Плазмацитом

**Плазмацитом** е дискразија на плазма клетките во која туморот на плазма клетките расте во мекото ткиво или во рамките на аксијалниот скелет .
мини|алт=Микрографија на плазмоцитом. Боење H&E.|Микрографија на плазмоцитом. Боење H&E.
Меѓународната работна група за миелом наведува три типа: осамен плазмоцитом на коска (СПБ); екстрамедуларен плазмоцитом (ЕП) и повеќекратни плазмоцитоми кои се или примарни или рекурентни. Најчестиот од нив е SPB, кој сочинува 3-5% од сите малигни тумори на плазма клетките.  SPB се јавуваат како литички лезии во аксијалниот скелет, а екстрамедуларните плазмоцитоми најчесто се јавуваат во горниот респираторен тракт (85%), но може да се појават во кое било меко ткиво. Приближно половина од сите случаи предизвикуваат парапротеинемија . SPBs и екстрамедуларните плазмоцитоми најчесто се третираат со радиотерапија, но операцијата се користи во некои случаи на екстрамедуларен плазмоцитом. Скелетните форми често напредуваат во мултипен миелом во текот на 2-4 години. 

Поради нивната клеточна сличност, плазмоцитомите треба да се разликуваат од мултипен миелом . За SPB и екстрамедуларен плазмацитом, разликата е присуството на само една лезија (било во коска или во меко ткиво), нормална коскена срцевина (80%. Оваа форма на третман може да се користи со лековита намера бидејќи плазмацитомот е радиочувствителен тумор. Операцијата е опција за екстрамедуларен плазмоцитом, но од козметички причини таа генерално се користи кога лезијата не е присутна во пределот на главата и вратот. 

Друга опција е можната комбинација на радиотерапија со третман против мултиплекс миелом . Во една студија која опфати 68 пациенти, група од 8 пациенти кои биле третирани со радио и хемотерапија (со или без операција) имале помала веројатност да имаат релапс на плазмацитом, напредок до мултипен миелом или да умрат во споредба со пациентите кои биле третирани само со радиотерапија и/или операција [преживување без прогресија (ПФС), вкупен просечен просечен .8 месеци: соодветно].  Во врска со таа студија,  потребно е големо проспективно испитување за да се оцени влијанието на додавањето системски анти-миелом третман на локалната радиотерапија. 

## Прогноза
Повеќето случаи на SPB напредуваат во мултипен миелом во рок од 2-4 години од дијагнозата, но целокупното средно преживување за SPB е 7-12 години. 30-50% од случаите на екстрамедуларен плазмоцитом напредуваат во мултипен миелом со средно време од 1,5-2,5 години. 15-45% од SPB и 50-65% од екстрамедуларниот плазмоцитом се без болест по 10 години. 

## Епидемиологија
Плазмацитомите се развиваат кога здравите плазма-клетки се претвораат во абнормални клетки. Што точно ја поттикнува оваа промена сè уште не се знае.

Плазмацитомите се ретка форма на рак. SPB е најчеста форма на болеста и сочинува 3-5% од сите малигни тумори на плазма клетките. Просечната возраст при дијагнозата за сите плазмоцитоми е 55 години. И SPB и екстрамедуларниот плазмоцитом се позастапени кај мажите; со 2:1 сооднос машко-женско за SPB и сооднос 3:1 за екстрамедуларен плазмоцитом. 

## Последици
Повеќето случаи на **СПБ** напредуваат во мултипен миелом во рок од 2 – 4 години од дијагнозата, но вкупното средно преживување за СПБ е 7 – 12 години. Притоа, 30 – 50 % од случаите на екстрамедуларен плазмацитом напредуваат во мултипен миелом со средно време од 1,5 – 2,5 години, 15 – 45 % од СПБ и 50 – 65 % од екстрамедуларниот плазмоцитом се без болест по 10 години.

## Терминологија
Може да има некои нејаснотии кога се користи зборот. „Плазмацитомот“ понекогаш се поистоветува со „ дискразија на плазма клетки “ или „осамен миелом“.  Често се користи како дел од фразата „осамен плазмоцитом“.  Во овој контекст, „екстрамедуларно“ значи надвор од коскената срцевина .

## Наводи

Категорија:Ретки болести