open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Банатска Република

**Банатска Република** — краткотрајна држава, која била прогласена на 31 октомври 1918 година во Темишвар, по колапсот на Австроунгарија.

## Историја
По прогласувањето на Банатска Република, бил формиран Банатски народен совет, кој се состоел од по пет претставници од следните нации кои живееле на територијата на Банат: Германци, Унгарци, Срби и Романци.

Главниот комесар на новоформираната република станал доктор Ото Рот, додека за воен командант бил избран Алберт Барт. Унгарската влада веднаш ја признала независноста на Банатската република. Поддршката за создавање на Банатската република од страна на Унгарија била со цел да се задржи северниот Банат и да се намали определувањето на тамошното население за припојување кон јужнословенската држава.

Банатскиот народен совет организирал воени одреди и цивилна стража на 4 ноември истата година. Целта за формирање на воените одреди била воспоставување на контрола врз целата територија на Банат. Сепак, Банатска Република траела кратко, по неколку дена, војската на Кралството Србија влегла во Банат и го приклучила како своја територија и тоа било крај на Банатската република. Неколку месеци подоцна, територијата на Банат била поделена меѓу Кралството СХС и Романија, земајќи ги предвид прогласот на Големото народно собрание во Нови Сад и резолуцијата од Алба Јулија.

Во април 1920 година, Германците од Банат поднеле барање до Париската мировна конференција да се обнови републиката, под име *Република Банатија*. Според ова барање, обновената република, освен Банат, би ја вклучила и соседната Бачка, и би била поделена на кантони слично на Швајцарија, во кои би управувале претставниците на мнозинската етничка група од секој кантонт. Овој предлог бил отфрлен од страна на Париската мировната конфренција.

## Демографија
Република Банат броела 1.582.133 жители, од кои:

* 592.049 (37,42%) Романци
* 387.545 (24,50%) Германци
* 284.329 (17,97%) Срби
* 242.152 (15,31%) Унгарци
* имало и помал број на помали етнички групи во кои спаѓале Словаци, Хрвати, Русини и други.

Според религија, населението во Република Банат било:

* 855.852 (54,10%) православни христијани
* 591.447 (37,38%) католици
* членови на помали верски заедници како калвинисти, лутеранци, и Евреи.

## Наводи


## Литература

* Драго Његован, Присаједињење Војводине Србији, Нови Сад, 2004.
* Милојко Брусин, Наша разграничења са суседима 1919—1920, Нови Сад, 1998.
* 

## Поврзано

*Банат
*Српско-унгарска република Барања-Баja
*Република Прекмурје



Категорија:Поранешни држави на Балканот
Категорија:Поранешни непризнаени држави
Категорија:Поранешни држави во Европа
Категорија:Историски области во Србија
Категорија:Унгарија во раниот нов век
Категорија:Држави и територии настанати во 1918 година
Категорија:Држави и територии распаднати во 1919 година
Жена на Месечината (филм)

**Жена на Месечината** - германски нем филм, снимен во 1929 година во режија на Фриц Ланг. Претставува адаптација на истоимениот роман на неговата сопруга Теа Фон Харбу, која заедно со него го напишала сценариото. Заплетот на филмот почнува кога германскиот претприемач Волф Хелиус организира експедиција на месечината со помош на револуционерен ракетен погон, но истовремено мора да се соочи со уцените од страна на американските претприемачки соперници, како и љубовните проблеми поврзани со неговата помошничка Фриде.
За филмот е карактеристично што неговите творци настојувале вселенското патување да го да го прикажат што пореално, односно што е можно повеќе во склоп на тогашните научни и технолошки достигнувања. Поради тоа како советник е ангажиран ракетниот стручњак Херман Оберт, кој пробал да изработи употреблив модел на ракета. Филмот доживеал голем успех и во значајна мера во јавноста го популаризирал концептот за вселенско патување, но и техниката на одбројување пред лансирање на проектил. Жена на Месечината можеби најголемо влијание имал на 17 годишниот Вернер фон Браун кој подоцна тврдел дека филмот го поттикнал да се занимава со развивање на ракетна техонологија, која по 40 години ќе доведе до тоа луѓето да можат да слетаат на месечината.

## Надворешни врски
* 
* 
* 

Категорија:Неми филмови
Категорија:Германски филмови
Дивна Вековиќ

**Дивна Вековиќ** (, Беране,  – непознато, ) – прва жена која станала лекарка во Црна Гора. Покрај тоа што била лекарка, таа и преведувала. Како преведувач, таа била прва жена која го превела *[[Горски венец]]* на француски јазик. Прва објавила и српско-француски речник.

## Образование
Основно училиште завршила во манастирот Ѓурѓеви Ступови, а потоа нижа гимназија во Скопје. Образованието кое го стекнала во Франција опфаќало едногодишни студии на училиштето за бабици во Амјен, завршен клас при Медицинскиот факултет на Сорбона и двегодишна дентистичка школа која ја завршила во 1917 година во Париз.

## Заслуги
Покрај преводот на Горски венец, познато е дека ги препеала песните на Јован Јовановиќ Змај и го превела је Вуковиот „Животот и обичаите на српскиот народ“. Авторка е на два речници по француски јазик, француска граматика и книгата „Крвни умир“, а во 1926 година во Белград ја одбранила докторската теза по книжевност.

## Смрт
Како членка на монархистичкото движење, бегала од комунистите. Вистината за нејзината смрт не е официјална, меѓутоа се верува дека комунистите ја препознале и убиле кај Ѕидани Мост и ја фрлиле во Сава во 1944 година. .

## Наводи
Роберт Вине

**Роберт Вине** (роден на 27 Април 1873 година во Вроцлав, починал на 17 Јули 1938 година во Париз) бил германски филмски режисер. Особено, неговиот експресионистички нем филм Кабинетот на докторот Калигари, се смета за пресвртница во историјата на филмот. 

