open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Хентаи

мини|239x239пкс|Пример за хентаи без цензура
**Хентаи** ( или *ヘンタイ*) — жанр на јапонска анимација (аниме), стрипови (манга), како и слики од соодветниот стил, чиј главен елемент се еротските или порнографските сцени што ги содржат. Неговото појавување и развој се должи на конкретниот јапонски културно-историски однос кон естетиката и сексуалноста; некои правни и економски реалности на Јапонија исто така одиграле улога. Зборот „хентаи“ е вообичаен во западниот свет и ЗНД, а во самата Јапонија се користат други изрази, на пример *juhachi-kin*.

## Историја
Првиот пример на хентаи-материјал што почнал да го прикажува иконскиот стил следел по објавувањето на *Cybele* на Азума Хидео во 1979 г. Хентаито за првпат се појавило во анимацијата во филмот *Сузуми-буне* од 1932 г. на Хакусан Кимура, кој бил фатен од полицијата кога филмот бил полузавршен. Остатоците од филмот биле донирани на Националниот филмски центар на почетокот на XXI век. Филмот никогаш не бил виден од јавноста. Меѓутоа, анимето *Lolita* на Wonderkid во 1984 г. било првото хентаи што добило општо издание.

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Поими во аниме и манга
Категорија:Порнографија
Зона на интерес (филм)

**„Зона на интерес“** (англиски: *The Zone of interest*) — филм на режисерот Џон Глејзер од 2023 година. Главните улоги ги играат: Сандра Хилер, Кристијан Фридел и Макс Бек. Филмот освоил две награди „Оскар“ – за најдобар странски филм и за најдобар звук, а бил номиниран и во уште три други категории (режија, адаптирано сценарио и најдобар филм). Исто така, филмот имал и три номинации за наградите „Златен глобус“: за најдобар филм, за најдобар странски филм и за музика. На Канскиот филмски фестивал, филмот ги освоил наградите Гран при и наградата на критиката Фипресци, а освоил и Европска филмска награда за најдобар звук. Режисерот Глејзер го применил начинот на снимање на телевизиските реалити програми, како што се: скриената филмска екипа и фиксни камери. Исто така, во ниту еден кадар од филмот не се прикажани масовните убиства во логорот, туку тоа е претставено со позадинските звуци и со чадот што се крева над крематориумот.

## Содржина
Филмот е посветен на нацистичкиот командант Рудолф Хес, неговата сопруга Хедвиг и нивните пет деца, кои живеат во својата куќа опкружена со идилична градина и со живописно езеро. Повремените крикови, пукотници и бучавата, кои се слушаат преку оградата, не влијае врз нивниот живот. Напротив, нацистичкиот командант Рудолф Хес многу го цени тоа што работи во близината на куќата. Всушност, непосредно до неговата куќа се наоѓа концентрациониот логор Аушвиц...

## Наводи

Категорија:Филмови на Џон Глејзер
Категорија:Филмови на германски јазик
Категорија:Филмови на полски јазик
Категорија:Филмови на јидиш
Категорија:Британски филмови
Категорија:Полски филмови
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови за Втората светска војна
Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија:Филмови за холокаустот
Категорија:Филмови од 2023 година 
Категорија:Филмови со Сандра Хилер
Категорија:Филмови со Кристијан Фридел
Категорија:Филмови со Макс Бек
Категорија:Биографски филмови
Категорија:Филмови за нацизмот
Станислав Август Поњатовски

**Станислав II Август** (17 јануари 1732 – 12 февруари 1798), бил крал на Полска и Велик кнез на Литванија од 1764 до 1795, и последен монарх на Полско-литванската Државна Заедница.

Роден во богато полско аристократско семејство, Поњатовски пристигнал како дипломат на рускиот императорски двор во Санкт Петербург во 1755 на 22 годишна возраст и интимно се поврзал со идната императорка Екатерина Велика. Со нејзина поммош, тој бил избран за крал на Полска и Велик кнез на Литванија од страна на Сејмот во септември 1764 по смртта на Август III. Спротивно на очекувањата, Поњатовски се обидел да ја реформира и зајакне големата, но ослабена државна заедница. Неговите напори наишле на надворешно противење од соседните Прусија, Русија и Австрија, сите посветени да ја одржат државата слаба. Однатре му се спротивставиле конзервативната аристократија, кои на реформите гледале како закани за нивните традиционални слободии привилегии дадени со векови порано.

Дефинитивната криза на неговото рано владеење била Војната на Барската конфедерација (1768–1772) која довела до Првата поделба на Полска (1772). Во подоцнежниот дел од неговото владеење бил реформиран Сејмот (1788–1792) и бил донесен Уставот од 3 мај 1791 година. Овие реформи биле отфрлени во 1792 од Тарговицката конфедерација и Полско–руската војна од 1792, што довело до Втора поделба на Полска (1793), Востанието на Кошќушко (1794) и Третата поделба на Полска (1795), што го означило крајот на државата. Лишен од секаква значајна моќ, Поњатовски абдицирал во ноември 1795 година и ги поминал последните години од својот живот како заробеник во Мермерниот дворец во Санкт Петербург.

Контраверзна личност во полската историја, некои го гледаат со амбивалентност како храбар и вешт државник, а други како претерано колеблив кукавица, па дури и како предавник. Тој е критикуван првенствено за неговиот нерешителен отпор против спротивставените сили и спречување на поделбите, што доведе до уништување на полската држава. Од друга страна, тој е запаметен како голем покровител на уметностите и науките кој ги поставил темелите на Комисијата за народна едукација, првата институција од ваков вид во светот, Великиот Сејм од 1788-1792, што доведе до Уставот од 3 мај 1791 и како спонзор на многу архитектноски знаменитости. Историчарите имаат тенденција да се согласат дека, земајќи ги предвид околностите, тој бил вешт државник, посочувајќи дека донесувањето на Уставот е знак на храброст, иако неговата неподготвеност да организира соодветно сенародно востание потоа се смета за кукавичлук и клучна причина за Втората поделба и последователниот пад на Полска.

## Наводи



Категорија:Кралеви на Полска
Категорија:Починати во Санкт Петербург
Категорија:Почесни членови на Петербуршката академија на науките
Слешер (жанр)

мини|246x246пкс|Хокејската маска на убиецот Џејсон Ворхис
**Слешер** () — поджанр на филмови на ужасите што се одликува со психопатски убиец (понекогаш носи маска, понекогаш со натприродни моќи) што демне и незабележливо убива голем број луѓе еден по еден, најчесто младинци, на типично случаен, непредизвикан начин, одземајќи ги животите на многумина во еден ден.

