Бесмртна возљубена

**Бесмртна возљубена** е името кое композиторот **Лудвиг ван Бетовен** ѝ го дава на непозната личност во три прочуени љубовни писма. Меѓу можните кандидатки се **Јохана ван Бетовен**, **Антонија Брентано**, **Тереза фон Брауншвајг** и **Ана-Мари Ердоди**.

### '''Доказот'''

Единствениот документиран доказ за ***"Бесмртна возљубена"*** е интроспективно писмо полно со емоции кое Бетовен го пишува во временски период од три дена од ***Боемската бања на Теплиц*** (воројатно датирајќи од јули 1812 година, иако годината не е дадена) посветено на неименувана жена со која тој има средба во ***Прага*** или ***Виена*** неделата пред да започне со пишување на писмото и со која во истото тој крои планови да се сретне во место со почетна буква ***"К"***, за кое повеќето писатели по ***Мејнард Соломон*** претпоставуваат дека е ***Карлсбад***. Текстот на писмото укажува на постоечка долга љубовна врска. Во неговите страници ***Бетовен*** ја отвора и разговара за можноста како и за потенцијалните пречки за брак :

Добро утро, на 7 јули, иако сè уште во постела, моите мисли патуваат кон тебе, моја бесмртна возљубена, сега и тогаш со радост, потоа за жал, чекајќи да дознаам дали судбината ќе не слушне - Јас можам да живеам целосно со тебе или воопшто да не живеам - Да, јас сум решен да талкам толку долго далеку од тебе сè до моментот кога ќе можам да долетам во твоите прегратки и да ти кажам дека припаѓам до тебе и дека можам да ја пратам мојата душа обвиткана во тебе во светот на духовите - Да, за жал мора да биде така - Ти ќе бидеш помирна бидејќи знаеш дека сум ти верен. Никоја друга нема да може да го поседува моето срце - никогаш - никогаш - О Боже, зошто мора некој да биде разделен од личноста која толку многу ја сака. А сепак, мојот живот во В сега е беден живот - Твојата љубов истовремено ме прави најсреќниот и најнесреќниот човек - На овие години мене ми треба стабилен, мирен живот - може ли тоа да биде така во нашата врска?...(извадок)
 
По смртта на ***Бетовен*** во 1827 година, писмото е пронајдено меѓу неговите приватни документи, силно укажувајќи на тоа дека или никогаш не било испратено или дека подоцна му е вратено од страна на примачот. Моментално подзаборавената академска услуга која ѝ е направена на ***Антонија Брентано*** како путативниот примач може да се додаде на наведените аргументи во влијателната книга на ученикот на ***Бетовен***, ***Мејнард Соломон***.

***Соломон пишува*** :

Таа мора да е жена добро позната за ***Бетовен*** во ***Виена*** ; Таа мора да била во ***Прага*** во првата недела од јули 1812 година ; и таа мора да била во ***Боемското бањско лекувалиште на Карлсбад*** во наредните неколку недели.

Треба да се има на ум дека ***Бетовен*** никогаш не го користи целсното име на Карлсбад во писмото туку само почетната буква ***"К"***, за која еден истражувач дава неточен предлог дека можеби станува збор за ***Клостернеубург***, наводно најблиската ***Пошта*** до имотот во ***Једлерси*** на грофицата ***Ана-Мари Ердоди***. Сепак, оваа претпоставка е апсолутно неоснована бидејќи ако се земе предвид дека во ***Клостернеубург*** може да се стигне само од ***Једлерси*** преку ***Виена*** и ***Кахленбергердорф*** (не постои мост преку ***Дунав*** меѓу ***Корнеубург*** и  ***Клостернеубург***), следната ***Пошта*** до ***Једлерси*** е секако т.н. ***"Оптмот"***во ***Леополдстад*** во ***Виена***.

