open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Возот в снег (филм од 1976)

**Возот в снег** (хрватски: *Vlak u snijegu*) - хрватски и југословенски филм од 1976 година, во режија на Мате Реља, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Славко Штимац, Гордана Инкрет, Жељко Малчиќ, Едо Перочевиќ, Ратко Буљан и Антун Налис. Филмот е снимен врз основа на истоимениот роман на хрватскиот писател Мато Ловрак. Исто така, филмот е познат и по песната „Кога ќе се сложат малите раце“ (*Kad se male ruke slože*), дело на Арсен Дедиќ.

## Синопсис
Учениците од основното училиште во Велико Село прават своја задруга за чиј претседател е избран сиромашниот ученик Љубан (го игра Штимац). По некое време, учениците заминуваат со воз во Загреб, предводени од учителот. Таму, учителот се разболува и мора да остане во болницата така што учениците мора да се вратат сами. На патот до селото, голема снежна бура ја затрупува железничката пруга и возот останува заглавен во снегот. Под водство на Љубан и помогнати од кондуктерот (го игра Перочевиќ), децата почнуваат да го чистат снегот. Но, во таа акција не учествуваат децата од богатите семејства, предводени од Перо, кој е љубоморен на Љубан. Уште повеќе, Перо започнува кавга со другите ученици, но на крајот, сите деца ја напуштаат неговата група и му се придружуваат на Љубан. Така, децата успеваат да стигнат дома.

## Наводи

Категорија:Хрватски филмови
Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Филмови од 1976 година
Категорија:Филмови на Мате Реља
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Хрватска
Категорија:Филмови на хрватски јазик
Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија:Филмови со Славко Штимац
Санкт Јакоб во Розентал

мини|десно|250п|Црквата во Марија Еленд (Подгорје).
**Санкт Јакоб во Розентал** () или **Шентјакоб во Рож** () — град и општина во округот Филах-Околина на сојузната покраина Корушка, Австрија.

## Географија
Општината се граничи со Словенија на југ, и реката Драва на север. Сместена е во западниот дел на долината Розен (Рож).

## Населени места
Општината Санкт Јакоб во Розентал ги опфаќа 22 села. Тука се наведени нивните германски и словенечки имиња, како и бројот на жители ():

### Словенечко население
Според пописот од 2001 г. Словенците сочинуваат 16,4&nbsp;% од населението.

## Историја
Во 1920 г. Санкт Јакоб бил една од 17-те корушки општини каде мнозинство од населението (54&nbsp;%) гласало за влегување во Југославија. Општината сепак останала во Австрија бидејќи 59&nbsp;% од гласачите во пошироката единица биле против припојувањето.

## Познати личности
* Матија Ахацел (1779-1845) — словенечки јазичар и фолклорист, роден во с. Горенче (Горенчах)
* Антон Јанежич (1828-1869) — словенечки јазичар и книжевен критичар, роден во с. Леше (Лесах)

## Наводи

## Надворешни врски

* Портал на Санкт Јакоб во Розентал 
* Податоци за Санкт Јакоб во Розентал — Статистика Австрија 

Категорија:Градови во Корушка
Категорија:Општини во Корушка
Категорија:Филах-Околина
Беличка Река (Илинска)

**Беличка Река** — река во западна Македонија, десна притока на Треска. Извира од Беличките Извори на источните падини на Илинска Планина, на надморска височина од 1.580&nbsp;м, минува низ с. Белица и се влева во реката Треска кај с. Пополжани. Долга е 15&nbsp;км.

Сливот на Беличка Река зафаќа површина од 123,20 км2, сочинувајќи 5,9% од вкупниот слив на Треска. Долината има мешан геолошки состав, преоѓајќи од варовничка во шкрилна, што може да се забележи од одронетите проширувања и сатески.

## Галерија


Податотека:Викиекспедиција во Копачка 98.jpg|Реката низ Козица
Податотека:Викиекспедиција во Копачка 87.jpg|Реката низ Белица
Податотека:Белица во јуни 2013 (2).JPG|Реката низ Белица
Податотека:Белица во јуни 2013 (3).JPG|Реката низ Белица
Податотека:Белица во јуни 2013 (5).JPG|Реката низ Белица
Податотека:Викиекспедиција во Копачка 99.jpg|Реката низ Козица


## Поврзано
* Белица
* Студенчица
* Зајаска Река
* Треска
* Кичевска Котлина

## Наводи

## Надворешни врски
* Устието на Беличка Река: видеорепортажа на проф. Гојко Алексоски од 1999 г. — YouTube

Категорија:Реки во Македонија
Категорија:Притоки на Треска
Категорија:Козица
Категорија:Белица (Кичевско)
Снежна гуска

**Снежна гуска** (позната и како **сина гуска**, лат. Chen caerulescens) е северноамериканси вид на гуска. Името го добила по своето впечатливо бело перје. Родот на овие птици е спорен. Американското орнитолошко друштво и BirdLife International ја ставаат оваа врста и сите други *бели гуски* во родот *Chen*, додека другите институции традиоционално го сметаат овој вид во родот на *сивите гуски* *[[Anser]]*. Латинскиот назив *Caerulescens* значи *синкаста* или *плавичаста*.

Овие гуски се парат на северот на (Гренланд, Канада и Алјаска) а презимуваат јужно; од југозападна Британска Колумбија па сè до деловите на САД и Мексико. Секоја пролет се враќаат во своето гнездо на арктичките тундри.

## Опис
Снежната гуска се појавува во две бои: бела со црни врвови крила и сива/сина со бела глава, врат и опашниот дел. Двете варијанти имаат розови нозе и црн клун (кај белиите само како пруга на составот на клунот), на младенчињита овие бои не се светли како кај возрасните примероци. Главата може да им биде рѓаво-кафена боја, а како последица на минералите во земјиштето каде се хранат. Многу се гласни и можат да се служнаѕ и на поголема далечина (преку 1&nbsp;km).

## Наводи

Категорија:Птици на Северна Америка
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Гуска

**Полска гуска** или **гуска** (лат.Anser) е род на птица со средна величина од семејството патки (Anatidae). Најголем дел од овие животни имаат склоност кон сезонската миграција. Гуската долги низ години се одгледува и како домашно животно.

