open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Палацо Ферерија

**Палацо Ферерија**, официјално **Palazzo Buttiġieġ-Francia**, – дворец во близина на влезот во Валета, главниот град на Малта. Бил изграден кон крајот на 19 век. Го дизајнирал архитектот Џузепе Бонавија, тој е првата градба на островите со дрвени балкони. Тој е национален споменик од прв ред.

## Историја
Во дворното место на дворецот постоела леарница од Малтешки редМалтешкиот ред која изработувала вооружување за витезите. Џузепе Бутиџиег и неговата жена Џована Камилери го добиле местото од владата и го изградиле дворецот Ферерија кон крајот на 19 век. На фасадата видливи се грбовите на Бутиџиег и Камилери. Дворецот ѝ бил оставен како мираз на нивната ќерка Тереза Бутиџиег. Таа се омажила за полковникот Џон Луис Франсија чие име дворецот го носел извесно време. Франсија бил шпански државјанин од британската колонија Гибралтар, и двајцата се запознала на Малта каде Франсија бил на служба со Британската армија.

Палацо Ферерија е вториот најголем дворец во Валета, после Дворецот на големиот мајстор.

left|200px|мини|Во текот на Втората светска војна, повеќе градби во Валета претрпеле структурни оштетувања, Палацо Фереррија (лево) претрпел минимални штети

Семејството Франсија живеело во дворецот до после Втората светска војна, во 1947 година. Војната ги уништила или делумно оштетила повеќето градби во Валета. Работничката влада, предводена од Дом Минтоф, изнајмила дел од дворецот од Франсија за Одделот за јавни работи, за да ја обнови Валета од воените оштетувања. Семејството држело мал дел од дворецот како стан кој денес се користи како министерска канцеларија на Малтешката влада. Франсија ѝ го продале дворецот на владата, која повторно ја предводена од премиерот Дом Минтоф, во 1979 година. Денес во приземјето на дворецот има повеќе продавници.

мини|десно|Еден од влезовите на Палацо Ферерија, денес продавница за облека.

## Архитектура
Архитектот на Палацо Ферерија бил Џузепе Бонавија, кој исто така ги проектирал Кула Белведере и Ла Борса. Бонавија бил првиот архитект кој ги вовел дрвените балкони на фасадите, почнувајќи од Палацо Ферерија. Тоа имало влијание на повеќе архитекти и малтешкото населени воопшто, нешто што е сè уште видливо и денес. Дворецот е прогласен национален споменик од прв ред од страна на Малтешкиот уред за планирање и животна средина.

## Галерија
**Внатрешност на Палацо Ферерија**

Palazzo_Ferreria_statue_2.jpeg|Кип кој ја претставува Африка
Palazzo_Ferreria_statue_4_America.jpeg| Кип кој ја претставува Америка
Palazzo_Ferreria_statue.jpeg| Кип кој ја претставува Азија
Palazzo_Ferreria_statue_3.jpeg| Кип кој ја претставува Европа


## Наводи

## Надворешни врски
*

Категорија:Дворци
Категорија:Малта
Прва македонска кошаркарска лига 1992/93

**Прва македонска кошаркарска лига 1992/93**, или **Мак Партнер лига** поради спонзорски причини, ― 1. издание на Првата македонска кошаркарска лига. Во оваа сезона првак бил Годел Работнички.

## Учесници
### Екипи

### Персонал

## Резултати
Кочани Деликатес - Вардар Комерц 110:81

Македонија 91 - Неметали Огражден 89:87

Годел Работнички - МЗТ Хепос 90:85
## Разигрување

## Победнички состав

**Главен тренер**
*  Александар Књазев 
**Помошник тренер**
*  Марин Докузовски 

## Поврзано
* Куп на Македонија 1993
* Втора македонска кошаркарска лига 1992/93

## Наводи

## Надворешни врски
* Видео снимка од натпреварот помеѓу Годел Работнички:МЗТ Хепос, 90:85, изворно емитуван на МТВ

1992/93
Кошарка
Кошарка
Сага за џудото 2

**Сага за џудото 2** или **Санширо Сугата 2** (јапонски: 續姿三四郎) - јапонски филм од 1945 година, во режија на Акира Куросава. Главните улоги ги играат: Денџиро Окочи, Сусусму Фуџита и Акитаке Коно.

## Синопсис
Во 1880-тите, еден ученик на боречки вештини ја продолжува својата намера да стане мајстор на џудото, а неговиот учител е основач на таа дисциплина. На крајот, ученикот ја совладува вештината доволно за да се истакне во боксерскиот меч меѓу американските и јапонските борци. Целиот филм зборува за соперништвото меѓу каратето и џудото, као и стремежот на Санширо да го направи она што е исправно. На една страна, тој се соочува со сето она што е морално исправно, а на друга страна со правилата кои ги наметнува доџото. На крајот, тој сепак одлучува да ги прекрши сите правила, го напушта доџото и се бори против американскиот боксер и мајсторот по карате. Санширо победува во двата меча и на крајот од филмот коначно се насмевнува, свесен дека конечно може да биде среќен...

## Наводи

Категорија:Филмови на Акира Куросава
Категорија:Филмови со Денџиро Окочи
Категорија:Филмови со Сусусму Фуџита
Категорија:Филмови со Акитаке Коно
Категорија:Јапонски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови на јапонски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Јапонија
Категорија:Филмови од 1945 година
Категорија:Џудо филмови
Категорија:Карате филмови
Ѓорѓе Војновиќ

**Ѓорѓе Војновиќ** (8 април 1971) - македонски поранешен кошаркар кој настапувал за МЗТ Аеродром и Работнички.

## Наводи

## Надворешни врски
* http://basketball.eurobasket.com/player/Goran_Veselinovski/FYR-Macedonia/KK_Rabotnicki_AD_Skopje/19657
* http://ekipa.mk/kolumna-g-org-e-vojnovik-so-tselo-srtse-za-makedonija/ 
* http://denar.mk/53331/biznis/gjorgje-vojnovic-e-pretsedatel-na-upravniot-odbor-na-viener-lajf-osiguruvanje

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1971 година
Категорија:Кошаркари од Скопје
Категорија:Кошаркари на КК Работнички
Категорија:Кошаркари на КК МЗТ Скопје
Систем на комплемент

thumb|lang=en|upright=1.4|Систем на комплемент
**Систем на комплемент** е дел од имунолошкиот систем кој ја засилува (надополнува) способноста на антителата и фагоцитите да ги отстранат микроорганизмите и оштетените клетки од организмот, да промовираат инфламација и напад на клеточната мембрана на патогенот. Дел е од вродениот имунолошки систем.

