open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Марија Неира

**Марија П. Неира** (родена 1962 година) е шпанска лекарка, меѓународен државен службеник и дипломат, која од 2005 година ја извршува функцијата директор на Одделот за јавно здравје, животна средина и социјални детерминанти на здравјето (PHE) на Светската здравствена организација (СЗО). ).

## Биографија
Марија П. Неира студирала медицина и хирургија на Универзитетот во Овиедо во Астурија, Шпанија. Специјализирала за ендокринологија и метаболички болести на Универзитетот Рене Декарт во Париз, Франција. Магистрирала по јавно здравје и диплома за човечка исхрана на Универзитетот Пјер и Марија Кири, Париз, Франција. Неира ја добила меѓународната диплома за подготвеност за итни случаи и кризен менаџмент доделена од Универзитетот во Женева во Швајцарија. Д-р Неира ја започнала својата професионална кариера со три години во ендокринологија и исхрана во болницата Некер и болницата Сент Луис во Париз од 1984 до 1987 година. 

Во раната кариера, Неира била медицински координатор со Лекари без граници во бегалските кампови во Ел Салвадор и Хондурас за време на вооружениот конфликт и периодот на нестабилност. Таа била заменик министер за здравство и потрошувачки прашања во Шпанија од 2002 и 2005 година. Исто така служела како претседател на шпанската агенција за безбедност на храна и исхрана. Пет години била советник за јавно здравје во Министерството за здравство во Мапуто и Мозамбик. Била советник/лекар на ОН за јавно здравје за Програмата за развој на Обединетите нации (УНДП) во Кигали, Руанда.

Марија Неира се приклучила на СЗО во 1993 година како координатор на Глобалната работна група за контрола на колера. Во 1999 година, била директор на Одделот за контрола, превенција и искоренување. Била назначена за директор на Одделот за јавно здравје и животна средина при Светската здравствена организација (СЗО) во 2005 година.

Во ноември 2019 година, Марија Неира се приклучила на Советодавниот одбор на високо ниво на „Лансет Каунтдаун: Следење на напредокот на здравјето и климатските промени“.

## Почести и награди

* Медал на Националниот орден за заслуги од Владата на Франција
* Шпанска награда за национална стратегија за исхрана
* Награда „Мухер Екстраординарија“ од шпанската кралица Летиција,
* Член на Кралската медицинска академија на Астурија
* *„Инспиративни жени кои работат на заштита на животната средина“,* прослава на Меѓународниот ден на жената во Женева, од УНЕП (2016) 

## Наводи

## Надворешни врски
https://www3.paho.org/hq/index.php?option=com_content&view=article&id=10574:2015-dr-maria-neira&Itemid=0&lang=en#gsc.tab=0

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1962 година
Категорија:Шпански дипломати
Дејвид Ричард Бојд

**Дејвид Ричард Бојд** е канадски адвокат за животна средина, активист и дипломат. Тој е специјален известувач на Обединетите нации за човекови права и животна средина.

Г-дин Бојд има докторирано за управување со ресурси и студии за животна средина од UBC, диплома по право на Универзитетот во Торонто и диплома за бизнис на Универзитетот во Алберта.

## Образование
Дипломирал на Универзитетот во Алберта и Универзитетот во Торонто. Бил извршен директор на Екоџастис Канада. Предава на Универзитетот во Британска Колумбија.

Во 2020 година, бил именуван за поддржувач на кампањата #1Planet1Right. Тој го поддржал договорот Есказу (2021). Исто така, во 2021 година, тој ја поддржал тужбата против Џакарта за чист воздух. Тој ги повикал земјите да го намалат финансирањето на инфраструктурата за јаглен. Во 2021 година, тој ја поддржал осудата на убиството на Насилио Макарио. Исто така, во 2021 година, презентирал извештај за недостигот на вода до Советот за човекови права на Обединетите нации.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Еколошко право
Догвил

**„Догвил“** (*Dogville*) — филм на режисерот Ларс фон Триер од 2003 година. Главните улоги ги играат: Никол Кидман, Лорен Бекол, Жан-Марк Бар, Џејмс Кан.

## Синопсис
Доцна во ноќта, во близината на едно мало рударско место, Том (го игра Бетани) слуша пукотници, а потоа ја среќава непознатата убава жена, Грејс (ја игра Кидман). Тогаш, во местото пристигаат гангстери кои ја бараат Грејс, но Том ја сокрива при што ја зема визит-картичката на шефот на гангстерите. Том ги убедува жителите да ја кријат Грејс, а за возврат таа ќе им помага во работата. На почетокот, сите ја одбиваат нејзината помош, но постепено ја прифаќаат Грејс и гласаат таа да остане во местото. По некое време, во Догвил пристига полицијата, која нуди награда за Грејс и тогаш жителите бараат таа да работи уште повеќе. За време на прославата на празникот 4 јули, во местото пак доаѓа полиција, а еден од жителите ја користи приликата и ја силува Грејс. Оттогаш, Грејс е подложена на сурово измачување. Во договор со Том, таа се обидува да побегне, но возачот на камионот ја силува, а потоа ја враќа во Догвил. Таму, Том ја обвинува Грејс за кражбата на парите на татко му, по што жителите решаваат да ја врзат со синџири. Најпосле, Том му се јавува на шефот на гангстерите, мислејќи дека ќе добие награда за Грејс. По неколку дена, гангстерите доаѓаат во Догвил и ја затекнуваат Грејс во ужасна состојба, а таа се согласува да се врати кај татко си (шефот на гангстерите). Тогаш, гангстерите ги убиваат сите жители на Догвил и го палат местото, а таа лично го убива Том.

## Наводи

Категорија:Дански филмови
Категорија:Шведски филмови
Категорија:Германски филмови
Категорија:Британски филмови
Категорија:Германски филмови
Категорија:Филмови од 2003 година
Категорија:Филмови на Ларс фон Триер
Категорија:Филмови со Никол Кидман
Категорија:Филмови со Лорен Бекол
Категорија:Филмови со Жан-Марк Бар
Категорија:Филмови со Џејмс Кан
Категорија:Филмови со Бен Газара
Категорија:Филмови со Пол Бетани
Категорија:Филмови со Стелан Скарсгард
Категорија:Филмови со Удо Кир
Категорија:Филмови со Патриша Кларксон
Категорија:Филмови со Филип Бејкер Хол
Категорија:Филмови со Блер Браун
Категорија:Филмови со Жељко Иванек
Категорија:Филмови со Хариет Андерсон
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во САД
Сопду

**Сопду** (исто така преведен како **Септу** или **Сопеду**) ― бог на небото и на источните погранични региони во религијата на Стариот Египет. Тој е претставен како сопруг на Кенсит.