## Список на современи видови
* Дива гуска (*-{Anser anser}-*)
** Домашна гуска (*-{Anser anser domesticus}-*)
* Обична белочелна гуска *-{Anser albifrons}-*
** Гренландска белочелна гуска (*-{Anser albifrons flavirostris}-*)
* Мала белочелна гуска (*-{Anser erythropus}-*)
* Полска гуска(*-{Anser fabalis}-*)
** Полска гуска (*-{Anser (fabalis) serrirostris}-*)
* Краткоклуна гуска (*-{Anser brachyrhynchus}-*)
* Индиска гуска (*-{Anser indicus}-*)
* Кинеска лебедаста гуска (*-{Anser cygnoides}-*)
** Домашна гуска (*-{Anser cygnoides domesticus}-*)

## Загрозеност
Поради прекумерниот лов и уништувањето на становиштето, некои видови се помалце или повеќе загорзени. Малата белочелна гуска
(*Anser erythropus*) и кинеска лебедеста гуска (*Anser cygnoides*) се на црвената список на означени како ранлива категорија.

## Гуските како мотив во уметноста
* „Нека си гака“ — брзозборка на македонскиот писател Ванчо Полазаревски.
* „Утринска гимнастика“ — фотографија на Николина Атанасоска.

## Наводи

## Надворешни врски
* О распрострањењу и детерминацији гусака љигарица 



*
Тупаница на гневот (филм од 1972)

мини|Постер на Брус Ли Џингвумен,мај-2012 година
**„Тупаница на гневот“** (англиски: *Fist of Fury*), познат и како „Кинеската врска“ (англиски: *The Chinese Connection*) - хонгконшки филм од 1972 година, во режија на Ло Веј. Главните улоги во филмот ги играат: Брус Ли, Нора Мјао, Марија Ји, Рики Хашимото, Роберт Бејкер, Џејмс Тјен, Џеки Чен, итн.

## Содржина
Дејството на филмот се одвива во Шангај, за време на јапонската окупација. Младиот и надарен мајстор на боречки вештини Чен Зен (го игра Брус Ли) се враќа во своето училиште „Ќинг Ву“ кое е основано и кое го води еден од најголемите кинески мајстори. Неочеквано, саканиот учител по боречки вештини умира. Притоа, Чен Зен не верува во официјалната верзија според која учителот умрел од воспаление на белите дробови, туку смета дека учителот е убиен. Тој ги напаѓа борците од противничкото училиште на боречки вештини и поради тоа мора да се крие од полицијата. Полицајците одат во училиштето „Ќинг Ву“ со ултиматум дека тоа ќе биде затворено, ако не се предаде Чен Зен. Истовремено, тој открива дека учителот навистина бил убиен, а потоа им се одмаздува на нарачателите на убиството. На крајот од филмот, Чен Зен се враќа во своето училиште, каде повеќето од другарите ги затекнува мртви. Кога излегува надвор од училиштето, Чен Зен го чекаат многу полицајци и војници со вперени пушки, а тој скока кон нив.

## Наводи

Категорија:Хонгконшки филмови
Категорија:Култни филмови
Категорија:Акциони филмови
Категорија:Криминалистички филмови
Категорија:Кунг фу филмови
Категорија:Филмови од 1972 година
Категорија:Филмови со Брус Ли
Категорија:Филмови со Џеки Чен
Категорија:Филмови на Ло Веј
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Кина
Игра на смртта (филм од 1978)

**„Игра на смртта“** (кинески: 死亡遊戲; англиски: *Game of Death*) — хонгконшки филм од 1978 година, во режија на Роберт Клоуз. Главните улоги во филмот ги играат: Брус Ли, Гиг Јанг, Дин Џегер и Колен Камп. Оригинално, филмот бил снимен во 1972 година, во режија на Брус Ли, кој бил и автор на сценариото. Меѓутоа, по смртта на Брус Ли, американскиот режисер Роберт Клоуз го довршил филмот врз основа на претходно снимените материјали. Ова е последниот филм на Брус Ли.

## Содржина
Били Ло (го игра Брус Ли) е позната ѕвезда од филмовите со боречки вештини, а неговата девојка, Ен Морис, е пејачка која гради успешна кариера. Тие се под притисок на нивната менаџерска фирма, која сака да ја преземе контролата врз нивните кариери. Били знае дека менаџерската агенција ќе се однесува кон  нив како кон своја сопственост и дека нема да ги третира како човечки суштества, па затоа ја одбива соработката со неа. Меѓутоа, агенцијата не се откажува од своите намери и со примена на агресивни мерки настојува да го убеди Били да ја прифати соработката. Најпосле, кога агенцијата се обидува да го убие Били, тој ги надитрува и ја лажира својата смрт.

## Наводи

Категорија:Хонгконшки филмови
Категорија:Акциони филмови
Категорија:Криминалистички филмови
Категорија:Кунг фу филмови
Категорија:Филмови од 1978 година
Категорија:Филмови со Брус Ли
Категорија:Филмови со Гиг Јанг
Категорија:Филмови со Дин Џегер
Категорија:Филмови со Колен Камп
Категорија:Филмови на Роберт Клоуз
Категорија:Филмови од 2009 година
Категорија:Филмови од 2000 година
Категорија:Филмови од 1979 година
Категорија:Филмови од 1973 година
Рио Браво (филм од 1959)

мини|Рио Браво (1959 постер)
**„Рио Браво“** (англиски: *Rio Bravo*) — американски филм од 1959 година, во режија на Хауард Хокс. Главните улоги ги играат: Џон Вејн, Дин Мартин, Рики Нелсон, Енџи Дикинсон, Волтер Бренан, Џон Расел, Педро Гонсалес-Гонсалес, Естрелита Родригес, Волтер Барнс, итн. Филмот, кој се смета за еден од најславните, најценети и највлијателни вестерн-филмови на сите времиња, претставува обработка на расказот на Б. Х. Мек Кембел. Притоа, Хокс го снимил овој филм како одговор на филмот „Точно на пладне“ на Фред Цинеман. Инаку, ова е жанровски нетипичен филм кој посветува големо внимание на карактерите на главните ликови и на нивните сложени односи, а за сметка на класичната вестерн-приказна. Музиката за филмот е дело на композиторот Димитри Тјомкин, добитник на четири награди „Оскар“.

