Приказната за цар Салтан (опера)

**„Приказната за цар Салтан“** — опера во 4 чина со пролог (7 сцени) на Николај Римски-Корсаков. Либретото е на Владимир Белски според истоимената приказна од Александар Сергеевич Пушкин.

## Историја на создавањето
Идејата за пишување опера заснована врз бајката на Пушкин дошла до композиторот непосредно по крајот на „Невестата на царот“, а развојот на сценариото го започнал зимата 1898-1899 година. Операта требало да ја заврши до стогодишнината од раѓањето на Пушкин (во 1899 година). Активен член на композиторот станал неговиот либретист, Белски. Во пролетта 1899 година, композиторот започнал да компонира музика. До есента, операта била напишана, а во јануари следната година, работата на операта била завршена. Премиерата на „Приказната за цар Салтан“ се одржала на 21 октомври (2 ноември) 1900 година на сцената на московската приватна опера - Асоцијација на театарот Солодовниковски. Диригент бил Михаил Иполитов-Иванов, а дизајнер на производство - Михаил Врубељ.

Самиот композитор особено ја сакал оваа опера. По драматичната „Невестата на царот“ таа станала олицетворение на лесен хумор.

## Ликови

## Заплет
Дејството се одвива делумно во градот Тмутаракан, делумно на островот Бујан.

### Пролог
мини|300x300пкс|Дизајн на првиот чин
Зимска вечер. Селска куќа. Три сестри предат. Постарата и средната сестра не се премногу ревносни, охрабрени од бабата Бабариха.

Сепак, помалата сестра, Милитриса, не седела со скрстени раце. Постарите сестри се фалеле една со друга со својата величественост и убавина и сонувале што би сторила секоја од нив ако стане царица. На вратата од мансардата, Цар Салтан застанал, минувајќи со свита болјари. Тој го слушнал разговорот на сестрите. Најстарата од нив ветувала дека ќе организира гозба за целиот свет, средната ветувала дека ќе ткае платна, додека Милитриса ветувала дека ќе роди херој за таткото-цар. Царот влегува во собата. Зачудените сестри и Бабариха паѓаат на колена. Царот им наложува на сите да го следат во палатата за да бидат: Милитриса - царица и нејзините сестри - готвачка и ткајачка. Сестрите се изнервирани и бараат од Бабариха да им помогне да ѝ се одмаздат на Милитриса. Втората предлага план: кога Салтан ќе замине во војна, а неговата сопруга ќе роди син, тие ќе му испратат писмо на царот наместо добрата вест:

„царицата се породи во ноќта

Ниту син, ниту ќерка,

Ниту глушец, ниту жаба,

Но, непознато животно.“

Сестрите го одобруваат планот и однапред се радуваат.

### Прв чин
мини|300x300пкс| Дизајн на првиот и третиот чин
Кралскиот двор во Тмутаракан. Милитриса е тажна. Во близина се нејзината Бабариха и буфон, слуги и на портата чувари. Готвачот влегува со послужавник со храна. Се појавува стар дедо и го замолува да го пушти да го види принцот за да го забавува со бајки. Ткајачката доаѓа да го покаже сложениот килим што го ткаела. Принцот се разбудил. Дадилките му пеат смешна детска песна „Ладушки“. Кралскиот двор е исполнет со луѓе. Секој му се восхитува на принцот, а хорот пее здравици во чест на него и царицата.Туркајќи ја толпата, пијан писател влегува со писмо од Цар Салтан. Тој се жали за тоа колку лошо го примил царот и раскажува за „гостопримливата“ баба која го нахранила и го напила. Службениците ја читаат кралската повелба:

„Царот им наредил на своите болјари,
Не губете време
И царицата и потомството
Фрлете ги во буре во бездната на водите. "

Сите се збунети. Милитриса е очајна. Сестрите и Бабариха злобно се радуваат. Приведен е принцот Гвидон. царицата го прегрнува, истурајќи ја својата тага во тажна песна. Тие спремаат огромно буре. Под плачот и жалењето на луѓето, царицата и нејзиниот син се заѕидани во буре и однесени до брегот. Крикот на толпата се спојува со звукот на брановите што доаѓаат.

### Втор чин
мини|300x300пкс| Дизајн на вториот чин. 1940 година
Брег на островот Бујан. Оркестарот дава величествена слика на елементот на водата. На сртот на бранот, се појавува буре и исчезнува. Постепено морето се смирува, го исфрла бурето на брегот и од него излегуваат Милитриса и пораснатиот принц. Тие се радуваат што се спасиле, но царицата е загрижена: на крајот на краиштата, „островот е празен и див“. Гвидон ја смирувал својата мајка и се занимавал со практична активност: прави лак и стрела. Одеднаш се слушнала бучава од борба и стенкање: токму на морето „лебед стои сред островот, змејот лебди над него“. Гвидон се насочува и испушта стрела од лакот. Се стемнува. Зачудената царица и принцот го гледаат лебедот како излегува од морето. Таа му се обраќа на својот спасител Гвидон со благодарност, му ветува дека ќе му се оддолжи со добра и ја открива нејзината тајна:

Вие не го предадовте лебедот,
Ја остави девојката жива.
Не убивте змеј
Застрелан е волшебникот.

