open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Державин (награда)

алт=Награда Державин|мини|десно|300п|Наградата
**Державин** — наградата за поетска книга која ја доделува Друштвото на писателите на Македонија секоја година за нови поетски остварувања на членовите на македонската писателска асоцијација објавени во последните 12 месеци, заклучно со месец август.  Наградата го носи името на големиот руски книжевник Гаврила Романович Державин и е востановена во 2016 година со парична донација на Славјанскиот универзитет од Свети Николе, по повод 70-годишнината од формирањето на ДПМ. Прв добитник на ова признание бил поетот Јован Стрезовски.

## Добитници
*2016 - Јован Стрезовски за стихозбирката „Времено и трајно“;
*2017 - Василе Димески за стихозбирката „Ноќва душава си ја изедов“ 

### 2016
[мини|[Јован Стрезовски како прв добитник на наградата.]]
Во просториите на Меѓународен Славјански Универзитет „Г. Р. Державин“ во Битола на поетот Јован Стрезовски му беше врачена наградата „Державин“, што се доделува за најдобра стихозбирка објавена во периодот од јули 2015 до јули 2016.

Високото признание Стрезовски го доби за поетската книга „Времено и трајно“.

Одлуката за наградата, што ја доделуваат Друштвото на писателите на Македонија и Меѓународниот Славјански Универзитет едногласно ја донесе комисијата во состав: Иван Чаповски (претседател), Стојан Тарапуза и Паскал Гилевски.

Жирито оценува дека најновото поетско остварување на Јован Стрезовски се одликува со високи естетски дострели кои се вградуваат во ризницата на трајните вредности на македонската книжевност.

### 2017
Наградата „Державин“ се додели за најдобра стихозбирка објавена во периодот од јули 2016 до јули 2017. Високото признание Димески го доби за поетската книга „Ноќва душава си ја изедов“, објавена во издание на „Матица македонска“.

Одлуката за наградата, што ја доделуваат Друштвото на писателите на Македонија и Меѓународниот Славјански универзитет „Гаврило Романович Державин“ од Свети Николе, едногласно ја донесе комисијата во состав: Иван Чаповски (претседател), Стојан Тарапуза и Паскал Гилевски.

Жирито оценува дека новата поетска книга на Василе Димески се одликува со кохерентност и постапност во развивањето на епската слика, со што во својата интегралност таа се прима како поема со тревожни акценти на соочувањето со драмата на постоењето и подвигот да се остане над таквата ситуација.

„Стихозбирката ’Ноќва душава си ја изедов‘ од Василе Димески освојува со својата енергија и импулсивност, со свежината на кажувањето и со својата оригиналност како поетски проект. Станува збор за книга мудра, длабока и едноставна“, стои во одлуката за доделување на наградата „Державин“.

Свеченото врачување на наградата „Державин“ на Василе Димески се одржи во Битола на 13 октомври, во 19:00 часот, во организација на ДПМ и на Меѓународниот Славјански универзитет „Гаврило Романович Державин“, кој е дарител на паричниот износ за ова признание.

## Наводи

Категорија:Державин (награда)
Урсодеоксихолна киселина

**Урсодеоксихолна киселина** е природно создадена жолчна киселина. Во човечката жолчка е присутна во мали количини.

Како лек се употребува за:
* растворање на холестеролски камења
* лекување на примарна билијарна цироза
* лекување на хепатобилијарно заболување поврзано со муковисцидоза, кај деца од 6-18 години.

## Механизам на дејство
После орална примена, урсодеоксихолната киселина ја инхибира апсорпцијата на холестеролот во цревата и ја намалува секрецијата на холестерол во жолчката. Веројатно, како резултат на дисперзијата на холестеролот и формирањето на течни кристали настанува постепено распаѓање на холестеролските жолчни камења.

Категорија:Стероиди
Категорија:Жолчни киселини
Религија во Зимбабве

**Религијата во Зимбабве** има значајна улога во секојдневниот живот на луѓето во земјата. Христијанството е доминантна религија во Зимбабве. Околу 76% од населението припаѓаат на некое протестантско христијанство, а 87% од 12,5 милиони луѓе следат една од деноминациите на христијанството.

Христијанските деноминации во Зимбабве со значителен број верници го вклучуваат:Римокатолици, англиканци, лутеранци, Методисти итн.

Традиционалните религии се проследени со околу 4%, а неодредени и нема 8%. Други главни религии во светот се исламот (0.9%), будизмот (<0.1%), хиндуизмот (<0.1%) и јудаизмот (<0.1%).

Уставот на Зимбабве дозволува слобода на религијата. Странски мисионерски групи се присутни во земјата.

## Христијанство

Првата христијанска мисија пристигнала во Зимбабве во 1859 година поради напорите на Мисионерското друштво во Лондон. Нивната работа започнала меѓу народот Зулу. Дејвид Ливингстон апелирал до британската влада да додели земјиште и заштита на христијанските мисии, што довело до започнување на мисија во 1888 година. Првата методистичка мисија пристигнала во 1896 година, со членови од Обединетото Кралство и САД. Британците работеле со белите доселеници, додека Американците работеле со локалните Африканци. Адвентистите од седмиот ден и христијанската мисија од Централна Африка ги воспоставиле своите мисии во 1890-тите.. Пентекостализмот и африканските апостолски цркви пристигнале во 1920-тите и доживеале брз раст. Во 1932 година, Џоан Маранке објавил дека добил визија и сон да проповеда како Јован Крстител. Тој покрстил мнозина во локалната река, а неговите напори во децениите што следеле довеле до основање на Африканска апостолска црква, втора по големина во Зимбабве..

Повеќето христијани од Зимбабве се протестанти. Протестантските христијански цркви со големо членство се англиканците,  Адвентистите и Методистите. Во земјата има околу еден милион Римокатолици (околу 7% од вкупното население).

## Ислам

Исламот е религија со помалку од 1% од населението во Зимбабве. Муслиманската заедница главно се состои од имигранти од Јужна Азија, мал број домородци и многу мал број имигранти од Северна Африка и од Блискиот Исток. Постојат џамии сместени во речиси сите поголеми градови. Има 18 во главниот град Хараре, 8 во Булавајо, и голем број на џамии во малите градови. Напорите за изградба на џамии се финансираат со помош на кувајтската африканска муслиманска агенција (АМА).

