open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Рулја

**Успение на Пресвета Богородица** () — преродбеничка црква во селото Рулја, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм сместен во јужниот крај на селото, изграден во 1860 или во 1865 г. заедно со отворањето на народното училиште. Претставува трикорабна базилика со дрвен покрив Во неа едноподруго служеле свештениците поп Каранфил Бурџунов, поп Христо Бурџунов, поп Трајко Петков и поп Павле Настов (1912 г.). Црквата има вредни украси од времето на преродбата.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

Богородица, Рулја
Богородица, Рулја
Категорија:Појавено во 1865 година
Црква „Св. Никола“ - Крпени

**Свети Никола** () — црква во селото Крпени, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа на северниот крај на селото, близу брегот на Костурското Езеро. Изградена е во XVI век и веројатно била манастирска. Има вредни фрески кои според ктиторскиот натпис датираат од 1650 г. и се дело на зографите Димитар и Никола. На вториот ктиторски натпис е запишана годината 1753. На конхата на апсидата има година испишана со тули, веројатно 1758.

## Галерија

Податотека:ST Nicholas Krepeni Fresco 2.JPG|Фреска од црквата, 1753 г.
Податотека:ST Nicholas Krepeni Fresco 3.JPG|Фреска од црквата, XVIII век
Податотека:Saint Nicholas Karpeni Church Panagia Odigitria Fresco.JPG|Богородица Патеводителка
Податотека:St Nicholas Krepeni Fresco.JPG|Лисица на фреска, 1753 г.
Податотека:Saint Nicholas Karpeni Church Fresco Righteous in Paradise.JPG|Праведниците во рајот
Податотека:Saint Nicholas Karpeni Church Fresco 1650.JPG|Фреска од 1650 г.


## Поврзано
* Костурска епархија

## Литература
* 

## Наводи

## Надворешни врски

Никола, Крпени
Никола, Крпени
Кристофер Ајер

**Кристофер Васбак Ајер** (роден на 17 април 1998, во Релинген) — норвешки фудбалер, играч од одбраната на Брентфорд и на норвешката репрезентација.

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Норвешки фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Селтик
Категорија:Фудбалери на ФК Брентфорд
Категорија:Родени во 1998 година
Спилието

**Спилието** (**Берик**, **Беричка Клисура** или **Сливенска Клисура**; ) — живописна клисура на Желевска Река во Костурско, Егејска Македонија.

## Опис
Клисурата почнува од месноста Берик (800&nbsp;м.н.в.), каде се наоѓало истоименото село Берик и каде и денес стои Беричкиот мост (наречен и Д’мбенски). Се протега во јужен правец и излегува кај селото Сливени на 750&nbsp;м надморска височина. Има вкупна должина од 18,3&nbsp;км. Подрачјето зафаќа површина од 707&nbsp;ха и е заштитено од државата поради „особената природна убавина“. По Варовничките карпести падини на клисурата има мали пештери, од каде потекнува името *Спилието* (од грч. *σπήλαιο*, „пештера“). По карпите и по бреговите на реката растат грмушки и различни широколисни дрвја.

Во една од пештерите кај излезот од клисурата се наоѓа Сливенската кула.

## Поврзано
* Берик (село)
* Берички мост

## Наводи

Категорија:Клисури во Егејска Македонија
Категорија:Костур (општина)
Категорија:Заштитени подрачја во Грција
Црква „Св. Преображение“ - Кондороби

**Свето Преображение** () — стара црква во селото Кондороби, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Изворно ѝ припаѓала на Охридската архиепископија. Денес е во урнатини.

## Местоположба
Црквата е сместена на мал рид крај североисточниот брег на Костурското Езеро, меѓу селата Тиолишта, Личишта и Кондороби.

## Историја
Храмот датира од VIII - IX век и е познат по својата архитектура и акустика. Го следи истиот архитектонски модел како „Пресвета Богородица Куполна“ во Костур. Веројатно своевремено бил манастирска црква.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

Преображение, Кондороби
Преображение, Кондороби
Црква Свети Јован (Тарту)

**Црква Свети Јован** (естонски: *Jaani kirik*; германски: *St. Johanniskirche zu Dorpat*) — готска лутеранска црква, една од знаменитостите на градот Тарту, Естонија. Црквата е посветена на Јован Крстител.

## Историја
мини|Црквата Свети Јован во 1860 година, Луис Хофлингер.
Првично, Свети Јован била католичка црква, бидејќи најстарите делови од сегашната зграда потекнуваат од 14 век. Пред тоа, на истото место постоела црковна зграда барем од првата половина на XIII век. Археолошките истражувања покажале дека овде можеби имало дрвена црква во 12 век. Ова е особено извонредно затоа што националното христијанизирање се случило многу подоцна. Зградата од црвени тули доживеала големи промени, бидејќи во голема мера била обновена и по Големата северна војна и по Втората светска војна. Барокните капели биле додадени во 1746 и 1769 година. Црквата сега е дел од Естонската евангелистичко-лутеранска црква.

Големиот пожар во Тарту започнал во близина на црквата во 1775 година, а црквата и блиската куќа на Упсала биле поштедени од уништување, што уништил речиси двесте куќи.

На крајот на 19 век црквата обезбедувала основно образование. Овде единственото школување го добила глумицата Амали Конса.

## Архитектура
мини|Олтарот во црквата
Најизвонредната одлика на Свети Јован е неговото богатство од теракотни фигурини што ја опкружуваат надворешноста на црквата. Првично, имало повеќе од илјада рачно изработени фигурини, секоја различна од другите; денес, сочувани се околу 200.

Од 1999 година, црквата Свети Јован има две нови ѕвона наречени Петрус и Паулус по двајцата светци заштитници на градот (соодветно, Свети Петар и Свети Павле).

## Наводи


Категорија:Цркви од 14 век
Категорија:Тулна готика
Црква „Св. Константин и Елена“ - Блаца

**Свети Константин и Елена** () — преродбеничка црква во селото Блаца, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
мини|лево|Иконите „Јесеевиот корен и Јесеевата фиданка“ и „Јесеевиот корен“ од иконостасот, 1885&nbsp;г.
Црквата е гробишен храм, изграде меѓу двете маала на селото во 1885 г. Има вредни икони од истата година, дело на преродбенички мајстори.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Константин и Елена, Блаца
Константин и Елена, Блаца
Категорија:Појавено во 1885 година
Каставски статут

**Каставски статут** — статут на градот Кастав од 1400 година, напишан на хрватски јазик и со глаголско писмо.

Според некои извори, статутот бил напишан во 1490 година, но потоа најверојатно бил преведен од глаголица на латински, бидејќи е зачуван на латински јазик.

