open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Иван Радналијата

**Иван Радналијата** (на грчки: *Ιωάννης Ραδιναλής*, Јоанис Радиналис) — македонски револуционер, деец на ВМОРО, подоцна преминал на страната на грчката вооружена пропаганда во Македонија.
## Животопис
Тој е роден во тиквешкото село Радња, тогаш во Османлиското Царство, од родното село го добил прекарот Радналијата. Вклучува во четите на ВМОРО.

Подоцна Радналијата поминува на грчка страна. Под инструкциите на грчкиот конзул во Солун, Ламброс Коромилас во летото 1904 година застанува на чело на грчка чета која дејствува во областа меѓу Радња и Лумница и низ целиот Тиквешки регион. На 23 септември се бори со организациска чета во Раец, а на 30 септември во Копришница. Во почетокот на октомври во реонот се движи четата на Лука Иванов и активностите на Радналијата се ограничени.

Во 1905 година дејствува во Гевгелиско, заедно со четата на Јоргос Какулидис (капетан Михалис Драгас).

Во 1906 и 1907 година продолжува да дејствува во Тиквешијата, а во пролетта 1907 година стапува во контакт со Панделис Папајоану за да го засили грчките дејствија во Струмичко. Ги обиколувал струмичките села Колешино, Зубово и Мокриево, за да привлекува четници. На 26 август се предадени и опколени од турски сили, но четата на чело со Радналијата, Јоргос Болиотис од Богданци и Теодорос Сендерис се провлекла на Беласица. Во борбата на планините загинуваат Танас од Владиевци, Стоил од Вардаровци и капитен Папајоану . Активностите на Радналијата продолжуваат до Младотурската револуција во 1908 година.

## Извори


Иван Радналијата
Категорија:Гркомани
Божин Теофилов

**Божин Теофилов**, наречен *Косоврашки* е македонски револуционер, дебарски реонски војвода на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација, подоцна станал ренегат и србоман.
## Животопис
Божин Теофилов е роден во реканското село Горно Косоврасти, тогаш во Отоманското Царство. Се приклучува кон ВМОРО и учествува во Илинденското востание. По задушувањето на востанието е четник при Георги Сугарев, а подоцна е самостоен војвода во Дебарското и Реканско.

По Младотурската револуција во 1908 година преминува на српска страна и на 1 мај 1909 година со помош на локалните србомани Павле Ажиевски и лекарот го убива галичкиот свештеник Амвросиј Попмилетиев. Фатен е на 24 јуни од Јован Гарски и селската милиција во Гари и обесен од турските власти во Дебар на 1 септември 1910 година .

## Извори


Категорија:Војводи на Српскиот комитет на четничката акција
Категорија:Србомани
Категорија:Починати во Дебар
Јоанис Терзис

**Иванчо Терзиовски** (грчки: *Ιωάννης Τερζής*, Јоанис Терзис) — македонски револуционер, деец на ВМОРО, подоцна преминал на страната на грчката вооружена пропаганда во Македонија.

## Животопис
Иванчо Терзиовски е роден во Костурско село Косинец, тогаш во Османлиското Царство, денес Јеропиги, Грција. Се вклучува во четите на ВМОРО. Подоцна се приклучи на грчката вооружена пропаганда против ВМОРО и станува четник на Јоргос Цондос (капетан Вардас). Учествува во борба со Османлиите во Корештата. Подоцна со друг ренегат Герго Количев се обидува да организира грчки комитет во Крчишча. По 1906 година предводи сопствена чета со која тероризира егзархиските села. На 3 јули 1907 година неговата четата, заедно со оние на Јоргос Томбрас (капетан Рупакјас) и Николаос Платанијас (капетан Лахтарас), разврзуваат борба на четата на Атанас Кршаков во која организацискиот војвода загинува. Потоа соработува со Павле Илиев и Јоргос Диконимос до Младотурската револуција во 1908 година .

## Извори


Јоанис Терзис
Категорија:Гркомани
Дончо Тодоров

**Дончо Тодоров Гаjдарџиски** бил бугарски офицер и македонски револуционер, деец на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација, подоцна преминал на турска страна.
## Животопис
Роден е во 1877 година во градот Стара Загора. Бил подофицер во бугарската армија. Ја напушта службата и влегува во ВМОРО. Во 1904 година е четник во Тетовско, каде е секретар на војводата Никола од Долно Јеловце, а во 1905 година е самостоен војвода во Скопско. Потоа повторно станува четник во четата на Иван Наумов Алабакот. Од есента 1906 до крајот на 1907 година е војвода во Кичевско и ги помага двајцата реонски војводи Павле Наумов и Крсте Алексов. Во летото 1907 година заедно со војводата Ефтим Божинов ликвидираат неколку Турци во Кичевско.

По Хуриетот во 1908 година Тодоров преминува на страната на Младотурците. Почнува да го собира оружјето на кичевските дејци на ВМОРО и предводи турска потера. Води борба со четата на Михаил Радев Странџа во месноста Балтин при село Зашле, Крушовско. На 31 мај 1911 година потера на Тодоров го убива од заседа славен војвода Блаже Крстев Биринчето.

Тодоров учествува во Првата балканска војна на турска страна и бил заробен од бугарските сили по падот на Одрин во 1913 година. Амнестиран и пристапил во Македонско-одринското ополчение, како ополченец се борел против Србите во борбите при Султан тепе во Втората балканска воjна. Награден е со орден *"За храброст"* II степен. Убиен е во Софија во 1913 година од војводата Михаил Радев, кој е уапсен, но подоцна убиецот бил ослободен .

## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Дончо Црцоријски

**Дончо Црцоријски** — македонски револуционер, подоцна србоман и деец на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација, подоцна преминал во српската вооружена пропаганда во Македонија.
## Животопис
Црцоријски е роден во Голема или Мала Црцорија, тогаш во Османлиското Царство. Првично станува деец на ВМОРО. Поминува во српска служба по Првата светска војна. Станува водач на чета, со која го тероризирал населението во Вардарска Македонија, најмногу ги тероризирал Македонците од Кумановско и Паланечко.

