open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Варници (Демир Капија)

**Варници** или **Манастир** — археолошко наоѓалиште во градот Демир Капија. Претставува населба и некропола од римското време, базилика и некропола од доцноантичкото време и средновековна црква со некропола. На 2&nbsp;км источно од центарот на Демир Капија, во Клисурско Маало, над десниот брег на Вардар на стариот магистрален пат се издига стрмен рид. На него се наоѓа месноста Манастир на која се откриени најстарите траги од живеење, од почетокот на антиката. Во периодот 1948/54 Aрхеолошкиот музеј вршел ископувања и притоа открил остатоци од профана архитектура од римското време, ѕидани гробници од V до VI век, како и 30 гроба од средниот век. Откопан е и поголем дел од старохристијанска базилика, чиј централен дел бил во употреба и во средниот век. Најдени се и римски монети од XII до XIII век и камена икона со претстава на светителот Јован Претеча. Во северозападното подножје на ридот се наоѓа месноста Варници во која се откриени гробови од римското време.

## Поврзано
*Автопат — храм од раноантичкото и римското време; 
*Бандера - Бошавица — храм и некропола од римското време;
*Бандерица — некропола и ѕидан водовод од римското време; 
*Болница — некропола од раноантичкото време и депо на средновековни монети; 
*Будур Чифлик — населба и некропола од доцноантичкото време; 
*Градина — населба од бронзеното и некропола од римското време; 
*Просек — средновековна тврдина; 
*Клисура — населба од раноантичкото време; 
*Кула на Пострелец — утврдување од хеленистичкото и доцноантичкото време; 
*Манастир — населба од праисториското до доцноантичкото време, старохристијанска и средновековна некропола; 
*Некропола 1 — некропола од железното време; 
*Некропола 2 - Будур Чифлик — некропола од железното време; 
*Рамниште — утврдена населба од железното и хеленистичкото време; 
*Римски Пат — Остатоци од пат од римското време; 
*Црквиште — старохристијанска базилика со некропола и средновековна црква со некропола; 
*Демир Капија; 
*Список на археолошки наоѓалишта во Демиркаписко;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Демир Капија
Мрежи на попладнето

**Мрежи на попладнето** (англиски: *Meshes of the Afternoon*) - американски краток филм (во траење од 14 минути) од 1943 година во режија на брачниот пар Маја Дерен и Александер Хамид, кои истовремено ги толкуваат и улогите. Во 1990 година, филмот бил сочуван во Националниот филмски регистер на САД. 

## Синопсис
Млада жена (ја игра Дерен) влегува во куќата и заспива, сонувајќи како женска прилика, облечена во црна мантија и без лице, поминува крај куќата со цвет во раката, а по неа трча таа. Непознатата жена без лице си заминува, а жената влегува во куќата каде се гледа себеси како спие. Потоа, низ прозорецот, таа ја гледа жената во црна мантија и себеси како трча по неа. Повторно, таа влегува во куќата, а пред неа по скалите се качува жената во црна мантија. Жената ја следи, а мистериозната женска прилика исчезнува. Повторно, жената гледа низ прозорецот како поминува жената без лице и себеси како трча по неа. Потоа, таа пак влегува во куќата, каде здогледува уште две жени, потполно исти како неа. Таа се качува по скалите, го зема ножот и се доближува до жената која спие, а во тој миг, таа ги отвора очите и пред неа стои млад маж (го игра Хамид). Жената го зема ножот и замавнува кон него и тогаш се крши стаклото. Во последната сцена, младиот маж влегува во куќата и ја здогледува жената облеана во крв, а околу неа лежат парчиња скршено стакло. 

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови од 1943 година
Категорија:Експериментални филмови
Категорија:Краткометражни филмови
Категорија:Неми филмови
Категорија:Филмови на Маја Дерен
Категорија:Филмови со Маја Дерен
Категорија:Филмови на Александер Хамид
Категорија:Филмови со Александер Хамид
Шерлок помладиот (филм)

**Шерлок помладиот** (англиски: *Sherlock Jr.*) - американски филм од 1924 година во режија на Бастер Китон кој ја игра главната улога, а покрај него настапуваат: Кетрин Мегваер, Џо Китон, Ервин Конели и Ворд Крејн. Во 1991 година, филмот бил сочуван во Националниот филмски регистер на САД. 

## Синопсис
Млад човек (го игра Бастер Китон) работи во кино-сала, но сонува да биде детектив како Шерлок Холмс. Тој ја посетува саканата девојка (ја игра Мегваер) со скромна бонбониера и прстен, но таму доаѓа друг човек (го игра Крејн), кој од нејзината куќа краде рачен часовник, потоа го продава и на девојката ѝ купува поскапа бонбониера. Кога е откриена кражбата, соперникот му го подметнува доказот на момчето, така што таткото на девојката (го игра Џо Китон) го брка од куќата, обвинувајќи го како крадец. Разочарано, момчето се враќа во кино-салата, пушта еден филм и заспива. Притоа, тој сонува како влегува во филмот во кој еден човек ѝ го краде скапиот ѓердан на својата девојка, а нејзиниот татко го пријавува случајот кај Шерлок Холмс (го игра Китон). Шерлок Холмс доаѓа во домот на девојката, а нејзиното момче и слугата се обидуваат да го убијат Холмс. Тој, пак, го следи крадецот до засолништето на неговата банда, успева да го земе ѓерданот и бега, бркан од крадците. Во меѓувреме, слугата ја заробува девојката, но Холмс ја ослободува и бега со неа при што успешно се ослободува до прогонувачите. Сепак, автомобилот пропаѓа во мало езеро и во мигот кога почнуваат да тонат, кино-операторот се буди. Во меѓувреме, неговата сакана го открива вистинскиот крадец на часовникот и доаѓа во кино-салата. Операторот гледа што прави главниот јунак во филмот што се прикажува и следејќи го неговиот пример, ја зема девојката во прегратка. 

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови од 1924 година
Категорија:Неми филмови
Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови со Бастер Китон
Категорија:Филмови со Џо Китон
Категорија:Филмови на Бастер Китон
Категорија:Филмови со Кетрин Мегваер
Категорија:Филмови со Ервин Конели
Категорија:Филмови со Ворд Крејн
Кинеска православна црква

**Кинеска православна црква** е автономна црква под јурисдикција на Руската православна црква.

## Појава
Се појавила во 1956. година кога добила статус на автономија од Московската патријаршија.

КПЦ преживела голем прогон за време на културната револуција од 1960-тите во Кина и анти-религиозната политика на својата Комунистичка партија. Во декември 2004 година, последниот кинески православен свештеник, Александар Ду Лифу, почина во Пекинг на 80-годишна возраст. Тој не чекаше да добие одлука од владата да отвори православна парохија во Пекинг, затоа што властите тврдеа дека за тоа нема доволно верници (околу 300 луѓе).