Категорија:Починати во 1938 година
Категорија:Родени во 1873 година
Категорија:Германци
Категорија:Експресионизам
Категорија:Филмски режисери
Категорија:Германски филмови
Категорија:Германски режисери
Нов германски филм

**Новиот германски филм** (исто така *младиот германски филм*, герм. *Junger Deutscher Film* скратено на германски *JDF* ) бил филмски стил во Сојузна Република Германија во 1960-тите и 1970-тите. Еминентни режисери беа Александар Клуге, Хансјирген Поланд, Едгар Рајц, Вим Вендерс, Фолкер Шлендорф, Вернер Херцог, Ханс-Јирген Зиберберг, Вернер Шретер и Рајнер Вернер Фасбиндер. Овие филмаџии ја ставија општествената и политичката критика во средиштето на нивната работа, исто така, за разграничување од чистите забавни филмови. Како авторски филмови, овие продукции обично се реализираат независно од големите филмски студија. Новиот германски филм беше под влијание на францускиот  „Новиот бран“ и протестното движење во 1968 година.
Остров Гемилер

**Островот Гемилер** () — остров кој се наоѓа во близина на брегот на Турција во близина на градот Фетхие. На островот се наоѓаат остатоците на неколку цркви, изградени помеѓу четвртиот и шестиот век, а покрај нив има и голем број на поврзани објекти. Археолозите веруваат дека на таа локацијата бил оригиналниот гроб на Свети Никола.

## Историја
На островот се наоѓаат урнатините на петте грчки цркви од византиски период изградени меѓу четвртиот и шестиот век, и околу 350 метри долга патека наменета за црковна процесија. Другите остатоци од истиот период вклучуваат околу четириесет други црковни објекти и над педесет христијански надгробни споменици. Една од црквите е исклесана директно од каменот на островот, на највисоката точка од островот, и се наоѓа на најзападниот крај од патеката за процесија. Можно е дека островот бил користен од страна христијанските верници како дел од рутата кон Светите Земји.

Археолозите денес веруваат дека островот можеби бил локација на оригинални гроб на Свети Никола. Традиционалното турско име за островот е *Gemiler Adası*, што значи "Остров на бродчиња", што може да биде повикување на улогата на Свети Никола, како светец заштитник на морнарите. Островот исто така бил познат како остров на Свети Никола, од страна на морнарите во средновековниот период. Археолозите веруваат дека тој бил погребан во црква исклесана од камен по неговата смрт во 326 година. Неговите мошти останале таму сè до 650тите години, кога островот бил напуштен поради загрозеноста од арапската флота. Моштите на Свети Никола биле преселени во градот Мира оддалечен околу 40 км на исток.

## Економија
Островот денес е многу популарно одредиште за пристанување на големи турска бродчиња наречени гулети (на пример од Олу Денис), кои превезуваат голем број туристи на островот, како и за помалите приватни бродови, бидејќи полумесечестиот заливот може да се искористи како безбедно место за закотвување. Византиските урнатините може да се видат од морето. Мал импровизиран ресторан стои во заливот, за да во летниот период ги пречека морнарите. Сопствениците не живеат на островот, тие се враќаат на копното кога завршува сезоната. За посета на урнатините се наплаќа влезница од 10 турски лири.

## Галерија

Податотека:Gemiler - panoramio (3).jpg|Остров Гемилер
Податотека:Gemiler - panoramio (14).jpg|Панорама на островот Гемилер
Податотека:Gemiler Adası 2 numaralı kilise.jpg|Урнатини од црква на островот Гемилер
Податотека:Gemiler Adası kalıntıları.jpg|Урнатини од византиски цркви


## Наводи


## Надворешни врски

* Остров Гемилер | Фетхие, Турција

Категорија:Острови во Турција
ПУ „Гоце Делчев“ - Ракитец

**Основно училиште „Гоце Делчев“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Гоце Делчев“ - Ракитец**; скратено: **ПООУ „Гоце Делчев“**) — подрачно основно училиште во селото Ракитец, составен дел на истоименото училиште од селото Конче.

Училиштето е именувано по македонскиот национален херој Гоце Делчев.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Ракитец.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Конче
Ракитец
Категорија:Ракитец
Рибњик

**Рибњик** (, , шлески: *Rybńik*) — град во југозападна Полска, кој се наоѓа во Шлеското Војводство. Градот првично бил развиен како риболовен центар (што може да се види и по неговото име) во средниот век, а подоцна станал и важен центар за ископување на јаглен и седиште на околната општина во 19 век. За време на комунистичката власт од 1945 до 1989 година било предвидено градот да се развие во главен рударски центар во јужна Полска.

Според пописот од декември 2010 година, во градот живеат 141,410 жители и со тоа е единствената градска општина во Горна Шлеска во која има зголемување на населението. Во околината на Рибњик се наоѓаат голем број на рудници на јаглен и електрани и со тоа претставува важна економска област на Полска, а исто така е и истакнат музички центар, дом на државното музичко училиште „Браќа Шафранкови“ и градскиот филхармониски оркестар.

Категорија:Градови во Шлеското Војводство
Категорија:Шлеска (покраина)
Категорија:Градски окрузи во Полска
Заеднички кревет и маса (филм)

**„Заеднички кревет и маса“** (француски: *Domicile conjugal*) е француско-италијански филм од 1970 година, во режија на Франсоа Трифо (François Truffaut). Трифо е и еден од авторите на сценариото, заедно со Клод де Живре (Claude de Givray) и Бернар Ревон (Bernard Revon). Главните улоги ги играат: Жан-Пјер Лео (Jean-Pierre Léaud), Клод Жад (Claude Jade), Хироко Бергхауер (Hiroko Berghauer), Барбара Лаге (Barbara Laage), Даниел Жирар (Daniele Girard), Клер Диамел (Claire Duhamel), Даниел Булонже (Daniel Boulonger) и Даниел Секалди (Daniel Ceccaldi). Филмот претставува четврто продолжение на серијата за Антоан Дуанел, започната со филмот „400 удари“. Во филмот се прикажува стапувањето во брак на Антоан, првата брачна криза и причините за разводот. Но, и покрај сериозниот заплет кој има полуавтобиографска позадина, сепак филмот го задржува ведриот тон на претходниот дел од серијата за Антоан. Основната разлика во однос на претходниет три филма се состои во настојувањето на Трифо да го претстави својто филмски јунак како млад човек кој се наоѓа на клучната раскрсница меѓу безгрижната малдост и обврските што ги носи зрелата возраст. Режиран во духот на францускиот нов бран, и овој филм наишол на блескави оцени од критиката.

## Синопсис
Конечно, на возраст од 26 години, Антоан Донаел (го игра Лео) стапува во брак со Кристин (ја игра Жад) и тие почнуваат среќен заеднички живот. Тој работи во цвеќарница, додека таа е професорка по виолина. Тие живеат во нов сопствен стан, а во соседството живеат необични, но симпатични луѓе. Набргу, по една незгода, Антоан ја напушта работата и се вработува во американска фирма која прави макети на бродови со далечинско управување. Еден ден, тој ја запознава убавата Јапонка Кјоко (ја игра Бергхауер) и започнува љубовна врска со неа, независно од тоа што Кристин е бремена.

