open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Внатрешни гласови

*** Внатрешни гласови *** е збирка на песни од Виктор Иго објавена во 1837 година.

Во оваа збирка, Иго, мотивски бил разновиден, доминираат чувството за боја и живописни детали., 

Ако човекот има свој внатрешен глас, ако природата има исто така свој глас, случувањата исто така го имаат својот. Авторот отсекогаш сметал дека мисијата на поетот е да ги спои овие состојби, низ песни кои содржат тројно учење, бидејќи првата состојба се однесува особено на срцето, втората на душата, третата на умот.

## Наводи

Категорија: Дела на Виктор Иго
Категорија: Збирка песни од Виктор Иго
Категорија: Поезија од 19 век
Категорија: Книги од 1837 година
Неофит Бабамов

**Неофит Бабамов** (Кочани, 2 февруари 1909 – Кочани, 19 март 1994) — припадник на работничкото, синдикалното и комунистичкото движење, учесник во НОБ.

## Животопис

Член на СКОЈ од 1929, а на КПЈ од 1938 година. Во 1940 година, бил однесен во логорот Ивањица, а потоа преместен во логорот „Танаско Раиќ“, во Крагуевац. Бил учесник во организирањето на демонстрациите против влегувањето на бугарската војска во Кочани. Раководел со месниот штаб на Комунистичката Партија од април 1942 година. По извршена провала во Месниот комитет во Кочани, тој бил затворен (ноември 1942 - февруари 1943). Учествувал во подготовките на терен за прифаќање на НОПО „Гоце Делчев“. Од март 1944 година тој бил однесен во логорот „Видбол“ (Видин, Бугарија). По капитулацијата на Бугарија, од октомври 1944 година, тој вршел разни должности во заднината на територијата на Брегалничко-струмичката воена област.

## Наводи


Категорија:Македонски партизани
Акционен народноослободителен комитет на Македонија (АНОК)

**Акционен народноослободителен комитет на Македонија (АНОК)** — орган на македонското национално ослободително движење, формиран есента 1943 година во Скопје. Во неговиот состав влегувале интелектуалци и активисти на ослободителното антифашистичко движење во Македонија. Вршел функција на највисоко тело на НОФ на Македонија пред неговото формирање. Ја координирал и ја сочувал работата на Народноослободителен одбор на окупираната територија од вардарскиот дел на Македонија. Вршел подготовки за формирање повисоки органи на народната власт. По формирањето играл улога на највисок Народноослободителен одбор. Распуштен бил со формирањето на Иницијативниот одбор за свикување на АСНОМ. 

## Поврзано

* Приговор на АНОК
* Одговор на Главниот штаб на НОВ и ПОМ на приговор од АНОК

## Наводи


## Надворешни врски

* „Спомен на Киро Глигоров за составувањето на приговорот на АНОК“
Спирометрија

**Спирометрија** е најчестиот тест на пулмоналната функција. Ја мери белодробната функција, конкретно количеството (волуменот) и/или брзината (протокот) на воздух кој може да биде вдишуван и издишуван.

## Индикации
Спирометријата е индицирана за следниве причини:
* дијагноза и менаџирање на астма
* детекција на респираторно заболување кај пациенти со губиток на здив, и диференцијација на респираторно од кардијално заболување како причинител
* дијагноза и диференцијација помеѓу опструктивна и рестриктивна белодробна болест
* следење на природната историја на болеста кај разни респираторни состојби

## Контраиндикации
Форсираните експираторни маневри може да вложат некои медицински состојби. Спирометријата не треба да се изведува кај пациенти со:
* хемоптизија од непознато потекло
* пнеумоторакс
* нестабилен кардиоваскуларен статус (ангина, неодамнешен миокарден инфаркт, итн.)
* торакални, абдоминални или церебрални аневризми

## Параметри
Параметри кои најчесто се мерат при спирометрија се витален капацитет (VC), форсиран витален капацитет (FVC), форсиран експираторен волумен (FEV) на временски интервали од 0.5, 1.0 (FEV1), 2.0, и 3.0 секунди, форсиран експираторен проток 25–75% (FEF 25–75)

## Наводи

Категорија:Медицински испитувања
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Оди и разна поезија

*** Оди и разна поезија *** се збирка на песни од Виктор Иго објавени од  1822  до 1828

Тоа се најкомплетни збирки на поезија од Виктор Иго, објавени помеѓу 1822  и 1828 година.
Составени се од пет книги збирки на оди и една книга збирка на балади.

Спаѓаат меѓу најраните негови дела.
Покрај откривањето на неговиот тогашен ројалистички - католички поглед на светот, збирките ги содржат  неговите првични  уметнички и творечки верби, вдахновенија и размислувања.
Во нив се чувствува и неговата грижа и припаѓање кон класичните облици во поглед на структурата на текстот а во однос на вдахновението и изразот присутна е неговата оригиналност, бујна фантазија и елементи кои го најавуваат идниот генијален книжевник.
Како и кај речиси секој голем писател, и кај него, творечката младост е поврзана со поетскиот израз во кој ги сублимира своите почетоци кои го создаваат неговиот стил и  стилистика, 

## Библиографија
* Victor Hugo, *Odes et Ballades*, éd. de Pierre Albouy, Paris, Gallimard, coll. « Poésie », 1980
**The essential Victor Hugo.* Translated by E. H. Blackmore, A. M. Blackmore. Oxford University Press, 2004

## Наводи

Категорија: Дела на Виктор Иго
Категорија: Збирки песни од Виктор Иго
Категорија: Поезија од 19 век
Категорија: Книги од 1822 година
Нови оди

мини|Прва страница од збирката
*** Нови оди *** се збирка на песни од Виктор Иго објавени од  1824.

Збирката „Нови оди“ е објавена во 1824 година од Виктор Иго кај книжарот-издавач Пјер-Франсоас Ладвокат Париз под влијание на неговиот пријател Чарлс Нодиер.

Во оваа збирка  забележлив е континуитетот од збирката на  „Одите и различните песни“ објавени во 1822 година, од кои не останала никаква трага до ден-денес а претходат на  „Одите и Баладите“ објавени во 1828 година.

