Српски поговорки

Ова е список на **српски поговорки**. Овој список не е целосен и може да подлегне на додатни проширувања. Во прилог следуваат поговорките.

## Поговорки
* Жив човек сè ќе направи.
* Жали ме жив, а немој мртов.
* Живеј просто, ќе доживееш и сто.
* Сè во свое време.
* Секој човек човек има свои маки.
* Тешко на оној кого го жалат.
* Подобро чесно да се умре, отколку нечесно да се живее.
* Смртта е измамничка.
* Долг јазик, краток живот.
* Царот може многу, а смртта уште повеќе.
* Смртен бил, па и умрел.
* Богатството не ја брка смртта.
* Не е лесно душата да ја испуштиш.
* Чесната смрт го прославува целиот живот.
* Кога е мака, тогаш и се кука.
* Овој век - како снег.
* Младиот може, а стариот мора да умре.
* Без здравје нема богатство.
* Чистотата е половина здравје.
* Додека човекот е здрав, и водата му е слатка.
* Весело срце - половина здравје.
* Кој ја крие болеста, му нема лек.
* Болниот се прашува, а на здравиот му се дава.
* Кој е здрав, не ги брои годините.
* Ѕидот го урива влагата, а човекот грижата.
* Здравиот на болниот не му верува.
* Оцетот најмногу го гризе своето буре.
* Секоја кашлица не доаѓа од студот.
* Здравите заби се белег на длабока старост.
* Паднала мувата на мечката.
* Кратка вечера, долг живот.
* Не можат сите рани да се лечат со еден мелем.
* Р'ѓата го јаде железото, а тагата срцето.
* Кашлицата и сиромаштијата не можат да се сокријат.
* Најлошо е болен оној кој не чувствува каде го боли.
* Здравјето лесно се губи, но тешко се добива.
* Лесно му е на здравиот да го советува болниот.
* Нема полоша болест од гладот.
* Жени го синот кога сакаш, а девојката мажи ја кога можеш.
* Плаче огнот, се родила девојка.
* Од првата среќа не се бега!
* Цигу-мигу за три дена, куку леле до века!
* Жешки се мајчините солзи.
* За омажената ќерка и за продадената куќа има многу муштерии.
* Фали му се на туѓинецот, а на својот пожали му се.
* Ни вода ни вино.
* Чуму ти е нивата кога род не дава?
* Хранителот е како родител.
* Иверката не паѓа далеку од огништето.
* Ниту јас не сум репа без корен.
* Човекот сака да е подобар од секого, а од синот да е полош.
* Не носи несој во сој.
* Колку што има бели врани, толку има добри маќеи.
* Не стои куќата на земјата, туку на жената.
* На пушката, на коњот и на жената не треба да им се верува.
* Помогни му боже на неженетиот, а на оженетиот има кој.
* Кој нема сокол, се радува и на кукавица.
* Жената ќе ја сочува само онаа тајна која не ја знае.
* И змијата е убава, ама е лоша.
* И браќата се караат.
* Од лош род нека нема пород!
* Раните птици одлетуваат.
* Валканата облека дома се пере.
* Нема куќа без лош домаќин.
* Ако ја тепаш жената, ја тепаш својата среќа.
* Без жената нема ни среќа ни несреќа.
* Брак без деца, ден без сонце.
* Јаболкото што ќе созрее доцна, долго стои.
* Од самотијата нема ништо полошо.
* Тешко на оној кој се жени со очите, а не се жени со ушите.
* Тешко на куќата со млад старешина, а на овците со стар овчар.
* Од туѓата свеќа мене не ми се гледа.
* Лоша куќа, вечен затвор.
* Кајшто нема жена, нема ни куќа.
* Жените се да зборат, а мажите да творат.
* Жена, оган, море, не се знае што е полошо.
* Жената е мака без која не се може.
* Никој не е помил од мајката.
* Своја куќичка, своја слободичка.
* Мали деца, мала грижа, големи деца, голема грижа.
* Куќниот праг е највисоката планина.
* Додека детето не заплаче, мајката не го сеќава.
* Што прават децата? Тоа што го гледаат од таткото.
* Гледај ја мајката, па земи ја ќерката.
* Кај стар татко, сироти деца.
