open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Црква „Св. Архангели“ - Мал Карабурун

**Свети Архангели** () — црква во селото Мал Карабурун, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Новочешминско-каламариската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1818 г. е се наоѓа на јужниот крај на селото. Претставува трикорабна базилика со дрвен покрив, нартекс на запад и женска црква над него. Има полукружна апсида на исток со сопствен покрив. Во северозападниот дел има самостојна куловидна камбанарија.

Во 1986 г. храмот е прогласен за споменик на културата.

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

Архангели, Мал Карабурун
Архангели, Мал Карабурун
Категорија:Споменици на културата во Солунски Залив (општина)
Категорија:Појавено во 1818 година
Виетова формула

**Виетова формула** — формула во математиката именувана по францускиот математичар Франсоа Виет. Тоа е следнава претстава на математичката константа &#x3C0; во форма на бесконечен производ:

: \frac2\pi=
\frac{\sqrt2}2\cdot
\frac{\sqrt{2+\sqrt2}}2\cdot
\frac{\sqrt{2+\sqrt{2+\sqrt2}}}2\cdots

Изразот од десната страна на равенката треба да се толкува како гранична вредност

: \lim_{n \rightarrow \infty} \prod_{i=1}^n {a_i \over 2}=\frac2\pi


каде  a_n=\sqrt{2+a_{n-1}}  со почетен услов  a_1=\sqrt{2}  .

По средувањето, можно е да се добие формулата за  во облик:

:  \lim_{\mathbf{n}\to\infty}2^{\mathbf{n}
+1}\sqrt{2-\underbrace{\sqrt{2+\sqrt{2+\sqrt{2+\cdots+\sqrt{2}}}}}_{\mathbf{n}}}\;=\;\pi
 .

## Доказ
Со користење на формулата за синус на двоен агол:

: \, \sin2x=2\sin x\cdot\cos x 

прво треба да се докаже еднаквоста:

:  =\prod_{i=0}^{n-1} \cos(2^i x)


што важи за сите позитивни цели броеви *n*. Ако претпоставиме дека *x = y/2<sup>n</sup>* и ако двете страни на равенката се поделени со cos (*y*/2) се добива:

:  \cdot{1\over {2^n \sin({y\over {2^n}})}}=\prod_{i=1}^{n-1} \cos\left({y\over {2^{i+1}}}\right).


Со повторна употреба на формулата за синус на двоен агол sin *y* = 2sin(*y*/2) cos(*y*/2) добиваме:

:  )}}=\prod_{i=1}^{n-1} \cos\left({y\over {2^{i+1}}}\right).


Ако го замениме *y* со &#x3C0; ја добиваме еднаквоста:

:  {2\over {2^n \sin({\pi \over {2^n}})}}=\prod_{i=2}^{n} \cos\left({\pi\over {2^i}} \right) \ .


Останува да се поврзат факторите од десната страна на оваа равенка со соодветниот *a<sub>n</sub>*. Ако сега се користи формулата за косинус на половина агол,

: 2\cos(x/2)=\sqrt{2+2\cos x},

се добива дека  b_i=2\cos\left({\pi\over {2^{i+1}}}\right)  ја задоволува рекурзивната врска  \,b_{i+1}=\sqrt{2+b_i}  со почетна состојба  b_1= 2\cos\left({\pi \over 4}\right)=\sqrt{2}=a_1 . Затоа *a<sub>n</sub> = b<sub>n</sub>* за сите позитивни цели броеви *n*.

Виетовата формула тогаш се добива кога ќе претпоставиме дека *n* &#x2192; &#x221E;. Овде треба да се забележи дека:

:  \lim_{n \rightarrow \infty} {2\over {2^n \sin({\pi \over {2^n}})}}={2\over \pi}  

како последица на фактот што  \lim_{x\rightarrow 0} \,{x\over {\sin x}}=1  (ова следи од Лопиталовото правило).

## Надворешни врски
* Формули за бројот пи

Категорија:Низи и редови
Категорија:Докази
Категорија:Математичка анализа
Гиневра

**Кралица Гиневра** (, ) — легендарна кралица на Камелот и сопруга на кралот Артур, која се споменува во средновековните велшки хроники, како и во англиските и француските епски песни за кралот Артур и витезите на тркалезната маса, кои го сочинуваат **британскиот циклус** () во англиската и француската средновековна литература.

## Легенда
Легендата за Артур и Гиневра првпат се споменува во **Историја на британските кралеви** () на велшкиот монах Џефри од Монмут (1095-1155), а се разликува во детали во зависност од изворот. Во основа, Гиневра се мажи за кралот Артур од должност, кого го почитува како херој и господар, но бракот останува без деца. Гиневра ја грабнуваат непријателите на кралот и ја спасува најдобриот витез и пријател на Артур, Ланселот. Ослободената кралица се вљубува во Ланселот, кој по долго двоумење помеѓу должноста кон кралот, витешкиот дел и неговите чувства, станува нејзин таен љубовник. Поткажани од непријателите на кралот, љубовниците биле фатени на дело и осудени на смрт, но Артур ги помилувал и двајцата: Ланселот бил протеран, а Гиневра затворена во манастир. Загубата на неговата сопруга и најдобар пријател тешко го погодува Артур, што неговите непријатели го користат за да започнат војна, која завршува со смртта на Артур и падот на Британија.

## Популарност
Легендата за кралот Артур и Гиневра бил многу популарен мотив во поезијата и литературата, од француските витешки романси од 12 и 13 век, преку Томас Малори и неговиот роман **Смртта на Артур** (), до современите историски романи на Бернард Корнвел (, 1995-1997). Оваа тема е екранизирана многу пати, а кралицата Гиневра ја играле:

* Чери Лунги во филмот Ексакалибур (1981) ,
* Џулија Ормонд во Првиот витез (1995) ,
* Кира Најтли во Кралот Артур (2004) .

## Наводи

## Надворешни врски

* Guinevere  at The Camelot Project

Категорија:Келтска митологија
Категорија:Митски ликови
Евровизија 2023

**Евровизија 2023** ќе биде 67 издание на фестивалот Евровизија. Ќе биде организирано од Европската Радиодифузија и планирано е да биде составено од две полуфиналиња и едно финале во мај 2023 година.

## Локација
На 2022 издание на Евровизија победник беше Украина и традиционално ќе биде поканета да биде домаќин на овогодинешното издание на евровизија, како што и претходно беше во 2005 и 2017 година. Во екот на Руската инвазија врз Украина, беше шпекулирано дека алтернативно, држава која е дел од „Големата петка“, составена од Франција, Германија, Италија, третопласираната Шпанија и второпласираната Велика Британија, можеби би биле поканети да бидат домаќини на Евровизија 2023 година.

