open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Камигин

**Камигин** — () — мала островска покраина на Филипините во близина на северниот брег на островот Минданао. Припаѓа на регионот Северен Минданао.

Главен град е Мамбахао и е предпоследна покраина по население и површина. Единствено Батанес е помала покраина. Островот се наоѓа во Бохолско Море на само 10 км северно од покраината Источен Мисамис.

## Население и култура
Народот на Камигин себеси се нарекува **Камигинци** (*Camiguingnons*). Главно занимање им е рибарството и фармерството,со производство претежно на ориз и манго. Главни јазици во покраината се себуанскиот и хилигајнонскиот. Неколкумина зборуваат на кинамигински, кој е древен јазик. Доста од населението зборува и англиски.

## Стопанство
Најмногу приходи и најзастапено е земјоделието, услугите па индустријата. Следуваат приходите по стопански гранки:

* земјоделство: PHP28.027M
* услужни дејности: PHP64.116M
* индустрија: PHP1.230M
* друго: PHP80.888M
* трговија: PHP21.385M

Вкупно: PHP195.645 M

## Административна поделба

Камингвин е поделен на 5 општини.

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место на покраинската управа
* Туристички водич 
* Туризмот преку слики
[лево|250п|thumb|Главноит град [Мамбахао]]
лево|250п|thumb|Покраината се нарекува и '''Бел Остров'''


Категорија:Покраини на Филипините
Категорија:Држави и територии настанати во 1966 година
Категорија:Северен Минданао
Капис

мини|Црква во Панај
**Капис** е покраина на Филипините која е сместена во регионот Западни Висаи. Главен град е Рохас и е сместена во североисточниот дел на островот Панај. Се граничи со Аклан и Антике на запад, и Илоило на југ. Капис излегува на Сибујанско Море на север.

## Народ
Во Капис живеат нешто повеќе од 650.000 жители од кои најдоминантни се Негритосите или познати како Ати има и Индонезијци кои во минатото се доселиле тука.

## Стопанство
Носејќи ги името „Престолнина на морската храна на Филипините“, Капис има 80&nbsp;km брег и голем број на рибарски пристаништа. Главен заштитен знак на покраината е одгледувањето на школки кои произведуваат специфични бисери, кои се ендемиски.

постојат 4 големи телекомуникациски претпријатија, 33 банкарски институции и 116 посредувачки и производствени компании.

Има и големи наоди на руда како што се варовник, злато и железо.

## Административна поделба
Капис е поделен на 473 барангаи, 16 општини и 1 град - Рохас.

## Химна
Официјалната химна се вика, "O, Capiz", која го величи островот и зборува за школките и бисерите:

O, Capiz 
 
I 
:O, Capiz duog nga hamili 
:Dunang manggad sang Diyos pinili. 
:Kadagatan mo kag kabukiran. 
:Pagatatapon imong kabuganaan. 
 
II 
:Capiz matahum nga ngalan. 
:Sa tagipusuon ikaw mapahamtang. 
:Dumuluong ka, O Capizeno man ang kagayon. 
:Sa gihapon, nahamut-an. 
 
Хор
:O, Capiz, Capiz, bisan diin kami padulong 
:O, Capiz, Capiz, imo ngalan pagadal-on 
 
III  
:Capiz, Probinsya nga pinasahi. 
:Bilidhon ang mga palanublion 
:Ipadayon, palig-unon, itib-ong Capiznon. 
:Tanan, magahugpong. 
 
Хор
 
Автор: Чермејн Окбења Гвартеро 
Прифатена: 2007-06-23

## Надворешни врски
* Капис, Филипинскиот рај 


Категорија:Покраини на Филипините
Категорија:Западни Висаи
Катандуанес

**Катандуанес** е островска покраина на Филипините сместена во регионот Бикол на Лусон. Главен град е Вирак и се граничи со Јужен Камаринес преку Македскиот Канал.

## Народ и култура

Народот на Катандуанес се Биколанци кои имаат силно влијание на својот јазик од страна на висијанскиот јазик. Дурин и самите шпански колонизатори забележале дека овој народ не е како Висајците.

## Географија

Катандуанес на многумина им е познат како островски рај, барем источниот дела на островот. Има површина од 1.511,50&nbsp;км2 и е составен од 4 поголеми острови како Панај, Палумбанес, Паронгпонг, Калабахио и 23 други помали.

## Административна поделба
Катандуанес е поделен на 11 општини и 315 барангаи.

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место 
* Слободен печат и експанзија на островот 
* интернет заедницата и народот 
* Катандуанес туризам
* Туристички информации 
[лево|230п|thumb|Главноит град [Вирак (Катандуанес)|Вирак]]
лево|230п|thumb|Покраината e сурферски рај
лево|230п|thumb|Еден од многуте водопади
десно|230п|thumb|Туристичка карта на островот


Категорија:Покраини на Филипините
Категорија:Држави и територии настанати во 1945 година
Категорија:Бикол
Дива (филм)

**Дива** — француски филм од 1981 година. Сценариото и режијата се на Жан-Жак Бенекс (фр. Jean-Jacques Beineix), а филмот е заснован на новела од Даниел Одие (фр. Daniel Odier). Во главните улоги се појавуваат Фредерик Андре (фр. Frédéric Andréi), Роланд Бертин (фр. Roland Bertin),  Шантал Деруа  (фр. Chantal Deruaz).

## Заплет
Поштарот Жул крадешкум снимил концерт од Синтија Хокинс, дива на која тој ѝ се восхитува толку многу, што ѝ го краде фустанот. Без да знае, ќе стане сопственик и на касета што во торбата закачена на неговиот мопед ја фрлила една жена пред да биде убиена. Благодарение на Городиш и Алба кои ќе го примат кај себе, Жул ќе успее да им избега на гонителите – полицијата и скитниците кои се во потрага по касетата. Во сета таа збрка, тој ќе најде време да ја освои Синтија, која му простува за фустанот.

## Наводи

Категорија:Француски филмови
Давао де Оро

**Давао де Оро** е покраина на Филипините која се наоѓа во регионот Давао на островот Минданао.  Покраината ја нерекуваат **Комвал** (*Comval*) уште од кога била дел од Северен Давао сè до нејзината независност во 1998. Главен град е Набунтуран. Долината Компостела се граничи со Северен Давао на запад, Јужен Агусан на север и Источен Давао на исток. На југозапад излегува на Давајскиот Залив.

До 2019 г. покраината се нарекувала **Долина Компостела**. Новото име е изгласано на референдум.

