open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Последниот ден

**„Последниот ден“** (српски: *Последњи дан*) — филм на режисерот Владимир Погачиќ од 1951 година. Главните улоги ги играат: Марија Црнобори, Карло Булиќ, Зоран Ристановиќ и Соња Хлебш.

## Синопсис
Неколку поранешни членови на Гестапо, предводени од Вили Колб спроведува шпионски и саботерски акции, а ним им помага група луѓе кои се незадоволни од новиот општествен поредок во Југославија. Сепак, УДБА ги открива нивните активности и ги спречува саботажите, а Вили Колб е уапсен.

## Наводи

Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Филмови на Авала филм
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови од 1951 година
Категорија:Филмови на Владимир Погачиќ
Категорија:Филмови со Марија Црнобори
Категорија:Филмови со Соња Хлебш
Категорија:Филмови со Карло Булиќ
Категорија:Филмови со Зоран Ристановиќ
Категорија:Филмови со Љубиша Јовановиќ
Категорија:Филмови со Тито Строци
Категорија:Филмови со Страхиња Петровиќ
Категорија:Филмови со Северин Бијелиќ
Облоке

**Облоке** (словенечки: *Obloke*) — населба во Општина Толмин во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Категорија:Општина Толмин
Hyundai Tucson

**Hyundai Tucson** (се чита: *Хјундаи тусон*, корејски: *현대 투싼*) — компактен кросовер на корејската фирма Hyundai. Името го добил по градот Тусон, Аризона, САД.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Автомобили
Голема Река (Нигритско)

**Голема Река** () — река во Нигритско, Егејска Македонија.

## Течение
Реката извира од Богданска Планина источно под врвот Петало под името **Сали Милос**. Ја прима големата десна притока Раково и тече начелно во источен правец. По влевањето на десната притока Љасколака свртува на северозапад. Излегува од планината кај селото Л’џа, свртува на север и како регулиран канал се влева како десна притока на Струма во месноста Кара Орман.

## Притоки
**→ лева, ← десна**
:* ← Раково
::* → Дасали Бурун
:::* ← Заим
:* ← Ракаро
:* ← Ќурун Бурун
:* ← Клефтолака
:* ← Љасколака
:* ← Аркудолака
:* ← Кара Прнар (од 1968 година Пурнарорема)
:* → Лагатрис
:* ← Крамидолакос (Вагијас Лакос)

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Притоки на Струма
Категорија:Визалтија
Крушевска Река (Егејска Македонија)

**Крушевска Река** или **Крушовица** (, *Ахладорема*; до 1969 г. *Κρουσοβίτης*, *Κρούσοβο Ρέμα*) — река во Драмско, Егејска Македонија, десна притока на Лештенска Река.

Реката извира под името **Вангелина Река** на границата со Бугарија, јужно под граничната пирамида бр. 130. Тече на југ излегува во мала котлина, во која се наоѓа поранешното село Крушево. Продолжува на југ и веднаш по стариот Крушевски мост се влева во Лештенска Река.

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Слив на Места
Категорија:Бук
Клас Понтус Арнолдсон

**Клас Понтус Арнолдсон** (27 октомври 1844 &ndash; 20 февруари 1916 година) ― шведски автор, новинар, политичар и посветен пацифист кој ја добил Нобеловата награда за мир во 1908 година со Фредрик Бајер. Тој бил основач на Шведското мировно и арбитражно друштво и пратеник во вториот дом од 1882-1887 година.

## Рани живот
Арнолдсон станал железнички службеник и се искачил на положбата управник на станицата во 1871-1881 година. Тој ја напуштил железницата и целосно се посветил на политиката. Во 1881 година, тој бил избран за шведскиот парламент.

## Дела
Тој се обидел да го обликува јавното мислење и на Норвешка и на Шведска во корист на мирно решавање. Тој напишал и новинарски дела како „Дали е можен светски мир?, „Религијата во светлината на истражувањето“ и „Надежта на вековите“.

## Поврзано

* Список на мировни активисти

## Наводи

## Надворешни врски

*  including the Nobel Lecture, 10 декември 1908 *World Referendum*
* 

Категорија:Шведски нобеловци
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за мир
Категорија:Починати во 1916 година
Категорија:Родени во 1844 година
Категорија:Закопани во Северните гробишта (Стокхолм)
Категорија:Писатели од Стокхолм
Категорија:Пратеници во шведскиот Втор дом
Категорија:Шведски хуманисти
Категорија:Гетеборг
Фредрик Бајер

**Фредрик Бајер** (21 април 1837 - 22 јануари 1922) ― дански писател, учител и пацифист политичар кој ја добил Нобеловата награда за мир во 1908 година заедно со Клас Понтус Арнолдсон.

## Живот
Тој бил син на свештеник роден во Нествед во 1837 година. Бајер служел како офицер во данската војска, борејќи се во Втората шлезвишка војна во 1864 година против Прусија и Австрија каде што бил унапреден во чин прв поручник. Бил отпуштен во 1865 година и се преселил во Копенхаген каде станал учител, преведувач и писател.

Тој влегол во данскиот парламент во 1872 година како пратеник во Долниот дом и таму работел пследните 23 години. Како член на парламентот, тој работел за употреба на меѓународна арбитража за решавање на судири меѓу државите, а поради напорите на Бајер надворешните односи станале дел од работата на данскиот парламент и дека Данска учествувала во Меѓупарламентарниот сојуз од почетокот и заслужи истакната положба меѓу своите пратеници.

Тој ја поддржал раната организација за право на глас на жените и многу мировни организации, вклучително и Меѓународното биро за мир, и внатре во Данска и ширум Европа, и помогнал во донесувањето на нацрт-законот за постигнување арбитражни договори со Шведска и Норвешка.

## Цитат
„Секогаш мора да имаме на ум дека правото треба да се замени за моќта, дека мора да се внимава да им служи на интересите на правото.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Добитници на Нобеловата награда за мир
Категорија:Дански нобеловци
Категорија:Починати во 1922 година
Категорија:Родени во 1837 година
Категорија:Пратеници во данскиот Втор дом 1892-1895
Категорија:Пратеници во данскиот Втор дом 1890-1892
Категорија:Пратеници во данскиот Втор дом 1887-1890
Категорија:Пратеници во данскиот Втор дом 1884-1887
Категорија:Пратеници во данскиот Втор дом 1881 (јули)-1884
Категорија:Пратеници во данскиот Втор дом 1881 (мај)-1881 (јули)
Категорија:Пратеници во данскиот Втор дом 1879-1881 (мај)
Категорија:Пратеници во данскиот Втор дом 1876-1879
Категорија:Пратеници во данскиот Втор дом 1873-1876
Категорија:Пратеници во данскиот Втор дом 1872-1873
Категорија:Луѓе од Нествед (општина)
Категорија:Меѓупарламентарен сојуз
Категорија:Дански машки писатели
Огист Мари Франсоа Бернер

**Огист Мари Франсоа Бернер** (26 јули 1829 - 6 октомври 1912) ― премиер на Белгија од октомври 1884 до март 1894 година и добитник на Нобеловата награда за мир во 1909 година.
десно|мини| Огист Бернер околу 1900 година.

