open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Пештера Растуша

мини|десно|250п|„Пештерска стража“ е најистакнат сталагмит во пештерата Растуша
мини|десно|250п|Главниот влез во пештерата
мини|десно|250п|Еден од неколкуте споредни отвори на пештерата

**Пештера Растуша** е пештера која се наоѓа на падините на Хрње брдо, село Растуша, Општина Теслиќ, Република Српска, БиХ. Должината на пештерата е 440 метри. Оддалечена е 12 км од градот Теслиќ. Во пештерата Растуша е откриено камено оружје и парчиња од дрвено јаглен, кои ги користеле неандерталците пре 30.000 до 60.000 години. Освен тоа, пронајдени се и остатоци од плеистоценски волк (Canis lupus) и пештерска мечка (Ursus spelaelus). Пештерата Растуша е и живеалиште на лилјаци. Од пештерски накит застапени се саливи, сталактити, бигрени кади и пештерски хиероглифи наречени „леопардови шари“, поради своите карактеристични форми.

Со години пештерата била несредена и не се искористувала. Кон крајот на 20-иот век локалните стопанственици ја користеле за одгледување на печурки, а на почеткот на 21-иот век по прв пут е извршено поголемо уредување. Во таа прилика се уредени бетонските патеки во внатрешноста за движење на посетителите, разведено е основно електрично осветлување, а влезот во пештерата се контролира и наплатува. Кон крајот на првата деценија на 21-иот век вршени се и понапредни археолошки истражувања во пештерата.

Оваа пештера е под заштита на Заводот за заштита на културно-историското и природното наследство на Република Српска, и спаѓа во природно добро од II категорија, a од 2012 година е заштитена во категоријата Споменик на природата. Отворена е за туристички посети.

## Поврзано
* Пештери во Република Српска
* Заводот за заштита на културно-историското и природното наследство на Република Српска
## Наводи

## Надворешни врски
* Републички завод за заштиту културно-историјског и природног наcљеђа Републике Српске: Пећина Растуша код Теслића заштићена у категорији „споменик природе“, Горан Панић, 20. 9. 2012., Посетено на 20. 10. 2012.
* Републички завод за заштиту културно-историјског и природног наcљеђа Републике Српске: Споменик природе „Пећина Растуша“; 2010, Посетено на 20. 10. 2012.
* Службени гласник Републике Српске: Одлука о заштити споменика природе „Пећина Растуша“ — 18. 9. 2012., Посетено на 20. 10. 2012.
* Завод за заштиту културно историјског и природног насљеђа Републике Српске: Пећина Растуша
* Завод за заштиту културно историјског и природног насљеђа Републике Српске: Заштита спелеолошких објеката Републике Српске

Категорија:Општина Теслиќ
Категорија:Пештери во Република Српска
Категорија:Споменици на природата во Република Српска
Категорија:Природни добра во Република Српска
Џаспер Џонс

**Џаспер Џонс** (роден на 15 март 1930) е американски сликар, вајар и гравурист, чие дело е поврзано со апстрактен експресионизам, Нео-Дада и поп-арт жанрот. Тој е добро познат по своите прикази на Знамето на САД и другите теми поврзани со САД. Делата на Џон редовно се продаваат за милиони долари на продажба и на аукција, вклучувајќи и пријавена продажба од 110 милиони долари во 2010 година. Во повеќе наврати дела од Џон ја имаат титулата најплатено за дело од жив уметник.

Џонс имал добиено многу почести во текот на својата кариера, вклучително и приемот на Националниот медал на уметности во 1990 година и Претседателскиот медал за слобода во 2011 година. Во 2018 година, *[[The New York Times]]* го нарекол „најуспешниот жив уметник“ на Соединетите Држави.

## Наводи

; Библиографија

* Буш, Џулија М., ''Деценија на скулптурата: новите медиуми во 1960-тите години''  (Прес Арт Алијанса: Филаделфија; Асошиетед универзитетски печат  : Лондон, 1974)

Категорија:Носители на Претседателскиот медал на слободата
Категорија:Добитници на Волфовата награда за уметност
Категорија:Членови на Американската академија на уметностите и науките
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1930 година
Категорија:Сликари од 21 век
Категорија:Сликари од 20 век
Категорија:Постмодерни уметници
Категорија:Членови на Кралската шведска академија на ликовните уметности
Марли Дијас

**Марли Дијас** (; ) е американска активистка и феминистка. Таа започнала кампања под името #1000BlackGirlBooks во ноември 2015 година, кога била шесто одделение.

Марли Дијас, која го добила името по реге пејачот Боб Марли,по потекло е од Јамајка. Родена е во Филаделфија,а пораснала во Њу Џерси. Кога имала единаесет години се пожалила на мајка си дека сите нејзи задолжителни книги се за светло-сини момчиња и кучиња. Рекла: „Всушност,немав слобода да читам што сакам.“ После разговорот со својата мајка,одлучила да ја започне кампањата #1000BlackGirlBooks, привлекувајки повеќе внимание на литературата со главни јунаци жени со темна кожа.
Во 2017 година освоила американска награда за исклучителност во категоријата на младите.

Таа посебно се фокусирала на книги во кои се девојките со темна кожа главни ликови.Започнала кампања со името #1000BlackGirlBooks во 2015 година,со цел да собере 1000 книги кои ќе се поклонат на девојките со темна кожа. За само неколку месеци,собрани се повеќе од 9000 книги. Многу од нив се пратени на Јамајка. Кампањата исто така го придоби вниманието на јавноста на недостаток на разновидност во детската литература.

Марли,чиј проект бил популарен широм светот, напишала и објавила своја книга со желба да покаже на децата широм светот дека нивните желби или соништа можат да се остварат. Глобалната детска издавачка компанија најавила дека книгата ќе биде објавена на пролет 2018 година. Марли изјавила: „Мислам дека пишувањето ми дава креативна слобода. Обожавам што можам да правам сè што сакам. Кога ќе напишам приказна,можам да ја направам колку сакам смешна,тажна или среќна.“ Таа станала најмлад уредник на мрежно место.

Категорија:Американски феминистки
Џоди Вилијамс

**Џоди Вилијамс** (родена на 9 октомври 1950 година) — политичка активистка од САД позната по нејзината работа во забрана на противпешадиските нагазни мини, нејзината одбрана за човековите права (особено оние на жените) и нејзините напори да промовира нови сфаќања за безбедноста во денешниот свет. Таа била наградена со Нобелова награда за мир во 1997 година за нејзината работа кон забрана и расчистување на противпешадиските нагазни мини.

