open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Топено сирење

**Топено сирење** — посебен вид сирење што се добива со топлотна обработка на обичните сирења.

## Производство
Во индустријата за сирење често се зборува дека некои сирења имаат различни грешки, кои не ја намалуваат јадежноста на сирењето, туку поради непривлечен изглед ги одбиваат купувачите. Тоа се на пр. оние сирења кои имаат грешки во кората, кои се слепи, односно оние кои немаат дупчиња (окца), или сирења кои имаат испукана текстура. За да се искористат таквите сирења, кои сепак имаат добар вкус, се топат.

Од сирењата се гребе кората, се сечат и се дробат или се мелат, по што во смесата се додаваат други млечни и немлечни состојки како млеко, павлака, сурутка, млеко во прав, путер, масла, зачини, соли, адитиви и ароми. Технолошки важните адитиви во преработените сирења се емулгирачките соли, кои овозможуваат образување и одржување на хомогена смеса и го забрзуваат растворањето на протеините. Тие можат да додадат на пр. пиперка, бибер, сечкана шунка или печурки и други додатоци за да се добие топено сирење со различни вкусови.

Вака добиената смеса потоа се загрева до 70 ºC во топилниците на пареа и се меша за да се добие хомогена течна смеса, која по топење 10 минути се истура во триаголни или четириаголни калапи кои содржат фолија или се образуваат листови. по ладењето, спакувано во пластична фолија.

## Употреба
Преработените сирења се многу издржливи, дури и во топла клима, со рок на траење до една година. Топлотно обработените сирења од сите видови се лесно сварливи, преработените сирења се прикладно пакувани за полесна употреба во домаќинството и угостителството и се произведуваат за потрошувачите во привлечен и готов облик. Нивното производство е широко распространето.

## Поврзано
* Фонди
* Тврдо сирење
* Полутврдо сирење
* Меко сирење
* Многу тврдо сирење
* Сирење

Категорија:Сирења
Јован Асен III

**Јован Асен III** (, или Йоан Асен III), владеел како цар на Бугарија во периодот 1279–1280. Јован Асен III бил син на Мицо Асен и Марија, ќерката на царот Јован Асен II и Ирина Комнина. Тој се родил веројатно околу 1259/60, и починал во егзил во 1303.

Плашејќи се од брзиот успех на Ивајло, византискиот император Михаил VIII Палеолог го повикал Јован Асен на неговиот двор, му ја доделил титулата *деспот*, и го оженил за неговата најстара ќерка Ирина Палеологина во 1277 или 1278. Михаил VIII потоа, испратил неколку виантиски војски да се обидат да го издигнат Јован Асен III на тронот. Иако Ивајло бил победник во некои од овие обиди, тој бил опсаден три месеци во Дрaстaр (Силистра) од монголските сојузници на Михаил. Во тој период византиските војски ја опколиле престолнината Трново и пуштајќи глас за наводна смрт на Ивајло, локалното благородништво се предало и го избрало Јован Асен III за цар во 1279.

За да ја зајакне својата позиција во Трново, Јован Асен III ја омажил својата сестра Марија (Кира Марија) за бугаро-куманскиот благородник Георги Тертер, но не успеал да се наметне низ целата земја. Ивајло повторно се појавил пред ѕидините на Трново каде ги поразил византиските војски. Во очај, Јован Асен III и Ирина Палеологина тајно избегале од Трново со богатства од царската ризница. Стигнувајќи до Месембрија (Несебар), царската двојка отпловила за Константинопол, каде што разгневениот Михаил VIII со денови одбивал да ги прими поради нивниот кукавичлук.

Во 1280 или 1281 Јован Асен III отпатувал до Златната Орда, во обид да добие поддршка за возобновување на Бугарија. Монголскиот поглавар Ногај Кан на крајот го убил Ивајло, но не успеал да го врати Јован Асен III во Бугарија. Тој се вратил на својот посед во Троадa, каде што починал во 1303 година.

## Предци

## Наводи
* John V.A. Fine, Jr., *The Late Medieval Balkans*, Ann Arbor, 1987.

## Надворешни врски
*Asens

Категорија:Бугарски монарси
Бруна де Паула

**Бруна Апересида Алмеида де Паула** (родена на 8 јули 1994 година) е бразилска ракометарка, лев бек на Ѓер Ауди Ето и на бразилската репрезентација.

## Надворешни врски
*Профил на eurohandball

Категорија:Родени во 1996 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Бразилски ракометарки
Категорија:Ракометарки на Флери Лоаре
Категорија:Ракометарки на Нант
Категорија:Ракометарки на Мец
Категорија:Ракометарки на Ѓер
Роберт ван Ворст

десно|мини|262x262пкс| Линиска гравура на Роберт ван Воерст од Томас Чемберс, според сер Антонис ван Дајк
**Роберт ван Воерст** (крст. 8 декември 1597 - пред октомври 1636) — холандски гравер.

Роден е во Девентер, а студирал под Криспен ван де Пас. Пристигнал во Англија во 1628 година и набргу потоа Чарлс I од Англија го назначил за свој кралски гравер. Тој главно ги репродуцирал делата од Антонис ван Дајк, исто така активен на британскиот двор, кој му ја дал на Ван Ворст ексклузивната задача за репродукција на неговите портрети. Починал во Лондон.

## Наводи

## Надворешни врски
* http://www.npg.org.uk/collections/search/person/mp07684/robert-van-voerst
* http://www.aucklandartgallery.com/the-collection/browse-artists/7776/robert-van-voerst 
* http://www.metmuseum.org/collection/the-collection-online/search/424131

Категорија:Луѓе од Девентер
Категорија:Родени во 1597 година
Категорија:Починати во 1636 година
Категорија:Холандски гравери
Филипинска Плоча

**Филипинска Плоча** — тектонска плоча што се состои од океанска литосфера сместена под Филипинското Море, источно од Филипините. Највеќето делови од Филипините, вклучувајќи го северен Лусон, се дел од Филипинскиот Подвижен Појас, кој е геолошки и тектонски независен од Филипинската Плоча.

