open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Антон Карачанаков

**Антон Карачанаков** (роден на 17 јануари 1992, во Ново Делчево) — бугарски фудбалер, играч од средниот ред на ЦСКА Софија.

## Клупска кариера
### Пирин (Благоевград)
Карачанаков започнал да тренира фудбал во родното село Ново Делчево. На 14 години е донесен во школата на Пирин Благоевград, каде прв тренер му бил Илко Христов. Во јануари 2011 година започнува со тренинзи со првиот тим на Пирин, каде е повикан од тогашниот тренер на популарните „орли“, Костадин Ангелов.

Карачанаков дебитира официјално во „А“ група на 26 февруари 2011 година,  на домашен терен против Черно море. Пирин загубил со 0:1, а Карачанаков се појавува 5 минути пред крајот на местото на Руслан Иванов. На 12 март започнува за први пат востартниот тим и го постигнува својот деби гол во кариерата. Карачанаков го открива резултатот носејќи му водство на својот тим против Литекс, но подоцна „орлите“  дозволија пресврт и загубија со 1:2.

### ЦСКА Софија
На 18 јуни Карачанаков се преселил во редовите на ЦСКА Софија со слободен трансфер. Тој го постигна својот прв гол со екипата на ЦСКА во мечот против Локомотив Софија на 22 март 2012, а 3 дена подоцна реализира и против Локомотив Пловдив. На 28 март тој го постигна единствениот погодок во победата над Берое со 1-0, со кој прави серија од три гола во три едноподруго натпревари. По завршувањето на овој натпревар легендата на популарните "червени" Димитар Пенев го одбележува неговиот талент, и му укажува на клубот дека треба да се потруди да го задржи во својте редови во следните сезони. Тој ја завршува дебитантската сезона во клубот со 4 гола и 2 асистенции во 13 средби.

На 31 август 2012 тој си ја открива голгетерската сметка за новиата сезона со 2 гола и асистенција при победата со 4:1 над Мињор (Перник), а исто така беше и избран за играч на мечот.

## Репрезентативна кариера
Неговиот прв гол за Фудбалската репрезентација на Бугарија под 21 година го постигнал на 29 февруари, 2012, тогаш тој го постигнал единствениот гол на натпреварот против Фудбалската репрезентација на Полска под 21 година.

## Надворешни врски
*Антон Карачанаков на soccerway

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Бугарски фудбалери
Категорија:Родени во 1992 година
Иван Алев

**Иван Алев** — македонски револуционер и лекар.

Иван Алев е роден во Гуменџе. Дипломирал медицина во Атина и станал лекар во родното место. Активно бил вклучен во МРО. Особено бил ангажиран во давањето медицинска помош на борците од револуционерноослободителното движење во време на Илинденското востание. Во војните Алев бил дивизионен воен лекар во Бугарската армија. Починал во 1919 г. во Неврокоп, Пиринскиот дел на Македонија..

## Наводи

Категорија:Македонски лекари
Категорија:Луѓе од Гуменџе
Категорија:Македонски преселници во Неврокоп
Категорија:Починати во Неврокоп
Категорија:Починати во 1919 година
Апостол Грежов

**Апостол Грежов** — македонски револуционер.

мини|250п|Pando Klyashev Apostol Grezhov Steryo Steryovski Atanas Karshakov Stase Novachkov.jpg|На сликата седнале Пандо Кљашев, Апостол Грежов и Стерјо Стерјовски

Апостол Грежов е роден во село Д’мбени, Костурско. Тој бил припадник на македонското револуционерно движење, војвода и раководител на Македонската револуционерна организација. Бил учител по професија и еден од првите агитатори на МРО во Костурско. Како војвода на чета на МРО учествувал во Илинденското востание. На Ќустендилскиот конгрес на МРО од 1908 година, тој бил избран за член на Задграничното претставништво на Централниот комитет. Починал во Софија на 15 февруари 1935 година..

## Наводи

Категорија:Луѓе од Д’мбени
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Борци против грчката вооружена пропаганда во Македонија
Категорија:Учесници во Илинденското востание
Розиц (општинска заедница)

мини|Поглед кон домот на културата во Розиц

**Розиц** () — општинска заедница во округот Алтенбург, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Розиц.

Општинската заедница Розиц се состои од следниве општини:

# Крибич
# Ледла
# Монштаб
# Розиц

Категорија:Општински заедници во Тирингија
Потпретседател на Парагвај

**Потпретседателот на Парагвај** е втората најголема политичка функција во Парагвај, веднаш зад претседателот на државата. Потпретседателот се избира со на истиот начин како и претседателот, во исто време, и тој може да биде претседател, ако претседателот не може да ја извршува функцијата. Потпретседателството било воведено со уставот од 1844 година. Претходно, претседателот сам назначувал кој е потпретседател.

## Потпретседатели

## Наводи

## Поврзано
* Претседател на Парагвај
* Парагвај
* Политика на Парагвај

## Надворешни врски
* Потпретседател на Парагвај 
* Претседател на Парагвај 

*
Розиц

**Розиц** () — општина во округот Алтенбург, во Тирингија, Германија. Кралските воздушни сили ја бомбардирале нафтената рафинерија во Розиц на 14/15 февруари 1945, како дел од операцијата Тандерклап.

## Наводи

Категорија:Алтенбург (округ)
Петар Димитров

**Петар Димитров** — македонски просветен деец.

Петар Димитров е роден во село Зарово, Солунско. Тој е познат и како Петар Солунски. Во околу 1864 година станал грчки свештеник во Сер, но набрзо се определил за борба против грцизмот. Соработувал со Стефан Верковиќ. Благодарение на неговата лична ангажираност, Солунската општина развила широка духовна и културно-просветна активност. По негова заслуга во Солун на 11 мај 1873 за првпат го празнувале Денот на словенските просветители Кирил и Методиј. Негова главна преокупација била да создаде независна македонска црковна установа, заради што во еден период бил приврзаник на унијатското движење во Македонија. Под притисок на големобугарската пропаганда се откажал од унијатството и станал свештеник на Егзархијата. Одреден краток период во време на Руско-турската војна 1877-1878 година, бил уапсен од османлиските власти и затворен во Мала Азија. По ослободувањето на Бугарија, тој се преселил во Бугарија и бил свештеник во Софија, каде и починал на 2 декември 1895 година.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Зарово
Категорија:Македонски свештеници
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Родени во 1841 година
Иван Жилев

**Иван Жилев** — македонски револуционер.

Жилев е роден во село Горно Броди, Серско. Завршил егзархиска прогимназија во Сер, а работел како шивач и трговец во родното село. Во текот на цели петнаесет години бил претседател на револуционерниот комитет во селото. Во 1906 г. бил избран за член на Окружниот комитет на МРО во Сер. Бил уапсен и осуден на смрт од стрна на османлиските власти, пресудата била извршена со бесење на Ат-пазар во Сер на 12 октомври 1907 година..