Каставскиот статут го потврдува статусот на Кастав, како административен и политички центар од крајот на 14 век. Првиот запис не е зачуван, но зачувани се неколку преписи на чакавски, латински, италијански и германски јазик. Денес се чува во Националната и универзитетска библиотека во Загреб.

## Поврзано
* Кастав
* Врбнички статут

## Наводи

Категорија:Правна историја на Хрватска
Категорија:Историја на Хрватска
Категорија:Хрватско културно наследство
Категорија:Текстови на глаголица
Црква „Св. Нектариј“ - Рупишта

**Свети Нектариј** () — црква во градот Рупишта, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија и заедно со „Св. Петка“ е еден од двата парохиски храма во градот.

На 30 мај 1997 г. 420 семејства од Рупишта поднеле молба до Костурската митрополија за оздавање на нова парохија наречена по Свети Нектариј, епископ на Пентапол. Местото за црквата е избрано со потешкотии. На 31 октомври 1999 г. митрополитот Серафим Костурски го положил камен-темелникот на храмот. Градежните работи започнале пролетта следната година и завршиле на 9 ноември 2006 г. со осветување на новата црква.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

Нектариј, Рупишта
Нектариј, Рупишта
Категорија:Појавено во 2006 година
Црква „Св. Петка“ - Рупишта

**„Света Петка“** () — црква во градот Рупишта, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија и заедно со „Св. Нектариј“ е еден од двата парохиски храма во градот.

Храмот во османлиско време бил џамија, позната како **Џума џамија**, една од четирите во тогашно Рупишта. Според преданието, пред османлиското освојување на нејзино место имало црква посветена на Света Петка. Откако била претворена во џамија, минарето постојатно паѓало сè додека во него не била вратена иконата на Света Петка и пред неа не било палено кандило. Во дворот имало муслимански гробишта.

Со иселувањето на муслиманското население во Турција, во 1925 г. џамијата е делумно урната и претворена во црква со поддршка од пратеникот Јоанис Захос. Камен-темелникот е удрен на 5 октомври 1925 г. од митрополитот Јоаким Костурски и храмот е осветен осветен на 6 септември 1931 г. од истиот владика. За време на митрополитот Доротеј Костурски во дворот е изграден голем духовен центар, подоцна обновен од градоначалникот Михаил Захос.

## Парохиски цркви
Во парохијата на „Св. Петка“ влегуваат и следниве цркви:

* „Успение на пресв. Богородица“ — гробишна црква, изградена во 1859 г., урната во 1970 г. одновно изградена во 1974 г.;
* „Св. Никола“, изградена во 1885 г. врз остатоците од постар храм, опожарена во 1952 г. и обновена со помош од учителката Аглаја Кирјази;
* „Св. Илија“ — надворешна црква, изградена во 1969 г.;
* „Успение на пресв. Богородица“ во Лагор, изградена во 1860 г. врз остатоците од постар храм;
* „Св. Атанас“ во Семаси, изградена врз остатоците од постар храм;
* „Св. Ирина“ — кај полицијата;
* „Св. Варвара“ — на аеродромот;
* „Св. Богородица Фанеромени“ — на денешниот пазар, изградена во 1890 г. и урната во 1940 г.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

## Надворешни врски
* Мрежно место на црквата  

Нектариј, Рупишта
Нектариј, Рупишта
Категорија:Појавено во 1931 година
Петка, Рупишта
Црква „Св. Недела“ - Жужелци

**Света Недела** () — преродебеничка црква во селото Жужелци, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

мини|лево|Фреските на западниот ѕид на црквата.
Црквата е гробишен храм сместен јужно од сретселото. Изградена е во 1853 г. врз темелите на постар храм, од кој се зачувани три икони, меѓу кои таа на Света Недела е од 1776 г. Внатре има вредни фрески.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Недела, Жужелци
Недела, Жужелци
Категорија:Појавено во 1853 година
Црква „Св. Димитриј“ - Жужелци

**Свети Димитриј** () — средновековна црква кај селото Жужелци, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата денес е во урнатини. Сместена е на рид, на околу 400&nbsp;м од патот за Забрдени. Градбата е мала по димензии и значајно пострадала од крадци. Во непосредна близина до урнатините е изграден мал параклис посветен на Свети Димитриј.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

Димитриј, Жужелци
Димитриј, Жужелци
РК Борац Бања Лука

**Ракометен клуб Борац Бања Лука** (српски: *Рукометни клуб Бопац Бања Лука*) — ракометен клуб од Бања Лука, Република Српска, Босна и Херцеговина. Тој е дел од спортското друштво Борац.

Сојузната лига на Југославија била основана во 1957 година. Ракометниот клуб Борац станал нејзин член и оттогаш се натпреварувал во лигата до распадот на СФР Југославија во 1992 година. Борац бил шампион на СФР Југославија седум пати помеѓу 1959 и 1981 година.

Покрај тоа, РК Борац Бања Лука дванаесет пати го освоил Купот на Република Српска помеѓу 1993 и 2013 година. Купот не се одржал во 1995 година поради воени активности.

Од 1993 до 2001 година се натпреварувал во првата лига (тогаш највисок ранг) на Република Српска, во која бил шампион во сите осум сезони. По тој период е основана заедничката лига на Босна и Херцеговина, во која Борац се натпреварува и денес.

## Eвропски шампион
Во сезоната 1975/1976 година, клубот од Бања Лука ги освоил првенството и купот на Југославија и ја освоил титулата европски првак. РК Борац станал европски првак на 11 април 1976 година, победувајќи го данскиот шампион СД „Борик“ во финалниот меч во со 17:15. Натпреварот го следеле околу 5.000 гледачи. Со овој успех РК Борац станал првиот клуб од БиХ кој ја освоил титулата европски првак.

Следниве играчи биле крунисани за европски шампиони во 1976 година: Милорад Каралиќ, Здравко Раѓеновиќ, Неѓељко Вујиновиќ, Абас Арсланагиќ, Добривоје Селец, Момо Голиќ, Небојша Поповиќ, Миро Бијелиќ, Раде Унчанин, Слободан Вукша, Боро Голиќ, Зоран. Тренер на тимот бил - Перо Јањиќ.