Плочата е обиколена претежно со приближувачки граници: На север се граничи со Охотската Плоча во Нанкајскиот Ров. Филипинската, Амурската и Охотската Плоча се среќаваат кај планината Фуџи во Јапонија. Задебелената кора на Изубонинскомаријанскиот лак која се судира со Јапонија ја сочинува Изуската Судирна Зона. Истокот на плочата ги опфаќа островските групи Изу, Огасавара (Бонин) и Мариканските Острови, сочинувајќи го Изубонинскомаријанскиот лачен систем. Има раздвојувачка граница помеѓу Филипинската Плоча и малата Маријанска Плоча на која лежат Маријанските Острови. На исток Тихоокеанската Плоча се подвлекува под Филипинската во Изуогасаварскиот Ров. На југ Филипинската Плоча се граничи со Каролинската и Птицоглавската. На запад Филипинската Плоча се подвлекува под Филипинскиот Подвижен Појас во Филипинскиот и Источнолусонскиот Ров. На северозапад плочата се допира до Тајван и Нансејските Острови на Окинавската Плоча, како и јужена Јапонија на Амурската Плоча. На северозапад се допира со Јангцекјаншката Плоча.

## Поврзано
* Филипинско Море

## Наводи

## Литература
* 

## Надворешни врски

* Филипинска Плоча, ScienceDirect 
* Сеизмичност на Земјата, 1900‒2012: Филипинската Плоча и околината, USGS 

Категорија:Тектонски плочи
Категорија:Геологија на Тихиот Океан
Категорија:Филипинско Море
Селин и Жили се возат во чамец

**„Селин и Жили се возат во чамец: Фантомски дами над Париз“** (француски: *Céline et Julie vont en bateau: Phantom Ladies Over Paris*) – филм на режисерот Жак Ривет (Jacques Rivette) од 1974 година. Автори на сценариото се Жилиет Берто (Juliet Berto) и Доминик Лабурје (Dominique Labourier), кои ги играат и главните улоги.

## Синопсис
Две млади жени, кои се таинствено поврзани, откриваат дека секојдневието им го одредува една необична будоарска мелодрама која се одигрува во паралелната стварност која е производ на халуцинациите...

## Наводи

Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови од 1974 година
Категорија:Филмови на Жак Ривет
Категорија:Филмови со Жилиет Берто
Категорија:Филмови со Доминик Лабурје
Месарот (филм)

**„Месарот“** (француски: *Le Boucher*) – филм на режисерот Клод Шаброл (Claude Chabrol) од 1970 година. Шаброл е автор на сценариото а главните улоги ги играат: Стефан Одран (Stéphane Audran), Жан Јан (Jean Yanne), Антонио Пасалија (Antonio Passalia), Вилијам Геро (William Guerault), Пасквале Фероне (Pasquale Ferone) и Марио Бекара (Mario Beccara). „Месарот е еден од најпознатите криминалистички филмови на Шаброл, кој се надоврзува на ремек-делата на Алфред Хичкок и Фриц Ланг. Станува збор за повеќеслоен филм за злосторствата на еден психопат кој низ целиот филм е исклучително добар кон луѓето од својата околина. Притоа, паралелата меѓу потиснатите емоции на учителката и притаениот монструм е засилена со нејзините разговори со учениците за праисториските луѓе, како и со неговите сеќавања на стравотиите од војната во Индокина во која учествувал и тој. За својата одлична улога, Одран (тогашната сопруга на Шаброл) ја освоила главната награда на филмскиот фестивал во Сан Себастијан.

## Синопсис
Убавата Елен (ја игра Одран) доаѓа од Париз во едно село за да работи како учителка. Таа се зближува со месарот Попол (го игра Јан), иако тој не делува како соодветно друштво за неа. Со текот на времето, нивното пријателство се развива при што двајцата откриваат дека имаат многу заеднички страни, првенствено во поглед на лошите доживувања во минатото. Еден ден, селото е потресено од веста за суровото убиство на една девојка, а потоа убиствата продолжуваат и понатаму. Елен полека почнува да се сомнева дека убиецот се наоѓа во нејзината близина...

## Наводи

Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Криминалистички филмови
Категорија:Филмови од 1970 година
Категорија:Трилери
Категорија:Филмови поврзани со убиства
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Франција
Категорија:Филмови на Клод Шаброл
Категорија:Филмови со Стефан Одран
Категорија:Филмови со Вилијам Геро
Категорија:Филмови со Пасквале Фероне
Категорија:Филмови со Марио Бекара
Категорија:Филмови со Жан Јан
Категорија:Филмови со Антонио Пасалија
Мојот вујко

**„Мојот вујко“** (француски: *Mon Oncle*) — филм на режисерот Жак Тати (Jacques Tati) од 1958 година. Автори на сценариото се Жак Лагранж (Jacques Lagrange) и  Жан Л’Оте (Jean L'Hôte), а главните улоги ги играат: Жак Тати, Леан-Пјер Зола (Lean-Pierre Zola), Адриен Серватје ((Adrienne Servatie), Ален Бекур (Alain Becourt), Лисиен Фрежис (Lucien Fregis), Бети Шнајдер (Betty Schneider) и Ивон Арно (Yvonne Arnaud). Автори на музиката се Френк Барселини (Franck Barcellini) и Ален Роман (Alain Romans). „Мојот вујко“ е првиот филм во боја на Тати. Во него, тој го оживува ликот на господинот Ило кој се прославил во неговиот филм од 1953 година, „Одморот на господинот Ило“. Освен што е забавен, духовит и смешен, филмот претставува носталгична критика на модерниот градски развој во кој човекто секојдневно се отуѓува од вистинските потреби, а наместо тоа, се затрупува со непотребни предмети. Тати успеал суптилно да ги прикаже разликите меѓу двата начина на живот. Во 1959 година, филмот ја освоил наградата „Оскар“ за најдобар филм на странски јазик. Покрај тоа, на Канскиот филмски фестивал, филмот бил номиниран за „Златната палма“, а Тати ја освоил Специјалната награда на жирито.

## Синопсис
Семејството Арпел живее многу современо: куќата е опремена со најмодерна опрема и мебел, а насекаде е беспрекорно чисто. Меѓутоа, синот минува најголем дел од времето дружејќи се со вујко му Ило – необичен човек кој живее во еден стар париски кварт во кој децата играат на улица, а уличните продавачи продаваат парчиња леб намачкани со топло чоколадо. Незадоволните родители се обидуваат да го отстранат вујкото од животот на нивното дете, па затоа, најпрвин се обидуваат да му најдат работа на Ило, а потоа и жена...

