open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Бенгалски глад (1943)

**Бенгалскиот глад од 1943 година** — глад во бенгалската провинција на Британска Индија (во денешен Бангладеш и источна Индија) во текот на Втората светска војна. Умреле околу 2,1 до 3 милиони луѓе, од население од 60,3 милиони, од глад, маларија и други болести влошени поради неисхранетост, раселување на населението, несанитетски услови и недостиг на здравствена заштита.

## Настан

Гувернерот на Бенгал наредил оризот собран во 1942 година во Бенгал да биде прераспореден или уништен за да не падне во рацете на противниците. Властите конфискувале 46.000 бродови од месното население, а со тоа уништувајќи ја рибната индустрија.

Властите тогаш почнале да земаат храна од руралите средини, каде што веќе имало рестрикции за храна, за луѓето кои биле сметани за „приоритет“, претежно побогати и подобро образувани луѓе, како и тие кои што работеле во воената индустрија и во јавниот сектор.

Најавите за поплавување на обработливите површини и ставањето на резервите за храна под ризик не ја спречиле британската влада на Винстон Черчил да не постапи по овие предупредувања. Тогаш започнал гладот, наместо да се овозможи олеснување, Владата ѝ забранила на колонијата да ги користи своите сопствени финансиски резерви или бродови за да увези храна и наместо тоа продолжиле да извезуваат илјадници тони ориз за Европејците и продолжиле достапната храна од други места низ Британската Империја да биде чувана во магацини.

## Наводи

Категорија:1943
Категорија:Глад
Категорија:Бенгал
Категорија:Британска Индија
Категорија:Историја на Бангладеш
Бунарче (Чардаклија)

**Бунарче** — археолошко наоѓалиште во штипското село Чардаклија. Претставува доцноантичка населба. Во нивите што се наоѓаат на околу 300 м источно од наоѓалиштето Манастирче се среќаваат парчиња од тегули, тули и друг градежен материјал.

## Поврзано
*Манастирче — средновековна црква;
*Чардаклија;
*Список на археолошки наоѓалишта во Штипско.

## Наводи
Манастирче (Чардаклија)

**Манастирче** — археолошко наоѓалиште во штипското село Чардаклија. Претставува средновекона црква. Во подножјето на ридот Ежово, од неговата југоисточна страна, има мала височинка на која селаните раскопале темели од мала градба - црквичка ѕидана од кршен камен и варов малтер. На источната страна има полукружна апсида, а на западниот трем во кој биле откопани три гроба со конструкции од монолитни камења.

## Поврзано
*Бунарче — доцноантичка населба;
*Чардаклија;
*Список на археолошки наоѓалишта во Штипско.

## Наводи
Исар (Хаџи-Хамзали)

**Исар** — археолошко наоѓалиште во штипското село Хаџи-Хамзали. Претставува римски кастел. Оваа градба го контролирала патот Стоби-Астибо-Пауталија (денешен Ќустендил).

## Поврзано
*Хаџи-Хамзали;
*Список на археолошки наоѓалишта во Штипско.

## Наводи
Пуручуко

**Пуручуко** (шпански: *Puruchucu*, кечуански: *Puruchuqu*) е археолошки локалитет во Перу. Пуручуко бил административен центар на Тавантинсују во периодот од 1438 до 1533 година. Денес наоѓалиштето се наоѓа во округот Аре во Лима.

## Историја
Изградбата на овој комплекс е покрената од Империјата на Инките (Тавантинсују). Пуручуко се наоѓа во секторот Уакеронес, место кое има пирамидални структури каде се наоѓаат едини од најголемите гробни места во Империјата на Инките.

Наоѓалиштето бил откриен од Артуро Хименес Борха во периодот од 1959 до 1961 година. Денес на наоѓалиштето има музеј, кој е прв туристички модел од овој вид во Јужна Америка.

Голем дел од објектите се вандализирани, а голем дел градежни компании оштетуваат и околни археолошки наоѓалишта.

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* Пуручуко, на страницата на „Археологија на Перу“.

Категорија:Згради и градби во Лима
Категорија:Археолошки наоѓалишта во Перу
Воислав Вузевски

**Воислав Вузевски** (,  - (, )  –  лекар, патолог, професор, на универзитетот Еразмус во Ротердам (Холандија), член на МАНУ надвор од работниот состав (26 јуни 1997)  и на САНУ (23 октомври 1997).

## Животопис
Вузевски дипломирал на Медицинскиот факултет во Скопје во 1969 година, каде што и го положил специјалистичкиот испит по патологија во 1976 година. Стручно се усовршувал во Питсбург (САД) во примената на електронската микроскопија во клиничката и експерименталната патологија (1966-1967). Во 1976 година ја одбранил докторската дисертација „Ulstrastructural Basis of Acute Renal Allograft Rejection“во Ротердам. Од 1969 година бил вработен на Институтот за клиничка патологија на Еразмус универзитетот во Ротердам, во 1980 година избран за професор. На Универзитетот го раководел Одделот за дијагностичка електронска микроскопија. Во 1990 гдома бил избран за професор на Медицинскиот факултет во Белград. Научната активност на Вузевски го опфаќала полето на примената на електронската микроскопија во клиничката медицина. Потесната област на истражувањата му била сврзана со проучувањето на хистогенетското потекло на туморите, на нивното биолошко однесување: диференцијацијата на туморските клетки, композиција на цитоскелетонот и на меѓуклеточната матрица, адхезионите клеточни молекули и нивната улога во однос на инвазивните метастатски склоности на туморите. Тој ја истражувал и ултраструктурната основа на акутното отфрлање на трансплантираниот бубрег, како и на хистолошките промени кај дерматовенеролошките болести. Како резултат на неговите истражувања се објавени седум монографии и над 270 научни и стручни трудови публикувани во реномирани списанија на англиски, холандски, српски и македонски јазик.

## Творештво
* Ultastructural Basis of Acute Renal Allograft Rejection, Delft, 1976; 
* Diagnostic Histopatology Kulit, Jakarta, 1988; 
* Osnovi eksperimentalne i kliničke transplantacije, Beograd, 1989; 
* соавтор: Macro and Micromorphology of Premalignant and Malignant Skin Conditions, Bll GMBH Alkmar, Holandija, 1982; 
* Tatoeage Glaxo B. V., 1988; 
* Diagnostic Histopathology of the Skin, Rotterdam, 1991; 
* Histološki atlas, Beograd, 1995.