## Образование
Вилијамс магистрирала со титулата магистер по меѓународни односи од Школата за напредни меѓународни студии „Пол Х. Нице“ (оддел на Универзитетот Џонс Хопкинс) во Вашингтон (1984), магистер по настава на шпански и англиски како втор јазик од Школата за меѓународни Обука (сега СИТ Додипломски Институт ) во Братлборо, Вермонт (1976) и диплома од Универзитетот во Вермонт (1972).

## Академска кариера
Од 2007 година, Вилијамс била професор на Сем и Сел Чувар за мир и социјална правда на Додипломскиот колеџ за социјална работа на Универзитетот во Хјустон . Пред тоа, таа била одличен визитинг професор за глобална правда на колеџот од 2003 година.

## Признанија
Професорот Вилијамс продолжила да биде признавана за нејзините придонеси за човековите права и глобалната безбедност. Таа била добитник на петнаесет почесни степени, меѓу другите признанија. Во 2004 година, на нејзиниот прв ваков список, таа била именувана од *магазинот* „*Форбс*“ како една од 100 најмоќни жени во светот. Таа двапати била признаена како „Жена на годината“ од списанието *Гламур* - заедно со други луминари како сенаторот Хилари Клинтон, Кејти Курик, Барбара Волтерс и други женски лауреати за Нобелова награда.

## Наводи

## Надворешни врски

* „Влијанието на поединецот врз социјалните и политичките промени“ 
* ''Еден на Еден - Џоди Вилијамс'' , интервју од Риз Кан на Ал Џезира англиски, март 2011 година (видео, 25 мин.). 
* 

Категорија:Нобеловки
Категорија:Американски нобеловци
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за мир
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1950 година
Иво Џима

**Иво Џима** (преведен како сулфуров остров) — јапонски остров кој припаѓа во вулканската група. Се наоѓа на 1.200 км од главниот град Токио, додека административно е дел од Огасавар. Островот е најпознат по Битката на Иво Џима во 1945 година, еден од клучните конфликти меѓу САД и Јапонија за време на Втората светска војна. Во популарната култура, островот, барем на Запад, е најпознат по фотографијата, кревање на знамето на Иво Џима од фотографот Џо Розентал. Островот до 1968 година бил под окупација на САД по што и бил вратен на Јапонија.

## Историја
Иво Џима бил откриен во октомври 1543 година од страна на шпанскиот морнар Бернардо де ла Торе.

Пред Втората светска војна, Иво Џима административно се водел како село кое било дел од Токио, во кој сè уште е дел. Според пописот од 1943 година, селото имало 1.018 жители. Островот имал основно училиште, Храмот Шинто и еден полицаец. Островот се снабдувал преку бродови еднаш месечно.

Дури и пред избувнувањето на Втората светска војна, постоела Империската јапонска морнарица во јужниот дел на островот. Во 1944 година, Јапонија донела големи воени сили на островот во пресрет на инвазија од САД. Во јули 1944 година цивилното население на островот било присилно евакуирано и оттогаш ниту еден цивил не бил постојано населен на островот.

Името на островот Иво Џима е засновано на погрешно изговарање на зборот остров во писмото Канџи. Ова име станало широко распространето по Втората светска војна. Владата на Јапонија во 2007 година го сменила името во предвоениот назив Иво То.

## Битката за Иво Џима
Битката за Иво Џима се водела помеѓу Соединетите Држави и Јапонија од 19 февруари до 26 март 1945 година во последните операции на Тихоокеанскиот фронт во Втората светска војна. Како резултат на битката, САД добила контрола врз островот Иво Џима и аеродромите сместени таму. Битката е позната по подигнувањето на знаме на САД што го извеле војниците на Соединетите Држави на највисокиот планински врв на островот.

Во текот на борбата од стројот се исфрлени 26.000 сојузнички војници, од кои скоро 7.000 биле убиени. Со вообичаена храброст, повеќето јапонски војници се бореле до смрт. Од над 21.800 бранители, само 200 биле заробени.

## Галерија

Податотека:Iwojimaflag.jpg|Подигнување на знамето на Иво Џима 
Податотека:Still from Iwo Jima flag raising.jpg|Подигнување на знамето, филмски клип 
Податотека:View of Iwo Landing Beach from top of Suribachi.jpg|Плажата каде започнала инвазијата на островот, погледот од врвот на планината Сурибахи 
Податотека:Iwo Jima - Bunkers.jpg|Еден пар бункери кои останале од Втората светска војна 
Податотека:Iwo Jima - Mt Suribachi Detail.jpg|Детали на планината, со оштетување од муниција од Втората светска војна 
Податотека:IwoJima-Sunset.jpg|Зајдисонце забележано од плажите каде започнала инвазијата на островот 
Податотека:Iwo Jima Airport Control Tower.jpg|Аеродромска контролна кула на островот 


## Наводи

Категорија:Острови во Јапонија
Boom Boom Room (Дел Б)

***Boom Boom Room (дел Б)*** е втор студиски албум на канадскиот бенд Palaye Royale. Албумот бил објавен на 28.09.2018 година со Sumerian Records.

## Список на песни

## Наводи
Sumerian Records

**Sumerian Records** е американска независна издавачка куќа со седиште во Вашингтон и Лос Анџелес. Таа е основана во 2006 година  од Еш Авилдсен. Фелсилент стана првиот не-американски бенд кој потпишал со издавачката куќа, во 2008 година. Списокот на Sumerian вклучува голем број на групи кои свират прогресивен метал. 

Тие имаат потпишано луѓе како што се „Black Veil Brides“ и „ Palaye Royale“ . 

## Наводи

Категорија:Американски музички куќи
Републички пат III-1972

**Републички пат IIІ-1972** () — третокласен пат од републичката патна мрежа на Бугарија кој се протега на територијата на Пиринска Македонија. Има должина од 33,7&nbsp;км.

Патот се двои надесно на 7.&nbsp;км од патот III-197 во јужниот дел на с.&nbsp;Дабница и се упатува на југоисток по краевите на Неврокопската Котлина. Минува низ селата Фустане (Хвостјане) и Блатска, каде свртува на исток и навлегува во планинската историско-географска област Чеч. Тука проаѓа низ с.&nbsp;Абланица, се спушта во длабоката долина на реката Чечка Бистрица (лева притока на р. Места), кај с.&nbsp;Боголин повторно го искачува следниот планински срт и стасува до с.&nbsp;В’лкосел. Тука патот свртува на север, следејќи ја вододелницата меѓу Чечка Бистрица и Кочанска Река (десна притока на р. Доспат), минува низ с.&nbsp;Фргово и на 1,7&nbsp;км источно од с.&nbsp;Сатовча повторно се поврзува со III-197 на неговиот 27,8.&nbsp;км.

