open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Црква „Св. Никола“ - Москополе

**Црквата „Св. Никола“** (; ) — православна црква во Москополе, Албанија. Црквата е подигната во 1721 година.

Таа е споменик на културата во Албанија од 1948 година.

## Историја и опис
[лево|мини| Фрескописаната [припрата на црквата Св. Никола]]
Црквата била изградена во 1721 година. Градбата е  од типот на базилика со наос покриен со купола, припрата и клаустар. Внатрешноста на црквата е украсена со фрески насликани од Давид Селеница и неговите помошници Костандин и Кристо. Уметноста на Селеница се одликува со реалистична природа, за што сведочи портретот на дарителот, како и длабокото теолошко знаење. Според натписот, портретот на дарителот бил завршен во 1726 година и тоа било утврдено од археолошко проучување во 1953 година. 24 години подоцна, во 1750 година, браќата Зографи го насликале клаустарот.

## Литургија
Почнувајќи од 2002 година, во времето на објавувањето на студијата за Власите од страна на германскиот истражувач Теде Кал, свештеникот Томаи ја држел источната православна литургија во црквата на влашки, врз основа на текстот во рамките на Ароманскиот Мисал, а потоа и на албански јазик. На влашки, Свети Никола е .

## Наводи

## Надворешни врски
* Слики од црквата

Категорија:Православни цркви во Албанија
Категорија:Споменици на културата во Албанија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Храмови посветени на Свети Никола
Категорија:Цркви во Москополе
Црква „Св. Атанасиј“ - Москополе

**Црквата „Св. Атанасиј“** () — православна црква во Москополе, Албанија.

## Историја и опис
Црквата била подигната во 1721 година. Црквата денес служи како гробна црква во Москополе. Таа е црква од типот на базилика, со средиштен кораб и два странични кораби, а се наоѓа на североисточната страна на Москополе, кај населбата Акамнел. Црквата има две куполи кои се наоѓаат на два главни столба и осум околни столбови. Димензиите на двата кораби се 19m x 10,50 м x 8 м, а должината на куполите достигнува до 9 м. Апсидите се украсени однадвор со седум свода на главниот влез и по четири сводa на секоја страна. Страничните сводови на врвот имаат мали прозорци. Клаустарот е долг 18,90 метри и широк 2,85 метри, опкружен со 6 свода, кои стојат на 5 столба, секој покриен со двојни капители.

На надворешните фрески на црквата е претставено старо писмо на влашки јазик, откриено во 2005 година. Натписот е напишан со грчка азбука: , во современиот влашки правопис , веројатно значи „Со раката Божја со Атанасис Филипу“ иако  не се толкува еднозначно.

Црквата е прогласена за споменик на културата во Албанија. И покрај ова, нејзините икони биле украдени 5 пати од 1990 до 2010 година. При последната кражба биле украдени иконите насликани во 1724 година.
[лево|мини| Фескописот на [припратата на црквата Свети Атанасиј]]

## Наводи

Категорија:Православни цркви во Албанија
Категорија:Споменици на културата во Албанија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Храмови посветени на Свети Атанасиј
Категорија:Цркви во Москополе
Црква „Света Марија“ - Сиња

**Црквата Света Марија** (албански: *Kisha e Shën Marisë*) — црква во Сиња, село во близина на Белград, Албанија. Станала споменик на културата во Албанија во 1948 година.
## Наводи

Категорија:Споменици на културата во Албанија
Категорија:Цркви во Белград (Албанија)
Категорија:Згради и градби во Албанија
Црква „Св. Богородица“ - Леуса

**Црквата Света Богородица** (албански: Kisha e Shën Mërisë) — споменик на културното наследство во Леуса, Пермет, во близина на Ѓирокастро, Албанија.

## Историја и опис
Сегашната црква била изградена во 18 век над остатоците од постара градба која датира од време на владеење на византискиот император Јустинијан I.

## Наводи

Категорија:Цркви во Албанија
Категорија:Споменици на културата во Албанија
Црква „Св. Михаил“ - Белград

**Црквата Свети Михаил** (албански: Kisha e Shën Mëhillit) — средновековна византиска црква надвор од областа на Белградска тврдина на ридот на градот Белград во Јужна Албанија. Како дел од историските центри на Белград и Ѓирокастер, локалитет на светско наследство на УНЕСКО, црквата најверојатно била изградена во XIV век и е посветена на архангел Михаил.

Црквата е релативно мала по големина и е изградена на југ од областа Калаја на стрмна карпа. Таа е крстовидна параклис вградена без внатрешна потпора, со купола на тапан и припрата на западниот дел. Изградена е на крстовиден план со купола на врвот. Ѕидовите се карактеризираат со комбинација на редови од црвена тула со камен. Во внатрешноста на храмот, остатоците од живописните ѕидови задржале само неколку траги. Збирка на фрески и икони се зачувани во денешно време.
## Галерија

Податотека:Berat_-_St._Michael_-_Kirche.jpg
Податотека:St_Michael_Church_Berat_Albania_-_2016-07_01.jpg
Податотека:2011_Berat,_Kościół_św._Michała.JPG


## Поврзано

* Албанската православна црква
* Архитектура на Албанија
* Византиски цркви во Албанија
* Култура на Албанија
* Туристички атракции во Беград

## Наводи

Категорија:Православни цркви во Албанија
Категорија:Споменици на културата во Албанија
Категорија:Цркви од 14 век
Категорија:Координати на Википодатоците
Црква „Св. Теодор“ - Белград

**Црквата Свети Теодор** (албански: *Kisha e Shën Todrit*) — православна црква во Белградската тврдина, Белград, Албанија. Станала културен споменик на Албанија во 1948 година.

## Наводи

Категорија:Споменици на културата во Албанија
Категорија:Цркви во Белград (Албанија)
Категорија:Знаменитости во Белград (Албанија)
Катедрала Успение на Пресвета Богородица (Белград)

**Катедралата Успение на Пресвета Богородица** (албански: *Katedralja Fjetja e Shën Mërisë*')**' — албанска православна црква во Белградската тврдина во Белград, Албанија, посветена на Успението на Пресвета Богородица. Станала културен споменик на Албанија во 1948 година. Од 1986 година во црквата се наоѓа Музејот на икони Онуфри.

## Наводи

Категорија:Споменици на културата во Албанија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Цркви во Белград (Албанија)
Црква „Св. Михаил“ - Москополе

**Црквата „Св. Михаил“** ( или , позната и како *Црква на Архангелите Михаил и Гаврил*) — православна црква во Москополе, денешна Југоисточна Албанија.

