open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ст. Јохан во Понгау (округ)

**Ст. Јохан во Понгау** (германски: *Bezirk St. Johann im Pongau*) — административен округ (*Бецирк*) во сојузната покраина Салцбург, Австрија и во склад со регионот Понгау. Површината на округот е 1.755,37 км², со население од 77.872 (15 мај 2001 година) и густина на населеност 44 лица на км². Административен центар на округот е Санкт Јохан во Понгау.

## Административна поделба
мини|Поглед на Бад Хофгаштајн во зима
Округот е поделен на 25 општини, од кои три се градови, а седум од нив се пазарни градови.

### Градови
# Бишофсхофен (10.087)
# Радштат (4.710)
# Ст. Јохан во Понгау (10.260)

### Пазарни градови
# Алтенмаркт во Понгау (3.486)
# Бад Хофгаштајн (6.727)
# Вагрејн (3.127)
# Верфен (3.085)
# Гросарл (3.634)
# Ст. Веит во Понгау (3.330)
# Шварзах во Понгау (3.526)

### Општини
# Бад Гастајн (5.838)
# Верфенвенг (766)
# Голдег (2.216)
# Дорфгаштајн (1.649)
# Ебен во Понгау (2.005)
# Клајнарл (743)
# Мулбах на Хочкониг (1.629)
# Пфарверфен (2.174)
# Ст. Мартин на Тененгбирге (1.406)
# Унтертауерн (453)
# Филцмос (1.352)
# Флахау (2.625)
# Форстау (515)
# Хутау (1.555)
# Хутшлаг (974)

## Поврзано
* Салцбург
* Салцбург (покраина)

Категорија:Санкт Јохан во Понгау (округ)
Категорија:Окрузи во Салцбург (покраина)
Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Солун (1873)

**Свети Кирил и Методиј** — поранешна црква во градот Солун, Егејска Македонија.

## Историја
Црквата е изградена од македонското население во градот, тогаш веќе под врховенството на Бугарската егзархија. Првично е основана како мал параклис. Параклисот е отворен на празникот на Свети Наум Охридски на 20 јуни 1873 г. Прв нејзин свештеник бил поп Петар Димитров. Првите старатели биле Димитар Паунчев, Насте Стојанов, Петар Шумков и устабашијата Ѓорѓи Стојанов од Врбница. Храмот се наоѓал во христијанската населба Панагуда, на улица „Бајат“ (денес „Капетан Патрикис“) на стотина метри јужно од централната улица „Егнатија“. Параклисот бил подигнат со доброволни прилози од населението, и во прво време бил мала градба со две простории и ходник.

Црквата подоцна е проширена и отворена на 3 април 1885 г. При проширувањето на параклисот во храм, поставен е камен со посвета на Свети Кирил и Методиј, свечено вѕидан во камениот ѕид од олтарната страна за време на литургија од попот Иван Ангелов од лагадинското (или солунско) село Висока во сослужение со други свештеници. Новиот храм бил изграден од мијачките градители Атанас и Ѓорѓи Митровски.

Со текот на следните години црквата црквата е подновена, направен е друг кат и до неа е подигната камбанарија, а во црковниот двор е изградена мала двокатна куќа за клисарот и свештеникот. 

Денес на местото на црквата има станбени згради, а од храмот нема ни трага.


 St._st._Cyril_and_Methodius_Solun_1.jpg| 
 St._st._Cyril_and_Methodius_Solun_2.jpg| 
 St._st._Cyril_and_Methodius_Solun_3.jpg| 
 St._st._Cyril_and_Methodius_Solun_4.jpg| 
 St._st._Cyril_and_Methodius_Solun_5.jpg| 
 St._st._Cyril_and_Methodius_Solun_6.jpg| 
 St._st._Cyril_and_Methodius_Solun_7.jpg| 


## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

Кирил и Методиј 19
Кирил и Методиј 19, Солун
Кирил и Методиј 19, Солун
Категорија:Појавено во 1873 година
Црква „Св. Антониј“ - Солун

**Свети Антониј** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата е параклис на манастирот „Св. Теодора“.

Црквата се наоѓа во старото грчко маало, на раскрсицата на улиците „Маргаритис Димицас“ и „Филики Етерија“, близу плоштадот „Иподромос“ и црквата „Св. Константин и Елена“. Храмот е изграден во втората половина на XIX век на местото на помала црква. Градбата претставува двокорабна базилика со незачуван трем, украсена со керамопластика. Иконите „Свети Анастасиј Перски“ (1834) и „Света Пулхерија“ се дело на Јоанис Анастасиу од Литохоро.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

Антониј
Антониј, Солун
Црква „Св. Димитриј“ - Солун (1890)

**Свети Димитриј** — поранешна црква во градот Солун, Егејска Македонија.

## Историја
Црквата е изградена за македонското население во градот, тогаш веќе под врховенството на Бугарската егзархија. Отворена е на 8 мај 1890 г. и се наоѓала во Вардарското Маало, спроти Бурмали-џамијата на улица „Зелефхидон“ бр, 11 (денес улица „Антигониди“). Работела во две [бондручни] градби купени во 1887 и 1889 г. во име на егзархот [Јосиф I Бугарски|Јосиф I под изговор дека ќе служат за кожарски склад. Потоа во зградите била сместена црквата и основно училиште. Од 1906 г. фигурира во османските дефтери како „бугарска црква“ на улица „Дикили Таш“.

Изгорела во Солунскиот пожар од 1917 г.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

Димитриј
Димитриј, Солун
Категорија:Појавено во 1873 година
Категорија:Престаноци во 1917 година
Нежна кожа

**„Нежна кожа“** (француски: *La peau douce*) — филм на режисерот Франсоа Трифо од 1964 година. Трифо е автор и на сценариото, заедно со Жан-Луј Ришар (Jean-Louis Richard). Главните улоги ги играат: Жан Десаи (Jean Desailly), Франсоаз Дорлеак (Françoise Dorléac) и Нели Бенедети (Nelly Benedetti). На Канскиот филмски фестивал филмот бил номиниран за главната награда, „Златна палма“.

## Синопсис
Пјер Лашени е познач издавач на книги и предавач. Тој е во брак со Франка со која ја има десетгодишната ќерка Сабин. Меѓутоа, кога ја запознава стјуардесата Никол, тој почнува вонбрачна врска и никако не може да се одвои од неа...

