open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Се викам црвено

**Се викам црвено** () објавен 1998, турски роман од писателот Орхан Памук.

Романот е наградуван со бројни награди низ цел свет. Особено се истакнуваат меѓународните награди во Италија, Франција а секако е дел од севкупниот впечаток од неговото творештво  за доделувањето на Нобеловата награда за литература.

## Содржина
Главните ликови во романот се  сликари на минијатури за време на Отоманското Царство.

Двајца  минијатуисти биле убиени, додека работеле за книгата на султанот. 
Судот наредил истрага, која се претворила во истражување за корените на исламската  уметност на минијатурата и односот на формата и композицијата кон природата, како и за нејзините противречни врски со исламските канони  и контрапунктот со западното сликарство.

Најубавата жена во градот била вдовица. Нејзината иднина е нејасна, поради сложените закони и општествените односи, како и нејзините сопствени сомнежи и желби (еден вид паралела на конкретна човечка судбина со ситуациите или главниот мотив во романот - сликарството и неговата позиција во една империја).
Дејството се  се случува во Истанбул кон крајот на 16 век. 
Во светот на традиционалните стилски мотиви на исламското минијатурно сликарство, што било уникатно илустрирање на книгите, влијанието на западно европската  уметност која најчесто била поединечна и со сосема поинакви естетски преокупации. Меѓу минијатуристите се формирале два табора - оние кои мислеле дека е време да се прифатат новите естетики и начини на сликање и оние кои верувале дека тоа е против исламските канони.
Вториот табор бил поддржуван од фанатичните проповедници кои се бореле не само против новите форми во уметноста, туку и против секуларните појави (забави, кафеани) и неортодоксните религиозни институции (суфизам).
## Стил
Пишувањето на Памук, е во духот на постмодернизмот на Борхес, при што авторот потполно го напуштил конвенционалниот начин на раскажување и нарација.

Романот е полифониско дело, составено од исповедите на скоро сите главни ликови, како и на животни, предметите и 
рефлексии.

## Наводи

## Надворешни врски
* Murder in miniature: A sixteenth-century detective story explores the soul of Turkey: John Updike writes about ''My Name Is Red'' at *[[The New Yorker]]*
* Richard Eder's review at *[[The New York Times]]*
* Extensive excerpts at Book Excerptise
* Medieval Sourcebook – Khosru and Shireen 
* Orhan Pamuk at Nobelprize.org
* Официјален портал на Орхан Памук

Категорија:Нобелова награда за литература
Категорија:Романи од Орхан Памук
Категорија:Романи поставени во Отоманското Царство
Категорија:Дела на Орхан Памук
Индекси

**Индекси** бил босански и поранешен југословенски рок бенд популарен во Југославија. Формиран е во 1962 година во Сараево, Босна и Херцеговина и се распуштил во 2001 година кога починал пејачот Даворин Поповиќ. Некои од нивните најзначајни песни се „Свијет у коме живим“ и „Негдје у крају, „У затишју“ со стихови на Желимир Алтарац Чичак, „Плима“, „Све ове године“, „Сањам“ и „Бацила је све низ ријеку“, која подоцна била првеземена од многу други екс-југословенски групи, особено Црвена јабука .

Индекси биле формирани во 1962 година, а нивното име е изведено од „Индекс“, кој претставувал дневник на учениците. Тие започнале со правење инструментални корици на популарни хитови, но во 1967 година започнале со компонирање. Тие биле познати како „Пионери на психоделична карпа“ и биле инспирирани од многу бендови како „ Битлси“, „ Да “ и „Погодете кој“ .

## Постава

## Поврзано

* Индекси (награда), наградата за Босанска музика именувана по нив

## Надворешни врски

* Напис 
* Индекси текстови

Категорија:Југословенски рок групи
Категорија:Музички групи основани во 1962 година
Беше еднаш во Анадолија

**Беше еднаш во Анадолија** () е турско-босански  филм, драма од 2011 година, во режија на Нури Билге Цејлан. Сценариото е во соавторство со Еркан Кесал и Ебру Цејлан. Главните улоги ги играат: Мухамет Узнер, Јилмаз Ердоган и Танер Бирсел.
## Содржина
Во центарот на заплетот на филмот се наоѓаат истражител, обвинител и судски лекар кои трагаат по труп во ретко населено место во Анадолија.
Група полицајци, предводени од комесарот Наџи, го пребаруваат труп на одреден Јашар, во три автомобили низ степите на Анадолија. Тие се придружени од обвинителот Нусрет и д-р Жемал. Осомничениот Кенан, кој го признал  убиството, морал да покаже каде се наоѓа телото, но, тој не можел точно да се сети, ниедно место на кое го бараат трупот не е истото. Постепено групата се оддалечува од градот, ноќта наскоро ќе пристигне, а ситуацијата е таква во која се разоткриваат најразлични теми, сместени во пустиот осамен крај,

## Награди и номинации
* 2011 — Гран-при на жири, Кански филмски фестивал2011.
* 2011 — награда *Netpac Award* Филмски фестивал во Карлови Вари.
* 2011 — учество во конкуренција на филмскиот фестивал во Манила.
* 2011 — учество во конкуренција на филмскиот фестивал во «Филмови од југ» в Осло.
* 2011 — три премии *[[Азија Тихи Океан екран награда]]*: Гран-при на жири 
* 2012 — награда за најдобра режија на Даблински фестивал.
* 2012 — две номинации на Награда на европска филмска академија: најдобра режија...
* 2013 — номинација за награда „Независен дух“ за најдобар странски филм

## Наводи

## Надворешни врски
* Official website 
* 
*  
* «Однажды в Анатолии» на сайте *Box Office Mojo*

Категорија:Филмови во режија на Нури Билге Цејлан
Категорија:Филмови од Турција
Категорија:Филмови од 2011 година
Киевски меѓународен филмски фестивал „Молодист“

**Киевски меѓународен филмски фестивал „Молодист“** () е меѓународен филмски фестивал кој се одржува секој октомври во Киев, Украина. Започнал во 1970 година како дводневен фестивал на филмови, снимен од студенти на Киевскиот државниот институт за театарска уметност, биле презентирани во таа година 33 филмови.

Во 2010 година, (фестивалот одамна ја имал изменето својата првобитна структура) биле презентирани 439 филмови, што го прави најголемиот филмски фестивал во Украина, со публика од 127.000 посетители. Претседател на фестивалот е Андреј Халпахчи.