Системот на комплемент може да биде активиран по класична, алтернативна или лектинска патека. 

## Преглед

Категорија:Имунолошки систем
Мембрански напаѓачки комплекс

мини|десно|Мембрански напаѓачки комплекс

**Мембрански напаѓачки комплекс** (**MAC**, од ) е структура која типично се формира на површината на клеточните мембрани од патогените клетки како резултат на активација на системот на комплементот на домаќинот. Мембранскиот напаѓачки комплекс формира трансмембрански канали. Овие канали ја нарушуваат клеточната мембрана на целните клетки, што води до нивна лиза и смрт.

MAC се состои од подединиците C5b, C6, C7, C8 и неколку молекули на C9.

Повеќе белковини учествуваат во изградбата на MAC. Активираниот C5b се врзува за C6 при што се формира C5b-6 коплекс, потоа за C7 формирајќи C5b-6-7 комплекс. C5b-6-7 комплексот се врзува за C8, кој се состои од три синџири (алфа, бета и гама), при што се формира C5b-6-7-8 комплекс. C5b-6-7-8 последователно се врзува за C9 и делува како катализатор во полимеризацијата на C9.

## Наводи

Категорија:Имунолошки систем
Категорија:Имунологија
Кањон на Вучјанка

мини|Кањон

**Кањон на Вучјанка** — кањон, дел од долината на реката Вучјанка, десна притока на Ветерница во јужна Србија. Вучјанка се создава со спојување на Голема и Мала река кај Јасичко Рамниште, на ерозивното проширување каде се наоѓа хотелот „Влаина” (686 м).

Кањонот е засечен во северната падина на планината Кукавица и се наоѓа 18&nbsp;км југозападно од Лесковац. Кањонска форма речната долина добива под селото Збежиште и на потегот Сколица. Кањонот е долг 2&nbsp;км, засечен помеѓу врвовите Китка (988 м) и Самариц (619 м). Влезот во кањонот се наоѓа на околу 500 метри н.в., а излезот е на околу 340 метри н.в. На една истурена стрмна карпа на левиот брег на кањонот, на 150 м над реката, се наоѓа Зелен Град. На излез од кањонот се наоѓа хидроелектрана Вучје, изградена во 1903 година.

Коритото во  кањонот е полно со „вирови”, водопади и слапови. „Вировите” привлекуваат посебно внимание на луѓето и всушност претставуваат камени лонци или казани. Тие се флувијално ерозивни форми кои се создаваат на места каде се јавува силна еворсија, водовртежно движење на водената маса и речниот материјал кој таа го носи. Со текот на времето на тие места се формираат бунарести вдлабнатини во карпесто речно корито. Лонците во кањонот се познати под називот Ѓокини Вирови. Тие се вдлабнати во кристалестите шкрилци а подредени се степенесто, едни под други, од најголем до најмал. Претставуваат туристичка атракција не само во Вучје туку и во целата поранешна лесковачка општина.

Од водопади дсе истакнуваат:
* Водопад на безимениот поток со височина преку 30 метри, од каскаден тип и со периодичен карактер. Се наоѓа 100 метри над хидроелектраната Вучје, од десната страна на коритото на Вучјанка.
* Водопад покрај хидроелектраната, од левата стран на коритото на Вучјанка, од каскаден тип висок преку 40 метри и секогаш има вода.

Останатите водопади се со помала височина и се наоѓаат на самата река Вучјанка.

## Галерија

Податотека:Vodopad_kod_Hidrocentrale.jpg
Vodopad_kitka.jpg
Dolina reke Vučjanke 12.jpg|Водопад покрај хидроелектраната
Dolina reke Vučjanke 16.jpg|Водопад покрај хидроелектраната
Dolina reke Vučjanke 23.jpg|Кањон
Dolina reke Vučjanke 24.jpg|Кањон
Dolina reke Vučjanke 28.jpg|Кањон
File:Kanjon Vucjanke 00.jpg|Кањон
File:Kanjon Vucjanke 01.jpg|Кањон
File:Kanjon Vucjanke 02.jpg|Кањон
File:Kanjon Vucjanke 03.jpg|Кањон
File:Kanjon Vucjanke 04.jpg|Кањон
File:Kanjon Vucjanke 05.jpg|Кањон
File:Kanjon Vucjanke 06.jpg|Кањон
File:Kanjon Vucjanke 07.jpg|Кањон
File:Kanjon Vucjanke 08.jpg|Кањон
File:Kanjon Vucjanke 09.jpg|Кањон
File:Kanjon Vucjanke 10.jpg|Кањон


## Поврзано
* Вучјанка
* Ѓокини Вирови

## Наводи

Категорија:Реки во Србија
Категорија:Географија на Лесковац
Категорија:Клисури во Србија
Категорија:Водопади во Србија
Категорија:Знаменитости во Србија
Црвен Поток

thumb|250px|десно|''Црвен Поток - влез''
250px|мини
**Црвен Поток** — природен резерват во Националниот парк Тара, Србија. Се наоѓа во близина на Митровац на Тара. Во 1950 година бил прогласен за природен резерват од прва категорија и е под заштита на државата.

Природниот резерват Црвен Поток е од големо значење за науката затоа што во тресетните слојеви се сочувани фосилизирани поленови зрна кои чувааат податоци за историјата на растителниот свет, климатските промени, условите во живеалиштата на Тара и на цела Србија.

Се наоѓа на надморска височина од 1080 м, а по површина е нешто малку поголема од 23 хектари. Низ резерватот протекува поток кој преоѓа преку црвената глина и кога надоаѓа потокот добива црвена боја по која и го добил името.

Во резерватот, покрај смрека, елка има и евла и Панчиќева оморика.

Поради голема шумовитост и отсуство на сеча дошло до натрупување на органски материјал но и вода бидејќи долината во која се наоѓа месноста Црвен Поток е водонепропустлива. Последица на тоа е појава на тресетишта. Тој најинтересен дел од резерватот се нарекува Тепих Ливада.

Влезот во резерватот и патот до Тепих Ливада во 2010 година биле посебно уредени, па на многубројните излетници полесно им е да го пронајдат патот.

### Галерија

Слика:Crveni potok rezervat prirode.JPG
Слика:Edukativno šetne staze, Kaluđerske bare, Tara 002.jpg
Слика:Edukativno šetne staze, Kaluđerske bare, Tara 004.jpg


## Поврзано
* Митровац на Тара

## Литература
* 

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Туризам во Србија
Категорија:Национален парк Тара
Категорија:Туристички атракции во Србија
Ели Дикомен

**Ели Дикомен** (19 февруари 1833 година, Женева - 7 декември 1906 година, Берн) — швајцарски активист за мир. Тој бил Нобеловец, награден со Нобеловата награда за мир во 1902 година, која ја поделил со Шарл Албер Гоба.

