open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Религија во Грција

Источното Православно христијанство е религија на 95%  до 98%  на грчкото население.

Според последната анкета спроведена од страна на Евробарометар во 2005,

* 81% од грчките граѓани одговориле дека "веруваат во Бог односно дека тој постои".
* 16% одговориле дека "веруваат во некоја друга натприродна сила".
* 3% одговориле дека "не веруваат ниту во Бог ниту во некоја друга сила".

## Православие
[мини|десно|200п|Поглед кон [Метеора]]
Грчката православна црква, која е член на Источната Православна црква, е запишана во уставот на Грција. Нејзините членови се од 95%  до 98% од населението. Од нив, околу 700.000 до 1 000 000 се членови на старата православна црква.

## Католизам

### Римокатолизам

Бројот на римокатолиците во Грција е околу 50.000. Овие верници ги има низ целата територија на земјата, но главно живеат на Кикладите и по Јонските Острови. Присуството на католиците во грчките острови се должи на доминација на Венеција на овие простори во средниот век. Римокатоличката заедница е зголемена во последниве години како резултат на имиграцијата и денес брои околу 200.000.

### Гркокатолизам

Вкупниот број на гркокатолиците  во земјата е околу 5.000  и тие најчесто живеат во Атина.

## Протестантство

Бројот на Протестантите, вклучувајќи ги и членовите на Грчката Евангелистичка црква и Слободната Евангелистичка црква, е околу 30.000.. Бројот на членовите на Саборот на Бога и другите Пентекостни нзависни цркви е околу 12.000 членови.

## Ислам
Муслиманите во Грција се претежно од турско потекло иако има и заедница на грчки муслимани. Бројот на следбениците на исламот се проценува на 97.604 луѓе или 0,95% од вкупното население, според пописот во 1991 година. Бројор на имигрантските муслимани се проценува од 200.000 до 300.000.

## Јудаизам
Еврејската заедница во Грција во моментов изнесува околу 5.500 луѓе, главно концентрирани во Атина, Солун, Лариса, Волос, Јанина, Трикала и Крф, додека многу помалку ги има во Кавала и Родос.

## Хеленско неопаганство

## Наводи
Едногодишно растение

[мини|десно|[Грашокот е едногодишно растение.]]

**Едногодишно растение** — растение што ‘рти, цвета и умира во рок од една година или сезона. Вистинските едногодишни растенија живеат над една година само ако се спречени да создадат семе. Некои бессемени растенија исто така се сметаат за едногодишни, иако не даваат цветови.

Во градинарството, годишно растение е она шо се одгледува надвор, во текот на пролетта и летото и преживува токму една сезона на раст. Многу прехранбени култури се (или се одгледуваат како) едногодишни. Тука спаѓаат сите припитомени житарки. Некои повеќегодишни и двегодишни растенија во градините се одгледуваат како едногодишни од практични причини, особено доколку не се отпорни на студот на локалната клима. Морковот, целерот и магдоносот се вистински двегодишни растенија што обично се одгледуваат како едногодишни поради корењата и листовите. Доматот, слаткиот компир и пиперката се нежни повеќегодишни растенија што најчесто се одлегуваат како едногодишни.

Украсни повеќегодишни растенија што се огледуваат како едногодишни се пукалецот, бегонијата, зјајката, здравецот, украсната коприва (колеус) и петунијата.

Кај некои видови едногодишни растенија животниот циклус („од семе до семе“) може да трае само еден месец, иако највеќето траат неколку месеци. Репката има циклус од пет месеци ако се одледува во флуоресцентни лампи во просторија. Многу пустински едногодишни растенија се терофити, бидејќи циклусот како растенија им трае неколку недели, а остатокот од годината го проведуваат како семки за да ги преживеат сушните услови.

Примери за вистински едногодишни растенија се пченката, пченицата, оризот, марулата, грашокот, лубеницата, гравот, цинијата и невенот.

## Поврзано
*Двегодишно растение
*Повеќегодишно растение

## Наводи

## Надворешни врски

* Примери за едногодишни цвеќиња  

Категорија:Ботаничка номенклатура
Категорија:Растенија
Категорија:Градинарски растенија
Категорија:Градинарство
Категорија:Хортикултура
Национален атлас на Соединетите Држави

thumb|Логотип на атласот
**Националниот атлас на Соединетите Држави** (англ. *National Atlas of the United States*) е интернет-атлас во издание на Министерството за внатрешни работи на САД.

Бидејќи е дело на Владата на САД, атласот и картите во него се во јавна сопственост.

Во 1970 е објавено печатено издание; ова издание повеќе не се печати, но Библиотеката на Конгресот ја има објавено на интернет, како дел збирката „Американски спомен“ (*American Memory*).

## Надворешни врски
* Страница на Националниот атлас  
* Дознајте разни нешта а Националиот атлас  
* [Издание на Националниот атлас од 1970 г.](http://memory.loc.gov/cgi-bin/query/S?ammem/gmd:@FILREQ(@OR(@field(TITLE+@od1(The+national+atlas+of+the+United+States+of+America+))+@field(ALTTITLE+@od1(The+national+atlas+of+the+United+States+of+America+)))+@FIELD(COLLID+setlmap))) 

Категорија:Атласи
Категорија:Влада на САД
Религија во Исланд

**Религија во [[Исланд]]** со населувањето на островот била Нордиска во времето на Викинзите (874-1000). Подоцна, нацијата станала полухристијанска, а потоа целосно била христијанизирана. Во моментов, населението најголемиот дел од населението е Лутеранско. Сепак постојат и помали религиозни заедници http://64.233.167.104/search?q=cache:ym3PEyj1JKYJ:www.metrowestdailynews.com/travel/view.bg%3Farticleid%3D117772%26format%3Dtext+Icelander+belief+in+elves&hl=en

Според последната анкета спроведена од страна на Евробарометар во 2005,,

* 38% од исландските граѓани одговориле дека "веруваат во Бог односно дека тој постои".
* 48% одговориле дека "веруваат во некоја друга натприродна сила".
* 11% одговориле дека "не веруваат ниту во Бог ниту во некоја друга сила".
*  3% не дале одговор.