## Наводи

Категорија:Француски филмови
Категорија:Португалски филмови
Категорија:Филмови од 1964 година
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови на Франсоа Трифо
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови со Жан Десаи
Категорија:Филмови со Франсоаз Дорлеак
Категорија:Филмови со Нели Бенедети
Црква „Св. Евтимиј Солунски“ - Солун

**Свети Евтимиј Солунски** () — средновековен параклис сместен до црквата „Св. Димитрија“ во Солун, Егејска Македонија. Со својата архитектура и живопис претставува значаен пример на таканаречената палеолошка ренесанса.

## Историја
мини|лево|Фреска од храмот
Црквата е изградена на крајот на XII век. Претставува трикорабна базилика со подигнат среден кораб, залепена на запад со јужниот дел на источниот ѕид на „Св. Димитрија“. Според натписот од северниот ѕид, ктитори на храмот биле првомајсторот Михаил и неговата сопруга, која била од родот Комнини. Живописот е од 1302/1303 г. Негов автор е Мануил Панселин, воедно автор и на фреските од црквата „Успение на пресв. Богородица“ во Кареја.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Евтимиј Солунски
Евтимиј Солунски, Солун
Црква „Св. Лазар“ - Солун

**Свети Лазар** () — гробишна црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

## Историја
Црквата е изградена под името **„Св. Павле“** во 1900 г. за македонското население, тогаш под врховенството на Бугарската егзархија. Подигната е на централните македонски гробишта кои се наоѓале до грчките гробишта „Св. Благовештение“ (Евангелистрија). Црквата претставува мал параклис на парцела купена од егзархиската општина. Општината успеала да издејствува ферман за црквата, издаден во името на егзархот Јосиф I. По потпаѓањето на Егејска Македонија под грчкат власт, црквата е преименувана во „Св. Лазар“.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Лазар
Лазар, Солун
Лазар, Солун
Категорија:Појавено во 1900 година
Младински водачи

**Младински водачи** ― личности кои се активни на полето на младинската работа.

Младинските водачи, воспитувачот или советникот за млади не се исти како лицата на име Дете и младински работници во Канада и Соединетите Држави, кои се терапевтски младински работници. Тие се, исто така, младински работници, или работници за поддршка на младите.

Кога дејствуваат во младинските заедници, тие се нарекуваат младински работници на заедницата.

## Обука
Во неколку земји поминуваат посебни обуки за да се вработат.

На пример за непрофесионални младински водачи:

* Во Обединетото Кралство, може да се бара Национална стручна квалификација или стручно поврзана квалификација, Ниво 2 или 3 (тоа ја замени обуката за RAMPs).
* Во други земји како Германија или Франција, работодавачот може да бара специфични сертификати („JuLeiCa“ во Германија и „BAFA“ во Франција, повисоки се професионални програми за постдипломски студии).

За професионални младински работници, студиските програми за професионална квалификација се нудат од универзитетите или колеџите за високо образование.

## Поврзано
Младински работници, младински работници во заедницата, младинска работа д-р Мухамед Сауд исто така се смета за младински активист.

## Наводи

Категорија:Младинска работа
Базилика „3 Септември“

**Базилика „3 Септември“** () — ранохристијанска базилика во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Базиликата се наоѓа на улицата „3 септември“. Градбата е откопана само делумно, а остатокот е под зградата на Меѓународниот саем. Претставува трикорабна базилика. Откопаните монети ја датираат во периодот од 380 до 450 г. Опстанала сè до VII век, кога е срушена во варварските наезди. Црквата е поврзана со соседниот мартириум на Александар од Пидна. Во неа има и киклион — полукружен ходник под жртвеникот со мермерни украси по подот и ѕидовите, поврзан со култот кон мачениците. Точно под олтарот се откриени мермерна урна и кивор со сребрен натпис.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

Категорија:Цркви во Солун
Категорија:Цркви во Солунската епархија
Категорија:Византиска архитектура во Солун
Црква „Св. Павле“ - Свети Павле (1972)

**Свети Павле** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

## Историја
мини|лево|Фреска во храмот
Храмот се наоѓа во населбата Кастра, во јужниот крај на истоименото маало Свети Павле (Агиос Павлос), до Пашините градини и под  булеварот „Охи“. Тамен-темелникот на храмот е поставен во 1919 г. по иницијатива на Солунското добротворно машко друштво и црквата е завршена во 1922 г. по проект на видниот архитект Ксенофон Пеонидис. Денешната црква е подигната во 1972 г. и зафаќа површина од 4.300&nbsp;м2. Во црковниот двор има свет извор со мала пештера, во која според преданијата се криел Апостол Павле кога бил гонет од солунците.

Во 1988 г. општината решила дека црквата треба да се сруши, но по интервенцијата на министерот за Македонија и Тракија, Стељос Папатемелис, таа е оставена. Храмот бил центар на парохијата сè до 1992 г. Истата година почнала изградбата на нов парохиски храм на стотина метри јужно. Во 2013 г. старият храм и зелениот појас пред него се обновени. Црквата е одново живописана, а во олтарот се направени важни интервенции.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Павле, Свети Павле 1972
Павле, Свети Павле 1972
Категорија:Појавено во 1972 година
Црква „Св. Пантелејмон“ - Капуџилар

**Свети Пантелејмон** () — средновековна црква кај солунското преградие Капуџилар, Егејска Македонија.

Урнатините на црквата се наоѓаат на планината Хортач северно од Капуџилар, на границата со Пејзаново. Изградена е во доцновизантискиот период како храм на стар манастир. Во внатрешноста се зачувани дел од фреските.

Во 1987 г. црквата е прогласена за споменик на културата.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

Пантелејмон, Капуџилар
Пантелејмон, Капуџилар
Пантелејмон, Капуџилар
Категорија:Споменици на културата во Солун
Категорија:Споменици на културата во Капуџилар-Хортач
Медицинско волонтерство

**Медицинско волонтерство** ― волонтерството во пределот на обезбедување медицинска помош. Иако често се гледаат само лекари и медицински сестри кои се доброволци, поимот може да се користи и за доброволци за клинички испитувања кои се мотивирани од нефинансиски придобивки. Медицинското волонтерство е претежно гледано како „етички императив кој им служи на обесправените“.

Откриено е дека мотивациите на медицинските доброволци, анализирани преку рамката за Инвентар на функции на доброволците, се фокусирани прво на димензијата на вредности, а потоа на разбирање, подобрување, социјална, кариера и заштита. Од нив, најважни се првите две. Со други зборови, најчеста причина за медицинско волонтирање е изразување или дејствување на важни вредности, како што е хуманитарноста и помагањето на тие со помала среќа и барањето да научат повеќе за светот и/или вештините  кои често се неискористени.