Во 21 век, православната црква во Кина доживува ренесанса. Денес, голем број кинески студенти учат на различни теолошки институти во Русија. Според извештајот на свештеникот Дионисиј Поздњаев, кој е одговорен за односите со Кина во OVCS на Руската православна црква, во Кина живеат околу 13.000 православни. обележје. Московската патријаршија сака официјално признавање на Православната црква, но главната пречка е мал број парохијани.

Категорија:Православието во Кина
Иконоборство

**Иконоборство **(грчки εικονομαχία - икономахија), настан што ја зафатил Црквата во VIII и првата половина на IX век. Суштината на овој настан е отфрлање на почитта кон иконите. Резултатот од ваквиот став имал последица со исфрлање на иконите од храмовите и нивно уништување (грчки εικονοκλασία - иконоблазма; είκονοκλάστης - уништувач на икони) како несоодветен за христијанството. Иконоборството своите почетоци ги имал на Исток, во Сирија и Ерменија и се раширил низ Византиското Царство.

## Наводи

Категорија:Христијански поими
Шехзаде Мустафа

* Шехзаде Мустафа (син на Сулејман I)
* Шехзаде Мустафа (син на Мехмед II)
Шеќерино, малој моме

Песната **Шеќерино, малој моме** — тетовска староградска песна, која раскажува за љубовта на Иљо Мачурче и аџи Зора.

## Историја на настанувањето
Песната настанала кон крајот на 19 век. Миле Стеванов. разочаран од свршувачката на тетовската убавица аџи Зора со Иљо Герасимовски – Мачурче, ја нарачал со надеж дека текстот на песната ќе биде причина за раскинување на свршувачката. Песната со своите мелоритмички особености веднаш ги одушевила жителите на Тетово.

## Изведби
Песната **Шеќерино, малој моме** се наоѓа на албумот *Тетовски староградски бисери* на тетовската група Серенада, издаден 1986&nbsp;г. од тогашен Југотон, сега Кроација – Рекордс.

Тетовската група Шербет исто така ја има снимено оваа песна на својот ЦД наречен *Спомен*, издаден 2018&nbsp;г. од Студио ЛЦВ.

## Текст

Шеќерино малој моме,

шеќеројна ти миришиш,

шеќеројна ти миришиш,

шеќер носиш у пазува.

Шеќер носиш у пазува,

а у рука ќитка цвеќе,

а у рука ќитка цвеќе,

да се ќити аџи Зора.

Да се ќити аџи Зора,

да премами све беќари,

да премами све беќари,

а највише млад Иљота.

А највише млад Иљота,

млад Иљота, Мачурчета.

Шеќерино мори, малој моме,

која вечер ја да дојдем?

Сакаш дојди, сакаш нејди,

севдата ѝ поминала,

сакаш дојди, сакаш нејди,

лицето ѝ огрубело.

## Поврзано

## Надворешни врски
*Шеќерино малој моме 
*ШЕЌЕРИНО, МАЛОЈ МОМЕ 

## Наводи

Категорија:Тетовски староградски песни
Унитаријанство

**Унитарноста**, низ историјата ги обележувало сите оние верувања во единственоста на Бога, кои биле во спротивност со традиционалното христијанско верување во Троица (Татко, Син и Светиот Дух). Унитарците во минатото верувале во моралниот авторитет на Исус, но не во божествената природа на Исус.

Со векови, унитарците честопати се одликувале со слободоумност и несогласување, постепено развивајќи ги своите верувања во насока на слобода, толеранција, рационализам и хуманизам.

Во денешниот свет, многу унитарни цркви и здруженија припаѓаат на Меѓународниот совет на унитарноста и универзалистите. Во Соединетите држави, многу унитарни припаѓаат на Унитарниот универзализам или УУ, што означува институционално соединување на унитарноста и универзализмот. Денес, многу унитарни универзалисти не се сметаат себеси за христијани, иако имаат верувања прилично слични на традиционалното христијанство.

Категорија:Христијанство
Категорија:Христијански поими
Шехзаде Бајазит (син на Ахмед I)

**Шехзаде Бајазит ** (; роден во  во Цариград – починал на  година во Цариград) — отомански принц, син на султанот Ахмед I и неговата сопруга Махфирузе Хатиџе султан. Тој е брат на отоманскиот султан Осман II.

## Живот
Шехзаде Бајазит е роден во декември 1612 година во Истанбул во семејството на отоманскиот султан Ахмед I и неговата сопруга Махфирузе Хатиџе султан. По смртта на Ахмед I, братот на Бајазид, Осман II, требало да го преземе престолот, а самиот принц, како и неговите браќа, ја очекувало неизбежната судбина - сите требало да бидат погубени според законот на Фатих. Сепак, неколку години порано, Ахмед I го спасил животот на неговиот брат Мустафа по раѓањето на неговите синови. Историчарите веруваат дека Ахмед I го сметал неговиот брат неспособен за да му се закани за неговиот престол со оглед на неговата ментална болест. Друга причина за отстапувањето на Ахмед од правилата било и влијанието на неговата сопруга Ќосем, која, плашејќи се за животот на нејзините синови, не сакала да го види султанот Осман, чија мајка била Махфирузе, на престолот, плашејќи се за животот на своите синови. Како резултат на тоа, по смртта на таткото на Бајазит, на престолот се искачил неговиот чичко Мустафа.

Владеењето на Мустафа било краткотрајно: во 1618 година се случил пуч и на престолот се качил Осман II. Влијанието на Ќосем помогнало нејзините синови да не бидат погубени. Четири години подоцна се случил уште еден пуч: Осман бил соборен и убиен. Сепак, Мустафа повторно бил поставен на престолот. Во 1623 година, Мустафа бил соборен по втор пат. Во тоа време, Бајазит заедно со неговиот полубрат Сулејман отсуствувале од Истанбул. Во такви околности, Ќосем претпочитала да го види единаесетгодишниот син Мурат на престолот.

Во 1635 година, Мурат IV наредил погубување на Сулејман и Бајазит. Двајцата браќа биле погребани во Сината џамија до нивниот татко.

