open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Нертен-Харденберг

**Нертен-Харденберг** () — општина во округот Нортхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

Општината поседува пазарно право и со тоа има некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, означена е како „флекен“ (*Flecken*), мала населба со локално значење. Во општината покрај Нертен-Харденберг влегуваат и уште седум други места.

## Географија

Нертен-Харденберг се наоѓа на западните делови на Нертенската Шума во долината на реката Лајне во насока север-југ и на југ се граничи со Бовенден, а на север со Нортхајм; Гетинген се наоѓа 10 километри јужно. Околу 20 километри северозападно се наоѓа Золинг, а околу 30 километри североисточно започнува Харц.

Во Нертен-Харденберг, односно во нејзините делови, се влеваат следниве реки во Лајне: Харсте (кај Парензен), Венде (кај Ангерштајн), Есполде (кај Литгенроде), како и Бефер и Родебах (кај Нертен-Харденберг).

### Соседни општини

Соседни општини се Бовенден (југ), Хардегзен (запад), Нортхајм (север) и Катленбург-Линдау (исток).

### Општински единици

Кон Нертен-Харденберг припаѓаат следниве места:

## Знаменитости

* Урнатините на замокот Харденберг
* Манастир Мариенштајн со средновековна крипта
* Католичката парохиска црква „Св. Мартин“
* Евангелистичката црква
* Еврејски гробишта

## Наводи

## Надворешни врски

*  

Категорија:Нортхајм (округ)
Категорија:Хановер (покраина)
Золинг (слободна област)

мини|300п|десно|Местоположбата на областа во округот Нортхајм

**Золинг** () — слободна област во округот Нортхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Името на областа потекнува од планинската област Золинг.

Областа има површина од 177,49 км2 и со тоа е четврта најголема слободна област во Долна Саксонија и петта најголема во цела Германија.

Се протега во шумската област Золинг во округот Нортхајм и кон неа не припаѓа ниедна општина. Се граничи на исток со градовите Дасел и Моринген, на југ со градот Услар и општината Боденфелде во истоимениот округ. На југ се граничи и со округот Касел во Хесен, а на запад со округот Холцминден.

Слободната област е ненаселена. Од статистички причини се води под бројот 03 1 55 501.

## Наводи

Категорија:Нортхајм (округ)
Категорија:Нездружени подрачја во Долна Саксонија
Боденфелде

**Боденфелде** () — општина во округот Нортхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на десниот брег на реката Везер, околу 35 километри северно од Касел и 30 километри северозападно од Гетинген на југозападниот раб на Природниот парк Золинг-Фоглер.

Општината поседува пазарно право и со тоа има некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, означена е како „флекен“ (*Flecken*), мала населба со локално значење. Во општината покрај Боденфелде влегуваат и уште две други места.

## Географија
### Местоположба

Местото Боденфелде се наоѓа на јужниот дел од Природниот парк Золинг-Фоглер во горниот тек на Везер. Се наоѓа помеѓу планинските области Золинг на север и Рајнхардсвалд на југ. Боденфелде се наоѓа на еден меандер на Везер, во кој се влева Рајербах.

Местото е сместено помеѓу 105 и 145 метри надморска височина, во близина на шумското подрачје Везерско Средногорје. Највисока точка близу Боденфелде е Калтеварте (340,7 м). Со својата површина од скоро 20 км2 претставува најмала општина во округот Нортхајм.

### Општински единици

Боденфелде се состои од следниве единици:

* Боденфелде
* Ниновер
* Вамбек

## Историја

Боденфелде бил првпат споменат во документ потпишан од Лудвиг I Побожен во 833 година. Во доцниот среден век, Боденфелде бил дел од Грофовијата Дасел. Амелит, Ниновер, Полир и Вамбек биле села околу Боденфелде кои биле припоени кон општината во 1974 година.

Постоела еврејска заедница во Боденфелде, која била протерана во нацистичко време. Продадена на земјоделец во 1937 година, дрвената синагога од 1825 година ја преживеала Кристалната ноќ, кога сопственикот ја одбранил од вандали. На почетокот на  век, синагогата била пренесена во блискиот Гетинген, кој имал еврејска заедница со потреба од синагога.

Во 2008 година бил фатен убиецот со прекар „Црна вдовица“. Во период од две децении, заведувала и убивала или убила најмалку четворица постари мажи за нивните пари.

## Познати луѓе

* Јакоб Фројдентал

## Наводи

## Надворешни врски

*  

Категорија:Нортхајм (округ)
Категорија:Хановер (покраина)
Турија (река)

**Турија** — река во Македонија, десна и најголема притока на реката Струмица. Долга е 44,7 километри, зафаќа сливна површина од 263 км2 и има релативен пад од 19 ‰ (промили). Во горниот дел се формира од два крака - Широки Дол којшто извира на Плачковица на надморска височина од 1065 метри и тече кон југоисток и Безгаштевска Река која што извира на иста надморска височина на планината Огражден и тече кон северозапад. Тие се спојуваат меѓу Грамадик и Малинска Планина и оттука настанува реката Турија која што тече кон југ и во средниот тек е позната под името **Нивичанска Река**. На овој потег во 1972 година е изградена вештачката акумулација Турија со зафатнина од 48 милиони м3 вода. Недалеку од селото Доброшинци ја напушта тесната планинска долина и навлегува во пространиот рамничарски дел на Струмичкото Поле, каде што претставува главна водна артерија на неговиот северен дел. Во реката Струмица се влева кај селото Турново на кота од 215 метри. 
## Наводи

Категорија:Реки во Македонија
Хевиз (езеро)

**Хевиз** () – езеро во Унгарија кое се наоѓа во жупанијата Зала, западно од езерото Балатон и на 8 км од градот Кестхељ.

Езерото Хевиз, со површина од 4,75 ха, по големина е второ термално езеро на светот. Текот на водата е толку силен што се верува дека целата количина на вода на езерото се заменува за еден ден.

Се верува дека водата на езерото има позитивни здравствени ефекти, па заради тоа околината на езерото е приспособена на здравствениот туризам.

## Географија на езерото
мини|250п|Бањи на езерото
Езерото има овален облик и од неговата северна страна два потока го снабдуваат со вода. Исто така има свои сопствени термални извори на јужната страна, кои му даваат терапевтски ефекти и зголемена температура. Во лето просечната температура на водата е од 33 до 35&nbsp;°C, а во потоплите денови од 36 до 38&nbsp;°C. Во есен и во зима просечната температура на водата е во распон од 24 до 26&nbsp;°C. На југ се наоѓа каналот преку кој вишокот вода се одлева во реката Зала и понатаму во Балатон.

