open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Небо (филм од 2021)

**„Небо“** – филм на режисерот Игор Копилов од 2021 година. Главните улоги ги играат: Игор Петренко, Иван Батарев, Сергеј Губанов.

## Синопсис
Во ноември 2015. година, за време на борбената акција во Сирија, турската авијација оборува руски борбен авион „сухој 24“. Три руски офицери со различно потекло и со различни судбини служат во воената база Хмејмим. Двајца од нив се наоѓаат во соборениот „сухоју“, при што еден од нив погинува...

## Наводи

Категорија:Руски филмови
Категорија:Филмови на руски јазик
Категорија:Филмови од 2021 година
Категорија:Воени филмови
Категорија:Филмови на Игор Копилов
Категорија:Филмови со Игор Петренко
Категорија:Филмови со Иван Батарев
Категорија:Филмови со Сергеј Губанов
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Сирија
Зларин

**Зларин** е остров во Хрватска, југозападно од Шибеник во Јадранското Море. Административно, е дел од Шибенско-книнската жупанија. Од копното e одделен со Шибенскиот канал, широк 1.300 метри. Површината на Зларин изнесува 8,19 км. Долг е 6,2 км од 'ртот Марин до 'ртот Рат, а просечната ширина е 2,1 км. Вегетациската покривка е сиромашна. На места се среќава борова шума. Највисокиот врв на островот е Клепац висок 169 м.

Единствената населба на островот е Зларин, сместена во длабок залив на северозападниот брег. Трагите од населбата датираат од неолитот. Првпат била спомената во 1298 година. Традиционалните занимања како што се морепловство, одгледување корали и риболов се речиси исчезнати.

## Галерија

Податотека:Spomenik.jpg|Споменик на морнарите на Зларин
Податотека:The_leroy.jpg|Поглед на Зларин
Податотека:Zlarinsss.JPG|Поглед на Зларин
Податотека:View_of_Zlarin_from_Zablaće,_Šibenik.png|Поглед на Зларин од Заблаце

центар|мини|800x800пкс|Зајдисонце во Зларин сликано од пристаништето

## Наводи

## Надворешни врски

* Викимапија: Островот Зларин
* Зларин, островот на жените... („Политика“, 23 август 1936), стр. 10
Категорија:Острови во Јадранското Море
Категорија:Острови во Хрватска
Фосбери-флоп

мини|Елена Слесаренко во завршната фаза на скокот
**Фосбери-флоп** () — атлетска техника за скок во височина што ја револуционизирала оваа дисциплина. Техниката ја развил американскиот скокач Дик Фосбери, кој со нејзина помош го освоил златото на Олимписките игри во Мексико во 1968 г., поставувајќи нов олимписки рекорд од 2,24 метри. Пред појавата на овој стил, атлетите главно ги користеле техниките „ножички“ или „опчекорна техника“, каде што летвичката се поминувала со лицето свртено надолу или настрана. Денес, фосбери-флоп е стандард што го користи речиси секој професионален скокач во височина.

Самиот скок се состои од конкретен залет што започнува по права линија, а завршува со неколку чекори во облик на лак. Ова движење му овозможува на атлетот да развие центрифугална сила што помага при одразот. Спортистот се одразува со надворешната нога, замавнувајќи со рацете нагоре, и ја поминува летвичката со главата напред и со грбот свртен кон земјата. Во текот на летот, телото се превиткува во лак за да се овозможи колку што е можно поголем дел од телесната маса да помине преку летвичката додека тежиштето останува под неа. Приземјувањето се изведува на грб и рамена врз заштитни душеци.

Од биомеханичка гледна точка, ова е најефикасниот метод бидејќи му овозможува на скокачот да ја помине летвичката дури и ако неговото тежиште се наоѓа до 20 сантиметри под неа. Оваа рационалност брзо ги убедила и останатите атлети да ја прифатат техниката. Во 1973 г., Двајт Стоунс бил првиот што ја поминал границата од 2,30 метри користејќи го овој стил. Иако стилот „опчекорна техника“ (стредл) се задржал уште некое време преку рекордите на Владимир Јашченко, по 1980 г. и успесите на Јацек Вшола, „флопот“ станал неприкосновен. Врвот на оваа техника бил достигнат во 1993 г., кога Хавиер Сотомајор го поставил светскиот рекорд од 2,45 метри, кој е во сила и денес.

## Наводи

## Надворешни врски
* Dick Fosbury revolutionised the high jump 
* Rotation over the bar in the Fosbury Flop analysed & explained by Dr. Jesus Dapena .

Категорија:Атлетика
Какан (остров)

**Какан** — ненаселен остров во Хрватска на Јадранското Море, во непосредна близина на островот Каприје. Островот има површина од 3.124 километри квадратни.

## Наводи

Категорија:Острови во Јадранското Море
Категорија:Ненаселени острови во Хрватска
Сусак

**Сусак** е остров во Јадранското Море, во хрватскиот дел од Јадранското Море, во островската група Црес - Лошињ. Островот е геолошки различен од другите јадрански острови, бидејќи е формиран од песок нанесен на карпа. 

На островот постојат две населби, Доње Село или Спјажа, и постарата, Горње Село. Оддалеченоста помеѓу тие села е околу сто метри, а улицата што ги поврзува всушност е криво камено скалиште што води низ трска.

Горње Село е малку поодалечено од морето, а Доње Село, односно Спјажа, како што сугерира самото името е крајбрежно.

## Наводи

## Надворешни врски

* Сусак - туристички информации - куќи
* Остров Сусак - туристички информации
* Сусак Клапа Онлајн
* Островот Сусак
* Susak.org
* Сансего.нет
* Островот Сусак  
* Истра на интернет
* Народни носии од Истра
* Сусак Прес
Категорија:Острови во Хрватска
Категорија:Приморско-горска жупанија
Клуч 138

**Клуч 138** () со значење **„запирање“** или **„мирување“** — еден од 214-те Кангсиевите клучеви и еден од 29 сочиети од 6 потези. Во таоистичката космологија на багуа, 艮 е седмиот од осумте триграми.

Во Кангсиевиот речник постојат само пет знаци (од вкупно 49.030) под овој клуч, што го прави најредок од сите.

 е 146-тата индексна составница во Табелата за индексирање на составници на кинеските знаци  прилагодена за упростените кинески речници во континентална Кина.

## Развој

艮-bronze.svg|Бронзено писмо
艮-bigseal.svg|Големо печатно писмо
艮-seal.svg|Мало печатно писмо


## Изведени знаци

## Литература
*
*

## Надворешни врски

* U+826E во базата „Унихан“

Категорија:Кангсиеви клучеви
Клуч 3

**КЛуч 3** () со значење **„означување крај“** — еден од 214-те Кангсиеви клучеви и еден од шесте сочинети од само еден потег.

Во Кангсиевиот речник постојат само 10 знаци (од вкупно 49.030) под овој клуч.

