open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Градиште (Лезово)

**Градиште** — археолошко наоѓалиште кај пробиштипското село Лезово. Претставува градиште од доцноантичко време. Се наоѓа на 1,5 км северозападно од селото, на еден висок рид со доминантна местоположба. На врвот, кој претставува зарамнето плато, се гледаат остатоци од одбранбен бедем. Во внатрешноста на градиштето има темели од повеќе мали објекти. Најдени се и монети од Јустинијан I.

## Поврзано

* Лезово;
* Список на археолошки наоѓалишта во Пробиштипско.

## Наводи
Колиби (Лезово)

**Колиби** — археолошко наоѓалиште кај пробиштипското село Лезово. Претставува населба од доцноантичко време. На околу 1 км источно од селото, на една пространа висорамнина се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал, насобрани на неколку грамади.

## Поврзано

* Лезово;
* Список на археолошки наоѓалишта во Пробиштипско.

## Наводи
Орлов Камен (Лезово)

**Орлов Камен** — археолошко наоѓалиште кај пробиштипското село Лезово. Претставува населба од доцноантичко време. На една пространа тераса на десниот брег на реката Белошица, оддалечена 2,5 км западно од селото, се забележуваат остатоци од кршен камен, покривни ќерамиди, питоси и фрагменти од керамички садови.

## Поврзано

* Лезово;
* Список на археолошки наоѓалишта во Пробиштипско.

## Наводи
Бели Брегови (Шталковица)

**Бели Брегови** — археолошко наоѓалиште во пробиштипското село Шталковица. Претставува некропола од доцноантичко време.

На 1 км западно од куќата на Б. Јованов е откриена некропола која е делумно уништена. Гробовите се градени од големи камени плочи, со ориентација исток-запад.

## Поврзано

* Шталковица

* Список на археолошки наоѓалишта во Пробиштипско

## Наводи
Маркова Куќа (Татомир)

**Маркова Куќа** — археолошко наоѓалиште во кратовското село Татомир. Претставува средновековна ќелија. Според податоците добиени од Ѓорѓи Петковски од селото, кој денес живее во Куманово, во коритото на Крива Река и погоре од Кратовски мост има стрмна карпа што се издига над реката. Во карпата имало издлабена ќелија со два влеза и обликувано седало. Високо над карпата, во 1940 година жителите раскопале гроб ѕидан од камен и цврст бел малтер, во кој биле најдени само коски од умрениот.

## Поврзано

* Грамади — населба од доцноантичкото време;
* Татомир;
* Список на археолошки наоѓалишта во Кратовско;
* Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи
Влашки Пат (Горни Дисан)

**Влашки Пат** — археолошко наоѓалиште во неготинското село Горни Дисан. Претставува утврдена населба од доцноантичко време и среден век. На источната страна, веднаш над селото, на десниот брег на Дисанска Река, на една височинка со зарамнето плато се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, тегули, имбрекси и множество градежен материјал.

## Поврзано

* Список на археолошки наоѓалишта во Неготинско

## Наводи
Платуња (Дуброво)

**Платуња** — археолошко наоѓалиште во неготинското село Дуброво. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на 1,5 км северозападно од селото, од десната страна на стариот пат за Неготино. По површината на нивите има фрагменти од керамички садови, питоси, тегули, имбрекси и грамади од камења.

## Поврзано

* Список на археолошки наоѓалишта во Неготинско

## Наводи
Градиште (Војшанци)

**Градиште** — археолошко наоѓалиште во неготинското село Војшанци. Претставува утврдена населба од хеленистичко и римско време.

## Галерија


Податотека:Градиште (Војшанци) (01).jpg|Западниот дел на наоѓалиштето (поглед од север)
Податотека:Градиште (Војшанци) (02).jpg|Источниот дел на наоѓалиштето
Податотека:Градиште (Војшанци) (03).jpg|Западниот дел на наоѓалиштето (поглед од сред наоѓалиште)
Податотека:Градиште (Војшанци) (04).jpg|Одбранбениот ендек
Податотека:Градиште (Војшанци) (06).jpg|Керамика на работ на наоѓалиштето/соседната нива
Податотека:Градиште (Војшанци) (07).jpg|Керамика на работ на наоѓалиштето/соседната нива
Податотека:Градиште (Војшанци) (08).jpg|Керамика во близина на наоѓалиштето (на север)
Податотека:Градиште (Војшанци) (09).jpg|Рушевини во близина на наоѓалиштето (на север)
Податотека:Градиште (Војшанци) (10).jpg|Керамика во близина на наоѓалиштето (на север)


## Поврзано

* Список на археолошки наоѓалишта во Неготинско

## Наводи
Маркова Нога (Војшанци)

**Маркова Нога** — археолошко наоѓалиште во неготинското село Војшанци. Претставува населба од доцноантичко време.

На 2,5 км источно од селото, на десната страна од долот наречен Солена Река се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.

## Местоположба
Наоѓалиштето Маркова Нога се наоѓа на источната периферија на селото, на граничниот појас помеѓу селските атари на селата Војшанци и Бистренци, на десниот брег на потокот на Солена Река.

## Особености
На наоѓалиштето имаме присуство на продолжение од праисторијата до доцната антика, за што сведочат мноштвото фрагменти од временски и морфолошки различна керамика. Тука среќаваме елементи од градежен материјал, меѓу кои преовладува каменот. Покрај тоа откриени се и фрагменти и делови од воденички камења и питоси. Среќаваме и информации за римски пари, парчиња од архитектонска и склуптурна пластика. Во највисоката зона на наоѓалиштето, темелите се доведуваат во врска со храм, а во близина се и гробовите од големи камени плочи. На наоѓалиштето има и мали фрагменти од надгробни плочи со грчки натпис.

## Поврзано

* Војшанци
* Список на археолошки наоѓалишта во Неготинско

## Наводи
Градиште (Калањево)

**Градиште** — археолошко наоѓалиште во неготинското село Калањево. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на 2,5 км југоисточно од селото, на висок рид со кота 948 м, до синорот со селото Липа. На самото плато, кое е зарамнето и со поголеми димензии, се среќаваат градежен материјал и фрагменти од керамички садови и питоси. Констатирани се големи камени плочи, грубо обработени, од гробови - тип циста.

## Поврзано

* Список на археолошки наоѓалишта во Неготинско

## Наводи
Доброглед (Курија)

**Доброглед** — археолошко наоѓалиште во неготинското село Курија. Претставува населба и некропола од римско време.

На југоисточниот раб на селото, на блага падина што лежи на северната страна на Куријачко Брдо се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал. Ископан е еден целосно зачуван питос кој е сместен во Музејот во Неготино. Непосредно до теренот се констатирани гробови градени од камени плочи, поставени во правец исток-запад.