## Содржина
Дејството на филмот се одвива во областа Президио, во Тексас, во доцните 1860-ти. Една вечер, поради убиство на ненаоружан човек, шерифот Џон Т. Ченс (го игра Вејн) го апси каубојот Џо Бурдет (го игра Ејкинс), кој му е брат на земјопоседникот Нејтан Бурдет (го игра Расел), најбогатиот и најмоќниот човек во областа. Шерифот знае дека Нејтан ќе се обиде да го извлече својот брат од затворот, со помош на своите 40 платеници, додека единствените помошници на шерифот се еден пијаница и еден инвалид. Меѓутоа, кога во градот ќе пристигне сточарот Пат Вилер (го игра Бонд), шерифот го запознава младиот револвераш Рајан, наречен Колорадо (го игра Нелсон). Истиот ден, патувајќи до Форт Ворт, во градот пристигнува поштенската кочија во која се наоѓа и убавата лажливка Федерс (ја игра Дикинсон) за која е распишана потерница. Следната ноќ, некој подмолно го убива Вилер и тогаш шерифот сфаќа дека пресметката со платениците на Нејтан Бурдет веќе започнала и дека неговиот живот е во сериозна опасност...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Вестерни
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1959 година
Категорија:Филмови со Џон Вејн
Категорија:Филмови на Хауард Хокс
Категорија:Филмови со Дин Мартин
Категорија:Филмови со Рики Нелсон
Категорија:Филмови со Енџи Дикинсон
Категорија:Филмови со Волтер Бренан
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Тексас
Категорија:Култни филмови
Келиевите јунаци (филм од 1970)

**Келиевите јунаци** (англиски: *Kelly's Heroes*) е американски филм од 1970 година, во режија на Брајан Г. Хатон, по сценариото на Трој Кенеди-Мартин. Главните улоги ги толкуваат: Клинт Иствуд, Тели Савалас, Дон Риклс, Керол О'Конор, Доналд Сатерленд, итн. 

## Синопсис
Во текот на Втората светска војна, поручникот Кели (го игра Иствуд) заробува германски офицер од кого сака да извлече корисни информации. оттука, тој го опива офицерот и дознава дека се наоѓа на тајна задача: треба да пренесе златни прачки вредни 16 милиони долари во една воена база во Франција. Кели сака да дојде до златото и со неколку свои пријатели прави план да се уфрлат на непријателската територија. Неговиот вод, предводен од Биг Џоу (го игра Савалас), има на располагање три дена да ја изврши задачата и, со помош на неколку луѓе и со три тенка, Кели оди во Франција за да го украде златото...

## Наводи

Категорија: Американски филмови 
Категорија: Филмови на Брајан Г. Хатон
Категорија: Филмови со Клинт Иствуд
Категорија: Филмови со Тели Савалас
Категорија: Филмови со Доналд Сатерленд
Категорија:Филмови за Втората светска војна
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија: Филмови од 1970 година
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Франција
Жиронда (естуар)

[250px|мини|Поглед на [естуарот Жиронда со реките Дордоња (десно) и Гарона (лево). Фото: Чел Хил (Chell Hill), 2010]]

**Жиронда** () – естуар во југозападна Франција, формиран од реките Дордоња и Гарона северно од Бордо, чии води на крајот се влеваат во Бискајскиот Залив. Со површина од 635 км<sup>2</sup> (должина 75 км, ширна 3 до 12 км) е најголем меѓу естуарите во Западна Европа. Според него е именуван департманот Жиронда, кој претежно се наоѓа јужно од него. Северно од естуарот лежи департманот Шарант-Маритим.

## Подрачје на естуарот Жиронда

десно|200px

Естуарот почнува од точката *Бек д’Амбес* () каде се здружуваат реките Дордоња и Гарона, а завршува со точките *Поант де ла Негад* () на левиот брег на естуарот (точка на влевање во Бискајскиот Залив) и *Поант де ла Кубр* () на десниот брег на естуарот. Морската граница се протега од точката *Поант де Грав* ()  на левиот брег, до *Поант де Сизак* () на десниот брег на естуарот.

Во естуарот се наоѓаат бројни острови кои заради силниот воден тек и засипувањето претрпеле неколку промени.

## Наводи

## Надворешни врски
* L'Univers de l'Estuaire de la Gironde
* Conservatoire de l'estuaire de la Gironde
* Patrimoine naturel de la Haute-Gironde 
* Site officiel du tourisme en Médoc 
* Site officiel des Pilotes de la Gironde
* Opération d'inventaire du patrimoine de la Région Nouvelle-Aquitaine, Gironde 
* Opération d'inventaire du patrimoine de la Région Nouvelle-Aquitaine, Charente-Maritime 

Категорија:Естуари
Категорија:Аквитанија
Категорија:Поату-Шарант
Жиронда

**Жиронда** може да се однесува на:

* Жиронда, департман во западна Франција кој му припаѓа на регионот Нова Аквитанија.
* Жиронда, естуар во југозападна Франција, формиран од реките Дордоња и Гарона северно од Бордо, чии води на крајот се влеваат во Бискајскиот Залив.
Заксенхаген (општинска заедница)

мини|Грбот на општинската заедница

**Заксенхаген** () — општинска заедница во округот Шаумбург, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во градот Заксенхаген.

Општинската заедница Заксенхаген се состои од следниве општини:

# Аухаген
# Хагенбург
# Заксенхаген
# Велпингхаузен

Категорија:Општински заедници во Долна Саксонија
Аухаген

**Аухаген** () — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Општински единици

Аухаген се состои од следниве места:

* Аухаген
* Дидингхаузен

## Наводи

## Надворешни врски

* Информации на страницата на општинската заедница 

Категорија:Шаумбург (округ)
Категорија:Хесен-Насау
Хагенбург

**Хагенбург** () — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

Општината поседува пазарно право и со тоа има некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, означена е како „флекен“ (*Flecken*), мала населба со локално значење.

## Географија

Хагенбург се наоѓа на јужниот брег на Штајнхудер Мер, помеѓу Ребургер Берге и Нојштетер Мор, западно од Штајнхуде, дел од градот Вуншторф, и северно од градот Заксенхаген. Сојузниот пат Б441 поминува низ местото.

Општината била создадена во 1970 година од самостојните општини Хагенбург и Алтенхаген.

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 
* Информации на страницата на општинската заедница 

Категорија:Шаумбург (округ)
Заксенхаген

**Заксенхаген** () — мал град во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

Градот се наоѓа околу 9 километри североисточно од окружниот град Штатхаген и 33 километри западно од покраинскиот главен град Хановер.

