open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ХЕ Тиквеш

**ХЕ Тиквеш** — хидроелектрана во Македонија, изградена на Црна Река. Доколку се спроведат плановите за изградба на други електрани на Црна, Тиквеш ќе стане дел од оваа каскада.

## Историја
Подготвителните и истражните работи за изградба на браната почнале во 1953 година. Самата изградба започнала во 1962 година во близина на градот Кавадарци, на 27 км спротиводно на Црна Река во реката Вардар. Реката била блокирана со брана, чија конструкција вклучува и камени и земјени елементи. Нејзината висина од основата е 113,5 метри (од површината&nbsp;— 104 метри), должина 338 метри. Во браната биле вградени 2,7 милиони кубни метри материјали.

Првите две турбински единици „Франсис“ биле пуштени во употреба во 1968 година. Во 1981 година биле додадени уште две единици со ист капацитет од 23 MW, со што вкупниот капацитет на електраната достигнал 92 MW.

На почетокот на 2000-тите, хидроелектраната Тиквеш, заедно со неколку други електрани во Македонија, била вклучена во програма за рехабилитација. Сите четири турбини биле заменети, со што вкупниот капацитет на хидроцентралата се зголемил на 113 MW. Сепак, со толку значајна бројка, годишното производство на електрична енергија е само 144 MW.&nbsp;милион&nbsp;kWh.

## Брана и акумулација
ХЕ Тиквеш има камено-насипна брана со висина од 113,5 м, при што се образува акумулација со вкупна зафатнина од 479 милиони кубни метри вода, од кои корисната зафатнина изнесува 309 милиони кубни метри вода. Нормалното проектирано работно ниво на акумулацијата е 265,00 метри надморска висина, а минималното е 233,00 метри надморска висина.

## Доводен систем
Доводниот тунел со кружен пресек е со должина 405,8 м, а пречникот е 4,70 м. Прагот на влезниот објект е поставен на кота 215,00 метри надморска висина.

## Хидроелектрана
Хидроелектраната Тиквеш е проектирана и изведена со инсталирана моќност од 113 MW и годишно производство од 144 GWh. Машинската зграда се наоѓа во подножјето на браната. Во зградата се сместени 4 агрегати опремени со Франсис турбини со вертикална оска, како и со трофазни синхрони генератори. Трансформаторите се сместени надвор од машинската зграда. Разводната постројка е надворешна. Испораката на електричната енергија се одвива преку далновод што работи на 110 kV.

## Наводнување
Покрај производството на електрична енергија, браната Тиквеш обезбедува и наводнување во најжешката и најсувата област во земјата.

## Наводи

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Хидроелектрани во Македонија
Категорија:Појавено во 1968 година во Македонија
Категорија:Црна Река
Категорија:Брани во Македонија
Категорија:Општина Кавадарци
Ван Дајк Van Dyke brown (printing)

**Ван Дајк** (кафеав отпечаток) е аналогна фотографска постапка на изработка на фотографии именуван по Ентони ван Дајк .

Вклучува премачкување на харија или друг материјал со Амониум ферицитрат, винска киселина и сребро нитрат, а потоа експонирање на (ултравиолетова) светлина. Создадената слика има  кафеава боја кога е завршена. Секако, може да се тонира и да се добијат различни нијанси на кафеава, сива или црна боја. За разлика од некои други методи на печатење, не бара класична темна комора.

Процесот на Ван Дајк со кафеава боја бил патентиран во Германија во 1895 година од Арндт и Трост. Првично се нарекувал со многу различни имиња, како што се сепија печатење или кафеаво печатење. Дури и се нарекувал калитип, но тој процес користи железен оксалат наместо Амониум железо (III) цитрат .

На почетокот постоеле одредени сомнежи околу архивската трајност на  Ван Дајк фотографиите, бидејќи многу од раните примероци од овој процес со текот на времето се покажале како нестабилни. Сепак, кога процесот се изведува и се обработува соодветно - особено доколку се внимава на процесот на фиксирање, кафеавите  Ван Дајк отисоци можат да бидат подеднакво трајни како и секој друг  фотографски процес базиран на сребро.

## Галерија

Податотека:Pmc_20091106_vdb.jpg|алт=Van Dyke brown example| Пример за Ван Дајк отпечаток
Податотека:VanDyke-feather.jpg|алт=Brown print photogram| Фотограм со кафеав печат
Податотека:VanDyke-candle.jpg|алт=Van Dyke copy of negative printed on transparent foil| Ван Дајк копија од негативот отпечатен на проѕирна фолија
**Во Македонија**

Кај нас прв и единствен автор кој се бавел со оваа благородна фотографска техника е Сашо Алушевски-пионер во областа на *алтернативната* фотографија. А ваков тип на фотографија се изучувал на фестивалот Зрно. 
мини|'''Момче во Смилевска носија - оригинална фотографија од колекцијата на Браќата Манаки, негативот е обезбеден од Државниот архив на Македонија-одделение Битола. Ван Дајк отпечаток изработен од Сашо Алушевски'''