Тој е единствениот филмски фестивал во Украина, акредитиран од ФИАПФ (од 1991 година). 
Припаѓа меѓу 26 специјализирани филмски фестивали за меѓународни натпревари.

Фестивалот е познат и по тоа што на него, за првпат биле промовирани идните познати филмски автори и продуценти : Фред Келемен, Том Тикер, Дани Бојл, Франсоа Озон, Андрас Монори, Илдик Ениди, Хера Попелар, [Жак Одиар, [Сергиј Маслобојчиков, Алексиј Балабанов, Дени Евстињеев, Стефан Долдри.

Некои од учесниците, за првпат претставени на овој фестивал, подоцна биле добитници на низа светски филмски награди: Златна палма  на Бруно Думонт и Наградата  Оскар  на Алан Брлинер.

## Наводи

## Надворешни врски
* Official page 
* Official page in Facebook
* Festival archives (1997-2000 years) on the first official festival web site

Категорија:Филмски фестивали основани во 1970 година
Категорија:Филмски фестивали во Украина
Мешари

**Мешари** (, што значи молитвеник на албански јазик) – име на книгата која ја напишал Ѓон Бузуку во 1555 година и која е прва книга во која се наоѓаат зборови на албанскиот јазик (дијалект на Гегите) со буквите на латинскиот јазика и една буква (ћ) од српската кирилица. Книгата содржи 188 страници напишани во две колони и претставува испис на изговорот на најважниот дел на католичка литургија на албански јазик. Оригиналот се чува во библиотеката во Ватикан.

Месхари бил откриен од Јован Никола Казази во 1740 година. Потоа бил изгубен и повторно откриен во 1909 година. Отецот Јустин Рота прв го фотокопирал Месхари во 1930 година и донел копија во Албанија. Фототипско издание било издадено во 1968 година со транслитерации и лингвистички коментари.

## Наводи

## Надворешни врски
* Месхари и Ѓон Бузуку 
* Биографија на Ѓон Бузуку 
* Биографија  
* Цел текст на изворен дијалект 

Категорија:Албански јазик
Категорија:Богослужбени книги
Категорија:Христијански текстови од 16 век
Steppenwolf (музичка група)

**Степенвулф** (англиски: *Steppenwolf)* — рок-група составена од музичари од Канада и Соединетите Држави, позната од 1968 до 1972 година. Групата е основана кон крајот на 1967 г. во Лос Анџелес од страна на водечкиот пејач Џон Кеј, клавијатурист Голди Мек Џон и тапанарот Џери Едмонтон. Гитаристот Мајкл Монарх и бас гитаристот Руштен Морев биле регрутирани преку известувања поставени во продавниците за аудиозаписи и музички инструменти во Лос Анџелес.

Steppenwolf продале над 25 милиони рекорди ширум светот, објавиле осум златни албуми и 12 ''синглови на Билборд'' Хот 100, од кои шест биле топ 40 хитови, вклучувајќи три топ 10 успеси: „Born to Wild“, „Magic Carpet Ride“ ", и "Rock me". Steppenwolf уживале во светскиот успех од 1968 до 1972 година. Денес, Џон Кеј е единствениот оригинален член, кој бил главен пејач од 1967 година. Групата се викала Џон Кеј и Степнволф од 1980 до 2018 година.

## Членови на групата
**Конечна постава**

* Џон Кеј - главен вокал, ритам гитара, усна хармоника (1967–1972, 1974–1976, 1980-2018) 
* Мајкл Вилк - клавијатура, поддржувачки вокал (1982-2018), бас (1984–2018) 
* Гери Линк - бас, поддржувачки вокал(1982–2018) 
* Рон Хурст - тапани, поддржувачки вокал (1984–2018) 
* Дани Џонсон - водечка гитара, поддржувачки вокал, мандолина (1996–2018)

## Дискографија

; Steppenwolf

* *Steppenwolf* (1968)
* *The Second* (1968)
* *At Your Birthday Party* (1969)
* *Monster* (1969)
* *Steppenwolf 7* (1970)
* *For Ladies Only* (1971)
* *Slow Flux* (1974)
* *Hour of the Wolf* (1975)
* *Skullduggery* (1976)

; John Kay & Steppenwolf

* *Wolftracks* (1982)
* *Paradox* (1984)
* *Rock &amp;amp; Roll Rebels* (1987)
* *Rise &amp;amp; Shine* (1990)
*

## Наводи

## Надворешни врски

* Official website of John Kay and Steppenwolf
* Official website of Michael Monarch
* Official website of Bobby Cochran

Категорија:Американски хеви метал музички групи
Категорија:Американски хард-рок групи
Категорија:Музичка група
Категорија:Музички групи основани во 1967 година
Европско првенство во фудбал 2000 - нокаут фаза

**Нокаут фазата на [[Европско првенство во фудбал 2000|Европското првенство во фудбал 2000]]** започнала со првото четвртфинале на 24 јуни, а завршила со финалето кое се одиграло на 2 јули 2000.

*Сите натпревари се одиграни според [[Средноевропско летно време]] ([[UTC+02:00]])*

## Формат
За секој натпревар во нокаут фазата кој не бил одлучен по одигрувањето на регуларните 90 минути, следеле продолженија од 30 минути (двапати по 15 минути). Во продолженијата, важело правилото златен гол, при што натпреварот веднаш би завршил по постигнувањето на голот од страна на било која екипа, а со тоа екипата која би постигнала гол би била прогласена за победник. Ако резултатот остане нерешен и по продолженијата односно дополнителните 30 минути, тогаш се пристапува кон изведување на пенали за да се одреди победникот и патникот во следната рунда. Почнувајќи од Европското првенство 1984, на секој турнир од тогаш наваму немало натпревар за трето место па така и на ова првенство.

## Квалификувани репрезентации
Двете првопласирани екипи од секоја од четирите групи се квалификувале во нокаут-фазата.

## Резултати


## Четвртфинале
### Турција - Португалија


### Италија - Романија


### Холандија - СР Југославија


### Шпанија - Франција


## Полуфинале
### Франција – Португалија


### Италија - Холандија


## Финале



## Наводи

## Надворешни врски

* Европско првенство во фудбал 2000 - историја

Нокаут фаза
Украински барок

**Украински барок** или **козачки барок** или **мазепа барок** е архитектонски стил кој се појавил во XVII и XVIII век.
Историскиот и регионалниот стил на украинскиот барок се одликувал со комбинација на композициски решенија со елементи на западноевропскиот барок и ренесанса како и креативна употрба на архитектонското наследство во градежништвото на православната црковна архитектура, старо руската архитектура и украинската народна декоративност.
 
