open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Кирана Солунска

**Света Кирана Солунска** () — светица и новомаченичка од XVIII век.

## Житие
Света Кирана е родена во 1731 г. во селото Висока, Лагадинско, тогаш во Отоманското Царство, во семејство на благочестиви христијани. Како убава девојка, во неа се заљубил еден јаничар, но таа непоколебливо го одбил. Поради тоа, група јаничари ја грабнале и ја однеле пред судија во Солун, кои лажно тврделе дека Кирана се согласила да го прими исламот. На обвинувањата, Кирана одговорила дека таа е христијанка и не сака да се потурчи.

По наредба на солунски бег, таа била фрлена во затвор, каде ѝ биле ставени окови. Командирот на затворот им разрешил на јаничарите да влегуваат во ќелијата на Кирана и да ја измачуваат како што ќе посакаат. Така, еден ја тепал со дрво, друг со нож, трет со клоци, сѐ додека не ја оставиле полумртва. На тој начин била измачувана една седмица.

На седмиот ден, односно на 28 февруари Кирана починала. По нејзината смрт, голема светлина блеснала во затворот, која го опкружувала телото на маченичката и се разлевала низ целиот затвор. Наредниот ден им било разрешено на христијаните да го земат нејзиното тело. Тие ја погребале надвор од градот, во христијанските гробишта.

Подоцна, сите траги од нејзиниот гроб биле изгубени, а во пишаните документи се споменува само дека се наоѓале надвор од Солун. Во 1868 година, на местото на нејзината родна куќа е подигната црквата „Св. Кирана“.

## Наводи

Категорија:Македонски светци
Категорија:Христијански светци од 18 век
Голочевац

**Голочевац** е населено место во општината Трговиште, Пчињски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 36 жители. Бугарски научник Васил К’нчов, 1900 година бележи дека во Голочевац биле 235 Македонци христијани.

## Поврзано
* Трговиште (Србија)
* Пчињски Управен Округ
* Јужна Србија

## Белешки

## Наводи

Категорија:Трговиште (Србија)
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Категорија:Населени места во Вардарска Македонија
Општина Палиград

**Месен народен одбор Палиград** ― поранешна општина во Македонија, која постоела во периодот 1945-1950 година. 

## Историја
Месниот народен одбор Палиград бил основан во 1945 година. Тој бил дел од Драчевската Околија, Скопски Округ, и негови составни населени места биле Палиград и Тисовица. Во 1947 година, според новата административна поделба, месниот одбор припаднал под Скопската Околија, и бил проширен со селото Алдинци, на сметка на соседниот и укинат Месен народен одбор Драчевица. Во 1950 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Палиград бил укинат на сметка на соседниот Месен народен одбор Горно Количани кој го добил селото Алдинци, Месен народен одбор Гумалево кој го добил селото Тисовица, и Месен народен одбор Студеничани кој го добил селото Палиград.

## Население
Според пописот од 1948 година, Месен народен одбор Палиград имал 1,418 жители, односно вкупното население на Алдинци, Палиград, и Тисовица. Од 1,418 жители, 1,200 биле Македонци, 217 биле Албанци, додека 1 бил Србин.

## Поврзано
*Список на општини во Македонија по население (1948)

## Наводи

Палиград
Палиград
Палиград
Категорија:Драчевска Околија
Категорија:Скопска Околија
Дрндар

**Дрндар** — занаетчија кој дрнда волна или памук, односно расплетува текстилни влакна и ги растресува со дрндало.
[десно|мини| ''Дрндарка''<br />[Жан-Франсоа Миле - Молив околу 1854 година.]]

Дрндарот почнувал со работа најчесто од пролет да ги отшие душеците, да ги растресе текстилните влакна и повторно да ги сошие душеците. Занаетчијата патувал со своето дрндало до домот на муштеријата и најчесто работел надвор поради прашината што се создавала при дрндањето.

Тоа е занает што може да се најде во средновековна Италија, а особено за време на востанието Чомпи, преку втората нова уметност, заедно со бојаџиите, ткајачите на свила и ткаенини.

## Алатки на дрндарот
* Дрндала,
* Игли,
* Конци за душек,
* Кројачки ножици,
* Чекан или удиралка,
* Рамка,
* Навојувач за игла.

## Светец заштитник
десно|мини| Мачеништвото на Свети Власиј (од капелата во Апевил).
Светецот заштитник на дрндарите е Свети Власиј.
[мини| Дрндар на волна во [Ерусалим.(фотографија на Феликс Бонфис, 1880 година).]]

## Наводи

Категорија:Занаетчии
Руски глад (1601–1603)

мини|262x262пкс| Москва 1601 на гравура од 19 век. век.

**Руски глад (1601–1603)** — раздобје на слаба жетва во Русија за време на смутното време. Неродните три години и гладот одзеле неколку стотици илјади животи. Гладот можеби бил главниот катализатор за општествените немири за врем на смутното време и посредно придонел за падот на царот Борис Годунов, подемот на Лажниот Дмитриј и Востанието на Болотников.

### Последици
Иако обработливото земјиште во Русија било многу пространо, квалитетот на почвата бил слаб (дебелина до 8 см, со 1-4% хумус), методите на одгледување биле примитивни, а сезоната без мраз траела од средината на мај до крајот на септември, ретко повеќе од 120 дена. Зимскиот 'рж бил основна култура, со принос од најмногу 3 зрна по посеано зрно, половина од оној во Западна Европа во 15 век. Зеленчукот што се одгледувал вклучувал зелка, краставици, грашок, репа и кромид, додека печурки, капини и лешници се собирале од шумите. Добитокот не можел да се храни во текот на зимата, па затоа месото се јадело ретко, рибата почесто, а медовината се пиела. Кокошките неселе само едно јајце неделно. Земајќи ги предвид редовните плаќања кон државата и земјопоседникот, руските селани биле на работ на глад дури и во нивните плодни години.

### Последователни неродни години
Според современиците, во неплодните години од 1601-1603 година се јадело сè: „трева, мртви животни, кучиња, кора од липа, кора од бука“. Многу гладни селани почнале да се занимаваат со разбојништво. Се појавил и канибализам, а потоа чумата ги погодила гладните.Изгладнетиот народ навалил во Москва: според некои хроники, само во Москва од глад умреле 120.000 луѓе (некои извори наведуваат дури 500.000 луѓе). Во есента 1603 година. Војската го задушила селското востание во околината на Москва, што го предводел разбојникот Хлопко, а помали бунтови биле задушени низ цела Русија.