## Наводи

Категорија:Фотографија
Категорија:Уметност
Категорија:Македонија
Категорија:Алтернативна фотографија
Категорија:Историски фотографски тех
Ричард Робсон

**Ричард Робсон** (роден на 4 јуни 1937) — англиски и австралиски хемичар и професор по хемија на Универзитетот во Мелбурн. Робсон е специјализиран за координативни полимери, особено метално-органски рамки. Тој е опишан како „пионер во кристалното инженерство што вклучува преодни метали“. Во 2025 година, ја добил Нобеловата награда за хемија заедно со Сусуму Китагава и Омар М. Јаги за развој на метално-органски рамки.

## Ран живот и образование
Робсон е роден во Глусбурн, Западен Јоркшир (сега Северен Јоркшир), Англија, на 4 јуни 1937 година. Студирал хемија на колеџот Брасеноуз во Оксфорд, каде што се стекнал со диплома за уметност во 1959 година и диплома за филозофија во 1962 година. Неговото докторско истражување, под менторство на Џон А. Барлтроп во лабораторијата Дајсон Перинс, се фокусирало на фотохемијата на органските молекули.

Робсон спровел постдокторски истражувања на Калифорнискиот институт за технологија (1962–64) и на Стенфордскиот универзитет (1964–65) под водство на Хенри Таубе пред да прифати предавачка позиција по хемија на Универзитетот во Мелбурн во 1966 година, каде што останал до крајот на својата кариера.

## Истражување
Револуционерното истражување на Ричард Робсон воспоставил основни принципи во областа на координативните полимери, особено за бесконечните полимерни рамки - подоцна наречени метално-органски рамки. Неговиот интерес во областа се разгорел во 1974 година, додека конструирал големи дрвени модели на кристални структури за предавања по хемија во прва година.

Во 1990-тите, Робсон создал нова класа на координативни полимери кои биле основа на цела модерна област на хемијата. Неговиот иновативен пристап користел бакар(I), кој фаворизирал тетраедарска геометрија, во комбинација со специјално дизајниран тетранитрилен органски поврзувач. Овој метод произведел кристални скелиња со дијамантска структура, но со значаен, инженерски празен простор во рамките на рамката.

## Почести и награди
мини|Робсон со Сусуму Китагава и Омар Јаги
Робсон ја добил наградата Бароус од Одделот за неоргански материјали на Кралскиот австралиски хемиски институт во 1998 година и бил избран за член на Австралиската академија на науките во 2000 година. Тој бил избран за член на Кралското друштво во 2022 година.

Робсон ја поделил Нобеловата награда за хемија за 2025 година за неговиот ран придонес во областа на метално-органските рамки.

## Личен живот
Неговата ќерка е поранешната ТВ водителка Наоми Робсон.

## Избрани публикации

* 
* 
* 

## Наводи

Категорија:Неоргански хемичари
Категорија:Австралиски нобеловци
Категорија:Англиски нобеловци
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за хемија
Категорија:Членови на Австралиската академија на науките
Категорија:Апсолвенти на Оксфордскиот универзитет
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1937 година
Бугарски воени гробишта (Ново Село)

**Бугарски воени гробишта во Ново Село** — воени гробишта во селото Ново Село на коишто се погребани војници кои загинале во Балканските војни и Првата светска војна.

## Местоположба

Гробиштата се наоѓаат веднаш до селските гробишта на Ново Село, до кои води земјен пат од сретселото.

## Историја

На гробиштата се погребани 71 војник од Единаесеттата пешадиска македонско-одринска дивизија и Втората пешадиска тракиска дивизија, кои се бореле на страната на Бугарија во различни војни.

## Галерија


Податотека:Bulgarian-military- cemetery-in-Novo-Selo.jpg|Гробиштата во 2014 г.
Податотека:Бугарски воени гробишта во Ново Село 2.jpg|Натписна плоча за загинатите
Податотека:Бугарски воени гробишта во Ново Село 3.jpg|Табла на влезот
Податотека:Бугарски воени гробишта во Ново Село 5.jpg|Гробови
Податотека:Бугарски воени гробишта во Ново Село 6.jpg|Споменик
Податотека:Бугарски воени гробишта во Ново Село 7.jpg|Споменик
Податотека:Бугарски воени гробишта во Ново Село 8.jpg|Стар гроб
Податотека:Бугарски воени гробишта во Ново Село.jpg|Влезот


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Воени гробишта од Првата светска војна во Македонија
Категорија:Ново Село (Струмичко)
Новоселско Езеро

**Новоселско Езеро** (некогаш нарекувано и **Новоселка**) — вештачко езеро во близина на струмичкото село Ново Село, