open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Нигрита

**Свети Ѓорѓи** () — црква во градот Нигрита, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е забележителен пример за духовната архитектура. Изградена е во три последователни фази — првата е од XVI век, а последната од крајот на XVII до почетокот на XVIII век. На нејзино место веројатнјо имало помал храм од доцновизантиско време, од кога датираат првите податоци за постоењето на градот. При реконструкција на чесната трпеза во 2006 г. е откриена белешка во олтарот ставена заедно со мошти на Свети Трифун и Свети Пантелејмон. Белешката е од митрополитот Јоаникиј III Серски, кој вели дека тој го осветил храмот на 3 април 1753 г., вториот ден на Велигден.

Подоцна десниот олтар во црквата е посветен на Света Петка. Градбата претставува трикорабна базилика со женска црква. Во 1987 г. стариот нартекс е срушен и изграден е нов. Внатрешноста е зачувана во недропрена состојба — има дрвен иконостас и обложен таван.
мини|лево|180п|Царските двери од XVIII век

Усната традиција тврди дека на крајот крајот на ΧVIII или почетокот на XIX век изгорел источниот дел на црквата. За ова сведочи фактот што мал дел од фреските на храмот се подгорени и се постари за околу еден век од останатите. Во главниот храм и во нартексот има живопис од XVIII и првата половина на XIX век. Фреските од XVIII век се дело на непознат творец, за кој преданието вели дека бил монах кој ги насликал без надомест, освен сместување и храна. Живописот од XIX век е дело на прочуениот мајстор Михаил Анагност од Самарина и неговата тајфа. За жал, тие потоа се видоизменети од неспособни зографи.
Од 1922 до 1935&nbsp;г. храмот бил катедрала на Нигритската епархија.

Во 1990 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.

;Параклиси на парохијата
Во парохијата влегуваат и следниве параклиси:
* „Св. Никита Готски“ од 1954 г., изграден во источниот дел на градот, на местото каде на 14 септември 1944 г. германските сили го собрале целото машко население на градот, но без да го стрелаат, што мештаните го припишуваат на интервенцијата на Свети Никита
* „Св. Петка“ — мала трикорабна базилика во западниот дел на градаот, изградена во 1974 г.
* „Св. Тома“ — од 1980-те, подигнат на местото на старо поклоничко место на рид јужно од градот
* „Св. Дионисиј Олимписки и Св. Тома“ од почетокот на 1990-тите
* „Пресв. Богородица Елеуса“ од 2008 г., изграден на јужниот ѕид на „Св. Ѓорѓи“

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Ѓорѓи
Ѓорѓи, Нигрита
Категорија:Споменици на културата во Нигрита
Ѓорѓи, Нигрита
Црква „Св. Димитриј“ - Маслар

**Свети Димитриј** () — црква во селото Маслар, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата е праохиски храм на селото.

Црквата е изградена во 1819 г. Градбата претставува трикорабна базилика со дрвен покрив. Има вредни икони, фрески и иконостас. Црквата е обновувана во 1950 и 2007 г. поради нејзината старост.

Во 1982 г. храмот е прогласен за споменик на културата.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Димитриј, Маслар
Димитриј, Маслар
Категорија:Споменици на културата во Бешик
Категорија:Појавено во 1819 година
Цевковод

[десно|мини|307x307пкс| Најдолгиот цевковод за [амонијак во светот од Русија до Украина]]
**Цевковод** — систем од цевки за транспорт на стоки, обично во течна и гасовита состојба. Пневматските цевки може да се користат и за транспорт на цврсти материи со помош на воздух под притисок.

Секоја хемиски стабилна супстанција во гасовита и течна состојба може да се транспортира со цевковод. Постојат многу различни видови цевководи како што се: нафтоводи, гасоводи, цевководи за отпадни води, водоводи или дури и цевководи за пиво.

Најважни цевководи од економски аспект се цевководите за транспорт на сурова нафта и природен гас. Тоа е и најдобриот начин за транспорт на овие суровини во споредба со железничкиот транспорт кој има пониска цена по единица и побрз трансфер на суровините. Иако цевководи може да се градат и под море, тоа е економски и технички многу тежок процес, така што поголемиот дел од сурова нафта е поверојатно да се транспортира со танкери по море отколку да се градат цевководи под море.

Нафтоводите се градат од не’рѓосувачки челик. Цевките имаат внатрешен пречник од 30 до 120 cm. Секаде каде што е можно, тие се изградени на површината на земјата. Суровата нафта обично се транспортира со брзина од околу 1 до 6 m/s .

## Поврзано
* Водовод
* Нафтовод
* Гасовод

## Наводи

## Извори
* „Едукација за корозија, алатка за опстанок на индустријата за природен гас“ (.pdf), ''hrcak.srce.hr''
* Гасовод за течен амонијак долг 1018 km од Толјати до Одеса, ''transammiak.com.ua''  (украински)

Категорија:Градежно инженерство
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Хемиско инженерство
Црква „Св. Атанасиј“ - Нигрита

**Свети Атанасиј** () — црква во градот Нигрита, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот е една од двете парохиски цркви во градот. Изграден е во 1906 г. врз темелните на постара црква. Градбата претставува трикорабна сводеста базилика без купола. Осветена е во 1950 г. од митрополитот Константин Серско-нигритски. Живописана е во 1990 г.

Во парохијата влегуваат и параклисите „Св. Фануриј“ и „Рождество на пресв. Богородица“.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Атанасиј
Атанасиј, Нигрита
Категорија:Појавено во 1906 година
Црква „Св. Марина“ - Ежово

**Света Марина** () — средновековен пештерен параклис северозападно од селото Ежово и северно од селото Кизили, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Параклисот е издлабен во природна карпа. Во средишниот дел има остатоци од живопис од Палеолошката епоха. Крај црквата била изградена Светомаринската кула, чија задача била да ја чува.

Во 1979 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата.

