open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Кипарска православна црква

**Кипарска православна црква** (грчки: *Ορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου*, ) — автокефална црква, и во православниот свет се наоѓа на десеттото место. Има ранг на архиепископија.

## Историја
мини|лево|Катедрален храм „Св. Јован Богослов“, Никозија
Според преданијата, христијанството во Кипар прв го проповедал апостол Варнава во 45 година. Во 45 година, апостолите Павле и Варнава (според Католичката енциклопедија, тој е роден на островот) отишле на Кипар и стигнале до Пафос проповедајќи го Словото на Христа. Варнава се вратил на островот по римските прогони, каде што станал епископ задолжен за ширењето на христијанството на островот. Во времето на царот Зинон, кога бил одржан Халкидонскиот Собор, според христијанските верувања, апостолот му се јавил на Кипарскиот архиепископ Антим, и тоа трипати во три ноќи, и му го објавил својот гроб. По јавувањето и откривањето на моштите на апостол Варнава била основана Кипарската Црква, како апостолска, односно денешната автокефална црква.

Во почетокот, црквата била под управа на Антиохиската црква. Во 431 година станала автокефална црква. Во 6 век земјата била зазедена од Арапите, и ослободена во 965 година. Таа се има здобиено со автокефалност и истата е признаена од страна на Вселенскиот Патријарх во Цариград, задржувајќи ја комплетната административна автономија на својот архиепископ. Големиот раскол, која довела до поделба на црквата на Католичка и Православна, имала големи последици за Кипарската црква. Во времето кога земјата била под контрола на Венецијанската Република, црвата била под големо влијание на Папата. По заземањето на островот од страна на Османлиите, црквата имала своја автономија и право на религиозен обред. По основањето на државата, архиепископот Макариос III бил избран за претседател на републиката и на таа позиција се задржал до неговата смрт во 1977 година. Негов наследник бил Кристостомос, кој управувал до 2006 година.

Со Турската инвазија на островот од 20 јули 1974 година, 35% од островот станал турски, а голем дел од христијанското население го напуштиле тој дел од островот. На окупираниот дел од островот биле срушени неколку христијански објекти и споменици, а голем дел од истите биле претворени во џамии.

Денеска Кипарската црква се состои од една архиепископија и пет митрополии. Тие опфаќаат повеќе од 500 храмови и 9 манастири. Поглавар на црквата од 2006 година е Хризостом II.

## Наводи


Категорија:Православни цркви
Категорија:Христијанството во Кипар
Категорија:Национални цркви по земја
Категорија:Членки на Светскиот црковен совет
Категорија:Никозија
Вајаку

**Вајаку** () — село на островот Фонгафале, на атолот Фунафути во државата Тувалу. Сите згради на админитрацијата и единствениот хотел во Тувалу, Vaiaku Langi Hotel, се наоѓаат во ова село. Вајаку има население од 516 жители, додека атолот Фунафути има 4492 и е главен град на Тувалу.

## Поврзано
* Фунафути
* Тувалу

Категорија:Фунафути
Ролан Гарос 2011 – мажи поединечно

Рафаел Надал е браниел на титулата и петкратен победник на турнирот ја одбрани титулата против Роџер Федерер со 7–5, 7–6(7–3), 5–7, 6–1 изедначувајќи го рекордот на Бјорн Борг со шест освоени титули на Ролан Гарос во новата ера. Шпанецот го изигра неговиот прв натпревар во 5 сета на Ролан Гарос за првпат од неговото деби во 2005, победувајќи го Џон Иснер во првото коло. Рафаел Надал исто така играше против Робин Содерлинг во Четвртфиналето. Швеѓанецот е единствениот играч кој го победил Рафаел Надал на Ролан Гарос. Во ова издание на турнирот сите први четири носители успеаа да стигнат до полуфиналето.

## Носители
 

#  *'[[Рафаел Надал]] (Шампион)
#  [[Новак Џоковиќ]] *(Полуфинале)
#  Роџер Федерер *(Финале)
#  [[Енди Мареј]] *(Полуфинале)
#  Робин Содеринг *(Четвртфинале)
#  [[Томаш Бедрих]] *(Прво коло)
#  Давид Ферер *(Четврто коло)
#  [[Јурген Мелцер]] *(Второ коло)
#  Гаел Монфилс *(Четвртфинале)
#  [[Мерди Фиш]] *(Трето коло)
#  Николас Алмагро *(Прво коло)
#  [[Микаил Јужни]] *(Трето коло)
#  Ришард Гаскет *(Четврто коло)
#  [[Станислас Вавринка]] *(Четврто коло)
#  Виктор Троицки *(Четврто коло)
#  [[Фенандо Вердаско]] *(Трето коло)


 Жо-Вилфред Цонга *(Трето коло)
<li> [[Жил Симон]] *(Четврто коло)
 Марин Чилич *(Прво коло)
<li> [[Флориан Мејер]] *(Второ коло)
 Александр Долгопогов *(Трето коло)
<li> [[Михаил Љодра]] *(Прво коло)
 Томаз Белучи *(Трето коло)
<li> [[Сем Кјури]] *(Второ коло)
 Хуан Мартин Дел Потро *(Трето коло)
<li> [[Милош Раонич]] *(Прво коло)
 Маркос Багдатис *(Второ коло)
<li> [[Николај Давиденко]] *(Второ коло)
 Јанко Типсаревиќ *(Трета Рудна)
<li> [[Гуљелмо Гарсија-Лопес]] *(Трето коло)
 Сергиј Стакховски *(Трета Рудна)
<li> [[Кевин Андерсон]] *(Второ коло)

## Жрепка
### Легенда

### Финале

### Горна половина
#### Секција 1

#### Секција 2

#### Секција 3

#### Секција 4

### Долна половина
#### Секција 5

#### Секција 6

#### Секција 7

#### Секција 8

## Наводи
* Жреб

2011
мажи поединечно
Ролан Гарос
Нуи

**Нуи** () — атол во Тувалу и еден од деветте окрузи на државата. Атолот има вкупна површина од  3.37&nbsp;км² и население од 548 жители според пописот во 2002 г.

## Географија
Нуи се состои од најмалку 21 островче. Тие се:

* Фенуа Тапу
* Мотупуакака
* Пакантоу
* Пилијаиеве
* Понгалеј
* Талалолае
* Теликијај
* Токинивае
* Унимај
* и уште најмалку 12 други острови

Најголем остров е Фенуа Тапу со површина од 1.38&nbsp;км2, а после него следуваат Теликијај, Токинивае, Понгалеј, Талалолае, Пакантоу, Унимај, Пилијаиеве и Мотупуакака. Најнаселен остров е Фенуа Тапу каде се наоѓаат селата Фенуа Тапу и Танраке.