Како бог на небото, Сопду бил поврзан со богот Сах, персонификација на соѕвездието Орион и божицата Сопдет, која ја претставува ѕвездата Сириус. Според Пирамидните текстови, Хорус-Сопду, комбинација на Сопду и поголемиот бог на небото Хорус, е потомок на Озирис -Сах и Изида -Сопдет.

Како бог на истокот, се вели дека Сопду ги штити египетските положби долж границите и дека му помага на фараонот да ги контролира странските жители на тие региони. Тој бил означен како „Господар на Истокот“ и го имал својот најголем култно средиште во најисточниот номе на Долен Египет, кој бил именуван Пер-Сопду, што значи „место на Сопду“. Тој, исто така, имал светилишта во египетските населби на Синајскиот Полуостров, како што се рудниците за тиркиз во Серабит ал-Кадим.

## Име
 
Името на Сопду е составено од хиероглифот за зборот „остар“, зашилен триаголник и суфиксот од трето лице множина (препелица); така што буквален превод на неговото име е „(тие) остри“. Во Пирамидните текстови се вели дека ги штити забите на починатиот фараон.

Сопду беше прикажан како сокол кој седи на религиозен стандард, често со круна со две пердуви на главата и пердув над рамото. Во улогата на граничен чувар тој бил прикажан како воин од Блискиот Исток, со појас и со секира или копје.

## Галерија

Податотека:Berlin 122009 018b.jpg| Релјеф на Сопду од мртовечкиот храм на Сахуре во Абусир. 
Податотека:Lintel of Raiay, the King's scribe, and the first god's servant of Sopdu Nakht. Both stand before Osiris. 19th Dynasty. From Egypt. The Petrie Museum of Egyptian Archaeology, London.jpg|Надвратникот на Рајај, кралскиот писар, и првиот божји слуга на Сопду Накт. Обајцата стојат пред Озирис. 19-та династија. Петриев музеј на египетска археологија, Лондон.


## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Египетски богови
Категорија:Богови на небото и водата
Пелагеја Полубаринова-Кочина

**Пелагеја Јаковлевна Полубаринова-Кочина** (13 мај 1899    &ndash; 3 јули 1999 година) била советска и руска применета математичарка, позната по нејзината работа на механиката на флуиди и хидродинамиката, особено, примената на фуксијанските равенки, како и во историјата на математиката. Таа била избрана за дописен член на Академијата на науките на Советскиот Сојуз во 1946 година и за редовен член (академик) во 1958 година.

## Биографија
Родена на 13 мај 1899 г. во Руската империја во смејство на сметководител и домаќинка, Пелагеја била трата од четирите деца. Студирала во женско средно училиште во Санкт Петербург и продолжила на Петроградскиот универзитет (по Руската револуција). Откако нејзиниот татко починал во 1918 година, таа започнала да работи во лабораторијата за геофизика под надзор на Александар Фридман. Таму го запознала Николај Кочин и тие се венчале во 1925 година и имале две ќерки. Двајцата предавале на Универзитетот во Петроград до 1934 година, кога се преселиле во Москва, каде што Николај Кочин зазел професорска позиција на Московскиот универзитет. Во Москва, Полубаринова-Кочина истражувала во Институтот Стеклов до Втората светска војна, кога таа и нивните ќерки беа евакуирани во Казан, додека Кочин останал во Москва за да работи на помагање на воените напори. Тој умрел пред да заврши војната.

По војната, таа ги уредувала неговите предавања и продолжила да предава применета математика. Подоцна била шеф на одделот за теоретска механика на Универзитетот во Новосибирск и директор на одделот за применета хидродинамика на Институтот за хидродинамика. Била една од основачите на сибирскиот огранок на Руската академија на науките (тогаш Академија на науките на Советскиот Сојуз) во Новосибирск.

Кочина била наградена со Сталинова награда во 1946 година, била прогласена за херој на социјалистичкиот труд во 1969 година и го добила Орденот за пријателство на народите во 1979 година. Таа починала во 1999 година, неколку месеци по нејзиниот 100-ти роденден, и кратко време по објавувањето на нејзината последна научна статија.

## Избрани публикации

### Механика на флуиди

* , translated as 

### Историја на математиката

* , translated as 

## Наводи

## Литература

* 
* 
* 

## Надворешни врски

* „Пелагеја Јаковлевна Полубаринова-Кочина“, Биографии на жени математичари, колеџ Агнес Скот

Категорија:Погребани на Новодевичките гробишта
Категорија:Руски математичари
Категорија:Носители на Орденот на Црвеното знаме на трудот
Категорија:Носители на Орденот на Ленин
Категорија:Носители на Орденот на пријателството меѓу народите
Категорија:Носители на Орденот за заслуги пред татковината од III степен
Категорија:Добитници на Сталиновата награда
Категорија:Херои на социјалистичкиот труд
Категорија:Редовни членови на Академијата на науките на Советскиот Сојуз
Категорија:Починати во 1999 година
Категорија:Родени во 1899 година
Категорија:Починати во Москва
Јоланта Уљева

**Јоланта Евгеневна Уљева** (; родена на 27 јули 1976 година во Караганда) во категорија фрлање ѓуле од Казахстан. Нејзиното лично најдобро фрлање е 17,82 метри, постигнато во август 2000 година во Алмати.

Таа завршила осма на Летната универзијада во 2001 година и седма на Азиското првенство во 2003 година и на Азиското првенство во 2005 година. Покрај тоа, таа се натпреварувала на Светските првенства во 2001 и 2003 година и на Олимписките игри во 2000 метри 2004 и 2008 година без да стигне до финалето, но не успеала да стигне до последниот круг.

## Надворешни врски

* sports-reference

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1976 година
Татјана Бочарова

**Татјана Бочарова-Коничшева** (родена на 22 април 1983 година) е казахстанска спортистка која се натпреварува во скок во далечина и во трискок.