Во 20-те години на XX век жителите на Кнежево се подложени на репресии од страна на српските власти и паравоените сили, предводени од Дончо Црцоријски и Мино Станков. Многумина се тепани и мачени, некои куќи се изгорени, а многу жени, особено сопругите на избеганите во Бугарија, се силувани или принудени да се омажат за Срби .

## Извори


Категорија:Војводи на Српскиот комитет на четничката акција
Категорија:Србомани
Никен Секеј

мини|десно|180п|Седиштето на бирото во Чијаода, Токио
**Никен Секеј** (јап. 株式会社日建設計, трскр. *кабушики-гајша Никен Секеј*; англ. *Nikken Sekkei Ltd.*) е архитектонско биро со седиште во општината Чијода во градот Токио, Јапонија. Нејзините архитекти се творци на бројни значајни зданија во земјата и во странство. Меѓу последните проекти на бирото е кулата „Токиско небесно дрво“, втора највисока градба во светот, проектирана во соработка со Прицкеровиот лауреат Тадао Андо.

## Поврзано
* Јапонска архитектура

## Надворешни врски

*Никен Секеј - домашна страница 

Категорија:Архитектонски бироа
Категорија:Јапонска архитектура
Категорија:Инженерски претпријатија од Јапонија
Категорија:Архитектонски бироа од Јапонија
Васил Аџаларски

мини|десно|200п|Писмо од Богдан Раденовиќ до српскиот конзул во Скопје, во кое го известува за убиството на војводата Василие Аџарлар. (11 ноември 1909)

**Васил Стојанов Стаjков**, познат како **Аџаларски** и **Дервишов** (, Аџалари - , ) — македонски револуционер, скопски и кумановски војвода на Внатрешната македонско-одрински револуционерна организација.

## Животопис
Васил Стојанов е роден на 24 декември 1880 година во скопското село Аџалари (денешно Миладиновци), според кое го добил својот прекарот, тогаш во Османлиското Царство. Тој е братучед е на војводата Трифун Аџаларски.
Во 1901 година неговото семејство се преселило во Скопје. Влегол во ВМОРО и извршувал разни задачи на Организацијата - пренесувал пошта, криел и надополнувал оружје, извршувал терористички акции. Истата година бил уапсен и одлежал две години во скопскиот затвор Куршумли ан. По амнестија бил ослободен. Во пролетта 1903 година станал нелегален четник и првично бил при војводата Сандо Чолакот во Кумановско, подоцна во 1904 година бил помошник војвода во четата на Боби Стојчев, а од 1905 година бил војвода во  Скопска Црна Гора  и Блатијата под раководство на Даме Мартинов. Аџаларски извршил неколку ливидации на турски бегови.

Од крајот на 1904 до 1908 година неговата чета водела 14 борби со турскиот аскер и со чети на Српскиот комитет на четничката акција. Како одмазда за убиството на 7 Македонци-егзархисти од страна на српска чета, тој убил 9-мина србомани од Бродец, по што српските чети ги прекинале активностите од тој тип. Во февруари 1907 година ја запалил меаната во селото Сопиште, која служела како за база на српските чети при нивното преминување во Порече, тогаш подвојвода кај него бил Тодор Јаков. До Младотурската револуција бил скопски реонски војвода и дејствувал со чета од 18 души, поделена на 4 дела .
По Младотурската револуција во 1908 година се легализирал. Ја одржувал Народната федеративна партија.

### Смрт
Убиен е заедно со својот 80-годишен дедо во заседа пред врата на својот дом од страна на властите во Скопје во 1909 година. Тој е погребан во црквата „Св. Димитрија“ , а неговото убиство било повод за масовни протести на македонското население од Скопско против властите, а неговиот убиец, Кор Расим бил обесен на камениот мост во градот.

Оратори на митингот при неговиот погреб биле учителот Атанас Михајлов и адвокатот Тома Петков кој биле осудени на 2 години, а учителот Димитар Папанков, на три. При акција за собирање на оружјето во режија на младотурците во 1910 година биле уапсени татко му Стојан и неговиот брат Панчо .


Податотека:Spomen-obelezje-Vasil-Adzilarski-Miladinovci.JPG|Спомен обележјето на војводата Васил Аџаларски во неговото родно место денешното село Миладиновци
Податотека:Adzhalarski so skopskata ceta.jpg|Скопска околиска чета, војвода Аџаларски
Податотека:Cheta of Vasil Adzhalarski IMARO.jpg|Четата на Васил Аџаларски
Податотека:Vasil Adzhalarski band.jpg|Четата на Васил Аџаларски по Младотурската револуција


## Наводи

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски војводи
Категорија:Луѓе од Миладиновци
Трифун Аџаларски

**Трифун Христов** познат и како **Трифун Аџаларски** и **Трипун војвода** — македонски револуционер, војвода на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
Трифун Христов е роден во скопското село Аџалари, од кое добил својот прекар, што тогаш е во рамките на Османлиското Царство. Братучед бил на војводата Васил Аџаларски.
мини|лево|300п|Четата на Трифун Аџаларски
Во 1906 година влегува во Македонија како четник при Васил Аџаларски во Скопскиот Регион. Од летото 1907 година е самостоен војвода, повторно во Скопско. Во истата област се враќа и во пролетта 1908 година. По еуфоријата околу Хуриетот и убиството на неговиот братучед од страна на Турците, во 1910 година повторно е војвода во Скопско и Кичевско .

## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски војводи
Категорија:Починати во Кнежа
Грујо Акелов

**Грујо Акелов** — македонски револуционер, војвода и деец на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
Акелов е роден во 1883 година во битолското село Дедебалци. Од страна на Организацијата, тој бил назначен за полски војвода.  Во прво време, тој бил терорист и четник кај војводите Димче Сарванов и Јон Пашата. Подоцна тој станал самостоен војвода. Во април 1905 година, тој бил опкружен заедно со четворица свои четници во селото Биљаник, Битолско, и сите загинале на 23 април 1905 година, во потпалена куќа.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Дедебалци
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски војводи
Алексо Поројлијата

**Алексo Николов Малчев**, познат како *Пороjлиjaта* или *Пороjски* — македонски револуционер, војвода и деец на Македонската револуционерна организација и Врховниот македонски комитет.