Како што забележуваат некои истражувачи, градбите од украинскиот барок најприсутни се на левиот брег на реката Днепар.  При градбата на црквите, традиционалните елементи на народната дрвена архитектура биле земени предвид дури и многу повеќе од претходните традиции на православната архитектура.

Украинскиот барок се разликува од барокот на Западна Европа, затоа што има поумерено украсување и поедноставни форми. Зачувани се многу украински барокни градби, вклучително и неколку поистакнати во Киев -  Печерска Лавра  и манастирот Видбучи во Киев.

Напоредно со архитектурата се развивало и барокното сликарство, најистакнати се делата и црковните слики, особено во црквата „Света Троица“ во Киевската Печерска Лавра. 
Брзиот развој во техниките на гравирање се случил за време на украинскиот барокен период.
Биле користени комплексни мотивски системи на симболика, алегорија, хералдички знаци и раскошни украси.

Во вајарството: нај истакнат е украинскиот барокен вајар Јохан Георг Пинзел, којшто создавал во текот на средината од 18 век во Галиција - неговите дела, биле претставени  на изложбата во 2012-2013 година во музејот Лувр во Париз. 
Пинсел, се одликувал со уникатна, маестрална експресивност на формата и многу поединечна карактеризација на драперијата, денес е познат како водечка фигура во европската барокна скулптура.

Во 17 век, украинскиот барок ја постигнал  својата златна ера во времето на козакот Хетман Иван Мазепа, тоа било време кога барокот бил оригинална синтеза на западноевропските барокни архитектонски форми и украинските национални барокни архитектонски традиции.

## Наводи

## Надворешни врски
* Ukrainian baroque songs and music. Audio files of baroque songs 
* Baroque in Encyclopedia of Ukraine
*Українська гравюра бароко: Майстер Ілля, Олександр Тарасевич, Леонтій Тарасевич, Іван Щирський  Степовик Д. В.

Категорија:Барокна архитектура во Украина
Категорија:Барокни архитектонски стилови
Џашумон (расказ)

**Џашумон** (јапонски: 邪宗門) - недовршен расказ на јапонскиот писател Рјуносуке Акутагава од 1918 година. Насловот на расказот, буквално преведен значи „Лажна религија“, а тоа е еден од јапонските изрази кои во минатото се употребувале за означување на христијанството.
 
## Содржина
Расказот се состои од 31 глава:
* *I - XI*: Вакатоно Сама бил благородник од Кјото. Кога имал 19 години, неговиот татко умрел во страшни маки и Вакатоно станал глава на куќата. По својот изглед и по карактерот, потполно се разликувал од неговиот татко: Вакатоно бил убав, нежен и голем љубител на уметностите. Како дете, тој учел да свири на еден вид јапонска флејта, но се откажал откако татко му го убил неговиот учител. Оттогаш, неговите односи со татко му биле студени. Пет-шест години по смртта на татко му, Вакатоно се вљубил во убавата принцеза Накамикадо, ќерка на неговиот учител по флејта. Вакатоно редовно ѝ праќал писма и песни, но никогаш не добивал повратен одговор од неа. Во тоа време, во градот ненадејно се појавил таинствен свештеник со необична моќ, кој проповедал ссома нова религија. Тогаш се случил единствениот значаен настан во животот на Вакатоно.
* *XII - XXXI*: Една ноќ, Вакатоно бил пресретнат од група разбојници, предводени од управникот на имотот на принцезата Накамикадо. Сепак, Вакатоно успеал да ги наговори разбојниците да го врзат управникот кого потоа го ослободил и преку него ѝ пратил писмо на принцезата. Оттогаш, таа почнала редовно да го прима во својот дом. Еднаш, еден самурај во служба кај Вакатоно ги видел свештеникот и управникот на имотот на принцезата како се договараат свештеникот да ја посети неа. Од разговорот, слугата дознал дека свештеникот одамна ги познава управникот и принцезата. За да је спречат средбата, двајца самураи на Вакатоно се обиделе да го убијат свештеникот, но тој ги совладал со помош на својата магија. Притоа, тие забележале дека тој го носи кимоното на принцезата од што заклучиле дека тие веќе се сретнале. По некое време, за време на свеченото отворање на еден будистички храм, ненадејно се појавил свештеникот кој ја исмевал будистичката вера и ги повикал присутните да го следат неговото учење. Нему му се спротивставил еден познат будистички калуѓер, но свештеникот ја совладал неговата магија. Тогаш, исполнет со гордост, свештеникот ги повикал присутните да му се спротивстават, а повикот го прифатил Вакатоно.

## За расказот
Иако никогаш не бил довршен, расказот „Џашумон“ постигнал голема популарност кај публиката. Во него, Акутагава ја задржал формата на хроника во која раскажувач е еден стар слуга, всушност, истиот кој се јавува како раскажувач и во расказот „Џигокухен“. Притоа, раскажувачот го претставува тогашното јавно мислење во Јапонија. Токму затоа не изненадува тоа што Акутагава не успеал да го доврши расказот, зашто двата главни лика во расказот се така вообличени, што секој судир меѓу нив би предизвикал расказот да изгуби многу од својата вредност.

## Наводи

Категорија:Дела на Рјуносуке Акутагава
Категорија:Јапонски раскази
Со

**Со** - јапонски дувачки инструмент, изработен од бамбусови свирки. Се употребувал во свечени прилики и како еден од задолжителните инструменти во оркестарот на царскиот двор.

## Наводи

Категорија:Дувачки инструменти
Категорија:Јапонски музички инструменти
Три чуна

**Три чуна** - јапонска уметничка награда. Таа се доделувала уште од времето на царот Сирокава како признание на најдобриот поет, писател или музичар, а понекогаш и сликар. Притоа, наградените уметници биле повикувани во царската палата каде им доделувале богати подароци и тогаш им се доделувале раскошно украсени чунови. Во таа прилика, наградените уметници ја изведувала својата уметничка програма.

