open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Кореографија

[врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/21/Zorn Cachucha.jpg/250px-Zorn Cachucha.jpg|десно|мини|250x250пкс| Кореографија за [Шпанија|шпанскиот танц Качуча, опишана со користење танцова нотација]]
[врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5a/Swanlake014.jpg/250px-Swanlake014.jpg|десно|мини|250x250пкс| Кореографија на [Грузијци|грузиската кореографка и примабалерина Нина Ананијашвили за балетот Лебедово езеро, 20 април 2007 година.]]
**Кореографија** ( буквален превод — пишување на танц) — посебна уметничка дисциплина во создавањето на сценско-музички танцови дела. Компонирање, аранжирање на сложени танцови елементи во единствена формално содржинска единица усогласена со музичката основа. Во таканаречениот класичен балет, оваа композиција мора да следи многу канони, додека во модерниот танц *кореографите* користат послободни форми. **Кореограф** е музичко-сценски уметник кој создава танцови аранжмани (чекори, движења, фигури итн.) за театарска претстава (балет, драма, опера). Најкомплексни поставки се целовечерните балетски претстави. Најчесто, балетаните со богато танцово искуство и особен талент за овој вид креативна работа, кон крајот на својата активна играчка кариера се одлучуваат за кореографска работа.

## Етимологија
Зборот *кореографија* () буквално значи „пишување танц“ и е формиран од грчките зборови „χορο“ што значи „кружен танц“, или буквално „играм во круг“ и „γραφία“ што значи „пишувам, бележам“. За прв пат се појавил во американско-англискиот речник во 1950-тите, и зборот *кореограф* () за прв пат го користел Џорџ Баланчин во мјузиклот на Бродвеј „*[[На твоите прсти]]* “ во 1936 година. Пред тоа, за сценските или филмските заслуги користеле фрази како „составите спремени од“, „танцовите спремени од“, или едноставно „танцови“ за  означување на кореографот.

## Поврзано
* Кореодрама

## Наводи

## Литература
* 
* 
* 

Категорија:Сценска уметност
Категорија:Неологизми од 20 век
Категорија:Грцизми
Митко Цветаноски

**Митко Цветаноски** **- Ганчо** ( во  —  во ) —  македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

## Животопис
По занимање бил работник. Бил активен помагач на Народноослободителното движење од првиот период на окупацијата. Кон партизанските одреди на Македонија се приклучил во март 1943 година. Подоцна бил борец во Петтата македонска ударна бригада. Загинал во борба против Германците, кај Тутунскиот комбинат во Прилеп. Една улица во неговиот роден град Прилеп, е именувана по него.

## Наводи

Категорија:Македонија во Втората светска војна
Категорија:Македонски партизани
Ролери

мини|Луѓе на ролери
**Ролери** или **ролшуи** — посебни обувки на тркала што се употребуваат како превозно средство, за рекреација или за спорт.

## Видови спортски дисциплини
Во возењето ролери постојат повеќе спортски дисциплини:
* брзинско возење во кое се постигнува голема брзина благодарение на специјалните ролери кои се високи до скочниот зглоб.
* хокеј на ролери е дисциплина со слични правила како хокејот на мраз.
* акробатското возење ролери опфаќа изведување скокови преку пречки, скали, греди и на полукружен терен.
* ументичкото возење ролери е слично на уметничкото лизгање.

## Наводи

Категорија:Спорт
Земја на Кралицата Елизабета

**Земја на Кралицата Елизабета** () — дел од Антарктикот, дел од Британската Антарктичка Територија, најголемата од 14-те британски прекуморски територии. Сместен е јужно од Веделовото Море и меѓу меридијаните 20°&nbsp;ЗГД and 80°&nbsp;ЗГД, протегајќи се од Филхнер-Ронеовата Ледена Плоча до Јужниот Пол. Границата со Зумбержовиот Брег од Елсвортовата Земја на запад и северозапад е ракавот Херкулес. На североисток, напоредникот 82°&nbsp;ЈГШ ја дели оваа земја со Коутсоваta Земја. Подрајчето на Земјата на Кралицата Елизабета било безимено сè до 2012 г. Најголемиот дел од него неофицијално се нарекувал „Земја на Едит Роне“ од 1947 до 1968 г. Во ова подрачје има територии на кои полагаат право Обединетото Кралство, Чиле и Аргентина.

## Историја
thumb|мини|265п|Ледникот од венецот Пенсакола кон Филхнер-Ронеовата Ледена Плоча.

Во 2012 г. решено е дека подрачје од  од Британската Антарктичка Територија го добива името „Земја на Кралицата Елизабета“ во чест на кралицата Елизабета II, а по повод нејзиниот дијамантски јубилеј.

Оваа антакритчка земја е речиси двојно поголема од Обединетото Кралство и претставува триаголен отсечок на Антарктикот со едно теме во Јужниот Пол. На север се граничи со Филхнер-Ронеовата Ледена Плоча, на североисток со Коутсовата Земја, на исток со Земјата на Кралицата Мод и на западната страна се протега по линија помеѓу Јужниот Пол и Ратфордовата Ледена Струја, источно од ракавот Констелејшен. Венецот Пенсакола, откриен во јануари 1956 г. се протега во должина од 450&nbsp;км во правец североисток-југозапад долж средиштето на територијата. Името фигурира на сите британски карти.

Земјата на Кралицата Елизабета е втора област на Антарктикот наречена по оваа личност. Прват ае Земјата на Принцезата Елизабета, сместена од другата страна на континентот, во Австралиската Антарктичка Територија, именувана во 1931 г. во нејзина чест, кога била принцеза.

## Реакција
Аргентина, чија претензија наречена Аргентински Антарктик има преклоп со Британската, го осудила чинот на именување на земјата, нарекувајќи го „систематски напад“ и „провокација“ како продолжение на тензиите за надлежноста врз Фолкландските Острови, кои се британска прекуморска територија.

## Поврзано
* Земја на Принцезата Елизабета
* Кралица Елизабета (архипелаг)

## Белешки


Категорија:Британска Антарктичка Територија
Елизабета, Кралица
Категорија:Појавено во 2012 година
Категорија:Аргентинско-британски односи
Категорија:Области на Антарктикот
Оникс (река)

**Оникс** — поток на топена вода на Антарктикот кој тече на запад низ Долината Рајт од Ледникот Долен Рајт и езерото Браунворт од подножјето на ледникот до езерото Ванда, во текот на неколкуте месеци од летото на Антарктикот. Со должина од 32 километри, таа е најдолгата река на Антарктикот.