## Бахајство

Бахајството било донесена во Зимбабве во 1929 година од Шоги Ефенди.. Во 1953 година неколку верници се населиле во тогашната територија на Јужна Родезија.. Првото локално духовно собрание на било формирано во Хараре.. До крајот на 1963 година имало 9 собранија. Додека земјата била колонија на Обединетото Кралство, верниците организирале посебно Национално духовно собрание во 1964 година. Националното собрание продолжило од 1970 година.

## Наводи
Еме Жаке

**Еме Етјен Жаке** (; роден на 27 ноември 1941 година) — пензиониран француски тренер и пораншен фудбалер.

Својот најголем успех, тој го постигнал како селектор на француската репрезентација со која го освоил Светското првенство во фудбал во 1998 година, кое се одржало во Франција.

Категорија:Француски фудбалери
Категорија:Тренери по националност
Категорија:Офицери на Легијата на честа
Категорија:Витези на Легијата на честа
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1941 година
ДЕМОС - Нова подобра Македонија

**ДЕМОС - Нова подобра Македонија (ДЕМОС-НОПОМА)** — македонска политичка партија. Претседател на партијата е Емил Анастасов

## Историја и учество на избори
Постоењето на оваа партија започнало преку граѓанско здружение кое се залагало за минимална влада. На 8 мај партијата се приклучила на коалицијата „Коалиција за промени и правда - Трет блог“ под водство на Павле Трајанов а во која учествувале Демократскиот сојуз, ФРОДЕМ и МОРО-РП. Коалицијата освоила 10.028 гласови или 0,8% од вкупниот број на гласови и не освоила пратеничко место.

## Наводи

Категорија:Политички партии во Македонија
Француско Конго

**Француско Конго** (француски: *Congo français*) — француска колонијална територија во федерацијата на Француска Екваторска Африка во периодот од 1882 до 1910 година. Земјата се наоѓала на територијата на Република Конго, Габон и Централноафриканската Република.

## Историја

Француско Конго бил основан во Бразавил на 10 септември 1880 година како протекторат народот Батеке по должината на северниот брег на реката Конго, додека формално како Француско Конго бил основан на 30 ноември 1882 година, потврдена со Берлинската конференција од 1884-1885. Нејзините граници со Кабинда, Британски Камерун и Слободна Држава Конго биле основани со договори во текот на следната деценија. Планот за развивање на колонијата бил преку давање на големи отстапки на околу триесет француски компании, кои ветувале брз развој. Овој развој бил ограничен и главно се работело на екстракција на слонова коска, гума и дрво. Овие операции честопати вклучувале голема бруталност и ропство на месното население.

Дури и со овие мерки повеќето од компаниите изгубиле голем број од своите пари. Голем дел од фармите на компаниите постоеле само на хартија со речиси никакво присуство на теренот во Африка.

Францускиот Конго понекогаш бил познат како Габон-Конго. Формално кон земјата се приклучил Габон во 1891 година, и во тој период земјата била позната како Среден Конго.

## Наводи

Категорија:Поранешни држави во Африка

Категорија:Француска колонизација на Африка
Категорија:Поранешни колонии во Африка
Категорија:Француска Екваторска Африка
Категорија:Историја на Централноафриканската Република
Категорија:Држави и територии распаднати во 1910 година
Убанги-Шари

**Убанги-Шари** (француски: *Oubangui-Chari*) — француска колонијална територија во федерацијата на Француска Екваторска Африка во периодот од 1903 до 1958 година. Земјата се наоѓала на територијата на Централноафриканска Република и била именувана по реките Убанги и Шари, по кое била колонизирана. Колонијата била основана на 29 декември 1903 година со обедионување од Горен Убанги и Горен Шари, територии кои му припаѓале на Француско Конго. На 1 декември 1958 година земјата била преименувана во Централноафриканска Република (ЦАР), а додека на 13 август 1960 година добила независност..

## Историја

Француската активност во областа започнала во 1889 со формирањето на Банги. Горен Убанги бил формиран како дел од Француско Конго на 9 декември 1891 година. И покрај конвенцијата на Слободна Држава Конго која ја воспоставила границата, областа била оспорена од 1892 до 1895 година од Слободна Држава Конго која го сметала дека регионот за своја територија. Горен Убанги претставувал посебна колонија од 13 јули 1894 до 10 декември 1899 година, а потоа бил припоен кон во Француско Конго. Регионот Горен Шари бил формиран како дел од Француско Конго на 5 септември 1900 година. Истата година Компанијата на Горните Султанати Убанди зазела повеќе од 140.000 км2 од Горен Убанги како концесија.

Териториите биле обединети како посебна колонија Убанги-Шари на 29 декември 1903 година. На 11 февруари 1906 година, оваа колонија се споила со француските населби околу езерото Чад и територијата била позната како Убанги-Шари-Чад. На 15 јануари 1910 година, оваа администрација била споена со францускиот Средно Конго и Габон како област на Убанди-Шари на Француска Екваторска Африка. На 12 април 1916 година повторно станала посебна колонија Убанги-Шари, но ја загубила територијата околу езерот9 Чад во 1920 година и повторно била вклучена во ФЕА на 30 јуни 1934 година. Како дел од Француска Екваторска Африка, била прогласена за прекуокеанска територија на 31 декември 1937 година.

За време на Втората светска војна, земјата останала лојална на Вишиевска Франција од 16 јуни до 29 август 1940 година, пред да биде преземена од Слободна Франција. На 1 декември 1958 година на земјата и било одобрена автономија како Централноафриканска Република и истата стекнала независност под исто име на 13 август 1960 година.

## Наводи

Категорија:Поранешни држави во Африка

Категорија:Француска колонизација на Африка
Категорија:Поранешни колонии во Африка
Категорија:Француска Екваторска Африка
Категорија:Држави и територии настанати во 1903 година
Категорија:Историја на Централноафриканската Република
Категорија:Држави и територии распаднати во 1958 година
Евер Банега

**Евер Максимилиано Давид Банега** (роден на 29 јуни 1988) — аргентински фудбалер, играч од средниот ред на Севиља и на аргентинската репрезентација.

Тој ја започнал својата кариера во Бока Хуниорс, но во 2008 година потпишал за Валенсија, каде што останал неколку години, при што настапил на 162 официјални натпревари и го освоил шпанскиот куп во 2008 година. По неговото приклучување во тимот на Севиља во 2014 година, тој освоил неколку последователни трофеи во Лигата на Европа.

