open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Света Ана

**Света Ана** — според традицијата се смета за мајка на Богородица и баба на Исус Христос.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Православни светци
Категорија:Англикански светци
Категорија:Римокатоличи светци
Категорија:Евреи
Категорија:Светци
Категорија:Библиски личности
Категорија:Исусово семејство
Категорија:Светци од Новиот завет
Категорија:Светци од Светата Земја
Категорија:Христијански светци од 1 век
Свети Јоаким

**Јоаким** (хебрејски: *יהויקים* Yəhōyāqīm = „оној што Јахве го поставил“; грчки: *Ἰωακείμ Iōākeím*) — според христијанската традиција бил сопруг на Света Ана и татко на Богородица, мајката на Исус. Приказната за Јоаким и Ана првпат се појавува во апокрифното Евангелие по Јаков. Православната црква го празнува неговиот спомен заедно со Света Ана на 9 септември.

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Христијански светци
Категорија:Луѓе од Назарет
Категорија:Исусово семејство
Категорија:Светци од Светата Земја
Категорија:Христијански светци од 1 век
Категорија:Починати во 15 година
Брахинка

**Брахинка** (, белоруски изговор: [braˈɣʲinka]; ) ― кратка кривулеста река во Брахинскиот Реон во Белорусија. Нејзината должина е 179&nbsp;км. Се влива во Припјат веднаш после нејзиниот влив во Днепар. Дел од реката тече низ радиоактивната зона на отуѓување, а самата река е под редовна контрола поради јадрено загадување. Малата населба Брахин стои на брегот на реката.

Тука е сместен расказот „*Крчма на Брахинка*“ (*Корчма на Брагинке*) на Константин Паустовски од 1946 година.

## Надворешни врски

* Река Брахинка - информации за реката на белоруски.

Категорија:Реки во Белорусија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Реки во Гомелската Област
Категорија:Притоки на Припјат
Категорија:Статии со текст на белоруски
Адаменка

**Адаменка** () ― мала река во Бихавскиот Реон, Могиљовска Област, Белорусија, десна притока на реката Днепар. Должината на реката е 13 километри. Реката го има својот извор североисточно од селото Чарналесе (белоруски: Чарналессе) и се влева во Днепар од агрогратчето Нови Бихав.

## Наводи

Категорија:Притоки на Днепар
Категорија:Бихавски Реон
Категорија:Реки во Могиљовската Област
Насолзениот крокодил

**„Насолзениот крокодил“** — расказ на српскиот писател Милош Црњански од 1931 година.

## Содржина
Расказот се сстои од два дела.
# Едно мартовско утро, 1927 година, во Белград, госпоѓата Јованка Николајевиќ го буди љубовникот за да ја напушти куќата, но истото тоа го прави и нејзината готвачка, па двете жени ненадејно се среќаваат, исто како и нивните љубовници. По таа случка, госпоѓата Николајевиќ е многу вознемирена, плашејќи се дека готвачката ќе му каже на нејзиниот сопруг, што пак ќе предизвика страшни последици по нејзината иднина. Инаку, нејзиниот љубовник е најблискиот пријател на сопругот со кого таа е во врска неколку години при што тие водат љубов во брачната соба на госпоѓата, независно од тоа што во соседниет соби спијат нејзините деца. Јованка веќе долго време е во лоши односи со сопругот кого не може да го поднесе, а и тој не се однесува добро кон неа. По непријатната сцена, љубовникот на госпоѓата Николајевиќ, исто така, е вознемирен и потиштен, свесен за својата лоша постапка. Тој се кае за нечесниот однос кон нејдобриот пријател, го преиспитува својот дотогашен живот и помислува да ја прекине љубовната врска. За да се смири, најпрвин влегува во една кафеана, каде испива неколку ракии, а потоа оди во амамот, каде малку се потсмирува. Тогаш, тој решава пак да се врати кај својата љубовница, но таа одбива да го прими. Сè уште исплашена за иднината, таа излегува надвор и шета низ главната улица, сеќавајќи се на војната и мачното повлекување низ Албанија, кога таа го напуштила мажот и две години живеела во Ница, но повторно му се вратила откако дознала дека многу се збогатил. Најпосле, таа оди кај својата најдобра пријателка со намера да побара совет, а пред портата го здогледува љубовникот на својата готвачка.
# За тоа време, господинот М. Николајевиќ, член на Радикалната партија, се наоѓа во посета на селата во својата изборна единица, придружува од својот секретар. По завршената работа, тој се враќа дома и додека патува со возот му раскажува на секретарот за својот голем патриотизам, за приврзеноста кон селаните, за заморот од градскиот живот и од семејството и за желбата да го напушти современиот градски живот и да се пресели во некое село. Кога пристига дома, нему веднаш му се расипува расположението и не чувствува никаква приврзаност кон домот и семејството.

## За расказот
Расказот започнал да се објавува во Српскиот книжевен гласник во 1931 година, но објавувањето набргу било прекинато, без никакво објаснување. Во него, авторот ги прикажува пикантериите и брачните триаголници на белградското „високо општество“ кое тој го исмејува, служејќи се со остра иронија, сатира и цинизам.

## Наводи

Категорија:Дела на Милош Црњански
Категорија:Српски раскази
Ана Пророчицата

**Ана Пророчицата** (хебрејски: חַנָּה‎‎, грчки: Ἄννα) — личност од Новиот завет, спомната во случајот кога бебето Исус е донесено во Ерусалимскиот храм. Почитувана од Православната црква во лицето на праведниците, споменот ѝ се празнува на 3 февруари заедно со Симеон Богопримец, и на 28 август (јулијански календар).

Ана, според евангелистот Лука, била побожна вдовица во Ерусалим: „ќерка на Фануил, од Асировото племе, во длабока старост, која од своето невинство проживеала со мажот седум години“ (Лука 2:36). На денот кога бебето Исус било донесено во Ерусалимскиот храм од неговите родители Марија и Јосиф за да го жртвуваат како машки првенец во согласност со тогашниот еврејски закон (Исход 12:12–15), Ана имала 84 години: „не отстапи од Храмот, служејќи Му на Бога со пост и молитва дење и ноќе“ (Лука 2:37).

