open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Пашин мост

**Пашин мост** () — стар камен мост во Гребенско, Егејска Македонија. Ја преминува реката Бистрица во месноста Мостови кај гребенското село Сувин. Изграден е во 1690 г. Зачувани се 6 главни лакови и 2 споредни.

Во 1990 г. мостот е прогласен за споменик на културата.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Гребен (општина)
Категорија:Појавено во 1690 година
Тирски шекел

мини|Тирски шекел на Александар Балас, 152/1–145 п.н.е.
мини| Тирски шекел со глава на Мелкарт и текст ''„“'', 102 п.н.е.
**Тирските шекели**, **тетрадрахми** ― монети од Тир, кои во Римската Империја презеле необична улога како средство за плаќање на данокот на храмот во Ерусалим, а потоа се здобиле со озлогласеност како веројатен начин на плаќање за Јуда Искариот.

Во најновиот стандард, кој исто така се користел и за данокот на храмот, монетите го носеле ликот на феникискиот бог Мелкарт или Баал, прифатен како олимпиецот Херакле од Македонците и Грците, и исмејуван како Велзевул од Евреите во времето на Селевкидите. носејќи го ловорот што ја одразува неговата улога во Тирските игри и античките Олимписки игри.

Го носеле и грчкиот натпис  ( , „од Тир светиот [град] и [градот] засолниште“). Монетите биле со големина на современ израелски полушекел и биле издадени од Тир, во тој облик, помеѓу 126 п.н.е. и 56 н.е. Претходните тирски монети со вредност на тетрадрахма, со различни натписи и слики, биле издадени од втората половина на петтиот век п.н.е.

Откако Римската Империја ја затвори ковачницата во Тир, римските власти им дозволиле на еврејските рабини да продолжат да коваат тирски шекели во Јудеја, но со барање монетите да продолжат да го носат истиот лик и текст за да се избегнат приговорите што им била дадена на Евреите автономија. Тие биле заменети со монетите за време на Првата еврејска буна во 66 н.е.

Тирските шекели, Македонците ги сметале за тетрадрахми, бидејќи тежеле четири атински драхми, околу 14 грама , повеќе од претходните шекели од 11 грама, но биле сметани за еднакви за верските должности во тоа време. Бидејќи римската кованица била само 80% сребро, од почистите (94% или повеќе) тирски шекели биле потребни за да се плати храмскиот данок во Ерусалим.

Менувачите на пари наведени во новозаветните евангелија (Мат. 21:12 и паралели) обезбедувале тирски шекели во замена за римска валута кога тоа било потребно.

## Поврзано

* Историја на валутата
* Список на историски валути
* Шекел
* Картагински шекел, главно приближно половина тирски шекел
* Ерусалимски шекел
* Бар Кокбов шекел

## Наводи

Категорија:Античка еврејско-римска историја
Категорија:Феникиски валути
Категорија:Историја на Тир (Либан)
Категорија:Монети во Библијата
Југословенска круна

[мини| [Кралство Југославија|Кралство на Србите, Хрватите и Словенците, 400 круни препечатени на банкнота од 100 динари (1919).]]
**Круната** ― краткотрајна, привремена валута што била користена во делови од тогаш новосоздаденото Кралство на Србите, Хрватите и Словенците, чии делови претходно биле дел од Австроунгарија. Вредела од динарот или 25 пари.

## Историја
По Првата светска војна, Австроунгарија била распадната на голем број држави, а нејзиниот југоисточен дел станал Држава на Словенците, Хрватите и Србите. Тоа и Кралството Србија набргу потоа се споиле и го створиле Кралството на Србите, Хрватите и Словенците, кое подоцна било преименувано во Југославија. Круната ја заменила австроунгарската круна на исто ниво на 12 ноември 1918 година. Таај кружела заедно со српскиот динар во Државата на Словенците, Хрватите и Србите со курс од 1 динар = 4 круни во меѓувреме пред усвојувањето на југословенскиот динар. Точниот датум на кој круната престанала да кружи е нејасен, а еден извор покажува дека круната сè уште била во оптек на крајот на 1922 година.

## Банкноти
Првата привремено издавање на југословенската круна од 1919 година била (многу слична на банкнотите на чехословачката круна (1919 година) издадени на австроунгарските банкноти од 1912 година (со црн валидувачки овален препечаток) во апоени од 10, 20, 50, 100 и 100 круни. Второто привремено издавање од 1919 година ги содржел истите деноминации на австроунгарските банкноти од 1912 година, но наместо овален отпечаток, биле користени лепливи марки за валидација. Печатите на 10, 20 и 50 круни биле двојазични (српско-хрватски и словенечки), додека печатите на банкнотите од 100 и 1000 круни можеле да бидат на кој било признат јазик и писмо (латиница или кирилица).

Краткото издание на динари од 1919 година (, 1 и 5 динари) било заменет од страна на Министерството за финансии на КСХС со привремена круна од 1919 година (банкноти „круна врз динар“), кои биле испечатени како динари и препечатени со круни во однос 1 динар = 4 круни. Издадените деноминации биле 2, 4, 20, 40, 80, 400 и 4000 круни на, 1, 5, 10, 20, 100 и 1000 динари. Само 2 круни на динар и 4 круни на 1 динар имале варијанти без отпечаток. Сè уште е нејасно дали препечатената верзија била издадена пред или потоа.

## Поврзано

* Ријечка круна, користена во Слободната држава Фјуме до 1920 година

## Наводи

## Книжевност

*
*
*

Категорија:Европски валути
Категорија:Валути на Југославија
Категорија:Појавено во 1918 година во
Категорија:Современи поранешни валути
Категорија:Поранешни валути
Синан-бегов мост

**Синан-бегов мост** (), **Карахмедов мост** (*Γεφύρι Καραχμέτ(η*) или **Барбутски мост** (*Γεφύρι Της Μπαρμπούτας*) — стар камен мост во градот Бер, Егејска Македонија. Ја преминува реката Ана Дере (Трипотамос), на улицата „Евреи Мартирес“. Изграден е во 1585/1586 г. Споменат е во патописот на Евлија Челебија од XVII век:

Конструкцијата на мостот е реставрирана и додадени се метални огради.