## Јазик и историја
Народот на Нуи зборува на дијалект од кирибатскиот јазик, но исто така зборува и тувалски јазик. Предците на Нуијците дошле од Гилбертските Острови, денешни Кирибати. Првиот Европеец кој пристигнал на островот бил Алваро де Мендања и Нејра во 1568. Тој го нарекол Исусов Остров, но не можел да стапне на истиот.

## Значајни личности
*Јакоба Италели, генерален гувернер на Тувалу.

## Наводи


## Поврзано
* Тувалу
* Острови во Тувалу

## Надворешни врски
* Карта на Нуи
* „Кратка историја на Тувалу“

*
Пеце Атанасовски

**Пеце Атанасовски** (Долнени, 25 октомври 1925 — Скопје, 14 септември 1996) — македонски играорец и инструменталист, кој е сметан за најпознатиот македонски гајдаџија и еден од најплодните собирачи на македонски народни песни и ора.

## Животопис

Пеце Атанасовски е роден на 25 октомври 1925 во селото Долнени. Неговите први музички настапи започнале на Радио Скопје во 1946 година, како и во ансамблот „Танец“ во 1950 година. Во периодот од 1959 до своето пензионирање бил раководител на Оркестарот на народни инструменти во Радио Скопје и кореограф на повеќе од дваесет културно-уметнички друштва во Македонија. Од 1966 година, па во текот на следните 29 години, раководел со Фолклорната школа за странци во Отешево. Во 1973 година го основал и бил директор на Долненскиот фестивал. Со своите гостувања со разни културно-уметнички друштва низ светот ги афирмирал високите достоинства на македонскиот мелос. Како светски признат народен инструменталист држел часови на повеќе универзитети низ светот, меѓу кои и во Лос Анџелес и Токио. Починал на 14 септември 1996 година во Скопје.

## Награди
Атанасовски бил носител на 19 меѓународни награди на светските фестивали во Ланголен, Англија, Брно, Чешка итн. Во конкуренција на 1.800 гајдаџии од целиот свет, тој го освоил првото место и наградата „Златна гајда“ на фестивалот во Ериче, Италија во 1968 година. Во 2022 година, постхумно му е доделен Орден за заслуги за Македонија.

## Творештво
Во текот на својата кариера, Атанасовски собрал фолклорна збирка од околу 20.000 народни песни и ора. Освен нив, компонирал и новосоздадени фолклорни песни, меѓу кои се издвојуваат „*Ајде чудо, чудо*“ и „*Като, Като, Катерино*“.

## Чествување
Долненскиот фестивал по смртта на Пеце Атанасовски бил именуван во негова чест и го добил името Фестивал на народни инструменти и песни „Пеце Атанасовски“. Споменици во негова чест се подигнати во родното село Долнени и во Прилеп.


Податотека:Споменик на Пеце Атанасовски во Долнени.jpg|Споменикот во Долнени
Податотека:Prilep, Macedonia (FYROM) - panoramio (9).jpg|Споменикот во Прилеп


## Белешки

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Македонски гајдаџии
Категорија:Македонски композитори
Категорија:Луѓе од Долнени
Грчка православна црква

**Грчка православна црква** или **ГПЦ** (грчки: *Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος*) — автокефална црка и во православниот свет се наоѓа на единаесеттото место. Има ранг на архиепископија.

Наголемата власт во Грчката црква ја има Епископскиот синод, кој се состои од сите епархиски архиреи. Сите тие ја носат титулата на митрополит. На чело на Синодот стои архиепископот на Атина и цела Грција, кој се одбира од страна на митрополиите. По неговиот избор, Претседателот на Грција во рок од пет дена издава указ за негово признавање, по кое следи официјалната церемонија. Синодот се состои од архиепископ и 12 митрополити.

Денеска, црквата се состои од 81 епархија, од кој 30 се наоѓаат во Северна Грција, од кои 22 во Егејска Македонија. Епархијата на Крит, како и сите манастири на Света Гора, исто така се под јурисдикција на Цариград, односно не се дел од грчката Православна црква.

Црквата има околу 200 манастира, со околу 8.000.000 верници.

## Историја
Црквата на Грција била основана во 1833 година, по грчката војна за независност (1821-1829) и создавањето на независна грчка држава. Во тој период, новоформираната грчка држава сакала да воспостави национална црква независна од Цариградската патријаршија, под чија јурисдикција биле сите православни христијани во Османлиското Царство.

По независноста, грчката држава, предводена од регентството на кралот Отон (баварски принц), се стремела да ја консолидира националната власт. Црквата била клучна за зајакнување на националниот идентитет, па затоа било одлучено да се формира автокефална (самоуправна) црква. Во 1833 година, грчката држава еднострано прогласила автокефалност на Црквата на Грција, без согласност од Цариградската патријаршија. Ова предизвикало тензии, бидејќи Цариградската патријаршија сметала дека таквата одлука е неканонска. Црквата била организирана под Синод, составен од епископи, но под силна контрола на државата. Кралот Отон имал значително влијание врз црковните работи, што одразувало баварски модел на цезаропапизам (државна контрола врз црквата).

Тензиите меѓу Црквата на Грција и Цариградската патријаршија траеле до 1850 година, кога патријаршијата конечно ја признала автокефалноста на Црквата на Грција со издавање на Томос за автокефалност. Ова овозможило нормализација на односите и воспоставување на канонски ред. Црквата на Грција станала независна, но останала во духовно единство со другите православни цркви.

## Наводи


Категорија:Православни цркви
Категорија:Христијанството во Грција
Категорија:Национални цркви по земја
Категорија:Православие по земја
Категорија:Членки на Светскиот црковен совет
Косовски Вилает

мини|десно|300п|Скопскиот Вилает во 1900 година
**Косовски Вилает** (турски: *Kosova Vilayeti*), од 1888 година познат како **Скопски Вилает** — посебна административно-управна единица во рамките на Османлиското Царство со седиште во Приштина, егзистирал во периодот меѓу 1877 – 1912 година. Во септември 1888 година седиштето на вилаетот од Приштина било преселено во Скопје и од таа година е познат како *Скопски Вилает* .

## Административана поделба
Во првите години влегуваат санџаците: 
:Приштина, Скопје, Призрен, Нови Пазар и Дебар.

Повремено станувале промени во однос на санџаците,  така што кон крајот на 19 век и почетокот на XX век се состоел од санџаците:
:Скопје, Приштина, Сеница, Пеќ, Ташлиџа (Приеполе) и Призрен.
Поголем дел од Североисточна Македонија со казите: 
:Скопје, Тетово, Гостивар, Куманово, Крива Паланка, Кратово, Велес, Кочани, Штип, Радовиш, Пехчево, со повремени промени, биле дел од вилаетот.