## Наводи

Категорија:Француски филмови
Категорија:Италијански филмови
Категорија:Филмови за семејства
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Париз
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови од 1958 година
Категорија:Филмови на Жак Тати
Категорија:Филмови со Жак Тати
Категорија:Филмови со Ивон Арно
Категорија:Филмови со Ален Бекур
Категорија:Филмови со Бети Шнајдер
Категорија:Филмови со Леан-Пјер Зола
Категорија:Филмови со Адриен Серватје
Празничен ден

**„Празничен ден“** (француски: *Jour de fête*) — филм на режисерот Жак Тати (Jacques Tati) од 1949 година. Автори на сценариото се Тати, Анри Марке (Henri Marquet) и Рене Вилер (René Wheeler), а главните улоги ги играат: Жак Тати, Пол Франкер (Paul Frankeur), Ги Декомбл (Guy Decomble), Санта Рели (Santa Relli), Мен Вале (Maine Vallée), Делкасан (Delcassan) и Роже Рафал (Roger Rafal). Ова е првиот долгометражен филм на легендарниот француски глумец и режисер Жак Тати (1909-1982). Преку одлично оформениот лик на симпатичниот поштар и ефектниот заплет за неговата очајна потреба да се докаже пред сограѓаните, режисерот реди успешна низа од сатирични гегови за животот во едно мало место.

## Синопсис
Дејствието на филмот се одвива неколку години по Втората светска војна, во малото место Сен-Север-сур-Индр кое се наоѓа во внатрешноста на Франција. Стануав збор за заспано место кое оживува само за време на празникот. Тогаш, повеќето жители, на чело со Роже (го игра Деломбл), најчесто се забавуваат така што се шегуваат со добродушниот поштар Франсоа (го игра Тати), кој не сфаќа дека околината го смета за глупак, дури ни тогаш кога луѓето му прикажуваат краток филм за современите поштенски методи во САД. Франсоа сериозно го доживува филмот и веќе утредента започнува со модернизација на својата работа...

## Наводи

Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Франција
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови од 1949 година
Категорија:Филмови на Жак Тати
Категорија:Филмови со Жак Тати
Категорија:Филмови со Пол Франкер
Категорија:Филмови со Ги Декомбл
Категорија:Филмови со Санта Рели
Категорија:Филмови со Роже Рафал
На Млечниот Пат

**„На млечниот пат“** (српски: *На Млијечном Путу*) — филм на режисерот Емир Кустурица од 2016 година. Главните улоги ги играат: Кустурица, Моника Белучи и Слобода Миќаловиќ.

## Синопсис
Филмот се состои од три приказни во кои се прикажуваат три времиња во животот на еден човек: военото време во кое работи среќниот млекар, неговите ризични потфати и романсата со саканата жена, како и неговиот подоцнежен монашки живот, кога се присетува на бурното минато. За време на војната, секој ден, млекарот ја минува борбената линија на своето магаре, избегнувајќи ги куршумите, со цел да го пренесе драгоцениот товар до војниците. Тој има среќа во својата работа, го сака една убава селанка, а пред него е мирната иднина... Но, сѐ се менува со доаѓањето на таинствената Италијанка (ја игра Белучи) која го отпревртува неговиот живот. Тогаш започнува љубовната приказна меѓу нив која двајцата ги фрла во низа опасни авантури. 

## Наводи

Категорија:Српски филмови
Категорија:Љубовни филмови
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови од 2016 година
Категорија:Филмови на Емир Кустурица
Категорија:Филмови со Моника Белучи
Категорија:Филмови со Слобода Миќаловиќ
Категорија:Филмови со Емир Кустурица
Категорија:Филмови со Предраг Манојловиќ
Леон Маршан

**Леон Маршан** (роден на 17 мај 2002 г.) — француски пливач. 

Тој е актуелен светски и олимписки рекордер на 400 метри мешано, олимписки рекордер на 200 метри делфин и 200 метри градно и рекордер на Франција на 200 метри мешано, 200 метри делфин и 200 metre градно.
Тој станал олимписки шампион на 200 метри градно, 200 метри делфин и 400 метри мешано на Летните олимписки игри 2024.

Тој освоил златен медал на трките на 400 метри мешано и 200 метри мешано и сребрен медал на 200 метри градно на Светското првенство 2022 во Будимпешта. На Светското првенство 2023 во Фукуока, тој ги одбранил златните медали на трките на 200 метри и 400 метри мешано и освоил златен медал на 200 метри градно.

## Наводи

## Надворешни врски

*Леон Маршан на сајтот на ФИНА
*Леон Маршан на SwimRankings.net

Категорија:Родени во 2002 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Француски пливачи
Левијатан

[мини|288x288пкс|''Уништувањето на Левијатан''. Гравура од [Гистав Доре, 1865 г.]]
**Левијатан** () — библиска огнодишна и многуглава морска змија создадена од Бога меѓу другите морски чудовишта. Левијатан имал неверојатна сила и големина, и на крајот на времето мора да биде уништен од Бог. Левијатан е присутен во угаритскиот еп — „Циклусот за Вал“ под името на седумглавата морска змија Лотан, која дејствува како непријател на богот на бурата Вал и божицата на војната Анат, која го поразува Лотан. Митот веројатно потекнува од подревните преданија за борбата меѓу богот Хадад и змијата Темтум, како и од митот за битката на месопотамискиот бог на војната Нинурта со седумглав змеј, која потекнува од третото илјадалетие пр. н. е.

Различни религии имаат свои толкувања на Левијатан. Во еврејската традиција, се верува дека по доаѓањето на Месијата, праведниците ќе се гоштаваат со месото на поразениот Левијатан и ќе ја користат неговата кожа. Некои подоцнежни еврејски толкувања, како оние во книгата Зохар, ја гледаат оваа гозба како метафора за просветление. Христијанските богослови го поврзуваат Левијатан со демонот на зависта, а подоцнежните толкувања понекогаш го утврдуваат со крокодил. Исто така, постои можност Левијатан да го вдахнал новозаветниот Ѕвер од морето. Во верувањата на гностичките Офити, Левијатан се смета за суштество што ја опкружува вселената и ги враќа душите на грешниците на Земјата. Освен тоа, Левијатан се појавува како демон и во мандаизмот и во манихеизмот.

Левијатан конкретно е спомнат шестпати во Танахот, во Јов 3:8, Јов 40:25–41:26, Псалм 74:14, Псалм 104:26 и двапати во Исаија 27:1.

Во македонските преводи на Библијата, зборот „Левијатан“ е заменет со „крокодил“.

## Наводи

## Надворешни врски

* Јов 3

* Putting God on Trial – The Biblical Book of Job contains a major section on the literary use of Leviathan.
* Job 41:1–41:34 (KJV)
* The fossilised skull of a colossal "sea monster" has been unearthed along the UK's Jurassic Coast. 27 October 2009
* 'Sea monster' whale fossil unearthed 30 June 2010
* Enuma Elish (Babylonian creation epic)
* Philologos concordance page
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Демони во христијанството
Категорија:Змејови
Категорија:Западносемитски божества
Категорија:Јов (библиска книга)
Категорија:Исаија (библиска книга)
Категорија:Митолошки змии
Категорија:Личности од Стариот завет
Јувал

**Јувал** () — во Петокнижјето, син на потомокот на Каин, Ламех, и неговата сопруга Ада. Тој станал познат по изумот на музички инструменти — гусли и шупелки — и станал „татко на сите што свират“ на нив. Пронајдокот на Јувал го претставувал наједноставниот облик на жичан инструмент, кој Евреите го нарекувале кинор. (Бит. 4:21).

Книгата Битие вели (Бит. 4:19–22):Ламех зеде две жени: на едната ѝ беше името Ада, а на другата Цила. 

Ада го роди Јавал, тој е татко на оние што живеат во шатори со стада.

А на братот негов името му беше Јувал; тој беше татко на сите што свиреа на гусли и шупелки. 

Цила, пак, го роди Тувал-Каин, кој беше ковач на секакви работи од бакар и железо; а сестра на Тувал-Каин му беше Ноема. Сите тројца браќа претставуваат човечки изуми: ковачки занает (коваштво), сточарство и музика.

## Семејна лоза

## Наводи

## Надворешни врски

* Jubal in an 1851 engraving 
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Битие (библиска книга)
Категорија:Библиски личности
Никола Пијанманов

**Никола Пијанманов** (Струмица, 1981) – македонски сликар.

## Животпис
Пијанманов е роден во Струмица, во 1981 година. Во Скопје завршил средно уметничко училиште, а во 2005 година дипломирал на Факултетот за ликовна уметност во Скопје, во класата на проф. Рубенс Корубин. Работи како уметнички организатор на Здружението за култура Транзен.

## Творештво
Пијанманов, кој е член на ДЛУМ, активно се занимава со сликарство, скулптура, сценографија и дизајн на плакати. Остварил повеќе самостојни и групни изложби во Македонија и во странство. Покрај тоа, промовирал и рецензирал повеќе изложби. Во 2022 година остварил студиски престој во Париз. Тој е куратор и уредник на на традиционалната групна ликовна изложба „Несовршен простор“. Исто така, тој пишува рецензии, есеи и текстови во списанијата „Премин“ и „Зенит“

## Наводи

Категорија:Македонски сликари
Категорија:Членови на ДЛУМ
Категорија:Родени во 1981 година
Тивка страст

**„Тивка страст“** (англиски: *A quiet passion*) – филм на режисерот Теренс Дејвис (Terence Davies) од 2016 година. Дејвис е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Синтија Никсон (Cynthia Nixon), Ема Бел (Emma Bell), Џенифер Ели (Jennifer Ehle), Данкан Даф (Duncan Duff) и Кит Карадин (Keith Carradine).

## Синопсис
Филмот го прикажува животот на американската поетеса Емили Дикинсон (ја играат Никсон и Бел), од нејзините училишни денови до подоцнежните години, кога живеела како осамена и непозната уметничка...

Категорија:Британски филмови
Категорија:Белгиски филмови
Категорија:Американски филмови
Категорија:Канадски филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во САД
Категорија:Биографски филмови
Категорија:Филмови за писатели
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 2016 година
Категорија:Филмови на Теренс Дејвис
Категорија:Филмови со Кит Карадин
Категорија:Филмови со Ема Бел
Категорија:Филмови со Данкан Даф
Категорија:Филмови со Синтија Никсон
Категорија:Филмови со Џенифер Ели
Ламех (татко на Ное)

:*За истоимениот потомок на Каин, видете [[Ламех (потомок на Каин)]]*.
мини|263x263пкс|Ламех го држи новороденчето Ное
**Ламех** () — библиски патријарх, осмиот потомок од Адам во поколението на Сит, син на Матусал, татко на Ное.

Ламех имал 182 години (според Танахот) и 188 години (според Септуагинтата) кога се родил неговиот син Ное и живеел 777 (според Танахот) или 753 години (според Септуагинтата). Тој е последниот од побожните патријарси од претпотопниот период.

Името Ламех го носи и шестиот потомок на Адам во поколението на Каин. Врз основа на сличностите во родословијата на Каин и Сит и сличностите во имињата на нивните потомци, вклучително и совпаѓањето на имињата „Ламех“, М. Фишбејн предложил и двете родословија да се вратат на една единствена традиција.

## Варијанти на пишување на името
Покрај Ламех, постојат и пишувања:

* **Ламек**
* **Ламкан** (**Ламак** или **Ламах**).

## Старозаветна приказна
Според книгата Битие, Ламех го нарекол својот син Ное, „...*велејќи: ќе нè утеши во нашата работа и во трудот на нашите раце при обработувањето на земјата што ја проколнал Господ Бог*“. Овие зборови можат да се разберат во контекст на значењето на зборот „Ное“ (נח) на еврејски — „одмор“, „мир“. Според богословите, со ова тој пророкувал дека под неговиот син Ное ќе има мир на земјата, оптоварена со Божјото проклетство.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Библиски личности
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Матусал (потомок на Каин)

:*За истоимениот потомок на Сит, видете [[Матусал (потомок на Сит)]]*.

**Матусал** () — библиска личност спомната во книгата Битие од Стариот завет, син на Мехујаел, правнук на Каин; татко на Ламех.

## Варијанти на пишување на името
Покрај прифатеното име Матусал, постојат и пишувања: Метушаил, Матусаил, Матушел, Метушелах.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Библиски личности
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Поп Ќира и поп Спира

мини| Илустрација од оригиналното дело.
***Поп Ќира и поп Спира*** („Свештеник Ќира и свештеник Спиро“) е роман на Стеван Сремац од 1894 година. Романот е адаптиран во филм во *[[Поп Ќира и поп Спира (филм)|Поп Ќира и поп Спира]]* (1957).

## Поврзано

* 
Категорија:Српски новели
Категорија:Книжевност
Матусал (потомок на Сит)

:*За истоимениот потомок на Каин, видете [[Матусал (потомок на Каин)]]*.
[мини|Витраж во југозападниот премин на [Кантербериска катедрала|Кантербериската катедрала на кој е прикажан Матусал]]
**Матусал** () — во Библијата, еден од праотците на човештвото, син на Енох, потомок на Сит; бил дедо на Ное (Бит. 5:21–27). Тој станал познат по својата долговечност: живеел 969 години, станувајќи најстариот меѓу луѓето.

Неговото име станало вообичаена именка за означување на долголетник („Матусаилов век“).