## Поврзано
* Републичка патна мрежа на Бугарија

## Наводи

## Надворешни врски
* Карта на републичката патна мрежа на Бугарија 
* Патен атлас на Бугарија, раз. 1:200 000 
* Список на републичката патна мрежа на Бугарија 

Категорија:Републички патишта во Бугарија
Категорија:Пиринска Македонија
Драган Великиќ

**Драган Великиќ** (српски: *Драган Великић*; Белград, 1953) - српски писател.

## Животопис
Драган Великиќ е роден во Белград, во 1953 година. На Филолошкиот факултет во Белград дипломирал општа книжевност со теорија на книжевноста. Од 1994 до 1999 година работел како уредник на издавачката дејност на Радиото Б 92, а истовремено пишувал колумни за повеќе списанија, како: „Време“, „НИН“, „Данас“, „Репортер“ и „Статус“. Од јуни 2005 до ноември 2009 година бил српски амбасадор во Австрија. Живее во Белград работејќи како слободен писател.

## Творештво
Великиќ е автор на следниве дела:
* „Погрешно движење“ (раскази, 1983)
* „Стаклена градина“ (раскази, 1985)
* „Виа Пула“ (роман, 1988)
* „Астраган“ (роман, 1991)
* „YU-тлантида“ (есеи, 1993)
* „Хамсин 51“ (роман, 1993)
* „Депонија“ (есеи, 1994)
* „Северниот ѕид“ (роман, 1995)
* „Дантеовиот плоштад“ (роман, 1997)
* „Состојбата на нештата“ (есеи, 1998)
* „Случајот Бремен“ (роман, 2001)
* „Досието Домашевски“ (роман, 2003)
* „Кучешка пошта“ (есеи, 2006)
* „Руски прозорец“ (роман, 2007)
* „Белград и други раскази“ (раскази, 2009)
* „За писателите и за градовите“ (есеи, 2010)
* „39,5“ (избрани интервјуи, 2010)
* „Bonavia“ (роман, 2012)
* „Пула - град интервал“ (монографија, 2014; заедно со фотографот Игор Зиројевиќ и со историчарката на уметноста Паола Орлиќ)
* „Монтевидео“ (дуодрама, 2015)
* „Истражител“ (роман, 2015)

Неговите книги се преведени на 15 европски јазици и на арапски јазик, а застапен е во неколку српски и странски антологии. Според Горчин Стојановиќ, „... малку се вистинските писатели како Великиќ. Тој е уживање во чистата литература. Неговата реченица секогаш ве води понатаму, како што во музиката правеше Хендрикс“.

Великиќ е добитник на неколку награди и признанија, како:
* Наградата „Милош Црњански“ за делото „Виа Пула“ (1988)
* Стипендија на Фондот „Борислав Пекиќ“ за делото „Северниот ѕид“ (1995)
* НИН-овата награда, наградата „Меша Селимовиќ“ и Средноевропската награда за книжевност за делото „Руски прозорец“ (2007)
* Наградата на градот Будимпешта за 2013 година.
* НИН-овата награда, „Кочиќево перо“ и Виталовата наградата за делото „Истражител“ (2015)

## Наводи

Категорија:Српски писатели
Категорија:Родени во 1953 година
Категорија:Луѓе од Белград
Категорија:Родени во Белград
Категорија:Добитници на НИН-овата награда
Категорија:Апсолвенти на Белградскиот универзитет
Републички пат III-109

**Републички пат IIІ-109** () — третокласен пат од републичката патна мрежа на Бугарија кој се протега во Светиврачко, Пиринска Македонија Има должина од 12,5 км.

Патот се двои налево при 435,8-ми км на патот I-1 југозападно од с.&nbsp;Ново Делчево и се упатува на исток низ источниот дел на Светиврачко-петричката Котлина. Минува низ селата Спатово и Хотово и навлегува во крајните разграноци на Пирин. Поминува низ с.&nbsp;Дере Мислим (Лозеница), свртува на североисток и стасува до гратчето Мелник.

## Поврзано
* Републичка патна мрежа на Бугарија

## Наводи

## Надворешни врски
* Карта на републичката патна мрежа на Бугарија 
* Патен атлас на Бугарија, раз. 1:200 000 
* Список на републичката патна мрежа на Бугарија 

Категорија:Републички патишта во Бугарија
Категорија:Пиринска Македонија
Републички пат III-108

**Републички пат IIІ-108** () — третокласен пат од републичката патна мрежа на Бугарија кој се протега во Пиринска Македонија. Има должина од 12,7&nbsp;км.

Патот се двои наднесно во 435,8.&nbsp;км на патот I-1 југозападно од с.&nbsp;Ново Делчево, ја пресекува реката Струма, па се упатува на југозапад низ Светиврачко-петричката Котлина. По 12,7&nbsp;км во центарот на градот Петрич се спојува со патот III-198 во неговиот 74,1.&nbsp;км.

Од патот надесно се двојат два третокласни пата:
* во 3,1&nbsp;км, до с.&nbsp;Рибник надесно се двои од III-1082 (30,5.&nbsp;км), кој оди по десниот брег на Струма, низ селата Рибник, Лебница, Струма, В’лково, Драката, Микрево, Каменица, Горна Крушица и Сливница, па стасува до градот Кресна и се спојува со I-1 во неговиот 406,4.&nbsp;км;
* во 5,6&nbsp;км, југоисточно од с.&nbsp;Старчево надесно се двои од III-1084 (13,9.&nbsp;км), кој оди по подножјето на Огражден низ селата Старчево, Крналово, Михново (Михнево) и Орман (Кавракирово), па стасува до с.&nbsp;Првомај, каде се спојува со III-198 во неговиот 79,7.&nbsp;км.

## Поврзано
* Републичка патна мрежа на Бугарија

## Наводи

## Надворешни врски
* Карта на републичката патна мрежа на Бугарија 
* Патен атлас на Бугарија, раз. 1:200 000 
* Список на републичката патна мрежа на Бугарија 

Категорија:Републички патишта во Бугарија
Категорија:Пиринска Македонија
Републички пат III-106

**Републички пат IIІ-106** () — третокласен пат од републичката патна мрежа на Бугарија кој се протега во Горноџумајско, Пиринска Македонија. Има должина од 25,3&nbsp;км.

Патот се двои надесно во 363,2. км на патот I-1 во северозападниот дел на Горна Џумаја (Благоевград) и се упатува кон запад низ Горноџумајската Котлина. Ја преминува реката Струма и оди низ Делијазмино (Зелендол), па почнува да се искачува по северниот дел на планината Влаина. Поптоа минува низ селата Селиште, Логодаж и Лешница (Обел) и достига до градничкипт премн „Логодаж“, од каде продолжува за Делчево во Р Македонија како патот М5 од македонската патна мрежа.