 е третата индексна составница во Табелата за индексирање на составници на кинеските знаци прилагодена за упростени кинески речници во континентална Кина.

## Развој

丶-bronze.svg|Бронзено писмо
丶-seal.svg|Мало печатно писмо


## Изведени знаци

## Во краснописот
мини|Точкениот потег во 永
Единствениот потег во клучот 3, познат како  *diǎn* „точка“ е наречен  *це* во осумте начела на знакот 永 ( *Јунгѕе бафа*) кои се основа за кинескиот краснопис.

## Наводи

## Литература
* 
* 

## Надворешни врски

* U+4E36 во базата „Унихан“

003
Клуч 4

**Клуч 4** () со значење **„коса црта“** или **„свиок“** — еден од 214-те Кангсиеви клучеви и еден од шест сочинети од само еден потег.

Во Кангсиевиот речник има 33 знаци (од вкупно 49.030) под овој клуч.

Тој е мошне сличен на но () во јапонската катакана.

 е четвртата индексна составница на Табелата за индексирање на составници на кинеските знаци прилагодена за упростени кинески речници во континентална Кина.

## Развој

丿-bigseal.svg|Големо печатно писмо
丿-seal.svg|Мало печатно писмо


## Изведени знаци

## Во краснописот

Yongzi Bafa 6.svg|Потегот на 6-тото начело на 永 (掠, *луе*)
Yongzi Bafa 7.svg|Потегот на 7-мото начело на 永 (啄, *џуо*)


Единствениот потег што се спушта налево во клучот 4, наречен  *пје*, е основен во кинескиот краснопис. Има два различни облика: 掠 *луе* и 啄 *џуо* во осумте начела на знакот 永 ( *Јунгѕе бафа*).

## Литература
* 
* 

## Надворешни врски

* U+4E3F на базата „Унихан“

004
Клуч 5

**Клуч 5** (), со значење **„втор“** — еден од 214-те Кангсиеви клучеви и еден од шест сочинети од само еден потег. Меѓутоа, овој клуч служи претежно за категоризирање на разнообразни знаци кои инаку не припаѓаат на ниеден клуч, а кои имаат кука или дипла, а 乙 е знакот со најмалку потези.

Во древниот шеесетеречен броен систем, 乙 го претставува второто небесното стебло (天干, *тјенган*).

Во Кангсиевиот речник има 42 знаци (од вкупно 49.030) под овој клуч.

Во континентална Кина,  заедно со останатите 14 поврзани индексни составници, вклучувајќи ја  итн., му принадлежи на новиот клуч  (), која е петтата индексна составница на Табелата за индексирање на составници на кинеските знаци наменета за речниците со упростено писмо. Обично во речничките индекси се наведени само неколку од 15-те варијантни составници под клучот .

## Развој

乙-oracle.svg|Коскено писмо
乙-bronze.svg|Бронзено писмо
乙-bigseal.svg|Големо печатно писмо
乙-seal.svg|Мало печатно писмо


## Изведени знаци

Во базата „Унихан“  (јапонски упростен облик на ) се води под клучот 5 + 10 потези, а другите варијанти на  (вклучувајќи ја упростената ) се под клучот 213 ( „желка“), што прави недоследности. Меѓутоа, во највеќето јапонски речници  се смета за варијанта на клучот 213 () и се индексира како клуч 213 + 0 потези.

## Синограм
Како независен знак, тој е џојо канци, или канџи со кој се пишува јапонскиот јазик, и се изучува во средно училиште. Се користи и во кинескиот јазик.

Има значење на „второстепено“ или „споредно“ и главно се јавува во сложенки.

## Поврзано
* Џојо канџи

## Наводи

## Дополнителна литература
* 
* 

## Надворешни врски

* U+4E59 во базата „Унихан“

005
Клуч 6

**Клуч 6** () со значење **„кука“** еден од 214-те Кангсиеви клучеви и еден од шест сочинети од само еден потег.

Во Кангсиевиот речник има 19 знаци (од вкупно 49.030) под овој клуч.

Во упростеното писмо овој клуч е слеан со клучот 2 . Во Табелата за индексирање на составници на кинеските знаци,  се води како поврзана индексна составница на . Меѓутоа, тој често се изоставува во највеќето речници, вклучувајќи го Речникот на современиот кинески (现代汉语词典).

## Развој

亅-seal.svg|Мало печатно писмо


## Изведени знаци

## Литература
* 
* 

## Надворешни врски

* U+4E85 во базата „Унихан“

004
Клуч 9

**Клуч 9** () со значење **„[[човек]]“** — еден од 214-те Кангсиеви клучеви и еден од 23 сочинето од два 2 потега.

Кога стои на левата страна на кинески знак, обично се претвора во .

Во Кангсиевиот речник има 794 знаци (од вкупно 49.030) под овој клуч.

 е 12-тата индексна составница во Табелата за индексирање на составници на кинеските знаци, претежно усвоена во речници на упростен кинески објавени во континентална Кина. Поврзаните индексни составници  и  (порано клуч 11) ѝ принадлежат на главната индексна составница .

## Развој

人-bronze-shang.svg|Бронзено писмо од династијата Шанг
人-oracle.svg|Коскено писмо од династијата Шанг
人-bronze.svg|Бронзено писмо од Западен Џоу
人-bronze-warring.svg|Бронзено писмо од Периодот на завојуваните држави
人-silk.svg|Писмо од Чу на летвички од Периодот на завојуваните држави
人-slip.svg|Писмо од Ќин на летвички од Периодот на завојуваните држави
人-seal.svg|Шуовенско писмо


## Изведени знаци

## Синограм
Како независен синограм, 人 е кинески знак. Претставува еден од *[[кјоику канџи]]* или канџи за изучување во основното образование во Јапонија. Се изучува уште во прво одделение.

## Наводи

## Литература
*
*Leyi Li: "Tracing the Roots of Chinese Characters: 500 Cases". Beijing 1993, 

## Надворешни врски

* U+4EBA во базата „Унихан“

009
Категорија:Канџи
Матис Делож

**Матис Делож** (роден на 1 мај 2002 година) — француски крос-кантри скијач. Тој ја претставувал Франција на Зимските олимписки игри 2026 во крос-кантри скијање и освоил сребрени медали во 20 километарскиот скијатлон, слободниот стил на 10 километри и штафетата 4 × 7,5 километри.

## Наводи

Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2026
Категорија:Олимписки сребрени медалисти за Франција
Категорија:Родени во 2002 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Натпреварувачи на Зимските олимписки игри 2026
Кетлин Тарнер

**Мери Кетлин Тарнер** (19 јуни 1954 г.) е американска актерка. Позната по својот препознатлив длабок, рапав глас, таа е добитничка на два Златни глобуси, како и номинации за Оскар, Греми и две награди Тони.

