вотерхен течат северно околу 16 км во езерото Вотерхен, а потоа реката Вотерхен тече кон југ 22 км во езерото Манитоба.
### Притоки
Притоките ги вклучуваат реката Моси (од езерото Дофин), реката Поинт, реката Пајн, реката Норт Дак, реката Пеликан (од езерото Пеликан), реката Шоал (од езерото Свон), реката Стипрок, реката Ред Дир и реката Оверфлоуинг.

## Заедници
Заедниците Винипегосис, Кампервил, Пајн Крик, Дак Беј, Солт Поинт и Медоу Портиџ се наоѓаат јужно од островот Берч, додека Шоал Ривер, Пеликан Рапидс, Досон Беј и Денби Поинт се наоѓаат северно од островот.

## Рибарство
Езерото е класифицирано како повеќенаменски риболов кој поддржува домородно домашно ловење, комерцијален риболов на волеј и други слатководни видови,  и рекреативен риболов.

## Поврзано

* Список на езера во Манитоба

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Езера во Канада
Кутни (езеро)

мини|Езерото Кутни
**Езерото Кутни** се наоѓа помеѓу планините Селкирк и Персел, во југоисточна Британска Колумбија. Притока и истока на езерото е река со истото име. Долга е 105 км и широка 5 км. Во минатото, јужно од езерото имало големо мочуриште, но било исцедено и претворено во обработливо земјиште. На истекот на реката Кутени од езерото, била изградена браната Кора Лин.
Категорија:Британска Колумбија
Категорија:Езера во Канада
Езеро Нетлинг

**Езеро Нетлинг** е езеро на јужниот крај на Бафинова Земја во регионот Кикикталук, Нунавут, Канада. Тоа е 27-мо најголемо езеро во светот и најголемо езеро на остров, со површина од 5542 километри квадратни и максимална должина од 123 километри. Езерото се наоѓа во Големата рамнина Кукџјак околу 280 километри северозападно од Икалуит. Северениот поларник го преминува езерото. Името на езерото е од инуктитут потекло, што доаѓа од зборот за возрасна прстенеста фока (netsilak). Франц Боас го истражувал неговиот јужен брег во 1884 година.

Нетилинг е најголемото езеро во Нунавут. Во него се влива второто најголемо езеро на островот Бафин, езерото Амаџјак; како и од неколку други помали езера и потоци. Се празни на запад преку многу плитката река Кукџјак во басенот Фокс. Источната половина има многу мали острови, а западната половина е подлабока без острови. Езерото е замрзнато поголемиот дел од годината. Прстенести фоки живеат во езерото, заедно со три регистрирани видови риби: арктичкиот дивјак, деветбоцката и тробоцката. Тундрата околу езерото и јужно до езерото Амаџјак е важна за хранење и младење на карибу на неплодна почва.

Езерото Нетилинг е единаесетто по големина во Канада, што е едно од најголемите езера што се наоѓаат целосно во Канада.

## Поврзано

* Список на езера во Канада

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Езера во Канада
Големата пустина Солт Лејк

**Голема Солена Лејк Пустина**,позната и како **Западна пустина**,е големо, суво езеро во северна Јута,САД, западно од Големото Солено Езеро, помеѓу него и границата со Невада.Тоа е подрегион на Големиот Басен и е познат по своите наслаги од сол, вклучувајќи ги и Солените Рамнини Бонвил.  Површината на солената пустина постојано се намалува поради отстранувањето на солта од областа. Геолозите проценуваат дека околу 55 милиони тони сол се отстранети од 1960-години &#x5B; *[[Википедија:Наведување на извори|<span title="Ова тврдња тражи референцу из поузданог извора">баран извор</span>]]* &#x5D;

Падина Боневил е познат по трките со автомобили што се одржуваат секоја година. Натпреварувачите и публиката доаѓаат од целиот свет за да постават нови рекорди за брзина. Солените рамнини Боневил, според некои извори, се едни од омилените локации за снимање реклами, филмови и телевизиски програми.
Категорија:Езера во САД
Езеро Амаџуак

**Езерото Амаџуак** е езеро во регионот Кикикталук, Нунавут, Канада. Заедно со езерото Нетилинг, се наоѓа во јужноцентралната Голема рамнина Кукџјак на островот Бафинова Земја. Се наоѓа на 154 км јужно од заливот Бурваш. Најблиската заедница е Икалуит.