## Народ и култура
Повеќето од жителите се доселеници од Себу или од другите висајски покраини.

## Стопанство
Основна стопанска гранка е земјоделството и преработка на тие производи, како оризот, кокосот и бананата. Има и доста развиено рибарство.

## Административна поделба

Долината Компостела е поделена на 11 општини.

## Фестивали

* Simballay Festival
-Секоја трета недела од декември и се одржува во главниот град

* AniBina Bulawanon Festival
-Приказ на културата на Долината Компостела. Се одржува од 1 до 8 март, кое всушност е и годишнина на покраината.

* Buganihan Festival
-Се одржува од 19 до 23 јуни, и кулминира на 23 - основање на општините на Долината Компостела

* Diwanag Festival
-Се одржува секој декември во општината **Монтевиста**.

* Kaimunan Festival
-Се одржува во општината **Мако** секоја 4-та недела од Јуни

* Kariyawan Festival
-Се одржува во општината **Монкајо** секој 4 септември
## Наводи

## Надворешни врски
* Туризам 
250px|left|thumb|Карта на Долината Компостела


Категорија:Покраини на Филипините
Категорија:Држави и територии настанати во 1998 година
Категорија:Давао (регион)
Котабато

**Котабато** или **Северен Котабато** е покраина на Филипините која е сместена во Сокксксарген регионот на островот Минданао.Главен град е Кидапаван и се граничи со Јужен Ланао и Букиднон на север, Јужен Давао и Давао, Султан Кударат на југ и Магинданао на запад.

## Географија

Котабато лежи на источниот дел на Регионот XII и е стратешки сместен на централниот дел на Минданао. Котабато е стратешки поврзан со **Артерискиот патен систем** кој е еден од главните транспортни коридири на Филипините.

## Народ

71% од населението на Котабато се мигранти од островите Лусон и Висаи додека 18% се пеипадници на домородните заедници **Манобо, T'боли, и Магинданао**. Најголеми религии се католицизмот и исламот.

## Административна поделба
Котабато е поделен на  17 општини и 1 град - Кидапаван.

## Надворешни врски
* Cotabato.ph
* Cotabato.com.ph 
* Минданао 
* Владино мрежно место на покраината
*  abs-cbnnews.com, вести


Категорија:Покраини на Филипините
Категорија:Држави и територии настанати во 1914 година
Категорија:Сокксксарген
Кавите

**Кавите** е покраина на Филипините која е сместена во јужниот дел на Манилскиот Залив во Колабарзон Регионот на островот Лусон. Се наоѓа на само 30 км јужно од Манила. Главен град е Имус, но управата е во Tресе Мартирес. Кавите се граничи со Лагуна на исток и Батангас на југ.  На исток излегува на Јужнокинеско Море.

## Население
покраината има вкупно  2.063.161 жител на површина од 1.297,6 км2. Тоа е најголема попувација во регионот Калабарсон.

## Јазици
Најговорен јазик во покраината е тагалскиот, чаваканскиот и англискиот.  Поради поголемите миграции поради економски причини има и население кое зборува на биколски, себуански и илокански.

## Религија
Мнозинството од населението (70%) се Аглипајани одоносно тоа е независна филипинска црква, додека другите 30% се псрпадници на Исусова Црква, а има и мал број на муслимани.

## Стопанство
Кавите е една од најбрзорастечките покраини на Филипините, поради блискоста со Метро Манила.  Многу компании како Intel, имаат сво претставништва и фабрики.

## Административна поделба
Кавите е поделена на  20 општини и 3 града.

## Надворешни врски
* Портал на Кавите 

thumb|лево|250px|Последниот бастион на филипинско-американската одбрана
thumb|десно|750px|Детална карта на покраината
thumb|лево|250px|Метеж на главниот автопат
thumb|лево|250px|Панорамски поглед од вулканот '''Таал''' на '''Тагајтај СитиЖ'''
[thumb|лево|250px|[Агиналдо Шрине,родното место на Филипинската независност.]]


Категорија:Покраини на Филипините
Категорија:Калабарсон
Бугарско-грчки договор

**Бугарско-грчкиот договор** од 29 мај 1912 година е таен договор склучен помеѓу Царството Бугарија и Кралството Грција и е составен дел од Балканскиот сојуз. Склучен е по потпишувањето на договор помеѓу Бугарија и Србија.

Како и бугарско-српските и бугарско-грчките преговори започнале во 1911 година, но биле набрзо прекинати поради спорот околу поделбата на Македонија. На иницијатива на грчката влада преговорите биле обновени во март, а договорот бил склучен во мај 1912 година. Тој бил одбранбен сојуз за меѓусебни помагања и заеднички настапувања спрема Турција и Големите сили. Покрај договорот Грција и Бугарија потпишале и Декларација со која се предвидувала неутралност на Бугарија спрема Грција ако таа, поради Крит, се најде во воена состојба со Турција.

Воена конвенција што ја потпишале истата година предвидувала заедничко ангажирање на воени сили на Вардарското и на Маричкото боиште: Бугарија да ангажира најмалку 300.000, а Грција најмалку 120.000 војници. Грчката флота имала задача да го спречи сообраќајот во Егејското Море меѓу Мала Азија и европскиот дел на Турција.

Бугарската војска била претежно насочена кон Маричкото војувалиште, односно во Тракија. Царот Фердинанд жестоко се спротивставувал да го потпише членот 2 од Договорот, односно членот 3 од Воената конвенција што биле насочени против Австроунгарија, но под притисок на руската влада и од кабинетот на Иван Гешов, царот го потпишал Договорот. Два месеца по потпишувањето на Договорот, при своите посети на Берлин и на Виена, Фердинанд ја застапувал тезата дека Бугарија не може да се откаже од своите претензии за обединување со Македонија и со Тракија, но дека, во последен момент, откако ќе биде создадена голема Бугарија ќе се пресмета со Србија и ќе му пристапи на Балканскиот сојуз.
## Наводи

Категорија:Балкански војни
Категорија:Меѓународни договори
Јужен Давао

**Јужен Давао** е покраина на Филипините која е сместена во регионот Давао на островот Минданао. Главен град е Дигос и граничи со Давао на север, и Котабато, Султан Кударат, Јужен Котабато, и Сарангани на запад. На исток излегува на Давајскиот Залив.

Давао бил дел од покраината сè додека не станал независен град и сега има сопствена управа.

## Стопанство

## Геофрафија

## Администартивна поделба

Јужен Давао е поделен на 14 општини и 1 град  - Дигос

## Историја

Во 1942, Јапонија ја окупира покраината.

Во 1945, ослободителнит сили на Филипинската државна заедница и давајските герилци ја ослободуваат покраината.

