open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Црква „Св. Никола Сирак“

мини|десно|250п|Поглед од запад
**Свети Никола Сирак** () — средновековна црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија. Во 1988 г. е прогласена за светско наследство на УНЕСКО како дел од Ранохристијанските и византиски споменици во Солун.

## Историја
Според живописот, цркцата се датира меѓу 1310 и 1320 г. Денес црквата претставува еднособна градба со дрвен покрив и два параклиса. Фреските се сметаат за ремек-дело и се меѓу најцелосно и најдобро зачуваните во Солун. Меѓу другото, на нив е претставен животот на Свети Никола, некои од чудата на Христос, житието на Свети Герасим и други. Капителите се живописани. Фреските се откриени во 1957 - 1960 г. во текот на реконструктивните работи.

## Фрески

Податотека:Θεσσαλονίκη. 'Αγιος Νικόλαος Ορφανός. Το κεντρικό θέμα από τη σκηνή της Κοίμησης της Θεοτόκου. Δεύτερη δεκαετία του 14ου αιώνα.jpg|Успение Богородично
Податотека:Άγιος Νικόλαος Ορφανός. Τοιχογραφίες της κόγχης.jpg|Богородица во апсидата
Податотека:Samaritan (Church of Saint Nicolas the Orphan).jpg|Самарјанката
Податотека:Kiss of Judas (Church of Saint Nicolas the Orphan).jpg|Предавништвото на Јуда
Податотека:Miracle of Saint Nicholas in the Sea Fresco in Saint Nicholas Orphanos Church, 1310-1320.jpg|Чудото на Свети Никола во морето
Податотека:Marriage in Cana - Fresco from Saint Nicholas the Orphan Church in Thessaloniki.jpg|Свадбата во Кана


## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Никола Сирак
Никола Сирак, Солун
Категорија:Светско наследство во Грција
Категорија:Појавено во 1310-тите
Црква „Св. Илија“ - Солун

мини|десно|Фреска „Исцелувањето на слепите“ од 1360 – 1380&nbsp;г.
**Свети Илија** () — средновековна црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија. Во 1988 г. е прогласена за светско наследство на УНЕСКО како дел од Ранохристијанските и византиски споменици во Солун.

## Историја
Црквата е сместена на рид во Горниот Град, на раскрсницата на улиците „Олимпија“, „Јоанис Варвакис“ и „Профитис Илијас“. Изградена е во втората половина на XIV век. Веројатно првобитно била посветена на Христос и била манастирска, можеби на Акапинскиот манастир поврзан со династијата Палеолози. По османлиското освојување на Солун во 1430 г. храмот веднаш е претворен во џамија од Бадра Мустафа-паша и го добила името **Ески сарај** или **Сарајли-џамија**. Откако градот потпаднал под Грција во 1912 г. храмот е вратен како црква и го добил денешното име, можеби поради погрешното толкување на турското име.

## Архитектура
Храмот е импресивна градба во типичнииот солунски светогорски стил застапен кај манастирските цркви. Има корсовиден облик со голема главна купола со пречник од 5,5&nbsp;м, а на север и на југ се оформени широки и високи полукружни конхи. Има уште четири мали простории со куполи, а на запад има простран правоаголен нартекс со четири столбови, на чиј покрив има две нови куполи. На западната и делумно на северната и јужната страна има отворен трем. Отмената ѕидарија е нетипична за Солун и е преземена од цариградската архитектура.

## Живопис
Внатре има зачувано неколку изворни фрески кои датираат меѓу 1360 и 1380 г. Тие се истакнуваат со високиот квалитет на изведба — невообичаено чувство за реализам и длабочина на сцените, интензивно движење и видливи емоции на фигурите. Овој доцнопалеолошки стил извршил силно влијание врз српскиот средновековен живопис.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Илија
Илија, Солун
Категорија:Светско наследство во Грција
Илија, Солун
Илија, Солун
Петре Гаваљанов

**Петре Гаваљанов** ( во  —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОБ.

## Животопис
Израснал во многу сиромашно семејство. Завршил основно образование во Богданци, а потоа заедно со татко му работел како селски говедар, измеќар кај поимотни лица во Богданци и аргатувал. Живеел и растел во многу тешки економски услови. Неговото семејство немала ни куќа. Неговото петчлено семејство живеело во мала куќичка, во која ја чувале и стоката.

## Втора светска војна
За време на фашистичката окупација, тој продолжил да работи како аргат и измеќар во Богданци. Во септември 1942 година, бугарскиот окупатор го мобилизирал за да го отслужи воениот рок. По доаѓањето од бугарската војска, тој работел дома и чувал туѓи говеда во Богданци.

Во март 1944 година кај местото Кастров Камен, Ване Калчев како партизан, кој заедно со Петре Мусев во тоа време се наоѓале во реонот на Богданци, му се јавиле на Петре Гаваљанов со цел да го задолжат да оди во Богданци, да го побара Петре Петрушев и да го повика да дојде кај нив, за да се поврзат и да му пренесат некои задачи. Ване се надевал дека Петре како сиромашно момче и комшија ќе ја сврши таа задача. Петре ја прифатил задачата и заминал кон Богданци. Меѓутоа место да отиде кај Петре Петрушев, тој отишол кај Кирил Прочков, контрачетник и му кажал дека во местото Кастров Камен се наоѓа партизанот од Богданци Ване Калчев. Веднаш потоа била организирана контрачета и во првиот мрак стасала на местото каде чекале Ване Калчев и Мусев да дојде Петре Петрушев. Место бараниот човек од организацијата тие забележале дека кај нив стигнала контрачета со едно дресирано куче. Дошло до мала престрелка. Ване и Мусев се повлекле на југозапад и се разделиле. Ване избегал кон северозапад, а Мусев кон југозапад, кон границата. Контрачетата го гонела Ване до местото Уплите и Моминската Река каде му го изгубиле трагот. Петре Мусев се упатил кон Стојаково и оттаму преку границата во селото Метаморфово, каде се поврзал со грчката организација на движењето. На овој начин Гаваљанов несвесно и неодговорно се јавил како помагач на окупаторите, место да биде помагач на Народноослободителното движење на кое му припаѓал по својата општествена и класна положба.

Во септември 1944 година, по капитулациiата на фашистичка Бугарија, Петре Гаваљанов бил мобилизиран во македонската народноослободителна војска, во Четвртата македонска ударна бригада. Во ноември 1944 година во една од последните борби, со последните германски единици во регионот на Струмичко, Петре загинал кај селото Требичино.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Четврта македонска ударна бригада
Забатец

**Забатец** (лат. *Dentex dentex* ) — риба која му припаѓа на семејството на лускавки (*[[Лускавки|Sparidae]]*). Заедно со орадата и лубината, е најбараната риба на Јадранот. Своето име го должи на големите песјаци кои се истакнуваат на неговата вилица.