Ако фестивалот биде одржан надвор од Украина, тоа би било прв пат после 1980 година, кога Евровизија не би била одржана во земјата која победила минатата година.

Неофицијално, украинскиот претседател Влодомир Зеленски изјави дека се надева дека овогодинешното издание ќе биде одржано во Мариупол.

Следните држави покажаа интерес да бидат домаќини, во случај Украина да не е во можност:

* Италија - на 15 мај 2022, директорот на Раи 1 изјави дека доколку Украина нема да е во можност да биде домаќин, РАИ би била заинтересирана за да ги преземе обврските за одржување на Евровизија во градот Турин.
* Холандија - еден од организаторите на Евровизија 2021 изјави дека исто така Холандија би можела да биде домаќин на овогодинешното издание на Евровизија.
* Полска - полската национална телевизија изјави дека би се нафатиле да бидат домаќини, доколку тоа од нив било побарано.
* Шпанија - РТВЕ изјави дека ако Украина не е во можност да ја организира Евровозија, би биле подготвени истата да се одржи во Шпанија, во еден од градовите како на пример Мадрид, Барселона, Валенсија, Лас Палмас де Гран Канариа, Мерида итн.
* Шведска - исто така Шведска објави дека би биле заинтересирани во случај да Украина не е во можност.
* Велика Британија - национална телевизија изјави дека би се нафатиле да бидат домаќини, доколку тоа од нив било побарано.

## Листа на држави кои го потврдиле своето учество
До 15 мај 2022, следните 10 држави го потврдија своето учество за овогодинешната Евровизија:

* Австралија
* Австрија
* Израел
* Кипар
* Полска
* Сан Марино
* Украина
* Финска
* Холандија
* Шпанија

## Други држави
Право на учество имаат сите членки на Европската радиодифузија која во догледно време ќе испрати покана до сите педесет и шест членки.

### Активни членки на ЕРД
Следните држави учествуваат на Евровизија 2018, со што се очекува да учествуваат и на ова издание на Евровизија.

* Белгија
* Данска
* Италија
* Монако
* Македонија
* Романија
* Хрватска

### Други држави

* Белорусија
* Косово
* Русија

## Забелешки и наводи

### Наводи


## Надворешни страници
* 

Категорија:Евровизија по години
Категорија:Англиска музика
Категорија:Ливерпул
Категорија:Музиката во 2023 година
Тркалезна маса на кралот Артур (легенда)

мини|Илустрација од XIV век
**Тркалезна маса** — митска маса на легендарниот британски крал Артур, првпат спомната во *Романот за Брут* од 1155 година на Вејс. Во таа витешка поема, се вели дека Артур имал тркалезна маса, така што никој од неговите витези, кога седел на маса, не можел да се чувствува лишен и помалку важен од другите.

## Историја
Книжевната вредност на Тркалезната маса, особено во романтичните поеми од XIII век и подоцна, лежи во фактот што витезите од дворот на Артур ја користеле како персонификација на нивното колективно јас и симбол на нивното единство.

Во реалниот живот — Тркалезната маса, во многу аспекти, стана — прототип за основање на многу големи витези кои се појавиле во Европа во доцниот среден век. Така, до крајот на 15 век, кога Малори го напишал Le Morte D'Arthur, витештвото станало идентично со големите воени братства, основани со поддршка на моќни феудалци.

Во песната Јосиф од Ариматеја на Роберт де Борон, напишана околу 1200 година — Светиот грал, кој го бара херојот Персивал, е идентификуван како стомна што Христос ја користел за Тајната вечера. Според неа, Јосиф од Ариматеја добил задача да направи маса во спомен на Тајната вечера, но да остави едно место празно, како симбол на местото каде што седел Јуда, Христовиот предавник. На тоа празно место, наречено место на Перилус, никој не седел од страв од сопствената судбина, бидејќи било резервирано исклучиво за херојот што може да го врати светиот грал.  Во текот на 13 век, кога темата на светиот грал била целосно интегрирана во легендата за кралот Артур во група приказни од Опус вулгата и Поствулагата, се искристализирало дека тркалезната маса — направена токму за светиот грал, како и празен простор, но го направи волшебникот Мерлин за Утер Пендрагон, таткото на кралот Артур.

Со игра на судбината стана сопственост на кралот Леодегранс од Камелијар, кој му го подарил на својот зет Артур како дел од миразот на неговата ќерка Гиневра. Приемот во Друштвото на тркалезната маса бил резервиран само за најхрабрите, а местото на Перилоус останало празно до појавата на Галахад, храбар витез кој го пронашол светиот грал и донел чудесии во кралството на Артур.

Постои голема сала во градот Винчестер, како единствен остаток од поранешниот замок што започнал да го гради Вилијам I Освојувачот, а бил завршен во 1235 година. Во него се наоѓа допрена на ѕидот — тркалезна маса со пречник од 5,5 метри, наречена Маса на кралот Артур. Направена е кон крајот на XIII или почетокот на XIV век и била обоен во тудорските бои зелена и бела, за време на владеењето на Хенри VIII.

## Наводи

## Надворешни врски

* ''Round Table'' na portalu projekta Camelot
* ''Round Table'' na portalu Encyclopædia Britannica

Категорија:Легенда за крал Артур
Етал

Во ирската митологија, **Етал Анбуаил** е еден од Луѓето на божицата Дану и крал во Сиде Уамуин во Конахт. Тој имал ќерка, Каер.

## Појави во ирската митологија
Етал е првенствено познат поради тоа како Аилил мак Мата и Дагда влегле во војна со него за да ја омажат неговата ќерка Каер за Аенгус, синот на Дагда. Во оваа војна, кралството на Етал е уништено од силите на Дагда и Аилил. Ова е кажано во приказната за „Сонот на Оенгус“.

## Надворешни врски

* *Aisling Óenguso*: Сонот на Енгусот
* *Песната на заскитаниот Аенгус*: Песната на заскитаниот Ангус
Категорија:Митски кралеви
Категорија:Ликови од ирската митологија
Сегомо

Во галоримската религија, **Сегомо** („победник, моќен“) бил бог на војната што се обожавал во Галија. Во римско време бил поистоветуван со Марс и Херкулес. Можеби е поврзан со Кокидиј, сличен бог што се обожава во Британија. Името на легендарниот Велик крал на Ирска, Ниа Сегамаин, што се преведува како „син на сестра или првенец на Сегамон“, може да биде поврзано.