### Руското земјоделство во XVI-XVII век
Царот Борис Годунов се заинтересирал за сиромашните, а кога настапила лоша година и глад, наредил житото од државните житници да се дели бесплатно на гладните и презел големи јавни работи за да им помогне на оние на кои им е потребна помош. Сепак, суеверните луѓе ширеле приказни дека гладот во Русија бил Божја казна за гревот на царот - необјаснетата смрт на царевичот Димитриј Иванович во 1591 година.

Долготрајниот глад го фрлил народот во очај, па дури и довел до канибализам. Поради глад, масовно количество робови биле протерани од своите домови од страна на нивните господари. Овие маси образувале цели чети разбојници, дури и во близина на самата Москва, додека друг дел од нив избегале преку границата, во Украина, која била во немири и само чекала знак за упад. Овој долгоочекуван знак го дала личност со нејасно и непознато потекло, Лажниот Димитриј.

## Наводи

Категорија:1603
Категорија:1602
Категорија:1601
Категорија:Руско Царство
Категорија:Глад
Национален парк Бернардо О'Хигинс

**Национален парк Бернардо О'Хигинс**  е најголемото од заштитените подрачја во Чиле, со површина од . Управувањето со овој и со другите национални паркови во Чиле е доверено на Националната шумска корпорација. Паркот е именуван по генералот Бернардо О'Хигинс, првиот шеф на државата на Република Чиле. Националниот парк Лос Гласијарес ( Аргентина ) и Националниот парк Торес дел Пајне се негови соседи на исток, Националниот парк Лагуна Сан Рафаел се наоѓа на север, Националниот резерват Алакалуфес на југозапад и Националниот резерват Каталаликсар на северозапад.

## Историја
Најраните жители на областа биле Алакалуфанците .

Во 1830 година, тогашниот капетан Филип Паркер Кинг на бродот „ ''Бигл“'' го посетил фјордот Ејр .

Во јуни 2007 година, било објавено дека помеѓу март и мај 2007 година, целата вода во ледничкото езеро кое се наоѓа во паркот исчезнала, оставајќи зад себе кратер длабок 100 стапки. Само неколку блокови мраз, кои претходно лебделе на езерото, останале на дното на кратерот. Во јули 2007 година, научниците биле во можност да дојдат до прелиминарен заклучок дека исчезнувањето се случило како резултат на климатските промени.

Во 2014 година, природните локалитети Планинскиот венец Чалтен и ледникот Пио XI биле создадени како потподелби на природниот парк.

## Географија
Паркот се наоѓа приближно помеѓу 48° и 51° 38' јужна географска ширина (помеѓу Бејкерскиот канал и северниот дел од Фјордот од планините) . Источно-централната област на паркот е предмет на територијален спор помеѓу Чиле и Аргентина . Највисокиот врв е вулканот Лаутаро со 3607 метри. Други врвови ги вклучуваат планината Фиц Рој, Сирко де лос Алтарес, Серо Торе и Серо Рисо Патрон . Надморските височини се пониски во јужниот дел од паркот. Најважниот дел од оваа зона е планината Балмаседа со 2035 метри, разубавен од ледниците Балмаседа и Серано .

На брегот на паркот нема големи реки, но тесните фјордови навлегуваат длабоко во планините и ја носат дренажата од нивните заледени височини.

## Внатрешни природни места
На 27 февруари 2014 година, Националната шумарска корпорација на Чиле го создала *природното подрачје на планинскиот венец Чалтен* со Резолуција бр. 74, кое ја опфаќа чилеанската страна на планината Фицрој и околниот планински венец. Со истиот декрет е создаден и *природниот локалитет на ледникот Пио XI* .

## Туризам
Поради суровата географија и оддалеченоста на областа, туризмот во паркот е слабо развиен. До него е пристапно само со брод или хеликоптер. Ледниците што се наоѓаат на почетокот на Ултима Есперанза Саунд и ледникот Пио XI се најпосетуваните области на паркот. Главните центри за посетителите на паркот се Пуерто Наталес, Вила О'Хигинс, Калета Тортел и Пуерто Еден . Кајакувањето на море е популарна активност во паркот.

## Наводи

## Надворешни врски

* WCS во Националниот парк О'Хигинс во Чиле

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:МСЗП-Категорија II
Категорија:Национални паркови во Чиле
Диклофенак

**Диклофенак** е нестероиден антиинфламаторен лек (НСАИЛ) кој се користи во третманот на болка и инфламаторни болести, како што е гихт. Може да се зема перорално (преку уста), ректално во вид на супозиторија, интрамускулно, интравенски, аплициран топикално на кожата, или во вид на капки за очи. Намалувањето на болката може да трае до осум часа. Достапен е и во вид на фиксно-дозна комбинација диклофенак/мисопростол со цел заштита на желудникот; сепак, инхибиторите на протонската пумпа како што е омепразолот вообичаено се прва линија на лекови за гастропротекција бидејќи се ефикасни како и мисопростолот, но со подобра подносливост.

Чести несакани ефекти се абдоминална болка, гастроинтестинално крварење, наузеа, вртоглавице, главоболка, и оток. Сериозни несакани ефекти вклучуваат срцева болест, мозочен удар, бубрежни нарушувања, и чир на желудникот. Не се препорачува негова употреба во текот на третото тромесечје од бременоста. Веројатно е безбеден во текот на доењето. Се смета дека диклофенакот делува преку намалување на создавањето на простагландини, како и другите лекови во оваа класа.

Во 2022, е 51ви најмногу пропишуван лек во САД, со повеќе од 12 милиони рецепти. Во 2024, е единаесетти најчесто пропишуван лек во Македонија, со повеќе од 778.000. Достапен е во вид на две соли, како диклофенак натриум или калиум.

