open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Антоан Франсоа Прево

**Антоан Франсоа Прево** (француски: *Antoine-Francois Prevost*, роден на  во  - починал на  во ) — француски писател.

## Биографија
 
Антоан Франсоа Прево е роден на  во , Франција. Неговиот татко бил судски чиновник. Семејството го запишал во језуитското училиште во Еден, сакајќи да стане свештеник, но во 1712 година го напуштил школувањето и стапил во војска како доброволец. Кага завршила војната заминал во Париз каде се запишал на школување во Аркурт.

Во 1717 година стапил во Језуитите, во колеџот Ла Флеш, но по една година го напуштил редот и повторно стапил во армија, за да во 1720 година замине во Холандија и побара засолниште кај Бенедиктанскиот ред. Во текот на овој период започнал да го пишува својот прв авантуристички роман. Истата година побегнал од манастирот и заминал кон Англија каде се задржал две години. Таму се занимавал со пишење, учење на англискиот јазик а работел како куќен учител. Во 1730 година го напуштил Лондон и заминал во Холандија. Таму ја запознал Ленки Екхарт, со која побегнале повторно во Англија поради неплатени долгови.

Во најголемата финансиска криза, Прево ја фалсификувал меницата на име на еден свој поранешен ученик, поради кое тој бил уапсен. Казната за ова дело во тоа време означувала смртна казна, но по интервенцијата на својот ученик како и на неговиот татко, тој бил помилуван и ослободен. По ова, тој повторно се вратил во Франција и со помош на своите париски пријатели повторно, како покајник, стапил повторно во редот на Бенедиктанците. Бидејќи сакал материјално да закрепне, Прево станал таен соработник на еден памфлетист. Кога полицијата го открила, тој повторно морал да побегне, овој пат во Брисел, па во Франкфурт. Кога аферата завршила, тој во 1742 година се вратил во Париз и се посветил на мирен живот, преведувајќи најразлични дела од англиски јазик. Починал на  година.

## Дела

* *Le Doyen de Killerine, Killerine, histoire morale composée sur les mémoires d'une illustre famille d'Irlande* 
* *Tout pour l'amour* (1735), превод
* *Histoire d'une Grecque moderne* (1740)
* *l'Histoire de Marguerite d'Anjou* (1740)
* *Mémoires pour servir a l'histoire de Malte* (1741)
* *Campagnes philosophiques, ou mémoires ... contenant l'histoire de la guerre d'Irlande* (1741)
* *Histoire de Guillaume le Conquérant* (1742)
* *Histoire générale des voyages* (1746-1759)
* *Manuel Lexique* (1750)
* Преводи од Самјуел Ричардсон: *Lettres anglaises ou Histoire de Miss Clarisse Harlovie* (1751), од делото Clarissa, и *Nouvelles lettres anglaises, ou Histoire du chevalier Grandisson* (1755).
* *Mémoires pour servir a l'histoire de la vertu* (1762), од Френсис Шеридан 
* *Histoire de la maison de Stuart* (1740) од Дејвид Хјум
* *Le Monde moral, ou Mémoires pour servir a l'histoire du coeur humain* (1760)

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Француски писатели
Категорија:Починати во 1763 година
Харалд Андерсон

**Харалд „Слактарн“ Андерсон** (2 април 1907 – 18 мај 1985) — шведски атлетичар кој се натпреварувал во дисциплината фрлање диск. Во 1934 година тој ја освоил европската титула и бил сопственик на светскиот рекорд во фрлање диск осум месеци. Истата година тој го добил признанието за „најзначајно шведско спортско остварување во годината“.

## Кариера
Андерсон бил шведски шампион секоја година од 1932 до 1935 и најдобар светски фрлач на диск во 1934 и 1935 година. Тој го соборил светскиот рекорд на американецот Пол Џесап од 51.73&nbsp;метри двапати во исто натпреварување (двоен натпревар помеѓу шведските и норвешките тимови во Осло) на 25 август 1934 година, префрлајќи најпрво 52.20&nbsp;метри а потоа и 52.42&nbsp;метри; вториот резултат бил официјално ратификуван од ИААФ. На Европското првенство 1934 во Торино две недели подоцна Андерсон префрлил 50.38&nbsp;метри и победил убедливо пред Пол Винтер и Иштван Доноган.

Андерсон го загубил приматот светски рекордер во април 1935 година, кога германецот Вили Шредер префрлил 53.10&nbsp;метри во Магдебург; но сепак, тој останал најдобар светски фрлач, бидејќи Шредер не бил во постојана форма на големите натпреварувања и имал здравстевни проблеми. Андерсон ги освоил титули на шведското и британското државно натпреварување истата година,  и на 13 октомври тој го подобрил шведскиот државен рекорд на 53.02&nbsp;метри во Еребру. Тој бил главен фаворит на Летните олимписки игри 1926 во Берлин, но се повредил самиот пред игрите; тој се обидел да се натпреварува во квалификациите, но успеал да прфрли околу 38.5 метри и не успеал да се квалификува во финалето.

## Наводи

Категорија:Родени во 1907 година
Категорија:Починати во 1985 година
Категорија:Шведски фрлачи на диск
Куе Кинг

**Куе Кинг** (роден како **Роналд Сунга Рејес** на 17 јануари 1981) — американски вајар со филипинско потекло. Повлијаен од американската вајарка со јапонско потекло Рут Асава, Куе има развиено сопствени процеси и техники на вајање со жица, едновремено продолжувајќи ја и персонализирајќи ја оваа ретка уметничка традиција.

## Животопис
Куе Кинг е роден како Роналд Сунга Рејес на 17 јануари 1981 година во Олонгапо на Филипинските острови. Најмлад од шест деца од првогенерациско азиско-американско семејство, Рејес живее во Олонгапо до седум години, кога неговите родители (Марија Тереза Сунга Рејес и Камило Рејес) се преселуваат на Флорида каде ги поминува наредните седумнаесет години од својот живот. И покрај тоа што студира фотографија на уметничката академија „Даглас Андерсон“, токму тука за првпат изразува интерес за вајање; голем дел од времето во текот на овој период го минува патувајќи, на тој начин создавајќи персона на современ lebenskünstler. На 24 години, се преселува од Флорида на Хаваите, каде добива награди (за најдобро шоу, второ и прво место за уметничко дело) три последователни години од страна на Источнохавајскиот културен центар. На 29 години се преселува во Сан Франциско; оттогаш постојано патува.

