open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Врастенска кула

**Врастенска кула** () — средновековна одбренбена кула во селото Враста, Лагадинско, Егејска Македонија.

## Историја
Кулата се наоѓа во источниот дел на селото, во дворот на црквата „Св. Ѓорѓи“. Изградена е во XV век. Селото Враста се споменува во светогорски документи. Во 1300 г. принадлежи към катепанатот Стибан (Стефанина), а подоцна од катепанатот Рендина. Кулата веројатно го штитела патот од Халкидик кон долината на Струма.

## Архитектура
Градбатае трикатна кула со покрив, од кои денес опстанале првиот и делумно третиот. Зачувани се остатоци од дрвениот под на вториот кат и од оџак. Зафаќа околу 50 м2 (7 × 7,30 м). Дебелината на ѕидовите постепено се намалува нагоре до 2,4 м. Кулата е изградена од недялани камења од околината и зајакната со потпори (0,80 × 1,20 м), и со тоа е случна на други палеолшки кули на ова подрачје — Галачишката, Светивасилска, Мариината, Кучоската и светогорските кули.

Во 1980-тите години и во 1997 г. се извршени конзервациски работи.

## Наводи

Категорија:Кули во Егејска Македонија
Категорија:Бешик
Алта Валагарина

**Алта Валагарина** е италијански фудбалски клуб сместен во Волано. Во моментов игра во Серија Д. Нејзините бои се црвена и сина.

Алта Валагарина била формирана во 2001 година од спојувањето на Каљано и Волано. Во нивната втора година тие биле промовирани како шампиони во групата Ц. По три години, клубот бил промовиран во Ечеленца по сезоната 2005-2006. Ова била проследено со уште една промоција, во Серија Д, откако завршиле први во Ечеленца Трентино-Алто Адиџе/Судтирол.

## Надворешни врски
* Официјална страница
* Alta Vallagarinapage @ Serie-D.com 

Категорија:Фудбалски клубови од Италија
Бруно Алберти

**Бруно Алберти** (роден на 23 мај 1934 година) е италијански поранешен алпски скијач. Тој се натпреварувал на Зимските олимписки игри 1960 и Зимските олимписки игри 1964.

## Наводи

Категорија:Италијанци од 20 век
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1934 година
Категорија:Италијански скијачи
Џамбо парче (пица)

мини|Џамбо парче во Адамс Морган
мини|Џамбо парче сервирано на повеќе хартиени чинии
**Џамбо парче** е големо парче пица во њујоршки стил, што се продава на парче за носење, особено популарно во населбата Адамс Морган во Вашингтон. Кружната пица од која се сечат големите парчиња може да биде до 90 см во дијаметар, а поединечните парчиња може да бидат повеќе од 30 см во должина.

## Состојки
Типично, џамбо парчињата се нудат само во два вида: сирење и феферони. Поединечните парчиња може да измерат повеќе од 30 см во должина, тежи приближно 0.5 кг, и обично се превиткуваат за јадење. Топчињата од тесто за пити со џамбо парчиња може да тежат повеќе од 1,8 кг. Пред нанесувањето, сосот се чува во голем сад, а мешавината од сирење моцарела-проволон може да пристигне како пратки од 410 кг. Едно џамбо парче може да содржи повеќе од 1.000 килокалории (4200 kJ).

## Историја
Коронет пица, сместена во населбата Морнингсајд Хајтс во Њујорк, почна да продава големи парчиња пица по нејзиното отворање во 1981 година. До 1990 година, парчињата на Коронет биле исечени од пици со големина од 80 см. Понудата на Коронет на крајот станала позната како пица „џамбо парче“.

Првите пицерии во Вашингтон биле основани на 18-та улица во Адамс Морган, населба позната по многуте барови. 
мини|Пица Март во Адамс Морган, дом на „вистинското оригинално џамбо парче“

## Наводи

Категорија:Храна и пијалаци во САД
Галачишка кула

**Галачишка кула** () — средновековна одбранбена кула на Халкидичкиот Полуостров, во центарот на гратчето Галачишта, Касандриско, Егејска Македонија. Кулата е изградена в XIII – XIV век во венецијански стил.

Кулата во Галачишта личи на Врастенската кула, Светивасилската, Милутиновата во светогорскиот манастир „Хиландар“, Пиргудиската во метохот Пиргудија и на Хрељовата во Рилскиот манастир. Имала улога на утврдена стражарска кула, а можеби и како затвор. Испраќала пораки на полските села со светлосни сигнали на ридовите (тумбите) околу нив.

Кулата е моќна правоаголна градба изградена на рид. Изработена е од камен наречен „курана“. Од секоја страна има долг тесен процеп и мали прозорци. Внатре има дрвени скали кои водат до мали одаи со прозорци.

Според едни извори, кулата ја изградиле самите Венецијанците, а според други, таа е од времето на династијата Палеолози. Во 1981 г. е прогласена за заштитен споменик на културата.

## Поврзано
* Антемунт

## Наводи

Категорија:Кули во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Полигеро (општина)
Категорија:Галачишта
Квипазин

**Квипазин** е серотонергичен лек од групата на пиперазин кој се користи во научни истражувања. Првично бил наменет како антидепресив, но никогаш не бил развиен за медицинска употреба.

## Фармакологија

### Фармакодинамика
Квипазин е инхибитор на повторно земање на серотонин, и, исто така, умерено селективен агонист на рецепторот на серотонин, кој се врзува за низа различни рецептори за серотонин, но особено за подтиповите 5-HT  и 5-HT.

Квипазин произведува одговор на грчење на главата и други психоделични конзистентни ефекти во студии на животни, вклучително и кај глувци, стаорци и мајмуни. Сепак, не успел да произведе психоделични ефекти кај луѓето во доза од 25&nbsp;mg, што била највисоката тестирана доза поради несаканите ефекти посредувани од 5-HT3 на гадење и гастроинтестинални непријатности. Сепак, Александар Шулгин тврдел дека може да се постигне целосно ефективна психоделична доза со блокирање на 5-HT3 рецепторите со користење на 5-HT антагонист.

## Хемија
Квипазин се синтетизира со реакција на 2-хлорохинолин со пиперазин.
центар|мини|400x400пкс| Синтеза на квипазин:

## Поврзано

* 2C-B-PP
* 6-Нитрокипазин
* Нафтилпиперазин
* ORG-37684
* Заменет пиперазин

## Наводи

Категорија:Хинолини
Категорија:Пиперазини
Владимир Атанасовски

**Владимир Атанасовски** може да се однесува на повеќе личности:

* Владимир Атанасовски (политичар) — македонски политичар; и
* Владимир Атанасовски (професор) — македонски универзитетски професор.
ПУ „Ѓон Бузуку“ - Падалиште

**Основно училиште „Ѓон Бузуку“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Ѓон Бузуку“ - Падалиште**; скратено: **ПООУ „Ѓон Бузуку“**) — подрачно основно училиште во гостиварското село Падалиште, составен дел на истоименото училиште од селото Србиново.