## Географија
Реката Оникс тече подалеку од океанот, пример за непроточен слив, бидејќи ледникот Долен Рајт го блокира устието на долината Рајт. Има неколку притоки, а долж текот на реката има повеќе метеоролошки станици. Нивоата на протокот се многу променливи, и во текот на денот и помеѓу летата, при што некои години не успева да стигне до езерото. Спротивно на тоа, може да предизвика значителна ерозија во годините со поплави. Во 1984 година била исплаварена од истражувачи од Нов Зеланд. Еднаш, истекот на реката достигнал 20 кубни метри во секунда.

## Животна средина
Нема риби во Оникс, но има микроскопски живот, а цветањето на алгите може да биде доста обемно. Животната средина се состои главно од цијанобактерии и други алги. Во реката живеат неколку микроживотни (нематоди, тардигради и ротифери). Повремено во подрачјето се јавуваат поморници.

## Мониторинг
Реката Оникс е едно од многуте места што ги проучува Антарктичката програма на Соединетите Држави од Националната научна фондација. Податоците за истек се собираат од низводниот мерач во близина на езерото Ванда од 1969 година и на спротиводниот мерач во близина на ледникот Долен Рајт од 1972 година. Програмата на Антарктикот Нов Зеланд некогаш одржувала полупостојан камп на езерото Ванда, кој бил отстранет. Има мало истражувачко засолниште на езерото Ванда на неговиот источен крај. Во близина е сеизмичката станица со договор за сеопфатна забрана за тестирање во Бул Пас.

Откако се водат записи, сезоната на проток на реката Оникс почнува с порано и станала подолга.
[врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fb/Lake Vanda map.jpg/600px-Lake Vanda map.jpg|н|мини|600x600пкс| Карта на [Долина Рајт|долината Рајт со реката Оникс и езерото Ванда]]

## Поврзано
* Река Алф
* Список на реки на Антарктикот

## Наводи

## Надворешни врски
* „Најдолгата река на Антарктикот“, стр 16 и „Што откри поплавата“, стр. 15–21, Антарктичко сонце , 26 јануари 2003 година
* Видеа од птичја перспектива на реката Оникс и Сувите Долини
* Земјата омекнува. Нешто се менува во сувите долини Мекмердо на Антарктикот

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Реки на Антарктикот
Арванити

**Арванити** (арванитика: ; грчки: ) се двојазично население на Грција со албанско потекло. Традиционално зборувале на арванитика, дијалект на албански јазик, заедно со грчки. Забележано е дека нивните предци започнале да се населуваат во денешна јужна Грција на крајот на 13ти и почетокот на 14ти век. Тие биле доминантно население во делови на Пелопонез, Атика и Беотија до 19ти век. Тие се нарекувале себеси Арванити (на грчки) и Арберор (на нивниот јазик). Арванитите денес се самоидентификуваат како Грци како резултат на процесот на културна асимилација, и не се сметаат себеси за Албанци. Арванитика е во процес на исчезнување поради негова замена со грчкиот и големата внатрешна миграција во градовите и последователното мешање на населението во 20ти век.

## Поврзано
* Сулиоти

## Наводи
Лазарев (поларна станица)

**Лазарев (станица на Антарктикот)** — поранешна СССР Антарктичка станица. Работел од 1959 до 1961 година.

## Историја
Научната станица Лазарев беше отворена од четвртатата САЕ 10 март 1959  на  ледникот на Принцезата Коуст Астрид и го добила името по еден од откривачите на Антарктик Михаил Лазарев.

Станицата извршила научни набљудувања во областите на метеорологија, аерологија, актинометрија, глациологија, геоморфологија и Океанологија.

Една од главните оперативни тешкотии биле снежни виулици; за кратко време објектите биле покриени неколку метри со снег . Друго прашање било загриженоста за можноста за кршење на ледената плоча.

По завршувањето на работата на Петтиот САЕ, 26 февруари 1961 и станицата Лазарев била затворена, бидејќи претходно, 80 километарах до југ од станицата, станица Новолазаревскаја, сместена на попогодно и побезбедно место на Антарктикот Оаза Ширмахер.
## Наводи

## Литература
* 

Категорија:Затворени станици на Антарктикот
Категорија:Објекти именувани по Михаил Лазарев
Категорија:Лазаревско Море
Категорија:Наука во СССР
Рускаја (поларна станица)

**Рускаја** () била поранешна советска и руска антарктичка истражувачка станица која се наоѓла на Рупертовиот Брег, во Земјата на Мери Берд во Западен Антарктик. Станицата била предложена во 1973 година и одобрена во 1978 година. Изградбата започнала следната година и била отворена на 9 март 1980 година и официјално била напуштена во 1990 година.

Станицата била  на почетокот на 1990 година. Во февруари 2006 година, Валериј Лукин, шефот на руската антарктичка експедиција (РАЕ), изјави дека „Постојат планови за отворање на станиците  Молодиожнаја, Ленинградскаја и Рускаја во сезоната 2007-2008. Сепак, до 2012 година била објавено дека плановите за повторно активирање, иако одложени, не започнале.

## Клима
За брегот на Антарктикот, ветровите се сметаат за прилично силни. Просечниот број на денови годишно со брзина на ветер 15 м. сек во областа околу станицата е 264, а на 136 од нив брзината на ветерот е над 30 м. сек. Просечната температура во најстудените месеци јули-август е ; во најтоплите месеци декември-јануари е - 2 ф. Најниската температура некогаш забележана на станицата била  во 1985 година, а најтоплата била  во 1983 година. Просечната вкупна температура во текот на една година е , а просечната количина на снежни врнежи е околу .

## Поврзано
* Список на истражувачки станици на Антарктикот
* Список на теренски кампови на Антарктикот
* Советска антарктичка експедиција
*Злосторство на Антарктикот

## Дополнително читање
* James G. Bockheim, **[https://books.google.com/books?id=rGunCQAAQBAJ&pg=PA185&lpg=PA185&dq=%22Russkaya+Station%22&source=bl&ots=hDfDvXtj5g&sig=ACfU3U3KyyjLE-Y0HFALE_L4DeeFw7W1RQ&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjizdmwudLgAhUFLewKHc -GAFE4ChDoATAIegQIAhAB#v=onepage&q=%22Russkaya%20Station%22&f=false Почвите на Антарктикот]**, PP 185 – 194
## Наводи

## Надворешни врски
* Official website Arctic and Antarctic Research Institute 
* AARI Russkaya Station page
* COMNAP Antarctic Facilities
* COMNAP Antarctic Facilities Map

Категорија:Постојки на земјата Мари Бирд
Категорија:Советски Сојуз и Антарктик
Категорија:Русија на Антарктикот
Категорија:Установи во 1980 година на Антарктикот
Категорија:Антарктички станици
Буромски (остров)

** Островот Буромски ** е мал остров кој се наоѓа  јужно од Островот Хасвел во Хасвелските Острови на Антарктикот. Околу 200&nbsp;м должина и 100&nbsp;м ширина,откриен и мапиран од Австралазиска антарктичка експедиција под Даглас Мосон, 1911–14. Фотографирана е од советската експедиција од 1958 година и именувана по Н.И. Буромски, хидрограф на експедиција кој го загуби животот на Антарктикот во 1957 година. Се наоѓа на 2,7&nbsp;км северно од Точка Мабус, местото на руската станица Мирни.

