open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Дон Џозеф Пир

**Дон Џозеф Пир** е италијанска бајка собрана од Томас Фредерик Крејн во неговите *италијански популарни приказни*.

## Синопсис
Тројца браќа поседувале круша и живееле од крушите. Еден ден, сите круши биле украдени, а браќата решиле да внимаваат што се случува  во текот на ноќта. Постарите двајца заспале кога биле на ред, но најмладиот, Дон Џозеф, останал буден и кога една лисица дошла да краде, и се заканил дека ќе ја застрела. Лисицата му ветила дека ако го пушти, тој ќе се ожени со ќерката на кралот. Не верувал во тоа, но ја пуштил лисицата да си оди.

Двапати, лисицата ловила секаков вид дивеч и му ја подарила на кралот, како подарок од Дон Џозеф Пер. Потоа отишол во огрицата и ја убедил дека е време да се подели златото и среброто. Тој отишол кај кралот за да добие мерка за Дон Џозеф Пер да ги подели златото и среброто, што го убедило кралот дека Дон Џозеф е богат.

Тогаш лисицата добро го облекла Дон Џозеф и го пратила да патува со кралот и неговата ќерка. Лисицата отишла напред и кога селаните фрлале камења по неа, се заканил дека ќе ги убијат ако не ја опишат земјата и стадата како на Дон Џозеф. Потоа стигнал до замокот на огрицата, ѝ кажал дека коњаниците ќе дојдат да ги убијат и предложил да се сокријат во бунарот. Ја фрлил, убивајќи ја.

Еден ден, Дон Џозеф фрлил прашина во очите на лисицата, а лисицата се заканила дека ќе каже што знае. Така, Дон Џозеф фрлил тегла и ја убил лисицата, но тој сепак живеел среќно до крајот на животот.

## Поврзано

* Мачорот во чизми

## Надворешни врски

* Сајтот за бајки SurLaLune ''Дон Џозеф Пир'' 
Категорија:Италијанска книжевност
Премин на Црвеното Море (Систинска Капела)

***Преминот на Црвеното Море*** била фреска изработена во 1481-1482 година и се наоѓала во Систинската капела, Ватикан. Од несигурна атрибуција, таа му била доделена на Козимо Росели.

## Историја
На 27 октомври 1480 година, неколку сликари од Фиренца заминале за Рим, каде што биле повикани како дел од проектот за помирување помеѓу Лоренцо де Медичи, *де факто* владетелот на Фиренца, и папата Сикст IV. Граѓаните на Фиренца почнале да работат во Сикстинската капела уште во пролетта 1481 година, заедно со Пјетро Перуџино, кој веќе бил таму.
лево|мини|240x240пкс| Детал од невремето.
Темата на сликата била паралела помеѓу Мојсеевите и Христовите приказни, како знак на континуитет помеѓу Стариот и Новиот Завет. Континуитет, исто така, помеѓу божествениот закон на табелите и пораката на Исус, кој, пак, го избрал Петар (првиот наводен епископ на Рим) за свој наследник: ова конечно ќе резултирало со легитимирање на наследниците на вториот од папите на Рим.

Меѓу неколкуте фрески во циклусот, најпроблематичната атрибуција била онаа на *Преминот на Црвеното Море* . Иако не е познат вистинскиот фрескописец, стилот на делото повеќе потсетувал на оној на Козимо Росели или Биаџо д'Антонио.

## Опис
мини|240x240пкс| Детал.
Сцената била дел од циклусот *Приказни за Мојсеј* на капелата и како и другите фрески таму, прикажувала неколку сцени во исто време. Редоследот започнувал од десната позадина, каде Мојсеј и Арон го молеле фараонот да ги ослободи Израелците. На десната страна биле египетските војници, прикажани во типична италијанска ренесансна воена облека, оклоп и оружје, кои се давеле во водите на Црвеното Море, кои чудесно се отвориле за да им дозволат на Израелците да ги преминат, да се затворат околу нив. Фараонот бил прикажан во избезумен крик, додека другите фигури се обидувале да се вратат на египетскиот брег со пливање. Пред војската имало колона која лебдела над водите: ова го претставувало огнениот столб испратен од Јехова за да ги исплаши Египќаните.

Во горното централно подрачје имало невреме од град кое било испратено од Бога да ги казни Египќаните. Исто така, повеќе на лево, биле прикажани некои сончеви зраци и виножито, симболи на претстојното ослободување на израелскиот народ. Слично претставување на метеоролошките феномени не било невообичаено во италијанската уметност од 15 век: други примери се *Мачеништвото на Свети Марко* на шаторот на Линајоли на Фра Анџелико и неколку на *Свети Ѓорѓи и Дрејк* на Паоло Учело.

Лево биле Израелците, предводени од младиот Мојсеј со типична жолта облека, зелена наметка и командна палка, откако штотуку го преминале морето. За нивната безбедност сведочело присуството на рекреативни активности, како што е пророчицата Миријам која свири на хордофон (жичен инструмент) во преден план. Тие го продолжуваат своето патување преку процес, исчезнувајќи лево, во натуралистички пејзаж. Деталите вклучуваат куче милениче во преден план, што потсетува на сликите на Беноцо Гоцоли во капелата Маги .

## Извори

* 

Категорија:Уметнички слики од 1480-тите
Хипоподес

**Хипоподите** биле раса на хуманоиди со коњски копита спомувани во грчката митологија и средновековните бестијари.

## Антички извори
Според некои антички географи, Хипоподите делеле остров со две други легендарни раси: Паноти и Оеона. *Природната историја* на Плиниј Старецот го лоцирала овој остров во близина на скитскиот брег; *Де ситу орбис* на Помпониус Мела го ставала во или околу Северното Море, спомнувајќи го заедно со Данска и Оркнејските Острови (Mela iii. § 56).

Адам од Бремен во 11 век напишал дека Скритофините можат да трчаат побрзо од дивите животни. Олаус Магнус се осврнувал на ова во своето дело Historia de Gentibus Septentriionalibus каде што објаснува дека Скритофините го добиле своето име од скокачкото движење кое го прават додека ловат на скии. Истата врска може да се види и на картата на Абрахам Ортелиус*, Europam, Sive Celticam Veterem* од 1595 година, каде што ги сместил Хипоподи и Скрикофини во истата област на северна Скандинавија.

## Подоцнежни сметки
*„Патувањата на Сер Џон Мендвил“* ги сместиле Хипоподите во поморска Југоисточна Азија и додале дека тие се особена флота кои ловат трчајќи по својот плен.

Проектот за мултиспектрална слика од 2014 година, предводен од Чет ван Дузер, открли дека Мапата, создаден од Хенрикус Мартелус Германус и најверојатно користен од Кристофер Колумбо, ги поставува Хипоподите во Средна Азија.