## Семејство
Во книгата Битие, Матусал бил син на Енох и татко на Ламех. Ламех се родил кога Матусал имал 187 години, а Ное се родил кога Ламех имал 182 години. Значи, Матусал имал 369 години кога се родил Ное. Големиот потоп се случил кога Ное имал 600 години, што било кога Матусал имал 969 години. Ова значи дека Матусал умрел во годината на потопот.

## Во еврејската традиција
Се вели дека Матусал се борел против злите духови наречени шедим. Неговото име често се смета дека значи „убивачкиот меч“ (од еврејските зборови mawet =„смрт“, и selah = „меч“). Според Мидраш Хагада, неговото име доаѓа од фактот што неговиот меч имал посебно име на него и убил многу демони.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Библиски личности
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Накит од Месечината

***Накит од месечината и метеорот што не можеше да остане*** е научнофанатастична книга за деца од 1964 година, напишана од Елеонор Камерон и илустрирана од Вик Дауд. Иако книгата содржи ликови од петте книги на Камерон „Планета со печурки“, таа е тангенцијална на серијата. Всушност, таа е малку позната дури и за љубителите на серијата бидејќи била дизајнирана како училишна книга за читање и била дистрибуирана на тој начин од Американската компанија за книги. Книгата е долга 64 страници и содржи прашања за разбирање, дискусија и вокабулар по секоја од приказните.

## Резиме на заплетот
Овој роман е составен од два раскази. Во првиот, „Накит од месечината“, Чак Мастерсон и Дејвид Топман запознаваат мистериозна, но љубезна старица (микетанец како г. Бас) која ги носи на спектакуларно патување од соништата. Во втората приказна, „Метеорот што не можеше да остане“, Дејвид го придружува Превит Брамблиџ (истакнат лик во *Планетоидот на г-дин Бас* и *Мистеријата за г. Бас* ) на експедиција за враќање на делови од метеорит брумблиум.

## Поврзано

* *Time and Mr. Bass*, продолжението на оваа приказна.

## Наводи


## Надворешни врски

* ''Накит од Месечината и Метеорот што не можеше да остане''

Категорија:Книжевност
Категорија:Канадски романи за деца
Категорија:Детски книги
Кајали

**Кајали** — историско село на територијата на Општина Струмица, во близина на селото Мемешли.

## Географија
Селото се наоѓало високо на планината Беласица, над Костуриснкиот Превој, непосредно јужно од Мемешли, во чиј атар се наоѓало.

## Историја
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото *Къяли* имало 260 жители, сите Турци.

Според Димитар Гаџанов, во 1916 година во селото живееле 68 жители Турци.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото не било забележано со жители, туку како место со руини.

## Самоуправа и политика
Кон крајот на XIX век, Кајали било турско село во Дојранската каза на Отоманското Царство.

## Поврзано

* Мемешли

## Наводи

Категорија:Историски села во Македонија
Категорија:Села во Македонија
Категорија:Села во Општина Струмица
Категорија:Струмички села
Категорија:Мемешли
Сит

**Сит** ( — „положба“, ) — третиот син на Адам и Ева. Сит се споменува во родословието на Исус Христос.

Ева родила трет син, Сит, откако Каин го убил Авел, и откако Бог ги проколнал Каин и неговото потомство: „*И Адам повторно ја запозна својата жена, и таа роди син и му го даде името Сит, бидејќи, рече таа: Бог одредил да имам друго потомство наместо Авел, кого Каин го уби*“. (Бит. 4:25).

Според книгата Битие, Сит живеел 912 години. Според масоретскиот текст на Стариот завет, тој е роден во 130 година од создавањето на светот, го родил синот Енос на возраст од 105 години, починал во 1042 г. од создавањето на светот. Според Септуагинтата, се родил во 230 година, го родил синот Енос на возраст од 205 години, починал во 1142 г.

## Апокрифи и преданија
Преданието вели дека Сит го измислил пишувањето. Според Јосиф Флавиј, Сит живеел добродетелен живот и неговите потомци го следеле неговиот пример. Тие ја измислиле астрономијата и ги запишале своите откритија на камени и циглени столбови за да не бидат заборавени. Еден од овие столбови се чувал во Сирија, иако некои луѓе мислат дека може да е во друга област.

Има и апокрифен текст наречен „За Адам и Ева“, кој зборува за Сит.

## Семејството на Сит
Според Книгата на јубилеите, Сит се оженил за својата сестра Азура. Ерменскиот историчар Мхитар Ајриванеци ја нарекува жената на Сит, Азора.

Според книгата Битие, Сит родил син, Енос.

Според Книгата на јубилеите, синот на Сит, Енос, имал жена, сестра му Ноама.

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Библиски личности
Категорија:Адам и Ева
Категорија:Гностицизам
Кокоска Плоча

**Кокоска Плоча** — млада океанска тектонска плоча под Тихиор Океан источно од западниот брег на Северна Америка. Наречена е по Кокосовиот Остров, кој се наоѓа на неа. Настанала пред околу 23 милиони години кога Фараљонската Плоча се расцепила на две парчиња, со што е создадена и Насканската Плоча. Самата Кокоска Плоча се разделила на два дела, создавајќи ја малата Риверска Плоча. Кокоската Плоча се граничи со неколку различни плочи. На североисток се Северноамериканската и Карипската Плоча. На запад е Тихоокеанската, а на југ е Насканската Плоча.

Единственото копно над плочата е Кокосовиот Остров, кој е под управа на Костарика и лежи на 550&nbsp;км југозападно од нејзиното копно.

## Геологија
Кокоската Плоча е создадена со ширење на морското дно долж Источнотихоокеанскиот и Кокоскиот Гребен, особено во сложеното подрачје кое геолозите го нарекуваат Кокоско-наскански систем на ширење. Од гребенот плочата се турка на исток и под помалку густата Карипска Плоча во процес наречен подвлекување. Подвлечениот преден раб се загрева и ја оддаава неговата вода во плаштот над него. Во плаштовиот слој наречен астеносфера карпата се топи и создава магма, зафаќајќи ја прегреаната вода под голем притисок. Како последица од ова, на североисток од подвлечениот раб се наоѓа непрекинат вулкански лак (наречен Средноамерикански Вулкански Лак) кој се протега од Костарика до Гватемала, и земјотресен појас кој продолжува понасевер до Мексико.

Северната граница на Кокоската Плоча е Средноамериканскиот Ров. Источната е трансформен расед наречен Панамска Разломна Зона. Јужната граница е средноокеанскиот Галапагоски Гребен. Западната граница е уште еден средноокеански гребен, наречен Источнотихоокеански Гребен.

Врелата точка под Галапагос лежи долж Галапагоскиот Гребен.