Во неговите последователни предговори од 1822 до 1828 година, Виктор Иго ги гледа овие разни збирки како „патот“ на неговата мисла. Во неговиот предговор на „Одите и Баладите“ од 1826 година, поетот јасно ги потенцира трите теми. 
„Нови оди“ се составени од 28 оди. Темите кои се присутни се: религијата, историјата, политиката. Присутни се и одредени историски теми и  историски личности, на пример во одата „Ла Морт де Мадам де Сомбреј“ тој пишува за смртта на Мадемозел де Сомбреј која почина во 1823 година.

Во „Нови Оди“, Виктор Иго внесува поетска слобода со цел да покаже дека поезијата може да се одвои од правилата на таканаречената класична поезија.,

## Библиографија
* HUGO Victor-M, *Nouvelles Odes*, Paris, Chez Ladvocat (libraire-éditeur), 1824
* GOHIN Yves, *Victor Hugo*, Paris, Presses Universitaires de France, "Que sais-je?", 1998, page 17

## Наводи

### Надворешни врски
* HUGO Victor, *Odes et Ballades*, Ollendorf, 1912. Accessible sur Wikisource.

Категорија:Дела на Виктор Иго
Категорија:Збирки песни од Виктор Иго
Категорија:Поезија од 19 век
Категорија:Книги од 1824 година
Есенски лисја

*** Есенски лисја *** се збирка на песни од Виктор Иго објавени од  1831.

Збирката опфаќа  40 песни. Според Иго, тие се спокојни и мирни стихови, стихови посветени на семејството,на домашното огниште, на приватниот живот; стихови од душата.

Тоа е серија песни во кои доминира меланхолијата. 

Паднати лисја, мртви лисја како и секој есенски лист. 

Тоа се спокојни стихови од внатрешноста на душата, сеќавањата за  неговата мајка која го штитела неговото болно детство., 

## Библиографија
* G. Lanson, P. Tuffrau, *Historia literatury francuskiej w zarysie*, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1963

## Наводи

### Надворешни врски

Категорија: Дела на Виктор Иго
Категорија: Збирки песни од Виктор Иго
Категорија: Поезија од 19 век
Категорија: Книги од 1831 година
Едис Нури

**Едис Нури** (роден на  во Скопје) — македонски кошаркар и младински репрезентативец.

## Играчка кариера
Во сезоната 2007/08, Едис Нури го забележал првиот трипл-дабл во македонското првенство, завршувајќи го натпреварот со 15 бода, 11 скокови и 10 додавања.

## Наводи

## Надворешни врски
* Едис Нури на Eurobasket.com

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Кошаркари од Скопје
Категорија:Кошаркарски тренери од Скопје
Регионален пат 1208

**Регионален пат 1208** (ознака: **Р1208**) — регионален пат во Македонија, со насока на движење исток-запад. Има вкупна должина од 24,0 километри и 1 делница. Патот започнува во градот Охрид и се движи долж брегот на Охридското Езеро, завршувајќи крај селото Радожда покрај границата со Албанија.

## Делници

Регионалниот пат 1208 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 1 различна делница.

## Поврзано
* Регионални патишта во Македонија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Регионални патишта во Македонија
Регионален пат 1209

**Регионален пат 1209** (ознака: **Р1209**) — регионален пат во Македонија, со насока на движење исток-запад. Има вкупна должина од 18,3 километри и 2 делници. Патот започнува во градот Тетово и се движи нагоре кон скијачкиот центар Попова Шапка, сместен на Шар Планина.

## Делници

Регионалниот пат 1209 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 2 различни делници.

## Поврзано
* Регионални патишта во Македонија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Регионални патишта во Македонија
Рајна (Иго)

**Рајна** () – збирка фиктивни писма од  Виктор Иго, еден вид патепис слично на написите на Марк Твен за Мисисипи. Вклучува многу легенди и приказни за реката Рајна. Завршува со политички манифест.

## Надворешни врски
* ''Рајна'' на Викиизвор 
* ** англиски превод на Интернет архива

Категорија:Книги од 1842 година
Категорија:Дела на Виктор Иго
Уметност да се биде дедо

*** Уметност да се биде дедо *** е збирка на песни од Виктор Иго објавена во  1877.

На 13 март 1871 година, 44-годишниот син на Виктор, Шарл, починал од мозочен удар, додека се возел во кочија на проштална вечера за некои од пријателите на Виктор во еден ресторан во Бордо. Сопругата на Шарл починала кратко потоа, а Виктор Иго се посветил целосно на грижата за нивните деца, неговите внуци - Жан и Жорж . Песните ги опишуваат чувствата на дедото посветен  на своите внуци. Љубовта и нежноста се слават,  свежината и расположбата на младите ја омекнуваат потенцијалната мрачност на староста. Патувањето во зоолошката градина го привлекувала поетот. Опишани се многу шармантни сцени. Тој продолжува со нападот врз тиранијата и фанатизмот и со потрагата по вистината., 
Виктор Иго напишал : - „„Верувам во деца како што верувавме во апостоли“

## Наводи

## Надворешни врски
* https://www.maisonsvictorhugo.paris.fr/fr/activites/activite/lart-detre-grand-pere 

Категорија: Дела на Виктор Иго
Категорија: Збирки песни од Виктор Иго
Категорија: Поезија од 19 век
Категорија: Книги од 1877 година
Папа (Иго)

*** Папа *** е збирка песни од Виктор Иго објавена во 1878.

Le Pape („Папа“) претставува политички тракт во стихови од Виктор Иго, кој го поддржувал христијанството, но ја напаѓал крутата организација на Католичката црква. Иако е напишана во 1874–5 година, таа била објавена дури на 29 април 1878 година, два месеци по почетокот на папството на папата Лав XIII. Претходникот на Лав, папата Пиј IX, создал длабоки поделби во црквата со неговата дефиниција за догмата на папската непогрешливост во јули 1870 година. На Иго долго време не му се допаѓал Пиј, заради неговата поддршка на Наполеон III.