## Историски локалитети и споменици

### Гробишта на островот Буромски
Островот има гробишта за неколку граѓани на Советскиот Сојуз, Чехословачка, Германска Демократска Република и Швајцарија кои загинаа при извршување на нивните должности додека служејќи како членови на советските и руските експедиции на Антарктикот. Назначен е за Историско место или споменик (HSM 9) по предлогот на Русија до консултативен состанок на Антарктичкиот договор.

### Каменот на Иван Кмара
Камен со впишана плоча го одбележува Иван Кмара, возач- механичар од прва советска антарктичка експедиција, кој почина додека ги извршуваше своите должности на 21 јануари 1956 година.

Каменот првично бил подигнат во блиската точка Мабус, но бил преместен во Буромскиот Остров во 1974 година поради градежната активност во Мирни. Каменот на Иван Кмара е означен како Историско место или споменик (HSM 7) по предлогот на Русија до консултативен состанок на Антарктичкиот договор.

## Поврзано
* Список на антарктички и подантарктички острови

## Наводи

## Надворешни врски
* Погост среди льдин
* Жертвы Антарктиды
* Лекция в Русском географическом обществе. 26.11.2018 г. О. Стефанова «Антарктида, остров Буромского. Истории погибших полярников»

Категорија:Острови на Антарктикот
Категорија:Земја на Кралицата Марија
Категорија:Историски места и споменици на Антарктикот
Категорија:Историски места и споменици на Антарктикот
53. сезонска руска антарктичка експедиција

**53-та сезонска руска антарктичка експедиција** била Руска антарктичка експедиција.
Експедицијата траела од 6 ноември 2007 година до 2 јуни 2008 година (210 дена).
Основата на експедицијата била истражувачки брод „Академик Федоров“.
Прелетани биле над 47.000 наутички милји, од кои 21.500 милји се летале во Антарктик континент.

## Програма
Во согласност со програмата за експедиција, екипажот ја извршила следната работа:
* Една од главните задачи беше да се спроведат научни истражувања од бродот. Според научниците, највредните податоци се добиени како резултат на микробиолошките студии за антропогеното оптоварување на поларните станици врз животната средина, вклучително и оние што беа уништени во раните 1990-ти. станиците „Русскаја“ и „Ленинградскаја“, кои беа повторно активирани за време на експедицијата.
* Посети неколку руски станици,
* Ги презеде поларните научници од презимување,
* Инсталирана специјална опрема за следење на климатските промени.
* Спроведено истражување на замрзнатите почви на оазите на Антарктикот,
* Инсталирани автоматски метеоролошки и геодетски станици на три теренски бази. Овие станици ги снимаат измерените информации и навремено ги пренесуваат до Санкт Петербург преку сателит.
* Продолжена работа на проучување на одликите на подледничкото езеро Восток и голем број други студии.

Експедицијата на Антарктикот ја спроведе меѓународен тим: покрај Русите, во екипажот на истражувачкиот брод беа и специјалисти од Австралија и Јужна Кореја.
Во работата на експедицијата учествуваа и научници од Австрија, Германија, Белорусија, Полска, САД и Франција, кои работеа на поларните станици.
## Наводи

Категорија:Русија на Антарктикот
Белингсхаузен (поларна станица)

** Белингсхаузен** () — руска, поранешна  Советски Сојуз  Истражувачки станици на Антарктикот во Пристаниште Колинс, на Островот Кинг Џорџ од Јужни Шетландски Острови.

Таа била една од првите истражувачки станици основани од Советската антарктичка експедиција во 1968 година. Тоа е исто така локацијата на Црквата Св. Троица, единствената со постојан персонал Источна православна црква во Антарктик.

Станицата е именувана по рускиот истражувач на Антарктикот од 19 век Фабијан фон Белингсхаузен.

Станицата е поврзана со неподобрени патишта со блиските станици: чилеанската база „Претседател Едуардо Фреј Монталва“, кинеската станица „Антарктички Голем Ѕид“ и уругвајска база „Артигас“.

Тоа е антиподално до локација на руски Сибир, ~400&nbsp;км западно од Јакутск.

## Клима
Се смета дека Антарктичкиот Полуостров и неговите блиски острови имаат најблаги услови за живот на Антарктикот. Климата на станицата Белингсхаузен е под силно влијание на околниот океан. Според Кепен систем, таа е една од ретките локации на Антарктикот класифицирана како клима на тундра наместо како клима на ледена капа. Со само 591,2 часа сончева светлина годишно, времето е често нестабилно и облачно во текот на годината со врнежи во форма на снег, дожд и дожд кои често се случуваат. Во просек,  врнежи паѓа годишно.

## Галерија

2005-02-25 Trinity Church at Bellingshaussen.jpg|Црквата Св.Троица во Белингсхаузен
2005-02-25 Inside Trinity Church.jpg|Внатрешноста на црквата Св.Троица
Bellingshausen-at-night-4755.JPG|Белингсхаузен ноќе
Russian Antarctic Base Bellinghausen.JPG|Белингсхаузен во 2012 година


## Во популарната култура
На 21 јануари 2014 година, американскиот уметник за тетоважи Лајл Татл постави импровизирана станица за тетоважи во гостилница на еден научник, каде што ја истетовира својата тетоважа со потпис - неговиот автограм - на асистентката на проектот / историчарот за тетоважи д-р Ана Фелисити Фридман, со што стана прва личност што тетовирала на сите седум континенти.
## Поврзано
* Список на теренски кампови на Антарктикот
* Список на истражувачки станици на Антарктикот

## Наводи

## Надворешни врски

*United States Antarctic Inspection Team 2006: Report of Inspections under Article VII of the Antarctic Treaty and Article 14 of the Protocol on Environmental Protection. March 21, 2007(Includes detailed description of this and some nearby stations)
*Official website Arctic and Antarctic Research Institute ()
*AARI Bellingshausen Station ()
* COMNAP Antarctic Facilities ()
* COMNAP Antarctic Facilities Map ()
*Bellingshausen Station Photos

Категорија:Географија на островот Кинг Џорџ (Јужни Шетландски Острови)
Категорија:Постојки на Јужните Шетландски Острови
Категорија:Русија на Антарктикот
Категорија:Советски Сојуз и Антарктик
Категорија:Установи во 1968 година на Антарктикот
Мирни (поларна станица)

**Мирни** ( — руска, порано советска,  прва научна станица на Антарктикот сместена во Земја на Кралицата Марија, Антарктик, на брегот на Антарктикот на Дејвис Море.