Расте до 1 метар во должина и достигнува тежина од 16 кг. Има цврста градба, особено главата со предниот дел. Се издвојуваат силни вилици и многу големи и остри песјаци. Има долгнавесто, но во исто време прилично високо тело странично стиснато. Од неговиот изглед веднаш може да се заклучи дека е многу силен грабливец и одличен пливач. Сака обраснати дна каде се задржуваат рибите. Избегнува стрмни брегови, песочни и калливи дна, матни води, мирни заливи и крајбрежни области до населбите. Се храни главно со риби, ракови, главонози, црви итн. Како типичен грабливец, напаѓа сè што се движи и секогаш е подготвен да нападне. Тој е многу упорен ловец. Се движи во широк опсег на длабочини од 1 до 200 метри, но најчестата е длабочина до 30 метри. Во поголеми јата се собира само во сезоната на мрестење. Се мрести на почетокот на летото.

Најбогати подрачја со забиатец се подрачјата на шибенските и задарските острови, често се сретнува и во подрачјата на Пула и Ровињ и околу островите Вис, Ластово, Мљет и Палагружа.

Освен во Јадранот, широко е распространет и во Медитеранот и во источниот Атлантик. Поради неговото многу вкусно месо, забатецот бил наречен *„цар на рибите“*.

Видот е класифициран како ранлив по проценетиот глобален пад на популацијата од 30% во последните три генерации. Бавниот раст, големината на поединецот и должината на животот од 20 до дури 30 години го прават видот исклучително чувствителен на прекумерен риболов.

## Наводи

## Надворешни врски
* Aldo Ivanišević, *Sportski ribolov na moru*, Zagreb: Mladost, 1987. 
* Neven Milišić, *Sva riba Jadranskoga mora (prvi dio)*, Split: Marijan tisak, 2007.  (sv. 1)

Категорија:Лускавки
Категорија:Животински таксони опишани од Карл Линеј
Црква „Св. Спас“ - Солун

**Свети Спас** или **Свето Преображение** () — средновековна црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија. Во 1988 г. е прогласена за светско наследство на УНЕСКО како дел од Ранохристијанските и византиски споменици во Солун.

## Историја
Црквата е сместена на аголот на улиците „Егнатија“ и „Герман Патраски“, меѓу храмовите „Рождество на пресв. Богородица“ („Богородица Скоропослушница“) и „Сретение Господово“. Според монетата откриена во куполата, црквата е изградена околу 1350 година. Од малиот оловен кивор од времето на осветување се гледа дека црквата првично била посветена на Пресвета Богородица. По заземањето на градот од Османлиите во 1430 г. црквата била една од малкуте кои не биле претворени во замии, поради малите димензии и бидејќи била сместена во двор во христијанското маало Панагуда.

## Архитектура
Градбата е од реткиот четириконхален тип — со четири симетрични покукружни ниши, од кои источната е апсида, внатрешно шестаголна. Во 1936 г. на западната страна е дограден нартекс. Наосот е покриен со голема висока купола на осумаголен барабан, украсен со наизменични лакови и тулени полустолбови. Ѕидана е од ќерпич, со камен на основања и тули во горниот дел. Под подот на северната и јужната конха, нартексот, како и околу храмот се откриени гробници, што укажува дека веројатно била гробишен нхрам.

## Живопис
Внатре се зачувани фрески кои датираат меѓу 1350 и 1370 г. Во куполата е претставено Вознесението Христово, а во соседното подрачје следува Света Богородица со Апостолите и Сонцето, Месечината и персонификации на ветровите. Меѓу прозорците на куполата се насликани осум пророци, а при основата е Светата Литургија со епископи, ѓакони, певци и верници.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Спас
Спас, Солун
Категорија:Светско наследство во Грција
Категорија:Појавено во 1350 година
Пролептички јулијански календар

**Пролептички јулијански календар** ― календар создаден со продолжување на Јулијанскиот календар наназад до датумите кои претходат на 8 н.е. кога се стабилизирала четиригодишната престапна година. Престапните години што всушност биле забележувани помеѓу спроведувањето на јулијанскиот календар во 45 п.н.е. и 8 н.е. биле непредвидливи: видете ја статијата за јулијанскиот календар за поединости.

Календарот добиен со продолжување порано од неговиот изум или имплементација се нарекува „“ верзија на календарот. Исто така, пролептичкиот Грегоријански календар повремено се користи за одредување датуми пред воведувањето на Грегоријанскиот календар во 1582 година. Бидејќи Јулијанскиот календар се користел пред тоа време, мора експлицитно да се наведе дека даден цитиран датум се заснова на пролептичкиот Грегоријански календар, доколку тоа е случај.

Самиот Јулијански календар бил воведен од Јулиј Kaeсар, и како таков е постар од воведувањето на ерата Anno Domini (или „наша ера“), броејќи ги годините од раѓањето на Христос како што пресметал Дионисиј Малиот во 6 век, и широко користен во средновековните европски анали од околу 8 век, особено од Беде. Пролептичниот Јулијански календар го користи Anno Domini насекаде, вклучително и за датумите од доцната антика кога се користел јулијанскиот календар, но Anno Domini не бил, и за времиња кои претходеле на воведувањето на Јулијанскиот календар. Годините се дадени со кардинални броеви, со користење на вклучено броење (1 од н.е. е првата година од ерата на Anno Domini, веднаш пред 1 п.н.е., првата година пред ерата на Anno Domini, нема „нулта“ година). Така, 1 година п.н.е. од пролептичкиот Јулијански календар е престапна.

Ова треба да се разликува од астрономското броење на годината, воведено во 1740 година од францускиот астроном Жак Касини, кој секоја нова година ја смета за цел број на временска оска, со годината 0 што одговара на 1 п.н.е., а „година −1“ одговара на 2 п.н.е., така што во овој систем, Јулијанските престапни години имаат број делив со четири.

Определувањето на престапните години во пролептичкиот Јулијански календар (во било кое броење) е различно од прашањето кои години историски се сметале за престапни за време на римската ера, поради грешката на престапната година: Помеѓу 45 п.н.е. и 8 н.е., престапниот ден бил донекаде несистематски. Така, не постои едноставен начин да се најде еквивалент во пролептичкиот Јулијански календар на датум цитиран или со користење на римскиот предјулијански календар или Јулијанскиот календар пред 8 н.е. Самата 46 година п.н.е. е посебен случај: поради историскиот воведување на Јулијанскиот календар во таа година, му биле доделени 445 дена. Пред тоа, римскиот републикански календар користел систем на интеркаларни месеци наместо престапни денови.