Училиштето е именувано по албанскиот католички свештеник Ѓон Бузуку.

## Местоположба

Училиштето се наоѓа во самиот средишен дел на селото, веднаш до селската џамија.

## Настава

Во училиштето наставата се изведува на албански наставен јазик.

## Галерија


Податотека:ОУ „Ѓон Бузуку“ - Падалиште 2.jpg|Влезот


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Гостивар
Падалиште
Категорија:Падалиште
Валентино (модна куќа)

десно|мини|256x256пкс| Белата Валентино се облекува на прославата на 45-те години на модата на Валентино
мини|Продавница Валентино во Хонгконг
**Валентино Сп** **А.** е италијанска луксузна модна куќа основана во 1960 година од Валентино Гаравани и дел од Валентино Фешн Груп. Од октомври 2008 година, креативен директор е Пјерпаоло Пичоли, заедно со Марија Грација Чиури од 2008 до 2016 година.

Алесандра Факинети била креативен дизајнер на Валентино од 2007 до 2008 година. Седиштето на Валентино е во Милано, додека креативниот правец е во Рим. Валентино бјути е козметика од Лореал е во мај 2018 година.

## Историја

### Рана историја
Валентино е основан во 1960 година кога Гаравани отворил модна куќа на Виа Кондоти во Рим, Италија со поддршка на неговиот татко и соработникот на неговиот татко Џанкарло Џамети.

### Подигнете се до популарност
Меѓународното деби на Валентино се случило во 1962 година во Фиренца, главниот град на италијанската мода во тоа време. Валентино имало и специјално дизајнирани венчаници за Елизабет Тејлор, Ен Хатавеј, Џенифер Лопес, Кортни Кокс, Софи Хантер и принцезата Медлин од Шведска.

### Од групата ХДП до групата Марзото
Во 1998 година, Гаравани и Џамети ја продале компанијата за приближно 300 долари&nbsp;милиони на Хдп, италијански конгломерат контролиран, делумно, од покојниот Џани Ањели, шефот на Фиат. Во 2002 година, Валентино Сп А., со приходи од повеќе од 180 американски долари&nbsp;милиони, бил продаден од Хдп на Марцото Апарел, текстилен гигант од Милано, за 210 долари&nbsp;милион. Се шпекулирале дека ХДП е незадоволна од личните трошоци на Гаравани и Џамети, барање за кое Џамети се наежи.

### Купување од Катар
Во 2012 година, катарските аристократи го купиле Валентино за 700 милиони евра преку инвестициско возило наречено Мајхола за инвестиции СПЦ.

## Парфеми
Од 2010 година, Валентино парфеми и припаѓала на компанијата Пуиг. Нејзините мириси вклучуваат: Valentino Classique за жени (1978), Vendetta By Valentino за жени (1991), Very Valentino за жени (1998), Very Valentino за мажи за мажи (1999), Valentino Gold за жени (2002), V за жени (2005), Valentino V Absolu за жени (2006), Valentino V Ete By Valentino за жени (2006), Rock'n'Rose за жени (2006), V pour Homme за мажи (2006), Rock n' Rose Couture за жени (2007), и Валентина за жени (2011). Во 2020 година, Valentino Beauty го најавува издавањето на новиот парфем, *Voce Viva*, и ја објави Лејди Гага како нејзина ежерија.

## Креативни директори

* Валентино Гаравани– 1959 до 2007
* Алесандра Фасинети – 2007 до 2008
* Марија Грација Чиури и Пјерпаоло Пичоли– 2008 до 2016
* Пјерпаоло Пичоли – 2008 - сега

## Поврзано

* Црно-бел фустан на Валентино на Џулија Робертс
* Колекциите на пистите на Валентино
* *Валентино: Последниот император*
* Жолт Валентино фустан на Кејт Бланшет

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Valentino (fashion house) – brand and company profile at Fashion Model Directory

Категорија:Производители на часовници од Италија
Категорија:Модни куќи
Категорија:Координати кои не се на Википодатоците
Антемунт

[мини|350px|Антемунт, јужно од [Мигдонија]]
**Антемунт** — име на езеро, древен град и област во древната историја на Халкидичкиот Полуостров, сместени на територијата на денешниот Полигеро. Точната местоположба на градот Антемунт сè уште не е утврдена, но се претпоставува дека се наоѓал меѓу денешните гратчиња Галачишта и Царево Село. Според археологот Јоаким Папангелу, Антемунт е во полето кај Галачишта и над неговите урнатини е изградена црквата „Св. Петка“.

Еден од првите владетели на Антемунт бил Меропс, убиен во обидот да ја земе Палена, ќерка на одомантскиот крал Ситон. Областа  станала дел од Македонското Кралство во 510&nbsp;г.&nbsp;п.н.е. кога Аминта I Македонски се осојузил со Персиското Царство и Персијците му ги вратиле териториите на исток од устието на Вардар. Во 505&nbsp;г.&nbsp;п.н.е. Аминта му ги понудил Антемунт и Јолк на соборениот атински тиран Хипија. Аминта веројатно тогаш не ги држел овие два града, туку само предложил заедничка воена експедиција. Хипиј го одбил предлогот.

Градот е окупиран од Атињаните во 432&nbsp;г.&nbsp;п.н.е. и од Олинт во 382&nbsp;г.&nbsp;п.н.е. На крај, во 379&nbsp;г.&nbsp;п.н.е. Антемунт повторно влегол под македонско владение. Според Флавиј Аријан, во Битката кај Ис на Александар во 333&nbsp;г.&nbsp;п.н.е. учествувал антемунтски коњички ескадрон со командант Перјод. Големиот хеленистички град Антемусија во Месопотамија е наречен по Антемунт.

Од 1928 до 1936 г. Галачишта носело името Антемундас или Антемус, по името на античкиот град. Потоа е вратено неговото традиционално име. Така била наречена и општината со седиште во Галачишта од 1998 до 2011 г. кога е соединета со општината Полигеро.

## Наводи

Категорија:Градови во Античка Македонија
Категорија:Области во Античка Македонија
Категорија:Долна Македонија
Категорија:Полигеро
Хаџидимитрова кула

**Хаџидимитрова кула** () — станбено-одбранбена кула во селото Цармариново, Негушко, Егејска Македонија. Изградена е околу 1840 г.

Во 1998 г. кулата е прогласена за споменик на културата како „сведоштво за социјалниот и политички живот во последните години на отоманското владеење и забележителна градба, важна за изучаването на развојот на архитектурата“.