Таа завршила шеста на Светското јуниорско првенство во 2002 година и го освоила бронзениот медал на Азиските игри во 2002 година. Таа, исто така, се натпреварувала на Светското првенство во 2003 година, Светското првенство во сала во 2004 година и Олимписките игри во 2004 година без да стигне до финалето.

Нејзиниот личен најдобар скок е 14,07 метри, постигнат во јули 2003 година во Алмати. Казахстанскиот рекорд во моментов го држи Јелена Парфенова со 14,23 метри.

Таа е повеќекратен победник на првенството на Република Казахстан, шампион на Азија,бронзен медалист на Азиските игри, сребрен медал на Афро-азиските игри.

## Наводи


## Надворешни врски
https://gorky.kz/en/trainers/tatiana-bocharova/

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1983 година
Категорија:Спортисти од Казахстан
Златен дабов венец од Кутлеш

**Златен дабов венец од Кутлеш** () — древномакедонски погребен предмет од античкиот град Ајга кај денешното село Кутлеш, Берско, Егејска Македонија. Направен е од злато и претставува венец од дабови листови со желади со исклучително реалистичен изглед. Овој венец е меѓу најскапоцените наоди пронајдени при ископувањето на Македонските кралски гробници. Датира од IV век п.н.е. и се смета дека со него е погребан кралот Филип II Македонски.
мини|лево|Златниот дабов венец и златниот ларнакс во кој се смета дека се наоѓаат останките на Филип II.
Наодите од гробниците првично стоеле во Археолошкиот музеј во Солун, но во 1997&nbsp;г. се преместени во Музејот на Македонските кралски гробници во Кутлеш. Освен венецот на Филип II, тука се изложени и други вредни предмети од гробниците, меѓу кои и Златниот миртов венец на Меда Одеска, петтата сопруга на Филип.

## Наводи

Категорија:Филип II Македонски
Категорија:Древномакедонска уметност
Категорија:Древномакедонска култура
Категорија:Круни
Фрегата

мини|231x231пкс|Едриличарската фрегата „Есекс“, САД
**Фрегата** (англиски: frigate) — вид воен брод. Поимот се користи за бродови со различни големини и видови, во зависност од епохата. Карактеристичните белези на фрегатата се брзината и средната големина, така што бродот може да се користи за патролирање, извидување, уништување на мали и трговски бродови на непријателот итн.

## Современи фрегати
За време на Втората светска војна, во Англија и САД имало потреба од голем број мали противподморнички бродови за придружба на трговски бродови на нивните океански премини. Повеќето од овие нови бродови, поради некоја причина наречени фрегати, имаат целосно поместување од 500 до 1000 тона, развиваат не многу голема брзина — околу 20 јазли и се вооружени со артилерија (калибар до 127 мм), подводни бомби и друго. Тие се покажале исклучително корисни и по војната биле подобрени и вооружени со новото оружје. На крајот на XX век, само големите земји имале навистина големи бродови. Останатите земји одржуваат морнарица со поскромна големина и број на бродови, така што во многу случаи фрегатата е најголемиот вид. Современата фрегата има различни способности и е способна за пловење со долг дострел.

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Бродови
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Видови воени бродови
Споменик на Питу Гули

**Споменик на [[Питу Гули]]** — споменик кој се наоѓа паркот „Жена-борец“, спроти споменикот на Никола Карев пред Собранието на Република Македонија во Скопје, Македонија. Споменикот бил поставен како дел од т.н. проект Скопје 2014.

Споменикот, излеан во бронза, го прикажува истакнатиот македонски револуционер качен на коњ со крената рака, поставен на постамент.

Поставувањето на спомен-обележјето на Питу Гули е на иницијатива на Министерството за култура, одобрена од советниците на општина Центар во октомври 2010 година. На конкурсот за идејно решение изведбата на овој споменик ѝ е доделена на Кристина Пауновска.

## Наводи


Категорија:Споменици во Скопје
Споменик на Јане Сандански

**Споменик на [[Јане Сандански]]** — споменик кој се наоѓа во истоимената населба во скопската општина Аеродром. Споменикот бил поставен како дел од т.н. проект Скопје 2014.

Тој е висок пет метри, а поставен е во централниот дел од истоимениот парк, на иницијатива на Министерството за култура, усвоена од советниците на општината во 2009 година.

Паметникот на македонскиот револуционер е излеан во бронза, во српската леарница „Јеремиќ“. Идејното решение е на авторот Гоце Давидов.

Две години од неговото поставување во 2011 година, медиумите јавуваа дека е оштетен, односно дека заради студеното време отпаѓаат плочките од постаментот, по што општината најави дека ќе распише тендер за избор за фирма за одржување на спомениците.

## Наводи


Категорија:Споменици во Скопје
Споменик на Христо Узунов

**Споменик на [[Христо Узунов]]** — споменик кој е поставен на локацијата позната како „Ловец“ во центарот на Скопје. Споменикот бил поставен како дел од т.н. проект Скопје 2014.

Овој споменик е направен во чест на истоимениот македонски учител, војвода и реонски началник на четите на македонската револуционерна организација во Охридскиот револуционерен округ.

На конкурсот што го распиша општина Центар за идејно решение на паметникот се јавиле 25 автори. Прва награда од 200.000 денари добил Сокол Цфарку, втора од 120.000 денари - Ангел Коруновски, а трета од 60.000 денари - Билјана Алексоска Треневска.

Спомен-обележјето е поставено во раните утрински часови на осми април 2013 година

## Наводи


Категорија:Споменици во Скопје
Споменик на Христо Татарчев

**Споменик на [[Христо Татарчев]]** — споменик кој се наоѓа пред Порта „Македонија“ во Скопје, Македонија. Споменикот бил поставен како дел од т.н. проект Скопје 2014.

Споменикот на Христо Татарчев е поставен во април 2013 година во ист ден со уште неколку други, веднаш по локалните избори.

Споменикот на Татарчев не е предвиден во видео презентацијата на „Скопје 2014“, но со дополнувањето на Програмата за одбележување на значајни настани и личности со спомен обележја на општина Центар, тој е внесен на списокот, заедно со спомениците на Чакаларов, Шатев, Христо Узунов и Кузман Јосифовски Питу во 2011, на иницијатива на Министерството за култура.