## Наводи


Категорија:Италија
Категорија:Митологија
Категорија:Митологија по култура
Монокерос (легендарно суштество)

десно|мини| Монокеросот (горе) како што е прикажано во Бодлианската библиотека, Ашмол Бестиари, Фолио 21р.
**Монокерос** () е легендарно животно со само еден рог поврзан со еднорогот.

## Митологија
Потекнува од грчкиот збор μονόκερως (*monokerōs*), сложен збор од μόνος (*monos*) што значи „само еден“ / „самец“ и κέρας (*keras*) (неутрален род), што значи „рог“.

Монокеросот првпат бил опишан во *Природната историја* на Плиниј Старец како суштество со тело на коњ, глава на елен (без рогови), стапала на слон и опашка на дива свиња. Имал еден црн рог во средината на челото, што е два лакти (околу 1м) во должина и било невозможно да се фати жив.

Козма Индикоплеусте, во *Христијанската топографија* пишува дека не го видел животното, но видел негови маснгови фигури во палатата на кралот на Етиопија и од овие фигури можел да го нацрта. Тој исто така спомнува дека народот зборувал за него како за страшен ѕвер и непобедлив и дека целата негова сила лежела во неговиот рог. Кога ќе го гонеле многу ловци и ќе го фателе, извирал до врвот на некоја стрмна провалија од каде паѓал. Потоа, додека паѓал, се вртел така што рогот го издржува целиот удар од падот, и тој успевал да избега неповреден.

На денешниот англиски јазик, терминот *монокерос* обично се однесува на еднорог или слично суштество со еден рог.

## Поврзано

* Носорог
* Еднорог

## Наводи


Категорија:Митологија
Чоколадна торта без брашно

алт=A slice of flourless quinoa chocolate cake on a white plate|мини|261x261пкс| Чоколадна торта од киноа
**Чоколадна торта без брашно** е густа торта направена од газиран чоколаден крем. Првата документирана форма на тортата била видена во Ферара, Италија, иако некои форми на тортата имаат митови околу нивното потекло. Десертот не содржи глутен, што го прави прифатлив за оние со целијачна болест, диети без глутен и за време на верски празници во кои не се дозволени глутен и житарки.

## Преглед
Традиционален метод на печење за различни чоколадни колачи без брашно вклучува матење само на белките, а потоа матење на жолчките во шеќер, со цел да се зголеми содржината на воздухот. Целокупниот ефект на овој процес е цврста, но лесна торта. Чоколадото и путерот се топат заедно или во микробранова печка или во двоен котел. Откако ќе се соединат сите состојки, добиеното тесто содржи само скроб кој е природно присутен во чоколадото.Употребата на холандски какао во прав наместо обичното какао во прав ќе му овозможи колачот да има погуста конзистентност слична на правот по која е позната тортата. Чоколадните колачи без брашно обично користат едноставни состојки вклучувајќи: чоколадо, путер, јајца, шеќер, какао во прав, ванила, сол и опционо шеќер во прав, чоколадна ганаш или бобинки. Торта Капресе вклучува дополнителна состојка на оброк од бадеми.

## Потекло
Ла Торта Тенерина е италијанска чоколадна торта без брашно, која првпат била видена во Ферара, Италија во 1900 година. Тоа била првата снимена верзија на тортата. Има алтернативно име, Кралица на Црна Гора, за која се вели дека била послужувана кога кралот Виктор Емануел III го презел престолот на Италија, правејќи ја Елена Монтенегро кралица на Италија. Во Ферара, Италија, Ла Торта Тенерина може да се најде на многу менија за ресторани и пекари.

## Специјална исхрана

### Во еврејската кујна
Чоколадната торта без брашно е вообичаен десерт меѓу Евреите за време на празникот Пасха, бидејќи за време на тој празник не може да се консумираат квасирани зрна.

### Во диетите без глутен
Чоколадната торта без брашно е популарен десерт во диетите без глутен. Постојат неколку варијанти, вклучително и преливање на тортата со чоколадна ганаш, додавање малини или често се служи со сладолед од ванила, а во сите тие можат да уживаат оние кои имаат исхрана без глутен и исхрана соодветна за оние со целијакија.

Употребата на алтернативни шеќери ќе овозможи во оваа торта да уживаат и оние кои се на кето диета.

## Слични колачи
Торта Капресе, со потекло од италијанскиот остров Капри, е традиционална чоколадна торта без брашно, популарна во тој регион, која вклучува бадемово брашно. Оваа торта има голем број на митови околу нејзиното потекло, вклучително и пекар кој заборавил да го додаде брашното и дека е верзија на австриска торта наречена австриска Сачерторте. Слична торта со малку или без брашно е позната како „падна“ или „растопена“ чоколадна торта и била популаризирана од, меѓу другите, рестораните на Жан-Жорж Вонгерихтен.

## Поврзано

* Чоколаден мус
* Чизкејк
* Торте

## Наводи


Категорија:Торти
Категорија:Италијанска кујна
Багна кауда

**Багна кауда** (што значи „жежок сос“) е топло јадење направено од лук и аншоа, кое потекнува од Пиемонт, Италија, во текот на 16 век. Јадењето се служи и се конзумира на начин сличен на Фромажот, понекогаш како предјадење, со суров или варен зеленчук кој обично се користи за да се натопи во него.

## Преглед
Багна кауда е топло јадење и сос за потопување во италијанската кујна што се користи за потопување зеленчук. Се подготвува со маслиново масло, сечкана аншоа и лук. Дополнителни состојки кои понекогаш се користат вклучуваат тартуфи и сол. Суровиот или варен зеленчук се потопува во сосот, кој обично се чува топол на маса за сервирање со помош на извор на топлина како свеќа или горилник кои се наоѓаат под него. 

Багна кауда е опишана како „уникатна за“ Пиемонт, регион во северозападна Италија, и бил дел од пиемонтската кујна уште од 16 век. Во Пиемонт, кардунот (јадлив трн) често се потопува во сосот.  Дополнителна храна што се користи за да се натопи во него вклучуваат зелка, целер, моркови, артишок од Ерусалим, пиперки, анасон и леб. Понекогаш се служи како предјадење.  