Велешката Каза првично била под Солунскиот Вилает, но потоа казата била приклучена на Косовскиот Вилает.

## Валии
Кон крајот на 20 век паша на Косовскиот Вилает бил Афуз-паша.


Image:Kosovo02.png
Image:Vilayet of Kosovo (1881–1913) map.png


## Извори


Категорија:Вилаети во Отоманското Царство
Категорија:Географија на Турција
Категорија:Отоманска Албанија
Категорија:Отоманска Македонија
Категорија:Вилаети на Отоманското Царство во Европа
Категорија:Отоманска Србија
Категорија:Држави и територии распаднати во 1913 година
Пристапување на Црна Гора кон Европската Унија

**Пристапувањето на Црна Гора кон Европската Унија** во овој момент е на агендата за идно проширување на Европската Унија.

Во ноември 2005 Државната заедница на Србија и Црна Гора, во периодот кога започнаа преговорите околу Договорот за стабилизација и асоцијација (ДСА), го започна процесот на пристапување кон Европската Унија. Во мај 2006 Црна Гора изгласа независност на референдум и државната заедница на Србија и Црна Гора се распадна. Србија продолжи со постоечките преговори, а во септември 2006 започнаа одделни преговори со Црна Гора. На 15 март 2007 Договорот беше одобрен, а на 15 октомври 2007 бил официјално потпишан.

На 15 декември 2008&nbsp;г. Црна Гора официјално поднесе барање за членство во ЕУ. На 23 април 2009&nbsp;г. Советот ја покани Европската комисија да го подржи мислењето во врска со поднесеното барање. На 22 јули 2009&nbsp;г. Европската комисија ѝ предаде прашалник на Црна Гора за да го оцени нејзиното поднесено барање. На 9 декември 2009&nbsp;г. Црна Гора ги изнесе нејзините одговори на прашалникот од Европската Комисија. Откако сите 27 земји-членки на ЕУ го ратификуваа ДСА, на 1 мај 2010&nbsp;г. стапи на сила Договорот за стабилизација и асоцијација помеѓу Црна Гора и ЕУ. На 9 ноември 2010&nbsp;г. Европската комисија ја предложи Црна Гора како земја-кандидат. На 17 декември 2010&nbsp;г. официјално ѝ беше доделен кандидатскиот статус.

Црна Гора се соочува со еколошки, правни и проблеми поврзани со криминалот коишто можат да го попречат нејзиниот обид за влез. Во декември 2007&nbsp;г. Црна Гора потпиша Договор со бугарската влада со којшто Бугарија ќе ѝ помага на Црна Гора во врска со евроатланската и интеграцијата во ЕУ наредните три години.

На 27 јули 2010 Парламентот на Црна Гора усвои закон против дискриминација којшто вклучува сексуална ориентација и родова еднаквост како забранети теми за дискриминација. Ова беше едно од барањата коишто земјата треба да ги исполни за членство во ЕУ.

Во ноември 1999 Црна Гора еднострано ја усвои германската марка како државна валута и еднострано ја замени за еврото, кога беше промовирано во 2002.

Големо мнозинство од населението на Црна Гора е за влез во ЕУ. Според анкетите 76,2% се за влез во Европската Унија, а само 9,8% се против.

## Хронолошки ред на настаните

## Процес на преговори

## Наводи

Категорија:Надворешни односи на Црна Гора
Ц
Солунски Вилает

**Солунски вилает** (, *Vilâyet-i Selânik*) — управна единица во Отоманското Царство, основана во јуни 1867 година, со центар во Солун. Постоел во периодот од 1867 до 1912 г.

## Население
Во 1885 година во него живееле околу еден милион жители, од кои 51% биле муслимани, 45% христијани и околу 4% Евреи. Според Васил Иванов К’нчов Солунскиот вилает имал 1 164 539 жители. Од нив 454 180 души биле христијани  , 97 620 муслимани, 311 103 муслимани, 1987 Черкези, 153 821  христијани, 920 Власи - муслимани, 28 949 Власи, 59 940 Евреи, 34 098 Роми и 20 710 разни . Врз основа на овие податоци, македонските историчари заклучиле дека во Солунскиот вилает живееле 551 800 Македонци . Од нив 454 000 биле христијани, а 97 620 биле муслимани.

## Административна поделба
Во почетокот бил составен од санџаците: Солун, Трикала, Сер и Драма. сè до формирањето на Битолскиот (1873) и Косовскиот (Скопскиот) вилает (1877), во негов состав повремено влегувале и санџаците: Битола, Дебар, Елбасан и Скопје. Во последната деценија на 19 век, Солунскиот вилает ја опфаќал јужна и источна Македонија и се состоел од три санџаци: Солун, Сер и Драма и 26 кази.

Во состав на санџакот Солун влегувале вкупно 14 кази: 
:Солун со нахиите Вардар и Каламарија, Ениџе Вардар со нахијата Караџа Абад, Бер со нахијата Агустос (Негуш), Катерина, Воден со нахиите Караџа Абад и Острово, Тиквеш, Велес со нахијата Богомила, Струмица, Дојран, Гевгелија, Аврет Хисар (Кукуш) со нахијата Кара Даг, Лагадинска, Касандра со полуостровот Халкидик и Света Гора со 30 манастири.

Санџакот Сер бил составен од 8 кази: 
:Сер, Зихна, Демир Хисар, Петрич, Мелник, Неврокоп, Разлог, Горна Џумаја,

Санџакот Драма бил составен од 4 кази: 
:Драма, Правишка, Саршабанска и Кавала.

## Белешки

## Наводи

## Литература
*Die Provinzen des Osmanischen Reiches von Andreas Birken, Wiesbaden, 1976
*Аhmed Alicic, Uredba o organizaciji vilajeta 1867 godine, „Prilozi za orijentalnu filologiju, XII - XIII/1962/63, Sarajevo, 1965

## Надворешни врски
*Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“. Пловдив, 1900.

Категорија:Вилаети на Отоманското Царство во Европа
Категорија:Османлиски Солун

Категорија:Држави и територии распаднати во 1912 година
Кула „Индија“

**Кулата „Индија“** (англ. *India Tower*, порано: *Park Hyatt Tower*, *Dynamix Balwas Tower* или *DB Tower*) е облакодер во изградба во Мумбај, Индија. Кога ќе се изгради, кулата ќе биде втора градба во светот по висина, веднаш зад Бурџ Халифа во Дубаи (828 м).

Проектот е идеја на фирмата за недвижнини Dynamix Balwas, која во 2008 предложила кула *Park Hyatt Tower* со 85 ката, висока 301,1 м. Во 2010 проектот е откажан, а потоа преработен. Во јануари 2010, градската управа го одобрила преработениот проект, со маркица на улицата Чарни во градската четврт Марин Лајнс, веднаш северно од стариот дел на градот.