Роден во Женева, работел како учител, наставник по јазик, новинар и преведувач на Швајцарската сојузна канцеларија (1869–1873).

Во 1867 година тој помогнал да биде основана т.н. Ligue de la paix et de la liberté  (Лига на мирот и слободата), иако тој продолжил да работи на други позиции, вклучително и секретар за компанија за челик „Јура-Симплон“ од 1873 до 1891 година. Таа година, тој бил назначен за директор на новосоздаденото т.н. Bureau international de la paix (Меѓународна канцеларија за мир), прва невладина меѓународна мировна организација, со седиште во Берн. Тој одбил да прифати плата за таа позиција, изјавувајќи дека сака да служи во овој капацитет само од причини на идеализам.

Неговите силни организациски вештини и го обезбедиле успехот на групацијата. Тој бил награден со Нобелова награда за мир во 1902 година, а беше директор на организацијата до неговата смрт во 1906 година.

*

## Надворешни врски

* Негова биографија во Нобеловата фондација  

Категорија:Швајцарски протестанти
Категорија:Швајцарски нобеловци
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за мир
Категорија:Луѓе од Женева
Категорија:Починати во 1906 година
Категорија:Родени во 1833 година
Ѓокини Вирови

**Ѓокини Вирови** () — комплекс од два вира во среднишниот дел од кањонот на реката Вучјанка, десна притока на Ветерница. Се наоѓа на 2&nbsp;км од Вучје, во непосредна близина на старата хидроелектрана која сè уште е во функција, во подрачјето околку Лесковац, јужна Србија.

Реката Вучјанка во својот средиштен тек ја сече кањонската долина со должина од нешто преку 2&nbsp;км со придружни појави од типот на слапови, водопади и длабоки вирови. Ѓокини Вирови се наоѓаат во најтесниот дел на кањонот, чија широчина кај горниот вир изнесува само 5 метри. Десниот брег  го сочинуваат стрмни падини Петокраки (1.041 м), а левата падини на Китка (645 ,.

Горниот вир е широк околу 15 метри, долг околу 5 метри со длабочина од 2,5 метри. Се наоѓа под Горниот водопад (9 метри висок), додека водата истекува од вирот на Долниот водопад (око 11 метри) и паѓа директно во долниот вир. Долниот вир е широк околу 20 метри, долг  10 метри, со длабочина од 4,5 метри. Температурата на водата во вировите летно време се движи околу 23&nbsp;°C, додека провидноста на горниот вир е потполна (2,5 м), долниот вир е релативно непровиден, а водата делува потпилно црно.

Вировите се омилено место за капење, првенствено помладите капачи, поради релативно непристапниот терен. Во текот на висок водостој горниот вир е практично недостапен.

На должина од 600 метри се наоѓаат и следниве места погодни за капење: Кадице,со релативно смали димензии, но со исклучително топла вода; вирот Јаз под 20 метри високиот водопад, по површина поголем од Ѓокините, но со длабочина од само 1,5 метри; низ помалите вирови до хидроелектраната и на крајот во најголемиот и најпосетениот вир Девказан 100 метри низводно од хидроелектраната, каде воедно е и крајот на најживописниот дел на кањонот.

## Галерија

Податотека:Đokini virovi 1.jpg|Брана
Податотека:Đokini virovi 2.jpg|Водоскок
Податотека:Đokini virovi 4.jpg|Базен
Податотека:Đokini virovi 5.jpg|Базен


## Поврзано
* Вучјанка
* Вучје

Категорија:Реки во Србија
Категорија:Географија на Лесковац
Вила Паризио

**Вила Паризио** – вила во Лија на Малта. Била изградена во 16 век од семејството Мускати и потоа преминала во рацете на семејствата Паризио Мускати, Де Пиро и Стрикланд. Моментално е седиште на Фондацијата Стрикланд и истовремено дом на Роберт Хорниолд-Стрикланд и неговото семејство. Мабел Стрикланд ја купила Вила Паризио во 1943 година. При основањето на Фондацијата Стрикланд „за себе и нејзините наследници засекогаш“ Мабел Стрикланд сепак оставила можност дека седиштето на фондацијата може да се премести на кое било друго место на Малта.

## Историја
Се верува дека Вила Паризио била изградена во 16 век како летна резиденција на семеството Мускати. Најраниот навод за градбата датира од 1567 година. Во 1797 година ја наследил Паоло Паризио Мускати и по неговата смрт во 1841 година преминала на неговата жена Антонија Мускати Ксара. Во 1938 година, вилата ја купила лејди Маргарет Стрикланд, жена на лордот Стрикланд.

Во 1943 година вилата ја купила Мабел Стрикланд која во неа живеела до нејзината смрт во 1988 година. It is now the seat of The Strickland Foundation, a foundation set up by Mabel in 1979.   Mabel set up the *[[Times of Malta]]* with her father Lord Strickland in 1935.

За сопствеништвото моментално се води спор меѓу фондацијата Стрикланд и Роберт Хорниолд-Стрикланд, единствениот наследник на Мабел Стрикланд.

## Градини
Вилата има свои сопствени градини во кои има бројни портокалови  и маслинови дрва.

## Поврзано
*Палацо Паризио (Валета)
*Палацо Паризио (Наксар)

## Наводи

Категорија:Малта
Категорија:Лија
Категорија:Градби на Малта
Географска распространетост на македонскиот јазик

мини|420п|Распространетост на луѓе коишто го зборуваат македонскиот јазик низ светот:

Со **географска распространетост на говорители на македонскиот јазик** се подразбира целосниот број на луѓе чијшто мајчин јазик е македонскиот јазик, југоисточен словенски јазик којшто служи како службен јазик на Македонија. Според пописот направен во 2002 година, вкупниот број на говорители на македонскиот јазик како прв јазик во државата изнесувал 1.344.815. Македонскиот јазик е исто така изучуван и говорен како втор јазик од сите етнички малцинства во државата, чија целосна бројка изнесувала 2.022.547 луѓе во пописот во 2002 година. Според *[[Ethnologue]]*, бројот на луѓе чиј мајчин јазик е македонскиот изнесувал 1.476.500 во 2016 година. Според проценки на јазичарот Виктор Фридман, бројот на говорници на јазикот изнесувал 3,5 милиони во 2001 година.