## Наводи

Категорија:Воени богови
Категорија:Галски богови
Ветерис

**Ветерис** (Veteris, Vitiris, Vheteris, Huetiris, Hueteris) — келтско божество познато од бројни записи пронајдени низ Велика Британија. Се претпоставува дека тој бил бог на воените вештини, а тоа го потврдува и фактот дека сите записи во чест и благодарност на овој бог биле посветени од мажи.

Етимологијата на името на Веретис не е со сигурност утврдена, но се претпоставува дека потекнува од пракелтски, од збор што значи *воздух* или од збор што значи *храна*.

## Наводи

Категорија:Келтска митологија
Категорија:Келтски богови
Сексаборес

**Сексарборес** ― галски бог познат само од натписите пронајдени во Горните Пиринеи. Како и боговите Абелио и Фагус, тоа можело да биде обожено дрво.

## Етимологија
Сексарборес може да се преведе како „шест дрвја“, така што Сексарборес би бил бог на шест дрвја.

## Натписи
Sexarbores е познат само од натписите пронајдени во Пајс д'Аспе, околу Кастелбјаг и Арбас во Франција, чија шума веројатно ги хранела потребите од дрво на блискиот град. За разлика од повеќето заветни споменици од овој регион Горна Гарона, предметните олтари ги даваат имињата на божествата преведени на латински. Се чини дека Сексарборес бил почестен исклучиво или главно од римски граѓани, можеби дрвосечачи.

* CIL, XIII, 129 (Арбас) : **'
* CIL, XIII, 132 (Кастелбјаг) : **'
* CIL, XIII, 175 (Кастелбјаг) : **

### Извори

* R.Sablayrolles, *Les dieux des bucherons à l'époque de la domination romaine*, *Protoindustrie et histoire des forêts, Actes du colloque (Loubière, 10-13 октомври 1990)* dans *Les Cahiers de l'Isard*, 1992, 1-192, Isard. 26

## Наводи

Категорија:Горни Пиринеи
Категорија:Дрвни богови
Категорија:Богови на природата
Категорија:Галски богови
Вераудунус

**Верадунус** ― името на келтски бог познат само од два вотивни натписи пронајдени во Луксембург. Еден од овие натписи предложува дека „Вераудунус“ можеби бил епитет на важниот треверски бог Ленус Марс. Во двата натписи, Вераудунус се повикува заедно со Инкиона.
[десно|мини| Заветен натпис од Видербирг, [Луксембург.]]
На големата камена плоча од Менсдорф на Видебирг, на сликата десно, богот Вераудунус (DEO VERAVDUNO) и Инсиона се повикани во чест на царското семејство во исполнување на заветот што го дал Маркус Пл(автиус? ) Мајката на Реститутус Алпинија Лукана.

Вториот натпис е мала бронзена заветна плоча од Каул во Луксембург, која гласи:

: [LE]NO MAR[TI]VERAVDVN(O) ETINCION(A)E MI[L]ITIVS PRISCINVS EX VOT(O)

Ако буквите NO MAR може да се обноват како Лено Марти, тогаш „Вераудунус“ се чини дека е епитет на Ленус Марс, племенскиот заштитник на Треверите кои го населувале она што сега е Луксембург.

Името на самиот Видербирг се вели дека потекнува од „Вераудунус“.

## Наводи

## Дополнителна литература

* *Dictionary of Celtic Mythand Legend.* Миранда Грин. Thames and Hudson Ltd. Лондон. 1997 година

Категорија:Галски богови
Андарта

**Андарта** ― келтска божица била обожавана во јужна Галија. Натписи со нејзиното име се пронајдени меѓу Воконтите во Јужна Франција и во Берн, Швајцарија.

## Име
Галскиот теоним Андарта традиционално се толкува како „Голема мечка“, можеби „моќна мечка“ или Ursa Major, створен со наставка за засилување анд - прикачена на женски облик артос („мечка“). Така, Андарта можеби била пандан или алтернативно име на келтската божица на мечките, Артио.

Според јазичарот Бланка Марија Проспер, сепак, „оваа идеја е непривлечна бидејќи на семантиката и недостасуваат добри напоредности и внатрешната синтакса на сложеноста е крајно проблематична“. Според неа, името треба да се преведе како „Добро фиксирано, цврсто останување“, створено со префикс * *h₂ndʰi-* (или * *h1ndo-*) прикачен на партицип *- *h2-rtó* („фиксиран, составен, изграден“ ;сп. санскритски рта „космички закон, поредок“, грчки артус „уредување“, латински артус „заеднички“).

## Наводи
**Фусноти**

**Библиографија**
Категорија:Мечкини божества
Категорија:Галски божици
Бежиград (четврт)

**Бежиград (четврт)** (словенечки: *Četrtna skupnost Bežigrad*) — населба во Градска општина Љубљана. Го опфаќа северниот дел на Љубљана, главниот град на Словенија, помеѓу јужната железничка линија на југ, железничката линија Горна Корушка (или Камник) на запад, јамката на автопатот на север и улицата Шмартинска (Шмартинска цеста) и Гробиштата Жале на исток. Се протега од двете страни на улицата Виенска (Дунајска цеста), која е нејзина централна оска и главна сообраќајна артерија. Во потесна смисла, ги опфаќа населбите Бежиград, Бриње, Нове Стожице („Ново Стожице“, познато и како БС3) и Сава Девелопмент (Савско насеље). Во поширока смисла, Бежиград понекогаш се смета дека ги вклучува северните љубљански предградија Стожице, Јежица и округот Чрнуче.

Бежиград е првенствено станбена населба. По должината на улицата Виенска има некои делови со висока концентрација на продавници и бизниси. Во северозападниот дел на округот има мала индустриска зона. Нејзините згради се генерално ниски (до шест ката), а преовладуваат едносемејните живеалишта. Поголемите заедници на станбени згради се концентрирани на источниот раб на областа, во Нове Стожице и Савско насеље.
Дравље (четврт)

**Дравље (четврт)** (словенечки: *Četrtna skupnost Dravlje*) — населба во Градска општина Љубљана. Го опфаќа западниот дел на Љубљана, главниот град на Словенија. Населбата сега е вклучена во Среднословенечкиот статистички регион. Името го носи по некогашното село Дравље.
Црква „Св. Преображение“ - Негуш

**Свето Преображение** () — црква во градот Негуш, Егејска Македонија. Претставува митрополитска црква на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија (иако катедрална е „Св. Петар и Павле“ во Бер).

