Патриот (ридски венец)

** Патриот Хилс (Антарктик) ** () е низа од карпести ридови долги 5 наутички милји (9&nbsp;км), сместена на 3 наутички милји (6&nbsp;км) источно од северниот крај на Индепенденс Хилс во Долината на потковицата , Опсег на наследство, Западен Антарктик.
 
Северно од Патриот Хилс (во нивниот слипстреам) има околу 2x8 km големо син мраз лизгалиште, површина без снег што може да се користи како лента за слетување за големи авиони вклучувајќи ги C130 и Ilyushin Il-76 .
 
## Историја
 
Ридовите беа мапирани од Геолошки институт на Соединетите Американски Држави (USGS) од копнени истражувања и У.С. Морнарица воздушни фотографии, 1961–66. Името го примени Советодавниот комитет за имиња на Антарктикот (US-ACAN) во врска со името Heritage Range.
 
Во 1987 година, Базниот камп Патриот Хилс беше изграден  од страна на Меѓународна авантуристичка мрежа (сега Антарктичка логистика и експедиции, ДОО; АЛЕ). Кампот, кој се користеше само во летните месеци на Антарктикот, беше единствениот приватен камп на антарктичкиот континент.

Во 2010 година, активностите се префрлени во  Унион ледник камп.
 
За време на летото на Антарктикот 1998 година, тим од научници од Универзитетот Карнеги Мелон, НАСА Истражувачкиот центар Ејмс и Универзитетот во Питсбург го отворија за неколку недели нивниот камп во близина на Патриот Хилс. Тие го тестираа роботот „Номад“, кој беше изграден за да истражува и идентификува автономни карпи и метеорити во поларните региони. Бидејќи немаше удари од метеорити во овој регион, истражувачите оставиле фрагменти од метеори за тестирање.
Патриот Хилс, поставен веднаш покрај неколку високи планини, често предизвикуваше налети на силни ветрови кои беа неконтролирани толку и непредвидливи. Сè додека квотата на туристи не надминува одреден број, одговорните лица можеа без проблем да се справат со ситуацијата и да ги натераат сите и сите да ги прифатат доцнењата поради постојано каприциозното време во таа одредена област на Антарктикот.

Но, 6-тиот континент не го избегна сè пофренетичниот развој на глобалниот туризам, иако во овој дел од светот само прилично добро здрави патници можат да си дозволат такви искуства. Од една страна, едноставните патници љубопитни да дојдат да ја откријат оваа лабораторија на отворено небо се затоа се побројни - поради фактот што вниманието на луѓето е повеќе привлечено од медиумите отколку во минатото кон кревкоста на овие недопрени региони. Од друга, исто така, се забележува пораст на спортисти од секоја нијанса кои се чувствуваат доволно силни (или кои последователно се тренираат) за да се спротивстават на мини преминувањето на континентот - од влезот Херкулес до Јужниот пол, всушност, т.е. да речеме скоро 800 километри. И на крај, оваа страст за големата авантура доведе до зголемување на бројот на туристи кои успеаја во оваа маршрута, која, мора да се каже, стана „класика“ на Јужниот пол. Човек учи, добива информации, ги става прстите во вода и еден ден, неизбежно, вели „зошто да не јас“?

Неколку бројки за подобро разбирање: во текот на сезоната 2005-2006, имаше во сите 29.823 туристи кои ги посетиле по морски или воздушен пат, па дури и по копно, а вториот избрал да патува на континентот сам по себе. Минатата сезона (2009-2010), бројот на поларни посетители се искачи на 36.875, што значи зголемување за повеќе од 30% за четири години! (Извор IAATO, Меѓународна асоцијација на тур-оператори на Антарктикот)

Глациолошките податоци собрани на Патриот Хилс, Антарктик (80°18'S, 81°22'W), се користат за да се процени локалната маса на рамнотежата на ледената покривка. Податоците беа собрани за време на две теренски кампањи спроведени од Instituto Antartico Chileno во јануари и ноември 1995 година. Мерењата вклучуваа премерување на влоговите и дебелината на мразот добиена од дискретни радарски сондажи со високофреквентен импулсен систем на земја.

Аблацијата се случи на полето со голи мраз во основата на Патриот Хилс, со максимална вредност од 7 g cm −2a−1. Нето акумулацијата беше откриена далеку од планините, над областа покриена со ела на ледникот, со максимална стапка од 10 g cm 2 a-1 Мразот брзо се згуснува далеку од планините, достигнувајќи дебелина од 383 m, максималниот опсег на радарскиот систем, во близина на центарот на полето сино-ледено. Не беше откриена значајна разлика во површинската височина на мразот во периодот од 305 d, што покажува дека мразот е речиси во рамнотежа кај Патриот Хилс.

Патриот Хилс се наоѓа на најјужниот крај на планините Елсворт, западен Антарктик, на 80°18' југ, 81°22' западно. и со највисока сума-мили од 1246 m испакнати околу 400 m над околната ледена покривка (USGS, 1966). Долината на потковица ги дели Патриот Хилс од Даглас Пикс и Вилсон Нунатакс, а двата последни венци се наоѓаат на околу 35 километри северно од Патриот Хилс. Мразот [се спушта од долината на Потковицата се испушта до влезот Херкулес, на линијата за заземјување на Ронеовата Ледена Плоча, околу 50 километри североисточно од Патриот Хилс.