## Достигнувања

Категорија:Бања Лука
Карл Черни

**Карл Черни** (Виена, 21 февруари 1791 — Виена, 9 август 1857) — австриски композитор, пијанист и педагог со чешко потекло кој компонирал повеќе од илјада дела. Неговите композиции сè уште се користат на часови по пијано.

## Наводи

## Надворешни врски

* Музички фестивал Карл Черни и меѓународен симпозиум 13-26 јуни 2002 година, Едмонтон, Алберта .
* „Потценет мајстор: Критичка анализа на единаесетте сонати за пијано на Карл Черни и неговиот придонес во жанрот“ (дисертација од Леви Кит Ларсон за барањата на У. Небраска-Линколн, 2015 година. Опис и (лично / истражување) преземање. )

Категорија:Австриски композитори
Категорија:Починати во 1857 година
Категорија:Родени во 1791 година
Категорија:Луѓе од Виена
Категорија:Починати во Виена
Категорија:Пијанисти
Жолта млечка

мини|Жолта млечка
**Жолта млечка** (  ) е печурка од родот Млечки(печурки) (  ) од семејството Гулапки (  ).

**Синоними**

*
* Латински :
**  basionym
** 
** 

Специфичниот епитет *scrobiculatus* значи „изгужвана“.

## Опис
Шапката е многу голема (∅ 7-25 см)  месеста, на почетокот конвексна, потоа сè повеќе рамна, вдлабната и во облик на инка. Нејзините рабови, покриени со црвеникави лушпи, се малку свиткани и на крајот целосно се израмнуваат. Кожата е мукозна или леплива, волнена или мазна, со концентрични зони, златно или валкано жолта, малку покафеава кога ќе се притисне.Пулпата е бела, многу густа и кршлива, со овошен мирис и лут вкус, пожолтува на рез. Кога се сече, лачи богат и густ млечен сок, латекс кој во воздухот добива сиво-жолта боја.Дршка 6-10 см во висина, ∅ 1,5-4 см, белузлава, силна, густо испреплетена со светло жолти јами. Внатре, дршката е шуплива, надворешно е многу леплива. Ливчињата се чести, не широки и благо се спуштаат по дршката. Со текот на времето, тие стануваат покриени со црвено-кафени дамки. Прашокот за спори е кремасто бел или светло окер во боја, спорите се елипсовидна форма.

### Варијабилност
Бојата на шапката варира од жолта до светло леска со суптилни концентрични зони.

## Екологија и распространетост
Формира микориза со четинари (често со смрека ) и бреза. Се јавува во четинари (смрека и ела - смрека), поретко во брезови шуми на варовнички почви, често во планински шуми.Се јавува доста често, обично фруктира во мали групи. **Сезона** јули - октомври.

## Слични видови

* Вистинска млечка (Lactarius resimus) е јадлива печурка со посветла боја и без јами на дршката. Виолетова млечка  (Lactarius repraesentaneus) со млечен сок во боја, која западните истражувачи ја сметаат за нејадлива.  Гради со реси (Lactarius citriolens) - нема вдлабнатини на дршката и расте во листопадни шуми.

## Белешки

## Литература

* *„Funghi“ - Instituto Geografico De Agostini, Новара, Италија, 1997 г.*
* *Гарибова Л.В., Сидорова И.И. Печурки. Енциклопедија на природата на Русија. - М.: 1999 година.*
* Грюнерт Г. Печурки / по. со него. - М .: „Астрел“, „АСТ“, 2001 година. - СО. 174. — (Водич за природата). —  .
* Сержанина Г. И. Шапки од Белорусија. - Минск: Наука и технологија, 1984 година.

Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Јадливи габи
Категорија:Габи на Македонија
Категорија:Габи
Категорија:Нејадливи габи
Категорија:Габи на Европа
Категорија:Габи на Северна Америка
Lactifluus corrugis

***Lactifluus corrugis*** (поранешен Lactarius corrugis ), попознат како **млечка со брановидна шапка**,  е јадлив вид на габи од фамилијата Гулапка. За прв пат бил опишан од американскиот миколог Чарлс Хортон Пек во 1880 година.

## Опис
Заедно со *[[Lactifluus volemus]]*, *L. corrugis* се смета за изборна печурка за јадење. Латексот од двата вида се обојува кафено.

### Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)

## Наводи

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Јадливи габи
Категорија:Габи
Категорија:Млечки(печурки)
Категорија:Габи на Северна Америка
Lactarius pinguis

***Lactarius pinguis*** е член на родот *[[Млечки (печурки)|Млечки(печурки)]]* со големи млечни шапки од редот Гулапка. Пронајден во северен Тајланд, тој бил опишан како нов за науката во 2010 година.

### Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)

## Наводи

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Габи
Категорија:Габи на Азија
Lactarius distantifolius

***Lactarius distantifolius*** е припадник на родот Млечки (печурки) со големи млечни шапки од редот Гулапка. Пронајдена во провинцијата Чианг Маи (северен Тајланд), била опишана како нова за науката во 2010 година. Плодните тела на габата биле пронајдени како растат во плантажа од teak (височина од 515 м) со *[[Dipterocarpus obtusifolius]]* и други видови *[[Диптерокарпус|Dipterocarpus]]*, *[[Pterocarpus macrocarpus]]* и *[[Шореа|Shorea]]* видови.

### Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Габи
Категорија:Габи на Азија
Lactarius acicularis

***Lactarius acicularis*** е припадник на родот Млечки (печурки) со големи млечни шапки. Опишана како нова во науката во 2010 година, овој вид е пронајден во провинцијата Чианг Маи во северен Тајланд, каде што расте во дождовните шуми во кои доминира *Castanopsis armata*, *[[Диптерокарпус|Dipterocarpus]]* sp. и *[[Литокарпус|Lithocarpus]]*.  Специфичниот епитет,  , е изведен од латински и значи „во облик на игла“.

### Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)

## Наводи
 

## Надворешни врски

* 

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Габи на Азија
Lactarius resimus

***Lactarius resimus*** е вид на печурки од родот Млечки (печурки), која се смета за деликатес во Русија и некои други земји од Источна Европа кога се кисели во сол. Таму се смета за една од трите највкусни јадливи печурки, заедно со *[[Летен вргањ]]* и *[[Рујница]]*, иако не се почитуваат на друго место. Печурката формира микориза со брезата и со четинарите (бор).