## Поврзано
* Светомаринска кула
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Марина, Ежово
Марина, Ежово
Марина, Ежово
Категорија:Споменици на културата во Визалтија
Нафтовод

**Нафтовод** — вид цевковод кој служи за транспорт и пренос на нафта од едно на друго место, т.е. од местото на производство до потрошувачот (рафинерија). Денес, мрежата на нафтоводи е многу добро развиена, особено во местата од каде што се извлекува - Русија, Магреб, Блискиот Исток, Канада, САД и други.

Најдолгиот нафтовод во Европа и светот е Дружба, кој се протега од Татарстан во Русија до Германија во должина од повеќе од 4.000 км.

## Поврзано
* Нафта
* Гасовод
* Цевковод

## Наводи

Категорија:Индустрија
Категорија:Сообраќај
Категорија:Нафтоводи
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Светомаринска кула

**Светомаринска кула** () — средновековна одбранбена кула северозападно од селото Ежово и северно од Кизили, Нигритско, Егејска Македонија.

## Историја
Кулата се наоѓа на 1&nbsp;км северно од Кизили. Близу неа е пештерниот параклис „Св. Марина“, по кој е наречена. Тој е споменат во документ од XI век како „Пресвета Богородица Пештерна“, владение на Иверскиот манастир на Света Гора. Кулата веројатно постоела уште тогаш и имала за задача да го брани храмот. Во морфолошки поглед, аа наликува на Кучоската кула.

Во 1979 г. кулата е прогласена за заштитен споменик на културата.

## Поврзано
* „Св. Марина“ — средновековен пештерен параклис кај кулата
* Мариина кула — средновековна кула во самото Ежово, исто така прогласена за споменик на културата

## Наводи

Категорија:Кули во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Визалтија
Влада Дивљан

**Владимир Влада Дивљан** (Белград, 10 мај 1958 - Виена, 4 март 2015) бил српски рок-музичар. Во доцните 1970-ти, тој беше член на џез-рок бендот Мерлин и Звук улице, а од 1979 до 1984 година бил водач на вокално-инструменталниот ансамбл Идоли, кој првично бил наречен „Дечаци“. Од 1985 година започнува самостојна кариера, во чии рамки ја продолжи својата поп-рок форма додека работеше на филмска музика. Од август 1991 до септември 1997 година живеел во Австралија (Сиднеј), по што се вратил во Белград. Од јуни 1999 година живее и работи во Виена, каде што почина на 5 март 2015 година.

## Биографија
Владимир Дивљан е роден во Белград, на 10 мај 1958 година, како единствен син на Стеван Дивљан и Мирјана Сикимиќ. Владиниот татко Стеван е роден во Добромани, кај Требиње, од каде со семејството се преселил прво во Требиње, а потоа во Белград, каде ја запознал својата идна сопруга Мирјана, чиј татко исто така е од Херцеговина. Беше во брак со Дина Ѓуровиќ, со која ги добија синовите Стеван и Павле.

Нему му е посветен филмот „Небеска тема“ на Младен Матичевиќ. За тој филм Младен Матичевиќ ја доби наградата „Влада Дивљан“ во 2019 година.

## Наводи

Категорија:Родени 1958
Категорија:Умрени во 2015
Категорија:Музика во СФРЈ
Категорија:Родени во 1958 година
Категорија:Починати во 2015 година
Црква „Св. Преображение“ - Кизили

**Свето Преображение** () — црква во селото Кизили, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм, сместен во источниот дел на селото. Изградена е во 1923 г. Градбата претставува базилика со двоводен покрив. Обновена е во 1985 г. Во 2005 г. еден дел од црквата насликан со живопис.

Во парохијата влегува и параклисот „Св. Пантелејмон“.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Преображение, Кизили
Преображение, Кизили
Категорија:Појавено во 1923 година
Тјенгунг (вселенска станица)

мини|десно|Рендеринг на Вселенската станица Тјенгунг според сегашната состојба.
**Тјенгунг** () официјално **Вселенска станица** ***Тјенгунг*** (), е вселенска станица конструирана од Кина во нискоземската орбита, помеѓу 340 и 450&nbsp;км  над површината. Како прва долгорочна вселенска станица на Кина, таа е целта на „третиот чекор“ на кинеската вселенска програма за носење на екипаж во вселената. Откако ќе биде целосно завршена, Тјенгунг ќе има маса помеѓу 80 и 100 t, приближно една петтина од масата на Меѓународната вселенска станица и приближно со големината на деактивираната руска вселенска станица *[[Мир (вселенска станица)|Мир]]*.

Изградбата на станицата се базира врз основа на искуството добиено од нејзините претходници, Тјенгунг-1 и Тјенгунг-2. Првиот, односно централниот модул, *[[Тјенхе]]* („Хармонија на небото“), бил лансиран на 29 април 2021, по што следеле повеќе мисии со и без екипаж, и два други модула кои треба да бидат лансирани во 2022.

## Наводи

Категорија:Вселенска програма на Кина
Категорија:Вселенски станици
Категорија:Космонаутиката во 2022 година
Црква „Св. Троица“ - Секавец

**Света Троица** () — црква во селото Секавец, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува парохиски храм.

Црквата е изградена во 1960-тите. Осветен е во 1970 г. од митрополитот  Константин Серско-нигритски. Во 2003 г. е придодадена припрата на запад.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Троица, Секавец
Троица, Секавец
Категорија:Појавено во 1960-тите
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ежово

**Свети Ѓорѓи** () — црква во селото Ежово, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм, сместен на северниот крај на селото. Изградена е во 1926 г. На почетокот на XXI век е обновена и живописана. Во парохијата влегуваат и параклисите „Св. Никола“ и „Рождество на пресв. Богородица“ од XIX век, како и средновековниот пештерен параклис „Св. Марина“.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Ѓорѓи, Секавец
Ѓорѓи, Секавец
Категорија:Појавено во 1926 година
Црква „Св. Никола“ - Комарјани

**Свети Никола** () — црква во селото Комарјани, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува парохиски храм на селото.