## Галерија

Податотека:IndiaTowerConstruction1.jpg|Градежни работи во ноември 2010
Податотека:IndiaTowerConstruction2.jpg
Податотека:IndiaTowerConstruction5.jpg|Градежни работи во декември 2010
Податотека:IndiaTowerConstruction8.jpg


## Поврзано
*Список на највисоки градби

## Наводи

## Надворешни врски
* Мумбај може да се пофали со највисоката зграда во изградба: 720-метарската кула „Индија“ 
* Разговори за зградата на форумот на Skyscrapercity 

Категорија:Мумбај
Индија
Индија
Танраке

**Танраке** () — село во Тувалу. Селото се наоѓа на атолот Нуи, поточно на островчето Фенуа Тапу.

## Население

## Наводи

* '''Танраке''' на World Gazetteer 

## Поврзано
* Тувалу
* Нуи

Категорија:Населени места во Тувалу
Категорија:Нуи
Сававе

**Сававе** () — островче на атолот Нукуфетау во Тувалу. Сававе е исто така и име на едно село на островот.

## Поврзано
* Тувалу
* Острови во Тувалу
* Нукуфетау

Категорија:Нукуфетау
Категорија:Населени места во Тувалу
Нукулаелае

**Никулаелае** () — атол во Тувалу и еден од окрузите во државата. Нукулаелае, според пописот од 2002 година, имал население од 393 жители. Атолот има овална форма и е составен од најмалку 15 островчиња. На атолот функционира основното училиште *Фаикимуа*.

## Политика
За разлика од останатите окрузи на Тувалу, Нукулаелае има само еден член во парламентот на Тувалу, додека другите имаат по двајца. Моментален претставник на Нукулаелае во парламентот е  Намолики Суалики.

## Значајни личности
* Бикенибеу Паениу (1956-), В.Д. Премиер на Тувалу.

## Наводи


## Поврзано
* Тувалу
* Острови во Тувалу

*
Фангауа

**Фангауа** () — главното село на атолот Нукулаелае  во Тувалу и има население од околу 393 жители.

## Поврзано
* Нукулаелае
* Тувалу

Категорија:Населени места во Тувалу
Категорија:Нукулаелае
Усноцветовидни

**Усноцветовидни** или **мртвокопривовидни** () — ред на дикотиледонски цветни растенија. Во редот спаѓат околу 11.000 видови распределени во  20 семејства. Најпознати растенија од овој ред од стопанска важност се лавандата, јоргованот, маслинката, јасминот, јасенот, тикот, зјајката, сусамот, тегавецот, и ред кујнски мирудии како нането, босилекот и рузмаринот.

## Особености
Видовите од овој род ги имаат следниве особености, иако постојат исклучоци за сите нив:

* истакнати плодници составени од два споени плодника
* пет ливчиња споени со цевче
* двострано симетрични, често двоусни венчиња
* четири (или помалку) плодни прашници

## Поврзано
* Мртва коприва

## Надворешни врски

* Усноцветовидни (''Lamiales'') - MBOT
Тодор Лазаров

**Тодор Лазаров Хаџи Димитриев** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација. Брат е на дедото на Љупчо Арсов.

## Животопис
Лазаров е роден 1869 година во градот Штип, тогаш во Отоманското Царство. Потекнувал од видното семејство Хаџи Димитриеви. Завршил VI клас во Солунска машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“ и станал прогимназиски учител во Штип. По една година го напуштил училиштето и започнал да се занимава со трговија. Лазаров зборува, француски, отомански турски и фарси.
мини|лево|280п|Штипското раководно тело: Тодор Лазаров, Иван Панајотов, Коце Гочев и Мише Бачов.
Влегол во првиот револуционерен комитет на Македонската револуционерна организација во Штип 1894-1895 година, бил покрстен од Даме Груев. Во 1896 година заедно со Ѓорче Петров и Мише Развигоров го ликвидирал србоманот Јордан Бабамов, поради што бил уапсен. Во текот на Виничката афера повторно бил уапсен , во 1899 година бил осуден на 4 години затвор, казната ја издржувал во Скопје и Приштина. На Солунскиот конгрес од 1903 година бил делегат. Во 1905 година, бил уапсен зедно со д-р.Петар Кушев, осуден и заточен во Тарабулус ал Шам . По Младотурската револуција бил амнестиран, учествува во уредувањето на Сојуз на бугарски уставни клубови и влегол во неговото Централно управно тело.

По неуспехот на Хуриетот во 1909 - 1910, заедно со Тодор Александров учествувал во обновата на организациската дејност во Штипско и во мај 1910 година е избран за член на Задграничното претставништво  заедно со Павел Христов .

Се разболел од туберкулоза и по избувнувањето на Првата балканска војна се самоубил  Според Георги Поп Христов последните зборови на Лазаров биле: *Македонија е изгубена* . Михаил Думбалаков за Лазаров напишал:

:*...(Кога б.н) сите ги прифатија ентузијазмот и волјата за борба, во... хотелот Ројал бавно гаснеше живтот на еден од најбудните синови на Македонија. Смелиот водач на револуционерно Штипско, војникот на бунтот и душата на толку безумно смели акциии... беше легнат на [[кревет]] од жолтата сопатничка на потребите и незгодите - туберкулозата.*

:*Ревоуцијата ги изела дробовите на Тодор Лазаров. И сред всеопштиот подем, тој сега беше принуден да биде далечен, бесполезен и загубен меѓу толпата... Трагедијата на револуционерот беше необхватна... Непогоден да влезе и изгори во големата борба , револуционерот го застрела едно од најголемите срца на Македонија. Господар на животот, тој беше станал и господар на смртта* .

## Галерија

Image:Тодор Лазаров.jpg|Портрет на Лазаров
Image:Todor Lazarov.JPG|Портрет на Лазаров
Image:Тодор Лазаров и Петар Кушев.jpg|Лазаров и Кушев во Тарабулус ал Шам
Image:Vidni deici na VMORO i VMOK.JPG| 
Image:1911 Todor Lazarov VMORO.jpg|Соопштение на ЗП во Софиja од март 1911 г
Image:Alexandrov's monument in Kyustendil back.jpg|
Image: 
Image: 


Image: 
Image: 
Image: 
Image: 


## Наводи

Категорија:Дејци на ВМОРО
Република Србија (1992—2006)

**Република Србија во периодот 1992-2006** ― државното уредување на Србија од 1992 до 2006 година, кога била во составот на СР Југославија/Србија и Црна Гора.

Со донесувањето на Уставот на Србија од 1990 година, било одлучено името Социјалистичка Република Србија да биде променето во Република Србија, име која го задржала и по 1992 година.