Лебедот птица го советува да не тагува, туку да легне во кревет. Милитриса и Гвидон одлучуваат да го следат советот. Мајката му пее приспивна песна на својот син. Двајцата заспиваат. Доаѓа зора, чудесниот град Леденец излегува од утринската магла. Царицата и принцот се будат восхитувајќи се на визијата, а Гвидон претпоставува:

Гледам: Лебедот ме теши.

Еден буден народ излегува од портите на градот, благодарение на Гвидон што ги ослободил од злобниот волшебник и го замолиле да владее во славниот град Леденец.

### Трет чин
лево|мини|268x268пкс| Иван Билибин. Скица на костум на болјар. 1936 г.

#### Сцена прва
Брег на островот Бујан. Во далечината, се гледа брод кој носи гости-бродоградители до Тмутаракан. Гвидон копнежливо ги чува. Тој ѝ се жали на птицата Лебед дека му е здодевно од сите чуда на островот и сака да го види својот татко, толку многу што и самиот останува невидлив. Лебедот се согласува да го исполни неговото барање и му вели на принцот да се фрли во морето трипати за да се претвори во бумбар. Се свири познатиот оркестарски лет на бумбарот - тоа е Гвидон кој лета за да го стигне бродот.

#### Сцена два
Кралскиот двор во Тмутаракан. Цар Салтан седи на престолот - тој е тажен. Околу него се готвачката, ткајачката и стројникот бабата Бабариха. Бродот доаѓа на брегот. Трговците гости се поканети кај кралот, седнати на маса натоварена со садови и угостени. Како благодарност, гостите започнуваат приказни за чудата што ги виделе на светот: појавата на еден пуст остров во прекрасниот град Леденец, во кој живеат и верверица, која гриза златни ореви и да пее песни, и триесет и три херои.

Готвачката и ткајачката се обидуваат да го одвлечат вниманието на царот со други приказни. Желбата на цар Салтан да го посети прекрасниот остров станува сè посилна. Тогаш Бабариха зборува за најчудесното чудо: за прекрасната принцеза, која со убавина „ја затемнува божјата светлина преку ден, ја осветлува земјата ноќе“. Тогаш бумбарот ја боцка Бабариха во самото око и таа вреснува. Започнува општа гужва. Бумбарот го бркаат, но тој безбедно одлетал.

### Четврти чин
мини|300x300пкс| Иван Билибин. Дизајн за третиот и четвртиот чин

#### Сцена прва
Брег на островот Бујан. Вечер. Гвидон сонува за убава принцеза. Ја повикува птицата Лебед, ја признава својата љубов кон принцезата и бара да ја најде. Лебедот не го исполнува веднаш неговото барање: таа не е сигурна во неговите чувства. Но, Гвидон инсистира и е подготвен да ја следи својата сакана „дури и подалеку од далечните земји“. Конечно, Лебедот му вели:



Не, зошто да се погледне далеку?
Со длабок здив ќе кажам:
Знајте дека дојде вашата судбина
Таа принцеза сум јас!
Во задебелената темнина, Лебедот принцеза се појавува во блескавиот сјај на нејзината убавина. Доаѓа утро, и се слуша песна - ова е царицата Милитриса која оди кон морето, придружувана од нејзините слугинки. Гвидон и принцезата Лебед ја молат да се согласи на бракот, а Милитриса ги благословува.

#### Сцена втора
Воведниот оркестар раскажува за градот Леденец и неговите чуда: верверичката, хероите, принцезата на Лебедот. Се очекува Салтан да пристигне на островот Бујан. ѕвонат ѕвона. Бродот доаѓа до пристаништето. Свитата на царот излегува на брегот, а по нив цар Салтан, придружуван од готвачката, ткајачката и Бабариха. Гвидон се поздравува со истакнатиот гостин, го седнал на престолот до него и го поканил да се восхитува на чудата. На знак од принцот, најава од труба, најавувајќи појава на кристална куќа со прекрасна верверица, а потоа витези со чичко Черномор, и, конечно, од кулата излегува принцезата Лебед.

Готвачката и ткајачката паѓаат пред нозете на цар Салтан, молат за прошка. Бабариха бега од страв, но од радост кралот им простува на сите.

## Записи

### Аудио записи

### Видео записи

## Надворешни врски

* Опера заговор
* Опера заговор
* Заплетот и звучното снимање на делото
* Звучни записи и сценарио
* Сценарио 

Категорија:Опери на руски јазик