* Мајката тепала, мајката мила.
* Во најголемата неволја, човекот најпрвин мајката ја споменува.
* Очите се прозорец на срцето.
* Додека цути липата, преполна е со пчели.
* Ловците се за да ловат, а потполошките за да бегаат.
* Љубовта е почеток и на доброто и на злото.
* Љубовта е убава, ама слепа.
* Зајакот од шумата и љубовта од луѓето не излегуваат никогаш.
* Надвор од очите, надвор од срцето.
* Љубовта е полна и со мед и со јад.
* Слободната коза волкот ја јаде.
* Со мек образ, стомакот до носот.
* Стариот трупец повеќе гори кога ќе се запали.
* Пчелата не збира мед од еден цвет.
* Подобро е во колиба да пееш отколку во дворец да плачеш.
* Млад ерген, стар просјак.
* На младата вдовица и на старата девојка и садовите по куќата им пречат.
* Повеќе ја сака туѓата р'ѓа отколку својот мед.
* Од каде што е жената, оттаму и говедата се мили.
* Пријателите се познаваат во невоја, како златото во огнот.
* Гради куќа на секое место.
* Потешко е пријателството да се задржи отколку да се започне.
* Со кого се тепам, со него вино не пијам.
* Не дава оној што има богатство, туку оној што има срце.
* Кај сто пријатели - без пријател.
* Еден, ама вистински пријател.
* Кој му простува на непријателот, добива пријател.
* Лутиот човек не го задржува пријателот.
* На најмилиот гостин - три дена му се доволно.
* Како што влече срцето, така плачат очите.
* Туѓата кокошка изеди ја, својата врзи ја за ногата.
* На подарениот коњ не му се гледаат забите.
* Секому својата песна му е мила.
* Додека има мед, ќе има и муви.
* Кај стариот крвник нема нов пријател.
* Не дај боже со погани да се спријателиш.
* И бог ќе ни прости, а Турците нема да нè разберат.
* Не барај пријател на трпезата, туку на вратата од затворот.
* Некому мајка, некому маќеа.
* И кога ќе се излечи раната се познава белег.
* Кој бара пријател без маана, ќе остане без него.
* Зборот сече како меч.
* Човекот не се жали толку од непријателот колку од пријателот.
* Будалиот на подарокот му се радува.
* Понуден исто како почестен.
* Најголема чест е добрата волја.
* Убав збор и грст слама - доволно е.
* Одбрани ме, боже, од лудите пријатели, а од непријателите сам ќе се одбранам.
* На неповиканиот гостин, местото му е крај вратата.
* Ситиот гостин тешко е да се почести!
* Никој не може да ти помогне кога самиот си свој непријател.
* Ниту во морето мера, ниту во мажот вера.
* Слогата во семејството е најголема среќа.
* Никогаш слогата не изгубила.
* Тешко на домот во кој нема слога.
* Кајшто нема слога, таму нема куќа.
* Инаетот е несреќен занает.
* Кај што има неслога не помага задругата.
* Без слога нема слобода.
* Сложни браќа и во петок јадат месо.
* Збор за збор, па за вратовите.
* Шепотот куќата ја урива.
* Договорот куќа гради.
* Се карале жените за туѓото теле.
* Од слободата нема поголемо добро на светот.
* Секоја земја по еден јунак храни.
* Човекот без слобода е како рибата без вода.
* Во борбата живот, а во работата спас.
* Стравот и куциот го крева на нозе.
* Без жртви нема слобода.
* Човекот е потврд и од дрво и од камен.
* Еднаш се раѓа, еднаш се умира.
* Во неволја не треба да се плаче, туку лек да се бара.
* Кога е војна, никој никому не му е брат.
* Златен синџир слобода не дава.
* Кој сака војна, нека ја има дома!
* Војната е како облак, некого оросува, а некого покосува.
* Стапот има два краја.
* Со глава ѕид не се пробива.
* Секоја мака не е до века.
* Јунаковата мајка најпрвин заплакува.
* Искрата прави голем оган.
* Најмногу луѓе умираат в кревет, а од креветот никој не се плаши.
* Света е одмаздата.
* На непријателот кој бега прави му широк пат.
* Лесно е покрај чашата да се биде јунак.
* По битката, копјето в трње.