Краткорочниот медицинско волонтерство во странство, често во земјите во развој, понекогаш се критикува како медицински волонтуризам. Ваквите активности се критикуваат кога ќе се споредат со алтернативниот поим за одржлив капацитет, т.е. работа направена во контекст на долгорочни, месно управувани и инфраструктури поддржани од странство. Оваа критика главно преовладува во научната и рецензирана книжевност. Во последно време вакви критиќи објавуваат и медиуми со поопшта читателска публика.

## Поврзано

* Итна медицинска помош
* Болничарски доброволец
* Волонтерска противпожарна единица

## Наводи

Категорија:Медицинско волонтерство
Категорија:Никулци за медицина
Крстилница „Св. Јован Претеча“ - Солун

**Свети Јован Претеча** () — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија. Се наоѓа во градскиот центар, околу античката крстилница поврзана со систем од катакомби со соедниот храм „Св. Софија“.
мини|лево|Крстилницата

Се наоѓа е во мала градина меѓу улиците „Иктин“ на северозапад, „Макензи Кинг“, која ја двои од „Св. Софија“ на север и „Павлос Мелас“ на исток. Старите остатоци се под уличното ниво, на нивото на „Св. Софија“ и „Пресв. Богородица Казанџиска“. Зачуваниот базен првично бил дел од антички нимфеум (храм на нимфите). Христијанската крстилница веројатно е постара од „Св. Софија“. На еден од столбовите е всечен крст. Катакомбниот систем и откриен во 1892 г. и се состои од ходници и две подземни простории, од кои едната со мал извор. Во средината на дворот се остатоците од византиската црква, која многу личи на ротондата „Св. Ѓорѓи“, но помала. Тааа црква пак, е изградена врз рушевините на антички храм. Во 1932 г. се извршени ископувања, кога било решено таму да се подигне зграда. Откривањето на антички остатоци ги запреле градежните работи.
Денешната црква е добар пример за ускладување на денешната архитектура со античките остатоци — изградена е од стакло и зелен камен во 1990 г. врз помала црквичка од 1940 г.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Јован Претеча, Крстилница
Јован Претеча Крстилница, Солун
Категорија:Појавено во 1940 година
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Егејска Македонија
PGC 39058

**PGC 39058** ― џуџеста галаксија сместена на 14 милиони светлосни години од нас во соѕвездието Змеј. Галаксијата е бледа и замаглена од страна на HD 106381, ѕвезда во преден план што го отежнува набљудувањето.

## Наводи

Категорија:Змеј (соѕвездие)
Категорија:PGC-објекти
Категорија:Џуџести галаксии
Халасана

врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a2/Halasana.jpg/310px-Halasana.jpg|мини|Халасана.
**Халасана** (санскрит: हलासन; МАСТ: *halāsana*) или **положба на рало** ― превртена асана во хата јогата и современата јога како вежбање. Нејзините варијации вклучуваат **Карнапидасана** со колената покрај ушите и **Супта Конасана** со широко раздвоени стапала.

## Етимологија и потекло
[врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/34/Arair_champige_a_reil.png/220px-Arair_champige_a_reil.png|мини|Завршената положба наликува на традиционално [Плуг|рало.]]
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/87/Marguerite_Agniel_posing_with_her_back_arched_and_legs_stret_Wellcome_V0048584.jpg/220px-Marguerite_Agniel_posing_with_her_back_arched_and_legs_stret_Wellcome_V0048584.jpg|мини| Гуруто за здравје и убавина Маргерит Агниел во положба на рало, ок. 1928 година. Фотографија на Џон де Мирџијан.
Името Халасана доаѓа од санскритскиот збор хала (हला) што значи „рало“ и асана (आसन) што значи „држење“ или „седење“. Положбата е опишана и илустрирана во *Сритатваниди* во 19 век како *Lāṇgalāsana (Лангаласана)*, што исто така значи положба на рало на санскрит.

Карнапидасана ја нема во средновековните текстови за хата јога. Независно е опишанa во *Целосната илустрирана книга за јога* на Свами Вишнудевананда од 1960 година во традицијата на Сивананда Јога, и од *БКС Ајенгар* во неговата *Светлина на јогата* од 1966 година, што имплицира дека можеби има постаро потекло. Името доаѓа од санскритските зборови карна (कर्ण) што значи „уши“, пид (पीड्) што значи „стискање“ и асана (आसन) што значи „држење“ или „седиште“.

## Опис
Во положбата се влегува од Сарвангасана (стоилка за раменици), благо спуштајќи го грбот за рамнотежа и поместување на рацете и нозете над главата додека испружените прсти не ги допрат земјата и врвовите на прстите, во подготвителна варијанта на положбата. Рацете потоа може да се поместат за да го поддржат грбот во повертикална положба, давајќи втора варијанта положба. Конечно, рацете може да се испружат на земја подалеку од стапалата, давајќи ја последната положба во форма на традиционално рало.

## Варијации
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d3/Mr-yoga-ear-pressure-pose.jpg/220px-Mr-yoga-ear-pressure-pose.jpg|мини|Карнапидасана, со варијантна положба за раката.
При положбата Карнапидасана (положба на притискање уши) или Раџа Халасана (кралска положба на рало) колената се свиткани блиску до главата и фатени за рацете.

При положбата Парсва Халасана (странично рало) телото е вертикално, трупот е искривен на едната страна, а нозете се исправени при што стапалата ја допираат земјата (на таа страна).

При положбата Супта Конасана (аголна-лежечка положба) нозете се што е можно пошироко раздвоени, прстите се на земја, како превртена Упависта Конасана;врвовите на прстите може да ги дофатат палците.

Сите овие варијации може да се изведат како дел од циклусот почнувајќи од Сарвангасана (положба свеќа).

## Поврзано

* Список на асани

## Наводи

## Извори

* 
* 
* 

## Надворешни врски

* Преглед на Халасана

Категорија:Превртени асани
Категорија:Нанапред наведнати асани
Тивко место

мини|Лого на филмот
**„Тивко место“** (англиски: *A quite Place*) – филм на режисерот Џон Красински (John Krasinski) од 2018 година, снимен по сценариото на Брајан Вудс (Bryan Woods) и Скот Бек (Scott Beck). Главните улоги ги играат: Емили Блант (Emily Blunt), Џон Красински (John Krasinski), Милисент Симондс (Millicent Simmonds) и Ноа Џуп (Noah Jupe). Филмот бил номиниран за неколку награди, како: „Оскар“ за најдобра монтажа на звукот, „Златен глобус“ за најдобра оригинална музика итн.