## Надворешни врски
* Туризам 
* eDavao.com 
* newsinfo.inquirer.net,вести 
250px|left|thumb|Берба на Ананас на плантажите во Јужен Давао


Категорија:Покраини на Филипините
Категорија:Давао (регион)
Категорија:Држави и територии настанати во 1967 година
Себу

**Себу** (себуански: *Cebu*) — покраина во регионот Централни Висаи на Филипините. Лежи источно од островот Негрос; западно од островот Лејте, а југоисточно се наоѓа покраината Бохол. Сместена е помеѓу 9°25'N и 11°15'N географска должина и помеѓу 123°13'E и 124°5'E географска ширина. Седиште е градот Себу.

## Јазици и религија
Себуанскиот е матичниот и домородниот јазик на Себу. Постојат преку 20 милиони говорници. Други позастапени се секако тагалски, англискиот, и бисајскиот.

Доминантна религија е католицизмот. Има и други како протестанти и сл.

## Стопанство

Индикатори(2005):
* Инвестиции (US$ милиони) -- 4.983,60 
* Вкупен извоз (US$ милиони) -- 2.846,88 
* Вкупен увоз (US$ милиони) -- 3.127,16

Најзастапена индустрија:
* Електроника/ електронска опрема, компјутери, металургија, хемиска индустрија, прехранбена индустрија, текстилна индустрија, бродоградителство, и рударство.

Основен извоз:
* полусуровини, електронски компоненти, wire harness, дискетни единици, фото опрема, и др.

Финансиски системи:
* 50 Комерцијални банки; 
* 27 Рурални банки; 
* 9 Штединици; 
* 5 Владини банкарски институции; 
* 2 Оф-шор банки

## Образование

* Преку 1.000 приватни и јавни основни училишта
* 200 средни училишта
* 9 универзитети
* 29 колеџи
* 10 тренинг центри
* Просечно има 130.000 студенти.

## Медиуми
Број и вид на медиуми:
* 7 локални ТВ станици
* 3 кабелски оператори
* 20 FM & 13 AM радио станици
* Многубројни локални, национални и меѓународни весници

## Административна поделба
Себу е поделена на 9 градови и 44 општини.

## Надворешни врски
* Службена страница на локалната управа 
* Слики 

## Галерија

Image:Magellan cross renovation02.jpg|Магелановата  црква
Image:Magellan's voyage MK.svg|Магелановата маршрута.
Image:Boxer Codex Illustrations of Cebuanos.png|Себуански артефакт.
Image:Cebu business park.jpg|Раскрсница кај Бизнис паркот
Image:Cebu2.jpg|Главниот град Себу навечер
Image:CEBU MURAL.jpg|Споменик од културното наследство.
Image:Sinulog festival 2006.jpg|Фестивалот Синулог.
Image:Cicc02.jpg|Меѓународниот центар за настани
Image:Malapascua (island), Traditional Philippine boat, Bangka boat, Philippines.jpg|Малапаскуа
Image:Malapascua (island), Bounty Beach 2, Philippines.jpg|Малапаскуа



Категорија:Покраини на Филипините
Категорија:Централни Висаи
Северен Давао

**Северен Давао**, или попозната само како **Давао**, е покраина на Филипините која е сместена во регионот Давао на островот Минданао. Главен град е Тагум. Се граничи со покраините Јужен Агусан на север, Букиднон на запад, Давао де Оро на исток, и градот Давао на југ. Давао исто така го вклучува и остовот Самал на југ во Давајскиот Залив.

## Демографија
Северен Давао има вкупно население од  743.811 жители според пописот од 2000 година. Со оваа бројка е 32-ра покраина по ред во поглед на населеноста. Густината на население изнесува 215 жит. на км2. Најзборувани јазици се себуанскиот и давајскиот.

## Економија
Северен Давао е примарна земјоделска земја, но исто така има и рударство, шумарство, и рибарство.

Основни култури кои се одгледуваат се ориз, пченка, банана, кокос, кафе, и доста разни видови на овошја и сл.

## Административна поделба
Северен Давао е поделен на 8 општини и 3 града. Следи табела:

## Надворешни врски

* Официјално мрежно место на покраината 
* 2000 резултати од пописот 
* eDavao.com 
* theMindanao.com 


Категорија:Покраини на Филипините
Категорија:Држави и територии настанати во 1967 година
Категорија:Давао (регион)
Источен Давао

мини|„Заспаниот Диносаурус“
**Источен Давао** е покраина на Филипините која е сместена во регионот Давао на островот Минданао. Главен град е Мати и се граничи со Давао де Оро на запад, и Јужен Агусан и Јужен Суригао на север. Источен Давао е нај источната покраина на Филипините со локација на ’ртот Пусан. На исток излегува на Филипинско Море, кое е дел од Тихиот Океан.
## Народ и култура

## Стопанство

## Географија

## Административна поделба

Источен Давао е поделен на  10 општини и 1 град.

## Историја

Во 1942, Јапонија ја окупира покраината.

Во 1945, ослободителнит сили на Филипинскиот Комонвелт и даваоенските герилци ја ослободуваат покраината.

## Надворешни врски
* Туризам 
* theMindanao.com 


Категорија:Покраини на Филипините
Категорија:Држави и територии настанати во 1967 година
Категорија:Давао (регион)
Динагат

мини|Административна зграда во Динагат
**Диганат** или **Диганатски Острови** е покраина на Филипините, која е сместена на јужната страна од Лејтскиот Залив. Островот Лејте е на западната страна, додека островот Минданао е на југ. Растојанието на Диганат од север кон југ е 60&nbsp;км. Главен град е Сан Хосе.

## Население
Динагат брои околу 107.000 жители.

## Туризам
Најпознат е по каменитите предели и белите и пространи плажи.
Динагатските остови денес се нарекуваат **Мистични острови на Љубовта**.

## Административна поделба
Островите се поделени на 7 општини и 100 Барангаи. 

## Надворешни врски
* Асоцијација на мисионерите
* Информации и фотографии


Категорија:Покраини на Филипините
Категорија:Архипелази во Тихиот Океан
Категорија:Карага
Источен Самар

:*За други значења, види [[Самар (појаснување)]].*

мини|Трговскиот центар „Wilsam Uptown“ е најголем во покраината
**Источен Самар** е покраина на Филипините сместена во регионот Источни Висаи. Главен град е Боронган и се граничи на север со Северен Самар и на запад со Самар. На исток излегува на Филипинско Море и Лејтскиот Залив на југ.

## Демографија
Покраината има население од 375.822 жители. Густината изнесува 87 жит на км2. Главен јазик е варајскиот.

## Стопанство
Покраината произведува Копра и извезува дрвена граѓа. локалното земјоделство произведува пченка, ориз, шеќерна трска, и др.