Се смета дека Риверската Плоча северно од Кокосовата се одвоила од второспоменатата пред 5–10 милиони години. Границата меѓу овие две плочи нема изразен трансформен расед, но сепак тие се сметаат за посебни. По одвојувањето од Кокоската, Риверската Плоча почнала да дејствува како независна микроплоча.

Разорниот земјотрес во градот Мексико од 1985 г. и оној во Чијапас во 2017&nbsp;г. се последица од подвлекувањето на Кокоската Плоча под Северноамериканската. Катастрофалните земјотреси во Ел Салвадор во јануари и февруари 2001&nbsp;г. се предизвикани од подвлекувањето на оваа плоча под Карипската.

## Наводи

## Надворешни врски

* Тектонски развој на Кокоско-насканската Плоча, М. Мешеде и У. Баркхаузен 

Категорија:Тектонски плочи
Категорија:Географија на Средна Америка
Категорија:Географија на Мексико
Категорија:Геологија на Тихиот Океан
Категорија:Геологија на Средна Америка
Категорија:Геологија на Мексико
Категорија:Галапагос
Енох (син на Каин)

:*За истоимениот син на Јаред, видете [[Енох (син на Јаред)]]*.
**Енох** (, ) — библиска старозаветна личност од книгата Битие, син на Каин. Откако станал татко на Ирад, го продолжил „злобниот“ род на Каин. Првиот град во светот го добил неговото име (Бит. 4:16–17), изграден од Каин во земјата Нод, источно од Едем (според толкувањата — во Месопотамија).

Името „Енох“ е поврзано со западносемитски корен што значи „да се воведе“, „да се започне“; поврзаноста на името со основањето на првиот град служи како основа за толкувањето на името како „основач“

## Околности на раѓање
Библијата само спомнува дека Каин „ја познавал својата жена“, но не го наведува нејзиното име. Според Книгата на јубилеите (од околу II век пр. н. е.), жената на Каин била Аван, која била ќерка на Ева. 

Јован Златоуст верува дека мајката на Енох била една од ќерките на Адам и Ева и смета дека е природно Каин да сака да има деца. 

Теодорит Кирски забележува дека Бог му дозволил на Каин да се ожени со сестра му за да живеат нивните деца, кои се блиски роднини, во еднодушност. 

Митрополитот Филарет ја истакнува противречноста во очајот на Каин и неговата грижа за продолжување на неговата семејна лоза. Тој го гледа ова како пример на грешник кој, и покрај тоа што е на работ на пропаст, сепак се сосредоточува на личните желби. 

А.П. Лопухин предлага дека Каин веќе бил оженет пред да го убиел Авел, бидејќи можеби нема да може да се ожени потоа. Лопухин го толкува името Енох како „осветител“ или „обновувач“ и го поврзува и со раководството на семејството и со основањето на градот, означувајќи нова епоха во општеството.

## Подоцнежен живот и потомство
Малку се знае за понатамошниот живот на „првиот граѓанин“; името на неговата сопруга не се наоѓа во масоретскиот текст на Библијата. 

Енох имал син, Ирад. Од Ирад се родил Мехујаел (*Малелеил*), потоа Матусал (*Матусалах*), а од Матусал — Ламех (Бит. 4:18).

Според самарјанската традиција, тој бил погребан на планината Ајбал. 

Според толкувањето на Исак Асимов, заплетот за Каин и неговото потомство се појавил независно од заплетот за Адам и Ева, и двете приказни биле поврзани подоцна. Во наведувањето на родословието од Каин до Енох и пошироко, Асимов гледа паралела со списоците на сумерските цареви, па затоа Енох можеби е еден од царевите на Сумер.

## Семејна лоза

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Библиски личности
Категорија:Личности од Стариот завет
Убавата бељаџика

**„Убавата бељаџика“** (француски: *La Belle Noiseuse*) – филм на режисерот Жак Ривет (Jacques Rivette) од 1991 година. Автори на сценариото се Ривет,  Паскал Боницер (Pascal Bonitzer) и Кристин Лоран (Christine Laurent,), а главните улоги ги играат: Мишел Пиколи (Michel Piccoli), Џејн Биркин (Jane Birkin), Емануел Беар (Emmanuelle Béart), Маријан Деникур (Marianne Denicourt), Давид Бурстајн (David Bursztein), Жил Арбона (Gilles Arbona), а во филмот се користи раката на сликарот Бернар Дуфур (Bernard Dufour). Овој четиричасовен филм е инспириран од Балзаковиот расказ „Непознато ремек-дело“, а во него се работи за тајната на уметничкото творење и за стремежот кон совршенството. На Канскиот филмски фестивал, филмот ја освоил наградата на Екуменското жири.

## Синопсис
Порбус (го игра Арбона) е долгогодишен пријател на славниот сликар Френхофер (го игра Пиколи), кој со сопругата (ја игра Биркин) живее повлечено на својот имот во внатрешноста на Франција. Еден ден, Порбус го посетува Френхофер во придружба на младиот сликар Никола (го игра Бурстејн) и неговата млада жена Маријан (ја игра Беар). Френхофер им кажува дека не слика веќе десет години, од моментот кога не успеал да ја заврши сликата која требало да биде круна на неговата кариера, а за која му позирала Лиза. Порбус го убедува повторно да се обиде да ја доврши сликата, но сега со Маријан како модел. Во текот на петте дена во кои Френхофер работи на сликата целосно се менуваат животите и меѓусебните односи на сите ликови...

## Наводи

Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Франција
Категорија:Филмови засновани на раскази
Категорија:Филмови за сликари
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови од 1991 година
Категорија:Филмови на Жак Ривет
Категорија:Филмови со Жил Арбона
Категорија:Филмови со Маријан Деникур
Категорија:Филмови со Емануел Беар
Категорија:Филмови со Џејн Биркин
Категорија:Филмови со Мишел Пиколи
Крвник (филм)

**„Крвник“** (шпански: *El Verdugo*) — филм на режисерот Луис Гарсија Берланга (Luis García Berlanga) од 1963 година. Автор на сценариото е Рафаел Аскона (Rafael Azcona), а главните улоги ги играат: Нино Манфреди (Nino Manfredi), Ема Пенела (Emma Penella) и Хосе Исберт (José Isbert). Филмот освоил неколку награди на филмските фестивали, меѓу кои позначајна е наградата ФИПРЕСЦИ на Венецијанскиот филмски фестивал, каде филмот бил номиниран и за главната награда „Златен лав“.