Така ***Соломон*** ги сумира трите основни услови за нејзина идентификација, врз основа на неговото проучување на доказите содржани во писмото. Но неговото расудување е нарушено од еден голем недостаток : писмата од ***семејството Брентано*** кои ***Клауз Мартин Копиц*** ги објавува во 2001 година, во храбар обид да приложи нови документи за дебатирање, покажуваат дека не е можно ***Антонија*** да е ***"Бесмртната возљубена"***. Таа е среќно омажена сопруга и мајка чиј краток престој во ***Прага*** во јули 1812 година (помалку од еден ден) е поминат во потрага по воспитувач за нејзиниот единаесетгодишен син ***Џорџ*** : таа пристигнува заедно со нејзиниот сопруг, петгодишната ќерка ***Фани*** и слугинка на 3 јули и тие сите заминуваат за ***Карлсбад*** во 6 часот наредното утро. Каде ***Антонија*** има време таа ноќ за романтична средба со ***Бетовен***? Како што е често тврдено, нејзината кандидатура, која го вклучува тешко веројатното сценарио на ***"menage a trois"*** во ***Карлсбад***, нема никаква психолошка смисла.

Дополнителен (надворешен) услов предложен од страна на ***Соломон*** е дека веројатно името на таа жена е со почетната буква ***"А"*** која ***Бетовен*** ја споменува во воведот на примерокот на ***Антон Графер*** од дневникот на ***Бетовен***-***(Tagebuch)*** од 1812 година :

***"Начинот на кој со А се оди во пропаст"***

Бидејќи не е ни сигурно дека транскрипцијата на воведот на ***Графер*** е точна, самата буква ***"А"*** не може да обезбеди основа за веродостојна идентификација. Всушност, ***Бетовен*** ја пишува буквата ***"А"*** во неговите пронајдени писма во стар германски ракопис, која значително се разликува од латинската форма на буквата ***"А"***, и можеби се работи за музичко нотирање. Неодамнешните истражувања укажуваат на тоа дека ***"А"*** е всушност ***"Ст"*** и се однесува на сопругот на ***Џозефина вон Стакелберг***, ***грофот Стакелберг***.

### '''Антонија и алтернативни тврдења'''

Една од големиот број пречки за прифаќање на тврдењето на ***Соломон*** е фактот дека ***Антонија Брентано*** не е единствената жена чие име почнува на буквата ***"А"*** и која е блиска со ***Бетовен*** во периодот за кој стана збор (1811-1812), и за која се знае дека е нагалено нарекувана ***Тони*** во кругот на семејството и пријателите. Значи доколку почетната буква ***"А"*** се однесува на ***Антонија***, ***Бетовен*** поверојатно ќе го искористел иницијалот ***"Б"***. Исто така, можеби треба да се напомене дека кога ***Антонија*** повторно ја напушта ***Виена*** и заминува за ***Франкфурт*** во 1812 година, таа заминува засекогаш, и оттогаш не постои никаква евиденција за понатамошен личен или писмен контакт меѓу неа и композиторот, иако од неговите посвети станува јасно дека тој сè уште се смета себеси за близок пријател на ***семејството Брентано***.

Втора, дури и позначајна пречка за прифаќање на тврдењето на ***Соломон*** е тоа дека ***Бетовен*** му кажува на еден свој пријател дека тој ја запознал љубовта на неговиот живот (без сомнение, ***Бесмртната возљубена***) пред пет години. Најдобриот биограф на ***Бетовен***, ***Александар Виалок Тајер***, цитира два извора кои укажуваат на тоа дека ***Антонија*** го знае ***Бетовен*** пред 1810 година. Првиот извор претставува изјава од американскиот конзул во ***Франкфурт*** дека тој од ***семејството Брентано*** констатирал дека ***Бетовен*** ја знае ***Антонија*** дури и пред нејзиниот брак во 1798 година. Другиот извор претставува писмена потврда од ***семејството Брентано*** до конзулот дека ***Бетовен*** ја знае ***Антонија*** пред таа да се пресели во ***Виена*** во 1809 година како резултат на неговото долгогодишно пријателство со нејзиниот татко. Изворите на ***Тајер*** се дословно наведени во ***Том 3*** од германското издание на ***Тајер*** објавено во 1923 година ***(Leipzig, Breitkopf & Haertl)*** .

***Гејл С. Алтман*** го актуелизира случајот за ***Ана-Мари*** - заедно со исцрпувачко побивање на тврдењата на ***Соломон*** за ***Антонија Брентано*** - во истражување посветено на прашањето за идентитетот на мистериозната жена и општо врските на ***Бетовен***, привлекувајќи особено внимание на репутацијата на почесно однесување на композиторот во сите негови односи со мажени жени. ***Алтман*** продолжува да потенцира дека предавство на довербата на пријател со имање на афера со неговата сопруга - дело кој ***Соломон*** му го припишува - се коси со најдлабоките принципи на ***Бетовен***.