## Особености на жанрот
Жртвите се обично фотогенични тинејџери или млади луѓе што се далеку од цивилизацијата и често се впуштаат во сексуално однесување или употреба на дрога, а понекогаш и двете. Овие филмови обично започнуваат со убиство на една млада девојка и завршуваат со тоа што единствениот преживеан успева да го победи убиецот, само за да открие дека проблемот не е целосно решен. Преживеаната девојка (понекогаш и маж) е добро воспитана и се воздржува од полов однос и алкохол. Иако „Психо“ на Алфред Хичкок бил рано вдахновение, првиот вистински слешер бил „Црниот Божиќ“, а успехот на „Ноќта на вештерките“, „Петок тринаесетти“ и „Кошмар на Елм стрит“ помогнале да се популаризира и револуционизира жанрот во 1980-тите.

Во жанрот слешер, убиецот речиси секогаш користи нетрадиционални оружја: сечила, моторни пили, сатари, тапи предмети; пиштоли ретко се користат, ако и воопшто. Честопати филмот ќе има заднина што објаснува како убиецот (обично е машко)  ја развил својата суровост и зошто тој првенствено се насочува на одреден тип жртва или место. Честопати убиецот е способен да ги издржува повеќето или сите обиди на неговите жртви да се одбранат, понекогаш поради јасни или подразбирливи натприродни способности. Така што, дури и откако ќе биде застрелан, избоден, претепан, удрен од струја, изгорен или удавен, тој може да продолжи да ги демне своите жртви. Вообичаено во продолженијата, убиецот се враќа од мртвите и се одликува како немртво, нечовечко „чисто зло“, а не како психопатски убиец. Меѓу сите категории, меѓутоа, има неколку филмови што покажуваат дека убиецот треба да биде сожалуван или барем разбран, а не само да биде страшлив.

Главната идеја на слешерот се одликува со присуството на убиства, а заплетот се открива со обидите на одреден круг луѓе да ги избегнат овие убиства — во однос на нив или друга група луѓе.

## Наводи

## Надворешни врски

* Слешери на Internet Movie Database

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Филмски жанрови
Миле Барбаровски

**Миле Барбаровски** (р.  во с. , Струмичко) — македонски композитор на популарна музика.

## Животопис
Барбаровски е македонски композитор на популарна музика. Дипломирал на Факултетот за музичка уметност во Скопје, на одделот на ударни инструменти во класата на проф. Емил Клан. Автор е на над 300 новосоздадени песни и ора во духот на народното творештво. Учесник на сите фестивали што се одржуваат во Македонија, и на кои освоил голем број награди: Фолк Фест Валандово, Цветници, Фолк Фест Роса, Гоце Фест, Филиграни и други. Меѓу песните што веќе се дел од антологијата на новосоздадените македонски песни во народен дух се: Ако згрешам нега изгорам, Заветна и Гоцевата порака од Пепи Пафтировски, Молитва на Виолета Томовска, Дали чекаш стара мајчице од Гоце Арнаудов, Песната може се на Блага Петреска и Ефто Пупиновски.

Негов брат е Георги Барбаровски.

## Надворешни врски
* Миле Барбаровски на YouTube.

Категорија:Македонски композитори
Категорија:Македонски музичари
Јован Тикваров

**Јован Борисов Тикваров** повеќе познат како **Јован Тикваров** (7 јануари 1924, Велес ― Велес, 9 ноември 1944) ― македонски комунистички партизан, еден од повеќето истакни членови на комунистичката подгрупа во Велес создадена од Сојузот на комунистите на Југославија. Со формирањето на Комунистичката Партија на Македонија се префрлил од КПЈ кон КПМ. Еден од велешките борци во 3<sup>та</sup> Македонска ударна бригада којшто трагично загинал во ослободителна битка во Велес.

## Животопис
Јован Тикваров е роден во 7 јануари во 1924 година во сиромашно занаетчиско и печалбарско семејство. Заради неговите сиромашни услови само можел да присуствува четири години на основно школско образование, како последен обид на успех собрал материјали за тригодишно образование во занаетчиско вечерно училиште, почнал да соработува со неговото семејство како чевларски занаетчи. Со почетокот на втората светска војна во Југославија и подпаѓање на неговиот роден град под брутална фашистичка бугарска окупација Тикваров почнал повеќе да се ориентира кон комунизмот и социјализмот, верувајќи дека македонските партизани ќе ја ослободиле Македонија. 

Почнал да учествувал во повеќе активности организирани од комунисти и учествувал во разнесување разновиден материјал, како весници, летци, прогласи и многу други. Заради неговите активности помеѓу 1942-1943 година бил примен како член на комунистичката партија на Југославија и после комунистичката партија на Македонија, брзо станал еден од повеќето истакнати членови во велешката подгрупа на организација. Тој помогнал нелегални партизани и ги обезбедил. Покрај 1944 станувал повеќе воено активен, со формирајќи на еден од бригадите под склоп на 3<sup>та</sup> Македонска ударна бригада, тој станал еден од повеќето истакнати членови во бригада, заради тоа бил еден од првите војници кој директно учествувал во борбата на ослободувањето на Велес. Загинал од погоден куршум, после војната неговите остатоци биле пренесени во Велешката костурница.

## Наводи


Категорија:Македонски партизани
Категорија:Дејци на КПМ
Категорија:Дејци на КПЈ
Категорија:Родени во 1924 година
Категорија:Луѓе од Велес
Категорија:Починати во Велес
Категорија:Починати во 1944 година
Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жртви во битката за ослободувањето на Велес
Grand Theft Auto 2

**Grand Theft Auto 2** е отворена Акциско-авантуристичка игра видео игра развиена од DMA Design (сега Rockstar North) и објавена од Rockstar Games. Беше издаден за Microsoft Windows на 30 септември 1999 година и PlayStation на 22 октомври 1999 година. Подоцна беше објавен за Dreamcast и Game Boy Color. Тоа е продолжение на Grand Theft Auto и дел од серијата Grand Theft Auto. Играта се игра од перспектива од врвот надолу и играчот се движи низ светот пеш или со возило. Играта стана достапна на 4 јануари 2008 година преку Steam.

## Режим на игра
Grand Theft Auto 2 го има истиот воздушен поглед на првиот Grand Theft Auto, како и истиот тип на говорници и кражба на автомобили. Играчот има можност да ги истражува градовите пеш или во разни возила. Целта е да се постигне конкретен резултат. Со постигнување на оваа цел играчот може да напредува на следното ниво. Вршењето мисии го наградува играчот со повеќе поени од кој било друг метод, но не е неопходно за да се заврши играта.