На репрезентативно ниво, Банега настапил за репрезентацијата  на Аргентина, на повеќе турнири, меѓу кој и настапите за олимписката селекција на Аргентина на ЛОИ во Пекинг 2008, каде што се закитил со златен медал, и три учества на Копа Америка, помагајќи и на својата земја да стигне до финалето во 2015 и 2016 година.

## Надворешни врски

*Internazionale official profile 
*CiberChe stats and bio 
*Stats at Lega Serie A  
*
*

Категорија:Аргентински фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Бока Хуниорс
Категорија:Фудбалери на ФК Валенсија
Категорија:Фудбалери на ФК Атлетико Мадрид
Категорија:Фудбалери на ФК Севиља
Категорија:Фудбалери на ФК Интер
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1988 година
Црква „Св. Димитриј“ - Смоквица

**Свети Димитриј** — главна селска црква во гевгелиското село Смоквица.

Црквата претставува културно наследство на Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во крајниот западен дел од селото.

## Историја

Црквата е изградена во првата половина на XIX век, односно околу 1830 година, а била обновена во 1905 година од страна на градителската дружина на познатиот неимар, резбар и зограф Андон Китанов.

Била прогласена за културно наследство на Македонија со решение од 7 мај 2003 година од страна на Републичкиот завод за заштита на спомениците на културата.

## Архитектура

Градбата на црквата е трикорабна, со дрвени тавани. Средишниот кораб е поизвишен од страничните и е покриен со квадратни полиња изведени со тенки летвички. Во средината на главниот кораб е насликана икона на платно на којашто е претставен ликот на Исус Христос Седржител. Покривната конструкција е изградена на две води и е потпрена на осум столба, распоредени во два реда со по четири на јужната и северната страна.

Во дворот на црквата се сместени селските гробишта, камбанаријата и помошен објект. Камбанаријата има квадратна основа и се состои од четири дела, при што основата на секој следен дел има помала основа. На секоја од страните на првите три дела има по една монофора, додека последниот дел е со повеќе отвори од страните. Камбанаријата е покриена со пирамидален лимен кров над кој има крст.

### Фрескоживопис

Црквата била зографисана во 1846 година, што може да се забележи и од натписот над главната влезна врата на јужниот ѕид, од внатрешната страна.

### Икони и иконостас

Иконостасот во внатрешноста на храмот е исполнет со вредни икони и царски двери изработени од страна на Андон Китанов. Дверите биле изработени во 1863 година во резба со мотиви од растителниот свет.

## Галерија


Податотека:Викиекспедиција до Бојмија 99.jpg|Камбанаријата
Податотека:Викиекспедиција до Бојмија 102.jpg|Камбанаријата
Податотека:Викиекспедиција до Бојмија 105.jpg|Помошниот објект
Податотека:Викиекспедиција до Бојмија 106.jpg|Влезот


## Поврзано
* Смоквица
* Повардарска епархија
* Гевгелиско архијерејско намесништво
* Негорска парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Смоквица
Категорија:Дела на Дебарската школа
Француски Чад

**Француски Чад** (француски: *Tchad*) — француска колонијална територија во федерацијата на Француска Екваторска Африка во периодот од 1900 до 1960 година. Земјата се наоѓала на територијата на Чад. Колонијата била основана на 1900 година кога била формирана Воена територија на Чад. Од 1905 година, Чад бил вклучен во федерацијата на француски колонијални територии во Средна Африка, позната од 1910 година под името Француска Екваторска Африка, а во 1920 година бил познат како колонија Чад. Во текот на оваа владеење, земјата била во голема економска криза, населението главно се користело за трговија со робови, модернизацијата на инфраструктурата била на залудно ниво. Единствено кое Франција имала корист како суровина од земјата бил памукот.

По Втората светска војна, Французите дозволиле ограничена застапеност на африканското население во управувањето, воведувајќи го патот кон судирот во политичката сцена меѓу Чадската прогресивна партија со седиште во Чад и Исламската конзервативна чадска демократска унија. На крајот прогресивната партија победила и на земјата и донела независност во 1960 година под раководство на Франсоа Томбалбаје.

## Наводи

Категорија:Поранешни држави во Африка

Категорија:Француска колонизација на Африка
Категорија:Поранешни колонии во Африка
Категорија:Француска Екваторска Африка
Француска Северна Африка

**Француска Северна Африка** (француски: *Afrique française du Nord*) — федерација на француски колонијални територии во Магреб, која ги зазимала териториите на денешните суверени земји Мароко, Алжир и Тунис.

Почетокот на француската колонизација на Северна Африка започнало во 1830 година кога Франција влегла во редица вооружени конфликти чија цел била максимално искористување на ова историско-географска област и ова продолжило скоро до крајот на 19 век.

Во 1848 година Алжир бил прогласен за територија под суверенитетот на Франција., и бил поделен на оддели на чело со префекти, а на чело на целата територија на Алжир бил доделен француски генерал-гувернер.

Франција го освоил Тунис во 1881 година, принудувајќи го локалниот туниски бег да потпише договор на 12 мај 1881 година според кој де факто територијата на Тунис станува француски протекторат.

Формалното воспоставување на француски протекторат во Мароко датира од 30 март 1912 година, по двете Марокански кризи.

Француското управување во Магреб продолжило од 1830 година до 2 јули 1962 година, кога Алжир стекнал независност.

## Поврзано
* Освојување на Африка 
*Француски Алжир
*Француски протекторат Тунис
*Француско Мароко
*Фезан (1943–1951) 
*Египет

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Држави и територии распаднати во 1962 година
Француски Алжир

**Француски Алжир**  до 1839, потоа **'; неофицијално **', , **) — француска колонијална територија во федерацијата на Француска Северна Африка во периодот од 1830 до 1962 година. Земјата се наоѓала на територијата на денешеш Алжир.