## Поврзано

* Јулијански ден
* Пролептички Грегоријански календар

## Наводи


Категорија:Поединечни календари
Категорија:Јулијански календар
Намали малце чалам

**„Намали малце чалам“** — збирка раскази на македонскиот писател писател Сашо Стефановски (со псевдонимот Џанго Помалиот) од 2018 година.

## Содржина
Книгата содржи 39 раскази:
* Зелено џамче
* Тежок празник
* Сеа сум у општинска
* Зинат ова го праат
* Едно јајце, жар црвено
* Ќе биде све ОК
* Цртите се тие
* Само друштво
* Непоправљив бубњар у душа
* Чим види астал, одма се смируе
* Се заиграле децата
* Модести Блејз
* Дај двајс денара
* Ќе му даеш дваес посто
* Еден дечко шо го запознав летоска у Грчка
* Бисер и Три бисери
* Со здравје да си ги носиш
* Колеги сме бе
* Одма кажуе
* Кога јагнињата цицаат
* Скоро музика
* Може да те гушнам?
* Шарена матична сестра
* Жилите путујат
* Јули - август сум Омар Шариф
* Намали малце чалам
* Мајсторчиња по дома
* Мајка ми учела со кокошки?
* Ревитал, верзија девет тачканула (Бато вади цвеќиња)
* Друди светски, не дошол
* Ај дома, специјалац!
* Ради секс
* Инфракт
* Пак ми се повраќа
* Сурлаш на Интерно?
* Никој не го спомна вмро
* Вуче ме кревет
* Гарант гужва било
* Станка

## За делото
„Намали малце чалам“ е збирка со кратки раскази на скопски теми. Таа изобилува со многу сленг, хумор (маалски финти), закачки, добрина, емоции, смеа и шеги. Во разговорот со Марина Костова, авторот објаснува како настанале расказите: најчесто тие се инспирирани од една реченица, една слика на улица или едно чувство од некој настан; вообичаено, расказите се напишани во еден здив, за десетина минути при што на почетокот авторот не знае каков ќе биде крајот на расказот ниту неговата поента; најголем дел од расказите се напишани за време на Шарената револуција. Според искажувањето на авторот, најважното во расказите е дијалогот кој ја определува нивната динамика. Во расказите, ликовите се вистински, а темите се позајмени од секојдневните настани. Најчесто, расказите немаат посебна цел, освен да останат запишани како блесок од околината на авторот или пак се напишани само за забава.

## Технички податоци
Збирката е објавена како 125. книга во едицијата „Магма“ на издавачката куќа Темплум. Книгата, со обем од 107 страници и со димензии од 17 сантиметри, била испечатена во печатницата „Алма“ во тираж од 300 примероци. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4658-85-6. Графичкото уредување и дизајнот се дело на „Кома“, а автор на сликата на предната корица е Владимир Лукаш. Книгата била објавена со финансиска помош од Неотел.

## Наводи

Категорија:Дела на Сашо Стефановски
Категорија:Македонски раскази
Категорија:Книги од 2018 година
Категорија:Македонски дела од 2018 година
Категорија:Појавено во 2018 година во Македонија
Категорија:Изданија на Темплум
Ја познавав добро

**„Ја познавав добро“** (италијански: *Io la conoscevo bene*) – филм на режисерот Антонио Пјетранџели (Antonio Pietrangeli) од 1965 година. Пјетранџели е автор и на сценариото, заедно со Руџеро Макари (Ruggero Maccari) и Еторе Скола (Ettore Scola). Главните улоги ги играат: Стефанија Сандрели (Stefania Sandrelli), Марио Адорф (Mario Adorf), Жан-Клод Бријали (Jean-Claude Brialy) и Уго Тоњаци (Ugo Tognazzi). Во 1966 година, Пјетранџели ја освоил италијанската награда „Златен пехар“ за најдобар режисер, а истата година, филмот освоил и неколку награди на Меѓународното здружение на италијанските филмски новинари, и тоа: „Сребрена лента“ за најдобар режисер (Пјетранџели), за најдобар спореден глумец (Тоњаци), за најдобро сценарио итн.

## Синопсис
Адриијана (ја игра Сандрели) е девојка од едно провинциско место. Таа одлучува да се пресели во Рим за да стане славна...

## Наводи
Категорија:Италијански филмови
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови од 1965 година
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Рим
Категорија:Филмови на италијански јазик
Категорија:Филмови на Антонио Пјетранџели
Категорија:Филмови со Стефанија Сандрели
Категорија:Филмови со Марио Адорф
Категорија:Филмови со Жан-Клод Бријали
Категорија:Филмови со Уго Тоњаци
Дојди и запознај ја жена ми

**„Дојди и запознај ја жена ми“** (италијански: *Romanzo popolare*) –– филм на режисерот Марио Моничели (Mario Monicelli) од 1974 година. Автори на сценариото се Аџеноре Инкрочи (Agenore Incrocci) и Фурио Скарпели (Furio Scarpelli). Главните улоги ги играат: Орнела Мути (Ornella Muti), Микеле Плачидо (Michele Placido) и Уго Тоњаци (Ugo Tognazzi).

## Синопсис
Џулио Баслети (го игра Тоњаци) е работоводител и синдикален службеник во една фабрика. Тој се жени со многу помладата Винченцина (ја игра Мути) со која набргу добива дете. Истовремено, за време на демонстрациите, еден работник го повредува полицаецот Пицуло (го игра Плачидо) и Џулио настојува да го наговори Пицуло да ја повлече тужбата. Тој успева, па дури и се спријателува со Пицуло. Меѓутоа, кога Пицуло се зближува со неговата сопруга, Џулио започнува да го јаде љубомората...

## Наводи

Категорија:Италијански филмови
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови од 1974 година
Категорија:Филмови на италијански јазик
Категорија:Филмови на Марио Моничели
Категорија:Филмови со Орнела Мути
Категорија:Филмови со Микеле Плачидо
Категорија:Филмови со Уго Тоњаци
Категорија:Филмови од 1973 година
Бевме странци

**„Бевме странци“** (англиски: *We were strangers*) – филм на режисерот Џон Хјустон (John Huston) од 1949 година. Автори на сценариото се Питер Виртел (Peter Viertel) и Џон Хјустон. Главните улоги ги играат: Џенифер Џоунс (Jennifer Jones), Џон Гарфилд (John Garfield) и Педро Армендарис (Pedro Armendáriz).

## Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Куба во 1930-тите. Чајна Валдес (ја игра Џоунс) видела како шефот на тајната полиција Арјете (го игра Армендарис) го убил нејзиниот брат. Поради тоа, таа им се придружува на кубанските револуционери кои сакаат да ја урнат власта. Меѓу нив е и Американецот Тони Фенер (го игра Гарфилд)...

## Наводи
Категорија: Американски филмови
Категорија: Филмови од 1949 година
Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија: Црно-бели филмови
Категорија: филмови чие дејствие се одвива во Куба
Категорија:Филмови на Џон Хјустон
Категорија:Филмови со Џенифер Џоунс
Категорија:Филмови со Џон Гарфилд
Категорија:Филмови со Педро Амрендарис
Трчаше цел пат

**„Трчаше цел пат“** (англиски: *He Ran All the Way*) – филм на режисерот Џон Бери (John Berry) од 1951 година. Филмот е снимен според романот на Сем Рос, а автори на сценариото се Далтон Трамбо (Dalton Trumbo) и Хуго Батлер (Hugo Butler). Главните улоги ги играат: Џон Гарфилд (John Garfield), Шели Винтерс (Shelley Winters) и Волас Форд (Wallace Ford).

## Синопсис
Ник и неговиот соработник Ал се обидуваат да ограбат еден камион кој ги превезува платите на работниците, но акцијата завршува неуспешно. Притоа, Ал е тешко ранет, а Ник убива еден полицаец. Бегајќи, Ник оди на градскиот базен, каде ја запознава девојката Пег Нобс. Тие одат во нејзиниот стан, а Ник го присилува семејството на Пег да го крие од полицијата.

## Наводи
Категорија: Американски филмови
Категорија: Филмови од 1951 година
Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија: Филм ноар
Категорија: Црно-бели филмови
Категорија: Криминалистички филмови
Категорија: филмови засновани на романи
Категорија:Филмови на Џон Бери
Категорија:Филмови со Волас Форд
Категорија:Филмови со Џон Гарфилд
Категорија:Филмови со Шели Винтерс
Другиот (филм)

**„Другиот“** (англиски: *The Other*) – филм на режисерот Роберт Малиган (Robert Mulligan) од 1972 година. Филмот е снимен според истоимениот роман на Томас Трајон (Tom Tryon), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Ута Хаген (Uta Hagen), Дајана Мулдаур (Diana Muldaur), Крис Удварноки (Chris Udvarnoky) и Мартин Удварноки (Martin Udvarnoky).

## Синопсис
По смртта на татко им, двајца браќа-близнаци го минуваат летото играјќи на фармата, додека нивната мајка жали за сопругот. Едниот брат, Холанд е немирен, а Најлс е тивок и повлечен. Нивната баба Ада го научила Најлс да влегува во умот на луѓето и на животните. На почетокот, за Најлс тоа е само безопасна игра, но откако на семејството и пријателите им се случуваат неколку трагедии, Ада ја наслутува причината...

## Наводи
Категорија: Американски филмови
Категорија: Филмови од 1972 година
Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија: Хорор филмови
Категорија: Криминалистички филмови
Категорија: филмови засновани на романи
Категорија:Филмови на Роберт Малиган
Категорија:Филмови со Ута Хаген
Категорија:Филмови со Дајана Мулдаур
Препуштете ја на небото

**„Препуштете ја на небото“** (англиски: *Leave Her to Heaven*) – филм на режисерот Џон М. Стал (John M. Stahl) од 1945 година. Филмот, чиј наслов е преземен од драмата „Хамлет“ на Шекспир, е снимен според романот на Бен Ејмес Вилијамс  (Ben Ames Williams), а автор на сценариото е Џо Сверлинг (Jo Swerling). Главните улоги ги играат: Џин Тирни (Gene Tierney), Корнел Вајлд (Cornel Wilde), Џини Крејн (Jeanne Crain), Винсент Прајс (Vincent Price), Мери Филипс (Mary Philips), Реј Колинс (Ray Collins), Џин Локхарт (Gene Lockhart), Рид Хедли (Reed Hadley), Дерил Хикман (Darryl Hickman), Чил Вилис (Chill Willis), Гај Бич (Guy Beach) и Одри Бец (Audrey Betz). Филмот имал четири номинации за наградата „Оскар“, вклучувајчи ги и номинациите за најдобра женска главна улога, но победил само во категоријата за најдобра фотографија. Филмот претставува провокативно остварување кое е поделено на неколку поглавја. Во филмот успешно се комбинирани мелодрамата со елементите на „сапунска серија“ при што за пофалба се сугестивната и атмосферична режија, суптилното психолошко нијансирање на ликовите, одличната фотографија на Леон Шемрој (Leon Shamroy) и музиката на Алфред Њумен (Alfred Newman).

## Синопсис
По отслужувањето на двегодишната затворска казна, на патот до дома, новинарот Ричард Харланд (го игра Вајлд) се присетува на минатото: Пред неколку години ја запознал привлечната Елен Брент (ја игра Тирни) која на прв поглед се заљубила во него. Меѓутоа, во тоа време, Ричард не знаел дека ја привлекол Елен само поради сличноста со нејзиниот покоен сопруг со кого таа била опсесивно поврзана. Иако била свршена за амбициозниот политичар Расел Квинтон (го игра Прајс), Елен решително ја раскинала свршувачката и, користејќи ја приказната за големата жал за мртвиот татко, го убедила Ричард да се ожени со неа. Набрзо се покажале нејзината посесивност и љубомора поради што таа се однесувала многу грубо кон секој што ќе се нашол во близината на Ричард, вклучувајќи ги нејзината посвоена сестра Рут (ја игра Крејн) за која се сомневала дека му е љубовница на Ричард, па дури и неговиот помлад брат, инвалидот Дени (го игра Хикман).

## Наводи
Категорија: Американски филмови
Категорија: Филмови од 1945 година
Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија: Црно-бели филмови
Категорија: филмови засновани на романи
Категорија:Филмови на Џон М. Стал
Категорија:Филмови со Одри Бец
Категорија:Филмови со Гај Бич
Категорија:Филмови со Корнел Вајлд
Категорија:Филмови со Џин Тирни
Категорија:Филмови со Џини Крејн
Категорија:Филмови со Винсент Прајс
Категорија:Филмови со Мери Филипс
Категорија:Филмови со Џин Локхарт
Категорија:Филмови со Рид Хедли
Категорија:Филмови со Реј Колинс
Категорија:Филмови со Чил Вилис
Латомски манастир

**Латомски манастир „Св. Давид Солунски“** () — средновековна црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија. Во 1988 г. е прогласена за светско наследство на УНЕСКО како дел од Ранохристијанските и византиски споменици во Солун. Денес црквата е параклис на манастирот „Св. Теодора“.