## Географија
Езерото е 3115 км2 по големина, и се наоѓа на надморска височина од 113 м.

Оваа пониска област се појавила пред само 4.500 години (неодамна во геолошка смисла) од под водите на басенот Фокс. Амаџуак е второто најголемо езеро на островот Бафин (по езерото Нетилинг) и трето по големина во Нунавут.

## Етнографија
Амаџуак било место за собирање на Инуитите од Кимирут, долината на реката Сопер, Пангниртунг, Кингаит  како и заливот Фробишер.

## Фауна
Езерото Амаџуак исто така било познато како место за пасење во лето, место за младенчиња и миграциски пат за стадо ирваси од неплодна почва од Кикикталук.

## Поврзано

* Список на езера во Нунавут
* Список на езера во Канада

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Езера во Канада
Езеро Фалкон

**Езеро Фалкон** () е вештачко езеро во Соединетите Американски Држави и Мексико. Се наоѓа на територијата на американската држава Тексас и мексиканската држава Тамаулипас. Површината на езерото е 339 километри квадратни. 

Огромното езеро е ограничено со окрузите Стар и Запата на страната од Тексас од меѓународната граница и општината и градот Нуева Сиудад Гереро на страната од Тамаулипас. Резервоарот е формиран со изградбата на браната Фалкон за да се обезбеди заштеда на вода, наводнување, контрола на поплави и хидроенергија во областа. 

Браната е посветена во октомври 1953 година од мексиканскиот претседател Адолфо Руиз Кортинес и американскиот претседател Двајт Д. Ајзенхауер. Браната и езерото се управувани заеднички од владите на Соединетите Американски Држави и Мексико преку Меѓународната комисија за граници и води, која е основана во 1889 година за одржување на границата, распределба на речните води меѓу двете нации и обезбедување контрола на поплави и санитација на водата. Езерото е именувано по Марија Рита де ла Гарса Фалкон, по која е именуван градот Фалкон (раселени со создавањето на резервоарот).
Категорија:Тексас
Категорија:Вештачки езера
Категорија:Езера во Мексико
Категорија:Езера во САД
Езеро Тексома

**Езерото Тексома** е еден од најголемите резервоари во Соединетите Американски Држави, 12-то најголемо езеро на Инженерскиот корпус на американската армија (USACE) и најголемо во округот Талса на USACE.  Езерото Тексома е формирано од браната Денисон на реката Ред во округот Брајан, Оклахома, и округот Грејсон, Тексас, на околу 1,168 км спротиводно од устието на реката. Се наоѓа на устието на реките Црвена и Вашита. Проектот е завршен во 1944 година. Браната е оддалечена околу 8 км северозападно од Денисон, Тексас, и 24 км југозападно од Дурант, Оклахома. Езерото Тексома е најразвиеното и најпопуларното езеро во рамките на округот Талса  у носи околу 6 милиони посетители годишно. Поголем дел од езерото е во Оклахома а помал дел во Тексас.

Двата главни извори на езерото Тексома се Црвената река од запад и реката Вашита од север. Други значајни извори се Големиот минерал поток, Мал минерал потокот, Банкомб потокот, Рок потокот и Глас потокот. Езерото истекува во Црвената река кај браната Денисон.

Нормалната надморска височина на базенот за заштита варира од 187-189 м. Национален геодетски вертикален датум во зависност од годишното време. Базенот за контрола на поплави се протега до надморска височина 197 м. Езерото го достигнало преливникот на браната на висина од 200м пет пати - еднаш во 1957, 1990 и 2007 година, како и на 24 мај и 18 јуни 2015 година. Претходно највисоката надморска височина на езерото е забележана на 6 мај 1990 година, на 644,76 стапки. Овој рекорд бил срушен на 29 мај 2015 година, а езерото го достигнало својот врв на 1 јуни 2015 година, на нова рекордна надморска височина од 645,72 стапки. Врвот на браната Денисон е на 670 стапки.