Црквата се ноаѓа во центарот на градот, веднаш до Серфиџиевото училиште во старото маало Пуљана. Изградена е на местото на параклис од 1932 до 1939 г. Во средствата за иградба учествувале негушки иселеници во Бостон, САД.

Градбата претставува крстокуполна базилика со импресивна камбанарија. Иконостасот е мермерен со преносливи икони. Живописувањето на внатрешноста започнало веднаш во 1939 г. од руски зограф, кој за жал во 1940 г. ја напуштил земјата, завршувајќи ги само куполата и апсидата. Во храмот има многу икони од негушкиот зограф Христодулос Матеу.

Во 2002 г. боровете на црковниот плоштад се прогласени за заштитен споменик.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Преображение
Преображение, Негуш
Категорија:Појавено во 1939 година
Матура (филм од 2016)

мини|Кан 2016 година
**„Матура“** (романски: *Bacalaureat*) — романски филм од 2016 година, во режија на Кристијан Мунгиу (Cristian Mungiu), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Адријан Тициени, Марија Драгуш, Влад Иванов, Лија Бугнар, Малина Мановичи и Рареш Андричи. За овој филм, Мунгиу ја освоил наградата за најдобар режисер на Канскиот филмски фестивал, а исто така бил номиниран и за најдобар сценарист и нјдобар режисер на Европските филмски награди.

## Синопсис
Ромео Алдеа (го игра Тициени) е лекар кој живее и работи во Трансилванија. Иако живее заедно со сопругата, тие не се во добри односи, зашто тој има љубовница. Неговата ќерка Елиза (ја угра Драгуш) е примена на универзитет во Англија, но претходно мора да ја положи матурата со висока оцена. Меѓутоа, на патот кон училиштето, неа ја напаѓа непознат маж, кој се обидува да ја силува. Таа е во шок од нападот, а освен тоа, повредена ѝ е раката. Татко ѝ ја принудува да се појави на матурскиот испит, но за да биде сигурен дека ќе положи, тој го замолува претседателот на испитната комисија да ѝ напише подобра оцена. Во тоа му помага еден државен службеник, кој пак чека на трансплантација на црниот дроб. Меѓутоа, службеникот се наоѓа под истрага на обвинителството, кое ги прислушува неговите телефонски разговори и така дознава и за незаконската постапка на Ромео. Истовремено, ќерка му дознава за неговата љубовница и Ромео е принуден да се исели од станот. По операцијата, државниот службеник умира, а во последен миг, Ромео дознава дека Елиза не го послушала неговиот совет и регуларно го полагала државниот испит.

## Наводи

Категорија:Романски филмови
Категорија:Француски филмови
Категорија:Белгиски филмови
Категорија:Филмови на романски јазик
Категорија:Филмови од 2016 година
Категорија:Филмови на Кристијан Мунгиу 
Категорија:Филмови со Адријан Тициени 
Категорија:Филмови со Рареш Андричи
Категорија:Филмови со Малина Мановичи
Категорија:Филмови со Влад Иванов
Категорија:Филмови со Марија Драгуш
Категорија:Филмови со Лија Бугнар
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Трансилванија
Трут

десно|мини|280x280пкс| Трут
**Трутови** — најголемите пчели во пчелните колонии. Единствената цел на трутовите во животот е да се парат со матицата и за нив нема друга корисна улога во колонијата. Повеќето трутови умираат пред парење, или затоа што се стари или затоа што работничките ги истуркуваат од гнездото. Неколкуте трутови кои успеваат во парењето со матицата можат да го направат тоа само еднаш бидејќи умираат по парењето. По успешното парење им се откинува половиот орган и трутот паѓа мртов на земја. Трутовите можат да се парат по 16-тиот ден од животот. Кога трутот ќе достигне полова зрелост, ги започнува своите ориентациони кругови во близина на својата кошница. Полово зрелите трутови имаат тенденција да се собираат попладне во рој кој често се нарекува комета заради својот изглед. Таквите роеви можат да содржат од неколку стотици до неколку илјади дронови. Во текот на неговиот живот, трутот оди на 25 такви летови, кои траат приближно 30 минути. Кога почнува постуденото време, на крајот на есента и почетокот на зимата, количината на храна во кошницата станува пооскудна, па работничките ги исфрлаат трутовите и ги оставаат да гладуваат.

## Поврзано
* Матица
* Пчела работничка
* Пчела
* Западна медоносна пчела
* Медарка

## Наводи

## Надворешни врски
* Трут на семрежното место на „Пчела“
* Снимка од трут одблиску
* Видео со исфрлање трут од кошницата
* Трут

Категорија:Пчели
Категорија:Пчеларство
Порфириј (српски патријарх)

**Патријарх Порфириј**, роден како *Првослав Периќ* — патријарх на Српската православна црква, ракоположен на 18 февруари 2021 година.

Роден е на  година во Бечеј, Србија. Пораснал во селото Чуруг, општина Жабаљ, каде што завршил основно училиште, а гимназија во Нови Сад. Во 1986 година завршил Православен богословски факултет во Белград, а една година претходно, во 1985, бил замонашен во манастирот во Дечани на Косово. По завршувањето на факултетот заминал на постдипломски студии во Атина каде што останал до 1990 година. На 14 мај 1999 бил избран за викарен епископ егерски. Во 2004 година на Богословскиот факултет при Националниот и Каподистриски универзитет во Атина одбранил докторска дисертација. На 24 мај 2014 бил избран за митрополит загрепско-љубљански.

## Библиографија

* *Лице в Лице — Библиско-пастирски размисли за Бог, човекот и светот (Лицем к Лицу — Библијско-пастирска промишљања о Богу, човеку и свету)*, Белград—Загреб, 2015.
* *Премудрост во Тајната скриена — Ставови од Теологијата на апостол Павле (Премудрост у Тајни сакривена — Огледи из Теологије апостола Павла)*, Белград, 2020.