## Наводи

Категорија:Кули во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Негуш (општина)
Категорија:Појавено во 1840 година
Кучоска кула

**Кучоска кула** (, *Πύργος Κούτζης*, *Πύργος Ευκαρπίας*) — средновековна одбранбена кула кај селото Кучос, Серско, Егејска Македонија.

Кулата е сместена на 4&nbsp;км од Кучос по патот за Еноќој, во полето на 220&nbsp;м од патот. Веројатно е изградена во XIV век и му припѓала на некој метох на светогорски манастир. Зачувана е во релативно лоша состојба. Има два ката и по својата морфологија е сродна со Мариината, Свотамаринската, Галачишката и кулата на Серскиот манастир.

## Наводи

Категорија:Кули во Егејска Македонија
Категорија:Визалтија
Циганска кула

**Циганска кула** () — доцносредновековна тврдина во селото Мандраџик, Валовишко, Егејска Македонија.

## Историја
Тврдината датира од доцновизантиско време. Денес ѕидината е дел од селските гробишта.

Во 1894 г. Густав Вајганд напишал: „стигнавме по добар пат во околината на селото Мандраџик. Посред таканаречената Циганска кула стигнавме во селото. Просторот на оваа кула има квадратен облик и е обработен со една ѕидина, широка до еден метар, а висока 2-5 метри. На некои места се гледаат траги од прозорци, но не се забележуваат никакви украси, ниту пак натписи. Луѓето кажуваат дека тука некогаш живеел циганскиот крал.“

## Наводи

Категорија:Тврдини во Егејска Македонија
Категорија:Кули во Егејска Македонија
Категорија:Синтика
Орфанска кула

**Орфанска кула** (**Гоматска** или **Светиатанасиска кула**; , *Πύργος Γοματίου*, *Πύργος Αγίου Αθανασίου*) — средновековна одбранбена кула кај селото Гомати, Касандриско, Егејска Македонија.

## Местоположба
Кулата е сместена во подножјето на ридот Пајвуни, дел од планината Какавос, на 4&nbsp;км западно од Гомати, на местото кајшто се наоѓало самото село сè до земјотресот од 1932&nbsp;г.

## Историја
Кулата веројатно е изградена на почетокот на XV век, кога Гомати било владение на Великата Лавра или малку порано во XIV век. Веројатно е срушена од земјотресот во 1932&nbsp;г.

## Опис
Во архитектонски поглед, оваа кула е слична на Санската кула. Основата зафаќа површина од 7 × 6&nbsp;м. Највисоките зачувани делови достигаат 7&nbsp;м. Градбата имала три ката, со вкупна висина од 10&nbsp;м. Во средината на релативно подобро зачуваниот западен ѕид има отвор од 1,5&nbsp;м кој служел како влез. Кај овој тип на кули влезот е подигнат 5-6 метри од тлото, и до него се пристапува со расклопни скалила.

## Наводи

Категорија:Кули во Егејска Македонија
Категорија:Аристотел (општина)
Мала кула (Лерин)

**Мала кула** () — одбранбено-станбена кула во градот Лерин, Егејска Македонија.

## Местоположба
Кулата се наоѓа во центарот на градот, на улица „Тагматархис Фуледакис“, во дворот на Третата гимназија.

## Историја
Кулата е изградена во XIX век. Во 1985 г. е прогласена за споменик на културата.

## Арпитектура
Кулата е од одбранбен тип, типична за многу краишта на Балканот во XVIII - XIX век. Вакви кули граделе богати жители, обично со квадратен план и во допир со главната куќа. Во архитектонски поглед Малата кула е квадратна и завршувала со купола. Денес опстојува само долниот дел, на висина од 4,75&nbsp;м и надворешни димензии од 6,80 × 6,82&nbsp;м. Ѕидовите се дебели од 0,98 до 1,04&nbsp;м, а внатре има скриени хоризонтални рамки од дрвен материјал на секои 3 метри. Влезот има дрвена хоризонтална носечка греда и полукружен свод од тули. Одвнатре сводот е остар. Куполата е изградена од тули и покриена со турски ќерамиди. Нагоре водат камени скалила, а покривот е од камени плочи.

## Поврзано
* Голема кула (Лерин)

## Наводи

Категорија:Згради и градби во Лерин
Категорија:Кули во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Лерин
Голема кула (Лерин)

**Голема кула** () — поранешна станбено-одбранбена кула во градот Лерин, Егејска Македонија.

## Местоположба
Кулата се наоѓала на денешната улица „Траки“ во историското Арнаутско Маало.

## Историја
Кулата е изградена во XIX век во византиски стил кој почнал доживува возобнова во XVII век поради немирноста на времињата. Се наоѓала спроти куќата на последнииот муфтија на Лерин, Мехмед Хулуси-ефенди. Марсел Коен, кој го посетил овој крај во 1918-19 г. кажува дека кулата е голема албанска куќа која стои празна во источниот дел на градот, близу реката. Вели дека до неа има пристап од улица „Венизелос“ (денес „25 Март“) и смета дека нејзините сопственици биле албански големци кои веројатно имале ниви во соседното поле обработувани од селани од приградското место Чифлик. Димитрис Мекасис вели дека кулата е многу силна градба, изградена од камен и тврди тули. Ѕидовите ѝ се дебели и, иако основата зафаќа 50&nbsp;м2, внатрешноста е мала. Во висина достигала 8 до 10 метри. Надворешната врата е многу мала, а внатрешните камени скали водат кон горните катови. Кулата имала два ката. Таваните на двата ката биле полутопчести како купола, изработен од масивни тили. На секој надворешен агол на кулата има еркерно издадени помали кули. Освен тие четири кулички, имало и други, сместени по средината на двете најдолги страни на кулата. Така, имала вкупно шест кулички, како и уште една средишно поставена над вратата. Во 1928 г. кулата е купена од општината и во 1930 г. е срушена од градските власти под водство на градоначалникот Тего Сапунџиев.

## Поврзано
* Мала кула (Лерин)

## Наводи

Категорија:Згради и градби во Лерин
Категорија:Кули во Егејска Македонија
Prostanthera rotundifolia

***Prostanthera rotundifolia***, попозната како **мента со тркалезен лист** или **нане-грмушка со тркалезни листови** е вид на цветно растение од фамилијата Усноцветни и е ендемично во југоисточна Австралија. Таа е исправена грмушка со ароматични гранки покриени со кратки влакна и жлезди, во облик на јајце до повеќе или помалку тркалезни лисја и виолетови до розеви цветови на краевите на гранките.