Македонскиот се зборува како мајчин јазик од иселеници на Балканот, континентална Европа и остатокот на светот, претежно во Австралија, Канада и Соединети Американски Држави. Според проценки за иселениците од државата во 1964 година, бројот на луѓе кои го говореле македонскиот јазик надвор од Балканот изнесувал 580.000. Вистинскиот број на говорители на јазикот како мајчин и втор јазик не може да се одради поради историско-политичките односи со Грција, Бугарија и Албанија. Уште една од причините поради која е тешко да се одреди целосниот број на говорители на јазикот е тоа што некои македонски дијалекти исто така се сметаат како дијалекти на српскиот и бугарскиот.

## Македонија
мини|лево|250px|Распределба на македонскиот јазик во Македонија (попис 2002)
Според пописот од 2002 година, во Македонија, од вкупното население од 2.022.547 жители, на 1.344.815 македонскиот јазик им бил мајчин јазик. Во Скопје бројот на жители чиј мајчин јазик бил македонскиот биле 341.340. Според податоците од пописот, говорителите на македонскиот јазик биле мнозинство во сите области на Македонија, освен во северозападните области, кои се повеќе населени со говорители на албанскиот јазик. Македонскиот јазик е мајчин јазик на 70% од жителите на земјата. Покрај македонското население, етничките Албанци, Срби, Роми, Турци и Власи зборуваат македонски јазик на разни нивоа како втор јазик.

Годишната јазичаричка податочна база *[[Етнолог]]* проценила дека во 2016 година имало 1.476.500 говорители чиј мајчин јазик е македонскиот. Американскиот јазичар Виктор Фридман проценил дека во 2011 година имало 3,5 милиони говорители.

## Наводи

*
* 
* 

Категорија:Македонски јазик
Романшки јазик

**Романшкиот** или **романг** (Romang/ Roma) е малајско-полинезиски јазик кој го говорат околу 1,700 луѓе (од 1991) во селото Јесусу на островот Романг во Малуку, Индонезија.

## Наводи

* Табер, Марк (1993). "Toward a Better Understanding of the Indigenous Languages of Southwestern Maluku." *Oceanic Linguistics*, Vol. 32, No. 2 (Winter, 1993), pp.&nbsp;389–441. University of Hawai'i.

Категорија:Тиморско-бабарски јазици
Категорија:Јазици во Индонезија
Фудбалска репрезентација на Јапонија

**Фудбалска репрезентација на Јапонија** е национална фудбалска репрезентација која ја претставува Јапонија на меѓународни натпреварувања. Јапонија е една од најуспешните национални селекции во Азија, четири пати го освоила Азискиот куп и се квалификувала на последните шест Светски фудбалски првенства . Најдобар стрелец за оваа репрезентација е Кунишиге Камамото. Капитен,а воедно и еден од најквалитетните играчи на оваа селекција е Маја Јошида. Моментално се наоѓаат на 26 место.

## Резултати на репрезентацијата

### Светски првенства

## Играчи

## Натпревари во 2010 година

## Надворешни врски

* Јапонски фудбалски сојуз  
* RSSSF архива на играчи со најмногу настапи и голови 
* Архива на RSSSF на Јапонија Резултати од 2005 година 
* Историја и вести

Категорија:Фудбалот во Јапонија
Јапонија
Анафилатоксин

**Анафилатоксини** се фрагменти (C3a, C4a и C5a) кои се создаваат при активацијата на системот на комплементот. Компонентите на комплементот C3, C4 и C5 се големи гликобелковини кои имаат важна улога во имунолошкиот одговор и одбраната на домаќинот. Тие имаат повеќе биолошки функции и протеолитички се активираат со цепење на специфично место, при што се формираат a- и b-фрагменти. C3a, C4a и C5a компонентите се нарекуваат анафилатоксини: тие предизвикуваат контракција на мазната мускулатура, вазодилатација, ослободување на хистамин од маст клетките, и зголемена васкуларна пермеабилност.

## Наводи

Категорија:Имунолошки систем
Пентекост

**Пентекост** (бислама: *Pentikos*, англиски: *Pentecost*, француски: *Pentecôte*, „педесетница“) е остров во покраината Пенама во островската држава Вануату. Островот е најнаселен во оваа покраина. Пентекост се наоѓа на околу 190 км северно од главниот град Порт Вила, а месното население го именува островот и како **Вану Ароароа**, **Рага** или **Арага**.

## Географија
Пентекост е планински остров кој има должина од над 60 километри и површина од 490 километри квадратну. Највисока точка на островот е Вулмат со 947 метри. Овој планински предел го дели островот на два географски дела, влажен источен брег и посушен западен брег. Брегот е доста зелен и погоден за плантажи и сточарство.
Климата на островот е тропска и просечните годишни врнежи изнесуваат 3.500 мм.  Има две годинишни сезони на островот, дождлива сезона од ноември до април и сува сезона од мај до октомври. Често има појави на циклони.

## Население
Островот има население од скоро 17,000 според пописот од 2009 година. Населението претежно е населено на западниот брег. На островот нема вистински град, туку населението живее во села. Селата на Пентекост се: Лаоне, Ававатунтора, Лолтонг, Латано,Намбварангиут, Бварнапни Мелсиси, Ранвади, Вану, Баравет Лоророр, Хотва, Панас, Валу, Панги, Назарет, Атватбанга, Ена, Вутсунмвел, Танбок, Нарува, Убику, Тансип и Ранпутор. 
На источниот брег се наоѓаат селата Ранвас, Бунлап, ранон, Ренбура и Ванрасини.

## Сообраќај
На островот има два аеродрома за локален авио-транспорт: Лонороре и Сара.  Покрај овој воздушен сообраќај, островот е поврзан со траекти со Порт Вила и Луганвил. Најчесто островот е посетуван на западниот брег, источниот брег поретко го посетуваат бродови. Патиштата и патеките не се асфалтирани, но ги поврзуваат сите села на островот.

## Јазици
На островот се зборуваат пет автохтони јазика: рагански јазик, апмански јазик, совански јазик, скејски јазик и саски јазик. Покрај овие, скоро сите зборуваат и на бислама. Образованите лица зборуваат и англиски и француски.

## Поврзано
* Пенама
* Вануату

## Наводи

## Надворешни врски
*Информации за Пентекост 
*Andrew Gray's diaries
*Јазици на Пентекост 

Категорија:Острови во Вануату
Категорија:Пенама
Маево

**Маево** (бислама: Maewо), поранешно име **Аурора**, е остров во покраината Пенама, во Вануату. Островот е на 105 километри источно од Еспириту Санто.

## Географија
Островот се наоѓа северно од Пентекост и источно од Амбае. Островот е долг 47 километри а широк 6 километри. Вкупната површина на островот е 268&nbsp;км2. Највисока точка на островот е 795 метри надморска висина. Според податоците од пописот од 2009 година, на островот живееле 3.600 луѓе. Островот е прекриен со густа вегетација.