## Наводи

Категорија:Нестероидни антиинфламаторни лекови
Мало ледено доба на доцната антика

мини|'''Доцноантичкото мало ледено доба''' се одвивало помеѓу средината на 6 век и почетокот на 7 век, а му претходило римскиот топол период.
**Малото ледено доба во доцната антика** (**ЛАЛИА**) било долготраен период на ладење на северната хемисфера во 6 и 7 век од н.е., за време на периодот познат како доцна антика. Периодот се совпаѓа со три големи вулкански ерупции во 535/536, 539/540 и 547 година. Вулканската зима од 536 година била раниот феномен на вековното опаѓање на глобалната температура. Една студија сугерирала глобално заладување од . Овој период придонел за падот на Римското Царство и влијаел врз вториот бран на миграција, првенствено на старите Словени.

## Термин
Терминот и концептот за прв пат биле воведени и опишани во февруари 2016 година, во статијата *на „Nature Geoscience“* насловена како „Ладење и општествени промени за време на малото ледено доба во доцната антика од 536 до околу 660 година од н.е.“ од Улф Бинтген и др.

## Ерупции
Истражувањата во 2018 година анализирале јадра од мраз од ледници во Швајцарија и ги споредиле стаклените честички во јадрата со вулкански карпи од Исланд, со што откриле дека островската нација била веројатен кандидат за извор на ерупцијата од 536 година, иако и Северна Америка била можна локација. Доказите сугерираат дека Илопанго во Ел Салвадор бил изворот на ерупцијата од 539/540 година. Истражувањата на биполарното ледено јадро сугерираат дека оваа ерупција се случила во тропските предели, а истражувањата на дрвните прстени во близина на Илопанго пронашле докази за ерупција која веројатно се случила во 540 година. Сепак, понова студија, која испитувала други докази, ја датирала ерупцијата на Илопанго во 431 година, па затоа прашањето останува нерешено. Ерупцијата, без оглед на нејзината локација, испуштила повеќе аеросоли во атмосферата отколку ерупцијата на планината Тамбора во 1815 година што ја предизвикала Годината без лето. Друга ерупција, чија локација е непозната, се случила во 547 година. Дополнителни докази доаѓаат од реконструкција на температурата од работната група Euro-Med2k на меѓународниот проект PAGES (Минати глобални промени) што користела нови мерења на дрвните прстени од Алтајските планини, што тесно се совпаѓа со температурите во Алпите во последните два века.

Влијанието на вулканските ерупции резултирало во феномен познат како вулканска зима. При вулканската зима од 536 година, летните температури паднале за дури 2,5 степени Целзиусови (4,5 степени Фаренхајт) под нормалата во Европа. Долготрајното влијание на вулканската зима од 536 година било засилено во 539–540 година, кога втора вулканска ерупција предизвикала летните температури да паднат за дури 2,7 степени Целзиусови (4,9 степени Фаренхајт) под нормалата во Европа.

## Поврзано

* Голема преселба на народите
* Мало ледено доба

## Наводи

## За понатамошно читање

* 

Категорија:7 век
Категорија:6 век
Категорија:Историја на климата
Барелиќ

**Барелиќ** () е населено место во градот Врање, Пчињски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 45 жители. Цариградски скопски митрополит Фирмилијан, 1902 година бележи дека во Барелиќ биле 15 македонски куќи.

## Поврзано
* Врање
* Пчињски Управен Округ
* Јужна Србија

## Белешки

## Наводи

Категорија:Населени места во Врање
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Категорија:Населени места во Вардарска Македонија
Стара Брезовица

**Стара Брезовица** (поранешни имиња *Брезовица* и *Српска Брезовица*) е населено место во градот Врање, Пчињски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 30 жители. Селото основале во крајот на XVIII век родови од Кумановско и Тиквешко или Кочанско. Брезовица била едно село до 1878 година кога е разделена со српско-турската граница на Стара Брезовица (Кнежевство Србија) и Нова Брезовица (Отоманско Царство). Од тогаш се води како посебна населба.

## Поврзано
* Нова Брезовица
* Врање
* Пчињски Управен Округ
* Јужна Србија

## Наводи

Категорија:Населени места во Врање
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Категорија:Населени места во Вардарска Македонија
Бајинци

**Бајинци** е населено место во општината Црна Трава, Јабланички Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 5 жители.

## Поврзано
* Црна Трава
* Јабланички Управен Округ
* Јужна Србија

## Наводи

Категорија:Црна Трава
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Витивјани

**Витивјани** или **Фитивјани** (, *Полифито*; до 1927 г. *Φυτίβιανη*, *Фитивјани*) — село во Кожанско, Егејска Македонија, денес во општината Велвендо на Кожанскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 14 жители (2021).

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во подножјето на Пиериските Планини, на 8 км североисточно од гратчето Велвендо, во Витивјанската Клисура на р. Бистрица, на надморска височина од 320 м. Во непосредна близина на селото се наоѓа браната на Витивјанското Езеро.

## Историја

### Во Отоманското Царство
Според османлиски дефтер од 1528 г. во *Фитивијани* имало 15 домаќинства со 58 жители.

Во XIX век Витивјани било грчко село во Серфиџенската каза на Серфиџенскиот санџак. На етничката карта на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. *Витовјани* е означено како грчко село, иако не е даден бројот на жители.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. *Волтојан* е претставен како чисто грчко село во Серфиџенската каза на Серфиџенскиот санџак со 30 куќи.

Според статистиката на грчкиот конзулат во Еласона, во 1904 г. во Витивјани (Βιτίβγιανη) живееле 150 Грци христијани.

### Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Таа година тоа броело 162 жители, кои во 1920 г. се намалиле на 140 лица. Во 1928 година, името на селото било променето во Полифито (*Πολύφυτο*).

## Стопанство
Населението произведува овошје, зеленчук, тутун, жито и други земјоделски производи, а делумно се занимава и со краварството.

## Население

## Самоуправа и политика
Во 1918 година, селото станало самостојна општина, чиј атар зафаќал површина од 10 квадратни километри. Општината Витивјани била приклучена во општината Велвендо во 1997 година, која била укината во 2011 година и станала дел од поголемата општина Серфиџе-Велвендо.

Селото припаѓа на општинската единица Велвендо со седиште во истоименото гратче, која припаѓа на поголемата општина Велвендо, во округот Кожани. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Витивјани, во кој е единствено село.

## Културни и природни знаменитости
**Цркви**

* Црква „Св. Петка“ — парохиска црква обновена во 1916 г.
* Црква „Св. Атанасиј“ — изградена во 1910 г. врз темелите на постар храм

## Наводи

Категорија:Велвендо
Катафиги

**Катафиги** () — село во Кожанско, Егејска Македонија, денес во општината Велвендо на Кожанскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 57 жители (2021).