## Опис
*Prostanthera rotundifolia* е исправена, компактна до распространета грмушка која обично расте до 0.5–3 метри висока и 1.5–2.5 метри широка со ароматични гранки кои се покриени со кратки влакна и неподвижни жлезди. Листовите се во облик на јајце до повеќе или помалку кружни, 3–20 милиметри долги и 3–15 милиметри широки на ливчето 2–8 милиметри долги. Цветовите се распоредени во пазуви на листовите во близина на краевите на гранките со брактеоли 1–2 милиметри, но тие паѓаат додека цветот се развива. Чашкините ливчиња се 4–5 милиметри долги формирани на цевка 2–3.5 милиметри долга со два лобуси, горниот лобус 1.5–2 милиметри долг. Ливчињата се виолетови до розеви и 2–8 милиметри долго формирајќи цевка во облик на чаша. Цветањето се јавува од септември до ноември.

## Таксономија и именување
*Prostanthera rotundifolia* првпат била формално опишана во 1810 година од Роберт Браун во неговиот трактат *Prodromus Florae Novae Hollandiae et Insulae Van Diemen*. Специфичниот епитет ***rotundifolia*** значи „заоблени лисја“.

## Распространетост и живеалиште
Растението е широко распространето и локално има честа појава во шумските предели, шумите и прашумите, често на карпестите места во источната половина на Нов Јужен Велс и јужната половина на Викторија. Таа, исто така се јавува во северна и источна Тасманија, но каде што е поретко и е наведена како „ранлива“ според *Законот за заштита на загрозени видови од владата на Тасманија од 1995 година*.

## Употреба во хортикултурата
Во одгледувањето, видот и сортата 'Rosea'  ја добил наградата за градинарски заслуги на Кралското хортикултурно друштво.

## Наводи

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Растенија опишани во 1810 година
Категорија:Флора на Австралија
ПУ „Единство“ - Лакавица

**Основно училиште „Единство“** (службено: **Подрачно основно општинско училиште „Единство“ - Лакавица**; скратено: **ПООУ „Единство“**) — подрачно основно училиште во гостиварското село Лакавица, составен дел на истоименото училиште од градот Гостивар, Општина Гостивар.

## Местоположба

Училиштето се наоѓа во самиот средишен дел на селото, сместена веднаш до регионалниот пат 2231.

## Настава

Во училиштето наставата се изведува на албански наставен јазик.

## Галерија


Податотека:ОУ „Единство“ - Лакавица 2.jpg|Игралиште во дворот


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Гостивар
Лакавица
Категорија:Лакавица (Гостиварско)
ПУ „Исмаил Ќемали“ - Балин Дол

**Основно училиште „Исмаил Ќемали“** (службено: **Подрачно основно општинско училиште „Исмаил Ќемали“ - Балин Дол**; скратено: **ПООУ „Исмаил Ќемали“**) — подрачно основно училиште во гостиварското село Балин Дол, составен дел на истоименото училиште од градот Гостивар, Општина Гостивар.

Училиштето е именувано по албанскиот политичар и дипломат Исмаил Ќемали.

## Местоположба

Училиштето се наоѓа во самиот средишен дел на селото.

## Настава

Во училиштето наставата се изведува на албански наставен јазик.

## Галерија


Податотека:ОУ „Исмаил Ќемали“ - Балин Дол 2.jpg|Информативната табла
Податотека:ОУ „Исмаил Ќемали“ - Балин Дол 3.jpg|Спортско игралиште
Податотека:ОУ „Исмаил Ќемали“ - Балин Дол.jpg|Влезот


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Гостивар
Балин Дол
Категорија:Балин Дол
Наум Торбов

**Наум Торбов** (,  - , ) — османлиско-бугарски архитект од влашка народност, кој ја проектирал зградата на Централните хали во главниот град на Бугарија, Софија.

## Животопис
лево|мини|Спомен-плоча на Торбов на Влезот во Халите во Софија
Наум Торбов бил роден во големото македонско влашко село Гопеш, Битолско, тогаш во Отоманското Царство. Татко му на професорот Цеко Торбов, му бил прв братучед. Неговото семејство се доселило во Бугарија и се населило во градот Орјахово, а Наум бил испратен да студира архитектура во Романија, на Институтот за ликовни уметности во Букурешт. По дипломирањето во 1904 година, Торбов се вратил во Бугарија и започнува да работи во Софија во Министерството за јавни згради, патишта и јавни работи. Во 1906 година, тој бил назначен за раководител на отсекот „Архитектура“ при Општина Софија, а во 1908 година, тој започнал приватна архитектонска пракса. Бил член на Бугарското инженерско-архитектонско друштво.

## Творештво
Торбов бил приврзаник на национално-романтичниот тренд во архитектурата. Автор е на над 100 јавни, индустриски и станбени згради во Софија, Орјахово, Силистра, Ботевград, Дупница, Мездра. Меѓу неговите најпознати градби се:

* Хотел Континентал
* Хотел Париз
* Куќата на Хентови на улица Књаз Борис I бр. 135 во Софија (1906)
* Градска уметничка галерија Софија (поранешното казино – 1908)
* Куќата на Станишеви, подоцна Главно муфтиство, на улицата Браќа Миладинови бр. 27 во Софија (1909)
* Столарска зграда на булеварот Христо Ботев бр. 71 во Софија (1910)
* Централни софиски хали на булеварот „ Принцеза Марија-Луиза“ во Софија (1911)
* Зградата на Димитар Костов на улица „Алабин“ бр. 36 во Софија (1914)
* Романски институт на улицата Егзарх Јосиф во Софија (1933)

## Галерија
центар|мини|750x750пкс|Централните хали во Софија

## Наводи

## Надворешни препратки
* Наум Торбов – скромниот архитектонски герой на Софија , „Пътеводител за историјата и дува на Софија“

Категорија:Луѓе од Гопеш
Категорија:Починати во Софија
Категорија:Македонски преселници во Орјахово
Категорија:Македонски преселници во Софија
Категорија:Македонски Власи
Категорија:Бугарски архитекти од 20 век
Диндимон

**Диндимон** () ― поранешно име на планина во источна Фригија (денешна Мурат Даги од Гедиз), подоцна дел од Галатија, која подоцна била наречена Агдистис, света на „планинската мајка“, Кибела, која Хелените ја познавале како Реја. Страбон го сместил Диндимон над Песин свет за Кибела. Тоа било важно место во грчката митологија.

Планината Диндимон, исто така, може да биде поставена на полуостровот Кизик свртен кон Мраморното Море, како Аполониј од Родос во *Аргонаутика*, или од Стефан Византионски појужно, во Троада, значи во близина на планината Ида. Книгата *Аргонаутика* I поставува сцена на планината Диндимон, каде што Јасон ја смирува божицата на планината, „мајката на сите блажени богови, каде што таа седи устоличена“. идентификувана како „Диндимена [Δινδυμηνή (Диндимини)] мајката, дама со многу имиња“, меѓу кои била и Реја.