## Историја
Главната манастирска црква е изградена на крајот од V или почетокот на VI век врз римски храм и била посветена на Свети Езекиил. Се одржила сè до освојувањето на Солун од Османлиите Во 1430 г. е претворена во џамија, а живописот е малтерисан. Овој муслимански храм го добил името **Сулиџе** или **Кераментин-џамија**. Во 1921 г. храмот одново станал црква, сега посветена на Давид Солунски.


Monastery of Latomou 01.jpg | Мозаик од крајот на V век, малтерисан во 1430 г. и повторно откриен во 1921 г.
Latomy3.jpg | Фреска „Рождество Христово“
Latomy (Midwife Salome).jpg | Саломија


## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Цркви во Солун
Категорија:Цркви во Солунската епархија
Категорија:Светско наследство во Грција
Категорија:Градби претворени во џамии
Категорија:Градби претворени во цркви
École pratique des hautes études

thumb|right|250px
**École pratique des hautes études** (EPHE) — универзитет во Париз, Франција. Претставува еден од најпрестижните и најелитните универзитети и е член на таканаречената PSL Research University, основан во 1868 година.

## Познати дипломци
* Марсел Куртјад
* Моник Адолф

## Наводи


## Надворешни врски
* École pratique des hautes études 

Категорија:Универзитети во Франција
Категорија:Париз
Црква „Св. Архангели“ - Солун

**Свети Архангели** () — средновековна црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е сместена во североисточниот дел на Горниот Град, на улица „Теотокопулос“, пред раскрсницата со „Акрополи“. Храмот е подигнат во втората половина на XIV век. Градбата има средиштен кораб со дрвен таван. Од север, запад и југ е оградена со трем со едноводен покрив, завршувајќи на исток со два квадратни параклиса. Фасадите се украсени со слепи лакови, камени столбови и назабени ленти. Под црквата има крипта со галерии, по чии ѕидови има отвори (веројатно монашки), што наведува на тао дека храмот бил црква на непознат византиски манастир. Од првобитниот живопис од втората половина на XIV век се сочувани само две фрески — „Вознесение Христово“ и „Педесетница“, соодветно на источниот и западниот фронтон.

Со османлиското заземање на Солун во 1430 г. храмот е претворен во џамија. Новоизграденото минаре било со два балкона и поради тоа била нарчена *Ики Шерифе* (*İki Şerife*, *Две [[шерефе|шерефиња]]*). Откако градот потпаднал под грчка влас во 1912 г. храмот повторно станал црква и дограден му е тесен затворен нартекс на запад, а од југ добил нов кораб.


Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών, Θεσσαλονίκη 1921.jpg | Од запад
THES-Taxiarchs 3.jpg | Северната фасада
07Thessaloniki Taxiarches02.jpg | Иконостасот
Mosaïque de sol Eglise des Archanges.JPG | Мозаици од VI век


## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Архангели
Архангели, Солун
Архангели, Солун
Архангели, Солун
Интерлингвe

**Интерлингвe** (*Interlingue* [interˈliŋɡwe]; ISO 639 т.е., ile), е меѓународен помошен јазик создаден во 1922 година и преименуван во 1949 година. Вокабуларот се заснова на веќе постоечки зборови од различни јазици и деривациски систем кој користи препознаени префикси и суфикси.

Категорија:Интерлингвe
Категорија:Вештачки јазици
Осмерец (стих)

**Осмерец** — стих од 8 слога. Содржи цезура по четвртиот или петтиот слог. Слоговите на крајот од стихот и пред цезурата не се нагласени. 

Осмерецот е еден од најзастапените во македонската народна поезија.

:*Што ми е мило ем драго* 
:*На Струга дуќан да имам*  
:*Оф леле леле либе ле*  
:*Срцево ми го изгоре…*
:: *(од „На Струга дуќан да имам“ – народна песна)*

Во Хрватска го прославил Иван Гундулиќ и бил најзастапен од илиризмот до Шеноа.

Осмерецот бил популарен и во полската поезија.

## Наводи

Категорија:Поезија
Осмерец (веслање)

мини|300px|Сликава е шематски приказ на распоредот на веслачите и веслата во чамецот.|Осмерец. Екипажот се состои од осум веслачи и кормилар. Секој веслач има по едно весло. Четворица имаат десно, а четворица лево весло.
мини|десно|Осмерците на крајот на трката меѓу Оксфорд и Кембриџ во 2002 година
**Осмерец**, ознака **8+** — чамец за натпреварувачко веслање во мирни води, чиј екипаж се состои од осум веслачи (четворица *десни* и четворица *леви*) и кормилар. Кормиларот може да биде сместен во лежечка положба во носот веднаш зад веслачот на број 1 и да гледа во насока на пловење, или на спротивниот крај на чамецот во седечка положба свртен веслачот со број 8 чиј ритам го следат другите веслачи. Во двете позиции, кормиларот го управува чамецот преку рачка поврзан со кормилото со сајли. Кормилото (кај сите чамци) се наоѓа на крајот на пловилото на бродот до јаболката или на самиот врв. Должината на современ осмерец за елитно веслање обично е околу 17 до 20 m, а масата е 96 kg или повеќе. Се изработува од композитни материјали. Постарите чамци се градени од дрво и се значително потешки. Тие можат да бидат изградени во едно парче, или често во два нееднакви делови (што може да биде предност при транспорт).

Ознаката за осмерец е „*8+*“, каде што бројот 8 го означува вкупниот број на веслачи во чамецот, а плусот покажува дека во чамецот има кормилар како дополнителен член на екипажот. По правило, осмерецот секогаш има кормилар. Постои осмерец без кормилар, но е редок и се користи за егзибиции или тренинзи. Поради големината на чамецот, бројот на веслачи, масата и брзината што ја развива, кормиларот мора да биде присутен и е одговорен за безбедноста на неговиот и на другите чамци. Кормиларот може да има и други задачи како што се координирање на екипажот, контрола на темпото и позицијата во трката. Може да има и микрофон ако чамецот има вградени звучници, за да може посадата подобро да го слуша. 

Имајќи ги предвид особините на секој поединечен веслач, можни се различни распореди на т.н. *десни* и *леви* веслачи. Вообичаен распоред од веслачот во позиција 8 до веслачот на позиција 1 е наизменично десно, па лево. Така веслачите на парните броеви (2,4,6,8) имаат десни весла, а на непарните (1,3,5,7) леви. Меѓутоа, можни се и различни варијанти. За да се сменат споменатите распореди во чамецот, потребно е да се отстрани постоечката испакнатост (на која има око низ кое минува веслото), а на спротивната страна да се постави друго. Со оглед на непрактичноста на честите промени, најчесто во елитното веслање се прибегнува екипажот да има свој чамец што не го користат други, па го прилагодува на своите потреби и кога таквите нијанси можат да влијаат на резултатот на трката.