## Поврзано

* Список на археолошки наоѓалишта во Неготинско

## Наводи
Манастириште (Курија)

**Манастириште** — археолошко наоѓалиште во неготинското село Курија. Претставува населба од римско време.

Во непосредната близина на воденицата што се наоѓа на 1 км северно од селото, по површините на нивите се забележуваат фрагменти од керамички садови, питоси и множество градежен материјал.

## Поврзано

* Список на археолошки наоѓалишта во Неготинско

## Наводи
Оградиште (Курија)

**Оградиште** — археолошко наоѓалиште во неготинското село Курија. Претставува населба од римско време.

На сесевероисточниот раб од селото, од десната страна на стариот пат Неготино-Курија, во нивата на М. Штерјова и во лозјето на Б. Николов се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, градежен материјал и делови од архитектонска пластика.

## Поврзано

* Список на археолошки наоѓалишта во Неготинско

## Наводи
Сандер Сагосен

**Сандер Сагосен** (роден на 14 септември 1995 г.) — норвешки ракометар кој игра за Кил и за норвешката репрезентација.

Тој претходно играл за Колштад, Хаслум, Алборг и Париз Сен-Жермен.

Сагосен е сопственик на рекордот за најмногу постигнати голови на едно Европско првенство. Тој на Европското првенство 2020 постигнал 65 голови, со што го надминал рекордот на Кирил Лазаров од 61 гол постигнат на Европското првенство 2012.

## Трофеи
***[[Бундеслига во ракомет за мажи|Бундес лига]]**:
**: 2020–21
***[[Прва француска ракометна лига|Француско првенство]]**:
**: 2017–18, 2018-19, 2019-20
***[[Данска ракометна суперлига|Данско првенство]]**:
**: 2016–17
***[[Светско првенство во ракомет за мажи|Светски првенства]]**:
**: 2017, 2019
* **[[Европско првенство во ракомет за мажи|Европски првенства]]**:
**: 2020
* ** [[Лига на шампиони во ракомет за мажи|ЕХФ Лига на шампиони]]**:
**: 2019–20

## Поединечни награди
*Handball-Planet – Најдобар светски ракометар: 2018
*Најдобар лев бек на Светско првенство: 2017, 2019
*Најдобар лев бек на Европско првенство: 2020
*Најдобар среден бек на Европско првество: 2016, 2018
*Најдобар стрелец на Европско првенство: 2020 (65 голови)
*Најдобар лев бек во Лигата на шампионите: 2019–20
*Најдобар среден бек во Лигата на шампионите: 2017–18
*Најдобар стрелец во данското првенство: 2016–17 
*Најдобар млад светски ракометар во сезоната 2014/2015 (од страна на порталот Handball-Planet.com)
*Најдобар млад светски ракометар во сезоната 2015/2016 (од страна на порталот Handball-Planet.com)
*Најдобар млад светски ракометар во сезоната 2016/2017 (од страна на порталот Handball-Planet.com)

## Личен живот
Тој е во врска со поранешната норвешка ракометарка Хана Бредал Офтедал.

## Наводи

## Надворешни врски
* Сандер Сагосен на Европската ракометна федерација
* Сандер Сагосен на Норвешката ракометна федерација

Категорија:Родени во 1995 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Норвешки ракометари
Алексо Гиновски

**Александар (Алексо) Крстев Гиновски** или **Ѓиноски** (1851 - 1894) — македонски иконописец, фотограф и копаничар, претставник на Дебарската школа. и брат на прочуениот преродбенички деец Панајот Гиновски. Творел заедно со своите браќа во Србија и Црна Гора.

## Живот и дела
Алексо е роден во реканската паланка Галичник како најмал син на зографот и копаничар Крсте Петров Гиновски.. Заедно со браќата Васил и Теофил се населил во Нови Пазар, Србија. Таму отворил фотографско ателје и станал првиот професионален фотограф во тој крај.

мини|250п|Икоонстасот во „Св. Никола“ во Нови Пазар, 1876&nbsp;г.
[мини|250п|Ктиторскиот натпис од [Будисавски манастир|Будисавскиот манастир, дело на Васил и Алексо Гиновски, 1874&nbsp;г.]]
Во 1876 г. Васил, Теофил, Алексо и Панајот Гиновски го насликале иконостасот на црквата „Св. Никола“ во Нови Пазар (1871). Колективното авторство се потврдува во натпис на иконата на Исус Христос на владичкиот престол, кој вели дека во 1876 година за време на митрополитот Мелентиј Рашко-призренски е насликан иконостасот и архијерејскиот престол од „*Браћа Кр. Даскаловићи Ђиноски од с. Галичника Нахје Дибарске*“. Браќата Гиновски создале опширна програма икони. Иконостасот е замислен како висока триредна олтарна преграда со монументални димензии. Ова е и најобемното и најсложено ликовно дело на браќата, и една од најсложените олтарни предгради во српските цркви од XIX век. Се состои од 107 икони со нерамномерен квалитет; најуспешни се престолните икони и неколку старозаветни сцени на парапетни плочи.

Подоцна Теофил, Алексо и Васил со син му Миливој занимале за Црна Гора, при што Васил бил предводник на тајфата. Гиновци претставуваат најважните и најдоминантните иконописци на новото духовно сликарство на Црна Гора. Насликале вкупно 90 иконостаси, притоа покажувајќи висок уметнички и иконографски квалитет.

Алексо Гиновски починал во 1894 г.

## Родословие

## Наводи

Категорија:Македонски зографи
Категорија:Македонски иконописци
Категорија:Македонски фотографи
Категорија:Претставници на Дебарската школа
Категорија:Родени во 1851 година
Категорија:Починати во 1894 година
Категорија:Гиновски
Категорија:Луѓе од Галичник
Галерија на икони (Ново Село)

**Галерија на икони - Ново Село** — музеј на икони во црквата „Успение на пресв. Богородица“ во штипската приградска населба Ново Село.

Галеријата е отворена во 1972 г. како прва од овој вид во СР Македонија. Збирката се состои од 222 икони и црковни предмети. Значителен дел од иконите се изработени од 1861 до 1866 година од истакнатиот зограф Станислав Доспевски од Самоков. Посебно место во изложбената постановка зазема иконописната претстава на платно „Чудотворната моќ на Богородица“, дело на зографот Теодосиј од Велес. Изложени се и дела на видниот штипски зограф Данило Коцев - Штиплијата, кој во 1914 г. ја насликал во масло композицијата „Полагањето на Христос во гроб“. Во 1919 г. зографот и сликар Коста Вангелов ја насликал „Оплакување Христово“. Во галеријата има и ретка икона „Обрезание Христово“, дело на Данило Коцев од 1895 г.