Пиј IX ги ставил Клетници (1862) на Индексот на забранетите книги во 1864 година, каде што останала до 1959 година, а Богородичната црква во Париз била забранета во 1834 година., 

## Наводи

## Надворешни врски
* https://www.christies.com/en/lot/lot-5543912

Категорија: Дела на Виктор Иго
Категорија: Збирки песни од Виктор Иго
Категорија: Поезија од 19 век
Категорија: Книги од 1878 година
Населба Исток

**Населба Исток** — туристичка населба во Општина Охрид, која денес претставува приградска населба на градот Охрид.

## Географија и местоположба

Населбата се наоѓа источно од Охридското Езеро, во дел од градот Охрид. Населбата припаѓа под Општина Охрид, брои 117 жители сите од македонска националност по вероисповед православни христијани, сместени во околу 30 домаќинства и околу 80 станови претежно градби од понов период.

## Население
Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, населбата има 117 жители, сите Македонци.

## Наводи

## Поврзано
* Општини во Македонија
* Општина Охрид
* Охрид

Категорија:Општина Охрид
Категорија:Велестово
Регионален пат 1207

**Регионален пат 1207** (ознака: **Р1207**) — регионален пат во Македонија, со насока на движење југ-север. Има вкупна должина од 19,3 километри и 3 делници. Патот започнува во селото Младо Нагоричане и се движи на север до граничниот премин „Пелинце“ со границата со Србија.

## Делници

Регионалниот пат 1207 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 3 различни делници.

## Поврзано
* Регионални патишта во Македонија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Регионални патишта во Македонија
Песни од улиците и шумите

*** Песни од улиците и шумите *** е збирка на песни од Виктор Иго објавена во  1866.

Оригиналното издание на ова дело било публикувано во  Белгија, каде што бил во егзил во Лекроа и Вербуковен во Брисел.,

„Во одреден момент од животот, колку и да човек преокупиран со сегашноста, се јавува одредена желба, да се погледне наназад, таа желба понекогаш е скоро неодолива. Нашата рана младост, оваа „шармантна мртва жена, ни се појавува и сака да мислиме на неа“. Покрај тоа, тоа е сериозна и меланхолична лекција да се соберат две возрасти во ист човек, возраста на почетокот и возраста на крајот - едната се надева на животот, другата на смртта.
Полезно е да ги спротивставиме  почетната точка со точката на завршувањето,  студот на утрото со смиреноста на вечерта и илузијата со заклучокот.
Човечкото срце има преден дел на кој е напишана Младост, и грб на кој е напишана Мудрост. Токму овој преден и заден дел е мотивот на ова збирка.
Реалноста е во книгата, изменета од сè во човекот што оди подалеку од реалноста. Оваа книга е напишана многу со соништа, малку со меморија.
Сонувањето им е дозволено на победените; сеќавањето е дозволено на осамените “.

## Наводи

## Надворешни врски
* *[[s:Les Chansons des rues et des bois|Les Chansons des rues et des bois]]* sur Wikisource

Категорија:Дела на Виктор Иго
Категорија:Збирки песни од Виктор Иго
Категорија:Поезија од 19 век
Категорија:Книги од 1866 година
Наполеон Малиот

***Наполеон Малиот*** (француски: ***Napoléon le Petit***) -  влијателен политички памфлет од Виктор Иго, објавен во 1852 година. Иго го критикувал владеењето на Наполеон III и политиката на Второто Француско Царство заради која тој ја напуштил Белгија, а подоцна бил протеран од Џерси. Иго живеел во егзил во Гернзи во поголемиот дел од владеењето на Наполеон III и неговата критика била значајна бидејќи тој бил еден од најистакнатите Французи во тоа време и нашироко почитуван.

Делото било првато што ја искористило изреката дека „*2 + 2 = 5*“ како негирање на вистината од авторитетот, поим што подоцна го користел Џорџ Орвел во „*[[Илјада деветстотини осумдесет и четврта|Илјада деветстотини осумдесет и четири]]*“.

Томово биле шверцувани во Франција (на пр.во бали сено и помеѓу метални лимови како лим за сардини), прочитани на тајни состаноци и копирани рачно.

## Поврзано

* *[[Осумнаесеттиот бример на Луј Наполеон]]* (1852)

## Надворешни врски

* Целиот текст на англиски јазик, преземен од Гутенберг.
* Целиот текст на француски јазик

Категорија:Книги од 1852 година
Дела и зборови

***Дела и зборови*** (француски јазик: ***Actes et Paroles***) - збирка на политички искази на Виктор Иго од 1841 до 1876 година. Ги содржи неговите говори, главно непроменети, и запис за неговата политичка кариера.

## Историја
Оваа збирка на текстови била објавена по враќањето во Франција на Иго, кој заминал во егзил по државниот удар на Наполеон III од 2 декември 1851 година. Поделен е во три тома:

* „Пред прогонството“, 1841-1851 (Avant l'exil)
* „За време на прогонството“, 1852-1870 (Pendant l'exil)
* „По прогонството“, 1870-1876 (Depuis l'exil)

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 
* 

Категорија:Дела на Виктор Иго
Торкемада (пиеса)

**Торкемада** () – драма во пет чина и во стихови од Виктор Иго, напишана во 1869 година, издадена во 1882, но не била прикажана за време на животот на авторот. Делото е инспирирано од историскиот лик на доминиканскиот калуѓер  Томас де Торкемада (1420-1498) чие име е асоцијација за шпанската инквизиција. Го критикува верскиот фанатизам и покорувањето на политичката моќ на религијата, дури и нејзина инструментализација.

## Надворешни врски
*  Torquemada de Victor Hugo – Libre Théâtre
*  Torquemada – Wikisource

Категорија:Книги од 1842 година
Категорија:Дела на Виктор Иго
Историја на еден злостор

***Историја на еден злочин*** (, 1877 година) - есеј на Виктор Иго за преземањето на Франција од страна на Наполеон III.

## Надворешни врски
* ''The History of a Crime'' на Проектот „Гутенберг“ (преведена од Т. Х. Џојс и Артур Локер)

Категорија:Дела од 1877 година
Категорија:Статии со врски до проектот „Гутенберг“
Категорија:Дела на Виктор Иго
Религии и религија

***Религии и религија*** — политички тракт од Виктор Иго во 1880 година, кој поддржувал вербата во Бога, но ја напаѓал организираната религија.

## Библиографија
* Religions et religion, известување од Жан-Клод Физен, целосни дела на Виктор Иго - Поезија III, Роберт Лафон, Париз, 1985 година.

