open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Атанасиј I Цариградски

**Атанасиј I Цариградси** (1230 – ) — Вселенски патријарх во два периоди, од 1289 до 1293 и 1303 до 1309. Тој е роден во Едрене и починал во Цариград. Бил избран за патријарх од страна на царот Андроник II, се спротивставил на обединувањето на православната и католичката црква и започнал верска реформа која наишла на отпор кај свештенството. Тој се повлекол во 1293 година и повторно бил востоличен во 1303 година. Проунионистите го присилиле да се пензионира на почетоткот на 1310 година.

Тој се слави како светец во православната црква, на 28 октомври.

## Наводи

## Библиографија
* Afentoulidou-Leitgeb, Еirini, *Die Hymnen des Theoktistos Studites auf Athanasios I. von Konstantinopel. Einleitung, Edition, Kommentar* (Wien, Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, 2008) (Wiener Byzantinische Studien, 27).
* Boojamra, John L. "Athanasios of Constantinople: A Study of Byzantine Reactions to Latin Religious Infiltration," *Church History*, **48** (1979), 27-48.
* Boojamra, John L. *Church Reform in the late Byzantine Empire: A study of the patriarchate of Athanasius of Constantinople, 1289-1293, 1303-1309* (Brookline, MA, Hellenic College Press, 1980). 
* Boojamra, John L. *The Church and Social Reform: The policies of the Patriarch Athanasios of Constantinople* (New York, Fordham University Press, 1993); http://www.questia.com/read/94692459.
* Mitsiou, Ekaterini, "Das Doppelkloster des Patriarchen Athanasios I. in Konstantinopel: Historisch-prosopographische und wirtschaftliche Beobachtungen," *Jahrbuch der Österreichischen Byzantinistik*, 58 (2008), 
* Pavlikianov, C. *The Medieval Aristocracy on Mount Athos* (Sofia, 2001), 44-46, 77.
* Talbot, Alice-Mary. "The Patriarch Athanasius (1289–1293; 1303–1309) and the Church," *Dumbarton Oaks Papers*, **27** (1973), 11–28.
* Talbot Alice-Mary M. (ed., tr. and comm.), *The Correspondence of Athanasius I, Patriarch of Constantinople: Letters to the Emperor Andronicus II, members of the imperial family, and officials* (Washington, Dumbarton Oaks Center for Byzantine Studies, 1975).
* Talbot, Alice-Mary M., *Faith healing in late Byzantium: The posthumous miracles of the Patriarch Athanasios I of Constantinople by Theoktistos the Stoudite* (Brookline, MA, Hellenic College Press, 1983) (Archbishop Iakovos library of ecclesiastical and historical sources, 8).

Категорија:Родени во 1230 година
Категорија:Починати во 1310 година
Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Византијци од 13 век
Категорија:Православни светци
Категорија:Луѓе од Одрин
Категорија:Христијански светци од 14 век
Категорија:Христијански светци од 13 век
Категорија:Византиски светци
Јован XII Цариградски

**Јован XII Цариградски** — Вселенски патријарх од 1294 до 1303 година. Јован XII е роден во Созопол на западниот брег на Црното Море. Пред да се устоличи за патријарх бил познат ппод името *Козма*.

## Наводи

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Византијци од 13 век
Нифонт I Цариградски

**Нифонт I Цариградски** — Вселенски патријарх од 1310 до 1314. Потекнувал од Бер, Егејска Македонија. Сакал луксуз и бил неподобен за позицијата. За време на неговото патријархување била залечена  Арсеновата шизма во византиската црква. Нифонт се повлекол од патријархатот по четири години.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Бер
Категорија:Вселенски патријарси
Јован XIII Цариградски

**Јован XIII Цариградски** — Вселенски патријарх од 1315 до 1320 година.

Категорија:Вселенски патријарси
Герасим I Цариградски

**Герасим I Цариградски** — Вселенски патријарх од 1320 до 1321 година.

Тој е роден во Филаделфија и станал опат од престижниот манастир во Мангана, Цариград. Тој бил избран за патријарх на постара возраст, и починал на 19 април 1321 година.

Категорија:Починати во 1321 година
Категорија:Вселенски патријарси
Исаија Цариградски

**Исаија Цариградски** — Вселенски патријарх од 1323 до 1334 година.

Византискиот цар Андроник II го затворил Исаија во манастирскиот дел на Магнаура, училиште во Цариград во 1327 година, најверојатно поради поддршката која патријархот ја давал на внукот на царот, Андроник III за време на граѓанската воја од 1321–1328 година. По соборувањето на Андроник II од неговиот внук 23/14 мај 1328 година, делегација била пратена во манастирот да го повика Исаија. При неговото враќање во дворецот, Исаија бил придружуван од страна на музичари, танчерки и комичари, наместо од страна на свештенството, еден од комичарите толку многу го засмеал Исаија што тој за малку да не паднал од коњот.

## Наводи

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Починати во 1332 година
Битка кај Хазир

**Битката кај Хазир** се одвила во јуни 637 година помеѓу силите на Византија и Праведниот Калифат на територијата на денешна Сирија. Битката е дел од Византиско-арапските војни и Муслиманското освојување на Сирија, а завршила со победа на Праведниот Калифат.

## Позадина

По освојувањето на Ерусалим, калифот Омер се вратил во Медина и следејќи ги неговите упатства, Јазид се упатил кон Кесарија и уште еднаш започнал опсада. Додека Амр и Шарабил марширале кон Палестина и Јордан, Абу Убаид и Халид ибн ал-Валид со армија од околу 17,000 војници заминале од Ерусалим со задача да биде освоена северна Сирија. Абу Убаид заминал кон Дамаск кој бил под муслиманска власт, а од таму кон Емеса. По неколку дена тие пристигнале пред Хазир, место кое се наоѓа недалеку од Кинасрин. Византискиот командант на Кинасрин бил Менас, кој бил истакнат војник. Тој знаел дека кога решил да не се повлече кон Анадолија, дека еден ден неговите земји некогаш ќе бидат нападнати и дека ќе мора да се предаде, бидејќи немало никаква помош од императорот. Поради тоа, тој решил да преземе офанзива пред муслиманските сили да пристигнат кон градот. Така со сила од околу 70,000 војници тој започнал напад.