## Административна поделба
Источен Самар е поделен на 1 град (Боронган) и 22 општини.

## Историја
Источен Самар беше формирана од покраината Самар со републичкиот акт бр.. 4221 на 19 јуни 1965.

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место 
* Филипинска информативна агенција 
* Источен Самар 


Категорија:Покраини на Филипините
Категорија:Држави и територии настанати во 1965 година
Категорија:Источни Висаи
10.000 години п.н.е (филм)

**„10.000 години п.н.е“** (анг. *10,000 BC*) е драма – филм од 2008 год. Филмот е сместен во времето на праисторијата. Премиерата на филмот беше во Берлин, Германија. А кино премиерата на 7 март во САД.

## Синопсис
Во едно планинско племе, младиот ловец Д’Ли ќе се вљуби во убавата Еволет. Но, кога банда мистериозни воини ќе го нападнат нивното село и ќе ја киднапираат Еволет, Д’Ли ќе собере помала група ловци, со кои ќе тргнат да ги пронајдат и да ја ослободат. Потрагата ги води по непознати предели, каде дотогаш никој од нивното племе нема стапнато. Таму оваа група ловци откриваат дека не се сами како што веруваат, односно постојат и други племиња кои се поинакви од нив. При секоја средба, на групата од Д’Ли им се придружуваат нови членови од племињата што биле напаѓани и ограбувани од воините. Така малата група ловци станува армија. Во текот на нивното патешествие тие мора да се соочат со мноу предизвици и опасни ситуации. Д’Ли при тоа сфаќа дека неговата мисија не е само да ја спаси Еволет, туку и целата цивилизација.

## Наводи

Категорија:Филмови од 2008 година
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Драма филмови
Гимарас

мини|Плажа на островот Таклонг
**Гимарас** е островска покраина на Филипините која е сместена во регионот Западни Висаи. Главен град е  Хордан. Островот се наоѓа во Панајски Залив, помеѓу Панај Островот и Негрос Островот. На северозапад се наоѓа покраината Илоило додека на југоисток Западен Негрос.

## Народ
Најголема етничка заедница е Хилигајнонците (Илонго) и нивниот хилигајнонски јазик и кинарајскиот. Но секако сите разбираат и ѕборуваат тагалски и англиски.

## Стопанство
Гимарас е претежмо земјоделска земја, но застапено е комерцијалното рибарство и туризмот.

## Влада
Претставничкиот дом: JЦ Рахман Нава

Гувернер:  Фелипе Хилан Нава

Вице Гувернер: Аурелио Тионадо

## Административна поделба
Гимарас е поделен на  5 општини и 98 Барангаи.

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место
* Туризам!
* Фотографии
* WWF  Вести
* Save Guimaras.com (Екологија) 
* Ligtas Guimaras (Екологија) 
* Oil Spill near Guimaras Island  at НАСА


Категорија:Покраини на Филипините
Категорија:Држави и територии настанати во 1992 година
Категорија:Западни Висаи
Черокиски јазик

thumb|200px|Места каде што е зборуван јазикот
**Чероки** (ᏣᎳᎩ, *Tsalagi*) и од групата на ирокеските јазици зборуван од народот Чероки кој користи своја чероки азбука. 

## Азбука




## Надворешни врски

* Cherokee (Tsalagi) Lexicon
* Cherokee Language Lessons on Audio 
* Cherokee.org Dikanesdi (Lexicon) 
* Echota Tsalagi Language Project 
* Cherokee New Testament Online Online translation of the New Testament. Currently the largest Cherokee document on the internet.
* ''Exploration of the Red River of Louisiana, in the year 1852 / by Randolph B. Marcy ; assisted by George B. McClellan.'' hosted by the Portal to Texas History. See Appendix H, which compares the English, Comanche, and Wichita languages.
* Unicode Chart
* Offical Cherokee Font (Not Unicode-compatible) 

Категорија:Ирокески јазици
Категорија:Богослужбени јазици
Есперанто

**Есперанто** е најмногу зборуваниот вештачки јазик. Името потекнува од псевдонимот *Doktoro Esperanto*, со кој Л. Л. Заменхоф ја објавил првата негова книга на Есперанто наречена *[[Unua Libro]]* или *Првата книга* во 1887 година. Зборот *есперанто* значи *тој што се надева*. Целта на Заменхоф била да создаде лесен и флексибилен јазик што би служел како универзален втор јазик за подобро разбирање и владеење на мирот.

Есперанто има 28 гласови. Неговата синтакса е словенска, а речникот е главно од романските и германските јазици со додадени суфикси и префикси.

## Есперанто во Македонија
Прв есперантист во Македонија бил Георги Малински од Куманово (1897). Македонските есперантисти поднеле Предлог-конституција за решавање на македонското прашање до Париската мировна конференција (1919) и за воведување на јазикот есперанто во Македонија како јазик на мирот.

Есперантското движење во Македонија добило особен замав меѓу двете светски војни преку поддршката на комунистите по усвоената Резолуција за есперанто на Вуковарскиот конгрес на КПЈ (1920). Движењето посебно се засилило од 1929 г. Во минатото најактивни биле друштвата од Битола, Кавадарци, Куманово (од 1950), Охрид, Прилеп (од 1939), Скопје (две друштва), Струга, Струмица и Штип.

Најстарото есперантско друштво „Ла прогресо” од Прилеп го објавило и првиот „Есперантско-македонски и Македонско-есперантски речник со кратка граматика” (со по 10.000 зборови) од Методи Галески и Ѓорѓи Поп-Атанасов (Прилеп, 1977). Друштвата организирале и училишта за есперанто, а извесен период јазикот бил изучуван и во голем број секции на основните училишта. Особен успех имал наставникот Илија Поповски во ОУ „Кирил и Методиј” во Битола (1979).

Бил објавен и првиот македонски учебник по есперанто (1981), како и „Македонска антологија на поезија и проза”. Во Македонија бил објавен и „Клуч” за албанските зборови на есперанто. Студентот на шумарскиот факултет во Скопје Стојан Стојановски бил и претседател на Југословенскиот есперантски сојуз (1982). Есперантското друштво „Прогрес” од Скопје било организатор на традиционалните Трети студентски есперантски средби на Југославија (Охрид, 26-28 март 1982). 

Во 1991 г. Есперантскиот сојуз на Македонија промовирал повеќе изданија од македонски писатели преведени на есперанто од Вера Чорниј и Невенка Томиќ: „Тиквешка легенда” од Лазо Каровски, „Сеизмограф” од Блаже Конески, „Замокот на розата” од Радован Павловски и „Невидлива река” од Тодор Чаловски.