По мостот на реката Струма, на 2,3&nbsp;км, лево до него се двои патот III-1061 (3,7&nbsp;км) за селото Покровник.

## Поврзано
* Републичка патна мрежа на Бугарија

## Наводи

## Надворешни врски
* Карта на републичката патна мрежа на Бугарија 
* Патен атлас на Бугарија, раз. 1:200 000 
* Список на републичката патна мрежа на Бугарија 

Категорија:Републички патишта во Бугарија
Категорија:Пиринска Македонија
Беличко Поле

[мини|десно|250п|Поглед на селото [Краиште од Беличкото Поле.]]
{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          23.569450378417972,
          41.93242245865234
        ]
      }
    }
  ]
}

**Беличко Поле** или **Беличка Котлина** (, *Белишка котловина*) — дел котлинското дно во северниот дел на Разлошката Котлина во Пиринска Македонија.

Подрачјето е сместено по горното течение на реката Места и по долното течение на нејзината десна притока, Беличка Река. Од запад, север и североисток е заградено од јужните падини на Рила, а на југоисток — од падините на Родопите. Од север на југ должината му е 6&nbsp;км, а ширината — до 1&nbsp;км. Средната надморска височина изнесува 860&nbsp;м. Котлинското дно е изградено од плиоценска глина, препокриена со квартарни наслаги. Се одликува со еродирани исцедени почви од циметен шумски вид.

Во северниот крај на полето е сместен градот Белица, а во југоисточниот дел се селата Краиште и Хахњово (Горно Краиште).

Во југоисточниот дел, во правец север-југ и должина од 3&nbsp;км поминува делница од второкласниот пат бр. 84: Зв’ничево – Велинград – Разлог. Напоредно на патот поминува и дел од теснолинејката „Септември – Добриништа“.
## Топографска карта
* Лист од карта K-34-84. Размер: 1 : 100 000

## Поврзано
* Беличка Река
* Разлог (област)
* Бабјачки говор

## Наводи

Категорија:Географија на Пиринска Македонија
Категорија:Котлини во Бугарија
Категорија:Општина Белица
Категорија:Белица (град)
Хана Мандликова

**Хана Mandlikova** ( ; родена на 19 февруари 1962 г. во Прага, Чехословачка) - поранешна професионална тенисерка која играла и за Чехословачка и за Австралија.

За време на нејзината професионална кариера, таа има освоено четири турнири во Гренд Слем во поединечна конкуренција - Австралија опен (1980, 1987), Француски опен (1981) и УС Опен (1985). Примена во Меѓународната тениска куќа на славните во 1994 година, Мандликова е една од најсветлите ѕвезди на нејзината генерација и се смета за една од најголемите женски играчи во Опен ерата.

Мандликова била сингл ранг на бр. 3, и била рангирана во топ 50, 12 последователни сезони (1978-89), вклучувајќи седум сезони рангирани во топ 10. Таа ја водела Чехословачка до три последователни победи во Купот на федерацијата од 1983 година до 1985 година, и била трета жена која освоила Грен слем титули на трева (Отвореното првенство на Австралија беше турнир на трева до 1988 година), земјена и тврда подлога, придружувајќи им се на Крис Еверт и Мартина Навратилова. Таа се пензионираше во 1990 година и продолжи како тренер на Јана Новотна до титулата во поединечна конкуренција на Вимблдон и високото рангирање во кариерата на светскиот број 2.

## Приватен живот
Таткото на Хана Мандликова е Вилијам Мандлик, кој бил чешки тркач на 200 метри.

## Тренерска кариера
Бидејќи престанала да игра тенис професионално, Хана Мандликова станала успешен тренер. Таа девет години била тренер на Јана Новотна, за тоа време Новотна станала 2. играч на планетата и го освоила Вимблдон. Мандикова била и тренер на тимот на ФЕ Купот на Чешка.

## Фудбал за гренд слем

### Синглови (8)

#### Победи (4)

#### Порази (4)

### Женски парови (4)

#### Победи (1)

#### Порази (3)

## Учество на гренд слем турнири

### Поединечно

* Н - не учествуваше на турнирот 
* НЕ се одржа турнир

## Поврзано

* Победници на австралиски тениски опен - жени синглови 
* Победници на Ролан Гарос - жени синглови 
* Соединетите држави отворија тенисерки - жени синглови

## Надворешни врски

* Хана Мандликова  на мрежната страница ВТА 
* Хана Мандликова  на мрежната страница на ИТФ 
* Хана Мандликова на мрежната страница на Фед Купот 
* Профил во салата на славните на ИТФ

Категорија:Луѓе од Прага
Категорија:Чешки тенисери
Категорија:Родени во 1962 година
Категорија:Живи луѓе
Список на пеперутки во Македонија

[мини| [Чингова окатка - ендемска пеперутка на Македонија што живее само на Плетвар, Прилепско.]]
Ова е **список на пеперуги во [[Македонија]]**. Списокот е поделен по семејство и вид на пеперуга. На територијата на Македонија се утрврдени 201 вид, подредени во 8 семејства со 83 рода.

## Пеперуги во Македонија

## Наводи
* Список на пеперуги во Македонија

## Поврзано
* Фауна на Македонија

Категорија:Инсекти на Македонија
Категорија:Пеперуги
Ace of Base

**Ace of Base** — шведска поп-група од Гетеборг. Во него биле вклучени Улф Екберг и тројца браќа и сестри: Џени, Јонас и Лин Бергрен. Нивните четири студиски албуми беа објавени во 1993-2002 година, во вкупна продажба од 30 милиони примероци. Ace of Base е трет најуспешен шведски бенд на сите времиња, по АББА и Roxette.

*[[Happy Nation]]*, исто така наречен *[[The Sign]]*, е еден од најуспешните деби албуми на сите времиња, со девет платина статуси во САД. Тоа беше нејзиниот прв деби-албум, со три синглови на првото место на главната топ-список на Билборд Топ 40 - #1 ја држеше позицијата - „All That She Wants“, „The Sign“ и „Don't Turn Around“.

Во 2007 година, вокалистот Лин го напушти бендот, триото се претвори во трио, но на 30.11.2009 година, конечно го напушти Џени, која беше заинтересирана за соло кариера. Јулија Вилијамсон и Клара Хагман го снимија албумот на групата во 2010 година „*[[The Golden Ratio]]*“. Вториот ја напушти групата во 2012 година . Во 2015 година, компилацискиот диск *[[Hidden Gems(песна на Ace of Base)|Hidden Gems]]* беше објавен, во кој има неиздадени патеки и Б-страни снимени пред 2005 година.

