Симитли

**Симитли** () — град во северозападна Пиринска Македонија, денес во Благоевградската област, Бугарија. Сместен е недалеку од Горна Џумаја (Благоевград) и претставува седиште на Општина Симитли.

## Географија
Градот се наоѓа на 14&nbsp;км јужно од Горна Џумаја и 48&nbsp;км северно од Свети Врач (Сандански). Сместено е во Симитлиската Котлина, на падините на планините Рила, Пирин и Влаина. Реката Струма го дели на два дела — самиот град Симитли и населбата (поранешно село) Ораново, каде во Струма се влева притоката Градевска Река. На исток се западните ограоци на Рила и Пирин, а на запад е Влаина. На 25&nbsp;км од градот, на Влаина се издига впечатливата карпеста образба Коматински Карпи (Коматински Скали).

## Историја
Симитли е старо село и седиште на повеќе села од истоимената котлина. Неговиот развој низ минатото се должи на присуството на дваесет минерални извори со температура од 56 до 60&nbsp;°C и вкупен истек од 720 л/мин. Во минатото водата се користела за домашни потреби, но во 1930-тите е изградена бања, а потоа е спроводи за загревање на стакленици. Друг поважен чинител за развојот на местото е неговата клучната местоположба меѓу долоните на реките Струма и Места.

Селото првпат се споменува во XV век како *Бања*, a во XVI век веќе е наречено *Симитлу*. Според едни, името на градот произлегува од белото лепче симит, а според други произлегува од средишната местоположба на местото, т.е. од *симен*, што значи *средиште*.

Во XIX век Симитли било село со мешано население во состав на Горноџумајската каза.

Во 1891 г. Георги Стрезов напишал за Симитли:

Кон 1900 г. според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) селото *Симитлиј* има вкупно 820 жители, од кои 780 биле Помаци, а 40 биле Роми.
алт=|мини|374x374пкс|Црквата „Рождество на пресв. Богородица“ во Симитли.
За време на Првата балканска војна кај селото се одиграла битка помеѓу VII пешадиска рилска дивизија и отоманската војска. По Втората балканска војна целото муслиманско население е иселено, а во 1916 г. селото било во рушевини. На нивно место се доселиле бегалци од другите краишта на Македонија, како и жители од околните села Сухострел, Докатичево, Тросково, Градево и др. Во минатото Симитли извезувал дрвена граѓа од планините Рила и Пирин. Во 1934 г. Симитли и Ораново заедно имале околу 2.200 жители, во 1946 г. населението пораснало на 2.918, во 1992 тоа изнесувало 7.466, а во 1997 броело 7.684 жители.

Црквата „Рождество на пресв. Богородица“ е изградена во 1923 г.

В 1943 г. името Симитли е сменето во **Изворите**, но во 1945 г. е повратено. Во 1964 г. Симитли е прогласено за град. Во следната 1965 г. кон градот е припоено селото Ораново, а во 1969 г. Симитли станало град.

## Стопанство
Важен чинител во развојот на Симитли е крстопатната положба, каде магистралата Софија-Горна Џумаја-Солун-Атина се пресекува со стариот пат од Малашево-Сухострел-Разлог за Неврокоп (Гоце Делчев).

Во Симитли се ископува јаглен, и тоа од коповите „Ораново“ крај градот и „Пирин“ во Брежани, од кој по жичница јагленот се доставува до железничката станица во градот. Има дрвопреработувачко претпријатие во кое се изработуваат најразлични производи и конструкции од зимзелени и листопадни дрва. Дрвената граѓа се добива од месните насади, но и се носи од Разлог, Кресна, Катунци и други места. Во земјата се присутни и ретки метали. Во градот работат и мали претпријатија за трикотажа, огледала, санки и др.

Во околината на градот се присутни металопреработувачката дејност (с.&nbsp;Черниче) и производството на обувки (с.&nbsp;Крупник). Овие села доживеале таков раст што денес се речиси споени со Симитли. Тука е развниена тутунската индустрија, овоштарството (праски, сливи, јаболка), зеленчукарството и лозарството. Се развива и сточарството, со нагласок на млечните производи.

## Редовни настани
* 8 септември (Мала Богородица) — традицонален собир
* јануари — џаламарски (кукерски) фестивал.

## Занимливости
По градот е наречен ’ртот Симитли на островот Рагед на Антарктикот.

## Култура
Во градот работат две играорни друштва – „Веселие“ и ансамблот при читалиштето „Св. Климент Охридски“.

## Извори
* Симитлия - от древността до наши дни. Експедиция. Конференция. Главен редактор: Алексиев, Кирил. Благоевград, 2016, 106 стр. 

## Наводи

## Надворешни врски

* Портал на Општина Симитли