## Наводи

Категорија:Отоманска династија
Категорија:Отоманци од 17 век
Категорија:Отомански Турци
Категорија:Луѓе од Истанбул
Категорија:Претенденти за отоманскиот престол
Категорија:Погубени Отоманци
Категорија:Луѓе од Цариград
Ќор Јусуф Зијаудин-паша

**Ќор Јусуф Зијаудин-паша**, познат и како **Јусуф Зија-паша** и **Јусуф Зијадин-паша Слепиот** (п. 1819) — отомански државник од грузиско потекло, кој во два наврати бил голем везир на Отоманското Царство: првиот пат од 1798 до 1805 година и вториот пат од 1809 до 1811 година. Пред, помеѓу и по неговата служба како голем везир, тој заземал бројни други државни служби како управител на провинции и окрузи низ царството. Како голем везир, тој ги предводел отоманските копнени сили против француската војска во отоманското освојување на Египет, а подоцна бил војсководец и во отоманските војни против Русија.

## Наводи

Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 18 век
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 19 век
Категорија:Паши
Категорија:Починати во 1819 година
Коџа Мустафа Решит-паша

**Коџа Мустафа Решит-паша** познат и како **Мустафа-паша Решит** (,  – ) – османски државник и дипломат кој бил голем везир (главен министер) шест пати. Имал водечка улога во покренувањето, изработката и прогласувањето на првите реформски хатишерифи познати како Танзимат ("Реорганизација").

Бил штитеник на својот вујко Испартали Али-паша и подоцна на државникот Пертев ефендија, Решид влегол во владина служба на рана возраст и постојано напредувал, во 1834 година станал амбасадор во Франција. Во текот на престојот во Западна Европа студирал француски јазик и западна цивилизација и развил пријателски односи со француските и британските државници. Ги поддржал прозападните реформи на султанот Махмуд II, кој го поставил за свој министер за надворешни работи.

Наследникот на Махмуд, султанот Абдул Меџит I, бил решителен да ја продолжи политиката на својот татко и на Решит му ја доверил подготовката на нови реформски мерки. Разработена во облик на хатишериф, оваа програма била прогласена на 3 ноември 1839 година. Со  неа на отоманските поданици им се гарантирала рамноправност и сигурност на животот и сопственоста, без разлика на нивната раса и религија. Иако не биле спроведени сите реформи, Решит станал симбол на прозападните реформи. Меѓу 1839 и 1858 година двапати бил именуван за министер за надворешни работи и шест пати бил именуван за голем везир.

Решитовите реформи вклучувале укинување на трговијата на робови, воведување на нови кодекси на комерцијално и кривично право, како и реформи на административните прописи за да им се стави крај на непотизмот и купувањето на назначувањата. Ја поддржувал француската и британската политика и бил голем везир при избивањето на Кримската војна (1853 - 1856) .

## Наводи

## Надворешни врски
* Bibliography of Mustafa Reshid Pasha
* A website that contains information about Mustafa Reshid Pasha 

Категорија:Паши
Категорија:Носители на Големиот крст на Легијата на честа
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 19 век
Категорија:Амбасадори на Отоманското Царство во Обединетото Кралство
Категорија:Амбасадори на Отоманското Царство во Франција
Категорија:Министри за надворешни работи на Отоманското Царство
Кара Мурат-паша

**Кара Мурат-паша** или **Кара Дев Мурат-паша**, буквално *храбриот џин Мурат-паша*(1595 - 1655) — отомански албански државник и воен офицер. Тој служел како капудан-паша и двапати како голем везир. Неговиот епитет **' („црн“) се однесува на неговата храброст и **' („џин“) на неговата физичка големина.

## Почетоци
Мурат бил од албанско потекло. Тој се истакнал уште од самиот почеток на Критската војна меѓу Отоманското Царство и Венецијанската Република. Тој имал најразлични родови во јаничарските воени сили (професионални одреди кој биле јадрото на отоманската армија), и во 1648 година, кога на престолот бил поставен Мехмед IV, тој бил назначен за командант на јаничарските одреди (). Кога отоманската морнарица била поразена од Венеција при Фокијската битка на 12 мај 1649 година, за поразот бил обвинет големиот везир Софу Мехмед-паша, и на 21 мај тој бил заменет со Кара Мурат-паша. Мурат наредил Софу Мехмед-паша да се изгони а подоцна и го погубил.

## Првпат како голем везир
Во периодот кога Мурат бил назначен за голем везир, султанот имал само седум години и двете Валиде султани (неговата мајка Турхан Хатиџе и баба Ќосем), кои владеле во негово име биле во меѓусебна борба за превласт. Ќосем го поддржувала Мурат, но Турхан Хатиџе била против него. Дополнително, водачите на јаничарите, совојниците на Мурат, исто така не го поддржувале. Чувствувајќи дека неговиот живот е во опасност, Мурат се повлекол на 5 август 1650. По негов совет, тој бил наследен од Мелек Ахмед-паша.

По неговото повлекување, Мурат бил назначен за управник на Будимскиот Пашалук (современа Будимпешта, Унгарија). Во 1653 година, се вратил во Истанбул и бил назначен за капудан- паша (голем адмирал) и бил задолжен за преносот на засилувања и муниција до Крит преку море. Венецијанската морнарица ги блокирала Дарданелите во тој период, но Мурат успеал да ги порази венецијанците  и ја пробил блокадата Прва Дарданелска битка.

## Вторпат како голем везир и смрт
Мурат повторно бил назначен за голем везир на 11 мај 1655 година. Неговото второ назначување траело кус период; поради големите економски проблеми и противењето на јаничарите, тој повторно се повлекол на 19 август 1655 година. Тој по ова бил назначен за управител на Дамаск во Сирија, но на пат кон градот, тој се разболел и починал. Во период на петте години меѓу неговите две назначувања како голем везир, имало дури шест различни паши, што укажува на фактот дека Отоманцкото царство во тој период било политички нестабилно.

## Поврзано
* Список на отомански големи везири
* Список на отомански управители на Дамаск

## Наводи

Категорија:Воени лица во Отоманското Царство во 17 век
Категорија:Починати во 1655 година
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 17 век
Категорија:Паши
Категорија:Албански отомански везири
Категорија:Капудан-паши
Категорија:Отомански управители на Дамаск
Категорија:Отоманци од Отоманско-венецијанските војни
Категорија:Критска војна (1645–1669)
Категорија:Родени во непозната година
Христијанството во средниот век

мини|Браќата Кирил и Методиј го носат христијанството кај словенските народи
**Христијанството **во средниот век ја опфаќа историјата на христијанството од падот на Западното Римско Царство (околу 476г.) до падот на Цариград (1453), што обично се презема за да се заврши крајот на средниот век во Историјата на Европа.