### Солена вода од Црвената река
десно|мини|Солени леи во Црвената Река
Црвената река што го формирала езерото е солена река поради слоеви од сол што останале од поранешното море кое е старо 250 милиони години, и се наоѓало во сегашниот пограничен регион Тексас-Оклахома. Со текот на времето, тоа море испарило, оставајќи слоеви од сол - претежно натриум хлорид . Карпите и тињата на крајот ги закопале наслагите, но солите продолжуваат да се испуштаат низ природните истекувања во притоките над езерото Тексома, испраќајќи дури 3.450 тони сол дневно што истекуваат по Црвената река. Проблемот со водата во Црвената река, голем дел од неа е премногу солена и  воопшто не може да се користи. Поради овој феномен, пругастиот бас, вид солена риба, напредува во езерото. Езерото е дом на единствената самоодржлива популација на пругаст бас во Тексас. 

## Надворешни врски

* Езерото Тексома на travelok.com
* Езерото Тексома: Сеопфатен водич за рекреација и историја

## Наводи

Категорија:Езера во САД
Категорија:Координати на Википодатоците
Езеро Селавик

**Езерото Селавик** е езеро кое се наоѓа на 11 километри југозападно од Селавик, Алјаска. Долго е 50 километри. Се граничи со Националниот резерват за диви животни Селавик и полуостровот Болдвин, а се влева во заливот Хотам и звукот Коцебу.

Езерото Селавик е трето по големина езеро во Алјаска по езерото Илиамна и езерото Бечароф, и седумнаесетто езеро по големина во Соединетите Американски Држави. 

## Историја
Неговото име на јазикот инупијак за прв пат било објавено во 1842– 44 година од страна на поручникот Лавренти Загоскин, IRN, кој го напишал *како Чиливик*, и веројатно се однесува на племе или село инупијак. Се чини дека го добил еден од истражувачките експедиции на Сер Џон Франклин околу 1850 година. 

## Наводи

Категорија:Езера во Алјаска
Категорија:Координати на Википодатоците
Ремерово Езеро

**Ремерово Езеро** () — копнен слатководен фјорд на северниот крај од земјата на кралот Фредерик VIII, во близина на североисточниот брег на Гренланд.  Данската воена база и метеоролошка станица „Норд“ е единственото населено место во областа и се наоѓа на 50 км на североисток. Езерото и неговата околина се дел од подрачјето на Националниот парк Североисточен Гренланд .

Езерото за прв пат е картирано во 1933 година од Лауге Кох за време на воздушните истражувања направени за време на тригодишната експедиција во Источен Гренланд  од 1931 до 1934 година. Веројатно е именувано по данскиот астроном/пронаоѓач Оле Ремер (1644–1710). 

## Географија
Ремеровото Езеро се наоѓа на западниот крај од полуостровот Кристијан Земја на крунскиот принц, западно од Алпите на Принцезата Елизабета . Лежи во долга и тесна вдлабнатина што се протега паралелно со системот на Дански фјордови посеверно и се протега приближно од североисток кон југозапад околу  . Ледникот завршува на северниот крај, а долината на реката Нунатаами Елв тече од јужниот крај на езерото и, свиткувајќи се на југ низ долината позната како *Вандредален*,  ги испушта своите води во северниот внатрешен крак на Инголфскиот Залив на Гренландското Море. 

### Ледникот „Слоновско Стапало“
Езерото е познато по својот импресивен ледникот Слоновско Стапало, широк ледник во Пиемонт со впечатлива форма од  широк терминален лобус што се влева во езерото од југоисточна страна во неговиот централен дел.  
 