* Покорната глава сабја не ја сече.
* Кој многу се заканува, од него не плаши се.
* Лесно е со туѓи раце за жешко железо да се фаќаш.
* Не се гине повеќе од еднаш.
* Кој многу се плаши од ветрот, нека не оди на море.
* Каде има јунаци - лелекање; каде има девојки - таму пеење.
* На маката се познаваат јунаците.
* Мртвиот лесно можеш да го исечеш.
* И пчелата, бранејќи го своето, животот го губи.
* Златото во огнот се испробува, а човекот во неволјата.
* Подобро е чесно да се умре, отколку срамно да се живее.
* Никогаш и никаде утката не испилила сокол.
* Стојановата мајка плаше, а Бегановата се радува.
* Нема одмазда без луд брат.
* Кој се мачи, тој ќе се измачи.
* Нема волк по кого не лаат кучињата.
* Страшливецот се заканува, сиракот колне, а слабиот плаче.
* Плашливиот пес многу лае.
* Од мирот глава не боли.
* Добриот јунак не умира дома.
* Нема јунак без опинок.
* Нема полза од мртов јунак.
* Мртвиот орел не може да лета.
* Младите во битката, а старите во советот треба да се слушаат.
* Страшливецот дома си доаѓа.
* Кој самиот се советува, самиот и гине.
* Тешко на светот кога лудите ќе се појуначат.
* Тешко земјата по која ќе помине војска.
* Стекна слава, а загуби глава.
* Роб секогаш, гроб никогаш.
* Подобро гроб отколку роб.
* Војната еден обогатува, а илјада упропастува.
* Во стравот се големи очите.
* Од две смрти никој не гине.
* Истепаниот пес и од најмалиот камен се плаши.
* Железото сече и дрво и камен, а и него р'ѓата го јаде.
* Кој сака да живее во мир, треба да молчи и да трпи.
* Пред да се смири ветрот, тогаш најсилно дува.
* И глув и слеп треба да бид еоној кој сака да живее во мир.
* Кој сече со меч, од меч гине.
* Не му е грижа на орелот што јато врапци вика на него.
* Лавицата раѓа едно, ама лав.
* Бесен јунак - крвав нос.
* Ако е гол, ама е сокол.
* Стравот нема образ.
* На песот што бега секој му вика.
* Од изобилство светот не гине.
* Еден мртов стотина живи плаши.
* Од полната пушка се плаши еден човек, а од празната двајца.
* Правдата ќе исплива.
* Над силата, силата е правда.
* Двајца без душа, а третиот без глава.
* Од кантарот подобар кадија нема.
* Чија е силата, негова е правдата.
* Одземено - проклето.
* Никој не може себеси да си биде судија.
* Со една рака дава, а со две зема.
* Виновникот и од сенката се плаши.
* Мртвата уста не зборува.
* Да беше паметта од судот како што беше до судот!
* Правдата одамна погинала.
* Лесно е вината на мртвиот да му се префрли.
* Една штета, илјада гревови.
* Во правото дрво громот повеќе пука.
* Секој сака правда, ама не во својата куќа.
* Ако знаеш што ти било, не знаеш што ќе ти биде.
* Ако можам да ти купам капа, не можам памет.
* Изгорениот кашата ја лади.
* Лошо е кој не знае, а не сака да научи.
* Од невештиот и гората плаче.
* На туѓата будалштина се смееме, а од својата не се срамиме.
* Блазе си му она оној што нема памет.
* Добра е замислената, но уште подобра размислената.
* Додека стебленцето е тенко треба да се исправува.
* Целата мудрост не е во еден човек.
* Слушај го мудриот збор на постариот.
* Со будалата нема шега.
* И мудрите некогаш грешат.
* Подобро е да се умее отколку да се има.
* Паметниот мисли што зборува, а лудиот зборува што мисли.
* Подобро е да имаш во главата отколку во сандакот.
* Утрото е помудро од вечерта.
* Подобро е да измериш, па да кроиш.
* На волкот не треба шумата да му ја покажеш.
* Младите волови учат да ораат од старите.
* Со мера мери, а со цена цени.
* Коњите се мерат со педи, а луѓето со паметта.
* Без мака нема наука.
* Маката и неволјата го учат човекот.