Македонскиот ликовен уметник Димитар Чудов е автор на јубилејната двојна поштенска марка по повод стогодишнината на меѓународниот јазик есперанто (14. Ⅶ 1988).

## Поврзано
* Лудвик Заменхоф
* La Espero
* Клуб на есперантисти (Струмица)

## Наводи

## Надворешни врски

* Поранешна веб-страница на Македонската Есперанто Асоцијација
* „Есперанто друштво во Прилеп“
* „Изложба на документи од есперантското движење во Прилеп“, „Макфакс“, 7. 12.2015


Категорија:Вештачки јазици
Категорија:Аглутинативни јазици
Категорија:Полски пронајдоци
Тагалски јазик

**Тагалски јазик**, или само **тагалог** — австронезиски јазик, кој претежно се зборува на Филипините. Тагалскиот е мајчин јазик на една четвртина од населението на државата, а како втор јазик го зборува мнозинството население на Филипините. Стандардната форма на тагалскиот се нарекува филипински јазик, и тој е службен јазик на Филипините, покрај англискиот. Наречен е по неговите изворни носители, народот Тагали.

Тагалскиот е сроден со останатите филипински јазици, како што се на пример биколски, илоканоански, висајски, капампангански и пангасинански, но и со поодалечените формозански, индонезиски, малајски, хавајски, малагашки и маорски.

## Писма
### Бајбајин

До 16 век, тагалскиот се пишувал со абугида писмо наречено бајбајин. Ова писмо било составено од симболи за 3 самогласки и 14 согласки. Како и останатите брахмански писма, и ова писмо споделувало сличности со сестринските писма, особено старокавиското писмо. Иако писмото имало висок степен на писменост меѓу народот, сепак тоа почнало постепено да биде заменувано од латиницата, особено по доаѓањето на Шпанците.


### Современи писма
До првата половина на 20 век, јазикот користел латиница, односно верзија на латиницаата која се засновала на шпанската азбука. Азбуката имала 32 букви:

Кога се одлучило дека националниот јазик ќе биде тагалски, граматичарот Лопе Сантос вовел нова азбука која била составена од 20 букви:

Во 1987 Министерството за образование, култура и спорт издало известување со кое се довеле нови промени во однос на азбуката, односно се проширила за да може да се примат соодветно нови позајмени англиски или шпански зборови:

## Наводи

## Поврзано
* Филипински јазик
* Филипини
* Австронезиски јазици

## Надворешни врски

* Тагалски речник
* Конугација на тагалски глаголи 
* Книжевност на тагалски
* Архива за тагалскиот


Категорија:Централнофилипински јазици
Категорија:Јазици на Филипините
Категорија:Аглутинативни јазици
Свази (јазик)

мини|Географска распространетост на свази во ЈАР: дел од населението што говори свази во домот.
мини|Географска распространетост на свази во ЈАР: густина на населението што говори свази во домот.
**Свазискиот** (**свати**, **сисвати**; изворно: *siSwati*; ) е банту-јазик од групата на нгунски јазици што се говори во Есватини (порано Свазиленд) и ЈАР од народот Свази. Се смета дека има 3 милиони говорници и е присутен во образованието во Есватини и некои јужноафрикански училишта во подрачјето на Мпумаланга и Кангване. Свази е службен јазик во Есватини (заедно со англискиот) и еден од 11-те службени јазици на ЈАР.

Изворното име на јазикот е „свати“, но во светот јазикот е попознат по „свази“, неговото име на зулу. Јазикот е најсроден со  „тугелскиот“ нгунски јазик пути, но е мошне близок и со „зундските“ нгунски јазици: зулу, јужен ндебеле, северен ндебеле и коса.

## Дијалекти
Свази во Есватини може да се подели на четири дијалекти, што одговара на четирите административни региони во земјата: хохо, лубомбо, манзини и шиселвени.

Јазикот има барем две варијанти: стандардниот, застапен на северниот, централниот и јужниот дел на земјата, и помалку престижната варијанта што се говори на останатите места.

Во најјужните делови од земјата, јазикот има значајни влијанија од зулу. Овој втор дијалект не се смета за вистински свази. Истото важи и за најголем дел од говорниците на свази во ЈАР (претежно во покраината Мпумаланга и во Совето) се сметаат дека говорат нестандарден јазик.

За разлика од варијантата на југот од Есватини, варијантата во Мпумаланга има помалку влијанија од зулу, па затоа се смета за поблиска до стандардниот свази. Меѓутоа, оваа варијанта се одликува со мошне различна интонација и тон, што звучи необично за стандардните говорници и се смета дека ова е влијание од другите околни јазици.

Стандардната престижна варијанта (во северен и централен Есватини) има карактеристичен бавен ритам со силно нагласување на зборовите.

## Фонологија
### Согласки

## Граматика
### Именки
Именката (**') се состои од два дела: претставка (**') и основа (**'). Според претставките, именките можат да се групираат во класи со свои редни броеви, за полесна споредба со другите [[банту-јазици]].

На следнава табла се дадени именските класи, според паровите еднина-множина.



<sup>1</sup> **umu-** го заменува **um-** пред едносложни основи, како на пр. **umuntfu** (човек).

<sup>2</sup> **s-** и **t-** ги заменуваат **si-** и **ti-** пред основи што почнуваат на самогласка, како на пр. **sandla**/**tandla** (рака/раце).

<sup>3</sup> Пополнувачот **N** во претставките **iN-** и **tiN-** за **m**, **n''' или воопшто без буква.

## Наводи

## Надворешни врски

*Свази - Ethnologue 
*Свази  - PanAfrican L10n 

Категорија:Нгунски јазици
Категорија:Јазици во Јужноафриканската Република
Категорија:Јазици во Есватини
Категорија:Јазици во Лесото
Категорија:Јазици во Мозамбик
Кампидољо

thumb|right|350px|Планот на Микеланџело за плоштадот Кампидољо. Гравура од Етјен Дуперак, 1568.

**Кампидољо** е познат плоштад во Рим дизајниран од Микеланџело Буонароти. Плоштадот го формираат раскошни мермерни приодни скалила и три згради од кои спротивните имаат симетрични фасади. Во централната зграда на плоштадот се наоѓа градската куќа на Рим, кајшто сѐ уште се вршат венчавки. Останатите згради се седиште на Капитолските музеи, кои содржат некои од најубавите и највредните уметнички дела од антиката и ренесансата.