Советниците на општина Центар, на чело со тогашниот градоначалник Тодоровиќ, ја прифатија иницијативата на седницата одржана десет дена подоцна.

Јавната набавка за Татарчев е спроведена со уште два споменика, на Шатев и Кузман Јосифовски - Питу и ја добива италијанската леарница „Гуастини“.

Автор на споменикот е Валентина Стевановска избрана на јавен конкурс.

## Наводи


Категорија:Споменици во Скопје
Споменик на Павел Шатев

**Споменик на [[Павел Шатев]]** — споменик кој се наоѓа пред Порта „Македонија“ во Скопје, Македонија. Споменикот бил поставен како дел од т.н. проект Скопје 2014.

Излеан е во бронза, на иницијатива на Министерството за култура и со одлука на Советот на општина Центар во 2011 година.

На конкурсот што општина Центар го распишува за една недела по одлуката за подигање на овој споменик, пристигнале 15 трудови. Првата награда од 200.000 денари ја добил Миле Брцески, втората награда од 120.000 денари ја добил Сретко Јовановски и третата награда од 60.000 денари - Ангел Коруновски.

Споменикот е поставен веднаш по локалните избори во 2013 година.

## Наводи


Категорија:Споменици во Скопје
Кифличката Мирна

**Кифличката Мирна** — роман за деца на македонската писателка Оливера Ќорвезироска, првобитно издаден во 2017 година. Романот е изборна лектира за трето одделение.  

## Содржина
:''Внимание: Овој дел од статијата обелоденува содржина на книгата.'

Напишана во прво лице, со јас раскажувачот Мирна, бебе кое се обраќа до младиот читател уште пред да биде родено. Преку раскажувањето на малата кифличка (бебе) Мирна читателот се запознава со патот и животот на едно бебе од болницата до животот дома со мама и тато.   

## Изданија
* Во 2017 година, романот е објавен од издавачката куќа „Арс Ламина“, публикации Либи во едицијата: Лектира. Книгата е со димензии од 20 сантиметри и има 88 страници. Книгата е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски, Скопје со ISBN број 978-608-259-002-8. Изданието содржи и речник на помалку познати зборови и биографија на авторката.
* Во 2020 година, романот го добива своето второ издание повторно од издавачката куќа „Арс Ламина“, публикации Либи во едицијата: Лектира. Книгата е со димензии од 20 сантиметри и има 120 страници. Книгата е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски, Скопје со ISBN број 978-608-267-135-2. Изданието на Арс Ламина е препорачано од Здружението за дислексија Ајнштајн и Филозофскиот факултет- Скопје, поради лесната читливост на фонтот и проредот на текстот. Изданието содржи и речник на помалку познати зборови и биографија на авторката и активности за работа на час.

## Наводи

## Поврзано
* Оливера Ќорвезироска

Категорија:Македонски романи за деца
Категорија:Романи кои се одвиваат во Македонија
Категорија:Дела на Оливера Ќорвезироска
Категорија:Книги од 2017 година
Категорија:Појавено во 2017 година во Македонија
Јармила Милерова

**Јармила Милерова** (подоцна *Сукова*, 24 февруари 1901 &ndash; 24 април 1944) била чешка пливачка во категорија грбно пливање  која се натпреварувала за Чехословачка на Летните олимписки игри 1924 година. Таа е родена во Ческе Будјејовице, а починала во Прага. Во 1924 година таа завршила петта на 100 метри грбно .

## Наводи

## Надворешни врски

* профил

Категорија:Починати во 1944 година
Категорија:Родени во 1901 година
Категорија:Чешки спортисти
Девојчето со две имиња

**Девојчето со две имиња** — роман за деца и млади на македонската писателка Јадранка Владова, првобитно издаден во 1993 година.  

## Содржина
:*Внимание: Овој дел од статијата обелоденува содржина на книгата.*

Напишана во прво лице, со јас раскажувачот Нене, се развива приказната за агонијата на девојчето со две имиња (Не-не и Да-да) во периодот кога нејзиното семејство се распаѓа, односно нејзините родители се разведуваат, а двете деца се разделени, едно кај едниот родител, друго кај другиот.   

Романот започнува со Нене, која во јас форма раскажува за разделбата на своите родители, поделбата на семејството, причините и последиците од одлуките на родителите, одвоеноста на двете сестрички, едната кај мајката, другата кај таткото.  
Ова е „книга за едно семејство што се распаѓа и за две сестрички кои мораат да бидат разделени. Нене (или Даде), постарата сестричка, заминува да живее со тато, а помалечката Снеже, останува со мама. На солзите им нема крај! Едно недоразбирање, едни неискажани зборови и еден недовршен разговор ставаат крај на хармонијата во семејството...

Нене не може да се справи со напливот на емоции во своето малечко детско срце. Сакаат да ја разделат од нејзината сестричка Снеже, од нејзиното сонценце што го сака цела една вечност од четири години. Страшно! Не може да им прости на родителите: сега им текнало дека веќе не се сакаат, си решиле господата дека децата можат така, како бонбончиња, или како некоја чоколада да се поделат! Цааап! На ти тебе едно половинче, а ова другото е за мене! Ееее! Не може тоа така, нека извинат, ама не може!..

Нене има само една единствена и најголема желба: сето ова да заличи на некаков сладникав филм со среќен крај. Нејзиното сонценце Снеже повторно ќе ги извикува нејзините две имиња: Да-да!!! Не-не!!!“ - претставена е книгата во кратката содржина на ikona.mk. 

За да го исполни својот сон, Нене решава да ги преземе работите во свои раце, кога одлучува да престане да зборува. Од таа нејзина одлука, но и од преиспитувањата на грешките и недоразбирањата кај возрасните, семејството повторно се обединува.

„Девојчето со две имиња“  претставува извонредно дело на македонската авторка Јадранка Владова, и е топла приказна за важноста на семејството и хармонијата во животот на детето.

## Изданија
* Книгата првобитно е издадена во 1993 година.
* Во 2002 година, романот е објавен од издавачката куќа „Магор: Просветен работник“, Книгата е со димензии од 20 сантиметри и има 136 страници. Книгата е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски, Скопје со ISBN број 9989-851-54-9. Изданието содржи  белешка за авторката.
* Во 2019 книгата е издадена од издавачката куќа Либи. Книгата е со димензии од 20 сантиметри и има 136 страници. Книгата е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски, Скопје со ISBN број со 978-608-259-417-0.