Во античката Пентархија на христијанството, пет патријарси држеле посебен углед:Рим, Цариград, Ерусалим, Антиохија и Александрија. Престижот на повеќето од овие гледања зависи делумно од нивните апостолски основачи или во случајот Византија / Цариград, дека тоа било новото место на континуираното источно римско или византиско царство. Овие патријарси се сметале себеси за наследници на тие апостоли. Покрај тоа, сите пет града биле рани центри на христијанството.

## Христијанството во раниот среден век
Раниот среден век започнал со слабеење на последниот западен римски император во 476 година, за да биде проследен од варварскиот крал Одоакар до крунисувањето на Карло Велики како „Царот на Римјаните“ од папата Лав III во Рим на Божиќ, 800 г. На Исток, римското царско владеење продолжило во периодот кога историчарите сега го нарекуваат Византиско Царство. Дури и на Запад, каде империјалнатаполитичка контрола постепено се намалувала, римската култура продолжила и долго после тоа; така историчарите денес претпочитаат да зборуваат за „трансформација на римскиот свет“ отколку за „пад на Римската Империја“. Доаѓањето на раниот среден век бил постепен и често локализиран процес со кој, на Запад, руралните области станале моќни центри, додека урбаните области ослабнале. Со муслиманските инвазии од седмиот век, западните (латинските) и источните (грчки) области на христијанството започнале да заземаат карактеристични форми. Додека на Исток Црквата ја одржувала својата сила, на Запад епископите од Рим (т.е. Папите) биле принудени да се прилагодат побрзо и флексибилно на драстично менливите околности. Особено со оглед на тоа што епископите од Исток одржувале јасна верност кон источниот римски цар, епископот на Рим, додека одржувале номинална верност кон Источниот император, бил принуден да преговара за нежни рамнотежи со „варварските владетели“ на поранешните западни провинции. Иако останувал поголем бројот на христијани на Истокот, развојот на Западот ќе постави основа за големи случувања во христијанскиот свет во текот на подоцнежните векови
Ибрахим Сарим-паша

**Ибрахим Сарим-паша** (1801 – 1853) — отомански државник. Тој бил голем везир на Отоманското Царство од 29 април 1848 до 12 август 1848 година.

## Наводи

Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 19 век
Категорија:Министри за надворешни работи на Отоманското Царство
Категорија:Паши
Категорија:Родени во 1801 година
Категорија:Починати во 1853 година
Софу Мехмед-паша

**Софу Мехмед-паша** (починат во август 1649 година), познат и како **Мевлеви Мехмед-паша** — отомански државник кој служел како голем везир и дефтердар (министер за финансии).

## Министерување
Тој бил заменик (*[[кетхуда]]*) на *[[дефтедар]]от* (гувернерот на благајната). Во времето на владеењето на Мурат IV во 1636, тој бил назначен за дефтердар и бил во служба до 1639 година. За време на неговото пензионирање, тој станал член на редот Мевлеви со што се стекнал со титулата Мевлеви или Софу. За време на турбулентните настани пред симнувањето од престолот на Ибрахим I во 1648 година, претходниот голем везир Хезарпаре Ахмед-паша бил линчуван од гневна маса на народ, и водачите на јаничарите го присилиле султанот да го назначи Софу Мехмед-паша за голем везир. Султанот неволно се сложил на 8 август 1648 година. Сепак, султанот бил симнат од престолот ссамо по пет дена од неговото назначување. И покрај овој настан, Софу Мехмед-паша се плашел од поранешниот султан, и постоела можност повторно да седне на престолот доколку тоа го поддржувале јаничарите. Многу му олеснило кога Ибрахим I бил погубен десет дена по неговото симнување од престолот. Постои сомнеж дека самиот Софу Мехмед-паша бил присутен за време на погубувањето.

## Голем везир
Новиот султан Мехмед IV бил на возраст од 7 години и кралицата владетелка Ќосем (мајката на Ибрахим I и баба на Мехмед) гледала со сомнеж на Софу Мехмед-паша, поради неговата улога во погубувањето на Ибрахим. Друг проблем за Софу Мехмед-паша била економијата. Негова врвна обврска во владата била благајната. Ги ограничил трошоците, но ова предизвикало негодувања кај спахиите, што довело до тоа тие да се побунат. Софу Мехмед-пашаси го спасил живото криејќи се за моќта на јаничарите. Иако ова му го спасило животот, јаничарите се стекнале со голема моќ поради овој настан, и наскоро, водачот на јаничарите Кара Мурат-паша застанал на страната против Софу Мехмед-паша. Поразот на Отоманската морнарица при Фокејската битка на 12 мај 1649 година била дополнителен удар за Софу Мехмед-паша.

## Смрт
На 21 мај 1649 година, тој бил заменет од Кара Мурат-паша. Бил протеран во Малкара (град во еропскиот дел на Турција), и наскоро, Кара Мурат-паша дал наредба тој да биде погубен во август 1649 година.

## Поврзано
* Список на големи везири на Отоманското Царство
* Список на отомански министри за финансии

## Наводи

Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 17 век
Категорија:Паши
Категорија:Дефтердари
Категорија:Погубени Отоманци
Категорија:Починати во 1649 година
Категорија:Отомански управители на Дамаск
Категорија:Погубувања во Отоманското Царство во 17 век
Категорија:Отомански Турци
Категорија:Родени во непозната година
Јухамати Алтонен

алт=Јухамати Алтоннен|мини|Јухамати Алтоннен
**Јухамати Тапио Алтоннен** (   - Јас, 4 јуни 1985 година ) бил професионален фински хокеј на мраз кој играл како вистински крилен играч .

Тој бил член на сениорската репрезентација на Финска, за што го направил своето деби на меѓународната сцена на СП 2010 година . Со репрезентацијата, тој ја освоил и титулата светски шампион на Светскиот куп во 2011 година во Словачка, а исто така бил дел од финскиот олимписки тим на Зимските олимписки игри во 2014 година . во Сочи кога Финска освои бронзен медал.