Околните шуми на површина од 50 ха помагаат за одржување на микроклимата на езерото, така што сите позитивни ефекти доаѓаат до максимален израз во текот на целата година.

Во 1972 година вршени се научни истражувачки мерења и според тие податоци, најголемата длабочина на езерото и изворите е 38,5 м. Кратерот на изворите лежи во песочно-каменито дно, со ширина 2-3 метри, длабочина 60-80 см, и дава 35 000 литри вода во минута со температура од 39,5&nbsp;°C.

## Микроорганизми во езерото
мини|250п|Бањите на езерото од другата страна
Флората и фауната на езерото се единствени токму заради температурата на и хемискиот состав на водата која е благо реактивна и содржи сулфур во различни облици како и кислород. Одредени видови може да се најдат само тука.

Бактериите се доминантен животен облик во езерото. Најчеста бактерија е термофилната цијанобактерија, влакнестата сино-зелена алга.

Тектонските бактерии се типични за ова езеро, се наоѓаат во кратерскиот дел од езерото и играат голема улога во циклирањето на сулфурот.

Бактеријата Micromonospora heviziensis е многу силна белковина и разградувач на целулозата која може единствено тука да се најде.

Зелените алги може да се најдат по цело езеро освен во делот каде што се наоѓаат езерските извори.

## Надворешни врски

Категорија:Езера во Унгарија
Категорија:Кратерски езера
Изборно Кнежевство Мајнц

**Изборно Кнежевство Мајнц** (, ) — една од најпрестижните и една од највлијателните членки на Светото Римско Царство од неговото создавање до неговото распаѓање во 19 век. Хиерархиски ова кнежевство било управувано од изборен кнез и архиепископите на Мајнц, како поглавари на Германија.

Архиепископот на Мајнц бил рангиран на прво место во Светото Римско Царство помеѓу сите црковни владетели, и на второ место веднаш по царот. Архиепископот на Мајнц заедно со пфалцгрофот на Рајна, маркгрофот на Бранденбург, војводата на Саксонија и кралот на Бохемија имале право да го избират римско-германскиот крал и цар. Неговата политичка улога била значајна, особено како посредник меѓу имотите на царството и на царот.

## Историја

Епископијата во Мајнц била основана во времето на Римското Царство. Градот Мајнц бил провинциски град кој започнал да има голема улога кога во 780 година црквата била издигната во ранг на архиепископија. Првите епископи пред 4 век имале легендарни имиња, а како прв се смета апостол Крискент. Првиот верификуван епископ на Мајнц бил Мартин во 343 година. Црковна и светска важност Мајнц стекнал во времето на мисионерот Бонифациј во 747 година.

Територијата на ова изборно кнежевство ги опфаќала териториите во близина на Мајнц на левиот и десниот брег од реката Рајна, територијата по должината на реката Мајна над Франкфурт (вклучувајќи ја областа Ашафенбург), регионот на  Ајхсфелд во Долна Саксонија и Тирингија, и територијата околу Ерфурт во Тирингија.

За време на раниот нов век, Архиепископијата на Мајнц претставувала најголема црковна провинција во Германија која опфаќала десет епархии.

Во 1802 година, Мајнц го загубил својот архирејски карактер. Во 1803 година, седиштето на изборниот кнез било пренесено во Регенсбург. Новата римокатоличка епархија била основана во 1802 година и истата претставувала епархија во рамките на Франција.

## Наводи

## Надворешни врски
*  of the modern Diocese
* Map of the Archbishopric of Mainz in 1789

Категорија:Изборни кнежевства во Светото Римско Царство
Категорија:Епископски кнежевства во Светото Римско Царство
Категорија:Земји во Светото Римско Царство
Изборно Кнежевство
Категорија:Поранешни држави и територии во Баварија
Категорија:Поранешни држави и територии во Рајнската област-Пфалц
Категорија:Поранешни држави и територии во Хесен
Категорија:Историја на католицизмот во Германија
Иван Нанчески

**Иван Нанчески** (Смедерево,  - , ) — српско-македонски кошаркар од македонска народност, член на македонската младинска репрезентација до 20 години. Починал во сообраќајна несреќа на 27 мај 2016 година во близина на Смедерево, Србија, каде што е роден и живеел последните години. Играл за Свислион Таково.
Нанчевски извесен период играл за битолски Пелистер и бил меѓу носителите на играта на жолто-црвената селекција на Европското првенство (ЕП), дивизија Б, кое во 2009 година се одигра во Скопје. Тогаш, тој просечно минувал 26 минути на паркетот со просек од 6,6 бода, 2,4 скока и 1,9 асистенции на седум натпревари под раководство на тогашниот селектор на младинците, Емил Рајковиќ.

## Наводи

Категорија:Родени во 1989 година
Категорија:Починати во 2016 година
Категорија:Македонски кошаркари
Категорија:Кошаркари од Смедерево
Категорија:Македонци во Србија
Тоде Петревски (награда)

**Тоде Петревски** — награда за новинарство, која ја доделува Битолски весник, востановена во чест на прерано починатиот новинар Тоде Петревски († 30 мај 2004), доајен на битолското и македонското новинарство. Наградата традиционално се доделува во градската и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ во Битола. Првпат била доделена во 2005 година.

## Лауреати
*2007 - Драган Груевски од Радио Битола;
*2008 - Драган Ристевски од Битолски весник;
*2013 - Димче Миновски од ТВ Орбис
*2014 - Сашо Ристевски од Битолски весник;
*2015 - Анета Шијакова од Канал 5 и ТВ Тера;
*2016 - Емилија Сарафска од ТВ Орбис;
*2017 - Никола Талевски
*2018 - Марјан Танушевски од Медиумска информативна агенција
*2019 - Весна Шеровска од Тера Телевизија 
*2020 - Блаже Докуле - карикатурист и сатиричар;
*2021 - Анета Блажевска
*2022 - Стевче Митревски од Македонска радио-телевизија 
*2023 - Маја Богоевска 
*2024 - Мартин Николовски 

## Наводи

Категорија:Награди за новинарство
Категорија:Култура на Битола
Категорија:Македонски награди
Категорија:Појавено во 2007 година во Македонија
Бутурица

**Бутурица** — река во Македонија која тече во областа Мариово, десна притока на Црна Река. Долга е 20 километри со опфатено сливно подрачје од 102 км2. Извира на планината Козјак во месноста Влашки Колиби на надморска височина од 1600 метри во непосредна близина на извориштето на реката Блашница и во својот горен тек го носи името Витолишка Река. Во Црна се влева кај местото Градок на кота од 344 метри. Протекува низ неколку тесници како во Лозаница под селото Витолиште и низводно од селото Мелница. Просечниот пад во надложниот профил изнесува 62,8 ‰ (промили). По селото Мелница навлегува во клисурест предел каде што на многу места по течението се создаваат вирови со длабочина и до 2 метри. Долното течение на Бутурица особено на потегот од етно-ресторанот „Мариово“ па сѐ до нејзиниот влив во Црна Река е доста богат со риба, при што тука може да се најдат и поголеми парчиња на пастрмка. Водостопанскиот потенцијал и можности на реката воопшто не се искористуваат, со оглед на фактот што по нејзиното течение не постои развиено земјоделско производство поради слабата населеност.