Станицата е управувана од Институт за истражување на Арктикот и Антарктикот и го добила името по бродот за поддршка *[[Мирни (sloop-of-war)|Мирни]]*, капетан од Михаил Лазарев за време на Прва руска антарктичка експедиција, предводена од Фабијан Готлиб фон Белингсхаузен на *[[Восток (sloop-of-war)|Восток]]*.

Станицата Мирни била оштетена од пожар во неделата, на 21 јуни 2020 година.

## Намена и капацитети
Станицата била отворена на 13 февруари 1956 година од 1-та советска антарктичка експедиција. Првично се користела како главна база за станицата Восток сместена  од брегот, оваа функција сега ја опслужува станицата Прогрес. Во лето, во неа престојуваат 169-200 луѓе во 30 згради, во зима околу 40-50 научници и техничари. Просечната температура на локацијата е , а повеќе од 200 дена годишно ветерот е посилен од , со повремен циклон

Главни области на истражување се глациологија, сеизмологија, метеорологија, набљудување на поларна светлина, космичко зрачење и морска биологија.

## Историски споменици
Некои  јужно од станицата стои метална стела со испишана плоча. Таа била подигната  помеѓу крајбрежниот Мирни и внатрешноста на станица Восток. Во него се слави споменот на Анатолиј Шчеглов, возач-механичар кој загинал додека ги извршувал своите должности. Назначен е за Историско место или споменик (ХСМ 8) по предлогот на Русија до Состојба за консултации на Антарктичкиот договор. Други слично назначени историски локалитети во близина на Мирни се Каменот на Иван Кмара (HSM 7) и гробиштата на островот Буромски (HSM 9), и двете на Буромскиот остров  северно од станицата.

## Клима

Станицата Мирни има клима на ледена покривка, бидејќи сите месеци се под . Иако е под силно влијание на глацијалната природа на внатрешноста на Антарктикот, тој задржува силно поморско влијание, што резултира со високи годишни снежни врнежи. Сепак, летата се сончеви и суви, како одраз на средоземна шема на врнежи, и покрај неговата географска ширина кон полот и ниските температури. Во текот на летото, во просек се приближуваат високите вредности на , додека зимите се стабилни веднаш под  значи за неколку месеци..

## Поврзано
* Список на истражувачки станици на Антарктикот
* Список на теренски кампови на Антарктикот

## Наводи

## Надворешни врски
* AARI Mirny Station page 
* Official website Arctic and Antarctic Research Institute 
* COMNAP Antarctic Facilities ()
* COMNAP Antarctic Facilities Map ()

Категорија:Антарктички станици
Категорија:Земја на Кралицата Марија
Категорија:Русија на Антарктикот
Категорија:Советски Сојуз и Антарктик
Некоја друга жена

**„Некоја друга жена“** (српски: *Нека друга жена*) — југословенски филм од 1981 година во режија на Миомир Стаменковиќ. Главните улоги ги играат: Драган Николиќ, Мерима Исаковиќ, Љубиша Самарџиќ и Петар Краљ.

## Синопсис
Еден познат гинеколог е убиен под необични околности: вратата на неговиот стан е најдена отворена, а во работната соба инспекторите наоѓаат инјекција и скршено шишенце со морфиум, меѓутоа пиштолот со кој е убиен гинекологот не е пронајден. Убиството се совпаѓа со доаѓањето на неговата сопруга од странство, но и со откритието дека тој имал љубовница, студентка која е наркоманка...

## Наводи

Категорија:Српски филмови
Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Детективски филмови
Категорија:Филмови поврзани со убиства
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови од 1981 година
Категорија:Филмови на Миомир Стаменковиќ
Категорија:Филмови со Петар Краљ
Категорија:Филмови со Драган Николиќ
Категорија:Филмови со Мерима Исаковиќ
Категорија:Филмови со Љубиша Самарџиќ
Категорија:Филмови со Светлана Бојковиќ
Категорија:Филмови со Иван Клеменц
Категорија:Филмови со Душица Жегарац
Категорија:Филмови со Воја Мириќ
Категорија:Филмови со Предраг Милинковиќ
Категорија:Филмови со Драгомир Фелба
Категорија:Филмови со Рахела Ферари
Категорија:Филмови со Мирољуб Лешо	
Категорија:Филмови со Нада Касапиќ	
Категорија:Филмови со Мирјана Николиќ
Марко Бочвар

**Марко Бочвар** или **Бочар** (, c. 1788&nbsp;– 21 август 1823) — херој во Грчката војна за независност и водач на Сулиотите.

## Ран живот
Боцарис е роден во еден од водечките кланови на Сулиотите, во регионот Сули, Епир. Тој бил втор син на капетанот Крсте Бочвар (Кицос Боцарис), кој бил убиен во Арта во 1813 по наредба на Али-паша.

## Служба во Француската армија
Во 1803, по заземањето на Сули од страна на Али-паша, Боцарис со голем број на Сулиоти се префрлиле на Јонските Острови, каде 11 години служел во Албанскиот полк на Француската армија и станал еден од офицерите на полкот. Во 1815 се врарил во Епир.

## Епир (1820-1821)
Во 1820, заедно со други Сулиоти и неговиот вујко Нотис Боцарис, се вратил во Епир и се борел против Али-паша заедно со османлиската војска при опсадата на Јанина, но набрзо Сулиотите промениле страна и се бореле против Османлиите, во замена ветување од страна на Али-паша дека ќе им дозволи да се вратат во Сули.

Боцарис, заедно со 300-350 соборци заминале на планината Сатовеца каде ја нападнале османлиската војска во декември 1820. Сулиотите предводени од Боцарис ја зазеле тврдината Вариадес каде се утврдиле.

## Грчка војна за независност
Во 1821, Боцарис се вклучил во револуцијата против Османлиското Царство. Тој и другите сулиотски водачи, како Крсте Цавелас, Нотис Боцарис, Лампрос Вејкос, и Јотис Данглис вклучувале само Сулиоти во своите чети. На почетокот на Грчката војна за независност, тој се истакнал со својата храброст, истрајност и вештина како водач во борбите во западна Грција, и особено во одбраната на Месолонги за време на првата опсада на градот (1822–1823).