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа високо во југозападните падини на Пиериските Планини, на 6 км источно од гратчето Велвендо, кај почетокот на Лафишката Клисура, на надморска височина од 1.050 м.

## Историја

### Во Отоманското Царство
Според османлиски дефтер од 1528 г. во Катафиги имало 47 домаќинства со 212 жители.

Во XIX век Катафиги било грчко гратче во Серфиџенската каза на Серфиџенскиот санџак.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. *Катафиги* е претставено како чисто грчко село во Серфиџенската каза на Серфиџенскиот санџак со 410 куќи.

Според статистиката на грчкиот конзулат во Еласона, во 1904 г. во *Катафигион* (Καταφύγιον) живееле 3.000 Грци христијани.

### Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Таа година тоа броело 2.877 жители, кои во 1920 г. се намалиле на 2.728 лица.
Селото многу настрадало во времето на Втората светска војна (1940–1944) од окупаторот, а исто така и за време на Граѓанската војна (1946–1949). Поради тоа, селото останало речиси празно и жителите се иселиле, претежно во поголемите градови во Грција и прекуокеанските земји. Во 1951 г. Катафиги е евидентирано со 16 жители, а во 1961 г. со 188, кои во 1971 г. повторно се намалиле на 23 лица.

## Стопанство
Населението во минатото произведувало големи количества компири и други земјоделски производи, а развиено било и сточарството. Околните шуми обилуваат со костени и ореви, чии плодови се собирале од месното население.

## Население

## Самоуправа и политика
Во 1918 година, селото станало самостојна општина, чиј атар зафаќал површина од 44 квадратни километри. Општината Катафиги била приклучена во општината Велвендо во 1997 година, која била укината во 2011 година и станала дел од поголемата општина Серфиџе-Велвендо.

Селото припаѓа на општинската единица Велвендо со седиште во истоименото гратче, која припаѓа на поголемата општина Велвендо, во округот Кожани. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Катафиги, во кој е единствено село.

## Културни и природни знаменитости
**Цркви**

* Црква „Св. Атанасиј“ — главна селска црква, изградена во 1762 г.

## Личности
**Родени во Катафиги**

* Јован Зизјулас (1931–2023) — грчки теолог и митрополит на Цариградската патријаршија

## Наводи

Категорија:Велвендо
Анџија

**Анџија** — мајстор-занаетчија кој се грижел за работата на анот. Ги пречекувал патниците и гостите на влезот во анот и ги исполнувал нивните желби. Тој, исто така, се грижел за чистотата на објектот и сите соби за престој на гостите.

## За занаетот
Анџијата бил одговорем за сè што се случувало во анот. Тој ги пречекувал гостите и ги исполнувал нивните барања. Им ги чистел чибуците и се грижел за нивните коњи. Примал цели каравани, а исто така вршел размена на пари. Анџијата слушал вести од различните земји од каде што доаѓале патниците. Носел свежа вода за гостите и ги поел коњите. Го чистел дворот и коњушниците каде што биле сместени коњите. Печел кафе во посебна просторија која била украсена со ѓезвиња за варење кафе. Ги чистел и малите соби каде што престојувале гостите.

### За анот
Ан е градба од времето на Отоманското Царство кој служел како ноќевалиште за патниците и нивните каравани. Ановите биле згради со штали за коњите, просторија за патниците и просторија за анџијата.

## Наводи

Категорија:Занаети
Категорија:Турцизми
Дона Тарт

мини| Трите романи на Тарт на германски јазик, објавени од Голдман.
**Дона Луиз Тарт** (родена на 23 декември 1963 година) — американска писателка на романи и кратки раскази. Таа ги напишала романите *„Тајната историја“* (1992), *„Малиот пријател“* (2002) и *„Билбилчето"*, кој ја освоил Пулицеровата награда за фикција и бил адаптиран во филм со исто име во 2019 година. Таа била вклучена на листата „100 највлијателни луѓе“ на списанието *„Тајм“* за 2014 година. 

## Кариера
*„Тајната историја“* (1992) била инспирирана од нејзиното време на Бенингтонскиот колеџ. Аманда Урбан била нејзин агент и романот станал критички и финансиски успех. *„Венити фер“* ја нарекол 29-годишната Тарт прерано созреан литературен гениј.

Романот на Тарт *„Малиот пријател*“ (2002) првпат бил објавен на холандски јазик бидејќи нејзините книги се продавале повеќе по глава на жител во Холандија во споредба со другите земји.

Во 2006 година, кратката приказна на Тарт „Заседа“ била вклучена во листата на најдобри американски кратки раскази за 2006 година.

Нејзиниот роман од 2013 година *„Билбилчето"* бил бестселер и ја добил Пулицеровата награда за фикција во 2014 година, иако некои критичари сметале дека романот е детски, а не литерарен.  Книгата била адаптирана во истоимениот филм *„Билбилчето"* кој бил финансиски и комерцијален неуспех. На Тарт не ѝ била дадена можност да го напише сценариото или да биде продуцент на филмот, и наводно ја отпуштила долгогодишната агентка Аманда Урбан поради ваквиот договор.

Таа поминала околу десет години пишувајќи ги секој од своите романи.

## Наводи

## Извори
* Hargreaves, Tracy (2001). *Donna Tartt's "The Secret History"*. New York and London: Continuum International Publishing Group. .
* Kakutani, Michiko (1992). "Students Indulging in Course of Destruction". *The New York Times*, September 4, 1992.
* Kaplan, James (September 1992). "Smart Tartt". *Vanity Fair*.
* McOran-Campbell, Adrian (August 2000). *The Secret History*.
* Tartt, Donna (2000). "Spanish Grandeur in Mississippi". *[[Oxford American]]*, Fall 2000.
* Yee, Danny (1994). "Studying Ancient Greek Warps the Mind of the Young?"
* 