## Животопис
Алексо Поројлијата е роден во 1864 година во селото Долно Порој, Валовишко, Егјска Македонија. Како млад работи самарџиство и земјоделство. Влегува во ВМОРО во почетокот на октомври 1895 година и станува терорист на организацијата. Четник е при Михаил Апостолов и Михаил Поројлијата. Во летото 1900 година е четник при Михаил Чаков, a на крајот на годината бил избран за војвода на Организацијата во Поројско и Петричко. По жалба на четниците, Гоце Делчев му го одзел војводското звање  и на негово место го поставил како војвода Миле Поп Јорданов. Алексо се присоединува кон четата на Иван Савов, а подоцна станува самостоен војвода на ВМОК во неговото родно Поројско. Алексо војвода води голем број на борби со турскиот аскер во Поројско и Петричко. Учествува во Горноџумајското востание во 1902 година. Според Христо Силјанов, во обидите за зацврстување на врховизмот во Источна Македонија Алексо се служел со *"предавства, гонења и со закани"*.

Сам ги убива дејци на ВМОРО, Александар Илиев и Петричкиот војвода Кецкаров.

Алексо Поројлијата загинува во борба со турскиот аскер на 15 јули (стар стил)) 1903 година во месноста Аџиица помеѓу селата Стиник и Игуменец, Петричко. Тешко е повреден и за да не падне жив во рацете на непријателот се самоубива со револверот. Во истата борба загинува и четник Гого Стојанов од селото Бахтијар. Војската ги исекла нивни главите, ги набила на колци и ги разнесувала низ Стиник, а оттаму во Петрич и Демир Хисар.

Од декември 1901 година до неговата смрт тој води 19 борби со турските потера. Внук на Алексо Поројлијата е Димитар Грчев 

## Наводи

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски војводи
Категорија:Луѓе од Долно Порој
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Дејци на ВМОК
Мите Анастасов

**Мите Анастасов** (или **Демо Анастасов**) — македонски револуционер, кратовски војвода и деец на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
Анастасов е роден во кратовското село Којково, тогаш во Отоманското Царство. Се вклучил во редовите на Организацијата во 1903 година. Извесно време бил терорист, а потоа бил избран за кратовски селски војвода. Подоцна бил избран за задграничен курир на Ќустендилскиот револуционерен пункт на ВМОРО. Починал на 14 октомври 1915 година, во Ќустендил, Бугарија.

## Наводи

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски војводи
Сребра Апостолова

**Сребра Апостолова Ушлинова**, со моминско име **Сребра Димова Домазетова**, ― македонска револуционерка, терористка и четничка на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.

## Животопис
мини|лево|350п|Лево: Сребра Апостолова, во средина:  Сребра со своите деца во Варна, десно: Апостол Илиев Ушлинов, нејзиниот маж
Сребро Апостолова е родена во битолската село Лера, тогаш во Османлиското Царство, во семејството на Димо Ив. Домазетов и Петра Домазетова [1]. Во 1901 година е посветена во ВМОРО од Темелко Спасов.

Се омажила за Апостол Илиев Ушлинов и заедно со Донка Ушлинова го убиваат локалниот бег Џелеп Реџо Суљов. Потоа тројцата бегаат во шумата каде што се наоѓаат со четата на Ресенскиот војвода Славејко Арсов кој ги облекува во четничка униформа. По Илинденското востание тие се четници на Георги Сугарев. Христо Настев за неа истакнал:

: *Секогаш резервираna и скромна до наивност во односите, таа не им е непријатно од никакви незгоди и лишување на новата положба ... во неа проличаваше неограничено задоволство во пламнал и од одмазда срце, дека е укинат веќе оној од кого цели денови се трепери со мајка си, угрижени за утрешниот ден.*

По востанието, таа се преселила во Бугарија и се населува во Варна. Имаа четири деца и со семејството живее во сиромаштија 

## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски преселници во Варна
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Починати во 1942 година
Категорија:Луѓе од Лера
Атанас Градоборлијата

**Атанас Димитров** наречен „**Градоборлијата**“ (1860 - 24 мај 1903) — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
Атанас Градоборлијата е роден во 1860 година во с. Градобор, Солунско.

Заедно со Иван Карасулијата, Илија Крчовалијата, Апостол Петков и други е меѓу старите арамии, на кои се потпира Гоце Делчев во првите години на изградувањето на ВМОРО и Четничкиот институт.

Градоборлијата е курир, член на тајната полиција и терорист на организацијата. Во 1895 година е уапсен од страна на османлиските власти и затворен во Канл куле во Солун, но по шест месеци успева да избега. Од 1898 година е четник при Михаил Апостолов во Гевгелиско, а подоцна е самостоен војвода во своето родно Солунско. Во 1898 година дејствува заедно со Дончо Златков во Пирин, а во 1902 година со Алексо Поројлијата и Иван Карасулијата.

Атанас Градоборлијата загинува со целата своја чета во мај 1903 година во близина на своето родно село, отруени од Гркомани.

## Наводи

Категорија:Дејци на ВМОРО
Тодор Бајрактаров

**Тодор Бајрактаров Фурнаџиев** или **Фурнаџијата** ― македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
## Животопис
Тодор Бајрактаров е роден во битолското село Лажец, тогаш во Османлиското Царство. По занимање, тој бил фурнаџија. Работел во Битола и станал јатак на Дељо Лесковски и Стојан Донски, по што тој станал член на месната терористичка група на ВМОРО. Во февруари 1902 година, тој станал нелегален четник при Георги Сугарев. Откако војводата се разболел, четата била предводена од Бајрактаров. Загинал со целата своја чета во 1902 година во борба против османлиските сили во селото Чарлија (Горна или Долна Чарлија). Со него загинале четниците Ристо од Будаково, Благо и син му Димитар од Бач, Боже од Трап, Темелко од Лера, Мице и Цветан од Кичевско и еден папуџија од Битолско, се спасил само четникот Петре Тасев од Могила.
## Наводи


Категорија:Луѓе од Лажец
Категорија:Дејци на ВМОРО
Андон Брештенски

**Андон (Доне, Доно) Брештенски** — македонски револуционер, костурски реонски војвода на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
Роден е во костурското село Брештени, денес во егејскиот дел на Македонија. Добива основно образование. Влегол во ВМОРО и извршувал терористички задачи. Заедно со Вангел Поп Христов го убиле Ахмед-бег од костурското село Желегоже. Во 1907 година, тој бил назначен за војвода на областа Нестрамкол. Но на пат кон областа, тој загинал во Жупаништа, заедно со Митре Влаот, Вангел Поп Христов и Иљо В’мбелски. Погребан бил заедно со своите другари во Апоскеп, откако нивните тела биле изложени во Костур.