Ноќта на 21 август 1823 тој ги предводел 350 Сулиоти при нападот на Карпениси, против 4,000 албански војници кои ја предводеле авангардата во војската на Мустафа-паша, паша на Скадар (во денешна Албанија). Војниците на Боцарис од заседа го нападнале непријателот и му нанеле сериозна жртви, но Боцарис бил ранет и починал.

Боцарис бил погребан со почести во Месолонги.

## Речник
Боцарис е автор на еден грчко–албански лексикон напишан на Крф во 1809, на инсистирање на Франсоа Пуквил, генералниот конзул на Наполеон Бонапарт во дворот на Али-паша во Јанина. Речникот е од голема важност за проучување на изумрениот сулиотски дијалект на албанскиот јазик.

## Наводи

Категорија:Личности од Грчката војна за независност
Категорија:Отомански Албанци
Категорија:Родени во 1788 година
Категорија:Починати во 1823 година
Земја на Едит Роне

**Земја на Едит Роне** () — неофицијално име на област на Антарктикот која се граничи со Палмеровата и Елсвортовата Земја на запад, Коутсовата Земја на исток и Филхнер-Ронеовата Ледена Плоча на север. Во декември 2012 г. оваа област е официјално именувана Земја на Кралицата Елизабета од британската влада, која ја смета за дел од Британската Антарктичка Територија.

Името „Земја на Едит Роне“ е дадено од владата на Чиле во чест на Едит Роне, првата жена полноправен член на антарктичка екипа. Таа била сопруга на американскиот офицер Фин Роне, водач на антарктичката експедиција RARE во 1947–48 г.

## Поранешно име и употреба
Името првично е дадено во 1947 г. од Фин Роне како назив на пределот јужно од големата ледена плоча кој го открил на брегот на Веделовото Море (чие земјиште се совпаѓа со најголем дел од денешната Земја на Кралицата Елизабета). Меѓутоа, во 1957–58 г. е утврдено дека ледената плоча е поголема одошто се мислело, заземајќи ја речиси сета „Земја на Едит Роне“, па така Советодавниот комитет за антарктички имиња на САД во 1968 г. наместо тоа официјално го одобрила името „Ронеова Ледена Плоча“ за тој дел (освен Филхнеровата Ледена Плоча сместен меѓу островот Беркнер и Коутсовата Земја).

## Наводи

## Поврзано
* Земја на Кралицата Елизабета

Категорија:Области на Антарктикот
Категорија:Земји на Антарктикот
Категорија:Земја на Кралицата Елизабета
Автобуска станица Тетово

**Автобуска станица Тетово** ― меѓуградска автобуска станица во Тетово. Се наоѓа на западниот дел во градот.

## Галерија

Автобуска станица Тетово (2).jpg|Влезот на станицата
Автобуска станица Тетово (3).jpg|Влезот на станицата
Автобуска станица Тетово (4).jpg|Внатрешноста на станицата


## Поврзано
* Железничка станица Тетово

## Надворешни врски

* Службена мрежна страница на Сат-бус

Тетово
Категорија:Згради и градби во Тетово
Жена парк (Тетово)

**Жена парк** ― градски парк сместен на западот на Тетово.

## Историја
На 10 април 2017 година, бил пуштен во употреба обновениот парк. Зафатот бил во вредност од 10 милиони денари, пари потрошени од Општина Тетово.

## Особености и содржина
мини|220п|Паркот гледан од север.
Паркот е со вкупна површина од 8,150 м2, уреден со урбана и детска опрема, дрвеста и тревна вегетација.

## Наводи

## Надворешни врски

Ж
Категорија:Знаменитости во Тетово
Антарктикот (роман)

*** Антарктикот *** (1997) е научна фантастика роман на американскиот писател Ким Стенли Робинсон. Се занимава со различни ликови кои живеат или посетуваат истражувачка станица Антарктик. Вклучува многу заеднички теми на Робинсон, вклучувајќи научен процес и важноста на заштита на животната средина.

## Преглед

Поголемиот дел од приказната е центриран на Станица Мекмердо, најголемата населба на Антарктикот, која ја водат како научно истражувачка станица од Соединетите Држави. Карактеристичниот повеќекратен протагонистички стил на Робинсон е употребен овде за да покаже многу аспекти од поларниот живот; меѓу презентираните гледишта се оние на Х,  млад човек кој работи како генерален теренски асистент во Мекмердо; Вал, сè поогорчен водич за патување; и Вејд Нортон, кој работи за Калифорнија сенаторот Фил Чејс (Вејд и Фил се појавуваат и во трилогијата „Наука во главниот град“). Како и Мекмердо, приказната ги вклучува станицата Амундсен-Скот, Ледникот Шеклтон, Сува долини Мекмердо и јужноамериканска платформа за дупчење во близина на масивот Робертс.

## Теми
„Антарктикот“ вклучува многу од идеите што Робинсон ги користи на друго место; како и во трилогијата на Марс, голем акцент е ставен на важноста на одржливо живеење и на прашањата за постоење во непријателска средина. Значењето на Антарктикот како „континент за наука“ е во контраст со потребата да се обезбеди пристојна средина, исто така, за персоналот за помош кој е суштински во место толку маргинално. Други повторливи теми вклучуваат качување по карпи, физички атлетизам, процес и идеологија на науката, експлоатација на природните ресурси и формирање на кооперативни и анархични општествени системи.
Романот беше под големо влијание од престојот на Робинсон во 1995 година на Антарктикот како дел од Националната научна фондација Програма за уметници и писатели на Антарктикот, и беше номиниран за наградата Локус во 1998 година.

Иако беше детално истражувана и генерално точна, некои критики забележаа дека книгата во делови е забавена од големи количини технички и историски детали.
## Наводи

## Надворешни врски
*Review  at CNN

Категорија:Американски романи 1997 година
Категорија:Романи сместени на Антарктикот
Категорија:Еко-тероризам во фикција
Категорија:Романи од Ким Стенли Робинсон
Освојување на Антарктикот: приказна за експедицијата на Рон 1946-1948 година

*** Освојување на Антарктикот: приказна за експедицијата на Рон 1946-1948 година *** е научна книга од Норвешко-Американскиот антарктички истражувач Фин Роне и писателот на научна фантастика писател Л. Спраг де Камп, објавена во тврд повез од Г. П. Путнамовите синови. Улогата на де Камп, кој беше познат како писател за духови да го преработи ракописот на Роне во форма која може да се објави, не е означена. Работниот наслов на Роне наводно бил „Освојување на Антарктикот“.