## Кариера
Алтонен својата професионална кариера ја започнал во дресот на тимот на Олун Керпет, за кој играл во периодот 2002-2009 година, освојувајќи два трофеи на финскиот шампион во тој период. По 7 сезони во Керпет, Алтонен заминува во Лахти каде играл за Пеликанците во сезоната 2009/10 за што постигна 49 бода (28 гола) на 58 одиграни натпревари. Иако Алтоннен потпишал петгодишен договор со Пеликанците, по првата сезона, тој ја искористил клаузулата од договорот што му дозволуваше да се промени околината во случај на подобри услови.

Ова веќе било случај во средината на јуни 2010 година потпиша за руската КХЛ лига Металург од Магнитогорск, за што играл во наредните две сезони. Потоа играл една сезона за шведски Регл, по што се вратил во Финска, прво во родниот град Керпет, а потоа играл за okerокерит и ХИФК .

## Поврзано

* Национална репрезентација на Финска во хокеј на мраз

## Наводи

Категорија:Родени во 1985 година
Категорија:Живи луѓе
Сијавуш-паша

**Сијавуш-паша** (починал на 25 април 1656) — отомански голем везир во Отоманското Царство.

Тој по потекло бил Абазин и слуга на Абаза Мехмед-паша, кој бил водач на побуната во 17 век против Отоманското Царство. По погубувањето на неговиот господар, тој започнал да служи во палатата во Истанбул. Во 1638 година, тој бил унапреден во везир, и во 1640 година, тој бил назначен за капудан-паша (главен адмирал). Во 1642 година, бил задолжен повторно да ја освои тврдината во Азов (денешна Русија) од козаците, но не успеал. По ова тој бил назначен за управител на повеќе градови меѓу кои се Ерзурум, Дијарбакир (денес во Турција) и Силистра (во денешна  Бугарија). На 5 март 1651 година, тој бил поставен за голем везир по побуната на трговците во Истанбул. На 27 септември, не помалку од месец од неговото назначување тој бил разрешен и требало да биде погубен кога по молба на султаната Ќосем бил поштеден. Тој бил назначен за уравител на Босна. Иако Сијавуш-паша повторно бил назначен за голем везир на 5 март 1656 година, починал многу скоро на 25 април 1656 година.

## Поврзано
* Список на отомански големи везири
* Список на отомански управители на Босна

## Наводи

Категорија:Абазини
Категорија:Починати во 1656 година
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 17 век
Категорија:Паши
Категорија:Луѓе во Отоманското Царство со апхаско потекло
Категорија:Отомански управители на Босна
Категорија:Родени во непозната година
Ѓурчу Мехмед-паша

**Ѓурчу Мехмед-паша** (познат и по епитетот **Хадим**, „евнух“; починал во 1665 година во Буда) — отомански државник. Тој бил голем везир на Отоманското Царство во периодот од 27 септември 1651 и 20 јуни 1652 година.

Тој бил поранешен роб на Коџа Синан-паша,кој претходно, бил истакнат голем везир.

## Поврзано
* Список на отомански големи везири

## Наводи

Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 17 век
Категорија:Муслимани од Грузија
Категорија:Отомански Грузијци
Категорија:Починати во 1665 година
Категорија:Отомански евнуси
Тархунџу Ахмед-паша

**Тархунџу Ахмед-паша** (починал на 21 март 1653 година) — албански државник и голем везир на Отоманското Царство од 20 јуни 1652 година до 21 март 1653 година, кога бил погубен поради економските реформи кои ги започнал.

Тархунџу Ахмед-паша е роден во северна Албанија во почетокот на 17 век. Тој првично бил трговец на естрагон (*тархунџу*) пред да се вклучи во служба на отоманскиот управен апарат. Тој бил управител на Египет пред да стане везир. За време на неговото кусо опстојување како главен везир во средината на владеењето на султанот Мехмед IV (*r*. 1648–1687), тој се обидел да го запре застојот и да ја реформира отоманската бирократија. Тархунџу Ахмед-паша бил првиот главен везир кој давал предлог буџет за наредната година. Сепак, неговите реформи биле закана за конзервативните сили во отоманската елита, кои успеале да предизвикаат тој да биде погубен на 21 март 1653 година ширејќи лажни вести дека тој ќе се обидел да го симен од власт султанот. ова придонело реформите да бидат во застој уште неколку години.

## Поврзано
* Список на отомански големи везири
* Список на управители на Египет

## Наводи

* Stanford Jay Shaw, *History of the Ottoman Empire and modern Turkey*, vol. 1, *Empire of the Gazis: The Rise and decline of the Ottoman Empire, 1280–1808* (Cambridge: Cambridge University Press, 1976), 205-206.

Категорија:Починати во 1653 година
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 17 век
Категорија:Албански отомански везири
Категорија:Отомански Албанци
Категорија:Данок во крв
Категорија:Погубени Отоманци
Категорија:Луѓе од Мат
Категорија:Погубувања во Отоманското Царство во 17 век
Категорија:Погубени албанци
Категорија:Отомански управители на Египет
Категорија:Родени во непозната година
Коџа Дервиш Мехмед-паша

**Коџа Дервиш Мехмед-паша** ( и *Бијикли Коџа Дервиш Мехмед-паша*) — отомански воен чиновник и државник од Черкезија.

Тој бил капудан-паша (голем адмирал) во 1652 година и бил унапреден во голем везир на 21 март 1653 година. Тој бил на оваа местоположба сè до 28 октомври 1654 година.

## Поврзано
* Список на отомански големи везири
* Список на капудан-паши

## Наводи

Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 17 век
Категорија:Капудан-паши
Категорија:Отомански Черкези
Езериште (Бистра)

**Езериште** — заезерната мочурлива висорамнина на планината Бистра. Месноста Езериште е сочинета од неколку локви, бари, мочуришта и езерца, длабоки до половина метар, кои се наоѓаат во подножјето на гребенот и врвот Голем Рид на северозападната огранка наречена Чаушица, помеѓу месностите Планиница и Лекочере во непосредната близина на Сенечко Езеро. Дел од водите на Езериште се сливаат малата планинска рекичка Беличица на исток, а дел во Сув Дол над Сенце кон север.

## Галерија

File:Езериште (Бистра) 02.jpg|Поглед на Езериште на Бистра
File:Езериште (Бистра) 01.jpg|Поглед на Езериште на Бистра
File:Езериште (Бистра) 03.jpg|Поглед на Езериште на Бистра


Категорија:Бистра
Ибшир Мустафа-паша

**Ибшир Мустафа-паша** () — отомански државник со потекло од Абхазија, внук на управителот и бунтовник Абаза Мехмед-паша, и истакнат учесник бунтовник во Џелали. Тој бил голем везир на Отоманското Царство од 28 октомври 1654 до 11 мај 1655 година. Тој исто ткак бил отомански управник на Дамаск (покраина) во 1649 година. Тој бил *[[дамат]]* (зет) во Отоманска династија, бидејќи бил оженет за отоманска принцеза.