## Надворешни врски

* Дона Тарт интервјуирана од Роберт Бирнбаум на identitytheory.com
* Интервјуто со Тарт    со Џил Ајзенштат во *„Бомба“*
* видео на YouTube
* Дона Тарт и Ен Рајс интервјуирани од Реј Суарез, NPR : *Talk of the Nation* : (30 октомври 1997 година)
* Дона Тарт интервјуирана од Лин Нири, NPR : *Talk of the Nation* : (5 ноември 2002 година)
* Тарт за читањето и нејзината шкотска баба    кај Мод Њутн
* Тарт во ''мода'' за нејзиното тинејџерско обожавање на Хантер С. Томпсон.    кај Мод Њутн
* 
* Дона Тарт интервјуирана од Џејмс Нати на BBC Radio 4 – Клуб на книги (5 јануари 2014 година)
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1963 година
Категорија:Статии со микроформати hAudio
Категорија:Американски писатели
Категорија:Американски романописци
Категорија:Писателки
Ерол Флин

**Ерол Лесли Томсон Флин** (20 јуни 1909 — 14 октомври 1959) — австралиски и американски глумец што постигнал светска слава за време на Златната ера на Холивуд. Тој бил познат по своите романтични улоги на авантурист, честите партнерства со Оливија де Хавиланд и репутацијата на женкар и хедониста во личниот живот. Неговите најзначајни улоги се Робин Худ во *Авантурите на Робин Худ* (1938), кој подоцна бил именуван од Американскиот филмски институт како 18-ти најголем херој во историјата на американскиот филм, главната улога во *Крвавиот капетан* (1935), мајорот Џефри Викерс во *Нападот на лесната бригада“*(1936) и херојот во голем број вестерни филмови како што се *Доџ Сити* (1939), *Санта Фе патека*, *Вирџинија Сити* (двата 1940) и *Сан Антонио* (1945).

Флин постхумно бил награден со две ѕвезди на Холивудската патека на славните за неговиот придонес во филмската и телевизиската индустрија во 1960 година.

## Библиографија

* Адланд, Фиренца. *Големата Љубов .* Лос Анџелес: Изданија на Сперл, 2018.  .
* *Краеви на греди* (1937)
* *Пресметка* (1946)
* Флин, Ерол. *Моите злобни, зли патишта: Автобиографијата на Ерол Флин* . Вовед. од Џефри Мејерс. Њујорк: Купер Сквер Прес, 2003. Репутација на *Моите злобни, зли патишта* . Њујорк: Синовите на Г.П. Путнам, 1959; .
* Флин, Ерол, *„Потрагата по Оскар“* од Џејмс Туриело, „БеарМенор Медиа“, Данкан, Оклахома. 2012 година; .
* Брет, Дејвид. *[https://www.amazon.co.uk/Errol-Flynn-Hellraiser-David-Bret/dp/1906779538 Ерол Флин: Господинот што го крева пеколот]* (2014) .

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Flynn, Errol (1909–1959) National Library of Australia, *Trove, People and Organisation* record for Errol Flynn
* Errol Flynn at the National Film and Sound Archive 
* Errol Flynn's official web site , owned by daughter Rory Flynn
* The Errol Flynn Blog Discussions about Flynn
* 
* Programs and related material in the National Library of Australia's PROMPT collection
* Errol Flynn's Cuban Adventures by BBC News
* Remembering Flynn, 2019 article by Nick Thomas in *Launceston Examiner*
Категорија:Натурализирани Американци
Категорија:Американци со ирско потекло
Категорија:Американски филмски глумци
Категорија:Починати во 1959 година
Категорија:Родени во 1909 година
Сојуз за водени спортови на Малта

**Сојузот за водни спортови на Малта** (англиски: Aquatic Sports Association of Malta, скратено: ASA; малтешки: Assoċjazzjoni Maltija tal-Isport Akwatiku) е управно тело за уметничко пливање, пливање и ватерполо во Малта. Организацијата е поврзана со ЛЕН, ФИНА и КОМЕН. Претседател на Сојузот е Карл Изо, а генерален секретар е Џорџ Фаруџа. Седиштето се наоѓа во спортскиот комплекс Тал-Крок, каде што е сместен и *Националниот базенски комплекс*, во населбата Тал-Крок, Гзира. Сојузот соработува со компанијата Меридианбет во рамките на комерцијално партнерство, кое вклучува и воспоставување на национален куп натпревар под нивен бренд, познат како *Меридианбет Супер Куп*.

## Историја
Основана во 1925 година како **Аматерски пливачки сојуз на Малта**, АСА првично имала за цел да го овозможи учеството на малтешките ватерполисти на Олимписките игри, инспирирана од амбициите на тогашниот гувернер Лорд Пламер. Малта се натпреварувала на Олимписките игри во Берлин во 1936 година, што претставувало рана меѓународна пресвртница за ватерполото и атлетиката.

По своето основање, АСА се приклучила на истакнати меѓународни организации како ФИНА и ЛЕН, со што се прошириле можностите за малтешките пливачи и ватерполисти да се натпреваруваат на глобално ниво.

Во 2000 година, организацијата официјално го добила името **Асоцијација за водни спортови на Малта**, со цел подобро да ја одрази својата проширена надлежност во пливањето, ватерполото, уметничкото пливање и дисциплините на отворени води.

Значајна пресвртница се случила во 1993 година, кога Малта била домаќин на Игрите на малите држави на Европа и го отворила комплексот базени со олимписки стандарди во Тал-Крок, зацврстувајќи ја националната спортска инфраструктура.

Денес, АСА останува национално управно тело за водните спортови на Малта — ја надгледува активноста во пливање, ватерполо, уметничко пливање и дисциплини на отворени води, и организира национални првенства и меѓународни натпревари.

## Натпреварувања
;Пливање
*Национални првенства на долги и кратки патеки

;Ватерполо
*Енемед куп
*Летна лига
*Зимска лига
*Женска лига
*Натпревари по возрасни категории

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјална веб-страница

Категорија:Спортски организации во Малта
Бичкија

мини|Германска бичкија.
мини|Бичкиџии бичат трупец, околу 1900

**Бичкија** — рачна пила за бичење трупци. 

## Опис
Изработена е од метален дел – челичен лист со остри запци од едната страна и дрвена конструкција – рамка. Се користела на тој начин што на претходно направено скеле на одредена висина се поставувал трупецот кој претходно бил обележан со прави црти за да се означат местата по кои треба да се движи пилата. Оддалеченоста на линиите зависела од тоа колку дебела требало да биде избичената штица. 