* Базе си му на оној кој ќе се опамети од туѓата штета, а тешко на оној кој мора од својата.
* Полека, но сигурно.
* Додека мудрите се надмудруваа, дотогаш лудите се наижуваа.
* Слепецот за патот и будалата за совет не треба да се прашува.
* Човекот учи додека е жив, па повторно луд умира.
* Додека детето не падне, не може да научи да оди.
* Ако знаеме каде сме се родиле, не знаеме каде ќе умреме.
* Тешко на нозете под лудата глава.
* Каде што има многу смеа, има малку памет.
* И луѓето послушај ги, и својта памет имај.
* Оној е мудар кој умее да биде и луд и паметен.
* Испечи па речи.
* Кој оди полека, далеку стигнува.
* Кој прашува за патот, не заскитува.
* Остарел, а памет не стекнал.
* Кој нема во главата, има во нозете.
* Пет занаети, десет неволји.
* Тоа го знае и пијаната врана.
* Кој многу зборува - или многу знае или многу лаже.
* Тоа за него се шпански села.
* Не знаеш, мајко, колку е тешко дете да родиш.
* Кој умее, нему две.
* Јас умеев а немав; ти имаше а не умееше - исто е.
* Кој многу искусил, многу и препатил.
* Кој многу ги менува мајсторите, ќе остане калфа.
* Лесно е мудрите да ги советуваш.
* Тешко на оној кој оди по туѓата памет.
* Кога главата е луда, целото тело страда.
* Еден човек не може сè да знае.
* Ни стар бербер ни млад лекар не барај.
* Лета како ждребе пред рудата.
* Забите се граница на јазикот.
* На очите треба повеќе да им се верува од ушите.
* Однеси го магарето во Стамбол - магарето пак е магаре.
* Лесно е плитка бара да заматиш и будалата да го налутиш.
* Нагаѓањето не е погаѓање.
* На мудрата глава едно око ѝ е доволно.
* Слепиот слепецот го води, па двајцата во јамата.
* Лудиот со свеќа не се бара.
* Знам јас на која нога куцам.
* Мудрост е да се трпи она што е за трпење.
* Празното буре повеќе ѕвечи.
* Пократкиот пат колата ја крши.
* Во таа грмушка лежи зајакот.
* Кој ќе му украде на крадецот?
* Кој искусил, знае другите да ги советува.
* Не врзувај го туѓото ѕвонче на својот овен.
* Не се прашува каде седнал, туку како зборувал.
* Старата лисица се чува од железото.
* Кога будалата молчи, луѓето мислат дека е паметен.
* Да можеше човекот да се роди двапати, секој ќе беше паметен.
* Ништо поцрно од лошата памет.
* Бројот чува сè.
* Никој учен не се родил.
* Знаење - имање.
* Мудрата бубачка преде свила, а не пајажина.
* Младата крв вели „да скокнеме“, старата „да седнеме“.
* Човекот има само една пролет.
* Да се ожениш млад рано е, а стар доцна е.
* Веселата младост е најголема радост.
* Младото дрво се витка, а старото се крши.
* Кај стариот глава, кај младиот снага.
* И на стариот волк му е мило јагненце да задави.
* Ќе те праша староста каде ти помина младоста.
* Стариот боледува, младиот не му верува.
* Стариот Влав не може да се потурчи.
* Стариот човек не го прашуваат што те боли, туку каде не те боли.
* Никој не ја сака староста.
* Старото дрво не се исправа.
* Не стареат годините, туку деновите.
* Староста е болест од која секој умира.
* Младоста предлага, староста одлага, средината извршува.
* Лошото говедо јунец до века.
* Младите жени браќата ги делат.
* Младото да го бакнеш и богатиот да го украдеш не е грев.
* Младата утроба плод дава.
* Младо - лудо.
* Младост - радост.
* Држи сè до старото вино и стариот пријател.
* Кога стариот пес лае треба да се види што е.
* Староста и сонот нè привикнуваат на смртта.
* Кој не го сака братот за брат, тој ќе го добие туѓинецот за господар.
* Секаде помини, но дома дојди си.
* Секоја птица во своето јато лета.
* Оној што го молиш не треба да го лутиш.
* Двајца лоши го совладаа Милош.
* Вчера везир денес резил.