Црквата е изградена во јужниот дел на селото, на местото на стариот тулен храм срушен истата година од едимерот Јоанис Калфопулос. Осветен е на 4 јуни 1970 г. од митрополитот Константин Серско-нигритски за време на свещеникот Георгиос Кириакидис. Во 1964 г. се живописани конхата на апсидата и куполата. Подоцна е живописан остатокот од храмот и на истиот му е додадена припрата.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Никола, Комарјани
Никола, Комарјани
Категорија:Појавено во 1952 година
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Каваклија (Серско)

**Свети Ѓорѓи** () — црква во селото Каваклија, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува парохиски храм на селото.

## Историја
Црквата е сместена во маалото Горна Каваклија. Изградена е во 1920-тите. Денешниот изглед го добила во 1938 г. Градбата е трикорабна базилика со купола, а подоцна е придодадена припрата. Во 2006 г. е живописана со фрески.

Во парохијата влегуваат и храмовите „Св. Ѓорѓи“, „Св. Илија“ и „Св. Тодор“.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Ѓорѓи, Каваклија
Ѓорѓи, Каваклија
Категорија:Појавено во 1920-тите
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Каваклија (Серско)

**Успение на Пресвета Богородица** () — црква во селото Каваклија, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува парохиски храм на селото.

## Историја
Црквата е гробишен храм сместен во маалото Долна Каваклија. Изградена е од 1908 до 1912 г. На почетокот на XXI век до неа е подигната новата голема црква „Св. Василиј“. Во парохијата влегува и храмот „Св. Петка“.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Богородица, Каваклија
Богородица, Каваклија
Категорија:Појавено во 1912 година
OBN

**ОБН** (кратенка за **O**pen **B**roadcast **N**etwork), е телевизиски канал во Босна и Херцеговина. Првично започна во 1996 година по завршувањето на Граѓанската војна на иницијатива на ОХР (Канцеларијата на високиот претставник) да понуди алтернатива на постоечките канали со националистички настроени.

## Надворешни врски

* Телевизија ОБН - официјална веб-страница

Категорија:Телевизиски станици во Босна и Херцеговина
Категорија:Медиуми во Сараево
Countryballs

**Countryballs** или **Кантриски топки** е онлајн стрип кој првпат беше создаван од корисниците на дело / INT / на германската табла за слики Krautchan.net во втората половина на 2009 година. Ликовите се различни земји, прикажани во форма на топки насликани во боите на националното знаме.

## Канони
Стилот може да користи различни методи за цртање земји, на пример, постојат два типа на цртање: канон и неканон. Суштината на канонскиот тип на цртеж лежи во строгото почитување на нормите на цртање, на пример, земјите како Непал, Израел, Чиле, Казахстан, Сингапур немаат сферична форма, додека Полска има превртено знаме. Некои земји носат и различни додатоци: Велика Британија - топ шешир и монокл, САД - очила за сонце итн.

## Галерија

Податотека:I'm Rich! - Latviaball.jpg|alt=
Податотека:Poland can into space.png|alt=
Книжевен круг

**Книжевен круг** е годишна литературна награда за најдобри ракописи на државно ниво којашто од 2011 година ја доделува Друштвото на писатели Битолски книжевен круг - Битола.

Наградата ја доделува жири-комисија составена од членови на Друштвото за необјавени ракописи во три категории: проза, поезија и книжевна критика. Наградата била доделена и во категоријата драма.

Наградените ракописи се публикувани и промовирани на меѓународната манифестација „Битолски книжевни паметења“ која секоја година се одржува во Битола.

Помеѓу останатите имиња, како добитници на наградата Книжевен круг се издвојуваат: Блаже Миневски, Стефан Марковски, Братислав Ташковски, Трајче Кацаров, Весна Мундишевска - Велјановска, Зоран Пејковски, Љубинка Донева, Петре Димовски, Панде Манојлов, Михајло Свидерски други.

## Наводи


Категорија:Награди:Книжевност:Македонија
Категорија:Македонски литературни награди
Крсте Чачански (награда)

Наградата „Крсте Чачански“ била книжевно признание за необјавена збирка раскази кое се доделувало од Културниот центар „Бран“ од Струга и Ревијата за книжевност „Бранувања“ од 2011 до 2019 година.

Признанието го носи името на прозаистот и поет со струшко потекло Крсте Чачански (25 септември 1949 - 13 јуни 2003) и се доделувало истовремено со признанието за најдобар поетски ракопис „Јован Котески“ на манифестацијата Струшки книжевни средби.

## Добитници
Христо Петрески (2011) за збирката раскази „Пирамида. Лавиринт“

Милован Стефановски (2012) за збирката раскази „Ѓаволско море“

Петре Димовски (2013) за збирката раскази „Мисија“

Марина Мијаковска (2014) за збирката раскази „Куќички“

Добре Тодоровски (2015) за збирката раскази „Помен за едно време“

Васил Тоциновски (2016) за збирката раскази „Грлици“

Стефан Марковски (2017) за збирката раскази „Смртта долетува насмевната“

Владимир Плавевски (2018) за збирката раскази „Момини солзи“

Даниела Андоновска-Трајковска (2019) за збирката раскази „Кафе, чај и црвено небо“
## Наводи

Категорија:Награди:Книжевност:Македонија
Категорија:Македонски литературни награди
Категорија:Македонски награди
Величествените седуммина

мини|Постер од театарското издание
**„Величествените седуммина“** (англиски: *The Magnificent Seven*) — американски филм од 1960 година, во режија на Џон Старџес. Главните улоги ги граат: Јул Бринер, Стив Меквин, Џејмс Кобурн, Илај Волак, Хорст Бухолц, Бред Декстер, Роберт Вон, Чарлс Бронсон итн.

## Синопсис
Бандата на безмилосниот Калвера (го игра Валах) редовно го ограбува едно мало село во Мексико. Не можејќи повеќе да ги трпат маките, селаните одат да побараат помош во САД. Тие успеваат да го убедат Крис (го игра Бринер), кој наоѓа уште шестмина револвераши кои од различни причини ја прифаќаат работата, иако понудената парична награда е ниска. Револверашите успеваат да ги организираат селаните, кои успешно го одбиваат нападот на бандата. Но, токму тогаш опаѓа борбениот морал кај селаните и тоа го искористуваат разбојниците кои успеваат да влезат во селото. Така, револверашите се принудени да го напуштат селото, иако Калвера им ги поштедува животите. Меѓутоа, тие не се луѓе кои лесно се откажуваат и решаваат да се вратат во селото, каде успеваат да ја избркаат бандата, иако притоа гинат  неколкумина од нив. Потоа, Крис и Вин (го игра Меквин) го напуштаат селото, а младиот Чико (го игра Бухолц) останува, воден од љубовта кон една селска девојка.