## Литература
* Екатерина Иванова Жилева од с. Горно Броди, Серско, Егеjска Македонија - "Иван Михалев Жилев" (спомени)
## Наводи

Категорија:Македонски револуционери
Крибич

**Крибич** () — општина во округот Алтенбург, во Тирингија, Германија.

## Наводи

Категорија:Алтенбург (округ)
Григор Цоцев

**Григор Цоцев** — македонски револуционер.

Апостол Грежов е роден во село Острово, Воденско. Бил член на Македонската револуционерна организација (МРО) од 1896 г. Живеел во Константинопол и бил терорист на МРО. Потоа бил комита во четите на П. Граматиков, Марко Лерински и Христо Саракинов. По Илинденското востание, тој се преселил во Соединетите Држави. Во времето на Балканските војни бил во четата на Ѓорѓи Шкорнов-Ѓакон Евстати. Во 1915 г. кратко време бил војвода во Тиквешко. Не е познато кога и каде починал..

## Наводи

Категорија:Луѓе од Острово (село)
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Македонски преселници во Истанбул
Монштаб

**Монштаб** () — општина во округот Алтенбург, во Тирингија, Германија. Монштаб се наоѓа на околу 6 километри западно од Алтенбург.

## Наводи

Категорија:Алтенбург (округ)
Хосе Гаспар Родригес де Франсија

**Хосе Гаспар Родригес де Франсија и Веласко** (шпански: *José Gaspar Rodríguez de Francia y Velasco*, 6 јануари 1766 –20 септември 1840) бил парагвајски политичар, револуционер и еден од двата први претседатели (конзули) на Парагвај, заедно со Фулхенсио Јегрос. Тој бил претседател на Републиката од 1814 до 1840 година.

## Животопис

Хосе Гаспар Родригес де Франсија е роден во Јагварон, Парагвај. Неговиот татко бил по потекло од Бразил кој емигрирал во Парагвај. Неговата мајка била Парагвајка со шпанско потекло. Неговото крстено име било **Џозеф Гаспар де Франза и Веласко** (*Joseph Gaspar de Franza y Velasco*), но подоцна во животот започнал да го користи попопуларното име „Родригес“. Исто така, „Франза“ (*Franza*) го сменил во Франсија (*Francia*). Оригиналното име на неговиот татко било *Гарсија Родригес Франса* или на португалски *Garcia Rodrigues França*, сепак тој го стилизирал целото име и презиме налик на шпанските.

Тој бил учен во манастирско училиште во Сан Франсиско во Асунсион. На 13 април 1785 година, по четири години студирање, тој станал доктор по теологија и магистер по филозофија на Националниот универзитет во Кордоба. Тој зборувал гварански, шпански, француски, латински и по малку англиски. Иако тој бил учен за свештеник, Хосе никогаш не станал тоа.

## Хронологија на кариерата
* 13 април 1785: доктор по теологија на магистер по филозофија.
* 1807: станал член на советот во Асунсион
*  1808: станал фискален службеник во советот
* 1809 август: станал шеф на советот.
* 17 јуни – 1 август 1 октомври- 15 декември 1811: секретар на Националната хунта.
* 16 ноември 1812– 1 октомври 1813: секретар за надворешни односи на Националната хунта.
* 1 октомври 1813– 1 октомври 1814:  прв конзул на Републиката (заедно со Фулхенсио Јегрос)
* 1 октомври 1814– 1 јуни 1816: диктатор за три години
* 1 јуни 1816–  20 септември 1840: врховен диктатор на Парагвај.

## Наводи

## Дополнителни информации
*  An annotated publication of the archived collection of Francia's writings, the *Colección Doroteo Bareiro*, held by the "Archivo Nacional de Asuncion"

## Поврзано
* Парагвај
* Парагвајска војна за независност
* Претседател на Парагвај

## Надворешни врски
* Биографија на Родригес де Франсија
* „Парагвај: Подемот на Хосе Гаспар Родригес де Франсија“
* Национален архив на Асунсион
*Џон Хојт Вилијамс, „Прагвајската изолација за време на д-р Франсика“

Категорија:Парагвајски револуционери
Категорија:Претседатели на Парагвај
Категорија:Парагвајски политичари
Категорија:Личности од латиноамериканските војни за независност
Категорија:Диктатори
Категорија:Родени во 1766 година
Категорија:Починати во 1840 година
Даме Крапчев

**Дамјан Јованов Крапчев - Стари** ( во  ―  во )— македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија, македонски комунист и учесник во НОВ.
## Животопис
Произлегува од службеничко семејство. Многу брзо по неговото раѓање, кон крајот на 1912 година, неговото семејство се преселува во Прилеп. Основното училиште го завршил во Прилеп, а гимназија учел во Чачак, Штип и Скопје. Во 1930 година се запишал на Правниот факултет во Белград. Во 1937 година учествува во формирањето на Спортското друштво „Работнички“ во Скопје. Од 1939 година е член на КПЈ. Во Скопје живеел во крајот познат како Дебар Маало.

## Учество во НОВ
Во НОВ учествувал во диверзантската акција на рудникот Радуша, Скопско, во август 1941 година од каде со соборците изнесле стотици килограми експлозив. При формирањето на Првиот скопски партизански одред на 22 август 1941 година, Крапчев бил избран за политички комесар. По расформирањето на Одредот на 2 ноември 1941 година се илегализирал. Бугарската фашистичка полиција не можела да го пронајде. Потоа заминал во партизани и станал политички комесар на Првиот скопски партизански одред. По временото растурање на одредот, се вратил во Скопје. Во јануари 1942 година се префрлил на Косово и во селата Бинач, Врбовац, Грнчари, Подгорец и други организирал народноослободителни одбори. Кога на 17 април 1942 година се формирал Вториот скопски партизански одред, Крапчев бил назначен за политички комесар. 

На судскиот процес во Скопје (27 април - 9 мај 1942) во отсуство бил осуден на смрт. Извесно време бил борец во Скопско-косовскиот партизански одред (првата половина на 1943), во Шарпланинскиот партизански одред (летото 1943 година) и во Косовскиот народно-ослободителен баталјон, а од 26 февруари 1944 и во Третата македонска ударна бригада. Во мајската пролетна офанзива 1944 година неговиот баталјон и Третата македонска ударна бригада учествувале во познатиот голем марш кон Пиринска Македонија, како и во многу борби против бугарскиот фашистички окупатор. На 24 мај 1944 година во борбите против бугарските фашистички единици на Плачковица, храбро загинал покосен од непријателски куршум. Веста за неговата смрт, болно ги погодила неговите соборци и населението во местата каде дејствувал овој популарен првоборец.