Како дел на Србија, исто така останала и Војводина со Нови Сад како главен град, и Косово и Метохија со главен град Приштина. Меѓутоа, од 1999 година, по војната на Косово и Резолуцијата 1244 на Обединетите нации, Автономната Покраина Косово и Метохија станала меѓународен протекторат на УНМИК.

Во 2002 година, во сојузното собрание во Белград, бил, постигнат договор во реконструирање на Федерацијата и СР Југославија го сменила името и уредувањето во 2003 година. Со тоа, Република Србија до 2006 година, била во состав на државата Србија и Црна Гора.

Во 2006 година, по прогласувањето на независноста на Црна Гора, државата Србија и Црна Гора била распуштена.

## Економија
### Санкции

Во текот на поголемиот дел од 1990-тите и почетокот на 2000-тите, санкции биле спроведувани против Србија. санкциите против Југославија почнале да бидат повлекувани по соборувањето на Милошевиќ и повеќето биле укинати до 19 јануари 2001 година.

## Поврзано
* Република Црна Гора (1992—2006)
* Социјалистичка Федеративна Република Југославија
* Социјалистичка Република Србија
* Социјалистичка Автономна Покраина Војводина
* Социјалистичка Автономна Покраина Косово
* Српско-црногорски унионизам

## Наводи

## Извори
* 
*
* 
*

Категорија:Србија и Црна Гора
Категорија:Србија во 1990-тите
Категорија:Србија во 2000-тите
Нукуфетау

**Нукуфетау** () — атол во Тувалу и еден од деветте окрузи на државата. САД во 19 век тврделе дека атолот е под нивна управа, но во 1979 година стапил на сила договорот за пријателство. Според пописот од 2002 година, островот имал 586 жители разселени на околу 33 островчиња.

## Островчиња
Атолот е составен од следите островчиња:

* Фаијава Ласи
* Фале
* Финаота
* Конго Лото Лафанга
* Лафанга
* Матанукулаелае
* Мотуфетау
* Мотулало
* Мотулао (северно Нукуфетау)
* Мотулао (јужно Нукуфетау)
* Мотумуа
* Ниуалука
* Ниуатуи
* Оуа
* Сакалуа
* Сававе
* Теафатуле
* Теафуаниуа
* Теафуанону
* Теафуоне
* Темотулото
* и уште најмалку 12 други островчиња

Најголемо островче е Мотулало, на Сававе има село и основно училиште.

## Значајни личности
* Сауфату Сопанга, премиер на Тувалу 2002-2004.

## Поврзано
*Тувалу
*Острови во Тувалу

*
Димитар Мирасчиев

**Димитар Мирасчиев** (1 август 1872 - 28 септември 1934) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
Димитар Мирасчиев е роден 1872 година во Штип, тогаш во Отоманското Царство. Завршил во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“ во 1892 година, а во 1896 година завршил хемија на Софискиот универзитет „Свети Климент Охридски“.

Како студен учествува во Мелничкото востание организирано од Македонскиот комитет. Мирасчиев заедно со Кирил Прличев бил во Серската дружина на дедо Стоју Костов Скрижовски .

Во Организацијата бил покрстен од Даме Груев во учебната 1894/95 година. По Виничката афера во 1897 година е уапсен, осуден и испратен на заточение во Подрум Кале, Мала Азија. Амнестиран е во август 1902 година. Во екот на Илинденското востание во 1903 година бил војвода во Паланечко. Мирасчиев се приклучува Македонско-одринската социјалдемократска група на Васил Главинов. По Младотурската револуција во 1908 година станал уредник на „Конституциона зора“. Од политичкиот живот се повлекол во 1913 година.

## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Апсолвенти на Софискиот универзитет
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Седма генерација на матуранти од Солунската машка гимназија
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Македонски социјалисти
Георги Николов

**Георги Николов** (Охрид, 1868 — Цариград, 1 март 1939) — македонски револуционер, лекар и учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
[лево|мини|300x300пкс|Четврта генерација на воспитаници во [Солунска машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“|Солунската гимназија во учебната 1888/89 год.*Прв ред* *(учители)*: Ј. Буфети, Б. Димитров, Г. Прличев, Д. Матов, Н. Начов, Д. Хаџииванов, В. К’нчов, Е. ефенди*Втор ред* *(воспитаници):* Н. Зарзев, К. Робев, Н. Апостолов, П. Васков, Д. Поптомов, Ј. Игнатиев, И. Хаџимишев, М. Лучански*Трет ред* *(воспитаници):* Ј. Гелев, Г. Трајчев, А. Димитров, Г. Николов]]
Николов е роден 1868 година во Охрид, тогаш во Отоманското Царство. Во 1889 година завршил во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“, а потоа и Медицински факултет во Цариград. Работи како лекар во Охрид, Битола, Скопје, Воден и други. Бил покрестен од страна на Даме Груев во Организацијата, влегол во првиот Охриски околиски комитет, а подоцна бил член на Битолскиот окружен револуционерен комитет. Станува претседател на окружниот комитет на Организацијата во Скопје во 1904 година. Во 1907 година веќе како претседател на околискиот комитет во Воден е уапсен и осуден на вечен затвор. Ослободен е за време на Хуриетот. Во Балканските војни учествува како лекар кон Бугарската армија. Умрел на 1 март 1939 година во Цариград.

## Наводи


Н
Категорија:Починати во Истанбул
Категорија:Носители на орденот „За воена заслуга“ (Бугарија)
Категорија:Македонски општественици
Категорија:Четврта генерација на воспитаници од Солунската машка гимназија
Категорија:Македонски лекари
Категорија:Македонски револуционери
Православна црква на чешките земји и Словачка

**Православната црква на Чешка и Словачка** (чешки: *Pravoslavná církev v Českých zemích a na Slovensku*) е автокефална црка и во православниот свет се наоѓа на четиринаесеттото место. Црквата до 1992 година се викала Чехословачка православна црква.

## Историја
мини|лево|Храм Св. Александар Невски во Прешов
Црквата била основана од страна на браќата Свети Кирил и Методиј во 863 година. Но по нивната смрт, во земјата бил наметнет латинскиот обред од страна на папата. Во текот на 19 век била организирана првата заедница на православните верници. Во 1903 година, во Прага била создадена православна заедница. Во 1920 година била воспоставена парохија под надлежност на Српската Православна црква. На 25 септември 1951 година, српскиот патријарх Димитриј го поставил Горан Павловиќ за епископ на Чешко-моравската епархија.

Во периодот помеѓу двете светски војни, верниците броеле околу 250.000 По крајот на Втората светска војна, православните свештеници и епископи биле масовно прогонувани и стрелани. По војната, во 1946 година, црквата припаднала под надлежност на Московската патријаршија, и во 1951 година за првпат била организирана автокефална Чехословачка православна црква.