## Реформација

Реформацијата речиси сосема ја потчинала Католичката црква во Исланд. Двајца месни жители, Одур Готскалсон и Гисур Еинарсон станале ученици на Мартин Лутер, а подоцна и негови следбеници на овие простори, особено откако Кристијан III од Данска Лутеранството ја прогласил како официјална религија на тероторијата на целото царство. Сепак, спроведувањето на реформацијата била проследена од националистички отпор која ескалирала скоро до точката на граѓанска војна. Џон Арсон и Огмундур Палсон, Католички епископи, се спротивиле на напорите на Кристијан III. Огмундур бил депортиран од страна на данските функционери во 1541. Отпорот завршил во 1550, кога Џон Арсон и неговите два сина биле обезглавени на 7 ноември 1550 година.

## Католичката преродба
 
Католичката црква во Исланд била формирана на 8 декември 1855 година под името Апостолска Префектура на Северниот Пол (*Praefectura Apostolica Poli Arctici*). Неколку години подоцна, два француски свештеници Бернард (1821-1895) и Жан-Батист Будоин (1831-1875) се населиле во Исланд во 1857 односно 1858. Сепак нивната мисија била донекаде неуспешна. Иако католичка популација останува како мал процент од вкупното население на островот, процентот бил зголемен од околу 450 во 1950 до 5590 во 2004 година, за кое време од вкупното население се зголеми од 140 000 на 290 000.

## Наводи
Шула Мина (одморалиште)

**Шула Мина** — детско одморалиште во месноста Бегова Корија, сместено на северозападната периферија на гратчето Крушево. Шула Мина е со површина од 1.600 квадратни метри. Детското одморалиште „Шула Мина“ имало капацитет од 290 легла, а негов 100 отсто сопственик е Друштвото за туризам и угостителство „Бегова корија“ ДОО Скопје. Опкружено е од знаменитости како Мечкин Камен, споменикот Македониум, местото Слива и др.

## Историја
Градбата постои од 1915 година, од времето на Првата светска војна, а првпат била реновирана и одржувана во времето на Југославија.

На почетокот на 2012 година, одморалиштето било предадено на трајно користење под Министерство за труд и социјална политика.

Поради пандемијата на КОВИД-19, одморалиштето било затворено согласно превентивните мерки на државните власти.

## Галерија

Одморалиште Шула Мина - Крушево (1).png
Одморалиште Шула Мина - Крушево (3).png


## Поврзано
* Мечкин Камен
* Македониум

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Детски одморалишта во Македонија
Категорија:Згради и градби во Крушево
Панче Васоски

**Панче Васоски - Камџик** (,  - , ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Пензиониран бил како директор на Музејот на тетовскиот крај.

## Филмографија
Васовски играл во повеќе од дваесет улоги тој во македонската филмска продукција претставувал еден од најприсутните и незаобиколиви толкувачи на помали улоги и епизоди. Учествувал во следниве филмски проекти:

|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1950-ти
|-
| 1952 || Фросина  || Селанец 
|-
| 1955 || Волчја ноќ  || /
|-
| 1958 || Мис Стон  || /
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1960-ти
|-
| 1960 || Капетан Леши  || Поручник Петровиќ 
|-
| 1961 || Солунски атентатори  || /
|-
| 1961 || Мирно лето  || /
|-
| 1962 || Обрачун  || Сулејман Тенова
|-
| 1964 || Под исто небо  || /
|-
| 1965 || Денови на искушение  || Бродски
|-
| 1966 || До победата и по неа  || /
|-
| 1967 || Македонска крвава свадба  || /
|-
| 1968 || Планината на гневот  || /
|-
| 1968 || Брат на докторот Хомер  || /
|-
| 1969 || Републиката во пламен  || /
|-
| 1969 || Време без војна  || /
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1970-ти
|-
| 1971 || Жед  || /
|-
| 1971 || Македонски дел од пеколот  || /
|-
| 1971 || Делба ТВ филм || /
|-
| 1972 || Истрел  || /
|-
| 1973 || Смилевскиот конгрес ТВ филм || /
|-
| 1975 || Јад  || /
|-
| 1976 || Најдолгиот пат  || Џевдет
|-
| 1977 || Најдолгиот пат ТВ серија || Џевдет
|-
| 1977 || Исправи се, Делфина  || Таткото на Делфина
|-
| 1979 || Курирот на Гоце ТВ серија || Делчо
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1980-ти
|-
| 1980 || Време, води  || Пантелеј
|-
| 1980 || Учителот ТВ филм || /
|-
| 1982 || Јужна патека  || /
|-
| 1982 || Време на летала ТВ филм || /
|-
| 1984 || Опасни траг  || Албанец 2
|-
| 1986 || Климент Охридски ТВ филм || /
|-
| 1987 || Трето доба ТВ серија || /
|-
| 1989 || Кога меракот пее ТВ-серија ||
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1990-ти
|-
| 1992 || Време, живот  || Трпе 
|}

## Наводи

## Надворешни врски
* Панче Васовски - Камшик на страната на Македонскиот информациски филмски центар
* 

Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Југословенски глумци
Категорија:Луѓе од Тетово
Јефрем (Јанкович)

**Јефрем Јанкович (Јефтимије) - Тетоец** (Тетово или Скопје, ок. 1658 г. – Русија, 18 (29) март 1712) бил руски митрополит од српско/македонско потелко.

Во 1690 година со бегалското население предводено од патријархот Арсение III Црноевиќ емигрирал на австриска територија. Од 1695 до 1703 година епископувал во Мохачко-сигетско-печујската епархија. Бил против прифаќањето на унијатството и дошол во судир со месните духовни лица. Отишол во Русија и до крајот на животот бил суздаљски и јурјевски митрополит.

## Наводи

## Надворешни врски
* '''Ефрем (Янкович) Пятицерковенский''' - Кратка биографија
* Православная энциклопедия

Категорија:Руски митрополити
Категорија:Луѓе од Тетово
Категорија:Починати во Русија
Категорија:Починати во 1718 година
Категорија:Родени во 17 век
Милан Јовановски

**Милан Стефанов Јовановски ** ( во Тетово) — специјалист по патолошка анатомија, редовен професор на Медицинскиот факултет при Универзитетот „Кирил и Методиј“ во Скопје од 1990 година, директор на Институтот за патологија.

## Животопис
Основно образование учел во Тетово и Скопје, а средно образование завршил во Скопје. Дипломирал медицина во Скопје во 1960 година, а хабилитирал за микроскопските промени на дисеминирана интраваскуларна коагулација кај фулминантни форми на хепатит во 1972. Се усовршувал во Шведска и во југословенските центри. Формирал и организирал лабораторија за примена на имунофлуоресцентниот метод за дијагностички и научни цели, особено кај автоимуните и кај ендокрините заболувања. Бил продекан (1978–1980) и декан (1988–1990) на Медицинскиот факултет во Скопје, проректор на УКИМ (1991 - 1992), директор на Институтот и шеф на Катедрата по патолошка анатомија (1982–1988, односно 1986) и претседател на МЛД и на Сојузот на лекарите на Југославија. Публикувал над 85 трудови и авторизирана скрипта од предавањата по предметот патолошка анатомија.