## Галерија


File:Бутурица 05.jpg|Реката Бутурица непосредно пред Витолиште
File:Бутурица 07.jpg|Горното течение на Бутурица
File:Бутурица 03.jpg|Глетка од горното течение
File:Бутурица 04.jpg|Глетка од горното течение во долината под с.Витолиште
File:Бутурица 02.jpg|Глетка од горното течение
File:Бутурица 08.jpg|Горното течение на Бутурица
File:Бутурица 06.jpg|Горното течение на Бутурица



## Наводи

Категорија:Реки во Македонија
Македонска народна банка (Софија)

[мини|десно|Акција на Македонската народна банка, потпишана од [Тодор Пиперевски, дизајн Стефан Баџов]]

**Македонска народна банка** била банка на македонската емиграција во Софија.

## Историја
Луѓето оставени сами на себе во туѓина биле без можност за да дојдат до некаков напредок. Македонците, кои биле иселени под присила, од сите страни, својот спас го барале во Бугарија. Македонската емиграција решила да создаде финансиски институции кои ќе можат да им помагаат првенствено на самите Македонци. Основањето на Македонска народна банка во Софија било замислено уште пред 1908 година при создавањето на Сојузот на македонски конституциони клубови во Солун. Идејата да се создаде финансова институција била реализирана од македонските емиграциски институти пред 1929 година.

## Основање
Уставот на Македонската народна банка бил одобрен од Софискиот Окружен Суд со одлука 1746 од 1 јуни 1929 година, а излезен во Државен весник број. 59 од 1925 година. Основниот капитал на банката изнесувал 32.000.000 лева распределени во 64.000 акции секоја по 500 лева. Македонската народна банка најпрвин започнала со доделување на кредити на трговци, индустријалци, занаетчии итн.  Тоа било во 1929 година а веќе во наредната 1930 година тој влог бил удвоен на 40.000,000 лева. Македонската народна банка имала отворена четири филијали и тоа, во: Св. Врач (денес Сандански) на 25.5.1930, Петрич на 5.1.1930, Неврокоп (денес Гоце Делчев) 11.5.1930 и Горна Џумаја (денес Благоевград) 19.10.1930. Претседател бил најпрвин, Иван Караџулов до 1930, а потоа Д-р.Петар Џидров, додека потпретседатели биле Крум Чепраников, Борис Антонов, Христо Станишев, Аврам Чаловски итн.

## Наводи

Категорија:Македонци во Бугарија
Категорија:Банки во Бугарија
Матеја (Свето Римско Царство)

**Матеја** (, роден на  во  - починал на  во ) — владетел од Хабсбуршката династија, цар на Светото Римско Царство од 1612 година до неговата смрт, крал на Унгарија и Хрватска од 1608 година (како Матеја II), и крал на Бохемија од 1611 година..

## Животопис

Матеја бил четврти син на Максимилијан II и неговата сопруга Марија Шпанска.

Матеја се оженил со Ана Тиролска, ќерка на неговиот чичко Фердинанд II, кој бил надвојвода на Австрија. Од овој брак не се родиле наследници, додека Матеја во 1595 година го наследил Надвојводство Австрија од неговиот чичко.

Постариот брат на Матеја, Рудолф II во 1593 година го поставил за негов заменик на Австрија. Во текот на овој период, Матеја станал доста близок со виенскиот епископ Мелхиор Клезл, кој подоцна му станал главен сојузник. Во текот на Долгата војна во Унгарија (1593-1606), хабсбуршките сили војувале со силите на Османлиите за превласт над северна Унгарија и Трансилванија. Во 1605 година унгарските протестанти направиле обид да ја отфрлат хабсбуршката католичка власт. Рудолф го назначил на Матеја како водач за задушување на востанието. И покрај победата, во 1606 година во Виена бил потпишан договор за верските слободи во Унгарија.
 
Оваа победа на Матеја му донела привилегија да се наметне како владетел над Австрија. Неговиот болен брат Рудолф морал да го назначи како свој наследник на престолот. Со помош на аристократите од Австрија, Унгарија и Бохемија во 1608 година го натерал на својот брат да му ја преотстапи најпрвин унгарската круна а потоа и бохемиската во 1611 година.

По смртта на својот брат во 1612 година Матеја официјално ја добил титулата цар на Светото Римско Царство. Со поддршка на епископот Мелхиор Клезл, Матеја водел политика на верска толеранција давајќи им слобода на вероисповед на протестантите како и привилегии во Австрија. Ваквата политика довела до заострување на односите со својот прв братучед, Фердинанд. Матеја во 1617 година бил принуден да ја отстапи Бохемија на Фердинанд, а следната 1618 година и Унгарија. По смртта на Матеја во 1619 година, неговиот братучед го наследил на престолот како Фердинанд II.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Кралеви на Чешка
Категорија:Европски монарси од 17 век
Категорија:Цареви на Светото Римско Царство
Категорија:Витези на Златното Руно
Категорија:Кралеви на Унгарија
Господство Верле

**Господство Верле** () — територија на Светото Римско Царство во периодот од 1235 до 1436 година во денешна Мекленбург-Западна Померанија.

## Историја
Ова господство било основано во 1235 година по првата главна поделба на Мекленбург и по смртта на принцот Хајнрих Борвин II (1170-1226). Како господство било наречено на тогашниот главен дворец Бург Верле кај Гистров. Замокот се наоѓал кај Верле, денес дел од градот Касов.

Династијата Верле е по странична линија во сродство со династија Мекленбург.

Основач на династијата и прв господар на Верле бил Никола I (1227-1277), вториот син на Хајнрих Борвин II. Господството се распаѓало на неколкупати, на господства. Во 1282 година било формирено Верле-Гистров и Верле-Пархим (до 1316). Двете линии во 1292 година повторно биле обединети од страна на Никола II(1283-1316). Во 1316 година се создавле Верле-Гистров (до 1436) и Верле-Голдберг (до 1374). Во 1337 година од првата линија се одвоила Верле-Варен (до 1425).