## Живот
Роден во Остенде во Обединетото Нискоземско Кралство 1829 година, тој се запишал на Правниот факултет на Католичкиот универзитет во Левен на 17-годишна возраст. Тој завршил пет години подоцна со најголем израз.

Тој бил избран во Комората на пратеници во 1873 година и станал министер за јавни работи под Жил Малу, значително подобрување на железничкиот, каналскиот и патниот систем. По неговиот мандат како премиер, тој ја претставувал Белгија на Хашките конвенции од 1899 и 1907 година. Тој исто така бил со-добитник (со Пол д'Естурнел де Констант ) на Нобеловата награда за мир во 1909 година за неговата работа во Постојаниот арбитражен суд. Тој бил избран за претседател на комисијата создадена според правилата на таа организација во случајот „Сарваркар“ во 1911 година. Една година подоцна, тој починал во Луцерн, Швајцарија. Адвокат по професија, ја извршувал функцијата министер за јавни работи. Тој бил премиер и министер за финансии од 1884 до 1894 година. Тој ја извршувал функцијата претседател на меѓународното право на здружување од 1903 до 1905 година. Тој бил првиот претставник на Белгија на мировните конференции во Хаг во 1899 и 1907 година. Во 1912 година бил хоспитализиран во Луцерн, каде што починал од пневмонија.

## Достигнувања
Тој бил првостепена сила зад предлозите за обединување на меѓународното поморско право. Голем број конвенции за судири и помош во море, изготвени во 1910 година, набрзо биле потпишани од многу нации.

## Наводи

* 

## Надворешни врски

* 
* Auguste Beernaert in ODIS – Online Database for Intermediary Structures 

|-

Категорија:Членови на Кралската академија на науките и уметностите на Белгија
Категорија:Апсолвенти на Хајделбершкиот универзитет
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за мир
Категорија:Белгиски нобеловци
Категорија:Починати во 1912 година
Категорија:Родени во 1829 година
Категорија:Белгиски иселеници во Германија
Категорија:Белгиски судии на меѓународни судови и трибунали
Категорија:Министри за финансии на Белгија
Категорија:Дипломци на Католичкиот универзитет во Левен (1834-1968)
Категорија:Членови на Трајниот суд за арбитража
Категорија:Премиери на Белгија
Категорија:Претседатели на белгискиот Дом на претставници
Категорија:Политичари од Остенде
Категорија:Меѓупарламентарен сојуз
Категорија:Политичари на Католичката партија (Белгија)
Категорија:Белгиски министри
Мечик Река

**Мечик Река** или **Караќојска Река** ( или *Αρκουδόρεμα*, *Аркудорема*, старо: *Μέλσικα*) — река во Драмско, Егејска Македонија, лева притока на Места.

Реката извира западно под врвот Циганско Градиште на Родопите, на самата граница со Бугарија. Тече на запад. Кај Катун свртува на југозапад и ја прима големата лева притока притока Балабан. Продолжува на југозапад, а по Горуново свртува на југ. Под возвишението Дервиш се наочува на запад и се влева во Места северно спроти Џами Маала.

Во 1969 г. името на реката е сменето во Мелорема (*Μελόρρεμα*).

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Притоки на Места
Категорија:Бук
1917 (филм)

**„1917“** — филм на режисерот Сем Мендес (Sam Mendes) од 2019 година. Мендес е автор и на сценариото, заедно со Кристи Вилсон-Кернс (Krysty Wilson-Cairns). Главните улоги ги играат: Џорџ Меки (George Mackay), Дин-Чарлс Чепмен (Dean-Charles Chapman), Марк Стронг (Mark Strong), Ендрју Скот (Andrew Scott) и Ричард Маден (Richard Madden). Во 2020 година, филмот ја освоил наградата „Оскар“ во следниве категории: најдобра фотографија (Роџер Дикинс), најдобри визуелни ефекти (Гијом Рошерон, Грег Батлер и Доминик Туи) и најдобро мешање на звукот (Марк Тејлор и Стјуарт Вилсон). Исто така, филмот е добитник на наградата БАФТА во категориите: најдобар режисер, најдобар филм, британски филм на годината, најдобра фотографија, како и добитник на наградата „Златен глобус“ за најдобар игрна филм и за најдобар режисер.

## Содржина
Во филмот се прикажува судбината на двајца британски војници во текот на Првата светска војна. Разводниците Скофилд и Блејк добиваат невозможна задача: мораат да се пробијат низ непријателската линија за да пренесат една порака што може да ги спаси животите на 1 600 нивни соборци, меѓу кои се наоѓа и брат му на Блејк.

## Улоги

## Наводи

Категорија: Американски филмови
Категорија: Британски филмови
Категорија: Филмови од 2019 година
Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија: Филмови за Првата светска војна
Категорија:Филмови на Сем Мендес
Категорија:Филмови со Џорџ Меки
Категорија:Филмови со Дин-Чарлс Чепмен
Категорија:Филмови со Марк Стронг
Категорија:Филмови со Ендрју Скот
Категорија:Филмови со Ричард Маден
Друмбанда

**Друмбанда** или **Друмбета** (, *Лисасмени*; старо: *Ντρουμπάντα*, *Друмбанда*) — река во Гребенско, Егејска Македонија, десна притока на Бистрица.

Реката извира под името Ватилакос од најисточните расклонки на Пинд и тече во источен правец. Прима низа мали притоки, од кои најголема е левата Турника. Минува јужно од Милја и под името Друмбанда се влева во Бистрица спроти месноста Кулурија, северно од Аспрокамб.

Во 1969 г. името на реката е сменето од Друмбанда во Лисасмени.

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Притоки на Бистрица (Егејска Македонија)
Категорија:Гребен (општина)
Лимбини

**Лимбини** или **Драмбутиотикос** () — река во Населичко, Егејска Македонија.

## Описание
Реката извира од источните делови на планината Горуша, северно од Блазом. Тече на североисток низ областа Населица. Пред селото Вајпеш свртува на југоисток и се влева во Бистрица како нејзина десна притока североисточно од гратчето Лапчишта.