Носител е на високи државни одликувања, како што се: Орден на заслуги за народот со сребрени зраци, Орден на Републиката со бронзен и сребрен венец, и други.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Тетово
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски лекари
Категорија:Македонски универзитетски професори
Тахир Кадриу

**Тахир Кадриу** (албански: *Tahir Kadriu*) — македонски економист и политичар од албанско потекло. Роден е на  во Тетово, Македонија. Завршил Економски факултет. Бил претседател на Околискиот комитет на Сојузот на младината, член на Околискиот комитет на СКМ  и потпретседател на  Собранието на општина Тетово. Исто така, бил член на ЦК на СКМ и член на постојаниот дел на Конференцијата на СКМ, пратеник во Републичкиот собор на Собранието на СРМ, пратеник во Соборот на народите и пратеник
во Општествено-политичкиот собор на Собранието на СФРЈ.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Тетово
Категорија:Македонски Албанци
Саво Костовски

**Саво Костовски** (Леуново, Гостиварско,  - Скопје, ) — македонски комунист, учесник во НОВ. Носител е на Партизанска споменица 1941.

## Животопис
Завршил гимназија во Тетово, каде што се вклучил во прогресивното младинско движење во 1937 година. Бил член на СКОЈ од 1941 година, член на КПЈ од 1942 година, секретар на Организација на КПМ во Леуново (1943), борец на Кичевско-мавровскиот партизански одред (мај 1943), политички комесар на Мавровската НОП чета, секретар на СКОЈ во втората чета на Македонско-косовската НОУБ (ноември 1943) и политички комесар на баталјон (1944).

По Ослободувањето, тој бил во воена служба до 1956 година. Бил секретар на Општински комитет на СКМ во Гостивар.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Леуново
Категорија:Починати во Скопје
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Македонски комунисти
Категорија:Југословенски комунисти
Категорија:Носители на Партизанска споменица од 1941
Дивна Лакинска

**Дивна Ристова Лакинска** (Тетово,  - ) — македонски андрагог.

## Животопис
Лакинска е родена во Тетово на 1 ноември 1941 година. Дипломирала на Филозофскиот факултет во Скопје (1966). Магистрирала на Филозофскиот факултет во Белград  (1983), каде што и докторирала (1989). Работела како средношколски професор, а од 1971 година, таа била професор на Вишата школа за социјални работници, подоцна Институт за социјална работа и социјална политика при Филозофскиот факултет во Скопје, каде што била редовен професор (од 2005). Ги предавала предметите: педагогија, општа андрагогија, социјална андрагогија, геронтологија и др. Во повеќе наврати, таа била раководител на Институтот за социјална работа и социјална политика. Таа била член е на раководни тела на повеќе меѓународни здруженија и установи. Била носител и координатор е на голем број домашни и меѓународни истражувачки проекти од областа на општествената политика и заштита на различни општествено загрозени категории на лица. Автор е на 60 труда од областа на образованието и општествената работа.

## Библиографија
* Семејството и образованието, 1987; 
* Државна стратегија за социјален развој на Република Македонија (*Country Policy Paper of the Republic of Macedonia*), 1997; 
* Загрозеноста на ромските деца во Општината Шуто Оризари (*[http://www.ceeol.com/aspx/getdocument.aspx?logid=5&id=4bf02067760d46a9af7874fca222b94e Vulnerability of Roma children in the municipaty of Shuto Orizari]*), УНИЦЕФ, 2000.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Тетово
Категорија:Македонски педагози
Категорија:Македонски средношколски професори
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Југословенски педагози
Категорија:Југословенски средношколски професори
Категорија:Апсолвенти на Филозофскиот факултет - Скопје
Категорија:Магистри на Белградскиот универзитет
Категорија:Доктори на Белградскиот универзитет
Категорија:Професори на Филозофскиот факултет - Скопје
Борка Аврамова

[мини|[Споменик „Победа“ (Тетово)|Споменикот „Победа“ пред Домот на културата во Тетово]]
**Борка Аврамова** (Тетово,  – Загреб, ) — македонска вајарка. Дипломирала на Академијата за ликовна уметност во Загреб во 1953 година. До 1960 г. дејствувала во Скопје, каде што во 1954 година имала самостојна изложба, прва самостојна изложба на македонски вајар. Изложила портрети со етнографски обележја, но со модерна форма и без класични анатомски пропорции од кои најпозната е „Шиптар“ од 1954 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* „Борка Аврамова - првиот тетовски вајар“ 
* Биографија
* „Победа“ / Борка Аврамова 

Категорија:Луѓе од Тетово
Категорија:Македонски вајари
Илија Антевски - Смок

**Илија Антески - Смок** (Тетово,  – Тирана, ) — македонски комунист, учесник во НОВ.

## Животопис
Во 1939 година се запишал како вонреден студент на Правниот факултет во Белград. Бил вработен во монополот во Тетово. Станал член на СКОЈ во 1940, а потоа, во септември 1941 година и член на КПЈ и на Месниот комитет во Тетово.

Од јуни 1942 година е принуден да живее илегално, а на почетокот на септември 1942 година заминува во партизани. Тогаш се приклучил на во Гостиварско-мавровскиот НОПО ''Кораб''. Станува инструктор на Окружниот комитет на КПЈ за делот на Македонија под италијанска окупација и политички комесар на Мавровскиот партизански одред. 

На 27 април 1943 година бил заробен во Ново Село од балистите, со уште девет други партизани. Прво бил затворен во Гостивар, а потоа бил спроведен во Тирана. По кратко сослушување бил осуден на смрт со бесење и казната била извршена во Тиранскиот затвор, ноќта на 16 и 17 мај 1943 година. Заедно со него, биле убиени уште пет македонски комунисти, заробени заедно со Илија Антески - Смок кај Ново Село.

## Поврзано

* Зора Антеска

## Наводи

## Литература
* Димче Савески, „Иљо Антески-Смок“, Центар за информирање и издавачка дејност Полог, Тетово, 1986.

Категорија:Македонски комунисти
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Политичари од Тетово
Клеман Адер

мини|Клеман Адер
**Клеман Адер** ,  - , ) бил француски инженер и пронаоѓач.