## Поврзано
* Список на отомански големи везири
* Список на отомански управители на Дамаск

## Наводи

Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 17 век
Категорија:Дамат
Категорија:Луѓе во Отоманското Царство со апхаско потекло
Митат-паша

**Ахмед Шефик Митат-паша** ( – ) – отомански демократ и еден од водечките државници за време на доцното танзиматско раздобје. Најпознат е по водењето на отоманското уставно движење од 1876 и воведувањето на Првата уставна ера, но иста така тој е водечка личност на реформите во образовната и провинциската администрација. Бил дел од владејачката елита која признавала дека царството е во криза и сметал дека реформата е очајно потребна. Митат-паша е опишан како личност со либерален став и се смета за еден од основачите на Отоманското собрание.

Каролин Финкел го опишала како "вистински претставник на танзиматскиот оптимизам, кој верувал дека на сепаратистичките стремежи може да им се спротивстави со покажување на придобивките од добро владеење." За Британците, неговата реформска преданост била исклучок, заснована на поединечната снага и личност. Тие верувале дека Митат-паша не може да успее, наведувајќи ја неефикасната и корумпирана природа на отоманската држава и расцепканоста на нејзиното општество.

Митат-пашиниот сук во Дамаск сè уште го носи неговото име.

Податотека:MidhatPashaVanityFair.jpg|Митат-паша на корицата на Ванити фер, 30 јуни 1877
Податотека:MithatPasa-Sultanahmet.jpg|Биста на Митат-паша во Истанбул


## Наводи

## Надворешни врски

* Death of Midhat Pasha, the Career of the Great Reformer in Turkey from the New York Times (12 May 1884)
* The life of Midhat Pasha (1903 biography)
** Page images at the Internet Archive
** transcribed text at Project Gutenberg
* 

Категорија:Паши
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 19 век
Категорија:Реформи во Отоманското Царство
Алемдар Мустафа-паша

**Алемдар Мустафа-пиша**, познат и како **Бајрактар Мустафа-паша** (Хотин, о. 1750 — Цариград, 15 ноември 1808) — отомански војсководец од албанско потекло од селото Воскоп во близина на Горица. Тој бил голем везир на Отоманското Царство во 1808 година. Обете звања „алемдар“ и „бајрактар“ значат знаменосец и им биле давани на јаничарите од ист ранг. Алдемар Мустафа-паша често се смета за еден од првенците коишто ја согледале потребата од современа војска откако одиграл клучна улога во подготвувањето на војската во францускиот воен поход во 1796 година.

## Наводи

Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 19 век
Категорија:Паши
Категорија:Родени во 1765 година
Категорија:Починати во 1808 година
Категорија:Луѓе од Русе
Лаз Ахмед-паша

**Лаз Азиз Ахмед-паша** (; ласки: ლაზი აზიზ აჰმედ-ფაშა, *Лази Азиз Ахмед-паша*; п. Ерзурум, март 1819) — отомански државник од ласко потекло. Тој бил голем везир на Отоманското Царство од 1811 до 1812 година.

## Животопис
Во своите рани години, Ахмед-паша служел како јаничар и скоро потоа бил унапреден во капичибашија. Подоцна, бил назначен за управител на Браила. За време на руско-турската војна бил испратен во Ерзурум за да ја предводи отоманската војска. Благодарение на првите победи во војната, бил унапреден во голем везир. Меѓутоа, со потпишувањето на Договорот од Букурешт на 28 мај 1812 година, од страна на Хуршид Ахмед-паша бил обвинет дека бил неспособен и наскоро бил разрешен. На 5 септември 1812 година, Хуршид Ахмед-паша го зазел неговото место како голем везир. Во 1814 година, Лаз Ахмед-паша станал управител на Бурса, Алеп и Ерзурум. Починал во март 1819 година во Ерзурум.

## Литература
* Buz, Ayhan (2009) "Osmanlı Sadrazamları", İstanbul: Neden Kitap, 
* Danişmend, İsmail Hâmi (1971), Osmanlı Devlet Erkânı, İstanbul: Türkiye Yayınevi.
* Tektaş, Nazim (2002), Sadrâzamlar Osmanlı'da İkinci Adam Saltanatı, İstanbul: Çatı Yayınevi.

Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 19 век
Категорија:Паши
Категорија:Починати во 1819 година
Сафранболулу Изет Мехмед-паша

десно|мини|333x333пкс| Изет Мехмет Пашина џамија
**Изет Мехмет Паша** (1743 - 18 септември 1812) — голем везир на Отоманското Царство и служел од 1794 до 1798 година.

Изет Мехмет Паша е роден во Сафранболу (денес покраината Карабик, Турција ). Негов чичко бил Капудан-паша (големиот адмирал)   Изет Мехмед Паша дошол во Истанбул во 1759/60 за да работи со него. Во 1778 година, тој се оженил со ќерката на Халил Хамид Паша, станувајќи негов зет.

Потоа работел како османлиски гувернер на Хабеш Ејалет (1787–1790), Мореа Ејалет (1790–1791), и Египетскиот пашалак (мај 1791 - септември 1794).

На 19 октомври 1794 година тој бил назначен за голем везир од султанот Селим III. Тој бил разрешен на 30 август 1798 година и е протеран во Хиос (сега грчки остров), а потоа и во Маниса. Умрел во Маниса на 19 септември 1812 година.

## Наследство
Изет Мехмет наредил да се изгради караула во 1797 година  и џамија во 1798 година  во неговиот роден град Сафранболу (види Изет Мехмет Пашина џамија ).

## Поврзано

* Список на отомански големи везири 
* Список на отомански гувернери на Египет

## Наводи



Категорија:Отомански управители на Египет
Категорија:Отомански Турци
Категорија:Починати во 1812 година
Категорија:Родени во 1743 година
Категорија:Паши
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 18 век
Награда „Антево перо“

мини|десно|Споменикот на Анте Поповски во Лазарополе
**„Антево перо“** – награда за необјавена поетска книга на македонски јазик. Наградата е востановена во чест на поетот Анте Поповски.

## Награда
Наградата ја доделува Meѓународната поетско-културна манифестација „Анте Поповски – Антево перо“ и се состои во непрофитно објавување на поетскиот ракопис, со назнака на името на наградата на корицата од книгата и со отстапување на комплетниот тираж (300 примероци) на авторот.