* Оној што слуша секого, лошо прави; оној што не слуша никого, уште полошо.
* Со својот јади и пиј, но не тргувај.
* Никој без маана не се родил.
* Најширокото и најдолгото поле е меѓу човекот и нечовекот.
* Тешко на овцата што се отуѓува од своето стадо.
* Во туѓото око гледа сламка, а во своето греда не гледа.
* Не може да му се погоди на светот.
* Враната не ѝ копа очи на враната.
* Кога си во орото, треба да играш.
* Најтешко е да се биде човек.
* Ако не можеш да ми помогнеш, не ми одмагај.
* Општата мака не е тешка.
* Кој падне сам нека не го обвинува другиот.
* Дрвтото се потпира на дрво, а човекот на човек.
* Без друштво нема јунаштво.
* На немото дете ни мајката не може да му помогне.
* Прво погледни се себеси, а потоа другите.
* Најпрвин пред својата куќа исчисти.
* Никому не му пишува на челото што е во него.
* Никогаш не жали му се на оној што не страда како тебе.
* Прво купи го соседот, па потоа куќата.
* По мене, ако сака гората нека роди бисер.
* Додека на еден не му се стемни, на друг не му се разденува.
* Крвта не е вода.
* Најдобриот разговор е со гусли.
* Колку одиш повисоко, толку гранката е потенка.
* Својот леб го јаде, туѓата грижа ја гледа.
* Каде што нема мачка, таму глувците оро водат.
* Во какво оро ќе се влета, таква песна се пее.
* Во орото кога сакаш, од орото кога ќе те пуштат.
* На другите прави им го она што сакаш тебе да ти прават.
* Не кажувај сè што знаеш, не прави сè што можеш, не верувај во сè што ќе чуеш.
* Тој би ја дал и крвта под грлото.
* Кроткото јагне од две мајки цица.
* Човекот не е јаболко за да го помирисаш.
* Без луѓето нема живот.
* Од еден камен не се прави град.
* Во своето јато, гулабу!
* Подобро гледаат четири очи отколку две.
* Луѓето се густо посеани, а ретко никнуваат.
* Во туѓата рака парчето секогаш е поголемо.
* Туѓата коза има повеќе лој.
* И злото и доброто – до луѓето.
* Ничија заслуга ни добрина не треба да се гази.
* Тешко на агата кого го фалат кметовите.
* Облеката не го прави човекот.
* Кој ќе тргне по туѓата волна, самиот дома истрижен се враќа.
* Кој се крие од луѓето, подобро да го нема.
* На високите смреки виорот врвовите им ги крши.
* Нема потешко бреме од лошиот сосед.
* Кого не го познаваш, гледај со кого се меша.
* Каде и да се состанат луѓето, ги оценуваат другите, а не себе.
* Отсекогаш посилниот го кршеле.
* Лицето девојката ја мажи.
* Лицето не ги крие годините.
* Убавата жена ретко е чесна.
* Каде си видел убава баба и мирно дете?
* Убавото секому му е мило.
* Убавите орото го водат, а грдите куќата ја водат.
* Убавиот збор железна врата отвора.
* И на трупецот стави му костум – ќе биде убав.
* Не се живее од убавината, туку од добрината.
* Богат е оној што не е должен, а малд е оној што е здрав.
* Богат е оној што не бара од другите.
* Богатиот јаде кога сака, а сиромашниот кога може.
* Тешко е ситиот да го нагостиш, а богатиот да го даруваш.
* Богатството никогаш не е сито.
* Голиот не може да се соблече.
* Во празна куќа ни кученцето не сака да влезе.
* Просјаците не раздаваат.
* Сиромавиот нема никаде пријател.
* Голем град – голем глад.
* На гладниот не треба да му проповедаш, туку да му дадеш да јаде.
* Сиромаштијата нема родбина.
* На сиромашниот лесно можеш да му помогнеш, но тешко можеш оној кој бил богат, па пропаднал.
* Се најаде како сираче на задушница.
* Сеното нека ни роди, а житото некаде ќе роди.
* На срамежливиот слепец торбата му е празна.
* Кога има добра волја, има сè.
* Ако не сака Божиќ каша, тогаш децата сакаат.
* Кога има леб, нема сол, кога има сол, нема леб.