## Поврзано
* Список на фјордови на Гренланд

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* Report of environmental operation. Lead Dog 1960 - US Army Transportation Corps
* Encyclopedia Arctica

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Езера во Гренланд
Категорија:Фјордови во Гренланд
Езеро Сент Клер

**Езерото Сент Клер** ― е слатководно езеро кое се наоѓа помеѓу канадската покраина Онтарио и американската држава Мичиген. Именувано е во 1679 година од француските католички истражувачи по Света Клара Асишка, на чиј празник за прв пат го виделе езерото.

Тоа е дел од системот Големи Езера (иако не се смета за едно од петте Големи езера), и заедно со реката Сент Клер и реката Детроит, езерото Сент Клер го поврзува Хјурон (на север) со Ири (на југ). Има вкупна површина од околу 1,100км2 и просечна длабочина од  3,4м; за да се обезбеди непречен воден пат, владините агенции во обете земји одржуваат водовод 9,1м бродски канал низ плиткото езеро повеќе од еден век.

## Географија
Ова езеро се наоѓа на околу 10км североисточно од централните области на Детроит, Мичиген и Виндзор, Онтарио. Заедно со реката Сент Клер и реката Детроит, езерото Сент Клер ги поврзува езерото Хјурон (на север) со езерото Ири (на југ). Областа е значајна по фактот дека канадската територија околу езерото (метрополитенска област Виндзор) се наоѓа јужно од соседната територија на Соединетите Американски Држави ( САД ). 

Езерото Сент Клер е долго околу 22,5м   од север кон југ и околу 21м од исток кон запад. Неговата вкупна површина е околу 430мил2. Ова е прилично плитко езеро за својата големина, со просечна длабочина од околу  3,4м и максимална природна длабочина од 7м. Езерото се напојува од реката Сент Клер, која тече на југ од езерото Хјурон и има обемна речна делта каде што се влева во езерото Сент Клер. Ова е најголемата делта на системот на Големите езера. 
Податотека:Carte_du_lac_Sainte-Claire.jpg|алт=1702 map of Lake St. Clair| Карта на езерото Сент Клер од 1702 година
Податотека:Michigan_Macomb_county_Anchor_Bay_Selfridge_AFB_IMG_1812.JPG|алт=Aerial view of Anchor Bay at Lake St. Clair| Воздушен поглед на заливот Анкор кај езерото Сент Клер
Податотека:Lake_Erie_and_Lake_Saint_Clair_bathymetry_map.png|алт=Lake Erie and Lake Saint Clair bathymetric shaded relief map| Батиметриска засенчена релјефна карта на езерата Ири и езерото Сент Клер
Податотека:Frozen_Lake_St_Clair.JPG|алт=Frozen Lake St Clair| Замрзнато езеро Сент Клер
Податотека:Shoreline_muck_in_Lake_St._Clair_(8741968452).jpg|алт=Shoreline muck in Lake St. Clair| Крајбрежна кал во езерото Сент Клер
Податотека:View_of_Lake_St._Clair_from_Lake_St._Clair_Metropark’s_trail_2025-09-17_2.jpg|алт=Lake St. Clair from Lake St. Clair Metropark in 2025, with Foxtail Grass in the foreground.| Езерото Сент Клер од Метропаркот на езерото Сент Клер во 2025 година, со трева од лисичка опашка во преден план.


## Наводи
Категорија:Меѓународни езера во Северна Америка
Категорија:Американско-канадска граница
Категорија:Географија на Детроит
Категорија:Големи Езера
Категорија:Координати на Википодатоците
Рејни Езеро

**Рејни езеро** е слатководно езеро со површина од 932 км2 и се протега на границата помеѓу Соединетите Американски Држави и Канада. Реката Рејни извира од западната страна на езерото. Денес се користи за хидроелектрична енергија за локациите во САД и Канада. Интернешнл Фолс, Минесота и помалиот град Раниер, Минесота се наоѓаат наспроти Форт Франсес, Онтарио, од двете страни на реката Рејни. Езерото Рејни и реката Рејни воспоставуваат дел од границата помеѓу американската држава Минесота и канадската покраина Онтарио. 