Последниот господар на Верле-Варен и кнез на Венден бил Кристоф (1385 / 1395-1425), син на Јован VI (1382-1385 / 1395). Со смртта на последниот регент, неговиот братучед Вилхелм, од 1426 година кнез на Венден, без машки наследници на 7 септември 1436 година, господството повторно било припоено кон на династија Мекленбург.

Сите регенти на Мекленбург започнале да ја носат титулата кнез на Венден (*Fürst zu Wenden*) до крајот на монархијата.

## Господари

* Никола I 
* Хајнрих I 
* Јован I
* Бернхард I
* Хајнрих II
* Никола II
* Јован II
* Јован III
* Никола III
* Бернхард II
* Никола IV
* Лаврентиј
* Јован V
* Јован VI
* Јован IV
* Балтазар
* Јован VII
* Вилхелм
* Никола V
* Кристофер

## Надворешни врски
* Regents of Mecklenburg, in the Tacitus Historical Atlas.

Категорија:Поранешни држави во Европа
Категорија:Мекленбург
Категорија:Земји во Светото Римско Царство
Категорија:Поранешни држави и територии во Мекленбург-Западна Померанија
Категорија:Држави и територии настанати во 1235 година
Категорија:Држави и територии распаднати во 1436 година
Автохтона банка „Вардар“

**Aвтохтона банка „Вардар“ од Скопје** — банка која функционирала во рамките на Кралството Југославија.

## Историјат

Банкарството во Кралството на Југославија била доста добро развиено. Вардарскиот дел од Македонија како дел од тоа кралство се наоѓала во тој банкарски систем и тоа важело најмногу за градот Скопје кој бил главен финансиски центар. Банка која важела како автохтона односно за домашна со домашен капитал била трговско-индустриската банка „Вардар“. Во оваа банка како главни акционери се јавувале, Трајко Хаџи Бошков трговец од Скопје Бенвенисти Камхи, Младен Поповиќ, Хаџи Васил Поповиќ, Милан Чемерегиќ и како акционер и директор Јосиф Арије.

## Основање
Оваа банка е основана на 15 април 1920 година со основен капитал од 3.000.000 динари поделени во 30.000 акции од по 100 динари. По 1918 година Скопје имало потреба за основање на кредитна институција. По иницијатива на директорот Јосиф Арије, инаку претставник на еврејскиот капитал во Македонија, тогаш познат банкар во Скопје, заедно со неколку видни скопски трговци ја основале Трговско-индустриската банка-Вардар. Од почетниот капитал при самото отворање веднаш биле уплатени 40% од предвидениот капитал, додека остатокот се уплаќал сè до 1921 година. Во 1926  година  нејзиниот капитал пораснал од 10.000.000 на 15.000.000 динари. Така во Скопје се создала една банкарска институција која можела веќе да се мери со поголемите банки во земјата. Големите случувања од странство, економските нарушувања, падот на големите банки ја смениле ситуацијата и во Македонија. Годините од големата економска криза (1931-1934) кои биле најтешки за банкарството. Тоа било и за банката Вардар, но директорот Јосиф Арија успеал да ја зачува работата на оваа банка. По неговата смрт во 1936&nbsp;г. како главен акционер и раководител веќе во работењето на банката целосно била навлезена Југословенската удружена банка која пак била во сопственост на Италиана комерциале од Милано- денешната позната банка Intesa и банката од Виена Creditanstalt Bankverein сега веќе дел од банката УНИ Кредит.

## Наводи

Категорија:Банки во Македонија
Максимилијан I (Баварија)

**Максимилијан I** (, роден на  во  - починал на  во ) — владетел од баварската Династија Вителсбах, војвода на Баварија од 4 февруари 1598 година, по абдикацијата на неговиот татко, изборен кнез на Пфалц во периодот од 1623 до 1648 година и изборен кнез на Светото Римско Царство од 1623 година. Управувал во текот на Триесетгодишната војна.

## Животопис

Максимилијан бил син на војводата Вилхелм V (1548-1626) и Рената (1544-1602), ќерка на Франц I, војвода од Лорен. Тој бил запишан на језуитски колеџ и универзитет во Инголштат во 1587 година заедно со неговиот братучед, подоцнежниот цар Фердинанд II. На 4 февруари 1598 година застанал на местото на неговио татко, во време кога јавната каса била испразнета, поради кое започнал големи реформи во полицијата, судовите и армијата.

Во 1609 година Максимилијан I го добил правото да раководи со Католичката лига и го добил градот Донауверт од царот Рудолф II.  Максимилијан и Јохан Церклас Тили за време на Триесетгодишната војна биле поразени во близина на Рајна. На 8 ноември 1620 година протестантите биле поразени во битката на Бела Планина кај Прага, во која учествале 25.000 баварци. Во знак за благодарност Максимилијан I во февруари 1623 година ја добил титулата изборен кнез. По отфрлањето на Фридрих V од царството, Максимилијан I го добил Горен Пфалц. Така Војводство Баварија станало изборно кнежевство. Неговите територии биле потврдени со потпишувањето на договорот од 1648 година.

Во негово време била реконструирена и проширена Минхенската резиденција, која се претворила во најголема палата во рамките на царството.

Кон крајот на својот живот Максимилијан I се ангажирал најмногу со религијата. Починал на 27 септември 1651 година за време на поклонение во Инголштат.

## Наводи

Категорија:Изборни кнезови на Баварија
Категорија:Војводи на Баварија
Категорија:Римокатолички монарси
Категорија:Вителсбаховци
Категорија:Личности овековечени во споменикот „Валхала“
Мирко Павловски

**Мирко Павловски** (,  - , ) — виден македонски виолончелист, член на Македонската филхармонија.

## Животопис
Павловски е роден во Куманово во 1940 година. Тој целиот работен век го поминал во Македонската филхармонија, а бил и долгогодишен соработник на оркестарот на Македонската опера и балет. Павловски работел со оркестрите што оставиле аудио и видео записи во архивата на Македонската радио и телевизија од областа на сериозната музика, симфониски и камерни партитури и други музички форми. Учествувал и во оркестри кои снимале забавна и филмска музика со  која што домашните изведувачи учествувале на големите фестивали во регионот и пошироко.
Починал на 15 ноември 2013 година.

## Наводи

Категорија:Македонски виолончелисти
Туртел

**Туртел** — врв на планината Плачковица со висина од 1.603 м. Врвот се издига во западниот дел од планината.

## Географија
Врвот се наоѓа на западниот дел од планината Плачковица, односно од левата страна на долината на Зрновска Река. Од туртелско било кон запад се протега панорамски видик на голема далечина, додека источната страна кон долината на Зрновска Река е густо пошумена.