## Дела
Инспириран од природата и танцот, Кинг создава уметнички дела за кои се вели дека се "спокојни во сопствената навидна едноставност." Претежно самоук, тој употребува жица цврсто врзана за природни објекти за да создава органски форми и фигури. Исто така работи и со накит.

### Биоморфи
Она што започнува како мал проект на изработка на скулптури на гранки и цветови - за во текот на првите години од Војната против тероризмот да бидат бесплатно раздавани низ САД како пораки за мир - Кинг ќе го претвори во оригинален уметнички жанр, кој ќе му овозможи преку комбинација на алуминиум, не’рѓосувачки челични влакна, месингова жица и пердуви, да ја допре "грандиозната смисла на органското". Самонаречени биоморфи, скулптурите се наводно инспирирани од медитирањето на Кинг меѓу гранките на едно дрво згрчено на работ од еден рид и расползено надолу по рабовите на клисурата.

### Апстракти
Првично инспирирани од скулптурите на Рут Асава, Кинговите апстракти се споредувани со танц и геометрија.

### Нослива уметност
И покрај тоа што се дистанцира од посериозен ангажман во областа на модното творештво, интересот на Кинг во древното занаетчиство и улого-разликувачката општествена функција на накитот резултира со создавање на нешто што тој го нарекува нослива уметност и што, во основа, се состои во раскошно украсени каиши.

## Поставки
* Спрингфилдова 9 и главна галерија 
* Волвано центар на уметности
* Галерија трета димензија 
* Gumps, Сан Франциско
* Ку де Тејт, Сан Франциско
* Кабана, Калифорнија
* Lucky Street галерија, Флорида  
* Spring Open Studio (април 2011)  
* Sausalito Arts Festival, Калифорнија (2011, 2012) 

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место на Куе Кинг

Категорија:Родени во 1981 година
Категорија:Американски вајари
Категорија:Филипински уметници
Категорија:Живи луѓе
Црква „Вознесение Христово“ - Умлена

**Вознесение Христово**, позната и како **Свети Спас** — главна селска црква во малешевското село Умлена. Црквата е сместена во средишниот дел на селото.

## Историја
Црквата била изградена во 1904 година. Во мај 2004 година е одржана литургија по повод 100 години од изградбата на црквата, на која чиноначалствувал Митрополитот Струмички г. Наум.

## Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа. Во целост е обоена во бела боја и е покриена со ќерамиди. Камбанаријата е прилепена со западната страна од црквата. Таа има квадратна основа, целата е обоена во бела боја и е покриена со пирамидален кров на чиј врв има крст. На секоја од страните во нејзиниот горен дел има монофора. Во дворот на црквата има пространи трпезарии, кои го зафаќаат речиси целиот простор на западниот, јужниот и источниот дел од дворот.

## Сребрен крст
Во црквата се чува доста вреден сребрен крст пронајден во населбата Тодоричево, сместена околу 2 км источно од селото Умлена. Крстот е во двојна изработка, а на платформата има изгравирано писмо на грчки јазик.

## Поврзано
* Струмичка епархија
* Умлена

## Наводи

## Надворешни врски

Умлена
Категорија:Умлена
Антоан де ла Сал

**Антоан де ла Сал** (француски: *Antoine de la Sale*, роден во  - починал во ) — француски писател.
thumb|200px|десно|''Le Petit Jehan de Saintré''
## Биографија

Антоан де ла Сал е роден во  година во Франција. Тој бил паж кај Луј II Анжу, кралот на Сицилија и на неговиот наследник Луј III. Во дипломатските работи, тој ја посетил Италија, Белгија и Англиија. Еден период бил задолжен за воспитување на синовите Рене I и Луј. Последните години од својот живот ги поминал повлечено, во пишување, инспириран од големиот број на патувања и посети на најразлични владетелски дворови.

Најпознато  негово дело е романот Малиот Жан од Сантра, кој го напишал во 1456 година, а за првпат било објавено во 1517 година. Во романот се раскажува за еден млад паж. Неговата љубов кон една дама од високото друштво, која љубов му била возвратена, го воздигнала до највисокиот степен на управување, за да на крајот неговата сакана жена му го заврти грбот и замине со богат калугер. Првиот дел од романот е исполнет во куртоазен дух и е опишан отмениот живот на средновековните владетели, а вториот дел претставува сатира на неморал на таа класа, како и на свештенството.

## Дела
**La Salade* (1440-1444)
**La Salle* (1451)
**Le Petit Jehan de Saintré* (1456)
**Reconfort a Madame de Neufville* (1458) 
**Des anciens tournois et faictz d'armes* (1459)
**Journee l'Onneur et de Prouesse* (1459)
**[[Cent Nouvelles nouvelles]]* (1461/2?)

Категорија:Француски писатели
Блез Сандрар

**Блез Сандрар** (француски: *Blaise Cendrars*, роден на  во  - починал на  во ) — псевдоним зна француско-швајцарскиот писател и поет Фредерик Луј Созе.

## Биографија
Блез Сандрар е роден на  во , Швајцарија. Потекнува од буржоаско семејство на протестанти. Тој е писател со значаен придонес во европското модернистичко движење.

На 16 години Фредерик побегнал од дома, и со воз заминал во Москва. Од таму тој го продолжил своето патување со Транссибирскиот воз и пристигнал во Кина. За некое време тој патувал и живеел со Роговин. Тој финансиски се издржувал преку продажба на мали предмети, како одвртувачи, џебни ножеви и слично. На 20 години Блез Сандрар, кој подоцна станал натурализиран Французин, за првпат пристигнал во Франција. Во почетокот тој се занимавал со одгледување на пчели. Потоа тој заминал за Брисел и Лондон. Во Лондон живеел во една соба со еден млад студент - Чарли Чаплин, кој во тоа време исто така се борел за материјална добивка.

Вљубен во Франција, Блез Сандрар се вклучил во Легијата на странци за време на Првата светска војна. Во текот на војната тој ја изгубил едната рака. Исполнетиот со дрскост и новаторство јазик на Сандрар го опишува светот на машините, железниќките станици (кои тој ги споредува со катедрали), непознатите лица кои ги сретнал во текот на еден век, во кој се открива просторот и брзината.

Категорија:Француски писатели
Категорија:Швајцарски писатели
Антоан Жирар де Сент Аман

**Антоан Жирар де Сент Аман** (француски: *Antoine Girard de Saint-Amant*, роден на  во  - починал на  во ) — француски поет и член на Француската академија.