Тоа е исто така популарно зимско јадење во централна Аргентина и распространето во Клинтон, Индијана, Рок Спрингс, Вајоминг и Бенлд, Илиноис, Соединетите Американски Држави,  бидејќи имало многу северни италијански имигранти во тие места. Багна кауда била подготвена и во заедницата за ископување јаглен во округот Медисон, Илиноис (вклучувајќи ги Колинсвил, Едвардсвил и Меривил, Илиноис), поради бројните италијански имигранти кои дошле таму да работат во рудниците.
мини|230x230пкс| Подготовка на багна кауда

## Историја
Во минатото се користело масло од орев или лешник. Понекогаш, тартуфите се користат во верзии околу областиа Алба, Пиемонт, Италија. Традиционално се јаде за време на есенските и зимските месеци, особено за Божиќ и Нова Година, и мора да се служи топло, како што сугерира самото име.

## Слични јадења
*Пинзимонио* е сличен сос за потопување приготвен со маслиново масло, вински оцет, сол и бибер кој се служи со суров зеленчук. Обично се служи ладен. 

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Италијанска кујна
Луканија (тема)

**Луканија** била византиска провинција (тема) во јужна Италија која најверојатно била основана околу 968 година, под императорот Никифор II Фокас.

## Историја
Се наоѓала помеѓу двете постари византиски провинции Лонгобардија на исток и Калабрија на запад и била формирана за да ги опфати областите во главно населената со Ломбарди тема Лонгобардија каде што се населиле византиски Грци од Калабрија на почетокот на 10 век (на региони Латинианон, Лагонегро и Меркурион).

Турси бил избран за главен град, а исто така и за седиште на нова митрополитска епископија која ќе ја опфатела провинцијата. Темата на Луканија веројатно била под целосна власт на Катепан од Италија во Бари.

Темата Луканија траела скоро сто години: од 968 до 1050 година од нашата ера. Целосно бил освоен од Норманите, со помош на Лонгобардите на кнежевството Салерно.

Покраината одговара приближно на современиот италијански регион Базиликата.

## Наводи


## Поврзано

* Катапанат на Италија

Категорија:Историја на Базиликата
Категорија:Византиски теми
Категорија:Византиска Италија
Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Арклинеа

**Арклинеа**, исто така познат како *Арклинеа Аредаменти Спа*, е италијанска компанија за дизајн. Била основана во Калдоњо, Италија во 1925 година од Силвио Фортуна, како столарска продавница: Силвио го продолжил бизнисот што го започнал неговиот прадедо во 1816 година и бил прекинат еден век подоцна со војната. Компанијата го променила своето име од „Ditta Silvio Fortuna, lavorazione meccanica del legno“ во „Arclinea Cucine Componibili“ во 1960 година и почнал да се фокусира исклучиво на кујнски мебел во 1960 година. Во тој момент, фирмата започнала со изработка на мебел специјално дизајниран за држење на апарати, кои вообичаено се сметале за посебен елемент за дизајн на кујната. Ова довело до поелегантен, рационализиран изглед на кујната. Анџело, Алмеридо и Лена, синовите на Силвио, исто така и се приклучиле на компанијата.

Во 70-тите, третата генерација на Фортуна и се приклучила на компанијата со влегувањето на Силвио, Валтер, Марилина и Џани.

Компанијата успешно вовела неколку модуларни дизајни на кујни на пазарот во текот на 1960-тите и 1970-тите, работејќи со различни европски дизајнери како Лучи & Орландини, Карло Бартоли,Еторе Сотсас и Асоцијати, Роберто Памио, Енцо Берти. Во 1987 година, Арклинеа соработувала со италијанскиот архитект Антонио Цитерио, кој дизајнирал и координирал различни модели на кујна.

Арклинеа е призната со бројни награди, вклучувајќи ја и највисоката италијанска награда за дизајн, Компасо д'Оро и наградата *Elle Decor* Designer of the Year во 2004 година. Арклинеа се проширила и надвор од Италија, со локации во Европа, Азија, Австралија и Северна и Јужна Америка. Првиот самостоен салон во САД бил отворен во Бостон во 2001 година, иако производот претходно се продавал во Чикаго.

Денес Арклинеа сè уште е во сопственост и управувана од семејството Фортуна: во 2010 година со Федерико, внукот на Анџело, член на четвртата генерација, и се приклучил на компанијата

## Надворешни врски

* Почетна страница
* Arclinea Шпанија
* Arclinea Espacio Cocina en Vivo (Шпанија)
Категорија:Италијански марки
Атала (компанија)

**Атала спа** е италијански производител на велосипеди и опрема за вежбање.

## Историја
Компанијата била основана од Анџело Гати во 1907 година и формално основана во Италија во 1921 година од Чезаре Ризато. Забележителна е по своите тркачки велосипеди, освојувајќи неколку првенства на почетокот на 20 век. Компанијата освоила некои првенства во 1980-тите пред да доживее финансиски потешкотии. Дел од компанијата била продадена во 2002 година. Сега 50% од компанијата спаѓа во сопственост на Ацел Груп.

Компанијата произведува и велосипеди за марките **„Atala“**, **„Carraro Cicli“**, **„Whistle Bikes“**, **„Maino“** и „**Umberto Dei“**. Компанијата изминатите години извојувала победи со тимот на Атала.

## Модели
мини| Мини Калифо

* *Улични:* SLR, SLR100, Outdoor, Norhtblack, Time out
* *Трекинг:* Distance, River, Discovery, Street, Travel, Bridge
* *Урбани:* Manhattan, Primavera, Città, Cruiser, Life, Venture, Airon, Maggie, Piccadilli, president
* *MTB:* hape D, Shape V, Spin, Planet D, Planet V, Wap, Replay, Stratos, My Flower, Cobra, Diablo, Dragon, Scorpion
* *Електричен велосипед*: E-Green, EcoLife, Ecofolding, EcoCity
* Cid'z велосипеди
* Велосипеди на преклопување

Компанијата произведува неколку модели за марките Carraro Cicli, Whistle Bikes и Maino и Umberto Dei.

## Компоненти
Компанијата произведува делови за велосипедите „Бајт“ кои се користат во неколку модели на брендот.

## Поврзано

* Список на делови за велосипеди

## Наводи


## Надворешни врски

*  (Italian)
* Whistle Bikes website
* Carraro Cicli website
* Umberto Dei Bicycles website
Категорија:Италијански марки
Категорија:Производители на планински велосипеди
Категорија:Производители на велосипеди од Италија
Категорија:Производители на мопеди
Категорија:Производители на скутери
Категорија:Производители на моторни возила од Италија
Мини Калзоне

**Мини Калзоне** (португалски изговор: [ˈmĩɲi kɐwˈzõɲi]) е бразилски синџир ресторани за секојдневна трпезарија специјализиран за калзоне.