Француското влијание започнало со блокадата на Алжир од страна на француската морнарица во 1927 година и траело од 1830 до 1962 година, под различни владини системи. Од 1848 до независноста, целиот средоземен регион на Алжир бил администриран како составен дел на Франција. Огромната сурова внатрешност на Алжир, како и остатокот од Француска Северна Африка, никогаш не се сметале за дел од Франција. Една од најдолготрајните океански територии во Франција, Алжир станал одредиште за стотици илјади европски имигранти, познати како колонии, а подоцна и како *pieds-noirs*. Сепак, домородните муслимани останале мнозинство од популацијата на територијата во текот на својата историја. Постепено, незадоволството меѓу муслиманското население со недостатокот на политички и економски статус поттикнало повик за поголема политичка автономија и на крајот независност од Франција. Тензиите меѓу двете групи на населението дошле во 1954 година, кога започнале првите насилни настани од она што подоцна започнало да се нарекува Алжирска војна за независност. Војната завршила во 1962 година, кога Алжир добил целосна независност и референдумот за самоопределување во јули 1962 година.

## Поврзано
* Отомански Алжир
* Француска инвазија на Алжир
* Алжирска војна за независност
* Француска Северна Африка

## Наводи


Категорија:Држави и територии распаднати во 1962 година
Алжирска војна за независност

**Алжирска војна за независност** или **Алжирска револуција** (арапски: الثورة الجزائرية;, берберски: *Tagrawla Tadzayrit*, француски: *Guerre d'Algérie or Révolution algérienne*) — војна меѓу Франција и Алжирскиот народноослободителен фронт која траела во периодот од 1954 до 1962 година и завршила со добивање на независност на Алжир. Конфликтот во суштина се одликувал со герилска војна и употреба на тортура од двете страни. Конфликтот, исто така прераснал и во граѓанска војна меѓу лојалните Алжирци кои го поддржувале Француски Алжир и нивните алжирски националистички колеги.

Конфликтот започнал делотворно од страна на членовите на Народноослободителниот фронт (ФЛН) на 1 ноември 1954 година, за време на празникот „Ден на сите светци“. Самиот конфликт ги разнишал темелите на слабата и нестабилна Четврта Француска Република (1946-58) и довел до основање на Петта Француска Република со претседателство и со Шарл де Гол како претседател. Иако француските воени походи во голема мера ги ослабувале воените позиции на фронтот преку апсење или убивање на нивните најистакнати водачи, бруталноста на методите што ги користеле француските сили не успеале да ги освојат срцата на домашната јавност.

По големите демонстрации во Алжир и неколку поголеми градови во корист на независноста од крајот на 1960 година и резолуцијата на ОН за признавање на правото на независност, Де Гол одлучил да отвори серија преговори со Народноослободителниот фронт, кој завршил со потпишувањето на Евијанскиот договор во март 1962 година. Референдумот се одржал на 8 април 1962 година, а францускиот електорат го одобрил самиот договор. Конечниот резултат бил 91% во корист на ратификацијата на овој договор и на 1 јули, спогодбите биле предмет на втор референдум во Алжир, каде што со 99,72% гласале за независност и само 0,28% против.

Планираното повлекување на Франција довело до државна криза, на различни обиди за атентати врз Де Гол, како и на некои обиди за воени удари. Повеќето од првите биле спроведени од страна на т.н. Организација на тајната војска, подземна организација формирана главно од француски воен персонал кој го поддржувала Француски Алжир и која извршила голем број бомбашки напади и убиства во Алжир и во татковината за да се запре планираната независност.

По независноста, во 1962 година, 900.000 европски Алжирци побегнале во Франција, стравувајќи од одмаздата на ФНО, во рок од само неколку месеци. Француската влада била целосно неподготвена за огромниот број бегалци, што предизвикало превирања во Франција. Мнозинството алжирски муслимани кои работеле за Французите биле разоружани и оставени на страна, бидејќи договорот меѓу француските и алжирските власти гласел дека не може да се преземат никакви дејства против нив. Меѓутоа, особено Харките, кои служеле како помошници во француската војска, се сметале за предавници од ФНО, а помеѓу 50.000 и 150.000 Харки и членовите на нивните семејства биле убиени од ФНО, често откако биле киднапирани и измачувани. Околу 91.000 луѓе успеале да побегнат во Франција, некои со помош од нивните француски офицери кои постапувале против наредбите.

## Наводи


Категорија:Војни во Африка
Хакан Чалханоглу

**Хакан Чалханоглу** (роден на  во Манхајм, Германија) — турски фудбалер, играч од средниот ред на Интер и на турската репрезентација. 

Тој е познат по својата способност да постигнува голови од слободен удар.

## Клупска кариера
Својата кариера тој ја започнал во Карслуе во 2010 година, за да подоцна се пресели од другата страна на Хамбург во тимот на Хамбургер две години подоцна, поминувајќи уште една сезона во својот прв клуб на позајмица. Неговите настапи во својата прва сезона во Бундеслигата му го донела трансферот од 14,5 милиони евра во Бајер од Леверкузен во 2014 година.

На 3 јули 2017 година, Чалханоглу потпишал четиригодишен договор со ФК Милан. Надоместокот бил пријавен како првични 20 милиони евра, зголемувајќи се на 24 милиони евра. Својот прв официјален натпревар за Милан го остварил еден месец подоцна во вториот дел од третото квалификациско коло на Лигата на Европа, заменувајќи го Сусо на последните 25 минути со победа од 2-0 над Крајова во Сан Сиро. Тој го постигнал својот прв гол за Милан во победата од 5-1 против Австрија Виена во групната фаза на 14 септември, исто така, обезбедувајќи и две асистенции. На домашен терен, својот прв официјален натпревар за Милан го остварил на 20 август, играјќи 90 минути од победата од 3-0 против ФК Кротоне. Чалханоглу го постигнал својот прв гол во лигата на 25 октомври во победата од 4-1 над Киево, со што станал првиот Турчин кој постигнал погодок во Серија А по Емре Белозоглу во 2003 година.

## Репрезентативна кариера

Роден во Германија, Чалханоглу се одлучил да ја претставува Турција на репрезентативно ниво, со што своето деби го остварил во 2013 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* Kicker profile
* 
* 
* Hakan Çalhanoğlu at EU-football.info
* Hakan Çalhanoğlu at Topforward

Категорија:Фудбалери на ФК Баер Леверкузен
Категорија:Фудбалери на ФК Хамбургер
Категорија:Фудбалери на Милан
Категорија:Фудбалери на ФК Интер
Категорија:Фудбалери во Серија А
Категорија:Турски фудбалери
Категорија:Германски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Наташа Поплавска

**Наташа Поплавска** (Скопје, 1971) — македонска режисерка.

## Животопис
Наташа Поплавска е родена во 1971 година во Скопје, во семејство со богата балетска историја. Дипломирала на Факултетот за драмски уметности во Скопје. Во 2010 година, таа магистрирала на Универзитетот во Шефилд, во областа на маркетинг во современиот театар.