Маево е остров со најмногу врнежи во Вануату. Островот е со густа и зелена вегетација. Врнежите овозможуваат островот да има доста големи извори на питка вода. Има и топлински извори. На Маево има и водопади, најголем е каскадниот водопад во близина на аеродромот во северниото дел на островот.

Климата на островот е тропска со просечни годишни врнежи од 3500 мм. Има две годишни сезони, дождлива сезона од ноември до април и сушна сезона од мај до октомври.

## Наводи

## Поврзано
* Пенама
* Вануату

## Надворешни врски
* Вануату Травел: Маево 

Категорија:Острови во Вануату
Категорија:Пенама
Ернесто Теодоро Монета

[десно|мини|231x231пкс| Споменикот на Монета во градините во Порта Венеција, во [Милано. Изделканиот текст гласи: „Ернесто Теодоро Монета, гарибалдинец, мислител, новинар, апостол на мирот меѓу слободните луѓе“ ]]
**Ернесто Теодоро Монета** (20 септември 1998 година во Милано, Кралство Ломбардија-Венеција &ndash; 10 февруари 1918) — италијански новинар, националист, револуционер, војник, а подоцна и пацифист и добитник на Нобелова награда за мир. Тој го усвоил мотото *In varietate unitas!* (Обединети во разликите) што подоцна било инспирирано за Мотото на Европската унија.

На 15-годишна возраст, Монета учествувал во „ Петте милански денови“ (востание од 1848 година против австриското владеење). Подоцна присуствувал на воената академија во Ивреа . Во 1859 година, тој се приклучил на Илјадната експедиција на Гарибалди, а исто така се борел во редовите на италијанската армија против Австријците во 1866 година.

Потоа, тој станал меѓународен активист за мир, и покрај неговиот силен италијански национализам.

Помеѓу 1867 и 1896 година бил уредник на демократскиот труд во Милано, „*Ил Секоло“*, објавуван од Едоардо Сонзоњо .

Во 1887 година го основал Ломбардското здружение за мир и арбитража (Unione Lombarda per la Pace e l'Arbitrato), кое повикувало на разоружување и предвидувало создавање на Лига на нации и Постојан арбитражен суд. Тој ја добил (со Луј Рено) Нобеловата награда за мир во 1907 година.

Сепак, во последните години од неговиот живот, италијанскиот национализам на Монета повторно се развил и му го надминал неговиот пацифизам. Тој изразил поддршка од јавноста и за италијанското освојување на Либија во 1912 година и за влегувањето на Италија во Првата светска војна во 1915 година.

## Надворешни врски

* Монографија на Ернесто Теодоро Монета на nobel-winners.com 
* Нобелови предавања, мир 1901-1925 година, Elsevier Publishing Company, Амстердам. 
* Биографија кај Нобеловата фондација
* Società per la pace e la giustizia internazionale. Основана од Ернесто Теодоро Монета 

Категорија:Италијански нобеловци
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за мир
Категорија:Римокатолички христијани од Италија
Категорија:Луѓе од Милано
Категорија:Починати во 1918 година
Категорија:Родени во 1833 година
Амбае

**Амбае** или **Аоба** (бислама: *Ambae, Aoba*) — остров во покраината Пенама во Вануату. Островот се наоѓа на околу 165 километри северозападно од Порт Вила, главниот град на државата.

## Географија
Островот е со вулканско потекло, округлест е и доста планински. Островот е покриен со вегетација, населените места се опколени и со мали шуми. На островот има плантажи. Нема постојан извор на питка вода, освен езерата на врвот на кратерот во средишниот дел на островот. Сепак, езерата не се достапни. Луѓето имаат канали и резервоари за собирање питка дождовна вода.  На островот нема реки, но сето ова не влијае врз потребите за вода на луѓето Климата е тропска со просечни годишни температури од 30 степени.

Амбае е всушност врвот на вулканот Манаро Вуи, кој се издига  1,496&nbsp;метри над нивото на морето, или околу 3,900&nbsp;метри мерејќи од морското дно.

## Население
Островот има население од околу 11,000 жители, поделени во 3 или 4 јазични групи (источноамбаески јазик, западноамбаески јазик и јужноамбаески јазик.

## Сообраќај
На Амбае има три писти кои ги користи Air Vanuatu: Аеродром Валаха на југозапад, Аеродром Редклиф на југг и Аеродром Лонгана во североисток.

## Наводи

## Поврзано
* Пенама
* Вануату

## Надворешни врски
* Вулкани: Амбае
* Вануату Травел: Амбае 

Категорија:Острови во Вануату
Категорија:Пенама
Категорија:Активни вулкани
Категорија:Кратерски езера
Тангоа

**Тангоа** (бислама: *Tangoa*) е остров во покраината Санма во Вануату.

## Географија
мини|Островот Тангоа 2015 година
Островот се наоѓа непосредно до јужниот брег на Еспириту Санто. Островот се наоѓа спороти паркот Наџинго Хармони. Островот е половично прекриен со шума, а половично со обработливо земјиште. На западниот дел на островот се наоѓа населеното место со вкупно населени од 394 жители. Населението зборува на тангоански јазик.

## Наводи

## Поврзано
* Санма
* Еспириту Санто

Категорија:Острови во Вануату
Категорија:Санма
Сакао (Санма)

**Сакао** (бислама: Sakao) или Лати (*Lathi*) е остров во покраината Санма во Вануату.

## Опис
Островот не е населен. Сакао се наоѓа во близина на североисточниот брег на Еспириту Санто. Островот има густа зелена вегетација. По островот е именуван сакаоанскиот јазик, кој се зборува во близина на Порт Олри, Еспириту Санто.

## Поврзано
*Санма
* Еспириту Санто

## Наводи

Категорија:Острови во Вануату
Категорија:Санма
Луј Рено

**Луј Рено** (21 мај 1843 година - 8 февруари 1918 година) — француски правник и образовник, со-добитник на Нобеловата награда за мир во 1907 година (со Ернесто Теодоро Монета).

Рено е роден во Ату. Од 1868 до 1873 година Рено бил професор по римско и трговско право на Универзитетот во Дижон. Од 1873 година до неговата смрт бил професор на правниот факултет на Универзитетот во Париз, каде во 1881 година станал професор по меѓународно право. Во 1890 година тој бил назначен за правен советник во Министерството за надворешни работи, функција создадена за него каде ја испитувал француската надворешна политика во поглед на меѓународното право. Тој учествувал на бројни конференции од овој тип, особено на двете Хашки конвенции (1899 и 1907) и Лондонската поморска конференција (1908-1909).