Синџирот е основан во Флорианополис, Санта Катарина во 1993 година. Идејата за продажба на парчиња пица не ги постигнала очекуваните резултати и претприемачите морале да го преиспитаат концептот на бизнисот поради присуството на близок конкурент кој постигнал голем успех со продажбата на колачи. Била планирана нова алтернатива со идеја за продажба на калзони. Отпрвин производството се правело на мало место на мезанин. На првиот ден продале седум калзони. Во следните месеци, производството било зголемено додека просторот повеќе не бил доволен, што довело до негово префрлање во ресторан во 1993 година.

Во 1994 година, заштитниот знак „Мини Калзоне“ бил создаден и калзоните почнале да се нарекуваат Мини Калзонес. По растот на формирањето на синџир ресторани, до јануари 2000 година биле отворени седум места во државата Санта Катарина. Во јуни 2000 година, компанијата го отворила своето прво место во државата Сеара, со изградба на производствен центар и две продавници во градот Форталеза. До крајот на таа година, биле отворени уште три места, зацврстувајќи ја почетната стратегија за окупација на тој пазар.

Од јуни 2001 година, Мини Калзоне го започнал форматот на франшизата, стандардизирајќи ги производите и оперативните техники. Денес ланецот има повеќе од 110 места, сместени во различни градови низ Бразил.

## Наводи


## Надворешни врски

* Официјален сајт
КАМП (компанија)

мини| Триками направени од КАМП
**КАМП** (исто така се пишува **К.А.М.П.** италијанската кратенка за „Concezione Articoli Montagna Premana“) произведува опрема за качување и придружни активности како што се ски планинарење и индустриска безбедност (т.е. работа на височини). Компанијата е со седиште во Италија.

КАМП произведува широк асортиман на производи, вклучувајќи ледени секири, дерези, завртки за мраз, питони, карабини, навртки, триками, уреди за камери, ремени, шлемови, јажиња, ранци, шатори, облека за скијање и разни снежни алатки.

Компанијата била основана од Никола Кодега, ковач, во 1889 година во италијанското алпско село Премана, каде што сè уште се наоѓа. Првично произведувајќи стоки од ковано железо, нарачката во 1920 година за ледени секири за италијанската армија била нивниот прв напад во светот на опремата за качување. Оттаму компанијата го проширила својот опсег на качување за да вклучи крампони, питони и ореви, и на крајот (со охрабрување на планинарот Рикардо Касин и соработка со американскиот алпинист и претприемач Грег Лоу) во неметална опрема. Компанијата сè уште ја водат потомците на Кодега.

## Наводи


## Надворешни врски

* Веб-страница на КАМП

Категорија:Производители на спортска опрема од Италија
Категорија:Италијански марки
Џовани Рана

**Џовани Рана**  (роден на 15 октомври 1937 година) бил италијански производител на тестенини и основач на брендот Џовани Рана на италијански прехранбени производи, вклучувајќи тестенини во фрижидер, сосови и готови јадења. Брендот започнал во 1962 година со домашни тортелини и оттогаш се проширил, дистрибуирајќи производи во триесет и осум земји ширум светот.

## Животот и кариерата
Џовани Рана бил роден во 1937 година. Тој им се придружил на своите браќа во семејната пекара во Сан Џовани Лупатото, Верона, во 1950 година и почнал да прави тортелини, лично подготвувајќи ги тестенините и филот. Почнал да произведува тестенини и со својот мотор ги доставувал од врата до врата.

Во 1962 година Пастифицио Рана официјално ги отворил своите врати. На почетокот на производството, тестенините биле строго само рачно изработувани. Самиот Рана ја надгледувал нивната дистрибуција и ги доставувал тортелините од куќа до куќа.

Со помош на локалните инженери и механичари, Џовани Рана дизајнирал и развил нови машини за да ја задоволи зголемената побарувачка за тестенини. Машините го зголемиле производството од околу  тортелини на час до околу  на час. Во 1971 година, фабриката се преселила на нејзината сегашна локација Сан Џовани Лупатото. Синот на Рана, Џан Лука (денес извршен директор на компанијата на неговиот татко) и се приклучил на компанијата и го проширил брендот во други европски земји и во САД. Првата фабрика во Чикаго била отворена во 2012 година. Во октомври 2012 година, компанијата за тестенини Џовани Рана го отворила својот прв ресторан во Соединетите Американски Држави во комплексот Челзи Маркет во населбата Челзи на Менхетен, Њујорк Сити. Истата година фирмата отворила ресторан во Regent's Place во Лондон, Англија, кој истовремено е и прв ресторан во Обединетото Кралство.

## Наводи


## Надворешни врски

* Веб-страница на Џовани Рана во САД
* Ресторан Џовани Рана Пастифицио и Кучина во Њујорк
* Веб-страница на Џовани Рана (Италија)

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Италијански марки
Категорија:Италијански готвачи
Категорија:Родени во 1937 година
Спонгарда

**Спонгарда** е торта со потекло од Крема. Регионот Ломбардија го вклучува како „*Спонгарда од Крема*“ во списокот на традиционални прехранбени производи.

## Потекло на името
Во Крема името било документирано од 1755 година, но неговото потекло датирало од еден вид пециво цитирано од историчарот од Крема, Пјетро Терни, за одредена гозба во 1526 година, како мека и сунѓереста торта, од латински ″*spongia*″

## Одлики
Спонгарда е рамна торта, направена од компактно тесто, нежно штипнато и прободено од страните и одозгора. Има богат фил полнет со суво овошје, зашеќерени плодови и зачини. Рецептот се однесува и на други колачи во други региони. Некои од најпознатите  меѓу нив се Спонгата од Брешело и Спонгата од Санзана. Потеклото на полнењето датира од ренесансата во однос на употребата на зачини. Се произведувало во пекарските лаборатории на Crema, како сложено пециво. Во 2009 година, некои од нив се поврзале со таканаречената Конгреда дела Спонгарда (Ковен на Спонгарда) со цел да се заштити и промовира нејзиното ширење надвор од неговата оригинална област.

## Состојки
Се подготвува со брашно, шеќер, путер, мед, цимет, зачини, бадеми, ореви или лешници, суво грозје и зашеќерено овошје. Некои луѓе му додаваат и изронето мостачино (кој што е зачинет бисквит од крема што се користи во тортели кремаски) наместо да користат зачини.

## Поврзано

* Салва

## Наводи


Категорија:Италијанска кујна
Категорија:Торти
Блекџек пица

**Блекџек пица** е синџир за испорака на пица со седиште во Колорадо, основан во 1983 година од поранешен вработен во Доминос Пица, Винс Шмул, бидејќи Доминос Пица бил единствената голема компанија за испорака на пица во регионот на Карпестите Планини и тој мислел дека клиентите ќе ценат алтернатива. Синџирот на пици станал најголем во Колорадо со 800 вработени, од кои некои работат со скратено работно време. На 1 јануари 2013 година, Блекџек пица бил купен од Аскар Брендс.