## Творештво
Режисерската кариера на Поплавска започнала уште во студентските денови, кога во 1995 година, заедно со колегата Синиша Евтимов, ја поставила драмата „''Едмонд''“ на Дејвид Мемет во МНТ. Тоа била првата театарска претстава во Македонија, режирана од студенти. Во 2000 година ја режирала претставата „''Сината соба''“ на Дејвид Хер, во продукција на Асоцијацијата за развој на културата „Артемида“. Во 2014 година, во Театарот комедија, ја режирала драмата „''Лисистрата''“ на Аристофан. Истата година, во Македонската опера и балет, заедно со кореографот Игор Киров, го создала современиот балет „''14 часа''“, додека во 2015 година, во МНТ, го поставила бродвејскиот мјузикл „''Чикаго''“.

## Наводи

Категорија:Родени во 1971 година
Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Македонски режисери
Категорија:Апсолвенти на Факултетот за драмски уметности - Скопје
Категорија:Магистри на Шефилдскиот универзитет
Багет

**Багет** или **француски леб** () – леб со специфични својства, карактеристичен според односот меѓу кората и средата на самиот производ. Тоа е производ со големо учество на кората во однос на вкупната грамажа на производот, па со самото тоа така е обликуван – со долгнавест кружен облик, со мал пресек.

## Изглед
мини|upright=1.5|Карактеристичниот облик на багетот
Вообичаените димензии на багетот се: ширина 5-6 см, висина 3-4 см и должина околу 65 см. Тежи околу 250 грама.

Кората на багетот е многу крцкава и има златеста боја, додека внатрешноста, средата, е бела и мека. Начелно, багетот си го враќа обликот доколку биде притиснат и тоа е мерило дали лебот е квалитетен.

## Историја
Багетот е познат како еден од типичните симболи на Франција и особено на Париз. Како и виното, беретката и сирењето, багетот станал симбол иако постојат и други видови леб во Франција, а багетот  денес се наоѓа во многу земји во светот.

Обликот на багетот предизвикувал чудење и љубопитство кај посетителите на Франција уште во XIX век,. Сепак, неговото точно потекло не е познато.

### Можно потекло
Според една варијанта, своето потекло багетот им го должи на Наполеоновите походи. Дотогаш лебот бил тркалезен за подобро да се чува. Новиот облик бил измислен од пекарниците на Наполеон за да можат војниците полесно да го пренесуваат во заден џеб на горниот дел на облеката, а не во панталоните како што често се наведува. Доколку би се пренесувал во панталоните би можел да се оштети.

Според друга варијанта овој леб бил измислен во Виена и неговиот облик можел да биде долгунест, но и овален. Во Франција бил донесен во текот на XIX век (во 1839 година во Виенската пекарница основана од Август Цанг). Багетот го доживеал својот развој во Париз го доживеал во 1920-тите години заради пократкото време на киснење и печење во однос на другите видови леб. Во тоа време бил донесен закон кој им забранувал на пекарниците да работат пред 4 часот наутро, што било кратко време за подготовка на традиционалниот леб.

Според трета варијанта, ретко наведувана и доста сомнителна, е онаа според која багетот настанал при изградбата на метрото во Париз. Имено, надзорникот на изградбата на метрото имал доста проблеми со честити расправии меѓу работниците кои биле од различно потекло (Бретонци, Оверњанци...), а во тоа време секој работник секогаш со себе носел нож со кој сечел фелки леб. За да ги избегне ножевите на работните места, надзорникот побарал од некој пекар да подготви леб кој ќе може да се крши, а не да се сече. Оттука фактот за одредени пуристи дека багетот се крши, не се сече.

## Поврзано
*Леб
*Тесто
*Чапати

## Наводи

## Надворешни врски

* About the Baguette&nbsp;– истражување за потеклото на багетот
* How to Make a Basic Baguette &nbsp;– Видео кое покажува како се прави багет
* Making traditional French bread: baguettes&nbsp;– Детална статија како да се напрви традиционален багет

Категорија:Храна
Категорија:Леб
Категорија:Печива
Категорија:Пекарство
Категорија:Француска кујна
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Галицизми
Омер Фарук Текбилек

мини|Омер Фарук Текбилек во 2009 година
**Омер Фарук Текбилек** (турски: *Ömer Faruk Tekbilek*, роден во 1951, Адана, Турција) - турски музичар и композитор на народна музика.

## Животопис
Омер Фарук Текбилек е роден во 1951 година, во Адана. Во 1971 година ја запознал својата идна сопруга Сузан, поради која во 1976 година се преселил во државата Њујорк, во САД.

## Творештво
Текбилек е еден од најпознатите композитори и изведувачи на турска народна музика. Тој свири на кавал, зурла, неј, саз, тарабука, ут и на неколку други дувачки, ударни и жичени народни инструменти. Музичкиот стил го темели врз традиционалната суфиска уметност и врз арапската традиционална музика кои ги поврзува со амбиенталната електронска музика. Четирите столба на неговата креативност се: мистицизмот, романтиката, фолклорот и имагинацијата. Музичката кариера ја започнал уште во младоста, кога соработувал со најпознатите турски музичари од крајот на 1960-тите: флејтистот Орхан Генчебеј, саксофонистот Исмет Сирал, перкусионистот Бурхан Тонгуч и со повеќе познати пејачи. Откако станал познат во Турција, започнал турнеја низ Европа и Австралија, а во 1971 година настапувал и во САД како член на турскиот класичен фолк ансамбл. Во САД ја формирал групата „Султан“, заедно со клавијатурист од Египет, еден музичар на бузуки од Грција и братот на сопругата, кој свирел на ударни инструменти. Најпрвин, групата свирела поп-музика, но набргу се свртеле кон традиционалната музика од Блискиот Исток при што групата снимила пет албуми.