## Наводи

Категорија:Филмови од 1970 година
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови на Франсоа Трифо
Категорија:Филмови со Жан-Пјер Лео
Категорија:Филмови со Клод Жад
Категорија:Филмови со Хироко Бергхауер
Категорија:Филмови со Барбара Лаге
Категорија:Филмови со Даниел Жирар
Категорија:Филмови со Клер Диамел
Категорија:Филмови со Даниел Булонже
Категорија:Филмови со Даниел Секалди
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Франција
Категорија:Француски филмови
Категорија:Италијански филмови
Ноќта на крадците

**Ноќта на крадците** – расказ на австралискиот писател Патрик Вајт.

## Содржина
Во куќата на Хамфри и Дорис Банистер се случила несреќа: минатата ноќ, некој крадец ја силувал нивната ќерка Фелисити. Полицијата извршила увид на местото, но таа го одбила лекарскиот преглед. Утредента, Фелисити му пишува писмо на својот свршеник, дипломатот Џон Галбрајт, дека ја раскинува свршувачката. По некое време, тој се среќава со Фелисити и таа повторно му соопштува дека ја раскинува свршувачката чувствувајќи дека нејзината љубов кон него не е вистинска. По настанот, Фелисити ја менува работата, почнува да се облекува поинаку и го менува своето однесување. Една ноќ, таа влегува во куќата на Харви Макин и внатре уништува сè. Додека седи во куќата, таа се сеќава на случката во нејзиниот дом: во нејзината соба влегол крадец кого таа го совладала, потоа го натерала да пие ракија и да пуши и му дозволила да си замине, а потоа на родителите им кажала дека била силувана. Во следните ноќи, Фелисити продолжува да влегува во туѓите домови и да ги уништува, а често оди и во паркот, каде се дружи со пијаниците. Еднаш, по еден таков престој во паркот, таа влегува во една напуштена куќа во која среќава гол старец. Таа почнува да го сожалува, соочувајќи се со својата осаменост, и му нуди помош, но тој умира.

## Осврт кон расказот
И во овој расказ, Вајт ни ги претставува неговите абнормални, ексцентрични аспекти на човечката природа. Така, мирната ќерка на угледни родители ненадејно почнува да се менува по таинтсвената посета на еден крадец. Во борбата со самата себеси таа се труди да ги уништи општествените предрасуди кои ја оковале во нејзината нестварна претстава за себеси. Притоа, нејзината внатрешна борба се претвора во физичко уништување на симболите на граѓанската благосостојба и на поимите на дборото и злото.

## Наводи

Категорија:Дела на Патрик Вајт
Какадуи (расказ)

**Какадуи** – расказ на австралискиот писател Патрик Вајт од истоимената збирка од 1974 година.

## Содржина
Клајд Гудинаф собира добротворни прилози и доаѓа кај сосетката Олива Даворен, која му кажува дека веќе седум години не зборува со сопругот Мик, поради тоа што, за време на едно нејзино отсуство, тој дозволил да умре нејзиниот папагал. Токму во тоа време, Мик почнал да се гледа со сосетката Базби Ликорн. Пред куќата на семејството Даворен се собираат какадуи и Олива посакува да бидат нејзини. Истовремено, и Мик и Базби почнуваат да се грижат за птиците. Во една прилика, Мик ја посетува Базби и дознава дека таа ги храни какадуите. Еден ден, какадуите исчезнуваат од паркот, а Мик и Олива се загрижени за нивната судбина и почнуваат да разговараат. Подоцна, птиците повторно се враќаат но соседот Фигис ја зема пушката и пука во нив. Тогаш, Мик се обидува да го спречи и во борбата со Фигис, тој паѓа мртов, а Фигис е уапсен поради убиството. По некое време, пред својот деветти роденден, малиот Тим Гудинаф, кој цело време е возбуден од присуството на какадуите, скришно бега од дома и ноќта ја поминува во паркот за да ја провери својата храброст. Утрото, на патот кон дома, тој наоѓа какаду во паркот и го убива, земајќи му го перчето како амајлија. Истовремено, Олива поминува пред куќата на Базби и тие за првпат проговараат меѓу себе. Тим доаѓа дома и почнува да плаче поради својата постапка.

## Осврт кон расказот
Во расказот „Какадуи“, авторот ни претставува галерија осамени и отуѓени луѓе чиј живот нема никаква смисла. Тие немаат длабоки чувства, ниту возвишени идеали. Во такви околности, животот на луѓето се менува со доаѓањето на птиците. Така, за Олива Даворен, птиците значат нова животна цел при што нејзиниот празен живот добива смисла и доаѓа до повторно зближување со сопругот. По седум години поминати во молчење, брачниот пар се соединува во обожавањето на своите необични пријатели. Исто така, за госпоѓицата Ликорн, птиците се благолсов кој ѝ овозможува за првпат во животот да доживее страст. Семејството Гудинаф е пример на „шупливи“ луѓе, иако нивното презиме кажува дека тие се сосема добри граѓани. Притоа, писателот иронично забележува дека нивниот деветгодишен син, Тим, е многу позрел и попаметен од нив. Ноз целиот расказ како лајтмотив се провлекуваат какадуите кои се злокобни птици: Мик Даворен е убиен поради нив, Фигис е осуден, Олива Даворен и Базби Ликорн повторно ѝ се препуштаат на својата осаменост, а малиот Тим го открива својот страв.

## Наводи

Категорија: Дела на Патрик Вајт
Судијата од Заламеја

**Судијата од Заламеја** (*El alcalde de Zalamea*) – драма на шпанскиот писател Педро Калдерон де ла Барка од 1643 година. Драмата е напишана според истоименото дело на Лопе де Вега.

## Содржина
Дејството на драмата се одвива во 1580 година. На патот за Португалија, војската доаѓа во Заламеја и еден офицер ја силува ќерката на богатиот селанец Педро Креспо, кој истовремено е селски судија и началник. Педро го моли офицерот да се ожени со неговата ќерка, а откако офицерот грубо го одбива, Педро набрзина го осудува и го убива. Тогаш интервенира генералот, дон Лопе де Фигуероа, но без успех, а потоа доаѓа кралот кој ја потврдува постапката на Педро и го именува за доживотен началник.