## Литература
* 

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Бер
Категорија:Појавено во 1585 година
Категорија:Појавено во 1586 година
Канабидиол

thumb|alt=Photograph of CBD Vending machine in Italy|Производи со ЦБД во вендинг машина, Италија
**Канабидиолот** (скратено е CBD, КБД) спаѓа во групата на супстанции наречени канабиноиди кои природно се појавуваат во растенијата канабис. За разлика од тетрахидроканабинолот TХК, кој е најпознатиот канабиноид, КБД ги нема истите психоактивни ефекти бидејќи директно не ги стимулира СВ1 и СВ2 канабиноидните рецептори. КБД се наоѓа во скоро сите сорти на канабис. Содржината на супстанцијата во растението варира од количина во трагови до околу 95% од присутните канабиноиди.

## Историја
Првите обиди за изолирање на активната состојка од канабисот датираат од 19 век. Канабидиолот за прв пат беше подетално проучуван во 1940 година во Минесота. Хемиската формула на КБД е добиена со одвојување од дивиот коноп. Неговата структура и стереохемија беа официјално дефинирани во 1963 година.

## Ефекти
Во 2017 година Светската здравствена организација ја прогласи КБД за состојка што не предизвикува зависност, со добар безбедносен профил и со терапевтски придобивки.

Од 2019 година, се појавија докази дека канабидиолот има значителни невролошки ефекти врз луѓето и се користи во САД и во Европската унијаза за лекувањето на одредени видови на епилепсија (Dravet синдром, синдром Lennox-Gastaut, туберозна склероза). Постојат широко распространети тврдења дека КБД исто така помага во лекувањето на дијабетес и Паркинсонова болест, но нема научни докази за таквите ефекти на канабидиолот.

Во септември 2019 година, Светската антидопинг агенција (ВАДА) го отстранува КБД од листата на забранети супстанции.

## Наводи

Категорија:Коноп
Категорија:Психоактивни супстанции
Категорија:Аналгетици
Категорија:Природни феноли
Дварс дор Вландерен 2022

**Дварс дор Вландерен 2022** — 76. издание на велосипедската еднодневна трка Дварс дор Вландерен, која се одржала на 30 март како единаесетти настан во сезоната на Светската турнеја.

Била освоена од Матје ван дер Пул.

## Екипи

Како нов настан на Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле поканети на трката, но не биле обврзани да учествуваат. Сепак, сите осумнаесет екипи настапиле на трката. Шест професионални континентални екипи настапиле, со што главната група се состоела од 24 екипи. Од нив, три екипи -  (6),  (6) и  (5) - не настапиле со максималните дозволени седум возачи. 

## Поредок
### Завршен пласман

## Список на учесници

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 
* 

Категорија:Дварс дор Вландерен
Категорија:Светска турнеја на UCI 2022
Категорија:Белгија во 2022 година
Е3 Саксо Банк Класик 2022

**Е3 Саксо Банк Класик 2022** — 64. издание на велосипедската еднодневна трка Е3 Саксо Банк Класик, која се одржала на 25 март како деветти настан во сезоната на Светската турнеја.

## Екипи

Бидејќи Е3 Харелбеке е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Шест професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи.

## Поредок
### Завршен пласман

## Список на учесници

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 
* 

Категорија:Е3 Саксо Банк Класик
Категорија:Светска турнеја на UCI 2022
Категорија:Белгија во 2022 година
Гент-Вевелгем 2022

**Гент-Вевелгем 2022** — 84. издание на велосипедската еднодневна трка Гент-Вевелгем, која се одржала на 27 март како десетти настан во сезоната на Светската турнеја.

Трката била долга 248,9 километри, која и покрај името на трката, започнала од градот Ипр трета година по ред. На почетокот, патеката на трката се движела кон Кортрајк на исток пред да се враќа назад кон Ипр, за да потоа сврти кон Верн на север. На првите 150 километри немало искачувања, но од Верн патеката на трката свртела кон југ и скоро да ја следела белгиско-француската граница додека не започнале седумте сектори со калдрма и деветте кратки брда на југ од Ипр. По првата калдрмисана секција следеле четири брда по што следеле неколку други секции со калдрма, а подоцна останатите пет брда. Последниот рид и третото качување на Кемелберг означувале дека до крајот има уште 34,4 километри. Откако повторно ќе се помине Ипр на 22,4 километри до крајот, завршницата до Вевелгем е прилично рамна.

По многу напади на деловите на трката со калдрма и кратките искачувања, две групи се споиле создавајќи намалена главна група на околу 25 километри до целта. Кратко потоа, четворица возачи нападнале од намалената група за да го создадат победничкото бегство: Бинијам Хирмај (), Кристоф Лапорт (), Јаспер Стејвен () и Дрис Ван Гестел (). Како четворицата влегле на завршницата во челен ветер, Хирмај бил првиот кој започнал да спринта, доаѓајќи од позадина на групата и се одржал пред другите за победа. Со тоа, тој станал прв африкански победник на некоја класична велосипедска трка. Серен Краг Андерсен (), кој нападнал од главната група во последните два километри во обид да ја премости разликата до водечката група, останал пред главната група завршувајќи на петтото место, додека Тим Мерлиер () го освоил спринтот во групата за шесто место.

## Екипи

Бидејќи Гент-Вевелгем е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Седум професионални континентални екипи биле дополнително поканети, заокружувајќи ја главната група од 25 екипи. Од поканетите екипи, , со шест возачи, била единствената која не настапила со целосен состав од седум возачи. Подоцна, поради еден возач кој не ја започнал трката настапиле само со пет возачи;  исто така имале возач кој не ја започнал трката и настапиле со шест возачи. Вкупно, 172 возачи ја започнале трката, од кои 106 ја завршиле.

## Поредок
### Завршен пласман

## Список на учесници

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* 
* 

Категорија:Гент-Вевелгем
Категорија:Светска турнеја на UCI 2022
Категорија:Белгија во 2022 година
Шитторф

**Шитторф** (; ) — мал град во округот Грофовија Бентхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

Градот претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.

Шитторф е најстар град во округот, сместен близу границата со Холандија и покраината Северна Рајна-Вестфалија.

## Географија
### Местоположба

Шитторф се наоѓа во крајниот југозападен дел на покраината Долна Саксонија, оддалечен околу десет километри од границата со Холандија. Градот се наоѓа помеѓу културните области на Емсланд и Вестфалија. Околината на градот е земјоделска.

Низ градот во насока југоисток-северозапад поминува реката Фехте, која продолжува во Холандија. Највисока точка во градот е 48 метри.