Изложени се уште и путири, кандила и други црковни предмети, дело на месните кујунџиски работилници.

## Поврзано
* Галерија на икони (Штип) — галерија од истиот вид сместена во црквата „Св. Никола“

## Наводи

Ново Село
Категорија:Музеи во Штип
Категорија:Ново Село (штипска населба)
Категорија:Појавено во 1972 година во Македонија
Галерија на икони (Штип)

**Галерија на икони - Штип** — музеј на икони во црквата „Св. Никола“ во градот Штип.

Галеријата е отворена во 1990 г. и во неа се собрани голем дел од иконописните творби од Брегалничкиот регион од XVII до XIX век, како и ретки и стари црковни книги, сребрени крстови и метални путири и други вредни црковни предмети. Во јужниот дел на галеријата има 29 икони од XVIII и XIX век од зографите Џико од Осој, Константин и Петар Новеви од Тресонче, Крсте Зограф од Велес, Адамче Најдов и други. Меѓу тие икони се издвојуваат „Природата на Исус“, „Света Троица“ и „Свети Јован со житие“. Во западното крило на галеријата има 32 икони, од кои повеќето се од XIX век. Меѓу авторите на овие икони се Данило Коцев од Штип и Станислав Доспевски од Самоков, а поважни се „Исус Христос“, „Свети Никола“, „Света Богородица“. Во северниот дел има 31 икона — ремек-дела на Петар Новев, Исаија Џиков и Константин Андонов, а највеќе се издвојуваат „Свети Симеон“, „Свети Мина“ и „Крштевањето на Исус“. На северниот дел од иконостасот има 16 икони.

На главниот иконостас на црквата има 67 икони, од кои повеќето се изработени во 1890 г. од истакнатиот мајстор Димитар Андонов Папрадишки. Освен иконите, изложени се и псалми печатени во XIX век во Москва, минеи и евангелија. Во галеријата се изложени и неколку венчални круни од XIX век и други црковни предмети — сребрени путири, лажици, крстови, кандила и одежди.

## Поврзано
* Галерија на икони (Ново Село) — галерија од истиот вид сместена во црквата „Успение на пресв. Богородица“ во населбата Ново Село

## Наводи

Штип
Категорија:Музеи во Штип
Категорија:Појавено во 1990 година во Македонија
Женска Плажа (археолошко наоѓалиште)

**Женска Плажа** — археолошко наоѓалиште во градот Струга. Претставува црква од средниот век.

Локалитетот бил случајно откриен во октомври 2010 година, каде при копање на темели за изградба на билборди биле откриени темели на сакрален објект. 
Според изјавите на стручните лица од струшкиот музеј, на тоа подрачје отсекогаш постоел сакрален објект. Изворите укажуваат дека тука имало црква уште во 50-те години на 20 век. Истото е наведено и во извештајот на тогашниот директор на музејот во Охрид Васил Ахтов. Проблем бил само утврдувањето на точната позиција каде се наоѓала црквата, бидејќи во меѓувреме таму биле вршени повеќе градежни зафати. 
Се претпоставува дека тука се наоѓала црквата Света Богородица, а во непосредна близина и црквата Света Варвара.

## Поврзано
*Думен Камен — некропола од хеленистичко време; 
*Устие на Дрим — населба од неолитско и бакарно време;
*Струга — населба и некропола од хеленистичкото и римското време и средниот век
*Струга; 
*Список на археолошки наоѓалишта во Струшко;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Струга
Марко Ландучи

**Марко Ландучи** (роден на  година, во Лука) — италијански фудбалски тренер и поранешен голман. Во моментов е асистент тренер на Масимилијано Алегри во .

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Фудбалери на ФК Фјорентина
Категорија:Фудбалери на ФК Парма
Категорија:Фудбалери на ФК Бреша
Категорија:Фудбалери на ФК Авелино
Категорија:Фудбалери на ФК Интер
Категорија:Фудбалери на ФК Венеција
Категорија:Фудбалери на ФК Верона
Категорија:Италијански фудбалери
Категорија:Италијански фудбалски тренери
Путир

[мини|Путир од XII век пронајден на [Скопското Кале]]
**Путир** (= сад за пиење, чаша) — во православната литургија е чаша (со рачка) која служи за осветување на виното (разредено со вода) со кое се причестуваат верниците.

Првично путирот бил обична чаша, но веќе од 4 век бил од сребро или злато (според канонските прописи барем одвнатре позлатен). Често е украсен со гравури или емајлирани иконографски мотиви.

## Галерија

Chalice.jpeg|Путир
Izložba JAŠUNJSKI MANASTIR SVETI JOVAN PRETEČA u Gradskoj galeriji Narodnog muzeja u Leskovcu.jpg|Путир од црквата Света Троица во Бабичко на изложбата „Јашуњски манастир Свети Јован Крстител“ во Градската галерија на Народниот музеј во Лесковац.


## Наводи

## Надворешни врски

* "Chalice" article from the *[[Catholic Encyclopedia]]*
* Stem glass classification
* Material Culture of the Mendicant Orders in Ireland, a selection of photographs of and detailed information about religious artefacts, mainly chalices, belonging to the Irish Franciscans. A UCD Digital Library Collection.

Категорија:Православна богослужба
Категорија:Богослужба
Категорија:Грцизми
Категорија:Садови за пиење
Под југословенското небо

**„Под југословенското небо”** () е прв звучен југословенски филм од 1934 година. Автор на сценариото и режијата е Миодраг Мика Ѓорѓевиќ, еден од пионерите на седмата уметност на овие простори.

## За филмот

„Под југословенското небо” е снимен како долгометражен туристички и документарен филм во продукција на „Југословенски просветен филм". Составен е од низа филмски вињети на који се претставени природните убавини и општеството во Југославија. Музиката за филмот ја направил композиторот Станислав Бинички. Филмот бил снимен на бројни локации од Охрид до Блед и од Ѓердап до Јадран. За цел туристичка промоција на земјата филмот бил прикажуван во Франција и Чехословачка. Куриозитет во филмот претставува првата тонска снимка на југословенскиот крал Александар, кој во филмот му посакал добредојде на чехословачкиот министер за надворешни работи.

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Грамади (Ињево)

**Грамади** — населба од доцноантичкото време во атарот на селото Ињево, Македонија. Во обработливата површина на 2 километри јужно од селото се наоѓаат повеќе грамади од населбински камења, фрагменти од керамички садови, покривни ќерамиди, питоси и друго.