## Историјат
Наградата „Антево перо“ е востановена во 2018 година за необјавена поетска книга (поетски ракопис). На конкурсот може да се пријават автори кои имаат необјавен поетски ракопис на македонски јазик.

## Досегашни добитници на „Антево перо“

## Наводи

Категорија:Македонски литературни награди
Категорија:Македонски награди
Ермени Сулејман-паша

**Ермени Сулејман-паша** () познат и како **Коџа** — отомански државник од ерменско потекло. Тој бил голем везир од 19 август 1655 до 28 февруари 1656 година.

Тој се школувал во Ендерун. Бил управител на Сивас а подоцна и на Ерзурум. Се оженил со ќерката на султанот Ибрахим I, Салиха. откако бил разрешен бил назначен за управител на Босна а подоцна и за кајмакам на Истанбул, Озу, па пак на Истанбул и Ерзурум. По последното управување се пензионирал и починал во Истанбул.

## Наводи

Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 17 век
Категорија:Отомански ерменци
Категорија:Ерменци муслимани
Категорија:Родени во 1607 година
Категорија:Починати во 1687 година
Бојнујарали Мехмед-паша

**Бојнујарали Мехмед-паша** (починал во 1665 година во Ејуп, Истанбул), познат и како **Бојнуегри Мехмед-паша** — отомански државник. Тој бил голем везир на Отоманското Царство од 26 април 1656 до 15 септември 1656 година.

Мехмед-паша се борел во Османлиско-персиската војна под водство на султанот Мурат IV. Тој бил ранет во вратот за време на битката, по што го стекнал епитетот *бојнујарали* („ранет во вратот“ на турски) и *бојнуегри* („крив во вратот“). Како помошник генерал во младоста, тој бил учесник во погибот на сатиричниот поет Нефи.

## Поврзано
* Список на отомански големи везири

## Наводи

Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 17 век
Категорија:Починати во 1665 година
Категорија:Отомански Ерменци
Категорија:Луѓе од Цариград
Категорија:Родени во 1578 година
Рами Мехмед-паша

**Рами Мехмед-паша** (, 1645 – 1706) — отомански државник и поет, кој служел како Голем везир (1703), управник на Кипар и управник на Египет (1704–06). Творел во духот на диванската книжевност (придавката **Рами** што значи „Послушен“, како што псевдонимски се потпишувал во неговите песни).

## Младост
Роден е во 1645 г. во Цариград во семејството на Теразиџи Хасан-ага. Откако го завршил образованието, стапил во државна служба. Во 1690 г. бил назначен како чиновник во министерството за надворешни работи. Во 1696 г. самиот бил назначен за министер за надворешни работи (*реис ул-кутаб*) и три години подоцна ја застапувал државата во мировните преговори во Карловци со кои се ставил крај на Војната на Светата лига. во обид да ги ублажи отоманските загуби како губитник во војната.

## Голем везир
На 25 јануари 1703 г. станал голем везир — највисоката државничка функција, веднаш под султанот. Меѓутоа, набргу сфатил дека фактички владетел на царството бил верскиот поглавар (*[[шејх ул-ислам]]*) Фејзула, кој имал големо влијание врз султанот Мустафа II. Султанот му наредил на Рами Мехмед строго да ги следи советите на Фејзула, што било вон сите правила. Дури и во овие неповолни услови, Рами направил обид да изврши реформи во повоеното стопанство и во морнарицата, но не успеал да ги спроведе поради прекинот на службата.

Речиси неомеѓената власт на Фејзула, заедно со настојувањето на султанот да живее во Одрин место во престолнината, предизвикало силни негодувања кај војниците и граѓаните на Цариград. Летото 1703 г. кренале бунт против султанот. На крајот од овој бунт, познат како Одринско востание, на 22 август 1703 г. Рами Мехмед и самиот султан биле симнати од власт.

## Смрт
Рами бил преназначен за управник на Кипар, а потоа на Египет, но во 1706 г. бил прогонет на грчкиот остров Родос, каде на крајот починал.

## Книжевна дејност
Рами Мехмед бил пријател со славниот поет Јусуф Наби. Самиот пишувал доста песни, како и спомени од кариерата. Ја напишал и книгата „Карловски договор“ (*Karlofça Sulhnamesi*) во која го обработува мировниот договор.

## Оставнина
Денес во негова чест е наречена населбата Рами во Истанбул, бидејќи е подигната на местото кајшто тој имал чифлик.

## Поврзано
* Список на Големи везири на Отоманското Царство
* Список на отомански управители на Египет

## Наводи

Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 17 век
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 18 век
Категорија:Отоманци од 17 век
Категорија:Отомански управители на Египет
Категорија:Отомански управители на Кипар
Категорија:Отомански поети
Категорија:Отомански Турци
Категорија:Луѓе од Истанбул
Категорија:Починати на Родос
Категорија:Родени во 1645 година
Категорија:Починати во 1706 година
Категорија:Рејс ул-ќутаб
НК Славен Белупо

**НК Славен Белупо** — фудбалски клуб од градот Копривница, Хрватска. Моментално се натпреварува во Прва ХНЛ, највисокото ниво во хрватскиот фудбал.

Својте домашни натпревари Славен Белупо ги игра на Градскиот стадион „Иван Кушек Апаш“, кој има капацитет од 3,205 седечки места.

Славен Белупо
Категорија:НК Славен Белупо
Категорија:Фудбалски клубови од Копривница
Ајашли Исмаил-паша

**Ајашли Исмаил-паша** (познат и како **Нишанџи Исмаил Ќемалетин-паша**; 1620 – април 1690) — краткорочен отомански голем везир во 1688 година.

## Почетоци
Роден е во Ајаш (денешна покраина Анкара, Турција) во 1620 година. Откако работел како бирократ на повеќе служби, hсе пензионирал како управител на Румелија (источна Тракија). Сепак, се вратил во служба во 1678 година како нишанџи. Бил опишуван како некултурен, што во тој период било некарактеристично за Отоманското Царство.