## Постапка на бичење
Еден од бичкаџиите стоел на скелето, а друг (понекогаш двајца) бил долу на земја. Потоа со двете раце, обајцата, ја движеле пилата по вертикална линија (горе-долу). Бичкаџијата што стои на скелето бил одговорен за водење на пилата по обележената црта.

## Поврзано
* Бичкиџија

## Наводи

Категорија:Алати
Категорија:Дрводелство
Категорија:Турцизми
Константа на коника

алт=Ten different conic sections which open to the right from a common intersection point, at which point they have a common radius of curvature|мини|420x420пкс| Илустрација на различни константи на коники
Во геометријата, **константа на коника** (или **Шварцшилдова константа**, по Карл Шварцшилд) е величина што ги опишува конусните пресеци и се претставува со буквата *K.* Константата е дадена со: K = -e^2,  каде што  е ексцентричноста на конусниот пресек.

Равенката за конусен пресек со врв во координатиот почеток и допирка на y-оската е: y^2-2Rx+(K+1)x^2 = 0

или изразено преку *x*: x = \dfrac{y^2}{R+\sqrt{R^2-(K+1)y^2}}

каде што *R* е радиусот на закривеност при  .

Оваа формулација се користи во геометриската оптика за да се специфицираат сплоснати елиптични (  ), сферични (  ), издолжени  елиптични (  ), параболични (  ) и хиперболични (  ) површини на леќи и огледала. Кога параксијалната апроксимација е валидна, оптичката површина може да се третира како сферична површина со ист полупречник.

## Наводи

Категорија:Геометриска оптика
Категорија:Конусни пресеци
Категорија:Математички константи
Горна Лопушња

**Горна Лопушња** () е населено место во општината Власотинце, Јабланички Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 21 жител.

## Поврзано
* Власотинце
* Јабланички Управен Округ
* Јужна Србија

## Наводи

Категорија:Власотинце
Категорија:Населени места во Јужна Србија
Гулабарник

мини|Гулабарник во паркот Nymans Gardens, Западен Сасекс, Англија
**Гулабарник** — просторија или куќичка (најчесто дрвена) за чување и размножување гулаби (вклучително и за месо). Изградбата на имоти често вклучувала гулабарник во вид на повеќекатна кружна кула на издигнато место (обично на столб).

## Историја
Правото на поседување гулабарник (фр. *droit du colombіer*) во феудалните општества на Европа претставувало благородничка привилегија, покрај другите „права на земјиште“: право на приоритетно користење на шумите и лов на туѓи земјишта.

Во средновековната француска архитектура, самостојните гулабарници биле знак на висок статус и затоа биле многу впечатливи градби.

Во средниот век, во Европа се граделе гулабарници — одделни објекти во кои се одгледувале гулаби. Гулабарниците со право се сметале за „живи складови“, каде што се чувал извор на месо за неочекувани гости, а освен тоа, продажбата на вишокот птици носела дополнителен приход. Колонистите ги вовеле гулабарниците во навиките на жителите на Јужна Америка и Африка.

## Наводи

## Надворешни врски

* The Pigeon Cote; compiled by John Verburg / Includes an annotated edition of ''A Book of Dovecotes'' and much more information on British dovecotes
* Castels of the Fields pigeon towers near Isfahan
* Commentary and video on the Eglinton Dovecote
* Commentary and examples of Scottish Doocots

Категорија:Земјоделски градби
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Сооднос

**Сооднос** — математички израз во облик *a* : *b* (читај: *a* спрема *b*), , каде што *a* и *b* се рационални броеви.

Соодносот може да се запише и како **[[дропка]]**:

 a : b = \frac{a}{b}, b \ne 0

Во **проширен сооднос**, важи следново:

a_1 : a_2 : ... : a_n = b_1 : b_2 : ... : b_n \iff a_1 : b_1 = a_2 : b_2 = ... = a_n : b_n

Еднаквоста на соодносите ја нарекуваме сразмерност.

## Поедноставување на соодносот
Го поедноставуваме соодносот така што го изразуваме како дропка, а потоа го скратуваме:

6x : 9x^2 = \frac{6x}{9x^2} = \frac{2 \cdot \cancel{3x}}{3x \cdot \cancel{3x}} = \frac{2}{3x} = 2 : 3x

## Мерни единици
Во соодносите ги изоставуваме мерните единици бидејќи тие се кратат при поедноставување на соодносите. На пример, да го одредиме односот од 2 см спрема 3 см:

2 cm : 3 cm = \frac{2 cm}{3 cm} = \frac{2\; \cancel{cm}}{3\; \cancel{cm}} = \frac{2}{3} = 2 : 3

## Поврзано
* Дропка
* Делење
* Размер (картографија)

Категорија:Аритметика
Општина Умово

**Месен народен одбор Умово** ― поранешна општина во Македонија, која постоела во периодот 1945-1950 година. 

## Историја
Месниот народен одбор Умово бил основан во 1945 година. Тој бил дел од Драчевската Околија, Скопски Округ, и негово составно населено место било Умово. Во 1947 година, според новата административна поделба, месниот одбор припаднал под Скопската Околија, и бил проширен со селото Цветово, на сметка на соседниот и укинат Месен народен одбор Цветово. Во 1950 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Умово бил укинат на сметка на соседниот Месен народен одбор Цветово.

## Население
Според пописот од 1948 година, Месен народен одбор Умово имал 1,689 жители, односно вкупното население на Умово и Цветово. Од 1,689 жители, 1,609 биле Македонци, 21 биле Албанци, додека 59 биле Турци.

## Поврзано
*Список на општини во Македонија по население (1948)

## Наводи

Умово
Умово
Умово
Категорија:Драчевска Околија
Категорија:Скопска Околија
Агенција за квалитет и акредитација на здравствени установи

**Агенцијата за квалитет и акредитација на здравствени установи** согласно Законот за здравствената заштита е основана во 2013 година, од страна на Владата на Република Северна Македонија како независен орган на државната управа, а со работа започна во јули 2014 година.
Основни информации

## Дејност
Основната дејност на Агенцијата за квалитет и акредитација на здравствени установи се состои од вршење на стручни и развојни работи поврзани со постапката на акредитација и постојано унапредување на квалитет на здравствена заштита како што се: развивање на стандарди за акредитација, проценка на квалитетот на работење на здравствените установи (акредитација), издавање на сертификати на акредитирани здравствени установи и нивна евиденција.