## Историја
Црквата била подигната во 1722 година и е една од петте преостанати цркви од некогаш богатото влашко Москополе.

За време на забраната на верата во Албанија, во 1948 година, таа е претворена во споменик на културата на државата. Во 1996 година црквата била цел на вандализам од страна на муслимански фанатици при што 23 слики на светци биле тешко оштетени.

## Архитектура
Црквата е тип базилика со главен кораб и два странични кораби. Димензиите се 33 м x 15 м x 9 м. Постојат два главни столба. Две линии на столбови го делат средишниот кораб од двата странични кораби и сите три кораби имаат иста висина како наосот. Столбовите се поврзани еден со друг во двете насоки. Секој од трите кораби има купола, а секоја од трите куполи е различна. На источната страна апсидата е надвор од куполата и ја покриваат некои столбови. Припратата е на западната страна, а нејзината градба е слична на преостанатиот дел од наосот. Нартексот има камени столбови со сводови и куполи. Клоистарот е отсутен бидејќи е уништен, но се уште има траги од изворниот.

## Наводи

Категорија:Православни цркви во Албанија
Категорија:Споменици на културата во Албанија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Храмови посветени на Свети Архангел Михаил
Категорија:Цркви во Москополе
Јури Кнор

**Јури Кнор** (роден на 9 мај 2000 година) е германски ракометар на Рајн-Некар Ловен и германската репрезентација .

## Кариера

### Клубови
Кнор започнал да игра ракомет во мини-микс од VfL Bad Schwartau. Подоцна се приклучил на МТВ Либек . Покрај тоа, тој играл и фудбал до 2015 година за VfL Bad Schwartau и VfB Lübeck . Кнор се вратил во ВфЛ Бад Швартау, каде што играл во А-Југенд-Бундеслигата. Тој го напуштил VfL во 2017 година, па на 17-годишна возраст и се приклучил на HSG Ostsee N/G, кој го тренирал неговиот татко Томас Нор .

Во 2018 година, Кнор се преселил во ФК Барселона, играјќи за нивниот второлигаш. Во декември 2018 година тој го направил своето деби во најдобриот тим на ФК Барселона, каде што одиграл вкупно 6 натпревари. Во 2019 година потпишал договор за германскиот ракометен-бундеслигашки клуб ГВД Минден . Од 2021 година тој играл за Рајн-Некар Ловен . Со Рајн Некар Ловен го освоил германскиот куп 2023 година .

### Репрезентација
Со Ракометната репрезентација на Германија учествувал на Европското првенство за ракометарки до 18 години во 2018 година, а му било доделено место во Ол-стар тимот како најдобар лев бек. Тој го имал своето деби за сениорската репрезентација во ноември 2020 година 

## Поединечни награди

* Најдобар млад играч на Светското првенство: 2023 година 

## Наводи

## Надворешни врски

* Juri Knorr at the International Handball Federation 
* Juri Knorr at the European Handball Federation 
* Juri Knorr at Olympics.com
* Juri Knorr at Olympedia

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 2000 година
Категорија:Ракометари
Урбан Лесјак

**Урбан Лесјак** (роден на 24 август 1990 година) е словенечки ракометар кој игра за РК Еурофарм Пелистер и за словенечката репрезентација .

Лесјак ја претставувал Словенија на Летните Олимписки игри 2016 година .

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1990 година
Категорија:Ракометари
Црква „Св. Илија“ - Москополе

**Црквата „Свети Илија“** () — православна црква во Москополе (), област Горица, Албанија. Таа е споменик на културата во Албанија.

## Историја и опис
Црквата Свети Илија во Москополе, Албанија е висока 11,5 метри, долга 20 метри и широка 13 метри. Има рамен таван на страничните кораби. Наосот е базилички тип и е поделен на три кораби (наосот и двата странични кораби) со два столба. Столбовите се камени и се поврзани со надолжни сводови, над кои високи ѕидови ги делат корабите. Средишниот кораб е осветлен со прозорци кои се наоѓаат на страничните кораби. На јужната страна е клаустерот, како и припратата. На западната страна немало клаустер. Дворот на црквата бил ограден со ѕидови, на чиј агол постоела камбанарија. Истите се обновени.

## Наводи

Категорија:Споменици на културата во Албанија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Храмови посветени на Свети Илија
Категорија:Цркви во Москополе
Црква „Св. Димитриј“ - Туминец

**Свети Димитриј** () — црква во селото Туминец, Мала Преспа, денес во општината Пустец од Горичката област, Албанија. Влегува во состав на Горичката митрополија на Албанската православна црква.

Црквата претставува гробишен и парохиски храм, сместен во средишниот дел на селото. Храмот е прогласен за културен споменик во 1970 година.

## Наводи


Категорија:Цркви во Горичката митрополија
Категорија:Православни цркви во Албанија
Категорија:Споменици на културата во Албанија
Црква „Пресвета Богородица“ - Москополе

**Црква „Пресвета Богородица“** (, позната и како *црква [[Успение на Пресвета Богородица]]*) — православна црква во Москополе (), област Горица, Албанија. Таа е споменик на културата во Албанија. Црквата најверојатно била изградена помеѓу 1694 и 1699 година, а била фрескописана во 1712 година.
лево|мини| Внатрешноста на црквата Пресвета Богородица

## Наводи

Категорија:Споменици на културата во Албанија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Храмови посветени на Пресвета Богородица
Категорија:Цркви во Москополе
Црква на Успение на Богородица, Лабове е Криќит

**Црквата Успение на Богородица** (,), едноставно позната како црква **Коимиси** или **Света Марија** е византиска православна христијанска црква во селото Лабове е Криќит, во областа Ѓирокастро, јужна Албанија. Таа е еден од најрепрезентативните примероци на византиската архитектура во Албанија.

## Историја
Основањето на црквата датира од 6 век за време на владеењето на византискиот император Јустинијан I (527–565 н.е.). Јустинијан I ја подигнал црквата во спомен на својата мајка. Сегашната зграда датира од 10 век илиспоред друг извор13 век, за време на Епирското Деспотство.

Црквата задржала фрагмент од Чесниот крст поради донација на византискиот император. Според друга традиција, византискиот император ја подарил чудотворната икона на Богородица, позната како Лабовица. До 1967 година била аџилак за околните христијански заедници. Секоја година на денот на Успение на Богородица, поворка со фрагментот од светиот крст, и Лабовица иконата се одржувал до соседните села. Во 1967 година, верските активности биле забранети со атеистичката политика на Народна Социјалистичка Република Албанија. Голем број иницијативи за заживување на ваквите свечености имале ограничени резултати. Реликвијата била изгубена во 1989 година. Според тврдењата во албанскиот печат, го украла ќерката на Енвер Хоџа, поранешен водач на Народна Република Албанија.