Градот претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.

## Географија
### Местоположба

Малиот град на југ се граничи со Средногерманскиот Канал и се наоѓа на само шест километри јужно од Штајнхудер Мер. Низ градот течат потоците Заксенхегер Ауе и Цигенбах.

Градот е четврт најмал град во Долна Саксонија по број на жители и по површина.

### Градски единици

Кон градот припаѓаат местата Заксенхаген и Нинбриге.

## Галерија


Податотека:Rathaus in Sachsenhagen IMG 5248.jpg|Градското собрание
Податотека:Ehemalige Schule und Stadtbücherei Sachsenhagen IMG 5370.jpg|Поранешно училиште и градска библиотека
Податотека:Wasserburg Sachsenhagen IMG 5324.jpg|Замокот Заксенхаген


## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 
* Информации за градот на страницата на општинската заедница 

Категорија:Шаумбург (округ)
Македонско научно друштво - Битола

**Македонското научно друштво** од Битола е организација којашто се занимава со научни прашања од различни области.

## Историјат
Македонското научно друштво - Битола ги имало следниве називи:

* Научно Друштво (1960-1968)
* Друштво за наука и уметност-Битола (1968-2002)
* Македонско научно друштво-Битола (2002-....)

Со решение Бр. 04-3214/60 од Секретаријатот за внатрешни работи на Општината Битола, на 25. април 1960 година,во просториите на Државниот архив-Битола, формирана е првата научна асоцијација под името Научно друштво-Битола. Иницијатори за формирањето беа група битолски интелектуалци и тоа: Милош Хр.Константинов-архивист, Душан Хр.Константинов, Коста Хр.Цингаровски-архивист, Тодорка Хр.(Спанакова) Дога-пом.архивист, Теко И.Таип-службеник, Олга Кривашија-проф. по историја, Велимир Ј.Костовски-проф. по географија, инж.Живко Паришко, Александар Ѓ.Тодоровски-проф. по биологија, Јован Д.Кочанковски-наставник по историја, Томе Ивановски-правник, Димитар Димитровски-наставник по македонски јазик и Владимир Ивановски-учител. 

Првиот претседател на Научното друштво е професорот по македонски јазик Живко Василевски, а секретар Душан Хр.Константинов. Тогаш беше донесен и првиот нормативен акт, наречен Правилник за работа, со вкупно 13 члена ,а било одлучено да се издава и научно гласило на Друштвото, наречено ,,Прилози”. 

Првата редакција на Списанието ја сочинуваат:д-р Милош Хр.Константинов,главен и одговорен уредник и членовите Коста Ан.Цингаровски, Димитар Димитровски-Такули и Тодорка Хр.(Спанакова) Дога.

## Одделенија
Друштвото го сочинуваат следните одделенија:

* Одделение за општествени науки
* Одделение за правни науки
* Одделение за природни науки
* Одделение за применети науки и медицина
* Одделение за технички науки
* Одделение за уметност
* Одделение за лингвистика и литература
* Одделение за историско-географски науки

## Надворешни врски
* Македонско научно друштво - Битола 

Категорија:Македонски организации
Црква „Св. Никола“ - Брждани

**Свети Никола** — главна селска црква во селото Брждани.

## Местоположба

Црквата е сместена североисточно од селото, во планинскиот дел, а околу нејзе се наоѓаат и селските гробишта.

## Историја

Црквата била изградена кон крајот на  век.

Денешната црква е изградена во 1872 година. Оваа година е врежана на една камена плоча вградена во подот на црквата и всушност е еден од малкуте извори што говорат за црквата и нејзината историја.

## Архитектура

Црквата претставува типичен споменик од времето на преродбата. Изградена е како еднокорабна базилика со валчест свод и една широка калота над наосот. Апсидата е петстрана и обликувана со архиволти. Црквата не била вкопана во земја и во неа се влегува качувајќи се по неколку скали.

### Фрескоживопис

Фрескоживописот во олтарната зона на црквата бил изведуван од страна на Аврам Дичов во 1874 година.

### Иконостас

Најстарите икони во црквата потекнуваат од 1849 година и се дело на познатиот мајстор Дичо Зограф. Истите веројатно припаѓале на постарата црква, која во 1872 година е обновена и проширена. Доказ за тоа се наоѓа и во престолните икони на Христос, Богородица и Јован Претеча, кои имаат издолжена форма.

За обновената црква бил изработен и нов, значително поголем иконостас со расчленета структура и нови престолни икони сликани непосредно пред 1872 година од непознат зограф. Старите престолни икони на Дичо Зограф биле отстранети и поставени во олтарниот дел на црквата, а само шест икони со претстави на апостолите нашле место во новиот иконостас.

Во 1874 година за целосно довршување на иконостасот се вклучил Аврам Дичов. Ја насликал престолната икона на Богородица со Христос, каде што оставил свој потпис, но истовремено насликал и десетина други икони за горната зона на иконостасот.

## Галерија


Податотека:Викиекспедиција во Копачка 141.jpg|Предниот дел на црквата
Податотека:Викиекспедиција во Копачка 142.jpg|Портата на црквата
Податотека:Викиекспедиција во Копачка 143.jpg|Чешма во црковниот двор
Податотека:Викиекспедиција во Копачка 144.jpg|Камбанаријата во црквата
Податотека:Викиекспедиција во Копачка 145.jpg|Фреска над влезот
Податотека:Викиекспедиција во Копачка 146.jpg|Апсидата на црквата
Податотека:Викиекспедиција во Копачка 148.jpg|Селските гробишта
Податотека:Викиекспедиција во Копачка 149.jpg|Поглед на црквата


## Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Трета кичевска парохија
* Брждани

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Брждани
Брждани
Категорија:Дела на Дебарската школа
Жиронда (департман)

**Жиронда** (, ) – департман во регионот Нова Аквитанија на југозапад од Франција. Името го добил според естуарот Жиронда, главен воден пат. Винскиот регион Бордо е во Жиронда.

## Историја
Жиронда е еден од првичните 83 департмани создадени за време на Француската револуција на 4 март 1790 година. Била создадена од делови од поранешните провинции Гијена и Гаскоња.