мини|Lactarius resimus

Шапката се движи од 4 до 15 см во пречник. Дршката се движи од 2 до 6 см во должина и од 1 до 3 см во ширина. Печурката е генерално бела, со дамки од жолта до портокалова. Спорите се бело-жолти, елипсовидни и трнливи.

Слични видови ги вклучуваат *[[Lactarius pubescens]]* var. *betulae* и *[[Брезова млечка]]*.

### Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)

## Наводи
{{Наводи|refs=

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Јадливи габи
Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Габи на Европа
Фридрих Ернст Феска

мини|Фридрих Ернст Феска
**Фридрих Ернст Феска** (15 февруари 1789 – 24 мај 1826) бил германски виолинист и композитор на инструментална музика.

## Животот и кариерата
Роден бил во Магдебург. Неговиот татко, Јохан Петер Август Феска, бил пазарен судија во Магдебург и бил активен во музичкиот дел во градот. Тој посветил голем дел од своето време на вежбање на виолончело и пијано. Неговата мајка била пејачка, образована од Јохан Адам Хилер и Маријана Подлеска. Таа била професионален вокал во раниот живот.

Фридрих го добил своето рано музичко образование во Магдебург и ги завршил студиите во Лајпциг кај Август Еберхард Милер. Кога имал само четири години, умеел да изведува дела со умерена тежина на пијано и почнал да ја проучува виолината. На петнаесетгодишна возраст се појавил пред јавноста со неколку концерти на виолина, кои биле примени со општ аплауз, што резултирало со негово именување за водечки виолинист на оркестарот Лајпциг Гевандхаус. Оваа позиција ја имал до 1806 година, кога станал концерт-мајстор на војводата Петар I од Олденбург. Во 1808 година бил назначен за соло-виолинист од кралот Жером Вестфалски во државниот театар Касел и таму останал до крајот на француската окупација (1814), кога заминал во Виена, а набргу потоа во Карлсруе, каде бил назначен за концерт-мајстор на големиот војвода од Баден.

Неговото нарушено здравје го спречило да ужива во бројните и заслужени триумфи што се должи на неговата уметност, а во 1826 година умрел од туберколоза на рана триесет и седумгодишна возраст.

Синот на Феска, Александар, исто така постигнал одредена слава како композитор.

## Дела
Како виртуоз, Феска се рангирал меѓу најдобрите мајстори на германската школа на виолинисти, на школата на  Спор и на Јоаким. Посебно како лидер на квартет, се вели дека бил без конкуренција во однос на класичното достоинство и едноставноста на стилот. Помеѓу неговите композиции, највпечатливи биле неговите квартети за гудачки инструменти и други парчиња камерна музика. Неговите три симфонии (бр. 1 во Е♭, оп. 6; бр. 2 во Д, оп. 10; бр. 3 во Д, оп. 13) заедно со камерните дела сè нашле во каталогот на Аугнер ,подоцна 1861. Неговите две опери, *Кантемир* и *Омар и Лејла*, биле помалку успешни. Напишал и некои свети композиции и бројни песни и вокални квартети.

## Наводи

## Надворешни врски

* Гудачки квартет Фридрих Феска бр.2, оп.1 бр.2 Звук-загризувања и кратка биографија 
Категорија:Починати во 1826 година
Категорија:Родени во 1789 година
Категорија:Германски композитори на инструментална музика
Категорија:Германски виолинисти
Франц Кромер

мини|Франц Кромер 1831
**Франц Кромер** (; 27 ноември 1759 година во Каменице у Јихлави &ndash; 8 јануари 1831 година во Виена) бил чешки композитор на класична музика и виолинист. Неговиот 71 - годишен животен век започнал половина година по смртта на Георг Фридрих Хендл и завршил речиси четири години по Лудвиг ван Бетовен.

## Живот
Франц Кромер бил роден како Франтишек Винченц Кромер во Каменице. Неговите родители ја користеле германизираната верзија на нивното презиме, Кромер. Неговиот татко бил гостилничар во Каменице додека семејството не се преселило во Требич во 1773 година.

Од 1773 до 1776 година, студирал виолина и оргули кај неговиот вујко, Антонин Матијас Крамар, во Турани. Тука станал оргулар заедно со неговиот вујко во 1777 година. Во 1785 година се вратил во Виена како виолинист во оркестарот на војводата од Штаерска, сега во Симонторња во Унгарија.

Во 1790 година, Кромер бил именуван за маестро ди Капела во катедралата во Печ, Унгарија. Повторно се вратил во Виена во 1795 година, станувајќи маестро ди Капела за војводата Игнат Фукс во 1798 година.

Од 1813 година (или од 1818 година, Капелмајстер, според биографијата на HOASM) до неговата смрт во 1831 година, Кромер го наследил Леополд Козелуч, како композитор на Царскиот двор на Австрија.

Можеби бил Капелмајстер уште во 1814 година.

## Композиции
Неговиото дело било многу плодно, со најмалку триста објавени композиции во најмалку 110 опусни броеви, вклучувајќи најмалку 9 симфонии, седумдесет гудачки квартети и многу други за дувачки и гудачки квартети, околу петнаесет гудачки квинтети и многу звучни, идиоматски и понекогаш моќна музика за дувачки ансамбл, по која е најпознат денес.

## Литература

* Падрта, Карел. *Франц Кромер (1759–1831); Thematischer Katalog seiner musikalischen Werke* . Прага: Супрафон, 1997. 425 стр.&nbsp; (стр. )
* Зухар, Зденек. *Франтишек Винченц Крамар: 1759–1959: vyberova bibliografie.* Брно : Универзитет во Книховна, 1959 година.
** Повремено се гледа дека се користел систем на класификација на делата на Кромер врз основа на работата на Падрта. На пример, квинтетот за флејта и гудачки опус 55 во е-мол е PadK VII/3, концертниот опус 86 за флејта и оркестар (исто така во е-мол, а често се свири со соло на кларинет) е PadK III/16. Овие примери се земени од огласите на веб-страницата на чешката радио станица, која ги дава и стандардните опус броеви (кога е достапно) и поновиот систем ( Рожлас Д-Дур ).

## Наводи

Категорија:Статии со hCards
Категорија:Починати во 1831 година
Категорија:Родени во 1759 година
Категорија:Чешки композитори
Џозеф Мајседер

[десно|мини| Мејседер во 1838 година. [Литографија на Јозеф Крихубер .]]
**Џозеф Мајседер** (27 октомври 1789 – 21 ноември 1863) бил австриски виртуоз и композитор на виолина.