Откако дебитирала на Бродвеј во 1977 година, го имала своето телевизиско деби како Нола Денси Олдрич во сапуницата *„Доктори“* (1978–1979). Тарнер се здобила со популарност за нејзината улога како Мети Вокер во *[[Телесна топлина|„Телесна топлина]]*“ (1981), што ѝ донело репутација на секс симбол. Во текот на 1980-тите  години глумела во фимови како *[[Човекот со два мозока|„Човекот со два мозока]]* “ (1983), *„[[Злосторства од страст]]“*, *[[Лов на зелениот дијамант|„Лов на зелениот дијамант]]*“ (двата 1984), *[[Честа на Прициеви (филм)|„Честа на Прициеви“]]*, *[[„Скапоцениот камен на Нил“]]* (двата 1985),*„[[Случаен турист]]“* (1988) и *„Војна на розите* “ (1989). За нејзината изведба на главниот лик во *„[[Пеги Су се омажи]]*“ (1986), Тарнер била номинирана за Оскар за најдобра актерка во 1987 година. Други фимски улоги имала во *[[В.И. Варшовски]]* (1991), *[[Сериска мајка]]* (1994), *[[Бебиња генијалци]]*, *[[Самоубиствата на девиците]]* (двата 1999), *Прекрасна* (2000), *[[Марли и јас (филм)|Марли и јас]]* (2008) и *[[Глупавиот и поглупавиот 2]]* (2014).

Тарнер гостувала во сериите „*Калифорникација“* (2009), *„Методот на Комински“* (2019–2021),*[[Пријатели (ТВ-серија)|„Пријатели]]* “ (2001). Тарнер го позајмила гласот на Џесика Рабит во *[[Кој го намести Роџер Ребит|„Кој го намести Роџер Ребит“]]* (1988), како и ликови во телевизиски серии како што се *[[Симпсонови|„Симпсонови“]]*, *[[Семеен тип|„Семеен тип“]]*, *„Кралот на ридот*“ и *[[Рик и Морти|„Рик и Морти“]]*.

Покрај нејзината работа на сцената и на екранот, Тарнер држела часови по глума на Њујоршкиот универзитет.

## Пофалби

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Interview and profile in *The Guardian* (March 18, 2000)
Категорија:Американски театарски глумици
Категорија:Родени во 1954 година
Категорија:Американски филмски глумици
Белоит

**Белоит** — халиден минерал првпат откриен во рудникот Рио Тинто во Сиера Горда, Антофагаста, Чиле во 1998 година. Белоит има идеална хемиска формула Cu(OH)Cl. Минералот е одобрен од Комисијата за нови минерали и имиња на минерали, IMA, да се именува како белоит, по Андрес де Хесус Марија и Хозе Бело Лопез, основачот на Универзитетот во Чиле. Примери од белоит се зачувани во колекцијата на Минералошкиот музеј во Хамбург, Германија. 

## Појава
Белоитот најчесто се среќава заедно со нитратин и паратакамит. Тој е нестабилен во присуство на вода или во влажни клими и ќе се претвори во боталакит и атакамит преку процесот на хидролиза. Белоитот е стабилен само во пустински региони. Се јавува во кристални инкрустации во неговата карпа-домаќин. Најчестите карпи-домаќини за белоитот се кварц, фелдспат или турмалин. Белоитот се формира во ситни кристали, со просечна големина од 0,03 милиметри, при што најголемата големина достигнува до 0,1 милиметар. 

## Физички својства
Белоитот е жолто-зелена до маслинесто-зелена, со жолтеникаво-зелена нијанса. Покажува тврдост помеѓу 1 и 2 на Мосовата скала на тврдост. Белоитот се јавува како инкрустации или агрегати во карпата домаќин. Неговите кристали се карактеризираат со површините {100}, {001}, {052}, {112} и {121}. Измерената густина е 3,79 g/cm3. 

## Оптички својства
Белоитот е биаксијално позитивен, што значи дека ќе ја прекршува светлината по две оски, и е пресметан на 1,85. Тој е проѕирен до транспарентен минерал со стаклен или стаклен сјај. Белоитот има слаб бледо жолтеникавозелен плеохроизам. 

## Хемиски својства
Белоит е халид со просторна група P21/a. Емпириската хемиска формула за белоит е Cul.05(OH)1.00O0.1Cl0.90 или повеќе, идеално Cu(OH)Cl. Тој е многу близок до хемиската формула на антонит. Белоит е тесно поврзан со боталакитот и атакамитот, бидејќи ќе се претвори во нив во присуство на влажност. 

## Хемиски состав

## Рентгенска кристалографија
Белоитот е во моноклиничниот кристален систем, со просторна група P21/a. Рентгенскиот модел на прав е пронајден со помош на дифрактометарот за прав Филипс Х'Перт и рендгенски зраци. Потоа тие биле рафинирани со најмали квадрати од индексираните податоци за прав. Димензии на единичната ќелија од: a = 5,333(3) Å, b = 6,668(2) Å, c = 6,124(2) Å; β = 115,00°; Z=4. Волуменот на единичната ќелија = 205,47 Å3. 

## Наводи

Категорија:Науката во 1998 година
Категорија:Халидни минерали
Категорија:Моноклински минерали
Категорија:Минерали на бакарот
Калај(IV) сулфид

**Калај(IV) сулфид** — соединение со формулата . Кафеава, нерастворлива во вода цврста материја, полупроводник со енергетски јаз од 2,2. eV. Се јавува природно како редок минерал **берндтит**.

## Синтеза и структура

: лево|мини|220x220пкс| Фрагмент од решетката SnS<sub>2</sub>. Код на боја: жолта = S, сива = Sn.

Соединението се таложи како кафеава цврста материја по додавањето на до раствори што содржат видови калај(IV). Оваа реакција е обратна при ниска pH вредност. Може да се подготви и со загревање на ситно мелен Sn со вишок сулфур.

Соединението кристализира во мотивот на кадмиум јодид, при што Sn(IV) се наоѓа во „октаедарски дупки“ дефинирани со шест сулфидни центри.

Материјалот реагира со сулфидни соли за да даде серија тиостанати со формулата . Поедноставена равенка за оваа реакција на деполимеризација е:

:  }

## Потенцијални употреби
Кристална има бронзена боја и се користи во декоративни премази каде што е познат како мозаично злато.

Калај (IV) сулфидот има различни употреби во електрохемијата. Служи како анода во прототипови на литиум-јонски батерии. Интеркалацијата со органометални реагенси е реверзибилна.

Исто така, е оценет како компонента на суперкондензатори, кои би можеле да се користат за складирање на енергија.

## Наводи

## Надворешни врски

* Прав од калај (IV) сулфид, напредни материјали од Стенфорд
* Калај сулфид (SnS2), PubChem
Категорија:Дисулфиди
Категорија:Статии со краток опис
Категорија:Статии без извор од InChI
Берборит

**Берборит** — минерал од берилиум борат со хемиска формула Be2(BO3)(OH,F)·(H2O). Безбоен е и остава бела лента. Неговите кристали се хексагонални до пирамидални. Транспарентен е и има стаклест сјај. Не е радиоактивен. Берборитот е оценет со 3 на Мосовата скала. 