Во околината на врвот се застапени мермери во геолошка градба, што придонело кон создавање на повеќе пештери. Поради застапеност на мермери во геолошката градба на овој дел, околу Туртел се создале повеќе пештери. Најдолга од нив е Голема Пештера, со должина од околу 600 метри, а од другите пештери познати се Ќуп, Ајдучка, Туртел и Понор. Пештерите главно се лесно достапни и до нив водат обележани патеки.

## Правци за искачување
Најдобра пристапност до врвот Туртел има од источната страна. Искачувањето започнува по асфалтен пат од селото Карбинци, кој најпрво води до планинарскиот дом „Вртешка“ на надморска висина од 1.107 м, а потоа до одморалиштето „Плачковица“ на надморска висина од околу 1.350 м, од каде што се продолжува до самиот врв.

## Галерија


Податотека:Туртел.jpg|Поглед кон врвот Туртел од патеката која води кон лисечкото било
Податотека:Радиодифузен објект „Туртел“.jpg|Поглед кон радиодифузниот објект „Туртел“
File:Плачковица МК 02.jpg|Поглед кон Туртел (најпозади) од врвот Чупино



## Поврзано
* Лисец (Плачковица)
* Чупино Брдо (Плачковица)
* Бел Камен (Плачковица)
* Кара Тепе (Плачковица)

## Наводи

Категорија:Плачковица
Категорија:Врвови во Македонија
Надвојводство Австрија

**Надвојводство Австрија** () — едно од главните надвојводства на Светото Римско Царство и јадрото на Хабсбуршката монархија. Со главен град Виена, надвојводството претставувало центар во југоисточниот дел на царството.

Надвојводството било основано на територијата на Маркгрофовија Австрија и Војводство Австрија. Хабсуршката династија на австрискиот престол дошле во 1282 година и во 1453 година царот Фридрих III како австриски владетел официјално ја додал титулата надвојвода, основајќи го Надвојводство Австрија. Од 15 век сите свети римски цареви ја користиле титулата надвојвода.

Историјата на ова надвојводство завршила со распаѓањето на Светото Римско Царство во 1806 година. Таа била наследена од Долна Австрија и Горна Австрија како дел од Австриско Царство.

Австрија се наоѓа по долината на река Дунав. Граничела со Кралство Унгарија на исток, на југ со Војводство Штаерска, на север со Бохемија и Моравија и на запад со Војводство Баварија.

## Наводи

Категорија:Поранешни држави во Европа
Категорија:Поранешни вазалства
Категорија:Австриски округ

Категорија:Држави и територии распаднати во 1806 година
Богданоа Бара (Лажани)

**Богданоа Бара** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Лажани. Наоѓалиштето поради неистраженоста не е датирано и се претпоставува дека е населба. Во периодот 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека североисточно од селото биле видливи остатоци од постара населба.

## Поврзано
*Чука — населба од неолитско време;
*Лажани;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско;

## Наводи

Категорија:Лажани
Кале (Локвени)

**Кале** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Локвени. Претставува кастел и збег од доцноантичкото време. Се наоѓа на 1,5&nbsp;км јужно од селото, на висок рид со зарамнет простор од 50 × 50&nbsp;м што доминира над околната рамнина (кота 909), каде се гледаат траги од одбранбен ѕид. По површината на калето се среќаваат фрагменти од керамички садови, тегули и множество кршен камен.

## Поврзано
*’Рвеница — неопределено наоѓалиште од непознат период;
*Миов Даб — неопределено наоѓалиште од непознат период;
*Локвени;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско;

## Наводи

Категорија:Локвени
’Рвеница (Локвени)

**’Рвеница** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Локвени. Наоѓалиштето поради неистраженоста не е датирано и е од непознат тип. Во периодот 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека на 500&nbsp;метри од селото селаните пронаоѓале на мноштво од градежен материјал, керамика, мермерни стели и сл.

## Поврзано
*Кале — кастел и збег од доцноантичкото време;
*Миов Даб — неопределено наоѓалиште од непознат период;
*Локвени;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско;

## Наводи

Категорија:Локвени
Бел Камен (Плачковица)

**Бел Камен** — врв на планината Плачковица со висина од 1.707 м. Врвот се издига во источниот дел од планината, каде што се и врвовите Лисец (1.754 м), Чупино Брдо (1.725 м) и Кара Тепе (1.625 м). На врвот се наоѓа споменик посветен на Народноослободителната борба, особено бидејќи тука е формиран Струмичкиот партизански одред на 18 август 1944 г. (втор и успешен обид).

## Галерија


Податотека:Бел Камен.jpg|Поглед на Бел Камен
Податотека:Врв Бел Камен на Плачковица.jpg|Поглед на Бел Камен од неговите падини
Податотека:Споменик на НОБ на врвот Бел Камен.jpg|Споменик на НОБ на врвот
File:Плачковица МК 01.jpg|Поглед на Бел Камен со Момин Преслап од Чупино



## Поврзано
* Лисец (Плачковица)
* Чупино Брдо (Плачковица)
* Туртел
* Кара Тепе (Плачковица)

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Плачковица
Категорија:Врвови во Македонија
Црква „Св. Илија“ - Градец

**Свети Илија** — главна селска црква во виничкото село Градец. Црквата се наоѓа на источниот крај од селото.

## Историја
Камен-темелник за изградба на црквата бил поставен на 30 јули 1997 од страна на митрополитот брегалнички г. Стефан. Црквата била осветена на 19 ноември 2011 година од страна на митрополитот брегалнички г. Иларион. На 2 август 2014 година бил поставен камен-темелник за изградба на камбанарија.

## Поврзано
* Градец (Виничко);
* Парохии при храмот Свети Архангел Михаил - Виница.

## Наводи

## Надворешни врски

* Информации за црквата  — страница на Брегалничката епархија

Категорија:Градец (Виничко)
Градец
Чука (Лажани)

**Чука** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Лажани. Претставува населба од неолитско време.

## Поврзано
*Богданоа Бара — населба од непознат период;
*Лажани;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско;

## Наводи

Категорија:Лажани
Црква „Св. Спасо Радовишки“ - Радовиш

**Свети Спасо Радовишки** — една од неколкуте градски цркви во Радовиш, сместена на самиот градски плоштад.

## Поврзано
* Радовишко архијерејско намесништво
* Втора радовишка парохија
* Радовиш

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Цркви во Радовиш
Фридрих I (војвода на Австрија)

**Фридрих I Бабенберг** (, роден во  - починал на ) — владетел од династија Бабенберг, војвода на Австрија од 1194 година. Фридрих бил син на Леополд V Бабенберг (1157-1194) и неговата сопруга Елена Унгарска (1158-1199), ќерка на унгарскиот крал Геза II.