## Биографија
Мајседер покажал музички талент уште од рана возраст и бил ученик на Џозеф Суче (1797), Пол Враницки (1798) и Игназ Шупанциг. На единаесетгодишна возраст, тој настапувал на јавни концерти во Аугартен во Виена. Добил лекции по композиција од Емануел Алојс Форстер.

Во 1810 година, бил назначен за концерт - мајстор на операта на Виенската опера. Во 1816 година, бил солист на виолина на оркестарот на капелата на палатата Хофбург, со кој диригирал од 1836 година. Мајседер свирел во квартет, како и учител и композитор на неговиот инструмент. Меѓу неговите ученици бил и високо ценетиот Хајнрих Вилхелм Ернст.

Мејседер бил добитник на повеќе награди и почесни признанија. Тој бил назначен во Национална Акдемија на Св. Сесилија во Рим, заедно со Франц Лист и други. Бил награден со Витез крст од редот на Франц Јосиф во 1862 година и бил почесен член на Друштво на пријатели на музиката во Виена. Бил и еден од 51 композитор кој придонеле за Антологија на Здружение на патриотски уметници.

Мејседер бил погребан во почесен гроб на Централните гробишта во Виена.

## Избрани дела

* Три концерти за виолина, оп. 22, 26 и 28
* Дивертименти за виолина и оркестар, оп. 35 и оп. 39
* Разновиден концерт , оп. 43
* Сјајни кругови за виолина и оркестар или гудачки квартет, оп. 21, 27, 29 и 30
* Различни мелодии за виолина и оркестар или гудачки квартет, оп. 18, 23, 33, 40 (посветен на Паганини ) и 45

**Гудачки квартети**

* Опус 5 во А-дур
* Опус 6 во Г-мол
* Опус 7 во А-маж
* Опус 8 во Ф-дур ( **' )
* Опус 9 во Д-дур
* Опус 23 во Г-дур
* Опус 62 во F-sharp мол
* Опус 66 во Д-дур
* Различни теми , со придружба на втора виолина, виола и виолончело, оп. 1, 4, 15

**Гудачки квинтети**

* Опус 50 во б-мол
* Опус 51 во малолетник
* Опус 55 во Д-дур
* Опус 65 во е-рамна мајор
* Опус 67 во е-мол

**Виолина и пијано**

* Соната опус 10
* Соната опус 42

**Пијано триа**

* Опус 34 во е-рамна мајор
* Опус 41 во Ф-дур
* Опус 51 во Ф-дур
* Опус 52 во А-дур
* Опус 57 (варијации)
* Опус 58 во е-мол (1843)
* Опус 59 во Г-дур (1844)

**Квартети за пијано**

* Опус 24 во Ф-мол
* 57 концерти во Д-мајор, опус 57
* Сувенир во Баден, музички венец во форма на концертни варијации , опус 63

**Црковна музика'''

* Маса во е-рамна дур, оп. 64 (јуни 1848, царска капела во Виена)

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Композитори од 19 век
Категорија:Австриски композитори
Категорија:Починати во 1863 година
Категорија:Родени во 1789 година
Категорија:Австриски виртуози
Категорија:Австриски виолинисти
Полукрвна млечка

***Полукрвна млечка***  (латински: Lactarius semisanguifluus) е вид на габа од фамилијата Russulaceae.

### Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)

## Наводи

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Јадливи габи
Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Габи на Европа
Црква „Св. Илија“ - Шкрапари

**Свети Илија** () — црква во селото Шкрапари, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа на југоисточниот крај на селото. Изградена е во 1836 г. и претставува камена еднокорабна базилика со дрвен покрив. Храмот е долг околу 8&nbsp;м, широк 6&nbsp;м и висок 2,5&nbsp;м.  Внатрешноста е проста и делумно живописана. Има двовратен иконостас, поделен на три подрачја и е украсен со убави икони насликани од мајсторот Аргир Михајлов во 1838&nbsp;г.

## Галерија

Податотека:St Elijah Shkrapari.JPG|Икона на св. Илија од иконостасот
Податотека:Virgin Mary Shkrapari.JPG|Икона на Богородица со Младенецот од иконостасот
Податотека:Shirshaya Nebes Shkrapari.JPG|Фреска на Богородица Поширока од небесата во олтарната конха
Податотека:Icon Shkrapari-2.JPG|Фреска во црквата
Податотека:Saints Demetrius and George Asproneri Shkrapari 19 Century Icon.JPG|Икона на св. Димитрија и св. Ѓорѓи, XIX век
Податотека:Saints Paul Asproneri Shkrapari 1836 Icon.JPG|Пренослива икона на Апостол Павле, 1836 г.


## Поврзано
* Костурска епархија

## Литература
* Αλεξίου Τ. Γεώργιος. Ο ναός του προφήτη Ηλία (1836) στο Ασπρονέρι Άργους Ορεστικού. Ο άριστος αγιογράφος Αργύρης Μιχάλη από το χωριό Τσούκα Νεστορίου. περίπου (1790-1850).

## Наводи

## Надворешни врски

Илија, Шкрапари
Илија, Шкрапари
Категорија:Појавено во 1836 година
Lactarius pyrogalus

***Lactarius pyrogalus***, попознат како **огнено млеко**, е вид на нејадливи печурки од родот Млечки (печурки). Тој е сивкав и се разликува од другите сиви *[[Млечки (печурки)]]* по неговите широко распоредени, жолти жабри. Се среќава на шумското дно во мешани шуми, особено во основата на леска.

## Таксономија
*Lactarius pyrogalus* првпат бил опишан од францускиот миколог Пјер Булијар како *Agaricus pyrogalus* во 1792 година, пред да му го даде сегашното биномно име од шведскиот миколог Елиас Магнус Фрис во 1838 година.

## Опис
*Lactarius pyrogalus* има шапка 5-10 см преку кој има сиво црна, понекогаш со жолтеникава нијанса. Тоа е сплескано конвексно до рамно, подоцна добива облик на инка. Шапката понекогаш е слабо концентрично врзана, има тенко месо и станува леплива кога е влажно, но не е сјајно. Дршката е помеѓу 4 и 6 см и помеѓу 7 и 15 мм дебелина, генерално цилиндрична, но понекогаш малку здебелена во основата. Дршката е белузлава или обоена како шапката, со белузлаво месо. Има малку неиздржливи жабри, кои се обоени од жолта до месо боја, иако подоцна стануваат циметно-окер. Добро распоредените, жолти жабри ја разликуваат од другите сивкасти видови *[[Млечки (печурки)]]*.
[лево|мини| Долен поглед на ''Lactarius pyrogalus'' ''кој'' покажува широко распоредени жабри кои испуштаат капки бел [латекс.]]