* Гладниот го разбира гладниот.
* На гладниот пес и дивјачките му се слатки.
* Жедниот и матна вода пие.
*  Просјакот има златен занает – шест дена лежи, а седмиот пред црквата седи.
* Од празната куќа и глувците бегаат.
* Ситиот не му верува на гладниот.
* Каде што е тенко таму се кине.
* Сиромаштијата не е срамота.
* Не е богат оној што има, туку оној што бара малку.
* Гладот нема очи.
* На ситиот стомак ни добриот леб не му чини.
* Залудно царот ми е роднина, кога јас сум просјак.
* Што ако градот чини динар, кога немам динар.
* Гозбата на сиромасите секогаш се претвора во пеење.
* Нека се знае чија куќа е мрсна.
* Додека има луѓе ќе има и капи.
* Нуждата не купува, туку продава.
* Окото на господарот коњот го гои.
* Повеќе вреди жената што ќе заштеди отколку мажот што ќе заработи.
* Со туѓи раце лесно е змии да фаќаш.
* Ситата мачка глувци лови, а гладната краде по куќата.
* Најтешко е да се започне.
* Кој се плаши од работата, тој живее во беда.
* На добриот слуга што и да му дадеш, малку е, а на лошиот што и да му дадеш – многу е.
* За завршената работа нема приговор.
* Железото се кова додека е жешко.
* Загради плитко, а посеј ретко; загради ниско, па ајде веднаш на пазар по жито.
* Кој се надева во другиот, слаба му е надежта.
* Кокошката што многу кокодака, малку јајца носи.
* Јас со окото, тој со скок.
* Волците не јадат месо по порачка.
* Занаетот е секојдневна добивка.
* Зрно по зрно – погача, камен по камен – палата.
* Ретко знае добро да стопанисува оној кој никогаш не служел.
* На туѓите плеќи лесен е товарот.
* Не се гои прасето пред Божиќ.
* За тврдото дрво треба и тврд клун.
* Каде што многу се зборува, малку се работи.
* Кај ковачот најлоша секира.
* Не сонувај колку што не можеш да исткаеш.
* Оној што секогаш започнува, никогаш не завршува.
* Теле за теле, иако не е шарено.
* Дај со рацете, а барај со нозете.
* Уште двата краја и средината, па сè е готово.
* Изгубеното време тешко се надоместува.
* Кај земјоделецот црни раце, ама бела погача.
* Кој не градел куќа и не мажел ќерка, не знае што е трошок.
* Без алат нема занает.
* Мравката и пчелата нè учат како се печали.
* Мувата орала стоејќи на рогот на волот.
* Тивката вода брег рони.
* Мрзата е полоша од болест.
* Работи, па не плаши се од гладот.
* Заборавеноста е знак на мрза.
* Додека има грбови, ќе има и самари.
* Добрата овца многу не блее, ама многу волна дава.
* Ралото и мотиката светот го хранат.
* Од мрзата нема поголем товар.
* Силно е магарето, ама двајца товарат.
* Женската работа никогаш нема крај.
* Туѓата рака не печали.
* На вредната девојка брзо ѝ доаѓаат сватови.
* Еден час спиење пред полноќ е подобар од два по полноќ.
* Полесно е да се стекне отколку да со сочува.
* Нема леб без мотика.
* Кој ја гледа туѓата работа, својата ја заборава.
* Кој не умее да штеди, работата не му помага.
* И белата брада лаже, а наѓубрената нива не лаже.
* Колку што грмеше и немаше толку дожд.
* По завршената работа нема многу каење.
* Длабок е туѓиот џеб.
* Лозјето не бара молитва туку мотика.
* Бистра водичка, мирна главичка.
* Подобро сит да пиеш вода отколку гладен вино.
* Кој пие ќе се опие – кој игра на коњот ќе се убие.
* Кој многу испил, тој среќа не донел.
* Ракија никого никогаш не го направила човек.
* Кој вечера вино, тој руча вода.
* Кафето и ракијата ја растурија куќата.
* Пијаното и лудото се исто.
* Виното нема раце, ама за очи фаќа.
* Виното и мудриот го спобудалува.
* Од пијаниот и лудиот бега.
* Човекот во пиењето, а коњот во калта се познаваат.