## Биографија

Антоан Жирар де Сент Аман има остварено многу големи дела во поезијата. Антоан Жирар де Сент Аман е роден на  во , Франција, во имотно протестантско семејство. Тој често патувал во Европа. Во 1618 година заминал во Париз, каде се спријателил со тогаш најпознатите париски либертини. Во 1631 година за кратко живеел во Лондон, а потоа и во Рим. Служел на француската морнарица.

Иако бил доста начитан и образовен човек, тој не го познавал грчкиот и латинскиот јазик, но се служел со англискиот и италијанскиот. Во времето кога престојувал во Фиренца, го запознал и познатиот научник Галилео Галилеј. Во 1634 година бил член на Француската академија.  Во 1648 година, за време на востанието против централната власт заминал во Шведска и Полска. Подоцна се вратил во Париз, каде починал.

## Дела
* *Les Œuvres*, 1628.
* *Les Œuvres et Suitte des *Œ*uvres*, 1632.
* *Les *Œuvres, Deuxième Partie**, 1643.
* *Les Œuvres, Troisième Partie*, 1649.
* *Moyse sauvé, Idylle héroïque*, 1653.
* *Dernier Recueil de diverses poësies*, 1658.
* *Œuvres complètes*, éd. Ch.-L. Livet, 1855, 
* *Œuvres*, 1967-1971, .

## Надворешни врски

*
* *Oeuvres*, edited by Jean Lagny, 4 volumes (1967–71). The standard critical edition.
* Robert T. Corum, *Other Worlds and Other Seas* (1979). Close formal analysis.
* Edwin M. Duval, *Poesis and Poetic Tradition in the Early Works of Saint-Amant* (1981). Intertextual synthesis.
* David Lee Rubin, "Le Mauvais Logement", Chapter 2 of *The Knot of Artifice* (1981).

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски поети
Категорија:Членови на Француската академија
Шанфлери

**Жил Франсоа Феликс Флери-Хусон** ( – ) — француски романописец и критичар, поддржувач на реализмот како движење во книжевноста и ликовната уметност. Делата ги потпишувал под името Шанфлери.

Во 1843 се преселил во Париз каде го запознал Шарл Бодлер, а следната година почнал да пишува критички осврти под името „Шанфлери“ во списанието *L'Artiste*. Бил еден од првите промотори на делата на Гистав Курбе, споменувајќи го во статија во *Le Pamphlet* во 1848. Во 1850, време кога шпанската уметност била игнорирана од критиката, тој позитивно го оценил Ел Греко, а ги рецензирал и сликите на браќата Ленен и Морис Кантен де Ла Тур. Имал и кратка афера со Евелина Ханска во 1851, вдовица на неговиот пријател Оноре де Балзак.

Неделникот *Le réalisme* го уредувал во периодот 1856–1857. Негов најпознат роман е *Буржуите од Моленшар* (1854), кој се смета за едно од најраните реалистични дела. Во 1869 ја објавил збирката есеи за мачки *Разговори*, во која имало портрети на мачки од познати уметници, а била издадена од француската ботаничка библиотека. Од 1872 до смртта во 1889 бил директор на Севрскиот порцелански завод. Ликот на Марсел од романот *Сцени од животот на боемите* на Анри Морже бил делумно иснпириран од Шанфлери. Морже и Шанфлери биле блиски пријатели.

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Француски писатели
Лудвик Данек

**Лудвик Данек** () (6 јануари 1937 во Бланско – 15 ноември 1998 во Хутиско-Соланец близу Всетин) — чехословачки фрлач на диск, кој освоил златен медал на Летните олимписки игри 1972 со резултат од 64,40 метри.

Данек се натпреварувал на четири Летни олимпијади за Чехословачка, освојувајќи сребрен медал во 1964, бронзен медал во 1968 и златен медал во 1972. Тој поставил три светски рекорди во фрлање диск, од 64.55 метри во 1964 година, 65.22 метри во 1965 година и од 66.07 метри во 1966 година. Тој исто така освоил два медали на европските првенства, златен во Хелсинки во 1971 година и сребрен во Рим во 1974 година.

## Големи натпреварувања

## Наводи

Категорија:Родени во 1937 година
Категорија:Починати во 1998 година
Категорија:Чешки фрлачи на диск
Категорија:Чехословачки фрлачи на диск
Рене Гаспар Ернест Тајандје

**Рене Гаспар Ернест Тајандје** (француски: *René Gaspard Ernest Taillandier*, роден на  во  - починал на  во ) — француски писател и критичар.

## Биографија

Рене Гаспар Ернест Тајандје е роден на  во , Франција. Ги завршил студиите во Хајделберг, а потоа станал професор по литература во Стразбур, Монпелје и на Сорбона, каде бил номиниран за претседател на Француската елоквентност во 1868 година. Поголемиот дел од неговото творештво е вклучено во делото „*Revue des deux mondes*“.

Во јануари 1870 година тој станал генерален секретар на Министерството за образование, а продолжил со оваа функција и по падот на империјата. Тој станал офицер на Легијата на честа во 1870 година, и бил избран за член на Француската академија во 1873 година. Починал во Париз во 1879 година.

## Дела
* *Allemagne et Russie, études historiques et litteraires* (1856)
* *Le Poète du Caucase*
* *Michel Lermontoff* (1856)
* *Maurice de Saxe* (1865)
* *Tchèques et Magyars* (1869)
* *Le Général Philippe de Ségur* (1875)

## Наводи

## Надворешни врски
* Notice biographique de l'Académie française ;

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски книжевни критичари
Категорија:Апсолвенти на Хајделбершкиот универзитет
Категорија:Членови на Француската академија
Категорија:Офицери на Легијата на честа
Категорија:Апсолвенти на Стразбуршкиот универзитет
Административна поделба на Гренланд

**Административната поделба на [[Гренланд]]** ја опфаќа политичката поделеност на државата поради статистичко-административни причини. Државата е поделена на општини како првостепена административна поделба. Вкупно, Гренланд има 4 големи по територија општини. Покрај тоа, често во оваа група се вклучува и најголемиот во свет Гренландски национален парк. Важно е да се напомене дека Воздухопловството на САД има своја енклава (Воздухопловна база Туле) во Касуитсуп.

## Општини
Актуелната административна поделба на Гренланд стапила на сила на 1 јануари 2018 година:

## Административна поделба до 2018

## Историја

Првата поделба на островот била меѓу данските колонии Северен Гренланд со седиште во Кекертарсуак и Јужен Гренланд со седиште во Нук. Ваквата поделба траела до 1940-те кога островот бил обединет и добил централна административна управа.