## Резиме
Книгата ја раскажува приказната за Роне Антарктичка истражувачка експедиција, која ја истражувала областа околу Веделовото Море на Антарктикот од 1947-1948 година.

## Поврзаност со други дела
Работата на Де Камп со Роне се рефлектира во две негови современи *[[Меѓупланетарни патувања]]* научнофанатастични приказни сместени на измислената планета Кришна. Едната, расказот „Калории, го доловува амбиентот на Антарктикот што не е користен во ниту една од другите приказни од серијата; во другиот, романот *[[Раката на Зеи]]*, главниот лик го носи псевдонимот на жител на Антарктикот на планетата и како Де Камп, е вработен како писател на духови кај својот шеф.
## Наводи

## Надворешни врски
*Book review in the ''Geographical Review'', v. 40, no. 1 (Jan. 1950), pp. 154-155

Категорија:Нефикционални книги од 1949 година
Категорија:Научни книги
Категорија:Книги од Л. Спраг де Камп
Категорија:Истражување на Антарктикот
Категорија:Книги за Антарктикот
Нобу Ширасе

**Нобу Ширасе** (јапонски: 白瀬 矗, *Ширасе Нобу*) (20 јули 1861 – 4 септември 1946 година) — јапонски армиски офицер и истражувач. Тој ја водел првата јапонска експедиција на Антарктикот, 1910–1212, која достигнала јужна географска широчина од 80°5′, и го направила првото слетување на брегот на Земјата на Кралот Едвард VII.

Ширасе имал поларни амбиции уште од детството. Како подготовка, за време на воената служба учествувал во експедиција на северните Курилски Острови. Овој потфат бил лошо организиран и завршил лошо, но сепак му обезбедило корисна обука за идните поларни истражувања. Неговата долгогодишна намера била да води експедиција на Северниот Пол, но кога оваа ознака ја добил Роберт Пири во 1909 година, Ширасе го насочил своето внимание на југ.

Не можејќи да привлече владина поддршка за неговиот потфат на Антарктикот, Ширасе ги подигнал финансиите приватно. Во својата прва сезона, 1910-1911 година, експедицијата не успеала да слета на копното и била принудена да презимува во Австралија. Нејзиниот втор обид, во 1911-1912 година, бил поуспешен. Иако достигнувањата на експедицијата биле скромни, тие покажале дека Јапонците биле компетентни патници на Антарктикот, а Ширасе се вратил во Јапонија во јуни 1912 година со многу локално признание, иако остатокот од светот покажал мал интерес за неговите подвизи. Дури и во Јапонија, неговата слава била краткотрајна, а Ширасе набрзо се соочил со товарот на долгот од експедицијата што му одзела поголем дел од остатокот од животот да го откупи. Починал во релативна сиромаштија во 1946 година.

Долго време по смртта на Ширасе, во Јапонија имало задоцнето признавање на неговите пионерски потфати. Неколку географски одлики на Антарктикот биле именувани по него или неговата експедиција; оживеаната јапонска експедиција за истражување на Антарктикот ги именувале својот трет и четврт мразокршач *Ширасе*; неговиот роден град Никахо подигнал статуа во 1981 година, а во 1990 година отворил музеј посветен на неговото сеќавање и работата на неговата експедиција.

Категорија:Истражувачи на Антарктикот
Категорија:Јапонски истражувачи
Категорија:Родени во 1861 година
Категорија:Починати во 1946 година
Антарктик: Битка за седмиот континент

*** Антарктик: Битка за седмиот континент *** е книга од 2016 година од Доа Абдел-Мотал во која се раскажува за иднината на Антарктикот, тврдејќи дека континентот што се одмрзнува нуди простор за живеење, минерални и морски ресурси кои претходно биле недостапни. Ја повикува меѓународната заедница повторно да го разгледа Системот на договори на Антарктикот и превентивно да го подели континентот за да го поштеди светскиот сериозен конфликт. Книгата истражува различни алтернативи за мирно решавање на проблемите што ги носи уникатната ситуација на Антарктикот.

## Наводи

Категорија:Нефикционални книги 2016 година
Категорија:Книги за Антарктикот
Категорија:Антарктик регион
Категорија:Книги за Арктикот
Јужна зора (книга)

*** Јужна зора (книга) *** беше „првата книга некогаш напишана, отпечатена, илустрирана и посветена на Антарктикот“.

## Библиографски детали

„Јужна зора (книга)“ е напишана за време на британската империјална антарктичка експедиција или Експедиција на Нимрод (1908–09) предводена од Ернест Шеклтон. Целосно посветена  од членовите на експедицијата, книгата беше уредена од Шеклтон, илустрирана со литографи и офорт од Џорџ Марстон, отпечатени од Ернест Џојс и Френк Вајлд, и подврзана од Бернард Деј. Печатењето на „Јужна зора“ беше една од културните активности кои Шеклтон и ги охрабруваше додека тимот на експедицијата презимуваше во Кејп Ројдс на Островот Рос во Звукот Мекмердо, за да се осигура дека „сеништето познато како „поларна еннуи“ никогаш не се појавило“.

Бидејќи примероците на *Јужна зора* биле  безбројни, не е јасно колку точно се испечатени; се верува дека се создадени сто копии, од кои помалку од седумдесет се пријавени. Копии на книгата често се идентификуваат со оригиналните матрици на внатрешната страна на кориците, кои беа направени од штици од дрвени кутии за снабдување.На пример, копијата на Националната библиотека на Австралија е позната како „Путер 267'.  Шеклтон можеби првично имал намера да продаде копии од книгата при неговото враќање од Антарктикот, но наместо тоа сите биле дистрибуирани меѓу членовите на експедицијата и дадени на други „пријатели и добродетели на експедицијата“.