## Притоки
**→ лева, ← десна**
:* → Пападија
:* → Базедија

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Притоки на Бистрица (Егејска Македонија)
Категорија:Горуша
Сјуца

**Сјуца** () — река во Гребенско, Егејска Македонија, десна притока на Бистрица.

Реката извира од Пинд, северно од врвот Зварнистра под името **Ѕаруна** (*Τζαροΰνα*), во 1969 г. сменето во *Дјаволос* (*Διάβολος*). Тече на север, по што свртува на североисток и образува јаз помеѓу Лимбинова Бигла од север и Кондојанова Чука од југ. Ја прима големата лева притока Мавромати и свртува на југоисток. Откако ќе излезе од планината, тече начелно на североисток се влева во Бистрица североисточно од селото Арап. Тука е вештачкото Иларионско Езеро.

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Притоки на Бистрица (Егејска Македонија)
Категорија:Гребен (општина)
Категорија:Дескати
Фтелија (река)

**Фтелија** () — река во Кожанско, Егејска Македонија, лева притока на Бистрица.

Реката извира на Црвена Гора источно од највисокиот врв Буринос (Вуринос, Дрисинкос, 1663 м) под името **Вуринос Лакос**. Тече на североисток, а потоа на север. Североисточно од врвот Цуцуљанос (1460 м) и јужно од врвот Сифириѕес (1465 м) реката нагло свртува на исток. Излегува од планината и ги носи имињата **Зигости** и **Танаси**. Минува јужно од с.&nbsp;Милотин завртува на југоисток и се влева во Бистрица во вештачкото Витивјанско Езеро јужно од Кесарија.

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Притоки на Бистрица (Егејска Македонија)
Категорија:Кожани
Заградено

**Заградено** ( или *Φραχτό*, до 1969 г. *Ζαγραντένιο*) — планина во Драмско, Егејска Македонија, на самата граница со Бугарија. Највисок врв e Делибоска (*Δελημπόσκα*) со 1.953&nbsp;м. Претставува дел од планинскиот систем на Централните Родопи, во највисокиот дел на Родопите на територијата на денешна Грција.

Освен Делибоска други врвови се: Ипсома (1.873&nbsp;м), Ликолака (1.850&nbsp;м), на 700&nbsp;м источно од граничните пирамиди бр 142 и 143, Капсалак (пирамида бр. 135, 1.829&nbsp;м), Халеро (Рахи, 1817&nbsp;м), Турсунски Врв и пирамида бр. 147 (Макруло, 1.752&nbsp;м), Мнима Параскева (1.640&nbsp;м) и други. Во јужниот дел на Заградено се наоѓа шумата Заградено, уникатна и недопрена од човекот, една од најзачуваните во Европа. Во пределот Заградено се наоѓа и Клисурата на Дивокозите, која претставува важно живеалиште за дивокозите.

На Заградено се наоѓа напуштеното село Л’џа, каде има лековти бањи. Таму е и некогашното село Крушево.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Родопи
Категорија:Бук
Спанч

**Спанч** (, *Спанос*) — река во Кукушко, Егејска Македонија, лева притока на Галик. Долга е 31&nbsp;км.

## Течение
Реката извира од источните падини на планината Круша (планина), на надморска висина од 640&nbsp;м североисточно над селото Фанарли. Зазема југозападен правец, минува јужно од селото, а потоа тече низ Шемница. Потоа се упатува на југ, и откако ќе ги одмине Алексово и Касамли од исток, проаѓа источно и јужно од Грамадна. Проаѓа низ Стрезово од исток и Сеслово од северозапад, и тука меѓу овие две села се влева во Галик.

## Опис

Спанч е најголема притока на Галик според количината на вода. Полноводноста на Спанч е сезонски зависна од количината на врнежи од дожд и стопен снег од планината Круша. Често пресушува во летниот период, но набргу почнува да тече кога ќе почнат врнежите. На брегот на Спанч, североисточно од Кукуш се наоѓа манастирот „Св. Нектариј Спанчовски“, наречен по реката.

## Теренска обука
Високо над Стрезово крај Спанч се терените за обука за теренско возење и специјални испити. Оваа обука подразбира преминување на реката и поминување на бројни специјални крајречни препреки.

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Притоки на Галик
Категорија:Кукуш
Беа Паља

**Беа Паља** ( унгарски изговор: [  ]; родена **Beáta Palya;** во Мако, 11 ноември 1976 година) е унгарска народна и светска музичка пејачка и текстописец, која понекогаш се појавувала во филмови како глумица или пејачка.

Во раните години таа била под влијание на унгарските народни песни, бугарската, еврејската и циганската музика, следејќи ги нејзините повеќекратни етнички корени.

Рамо до рамо со нејзината музичка кариера, таа разви кариера во филмската индустрија. Таа ја испеа насловната песна за унгарскиот филм *Португалија* (2000). Како аматерска глумица, Паља се појави во споредна улога во филмот на Миклош Јанчо *[[A mohácsi vész (film)|A mohácsi vész]]* (2004). Таа играше поважна улога во францускиот филм *Трансилванија* (2006), а пееше и во *[[Kolorado Kids (film)|Колорадо Кидс]]* (2010). Во 2017 година, таа го имала своето деби во долгометражен филм со главна улога во биографскиот филм на Етјен Комар, *Џанго* (2017) како циганска сопруга на насловниот лик, гитаристот Џанго Рајнхард .

## Заднина
Таа пораснала во унгарското село Баг, каде што танцувала и пеела во локалната танцова група. Своето образование го продолжила во Будимпешта на Apáczai Csere János Gimnázium, а потоа студирала етнографија на Универзитетот Eötvös Loránd . Дипломирала во 2002 година.

Првично, таа пеела во унгарските народни музички групи Zurgó и Laokoón и ја започна својата соло кариера во 2002 година. Таа изведувала унгарска и бугарска народна музика како и џез и светска музика . Студирала и индиска и персиска музика.