Категорија:Плоштади во Рим
Кампо деи Фјори

**Кампо деи Фјори** (италијански: *Campo dei Fiori = цветно поле*) е правоаголен плоштад недалеку од Пјаца Навона во Рим, во близина на реката Тибар. Плоштадот го носи името уште од времето пред 13 век, кога ова било неизградено поле поради честите поплави од Тибар. 

Во средината на плоштадот доминира статуата на Џордано Бруно, кој бил жив запален токму на ова место од Инквизицијата во 1600 година.

Категорија:Плоштади во Рим
Јанус

[Негова скулптура во [Ватикан|right|thumb]]
**Јанус** првобитно бил почитуван како римски бог на сонцето а подоцна: бог на годината, на војната и мирот, на времето и на секој почеток при што бил именуван и првиот месец на годината, јануари.

Јанус бил чувар на вселената и присуствувал во раѓањето на секое човечко суштество. Бил претставуван со жезол во десната рака, со клуч во левата, и со две лица: едно младешко, што гледало напред, во иднината, и едно старо, што гледало назад, во минатото. Храмот што му бил посветен нему во време на мир бил затворен, а во време на војна секогаш бил отворен. 

Категорија:Римска митологија
Ѓирокастро

thumb|220px|Ѓирокастро

**Ѓирокастро** (, ) — град во јужниот дел на Албанија. Аргирокастро е главниот град на историската област Северен Епир.
Името на градот означува „Сребрена тврдина“ на грчки јазик. Градот е вклучен во списокот на УНЕСКО за светско наследство.
Исто така, градот е центарот на Власите во Албанија, кој на влашки се нарекува *Ljurocastru* (*Љурокастру*).

## Поврзано
* Ѓирокастровска тврдина
* Список на светско културно и природно наследство на УНЕСКО


Категорија:Градови во Албанија
Категорија:Светско наследство во Албанија
Категорија:Општини во Албанија
Категорија:Ѓирокастро (област)
Категорија:Споменици на културата во Албанија
Скопско астрономско друштво

мини|десно|150п|Логото на друштвото
**Скопското астрономско друштво** (**САД**) е здружение на граѓани - љубители на астрономијата, од различна возраст и националност. Основано е со Основачкото собрание одржано на 10 декември 1998 во Скопје.

Целите и определбите на друштвото се ширење и популаризација на астрономијата како наука и обединување на сите љубители на астрономијата во нивната заедничка потрага по повеќе знаење, дружење и ведро небо.

## Надворешни врски

* „Астрономија“  - астрономски портал на друштвото 

Категорија:Астрономски друштва во Македонија
Бутринт

мини|десно|300п|Бутринт
мини|десно|300п|Бутринт, артефакт поврзан со Македонија

**Бутринт** (алб. *Butrint*) е древен град, чии останки биле откриени во јужните делови на Албанија, на околу 15 километри јужно од градот Саранда. Овој национален парк е вклучен во списокот на УНЕСКО. 

Недалеку се наоѓа и Бутринтското Езеро, кое е всушност лагуна на Јонското Море.

## Поврзано
* Крфски Проток
* Список на светско културно и природно наследство на УНЕСКО

## Наводи

## Надворешни врски
* Национален парк Бутринт —  проект „Паркови на Динарската верига“ 

Категорија:Населени места во Албанија
Категорија:Светско наследство во Албанија
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Албанија
Категорија:Национални паркови во Албанија
Категорија:Јонски брег на Албанија
Бојанска црква

**Бојанската црква „Св. св. Никола и Пантелејмон“** е средновековна црква која се наоѓа во софиската населба Бојана во подножјето на Витоша. Црква се состои од три згради, изградени во 10-от век, 13-от век и 19-от век.Таа претставува една од културните симболи на Бугарија и од 1979 година е вклучена во списокот на светско наследство на УНЕСКО.

## Опис
Најстарата црква била изградена кон крајот на 10 век и почетокот на 11 век.

Црквата била проширена (на два ката) во текот на 13 век во времето на бугарскиот цар Константин Тих. Во долниот кат се наоѓа некропола а горниот е семеен параклис. Стенописите во црквата датираат од различни периоди: 11-12 век, 1259 година, 14 век, 16-17 век и 1882 година. На ѕидовите на црквата е отсликано 89 сцени со 240 човечки фигури. Сликарот сè уште е непознат, но потекнува од сликарите кои биле обучени во Трновската сликарска школа.

Неколку години црквата се наоѓала во лоша состојба. Кон почетокот на 20 век имала влага а фреските биле нечисти. Во 1912 година директорот на Народниот музеј дал наредба за реставрација под раководство на австрискиот уметник Јосиф Бала. Во 1934 година повторно се наметнала реставрација, која била доделена на професорот Кирил Цонев. Во 1944 година Карл Јорданов повторно ги исчистил фреските. Во 1977 година Бојанска црква била затворена за посети а повторно била отворена кон 2000 година.

Благодарение на реставрацијата, која завршила во 2006 година, денеска јасно се гледаат фреските од 17 век (кои се насликани врз постарите од 12 век), меѓу кои е и првата слика на Свети Јован Рилски.

Денеска црквата спаѓа во списокот на 100-те национални туристички објекти во Бугарија.

## Галериjа

Image:Boyana Church E31.jpg|Наjстара црква (десно), понова (средина) и нартекс (лево)
Image:Konstantin i Irina.jpg|Бугарскиот цар Константин Тих (1257-1277) во Бојанската црква
Image:Kalojan desislava.jpg|Бугарскиот севастократор Калоjан во Бојанската црква
Image:Boyana Church ship.jpg|Свети Никола со брод, фрескопис
Image:Desislava.jpg|Десислава, сопруга на севастократор Калоjан
Image:Boyana Angel.jpg|Фрескопис во црквата, архангел
Image:Boyana IS XS 11.JPG|Фрескопис во црквата, Христос
Image:Boyana-church-Young-Jesus-in-the-Temple.jpg|Фрескопис во црквата, малиот Христос


## Поврзано
* Список на светско културно и природно наследство на УНЕСКО

## Надворешни врски

* Галерија на НИМ со некои стенописи на Бојанската црква 
* Официјална страница
* Бојанската црква- адаптиран текст за деца
* Страница на Бојанската црква во rodenkrai.com
* Маргарита Коева, Архитектура на Второто Бугарско Царство
* Страница на УНЕСКО, посветена на Бојанската црква
* Слики од Бојанската црква

Категорија:Светско наследство во Бугарија
Категорија:Православни цркви во Бугарија
Категорија:Цркви во Софија
Категорија:Витоша
Категорија:Храмови посветени на Свети Никола во Бугарија
Категорија:Храмови посветени на Свети Пантелејмон во Бугарија
Категорија:Музеи во Бугарија
Делос

:*За друга употреба видете [[Делос (појаснување)]]*.