На 13 март 1907 година, околиската чета на ВМОРО влегла во Жупаништа и ги казнила со смрт предавниците Кољо Гечов, Ставро Шишов и Димитар Апостолов.

## Наводи

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Родени во непозната година
Васил Војнов

**Васил Николов Војнов**, познат како *Саатчијата*, — македонски револуционер, битолски војвода на Македонската револуционерна организација.
## Животопис
Војнов е роден во 1876 година во Битола, тогаш во Отоманското Царство. Млад заминува за Романија, каде што учи за часовникар. Во 1896 година се враќа во родниот град. Во 1900 година влегува во ВМОРО и извршува терористички задачи. Во 1904 - 1905 година е раководител на терористите на ВМОРО во Битола. Од 1905 година станува четник при Наум Петров Буфчето, а по неговата смрт на крајот на годината е војвода до Младотурската револуција во 1908 година.

Во 1910 година Младотурската власт го уапсила и осудила на 101 години затвор, бил заточен во Синоп. Ослободен е во 1912 година .

## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Кимон Георгиев

**Кимон (Кимо) Георгиев** — македонски револуционер, поројски и солунски војвода на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
Роден е во лагадинското село Негован. Влегол во ВМОРО како терорист. Во 1904 година, тој станал четник при Христо Чернопеев, а од следната 1905 година е војвода на самостојна чета, која дејствувала во Поројско и Солунско. Негов четник е Антон Костадинов.

Кимон Георгиев загинал во борба со османлиските сили во 1907 година, заедно со целата своја чета.

## Наводи


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Луѓе од Негован (Лагадинско)
Марин Георгиев

**Марин Георгиев** — македонски револуционер, малешевски војвода на Македонската револуционерна организација.
## Животопис
Марин Георгиев е роден во Стара Загора и учи во Самоковското железарско училиште. Тој е еден од основачите на тајниот револуционерен кружок *"Трајко Китанчев"*. Во 1900 година е член на терористичка група, која дејствуваше во Малешевско. Кон 1903 година е избран за војвода во Малешевско. Марин Георгиев тргнува со четата на Христо Чернопеев и влегуваа во Македонија преку Ќустендил. Месец дена подоцна биле открини од страна на Турците при што се разврзала борба во близина на селото Лески во која загинува на 24 април 1903 година .
## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Петар Георгиев

:*За македонскиот композитор и текстописец видете [[Петар Георгиев-Калица]].*

**Петар (Пецо) Георгиев** (Битола, 1880 - Цер, Демирхисарско, 11 април 1905) — македонски револуционер, битолски војвода на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
мини|лево|200п|Георги Ацев, Наум Јосиф и Петар Георгиев.
Георгиев е роден во 1880 година во Битола. Завршува егзархиска гимназија во градот. Како терорист на ВМОРО ја спровел пресудата врз поп Ставре, на 18 август 1900 година во Битола (види Попставрева афера). Подоцна Георгиев станува четник и војвода.

Умира на 11 април 1905 година во Цер, Демирхисарско каде е опкружен заедно со Христо Узунов и Ванчо Србаков, се самоубива со целата чета.

## Наводи

Категорија:Дејци на ВМОРО
Павле Кониковски

[мини|десно|250п|Четата на [Апостол Петков, (правиот од најлево), до него е Павле Граматиков]]
**Павел (Павле) Пејков Граматиков**, познат како **Павле Кониковски**, **Павле Капетан** и **Канатлијски** (роден во Кониково, Ениџевардарско, Егејска Македонија - , Чекре, Ениџевардарско) — македонски револуционер, ениџевардарски и поројски војвода на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
Граматиков е роден во 1870-тите во пазарското село Кониково, Егејска Македонија. Останал без образование. Како работник во турски чифлик во селото Кушиново бил обвинет за кражба на пари и бил претепан од Турците и осуден во Ениџе Вардар, но наскоро бил оправдан. Од тој момент неговото враќање во родното село станало опасно и започнал да дејствува сам против Турците. Влегол во ВМОРО и станал терорист на организацијата. Од 1896 година бил на чело на чета во Ениџевардарско. Потоа се присоединил кон четата на Иван Карасулијата и Апостол Петков и учествувал во борби во Пајак на Гандач. По пристапувањето кон четите неговата сопруга постојано бил малтретирана од Турците.

Во 1898 година се населил кај Ениџевардарското Езеро, каде што си изградил рибарска куќа сред трска, како заштита од ненадејни напади. Во 1901 година бил во Софија и Гоце Делчев го назначил за војвода во Поројско. Заминал за Македонија со четата на Михаил Чаков. Дејствувал некое време во Поројско со четата на Станиш Наков, но потоа се вратил во Ениџевардарско со една чета, со намера да биде околиски војвода и така влегол во конфликт со Апостол Петков. Извршил ликвидации на арнаути, падари и стекнал слава меѓу населението како заштитник. Граматиков и Апостол Петков биле смирени од Аргир Манасиев .

Павле Граматиков умрел при несреќен случај или од треска во Киркаловските Колиби (Чекревски Колиби) во Ениџевардарското Езеро во ноември 1902 година, меѓутоа останале сомневањате дека бил отруен од страна на Апостол Петков. Според Христо Бинчаров по неговата смрт, за да се избегне одмазда, по наредба на Апостол Петков, бил убиен синот на Граматиков - Трајо. Братот на Павле, Дивиниш, кој бил четник на ВМОРО, откако не успеал да го убие Апостол, убил друг четник и преминал на грчка страна. Синот на Павле, Димитар Граматиков се населил во Ениџе Вардар и дејствувал како агент на грчката вооружена пропаганда во Македонија 

## Наводи

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски војводи
Категорија:Македонски револуционери
29 февруари (настани)

}}|background-color:}|background-color:transparent}};"
 |valign="top" align="right"|2012&nbsp;
 |Завршена радиодифузната кула „Токиско небесно дрво“ — втора највисока градба во светот.
|}

29 февруари
Ангелина Маркус

**Ангелина Маркус**, мом. **Шуплиноска**, ( во  — 22 април 2022 во Скопје) — македонска писателка, историчарка и професорка по филозофија. Во своите дела Маркус пишувала за античката и средновековната историја на македонскиот народ и тие често имаат родољубив карактер.