## Награди и признанија
* : Орден на Свети Игнатиј, доделен од Фондацијата на Свети Игнатиј, 2016 година
* : Признание за унапредување на дијалогот меѓу религиите и општествата, доделено од Здружението за верски слободи во Република Хрватска, 2019 година
* : Орден „Свети Климент Охридски“ од прв ред, доделен од Македонската Православна Црква — Охридска Архиепископија, врачен од г.г. Стефан, Охрид, 5 јуни 2023 година

## Галерија


Податотека:Vladika Porfirije crop.jpg|Епископ Порфириј, јануари 2012
Податотека:2. свјетлопис патријарха србског Порфиририја и надвладике охридског Стефана, 19.5.2022.jpg|Архиепископот Стефан и патријархот Порфириј, мај 2022, Белград


## Наводи

Категорија:Христијански верски водачи
Категорија:Православни епископи од 21 век
Категорија:Српска православна црква
Категорија:Српски патријарси
Наши години

**„Наши години”** — македонска телевизиска серија снимена во 1979 година во продукција на ТВ Скопје.

## Епизоди

## Улоги

Останати улоги &nbsp;&#9660;




Комплетна ТВ-екипа &#9660;




## Надворешни врски
* 

Категорија:Југословенски серии
Категорија:Македонски серии
Телевизија Скопје — Играна програма

## Продукција
Редакцијата на играна програма на Телевизија Скопје  во периодот од 1966 до 1992 година, создала 104 ТВ-филмови и 38 ТВ-серии, 
### ТВ-филмови

1960 &#9660; | 1970 &#9660; | 1980 &#9660; | 1990 &#9660; 
















### ТВ-серии

## Надворешни врски
* Телевизија Скопљe ИМДБ

Категорија:Македонски издавачки куќи
Категорија:Македонска кинематографија
Македонија на Средоземните игри 2013

**[[Македонија]]** дебитирала на '''Средоземните игри''' во Мерсин, Турција од 20 до 30 јуни 2013 година.

## Кошарка

### Мажи
**Тим**
* Марко Симоновски
* Дарко Соколов
* Димитар Караџовски
* Бојан Крстевски
* Бојан Трајковски
* Стојан Ѓуроски
* Горјан Марковски
* Александар Штерјов
* Владимир Брчков
* Кристијан Николов
* Синиша Аврамовски
**Групна фаза**
**Натпревари**

**Елиминациска фаза**
**Полуфинале**
**Натпревар за трето место**
**Конечен пласман**

## Фудбал

### Мажи
**Тим**
*Дамјан Шишковски
*Игор Алексовски
*Ѓоко Зајков
*Ристе Каракамишев
*Филип Ристевски
*Стефан Трајковиќ
*Дарко Велковски
*Михајло Митров
*Бесмир Бојку
*Јорданчо Наумиски
*Демир Имери
*Јасир Асани
*Дориан Бабунски
*Кире Маркоски
*Кристијан Костовски
*Димитар Иванов
**Групна фаза**
**Натпревари**

**Натпревар за 5-8 место**
**Натпревар за 5 место**
**Конечен пласман**

## Ракомет

### Мажи
**Групна фаза**

**Натпревари**

**Конечен пласман**

### Жени
**Групна фаза**

**Натпревари**

**Конечен пласман**

## Одбојка

### Мажи
**Групна фаза**

Категорија:Македонија на Средоземните игри
Категорија:Спортот во Македонија во 2013 година
Изборно Кнежевство Трир

**Изборно Кнежевство Трир** (германски: *Kurfürstentum Trier or Kurtrier*) — германско црковно кнежевство на Светото Римско Царство кое постоело од крајот на 9-ти до почетокот на 19-ти век. Се состоело од поседите на принцот-архиепископ од Трир (*Erzbistum Trier*), кој исто така бил изборен кнез на Царството, заедно со изборниот кнез на Келн и изборниот кнез на Мајнц, меѓу кои вториот се рангирал на прво место.

Главен град на кнежевството бил Трир, а главна резиденција на електорот бил Кобленц од 16 век натаму. Изборното тело било секуларизирано во текот на германското посредување од 1803 година.

Изборно Кнежевство Трир, во својство на надбискуп, управувал и со архиепископијата во Трир, чија територија не одговарала на електоратот.

## Историја

### Среден век
мини|Архиепископи во Средна Европа, 1500 г.|лево
мини|Катедрала во Трир (завршена во 1196 година)|лево
Трир, како важен главен град на римската провинција *Аугуста Треверорум*, бил седиште на епископ уште од римско време. Бил подигнат на архиепископски статус за време на владеењето на Карло Велики, чиј тестамент ги споменува епископиите на Мец, Тул и Верден како нејзините суфрагани.

Епископите од Трир веќе биле практично независни територијални магнати за време на династијата Меровинзи. Во 772 година Карло Велики му дал целосен имунитет на епископот Виомад од јурисдикцијата на владејачкиот гроф за сите цркви и манастири, како и за селата и замоците кои припаѓале на црквата Свети Петар во Трир. Во 816 година Лудвиг Побожниот му ги потврдил на архиепископот Хето привилегиите на заштита и имунитет дадени од неговиот татко.

При поделбата на Каролиншкото Царство во Верден во 843 година, Трир му бил даден на Лотар; при поделбата на Лотарингија во Мерсен во 870 година, таа станала дел од источнофранкското кралство, кое се развило во Кралство Германија.

Во 898 година, архиепископот Радбод добил целосен имунитет од сите даноци за целата епископска територија, доделен од Цвентиболд, кој бил природен син на императорот Арнулф од Корушка и кој владеел накратко како крал на Лотарингија. Тој бил под голем притисок од неговите независни благородници и очајно му требало моќен сојузник. Подарокот ја зацементирала позицијата на архиепископите како територијални господари сами по себе. По убиството на Цвентиболд во 900 година, управителите на детето-крал Луј му се додворувале на Радбод од своја страна, давајќи му го округот и градот Трир целосно, дозвола да наметне царини и право на ковачница (исто толку симбол на независна власт како економска алатка). Од дворот на Карло Простиот, тој го добил конечното право на избор на епископ од Трир според поглавјето, без царско мешање.

Категорија:Изборнокнежевски рајнски округ
Категорија:Поранешни држави и територии во Рајнската област-Пфалц
Категорија:Историја на Рајнската област
Трир
Трир
Матична киселина

**Матична киселина** (**10-хидрокси-2-деценоинска киселина**) или **10-HDA** — биоактивно соединение присутно во матичниот млеч.

Киселината од матичниот млеч се истражува заради неговото фармаколошко дејство. Постојат индикации дека ја промовира неврогенезата на нервните матични/прогениторни клетки (клетки кои имаат способност за диференцијација во неврони, астроцити или олигодендроцити) *[[ин витро]]* и дека може да биде ефикасен метод за лекување и спречување на невролошки нарушувања.