**Дел** или **Делос** (грчки: *Δήλος*) е остров во западниот дел на Егејското Море. Во Древна Грција се сметал за свет град бидејќи, според легендите, на овој остров биле родени близнаците Артемида и Аполон. Од 1990 година Делос е под заштита на УНЕСКО.

мини|десно|200п|Лавовите на Дилос

## Извори


## Поврзано
* Список на светско културно и природно наследство на УНЕСКО

Категорија:Острови во Грција
Категорија:Киклади
Категорија:Старогрчки храмови
Категорија:Делски сојуз
Категорија:Светско наследство во Грција
Метеора

мини|десно|300п|Поглед кон Метеора
**Метеора** (грчки: *Μετέωρα*) е регион во Грција, каде се наоѓаат седум манастири. Овие манастири се наоѓаат на 400 метри надморска височина над тесалиската рамнина во Централна Грција, 70&nbsp;км западно од Лариса. Метеора се сместени на 240&nbsp;км југозападно од Солун по патот Солун-Катерина-Лариса-Трикала-Панаја. Од седумте манастири, шест се отворени за посетителите. Скалните пештери на Метеора биле населени уште од 11 век од страна на христијаните. Во минатото, во овој комплекс постоеле дваесет и четири манастири. Метеора се под заштита на УНЕСКО.

## Поврзано
* Манастир „Св. Никола Успокоител“
* Список на светско културно и природно наследство на УНЕСКО

Категорија:Каламбака
Категорија:Светско наследство во Грција
Категорија:Манастири во Грција
Родос (град)

**Родос** (грчки: *Ρόδος*) — главен град на грчкиот остров Родос, и се наоѓа во југоисточниот дел на Егејското Море. Градот има околу 80.000 жители. Овој град е најпознат по Колосот од Родос, кој бил едно од седумте светски чуда. Тврдината на градот Родос, која била изградена од страна на рицарите болничари е еден од најдобро зачуваните градови во Европа. Од 1988 година е објавен за објект од светско културно наследство од страна на УНЕСКО. Денеска, градот е една од најголемите туристички атракции на Балканот.

## Извори


## Поврзано
* Список на светско културно и природно наследство на УНЕСКО

Категорија:Светско наследство во Грција
Категорија:Населени места во Грција
Категорија:Градови во Грција
Категорија:Родос
Студеница (манастир)

**Манастирот Студеница** е манастир на српската православна црква и се наоѓа на околу 39 километри од Кралево и е воедно еден од најголемите и најбогатите манастири на српската црква. 
Манастирот бил основан во 1190 година од страна на Стефан Немања. Самиот ѕид се состои од две цркви: *Богородица и Свети Јоаким и Ана*. И двете цркви биле изградени од бел мермер. Манастирот е познат по своите фрески кои датираат од крајот на 13 век и почетокот на 14 век.
Од 1986 година, манастирот е под заштита на УНЕСКО.

 30px*&nbsp;
*Оваа статија поврзана со Србија е никулец. Можете да помогнете со тоа што  ќе ја [  проширите]*.</td ></tr ></table ></div ><noinclude>


<div class="boilerplate metadata" id="stub">&nbsp;*Оваа статија поврзана со Списокот на светското културно и природно наследство на УНЕСКО е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја [ проширите]''.

</noinclude>
Категорија:Светско наследство во Србија
Категорија:Православни цркви во Србија
Категорија:Дела на Дебарската школа
Категорија:Споменици на културата во Србија
Пафос

мини|десно|200п
**Пафос** (, ) — крајбрежен град во југозападниот дел на Кипар. Во минатото неговите два дела биле нарекувани *Стар Пафос и Нов Пафос*. Во моментот, само новиот дел на градот е населен.
Моменталното население на градот е 47 000 жители.
Според митологијата Пафос бил родниот град на грчката божица на убавината и љубовта, Афродита. Во римско време, овој град ја претставувал престолнината на островот. Во него се зачувани многубројни рушевини кои датираат од времето на Древниот Рим. Во 1 век Апостол Павле на овие простори го ширел и проповедал христијанството. Пафос спаѓа под заштита на УНЕСКО.

## Наводи

*Поврзано*: Список на светско културно и природно наследство на УНЕСКО
&nbsp;*Оваа статија поврзана со [[Список на светско културно и природно наследство на УНЕСКО|Списокот на светското културно и природно наследство на УНЕСКО]] е [[Википедија:Што е никулец?|никулец]]. Можете да [[Помош:Како да уредам страница|помогнете]] со тоа што ќе ја [ проширите]*.

Категорија:Светско наследство на Кипар
Категорија:Градови во Кипар
Персеполис

**Персеполис** е грчкото име на древниот персиски град *Парса*, една од престолнините на Персија. Останките на денешниот град се сместени на 70&nbsp;км североисточно од градот Шираз во Иран. Се смета дека градбата на градот била започната околу 515 п.н.е. од страна на царот Дариј I. Персеполис бил изгорен од страна на Александар Македонски во текот на 330 п.н.е. По Александар, градот останал да служи како престолнина на Персија, за да многу бргу градот биде изоставен и како центар на областа да стане Истахр. Првите научни истражувања биле извршени во текот на 1930 година од страна на универзитетот во Чикаго.

Од 1979 година, градот е под заштита на УНЕСКО.

## Историја
Во текот на својата историја, градот бил престолнина на Персија во времето на династија Ахмениди. Во околу 512 п.н.е. кралот Дариј I започнал со изградба на голема императорска палата, кои во следните години била надоградувана од страна на неговите наследници, неговиот син Ксеркс I, и неговиот внук Артаксеркс I. И покрај тоа што во тоа време како најголеми администратирни центри се сметале Суза, Вавилон и Екбатана, улогата на Персеполис започнала да се зголемува во политичкиот живот на империјата.

Во текот на 330 п.н.е., во времето на азиските освојувања, Александар Македонски успеал да го освои градот и целосно да го ограби, по кое во главната палата избило голем пожар кој го уништил скоро целиот комплекс. Според некои историчари, ова претставувало одмазда на Александар Македонски за персиското разрушување на Атина во времето на грчко-персиските војни. Од 316 п.н.е., Персеполис и понатаму ја имал улогата за главен град, но овој пат во новонастанатата држава по смртта на Александар. Значењето на градот во времето на Селевкидската Империја започнало да опаѓа. Во 3 век п.н.е. градот Истахр станал новата престолнина на империјата.