## Владеење

Почетокот на неговото владеење било одбележано со враќањето на англиските заложници и парите за откуп на англискиот крал Ричард I. Но Фридрих се соочил со проблем околу враќањето на парите за откуп. Поради тоа, Фридрих доброволно се вклучил во организирање на нов крстоносен поход со цел да ја врати честа на неговата династија Бабенберг во очите на Римокатоличката црква. Така, на Велигден, на 31 март 1195 година, тој заминал кон Бари.

Фридрих се разболел и починал на 16 април 1198 година на враќање од Палестина. Посмртните останки се чуваат во манастирот Свети Крст во Долна Австрија.

## Наводи

## Надворешни врски

* Friedrich I. at AEIOU

Категорија:Бабенберговци
Категорија:Војводи од Австрија
Категорија:Крстоносци
Леополд VI (војвода на Австрија)

**Леополд VI Бабенберг** (, роден во  - починал на ) — владетел од династија Бабенберг, војвода на Австрија од 1198 година и војвода од Штаерска од 1194 година до неговата смрт.

## Животопис

Леополд бил син на Леополд V Бабенберг (1157-1194) и неговата сопруга Елена Унгарска (1158-1199), ќерка на унгарскиот крал Геза II.

По прекршување на одредбите од пактот од Георгенберг, по смртта на Леополд V териториите на Бабенберг биле поделени: поголемиот брат Фридрих I го доби Војводство Австрија (територија што одговара приближно на денешна Долна Австрија и Источна Горна Австрија), а самиот Леополд VI станал војвода на Штаерска. И двете војводства подоцна биле обединети од страна на Леополд VI кога Фридрих починал по само четири години од своето управување.

## Крстоносна војна

Леополд VI учествувал во шпанската Реконквиста и во две крстоносни војни - во 1212 и 1217-1221, поради одбрана на честа на својата династија. Слично на своите претходници, Леополд VI се обидел да го развие феудалниот систем во земјата со основање на манастири. Најважен проект на овој потфат бил манастирот во Лилиенфелд во Долна Австрија по долината на реката Трајзен каде по смртта Леополд бил погребан. Покрај тоа, тој давал поддршка на католичките ордени. Друга важна заслуга на војводата Леополд било тоа што Енс го подигнал во статус на град во 1212 и Виена во 1221, чија територија се зголемила речиси двапати.

## Готика

При управувањето на Леополд, во Австрија започнал да се применува архитектонскиот стил готика. Капелата *Capella Speciosa* се смета за првиот објект кој бил направен во готски стил во реонот на реката Дунав во Клостернојбург. Реконструкција на капелата може да се види и денес во градините на дворецот во Лаксенбург.

Австрија на Бабенбергите го достигнала зенитот за време на управувањето на Леополд. Како доказ за тоа може да се сметаат бракот на војводата со византиската принцеза Теодора Ангелина и неговиот обид да посредува во односите помеѓу царот на Светото Римско Царство Фридрих II и папа Григориј IX на кои работел до својата смрт во 1230 година во Италија.

## Искуство

Дворот на Леополд е познат како центар за средновековните минезингери - Валтер фон дер Фогелвајде, Најдхарт фон Ројентал и Улрих фон Лихтенштајн, кои биле редовни посетители на војводата. Се смета дека епската песна *Nibelungenlied* била напишана во дворот на Леополд VI Бабенберг.

Леополд VI починал во Касино во 1230 и бил наследен од страна на неговиот син Фридрих II.

## Семејство

Леополд VI и Теодора Ангелина (1180/1185 во Цариград, † 22/23 јуни 1246) од византиската царска династија Ангели имале седум деца:

* Маргарет (1204-1266)
* Агнес Австриска (1205-1226)
* Леополд Австриски (1207-1216)
* Хајнрих Австриски (1208-1228)
* Гертруда Австриска (1210-1241)
* Фридрих II (1211-1246)
* Констанца Австриска (1212-1243)

## Наводи

## Надворешни врски

* Leopold VI., Herzog at AEIOU

Категорија:Бабенберговци
Категорија:Војводи од Австрија
Категорија:Војводи на Штаерска
Категорија:Крстоносци
Категорија:Личности овековечени во споменикот „Валхала“
Градечка Река (Брегалница)

**Градечка Река** — река во Источна Македонија и лева притока на Брегалница. Градечка Река, заедно со Осојница и Виничка Река, е од големо значење за наводнување на Виничкото Поле, а нејзините води претставуваат извор за производство на електрична енергија.

## Течение
Реката нема посебен извор и неа ја образуваат повеќе безимени потоци на планината Плачковица. Нејзиното течение понатаму продолжува по падините на планината, потоа минува низ селото Градец и покрај градот Виница, и на крајот се влева во Брегалница. Течението на реката над Виница е опаѓачко, при што реката ги прифаќа сите води што надоаѓаат, додека под градот е од рамничарски тип. Во алувијалната рамнина на реката има подземни води, но за нив сè уште нема сознанија.

## Хидрографија
Градечка Река е долга 18 км, а вкупната површина на речниот слив изнесува 55,31 км2. Речниот проток има голема варијација, така што протокот на местото каде што е изградена акумулација изнесува 305 л/сек, додека најмалиот проток е околу 30 л/сек. Водата од реката се користи за наводнување на дел од Виничкото Поле. Поради малата сливна површина, кратката должина и големиот наклон во средниот и горниот тек, реката има буичарски карактер и нанесува штети на градот Виница, а исто така го нарушува и квалитетот на обработливите површини, особено на оние опфатени со хидромелиоративниот систем. Коритото на реката е регулирано од едната страна, во должина од 2000 м, со што просторот каде што е можно излевање е целосно заштитен од поплави. Во горниот дел на речниот слив има појава на интензивен процес на ерозија.

## Енергетика
По течението на реката, непосредно пред влезот на селото Градец од страна на планината Плачковица, се наоѓа малата хидроцентрала „Градечка Река“ со моќност од 0,7 MW.