## Дискографија

* Zurgó: *Moldvai csángó népzene* (1997)
* Карпатија: *Зене Молдвабол* (1998)
* Kiss Ferenc: *Nagivárosi bujdosók* (1999)
* Balogh Sándor: *Dorombér* (2000)
* Szőke Szabolcs: Песните *на Синдбад* (2000)
* Chalaban: *Maroccan Nomad* (2000)
* Cseh Tamás – Péterdi Péter: *Magyar katonadalok és énekek* ... (2000)
* Sebő Együttes: *Rejtelmek* (2001)
* Folkestra: *Mamikám* (2001)
* Beáta Palya: *Ágról-ágra* (традиција во движење) (2003)
* Карпатија: *Vásár* (2004)
* Palya Bea: *Álom-álom, kitalálom* (2004)
* Група Balázs Elemér: *Magyar népdalok* (2005)
* Kiss Ferenc: *Szerelem hava* (2005)
* Palya Bea – Weöres Sándor: *Psyché* (2005)
* Beáta Palya: *Adieu les complexes* (2008)
* Palya Bea: *Egyszálének / Justonevoice* (2009)
* Palya Bea: *Én leszek a játékszered* (2010)
* Palya Bea: *Ribizliálom* (2011)
* Palya Bea: *Ezeregy szefárd éjszaka* (во живо) (2012)
* Palya Bea: *Altatok* (2012)
* Palya Bea: *A nő* (2014)
* Palya Bea: *Tovább Nő* (2016)

## Филмографија

* *[[Portugál (film)|Португалија]]* (2000)
* *Трансилванија* (2006) – како La chanteuse du cabaret (како Beáta Palya)
* *[[Kolorádó Kids (film)|Kolorádó Kids]]* (2010)
* *Џанго* (2017)

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* Biography for Beáta Palya at AllMusic
* Reda Kateb and Cécile de France Shooting Django *Cineurope*

Категорија:Статии со краток опис
Категорија:Статии со hCards
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1976 година
Моника Лакатош

**Моника Лакатош** е унгарска пејачка со ромско потекло, пејачка на бендот Роменго. Таа станала првиот уметник со ромско потекло што ја добил наградата WOMEX во 2020 година.

## Живот и кариера
Лакатош е родена во Будимпешта во ромско семејство и сама научила да пее. Таа често свирела во театарот Холдвилаг студио со нејзините братучеди, каде што го запознала нејзиниот иден сопруг, Михали „Мази“ Ростас, кој ги придружувал на гитара. Директорот на театарот Иштван Малгот влегол во бендот во телевизиското талент шоу *Ки мит Туд?* во 1996 година, без знаење на членовите. Тие се појавиле во шоуто како *Моника Лакатош и децата на Месечината* и победиле во категоријата за народна музика. Недолго потоа се родила нејзината ќерка Џени, па извесно време се повлекла од пеењето. Нејзиниот сопруг станал член на бендот Романо Дром, а Лакатош повремено излегувала на сцената со нив. Во 2004 година, таа и нејзиниот сопруг го основале Роменго, кој свири ромска музика. Тие издале два албума, од кои и двата се нашле во топ 10 на Светските музички топ листи во Европа.

Во 2010 година, отпеала песна за филмот *Менаџерот за човечки ресурси*, во режија на Еран Риклис. Во 2017 година, нејзиниот соло албум *Романимо* се нашол на четвртото место на февруарската табела на Ворлд Мјузик Чартс Јуроп 2018 година, и завршил на 14-тото место на годишната топ листа, избрана од жирито. Во 2019 година била претставена во *Култ50*, топ 50-те највлијателни унгарски уметници на магазинот Фиделио.

## Дискографија

; Како соло уметник

* Романимо (20 октомври 2017)
* Хангзин (2020)

## Награди

* Награда Ана Линд, 2007 година 
* Награди за паралелна култура, 2013 година 
* Награда за етнички малцинства, 2014 година 
* Награди на WOMEX, 2020 година 
* Награда за Култура за малцинства во Унгарија, 2020 година 

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* http://www.monikalakatos.com/biography/

Категорија:Статии со hCards
Категорија:CS1 Hungarian-language sources (hu)
Категорија:Унгарски Роми
Категорија:Луѓе од Будимпешта
Категорија:Ромски пејачи
Гоце Толески

**Гоце Толески** (роден на 5 мај 1977 година) ― поранешен македонски фудбалер, кој кариерата ја завршил во Охрид 2004.

## Клупска кариера

### Македонија
Толески потпишал за Работнички во јануари 2004 година.

Во летото 2006 година, Толески се преселил во Ренова.

### Германија
Толески се преселил во ФК Вакер Бургаузен од 2. Бундеслига. Но, клубот испаднал по лошата втора полусезона.

### Чешка
Тој потпишал за Славија Прага на двегодишен договор во декември 2007 година. Тој ја освоил Наградата за најдобар странски играч во лигата 2007/08.

## Меѓународна кариера
Своето сениорско деби за Македонија го имал на пријателскиот натпревар против Финска во април 2002 година и има стекнато вкупно 18 натпревари, постигнувајќи 1 гол. По тригодишна пауза, тој бил повикан во екипата во септември 2007 година, ги одиграл двата квалификациски натпревари за Европското првенство против Русија и Естонија. Натпреварот против Естонија бил неговиот последен меѓународен натпревар.

## Наводи

## Надворешни врски

* Профил на MacedonianFootball.com
* Goce Toleski 
*  
 
Категорија:Фудбалери на ФК Ренова
Категорија:Фудбалери на ФК Работнички (Скопје)
Категорија:Фудбалери на ФК Напредок (Кичево)
Категорија:Фудбалери на ФК Тиквеш
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1977 година
Категорија:Македонски иселеници спортисти во Чешка
Категорија:Иселеници фудбалери во Чешка
Категорија:Македонски иселеници спортисти во Германија
Категорија:Иселеници фудбалери во Германија
Категорија:Македонски иселенички фудбалери
Категорија:Фудбалери во Првата чешка фудбалска лига
Категорија:Фудбалери во 2. Бундеслига
Категорија:Фудбалери во Втората македонска фудбалска лига
Категорија:Фудбалери во Првата македонска фудбалска лига
Категорија:Фудбалери на ФК Охрид
Категорија:Фудбалери на ФК Млада Болеслав
Категорија:Фудбалери на ФК Сигма Оломоуц
Категорија:Фудбалери на ФК Славија Прага
Категорија:Фудбалери на ФК Баник Мост 1909
Категорија:Фудбалери на ФК Вакер Бургхаузен
Категорија:Македонски фудбалски репрезентативци
Категорија:Фудбалски напаѓачи
Категорија:Фудбалери од Охрид
Неверица

**„Неверица“** (српски: *Невјера*) — филм на режисерот Владимир Погачиќ од 1953 година. Главните улоги ги играат: Марија Црнобори, Миливоје Живановиќ, Северин Бијелиќ и Виктор Старчиќ.