Нов елемент што се појави во Grand Theft Auto 2 е играчот да прави мисии за посебни банди, од кои има две нови банди за секое од трите нивоа на играта и една фракција која е присутна во сите нивоа. Да се ​​биде вработен во банда може да предизвика недоверба кај другите (работата за бандата бр. 1 го навлекува гневот на бандата бр. 2, работата за бандата бр. 2 ќе предизвика непријателство со бандата бр. 3 итн.). Во првиот Grand Theft Auto, само полицијата го гони играчот, додека во Grand Theft Auto 2 SWAT тимови (4 Copheads) беа воведени во центарот на градот, додека специјалните агенти (5 Copheads) и војската (6 Copheads) беа воведени во домашните и индустриските области. Овие дополнителни видови на спроведување на законот почнуваат да го ловат играчот по желба со зголемување на нивното ниво. Посакуваното ниво е претставено со слики од глава на полицаец, а тие се разликуваат помеѓу верзиите на Windows и PlayStation.

Grand Theft Auto 2 има четири режими за повеќе играчи: Deathmatch, Team Deathmatch, Tag и Race. Во верзијата на Windows има и возови кои играчите можат да ги возат.

## Заднина
Grand Theft Auto 2 е поставено во неодредено време во ретро-футуристички град познат само како „Anywhere, USA“, но прирачникот на играта ја користи фразата „три недели во иднината“. Записите во измислените списанија на мрежното место Grand Theft Auto 2 ја покажуваат годината како 2013 година, но референците во играта покажуваат дека играта е поставена во 1999 година.

Градот е поделен на три нивоа, или „области“. Првото ниво, центарот на градот, е центар на деловна активност, како и локација на голема психијатриска институција и универзитет. Втората област, Резиденцијалниот округ, го содржи градскиот затвор, паркот за приколки со бар базиран на Елвис Присли наречен „Срамоти“, трговски центар и огромна хидроцентрала. Третата и последна област е Индустриската област има големо пристаниште, фабрика за пакување месо, јадрена централа и храм на Кришна.

Категорија:Игри за PlayStation
Категорија:Игри за Windows
Категорија:Grand Theft Auto
Врв на стрелата

**„Врв на стрелата“** (англиски: *Arrowhead*) — филм на режисерот Чарлс Маркис Ворен (Charles Marquis Warren) од 1953 година. Ворен а автор и на сценариото, засновано врз романот на В. Р. Барнет (W. R. Burnett). Главните улоги ги играат: Чарлтон Хестон (Charlton Heston), Кејти Џурадо (Katy Jurado), Брајан Кит (Brian Keith) и Џек Паланс (Jack Palance).

## Синопсис
Ед Бенон (го игра Хестон) работи како извидник во американската војска во Форт Кларк, во Тексас. Тој израснал со Апачите и сонува да помогне во воспоставувањето на мирот и стабилноста во таа област...

## Наводи

Категорија:Филмови на Чарлс Маркис Ворен
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Американски филмови
Категорија:Вестерни
Категорија:Филмови од 1953 година 
Категорија:Филмови со Чарлтон Хестон
Категорија:Филмови со Џек Паланс
Категорија:Филмови со Кејти Џурадо
Категорија:Филмови со Брајан Кит
Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Тексас
Огњен Спахиќ

**Огњен Спахиќ** ( Подгорица, 1977 ), црногорски писател.

Објавува и пишува проза и книжевна критика во сите релевантни црногорски и други списанија за литература и култура ( *[[Plima (časopis)|Плима]]*, *Арс*, *[[Libra Libera|Либра Либера]]*, *[[Balcanis|Балканик]]*, *[[Sodobnost|Содобност]]* ...). Член е на редакцијата на литературното списание *„Плима“* . Живее во Подгорица и работи во редакцијата за култура на независниот дневен весник *Вести*.

Досега има ги има објавено книгите:

* *Сето тоа*, збирка приказни (2001)
* *Децата на Хансен*, роман ( 2004), награда Меша Селимовиќ, 2005 година. 
Категорија:Црногорски писатели
Категорија:Црногорци
Категорија:Црногорци по занимање
Вук Врчевиќ

**Вук Врчевиќ** (Рисан, 26 февруари 1811 – Дубровник, 13/25 август 1882) бил собирач на народни лирски песни и соработник на Вук Караџиќ. Неговите изворни дела, како и собраните народни творби, се објавени и издадени  во петнаесетина посебни книги.

## Биографија
Вук Врчевиќ е роден во Рисно на 26 февруари 1811 година од татко Стефан и мајка Тода. Отец Стефан бил писар и учител во Рисно, па затоа Вук Врчевиќ своето прво образование (италијански јазик и математика) го добил кај неговиот татко. Како момче работел и му помагал на својот татко во општинската канцеларија. По несогласувањето  со татко му се преселил во Будва. Таму почнал да се работи и го научил германскиот јазик.

Новиот црногорски епископ Петар II Петровиќ Његош му понудил да работи како епископски писар во Цетиње, но родителите на Врчевиќ не му дозволиле да стапи во владина служба.

Се запознал со Вук Караџиќ во 1835 година при посетата на Караџиќ на Црна Гора. Оттогаш се допишувал и соработувал со Караџиќ на збирката народни лирски песни. Тој бил трговец, општински писар и учител во Будва, Грбље, родното Рисно и во Котор . Во 1836 г Вук Врчевиќ дошол во манастирот Мајна на покана на епископот Његош, каде што го препишал делото на Његош„ Слободијада“, кое Његош имал намера да му го посвети на рускиот престолонаследник Александар.

Своето прво дело Вук Врчевиќ го отпечатил во 1839 година. во српско-далматинскиот магазин. Во 1852 г Вук Врчевиќ станал секретар на кнезот Данило Петровиќ во Цетиње. Покрај секретарската работа, принцот Данило го назначил за свој учител по италијански јазик.

Врчевиќ  од 1855 г. до 1861 година  работел во Задар кај гувернерот Лазар Мамула. Од 1861 г бил назначен за австриски вицеконзул во Требиње. Соработувал со Лука Вукаловиќ за време на бунтот во Херцеговина. Бил соработник  и на весниците Црногорац и Глас Црногорца. По австроунгарската окупација на Босна и Херцеговина, на Австро-Унгарија не и требал конзул во Требиње, па Врчевиќ се пензионирал и се преселил во Дубровник каде живеел до крајот на својот живот. Починал на 13/25. август 1882 година во Дубровник.