Основно образование завршила во родното село, гимназија во Прилеп, а Филозофски факултет во Скопје. До 1990 година, таа работела како професор во повеќе гимназии низ Македонија, кога и се пензионирала. Уште во студентските денови ја привлекол пишаниот збор и повремено објавувала написи и пишувала песни. Од 1990 година, започнале нејзините истражувања за древните вредности на Македонија, со критички осврт врз целата користена книжевност.

## Дела
* *Ксантика - древно македонско празнување*, 2010
* *Кумството во црквата Св. Недела во с. Смилковци*, 2009
* *Персеј*, 2009
* *Алкомена, древен град во Пелагонија, тврдина на македонските кралеви*, 2008
* *Аристотел Македонецот*, 2007
* *Беше и си биле... Приказни за Македон и Македонците*, 2006
* *Исхраната на древните Македонци*, 2006
* *Филип II Македонецот*, 2005
* *Македонска древна медицина*, 2005
* *Македонските древни театри*, 2005
* *Тополчани во срцето на Пелагонија*, 2005
* *Македонија на Македонците*, 2004
* *Македонски древни вредности II*, 2003
* *Поеми за Македонските цареви*, 2003
* *Македонски древни вредности*, 2001
* *По трагите на славните Македонци*, 1998

## Поврзано

* Љубица Војдановска
* Евгенија Шуплинова
* Спасе Шуплиноски

## Наводи

## Надворешни врски
* Портал на Ангелина Маркус 

Категорија:Луѓе од Тополчани
Категорија:Македонски писатели
Категорија:Македонски историчари
Категорија:Македонски средношколски професори
Категорија:Југословенски писатели
Категорија:Југословенски историчари
Категорија:Југословенски средношколски професори
Категорија:Апсолвенти на Филозофскиот факултет - Скопје
Михаил Димев

**Михаил Димев Ќосев**, наречен *Мише Ќосето*, — македонски револуционер, битолски селски војвода на Македонската револуционерна организација.
## Животопис
Михаил Димев е роден на 15 август 1878 година во Битола, тогаш во Отоманското Царство. Добива основно образование и станува член на ВМОРО во 1898 година. Учествува во терористичката група на Иван Кафеџијата. Од 1901 година е градски војвода, а во Илинденското востание е војвода на чета и учествува во борби во Смилево. По задушувањето на востанието Михаил Димев станува член на околискиот комитет на ВМОРО во Битола. За време на Хуриетот во 1910 година е уапсен и осуден на 15 години затвор, но наскоро потоа е амнестира. Од 1911 година  ја продолжува револуционерната дејност и е избран за член на *Битолскиот окружен револуционерен комитет* на ВМРО 

## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Димитар Кашалијата

**Димитар (Мито) Арнаурдов Филчев**, познат како *Кашалијата* , — македонски револуционер, серски војвода на Македонската револуционерна организација .
## Животопис
мини|лево|300п|Серската зборна чета во февруари 1903 година во пештерата Капе во близината на селото Крушево, Серско. Кашалијата е во четвртиот ред, втор од лево кон десно.
Роден е во Кашина, во Отоманското Царство, денес во Бугарија. Димитар Кашалијата е четник при Гоце Делчев во летото 1899 година, а во 1902 година е во четата на дедо Илија Крчовалијата. Од февруари 1903 година е четник при Димитар Гуштанов. Потоа повторно е во четата на Гоце Делчев. Кашалијата учествува во нападот на мостот кај реката Драматица (Ангиста) и во борбата за село Баница, каде што умира Гоце Делчев.

По Битката кај Баница, заедно со преживеаните другари поминува во Бугарија. Првично се лекува, а потоа започнал со работа во пограничните премини и канали за Македонија во областа Ќустендил и Дупница.

Подоцна тој станува војвода на чета. На 7 јуни 1903 година здружените чети на војводите Кашалијата, Атанас Тешовалијата, Георги Спанчовалијата, Христо Танушев и Стојан Филипов, водат борба со турските сили кај врв Голеш (Демирхисарско). Учествува во Илинденското востание.

Во 1905 година е четник во четата на врховистичкиот на капетанот Јурдан Стојанов и загинува на 6 април истата година во заседа, во близината на селото Кашина, поставена од Јане Сандански 
## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Категорија:Македонски револуционери
Димче Берберчето

**Диме** или **Димче Стојанов**, познат како *Берберчето*, — македонски револуционер, војвода на Македонската револуционерна организација.

## Животопис

мини|лево|200п|Димче Берберчето во комитска носија

Димче Берберчето е роден во 1875 година во градот Велес и уште како мал останува сирак . По професија е бербер, занает којшто го изучува кај својот брат во Скопје . Таму се запознава со револуционерните движења и влегува во ВМОРО, првично како терорист. Во 1900 година го убива агентот на српската пропаганда Тонче Султанчев и станува нелегален четник при Гоце Делчев во Штипско. Во 1901 година е осуден, во отсуство, на смрт од страна на властите. Од летото 1902 година дејствува во кратовско како самостоен војвода. Зема учество во Илинденското востание во 1903 година. По востанието, учествува во неколку битки, а во една од нив загинува неговиот брат Андреј . Во борба против османлиските власти загинуваат и другите двајца негови браќа . Умира од туберкулоза во Рилскиот манастир во 1910 година .
## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Христо Џорлев

**Христо (Ицо) Џорлев** — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
## Животопис
Христо Џорлев е роден во градот Кукуш, тогаш во Отоманското Царство. Влегол во ВМОРО и извршува терористички наредби на Централниот комитет.

Во мај 1898 година по наредба на Дамјан Груев, Ицо Џорлев заедно со Андон Ќосето, со помош на Аргир Манасиев, Илија Докторов и Иван Телјатинов, го убиваат во Гевгелија пред очите на кајмакамот, Христо Цицов (Цицо), истакнат водач на патријаршиската партија. По убиството, од Солун преку организациски канал е испратен за Бугарија. Од таму по кратко време заминува во четата на Крсто Б'лгаријата. Загинува во борба со турските аскер во Тиквешко .