## Како голем везир
Отоманското Царство во овј период било во скапа војна со земјите од Светиот сојуз или попозната како Голема турска војна. По низата на воени неуспеси, Цариград, главниот град на царството западнал во хаос. Од страна на бунтовниците бил убиен големиот везир Абаза Сијавуш-паша, и Ајашли Исмаил-паша бил назначен за привремен голем везир за период од една недела. На 2 март 1688 година, тој бил назначен за голем везир од страна на султанот Сулејман II. Но сепак, неговото назначување било кусо (траело само 61 ден). За време на неговото управување, се обидел да ја спречи корупцијата, стекнувајќи голем број на непријатели во палатата. Негов најголем непријател бил Ќопрулу Фазил Мустафа-паша (иден голем везир), кој бил зер на покојниот везир Абаза Сијавуш-паша. По силните напори на Фазил Мустафа-паша, Исмаил-паша бил отстранет од службата од страна на султанот Сулејман II на 2 мај.

## Смрт
Исмаил-паша бил затворен во Кавала (денес Грција) а подоцна и протеран на островот Родос (денес Грција). Како голем везир, Ќопрулу Фазил Мустафа-паша го обвинил Ајашли Исмаил-паша дека го зграбил богатството на Абаза Сијавуш-паша и го барал назад за да му даде помилување. Ајашли Исмаил-паша ги отфрлил овие обвиненија, по што Фазил Мустафа-паша го погубил во април 1690 година.

## Поврзано
* Список на отомански големи везири

## Наводи

Категорија:Родени во 1620 година
Категорија:Починати во 1690 година
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 17 век
Категорија:Погубувања во Отоманското Царство во 17 век
Категорија:Нишанџи
Арабаџи Али-паша

**Арабаџи Али-паша** (познат и како **Бахардирзаде Али-паша**; 1620–1693) — кратковремен отомански голем везир во периодот од 1691 до 1692 година. неговиот епитет *арабаџи* значи „кочијаш“ на турски, и ја означува неговата практика да ги погубуба или изгонува неговите непријатели во ѓубретарска двоколка.

## Почетоци
Тој е роден во Охрид (; денес Македонија) и имал албанско потекло. Откако бил службеник во повеќе управни служби, тој станува потчиновник на Ќопрулу Фазил Мустафа-паша, кој во тој период бил главен везир. Царството било во опфатено од Големата турска војна. Фазил Мустафа-паша привремено го запрел напредокот на австријците ано бил убиен за време на дејствата при Сланкаменовата битка. Пет дена подоцна, султанот Ахмед II, го назначил Али-паша за нов голем везир.

## Како голем везир
Од Али-паша се очекувало да ја командува војската како неговиот претходник и ментор Ќопрулу Фазил Мустафа-паша. Сепак, Али-паша посакувал да остане во главниот град, што пак придонело за бројните порази на отоманската војска. Неговата незаинтересираност за воените походи и жестоките методи (вклучувајќи смртни казни) кон неговите можни противници предизвикало тој да ја загуби поддршката кај султанот. Па така тој бил разрешен од одолжноста на 21 март 1692 година.

## Последни денови и смрт
Али-паша бил прогонет во Галиполе (пристаниште на Дарданелите, денес Турција) а подоцна на островот Родос (денес Грција). Сепак, кога пристигнале гласини до султанот во Истанбул дека тој имал планови да се врати (или бунтува), бил погубен на Родос во 1693 година.

## Поврзано
* Список на отомански големи везири

## Наводи

Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 17 век
Категорија:Починати во 1693 година
Категорија:Родени во 1620 година
Категорија:Луѓе од Охрид
Категорија:Погубени Отоманци
Категорија:Македонски Турци
Категорија:Погубувања во Отоманското Царство во 17 век
Категорија:Албански отомански везири
Категорија:Албански паши
Категорија:Отомански Албанци
Категорија:Македонски Албанци
Категорија:Албанци од 17 век
Категорија:Отомански воени лица
Мехмед Емин Али-паша

**Мехмед Емин Али-паша** ( – ) – истакнат отомански државник за време на танзиматското раздобје, најпознат као создавач на отоманскиот реформски едикт од 1856 година и за неговата улога во Парискиот мировен договор од 1856 година со кој завршила Кримската војна. Али-паша бил сметан за умешен и способен државник и често дека е негова заслуга за спречување на раниот распад на царството.

Али-паша се залага за западен стил на реформи за да го модернизира царството, ввклучувајќи секуларизација на државата и подобрување на граѓанските слободи. Работел на смирување на националистичките движење, а во исто време да ги спречи странските агресори кои се обидувале да ја ослабат отоманската контрола. Се залагал за отомански национализам кој би ги заменил разните етнички и религиозни лојалности.

Со скромно потекло како син на вратар, Али-паша се вивнал низ редовите на османлиската држава и за кратко време, во 1840 година, станал министер за надворешни работи и повторно во 1846 година. Во 1852 година неколку месеци бил голем везир, потоа повторно министер за надворешни работи во 1854 година. Меѓу 1855 и 1871 година ги менувал двете позиции, во својот живот седум пати бил министер за надворешни работи и пет пати голем везир. Во 1851 година му бил доделен Орден на црвен орел, 1s-ва класа Class (за нехристијани) in 1851.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Паши
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 19 век
Категорија:Амбасадори на Отоманското Царство во Обединетото Кралство
Категорија:Министри за надворешни работи на Отоманското Царство
Категорија:Реформи во Отоманското Царство
Категорија:Починати во Истанбул
Ахмед Арифи-паша

**Ахмед Арифи-паша** (1830 &ndash; 1895/96) — османлиски благородник, сенатор, државник и реформатор, кој служел како Голем везир на Отоманската Империја во 1879 година. Во современите извештаи на англиски јазик бил познат како **Арифи Паша**. Тој бил либерален и ги поддржувал напорите на Митат-паша да ја втурне Империјата кон уставнизмот.

## Животопис
Роден бил во Цариград (денес Истанбул) во 1830 година, неговиот татко бил дипломат наречен Шекип-паша (на тогашниот англиски јазик Шекиб Паша). Тој го придружувал неговиот татко на дипломатските претставништва во разни европски метрополи, вклучувајќи ги Рим, Виена и Париз. Се здобил со добро познавање на францускиот јазик. Тој работел во низа работни места дома и во странство, вклучувајќи амбасадор во Виена, а подоцна и амбасадор во Париз.

На 28 јули 1879 година, тој станал Голем везир, но функцијата ја задржал нешто повеќе од еден месец.

Подоцна држел разни други функции и починал во 1895/96 година.

## Поврзано

* Список на големи везири на Османлиското Царство

## Наводи

### Библиографија
*      

Категорија:Министри за надворешни работи на Отоманското Царство
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 19 век
Категорија:Починати во 1895 година
Категорија:Родени во 1830 година
Категорија:Паши
Категорија:Членови на Сенатот на Отоманското Царство