open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
АТП Ротердам 2024

**АТП Ротердам 2024** бил тениски турнир на тврда подлога кој се одиграл од 12 до 18 февруари 2024 година во арената Rotterdam Ahoy во Ротердам, Холандија. Турнирот бил дел од АТП серијата 500 во рамките на тениската сезона 2024. Во ова 51-во издание на турнирот, победници биле Јаник Синер во поединечна конкуренција и Весли Колхоф и Никола Мектиќ во двојки.

## Победници
### Поединечно

*  **[[Јаник Синер]]** го победил  Алекс де Минор, 7–5, 6–4.

### Двојки

*  **[[Весли Колхоф]]** /  **[[Никола Мектиќ]]** ги победиле  Робин Хасе /  Ботик ван де Зандшлуп, 6–3, 7–5.

## Наводи

## Надвореши врски
* 

2024
АТП Ротердам
АТП Ротердам
Карел Рајс

мини|250px|Рајс во 1966 година
**Карел Рајс** (*Karel Reisz*; Острава, 21 јули 1926 - Лондон, 25 ноември 2002) — чешко-британски режисер. 

## Творештво
Првиот успех Рајс го постигнал со социјалната драма „Сабота навечер, недела наутро“ од 1960 година, а потоа снимил уште шест одлични филмови во низа: „Мора да падне ноќта“ (1964), „Морган“ (1966), „Исидора“ (1968, заснован врз мемоарите на Исидора Данкан), „Коцкар“ (1974), „Кучешки војници“ (1978) и неговиот најпознат филм „Жената на францускиот поручник од 1981 година. 

## Наводи

Категорија:Родени во 1926 година
Категорија:Починати во 2002 година
Категорија:Британски режисери
Категорија:Чешки режисери
Талија

**Аријадна Талија Соди Миранда** (шпански: *Ariadna Thalía Sodi-Miranda*; родена на 26 август 1971), позната мононимно како **Талија** ― мексиканска пејачка и глумица. Нарекувана е „Кралица на латино-поп музиката“, а се смета за една од најуспешните и највлијателните мексикански уметници. Со продадени околу 50 милиони плочи таа е една од најпродаваните изведувачи на латино-музика на сите времиња. Освен на нејзиниот мајчин шпански јазик, Талија пеела и на: англиски, француски, португалски и тагалог.

Добила многу признанија, вклучително и пет *Билбордови* Латино музички награди, осум награди Ло Нуестро, а седумпати била номинирана за Латинска Греми награда  и мексиканската „Награда за заслуги на претседателот“ во 2019 година. Соработувала со повеќе уметници, како Тони Бенет, Мајкл Бубле, Роби Вилијамс, Марк Ентони, Лаура Паузини, Ромео Сантос, Малума, Фет Џо и Карлос Вивес.

Како глумица, Талија глумела во многу успешни теленовели кои се емитувале во над 180 земји со проценета публика од 2 милијарди гледачи според УНИЦЕФ, што довело до тоа медиумите да ја нарекуваат „**Кралица на теленовелите**“. Мексиканската медиумска компанија Televisa ја прогласила за најдобро платена глумица во теленовели во историјата, а *[[Билборд (магазин)|Билборд]]* ја прогласил за најпрепознатлива ѕвезда на сапуница на шпански јазик во светот.

## Животопис
Аријадна Талија Соди Миранда е родена на 26 август 1971 година во Град Мексико. Таа е најмлада од петте ќерки на Јоланда Миранда Манге (починала во 2011), сликарка која била менаџер на Талија од 1980 до 1999 година и Ернесто Соди Паларес (починал во 1977), научник, доктор по патологија, криминолог и писател.

## Дискографија
**Студиски албуми**

* *Thalía* (1990)
* *Mundo de Cristal* (1991)
* *Love* (1992)
* *En éxtasis* (1995)
* *Nandito Ako* (1997)
* *Amor a la Mexicana* (1997)
* *Arrasando* (2000)
* *Thalía* (2002)
* *Thalía* (2003)
* *El Sexto Sentido* (2005)
* *Lunada* (2008)
* *Primera Fila* (2009)
* *Habítame Siempre* (2012)
* *Viva Kids Vol. 1* (2014)
* *Amore Mío* (2014)
* *Latina* (2016)
* *Valiente* (2018)
* *Viva Kids Vol. 2* (2020)
* *Desamorfosis* (2021)
* *Thalía's Mixtape* (2023)
* *A Mucha Honra* (2024)
## Филмографија
### Телевизија

## Наводи

## Надворешни врски
* Thalia.com, официјална веб-страница
*   

Категорија:Американски пејачи и пејачки од 21 век
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1971 година
Категорија:Статии со hCards
Категорија:Статии со краток опис
Категорија:Мексикански поп-пејачки
Категорија:Мексикански глумици
Категорија:Латино-пејачки
Категорија:Мексикански глумици во теленовели
Гоце Касапоски

**Гоце Касапоски** (р.  во ) — македонски фолк пејач и композитор.

## Животопис
Гоце Касапоски е роден во Скопје, на 10 октомври 1950 година. Тој долги години е на музичка сцена како пејач и композитор на песни. Една од неговите најпознати песни е: "Вардаре, Пирин кај ти е?" и после неа е: "Бела Радо". Тој е чест учесник на фестивалите: Гоце Фест и Лешочки Фолк Фест.

## Надворешни врски
* Гоце Касапоски на You Tube

Категорија:Македонски пејачи
Категорија:Фолк пејачи
Библиотекар

мини|„Библиотекар“ од Џузепе Арчимболдо, 1556 г.
**Библиотекар** (ж. р. **библиотекарка**) или **книжничар** (ж. р. **книжничарка**) — професионалец првенствено вработен во библиотеки низ различни сектори, вклучувајќи ги и јавните, истражувачките, основните и средношколските библиотеки. Библиотекарите играат клучна улога во управувањето со библиотечните ресурси и обезбедувањето услуги на посетителите. Нивните одговорности опфаќаат широк опсег на задачи, вклучувајќи организирање, пристап и проценка на книги и други материјали, одржување на архивски збирки и помагање при прашања.