Националниот парк „Војажер“ се наоѓа на југоисточниот дел од езерото и се поврзува со езерата Кабетогама и Намакан кај водопадите Кетл. Езерото Рејни е дел од големиот систем на езера што го формираат сливот на заливот Хадсон, кој на запад се протега до Горно Езеро, на север до Северноледен Океан. Сливот на езерото Рејни ги вклучува дивите предели на областа кану Баундари Вотерс.

## Геологија
лево|мини|Карпест брег на Рејни Лејк
Геолошки, езерото Рејни е дел од Супериорниот Кратон на Канадскиот Штит и имаат заеднички карактеристики, како што се голема, древна калдера и раседни линии што јасно може да се видат на сателитските слики од езерото. 

## Поврзано
мини|Изгрејсонце над Рејни Езеро

* Ернест Оберхолцер
* Округ Кучичинг, Минесота
* Првата нација на реката Сена
Категорија:Меѓународни езера во Северна Америка
Категорија:Американско-канадска граница
Категорија:Координати на Википодатоците
Рејндијр Езеро

**Езерото Рејндијр** е големо езеро во Западна Канада, кое се наоѓа на границата помеѓу североисточен Саскачеван и северозападна Манитоба, при што мнозинството е во Саскачеван. Името на езерото се чини дека е превод на името Алгонкински јазици. Тоа е 21-то најголемо езеро во светот по површина, како и второ најголемо езеро во Саскачеван и деветто најголемо во Канада. Осум проценти од езерото се наоѓаат во Манитоба, додека 92% од езерото е во Саскачеван.

Пристапот до езерото е преку автопатите 102 и 994 во Саскачеван и автопатот 394 во Манитоба. Автопатот 102 завршува кај заедницата Саутенд на јужниот крај на езерото Рејндир. Автопатот 394 завршува на границата со Саскачеван и продолжува како автопат 994 во должина од  1.1 километри во Киносао на источниот брег.

## Географија
Езерото Рејндијр има силно вдлабнато крајбрежје и содржи бројни мали острови. На источниот брег се наоѓа заедницата Киносао, на северниот крај Брошет, Манитоба ; и на јужниот крај Саутенд, Саскачеван. Се влева главно на југ, преку реката Рејндијр и контролирана брана, до реката Черчил, а потоа на исток до Хадсонов залив. Протокот на вода од езерото е регулиран со браната Вајтсенд .

Дип Беј, лоциран на јужниот крај од езерото, има должина од околу 13 километри, широк е и има длабочина од 220 метри, тоа е местото на удар од голем метеорит кој датира од пред околу 99 милиони години. Според локалната легенда на Кри, тоа исто така е и локацијата на езерско чудовиште.

## Историја

Неколку рани истражувачи патувале низ езерото Рејндир, вклучувајќи го и Дејвид Томпсон, кој во 1796 година отворил продавница за трговија со крзно на западниот брег, именувана како Бедфорд Хаус. Истражувајќи го патот до езерото Атабаска, Дејвид Томпсон ја поминал зимата на езерото Рејндир и ја напуштил продавницата во пролет во 1797 година. 

## Паркови и рекреација
На 5 километри западно од Саутенд, на јужниот крај на езерото се наоѓа кампот Норвил Олсон, кој е провинциско рекреативно место. Паркот има бесплатен камп, пристап до езерото и место за спуштање чамци. Пристапот е преку автопатот 102.

Неколку заливи и острови на езерото Рејндер се домаќини на домови за рибари. Нордик Лоџ, кој е оддалечен 2 километри на запад од кампот Норвил Олсон, се наоѓа ловечки и риболовен објект со колиби и сместување. Лоренс Беј Лоџ е камп оддалечен 56 километри североисточно од Саутенд. Пристапот преку вода или хидроплан.