Поширока светска популарност Текбилек стекнал во 1998 година, кога соработувал со американскиот композитор, продуцент и гитарист Брајан Кин (*Brian Keane*), снимајќи заедно неколку композиции. Потоа, Текбилек започнал да снима филмска музика, како и музика за телевизиски реклами. Исто така, Текбилек соработувал со голем број познати светски музичари, како: Дон Чери, Карл Бергер, Џинџер Бејкер, Офра Хаза, Симон Шахин, Енрике Моренте итн. Во текот на својата долга кариера соработувал со повеќе продуцентски куќи и снимил над 20 албуми. Како признание на неговата уметничка дејност сведочат многубројните награди кои ги освоил, меѓу кои и: *US Golden Belly Musician of the Year* (1998 и 1999 година) и *BBC World Music Award* во категоријата на земјите од Блискиот Исток (2003 година). На 21 јуни 2017 година, Текбилек одржал концерт во Македонската опера и балет во Скопје, на отворањето на „Скопско културно лето“, свирејќи заедно со неговиот ансамбл во состав: Алесандро Гвис (клавијатури), Бахадир Сенер (канон), Федерико Ферандина (гитара), Ратко Даутовски (ударалки) и Вагелис Карипис (ударалки).

## Наводи

Категорија:Турски музичари
Категорија:Американски музичари
Категорија:Народни музичари
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1951 година
Француски Протекторат Тунис

**Француски Протекторат Тунис** (француски: *Protectorat français de Tunisie*, арапски: الحماية الفرنسية في تونس) — француска колонијална територија во федерацијата на Француска Северна Африка во периодот од 1881 до 1956 година. Земјата се наоѓала на територијата на денешеш Тунис.

Како посебна провинција била основана по започнувањето на распадот на Отоманското Царство. Во 1877 година Русија објавила војна на Отоманското Царство и по руската победа започнало прогласување на независност на неколку балкански земји и започнување на нови меѓународни разговори за иднината на провинциите во Северна Африка. Берлинскиот конгрес од 1878 година се свикал за решавање на отоманското прашање. Велика Британија, иако се спротивставила на целосно уништување на Отоманското Царство, й понудила на Франција контрола врз Тунис, а за возврат таа би го добила Кипар. Германија се согласила да дозволи француско владеење во Тунис. Италија, која имала економски интереси во Тунис, остро се спротивставила на планот, но не можела да ја наметне својата волја.

Француското присуство во Тунис дошло пет децении по окупацијата на соседниот Алжир, време кога Французите сè уште биле неискусни и не знаеле како ќе се развије колонијата. Пред пристигнувањето на Французите, Тунис започнал процес на современи реформи, но финансиски проблеми повторно биле најголем проблем. По нивната окупација, француската влада ги презела меѓународните обврски на Тунис. Французите започнале подобрувања во неколку области, вклучувајќи ги транспортот и инфраструктурата, индустријата, финансискиот систем, јавното здравство и администрацијата. Сепак, францускиот бизнис и нејзините граѓани биле фаворизирани. Нивното постоечко национално чувство било изразено преку печатот и основање на движење за независност пред Првата светска војна. Крајна цел била постигната во 1956 година.


Категорија:Држави и територии распаднати во 1956 година
Француско Мароко

**Француски Протекторат Мароко** (француски: *Protectorat français au Maroc*, арапски: حماية فرنسا في المغرب‎‎ ) — француска колонијална територија во федерацијата на Француска Северна Африка во периодот од 1912 до 1955 година. Земјата се наоѓала на територијата на денешеш Мароко.

## Наводи


Категорија:Држави и територии настанати во 1912 година
Категорија:Држави и територии распаднати во 1956 година
Национален парк „Шреа“

**Национален парк Шреа** (арапски: الحديقة الوطنية الشريعة) — еден од најмалите националните паркови на Алжир. Тој се наоѓа во провинцијата Блида, и неговото име доаѓа од истоимениот град Шреа, кој се наоѓа во негова близина. Паркот, кој се наоѓа во планинска област позната како Блидиски Атлас (која е дел на Тел Атлас) вклучува ски-станица, една од неколкуте ски-станици во Африка, каде скијањето може да се направи на природен снег.

Националниот парк Шреа е дом на разновидни растенија и животни. Овде живеат мал број на застрашениот вид Берберско макаки.

## Надворешни врски
*A website with many informations about the park   
*Chréa National Park on LexiOrient travel guide 
*Park data on UNEP-WPMC 
*Chréa National Park by Drone

Категорија:МСЗП-Категорија II
Шреа
Категорија:Биосферни резервати во Алжир
Национален парк „Џурџура“

**Национален парк Џурџура** (арапски: الحديقة الوطنية جرجرة‎‎) — национален парк кој се наоѓа во Алжир. Тој се наоѓа во Кабилија и е именуван според планинаскиот масив Џурџура. Паркот бил основан во 1983 година и зазема површина од 82.25 км2.

Во близина на националниот парк се наоѓаат градовите Тизи Узу на север и Буира на југ. Паркот е дом многу шуми, пештери, клисури, и важни разновидни растенија и животни како Берберско макаки

## Наводи

## Надворешни врски

* Algerian Ministry of Forestry - National park of Djurdjura 
* Park data on UNEP-WPMC

Категорија:МСЗП-Категорија II
Категорија:Национални паркови во Алжир
Ахагар

**Ахагар** (арапски: جبال هقار) — планински масив кој се наоѓа во централниот дел на пустината Сахара, во Југоисточен Алжир.

## Географија

Овој планински регион се наоѓа на околу 1.500 километри јужно од главниот град Алжир. Просечната надморска височина е околу 900 метри, а највисоката точка е врвот Тахат (3003 метри). Планините покриваат површина од околу 550.000 квадратни километри. Планинскиот масив е составен главно од метаморфни карпи пред околу 2 милијарди години, иако постојат области каде вулканот има утврдено многу понови карпи.

Климата во Ахагар е тропско-пустинска, со ретки врнежи. Сепак таа е умерена за разлика од соседните пониски области на Сахара, а во стрмните кањони водата испарува побавно, образувајќи вирови и подобри услови за вегетација. Поради тоа, на рисорамнината се среќаваат повеќе биолошки видови, од кои некои се многу ретки.

Жителите на Ахагар се од етничката група Имухаг, кои произлегуваат од Туарезите. Најголемиот град во близина на висорамнината е Таманрасет, кој е сместен на еден од главните транссахарски патишта. Денес Ахагар е една од главните туристички атракции во Алжир и еден од десетте национални паркови на Алжир. Овој национален парк има површина 3 800 км² и бил основан во 1987 година.