## Наводи

Категорија:Јапонски признанија
Сугороку

**Сугороку** (јапонски: 雙六 или 双六) - јапонска забавна игра, слична на некогашната популарна европска игра трик-трак. Сугороку се игра со коцки, најчесто направени од дрво и обележани со броеви од еден до шест, кои се поместуваат на картонска или дрвена табла, украсена со разновидни слики. Во играта победува оној играч кој е повешт, но и кој има среќа. Постојат два начина на кои се игра сугороку: стар и современ. Денес, сугороку игра најчесто младината, а во минатото - благородниците. Во играта може да учествуваат повеќе лица.

## Наводи

Категорија:Јапонски забавни игри
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Џизо Бозацу

**Џизо Бозацу** (јапонски: 雙六 или 双六) - бог на милосрдието во јапонската митологија. Тој е заштитник на патниците, малите деца и идните мајки. Им помага на луѓето кога се во неволја, ги чува од пожар, болести, глад итн., а по смртта ги спасува од пеколните маки. Според верувањето, тој се родил по смртта на Буда.

## Наводи

Категорија:Јапонска митологија
Сае но Ками

**Сае но Ками** - божество во јапонската митологија, заштитник на патниците. Според будистичката легенда, Изанаги го фрлил стапот на Јапонија и во тој миг бил создаден Сае но Ками.

## Наводи

Категорија:Јапонска митологија
Изанаги

**Изанаги** (јапонски: イザナギ, 伊邪那岐 или 伊弉諾) - бог во јапонската митологија, создавач на Јапонија. Според будистичката легенда, Изанаги „уште во времето пред времето, кога постоеле само небото и водата, го зел својот долг стап, со него замешал некое животно масло и го истурил на водата, и тогаш од водата се појавиле четири големи острови: Кјушу, Шикоку, Хоншу и Хокаидо. Така настанала Јапонија.“ Исто така, се верува дека Изанаги го фрлил својот стап на Јапонија и во тој миг настанало божеството Сае но Ками.

## Наводи

Категорија:Јапонска митологија
Категорија:Богови-создатели
Беса (завет)

**Беса** () – чесен збор, даден збор што се смета за светост во традиционалната култура на Албанците; ветување.

Зборот беса на албански јазик значи залог за чест. Концептот се заснова на држење на својот збор во облик на лојалност или како гаранција за верност. Беса содржи обичаи за обврски кон семејството и пријател за интерен ангажман, лојалност и солидарност во меѓусебниот однос и тајност во однос на туѓинците. Бесата е исто така главен дел во концептот на *аманет* (доверување на чување или извршување на нешто, потпирајќи се на чест).

Концептот беса е вклучен во Канунот на Лек Дукаѓин, обичајното право на Албанците. Бесата била битна институција во племенското општество на албанските планинци. Албанските племиња положиле заклетва за заедничка борба против владата и од овој аспект служела за поддршка на племенската независност. Бесата се користела за регулирање на меѓуплеменските работи како и интерните во самото племе. Отоманската влада ја користела бесата како начин за соработка со албанските племиња за поддршка на државната политика или за склучување договори.

За време на отоманскиот период, бесата била цитирана во владините извештаи за албанските немири, особено во однос на племињата. Бесата имала централно место во албанското општество во однос на добивање воена и политичка моќ. Во време на буни на Албанците против Османлиите, бесата делувала како врска меѓу различни групи и племиња.

## Наводи

## Надворешни врски
*The Legend of Rozafa Castle. How the youngest son gave his "besa".

Категорија:Албанска култура
Категорија:Албанска традиција
Навагрудски замок

**Навагрудски замок** (; ) – замок од XIII век во западниот дел на Белорусија. Истиот е во руинирана состојба.

Замокот бил граден од средината на 13 век до почетокот на 16 век на падините на Замкавска Гора, на подрачјето на денешниот град Навагрудак во Гродњенската Област. Граден бил како главен одбранбен беден на средновековниот град Навагрудак кој во пишаните извори се спомнува уште во почетокот на 11 век. Се смета за едно од најголемите утврдувања од тој вид на подрачјето на Белорусија. Додека постоел имал 7 кули и се наоѓал на возвишението над градот од каде имало чист поглед на околината.

Според некои историски извори (несигурни), во Навагрудак бил крунисан првиот големиот кнез на Литванија Миндаугас, кој со земјата владеел токму од овој град.

Во 1314 година, токму тука кнезот Давди Гродњенски ја поразил војската на германските тевтонски витези. Во 1422 година, во замокот се венчал тогаш 73-годишниот полски крал Владислав II Јагело со 16-годишната Софија Гољшанска (негова 4. и последна сопруга), родоначалничка на династијата Јагелонци.

Во текот на 16 век, замокот во неколку наврати безуспешно го опсадувале кримските Татари. Замокот делумно бил срушен во текот на Руско-полски војни од 1654 до 1667 година. Замокот конечно бил разрушен од страна на Швеѓаните во текот на Големата северна војна (1700-1721).

Пообемна реконструкција на замокот започнала во текот на 2011 година и било планирано во текот на наредните 5 години замокот да биде целосно обновен.

Навагрудскиот замок се наоѓа на списокот на културно-историски споменици од исклучително значење за Република Белорусија (под шифра 411Г000404).

## Галерија

Податотека:Рэшткі замка ў Наваградку.jpg
Податотека:Рэшткi Замка (Наваградчына).jpg
Податотека:Navahrudak.JPG


## Поврзано
* Навагрудак
* Гродњенска Област

## Наводи

## Надворешни врски

* Мікалай ГАЙБА -{Сем вежаў Навагрудка. 
* Тамара Габрусь. «Архітэктурныя помнікі Наваградчыны» 
* Міхась Ткачоў. «Замки Беларуси»

Категорија:Замоци во Белорусија
Категорија:Историја на Белорусија
Категорија:Историја на Литванија
Категорија:Историја на Полска
Категорија:Големо Кнежевство Литванија
Категорија:Гродњенска Област
Сирша Ронан

**Сирша Уна Ронан** (родена на 12 април 1994 г.) — ирско-американска глумица.

Првично забележана поради нејзините улоги во историски драми на почетокот на својата кариера, Ронан се здобила со неколку значајни награди, вклучувајќи Златен глобус и четири номинации за наградата Оскар и пет номинации за БАФТА.