Црквата била прогласена за споменик на културата на Албанија. Денес се смета за еден од најзначајните примероци на византиската архитектура во Албанија.

## Архитектура
Црквата споделува голем број типични карактеристики на византиската архитектура од 9 до 11 век. Преку троен премин (трибилон) се обезбедува поврзување на централната патека со помошните патеки како и на припратата.

Неколку архитектонски елементи пронајдени на надворешноста на објектот, како што се куполата, прозорците и комбинацијата од тули и камени работи, се под влијание на современите византиски цркви во западна Македонија. Куполата од 10 век е најстариот примерок на кружна купола пронајдена во регионот на Епир, веројатно еволуција на постариот октагонален стил. Моделот на рибната коска на надворешноста се наоѓа и во голем број современи црковни градби во Епир, западна Македонија и Лаконија, во Грција, иако воопшто не е вообичаена карактеристика во византиската архитектура.

## Поврзано

* Православна автокефална црква на Албанија

## Наводи

## Литература

* 
* 

Категорија:Цркви од 13 век
Категорија:Цркви од 10 век
Категорија:Православни цркви во Албанија
Категорија:Споменици на културата во Албанија
Категорија:Координати на Википодатоците
Кинг Дајмонд

**Ким Бендикс Петерсен** (дански: *Kim Bendix Petersen*; 14 јуни 1956) – дански пејач, текстописец и музичар. Тој е главен вокалист на данскиот хеви метал бенд Mercyful Fate. Тој е познат по неговиот глас (дури и достигнувајќи фалсет). Тој е исто така познат по текстот во неговите песни, од кои некои предизвикале контроверзии.

Mercyful Fate бил основан од пејачот Кинг Дајамонд и гитаристот Ханк Шерман 1981 година. Групата се распадна во 1985 година, но се врати во 1992 година, за повторно да оди на пауза во 1999 година. Во 2019 година, бендот се врати уште еднаш. По првото распуштање на Mercyful Fate во 1985 година, тој ги започна своите соло активности со Мајкл Денер и Тими Хансен (поранешни членови на Mercyful Fate) под свој псевдоним. Има издадено вкупно 12 студиски албуми како дел од неговата соло работа.

## Соло состав
;Членови
* Кинг Дајамонд – вокал (1985 – денес)
* Енди ЛаРок – гитара (1985 – денес)
* Мајк Вид – гитара (1990–1993, 2000 – денес)
* Мат Томпсон – тапани (2000 – денес)
* Понтус Егберг – бас (2014 – денес)

## Дискографија

;Кинг Дајмонд
* *[[Fatal Portrait]]* (1986)
* *[[Abigail (албум)|Abigail]]* (1987)
* *[[Them]]* (1988)
* *[[Conspiracy]]* (1989)
* *[[The Eye]]* (1990)
* *[[The Spider's Lullabye]] (1995)
* *The Graveyard* (1996)
* *Voodoo* (1998)
* *House of God* (2000)
* *Abigail II: The Revenge* (2002)
* *The Puppet Master* (2003)
* *Give Me Your Soul... Please* (2007)

;Mercyful Fate
* *Melissa* (1983)
* *Don't Break the Oath* (1984)
* *In the Shadows* (1993)
* *Time* (1994)
* *Into the Unknown* (1996)
* *Dead Again* (1998)
* *9'' (1999)

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1956 година
Категорија:Дански музичари
Црква „Св. Никола“ - Шелчан

**Црквата Свети Никола** () — црква во Шушица, округот Елбасан, Албанија. Внатрешноста на црквата е целосно покриена со фрески од Онуфри. Станал културен споменик на Албанија во 1948 година.

## Наводи

Категорија:Цркви во Албанија
Категорија:Споменици на културата во Албанија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Згради и градби во Елбасан
Чајанка

[мини|''Попладневна чајанка'' од [Мери Касат, 1891 г.]]
**Чајанка** () — друштвена седенка каде луѓето се собираат за да уживаат во чај, закуски и разговор во опуштена и пријатна атмосфера. Вообичаено, тоа вклучува послужување на различни чаеви, како што се црн, зелен или билен, придружени со ситна храна како сендвичи, колачи и торти. Чајанките често се одржуваат во домови, градини или посебни места, обезбедувајќи пријатен амбиент за пријателите, семејството или познаниците да се поврзат и да поминат квалитетно време заедно. Традицијата на чајанки постои со векови и има културни варијации ширум светот. Не се работи само за чајот и храната; тоа е друштвен ритуал што поттикнува другарство и им овозможува на учесниците да се вклучат во значајни расправи или едноставно да споделат безгрижни мигови. Декорот и бонтонот играат улога во подобрување на доживувањето, при што учесниците често се облекуваат и се придржуваат до учтиви манири, создавајќи севкупна атмосфера на истенченост и уживање.

Чајанките имаат богата историја и културно значење, со потекло од различни делови на светот. Во Англија, на пример, попладневниот чај станал популарен во 1840-тите благодарение на Ана, војвотката од Бедфорд, која ја започнала традицијата на пиење чај и лесни закуски помеѓу ручекот и вечерата. Замислата наскоро се раширила, развивајќи се во отмен друштвен настан поврзан со истенченост и гостопримство. Во Азија, чајните церемонии имаат културно значење, нагласувајќи го подготвувањето и пиењето чај како вид уметност и средство за поттикнување на внимание и склад.

Поставувањето на чајанката често вклучува фини украси, нежни чајни шолји и отмени прибори. Атмосферата во целост е мирна и привлечна. Чајанките се разновидни, почнувајќи од формални настани со сложени средини до секојдневни собири во двор. Тие исто така можат да слават одредени поводи како што се родендени, венчавки, па дури и деловни состаноци.

## Поврзано

* Чај
* Чај во Обединетото Кралство
* Јапонска чајна церемонија

## Наводи

## Надворешни врски

* Woburn Abbey - origin of Afternoon Tea 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Чајна култура
Манастир Дувјан

**Манастирот Дувјан** ( ) познат и како **Манастир на Светите Квирик и Јулија** ( ) и манастирот **Раѓање на Богородица,** е византиски манастир кој се наоѓа во западниот дел на селото Дувјан, округот Ѓирокастро, јужна Албанија.