## Синопсис
Татко (го игра Красински) и мајка (ја игра Блант) се обидуваат да преживеат и да ги одгледаат децата (ги играат Симондс и Џуп) во еден апокалиптичен свет населен со слепи чудовишта кои имаат извонредно добар слух со чија помош ги ловат луѓето...

## Наводи
Категорија: Американски филмови
Категорија: Хорор филмови
Категорија: Филмови од 2018 година
Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови на Џон Красински
Категорија:Филмови со Емили Блант
Категорија:Филмови со Џон Красински
ФК Слободен

**ФК Слободен Скопје** е фудбалски клуб од Скопје. Моментално се натпреварува во Општинска фудбалска лига - Кисела Вода, четвртиот степен на македонската фудбалска пирамида.

## Историја
Слободен е основан во јуни 2022 година.  

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 
*
*Профил на MacedonianFootball 


Категорија:Фудбалски клубови од Скопје
Категорија:Фудбалски клубови од Македонија
Категорија:Појавено во 2022 година во Македонија
Црква „Св. Никола Транос“

**Свети Никола Транос** () — параклис во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Параклисот се наоѓа на Старата агора и претставува метох на манастирот „Св. Теодора“.

На местото на денешната скромна црква до 1917 г. постоела величествена базилика, која била средиште на богатото грчко маало во градскиот центар. Името *Транос*, т.е. *Голем*, е дадено за да се разликува од „Св. Никола Сирак“ (или „Свети Никола Мал“). Наречена е и *Голема* (*Μεγάλος*) и *Благородна* (Αρχοντικός).

## Историја
Во 1973 – 1977 г. околу сегашната црква се извршени ископувања во кои се пронајдени градби од римско време, веројатно поврзани со агората. Над нив подоцна е изградена ранохристијанска базилика. Според преданието, на ова место подоцна имало византиски храм, но археолошките наоди не укажуваат на такво нешто. На натпис од 1110 г. се спомеунва црква „Св. Никола Палеофавас“ (*Άγιος Νικόλαος Παλαιοφάβας*), која може да се поврзе со „Никола Транос“. Имети „Св. Никола Голем“ (*Άγιος Νικόλαος Μεγάλος*) за првпат се споменува во документ од 1406 г.

Според османлиски ферман од 1722 г., „Св. Никола Транос“ претрпел големи штети и жителите добиле дозвола за обнова. Новата црква била просторна базилика со дрвени столбови и веројатно портик од јужната страна. Во 1833 – 1834 г. е добиена уште една дозвола за обнова на црквата. Изгледа дека таа била целосно урната и одново изградена околу 1864 г.

По пожарот од 1890 година, во кој е уништена крајбрежната митрополитска црква „Св. Димитриј“, седиштето на епархијата и моштите на Свети Григориј Палама се префрлени во „Св. Никола Транос“.

Црквата изгорела во големиот Солунски пожар на 6 август 1917 г., но не наполно, како што се гледа од сликите по пожарот. Со преселбата на Грците од Мала Азија, урнатините на храмот служеле како привремено сместување за дојденците. Во 1928 г. остатоците се отстранети за да се изгради сегашниот храм.

## Поврзано
* Солунска епархија

## Наводи

Никола Транос
Никола Транос, Солун
Категорија:Појавено во 1935 година
Артланд

мини|Грбот на општинската заедница

**Артланд** () — општинска заедница во округот Оснабрик, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во градот Квакенбрик.

Општинската заедница Артланд се состои од следниве општини:

# Бадберген
# Квакенбрик
# Менслаге
# Нортруп

Категорија:Општински заедници во Долна Саксонија
Волонтерски центар

**Волонтерски центри** постојат првенствено за да го поттикнуваат и развиваат волонтерството во заедницата како целина. Општо земено, тие прават 4 работи: промовирање волонтерство, градење капацитети за делотворно месно волонтирање, обезбедување водство за прашања поврзани со волонтерството и поврзување на луѓето.

„Волонтерски центри“ во Обединетото Кралство понекогаш се познати и како „агенции за волонтерски развој“. Работејќи според национален модел, тие обезбедуваат поддршка на месно ниво за поединечни волонтери и организации кои вклучуваат доброволци. Тие имаат шест основни функции, кои заедно се обидуваат да го промовираат и развијат волонтерството во месните заедници и да ги поврзаат потенцијалните доброволци со организациите кои ги вклучуваат.

## Поврзано

* Здружение за водачи во волонтерски ангажман 
* Општокорисна работа
* Европски волонтерски центар
* Светлосни точки - меѓународна непрофитна организација
* Волонтерство
* Волонтери од Америка
* Волонтирај Ирска
## Наводи

Категорија:Волонтерство
Категорија:Филантропски организации
Читкушева чешма

**Читкушева чешма** — историска чешма во градот Велес.

Чешмата се наоѓа во источното маало Прцорек, на раскрсницата на улиците „Јордан Хаџи Константинов Џинот“ и „Прохор Пчински“. До неа има вековен јавор, во центарот на Влашкото Маало околу црквата „Успение на пресв. Богородица“. Изградена е најдоцна на почетокот на XIX век. Обновувана е во 1992 и во 2012 г. со учество на зографот Златко Александровски. Го носи името на семејството Читкушеви кои живееле во близина.

## Поврзано
* Прцорек

## Наводи

Категорија:Чешми во Македонија
Категорија:Згради и градби во Велес
Категорија:Историја на Велес
Категорија:Култура на Велес
Селска чешма (Велестово)

**Селска чешма** — чешма во селото Велестово, Охридско. Изградена е во 1891 г. од мајсторот Донглов. На неа е поставена плоча за мештаните загинати во НОБ. Има и вградена релјефна биста на преродбеникот Григор Прличев.

## Наводи

Велестово
Категорија:Велестово
Категорија:Појавено во 1891 година
Црква „Св. Никола“ - Амолјани

**Свети Никола** ()  — црква во селото Амолјани на истоимениот остров во Касандриско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Ерисовско-светогорско-ардамерската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1860 г. Таа, заедно со сето подрачје на денешното село била метох на едне од светогорските манастири. Градбата претставува еднокорабна базилика. Има поголем број вредни икони од XIX век, дело на мајстори од Галачишката школа, како и средновековните византиски икони на Иисус, Свети Никола, како и византиски икони донесени од грчките доселеници од Мала Азија во 1920-тите.

Во 1995 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.