## Содржина
Меѓу гробарот Хосе и ќерката на крвникот, Кармен, се раѓа необична љубов. Нејзиниот татко Амадео се подготвува да се пензионира, но не може да најде замена. По венчавката на Кармен и Хосе, Амадео го убедува Хосе да ја продолжи неговата работа. Хосе со тешко срце прифаќа, но се заколнува дека никогаш нема никого да погуби. Неговата заклетва е ставена на испит на следното закажано погубување...

## Наводи

Категорија:Шпански филмови
Категорија:Италијански филмови
Категорија:Филмови на шпански јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Шпанија
Категорија:Филмови од 1963 година
Категорија:Филмови на Луис Гарсија Берланга
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови со Ема Пенела
Категорија:Филмови со Хосе Исберт
Категорија:Филмови со Нино Манфреди
Катин (филм)

**„Катин“** (полски: Katyń) – филм на режисерот Анджеј Вајда (Andrzej Wajda) од 2007 година. Автори на сценариото се Вајда, Владислав Пашиковски (Władysław Pasikowski) и Пшемислав Новаковски (Przemysław Nowakowski), а главните улоги ги играат: Артур Жмијевски (Artur Żmijewski), Маја Осташевска (Maja Ostaszewska), Маја Коморовска (Maja Komorowska) и Владислав Ковалски (Władysław Kowalski).  Филмот е заснован врз романот „Катин“ (Katyń) на Анджеј Муларчик, а на 80. доделување на наградите „Оскар“ бил номиниран во категоријата најдобар странски филм.

## Синопсис
На почетокот на Втората светска војна, по германскиот напад на Полска, на 17 септември 1939 година, Црвената армија влегува во источниот дел на Полска, а сите полски офицери завршуваат како советски заробеници. Ана го чека враќањето на својот сопруг, кој е капетан во уланскиот полк, но пристигнуваат докази дека тој е убиен. Во април 1943 година, жената на еден полски генерал дознава како е убиен нејзиниот сопруг, откако германската војска ја открива масовната гробница на полските офицери во Катинската шума.

## Наводи

Категорија:Полски филмови
Категорија:Филмови на полски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Полска
Категорија:Филмови од 2007 година
Категорија:Филмови за Втората светска војна
Категорија:Филмови на Анджеј Вајда
Категорија:Филмови со Артур Жмијевски
Категорија:Филмови со Владислав Ковалски
Категорија:Филмови со Маја Коморовска
Категорија:Филмови со Маја Осташевска
Категорија:Филмови засновани на романи
Приказната за Глен Милер

**„Приказната за Глен Милер“** (англиски: *The Glenn Miller Story*) – филм на режисерот Ентони Мен (Anthony Mann) од 1953 година. Автори на сценариото се Валентајн Дејвис (Valentine Davies) и Оскар Бродни  (Oscar Brodney), а главните улоги ги играат: Џејмс Стјуарт (James Stewart), Џун Алисон (June Allyson), Хари Морган (Harry Morgan), Чарлс Дрејк (Charles Drake), Џорџ Тобијас (George Tobias), Бартон Меклејн (Barton MacLane), Луис Армстронг (Louis Armstrong), Бен Полак (Ben Pollack) и Џин Крупа (Gene Krupa). И покрај тоа што бројни настани и личности од животот на Глен Милер се изоставени, филмот е заснован на неговата животна приказна, а во него се појавуваат и неколку познати музичари, современици на Милер, како Луис Армсттронг, Бен Полак и Џин Крупа. Филмот постигнал голем успех, а за тоа придонесува и изведувањето на неколку познати дела на Милер. Филмот ја освоил наградата „Оскар“ за најдобар звук, а неговиот успех го поттикнал студиото Јуниверзал да сними уште еден сличен филм, „Приказната за Бени Гудмен“.

## Синопсис
Глен Милер (го игра Стјуарт) ја почнува кариерата како свирач на тромбон во малите клубови на Њујорк, нудејќи им ги своите композиции на познатите музичари, а потоа, постепено, во текот на 1930-тите, станува водач на најуспешната џез-група. Иако е целосно посветен на музиката, тој е примерен семеен човек кој со својата жена (ја игра Алисон) има две деца, а таа има разбирање за неговите чести отсуства од домот. За време на Втората светска војна, Милер го води воениот оркестар со кои ги изведува своите дела. Притоа, оркестарот оди во Англија за да ги забавува американските војници...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Њујорк
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Англија
Категорија:Филмови од 1953 година
Категорија:Филмови на Universal Pictures
Категорија:Биографски филмови
Категорија:Филмови за музичари
Категорија:Филмови на Ентони Мен
Категорија:Филмови со Џејмс Стјуарт
Категорија:Филмови со Џун Алисон
Категорија:Филмови со Хари Морган
Категорија:Филмови со Чарлс Дрек
Категорија:Филмови со Џорџ Тобијас
Категорија:Филмови со Луис Армстронг
Категорија:Филмови со Бен Полак
Категорија:Филмови со Бартон Меклејн
Категорија:Филмови со Џин Крупа
Љубов попладне

**„Љубов попладне“** (француски: *L’amour l’apres-midi*) – филм на режисерот Ерик Ромер од 1972 година. Автори на сценариото се Ќурбани и Мартин Бенке (Martin Behnke), а главните улоги ги играат: Бернар Верли, Зузу, Франсоаз Верли. Филмот е последен од циклусот „Морални приказни“.

## Синопсис
Фредерик живее удобен живот како партнер во една мала париска фирма и во среќен брак со наставничката Хелена која е бремена со нивното второ дете. Фредерик сонува за други жени, но не презема ништо. Еден ден, во неговата канцеларија се појавува Клои, поранешната љубовница на неговиот стар пријател. Најпрвин, тие се гледаат како пријатели, но Клои одлучува да го заведе Фредерик, кој така запаѓа во морална дилема... 

## Наводи

Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови од 1972 година
Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Париз
Категорија:Филмови на Ерик Ромер
Категорија:Филмови со Бернар Верли
Категорија:Филмови со Зузу
Категорија:Филмови со Франсоаз Верли
Подобро е да се умее

**„Подобро е да се умее“** (српски: *Боље је умети*) – филм на режисерот Војислав Нановиќ од 1960 година. Автори на сценариото се Ќурбани и Мартин Бенке (Martin Behnke), а главните улоги ги играат: Павле Вуисиќ, Милена Дравиќ, Драган Лаковиќ, Мија Алексиќ и Жарко Митровиќ.

## Синопсис
По доаѓањето во едно мало провинциско место, Мане Каракас се обидува да внесе малку ведрина во неговата мачна атмосфера. Еден новинар не го разбира добро Каракас и објавува дека во местото ќе се одржи фестивал на забавна музика. Кога доаѓаат пејачите и оркестрите за да потпишат договор, Мане открива дека е жртва на недоразбирањето...