По доделувањето на статусот на рамноправна сојузна држава во рамките на Кралството Данска, државата била поделена  на „поделби“ во 1951 година. Тие биле Источен Гренланд, Западен Гренланд и Северен Гренланд. Североисточниот национален парк бил создаден во 1974 година. По доделувањето на статусот на самостојна управа во 1979 година имињата на општините добиле гренландски имиња: Кита, Туну и Авана. Поделбата Кита имала 15 општини, Туну 2 и Авана 1 општина

### Поранешни општини
;Округ Авана

Округот имал 1 општина, општина Канак. Покрај општината, на територијата се наоѓала Воената база Туле и Гренландскиот национален парк.

;Округ Туну

На територијата на округот се наоѓале: општина Амасалик, општина Итокортормит и дел од сегашниот национален парк.

;Округ Кита
На територијата на округот се наоѓале општините:

Јужен дел:
*Општина Нанорталик
*Општина Какорток
*Општина Нарсак
*Општина Ивитут
*Општина Памиут
Средиштен дел:
*Општина Нук
*Општина Манитсок
*Општина Сисимиут
*Општина Кангатсијак
*Општина Асијат
*Општина Касигијангуит
*Општина Илулисат
*Општина Кекертарсуак
Северен дел:
*Општина Уманак
*Општина Упернавик

## Поврзано

*Гренланд

## Наводи

Категорија:Административна поделба на Гренланд
Мисли (Паскал)

***Мисли*** () — збирка на фрагменти од Блез Паскал, составена после неговата смрт. Ова дело е пред сѐ апологија, односно одбрана на христијанството од скептиците и слободните мислители.

Паскал се обидува да покаже дека човекот, поради гордоста и сладострастието, единствен начин да постигне внатрешен мир и вистинска среќа е преку Бог. Според него, расипаниот однос помеѓу човекот и Бог го причинува чувството на постојано незадоволство, кое го води човекот да посакува да заборави, преку „разонода“ и забава, дека е смртен и дека има непресушна потреба од божја милост. Паскал вели дека човекот е истовремено кутар и велик, ништо и сѐ, ограничен но устремен кон бесконечноста. Способноста да мисли, копнежот по бесконечното и незапирливата потрага по среќа се траги на Бог врежани во духот на човекот, создаден за да го запознае и љуби Бог.

Повеќе преведувачи и филозофи се обиделе да го реконструираат целото дело врз основа на достапните фрагменти. Во секој случај сите фрагменти се водени од длабока религиозност, но истовремено во себе носат оригинална филозофска мисла, па оттаму се релевантни и денес. Со зборовите на македонскиот филозоф, Ана Димишковска, автор на поговор на изданието на македонски:

Сепак, дури и луѓето чие религиозно искуство и воопшто, животен свет, е сосем различен од Паскаловиот, го споделуваат фундаменталниот човечки хоризнот кој тој толку страсно и драматично го открива. Ако е некаква утеха: животната празнина сите подеднакво нѐ ужаснува, иако се различни начините на кои се обидуваме да ја совладаме, како што се, можеби, различни и небата на кои секој од нас, низ ретките проблесоци, со исконска радост се сеќава.

## Наводи

Категорија:Филозофски дела
Категорија:Блез Паскал
Категорија:Француски есеи
Категорија:Христијанска апологетика
Шарл Нодје

**Жан-Шарл-Емануел Нодје** (), (,  – , ) – француски писател, романописец и академик. Му се припишува големо значење за раѓањето на романтичарското движење.

Категорија:Француски писатели
Категорија:Погребани на гробиштата „Пер Лашез“
Категорија:Витези на Легијата на честа
Категорија:Членови на Француската академија
Франсоа Бегодо

**Франсоа Бегодо** (француски: *François Bégaudeau*, роден на  во ) — француски писател, музичар и глумец.

## Биографија

Франсоа Бегодо е роден на  во , Франција. Во текот на 90-тите години бил член на панк групата Zabriskie Point. Се запишал и дипломирал француски јазик и литература. Работел како наставник во средно училиште Дре и во Париз.

Својот прв роман „*Jouer juste*“ (*Само игра*)го објавил 2003 година. Во 2005 година ги објавил романите „*Dans la diagonale*“ (*Дијагонално*) и „*Un démocrate : Mick Jagger 1960-1969*“ (*Демократот; Мик Џегер 1960-1969*). Франсоа Бегодо е најпознат по својот трет роман „*Entre les murs*“ (*Помеѓу ѕидовите*), по кое дело бил снимен и филм, каде Франсоа ја играл главната улога.

## Дела
* *[[Jouer juste]]*, 2003
* *Dans la diagonale*,  2005
* *Un démocrate : Mick Jagger 1960-1969*, 2005
* *[[Entre les murs]]*, 2006
* *Débuter dans l'enseignement : Témoignages d'enseignants, conseils d'experts*, 2006
* *Devenirs du roman*, 2007
* *Une année en France : Réferendum/banlieues/CPE*, 2007
* *Fin de l'histoire*, 2007
* *Vers la Douceur*, 2009

## Надворешни врски
* Official site with photos and videos of François Bégaudeau 
* Short biography with a photo of François Bégaudeau in French
* Interview with François Bégaudeau 
*

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Француски глумци
Категорија:Француски писатели
Македонска ракометна супер лига (жени)

**Македонска ракометна Супер лига за жени** — највисоко екипно ракометно натпреварување за жени во Македонија. Организирана е од страна на ракометната федерација на Македонија.

## Сезона 2021–2022
Ова е списокот на клубови кои се натпреваруваат во сезоната 2021-2022. 

## Шампиони
### Победници по сезона

### Титули по клубови

## ЕХФ коефициент ранг

:*За сезоната 2019-20*
:*Во заграда е ранкингот од минатата сезона*.

*6. &nbsp;(*5*)  Грундиглигаен (68.14)
*7. &nbsp;(*6*)  Бундеслига (63.86)
***8.** &nbsp;(*8*)  **Македонска Супер Лига (58.10)**
*9. &nbsp;(*9*)  Црногорска Супер лига (39.20)
*10. &nbsp;(*10*)  Шведска Прва Лига (27.92)

Рангирање по сезони:

## Поврзано
*Куп на Македонија во ракомет за жени

## Наводи

## Надворешни врски
* Македонска ракометна федерација  (официјално мрежно место)


Категорија:Женски ракометни лиги
Стево Спасовски

**Стево Спасовски** (роден Стеван Спасов; ,  — , ) — македонски глумец, член во Младинско-детскиот театар (1959 — 1962), во Драмата на МНТ (1962 — 1964), а од 1964 година до пензионирањето во Драмскиот театар во Скопје. Настапувал и во ТВ-драми, во серии, на радио и на филм.