### Спори
*Lactarius pyrogalus* произведува лесен отпечаток од спори на окер; спорите се широко елиптични, со брадавици обично споени со умерено дебели гребени во добро развиена мрежа. Спорите се 7 &ndash; 8 на 5,5 &ndash; 7Мм во големина. Спорите се амилоидни, што значи дека обојуваат темно сина во реагенсот на Мелцер и имаат нецелосна мрежа.

*Lactarius pyrogalus* е прилично честа  и генерално се наоѓа во основата на леска сама или во расфрлани групи. Посебно е честа појава во шумите со леска со гребени. Може да се најде и на друго место на земјата во мешани шуми. Се среќава во есенските месеци август, септември и октомври.

*Lactarius pyrogalus* има многу лут, остар вкус и е кисел. Поради овој вкус го добил и своето англиско име, fire-milk lactarius, и неговото научно име, со „pyrogalus“ што се преведува како „огнено млеко“. И покрај тоа што не е отровен, не се смета за јадлив и треба да се избегнува. Ова е за разлика од неговиот роднина, шапката од шафранско млеко ( Рујница ), која се смета за најизбрана печурка.

### Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)

## Наводи

Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Габи
Категорија:Нејадливи габи
Категорија:Габи на Европа
Црква „Св. Архангели Михаил и Гаврил“ - Нестрам

**Свети Архангели Михаил и Гаврил** () — црква во селото Нестрам, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот се наоѓа во маалото Горнени. Изграден е во 1858 г. Претставува голема трикорабна базилика со шест мали надолжни куполи. Изградена е од месни мајстори на местото на постар храм користејќи делкан камен. До 1950 г. во неа се чувала уникатна дрвена статуа на Свети Ѓорѓи, слична на онаа во „Св. Ѓорѓи“ во Галишта. Денес за неа се знае само од описи. Во црквата стои забележителен дрвен иконостас со фина резба и вредни икони од XIX век. Во храмот се зачувани и два проскинитара со впечатлива резба, од кои на десниот има исклучлително вредна икона на Богородица од 1780 г, дело на зограф од Линотопи со дарителски натпис на линотопоското семејство Димитриу.

Во 1971 г. е изградена нова камбанарија, на поинакво место од старата. Сместена е на западната страна на храмот и претставува многуаголна камена градба со две камбани.

## Галерија

Nestorio Nestram Archangels' Church Archangel Michael Icon 18 Century.jpg | Икона на Архангел Михаил од XVIII век
Nestorio Nestram Archangels' Church Archangel Michael Icon.jpg | Икона на Архангел Михаил


## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Архангели, Нестрам
Архангели, Нестрам
Категорија:Појавено во 1858 година
Архангели, Нестрам
Lactarius quieticolor

мини|Lactarius quieticolor

***Lactarius quieticolor*** е член на родот *[[Млечки (печурки)|Млечки(печурки)]]* . Првпат научно е опишана од францускиот миколог Анри Ромањези во 1958 година.

### Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Статии со извори на француски (fr)
Категорија:Габи на Европа
Црква „Св. Атанасиј“ - Нестрам

**Свети Атанасиј** () — црква во селото Нестрам, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1857 г. на влезот во маалото Долнени. Претставува импресивна камена базилика — најголемата од трите цркви во селото. Храмот има величествена четирикатна камбанарија.

Во црквата има една третина од римско време мермерна плоча (0,57 × 0,41&nbsp;м), вѕидана близу до вратата со следниов натпис: „ΜΗΜΟΡΙΟΝ ΤΟΝ ΠΕΡΙΒΛΕΠΤΟΝ ΡΩΜΥΛΩΝ ΤΡΙΒΟΥΝΟΝ“.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

Атанасиј, Нестрам
Атанасиј, Нестрам
Категорија:Појавено во 1857 година
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Нестрам

**Успение на Пресвета Богородица** () — црква во селото Нестрам, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1816 г. на плоштадот во маалото Долнени, денес наречен „Александрос Папатерпос“. Претставува голема трикорабна базилика со импресивна шестаголна четирикатна камбанарија, висока 15&nbsp;м. Часовникот на камбанаријата е подарок од Танас Станоев, иселеник во Канада.

Храмот е живописан е од истакнатиот месен зограф Аргир Михајлов (1790 - 1850). Внатре се чуваат вредни црковни книги од XVIII - XIX век, кои ја проследуваат историјата на селото.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

Богородица, Нестрам
Богородица, Нестрам
Категорија:Појавено во 1816 година
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Нестрам

**Свети Архангел Михаил** () — црква во селото Нестрам, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот мала црквичка или параклис во маалото Горнени, изграден на почетокот на XX век на местото на постара црква која била метох на грамoшкиот манастир „Св. Захариј“ пред неговото опожарување. Денешниот мал храм е украсен со забележителни икони од 1930 г. — дело на истакнатиот костурски зограф Атанасиос Панајоту.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

Михаил, Нестрам
Михаил, Нестрам
Остроушест ноќник

Осртоушестиот лилјак со **помали уши од глувче** ( *Myotis blythii* ) е вид на инсективојади лилјак од фамилијата Vespertilionidae .

## Распространетост
Помалите остроушести лилјаци со уши од глушец може да се најдат во следните земји: Авганистан, Албанија, Австрија, Бангладеш, Бугарија, Кина, Хрватска, Франција, Грузија, Германија, Грција, Унгарија, Индија, Иран, Ирак, Израел, Италија, Јордан, Казахстан, Либан, Монголија, Пакистан, Португалија, Романија, Русија, Словенија, Шпанија, Швајцарија, Сирија, Туркменистан и Украина .

## Закани
Видот на овие лилјаци се намалува во популацијата поради загадувањето и промените во управувањето со земјиштето. Градежната бучава го вознемири населението во јужна Шпанија ; населението во Андалусија се намалило од 30.000 на 14.000 помеѓу 1994 и 2002 година. Сточарите во Сирија и Турција палат оган во устието на пештерите за нивниот добиток што ги вознемирува лилјаците.