Категорија:Дела на Виктор Иго
Бурграви

мини|Сценографија на Шарл-Антоан Камбо и Уманите Рене Филастр за вториот чин во премиерната изведба на „''Буграви“''
***Бурграви*** (француски: ***Les Burgraves***) — историска претстава на Виктор Иго, за првпат изведена од театарот „Француска комедија“ на 7 март 1843 година. Дејството се случува по должината на Рајна и го карактеризира враќањето на императорот Барбароса. Претставата пропаднала комерцијално и била последната од драмите на Иго направени во неговиот живот. Таа била предмет на оркестарска увертира од композиторот Гијом Лекје во 1890 година.

Претставата тематски се поврзува со иговата „*[[Рајна (Иго)|Рајна]]*“, есеистичка книга за Рајна; и двајцата беа овдахновени од патувањето покрај реката што Иго го направил со Жулиет Друе. *„Буграви“* била објавена со предговор што укажува на тоа дека нејзиниот приказ на обединета Германија е дел од една поголема визија за обединета Европа во која Франција ќе игра средишна улога.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Дела на Виктор Иго
Грасберг

**Грасберг** (; ) — општина во округот Остерхолц, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 13 километри југоисточно од окружниот град Остерхолц-Шармбек и 20 километри североисточно од градот Бремен.

## Географија
### Општински единици

Општината се состои од следниве единици (во заградите годината на основање):

* Верпедорф (1751)
* Ајкедорф (1753)
* Раутендорф (1762)
* Шмаленбек (1762)
* Даненберг (1780)
* Тишендорф (1782)
* Мајнерсхаузен (1785)
* Грасдорф (1784)
* Хуксфелд (1789)
* Зехаузен (1790)
* Мителсмор (1792)
* Отерштајн (1794)
* Адолфсдорф (1800)
* Вајнкауфсмор (1826)
* Грасберг (1831)

## Историја

Пред колонизацијата на областа на која денес се наоѓа Грасберг, пејзажот главно бил мочурлив. Областа припаѓала на Архиепископијата Бремен, основана во 1180 година. Со Вестфалскиот мир, Архиепископијата станала Војводство Бремен во 1648 година, кое - заедно со Кнежевство Ферден - најпрвин било дадено како плен за своето учество во Триесетгодишната војна да биде владеено од Шведска. Овие две царски феуди на Швеѓаните обично биле нарекувани Бремен-Ферден.

По данската окупација (1712–1715), Војводството Бремен било продадено на Хановерската династија и така било владеено како личен сојуз со Изборното кнежевство Хановер и Обединетото Кралство. Владата на Бремен-Ферден наредила дренажа, обработка и колонизација на мочуриштата, а за тоа бил задолжен комесарот Јирген Кристијан Финдорф (1720–1792).

Во периодот 1785-89 по наредба на Финдорф и негов проект се изградила лутеранската црква на песочното тревнасто издигнување (околу 5 метри над морето), од каде и дошло името на Грасберг (буквално „тревна планина“), која служела како парохиска црква за 12 новосоздадени села во мочуриштата.

Лутеранската црква има необично богатство, единствените зачувани оргули од познатиот Арп Шнитгер, првично предадени на сиропиталиште во Хамбург во 1694 година. Во 1789 година, Грасберг ги купил оргулите.

Хановерското Војводство Бремен, како и самите општини, ја промениле власта неколку пати во текот на Наполеоновите војни.

ВО 1807 година, Кралството Вестфалија го припоило Војводството, пред тоа да го направи Франција во 1810 година. Во 1813 година, Војводството било вратено на Изборното кнежевство Хановер, кое станало Кралство Хановер во 1814 година. Грасберг и другите села станале дел од областа Штаде, основана во 1823 година. Во 1831 година, селото Грасберг почнало да се развива околу црквата.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Остерхолц
Радио Слободна Европа

**Радио Слободна Европа / Радио Слобода** **(РФЕ** / **РЛ)** — приватна, непрофитна, меѓународна  мултимедијална радиодифузна корпорација, финансирана преку грант од Конгресот на САД, преку Агенцијата за глобални медиуми. Медиумот служи како слободен про-демократски  печат во земјите каде што „слободниот проток на информации е или забранет од властите  или не е целосно развиен“.

## Наводи

Категорија:Претпријатија од Минхен
Категорија:Медиуми
Баскиска земја

алт=мапа на локација на Баскија|мини|мапа на локација на Баскија
алт=Грб на Баскија |мини|Грб на Баскија
**Баскија** или **Баскиска земја** (на ; на ; на ) — името на земјата на Баските. Регијата се наоѓа на западните Пиринеи, опфаќајќи ја границата меѓу Франција и Шпанија на брегот на Бискајскиот Залив. Најстарото документирано баскиско име за областа во која живеат е **Еускал Херија** и датира од 16 век. Оваа регија ги опфаќа границите на шпанските автономни заедници Баскија и Навара и на Северна Баскија во Франција. Таа е земјата на баскискиот народ (на ), нивниот јазик (на ), култура и традиции. Областа не е ниту јазично ниту културно хомогена, па одредени делови имаат мнозинско население кое не се смета за баскиско.

Категорија:Баскија
Категорија:Баскиски национализам
Категорија:Поделени региони
Бара (село)

**Бара** — историско село во Скопско, денес на територијата на Општина Арачиново.

## Географија и местоположба
Селото било сместено на северните падини на Скопска Црна Гора, денес во атарот на с.&nbsp;Мојанци. Местото лежи на надморска височина од 784&nbsp;м недалеку од атарската граница со с.&nbsp;Никуштак во кумановската Општина Липково.

## Историја
Во  век, селото е дел од нахијата *Чаирско Поле* (Блатија) во Скопската каза во Отоманското Царство.

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 30 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 92 мажи муслимани, со 7 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 198 жители.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. *Бара* имала 120 жители, сите Арнаути муслимани.

Во 1913 година, селото биле заведено како напуштено. Било дел од Општина Брњарци.

На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го покажува *Баре* (Bare) како албанско село.