Покрај тоа, познато е дека матичниот млеч има антитуморно, антибиотско, имуномодулаторно, естрогенско, неврогено дејство, како и дека го модулира внатрешните имунолошки одговори.

## Поврзано
* 10-хидроксидеканоинска киселина

## Наводи

## Надворешни врски
* 10-Hydroxy-2-decenoic Acid, a Major Fatty Acid from Royal Jelly, Inhibits VEGF-induced Angiogenesis in Human Umbilical Vein Endothelial Cells

Категорија:Хидрокси киселини
Категорија:Масни киселини
Категорија:Пчелни производи
Категорија:Хидроксикиселини
Ај, Кармела!

**„Ај, Кармела!“** (шпански: *Ay, Carmela!*) — филм од 1990 година, режиран од Карлос Саура (Carlos Saura), кој е автор и на сценариото, заедно со Рафаел Аскона (Rafael Azcona). Филмот е снимен врз основа на истоимената драма на Хосе Санчис Синистера (José Sanchís Sinisterra). Главните улоги ги играат: Кармен Маура (Carmen Maura), Андрес Пахарес (Andrés Pajares) и Габино Диего (Gabino Diego). Филмот ги освоил Европските филмски награди за најдобар филм и за најдобра глумица (Маура), а исто така, ја освоил наградата „Гоја“ во неколку категории: најдобар режисер, најдобра главна женска улога, најдобра машка главна улога, најдобра споредна машка улога, најдобро адаптирано сценарио итн..

### Синопсис
Во текот на Шпанската граѓанска војна, Кармела (ја игра Маура) и Паулино (го игра Пахарес) работат како забавувачи. Заедно со својто нем соработник Густавете (го игра Диего), тие патуваат низ Шпанија настапувајќи пред републиканската војска. Тие се големи патриоти така што запаѓаат во голема опасност кога ги заробуваат војниците на Франко. Сепак, наместо да ги погубат, тие ги присилуваат заробениците да настапат пред монархистичката војска. За да се спасат, забавувачите се принудени да послушаат...

## Наводи

Категорија:Шпански филмови
Категорија:Италијански филмови
Категорија:Филмови на Карлос Саура
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови на шпански јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Шпанија
Категорија:Филмови засновани на драми
Категорија:Филмови за Шпанската граѓанска војна
Категорија:Филмови од 1990 година
Категорија:Филмови со Кармен Маура
Категорија:Филмови со Андрес Пахарес
Категорија:Филмови со Габино Диего
Ран снег во Минхен

**„Ран снег во Минхен“** (српскохрватски: *Rani snijeg u Minhenu*) — филм од 1984 година, режиран од Богдан Жижиќ. Главните улоги ги играат: Драго Гргечиќ, Павле Вуисиќ и Ива Марјановиќ..

## Синопсис
Пред 16 години, едно двадесетогодишно момче (го игра Гргечиќ) дошло во Минхен заедно со родителите и во меѓувреме навикнал на луѓето и на местото. Меѓутоа, неговиот татко (го игра Вуисиќ) е приврзан кон татковината и во своето родно место гради куќа и автомеханичарска работилница за синот. Момчето има поинакви планови и не сака да ја напушти Германија. Како што се ближи денот на враќањето во татковината, меѓу момчето и таткото доаѓа до голема кавга. Момчето сака да се ожени со својата девојка, која е Германка. Бидејќи таткото не присуствува на венчавката, момчето оди да го побара и го наоѓа мртов во станот каде што извршил самоубиство.

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Хрватски филмови
Категорија:Филмови на Богдан Жижиќ
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Минхен
Категорија:Филмови од 1984 година
Категорија:Филмови со Ива Марјановиќ
Категорија:Филмови со Павле Вуисиќ
Категорија:Филмови со Драго Гргечиќ
Кинеска глицинија

**Кинеска глицинија** () — листопаден, повеќегодишен ползавец од родот Wisteria, по потекло од Кина, од провинциите Гуангси, Гуејџоу, Хебеj, Хенан, Хубеј, Шенси и Јунан. Иако е ползавец, може да се формира и во облик на дрво, со брановидно стебло и висечки гранки.

## Галерија
Може да порасне до висина од 20 до 30 метри. Листовите се сјајни, зелени долги 10-30 сантиметри и широки 9-13 сантиметри. Цветовите се бели, виолетови или сини, со 15-20 гроздови во пролет, кои обично цветаат во средината на мај.

## Одгледување
Иако потекнува од Кина, нашироко се одгледува во САД. Таму била пренесена во 1816 година и набрзо станала едно од најпопуларните градинарски растенија, токму поради нејзините цветови. Меѓутоа, во некои делови на Соединетите Држави почнала неконтролирано да се шири поради поволната клима, слична на онаа во Кина. Еден примерок од Сиера Мадре дава еден и пол милион цветови на гранките кои надминуваат 150 метри во должина за време на цветањето.

## Галерија
 
Tsubo-en_Wisteria_seasons-356x267-Opt.gif||
R08-Matsue English Garden.jpg|
Wisteria-sinensis.JPG|
(MAD ) W. sinensis-2.jpg|Цвет
Wisteria sinensis Fruit.JPG|Плод
Wis cvet.jpg|


## Наводи

## Литература
* 
* 

## Надворешни врски

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Хортикултура
Категорија:Дендрологија
Категорија:Цвеќиња
Категорија:Флора на Јужна Каролина
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Растенија за бонсаи
Држилово (Негушко)

**Држилово** (, *Метаморфоси*; книжевно: *Μεταμόρφωσις*, *Метаморфосис*; до 1928 година: *Δροζέλοβο*, *Дрозелово* или *Ντραζίλοβο*, *Δραζίλοβο*, *Дразилово*) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Негуш, во Централна Македонија, Грција.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа на 13 километри северозападно од градот Негуш, на надморска височина од 950 метри.

Сместено е во североисточните пазувите на планината Каракамен, оддалечено е 4 километри од селото Голема Река.

## Историја

До почетокот на  век, Држилово било богато село. Држилово е познато историско село по своето масовно учество во Негушкото востание во 1822 година, кога потполно настрадало, а неговите жители кои успеале да се спасат се раселиле во источна Македонија, во Пиринска Македонија, во Солун и на други места. Од тука потекнува и семејството Држиловци, познати по својата македонска печатница во Солун. Било уништено од Мехмед Емин-паша. 40 држиловци, заедно со 25 теовчани, го обезбедиле префрлањето на жените и децата од Негуш.