## Осврт кон делото
„Судијата од Заламеја“ зазема посебно место во творештвото на Калдерон де ла Барка, а според некои критичари, таа претставува најдоброто дело на шпанскиот класичен театар. Истовремено, таа е неговата единствена реалистична драма која обработува тема од секојдневниот живот и во која проблемите се решаваат на овоземен начин. Исто така, рамката на драмата е народна, а главните ликови се селани и војници, што е нетипично за Калдерон кој, како дворски писател, претежно обработувал „возвишени“ теми. Основната проблематика во драмата е анализата на односот меѓу војската и граѓаните, како и прашањата поврзани со граѓанските права, честа и достоинството на човекот. Притоа, симпатиите на писателот се на страната на народот при што тој ги возвишува ослободените селани, а ги карикира ситните благородници.

Речиси секој, дури и најспоредниот, лик во драмата има јасно обликуван портрет, своја смисла и улога, но целото дејство се врти околу две големи драмски личности – селанецот Педро Креспо и генералот дон Лопе. Во овие два лика, Калдерон ги насликал типичните одлики на нивните класи, но стопени со поединечните одлики и темпераментот, тие делуваат како живи ликови. Притоа, тие се прикажани посебно во својот свет, но и во судирот на нивните различни светови, од кој секој има своја цврста логика. И токму во таа антиномија, Калдерон ја покажал својата најголема сила и длабочина. Креспо и дон Лопе постепено растат еден од друг и еден наспроти другиот, како две големи сили кои се привлекуваат токму затоа што се различни, кои се борат зашто двете се тврди и кои се почитуваат онака како што се почитува силниот противник. Сепак, ликот на Креспо е малку поизразен и многумина сметаат дека тој е најсилната и најпотполната фигура на класичниот шпански театар.

## Наводи

Категорија:Дела на Педро Калдерон де ла Барка
Категорија:Шпански драми
Категорија:Барокна книжевност
Анджеј Добжински

**Анджеј Добжински**,  (1945 во Варшава) — полски дипломат, амбасадор на Република Полска во Република Македонија (2000–2006).

Дипломирал по лингвистика во Универзитет во Варшава Од 1967 работел за Министерство за надворешни работи, меѓу другите во Осло, Вашингтон, Каиро. Од 2000 вршител на должност, а од 20.01.2003 до 20.12.2006 првиот Амбасадор на Република Полска во Македонија.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Варшава
Категорија:Полски амбасадори
Категорија:Родени во 1945 година
Ата (митологија)

**Ата** била божица на заслепеноста и душевниот немир во старогрчката митологија, која се споменува во творештвото на Хомер. Таа предизвикувала раздор меѓу луѓето и боговите, па затоа Зевс ја исфрлил од Олимп. На земјата се движела со лесен и тивок чекор при што не ја допирала земјата, туку лебдела над главите на луѓето на кои им носела несреќа.

## Наводи

Категорија:Старогрчки божества
Категорија:Старогрчка митологија
Ванчо Тушевски

**Ванчо Тушевски** (,  - , ) — македонски книжевен историчар, професор на Филолошкиот факултет во Скопје по македонска книжевност во ⅩⅠⅩ век. Автор на повеќе трудови од областа на историјата на македонската книжевност.

## Творештво
* Јоаким Крчовски и изворите на некои негови дела, Скопје, 1985; 
* Поетика и реторика на новата македонска книжевност (ⅩⅠⅩ век), Скопје, 1985; 
* Студии за браќата Андреја и Константин Петкович, Скопје, 2000; 
* Јордан Хаџи Константинов Џинот. Живот и дело, Скопје, 2003;
* Нова македонска книжевност, Скопје, 2008;
* Истражувања на македонскиот фолклор, 2009

## Наводи

Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Југословенски универзитетски професори
Категорија:Македонски книжевни историчари
Категорија:Југословенски книжевни историчари
Категорија:Македонски писатели
Категорија:Југословенски писатели
Категорија:Професори на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ - Скопје
Петар Богдани

**Пјетер Богдани** — отомански римокатолички скадарски епископ (1656 — 1671) и Надбискуп скопски (1671 — 1689) од албанска народност. Се занимавал со книжевна работа, а творел на албански, италијански и латински јазик.

[мини|лево|„[Cuneus Prophetarum“ од *Петар Богдани Македонец*, Падова, 1685 г.]]
Автор е на апологетското дело *Cuneus Prophetarum* во два дела од 1685 година, печатено во Падовa на италијански и албански јазик. Тоа е прво познати изворно прозно дело напишано на албански јазик.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Ѓонај
Категорија:Починати во Приштина
Категорија:Родени во 1630 година
Категорија:Починати во 1689 година
Категорија:Албански римокатолички свештеници
Клуч (брава)

мини|Анатомија на клуч
right|300px|мини|Клучеви со различни нивоа на сигурност.

**Клуч** — направа што се користи за отклучување или заклучување на брава или катанец. Типичен клуч се состои од: сечило (кое се вовлекува во клучалката), рамо и глава (делот што го држи корисникот кога ја заклучува или отклучува бравата). Сечилото обично се прави посебно така што отвора неколку или само една брава. Главата треба да биде доволно голема за да обезбеди вртење на клучот.

Клучевите обезбедуваат многу евтина, иако не совршена, контрола врз влезот, на пр. во возила или згради. Во денешниот современ свет, клучевите станаа суштински елемент и се широко користени.

## Историја
Забележано е дека клучот го измислил Теодор од Самос, во 6 век пр. н. е. Исто така, дрвените брави и клучеви биле користени уште во древниот Египет, пред 4.000 години.

## Типови клучеви
Денес постојат многу различни типови клучеви:

*	Куќни клучеви
*	Автомобилски клучеви
*	Главни клучеви (отвораат неколку брави)
*	Контролни клучеви
*	Транспондерски клучеви (се користат за стартување, на пр., машини)
*	Двострани клучеви
*	Четиристрани клучеви
*	Парацентрични клучеви
*	Разделени клучеви
*	Клучеви со вдлабнатина
*	Цевни клучеви
*	Цајс клучеви (варијација помеѓу куќен и цевен клуч)
*	Клучеви што не можат да се дуплираат
*	Ограничени клучеви (се продаваат во ограничени количини)
*	Магнетни клучеви
*	Картички за заклучување 

### Калауз
Калауз е клуч чија намена е да отвора повеќе брави од ист тип.

## Клучот како тема во уметноста
* „Клуч“ — кус расказ на македонскиот писател Ненад Јолдески.
* „Клуч“ (српски: *Кључ*) — кус расказ на македонскиот писател Митко Маџунков од 1984 година.
* „Клуч“ — песна на полската поетеса Вислава Шимборска.
* „Клуч“ (хрватски: *Ključ*) — југословенски омнибус-филм од 1965 година, во режија на Ванча Кљаковиќ, Крсто Папиќ и Антун Врдољак.
* „Шпански клуч“ (англиски: *Spanish Key*) — композиција на американскиот џез-музичар Мајлс Дејвис од 1970 година.