## Поврзано
* Голема Тумба — тумул од железното време;
* Мала Тумба — тумул од железното време;
* Меѓите — доцноантичка населба и некропола;
* Селиште — населба од римското време;
* Селиште II — средновековна црква и некропола;
* Ињево;
* Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко.

## Наводи

Категорија:Ињево
Меѓите (Ињево)

**Меѓите** — населба и некропола од доцноантичкото време во атарот на селото Ињево, Македонија. На 500 метри источно од селото, на простор од 200 на 400 метри се среќаваат грамади од насобрани камења, фрагменти од керамички садови и питоси. На западниот крај на теренот се гледаат гробни конструкции од големи камени плочи со насока исток-запад.

## Поврзано
* Голема Тумба — тумул од железното време;
* Грамади — доцноантичка населба;
* Мала Тумба — тумул од железното време;
* Селиште — населба од римското време;
* Селиште II — средновековна црква и некропола;
* Ињево;
* Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко.

## Наводи

Категорија:Ињево
Селиште (Ињево)

**Селиште** — населба од римското време во атарот на селото Ињево, Македонија. На 200 метри западно од селото, на левата и десната страна од селскиот пат за Горовска Чешма се среќаваат фрагменти од населбинска керамика, тегули, имбрекси и питоси.

## Поврзано
* Голема Тумба — тумул од железното време;
* Грамади — доцноантичка населба;
* Мала Тумба — тумул од железното време;
* Меѓите — доцноантичка населба и некропола;
* Селиште II — средновековна црква и некропола;
* Ињево;
* Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко.

## Наводи

Категорија:Ињево
Восанци (Јаргулица)

**Восанци** — средновековна населба во атарот на селото Јаргулица, Македонија. На 4,5 километри јужно од селото, на левиот брег на Восанска Река, на 500 метри десно од патот Радовиш-Струмица се најдени питоси. На теренот се гледаат фрагменти од керамички садови, грамади од кршен камен и згура од топена руда.

Во близина на местото е подигнат новиот Восански манастир.

## Поврзано
* Симитли — населба од доцноантичкото време;
* Јаргулица;
* Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко.

## Наводи

Категорија:Јаргулица
Симитли (Јаргулица)

**Симитли** — населба од доцноантичко време во атарот на селото Јаргулица, Македонија. Во селските ниви оддалечени 1 километар југоисточно од селото се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и тегули. Во нивата на М. Донев биле најдени рановизантиски монети.

## Поврзано
* Восанци — средновековна населба;
* Јаргулица;
* Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко.

## Наводи

Категорија:Јаргулица
Кала (Калуѓерица)

**Кала** — градиште од доцноантичкото време во атарот на селото Калуѓерица, Македонија. На зарамнетото плато од високиот рид, што се наоѓа на 2 километри западно од селото, се забележуваат темели од бедем кој опкружува простор од 140 на 100 метри.

## Поврзано
* Манастир — населба од доцноантичко време;
* Тумба I — могила од римското време;
* Тумба II — тумул од железното време;
* Калуѓерица;
* Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко.

## Наводи

Категорија:Калуѓерица
Манастир (Калуѓерица)

**Манастир** — населба од доцноантичкото време во атарот на селото Калуѓерица, Македонија. На површина од 150 на 100 метри, што се наоѓа 5 километри јужно од селото и на левиот брег на Манастирска Река, се среќаваат грамади од кршен камен и населбинска керамика.

## Поврзано
* Кала — градиште од доцноантичко време;
* Тумба I — могила од римското време; и
* Тумба II — тумул од железното време.
* Калуѓерица;
* Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко.

## Наводи

Категорија:Калуѓерица
Тумба I (Калуѓерица)

**Тумба I** — могила од римското време во атарот на селото Калуѓерица, Македонија. На 400 метри северно од селото има блага височинка на која се наоѓа делумно оштетена могила со пречник во основата од 25 метри и височина од 3 метри.

## Поврзано
* Кала — градиште од доцноантичко време;
* Манастир — населба од доцноантичко време;
* Тумба II — тумул од железното време;
* Калуѓерица;
* Список на археолошки наоѓалишта во Радовишко.

## Наводи

Категорија:Калуѓерица
Ирска војна за независност

**Ирската војна за независност** () или **Англо-ирска војна** била герилска војна која се водела во Ирска од 1919 до 1921 помеѓу Ирската републиканска армија (IRA) и британските сили: Британската армија, заедно со квазивоената Кралска ирска полиција (RIC) и нејзините паравоени сили.

Во април 1916, ирските републиканци го започнале Велигденското востание против британската власт и прогласиле Република. Иако востанието било задушено после една недела борба, востанието и британскиот одговор довеле до поголема поддршка за ирската независност. На изборите во декември 1918, републиканската партија Шин Фејн извојува убедлива победа во Ирска. На 21 јануари 1919 тие формирале влада и прогласиле независност на Ирска. Истиот ден, двајца офицери на RIC биле убиени во заседа од страна на доброволци на IRA кои дејствувале самоиницијативно. Конфликтот се развивал постепено. Поголемиот дел од 1919, активноста на IRA се состоела од заробување на оружје и ослободување на републикански затвореници, додека парламентот се зафатил со изградба на државата. Во септември, британската влада го прогласила парламентот и Шин Фејн за незаконски и конфликтот се интензивирал. IRA започнала со заседи на RIC и Британската армија, напаѓајќи ги нивните касарни и принудувајќи изолираните касарни да бидат напуштени.

Во средината на 1920, републиканците ја презеле контролата во повеќето окружни совети, поради што Британската влада вовела овластувања за итни случаи. Околу 300 луѓе биле убиени до крајот на 1920, но конфликтот ескалирал во ноември.

Конфликтот во североисточен Алстер имал сектаријанистички аспект. Додека католичкото малцинство главно ја поддржувало ирската независност, протестантското мнозинство претежно било унионистичко/лојалистичко. Во мај 1921, Ирска била поделена со закон, со кој била создадена Северна Ирска.

Прекинот на огнот започнал на 11 јули 1921. Преговорите после тоа довеле до потпишување на Англо-ирскиот договор на 6 декември 1921. Со тоа се завршило британското владеење во поголемиот дел од Ирска, и после десетмесечен преоден период надгледуван од привремената влада, била создадена Слободна Држава Ирска како самоуправен доминион на 6 декември 1922. Северна Ирска останала во рамки на Обединетото Кралство. После прекинот на огнот, насилството во Белфаст и борбите во пограничните области на Северна Ирска продолжиле, и IRA започнала офанзива во мај 1922, која завршила неуспешно. Во јуни 1922, несогласувањето помеѓу републиканците во врска со Англо-ирскиот договор довело до единаесетмесечна граѓанска војна. Слободната Држава Ирска доделила 62,868 медали за служба во Војната за независност.