## Делови
Книгата е поделена на 10 дела, од кои секоја е напишана од членовите на екипажот. Деловите се како што следува.
* Искачувањето на Планината Еребус  Т. В. Еџворт Дејвид.
* Среднозимска ноќ  Никој (Е. Х. Шеклтон)
* Испитувања на Messman  A Messman
* Пони часовник  Кит (Џорџ Марстон)
* Врска кон југ  Јазична ливче
* Интервју со Императорот  А. Ф.М.
* Ерубус  Никој (Е. Х. Шеклтон)
* Антички ракопис  Шелбек (Френк Вајлд)
* Живот под тешкотии  Џејмс Мареј
* Батибија  Даглас Мосон
## Наводи

## Надворешни врски

* Shackleton, E. (1986). *Aurora Australis*. Paradigm Press. 
* Shacklteon, E. (1999). *The Heart of the Antarctic: Being the Story of the British Antarctic Expedition, 1907-1909*. Carroll & Graf. 
* Freemantle, James (2019). *An Albion in the Antarctic.* St James Park Press
* Scanned copy at Archive.org
* Article and image by The National Maritime Museum, Greenwich
* Article and cover image at the State Library of South Australia
* ''Aurora Australis'' online using the Turning the Pages software (requires Shockwave plugin)
* ''Aurora Australis'' scanned by eBooks@Adelaide and rendered into HTML

Категорија:Печатење на Антарктикот
Категорија:Ернест Шеклтон
Категорија:Нефикционални книги од 1908 година
Категорија:Книги за Антарктикот
Категорија:Патувачки книги
Канелони

**Канелони** () — италијански тестенини во облик на цевка со пречник од околу 2-3 см и должина од околу 10 см. Тие се цилиндричен вид на лазањи кои обично се служат печени со фил и прелиени со сос. Канелоните се јадење кое припаѓа на италијанската кујна. Популарните пломби вклучуваат спанаќ и рикота или мелено говедско месо. Полнетите цилиндрични суви тестенини потоа обично се прекриваат со сос од домати.

Канелоните се исто така типично јадење на каталонската кујна, каде што се нарекуваат *канелони* и традиционално се јадат на денот на  Свети Стефан.

Рани наводи за *macheroni ripieni* (полнети тестенини) може да се проследат до 1770 година; но се чини дека зборот канелони се појавил на крајот на 20 век. Маникоти е американска верзија на канелони, иако поимот често се однесува на вистинското печено јадење. Првичната разлика може да биде во тоа што канелоните се состојат од листови тестенини завиткани околу фил, додека маникотите се цилиндри истиснати со машина, затворени на едниот крај.

## Поврзано
* Италијанска кујна
* Државни празници во каталонските земји

## Наводи

Категорија:Италијанска кујна
Категорија:Тестенини
Категорија:Италијански зборови
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Споменик „Победа“ (Тетово)

**Споменик „Победа“**, познат и како **Споменик на Револуцијата** или **Споменик „Жена борец“** ― релјефен споменик и статуа во Тетово во чест на паднатите борци во НОВ. Делата претставуваат една композиција и се дело на Тетовчанката Борка Аврамова.

## Местоположба
Композицијата се наоѓа на бул. „Маршал Тито“/„Илирија“, во непосредна близина на Центарот за култура „Иљо Антески - Смок“.

## Историја
Споменикот бил изграден во 1961 година. Тој бил изграден по јавен конкурс на кое победило идејното решение на Аврамова, а бил поставен пред тогашната зграда на Општина Тетово (целата зграда на Општината била срушена во 1965 година, за на истото место да биде изграден Домот на Културата, кој бил завршен во 1972 година).

Во мај 2018 година, споменикот бил испрскан со спреј од страна на навивачката група Балисти.

На 4 јули 2018 година, Н.У. Музеј на тетовскиот крај во соработка со Сојузот на борци на Македонија и советничката група на ОО СДСМ Тетово го бојадисале споменикот.

## Композиција и значење
Споменикот го сочинуваат: женска фигура, леана во бронза во цел раст во стоечки став, поставен на носач од бетон, обложен со мермерни плочи и релјефна композиција од бронза со тематика од НОВ поставена на носач од бетон. Има плато поплочено со мозаични плочи.

Делото е спротивност на дотогашната воспоставена вајарска пракса на Македонија, карактеризирана со масивност, монументалност и романтичност во обликувањето и претставува еден современ облик, без класични анатомски пропорции. Самата пропорционална скромност и едноставност е она што го прави ова дело монументално, како и тоа што е изработено од жена вајар, факт кој говори за движечките процеси на тој период. Доказ за важноста на ова дело е неговото присуство во речиси сите југословенски публикации од областа на вајарството, како и уметнички публикации посветени на Народно ослободителната борба.

## Галерија

Monument of culture in Tetovo.jpg|Релјефот во 2012 година
Zaden del na N.U Centar za kultura - Tetovo.JPG|Релјефот во 2014 година
Споменик на револуцијата (Тетово).jpg|Релјефот во 2022 година
Zena borec Tetovo.JPG|Статуата во 2008 година
Menada historical monument from early '30 in tetovo r of macedonia.jpg|Статуата во 2012 година
Cкулптура во центарот на Тетово.jpg|Статуата во 2013 година
Споменик „Победа“ (Тетово).jpg|Статуата во 2022 година


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Споменици во Тетово
Категорија:Споменици од НОБ во Македонија
Факултет за уметности (Тетово)

**Факултет за уметности** ― факултет при Државниот универзитет во Тетово, Тетово. Се наоѓа во зградата на Центарот за култура „Иљо Антески - Смок“.

## Историја
Факултетот за уметности бил основан на 17 декември 1994 година.

## Програма
Факултетот нуди три студиски програми:

*Ликовна уметност;
*Музика;
*Драмски уметности.

На овој факултет се организирани додипломски студии и втор циклус студии во различни професионални дисциплини, а различен академски кадар се обучува во областа на уметноста. Студиите се компатибилни со кредитниот систем и кредитниот пренос. Дипломираните студенти од овој факултет се носители на активности во сите уметнички области: ликовна уметност, музика и сцена.

## Галерија

Факултет за уметности (Тетово) (1).jpg|Факултетот гледан од југ
Факултет за уметности (Тетово) (3).jpg|Влезот на факултетот
Факултет за уметности (Тетово) (4).jpg|Факултетот заедно со Библиотеката „Кочо Рацин“


## Поврзано
* Филозофски факултет
* Филолошки Факултет
* Правен Факултет
* Економски факултет
* Факултет за природно-математички науки
* Факултет за медицински науки
* Факултет за применети науки
* Факултет за прехранбена технологија и исхрана
* Факултет за бизнис администрација

## Наводи

## Надворешни врски
*

Категорија:Факултети при Државниот универзитет во Тетово
Одење на југ (книга)

*** Одење на југ (книга) *** е мемоарска и фото-книга од 2021 година од новозеландскиот пејач и текстописец Лорд. Тоа го документира нејзиното искуство во посета на континентот Антарктик во јануари 2019 година со фотографии направени од новозеландската фотографка Хариет Вере. Сите приходи од книгата ќе бидат искористени за финансирање на стипендија за постдипломски студии создадена од Антарктик Нов Зеланд, владина агенција.