Берборитот се јавува во политипови 1T, 2T, 2H. 

Првпат е опишан во 1967 година за појава во рудникот Лупико, Ладошка област, Карелија, Русија. Исто така, е пријавен од Тведален, Ларвик, Вестфолд и островот Сиктешеја, Лангесундсфјорд, Порсгрун, Телемарк, Норвешка. Се јавува во серпентин изменет доломит во асоцијација со скарн збогатен со волфрам, стронциум, берилиум и бор во појавата во Карелија и во вуги со натролит и томсонит во Норвешка. 

## Именување и откривање
Берборит е именуван по својот состав: тој е контракција од бер(илиум) и борат(ат). Минералот е откриен во 1967 година во рудникот Лупико во близина на градот Питкјаранта (Карелија, Русија).

## Политипови
Минералот кристализира во три политипови:

* Берборит-1T: со тригонален, пирамидален кристален систем.
* Берборит-2H: со хексагонален, пирамидален кристален систем.
* Берборит-2T: со тригонален, дитригонално-пирамидален кристален систем.

## Формирање и наслаги
Може да се најде во серпентинизирани доломитски карпи, поврзани со наслаги од волфрам, стронциум, бор и берилиум.

## Наводи

Категорија:Шестаголни минерали
Категорија:Триаголни минерали
Категорија:Боратни минерали
Категорија:Минерали на берилиумот
Монстер Енерџи

мини|Монстер - Енерџи пијалок
мини|Лого на Монстер Енерџи
мини|Монстер Енерџи пијалоци в продавница
мини|Монстер Енерџи камион

**Монстер Енерџи** (, стилизиран *MΦNSTER* — буквално „монстер/чудовиште“) е бренд на енергетски пијалоци кој беше лансиран во април 2003 година од Hansen Natural (сега Monster Beverage).  Постојат 35 различни пијалоци дистрибуирани под брендот Monster во САД, вклучувајќи ја примарната линија Monster (околу 20 варијанти) и Monster Java, Extra Strength, Import, Rehab и Muscle Monster. Monster се промовира преку кампањи во соработка со организатори на екстремни, мотоциклистички и е- спортски натпревари.

## Состојките

Содржината на кофеин во една стандардна конзерва Monster од 500 мл е 160 мг (32&nbsp;мг 100&nbsp;мл). Ова е исто как и в една шоља еспресо кафе .

## Неговото лого
Дизајнот е создаден од Меклеан Дизајн, фирма за стратешки брендинг со седиште во Калифорнија.

Логото как главен елемент ја има живописно зелената буква „ем“, составена од три линии со неправилна форма: „ем“ је стилизирана за да имплицира дека е создадена од канџите на чудовиште/чудовиште кое пробива низ конзерва.  Во текстуалниот натпис monster, буквата o е заменета со грчката буква phi (вертикалната линија е нацртана така што висината на o е непроменета).

## Маркетинг

Пијалокот спонзорира спортски натпревари како што се УФЦ, Moto GP, BMX, NASCAR. Пример за поврзано рекламирање е специјалното издание наречено „Доктора“, по шампионот во Moto GP, Валентино Роси .

Исто така, се рекламира комерцијално неповрзано со спортските организации.

## В популарната култура
Кристин Вик, контроверзна христијанска активистка, направи видео во кое тврди дека енергетскиот пијалок Monster Sports е поврзан со Сатаната . Видеото беше објавено на Јутуб во ноември 2014 година и има добиено над 11 милиони прегледи до 2018 година    Поради виралната природа на видеото, таа се појави во сегментот Web Redemption од телевизиската серија *[[Tosh.0|Тоже]]* на Comedy Central . 

Монстер Енерџи е исто така често меме на 4chan. Пример е човек со очила за сонце, брада и насмевка на лицето, кој држи лименка Monster Ultra Zero и зборува за тоа како игрите и музиката од минатото биле подобри од денес. Неговите наочари се користени во пародии на ликови од видео игри во кои овие пародични слики ги прикажуваат ликовите како држат лименка Monster.

Монстер Енерџи е присутен во видео играта *[[Death Stranding]]*, а главниот лик може да го консумира во приватна соба.

## Наводи

Категорија:Американски претпријатија
Берит

**Берит** — минерал со формулата . Се јавува како сиви до сино-сиви моноклинични призми. Непроѕирен е и има метален сјај. Има Мосова тврдост од 3,5 и специфична тежина од 6,7.

Првпат е идентификуван во 1965 година со помош на дифракција на Х-зраци од страна на минералогот Леонард Гаскоњ Бери (1914–1982). Се наоѓа во окрузите Парк и Сан Хуан во Колорадо. Се јавува во кварцни вени што содржат сулфиди во Колорадо и со криолит богат со сидерит во Ивигтут, Гренланд.

## Наводи

* Податоци од Webmineral
* Mindat со податоци за локација
* Издаваштво за минерални податоци - PDF
Категорија:Моноклински минерали
Категорија:Сулфосоли
Категорија:Минерали на бизмутот
Категорија:Минерали на среброто
Категорија:Минерали на оловото
Белаковскит

**Белаковскит** — многу редок ураниумски минерал со формула Na7(UO2)(SO4)4(SO3OH)(H2O)3. Интересен е по тоа што е природна уранилна сол со хидросулфатен анјон, карактеристика што ја дели мајсеритот. Други хемиски поврзани минерали вклучуваат фермиит, опенхајмерит, натроципеит и платилит. Повеќето од овие уранил сулфатни минерали првично биле пронајдени во рудникот „Син лизард“, округ Сан Хуан, Јута, САД. Минералот е именуван по рускиот минералог Дмитриј Илич Белаковски.

## Здружение
Белаковскиот е поврзан со други сулфатни минерали: мајсерит, бледит, феринатрит, кронкит и метаволтин. Оваа асоцијација се среќава како ефлоресценции на песочник поврзани со минерализација на ураниум. 

## Кристална структура
Рамката на кристалната структура на белаковскиот е шестовалентно јато со состав (UO2)(SO4)4(H2O). Ваквите јатари се поврзани преку Na-O и водородни врски.

## Наводи

Категорија:Триклински минерали
Категорија:Минерали на натриумот
Категорија:Сулфатни минерали
Бекатра

**Бекатра** е град и општина во Мадагаскар. Припаѓа на округот Манакара, кој е дел од регионот Ватовави-Фитовинани. Населението на општината се проценува на приближно 20 000 жители според пописот на општината од 2001 година.

Во градот се достапни основно и средно образование. Поголемиот дел од населението на општината (97%) се земјоделци, додека дополнителни 1% заработуваат за живот од одгледување добиток. Најважните култури се кафето и оризот, а меѓу други значајни земјоделски производи се бананите и маниоката. Услужниот сектор обезбедува вработување за 2% од населението.