Од 1793 до 1795 година, името на департманот било сменето во Бек д’Амбес за да се избегне асоцијација со револуционерната партија на жирондистите.

## Географија
Жиронда е дел од сегашниот регионНова Аквитанија и граничи со департманите Ланд, Лот и Гарона, Дордоња и Приморска Шаранта, а со Атлантскиот Океан на запад. Со површина од 10.000&nbsp;км2 Жиронда е најголемиот департман на метрополитенска Франција. Ако се вклучат и прекуморските департмани, тогаш Жиронда изгледа како џуџе во однос на Француска Гвајана чија површина изнесува 83.846&nbsp;км2.

Жиронда е позната по најдолгата плажа во Европа „Сребрен Брег“, која привлекува многу сурфери. Исто така, во Жиронда е роден Жак Ив Кусто истражувач на морињата и сите форми на живот во вода.

Големата дина во Пила во Аркашонскиот Залив близу Бордо е највисоката песочна дина во Европа.

## Туризам


Податотека:Place-Bourse Bordeaux-boosted-colours.jpg|Бордо
Податотека:Cave Blanc Château de Rochemorin.JPG|Винарија во регионот Бордо
Податотека:Dune du pyla 2009.JPG|Големата дина во Пила
Податотека:Arcachon tchanquée.JPG|Аркашонски Залив
Податотека:Bourg-sur-Gironde2.jpg|Бург сир Жиронд
Податотека:Château de La Brède en Gironde.jpg|Шато де ла Бред, родно место на Монтескје
Податотека:France - Blaye - La Gironde depuis la citadelle.jpg|Поглед на естуарот Жиронда од тврдината Блај


## Наводи

## Надворешни врски
*  General Council website  
*  Prefecture website 
*  
*  Tourism Office website 


Категорија:Департмани во Нова Аквитанија
Категорија:Департмани во Франција
Категорија:Држави и територии настанати во 1790 година
Дариенски Расцеп

мини|десно|Подрачјето на Дариенскиот Расцеп помеѓу Панама и Колумбија.
мини|Дрвото сејба кое расте во Дариенскипт Расцеп
**Дариенски Расцеп** () — прекин на Панамериканскиот автопат, кој се состои од голем дел од непроодно и неразвиенo подрачје од мочуриште и шума во Панама, во рамки на покраината Дариен во Средна Америка и северниот дел на одделот Чоко во Колумбија, во Јужна Америка. Подрачјето кое го опфаќа Дариенскиот Расцеп започнува во Јавиза, Панама и завршува во Турбо, Колумбија, и е долго 106 километри. Изградбата на патишта низ оваа област е скапа и еколошката цена е висока. Политички консензус во корист на изградба на патишта во овој предел не е постигнат.

Во географијата на Дариенскиот Расцеп на колумбиската страна преовледува првенствено од реката делта на реката Атрато, која создава рамно мочуриште со ширина од најмалку 80 км, а половина од тоа е блато. Планинскиот масив Серанија дел Баудо се протега долж колумбискиот Тихоокеански брег и продолжува во Панама. Панамската страна, во остра спротивност, е планинска дождовна шума, а надморската височина на теренот достигнува од 60 м во долините до 1.845 м на највисокиот врв (Серо Такаркуна, во Серанија дел Дариен).

Дариенскиот Расцеп е исто така и подрачје на присуство и активности на марксистичките револуционерни вооружени сили на Колумбија (ФАРК), кои имаат вршено атентати, киднапирања и кршења на човековите права за време на своето децениско востание против колумбиската влада. Востаниците на ФАРК биле присутни и на колумбиската и на панамската страна на границата со Дариенскиот Расцеп.

## Поврзано
* Панамска Превлака

## Надворешни врски

* Дариенски Расцеп — Википатување 

Категорија:Географија на Панама
Категорија:Географија на Колумбија
Категорија:Дариен (покраина)
Категорија:Чоко (департман)
Ѓорги Појразовски

**Ѓорги Појразовски** (,  - , ) —  македонски новинар.

## Животопис
Појразовски е роден во 1954 година во Струмица. Средното образование го завршил во СУ „Јане Сандански“, а дипломирал на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Појразовски бил дописник на националното македонско радио и телевизија. Во 1993 година го основал првото локално радио во Струмица – Експрес радио. 
Починал по кратко боледување на 4 јануари 2019 гоидна во Струмица.

## Наводи

Категорија:Македонски новинари
Илија Спировски

**Илија Спировски-Панде** (1920 во Избишта — 1971 во Белград) — македонски комунист, учесник во НОБ и народен херој.

## Животопис

Учел во граѓанското училиште во Ресен и во Вишата трговска академија во Битола. После Втората светска војна се запишал на Економскиот факултет во Скопје, кој го завршил со просек 10,00.

Другарувал со народниот херој Мите Богоевски. Тие заедно дејствувале во скоевската организација и во повеќе акции против асимилаторската и денационализаторската политика на големосрпскиот режим.

Ја добил партизанската споменица 1941, Орден за храброст и други одликувања. Активно бил вклучен во партиската организација во Ресен. Веднаш по фашистичката окупација раководел со Фондот за прибирање оружје, храна, облека и други средства потредбни за вооружената борба.

Станал заменик-политички комесар на одредот „Даме Груев“. Бил учесник на Февруарскиот поход. Исто така, бил секретар на Првенството на КПМ за Преспа и заменик-политички комесар на батаљонот „Стив Наумов“.

По ослободувањето заземал повеќе раководни должности: секретар на ОК на КПМ во Ресен, секретар на Окружниот народноослободителен одбор во Битола, Министер за финансии во Владата на НРМ, директор на Народната банка на Македонија (гувернер), републички и сојузен пратеник.

Починал во 1971 година во Белград на ВМА. Закопан е во Алеата на великаните во Скопје.

Категорија:Луѓе од Избишта
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Македонски комунисти
Категорија:Починати во 1971 година
Категорија:Родени во 1920 година
Категорија:Починати во Белград
Категорија:Југословенски колумнисти
Категорија:Македонски колумнисти
Труење со јаглерод моноксид

**Труење со јаглерод моноксид** вообичаено се случува поради вдишување на поголемо количество на јаглерод моноксид (CO). Симптомите често се опишуваат како „слични на грип“ и вообичаено вклучуваат главоболка, вртоглавица, слабост, повраќање, градна болка, и конфузија. Изложеност на поголеми количини може да резултира со губиток на свест, аритмија, напади, и смрт. Класично опишуваната „црвена како цреша кожа“ ретко се случува. Долготрајните компликации вклучуваат чувство на замор, проблеми со меморијата и движењето. Кај лица изложени на чад, предвид треба да се земе труење со цијанид.