## Галерија


Податотека:Градечка Река 2.jpg|Течението на реката на падините на Плачковица
Податотека:Градечка Река 3.jpg|Поглед на опаѓачкиот тек на Градечка Река на Плачковица од дрвен мост на реката
Податотека:Градечка Река 4.jpg|Течението на реката во непосредна пед влезот на селото Градец од страна на планината Плачковица
Податотека:Притока на Градечка Река.jpg|Притока на реката
Податотека:Водопад на Градечка Река.jpg|Водопад на реката



## Поврзано
* Градец (Виничко)
* Осојница
* Виничка Река

## Наводи

Категорија:Реки во Македонија
Категорија:Притоки на Брегалница
Категорија:Плачковица
Категорија:Градец (Виничко)
Категорија:Географија на Виница
МХЕ „Градечка Река“

**Градечка Река** — мала хидроелектрана на истоимената река, сместена на влезот на селото Градец од страна на планината Плачковица. Оддалечена е на околу 5 км од Виница и околу 2 км од акумулацијата. Хидроелектраната има моќност од околу 0,7 МW. Проектираното годишно производство на електраната е 4.239 MWh. МХЕ „Градечка Река“ е управувана од страна на ПЦЦ Хидро.

## Поврзано
* Список на електрани во Македонија
* Градечка Река

## Наводи

## Надворешни врски
* Проекти: Градечка  — ПЦЦ Хидро

Категорија:Хидроелектрани во Македонија
Категорија:Економија на Виница
Категорија:Појавено во 2013 година во Македонија
Богомилска парохија

мини|десно|300п|Црквата „Св. Атанасиј“ во Богомила е парохиско седиште

**Богомилска парохија** — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Велешкото архијерејско намесништво на Повардарската епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Атанасиј“ во селото Богомила.

Парохијата ја сочинуваат азотските села: Бистрица, Богомила, Габровник, Капиново, Мартолци, Мокрени, Нежилово, Оморани, Ораов Дол, Ореше, Папрадиште, Плевење, Согле, Теово и Црешнево. Парохиски свештеник е Димче Спасев.

## Цркви

Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.

## Поврзано
* Велешко архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски

* Информации за парохијата — страница на Повардарската епархија


Категорија:Велешко архијерејско намесништво
Категорија:Парохии на МПЦ
Орлистат

**Орлистат** е лек кој се користи во третман на гојазност. Неговото примарно дејство е превенирање на апсорпцијата на мастите од човечката исхрана делувајќи како липаза инхибитор, со тоа намалувајќи го внесот на калории.

Орлистатот е заситен дериват на липстатинот, потентен природен инхибитор на панкреасните липази, изолиран од бактеријата *[[Streptomyces toxytricini]]*.

## Наводи

Категорија:Алдехиди
Категорија:Карбоксилатни естри
Категорија:Лекови против дебелина
Враца (Мокра)

**Враца** — карстно поле и висорамнина на планинскиот масив Мокра. Се наоѓа непосредно од севереозападната страна како своевидно продолжение на Бегово Поле, на допирот на северната падина Јакупица и трите разгранувања Караџица, Шашковица и Елјагица кои всушност се испуштаат од Враца под северната страна на масивот од врвот Солунска Глава. Сместено е на надморска височина од 1900 метри. Има должина од 1,5 километри, а широчина од 0,6 километри при што зафаќа вкупна површина од 2,0 км2. На самиот источен крај на висорамнината каде се наоѓа најголемата кривина на патот од Бегово Поле кон Солунска Глава, има извор соѕидан во чешма каде се одвојуваат пешачките планинарски патеки кон Салаковски Езера и изворите на Кадина Река во месноста Јуручка Карпа.

## Галерија

File:Враца (Јакупица) 02.jpg|Поглед од југ
File:Враца (Јакупица) 03.jpg|Поглед од исток
File:Враца (Јакупица) 04.jpg|Поглед од исток
File:Враца (Јакупица) 05.jpg|Поглед на Враца


## Наводи

Категорија:Јакупица
Категорија:Карстни полиња во Македонија
Категорија:Мокра
Албрехт II (војвода на Австрија)

**Албрехт II Мудриот ** (, роден на  во Хабсбург - починал на  во ) — владетел од Хабсбуршката династија како војвода на Австрија и војвода од Штаерска од 1330 година и војвода од Корушка од 1335 година до 1358 година.

## Рани години

Албрехт бил син на римско-германскиот крал Албрехт I († 1308) и Елизабета Тиролска. Уште како малолетен бил преопределен да стане духовник, и во 1313 година станал раководител на црква во Пасау, но поради конфликти во 1317 година се откажач од оваа кариера.

## Управување

По смртта на Хајнрих од Бохемија, царот Лудвиг IVод Баварија им ги преотапил Корушка и јужен Тирол на браќата Отон и Албрехт на 2 мај 1335 година во Линц.

За време на владеењето на Албрехт II во Австрија се случиле природни катаклизми: поплави, земјотреси, црна смрт кои владееле во периодот од 1348-1349 година. Комплицирана била ситуацијата и во Австрија, каде владеела династијата на Хабсбурговците, бидејќи таму во соседтвото започнало да се зголемува влијанието на Швајцарската унија, кон која во 1351 година бил приклучен градот Цирих. Експедицијата на Албрехт II против Цирих во 1352 година се покажала како поразителна и како резултат на неа, градот заедно со соседната област била изгубена за војводата.

Во 1355 година Албрехт II воведел закон за забрана за поделбата на териториите на Хабсбурговците, т.н. „Правило на Албрехтскиот дом“. Но неговите деца сепак го нарушиле овој закон и ги поделиле меѓу себе австриските територии. Ова правило на дело било вратено од страна на  царот Максимилијан I и со текот на времето станало камен-закон на Австриското Царство до 1918 година.

## Семејство

Албрехт се оженил во 1324 година во Виена за Јохана фон Пфирт. По 15 години, тој станал татко на Рудолф, кој го наследил на престолот.

Од бракот се родиле следните деца:
# Рудолф IV (1339-1365)
# Катарина (1342-1381)
# Маргарита (1346-1366) 
# Фридрих III (1347-1362)
# Албрехт III (1348-1395) 
# Леополд III (1351-1386)

Tиe имaле уште пет деца кои починале уште како мали.

## Надворешни врски

* Gabrielle Caerr-Stamm: *Johanna von Pfirt, Gattin des Habsburgers Albrecht II. Herzog von Österreich oder das europäische Schicksal einer Elsässerin* ("wife of Habsburg Albert II Duke of Austria or the European Fate of an Alsatian"). Sundgaugeschichtsverein, Riedisheim 1996, ISBN 2-908498-06-5.
* Franz Kurz: *Österreich unter Herzog Albrecht dem Lahmen* ("Austria under Duke Albert the Lame"), Haslinger, Linz 1819.