## Битка

Битката започнала кога Халид ги распоредил своите сили во борбена формација. Менас својата армија ја организирал во еден центар и две крила и самиот бил во првите редови како водач на армијата. Така наскоро започнала жестока битка. Уште на почетокот водачот Менас бил убиен. Кога веста за неговата смрт се расширила меѓу христијаните, тие гневни сакале да се одмаздат. Во меѓувреме, Халид започнал напад со коњаницата кон крилните позиции. Наскоро целата византиска армија била опкружена и ниту еден византиски војник не преживеал.

## Наводи

## Надворешни врски
*A.I. Akram, ''The Sword of Allah: Khalid bin al-Waleed, His Life and Campaigns'' Lahore, 1969
*
* 
* Zubdat al-Halab fi ta'arikh Halab (زبدة الحلب في تأريخ حلب; The cream of the history of Aleppo) written by Ibn al-Adim

Категорија:Битки на Византија
Категорија:Битки на Калид ибн Валид
Категорија:Битки во Византиско-арапските војни
Категорија:Муслиманско освојување на Левант
Опсада на Алеп (637)

**Опсадата на Алеп** траела во периодот од јули 637 до октомври 637 година. Конфликтот се одвил помеѓу силите на Византија и Праведниот Калифат на територијата на денешна Сирија. Битката е дел од Византиско-арапските војни и Муслиманското освојување на Сирија, а завршила со победа на Праведниот Калифат.

## Заднина
По решавачката битка кај Јармук, муслиманите продолжиле кон северните делови на Сирија. По преземањето на многу мали и големи градови од Абу Убаид и Халид ибн ал-Валид и по последната победа кај Хазир, муслиманските сили се упатиле кон Алеп, кој бил раководен од страна на генералот Јоаким. Градот Алеп се состоел од големи ѕидини на врвот од еден рид и опкруен со ров.

## Битка
Византискиот командант на Алеп, Јоаким, се сретнал со муслиманска армија под команда на Абу Убаид и Халид ибн ал-Валид надвор од тврдината. Тој бил поразен и набрзина се повлекол во тврдината. Јоаким  не добие никакви знаци на каква било помош од страна на царот Ираклиј. Како резултат на тоа, околу октомври 637, Римјаните го предаде градот под услов војниците мирно да заминат од градот. Јоаким го прифатил исламот, заедно со околу 4,000 војници. Самиот тој се покажал извонредно способен и лојален офицер, а се борел и во неколку битки.

## Наводи

Категорија:Битки на Византија
Категорија:Битки на Калид ибн Валид
Категорија:Битки на Абу Убаидах ибн ал-Џарах
Категорија:Битки во Византиско-арапските војни
Категорија:Муслиманско освојување на Левант
Категорија:Опсади на Византија
Категорија:Алеп
Исидор I Цариградски

**Исидор I Цариградски** — Вселенски патријарх од 1347 до 1350 година. Исидор I бил следбеник на Григориј Палам.

## Младост

Малку се знае за неговата младост. Исидор е роден во Солун кон крајот на 1290-ите каде станал учител и духовен водач.

## Кариера

Како следбеник на Св. Григориј, бил вовлечен во спорот меѓу следбениците на Григориј Палам и Варлам Калабриски за исахизмот во средината на  век.
 
## Синод од 1344 година
Во 1345 година,Исидор, кој во тој период бил епископ Монемвашки, и Григориј Палама биле изопштени од страна на синод на антиисихистички епископи раководен од Јован XIV Кој и самиот бил противник на Св. Григориј.

Палам и Исидор се повлекле.

## Синоди во 1347 година

Во февруари 1347 година, за ввреме на синодот свикан од Јован VI, патријархот Јован XIV бил расчинет и Исидор бил повикан од прогон и бил избран за Вселенски патријарх.По станувањето на патријарх, Исидор I го осободил Григориј Палам од затвор и го прогласил за архиепископ Солунски.

## Патријархат

За време на две и пол годишното патријархување, Исидор I барал целото православие да ги прифати паламистичките догми. Тој избрал епископи кој била паламити. Тој изрекуал тешки казни за оние кои не сакале да се покорат.

## Поврзано
*Паламизам
*Исахистички спор

## Наводи

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Луѓе од Солун
Категорија:Православни светци
Категорија:Светогорски монаси
Категорија:Починати во 1350 година
Битка кај Железниот мост

**Битката кај Железниот мост** се одвила во октомври 637 година помеѓу силите на Византија и Праведниот Калифат на територијата на денешна Сирија. Битката е дел од Византиско-арапските војни и Муслиманското освојување на Сирија, а завршила со победа на Праведниот Калифат. по битката, градот Антиохија паднал под муслиманска власт.

## Заднина

Муслиманските сили постигнале голем успех во Битката кај Јармук. Со оваа победа, тие завладеале со цел Левант. По ова, следувало освојување на Ерусалим, по кое муслиманските сили се упатиле кон северните делови на Сирија, во близина на границата со Анадолија. Целата на муслиманите била да се заземе Антиохија. По освојувањето на Алеп, Абу Убаид и Халид ибн ал-Валид го зазеле Азас во северна Сирија, кое било од суштинско значење за да се осигурат муслиманските водачи дека во регионот нема повеќе големи византиски гарнизони. По ова, започнала експедицијата кон Антиохија преку Харим.

## Битка

Дванаесет милји од градот, во близина на денешниот мост *Маруба* или Железниот мост. Главните детали околу битката не се познати. Халид повторно одиграл одлучувачка офанзива како во Битката кај Јармук. Византиските сили претрпеле тешки загуби и биле поразени. Византиските жртви во оваа битка биле највисоки во муслиманското освојување на Сирија, со исклучок на битките на Аџнадајн и Јармук. Дел од византиската војска успеала да побегне кон Антиохија, која била ставена под опдада веднаш по битката.

Градот се предал на 30 октомври 637 според кој договор на византиските сили заминале од градот по мирен пат.

## Наводи

Категорија:Битки на Византија
Категорија:Битки на Калид ибн Валид
Категорија:Битки во Византиско-арапските војни
Категорија:Муслиманско освојување на Левант
Михаил VI Вринга

**Михаил VI Вринга**, наречен уште **Стратиотик** (Воениот, Воинствениот) или **Геронтас** (Стариот) (, ?г. - 1059 г.), бил византиски цар кој владеел од 1056 г. до 1057 г.