## Поврзано
* Ерисовско-светогорско-ардамерска епархија

## Наводи

Никола, Амолјани
Никола, Амолјани
Категорија:Споменици на културата во Аристотел (општина)
Никола, Амолјани
Категорија:Појавено во 1860 година
Бишофсхофен

**Бишофсхофен** (германски: *Bischofshofen*) — град и општина во округот Санкт Јохан во Понгау во австриската сојузна покраина Салцбург. Тој е важен сообраќаен јазол сместен на железничката линија Салцбург-Тирол и на автопатот Тауерн, главна автопатска рута што го преминува главниот синџир на Алпите.

## Географија
Бишофсхофен се наоѓа во северните варовнички Алпи, во долината на реката Салзах, околу 50 км јужно од главниот град на државата Салцбург. Опкружен е со масивот Хохкениг на запад, дел од Берхтесгаденските Алпи, Тененските Планини на североисток и Салцбуршките шкрилести Алпи на југоисток.

Општинската област ги опфаќа катастарските заедници Бишофсхофен, Бухберг, Хајдберг и Винкл.

### Населени места во Бишофсхофен:

* Бишофсхофен (7.134)
* Митербергхутен (1.323)
* Лајдерег (488)
* Бухберг (440)
* Кројцберг (263)
* Алпфахрт (149)
* Гејнфелд (109)
* Хајдберг (98)
* Винкл (83)
* Астен (50)

## Историја
Во неолитот, локалните келтски племиња ископувале бакар и сол во блиските ридови. Подоцна, Келтите биле освоени или асимилирани во проширувањето на Римското Царство, кога областа била инкорпорирана во провинцијата Норикум. Во 3/4 век, римски пат водел од долината Салзах до Радштат на реката Енс.

Во 8 век, баварските племиња го населиле регионот, промовирани од војводите Агилолфинг и бискупот Руперт од Салцбург. Областа Понгау првпат била спомната во акт од 711 година, кога бил основан манастир преку милоста на Салцбуршките архиепископи и благородничкото семејство од Обералм. Словенските племиња подоцна го уништиле овој манастир. Самото село Ховен првпат се појавило во 1151 година. Во 12 век, архиепископот од Салцбург ја подарил денешната црква Свети Максмилијан со распетието на Свети Руберт обложено со злато и скапоцени камења.

Сместено јужно од долината Салцбург Верфен, Бишофсхофен добил пазарни права во 14 век и станал административен центар и резиденција на епископите од Кимзе. Таа опаднала низ турбулентниот 16 век со природните катастрофи, економскиот пад и религиозните војни, што кулминирало со германската селанска војна од 1525–26 година. Повеќе од две третини од локалното население биле протерани за време на контрареформациските мерки поттикнати од принцот-архиепископ гроф Леополд Антон фон Фирмијан од 1731 година наваму. Многу од протестантите од Салцбург пронашле нов дом во Источна Прусија.

Конечно Бишофсхофен повторно се појавил како железнички центар со изградбата на железничката линија Салцбург-Тирол кон крајот на 19 век. Во 1900 година бил подигнат на статус на пазарен град, а градски привилегии добил на 24 септември 2000 година.

## Наводи


Категорија:Населени места во Санкт Јохан во Понгау
Категорија:Санкт Јохан во Понгау (округ)
Лудачка кошула (филм од 2005)

**„Лудачка кошула“** (англиски: *The Jacket*) – филм на режисерот Џон Мејбери (John Maybury) од 2005 година, снимен по сценариото на Марк Роко (Marc Rocco) и Мејси Таџедин (Massy Tadjedin). Главните улоги ги играат: Адриен Броди (Adrien Brody), Кира Најтли (Keira Knightley), Крис Кристоферсон (Kris Kristofferson) и Џенифер Џејсон Ли (Jennifer Jason Leigh).

## Синопсис
Ветеранот од Заливската војна, Џек Старкс, кој страда од амнезија, не може да објасни како се нашол на местото на едно убиство. Затоа, го носат во психијатриска болница каде го лекуваат со експериментална терапија на д-р Томас Бекер, која вклучува таинствени инјекции, сетилна депривација и лудачка кошула. Заробен во болницата, Џек открива дека може да патува во иднината, каде ѝ помага на својата стара познаничка и дознава каква судбина го чека...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Германски филмови
Категорија:Научнофантастични филмови
Категорија:Филмови од 2005 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови на Џон Мејбери
Категорија:Филмови со Адриен Броди
Категорија:Филмови со Крис Кристоферсон
Категорија:Филмови со Кира Најтли
Категорија:Филмови со Џенифер Џејсон Ли
Црква „Св. Димитриј“ - Сачишта

**Свети Димитриј** () — црква во градот Сачишта, Населичко, Егејска Македонија, главна катедрала на Шишанско-сачишката епархија на Цариградската патријаршија. Старата црква на ова место ѝ припаѓала на Охридската архиепископија.

## Историја
мини|лево|Скица на северната страна на храмот од Аристотелис Захос
Според писмените податоци, црквата е изградена во 1647 г. и била со мали димензии. Подоцна во XVII век се јавила потреба од поголем храм, кога Сачишта почнал да се развива како трговски центар и кога архиепископот Зосим II Охридски ја преместил катедралата од Шишани во родното Сачишта. Затоа, во 1801 г. црквата е срушена и на нејзино место со дозвола од Али-паша е подигнат нов храм со убава резба и живопис. Во 1856 г. до нея жупанскиот мајстор Апостолис ја изградил грандиозната камбанарија, висока 25&nbsp;м. На 13 јули 1910 г. црквата е уништена во голем пожар. Веќе следниот ден епископот Јеротеј Антулидис презел чекори за изградба на нов храм. На 2 јуни 1912 г. е издаден соодветниот султански ферман.
Црквата е обновена од познатиот архитект Аристотелис Захос како крстокуполна базилика со квадратна кула место купола во пресечната точка на наосот и трансептот. Важела за едно од неговите најдобри дела, вдахновено од ранохристијанската и романтичната ломбардска архитектура. Заедно со „Св. Атанасиј Христијануполски“ во Гортина (1910 - 1911), се смета за почеток на реформата во духовното градителство. Камен-темелникот е поставен на 5 август 1912 г., но работата запрела поради избувнувањето на Првата балканска војна во октомври. Градежните работи продолжиле пролетта 1913 г. кога Сачишта веќе бил заземен од Грција. Захос мајсторски успеал да ја вклопи старата камбанарија во новиот храм. Во внатрешноста се обновени и преживеаните делови од стариот иконостас од 1778 г., потпишани од мајстор Маноли, автор и на иконостасот во сачишката црква „Св. Илија“. Иконостасните икони се од 1917 година, дело на светогорската работилница на Христодулос Матеу, направени на трошок на митрополитот Партениј Валовишки од Сачишта. Владичкиот престол и двата проскинитара се резбани и веројатно се пренесени од „Св. Илија“ и „Св. Ѓорѓи“. Амвонот е исклчително добро изработен, дело на сачиштаните Павлос Тахминѕис и син му Димитриос. Црквата е свечено отворена на 9 септември 1928 г. Во 1935 г. е изграден параклисот „Пресв. Богородица“, повторно по проект на Захос. Во 1955 година архитектот Георгиос Номикос ја заменил квадратната кула во средината на храмот со осумаголна купола. Во 2012 г. во црквата ја одбележала нејзината стогодишнина во присуство на патријархот Вартоломеј I и архиепископот Јероним Грчки.
мини|десно|Црквата пред 1910&nbsp;г.