## Локација
Манастирот се наоѓа на долината Дрино, во регионот Дропул и се наоѓа помеѓу градовите Ѓирокастро и Делвина во јужна Албанија. Го надгледува патот меѓу двата града од ридот каде што се наоѓа. Тој е само еден од неколкуте манастири што може да се најдат во долината Дрино.

## Историја
Манастирот е датиран од 6 век, сепак, ова е оспорено поради белешките оставени од поранешен монах кој работел во манастирот, кој тврдел дека манастирот бил изграден во 1089 година Манастирот е посветен на Богородица.

Тој бил подложен на реставрација во 1960-тите и бил подигнат на ниво С''поменик на културата'' од страна на албанската влада во 1963 година. Сепак, потребен е уште еден проект за реставрација бидејќи голем дел од 3000 квадратни метри на манастирот се речиси урнати.

Во летото 2006 година, жителите на селото објавиле дека потомците на поранешниот свештеник на селото, *Папа Власи*, ископале икона од нивната градина. Објектот, опишан како амблем и датиран од 1819 година, ги носи имињата на 6 светци (Света Јулија, Теодор Стратилат, Јован Златоуст, Свети Харалампиј, Свети Елефтериј и Свети Поликарп) и наводно содржи коски на тројца од нив. За да го спречат овој многу редок предмет од можна кражба, жителите на Дувјан одвреме-навреме го менувале местото на иконата.

На 5 јуни 2010 година, манастирот бил ограбен од неидентификувани лица. Од црквата биле украдени стар дрвен крст, неколку икони, ткаенина со уметничка и историска вредност, а разбојниците уништиле дел од иконостасот од резбано дрво. Манастирот претходно бил ограбен во 1997 година кога биле украдени некои многу стари икони и други вредни предмети. Моментално загрозени се сводовите на ѕидовите, камбаната, *трпезаријата* и другите делови на манастирот да паднат. Моментално за манастирот доброволно се грижи Спиро Панајоти, учител во пензија.

## Образование
Во 1777 година во манастирот било основано грчко училиште од страна на православниот мисионер Козма од Етолија. Подоцна, во 1858 година, грчкото образование било проширено по иницијатива на локалниот монах Герасимос, кој основал женско, средно ниво и училиште за везење. Овие образовни установи непрекинато функционирале до 1858 година, а нивните трошоци ги покривал самиот манастир. Грчкото образование било активно во манастирот до 1913 година. Последниот директор на училиштето бил Константинос Зерис.

## Поврзано

* Дропул

## Наводи


Категорија:Образованието во Отоманското Царство
Византиска црква, Лин

**Византиската црква** () — разурната црква во Лин, округот Корча, Албанија. Тоа е културен споменик на Албанија. Црквата е вклучена во можната локација на УНЕСКО на природното и културното наследство на Охридскиот регион (Албанија).

Црквата била изградена во 6 век од нашата ера, во ерата на Јустинијан.

## Наводи


Категорија:Цркви од 6 век
Категорија:Споменици на културата во Албанија
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Цркви во Албанија
Црква „Св. Варвара“ - Лин

**Света Варвара** () — црква во селото Лин, во општината Поградец од Горичката област, Албанија. Влегува во состав на Горичката митрополија на Албанската православна црква.

Градбата претставува трикорабна базилика со повисок среден кораб.

## Местоположба
Црквата се наоѓа во западниот дел на Линскиот Полуостров, во непосредна близина на Охридското Езеро.

## Историја
Црквата е изградена во крајот на XIX век.

Иконостасот, владичкиот престол и амвонот се дела на видниот градител и копаничар Тодор Петков

## Наводи


Категорија:Цркви во Горичката митрополија
Категорија:Православни цркви во Албанија
Црква „Св. Панталејмон“ - Тушемишта

**Свети Панталејмон** () — црква во селото Тушемишта, во општината Поградец од Горичката област, Албанија. Влегува во состав на Горичката митрополија на Албанската православна црква.

Црквата се наоѓа на рид во средишниот дел на селото. Во 1967 г. било откриен вреден ранохристијански мозаик, поради што црквата била прогласена за културен споменик.

## Наводи


Категорија:Цркви во Горичката митрополија
Категорија:Православни цркви во Албанија
Категорија:Споменици на културата во Албанија
Ценово (Русенско)

**Ценово** () — село во Североисточна Бугарија, административен центар на Општина Ценово во Русенската Област. Има население од околу 1.530 жители (2022).

## Географија и местоположба
Иваново се наоѓа во средниот дел на Дунавската Рамнина во близина на реката Јантра. Селото се наоѓа на 51 километри југозападно од регионалниот центар Русе и на 275 километри од главниот град Софија. 

## Историја
Ценово настанало како турски чифлик на Кара Али од Цариград, кој бил буљукбаша на бостанџиите во „Ѓулхане“ (глава на парковите во султанската градина). Административната зграда на чифликот се викала **Чауш-хан**. Во немирни времиња кон крајот на XVII и почетокот на XVIII век, околу анот се населувале бегалци од блиските и од далечните населби заради безбедност, засолниште и опстанок. Повеќето од бегалците основале семејства именувани по нивните родни села. Како што растела населбата, нејзиното име било сменето од Чауш-хан во **Чауш-ќој** — село на чаушинот (Кара Али Чауш). Со ова име селото постоело до ослободувањето на Бугарија во 1878 година. По тој датум, името се зачувало со земање на наставката -ево, и станало **Чаушево**. Со наредба на Министерскиот совет на Бугарија бр. 2820 од 14 август 1934 година, селото Чаушево било преименувано во **Ценово** по познатиот свиштовски трговец Димитар Ценов, кој донирал 50 милиони лева за изградба на високото трговско училиште во блискиот град Свиштов.

## Наводи

## Надворешни врски
* Мрежно место на Општина Ценово

Категорија:Населени места во областа Русе
Категорија:Села во Бугарија
Жед (филм од 1969)

**„Жед“** (српскохрватски: *Žeđ*) — југословенски тв-филм од 1969 година, во режија на Јоаким Марушиќ, снимен по сценариото на Крешо Новосел, засновано врз истоимениот расказ на Иво Андриќ. Монтажата ја направила Живка Топлак, директор на фотографијата е Миливој Вижинтин, а музиката е дело на Миљенко Прохаска. Улогите ги играат: Вања Драх, Ива Марјановиќ, Угљеша Којадиновиќ, Слободан Алигрудиќ, Вјенцеслав Капурал, Крунпо Валентиќ, Дамир Мејовшек и Саша Биндер.