Во негова чест, основното училиште во населбата Ченто, Скопје, го носи неговото име.

## Наводи

К
К
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Ентони Брекстон

**Ентони Брекстон** (англиски: *Anthony Braxton*) (1945, Чикаго, САД - ) е современ американски џез саксофонист, музичар и композитор.
мини|Ентони Брекстон, 26.5.2007
## Животопис
Ентони Брекстон е роден во 1945 година во Чикаго, САД.
## Творештво
мини|десно|Брекстон на настап во 1976 година.
Музичкото творештво на Брекстон е многу богато и содржи стотици снимки, бројни концерти низ целиот свет и академски трудови. Музичката кариера ја започнал во 1960-тите како соло-музичар, во 1970-тите бил ангажиран во бројни еклектични експерименти, а во 1980-тите е позната работата со неговиот "историски квартет". Најголемо влијание врз неговото творештво извршиле џез-саксофонистите Ворн Марш (Warne Marsh) и Алберт Ајлер (Albert Ayler), авангардните американски композитори Џон Кејџ (John Cage) и Чарлс Ајвс (Charles Ives), како и европските авангардни композитори Карлхајнц Штокхаузен (Karlheinz Stockhausen) и Јанис Ксенакис (Iannis Xenakis).

Брекстон е познат по неговиот уникатен музички систем, со сопствени класификации и графички-заснован музички јазик во кој се испреплетени разновидни музички традиции и жанрови. Благодарение на неговото значење за џез-музиката постои меѓународна мрежа на негови обожаватели кои ја документираат неговата работа. Творештвото на Брекстон е многу ценето од страна на критичарите, кои го опишуваат како „гениј“, „ненадминлива фигура во музиката“, „веројатно, најплодниот музичар на нашето време“, „брилијантен уметник кој постојано наметнува нови предизвици“ итн.

На 19 октомври 2012 година, Ентони Брекстон настапил на Скопскиот џез фестивал, со својот квартет "Diamond Curtain Wall Quartet", во состав:
* Ентони Брекстон - алт-саксофон, сопран-саксофон и композиција,
* Тејлор Хо Бинам (Taylor Ho Bynum) - корнет и лимени дувачки инструменти,
* Џемс Феј (James Fei) - алт-саксофон, и
* Ерика Дикер (Erica Dicker) - виолина.

## Наводи


Категорија:Џез музичари
Категорија:Американски музичари
Категорија:Џез саксофонисти
Категорија:Луѓе од Чикаго
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1945 година
Претседател на Парагвај

**Претседателот на [[Парагвај]]** е највисоката политичка функција во Републиката и шеф на државата. Тој е шеф на извршната власт и владата на Парагвај. Седиште на парагвајскиот претседател е Паласио де лос Лопес во Асунсион. Резиденцијата на претседателот е Мбурувича Рога.

## Претседатели на Парагвај

## Наводи


## Поврзано
*Прва дама на Парагвај
* Потпретседател на Парагвај
* Политика на Парагвај
* Парагвај

## Надворешни врски
* Претседател на Парагвај  

*
Мосад

**Мосад** (хебрејски: המוסד; арапски: الموساد; преведено како Институтот), официјално **Институт за разузнавање и специјални операции** — израелска разузнавачка агенција. Одговорна е за прибирање на разузнавачки информации, организирање на тајни операции, контраразузнавање, спречување на паравоени активности и атентати, како и борба против тероризмот.

Мосад е една од најдобро познатите и високо вреднувани агенции за разузнавање во светот. Позната е по својата ефикасност и се смета дека во голема мера придонесува за стабилноста и безбедноста на Израел. Седиштето на агенцијата се наоѓа во Тел Авив.

## Историја
Мосад официјално е формирана на 13 декември 1949 година под името Централен институт за координација, по препорака на премиерот Давид Бен-Гурион до Реувен Шилоах, негов познаник. Бен-Гурион сакал да создаде централно тело кое ќе ја координира и ќе ја напредне соработката меѓу постоечките тајни служби како Директоратот за воено разузнавање, т.н. Аман, Израелската безбедносна агенција, позната и по кратенките Шабак и Шин Бет, и странските служби. Сепак, Мосад не бил активиран сè до 1 април 1951 година поради административни причини. Претходно, во март 1951 година службата била реорганизирана и надградена како дел од кабинетот на премиерот, потчинета директно на него. Нејзин прв директор, уште од 1949 година бил Шилоах, кој бил наследен од Исер Харел во 1953 година.

## Надворешни врски
* www.globalsecurity.org - Мосад

Категорија:Израелски разузнавачки служби
Категорија:Појавено во 1949 година
Операција Ентебе

**Операцијата Ентебе**, позната уште како **Операција Молња** — вооружена спасувачка операција на израелските специјални единици, одржана на аеродромот Ентебе, Уганда во ноќта на 3 и 4 јули 1976 година. Нејзината цел била ослободување на заложниците кои биле киднапирани од членовите на Фронтот за ослободување на Палестина кои една недела претходно на 27 јуни го киднапирале авионот Ер Франс со 248 патници. Во текот на заложничката драма, евреите од авионот биле однесени во посебна просторија, а 47 неизраелски заложници биле ослободени. Следниот ден, повеќе од стотина неизраелски луѓе исто така биле ослободени, а околу стотина останале како заложници.

Како главен преговарач во операцијата била израелската разузнавачка служба Мосад. Киднаперите се заканиле дека ќе ги убијат заложниците ако нивните барања не бидат исполнети. Оваа закана доведе до планирање на операцијата за спасување

Операцијата се одржала во текот на ноќта. Израелски транспортни авиони со 100 командоси заминале кон Уганда за операцијата за спасување. Операцијата, чие организирање траело една недела била во рок од 90 минути. Во операцијата 102 заложници биле спасени. Пет израелските командоси биле повредени, а еден убиен. Сите киднапери, тројца заложници и 45 војници на Уганда биле убиени, а триесет советски авиони Миг-17 и МиГ-21s кои припаѓале на Уганда биле уништени.. 24 часа подоцна, четвртиот израелски заложник бил убиен од армиските офицери на Уганда.

Операцјата понекогаш се нарекува и Операција Јонатан во спомен на водачот на операцијата Џонатан Нетанјаху којшто бил постар брат на Венјамин Нетанјаху кој подоцна станал премиер на Израел.