## Наводи

Категорија:Историја на Ирска
Електрична намотка

**Електричната намотка** или **калем** — пасивна компонента за зачувување на електричната енергија во форма на магнетно поле. Ознака за намотка е *L*. Нејзина наједноставна форма е спирално (во форма на федер) намотана жица со одреден број на намотки (кругови). 
Должината на намотаниот дел, бројот на намотки и пресекот на кругот на намотување се параметри од кои зависи индуктивитетот на намотката. Индуктивитетот се мери во хенри *H*. Најчесто намотките кои се користат во електрониката се од редот на *nH* (нанохенри), *uH* (микрохенри) и *mH* (милихенри).

## Историја
Индуктивноста и индуктивитетот за прв пат била откриена во 1830-тите од Џозеф Хенри и Мајкл Фарадеј, кои работеле одделно и на два различни континенти. Индуктивноста првпат ја пронашол Фарадеј на едноставен, но чуден начин: тој обвиткал цилиндар од хартија со жица, ги прицврстил краевите на жицата на галванометар (уред што се користи за мерење на многу мали протекувања на електрична струја) и придвижувал магнет во цилиндерот. Галванометарот реагирал на ова, односно на генерирањето  на мала електрична струја. Набргу по ова откритие, Николас Калан од Ирска ја измислил електричната намотка. Најраната (прва) верзија на електричната намотка била намотка со два терминали на краевите кои акумулирале енергија во магнетното поле, кога ќе се пропуштела електрична струја низ неа.

## Видови електрични намотки
Во пракса, во зависност од градбата (видот на јадро) и неговата геометрија, постојат следниве видови електрични намотки:

* Електрична намотка со воздушно јадро
* Електрична намотка со железно јадро (ферит)
**Цврст ферит
**Мек ферит
* Електрична намотка со бобина
* Електрична намотка со тороидално јадро
* Електрична намотка со ламинирано јадро
* Електрична намотка со компресиран железен прав под висок притисок (*англ.* - Iron powder core)
* Повеќеслојна - ќерамичка електрична намотка
* Електрична намотка од филм
* Променлива електрична намотка
* Спрегнати електрични намотки
* Лиена електрична намотка

## Пресметка на индуктивитет на електрична намотка
Индуктивитетот на наједноставна електричната намотка со воздушно јадро се пресметува со равенката:

L = \frac{\mu_r \mu_0 N^2 A}{\ell} [H]

*L* - Индуктивитет на намотката во хенри *H*
*<math>\mu_r</math>* - Релативна магнетна пермеабилност, бездимензионална единица, за воздух е 1
*<math>\mu_0</math>* - Магнетна пермеабилност во вакуум **4<math>\pi</math> x 10<sup>−7</sup>** *[H/m]*
*N* - Број на намотки (кругови)
*А* - Напречен пресек на јадрото во квадратни метри *m<sup>2</sup>*
\ell - Должина на намотката, калемот во метри *m*

## Наводи

## Надворешни врски
*Inductor - What is inductor?
*Coil Inductance calculator
*History of Transformers and Inductors - CET Technology
*Types of inductors and Applications - ElectronicsHub

Категорија:Електромагнетни компоненти
Категорија:Англиски пронајдоци
Категорија:Складирање на енергија
Галерија на икони (Струмица)

**Галерија на икони - Струмица** — музеј на икони во црквата „Св. 15 тивериополски маченици“ во градот Струмица, дел од Заводот за заштита на спомениците на културата и Музеј во Струмица.

## Опис
Галеријата е отворена во 2000 г. и има за цел да ја претстави уметноста во Струмичко од XV до првите десетлетија на XX век. Опфаќа 94 експонати: 66 икони со различна големина од 9 православни цркви од Струмица и околината, царски двери, плаштеница, обредни предмети, 10 богослужбени книги, 5 крста, 2 насликани манели, 4 кандила, 3 кадилници, метален дискос и свеќник. Предметите се реставрирани и конзервирани со средства на Министерството за култура. Обредните предмети се дело на кујунџии од Струмица. Во иконописот се застапени стилски белези од поствиантискиот период, левантскиот барок, па до неоромантизмот. Дел од нив се дело на струмички и други источномакедонски зографи — Григориј Пецанов, Коста Вангелов и Гаврил Атанасов.

## Застапени цркви и манастири
Иконите и другите предмети потелнуваат од црквите „Св. 40 Севастиски Маченици“ во Банско, „Св. Атанасиј“ во Босилово, „Св. Богородица Елеуса“ во Вељушкиот манастир, „Св. Леонтиј“ во Водочкиот манастир, „Св. Илија“ во Габрово, „Св. Кирил и Методиј“ во Струмица, „Св. Илија“ во Нивичино, „Св. Спас“ во Колешино, „Св. Троица“ во Дабиље, „Св. Ѓорѓи“ во Ново Село, „Свети Илија“ во Градско Балдовци.

## Поврзано
* Завод за заштита на спомениците на културата и Музеј во Струмица

## Наводи

Струмица
Категорија:Музеи во Струмица
Категорија:Појавено во 2000 година во Македонија
Список на сопруги на српски владетели

Следува **список на српски владетелки** од најстарата историја на Србија, па сè до падот на Кралството Југославија.

## Историја  на Србите пред  династијата Немањиќи

## Српски кралици

### [[Немањиќи|Династија Немањиќ]], (1217—1365)

## Царица на Срби и Грци

### [[Немањиќи|Династија Немањиќи]], (1346—1371)

### Мрњавчеви, (1365—1395)

## Кнегињи

### [[Лазаревиќи]], (1371—1402)

## Деспотство

### [[Мрњавчеви]], (1364—1371)

### [[Лазаревиќи]], (1402—1427)

### [[Бранковиќи]], (1427—1459)

### [[Котроманиќи]], ([[1459]] година)

## Сопруга на Великог вожда

### [[Караѓорѓевиќи|Караѓорѓевиќ]], (1804—1813)

## Кнежевство Србија (нововековно)

### [[Обреновиќи]], (1815—1842)

### [[Караѓорѓевиќи]], (1842—1858)

### [[Обреновиќи]], (1858—1882)

## Кралици на Србија (нововековни)

### [[Обреновиќи]], (1882—1903)

### [[Караѓорѓевиќи]], (1903—1918)
* Никој

## Кралици на Србите, Хрватите и Словенците

### Караѓорѓевиќи, (1918—1929)

## Кралици на Југославија

### [[Караѓорѓевиќи]], (1929—1945)

## Поврзано
* Историја на Србија
* Српски владетели

## Наводи
* В. Ќоровиќ, Историја Срба, Дом и школа, Београд 2006

Категорија:Историја на Србија
Категорија:Кралици
Категорија:Списоци на владетелки
Географија на Војводина