Различните примени на Диндимон, како планина на анадолската Мајка Божица, „Планинската мајка“, ги објаснува Робинсон Елис: „Името Диндименска мајка во прв случај несомнено би било поврзано со најраното седиште на обожување, фригискиот Диндимон, но штом обожувањето ќе се прошири подалеку и името на Диндимон со него, божицата од Диндимон ќе ја изгуби својата првобитна определеност и ќе биде различно примена од различни писатели“.

## Наводи

Категорија:Места во старогрчката митологија
Категорија:Фригија
Категорија:Грчка митологија во Анадолија
Категорија:Географија на Стара Грција
Категорија:Планини во Турција
Категорија:Кибела
Категорија:Географија на античка Анадолија
ПУ „Лирија“ - Речане

**Основно училиште „Лирија“** (службено: **Подрачно основно општинско училиште „Лирија“ - Речане**; скратено: **ПООУ „Лирија“**) — подрачно основно училиште во гостиварското село Речане, составен дел на истоименото училиште од селото Вруток, Општина Гостивар.

## Местоположба

Училиштето се наоѓа во самиот средишен дел на селото, веднаш до селската џамија.

## Настава

Во училиштето наставата се изведува на албански наставен јазик.

## Галерија


Податотека:ОУ „Лирија“ - Речане 2.jpg|Влезот
Податотека:ОУ „Лирија“ - Речане 3.jpg|Игралиште во дворот


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Гостивар
Речане
Категорија:Речане
Летрини

**Летрини** () или **Летрина** (Λετρίνα) ― поранешно гратче во Писа во античка Елида, сместено близу морето, кај Светиот Пат кој води од Елида до Олимпија, на растојание од 180 стадии од Елида, и 120 стадии од Олимпија.

Според грчката митологија, се вели дека било основано од Летреј, син на Пелопс. Имало традиција која вели дека коските на Пелопс - неопходни, според пророштвото, за Ахајците да ја освојат Троја - биле во Летрини.

Заедно со неколку други зависни населби во Елида, се приклучило на спартанскиот крал Агис II, кога тој ги нападнала териториите на Елида; а Елејците биле обврзани да ја предадат својата превласт над Летрини со мирот што го склучиле со Спартанците во 400 г. п.н.е. Подоцна, жителите на Летрини биле дел од спартанската војска која се борела во Битката кај Немеа во 394 г. п.н.е. Ксенофонт говори за Летрини, Амфидол и Марганеис како трифилски места, иако тие биле на десниот брег на Алфеј; и ако нема искривување во текстот, зборот трифилски мора да се користи во лабава смисла за да ги означи зависните населби во Елида. Λετριναῖαι γύαι се спомнати од Ликофрон. Во времето на Павсанија ништо не останало од Летрини освен неколку куќи и храм на Алфиска (Alpheiaea) Артемида; епитетот Алфиска се должи на традицијата дека речниот бог Алфеј се заљубил во Артемида и се обидел да ја заведе во околината на Летрини. Останува сомнително дали овој храм е ист како оној што го спомнал Страбон, бидејќи се наоѓа во близина на устието на Алфеј.

Летрини може да бидат поставени во селото и манастирот Свети Јован, помеѓу Пиргос и пристаништето Катаколо, каде што, според Вилијам Мартин Лик, меѓу многу фрагменти од антиката, бил пронајден дел од голема статуа во раниот 19ти век. Некои современи научници ја прифаќаат идентификацијата, додека други ја третираат како пробна.

## Наводи
 

Категорија:Места во старогрчката митологија
Категорија:Поранешни населени места во Грција
Категорија:Населени места во античка Елида
ПУ „Прпарими“ - Корито

**Основно училиште „Прпарими“** (службено: **Подрачно основно општинско училиште „Прпарими“ - Корито**; скратено: **ПООУ „Прпарими“**) — подрачно основно училиште во гостиварското село Корито, составен дел на истоименото училиште од селото Чегране, Општина Гостивар.

Името на училиштето доаѓа од албанскиот збор „прпарими“ што означува **Напредок**.

## Местоположба

Училиштето се наоѓа на десна страна на влезот во селото.

## Настава

Во училиштето наставата се изведува на албански наставен јазик.

## Галерија


Податотека:ОУ „Прпарими“ - Корито 3.jpg|Поглед на училиштето
Податотека:ОУ „Прпарими“ - Корито 2.jpg|Игралиште во дворот


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Гостивар
Категорија:Корито (Гостиварско)
Корито (Гостиварско)
ОУ „Форино“ - Форино

**Основно училиште „Форино“** (службено: **Основно општинско училиште „Форино“ - Форино**; скратено: **ООУ „Форино“**) — централно основно училиште во гостиварското село Форино, Општина Гостивар.

## Историја

Училиштето станало самостојна единица во 2012 година, кога се издвоило како посебен правен субјект од ОУ „Прпарими“ - Чегране.

## Настава

Во училиштето наставата се изведува на албански наставен јазик.

## Галерија


Податотека:ОУ „Форина“ - Форино 2.jpg|Чешма во училишниот двор
Податотека:ОУ „Форина“ - Форино 3.jpg|Детско игралиште во училишниот двор


## Наводи

Категорија:Основни училишта во Општина Гостивар
Категорија:Форино
Категорија:Основни училишта во Македонија
Падалишка Река

**Падалишка Река** — река во Македонија, која се наоѓа на планината Буковиќ, југоисточно од градот Гостивар.

## Течение

Поминува покрај истоименото село и се влева во Србиновска Река кај селото Србиново.

## Галерија


Податотека:Падалишка Река 2.jpg|Поглед на реката
Податотека:Падалишка Река 3.jpg|Воздушен поглед 
Податотека:Падалишка Река.jpg|Поглед на реката


## Поврзано
* Падалиште
* Србиново
* Лакавица (река)

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Падалиште
Категорија:Србиново
Категорија:Реки во Македонија
Пасамецо

**Пасамецо** (множина: *пасамеци* или *пасамецос* ) е италијански народен танц кој потекнува од крајот на 16-ти век и почетокот на 17-ти век. Многу делови именувани како „пасамецо“ следат една од двете прогресии на акорди што почнле да го добиваат името по танцот, пасамецо антико и пасамецо модерно . Прогресијата на акордите се повторувала многу пати едно после друго додека се изведувало орото.

Според ренесансните практики, танцот пасамецо често е проследен со други танци во тројно време, како што се салтарело, гаљарда или падуана.