### Соседни општини

Градот Шитторф како дел од истоимената општинска заедница се граничи со другите членови на заедницата: Замерн на југоисток, Квендорф на северозапад и Енгден на север. Во рамки на округот, Шитторф се граничи со Бад Бентхајм на запад. На исток, градот се граничи со соседниот округ Емсланд (општината Емсбирен).

### Клима

Шитторф има средноевропска клима. Просечна годишна температура изнесува 8,5 степени, додека просечниот притисок изнесува 1.015,2 хектопаскали, додека просечните годишни врнежи изнесуваат 700 до 800 милиметри. Климата е субатлантска со свежи зими и релативно топли лета.

## Политика
### Градски совет

Градскиот совет се состои од 31 избран член, што одговара за градови со број на жители помеѓу 12.001 и 15.000 жители. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.

На последните општински избори на 12 септември 2021 година биле добиени следниве резултати:

### Градоначалник

Градоначалник од ноември 2016 година е Јерн Тихтер (CDU).

### Збратимени градови

Шитторф е збратимен со следниве градови:

*  Твентеранд, Холандија (до 2005 г.)

## Галерија


Податотека:Schüttorf Reformed Church 2.jpg|Градската реформирана црква
Податотека:Schüttorf City.jpg|Пешачката зона
Податотека:Schüttorf Villa Schlikker.jpg|Вила Шликер
Податотека:Kath-kirche-schuettorf2012.jpg|Католичката црква


## Наводи

## Надворешни врски

*  

Категорија:Грофовија Бентхајм (округ)
Црква „Св. Никола“ (Брезова)

**Свети Никола** () — црква на Српската православна црква, која се наоѓа во село Брезова, 26.&nbsp;км југозападно од Ивањица, Србија. Сместена на планината Мучањ, била изградена во првата половина на 17 век на местото на постара црква. Народната традиција ја поврзува изградбата на црквата со деспотот Стефан Лазаревиќ чиј фреско -портрет се наоѓа во црквата, иако живеел во 15 век.

Во неколку случаи (1971–1972, 1973–1975. и 1987) се вршеше археолошко истражување на црквата, но и нејзината конзервација и реставрација, што резултираше со сегашниот статус на црквата на државен заштитен споменик од големо културно значење.

## Архитектура
десно|мини| Црквата со планината Мучањ во далечината
десно|мини| Југоисточната страна на црквата
Црквата Свети Никола во Брезова е еднокорабна градба со многуаголна купола и прозорци од задни рози. Ќелијата на црквата е поделена на три кораби. Куполата е подигната над средниот коридор, додека страничните патеки се прекриени со сводови . Олтарната апсида има полуцилиндрична форма. Подоцна е изградена голема нартекс и вториот (северната страна) влез. Во црквата Свети Никола е сочуван иконостасот на постарата црква од XIV век.

Првенствено поради својот план, но и поради другите архитектонски одлики, црквата е класифицирана во групата српски цркви изградени во периодот на османлиското владеење над Србија и под влијание на старата архитектонска школа Рашка .

## Фрески
десно|мини| Мозаик на Свети Никола на влезот во црквата
Фреските на црквата биле сликани во текот на 1730-тите  од двајца сликари со „сосема различно образование, талент и уметнички стилови“  кои „не успеале да постигнат хармонично единство“, но нивните слики имаат „исклучително интересна иконографија “. Украсувањето на поголемиот дел од црквата го извршил помалку талентираниот од двајцата, чирак на поп Страхиња од Будимље. Фреските на вториот зограф се „одликуваат со афинитетот кон иконописот, елеганцијата на издолжените фигури и моделирањето на боите“.

На фреските доминираат сцени од животот на Свети Никола и портретите на Цар Лазар од Србија, Царица Милица и деспотот Стефан Лазаревиќ. Портретот на деспот, поставен на северниот ѕид во близина на северозападниот агол на црквата, се смета дека е направен по автентична фреска, која веројатно била насликана помеѓу 1421 и 1427 година, за време на владеењето на деспотот Стефан. До портретот на деспотот, на западниот ѕид, стои портретот на неговиот татко Лазар од Србија.

Сликарот Симеон Лазовиќ ги изработил *царскиот портал и вратата со Недрамановото око*  во 1805 година, како дел од иконостасот на црквата.

## Галерија

Податотека:01-Crkva u Brezovi 22.jpg|*Лустерот и фреските*
Податотека:01-Crkva u Brezovi 24.jpg|*Фреските на јужниот ѕид*
Податотека:01-Crkva u Brezovi 28.jpg|*Иконостасот*


## Поврзано

* Ивањица
* Стефан Лазаревиќ

## Белешки и референци

; Белешки

* Monuments of Culture in Serbia: Црква Светог Николе    
* Zavod za zaštitu spomenika Kraljevo86-80879-07-X

; Наводи

Категорија:Ивањица
Категорија:Православни цркви во Србија
Категорија:Културно наследство на Србија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Статии со текст на српски
Дукат

десно|мини|250x250пкс| Дукат на 49-тиот дужд, Пјетро Градениг (владеел 1289–1310)
**Дукат** — средновековен златник кон потекнува од Венеција. Името потекнува од скратеното ***ducatus*** што значи „војводство“. Се проширил низ Европа како најтипичен трговски златник со тежина од 3,49 g и чистота од 0,9866.

## Историја
Во употреба бил од октомври 1284 година кога бил создаден за време на владеењето на дуждот Јован Дандол, а се споменува за време на кралот Милутин кој бил негов современик. За кратко време, дукатот го копирале многу тогашни земји. Прв пат бил кован на стандардизиран начин во Кристијанија (Осло) во 1660 година. Најпознати во јавноста се дукатите, кои биле ковани во Австриското Царство / подоцна Австроунгарија). Постојат два вида дукати: единечни / еднокаратни со тежина од 3,49 g и т.н. четирикратни/ четирикаратни со маса од 13,9636 g. Австрискиот дукат била најчестата парична единица што се користела во Југоисточна Европа во 19 век. Дури и по воведувањето на форинтата како официјално платежно средство, Австроунгарија продолжила да го кова дукатот до 1915 година до кога и служи како официјално платежно средство.

Се верува дека вкупниот број на дукати произведени на крајот на 19 век во времето на Франц Јосиф е преку 60.000.000. Најзастапени се дукатите чие ковање било во 1915 година, на задната страна на дукатот е грбот на Австроунгарија, а на предната страна е ликот на императорот Франц Јосиф со венец од лаворов лист. По Првата светска војна, кралот Александар фалсификувал две серии единечни дукати (околу 2.000.000 парчиња) и една серија четирикратни дукати (нешто помалку од 1.000.000 парчиња) според австроунгарскиот модел. Прикажани се кралот и кралицата Марија. Во седумдесеттите години на 20 век во Австрија, дукатот почнал повторно да се кова во неговиот изворен облик. Така, денес може да се купи во специјализирани продавници кои продаваат инвестициско злато.