## Синопсис
Дејствието се одвива во 1878 година за време на австроунгарската окупација на Босна и Херцеговина. Заповедникот на жандармериската станица во Соколац добива задача да го уништи ајдучкото движење во тој крај. Заповедникот бара од уапсениот водач на ајдуците (кој е ранет) да ги предаде другарите, а кога тој одбива, наредува да го мачат со жед. Младата сопруга на заповедникот, која штотуку е дојдена од градот, тешко го поднесува мачењето на ајдукот кој е затворен во подрумот на нивната куќа...

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Хрватски филмови
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови на хрватски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Босна
Категорија:Филмови засновани на раскази
Категорија:Филмови на Телевизија Загреб
Категорија:Филмови од 1969 година
Категорија:Филмови на Јоаким Марушиќ
Категорија:Филмови со Ива Марјановиќ
Категорија:Филмови со Вања Драх
Категорија:Филмови со Угљеша Којадиновиќ
Категорија:Филмови со Крунпо Валентиќ
Категорија:Филмови со Вјенцеслав Капурал
Категорија:Филмови со Слободан Алигрудиќ
Категорија:Филмови со Дамир Мејовшек	
Категорија:Филмови со Саша Биндер
OK Go

**OK Go** ― американскa рок група по потекло од Чикаго, а сега со седиште во Лос Анџелес. Членови на групата се: Демијан Кулаш (главен вокал, гитара), Тим Нордвинд (бас-гитара, вокал), Ден Конопка (тапани и удирачки инструменти) и Енди Рос (гитара, клавијатури и вокал), кој се придружил на групата во 2005 година, како замена за гитаристот Енди Данкан. Бендот е познат по своите креативни и најчесто нискобуџетни музички спотови кои честопати имаат детално изработена кореографија за да бидат снимени во еден долг кадар.

OK Go е основана во 1998 година, а нивни најпознати песни се *Get Over It*, *A Million Ways* и *Here It Goes Again.* Спотот за песната „Here It Goes Again“ освоил Греми награда за најдобро музичко видео во 2007 година.

Групата била и куќен состав за радио-емисијата *This American Life* чиј водител бил Ајра Глас.

## Членови
**Сегашни**

* Демијан Кулаш – главен вокал, ритам-гитара, клавијатури, програмирање (1998-денес)
* Тим Нордвинд – бас-гитара, клавијатури, придружни вокали (1998-денес)
* Ден Конопка – тапани, перкусии (1998–денес)
* Енди Рос – главна гитара, клавијатури, пијано, придружни вокали (2005-денес)

**Поранешни**

* Енди Данкан – главна гитара, клавијатури, придружни вокали (1998–2005)

### Времеплов

## Дискографија

* *OK Go* (2002)
* *Oh No* (2005)
* *Of the Blue Colour of the Sky* (2010)
* *Hungry Ghosts* (2014)

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* WaveCat Playlist
* Say The Same Thing website
* Band Blog
* 

Категорија:Добитници на Греми
Категорија:Американски инди-рок музички групи
Категорија:Музички групи основани во 1998
Категорија:Американски квартети
Категорија:Добитници на MTV Video музички награди
Категорија:Американски алтернативен рок музички групи
Категорија:Музички групи основани во 1998 година
Мегали Рахи (Населица)

**Мегали Рахи** () — ниска планина во Населичко, Егејска Македонија. Претставува дел од поголемиот венец Пинд.

## Опис
Мегали Рахи е долга и тесна планина, сместена во западниот дел на Населичко. Ова е едно од најридестите делови од планината Горуша, во северниот дел на планинскиот венец Пинд. Се наоѓа меѓу реките Лимбини на север и Праморица на југ.

Карпите се состојат од конгломерати и песочник.

Патот Лапчишта - Цотил - Жупан минува низ планината.

## Наводи


Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Пинд
Категорија:Горуша
Двори (Копер)

**Двори** (словенечки: *Dvori*) — населба во Општина Копер во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Категорија:Населени места во Градска општина КоперКатегорија:Географски никулци за Копер
Црква „Вознесение Христово“ - Радомир

**Бознесение Христово** или **Свети Спас** () — црква во селото Радомир, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа јужно од селото. Изградена е во 1850 г. Подоцна непосредно северно од неа е подигната нова црква.

Кукушкиот околиски училиштен инспектор Никола Хрлев во 1909 г. напишал дека тогаш црквата стопанисувала со 7 погона нивје и 30 овци.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

Вознесение Христово, Радомир
Вознесение Христово, Радомир
Категорија:Споменици на културата во Постол (општина)
Категорија:Појавено во 1850 година
Ловечка торба

[мини| Ловечка торба од Департманскиот музеј на [Горна Сона]]
**Ловечка торба** — торба што ја користи ловецот за транспорт на својата опрема, храна и додатоци за лов, на пр. патрони, итн. Вреќата обично е со средна големина бидејќи се користи за складирање на заробени парчиња. Изработена од кожа или ткаенина, чантата генерално е опремена со голем ремен кој се пренесува околу вратот за да го закачи преку рамо. Има ловечки јакни со интегрирана торбичка на задната страна. 

## Опис
мини| Ловечка торба, од Одделенските музеи на Хауте-Саоне
Ловечките чанти традиционално се направени од силна кожа и се носат преку рамо на широк ремен. Тие се правоаголни и содржат прегради за мали предмети, кои се заштитени со капакот на чантата, кој обично е голем. На него обично се прикачени конци, (понекогаш со прстени на крајот) за да се обесат мртви птици. За краткотрајни ловови, најпогодни се таканаречените *американски ловечки торби*, кои имаат квадратна тркалезна-издолжена форма.

## Наводи

## Литература
* Ягдаш // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона :v 86 t. (82 tons and 4 copies). — SBB., 1890—1907.

* Ягдташ // Товарный словарь / И. А. Пугачёв (главный редактор). — М.: Государственное издательство торговой literaturы, 1961. —T. IX. — Стб. 976-977.

## Надворешни врски

* 

Категорија:Лов
Џорџ Џон Нобл

**Џорџ Џон Нобл** ( – 27 март 1928 година) — старешина на Абориџините од племето Вираџури во Австралија. Тој бил роден во Мутама во Нов Јужен Велс и живеел наизменично во Гундагаи додека патувал низ Риверина, Централниот и Јужниот Таблланд, јужниот брег и регионот на Големиот Сиднеј. Нобл го добил прекарот *прекрасен* поради неговата редовна употреба на зборот во своите разговори.

Заедно со колегата старешина од Вираџури, Џими Клементс, Нобл пешачел од мисијата Брунгл, во близина на Гундагаи, до Канбера за да присуствува на отворањето на Привремениот парламентарен дом во мај 1927 година. Тие биле единствените претставници на Абориџините на настанот, со намера да ги покажат своите суверени права во име на својот народ.