Покрај традиционалните библиотечни вештини, книжничарите мораат да поседуваат и стручност во информатичката технологија за успешно да управуваат со цифрените ресурси, да обработуваат податоци и да обезбедуваат семрежни услуги за корисниците. Обуката за библиотекари опфаќа различни теми како што се стекнување материјали, системи за каталогизација, маркетинг, буџетирање и прилагодување на растечките потреби на корисниците на библиотеката и технолошкиот напредок.

Од доаѓањето на компјутеризацијата и дигитализацијата во 1960-тите, книжничарите се соочуваат со нови предизвици поврзани со управувањето со електронските ресурси, зачувувањето на цифрените материјали и прилагодувањето на библиотечните услуги на цифрената епоха. И покрај овие промени, основната мисија на библиотекарите останува сосредоточена на олеснување на пристапот до информации, подобрување на писменоста и зачувување на културното наследство во рамките на нивните заедници.

## Наводи

## Надворешни врски

* ALIA: Careers in Library and Information Management
* U.S. Department of Labor Occupational Outlook Handbook: Librarians
* SLA's Competencies for Information Professionals
* Library and Information Science Wiki
* ''Some Old Egyptian Librarians''

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Библиотекари
Категорија:Библиотекарство
Сети I

**Сети I** — вториот фараон од XIX династија на Стариот Египет. Веројатно управувал околу 1290–1279 пр. н. е. или 1294–1279 пр. н. е., кои се најчесто прифатени датуми. Сети I бил еден од извонредните владетели на Стариот Египет, иако неговата слава и достигнувања подоцна биле надминати од неговиот син Рамзес II. За време на неговото релативно кратко владеење, тој успеал да се истакне и како војсководец и како градител. Главната заслуга на Сети I била обновувањето на египетското воено-политичко влијание во Левантот, кое било изгубено во доцната XVIII династија. Обидот за заживување на агресивната империјална политика од времето на освојувачот на фараонот Тутмос III бил во голема мера успешен, иако последиците од победите не биле доволно одлучувачки и долготрајни. 

Сети I бил син на Рамзес I и кралицата Ситре, која немала кралска лоза. За време на владеењето на неговиот татко, ја извршувал должноста прв везир и началник на војската. За должината на неговото владеење се расправа меѓу научниците. Според некои египтолози, 11 година е последна потврдена со сигурност. Недостигаат убедливи докази за 15 или 17 година. Поновите проучувања укажуваат на владеење од само 9 години.

## Наводи

## Надворешни врски

* Seti I - Archaeowiki.org
* The Karnak Hypostyle Hall Project website
* The complete titulary of Seti I
* 360° full-screen photospheric visit of Seti I tomb

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Фараони од Деветнаесеттата египетска династија
Категорија:Починати во 1279 година п.н.е.
Машко јајце

**Машкото јајце** може да се однесува на:

# Јајце клетка која вештачки содржи генетски материјал од маж.
# Јајце од хаплодиплоиден вид како што е мравка или пчела што е неоплодено и ќе изведе мажјак.
# Оплодена јајце клетка во која се развива машкиот организам.

Оваа статија се фокусира на првата дефиниција.

Машките јајца се резултат на процес во кој јајце клетките на женката би биле испразнети од нивната генетска содржина (техника слична на онаа што се користи во процесот на клонирање ), а тие содржини би се замениле со машка ДНК. Таквите јајце клетки потоа може да се оплодат со сперма. Постапката ја замислил Калум Меккелар, шкотски биоетичар. Со оваа техника, двајца мажи би можеле да бидат биолошки родители на детето. Сепак, за таква постапка дополнително ќе биде потребна вештачка утроба или женски гестациски носител.

Во 2023 година, машките јајца од клетките на машки глувци биле развиени и искористени за да се создадат глувци од двајца татковци кои биле во зрелост; глувците од двајца татковци биле добиени во 2008 година, но тие успеале да преживеат само неколку дена.

## Поврзано

* Геномско втиснување

## Наводи

Категорија:Сексуалност
Категорија:Медицинска етика
Категорија:Генетско инженерство
Категорија:Биотехнологија
Категорија:Биоинженерство
Категорија:Применета генетика
Категорија:Генетика
Сопруга

мини|Венчален обред со кој се воспоставува партнерство помеѓу мажот и жената
**Сопруга** или **жена** — жена во однос на мажот со кој е во брак. Кога двајца се венчаат, тие стануваат маж и жена. Улогата на сопругата може да се менува во зависност од културата, традициите и личните претпочитања, но обично вклучува емоционална поддршка на нејзиниот маж, извршување на домашните работи и честопати грижа на децата. Во многу бракови, сопругите, исто така, придонесуваат за семејството финансиски со работење надвор од дома. Тие можат да имаат и кариери или работни места што се усогласуваат со нивните обврски дома.

Сопругите често играат клучна улога во одржувањето на складот и стабилноста на семејната заедница. Тие обезбедуваат љубов, грижа и поддршка на нивните сопрузи и деца, создавајќи негувачка средина каде што секој може да напредува. Понатаму, односот помеѓу мажот и жената е изграден на заемно почитување, доверба и партнерство. Сопругите ги поддржуваат своите сопрузи во нивните напори и ги слават нивните успеси, а истовремено обезбедуваат охрабрување во тешки времиња. Слично на тоа, сопрузите ги поддржуваат своите сопруги во остварувањето на нивните цели и стремежи, создавајќи силна врска на другарство и заедничка работа.

## Поврзано

* Сопруг
* Брак

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Семејство
Категорија:Брак
Категорија:Род (социологија)
Категорија:Општество
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Интимни односи
Сопруг

[мини|239x239px|Маж ја бакнува жена си по [Свадба|свадбата]]
**Сопруг** или **маж** — маж во однос на жената со која е во брак. Во бракот, сопрузите преземаат различни улоги и одговорности, кои можат да се разликуваат во зависност од културните норми и личните околности. Традиционално, сопрузите се сметале за хранители и заштитници на нивните семејства, но современите бракови честопати вклучуваат поправедна распределба на должностите. Сопрузите обично играат значајна улога во обезбедувањето финансиска поддршка за нивните семејства. Ова може да вклучи работа надвор од домот со цел да се постигне приход за да се задоволат потребите на домаќинството. Меѓутоа, замислата да се биде сопруг опфаќа многу повеќе од само финансиско осигурување.