## Наводи

Категорија:Направи
Категорија:Дом
Категорија:Браварство
Категорија:Вратна опрема
Убодна пила

[мини|Убодна пила [Роберт Бош ГмбХ|Бош]]
мини|Батериска убодна пила
мини|T-сечила
**Убодна пила** – машина-алатка, опремена со назабено сечило, главно се користи за сечење штици или панели од дрво, но исто така и материјали од пластика и алуминиум. Сечилото е многу мало и тесно, од едната страна се прицврстува за моторот кој го брзо го движи. Кај повеќето денешни модели, водилка ја зајакнува цврстината на сечилото.

## Историја
Во 1946 година, Алберт Кауфман, инженер на Синтила АГ во Золотурн, Швајцарија, ја заменил иглата на машината за шиење на неговата сопруга со назабено сечило. Во 1947 година, по развојот на Кауфмановиот пронајдок, Синтила започнала со производство на убодни пили под името „Лесто убодни пили“. Во 1954 година Синтила била купена од Бош, а во 1964 година името „Лесто“ било заменето со Бош. Оттогаш Бош отпочнал со иновација на алатката.

## Употреба
Убодната пила многу се користи во дрводелството бидејќи нејзините мала големина ѝ овозможува да биде многу погодна за ракување и да може да пили заоблени форми или да следи слободно избрана траса, за разлика од циркуларите кои се направени да може да пилат само по права линија. Таа исто така нуди предност да може да се извршат отсекувања во центарот на некое парче на пример.

Нејзината мала големина пак наметнува други ограничувања, па може да се сечат само не толку дебели штици (според моќноста отприлика до 9 см).

Убодните пили може да се користат и за сечење пластични и метални материјали со мала дебелина.

## Наводи

### Поврзано
* Пила
* Циркулар

## Надворешни врски

*Who invented jigsaw
*Types of Jigsaws 
* NIOSH Power Tools Sound and Vibrations Database 
*What are the different types of jigsaw blades

Категорија:Пили
Категорија:Алати
Категорија:Дрводелски алат
Антониа Гиговска

**Антониа Гиговска **(родена на , во ) — македонска поп-пејачка.

Нејзин музички ментор била професорката Ана Костадиновска.

Во текот на 2015 и 2016 учествувала во шоуто Пинкови ѕвездички каде го освоила 7-то место.

Во 2018 учествувала на романскиот натпревар "Златен Елен" каде го освоила второто место.

Нејзината песна "Невреме" како нејзин прв сингл се најде на 'trending' списокот на Youtube. Победила на Макфест 2018 со песната "Никогаш не вели никогаш".

Истата година била избрана за придружен вокал на групата Eye Cue која ја претставувала Македонија на Евровизија 2018.

Следат бројни хитови, од кои што најголем успех постигнува со песната "Mogli smo u dvoje" која што беше број 1 хит во Србија на радио станиците. Песната "Ванила" дует со Панчо од ДНК, "Крива сум" која што беше номинирана за најдобар спот од Македонија,

Таа исто така, била придружен вокал и на Тамара Тодевска на Евровизија 2019, каде Македонија го остварила најдобриот пласман досега на 7 место.

Антониа Гиговска ја објави првата епизода од "Акустичните верзии" на нејзините хитови "Mogli smo u dvoje", а ги најави и Никогаш не вели никогаш и Крива  сум.

## Дискографија

### Албуми

### Спотови

## Надворешни врски

## Наводи
*

Категорија:Македонски пејачи
Категорија:Македонски поп-пејачи
ПУ „Дебрца“ - Ботун

**Основно училиште „Дебрца“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Дебрца“ - Ботун**; скратено: **ПООУ „Дебрца“**) — подрачно основно училиште во селото Ботун, составен дел на истоименото училиште од селото Белчишта.

Училиштето е именувано по областа Дебрца.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Ботун.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Дебрца
Ботун
Категорија:Ботун
Господар на љубовта

**Господар на љубовта** (Der Herr der Liebe) - германски нем филм од 1919 година во режија на Фриц Ланг. Овој филм е втор филм на Фриц. Важни улоги во филмот играле Карл де Вогт и Гилда Лангер, глумци кои играле и во првиот филм на Ланг, Халбблут. Се вели дека и самиот режисер играл споредна улога во филмот. Филмот е изгубен.
Сценариото во филмот е напишано од Лео Кофлер. Се смета дека е прикажуван од страна на Helios Film. Во јавноста филмот се појавил за првпат во септември 1919 година. Филмот е создаден во Вајмарска Република.

Категорија:Германски филмови
Категорија:Филмови од 1919 година
Улица без радост

***Улица без радост*** e германски филм заснован на новелата на Хуго Беттауер и во режија на Георг Вилхелм Пабст. Овој филм е еден од првите филмови на движењето наречено *Нова објективност*. Грета Гарбо ја игра својата втора голема улога. Филмот често се опишува како приказна за моралот во која "падната жена" страда за своите гревови, додека доблесната е наградена. 

## Заплет
Во 1921 година во една улица наречена Мелчиоргасе во сиромашниот дел на Виена, Австрија, има само двајца богати луѓе: месарот Јозеф Герингер и г-ѓа Грејфер, која управува со моден бутик и ноќен клуб, водени од богатите луѓе во Виена. Придружен на ноќниот клуб е Мерл Хотел, бордел во кој жените од ноќниот клуб ги носат своите клиенти. Филмот го следи животот на две жени од истото сиромашно соседство, кои се обидуваат да имаат подобар живот во периодот на австриската повоена хиперинфлација. Тие се Марија, која работи како проститутка, и Грете, која во последен момент се спасила од таа судбина.

## Оцена
Извештај кој датира од јули 2010 година вели дека 83% од шест примероци во кои се собирале критики биле дадени позитивни осврти и дека филмот добил просечен рејтинг од 8 од 10.

## Наводи
Категорија:Филмови од 1925 година
Категорија:Германски филмови
Драган Радосављевиќ

**Драган Радосављевиќ** (роден во   во ) — поранешен српски кошаркар и член на Младинската југословенската машка репрезентација.