Нобл бил пронајден во тешка состојба во Кутамундра на почетокот на март 1928 година и бил однесен во окружната болница Кутамундра. Починал на 27 март и бил погребан во римокатоличкиот дел на гробиштата Кутамундра.

## Наводи

Категорија:Починати во 1928 година
Категорија:CS1: јулијанско-грегоријанска датумска несигурност
Ловечко куче

десно|мини|300x300пкс| Ловечки кучиња кои ловат мечки во 17 век.
[десно|мини|300x300пкс| Римјаните користеле „ловечки кучиња“ за да ловат [Дива свиња|диви свињи.]]
**Ловечко куче** — специјално тренирано куче кое се користи за ловење големи животни при лов, за прибирање на добитокот и како мамка.

Како ловци, ловечките кучиња се во контраст со спасувачките кучиња кои го предупредуваат својот сопственик со завивање или лаење. Ловечките кучиња обично се опремени со оклоп на градниот кош за да спречи пробивање на забот на свињата и оклоп на вратот за да се спречат повреди на вратот.

Како сточарски кучиња, ловечките кучиња ја користат својата тежина и забите за да ги имобилизираат животните кои потоа може да бидат заробени од страна на сопственикот на кучето.

## Терминологија
Според изданието на Вебстеровиот речник на американски англиски јазик од 2009 година, терминот „ловечко куче“ е фраза што се однесува на куче што се користи или се одгледува за сточарство. Терминот се смета за американски, и датира од околу 1857 година, иако е познато дека како практика кучињата да се користат за лов датира барем уште од античките Римјани.

## Ловечки кучиња за свињи
Ловечките кучиња физички ја фаќаат свињата, обично ја фаќаат кај ушниот предел. Кучињата ја држат за глава додека да пристигне ловецот. Ловецот потоа приоѓа од зад свињата и ја пресекува свињата со нож или копје.

Не е невообичаено ловците да ги користат кучиња спасувачи и ловечките кучиња во ист лов. Кучињата спасувачи се користат за да се најде свињата, и да се започне потера. Понекогаш свињата на почетокот бега од кучињата, но во одреден момент во текот на потерата или застанува да се бори или е заглавена во ќош. Во овој момент се пуштаат ловечките кучиња за да ја задржат свињата неподвижна за ловецот.

## Наводи

Категорија:Ловечки кучиња
Категорија:Лов
Категорија:Кучиња
Атанас Крлевски

**Атанас Крлевски** (, ) — македонски писател, сатиричар, афорист. Тој е првиот македонски писател кој напишал хаику стихозбирка за деца, стихозбирката „Смајли во снегот“. Тој објавува во многу младински и студентски весници и списанија, како и во списанија за книжевност, хумор и сатира во Р. Македонија.

#### Животопис
Атанас Крлевски е роден 1956 година во Ташкент, денешен Узбекистан. Во 1959 година се доселува и  живее во Велес каде завршува основно образование во ООУ „Васил Главинов“ и средно образование во Гимназија „Кочо Рацин“. Школувањето го продолжува на  Електротехничкиот факултет во Скопје  каде се стекнува со звање  инженер по електроника и телекомуникации.

#### Творештво
Со поетско творештво се занимава од првите школски години, а со сатира од 1977 год. Во сатирата е пред сè афорист, иако во помал обем пишува и сатирични текстови, хуморески, епиграми. Негови афоризми се објавени и се објавуваат на радио и телевезиски емисии, во списанија и по социјалните мрежи, портали и сл.

Активен член е на Клубот на писатели „Коста Солев Рацин“ во Велес.

Застапен е во повеќе антологии на македонскиот, балканскиот и европскиот афоризам и во зборници, алманаси, заеднички збирки и антологии на сатира и поезија. Преведуван  на некои балкански јазици, руски и англиски. Наградуван  на повеќето македонски сатирични конкурси, фестивали и манифестации и добитник на наградата „9 Ноември“, на Општина Велес за посебен придонес во сатирата и нејзина афирмација и афирмација на градот во земјата и странство. Во 2023 год. ја добива литературната награда „Коле Неделковски“. Како поет учествува и на многу поетски манифестации, на Детски Рацинови средби и фестивали во Македонија.

Автор е на десет книги афоризми:
* „Крлевизми“ (2009 год.),:
* „Окрлавени мисли“ (2011 год.),
* „Крлук“ (2014 год.),
* „Цветен пазар“ (2015 год.), 
* „Изгоревме под сенка“ (2017 год.),
* „Умот на крлашка“ (2018 год.),
* „Одлетани од крлетка“ (2018 год.), 
* „Мисли без крлушки“ (2019 год.),
* „Крилести крлевизми“ (2019 год.) 
* „Крлевизми - избрани афоризми“ (2020 год.)
* „На прв поглед“ (2018 год.), 
* „Мигум“ (2023 год.)
* хаику стихозбирка за деца „Смајли во снегот“ ( 2023 год. )

### Наводи


Категорија:Македонски писатели
Категорија:Македонски писатели за деца
Категорија:Македонски афористи
Замок Монпупон

мини| Замокот Монпупон, поглед од воздух
**Замокот Монпупон** — замок во *[[Општини во Франција|комуната]]* Сере ла Ронд во францускиот *[[Департмани во Франција|департман]]* Ендр и Лоара. Се наоѓа на исток од Тур, 10 км јужно од Монтричард во пошумена долина.  

## Историја
Првично бил средновековна тврдина, замокот бил променет од господарите на При и Бузансис. Секундарната порта е изградена во 16 век.

Од средината на 19 век, замокот му припаѓа на семејството Моте Сен Пјер. Во него се наоѓа еден од четирите француски музеи посветени на лов со кучиња.

Од 1930 година е заведен како *историски споменик* од страна на француското Министерство за култура.

## Поврзано

* Список на замоци во Франција

## Наводи

## Надворешни врски

*  
Категорија:Франција
Категорија:Музеи во Франција
Бич ложа и галерија

десно|мини|250x250пкс|<div style="text-align: center;"> Фотографија од Бич ложата</div>
**Бич галеријата** () и **ложата** () — се две изложбени згради во музејот Шелбурн во Шелбурн, Вермонт, САД. И двете се направени од трупци и се дизајнирани да личат на ловечки камп Адирондак. Ложата на плажа изложува голем избор на ловечки трофеи (препарирање), додека галеријата на плажата изложува уметност што ја прикажува северноамериканската дивина; ова вклучува дело на Карл Рунгиус (ловечки придружник на Теодор Рузвелт), Артур Фицвилијам Таит и Сиднеј Лоренс.