## Наводи

Категорија:Филмови со Стив Меквин
Категорија:Филмови со Џејмс Кобурн
Категорија:Филмови со Чарлс Бронсон
Категорија:Филмови со Роберт Вон
Категорија:Филмови со Хорст Бухолц
Категорија:Филмови со Бред Декстер
Категорија:Филмови со Илај Волак
Категорија:Филмови со Јул Бринер
Категорија:Филмови на Џон Старџес
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1960 година
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Мексико
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во САД
Категорија:Вестерни
Штрајк (филм од 1925)

**„Штрајк“** (руски: *Стачка*) — филм на режисерот Сергеј Ејзенштајн од 1925 година. Главните улоги ги играат: Максим Штраух, Григориј Александров и Михаил Гоморов.

## Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Русија, во 1903 година, и го опишува штрајкот на работниците во една фабрика, кој на крајот е крваво задушен од власта.

## Наводи

Категорија:Филмови со Максим Штраух
Категорија:Филмови со Григориј Александров
Категорија:Филмови со Михаил Гоморов
Категорија:Филмови на Сергеј Ејзенштајн
Категорија:Руски филмови
Категорија:Советски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Неми филмови
Категорија:Филмови од 1925 година
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Русија
Црква „Св. Димтириј и Св. Стефан“ - Стибан

**Свети Димитриј и Свети Стефан** () — црква во селото Стибан, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

## Историја
Храмот е изграден во XIX век. Претставува трикорабна базилика со припрата на запад, трем на запад и делумно на југ и камбанарија во југозападниот агол на дворот. Царската икона на Исус Христос се смета за чудотворна. Во црквата има икона „Успение Богородично“ на зографот Михаил Димов (Михаил Димопулос).

Во 1982 г. црквата е прогласена за споменик на културата.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Димитриј Стефан, Стибан
Димитриј Стефан, Стибан
Категорија:Споменици на културата во Бешик
Алфред Рапопорт

**Алфред Рапопорт** – австроунгарски дипломат (генерален конзул) во Скопје (1900– 1909), помошник на Хајнрих Милер при спроведувањето на Мирцштешките реформи.

Автор на книгата „Во земјата на мачениците“ (Париз, 1927). Оваа книга е квалификувана како потресно сведоштво за едно неповторливо време, во неа се понудени факти и коментари за Македонија низ поглавјата: Илинден, Мирцштег, „Комитаџиите“, Битола, Скопје, Света Гора, Солун, етничка Македонија и македонското прашање.

## Наводи

Категорија:Австриски дипломати
Категорија:Родени во 1868 година
Категорија:Починати во 1946 година
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Стибан

**Успение на Пресвета Богородица** () — црква во селото Стибан, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

## Историја
Храмот е изградена во XVIII - XIX век. Градбата е нетипична за своето време — има архитектурата на светогорски скит со купола. На запад и делумно на југ има трем.

Во 1982 г. црквата е прогласена за споменик на културата.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Богородица, Стибан
Богородица, Стибан
Категорија:Споменици на културата во Бешик
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Џинџос

**Свети Ѓорѓи** () — црква во селото Џинџос, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Претставува парохиски храм на селото.

Црквата е изградена во 1762 г. Од источната страна излепена со керамиччи плочки. Има забележителни уметнички творби од XIX век. Обновувана е во 1953 и 1978 г., при што е реставриран и живописот.

Во 1976 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата.

Во парохијата влегуваат и параклисите „Св. Димитриј“, „Света Екатерина“ и „Свети Николай“.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Ѓорѓи, Џинџос
Ѓорѓи, Џинџос
Категорија:Споменици на културата во Визалтија
Категорија:Појавено во 1762 година
Црква „Св. Архангели“ - Кастри

**Свети Архангели** или **Свети Архангел Михаил** () — црква во некогашното село Кастри кај Кучос, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа на подрачјето на некогашното Кастри, кое се споменува во историските извори. Изградена е во 1854 г. на местото на средновековен храм. Црквата е забележителен пример за духовната архитектура од XIX век, кој има зачувано и доцновизантиска фаза. Градбата претставува трикорабна базилика.

Во 1990 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата. Во 2000&nbsp;г. внатрешноста е насликана со живопис. Во 2008&nbsp;г. црквата е обновена.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Архангели, Кастри
Архангели, Кастри
Архангели, Кастри
Категорија:Споменици на културата во Визалтија
Категорија:Појавено во 1854 година
Црква „Св. Димитриј“ - Нигослав

**Свети Димитриј** () — црква во селото Нигослав, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм на селото.

Црквата се наоѓа во центарот на селото и претставува забележителен пример за духовната архитектура од крајот на XIX и почетокот на XX век. Изградена е во 1835 г. Во 1904 г. претрпела значајни штети во пожар. Храмот е трикорабна базилика со женска црква во западниот дел и кос покрив со дрвен таван. Има дрвен иконостас, дело на месни мајстори. Иконите се интересни. Живописан е на крајот на XX век.

Во 1987 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата.

Во парохијата влегуваат и параклисите „Св. Четириесет маченици“ и „Успение на пресв. Богородица“.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Димитриј, Нигослав
Димитриј, Нигослав
Категорија:Споменици на културата во Визалтија
Категорија:Појавено во 1835 година
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Гајдарохор

**Успение на Пресвета Богородица** () — црква во селото Гајдарохор, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен и парохиски храм на селото, сместем во неговиот источен крај. Изградена е во 1763 г. Има забележителен резбан иконостас од 1773 г, како и вредни икони со голема уметничка вредност од XVIII и XIX век.