Во 2002 година, ***Бетовен Журнал***, здружен со ***Американ Бетовен Сосајети***, објавува весник во кој се тврди дека ***Бесмртната возљубена*** е всушност золвата на ***Антонија***, ***Бетина Брентано***. ***Бетина*** објавува три писма за кои таа тврди дека ѝ ги испратил ***Бетовен***. Пронајдено е едно од тие писма кое е идентично со она кое таа го објавува. Во пронајденото писмо ***Бетовен*** признава дека веќе примил две нејзини писма и ја замолува повторно да му пише ***"наскоро и почесто"***. Тој вели дека едно од нејзините писма го носел со себе цело лето и дека тоа направило да се чувствува ***"честопати многу среќно"***. Во неговите последни зборови, тој ѝ се обраќа со интимната германска ***"ду-форма"***, која како што е досега познато, тој не ја употребува во ниту едно друго писмо посветено на жена која не е ***Бесмртната возљубена***. Ако третото писмо од ***Бетовен***, кое ***Бетина*** го објавува и кое не е пронајдено ,е оригинално, тоа дефинитивно ќе докаже дека ***Бетина*** е ***Бесмртната возљубена*** бидејќи третото писмо е напишано само неколку недели откако тој го пишува неговото писмо до ***Бесмртната возљубена***, и јазикот на кој е напишано е во целосна согласност.

### '''Антонија Брентано'''
 
***Антонија вон Биркенсток Брентано*** (28 април, 1780 година, ***Виена*** - 12 април, 1869година, ***Франкфурт***, ***Мајна***) е ќерката на ***Јохан-Мелкиор вон Биркенсток***. Таа е една од можните кандидатки именувана од учени луѓе(интелектуалци) како ***Бесмртната возљубена (Unsterbliche Geliebte)*** на ***Бетовен***. Сопругот на ***Антонија***, франкфуршкиот банкар ***Франц Брентано***, е добар пријател на ***Бетовен*** за време на краткиот престој на семејството во ***Виена*** и постои можност неговата полусестра ***Бетина вон Арним*** (моминско презиме ***Брентано***) да ги запознала во 1811 година. По преселувањето со својот сопруг во ***Франкфурт***, ***Антонија*** се враќа во ***Виена*** за да му помага на нејзиниот татко кој е пред умирање и потоа останува две години со цел решавање на имотот во кои таа го обновува пријателството со ***Бетовен***.

***Бетовен*** ѝ ја посветува ***Дијабели Вариејшнс Оп.120*** и неговата ***Пијано Соната Оп.109*** на нејзината ќерка ***Максимилијана***. Нејзиниот ракопис е идентификуван на ракопис-примерокот на циклусот песни ***"За далечната возљубена" (An die ferne Geliebte)*** во кој е напишано следното : ***"Побарано од моја страна од авторот на 2 март, 1812 година"***. На 26 јуни, 1812 година, ***Бетовен*** ја пишува нежната посвета за нејзината ќерка на ракописот за неговата ***Пијано Трио во рамен Б***.

### '''Филмска верзија'''

***Бесмртна возљубена*** е филм од 1994 година за животот на композиторот ***Лудвиг ван Бетовен*** (кој го игра ***Гери Олдман***). Приказната го следи секретарот и првиот биограф на ***Бетовен***, ***Антон Шиндлер (Jeroen Krabee)*** во неговиот обид да го утврди вистинскиот идентитет на ***Бесмртната возљубена (Unsterbliche Geliebte)*** .***Шиндлер*** патува низ австриската империја интервјуирајќи жени кои би можеле да бидат потенцијални кандидатки и испитувајќи го бурниот живот на самиот ***Бетовен***. Во последните сцени од филмот, откако ***Шиндлер*** не успева да ја открие вистината, се открива дека ***Јохана ван Бетовен***, наводно омразената снаа на ***Бетовен*** е ***Бесмртната возљубена*** и дека ***Карл*** е плодот на нивната љубов. (Ова, секако, е чиста шпекулација.)

Категорија:Неидентификувани луѓе