мини|300п|Maпa на географски региони во Војводина
мини|300п|Maпa на географски региони и градови во Војводина
мини|300п|Сателитска снимка од Војводина
Војводина се састои од три поголеми географски региони низ кои поминуваат големите реки Тиса и Дунав.
**[[Војводина]]** претставува автономна покраина на Република Србија и се простира на 21.500 км2 (*24,3% од Србија*). Се наоѓа во Панонската Низина, во регионот Средна Европа. На север се граничи со Унгарија, на исток со Романија, на запад со Хрватска и на југозапад со Босна и Херцеговина (*[[Република Српска]]*). Јужната граница на Војводина претставува административна граница кон Централна Србија, која голем дел ја сочинуваат реките Дунав и Сава.

## Географски региони во Војводина
* **[[Банат]]** е регион кој се простира преку три држави, преку Србија (*Војводина*), Романија и мал дел преку Унгарија. Она со што се граничи со Банат од другите региони на Војводина е реката Тиса на запад - од Бачка, реката Дунав: на запад - од Срем, и на југ - од Поморавље (област) (*во централна Србија*). Релјефот на Банат е претежно рамничарски, како и Делиблатска пештера на југозапад и Вршачки Планини на југоисток од Банат, на границата со Романија.
* **[[Бачка]]** е регион помеѓу Унгарија (*на север од Бачка*) и Србија (*на југ од Бачка*). Границите на Бачка се реката Тиса на исток - од Банат, реката Дунав: на југ - од Срем, на запад со Барање и Славонија (*регии во Хрватска*). Релјефот во Бачка е главно рамничарски, со обработливо земјиште. На реката Дунав се наоѓаат и многубројни мочуришта и шуми. На југоисток од регионот, на устието на реките Дунав и Тиса, се наоѓа Тителски брег, мал брег со надморска височина од 152 м.
* **[[Срем]]**, е регион помеѓу Србија (*на исток*) и Хрватска (*на запад*). Границите на Срем се реката Дунав, на север со Бачка и на исток со Банат, како и Мачва и Шумадија, кои се наоѓаат на југ преку реката Сава во централна Србија. Од релјефот претежно доминира планина Фрушка Гора (*единствен [[Национален парк на Фрушка Гора]] во Војводина*), со највисок врв од 548 м. Јужниот дел на Срем или Посавина е претежно рамничарски.

## Хидрографија
[мини|200п|лево|Канал Савино Село—Нови Сад кај населбата [Руменка]]
Најважната река во Војводина, а и во Србија и целиот регион е Дунав. Покрај Дунав, тука се и нејзините притоки Сава (*206 [[km]]*) и Тиса (*168 km*), но и помали реки како што се Босут (*во Срем*), Бегеј и Тамиш (*во Банат*). За наводњавање на посевите веќе со децении е прокопан систем од каналаи во среден и јужнен Банат, како во среда и јужна Бачка, канал Дунав—Тиса—Дунав со севкупна должина од 930&nbsp;km. Други мали реки во Војводина се: Караш, Златица, Нера, Криваја, Чик, Мостонга и Плазовиќ. Поголеми езера се: Палиќ, Лудошко Езеро, Лединачко Езеро и Обедска Бара.

## Поврзано
* Географија на Србија
* Национален парк Фрушка гора

## Надворешни врски

* 

*
Драгичевски сабор

**Драгачевски сабор** е годишен трубачки фестивал и фестивал на фолклорот и народното творештво кој се одржува во Гуча, во регионот Драгачево. Неколку стотини илјади посетители, од Србија и странство, секоја година го посетува селото со неколку илјади жители.  Во 2005 година, снимен е документарен филм за овој фестивал, Гуча!.

Драгачевски сабор на трубачите во Гуча во 2020 година, по предлог на Центарот за култураи спорт на општина Лучани, е вупишан на листата на Нематеријално културно наследство на Србија.

## Историја на саборот
Првиот Драгачевски сабор во Гуча започнал сосема скромно, кон средината на октомври 1961 година, кога учествувале четири оркестра. Го замислил долгогодишниот новинар на „Дуга“ и „Политика” Благоје Блажа Радивојевиќ (1925 – 2016) година. Голем придонес во осмислувањето на оваа приредба дал писателот Бранко В. Радичевиќ, кој на фестивалот му го дал името „*Голем (народен) сабор ‘Од Овчари и Каблари’* („српски јазик:*Велики (народни) сабор ‘Са Овчара и Каблара’*“).

За фестивалот се заслужни и музичарите Миодраг Васиљевиќ, Предраг Радмилац, Драгољуб Јовашевиќ, Драгослав Девиќ, Живојин Здравковиќ, Боривоје Илиќ, Будимир Гајиќ, воениот музичар Миломир Милетиќ од Тијање и двајца Драгачевци, Властимир Лала Вујовиќ и Никола Ника Стојиќ.

По наговарање од страна на Бранко В. Радичевиќ, во популаризација на српската труба се вклучил и листот „Вечерње новости“, кој години подоцна продолжил да доделува „*Златна труба*“ на најпопуларниот трубач на Саборот.

Почнал да излегува и лис од Драгачевскиот сабор, во 1967 година под назив Драгачевски трубач. Цел на овој пишан медиум била повеќезначна. Меѓу другото да го чува сеќавањето и да ја популаризира оваа единствена, одамна веќе, меѓународна манифестација.

Домаќин на Драгачевскиот сабора во 2013 година бил Добрица Ериќ. Драгослав Петровиќ во 2012 година на Филозофскиот факултет на Универзитетот во Ниш ја одбранил докторската дисертација под назив „Местото и дометот на Драгачевскио сабор во културното миље во Србија” („српски јазик:Место и домашај Драгачевског сабора у културном миљеу Србије”).

## Галерија

Податотека:Guca Cinema photo.jpg|Публика во текот на настапот на Бобан Марковиќ
Податотека:Défilé folklorique à Guča.jpg|Дефиле на фолклорни групи во 2005 година
Податотека:Guca1.JPG|Споменик на трубач
Податотека:Gucha 2008.jpg|Драгачевски сабор од  2008 година
Податотека:Ilustrovana Politika br 1294 (1983).jpg|Илустрована Политика о 23-ти сабор на трубачи од 1983 година.