Труење со јаглерод моноксид може да настане случајно или како обид за самоубиство. CO е гас без боја и мирис, кој првично не предизвикува иритација. Се создава при нецелосно согорување на органската материја.

## Знаци и симптоми
Јаглерод моноксидот не е токсичен за сите форми на живот. Неговите штетни ефекти се должат на врзувањето со хемоглобинот, па неговата токсичност кај организми кај кои не е присутен хемоглобинот е нејасна. На тој начин нема влијание врз растенијата кои вршат фотосинтеза. Лесно се апсорбира од белите дробови. Вдишување на гасот може да доведе до хипоксична повреда, оштетување на нервниот систем, па дури и смрт. Различни луѓе и популации можат да имаат различни нивоа на толеранција на јаглерод моноксид. Во просек, изложеноста на 100 ppm или повеќе е опасна по здравјето на луѓето.

### Акутно труење
thumb|upright=1.3|Симптоми на труење со CO

Главни манифестации на труење со јаглерод моноксид се јавуваат во органските системи кои најмногу зависат од кислородот, централниот нервен систем и срцето. Првични симптоми се главоболка, наузеа, малаксаност и замор.

### Хронично труење
Хроничната изложеност на релативно ниски нивоа на јаглерод моноксид може да предизвика постојана главоболка, замаеност, депресија, конфузија, губиток на меморија, гадење, нарушување на слухот и повраќање. Не е познато дали хроничната изложеност на ниски нивоа може да предизвика трајно невролошко оштетување. Вообичаено, по прекинување на изложеноста на јаглерод моноксид, симптомите исчезнуваат, освен доколку нема епизода на сериозно акутно труење.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Токсикологија
Категорија:Итни медицински состојби
Лего

мини|Лого на претпријатието

**Лего** (позната и како Лего Груп) — данско претпријатие и најголем производител на играчки во светот, кој е познат по своите класични играчки „лего коцки“. Тоа е модуларен систем во кој куќи и други работи може да се изградат од обоени пластични блокови. Денес, се продаваат посебни набори со запченици, фигури и други мали делови, кои можат да се соберат во предодредени модели. Зборот Лего потекнува од дански збор *le*g *go*dt („игра добро“).

## Историја

Компанијата е основана во 1932 година од страна на данецот Оле Кирк Кристијансен првично за производство на дрвени играчки. Во 1934 година тој го измислил името *Лего* како кратенка за "*le*g *go*dt", дански за „игра добро“.

Во 1949 година беа воведени градежни блокови кои веќе личеа на денешните коцки. Првично христијаните ги нарекуваа своите дела „Автоматски врзивни цигли“. Овие беа обоени пластични коцки изработени од целулоза ацетат, чии врвови како и во денешните коцки, беа набиени со мозолчиња. Меѓутоа, долната страна беше целосно шуплива, што значи дека изградбите со овие модели на камења не беа многу стабилни. Ова прашање е решено со интегрирање на цевките во дното на камењата. Ова, исто така, овозможило камењата да се постават странично неутрализирани еден од друг. Овој принцип на спојување беше применет на 28 јануари 1958 година, кој истече во 1988 година.

мини|Лего коцки 1949 и 1958

## Дизајн и производство, материјал и компатибилност

Од своето воведување во 1949 Лего камења беа во сите варијанти првенствено беа дел од системот. Денешните Лего камења, и покрај сите промени во обликот, сè уште се компатибилни со камењата од 1963 година, под услов материјалниот целулоза ацетат кој се користеше до 1960-тите години да не се деформира премногу поради стареењето. Од 1963 се произведуваат Лего камења направени од пластичен Акрилонитрил-бутадиен-стирен кополимер (АБС). Транспарентни компоненти се состојат од Макролон, поликарбонат, полиамидни оски.

За боите, за првпат во 2004 година имаше некои промени (меѓу другото, се смени од "старо сива" во "ново сива").

Категорија:Производители на автомобилски гуми од Данска
Категорија:Производители на играчки од Данска
Штајнхудско Езеро

**Штајнхудско Езеро** (познато и како **Штајнхудер Мер**; ) — езеро во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија, сместено околу 30 километри северозападно од градот Хановер. Именувано е по блиското село Штајнхуде. Со неговата површина од 30 км2 претставува најголемо езеро во северозападниот дел на Германија. Сепак, истото е многу плитко, со просечна длабочина од само 1,35 метри и максимална длабочина од 3 метри.

## Геологија

Езерото се создало по топењето на ледниците од последното ледено време. Постојат две теории кои наведуваат како точно се создало самото езеро.

Едната вели дека ледниците направиле дупка, која се исполнила со стопената вода. Другата теорија наведува дека ледена бура создала дупка и се појавиле подземни води, поради што се создало езерото. На средината постои мал вештачки остров на кој има тврдина од  век, Вилхелмштајн (*Wilhelmstein*). Денес, езерото е дел од природен парк и се користи за рекреација.

## Острови

Езерото има два вештачки острови:

* Вилхелмштајн (12.500 м2) бил изграден помѓу 1761 и 1765 година. Се користел како воена тврдина помеѓу 1765 и 1767 од Вилхелм, гроф на Шаумбург-Липе. Потоа, кратко бил воена академија. Од 1777 до 1867 година, островот се користел како државен затвор на Кнежевството Шаумбург-Липе.
* Бадеинзел Штајнхуде (35.000 м2) бил изграден во 1975 година користејќи песок од самото езеро. Има песочна плажа, која е доста посетена во лето. Пристапот до езерото е преку пешачки мост долг 80 метри од Штајнхуде.

## Туризам

Езерото е омилено одредиште за мештаните, но и за други летувалци. До три брода нудат крстосувања; но се користат и помали бродови, кои возат по посебен распоред. Велосипедска патека (долга околу 35 км) го обиколува езерото, минувајќи низ разни пејзажи.