Врчевиќ бил почесен член на Српското учено друштво од 16 февруари 1868 година, витез на црногорскиот ред на принцот Данило и на редот на австриецот Францис Јосиф.

## Библиографија

# Мали женски херцеговски песни, со додаток на крајот на „Херцеговски пијалак“
# народни приказни,
# Народни игри од секаков вид,
# Целата книга со одговори на 347 прашања на Загрепската академија за народните правни обичаи
# Народни поговорки (3700)
# Народни гатанки (800)
# Три книги народни херојски песни
# Песни кои ги пеат само Турците од Херцеговина
# Народно суеверие и толкување на соништата
# Втората книга народни приказни
# Втората книга на народни ора
# Цркви и манастири во Херцеговина
# Големи настани за владата на принцот Данило
# Животот на Владика Рад Петар Петровиќ II
# Плачливи, антологија

## Литература

* 
* 

Категорија:Црногорски писатели
Категорија:Историја на Црна Гора
Категорија:Починати во 1882 година
Категорија:Родени во 1811 година
Категорија:Црногорци по занимање
Категорија:Црногорци
Ќамил Сијариќ

**Ќамил Сијариќ** е роден на 13 септември 1913 година  во село Шиповице. Основно училиште завршил во Годијево кај Бијело Поље, а потоа од 1927 г до 1935 година  изучувал  медресата кај кралот Александар Велики во Скопје, од која бил протеран поради политички активности. Образованието го продолжил во Врање и таму завршил гимназија во 1936 година, по што се префрлил на правни студии во Белград. Дипломирал во 1940 година  а за време на Втората светска војна служел во Сараево, Мостар, Босанска Градишка и Бања Лука. Бил избран за секретар на Судот на националната чест во Бања Лука во 1945 година, потоа бил новинар во весникот „Глас“ и драматург на Народниот театар во Бања Лука. Се преселил во Сараево во 1947 година и работел во редакцијата на весникот „Преглед“. Потоа бил во главниот комитет на Народниот фронт и во редакцијата на „Задругар“. Во книжевната секција на Радио Сараево се вработил во 1951 година и останал таму до неговото пензионирање во 1983 година.

Починал на 6 декември 1989 година.
 
## Библиографија

* „Рам буља“, 1953 година . раскази,
* „Нашата снаа и ние момчињата“, раскази,
* „Бихорци“, роман, Сараево, 1956 г.
* „Куќа се прави куќа од ластовици“, 1962 година, раскази,
* „Сабја“, 1969 година раскази,
* „Патници на пат“, 1969 година, раскази,
* „Кога девојката спие“, 1972 година, раскази,
* „Француски памук“, 1980 година, (добитник на наградата Андриќ )
* „Приказни покрај водата“, 1982 година ,
* „Римскиот прстен“, 1985 година ,
* Рашка земја Расција, роман,
* „Мирисот на лисјата од орев“, 1991 година ,
* „Конак“, роман,
* „Битката кај Мојковац“, роман,
* „Царската армија“, роман,
* „Зелениот прстен на водата“, раскази,
* „Рекорд на градови“...
* Лирика, поезија, Белград, БИГЗ, 1988 година ,
Категорија:Добитници на Андриќевата награда
Категорија:Црногорски писатели
Категорија:Југословенски писатели
Категорија:Црногорци по занимање
Категорија:Црногорци
Мартин Сегон

## Биографија
Сегон е роден во Ново Брдо, во Српско Деспототство. Таткото на Мартин Сегон, Јован де Сегонис, бил од Котор. Мартин Сегон бил канон во црквата Света Богородица во Ново Брдо. Најверојатно се преселил во Улцињ кога Ново Брдо било окупирано од Османлиите во 1455 година.

Се школувал во Падова, а своите дела ги пишувал на латински. Тоа бил Сегон во 1475 година кога докторирал по „двата закона“ (бил доктор по секуларно право и доктор по канонско право) на Универзитетот во Падова. Тој бил прелат кога починал во 1482, или 1485 година.

## Работи
Кога Отоманската Империја почнала да освојува се повеќе европски територии, папите испратиле свои мисионери на Балканот за да ги шпионираат османлиските сили и нивната организација на териториите што ги освоиле. Еден од таквите мисионери бил Мартин Сегон. Папата Сикст IV му наредил на Мартин Сегон да патува низ Балканот и да ги проучува патиштата што може да се користат за пресретнување на Османлиите. Тој ги испратил извештаите што ги напишал до папата Сикст IV во почетокот на 1480 година, пред Гедик Ахмед-паша да го организира нападот на Отранто. Извештајот на Шегон ја надминал својата основна цел, бидејќи ги вклучувал Шегоновите набљудувања, пред сè за Србија, од крајот на XV  век, неговата историја, етнологија, географија, замоци, манастири, дубровнички трговци, луѓе и нивните ликови, битката во Косово, епска поезија итн. Феликс Петанчиќ го објавил ракописот на Сегон во 1522 година под наслов *De itineribus in Turciam libellus*.

Зачуван е само еден извадок од преводот на неговото дело на италијански јазик. Тој извадок бил непознат до 1981 година  ја објавил професорот Агостино Петруши од Милано во неговата книга *Мартино Сегоно ди Ново Брдо, весково ди Дулчињо.* *Un umanista serbo-dalmata del tardo Quattrocento*. Дел од текстот што го напишал Сегон е кратка, но многу важна биографска скица за Скендербег ( ital. Narrazioni di Giorgio Castriotto, da i Turchi nella lingua loro chiamato Scander beg, cioe Alesandro Magno ).

## Наводи

## Литература

* 

## Надворешни врски

* Мало дело на преподобниот господин Мартин де Сегонис, родум од Котор, но по потекло Србин од Новомонт, инаку познат како Ново брдо, именуван по милоста на улцинскиот епископ на блажениот Сикст IV, римскиот папа.&nbsp;– Текстот на творештвото на Шегон на српски јазик

Категорија:Црногорски писатели
Категорија:Црногорци
Категорија:Црногорци по занимање
Воислава Латковиќ

Воислава „Беба“ Латковиќ ( Његуши, 1936 - ) е српска и црногорска писателка.

Во Цетиње завршила основно училиште, гимназија и Виша педагошка школа.  Работела кратко во Тиват каде предавала француски и српски јазик, а од 1969 г во Крагуевац, каде што живее и денес. Нејзина специјалност се песни за деца и биографии на познати жени од српската и црногорската историја.