## Конзервација
Овој вид е заштитен во поголемиот дел од Европа со Бонската и Бернската конвенција за зачувување на европскиот див свет и природните живеалишта . Овие лилјаци бараат посебни мерки, вклучително и изградба на одредени области, кои се обезбедени од Посебни подрачја за зачувување . Натура 2000 го заштитува и видот. Во некои европски земји пештерите се затворени со огради за посетителите да не ги вознемируваат.

## Одлики
мини|Летање со помал лилјак со уши од глушец
Остроушести лилјаци се околу  долги и тежат околу  .

## Наводи

## Надворешни врски

* Слики на www.naturlichter.de
*    
*    

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Незагрозени видови според МСЗП
Lactarius mirabilis

Категорија:Статии со микроформати за вид
***Lactarius mirabilis*** е член на родот Млечки (печурки) со големи млечни шапки од редот Russulales. За прв пат бил опишан во 2007 година.

### Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)

## Наводи

## Надворешни врски

* 
Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Габи
Lactarius chelidonium

***Lactarius chelidonium*** е член на големиот род Млечки (печурки) во редот Russulales. За прв пат била опишана од американскиот миколог Чарлс Хортон Пек во 1870 година.

### Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)

## Наводи
 

## Надворешни врски

* 

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Габи на Северна Америка
Лажна рујница

***Лажна рујница*** (латински: Lactarius chrysorrheus) (понекогаш се пишува *Lactarius chrysorheus* ) е припадник на родот *[[Млечки (печурки)]]*, чии многу членови се општо познати како млечни шапки. Неодамна го добила англиското (заедничко) име на **жолта капка млеко.** По боја е бледо лосос, отровна е и расте во симбиоза со дабови дрвја.

## Таксономија
Прво опишана од шведскиот татко на модерната микологија Елиас Магнус Фрис . Специфичниот епитет е изведен од старогрчките зборови  „златен“ и  „поток“. Вообичаените имиња вклучуваат: жолта млечна шапка, и жолта капка млеко.

## Опис
Шапката е 3-8 см во пречник. Тоа е бледо лосос, или розова, со потемни ознаки наредени во груби прстени или ленти. Отпрвин е конвексна, но подоцна се израмнува и на крајот има мала централна депресија. Често е донекаде лобусна,  работ и е мазен, со раб без влакна. Белузлавата до бледо биволска дршка понекогаш има розова боја на долната половина. Таа е шуплива, цилиндрична или со малку задебелена основа. Жабрите се непропустливи, преполни и имаат розово блескаво нијанса, давајќи отпечаток од спори кој е кремасто бел, со блага лосос нијанса. Тие на почетокот се доста тесно распоредени. Месото е бело и има лут вкус, но е обоено од обилните количини на излачено млеко. Ова млеко првично е бело, но кога е изложено на воздух станува светло сулфурно жолто за пет до петнаесет секунди.

Многу видови *[[Млечки (печурки)]]* се со слична боја, но не премногу од нив излегуваат бело млеко што добива сулфурно жолто. Сепак, оние што ги вклучуваат *[[Lactarius maculatipes]]* и *Lactarius croceus* кои се среќаваат со тврдо дрво во североисточниот дел на Соединетите Држави, а *[[Lactarius vinaceorufescens]]* е локално во изобилие, таму и со тврди и меки дрва. Ниту еден од нив не може да се најде во Британија; *Lactarius decipiens* е на британската листа за проверка , но е помал од Лажната  рујница и расте со габер.

## Распространетост и живеалиште
*Лажна рујница* се појавува во лето и есен. Често е во северните умерени зони, Европа, Северна Америка, а исто така и Северна Африка. Таа е микориза со дабови дрвја во Британија.

## Токсичност
Оваа печурка содржи токсини и се смета за отровна (иако понекогаш се наведува како за јадење). Конзумирањето на неколку видови отровни млечки печурки резултира со претежно акутни гастроинтестинални симптоми, кои можат да бидат тешки.

Млекото е исклучително луто.

## Наводи

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Отровни габи
Категорија:Габи на Европа
Категорија:Габи на Северна Америка
Категорија:Габи на Африка
Клавиго (драма)

***Клавиго*** е трагедија во пет чина напишана од Јохан Волфганг фон Гете во 1774 година, чија главната улога е преземена од Пјер Бомарше. Драмата била напишана само за осум дена во мај 1774 година. Била објавена во јули 1774 година и се смета за првото печатено дело на кое Гете го дал своето име, иако драмата била примена со немилост.

Првата изведба на драматаа била реализирана од страна на *[[Конрад Ернст Акерман]]* во Хамбург на 23 август 1774 година.

Клавиго, се заснова на понудата за брак што кансарскиот писател Хосе Клавихо и Фахардо и ја дал на сестрата на Бомарше.

Во текот на 1970-тите, *Клавиго* бил адаптиран како телевизиски филм.

## Надворешни врски

* ''Превод на Клавиго од'' 1902 година Архива.org
* Белешки од продукција на Граѓанскиот театар на Глазгов од 1999 година
* Белешки од балетската верзија на Националната Опера на Париз од1999 година
* ''Клавиго'' Јутјуб

Категорија:Јохан Волфганг фон Гете
Категорија:Германски драмски писатели
Жичница на замокот Буда

**Жичница на замокот Буда** или **Будавари Сикло** — жичница во градот Будимпешта, Унгарија. Ги поврзува плоштадот Адам Кларк и Сечењиевиот ланчен мост на ниво на реката со замокот Буда погоре.

Линијата е отворена на 2 март 1870 година, а е во општинска сопственост од 1920 година. Уништена е во Втората светска војна и повторно отворена на 4 јуни 1986 година. Одлика на линијата се двата пешачки моста што минуваат над неа . Тие биле присутни кога се отворила линијата, биле отстранети во 1900 година кога градината на замокот била проширена и повторно изградени според оригиналниот дизајн во 1983 година.

## Историја
мини|Жичницата
Изградбата на линијата започнала во јули 1868 година, првото пробно возење било на 23 октомври 1869 година. *Сикло* работи за јавноста од 2 март 1870 година. Оваа жичница била втора во Европа, само Лион имал сличен транспортен систем во тоа време.

За време на Втората светска војна кабините и терминалите биле уништени со гранатирање.

Остатоците од жичницата потоа биле демонтирани. Подоцна се размислувало за замена со ескалатори. Реконструкцијата на жичницата била решена во 1965 година и биле направени повеќе планови, но градежните работи задоцниле. Во 1975 година бил пуштен во употреба мидибус помеѓу двата терминали (линија „V“).