На пописот од 1991 година, бројот на верници изнесувал околу 53.000. По распаѓањето на Чехословачка, на саборот било одлучено да се зачува автокефалноста на црквата и името на црквата да се промени во Православна црква на чешките земји и Словачка. Во исто време бил усвоен нов устав, според кој за митрополит на црквата може да биде изберен или архиепископот на Прага или архиепископот на Прешов.

Денеска, на чело на црквата стои Христофор.

## Наводи

## Надворешни врски
*Православна црква на чешките земји и Словачка
Полска православна црква

**Полската православна црква** (полски: *Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny*) е автокефална црква, која во православниот свет се наоѓа на 13 место.

## Историја
[мини|лево|[Катедрала Александар Невски (Лоѓ)|Катедралата Александар Невски во Лоѓ]]
Христијанството во земјата било донесено од страна на Моравското кнежевство од југ, од германските народи од запад и од Киевска Русија од исток. Покрстувањето на Полска започнало во 966 година, кога полскиот владетел Мешко I официјално го примил христијанството. Следниот голем чекор кој придонел за задржување и проширување на христијанството во земјата било воспоставувањето на различни црковни органи во земјата во текот на 10 век и 11 век. Овој процес го вклучувал изградбата на катедрали како и назначување на свештеници во нив. Во текот на 13 век била создадена православната епископија.

Во 1840 година била основана Варшарската православна епархија. Во 1948 година, црквата добила автокефалност од страна на Руската православна црква.

Денеска, околу 600.000 верници се припадници на православната црква во Полска.

## Наводи

Категорија:Православни цркви

Категорија:Членки на Светскиот црковен совет
Русинка (песна)

**Русинка** (англиски: *Russian Girl*) е песна во изведба на Влатко Илиевски со која тој ја претставувал Македонија на Евровизија 2011 во Диселдорф, Германија, но не успеал да се квалификува во финалето. За првпат песната била изведена на Скопскиот фестивал 2011 година, заедно со деветнаесет други песни, и го освоила првото место, со гласовите и од жири комисијата и од публиката.

Покрај македонската верзија на песната, таа била снимена и на три други јазици. Музичкиот спот за песната, снимен во HD-технологија, во режија на Бошко Столиќ, премиерно бил претставен на 17 март 2011 година.

## Опис
"Русинка" е компонирана од Григор Копров, Владимир Дојчиновски - Дојчин и Јован Јованов, додека текстот го напишал Марко Маринковиќ - Слаткар. Музиката внесува модерен стил измешан со традиционална руска музика. Стиховите се во врска со момче од Македонија што се вљубило во една девојка, русинка, велејќи дека тој не разбира што таа зборува, но ќе научи само заради неа. Во текстот се споменуваат и традиционалните пијалаци на двете земји (Македонија и Русија) - вотка и ракија.

Покрај македонската верзија на песната, таа била објавена и на три други јазици:англиски ("Russian Girl"), српскохрватски ("Рускиња"/"Ruskinja") и руски ("Русская девушка"). Меѓутоа, песната била изведена во својата оригинална верзија, на македонски, со една фраза на руски јазик.

## Домашен избор
Песната за првпат била изведена на 27 февруари 2011 година на Скопје Фест 2011 како 19-та по ред од вкупно 20 песни. На крајот била првопласирана и станала победничка со по 12 бода од публиката и стручното жири составено од 10 членови.

## Музички спот
Музичкиот спот за песната премиерно бил претставен на 17 март 2011 на официјалниот евровизиски профил *[https://www.youtube.com/watch?v=NRG2lY9CuL8 Eurovision Song Contest]* на Јутуб (*Youtube*). Снимањето на спотот траело 12 часа и е изработен одеднаш, без видео монатажа. Во спотот се појавува екипа од 12 изведувачи кои ја придружуваат македонската манекенка Елена Трајановска. Таа била позната како единствена Македонка избрана на кастингот за нови модели во модната агенција "Жена во Милано" ("Woman in Milan"). Видео спотот бил снимен во HD-техника, а режисер бил Бошко Столиќ. Исто така, биле снимени уште четири други видео спотови, за секоја од верзиите на странски јазик.

## Настап на Евровизија 2011
Песната била изведена во второто полуфинале на Евровизија 2011 во Диселдорф, Германија, но со освоени 36 бода не успеала да влезе во финалето.

## Текст

## Наводи


Категорија:Евровизија 2011
Категорија:Македонски песни за Евровизија
Категорија:Појавено во 2011 година во Македонија
Награда „Франц Кафка“

**Наградата „Франц Кафка“** е меѓународна книжевна награда во чест на славниот писател Франц Кафка. Почнала да се доделува во 2001 г. на иницијатива на нејзините организатори - Друштвото „Франц Кафка“ и градот Прага (Чешка). Доделувањето се одржува во октомври секоја година, во стариот градски дом во Прага. Лауреатот добива 10 000 американски долари, признаница и бронзена статуетка.

Критериумот за доделување на наградата гласи: „за хуманистичкиот карактер на делото и неговиот придонес кон културната, националната, јазичната и верската толеранција, како и неговиот егзистенцијален и вечен карактер, општочовечка непобитност и способноста да остави сведоштво за времето во кое живееме.“

## Добитници

## Добитници по држава

## Поврзано
* Франц Кафка
* Список на награди за книжевност

## Наводи

Франц Кафка
Категорија:Франц Кафка
Атанас Шопов

**Атанас Шопов** (18 јануари 1855 - 7 април 1922) — истакнат бугарски дипломат, публицист и преведувач.

## Животопис
Роден е во Панаѓуриште во 1855 година. Завршил во месното класно училиште, а потоа учел во Военомедицинското училиште во Цариград. Учествувал во Руско-турската војна. Награден е со лента за храброст на Александрискиот крст.

По ослободувањето на Бугарија завршил право во Санкт Петербург, а потоа специјализирал во Сорбона. Работел како главен секретар на Бугарската егзархија во Цариград (1884 - 1897), бугарски трговски агент (1897 - 1908) и генерален конзул во Солун (1909 - 1913).

Во 1884 година бил избран за редовен член на Бугарското книжевно друштво (денес Бугарска академија на науките) .