Бидејќи ковачница во Венеција се викала *цека*  во цела Далмација дукатот се викал *цекин*, а во народниот јазик на Шумадија и Поморавје се користело името *минц* или *mincać* се слуша од германскиот збор mint *mincamt* .

Во стручната литература долго време се шпекулирало дека и во Србија се ковале златни дукати. Познати биле дукатите на кралот Милутин и кнезот Лазар, но од испитувањето на примероците било констатирано дека се работи за фалсификати. Австрискиот дукат бил во употреба во Србија сè до појавата на националните пари, кога е утврдено дека има вредност од 12 сребрени динари.

Во Црна Гора, дукат беше во текот на 19. век бил во официјална употреба и како платежно средство. Во историјата, дукат се смета за најдолготрајна валута. Долго време се користи како накит, а некои стари дукати имаат нумизматичка вредност.

## Наводи

## Литература
* Национална енциклопедија, Св. Станојевиќ, Загреб, 1925-1929
* Народна банка на Србија

## Надворешни врски
* Слика на дукат на Фредерик III
* Слика на миландор

Категорија:Монети
Категорија:Европски валути
Категорија:Историја на Венеција
Категорија:Појавено во 13 век
Категорија:Архаизми
Категорија:Поранешни валути
Аргулички мост

**Аргулички мост** или **Мал мост** — камен мост во градот Кратово, заведен како Културно наследство на Македонија под називот **Мал мост (Аргулички)** во „Списокот на заштитени добра“ од 2012 година под реден број 25 во Кратово.. Мостот ја минува Манцева Река, притока на Кратовска (Табачка) Река.

Се наоѓа на крајот од градот, во кратовското маало Аргулица. Изграден е пред повеќе од 100 години. Денеска состојбата на мостот се влошува и целата камена структура е напукната.

## Наводи

Категорија:Мостови во Кратово
Категорија:Камени мостови
Куќа на ул. „Широк сокак“ бр. 56 (Битола)

**Куќа на ул. „Широк сокак“ бр. 56** — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во **Списокот на заштитени добра** на Министерството за култура под реден број 95 во Битола.

## Наводи

Категорија:Згради и градби во Битола
Замбиска фунта

**Замбиската фунта** ― валута во Замбија од независноста во 1964 година до децимализацијата на 16 јануари 1968 година. Била поделена на 20 *шилинзи*, по 12 *пени*.

## Историја
Замбиската фунта ги замени фунтата на Родезија и Њасаленд на исто ниво. Била врзана за британската фунта и била заменет со квача со стапка од 2 квачи = 1 фунта или 1 квача = 10 шилинзи.

## Монети
Во 1964 година биле претставени монетите од бакроникел од 6 пени, 1 и 2 шилинзи, по што следеле монети од 5 шилинзи во 1965 година и бронзени монети од 1 денар со дупка во 1966 година.

## Банкноти
Во 1964 година, Банката на Замбија вовела банкноти во апоени од 10 шилинзи, 1 и 5 фунти.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Историја на Замбија
Категорија:Економска историја во 1960-тите
Категорија:Валути во Замбија
Категорија:Престаноци во 1968 година во
Категорија:Појавено во 1964 година во Замбија
Категорија:Современи поранешни валути
Категорија:Валути на Комонвелтот на држави
Категорија:Валути во Африка
Категорија:Поранешни валути
Радин мост

**Радин мост** — камен мост во градот Кратово. Мостот ја минува Манцева Река, притока на Кратовска (Табачка) Река. Заведен е како културно наследство на Македонија во „Списокот на заштитени добра“ од 2012 година под реден број 23 во Кратово..

Се наоѓа на крајот на градот, во  Чаир Маало. Изграден е на две кули високи 28 и 29 метри. Мостот е опеан во народна песна. Се користи за пешачки и автомобилски сообраќај и денес е во добра состојба.

## Историја
мини|Радин мост, пред 1912
Уште кон крајот на 14 век, познатиот мајстор Раде изградил мост, кој бил познат како Радев мост. На двете страни имало стражарници и се наплаќала патарина во натура-со јајца, мед, сирење, урда. Но, околу 1820 година, мостот бил погоден од гром и уништен. Така, патниците останале отсечени, а трговските врски со околните градови биле отежнати и морало да се кружи преку Аргулички мост. Затоа, Дубровчаните и Сасите, кои живееле во Кратово, издејствувале средства од Дубровник и почнала изградбата на легендарниот Радин мост, непосредно над разурнатиот Радев мост од кој сè уште стојат остатоци.

Мостот бил пуштен во употреба на 16 септември 1833 година од познатиот скопски Хавзи-паша. Со овој мост е поврзана и историската случка со револуционерот Јосиф Даскалов, кој бил уапсен од турскиот аскер. Тој се фрлил од овој мост за да не ја предаде организацијата, а со себе повлекол двајца турски војници. 

Денес, на мостот се направени мали измени од страна на општинскиот центар во Кратово со цел за подолго опстојување на самиот мост.

## Легенда за мостот
Според приказната, мостот го граделе деветмина браќа, но преку ноќ, тој постојано паѓал. Затоа, една вечер се договориле која од сопругите ќе им донесе ручек утредента, таа да ја заѕидаат во темелите на мостот, верувајќи дека тој повеќе нема да паѓа. Сите браќа им кажале на сопругите утре да не им носат ручек – освен најмладиот кој заборавил. Утредента, младата Рада го зготвила ручекот и го однела на мајсторите. Како што бил договорот така и направиле. Младиот брат ги молел, ги преколнувал браќата да не го прават тоа, ја молел и Рада да му прости бидејќи заборавил да ѝ каже, но веќе било доцна. Последната желба на младата Рада била да и ја остават десната града да си го дои малото си машко дете, која и била исполнета. Оттогаш до ден денес се прераскажува легендата за младата Рада, која е заѕидана во темелите на „Радин мост“ кој оттогаш наваму се нема срушено.