На северната страна на Патриот Хилс постои голо ледено поле долго околу 8 километри и широко 2 километри. Полињата со голи мраз, познати како области со сино мраз (BIAs), се области со негативен биланс на маса и опфаќаат само мал дел од Антарктикот. БИА најверојатно ќе се појават во регионот на стрмнината, т.е. област со релативно стрмен површински градиент, сместена помеѓу брегот и внатрешноста на Антарктикот, каде преовладуваат силни ветрови и ниски стапки на акумулација (Ван ден Брук и Бинтања, 1995). Аблацијата главно се произведува со засилена сублимација над голиот мраз, и ерозија со дивергенција на снегот управуван од ветерот (Референца JonssonJonsson, 1992; Van den Broeke и Bintanja, 1995). Ваквите ледени полиња најчесто се наоѓаат во областите во близина на нунатаките (Референца Орхајм и ЛучитаОрхајм и Лучита, 1990), но може да се појават и во области одвоени од планините, каде што постојат посебни микроклиматски услови (Референца Такахаши, Нарусе, Накаво и МаеТакахаши и други, 1988). Детални глацио-мекоролошки студии на полињата со сино мраз беа спроведени од горенаведените автори, вклучувајќи топлинска рамнотежа, интеракција со катабатички ветрови и моделирање на климатската чувствителност на БИА.

Сино-леденото поле на Patriot Hills ги претставува најдобрите услови во областа за слетување со големи авиони на тркала (необјавени информации од C.W. M. Swithinbank), кои се користат повеќе од една деценија за логистички цели, особено од приватна компанија (Adventure Network International ) кој таму формираше голем летен камп.

Глациолошките студии во областа на Патриот Хилс се ретки, и главно ограничени на мерења на акумулација од снежни јами ископани на растојание од 50 100&nbsp;km, по траверс на Меѓународната геофизичка година (Бул, 1971); воздушно радио-ехо звук (Reference Jankowski and DrewryJankowski and Drewry, 1981); и неколку мерења на брзината на мразот помеѓу Хилс на независноста и ридовите Патриот (Ишимару и други, 1995).

Неодамна, Instituto Antàrtico Chileno (INACH), со поддршка на чилеанските воздухопловни сили, започна глациолошка програма насочена кон карактеризирање на рамнотежата на масата и условите за проток на мраз околу Патриот Хилс (Анонимни, 1995). Овој труд ги прикажува основните резултати од глациолошките мерења извршени за време на кампањите на INACH во близина на Патриот Хилс во јануари и ноември 1995 година (Casassa, 1996).

Мерења на терен
Базниот камп е основан на околу 500 m северно од полето со сино мраз, во близина на станицата P5 (сл. 1). За превоз се користеа моторни санки, а најоддалечената станица се наоѓа на 6 километри од планините.

Траверс на колци
Три референтни точки, A, B и E, беа поставени на карпата на северното крило на Патриот Хилс, блиску до полето со сино мраз (сл. 1). Оттаму, 12 станици, помеѓу П1 и П9, беа воспоставени во јануари 1995 година, со колци по линијата на север до точка оддалечена 6 километри од планините. од нив, четири колци беа издупчени во голиот мраз, а осум станици беа поставени во оградата. Сите влогови беа пронајдени и повторно измерени во ноември 1995 година. Покрај тоа, неколку нови Во текот на секоја епоха се мери траверс, користејќи локален ортогонален координатен систем ориентиран кон географскиот север, мерено со набљудување на сонцето. Потеклото на координатниот систем е 1000 m (N), 1000 m (E) на станицата А. Беше користен теодолит WildT2, во комбинација со електронски мерач на растојание Wild Distomat D14.

Проценетите стандардни грешки се 10” во хоризонтални и вертикални агли и 2&nbsp;cm во хоризонтални растојанија. На најоддалечената станица (P9), ова дава стандардни грешки од 7&nbsp;cm во координатата на патеката (приближно на север), 9&nbsp;cm во координатата преку колосек (приближно источно) и 13&nbsp;cm во височина.

Беше користен радарски систем со кратки импулси со висока честота (HF), правејќи дискретни мерења на секој влог. Системот беше монтиран на санки и влечен со моторна санка, користејќи отпорно оптоварени диполк антени. Предавателот, конструиран на Државниот универзитет во Охајо (Хафман, необјавен), го следи оригиналниот дизајн на Геолошкиот институт на САД. Се состои од енергетска единица од 12 V, која произведува излезен пулс од 1600 Vpp, ширина на пулсот од околу 500 ns и брзина на повторување од 0,2&nbsp;kHz. Предавателот успешно се користел на умерените ледници (на пр. Reference Jezck и ThompsonJezck and Thompson, 1982; Casassa, 1992). Ресиверот се состоеше од дигитален осцилоскоп за складирање Hitachi VC-6045A, поврзан преку сериски приклучок за персонален компјутер со лаптоп, со максимална просечна способност за 256 траги.

Висинската разлика на влоговите, измерена во секоја епоха, беше искористена во комбинација со густината на влакненца добиена во снежна јама во базниот камп во секоја епоха за да се добијат стапки на акумулација и аблација за периодот од 323 дена јануари-ноември 1995 година. искористена е вредност од 376&nbsp;kg m 3, што е просек за горниот слој од 20&nbsp;cm помеѓу јануари и ноември. Густина на мраз од 917&nbsp;kg m 3 беше искористена за сино-леденото поле. làblc 1 ги прикажува резултатите.

Табела 1. Стапки на аблација/акумулација. Негативниот знак укажува на аблација, а висинската разлика е вредност ноември минус јануари. P9E и P9W се наоѓаат 118 m источно и 169 m западно од станицата P9, соодветно
## Наводи

Категорија:Планините на Антарктикот