Покрај нивната улога како хранители, од сопрузите често се очекува да бидат емоционално поддржувачки партнери за нивните сопруги и деца. Тие нудат љубов, охрабрување и другарство и придонесуваат за емоционалната благосостојба на семејната заедница. Сопрузите исто така играат важна улога во одлучувањето и решавањето на проблемите во семејството, работејќи заедно со своите сопруги за да се справат со предизвиците и да донесуваат важни одлуки.

## Поврзано

* Сопруга
* Брак

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Брак
Категорија:Семејство
Категорија:Општество
Категорија:Род (социологија)
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
× Братонија

мини|'''''Братонија''''' Јужен Мајами, Флорида, САД
**× ''Братонија***,  во хортикултурната трговија, е нетоген за меѓугенерички хибриди помеѓу родот на орхидеи Брасија и *Милтонија* ( *Brs.* × *Milt.* ). Неточен синоним за овој нотоген е × *Miltassia* (*Mtssa'').

## Наводи

Категорија:Орхидеи
Категорија:Генетика
Категорија:Нотогенера на орхидеи
Квантитативна генетика

**Квантитативната генетика** е гранка на популациона генетика која ги проучува наследените основи на фенотиповите кои постојано се менуваат (како што се висината или тежината), за разлика од квалитативните, чија промена е дисконтинуирана (наизменично), каде што генетските производи се дискретно препознатливи (како што се бојата на очите, и на сите системи на крвни групи). Според тоа, квантитативната генетика го проучува степенот на наследност на мерливите - метрички и меристички (променливи) равенки - кои постојано се менуваат или флуктуираат.   

Според Бејтсон, квантитативните особини (QTL) се ДНК региони кои влијаат на квантитативните фенотипски особини или се поврзани со тие гени. Ова, во последно време, освен квантитативната генетика, директно се однесува и на молекуларната генетика.

На пример, тие ја користат квадратната равенка проширување за да го претстават оплодувањето на гаметите за да формираат зигот. Меѓутоа, поради континуираната распространетост на фенотипски мерки, квантитативната генетика треба да вклучи многу други статистички методи (како ефект, средна вредност (просек) и варијанса) за да ги поврзе фенотиповите со основните генетски принципи. Некои од можните фенотипови (описни) може да се анализираат како дискретни (алтернативни) категории или како континуирани секвенци на фенотипови, во зависност од дефиницијата на мерката на прагот, или како метрика кога се квантизираат. Мендел исто така го разгледал ова прашање во својата основна, плодна работа, особено забележувајќи го неговиот опис на високиот или џуџестиот грашок, кој всушност се однесувал на должината на стебленцето. 

Според Бејтсон, квантитативните особини (QTL) се ДНК региони кои влијаат на квантитативните фенотипски особини или се поврзани со тие гени. Ова во последно време, освен квантитативната генетика, директно се однесува и на молекуларната генетика.

## Поврзано

* Полигенско наследство
* Генски интеракции

## Наводи

Категорија:Популациона генетика
Категорија:Генетика
HIRA

мини|Структура на протеинот HIRA. Врз основа на PyMOL рендерирање на PDB 2i32
**Протеинот HIRA** е протеин кој кај луѓето е кодиран од генот *HIRA*.    Овој ген е мапиран на 22q11.21, центромерен на Катехол-О-метил трансфераза.

## Функција
Специфичната функција на овој протеин допрва треба да се утврди; сепак, се шпекулира дека игра улога во транскрипциската регулација и/или метаболизмот на хроматин и хистон.

Истражувањата направени од Саломе Адам, Софи Е. Поло и Женевиев Алмузни покажуваат дека HIRA протеините се вклучени во повторното започнување на транскрипцијата по оштетувањето од Ултравиолетово зрачење. Функцијата на генот HIRA може ефикасно да се испита со нокдаун на siRNA врз основа на независна валидација.

## Клиничко значење
Тој се смета за примарен кандидат ген кај некои синдроми на хаплоинсуфициенција како што е Диџорџов синдром, а недоволното производство на генот може да го наруши нормалниот развој на ембрионот.

## Интеракции
Се покажало дека HIRA комуницира со HIST1H2BK . 

## Наводи

## Порзано
 
Категорија:Гени на хромозомот 22
Категорија:Генетика
Сендвич

мини|252x252пкс|Сендвичи
**Сендвич** () — храна направена од една или две кришки леб со еден или повеќе слоеви намирници. Лебот може да се премачка со маст, путер, сенф или нешто друго за да се подобри вкусот и текстурата. Во XXI век, имало значителна расправа за точната определба на сендвичот, а особено дали хот-догот или отворениот сендвич можат да се категоризираат како такви. Во Соединетите Американски Држави, Одделот за земјоделство и Управата за храна и лекови се одговорните агенции. USDA ја користи определбата на „најмалку 35 % приготвено месо и не повеќе од 50 % леб“ за затворени сендвичи и „најмалку 50 % приготвено месо“ за отворени сендвичи. Во Обединетото Кралство, Британското здружение за сендвичи го определува сендвичот како „секаков вид леб со полнеж, обично разладен“.

## Галерија

Податотека:Сендвич во џдин.jpg|мини|Сендвич во ресторанот „Џејмс Дин“ во Прага
Податотека:Бургер во џдин.jpg|мини|Хамбургер во ресторанот „Џејмс Дин“ во Прага


## Наводи

## Надворешни врски

* The British Sandwich Association

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Британска кујна
Категорија:Американска кујна
Категорија:Храна
Генаин четворки

**Четириците Генаин** (родени во 1930 година) тие се  идентични четворки сестри. Сите четири развиле шизофренија, што укажува на голема генетска компонента на причината за болеста. Псевдонимот *Генаин*, кој се користи за заштита на идентитетот на семејството, доаѓа од грчкиот јазик, што значи *ужасно* (αἶνος) *раѓање* (γεν-). На сестрите им биле дадени псевдонимите Нора, Ирис, Мира и Хестер, за да ја претставуваат секоја од четирите букви во НИМХ, акроним за Националниот институт за ментално здравје на САД. Нора, Ајрис и Хестер биле често хоспитализирани поради нивната шизофренија. Од 2023 година, само Мира била сè уште жива.

