Одвоено тело

**Одвоено тело** — динамична класа на мали планети на работ од Сончевиот Систем и се припадници на поширокото семејство на Заднептунци. Овие тела имаат орбити чии најблиски точки до Сонцето (перихел) се доволно далечни од гравитациското влијание на Нептун така што тие се само делумно зафатенио од Нептун и другите познати планети: на овој начин тие како да се „одвоени“ од остатокот од Сончевиот Систем, со исклучок на привлекувањето на Сонцето.

На овој начин, одвоените тела значително се разликуваат од повеќето познати Заднептунци, кои образуваат лабаво дефинирано множество од населеност растроена до различни степени во нивната моментална орбита преку гравитациските средби со џиновски планети, претежно она на Нептун. Одвоените тела имаат поголем перихел од останатите Заднептунци, вклучувајќи ги тука и телата во орбитална резонанција со Нептун, како што се Плутон, Класичните тела на Кајперовиот Појас во нерезонантна орбита како што е Макемаке, и телата од Расеаниот Диск како што е Ерида.

Одвоените тела во дел од научната литература се познати како **надополнување на телата од Расеаниот Диск** (Н-ТРД), **далечни одвоени тела** (ДОТ), или **надополнети-расеани**, како што се во формалната класификација на Длабокиот еклиптички преглед. На овој начин се добива динамичкото градирање кое постои меѓу орбиталните параметри на расеаниот диск и населението на одвоени тела.

Досега се забележани девет вакви тела, од кои најголемото, најдалечното, и најпознатото е Седна. Тие со перихел поголем од 50 ае се наречени Седноиди. Од 2018 година, познати се три Седноиди, Седна,  и Лелеакухонуа.

## Орбити

Одвоените тела имаат перихел многу поголем од Нептуновиот афел. Тие честопати имаат крајно елиптична, многу голема орбита со големи полуоски од неколку стотини астрономски единици (ае, полупречникот на Земјината орбита). Овие орбити не можат да се создадат од гравитиациони расејувања предизвикани од џиновските планети, дури и од оние на Нептун. Наместо тоа, дадени се бројни објаснувања, вклучувајќи ја и *средбата со ѕвезда кој поминала во близина* или пак ''далечни тела со големини на планети'', или *самиот Нептун* (кој можно е некогаш да имал позанесена орбита, од која ги повлекло телата во нивните моментални орбити) 
или ''исфрлени планети'' (постоеле во почетниот Сончев Систем и подоцна биле исфрлени од истиот).

Класификацијата според екипата од Длабокиот еклиптички преглед боведува формална разлика меѓу телата кои се *расено-блиски* (кои можно е да се расеани од Нептун) и *расеано-издолжни* тела (на пример 90377 Седна) користејќи го Тисерановиот параметар со вредност од 3.

Предложената претпоставка за Планетата Девет наведува дека орбитите на неколку расеани тела може да се објаснат преку гравитациското влијание на големите, сè уште незабележани планети меѓу 200&nbsp;ае и 1200&nbsp;ае од Сонцето и/или влијанието на Нептун.

## Класификација

Одвоените теласе едн од петте динамички класи на ЗНТ; другите четири класи се  класични тела од Кајперовиот Појас, резонантни тела, тела од Расеаниот Диск (ТРД) и Седноиди. Одвоените тела вообичаено имаат перихел поголем од 40 АЕ, со што се спречени силните заемодејтва со Нептун, која пак има приближно кружна орбита на растојание од 30&nbsp;АЕ од Сонцето. Сепак, не постојат јасни граници меѓу Расеаниот Диск и областите со одвоени тела, од причина што и двете области се ЗНТ и имаат пресечна област на растојанија од 37 и 40&nbsp;АЕ. Тело од оваа пресечна област кое е идентификувано е .

Забележувањето на 90377 Седна во 2003 година, заедно со други тела откриени во тој период како што се  и , ја потикнало дебатата за категорија на далечни тела кои можно е да се дел од внатрешниот Ортов Облак или (поверојатно) преодни тела меѓу Расеаниот Диск и внатрешниот Ортов Облак.