## Име
Постојат многу начини на пишување. Во италијанска или меѓународна употреба, името се преведува и како *pass'e mez(z)o*, *passo e mezzo* и *passomez(z)o*. Кога анлискиот народ почнал да го користи, имињата често го употребувале зборот мерка во народна етимологија, давајќи такви преводи како *passemeasure*, *passingmeasure*, *passy-measures* или *passemeasure(s) pavan*, особено за да се означи прогресијата на *пасамецо антико*. Пасамеците кои ја следат прогресијата *на passamezzo moderno* се означени како „quadro pavan“ или „quadran(t) pavan“.

## Влијание
Француските печатени збирки на поставки за пасамецо антико се појавиле во 1550-тите, биле уредени од Клод Жервез за Атаингнант и Жан д'Естре за ду Шемин. Наклонетоста кон танцот на Кетрин де Медичи ја поттикло француско-италијанската музичка размена, како и промовирањето на францускиот колега на фирентинските интермедии.

## Наводи


## Надворешни врски

* Пасамецос во IMSLP
Категорија:Танци
Категорија:Италија
Натриум оксид

**Натриум оксид** — хемиско соединение со формула **Na<sub>2</sub>O**. Се користи во керамика и чаши. Тоа е бела цврста супстанца, но соединението ретко се среќава. Наместо тоа, „натриум оксид“ се користи за опишување на компоненти на различни материјали како што се чаши и ѓубрива кои содржат оксиди кои вклучуваат натриум и други елементи.

## Структура
Структурата на натриум оксидот е одредена со рендгенска кристалографија. Повеќето оксиди на алкални метали M2O (M = Li, Na, K, Rb) се кристализираат во антифлуоритната структура. Во овој мотив позициите на анјоните и катјоните се обратни во однос на позициите во CaF<sub>2</sub>, при што јоните на натриум се тетраедрално координирани со 4 оксидни јони и оксидот кубично координирани до 8 натриумови јони.

## Подготовка
Натриум оксид се произведува со реакција на натриум со натриум хидроксид, натриум пероксид или натриум нитрит:

: 2 NaOH + 2 Na → 2 Na2O + H2

До степен до кој NaOH е контаминиран со вода, соодветно се користат поголеми количини на натриум. Вишокот на натриум се дестилира од суровиот производ.

Вториот метод вклучува загревање на мешавина од натриум азид и натриум нитрат:

: 5&nbsp;NaN3 + NaNO3 → 3&nbsp;Na2O + 8&nbsp;N2

Согорувањето на натриум во воздухот произведува мешавина од Na2O и натриум пероксид (Na2O2).

## Употреба

### Изработка на стакло
Чашите често се опишуваат во однос на нивната содржина на натриум оксид иако тие навистина не содржат Na2O. Понатаму, таквите чаши не се направени од натриум оксид, туку еквивалент на Na2O се додава во форма на „сода“ (натриум карбонат), која го губи јаглерод диоксидот на високи температури:

: Na2CO3 → Na2O + CO2
: Na2O + SiO2 → Na2SiO3
: Na2CO3 + SiO2 → Na2SiO3 + CO2

Типично произведено стакло содржи околу 15 % натриум оксид, 70 % силициум диоксид и 9 % вар (калциум оксид). Натриум карбонатната „сода“ служи како флукс за намалување на температурата на која се топи силициумската смеса. Таквото сода-вар стакло има многу пониска температура на топење од чистиот силициум диоксид и има малку поголема еластичност. Овие промени настануваат затоа што материјалот базиран на Na2[SiO2]x[SiO3]-нешто пофлексибилен.

## Реакции
Натриум оксидот реагира лесно и неповратно со вода и дава натриум хидроксид:

: Na2O + H2O → 2 NaOH

Поради оваа реакција, натриум оксидот понекогаш се нарекува основен анхидрид на натриум хидроксид (поархаично, „анхидрид на каустична сода“).

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Оксиди
Категорија:Соединенија на натриумот
Иван Џолев

**Иван Илиев Џолев** ( во  —  во ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.

## Животопис
Иван бил верен јатак на илегалната чета на Герасим Тодоров. Помагал со сè што можел и затоа му била изречена смртна пресуда. Подоцна смртната пресуда му била заменета со доживотна казна затвор. Според Крум Монев, тој бил вистински Божји слуга, а не лицемерен дволичен свештеник. За време на маченичките испитувања во кабинетите на бугарското МВР, негови најжестоки мачители биле крвожедниот Георги Давидов-Графот, Богданов, Жоро и други.

### Негови мисли

Тој важел за бескомпромисен заштитник на македонската кауза. Во затворите одлежал осум и пол тешки и мачни години.

## Наводи


Категорија:Македонци во Бугарија
Категорија:Македонски дејци
Категорија:Македонски борци
Категорија:Пиринска Македонија
Категорија:Жртви на комунистичкиот режим во Бугарија
Стефан Камбитов

**Стефан Камбитов** ( во ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во НР Бугарија.

## Животопис
Стефан бил верен јатак на илегалната чета на Герасим Тодоров. Бил осуден на смрт со бесење, но смртната пресуда била заменета со доживотна. Од логорите на смртта на островот Персин (Белене), поминал околу осум и пол години. Бил умерен приврзаник на македонската кауза.

## Наводи


Категорија:Македонци во Бугарија
Категорија:Македонски дејци
Категорија:Македонски борци
Категорија:Жртви на комунистичкиот режим во Бугарија
Категорија:Македонци во логорот Белене
Петар Митов

**д-р. Петар Митов** ( во ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во НР Бугарија.

## Животопис
Поради материјално помагање на четата и неколку средби со Герасим Тодоров, бил осуден на смрт со бесење, но подоцна пресудата му била заменета со доживотна. Во логорите на смртта поминал околу осум и пол години.

## Наводи

Категорија:Македонци во Бугарија
Категорија:Македонски дејци
Категорија:Македонски борци
Категорија:Жртви на комунистичкиот режим во Бугарија
Лазар Андреев

**Лазар Ефтимов Андреев** ( во  —  во ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во НР Бугарија.

## Животопис
Бил посветен јатак, помагач и курир на илегалната чета на Герасим Тодоров. Тој е еден од најмногу тепаните и измачувани луѓе од сите кои биле уапсени во време на маченичките истраги во смрдливите подруми на бугарското МВР во Свети Врач.

Бил осуден на доживотен строг и темничен затвор. Во логорите на смртта на островот Персин (Белене), поминал повеќе од четиринаесет мачителни години. Според некои сведоштва од неговите мачители: Лазар бил легнат на подот, а еден од милиционерите од масата скокал на неговите гради. Според сеќавањата на Лазар:

Една година пред да умре му се откачила едната плешка на што прокоментирал дека тоа му е подарок од комунистите. Бил фанатичен подржувач на идејата за обединета и независна Македонија.