## Лични животи
Сестрите се родени во среднозападниот американски град (наречен „Енвира“) на 14 април 1930 година. Тие важеле за локални познати личности поради четворната природа на нивното раѓање. Четирите сестри пораснале со нивните родители во исто домаќинство. Родителите на сестрите Генаин биле опишани како „вознемирени“.  Нивната баба по татко можеби имала параноична шизофренија, а нивниот татко бил опишан како навредлив. Мајра и Нора веројатно биле поповолно третирани од нивните родители, додека Ајрис и Хестер биле построго. Родителите ја сметале Хестер за „обичен мастурбатор“  и ја нарекувале „мурон тип“ или „сексуален манијак“. Ирис и Хестер биле обрежани како деца за да ги спречат од мастурбација. Наводно, четирите биле физички малтретирани од нивниот татко, со псевдонимот *г-дин Генаин*. Потоа, Генајките ја прифатиле понудата на NIMH да ги однесат ќерките во нивната клиника и на секоја од сестрите и била дијагностицирана шизофренија.

Сите сестри освен Хестер завршиле средно училиште. Мира речиси цел живот работела како секретарка. Се омажила и имала два сина. Кога пораснала, често ги посетувала своите сестри Нора и Хестер. Нејзиниот најстар син се заразил со СИДА по трансфузија на крв и починал во 1996 година, додека нејзиниот помлад син бил работник за одржување и задржал блиски односи со неговата мајка. Нора подоцна управувала со приходите што ги добивале сестрите од објавување на нивна фотографија во учебници. Ајрис извесно време работела како козметичар, но поголемиот дел од нејзиниот возрасен живот го поминала институционализирано.

## Болести и научни истражувања
Сите четири сестри развиле шизофренија до 24-годишна возраст. Имале историја на ментална болест во семејството на г-дин Генаин што можеби бил пример за генетика поврзана со ментална болест или можеби било само дисфункционално и навредливо семејство без специфична генетска компонента. Мајката на г-дин Генаин имала тригодишен нервен слом во доцните тинејџерски години. &#x5B; *[[Википедија:Се бара извор|<span title="This claim needs references to reliable sources. (August 2021)">потребен е цитат</span>]]* &#x5D;

## Наводи

## Поврзано

* 
* 
* 
* 
* 
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1930 година
Категорија:Генетика
Категорија:Американски лица со посебни потреби
ПУ „Јане Сандански“ - Грчиште

**Основно училиште „Јане Сандански“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Јане Сандански“ - Грчиште**; скратено: **ПООУ „Јане Сандански“**) — подрачно основно училиште во селото Грчиште, претставува единка на училиштето „Страшо Пинџур“ од селото Јосифово.

Училиштето е именувано по македонскиот револуционер Јане Сандански.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Грчиште, сместено на едно мало возвишение во средишниот дел на селото.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Галерија


Податотека:Викиекспедиција Бојмија 209.jpg|Влезот


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Валандово
Грчиште
Категорија:Грчиште
ПУ „29 Ноември“ - Калково

**Основно училиште „29 Ноември“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „29 Ноември“ - Калково**; скратено: **ПООУ „29 Ноември“**) — подрачно основно училиште во селото Калково, претставува единка на училиштето „Страшо Пинџур“ од селото Јосифово.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Калково, на самото сретсело, во близина на селската џамија.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на турски наставен јазик.

## Галерија


Податотека:ОУ „Страшо Пинџур“ - Калково 2.jpg|Спортско игралиште


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Валандово
Калково
Категорија:Калково
ПУ „Мито Симеонов“ - Марвинци

**Основно училиште „Мито Симеонов“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Мито Симеонов“ - Марвинци**; скратено: **ПООУ „Мито Симеонов“**) — подрачно основно училиште во селото Марвинци, претставува единка на училиштето „Страшо Пинџур“ од селото Јосифово.

Училиштето е именувано по македонскиот партизан Мито Симеонов.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Марвинци, веднаш до регионалниот пат, кој поминува низ селото.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Галерија


Податотека:Викиекспедиција Бојмија 211.jpg|Споменик за партизанот Мито Симеонов
Податотека:Викиекспедиција Бојмија 210.jpg|Поглед на училиштето (заедно со стариот дел)


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Валандово
Марвинци
Категорија:Марвинци
Заград (Прилепско)

**Заград** — историско село во Прилепско, денес во атарот на прилепското предградие Варош.

## Географија
Селото се наоѓало северно од прилепското предградие Варош и Маркови Кули. Лежело во западното подножје на сртот Заградски Камен (1.135&nbsp;м).

## Историја
### Железно време

Кај Заград, на 1 км северозападно од Варош се наоѓа некропола од железно време во која се откриени бронзени фибули со ѕвездести проширувања. Наодите се чуваат во Музејот во Прилеп.

### Во Отоманското Царство
Во XIX век Заград бил македонско село во Прилепска каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. *Заград* имал 95 жители, сите Македонци христијани.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. *Заград* се води како чисто македонско село во Прилепската каза на Битолскиот санџак со 13 куќи. 

На почетокот на XX век селото било под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Заград (*Zagrad*) имало 80 Македонци, сите под егзархијата.

## Личности
Личности родени во Заград:

* Коца Бешироска — учесник во НОВ на Македонија

## Наводи

†
†
Категорија:Историски села во Македонија
Категорија:Варош
Катедрала Успение на Марија, Баја Маре

**Катедралата Успение на Марија** е романска православна црква во Баја Маре, Романија.

Камен-темелникот е поставен во 1905 година, зградата е завршена во 1911 година. Во 1930 година, црквата станала катедрала на новата романска католичка епархија Марамуреш. Кога грчко-католичката црква била забранета од комунистичкиот режим во 1948 година, катедралата станала романска православна парохија. Продолжила и понатаму да се користи како таква, со што довело до правни спорови. 

## Наводи

мини|  поглед

Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Цркви во Романија по град
Категорија:Цркви во Романија
Категорија:Романски православни цркви во Романија
Реформирана црква со синџири во Сату Маре

мини|Црква Сату Маре со синџири, Романија
**Црква со Синџири е** реформирана црква во Сату Маре, Романија, и е една од најстарите цркви во градот. 

Сместена е на плоштадот Пачи, изградена е врз основа на плановите на Преинлих Сигизмунд, инженер, помеѓу 1793 и 1802 година. Црквата има вредна колекција на чинии, дискови и чаши кои датираат од 1657 до 1679 година, како и најстарото ѕвоно во Сату Маре, кое датира од 1633 година. Црквата е опкружена со столбови поврзани со  синџири, па оттука и името *Црква со Синџири*.