## Животопис
Спасовски е роден во Скопје на 25 ноември 1940 година. Со професионална глумечка дејност почнал да се занимава од 1960 година, прво во Македонскиот народен театар, а потоа од 1964 година во Драмскиот театар во Скопје, сè до неговото пензионирање.
Спасовски е добитник на наградите: „11 Октомври“ за улога во претставата „*Косанчичев венец*“ (1983), награда на ТИ „Војдан Чернодрински“, за улога во претставата „*Тетовирани души*“ во 1987 година, а истата година бил прогласен и за глумец на годината. Во 1988 повторно е награден на ТИ „Војдан Чернодрински“ за улогата во претставата „*Клаустрофобична комедија*“, а како заокружување на неговата глумечка дејност во 1999 година Стево Спасовски е добитник на наградата „Климент Охридски“, додека во 2001 година ја добил наградата за животно дело на ТФ „Војдан Чернодрински“. Син на Спасовски е познатиот глумец Драган Спасов - Дац. Починал во Скопје на 30 март 2008 година.

## Филмографија

## Наводи

Категорија:Глумци од Скопје
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Македонски гласовни глумци
Категорија:Југословенски глумци
Категорија:Добитници на наградата „11 Октомври“
Жорж де Порто-Риш

**Жорж де Порто-Риш** ( — ) — француски драматург и романописец. Кога имал 20 години, дел од неговите пиеси биле поставени на париските театри, а неговите рани романи добиле позитивни оценки од критиката. В0 1898 јс објавил збирката *Théâtre d'amour*, која ги содржи четирите негови најпознати пиеси: *La Chance de Françoise*, *L'Infidèle*, *Amoureuse*, и *Le Passé*.

Насловот на збирката укажува дека делата на Порто-Риш се фокусирале на човечките емоции и психолошка драма, за разлика од делата на неговите современици биле со политичка и социјална конотација. И во драмата *Les Malefilâtres*, каде што ликовите се од работничката класа, главна тема е љубовта.

Во 1923 бил избран за член на француската академија, но не бил официјално примен поради тоа што на комитетот не му се допаднала посмртницата што Порто-Риш ја напишал за својот претходник и која одбил да ја поправи. Бил одликуван и со орденот „Легија на честа“. Починал во 1930 и бил закопан во дворот на црквата св. Валери во Варанживил, Нормандија.

## Дела
*1872: *Primo Verba*
*1873: *Le Vertige*
*1874: *Pommes d'Ève*
*1875: *Un drame sous Philippe II*
*1877: *Tout n'est pas rose*
*1878: *Les Deux Fautes*
*1878: *Vanina*
*1888: *La Chance de Françoise*
*1889: *Bonheur manqué, carnet d'un amoureux*
*1890: *L'Infidèle*
*1891: *Amoureuse*
*1897: *Le Passé*
*1904: *Les Malefilâtre*
*1911: *Le Vieil homme*
*1912: *Zubiri*
*1915: *Quelques vers d'autrefois*
*1918: *Le Marchand d'estampes*
*1920: *Anatomie sentimentale, pages préférées*
*1923: *Veux-tu que je sois ta femme ?*
*1927: *Sous mes yeux* 
*1929: *Les Vrais Dieux*

## Библиографија
* Henry Marx : Georges de Porto-Riche, son œuvre, La Nouvelle Revue Critique, Paris, 1924
* Wolfgang Asholt: *Gesellschaftskritisches Theater im Frankreich der Belle epoque (1887-1914)* (Studia Romanica; 59). Verlag, Winter, Heidelberg 1984. ISBN 3-533-03548-4 (zugl. Habilitationsschrift, Universität Münster 1983).
* Hermann Bahr: *Glossen zum Wiener Thewater (1903–1906)*. S. Fischer, Berlin 1907.
* Hendrik Brugmans: *Georges de Porto-Riche. Sa vie, son oeuvre*. Droz, Paris 1934.
* Arthur Eloesser: *Literarische Portraits aus dem modernen Frankreich*. S. Fischer, Berlin 1904.
* W. Müller: *Georges de Porto-Riche*. Vrin Paris 1934.

## Надворешни врски
*
*Georges de PORTO-RICHE on the site of the Académie-Française. 

Категорија:Француски писатели
Категорија:Велеофицери на Легијата на честа
Категорија:Луѓе од Бордо
Категорија:Членови на Француската академија
Висајско Море

**Висајско Море** — море на територијата на Филипините, обиколено со регионите Источни и Западните Висаи од исток и запад, и Централни Висаи од југ. Околу морето се сместени островите Масбате на север, Лејте на исток, Себу и Негрос на југ, и Панај на запад.

Морето е поврзано со Сибујанското Море на северозапад преку протокот Хинтотоло, со Самарското Море на североисток, Камотското Море на југоисток, Бохолското Море на југ преку протокот Тањон и Сулското Море преку Гимарашкиот Проток и Панајскиот Залив. Најголем остров во Висајското Море е Бантајан.

Категорија:Мориња во Тихиот Океан
Категорија:Мориња на Филипините
Категорија:Висајски Острови
Северен Гренланд

**Северен Гренланд** била колонија на Данска до 1950 година. Колонијата го заземала северниот дел на островот Гренланд. Седиште на оваа колонија бил градот Кекертарсуак, тогаш познат како *Годхавен*. Најјужно населено место на колонијата бил Асијат. Јужниот дел на островот го заземал колонијата Јужен Гренланд и нивната граница одела по напоредникот 68°.

Северен Гренланд бил обединет со Јужен Гренланд во 1950 година, и седиште на новата колонија бил градот Нук, тогаш именуван како *Готхоб*.

## Поврзано
* Гренланд 
*  Јужен Гренланд

## Наводи

Категорија:Историја на Гренланд
Категорија:Поранешни колонии на Данска
Категорија:Држави и територии распаднати во 1950 година
Колонија Гренланд

**Колонија Гренланд** била поранешна колонија на Данска. Колонијата го заземала целиот остров Гренланд. Оваа колонија била краткотрајна бидејќи траела од 1950 до 1953 година, кога статусот на колонија бил укинат. Колонијата во својата историја имала само еден гувернер поставен од Данска.

## Историја
Колонијата Гренланд настанала со обединувањето на двете поранешни дански колонии Северен Гренланд и Јужен Гренланд. Двете колонии со години опстојувале одделно, но во 1950 година Данска ги споила во една. Седиште на новата колонија бил градот Нук. Овој статус на колонија бил зачуван до 1953 година, кога Гренланд станал рамноправна членка на Кралството Данска.