## Поврзано
* Шишанско-сачишка епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Димитриј
Димитриј, Сачишта
Димитриј, Сачишта
Категорија:Појавено во 1912 година
Црква „Св. Бессребреници“ - Богатско

**Свети Бессребреници Кузман, Пантелејмон и Дамјан** () — црква во селото Богатско, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Шишанско-сачишката епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа на јужниот крај на селото и претставува гробишен храм. Сместена е до храмот „Св. Апостоли“, една од двете парохиски цркви на Богатско. Изградена е во XVIII век. Градбата е мала камена базилика. Иконостасот е прост, со три големи престолни икони, царски двери и неколку апостолски икони. На царските двери е претставено Благовештението и пророците Давид и Соломон. Десно од дверите е иконата на Исус Христос Голем Архијереј седнат на владички престол и благословува со десната рака, а во левата држи отворено евангелие. Во долниот дел иконата е потпишана „δια χειρός Αναγνώστου Ανασιλτσιώτου“. Од другата страна на дверите е иконата на Богородица Неовенлив цвет, седната на престол и облечена во сина камизола и жолт мафорион со жезол и две отворени книги. Лево го држи Исус кој благословува со десната рака, а од обете страни има ангели со свитоци со химни. Во долниот десен агол иконата има натпис „δέησις τοις δούλοις του Θεού /....νας και των τέκνων / αυτής εις Μνημόσυνον αυτών / έτει χιλιοστώ οκτακοσιοστώ τεσαρακοστώ πέμπτου / χειρ Αδάμ Αναγνώστου...“ До иконата на Христос е иконата на Светите Бессребреници Кузман, Пантелејмон и Дамјан. Тројцата светци-лекари се раскошно облечени, и секој од нив држи медицинска кутија и пинцета. Во долниот дел на претставата има нечитлив дарителски натпис. Апостолските икони се 13 од различни времиња. Десниот проскинитар е посветен на Свети Никола и има впечатлива стара икона, а другият е посветен на Свети Пантелејмон, чија икона е понова.

## Икони

Податотека:Holy Unmercenaries, Vogatsiko 06.jpg|Царската икона „Богородица Неовенлив цвет“, Адам Анагност, 1845&nbsp;г.
Податотека:Holy Unmercenaries, Vogatsiko 02.jpg|Царските двери со Благовештението
Податотека:Holy Unmercenaries, Vogatsiko 05.jpg|Царската икона „Исус Христос Голем Архијереј“, Анагност Анасилиот
Податотека:Holy Unmercenaries, Vogatsiko 01.jpg|Царската икона „Свети Кузман, Пантелејмон и Дамјан“
Податотека:Holy Unmercenaries, Vogatsiko 08.jpg|Мала икона „Свети Пантелејмон“
Податотека:Holy Unmercenaries, Vogatsiko 09.jpg|Апостолска икона „Свети Тома“


## Поврзано
* Шишанско-сачишка епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Бессребреници, Богатско
Бессребреници, Богатско
Црква „Св. Никола“ - Богатско

**Свети Никола** () — црква во селото Богатско, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Шишанско-сачишката епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа на 300&nbsp;м источно од селото, на подножјето на планината Саракина. Градбата претставува еднокорабна базилика со дрвен покрив покриен со плочи. Изградена е од варовник. Долга е 9&nbsp;м, широка е 5&nbsp;м, а страничните ѕидови се високи 3,5&nbsp;м. Во жртвеникот има две ниши. Средишната конха е наполно зградена во источниот ѕид. Нема зачуван ктиторски натпис, но според архитектонските особености се претпоставува дека црквата е подигната некаде во средината на XVIII век. Храмот има забележителни фрески и убав резбаан иконостас од XIX век.

## Поврзано
* Шишанско-сачишка епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Никола, Богатско
Никола, Богатско
Осман Беј

**Осман Беј** (, *Калирои* или *Ξηροπόταμος*, *Ксиропотамос*, во превод *Сува Река*, до 1969 г. *Οσμάν Μπέη* и *Πίκρι*) — река во Костурско, Егејска Македонија, лева притока на Галешово, дел од сливот на Бистрица.

## Опис
Реката извира во северниот дел на планината Одре, југозападно од Цакони и североисточно од Желогоже под името **Пикри**. Тече првично на североисток, па јужно од селото Желин свртува кон југоисток, и така сето време тече напоредно на Бистрица (Белица). Ја прима поголемата лева притока Бодацина и се влева во Галешово западно од градот Рупишта, малку пред нејзиниот влив во Бистрица.

## Поврзано
* Костенарија

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Костур (општина)
Категорија:Рупишта
Категорија:Бистрички слив (егејски)
Бавина

**Бавина** (, *Сиганорема* или *Καλογέρι*, *Калогери*, во превод *Калуѓерска*; до 1969 г. *Μπέλα Παδίνα*) — река во Костурско, Егејска Македонија, лева притока на Галешово, дел од сливот на Бистрица.

## Опис
Реката извира во северните делови на Одре, под врвот Караули (784&nbsp;), југоисточно од Желегоже. Тече во југоисточен правец и минува северно од Брештени и го дели од месноста Тополка (Левкади). Потоа свртува на исток и се влева во Галешово јужно од Госно.

## Поврзано
* Костенарија

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Костур (општина)
Категорија:Бистрички слив (егејски)
Радштат

**Радштат** (германски: *Radstadt*) — историски град и општина во округот Санкт Јохан во Понгау во австриската сојузна покраина Салцбург.