Мебелот во црквата бил рачно изработен помеѓу 1799 и 1807 година, од даб, од мајсторот Фриц Јосиф.

## Надворешни врски

* Опис 

Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Цркви во Романија
Категорија:Цркви во Романија по град
Категорија:Цркви од 19 век во Романија
Црква Стаматинска

мини|Црквата Стаматинска
**Црква Стаматинеска** е романска православна црква сместена на улица Молдавија бр. 5 во Фочани, Романија. Посветена е на архангелите Михаил и Гаврил.

Таа била црковен ктитор и била забранета од Тома Стаматин. Бидејќи првично била приватна капела за семејството, црквата го добила ова име. Изградена е помеѓу 1789 и 1798 година на местото на стара дрвена црква која била уништена од пожар. Поетот Григоре Александреску, кој работел во локалната царинарница, се оженил со Ралука Стаматин и се венчал во  семејната капела во 1860 година.

Црквата е во форма на трифолија, со припрата, наос и олтар. Ред од тули над прозорците ги дели фасадите на два хоризонтални регистри. На исток преживеал фрагмент од ѕидот од 18 век. Црквата и ѕидот се наведени како историски споменици од страна на романското Министерство за култура и верски прашања.

## Наводи

Категорија:Цркви во Романија по град
Категорија:Цркви во Романија
Категорија:Капели во Романија
Катедрала Успение на Богородица, Сату Маре

мини|Катедралата Успение на Богородица
**Катедралата Успение на Богородица** е романска православна верска зграда во Сату Маре, Романија. Сместена е на булеварот Д-р Василе Лукациу, првично е изградена според плановите на романскиот архитект Георге Литеану, кој бил инспириран од катедралата Куртеа де Аргеш. Катедралата е со должина од 34.5 метри, ширина од 24.5 метри должина и висина од 55 метри. Како седиште на протоереј, а не на епископ, тоа е црква, а не технички катедрала, но најчесто се нарекувала така.

Камен-темелникот бил поставен во октомври 1937 година, а покривот бил завршен до крајот на 1938 година Првата литургија била одржана во јули 1940 година.

## Наводи

## Поврзано

* Даниела Балу, Кристијан Болош, „Catedrala ortodoxă „Adormirea Maicii Domnului“ — prima biserică ortodoxă construită în Satu Mare după Marea Unire“, во *Сату Маре - Студии и Комуникари*, бр. XXXIV/II, 2018, стр. 221-233

## Надворешни врски

* Опис 

Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Цркви во Романија
Категорија:Цркви во Романија по град
Црквата Свети Ѓорѓи, Карансебеш

мини|Црква Св.Ѓорѓи
**Црквата Свети Ѓорѓи**  е романска православна црква сместена на 2 Плоштад Св.Ѓорѓи, Карансебеш, Романија. Посветена е на Свети Георги.

Црквата првично била основана како дрвена структура во 1444 година. Со текот на времето служела како манастир, како прва градска библиотека и како ѓаконско училиште. Нејзината обнова како градба од камен и тула започнала во 1725 година и била завршена до 1757 година. Комеморативен олтарен камен испишан на словенски датира од 1759 година и веројатно го означува завршувањето на внатрешната декорација.

Црквата претрпела оштетувања за време на Австро-турската војна од 1788-1791 година, а потоа била подложена на поправки и ново осветување во 1796 година. Дополнителни поправки биле извршени помеѓу 2000 и 2008 година.

Внатрешноста на црквата била насликана во четири етапи од различни уметници помеѓу 1757 и 1862 година, делумно поради воените оштетувања. Последната реставрација се случила во 1984-1985 година. Иконостасот, насликан во барокен стил, датира од 1863 година. Иконите се направени во 1863-1864 година од страна на виенски академски сликар.

Во 1865 година, црквата станала катедрала на епархијата Карансебеш. Служела како таква до 2010 година, кога била отворена нова катедрала. Црквата е наведена како историски споменик од романското Министерство за култура и верски прашања.

## Наводи

Категорија:Цркви во Романија по град
Категорија:Цркви во Романија
Црква Сапиенсеи

мини|Црквата Сапиенсеи
**Црквата Сапиенцеи** е романска православна црква сместена на улицата Сапиенцеи бр. 5 во Букурешт, Романија. Посветенa е на Успението на Богородица.

Црквата била изградена во 1710 година од страна на *Ворник* Јордаче Крецулеску и неговата сопруга Сафта, ќерката на Константин Бранковеану . Заедно со околните куќи, црквата преминала од татко на син како семејна капела додека Манолаче-Еманоил Крецулеску не ја продаl на својата баба Олимпија Лаховари. Таа ја обновила капелата во 1884 година, кога остарениот Георге Татареску ја насликал внатрешноста. Потоа била отворена за јавноста. Во 1898 година, Олимпија го оставила имотот на нејзиниот син Александру Ем. Лаховари, кој ја затворил капелата во 1902 година. Куќите ги изнајмувал на Светиот синод, со седиште таму одреден период. Во овој период, капелата се користела за давање заклетви, на пример за време на свештеничкото судење на митрополитот Атанасие Миронеску.

Во 1931 година, Лаховари ги подарил капелата и парохиската куќа на Патријаршијата. На барање од Канцеларијата за херои, спомен-друштвото од Првата светска војна со канцеларии од другата страна на улицата, имотот им бил доделен на негово чување. Наместо да се отвори за богослужба како што било предвидено, организацијата ја искористила црквата како простор за складирање, што довело до нејзино влошување. Патријаршијата ја осветила и повторно ја отворила црквата за богослужба во заедницата во 1941 година. Била подложена на темелна реставрација во 1966–1968 година, кога бил додаден затворен трем. Во 1980-тите, за време на Николае Чаушеску, на црквата и се заканувало уривање, официјално со цел да се направи простор за преместување на манастирот Михаи Вода на негово место; плановите биле отфрлени откако се појавило договорено противење.

Црквата е мала и со низок таван, со еден правоаголен кораб со димензии 10 метри должина и 8 метри ширина. Атрактивниот иконостас е издлабен во дрво. Квадратниот трем е на западната страна, со тесен балкон над влезот. Фасадите не се украсени. Правоаголните витражи на кои се прикажани светци датираат од 1947 година. Основите имаат уредена градина.