## Историја
Во 1960 година, музејот Шелбурн ја нарачал изградбата на Бич ложата и Бич галеријата, именувани по Вилијам и Мари Бич, кои биле пријатели и ловџиски придружници на Електра Хавемајер Веб, како и патрони на музејот Шелбурн. Користејќи дрва од шумата во „големиот камп“ на семејството Веб во Адирондак, Нехасане, музејот ги дизајнирал ложата и галеријата да личат на ловечки камп Адирондак. За да создаде средина јасно различна од останатиот дел, музејот ископал плиток слив во кој требало да се изградат двете структури, го опкружил сливот со песочник од Вермонт и засадил смрека, и кедар, така што областа да личи на Адирондак шума.

Во 2007 година музејот ги Бич ложата и Бич галеријата. Ложата, чија оригинална дрвена структура и внатрешност останале во добра состојба, добиле основни реновирања, додека Галеријата, која драстично се влошила со текот на годините, морала да биде срамнета. Музејот изградил нова кабина користејќи трупци од дрва оставени по шумскиот пожар во Монтана според оригиналниот план на галеријата.

## Поврзано

* Лов на трофеи

## Наводи


## Надворешни врски
Матична страница
Категорија:Вермонт
Категорија:САД
Категорија:Ловечки музеи
Категорија:Музеи во Вермонт
Категорија:Градби во Вермонт
Замок Бриген

мини|300x300пкс| Замокот Бриген од исток
**Замокот Бриген** (германски: *Burg Brüggen*) — воден замок во југоисточниот дел на општината Бриген во Долна Рајна во Северна Рајна-Вестфалија. Тој бил најважниот замок на северот на Војводството Јулих.

Замокот бил изграден од грофот Кесел во 13 век за да го чува патот над реката Швалм. Во почетокот на 14 век преминал во сопственост на војводите од Јулих, тие постоечката зграда ја замениле со четириаголен замок направен од тули. По окупацијата на Бриген во 1794 година од страна на наполеонските трупи, тој бил конфискуван и препродаден од француската влада на приватно лице на почетокот на 19 век. Денес во дел од замокот се наоѓа музеј за лов и природонаука.

## Литература

* Пол Клемен (уред.): *Die Kunstdenkmäler des Kreises Kempen* . L. Schwann, Düsseldorf, 1891 ( *Die Kunstdenkmäler der Rheinprovinz* . Vol.1, Part 1), стр.23–27 (на интернет)
* Бернхард Гондорф, Вернер Ото: *Бурген и Шлосер.* *Höhepunkte niederrheinischer Baukunst* . Меркатор, Дисбург, 1991 година,, стр.53.
* Manfred A. Jülicher: *Burg Brüggen im Wechsel der Geschichte* . Eigenverlag, Niederkrüchten 1979 година.
* Грегор Спор: *Wie schön hier, zu verträumen.* *Schlösser am Niederrhein* . Pomp, Bottrop/Essen, 2001,, стр. 14–17.

## Надворешни врски

* Панорама од 360° на замокот и мелницата (потребен е приклучок за блиц или Quicktime)

Категорија:Готска архитектура во Германија
Категорија:Тулна готика
Категорија:Рајнска област
Замок Валдемар

десно|мини|280x280пкс| Замокот Валдемарс, Тасинге
**Замокот Валдемар** (дански: **Valdemars Slot**) — замок сместен на островот Тoсинге во близина на Свендборг во Јужна Данска.

## Историја
Замокот Валдемар бил нарачан од кралот Кристијан IV (1588–1648) и изграден помеѓу 1639 и 1644 година според плановите дизајнирани од архитектот Ханс ван Стинвинкел Помладиот (1587–1639). Тоа не било утврдување, туку голем велепоседнички дом. Кралот Кристијан бил добро познат по неговиот интерес за градење. Тoсинге, островот на кој Кристијан планирал да го изгради Валдермаровиот дом, и припаѓал на неговата свекрва Елен Марсвин. Тој имал намера новата палата да стане дом на неговиот син Валдемар Кристијан (1622–1656), чија мајка била Кирстeн Манк. Валдемар Кристијан никогаш не го земал имотот, бил убиен за време на една битка во Полска во 1656 година. Во 1678 година, поморскиот херој, адмирал Нилс Џуел (1629–1697) ја добил титулата на замокот и земјата на Тoсинге по неговата победа над Шведска во Битката кај Коге. Имотот му бил пренесен како исплата за шведските бродови заробени во битката.

## Денес
Керолин Флеминг (родена 1975 година како *бароница Каролина Елизабет Ада Иуел-Брокдорф*, во замокот Валдемар) е данска благородничка, претприемач, модел и ТВ лице; таа е моментална сопственичка на замокот Валдемар од 2003 година. Таа е 11-та генерација на семејството Џуел.

## Претходна сопственост
Претходниот сопственик, баронот Нилс Крабе Иуел-Брокдорф, кој е 10-та генерација на семејството Џуел, го презел својот дом од својот татко во 1971 година и живеел во замокот со сопругата и семејството до неговата смрт на 20 јануари 2017 година. Замокот Валдемар е отворен за јавноста од 1974 година. Замокот е отворен од мај до октомври и на државни празници. Се одликува со голема капела, музеј на играчки, голема колекција трофеи од дивеч на семејството Иуел-Брокдорф и локален поморски музеј. Тој е блиску до брегот, и многу посетители патуваат од Свендборг користејќи го ветеранскиот ферибот Хелге.

## Галерија

Податотека:Svendborg valdermars slot.jpg|алт=Gate|Порта
Податотека:Svendborg valdermars slot 2.jpg|алт=Tea pavilion|Павилјон за чај
Податотека:Valdermars slot garden.jpg|алт=Garden behind church|Градина зад црквата
Податотека:Valdemars Slot.jpg|алт=Drawing from 1872|Цртеж од 1872 година


## Панорами

## Наводи

## Надворешни врски

* Valdemars слот Официјална почетна страница

Категорија:Данска
Категорија:Лов
Категорија:Палати во Данска
Категорија:Замоци во Данска
Категорија:Ловечки музеи
Копје за свиња

десно|мини|258x258пкс| Глава од копје за свиња, од 1430, должина 42 см.
**Копје за свиња** — копје што се користи за лов на свињи. Релативно е краток и тежок и има две „чепки“ или „крила“ на копје зад сечилото, кои делуваат како бариера за да го спречат копјето да навлезе премногу длабоко. Во повеќето случаи бил направен од еленски рогови. Попречната шипка, попречно на вратилото, ја имало истата функција како на копјата: обезбедувало безбедно растојание доколку прободеното животно остане живо, повредена и бесна свиња би се упатила до вратилото на копјето за да го нападне ловецот.