## Наводи

Категорија:Судири во 1976 година
Категорија:Израелско-палестински конфликт
Категорија:Арапско-израелски конфликт
Категорија:Антитероризам
Категорија:Операции на израелските специјални сили
Категорија:Мосад
Езера во Боливија

thumb|300px|десно|Карта на Боливија.
**Езерата во [[Боливија]]** се едни од земјишните облици на државата. Езерата се најголемите водни површини во Боливија, најмногу поради фактот што државата нема излез на море. Езерата се наоѓаат како на планинскиот, така и во рамничарскиот предел. Боливија располага со солени и слатководни езера, од кои првите се среќаваат на Алтиплано. а вторите во рамниците. Голем дел од езерата имаат сезонски поголемо количество на вода, а во принцип се солени површини или мочурливи области.

## Планински езера
Во планинскиот регион Алтиплано има поголем број езера.

## Рамничарски езера

## Наводи


## Поврзано

* Реки во Боливија
* Географија на Боливија
* Боливија

*
Hangar 18

***Hangar 18*** може да се однесува на:
* Hangar 18 (песна), втор сингл од албумот *[[Rust in Peace]]* на Мегадет
* Hangar 18, песна од албумот *[[Алхемија|Alchemy]]* на Ингви Малмстин
* Hangar 18 (филм), научнофанатастичен филм од 1980&nbsp;г.
* Hangar 18 (бенд), американска хип-хоп група
* Hangar 18 во област 51
* Hangar 18, ДЛЦ мапа за видео играта Call of Duty: Black Ops
* Hangar 18, HD медиски сервис
По

мини|десно|260п|Речното подрачје на По
[мини|десно|Стар железен мост на По во [Кремона]]
**По** или **Пад** (,  или *Eridanus*) е река што тече на исток преку северниот дел на Италија. Долга е 652 км (или 682 км ако се вброи притоката Мајра) и извира од северозападните падини на планината Монвизо во Котиските Алпи и тече низ устие што навлегува во Јадранското Море кај Венеција. Сливното подрачје пофаќа вкупно 74.000&nbsp;км2, од кои 70.000 ѝ припаѓаат на Италија. Од подрачјето во Италија, 41.000 км2 се планински, а 29.000 се рамничарски. По е најдолга река во Италија, а во најширокиот дел има пречник од 503 м. Течението го следи 45-тиот северен напоредник.

Реката тече низ разни важни градови како што се Торино, Пјаченца и Ферара. Поврзана е со Милано со мрежа од канали  во чие осмислување учествувал Леонардо да Винчи. При крајот на течението, По образува широко устие со стотици мали канали. На јужниот дел до устието се наоѓа местото Комакјо, познато по одгледувањето на јагули. Долината на По влегувала во римската провинција Кисалпска Галија и ја делела на две територијални целини.

По е позната по честите и големи поплави. Затоа денес над половината од течението се регулира со насипи. Наклонот на долината се намалува од 0,35% на запад на 0,14% на исток, што е прилично низок степен. Долж реката има 450 езера.

### Притоки
Реката По има вкупно 141 притоки. Гледано низводно, тука спаѓаат (Д = десни, Л = леви):
* Пеличе (Л)
* Варајта (Д)
* Мајра (Д)
* Дора Рипарија (Л)
* Стура ди Ланцо (Л)
* Малоне (Л)
* Орко (Л)
* Дора Балтеја (Л)
* Сезија (Л)
* Танаро (Д)
* Скривија (Д)
* Агоња (Л)
* Тичино (Л)
* Верза (Д)
* Ламбро (Л)
* Требија (Д)
* Нуре (Д)
* Ада (Л)
* Арда (Д)
* Таро (Д)
* Парма (Д)
* Енца (Д)
* Ољо (Л)
* Минчо (Л)
* Секија (Д)
* Панаро (Д)

## Поврзано
*Список на реки во Италија

## Наводи

## Надворешни врски

*  

Категорија:Реки во Италија
Категорија:Светско наследство во Италија
Категорија:Јадрански слив
Ламиска војна

**Ламиската војна** (323 - 322 г. п.н.е.) или поинаку нарекувана и како *војна против Антипатар* било востание на хеленските полиси предводени од Атина против хегемонијата на Кралството Македонија. Избувнало веднаш по веста за смртта на Александар Македонски. Атињаните ги повикале другите Хелени на борба за осамостојување, при што им се приклучиле полиси од Централна Хелада, Tесалија и Пелопонез. По почетните успеси во Битката кај Ламија (град во Tесалија) во текот на јули 322 пр.н.е., каде што настрадал водачот Леонат, биле целосно поразени од искусните македонски војсководци Антипатар и Кратер. Притоа Атина била принудена да прифати стационирање на македонски гарнизон во градот, со уште посурова хегемонија на Македонија.

## Наводи


## Антички извори

* Diodorus Siculus. Penelope- U Chicago 
* Hypereides, Funeral Oration 
* Plutarch *Lives* of Phocion 23-29 and Demosthenes 27-30. 

## Современи извори

* "The Lamian War-stat magni nominis umbra" *The Journal of Hellenic Studies*, Vol. 104, (1984), pp.&nbsp;152–157
* Brill’s New Pauly. vol.7 (2005) pp.&nbsp;183:
* Errington, R. M. Samos and the Lamian war. *Chiron 5* (1975) 51-57.
* Martin, G., "Antipater after the Lamian War: New Readings in Vat. Gr. 73 (Dexippus fr. 33)". *The Classical Quarterly*, New Series, Vol. 55, No. 1 (May, 2005), pp.&nbsp;301–305
* Oxford Classical Dictionary (1970)
* Oikonomides, A. N. Athens and the Phokians at the outbreak of the Lamian War (= IG II 367). "The Ancient World 5" (1982) pp.&nbsp;123–127.
* Schmitt, O., Der Lamische Krieg (1992)
* Westlake, H. D. The Aftermath of the Lamian War. "Classical Review 63" (1949) 87-90

Категорија:Ламија
Категорија:Војни на дијадосите
Аварски каганат

**Аварски каганат** (VI-IX век) била високо организирана номадска конфедерација - каганат, во Панонија, основана од Аварите (номадски племиња кои најверојатно биле од туркиско потекло), кои кон средината на VI в. се населиле во Панонија и формирале голем сојуз 567 година од племиња (Словени, Хуни и др.) на чело со каган. Аварите биле доминантни во каганатот а другите племиња им биле потчинети. Каганатот опстојувал сè до 804 година.