Во 1976 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Богородица, Гајдарохор
Богородица, Гајдарохор
Категорија:Споменици на културата во Визалтија
Категорија:Појавено во 1763 година
Црква „Собор на Дванаесетте Апостоли“ - Авдамал

**Собор на Дванаесетте Апостоли** () — црква во селото Авдамал, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1836 г. како гробишен храм во јужниот дел на селото. Во 1850 г. е опожарена и обновена во 1856 г. Има вреден живопис од средината на XIX век, дело на мијачките зографи Христо, Исаија, Кузман и Серафим Фрчковски.

Во парохијата влегува и храмот „Св. Јован Претеча“.

Во 1984 г. црквата е прогласена за споменик на културата.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Собор Апостоли, Авдамал
Собор Апостоли, Авдамал
Категорија:Споменици на културата во Визалтија
Собор Апостоли
Категорија:Појавено во 1836 година
Црква „Св. Димитриј“ - Черпишта

**Свети Димитриј** () — црква во селото Черпишта, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен и парохиски храм, сместен во јужниот дел на селото. Изградена е во 1740 г. според натпис во олтарот. Подоцна настрадала во пожар и обновена е како базилика. Има живопис од XVIII век и резбани дрвени тавани. Иконите на иконостасот се изработени меѓу 1865 и 1885 г.

Во парохијата влегуваат и параклисите „Живоносен Извор“ и „Неракотворен Образ“.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Димитриј, Черпишта
Димитриј, Черпишта
Категорија:Појавено во 1740 година
Мариина кула

**Мариина кула** () — средновековна одбранбена кула во селото Ежово, Нигритско, Егејска Македонија.

## Историја
Кулата се наоѓа во северозападниот крај на селото. Изградена е во 1374 г. и се смета за живеалиште на Марија Бранковиќ, сопруга на султанот Мурат II и господарка на Ежово, каде починала во 1487 г.

Кулата е срушена во 1753 г. Во 1940-тите жителите на Ежово ја користеле за градежен материал. Во 1958 г. државата ја заштитила како споменик на културата.

По изглед Мариината кула наликува на Кучоската кула и Мармарската кула од 1367 г. Имала три ката и се користела за домување. Во зачуваниот дел на кулата нема влез, и очигледно тој се наоѓал на вториот кат.

## Поврзано
* Светомаринска кула од средниот век, вон селото, исто така прогласена за споменик на културата

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Кули во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Визалтија
Категорија:Појавено во 1374 година
Црква „Св. Бессребреници“ - Ново Крушево

**Свети Бессребреници Кузман и Дамјан** () — црква во селото Ново Крушево, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е првично изградена во 1951 г. Значително настрадала во земјотресот од 1978 г. и затоа е срушена и изградена од темел. Осветена е во 2004 г. од митрополитот Теолог Серско-нигритски.

Во парохијата влегуваат и храмовите „Св. Ѓорѓи и Св. Рафаил“ и „Св. Бессребреници“ во Долно Крушево, „Св. Теодор Тирон и Теодор Стратилат“ во Горно Крушево и „Св. Петка“.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Бессребреници, Ново Крушево
Бессребреници, Ново Крушево
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Хункос

**Свети Ѓорѓи** () — црква во селото Хункос, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува парохиски храм на селото.

Изградена е во 1753 г. според ктиторскиот натпис. Внатрешноста е живописана. Во 1859 г. кон храмот е додаден нартекс. Црквата е живописана од мијачките зографи Христо, Исаија, Кузман и Серафим Фрчковски.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Ѓорѓи, Хункос
Ѓорѓи, Хункос
Категорија:Појавено во 1753 година
Ѓорѓи, Хункос
Петар Скок

мини|десно|Петар Скок
**Петар Скок** (Јурково Село кај Жумберк, Хрватска, 1 март 1881 – Загреб, 3 април 1956) – хрватски лингвист, ономастичар со светски глас.

## Биографија
Од 1892 г. до 1900 г. учел гимназија во Карловац. На Универзитетот во Виена (1900–1904) студирал романска и германска филологија. Бил средношколски професор во Бања Лука и библиотекар во Покраинскиот кралски музеј во Босна и Херцеговина. Од 1919 г. до пензионирањето (1952) работел како универзитетски професор на Филозофскиот факултет во Загреб. Во младоста се занимавал со литература, а подоцна најмногу со лингвистика. Дал исклучителен придонес во повеќе области: романистиката, јужната славистика, кроатистиката, балканистиката, народниот латинитет, етноисторијата, контрастивната лингвистика.

Во 1929 година во *Гласникот* на Скопското научно друштво објавува одговор до бугарскиот лингвист Стефан Младенов, кој претходно го прозвал заради тоа што во извештај за карактерот на словенскиoт јазик во Македонија, Скок не ја употребувал бугарската терминологија.

Во обемната статија *O bugarskom jeziku u svjetlosti balkanistike* од 1932, повторно спори со Младенов за неговото дело *Историја на бугарскиот јазик* (*Geschichte der bulgarischen Sprache*) објавено 1929 во Берлин.

## Наводи

## Надворешни врски
* Skok, P., 1933, „O bugarskom jeziku u svjetlosti balkanistike“, Južnoslovenski filolog, Knjiga XII, str. 73‒146. Beograd.

Категорија:Хрватски јазичари
Категорија:Погребани на гробиштата „Мирогој“
Категорија:Родени во 1881 година
Категорија:Починати во 1956 година
Црква „Св. Константин и Елена“ - Тахино

**Свети Константин и Елена** () — црква во селото Тахино, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм на селото.

Црквата е гробишен храм кој се наоѓа на северозападниот крај на селото. Изградена е во 1763 г. Претставува трикорабна базилика со тројна апсида на исток. Живописана е од мијачките зографи Христо, Исаја, Кузман и Серафим Фрчковски.

Во парохијата влегуваат и црквите „Св. Никола“ од XVII век, како и „Св. Антониј“ и „Св. Илија“.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Константин и Елена, Тахино
Константин и Елена, Тахино
Категорија:Појавено во 1763 година
Константин и Елена, Тахино
Црква „Св. Димитриј“ - Димитрич

**Свети Димитриј** () — црква во селото Димитрич, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.  Има улога на парохиски храм на селото.