## Библиографија

* Кралицата Зораида
* Дука и Даца се сестри близначки
* Златокосите сестри
* Магични ликови на црногорските принцези (Подгорица, 1998)
* Магичната кралица Јелена од Савој (2000)
* Зорка Караѓорѓевиќ (2001)
* Анастасија на рускиот двор (2002)
* Ќерката на Мина-Вукова (2003)
* *[[Милева Мариќ|Милева Ајнштајн]] - љубов и наука, живот со гениј* (Подгорица, 2004)
* *[[Наталија Обреновиќ]] - мајка на последниот крал од династијата* (Белград, 2005)
* *[[Надежда Петровиќ]] – сликарка, медицинска сестра во три војни* (2006)

http://www.facebook.com/pages/Vojislava-Latkovi%C4%87/299860496727300
Категорија:Црногорски писатели
Категорија:Српски писатели
Категорија:Црногорци по занимање
Категорија:Црногорци
Чедо Вуковиќ

**Чедо Вуковиќ** ( роден воЃулиќи, село кај Андријевица, 28 септември 1920 - Будва, 8 април 2014 ), црногорски писател и социјален работник.

## Биографија
Вуковиќ завршил средно училиште во Пеќ, а потоа студирал литература во Белград. Бил учесник во народноослободителната борба. По војната од 1945 г. живеел и работел во Белград, а во 1953 г се вратил во Црна Гора. Работел како уредник на литературното списание *Создавање* до пензионирањето во 1972 година. Како уредник, уредувал неколку изданија на книги; *Петар И Петровиќ: Фрески на камен* (1966); *Безвременски гласови* (1971); *Извиријеч* (1973); *Петар I Петровиќ: Посланија* (1993).

Активен бил и во општествениот живот на Црна Гора, како член на Советот на Црна Гора и неколку пати претседател на Друштвото на писателите на Црна Гора.

Сепак, Чедо Вуковиќ е најпознат како писател на романи за деца; *Семоќното око* (1953), *Тимот на лавовско срце* (1956) и *Авионот на професорот Бистроум* (1961). Неговиот најуспешен роман е *Тимот на лавовското срце* (објавен неколку пати), кој исто така бил преведен и на италијански како *La squadra Cuor di Leone*.

Иновативно раскажаната приказна за криењето на партизаните од четниците во изолираното црногорско село Мртво Дубоко за време на Втората светска војна во романот *Мртво длабоко*, го привлекло вниманието на литературната критика кон Чедо Вуковиќ.

## Награди и признанија
Добитник е на наградата за литература АВНОЈ, на наградата „Тринаесетти јули“ на Црна Гора и на наградата „Новосадски змеј“. За дописен член на Црногорската академија на науките и уметностите е избран на 24 јуни 1977 година година, а за редовни 22. Октомври 1981 година.

Чедо Вуковиќ живее на релација Будва - Подгорица.

**Библиографија**

* *Виторог*, 1948 година.
* *Приказни*, 1949 година.
* *Визин*, 1952 година.
* *Семоќното око*, 1953 година.
* *Без реденик*, 1955 година.
* *Тим лавовски срце*, 1956 година. (  )
* *Мртво длабоко*, 1959 година.
* *Авионот на професор Бистроум*, Просвета, Белград, 1961 година.
* *Здраво небо*, 1963 година.
* *Пораки*, 1963 година.
* *Развод*, 1968 година.
* *Судска куќа*, 1971 година.
* *Сведоштва : избор на мемоари*, 1978 година.
* *Синови на синови*, 1979 година.
* *На првите страници на Лелејска Гора*, 1984 г.
* *За белината на времето*, 1986 година.
* *Сам јас*, 1986 година.
* *Риека*, 1988 година.
* *Митски Декамерон*, 1989 година. , 1990 година (  )
* *Деветта зора*, 1990 година. (  )
* *Хармонија: митска драма во три чина*, 1992 година.
* *Соништата на микрокосмосот*, 1993 година.
* *Макарије*, 1994 година.
* *Пораки: роман за Петар I*, 1996 година.
* *Хармонија: митска драма во три чина, сценска верзија*, 1997 година.
* *Книжевно дело на Радоње Вешовиќ : Зборник на трудови*, Црногорска академија на науките и уметностите, 1998 г. (  )

## Наводи

## Надворешни врски

* ''Хер – Тимот на Лавовско срце'' на црногорскиот портал

Категорија:Црногорски писатели
Категорија:Црногорци по занимање
Категорија:Црногорци
Вуко Борозан

**Вуко Борозан (**, ) — црногорски ракометар што настапувал за РК Вардар и Ракометната репрезентација на Црна Гора.

## Достигнувања

### Вардар

* **[[Ракометна лига на прваците|ЕХФ Лига на прваците]]**

: 15x15пкс *Победник*: 2016–17

* **[[СЕХА лига]]**

: 15x15пкс *Победник* : 2016–17, 2017–18, 2018–19

* **[[Македонска ракометна супер лига (мажи)|Македонската ракометна суперлига]]**

: 15x15пкс *Победник*: 2016-17, 2017-18, 2018-19

* **[[Куп на Македонија во ракомет (мажи)|Куп на Македонија во ракомет]]**

: 15x15пкс *Победник*: 2017, 2018 година

* **[[Македонски ракометен суперкуп]]**

: 15x15пкс *Победник* : 2017, 2018, 2019 година

### Поединечни
* Црногорски спортист на годината

## Наводи

Категорија:Црногорски ракометари
Категорија:Ракометари на РК Вардар
Хрватски Црногорци

**Црногорците во Хрватска** — уставно призната етничка заедница во Хрватска. Според последниот попис од 2021 година, имало 3.217 Црногорци во државата или околу 0,08% од вкупното население. Најмногу живеат во главниот град Загреб и жупанијата Истра.

## Историја
Во 1657 година, 5 црногорски семејства од областа Црница се населени во селото Перој (Брцела, Драковиќ, Брајиќ, Вучета и Љуботина) на полуостровот Истра. По Отоманско-венецијанската војна (1645–1669) дошле уште 20 семејства.

Националното здружение на хрватските Црногорци е основано на 21 декември 1991 година.