Клеман Адер е првиот човек кој летал со авион т.н. летало кое има сопствен погон. На 9 октомври 1890 година прелетал со својот "Еол" 60 на метри. Клеман Адер го измислил и самиот збор *[[авион]]* кој останал до ден денес. Еолот повеќе личел на лилјак со крилја од растегната свила, а три четворокракни елиси ја придвижувале парната машина.А дер за конструација на својот авион ги потрошил сите пари со кои располагал, па веќе не можел да го усовршува авионот. Сепак тој е еден од пионерите на воздухопловството.

Категорија:Француски пронаоѓачи
Категорија:Воздухопловни пионери
Категорија:Заповедници на Легијата на честа
Категорија:Француски авиоконструктори
Религија во Италија

Римокатолицизмот е најголемата верска организација во Италија. Според некои податоци, нивниот процент е 87,8% од вкупниот број на населението од кој 30.8% посетуваат верски објект секоја недела. Меѓутоа, постојат и некои важни религиозни малцинства.

Според последната анкета спроведена од страна на Евробарометар во 2005,,

* 74% од италијанските граѓани одговориле дека "веруваат во Бог односно дека тој постои".
* 16% одговориле дека "веруваат во некоја друга натприродна сила".
*  6% одговориле дека "не веруваат ниту во Бог ниту во некоја друга сила".

## Наводи
Религија во Латвија

**Религијата во [[Летонија]]** во минатото била проследена со вековни конфликти. Христијанството како религија во Летонија било воведено релативно доцна, во 13 век. Евангелистичката Лутеранска црква на Летонија има 450.000 членови., а Летонската Православна црква, која има статус на полуавтономна има 350.000 членови. Вкупниот број на Римокатолици се 430.000. Историски погледнато, западните и централните делови на земјата се претежно протестанти, а источнокатоличките.

## Наводи
Павлина Апостолова

**Павлина Апостолова - Богданова** (,  - , ) — македонска оперска певица, сопран, првенка на Операта на Македонскиот народен театар.

## Животопис
Апостолова е родена на 16 мај 1927 година во Тетово. Пеење учела кај вокалните педагози: *Н. Кунели, З. Шир и П. Богданов–Кочко*, а се усовршувала во Италија и во Виена. Во  1950 година дебитирала на оперската сцена на МНТ со улогата на Мими во операта Боеми. Постојан член на Операта и на МНТ (1950–1983). Реализирала 40 улоги од класичниот, современиот и домашниот оперски репертоар. Меѓу нив се издвојуваат: *Констанца*  (Грабнување од сарајот), *Розина* (Севилскиот бербер), *Виолета Валери* (Травијата), *Мими* (Боеми), *Абигаила* (Набуко), Норма, *Чо-Чо-Сан* (Мадам Бетерфлај). Настапувала и на концертниот подиум, посебно негувајќи го македонското музичко творештво. Како лирско-колоратурен сопран, во толкувањето на улогите, успешно го соединува вокалниот момент со разиграноста и сценскиот шарм.

Автор е на монографијата *Мојот пат во оперската уметност*. Гостувала во сите поголеми оперски центри на поранешна Југославија.

По кратко боледување починала во Скопје на 14 април 2018 година.

## Наводи

Категорија:Македонски оперски пејачи
Категорија:Луѓе од Тетово
Блага Алексова

**Блага Алексова** (,  – , ) — македонски археолог и академик. Нарекувана е* прва дама на македонската археологија*.

## Животопис

Алексова е родена на 20 јануари 1922 година во Тетово. Гимназија завршила во Скопје, а дипломирала на Групата за историја на уметноста на Филозофскиот факултет во Скопје  во 1950 година. Докторирала на тема од областа на средновековната археологија на Универзитетот во Љубљана во 1958 година. Работела како кустос во Градскиот музеј на Скопје од 1948 до 1950 година и во Археолошкиот музеј на Македонија (1950 – 1975), каде што го раководела Одделението за средновековна археологија. Од 1962 до 1975 година била директор на оваа национална институција. Специјализирала во Центарот за византиски студии на Харвардскиот универзитет во Вашингтон (1971 и 1983). Од 1975 година па сè до пензионирањето во 1983 работела во Институтот за историја на уметноста со археологија како професор по средновековна и ранохристијанска археологија. Се занимавала со проучување на средновековните некрополи, накитот и керамичката продукција, како доказ за обичаите, верувањата и културата на Словените. Го открила и го протолкувала продорот на раното христијанство во Македонија, преку ископувањата на повеќе ранохристијански центри. Нејзините истражувања биле насочени кон докажување на културолошкиот континуитет меѓу раното христијанство и средновековјето во Македонија. Ја открила најстарата христијанска црква во Македонија (Старата епископска базилика во Стоби). Вршела ископувања на наоѓалиштата: Демир Капија, Баргала, Крупиште, Струмица, Полог, Охрид, Преспа, Дојран, Оризари, Радолишта и Стоби. Кораководела со меѓународните истражувачки проекти (југословенско-американски) во Баргала и во Стоби. Учествувала на голем број научни собири во Македонија, Соединетите Држави, Австрија, Обединетото Кралство, Русија, Романија, Турција, Бугарија, Италија, Хрватска, Србија, Грција и во Албанија. Од 1997 година, таа станала член на МАНУ. Починала на 12 јули 2007  година во Скопје.

## Библиографија
* *Prosek – Demir Kapija: Slovenska nekropola i slovenske nekropole u Makedoniji*, Белград- Скопје,1966;
* *Епископијата на Брегалница*, Прилеп, 1989; 
* *Loca Sanctorum Macedoniae: култот на мартирите во Македонија од IV до VI век*, 384 стр. 28&nbsp;cm ISBN 9989-48-009-5 Скопје, 1995

## Наводи

Категорија:Македонски археолози
Категорија:Луѓе од Тетово
Категорија:Починати во Скопје
Категорија:Академици на МАНУ
Категорија:Апсолвенти на Филозофскиот факултет - Скопје
Категорија:Македонски историчари
Методи Поповски

**Методи Поповски - Мајка** (4 мај 1909 - 2 јануари 1987) — командант од Народноослободителната војска на Македонија (НОАВМ). Во 1941 година се приклучил на НОД и НОБ, поради што е уапсен и интерниран (1942-1943). По враќането заминал во партизани и станал заменик командант на чета, командант на Прилепскиот баталјон „Мирче Ацев“, а потоа и командант на Петта македонска народно-ослободителна бригада  (август-октомври 1944), како и командант на Кумановската дивизија на НОВЈ. Делегат на Првото заседание на АСНОМ. По ослободувањето бил офицер во ЈНА и началник на Народната милиција на НРМ.
## Наводи

Категорија:Македонски партизани
Категорија:Делегати на Првото заседание на АСНОМ
Категорија:Луѓе од Прилеп
Гафур Џабир Ахмети

**Гафур Џабир Ахмети** (албански: Gafur Xhabir Ahmeti) (Пршовце, Тетовско,  ― македонски писател, публицист и преведувач од албанска народност.