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Пророчици
Категорија:Личности од Новиот завет
Категорија:Светци од Новиот завет
Категорија:Христијански светци од 1 век
Маска (Милош Црњански)

**„Маска: поетична комедија“** — драма во стихови на српскиот писател Милош Црњански.

## Ликови
Во драмата се појавуваат следниве ликови (комедијанти):
* Генералицата, аристократка од Рим, жена која веќе вене
* Глумицата, млада жена која носи ист костум и има иста коса како генералицата
* Чезар, морнарички офицер, внук на генералицата и нејзино милениче кое таа го нарекува „бебе“
* Бранко Радичевиќ, медицинар
* Рајачиќ, српски патријарх
* баронот Бах, австриски министер
* баронот Шалер, Австриец од Дубровник
* Нако, богаташ сентмиклушки
* Даничиќ, филолог
* Станковиќ, музичар
* Стратимировиќ, заповедник од 1848-49
* Пелагија Воиновиќ, тетка на Чезар по мајка му
* Жан, слуга
* еден генерал
* една баронеса
* господа, офицери, дами, неки маски, слуги

## Содржина
Генералицата приредува забава со маски на која учествуваат бројни угледни гости. Нејзиниот внук, Чезар ѝ ја изјавува својата голема љубов на глумицата, која е решена да ја прекине љубовната врска со неа, а тој се заканува дека ќе ја убие. Генералицата, пак, одржува љубовна врска со Стратимировиќ, но тој ја обвинува дека таа има и други љубовници. На забавата присуствува и Бранко Радичевиќ, кој е болен од туберкулоза поради што е убеден дека наскоро ќе умре. Привлечена од неговата младост и исплашена од староста, генералицата му ја нуди својата љубов, но тој ја одбива, зашто е разочаран од животот. Генералицата флертува со слугата Жан, а тоа го гледа Чезар, кој побеснува од глетката и се онесвестува. Кога се освестува, нему му приоѓа жена во маска, облечена како глумицата, која го преколнува да ја минат ноќта заедно, а тој, пак, мислејќи дека таа е глумицата, ја кани да заминат некаде далеку и да се венчаат. Кога случајно ѝ ја потргнува маската, Чезар открива дека таа е, всушност, генералицата, го зема револверот и се убива.

## Наводи

Категорија:Дела на Милош Црњански
Категорија:Српски драми
Карајец

**Карајец** ()&nbsp;— река во Украина, во Виничка Област. Лева притока на Днестар (слив на Црното Море).

Должината на реката е 45 км, површината на сливот е 212 км².

Притоки: Сухи Карајец (десно).

## Извори

* Географічна енциклопедія України : [у 3 т.] / редкол.: О. М. Маринич (відповід. ред.) та ін. — К., 1989—1993. — 33 000 екз. — .
* 
* Словник гідронімів України&nbsp;— К.: Наукова думка, 1979.&nbsp;— С. 239
* «Каталог річок України».&nbsp;— К. : Видавництво АН УРСР, 1957.&nbsp;— С.&nbsp;49.&nbsp;— (№&nbsp;688).

Категорија:Реки во Украина
Иван Нанев

**Иван Нанев** (во   —  во  ) — македонски револуционер.

## Животопис
Летото во 1923 година, по наредба на царските автономисти (Тодор Александров и Александар Протогеров), бил убиен Иван Нанев бидејќи одбил да им даде заклетва на нивната организација (ВМРО Автономистичка).

## Наводи

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Убиени по наредба на Тодор Александров
Категорија:Македонски револуционери
Праведна Елисавета

**Елисавета** — мајка на Свети Јован Крстител и сестра на Света Ана, мајката на Богородица, според Евангелието по Лука и Куранот. Таа била „од ќерките на Арон“ (Лука 1:5). Во некои христијански вероисповеди се слави како светица.

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Библиски личности
Категорија:Светци
Категорија:Исусово семејство
Категорија:Светци од Новиот завет
Категорија:Светци од Светата Земја
Категорија:Христијански светци од 1 век
Јанаки Соколов

**Јанаки Соколов** ( во   —  во ) — македонски револуционер.

## Животопис
Летото во 1923 година, по наредба на ВМРО Автономистичка (водена од Тодор Александров и Александар Протогеров), бил убиен Јанаки Соколов бидејќи одбивал да им даде заклетва за верност на царските автономисти.

## Поврзано

* Иван Соколов

## Наводи

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Убиени по наредба на Тодор Александров
Бела Вода (Мијачка)

**Бела Вода** — река во Македонија, сместена на планината Бистра.

## Извор

Извира на западните падини на планината Бистра кај селото Јанче.

## Тек

Реката поминува низ селото Јанче и се влева од десната страна во реката Мала Река.

## Поврзано
* Јанче
* Бистра
* Мала Река

## Наводи

Категорија:Јанче
Категорија:Реки во Македонија
Бела Вода

**Бела Вода** може да се однесува на следново:

* Бела Вода (Велешка) — река на планината Клепа
* Бела Вода (Мијачка) — река на планината Бистра
* Бела Вода (пештера) — пештера во Македонија
Иван Соколов

**Иван Соколов** ( —  во ) — македонски револуционер.

## Животопис
Летото во 1923 година, по наредба на ВМРО Автономистичка, водена од Тодор Александров и Александар Протогеров, бил убиен Иван Соколов, како и Јанаки Соколов, бидејќи одбиле да им дадат заклетва на царските автономисти.

## Поврзано

* Јанаки Соколов

## Наводи

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Убиени по наредба на Тодор Александров
Бела Река (Плакенска)

**Бела Река** — река во Македонија, сместена на Плакенска Планина.

## Извор

Извира на падините на Плакенска Планина над селото Слоештица.

## Тек

Реката учествува во создавањето на Слоештичка Река.

## Поврзано
* Слоештица
* Плакенска Планина
* Слоештичка Река

## Наводи

Категорија:Слоештица
Категорија:Реки во Македонија
Бела Река

**Бела Река** може да се однесува на следново:

* Бела Река (Ниџева) — река на планината Ниџе
* Бела Река (Осоговска) — река на Осоговските Планини
* Бела Река (Плакенска) — река на Плакенска Планина
* Бела Река (Смрдешка) — река на планината Смрдеш
Бела Река (Смрдешка)

**Бела Река** — река во Македонија, сместена на Смрдеш.

## Извор

Извира на југоисточните падини на Смрдеш, источно од селото Белотино.

## Тек

Реката се наоѓа источно од селото Белотино и западно од градот Струмица.