## Риболов
Риболовот е важна индустрија во областа, а спортските риболовци се привлечени од нејзините бистри и длабоки води. Штука со големина на трофеј е честа појава во езерото Рејндијр. Езерото, исто така, поддржува лесен комерцијален риболов. Видови риби вклучуваат волај, жолт костру, северна штука, езерска пастрмка, арктичка сива риба, езерска бела риба, циско, тркалезна бела риба, бурбот, бела морска риба, златна око и долгонос морска риба.

## Поврзано

* Езера во Канада

## Наводи

## Надворешни врски

* Енциклопедија на Саскачеван
* Лоџ „Лоренс Беј“
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Езера во Канада
Атабаска

**Езерото Атабаска** (, „[каде] има растенија едно по друго“) се наоѓа во  северозападниот агол на Саскачеван и североисточниот агол на Алберта во Канада. Езерото било  26% во Алберта и 74% во Саскачеван.

Езерото се напојува од реката Атабаска и други реки, а водата тече кон север преку реката Слејв до системот Макензи, на крајот се влева во Северниот Леден Океан.

## Топонимија
Името на јазикот Вудс Кри првично се однесувало само на делтата Пис-Атабаска која била формирана од сливот на реките Пис и Атабаска на југозападниот агол на езерото. Пред 1789 година, Сер Александар Мекензи го истражувал езерото. Во 1791 година, Филип Тернор, кој бил картограф за компанијата Хадсонс Беј, напишал во својот дневник: „ниска мочурлива земја на јужната страна со неколку врби што растат на неа, од каде што езерото воопшто го добива своето име Атабаска. Питер Фидлер првично го запишал името за реката во 1790 година како *Голема Арабуска*. До 1801 година, името добило поблизок правопис на сегашното име. До 1820 година, Џорџ Симпсон ги нарекувал и езерото и реката „Атабаска“.

## Географија
Езерото зафаќа површина 7,849км2 или 3,031км2 вклучувајќи ги и островите. Тоа е 283км долго, има максимална ширина од 50км и максимална длабочина од 124м и содржи 204км3 вода, што го правело најголемо и едно од најдлабоките езера и во Алберта и во Саскачеван езерото Тазин во близина е подлабоко и осмо најголемо во Канада. Тоа е 20-то најголемо езеро во светот по површина. Водата тече северно од езерото преку системите на реката Слав и Мекензи, на крајот достигнувајќи го Северниот Леден Океан.

Форт Чипјујан, една од најстарите европски населби во Алберта, се наоѓа на западниот брег на езерото, каде што Ривиер де Роше го исцедува езерото и тече кон реката Слав, започнувајќи го своето северно патување по источната граница на Националниот парк Вуд Бафало. Источниот дел од езерото се стеснува до ширина од околу 1 километар во близина на заедницата Фонд ду Лак на северниот брег, а потоа продолжува до својата најисточна точка на устието на реката Фонд ду Лак.

Фидлер Поинт на северниот брег на езерото Атабаска е именуван по Питер Фидлер, геодет и картограф за компанијата Хадсонс Беј.

Заедно со други езера како што се Големо Мечкино Езеро и езерото Големо Ропско Езеро, езерото Атабаска е остаток од огромното глацијално езеро Меконел.

## Наводи

Категорија:Езера во Канада
Категорија:Координати на Википодатоците
Накнек (езеро)

мини|Накнек езеро
**Накнек** е езеро во Соединетите Американски Држави. Накнек е сместено во соединетата држава Алјаска. Површината на езерото е 627 км2.

Езерото е познато по спортскиот риболов, што е еден од најголемите риболовници на кралски лосос во југозападна Алјаска, иако кралскиот лосос е значително побројно од сокај лососот, како и од розовиот и чам лосос. Големата виножитна пастрмка е исто така честа појава околу езерото, заедно со северната штука, езерската пастрмка и арктичкиот дивјак. Кампот Брукс се наоѓа на брегот на езерото каде што реката Брукс се влева во езерото преку брзаци.

Категорија:Географија на Алјаска
Категорија:Езера во САД