По Негушкото востание, селото не било обновено и само повремено се користело од влашките сточарски семејства, но не било населено сè до 1924 година, кога тука биле населени грчки бегалци од Понд.

Во 1928 година, името на селото било променето во Метаморфосис (*Μεταμόρφωση*).

Повторно се распаднало за време на Граѓанската војна (зимата 1947 г.), а неговите жители се преселиле во градот Негуш, но продолжиле да ги користат своите имоти.

## Стопанство

Селаните, како и иселениците кои повремено го посетуваат, главно ги користат своите имоти за ситно земјоделство.

Денес, во Држилово работи голема фарма „Дразилово“ за одгледување на свињи.

## Население

Обновеното село, првпат се појавува во пописот од 1928 година, како чиста бегалска населба, кога бројот на жители изнесувал 57, а во 1940 година 115 жители. По Граѓанската војна, селото повторно се распаднало и само повремено е посетувано од страна на некогашните жители, кои се преселиле во градот Негуш. Бидејќи селото не било обновено, во подоцнежните пописи било забележано како населба без жители, но во последните години некои од нив започнале да се враќаат и да го обновуваат. Во пописот од 1991 година биле забележани 71 жител.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 7 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 9 жители.

## Самоуправа и политика

Селото припаѓа на општинската единица Негуш со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Негуш, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Голема Река, во кој покрај селото Држилово влегуваат и селата Голема Река и Куцуфљани.

## Личности

;Родени во Држилово
* Иван Хаџилазаров — солунски трговец
* Кирјак Држилов (?-1877) — писател и просветен деец
* Константин Држилов (?-1890) — писател и просветен деец

;Други
* Георги Динков (1839-1876) — просветен деец, син на Константин Држилов
* Периклис Хаџилазару (1857-1917) — политичар
* Славка Динкова (1848-1878) — просветна работничка

## Наводи

### Белешки
* 

Категорија:Држилово (Негушко)
Тефсингдален (национален парк)

**Националниот парк Тефсингдален** (шведски: Töfsingdalen, буквално *Долина Тефлинг*) ― национален парк во Општина Овдален, Округ Даларна, Шведска.

 

## Наводи

## Надворешни врски

* Шведски национални паркови: Националниот парк Тефсингдален од шведскиот Завод за заштита на животната средина

Категорија:Национални паркови во Шведска
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:МСЗП-Категорија II
Категорија:Географија на Округот Даларна
Категорија:Туристички атракции во Округот Даларна
Категорија:Појавено во 1930 во Шведска
Категорија:Заштитени подрачја појавени во 1930 година
Јуре (национален парк)

**Јуре** е остров, околен архипелаг од околу 30 острови и национален парк сместен во најголемото шведско езеро, Венерн. Основан во 1991 година, националниот парк има површина од 24 км2 (9,3 квадратни милји) и ги вклучува сите острови на архипелагот. 

Островите во моментов се ненаселени, но има ловечка куќа и светилник без екипаж. Дивиот свет вклучува елен лопатар и голема разновидност на птици, вклучувајќи острици, хоби, остриги и големи галеби со црн грб. Хоризонтот на Јуре се состои само од вода, освен во јужниот правец каде што е видлив Кинекул.

## Види уште така
*Национални паркови во Шведска

## Наводи

## Надворешни врски

* Sweden's National Parks: Djurö National Park from the Swedish Environmental Protection Agency
Сончогледи (филм)

**„Сончогледи“** (српски: *Сунцокрети*) — југословенски филм од 1988 година, во режија на Јован Ранчиќ. Главните улоги ги толкуваат: Драгомир Фелба, Радош Бајиќ, Татјана Бељакова, Олга Одановиќ и Петар Краљ. 

## Синопсис
Осамениот старец Јова, пензиониран чевлар и вдовец, кој е запоставен од синот и снаата, ја запознава тинејџерката Тања која сака да му помогне. Неговата почетна недоверба постепено прераснува во вистинско пријателство. Кога другарите на Тања дознаваат дека таа му помага на дедо Јова, тие се договараат да го направат истото и така создаваат група наречена „Сончогледи“ чија мисија е да им се помогне на старите луѓе.

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Српски филмови
Категорија:Филмови од 1988 година
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови на Јован Ранчиќ
Категорија:Филмови со Радош Бајиќ
Категорија:Филмови со Татјана Бељакова
Категорија:Филмови со Олга Одановиќ
Категорија:Филмови со Петар Краљ
Категорија:Филмови со Драгомир Фелба
Категорија:Филмови со Предраг Лаковиќ
Категорија:Филмови со Душан Јаниќијевиќ
Категорија:Филмови со Душица Жегарац
Категорија:Филмови со Рахела Ферари
Категорија:Филмови со Милан Штрљиќ
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Белград
Трестиклан (национален парк)

**Националниот парк Трестиклан** () ― национален парк кој се наоѓа во општина Далс-Ед во северозападниот дел на Далсланд, Шведска, долж границата со Норвешка. „Трестикел“ значи „трозабец“, веројатно упатување на обликот на езерото Стора Трестиклан. Овој национален парк содржи една од ретките преостанати области на стари шуми во јужна Скандинавија. Паркот е основан во 1996 година и има површина од 28,97 км2. Највисоката точка на паркот е Орсхејден (276 м надморска височина).

## Поврзано

* Бротане
* Стора Ле
* Робокен

## Наводи

## Надворешни врски

* Национални паркови на Шведска: Националниот парк Трестиклан од шведскиот Завод за заштита на животната средина

Категорија:Национални паркови во Шведска
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:МСЗП-Категорија II
Категорија:Туристички атракции во Округот Востра Јеталанд
Категорија:Појавено во 1996 година во Шведска
Категорија:Заштитени подрачја појавени во 1996 година
Категорија:Географија на Округот Востра Јеталанд
Пиелјекајсе (национален парк)

**Пиелјекајсе** ― национален парк во Шведска. Лежи околу 10 км јужно од Јоквик во Општина Арјеплог, Лапонија. Паркот главно се состои од брезова шума.

Паркот го минува планинарската патека Кунгследен, а патеката продолжува во блискиот Природен резерват Винделфјеленс, една од најголемите заштитени подрачја во Европа.