На Олимписките игри се натпреваруваат екипи на машки (М8+) и женски (Ж8+) осмерци. Натпреварот на осмерци често се нарекува кралска трка или кралска дисциплина. Ова се најбрзите чамци на веслачките натпревари.

## Наводи

Категорија:Веслачки дисциплини
Влатадон

мини|десно|250п|Живопис во ниша
**Влатадон** () или **Чауш-манастир** — средновековна црква во градот Солун, Егејска Македонија. Денес е единствената преостаната градба на истоимениот манастир кој постоел во византиско и османлиско време. Денес манастирот е ставропигијален. Во 1988 г. е прогласена за светско наследство на УНЕСКО како дел од Ранохристијанските и византиски споменици во Солун.

## Историја
Црквата се наоѓа о Горниот Град, на стрмен терен на улицата „Ептапиргио“. Манастирот е основан малку по средината на XIV век. Ктитори биле браќата монаси Доротеј и Марко Влатис (*Δωρόθεος, Μάρκος Βλατής*), ученици и следбеници на Григориј Палама. Посветен е на Христос Седржител и денес храмот го слави Преображението Христово на 6 август како свој празник. По османлиското освојување на Солун во 1430 г. манастирот е претворен во џамија. Ова траело кратко, и повторно станал црква, за во 1446 г. манастирот да добие султански ферман со посебни привилегии. Со време манастирот се стекнал со разни имоти го градот и вон него, како што се црквите „Пресв. Богородица Лагудјани“, „Св. Никола Сирак“ и „Св. Атанасиј“.

## Архитектура
Црквата е крстокуполен храм со осумаголна тулена купола во средиштето и затворен трем на западната, северната и јужната страна, завршувајќи со два параклиса на исток. Северниот параклис, северниот, западниот и нешто од јужниот дел на тремот се подоцнежни додавки, веројатно од 1801 г. Во 1907 г. е додаден отворен трем на југ имал портик на западната страна.

Внатре има зачувани вредни фрески од 1360 – 1380 г., чиј стил се одликува со тржество, воздржани емоции и елегантни движења. Има бројни икони од XII до XIX век, мошти и голема збирка ракописи и документи, вклучувајќи царски хрисовули, патријаршиски сигилии и османлиски фермани.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Цркви во Солун
Категорија:Светско наследство во Грција
Категорија:Градби претворени во џамии
Категорија:Градби претворени во цркви
Осмерец

**Осмерец** може да се однесува на:
* Осмерец (стих) — стих од 8 слога.
* Осмерец (веслање) — чамец за натпреварувачко веслање во мирни води, чиј екипаж се состои од осум веслачи (четворица *десни* и четворица *леви*) и кормилар.

## Наводи
Иришки Венец

**Иришки Венец** — врв на Фрушка Гора со надморска височина од 502 метри. Патниот превој се наоѓа на 451 метар надморска височина. Се наоѓа во општина Ириг во Војводина. Најблиската населба до врвот е гратчето Ириг.

Иришки Венец се наоѓа во централниот дел на планината, а во нејзина близина се хотелот Норцев, планинарскиот дом Војводина и ресторанот „Лугарница“. Ова е познато излетничко место, со добро одржуван паркинг и простор за кампување.

Овој врв е можеби попознат како највисокиот превој во Војводина, кој го поврзува 20 км оддалечениот Нови Сад, со делот од земјата јужно од него (Срем, Мачва, Подриње), како и со автопатот Белград-Загреб. Овој правец е многу важен и има ниво на магистрален пат. Затоа и самиот превој е многу важен - тука е раскрсницата на овој пат со Партизанскиот пат, кој се протега по целата должина од источниот до западниот дел на Фрушка Гора, од Банстол до раскрсницата со патот Визиќ - Нештин.

Пред Втората светска војна овде постоел центар за лекување туберкулоза, единствен помодерен за источниот дел на земјата. Туристичкиот дом бил изграден во 1934 година, дом на друштвото Фрушка гора.

На Иришки Венец се наоѓа споменикот „Слобода“, подигнат во 1951 година, во спомен на борците од НОБ, дело на вајарот Сретен Стојановиќ и споменикот на човечката негрижа, подигнат во 2010 година на иницијатива на еколошките организации.

## Галерија

Iriski venac.jpg
Iriški venac, restoran Lugarnica 002.jpg
Iriški venac 004.jpg
Iriški venac 007.jpg
Iriški venac, spomenik Sloboda 002.jpg
Iriški venac, Info centar 002.jpg


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Фрушка Гора
Тора! Тора! Тора!

**„Тора! Тора! Тора!“** — американско-јапонски филм од 1970 година. Режисери на филмот се Ричард Флајшер (Richard Fleischer), Тошио Масуда и Кинџи Фукасаки, а автори на сценариото се Лари Форестер (Larry Forrester), Хидео Огуни и Рјузо Кикушима. Главните улоги ги играат: Мартин Балсам (Martin Balsam), Џозеф Котен (Joseph Cotten), Со Јамамура, Е. Г. Маршал (E.G. Marshall), Џејмс Витмор (James Whitmore), Тацуја Михаши, Такахиро Тамура, Весли Ади (Wesley Addy) и Џејсон Робардс (Jason Robards). Во 1971 година, филмот ја освоил наградата „Оскар“ за најдобри визуелни ефекти.

## Синопсис
Во филмот се прикажуваат настаните во текот на неколку дена пред јапонскиот напад на Перл Харбур. Во тоа време доаѓа до заострување на американско-јапонските односи поради американското ембарго за извоз на суровини во Јапонија. Поради тоа, заповедникот на јапонските воздухопловни сили, Минору Генада, решава да изведе превентивен напад на САД. Иако американската контраразузнавачка служба ја пресретнува јапонската комуникација, САД не преземаат ништо, убедени дека јапонската армија нема да се осмели да изведе таков напад.