Со аварската војска раководел каган а под негова контрола биле и војските на потчинетите племиња. Аварите имале околу 20000 војници а со приклучување на Хуните, Прабугарите и Словените вкупно броеле 50000 војници. Византија се наоѓала под постојан притисок на Аварите во средното Подунавие. Борбите меѓу Византија и Аварите започнала преку премините на реките Сава и Дунав. По тригодишна опсада аварскиот каган Бајан во 582 г. го освоил Сирмиум.

Од Панонија Аварите преземале пљачкашки напади врз Византија. Заедно со Словените учествувале во нападите на Солун (586, 618) и на Цариград (626), каде што доживеале тежок пораз, нивната моќ започнала да слабее.

Во почетокот на IX в. Карло Велики го уништил Аварскиот каганат. Кај словенските народи Аварите се познати под името Обри.

## Наводи

Категорија:Евроазиски авари
Категорија:Унгарија пред Унгарците
Категорија:Прво Бугарско Царство
Категорија:Антички руски народи
Категорија:Каганати
Мичурин

**Мичурин** може да се однесува на:
* Мичурин, населба во Скопје
* Мичурин, име на некогашна скопска фабрика за производство на сокови и преработено овошје
* Иван Мичурин, советски биолог
* Иван Мичурин, украински архитект
Амам

**Амам** () или **турска бања** — варијанта на парна бања, сауна или руска бања

Секој амам содржел пет групи простории: шадрван (гардероба) со квадратна основа, капалук (дел за адаптација) со правоаголни основи, халвет (простор за капење) еден квадратен простор на кој може да се надоврзат повеќе мали простории, хазна (водосклад) и ќулхан (ложиште). Во халветот по обемните ѕидови се изградени камени банкини и камени корита – курни. Амамите покривани се со куполи и сводови. Осветлувањето е зенитално. Градени се од камен и тула. Затоплувањето е подно и преку ѕидовите. Внатрешноста била украсувана со декоративна пластика, главно, во тромпите, во лаковите и во горните ѕидни партии.

Амамите биле градени како двојни, т.н. чифте амами со посебни делови за жени и за мажи или како едноделни. Познати се Чифте амам (XV) и Даут-пашин амам (1489–1497) во Скопје (и двата адаптирани во уметнички галерии), амамот Дебој (XVI в.) во Битола, Воска амам во Охрид, амамот во Тетово и др.

## Наводи

Категорија:Капење

Категорија:Турска архитектура
Категорија:Турска култура
Категорија:Турцизми
Зеки-паша

**Зеки паша** (1862 - 1943) бил османлиски војсководец, командант во Западната армија (Вардарската, Втората и Четвртата армија) за време на Балканските војни (1912 - 1913) и фелдмаршал од Првата светска војна (1914 - 1918).

Во 1894 година, како командир на 4. армиски корпус е награден за учеството во Сасунскиот масакр. За време на колежот тој изјавил „веќе нема ниту еден бунтовник, ја исчистивме земјата, во иднина нема да се појави ниту еден“.

За време на Балканските војни (1912 - 1913), Зеки паша командува со Западната армија. Исполнувајќи ги заповедите на главниот командант Назим паша, тоја ја започнал Кумановската битка, која ја загубил. За време на фанатичното повлекување незадоволен османлиски војник безуспешно се обидува да го убие Зеки паша. Во Битолската битка војската на Зеки дава силен отпор, но и покрај добрите одбранбени позиции не успева да победи.

На 21 ноември 1914 година, Зеки паша бил назначен за Отомански офицер за врски кај Кајзерот Вилхем II на Германското Царство.

Се пензионира 1923 година.

## Наводи

Категорија:Паши
Категорија:Отоманци од 19 век
Категорија:Отоманци од 20 век
Категорија:Луѓе од Алеп
Категорија:Отоманци од Балканските војни
Категорија:Отоманци од Првата светска војна
Категорија:Отоманци од Османлиско-италијанската војна
Категорија:Питомци на Отоманската воена академија
Категорија:Питомци на Отоманскиот воен колеџ
Категорија:Родени во 1862 година
Категорија:Починати во 1943 година
Благоја Деспотовски - Шовељ

**Благоја Деспотовски - Шовељ** (Дебар, март 1919 - Скопје, 7 октомври 1941) — македонски комунист, учесник во НОВ, првоборец. Тој е еден од првите партизани кои загинале во НОВ.

## Животопис
Во родниот град завршил основно училиште, а во потрага по вработување работел во бродоградилиштето во Сремска Митровица (1937-1938), каде што станал член на УРС-овите синдикати. Во 1939 година доаѓа во Скопје и се вработува во Пиротехничкиот завод во Ѓорче Петров. Пролетта 1940 година е примен за член на КПЈ. Заради политичко дејствување сред монополските работници, по налог на Месниот комитет на КПЈ преминал на работа во Тутунскиот монопол во Скопје. Поради таа дејност бил уапсен (25 февруари 1941) и останува во затвор до капитулација на Југославија (6 април).

Учествувал на советувањето на Скопската организација на КП (одржана во Козле на 22 јуни 1941), на која е донесена одлука да започнат подготовките за вооружена борба. Наскоро потоа се илегализирал и се приклучил на една од скопските диверзантски групи (јули - 22 август). Учествувал во акцијата за снабдување со експлозив од рудникот Радуша. При формирањето на Првиот скопски партизански одред на 22 август 1941 година, влегува во неговите редови.

Во септември 1941 година, настанале големи провали во партиската организација и биле затворени поголем број партиски кадри. За провалите и затворањата значително придонеле и домашните предавници на чело со фашистичкиот агент Мане Мачков. Поради тоа Деспотовски бил задолжен, заедно со уште еден соборец, Александар Смилковски – Жухрај, да го ликвидираат Мачков. Тие својот обид да го убијат Мачков го извршиле на 7 октомври истата година. Обидот завршил неуспешно. При бегството, откако бил опколен, Деспотовски дозволил да му се приближат агентите што го гонеле по што ја активирал бомбата и се самоубил.

Една од улиците во главниот град, Скопје го носи неговото име.

## Наводи

## Литература
* Митре Инадески, „Благоја Деспотовски-Шовељ: прилог кон биографијата“, Архив на Скопје, Скопје 1990.

Категорија:Луѓе од Дебар
Категорија:Македонски комунисти
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Починати во Скопје
Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Вардарска армија

**Вардарска армија** на Отоманското Царство (турски: *Vardar Ordusu*) — една од копнените армии под команда на Западната армија. Била формирана за време на мобилизацијата во Првата балканска војна.

## Sources

Категорија:Македонија под Отоманско ропство
Адолф Ајхман

**Адолф Ајхман** (19 март 1906 – 31 мај 1962) бил нацистички офицер од Гестапо и еден од главните организатори на Холокаустот.