## Синопсис

Иво (го игра Бијелиќ) живее уверен дека мајка му Јела е вдовица, а не се знае дека тој е вонбрачно дете, а дека Нико (го игра Живановиќ), неговиот татко, ја напуштил Јела и заминал во Америка за да се збогати. Кога по долго време, Нико се враќа во татковината, нему му се допаѓа Ане (ја игра Дапчевиќ), девојката во која е вљубен Иво. Јела го преколнува Нико да се венчаат и тако да му обезбедат иднина на Иво. Иво, пак, поради Ана сака да го убие нико, но Јела е побрза од него.

## Наводи

Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Филмови на Авала филм
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови од 1953 година
Категорија:Филмови на Владимир Погачиќ
Категорија:Филмови со Марија Црнобори
Категорија:Филмови со Миливоје Живановиќ
Категорија:Филмови со Виктор Старчиќ
Категорија:Филмови со Северин Бијелиќ
Категорија:Филмови со Милена Дапчевиќ
Категорија:Филмови со Карло Булиќ
Категорија:Филмови со Рахела Ферари
Категорија:Филмови со Милан Ајваз
Категорија:Филмови со Миша Мирковиќ	
Категорија:Филмови со Зоран Ристановиќ	
Категорија:Филмови со Милутин Татиќ
Категорија:Филмови со Јанез Врховец	
Категорија:Филмови со Павле Вуисиќ
Царче-Жарче

**Царче-Жарче** — поема на македонскиот писател Велко Неделковски, издадена во 1989 година. 

## Содржина
:*Внимание: Овој дел од статијата обелоденува содржина на книгата.*

Напишана во стилот на народна приказна, поемата ја раскажува приказната за царчето кое изгубило апетит и за чие здравје стравуваат неговите родители, царот и царицата. Царот бара лек, готвачи кои со своите јадења ќе го поттикнат апетитот на царчето. Како што бива во народните приказни, никој од четворицата готвачи кои се јавиле за исполнување на тешката задача, не успеал да го поттикне апетитот на малиот цар. Лекот го наоѓа питачот кој молел за корка леб во царството, преправен мудрец, кој ги советувал родителите да го остават детето да биде дете, да игра и да се забавува, а не да биде царче-кукла. Кога ќе го послушаат советот на стариот мудрец, царчето не само што побарало да јаде, туку и само си зготвило јадење. 

Царче-Жарче претставува извонредно дело на македонскиот автор Велко Неделковски, со ритамот и римата наликува на поемите на Пушкин и е забавна приказна, сказна за родителството и растењето на децата.

## Изданија
* Во 1989 година, поемата ја објавила Редакцијата Детска радост при издавачката куќа НИПРО„ Нова Македонија“. Книгата е со димензии од 24 сантиметри и има 24 страници. Автор на илустрациите во книгата е Томе Манески. Книгата е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски, Скопје. Таа е испечатена во НИПРО„ Нова Македонија“.  
## Наводи

## Поврзано
* Велко Неделковски

Категорија:Македонски поеми
Категорија:Поеми за деца
Категорија:Дела на Велко Неделковски
Категорија:Книги од 1989 година
Категорија:Појавено во 1989 година во Македонија
Смиксина Река

**Смиксина Река** или **Смиксиотико** () — река во Гребенско, Егејска Македонија, дел од сливот на Бистрица.

## Течение
Реката извира на Пинд од езерото Гура на североисток под врвот Василица (2.249&nbsp;м), на границата меѓу Гребенско во Македонија и Јанинско во Епир. Тече на југоисток, минува низ влашкото село Смикси (по кое е наречена), ја прима десната притока Дамбас и излегува во Меданија Тегу. Тука свртува на североисток и се спушта меѓу врвовите Свети Илија (1.338&nbsp;м) и Бална (1.404&nbsp;м), па малку потоа ја прима левата притока Кало Исиома (Пандертијати, Филипјо). Тука навлегува во малата клисура Цурјака или Стомио Аетијас, каде се наоѓа хидроелектраната „Аетија“. Проаѓа на север од селото Туз каде се влева во Дуска Река (Доцикиотико). На ова место е камениот Нидруски мост.

## Притоки
**→ лева, ← десна**
:* ← Дамбас
:* → Кало Исиома (Пандертиати, Филипјо)

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Бистрички слив (егејски)
Категорија:Гребен (општина)
Мирих

**Мирих** (, *Мирихос*) — река во Населичко, Егејска Македонија, лева притока на Бистрица.

Реката извира од планината Сињак североисточно под истоимениот врв Сињак (2.110&nbsp;м) и тече на север. По месноста Керамида свртува на североисток, а потоа ја прима десната притока Блацка Река, па свртува на запад. Ја прима левата притока Намата и излегува во Шишанската Котлина. Минува веднаш северно од Шишани, по што веднаш свртува на југ и до крајот тече во таа насока. Се влева во Бистрица во месноста Драхес, југозападно од Враништа и спроти Кинам.

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Притоки на Бистрица (Егејска Македонија)
Категорија:Горуша
Едит Брук

**Едит Брук** (родена на 3 мај 1931 година) е писателка, режисерка и преживеана од Холокаустот родена во Унгарија. Поголемиот дел од животот го живеела во Италија и пишувала на италијански.

## Ран живот
Ќерка на сиромашни еврејски родители, таа е родена **Едит Штајншрајбер** во селото Тизаберцел во близина на украинската граница. Во 1944 година, со нејзините родители, двајцата браќа и една сестра, била испратена во Аушвиц, каде што нејзината мајка починала. Семејството било префрлено во Дахау, каде што починал нејзиниот татко, потоа во Кристијанштат и на крајот во Берген-Белзен, каде што биле ослободени од сојузниците во 1945 година. Во концентрационите логори загинал и еден брат. Се вратила во Унгарија, а потоа заминала во Чехословачка, каде што живеела сестра и со нејзиното семејство.

## Кариера
Во 1959 година, ја објавила својата автобиографија *Кој те сака вака* (2001).

Во 1971 година, таа ја напишала својата прва драма, *Сула Порта*. Брук била основач на театарот Театро дела Мадалена во Рим. Од 1970-тите до 1990-тите, работела за RAI како режисер и сценарист.

На италијански има преведено дела од унгарските поети Атила Јожеф и Миклош Радноти. Нејзиното дело е преведено на други јазици, вклучувајќи унгарски, дански, холандски, англиски и германски.

## Личен живот
Кога имала 16 години, се омажила за Милан Грун и се преселила во Израел; парот се развела следната година. Таа потоа се омажила за Дени Рот, но и тој брак завршил со развод. Таа потоа се омажила за познаник по име Брук за да го одложи нејзиниот задолжителен воен рок; а се развела од него на 20 години, но го задржала неговото презиме. Во 1954 година, Брук се преселила во Рим и подоцна се омажила со италијанскиот писател и режисер Нело Риси.