## Наводи

Категорија:Јапонски филмови
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови за Втората светска војна
Категорија:Филмови од 1970 година
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во САД
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Јапонија
Категорија:Филмови на Ричард Флајшер
Категорија:Филмови на Тошио Масуда
Категорија:Филмови на Кинџи Фукасаки
Категорија:Филмови со Џејсон Робардс
Категорија:Филмови со Весли Ади
Категорија:Филмови со Такахиро Тамура
Категорија:Филмови со Тацуја Михаши
Категорија:Филмови со Џејмс Витмор
Категорија:Филмови со Е. Г. Маршал
Категорија:Филмови со Со Јамамура
Категорија:Филмови со Џозеф Котен
Категорија:Филмови со Мартин Балсам
Слог

**Слог** — единица за образување [] [Звук|звуци. На пример, зборот *вода* се состои од два слога: *во* и *да*. Слогот обично се состои од јадро (обично самогласка) со почеток и крај (обично согласка).

Слоговите често се сметаат за фонолошки „блокови“ на зборовите. Тие можат да влијаат на ритамот на јазикот, стихометарот, образецот на нагласок итн.

Едносложниот збор (како што е *ден*) се нарекува **едносложен збор,** додека двосложниот збор (како *мајмун*) се нарекува **двосложен збор**. А зборот составен од три слога (како *сиромв*) се нарекува **трисложен**. Зборот составен од повеќе од три слога (како што е *интелигенција*) се нарекува **многусложен**, иако овој поим често се користи за опишување зборови од два или повеќе слога.

## Слоговите и нагласокот
Структурата на слогот често е поврзана со нагласокот. На пример, на латински, нагласокот редовно се одредува според должината на слогот.

## Поврзано
* Раздвојување на зборовите
* Фонологија
* Нагласок

## Наводи

Категорија:Фонетика
Капелн (Олденбург)

**Капелн** (службено: **Капелн (Олденбург)**; ) — општина во округот Клопенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 7 километри југоисточно од окружниот град Клопенбург.

## Географија
### Општински единици

Кон општината Капелн припаѓаат следниве општински единици (бројот на жители во загради, состојба 30 јуни 2019):

### Соседни општини

Соседни општини се следниве (почнувајќи од север, надесно): Емштек, Фисбек, Бакум, градот Фехта, Есен, Ластруп, како и градот Клопенбург.

## Историја

Во 1159 година, Капелн се одвоил од соседното место Емштек, основајќи сопствена парохија. Името потекнува од зборот „капела“. Старата црква (подигната во 1150 г.) била срушена во 1900 година за да направи место за моменталната црква „Св. Петар и Павле“.

Од 1914 до 1965 година, Капелн бил поврзан со Клопенбург и Фехта.

## Познати луѓе
* Гинтер Драјер (1943-2019) — египтолог

## Галерија


Податотека:Sevelter-Kirche-2.jpg|Црквата во Зевелтен
Податотека:Elsten-Kirche.jpg|Црквата во Елстен
Податотека:Baudenkmal Tenstedt Gut Schwede Tenstedter Straße 66 Südwest.jpg|Гут Шведе во Тенштет


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Клопенбург (округ)
Капелн (појаснување)

**Капелн** може да се однесува на следниве места во Германија:

* Капелн — град во округот Шлезвиг-Фленсбург, Шлезвиг-Холштајн
* Капелн (Олденбург) — општина во округот Клопенбург, Долна Саксонија
Очудувања 1-2

**„Очудувања 1-2“** — збирка куси раскази од повеќе македонски автори, објавена во 2018 година од издавачката куќа „Бегемот“ во рамките на едицијата „Наше маало“.

## Содржина
### Очудувања 1
Првиот дел од збирката содржи 14 раскази:
* Виолета Бојковска, „Корангал“
* Ѓорѓи Крстевски, „Не ме терај да се повторувам“
* Ѓорѓи Крстевски, „Неверојатна приказна“
* Ѓорѓи Крстевски, „Невидливиот самоубиец“
* Сања Михајловиќ-Костадиновска, „Уште еден ангажирна расказ, Јеби га“
* Тихо Диковски, „Свесте тесе!“
* Мануела Златкова, „Психијатар“
* Зоран Василевски, „Нема време“
* Исток Улчар, „Писмо до родителите“
* Филип Љ. Трајковски, „Одлука (новела)“
* Стефан Марковски, „Неконвенционална промоција на книга
* Хактан Исмаил, „Ебру“
* Тони Димитров, „Писмо“
* Грација Атанасовска, „Патувања“

### Очудувања 2
Вториот дел од збирката содржи 17 раскази:
* Мира Смаќоска-Танеска, „Неба“
* Мира Смаќоска-Танеска, „Man in the Moon“
* Мира Смаќоска-Танеска, „Слепило“
* Мира Смаќоска-Танеска, „Комплименти“
* Сања Михајловиќ-Костадиновска, „Булки без саксија“
* Филип Љ. Трајковски, „Атараксија или сцена од (блазираниот) блажениот живот“
* Иван Лазаров, „Гласови“
* Живко Гроздановски, „Ненадејно“
* Виолета Бојковска, „Сонце“
* Ѓорѓи Крстевски, „Никој“
* Билјана Ѓонеска, „Повторливата смрт на превртливата јагула“
* Калиа Димитрова, „Отсуство
* Наташа Сарџоска, „Мокра до гола кожа“
* Драгана Евтимова, „(За)мислени градови“
* Мања Величковска, „Аристотел, ебиветер си“
* Стефан Марковски, „Сепак сме светлина“
* Златко Ѓелески, „Отпушок“

## За книгата
Во збирката се вклучени расказите избрани на првиот конкурс на издавачката куќа „Бегемот“ со наслов „Очудувања“ чија цел е да им се даде поддршка на поголем број квалитетни македонски писатели кои ѝ се опираат на зачмаеноста, но и да се откријат нови автори. Иако во збирката преовладуваат кратките раскази, сепак во неа има и прозни изрази кои се наоѓаат на границата со соседните, па и со туѓи дискурзивни регистри. Некои од авторите застапени во збирката се веќе етаблирани имиња на македонската книжевна сцена, а другите се нови автори кои го привлекуваат вниманието со свежината и необичноста на својата творечка постапка.

## Технички одлики
Збирката, со обем од 155 страници и димензии од 19 сантиметри, е испечатена во 2018 година, во печатницата „Графоден“ во Скопје. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4718-84-0. Графичкото уредување е дело на Наталија Лукомска, јазичната редакција ја извршил Андреј Јованчевски, а лектурата ја направила Ирена Ралева. Објавувањето на книгата било финансиски помогнато од Министерството за култура на Македонија.

## Наводи

Категорија:Изданија на Бегемот
Категорија:Македонски раскази
Категорија:Појавено во 2018 година во Македонија
Категорија:Македонски дела од 2018 година
Категорија:Книги од 2018 година
Солунска епархија

мини|250п|Посета на солунскиот митрополит за време на бајрам (пред 28 ноември 1904&nbsp;г).
**Солунска епархија** () — епархија на Цариградската патријаршија, управувана од Грчката православна црква, со седиште во градот Солун, Егејска Македонија. Титулата на челникот е *митрополит солунски, ипертим и егзарх на цела Тесалија*.