## Кариера
### Клупска кариера
Радосављевиќ својата професионална кариера ја започнал во Слога од Краљево во 1967 година. Драган, како кошаркар, бил откриен од тогашниот тренер на Слога - Бали Малиќи. Во Слога останал неколку месеци бидејќи, откако поради добрите игри бил забележан од Лазар Лечиќ, се преселил во Работнички, клуб кој се натпреварувал во Првата југословенска кошаркарска лига. Со Работнички во сезоната 1975/76, Радосављевиќ стигнал до полуфиналето на Купот на победниците на куповите. Во тоа полуфинале, за време на гостувањето кај Чинцано Олимпија Милано, Драган заедно со соиграчот Благоја Георгиевски добиле труење од храна, резултирајќи со висок пораз на Работнички поради отсуството на Георгиевски - Буштур и слабиот играчки учинок на заболениот Радосављевиќ.

Потоа Драган се преселил во МЗТ Аеродром со кој успеал да се пласира во Првата југословена лига откако во сезоната 1985/86 МЗТ ја освоил Првата Б југословенска лига - Исток. Следна станица му била австрискиот клуб Валс. Потоа имал играно за Куманово и Гостивар.

### Репрезентативна кариера
Драган Радосављевиќ бил член на младинската југословенска репрезентација на која бил капитен. Со таа репрезентација предводена од Лазар Лечиќ, Драган ја освоил Балканијадата во Риека во 1970 година. Потоа за време на младинското европско првенство одржано во Атина, Драган со Југославија го освоил четвртото место на Континентот.

### Останата кариера
Радосављевиќ извесен период бил ангажиран во Кошаркарската федерација на Македонија.

## Успеси
### Клупски титули и успеси
#### Работнички
***[[Куп на Југославија во кошарка|Куп на Југославија]]** : вицепрвак 1976
***ФИБА Европски Куп на Победниците на Куповите** : полуфинале 1975/76
#### МЗТ Аеродром
***[[Прва Б југословенска кошаркарска лига|Прва Б југословенска лига - Исток]]** (1) :  1985/86

### Репрезентативни титули и успеси
#### Младинска репрезентација на Југославија
***Балканијада** (1) : 1970
***Европско првенство под 18 години** : четврто место 1970

## Наводи

## Надворешни врски
* Драган Радосављевиќ на archive.fiba.com

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Луѓе од Белград
Категорија:Родени во 1949 година
Категорија:Југословенски кошаркари
Категорија:Југословенски спортисти
Категорија:Српски кошаркари
Категорија:Српски спортисти
Харпократ

мини|Птоломејска бронзена статуа на Харпократ, Лисабон.
**Харпократ** (грчки: *Ἁρποκράτης*) бил бог на молкот во старограчката митологија. Според Херодот, тој бил египетско божество, син на Озирис и Изида. На монетите, неговиот лик е прикажан со прстот во устата.

## Наводи

Категорија:Старогрчка митологија
Категорија:Старогрчки божества
Во Јули

мини|Симбол за сонце
**Во јули** е игран филм на Фатих Акин од 2000 година. Создаден како мешавина од повеќе жанрови на филм за патување, комедија и романса.

Филмот раскажува лесна летна романса како двајца млади луѓе што ги играат Мориц Блајбтрој и Кристијане Пол, во една "модерна одисеја " од Хамбург до Истанбул се наоѓаат двајцата и себеси.

## Наводи

Категорија:Филмови од 2000 година
Хасехемви

**Хасехемви** (околу 2690 г. п.н.е., **' , исто така и ''Ха-сехемви'') бил последниот [[Фараон|крал]] на [[Втора египетска династија|Втората династија на Египет]]. Малку е познато за него, освен дека водел неколку значајни воени походи и ја изградил тврдината позната како Шунет Ел Зебиб.

Неговото Хорово име **'  може да се толкува „Две моќни сили се појавија“, но името е запишано во многу варијанти, како што е *Hr-Ḫꜥj-sḫm* „Хор, оној чија моќ се појавува", *ḫꜥj sḫm.wj ḫtp nṯrwj jm = f* „две сили се појавуваат така што предците се одмараат во него“ (итн.)

## Владеење
Хасехемви владеел речиси 18 години, во почетокот на 27 век п.н.е. Точниот датум на неговото владеење во египетската хронологија е нејасен, но е приближно помеѓу 2690 &ndash; 2670 г. п.н.е.

Според проучувањето на Тоби Вилкинсон на Кралските анали од древен Египет од Каменот од Палермо, Хасехемви владеел 17,5 или речиси 18 години.

## Животопис
Хасехемви бил наследник на Сет-Перибсен, иако некои египтолози веруваат дека друг фараон, Касехем, владеел меѓу нив. Меѓутоа, повеќето научници веруваат дека Касехем и Хасехемви се всушност иста личност. Касехем можел да го смени своето име во Хасехемви откако тој го споил Горниот и Долниот Египет по граѓанска војна меѓу следбениците на боговите Хор и Сет. Други веруваат дека тој го поразил владеачкиот крал, Сет-Перибсен, откако се вратил во Египет по угушувањето на бунтот во Нубија.

Хасехемви е уникатен во египетската историја бидејќи ги има двата симболи на Хор и на Сет на неговиот *[[серех]]*. Некои египтолози сметаат дека ова е обид да се обединат двете фракции; но по неговата смрт, Сет бил постојано отфрлен од серехот. Тој бил најстариот египетски крал за кој се знае дека изградил статуи за себе.

Хасехемви изградил тврдина во Нехен, и во Абидос (сега позната како Шунет ез Зебиб) и бил погребан таму во некрополата во Ум ел-Кааб. Тој, исто така, можеби го изгради Гиср ел-Мудир во Сакара.

## Семејство
Жената на Хасехемви била кралицата Нимаатап, мајка на децата на кралот. Тие биле родители на Џосер и на сопругата на Џозер, Хетепхернебти. Исто така е можно дека син на Хасехемви бил Санахте. 
Податотека:LimestoneVesselWithGoldCoverFromTombOfKhasekhemwy1-BritishMuseum-August21-08.jpg|Сад од варовник со златен капак од гробот на Хасехемви
Податотека:Limestone statue of Khasekhemwy.jpg|Статуа на Хасехемви
Податотека:Khasekhemwy's Tomb.jpg|Преживеаните остатоци од гробот на Хасехемви во Ум ел-Кааб
Податотека:Khasekhemwy.jpg|Статуа на Хасехемви, египетски музеј, Каиро
Податотека:Vase Khasekhemwy.jpg|Камена вазна со натпис Хасехемви, Националниот археолошки музеј (Франција)


## Библиографија

* Тоби Вилкинсон, *Кралски анали на древниот Египет: Каменот на Палермо и неговите поврзани фрагменти*, (Кеван Паул Интернационал), 2000. 
* Египет: Khasekhem / Khasekhemwy на 2-ри династија на Египет

## Наводи

Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Врски за Wayback од предлошката „Семарх“
Категорија:Фараони од Втората египетска династија
Златно момче (награда)

**Златно момче** () — годишна фудбалска награда која се доделува од спортски новинари за млади фудбалери кој играат во Европа и се смета дека бил најимпресивни во текот на една календарска година (две половини од две одделни сезони). Сите номинирани играчи мора да бидат на возраст под 21 година и да играат во највисоката фудбалска лига во една држава.