## Наводи

Категорија:Светско наследство во Иран
Категорија:Иранска култура
Категорија:Иранска архитектура
Категорија:Архитектура од 6 век п.н.е.
Еуфразиева базилика

мини|десно|250п
**Еуфразиевата базилика** е една од најсочуваните споменици на рановизантиската уметност на Средоземјето. Се наоѓа во Пореч, Хрватска. Била изградена во 6 век за време на бискупот Еуфразиј и царот Јустинијан I. Од 1997 година е под заштита на УНЕСКО. Оваа базилика започнала да се гради во 553 година на темелите на друга исто така базилика од порано време. Подоцна, во базиликата била изградена и трета црква од времето и тоа во готски стил. Иако самиот објект бил оштетен од разни земјотреси, пожари и војни, сепак мозаикот кој потекнува од уште 5 век останал сочуван до ден денес. Најстариот пак фрагмент на мозаикот датира од 3 век.

&nbsp;*Оваа статија поврзана со [[Список на светско културно и природно наследство на УНЕСКО|Списокот на светското културно и природно наследство на УНЕСКО]] е [[Википедија:Што е никулец?|никулец]]. Можете да [[Помош:Како да уредам страница|помогнете]] со тоа што ќе ја [ проширите]*.

Категорија:Цркви во Хрватска
Категорија:Светско наследство во Хрватска
Катедрала Свети Јаков

мини|десно|250п|Катедралата Свети Јаков
**Катедралата Свети Јаков** во Шибеник е една од најзначајните градби од 15 век и 16 век на територијата на Хрватска. Во 2000 година оваа катедрала е под заштита на УНЕСКО.

Категорија:Цркви во Хрватска
Категорија:Светско наследство во Хрватска
Плитвички Езера

мини|десно|250п|Плитвачките езера
**Плитвачките Езера** (на хрватски:* Plitvička jezera*) е името на хрватски национален парк. Овие езера се наоѓаат во источна Лика, помеѓу планините Мала Капела и Плешивица, во непосредна близина на патот кој ги поврзува Загреб и Далмација. 
Регионот, каде се наоѓаат овие езера е објавен за национален парк на 8 април 1949 година, а од 1979 година бил вклучен во списокот на УНЕСКО на светското наследство. Сè до 1958 година, регионот кај езерата не бил достапен, односно до нив се доаѓало единствено преку гората. Ова се сметало дека била и една од причините поради која овие езера биле многу малку посетувани. Така, Јосип Мовчан, кој бил раководител на тогашната управа на паркот, овој проблем го решил изградувајќи мостови од дрво. На тој начин не само што полесно се пристигнувало до езерата, туку се зголемиле и самите приходи кои доаѓале од туристите кои го посетувале ова место.

&nbsp;*Оваа статија поврзана со [[Список на светско културно и природно наследство на УНЕСКО|Списокот на светското културно и природно наследство на УНЕСКО]] е [[Википедија:Што е никулец?|никулец]]. Можете да [[Помош:Како да уредам страница|помогнете]] со тоа што ќе ја [ проширите]*.

Категорија:Национални паркови во Хрватска
Категорија:Светско наследство во Хрватска
Спортска сала Боро Чурлевски

**Спортска сала „Боро Чурлевски“**, позната и по старото име **„Младост“** — повеќефункционално спортско здание, односно спортска сала во Битола и е користена првенствено за кошаркарски и ракометни натпревари. Во зградата има и простор за пинг-понг, како и куглана. Во неа играат КК Пелистер, Еурофарм Пелистер 2 (поранешен Пелистер) и РК Еурофарм Пелистер (поранешен Еурофарм Работник), а е користена и за одржување на концерти. Сместивоста е околу 4.185 гледачи.

## Историја
Салата била домаќин на завршницата на Купот на Македонија во кошарка 2007.
Оваа спортска сала била најголема на територијата на Република Македонија, пред изградбата на спортскиот центар Борис Трајковски во Скопје.

Во јануари 2017 година, било започнато реновирањето на внатрешноста на салата. Со реновирањето биле опфатени подот, трибините, бил поставен нов семафор, а претходно бил поставен нов систем за греење . На 6 април 2017 година со мечот РК Пелистер - РК Металург во второто коло на плеј-офот на ракометната Суперлига, бил одигран првиот натпревар во реновираната сала.

На крајот на јули 2018 година, името на салата било сменето во „Боро Чурлевски“, во чест на рано починатиот Боро Чурлевски, поранешен битолски ракометар.

## Наводи

Категорија:Кошаркарски собиралишта во Македонија
Категорија:Спортски сали во Македонија
Категорија:Спортски зданија во Битола
Баса

мини|десно|200п|Храмот на Аполон
**Храмот на Аполон** во **Баса** е археолошки објект во североисточниот дел на Месинија. Се смета дека бил изграден во 5 век п.н.е. Овој објект е првиот грчки објект кој бил вклучен во списокот на УНЕСКО во 1986 година. Храмот е посветен на Аполон Лечителот. Бил изграден од страна на Иктин, архитектот на Храмот на Хефест и Партенонот.

Категорија:Населени места во Грција
Категорија:Архитектура од 5 век п.н.е.
Категорија:Месенија
Категорија:Старогрчки згради и градби
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Грција
Категорија:Верски објекти во Стара Грција
Категорија:Светско наследство во Грција
Чешки Крумлов

мини|десно|200п
**Чешки Крумлов** е град кој се наоѓа на реката В‘лтава. Градот е основан и изграден во текот на околу 13 век со помош на ренесансните, барокните елементи. Градот е под заштита на УНЕСКО. 

## Галерија со слики

Český Krumlov-144-2004-gje.jpg
Krumau-54-Horni-Schloss+St Jobst-gje.jpg
Český Krumlov-162-Schloss-2004-gje.jpg
Český Krumlov-108-Schlossturm-2004-gje.jpg
Krumau-14-Schlosshof-gje.jpg
Krumau-Barocktheater-08-gje.jpg
Krumau-30-St Jobst von Lazebnicky most-gje.jpg
Český Krumlov-132-2004-gje.jpg
Český Krumlov-166-2004-gje.jpg


&nbsp;*Оваа статија поврзана со [[Список на светско културно и природно наследство на УНЕСКО|Списокот на светското културно и природно наследство на УНЕСКО]] е [[Википедија:Што е никулец?|никулец]]. Можете да [[Помош:Како да уредам страница|помогнете]] со тоа што ќе ја [ проширите]*.

30п|border&nbsp;*Оваа статија поврзана со [[Чешка]] е [[Википедија:Што е никулец?|никулец]]. Можете да [[Помош:Како да уредам страница|помогнете]] со тоа што ќе ја [ проширите]*.


</noinclude>
Категорија:Светско наследство во Чешка
Категорија:Чешка