## Население
Црногорците во Хрватска во пописите од 2001 и 2011 година:

## Поврзано

* Демографија на Хрватска

* Црногорски Хрвати
* Црногорци

## Наводи


## Надворешни врски

* Народна заедница на Црногорците во Риека

* Совет на Црногорската национална заедница во Загреб

Категорија:Народи во Хрватска
Хрватски Црногорци
Ципрофлоксацин

**Ципрофлоксацинот** е флуорокинолонски антибиотик кој се користи во третманот на бактериски инфекции. Тука спаѓаат инфекции на коските и зглобовите, интраабдоминални инфекции, одредени типови на инфективна дијареа, респираторни инфекции, кожни инфекции, тифоидна треска и уринарни инфекции, помеѓу другите. Кај некои инфекции се користи како дополнителен лек покрај друг антибиотик. Може да се зема преку уста, како капки за очи, уши, или интравенски.

Вообичаени несакани ефекти вклучуваат гадење, повраќање и дијареа. Тешки несакани ефекти вклучуваат зголемен ризик од кинење на тетивите, халуцинација, и оштетување на нервите. Кај луѓето со мијастенија гравис се јавува влошување на мускулната слабост. Стапките на појава на несакани ефекти се чини дека се повисоки од некои групи на антибиотици како што се цефалоспорините, но пониски од некои други, како клиндамицин. Студиите кај животни покренуваат загриженост во врска со нивната употреба за време на бременоста. Меѓутоа, не биле идентификувани проблеми кај децата на мал број жени кои го земале лекот во текот на бременоста. Се смета дека е безбедна неговата примена за време на доењето. Спаѓа во втората генерација на флуорокинолони со широк спектар на дејство.

Ципрофлоксацинот бил патентиран во 1980 и бил воведен во клиничка употреба во 1987. Се наоѓа на Списокот на СЗО на есенцијални лекови. СЗО го класифицира ципрофлоксацинот како критички значаен во хуманата медицина. Достапен е како генерички лек. Во 2024, е триесет и петти најчесто пропишуван лек во Македонија, со повеќе од 178.000 рецепти.

## Наводи

Категорија:Антибиотици
Категорија:Неопходни лекови според Светската здравствена организација
Категорија:Нефротоксини
Моторна пила

мини|Сечење со моторна пила
**Моторна пила** (англиски: *chainsaw*) — моќна алатка за сечење што се користи во различни индустрии и за домашни работи. Се состои од ланец (верига) со остри запци прикачени на движечка лента, која се напојува од мотор, обично електричен или бензински. Овие запци брзо сечат низ дрвото, правејќи ги моторните пили неопходни за задачи како што се дрвосечење, кастрење и сечење дрва за огрев.

Првично измислени кон крајот на XVIII век, моторните пили значително се развиле со текот на времето, со подобрувања во дизајнот, безбедносните функции и ефикасноста. Современите моторни пили доаѓаат во различни големини, од мали, лесни модели за домашна употреба до поголеми, помоќни за професионална работа во шумарството.

Иако моторните пили нудат голема ефикасност и практичност, тие исто така кријат одредени ризици доколку не се користат правилно. Безбедносните мерки, како што се носење заштитна опрема и следење правилни работни постапки, се неопходни за да се спречат несреќи и повреди. Дополнително, правилното одржување, вклучувајќи редовно заострување на ланецот и одржување пилата да биде добро подмачкана, обезбедува оптимална работа и долговечност на алатката.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Градинарски алатки
Категорија:Дрводелство
Категорија:Алати
The Four Seasons

**The Four Seasons** (македонска транскрипција: *Фоур сизонс*, во превод: Четири годишни времиња) ― американски рокенрол квартет основан во 1960 година во Њуарк, Њу Џерси. По 1970 година, тие понекогаш настапувале и под името **Frankie Valli and the Four Seasons**. Групата еволуирала од претходна група наречена The Four Lovers, со Френки Вали како главен пејач, Боб Гаудио на клавијатури и тенор глас, Томи ДеВито на главна гитара и баритон глас и Ник Маси на бас гитара и бас глас. Речиси сите нивни хитови од 1960-тите ги испеале под името The 4 Seasons.

Four Seasons имале 29 песни кои се пласирале на Билбордовата топ-40 листа и една песна во топ-40 под името Wonder Who?. Песните со кои The Four Seasons се искачиле на прво место на топ-листата се: „Sherry“ (1962), „Big Girls Don't Cry“ (1962), „Walk Like a Man“ (1963), „Rag Doll“ (1964) и „"December, 1963 (Oh, What a Night)“ (1975). Песните „Big Girls Don't Cry“ и „Walk Like a Man“ се вклучени во „*500-те песни кои го обликуваа рокенролот“* објавени од страна на Куќата на славните на рокенролот.

*Момчињата од Џерси* е музичка театарска претстава заснована на животот на четирите члена од The Four Seasons. Претставата ја режирал Дес Мекануф (режисер на *The Who's Tommy* и *700 недели)*, а премиерно била изведена во неговиот театар Ла Џола на 6 ноември 2005 година; претставата добила претежно позитивни критики. Откако се преселила на Бродвеј, претставата освоила повеќе Тони награди. Во филмската адаптација, во режија на Клинт Иствуд, глумеле Џон Лојд Јанг како Френки Вали, Винсент Пјаца како Томи Де Вито, Мајкл Ломенда како Ник Маси и Ерих Берген како Боб Гаудио. Филмот бил објавен на 20 јуни 2014 година.

Оригиналната постава на групата била примена во Куќата на славните на рокенролот во 1990 година, Куќата на славата на вокалните групи во 1999 година и Куќата на славните од Њу Џерси во 2017 година  Со продадени околу 100 милиони плочи ширум светот, тие се една од најпродаваните музички групи на сите времиња.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* Тhe Four Seasons на веб-страницата на Куќата на славните на рокенролот
* 'The Four Seasons' на веб-страницата на Куќата на славата на вокалните групи.
* "Момчињата од Џерси", Бродвејски мјузиклот заснован на животот на Френки Вали и the Four Seasons
* The Four Seasons interviewed на Pop Chronicles (1969)The Man on the Beat: John Gilliland and The Pop Chronicles
* The Four Seasons на ''Шоуто на Ед Саливен''
* The Four Seasons - официјално мрежно место

Категорија:Рокенрол групи
Категорија:Американски рок-групи
Категорија:Американски ритам и блуз музички групи
Категорија:Американски поп музички групи
Категорија:Музички групи основани во 1960
Категорија:Квартети
Категорија:Музички групи основани во 1960 година
Хинамацури

мини|264x264пкс|Платформа со кукли хина
**Хинамацури** () — традиционален јапонски празник што се слави на 3 март секоја година. Познат и како **Денот на куклите** или **Денот на девојчињата**, тоа е посебна прилика да се моли за здравје и среќа на младите девојчиња во Јапонија. Празникот потекнува од периодот хеиан (794 — 1185) и се развил со текот на времето, станувајќи важен културен настан. За време на Хинамацури, семејствата прикажуваат збир украсни кукли наречени „кукли хина“ на повеќеслојна платформа покриена со црвен тепих. Куклите го претставуваат императорот, императорката, послугите и музичарите на императорскиот двор за време на периодот хеиан. Секоја кукла е облечена во истанчана традиционална облека, а експозицијата е често придружена со украси како што се праскови цветови и минијатурен мебел.