## Избрани дела

* *Кој те сака вака*, роман (1959) 
* *Андремо во градот*, раскази (1962), насловна приказна адаптирана како филм во 1966 година
* *Две празни соби*, раскази (1974), финалист за наградата Стрега 
* *За твое добро*, драма (1975)
* *Мојата совршена катастрофа*, роман (1979)
* *Писмо до мајката*, епистоларен роман, (1988), ја добил наградата Рапало Кариџ 
* *Гола сопственост* (1993), финалист за наградата Стрега 
* *Тишината на љубовниците*, роман (1997)
* *Навредена љубов*, роман (2002)
* *Колку ѕвезди има на небото*, роман (2009), ја добил наградата Виареџо, адаптирана за филмот како *Анита Б.*

## Филмографија

* *Импровизо*, режисер (1979)
* *Која Сардинија?*, режисер (1983)
* *Фотографирајќи ја Патриција*, писател (1984)
* *Олтар за мајката*, режисер (1986)
* *Од омраза, од љубов*, писател (1991)

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* - EDITH BRUCK - Rivista Primi Piani
* - Edith Bruck, eine Stimme der Shoah - by Giorgia Sogos Wiquel

Категорија:Статии со hCards
Категорија:Офицери на Орденот за заслуги за СР Германија
Категорија:Италијански писателки од 20 век
Категорија:Унгарски Евреи
Категорија:Италијански драматурзи
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1932 година
Каталин Макрај

**Каталин Макрај** (родена на 5 април 1945 година) е унгарска поранешна гимнастичарка која се натпреварувала на Летните олимписки игри 1964 и 1968 година.

Таа е сопруга на поранешниот претседател на Унгарија Пал Шмит и била прва дама на Унгарија од 2010 до 2012 година, за време на претседателството на нејзиниот сопруг во дворецот Шандор.

## Наводи


## Надворешни врски
https://alchetron.com/Katalin-Makray

Категорија:Родени во 1945 година
Категорија:Први дами на Унгарија
Категорија:Унгарски гимнастичари
Agar.io

**Agar.io** (македонски: *Агар.ио*) — бесплатна двомерна масовна повеќеиграчка семрежна игра од 2015 г. создадена од бразилскиот развивач Матеус Валадарес. Во неа, бактериските клетки се движат наоколу во Петриева шолја, впивајќи хранителни гранули, а исто така се јадат заемно. Тоа е прелистувачка игра, има и мобилна верзија за андроид и iOS. Играта го добила името по агар (англ. *agar*) — хранлива средина за размножување бактерии *Agar.io* добил потврдни одзиви од критичарите, кои особено ја пофалиле едноставноста и механиката на проектот. Одречните гледишта на играта вклучуваат повторувачки играчки процес. Во голем дел благодарение на усно предавање на социјалните мрежи, *Agar.io* станала една од најпопуларните прелистувачки и мобилни игри во првата година од постоењето. Верзијата на Стим била најавена за 3 мај 2015 г., но никогаш не била објавена. Издавањето за андроид и iOS се случило на 24 јули 2015 г. и било објавено од Миниклип. *Agar.io* вдахнал слични веб-игри наречени „.io-игри“.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Видеоигри од 2015 година
Категорија:Игри за iOS
Доктор Младен

**„Доктор Младен“** — филм на режисерот Мидхат Мутапџиќ од 1975 година. Автор на сценариото е Раде Башиќ, а главните улоги ги играат: Љуба Тадиќ, Павле Вуисиќ, Љубиша Самарџиќ, Јелена Жигон.

## Синопсис
Доктор Младен Стојановиќ, лекар од Приједор, е водач на бунтовниците на планината Козара. Тој има привлечено во своите редови голем број селани од околните места. По победата над непријателот на Мраковица во 1941 година, тој станува херој. Доктор Младен организира војска од над илјада луѓе поради што е голема опасност за непријателот.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Партизански филмови
Категорија:Филмови на Студио филм
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Босна
Категорија:Филмови од 1975 година
Категорија:Филмови на Мидхат Мутапџиќ
Категорија:Филмови со Љуба Тадиќ	
Категорија:Филмови со Љубиша Самарџиќ
Категорија:Филмови со Јелена Жигон	
Категорија:Филмови со Павле Вуисиќ
Категорија:Филмови со Хусеин Чокиќ
Категорија:Филмови со Звонимир Чрнко
Категорија:Филмови со Душан Јаниќијевиќ
Категорија:Филмови со Власта Кнезовиќ
Категорија:Филмови со Милош Кандиќ
Категорија:Филмови со Душан Тадиќ
Категорија:Филмови со Ана Кариќ
Категорија:Филмови со Вања Драх
Категорија:Филмови со Заим Музаферија
Категорија:Филмови со Столе Аранѓеловиќ
Категорија:Филмови со Зијах Соколовиќ
Категорија:Филмови со Мирољуб Лешо
Категорија:Филмови со Вељко Мандиќ
Категорија:Филмови со Зоран Миљковиќ
Категорија:Филмови со Гизела Вуковиќ
Мостот (поема)

**„Мостот“** — поема на македонскиот поет Блаже Конески, првпат објавена во 1945 година од издавачката куќа „Култура“. Потоа, поемата била вклучена во стихозбирката „Земјата и љубовта“ од 1948 година, кога авторот извршил неколку поправки. Во 1963 година, поемата била објавена како дел од збирката „Песни“ (издание на „Кочо Рацин“) при што, повторно, авторот извршил низа поправки во „Сказната на стариот мајстор“ во која изоставил неколку стиха и поправил две-три рими. Подоцна, Конески извршил уште една поправка на поемата, кога извршил значителни кратења на оние места кои претставувале само декларативен коментѕар. Освен кратењето, тој извршил и ситни измени во неколку стихови и така поемата го добила дефинитивниот облик.

## Содржина
Поемата се состои од седум дела (песни): По завршувањето на Втората светска војна, народот ја започнува обновата на земјата, вклучувајќи ја и изградбата на железничките пруги. Притоа, првиот воз го започнува патувањето и пристига во еден тунел, потоа продолжува низ полето и најпосле запира до една река, зашто мостот преку неа е уништен за време на борбата против непријателот. Меѓутоа, во тек е работата на поправката на мостот. Во шестата песна е дадена сказната на стариот мајстор чиј син погинал во борбата за ослободување токму кај мостот. За време на погребот на синот, пред насобраниот народ, таткото се заколнал дека повторно ќе го подигне разурнатиот мост. И навистина, мостот е конечно изграден и возот ја минува реката преку него.