## Историја
Додека бил студент на колеџот на Универзитетот во Северно Колорадо, Винс Шмул бил доставувач на пицата Доминос. По добивањето на бизнис диплома во 1981 година, имал малку достапни работни места, а Шмул сакал да им обезбеди друга опција на големите пица компании. Во замена за капитал, неговите родители, Џим и Вилма Шмул, му дале 10.000 долари за да започне Блекџек пица. Шмул го нарекол пица ресторанот по играта со блек џек за да покаже дека е брза храна. И блекџек и домино се игри, па тој сакал да укаже дека Блекџек пица е алтернатива на Доминос пица. Слоганот на компанијата бил „Конечно, има нова игра во градот“. Првата продавница за Блекџек Пица била отворена на 29 јуни 1983 година, во Федерал Хајтс, а втората продавница била отворена во Грили до февруари 1984 година. До 1986 година, Блекџек пораснал на шест корпоративни продавници и еден франшиза. Седиштето на компанијата, до 1999 година, беше во тогашното место на пописот на Каслвуд во неинкорпорираниот округ Арапахо, Колорадо, во близина на Енглвуд. 

Во 1988 година, Блекџек станал франшиза со продажба на неколку корпоративни продавници на франшизи. Блекџек пица управувал со 45 продавници во пет држави. Ознаката на Блекџек е „Подобра пица, подобра цена“.

Ерик Харис и Дилан Клеболд, матурантите кои го извршиле масакрот во средното училиште Колумбајн во 1999 година, работеле во продавницата Блекџек пица во Литлтон, Колорадо, а Харис на крајот станал и менаџер на смена. Во овој салон за пица, двајцата тинејџери стекнале важни познаници кои ненамерно биле поврзани со нападот во средното училиште Колумбајн. Двајцата тинејџери можеле да се сретнат со Марк Манес, човекот кој им го продал ТЕЦ-9 што го користеле во нападот, преку поврзаноста на Филип Дуран, колега вработен во продавницата Блекџек пица каде што работеле.

## Филантропија
Блекџек пица донирал пари на неколку организации. Во 2005 година, Блекџек донирал 8.842,40 долари на Фондацијата за крвен центар Бонфис, која Блекџек пица ја избрал да биде победник на „Промоцијата на пицата 80 центи“. Пицеријата, исто така, спонзорирала програма за идните фармери на Америка во Форт Морган, Колорадо. 

## Аквизиции
На 1 јануари 2013 година, Блекџек пица бил купен од Аскар Брендс, компанија со седиште во Мичиген.

## Наводи

## Надворешни врски

* Интернет страница Блекџек пица

Категорија:Американски претпријатија
Рито дела Нивола

десно|мини|320x320пкс| Катедрала во Милано: Карло Боромејски го слави Светата шајка, слика од Џан Батиста дела Ровере (Фиаменгино)
**Обредот на Нивола** (на италијански **Rito della Nivola**) е католички литургиски обред (дел од Амброзискиот обред) како и историска реконструкција што се слави секоја година во Миланската катедрала, Италија; традицијата датира од 16 век и е иницирана од Карло Боромејски. Тоа е прослава на „Санто Чиодо“, наводно шајка од Вистинскиот крст, кој се смета за најважна реликвија во сопственост на миланската надбискупија. Реликвијата е позната и како „Санто Морсо“ (Света узда), бидејќи всушност е обликувана на начин што може да личи на дел од узда. Зачувана е во апсидата на Соборниот храм, во куфер во табернакул, на околу 45 м над земјата.

Случајно, но обредот не е именуван по реликвијата; наместо тоа, своето име го должи на *Нивола*, еден вид лифт во облик на облак, што се користи за време на обредот од страна на архиепископот за да стигне до скинијата на Светата шајка. Самата Нивола датира барем од 16 век, а неговиот дизајн или реализација понекогаш му се припишува на Леонардо да Винчи. Составен е од голема корпа, 3 метри долга и приближно исто толку широка, тешка околу 800 кг и подигната со дигалки. Декорациите на лифтот, составени од драперии и слики на ангели и херувими, биле додадени со текот на времето; а сликите, особено, наводно биле создадени во 1612 година од страна на миланскиот сликар Паоло Камило Ландријани. Во потеклото, Нивола била управувана од дваесетина мажи од покривот на Дуомо; во денешно време е механизиран.

Обредот Нивола традиционално се слави еднаш годишно. Традицијата ја воспоставил Карло Боромејски, кој избрал да го прослави обредот на 3 мај (празник на пронаоѓањето на светиот крст), датум што се чувал до средината на 20 век; подоцна бил променет на 14 септември откако папата Јован XXIII го укина празникот 3 мај.

Обредот е отворен за јавноста, но потребна е резервација, која треба да се набави од канцелариите на Венеранда Фабрика дел Дуомо. Има два дена во годината кога Нивола може да се види на дело; кога Светата шајка се вади од куќиштето, на 14 септември, и кога ќе се врати назад, околу две недели подоцна.

## Наводи

Категорија:Реликвии припишани на Исус Христос
Антонио Негри (поет)

**Антонио Негри** (1881–1966) бил италијански поет, кој бил најпознат по своите дела напишани на милански јазик. Почнал да пишува во 1931 година, откако се повлекол од работа и се преселил во Монтевекија, во Брианца. Подоцна станал плоден автор. Едно од неговите поистакнати дела е *On soldaa papà* („Татко војник“, 1936), инспирирано од *On papà soldaa* („Татко војник“, 1935) од Џанино Сеса. Додека двете дела се засноваат на темата на девојка чиј татко умрел во Првата светска војна, верзијата на Негри е грубо антиреторика (се работи за девојче сираче кое се проституира за да заработи за живот) и пренесува пацифистички вредности кои отворено се спротивставуваат на оние промовирани во Италија од страна на Фашистички режим од тоа време.

Друго истакнато дело на Негри била адаптацијата на *[[Авантурите на Пинокио]]* на Карло Колоди во стихови, кое било засновано на визијата на поетот за *Пинокио* како „одисејски“ и многу симболичен роман. Во 1955 година, Негри, исто така, придонел за реализација на Фонтана и Пинокио, статуарна фонтана во Милано која била посветена на ликот на Колоди, пишувајќи ред што треба да биде впишан на пиедесталот на статуата на Пинокио, имено: „E tu che mi guardi sei ben sicuro d 'aver domato il burattino che vive in te?"