## Поврзано
* Белотино
* Смрдеш

## Наводи

Категорија:Белотино
Категорија:Реки во Македонија
Захарија (свештеник)

**Свештеникот Захарија** (од племето на Арон), се спомнува и како **Захариј** — татко на Јован Крстител и сопруг на Праведната Елисавета. Тој е син на Варахија, спомнат во Матеј 23:35. Во времето на царот Ирод, првосвештеникот Захарија служел во Ерусалимскиот храм. Според преданието, пред олтарот му се јавил архангел Гаврил и му објавил дека Елисавета ќе роди син. Захарија се сомневал во неговите зборови, бидејќи и тој и неговата жена биле стари. Захарија тогаш наводно останал без зборови од шокот. Зборувал одвај кога на денот на обрежувањето на детето напишал на штицата: „Јован му е името“ (Лк. 1:63). Подоцна, кога Ирод почнал да убива деца во и околу Витлеем, испратил луѓе да го убијат и синот на Захарија — Јован. Елисавета побегнала со детето, а војниците го убиле Захарија пред олтарот.

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Светци
Категорија:Библиски личности
Категорија:Светци од Новиот завет
Категорија:Светци од Светата Земја
Категорија:Христијански светци од 1 век
Георги Ников

**Георги Наков** (во , Серско —  во ) — македонски револуционер.

## Животопис
Летото во 1923 година, по наредба на Тодор Александров и Александар Протогеров, бил убиен Георги Наков кој живеел во Неврокоп, бидејќи одбивал да им даде заклетва на царските автономисти.

## Наводи

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Убиени по наредба на Тодор Александров
Категорија:Родени во 1898 година
Категорија:Македонски револуционери
Варава

мини|249x249пкс|„Варава“. Сликар Џејмс Тисо, акварел, 1886 — 1894 г.
**Варава** (арамејски: בר-אבא, Bar-abbâ = „татков син“) — новозаветна личност спомната во врска со Страстите Христови. Според Новиот завет, тој е убиец и насилник, заробен во исто време со Исус Христос. Според традицијата по повод празникот Пасха, осудениот требало да биде помилуван, а римскиот управител Понтиј Пилат им нуди на насобраната толпа да избере помеѓу Исус и Варава, а народот поттикнат од „првосвештениците и старешините“ се залага за Варава.

## Приказна
За време на Исусовото судење, било вообичаено римскиот управител да ослободи еден затвореник на толпата за време на празникот Пасха. Пилат му дал на мноштвото избор помеѓу ослободување на Исус или Варава. Толпата, под влијание на верските водачи што сакале Исус да биде распнат, избрала да го ослободи Варава и наместо тоа да го распнат Исус. 

И така, Варава бил ослободен, додека Исус бил осуден на распнување. Овој настан е значаен во христијанското богословие бидејќи ја илустрира идејата дека Исус го зазема местото на грешниците, бидејќи се верува дека Исусовата смрт на крстот била жртва за гревовите на човештвото.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Библиски личности
Категорија:Нов завет
Категорија:Личности од Новиот завет
Жарѕјанка

**Жарѕјанка** () — река во Белорусија, во Светлагорски реон во Гомелската Област, десната притока на реката Березина (слив на Днепар).

Должината на реката е 25 км.

Главна притока е реката Чирка (лево). Реката е канализирана низ целата територија.

## Литература

* Блакітная кніга Беларусі : Энцыклапедыя / рэдкал.: Н. А. Дзісько і інш. — Мн.: БелЭн, 1994. — 415 с. — 10 000 экз. — .
* Природа Белоруссии: Популярная энциклопедия / Редкол.: И. П. Шамякин (гл. ред.) и др. — 2-е изд. — Мн.: БелСЭ, 1989. — С. 161. — 599 с. — 40 000 экз. — .
* Республика Беларусь. Атлас охотника и рыболова: Гомельская область / Редактор Г. Г. Науменко. — Мн.: РУП «Белкартография», 2011. — С. 16. — 68 с. — 10 000 экз. — .
* Ліст карты N-35-132. Выданне 1987 г. Стан мясцовасці на 1984 г.

Категорија:Реки во Белорусија
Полинезиски Триаголник

**Полинезиски Триаголник** ― регион во Тихиот Океан на чии агли се наоѓаат три островски групи: Хаваи, Велигденски Остров (*Рапа Нуи*) и Нов Зеланд (Аотеароа). Обично се користи како едноставен начин за определување на Полинезија. Сите овие острови биле ненаселени во времето кога Европјаните пристигнале таму.

Денес, најбројни полинезиски народи се: Маорите, Хавајците (Канака Маоли), Тонганците, Самоанците, Ниуеанците и Тахиќаните. Сите јазици што месното население ги зборува во овој огромен триаголник се полинезиски јазици, кои лингвистите ги распределуваат како дел од океанската подгрупа од малајско-полинезиските јазици. Тие јазици влечат корени од прото-австронезискиот јазик, кој се зборувал во Југоисточна Азија пред 5.000 години. Има и многу полинезиски острови надвор од рамките на триаголникот во соседните Меланезија и Микронезија.

## Поврзано

* Потекло на Маорите

## Наводи


## Надворешни врски

* Полинезиски културен центар
* Бишопски музеј Бернис Пауахи

Категорија:Тихи Океан
Категорија:Географија на Полинезија
__ИНДЕКС__
Група Биоритам

**Група Биоритам** е музичка група формирана во 1996 година. Низ годините **Група Биоритам** има издадено неколку албуми на авторски песни. Тие патувале и одржале повеќе концерти низ светот во: Австралија, Канада, Америка, Германија.

## Членови
* **Иван Илиев** (вокал)
* **Никола Јованов** (кларинет/сах)
* **Игор Христов** (клавијатура)
* **Сашо Костовски** (тапани)
* **Ангел Митовски** (клавијатура)
* **Диме Танчев** (труба)

Поранешни членови:
* **[[Новица Василевски]]** (вокал)
* **Тони Иваноски** (вокал)
* **Орце Лазаров** (бас)
* **Цане Петров** (гитара)
* **Владимир Поповски** (вокал)

## Биоритам
**Основање**

**Група Биоритам** е основана во 1996 година, основана е со самото распаѓање на **[[Група Академци]]** членовите биле од таа група. Имаат направено неколку солистички концерти. 