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Категорија:Мојанци (Скопско)
Баскија (појаснување)

**Баскија** или **Баскиска земја** може да се однесува на:

* Баскија (автономна заедница), административна единица на Шпанија
* Баскиска земја, земјата на Баските
Брлево

**Брлево** — историско село во Гевгелиско, денес на територијата на Општина Гевгелија.

## Географија и местоположба
Селото било планинско, сместено североисточно од Гевгелија, меѓу селата Серменин и Кованец, крај устието на Брлевска со Кованска Река. Денес местото се наоѓа во североисточниот дел на атарот на Серменин, близу атарската граница со Кованец.

## Историја

мини|350п|десно|Докај Брлево на Кожуф, 1918

За време на Првата светска војна низ селото поминувала бугарска воена теснолинејка на коњска влеча, и тоа на одредиштата Милетково – Брлево – Серменин. Вкупната должина изнесувала 18&nbsp;км од кои потегот Милетково – Брлево (13&nbsp;км) и е завршен во јули 1917 г., а Брлево – Серменин (5&nbsp;км) е завршен малку подоцна истата година. Целта на оваа железница била поврзување на војската (V пешадиска дунавска дивизија) со нормалната железничка линија Скопје – Гевгелија. Пругата ја поставиле 660 лица, а за потегот од Брлево до Серменин се вклучени 280 воени заробеници. Направени се две коњушарници во Милетково и Брлево.

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Категорија:Серменин
Сушица (Дебарско)

**Сушица** — историско село во Дебарско, денес на територијата на Општина Дебар.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓало во областа Дебарско Поле, а историски во Горни Дебар. Лежело околу 2&nbsp;км југоисточно од Коњари и денес се наоѓа во неговиот атар.

## Историја
Во XIX век Сушица било мало село во Дебарската Каза на Отоманското Царство. Населението било македонско, но постои нејаснотија во врска со неговата вероисповед. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Сушица* (*Souchitza*) била село со 8 домаќинства, со вкупно 17 „Албанци“ муслимани.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Сушица имала 76 жители, сите Македонци христијани.

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Категорија:Коњари
Слатина (Скопско)

**Слатина**  — историско село во Скопско, денес на територијата на Општина Сопиште.

## Географија и местоположба
Слатина се наоѓала во областа Каршијак, во источното подножје на планината Водно. Денес местото лежи во југоисточниот дел од атарот на Горно Соње, на самата граница со атарот на Ракотинци.

## Историја
На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена ја покажува *Слатина* (Slatina) како село со нејасен етнички состав.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Категорија:Горно Соње
Ченгел (село)

**Ченгел** —  историско село во Битолско, денес на територијата на Општина Новаци.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓало на источната падина на Селечка Планина, источно од Битола, меѓу селата Паралово на северозапад, Ивени на североисток, Гнилеш на југозапад и Полог на југоисток. Денес местото е во атарот на Гнилеш.

## Историја
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во *Ченгел* живееле 95 Македонци христијани.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. *Чегел* се води како чисто македонско село во Битолската каза на Битолскиот санџак со 8 куќи.

На почетокот на XX век целото село потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Ченгел (Tschenghel) имало 80 Македонци под ехзархијата.

Селото настрадало од грчки андартски напади во 1906 г.

Според други податоци, на почетокот на XX век селото било под врховенството на Цариградската патријаршија. Во пописот од 1908 г. жителите на Ченгел, заедно со оние на селото Полог се погрешно заведени како „Грци“ поради припадноста кон патријаршиската црква, што предизвикало револт во двете села.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Категорија:Гнилеш
Пијанец (село)

**Пијанец** — историско село во Дебарско, денес на територијата на Општина Дебар.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓало 1&nbsp;км северно од Дебар. Лежело на јужната падина на Крчин, на тераса на надморска висина од 850&nbsp;м.

## Историја

Пијанец се наоѓало северно од Дебар, десно од главниот пат кон Баниште и Пешкопеја. Селото Пијанец, се споменува во поменикот на Слепчанскиот манастир помеѓу 1544 и 1548 година како „**пїанèцъ**“, а во другата
половина од 16 и почетокот на 17 век како „**пиѩнець**“. Под тоа име се појавува во пишаните документи и во текот на следните векови. Според народното предание, селото Пијанец порано имало околу 200 куќи. Во записите на поменикот на Манастирот Свети Јован Бигорски од 1863 година се наведени 16 имиња на македонски посетители, а на крајот на 19 век е запишано дека тоа имало две куќи на христијани и десет домови на мухамедански Македонци. Во времето на Балканските војни и заминувањето на турската власт од Дебар, Пијанец било посебно село. Во војната во 1912 година, биле уништени некои куќи, при што останале само две. Последниот жител кој како иселеник го напуштил Пијанец бил *Трпе Куц* или *Пијанечки*, кој го напуштил селото во пролетта 1913 година. Сега од селото е останата само малата разрушена „* *'Пијанечка Црква*' *“ која била посветена на Христовото Преображение со гробишта, името на местото Пијанец и името на потокот Пијанечка Река. Поранешното селско подрачје е покриено со плодни полиња и добри ливади во сопственост на некои Албанци од Дебар.

Во XIX век Пијанец било македонско село од мешана вероисповед. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Пјанец* (Pyanetz) било село од 13 домаќинства со вкупно 38 жители, од кои 23 биле Македонци-муслимани и 15 Македонци-христијани.

Денес од селото останала само црквата, наречена „Пијанечка црква“..

## Галерија
; Пијанечка црква

File:Пијанечка Црква (Дебар) 01.jpg|Поглед на ѕидините на Пијанечката црква
File:Пијанечка Црква (Дебар) 03.jpg|Внатрешноста на Пијанечката црква
File:Пијанечка Црква (Дебар) 02.jpg|Поглед на влезот на Пијанечката црква


## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Историски села во Македонија
†
†
Категорија:Дебар
Регионален пат 1210

**Регионален пат 1210** (ознака: **Р1210**) — регионален пат во Македонија, со насока на движење север-југ. Има вкупна должина од 19,6 километри и 2 делници. Патот започнува во кривопаланечкото село Узем и се движи кон градот Македонска Каменица преку Осоговските Планини.

Патот е прекинат помеѓу Тораница и Саса.

## Делници

Регионалниот пат 1210 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 2 различни делници.