## Дискографија
### Албуми
* *Happy Nation* / *The Sign* (1993)
* *The Bridge* (1995)
* *Flowers* / *Cruel Summer* (1998)
* *Da Capo* (2002)
* *The Golden Ratio* (2010)

### Синглови
**Wheel of Fortune* (1992)
**All that She Wants* (1993)
**Happy Nation* (1993)
**Waiting for Magic* (1993)
**The Sign* (1994)
**Don't Turn Around* (1994)
**Living in Danger* (1994)
**Lucky Love* (1995)
**[[Beautiful Life (песна на Ace of Base)|Beautiful Life]]* (1995)
**Never Gonna Say I'm Sorry* (1996)
**My dèja vu* (1996)
**Life is a Flower* (1998)
**Cruel Summer* (1998)
**Travel to Romantis* (1998)
**Beautiful Morning* (2002)
**Unspeakable* (2002)

## Наводи



Категорија:Музички групи во Гетеборг
Категорија:Шведски евро-танцови групи
Категорија:Шведски поп групи
Категорија:Музички групи основани во 1990 година
Антонио Пигафета

десно|мини|280x280пкс| Антонио Пигафета, односно портрет за кој долго се верувало дека го претставува придружникот на Магелан. Всушност, цртежот ја покажува негиот братучет Џовани Алберто (починал 1562 година).
**Антонио Пигафета** ( **итал** ; роден околу 1491 година . - починал околу 1534 година) бил италијански научник и патописец на патувања од Венецијанската Република. Учествувал во првото патување на светот во експедицијата Магелан (1519-1522). За време на патувањето, тој станал близок соработник на Магелан и секој ден водел дневник за патувањето. Овој дневник подоцна му помогнал на Пигафета да преведе еден од филипинските јазици, себуано. Делото на Пигафета е првото напишано сценарио со изрази на себуано.

Пигафета бил еден од осумнаесет морнари, од околу 240 кои тргнале на патувањто, кои во 1522 година се вратил во Шпанија под команда на Хуан Себастијан Елкан. Неговиот дневник е главен извор за познавање на патувањата на Магелан и Елкан.

Пигафета го преработил својот дневник и го објавил во скраткена форма во Париз во 1525 година. **Првиот извештај за светски патувања** () По враќањето од патот, тој се придружил на витезите на Родос .

Најмалку еден италијански воен брод е именуван по Пигафета, уништувачот на класата Навигатори од 1931 година.

## Надворешни врски

Категорија:Патописци
Категорија:Италијански истражувачи
Категорија:Морепловци
Категорија:Родени во 1491 година
Категорија:Починати во 1531 година
Поглед во зеницата на сонцето

**„Поглед во зеницата на сонцето“** (српскохрватски: *Pogled u zjenicu sunca*) - југословенски филм од 1966 година, во режија на Вељко Булајиќ. Главните улоги ги играат: Антун Налис, Велимир Бата Живоиновиќ и Фарук Беголи. Филмот спаѓа во почетоците на т.н. „авторски филм“ во Југославија, така што наместо епски замав, филмот ја прикажува драмата на неколку изолирани поединци. На Пулскиот фестивал, Налис бил награден со „Златна арена“ за најдобра машка улога, а филмот бил прикажан надвор од конкуренција и на Канскиот филмски фестивал во 1966 година.

## Синопсис
Четворица партизани се одвојуваат од својата чета поради снежната бура. Тројца од нив се болни од тифус, а единствениот здрав меѓу нив настојува да ги доведе на сигурно...

## Наводи

Категорија: Филмови со Фарук Беголи
Категорија: Филмови со Антун Налис
Категорија: Филмови со Бата Живоиновиќ
Категорија: Филмови на Вељко Булајиќ
Категорија: Партизански филмови
Категорија: Југословенски филмови
Категорија: Црно-бели филмови
Категорија: Филмови од 1966 година
Категорија:Филмови за Втората светска војна
Влахина Река

**Влахина Река** или **Влахинска Река** (, *Влахина река*); до 14 јули 1988 г. **Кркиица** (*Къркийца*) — река во Кресненско, Пиринска Македонија, лева притока на Струма. Долга е 27&nbsp;км и одводнува делови од западните падини на Пирин.

Реката извира од северозападниот агол на највисокото (2.302&nbsp;м.н.в.) и најголемото од Влахините Езера на Пирин, сместени во истиоиениот цирк, југозападно од Вихрен (Елтепе). Најпрвин тече низ длабока ледничка долина, заобиколувајќи го од исток, север и запад пиринскиот срт Гредаро, па продолжува на југозапад во мошне пошумено подрачје. Откако ќе сврти на запад близу маалото Дракулово на с.&nbsp;Влахи, долината станува пуста и силно еродирана. Се влева во Струма како нејзина лева притока, на 180&nbsp;м.н.в., некои 300&nbsp;м североисточно од градот Кресна.

Сливот на Влахина Река зафаќа , што сочинува 0,62&nbsp;% од сливното подрачје на Струма.

Главни притоки: → лева, ← десна
::* → Гредарска Река
::* → Ѓорѓиица
::* → Синаница
::* ← Пештерско Дере
::* → Раскола
::* → Шаралиска Река
::* ← Косовска Река (најголема)
::* ← Рабишево Дере

Се напојува главно дожд и стопен снег. Полноводност достигнува во мај, а најслабоводна е во август. Средниот годишен истек во устието изнесува , а во периодот на топење на снегот количеството на вода знае да биде десетратно поголем (највисок забележан истек е . Средниот наклон на реката изнесува 81&nbsp;‰.

По течението на реката в Општина Кресна е сместено само селото Влахи, по кое е наречена самата река.

Дел од водите на Влахина Река во горното течение се користат за водоснабдување на Кресна и неколку села во околината.

## Извори
* Мичев, Н и Ц. Михайлов, И. Вапцаров и Св. Кираджиев, Географски речник на България, София 1980 г., стр. 114 – 115.

## Поврзано
* Влахински водопад

## Наводи

## Надворешни врски
* Лист од карта K-34-83. Размер: 1 : 100 000

Категорија:Реки во Пиринска Македонија
Седумточкеста бубамара

***Седумточкеста бубамара (Coccinella septempunctata)***, (или во Северна Америка **„Ц-7“** ) е најчеста бубамара во Европа. Нејзините наткрила се со црвена боја со три црни точки секоја од нив, при што една дополнителна точка се простира на двете, создавајќи вкупно седум точки, според кои овој вид ги добил неговите вообичаени и научни имиња (од латински **'  = "седум" и **'  = "точки").