## Наводи

## Поврзано
* Јадранка Владова

Категорија:Македонски романи
Категорија:Романи кои се одвиваат во Македонија
Категорија:Дела на Јадранка Владова
Категорија:Книги од 1993 година
Категорија:Појавено во 1993 година во Македонија
Дијадема од Кутлеш

**Дијадема од Кутлеш** () — древномакедонски погребен предмет од античкиот град Ајга кај денешното село Кутлеш, Берско, Егејска Македонија. Направена е од позлатено сребро и претставува кралска дијадема. Се вбројува меѓу најскапоцените наоди пронајдени при ископувањето на Македонските кралски гробници. Датира од IV век п.н.е. и пронајдена е во гробницата на кралот Филип II Македонски.

Според некои верзии, дијадемата ѝ припаѓа на Евридика II Македонска, за која се смета дека е погребана во семејната гробница на Филип II. Според други стручњаци, погребните останки ѝ припаѓаат на Клеопатра, една од сопругите на Филип.

Дијадемата е направена од сребро и покриена со златен слој. Најзабележителниот дел е средишниот Хераклев јазол поставен напред, кој имитира платнена лента за глава. Според некои толкувања јазолот како симбол се повикува на врската на македонската кралица со Херакле како митски предок на Аргеадите и нејзината врска со „новиот Херакле“ — Александар III Македонски. Од двете страни на јазолот металот е изработен за да имитира ткаенина. Иако оштетена од забот на времето, добар дел од позлатата е зачувана. Дијадемата има пречник од 25&nbsp;см, но направена е за да може да се прилагодува од двата краја.

Наодите од гробниците првично стоеле во Археолошкиот музеј во Солун, но во 1997&nbsp;г. се преместени во Музејот на Македонските кралски гробници во Кутлеш, каде денес се наоѓа дијадемата.

## Наводи

Категорија:Древномакедонска уметност
Категорија:Круни
Категорија:Филип II Македонски
Штит од Кутлеш

**Штит од Кутлеш** () — древномакедонски погребен предмет од античкиот град Ајга кај денешното село Кутлеш, Берско, Егејска Македонија. Се вбројува меѓу најскапоцените наоди пронајдени при ископувањето на Македонските кралски гробници. Датира од IV век п.н.е. и пронајден е меѓу предметите со кои е погребан кралот Филип II Македонски. Според некои теории, штитот му припаѓа на кралот Филип III Аридеј, за кој се смета дека е погребан во истата гробница.

Штитот има облик на аспис (или хоплон, голем кружен тежок штит), но побогато украсен и изработен од дрво, кожа, стакло, злато и слонова коска. Предниот дел има геометриска шарка од слонова коска по крајот на штитот, а златен венец опфаќа две фигури од слонова коска во средиштето. Поради изабеноста фигурите не се сосем јасни, но изгледа се работи за две машки фигури кои се извишуваат над помала женска фигура. На обратната страна има богато украсена златна дршка во облик на буквата „Т“ со цветни елементи по краевите. Близу средината на рачката во злато се издлабени два мали лава. Стручњаците ги сметатаат овие фигури за симбол на власт или царственост, што се вклопува со материјалите и изведбата на другите предмети во гробницата.

## Наводи

Категорија:Древномакедонска уметност
Категорија:Филип II Македонски
Мојот пријател А

**Мојот пријател А** — роман за деца и млади на македонската писателка Јадранка Владова, првобитно издаден во 1992 година.  

## Содржина
:*Внимание: Овој дел од статијата обелоденува содржина на книгата.*

„Сè живее, нема нежива природа“- со оваа реченица на Ванѓа, пророк на 20 век, Ј. Владова ја започнува книгата. 
Напишана во прво лице, со јас раскажувачот Јане, се развива неверојатната приказна за едно чудно пријателство.    
Приказната започнува во една таванска соба во куќата на Баба Баба во Охрид. Таа е двапати баба бидејќи прво ù е баба на мајка му на Јане, а потоа е баба на Јане.Таа е мајка на бабата на Јане, а на Јане му е прабаба. И токму во таа таванска соба, што некогаш била кат во кој НЕ се чувале старите работи, Јане го запознава својот пријател А. Токму таа зима кога Јане има девет години се качува во таванската соба по најубавото ново нешто – слаткото на Баба, но кога посегнува по теглите на рафтот се случува катастрофа. Пропаѓа во распараното седиште на столот на кој е поткачен и неколку тегли паѓаат на земја. Две тегли ги спасува стариот килим на тетка му, но од едно купче срчи нешто силно почнува да чади… Токму тој чад е пријателот А, што би бил скапоцен пријател за секое дете.- пишува на позадината на изданието на книгата од Арс Ламина. 
Духот во ламбата, а потоа шишето станува најдобриот пријател на Јане и има најдолго и најкратко име во исто време. Преку пријателството со духот, Јане ја запознава својата семејна историја. Ова е еден вид „Малиот принц“-книга во која се мешаат фантазијата со реалноста за де се начнат универзалните теми како тајните на пријателството, љубовта и растењето.    

## Изданија
* Книгата првобитно е издадена во 1992 година.
* Во 2019 книгата е издадена од издавачката куќа Либи. Книгата е со димензии од 20 сантиметри и има 144 страници. Изданието на Арс Ламина е препорачано од Здружението за дислексија Ајнштајн и Филозофскиот факултет- Скопје, поради лесната читливост на фонтот и проредот на текстот. Изданието содржи и речник на помалку познати зборови и биографија на авторката и активности за работа на час. Книгата е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски, Скопје со ISBN број со 978-608-259-365-4.

## Наводи

## Поврзано
* Јадранка Владова

Категорија:Македонски романи
Категорија:Романи кои се одвиваат во Македонија
Категорија:Дела на Јадранка Владова
Категорија:Книги од 1992 година
Категорија:Појавено во 1992 година во Македонија
Марија Љалкова

мини
**Мари Љалкова-Ластовечка** (3 декември 1920 – 7 ноември 2011 година) била чешки снајперист и член на чешката армија која се борела во егзил во Втората светска војна.