## Наводи

Категорија:Мостови во Кратово
Категорија:Појавено во 1833 година
Категорија:Камени мостови
Ебертисти

**Ебертистите** () биле радикална револуционерна политичка партија во *Франција* за време на Француската револуција поврзана со популистичкиот новинар Жак Ебер. Стапиле на власт за време на владеењето на теророт и одиграле значајна улога во Француската револуција.

Ебертистите биле поддржувачи на дехристијанизацијата на Франција и на екстремните мерки донесени за време на Теророт, меѓу кои и Законот за осомничени од 1793 година. Се залагале за директна интервенција на државата во економските прашања за да се обезбеди соодветно снабдување со стоки, и се залагале за национална реквизиција на вино и жито.

Нивните лидери биле гилотирани на 24 март 1794 година.

## Наводи

Категорија:Радикални партии во Франција
Категорија:Секуларизам во Франција
Категорија:Популистички партии
Категорија:Атеизам во Франција
Кршка Јама

**Кршка Јама** (словенечки: *Krška jama*) — хоризонтална карстна пештера и повремен извор на реката Крка во Сува Долењска, средна Словенија. Лежи во долината помеѓу селата Требња Горица на исток и Градичек на запад, северно од селото Крка. Водата се влева во пештерата од Рачното карстно поле јужно од градот Гросупље и излегува неколку метри под главниот влез на пештерата во карстниот извор на Крка. Пештерата, која е од археолошко и историско значење и има голема разновидност на фауна, е отворена за најавени туристички посети во присуство на водич, а се користи и како место за настани.

## Историја
Како што било потврдено од наодот од 1956 година на керамиката Ленгел, пештерата веќе била посетувана во неолитот. Во 15 и 16 век, месното население се криело таму за време на османлиските инвазии, како што е опишано во приказната Јуриј Козјак (1864) на словенечкиот писател Јосип Јурчич од 19 век, роден во околината. Во 17 век, пештерата ја посетил полиматот Валвасор. За прв пат е премерена од Јан Владимир Храски во 1887 година. Од 1927 година е заведен во катастарот на словенечките пештери под број 74. Денес повремено служи како концертно место за реномирани словенечки и хрватски музичари, на пр. хорски пејачи на Божиќ, Сидарта (2008) или Златан Стипишиќ Џибони (2010).

## Опис

### Влезови
Главниот влез лежи на јужната страна на пештерата и е обезбеден со решетки. До него водат камени скали од изворот на Крка. Поради честите поплави на Рачкото карстно поле, во 1937 година било проширено со експлозиви за да се олесни одливот на вода. При силни дождови, Крка пробива низ неа и тече во поројниот водопад над скалите пред пештерата. Горе во ѕидот до него има мал страничен влез.

### Внатрешност
Сувиот дел од пештерата има должина од 210 метри (690 стапки) и ширина од 30 метри (98 стапки). Нејзиниот централен дел служи како канал при обилни дождови. На крајот од сувиот дел, има езеро долго 30 метри (98 стапки) кое продолжува во систем од тунели. Вкупната должина на истражениот тунел е 490 метри (1.610 стапки). Декорацијата на пештерата е прилично оскудна; голем дел од неа е уништена поради земјотреси и вандализам. Поради оваа причина, пештерата од 1995 година е заклучена и е достапна само во присуство на водич. камените капки се ретки; таванот е формиран од карпести слоеви и остатоци од проточни камења. Може да се забележат бројни пареидолии.

### Биоразновидност
Пештерата Крка е дом на над 30 животински видови, вклучувајќи лилјаци и олми. Писателот Фран Ерјавец во неа пронашол досега непозната буба, а ракот *Typhlocypris cavicola* е ендемичен на пештерата.

## Наводи


## Надворешни врски

* Официјално мрежно место

Категорија:Пештери во Словенија
Категорија:Знаменитости во Словенија
Категорија:Општина Иванчна Горица
Манолис Ангелопулос

**Манолис Ангелопулос** (8 април 1939 година – 2 април 1989 година, Лондон) ― популарен грчки пејач, композитор и текстописец од ромска народност.

За време на неговото детство Ангелопулос патувал низ цела Грција со својот семеен караван од елинизирано-циганско потекло, продавајќи разновидна стока од теписи до лубеници. Камионите на караванот имале микрофон и тој почнал да ги продава овие предмети преку користење на неговиот пеjачки глас преку звучниците. Откако го изгубил својот татко кога имал 13 години, тој се обидел да му помогне на своето семејство работејќи во неколку клубови. Неговиот талент за пеење привлекло многу композитори и продуценти, нудејќи му можност да ја сними својата прва песна во 1957 година.

Тој се здобил со популарност во текот на 1960-тите преку неговите љубовни песни, како и песните за грчките бегалци и егзотичните места. Тој исто така внел мешавина од грчко-циганско-арапски влијанија во неговите песни. Неговата песна Твоите црни очи се смета за една од неговите најпопуларни песни. Мелодијата била заснована на мелодија на либанскиот пејач Фајруз. 

Манолис Ангелопулос починал во лондонската болница на 2 април 1989 година, една недела пред да наполни педесет години, поради компликации од операција на срцето (троен бајпас). Тој бил еден од најпознатите пејачи во Грција.

Тој се оженил со родна Гркинка, Ана Василеу, која исто така била пејачка. Имале три деца; Елијас, Статис и Марија, чиј кум бил Стелиос Казанцидис. 

## Познати песни

* "Τα μαύρα μάτια σου" (Твоите црни очи),
* "Τη βαρεθηκε η ψυχη μου" (Мојата душа е уморна од тоа),
* "Σβήσε με κυρά μου" (Излези со мојата госпоѓа),
* „Τα φιλιά σου είναι φωτιά“ (Вашите бакнежи се оган).

## Наводи

Категорија:Починати во 1990 година
Категорија:Родени во 1939 година
Категорија:Луѓе од Грција
Категорија:Починати во Лондон
Категорија:Грчки Роми
Категорија:Грчки пејачи
Категорија:Грчки композитори
Дамијан Ле Бас

**Дамијан Ле Бас** (30 јануари 1963, Шефилд – 9 декември 2017 година, Вортинг) бил британски уметник поврзан со етикетата Аутидер Арт (или „Арт Брут“), како и водечки експонент на „Ромската револуција“ во уметноста.

## Животот
Ле Бас бил од ромско потекло. Ле Бас присуствувал на Кралскиот колеџ за уметност.

Тој живеел и работел со својата сопруга, ромската уметница Дилејн Ле Бас, во Западен Сасекс на јужниот брег. Тој бил татко на писателот Демијан Ле Бас.