Рено бил истакнат како арбитер, неговите познати случаи вклучително и случајот „Данок на јапонска куќа “ од 1905 година, случајот „Каса Бланка“ од 1909 година, случајот „Сарваркар“ од 1911 година, случајот „Картагина“ од 1913 година и случајот „Мануба“ од 1913 година. Меѓу неговите списи се написи и монографии на специјализирани теми на меѓународното право. Заедно со неговиот пријател и колега Шарл. Лион-Каен, тој изработил неколку дела за трговско право, меѓу кои и компендиум во два тома, трактат во осум тома и прирачник што излегол на многу изданија.

Во 1879 година, Рено го објавил својот „Вовед во проучувањето на меѓународното право“ и „Први прекршувања на меѓународното право од страна на Германија во 1917 година“, во врска со инвазијата на Белгија и на Луксембург заради непочитување на германските обврски во договорот.

## Надворешни врски

* Страница за Нобелови добитници
* Биографија кај Nobelprize.org 

Категорија:Добитници на Нобеловата награда за мир
Категорија:Француски нобеловци
Категорија:Починати во 1918 година
Категорија:Родени во 1843 година
Малпараву

**Малпараву** (бислама: *Malparavu*) е мало островче во покраината Санма во Вануату.

## Опис
Островот е познат и како *Мунпарап* или *Мате Вулу*. Островот не е населен. Малпараву се наоѓа непосредно до источниот брег на Еспириту Санто. Просечната надморска висина на островот е 15 метри.

## Наводи

## Поврзано
* Вануату
* Еспириту Санто

Категорија:Острови во Вануату
Категорија:Санма
Тобијас Асер

**Тобијас Мајкл Карл Асер** (   ; 28 април 1838 година - 29 јули 1913 година) — холандски адвокат и правен научник од еврејско потекло.

Во 1911 година, тој ја добил Нобеловата награда за мир (заедно со Алфред Фрид ) за својата работа во областа на приватното меѓународно право, а особено за неговите достигнувања во воспоставувањето на Хашката конференција за приватно меѓународно право (ККЧП).

## Живот
Тобијас Мајкл Карл Асер е роден на 28 април 1838 година во Амстердам во Холандија. Тој бил син на Карл Даниел Асер (1813–85) и внук на Карел Асер (1780-1836). Студирал право на Универзитетот во Амстердам и Универзитетот Лајден и бил професор по право на Универзитетот во Амстердам.

Асер ги ко-основал Revue de Droit International et de Législation Comparée со Џон Вестлејк и Густаве Ролин-Јакиминс. Тој исто така го ко-основал Институтот де Дројт Интернационал.  во 1873 година. Во 1880 година стана член на Кралската Холандија академија за науки и уметности.

## Наводи


Категорија:Луѓе од Амстердам
Категорија:Членови на Кралската холандска академија на уметностите и науките
Категорија:Еврејски научници
Категорија:Холандски нобеловци
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за мир
Категорија:Починати во 1913 година
Категорија:Родени во 1838 година
Категорија:Еврејски нобеловци
Категорија:Членови на Кралската академија на науките и уметностите на Белгија
Шарнебек (општинска заедница)

**Шарнебек** () — општинска заедница во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Шарнебек.
мини|Грб на Шарнебек
Општинската заедница Шарнебек се состои од следниве општини:

# Артленбург
# Бритлинген
# Ехем
# Хитберген
# Хонсторф
# Лидерсбург
# Рулсторф
# Шарнебек

Категорија:Општински заедници во Долна Саксонија
Франк Келог

**Френк Билингс Келог** (22 декември 1856 година - 21 декември 1937 година) — американски адвокат, политичар и  кој работел во американскиот Сенат и како државен секретар на САД . Тој бил соавтор на Пактот Келог-Брајанд, за кој бил награден со Нобелова награда за мир во 1929 година.

## Раниот живот и кариерата
Келог е роден во Потсдам, Њујорк, Њујорк на 22 декември 1856 година. Неговото семејство се преселило во Минесота во 1865 година. Келог започнал да го практикува правото во Рочестер, Минесота, во 1877 година. Тој работел како градски адвокат на Рочестер 1878-1881 година и окружен адвокат за округот Олмстед, Минесота, од 1882 до 1887 година. Се преселил во Сент Пол, Минесота, во 1886 година.

## Наводи


Категорија:Државни секретари на САД
Категорија:Американски нобеловци
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за мир
Категорија:Носители на Легијата на честа
Категорија:Починати во 1937 година
Категорија:Родени во 1856 година
Категорија:Членови на Американското филозофско друштво
Рулсторф

**Рулсторф** () — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Рулсторф се наоѓа на западниот раб од Природниот парк Брег на Елба-Дравен.

### Општински единици

Општината Рулсторф е составена од следниве места:

* Болтерсен
* Кронсберг
* Рулсторф
* Плангенмор
* Ној Рулсторф
* Ној Болтерсен

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Линебург (округ)
Хонсторф

**Хонсторф** (; службено позната како **Хонсторф (Елба)**) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Хонсторф се наоѓа на левиот брег на Елба, западно од биосферниот резерват Долносаксонски Елбталауе, спроти стариот бродски град Лауенбург на Елба.

### Општински единици

Општината Хонсторф е составена од следниве места:

* Хонсторф
* Засендорф
* Булендорф

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Линебург (округ)
Артленбург

**Артленбург** () — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

Општината поседува пазарно право и со тоа има некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, означена е како „флекен“ (*Flecken*), мала населба со локално значење.

## Географија
### Местоположба

Артленбург се наоѓа на западниот раб од Природниот парк Брег на Елба-Дравен. Во нејзина близина се спојува Страничниот канал на Елба во реката.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Линебург (округ)
Фудбалска репрезентација на Парагвај

**Фудбалска репрезентација на Парагвај** е фудбалска репрезентација на Парагвај под контрола на Фудбалската федерација на Парагвај. Тимот успеал да се квалификува во второто коло трипати на Светските првенства во 1986, 1998, 2002 година, но никогаш не успеал да помине понатаму.

Парагвај триумфирал во Копа Америка во 1953 и 1979 година .

На Олимписките игри 2004 година во Атина, тие го освоиле сребрениот медал, бидејќи во финалето загубиле со 1-0 од Аргентина .

Моментално се рангирани на 41 позиција.