## Поврзано
Јане Андреев

## Наводи


Категорија:Македонци во Бугарија
Категорија:Македонски дејци
Категорија:Македонски борци
Категорија:Жртви на комунистичкиот режим во Бугарија
Категорија:Македонци во логорот Белене
Категорија:Починати во 1984 година
Србиновска Река

**Србиновска Река** — река во Македонија, која се наоѓа во северниот дел на планината Челоица, јужно од градот Гостивар.

## Течение

Поминува низ истоименото село и се влева во Лакавица, која настанува со спојувањето на Србиновска и Бигорска Река.

## Галерија


Податотека:Србиновска Река 3.jpg|Реката под Србиновскиот мост
Податотека:Србиновска Река 4.jpg|Поглед на реката
Податотека:Србиновска Река 5.jpg|Поглед на реката
Податотека:Србиновска Река.jpg|Реката низ истоименото село


## Поврзано
* Србиново
* Лакавица (река)

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Србиново
Категорија:Реки во Македонија
Србиновски мост

**Србиновски мост** — железнички мост на железничката линија Скопје-Кичево, кој ја поминува Србиновска Река.

Мостот претставува највисок железнички вијадукт во Македонија.

## Историја

Мостот бил изграден во 1964 година.

Дел од праговите на мостот изгореле во пожар во 2012 година, поради што движењето на возовите на вијадуктот било ограничено на 20 километри на час.

Во текот на 2013 година, истиот бил обновен. Во обновата биле променети 290 дрвени прагови во должина од 315 метри, биле поставени нови дрвени патосници и била санирана заштитната ограда. Со зафатот се овозможило возовите да се движат со брзина од 80 километри на час.

## Особености

Вијадуктот е долг 315 метри, додека висината на средишните столбови изнесува 55 метри. Тој бил изработен од челична решеткаста континуирана греда.

## Галерија


Податотека:Србиновски Мост 2.jpg|Воздушен поглед


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Мостови во Македонија
Цеко Торбов

**Цеко Торбов** (,  - ,  — бугарски правник, филозоф и универзитетски професор. Познат е по неговите преводи на Имануел Кант, направени со неговата сопруга Валентина Топузова. Се смета за најзначајниот следбеник на Имануел Кант во Бугарија во областа на филозофијата на правото.

## Животопис
Роден е во 1899 година во Орјахово во семејство по потекло од влашкото село Гопеш, Битолско. Неговиот татко му бил прв братучед на архитектот Наум Торбов. Во 1923 година го одбранил својот докторат по право во Гетинген. Потоа предавал меѓународно право, филозофија на правото и германски јазик во Бугарија. Помеѓу 1956 и 1980 година ги превел главните дела на Кант. За нив ја добил Хердеровата награда од Виенскиот универзитет во 1970 година. Предавал на Универзитетот во Софија, како и на Вишата школа за финансиски и административни науки (сега УНСС).

Цеко Торбов има придонес за подобрување на италијанскиот превод на „Критичари на чистиот разум“.

## Почести
Аудиториумот во Новиот бугарски универзитет бил именуван по Цеко Торбов.

На 15 мај 2019 година била организирана национална научна конференција по повод 120-годишнината од неговото раѓање.

## Библиографија
* Димитър Цацов. *Критическата школа Фриз-Нелсон-Торбов*. С., 1999, ISBN 954-676-046-3
* Весела Ляхова. *Живот мисия. Книга за проф. д-р Цеко Торбов*. С., Графика 19, 2001
* Димитър Цацов. Българо-германски философски отношения. Леонард Нелсон-Цеко Торбов. ВТ, Фабер, 2016, ISBN 978-619-00-0501-8
* Димитър Цацов. Въведение в българското нелсонианство. С., Авангард Прима, 2020, ISBN 978-619-239-334-2

## Наводи

## Надворешни врски
* Уебсайт на семејство Торбови
* Личен фонд „Проф. Цеко Торбов и Валентина Топузова-Торбова“ во Архиви на Нов бугарски универзитет, сайт на НБУ

Категорија:Починати во Софија
Категорија:Македонски Власи
Категорија:Бугарски правници од Македонија
Категорија:Македонски научници во Бугарија
Категорија:Филозофи од 20 век
Категорија:Бугарски филозофи
Свети Ѓорѓи (рид)

**Свети Ѓорѓи** () — рид кој се наоѓа на 600&nbsp;м северно од градот Кукуш, Егејска Македонија. Висок е 369&nbsp;м има дава прекрасен поглед на Кукуш, а се гледа дури и Дојранското Езеро.

Во средиштето на ридот е сместена преродбеничката црква „Св. Ѓорѓи“. Во југозападниот дел на ридот е истоимената пештера со траги од праисториски живот, а во јужниот дел е изграден театар на отворено.

Во 1994 г. ридот е прогласен за заштитено археолошко наоѓалиште.

## Поврзано
* Свети Ѓорѓи (пештера)

## Наводи

## Надворешни врски
* Страница за ридот Свети Ѓорѓи во Кукуш  

Категорија:Ридови во Егејска Македонија
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Кукуш
Категорија:Кукуш
Капетан Леши

**„Капетанот Леши“** — филм на режисерот Жика Митровиќ (кој е автор и на сценариото) од 1960 година. Главните улоги ги играат: Александар Гавриќ, Петре Прличко, Марија Тоциноски, Елма Карлова итн. Филмот е еден од најпопуларните и комерцијално најуспешните филмови во Југославија. Според жанрот, тој спаѓа во партизанските филмови, но режисерот настојувал да ги отстрани елементите од официјалната идеологија, а дејствието и ликовите да ги моделира според вестерните, ставајќи го нагласокот врз акцијата и хуморот. Покрај филмот, голема популарност стекнала и насловната песна, а потоа одредено време излегувал и истоимениот стрип. 

## Синопсис
Рамиз Леши е партизански капетан од албанска националност кој има задача да ги ликвидира заостанатите балистички банди во Косово, во периодот по завршувањето на Втората светска војна. Меѓутоа, меѓу балистите се наоѓа и неговиот брат. Сепак, капетанот Леши успева да ги уништи балистичките одреди и својот брат да го врати на вистинскиот пат.

## Наводи

Категорија:Филмови на Жика Митровиќ
Категорија:Филмови со Александар Гавриќ
Категорија:Филмови со Петре Прличко
Категорија:Филмови со Елма Карлова
Категорија:Филмови со Павле Вуисиќ
Категорија:Филмови со Абдурахман Шаља
Категорија:Филмови со Марија Тоциноски
Категорија:Филмови со Дарко Дамески
Категорија:Филмови со Јован Ранчиќ
Категорија:Филмови со Душан Антонијевиќ
Категорија:Филмови со Душан Тадиќ
Категорија:Филмови со Душан Перковиќ
Категорија:Филмови со Ацо Алексов	
Категорија:Филмови со Димитар Ќостаров
Категорија:Филмови од 1960 година
Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Српски филмови
Категорија:Партизански филмови
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови на Славија филм
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива на Косово
Куќа на Гоговци (Лерин)

**Куќа на Гоговци** () — куќа во градот Лерин, Егејска Македонија, прогласена за споменик на културата.

Куќата се наоѓа во градскиот центар (Варошот). Сместена е на улица „Тагматархис Фуледакис“ бр. 2, на раскрсницата со булеварот „Елевтерија“. Предницата гледа во Сакулева Река. Изградена е на почетокот на XX век. Нејзин сопственик бил Атанас Гогов. Архитектурата е успешен спој од неокласични и еклектични елементи.