## Победници

## Добитници на наградата по позиција

## Добитници на наградата по држава

## Добитници на наградата по клубови

Година во **болд** го дели добитникот со друг клуб.

## Белешки

## Наводи

Категорија:Фудбалски награди
Крум Радонов

**Крум Радонов** (Банско, 1912 - Софија, 2002), бил партизан и учесник во НОБ во Пиринска Македонија и Бугарија за време на Втората светска војна. Во текот на својот живот се издигнал до највисоките воени одликувања. Пензиониран бил како генерал-лајтнант, т.е. генерал-потполковник.

Учестувал во разговорите со Кирил Миљовски од македонска страна во Вардарска Македонија, за а создадат бригада составена од Македонци од Пиринска Македонија. Оваа бригада требало да се формира под името „Бригада Јане Сандански“, а кога би влегла под команда на Генералштабот на НОБ би се именувала како Дваесет и втора македонска ударна бригада. Овие разговори биле одобрени од страна на бугарското министерство за одбрана. Се планирало да се формира во Горна Џумаја. Сепак оваа идеја наишла на негодување од дел од бугарското раководство и воени лица, особено од Борис Копчев, бугарски генерал, па набрзо идејата била напуштена.

## Извори

* Радонов, Крум. „Спомени“, Военно издателство, София, 1973 г.

## Наводи

Категорија:Македонски борци
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Македонски комунисти
Кире Ѓоревски

**Кире Ѓоревски** (, ) ― македонски филмски и театарски глумец.

## Животопис
Кире Ѓоревски е роден во Битола на 6 мај 1982 година, каде го завршил основното и средното образование. Дипломирaл на Националната академија за театар и филм „Крсто Сарафов“, Софија, отсек за пантомима и комедија Дел Арте во класата на доц. д-р Александар Илиев и Александра Хонг, во 2006 година. Во 2008 година. дипломирал на НОМАД танцова академија (Академија за современ танц), а во 2012 година и на Национална академија за театар и филм „Крсто Сарафов“, отсек за глумечко мајсторство за драмски театар, во класата на проф. Маргарита Младенова и проф. Иван Добчев.

## Творештво
Кире Ѓоревски остварил бројни и забележителни театарски и филмски улоги.

### Поважни театарски улоги

## Филмографија

### Кореографија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
ПУ „Дебрца“ - Лешани

**Основно училиште „Дебрца“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Дебрца“ - Лешани**; скратено: **ПООУ „Дебрца“**) — подрачно основно училиште во селото Лешани, составен дел на истоименото училиште од селото Белчишта.

Училиштето е именувано по областа Дебрца.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Лешани.

## Настава

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Дебрца
Категорија:Лешани
Лешани
Миленикот на учителката (филм од 1958)

**Миленикот на учителката** (англиски: *Teacher's Pet*) - американски филм од 1958 година, во режија на Џорџ Ситон (George Seaton), според сценариото на Феј (Fay Kanin) и Мајкл Канин (Michael Kanin). Главните улоги ги толкуваат: Кларк Гејбл (Clark Gable), Дорис Деј (Doris Day), Гиг Јанг (Gig Young), Мами ван Дорен (Mamie van Doren), Ник Адамс (Nick Adams), Питер Болдвин (Peter Baldwin), Марион Рос (Marion Ross) и Чарлс Лејн (Charles Lane). Филмот имал две номинации за наградата „Оскар“.

## Синопсис
Џејмс Генон (го игра Гејбл) е студен и антипатичен уредник на градскиот весник, кој смета дека единствениот начин да се научи тој занает е работата на теренот и воопшто не му е грижа за новинарските курсеви и за формалното образование. Кога неговиот шеф ќе му нареди да ѝ помогне на професорката во школото за новинари, Ерика Стоун (ја игра Деј), тој ја прифаќа задачата, но без волја. На почетокот, тој се претставува како нејзин ученик и не го открива својот идентитет...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови од 1958 година
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во САД
Категорија:Филмови на Џорџ Ситон
Категорија:Филмови со Кларк Гејбл
Категорија:Филмови со Дорис Деј
Чртомир Фрелих

** Чртомир Фрелих ** (), (,  — словенечки  графичар.

## Животопис
Дипломирал на Академијата за ликовна уметност во Љубљана, Словенија во 1985 година, одделот за графика во класата на проф. Звест Аполониј, а специјализирал во 1990 година на истата академија.

Работи како професор на одделот за ликовна педагогика на Педагошкиот факултет на Универзитетот во Љубљана.

## Изложби
Има реализирано преку осумдесет самостојни изложби.

Учествувал на околу 240 групни изложби во Словенија и во странство.

Автор е и на бројни меѓународни уметнички проекти.

Во доменот на графиката развил нова колграфска технологија, со која го менува изразот во графичкото творештво.

## Награди
Добитник е повеќе меѓународни награди:
* Награда на 4. биенале на југословенската графика во Загреб 1986 година, 
* Признание на осмото триенале на графиката во Шамалиер, Франција 2010 година, 
* Награда за највисок квалитет на 8 меѓународно биенале на цртеж во П’лзењ, Чешка,
* Рамноправна награда на 18 биенале на графиката во Варна, Бугарија, 2017, 
* Специјална награда за развој на современата графика во светот на деветтото меѓународно графичко триенале во Битола и др.

## Библиографија
* Нина Кожеј „Кукавици“- Чртомир Фрелих, Камник, 2012 година . 
* Зоран Кржишник „Младата словенечка графика“, Галерија Тиволи, Љубљана, 1993 година.