Ајхман бил задолжен за координација на планот за истребување на милиони луѓе во времето на Втората светска војна, посебно Евреи. Освен тоа, тој ја организирал депортацијата на Евреите во логорите, а поради ова честопати бил познат како Главен егзекутор на Третиот Рајх.

## Операција Гарибалди

По крајот на Втората светска војна, тој по грешка бил пуштен на слобода од страна на американските трупи. По неколку неуспешни обиди да биде фатен, нашол засолниште во Аргентина под името *Рикардо Клемент*. Сè до 1957 година не се знаело каде се наоѓа, додека неговиот син Ник не се спријателил со девојката Силвија, чиј татко Лотар Херман го преживеал холокаустот. Лотар почнал да се сомнева во младиот Ајхман и му испратил писмо на својот пријател, исто така, преживеан во холокаустот, Фриц Бауер, обвинител во Германија. Бауер ги информирал Израелците и по истрагата на агентот на Мосад Цви Ахарони ја лоцирал куќата на семејството на Ајхман на улица „*Гарибалди*“ во главниот град на Аргентина и се вратил со фотографии на Ајхман. Израелски форензичари ги споредиле ушите до детали на секоја фотографија и, конечно, го потврдиле идентитетот на злосторникот.

Вечерта на 11 мај во 1960 година група седуммина луѓе го фатиле Ајхман на автобуска станица на која секоја ноќ пристигнувал од работа од фабрика на „*Мерцедес*“. „*Кога се симнал од автобусот, агентот Цви Малкин скокнал на него, ставајќи му во уста ракавица да го спречи да голтне апче со цијанид во случај ако имал скриен во заб*“, рекол Авнер. Двајца агенти помогнале да го внесат Ајхман во автомобил во кој го чекал Ахарони, велејќи му: „*Ако се помрднеш, ќе те стрелам в глава. Ајхман одговорил на германски: ’Ја прифаќам својата судбина*‘“.

Потоа бил држен во скривница девет дена додека не бил префрлен со авион на израелската авионска компанија „Ел Ал“, со која стигнала израелска делегација на прославата на 150-годишнина на Аргентина. Бил облечен во униформа на „Ел Ал“ и седел во прва класа, а бил претставен како член на делегацијата на кого му се слошило. Операцијата била толку таинствена што дури и дипломатот Аба Ебан, кој подоцна станал шеф на дипломатијата на Израел, не знаел дека Ајхман бил во авионот и дека поради тоа се одложувало неговото враќање во Израел.

## Судење и погубување

На судењето на Ајхман во Ерусалим сведочеле јавно повеќе од сто Евреи кои ги преживеале ужасите во логорите на смртта. Тие го обелодениле ужасниот план за страшниот обид за „*конечно решение*“.

Ајхман бил осуден за воени злосторства и злосторства против човештвото и бил обесен наредната година.

## Наводи

Категорија:Антисемитизам
Категорија:Германски националсоцијалисти
Категорија:Мосад
Категорија:Починати во Ерусалим
Категорија:Родени во 1906 година
Категорија:Починати во 1962 година
Категорија:Носители на Железниот крст (1939) од II класа
Гепферсдорф

**Гепферсдорф** () — општина во округот Алтенбург, во Тирингија, Германија.

## Наводи

Категорија:Алтенбург (округ)
Виратал

мини|Административна заедница Виратал во Тирингија - округ Алтенбургер
**Виратал** () — општинска заедница во округот Алтенбург, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Лангенлојба-Нидерхајн.

Општинската заедница Виратал се состои од следниве општини:

# Фронсдорф
# Гепферсдорф
# Јикелберг
# Лангенлојба-Нидерхајн
# Цигелхајм

Категорија:Општински заедници во Тирингија
Категорија:Поранешни општински заедници во Тирингија
Вини Колајута

**Вини Колајута** () е тапанар со американско потекло. Со музика почнал да се занимава од 14 годишна возраст, кога неговите родители му го купиле првиот сет тапани. Познат е по неговата уникатна техника на удирање и по тоа што соработувал со музичари од најразлични жанрови и правци.

Претежно снимал студиски сесии за албуми на познатите Френк Запа, Стинг и Мегадет. Неговата кратка кариера со Мегадет започнала во 2004&nbsp;г. по покана од Дејв Мастејн за снимање на албумот *[[The System Has Failed]]*. По неколкунеделниот работен ангажман со бендот, Колајута продолжил со соло настапите. Денес сѐ уште активно се занимава со музика, но главно на повик од други музичари.

## Наводи

## Надворешни врски

*Неговата официјално мрежно место 
*Интервју со Колајута за ''Modern Drummer'' 
*Drummerworld

Категорија:Членови на Megadeth
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Американски тапанари
Категорија:Џез музичари
Категорија:Апсолвенти на колеџот за музика „Беркли“
Црква „Св. Константин и Елена“ - Скопје

**Свети Константин и Елена** — македонска православна црква во центарот на Скопје.

## Старата црква
thumb|left|200px|Поглед на старата црква
мини|лево|Црквата Св. Константин и Елена по земјотресот во Скопје од 1963 година
Првобитниот храм бил граден пред и по Првата светска војна, а бил осветен во 1926 година. Во земјотресот во 1963 година црквата имала оштетувања кои не биле сериозни за да биде урната, но на почетокот на 1970тите години храмот бил миниран за да се изгради Градскиот трговски центар.
Нестор Алексиев го изработил еднокрилниот, одмерено расчленет и обликуван иконостас, висок неколку метри, а широк околу 10 метри. Денес делови од овој иконостас се наоѓаат во црквата „Св. Петар и Павле“ во Јурумлери, и во „Св. Никола“ во Куманово.

## Новата црква
Првобитно, возобновување било замислено црквата да се гради на неколку метри од старите темели, односно на самиот плоштад „Македонија“ во Скопје. Но, по бурните реакции и несогласувања на муслиманите и атеистите, локацијата била преместена непосредно до Домот на АРМ и недалеку од автентичното место на скопскиот плоштад. Осветувањето на темелите било извршено на 11 ноември 2012 година лично од поглаварот на МПЦ г.г. Стефан, во сослужение со митрополитот брегалнички Иларион и свештеници од Скопската епархија. На настанот присуствувале премиерот Никола Груевски, министри од Македонската влада и градоначалниците на Скопје.