Своето глумечко деби го имала во 2003 година во ирската медицинска серија *[[Клиника (ТВ серија)|Клиника]]*, додека во 2007 година го имала своето филмско деби во *[[Никогаш нема да бидам твоја]]* (2007). Таа направила пробив со улогата во *[[Покајание (филм)|Покајание]]* (2007), за која добила номинација за Оскар за најдобра глумица во споредна улога. Таа ја продолжила својата кариера играјќи главни улоги во филмовите *[[Прекрасни коски (филм од 2009)|Прекрасни коски]]* (2009) и  *[[Хана (филм)|Хана]]* (2011), и споредна улога во  *[[Гранд хотел Будимпешта]]* (2014). Таа се здобила со критичко признание за улогата на носталгичен ирски имигрант во *[[Бруклин (филм)|Бруклин]]* (2015), улогата на истоимената средношколка во *[[Лејди Брд]]* (2017), и улогата на Џо Марч во *[[Малечки жени(филм од 2019)|Малечки жени]]* (2019). Таа била номинирана за Оскар за најдобра глумица за сите три изведби, и добила Златен глобус за најдобра глумица во мјузикл или комедија за *Лејди Брд*.

Во театар, Ронан ја играла Абигејл Вилијамс во обновената претстава *[[Искушение]]* на Бродвеј во 2016 година. Истата година, *[[Форбс]]* ја именувало Ронан во списокот *30 под 30*. Ронан исто така зборува за социјалните и политичките прашања во Ирска.

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Родени во 1994 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Ирски глумци
Категорија:Американски феминистки
Категорија:Ирски филмски глумци
Категорија:Добитници на Златен глобус
Лидски замок (Белорусија)

**Лидски замок** (; ) – замок во градот Лида во Гродњенска Област, на запад од Белорусија. Еден е од неколкуте замоци кои ги подигнал големиот литвански кнез Гедимин на почетокот на 14 век за подобра одбрана на своите земји од упади на тевтонските крстоносни витези.

## Историја
Замокот е изграден на природно возвишување опкружено со две реки, Каменка и Лидзеја на исток и запад, додека на северната страна постоел канал со ширина од 20 метра кој го раздвојувал замокот од остатокот на населбата. Изградбата почнала во текот на 1323 година, а како главен градежен материјал бил користен камен (ѕидовите подоцна биле зајакнати со црвена цигла). Изградбата завршила во 1328 година. Замокот бил изграден во облик на неправилен квадрат со две кули една спроти друга. Во внатрешноста на замокот се наоѓала и православна црква која во 1533 година била преместена во средиштето на градот, како и бројни важни институции на тоа време (суд, архив).

Иако замокот имал утврдени ѕидини, во неколку наврати паднала под власт на напаѓачите. Витезите од Тевтонскиот ред го освоиле Лидскиот замок во два наврати, во 1384 и 1392 година.

Во текот на Големата северна војна (1700—1721) Швеѓаните во два наврати го опустошиле  замокот (и самиот град Лида) и двата пати ги срушиле неговите кули. Последната голема битка под ѕидините на Лидскиот замок се случила во 1794 година за време на востанието на Тадеуш Кошќушко против Русите.

После големиот пожар кој во 1891 година го зафатил градот и уништил голем дел од градбите во него, југозападната кула и делови од западниот ѕид биле срушени, а материјалот бил искористен за обнова на опожарените куќи. Целосното уништување на градбата е спречено од екипа археолози од Санкт Петербург, а делумна обнова на ѕидините била вршена во текот на 1920-тите години. На 22 јануари 1940 година, по Сталинова одредба, замокот бил прогласен за археолошки споменик, а во 1953 година бил ставен под државна заштита.

Поинтензивна реставрација започнала во текот на 1982 година кога дотраените цигли биле заменети со нови, испечени на традиционален и автентичен начин. Реставрирани биле сите ѕидови, а секој од нив бил висок 12 метра. Целокупната реставрација била завршена во 2010 година.

Секоја година во замокот се одржува традиционален турнир во средновековни витешки дисциплини. Кулите се претворени во музеи со постојани поставки поврзани со историјата на замокот и градот.

## Галерија

Податотека:Lida. Ліда (2007).jpg|Замокот во 2007
Податотека:Lidzki_zamak._Лідзкі_замак_(1890).jpg|Гравура од 1890
Податотека:Кафля з Лідскага замка 02.gif|Пластичен детаљ од ѕидовите
Податотека:2012. Stamp of Belarus 05-2012-m-912-a.jpg|Поштенска марка издадена во 2012 година


## Поврзано
* Лида

## Надворешни врски

* М. Шимелевич. Город Лида и Лидский замок (Вильно, 1906)
* Lida Castle on 3D F4 Map
* Трусов О. Древних стен возраждение. Прошлое и настоящее Лидского замка 

Категорија:Замоци во Белорусија
Категорија:Историја на Белорусија
Категорија:Гродњенска Област
Куп на Македонија во кошарка 1995

**Куп на Македонија 1995** ― 3. издание на Купот на Македонија во кошарка. Завршниот турнир бил одигран во Спортската сала Градски Парк во Скопје. Победничкиот пехар, кој бил преоден, бил доделен од страна на дневниот весник „''Вечер''“ како покровител на турнирот. Во ова издание првак бил Деликатес.

## Место на одржување



## Турнир
### Полуфинале

### Финале

## Победнички состав

**Главен тренер**
*  Александар Књазев 
**Помошник тренер**
*  Ѓорѓи Ситновски

Извор:

## Поврзано
* Прва македонска кошаркарска лига 1994/95
* Втора македонска кошаркарска лига 1994/95

## Наводи

## Надворешни врски
*Youtube канал Stari Natprevari

1995
Кошарка
Водач и следач (танц)

**Водач и следач** се улогите на двата партнера во некои типови на партнерски танци. Кога парот е од различни родови, традиционално машкиот танчер е водач, а партнерката е следач. Водачот е типично одговорен за водење на парот и иницирање на нови танцови варијации, а во случај на импровизирани и друштвени танци и за одредување на танцовите варијации. Следачот е одговорен за одредување на стилизацијата на танцот и има целосна слобода во оставањето на свој уметнички белег. Водачот ги комуницира своите избори на следачот преку лесни физички и визуелни сигнали, при што парот изгледа координирано и елегантно.

## Наводи

Категорија:Танц
Категорија:Уметност
Вадевајц

**Вадевајц** () — општина во округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Вадевајц се наоѓа во Природниот парк Елбхеен-Вендланд.

### Општински единици

Општината Вадевајц се состои од следниве места:

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Лихов-Даненберг
Вустров (Вендланд)

**Вустров** () — помал град во округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа северно од градот Залцведел.

## Потекло на името

Името Вустров има словенско потекло, односно од полапскиот збор *Wåstrüw* (што е слично со „остров“).