**Творештво**

**Биоритам** во 1996 година, со песната "Ех да свири Садило" по музика на Глигор Копров и текст Огнен Неделковски, настапуваат на "Охрид фест", каде освојуваат прво место. Во 1997 година, настапиле на "Тумба фест" со песната "Еј Розике" со која победиле на фестивалот. Потоа следуваат големите хитови: Паша паша, Дила лај, Султана, Назад Калино, Елизабета, За милион долари, Бекриски Биоритам, Се заради друг, Место не ме држи, Трендафилчето, Биоритам не застанува. 

Во 2014 година, со новиот пејач Владимир Поповски, настапиле на Фолк Фест Роса со песната "4 дами", во 2015 на Лешочки фолк Фест со "Мома Билјана", истата година настапиле и на "Охрид фест" со "Време лечи се" и во 2017 година на "Фолк Фест Роса" со песната "Машки ќе издржам".

Во 2018 година, со Сузана Спасовска ја снимиле песната, "Девојко мори убава" народна песна, по аранжман на Цане Петров, во продукција на АРТ студио.

Во 2024 година, со Иван Илиев новиот пејач на групата, настапија на Фолк Фест Роса со песната "Само еден живот има" и на Охрид Фест со "Засекогаш твој" со кој освојуваат второ место од жири. На јубилејниот 25-ти Фолк Фест Роса настапија со песната "Луд по тебе".

**Албуми**
* Група **[[Група Биоритам|Биоритам]]** го издаде првиот албум во 1996 година и била прогласена за група на годината. Следните албуми со авторски песни се во 1998 година 2001, 2005, 2008, 2017 година.

**Спотови**

Тие настапувале и имаат одлична соработка со:
* **[[Виолета Томовска]]**
* **[[Миле Кузмановски]]**
* **[[Татјана Лазаревска]]**
* **[[Сузана Спасовска]]**
* **[[Марјан Коцев]]**
* **[[Наум Петрески]]**
* **[[Зуица Лазова]]**
* **[[Ефто Пупиновски]]**
* **Анастасија Петреска**
* **[[Мишко Крстевски]]**
* **[[Благоја Грујовски]]**

## Надворешни врски
* Биоритам на YouTube
* Биоритам на Facebook - Фан страна
* Профил на Биоритам , Музички регистар.

Категорија:Македонски поп-групи
Категорија:Македонски музичари
Категорија:Македонски фолк пејачи
Петар Попиванов

**Петар Попиванов** ( —  во  ) — македонски револуционер.

## Животопис
После извршениот деветојунски вооружен ноќен преврат изведен под директиви на Царот Борис III, од страна на организацијата на офицерите "Воениот сојуз" со учество и на ВМРО Автономистичка предводена од Тодор Александров и Александар Протогеров, четниците на Тодор Александров од полицијата имале дозвола кого сакаат да вадат од затвор, а при тоа ги ликвидирале на непознати места. Во издавањето на овие наредби главно учество земал зетот на Тодор Александров - Михаил Монев (кого Македонците го нарекувале „Црниот Монев“), тутунскиот трговец од Неврокоп Стојан Филипов, како и Анго Попов (наречен *делибаша*) кој бил назначен за пункотв началник на ВМРО (Автономистичка) за Пловдив.

Во јуни 1923 година, по наредба на Тодор Александров и Александар Протогеров, од затворот во Неврокоп бил изваден Петар Попиванов, кој бил одведен на непознато место и бил убиен, бидејќи на царските автономисти не им го признавал правото, да се служат со името ВМРО. 

## Белешки


## Наводи

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Убиени по наредба на Тодор Александров
Категорија:Македонци во Бугарија
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Дејци на ВМРО
Европа (филм од 1991)

**„Европа“** (*Europa*) – филм на режисерот Ларс фон Триер од 1991 година. Главните улоги ги играат: Барбара Сукова, Жан-Марк Бар, Еди Константин и Удо Кир. Филмот претставува последен дел од трилогијата „Европа“.

## Синопсис
Леополд Кеслер, Американец со германско потекло (го игра Бар) веднаш по завршувањето на Втората светска војна доаѓа во окупираната Германија и се вработува како кондуктер во воз со вагони за спиење. Американецот сака да остане неутрален во пресметката со лојалистите која ја спроведуваат Сојузниците и сака да направи сè што може за да му помогне на измачениот народ. Него го заведува ќерката на сопственикот на железничката фирма, Катарина Хартман (ја игра Сукова) и набргу тој се вљубува во неа. Истовремено, американскиот полковник Харис (го игра Константин) го врбува Леополд да му доставува информации за активностите на германското движење на отпорот против сојузничката војска. Сопственикот на железничката фирма, Макс Хартман (го игра Ренберг) треба да докаже дека не соработувал со нацистичкиот режим, а во тоа му помага полковникот Харис, кој уценува еден Евреин да го потпише документот со кој се докажува невиноста на Хартман. Меѓутоа, господинот Хартман е свесен за својата улога за време на војната и извршува самоубиство. Катарина, пак, му кажува на Леополд дека порано била членка на движењето на отпорот, но дека повеќе не е поврзано со него. За време на едно патување, непознат човек му приоѓа на Леополд со молба да прими две деца во возот, а тие се учесници на движењето на отпорот и го убиваат новоназначениот градоначалник. Така, Леополд е вмешан во саботажите против сојузничката војска. На Божиќ, Леополд оди во Минхен, каде ја среќава Катарина и тие се венчаваат. Еден ден, движењето на отпорот му јавува на Леополд дека Катарина е заробена и го уценува да подметне експлозив во возот со цел да се уништи еден важен мост. Воден од желбата да ја спаси Катарина, Леополд го подметнува експлозивот, но се безуспешно се обидува да ги извести надлежните за тоа. Тогаш, полковникот Харис му соопштува дека е уапсена Катарина, која е активен учесник на отпорот против сојузничката војска. По разговорот со неа, Леополд го активира експлозивот. Додека возот тоне во реката, Леополд се обидува да излезе од вагонот, но не успева и така умира.

## Наводи
Категорија: Дански филмови
Категорија: Шведски филмови
Категорија: Француски филмови
Категорија: Германски филмови
Категорија: Црно-бели филмови
Категорија: Филмови од 1991 година
Категорија: Филмови на германски јазик
Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Германија
Категорија:Филмови на Ларс фон Триер
Категорија:Филмови со Еди Константин
Категорија:Филмови со Удо Кир
Категорија:Филмови со Макс фон Сидов
Категорија:Филмови со Жан-Марк Бар
Категорија:Филмови со Барбара Сукова
Михаил Шишман

**Михаил Асен III** (), најчесто нарекуван **Михаил Шишман**, владеел како цар на Бугарија од 1323 до 1330. Точната година на неговото раѓање не е позната, но се смета дека е помеѓу 1280 и 1292. Тој бил основач на последната вледеачка династија во Второто бугарско царство, династијата Шишман. Откако бил крунисан, Михаил го користел името Асен за да ја нагласи својата поврзаност со династијата Асен, првата која владеела со Царството.