## Наводи

Категорија:Македонски лекари
Категорија:Патолози
Категорија:Македонски академици
Категорија:Академици на МАНУ
Категорија:Академици на САНУ
Селски Гробишта (Аргулица)

**Селски Гробишта** — могила од римско време. На самиот излез од селото Аргулица, лево од патот за селото Црвулево, во гробиштата, кои се близу до училишниот двор, има могила со пречник во основата од 26 метри и височина од 3 метри. Според И. Венедиков, овде имало две могили. Во едната, прекопана од селаните во 1943/44 година, биле најдени две копја, фрагменти од стаклени лакримариуми и други предмети.

## Поврзано
* Тупан Куле — могила од римско време

## Наводи

Категорија:Аргулица
Тупан Куле (Аргулица)

**Тупан Куле** — могила од римско време. Под врвот Селце од ридот Тупанец, десно од местото на кое патиштата од селата Аргулица и Карбинци се соодинуваат со патот за селото Бурилчево, има зарамнето плато, кое на западната страна се спушта кон полето. На неговиот североисточен крај има могила, прилично добро зачувана, со пречник во основата од околу 20,5 метри, висока 2 метри. Стотина метри северно од неа, лево од споменатиот пат, има уште една могила, која е речиси целосно деформирана, така што не можат ѝ се одредат димензиите. Според кажувањето на селаните, во  век овде имало зграда „Куле“, каде турските власти наплатувале патарина.

## Поврзано
* Селски Гробишта — могила од римско време

## Наводи

Категорија:Аргулица
Герен (Батање)

**Герен** — гроб од римско време. На источниот крај од селото Батање, во долот наречен Герен, кој се наоѓа под ридот Кала, во 1947 година Т. Анушев, копајќи камен, открил надгробна плоча од гранит, висока 1,40 метри, широка 0,40 метри и дебела 0,10 метри, човечки коски и обработен камен кои, според описот, личи на капак од урна. Во горниот дел на плочата има едукула во која релјефно се претставени две возрасни и една детска фигура, доста лошо зачувани, а под неа има натписно поле со врежан старогрчки натпис во пет реда. Плочата се наоѓа во куќата на Анушев.

## Наводи

Категорија:Батање
Милутин Гарашанин

**Милутин Гарашанин** (,  - , )  –  академик, професор по археологија, член на МАНУ надвор од работниот состав (мај 2000) 

## Животопис
Гарашанин студии завршил во 1946 годинана групата за Класична филологија на Филозофскиот факултет во Белград. Докторирал на Филозофскиот факултет во Љубљана во 1950 година. Работел во Музејот на град Белград и во Народниот музеј во Белград (1945-1946). Од 1950 година бил соработник на Археолошкиот институт, во 1957 година бил избран за вонреден, а во 1963 година за редовен професор на Филозофскиот факултет. Дописен член на САНУ станал во 1963 година, редовен во 1976 година, а во два мандата бил избран за нејзин секретар. Бил дописен член на АНУБиХ и постојан член на Центарот за балканолошки истражувања при Академијата во Сараево. Во мај 2000 година бил избран за член на МАНУ надвор од работниот состав. Членувал во разни тела на научни институции и организации во земјата и во странство (Археолошки институти во Германија, Австрија и Италија). За почесен член на МАНД е избран во 1981 година. Раководел редица археолошки истражувања во Србија и во Македонија. Во неговиот научен опус посебно место зазема проучувањето и презентацијата на археолошкото минато на Македонија, на кое му посветил речиси половина од својот работен век. Од 1956 до1981 година ги раководел истражувањата на повеќе праисториски наоѓалишта: Криви Дол во с. Радање и Вршник кај с. Таринци, Штипско; Шуплевец во с. Суводол, Битолско; Барутница кај с. Анзабегово во Овче Поле; Слатина кај с. Зелениково, Скопско. Врз основа на откриените резултати тој го определил хронолошкиот и културниот карактер на праисторијата на Македонија, а го поставил и нејзиното место во културната еволуција на праисторијата на Балканот. Од посебно значење е воведувањето на културните групи, кои претставуваат синоними за карактерот на одделни праисториски периоди: Анзабегово - Вршник, културна група за постариот неолит; Зелениково II - културна група за доцниот неолит; Шуплевец - Бакарно Гумно, културна група за енеолитското време. Според наодите од Радање тој ја предложил и временската поделба на железното време. Исто така ги раководел и ископувањата на наоѓалишта од римското време: Крст во с. Таринци и Скупи кај Скопје. Во својство на стручен консултант или рецензент помагал во развојот на археолошката истражувачка работа и изложбена дејност на Музеите во Штип и во Битола, Музејот на Град Скопје и Музејот на Македонија. Објавил повеќе од 370 труда.

## Творештво
* Hronologija Vinčanske grupe, Ljubljana, 1951; 
* Neolithicum und Bronzezeit in Serbien und Makedonien, BRGK, 39, 1958, 1-30; 
* Contributions à la chronologie de l’ âge du fer en Macedoine, @A, X, 1-2, Skopje, 1960, 173-182.

## Наводи

Категорија:Археолози
Категорија:Академици на МАНУ
Категорија:Академици на САНУ
Категорија:Академици на АНУБиХ
Категорија:Членови на Босанската академија на науките и уметностите
Богослов Камен (Горни Балван)

**Градиште** или **Богослов Камен** — археолошко наоѓалиште во штипското село Горни Балван. На оддалеченост од околу 1 километар источно од селото, на висорамнинката на Богослов Камен се забележуваат дислоцирани камења и голем број ситни парчиња од тули и тегули од мало утврдување, особено видливи околу подигнатата противградобијна станица.

## Поврзано
*Градиште - Киово — градиште од римско време и средновековна црква со некропола
*Градиште - Лоза — утврдување од римското време; 
*Лозја — осамен наод од бронзеното време; 
*Горни Балван; 
*Список на археолошки наоѓалишта во Штипско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Горни Балван
Никола Пандески

**Никола Пандески** (роден на  година во  - починал на  година во ) — македонски математичар и редовен професор на Природно-математичкиот факултет во Скопје.