## Наводи

Категорија:Управување со Македонија
Доџико

мини|Википе-тан неуспешно составува 3D-сложувалка
**Доџико** () — во терминологијата на поткултурата отаку, се однесува на исклучително несмасна девојка („доџи“ на јапонски значи „промашување“, „грешка“). Доџико се користи како стандарден архетип во јапонските лесни романи, аниме и манга.

Зборот може да се напише и како „ドジっ子“. Во тој случај, може да се однесува и на машки ликови.
[мини|261x261пкс|Доџико истура [послужавник со октопод и салата]]
Како по правило, таквата девојка е убава и привлечна, или толку симпатична, невина и безопасна што читателот/гледачот треба да ја засака. Неволји ѝ се случуваат одново и одново во секојдневните дејности и на училиште, како на пример при домашни работи, учество во спортски натпревари, па дури и само додека пешачи. Таа често паѓа, удира во нешто или се сопнува од најниски пречки. И покрај тоа што се разочарува и дразни од своите незгоди, доџикото секогаш ја покажува својата најдобра страна и жали што им прави непријатности на другите и создава неред. Примери за несмасни ситуации што ѝ се случуваат на доџикото вклучуваат: лизгање на скали, истурање пијалак, кршење чинија додека опслужува муштерии, како и други слични комични ситуации.

Иако во аниме, видеоигри и други дела што се дел од поткултурата отаку, симпатичната несмасност е една од својствата на ликовите на стилот мое наменети за машката публика да се вљуби во нив, главните ликови од шоџо-мангите (т.е. манги за девојки) исто така често се доџико; примери се Хироми Ока во *Aim for the Ace!* и Усаги Цукино во *Sailor Moon*.

Привлечноста кон ликовите доџико се нарекува доџико-мое (јап. *ドジっ娘萌え*).

## Наводи

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Поими во аниме и манга
Горно Количани - партизанска база

**Горно Количани** — партизанска база во скопското село Горно Количани.

## Наводи

Категорија:Македонија во Втората светска војна
Категорија:Партизански бази во Македонија
Ангелина Илиќ - Димитрова

**Ангелина Илиќ - Димитрова** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
Делувала во Скопје и учествувала во демонстрациите по повод 27 март 1941 година. По овој настан веднаш била примена за член
на СКОЈ. Заедно со група напредни шивачи на кои им припаѓала, формирала шивачка работилница „Колектив“ чии простории биле ползувани за одржување на партиски состаноци, чување оружје и материјали за партизанските одреди. Во јули-август 1942 година дејноста на „Колектив“, била откриена и Ангелина преминaлa во илегалност. Во пролетта 1943 година задругата била повторно обновена и делувала до мај 1944 година. Дејноста на Ангелина била тесно поврзана со постоењето на оваа задругa. Во октомври 1944 година заминала во партизани во базата кај Горно Количани, Скопско, но, била вратена во Скопје за воспоставување на врски. По ослободувањето на градот активно работела во организацијата АФЖ.
## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Драгица Илинчиќ-Ѓуровиќ

**Драгица Илинчиќ-Ѓуровиќ** ( во  — ) — учесник во НОВ на Македонија и носител на Партизанска споменица од 1941 година.

## Животопис
десно|мини|200x200пкс|Драгица Илинчиќ-Ѓуровиќ е носител на Партизанската споменица 1941.
Учествувала во НОД од 1941 година како член на СКОЈ. Во октомври 1941 година, заедно со родителите отишла во Копаничкиот партизански одред. Во акцијата па рудникот Бело Брдо била заробена со својата десетина од четниците и одведена во затворот во Куршумлија, од каде ги ослободиле борците на Пасјачкиот партизански одред и стапила како борец во Јабланичкиот партизански одред. Во октомври 1943 година, со група борци дошла на Козјак, каде војувала против окупаторот и неговите соработници. Во новоформираниот Косовски одред 1944 година била раководител на СКОЈ, заменик комесар на чета, подоцна и на баталјон. Била борец и во во прешевската бригада и борец на Сремскиот фронт. Носител е на Партизанска споменица 1941 и повеќе други одликувања.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жени во НОБ
Категорија:Носители на Партизанска споменица од 1941
Општина Цветово

**Општина Цветово**, именувана и како **Месен народен одбор Цветово** ― поранешна општина во Македонија, која постоела во периодот 1945-1947 и 1950-1955 година.

## Историја
Месниот народен одбор Цветово бил основан во 1945 година. Тој бил дел од Драчевската Околија, Скопски Округ, и негови составни населени места биле Малчиште, Цветово и Црн Врв. Во 1947 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Цветово бил намален на сметка на соседниот и проширен Месен народен одбор Умово кој го добил селото Цветово, и новиот Месен народен одбор Сушица кој ги добил селата Малчиште и Црн Врв. Во 1950 година, според новата административна поделба, Месниот народен одбор Цветово бил обновен на сметка на соседниот и укинат Месен народен одбор Сушица со неговите села Малчиште и Црн Врв, и соседниот и укинат Месен народен одбор Умово со неговите села Умово и Цветово. Согласно административната поделба од 1952 година, сега со називот, Општина Цветово била проширена на сметка на соседниот и укинат МНО Држилово со неговото село Елово. Согласно административната поделба од 1955 година, Општина Цветово била укината и нејзината општинска територија припаднала на Општина Ракотинци.

## Население
Според пописот од 1953 година, Општина Цветово имала 3,704 жители, односно вкупното население на Елово, Малчиште, Умово, Цветово и Црн Врв. 

Следува табела според народностите во пописот од 1953 година:

## Поврзано
*Список на општини во Македонија по население (1953)

## Наводи

Цветово
Цветово
Цветово
Цветово
Цветово
Категорија:Драчевска Околија
Категорија:Скопска Околија
Кармине Нунцијата

**Кармине Нунцијата** (роден на 22 јули 1957 година, во Сан Џенаро Везувијано) — италијански фудбалски тренер и поранешен играч од средниот ред. Во моментов ја води италијанската репрезентација под 21 година.