Семејствата слават со поканување на пријатели и роднини во своите домови за да им се восхитуваат на куклите хина и да уживаат во посебна храна и пијалаци, вклучувајќи чираши-зуши (расфрлано суши), хишимочи (оризови колачиња во облик на дијамант) и широзаке (слатко бело саке). Тоа е радосен настан исполнет со желби за благосостојба и процветување на младите девојчиња, а празникот има значајно културно и семејно значење во Јапонија.

## Наводи

## Надворешни врски

*
* Hinamatsuri in Sado, Niigata, Japan (Doll's Festival)
* Video on Hinamatsuri  (Hinamatsuri Girls' Day | Doll's Festival) __СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Празници во март
Категорија:Празници
Категорија:Фестивали
Категорија:Религија
Можеше да биде и реми

**„Можеше да биде и реми“** — збирка раскази на македонскиот писател Дејан Василевски (со псевдонимот Гето Руди) објавена во 2017 година во издание на Темплум. За оваа книга Василевски ја освоил наградата „Новите!“. Збирката е објавена во рамките на едицијата „Катапулт“. Таа е отпечатена во мал формат (18 сантиметри), во мек повез и има 98 страници. Книгата е испечатена во печатницата Пропоинт во тираж од 300 примероци. Таа е каталогизирана во Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ - Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4658-99-3. Графичкото уредување и дизајн е дело на фирмата Кома. Книгата е отпечатена со финансиска поддршка од Комерцијална банка АД - Скопје.

## Содржина
Збирката содржи 41 кус расказ, поделени во неколку циклуси:
### ''Едноставен ден''
* Едноставен ден
* Преку мостот
* Административецот Ацо
* Марко
* Остров
* Ветрот и детето
* Бон крцка
### ''Скопје''
* Три навраќања на мотивот клупа
* Или јас
* Приказни за велосипедот
* Велам
* Запис
* Кружниот тек во Сент Никол
* Топло/ладно
* Подочниците
* Ѕидовите
* Полжав
* Гилберт
* Џеронимо
* Калоспинтехромокрена
* Забава
* Перон
* Снегот (дење)
* Снегот (ноќум)
* Верба
* Сродност
* Синестезија
* Жар
* Вртелешка
### ''Смрт и нешто помеѓу''
* Кажувањето на Еразмо
* Артур
* Под кипарисот
* Преку ѕидот до слободата
* Маргини
* Белутрак
* Дежа ви
* Крик
* Безделник
* Поглед
* Продолжение на островскиот манифест
### ''Вистината''

## Наводи

Категорија:Дела на Дејан Василевски
Категорија:Книги од 2017 година
Категорија:Изданија на Темплум
Категорија:Македонски дела од 2017 година
Категорија:Појавено во 2017 година во Македонија
Категорија:Македонски раскази
Категорија:Добитници на наградата „Новите!“
Муклен

**Муклен** (познато како **М'клен** и **Моклен**; , *Мухлијани*) — поранешно село во Серско, Егејска Македонија, на територијата на денешната Довишта на Серскиот округ во областа Централна Македонија, Грција.

## Географија
Селото се наоѓало на 20 км североисточно од градот Сер, високо на планината Сминица, на надморска височина од 1.000 м.

## Историја

### Во Отоманското Царство
Во XIX век Муклен бил македонско село во Серската каза на Серскиот Санџак. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. во *Меклен (Meklen)* имало 20 домаќинства и 65 жители Македонци. Поради отсуство на обработливо земјиште, жителите на селото купиле земјиште во кај полското село Сармусакли.

Во пролетта 1883 година селото е нападнато од ајдучкиот војвода Кочо Кукулич од с. Рамна, Валовишко. Тој бил ранет и подоцна починал во битката.

Според Стефан Верковиќ во 1889 г. во селото имало 65 македонски домаќинства.

Во 1891 година Георги Стрезов за селото напишал:

Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г., во селото Муклен имало 250 жители, сите Македонци. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Муклен имало 480 Македонци под врховенство на егзархијата и во селото работело бугарско училиште.

Во 1909 г. егзархискиот инспектор на Солунската епархија Константин Георгиев вели дека во селото имало 54 куќи со црква и училиште, во кое главниот учител бил Д. Божиков. Во училиштето имало 17 ученици, од кои 12 машки и 5 женски.

Во Првата балканска војна, 5 лица од селото се вклучиле во Македонско-одринските доброволни чети.

### Во Грција
Во Првата балканска војна Муклен е окупиран од Бугарија, но по Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Бидејќи селото настрадало во Втората балканска војна кога населението побегнало во Пиринска Македонија (во градовите Свети Врач и Неврокоп), во пописот од 1913 г. Муклен се води како напуштена населба. Селото не било обновено по крајот на војните, поради што е избришано од евиденција.

Од селото денес останала само црквата „Св. Троица“, дело на мијачкиот мајстор Китан Петров.

## Личности
**Родени во Муклен**

* Аврам Гецов (1889 - ?) — борец во Македонско-одринските доброволни чети, II чета на V Одринска дружина
* Атанас Василев (1870 - ?) — борец во Македонско-одринските доброволни чети, Нестороева чета на X Прилепска дружина
* Георги Фотев — револуционер на ВМРО
* Константин Христов (1877 - ?) — борец во Македонско-одринските доброволни чети, четник на Крум Пчелински
* Костадин Христов (1887 - ?) — борец во Македонско-одринските доброволни чети, I на XIII Кукушка дружина
* Никола Андреев — борец во Македонско-одринските доброволни чети, Нестороева чета на XIII Кукушка дружина

**Починати во Муклен**

* Кочо Кукулич (? - 1883) — ајдутин

## Наводи


Категорија:Историски села во Довишта
Тајфун Хаијан

[мини|Хаијан пред да го достигне својот врвен интензитет во близина на [Филипините на 7 ноември]]
**Тајфун ''Хаијан*** (меѓународен код: 1330, шифра JTWC: 31 W, *'тајфун *Јоланда*** на [[Филипини]]те) — 35-ти [[тропски циклон]] во сезоната на урагани во 2013 година во северозападниот дел на [[Тихиот Океан]] и дванаесеттиот што го достигнал прагот на [[Номенклатура на тропски циклони|тајфун]]. Името Хаијан () доаѓа од списокот доставен до [[Светска метеоролошка организација|СМО]] од земјите што граничат со брегот на [[Тихиот Океан]], во овој случај [[Народна Република Кина]], и значи „[[буревесник]]“. Ветровите на овој супер тајфун, еквивалентен на ураган од петта категорија според од Сафир-Симпсоновата скала, достигнале брзини од 230 км/ч за десет минути и 315 км/ч во текот на една минута. Се смета за најсилниот тајфун во сезоната во оваа област на земјината топка и еден од најнасилните досега.