## Станување цар
Царот Константин IX Мономах умрел на 11 јануари 1055 година. Власта уште еднаш ја презела царицата Теодора. Таа била последна претставничка на македонскиот царски дом и со нејзината смрт, на почетокот на септември во 1056 г., исчезнала оваа славна династиј. За свој наследник Теодора, на смртниот одар го одредила Михаил кој бил чиновник веќе во години, кој се чини порано вршел должност на логотет стратиотик и поради тоа тој го носел прекарот Стратиотик. Според оценката на Псел тој чеовек бил „помалку способен да раководи одошто да биде биде раководен“. Неговото доаѓање на престолот значело вистински триумф на цивилното благородништво. Членовите на сенатот биле опсипани со почести и дарови.

## Владеење
Подготвен да ги исполни сите желби на владеачката цивилна странка Михаил бил глув за барањата на воените кругови и ја одбил депутацијата којашто ја предводеле истакнатите генерали Исак Комнин и Катакалон Кекавмен. Озлобените дигнале востание против цариградската влада. Во едно пафлагонско село Исак Комнин на 8 јули 1057 г. бил прогласен за цар. Приврзаници му пристигнале сите делови на Мала Азија и набрзо Исак со својата војска допрел до Никеја. Војската што цариградската влада ја испратила против него претрпела пораз. Михаил VI морал да стапи во преговори со својот противник и му понудил преку пратеништвото што го предводеле Константин Лихуд и Михаил Псел, титула на цезар и место на престолонаследник. Ваквите концесии само ги охрабриле неговите непријатели. Сега и во Цариград се кренала опозицијата и му подала рака на Исак Комнин. Пресудна улога одиграла Црквата како трета сила и најважен чинител покрај двете сопернички аристократски групи. Патријархот Михаил Керулариј се поставил на чело на опозицијата, Света Софија станала центар на агитација против владата. Михаил VI бил присилен да го напушти престолот и да се закалуѓери. На 1 септември 1057 г. Исак Комнин влегол во Цариград и од рацете на патријархот Михаил ја примил царската круна.

## Наводи

Категорија:Починати во 1059 година
Категорија:Византиски цареви од 11 век
Категорија:Православни монарси
Категорија:Византијци од 11 век
Категорија:Родени во непозната година
Макариј Цариградски

**Макариј Цариградски** — Вселенски патријарх двапати од 1376 до 1379 година и 1390 до 1391 година.

Пред да стана патријарх служел како епископ Себастиски. Првиот пат кога бил патријарх, било во период на плитички превирања што довеле до неговото расчинување. За време на патријархувњето на Антониј IV бил строго ограничуван. Повторно бил востоличен во 1390 година и донел значајни одлуки поврзани со управувањето на патријархатот.

## Извори
* [Http://www.ec-patr.org/list/index.php?lang=gr&id=149 Ecumenical Patriarchate] 

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Починати во 1391 година
Категорија:Византијци од 14 век
Антониј IV Цариградски

**Антониј IV Цариградски** (починал мај 1397) — Вселенски патријарх во два периоди, од јануари 1389 до јули 1390 година, и повторно од 1391 сè до својата смрт.

Најверојатно бил јеромонах, најверојатно од Дионисијатскиот манастир на Света Гора. Тој бил сменет за време на узурпацијата на Јован VII во април 1390 година, и бил заменет од страна на Макариј, кој веќе претходно бил патријарх од 1377 до 1379 година. По враќањето на прстолот на Јован V и Мануил II неколку месеци подоцна, тој бил повторно вратен да начелствува.

Тој е забележителен по неговите дописи со Владислав II, Велевојвода на Литванија, барајќи од него да се вклучи во крстоносната војна против Турците  заедно со унгарците, и со Василиј I, кој не само што го бранел сеопфатниот духовен авторитет на Цариградската патријаршија, туку исто така и сеопфатниот авторитет на византиските цари, и покрај тешката состојба во која била Византија.

## Извори
* 

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Починати во 1397 година
Категорија:Византијци од 14 век
Нил Цариградски

**Нил Цариградски** — Вселенски патријарх во периодот од 1380 до 1388 година.

Тој бил интелктуалец и се борел за доследно почитување на верските правила. Тој бил посредник во спорот меѓу Јован V и неговиот син Андроник IV.

Тој напишал многу дела за време на патријархувањето и објавил многу синодски укази.

## НАдворешни врски
* 

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Византијци од 14 век
Категорија:Исихазам
Категорија:Исихасти
Категорија:Починати во 1388 година
Калист II Цариградски

**Калист II Цариградски** — Вселенски патријарх исихистички монах и духовен писател кој бил патријарх во 1397 година. Бил патријарх за време на владеењето на царот Мануил II, и за време на своето кратко патријархување Цариград бил под опсада од отоманскиот султан Бајазит I.

Тој бил монах од Ксантопулскиот манастир. Заедно со уште еден монах, Игнатиј Ксантопулски, Калист II го компонирал делото *Век*, тракт од 100 делови за аскетските практикувања од страна на исахистичките монаси, во трактот била вметното и збирката *[[Добротољубие]]*, дело на Никодим Светогорец и имал големо влијание во павославната духовност. Поголемиот број на патријарси во  век  биле исихеистички монаси. Во православната црква,тој се слави на 22 ноември.

## Наводи

## Извори

* Hunter H.D., "Callistus II Xanthopulus, Patriarch of Constantinople",  
* Hussey, J.M.. *The Orthodox Church in the Byzantine Empire*. Oxford: University Press, 1986.

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Починати во 1397 година
Категорија:Византијци од 14 век
Категорија:Православни светци
Категорија:Добротољубие
Матеј I Цариградски

**Матеј I Цариградски** — Вселенски патријарх од 1397 до 1405 година.

Монах и штитеник на Нил, тој бил епископ Кизички во 1387 година, за време на претходнит патријарх. Со поддршката на царот Мануил II, станал патријарх во 1397 година, но набрзо наишол на отпор од митрополитот Анкирски Макариј и Матеј Кизички, кои конечно успеале да го расчинат на патријахалниот синод во 1405 година.

## Наводи

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Византијци од 14 век
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Починати во 1410 година
Опсада на Александрија (641)

мини|Западна кула, остатоци од хеленистичките и исламските градски ѕидини, Александрија, Египет

Главното средоземно пристаниште Александрија, главниот град на провинцијата Египет, била засекогаш одземена од Источното Римско Царство или Византија од страна на силите на Праведниот Калифат во средината на 7 век. Ова го означило крајот на византиската поморска моќ и финансиска доминација на источното Средоземје, а со тоа донесе одлучувачка геополитички промена.

## Опсада

По уништувањето на византиските сили во Хелиополис, градот Александрија бил оставен практично без одбрана и се смета дека само мал дел од провинциските сили останале во самиот град. Градот во муслимански раце паднал на 8 ноември 641 година.