Негови потомци се Наско и Зоран Џорлеви .

## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Борци против грчката вооружена пропаганда во Македонија
Категорија:Починати во Тиквешко
Лазар Делев

**Лазар Делев**, познат како **Оревски**, — македонски револуционер, војвода на Македонската револуционерна организација.
## Животопис
[мини|десно|350п|Четата на Стефан Николов, [Иванчо Карасулијата и Лазар Делев, меѓу четниците е и Михаил Ставрев - Хаљо.]]
Делев е роден во 1875 година во сиромашно семејство во бојмиското село Ореовица, тогаш во Османлиското Царство, денес Певкодасос, Грција. Се населил во Солун и станал работник при железничкото депо на железничката станица. Станува член на ВМОРО, исполнувал терористички и курирски задачи .

Во мај 1898 година е уапсен по убиството на водачот на гркоманската партија во Гевгелија, Христо Цицов во кое Делев немал учество. Лежел во Гевгелискиот затвор до ноември, по што е затворен во Еди-куле во Солун до 10 август 1899 година, кога судот го прогласил за невин и покрај притисокот на солунскиот грчки конзул и солунската митрополија за осудување .

По неговото ослободување влегува во четата на месниот војвода Иванчо Карасулијата и земал учество во Илинденското востание, се борел во Горноџумајско заедно со Илија Балтов и Христо Саракинов.

Од 1905 година, тој бил самостоен гевгелиски војвода и заедно со Аргир Манасиев, ги одбивал нападите на грчката вооружена пропаганда. Негов четник бил Дељо Василев.

Во Првата балканска војна, тој станал војвода на партизанската чета № 44 при Македонско-одринското ополчение, со 25 души. Напредува по долината на реката Струма со четите на Дончо Златков, Никола Герасимов и Тане Николов. Зел учество во борбите кај Осеново, Сенокос и други, а подоцна е во Здружентаа партизанска чета на МОО.

Лазар Делев умрел во 1938 година, во Софија.
## Наводи


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Луѓе од Ореовица
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Борци против грчката вооружена пропаганда во Македонија
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Обем (геометрија)

[мини|250px|Обем е растојанието околу дводимензионална [геометриска фигура, мерење на растојание околу нешто.]]
**Обем** или **периметар** — вкупното растојание околу даден многуаголник или друга затворена дводимензионална фигура како круг или елипса или некоја нивна проста комбинација (без внатрешни „дупки“). Зборот *периметар* е со старогрчко потекло и значи „обиколна мерка“, што е исоветно на македонскиот поим.  
* Обемот се означува со буквата **L**.  
*Физичка величина за обем е должина, т.е. се мери со мерки како што се метри m, километри km, сантиметар cm, инчи, мили итн.

## Формули
thumb|right|220px|Обем а &Delta;ABC e: ''L''=''a''+''b''+''c''
По правило, обемот на многуаголник се пресметува со собирање на должините на сите страни на многуаголникот.

Забелешка: обем на круг, т.е. должина на кружица се вика и обиколка.

## Практична примена
Обемот и плоштината играат голема улога во денешниот свет и нивно пресметување се смета за неопходна вештина.

**Пример:** Обемот на правоаголна површина со страни *a*=3m и *b*=5m е: L = 2(a+b) = 2(3m+5m)=2 \cdot 8m = 16m

## Поврзао
* Полуобем
* Обиколка
* Обем
* Должина
* Триаголник
* Многуаголник
* Квадрат
* Правоаголник
* Паралелограм

## Наводи

## Надворешни врски
* Периметар (обем)  — Математика за сите 

Категорија:Геометрија
Категорија:Математичко образование
Категорија:Елементарна геометрија
Категорија:Геометриско мерење
Младен Звездов

**Младен Звездов** — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
## Животопис
Роден е во 1883 година во Прилеп, тогаш во Османлиското Царство. Од 1901 година е член на ВМОРО, исполнува терористички задачи  зема учество во Илинденското востание во четата на Стојан Трајков. Остава спомени за востанието во Мариово.
## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Категорија:Македонски револуционери
Иван Кафеџијата

**Иван (Јованче) Кафеџијата** или **Јон Кафеџијата**, — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
## Животопис
Иван Кафеџијата е роден во леринското село Раково, тогаш во Османлиското Царство. Влегол во ВМОРО како терорист заедно со Јордан Гавазов, Стојан Лазов и Никола Мрсев, а потоа со Кочо Песнаџиев, Миалече Лисолаец, Михаил Димев и Начо Џивџанов. Заедно со Ташко Христов стоанисувале кафеана што ја користат за средби на дејци на ВМОРО. Подоцна е четник при Георги Сугарев. Во Илинденското востание во 1903 година е војвода на чета од битолските села, во која влегуваат и Иван Димов Паша и Димче Сарванов. Загинува во голема борба во месноста Бигла, Преспа на крајот на востанието. Во четата влегуваат 40 лица, пет од кои по потекло од Крстоар .

## Наводи

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Родени во непозната година
Трифун Иванов

**Трифун (Трифон) Иванов** — македонски револуционерен, деец на Македонската револуционерна организација. 
## Животопис
Трифун Иванов е роден во 1879 година во ресенското село Јанковец. Се приклучува кон ВМОРО како терорист на ВМОРО, а подоцна е војвода во Битолско. Предаден е од поп Ставре при Попставревата афера, уапсен и осуден на 3 години затвор, иако успешно ги крие тајни документи во себе. Во 1903 година е амнестира и учествува во Илинденското востание како војвода на селската чета од Избишта 
## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Луѓе од Јанковец
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Категорија:Македонски револуционери
Петруш Јовчев

**Петар (Петруш) Јовчев** — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
## Животопис
Петруш Јовчев е роден во 1880 година во градот Охрид. Завршува четврто одделение. Заедно со своите браќа заминува на печалба во Русе. Во почетокот на 1902 година заедно со Стефан Пенев заминува за Македонија. Се населил во Битола, каде што се приклучил на ВМОРО. На крајот на април 1902 година двајцата се уапсени од турските власти. Лежат една година во Битолскиот затвор.