## Заднина
Лорд изрази интерес да го истражува регионот на Антарктик.

Во јануари 2019 година, таа ги посети Скот база и Станица Мекмердо, на Антарктикот, патувајќи како амбасадор на Антарктикот.

За време на нејзината посета, таа набљудувала микроскопски видови во еколошки лаборатории и разговарала со научници.

Лорд ја опиша книгата како „некако совршен претходник“ на нејзиниот трет студиски албум, ''Сончева енергија''.

Има преку 100 страници со слики направени од новозеландската фотографка Хариет Вере и списи од Лорде. Сите приходи ќе бидат искористени за финансирање на стипендија за постдипломски студии создадена од Антарктик Нов Зеланд, владина агенција.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Лорде
Категорија:Новозеландски нефикционални книги
Категорија:Нефикционални книги 2021 година
Категорија:Книги со фотографии
Категорија:Книги за Антарктикот
Волшебниот лифт

**„Волшебниот лифт“** — книга за деца на македонската писателка Славка Манева, првично објавена во 1985 година од издавачката куќа Детска радост, како 40. книга од библиотеката „Другарче“.

## Содржина
Книгата се состои од два прозни текста: „Волшебниот лифт“ и „Мони и Зуза“.
### Волшебниот лифт
Новелата „Волшебниот лифт“ се состои од следниве делови:
* Пролог
* Кај кадифените врапци
* Кај горските самовилчиња
* Кај старата желка
* Големата тага
* Кај гулабите
* Кај орлите
* Кај ветрот
* Во прегратките на мама

### Мони и Зуза
Текстот „Мони и Зуза“ се состои од следниве делови:
* Пролог
* На патот кон Соналија
* Средбата со постариот брат на плачко
* Средбата со најстариот брат
* Дедо Мрак
* Во Соналија
* Царицата Данка-Спанка

## Технички податоци
Книгата, со обем од 72 страници и со димензии од 24 сантиметри, е испечатена во ООЗТ Печатница при РО НИП „Нова Македонија“ во тираж од 2 050 примероци. Автор на илустрациите во книгата е Доне милјановски, ликовното и графичкото уредување го направил Франц Кулеванов, а лектурата — Евтим Манев. Книгата е каталогизирана во НУБ „Климент Охридски“, но не ја поседува меѓународната изнака ISBN.

## Наводи

Категорија:Дела на Славка Манева
Категорија:Изданија на Детска радост
Категорија:Книги од 1985 година
Категорија:Македонски дела од 1985 година
Категорија:Појавено во 1985 година во Македонија
Категорија:Детска книжевност
Сладок и гаден

**„Сладок и гаден“** (англиски: Sweet and Lowdown) – филм на режисерот Вуди Ален (Woody Allen) од 1999 година. Ален е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Шон Пен (Sean Penn), Саманта Мортон (Samantha Morton), Ума Турман (Uma Thurman), Ентони Ла Паља (Anthony La Paglia), Брајан Маркинсон (Brian Markinson), Џон Вотерс и Гречен Мол (Gretchen Mol). Шон Пен и Саманта Мортон биле номинирани за наградите „Оскар“, „Златен глобус“ и „Златен сателит“ во категориите главна машка улога и епизодна женска улога, соодветно.

## Синопсис
Филмот ја прикажува биографијата на измислениот џез-гитарист од 1930-тите, Емет Реј (го игра Пен). За време на Големата депресија, тој се обидува да заработи за живот на разни начини: свирејќи, играјќи покер, а исто така и како макро на две проститутки. Емет е надарен гитарист, но воопшто не е дисциплиниран и често не се појавува на закажаните настапи. Исто така, тој има необични страсти: да набљудува возови во движење и да пука со пиштол во стаорци на ѓубриштата. Тој се смета себеси за најдобриот гитарист на светот по Џанго Рајнхарт поради кого чувствува голем комплекс. Во една прилика, тој ја запознава немата девојка Хети (ја игра Мортон) и со неа започнува љубовна врска. Таа е вљубена во Емет, но и тој има симпатии кон неа, иако постојано ја убедува дека меѓу нив нема место за љубов. Така, тој ја напушта и ја запознава убавата девојка Бланш (ја игра Турман) со која набргу се венча. Меѓутоа, тој открива дека Бланш го изневерува, па така пропаѓа и таа врска. Потоа, Емет се враќа кај Хети, канејќи ја да му се придружи, но таа го одбива затоа што е омажена и има деца. Емет заминува во Њујорк со намера да направи успешна музичка кариера, но таму наеднаш му се губи трагата...

## Наводи
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Биографски филмови
Категорија:Филмови за музичари
Категорија:Филмови од 1999 година
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во САД
Категорија:Филмови на Вуди Ален
Категорија:Филмови со Саманта Мортон
Категорија:Филмови со Шон Пен
Категорија:Филмови со Ума Турман
Категорија:Филмови со Ентони Ла Паља
Категорија:Филмови со Брајан Маркинсон
Категорија:Филмови со Гречен Мол
Категорија:Филмови со Џон Вотерс
Советска Висорамнина

**Советска Висорамнина** () е највисокиот дел од ледничката покривка на Источен Антарктик, кој се наоѓа на 75–84° јужна географска ширина и 25–105° источна географска должина. Според Атласот на Антарктикот (1966, стр.&nbsp;XX), централната точка на висорамнината има координати .

Висорамнината има должина од 2.000&nbsp;км и ширина од приближно 450&nbsp;км. Висината на периферијата е приближно 3.500 m, зголемувајќи се на околу 4.004 м. 
Просечната годишна [температура на воздухот] 
] е под -56&nbsp;°C; На 21 јули 1983 година, -89,2&nbsp;°C (-128,56&nbsp;°F) беше снимен во [Станица Восток,  најниска температура на Земјата забележана досега. Во исто време, температурата на ледничкото корито е околу 0&nbsp;°C и езерото се формираат под мразот. Најголемото од овие познати езера е пронајдено во областа на станицата Восток (Езеро Восток). Советски експедиции спроведе пионерско истражување на висорамнината во годините 1957–1959.

## Наводи

## Литература
*  Советское плато показано также на некоторых других страницах этого атласа. На странице XX указано, что центральная точка Советского плато имеет координаты .
## Надворешни врски
* Atlas of the Antarctic / Redcol. Ch. ed. E. I. Tolstikov. - Moscow — Leningrad: Main Directorate of Geodesy and Cartography of the USSR MG, 1966. - V. 1. - P. 19–20. - 3000 copies The Soviet plateau is also shown on some other pages of this atlas.

Категорија:Источен Антарктик
Категорија:Висорамнини на Антарктикот