## Личен живот
Љалкова (роден Петрушакова) е роден во Хороденка, Полска (денес во Украина) во семејство на Волхински Чеси. Таа ги изгубила родителите на 12-годишна возраст, а потоа живеела со нејзината тетка во Станиславов (денес Ивано-Франковск, Украина), каде што го запознала својот прв сопруг, Михал Љалко. По светската војна таа се премажила двапати.

## Втора светска војна
По германскиот напад на Советскиот Сојуз, Љалкова заедно со нејзиниот сопруг се приклучила на Првиот чехословачки независен теренски баталјон како волонтер во март 1942 година, на 21-годишна возраст. Таа потоа поминала медицински курс и тримесечен курс за снајпер во Бузулук.

Нејзиното прво борбено искуство дошло за време на тридневната битка кај Соколово (8-11 март 1943 г.) кога ѝ била препишана заслуга за убиството на седум германски војници, заработувајќи го нејзиниот непосреден *статус на Ас*. Нејзиниот настап дури бил забележан од нацистичката античехословачка пропаганда во окупираните Чешки земји (со цел да се нагласи чудниот карактер на чехословачката воена единица).

Љалкова подоцна станала снајперски инструктор на чехословачката и советската пешадија. Откако жените биле повлечени од борбените единици во 1944 година, таа станала главен лекар на чехословачкиот тенковски баталјон.

### Награди
Била заслужна за најмалку 30 потврдени убиства за време на војната. Оваа бројка не е точна според зборовите на самата Љалкова, бидејќи вистинските бројки не се познати. Била одликувана со советски орден на Црвена ѕвезда и Чехословачки воен крст. Таа го добила највисокото одликување на Чешката Република, Орденот на белиот лав, од претседателот Вацлав Клаус.

## По Втората светска војна
По војната студирала медицина и работела како воен лекар во Оломуц и во Централната воена болница во Прага. Подоцна се преселила во болницата во Брно каде го запознала својот втор сопруг, Вацлав Ластовецки. На крајот го добила чинот полковник, но поради здравствени проблеми ја напуштила војската и почнала да работи како туристички водич за туристите кои зборуваат руски. Остатокот од животот го поминала во Брно.

На 28 октомври 2010 година, таа го добила Орденот на бел лав, втор степен, втора највисока воена чест во Чешката Република.

## Наводи

## Литература

* Ланик, Јарослав - *Војенске особности ческословенскехо одбој 1939-1945* (2005)
* Бенешова, Хана - ''Máme snajperku!'', Reflex.cz (2009)
* Jičínská, Vendula - ''Zdravotnice vzala Pušku a šla do první linie'', Brněnský deník (2008)
* hrad.cz - ''Претседател udělil státní vyznamenání'', hrad.cz (2010)

Категорија:Починати во 2011 година
Категорија:Жени во Втората светска војна
Категорија:Родени во 1920 година
Категорија:Носители на Орденот на Црвената ѕвезда
Категорија:Носители на Орденот на Татковинската војна од II степен
Златен миртов венец од Кутлеш

**Златен миртов венец од Кутлеш** () — древномакедонски погребен предмет од античкиот град Ајга кај денешното село Кутлеш, Берско, Егејска Македонија. Направен е од злато и претставува венец од листови и цветови на мирта кои се исклучително реалистични. Овој венец е меѓу најскапоцените наоди пронајдени при ископувањето на Македонските кралски гробници. Датира од IV век п.н.е. и се смета дека ѝ припаѓал на Меда Одеска, тракиска принцеза и петта сопруга на Филип II Македонски.

По реставрацијата на венецот, тој има 80 листови и 112 цветови. Главниот венец, од кој излегуваат малите гранчиња, се состои од тесна цилиндрична прачка, чии два краја се сплескани со усукување заедно. Внатрешниот пречник на главната цевка изнесува 18 - 16&nbsp;см., а надворешната има пречник од 26 - 23&nbsp;см.

Наодите од гробниците првично стоеле во Археолошкиот музеј во Солун, но во 1997&nbsp;г. се преместени во Музејот на Македонските кралски гробници во Кутлеш. Тука е венецот на Меда заедно со други вредни наоди од гробниците, меѓу кои и Дабовиот венец на Филип II.

## Наводи

Категорија:Древномакедонска уметност
Категорија:Круни
Категорија:Филип II Македонски
Седум словенски племиња

**Седумте словенски племиња** (), или **Седумте рода** () биле сојуз на словенски племиња во Дунавската рамнина, воспоставен во средината на 7ми век кој учествувал во создавањето на Првото Бугарско Царство заедно со Прабугарите во 680−681 година.

Од своето формирање Сојузот трпел напади од страна на Византиската империја. Бугарите го преминале Дунав во 670-те и склучиле сојуз со Словените. Теофан Исповедник пишува дека Бугарите станале господари на Словените. Словените го признале суверенитетот на хан Аспарух и заедно, во пролетта 681, извојувале голема победа над Византијците.

Кон крајот на 7ми век на словенските племиња им била доделена одбраната на границите на новосоздаденото Бугарско ханство (реката Искар до нејзиното устие во Дунав) од аварски напади, како и некои од премините на Стара Планина, додека Северјаните, чие евентуално учество во сојузот не е јасно, го чувале источниот дел од планината.

Седумте словенски племиња, заедно со другите словенски и несловенски племиња во Бугарското царство, постепено го формирале Бугарскиот етникум во 9ти век, кога се случило и покрстувањето на Бугарија за време на Борис I и претходните административни реформи кои ги лишиле од нивната автономија и самоуправување преку формирањето на Комитати.

Аспаруховите Бугари, кои не биле бројни, се населиле на Балканот во еден миграциски бран, при што Михаил Сириски опишува дека нивниот број изнесувал 10,000. Затоа, тие постепено биле асимилирани во словенската култура, до 10ти век го прифатиле словенскиот јазик, додека бугарскиот јазик во царството изумрел.

## Наводи

Категорија:Прво Бугарско Царство
Категорија:Словенски племиња во Тракија и Мизија
Категорија:Јужнословенски племиња
Портрет на Стефано Колона

***Портрет на Стефано IV Колона*** ― слика на масло на платно завршено од италијанскиот ренесансен сликар Бронѕино и сместена во Пинакотеката на Националната галерија на античка уметност (Палацо Барберини) во Рим, Италија.