Јовчев и Пенев се амнестирани во почетокот на 1903 година. Јовчев заминува за својот роден град, каде што станува член на терористичката група на ВМОРО. Подоцна станува војвода на чета. Зема учество во Илинденското востание во летото 1903 година .

При избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година е доброволец во Македонско-одринското ополчение и служи во 9-та Велешка дружина. Носител е на орден *"За храброст"* IV степен 
## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски преселници во Русе
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Илија Јосифов

мини|десно|200п|Илија Јосифов во комитска носија
**Илија Јосифов Митрев** — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
## Животопис
Јосифов е роден во градот Охрид, тогаш во Отоманското Царство. Син е на Баба Крста, чија куќа е основен штаб на ВМОРО во градот, и која е постојано приведувана од турските, а подоцна и од српските власти. Брат е на Наум Јосифов и Владимир Јосифов, исто така учесници во македонското револуционерното движење. Влегува во ВМОРО и првично е терорист на организацијата. Во 1907 година станува четник и беше помошник на војводата Славејко Пирчев.

Во 1909 за време на Младотурскиот режим е уапсен, осуден на 3 години и затворен во Битола. По ослободувањето на почетокот на 1912 година Јосифов учествува во нападот во Банк Салоник во Битола, излегува во илегала и станува горски војвода. Учествува во Првата балканска војна во Трета посебна партизанска чета на Македонско-одринското ополчение, на чело со Петар Чаулев, учествувала во ослободувањето на Битола. По Втората балканска војна во 1913 година српските власти го уапсиле и во 1914 година го убиваат на патот од Битола за Прилеп во планината Бабуна .
## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Спиро Карасулски

**Спиро Иванов**, познат како **Карасулски**, — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
## Животопис
Роден е во 1869 година во Ругуновец. Влегол во ВМОРО, бил покрстен од свештеникот Стамат Танчев, и вршел терористички наредби од Централниот комитет.

Откако извршуваат неколку убиства над шпиони, прогонувани од властите на 15 септември 1897 година, Иванчо Карасулијата, Апостол Петков и Спиро Карасулски стануваат нелегални, а кон нив подоцна се приклучува Христо Узунов од Куфалово. Војвода е Апостол Петков. Кон средината на февруари кон четата им се приклучуваат и Гоно Балабанов од Сеово и Павле Граматиков од Кониково, Стојко од Карасуле, Лазар Делев од Ореовица, Гого Киров и Хаџи од Мутулово и Кољо Машкото од Богородица. За кратко време четата, која дејствува во Дојранското, Гевгелиско и Ениџевардарско, посеала страв кај зулумџиите.ѓ

Во Првата балканска војна во 1912 година Спиро Карасулские доброволец во Македонско-одринското ополчение во четата на Лазар Делев .
## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Луѓе од Ругуновец
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Починати во Софија
Категорија:Борци против грчката вооружена пропаганда во Македонија
Категорија:Починати во непозната година
Јанко Жељазков

**Јанко Жељазков** — револуционер, член на Македонската револуционерна организација.
## Животопис
Јанко Жељазков бил роден во 1870 година во Мустафа паша во Свиленград, тогаш во Османлиското Царство. Влегол во ВМОРО и извршувал терористички задачи. Во 1903 година, тој убил османлиски шпион и лежел 3-4 месеци во затвор. По излегувањето од затвор, тој станал незаконски четник во четата на Георги Тенева со која учествувал во Илинденското востание.

При избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година, заедно со Ангел Диамандиев и Јани Таушанов е војвода на Првиот свиленски доброволен одред на Македонско-одринското ополчение, кој подоцна влегла во 14-от Воденска дружина .

## Наводи


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Петар Железаров

**Петар Н. Железаров**, познат како *Петре Железарчето*, ― македонски свештеник и револуционер, претседател на Кичевскиот околиски комитет на Македонската револуционерна организација.

## Животопис
Роден е во 1875 година во градот Битола, тогаш во Отоманското Царство. Влегува во ВМОРО и извршува терористички задачи. Од 1900 година е реонски началник, а од април 1903 година влегол во четата на Георги Сугарев. Земал учество во Илинденското востание како војвода на чета со која се борел во Смилево и на други места.

По поразот на востанието е избран за член на Битолскиот околиски комитет на ВМОРО. Подоцна станал војвода во Мариово .

## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Спиро Килиманов

**Спиро Килиманов**, *Келемано* или *Келеманов* — македонски револуционер, член на Македонската револуционерна организација.
## Животопис
мини|лево|200п|Коце Џеферов, Црн Киро од Штип и Спиро Келеманов
Спиро Килиманов е роден во градот Штип, тогаш во Отоманското Царство. Се занимавал со кондураџиство, но е многу зависен од алкохол. Со поддршка на Гоце Делчев се откажува од алкохолот и се приклучува во ВМОРО. Като подвижен и брзоодец извршувал курирски обврски ии ја разнесувал организациската коресподенција. Во април 1896 година, по апсењето на Дончо Штипјанчето, го известува Гоце Делчев, го стигнал во Виничко на пат за Бугарија. По  Виничката афера, Спиро Келеманов заминува во Ќустендил, по што за кратко се враќа во Штип и убива турските потисници во градот. Подоцна дејствува како терорист на организацијата во Солунско .

Бил уапсен и затворен. Заболел од туберкулоза, поради што е амнестира. Умира малку по Младотурската револуција во 1908 година. Веројатно Владо Черноземски го избирал својот псевдоним *Петар Келеман* по името на Спиро Килиманов .

## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категат

мини|десно|280п|Категат и Скагерак

**Категат** (, ) — морска површина и мореуз помеѓу полуостровот Јитланд и островското подрачје на Данска на запад и југ и покраините Вестерјетланд, Сканија, Халанд и Бохуслен во Шведска на исток. Во него се слива Балтичкото Море преку протокот Ересунд и данските протоци. Категат е продолжение на Скагерак и може да се смета за залив на Балтичкото или на Северното Море, иако во Скандинавија не се смета за ниедно од наведените.

## Географија
Според спогодбата од 1932 потпишана од Данска, Норвешка и Шведска, северната граница помеѓу Категат и Скагерак се наоѓа на најсеверниот дел на ‘ртот Скаген (на Јитланд), а јужната граница кон Ересунд е на врвот на полуостровот Кулен во Сканија.