Како енергичен и амбициозен владетел, Михаил Шишман водел агресивна, но опортунистичка и неконзистентна политика против Византија и Кралството Србија, која завршила со катастрофалната битка кај Велбужд во која и самиот го загубил животот. Тој бил последниот бугарски владетел кој имал за цел воена и политичка хегемонија на Бугарското царство над Балканот и последен кој се обидел да го заземе Константинопол. Бил наследен од неговиот син Иван Стефан, а подоцна од неговиот внук Јован Александар, кој ја променил политиката преку формирање сојуз со Србија.

## Искачување на тронот
Роден помеѓу 1280 и 1292, Михаил Шишман бил син на ''деспотот'' Шишман од Видин и ќерката на *[[севастократор]]от* Петар. Тој исто така бил далечен роднина на неговите претходници на бугарскиот престол, Теодор Светослав () и Георги Тертер II (). По мирот склучен помеѓу неговиот татко и Стефан Милутин во 1292, Михаил Шишман бил верен со ќерката на Милутин, Ана и тие се венчале во 1298 или 1299 година.

лево|мини|Бугарија во времето на Михаил Шишман и Битката кај Велбужд (1330)
Од средината на 13 век областа околу Видин била автономна под неефективна бугарска власт и била управувана од Јаков Светослав (), од Шишман (починал помеѓу 1308 и 1313), а потоа и од Михаил Шишман. Шишман и неговиот син ги добиле високите титули деспот од нивниот роднина Теодор Светослав, а вториот во еден венецијански извор се споменува како *Деспот на Бугарија и господар на Видин*. По смртта на српскиот крал Стефан Милутин, Михаил Шишман можел да води поактивна политика во столицата Трново. Наскоро тој станал една од водечките фигури во внатрешните работи на царството, а со смртта на малолетниот цар Георги Тертер II во 1323, Михаил Шишман бил избран за цар од страна на благородништвото. Според некои историчари тој бил избран зашто имал потекло од Асеновата династија и го интерпретираат искачувањето на тронот како продолжување на династијата Асен, а не како нова династија. Неговиот полубрат, Белаур, го наследил како деспот на Видин.

## Предци

## Наводи

## Библиографија
* 
* Božilov, Ivan, *Familijata na Asenevci (1186–1460)*, Sofia, 1985.
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Mladjov, Ian, "The Bulgarian Prince and would-be Emperor Lodovico," *Bulgaria Mеdiaevalis* 2 (2011), 603–618. online
* Mladjov, Ian, "The Children of Ivan Asen II and Eirēnē Komnēnē," *Bulgaria Mediaevalis* 3 (2012) 403-418 online
* Mladjov, Ian, "Monarchs' Names and Numbering in the Second Bulgarian State," *Studia Ceranea* 5 (2015) 267-310 online.
* Nikolov-Zikov, Petăr, *Domăt na Šišman*, Sofia, 2021.
* 
* Popov, Tenčo, *Studii vǎrhu bǎlgarskoto srednovekovno monetosečene s izvodi za istorijata*, Sofia, 2020.

Категорија:Бугарски монарси
Категорија:Починати во 1330 година
Ене Ергма

**Ене Ергма** (родена на 29 февруари 1944 година, во Раквере ) е естонски политичар, член на Риигикогу (Естонскиот парламент) и научник . Таа била член на политичката партија Унија на Про Патриа и Рес Публика и, пред да се спојат двете партии, член на партијата Рес Публика . На 1 јуни 2016 година, Ергма објавила дека се повлекува од партијата, бидејќи партијата го изгубила својот идентитет и станала популистичка.

## Образование и научна кариера
Ергма ја добила својата диплома *со пофалба* (дипломиран/магистер еквивалент) по астрономија и докторат по физика и математика на Московскиот државен универзитет Ломоносов и диплома за диплома од Институтот за вселенски истражувања, Москва. Пред да влезе во политиката, таа работела како професор по астрономија на Универзитетот во Тарту, Естонија (од 1988 година). Во 1994 година, таа била избрана за Естонската академија на науките . Поголемиот дел од нејзините научни истражувања се направени за еволуцијата на компактните објекти (како што се белите џуџиња и неутронските ѕвезди ) и, исто така, и експлозиите на гама зраци .

## Политичка кариера
Од март 2003 до март 2006 година, Ергма била претседател на Риигикогу . Од март 2006 до април 2007 година, таа била втор потпретседател на Риигикогу. На 2 април 2007 година таа била реизбрана за претседател на Риигикогу и ја задржа функцијата до март 2014 година 

Ергма била единствениот кандидат во првиот круг од претседателските избори во 2006 година во Риигикогу на 28 август 2006 година. Таа собрала 65 гласа, 3 гласа помалку од најмалку 2/3 од гласовите Риигикогу потребни за изборите.

Таа, исто така, се кандидирала заедно со Воли Калм и Бируте Клас за претседател на Универзитетот во Тарту, но не била избрана. Таа влезе во парламентот додека Дмитриј Медведев бил премиер на Русија.

Таа е претседателка на Комитетот за вселенски истражувања на Риигикогу.

## Поврзано

* Список на Естонци

## Наводи

**Надворешни врски**

https://www.famousbirthdays.com/people/ene-ergma.html

Категорија:Статии со hCards
Категорија:Articles with infoboxes completely from Wikidata
Категорија:Articles using Template Infobox person Wikidata
Категорија:Апсолвенти на Московскиот државен универзитет
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1944 година
Кадри Мелк

мини|Мелк во 2014 година
**Кадри Мелк** (27 јануари 1958 - 1 јануари 2023 година) била естонски уметник и дизајнер на накит.