## Историја
Храмот е изграден во XIX век. Живописан е од мијачките зографи Христо, Исаија, Кузман и Серафим Фрчковски.

На 23 септември 1956 г. до црквата е поставен камен-темелник на нов храм, отворен на 14 ноември 1976 г. Старата црква е срушена во 1970-тите, и од неа зачуван е само еден дел.

Во парохијата влегуваат и параклисите „Живоносен Извор“ и „Св. Ѓорѓи“.

## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

Димитриј, Димитрич
Димитриј, Димитрич
Категорија:Појавено во 1976 година
Димитриј, Димитрич
Црква „Св. Бессребреници“ - Сер

**Свети Бессребреници Кузман и Дамјан** или **Свети Врачи** () — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот се наоѓа во маалото Катаконози во источниот дел на градот. Годината на изградба на првичната црква е непозната. Серскиот летописец поп Синодин Попсидеров во 1619 г. пишува за парохија на „Св. Бессребреници“. Натпис во припратата вели дека е одновоо преизграден во 1817 г. од Димитриј Атанасиу.

На постоењето на постара црква укажува тоа што градбата е пониска од патот и од откриените темели на длабочина од 8 метри. Втор натпис врз надворешниот североисточен агол исто така говори за општа обнова на црквата.

Трет натпис во нартексот вели дека само по 50 години црквата била уништена во пожар и наполно обновена. Натписот е датиран 30 мај 1867 г.

Веројатно во истата 1867 г. на храмот работеле мијачките зографи Христо, Исаија, Кузман и Серафим Фрчковски. Иконата „Неверен Тома“ (1856) е дело на зографот Јаков Мелнички. На икона на св. Јован Крстител, над главата на светецот е ставена тепсија со полуизбришан кирилски натпис на еден ред, кој е речиси целосно уништен, и едвај се читаат само последните два збора „КРТТЛѦ ГПДНѦ“, т.е. КРЬСТИТЕЛѦ ГОСПОДНѦ. На друга икона има натпис со името *Воден*: „ΔΙΆ / ΣΥNΔРОМНS / КАÌ ΔАПΆNНS TωN / ΛАТРАПΆZIΔωN BOΔENON / ... εrς μνημόσυ(ν)... αυτων... 1868 μαιυ – 20“ (*Со соработката (помошта) и на трошок на... Воден / За спомен ... 1868 мај, 20*).

Храмот се спасил во големиот пожар за време на Втората балканска војна во јуни 1913 г., задржувајќи го обликот од 1867 г. Во реставрацијата од 1998 г. е откриено дека наосот е изграден од редови камен и тула, а нартексот само од тули. По облик градбата е трикорабна базилика со седлест покрив и димензии 24&nbsp;м во должина, 14&nbsp;м во ширина и 8&nbsp;м во висина. Покривот однатре има ниска слепа купола која не излегува низ покривот. Шестаголната камбанарија има пет ката и висока е 20&nbsp;м, изградена во 1892 г.

Во внатрешноста има 12 столбови високи 6&nbsp;м. Дрвениот таван има геометриски форми. Олтарот има три ниши. Иконостасот е резбан и позлатен, изработен од месни мајстори во 1867 г. со четири реда икони. Од истото време се и владичкиот престол и амвонот. Проскинитарите, свеќниците и клупите се нови. Има пет кристални полилеи и четири големи свеќници — два мермерни и два бронзени од 1871 г. Храмот има стотина пренослливи икони од XIX век, од кои голем број се со голема уметничка вредност. Црквата е живописувана од 1867 до 1870 г. со убави фрески, чии натписи даваат вредни информации за серските еснафи.

Во 1990 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.


Saints Cosmas and Damian Church, Serres 09.jpg |
Saints Cosmas and Damian Church, Serres 20.jpg |
Saints Cosmas and Damian Church, Serres 17.jpg |
Saints Cosmas and Damian Church, Serres 18.jpg |
Saints Cosmas and Damian Church, Serres 19.jpg |


## Поврзано
* Серско-нигритска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Бессребреници
Бессребреници, Сер
Категорија:Споменици на културата во Сер
Категорија:Појавено во 1817 година
Бессребреници, Сер
Охлони

[мини|Луѓето од Охлони насликани од [Луис Хорис]]
**Охлони**, претходно познати и како **Костаноани** (од , крајбрежен жител) се племе на домородни Американци од севернокалифорнискиот брег. Кога шпанските истражувачи и мисионери пристигнаа во северна Калифорнија кон крајот на осумнаесетиот век, Охлоните ја населуваа областа од Санфранцискиот залив преку Монтерејскиот залив до долната Салинашка долина. Охлоните зборуваа повеќе различни јазици. Охлонските јазици се група во утијанското јазично семејство.

Охлоните денеска припаѓаат на повеќе географски различни групи со живеалишта во и надвор од нивната домородна територија. Припадниците на Тамиен нацијата се директни наследници на Охлоните од Сантакларската долина кои зборувале на тамиенскиот јазик. Племето Мавекма Охлони живее во Заливската област на Сан Франциско и се состои од Охлони кои потекнуваат во областа околу мисиите Сан Хосе, Санта Клара и Сан Франциско. Охлони Еселен нацијата се состои од потомци од мешани бракови меѓу Румсен Костаноани и Еселен племињата околу мисијата Сан Матео Боромео, со седиште во Монтереј. Други помали заедници на Охлони живеат во околните области.

## Наводи

Категорија:Американци
Категорија:Американски Индијанци
Категорија:Етнички групи
Категорија:Калифорнија
Мстиславово евангелие

**Мстиславовото евангелие** ― ракопис од 12 век од четирите евангелија на пергамент на старословенски јазик. Се чува во Државниот историски музеј во Москва. Ракописот го содржи текстот на четирите евангелија на 213 пергаментни листови (35,3 на 28,6 см). Неговите минијатури, глави и осветлени иницијали се во неколку бои и содржат обилни количини злато.

Книгата е нарачана од Мстислав Велики и напишана од писарот Алекса за една од црквите во Новгород Во 1551 година, Иван Грозни нарачал обврзување со богатство кое вклучува 13 римски минијатури од 10 век, 5 минијатури од 11 век и 6 руски минијатури од 12 век.