## Делумна листа на дела

* *Сонот на Атимада* (1931)
* *Уметност и поезија* (1936)
* *Почитуван Солда Папа* (1936)
* *Ел Монд по арија* (1945)
* *Сонувам за зимска ноќ* (1945)
* *Зора во Сирмионе* (1945)
* *Римарое, версироеу.* *.* *.*
* *Легриите на Сур Тогн*
* *Сиромаштија во духот*
* *Авантура на Пинокио дел Колоди: Оригинална интерпретација на Антонио Негри*

## Наводи


Категорија:Починати во 1966 година
Категорија:Родени во 1881 година
Домат од Сан Марзано

**Доматот Сан Марзано** е вид на домат од регионот Кампанија, Италија.

## Опис
Доматите Сан Марзано се тенки и зашилени. Доматот е многу густ со помалку семки, а вкусот е силен, сладок и помалку кисел.

Сан Марзано е сорта со отворено опрашување.

## Комерцијално производство и употреба
Ејми П. Голдман го нарекува Сан Марзано „најважниот индустриски домат на 20 век“; Неговото комерцијално воведување во 1926 година им обезбедило на конзервните фабрики „цврста, беспрекорна основа и на одгледувачите со гени кои ги напаѓале со децении“. Иако комерцијалното производство на сортата Сан Марзано е најтесно поврзано со Италија, семињата за сортата се достапни ширум светот. 

Повеќето домати Сан Марзано кои се продаваат комерцијално се одгледуваат во Италија, иако се произведуваат комерцијално во помали количества во други земји. На 22 ноември 2010 година, италијанските карабинери конфискуваале 1470 тони долг и 1620 краток домат кои биле неправилно означени.

Доматите Сан Марзано, заедно со Помодорино дел Пиеноло дел Везувио, се назначени како единствени домати кои можат да се користат за пица Наполитана (вистинската неаполска пица).

## Потекло
Доматите Сан Марзано потекнуваат од малиот град Сан Марзано сул Сарно, кој се наоѓа во близина на Неапол, Италија, и првпат биле одгледувани во вулканска почва во сенката на планината Везув. Една приказна вели дека првото семе од овој домат дошло во Кампанија во 1770 година, како подарок од Вицекралството на Перу на Кралството Неапол, и дека било засадено во областа Сан Марзано сул Сарно.

Во Соединетите Американски Држави, доматите од Сан Марзано се генетска основа за друг популарен домат со паста, ромскиот домат. Ромските домати се спој помеѓу Сан Марзано и две други сорти (од кои едната исто така била хибрид Сан Марзано) и била воведен од Службата за земјоделско истражување на USDA во 1955 година.

## Наводи


## Надворешни врски

* Како да одгледувате домати Сан Марзано во вашата градина
Категорија:Италијанска кујна
Категорија:Зеленчук
Сабрина Прето

**Сабрина Софи Прето** (родена *Алберто Прето*) е италијанска балерина. Порано била солист во балетска компанија, и танцувала како гостин уметник со англискиот национален балет и Фондазион арената од Верона. Прето била финалистка на меѓународен натпревар за дизајн на чевли во 2000 година, организирана од Самауро индустрија и лансирала линија на облека за танцување наречена *Албипрети*.
## Биографија
Сабрина Прето е родена во Виченца. Почнала да тренира класичен балет кога имала четиринаесет години, студирајќи под Марија Берица Дала Векија. Во 2004 година се преселила во Монако и се запишала на Академијата за Дансе Класик Принцезата Грејс во Монте Карло. Дипломирала на академијата во март 2008 година. По дипломирањето, таа се натпреварувала на Меѓународниот танцов натпревар во Сполето и ја освоила наградата за трето место во класичен балет, откако танцувала варијација од *Наполи Па де Сикс* од Бурнонвил. Подоцна истата година Прето танцувала со Англискиот национален балет во нивната продукција на *Стриктли Гершвин* и со Фондацијата Ареа од Верона во операта *Аида*.

Во 2008 година, Прето танцувала како член на компанијата во Стадтеатарот Кобленц во Кобленц, Германија, две сезони. Во 2010 година, се приклучила на Лес балетц Грандива, компанија за балет за комедии само за мажи, и отишла на турнеја со компанијата во Јапонија. Таа танцувала соло улоги со Лес балетц Грандива во *Западна симетрија*, *Готшалк Па де Троа*, *Па де Кватре Ново* (Брајан Норис), *Пакита Па де Троа* и *Ноќни ползачи* (Питер Анастос).

Прето се приклучила на Лес балетц Трокадеро де Монте Карло во јануари 2011 година и настапувала со компанијата под уметничките имиња Нина Имобилашвили и Станислас Кокич. Со „Трокадерос“ таа танцувала солистички улоги, вклучувајќи ги *La Tarantella Pas de Deux*, *Paquita*, *Walpurgishnacht*, *Esmerelda* и *Les Sylphides*, како и *Лебедот што умира*. Сепак, ја напуштила компанијата набргу откако излегла како трансродова жена, знаејќи дека не може да продолжи да танцува со нив по физичката транзиција. Прето настапувала и како транвестит под уметничкото име **Лолита Голајтли**. Прето е моден дизајнер и била финалист на меѓународен натпревар за дизајн на чевли во 2000 година, организиран од Самауро Индустриа. Таа дизајнира линија на танцова облека наречена *Albypretty*.

## Наводи

## Надворешни врски

* Сабрина Прето на YouTube

Категорија:Луѓе од Виченца
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Италијански балерини
Хајнекен Џемин Фестивал

**Фестивалот „Хајнекен Џемин“** е голем рок фестивал кој се одржува во живо во Милано, Италија, со меѓународни и италијански изведби.

Започнал во средината на јуни 1998 година на Автодромот Имола и привлекол повеќе од 100.000 присутни во текот на тридневниот настан. За десетгодишнината од фестивалот во 2007 година, локацијата се сменила во Местре, Парко Сан Џулијано.

Некои од прикажаните дела ги вклучиле и Васко Роси, Депеш Мод, РЕМ, Роби Вилијамс, Триесет секунди до Марс, Лакуна Коил, Ред Хот Чили Пеперс, Ѓубре, Бон Џови, Металика, Ајрон Мејден, Мерилин Менсон, Сантанасис, Грин Деј, Пиксис, Лени Кравиц, Кјур и Кемикал Брадрс.

## 2011 година
Почетни изведби: Колдплеј, Неграмаро, Васко Роси, Ноеми, Бриди Ај, Чезаре Кремонини, Убавиот непромислен и други.

## 2010 година
Почетни изведби: Аеросмит, Триесет секунди до Марс, Перл Џем. Настапот на Грин Деј бил откажан поради силното невреме кое предизвикало штета на сцената и ја поплавило областа. Бендот останал долго потоа да види дали може да излезе и да свири за своите фанови, но локалните власти рекле дека не е безбедно.