Влијанието на таков голем настан бил почувствуван во целото Средоземје. Намалувањето на годишните пратки на жито од Египет и нанела решавачки удар на византиската економија. Освен тоа, Византија изгубила и големи финансиски средства од даноците на трговците кои патувале од Дамаск кон Александрија.

## Византиски противнапад

Во следниот период имало неколку обиди на Византија да ја врати Александрија. Иако никој од нив не бил успешен за определен временски период, византиските сили биле во можност да ја вратат на кратко контролата врз градот во 645 година. Арапските хроничари напишале дека кон Александрија се упатиле голема флота и армија, на чело со Мануел. По влезот во градот, кое било без поголем отпор, византиската армија имала можност да го задржи градот. Муслиманите со сила од околу 15,000 војници започнале напад, но византиските сили започнале борба на отворено поле, по кое повторно биле поразени.

Категорија:Битки во Византиско-арапските војни
Категорија:Битки на Арапски Египет
Категорија:Битки во исламските освојувања
Категорија:Опсади на Византија
Веселеил Академијата за уметност и дизајн

**Веселеил Академијата за уметност и дизајн** е Националната академија за уметност и дизајн на Израел. Таа се наоѓа во Скопуска Гора, со некои други мали кампуси во Ерусалим и Тел Авив.

## Надворешни врски
 
* Bezalel Academy web site 
* Bezalel Catalogue of Student Works 
* Timeline of Bezalel Academy history 
* absolutearts.com/artsnews 
* Zionism and Art: Bezalel Narkiss Speaks in 'Israel at 50' Series

Категорија:Ерусалим
Хром (населба)

мини|300п|десно|Поглед на населбата, која е сместена во средишниот дел на фотографијата
**Хром** — високоурбанизирана населба во Општина Ѓорче Петров. Таа се граничи со населбата Ѓорче Петров на запад, на север со Влае, и на југ со Карпош IV. Во населбата живеат околу 500 до 600 домаќинства.

## Географија
Низ населбата тече реката Вардар.

## Густина
Населбата е густо населена поради урбанизацијата.

## Демографија

Категорија:Населби и маала во Скопје
Ефтимиј II Цариградски

**Ефтимиј II Цариградски** — Вселенски патријарх во периодот од 1410 до 1416.

Тој уште од нарана возраст станал монах и по кус период бил прогласен за свештеник. Се истакнувал по своите теолошки и говорни способности, кои ги употребил за одбрана  на паламизмот и против унијата на православната црква и католичката црква, за што се стекнал со почесната титула „Учител на црквата“.
 И покрај тоа што бил жесток противник на унијата, тој бил испратен од царот Мануил II (1391–1425) да учествува во разговорите за идната унија со Урбан VI (1378–89). Мисијата постигнала одреден успех, но без сигурни обврски од ниедна страна, и на неговото враќање во Цариград тој бил унапреден во архимандрите и станал опат на престижниот Студитски манастир.

Постепено Ефтимиј ќе дојде до позиција на *[[протосинкел]]*, по што станал Вселенски патријарх. За време на начелствувањето, сакал да ј аотргне црквата од влијанието на царот и да ддејствува автономно. Од неговите пишувања, зачувани се само филозовскиот трактат „Битисување и небитисување“ и две писма. Тој починал на 29 март 1416 година.

## Наводи

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Починати во 1416 година
Категорија:Византиски писатели
Категорија:Византиски теолози
Јосиф II Цариградски

**Јосиф II Цариградски** (1360–1439) — Вселенски патријарх од 1416 до 1439 година.

Роден како син на Иван Шишман и неговата сопруга Сара во 1360 година, малку се знае за неговата младост пред да стане монах на Света Гора. Тој станал митрополит Ефески во 1393 година, пред да биде избран за Цариградски патријарх на 21 мај 1416 година. Заедно со царот Јован VIII, и 23 митрополити и безбројни учители и теолози, тој земал учество на Фирентинскиот собор. Додека бил во Фиренца, тој бил сместен во дворецот „Ферантини“. Тој е прикажан на фреските на Беноцо Гоцоли во капелата на Мудреците во Палацо Медичи Рикарди, што го одбележува влезот на византискитте достојници во градот.

Јосиф II бил доста стар и болен и починал по два месеци на 10 јуби 1439 година. Неговата смрт предизвикала голема тага кај сите присутни на соборот, бидејќи тој бил силен поддржувач на унијата меѓу црквите. Неговиот гроб е зачуван во доминиканската манастирска црква Санта Марија Новела во Фиренца, со детален портрет-фреска во полувизантиски стил. За негов наследник бил избран Митрофан II, кој бил назначен од царот Јован VIII поради неговите проунионистички ставови.

## Извори

* Council of Florence, at the Catholic Encyclopedia
* Plamen Pavlov. Patriarh Jossif II  (bulg.)

Категорија:Родени во 1360 година
Категорија:Починати во 1439 година
Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Византијци од 14 век
Категорија:Византијци од 15 век
Категорија:Грци од 16 век
Категорија:Бугарски православни епископи
Категорија:Светогорски монаси
Митрофан II Цариградски

**Митрофан II Цариградски** — епископ Кизички во Мала Азија кога бил повикан да се вклучи во делегацијата бна епископи кои ќе присуствуваат на  Фирентинскиот собор. Тој бил назначен од царот Јован VIII Во мај 1440 година како наследник на Јосиф II по неговата смрт подоцна во Фиренца. Царот бил желен да ја обезбеди помошта од папата Евген IV за да се справи со турската агресија, па тој го присилил патријархот и сите останати епископи да се потчинат на авторитетот на папата. Само еден епископ не се покорил: Марко Евгеник, митрополит Ефески, и без неговиот потпис документот за унија меѓу истокот и западот. За неговата покорност кон унијатството, го добил прекарот Митрофанос (мајко убиец), сменет од граѓанско востание тој побегнал во папскиот дворец во Рим.

Митрофан II починал во Цариград на 1 август 1443 година.

## Дополнителна литература

* Louis Bréhier, Life and Death of Byzantium, republication Abin Michel, Paris, 1969.
* Ivan Djuric, Twilight of Byzantium, Maisonneuve & Larose, Paris, 1996 (ISBN  2-7068-1097-1).
* Venantius Grumel, Treaty of Byzantine Studies, vol. I: The Chronology, Presses Universitaires de France, Paris, 1958.
* Donald MacGillivray Nicol, The last centuries of Byzantium, 1261-1453, Texto reissue Les Belles Lettres, 2005 (ISBN  978-2-84734-527-8).
* Nicolas Viton de Saint-Allais, The art of verifying dates, Volume I, Paris, 1818, p.&nbsp;493.