## Животот и кариерата
Мелк е родена во Талин и ги започнала студиите во Уметничката школа Тарту во 1977 година и дипломирала на Естонската академија за уметности во 1986 година, студирајќи под професорката Леили Кулдкеп. Помеѓу 1986 и 1993 година, Мелк работела како слободен уметник. Во 1993 година се запишала на Институтот за дизајн Лахти во Финска, студирајќи гемологија под раководство на Еско Тимонен и ги завршила студиите во лапидарното студио на Бернд Мунштајнер во Германија. Мелк била назначена на Естонската академија за уметности од 1989 година, а исто така била професор на одделот за накит во училиштето од 1996 година.

Мелк имала и самостојни и групни изложби низ целиот свет. Нејзините дизајни на накит се изложени во различни музеи и изложби во: Естонија, Латвија, Литванија, Германија, Белгија, Данска, Финска, САД, Јужна Кореја, Русија, Словачка, Франција, Јапонија, Обединетото Кралство, Шведска, Шпанија и Норвешка.

Кадри Мелк била еден од вистинските мајстори кој вдишува нов живот во полето на естонскиот накит преку мешавина на иновации, традиција и нетрадиционални техники. Со текот на годините, таа се здобила со меѓународна експертиза во гемологија, ликовни техники и дизајн на накит. Со повеќе изложби, награди и публикации, таа била препознаена како меѓународен мајстор, занаетчија која ги споделувал своите вештини на мистичниот и магичен свет на дизајнот на накит на глобално ниво.

Мелк била во брак три пати. Нејзиниот последен сопруг бил писателот и преведувач Мати Сиркел .

Мелк починала на 1 јануари 2023 година, на 64-годишна возраст 
мини|''Амнезија'', 2010 година

## Награди

* 2017 Орден на Белата ѕвезда, V класа
* 1998 Естонска државна награда за култура
* 1997 година Награда на годината за главен град на уметноста во културата на Естонија
* 1997 Награда за извонредност, конференција Shippo, Токио, Јапонија
* 1995 Естфем, награда за жена од Естонија
* 1994 Годишна награда за уметност Кристјан Рауд
* 1992 PRIX ARTICA Почесно признание, Финска
* Гран при 1988 година на IV триенале за применета уметност, Естонија
* 1987 Награда за млад занаетчија на годината, Естонија

## Наводи


## Надворешни врски

* ФАТА МОРГАНА - изложба на накит од Кадри Мелк во Лисабон (архивирана верзија)
* Климт 02: Интервју со Кадри Мелк 
* https://www.homofaber.com/en/discover/discover-kadri-malk 

Категорија:Починати во 2023 година
Категорија:Родени во 1958 година
Б-515

мини|310x310пкс|Советската подморница Б-515
**Б-515** — советска дизел-електрична подморница од проектот 641Б „Сом“. Била изградена во 1976 г. и останала во работна служба до 2001 г. Во мигот е закотвена во Хамбург и е отворена за јавноста како музејски експонат. Подморницата понекогаш се нарекува **У-434**, што произлегува од бројот на знаменцето насликано на коработ.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Подморници
Самоилов натпис

**Самоиловиот натпис** или **самоилова надгробна плоча**  претставува еден од најстарите кирилични натписи откриени на територијата на Македонија. Натписот е испишан на надгробната плоча на родителите на цар Самоил испишана во 992/3 година. Натписот кој бил испишан по наредба на цар Самоил, ги споменува имињата на неговите родители и неговиот брат Давид.

Моментално, надгробната плоча се наоѓа во Националниот археолошки музеј во Софија, Бугарија. Во 1916 за време на Првата светска војна бил пренесен од селото Герман, во близина на Преспанското Езеро во Грција. Димензиите на плочата се 125–130 cm висина, 52–67 см ширина, и 7–10 см дебелина. Натписот бил цитиран од повеќе историчари, како Фјодор Успенски, Јордан Иванов и Николај Адонц.

## Содржина
Оригиналниот натпис со реконструирани делови во загради и расчитан со празни места, големи букви и интерпункциски знаци гласи:
: 
: 
: 
: 
: 
: 
: 
: 
: 
: 
: 

Преведен на современ македонски јазик гласи:

"Во името на Отецот и Синот и Светиот Дух, јас, Самоил, раб Божји, полагам помен на татко ми и мајка ми и брат ми на овој крст. Ова се имињата на покојните: Никола, раб Божји; Рипсимија и Давид. Се напиша во годината од создавањето на светот 6501, индикт VI."


File:SamuilInscription.png|Самоиловиот натпис
File:Samuil-fortress-stone-inscription.jpg|Современа копија (реплика) на плочата во Бугарија


Категорија:Македонија во средниот век
Категорија:Археолошки артефакти
Категорија:Самоилово Царство
Монтевидео, или новата Троја

***Монтевидео, или новата Троја*** () ― роман на Александар Дима од 1850 година. Станува збор за историски роман за Уругвајската граѓанска војна, каде што уругвајските претседатели Мануел Орибе и Фруктуозо Ривера го оспорувале владеењето на земјата. Името поставува напоредништво со Тројанската војна, бидејќи Орибе го држел Монтевидео, главниот град на Уругвај, под опсада долги години (позната како Големата опсада на Монтевидео).

Заплетот на книгата прави резиме на историјата на Уругвај, од шпанската колонизација до Граѓанската војна. Така, Хуан Мануел де Росас, Хуан Факундо Кирога, Хосе Хервасио Артигас, Бернардино Ривадавија и Џузепе Гарибалди се третираат како книжевни ликови. Дима ги опишува Артигас и Росас како варвари, а Монтевидео како извор на цивилизацијата. Слична дихотомија помеѓу цивилизацијата и варварството била тема на *Факундо*, друга антирозистичка книга објавена од Доминго Фаустино Сармиенто во 1845 година. Дима го опишал Росас, кој го поддржувал Орибе, како кукавица кој ја избегнал Аргентинската војна за независност и ја презел контролата врз Буенос Аирес со варварска орда, а Монтевидео како јуначки град кој стои против него.

Дима никогаш не бил во Уругвај, ниту пак знаел од прва рака за војната. Неговата работа се засновала на извештаите на антирозистот Мелчор Пачеко, кој барал француска поддршка против Росас, и на тој начин ги извртувал информациите за администрацијата на Росас за да добие таква поддршка. Веројатно сличностите со книгата на Сармиенто биле воведени од книгата на Пачеко, бидејќи би било малку веројатно дека Дима го прочитал делото на првиот.

Книгата е уредувана двапати во Аргентина, еднаш во текот на 1960-тите и повторно во 2005 година. Превод на англиски јазик е достапен за Amazon Kindle од 2019 година.