## Животопис
### Образование
Никола Пандески е роден во 1948 година во Охрид, а починал во Охрид во 2006 година. Основно и средно образование завршил во Охрид. Во 1971 година дипломирал на Групата за математика при Природно-математичкиот факултет во Скопје. Во 1972 година бил избран за асистент на Институтот за математика при ПМФ во Скопје, а во 1971 година се запишал на постдипломски студии на Институтот. Магистерскиот труд „*Лиеви групи и петтиот проблем на Хилберт*" го одбранил во јануари 1977 година. Во 1984 година ја одбранил докторската дисертација „*Максимални идеали на алгебрата Н∞ од ограничени аналитички функции во единичната топка од Sp.“*

### Работен век
Во 1984 година бил избран во звањето доцент по математичка ана­лиза, во 1993 година за избран за вонреден професор, а во 1998 година за редовен професор по математичка анализа на Институтот за математика при Природно-математичкиот факултет во Скопје. Изведувал настава по комплексни функции, бројчена анализа за групата математика математика I и II за физичари, математика I за групата математика-физика, диференцијално и интегрално сметање за информатика. Изведувал настава и по математика I на Шумарскиот факултет, а учествувал и во спроведувањето на наставата по математика на Педагошкиот факултет во Штип. На постдипломските студии по математичко образование одржувал настава по споредбено образование и современи образовани системи, а на постдипломците по теориска математика им одржувал стручни семинари од областа дистрибуции, конформни пресликувања, Hp простори. Бил ментор на осум магистерски трудови и на две докторски дисертации, а бил член на комисија на уште неколку магистерски трудови и седум докторски дисертации. Бил ментор и на повеќе од 100 дипломски работи.

Научен интерес на Пандески биле проблемите од аналитички функции, теоријата на дистрибуции-обопштени функции, интерполациони проблеми. Учествувал со свои соопштенија на меѓународни конференции во Аранѓеловац, Белград, Будва, Херцег Нови, Петровац, Ниш, Нови Сад, Пловдив, Софија и Варна (Бугарија) и во Охрид. Во 1973 година бил на студиски престој во Загреб (Хрватска), а во 1977-78 година бил на студиски престој на Универзитетот Беркли - Калифорнија, САД. Во периодот 2002-2005 година бил продекан за меѓународна соработка на ПМФ, кога биле остварени голем број контакти со реномирани научни институции од странство. Бил и претседател на организациониот комитет на Третиот конгрес на математичарите на Македонија, како и уредник и рецензент во повќе списанија. Раководител беше на два научни проекти „*Апроксимации во реална и комплексна област и НP простори*“ и учесник во проект раководен од проф. д-р Драган Димитровски. Има објавено учебник по математичка анализа за физичари, како и 32 научни труда во домашни и во странски списанија.

## Наводи

Категорија:Македонски математичари
Категорија:Професори на Природно-математичкиот факултет - Скопје
Арсо Пандурски

**Арсо Пандурски - Кочо** (роден на  година во село Бучино,  - починал на  година во Лисија, ) — македонски револуционер, припадник на националноослободителното и комунистичкото движење во Пиринскиот дел на Македонија. Соработувал со Никола Вапцаров и со членовите на Македонскиот литературен кружок. Бил член на Окружниот комитет, заменик на Никола Парапунов по воена линија (1941– 1944) и бил командант на Горноџумајскиот партизански одред „Никола Калапчиев“. Загинал во борба против бугарската војска, полиција и контрачета.

## Животопис
Арсо Пандурски е роден на 11 јули 1912 година во горноџумајското село Бучино. Неговиот татко бил деец на Македонската револуционерна организација и соработник на Јане Сандански. Уште како ученик на Горноџумајската гимназија (Благоевград), Арсо бил активен член на Работничкиот младински сојуз (РМС) и градел организации на РМС во селата на десниот брег на Струма. Во периодот од 1935 до 1937 година бил работник на железничката линија Дупница - Горна Џумаја и во водниот синдикат во Бело Поле, каде што организирал успешен штрајк.

Во 1939 година Пандурски станал студент на Високата трговска школа во Свиштов, а следната година бил префрлен во Државното високо училиште за финансиски и административни науки во Софија. Таму станал член на Бугарскиот општ народен студентски сојуз, а од 1941 година и член на Бугарската комунистичка партија.

Во меѓувреме, во периодот од 1938–1942 година, Арсо соработувал со Никола Вапцаров и со членовите на Македонскиот литературен кружок во Софија. Тој е технички соработник на Централната воена комисија во ЦК на БРП (к) и ја одржувал врската со Горноџумајската окружна организација на БРП (к).

На 18 февруари 1942 година, Арсо Пандурски бил уапсен од страна на полицијата во Софија. На 5 мај 1942 година, при неговиот трансфер од Софија во Горна Џумаја, тој успеал да побегне и станал партизан во Горноџумајско партизанска чета. Судот во негово отсуство му пресудил смртна казна. Во март 1943 година, тој ја добил и втора смртна казна.

Арсо Пандурски бил член на Окружниот комитет, заменик на Никола Парапунов по воена линија (1941– 1944). Од пролетта 1943 година тој го водел Воениот оддел на Окружниот комитет на БКП во Горна Џумаја и бил заменик-командант на Четвртата Горноџумајска востаничка оперативна зона и е командант на Горноџумајскиот партизански одред „Никола Калапчиев“.

Заради масовизирање на партизанското движење и за поврзување со партизаните од Вардарскиот дел на Македонија, Арсо Пандурски со половина од Одредот заминал кон крајот на 1943 година и почетокот на 1944 година на десната страна на реката Струма.

Арсо Пандурски – Кочо загинал во борба против бугарската војска, полиција и контрачета на 29 јануари 1944 година кај селото Лисија, Горноџумајско.

## Наводи

Категорија:Македонски партизани
Категорија:Дејци на БКП
Категорија:Македонски комунисти
Крст (Голем Габер)

**Крст** — некропола од доцноантичко време. На 800 метри западно од селото Голем Габер, помеѓу ридовите Крсбаир и Батаклак, во нивите на Исмаил Ибраимов, пред околу 60 години со орањето биле откриени гробови ѕидани од тули, покриени со монолитни камени плочи, во кои скелетите биле добро зачувани, а имало и разни сатчиња. Денес на површината се забележуваат поголеми парчиња од плочи, тегули и тули.

## Поврзано
* Јумруташ — утврдување од доцноантичко време

## Наводи

Категорија:Голем Габер
Јумруташ (Голем Габер)

**Јумруташ** — утврдување од доцноантичко време. Претставува висок рид што се издига над местото Крст во селото Голем Габер, Штипско. На врвот има висорамнинка со површина од околу 30 декара. Според кажувањето на Таир Демир и Анифи Бекиров, пред повеќе децении постоеле остатоци од ѕидови, кои го опкружувале целото плато, а во 1912/13 година бил откопан голем питос. Денес на површината се забележуваат само помали грамади од камења и друг градежен материјал.