 

## Наводи

## Надворешни врски

* Шведски национални паркови: Национален парк Пиелјекајсе од шведскиот Завод за заштита на животната средина

Категорија:Национални паркови во Шведска
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:МСЗП-Категорија II
Категорија:Лапонија (Шведска)
Категорија:Туристички атракции во Округот Норботен
Категорија:Географија на Округот Норботен
Категорија:Појавено во 1909 година во Шведска
Категорија:Заштитени подрачја појавени во 1909 година
Нора Квил (национален парк)

**Нора Квил** (шведски: Norra Kvill, буквално *Северен Квил*) ― мал национален парк (основан во 1927 година) во близина на Вимерби во Округот Калмар, Смоланд, југоисточна Шведска. На неколку километри од паркот се наоѓа Румскулскиот даб, најголемиот даб стежер во Европа со обем од околу 14 м. Се смета дека дабот е стар околу 1000 години.

 

## Наводи

## Надворешни врски

* Националните паркови на Шведска: Националниот парк Нора Квил од шведскиот Завод за заштита на животната средина

Категорија:Национални паркови во Шведска
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:МСЗП-Категорија II
Категорија:Туристички атракции во Округот Калмар
Категорија:Географија на Округот Калмар
Категорија:Заштитени подрачја појавени во 1927 година
Категорија:Појавено во 1927 година во Шведска
Брестје

**Брестје** (словенечки: *Brestje*) — населба во Општина Брда во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Категорија:Општина Брда
Црква „Сите Светители“ - Негуш

**Сите Светители** () — црква во градот Негуш, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е мал храм на брегот на реката Арапица под месноста Жертвено Место. Граден е од 1974 до 1977 г. во стар стил. Градбата претставува базилика со купола и зафаќа површина од околу 100&nbsp;м2. Проектот е дело на архитектот Танасис Фотиадис, а внатрешноста ја живописал Манолис Параскевас. Иконостасот е дрвен и позлатен. Надвор од храмот има лековит извор.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Сите Светители
Сите Светители, Негуш
Категорија:Појавено во 1977 година
Црква „Св. Илија“ - Негуш

**Свети Илија** () — црква во градот Негуш, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа на истоимениот рид Свети Илија (350&nbsp;м) веднаш северозападно од градот. Изградена е во 1936 г. на местото на постар храм со прилози од граѓаните. Зафаќа површина од 180&nbsp;м2 и нема особен архитектонски стил. Подоцна е доградена припрата. Ѕидовите се од камен, дебели 80&nbsp;см. Иконостасот е обичен, со мали преносливи икони. Некои од нив веројатно се дело на негушкиот зограф Хасјурас.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Илија
Илија, Негуш
Категорија:Појавено во 1936 година
Црква „Св. Благовештение“ - Негуш

**Свето Благовештение** ( — црква во градот Негуш, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува еден од парохиските храмови во Негуш.

Црквата се наоѓа јужно од реката Арапица, до VI основно училиште. Градена е во 1991 – 1994 г. на местото на помал параклис со гробишта. Плант го изготвил инженерот Марија Куцупија, а средствата за иградба се од прилози на верниците.

Градбата претставува трикорабна базилика без купола, со површина од 350&nbsp;м2. Живописувањето започнало во 1996 г. од рацете на зографот К. Врузос, исто така финансирано од доброволни прилози. На фреските преовладува сината боја со златна позадина. Во конхата на апсидата е насликана Пресвета Богородица Поширока од небесата, а под неа е Благовештението.

Во 2002 г. чинарот крај храмот е прогласен за заштитен споменик.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Благовештение
Благовештение, Негуш
Категорија:Појавено во 1994 година
Црква „Св. Димитриј“ - Негуш

**Свети Димитриј** () — црква во градот Негуш, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува еден од парохиските храмови во Негуш.

Црквата е сместена во горниот западен дел на градот, близу плоштадот „Камена“ и срушената џамија. На местото на храмот имало црква уништена за време на Негушкото востание во 1822 г. При обновата на градот, на нејзино место е изграден мал храм. Во 1922 г. во оваа парохија се доселиле Грци од Мала Азија. Во 1996 г. малата црква е урната и на нејзино место е изграден сегашниот голем храм, по проект на архитектот Павлос Кирјакос. Изградбата чинела 15 милиони драхми, собрани од прилози на верниците.

Во храмот има две големи икони на Свети Димитрија Солунски, од кои едната датира од XVIII век. За вредни се сметаат и иконите на Свети Јован Богослов од XVII век и Свети Василиј од XVIII век, донесени од малоазиските доселеници.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Димитриј
Дмитриј, Негуш
Категорија:Појавено во 1996 година
Црква „Св. Троица“ - Негуш

**Света Троица** () — црква во градот Негуш, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа во маалото Батани, на десниот брег на реката Арапица. Во близина паркчето и црквата „Св. Благовештение“. Храмот има површина од 50&nbsp;м2 и опкружен е со мало двор со дрва, во кој стои камбанарија. Внатре има мошне убав бел иконостас со вградени преносливи икони. Покривот ќерамиден, а таванот е дрвен.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Троица
Троица, Негуш
Нидерланген

**Нидерланген** () — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Нидерланген се наоѓа помеѓу градовите Папенбург и Мепен на реката Емс.

### Соседни општини

Нидерланген се граничи на север со општината Зуструм, на исток со општините Фрезенбург и Латен, на југ со општината Оберланген и на запад со градот Харен.

### Општински единици

Општината Нидерланген се состои од следниве места:

* Нидерланген
* Нидерланген-Зидлунг

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Емсланд
Категорија:Општини во Долна Саксонија
Црква „Св. Никола“ - Негуш

**Свети Никола** () — црква во градот Негуш, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа во истоимениот парк во истоимената приградска населба Свети Никола. Сместена е во пазувите на Каракамен југозападно од Негуш, близу изворите на Арапица. Храмот е изграден во 1912 г. врз урнатините на црква изгорена од Али-паша Јанински во 1791 г. Завршен е за помалку од две години од месни мајстори, а со средства на негушани. Надвлезниот ктиторски натпис го спомнува името на Христос Каридас. Според преданието, на еден ага му се јавик Свети Никола и му рекол дека болната жена ќе му оздрави ако дозволи изградба на храм посветен нему.

Градбата претставува мала базилика со дрвен покрив и нартекс на запад одвоен со четири столбови. Пред опожарувањето можно е да имал монашки конак. Живописувањето е изведено во 1956 г. од негушкиот зограф Такис Хасјурас. Во наосот лево се претставени сцени од животот на Свети Никола, а десно се апостолите Петар и Павле. Таванот исто така е насликан. Во 1982 г. фреските се обновени. Иконостасот е од резбано дрво, и иконите на него се дело на негушкиот зограф Христодулос Матеу.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Никола
Никола, Негуш
Категорија:Појавено во 1912 година