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови од 1960 година
Категорија:Филмови на Војислав Нановиќ
Категорија:Филмови со Павле Вуисиќ
Категорија:Филмови со Милена Дравиќ
Категорија:Филмови со Драган Лаковиќ
Категорија:Филмови со Мија Алексиќ
Категорија:Филмови со Жарко Митровиќ
Категорија:Филмови со Столе Аранѓеловиќ
Категорија:Филмови со Божидарка Фрајт
Категорија:Филмови со Ташко Начиќ
Категорија:Филмови со Бојан Адамич
Категорија:Филмови со Драгомир Бојаниќ Гидра
Категорија:Филмови со Габи Новак
Категорија:Филмови на Авала филм
Тодор Жилков

**Тодор Жилков**, роден **Тодор Илиев Жилков**, претставен во русофилската бугарска историографија како **Тодор** **Тилков** (Струмица — септември 1879, Вишен) — македонски свештеник кој служел во Струмица, и Водоча. Деец на македонската преродба. Покрај притисоците од Патријаршијата тој бил еден од единствените попови во струмичко кои богослужеле на македонски народен јазик.

## Животопис
лево|мини|Слика на делегатите на Првиот собор во Цариград од 24 јули 1871 година. Тодор Жилков е на првиот ред (№ 11)
Тодор е роден е во Струмица, која тогаш била дел од Османската империја. Тој е еден од водачите на струмичани во нивната борбата за црковна незавиност од Цариградската патријаршија. За таа цел, и со цел да може да богослужи на македонски тој во 1871 година е делегат од Струмичката епархија на Првиот словенски црковно-народен собор во Цариград. На 14 мај истата година станува еден од потпишувачите за пристапување кон Бугарската егзархија.

Од написити на егзархискиот митрополит Герасим Струмчки, попот Теодор во Водоча уживал голема поддршка во својата борба да богослужи на македонски народен јазик и покрај притисоците на грчките владици. Токму затоа литургијата во Водочката црква непрекинато продолжила да се води на македонски народен јазик, во време кога во Струмица тоа било речиси невозможно.

Жилков и учителот Агапи Војнов, уживале голема морална и материјална поддршка од велешките трговици, и македонски преродбеници браќа Шулеви, и под нивно покровителство ќе започнат и народно училиште во Струмица. Ваквите смели акции, ќе предонесат да дојде во директен судир со грчкиот струмички митрополит Јеротеј, кој наредил и тој и Војнов да бидат претепани.

Претепувањето предизвикало скандал, не само во Струмица, туку стигнало и до Солунскиот валија, па како последица на тоа струмичкиот кајмакан бил отпуштен, а Патријаршијата морала да го премести Јеротеј надвор од Струмица. За жал, грчките клевети не престанале тука, и поради неговата непокелбливост османлиските власти во 1870-те години го преместиле во Сер. Поради тоа неговите четири малолетни деца останале без било какви приходи и издршка. Неговиот живот завршил во селото Вишен, Серско, каде бил поставен да богослужи. Тука во 1879 умрел и бил закопан до селската црква. Познатион учител Арениј Костенцев, тврди дека намерно бил отруен од Грците во Сер. Неговиот внук е македонскиот деец Арсо Поп Тодоров

## Наводи

Категорија:Македонски преродбеници
Категорија:Луѓе од Струмица
Категорија:Македонски свештеници
Категорија:Македонски просветители
Категорија:Борци против грчката вооружена пропаганда во Македонија
Категорија:Починати во Егејска Македонија
Категорија:Починати во 1879 година
Енох (син на Јаред)

:*За истоимениот син на Каин, видете [[Енох (син на Каин)]]*.
мини|Енох, синот на Јаред
**Енох** () — старозаветна личност што живеела пред Големиот потоп, седмиот патријарх, почнувајќи од Адам. Тој е потомок на Сит, син на Јаред и татко на Матусал, дедо на Ламех, прадедо на Ное (Бит. 5:18–28). Неговото пророштво „Господ доаѓа со десет илјади Свои свети ангели за да изврши пресуда над сите“ е пренесено во новозаветниот текст (Јуда 1:14–15). Како награда за неговото благочестие и вера, Бог „го зел“ од земјата, ослободувајќи го од смртта предизвикана од гревовите на неговите прародители (Евр. 11:5). Неговото појавување, заедно со пророкот Илија, се очекува пред второто Христово доаѓање.

## Хронологија
Според Јосиф Волоцки, тој живеел повеќе од 4000 години пр. н. е. Според книгата Битие, бил однесен кај Бога на 365-годишна возраст поради неговото благочестие.

## Опис

### Родословие

### За предците
Енох е „седмиот од Адам“ според книгата Битие и Посланието на Јуда (Бит. 5:1–18, Јуда 1:14). Неговите предци биле Адам, Сит, Енос, Каинан, Малелеил и Јаред. Јаред имал 162 години кога се родил Енох. 

Од десетте „праотци“, Енох живеел најкраток живот и бил првиот што „Бог го зел“, израз што се користи двапати во книгата Битие. Вака е опишан и неговиот правнук Ное. Апостол Павле го парафразирал ова како „му угодил на Бога“ и забележал дека Енох бил однесен на небесата без да умре.

### Жени
Во Книгата на јубилеите се споменува жената на Енох — Адни.

Ерменскиот историчар Мхитар Ајриванеци ја споменал жената на Енох — Јаднер.

### За децата
Потомците на Енох: синот Матусал, внукот Ламех, правнукот Ное ги родил Сим, Хам и Јафет (праправнуци на Енох).

## Наводи

## Надворешни врски

* The Descendants of Adam, The Legacy of Cain, The Souls Elijah and Enoch
* Catholic Encyclopedia ''Henoch'' (1914)
* Andrei A. Orlov essays on 2 Enoch: *[http://www.marquette.edu/maqom/enochpriest.html Enoch as the Heavenly Priest]*, *[http://www.marquette.edu/maqom/enochsecrets.html Enoch as the Expert in Secrets]*, *[http://www.marquette.edu/maqom/enochscribe.html Enoch as the Scribe]* and *[http://www.marquette.edu/maqom/enochmediator.html Enoch as the Mediator]*
* Ed. Philip P. Wiener ''Dictionary of the History of Ideas'': Cosmic Voyages (1973)
* Dr. Reed C. Durham, Jr. Comparison of Masonic legends of Enoch and Mormon scriptures description of Enoch (1974)

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Библиски личности
Категорија:Личности од Стариот завет
Категорија:Исламски пророци