## Резултати на репрезентацијата

### [[Светско првенство во фудбал|Светски куп]]

### Американски куп

## Надворешни врски

* Официјалната страница на Фудбалската асоцијација на Парагвај 
* Архива на резултати на RSSSF 1919-2004

Категорија:Парагвај
Категорија:Фудбал
Парагвај
Ал Гор

**Алберт Арнолд „Ал“ Гор Помладиот** (роден на 31 март 1948 година) — американски политичар и екологист, кој служел како 45-ти потпретседател на САД од 1993 до 2001 година. Гор во 1992 година бил избран со Бил Клинтон како претседател на САД, а истиот успех го доживеал и на следните избори во 1996 година. Скоро пред крајот на вториот мандат на Клинтон, Гор бил избран за кандидат на претседателските избори во 2000 година, но ги загубил изборите во многу блиска трка по пребројувањето на Флорида. По завршувањето на мандатот за заменик претседател во 2001 година, Гор останал истакнат како автор и активист за животната средина, за чија работа во својот активизам за климатските промени (заедно со Меѓувладиниот панел за климатски промени) добил Нобелова награда за мир во 2007 година.

Гор бил службеник на Тенеси (1977-1985) и од 1985 до 1993 година служеше како сенатор од таа држава. Тој бил заменик претседател за време на администрацијата на Клинтон од 1993 до 2001 година. Претседателските избори во 2000 година биле една од најблиските претседателски трки во историјата. Гор го освоил народното гласање, но по контроверзниот изборен спор околу пребројувањето во Флорида (решен од Врховниот суд на САД, кој пресуди 5-4 во корист на Буш), тој ги загубил изборите.

Гор е основач и сегашен претседавач на Проектот за климатска реалност, соосновач и претседател на генерација инвестиции за управување, член на Управниот одбор на „Епл АД“ и постар советник на Гугл. Гор е исто така партнер во фирмата Клајнер Перкинс, која ја предводи групата решенија за климатски промени. Тој работел како визитинг професор на Државниот универзитет Среден Тенеси, Факултетот за новинарство на Универзитетот Колумбија, Универзитетот Фиск и Универзитетот во Калифорнија, Лос Анџелес. Тој бил член на Одборот на директори на Светскиот институт за ресурси.

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 
* 
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Американски политичари
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за мир
Категорија:Американски нобеловци
Категорија:Американски блогери
Категорија:Членови на Американското филозофско друштво
Категорија:Родени во 1948 година
Категорија:Потпретседатели на САД
Конрад Лоренц

**Конрад Лоренц** (  ; Виена, 7 ноември 1903 година - Виена, 27 февруари 1989 година ) — еден од најистакнатите природонаучници на дваесеттиот век, добитник на Нобеловата награда за медицина. 
мини|Конрад Лоренц, 1978

## Животопис
Роден е на 7 ноември 1903 година во Виена, каде успешно во 1928 година, ги завршил медицинските студии. После тоа, тој започнал да студира природни науки и во 1933 година дипломирал во Виена на Филозофскиот факултет на Филозофскиот факултет зоологија со палеонтологија и психологија .

Со неколку научни трудови, Лоренц станал пионер во проучувањето на однесувањето на птиците и наскоро станал и светски познат научник. Спроведувајќи бројни експерименти врз животните, особено птиците, Конрад Лоренц започнува да ги проучува животните и човековото однесување. Тој докторирал во 1937 година на Филозофскиот факултет во Виена, со делото „Компаративна анатомија и психологија на животните“, а по Втората светска војна бил професор на Универзитетот во Минхен. Во 1973 година ја добил Нобеловата награда за медицина во знак на признание за плодната научна студија за корените на човековото однесување.

Покрај голем број стручни трудови, Лоренц има напишано и научно популарни книги кои се преведени на многу светски јазици. Неговото најпознато такво дело е книгата „Тој разговараше со животните“, преведена на српски јазик и отпечатена во едицијата „ Српска книжевна соработка “.

Починал на 27 февруари 1989 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* Неговата автобиографија, на страница посветена на добитниците на Нобелова награда 
* Биографија на руски

Категорија:Австриски нобеловци
Категорија:Австриски природонаучници
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за физиологија или медицина
Категорија:Австриски зоолози
Категорија:Физиологија
Категорија:Луѓе од Виена
Категорија:Починати во 1989 година
Категорија:Родени во 1903 година
Категорија:Носители на прускиот Орден за заслуги (граѓански)
Категорија:Странски членови на Кралското друштво
Категорија:Членови на Баварската академија на науките
Категорија:Членови на Кралската шведска академија на науките
Категорија:Носители на Големиот крст со ѕвезда и лента на Орденот за заслуги за СР Германија
Категорија:Австроунгарски нобеловци
Категорија:Членови на Американското филозофско друштво
Категорија:Австриски орнитолози
Женска ракометна репрезентација на Бразил

**Женска ракометна репрезентација на Бразил** (   ), во организација на ракометниот сојуз на Бразил, го претставува Бразил во ракомет на сите големи светски и континентални натпревари. Во декември 2013 година, ракометната репрезентација на Бразил го освои Светскиот куп за првпат во историјата, откако во финалето на натпреварувањето, кое се одржа во Белград, Србија, ја совлада Србија со резултат 22:20. Бразилскиот тим победи на сите девет натпревари што ги одиграа на турнирот. Тие се првиот тим од Америка и по Јужна Кореја што се единствениот тим надвор од Европа кој го освои Светскиот куп.

### Резултати

### Олимписки игри

### Светски куп

### Панамериканско првенство во ракомет за жени

## Тековен состав
*Состав на [[Светско првенство во ракомет за жени 2013|Светското првенство 2013]] :* 

**Селектор: Мортен Субак**

## Надворешни врски

* Официјалното мрежно место  
* IHF профил 

Категорија:Ракометот во Бразил
Категорија:Женски ракометни репрезентации
Темпл Грандин

мини|301x301пкс| Темпл Грандин
**Темпл Грандин** (Бостон, 29 август 1947 година ) е американски доктор на науки (гранка на сточарство ) и професор на Државниот универзитет во Колорадо, автор на бестселер и советник во сточарската индустрија за однесување на животните. Како личност со високофункционален аутизам, Грандин е призната и како активист за аутизам и пронаоѓач на машини за гушкање (или) дизајнирани да ги смират преосетливите лица. Според нејзиниот живот, снимен е филмот *Темпл Грандин* во 2010 година.

