Барбро Алвинг

**Барбро Алвинг** ( — ) — шведска новинарка и писателка, пацифистка и феминистка, честопати користејќи го псевдонимот **Бенг**. Таа пишувала, меѓу другото, за шведскиот весник „Дагенс Нихетер“ и за списанијата „Идун“ и „Веко-журнален“. Таа известувала од различни сцени за време на Шпанската граѓанска војна, Втората светска војна и Студената војна.

## Биографија

Алвинг е родена во Упсала, како најмлада ќерка на авторката и колумнистка Фани Алвинг и Јалмар Алвинг, која била предавач по скандинавски јазици и нордиска литература. На единаесетгодишна возраст се преселила со своето семејство во Стокхолм, каде што Јалмар Алвинг бил назначен за директор во Витлочка самсколан. Алвинг се запишала на Витлокска и дипломирала во 1928 година.

Алвинг никогаш не се омажила, но имала ќерка, Мод Фани Алвинг, со илустраторот и уметник Биргер Лундквист во 1938 година. Мод, попозната како Руфа Алвинг-Олин, исто така била новинарка, која собирала и објавувала писма, белешки и други материјали по смртта на Барбро Алвинг. Алвинг формирала домаќинство со Ана Лаура Сјокрона кога нејзината ќерка имала една година, а трите сочинувале „поинаков вид на семејство“, според зборовите на Руфа. Алвинг и Сјокрона живееле заедно повеќе од 40 години, до смртта на Алвинг.

## Кариера

Алвинг била уредничка секретарка во неделното списание „Идун“ од 1928 до 1931 година, а потоа и новинарка во „Дагенс Нихетер“ од 1934 до 1959 година. На 27-годишна возраст известувала од Олимписките игри во Берлин, а во 1936 година и од Шпанската граѓанска војна. „Дагенс Нихетер“, исто така, ја испратиле како известувач да пишува за финската Зимска војна во 1939-40 година, германската окупација на Норвешка во 1940 година и Унгарската револуција во 1956 година. Како странски дописник, таа известувала од Соединетите Американски Држави, Виетнам, Африка и Далечниот Исток во текот на неколку години.

Алвинг станала пацифистка и се преобратила во католицизам во 1959 година. Таа ја поддржала кампањата во 1950-тите за да се спречи Шведска да се здобие со јадрено оружје. Поради нејзините убедувања, таа го напуштила „Дагенс Нихетер“, чиј главен уредник бил за шведска јадрена одбрана, и почнала да работи во неделниот магазин *Vecko-Journalen*. Таа била повикана да извршува должност за цивилна одбрана, но одбила да учествува и била затворена во затворот Лангхолмен во Стокхолм на еден месец. Таа напишала за нејзиниот период во затвор во нејзината книга *Dagbok från Långholmen* (*Дневникот на Лангхолмен*, 1956).

Алвинг била инспирирана како новинарка, феминистка и пацифистка од Елин Вагнер. Таа собрала биографски материјал по смртта на Вагнер во 1949 година, кој подоцна станал биографија напишана од Ула Исаксон и Ерик Јалмар Линдер.

Објавила голем број книги, вклучително и годишен том од собрани колумни од весници под псевдонимот „Käringen mot strömmen“ („старица против струјата“, алудирајќи на шведска поговорка од  век); тие биле објавени од 1946 до 1973 година. Напишала и неколку сценарија, а во 1975 година ја добила и Големата награда Ниос. Феминистичкото списание *[[Bang (списание)|Bang]]* е именувано по неа.

## Галерија

Податотека:Bangb256 129562a.jpg|Барбро Алвинг, 1939 година.
Податотека:Kultur-bang-stor.jpg|Барбро Алвинг, 1939 година.


## Наводи

## Надворешни врски
* Друштвото Барбро Алвинг
* Стокхолмска јавна библиотека

Категорија:Починати во 1987 година
Категорија:Родени во 1909 година
Категорија:Луѓе од Упсала
Категорија:Шведски новинари
Категорија:Шведски писатели
Категорија:Шведски феминистки
Категорија:Шведски активистки