## Поврзано
* Регионални патишта во Македонија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Регионални патишта во Македонија
Регионален пат 1301

**Регионален пат 1301** (ознака: **Р1301**) — регионален пат во Македонија, со насока на движење север-југ. Има вкупна должина од 32,7 километри и 4 делници. Патот започнува во градот Охрид и се движи долж брегот на Охридското Езеро кон манастирот Свети Наум и истоимениот граничен премин со Албанија.

## Делници

Регионалниот пат 1301 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 4 различни делници.

## Поврзано
* Регионални патишта во Македонија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Регионални патишта во Македонија
Регионален пат 1302

**Регионален пат 1302** (ознака: **Р1302**) — регионален пат во Македонија, со насока на движење север-југ. Има вкупна должина од 84,0 километри и 6 делници. Патот започнува во градот Делчево и се движи преку Пехчево и Берово до струмичкото село Дабиље, поминувајќи ги Малешевските Планини.

## Делници

Регионалниот пат 1302 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 6 различни делници.

## Поврзано
* Регионални патишта во Македонија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Регионални патишта во Македонија
Аристарх

**Аристарх** — (I в.н.е.), Македонец од Солун, следбеник и близок соработник на апостол Павле. Прв епископ на Солунската христијанска општина.

Го придружувал апостол Павле при неговата посета на Ефес. Солунската црква на апостолот Павле му дала и тројца сотрудници: Секунд – придружник на последното патување (Дела 20:4; 27:2; Кол. 4:10; Филип. 1:24) и „Гај и Аристарх Македонци“ (Дела 19:29). Бил затворен заедно со апостол Павле во Рим, каде што маченички настрадал во време на императорот Нерон.

Во Источната православна црква и источно-католичка традиција, Аристарх е идентификуван како еден од Седумдесетте апостоли и епископ на Апамеја, убиен заедно со Пуд и Трофим. Тој се одбележува како светец и маченик на 4 јануари 15 април и 27 септември. Тој се чествува во римската мартирологија на 4 август.

## Наводи


Категорија:Христијански маченици
Категорија:Седумдесет апостоли
Категорија:Светци од Новиот завет
Категорија:Личности од Павловите посланија
Категорија:Епископи од 1 век
Категорија:Личности од Делата на светите апостоли
Категорија:Христијански светци од 1 век
Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село (Кичевско)

**Вознесение Христово** (позната и како **Свети Спас**) — главна селска црква во кичевското село Ново Село, Македонија.

Црквата се наоѓа над македонското маало во селото и околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.

## Местоположба

Црквата е сместена над Боглевското Маало.

## Историја

Храмот бил подигнат на почетокот на  век и не е осветен.

Според други извори таа била само обновена во 1936 година, откако пропаднала низ текот на годините.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Ново Село.jpg|Гробишта околу црквата
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село 3.jpg|Црквата со камбанаријата
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село.jpg|Црквата, камбанаријата и гробиштата
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село 5.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село 6.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село 4.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село 7.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село 2.jpg|Портата
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село 9.jpg|Гробен споменик


## Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Четврта кичевска парохија
* Ново Село

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Ново Село (Кичевско)
Ново Село
Ритерхуде

**Ритерхуде** (; ) — општина во округот Остерхолц, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Хаме, околу 6 километри југозападно од Остерхолц-Шармбек и 13 километри северозападно од Бремен, со кога и непосредно се граничи.

## Географија
### Местоположба

Општинското подрачје опфаќа мочурлив терен околу реките Хаме и Виме.

### Општински единици

Денешната општина Ритерхуде се состои од некогашните самостојни општини: во заградите бројот на жители во 2013

* Илпол (2.387 жители)
* Лезумстотел (759 жители)
* Платјенвербе (2.326 жители)
* Ритерхуде (8.394 жители)
* Штендорф (556 жители)
* Вершенреге (397 жители)

### Соседни општини

Ритерхуде се граничи на север со градот Остерхолц-Шармбек, на исток со Лилиентал, на југ со градот Бремен и на запад и северозапад со Шваневеде.

## Историја

Првпат е споменат во 1182 година во документ на манастирот од Остерхолц. Куќата „фон дер Худе“ е спомната првпат во документ од 1185 година. Замокот „Худа“ бил користен во 1309 година за да го штити речниот премин на Хаме. Бројот на жители се зголемил од 52 семејства во 1568 година на 89 во 1710 година. Во 1757 година, замокот и мостот биле уништени во Седумгодишната војна.

Ритерхуде припаѓал на Архиепископијата Бремен. Во 1648 година, Архиепископијата станала Војводство Бремен, кое првин било владеено во личен сојуз од Швеѓаните, а од 1715 година натаму од хановерската династија. Во 1823 година, Војводството било укинато и неговата територија станала дел од областа Штаде.

## Сообраќај

Железничката станица Ритерхуде е поврзана со С-железницата на Германските железници.

## Галерија


Податотека:Dammgut Ritterhude 2012 (11a).jpg|Дамгут
Податотека:Riesturnhalle Ritterhude 01.jpg|Ристурнхале
Податотека:Ritterhude Kirche.png|Црквата во Ритерхуде
Податотека:Bahnhof Ritterhude - Blick auf Bahnsteig Ri. Bremen.jpg|Железничката станица


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Остерхолц
Питагорина тројка

[мини|Графички приказ на подредени парови  (''a'',&nbsp;''b'') кои претставуваат  [Катета|катети на правоаголен  триаголник.]]
**[[Питагора|Питагорина]] тројка** – подредена тројка природни броеви *a*, *b*, и *c* за кои важи равенката ''a''<sup>2</sup>&nbsp;+&nbsp;''b''<sup>2</sup>&nbsp;=&nbsp;''c''<sup>2</sup>. Броевите за кои важи дадениот однос обично се запишува во облик (*a*,&nbsp;*b*,&nbsp;*c*). Еден од најстарите познати примери е тројката (3,&nbsp;4,&nbsp;5), која може да се најде во оставината на древните Вавилонци и Египќани.

Доколку  (*a*,&nbsp;*b*,&nbsp;*c*) е Питагорина тројка, тогаш тоа е и секоја тројка во облик (*ka*, *kb*, *kc*) каде *k* е произволен природен број. *Основна Питагорина тројка* е тројка во која броевите *a*, *b* и *c* се заемно прости.