## Детството, младоста и образованието
Грандин е родена во Бостон, семејство на Ричард Грандин и Јусташи Катлер.И дијагностицирале аутизам кога имала само две години (1950). На неа и било дијагностицирано оштетување на мозокот и присуствувала на предучилиште каде, според нејзино мислење, и предавале добри учители. Мајката на Грандин разговарала со доктор, кој предложил говорна терапија, а таа ангажирала дадилка која минувала часови играјќи со Грандин и нејзината сестра. По завршувањето на училиштето во Хемпшир кантри, интернат за талентирани деца во Ринг (Нов Хемпшир), во 1966 година, Грандин ги завршила своите додипломски студии по психологија на факултетот Френклин Пирс. Во 1970 година, магистрирала сточарство на Државниот универзитет во Аризона во 1975 година, потоа докторирача на Универзитетот во Илиноис (*Urbana-Champaign*). Во 1989 г. Грандин го примила почесниот докторат на Ветеринарниот колеџ во Онтарио на Универзитетот во Гелф во Онтарио (Канада) на собранието во 2012 година каде била главен говорник. 
десно|мини|200x200пкс| Темпл Грандин на ТЕД (2010)

## Кариера
Грандин е филозофски водач на движењето за благосостојба на животните и движењето за права на луѓето со аутизам. Двете движења ја наведуваат нејзината работа за благосостојба на животните, неврологијата и филозофијата. Таа го разбирала анксиозното чувство што доаѓа од заканите од животната средина и чувството на отфрлање и страв што и давал мотивирација да работи хумано со добитокот. Нејзината деловна мрежна страница промовира подобрување на стандардите во кланиците и сточарските фарми. Во 2004 година, таа беше наградена со Наградата Прога во категоријата „визионер“.

Една од нејзините најважни есеи е за благосостојбата на животните, во која таа претпоставува дека животните се технички сопственост на нашето општество, на кое законот конечно дава етичка заштита или права.

## Приватен живот
Грандин вели дека „делот од другите луѓе кои имаат емотивни врски не е дел од неа“, и таа никогаш не се омажила или немала деца. Покрај работењето во сточарството, за доброто на животните и за правата на луѓето со аутизам, нејзините други интереси вклучуваат и јавање коњи, научна фантастика, филмови и биохемија. Таа ја опишува социјализацијата со другите како „здодевна“ и не е заинтересирана за читање или гледање на емотивни проблеми или врски.

## Наводи

## Надворешни врски

* Грандин 
* Тед 
* ПЕТА

Категорија:Родени во 1947 година
Категорија:Апсолвенти на Илинојскиот универзитет во Урбана-Шампајн
Категорија:Животните и човекот
Категорија:Живи луѓе
Мартин Јорданоски

**Мартин Јорданоски** (, ) – македонски филмски и театарски глумец.

## Животопис
Мартин Јорданоски е роден во Скопје во 1987 година, каде го завршил основното и средното образование. Од својата 14. година се занимава со глума. Се запишал на Факултетот за драмски уметности во Скопје во класата на проф. Владимир Милчин и дипломирал во 2012 година. Се вработил во Театарот за деца и младинци.

Аматерски се занимава со жонглирање и магионичарство т.е. илузионизам.

## Творештво
Мартин Јорданоски преку 10 премиери и ги толкувал улогите на Могли, Капетан Кук, Мачорот во чизми, Страшилото, Данил Хармс и др.

Активен е на алтернативната театарска сцена со повеќе од 5 претстави. Има преку 30 детски концерти со Македонската филхармонија, а својот глас го позајмил во над 30 детски анимирани серии.

Од 2023 до 2024 година, е водител на емисијата за деца "Квиско" на МРТ 1.

### Филмографија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Тафеа

**Тафеа** (бислама: *Tafea*) е една од шестте покраини во Вануату. Тафеа ги опфаќа најјужните острови во државата. Името на покраината потекнува од првите букви на петте најголеми острови во покраината: **Т**ана, **А**нејтјум, **Ф**утуна, **Е**романго и **А**нива.

## Историја

За разлика од останатите покраини на Вануату, територијалниот интегритет на оваа административна единица не е променет уште од колонијалниот период. Сепак, во тоа време покраината се именувала или како **Јужен округ** или само како **Тана**. Денес административен центар на покраината е Исангел, а во колонијалниот период бил Ленакел.

Во 1970-те на островот Тана се појавило сепаратистичко движење за независност на Тана. Самопрогласувањето било на 24 март 1974 година. Ова движење било задушено по противењето на Франција и воспоставувањето на Англо-францускиот кондоминиумот на 29 јуни 1974.

Во 1980 година имало и друг обид за сепаратизам, со самопрогласувањето на независната Тафеа на 1 јануари 1980. Британските сили интервенирале на 26 мај 1980 и така останале дел од Вануату.

## Географија
Покраината има население од  32,540 и површина од 1,628&nbsp;км2. Главниот остров, но според површина втор, е Тана. На Тана живеат околу 80% од населението на покраината. Најголемо село е Ленекел, а административен центар на покраината е Исангел.

Најголемите три острови се дел од Меланезија, а Анива и Футуна се дел од Полинезија.

## Острови
Островите во покраината се:

## Наводи

## Надворешни врски
* Вануату Травел: Тафеа 

*
Категорија:Островски земји
Категорија:Држави и територии настанати во 1994 година
Анејтјум

**Анејтјум** (бислама: *Aneityum*) или познат и како **Анатом** или **Каему** (*Anatom* или *Keamu*) е остров во покраината Тафеа во Вануату. Анејтјум е најјужниот остров под контрола на Вануату.

## Географија
Островот е најјужен во државата Вануату. Жителите на Анејтјум, а воедно и Вануату, сметаат дека Метјуовите и Хантеровите Острови се дел од Вануату, дел од културната сфера на Анејтјум, но сепак островите се од контрола на Нова Каледонија.

Најјужна точка на Вануату е ’ртот Неганеајинг. Во непосредна близина на самиот брег на Анејтјум е островчето **Ињек** или **Мистериозен Остров**. Околу Ињек има и гребен, потонат, кој е под вануатска контрола. Островот има вкупна површина од 159.2&nbsp;км2 и највисока точка од 852 метри. Овој врв се вика Инреров Атамејн. Има две села, поголемото е Анелкаухат.

## Население
Анејтјум, според пописот од 2009 година, имал население од 915 жители.  Населението зборува на анејтјумски јазик.

## Сообраќај
На островот има писта која функционира како Аеродром Анатом. Овој аеродром не е на Анејтјум туку на Ињек, малото островче.Има летови до Порт Вила.

## Наводи

## Поврзано
* Тафеа
* Вануату

## Надворешни врски
* Вануату Туризам

Категорија:Острови во Вануату
Категорија:Тафеа
Валдорф

**Валдорф** може да се однесува на следниве места во Германија:

* Валдорф (Баден) — град во округот Рајна-Некар, Баден-Виртемберг
* Валдорф (Тирингија) — село и поранешна општина во округот Шмалкалден-Мајнинген, Тирингија