## Опис
Портретот на кондотиерото е датиран во 1546 година на дното на колоната. Стефано бил член на римското семејство Колона и служел како платеник генерал-полковник на војските на војводата Козимо де Медичи.

Портретот е сличен на портретот од Бронѕино од 1530 година на кој е прикажан Гвидобалдо дела Ровере, слика која е чувана во Палацо Пити. Колона е опашан со неговиот темен оклоп и меч, со рака на шлемот, стои пред столб и црвена завеса. Кондотиерот починал во 1548 година.

## Наводи

Категорија:Збирки во Националната галерија на античка уметност
Категорија:Портрети од Бронѕино
Категорија:Слики од 1546 година
Портрет на Бартоломео Панчатики

***Портрет на Бартоломео Панчатики*** ― слика на италијанскиот уметник Ањоло ди Козимо, познат како Бронѕино, завршена околу 1540 година. Сместена е во Галеријата Уфици во Фиренца, Италија уште од 1704 година.

Бартоломео Панчатики бил хуманист и политичар од Фиренца. Неговата сопруга исто така била портретирана од Бронѕино неколку години подоцна.

## Поврзано

* 
* *[[Портрет на Лукрецја Панчатики]]*

## Забелешки

## Наводи

Категорија:Слики од Бронѕино во Уфици
Категорија:Ренесансни портрети
Категорија:Портрети од италијански уметници
Категорија:Портрети од 16 век
Категорија:Слики од 1540 година
Категорија:Портрети на мажи
Категорија:Портрети од Бронѕино
Портрет на Лукрецја Панчатики

***Портрет на Лукрецја Панчатики*** ― слика на масло на табла на италијанскиот уметник Ањоло ди Козимо, познат како Бронѕино, завршена околу 1545 година. Сместен е во галеријата Уфици во Фиренца, Италија.

Лукрецја ди Сигисмондо Пучи била сопруга на Бартоломео Панчатики, хуманист и политичар од Фиренца, исто така прикажан од Бронѕино во друг портрет во Уфици. Џорџо Вазари ги опишува двата портрета како: „толку природни што изгледаат навистина живи“. Ревијата на рафинирани облеки и накит имаше за цел не само да ја нагласи елитната положба на жената, туку и аспекти на нејзината личност преку сложена симболологија, вклучувајќи ги зборовите „Amour dure sans fin“ на златниот ѓердан, упатување на љубовта. расправа напишана за големиот војвода од Фиренца, Козимо I де Медичи, во 1547 година.

Портретот е спомнат и опишан во романот *„Крилјата на гулабот“* (1902) од Хенри Џејмс. Портретот се алудира и во викторијанската приказна за духови „Amour Dure“ од Вернон Ли.

Овој портрет често е мешан со портретот на Ержебет Батори.

## Поврзано

* *[[Портрет на Бартоломео Панчатики]]*

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Книги во уметноста
Категорија:Слики од Бронѕино во Уфици
Категорија:Ренесансни портрети
Категорија:Портрети од италијански уметници
Категорија:Портрети од 16 век
Категорија:Слики од 1545 година
Категорија:Портрети на жени
Категорија:Портрети од Бронѕино
Портрет на млад маж како Свети Севастијан

мини|364x364пкс| Сликата.
***Портрет на млад маж како Свети Севастијан*** ― слика на масло на табла од  од Бронѕино во Тисен-Борнемисаовиот музеј во Мадрид. Влегла во збирката на тој музеј во 1984 година од приватна збирка во Риети. Делото е поврзано со многу слична фигура на Свети Матеј од четирите тонди во капелата „Капони“, на која Бронѕино соработувал со Понтормо, и со студијата за неа која сега се наоѓа во Уфици. 

## Наводи

Категорија:Слики од Бронѕино
Категорија:Уметнички слики од 1533 година
Категорија:Портрети на мажи
Категорија:Слики на Свети Севастијан
Категорија:Слики во Тисен-Борнемисаовиот музеј
Тереза Хрочова

**Тереза Хрочова** (родена на 24 февруари 1996 година) е чешка тркачка на долги патеки. Таа се натпреварувала во женски полумаратон на Светското атлетско првенство во полумаратон во 2020 година што се одржало во Гдиња, Полска.

Во 2019 година, таа се натпреварувала во женски полумаратон на Летната универзијада што се одржала во Неапол, Италија. Таа завршила на 13-то место.

Хрочова се натпреварувала во женскиот маратон на Светското атлетско првенство во 2022 година што се одржал во Јуџин, Орегон, САД. Завршила на 17-то место.

## Наводи

Категорија:Родени во 1996 година
Категорија:Чешки спортисти
Хелена Фибингерова

**Хелена Фибингерова** (родена на 13 јули 1949 година во Вицемежице, Оломучки крај) е чешка фрлачка на ѓуле која освоила олимписки бронзен медал во 1976 година и станала светски шампион во 1983 година. Таа поставила и три светски рекорди.

## Светски рекорди

* 21,57 метри на 21 септември 1974 година во Злин
* 21,99 метри на 26 јули 1976 година во Опава
* 22,32 метри на 20 август 1977 година во Нитра

Нејзиниот последен рекорд останал до 2 мај 1980 година, кога источногерманката Илона Слупијанек го подобрила за четири сантиметри.

Фибингерова сè уште го држи светскиот рекорд во сала со 22,50 метри, постигнат на 19 февруари 1977 година во Јаблонец над Нисоу.

## Меѓународни натпревари
## Личен живот
Фибингерова е пријателка на Јана Нечасова, сопругата на поранешниот чешки премиер. Таа сведочела пред судот како сведок во одбрана на Нечасова во врска со чешкиот политички корупциски скандал во 2013 година, во кој Нечасова и нејзиниот сопруг биле обвинети.

## Наводи


*

Категорија:Родени во 1949 година
Категорија:Чешки спортисти
Дениз Текин

**Хатиџе Дениз Текин**  (родена на 7 јуни 1997 година) е турска музичарка и текстописец. Нејзиниот интерес за музика започнал на 8-годишна возраст, кога почнала да свири на пијано и флејта. Таа се приклучила на различни локални музички групи за време на нејзините средношколски години. На 16 години почнала да изведува музика во живо во мали кафулиња во својот град. Во исто време, таа споделувала свои снимки под прекарот Дапхед (Daphead) на различни музички платформи и правела кавери на познати песни и привлекла внимание. Во 2017 година, го издала својот прв студиски албум наречен *Козакулучка*.