## Наводи

## Литература
* 

## Надворешни врски

* Питагорина тројка на mathworld.wolfram.com 
* Особини на Питагорините тројки и поврзаност со геометријата 
* Питагорини тројки 
* Особини на Питагорините тројки, интерактивен калкулатор, задачи и проблеми 
* Интерактивен калкулатор на Питагорини тројки 
* Инваријантни пресликувања на  Питагорините тројки 
* Питагорини тројки и Фибоначиева низа 

Категорија:Геометрија
Категорија:Диофантски равенки
Категорија:Теорија на броевите
Заемно прости броеви

**Заемно прости броеви** –  броеви кои немаат заеднички делител поголем од 1. Два природни броја не мора да бидат прости за да бидат заемно прости, битно е само ниеден делител на едниот не биде меѓу делителите на другиот.

Еквивалентно на претходното тврдење, најголем заеднички делител на два заемно прости броја е 1.

Значи, ако според основната теорема на аритметиката тие два броја се претстават како производи на нивните фактори:

:n = p_1 \cdot p_2 \cdot ... \cdot p_i 
:m = q_1 \cdot q_2 \cdot ... \cdot q_j 

тогаш ниеден  p_k \, не смее да биде еднаков на ниеден q_l \,.

Понекогаш заемно простите броеви се нарекуваат *релативно прости броеви*.

## Поврзано
* Список на прости броеви
* Деливост
* Факторизација
* Ератостеново сито
* Евклидов алгоритам

Категорија:Броеви
Божиќна гуска

мини| Печена гуска за Божиќ
**Божиќна гуска** е традиционално празнично јадење кое се подготвува за Божиќ. Обичајот да се готви гуска за Божиќ е вкоренет во католичката традиција  на денот на Свети Мартин на 11 ноември, пред почетокот на Божиќниот пост.  Печењето е метод на готвење со употреба на сува топлина со топол воздух што ја обвиткува храната, зготвувајќи ја рамномерно од сите страни. Печењето може да го подобри вкусот. Многу варијанти на печена гуска се појавуваат во кујните ширум светот. Во Германија, Божиќната гуска е обично полнета со мешавина од крупно исецкани јаболка и кромид со ловоров лист, кора од лимон и портокал и се служи со црвена зелка, кнедли од компири и сос од печениот сок. Во Шведска пржената гуска се служи со зелје и мус од јаболка.

## Наводи
Категорија:Божиќна кујна
Категорија:Европска кујна
Категорија:Блискоисточна кујна
Категорија:Турска кујна
Категорија:Германска кујна
Категорија:Кинеска кујна
Категорија:Статии со текст на кинески
Моравски Крумлов

**Моравски Крумлов** (; ) — град во округот Знојмо во јужноморавскиот регион во Чешката Република. Градот има околу 5.700 жители.

## Значајни личности

* Хајнрих Глуксман (1864–1947) - австриски писател
* Драхомира Виханова (1930–2017) - филмски режисер, документарец и сценарист
* Петр Малек (1961–2019) - спортски стрелец, олимписки медалист
* Владимир Моравек (роден 1965 година) - филмски режисер, сценарист и глумец

## Збратимени градови
Моравски Крумлов е збратимен со:

*  Пржеворск

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место  

Категорија:Градови во Чешка
Категорија:Јужноморавски крај
Категорија:Моравија
Кирххајм

**Кирххајм** може да се однесува на следниве места:

;Германија
* Баден-Виртемберг:
**Кирххајм под Тек — град во округот Еслинген
**Кирххајм на Некар — општина во округот Лудвигсбург
**Кирххајм на Рис — општина во Осталб
* Баварија
**Кирххајм кај Минхен — општина во округот Минхен
**Кирххајм во Швабија — општина во округот Долен Алгој
**Кирххајм (Долна Франконија) — општина во округот Вирцбург
* Хесен
**Кирххајм (Хесен) — општина во округот Херсфелд-Ротенбург
* Рајнска област-Пфалц
**Кирххајм на Винскиот Пат — општина во округот Бад Диркхајм
* Тирингија
**Кирххајм (Тирингија) — место во општината Амт Ваксенбург во округот Илм

;Австрија
* Горна Австрија
**Кирххајм во Ин — општина во округот Ин
Јатка (храна)

Во кујната, **јатките** се суви, плодови за јадење или семиња кои обично, но не секогаш, имаат голема содржина на маснотии.
мини|Орев, ''лево'', и неговото семе, ''десно'', отстранети од перикарпот
десно|мини|Семиња од корејски бор во школка и празна школка, погоре; отстранети од школка, подолу
Во кујната има многу помалку строго и постаро значење на зборот отколку тесното значење на јатката во ботаниката; терминот се применува на многу семиња кои не се ботанички јатки. Секое големо, масно јадро кое се наоѓа во лушпа и се користи во храната, обично се нарекува јатка. Тие често се користат во правењето јаткасти путери, паста од јатки и масло.

Јатките се важен извор на хранливи материи и за луѓето и за дивиот свет. Бидејќи јатките општо имаат висока содржина на масло, тие се многу ценет извор на храна и енергија. Многу семиња се јадат од луѓето и се користат при готвење, се јадат сурови, никнувани или печени како закуска или се притискаат за масло што се користи во готвење и козметика.

Јатките што се користат за храна, без разлика дали се вистинска јатка или не, се едни од најчестите алергени за храна.
мини| Сурови мешани јатки, продадени како закусна храна.
Некои овошја и семиња кои не ја исполнуваат ботаничката дефиниција, но се јатки во кулинарска смисла и се:

* Бадемите се јадливи семиња на коштунски овошја - површинскиот слој е отстранет при берење.
* Бразилскиот орев е семе од капсула.
* Индискиот орев (се користи за масло) е семе.
* Кашуто е семето на коштунското овошје со  превдокарпот.
* Чилеански лешник или гевуина.
* Макадамија е кремасто бело јадро од овошје од влакнест тип.
* Малабарски костен.
* Монгонгонска јатка.
* Кикириката е семе и е овошје од типот мешункаст зеленчук (од семејството бобови).
* Пекан е семе на овошје од црница.
* Пиливиот орев е семе на тропското дрво *Canarium ovatum* кое расте на Филипините, Индонезија и Папуа Нова Гвинеја.
* Борова јатка е семе на неколку видови бор ( иглолисни дрвја).
* Ф’стак е делумно дехицентно семе на коштуница со тенко лушпа.
* Орев ( *Југланс* ) е семе на коштунско овошје.
* Јехебска јатка е семе на пустинска грмушка, *Cordeauxia edulis*.