## Наводи

## Надворешни врски

* Страница на природниот парк 
* 


Категорија:Рамсарски места во Германија
Категорија:Езера во Долна Саксонија
Категорија:Слив на Везер
Ринтелн

**Ринтелн** () — град во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

Се наоѓа на бреговите на реката Везер над градот Порта Вестфалика. Градот Ринтелн е сместен во широка долина помеѓу ридовите на Висорамнините Везер и Липе. Се наоѓа на автопатот А2, 60 километри западно од покраинскиот главен град Хановер и 20 километри од Хамелн.

## Географија
### Местоположба

Ринтелн е опкружен од југ од Висорамнините Липе, од север од Висорамнините Везер и од исток од Зинтел. Градот припаѓа на Природниот парк Висорамнини Везер Шаумбург-Хамелн.

### Градски единици

Покрај самиот град, кон градското подрачје припаѓаат и следниве места:

Местата се организирани во десет месни совети: Ае-Енгерн-Коленштет, Декберген-Шаумбург-Вестендорф, Екстен, Хоенроде-Штрикен, Кранкенхаген-Фолксен, Меленбек, Ринтелн, Штајнберген, Таубенберг и Тоденман.

## Историја

Населбата Ринтелн е основана околу 1150 година на северниот брег на реката Везер. Подоцна, во 1235 година, селото Ној-Ринтелн (буквално: „Нов Ринтелн“) било основано на јужниот брег. Тоа е коренот на денешниот град, откако северното село било напуштено во 1350 година поради чума. Селото израснало во утврден град, кој служел како јужно упориште на грофовите од Шаумбург.

Од 1621 до распуштањето во 1810 година во текот на вестфалската власт под Жером Бонапарт, Ринтелн бил седиште на Универзитетот Ернестина. Кога Грофовијата Шаумбург била поделена во 1640 година, Ринтелн станал административно седиште на источниот дел. Ојленбург (**Eulenburg**) во Ринтелн станал седиште на грофовите. Ринтелн останал административно седиште на грофовијата и подоцна на округот, додека не бил укинат самиот округ и споен со соседниот округ Шаумбург-Липе во 1977 година.

Во 1875 година била отворена железничката станица.

## Меѓународни односи

### Збратимени градови

Ринтелн е збратимен со следниве градови:

*  Кендал, Обединето Кралство
*  Славно, Полска

## Галерија


Податотека:Museum Eulenburg Rinteln, Fassade.jpg|Ојленбург
Податотека:Rinteln Weserbruecke 2012.jpg|Мост на реката Везер
Податотека:Ehemalige Universitätskommisse in der Weserstraße.jpg|Поранешниот Универзитет Ернестина
Податотека:Rinteln Rathaus1.jpg|Градското собрание


## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Шаумбург (округ)
Категорија:Универзитетски градови во Германија
Категорија:Хесен-Насау
Категорија:Населени места основани во 12 век
Гарбзен

**Гарбзен** () — град во округот Хановер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Сместен е на реката Лајне, околу 11 километри северозападно од покраинскиот главен град Хановер.

Со своите 60.000 жители, градот претставува втор најголем град во целиот округ Хановер.

## Географија
### Местоположба

Гарбзен припаѓа на областа Везер-Алер-Флахланд и се наоѓа во долината на реката Лајне. Целото подрачје се разликува само неколку метри во висинска разлика.

### Соседни општини

Гарбзен се граничи со следниве општини и градови: Лангенхаген, Хановер, Зелце, Вуншторф, Нојштат на Рибенберге и Ведемарк (почнувајќи од исток, надесно).

### Градски единици

Градо се состои од 13 окрузи:

* Алтгарбзен
* Ауф дер Хорст
* Беренбостел
* Фрилинген
* Гарбзен-Мите
* Хафелзе
* Хајтлинген
* Хорст
* Мајенфелд
* Остервалд Оберенде
* Остервалд Унтеренде
* Шлос Риклинген
* Штелинген

## Меѓународни односи

### Збратимени градови

Гарбзен е збратимен со следниве градови:

*  Ерувил Сен Клер, Франција
*  Ворксоп, Обединето Кралство
*  Фармерс Бренч, САД
*  Шенебек, Германија
*  Вжешња, Полска

## Познати луѓе

* Фолкер Финке (р. 1948) — фудбалер
* Франк Пагелсдорф (р. 1958) — фудбалер
* Ердоган Аталај (р. 1966) — глумец

## Галерија


Податотека:03040021 - Garbsen - Stadtpark - 2005.JPG|Градскиот парк во зима
Податотека:1182 - Garbsen - Osterwald O.E.- Kirche - 20050420.JPG|Барокна црква во Остервалд
Податотека:03040037 - Garbsen - Schwarzer See - 2005.JPG|Шварцско Езеро во зима
Податотека:Horster Windmühle (1).jpg|Ветерница во Хорст


## Поврзано
* Хановер-Брауншвајг-Гетинген-Волфсбург

## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Хановер (регион)
10. источен меридијан

**10. источен меридијан** — меридијан кој се протега од Северниот Пол преку Северноледениот Океан, Европа, Африка, Атлантскиот Океан, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.

10. источен меридијан образува голема кружница со 170. западен меридијан.

## Места
Почнувајќи на Северниот Пол и тргнувајќи на југ до Јужниот Пол, 10. источен меридијан поминува преку:

:

## Поврзано

* 9. источен меридијан
* 11 источен меридијан

Категорија:Меридијани
ПУ „Христо Узунов“ - Брждани

**Основно училиште „Христо Узунов“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Христо Узунов“ - Брждани**; скратено: **ПООУ „Христо Узунов“**) — подрачно основно училиште во селото Брждани, составен дел на истоименото училиште од селото Другово. Училиштето се наоѓа во средишниот дел на селото Брждани.

Училиштето е именувано по истакнатиот македонски револуционер Христо Узунов.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа на самото сретсело во Брждани.

## Настава

Во училиштето наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Кичево
Брждани
Категорија:Брждани
Шарантско пино

alt=Pineau des Charentes red and Pineau des Charentes white on www.pineaucognac.com|мини|Црвено и бело шарантско пино
**Шарантско пино** () – регионален француски аперитив кој се произведува во департманите Шаранта, Приморска Шаранта и во многу помала мера во Дордоња во западна Франција. Многу е популарен во областа каде се произведува, помалку познат во другите покраини во Франција, а скоро непознат во странство.

Тоа е збогатено вино, направено од свеж, неферментиран сок од грозје или мешавина на лесно ферментирана шира од грозје, на што се додава коњак, а потоа се зрее.