## Животопис
Ахмети е роден на 29 октомври 1945 година во тетовското село Пршовце. Основно образование завршил во родното место, учителска школа во Тетово, а потоа дипломирал на Групата за албански јазик и книжевност на Филолошкиот факултет во Скопје. Работел како новинар во весникот „*Flaka e vëllazërimit*“ (Флака е велазримит; во превод: Пламенот на страста), а потоа како дописник на „*Rilindja*“ (Рилиндја; во превод: Препород) во Приштина. Вработен бил во Министерството за надворешни работи на Македонија. Пишувал проза, романи и драми. Преведувал од албански на македонски и обратно.

## Библиографија
* Стеблата на едно дрво, 1982;
* Освен зборовите на песната, раскази 1989; 
* Повторно се врати, 1977; 
* Pasardhësit e Katit; превод: М. Фотев, Потомците на Кат; 
* Цвеќиња во ќерпич, роман, 1984; 
* Две драми, 1979.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Пршовце
Категорија:Македонски писатели
Категорија:Македонски Албанци
Категорија:Македонски новинари
Категорија:Југословенски писатели
Категорија:Југословенски Албанци
Категорија:Југословенски новинари
Гавро Богоевиќ

**Гавро С. Богоевиќ** — виден македонски фармацевт. Роден е во Тетово на во 1884 година. Дипломирал во Виена во 1906, ја нострифицирал дипломата на цариградскиот медоцински факултет и отворил своја аптека во Скопје (1907-1908) со лабораторија за производство на фармацевтски препарати. Бил претседател на Дисциплински суд во Секцијата на Аптекарската комора на Кралството Југославија. Починал во Скопје во 1948 година.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Тетово
Категорија:Починати во Скопје
Категорија:Македонски фармацевти
Драган Бојаџиев

**Драган Бојаџиев** (,  -  ,  е македонски музички публицист. Студирал на Одделот за историја на музиката на Музичката академија во Љубљана. Дипломирал на Теориско-наставничкиот оддел на ФМУ во Скопје. Бил соработник и долгогодишен главен музички уредник на Радио Скопје. Авторм е на прилози, коментари и критики во емисиите на Радиото и во периодичните публикации.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Тетово
Категорија:Македонски музиколози
Ристо Брезјанин

**Ристо Трифуновски Брезјанин** (Брезно, Tетовско, 1907 – Скопје, 1968) — македонски инфектолог.

## Животопис
Ристо Брезјанин бил роден во тетовското село Брезно во 1907 година. Тој бил најстариот од трите браќа Ристо, Илија и Диме. Неговиот брат Илија Трифуновски (1913-1986) имал завршено Правен факултет во Белград и бил Републички Јавен обвинител во Социјалистичка Република Македонија а подоцна и еден од првите адвокати во Тетово. Диме Трифуновски, најмалиот брат, имал завршено кројачка академија во Париз и работел како дворски шнајдер при кралот на Кралевството на Југославија. За жал, Диме починал многу млад. Семејството на Ристо Брезјанин своите корени ги влечел од Лазарополе. Нивниот предок Јорго влегол во судир со Османлиите. Имено, се обиделе да му ги грабнат ќерките, при што Јорго во одбрана ги убил Османлиите, го запалил целиот свој имот во Лазарополе и потоа избегал на север сè до селото Теарце. Подоцна, и тука го пронашле Турците, поради што Јорго со семејството се преселил на падините на Шар Планина, во сливот на Теаречка Бистрица. Тука Јорго го оставил своето семејство а тој продолжил да бега од османлиската војска, притоа криејќи се по густите шуми на шарпланинскиот предел. Бил опеан и во народна песна „*Доле Јорго, капа ти се гледа*“. Семејството Јорговци е основоположник на селото Брезно, за кое било велено „Брезно - комитско гнездо“. При крајот на XIX век, семејството на Ристо се преселило во Тетово каде и ден-денес постои т.н. брезјанско маало. Ристо Брезјанин толку многу се гордеел со своите корени, што и своето презиме го променил од Трифуновски во Брезјанин. 
Медицински факултет завршил во Букурешт, Романија во 1934 година. Како општ лекар работел во Тетово. Подоцна доаѓа во Скопје и од 1944 година бил лекар на Интерното одделение на Земската болница. Го основал Инфективното одделение, кое подоцна прераснaлo во Инфективна клиника при Медицинскиот факултет во Скопје. Во 1948 година, тој го добил звањето спец. инфектолог, а во 1958 година, примариус. Напишал повеќе учебници за Средното медицинско училиште, каде што предавал, и околу 70 труда за разни области на медицината и здравствената култура во Македонија, а во ракопис го оставил делото „*Историја на медицината во Македонија*“.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Брезно
Категорија:Починати во Скопје
Категорија:Македонски лекари
Категорија:Југословенски лекари
Категорија:Луѓе со потекло од Лазарополе
Религија во Грузија

Поради фактот што во Грузија живеат различни етнички заедници, соодветно на тоа во земјата има повеќе видови на религиозни организации.

## Историја

Грузија има долга историја на верската хармонија во рамките на своите граници, и покрај историските конфликти со околните народи. Во текот на својата историја, различни верски организации опстојувале на териториијата на денешна Грузија, проследени од верски дискриминации. Еврејските заедници главно се населени во двата најголеми градови Тбилиси и Кутаиси. Азербејџанските групи, кои во главно се муслимани се концентрирани главно во новните автономни области во земјата. Ерменската Православна црква, која на некој начин се разликува од грузиската, има статус на автокефална црква.
 
Според Уставот на Грузија, верски институции се одвоени од Владата и секој граѓанин има право на избор на религија. Во историјата, Евангелието било проповедано на овие простори од страна на Апостол Андреј, Апостол Симон и Апостол Матеј. Кавкаска Иберија официјално била христијанизирана во 326  Света Нина од Кападокија. Грузиската Православна Црква, добила статус на автокефална во 4 век за време на владеењето на кралот Вахтанг Горгасали.