## Живот и кариера
Родена е во Измир како дете на државен службеник, а првите години ги поминала во Конак. Нејзините родители студирале стоматологија, а детството го поминала во различни провинции. Најпрвин со семејството отишла во Мардин и таму завршила основно училиште. Потоа средното образование го завршила во градот Газиантеп. Нејзиниот интерес за музика започнал со пијано и флејта со охрабрување на нејзиниот татко. Во Газиантеп, таа ги споделила своите музички дела на платформи за споделување музика како што е Саундклауд и привлекла големо внимание. Нејзините снимки во овој период биле преслушани меѓу 1 и 7 милиони пати на YouTube. Откако создала адекватна публика, одржала концерти во големите градови како Истанбул, Анкара, Измир и Анталија. Во едно интервју во 2015 година, турскиот пејач Калбен го привлекол вниманието на инструментите и гласот на Текин. По напуштањето на Газиантеп, таа започнала да студира западни јазици и книжевност на Универзитетот Богазичи. Во 2017 година, на деветнаесетгодишна возраст, таа го издала својот прв студиски албум *Козакулучка*, кој се состои од девет песни. Во овој албум таа обработила и песни како „Бени Вур“ од Ахмет Каја и Јусуф Хајалоглу.

Подоцна извела голем број песни заедно со Џан Озан.

## Дискографија

; Албуми

* *Козакулучка* (2017)

; Синглови

* „Хеп Отуруп Бекледим“ (2017)
* „Чозулмез“ (2018)
* „Јилдизлар“ (2019)
* „Хеп Сонрадан“ (2020)
* „Не Јапсам Јанарим“ (2020)
* „Аман Ајрилик“ (2020)
* „Гунеше Догру“ (2020)

## Наводи

Категорија:Турски музичари
Категорија:Родени во 1997 година
Воен брод

мини|233x233пкс|''Магдебург'' ''(Magdeburg)'' — германска корвета
**Воен брод** — брод што е дел од Воената морнарица, способен да извршува борбени или посебни задачи. Бродот има оружје и друга воена опрема, има екипаж во воена служба и носи поморско знаме, кое ја одредува неговата државна принадлежност. За Морнарицата, бродовите ја претставуваат нејзината бродска градба, нивното вооружување е основата на борбените средства на Морнарицата. Подморниците и површинските бродови припаѓаат на различни видови сили. Составувањето на современ брод, по правило, предвидува противатомна заштита: рационализиран облик на надградби, соодветни уреди на палубата, преку запечатени премини по целата должина на трупот на бродот, комбинација на антенски уреди итн.

Архитектурата на бродот се изведува земајќи го предвид обезбедувањето минимална визуелна и електронска видливост, намалување на бучавата на бродот, неговите системи, уреди и механизми. Бродот се движи со парна турбина, парна енергија, дизел, електрична, гасна турбина или комбинирана (дизел-електрична, дизел-гасна турбина), а од 1950-тите — јадрени централи. Во зависност од намената, при проектирање и изградба на брод се земаат предвид: видот, количината, одликите за тежина и големина и сместувањето на оружјето, електраните, авионите, техничките уреди, муницијата, горивото, материјално-техничката опрема; барањата за поставување и опремата на командното место и борбените пунктови, сервисните и удобни простории за личен состав и други. Врз основа на ова, се одредуваат главните размери на бродот и неговото поместување. Бродот мора да има висока пловидбена способност (стабилност, погон, управување, итн.) и можност за опстанок за пловење во тешки услови и ефективна борбена и итна штета.

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__

Категорија:Бродови
Враќање (филм од 1979)

**„Враќање“** (српскохрватски: *Povratak*) — југословенски филм од 1979 година, во режија на Антун Врдољак, кој е автор и на сценариото, заедно со Уго Пир. Главните улоги ги играат: Борис Дворник, Фабијан Шоваговиќ и Раде Шербеџија. Филмот е заснован врз вистински настани кои се случиле во едно гратче во Далмација во 1942 година, а неговата премиера се одржала на 5 јули 1979 година. 

## Синопсис
Дејствието на филмот се случува за време на Втората светска војна. Повеќето од жителите на едно гратче мирно си ја гледаат својата работа, но сè се менува кога полицијата апси група младинци, осомничени дека се симпатизери на движењето на отпорот, огорчените жители организираат опсада на полициската станица...

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Хрватски филмови
Категорија:Филмови на Антун Врдољак
Категорија:Филмови со Борис Дворник
Категорија:Филмови со Фабијан Шоваговиќ
Категорија:Филмови со Раде Шербеџија
Категорија:Филмови со Борис Бузанчиќ
Категорија:Филмови со Милена Дравиќ
Категорија:Филмови со Душица Жегарац
Категорија:Филмови со Винко Краљевиќ
Категорија:Филмови со Матко Рагуз
Категорија:Филмови со Рената Јурковиќ
Категорија:Филмови со Драган Деспот
Категорија:Филмови со Зоран Гогиќ
Категорија:Филмови со Душко Груборовиќ
Категорија:Филмови со Германо Сељановиќ
Категорија:Филмови со Драгољуб Лазаров
Категорија:Филмови со Мато Ерговиќ
Категорија:Филмови со Анте Вицан
Категорија:Филмови со Звонимир Лепетиќ
Категорија:Филмови со Ратко Буљан
Категорија:Филмови со Ратко Главина
Категорија:Филмови со Иво Марјановиќ
Категорија:Филмови со Тони Лауренчиќ
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови на Кроација филм
Категорија:Филмови на Јадран филм
Категорија:Филмови од 1979 година
Категорија:Филмови за Втората светска војна
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Далмација
Организација заснована врз мисија

**Организација заснована врз мисија (мисионозаснована организација)** често се користи како алтернатива на термини како **[[Непрофитна организација|непрофитна]]** и **[[Невладина организација|невладина]]** организација. Организациите базирани врз мисии може да се формално инкорпорирани фондации и филантропски агенции или неформални соседски групи што преземаат ад-хок проект.

Тие можат да бидат организации засновани врз вера, но можат да се и секуларни организации што помагаат во благосостојбата или подобрувањето на соседството/заедницата.

Категорија:Типови на организации