По новгородскиот масакр, како и другите антички богатства на Новгород, книгата била донесена во Московскиот Кремљ, каде што била сместена во Архангелската катедрала.

## Наводи


## Дополнителна литература

* 
* 

## Надворешни врски

* 

Категорија:Старословенска книжевност
Категорија:Средновековна книжевност
Категорија:Кирилскометодиски студии
Категорија:Осветлени ракописи од 12 век
Категорија:Евангелски книги
Категорија:Библиски ракописи од 12 век
Категорија:Црковнословенски ракописи
Гости од галаксијата

**„Гости од галаксијата“** (српскохрватски: *Гости из галаксије*) — филм од 1981 година, режиран од Душан Вукотиќ. Главните улоги ги играат: Рене Биторајац, Љубиша Самарџиќ, Ксенија Прохаска, Хермина Пипиниќ, Звонимир Лепетиќ итн.

## Синопсис
Роберт е писател на научнофантастични романи кој открива дека може да ги материјализира своите мисли. Како последица на тоа, на Земјата пристигнува група вонземјани предводени од згодната Андра, која чувствува блискост кон Роберт, а тоа воопшто не ѝ се допаѓа на неговата девојка Биба. Меѓутоа, со ванземјаните доаѓа и чудовиштето Муму...

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Српски филмови
Категорија:Филмови на Душан Вукотиќ
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови од 1981 година
Категорија:Филмови со Љубиша Самарџиќ
Категорија:Филмови со Ксенија Прохаска
Категорија:Филмови со Рене Биторајац
Категорија:Филмови со Хермина Пипиниќ
Категорија:Филмови со Звонимир Лепетиќ
Категорија:Научнофантастични филмови
Мелдред

**Мелдред** ― лик кој се појавува во книжевните извештаи за послеримска Британија. Тој е идентификуван како поглавар во дел од она што сега е јужна Шкотска во периодот во 6-тиот век. Текстот од дванаесеттиот век упатува на ситен крал по име Мелдредус кој владеел во Твидејл. Селото Дрaмелaр во Пиблшир можеби го добило своето име од него, а неговото седиште можеби било тврдината на замокот Тинис. Тој е интересен како лик во изворните текстови на кои се засноваат артурските романси и потенцијално првиот именуван политички водач поврзан со шкотските граници во послеримскиот период.

## Смртта на Лајлокен
Во „*Животот на Мерлин Силвестрис*“ (*Vita Merlini Silvestris*), изворен текст од дванаесеттиот век за книжевниот лик Мерлин, Мелдред се прикажува како заробувачот на Лајлокен, воин толку трауматизиран од обемот на колежот на кој сведочи во Битката кај Арфдерид (Артурет) во 573 година дека тој се повлекува во Големото каледонско дрво, каде што живее како див човек. Лудилото на Лајлокен го обдарува со дарот на пророштво, а Мелдред го држи заробен во неговата тврдина во Драмелер со надеж дека ќе извлече пророштва кои ќе може да ги искористи во своја полза. За време на преговорите за неговото ослободување, Лајлокен го привлекува вниманието на листот фатен во утробата на кралицата, за кој тој тврди дека е доказ за задачата со нејзиниот љубовник во градината на кралот. Лајлокен го обезбедува неговото ослободување, но кралицата му се одмаздува затоа што ја открила нејзината афера со тоа што договорила да го убијат од заседа и да го убијат банда овчари. Мелдред го погребал Лајлокен во дворот на црквата источно од неговата тврдина, блиску до местото каде што Поусејл Брн се приклучува на реката Твид.

## Малдред од Алердејл
Книжевниот Мелдред на Артуровата романса од шестиот век можеби бил вдахнат од многу подоцнежна историска личност, единаесеттиот век Малдред (галски: *Máel Doraid*) од Алердејл, наведен од „*За опсадата на Дурам*“ „*De obsessione Dunelmi*“ како син на тејнот Кринан, веројатно Кринан, игумен на Данкелд, што ќе го направи помлад брат на кралот Данкан I Шкотски. Малдред и неговата сопруга Елдгит, ќерка на Ухтред Храбриот и внука на кралот Етелред Неподготвениот, биле родители на Госпатрик, грофот на Нортумбрија и родоначалник на данбарските грофови.

## Наводи

Категорија:Средновековна книжевност
Смешна девојка

**„Смешна девојка“** (англиски: *Funny Girl*) — филм од 1968 година, режиран од Вилијам Вајлер (William Wyler) по сценариото на Изобел Ленарт (Isobel Lennart), засновано врз нејзината книга. Всушност, филмот претставува екранизација на истоимениот мјузикл од 1964 година во кој, исто така, играла Стрејсенд. Главните улоги ги играат: Барбра Стрејсенд (Barbra Streisand), Омар Шариф (Omar Sharif) и Кеј Медфорд (Kay Medford). За својата улога, Стрејсенд била наградена со „Оскар“ за најдобра женска улога, како и со повеќе други награди. Филмот се смета за еден од најдобрите филмски мјузикли во историјата.

## Синопсис
Во филмот се прикажува животот на славната американска комичарка и забавувачка од почетокот на 20. век, Фани Брајс (ја игра Стрејсенд). Најпрвин е прикажан нејзиниот пат до славата, како една од девојките на Зигфилд, а потоа и останатиот дел од нејзината кариера, особено односот со претприемачот и комарџијата Ник Арнстајн (го игра Шариф).

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на Вилијам Вајлер
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1968 година
Категорија:Филмови со Барбра Стрејсенд
Категорија:Филмови со Омар Шариф
Категорија:Филмови со Кеј Медфорд
Категорија:Мјузикли
Константинополска патрија

***Константинополска патрија*** (), често нарекувана и со латинското име ***Scriptores originum Constantinopolitarum*** („Писатели за потеклото на Константинопол“), ― римска збирка на историски дела за историјата и спомениците на римската императорска престолнина Константинопол (денешен Истанбул, Турција).