Категорија:Починати во 1443 година
Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Византијци од 14 век
Категорија:Византијци од 15 век
Пакси

**Пакси** (грчки: *Παξοί*) — група на острови во Јонско Море, најмала во групата на Јонски Острови. Најголеми острови се Паксос и Антипаксос. Вториот од наведените е познат по виното и две од најубавите песочни плажи во Јонското Море. Главен град и седиште на општината е Гајос.

## Надворешни врски
*Официјална страница
*Меѓународен фестивал во Паксос 
*Мапа на Паксос 
*Општина Крф 
*Paxos Виртуелна прошетка низ Паксос 
*PAWS: Здружение за заштита на животни

Категорија:Јонски Острови
Категорија:Феникиски колонии
Григориј III Цариградски

**Григориј III Цариградски** — Вселенски патријарх за време на периодот од 1443 до 1450 година. Не се знае многу за неговиот живот. Не се знае ни неговото презиме. Во неповерливата *Chronicum Majus* на Георгиј Сфранцес, забележано е дека потекнува од Крит, и неговото првично име било Мелисен. Во други дела се споменува како Мелисен Стратегопул.

Тој се замонашил во 1420 година и се верува дека бил исповедник на царот Јован VIII. Тој бил поддржувач на унијата со католиците и учествувал на Фирентинскиот собор. Тој бил избран за патријарх по смртта на Митрофан II.

Григориј направил сè што можел за да ги помири монасите, и црковната хиерархија, и граѓанството со договорот од Фиренца, но се било залудно. Негов најголем противник бил Генадиј II и Јован Евгеник, кој нашироко пишувал против соборот. Водечкото антиунионистичко свештенство одбило да се моли за својот цар. Тензијата во свештенството нараснала до тој степен што Григориј го напуштил своето место, и заминал во прогон во Рим во август 1451 година. Тој бил примен од страна на папата Никола V, кој му помогнал финансиски и му вршел притисок на византискиот цар повторно да го стави да начелствува. Навистина, проунионистите во латинско освоените делови на Грција продолжиле да го сметаат за легитимен Цариградски патријарх, занемарувајќи го неговиот наследник, антиунионистот Атанасиј II.

Григориј починал во Рим во 1459 година. Тој бил почитуван како светец и чудотворец од страна на католичката црква. Тој напишал два трактати за confutation за делата на антиунионистичкиот епископ Марко Евгеник, и еден за потеклото на Светиот дух. Некои од неговите писма се зачувани, додека останатите три необјавени теолошки трактати, *За [[неквасен леб|неквасениот леб]]*, *За првичноста на папата* и *За небесното Beatitude*.

## Наводи

## Извори
*Ecumenical Patriarchate 

 

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Починати во 1459 година
Категорија:Византијци од 14 век
Категорија:Византијци од 15 век
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Несигурна година на раѓање
Атанасиј II Цариградски

**Атанасиј II Цариградски** — последниот Вселенски патријарх пред падот на Цариград. Начествувал од 1450 до 1453 година.

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Православни светци
Категорија:Христијански светци од 15 век
Категорија:Починати во 1453 година
Микрометарски винт

250px|десно|мини|Микрометарски винт за внатрешни и надворешни мерења како и длабиномер
250px|десно|мини|Микрометарскиот винт покажува 5,78 mm
250px|десно|мини|Голем микрометарски винт
**Микрометарскиот винт** е мерен инструмент со точност на отчитување на мерената вредност од 0,01&nbsp;mm. Слично како шублерот, микрометарскиот винт се состои од подвижен и неподвижен дел. Наместо да се лизга, подвижниот дел се поместува со помош на винт.  Мерењето на должини со помош на микрометарскиот винт се заснова на пропорционалноста меѓу транслациското поместување на винтот и аголот на придвижувањето на винтот. Кога винтот се врти во матицата, неговото поместување се отчитува на неподвижната скала така што се следи работ на цилиндарот. Одот на винтот (транслациското поместување за цел круг) изнесува точно 0,5&nbsp;mm. Со оглед дека скалата на цилиндарот е поделена на 50 делчиња, можно е да се мери должина со точност на отчитување од 0,01&nbsp;mm, што е петкратно поточно од можноста која ја дава шублерот.

Телото чии димензии се мерат, се поставува меѓу наковалната и винтот (подвижниот дел), а винтот се приближува кон телото сè додека не го допре. Допирот мора да биде нежен за да не се деформира телото. Пожелно е притисокот да биде секогаш ист. За да се постигне тоа, микрометарскиот винт се врти исклучиво со помош на запчесто тркалце сензор кој кликнува кога притисокот на подвижниот дел на телот достигне одредена вредност. После тоа нема потреба повеќе да се врти назабената глава бидејќи сигурносниот механизам на микрометарскиот винт спречува понатамошно стегање. Цилиндарот со вртечка нониус-скала не смее да се гиба.

Неподвижната скала со линии е поделена на должини од 0,5&nbsp;mm, а на работ на цилиндарот се наоѓа линеарна скала со ознаки од 0 до 50. Горните линии означуваат полни милиметри. Со вртење на цилиндарот за полн круг, тој се поместува за пола милиметар, па е потребно на неподвижната скала да се означат и половините од милиметарот.

## Историја
Првиот микрометарски винт го направил англискиот астроном Вилијам Гаскоњ (William Gascoigne) во XVII век. Тој го користел на телескоп за да ги мери аглите меѓу ѕвездите. Измените за рачен мерен инструмент ги направил Жан Лоран Палмер (Jean Laurent Palmer), во Париз во 1848 година, па Французите и денес го нарекуваат палмер.

## Поделба на микрометарските винтови
Основната поделба на микрометарските винтови е врз основа на начинот на мерење.
* микрометарски винт за надворешни мерења (за мерење на дебелина на жици, оски, надворешниот пречник на валци и цевки)
* микрометарски винт за внатрешни мерења (внатрешен пречник на цевки и сл.)
* микрометарски винт – длабиномер (за мерење на длабината на навои и сл.)