## Поврзано

* Троја

## Наводи

Категорија:Воени романи
Категорија:Француски историски романи
Категорија:Монтевидео во фикцијата
Категорија:Романи со дејство во Уругвај
Категорија:Романи со дејство во Аргентина
Категорија:Уругвајска граѓанска војна
Категорија:Дела за Аргентиската граѓанска војна
Категорија:Француски романи од 1850 година
Категорија:Романи на Александар Дима
Двете Дијани

***Двете Дијани*** () ― историски роман објавен во 1846-1847 година под името на Александар Дима, но главно или целосно напишан од неговиот пријател и соработник Пол Мерис. „*Двете Дијани*“ од насловот се Дијана де Поатје (љубовницата на Анри II) и нејзината наводна ќерка Дијана де Кастро. Поставката на романот е порана од попознатата „трилогија на Валоа“ на Дима. Главниот лик е Габриел, грофот на Монгомери; други ликови се Мартин Гер, Катерина Медичи и Амброаз Паре. Кога подоцна Мерис објавил драматизација на романот, писмото наводно напишано од Дима било приложено како предговор, во кое се наведува дека тој никогаш не ја ни прочитал книгата и дека Мерис е вистинскиот автор. Сепак, се тврди дека Дима барем донекаде бил вклучен во неговиот состав. Според Ф. В. Џ. Хемингс, *на Двете Дијани* „целосно му недостасува вообичаената умешност на допирот на Дима“.

## Наводи

Категорија:Француски историски романи
Категорија:Романи со дејство во 16 век
Категорија:Романи на Александар Дима
Категорија:Француски романи од 1846 година
Црното лале (роман)

***Црното лале*** () — роман произлезен од соработката меѓу Александар Дима и Огист Маке, објавен во 1850 година.

## Резиме
мини|Црно лале
мини|Корнелис де Вит
Во 1672 година, холандскиот народ ја соборил републиката на браќата Јохан и Корнеј де Вит за да го обнови штатхолдерот и да му го довери на Вилем Орански. Рамнодушен кон овие политички настани, кумот на Корнелис де Вит, Корнелиус ван Берле, размислува само како да создаде црно лале, за кое Хортикултурното друштво од Харлем ветило награда од сто илјади гулдени. Неговиот проект ќе биде спречен затоа што е обвинет за предавство и од сплетките на неговиот завидлив сосед, Исак Бокстел, заради кој бил и уапсен. Сепак, надежта да го види својот проект успешен ќе се роди повторно по средбата со прекрасната Роза Грифус, ќерка на неговиот затворски чувар.

## Ликови

### Главни ликови
* Корнелиус ван Берле, доктор по образование, кој станал хортикултурист, кој целосно се посветил на создавање црно лале. Затворен е во Бујтенхоф бидејќи има писма што му ги дал неговиот кум Корнелис де Вит.
* Роза Грифус, ќерка на затворскиот чувар на Корнелиус ван Берле, извесен Грифус.
* Исак Бокстел: Соседот на Корнелиус ван Берле во Дордрехт. Опседнат со црното лале, тој со сите средства се обидува да го присвои делото на неговиот ривал.
* Вилем Орански: Вилијам III е принц Орански, син на Вилијам II, внук на англискиот крал Чарлс I и нов штатхолдер.
* Грифус е чувар на државниот затвор во Хаг, Бујтенхоф, подоцна на Ловестајн.
* Креке е емисар на Јохан де Вит.

### Други ликови
* Корнелис де Вит : Руарт де Путен (инспектор за дајки во Холандија ).
* Јохан де Вит : Голем пензионер на Холандија и учител на Вилем Орански.
* Капетан ван Декен : офицер на Вилем Орански.

## Наводи

Категорија:Романи на Александар Дима
Категорија:Романи од 1850 година
Витезот од Армантал (роман)

***Витезот од Армантал*** (изворен француски наслов: *Le chevalier d'Harmental*), познато и како ***Заговорници*** — роман напишан од Александар Дима и Огист Маке, објавен во 1843 година. Дима преработил прелиминарна верзија од Маке; ова биле почеток на нивната соработка која требала да створи осумнаесет романи и многу драми. Драматизацијата на романот - во пет чина, пролог и десет табели - за првпат била изведена на 16 јули 1849 година во Историскиот театар во Париз. Тој бил приспособен во опера, „*Витез од Армантал*“, од Андре Месаже со либрето на Пол Ферје, кое првпат било изведено на 5 мај 1896 година.

Дејствието на романот е во 1718 година, а неговата тема е заговор против регентството на Филип Орлеански, кој ја водел Франција за време на малолетноста на Луј XV. Подоцнежниот роман на Дима и Маке, „*Ќерка на регентот*“*,* содржи некои од истите ликови.

Џорџ Сентсбери го опишал романот како „обично рангиран меѓу ремек-делата [на Дима]“; Самиот Дима почувствувал дека има и силни и слаби страни. Ричард Стоу, животописецот на Дима, го нарекол најдобриот од неговите романи сместени за време на владеењето на Луј XV.

Дел од романот кој вклучува улица наречена „rue du Temps-Perdu“ (улица на потрошеното време) можеби го вдахнал насловот на „*[[Во потрага по изгубеното време]]*“ на Марсел Пруст.

## Наводи

## Надворешни врски

* Изворен текст на француски на проектот „Гутенберг“
* Превод од 1893 година на проектот „Гутенберг“
Категорија:Романи со дејство во 18 век
Категорија:Француски романи од 1843 година
Категорија:Романи на Александар Дима
Африканската кралица

**„Африканската кралица“** (англиски: *The African Queen*) — британско-американски филм од 1951 година, во режија на Џон Хјустон (John Huston). Автор на сценариото е Џејмс Аги (James Agee) врз основа на истоимениот роман на Форестер. Главните улоги ги толкуваат: Хемфри Богарт, Кетрин Хепберн (Katharine Hepburn), Роберт Морли (Robert Morley), Питер Бул (Peter Bull), Теодор Бајкел (Theodore Bikel) и Волтер Готел (Walter Gotell). Филмот е едно од најпознатите остварувања на американската кинематографија и денес се смета за ремек-дело. Тој претставува комбинација на авантуристички филм и романтична комедија, а се одликува со специфичниот хјустоновски хумор, со суптилно психолошко нијансирање на ликовите и со ироничен третман на нивните односи. Исто така, тој се смета за класичен „глумечки филм“ во кој се истакнуваат Хепберн и Богарт при што за Богарт ја освоил наградата „Оскар“ (за најдобра машка главна улога), а и Хепберн била номинирана за оваа награда.