## Надворешни врски

*Кармине Нунцијата на soccerway 
*Кармине Нунцијата на transfermarkt 
*Кармине Нунцијата на tuttocalciatori 
*Кармине Нунцијата на playmakerstats 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Италијански фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Интер
Категорија:Фудбалери на ФК Павија
Категорија:Фудбалери на ФК Фоџа
Категорија:Фудбалери на ФК Падова
Категорија:Фудбалери на ФК Торино
Категорија:Фудбалери на ФК Бреша
Категорија:Родени во 2003 година
Христо Чочков

**Христо Чочков**, роден **Христо Иванов Чочков** исто така познат како **Чучков** (Велес, 3 декември 1895 — после 1935 година) — македонски општественик, просветител и историчар. Значаен поради неговото проучување на велешката историја. Чичко на Венко Марковски. Деец во Велешкото благотворително братство „Рајко Жинзифов“ и Македонската кооперативна банка во Софија.

## Животопис
Христо Чочков е роден во градот Велес, тогаш дел од Отоманското Царство. Неговата роднина Љуба Чочкова е мајка на Венко Марковски. Работи како учител за Бугарската егзархија во Велес. Во 1918 година завршува историја во Софискиот универзитет. Се преселува во Бугарија, каде што работи како чиновник кај македонските братства. Во првата половина на XX век станува советник на Велешкото благотворително братство „Рајко Жинзифов“ и истовремено произведува историски дела за неговиот мајчин град. Во 1933 година завршува право во Софискиот универзитет. Подоцна работи во Македонската кооперативна банка.

За време на бугарската фашистичка окупација на Македонија. Неговиот син Георги Чочков бил назначен за градоначалник на Чашка од 13 август 1941 година сѐ до 23 јули 1942 година. Откако му истече мандатот Георги Чочков бил градоначалник на Штрпце од 23 јули 1942 година сѐ до 2 ноември истата година.

## Дела

* 
* 
* 
* 

## Наводи


Категорија:Луѓе од Велес
Категорија:Родени во 1895 година
Категорија:Починати во Софија
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Македонски историчари
Категорија:Македонски банкари
Категорија:Македонски економисти
Категорија:Апсолвенти на Софискиот универзитет
Категорија:Македонски научници во Бугарија
Категорија:Дејци на Велешкото благотворително братство
Категорија:Дејци на Македонските братства
Епилимнион

мини|266x266пкс|Езерска стратификација. Епилимнионот е најгорниот слој (I)
**Епилимнион** или **површински слој** — најгорниот слој во топлински стратифицирано езеро.

Епилимнионот е слојот што е најмногу погоден од сончевата светлина, чија топлинска енергија ја загрева површината, со што станува потопол и помалку густ. Како последица на тоа, епилимнионот се наоѓа над подлабоките металимнион и хиполимнион, кои се постудени и погусти. Дополнително, епилимнионот обично има повисока pH-вредност и повисока концентрација на растворен кислород од хиполимнионот.

## Хемија
Бидејќи слојот е отворен за воздух, епилимнионот обично содржи високи количини на растворен кислород (O2) и јаглерод диоксид (CO2). Ова значи дека епилимнионот е во постојана состојба на размена на растворени гасови со атмосферата.

На дебелината на епилимнионот може да влијае изложеноста на светлина; попроѕирните езера добиваат поголеми нивоа на светлина, што доведува до повеќе складирана енергија во водата и поплиток епилимнион. Епилимнионот е исто така област од интерес за цветање на алги поради истекување на фосфор и азот од копнени извори. Ерозијата на ветерот што носи честички почва исто така може да внесе многу различни хранливи материи во водата, а тие честички ќе влезат во езерскиот систем преку епилимнионот.

## Биологија
Поради близината до површината и фактот што е област што прима најмногу сончева светлина, епилимнионот е одличен дом за фитопланктон и други главни производители. Цветањето на алги е често во овој слој како последица на големите натрупувања на хранливи материи. Како одговор на големите количини на алги и фитопланктон, многу видови риби се чести во овој слој бидејќи бараат извор на храна. Птиците често го користат епилимнионот како област за одмор и/или риболов. Многу инсекти, исто така, го користат епилимнионот за правење гнезда и живеалишта.

Човечките заемодејства се исто така важен дел од биолошкото гледиште на епилимнионот. Некои непосредни човечки заемодејства се за разонодни употреби како што се пливање, возење со чамец или други дејности. Други посредни заемодејства можат да дојдат од отпадни води, истекување од земјоделски полиња или развој на земјиштето. Сето ова може да влијае на својствата на епилимнионот.

## Наводи

## Надворешни врски

* http://wow.nrri.umn.edu/wow/teacher/thermal/teaching.html 

Категорија:Лимнологија
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Водна екологија
Бичкиџија

[десно|мини| Јапонски бичкиџии од [Кацушика Хокусаи|Хокусаи.]]
[десно|мини| ''Бичкиџии,'' 1875 од [Алфред Сисли.]]
**Бичкиџија** — лице чија работа се состои во бичење трупци дрва по должина со бичкија.

## Бичење
Стоејќи на трупецот, или почесто на скелето, горниот бичкиџија ја крева пилата, која потоа се спушта под сопствената тежина, потпомогната од долниот бичкиџија кој се наоѓа под трупецот. Така, тимот може да ја извршува работата со голема ефикасност.

[мини| Бичкиџии во [Британска Колумбија кон крајот 19 век.]]

### Поврзано
* Бичкија

## Наводи

Категорија:Дрводелство
Категорија:Занаети
Категорија:Турцизми
Јужна Кина

мини|265x265пкс| Темноцрвена: 3 најјужни покраини на Кина. кои обично се сметаат за '''Јужна Кина'''<br />Средноцрвена: Јужна Кина според дефиницијата од 1945–1949 година<br />Светлоцрвена: ''Јужна Кина'' (многу поширока област)
**Јужна Кина** () — географски и културен регион што го опфаќа најјужниот дел од Кина. Неговото точно значење се менува во зависност од контекстот. Значајна особеност на Јужна Кина во споредба со остатокот од Кина е тоа што на повеќето нејзини граѓани стандардниот кинески јазик не им е мајчин јазик. Кантонскиот е најчестиот јазик во регионот. додека регионот Гуангшји содржи најголема концентрација на етнички малцинства во Кина.

## Административни поделби

## Градови со над милион жители
Главни градови на покраините со **задебелени букви**.

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Региони во Кина
Категорија:Статии со текст на кинески