Во 1996 г. куќата е прогласена за споменик на културата.

## Наводи

Категорија:Куќи во Лерин
Категорија:Споменици на културата во Лерин
Златен агол

[десно|мини| Златниот агол е аголот што го зафаќа помалиот (црвен) лак кога два лака што сочинуваат круг се во [Златен пресек|златен однос]]
Во геометријата, **златниот агол** е помалиот од двата агли создадени со делење на обемот на кругот според златниот пресек, односно на два лака така што односот на должината на помалиот лак со должината на поголемиот е ист со односот на должината на поголемиот лак со целосниот обем на кругот.

Алгебарски, нека *a+b* е обемот на кругот, поделен на подолг лак со должина *a* и помал лак со должина *b* така што:

:  \frac{a + b}{a} = \frac{a}{b} 

Тогаш златен агол е аголот што го образува помалиот лак со должина *b*. Изнесува приближно 137,5077640500378546463487. . . °  или во радијани 2.39996322972865332. . .  .

Името доаѓа од врската на златниот агол со златниот пресек *&#x3C6;*; точната вредност на златниот агол е:

: 360\left(1 - \frac{1}{\varphi}\right) = 360(2 - \varphi) = \frac{360}{\varphi^2} = 180(3 - \sqrt{5})\text{ степени}

или

:  2\pi \left( 1 - \frac{1}{\varphi}\right) = 2\pi(2 - \varphi) = \frac{2\pi}{\varphi^2} = \pi(3 - \sqrt{5})\text{ радијани},

каде што еквиваленциите произлегуваат од познатите алгебарски својства на златниот пресек.

Бидејќи неговиот синус и косинус се трансцендентални броеви, златниот агол не може да се конструира со линијар и шестар.

## Изведување
Со горедадените услови, златниот пресек е еднаков на *&#x3C6;*&nbsp;=&nbsp;*a*/*b*.

Нека *&#x192;* е делот од обемот што го определува златниот агол, или еквивалентно, златниот агол поделен со аголната големина на кружницата.

:  f = \frac{b}{a+b} = \frac{1}{1+\varphi}.

Но бидејќи

: {1+\varphi} = \varphi^2,

следува дека

:  f = \frac{1}{\varphi^2} 

Ова е еквивалентно со исказот дека *&#x3C6;*&nbsp;2 златните агли можат да се вклопат во круг.

Според тоа, делот од кругот што го зафаќа златниот агол е:

: f \approx 0,381966. \,

Па златниот агол *g* може приближно бројчено да се изрази во степени како:

: g \approx 360 \times 0,381966 \approx 137,508^\circ,\,

или во радијани како :

:  g \approx 2\pi \times 0,381966 \approx 2,39996. \,

## Златен агол во природата
десно|мини|256x256пкс| Аголот помеѓу последователните цветчиња кај некои цвеќиња е златен агол.
мини|256x256пкс| Анимација која симулира подредување на семките од сончоглед од централен меристем каде што следната семка е ориентирана еден златен агол подалеку од претходната семка.
Златниот агол игра значајна улога во теоријата на филотаксата; на пример, златниот агол е аголот што ги одвојува цветовите на сончогледот. Анализата на моделот покажува дека тој е многу чувствителен на аголот што ги одвојува поединечните примордии, при што аголот на Фибоначи му дава на парастихијата оптимална густина на пакување.

Математичкото моделирање на веродостојниот физички механизам за развој на цветови ја покажа шемата што произлегува спонтано од решението на нелинеарна парцијална диференцијална равенка на рамнина. 

## Наводи

## Надворешни врски
* Златен агол на MathWorld

Категорија:Математички константи
Категорија:Агол
Категорија:Златен пресек
Категорија:Елементарна геометрија
Рендинска тврдина

**Рендинска крепост** () — доцноантичка и средновековна тврдина кај селото Рендина, Лагадинско, Егејска Македонија. Сместена е на рид, непосредно до реката Рендина, на западниот влез на клисурата. Тврдината имала за цел да ја чува византиската населба, како и да ја контролира главната патна артерија.

Тврдината била постојано населена од древни времиња, па сè до почетокот на османлиското владеење. Во османнлиско време тврдината го изгубила нејзиното стратешко значење и Турците се преместиле во соседното село Бешик.

## Историја
мини|лево||Крстокуполната црква
На ридот се откриени наоди од неолитско време. Во подножјето се наоѓал античкиот град Аретуса. Ридот бил населен до доцната антика, а околу 450 г. е изградено првото утврдување. Подоцна царот Јустинијан I (527-565) ја зајакнал и обновил тврдината. Во X век врз цистерна е изградена епископска базилика. Рендинската тврдина доживеала расцут за време на Палеолозите, кога е изграден крстокуполен храм со забележителни керамики украси на нејзиниот источен крај. Во XIV век тврдината е завладеана со капитулација на царот Јован Кантакузин. Тврдината била населена сè до XVI век. Зачувана е византиската црква на тврдината.

Во 1976 г. се започнати археолошките работи на тврдината, предводени од Николаос Муцопулос. Рендинската тврдина е прогласена за археолошки споменик.

## Поврзано
* Рендинска базилика
* Рендинска крстокуполна црква

## Наводи

## Библиографија
* Νικόλαος Κωνσταντίνου Μουτσόπουλος, Ρεντίνα ΙΙ: Το Βυζαντινό Κάστρο της Μυγδονικής Ρεντίνας: Η Οχύρωση και η Ύδρευση του Οικισμού, Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος, Αθήνα 2001
* Σουγλέ, Βασιλική. Φωτογραμμετρική αποτύπωση του οχυρωμένου βυζαντινού οικισμού της Ρεντίνας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, 2010
* ΟΔΥΣΣΕΑΣ – Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Ελλάδας 
* Γεώργιος Ακροπολίτης, Χρονική συγγραφή
* Αθανάσιος Χ. Μπακαλούδης, Συλέος Πεδίον, 1997

## Надворешни врски

* Рендинска тврдина — Стримоникос 
* Страница за Рендинската тврдина на Кастрологос 

Категорија:Тврдини во Егејска Македонија
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Бешик