## Наводи

## Надворешни врски
*Slovenija odprta za umetnost
*Kunsterziehung 
*Umetnik Črtomir Frelih

Категорија:Словенечки уметници
Категорија:Словенечки графичари
Воскресение (филм од 2001)

**Воскресение** (италијански: *Resurrezione*) - италијанско-француско-германски филм од 2001 година, во режија на браќата Паоло Тавијани и Виторио Тавијани, кои се автори и на сценариото. Филмот е заснован врз истоимениот роман на Лав Толстој. Главните улоги ги толкуваат: Стефанија Рока, Тимоти Пич и Мари Баумер. На 24. Московски филмски фестивал, филмот ја добил наградата „Златен св. Ѓорѓи“.

## Синопсис
Дејството на филмот се одвива кон крајот на 19 век. Кнезот Димитриј Нехљудов (го игра Пич) е повикан како поротник на судењето на проститутката Катјуша (ја игра Рока). Иако е невина, таа е обвинета за убиството на еден трговец. Во судската сала, кнезот сфаќа дека се работи за неговата поранешна љубов која ја сретнал на имотот на својата богата тетка. Притоа, таа останала бремена, но тој повеќе не ја видел, по што таа го загубила бебето и потоа станала проститутка. Поротата ја ослободува од обвинението, но прави процедурална грешка и Катјуша е осудена на затвор во траење од седум години. Кнезот чувствува дека направил грев со тоа што своевремено ја оставил Катја и решава да се бори за нејзиното ослободување. Најпрвин, тој раскинува со свршеницата, а потоа ја продава својата куќа во Москва и ангажира адвокат за да поднесе жалба во судот во Петроград. Во меѓувреме, користејќи ги своите познанства, тој успева да ја премести Катја од затворот во болницата, каде условите се подобри. Исто така, тој ѝ кажува дека ќе се ожени со неа. Меѓутоа, судот не ја усвојува жалбата на Катја, зашто еден од судиите (инаку, поранешен другар на Димитриј) гласа против, со намера да го заштити. Така, Катја е пренесена на извршување на затворската казна во Сибир, но за време на патувањето, Димитриј ја придружува во возот. На патот за Сибир, еден затвореник се вљубува во Катја и бара дозвола од Димитриј да се ожени со неа. За време на една пауза, тројца војници сакаат да ја силуваат Катја, но ја спасува Димитриј при што еден од војниците го удира со камен во главата. Додека тој лежи во бесознание, Катја признава дека го сака, но одбива да се омажи со него. Во Тјумен, Димитриј добива писмо од Петроград дека Катја е помилувана, а таа, кога ја дознава веста, набрзина се венчава со затвореникот. Потоа, затворениците се транспортирани во затворот, а Димитриј се простува од неа. Сепак, наместо да се качи во возот за Москва, тој шета бесцелно во ноќта и влегува во селска куќа, каде се слави Нова година. Кога селаните го прашуваат за неговата новогодишна желба, тој одговара дека посакува да може да сака како нив.

## Наводи

Категорија:Италијански филмови
Категорија:Филмови на италијански јазик
Категорија:Филмови од 2001 година
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Русија
Категорија:Филмови на браќата Тавијани
Категорија:Филмови со Стефанија Рока
Категорија:Филмови со Тимоти Пич
Категорија:Филмови засновани на романи
Абидос

десно|мини|267x267пкс| Дел од плочата со имиња на кралеви од Абидос
**Абидос** (, ) староегипетски свет град, на левиот брег на Нил, каде што денес е селото Ел-араб-ел-Мадум. Тука се наоѓа еден од најважните археолошки наоѓалишта на древниот Египет, каде се наоѓаат бројни храмови, вклучувајќи го Ум ел Ка'аб, кралската некропола во која биле погребани првите фараони.

Абидос бил кралска гробница на првите две династии, а подоцна и центар на поклонение за обожување на Озирис, богот на сонцето и плодноста, кој според легендата тука бил убиен и погребан. Освен гробовите на фараоните од IV милениум п.н.е., зачувани се храмови од времето на Рамзес II и Сети I, додека други, меѓу кои и Рамзес III и Тутмос III, го разубавиле храмот посветен на Озирис. Храмот на Сети I е еден од најубавите, и помогнал при дешифрирањето на египетската историја. Во втората галерија се наоѓа релјеф, таканаречениот Список на кралеви од Абидос, каде се гледаат Сети и неговиот син Рамзес, кои принесуваат жртви на 76-те претходници.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Храмот на Сети I во Абидос 
* Ископувања во Абидос, Универзитет во Пенсилванија

Категорија:Археолошки наоѓалишта во Египет
Бруцелоза

**Бруцелозата** е високозаразна зооноза предизвикана од ингестија на непастеризирано млеко или недоволно печено месо од инфицирани животни, или близок контакт со нивни секрети. Позната е и како **средоземна треска**.

*[[Brucella]]* видовите се мали, Грам-негативни, неподвижни, неспороформни, стапчести (кокобацилни) бактерии. Тие функционираат како факултативни внатреклеточни паразити, кои предизвикуваат хронично заболување, кое обично перзистира доживотно. Четири видови предизвикуваат инфекции кај луѓето: *B. abortus*, *B. canis*, *B. melitensis*, и *B. suis*. *B. abortus* е помалку вирулентна од *B. melitensis* и претежно ја предизвикува болеста кај добитокот. *B. canis* ги инфицира кучињата. *B. melitensis* е највирулентен и најинвазивен вид; вообичаено ги инфицира козите и повремено овците. *B. suis* има средна вирулентност и главно ги инфицира свињите. Симптомите вклучуваат обилно потење и болка во зглобовите и мускулите. Бруцелозата е позната кај животните и луѓето од 20 век.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Зоонози
Битом

**Битом** (, шлески: *Bytōm, Bytōń*, ) — град во јужна Полска, кој се наоѓа во Шлеското Војводство, во центарот на Горношлеската Метрополитенска Област.

Категорија:Градови во Шлеското Војводство
Категорија:Градски окрузи во Полска
Категорија:Горна Шлеска
Тартразин

**Тартразин** е синтетска лимон-жолта азо боја која претежно се користи во прехранбената индустрија.  Позната е под бројот **E102**.

## Производи кои содржат тартразин
### Храна
мини|лево|Велигденски јајца вапцани со тартразин
Безалкохолни пијалаци, инстант пудинзи, чипсови (Doritos, начос и др.), супи, сосови, сладолед, марципан.

## Хемиски особини
Тартразинот е растворлив во вода

## Наводи

Категорија:Пиразоли
Категорија:Органски натриумски соли
Категорија:Соли на карбоксилните киселини
Категорија:Азовапсила
Категорија:Бензенсулфонати
Категорија:Киселински вапсила
Категорија:Прехранбени бои