## Поврзано
* Крст — некропола од доцноантичко време

## Наводи

Категорија:Голем Габер
Наум Пановски

**Наум Пановски** (роден на  година во ) — македонски театарски режисер и драматург и професор по глума, режија, теорија, и критика.

## Животопис

Наум Пановски дипломирал на Отсекот за режија на Театарската академија во Белград. Завршил постдипломски студии на Универзитетот во Њујорк, во класата на професор Карл Вебер. Работел како режисер во МТВ (1973-1991). Од 1991 г. е професор на неколку универзитети во САД. Во неговиот режисерски опус рамноправно учествувале домашните и странските автори, а особено современите. Автор е на две книги: Театарот како оружје (Култура, Скопје, 1991) во која истражува разни аспекти на театарските структури и нивниот однос со општеството;

Режии: 
* „Веселата смрт“; 
* „Дејството на гама-зраците врз сенишните невени“;
* „Глоговиот џбун“;
* „Мемет“;
* „Хај-фај“;
* „Црнила“;
* „Повратник“;
* „Кал“;
* „Брехт пред Комитетот за антиамериканска дејност“

## Наводи

Категорија:Македонски драмски режисери
Категорија:Македонски драматурзи
Авлиите (Руљак)

**Авлиите** — археолошко наоѓалиште во штипското село Руљак. Претставува доцноантичка некропола. На работ на селото, од источната страна има стрмна ридска падина со обработлива нива во која биле откриени гробови без конструкции, со инхумирани покојници. Во некои од нив имало сребрени предмети, со можност да биле накит, кои не се зачувани.

## Поврзано
*Голо Брдо — доцноантичка населба;
*Градиште — средновековна црква;
*Крушите — доцноантичка населба;
*Руљак;
*Список на археолошки наоѓалишта во Штипско.

## Наводи
Сократ Пановски

**Сократ Пановски** (роден во  година во село В’мбел, Костурско - починал на  година во ) — македонски просветен деец, општественик, етнограф и публицист.

## Животопис

На дванаесетгодишна возраст, како дете бегалец од Граѓанската војна во Грција (1948), бил згрижен во детските домови Ваца де Жос, Арад и Тулгеш (Романија). Подоцна образованието го продолжил во училиштето за ученици во стопанството во П’лтиниш, во Гривица Рошие во Букурешт, а по завршувањето на Педагошката гимназија во Велинград (Бугарија) и курсот за учители за основните училишта, бил вратен за учител по македонски јазик на македонските деца во собирниот центар за емигранти од Грција во селото В’лчеле, околија Св. Ѓорѓи (Романија). Во 1957 г. бил репатриран во НРМ и тука го дооформил своето образование, дипломирајќи на Педагошката академија (Група биологија и хемија), а потоа и на Природно-математичкиот факултет во Скопје (Група биологија). Напоредно со вонредното студирање, работел како наставник, директор на основно училиште, началник за образование на Општината Чаир (Скопје), секретар на Секретаријатот за образование на Град Скопје и како самостоен педагошки советник во Педагошкиот завод на Македонија.

Како општественик, развил широка дејност во разни детски организации, посебно во организацијата на Фестивалот на детската песна „Златно славејче“, а бил и долгогодишен претседател на Хорот на просветните работници „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Автор е на повеќе учебници и други трудови од областа на образованието. Во последната деценија се пројавил и како истражувач и публицист за роднокрајното минато.

## Наводи

Категорија:Македонски општественици
Категорија:Македонски етнографи
Категорија:Југословенски општественици
Категорија:Југословенски етнографи
Категорија:Луѓе од В’мбел
Градиште (Руљак)

**Градиште** — археолошко наоѓалиште во штипското село Руљак. Претставува средновековна црква. На една мала рамнина што се наоѓа на 1,5 км западно од селото, на левата страна на Руљачка Река се забележуваат темели од ѕидови ѕидани од кршен камен и варов малтер, широки половина метар. Димензиите на основата на градбата  изнесуваат 6,50 м на 3 м, со насоченост исток-запад.

## Поврзано
*Авлиите — доцноантичка некропола;
*Голо Брдо — доцноантичка населба;
*Крушите — доцноантичка населба;
*Руљак;
*Список на археолошки наоѓалишта во Штипско.

## Наводи
Крушите (Руљак)

**Крушите** — археолошко наоѓалиште во штипското село Руљак. Претставува доцноантичка населба. На околу 5-6 км југоисточно од селото во нивата на еден жител се наоѓаат остатоци од градежен материјал. Сопственикот открил и раскопал повеќе темели од градби.

## Поврзано
*Авлиите — доцноантичка некропола;
*Голо Брдо — доцноантичка населба;
*Градиште — средновековна црква;
*Руљак;
*Список на археолошки наоѓалишта во Штипско.

## Наводи
Голо Брдо (Руљак)

**Голо Брдо** — археолошко наоѓалиште во штипското село Руљак. Претставува доцноантичка населба. Јужно од селото, близу до атарот на селото Црвулево, во нивата на еден жител биле вадени камен и градежни тули од темели на градба.

## Поврзано
*Авлиите — доцноантичка некропола;
*Градиште — средновековна црква;
*Крушите — доцноантичка населба;
*Руљак;
*Список на археолошки наоѓалишта во Штипско.

## Наводи
Криви Дол (Радање)

**Криви Дол** — некропола од железното време кај селото Радање во општина Карбинци. Се наоѓа на северниот крај на селото, од левата страна на суводолицата Криви Дол, во некогашната нива на М. Иванов, денес населена со новоградби. Во 1942 година Иван Венедиков извршил мало сондажно ископување. Подоцна, во 1956/57 година, во организација на Народниот музеј од Штип, под раководство на Милутин и неговата сопруга Драга Гарашанин, биле извршени систематски истражувачки работи. Биле откопани и проучени поголем број гробови со инхумација под мали тумули. Според погребниот ритуал и карактерот на гробните прилози од керамика, метал, килибар и друго, поточно, според видот на предметите и орнаментиката, некрополата е датирана во VII-VI век пред н.е. Наодите од првото ископување се чуваат во Музејот на Македонија во Скопје, а од вторите во Заводот и музеј во Штип.