Идејното решение и основниот проект на црквата било изработено од архитектите Искра и Лековска и  Владимир Лековски од студиото „Лелелеле“ од Скопје, додека изградбата на црквата ја вршела фирмата „Бетон“. Црквата е во форма на крст и има една централна и четири помали куполи, како и четири апсиди и една олтарна апсида. Камен-темелникот бил поставен на 11 ноември 2012 година, а инвеститор на изградбата била МПЦ која за таа цел ја основала Фондацијата „Свети цар Константин“. За да собере пари за изградба на црквата, фондацијата одржала три донаторски конференции. За потребите на црквата биле изработени 12 камбани, направени во фабриката „Грасмаер“ од Инсбрук, од кои, најголемата камбана е со тежина од 8,3 тони, а втората и третата камбана тежат 3,5 и 2,3 тони. Пластичната декорација и иконите на камбаните се дело на Дарко и Елена Дуковски. На најголемата камбана стои натписот: „Во слава на пресветата и единосушна тројца, отецот и синот и светиот дух и во чест на светите рамноапостолни цар Константин и царица Елена, се излеа ова ѕвоно во летото на Христа 2014“, додека на второто по големина ѕвоно стои натписот: „Боже чувај ја татковината наша света македонска и нашиот благоверен народ“.

Новата црква, чија изградба траела 13 години, била осветена на 28 септември 2025 година од страна на Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан.

## Наводи

Скопје
Категорија:Цркви во Скопје
Аероп

**Аероп** (707/8 – 659 пр.н.е.) — брат на македонскиот крал Пердика I, основачот на македонската династија Аргеади.

Според легендата (раскажана од Херодот) трите браќа, Пердика, Аероп и Гаван од Арг доаѓаат во Лебаја да работат кај кралот; оттаму бегаат и пристигнуваат во „друг дел на Македонија и се населуваат до таканаречените Градини на Мида (син на Гордиј). Откако го зазеле тоа место, браќата, тргнувајќи оттаму, преземале напади, па ги покориле и другите делови на Македонија“.

Името на Аероп е епиграфски посведочено: A(е)иропос во Линкестида.

## Поврзано
* Аероп I, Крал на Македонија, 602 – 576 гпне
* Аероп II, Крал на Македонија, 399 – 393 гпне
* Аероп Линкетидски командант во војската на Филип II

## Наводи


Категорија:Античка Македонија
Пјер Дорг

**Пјер Дорг** (дански: *Pierre Dørge*, роден на ) е дански џез музичар (гитарист) и диригент.
мини|Дорг за време на настап, 13.11.2015.

## Творештво
Пјер Дорг  е еден од најпродуктивните дански џез музичари. Во својата музика, тој создава синтеза на голем број музички жанрови и култури традиции, мешајќи ги европската, азиската, африканската и афроамериканската музика.

Музичката кариера ја започнал во 1960-тите. Во текот на својата долга кариера работел во повеќе групи, заедно со Џон Чикаи (John Tchicai), Џони Мбизо (Johnny Mbizo Dyani), Свенд Асмунсен (Svend Assmusen), Јусеф Латиф (Yusef Lateef), Дон Чери (Don Cherry), Били Харт (Billy Hart), Џим Пепер (Jim Pepper), Дејвид Мареј (David Murray), Питер Броцман (Peter Brötzmann), Хари Бекет (Harry Beckett), Мерлин Мазур (Marilyn Mazur), Реј Андерсон (Ray Anderson), Хан Бенинк (Han Bennink), Хју Масакела (High Masakela) итн.

## „New Jungle Orchestra“
мини|Дорг за време на концерт, 16.10.2014.
Во 1980 година, Дорг го формирал својот состав "New Jungle Orchestra", a името на групата било инспирирано од легендарниот звук од раното творештво на Оркестарот на Дјук Елингтон (Duke Ellington Orchestra). Во знак на почит на оркестарот на Дјук Елингтон, "New Jungle Orchestra" преработиле неколку негови композиции. Исто така, големо влијание врз нивната музика имаат извршено експериментите на Чарлс Мингус (Charles Mingus) во комбинирањето на импровизацијата и сложените музички форми, наизменичните премини од анархија кон комплексните структури на Гил Еванс (Gill Evans), како и ироничното кабаре на Карла Блеј. Во секој случај, овој оркестар ужива голем углед како една од најоригиналните, најпродуктивните и најзабавните групи на џез сцената.

На 19 октомври 2012 година, "New Jungle Orchestra" свиреле на првата вечер на Скопскиот џез фестивал во следниов состав:
* Пјер Дорг - диригент и гитара,
* Гунар Хале (Gunnar Halle) - труба,
* Мортен Карлсен (Morten Carlsen) - тарагот и саксофон,
* Јакоб Мигинд (Jakob Mygind) - саксофони,
* Андерс Банк (Anders Banke) - бас-кларинет и саксофон,
* Томи Андерсон (Thommy Andersson) - бас,
* Кенет Агерхолм (Kenneth Agerholm) - тромбон,
* Ирене Бекер (Irene Becker) - пијано и синтисајзер,
* Аји Соломон (Ayi Solomon) - конги и ударалки,
* Мартин Андерсен (Martin Andersen) - тапани, и
* специјалниот гостин Шашанк Субраманијам (Shashank Subramaniam) - индиски флејти.
мини|десно|П.Дорг, 16.10.2014.
## Наводи


Категорија:Џез музичари
Категорија:Дански џез музичари
Категорија:Џез гитаристи
Категорија:Живи луѓе
Пет Мартино

**Пет Мартино** (англиски: *Pat Martino*) е американски џез музичар (гитарист).

## Животопис
Пет Мартино ја започнал својата кариера во 1961 година како дел од богатата џез-сцена во Филаделфија. Уште како тинејџер, тој бил сметан за сензација, а веќе на дваесетгодишна возраст имал своја група со која настапувал и снимал плочи. Во 1980 година му се случила катастрофа која го оддалечила од музиката: тој преживеал тежок мозочен удар, а операцијата му предизвикала амнезија, со што тој изгубил голем дел од својата меморија. Сепак, по макотрпното закрепнување, Мартино повторно започнал да свири. Во 1987 година го снимил албумот "The Return", а неговата кариера започнала да се движи со огромна брзина во 1990-тите. Оттогаш, тој се стекнал со номинации за наградата "Греми", во 2004 година бил избран за гитарист на годината во гласањето на читателите на познатото џез-списание "Даунбит" (Downbeat), а станал добитник и на повеќе награди и признанија ширум светот.