## Христијанство

Денес, поголемиот дел од населението на Грузија се православни христијани, пред сè членови на Грузиската Православна Црква. Од нив (82%), околу 2% се припадници на Руската православна црква, околу 3,9% од населението Ерменската апостолска црква, од кои речиси сите се етнички Ерменци.

Католиците сочинуваат околу 0,8% од населението и главно се наоѓаат во јужниот дел на Грузија и еден мал број во Тбилиси.

## Ислам

Според информации на ЦИА, муслиманите се околу 9,9% од населението, и главно се наоѓаат во регионоите на Аџарија и Долна Картли а ги има и во престолнинара Тбилиси.

## Јудаизам

Исто така, постои значителен број на Еврејско население во Тбилиси каде имаат изградено две синагоги.

## Наводи
Илија Николовски-Луј

**Илија Николовски-Луј** (Прилеп,  -  Скопје, ) - македонски композитор и педагог.

Музика учел во Белград и Софија, а дипломирал на Педагошката академија во Скопје. Тој бил еден од првите организатори на музичкиот живот во Република Македонија. Како учесник во НОВ, во 1944 година формирал хор и дувачки оркестар. Бил директор на Средното музичко училиште во Скопје во периодот од 1947 до 1973 година, каде што истовремено предавал и труба. Како долгогодишен раководител на оваа институција, дал голем придонес во поставувањето и развојот на музичкото образование. Од 1979 година патрон на Музичко-балетскиот училиштен центар „Илија Николовски-Луј“ се слави на денот на неговата смрт.

Категорија:Македонски композитори
Димо Гавровски - Кара

**Димо Гавровски - Кара** ( во  —  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
Роден е во Тетово во 1921 година ѝ се школувал во тетовската гимназија, каде што се вклучил во младинското движење (1938-1940 година). Бил член на КПЈ и на МК на КПЈ во Тетово (1941) и член на Окружниот (1942) и на Обласниот комитет на КПЈ за територијата на Македонија под италијанска окупација (1943), одговорен за Кичевскиот регион. Дејствувал на поширокиот реон на територијата на западна Македонија. Загинал во борба со балистите во гостиварско во 1944 година. 

По него е именувана една улица во градот Тетово.

## Наводи

Категорија:Македонски борци
Категорија:Луѓе од Тетово
Категорија:Починати во Гостиварско
Категорија:Починати во Беличица
Драган Геров

**Драган Геров ** (Тетово,  - Скопје, ) — припадник на првата генерација македонски современи повоени новинари.

## Животопис

Роден е во Тетово на 7 октомври 1923  година. Во јули 1944  година како член на АГИТПРОП при Главниот штаб на НОВМ, тој го подготвувал Првото заседание на АСНОМ. Од 1950 г. е еден од уредниците на „Спортски глас“, а наредната година преминал во Радио Скопје каде што останал сè до пензионирањето во 1985. Бил долгогодишен уредник и коментатор во Надворешно-политичката редакција и во еден мандат главен уредник на Информативно-политичката програма на Радио Скопје. Во периодот од 1975 до 1980  бил дописник на Радио Скопје од Варшава.  Починал во Скопје на 22 јуни 2004 година.

## Наводи

Категорија:Македонски новинари
Категорија:Луѓе од Тетово
Категорија:Починати во Скопје
Сонатина

**Сонатина** е едноставна и кратка соната
Зборот сонатина потекнува од италијанскиот јазик и означува звучење. Се состои од еден, два или три дела(става), кои имаат различна форма, темпо и содржина.

Категорија:Сонати
Матеј Геров

**Матеј Геров** (Тетово,  — Софија, ) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Женевската група и Македонската револуционерна организација, подоцна новинар во Бугарија.

## Животопис
Геров е роден во Тетово на 14 октомври 1871 година. Студирал на Правниот факултет во Софија. На 27 септември 1903 година се пријавил да ги продолжи студиите во последниот семестар на Правниот факултет во Белград. Како член на ВМРО од крилото на „сарафистите“ бил испратен е да го аранжира пречекот на Борис Сарафов во српската престолнина за разговорите со српските државници и новинари во ноември 1903. Ја поддржувал националната програма на Македонскиот клуб и на весникот „Балкански гласник“ и изјавил во печатот дека „не е ни Србин, ни Бугарин, туку Македонец“. Во следната година ја напуштил Србија. Подоцна учествувал во формирањето на Сојузот на бугарските конституциони клубови во 1908 и како новинар, наполно се предал во служба на бугарската политика во Македонија.

## Наводи

## Поврзано
* Мара Бунева
 

Г
Г
Герџиков
Категорија:Луѓе од Тетово
Категорија:Македонски новинари
Категорија:Публицисти
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Шеста генерација на воспитаници од Солунската машка гимназија
Михаил Гугувчевски

**Михаил Гугувчевски** (Тетово,   – Скопје,  бил македонски агроном, редовен професор на Факултетот за земјоделски науки и храна во Скопје. Дипломирал и се вработил на земјоделскиот факултет во Скопје (1961–1975). Докторирал на темата „*Пораст и развиток на меката пченица (Tr. Aestivum L.) во агроеколошките услови на Овче Поле*“ на Земјоделско-шумарскиот факултет во Скопје во 1969 година. Во НОБ учествувал од 1944 година. Пред тоа бил вклучен на заднинска работа. Автор е на поголем број научни и стручни трудови.

## Наводи

Категорија:Македонски агрономи
Категорија:Починати во Скопје
Категорија:Луѓе од Тетово
Јордан Ѓорѓевски

**Јордан Ѓорѓевски** (Тетово,  – Скопје, ) — македонски агроном.

## Животопис
Ѓорѓевски е роден во Тетово на 7 декември 1910 година. Основно училиште завршил во Тетово, а Земјоделско-шумарски факултет во Земун – Србија во 1934 година. Работел во опитните станици во Сараево, Топчидер – Белград и во Скопје. Специјализирал една година во Грција за селекција на памукот. Во 1948 година доаѓа на Земјоделско-шумарскиот факултет во Скопје, како предавач по индустриски култури, каде и се пензионирал како професор. Учествувал во работата на повеќе тела и комисии. Објавил повеќе научни и стручни трудови од областа на индустриските култури, посебно за памукот. Автор е и на учебникот по индустриски култури.