## Поврзано
*Радање

## Наводи

Категорија:Радање
Градиште (Горно Трогерци)

**Градиште** — утврдување од доцноантичко време кај селото Горно Трогерци во општина Карбинци. На северниот крај од селото постепено се издига висок рид со заоблен врв од кој се шири поглед кон Овче Поле на едната страна и Злетовска Река на другата. Според кажувањето на селаните, до скоро време на висорамнинката имало остатоци од темели на широки ѕидови. Денес на површината се забележуваат парчиња од дебели тули и друг градежен материјал.

## Поврзано
*Горно Трогерци

## Наводи

Категорија:Горно Трогерци
Црква Св. Дух (Горно Трогерци)

**Црква Св. Дух** — осамен наод од доцноантичко време кај селото Горно Трогерци во општина Карбинци. Од двете страни на главниот влез во селската црква се вградени столбови од кои едниот има добро изработени торуси. Не се знае од кое место биле донесени столбовите.

## Поврзано
*Горно Трогерци

## Наводи

Категорија:Горно Трогерци
Петар Пепељуговски

**Петар Пепељуговски** (роден во  година во Прилеп - починал на  година во ) — македонски партизан, припадник на работничкото и комунистичкото движење.

## Животопис
Петар Пепељуговски станал член на КПЈ во 1941 година, а во 1942 бил секретар на МК на КПЈ во Прилеп. Учествувал во НОБ (од 1941) како борец на Партизанскиот одред „Ѓорче Петров“. Бил член на III областен комитет, а во 1943 г. заменик комесар на III Оперативна зона на Македонија, политички комесар на чета и на XV Македонска НО бригада. Како воен раководител учествувал со XV македонски корпус на Сремскиот фронт. По Ослободувањето вршел одговорни функции во ЈНА: командант на воено подрачје, секретар за народна одбрана во Извршниот совет на СРМ, началник на Територијалната одбрана, генерал-мајор на ЈНА.

## Наводи

Категорија:Македонски партизани
Категорија:Македонски генерали
Категорија:Политичари од Прилеп
Душан Перчинков

**Душан Перчинков** (роден на  година во ) — македонски сликар, графичар и ликовен педагог, најзначаен претставник на геометриското сликарство и еден од најавтохтоните уметници, заслужен за оформување на редица сликари од помладата генерација.

## Животопис

Душан Перчинков дипломирал на Академијата за ликовни уметности во Белград (1963). Бил редовен професор на Факултетот за ликовни уметности во Скопје. Ја претставувал Македонија на Биеналето во Венеција (1978). Во сликите и графиките внимателно и на оригинален начин ја набљудува околината (пејзажот, урбаните средини), создавајќи во почетокот меки надреалистички претстави со едноставни знаци и облици (Море, 1963; Имагинарен предел, 1967). 

Кон крајот на шеесеттите години се ориентирал кон апстрактни строго геометриски композиции со пастелен колорит, без очевиден пандан во ликовната уметност (Предел со траги од сонцето, 1967; Плима, 1968). Во следната етапа нежните бои ги заменува со интензивни и внесува знаковни асоцијативни елементи (Предел што трепери И, 1972; Залез, 1975). Едновремено издава графички мапи со софистицирани, сложени и концептуално обмислени содржини (Ништо, 1991; Збирови, 1992).

## Наводи

Категорија:Македонски сликари
Категорија:Апстрактни сликари
Кале (Крупиште)

**Кале** — населба од бронзеното време и старохристијански црковен комплекс кај селото Крупиште во општина Карбинци. Лежи на обработлив терен со површина од околу 3 хектара, североисточно и источно од селото, лево од патот Штип-Кочани (Р1205). Со перманентното орање на нивите, повеќе децении наназад, жителите раскопувале стари темели од кои ваделе градежен материјал за своите градежни потреби. Така, речиси во секоја куќа се гледаат разни сполии од камена архитектонска пластика (делови од столбови, капители, бази) и делкан камен. Темели од објекти биле уништени и со новоизградените куќи во овој дел на селото, а уште повеќе со преуредувањето на теренот во оризови ниви, за што била употребена тешка механизација. Во 1975 година и подоцна, во периодот 1984-1987 година, во организација на Археолошкиот оддел на Музејот на Македонија се извршени ископувања со кои биле откриени остатоци од два сакрални објекта. Едниот претставува правоаголна црква од типот со впишан крст во основата, долга 12,9 м и широка 9,5 м, ѕидана од делкан камен и хидростатичен малтер, со примена на опус миџтум во редови. На источниот ѕид има апсида, многуаголно решена од надворешната страна. Подот на црквата бил од мермерни плочки, обработен во техниката опус сецтиле. Најдени се повеќе елементи од архитектонска пластика од бел мермер на кои секундарно биле нанесени словенски кирилски букви. Околу црквата истражувачите, а порано и селаните, нашле остатоци од средновековни гробови. Втор, уште помаркантен објект претставува катедралната црква со мартириум откриена во нивите на Р. и Б. Божинови, која не е целосно истражена. На источниот дел, широк 28,9 м, има пет апсиди од кои централната го претставува главниот олтар. Нејзината основа исто така е правоаголна, од типот со впишан крст, со таа разлика што едикулата во јужниот кораб формира крстовидна градба – мартириум. Ѕидовите, наместа зачувани до 1 м височина, покажуваат дека црквата била градена од делкан песочник и хидростатичен малтер и тули кои, во зоната блиска на подот, биле поставени вопет хоризонтални редови. Откриени се делови од мермерни колони на кои во долната зона има крстови и букви од двете словенски азбуки (глаголица и кирилица). Значајно е да се спомене и тоа дека под овие објекти и по површината во еден дел од наоѓалиштето, се среќаваат фрагменти од праисториска керамика, односно траги од бронзеновременска населба.

## Поврзано
*Крупиште

## Наводи
Илија Пејовски

**Илија Пејовски** (роден на  година во ) — македонски композитор и аранжер.

## Животопис

Илија Пејовски е роден на  година во ). Основното музичко образование го завршил во Скопје, во класата на Ладислав Палфи. Музичкото образование го продолжил во Љубљана, а дипломирал на Факултетот за музичка уметност во Скопје, во 1972 година. Во 1977 година дипломирал на „*Berklee College of Music*’’, во Бостон, САД. Се категоризира во петтата генерација македонски повоени композитори.

Уште од 1959 година и за време на школувањето Пејовски бил член на многу состави и ансамбли. Меѓу нив се: „*Комбо*“ (1959- 1963), „*Скопско џез – трио*“ (1962-1963), „*Диксиленд состав*“ од Охрид (1963-1965), Биг-Бенд при КУД „Мирче Ацев“ (1964-1966), Дувачки квинтет при работничкиот дом во Скопје, Комбо состав при Домот на градежните работници во Скопје (раководен од Драган Ѓаконовски Шпато) итн. Бил пијанист и во ансамблот „*АБЦД*“ и во Биг-Бендот на Македонската радио-телевизија.