## Содржина
Дејствието на филмот се одвива во Конго, во 1915 година, за време на Првата светска војна. Една средовечна мисионерка, немажена, најмува еден трговец (инаку алкохоличар) да ја пренесе со својот брод (наречен „Африканската кралица“) до нејзината мисија. Нивното патување по опасната река е исполнето со разни незгоди. Иако припаѓаат на различни општествени слоеви, наспроти бројните несогласувања и разлики, тие набргу се спријателуваат, а потоа, пријателството се претвора во љубов. При крајот на патувањето, тие се принудени уште да војуваат против германската воена морнарица...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Британски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1951 година
Категорија:Филмови на Џон Хјустон
Категорија:Филмови со Хемфри Богарт
Категорија:Филмови со Кетрин Хепберн
Категорија:Филмови со Роберт Морли
Категорија:Филмови со Питер Бул
Категорија:Филмови со Теодор Бајкел
Категорија:Филмови со Волтер Готел
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Африка
Категорија:Авантуристички филмови
Категорија:Љубовни филмови
Категорија:Култни филмови
Турски дебарски дијалект

**Турскиот дебарски дијалект** или **турскиот дебарски говор** е дијалект на турскиот јазик кој се зборува во одредни села на територијата на  Општина Центар Жупа и во мал дел од градот Дебар, односно во села каде има значително изворно турско население. Дијалектот спаѓа во групата на југозападни турски говори во Македонија. Дијалектот е признат како културно нематеријално наследство на Република Македонија од категоријата на „особено значење“ и поткатегоријата „исклучително значење“.

## Распространетост
Дебарскиот дијалект се зборува од турското население во дебарскиот крај, од помала група на турско население во градот Дебар, и од покомпактното изворно турско население во селата на денешна општина Центар Жупа.

## Особини
Гостиварскиоот дијалект, како дел од југозападните дијалекти, споделува голем број заеднички одлики со соседните говори, како и пошироките румелиски говори на турскиот јазик. Како и да е, овој дијалект има одредени особини кои го издвојуваат од околните говори, особено на фонетско ниво.

### Фонолошки особини
Одредени фонолошки особини на дијалектот се:

* самогласките во дијалектот се истите со тие од стандардниот турски јазик.  Вокалот `?` како и во другите турски говори во Македонија може да се забележи само во иницијалните зборови. 
* дебарскиот има формирање на дифтонзи со испаѓање на консонантите “?”, “v”, “y”, што не е вообичаено во зборовите од турско потекло: suukir: gel?r<gelir
* наставката за сегашно време –yor во говорот се забележува во скратената форма –y: bulamay<bulam?yor
* наставката за идно време –ecek  забележува дека се изговара без “k”, односно во форма на –ece: gidecem<gidece?im

## Наводи

## Поврзано
* Турски јазик
* Македонски Турци

Категорија:Турски дијалекти во Македонија
Категорија:Нематеријално културно наследство
Турски тетовски дијалект

**Турскиот тетовски дијалект** или **турскиот тетовски говор** е дијалект на турскиот јазик кој се зборува во  Тетово и од страна на значајна турска заедница во Теарце. Дијалектот спаѓа во групата на северозападните турски говори во Македонија. Дијалектот е признат како културно нематеријално наследство на Република Македонија од категоријата на „особено значење“ и поткатегоријата „исклучително значење“.

## Распространетост
Тетовскиот дијалект се зборува од турското население во Тетово, како и во селото Теарце. Во останатите села од тетовскиот крај нема значајно турско население.

## Особини
Тетовскиот дијалект, како дел од северозападните дијалекти, споделува голем број заеднички одлики со соседните говори, како и пошироките румелиски говори на турскиот јазик. Како и да е, овој дијалект има одредени особини кои го издвојуваат од околните говори, особено на фонетско ниво.

### Фонолошки особини
Одредени фонолошки особини на дијалектот се:

* во дијалектот се среќаваат сите гласови кои се присутни во стандардниот турски јазик, освен гласот  “?” и гласови позајмени од македонскиот јазик.
* Наместо “?” се употребува вокалот “o”, а во другите случаи вокалот “u”
* кај повеќесложните зборови наместо вокалите i, ?, u доаѓа вокалот i
* кај повеќесложните зборови тесните вокали во вториот или другите и затворените слогови вокалот i преминува во вокалот ?
* староосманското g се пази во сите позиции
* о средината на зборот помеѓу два вокали место консонантот c (џ) доаѓа консонантот j (ж): geje<gece,

### Морфолошки особини
Одредени морфолошки особини во дијалектот се:

* наместо наставката за сегашно време –yor се употребува –y
* наместо наставката за идно време –acak/-ecek се употребува –ejek
* кај трето лице еднина при минато неопределено свршено време наставката –mi? доаѓа секогаш наместо другите варијанти како што се –m??
* прашалната наставка се јавува само во формата mi: k???g?ni mi<k?????n? m?, yok mi<yok mu

## Наводи

## Поврзано
* Турски јазик
* Македонски Турци

Категорија:Турски дијалекти во Македонија
Категорија:Нематеријално културно наследство
Чау-чау

мини|270x270пкс|Чау-чау
**Чау-чау** (погрешно: *чау чау*) — раса кучиња со потекло од Кина. Тие се едни од најтивките раси кучиња, речиси никогаш не лаат. Интересното кај оваа раса е синиот јазик и опашката свиткана до грбот. Тие не се дебели, но нивното крзно е многу обемно. Некогаш биле користени за лов. Во денешно време се многу посакувани кучиња, но не секој може да си ги дозволи поради високите цени. Комбинацијата помеѓу куче, мече и лав е изразена во една од најубавите раси меѓу „кучешкото семејство“. Иако навидум се смирени, овие кучиња можат да бидат прилично агресивни кон некои странци за да ги заштитат своите сопственици и нивниот имот. Исто така, нивната животинска агресија обично е насочена кон кучиња од ист пол, особено ако и тие се чау-чау. Бидејќи овие кучиња имаат многу силни ловечки нагони, се препорачува да се држат на ремен кога наоколу има мачки и други мали животни.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Раса кучиња
Категорија:Кучиња
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Кинески кучиња