## Наводи

## Поврзано
* Гренланд
* Данска
* Историја на Гренланд

Категорија:Историја на Гренланд
Категорија:Поранешни колонии на Данска
Категорија:Држави и територии настанати во 1950 година
Категорија:Држави и територии распаднати во 1953 година
Пјер Беноа

**Пјер Беноа** ( – ) — француски романописец и член на француската академија. Беноа е роден во Алби, јужна Франција, и бил дете на француски војник. Беноа служел воен рок во северна Африка, а потоа станал државен службеник. Неговиот прв роман *Koenigsmark* бил објавен 1918, а вториот роман *[[Атлантида (роман)|Атлантида]]* издаден следната година ја освоил „Големата награда за роман“ на француската академија. Беноа станал член на академијата во 1931.

Имал десни политички ставови, а бил поддржувач на францускиот фашист Шарл Морас. За време на нацистичката окупација на Франција, Беноа се приклучил на „групата колаборационисти“, про-нацистичка уметничка група во која членувале Абел Бонар, Жорж Клод, и Пјер Дрие ла Рошељ. Поради тоа бил уапсен во септември 1944, но бил ослободен по шест месеци. Останал на црниот список од француски нацисти уште многу години. Пред крајот на животот дал серија интревјуа на францускиот писател Пол Гимар. Починал во март 1962 во Сибур.

## Творештво
* *Koenigsmark* (1918)
* *L'Atlantide* (1919)
* *La Chaussée des Géants* (1922)
* *L'Oublié* (1922)
* *La Châtelaine du Liban (1924) 
* *Le Puits de Jacob* (1925)
* *Le Roi Lépreux* (1927)
* *Axelle* (1928)
* *Le Soleil de Minuit* (1930)
* *L'Homme qui était trop grand* (1936)
* *Bethsabée* (1938)
* *Lunegarde* (1942)
* *L'Oiseau des Ruines* (1947)
* *Aïno* (1948)
* *Les Agriates* (1950)
* *La Sainte Vehme* (1954)
* *Villeperdue* (1954)
* *Montsalvat'' (1957)

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 
* 

Категорија:Француски писатели
Категорија:Заповедници на Легијата на честа
Категорија:Членови на Француската академија
Милан Недиќ

мини|десно|Милан Недиќ
**Милан Недиќ** — југословенски генерал, српски политичар и претседател на квислиншката марионетска  влада во Србија за време на окупацијата од страна на  нацистичка  Германија во Втората светска војна позната по името „Влада на национален спас”.

Недиќ се борел во Балканските војни и во Првата светска војна. Во меѓувреме бил началник на генерал-штаб и министер на војската и морнарицата. Сменет е и пензиониран поради своите прогермански ставови и блискоста со движењето на Димитрија Љотиќ. Вратен е во службата пред Априлската војна, во која ја командувал третата група на армијата која имала задача да го брани најважниот дел од фронтот  на границата со Бугарија, ама не пружила никаков отпор. Германската окупација го поставила за претседател на марионетската влада на народниот спас со цел полесно да го задуши востанието во Србија. Недиќ бил загрижен за опстанокот на српскиот народ во Хитлеровиот нов пласман. Сакал да обезбеди рај за Србите кои биле прогонувани во други делови на окупирана Југославија, како и да ја спречи победата на комунистите во војната.

Неговата влада е задолжна за многу активности во врска со холукаисти и прогонети антифашисти, како што се регистрација и апсење на  слободните евреи и заедничка контрола над логорот Баница. Неговиот режим верно ги извршувал германските барања. Недиќ бил фасциниран од германскиот национален  социјализам и пробал да ја уреди Србија по угледот на Третиот Рајх.

## Наводи

Категорија:Политичари на Кралството Југославија
Категорија:Родени во 1878 година
Категорија:Починати во 1946 година
Инма Куеста

**Инма Куеста** (шпански: *Inma Cuesta*) е шпанска глумица.
## Филмографија
* Снежана (2012)
* Јулија (2016)

Категорија:Шпански глумци
Категорија:Родени во 1980 година
Категорија:Шпански филмски глумци
Артур Арну

**Артур Арну** (), (,  – , ) – француски писател и опозициски новинар. Активен учесник во Париската комуна и член на Првата интернационала.

## Животопис
Татко му бил приватен професор. После кратка административна кариера, Артур Арну, станал опозициски новинар во Второто Царство.

По прогласувањето на републиката, на 4 септември 1870 година, назначен е за помошник градоначалник на 4 арондисман. На 26 март 1871 година избран е во Советот на комуната од 4 и 7 арондисман. Најпрво е член на Комисијата за надворешни односи, потоа на Комисијата за работа (6 април), потоа на Комисијата за замени (21 април) и на крајот на Комисијата за образование (4 мај). На 1 мај задолжен е за „Службениот весник“ на комуната. Како прудонист и анархист, Арну му припаѓа на малцинството во сенатот на Париската комуна и гласа против формирањето на Комитетот за јавен спас. После Крвавата недела, тој бега во Швајцарија и во Франција се враќа по амнестијата во 1880 година.

Ги напишал „Државата на Револуцијата“ (1877), „Историја на Париската комуна“, издадена во 1878 во Брисел, и неколку романи под псевдонимот „Артур Мате“

Во 1890 година се оженил со уметничката Делфин де Кол. Наведен е во францускиот речник на анархисти.

## Наводи и забелешки

## Надворешни врски
* 
*s:fr:Auteur:Arthur Arnould - на францускиот Викиизвор
* notice biographique.
* Portrait d'Arthur Arnould : il habite a Saint-Drézéry, a 4 ans et il est en 6e. 
* Livres Arthur Arnould - BNF.

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски новинари
Категорија:Француски анархисти
Жан Жироду

**Жан Жироду** (француски: *Jean Giraudoux*, роден на  во  - починал на  во ) — француски писател, драматург романописец, есеист и дипломат. Тој се смета за еден од најзначајните француски драмски писатели во периодот помеѓу Првата светска војна и Втората светска војна. Неговите дела се познати по своите стилски елеганции и поетска фантазија. Доминантна тема на Жироду во неговите дела е односот меѓу мажот и жената, или во некои случаи, помеѓу човекот и некој недостижен идеал.
 