### Посебни видови на микрометарски винтови
* специјален микрометарски винт за отчитување на внатрешните мери
* комбинација на микрометарски винт и двокрако мерило за прецизно отчитување на внатрешните мериa
* специјален микрометарски винт за мерење на дебелината на лим
* специјален микрометарски винт за мерење на длабочина
* специјален микрометарски винт за мерење на чекорот на навои

## Наводи

## Поврзано
* Шублер

Категорија:Мерни инструменти
Сутоморе

**Сутоморе** е приморско населено место со статус на град во Црна Гора. Според последниот попис на населението од 2023, градот има 1.875 жители.

Категорија:Градови во Црна Гора
Категорија:Српски населби во Црна Гора
Јустинијанова династија

**Јустинијановата династија** е семејството кое владеело со Римската Империја. Со империјата владеела во периодот од 518 година со назначувањето на Јустин I за император, а завршила во 602 по крајот на владеењето на Маврикиј. Во текот на оваа династичка власт, Империјата ги вратила поранешните западни римски територии, заземајќи земји во Северна Африка, западен Балкан, јужна Шпанија и Италија.

## Семејно стебло

* *[[Јустин I]]* - (518–527)
*# Без потомци во бракот со Ефимија
* Вигилантија, Јустинова сестра
*# од бракот со Сабатиј
*#* Петар Сабатиј (*Petrus Sabbatius*), познат по посинувањето како *[[Јустинијан I]]* - (527–565)
*#*# без потомци со Теодора
*#* Вигилантија
*#*# од бракот со Дулкисима
*#*#* *[[Јустин II]]* - (565-578)
*#*#*# од бракот со Софија, 
*#*#*#* Арабија
*#*#*#* го осиновил Тибериј, познат како *[[Тибериј II Константин]]* - (574-582)
*#*#*#*# од бракот со Елија Анастасија
*#*#*#*#* Константина омажена за *[[Маврикиј]]* (582-602)
*#*#* Марцел
*#*#* Прајект
Тит (византионски епископ)

**Тит** или **Тарат** († 272) — Епископ Византиски и наследник на Евгениј I.

Станал епископ во 242 г. Иако низа епископи биле жртви на прогоните на Декиј Трајан, Тит ги преживеал и оние на  Требонијан Гал и Валеријан. Неговото началствување траело 30 години, а некаде се споменуваат 35 години и 6 месеци.

Негов наследник е Дометиј.

## Надворешни врски
* Биографија на епископот Тит  — портал на Вселенската патријаршија 

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Византијци од 3 век
Категорија:Починати во 272 година
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Римјани од 3 век
MyHeritage

**MyHeritage** е мрежно место за откривање, споделување и зачувување на семејна историја. Тој нуди интернет, мобилни и софтверски платформи за своите корисници ширум светот. Корисниците може да создаваат свои онлајн семејство дрво, да барате предци во милијарди историски записи, да споделуваат и зачува фотографии и видеа, додека тие се откријат и да се поврзете со нови роднини.

## Надворешни врски

*  MyHeritage (Македонски)
* Blog
* Facebook
* Twitter

Категорија:Родословие
Категорија:Семрежје
Категорија:Мрежни места
Љубе Пота

**Љубе Пота** (,  - , ) — македонски архитект, пионер во неговата бранша во современа Македонија.

## Животопис
Пота е роден на 3 декември 1918 година во Крушево. Дипломирал во 1948 година, на Архитектонскиот отсек при Техничкот факултет во Белград на тема „*Урбанистички план на [[Тетово]]*“, кај професор Михајло Радовановиќ. 
Урбанистичката кариера ја започнал во 1948 година како шеф на Одделот за урбанизам во Министерството за Комунални работи на Македонија. Во 1964 година би назначен за директор на новоформираната Управа за урбанизам на Град Скопје, каде што работел до 1968 година, а пота бил назначен за советник на претседателот на Град Скопје, функиција што ја извршувал до 1978 година кога е именуван за подсекретар во министерството за урбанизам. Од 1980 до 1986 година ја извршувал функцијата проект менаџер на ОН во проектот Генерален план на Никозија, Кипар. Како стручњак на Обединетите нации, тој работел во земјите во Јужна и Средна Америка. Пота соработувал и со јапонскиот архитект Кензо Танге во изработка на Деталниот урбанистички илан за средиштето на Скопје. Починал во Скопје на 30 јули 2015 година.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Крушево
Категорија:Македонски архитекти
Категорија:Југословенски архитекти
Денови на кочанскиот ориз

thumb|160px|десно|Насловна страница од брошура за манифестацијата
**Денови на кочанскиот ориз** е културна манифестација што се одржува секоја година во првата половина на септември и е посветена на оризот - симболот на кочанскиот крај. Организатор е Локалната самоуправа на Општина Кочани, а за првпат таа се одржала во 1992 година, кога со одлука на тогашното Собрание на Општина Кочани бил формиран првиот Одбор за организација.

Самата манифестација е замислена како спој на традицијата и современиот уметнички израз и приказ на патот на оризот од нивата до трпезата. Со неа се прави обид да се сочува традицијата во оризопроизводството. Составен дел од манифестацијата е и изборот на жетварска убавица.

Жетвата на рака, со срп, е обичај со кој се навраќаме на традицијата во одгледувањето на оризот во нашиот крај. Духовното и материјалното културно наследство се пренесува преку песната, орото, народните обичаи, традиционалната кујна, старовремските предмети и алатките за обработка на ориз.

Идејните рамки на програмските активности се во фолклорот и традицијата, а оризот - кочанското бело злато е лајт-мотив на манифестацијата. Во културните содржини на манифестацијата се настојува на автентичен начин да се пронајде народното, изворното и да се спои со современата естетика.

Манифестацијата Денови на кочанскиот ориз со својот меѓународен предзнак е повод за нови пријателства, преку гостувањата на официјални општински, стопански и културни делегации во времето на собирањето на родот од кочaнските полиња. Целта на целата организација е да потсети на далеку познатиот квалитет на кочанскиот ориз и да се даде поддршка во неговиот пласман во и надвор од границите на Република Македонија.

## Надворешни врски
Публикации на Општина Кочани 

## Извори

Категорија:Кочани
Диего Роза (велосипедист)

**Диего Роза** (; р. ) — италијански професионален планински и друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .

Возел на Џиро д’Италија 2014 и ја освоил класичната трка Милано-Торино 2015.

## Кариера

Во август 2014 година,  објавила дека потпишале со Роза за сезоната 2015, додека генералниот менаџер Александар Винокуров ја објаснил неговата улога како помошник за Фабио Ару. Негова прва професионална победа била трката Милано-Торино 2015. Во 2016 година ја освоил планинската петта етапа на Трката околу Баскија. Ја прославил соло-победата пренесувајќи го велосипедот на раце низ целта.