* Ако е мажот пијаница, жената е маченичка.
* На пијаниот морето му е до колена.
* Виното и старецот го разигрува.
* Оние што не пијат ракија, не знаат што е уживање.
* Што мисли трезниот, пијаниот го кажува.
* Пијаната глава не носи барјак.
* Винце кисело – срце весело.
* Човекот се надева додека има здив во него.
* Децата се чудат на сè, а луѓето на ништо.
* Не барај ручек во Бања Лука, кога ти е во раката.
* Држам врабец, а чекам сокол.
* На оној што сака да игра, лесно му се свири.
* Никој не дава ништо за нешто.
* Пуштија мувата на дланката, таа ќе замине во брадата.
* Зајакот во шумата, а тој прави ражен.
* Подобро врабец во раката отколку сокол во планината.
* Подобро врабец во раката отколку гулаб на гранката.
* Нема пари – нема ни пазар.
* Она што не можеш да го имаш, немој да го посакуваш.
* И сите овци и волците сити, тоа не може да биде.
* Не ја чува торбата свети Никола, туку добрата врвка.
* Подобро е своето јајце отколку туѓата кокошка.
* Ние за волкот, а волкот меѓу овците.
* Кој се фали, самиот се расипува.
* Повеќе има денови од колбаси.
* И парите и јарето – не може.
* Водата и огнот се добри слуги, а лоши господари.
* До средината на зимата ни глад ни студ.
* Убава зима – сиромашна мајка.
* Нема зима додека не помине Божиќ.
* По утрото денот се познава.
* Летото ќе светне и ќе помине.
* На летната облачност и на зимската ведрина не треба да им се верува.
* Зимо, бел гулабе, имаш волчји заби.
* Сонцето секого еднакво го грее.
* Да не беше ветрот, пајаците небото би го премрежиле.
* Она што ќе го зафатат огнот, војската и водата, не може да остане.
* Тивкиот дожд подобро ја натопува земјата.
* Пролетниот снег од денес до утре.
* Пред зората не може да се раздени.
* Една ластовица не ја прави пролетта.
* Огнот со слама не се гаси.
* Шумата е најтоплата кошула.
* Есента е богата, а зимата рогата.
* Кога грми пред да капи, нема да има дожд.
* Кој сака чесно, не може лесно.
* Раката ја мие раката – образот двете.
* Сè за образот, а образот за ништо.
* Своето не го давај, а туѓото не го посакувај.
* Едно мисли, друго зборува, а трето прави.
* Потребата чесноста ја крати.
* Нуждата законот го менува.
* Злобата ја јаде душата како ‘рѓата железото.
* Туѓото невратено – непростен грев.
* Ветувањето – тешко долгување.
* Ветувањето – на лудиот радување.
* Чесниот човек лесно е да го измамиш.
* Водата може да измие сè, освен црниот образ.
* Сечие дело ќе излезе на виделина.
* Кој ѕида куќа со туѓи воздишки, во неа нема да му седат внуците.
* Најскапо е она што не е за продажба.
* Чесноста е еднаква со животот.
* На златото ‘рѓа не се нафаќа.
* ‘Рѓата не се фаќа на злато.
* Скриениот јаглен најлошо ќе те испече.
* Никој никого не може да го засрами додека самиот не се засрами.
* Нашла вреќата закрпа.
* Волот се врзува за рогот, а човекот за јазикот.
* Јазикот пресекол повеќе глави отколку сабјата.
* Ќе се најде давател, ама нема враќач.
* Најтежок товар е немирната совест.
* Неплатен долг – непростен грев.
* Готово како созлите кај жената.
* Волкот влакното го менува, ама карактерот никогаш.
* Златната облека срамот не го покрива.
* Секоја мака некое време, а срамот цел век.
* Птицата по перјето, а човекот по говорот се познава.
* Подобро добар глас отколку златен пес.
* Ако човекот не може да биде убав и богат како што би сакал, може да биде добар и чесен.
* Малку има вистинска мера и цврста вера.
* Една грижа лесно се носи, но не сто и една.
* Лагата има плитко дно.
* Лагата има кратки нозе.
* Чаша по чаша, а по чашата вистината.
* Со лажицата го залажува, а со дршката очите му ги копа.