## Поврзано
* Музеј на трубата
* Трубаштво
* Нематеријално културно наследство

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место 
* Филм за Гуча
* Сабор у „Политици” („Политика”, 12. август 2016)
* Син, унук и деда у финалу Гуче („Политика”, 12. август 2017)
* Они су писали историју Гуче („Политика”, 16. децембар 2017)
* Ивер не пада далеко од кладе („Политика”, 12. август 2018)
* Прва љубав заборава нема („Политика”, 11. август 2018)

Категорија:Српска култура
Категорија:Нематеријално културно наследство на Србија
Категорија:Туризам во Србија
Категорија:Српски музички фестивали
Категорија:Музика во СФРЈ
Категорија:Појавено во 1961 година
Вуков сабор

мини|Никола Медведев, Вуков сабор 1984 година (прв ред, среден)
**Вуков сабор** е најстара и најмасовна културна манифестација во Србија. Посветена е на негување на споменот на животот и делото на реформаторот на српскиот јазик  Вук Стефановиќ Караџиќ. Централната програма традиционално се одржува во септември во вуковото родно мест Тршиќ кај Лозница. Дел од програмата се реализира воу Лозница, Белград и блискиот манастир Троноша, место на раното вуково школување.

Вуковиот сабор е сместен во Националниот регистар на нематеријално културно наследство на Србија.

## Историја
Првиот Вуков сабор е одржан во 1933 година и од тогаш не е одржан единствено за време на Втората светска војна. Одржавањето на Вуковиот сабор за жителите на Тршиќ и околните села е време кога пријателите и роднините од другите краеви им доаѓаат на гости, како што тоа се прави и на селските слави, и заедно учествуваат во програмата во рамки на Саборот.

## Програма на манифестацијата
Централната програма традиционално се одржува во септември во вуковото родно место Тршиќ кај Лозница. Дел од програмата се реализира во Лозница, Београд и блискиот манастир Троноша, место на раното вуково школување. Програмата на Вуковиот сабор опфаќа тематски изложби, театарские претстави, концерти, литературни и филмски вечери, промоции на  книги и слични приредби.

### Централна манифестација
Централната манифестација се одржува на *сабориштето*, на отворена сцена во Тршиќ, и традиционално почнува со изведување на „Химна на Вук” (српски јазик: „Химне Вуку”) на Стеван Мокрањац и со подигање на знамето на саборот. Следат поздравниот говор на претседателот на градот Лозница и *саборска беседа* на некој истакнат книжевник, уметник или научник. Потоа се изведува избраното музичко-сценско дело. На крајот настапуваат фолклорните ансамбли.

### Сабориште

Сабориштето денес претставува единствен музеј на народно неимарство на отворено, на кој покрај гледалиштето и театарот, во форма на амфитеатар, поставени градби кои потекнуваат од 19 век или почетокот на 20 век.

## Организатори
Организатори на саборот се Центарот за култура „Вук Караџиќ” и градот Лозница, под покровителство на Министерство за култура и информирање на Република Србија.

## Нематеријално културно наследство
Локалната заедница имала голема улога во осмислување на програмата на оваа манифестација, поради што таа сочинува дел од идентитетот на местото Тршиќ, во околина на градот Лозница во западна Србија. Вуковиот сабор е сместен во Националниот регистар на нематеријално културно наследство на Србија.

## Поврзано
* Сабориште во Тршиќ
* Сабор (манифестација)
* Нематеријално културно наследство

## Наводи

## Литература
* 

## Надворешни врски
* Центар за културу „Вук Караџић“ 

Категорија:Манифестации во Србија
Категорија:Туристички атракции во Србија
Категорија:Нематеријално културно наследство на Србија
Категорија:Вук Стефановиќ Караџиќ
Категорија:Српска култура
Бели Поток (Белград)

**Бели Поток** е приградска населба  во општина Вождовац во градот Белград, која се наоѓа на источните падини на Авала и низ населбата поминува автобуската линија 402 (Славија - Бели Поток) и ноќната линија 401 ( Дорќол - Пиносава ). Според пописот од 2011 година, имало 3.621 жители.

Тука се наоѓаат црквата Света Марија Магдалена во Бели Поток, Старата куќа на семејството Живковиќ во Бели Поток, Митровиќевиот дом на Авала и Железничката станица Бели Поток.

Под Авала, во областа Бели Поток, изградени се неколку вили во 1930-ти години, откако Дедиње го изгубил поранешниот изглед на излетничко место. 

## Демографија
лево|мини|220x220пкс|Поглед на Авала и Бели Поток
Во населбата Бели Поток живеат 2751 полнолетни жители, а просечната старост на населението изнесува 39,1 година (38,6 за мажи и 39,6 за жени). Во населбата има 1112 домаќинства, а просечниот број на членови по домаќинство е 3,07.

Оваа населба во голем дел е населена со Срби (според пописот од 2002 година).

## Наводи
 

## Надворешни врски
* Карти, аеродроми и локација на временската ситуација ()
* Сателитска мапа ()
* Сателитска карта на Google ()
* Карта на населбата на карта ()

Категорија:Авала
Категорија:Белградски населби
Категорија:Населени места во Србија
Галерија на икони (Прилеп)

**Галерија на икони - Струмица** — музеј на икони во градот Прилеп. Сместена е близу црквата „Св. Благовештение“ и е дел од Заводот за заштита на спомениците на културата и Музеј во Прилеп.

## Опис
Галеријата е основана со решение на Собранието на Општина Прилеп на 8 октомври 1979 година, кога во состава на Народниот музеј влегува и Меморијалниот музеј „Кузман Јосифоски – Питу“ со Постојана изложба „Галерија на икони“. Оваа галерија е една од најпретставителните во земјата поради вредноста на експонатите. Збирката опфаќа 66 икони од различен формат кои потекнуваат од црквите и манастирите во Прилепско, како и други експонати поврзани со христијанството.