## 2008 година
Главните дела биле Линкин Парк, Секс Пистолс, Васко Роси и Полицијата.

## Ветер во 2007 година
Во попладневните часови на 15 јуни 2007 година, додека Ле Мани настапувале, силен пад го погодил паркот. Шест челични кули што го поддржувале системот на PA се урнале и дваесет и пет луѓе биле повредени, а една млада жена била здробена до смрт. Оштетени биле и фестивалските сцени и опремата, а организаторите биле принудени да ги откажат настапите на Мај хемикал роменс, Линкин Парк, Килерс и Пеарл Џем. Полицијата ја презела контролата врз фестивалската област и фестивалот бил откажан.
## Наводи


## Надворешни врски

* Официјален сајт
* 2008 Официјален сајт
* 2007 Официјален сајт
* Официјална автобуска служба 2011 
Категорија:Фестивали
Категорија:Италија
Категорија:Рок-музика
Роберто Фараоне Менела

**Роберто Фараоне Менела** (25 септември 1971 - 4 јуни 2020 година) бил италијански дизајнер на фин накит со седиште во Њујорк.

## Личен живот
Менела бил роден и израснат на неговиот семеен имот во Торе дел Греко, град јужно од Неапол. По завршувањето на средното училиште, Фараоне Менела присуствувал на правниот факултет во Италија на Универзитетот во Неапол Федерико II. Потоа се преселил во Њујорк за да се стекне со диплома по дизајн маркетинг во Парсонс новото училиште за дизајн. Менела бил отворено геј и бил во врска со Амедео Скоњамиљо, кој бил и негов деловен партнер.Менела починал од рак во Торе дел Греко на 4 јуни 2020 година на 48-годишна возраст.

## Кариера
Во 2001 година, Менела и Скогнамиглио лансирале фина линија за накит наречена *Фараоне Менела* од РФМАС Груп.

Откако бил видно прикажан во телевизиското шоу, *[[Сексот и градот]]*, профилот на Фараоне Менела бил прикажан како насловна приказна на WWD, што го привлекло вниманието на трговците на мало како Нејман Маркус и Бергдорф Гудман. Продавниците почнале да ја носат дизајнерската линија веднаш потоа. Во 2004 година, дизајнерското дуо ја започнало 5-годишна соработка со Каролина Херера. Тие дизајнирале за модната куќа колекција на единствени парчиња инспирирани од модните фустани на Херера. По успехот на соработката, следната година дизајнерското дуо ја лансирале *колекцијата Фараонот Менела Кутур*.

Во 2006 година, дизајнерите лансирале АМЕДЕО, колекција на современ накит со модерни камеа, посветени на семејното наследство на италијанската камео уметност на Скогнамиглио.

Во 2013 година, италијанскиот дизајнерски дуо лансирал дифузна линија на моден накит дизајнирана и продадена исклучиво на Home Shopping Network во САД и на QVC на меѓународно ниво. 

Колекциите *Фараоне Менела* и *Амедео* се претставени во Вог, Ел, Њујорк Тајмс, списание W, магазин V, Таун и канчри, Стајл.ком и Депарчрс, а ги носеле Нејман Маркус, Бергдорф Гудман, Хародс, Нет -a-Портер и Мода Операнди. Нивниот водечки бутик се наоѓа на Горната источна страна на Менхетен во Њујорк, а нивните други локации се во Лондон, Порто Черво и Капри. Покрај Сексот и градот, парчиња од *Фараоне Менела* и *Амедео* биле прикажани во „Ѓаволот носи Прада“, „Озборувачка“, „Вил и Грејс“, „Волстрит“ и „Комплицирано е“.

## Награди

* 2006 Награда за ѕвезда во подем од Fashion Group International
* 2007 100 највлијателни дизајнери на магазинот TIME во нивната област
* 2017 година, наградата „Андреа Паладио“ од саемот Виченца Оро за „Најдобар италијански дизајнер на накит“

## Наводи


Категорија:Италијански дизајнери
Категорија:Починати во 2020 година
Категорија:Родени во 1971 година
Фабија Нумантина

**Фабија Нумантина** — римска аристократка од семејството Фабии.

Фабија Нумантина била мажена двапати: прво со Секстус Апулеј, полуправнук на Август, од кого имала син, исто така наречен Секстус Апулеј. Ова дете умрело младо, а Фабија го опишала на неговиот надгробен споменик како „последен од Апулејите“.

Вториот сопруг на Фабија бил Маркус Плаутиус Силванус, претор во 24 н.е. Тој бил син на Маркус Плаутиј Силван, кој бил конзул во 2 п.н.е., и на Лартија. Сепак, се чини дека Фабија и Силванус биле разведени пред преторството на Силван, бидејќи Силван тогаш бил оженет со жена по име Апронија, која очигледно ја убил фрлајќи ја од прозорец.

Набргу по убиството на Апронија, Фабија била обвинета дека „го предизвикала лудилото на нејзиниот сопруг со магични баења и напивки“, но била ослободена.

## Други деца
Неизвесно е дали Фабија имала деца освен Секстус Апулејус. Таа можеби била мајка на млад човек по име Фабиус Нумантинус, кој бил примен на сацердотски колеџ во неронската ера.

## Наводи

## Библиографија
* Публиј Корнелиј Такит, *Анали* .
* *Inscriptiones Latinae Selectae* (*ILS*), Берлин (1892-1916).
* Роналд Сајм, *Августанската аристократија*, Oxford University Press (1989), ,.

Категорија:Јулијанско-клаудиска династија
Категорија:Римјани од 1 век
Категорија:Римјани од 1 век п.н.е.
Категорија:Родени во 1 век п.н.е.
Категорија:Починати во непозната година
Категорија:Родени во непозната година
Аднкронос

**Аднкронос** е италијанска новинска агенција.

## Историја и профил
Аднкронос била основана во 1963 година со спојување на две агенции, *Кронос* (основана во 1951 година) и *Агенција Ди Нотицие* (основана во 1959 година). Агенцијата е со седиште во Рим.

Аднкронос е во сопственост на Џузепе Мара Комуникации. Нејзин главен уредник е Џузепе Мара.

Агенцијата била проширена за да го вклучи Аднкронос Салут која е здравствена агенција. Во 2003 година, агенцијата ја основала својата меѓународна канцеларија, Аднкронос Интернешнл, која обезбедува вести и извештаи на арапски и англиски јазик, главно од арапскиот свет.