Иако Седна се вбројува како тело од Расеаниот Диск од страна на КМП, откривачот Мајкл Браун го дал тој предлог поради растојанието, односно перихел од 76&nbsp;АЕ што пак значи дека е премногу далеку за да биде под влијсние на надворешните планети би требало да се вбројува како тело од внатрешниот Ортов Облак, а не како дел од Расеаниот Диск. Оваа класификација на Седна како одвоено тело е се поприфатено во поновите трудови.

Овој начин на размислување наведува дека недостатокот на значително гравитациско заемодејство со надворешните планети оформува продолжена надворешна група која започнува некаде меѓу перихелот на Седна од 76&nbsp;АЕ и попознатите тела од Расеаниот Диск како што се  (перихел од 35 АЕ), кое се наведува како тело од Расеаниот Диск според Длабокиот еклиптички преглед.

### Влијанието на Нептун
Еден од проблемите со дефинирањето на оваа продолжена категорија е слабата резонанса која е можно да постои и е тешко докажлива поради хаотичните планетарни растројувања и моменталниот недостаток на точно определени орбити на овие далечни тела. Нивните орбитални периоди се поголеми од 300 години и нивното набљудување траело кратко лачно само неколку години. Поради големите растојанија и спорото движење во однос на позадинските ѕвезди, најверојатно ќе бидат потребни десетолетија пред повеќето од овие далечни орбити се определат со фдоволно голема прецизност за да се потврди или отфрли постоењето на резонанса. Дополнителното подобрување на пресметките за орбитите и потенцијалните резонанси на овие тела ќе помогне во разбирањето на поместувањето на џиновските планети и создавањето на Сончевиот Систем. За пример, симулациите спроведени од страна на Емелјаненко и Киселева во 2007 година покажуваат дека многу од далечните тела можно е да се во резонанса со Нептун. Се забележало дека посоти 10% можност 2000 CR105 е во резонанса со однос од 20:1, и шанса од 38% дека 2003 QK91 е во резонанса со однос од 10:3, и шанса од 84% дека  е во резонанса со однос од 8:3. Можната џуџеста планета  најверојатно има шанса од околу 1% да е во резонанса со однос 4:1.

### Влијанието на можни планети кои постојат зад Нептун
Мајк Браун кој ја постави претпоставката за постоењето на девета планета забележал дека „сите познати далечни тела се привлечени малку од Кајперовиот Појас, најверојатно се групираат под влијанието на претпоставената планета (особено тела со голема полуоска поголема од 100 АЕ и перихел поголем од 42 АЕ)."
Карлос де ла Фуенте и РалФ де ла Фуенте Маркос пресметале дека некои од статистички значајните коменсурабилности се во согласност со претпоставката за постоење на девета планета; особено, бројни тела како  кои се познати под името крајни заднептунски тела (**КЗТ**).
можно е да се заробени во резонатни односи од 5:3 и 3:1 со претпоставената девета планета ∼700&nbsp;AU.

## Можни одвоени тела

Ова е and therefore are likely to be detached objectсписокот на познати тела според намалувачки перихел, кои не може ласно да се расејат од моменталната орбита на Нептун и од таа причина се најверојатно одвоени тела, но сè уште се во внатрешноста на перихелната празнина меѓу ≈50–75&nbsp;АЕ која ги дефинира седноидите:

Телата кои се наведени подолу имаат перихел поголем од 40&nbsp;АЕ, и голема полуоска поголема од 47,7&nbsp;АЕ (резонансата од 1:2 со Нептун, и приближната надворешна граница на Кајперовиот Појас) 

Следниве тела исто така може да се разгледуваат како одвоени тела, но со малку покуси растојанија на перихелот од 38-40 АЕ.

## Поврзано
* Класично тело од Кајперовиот Појас
* Список на тела од Сончевиот Систем подредени по афел
* Список на Заднептунци
* Крајни Заднептунци
* Планети зад Нептун

## Белешки

## Наводи
 


Категорија:Ортов Облак