## Географија
### Местоположба

Малиот град се наоѓа во јужниот дел на округот Лихов-Даненберг, оддалечен околу шест до осум километри од окружниот град Лихов и од градот Залцведел.

Западно од градот поминува реката Јецел. На север од градот Вустровер Думе се влева во Јецел.

### Соседни општини

Градот Вустров се граничи со општината Лукау на запад, со општината Кистен и со окружниот град Лихов на север, со општината Либов на исток и со окружниот град Залцведел (Саксонија-Анхалт) на југ.

### Природни области

На областа на градот се наоѓаат две природни области:
* Солена област кај Шројан (25 хектари)
* Блитлингер Холц (108 хектари)

### Градски единици

Градот Вустров се состои од следниве места:

## Политика

Од 1 ноември 2006 година припаѓа на општинската заедница Лихов.

Градот Вустров припаѓа на покраинскиот круг бр. 48 Елба и во сојузниот круг бр. 38 Лихов-Даненберг - Линебург.

### Градски совет

Градскиот совет се состои од 13 избрани членови. На општинските избори од 11 септември 2013 година биле добиени следниве резултати:

* Шарена листа Вустров - 4 места
* CDU – 4 места
* SPD – 3 места
* Граѓани место бирократија Град Вустров (BsB) – 2 места

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Лихов-Даненберг
Стара Река (резерват)

**Стара Река** () – еден од деветте резервати на природата во рамките на Националниот парк Централен Балкан во централна Бугарија. Резерватот на природата зафаќа површина од 19.747 км2., основан е од страна на Одборот за заштита на природата под Министерскиот совет на 18 март 1981 година за да се заштитат единствените екосистеми на делот на Стара Планина кој се наоѓа во Бугарија.

## Географија

Резерватот се наоѓа неколку километри северно од градот Карлово, во северниот дел на областа Пловдив. Стара Река ги покрива јужните падини на Стара Планина од планинскиот врв Левски (2168 м) и врвот Велики Купен (2169 м) на главниот гребен на планинскиот распон јужно долж долината на реката Стара Река и нејзините притоки.

Надморската висина на резерватот варира меѓу 1000 и 2169 м. 
Јужните падини на Стара Планина имаат поблага клима со снежен покривач во просек 120 дена годишно. Земјиштето е разнолико, од планински тревливи до шуми и полиња на пониски надморски висини.

## Флора
Шумите во резерватот на природата Стара Река вообичаено вклучуваат четири до пет видови дрвја. Во најниските делови на резерватот распространети се горун, европска бука, црн јасен и црн габер. Мешовитите букови и четинарски шуми заедно со јаворот, *acer heldreichii* и белата бреза растат на повисоки надморски висини.

Резерватот е богат со ретки растителни видови, 45 се наоѓаат во Црвена книга на БугаријаЦрвената книга на Бугарија, од кои 20 се 20 ендемски, како што се *Centaurea kerneriana, Campanula trojanensis, Stachys alpina* и многу други.

## Фауна
Стара Река ја има најзападната популација на дивокози долж јужните падини на Стара Планина. Овој резерват на природата исто така е засолниште на кафеавата мечка, волкот, дивата мачка, златната куна и видрата.

Во паркот се наоѓаат голем број птици како што се царски орел, златен орел, мал орел, осојад, јастреб кокошкар, јастреб врапчар, степски сокол, сив сокол и голем ушест був. 
Други видови птици кои се значајни за зачувување кои се наоѓаат во Стара Река се  црн клукајдрвец, белокрстен шарен клукајдрвец и многе друге.

## Галерија

Податотека:Стара река 2015 02.jpg|
Податотека:Stara Reka Reserve 2015.jpg|
Податотека:Зелена прохлада.JPG|
Податотека:Непоклатимо спокойствие.JPG|
Податотека:Стара река, сенки.jpg|


## Наводи

## Надворешни врски

* Стара Река на семрежното место на Министерството за животна средина и вода на Бугарија
* Семрежно место на Националниот парк Централен Балкан

Категорија:Пловдив (област)
Категорија:Стара Планина
Категорија:Биосферни резервати во Бугарија
Лихов (Вендланд)

**Лихов** или **Лихо** (службено наречен: **Лихов (Вендланд)**; ) — град и административно седиште на округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 13 километри северно од градот Залцведел. Градот се наоѓа на германскиот пат на фахверкот.

Воедно, градот претставува административно седиште и на истоимената општинска заедница.

Од 2011 година во градот постои музеј посветен на британската група Ролинг стоунс.

## Потекло на името

Името Лихов има словенско потекло, односно од полапскиот збор *Ljauchüw*.

## Географија

[мини|300п|лево|Реката [Јецел низ градот]]

### Местоположба

Лихов се наоѓа во јужниот дел на округот Лихов-Даненберг. Низ градот поминува реката Јецел, која е притока на Елба. Околниот пејзаж бил создаден во ледениот период, издигнувајќи се на запад и спуштајќи се на исток.

### Градски единици

Градското подрачје зафаќа површина од , кое е поделено на 24 окрузи:

## Клима

## Историја

мини|300п|десно|Главната улица во 1956 година

Местото било првпат споменато во 1158 година и добило градски права во 1293 година. Единствен остаток од градски ѕидини од крајот на средниот век е кула, која била пренаменета и сега се користи како камбанарија на црквата „Св. Јован“. Била подигната порта во 1555 година, која го поделила градот од западните предградија; оваа порта била срушена во 1793 година. Лихов настрадал при појавата на чумата во 1537 година, а во 1589 година бил во голем дел уништен од пожар. Уште еден пожар во 1608 година уништен голем дел од обновениот град. Најлошиот пожар, во 1811 година, го уништил Градското собрание и замокот.

## Политика

Градот Лихов припаѓа на покраинскиот круг бр. 48 Елба и во сојузниот круг бр. 38 Лихов-Даненберг - Линебург.

### Градски совет

Градскиот совет се состои од 25 избрани членови.

1 социјал-еколошка листа &nbsp;&nbsp; 2 граѓанска листа

### Градоначалник

Градоначалник на градот Лихов е Манфред Либхабер (SPD).