Најголем дел од својот работен век го поминал во Македонската радио-телевизија. Подолг период како диригент, а во еден мандат и како главен и одговорен уредник на Музичката продукција на МРТ. Меѓу повеќето настапи како диригент, се издвојуваат настапите на Првиот џез – фестивал во Скопје, како и на двата авторски концерти, – едниот (1998 година) со Биг-Бендот на МРТ, а другиот (2005) – со Македонската филхармонија. На последните два концерта било претставено неговото творештво од последната творечка фаза, како и дел од неговата филмска музика. Својот „официјален“ работен век Пејовски го завршил како професор на Факултетот за музичка уметност во Штип (2006-2013), каде што предавал на Одделот за џез – студии од самото негово основање.

Во периодот од 1988 до 1991 година бил визитинг-професор на „*Synhrono Audio*” во Солун, Грција. Исто така, држел семинари и во Сент Гален – Швајцарија (1990), Перуџа – Италија (1987), а бил и професор и на Одделот за филмска музика на Факултетот за аудио-визуелни уметности – ЕСРА во Скопје (2007). Пејовски е автор на повеќе од осумдесет оригинални композиции, како и на над 400 аранжмани за Биг-Бенд и Симфониски оркестар. Како аранжер, освен со македонските автори, соработувал и со повеќе познати имиња од земјите на поранешна Југославија, како и со други истакнати имиња од целиот свет. Автор е и на музиката за над 40 документарни филмови во продукција на МРТ, повеќе играни филмови, театарски претстави и на особено значајната теориска книга „*Хармонски основи на џезот*“ (преведена и на англиски јазик). Главна нишка на целиот творечки опус на Пејовски е користењето на македонскиот музички фолклор.

За своето творештво Илија Пејовски е добитник на многу стручни и општествени награди и признанија во земјава и во странство. Покрај наградите „Панче Пешев“, „Трајко Прокопиев“ итн., едно од најголемите признанија ги добил во 2000 година кога на „*Деновите на азиската музика*“ што се одржале во Јокохама, Јапонија, бил вброен меѓу 100-те модерни композитори на XX век.

## Наводи

## Надворешни врски
* Илија Пејовски на www.sokom.mk  
* Илија Пејовски на www.maccinema.mk

Категорија:Македонски филмски композитори
Ристо Пенов

**Ристо Пенов** (роден на  година во ) — македонски стопанственик, политичар и општественик.

## Животопис
### Образование
Ристо Пенов е роден на  година во Титов Велес. Средно образование завршил во Гимназијата „Раде Јовчевски-Корчагин“ во 1975 година, дипломирал на Економскиот факултет во Скопје во 1979 година и магистрирал на тема „*Кадровскиот потенцијал на Македонија – човечките ресурси како производен фактор*“ на Правниот факултет во Скопје во 1990 година.

### Работен век

Ристо Пенов со својот професионален ангажман го започнал во органите на управа на Град Скопје каде што работел на проблемите на економскиот и просторниот развој на градот, и на тоа место се задржал до 1986 година, кога станал советник во економскиот тим на Петар Гошев. Бил раководител во претпријатието „Ангрокожа“ (1990-1993).

Во политичкиот ангажман бил секретар на Демократската партија до нејзиното соединување со Либералната партија во 1997 година, потпретседател (19 април 1997 – пролетта 1999) и претседател на Либерално-демократската партија (пролетта 1999 – 11 февруари 2007).

Во 1996 година на Локалните избори бил избран за Градоначалник на Град Скопје, а вториот мандат го добил на Локалните избори во 2000 година. По завршувањето на градоначалничката функција, Пенов бил во два мандати пратеник во Собранието на Македонија.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Политичари од Велес
Категорија:Политичари од ЛДП
Категорија:Градоначалници на Град Скопје
Категорија:Пратенички состав 2006-2008
Категорија:Пратенички состав 2008-2011
Категорија:Апсолвенти на Економскиот факултет - Скопје
Категорија:Магистри на Правниот факултет „Јустинијан I“ - Скопје
Клетовник (Крупиште)

**Клетовник** — старохристијански црква кај селото Крупиште во општина Карбинци. На околу 1 км јужно од селото се издига ридот Клетовник кој има мало зарамнето плато. Со ископувањата во 1975 година се откриени траги од архитектонски објектсо кружна форма, со пречник од 10,60 м, граден од делкани блокови и хидростатичен малтер. Според Б. Алексова, се работи за црква – мартириум.

## Поврзано
*Крупиште

## Наводи

Категорија:Крупиште
Велибор Глигориќ

**Велибор Глигориќ** (,  - (, )  –  книжевен критичар и историчар, редовен член и претседател на САНУ и член на МАНУ надвор од работниот состав (25 јули 1969).

## Животопис
Глигориќ дипломирал на Правниот факултет во Белград во 1924 година и потоа бил службеник во Министерството за трговија и индустрија. Во времето на Втората светска војна бил уапсен и депортиран во Германија. По Ослободувањето бил директор на Драмата, управник на Народното позориште и управник на Југословенското драмско позориште во Белград, редовен професор на Катедрата за југословенска книжевност на Филолошкиот факултет, редовен член и претседател на САНУ и член на МАНУ надвор од работниот состав.

## Творештво
* Критике, Београд, 1926; 
* Лица и маске, Београд, 1927; 
* Полемике, Београд, 1930; 
* Књижевне магле, Београд, 1932; 
* Српски реалисти, Београд, 1954; 
* Биће позоришта, Београд, 1977.

## Наводи

Категорија:Критичари
Категорија:Историчари
Категорија:Академици на МАНУ
Категорија:Академици на САНУ
Категорија:Погребани во Алејата на заслужните граѓани на Новите гробишта (Белград)
Дала коњ

[десно|мини|300x300пискел| Најголем светски далекарлиски коњ, изработен од [бетон кој се наоѓа во Авест, Шведска ]]
**Далекарлиски коњ** или **дала коњ** (шведски: *dalahäst)* — традиционална изрезбарена, насликана дрвена статуа на коњ по потекло од шведската провинцији Даларна (Dalecarlia). Некогаш дала коњот главно се користел како играчка за деца; во модерно време станал симбол на Даларне, како и на Шведска воопшто. Постојат неколку различни видови на далекарлијански коњ, со одлики на локацијата на која се произведува.