## Биографија

Жан Жироду е роден на  во , Франција, каде неговиот татко работел во Министерството за транспорт. Жироду студирал во градот Со, а по завршувањето на студиите патувал низ Европа. По неговото враќање во Франција во 1910 година, тој ја прифатил позицијата на Министер за надворешни работи. По Првата светска војна станал првиот писател кому му бил доделен  Орден на Легијата на честа.

Тој се оженил во 1918 година. Првиот книжевен успех го постигнал преку неговите романи, особено „*Siegfried et le Limousin*“ (1922) и „*Eglantine*“ (1927). Во овој период се запознал и започнал соработка со глумецот и режисер Луј Жуве.. Тој станал добро познат во англиското говорно подрачје во голема мера поради адаптациите на „*La guerre de Troie n'aura pas lieu*, “*La Folle de Chaillot*“, „*Ondine*“, „*The Enchanted*“ итн.

Починал на  во .

## Дела

### Театар
* *[[Siegfried]]* (1928)
* *[[Amphitryon 38]]* (1929)
* *[[Judith]]* (1931)
* *[[Intermezzo]]*  (1933)
* *[[Tessa]]* (1934)
* *[[Supplément au voyage de Cook]]* (1935)
* *[[La guerre de Troie n'aura pas lieu]]* (1935)
* *[[Electra ]]* (1937)
* *[[L'Impromptu de Paris]]* (1937)
* *[[Song of Song]]* (1938)
* *[[Ondine]]*  (1939, Théâtre de l'Athénée)
* *[[The Apollo of Bellac]]* (1942)
* *[[Sodom and Gomorrah]]* (1943)
* *[[The Madwoman of Chaillot]]* (1945)
* *[[Duel of Angels]]* (1953)
* *[[Les Gracques]]* (1958)

### Филм
* *The Duchess of Langeais* (1942)
* * [[Angels of the Streets]]* (1943)

### Публикации
* *Provinciales* (1909)
* *L'École des indifférents* (1911)
* *Lectures pour une ombre* (1917)
* *Simon le Pathétique* (1918)
* *L'Adieu à la guerre* (1919) Grasset
* *Elpénor* (1919)
* *Amica America* (1919)
* *Adorable Clio* (1920)
* *Suzanne et le Pacifique* (1921)
* *[[Siegfried et le Limousin]]* (1922)
* *Juliette au pays des hommes* (1924)
* *Bella* (1926)
* *Églantine* (1927)
* *Aventures de Jérôme Bardini* (1930)
* *La France sentimentale* (1932)
* * [[Combat avec l'ange]] * (1934)
* *Choix des élues* (1939)
* *[[Pleins pouvoirs (Giraudoux)|Pleins pouvoirs]]* (1939)
* *Armistice à Bordeaux* (1945)
* *Sans pouvoirs* (1946)
* *La Menteuse* (1958)

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* 
* Jean Giraudoux  at doollee online guide to theatre
* Jean Giraudoux at Find a Grave
*  (public domain in Canada)

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски есеисти
Категорија:Заповедници на Легијата на честа
Категорија:Апсолвенти на Високата нормална школа
Симон Бенмуса

**Симон Бенмуса** (француски: *Simone Benmussa *, родена на  во Тунис - починала на  во ) — француска режисерка, писателка и драматург.
 
## Биографија

Симон Бенмуса е родена на  во Тунис. Таа студирала во Париз.

Учествувала на многу фестивали и конференции, вклучувајќи го и театарскиот фестивал во Латинска Америка (Куба, 1966 година), каде таа била член на жирито, Симпозиумот на Венеција (Фестивал од септември 1967); Фестивал на Универзитетот во Парма (март 1968); Конференција во Стразбур (Универзитет на Стразбур, 1972); Симпозиумот во Фиренца (Универзитетот на Фиренца, 1973); Италијанскиот театарски фестивал во 1974 г .; Конференција во Будимпешта за францускиот институт (мисијата на Министерството за надворешни работи); Колоквиум на Универзитетот во Медисон (Висконсин, САД); Симпозиумот на Салерно (Италија).

Симон Бенмуса починала на  во .

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски режисери
Категорија:Француски феминистки
Категорија:Родени во 1932 година
Црква „Св. Јован Богослов“ - Чифлик

**Свети Јован Богослов** — главна селска црква во малешевското село Чифлик. Сместена е во источниот дел од селото, на десната страна од патот којшто води кон Пехчево.

## Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа, со полукружна апсида во западниот дел. На јужната страна има пет монофори. Камбанаријата се издига од западната страна, непосредно пред главниот влез од црквата. Таа има квадратна основа и се состои од четири дела. Секој дел од основата кон врвот има помала основа. На секоја страна од првите три дела има по една монофора, додека последниот дел е поотворен од страните. Камбанаријата е покриена со пирамидален кров со ќерамиди над кој има крст. Градбата на црквата и камбанаријата во целост се обоени во бела боја. Во дворот на црквата впечатлива е и пространата трпезарија, која го оградува дворот од западната, јужната и источната страна.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Јован Богослов“ - Чифлик 2.jpg|Поглед на јужната страна на црквата
Податотека:Камбанаријата на црквата „Св. Јован Богослов“ во Чифлик.jpg|Камбанаријата на црквата


## Поврзано
* Струмичка епархија
* Чифлик (Пехчевско)

## Наводи

## Надворешни врски

Чифлик
Андре Лоне

**Андре Лоне** (француски: *André Joseph Launay*, роден на  во ) — француски драматург, сценарист и писател на дела во жанрот сатира, хорор, трилер и патопис. Пишува на англиски јазик и под псевдонимот Ендрју Лоренс, Дру Лоне и Дру Ленмарк (англиски: Drew Lamark).

## Биографија

Андре Лоне е роден на  во , Франција. Учел во Англија и ги завршил студиите во Франција.

Првото дело „*I Married a Model*“ било објавено во 1960 година.

Автор е на над 50 книги со теми кои се движат од семејно насилство, психички и еротски трилери, сатира, документарни книги за луксузни храни, антиквитети и историја, пстеписи, како и на драми и сценарија за филмови и телевизија.

Категорија:Француски писатели
Либиско Море

мини|250px|Либиското Море е дел од Средоземното Море меѓу либискиот брег на Северна Африка на југ и грчките острови Китера, Крит и Карпатос на север.  
[мини|десно|250п|Брегот на Либиското Море во околината на [Триполи, Либија.]]
**Либиско Море** (, , ) — дел од Средоземното Море северно од африканскиот брег на *Libya*, i.e. Киренајка и Мармарика
(крајбрежјето на денешна источна Либија и западен Египет, меѓу Тобрук и Александрија). Поимот се среќава кај географите во стариот век, кои така го нарекувале јужното Средоземје, но и меѓу денешните патописци и картографи. Јужниот брег на Крит кој излегува на Либиското Море ги опфаќа венецот Астерузија и низината Месара; на ова подрачје се среќаваат многу населби од бронзено време како што се градовите Комос, Агија Тријада и Фест.