## Наводи

Категорија:Мадагаскар
Судски двобој

[мини|Судски двобој во [Аугсбург (1409). Цртеж на Јерг Број Помладиот од трактатот за мечување на Паул Хектор Мајр. Ок. 1544 г.|280x280px]]
**Судски двобој** — еден од начините за решавање спорови во Средновековна Европа, при кој исходот од спорот се решавал со борба (еден на еден) помеѓу страните: победникот се прогласувал за оној што го добил спорот. Вообичаено се користел во случаи кога не било можно да се утврди вистината преку сослушување сведоци, а ниту една од страните не ја признавала својата вина или грешка. Во суштина, судскиот двобој претставува двобој санкциониран со закон.

## Судскиот двобој во Англија
Обичајот судските спорови да се решаваат со двобој им бил познат и на Древните Англи и Саксонци, како и на данските Викинзи, но поширока примена добил дури по норманското освојување.

Монахот Џоселин Бракелондски од Бери Сент Едмундс во својата хроника раскажува за двобој што се случил во 1163 г. во близина на Рединг во Беркшир. Спорот бил помеѓу баронот Хенри де Есекс, констабл на кралот Хенри II Плантагенет, и неговиот сосед Роберт де Монфор, кој го обвинил баронот за кукавичлук покажан неколку години претходно за време на походот во Велс. Хенри, кој ја изгубил борбата, бил оставен да умре на бојното поле, но монасите од блиското опатија на апостол Јован успеале да го спасат. Баронот, кој по чудо преживеал, бил лишен од своите имоти од страна на кралот, но добил дозвола да ги заврши своите денови во манастирот што му го спасил животот.

Во 1571 г., кралицата Елизабета I го забранила судскиот двобој во граѓанските спорови. Во кривичните дела, пак, судскиот двобој исчезнал од англиското законодавство дури во 1819 г., по одлука на парламентот по познатиот „случај Торнтон“. Абрахам Торнтон, кој бил обвинет за убиство, сакал да ја докаже својата невиност преку судски двобој, што ги принудило властите конечно да го укинат овој застарен закон.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Charters relating to Judicial Duels, 11th – 12th Century

Категорија:Двобој
Категорија:Средновековна култура
Категорија:Средновековно право
Категорија:Историја на правото
Категорија:Кривична постапка
Категорија:Правда
Тој и таа

***Тој и таа*** (, буквално: *Неговата и нејзината*) — американска минисерија во жанрот мистерија и трилер, во која главните улоги ги толкуваат Теса Томпсон, Џон Бернтал, Пабло Шрајбер, Ребека Ритенхаус и Сунита Мани. Серијата претставува адаптација на истоимениот роман од 2020 г. на авторката Алис Фини, а својата премиера ја имала на Netflix на 8 јануари 2026 г.

## Содржина
Дејството е сместено во Атланта и ја следи Ана, поранешна новинарка што живее повлечено по прекинувањето на својата кариера и приватниот живот. Кога случајно ќе ја слушне веста за убиство во Далонега, малото гратче во Џорџија каде што пораснала, случајот нагло ја враќа во игра. Водена од професионалниот нагон, но и од неразјаснетите врски со сопственото минато, Ана се враќа во Далонега и започнува да го истражува убиството, убедена дека вистината е закопана под слоеви молк и полузаборавена историја.

Како што истрагата на Ана се продлабочува, таа постојано влегува во судир со детективот Џек Харпер, нејзиниот сопруг со кој е разделена. Тој е официјално задолжен за случајот и е длабоко сомничав кон нејзините мотиви и вмешаност во истрагата.

## Улоги

|-
| Теса Томпсон
| Ана Ендруз
|-
| Џон Бернтал
| Џек Харпер
|-
| Пабло Шрајбер
| Ричард Џонс
|-
| Ребека Ритенхауз
| Лекси Џонс
|-
| Сунита Мани
| Прија Пател
|-
| Кристал Фокс
| Алис Ендруз
|-
| Марин Ајерланд
| Зои Харпер
|-
| Попи Љу
| Хелен Ванг
|-
| Крис Бауер
| Клајд Дафи
|-
|}

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Американски телевизиски серии
Категорија:Телевизиски серии на англиски јазик
Категорија:Оригинални програми на Netflix
Категорија:Американски телевизиски трилери
Џо Кид (филм)

**„Џо Кид“** (англиски: *Joe Kidd*) – филм на режисерот Мајкл Куртиз од 1972 година. Главните улоги ги играат: Клинт Иствуд, Роберт Дувал и Џон Саксон.

## Синопсис
Џо Кид е некогашен ловец на уценети глави и опасен тип од американскиот југозапад. Кога група Мексиканци ќе сфати дека им се одбиени сите барања за доделување земја, а целата документација изгорела во пожарот во судницата, одлучува да го земе законот во своите раце. Луис Чама е нивниот харизматичен водач со револуционерни идеи и барања за реформи. За спорната земја е заинтересиран и богатиот земјопоседник, Френк Харлан, кој изнајмува една банда убијци и бара од Џо Кид да им помогне да го најдат Чама. Кид е најпрвин неодлучен, но тогаш Чама му ги краде коњите...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1972 година
Категорија:Вестерни
Категорија:Филмови на Universal Pictures
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Ново Мексико
Категорија:Филмови на Џон Старџис
Категорија:Филмови со Клинт Иствуд
Категорија:Филмови со Роберт Дувал
Категорија:Филмови со Џон Саксон
Вичентински Алпи

**Вичентински Алпи** (; , *Вичентинер Алпен* или *Визентинер Воралпен*) — планински масив дел од Источните Алпи во Трентино и покраините Верона и Виченца. Планините го добиле името по градот Виченца, кој се наоѓа на нивниот источен раб. Највисоката точка во масивот е Чима Додичи (2.336 метри надморска височина) на северниот периметар на Вичентинските Алпи.

## Граници
Класификацијата на Алпскиот клуб на Источните Алпи ги ограничува Вичентинските Алпи на следниов начин: на запад, Адиџе ја означува границата на венецот од Верона до Тренто. Понатаму на исток, долината Мочени ја формира границата, проследена од долината Сугана (Брента) до Басано дел Грапа и Северноиталијанската рамнина, од каде што се стигнува до Верона.

Соседните планински венци се: на запад, планините Гарда; на север, Фиемските Алпи; и на исток, Доломитите.