## Биологија
лево|мини|220x220пкс| Ларва на седумточкеста бубамара
[мини| Покрај инсекти, бубамарата со седум точки јаде [полен и нектар ]]
мини|''Парење на'' седумточкеста бубамара
*Седумточкестата бубамара* има широк еколошки опсег, обично живее таму каде што има лисни вошки со кои се храни. И возрасните и ларвите се незаситни грабливци на лисни вошки, и заради ова, седумточкестата бубамара е донесена во Северна Америка како агент за биолошка контрола за намалување на бројот на лисни вошки, и веќе е назначена како официјален државен инсект од пет различни држави (Делавер, Масачусетс, Њу Хемпшир, Охајо и Тенеси). Се раѓаат една или две генерации годишно. Возрасните зимата ја минуваат во парковите, градините и во близина на шуми, на трева и под кората на дрвјата и карпите.

Во Велика Британија постојат стравувања дека бројот на единки од седумточкестата бубамара е намален поради борбата за храна со азиската бубамара. Спротивно на тоа, во Северна Америка, овој вид надмина многу домашни видови. Масивни роеви од седумточкеста бубамара се појавиле во сушното лето 1976 година во Велика Британија. Порано овие бубамари често се среќавале на островот Малта, но со текот на годините намален е нивниот број.

## Анатомија и физиологија
Возрасна седумточкеста бубамара може да достигне должина на тело од 7,6 - 10 мм. Нивните карактеристични точки и привлечните бои очигледно ги прават несакани за грабливците. Видот може да лачи течност од зглобовите на нозете што им дава лош вкус. Загрозената бубамара може и да се прави мртва и да излачува материја со лоша миризба за да се заштити.

## Распространетост
Може да се најде во Европа, Северна Африка, Австралија, Кипар, европскиот дел на Русија, Кавказ, Сибир, рускиот далечен исток, Белорусија, Украина, Молдавија, Транскавказија, Казахстан, Средна Азија, Западна Азија, Среден Исток, Авганистан, Монголија, Кина, Северна и Јужна Кореја, Пакистан, Непал, Северна Индија, Јапонија, Југоисточна Азија. Исто така седумточкестата бубамара била донесена во Северна Америка, а ја има и во тропскиот дел на Африка.

Седумточкестата бубамара ја има во Македонија.

## Наводи

## Надворешни врски
* 
*  

Категорија:Национални симболи на Финска
Категорија:Бубамари
Категорија:Инсекти на Македонија
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Coccinella

***Кокинела (Coccinella)*** е најпознатиот род на бубамари. Надкрилцата на повеќето видови се со црвена или портокалова боја, со црни точки или ленти. Родот се јавува низ северната полутопка, но има само 11 еднемски видови во Северна Америка, и многу повеќе во Евроазија.

Името потекнува од латинското *coccineus*, со значење „скарлетна боја“.

Возрасните и ларвите се незаситни грабливцина лисни вошки, а некои видови (на пример *[[Седумточкаста бубамара|седумточкастата бубамара]]*) се користат како агенси за биолошка контрола.

## Наводи

## Надворешни врски

* Фотографии од ''седумточкаста бубамара кои'' јадат лисни вошки

Категорија:Бубамари
Категорија:Инсекти на Македонија
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Таки Кота

**Таки Кота** (,  - , ) — македонски ликовен уметник, мајстор за прикажување на жената и нејзината убавина преку четка и бои, како и експерт за графики.

## Животопис
Кота е роден во Битола во 1958 година каде завршил гимназија. Виша ликовна академија завршил во Скопје во класата на проф. Димитар Кондовски, а се дообразовал во Приштина. Бил познат и признат уметник, како и член на ДЛУБ и ДЛУМ. Како негов најпрепознатлив цртеж е „битолското чупе“ кое ја краси амбалажата на млекото на Битолска млекара.
Починал во Битола во јануари 2019 година.

## Наводи

Категорија:Македонски сликари
Категорија:Македонски Власи
Карактер (филм од 1997)

**Карактер** (холандски: *Karakter*) - холандски филм од 1997 година, во режија на Мајк ван Дим (Mike van Diem), кој е автор и на сценариото, засновано врз романот на Фердинанд Бордевајк (Ferdinand Bordewijk). Главните улоги ги граат: Јан Деклер (Jan Decleir), Федја ван Хует (Fedja van Huet), Бети Шурман (Betty Schuurman) и Тамар ван ден Доп (Tamar van den Dop). Филмот, кој е прво остварување на режисерот ван Дим, се одликува со кафкијанска атмосфера во која се опишуваат сложените односи меѓу таткото и синот. Режисерот посветува големо внимание на секој лик, но најмногу се истакнува ликот на Древерхавен кој го игра Деклер. Филмот се одликува со емотивна длабочина каква што ретко се среќава во поновата филмска продукција, а квалитетното и интелигентно сценарио потврдува дека големите книжевни дела можат да бидат успешно екранизирани. Во 1998 година, филмот ја освоил наградата „Оскар“ за најдобар странски филм.

## Синопсис
Дејството на филмот се одвива во Ротердам, во 1920-тите. Полицијата го апси младиот правник Катадројфе (го игра ван Хует) и го обвинува за убиството на еден од најмоќните луѓе во градот, банкарот и судскиот извршител Древерхавен (го игра Деклер). За време на испитувањето, Катадројфе ја раскажува својата животна приказна која е поврзана со Древерхавен. Имено, Катадројфе бил вонбрачен син на Древерхавен, кој упорно ја молел неговата мајка Јобе (ја игра Шурман) да се омажи за него, но таа ги одбивала понудите за брак. Поради тоа, Древерхавен, одлучил да ѝ се одмазди така што постојано ќе поставува пречки пред нивниот син. И навистина, уште како дете, Катадројфе завршува во затворот при што за време на испитувањето кажува дека е син на Древерхавен, но татко му одбива да му помогне. Подоцна, како млад човек, Катадројфе се обидува да започне свој бизнис, но веднаш банкротира, а во постапката за стечај на неговата фирма е вклучен Древерхавен. По тој неуспешен обид, Катадројфе се вработува во една адвокатска канцеларија, каде набргу се истакнува со своите квалитети и брзо напредува во работата. Исто така, таму, тој се вљубува во една колешка, но се разочарува кога открива дека таа има момче. Тој успева да го положи испитот за правник, а потоа се запишува на факултет. Во меѓувреме умира мајка му, а на закопот присуствува и Древерхавен. На денот на дипломирањето, Катадројфе го посетува Древерхавен и започнува кавга со него. Тогаш, тие почнуваат да се борат при што си нанесуваат тешки повреди, а по заминувањето на Катадројфе, Древерхавен извршува самоубиство. Меѓутоа, тој му го остава целото богатство на својот син. На крајот, полицијата верува дека Катадројфе е невин и го ослободува.