## Дела
**[https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/24/%D0%90%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%81_%D0%A8%D0%BE%D0%BF%D0%BE%D0%B2_-_%D0%9D%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%B4%D0%BD%D0%BE%D1%81%D1%82%D1%8C%D1%82%D0%B0_%D0%B8_%D0%B5%D0%B7%D0%B8%D0%BA%D0%B0_%D0%BD%D0%B0_%D0%BC%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D1%86%D0%B8%D1%82%D0%B5.pdf Народностьта и езика на македонцитѣ]* (1888)
**[http://mountain.bajhui.org/pictures/books/Iz_zhivota_i_polozhenieto_na_balgarite.pdf?fbclid=IwAR30bmtuOHG3Pd9U79778HItePzCSTyK7--5gTiEN-Zb_ZlJuSFSMGHivlY Изъ живота и положението на българитѣ въ вилаетитѣ]* (1893)

## Наводи

Категорија:Бугарски политичари
Категорија:Членови на БАН
Категорија:Починати во Софија
Дедеагач

мини|десно|Светилникот во Дедеагач
мини|десно|300п|Дедеагач на картата на општината Дедеагач во областа Источна Македонија и Тракија
**Дедеагач** (, *Александруполи*; ) — град во округот Марица (Еврос), Западна Тракија во североисточниот дел на Грција.Претставува административен центар на истоимената општина Дедеагач, дел од административната област Источна Македонија и Тракија. Градот е центар и на Дедеагачката, Трајануполската и Самотракиска епархија на Грчката православна црква.

Градот е сместен на северниот брег на Егејското Море на неколку километри западно од устието на реката Марица (Еврос) во подножјето на ниската планина Овчарица (Цопан). Брои 55 000 жители.

## Население
Населението главно се состои од Грци. Повеќето од нив потекнуваат од бегалци од Азија. Во последните три пописа, бројот на населението се движело како што следи:

* 1981. г. - градот 35.999 на. - Општина -
* 1991. г. - градот 37.904 на. - Општина 41.860 на.
* 2001. г. - градот 48.885 на. - Општина 52.720 на.

## Личности
;Родени
*Никола Табаков (1862-1938) — општественк и револуционер
*Тодор Динов (1919-2004) — уметник, аниматор, режисер
*Димитар Митрев (1919-1976) — писател

## Наводи


Категорија:Градови во Грција
Категорија:Марица (округ)
Категорија:Тракиско Море
Prometheus Global Media

**Prometheus Global Media**, порано позната како e5 Global Media, е American забавна издавачка куќа. Компанијата е формирана од страна на продажбита на забавни и медиумски поделби на Нилсен Медиа Бизнис во декември 2009 година.

Извршен директор на компанијата е Ричард Д. Бекман, претходно извршен директор на Conde Nast и Fairchild Publications и поранешен издавач на списанијата GQ и Вог. and former publisher of magazines *GQ* and *Vogue*.

## Публикации
* *[[Adweek]]*
* *[[Back Stage]]*
* *[[Билборд (магазин)|Билборд]]*
* *[[Film Journal International]]*
* *The Hollywood Reporter*

## Поврзано
* Nielsen Company

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Издавачки компании од САД
Билборд 200

мини|Логото на Билборд од 2013
Табелата **''Билборд'' 200** рангира 200 најпродавани музички албуми и EP албумиво САД, а објавувана е неделно од магазинот *[[Билборд (магазин)|Билборд]]*. Таа често се користи за искажување на популарноста на уметник или група на уметници. Често некој снимачки чин ќе биде запаметен по неговите „број еден“ места, на своите албуми кој ја надминал продажбата на сите други во текот на најмалку една недела.

Табелата е заснована само на продажби (и на малопродажна трговија и дигитално) на албуми во САД.  Неделата на продажби започнува во понеделник, а завршува во недела. Нова табела е издадена следниот вторник со датум за следната сабота.
:Пример:
::понеделник 1 јануари – почнува неделата на продажби
::неделна 7 јануари – завршува неделата на продажби
::вторник 11 јануари – издадена е нова табела во сабота на 20 јануари.

Новите производи се издадени во американските музички маркети во вторниците. Дигиталните спуштања се вклучени во *Билборд* 200 табелата, сè додека целиот албум е купен. Албумите кои не се лиценцирани за продажба на мало во САД (уште не се увезени во САД) не се погодни за табелата. Долгогодишна политика што ја прават несоодветни наслови, кои се продаваат исклучиво од страна на одредени продажни места, како на пример Вол-Март или Старбакс, е обратна на 7 ноември 2007 година, а стапи на сила на 17 ноември.

Моменталниот број-еден албум (од 4 јуни 2011) на *Билборд* 200 е *[[21 (албум на Адел)|21]]* од Адел.

## Историја
*Билборд* ја започнал табелата за албуми во 1945. Првично само со пет позиции, табелата за албуми не беше објавена на неделна база, а понекогаш поминувале 3-7 пред таа да биде ажурирана. Двонеделна (иако со неколку дупки), 15-позициска табела за Најдобор-Продавани Популарни се појавила во 1955. Со екслозијата на рокенрол музиката, *Билборд* за првпат прикажал табела наречена Најдобро-продавани Популарни Албуми на 24 март 1956. На албумот место зафаќале од 10 до 30 албуми. Првиот број-еден албум на новата неделна табела бил *Belafonte* од Хари Белафонте. Табелата била преименувана во Најдобро-Продавани Поп Албуми во 1956, а потоа во Најдобро-Продавани Поп LPs во 1957.

## Поврзано
*Список на број-еден албуми (САД)

## Извори
**[[Џоел Витбурн]] Ги презентира Билборд Албумите, 6-то издание*, ISBN 0-89820-166-7
*
*Дополнителни информации можат да се најдат на онлајн архивните сервиси на *Билборд* и испринтираните изданија на магазинот.

## Наводи

## Надворешни врски
*Моментална Билборд 200 табела
*Билборд методологија
*Предвидете ги Билборд 200 Неделни - игра

Категорија:Билборд табели
Категорија:Американска музика
Beyoncé: Live at Wembley

***Beyoncé: Live at Wembley*** е ДВД/ЦД од американската Р&Б пејачка Бијонсе Ноулс, издаден на 27 април 2004. ДВД-то го содржи нејзиниот концерт во Вимбли Арената во Лондон, Обединетото Кралство како дел од нејзината Dangerously in Love Tour.