## Значајни врвови

* Чима Додичи (2.336 м)
* Чима Портуле (2.310 м)
* Чима Карега (2.259 м)
* Чима Палон (2.232 м)
* Денте Италијано (2.220 м)
* Чима Поста (2.215 м)
* Чима дел Черлонг (2.210 м)
* Беко ди Филадона (2.150 м)
* Чима Моска (2.141 м)
* Монте Ортигара (2.105 м)
* Монте Форни Алти (2.027 м)
* Монте Верена (2.015 м)
* Монте Плише (1.991 м)
* Монте Зевола (1.976 м)
* Монте Корнето (1.899 м)
* Монте Пријафора (1.659 м)
* Монте Сумано (1.296 м)

## Наводи


Категорија:Јужни Варовнички Алпи
Категорија:Планински венци во Италија
Категорија:Планински венци на Алпите
Категорија:Координати на Википодатоците
Адамело-Презанела

десно|мини|260x260пкс|Северната страна на планината Адамело со браната Венероколо во преден план
Алпска група **Адамело-Презанела** — планински масив во планинската група Јужни варовнички Алпи во Источните Алпи. Се наоѓа во северна Италија, во покраините Трентино и Бреша. Името потекнува од нејзините највисоки врвови: Адамело и Пресанела.

Групата Адамело-Презанела е одвоена од Ортлерските Алпи на север со превојот Тонале; од Бергамаските Алпи на запад со долината Ољо (Вал Камоника); од групата Брента на исток со превојот Кампо Карло Мањо и реката Сарка; на југ продолжува кон езерото Изео.

## Врвови
Главните врвови на групата Адамело-Презанела се:

## Пропусници
Главните планински превои на групата Адамело-Пресанела се:

## Наводи

Категорија:Планински венци на Алпите
Категорија:Јужни Варовнички Алпи
Гардски Планини

[мини|260x260пкс|Сателитска снимка од [Гарда (езеро)|езерото Гарда]]**Гардски Планини** (), повремено и **Гардските Ридови** — широк планински венец на Јужните варовнички Алпи во северна Италија.

## Граници и село
Гардските Планини се ограничени на југ со долината на реката По, а на север со Брента Доломитите, на исток со долината Адиџе и на запад со долината Џудикарие. Нивната прецизна граница, според класификацијата на Алпскиот клуб на Источните Алпи, е следнава: Езеро Изео–Кол ди Сан Зено–Вал Тромпија–Пасо ди Манивија – Баголино – Сторо–Тионе–Вецано–Тренто–Вал д'Адиџе/Ечтал–Верона–Бреша–Езеро Изео.

Нивниот највисок врв е Монте Кадрија, со 2.254 метри надморска височина..

Климата на Гардските Планини е многу блага како резултат на нивната јужна локација и влијанието на Средоземното Море. Снегот ретко паѓа во долината Сарча и на бреговите на езерото Гарда, а во пролет и есен, температурите се помеѓу 15 и 20 степени. Гардските Планини имаат многу малку глечери и скијачки центри. Алпинистичкиот центар на масивот е градот Арко. Во близина на Арко има безброј места за спортско качување.

Езерото Гарда и околните планини се популарна дестинација за водни спортисти, планински велосипедисти, планинари и алпинисти.

На западниот брег на езерото Гарда се наоѓа природниот парк Парко Алто Гарда Брешано.

## Езера

* Езеро Гарда (*Лаго ди Гарда*)
* Езеро ди Ледро
* Езеро Валвестино
* Езеро Сеј
* Езеро ди Тено
* Езеро пра де ла Стуа
* Езеро д'Ампола
* Езеро Каведин
* Езеро Тоблино

## Долини
мини|260x260пкс|Долината Сарча и стрмните падини на Вендрезите

* Вале д'Ампола
* Вал Каведин
* Вал ди Сеј
* Вале ди Консеи
* Вале деи Лаги (Долина Сарка)
* Вал ди Ледро
* Вале Тосколано
* Вале ди Веста

## Значајни врвови
мини|400x400пкс|Поглед од Наго-Торболе гледано кон југ. На левиот брег се наоѓаат падините на Монте Алтисимо, а од десната страна масивот и Монте Тремалцо.

* Монте Кадрија, 2.254 м
* Чима Валдрита, 2.218 м
* Пунта Телеграфо, 2.200 м
* Монте Бондоне, 2.180 м
* Монте Алтисимо ди Наго, 2.079 м
* Монте Каплоне, 1.976 м
* Монте Тремалцо, 1.974 м
* Монте Касале, 1.632 м
* Монте Пицоколо, 1.581 м

## Литература

* Kompass Karte (скала 1:50.000), *Alpi di Ledro, Valli Giudicarie*, Инсбрук, 2003 година, 
* Eugen E. Hülser, *Hülsers Klettersteigführer Gardasee*, Брукман, Минхен, 

Категорија:Верона (покраина)
Категорија:Бреша (покраина)
Категорија:Јужни Варовнички Алпи
Категорија:Планински венци на Алпите
Категорија:Координати на Википодатоците
Фјемски Планини

**Фјемски Планини**, понекогаш и **Флајмсталските Алпи** (; ) — планински масив на Јужните Варовнички Алпи во италијанскиот регион Трентино-Јужен Тирол. Масивот е именуван по долината Фиеме (италијански: *Val di Fiemme*; германски: *Fleimstal*).

Се наоѓа помеѓу Сарнталските Алпи, Доломитите, Винчентинските Алпи, планините Гарда, Брента и групата Нонсберг. Во класификацијата на Алпскиот клуб на Источните Алпи од 1984 година, планините Фиеме се ограничени на следниов начин: северниот крај го формира градот Болцано, од каде што границата продолжува југоисточно по долината Егентал, преку превоите Зангенјох и Сателјох до Предацо. Потоа поминува низ Паневеџо и преку превојот Роле во долината Цисмон до Мецано. Потоа ги преминува превоите Гебера и Брокон до Пјеве Тесино и Стрињо во долината Сугана. Конечно, поминува по долината Мочени до Тренто, од каде повторно ја следи долината Ечтал до Болцано.

Во јужнотиролскиот дел од планините Фиме се наоѓа природниот парк Труднер Хорн.

## Наводи

Категорија:Јужни Варовнички Алпи
Категорија:Планински венци во Италија
Категорија:Планински венци на Алпите
Категорија:Координати на Википодатоците
Нонсберг

**Нонсберг** (, ) — планински масив во Јужен Тирол и Трентино во Италија и дел од Јужните Варовнички Алпи. Голем дел од групата Нонсберг е формиран од Менделкам. Нивниот највисок врв е Лаугеншпице (2,434 м). Нонсберг е ограничен на исток со Ечтал, на север со Приската Висока Шума (*Prissianer Hochwald*, италијански: *Selva di Prissiano*) на превојот Гампен (италијански: *Passo delle Palade*) и на запад со долината Нон (германски: *Nonstal*, италијански: *Val di Non*).

## Местоположба
Границата на масивот според Алпската клубска класификација на Источните Алпи:

: Мерано – Етштал до Мецокорона − Долината Ноце (долна Недолина / Вал ди Соле ) – Лаго ди Санта Гиустина – Вал ди Пескара – Провеис − Ледербух – Хофмахд – Мараунбах до нејзиното слив со Валшауер Бах – Ултентал – Лана – Мерано

До нејзината рекласификација во 1984, оваа група се сметала за дел од Брентските Доломити според старата Мориглова класификација од 1924 година.