## Колекции
Од 1987 година, неколку дела на Ле Бас се чуваат во колекцијата на дела на Масгрејв-Кинли од клучни аутсајдер уметници, управувани од Моника Кинли, до нејзината смрт во 2014 година.  Неговите понови дела се наоѓаат, меѓу другото, во збирките на Перпетум Мобиле.

## Изложби
Тој често изложувал во ОК и Германија, а неговите дела биле прикажани во Музејот Модерна во Шведска, во Јапонија, Франција, Финска и САД. Тој бил добро познат во круговите на Аутсајдер Арт, и бил изложен како дел од анкета-шоу на Арт Брут во Малме Констхал во 1991 година.  Бил учесник на Прашкото биенале 3. 

Во подоцнежните години, искуството на патникот - ромско - циганско станало рекурентна тема во неговата работа. Ле Бас бил поканет да учествува на 1. Ромски павилјон на Биеналето во Венеција во 2007 година. Последователно, тој станал движечка сила зад Вечниот ромско-цигански павилјон во Венеција во 2009 година и ко-иницијатор на 4-тиот Ромски павилјон што се одржал во Берлин во 2013 година.

Тој често изложувал во Велика Британија и Германија, а неговите дела биле прикажани во Јапонија, Франција, Финска, Шведска и во САД.

* Малме Констхал, Малме, Сканија, Шведска, 1991 година. Анкета-шоу на Арт Брут.
* 1. Ромски павилјон на Биеналето во Венеција, 2007 година. 
* Музеј на современата уметнност, Стокхолм, Шведска
* Прашко биенале 3

## Наводи

## Надворешни врски

* Вечниот Ром-Циган
* ЧАВИ: Враќање на застапеноста на циганите, галерија Новас, Лондон
* Галерија на транзиција: Избрани уметници
* Галерија Англија и Ко, Лондон

Категорија:Починати во 2017 година
Категорија:Родени во 1963 година
Делани (Горна Лужица)

**Делани** (горнолужички за „низина“) — вообичаеното име за нискиот, поголем дел од поранешниот имот на опатијата Сент Мариенстерн во Паншвиц-Кукау во германска Лужица. Регионот е во центарот на областа Бауцен покрај реката Клостервасер во Горна Лужица. Се наоѓа помеѓу селата Рекелвиц (горнолужички: *Worklecy*) на југ и Витихенау (горнолужички: *Kulow*) на север и е дел од срцето на денешниот лужичко јазичен регион.

Други села во Ралбиц-Розентал се Ралбиц, Розентал, Шенау и Солшвиц. Од 16-ти до 19-ти век, сите гореспоменати села паднале на територијата на опатијата Мариенстерн и затоа жителите сè уште се католици денес.
Категорија:Горна Лужица
Категорија:Лужички Срби
Категорија:Региони во Саксонија
Праморички мост

**Праморички мост** () — стар камен мост во Населичко, Егејска Македонија.

## Описание
Мостот ја преминува реката Праморица, десна притока на Бистрица. Се наоѓа меѓу населичките села Цакнохор и Сокол, водејќи кон гребенското село Дурвуништа и лежи на самата граница меѓу општините Горуша и Гребен. Дел е од патот Гребен - Цотил, кој служел за како минувалиште за овчарите од Населица кои оделе на зимски пасишта во Тесалија. Мостот има насоченост север - југ и има четири отвори, од кои главниот е широк 15 м и висок 9 м. Целиот мост е долг 49 м, што го прави најдолгиот камен мост во Егејска Македонија. Според усното предание, изграден е некаде од 1870 до 1880 г. со средства на овчар кој си ја загубил ќерката во речните брзаци. Други извори велат дека е изграден пред 1770 - 1780 г.

Во 1995 г. мостот е прогласен за споменик на културата.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Горуша
Категорија:Споменици на културата во Гребен (општина)
Хисарски мост

**Хисарски мост** () — стар камен мост во Гребенско, Егејска Македонија.

Се наоѓа на сариот пат меѓу гребенските села Радуништа и Хисар. Ја преминува Гребенска Река, околу еден километар под Хисар. Падините на планината се стрмни, а местото е обраснато со дабови. Изграден е во XVIII или XIX век, веројатно пред 1850 г. по сеќавање на мештаните. Според една верзија, мостот го изградиле монасите од подоцна уништениот манастир „Св. Никола“ во месноста Стар Манастир (Палиомонастирио). Според друга верзија, изграден е од жителите на селото, а според трета, поткрепена од името *мост на Пашата* (*του Πασά το γεφύρι*) тој е изграден од турскиот управник на Хисар. Активно се користел сè до 1960-тите.

Мостот има еден лак. Долг е 23 м, широк 3 м и висок 8 м. Краиштата на коловозот по мостот се надолжно оградени со камења, издадени за 10 см над нивото, а истовремено има големи камења во улога на основна ограда и придонесуваат кон убавината на мостот. Ѕидаријата е од делкани камења и малтер, зајакнати со железна арматура.

Во 1995 г. мостот е прогласен за заштитен споменик на културата. Во 1999 г. претрпел реставрација, при што се дополнети камењата што недостасувале.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Гребен (општина)
Кубањска Народна Република

**Кубањска Народна Република (КНР)** или **Кубанска Национална Република (КНР)**, (руски: Кубанская Народная Республика; украински: Кубанська Народна Республiка) — поранешна анти-болшевичка држава за време на Руската граѓанска војна, која ја опфаќа територијата на денешниот Кубањ во Русија.

Републиката била прогласена од Кубањската Рада на 28 јануари 1918 година и ја прогласила својата независност на 16 февруари. Ја опфаќала целата територија на поранешната Кубањска област на Руското Царство. За време на својата кратка независност, таа неуспешно се обидела да се обедини со Украинската Народна Република и Демократска Република Грузија. Кубањската Народна Република била де факто окупирана од силите на Антон Деникин на 6 ноември 1919 година, пред да биде целосно окупирана и анектирана од Советите во пролетта 1920 година.

Категорија:Бело движење
Категорија:Антикомунизмот во Русија
Категорија:Руска граѓанска војна
Категорија:Поранешни словенски држави
Категорија:Држави и територии настанати во 1918 година
Категорија:Држави и територии распаднати во 1920 година
Категорија:Предложени држави
Стумбански дрвен мост

**Стумбански дрвен мост** () — дрвен мост во градот Негуш, Егејска Македонија. Се наоѓа во населбата Стумбани и е првиот по редослед мост на Арапица во градот. Во Стумбани во 1822 г. за време на Негушкото востание во реката се удавиле мештани за да избегнат последици. Под дрвениот мост има изграден бетонски мост со истото име.