Роза настапил на четири големи трки. На неговиот прв настап на некоја голема трка, Џиро д’Италија 2013, завршил на 22. место. Откако не успеал да го заврши Џиро д’Италија 2014, завршил помеѓу најдобрите 25 на Џиро д’Италија 2015 и Вуелта а Еспања 2015.

Се приклучил на Тим Скај за сезоната 2017.

## Достигнувања

;2012
: 1. Краен пласман Џиро дел Фурланија-Јулиска Краина
::1. Етапа 3
: 1. Планински пласман Џиробио
: 3. Трофео Франко Балестра
: 5. Трофео Интернационале Бастијанели
: 6. ГП Сан Џузепе
;2013
: 1. Пласман за млад возач Средоземна трка
: 5. Краен пласман Рут ду Суд
;2014
: 8. Џиро дел’Емилија
: 10. Краен пласман Сетимана Интернационале ди Копи е Бартали
;2015
: 1. Милано-Торино
: 5. Џиро ди Ломбардија
: 5. Страде Бјанке
;2016
: Трка околу Баскија
::1. Етапа 5
::1. 25п Планински пласман
: 2. Џиро ди Ломбардија
: 7. Краен пласман Волта а ла Комунитат Валенсијана
: 8. Краен пласман Критериум ди Дофине
: 10. Лиеж-Бастоњ-Лиеж
;2017
: 1. 20п Планински пласман Трка околу Полска
: 5. Краен пласман Вуелта а Андалусија
;2018
: 1. 20п Краен пласман Сетимана Интернационале Копи е Бартали
::1. Етапа 1б (TTT)
;2019
: 2. Меморијал Марко Пантани
: 3. Краен пласман Трка околу Гуангси
;2020 
: 3. Трофео Лаигвелја
: 4. Трофео Сера де Трамунтана
: 5. Поленка-Андрат
: 10. Страде Бјанке

### Распоред на резултати за големите трки

СО = се откажал; — = не учествувал

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1989 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Италијански велосипедисти
Категорија:Велосипедисти на Летните олимписки игри 2016
Категорија:Олимписки велосипедисти на Италија
Ираклиева династија

**Ираклиевата династија** е семејството кое владеело со Византиското Царство. Со империјата владеела во периодот од 610 година со назначувањето на Ираклиј I за цар а завршило во 711 по крајот на владеењето на Јустинијан II.
Амаел Моанар

**Амаел Моанар** (; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипата . Во неговата прва година во  во 2011 година, Моанар возел на Тур де Франс како помошник за Кедел Еванс, кој ја освоил трката.

## Достигнувања

;2006
: 6. Класик Шатеру
: 8. Краен пласман Тур де л’Авенир
: 8. Краен пласман Тур ду Поату-Шарент ет де ла Виен
;2007
: 10. Краен пласман Рут ду Суд
::1. Етапа 3
;2008
: 9. Краен пласман Средоземна трка
: 10. Гран при де Плимелек-Морбијан
: 15. Краен пласман Тур де Франс
::20п Награда за борбеност за етапа 11
;2010
: Париз-Ница
::1. Етапа 7
::1. 20п Планински пласман
;2014
: 3. Краен пласман Тур де От Вар
::1. Етапа 2
: 9. Краен пласман Арктичка трка на Норвешка
;2015
: 7. Класик Волта Лимбург
;2016
: 6. Класик Сид Ардеш
: 10. Краен пласман Арктичка трка на Норвешка

### Распоред на резултатите на големите трки

СО = се откажал; — = не учествувал

## Наводи

## Надворешни врски

*  
* 
* 
* 
* 

Категорија:Француски велосипедисти
Категорија:Родени во 1982 година
Категорија:Живи луѓе
Пресчиз Маја (зграда)

**Пресчиз Маја** () — облакодер од 22 ката во градот Саун Пауло, Бразил, во кој живеат околу 2000 луѓе. Тоа е најголемата диво населена зграда во Јужна Америка.

Облакодерот е дивонаселен од 468 семејства во 2002 година. Градбата со години пред тоа била затворена и оставена да пропаѓа, служејќи како засолниште на глувци и бубашваби. Новите станари го прочистиле тоните ѓубре (20 камиони), се организирале, ги протерале нарко дилерите и ја претвориле зградата во содржаен животен простор. Објектот денес има бесплатна библиотека, работилница и бројни самостојни образовни, друштвени и културни иницијативи.

Во последните неколку години станала главна лабораторија за друштвено организирање во Саун Пауло. Луѓе од сите возрасти и од сите краеви на Бразил и од странство, уметници и студенти, живеат и работат заедно, взаемно си помагаат.

Моментално на станарите им се заканува иселување и постои шанса наскоро сите 468 семејства, т.е. повеќе од 1600 некогашни бездомници, вклучувајќи деца, старци и болни, дека повторно ќе се најдат на улица, а зградата ќе биде вратена на нејзиниот формален сопственик „Mr. Hamuche & Co", кој за последните 15 години се насобрало долг од 2,1 милион евра, што изнесува повеќе од цената на зградата. Енормен долг, како и причината дека зградата со години била напуштена, по некој се доволен аргумент дека зградите треба да преминат во сопствеништво на општината.

На 27 јануари 2006, претставници на станарите се состанале со полицијата за да пробаат да го одложат иселувањето. На состанокот полицијата нагласила дека одложување нема да има и дека иселувањето ќе започне во февруари. На семејствата им било наредено да го напуштат објектот порано за да избегнат непријатни сцени, а кога ги прашале каде да одат, одговорот им бил: на улица или некаде.

На 7 февруари станарите поставиле двочасовна блокада на патот, како би го привлекле вниманието на јавноста за овој проблем.

Во лондонскиот социјален центар Рампарт е одржана премиерата на документарниот филм за Пресчиз Маја, а пред бразилската амбасада во Лондон биле одржани демонстрации за поддршка.
## Наводи

Категорија:Диви сместувања
Категорија:Саун Пауло
Софрониј I Цариградски

**Софрониј I** () бил Вселенски патријарх од 1463 до 1464. Точниот датум на неговото владеење е оспорен од научници во периодот од 1462 до 1465.

## Живот
Речиси ништо не е познато за животот и патријаршијата на Софрониј. Познат е чин со неговото име кој датира од август 1464, заверен крст кој припаѓал на царот Давид Комнин: документот веројатно е фалсификат, но ни укажува дека всушност Софрониј бил патријархот. Според Бланше, кој го сместува владеењето на Софрониј по она на Јоасаф, тој бил митрополит на Хераклеја пред да биде избран за патријарх.