Црквата е наведена како историски споменик од романското Министерство за култура и верски прашања.

## Наводи

## Поврзано

* Луција Стоика и Некулај Јонеску-Гинеја, *Enciclopedia lăcașurilor de cult din București*, кн. I. Букурешт: Editura Universalia, 2005 година,

Категорија:Цркви во Романија по град
Категорија:Цркви во Романија
Категорија:Историски споменици во Букурешт
Црница (село)

**Црница** или **Црници** — историско село во Прилепско, денес во атарот на Степанци, Општина Чашка.

## Географија
Селото се наоѓало на Црничка Река, на излезот од превојот Присад на Бабуна. Лежело на патот Прилеп – Велес (денешен Р1312), јужно од Степанци. Ѝ припаѓа на областа Изворско.

## Историја
Во XIX век Црница било село во Прилепската каза. 

Турчинот Алија Абдулче од Црница на крајот на XIX век завладеал со подрачјето на превојот и ги тероризирал селата Степанци, Присад и Крстец. Убиен е од Глигор Соколов.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. *Црници* имало 86 жители, сите Македонци христијани.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. *Црница* е чисто македонско село во Прилепската каза на Битолскиот санџак со 8 куќи. 

На почетокот на XX век македонскоо население на селото било под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев (*[[La Macédoine et sa Population Chrétienne]]*) во 1905 г. во *Црници* (Tzernitzi) имало 64 Македонци, сите под егзархијата.

## Личности
; Починати во Црница
* Димко К. Чавлев (? – 1905) — четник на ВМОРО, загинал во борба со Турци кај Црница

## Наводи

†
†
Категорија:Историски села во Македонија
Категорија:Степанци (Велешко)
Нисан (автопроизводител)

**Нисан** (јапонски: 日産|自動車|株式会社) — јапонско мултинационално претпријатие со седиште во Јокохама, Јапонија, кое ги произведува автомобилите од марката „нисан“ и „инифинти“ (порано, „датсун“). Од 1999 година, Нисан е дел од алијансата Рено-Нисан-Мицубиши. Притоа, во ноември 2023 година, Нисан имал учество од 15 % во вкупниот капитал со право на глас. Покрај тоа, од октомври 2016 година, Нисан има удел од 34 % во сопственоста на Мицубиши.

## Галерија

Податотека:Nissan-Micra.jpg|мини|Нисан Микра
Податотека:Nissan-Juke.jpg|мини|Нисан Џук
Податотека:Nissan-Qashqai.jpg|мини|Нисан Кашкај


## Наводи

Категорија:Мултинационални претпријатија
Категорија:Автомобилски претпријатија од Јапонија
Категорија:Јапонски автопроизводители
Смртоносни сопатници

**„Смртоносни сопатници“** (англиски: *The Deadly Companions*) — филм на режисерот Сем Пекинпо (Sam Peckinpah) од 1961 година, снимен по романот на А. С. Флајшман (A. S. Fleischman). Главните улоги ги играат: Морин О’Хара (Maureen O'Hara), Брајан Кит (Brian Keith), Стив Кохрен (Steve Cochran) и Чил Вилс (Chill Wills). Ова е првиот филм во режија на Пекинпо.

## Синопсис
Салунската танчерка, вдовицата Кит Тилден (ја игра О’Хара) го губи синот за време на еден грабеж на банка. Таа решава да го закопа детето крај неговиот татко во Сиринг, напуштен мал град во областа што е под контрола на Апачите. Поранешниот наредник во војската на Северот (го игра Кит), кој случајно го убива нејзиниот син, се нуди да ѝ помогне во преносот на телото, иако Кит ја одбива неговата помош. Затоа, наредникот им наредува на двајца од ограбувачите на банката, дезертерот од конфедерациската војска Турк и револверашот Били, да им бидат придружници за време на патувањето...

## Наводи

Категорија:Филмови на Сем Пекинпо
Категорија:Филмови од 1961 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Американски филмови
Категорија:Вестерни
Категорија:Филмови со Морин О’Хара
Категорија:Филмови со Стив Кохрен
Категорија:Филмови со Брајан Кит
Категорија:Филмови со Чил Вилс
Категорија:Филмови со Морин О’Хара
Категорија:Филмови засновани на романи
Зло

**Зло** — морално неправилно однесување или состојба на предизвикување непотребна болка и страдање.

## Злото како мотив во популарната култура
* „Зло“ (англиски: *Evil*) — песна на американскиот соул музичар Стиви Вондер (*Stevie Wonder*).
* „Злото нема граници“ (англиски: *Evil Has No Boundaries*) — песна на американската хеви-метал група Слеер (*Slayer*) од 1983 година.
* „Неопходно зло 2020“ — музички албум на македонскиот рапер Да Џака Накот од 2015 година.
* „Притаено зло“ (англиски: *Resident Evil*) — филм од 2002 година.

## Наводи

Категорија:Етика
Категорија:Социјална психологија
Категорија:Филозофија на моралот
Skull and Bones (игра)

**Skull and Bones** — акционо-авантуристичка игра од 2024 г., развиена од Ubisoft Singapore и објавена од Ubisoft. Играта се врти околу пиратството и морнарската војна со фантастична средина во Источна Африка и Југоисточна Азија за време на доцниот XVII век, врвот на историската златна доба на пиратството. *Skull and Bones* била објавена за Amazon Luna, PlayStation 5, Windows и Xbox Series X/S на 16 февруари 2024 г., по повеќекратни одложувања и развојни тешкотии. Верзија за Google Stadia била планирана пред запирањето на услугата. Играта добила мешани одзиви од оценувачите.

## Играчки процес
*Skull and Bones*, од 2017 г., била претставена како тактичка акциона игра поставена во опширна околина со отворен свет, нудејќи им на играчите гледиште од трето лице. Во оваа игра, играчите го преземаат управувањето на приспособлив пиратски брод, давајќи им слобода да се движат низ Индискиот Океан во едноиграчка кампања или да се здружат со до петмина други играчи за битки меѓу играчи (PvP-режим) во Спорните Води (англ. *Disputed Waters*). Стратегиските елементи на играта, како што е положбата на ветерот, играат клучна улога во стекнувањето предност за време на морнарските битки. Играчите имаат можност да купат различни бродови, вклучувајќи воени слопи (вид бродови), фрегати и бригантини, секој вооружен со оружја како минофрлачи, странични топови и ракети. Битките со непријателските бродови можат да вклучат и агресивни тактики за упад и качување на самите бродови, при што штетата се мери со здравствена лента.