Во 2002 г. мостот е прогласен за споменик на културата. Одржуван е од Општина општината.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Негуш (општина)
Антсла

**Антсла** (естонски: *Antsla*) — град во југоисточна Естонија, во округот Виру. Градот е центар на парохијата Антсла. Антсла е создадена во 1405 година, додека во 1938 година стекнал ранг на град.

Антсла се наоѓа на железничката пруга Валга-Печори, но од 2001 година железничкиот сообраќај на линијата е неактивен. Градот има индустрија на производство на мебел.

## Географска положба
лево|мини|200x200пкс
Се наоѓа на југоисточниот дел на Естонија во близина на железничката пруга Валга-Псков. Растојанието до административниот центар на округот - градот Виру, е 27 километри.

## Демографија
Според пописот од 2018 година, во градот живееле 1.311 луѓе, од кои 98,4% биле Естонци.

## Историја
На земјиштето на фармата Хаука (во 1762 година се спомнува селанец со име Хаука Питер), кое припаѓало на имотот Вана Анцла, во 1887 година бил изграден конакот Сиксала. Околу него почнала да се формира населба, која најпрвин била наречена Сиксала, а потоа Хаука. Во 1889 година, во близина на населбата била завршена изградбата на железницата Валга-Псков, станицата станала позната како Анзен (по имињата на имотите Вастсе-Анцла и Вана-Анцла). Според некои информации, на таблата на станицата имало натпис Анчел. Во околината на населбата почнале да се градат куќи и објекти, а се развило и мало производство и трговија.

Во 1918 година, фармата била окупирана од германските трупи и функционирал подземен револуционерен комитет формиран од Питер Амбетс.

Во 1920 година, Антсла доби статус на село, а во 1938 година - град.

Во периодот од 9 јули 1941 до 14 август 1944 година, траела германската окупација на Антсла; како резултат на војната, повеќе од половина од градот бил уништен.

Во 1950-1959 година, Антсла била центар на регионот Антсла.

На 22 јуни 1993 година, градот добил статус на самоуправа, во 1999 година се спои во парохијата Антсла и до административната реформа на естонските локални власти во 2017 година бил негов административен центар.

## Инфраструктура
Градот има градинка, гимназија (605 ученици во учебната 2002/2003 година, 457 ученици во учебната 2009/2010 година), музичко училиште, пошта, Дом на култура и спорт, библиотека, шопинг центар, 3 продавници за храна, куќи, продавница за градежни материјали, 2 кафулиња, 2 ресторани и кафеана. Низ градот минуваат неколку возови и окружни автобуски линии. Во просториите на поранешната градска болница се сместени Центарот за матични лекари, непрофитната медицинска организација Антсла Хаигла МТУ (лабораториски тестови, физиотерапија, масажа, радиографија и ултразвучни прегледи) и дом за нега со 20 кревети.

Железничката станица Антсла престанала со работа во раните 2000-ти.

## Збратимени градови

*  Перхо, Финска
*  Уусикаупунки, Финска

центар|мини|1009x1009пкс|Панорама на Антсла

## Наводи


Категорија:Градови во Естонија
Варска

**Варска** (естонски: *Värska*; сето: *Verska*) — мала населба (*алевик*) во парохијата Сетомаа, во округот Виру, југоисточна Естонија. На пописот од 2011 година, населението во населбата било 443 жители.

## Географија
Се наоѓа на границата со Естонија помеѓу регионот Печора и регионот Псков во Руската Федерација, на десниот брег на делтата на реката Мустоја.

## Историја
Претходно било познато како село Верхустински или Веркустие. Почнувајќи од 1914 година, во областа Псков, во провинцијата Псков, постоела Слободска парохија (со центар во селото Верхостие) на територијата на современите парохии на Варска и Микитамае во Естонија, како како и парохиите Кулеискаја и Круппскаја од областа Печора во Руската Федерација.

Пред потпишувањето на мировниот договор од Тарту на 2 февруари 1920 година, селото Варска било дел од Слободска парохија на областа Псков во РСФСР.

Во 1922 година, Варска станал центар на парохија во областа Печора. Во 1937 година, Варска добила статус на населба.

Во советскиот период, селото било центар на селскиот совет на Варска, кој вклучувал 23 селски населби.

## Демографија
Според пописот од 2020 година, во селото живееле 415 луѓе, од кои 95,7% биле Естонци (сето луѓето не биле идентификувани во списокот на националности).

## Инфраструктура
Селото е центар за одмор. Во селото има санаториум „Вјарска“ со бања. Во близина на селото се извира минерална вода. Верска има гимназија (213 ученици во учебната 2002/2003 година, 162 ученици во учебната 2009/2010 година), музичко училиште, културен центар, младински центар, библиотека, пошта и аптека.

## Галерија

Податотека:Церковь Вярска.jpg|Црква во селото
Податотека:Värska, Võru county.jpg|Базен
Податотека:Forest around Värska, Estonia.jpg|Шума во Варска
Податотека:Õrsava järv 2021 07.jpg|Езеро во Варска
Податотека:Банк, почта в Вярска.jpg|Пошта и банка во селото
Податотека:House Varska Värska.jpg|Стара куќа


## Наводи

Категорија:Населени места во Естонија
Категорија:Бањски градови во Естонија
Папатачки мост

**Папатачки мост** () — стар камен мост во Гребенско, Егејска Македонија. Сместен е меѓу селата Бишово и Чирак и пресича приток на Праморица. Изграден е во XIX век. Има еден отвор.

Во 1995 г. мостот е прогласен за заштитен споменик на културата. Ремонтиран е во 2010 г.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Гребен (општина)
Миралиски мост (1854)

**Миралиски мост** () — стар камен мост во Населичко, Егејска Македонија. Ја преминува реката Праморица, на околу половина километар од селото Мирали, и го поврзува тоа село со селата Жупан и Либохово.

Мостот е изграден во 1854 г. Подигнат е со средства на ајдукот Николаос Замброс од гребенското село Воденско. Според преданието, тој не успеал да ја премине реката кога бегал од неговите гонители и решил да се скрие во Мирали. За возврат на селаните им дал пари за изградба на мост. За градител на мостот се смета Николаос Анагностис Ѕјуфас (1824 - 1892) од Либохово. Парапетите се изработени од селските мајстори Евтимиос Зјулас и Атанасиос Пулиос.