## Митрополити
мини|250п|Писмо на солунскиот митрополит Јоасаф, XVI век
[мини|250п|Писмо на солунскиот митрополит Јоаким, во кое му дозволува на манастирот [Каракал (манастир)|Каракал собирање на помош во Солунската епархија, 1730&nbsp;г.]]
мини|250п|„Благовещение“, икона на анонимен зограф од Црковниот музеј на Солунската митрополија, 1825&nbsp;г.
[десно|мини|250п|Крштелница од парохијата „[Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Солун|Рождество на пресв. Богородица“, 1887&nbsp;г.]]
[десно|мини|250п|Крштелница свидетелство на Ташо, син на [Никола Стојанов, потпишана од свештеникот Константин Хаџинаков и архијерејскиот намесник, иконом Григориј Попдимитров, од егзархиската црковна општина во Полјанин, Солунска епархија, 17 јануари 1910&nbsp;г.]]
десно|мини|250п|Документ на Солунската митрополија за грчкото училиште во Епаноми со потпис на митрополитот Александар
десно|мини|250п|Крштелно свидетелство на Панче Панов од Солунската егзархиска епархија, 19 август 1912&nbsp;г., потпишано од свештеникотХристо Шумаров
Епархијата/митрополијата ја возглавувале следниве владици:

## Храмови и манастири
; Парохиски храмови

; Поклонички храмови

; Параклиси на парохиските храмови

; Гробишни храмови

; Параклиси во установи
десно|мини|250п|„Св. Преображение“ во Училиштето за слепи

; Манастири

## Наводи

## Надворешни врски
* Мрежно место на Солунската епархија
Срце (кинеско соѕвездие)

Дворец **Срце** (кинески: 心宿, пинјин: Xīn Xiù, се изговара Шин су; исто така нареченo 商宿; Shāng Xiù*,* Шанг су) ― една од Дваесет и осумте дворци на кинеските соѕвездија. Тоа е една од источните дворци на Азурниот змеј. Нејзината истакната фигура е ѕвездата Антарес.

## Астеризми

## Наводи

Категорија:Кинески соѕвездија
Категорија:Статии со текст на кинески
Одаја (кинеско соѕвездие)

Дворецот **Одаја** (房宿, пинјин: Fáng Xiù, се изговара Фанг су) ― едно од Дваесет и осумте дворци на кинеските соѕвездија. Тоа е една од источните дворци на Азурниот Змеј.

## Астеризми

Категорија:Кинески соѕвездија
Жолт Змеј

[мини|[Мурал на Жолтиот Змеј на еден од ѕидовите на Мавзолејот на Жолтиот Цар.]]
 
**Жолт Змеј** (упростен кинески: 黄龙; традиционален кинески: 黃龍; пинјин: Huánglóng; јејлско кантонски: Wong4 Lung4) ― зооморфна инкарнација на Жолтиот Цар на средиштето на вселената во кинеската религија и митологија. Жолтиот Змеј е и соѕвездие во старата кинеска астрономија.

Жолтиот Цар бил зачнат од Фубао, која забременила откако видела жолт зрак светлина што се врти околу Северната Кола (во кинеската теологија главниот симбол на бог). Дваесет и четири месеци подоцна, е роден Жолтиот Цар и бил поврзан со жолтата боја бидејќи таа е бојата на земјата (Ди ), материјалната супстанција во која се инкарнирал.

Жолтиот Змеј е дел од ''вусјинг'' и Четирите Симболи.

## Митови за Фукси и Хуангди
Според легендите, Жолтиот Змеј веќе му се манифестирал без рогови на Фукси, излегувајќи од реката Луо и го поучил со елементите на пишување. Кога се појавил пред Фукси, наполнил дупка на небото направена од чудовиштето Гунггунг.

За Жолтиот Цар се вели дека на крајот од својот живот се претворил во облик на Жолтиот Змеј за да се искачи на рајот. Бидејќи Кинезите го сметаат за нивен предок, тие понекогаш се нарекуваат себеси како „деца на змејот“. Оваа легенда придонесла и за употребата на кинескиот змеј како симбол на империјаторската моќ.

Кинеското национално знаме од 1889-1912 година се нарекува и *Знаме „Жолт Змеј“* (黄龙旗;黃龍旗; хуанглонг ќи).

## Други употреби
Во културата на Источна Азија, Жолтиот Змеј е петтиот симбол што го комплетира Сиксјанг (Четири Симболи). Ова божество е средиште на космосот и го претставува елементот земја, кинеската квинтесенција, како и промената на годишните времиња.

Жолтиот Змеј не се појавува во јапонската митологија: петтиот елемент во јапонскиот елементарен систем е празнината, така што не може да има животно што го претставува. Сепак, некои го сметаат Орју за јапонски пандан на Жолтиот Змеј, бидејќи тие делат некои сличности.

## Поврзано

* Четири Симболи
* Азурен Змеј
* Јинглонг
* Девет синови на змејот

## Наводи

### Дополнителна литература

* 

Категорија:Статии со текст на традиционален кинески
Категорија:Статии со текст на упростен кинески
Категорија:Кинески змејови
Категорија:Кинески соѕвездија
ESCP Business School

thumb|right|250px
**ESCP Business School** или едноставно **ESCP Europe** e универзитет во Париз, Франција. Претставува еден од најпрестижните и најелитните Универзитети и е член на таканаречената Hesam, основан во 1819 година.

## Наводи


## Надворешни врски
* ESCP 

Категорија:универзитет
Категорија:Париз
Црква „Св. Варвара“ - Солун

**Света Варвара** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е сместена во центарот на населбата Горна Тумба, на улица „Григориос Ламбракис“ бр. 106, близу стадионот „Тумба“. На местото на храмот имало артилериска касарна. Во 1922 г. тука дошле грчки доселеници од Мала Азија, Понт и Бугарија. Духовните потреби ги задоволувале во воената црква „Св. Варвара“, заштитничка на артилеријата. Со порастот на населението се јавила потреба за поголем храм, и камен-темелникот на новата црква е поставен на 30 ноември 1947 г од епископот Спиридон Апамејски. Отворена е на 4 октомври 1953 г. од митрополитот Пантелејмон Солунски. Старата воена црква е преименувана во „Св. Стефан“ и станала дел од парохијата на „Св. Варвара“.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски
* Мрежно место на црквата 

Варвара
Варвара, Солун
Категорија:Појавено во 1953 година