Примарен извор го означува Софрониј со името *Сиропул*. Така и се претпоставувало, но не и докажало, дека Софрониј бил навистина Силвестер Сиропул, православниот свештеник кој присуствувал на Советот на Фиренца и кој напишал хроника за тоа. Силвестер Сиропул припаѓал на страната која била во корист на источно-западната унија на црквите и ги потпишал документите на советот. Овој факт се противи на можното идентификување на Софрониј како Силвестер Сиропул, но доколку тој навистина е истата личност, можно е да се оправда виртуелната *damnatio memoriae* прикажана во примарните извори против него.

## Спор за редоследот
Редоследот на владеењето на Софрониј I е спорен меѓу научниците. Помладите научници, како што е Кимин (2009), Подскалски (1988), Лорен (1968) и Рункиман (1985) го сместуваат владеењето на Софрониј I по Јоасаф I, во периодот помеѓу јуни 1463 и август 1464.

Други научници, според владиката Геман Сардејски (1933–8) и Грумел (1958), како и официјалното мрежно место на Вселенската патријаршија, тврдат дека Софрониј I владеел пред Јоасаф I, сеедно датумите кои ги нудат отскокнуваат само неколку месеци од оние спомнати погоре, како резултат на различните претпоставки за должината на вториот термин на Генадиј Схолариј. Бланше (2001) го сместува владеењето на Софрониј од 1 април до летото 1464, веднаш по Исидор II и пред Јоасаф.

Понатаму, нема спор помеѓу научниците за должината и редоследот на вториот и третиот термин на Генадиј Схолариј кои наводно ги менуваат патријаршиите на Јоасаф и Софрониј. За споредба на главните научни тврдења, погледни го списокот на цариградски патријарси.

## Белешки
__FORCETOC__

## Надворешни врски

Категорија:Вселенски патријарси
Никола Руфони

**Никола Руфони** (; р.  во ) — италијански професионален друмски велосипедист, кој моментално е суспендиран поради позитивен допинг-тест.

## Кариера

Учествувал на Џиро д’Италија 2014, но не успеал да заврши во рамките на временската граница на единаесеттата етапа. Возел на Џиро д’Италија 2015, но се повлекол на петнаесеттата етапа.

Во мај 2017 година, еден ден пред почетокот на Џиро д’Италија 2017, UCI објавиле дека Пираци и колегата од , Стефано Пираци, биле позитивни на хормони за раст во контрола надвор од трките пред еден месец. Подоцна истиот месец, UCI ги поврдила и Б-примероците на обајцата, поради што екипата објавиле дека ги прекинува нивните договори. На 14 декември 2017 година, UCI го суспендирала Руфони на четири години, поради што не може да настапува до мај 2021 година.

## Достигнувања

;2009
: 5. Трофео Чита ди Бреша
;2010
: 6. Трофео Арведи
;2012
: 2. Трофео Арведи
: 2. Трофео Чита ди Бреша
;2013
: 1. Средоземни игри - друмска трка
: Џиро дел Фурланија-Јулиска Краина
::1. Етапа 1
::1. Етапа 2
: 1. Етапа 3 Тур ду Поату-Шарент
: 4. Трофео Арведи
: 8. Трофео Алчиде де Гаспери
;2015
: 7. Гран при де Денен
;2016
: 1. Гран Премио Бруно Бегели
: Трка околу Австрија
::1. Етапа 1
::1. Етапа 6
;2017
: Трка околу Хрватска
::1. 20п Бодовен пласман
::1. Етапа 3
::1. Етапа 4

### Распоред на резултатите на големите трки

СО = се откажал; — = не учествувал

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1990 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Италијански велосипедисти
Категорија:Луѓе од Бреша
Влахерна (палата)

**Палатата во Влахерна** (грчки: *τὸ ἐν Βλαχέρναις Παλάτιον*) се наоѓала во предградието Влахерна во северозападниот дел од градот Цариград и служела како резиденција на византиските императори. Палатата се наоѓала на шестиот рид на градот.

## Историја
Била изградена во околу 500 година, но во следните векови била целосно реконструирена во 10 век кога седиштето на администрацијата се наоѓала во овој објект. Комплексот се состоел од салата на Анастасиј именувана според Анастасиј I (491-518) кој го изградил, салата *Океанос*, портикот на *Јосиф и Данубиос*. До овие три објекти се наоѓала црквата посветена на Пресвета Богородица.

Кога Алексеј I Комнин (1081-1118) го префрлил седиштето на администрацијата во овој реон, во следниот период биле изградени дополнителни ѕидини околу комплексот кој станал познат како *Нова палата*. Денеска од комплексот се задржал затворот Анемас. По 1204 година, латинските императори владееле од Букелеон. Врз дел од темелите на комплексот во османлиско време била изградена џамијата Иваз Ефенди во 1580 година.

## Наводи

## Поврзано
* Палата Константин Порфирогенит Палеолог
* Голем дворец (Цариград)
* Букелеон

## Надворешни врски
*

Категорија:Архитектура од 5 век
Категорија:Градби во Истанбул
Категорија:Згради и градби во Цариград
Категорија:Византиски палати
Лакшми Бај

**Лакшми Бај** (19 ноември 1828 - 18 јуни 1858 година), родена како **Маникарника** во 1842 година, била кралица на државата Џханси која била дел од Царството Марата и се наоѓала во северно-централниот дел на Индија. Таа била една од водечките фигури на индиското бунтување во 1857 година и за индиските националисти станала симбол на отпорот кон британската власт.

Таа била образована дома и била понезависна во своето детство од другите на нејзината возраст; нејзините студии вклучувале пукање, јавање и мечување.

Хју Роуз коментирал дека Рани Лакшми Бај била "благопријатна, паметна и убава" и дека таа е "најопасниот од сите индиски водачи". Дваесет години по нејзината смрт полковникот Малесон напишал во *Историјата на индискиот бунт* "Што и да се нејзините маани во британските очи, нејзините сонародници секогаш ќе се сеќават дека таа, придвижена од малтретирање во бунт, живеела и починала за својата земја."

## Наводи

Категорија:Жени во војна
Категорија:Кралици
Категорија:Хиндуисти
Категорија:Индијци
Категорија:Бунтовници
Категорија:Родени во 1828 година
Категорија:Починати во 1858 година