### Производство на коњот дала


Податотека:Dalahast 7.jpg
Податотека:Dalahast 1.jpg|Бертил Грунд во фабриката „Grannas A. Olsson Hemslöjd” 
Податотека:Dalahast 6.jpg
Податотека:Dalahast 2.jpg
Податотека:Dalahast 3.jpg
Податотека:Dalapferd2.jpg
Податотека:Dalahast 4.jpg
Податотека:Dalahast 9.jpg
Податотека:Dalahast 5.jpg
Податотека:Dalahästar.jpg
Податотека:Three dalecarlian horses.JPG


## Наводи


## Надворешни врски
* Граннас Олссон — шведски произвођач коња Дала
* Клоцкаргарден у Таллбергу, Лександ, Шведска
* Нилс Олссон — шведски произвођач коња Дала 

Категорија:Шведска култура
Категорија:Играчки
Категорија:Уметност
Категорија:Традиционална уметност
Категорија:Шведска
Зоотроп

**Зоотроп** или **зоетроп** (потекнува од грчкиот збор „зое“- живот и „тропос“ - вртење - што би можело да се преведе како тркало на животот) — еден од првите уреди кој бил направен за да се создаде подвижна слика.

## Оптички играчки
* Тауматроп
* Фенакистоскоп
* Стробоскоп
* Зоотроп или зоетроп
* Фантаскоп
* Праксиноскоп
* Зоопраксископ
* Кинеограф
* Кинора
* Филоскоп
* Мутоскоп

## Наводи

Категорија:Историја на филмот
Категорија:Оптички направи
Категорија:Оптика
Категорија:Забава
Категорија:Играчки
Категорија:Анимации
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Оптички мамки
Категорија:Кинески пронајдоци
Категорија:Шкотски пронајдоци
Тауматроп

мини
**Тауматроп** (потекнува од грчките зборови Θαυμα - чудо и τροπη - ротација) — оптичка играчка која е значајна по тоа што е претходничка на првите форми на анимираниот филм. Оваа едноставна играчка ги поставила темелите на првите трикови на анимацијата.

## Оптички уреди
* Тауматроп
* Фенакистоскоп
* Стробоскоп
* зоотроп или зоетроп
* Фантаскоп
* Праксиноскоп
* Зоопраксископ
* Кинеограф
* Кинора
* Филоскоп
* Мутоскоп

## Наводи

## Надворешни врски

* Колекција тауматроп анимација 
* тауматроп симулација 

Категорија:Историја на филмот
Категорија:Оптички направи
Категорија:Оптика
Категорија:Забава
Категорија:Играчки
Категорија:Анимации
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Оптички мамки
Фенакистоскоп

**Фенакистоскоп** (потекнува од грчките зборови φεναξ - измами и σκοπέω - гледат, што значи поглед кој мами или измамува) е оптичка играчка која ја прикажува илузијата на непречените движења која е од суштинска важност за создавањето на филмот и анимацијата. Фенакистоскопот на Жозеф Плато (француски јазик|Joseph Antoine Ferdinand Plateau) околу 1832 година кој служел како популарна играчка, подоцна станал инспирација на пионерите на технологијата на филмот. Во викторијанскиот период заедно со тауматропот, фенакистоскопот бил омилена играчка која во многу домови прикажувала живи подвижни слики и предизвикувала среќа и воодушевување.

## Оптички уреди
* Тауматроп
* Фенакистоскоп
* Стробоскоп
* Зоотроп или зоетроп
* Фантаскоп
* Праксиноскоп
* Зоопраксископ
* Кинеограф
* Кинора
* Филоскоп
* Мутоскоп

## Наводи

Категорија:Историја на филмот
Категорија:Оптички направи
Категорија:Оптика
Категорија:Забава
Категорија:Играчки
Категорија:Анимации
Категорија:Оптички мамки
Стробоскоп

мини|Стампферовиот стробоскоп диск - 1830
**Стробоскоп** (грчки јазик|стробо - се врти и грчки јазик|σκοπέω (скопео - гледа)) — оптички уред кој со помош на низа испрекинати и во движење претставени цртежи создава едно движење. Во периодот кога се појавиле механичките анимации, играчки кои се придвижуваат со навивање на пружина со едноставен механизам внатре во кутијата, создаден е и стробоскопот или стробоскопскиот диск. Уредот по големина и начинот на работа е многу сличен со фенакистоскопот, па честопати и се поистоветуваат. Стробоскопот го измислил професорот Симон Стампфер (германски јазик|Simon Ritter von Stampfer) и неговата работа има голема улога во идната примена на синтезата на движењата.

## Оптички уреди
* Тауматроп
* Фенакистоскоп
* зоотроп или зоетроп
* Фантаскоп
* Праксиноскоп
* Зоопраксископ
* Кинеограф
* Кинора
* Филоскоп
* Мутоскоп

## Наводи

Категорија:Историја на филмот
Категорија:Оптички направи
Категорија:Оптика
Категорија:Забава
Категорија:Играчки
Категорија:Анимации
Категорија:Авторско право
Категорија:Интелектуална сопственост
Категорија:Индустриска сопственост
Категорија:Механизми
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Мерни инструменти
Фантаскоп

200px|мини|
**Фантаскоп** (од грчките зборови фантасиа - фантазија, скопео-гледа) е оптички уред патентиран 1799 година од белгискиот илузионист Робертсон (Étienne-Gaspard Robert). Со помош на овој оптички уред париската театарска публика била заплашувана со изведба на опсенарски театарски вештини на сцената. Фантаскоп е унапреден уред волшебна ламба. Благодарејќи на фантаскоп, Робертсон комбинирајќи сенки и проекции усовршена латерна магика - фантаскоп, осмислил театар на сенки фантазмагорија во 19 век станала омилена народна забава.

## Оптички уреди
* Тауматроп
* Фенакистоскоп
* Стробоскоп
* Зоотроп или зоетроп
* Фантаскоп
* Праксиноскоп
* Зоопраксископ
* Кинеограф
* Кинора
* Филоскоп
* Мутоскоп

## Наводи

Категорија:Историја на филмот
Категорија:Оптички направи
Категорија:Оптика
Категорија:Забава
Категорија:Играчки
Категорија:Анимации
Праксиноскоп

[thumb|Праксиноскоп кој го направил Ернст Планк, од [Нирнберг во Германија, и кој го напојува минијатурен мотор на топол воздух. Сега припаѓа на колекцијата во Музеј на науката во Бирмингем Thinktank.]]
мини|Праксиноскоп на Емил Рејно
**Праксиноскоп** (потекнува од грчките зборови праксис - пракса и скопио - гледа) е оптички уред од 19 век. Францускиот пронаоѓач Емил Рејно (Émile Reynaud 1844–1918) во 1877 година ја подобрил оптичката играчка зоотроп и го претставил новиот, унапреден изум кој го нарекол Праксиноскоп. 