Еден од најважните мигови на играта е нејзиниот повеќеиграчки режим „Лов за трофеи“ (англ. *Loot Hunt*), каде што две екипи се натпреваруваат во лов на скапоцености за да стекнат изобилие. Играчите можат да користат искачливи вранини гнезда на бродовите за набљудување и да користат шпионски очила за да ја испитаат нивната околина. Освен тоа, ограбувањето крепости и селишта служи како важен аспект на играта, додавајќи длабочина и разновидност на доживувањето со пиратски теми.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Игри за Windows
Категорија:Игри на Ubisoft Entertainment
Категорија:Видеоигри што се одвиваат во Азија
Категорија:Видеоигри што се одвиваат во Африка
Категорија:Видеоигри со отворен свет
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Гоце Фест

**Гоце Фест** музички фестивал, за нови родољубиви и ново создадени патриотски македонски песни, кој се одржува со Скопје. Директор на фестивалот е Пеце Здравковски.

## Историја
Гоце Фест е фестивал за ново создадени родољубиви, патриотски песни, кој за првпат се одржал во 1989 година во Универзалната сала во Скопје. Името на фестивалот, потекнува од македонскиот национален херој Гоце Делчев, учесник на македонкото револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација. Фестивалот низ годините се одржувал во Универзалната сала во Скопје, сега неколгу години по ред се одржува во Домот на Армијата во Скопје. Низ годините на Гоце Фест, учествувале многу значајни имиња од македонската естрада, но и млади пејачи како: Петранка Костадинова, Гоце Арнаудов, Виданка Ѓорѓиевска, Ванчо Тарабунов, Виолета Томовска, Јонче Христовски, Круме Спасовски, Перо Христов, Маргица Антевска, Нино Величковски, Пепи Пафтировски, Блага Петреска, Ристо Краповски, Ани Малинкова, Војо Стојановски, Атина Апостолова, Ѓоко Дончев, Захаринка Милосављевиќ, Кате и Нели ти реков, Гоце Касапоски, Јулија Мациевска, Петар Нечовски. Зоран Марковски, Методија Столески и други... 

На Гоце Фест оставиле траен белег песните: "Одново ВМРО се роди" и "Егејска" од Виданка Ѓорѓиевска, "Мајка Султана" од Маргица Антевска, "Глас на Народот" од Гоце Арнаудов, "Дедовино", "Земјо делчева", "Барам прошка" од Ванчо Тарабунов, "Гоцевата порака" од Пепи Пафтировски, "Запејте македонци" од Виолета Томовска, "Ах рани рани" од Круме Спасовски, "Гоцева Македонија" и "Македонија ни е се" од Петранка Костадинова, "Само Македонија" од Перо Христов, "Вардаре, Пирин кај ти е?" од Гоце Касапоски, "Гоце син македонски" од Блага Петреска, "Раѓајте синови и ќерки убави" од Војо Стојановски, "Песна од земја далечна" од Гоце Николовски, "Весели Македонци" од Атина Апостолова, "Ако умрам Македонијо" од Билјан Стојаноски, "Простете не може" од Ристо Краповски, "Македонијо земјо рисјанска" и "Биди вечна Македонијо" со Нацка Славкова, "Од илинден 120 лета" и "Крв македонска" од Методија Столески и многу други...

Водителка на фестивалот е Сузана Апостолова, медиумски покровител е ТВ Сонце.

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјален Јутјуб канал на Гоце Фест

Категорија:Фестивали во Македонија
Хаплогрупа H (мтДНК)

**Хаплогрупата H** е човечка митохондријална ДНК (мтДНК) хаплогрупа. Се верувало дека кладот потекнувал од Југозападна Азија, близу денешна Сирија, пред околу 20.000 до 25.000 години. Митохондријалната хаплогрупа H денес претежно се наоѓа во Европа и се верува дека еволуирала пред последниот глацијален максимум (LGM). Најпрво се проширила во северниот дел на Блискиот Исток и Закавказје наскоро, а подоцна преселбите од Пиринејски Полуостров сугерирале дека кладот стигнал во Европа пред последниот глацијален максимум. Хаплогрупата се проширила и во делови од Африка, Сибир и Внатрешна Азија. Денес, околу 40% од сите мајчини лоза во Европа припаѓаат на хаплогрупата H.

## Потекло
Хаплогрупата H е потомок на хаплогрупата HV. Референтната секвенца на Кембриџ (CRS), која до неодамна била човечка митохондријална секвенца со која се споредувале сите други, припаѓа на хаплогрупата H2a2a1 (човечките митохондријални секвенци сега треба да се споредат со реконструираната референтна секвенца на предците на Сапиенс (RSRS)). Неколку независни студии заклучиле дека хаплогрупата H веројатно еволуирала во Југозападна Азија пред 25.000 години.

Во јули 2008 година, древната mtDNA од поединец наречен Пагличи 23, чии остатоци биле датирани од пред 28.000 години и ископани од пештерата Пагличи (Апулија, Италија), било откриено дека е идентична со референтната низа на Кембриџ во HVR1. Некогаш се верувало дека ова укажува на хаплогрупата H, но истражувачите сега препознаваат дека CRS HVR1 се појавува и во U или HV, бидејќи нема HVR1 мутации што го одделуваат CRS од основачот на хаплогрупата R. Хаплогрупата HV произлегува од хаплогрупата R0 која пак произлегува од хаплогрупата R е потомок на макро-хаплогрупата N како нејзиниот брат M, е потомок на хаплогрупата L3.

МтДНК H имала честота од 19% меѓу неолитските раноевропски земјоделци и практично отсутна меѓу мезолитските европски ловци.

МтДНК H била присутна и во културата Cucuteni–Trypillia.

Кладот е забележан меѓу староегипетските мумии ископани на археолошкото наоѓалиште Абусир во Средниот Египет, кои датираат од периодот пред Птолемеј/доцно Ново Кралство и Птолемејскиот период.