## Наводи

Категорија:Македонски агрономи
Категорија:Луѓе од Тетово
Категорија:Починати во Скопје
Софре Ѓорѓевски

**Софре Ѓорѓевски** (Радиовце, Тетовско, ? – ?, 1963) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација 

## Животопис

Ѓорѓевски е роден во тетовското село Радиовце. Тој бил  еден од првите членови на Македонската револуционерна организација во Тетовско, војвода на чета (со решение на Тетовскиот местен комитет), која дејствувала во подрачјето на планината Сува Гора во Тетовско и Гостиварско. Учесник е во Илинденското востание, во борбите во Кичево. Во тетовските провали бил уапсен и затворен во Куршумли ан во Скопје (1905–1908). Носител е на Илинденска споменица.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Радиовце
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Починати во 1963 година
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Македонски војводи
Категорија:Отомански затвореници и притвореници
Категорија:Затвореници и притвореници во Отоманското Царство
Еротеј (отец)

**Еротеј** (роден во Варвара - ) Лешок, (световно име: **Лаврентие Давидов**), македонски игумен. Завршил ќелијно училиште во Софија и го добил чинот јеромонах.

Служел во црквата „Св. Никола“ во Тетово во 1898 година. Бил игумен на Лешочкиот манастир од 1898 па сè до смртта во 1910 година. Бил истакнат во настанот опеан во народната песна за сардисувањето на манастирот во 1905 година, кога со мудрост и со храброст, го спречил масакрирањето на масата верници во манастирот, сардисан од Албанци, за време на манастирскиот празник.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Варвара (Тетовско)
Категорија:Починати во Лешок
Категорија:Македонски духовни лица
Категорија:Игумени на Лешочкиот манастир
Џорџето Џуџаро

**Џорџето Џуџаро** (роден на 7 август 1938 г.) е италијански автомобилски дизајнер, подеднакво одговорен како за развојот на т.н. супер автомобили, така и за популарните автомобили што се возат секојдневно. Роден е во Гарешо, провинција Кунео, регион Пиемонт во Италија.

Во 1999 г. Џуџаро беше прогласен за Автомобилски дизајнер на годината, а во 2002 г. е примен во Automotive Hall of Fame.

Освен автомобили, Џуџаро има дизајнирано и тела за фотоапаратите Никон (Nikon), компјутерски прототипови за Ејпл (Аpple), а разви и нова форма на пастата “Мерил“ (Marille).

## Модели дизајнирани од Џуџаро

File:1972alfaromeo1300gtfront.jpg |Alfa Romeo Giulia Sprint GT од 1972 г.
File:VW Golf I Bj.1974 Heck.jpg |VW Golf I од 1974 г.
File:Back left.JPG |DeLorean DMC-12 од 1981 г.
File:Lotus Esprit S1 1977 Fed.jpg | Lotus Esprit S1 од 1977 г.
File:Eagle Premier.jpg |AMC/Eagle Premier од 1988 г.
File:Alfa Romeo 159 sedan.jpg| Alfa Romeo 159 од 2005 г.
File:2006 Ford Mustang Giugiaro.jpg |Ford Mustang концепт од 2006 г.


## Извори

Категорија:Дизајнери
Категорија:Автомобилска индустрија
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1938 година
Душко Малевски

**Душко Малевски **(Тетово,  - Скопје, ) бил македонски новинар, еден од најпознатите македонски надворешно-политички коментатори и уредници. Во новинарството бил од  1948 година. Од 1951 во „Нова Македонија“ каде што останува до пензионирањето во 1985. Тој е ден од основачите на неделникот „Репортер“. Бил известувач од многубројни значајни настани и форуми во светот. Единствен новинар на „Нова Македонија“ што бил постојан дописник од Париз, Рим, Атина и Софија. Бил учесник во НОБ.

## Наводи

Категорија:Македонски новинари
Категорија:Луѓе од Тетово
Категорија:Починати во Скопје
Религија во Турција

Исламот е најголема религија во Турција каде 99% од турското население се муслимани, Од нив 75% припаѓаат на сунитите а додека останатите се шиити. Покрај нив, има и бектеши, религиска група по потекло од самата Турција но присутна и во останатите балкански држави. Исламот навлегол во регионот во 6 век. Пред доаѓањето на исламот, регионот бил под влијание на христијанството и еврејството. Така, денес во Турција има доста живописни џамии, цркви и синагоги. Останатиот процент на населението се христијани, евреи и језидизми . 
Турција има секуларен устав, и нема официјална религија . Турскиот секуларен систем е сличен со францускиот систем. Исто така, уставот гарантира слобода на вероисповед и верските заедници не можат да се мешаат во законодавната, извршната и судската власт. Во Турција е забрането носење шамии и слични религиски обележја на јавни места .

## Ислам
[thumb|220px|[Џамија Шабанџи Меркез]] 
Исламот е најголема религија во Турција каде 99% од турското население се муслимани, Од нив 75% припаѓаат на сунитите а додека останатите се шиити. Над 20% од вкупниот број на население се шиити..Освен овие две муслимански организација, во Турција живеат и муслиманските Бекташи во помал број.

Денеска во земјата постојат илјадници историски џамии кои се сѐ уште активни. Едни од најпознатите џамии од османлиско време е Султан Ахмедовата џамија и Сулејмановата џамија во Истанбул, Селимовата џамија во Едрене, џамијата Јешил во Бурса, Алаединската џамија во Конија, Дивриги џамија во Дивриги и многу други. Големи џамии кои биле изградени во периодот по создавањето на Република Турција се џамија Коџатапе во престолнината Анкара и џамија Шабанџи Меркез во Адана.

## Други религии

Остатокот од населението му припаѓа на други религиозни организации, особено христијански (Првославна црква, Ерменска Апостолска црква, Сириска православна црква итн.), и Јудаизмот (најчесто Сефардиски Евреи)  Турција заедно со градот Истанбул (тогаш Цариград), во историјата на христијаните била седиште каде се наоѓала Вселенската патријаршија 

Постојат голем број цркви и синагоги низ целата земја. Позначајни и поголеми цркви се црквата Свети Георги, Катедрала на Светиот Дух во Истанбул, синагогата Нев Шалом, Италијанската синагога и Ашкенашката синагога во Истанмбул. Исто така постојат и многу објекти кои во минатото биле претворени или во џамија или во музеј, како на пример црквата Света Софија и црквата Исус Спасител во Истанбул.