Во Категат се влева реката Јета (кај Гетеборг), заедно со Лаган, Нисан, Етран и Вискан од покраината Халанд во Шведска и реката Гудено од Јитланд во Данска.

Поважни острови во Категат се Самсе, Лесе и Анхолт.

Околу Категат постојат неколку забележителни крајбрежни подрачја како природниот резерват Кулаберг во Сканија (со ретки видови и значајно карпесто крајбрежје), гратчето Меле (со живописно пристаниште и поглед) и ‘ртот Скаген на северниот крај на Данска.

### Граници
Според Меѓународната хидрографска организација, Категат (збирно определено како „Категат, Ересунд и Големиот и Малиот Појас“) ги има следниве граници:

*На север.* Линија од Скаген и островчето Патерностер (), а оттаму на северозапад преку песочните насипи до островот Шерн.
*На југ.* Границите на Балтичкото Море во појасите (Голем и Мал Појас) и протокот Ересунд:
* *Во Малиот Појас.* Линија од Фалшефт () до Вејснес Неке ().
* *Во Големиот Појас.* Линија од Гулстав (јужниот крај на островот Лагеланд) до Капел Кирке () на островот Лоланд.
* *Во Ересунд.* Линија од светилникот на Стевнс () до ‘ртот Фалстербу ().


## Поврзано

* Скагерак
* Јитланд
* Ересунд
* Ересундски мост

## Наводи


Категорија:Протоци во Данска
Категорија:Протоци во Шведска
Категорија:Географија на Данска
Категорија:Географија на Шведска
Категорија:Протоци во Балтичкото Море
Категорија:Меѓународни протоци
Категорија:Данско-шведска граница
Скагерак

мини|десно|280п|Скагерак и Категат
мини|десно|250п|Средината на Скагерак
**Скагерак** (*Skagerrak*) е проток помеѓу Норвешка и југозападниот брег на Шведска и полуостровот Јитланд во Данска. Оваа водна површина го поврзува Северното Море со мореузот Категат, кој води до Балтичкото Море.

## Географија
Теснецот е долг 240 км и широк помеѓу 80 и 140 км. Кон норвешкиот брег се продлабочува, достигнувајќи 700 м во Норвешката Бразда. Поважни пристанишни места долж Скагерак се Осло и Кристијансанд во Норвешка и Удевала и Стремстад во Шведска.

Скагерак има соленост од 30 единици. Подрачјето што вдомува биомаса зафаќа 3.600 км2 и содржи разни видови на живеалишта - од песочните насипи во Шведска и Данска до длабоките води во Норвешката Бразда. Во теснецот живеат околу 2000 морски видови.

### Граници
Според Меѓународната хидрографска организација, Скагерат ги има следниве граници:

**На запад.* Линија од Ханстхолм () и Линдеснес (). 
**На југоисток.* Северната граница на Категат [линија од Скаген до островчето Патерностер (), а оттаму на северозапад до преку песочните насипи до островот Шорн.


## Историја
Во обете светски војни, Скагерак бил од големо стратешко значење за Германија. Во 1916, тука се одиграла една од најголемите поморски битки во Првата светска војна, наречена Битка кај Јитланд (или Скагерачка битка). Скагерак за Германија претставувал единствениот поморски пристап кон Балтикот, па затоа бил главна причина за инвазијата на Данска и Норвешка за време на Втората светска војна.
Овие битки и престрелки довеле до големиот број на бродоломи во ова подрачје.

## Поврзано
* Категат
* Јитланд

## Наводи

## Надворешни врски

* Длабоководните риби во Скагерак 

Категорија:Протоци во Данска
Категорија:Протоци во Норвешка
Категорија:Протоци во Шведска
Категорија:Географија на Данска
Категорија:Географија на Норвешка
Категорија:Географија на Шведска
Категорија:Меѓународни протоци
Категорија:Данско-шведска граница
Георги Корубинов

**Георги Корубинов** — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
## Животопис
Корубинов е роден во 1873 година во Прилеп, тогаш во Османлиското Царство. Неговото семејство е богато, а тој завршува втор клас и работи како кројач. Влегува во ВМОРО уште во 1895 година кога пристигнува во Ќустендил. Врши терористички задачи. Во 1901 година го убил сред Прилепската чаршија познатиот турски разбојник Уската. Избегал во Бугарија. Од 1 мај 1902 година бил комита во четата на Крсто Асенов. Четник е и на Борис Сарафов. Загинува во 1903 година во близина на Владимиров, Малешевско, во обид да му помогне на свој другар .
## Извори


Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски револуционери
Иван Котев

**Иван Котев**, познат како *Ванчо Белувчето* — македонски револуционер, крушевски војвода и терорист на Македонската револуционерна организација.
## Животопис
Котев е роден во Крушево, тогаш во Османлиското Царство. За време на Илинденското востание е четник при Иван Алабакот. Во Првата балканска војна Котев е војвода на чета и земал учество во ослободувањето на Крушево.

Загинал на 12 јули 1913 година во борба со српска потера помеѓу селата Ракитница и Острилци, кај Журечката река. Србите му ја отсекле главата по борба и ја разнесувале низ улиците на Крушево за да го заплашат македонското население 
## Извори


Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Анри Луј Ле Шателје

**Анри Луј Ле Шателје** (8 октомври 1850 - 17 септември 1936) бил влијателен француски хемичар од крајот на 19. и почетокот на 20. век. Познат е по принципот на Ле Шателје, користен за предвидување на ефектите од промената на условите врз хемиската рамнотежа.

## Наводи

Категорија:Француски хемичари
Категорија:Членови на Француската академија на науките
Категорија:Членови на Кралската шведска академија на науките
Категорија:Велеофицери на Легијата на честа
Категорија:Странски членови на Кралското друштво
Категорија:Дописни членови на Петербуршката академија на науките
Категорија:Апсолвенти на Парискиот универзитет
Категорија:Дописни членови на Академијата на науките на Советскиот Сојуз
Категорија:Почесни членови на Академијата на науките на Советскиот Сојуз
Категорија:Членови на Пруската академија на науките
Категорија:Членови на Торинската академија на науките
Категорија:Родени во 1850 година
Категорија:Починати во 1936 година