## Географија
Градот е дел од регионот Салцбург Понгау. Сместен е во долината на реката Енс, во близина на вливот во нејзината притока Таурах, во подножјето на планината Росбранд, дел од Салцбургшките Алпи. На југ, патот оди паралелно со потокот Таурах до Унтертауерн, ски-центарот Обертауерн и преминот Радштадтер Тауерн на 1.738 метри надморска височина, што ја означува границата со регионот Лунгау. На исток, патот Енстал води до Шладминг во Горна Штаерска.

### Населени места во Радштат:

* Лобенау
* Мандлинг
* Радштат 
* Хоген
* Швемберг

Категорија:Населени места во Санкт Јохан во Понгау
Категорија:Санкт Јохан во Понгау (округ)
Јустин (филм од 1969)

**„Јустин“** (англиски: *Justine*) – филм на режисерот Џорџ Кјукор (George Cukor) и Џозеф Стрик (Joseph Strick) од 1969 година, снимен по сценариото на Лоренс Б. Маркус (Lawrence B. Marcus) и Ендрју Сарис (Andrew Sarris). Главните улоги ги играат: Анук Еме (Anouk Aimée), Дирк Богард (Dirk Bogarde), Мајкл Јорк (Michael York) и Роберт Форстер (Robert Forster) Филмот е заснован врз истоимениот роман на Лоренс Дарел од 1957 годоина, кој е дел од циклусот „Александриски квартет“.

## Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Александрија во 1938 година. Младиот британски учител Дарли се среќава со Пурсворден, служебник во британскиот конзулат, а тој го запознава со Јустин, жената на египетски банкар. Дарли се спријателува со неа и открива дека таа е вмешана во завера против Британците, а со цел да се обезбеди вооружување на еврејското движење на отпорот во Палестина.

## Наводи
Категорија: Американски филмови
Категорија: Филмови од 1969 година
Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија: Филмови чие дејствие се одвива во Александрија
Категорија:Филмови на Џорџ Кјукор
Категорија:Филмови на Џозеф Стрик
Категорија:Филмови со Анук Еме
Категорија:Филмови со Мајкл Јорк
Категорија:Филмови со Роберт Форстер
Категорија:Филмови со Дирк Богард
Категорија:Филмови засновани на романи
Глукагонолик пептид-1

thumb|350px|right|GLP-1 и дијабетес
**Глукагонолик пептид-1** (**GLP-1**) е пептиден хормон долг 30- или 31-аминокиселинска резидуа кој се добива со ткивно-специфични посттранслациска обработка на пептидот проглукагон.

Ендогениот GLP-1 брзо се деградира под дејство на ензимот дипептидил пептидаза-4 (DPP-4), како и неутралната ендопептидаза 24.11 (NEP 24.11) и преку ренален клиренс, што резултира со полуживот од околу 2 минути. Следствено, само 10–15 % од GLP-1 стигнува интактен во циркулацијата, при што неговите плазматска концентрација на гладно изнесува само 0–15 pmol/L. Со цел да се надмине ова, развиени се GLP-1 рецепторни агонисти и DPP-4 инхибитори кои ја зголемуваат активноста на GLP-1. Спротивно на инсулинот и сулфонилуреата, третманот заснован на GLP-1 е поврзан со намалување на телесната тежина и помал ризик од хипогликемија, два важни аспекти за пациентите со тип 2 дијабетес.

Категорија:Пептидни хормони
Ст. Јохан во Понгау

**Ст. Јохан во Понгау** (германски: *St. Johann im Pongau*) — град и општина во австриската сојузна покраина Салцбург. Тој е административен центар на округот Санкт Јохан во Понгау.

## Географија
Градот се наоѓа во долината Салзах на Источните Алпи, помеѓу Салцбургшките Алпи на север, Радштат Тауерн (дел од низата Нидер Тауерн) на југоисток и групата Анкогел (Високи Таури) на југозапад.

Поради својата живописна околина, областа во голема мера зависи од туризмот, алпското скијање во зима и пешачењето во летните месеци. Драматична клисура наречена Лихтенштајнклам се наоѓа јужно од градот. Оваа клисура е долга околу 4 километри и може да се истражи преку патеките што првпат ги изградил принцот Јохан II од Лихтенштајн во 1875 година.

### Населени места во Санкт Јохан во Понгау:
* Ајноден
* Гинау
* Машл
* Планкенау
* Рајнбах
* Ретенштајн
* Ст. Јохан
* Урејтинг
* Халмус

Категорија:Населени места во Санкт Јохан во Понгау
Категорија:Санкт Јохан во Понгау (округ)
Љупчо Петрушевски

**Љупчо Петрушевски** ( во Скопје —  во ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.

## Филмографија

## Животопис

Љупчо Петрушевски, доајен на македонскиот театар и филм. Тој дипломирал на отсекот за глумечка игра на Факултет за драмски уметности - Скопје, како дел од првата генерација дипломирани глумци. Целиот работен век од 1966 година до пензионирањето го поминал во Македонски народен театар во Скопје. Во периодот од 1983 до 1988 година, тој ја извршувал функцијата директор на Драмата на Македонски народен театар, а потоа од 1988 до 1999 година бил директор на Македонски народен театар. Повторно бил директор на Драмата во период од 2004 до 2006 година.

## Надворешни врски
* Биографија на Љупчо Петрушевски, Македонски народен театар.
* .

Категорија:Глумци од Скопје
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Југословенски глумци
Категорија:Апсолвенти на Факултетот за драмски уметности - Скопје
Бено Арбел

Категорија:Статии со hCards

**Бен Арбел** (   ; 20 јануари 1939 – 9 април 2013) ― романски-израелски математичар и историчар на математиката кој работел како професор по математика на Универзитетот во Тел Авив.

## Животопис
Роден во Романија, Арбел ги започнал своите академски студии на Букурешкиот универзитет, кои ги продолжил на Еврејскиот универзитет во Ерусалим по емигрирањето во Израел во 1961 година. Таму го завршил својот бакалауреат по математика и физика во 1963 година, а магистрирал по математика во април 1965 година (под надзор на Арјех Дворецки), еден месец по што се пријавил во Израелските одбранбени сили. Арбел докторирал во 1987 година од Еврејскиот универзитет и продолжил да предава на Универзитетот во Тел Авив, Кибуцкиот колеџ, Академскиот колеџ Беит Берл и  .

Од крајот на 1980-тите, Арбел служел како директор на програмата за надарени млади студенти по математика и сметачки науки на Универзитетот во Тел Авив.