* Кој ќе излаже еднаш, другпат не му се верува дури и да ја зборува вистината.
* На панаѓур девојка и на роса ливада никогаш не купувај.
* Раната од ножот зарастува, а од јазикот никогаш.
* Секоја шега – половина вистина.
* Не можеа, а светот го изедоа.
* И ѕидот има уши, и плотот има очи.
* Не постои тајна која не се дознава.
* Не постои волк по кој не лаат кучињата.
* Во доброто е лесно да се биде добар.
* Доброто лесно се заборава, а лошото никогаш.
* Секому добар, а себеси најлош.
* За еден добар ден многу лоши се претрпуваат.
* Лоша сум, лошо ми е!
* Лошо правел, полошо дочекал.
* Покрај сувото и суровото дрво ќе изгори.
* Во секое жито има плевел.
* Бркајќи ја лисицата, го избркал волкот.
* Секој човек е добар кога му е добро.
* Добриот глас далеку се слуша, а лошиот уште подалеку.
* Прави добро, не кај се, прави лошо, надевај се.
* Подобро е од половина пат да се вратиш отколку по лошиот до крај да одиш.
* Од лошото ждребе многупати добар коњ излегува.
* Сребреното седло не го прави коњот добар.
* Добрата овца малку блее, но многу млеко дава.
* Полош е женскиот јазик отколку турската сабја.
* Кој е лош дома, на пат е уште полош.
* Добрата стока сама се продава, а девојката сама се мажи.
* Кој им простува на лошите, им наштетува на добрите.
* Инаетот е лош занает.
* По секој дожд сонце грее.
* Орото се врти наоколу.
* Да правиш лошо и да се надеваш на добро не е можно.
* Злото со зло се брка.
* Кој прави зло, ќе го дочека.
* Кој не го знае, скапо би го платил.
* Злото нема да донесе добро.
* На јазикот мед, а на срцето јад.
* На човекот направи му стопати добро, а еднаш не направи му – сè е заборавено.
* Ако ти е срцето како говорот, добар си.
* Од лошото полошо и од доброто подобро има.
* Што ми велиш, нека ми биде, што ми посакуваш, нека ти биде.
* Лошата трева и по каменот расте.
* Не треба бисерот пред свињите да се растура.
* Добриот коњ има сто маани, а лошиот само една.
* Додека е добар косачот, добра е и косата.
* Никој не знае што е добро, само оној кој страдал од злото.
* Косово Поле – почеток на неволјата.
* Не си бил на Косово.
* Поминал како Јанко на Косово.
* Прокопсал како турскиот цар на Сента.
* Од искра изгорела Москва.
* Би го пуштил јас него, а тој не сака мене.
* Навиката е една мака, а одвикнувањето две.
* Тешкото време го расипува обичајот.
* Ти стар, а јас млад.
* Кажи Маро, од каде ќе дојдат сватовите.
* Остана како мостот на Дрина.
* Излези сонце да ги огреам рацете.
* Времето ги прегради луѓето.
* Додека има среќа, никогаш нема да има штета.
* На несреќниот терзија иглата му се криви.
* Никој никому не може да му ја земе среќата.
* Среќната мајка децата ја закопуваат, а несреќната ги закопува децата.
* Среќниот тешко се раѓа, но лесно живее.
* Среќата никогаш не трае до крајот.
* На несреќниот никогаш не може ситно да му се сомеле.
* Несреќата не брка, туку чека.
* Кога господ дава среќа, не прашува чиј си син.
* Кога господ не дава, сè е попусто.
* Со божја помош сè се може.
* Господ е бавен, ама сè стигнува.
* Постара е божјата од царевата.
* Маката не ја зема душата, туку судниот ден.
* Многупати најдобриот пливач се дави.
* Кој се родил за бесилка, од пушка не погинува.
* Не е кому е речено, туку кому е судено.
* Нсреќен живот – долг век.
* Децата се среќа.
* Среќата суди, а паметот се труди.
* Лошата судбина го натерала орелот да зимува со кокошките.
* Од судбината никој не може да побегне.
* Средната среќа е најдобра.
* Во среќата се надева лудиот, а паметниот во својот труд.

## Наводи

Категорија:Српска култура
Категорија:Поговорки