## Наводи

Категорија:Дела на Блаже Конески
Категорија:Македонски стихозбирки
Категорија:Изданија на Култура
Категорија:Македонски дела од 1945 година
Категорија:Појавено во 1945 година во Македонија
Тулга

**Тулга** (починал 642 година) ―крал на Визиготите помеѓу 639/640 и 642 година . Тој го наследи својот татко Хинтила.

## Стапување на престолот
Тој бил избран за крал по смртта на неговиот татко од собрание на благородници и епископи, но, со оглед на наследната природа на наследството, неговото владеење предизвикало незадоволство кај визиготското благородништво.

На Тулга му се припишува одредена наивност и слабост на карактерот. Се чини дека т.н. refugae успеале да започнат напад, иако главната војна мора да ја изведат Васконците. Сепак, ниту еден поголем бунт не изгледа многу веројатен пред оној на Хиндасвинт, бидејќи леснотијата со која паднал, ја прави мала веројатноста дека би се спротивставил на некој претходен бунт.

## Бунтот на Хиндасвинт
Хиндасвинт веќе бил старец, околу 79 години, кога го започнал својот бунт. Тој мора да имал некоја воена команда или важна положба во пограничната област со Басконците, кои доминирале во подножјето на западните Пиринеи. Тој ќе ја согледал слабоста на круната и реши да ризикува со тоа што ќе ги повика благородниците (готските земјопоседници) и „народот“ (веројатно готските жители на областа). Тој се прогласил за крал, и покрај тоа што не добил одобрение за неговата постапка од епископите. Местото на состанокот било Пампалика, за која се верува дека е всушност Памлиега, во близина на Бургос, а не Памплона.

По овие настани, историчарите се разликуваат за тоа што се случило, бидејќи е неопходно да се потпреме на несигурни извори:

Оние кои се потпираат на Сигеберт Жаблуски, веруваат дека бунтовникот, силен поради добиената поддршка и со приврзаноста на другите благородници, се појавил во Толедо, го соборил Тулга и се качил на престолот, на датум блиску до 16 април 642 година, онеспособувајќи го да кралува како што е утврдено со соборните канони. Понатамошната судбина на Тулга, во таков случај, не е позната, иако извесно време останал во манастир како монах.

Но, потпирајќи се на Свети Илдефонсо, ситуацијата е поинаква. Бунтот на Хиндасвинт добил одредена поддршка меѓу благородништвото, но бидејќи ја немала поддршката од свештенството, не успеал. Тулга го задржал престолот, а Хиндасвинт бил сметан за бунтовник, сè додека пригодната смрт на кралот, поради болест, не дозволила признавање на аспирантот од страна на големците и свештенството.

## Наводи

## Библиографија
* Alonso de Cartagena, Bonifacio Palacios Martín, Biblioteca Nacional (Spain), Faustino Menéndez Pidal de Navascués. Contribuidores Bonifacio Palacios Martín, Biblioteca Nacional, *El Libro de La Genealogía de Los Reyes de España*, Editor Scriptorium, 1995 ISBN 84-605-2545-7, 9788460525455
* Luíz Paulo Manuel de Menezes de Mello Vaz de São-Payo, *A Herança Genética de Dom Afonso I Henriques* (Portugal: Centro de Estudos de História da Família da Universidade Moderna do Porto, Porto, 2002)

## Надворешни врски

Категорија:Починати во Толедо
Категорија:Визиготски владетели од 7 век
Категорија:Починати во 642 година
Категорија:Родени во непозната година
Џума (Кајларско)

**Џума** или **Џумаја** (, *Харавги*, до 1961 г. *Αμύγδαλα*, *Амигдала*, до 1928 *Τζουμά*, *Ѕума*) — село во Кајларско, Егејска Македонија, денес во општината Кожани на Кожанскиот округ на областа Западна Македонија, Грција.

## Географија
Селото наоѓа во рамницата Сариѓол, во западното подножје на планината Каракамен.

## Историја
### Османлиско време
Своревемено Џума била најголема населба во Кајларската каза и нејзино седиште. Кога Сариѓолското Блато почнало да се прошитува, се појавила маларија и седиштето е префрлено во Кајлари, поради што тоа почнало да расте повеќе.

Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Џумаја (Djoumaya) било село во Џумалиската каза со 600 домаќинства од 1180 жители муслимани.

Во 1889 г. Стефан Верковиќ („Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи“) напишал за Џума:

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) в 1900 година *Џумаја* е турско село в Кајлярската каза со 850 жители Турци.

Според грчка статистика од 1904 г. во Џума (Τζουμά) живеат 700 Турци.

### Во Грција
По Втората балканска војна во 1913 г. селото е припоено кон Грција. Во 1920-тите години турското население е иселено и на негово место се грчки доселеници од Мала Азија. Во 1928 г. селото е заведено како чисто дојденско, сочинето од 299 семејства на 1256 грчки доселеници. Истата 1928 г. селото е преименувано во Амигдала, а во 1961 г. во Харавги. Подоцна е преместено и почнува да се нарекува Нова Џума (Неја Харавги). Старото село Џума во 2011 година се води со 6 жители.

## Личности
; Родени во Џума
* Митко Атанасов (? – 1912) — учесник во Првата балканска војна во состав на Македонско-одринските доброволни чети, загинал на 5 ноември 1912 г.
* Теофилакт Георгијадис (р. 1951) — јордански архиепископ на Ерусалимската патријаршија
* Јероклис Михаилидис (р. 1960) — глумец

; Други
* Соња Теодориду (р. 1958) — оперска пејачка по потекло од Џума

## Наводи

Категорија:Кожани
Ново Хајдарли

**Ново Хајдарли** (, *Неос Клитос*) — село во Кожанско, Егејска Македонија, денес во општината Кожани на Кожанскиот округ на областа Западна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓа на 6,5&nbsp;км југозападно од градот Кожани.

## Историја
Ново Хајдарли е наследник на селото Хајдарли, кое се наоѓа северно од Кожани. Тоа било едно од местата раселени заради отворањето на рудник.

## Наводи

Категорија:Кожани
Таракчилар

**Таракчилар** (, до 1927 г. *Ταρακτσιλάρ*, *Таракцилар*) — иселено село во Кожанско, Егејска Македонија, денес во општината Кожани на Кожанскиот округ на областа Западна Македонија, Грција. Веќе подолго време се смета за дел од Димирџилер.

## Географија
Селото е сместено на јужните падини на планината Карталдаг, на надморска височина од 1.020&nbsp;м. Лежи на 21&nbsp;км на северозапад од Кожани, на 29,5&nbsp;км југоисточно од Кајлари и на 3&nbsp;км источно од Димирџилер.