## Избрани дела

* 
* 

## Наводи

## Надворешна врска

* Во спомен на проф.  Бено Арбел 

Категорија:Апсолвенти на Букурешкиот универзитет
Категорија:Професори на Универзитетот во Тел Авив
Категорија:Романски иселеници во Израел
Категорија:Воспитувачи по математика
Категорија:Израелски математичари
Категорија:Израелци со романско еврејско потекло
Категорија:Израелски Евреи
Категорија:Историчари на математиката
Категорија:Дипломци на Ајнштајновиот институт по математика
Категорија:Починати во 2013 година
Категорија:Родени во 1939 година
Жужелска Река

**Жужелска Река** () — река во Нестрамско, Егејска Македонија, лева притока на Коница (Сарандапорос).

## Опис
Реката почнува од изворот Галамбаца на планината Смолика, западно од врвот Дели Ахмед (1.810&nbsp;м) и северно од врвот Киркури (1.860&nbsp;м). Тече првично на исток, а потоа свртува на североисток, и под името Хелимоди ја образува границата меѓу Смолика на запад и Таљар на исток. По таа граница оди патот за Самарина. Во месноста Бразитика свртува кон северозапад. Излегува во Жужелската Котлина, минува источно од Жужел и се насочува северно, влевајќи се во Коница западно од Борботско.

На реката има два камени моста – Жужелскиот (1880) и Куцумбли, обата прогласени за споменици на културата.

## Поврзано
* Смолика

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Реки во Епир
Категорија:Нестрам
Категорија:Пинд
Влака

**Влака** или **Вишенска Река** ( или *Βυσσινιά*) — река во Костурско, Егејска Македонија. Завршува како северен дотек на Костурското Езеро.

## Течение
Реката извира на планината Вич југоисточно под врвот Манковец (1.867&nbsp;м). Тече на запад и ги прима водите од месноста Пет Извори. Во месноста Лапсини свртува на југозапад и минува источно крај селото Вишени, по кое е наречена. Потоа минуваи источно под селото Шестево, свртува на југ, па ја прима десната притока Гумница (*Лонгорема*), и се влева во Костурското Езеро источно од поранешното село Стар Чифлик.

## Слив
Надморската височина на речниот слив се движи од 650&nbsp;м до 2.000&nbsp;м. Средниот проток изнесува 403&nbsp;л/с, а најголемиот достигнува 2.000&nbsp;л/с при обилни врнежи.

## Поврзано
* Пополе

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Костур (општина)
Категорија:Бистрички слив (егејски)
Хухеришта

**Хухеришта** или **Хумхеришта** или **Тиолишка Река** () — река во Костурско, Егејска Македонија. Завршува како северен дотек на Костурското Езеро.

## Течение
Реката извира од планината Вич северно под врвовите Србинов Камен (1.375&nbsp;м) и Чука (1.577&nbsp;м), па тече на југозапад. Минува низ селото Черешница, па источно под врвот Варош (1.420&nbsp;м) нагло свртува на запад под името **Страна**. Северозападно од Тиолишта свртува на југозапад и минува западно крај селото. Потоа свртува на југ и се влева во Костурското Езеро.

## Слив
Сливот зафаќа површина од 23,25&nbsp;км2. Протокот на реката изнесува 60 – 1.000&nbsp;л/с, во зависност од количеството на врнежи. Реката може да предизвика поплави бидејќи користото ѝ е тесно.

## Поврзано
* Пополе

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Костур (општина)
Категорија:Бистрички слив (егејски)
Четиринаесетти пешадиски македонски полк

**Четиринаесеттиот пешадиски македонски полк** (, порано и *Четиринадесети пеши македонски полк*) е поранешна воена единица на Бугарската армија која учествувала во двете балкански војни (1912–1913 односно 1913) и двете светски војни (1915–1918 односно 1941–1945).

## Формирање и развој
мини|Дувачкиот оркестар на Четиринаесеттиот пешадиски македонски полк во Дупница
Четиринаесеттиот пешадиски македонски полк е формиран со указ од 19 јануари 1889 година. Полкот е составен од Втората и Третата дружина на Тринаесеттиот пешадиски рилски полк, кои соодветно станале Прва и Втора дружина на Четиринаесеттиот пешадиски македонски полк.

Гарнизонот на полкот од 1889 година се наоѓа во западниот бугарски град Радомир. Во 1896 година штабот на полкот е преместен во Софија. Од 1904 година, гарнизонот на полкот се наоѓа во западниот бугарски пограничен град Дупница.

## Балкански војни (1912–1913)
[мини|Споменик на припадници на полкот од село [Пороминово, загинати во Првата балканска војна]]
За време на мобилизацијата на Бугарската армија за Првата балканска војна (1912–1913), Третата и Четвртата дружина од Петтиот дунавски пешадиски полк биле припоени кон Четиринаесеттиот пешадиски македонски полк. Во текот на Првата балканска војна, полкот бил дел од Седмата пешадиска рилска дивизија.

По почетокот на војната, полкот ја преминал тогашната бугарско-османлиска граница и напредувал кон запад, заземајќи ги македонските градови Делчево (тогаш Царево Село) и Кочани, како и други места во Македонија.

Полкот останал во источните предели на Македонија и во текот на Втората балканска војна (1913) водел неколку битки во овие краишта.

## Прва светска војна (1915–1918)
мини|Воена поштенска картичка на која е прикажан борбениот пат на полкот во Првата светска војна
Полкот учествувал во Првата светска војна (1915–1918) како дел од Втората бригада на Седмата пешадиска рилска дивизија.

## Меѓу двете светски војни

## Втора светска војна (1941–1945)
[мини|Припадници на полкот изведуваат свечен марш пред бугарскиот цар [Борис III кај Струмица, на Велигден 1941 година, во текот на Втората светска војна]]

## Наводи
Котури

**Котури** или **Даули** () — река во Костурско, Егејска Македонија, лева притока на Стара Река (*Ксиропотамос*). Влегува во сливното подрачје на Костурското Езеро.

## Опис
Реката извира од јужните падини на Вич, југозападно под врвот Саргоница (1.382&nbsp;м) под името *Даули*. Тече на југозапад и ја прима големата лева притока Дуца (во 1969 г. преименувана во *Криорема*), а потоа свртува на запад. Ја прима големата десна притока Бобишка Река (*Рема Вергас*), излегува од планината и се влева во Стара Река кај селото Б’мбоки.

## Поврзано
* Пополе

## Наводи

Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Костур (општина)
Категорија:Бистрички слив (егејски)
Категорија:Нередска Планина