## Наводи

Категорија:Филмови со Јан Деклер
Категорија:Филмови со Федја ван Хует
Категорија:Филмови со Тамар ван ден Доп
Категорија:Филмови со Бети Шурман
Категорија:Филмови на Мајк ван Дим
Категорија:Филмови на холандски јазик
Категорија:Филмови од 1997 година
Категорија:Холандски филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Ротердам
Категорија:Филмови засновани на книги
Категорија:Филмови на француски јазик
Хоакин Финикс

**Хоакин Финикс** — американски глумец и продуцент.

## Надворешни врски
* 

Категорија:Родени во 1974 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Американски глумци
Категорија:Американски природозаштитници
Категорија:Добитници на Златен глобус
20 000 милји под морето (филм од 1954)

**20 000 милји под морето** (англиски: *20.000 Leagues Under the Sea*) - американски филм од 1954 година, во режија на Ричард Флејшер (Richard Fleischer), според сценариото на Ерл фелтон (Earl Felton). Главните улоги ги граат: Џејмс Мејсон (James Mason), Пол Лукас (Paul Lukas), Кирк Даглас (Kirk Douglas) итн. Филмот се одликува со одлична фотографија и сценографија, а во него се истакнува Џејмс Мејсон со маестрално одиграната улога на капетанот Немо. Филмот освоил две награди „Оскар“: за сценографија и за визуелни ефекти.

## Синопсис
Во 1868 година, на светските мориња владее паника поради честите потопувања на бродовите, наводно од страна на големо морско чудовиште. Поради тоа, американската влада го повикува најценетиот светски стручњак за поморство, францускиот професор Пјер Аронакс (го игра Лукас), кој треба да ја испита мистеријата. Тој заминува на пат, заедно со стручњакот за харпуни, морнарот Нед Ланд (го игра Даглас). Набрзо, тие откриваат дека не се работи за морско чудовиште, туку за подводното пловило „Наутилус“ со кое управува капетанот Немо (го игра Мејсон)...

## Наводи

Категорија: Филмови со Џејмс Мејсон
Категорија: Филмови со Пол Лукас
Категорија: Филмови со Кирк Даглас
Категорија: Филмови на Ричард Флејшер
Категорија: Филмови на англиски јазик
Категорија: Филмови од 1954 година
Категорија: Американски филмови
Категорија: Научнофантастични филмови
Пиринска Бистрица

**Пиринска Бистрица** или само **Бистрица** — лева притока на Струма во Светиврачко и Петричко, Пиринска Македонија, со мал дел во Валовишко (Демирхисарско) во Егејска Македонија. Долга е 53&nbsp;км и ги одводнува југозападните делови на Пирин и северните падини на Славјанка.

Реката извира од јужниот агол на Аргировото Езеро (на 2.365&nbsp;м.н.в.), сместено заедно со Митровото Езеро (на 2.291&nbsp;м.н.в.) во Демиркапискиот Цирк на Северен Пирин. Под името Третата (Демиркаписка) Река тече на југ во длабока коритеста долина. Кај планинарскиот дом „Пирин“ свртува на југоисток и веќе под името Пиринска Бистрица навлегува во мошне пошумено подрачје, постепено насочувајќи се кон југ. Кај селото Пирин реката прави голям завој на југозапад и влегува во долина со слаба растителност и соголени падини. Кај селото Катунци излегува од планината и влегува во источниот дел на Светиврачко-петричката Котлина, а долината ѝ се проширува и исплитчува. На 500&nbsp;м јужно од Ново Хоџово од лево се влева втората по големина притока Петровска Река и ова место до устието, во должина од 7&nbsp;км, поминува бугарско-грчката граница. Завршува во реката Струма како нејзина лева притока, на 69&nbsp;м.н.в., 1,4&nbsp;км западно од селото Драготин (Промахон) во Валовишко.

Сливот на реката зафаќа , што претставува 2,93&nbsp;% од вкупниот слив на Струма. Сливните граници на Пиринска Бистрица се следниве:
* на запад — со сливот на Мелничка Река, лева притока на Струма;
* на југ — со сливовите на мали леви притоки на Струма;
* на исток — со сливот на Места.

Главни притоки: → лева, ← десна

::* ← Крајната Река (Кељова Река)
::* ← Средната Река (Башмандренска река)
::* → Сипливица (Саплиица)
::* → Асаничка Река (Калугеровска Река)
::* → Белата Река
::* → Черна Река
::* ← Козји Дол
::* ← Брштелница
::* ← Черешница
::* → Калиманска Река (најголема)
::* ← Златолистки Поток
::* → Петровска Река
::* → Баслица (во Егејска Македонија)

Пиринска Бистрица се напојува претежно од снег и дожд. Најполноводна е во мај, а најслабоводна во септември. Средниот годишен истек кај селото Пирин изнесува . Средниот наклон на течението е 43&nbsp;‰.

По течението на реката во Општина Свети Врач (Сандански) има 4 населени места: Пирин, Горно Спанчево, Катунци и Ново Хоџово.

Реката се користи за наводнување и производство на хидроенергија. Порибена е со пастрмка и мрена.

По нејзинито десен брег, во должина од 9,3&nbsp;км меѓу селата Горно Спанчево и Катунци минува делница од државниот пат III-198: Неврокоп (Г. Делчев) – Петрич – ГП „Златарево“ кон Ново Село, Р Македонија.

## Поврзано
* Славјанка

## Карти
* Лист од карта K-34-84. Размер: 1 : 100 000
* Лист од карта K-34-95. Размер: 1 : 100 000
* Лист од карта K-34-96. Размер: 1 : 100 000

## Наводи

Категорија:Реки во Пиринска Македонија
Категорија:Реки во Егејска Македонија
Категорија:Пирин
Категорија:Општина Свети Врач
Категорија:Општина Петрич
Категорија:Синтика
Хардверска безбедност

**Хардверската безбедност** како дисциплина потекнува од криптографското инженерство и вклучува хардверски дизајн, контрола на пристап, безбедна пресметка на повеќе страни, безбедно складирање на клучеви, обезбедување автентичност на код, мерки за да се обезбеди дека синџирот на снабдување што го изградил производот е безбеден меѓу другото.

Хардверскиот безбедносен модул (HSM) е физички компјутерски уред кој ги заштитува и управува со дигиталните клучеви за силна автентикација и обезбедува криптообработка . Овие модули традиционално доаѓаат во форма на картичка за приклучок или надворешен уред што се прикачува директно на компјутер или мрежен опслужувач .