Во јули 2014 година, Аднкронос Интернешнл потпишал договор со официјалната новинска агенција на Иран, ИРНА, за промовирање на билатералната новинска соработка.
[мини|Главно седишта на компанијата, во плоштадот Мастаи, [Рим]]
Агенцијата го објавила и *Il libro dei fatti*, италијанското издание на *Светскиот алманах.*
## Наводи


## Надворешни врски

* adnkronos.com, официјална веб-страница на агенцијата (на италијански )
* adnkronos.com/AKI/English, официјална веб-страница на агенцијата на англиски јазик
* adnkronos.com/AKI/Официјалната веб-страница на агенцијата на арапски јазик

Категорија:Италија
Категорија:Новинарство
Симоне Симони

**Симоне Симони** (1532, Лука - 1602, Краков) бил италијански филозоф и лекар. 

По дипломирањето медицина на Универзитетот во Падова, Симони се преселил во Женева, каде што станал професор по филозофија и се вклучил во контроверзии со Јакоб Шегк. Протеран од градот поради неговите еретички ставови, се преселил во Париз, а потоа во Лајпциг (каде што бил обвинет за аријанизам во 1575 година) и Хајделберг (каде што бил принуден да замине во 1579 година). Во 1581 година, станал дворски лекар на императорот Рудолф II во Прага; имало непотврдени гласини дека преминал во католицизам.

Симони се преселил во Полска за да му стане судски лекар на Стивен Батори. Кога кралот умрел во 1586 година, Симони бил обвинет дека препишал погрешен третман и, по жестока расправа, неговиот ривал Николас Букела бил назначен за личен лекар на новиот крал Сигизмунд III Васа. Симони се преселил во Моравија, каде што го поминал остатокот од својот живот.

Симони напишал коментар за *Де Сенсу* на Аристотел. Дал особено јасна формулација на принципот дека лекарите треба да подложат на прелиминарна подготовка во аристотеловата природна филозофија: *Ubi desinit physicus, ibi medicus incipit* [Лекарот започнува таму каде што природниот филозоф заминува].

## Работи

* *Artificiosa curandae pestis metodus*, 1576 година

## Наводи


## Надворешни врски

* Симони, Симоне (1532-1602) во *Dizionario del pensiero cristiano alternativo*

Категорија:Италијански филозофи
Категорија:Филозофи од 16 век
Категорија:Починати во 1602 година
Категорија:Родени во 1532 година
Акаја

мини|250x250пкс| Поглед на замокот.
**Акаја** — мало село, заедница, во провинцијата Лече и регионот Апулија, во Јужна Италија.

## Опис
Срцето на населбата е добар пример за неколкуте утврдени села оставени во Апулија,  и нејзиниот распоред бил планиран за да се оптимизираат одбранбените способности и способностите за опстанок. Уличната шема датира барем од 16 век и го дели селото на правоаголни т.н. острови. Центарот се состои од шест улици поставени во правилна шема, паралелни една со друга кои се протегаат приближно од север кон југ, и сите со ширина од четири метри, и сите освен една се оддалечени околу седумнаесет метри, и речиси сите имаат иста должина. Од исток кон запад, три улици се протегаат под прав агол до шесте улици север-југ, по една на јужниот и северниот крај и една преку средината, правејќи ги сите улици ортогонални. Важните градби, како што се замокот и црквата, се изградени надвор од оваа мрежа на улици, а замокот е поставен малку подалеку на југозапад. Селото се наоѓа на околу пет километри од Јадранското Море и јавниот природен резерват Цезин.

## Главни знаменитости

* Замок изграден од Џан Џакомо од Акаја во 1535–1536 година. Трапезоидна ренесансна тврдина од периодот на Арагон.
* Утврдена тврдина
* Црквата Санта Марија дела Неве
* Капелата Сан Паоло изградена во 18 век.

## Модерни згради

* Дабл Три изградил одморалиште со пет ѕвезди што вклучува голф-клуб со 18 дупки.

Категорија:Поранешни држави на Апенинскиот Полуостров
Категорија:Замоци во Италија
Категорија:Населени места во Италија
Категорија:Градови во Апулија
Кристијан Ѓорѓиевски

**Кристијан Ѓорѓиевски** (1 август 2003) — македонски фудбалер кој игра на позицијата голман. Моментално настапува за екипата на ФК Силекс.

## Кариера
Ѓорѓиевски настапувал за екипата на ФК Брегалница Штип каде на 18 годишна возраст го направил своето деби на пријателска средба.

За екипата на ФК Брегалница Штип имал неколку неофицијални настапи без постигнат погодок. Во август 2022 година, македонскиот спортски портал *Спортска Мрежа* објавил дека Ѓорѓиевкси потпишал за екипата на ФК Кожуф.

## Надворешни Врски

* Кристијан Ѓорѓиевски на transfermarkt.com
* Кристијан Ѓорѓиевски на sofascore.com
* Кристијан Ѓорѓиевски на rezultati.com (flashscore.com)
* Кристијан Ѓорѓиевски на fkbregalnica.mk

Категорија:Македонски фудбалери
Категорија:Родени во 2003 година
Категорија:Фудбалери на ФК Брегалница 2008
Категорија:Фудбалери на ФК Силекс
Категорија:Фудбалери на ГФК Вардар Неготино
Категорија:Фудбалери на ФК Кожув
Категорија:Фудбалери на ФК Њу Старс (Скопје)
Категорија:Фудбалери на ФК Милано
Волтина конференција

мини|Учесници на првата Волтина конференција во Комо, 1927&nbsp;г. 
**Волтина конференција** — секоја од меѓународните конференции одржани во Италија од Кралската академија на науките во Рим, а финансирана од Фондацијата Алесандро Волта. Во меѓувоениот период, тие покривале голем број теми од науката и хуманистичките науки, наизменично меѓу двете.

Првата конференција, одржана на езерото Комо во 1927 година, довела до јавно воведување на принципот на несигурност од Нилс Бор и Вернер Хајзенберг. Втората конференција се одржала дури во 1932 година; нејзината тема била „Европа“ и била забележлива по учеството на голем број главно фашистички теоретичари, заедно со нефашисти како што е британскиот историчар Кристофер Досон. Во 1933 година третата конференција била на тема имунологија, а „Драмскиот театар“ во 1934 година. Во овој период, влијанието на италијанската аеронаутика добила интензитет, предводена од генералот Гаетано Артуро Кроко, аеронаутички инженер кој се заинтересирал за рам-џет моторите во 1931 година и влијаел на изборот на „Високи брзини во воздухопловството“ за состанокот во 1935 година. Овој состанок е забележлив историски бидејќи вовел голем број теми за компресибилноста и исто така ја вклучил првата презентација за отстранетите крила од Адолф Буземан.

## Поврзано

* Истражување во надзвучен лет и пробивање на звучниот ѕид, поглавје 3, Џон Д. Андерсон, Џуниор.

Категорија:Научни собири
Категорија:Италијанска култура