### Збратимени градови

Лихов бил збратимен со следниве градови:

*  Сере, Франција (од 1983 г.)
*  Њуберг, САД (од 1985 г.)
*  Оборники, Полска (од 2007 г.)
*  Хелефорс, Шведска

## Познати луѓе

* Фридрих Зируп (1881-1945) — правник и политичар
* Детлеф Вајгел (р. 1961) — германско-американски биолог

## Галерија


Податотека:Wendland 049.jpg|Поглед на градот
Податотека:Amtsgarten Luechow.jpg|Амтстурм, единствен остаток од замокот
Податотека:Church of Luechow1.jpg|Црквата „Св. Јован“
Податотека:Glockenturm Luechow1.jpg|Глокентурм


## Наводи

## Надворешни врски

* Официјална страница 

Категорија:Лихов-Даненберг
Узунбоџак

**Узунбоџак** () –  резерват на природата во Бугарија, кој се наоѓа во рамките на УНЕСКО-вата програма Човек и биосфера и е еден од петте резервати на природата кои се наоѓаат во рамките на Паркот на природата Странџа во југоисточниот дел на  Бугарија. Се нарекува и *Лопушина*.

Узунбоџак бил основан на 13 декември 1956 година, во УНЕСКО-вата програм Човек и биосфера е приклучен во март 1977 година. Резерватот зафаќа површина од 25.296 км2. На неговата територија се забранети сите стопански активности.

## Географија

Узунбоџак е сместен меѓу селото Кости во општината Царево и селото Сливарово во Мало Трново, во долината на Резовска Река, околу 20&nbsp;км од нејзиното устие. Релјефот на резерватот е неуедначен, а надморската висина варира меѓу 50 и 300 m.

Во паркот преовладува континентална и средоземна клима и има тенденција да биде поблага, заради влијанието на Црното Море кое се наоѓа во близина на резерватот.

Просечната месечна температура во зимските месеци не паѓа под 0&nbsp;°C (2-3&nbsp;°C во јануари). Земјата во паркот е со жолто-пепелава боја. Низ Узунбоџак тече Резовска Река, Каретарски Дол и реката Лопушиница.

Името се состои од два збора - "узун", што на турски јазик значи долгунест и "боџак", односно тихо, мирно и удобно.

## Флора и фауна
Во резерватот се наоѓа 651 вид и подвид на васкуларни растенија. Око 65% од шумите се  дабови, а 30% букови, а нивната просечна старост е повеќе од 200 години. Во реликтни видови спаѓаат *quercus hartwissiana*, лаворвишна, 'Rrhododendron ponticum, Daphne pontica, Ilex colchica, Hypericum calycinum, Vaccinium arctostaphylos, Pyrus elaeagrifolia*, [[обична мушмула]], *Fritillaria pontica*, *Quercus hartwissiana'' и многу други.

Фауната во Узунбоџак е разнолика. Најчести цицачи се дива свиња, дива мачка, волк, обичен шакал, црвена лисица, јазовец, срна и сив хамстер. Евроазискиот рис ја населувал оваа територија сѐ до 1930—тите години кога исчезнал од резерватот.

Резерватот е дом на голем број птици како што се јастреб глувчар, црвен глувчар, јастреб врапчар, мал орел кликач, рибарче, воден кос, ливадски кос, планинска тресиопашка, голема стрнарка, кукавица, црн штрк, повеќе видови соколи, клукајдрвци, ластовици и многу други птици.

Водоземците и влекачите во паркот ги вклучуваат крастава жаба, голема зелена жаба, шумска жаба, зелен гуштер, слепок, планински смок, жолт смок, смок, леопардов смок, длабочелен смок и многу други видови.

## Наводи

## Надворешни врски

* Узунбоџак на семрежното место на Извршната агенција за животна средина

Категорија:Бургаска Област
Категорија:Географија на Бугарија
Категорија:Биосферни резервати во Бугарија
At the End of the Sand (албум)

**At the End of the Sand** (македонски: *На крајот од песокот*) - албум на македонската група „Bei The Fish“, објавен од дискографската куќа „PMG Recordings“ во 2012 година. 

## Песни
Албумот содржи седум песни:
# Back To The Roots
# Blind
# Technology
# Instant Generation
# Control
# Haves and Have Nots
# At The End Of The Sand

## Информации за албумот
Сите песни на албумот се дело на *Bei The Fish*. Албумот е снимен и измиксиран во студиото „E Go East“, во септември 2012 година, а мастерот е дело на Дарко Спасовски-Пацки. Дизајнот на албумот го направил Ѓорѓи Ќупиќ.

## Наводи

Категорија:Албуми на Bei The Fish
Категорија:Албуми на PMG Recordings
Категорија:Поп албуми од 2012 година
Категорија:Рок албуми од 2012 година
Категорија:Појавено во Македонија во 2012 година
Плави оркестар

**Плави оркестар** () е југословенски и босански поп рок  бенд од Сараево. Бендот бил формиран во 1983 година од страна на  Саша Лошиќ, водечкиот пејач и текстописец на групата. Групата остана популарна со седум албуми и повеќе од 1500 концерти низ целиот свет.

## Историја

## Надворешни врски
*Saša Lošić Official site 
*Plavi Orkestar Official Site 

Категорија:Југословенски рок групи
Категорија:Музички групи основани во 1982 година
Чурчхела

**Чурчхела** () – традиционална грузиска деликатес. Главни состојки се сок од свежо гмечено грозје, оревести плодови и брашно. На жица се нанижуваат бадем, орев, лешник, а понекогаш и суво грозје, а потоа се потопуваат во сок од грозје кој се згрутчува или друг овошен сок и после сушењето има облик на колбас. Традиционална технологија за спремање чурчхела од регионот Кахетија е запишана во Унеско-виот список на Нематеријално културно наследство на Грузија во 2015 година.

## Вон Грузија
Чурчхелата и нејзините варијации се популарни уште во неколку земји освен во Грузија: Иран, Ерменија, Кипар, Грција, Русија, Украина и Турција. Во Иран е позната како "Lævascæck Adjili" (لواشک آجیلی). Во Ерменија, Грција и Турција како "сладок суџук" () ().

Меѓу кипарските Грци е позната како *сутцукос* (*σουτζούκος* или *σουτζιούκκος*), а во Грција *сутцуки* (σουτζούκι). Кипарска варијанта на чурчхела се добива со потопување низа бадеми во желе и се вика палузес.