Категорија:Војводи од Австрија
Категорија:Војводи на Штаерска
Категорија:Војводи на Корушка
Категорија:Хабсбурговци
Облаковска Планина

**Облаковска Планина** — планина во југозападниот дел на Македонија, сместена во близина на градот Битола. На падините на планината се сместени селата: Облаково, Снегово, Раштани, Крклино, Лера, Рамна, Кукуречани, Секирани, Стрежево, Братин Дол, Горно Оризари, Драгожани, Ново Змирново, Српци и Драгарино.
Облаковска планина има планинска клима. На неа е застапена разновидна флора и фауна.

Меѓу најзастапените билки се вбројуваат: мајчина душица, ковил, кантарион, овчарска торбичка, кокиче и други видови.

Од фауна се среќаваат видовите: мечка, волк, зајак, лисица, орел, врабец, сокол, смок и други.

‎ 

‎ 

Категорија:Планини во Македонија
Црква „Св. Никола“ - Вевчани

**Свети Никола** (наречена уште и **Горна црква**) — главната црква во селото Вевчани, а воедно и парохиски храм на Вевчанската парохија.

## Историја

Изградбата или можеби обновата на оваа црква започнала во 1834 година. Градбата на црквата била завршена во 1864 година.

## Архитектура
[155п|мини|лево|[Апсидата на црквата.]]
Црквата претставува трикорабна базилика со олтар, лаѓа и балкон. Црквата е долга 18, а широка 12,5 метри.

Изградена е со рамен под, што во тоа време не било дозволено од османлиските власти. Црквата е градена од рачно делкан камен, а влезната врата е ѕидана со калај. Над неа, како и над другите отвори, во каменот се врежани библиски симболи. Каменот бил ваден од Мајдан, во планината над Вевчани, а бил носен со волови.

### Фрескоживопис
155п|мини|лево|Фреска од Аврам Дичов.
Зографисувањето е дело на Аврам Дичов, најстариот син на Дичо Зограф, а се работело во истовреме за да заврши во 1879 година. Црквата со импозантни димензии, градена со фантазија и богато зографисана, е еден од најубавите преродбенски споменици во Македонија.

### Иконостас

Иконите во црквата се изработени од Дичо Зограф од село Тресонче. Овој истакнат мијачки зограф во овој свет храм оставил вредни дела. Првата негова икона за црквата најверојатно е изработена во 1849 година. Од раката на Дичо се изработени и престолните икони во 1876 година, која што се смета и за година на осветување на црквата.

## Галерија


Црква „Св. Никола“ - Вевчани 02.jpg
Црква „Св. Никола“ - Вевчани 03.jpg
Црква „Св. Никола“ - Вевчани 04.jpg
Податотека:Главната црква „Св. Никола“ во Вевчани (2).jpg|Поглед на црквата
Податотека:Главната црква „Св. Никола“ во Вевчани.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Викиекспедиција во Дримкол 57.jpg|Гробови во дворот
Податотека:Викиекспедиција во Дримкол 59.jpg|Помошна градба на црквата
Податотека:Викиекспедиција во Дримкол 55.jpg|Влезната порта на црквата
Податотека:Викиекспедиција во Дримкол 60.jpg|Помошен влез во црквата
Податотека:Викиекспедиција во Дримкол 61.jpg|Помошен влез во црквата
Податотека:Викиекспедиција во Дримкол 62.jpg|Фреска над влезот на црквата
Avram Dichov - A Righteous Confession - 1879 Saint Nicholas Church in Vevchani.jpg
John the Angel of Desert (18th c., St. Nicholas Church, Vevcani).jpg|Икона од црквата
St Nicholas Church Vevcani Diaconicon Avram Dichov.png|Фреска во црквата
Пресвета Богородица со Христос oд Вевчани.jpg|Икона од црквата
Свети Никола од Вевчани.jpg|Икона од црквата


## Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Вевчанска парохија
* Вевчани

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Вевчани
Вевчани
Категорија:Дела на Дебарската школа
Црква „Св. Великомаченица Варвара и Св. Сава Ерусалимски“ - Вевчани

**Света Великомаченица Варвара и Св. Сава Ерусалимски** — гробјанска црква во селото Вевчани.

## Местоположба

Црквата се наоѓа северно од Вевчани, на едно мало возвишение, среде дабова шума. Меѓу овие дрвја има и неколку повеќевековни стебла што укажува на староста на ова светилиште.

## Историја

Во минатото оваа црква била параклис, кој покрај денешното име на црквата „Св. Варвара“, во времето на Кралството Југославија, бил нарекуван и „Св. Сава“.

Стариот параклис е срушен во 1996 година и на истото место, но со поголеми димензии изградена е црквата.

## Галерија


Црква „Св. Великомаченица Варвара и Св. Сава Ерусалимски“ - Вевчани 01.jpg
Црква „Св. Великомаченица Варвара и Св. Сава Ерусалимски“ - Вевчани 02.jpg
Црква „Св. Великомаченица Варвара и Св. Сава Ерусалимски“ - Вевчани 03.jpg
Црква „Св. Великомаченица Варвара и Св. Сава Ерусалимски“ - Вевчани 05.jpg
Податотека:Црква „Св. Варвара“ во Вевчани (1).jpg|Страничен поглед на црквата
Црква „Св. Варвара“ во Вевчани (2).jpg


## Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Вевчанска парохија
* Вевчани

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Вевчани
Вевчани
Вевчани
Црква „Св. Спас Долни“ - Вевчани

**Вознесение Христово** (повеќе позната како **Свети Спас Долни**) — црква во селото Вевчани.

Вевчанци, Свети Спас го почитуваат како сопствен заштитник и често го спомнуваат во молитвите.

## Местоположба

Црквата се наоѓа на влезот во Вевчани, од неговата североисточна страна.

## Историја

Изградена е на свето место, на почетокот само како дрвена куќарка (параклис), а по обновувањето од 1986-1996 претставува градба на црква направена од делкан камен.

## Галерија


Викиекспедиција во Дримкол 09.jpg|Црквата во 2018 година
Податотека:Викиекспедиција во Дримкол 10.jpg|Поглед на црквата, 2018 година
Податотека:Викиекспедиција во Дримкол 08.jpg|Влезот во црквата, 2018 година
Црква „Св. Спас Долни“ - Вевчани 01.jpg|Црквата во 2023 година
Црква „Св. Спас Долни“ - Вевчани 02.jpg|Црквата во 2023 година
Црква „Св. Спас Долни“ - Вевчани 04.jpg|Црквата во 2023 година
Црква „Св. Спас Долни“ - Вевчани 05.jpg|Црквата во 2023 година


## Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Вевчанска парохија
* Вевчани

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Вевчани
Вевчани