## Технички параметри
Линијата ги има следните технички параметри:

* Должина: *95 метри*
* Висина: *51 метри*
* Градиент: *31,75°*
* Кабини: *2*
* Капацитет: *24 патници по кабина*
* Конфигурација: *Двоен колосек*
* Максимална брзина: *1,5 метри во секунда*
* Ширина на колосек: *1.435 mm стандарден колосек*
* Влечење: *електрична енергија*
* Време на патување: *1 1/2 минути*

Линијата е управувана од *BKV* (Транспортно претпријатие Будимпешта) и работи од 07.30 до 22.00 секој ден.

## Наводи


Категорија:Сообраќај на Будимпешта
Категорија:Будимпешта
Категорија:Жичници
Унгарски технички и транспортен музеј

мини|300x300пкс|Главниот влез на старата зграда на унгарскиот музеј за наука, технологија и транспорт
мини|300x300пкс|Локомотиви и авион Антонов Ан-2 пред старата зграда на унгарскиот музеј за наука, технологија и транспорт
**Унгарски технички и транспортен музеј** (унгарски: *Magyar Műszaki és Közlekedési Múzeum*), кој сè уште често се нарекува со своето поранешно име, **Музеј за транспорт** (унгарски: *Közlekedési Múzeum*) — музеј во Будимпешта, Унгарија. Таа е една од најстарите транспортни збирки во Европа.

Музејот има уникатна колекција на локомотиви и железнички вагони во размер 1:5. Ова значи дека локомотива од, на пример, 10 метри должина се репродуцира со сите детали во модел со должина од 2 метра. Моделите претставуваат широк опсег на железничка технологија. Музејот прикажува и локомотива и вагон во вистинска големина со железничка станица од 1900-тите.

Во другите делови на музејот се прикажани:

* Историјата на патниот сообраќај: возила со коњи и машини, градба на патишта и мостови со колекција на стари автомобили, мотоцикли и велосипеди.
* Историјата на едрењето. Пловење од праисторијата; историјата на унгарското производство на чамци, покажана со модели.
* На локација подлабоко во паркот има постојана изложба за историјата на летот и летот во вселената, вклучувајќи оригинални унгарски и странски авиони, вклучително и *Junkers F-13*, првиот целосно метален транспортен авион. Ја има и кабината на првиот унгарски астронаут Берталан Фаркаш. Се демонстрира развојот на мотори и инструменти и современи техники за ракетно инженерство.

* Историјата на градскиот превоз го покажува јавниот сообраќај во Буда и Пешта пред појавата на трамваи и омнибуси.

Музејот ја поседува и колекцијата на авиони во Аеропарк, авијациски музеј посветен на историјата на унгарската цивилна авијација, веднаш до меѓународниот аеродром Ференц Лист во Будимпешта.

## Информации за посетителите
Музејот е привремено затворен поради реконструкција. По обновата ќе се подигне целосно нов објект за обновената колекција.
Категорија:Сообраќај на Будимпешта
Категорија:Будимпешта
Црква „Вознесение Христово“ - Дупјак

**Вознесение Христово** () — преродбеничка црква северно од селото Дупјак, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
мини|лево|220п|Црквата од исток, каде се наоѓаат ископините на Дупјачката неолитна населба.
Црквата е изградена во XIX век. Претставува трикорабна базилика со петкатна камбанарија западната фасада, трем на јужната и југозападната страна и една полукужна апсида на југ. Покривот е на две води, но со косини по ширината.

Според легендата, црквата ја изградил некој Турчин. За него работел еден овчар кој пошол да му ги пасе овците во месноста Ниси. Тука на овчарот му се поајвил Свети Спас и му кажал да му пренесе на газдата дека тука треба да се изгради цркви посветена на Вознесението Христово. Кога овчарот му ог раскажал ова на Турчинот, овој се налутил и го натепал, па отишол сам да си ги пасе овците. Нему исто така му се јавил Свети Спас и го го казнил за неговото неверство, така што Турчинот останал три дена во бессознание. Кога се свестил, станал христијанин и ја изградил црквата.

Северно од црквата, меѓу неа и Костурското Езеро, во 1932 г. е откриена Дупјачката неолитна населба.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Вознесение Христово, Дупјак
Вознесение Христово, Дупјак
Црква „Св. Никола“ - Дупјак

**Свети Никола** () — преродбеничка црква во селото Дупјак, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа на самиот западен крај на селото, во подножјето на планината Диминик, под пештерата Духло. Изградена е во 1897 г. согласно натписот на неа. Според месните преданија, храмот е постар, што значи дека бил изграден врз постара црква.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

Никола, Дупјак
Никола, Дупјак
Категорија:Појавено во 1897 година
Црква „Св. Архангели Михаил и Гаврил“ - Дупјак

**Свети Архангели Михаил и Гаврил** () — средновековна црква кај селото Дупјак, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

## Местоположба
Црквата се наоѓа на 1&nbsp;км северно од Дупјак, лево крај патот ЕО15 за Костур спроти хотелот „Цамис“. Сместена е меѓу две карпи, во најтесната точка на клисурата кон јужниот влез на Костур. Во подножјето на карпите има мала пештера, често поврзувана со култот кон Архангел Михаил, а двете карпи силно потсетуваат на карпата од Чудото во Хона на Архангел Михаил.

## Опис
Остатоците од црквата се ископани од костурскиот историчар Панделис Цамисис, кој ја опишал во неговата книга „Костур и неговите споменици“. Црквата е срушена при османлиското освојување на Македонија.

Храмот е изграден во византиски стил и сместен во подножјето на карпите, со квадратни плочи и делумно зачувани фрески.

Меѓу двете карпи има крајпатно параклисче „Св. Архангели“ кое го одбележва местото на средновековниот храм.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

Архангели, Дупјак
Архангели, Дупјак
Црква „Св. Атанасиј“ - Дупјак

**Свети Атанасиј** () — средновековна црква во селото Дупјак, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Во 1953 г. е подигната нова црква врз темелите на постар храм, на местото на лековит извор. Осветен е од митрополитот Никифор Костурски, родум од Дупјак. Во 1991 црквата е урната и одновно изградена а да ги задоволи потребите на пораснатото население на Дупјак. Храмот претставува голема трикорабна базилика со купола и камбанарија.

## Поврзано
* Костурска епархија

## Наводи

Атанасиј, Дупјак
Атанасиј, Дупјак
Категорија:Појавено во 1991 година