Мостот има еден лак со распон од 14,2 м и висина на лакот од 9,1 м.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Горуша
Категорија:Појавено во 1854 година
Кримински мост

**Кримински мост** () — стар камен мост во Населичко, Егејска Македонија. Ја преминува реката Праморица на патот кој ги поврзува селата Кримин со Цотил.

Мостот има камена петсводна конструкција. Изграден е во 1802 г. со средства на попот Стерјо од Кримин со попадијата. Му се припишува на познатиот градител Калфа Вранга, но веродостојноста на овој податок е неутврдена бидејќи нему му се припишуваат голем број градби.

На 3 септември 1947 г. два лака се дигнати во воздух. Мостот е проширен и покриен со бетонски плочи широки 3,7 м, покриен со асфалт е и по него сообраќаат моторни возила.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Горуша
Категорија:Појавено во 1802 година
Геруксалис

**Геруксалис** () — камен мост во Нигритско, Егејска Македонија.

Се наоѓа кај селото Гајдарохор (Ајдонохори). Изграден е од сложена камена ѕидарија. Има еден лак и служи како патен мост.

Во 2005 г. е прогласен за споменик на културата заедно со мостот „Дриста“ како „*посебни дела на техничката традиција, складно интегрирани во природниот предел на тој крај*“.

## Наводи

Категорија:Мостови во Егејска Македонија
Категорија:Споменици на културата во Визалтија
Кармен (1942 филм)

мини|Постер за Кармен (филм од 1942 година)
***Кармен*** е француско-италијански музички драмски филм во режија на Кристијан-Жак и со Вивиен Романс, Жан Мара и Лисјен Кодел во главните улоги. Станува збор за верзија на познатата опера. Иако е снимен во 1942 година, тој бил објавен дури во 1944 година во Франција и 1945 година во Италија.

Тој бил еден од најпопуларните филмови во Франција во 1945 година со приеми од 4.277.813.

Филмските сетови биле дизајнирани од уметничкиот директор Роберт Гис. Снимен е во студиото Скалера во Рим.

## Улоги

* Вивиен Романс како Кармен
* Жан Мара како Дон Хосе
* Лисјен Кодел како Гарсија
* Жулиен Берто како Лукас, ле матадор /Лукас, матадор
* Жан Брошар како Лилас-Пастија
* Жорж Туреј како Данкаир
* Адријано Римолди како Маркез, поручник на змејовите / Маркез,Поручник на змејовите
* Ели Парво како Памела
* Марио Галина како Трговец / Трговец
* Маргерит Морено како Циганка / Ромка
* Бернард Блиер како Ремендадо

## Наводи

## Библиографија

* Анат Зангер. *Филмски преработки како ритуал и маскирање: од Кармен до Рипли* . Амстердам универзитетски прес, 2006 година.

## Надворешни врски

*  на IMDb
* Преглед на филмот во *[[The New York Times|Њујорк Тајмс]]*

Категорија:Италијански филмови
Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Шпанија
Категорија:Филмови од 1942 година
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Category:Ромски филмови
Кармен (филм од 1984)

***Кармен*** е француско-италијански филм од 1984 година во режија на Франческо Рози. Станува збор за филмска верзија на операта *[[Кармен (опера)|Кармен]]* на Бизе. Јулија Мигенес ја играла главната улога, Пласидо Доминго како Дон Хосе, Руџеро Раимонди како Ескамило и Фејт Ешам како Микаела. Лорин Мазел го диригира Националниот оркестар на Франција.

Филмот бил премиерно прикажан во Франција на 14 март 1984 година, а во САД на 20 септември истата година. Во 1985 година, филмот бил номиниран за наградата Златен глобус за најдобар странски филм.

## Улоги

* Џулија Мигенес-Џонсон како Кармен
* Пласидо Доминго како Дон Хосе
* Руџеро Раимонди како Ескамило
* Фејт Ешам како Микаела
* Франсоа ле Ру како Моралес
* Џон-Пол Богарт како Зуњига
* Сузан Даниел како Мерседес
* Лилијан Вотсон како Фраскита
* Жан-Филип Лафонт како Данкаир
* Жерар Гарино како Ремендадо
* Џулиен Гиомар како Лилас Пастиа
* Акурсио Ди Лео како водич
* Марија Кампано како Мануелита
* Кристина Хојос како танчерка
* Хуан Антонио Хименес како танчер

## Продукција
Рози избрал за  1875 година за тој период и целосно снимал на локации во Андалусија, користејќи ги Ронда и Кармона и самата Севиља за да ја симулира Севиља од таа ера. Работел со својот долгогодишен соработник, кинематограферот Пасквалино Де Сантис, и со Енрико Џоб кој ги надгледувал сценографијата и костимите. Рози ги признал илустрациите на Гистав Доре за *Шпанија* на Барон Чарлс Давилие (кој бил објавен во сериска форма во 1873 година) како негов главен извор за визуелниот дизајн. Тој верувал дека Бизе, која никогаш не ја посетила Шпанија, се водела од овие гравури и снимала сцени на некои од точните места што Доре ги нацртал.
лево|мини|250x250пкс| Рингијата со бикови во Ронда, една од локациите за снимање на ''Кармен''

## Критички прием
Полин Каел позитивно го оценува филмот во нејзината збирка филмски критики, *State of the Art*:Пегите на Џулија Мигенес-Џонсон Кармен е главната слава на продукцијата. Нејзиното шетање, нејзината темна, неуредна, шушкава коса - нејзината сексуална достапност - го привлекуваат Дон Хосе и го излудуваат. Кармен, која е верна на нејзините инстинкти, претставува сè што тој се обидува да го потисне. Но, откако тој ја напуштил армијата и ја изгубил почитта што му значела се, тој мислел дека таа му должи доживотна посветеност. Грешката на Кармен била во тоа што мислела дека може да го земе како љубовник под свои услови.

## Домашни медиуми
Кон крајот на 2011 година, филмот бил објавен и на обичен, анаморфски подобрен Регион 1 ДВД и на Blu-ray.

## Награди и номинации

## Наводи

## Надворешни врски

* Carmen at IMDb
* 

Категорија:Жорж Бизе
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Шпанија
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Француски филмови
Категорија:Италијански филмови
Категорија:Филмови од 1984 година
Категорија:Category:Ромски филмови