Категорија:Аперитиви
55. источен меридијан

**55. источен меридијан** — меридијан со должина која се протега од Северниот Пол преку Северноледениот Океан, Европа, Азија, Индискиот Океан, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.

55. источен меридијан образува голема кружница со 125. западен меридијан.

## Места
Почнувајќи од Северниот Пол и тргнувајќи на југ кон Јужниот Пол, 55. источен меридијан минува низ:

:

## Поврзано

* 54. источен меридијан 
* 56. источен меридијан

Категорија:Меридијани
70. источен меридијан

**70. источен меридијан** — меридијан со должина која се протега од Северниот Пол преку Северноледениот Океан, Азија, Индискиот Океан, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.

70. источен меридијан образува голема кружница со 110. западен меридијан.

За време на Втората светска војна, 70. источен меридијан е предложен како линија за поделба на Азија помеѓу сферите на интерес на нацистичка Германија, царството Јапонија и фашистичка Италија (види преговори на силите на оската за поделба на Азија за време на Втората светска војна ).

## Места
Почнувајќи од Северниот Пол и упатувајќи се кон југ до Јужниот Пол, 70. источен меридијан поминува низ:

:

## Поврзано

* 69. источен меридијан 
* 71. источен меридијан

Категорија:Меридијани
Категорија:Сили на Оската
Бергамо

**Бергамо** (; ; од прагерманските елементи * berg + * heim , „планинскиот дом“  ) е град во алпскиот регион Ломбардија во северна Италија , околу 40 километри североисточно од Милано, и околу 30 километри од Швајцарија и 70 километри од алпските езера Комо и Исео  (43 милји) од Гарда и Маџоре. Алпите на Бергамо ( Alpi Orobie ) започнуваат веднаш северно од градот.

Со население од околу 120.000  жители,  Бергамо е четвртиот по големина град во Ломбардија. Бергамо е седиште на провинцијата Бергамо. Митрополитанската област Бергамо се протега надвор од административните градски граници, опфаќајќи густо урбанизирана област со малку помалку од 500.000 жители.  Митрополитот Бергамо е дел од пошироката метрополитенска област Милан, каде што живеат над 8 милиони луѓе.

Градот Бергамо е составен од старомодно јадро, познато како *Чита Алта* ("Горен град"), сместено во системот на ридови , и современото проширување во рамнините подолу.  Горниот град е опкружен со масивни венециски дефанзивни системи кои се светско наследство на УНЕСКО од 9 јули 2017 година.

Бергамо е добро поврзан со неколку градови во Италија, благодарение на автопатот А4 кој се протега на оската помеѓу Милано, Верона и Венеција . Градот го опслужува Меѓународниот аеродром Ил Караваџо , третиот најзафатен аеродром во Италија со 12,3 милиони патници во 2017 година.  Бергамо е втор најпосетен град во Ломбардија после Милано. 
мини|425x425пкс| На Чита Алта

## Историја


Категорија:Градови во Ломбардија
Категорија:Замоци во Италија
Категорија:Универзитетски градови во Италија
Категорија:Статии со микроформати hAudio
Категорија:МСЗП-Категорија IV
Кажимјеж Нич

**Кажимјеж Игнаци Нич** (;  во  –   во ) — полски јазичар, славист, историчар на полскиот јазик, дијалектолог. Бил еден од основачите на Друштвото на љубителите на полскиот јазик (*Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego*) и во периодот 1919–1958 г. управувал со друштвото „Полски јазик“.  Во 1901 година започнал дијалектолошки истражувања во Кашубија. Бил претседател на Полската академија на науките.

## Животопис
Се школувал во гимназијата „Света Ана“. Во 1903 година добил стипендија од Академијата на знаењата и заминал на студии во Прага и во Париз. По враќањето во 1904 година, почнал да ги истражува померанските дијалекти. Во 1908 година бил хабилитиран под менторство на Јан Розвадовски врз основа на трудот *Сродствените* *односи помеѓу лехицките јазици* (*Stosunki pokrewieństwa języków lechickich*). Во 1911 година станал вонреден професор на Јагелонскиот универзитет, каде што работел со Јан Лош.  Во 1917 година преминал на универзитетот „Јан Кажимјеж“ во Лавов и таму го зазел местото на професор по полски јазик, но во 1920 година се вратил на Јагелонскиот универзитет за да ја прифати позицијата на професор по словенска филологија, напуштена од Јан Лош, а по смртта на Лош во 1928 година и катедрата по полски јазик.

Припаѓал на водечките полски научни академии – Полската академија на знаењата (1911 – дописен пчен; 1924 – активен член), Полската академија на науките (1952 – полноправен член), Варшавското научно друштво (1932 – обичен член).  Бил експерт на полската делегација на Париската мировна конференција во 1919 година, каде што се занимавал со географските и етнографските прашања.  Во 1939 г. се пензионирал. На 6 ноември 1939 година бил уапсен во рамките на Sonderaktion Krakau и затворен во концлогорот Захсенхаузен (Sachsenhausen), од каде што бил ослободен во февруари 1940 година.

Во периодот 1946–1952 г. ја извршувал функцијата претседател на ПАЗ. Од 1952 година бил полноправен член на ПАН. Во периодот 1952–1957 година бил потпретседател на ПАН, а во периодот 1952–1958 година бил член на нејзиниот президиум.  По војната, бил член на Комисијата за определување на називите на месностите (''Komisjа Ustalania Nazw Miejscowości'').

## Личен живот
Бил син на Максимилијан Нич. Се оженил со Ањела Грушецка, писателка, ќерка на Артур Грушецки, писател и новинар. Братучед му бил Роман Нич, микробиолог, член на Полската академија на знаењата (ПАЗ).

## Познати дела
* *Говорот на полскиот народ* (*Mowa ludu polskiego,* 1911) 
* *Дијалектите на полскиот јазик* (*Dialekty języka polskiego* , 1915) 
* *Јазичен атлас на полското Поткарпатие* (*Atlas językowy polskiego Podkarpacia,* 1934, заедно со Мјечислав Малецки)

Категорија:Починати во 1958 година
Категорија:Родени во 1874 година
Категорија:Полски слависти
Категорија:Членови на Полската академија на науките
Категорија:Дописни членови на Руската академија на науките