Дополнително, хаплогрупата H е пронајдена меѓу примероците на гробиштата на копното во Кулубнарти, Судан, кои датирале од ранохристијанскиот период (550–800 година од нашата ера).

## Распространетост
мини|Проектирани распределби на просторни честоти за хаплогрупите H*, H1, H2a, H3, H4, H5a, H6a, H7, H8 и H11
Хаплогрупата H е најчестиот клад на mtDNA во Европа. Се наоѓа кај приближно 41% од домородните Европејци. Лозата е исто така вообичаена во Северна Африка и Блискиот Исток.

Мнозинството од европските населенија имаат вкупна честота на хаплогрупата H од 40-50%, при што честотите се намалуваат на југоисток. Кладот достигнува 20% на Блискиот Исток и Кавказ, 17% во Иран и „mtDna и островите на Северен Атлантик: проценување на пропорциите на нордиското и галското потекло“ . *Американски весник за човечка генетика* . **68** (3): 723-37. doi :  . PMC&nbsp;1274484 . PMID&nbsp;11179019 .
* Хаплогрупа H1
** mtDNA Хаплогрупа проектот

Категорија:Човечки мтДНК хаплогрупи
Антонио Микеле Станка

**Антонио Микеле Станка** (Солето, 22 мај 1942 - – Вајо на Фиденца,, 19 март 2020) бил италијански генетичар. 

## Биографија
Својата диплома за класично средно образование ја добил во гимназијата Пјетро Колона во Галатина (Ле). Дипломирал земјоделски науки на Универзитетот во Бари Алдо Моро.

Бил професор на следниве универзитети ,Универзитетот во Милано, на Католичкиот универзитет на Светото срце во Пјаченца, на Националниот агрономски институт во Тунис ( **INAT** ) од Тунис,  и на Универзитетот во Модена и Реџо Емилија.

Покрај со настава, тој се занимавал и со генетско подобрување на сортите на бројни видови житни култури, особено со јачменот.

Бил претседател на италијанското здружение за земјоделска генетика, потпретседател на Академијата Георгофили, претседател на Националната унија на академии за науки применети за развој на земјоделството, безбедност на храна и заштита на животната средина (УНАСА) и претседател на Унијата на европски академии за наука аплицирала  за земјоделство, храна и природа (УЕАА).

Антонио Микеле Станка починал на 19 март 2020 година поради СОВИД-19, по речиси еден месец хоспитализација.

## Наводи


## Надворешни врски

* Микеле Станка: нема земјоделство без генетика, за аграрните науки
*    Антонио Микеле Станка

Категорија:Починати од КОВИД-19
Категорија:Генетика
Категорија:Професори на Универзитетот во Милано
Категорија:Родени 1942 година
Категорија:Починати 2020
Гвидо Понтекорво

**Гвидо Пелегрино Ариго Понтекорво** член наКралско друштво ФРСЕ (29 ноември 1907 - 25 септември 1999 година) бил шкотски генетичар роден во Италија.

## Живот
Гвидо Понтекорво е роден на 29 ноември 1907 година во Пиза во семејство на богати италијански индустријалци. Тој бил едно од осумте деца. Тој бил брат на Гило Понтекорво и Бруно Понтекорво.

Тој бил разрешен од функцијата во Фиренца во 1938 година, поради неговото еврејско потекло. Потоа побегнал во Британија во 1939 година со неговата нова сопруга Леоноре Фрејенмут (со германско потекло).

* Институт за животинска генетика, Универзитетот во Единбург. 1938–40 и 1944–45
* Катедра за зоологија, Универзитет во Глазгов, 1941–44
* Одделот за генетика, Универзитетот во Глазгов, 1945-68 (професор 1956-68)
* Почесен директор, Одделение за клеточна генетика на MRC, 1966–68
* Член на истражувачки кадар, Империјален фонд за истражување на ракот, 1968–75
* Почесен консултант генетичар, ICRF, 1975–80

Понтекорво живеел и работел во Лондон по неговото пензионирање од Универзитетот во Глазгов во 1968 година Починал во Сен Лук, Швајцарија, на 25 септември 1999 година додека бил на одмор, и таму е погребан со сопругата и неговата ќерка.

## Наследство
Зградата на Институтот за генетика на Универзитетот во Глазгов беше преименувана во **Зграда Понтекорво** во 1995 година во чест на Гвидо Понтекорво и за да ги прослави 50 години од институтот во Глазгов. Зградата Понтекорво е дел од комплексот на колеџот Андерсон сместен на патот Дамбартон во западниот крај на Глазгов. Зградата е празна од 2011 година и чека реконструкција. Дотогаш беше сместен еден од ретките сè уште оперативни патерностерски лифтови во ОК.

Во негова чест и  име се доделува годишна **награда Понтекорво**, која му се доделува на студентт од последната година на додипломски студии на одделот со највисоки оценки.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Пиза
Категорија:Членови на Кралското друштво
Категорија:Починати во 1999 година
Категорија:Родени во 1907 година
Категорија:Генетика
Категорија:Италијански генетичари
Адријано Буцати-Траверсо

**Адријано Буцати-Траверсо** (6 април 1913 година, Милано – 22 април 1983 година) ― италијански генетичар. Во 1962 година ја основал во Неапол, Меѓународна лабораторија за генетика и биофизика.

Името на мувата *Drosophila buzzatii*, често користена во генетски и еволутивни студии, потекнува од овој значаен италијански научник.

Тој бил брат на познатиот писател Дино Буцати.

## Наводи

Категорија:Починати во 1983 година
Категорија:Родени во 1913 година
Категорија:Италијански генетичари
Категорија:Луѓе од Милано
Алберто Пјаца

**Алберто Пјаца** (;  – ) — италијански човечки генетичар, професор по човечка генетика на Универзитетот во Торино.

## Биографија
Роден е во еврејско семејство во Торино, професор по медицинска статистика на Универзитетот во Торино, професор по генетика на Универзитетот во Неапол и професор по човечка генетика на Универзитетот во Торино.

Починал во 2024 г.

## Дела
* (со Лујџи Лука Кавали-Сфорца и Паоло Меноци) *Историјата и географијата на човечките гени*, Универзитетот Принстон, 1994 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* Веб-страница на Фондацијата за хумана генетика 

Категорија:Италијански генетичари
Категорија:Луѓе од Торино
Категорија:Италијански Евреи