## Творештво
мини|лево|П.Мартино на концерт во Данска, 2015 година.
Во својата богата кариера, Мартино соработувал со повеќе легенди на џез-музиката, како: Сони Стит (Sonny Stitt), Џин Амонс (Gene Ammons), Ричард Грув Холмс (Richard Groove Holmes), Чик Кореја (Chick Corea), Боби Хачерсон (Bobby Hutcherson), Џими Смит (Jimmy Smith), Стенли Кларк (Stanley Clark), Џек Мекдаф (Jack McDuff), Вуди Херман (Woody Herman) итн. Неговите албуми се објавени на најпознатите издавачки куќи од областа на џезот, како: "Vanguard", "Prestige", "Concord", "Fantasy", "Warner Bros", "Polydor", "Atlantic", "Mainstream" и "Blue Note Records". Исто така, тој настапувал на сите позначајни џез-сцени ширум светот, а повеќепати бил номиниран за најпрестижните награди.

Денес, Мартино ужива углед на еден од најзначајните, највозбудливите, највиртуозните и најразновидните џез-гитаристи на сите времиња.

На 22 октомври 2012 година,  Пет Мартино свирел на Скопскиот џез фестивал во следниов состав:
* Пет Мартино - гитара,
* Пет Бјанки (Pat Bianchi) - Хамонд органа, и
* Кармен Инторе Јуниор (Carmen Intorre Jr) - тапани.

## Наводи


Категорија:Џез музичари
Категорија:Американски џез музичари
Категорија:Џез гитаристи
Категорија:Починати во 2021 година
Мал Париз

**Maл Париз** претставува населба или населено место во Битола која се наоѓа во источниот дел на градот, во близина на железничката пруга Битола - Лерин. Во близина на оваа населба се наоѓаат Агенцијата за електронски комуникации, реката Драгор и магистралниот пат М-5 кој води кон соседна Грција. Граѓаните на оваа населба живеат на улицата Даме Груев која е и единствената тука.

Категорија:Населби и маала во Битола
Антун Колендиќ

**Антун Колендиќ** (Омиш, Хрватска, 1914 - Марина ди Рагуза, Сицилија, 29 април 1999) бил југословенски комунист, амбасадор, публицист и учесник во НОВ. Носител е на Партизанска споменица 1941 и други високи одликувања на СФРЈ.

## Животопис

Колендиќ станал член на СКОЈ во 1932 година, а на КПЈ во 1933 година. Во првите месеци од 1934 година тој дошол од Загреб во Скопје со задача да ја обнови партиската организација во Скопје и да ја поврзи со ЦК КПЈ. Во Скопје Колендиќ го обновил и Обласниот комитет за Македонија и бил на негово чело како привремен секретар. Во декември 1934 година е уапсен и во јуни 1935 година е осуден на четири години. Казната ја одлежува во затворот во Сремска Митровица. На 12 јануари 1940 година е интерниран во концентрациониот логор во Билеќа.

По бугарската окупација на Македонија, Колендиќ заминува во Првиот скопски партизански одред, формиран на 22 август 1941 година. Во одредот е секретар на партиската организација. По распуштањето на одредот, живее во илегала и одреден период е во Бугарија. Во мај 1942 година во процесот против борците на Првиот скопски одред бугарскиот воен суд во Скопје во отсуство го осудува на смрт со бесење.

По крајот на војната работи како уредник на „Борба“, а потоа е долгогодишен дипломат во југословенските дипломатски претставништва во Софија, Виена, Грац и Западен Берлин. Главно работи во разузнавачкиот сектор. Додека е на служба во Западен Берлин, на 30 јуни 1969 година припадниците на усташката емиграција извршуваат обид за атентат врз него. Во таа прилика, Колендиќ е тешко ранет, а последиците од атентатот ги чувствувал до крајот на животот.

Завршил студии по книжевност на Белградскиот универзитет, каде и докторира на историски науки. Се занимавал и со публицистика. Благодарение на неговото истражување, беа актуелизирани две дубровнички ренесансни комедии: „Боздоган“ и „Лукреција – или ти Ждрело“. За работата на втората претстава Колендиќ во 1994 година ја добива Стериината награда.

## Наводи

## Надворешни врски
* Архива на Антун Колендиќ

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Југословенски амбасадори
Категорија:Носители на Партизанска споменица од 1941
Ел Алто

**Ел Алто** (шпански за „висок“, „височина“) е град и општина во Боливија. Градот се наоѓа во департманот Ла Пас, на висорамнината Алтиплано. Градот е дел од метрополитенската област Ла Пас. Денес тој е е еден од најбро растечките градови во државата со население од 1.184.942 жители во 2010 година, што го прави втор по големина во државата.  На пописот од 2001 година градот имал 647.350 жители.

## Особености
Ел Алто се наоѓа на надморска височина од 4.070 метри и тоа го прави еден од највисоките позначајни градови во светот. Во градот преовладува ладната клима, која достигнува до 17 степени во летниот период. Поради трендот на миграција село-град во Боливија, Ел Алто станал еден од најбрзо растечките градови во Боливија.

Ел Алто е еден од најголемите градови во Латинска Америка каде има бројно староседелско население. Се проценува дека околу 76% од населението на градот се Ајмари, 9% се Кечуани, 15% се мешани и околу 1% се белци.

## Наводи

* www.ine.gob.bo

## Дополнителни информации
* Lazar, Sian (2008), *El Alto, Rebel City*, Duke University Press, ISBN 978-0-8223-4154-3

## Поврзано

* Градови во Боливија
* Ла Пас
* Боливија

## Надворешни врски

*Време во Ел Алто 
*Ел Алто, Боливија 
*Ел Алто, Боливија
*Национален институт за статистика на Боливија

Категорија:Градови во Боливија
Категорија:Населени места основани во 1985 година
Квилјаколјо

**Квилјаколјо** или **Квилаколо** (кечуански: *Killaqullu*, шпански: *Quillacollo*) е град во Боливија. Квилјаколјо е главен град на покраината Квилјаколјо во департманот Кочабамба. Општината Квилјаколјо била основана на 14 септември 1905 година.

## Население

Градот Квилјаколјо се наоѓа на 13 километри западно од Кочабамба. Населението на градот, според пописот од 2001 година, било 74.980 жители. Националниот институт за статистика за 2010 година проценил дека градот многу брзо се развива и достигнал бројка на население од 142.724 жители.  Ова го прави градот втор најбро растечки во Боливија, по Ел Алто.

## Култура

Квилјаколјо има архитектонска мешавина од колонијалниот и пост-колонијалниот период. Современата аргитектура ги следи модерните архитектонски трендови. Градот има исто така и богата кујна. Низ градот се распоредени поголем број ресторани. Главни стопански гранки во градот се тргивијата и туризмот.

## Наводи


## Поврзано

* Боливија
* Градови во Боливија

## Надворешни врски
* Друштво на фолклорните групи од фестивалот Уркупиња

Категорија:Градови во Боливија