Бил создаден како тропска бура западно од [[Маршалски Острови|Маршалските Острови]] и класифициран како [[Тропски циклон|тајфун]] додека минувал над [[Сојузни Држави на Микронезија|Сојузните Држави на Микронезија]], а потоа се упатил на запад-северозапад. Неговата патека го води над [[Палау]], [[Филипини]]те, [[Виетнам]], [[Лаос]] и Јужна [[Народна Република Кина|Кина]]. Привремениот извештај од 15 ноември 2013 покажува повеќе од 4.000 мртви регистрирани од страна на филипинската влада и десетици илјади луѓе кои страдаат од глад, мораат да пијат небезбедна вода и без засолниште.

Оваа проценка се одвивала тешко заради огромните преостанати проблеми во комуникациите. На 22 ноември, бројот на жртви се искачил на 10.000, а 1.611 исчезнати. На 30 ноември, Националниот совет за намалување и управување со природни катастрофи (NDRRMC) објавил 5.632 мртви и 1.759 исчезнати. На 14 јануари, бројките се искачиле на 6.202 мртви, 28.626 повредени и 1.785 исчезнати.

Името ***Хаијан*''' било изземено од списоците со имиња што може да се користат во иднина за тропски циклон од страна на Светската метеоролошка организација на состанокот на 25 февруари 2014. Комитетот за тропски циклони утврдил дека името повеќе не треба да се користи во ротирачкиот список по штетата и загубата на човечки животи што ги нанел.

## Наводи

Категорија:Природни катастрофи во 2013 година
Категорија:Тајфуни од петта категорија
Лариса Моро-Борушенко

**Лариса Павливана Борушенко-Моро** (родена на 18 јуни 1944 година Катовице, Полска) е позната украинска пијанистка. Таа живее во Бразил

Нејзиниот татко бил Павло Борушенко, кој бил роден во градот Бариш .

Од 1969 година е доцент по музика на Конзерваториумот „Велас Артес“. Таа се натпреварувала во Саун Пауло, Рио де Жанеиро. Таа е солист на Симфонискиот оркестар на Федералниот универзитет во Парана, оркестарот Антиква де Куритиба.

Таа одржала самостојни концерти во Бразил (од 1964 година), САД (од 1968 година), Канада (од 1987 година) и во Германија (од 1993 година).

## Наводи

Категорија:Родени во 1944 година
Ромео Сантос

**Ентони Сантос** (роден на 21 јули 1981 година), познат по неговото уметничко име Ромео Сантос, е американски пејач-текстописец, музички продуцент и актер. Тој е поранешен член на бачата бендот Aventura. Во 2002 година, песната Obsesión достигна број еден во Италија 16 последователни недели. По објавувањето на неколку албуми со Aventura, групата тргна по својот пат. Оттогаш, Ромео започна кариера како солист кој за шест години роди седум песни кои беа број еден на топ-листата Hot Latin Songs и десет на топ-листата Tropical Songs.

## Биографија
Неговата мајка е Порториканка, а татко му е Доминиканец. Тој компонира и изведува песни на англо-американски и шпански.

Во средината на 1990-тите, заедно со неговиот братучед Хенри и двајца пријатели, тој формираше бенд наречен Лос Тинелерс (се однесува на изговорот на англосаксонскиот збор, тинејџери, што значи тинејџери). Во доцните 1990-ти, Лос Тинелерс беше преименуван во Aventura.

Во април 2011 година, Ромео објави дека ќе ја напушти групата Aventura за да продолжи соло кариера. На 9 мај 2011 година, Ромео го издаде својот прв сингл Tu, од неговиот деби албум Формула, Лет I.

Во 2013 година, Ромео го издаде синглот Propuesta Indecente, кој сè уште е негов најголем соло хит. Неговиот деби албум „Formula, Vol 2“ беше издаден на 25 февруари 2014 година. Албумот содржи соработки со Дрејк, Ники Минаж, Марк Ентони, Карлос Сантана и Тего Калдерон, а има специјалниот гостин Кевин Харт. Formula Vol.2 стана најпродаваниот латино албум во првата половина.

Ромео ги компонираше речиси сите песни на Aventura и компонираше и/или изведуваше хитови за уметници како што се Wisin y Yandel (Noche de Sexo), Талиа (Не, не, не), Хектор Акоста „El Torito“ (Eu voy) и Ентони Сантос (Матаме).

Во 2015 година, тој се појави како командант во филмот Брзи и бесни 7.

Во 2017 година тој го откри синглот Héroe Favorito вклучен во неговиот трет албум „Golden“, објавен во јули 2017 година. Албумот ги истакнува соработките со Хуан Луис Гуера, Озуна, Џеси Рејз, Ники Џем, Деди Јенки и Хулио Иглесијас.

Во 2019 година, Utopia објави албум со најголемите имиња во бачата: Ел Шавал од Бачата, Френк Рејес, Раулин Родригез, Елвис Мартинез, Кико Родригез, Теодоро Рејес, Џо Верас, Фереира Закаријас, Луис Варгас, Мончи и Александра ( дуото реформирање за приликата), Ентони Сантос и неговата прва група Aventura која ја реформирал за таа прилика.

## Дискографија
**[[Formula, Vol. 1]]* (2011)
* *[[The King Stays King: Sold Out at Madison Square Garden]]* (2012)
**[[Formula, Vol. 2]]* (2014)
**[[Golden (Албум на Ромео Сантос)|Golden]]* (2017)
**[[Utopía]]* (2019)

Категорија:Родени во 1981 година
Категорија:Американски пејачи
Категорија:Американски текстописци