## Оптички уреди
* Тауматроп
* Фенакистоскоп
* Стробоскоп
* Зоотроп или зоетроп
* Фантаскоп
* Праксиноскоп
* Зоопраксископ
* Кинеограф
* Кинора
* Филоскоп
* Мутоскоп

## Наводи

Категорија:Историја на филмот
Категорија:Оптички направи
Категорија:Оптика
Категорија:Забава
Категорија:Играчки
Категорија:Анимации
Кинора

**Кинора ** е еден од првите уреди за набљудување на подвижни слики измислен во 1896 од браќата Лимиер. Уредот бил многу популаран сè до Првата светска војна. Кинора е подобрена верзија на кинеографот. Самиот уред  работел на мануелен принцип.
* дрвено постољe 
* шпијунки или отвори низ кои се гледало
* рачка со која се врти тапанот

## Оптички уреди

* Тауматроп
* Фенакистоскоп
* Стробоскоп
* Зоотроп или зоетроп
* Фантаскоп
* Праксиноскоп
* Зоопраксископ
* Кинеограф
* Кинора
* Филоскоп
* Мутоскоп

## Наводи

Категорија:Историја на филмот
Категорија:Оптички направи
Категорија:Оптика
Категорија:Забава
Категорија:Играчки
Категорија:Анимации
Категорија:Авторско право
Категорија:Интелектуална сопственост
Категорија:Индустриска сопственост
Категорија:Механизми
Филоскоп

**Филоскоп** ( (филос - љубов) и  (скопео- гледа) — љубов кон набљудувањето) е уред за набљудување на слики во различнит фази кои овозможуваат анимација. Тоа всушност е една книшка (кинеограф) која е ставена во механички склоп поради побрз и полесен преглед на слики. Филоскопот го патентирал во 1897 година Хенри Вилијам Краток (Henry William Short) Книшката на која се нацртани различни фази на движења, ставена е и фиксирана во метална рамка, а со помош на метална рачка се вртат страниците од книшката. Иако самиот изум всушност е усовршување или додавање на механички делови на кинеографот, тој е патентиран и има свој назив независен од кинеографот.

## Оптички уреди
* Тауматроп
* Фенакистоскоп
* Стробоскоп
* Зоотроп или зоетроп
* Фантаскоп
* Праксиноскоп
* Зоопраксископ
* Кинеограф
* Кинора
* Филоскоп
* Мутоскоп

## Наводи

Категорија:Историја на филмот
Категорија:Оптички направи
Категорија:Оптика
Категорија:Забава
Категорија:Играчки
Категорија:Анимации
Мутоскоп

мини|Мутоскоп
**Мутоскоп** — едноставна машина низ која се гледале подвижни слики. Апаратот ја прикажувал раната анимација заснована врз сменување на низа фотографии кои давале привид на движење. Всушност мутоскоп е посовршена верзија на кинеограф, кога на едноставната книшка (кинеограф) која прикажува низа од движења со прелистување, и се додале механички делови - рачка за вртење, тапан, постоље, шпијунка или отвор за гледање, тогаш  посовршениот кинеограф бил наречен мутоскоп. Овој уред во 1894 година го измислил Херман Каслер (англиски јазик|Herman Casler). Сè до крајот на првата деценија од дваесеттиот век, оваа направа била една од главните атракции на панаѓурите, саeмите, излетиштата во Европа, а особено во Англија. Мутоскопот станал доминантен во работењето со машини на монети.

## Оптички уреди
* Тауматроп
* Фенакистоскоп
* Стробоскоп
* Зоотроп или зоетроп
* Фантаскоп
* Праксиноскоп
* Зоопраксископ
* Кинеограф
* Кинора
* Филоскоп
* Мутоскоп

## Наводи

Категорија:Историја на филмот
Категорија:Оптички направи
Категорија:Оптика
Категорија:Забава
Категорија:Играчки
Категорија:Анимации
ФК Сент Етјен

**АС Сент Етјен Лоар** (честопати се нарекува **АС Сент Етјен** или скратено **АССЕ**) е француски фудбалски клуб со седиште во градот Сент Етјен, Оверњ-Рона-Алпи. Клубот е основан во 1933 година и моментално игра во Лига 1, највисоката дивизија на францускиот фудбал.

Сен-Етјен има освоено рекордни десет титули во Лига 1, како и шест титули во Купот на Франција, една титула во Лига купот и пет Суперкупа на Франција. Исто така клубот го има освоено и Лига 2 првенството - втората лига по ранг во Франција - во три наврати. Најголемиот дел од своите успеси Сент Етјен ги остварил во 1960-тите и 1970-тите години, кога клубот го воделе тренери како Жан Снела, Алберт Бате и Робер Ербен.

Сент Етјен ги игра своите домашни натпревари на стадионот Стад Жофроа-Гишар. Најчесто играат во зелени дресови и бели шорцеви, а поради тоа имаат прекар *Les Verts* (зелените). Главен соперник на клубот е , со кого го играат *дербито [[Дерби Олимпик Лион-Сент Етјен|Рона-Алпи]]*.

## Титули
* **[[Лига 1 (Франција)|Лига 1]]** : 10 **(рекорд)**
: **Победник:** 1956–1957, 1963–1964, 1966–1967, 1967–1968, 1968–1969, 1969–1970, 1973–1974, 1974–1975, 1975–1976, 1980–1981

* **[[Лига 2 (Франција)|Лига 2]]** : 3
: **Победник:** 1962–1963, 1998–1999, 2003–2004

* **[[Фудбалски куп на Франција|Куп на Франција]]** : 6
: **Победник:** 1961–1962, 1967–1968, 1969–1970, 1973–1974, 1974–1975, 1976–1977

* **[[Лига куп на Франција]]** : 1
: **Победник:** 2012–2013

* **[[Суперкуп на Франција]]** : 5
: **Победник:** 1957, 1962, 1967, 1968, 1969

* **[[Куп Шарл Драго]]** : 2
: **Победник:** 1955, 1958

## Надворешни врски

* 


Сент Етјен