Некои даватели на услуги во оваа дисциплина сметаат дека клучна разлика помеѓу безбедноста на хардверот и безбедноста на софтверот е во тоа што хардверската безбедност се спроведува со употреба на логика „не-Тјурингова машина“ (сурова комбинаторска логика или едноставни конечни автомати). Еден пристап, наречен „хардсек“, користи FPGAs за спроведување безбедносни контроли што не се Тјурингови машини, како начин за комбинирање на безбедноста на хардверот со флексибилноста на софтверот.

Хардверските задни врати се задните врати на хардверот. Концептуално поврзани, хардверот Тројан (HT) е злонамерен модификација на електронски систем, особено во контекст интегрирано коло.

Физичка функција што не може да се заклучи (ПУФ) е физички ентитет што е отелотворена во физичка структура и е лесна за проценка, но тешко е да се предвиди. Понатаму, поединечен PUF уред мора да биде лесен за правење, но практично е невозможно да се дуплира, дури и со оглед на точниот процес на производство што го произведуваше. Во овој поглед, тоа е хардверски аналог на еднонасочна функција. Името "физичка функција што не може да се заклучи" може да биде малку погрешно бидејќи некои PUF се клонираат, а повеќето PUF се бучни и затоа не ги постигнуваат барањата за функција. Денес, PUFs обично се спроведуваат во интегрирани кола и обично се користат во апликации со високи безбедносни барања.

Многу напади на чувствителни податоци и ресурси пријавени од страна на организации, се случуваат од самата организација.

## Поврзано

* Заштита на потрошувачите
* Универзална машина за туринг 
* Машина со конечна состојба 
* Теорија за автоматика

## Наводи

## Надворешни врски

* Преглед на концептот „Хардес“ 

Категорија:Кибервојување
Категорија:Сметачка безбедност
Категорија:Машинска опрема
Мрежна архитектура

**Мрежа архитектура**  замисла на сметачката мрежа. Тоа е рамка за спецификација на физичките компоненти на мрежата и нивната функционална организација и конфигурација, со принципи и процедури за работа, како и користењето на протоколи за комуникација. 

Во телекомуникациите, спецификацијата на мрежната архитектура може да вклучува и детален опис на производи и услуги доставени преку комуникациската мрежа, како и детални стапки и структури за наплата според кои услугите се компензираат. 

Мрежната архитектура на интернетот главно се изразува со употреба на интернет протоколи, наместо конкретен модел за меѓусврзани мрежи или јазли во мрежата или пак употребата на специфични типови хардверски врски. 

## OSI - мрежен модел
Моделот за  моделот на меѓусврзување на отворени системи (OSI-  модел) го дефинира и кодифицира концептот за слоевита мрежна архитектура. Апстракционите слоеви се користат за поделба на комуникацискиот систем понатамошно во помали делови што можат да се управуваат. Слојот пак е збир на слични функции кои обезбедуваат услуги до слојот над него и прифаќа услуги од слојот под него. На секој слој, во случаите се обезбедуваат услуги за случаи од горниот слој и се бараат услуги од слојот подолу. 

## Распределено сметање
При различна употреба во распределената пресметка, *мрежната архитектура* честопати ја опишува структурата и класификацијата на распределената архитектура на апликации, бидејќи јазлите кои учествуваат во распреселената апликација честопати се нарекуваат *мрежа*. На пример, архитектурата за апликации на јавната вклучена телефонска мрежа (PSTN) е наречена интелигентна мрежа. Постојат бројни специфични класификации, но сите лежат на континуум помеѓу упростена мрежа (на пр: интернет ) и интелигентна мрежа (на пр: телефонска мрежа). 

Популарен пример за такво користење на поимот во распределени апликации, како и ПВК(постојани виртуелни кола), е организирање на јазли за услуги и мрежи од корисник до корисник (P2P). P2P мрежите обично имплементираат мрежни преклопувања кои работат преку основната физичка или логичка мрежа. Овие мрежи за преклопување може да спроведат одредени организациски структури на јазлите според неколку различни модели, и мрежната архитектура на системот. 

## Поврзано

* Лан топологија 

## Наводи

*              

## Надворешни врски

* Архитекти со компјутерска мрежа при Министерството за труд на САД 

Категорија:Комуникациско инженерство
Категорија:Мрежна архитектура
Шенонов број

мини|десно|200п|Клод Шенон
**Шенонов број** (наречено по Клод Шенон) — конзервативна долна граница на играчката сложеност на шахот којашто изнесува 10120. Таа се заснова на просечниот број од околу 103 веројатности за секој одигран потег — потег на белиот проследен со потег на црниот — под претпоставка дека партијата трае околу 40 потези.

## Пресметка
Во својот труд од 1950 година со наслов „Programming a Computer for Playing Chess“ (, Шенон покажал дека со пресметката на долната граница на играчка сложеност на шахот, којашто укажува на околу 10120 можни партии, се потврдува практичната невозможност за решавање на шахот со примена на брутална сила. Овој влијателен труд практично придонел кон создавање на областа сметачки шах.

Шенон исто така го пресметал бројот на можни позиции „од општ ред на \scriptstyle \frac{64!}{32!{8!}^2{2!}^6} или околу 1043“. Сепак, овој број вклучува некои невозможни позиции (пр. пешаци на првиот ред или обата крала под шах) и исклучува некои можни позиции по земање и промоција. Ако се земе ова предвид, Виктор Алис ја пресметал горната граница на 5×1052 позиции и проценил дека вистинскиот број изнесува некаде околу 1050. Резултатите од скорешни истражувања ја подобриле оваа проценка на горната граница на околу 2155, што е помалку од 1046,7 и укажуваат на горна граница од 2×1040 во отсуство на промоции.

Алис исто така ја проценил играчката сложеност на најмалку 10123 „врз основа на просечен разграничувачки чинител од 35 и просечна играчка должина од 80“. За споредба, бројот на атоми во видливиот универзум се проценува на околу 1080.

Откако секој играч ќе одигра пет потези (10 полупотези), бројот на можни партии коишто може да настанат изнесува 69.352.859.712.417.

## Број на разумни партии
Во споредба со Шеноновиот број, ако шахот се анализира во однос на бројот на „разумни“ партии коишто може да бидат идуграни (не вклучувајќи смешни или очигледно губитни потези), тогаш бројот изнесува околу 1040 партии. Ова се заснова на изборот од околу три разумни потези при секој полупотег и играчка должина од 80 (40 потези).

## Поврзано

* Решавање на шахот
* Играчка сложеност

## Наводи

## Надворешни врски
* Математика и шах

Категорија:Математика во шахот
Категорија:Големи броеви
Категорија:Комбинаторна теорија на игри
Категорија:Сметачки шах