## Истражување
Јаткастите плодови се под прелиминарни истражувања за да се процени дали нивната потрошувачка може да го намали ризикот за некои болести, како што се кардиоваскуларни болести и рак. Преглед од 2014 година посочува дека консумирањето на една или повеќе порции ореви или путер од кикирики дневно може да го намали ризикот од исхемично срцево заболување, целокупно кардиоваскуларно заболување, мозочен удар кај жени и смртност од сите причини.

## Поврзано

* Список на кулинарски јатки

## Наводи

Категорија:Божиќна кујна
Категорија:Вегетаријанска кујна
Категорија:Веганска кујна
Категорија:Јадливи оревести плодови и семки
Србиница (Крнино)

**Србиница** — археолошко наоѓалиште во велешкото село Крнино, Општина Чашка. Претставува населба и некропола од римско време.

На 1,5&nbsp;км североисточно од селото, на површина од околу 1,5&nbsp;ха се среќаваат фрагменти од керамички садови, градежен материјал, а се гледаат и контури од повеќе градби. Одовде потекнува и еден надгробен споменик со старогрчки натпис.

## Поврзано
* Список на археолошки наоѓалишта во Велешко

## Наводи
Црква „Св. Богородица“ - Осломеј

**Света Богородица** — главна селска црква во кичевското село Осломеј, Македонија.

Црквата се наоѓа на раскрсницата, каде што се двои патот за самото село и за влезот во РЕК „Осломеј“. Околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.

## Местоположба

Црквата е сместена надвор од селото во јужна насока.

## Историја

Црквата била изградена во 1921 година, како што стои и на самиот натпис на црквата. Во 1986 година била обновена и преосветена во 1987 година од страна на митрополитот Дебарско-кичевски г. Тимотеј.

Според други извори таа започнала да се гради во 1924 година на местото на некое старо црквиште.

Црквата не била осветена до 1997 година, кога бил организиран голем црковно-народен собор.

## Архитектура

Во изминатиот период, црквата била обновена и добила нов покрив, а во црковниот двор била подигната трпезарија и камбанарија.

### Иконостас

Црквата поседува иконостас, кој бил подарок од Цветан Лазарески и потекнува од 1923 година.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Осломеј.jpg|Гробишта околу црквата
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Осломеј 5.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Осломеј 4.jpg|Црквата
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Осломеј 2.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Осломеј 3.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Осломеј 6.jpg|Фреска и натпис за годината на изградба
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Осломеј 7.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Осломеј 8.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Осломеј 9.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Осломеј 10.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Осломеј 11.jpg|Портата


## Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Четврта кичевска парохија
* Осломеј

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Осломеј
Осломеј
Црква „Св. Никола“ - Поповјани

**Свети Никола** — главна селска црква во кичевското село Поповјани, Македонија.

Црквата се наоѓа надвор од селото и околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.

## Местоположба

Црквата е сместена покрај селото во југоисточна насока.

## Историја

Денешниот храм бил подигнат во 1993 година,  додека црквата првпат била изградена во 1903 година на место на некое старо црквиште.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Поповјани.jpg|Гробишта околу црквата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Поповјани 2.jpg|Црквата


## Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Четврта кичевска парохија
* Поповјани

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Поповјани
Поповјани
Регионален пат 1303

**Регионален пат 1303** (ознака: **Р1303**) — регионален пат во Македонија, со насока на движење исток-запад. Има вкупна должина од 66,0 километри и 9 делници. Патот започнува во градот Прилеп и се движи преку Македонски Брод до градот Кичево, поминувајќи преку превојот Барбарас.

## Делници

Регионалниот пат 1303 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 9 различни делници.

## Поврзано
* Регионални патишта во Македонија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Регионални патишта во Македонија
Бенигнус

**Бенигнус** — (VI в.), епископ на Хераклеја. Учествувал како заменик на архиепископот на Солун, Илија на Цариградскиот вселенски собор од мај 553 г. Се потпишувал со „Бенигнус, епископ на Хераклеја, која се наоѓа во Прва Македонија“, како и „Бенигнус, епископ на Хераклеја Пелагониска“.

## Наводи


## Надворешни врски

* За епархијата
* ИСТОРИСКИ ПРЕГЛЕД НА МАКЕДОНСКАТА ПРАВОСЛАВНА ЦРКВА

Категорија:Епископи
Димитар Бербероски

**Димитар Бербероски** (*псевдоним:* Таќа, Ефтим, Бербер-Климе) — ( во  — во Тушин, Мегленско). Македонски партизан, учесник во НОВ.

Учесник во работничкото и комунистичкото движење. Во ослободителната војна учествувал од 1941 г. во Крушево. Во јуни 1942, стапил во НОПО „Питу Гули“. Кон крајот на 1942, со група борци од одредот, се префрлил на територијата под италијанска окупација (Кичево, Гостивар и Тетово). Наскоро станал борец Мавровско-гостиварскиот партизански одред „Кораб“ (март 1943), потоа борец во Кичевско-мавровски народноослободителен партизански одред, како и во НО баталјон „Мирче Ацев“. Бил заменик командант на Првата оперативна зона на НОВ и ПОМ, воен раководител на Првата македонско-косовска НОУБ и командир на чета во Втората македонска НО бригада. Загинал во борба со германските сили.

## Наводи


## Надворешни врски

* БЕРБЕРОВСКИ, Димитар 
* ЈАКИМ СИНАДИНОВСКИ БИЛ ЗАРОБЕН ОД БАЛИСТОТ ЏЕМО ХАСА И ПРАТЕН ВО ТИРАНА НА БЕСЕЊЕ!

Категорија:Починати во Тушин
Селиште (Спанчево)

**Селиште** — археолошко наоѓалиште во кочанското село Спанчево. Претставува населба од Доцната антика. Јужно и западно од селото, во селските ниви и оризишта, на простор од 300 × 250 м се среќаваат фрагменти од керамички садови и покривни ќерамиди.

## Поврзано

* Спанчево;
* Список на археолошки наоѓалишта во Кочанско.

## Наводи