## Подготовка
Чурчхелата е производ на грузиската кујна. Грузијците обично ја прават чурчхелата во есен кога се собираат основните состојки. Се добива кога низа оревести плодови се потопуваат во сок од свежо гмечено грозје кое се нарекува „татара“ или „пеламуши“ (сок од грозје помешан со брашно заради густина) и потоа сушат на сонце. При правењето чурчхела не се користи шеќер. Наместо ореви, во областите во западна Грузија се користат бадеми и лешници.

Чурчхелата има облик на свеќа, но многу велат дека изгледа како колбас. Грузиските воини со себе носеле чурчхела бидејќи содржи многу калории. Најдобрите чурчхели се од областа Кахетија, која е позната како татковина на виното.

Сокот од грозје се тура во голем бронзен котел (*казан*) и полека се загрева. При вриењето се додава мала количина специјална бела земја која се вика *аспрои* која придонесува нечистотиите да избијат на површина, каде се собираат и отстрануваат. Можно е *аспрои* да се замени, кога не е достапен, со лагер пиво што дава скоро ист резултат. Кога постапката на чистење се заврши, се остава течноста се остава да се олади. Потоа се додава брашно со мешање и загревање. Кога ќе се достигне права конзистенција, што се гледа на основа на брзината на парните меурчиња и вискозноста на мешавината, таа се тргнува од топлина. Мешавината е спремна за следниот чекор кој се состои од подготовка на ореви за потопување.

Пред потопување, оревестите плодови мора прво да се очистат од лушпите. Потоа се потопуваат во вода за да омекнат. Кога доволно ќе омекнат, се нижат на 2-3 метри долги низи. Низите пота се потопуваат во претходно добиената мешавина. Постапката се повторува неколкупати додека не се добие саканата дебелина. Процесот на сушење трае 5-6 дена. После сушењето спремни се за употреба или складирање.

## Галерија

File:Naschmarkt Wien 2009 PD 20091008 035.JPG
Making of Churchkhela (6253776040).jpg
File:Tschurtschchela.jpg
File:Churchkhela (4).jpg
File:Churchxela.jpg
File:Churchkhela.jpg


## Наводи

## Литература
* 
* 

## Надворешни врски
* 

Категорија:Грузиска кујна
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Баклава (музичка група)

**Баклава** — македонска музичка група која изведува современа етно-музика.

## Состав
Групата ја сочинуваат:
* Елена Христова - вокал
* Никола Николов - тамбура
* Владимир Мартиновски - бас-тамбура и хафун
* Дејан Сибиновски - деф и ударачки инструменти

## Дискографија
„Баклава“ ги објавила следниве албуми:
* „Калемар“

## Наводи
Калемар (албум)

**„Калемар“** - албум на македонската група „Баклава“ од 2008 година, издание на „SJF Records“. 

## Песни
Албумот содржи 14 песни (13 и бонус):
# Твојте очи Лено
# Змеј Горјанин
# Глас
# Ден
# Душа
# Пилето
# Облаче
# Псалм
# Чекор
# Севда
# Јаворе
# Ѕвезда спуштена
# Извор
# Ој девојче (бонус)

## Информации за албумот
Автори на сите песни се Елена Христова и Дејан Сибиновски, освен: „Твојте очи Лено“, „Јаворе“ и „Ој девочје“ (народни), „Ѕвезда спуштена“ (Владимир Мартиновски), „Псалм“ и „Чекор“ (Христова/Мартиновски), и „Севда“ (Сибиновски/Христова/народна). Албумот е продуциран и аранжиран од „Баклава“, а извршен продуцент бил Оливер Белопета. На снимањето на албумот учествувале и следниве музичари: Дејан Теодосиевски (виолончело), Ерхан Шукри (виолина), Александар Стаматов (тамбура) и гудачкиот квартет „Quartet“. Албумот е снимен и измиксиран во студиото „Кларион“ во Скопје, во јуни 2008 година, а снимател бил Дејан Ангелевски, со исклучок на „Ој девојче“ која била снимена во студиото „Профундус“ во декември 2004 година од страна на снимателот Филип Јаневски. Дизајнот на албумот е дело на „Работилница“, а фотографиите ги направиле Сашо Целески и Маја Аргакијева. Албумот бил снимен со поддршка на Министерството за финансии на Република Македонија.

## Наводи

Категорија:Албуми на Баклава
Категорија:Изданија на SJF Records
Категорија:Појавено во 2008 година во Македонија
Категорија:Македонски дела од 2008 година
Архангел (музички албум)

**„Архангел“** — музички албум на истоимената македонска рок-група, првобитно објавен во 1991 година од издавачката куќа „Хаос“ од Белград. Во 2000 година, албумот бил повторно издаден од скопската издавачка куќа „Litium Records“.

## Песни
Албумот ги содржи следниве песни:
# Ладно оружје
# Гордост
# Исус
# Златно жолто
# Превез
# Молк
# Луна
# 2 во 1
# Брчки
# Архангел

Автор на сите песни на албумот е Ристо Вртев. Албумот бил снимен во студиото „Јатаган“ во 1991 година; продуцент и инженер на звукот бил Тоше Попсимонов, негов помошник бил Димитар Димовски, а мастерот го направил Никола Димушевски. Автор на обвивката на албумот е Златко Трајковски.

## Наводи

Категорија:Албуми на Архангел
Категорија:Изданија на Litium Records
Гартов (општинска заедница)

мини|Улица во Гартов
**Гартов** () — општинска заедница во округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е селото Гартов.
мини|Грб на Гартов
Општинската заедница Гартов се состои од следниве општини:

# Гартов
# Горлебен
# Хебек
# Прецеле
# Шнакенбург

Категорија:Општински заедници во Долна Саксонија
И сонцето е ѕвезда (филм)

**„И сонцето е ѕвезда“** е американски драмски филм наменет за тинејџери. Филмот излегува во 2019 година. Режисер е Ри Русо-Јанг, а сценарист е Трејси Оливер. Филмот е заснован на истоимениот роман за млади од Никола Јун. Главните улоги ги толкуваат Јара Шахиди и Чарлс Мелтон, чии ликови се заљубуваат додека семејството на еден од протагонистите се соочува со депортација од САД.

Филмот премиерно е прикажан во кината во САД на 17. мај 2019 година во продукција на Варнер Брос Пикчерс и Метро-Голдвин-Мајер Пикчерс. Критиката не е едногласна во однос на оценување на овој филм, кој заработи 6,8 милион долари на светско ниво.

Категорија:Филмови од 2019 година
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на Ри Русо-Јанг