## Поврзано
* Завод и музеј — Прилеп

## Наводи

## Надворешни врски

* Галерија на икони — Прилеп Инфо
*  Галерија на икони при НУ „Завод и музеј“ - Прилеп — МИЦ

Прилеп
Категорија:Музеи во Прилеп
Категорија:Појавено во 1979 година во Македонија
Бајски Канал

мини|десно|250п|Бајски Канал кај Бездан
**Бајски Канал** е воден тек кој го спојува градот Баја во Унгарија со Големиот Бачки Канал кај Бездан, проаѓајќи низ Националниот парк Дунав-Драва и Специјалниот резерват на природата Горње Подунавље. Долг е вкупно 44 километри, од кои 33 се од унгарска, а 11 од српска страна. Се смета за најчист канал во Србија поради што има богат рибен фонд.
## Настанoк и развој
Бајскиот Канал настанал од еден меандер на Дунав, но со промена на главниот речен тек останал отсечен. Поради својот пловен потенцијал бил уреден и на него се одвивал водениот сообраќај, а за да се регулира нивото на водата биле изградени преводници. Како последица, после Првата светска војна, поголемиот дел од каналот останал во Унгарија, која не видела интерес од  чистење на каналот од калливиот влез во каналот, што се одразило и на Големиот Бачки Канал. Дури со договорот од 1930 година било решено прашањето за снабдување на каналот со вода, а и понатамошното негово одржување. Со каналот во 1931 година се одвивале 10 проценти од вкупниот извоз на  Кралството Југославија.

Премините Шебешфок и Бездан, на влезот во Големиот Бачки Канал, од 1988 година не биле во функција. Биле реконструирани во 2020 година, додека Бајскиот Канал бил исчистен од унгарската страна во дужина од 35 километари
## Флора и фауна
Поради изразито чистата вода, Бајскиот Канал е познат како живеалиште за речиси сите слатководни рибни видови. Бреговите на каналот се обраснати со трска, додека во крајбрежните делови можат да се видат водени бели кринови. Покрај каналот се протега шумата „Карапанџа”, во која доминира дабот лужњак.
## Галерија


Податотека:Sebesfok, Bezdán.jpg
Податотека:Bajski kanal.jpg
Податотека:Hajnali csendélet Küllődön.jpg
Податотека:Bajai-csatorna Bezdánnál.jpg
Податотека:Mocsár a csatorna közelében Bezdánnál.jpg
Податотека:Bajai-csatorna vize Béregnél.jpg



## Наводи

## Надворешни врски

* SRP “Gornje Podunavlje“ на сајту vojvodinasume.rs
* Bajski kanal на сајту gimnazijaso.edu.rs

Категорија:Географија на Војводина
Категорија:Речни канали
Црква „Св. Сисој Велики“ - Тетово

**Свети Сисој Велики** — македонска православна црква во Тетово. Се наоѓа во градската населба Горно Маало, во горниот дел на градот, во дворот на црквата Св. Богородица.
Издрадбата на црквата била завршена во 2021 година, а осветена била на 1 август 2021 година.

## Наводи

Категорија:Цркви во Тетово
Т
Чифте амам (Тетово)

**Чифте амам** (**Бегов амам** или **Хуршиде амам**) — поранешен турски амам во градот Тетово, денес дом на Уметничката галерија на градот. Се вбројува меѓу најголемите знаменитости во градот и прогласен е за културно наследство на Македонија.

Амамот е класичен пример за османлиската архитектура. Изграден е на левиот брег на реката Пена на крајот од XV до почетокот на XVI век и сместен спроти Шарената џамија, на патот од Тетово за полошките села. Подигнат е од Мехмед Челеби, син на Исак-бег.

Изграден е од делкан камен, варовник и тулни украси својствени на периодот. Претставува типична симетрична двојна бања, од каде го добила името *чифте*. Влезот е од исток и е засводен. Прозорци има само во соблекувалната. Градбата има две големи и две мали куполи. Различната големина на куполите ја разбива еднообразноста на објектот. Првата купола е седумаголна, а секој агол има кружен отвор преку кој влегува светлина. Амамот е украсен со пластични и камени елементи — добро исполнети прекршени лакови и убави венци на куполите.

Амамот низ вековите е обновуван на многу наврати, но сепак го зачувал изворниот изглед. Последната реставрација е извршена од 2005 до 2007 г. и потоа амамот станал уметничка галерија.

## Поврзано
* Уметничка галерија - Тетово
* Шарена џамија

## Наводи

## Надворешни врски

* Беговиот амам - Тетово , *Културна мапа*
* Чифте Амам на градот , Општина Тетово

Категорија:Знаменитости во Тетово
Категорија:Исламски споменици на културата во Македонија
Категорија:Отомански амами во Македонија
Категорија:Поранешни бањи во Македонија
Порака (Балзак)

*** Порака *** — расказ од Оноре де Балзак. Објавен е во 1832 и е една од * Сцени од приватниот живот * на * [[Човечка комедија|Човечката комедија]] *.

## Содржина
Приказната е раскажана во прво лице од неименуван машки наратор. Тој се сеќава дека во 1819 година, бил на бина од Париз до Мулен каде што запознал друг млад човек и разговарале за нивните љубовни врски со постари мажени жени. Боксот се превртува, а другиот млад човек е смртно повреден. Пред да умре, тој бара од нараторот да оди во неговиот дом, да ги земе љубовните писма од неговата љубовница и да ѝ ги врати.

Нараторот прави како што му е кажано и оди во замокот на грофот и грофицата Де Монперсан надвор од Мулен за да ги врати писмата. Таму тој ја известува двојката за смртта на младиот човек. Од нараторот се бара да остане на вечера кај грофот. Сепак, грофицата не присуствува на вечерата, а нараторот се приклучува во потрагата по неа. Ја наоѓа скриена како плаче за нејзиниот млад љубовник.

Подоцна истата ноќ, грофицата ја посетува собата на нараторот за да дознае повеќе за смртта на нејзиниот љубовник, а тој ѝ ги враќа писмата. Кога ќе замине следниот ден, грофот му дава пари и го замолува да ги врати на пријател во Париз. По враќањето, нараторот дознава дека парите се всушност за него и дека грофицата му ги дала парите за да ги плати трошоците за неговото патување.

## Библиографија
* Ross Chambers, « Reading and the Voice of Death: Balzac’s *Le Message* », *[[Nineteenth-Century French Studies]]*, printemps-été 1990,  (3-4), .
*  Dorothy J. Kelly, « What Is the Message in Balzac’s *Le Message*? », *Nineteenth-Century French Studies*, hiver-printemps 1985,  (2-3), .
* Mireille Labouret, « *Le Conseil* et *Le Message* : un texte émissaire », *[[L'Année balzacienne]]*, 1988, , .
* Isabelle Miller, « Comment la fiction vient à un écrivain », *Genèses du roman. Balzac et Sand*, Amsterdam, Rodopi, 2004, .

## Наводи

## Надворешни врски
*"The Message", translation (by Ellen Marriage) at Project Gutenberg (full text)

Категорија:Раскази од 1832 година
Категорија:Француски раскази
Категорија:Човечка комедија
Категорија:Раскази на Оноре де Балзак