## Важни врвови
Од север кон југ:

* Лаугенспице (*Монте Луко*, 2,434 м.)
* Хофбихл (*Монте Саломп*, 1,818 м.)
* Ганткофел (*Монте Макаон*, 1,866 м.)
* Пенегал (1,737 м.)
* Роен (*Монте Роен*, 2,116 м.)
* Шенлајтен (*Кост Бел*, 1,811 м.)
* Треснер Хорн (*Корно ди Трес*, 1,817 м.)
* Монтичело (1,857 м.)

## Наводи


Категорија:Јужни Варовнички Алпи
Категорија:Планински венци на Алпите
Категорија:Координати на Википодатоците
Јужни Карниски Алпи

**Јужни Карниски Алпи** (италијански: *Prealpi Carniche*; ) — планински венец во Јужните Варовнички Алпи, дел од поголемата група Карнички и Гајлталски Алпи. Тие се наоѓаат во Фриули-Венеција Џулија, во северниот дел на Италија.

## Географија
мини|Камбанаријата на Вал Монтанаја
Според класификацијата на Алпскиот клуб на Источните Алпи, Карничките Преалпи се протегаат од реката Пјаве на југ и запад до Сапада и Форни Аволтри, формирајќи ја границата со Доломитскиот масив. Северната граница со главниот венец на Карничките Алпи се протега по долината Дегано до Комељаните во регионот Карнија, а понатаму на исток преку Палуца, Лигосуло и Пауларо до долината Фела кај Понтеба. На исток, клисурата на реката Таљаменто ја означува границата со Јулиските Алпи до Паданската рамнина на југ.

Административно, масивот припаѓа на италијанските покраини Порденоне и Удине.

## Значајни врвови
Некои значајни врвови на венецот се:

## Наводи

## Мапи

* Италијанска официјална картографија ( *Istituto Geografico Militare* - IGM); он-лајн верзија: www.pcn.minambiente.it

Категорија:Планински венци во Италија
Категорија:Планински венци на Алпите
Категорија:Јужни Варовнички Алпи
Категорија:Статии со извори на италијански (it)
Категорија:Статии со текст на италијански
Категорија:Координати на Википодатоците
Флорис Такенс

**Флорис Такенс** (12 ноември 1940 – 20 јуни 2010) ― холандски математичар познат по придонесите во теоријата на хаотичните динамички системи.

Заедно со Давид Руел, тој предвидел дека турбуленцијата на флуидите може да се развие преку чуден атрактор, термин што тие го измислиле, за разлика од тогаш преовладувачката теорија за акреција на модови . Предвидувањето подоцна било потврдено со експеримент. . Такенс, исто така, го утврдил резултатот што е сега познат како Такенсова теорема, која што покажува како да се реконструира динамички систем од набљудувана временска серија . Тој бил првиот што покажал како хаотичните атрактори можат да бидат учени од страна на невронските мрежи.

Такенс бил роден во Зандам во Холандија. Посетувал училишта во Хаг и во Зандам пред да служи воен рок во холандската армија во траење од една година (1960–1961). На Универзитетот во Амстердам ги завршил додипломските и постдипломските студии. Докторатот по математика го добил во 1969 година за неговата теза *„Минималниот број на критични точки на функцијата на компактното многуобразие и категоријата на Лустерник-Шнирелман“*, под менторство на Николас Кајпер, 

По докторирањето, Такенс поминал една година на Институтот за високи научни студии, во Бур-сур-Ивет, во близина на Париз, каде што работел со Давид Руел, Рене Том и Јакоб Палис . Неговото пријателство со Палис го одвело многу пати во Институтот за чиста и применета математика (IMPA) во Рио де Жанеиро, Бразил. Нивната соработка резултирала со неколку заеднички публикации.

Такенс бил професор на Универзитетот во Гронинген, во Гронинген, Холандија, од 1972 година до неговото пензионирање од предавањата во 1999 година.

Такенс бил член на:

* Кралската холандска академија на уметностите и науките (од 1991 година)
* Бразилската академија на науките (од 1981 година) и
* Уредничкиот одбор за *„Белешки од предавањата по математика“ на „Шпрингер-Верлаг“.*

## Избрани публикации

* 
* 
* 

## Наводи

* 
* Флорис Такенс - Бразилска Академија на Науката. Accessed on 26 January 2010.

## Надворешни врски

* 

Категорија:Теоретичари на динамичните системи
Категорија:Членови на Кралската холандска академија на уметностите и науките
Категорија:Членови на Бразилската академија на науките
Категорија:Теоретичари на хаосот
Категорија:Починати во 2010 година
Категорија:Родени во 1940 година
Собрета-Гавија

**Собрета-Гавија** (, ) — планински масив што се протега помеѓу горниот Велтлин и горниот Валкамоника во италијанските покраини Сондрио и Бреша.

## Локација
Групата Собрета-Гавија е геолошки класифицирана со Централноисточните Алпи бидејќи лежи северно од геолошкиот расед на Перијадрискиот шев, но повеќе регионално и географски како дел од Јужните Алпи, бидејќи лежи јужно од надолжната долинска корита Велтлин (Ада) - Винчгау (Еч). Според Алпската клубска класификација на Источните Алпи (AVE), групата е ограничена на следниов начин:

* на североисток од групата Ортлер и линијата Бормио - превој Гавија - Понте ди Лењо
* покрај Алпите Адамело-Презанела на југоисток со долниот тек на Ољо Нарканело (горна Валкамоника) помеѓу Понте ди Лењо и Едоло како граница
* на југ и запад од Бергамо Алпите, по горните текови на Ољо (Едоло) – Пасо дел'Априка – Тресенда /Валтелина и Велтлин на Ада низводно до Тирано
* на северозапад од Ливињските Алпи на горниот Велтлин до Бормио

Сè до појавата на новата AVE класификација во 1984 година, оваа група се сметала за дел од Ортлеровата група според Моригловата класификација (ME) од 1924 година. Според италијанскиот обичај, таа се смета за дел од Ретските Алпи.

## Важни врвови

## Колиби и патеки

* Хотел Бонета, 2.610 метри, 16 кревети, приватно – искачување на Монте Гавија, Корно деи Тре Сињори (3.359 метри)
* Рифуџо Берни ал Гавија, 2.545 метри, 41 кревет, Клуб Алпино Италијано – Корно деи Тре Сињори, Пунта Сан Матео (3.684 метри), Пица Тресеро (3.606 метри)

## Наводи


Категорија:Географија на Ломбарија
Категорија:Бреша (покраина)
Категорија:Сондрио (покраина)
Категорија:Јужни Варовнички Алпи
Категорија:Планински венци во Италија
Категорија:Планински венци на Алпите
Категорија:Координати на Википодатоците
Капински каранфил

***Dianthus kapinaensis*** — вид каранфил опишан од Маркграф и Линдт. *Dianthus kapinaensis* е од родот Dianthus и семејството Caryophyllaceae. Во Каталогот на животот не се наведени подвидови.