Освен Крит во Либиското Море се наоѓаат и островите Гавдос, Гавдопула, Куфониси и Хриси.

На исток од Либиското Море се наоѓа Левантското Море, на север Јонското Море, и на запад Сицилискиот Проток.

## Поврзано
* Сидра

## Наводи

Категорија:Делови на Средоземното Море
Теофил Ханзен

**Теофил Едвард Ханзен**, бил данско-австриски архитект, значаен  како претставник на европскиот класицизам и ренесанса 19 век. Неговиот брат Ханс Кристијан Ханзен исто така бил архитект. Двајцата биле голем модел на архитект. понатаму модел бил дански архитект Густаф Фридрих Хетш, професор на академија кај кого Ханзен ги почнал своите студии.

По студиите кај Карла Фридрих Шинкел на градежна академија во Берлин и студиско патување во Виена Ханзен во Атина каде освен што студирал  класична грчка архитектура и византиска архитектура работел за банкарот Георгија Синас и така 1842 година го изградил својот прв проект на црква. На овој начин стекнал  доверба  во банкарот кој го донел во Виена за да него и другите инвеститори направил проект во грчки стил.
Неговиот талент  го приметил Лудвиг Форстер кои го примил како свои асистент. Во тоа атеље работел од 1846 до 1852.

Закопан е на чесно место на бечките гробишта на 1894. По него е наречена улицата во центарот на Виена. Градел и други градови во Венеција и на други места. Негово најзначајно дело е зградата на парламентот во Виена која била негова последна реализација. И заради тоа таму е поставен негов споменик.

## Наводи

Категорија:Носители на Кралскиот златен медал
Категорија:Родени во 1813 година
Категорија:Починати во 1891 година
Љубичица

**Љубичица** (*Viola*) е род од истоимената фамилија Violaceae. Опфаќа околу 525 и 600 видови, кои главно се распопедени во северните умерени области на Земјата (северната Земјина полултопка). Могже да се најде и на оддалечени места, како што се Хаваи, Австралија и Андите во Јужна Америка. Љубичиците се повеќегодишни зелјести билки, со цветови со интересна градба и боја, поради што многу видови се одгледуваат како украсни. Името на родот укажува на тоа дека најчеста боја на листовите на цветот е виолетова.

## Опис

Видовите на љубичиците обично имаат лисја во форма на срце, а постојат и видови со сложени, или со лисја со друга форма. Повеќе видови на љубичици се зелјести билки. Лисјето се наизменични.

Цветовите се зигоморфни. Чашките се петолисни, по цветањето не паѓаат. Нивните лисја се издолжено зашилени. Двата долни лисја се подолги од останатите. Круната е со пет слободни лисја. Врвовите на лисјата се нешто поголеми од средните со иста боја, но, нешто потемни без влакненца во основата. Средните ги покриваат врвовите и при долниот дел имаат влакненца. Долниот дел обично е со друга боја од останатите. Има пет прашници, толчник синкарпан од три ливчиња.

Цветањето на љубичицата најчесто е во пролет и привлекува многу инсекти, главно мравки.
Боите на цветовите се разликуваат од виолетова, до разни нијанси на сини, жолти, а ги има и во бела боја.

## Наводи

Категорија:Цвеќиња
Категорија:Малпигиовидни
Категорија:Лековити растенија
Лоренс Оливие

мини|Оливие со Мерл Оберон во филмот Оркански височини (1939г.)
**Сер Лоренс Кер Оливие** (22 мај 1907 - 11 јули 1989) —  англиски театарски, филмски и телевизиски глумец, режисер и продуцент. Во кариерата долга над шеесет години играл најразлични улоги - од ликови од грчки и Шекспирови трагедии, ексцентрични и гротескни негативци, до јунаци на романтични комедии. Се смета за најдобар глумец на ликови од Шекспировите драми. Најпознат е по улогите во филмовите Оркански височини (1939), Ребека (1940), Бани Лејк исчезна (1965), Принц и танчерка (1957), Отело (1965), Маратонец (1976) и Момчињата од Бразил (1978). Добил два почесни Оскари за животно дело и голем придонес кон филмската уметност, како и Оскар за најдобар главен глумец за улогата во Хамлет.

Оливие бил номиниран за тринаесет Оскари. Добитник е на сребрена мечка на Берлински филмски фестивал на Златниот лав на фестивалот во Венеција, а добил и ѕвезда на Холивудската патека на славните. Тој е прв глумец во историјата на филмот кој добил благодарна титула. Американскиот филмски институт го вклучил меѓу дваесетте најголеми глумци на сите времиња. Се смета за најдобар британски глумец на дваесеттиот век.

Лоренс  Кер Оливие е роден 1907  во Доркинг. Неговиот татко, Џерард  Оливие, бил свештеник, па Лоренс израснал во смирена и религиозна фамилија. Бегајки од  строгоста и религиозноста на својот татко, Лоренс многу се зближил со мајка му, Агнес Луиз. Меѓутоа, Агнес починала многу рано, на четириесет години и нејзината смрт  многу го потресла дванаесетто годишниот Лоренс. Останал со својот брат Ричард  и сестра му  Сибил во Олд Ректориј ( дел од училиштето Свети Кристофер ), а неговиот тако се преселил во Хрдфордшир. Во текот на шеестогодишната кариера, Лоренс Оливие играл во околу 130 претстави, 63 фимови и во 26 ТВ серијали. Првите глумечки чекори Оливие ги стекнал 1930 година во Англија. Десет години подоцна, благодарение на  холивудските хитови Оркански височини и Ребека, неговото име станало познато во светот на филмовите. Значајни улоги на телевизија имал во осумдесеттите години на 20 век.   
 
## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место  

* 
* 
* 

Категорија:Родени во 1907 година
Категорија:Починати во 1989 година
Категорија:Британски глумци
Категорија:Добитници на оскар
Категорија:Добитници на БАФТА награди
Категорија:Офицери на Легијата на честа
Категорија:Носители на британскиот Орден за заслуги
Категорија:Витези-бакалауреати
Категорија:Погребани во Вестминстерската опатија
Категорија:Британски филмски глумци
Категорија:Добитници на Златен глобус