## Наводи

* A website about the park 
*Park data on UNEP-WPMC 
*Ahaggar National Park - The Biodiverse Home of the Saharan Cheetah

Категорија:Планински венци во Алжир
Категорија:Сахара
Категорија:МСЗП-Категорија II
Категорија:Национални паркови во Алжир
Линвуд Викинзи

**Линвуд Викинзи** — нео-нацистичка дружина во шерифовиот оддел на Лос Анџелес заснована во шерифовата канцеларија во Линвуд, Калифорнија. Еден од членовите на дружината бил Паул Танака, заменик на шерифот Ли Бака. По постојани судења во врска со активностите на групата, викинзите биле опишани како „нео-нацистичка“ банда ангажирана во рацистички мотивирани непријателства од страна на федералниот судија Тери Хатер. Според социологистот Роб Суливан, членовите на дружината биле посветени на валоризација на арјанската раса.

Според шерифовиот оддел на Лос Анџелес, групата повеќе не егзистира во нивниот персонал.

Категорија:Политички скандали во Америка
Африкански куп на нации 1965

**Африкански куп на нации во 1965 година** — 5-то африканско фудбалско првенство на Африканскиот куп на нации кое се одржало во Тунис од 12 ноември - 21 ноември 1965 година. На ова првенство учество зеле 6 репрезентации. Вкупно биле одиграни 8 натпревари.

Победник на турнирот била Фудбалската репрезентација на Гана.

## Учесници

## Стадиони




## Групна фаза

### Група А

----

----

### Група Б

----

----

## Завршна фаза
### Трето место

### Финале

## Победник

## Надворешни врски
* Details at RSSSF

1965
Категорија:Спортот во Тунис
Национален парк „Белезма“

**Белезма** (арапски: الحظيرة الوطنية بلزمة) — еден од најважните национални паркови на Алжир. Тој се наоѓа во провинцијата Батна на планината Аурес.

## Опис

Националниот парк бил создаден во 1984 година и денес се протега на површина од 262,5 км². Климата се движи од суптропска до степска клима. Овде живеат 447 видови на растенија (14% од вкупниот национален број) и 309 видови на животни, од кои 59 се заштитени видови. Овде се наоѓа и највисокиот врв на Белезманскиот опсег, Џебел Рафа со 2,178 метри..

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:МСЗП-Категорија II
Категорија:Национални паркови во Алжир
Јана Темиз

**Јана Темиз** - руско-турска писателка и балетски либретист.

## Животопис
Јана Темиз е родена во Москва, каде дипломирала на филолошкиот факултет при Московскиот државен универзитет, а потоа магистрирала на Институтот за светска литература при Академијата на науките на СССР.  За време на животот во Русија, таа се занимавала со наставна дејност, а потоа се преселила во Турција, каде предавала руски и англиски јазик.

## Творештво
Уште за време на животот во Русија, Темиз напишала повеќе учебни помагала за литература. Таа е автор на неколку романи: „Рајот на земјата“, „Градина на камењата“, „Духовите на балетот“, „Засолниште на преселните птици“ итн. Исто така, таа е автор на либрета за повеќе балети кои биле изведувани ширум светот на кои како кореограф се јавува Василиј Медведев, како што се: „Седум убавици“ (Баку, 2008), „Пепелашка“ (Сараево, 2008 и Измир, 2009), „Копелија (Сараево, 2009), „Катја и принцот на Сијам“ (Екатеринбург, 2011), „Дамата со камелии (Скопје, 2014), „Клеопатра“ (Скопје, 2016).

## Наводи

Категорија:Руски писатели
Категорија:Турски писатели
Категорија:Балетски либретисти
Дамата со камелии

**Дамата со камелии** (француски:  *La Dame aux camélias*) - роман на францускиот писател Александар Дима (Синот) од 1848 година.

## Содржина

## Обработки на Дамата со камелии
Темата од романот „Дамата со камелии“ била обработена и во други музички и филмски дела:
* „Дамата со камелии“ - балет на Василиј Медведев според либретото на Јана Темиз.
* „Травијата“ - опера на Џузепе Верди.

## Наводи

Категорија:Дела на Александар Дима Синот
Категорија:Француски романи
Категорија:Книги од 1848 година
Јоан Офредо

**Јоан Офредо** (; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа . Негова единствена професионална победа досега е четвртата етапа на Тур де Пикарди 2009.

Во јуни 2017 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2017.

## Достигнувања

;2006
: 2. Хроно де Хербје
;2007
: 2. Тур де ла Сом
: 2. Хроно де Хербје
;2009
: 1. Етапа 4 Тур де Пикарди
: 5. Краен пласман Тур де Валони
: 9. Гран при де Денен
;2010
: 3. ГП Западна Франција
: 7. Париз-Тур
: 8. Гран при д’Изберг
;2011
: 4. Омлоп хет Ниусблад
: 7. Милано-Санремо
: 8. Краен пласман Делта Тур Зеланд
: 10. ГП Западна Франција
;2013
: 5. Национално друмско првенство
;2016
: 6. Класик Лоар Атлантик
: 8. Краен пласман Четири дена Динкерк
;2017
: 20п Награда за борбеност на етапа 2 Тур де Франс
;2018
: 20п Награда за борбеност на етапа 1 Тур де Франс
;2019
: 20п Награда за борбеност на етапа 7 Тур де Франс

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 

Категорија:Француски велосипедисти
Категорија:Родени во 1986 година
Категорија:Живи луѓе
Африкански куп на нации 1976

**Африкански куп на нации во 1976 година** — 10-то африканско фудбалско првенство на Африканскиот куп на нации кое се одржало во Етиопија од 29 февруари - 14 март 1976 година. На ова првенство учество зеле 8 репрезентации. Вкупно биле одиграни 18 натпревари.

Победник на турнирот била Фудбалската репрезентација на Мароко.

## Учесници

* 
*  (домаќин)
* 
* 
* 
* 
* 
*  (носител)

## Стадиони




## Групна фаза
### Група А

----

----

### Група Б

----

----

## Последна фаза

----

----

## Победник

## Надворешни врски
* Guinea vs Morocco Final 11v11.com
* Details at RSSSF
* Details at www.angelfire.com
* footballmundial.tripod.com

1976
Категорија:Спортот во Египет
Африкански куп на нации 1978

**Африкански куп на нации во 1978 година** — 11-то африканско фудбалско првенство на Африканскиот куп на нации кое се одржало во Гана од 5 март - 16 март 1978 година. На ова првенство учество зеле 8 репрезентации. Вкупно биле одиграни 16 натпревари.