## Опис и распространетост
Ова е многугодишно сивозелено растение со брашнест налеп, високо 20-40 см. Листовите на стерилните гранчиња се групирани во розети, долги 3-4 см. Цветовите се групирани во соцветија, од по 3-7 цвета.

Расте по варовнички камењари, во појасот на македонскиот даб, и на надморска височина до 800 м. Ендемит со многу ограничено распространување. Познат по долниот тек на реката Треска, Македонски Брод и Скопје.

## Галерија

Податотека:Dianthus Kapinaensis 02 - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Kapinaensis
Податотека:Dianthus Kapinaensis 03 - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Kapinaensis
Податотека:Dianthus Kapinaensis 04 - Flora Exsiccata Macedonica.jpg|Хербариумски примерок на Dianthus Kapinaensis


## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Каранфил
Категорија:Ендемска флора на Македонија
Категорија:Флора на Македонија
Андреј Ѓуров

**Андреј Атанасов Ѓуров** (; р. 31 декември 1975 во Неврокоп) — политичар од Пиринска Македонија, член на партијата „Продолжуваме со промената“ (ПП) и моментален технички премиер на Бугарија.

## Животопис
Роден на 31 декември 1975 година во градот Неврокоп, Пиринска Македонија. Ѓуров започнал студии по економија во 1994 година, прво на Софискиот Универзитет, а од 1997 година на Универзитетот „Труман Стејт“ во Мисури, САД, каде дипломирал во 1999 година. Потоа работел една година како кредитен аналитичар во „Харис Банк“ во Чикаго. Се преселил во Виена за да докторира во Универзитетот на Виена во областа на финансии. Ги завршил докторските студии во 2005 година.

Дополнително, од 2002 до 2007 година работел како експерт за управување со кредитен ризик во австриските „Фолксбанки“. Во зимскиот семестар 2007/2008 година предаваал банкарски менаџмент на Универзитетот во Виена. Од 2008 до 2009 година бил извршен директор на „Пирин Голф Холидејс Клуб“ во Мехомија, Пиринска Македонија. Од 2010 до 2021 година бил доцент по економија на Американскиот универзитет во Бугарија во Горна Џумаја. Од 2016 до 2021 година предавал и на Виенскиот универзитет за применети науки.

На парламентарните избори во Бугарија во ноември 2021 година, Ѓуров бил повторно одбран за пратеник во Народното собрание на Бугарија од либералната партија „Продолжуваме со промената“. Тој бил реизбран за пратеник и на изборите во октомври 2022 и април 2023 година. Во парламентот ја вршел функцијата претседател на пратеничката група на неговата партија.

Од јули 2023 година е подуправник на Бугарската народна банка. На 12 февруари 2026 година, претседателката Илијана Јотова му го додели мандатот на Ѓуров за составување преодна влада. Негова главна задача е подготовка на предвремените парламентарни избори во април 2026 година.

## Наводи

Категорија:Бугарски политичари од Македонија
Категорија:Родени во 1975 година
Категорија:Премиери на Бугарија
Категорија:Луѓе од Неврокоп
Категорија:Бугарски економисти
Илка Херола

**Илка Херола** (роден на 22 јуни 1995 г) е фински нордиски скијач во комбинирана скијачка дисциплина. Се натпреварувал на Светското првенство во нордиско скијање на ФИС во 2013 год во Вал ди Фиеме и на Зимските олимписки игри во Сочи во 2014 г.

Заедно со Еро Хирвонен, тој ја освоил трката 2x 7.5 километри тимски спринт на 9 февруари 2019 г. пред нивната домашна публика во Лахти.

Во 2025 год, Илка Херола ја прекинал 15 годишната серијата без победа на Финците. Последниот Финец кој победил бил Хану Манинен во сезоната 2009 - 10 во Салпауселка.

## Наводи

Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2026
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1995 година

Категорија:Натпреварувачи на Зимските олимписки игри 2026
Хана Ноаке

**Хана Ноаке** (родена на 28 ноември 2004) е јапонска брза лизгачка.

## Кариера
Во февруари 2024 година, Ноаке се натпреварувала на Светското јуниорско првенство во брзо лизгање и освоила златен медал во екипно брзо лизгање, сребрен медал на 3000 метри и бронзени медали на 500 метри и масовен старт. Во ноември 2024 година, се натпреварувала на Првенството во брзо лизгање на четири континенти во 2025 година и освоила сребрен медал во екипна потера со време од 3:04,02.

Во ноември 2025 година, за време на Светскиот куп број 1 од Светскиот куп во брзо лизгање 2025–26, освоила златен медал во екипно брзо лизгање, заедно со Михо Такаги и Ајано Сато.

## Личен живот
Нејзините родители се Хиројуки Ноаке и Мие Уехара, двајцата поранешни натпреварувачи во брзо лизгање.

## Наводи

Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2026
Категорија:Родени во 2004 година
Категорија:Статии со текст на јапонски
Категорија:Натпреварувачи на Зимските олимписки игри 2026
Елиот Грондин

**Елиот Грондин** (роден на 19 април 2001 година) е канадски сноубордер кој се натпреварува во сноуборд крос.

## Кариера

### Светски првенства
Грондин освоил три медали на Светското првенство во сноубординг за јуниори на ФИС, со сребрен медал во 2018 и 2019 година, додека го освоил златото во 2021 година. Со освојувањето на златниот медал, тој стана првиот Канадски во историјата што ја освоил титулата.

На Светското првенство во скијање и сноубординг слободен стил на ФИС 2021, Грондин освоил бронза во дисциплината сноуборд крос.

### Зимски олимписки игри
Во 2018 година, Грондин се натпреварувал на своите први Олимписки игри на 16-годишна возраст, станувајќи најмладиот машки спортист во тимот на Канада. Грондин завршил на 36-то место во дисциплината сноуборд крос на игрите.

Во јануари 2022 година, Грондин бил именуван во Олимпискиот тим на Канада за 2022 година. Грондин го освоил сребрениот медал во дисциплината сноуборд крос. Тој подоцна го освоил бронзениот медал во првото натпреварување во мешан тимски сноуборд крос со сонародничката Мерјета О'Дајн.

Во февруари 2026 година, Грондин освоил сребро во сноуборд крос на Зимските олимписки игри 2026.

## Наводи

Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2026
Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2022
Категорија:Родени во 2001 година
Категорија:Натпреварувачи на Зимските олимписки игри 2026
Мари Фукада

**Мари Фукада** (1 јануари 2007 г.) е јапонска скијачка на даска која се натпреварува во слоупстајл и големи воздушни настани. Таа го освоила златниот медал во дисциплината слоупстајл на Зимските олимписки игри 2026 г.

## Наводи

Категорија:Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 2026
Категорија:Родени во 2007 година
Категорија:Статии со текст на јапонски
Категорија:Натпреварувачи на Зимските олимписки игри 2026