Возрасната свиња е многу силно и агресивно животно. Многу добро може да убие човек. Напаѓа од далечина од околу 10 метри. Во исто време, машките свињи со забите удираат во нозете на човекот, кој поради оштетување на артериите може да умре за неколку минути. Вепарите касаат додека не го убијат ловецот.

Најчесто, кучињата ја задржуваат свињата, а ловецот набива копје во неа. Поретко, вепар е испровоциран да нападне, а ловецот, потпирајќи го копјето на бутот, го вперува кон вепарот, кој самиот трча и налетува на врвот.

Во Англија ловот на свињи се одвивал на коњ.

## Поврзано

* Копје за мечка

## Наводи

## Надворешни врски

* Прилагодени ножеви на реката изгрејсонце    Приказ на Џим Каселман за лов на свиња со копја.
Категорија:Копја
Категорија:Лов
Работна станица

мини|258x258пкс|Работна станица
**Работна станица** () — сметач со голема моќност направен за посебни задачи што бараат дополнителни компјутерски способности. За разлика од обичните сметачи, работните станици се оптимизирани за дејности како графички дизајн, уредување видеа, 3Д-моделирање и научни симулации. Тие се суперхероите на сметачите, кои се справуваат со сложени операции со леснотија и точност.  Работните станици се алатки за професионалци во области како што се архитектура, кинопроизводство и научно истражување. Со моќни процесори, доволно меморија и врвни графички картички, овие машини се изградени за брзина и доверливост.

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Американски пронајдоци
Категорија:Класи на сметачи
Домот на ловецот

мини

***Домот на ловецот*** (холандски: *Jagerswoning* ) е слика во масло од 1826 година на белгискиот уметник Хенри Вордекер. Сликата прикажува ловец дома, опкружен со животни и членови на неговото семејство; типично жанрско сликарство. Се наоѓа во колекцијата на Државниот музеј во Амстердам.

Во типичен бидермаерски стил неговите теми се карактеризираат со засилени чувства на сигурност, традиционална едноставност, прикажувајќи сентиментален поглед на светот.

Сликата прикажува семејство на вратата од нивниот дом. Живеалиштето е изградено со тули, а околу заоблената камена врата се извива лоза. Мајка со дете седи пред млад човек во ловечка облека со куче (можеби холандско еребица) и ловечки пиштол. Кокошките и гулабите се на скалите пред вратата; една страчка е во кафез покрај вратата, а повеќе гулаби околу гулабарник лево. Лево од скалите стои друго дете, и млада жена која перела алишта, со бела крава со рогови во штала најлево. Десно од вратата е второ куче на синџир, разни домашни саксии и тави на покривот на дрвена одгледувачница или кокошарник и саксиско растение со мали црвени цветови (можеби мушкатла) на полицата на прозорецот.

Потпишана и датирана „Х. Вордекер направено 1826година“ и е со димензии 62 на 78 сантиметри (2,03 cm × 2,56 cm). Била купена од Државниот музеј во Амстердам во 1828 година 

## Наводи

Категорија:Дела на Хенри Вордекер
Категорија:Белгиска уметност
Лов на лавови (Делакроа)

***Лов на лавови*** () —  серија на слики масло на платно произведени од францускиот уметник Ежен Делакроа во средината на 1800-тите.

Делакроа често сликал сцени од лов и борби со животни. Како и многу други уметници од романтичната ера, бил фасциниран од ориенталните и егзотичните места. Во 1832 година имал долго патување во Мароко што му дало трајна инспирација за неговата работа. Во големите, шарени слики, лавовите, тигрите и ловците на коњи се борат до смрт. Но, Делакроа најверојатно никогаш не видел такви сцени, па дури ни диви животни во нивното природно живеалиште (иако варварскиот лав не бил исчезнат во Мароко до 1960-тите). Наместо тоа, тој користел детални студии за животните во зоолошките градини и за луѓето и материјалната култура на Северна Африка за да ги создаде своите слики.

Драматизмот толку типичен за романтизмот е создаден овде со енергични удари со четка и контраст на комплементарни бои - црвена и зелена, сина и портокалова - и светли и темни дамки. Ловот на лавови, насликан повеќе од дваесет години по неговата експедиција во Мароко, исто така бил под влијание на ловните слики на мајсторот од седумнаесеттиот век Петер Паул Рубенс, како што е *[[Лов на лавови (Рубенс)|Ловот на лавовите]].*

Најмонументалната верзија на серијата е во Музејот на убави уметности во Бордо од 1855 година, чија горна половина била сериозно оштетена за време на пожар во 1870 година. Делакроа направи најмалку две скици на сликата, кои сега се наоѓаат во колекциите во Музеј Орсе и Националниот музеј соодветно. Подоцна тој направил слични слики кои сега се наоѓаат во колекциите на Музејот за ликовни уметности во Бостон и Институтот за уметност во Чикаго.

## Слики во серијата (и слични слики)

## Наводи

Категорија:Слики во Ермитаж
Категорија:Слики од Ежен Делакроа
Категорија:Слики со масло на платно
Категорија:Лов во уметноста
Категорија:Коњи во уметноста
Категорија:Лавови во уметноста
Категорија:Слики од 1855
Речен пејзаж со лов на свињи

мини|Речен пејзаж со лов на свињи
***Речен пејзаж со лов на свињи***, или холандски: *Rivierlandschap met everzwijnjacht,* — слика од 1600 година на фламанскиот уметник Иос де Момпер, сега во Државниот музеј, во Амстердам. Уметникот користел висока гледна точка, како во *[[Битката на Александар кај Ис|Битката кај Александар кај Ис]]* (1528-1529) на Алтдорфер и *[[Ловци во снег|Ловците во снег]]* (1565) од Бројгел. Подоцна, де Момпер најчесто користел пониска гледна точка, утврдувајќи го она што би станало типично обележје на холандските и фламанските пејзажи од 17 век, како што е *[[Ветерница кај Вијк биј Дурштеде|Ветерницата кај Вијк биј Дурштеде]]*.

## Наводи

Категорија:Пределни слики
Категорија:Слики од 17 век
Категорија:Лов во уметноста
Категорија:Кучиња во уметноста
Категорија:Коњи во уметноста
Категорија:Реки во уметноста