Победник на турнирот била Фудбалската репрезентација на Гана.

## Учесници
* 
*  (домаќин)
*  (носител)
* 
* 
* 
* 1
* 

## Стадиони




## Групна фаза
### Група А

----

----

----

----

----

### Група Б

----

----

----

----

----

## Завршна фаза

### Полуфинале

----

### Трето место

1 Натпреварот бил прекинат откако Тунис во 42. минута, при  резултат 1-1, протестирал против официјалниот претставник. На Нигерија и било доделена победа од 2-0, а на Тунис му било забрането да се натпреварува во следните две години .

### Финале

## Победник

## Наводи

## Надворешни врски
* Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF)
* footballmundial.tripod.com

1978
Категорија:Спортот во Етиопија
Рикардо Родригес (фудбалер)

**Рикардо Иван Родригес Араја** (роден на 25 август 1992 година) — швајцарски фудбалер кој настапува за ФК Торино.

Тој е опишан како комплетен играч од одбраната и е познат по неговите силни способности за напредок, како и способност за презизни додавања. Родригес бил познат и по изведувањата на пеналите во неговиот поранешен клуб Волфсбург.

Роден во Цирих од шпански татко и мајка чилеанка, Родригес ја започнал својата професионална кариера во локалниот клуб Цирих во 2010 година, каде што поминал осум години во младинскиот тим. По пробивањето во првиот тим во Цирих и неговите добри игри, Родригес бил продаден на Волфсбург во јануари 2012 година за 7,5 милиони фунти. Тој одиграл 184 натпревари за бундеслигашот во сите конкуренции, и постигнал 22 гола, освојувајќи го германскиот куп  и Суперкуп во 2015 година. Во јуни 2017 година  тој потпишал за Милан.

Родригес има настапувано во сите младински категории за швајцарската репрезентација, освојувајќи го ФИФА У-17 Светското првенство  во 2009 година. За сениорскиот тим на Швајцарија настапува од 2011 година, и досега има одиграно повеќе од 40 пати за неговата земјата. Тој бил дел од швајцарскиот тим на Светско Првенство во фудбал во Бразил во 2014 година, а подоцна истата година бил прогласен за швајцарски фудбалер на годината.

## Наводи

## Надворешни врски

*Profile  at VfL Wolfsburg 
*Profile at FC Zürich 
*FIFA Profile 
*UEFA Profile
*Bundesliga Profile
*Sky Sports Profile
*

Категорија:Швајцарски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Цирих
Категорија:Фудбалери на Милан
Категорија:Фудбалери на ФК Торино
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1992 година
Равно (Босна и Херцеговина)

**Равно** (босански, српски, хрватски: *Ravno*) — село и седиште на својата општина во Јужна Босна и Херцеговина. Таа се наоѓа во ентитетот на Федерацијата на Босна и Херцеговина. Равно беше посебна област до 1963 година, кога стана дел од општината Требиње. Во 1994 година, границата се промени и Равно повторно стана општина. Меѓутоа, овој пат, дел од границата на општината Требиње беа додадени како дел од Равно. Кога Раво наследил дел од поранешната општина Требиње, тој имал површина од 447&nbsp;км2 (173 sq mi). Овие додадени погранични подрачја се движеа под насловот Траувијски маршеви (Требињска Краина) и најчесто биле населени од Срби.
мини|Грб на Равно
## Наводи

## Надворешни врски
*The official web site of Ravno municipality 

Категорија:Градови во Босна и Херцеговина
Кетеринг

thumb|right|275px|Настан со професионален кетеринг
**Кетеринг** — угостителска услуга за обезбедување на храна и/или пијалаци на оддалечена локација или на места како што се хотели, пабови, локали и сл.

## Историја на кетерингот
Првата поголема кетеринг услуга била забележана во Соединетите Американски Држави, на балот во Филаделфија во 1778 година при прославата на заминувањето на британскиот генерал Вилијам Хоу  Во САД како бизнис кетерингот почнал да се формира во дваесеттите години на XIX век со центар во Филаделфија Кетерингот бил профитабилен и респектабилен бизнис.

## Мобилен кетеринг
Под мобилен кетеринг се подразбира кетеринг при кој угостителот нуди храна и/или пијалаци директно од наменско возило. Оваа услуга обично се нуди на концерти, спортски натпревари, пикници и слични настани.

## Кетеринг на свечености
thumbnail|Пример на свадбен кетеринг
Кетерингот на свечености обезбедува храна и пијалаци за разни свечености (свадби, свршувачки, матури...) . Може да се ангажира посебно или да биде дел од пакет со просторот каде што истите се изведуваат.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Угостителство
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Англизми
Категорија:Економски поими
Остроготско Кралство

**Остроготското Кралство**, официјално познато како **Кралство Италија** (латински: *Regnum Italiae*), било воспоставено од Остроготите во Италија и соседните области од 493 до 553 година.

Во Италија, Остроготите предводени од Теодорих Велики, го убиле Одоакар. Под власта на Теодорих, првиот крал, Остроготското Кралство го достигнало својот зенит, протегајќи се од Франција на запад до Србија на исток. Теодорих самиот се нарекувал *Gothorum Romanorumque rex* („Крал на Готите и Римјаните“), демонстрирајќи ја желбата да биде водач на двата народи.

Почнувајќи од 535, Источната Римска (Византиска) Империја на чело со Јустинијан I ја освоила Италија.

## Список на кралеви
* Валамир –465
* Теодемир 470–475
* Теодорих Велики 489–526
* Аталарик 526–534
* Амаласунта 534-535
* Теодад 534–536
* Витигес 536–540
* Илдибад 540–541
* Ерарик 541
* Тотила 541–552
* Теја 552–553

## Наводи

Категорија:Поранешни монархии во Европа
Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Поранешни држави на Балканот
Македонски полициски службеници убиени на должност

## Список
:*Списоците не се целосни. Внимавајте, на овие списоци се само полициски службеници кои починале додека биле на службена должност.*
### 2000-тите

### 2010-тите

## Наводи

Категорија:Македонски полициски службеници убиени на должност