## Историја
Селото традиционално било турско. На пописот од 1913 г. се води со 164 жители, сите Турци. Во 1918 г. по службена наредба престанало да биде самостојно и е припоено кон Демирџилер, иако продолжило да се попишува одделно.  Во 1920 г. населението броело 211 жители. По иселувањето на Турците по сила на Лозанскиот договор, во 1923 г. во Таракчилар биле доведени грчки семејства од Мала Азија. Во 1928 г. нивниот број изнесувал 162 жители.

Таракчилар е напуштен на почетокот на 1970-тите, за во 1971 г. да се сведе на само 29 жители. Камените куќи се оставени на забот на времето, а се одржува само црквата „Св. Димитриј“. Во наредните пописи неговото население се вбројувало во склоп на Демирџилер, а во 2011 г. е попишано одделно како село без ниеден жител.

## Население

## Стопанство
Во атарот на Таракчилар работат неколку сточарски фарми со кои стопанисуваат одгледувачи од Димирџилер. Населението традиционално одгледувало тутун, компири и други земјоделски производи.

## Наводи

Категорија:Кожани
Стенска тврдина

**Стенска тврдина** () — средновековна тврдина чии остатоци се наоѓаат над селото Стени, Кожанско, Егејска Македонија.

## Местоположба
Тврдината е сместена на рид западно од селото. Ридот зафаќа површина од 45&nbsp;ха

## Опис
Не е познато кога е изградена тврдината. Наодите укажуваат на постојана населеност на ова место од доцното доцнобронзеното време до скорешни времиња. Пронајдени се бедеми, ѕидови, улици, темели од куќи, цистерни, водовод и други наоди, денес изложени во археолошкиот музеј во Калјани.

Денес овие наоди се помалку видливи за посетителите, но тие биле присутни во XIX век, за што сведочи историчарот Ѓорѓи Димзо од Охрид (1829 - 1903) во своето дело „Античка географија на Македонија“. Веројатно е дека доста камења се однесени од населението за свои потреби, притоа наполно уништувајќи ја тврдината.

Во 1649 г. населението на Стени нашло прибежиште во тврдината при напад на албанска банда, но бандата ја ставила под тримесечна опсада и успеала да ја заземе.

Во 2012 г. наоѓалиштето е прогласено за заштитен археолошки споменик.

## Наводи

Категорија:Тврдини во Егејска Македонија
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Кожани (општина)
Кирен Перкинс

**Кирен Џон Перкинс** (роден на 14 август 1973 година) ― поранешен австралиски пливач во слободен стил. Тој бил специјализиран за 1500 метри слободно. Освоил златен олимписки медал на Олимпијадата во 1992 година, при што истовремено поставил светски рекорд, а потоа на Олимпијадата 1996 година ја одбранил титулата олимписки првак. Вкупно освоил четири олимписки медали. 

За време на неговата пливачка кариера од 1989 до 2000 година освоил 23 медали на меѓународни натпревари и го имал прекарот *Супер риба* (анг: *Super Fish)*. Поставил 11 светски рекорди, а светскиот рекорд на 1500&nbsp;м во слободен стил го држел девет години, на 800&nbsp;m десет години и на 400&nbsp;м слободен стил пет години. Во кариерата соборил и 40 австралиски рекорди.

Тој е прв човек кој истовремено бил олимписки шампион, светски првак, шампион на Игрите од Комонвелтот и на Панпацифичките игри.

## Наводи

## Надворешни врски

* Комплетна биографија на Кирен Перкинс
* 

Категорија:Олимписки сребрени медалисти за Австралија
Категорија:Олимписки златни медалисти за Австралија
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1973 година
Категорија:Австралиски пливачи
Лебдилка

мини|261x261пкс|Граѓанска лебдилка за превоз на луѓе и автомобили (''BHC SR-N4'')
**Лебдилка** () — возило што може да се движи на воздушно перниче со голема брзина над рамни површини како што се водни тела, мраз и мочуришта. Воздушното перниче е слој од воздух под постојан притисок под возилото. При движење, садот речиси не ја допира површината по која се движи. Отсуството на триење со површината ја намалува отпорноста на движење. Висината на воздушното перниче одредува колку големи пречки или бранови возилото може да движи. Садовите обично имаат неколку посебни мотори. Еден или повеќе мотори вбризгуваат воздух во перничето и го одржуваат потребниот притисок. Други мотори се користат за придвижување на возилото во саканата хоризонтална насока, туркајќи го воздухот наназад и придвижувајќи го садот напред. Некои модели на бродови користат еден мотор, делејќи го протокот на воздух на два. Денес суштествуваат лебдилки со зафатнина од над 150 тона.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Превозни средства
Категорија:Возила
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Англиски пронајдоци
Паравела

**Паравела** () или **Парамбела** (**) — археолошко наоѓалиште недалеку на северозапад од гратчето Рупишта во Костурско, Егејска Македонија. Датира од доцната антика и средниот век. Откриени се градби со мозаични подови.

Во 1966 г. наоѓалиштето е прогласено за споменик на културата.

## Поврзано
* Диоклецијанопол — древномакедонски град близу Паравела

## Наводи

Категорија:Археолошки наоѓалишта во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Рупишта (општина)
Земјата и љубовта

**„Земјата и љубовта“** — стихозбирка на македонскиот поет Блаже Конески, првпат објавена во 1948 година од Државното книгоиздателство на Македонија, а песните застапени во збирката се напишани од 1945 до 1948 година.

## Содржина
Збирката ги содржи следниве песни: „Тешкото“, „Илинденски мелодии“, „Песната“, „Писмо“, „На граница“, „Сончева долина (балада)“, „Пролетна песна“, „Весела песна“, Полноќ“, „Утро“, „Караорман“, „Охрид“ и „Дојран“. Исто така, во неа се вклучени и поемите „Мостот“ (претходно објавена во 1945 година) и „Средба со Жинзифов“, која подоцна била повторно објавена во збирката „Песни“. Песните „Полноќ“, „Весела песна“ и дел од „Илинденски мелодии“ (третата и шестата песна) потекнуваат од времето кога се напишани песните од циклусот „Од стариот нотес“ (1941-1945), а другите песни се напишани во периодот од 1945 до 1948 година.

## Наводи

Категорија:Дела на Блаже Конески
Категорија:Македонски стихозбирки
Категорија:Изданија на Државно книгоиздателство на Македонија
Категорија:Македонски дела од 1948 година
Категорија:Појавено во 1948 година во Македонија