## Секуларност

Турција има секуларен устав, без официјална државна религија. Устав на Турција|Уставот ја признава слободата на религијата за поединечни религиозни групи, додека верските заедници се ставени под заштита на државата и истите немаат право да се вклучат во политичкиот процес на државата (на пример, формирање религиозна партија). Ниту една политичка партија нема право да се определува како религиозна, иако како такви се сметаат конзервативните партии. Во Турција е забрането носење шамии и слични религиски обележја на јавни места .

## Наводи
Аеродром Торино

Аеродромот Торино (IATA: TRN, ICAO: LIMF), или уште познат и како Аеродром Каселе (*Aeroporto di Torino-Caselle*) — аеродром кој го опслужува градот Торино, Италија. Аеродромот е еден од градовите на кој се фокусира преродената Италијанска авиокомпанија Alitalia. Аеродромот е именуван и по поранешниот Италијански претседател, Сандро Пертини. 

Бил изграден во 1953 година, реновиран во 1989 и потоа повторно во 2005 година за време на подготовките за Зимските Олимписките игри во Торино.

## Број на патници

* 1994   1,758,936
* 1995   1,836,407
* 1996   2,009,532
* 1997   2,391,902
* 1998   2,464,173
* 1999   2,498,775
* 2000   2,814,850	
* 2001   2,820,762
* 2002   2,787,091
* 2003   2,820,448
* 2004   3,141,888
* 2005   3,148,807
* 2006   3,260,974
* 2007   3,509,253
* 2008   3,420,833
* 2009   3,227,258
* 2010   3,560,169

## Авиокомпании и одредишта

* Air France (Аеродром Париз Де Гол)
* Air France оперирано од HOP! (Аеродром Париз Де Гол)
* Air Italy (Наполи)
* Alitalia (Амстердам, Берлин Тегел, Истанбул Ататурк, Москва Шереметјевo, Рим Фјумичино)
* Blu-express (Рим Фјумичино)
* British Airways (Лондон Гетвик)
* Brussels Airlines (Брисел)
* Carpatair (Тимисоара)
* Easyjet (Лондон Лутон)
* Iberia Airlines оперирано од Air Nostrum (Барселона, Мадрид)
* LOT Polish Airlines (Катовице)
* Луфтханза (Франкфурт)
* Lufthansa Regional оперирано од Air Dolomiti (Франкфурт, Минхен)
* Lufthansa Regional оперирано од Eurowings (Диселдорф)
* Luxair (Луксембург)
* Meridiana (Каљари, Катанија, Олбија, Рим Фјумичино)
* Primera Air (Даблин)
* Royal Air Maroc (Казабланка)
* Ryanair (Бари, Бриндизи, Бристол, Брисел-Шарлерој, Даблин, Источен Мидлендс, Џирона, Глазгов, Лондон Станстед, Мадрид, Стокхолм Скавста, Трапани)

## Транспорт до аеродромот

Од/до аеродромот може да се стигне со метро и автобус.
## Наводи

## Надворешни Врски

* Официјална Страница (на Италијански) (Англиска Верзија)
* 
* Информации за аеродромот на страницата на Боинг
* GTT Railways (Транспорт со воз): http://www.comune.torino.it/gtt/ferrovia/index.shtml . Распоред на летови http://www.comune.torino.it/gtt/aeroporto/orari_to_ceres.pdf

Категорија:Аеродроми во Италија‎
Категорија:Сообраќајот во Торино
Борјан Ристовски

**Борјан Ристовски**  {Скопје,  е македонски фудбалер.

Категорија:Фудбалери од Скопје
Категорија:Фудбалери на ФК Вардар (Скопје)
Категорија:Фудбалери на ФК Скопје
Категорија:Фудбалери на ФК Тиквеш
Гордон Фримен

thumb|right|Гордон Фримен
**Гордон Фримен** (англиски: *Gordon Freeman*) е измислен и главен лик во сериите на игри Half-Life. Тој е теоретски физичар кој се наоѓа во борба за прежувување против вонземјански и човечки сили. Низ сериите, Гордон мора да се снаоѓа сам во секакви опасни ситуации. Гордон како човек никогаш не збори, а во игрите нема отсечени сцени од играта и брифинг, сè се гледа од очите на Гордон. Исто така низ скоро цела игра Гордон е контролиран од страна на играчот.

Ликот е претставен теоретски физичар, кој работи во научната установа „Црна Меза“ (англ. *Black Mesa Research Facility*) и е вклучен во еден експеримент кој случајно отвора една интердимензионална порта, која внесува вонземјани во институцијата. Во првата Халф-Лајф, Гордон Фримен се бори со неговите колеги во институцјата против вонземјаните и против специјалците кој се пратени да ја уништат институцијата и да убијат секого во неа. Во Half-Life 2 Гордон е претставен некаде во Источна Европа години после случката во „Црна Меза“, заедно со „Алијансата“ (*Combine*), интердимензионална империја која ги преземала сите интердимензионални порти и имаат целосна контрола врз планета Земја. Гордон им се придружува на отпорот и заедно се борат за слобода.

## Замисла и творба

Името „Гордон Фримен“ го исмислил директорот на компнијата „Валв“ која ги прави "Half-Life" игрите Гејб Њувел додека раговарал со Марк Леидлу во неговиот автомобил. Името било слично на физичарот Фримен Дајсон. Леидлувата идеја била Дајсон Поинкар. Њувел не се сложувал со него бидејќи го имало презимето нз Хенри Поинкар. Накрај тие се сложиле да му го дадат неговото име.

Лицето на Фримен е правено по лицата на четири луѓе. Најраниот модел на Фримен бил наречен „Иван вселенскиот моторист“. Тој имал подолга брада, немал очила и имал бел костум.

## Заднина

За време на случката во установата „Црна Меза“, Фримен имал 27 години. Тој не зависи од никого и има завршено на факултетот МИТ, и титула *Ph.D* во теоретската физика. Тој живеел во Сиетл, Вашингтон и тој покажал интерест кон квантната механика и релативноста од мали нозе. Неговите омилени херои биле Алберт Ајнштајн, Стивен Хокинг и Ричард Фејнмен. Откако почнал да ги набљудува сериите на експерименти со телепортирање, во Институтот за 
ескпериментална физика во Инсбрук, Австрија, тоа му станало опсесија и почнала да работи на технологијата со телепортирање. Но тој набргу и се враќа повторно на квантната механика и се вработува во установата „Црна Меза“ кај МИТ-инженерот Д-р Клајнер.

## Надворешни врски
* Приказната на Халф-Лајф 
* Гордон Фримен на Half-Life Wikia

Категорија:Измислени ликови
Категорија:Half-Life