## Список на песни

# „Baby Boy“ – 4:58
# „Naughty Girl“ – 4:12
# „Fever“ – 5:57
# „Hip Hop Star“ – 4:31
# „Yes“ – 4:11
# „Work It Out“ – 3:47
# „Gift from Virgo“ – 3:15
# „Be with You“ – 3:58
# „Speechless“ – 5:00
# DC Medley – 10:43
##„Bug a Boo“
##„No, No, No Part 2“
##„Bootylicious“
##„Jumpin' Jumpin'“
##„Say My Name“
##„Independent Women Part I“
##„'03 Bonnie & Clyde“
##„Survivor“
# „Me, Myself and I“ – 5:14
# „Summertime“ – 5:30
# „Dangerously in Love“ – 8:34
# „Crazy in Love“ – 8:03
# Кредити („Naughty Girl“) – 1:45

## ДВД дополнителни содржиини
# Бекстејџ – 8:38
# Сцена/Кореографија – 5:51
# Собата за облекување на Бијонсе – 5:48
# Омилени Емисии – 3:06
# Бијонсе - Соло Артист – 3:25
# Ден во Лондон – 4:58
# Запознајте ги Обожавателите бекстејџ – 2:58
# Разговор со Бијонсе – 16:26
# „Crazy in Love“ Живо од Британски музички награди од 2004 – 3:42
# Реклама за L'Oréal – 0:31
# Продолжување на Destiny's Child – 0:17

## Списоци на песни на ЦД-то
#„Wishing on a Star“ (Били Рае Калвин) – 4:09
#„What's It Gonna Be“ (Бијонсе Ноулс, ЛаШон Овенс, Карим Мак, Корте Елис, Лери Трутман, Роџер Трутман, Кандис Лав) – 3:37
#„My First Time“ (Ноулс, Фарел Вилијамс, Чед Хуго) – 4:25
#„Krazy in Luv“ (Ну Соул Ремикс на Maurice) (Ноулс, Рич Харисон, Шон Картер, Eugene Record) – 6:28
#„Baby Boy“ (Светско Миксшоу на Џуниор) (Ноулс, Скот Сторч, Роберт Валер, Картер) – 6:39
#„Naughty Girl“ (Quayle Клуб Микс на Калдерон) (Ноулс, Сторч, Валер, Ангела Бејинсе, Пет Балот, Гиоргио Мородер, Дона Самер) – 9:38
#:**Јапонски бонус песни**
#„Naughty Girl“ (со Lil' Kim) – 3:51
#„Naïve“ (HR Crump Remix Соланж Ноулс дует со Бијонсе и Да Брат) – 3:40

## Продажби
ДВД-то има продадено повеќе од 264,000 копии во САД. според Nielsen SoundScan. Од 6 октомври 2010, *Beyoncé: Live at Wembley* продал 197,000 дигитални спуштања.

## Табели

## Наводи

Категорија:Видео албуми од Бијонсе Ноулс
Категорија:Видео албуми од 2004
Категорија:Видео албуми во живо
Категорија:Албуми во живо од 2004
Категорија:Албуми од Бијонсе Ноулс
Мосова скала

мини|десно|Претстава на Мосовата скала на спомен-плоча на нејзиниот творец во Виена
**Мосова скала** — скала со која се изразува цврстината на минералите, карактеризирајќи ја способноста на потврдиот материјал да го изгребе помекиот. Осмислена е во 1812 г. од германскиот геолог и минералог Фридрих Мос и претставува еден од неколкуте начини на изразување на цврстината (тврдоста) на материјалите.  Методот на споредување на цврстината со гребење е многу стар. Прв го споменува Теофраст во неговата расправа „За камењата“ (~ 300 п.н.е.), а потоа Плиниј Постариот во неговото дело „Природознание“ (*Naturalis Historia*, ~ 77 г.).

## Минерали
Мосовата скала на цврстина на минералите се заснова на способноста на примерок од еден материјал да изгребе примерок од друг. Мос користел само примероци на минерали како чисти супстанции што се среќаваат во природата. Камењата и карпите се составени од еден или повеќе минерали. Како најцврства природна супстанција, дијамантот се котира највисоко на скалата. Цврстината на еден материјал се наоѓа со споредба со скалата, т.е. наоѓајќи кој е најтврдиот материјал што дадениот материјал може да го изгребе, и/или најмекиот материјал што може да изгребе даден материјал. На пример, ако некој материјал може да се изгребе со апатит, но не со флуорит, тогаш неговата цврстина на Мосовата скала ќе биде некаде помеѓу 4 и 5.

Мосовата скала е чисто редна скала. На пример, корундот (9) е двапати поцврст од топазот (8), но дијамантот (10) е речиси четири пати потврд од корундот. Во табелата подолу е дадена споредба со апсолутната цврстина измерена со склерометар, заедно со слики од примерите.

На Мосовата скала, графитот (од кој е направена мината кај моливите) има цврстина од 1,5; нокт: 2,2–2,5; бакарна паричка: 3,2–3,5; џебно ноже: 5,1; сечило од нож: 5,5; прозорско стакло: 5,5; а челична турпија има цврстина од 6,5. Плоча за траги (неглазиран порцелан за гребење на минералот за да се добие прав) има цврстина од 7,0. Користејќи ги познатите цврстини на овие обични материјали имаме прост начин на приближно утврдување на положбата на еден минерал на скалата.

## Поподробен преглед на цврстини
Во табелата подолу се наведени разни други супстанции што се котираат некаде помеѓу целобројните степени на цврстина:

## Цврстина според Викерс
Еве споредба на цврстината на материјалите по методот на Мос и методот на Викерс:

## Поврзано
* Бринелова скала
* Цврстина

## Наводи

* G.V. Samsonov (уредн.) во Handbook of the physicochemical properties of the elements, IFI-Plenum, New York, USA, 1968.
* Cordua, William S. "The Hardness of Minerals and Rocks" . *Lapidary Digest*, ~ 1990.

Категорија:Наука за материјалите
Категорија:Минералогија
Категорија:Испитување на производи
Асау (Тувалу)

**Асау** е село во Тувалу. Тоа е второто најголемо село во државата со население од  650  жители според проценките од 2009. Селото се наоѓа на островот Ваитупу.

## Поврзано
* Ваитупу
* Тувалу

Категорија:Населени места во Тувалу
Категорија:Ваитупу
Ваитупу

**Ваитупу** () — атол во Тувалу и еден од деветте окрузи на државата. Овој атол е најголем во Тувалу и има вкупна површина од 5,6&nbsp;км2. Островот има мочурливи предели, како и мангровни шуми, а опколн е со корален гребен и има голема лагуна.

### Острови
Ваитупу e атол составен од 9 мали островчиња:

* Луасамоту
* Мосана (2 островчиња)
* Мотутанифа
* Темоту
* Те Моту Олепа
* Тофија
* Ваитупу
* и уште најмалку едно островче

### Населени места
Единственото село на Ваитупу е составено од две населби: Асау и Тумасеу. Во селото има црква, основно училиште, најмалку една гостинска куќа и пошта.

## Туризам
На Ваитупу и Тувалу може да се пристигне преку со приватни бродови или преку владините тури од Фунафути. На островот има патеки и гостинска куќа за туристи.

## Значајни личности
* Таукелина Финикасо - министер за комуникација на Тувалу.
* Аписај Иелемија - премиер на Тувалу од 2006.

## Поврзано
* Тувалу
* Острови во Тувалу

*