Иако во минатото му била припишувана на писателот од 14 век Ѓорѓи Кодин, збирката всушност потекнува од претходните векови, веројатно првпат била составена околу 995 година во времето на владеењето на Василиј II (вл. 976–1025), а потоа ревидирана и додадена во времето на владеењето на Алексиј I Комнин (вл. 1081–1118).

Збирката содржи:

* дел од патријата на паганскиот писател од 6 век Хесихиј Милетски, за историјата на Византион од неговото основање до времето кога Константин I повторно го основал како Константинопол.
* „*Кратки историски белешки*“ (*Parastaseis syntomoi chronikai*), кој се насочува главно на античките скулптури на градот
* друга целина на *патрија* која датира од околу 995 година.
* анонимна „*Приказна за изградбата на [[Црква Света Софија (Истанбул)|Св. Софија]]*“, напишана помеѓу доцниот 6-ти и доцниот 10-ти век, но поверојатно некаде во 9-тиот век.
* топографска студија посветена на Алексиј I.

Од археолошка гледна точка, оваа *Патрија* е непроценлив запис за раната историја на Византион и различните споменици на Константинопол. Сепак, нивните извештаи мора внимателно да се испитаат, бидејќи тие често ги мешаат фактите со фикцијата и урбаните легенди. Од политичка гледна точка, *Патрија* се интересни поради нивното прикажување на императорите, кои се релативно отсутни од извештајот за императорскиот град и во голема мера се ограничени на улогата на „хронолошки показатели“.

## Наводи

## Извори

* 
*  
* 
* 
* 

Категорија:Византиска книжевност
Категорија:Византиска култура
Категорија:Цариград
Pet Society (видеоигра)

***Pet Society*** беше социјална видеоигра направена од Playfish која можеше да се игра на Facebook . Играта е рангирана како една од најпопуларните апликации на Facebook.   Играчите можеа да ги дизајнираат своите миленици со избирање пол, имиња, бои и менување на изгледот. Корисникот комуницираше со својот миленик преку миење, четкање, галење и хранење.

Играта беше објавена на 8 август 2008 година од страна на Playfish и на својот врв имаше 50 милиони месечни играчи, 5 милиони дневни играчи и заработуваше дури 100.000 долари дневно со продажба на предмети во играта.  Electronic Arts ја купи Playfish во ноември 2009 година. Играта требаше да се затвори на 14 јуни 2013 година; серверот се исклучи на 18 јуни. 

Верзија за iOS, *Pet Society Vacation* беше објавена во 2011 година со сличен гејмплеј, но сместена на тропски остров со нови поставки како подводен гребен. 

## Играње
Милениците на играчите можеа да комуницираат едни со други преку мрежата „пријатели“. Милениците можеа да ги посетуваат милениците на пријателите на играчот и да прават активности со нив (миење, дотерување, хранење итн.). Учеството во дневната лотарија, посетувањето пријатели, освојувањето награди, чистењето или играњето со милениците, победувањето во трки или обложувањето на исходот од трките беа неколку начини играчот да заработи парички. Посетувањето пријатели, купувањето предмети и тркањето во стадионот му даваше на играчот *Paw Points.*

*Paw Points* беа слични на XP/EXP (Искуство) во други социјални игри од тој вид; стекнувањето доволно *Paw Points* го зголемуваше нивото на миленичето. Кога нивото на домашно милениче се накачуваше, играчот добиваше парички, нови функции и специјални статуси. За време на првичното објавување на *Pet Society*, имаше 34 нивоа. Во 2009 година, откако куќите беа зголемени за да сместат 10 соби, беа додадени 13 дополнителни нивоа, со што вкупниот број достигна 47. Во август 2010 година, ограничувањето на нивото  на милениците во *Pet Society* беше подигнато на 100.

Некои одредени предмети требаше да се купат на одредено ниво.

## Прием
Gamezebo ја оцени видеоиграта со 5/5 ѕвезди, сакајќи ја разновидноста на содржините и забавните уникатни активности. 

## Наводи
Категорија:Видеоигри од Обединетото Кралство
Животот на Василиј

***Животот на Василиј*** (латински: Vita Basilii; ) ― анонимен животопис на императорот Василиј I, првиот римски император од македонската династија. Тоа е второто дело од збирката позната како „*Теофанов Продолжувач*“ (*Theophanes Continuatus*). Можеби е напишано околу 950 година од внукот на императорот, императорот Константин VII, или можеби од Теодор Дафнопат.

*Животот на Василиј* е панегирик посветен на величањето на Василиј, и неговите лични доблести и неговата добронамерна власт. Иако бил првиот од неговото семејство на престолот, се вели дека има благородничко потекло. Тој е споредуван со античките јунаци, наместо да се споредува со нив. Михаил III, императорот што бил заменет од Василиј, е прикажан како противник на Василиј и „олицетворение на злото“.

Под неговото доброќудно владеење, селаните мирно ги обработувале нивите. Се вели дека самиот император, во својство на судија, ги штител сиромашните од неправедните даночни собирачи. Општо земено, службениците, како што се даночниците и особено евнусите, се прикажани негативно. Константин се обидува да го спротивстави владеењето на неговиот дедо со владеењето на таткото на сопруга му и соимператор на Константин, Роман I (920–45), кој не бил од Македонската династија, туку Лекапинец.

Приказот на Василиј во *Животот* е на мудар и праведен владетел, а не на победнички војник. Неговата воена кариера се опишува умерено и неговите порази не се обезличуваат. Меѓутоа, неговите архитектонски подвизи, како што е неговата работа на Големиот константинополски дворец, се детално опишани.

*Животот* бил под влијание на животописите во *[[Напоредни животописи]]* на Плутарх, главно онаа на Марк Антониј и веројатно онаа на Нерон, која сега е изгубена. Тој или бил користен како извор од современиот историчар Јосф Генесиј или на друго место стои зад заедничкиот извор, кој сега е изгубен.

## Изданија

*  Вклучува издание на грчки текст, англиски превод и вовед од Сирил Манго.

## Наводи

Категорија:Византиска книжевност
Категорија:Константин VII Порфирогенит
Категорија:Римската Империја во 950-тите
Категорија:Книги од 10 век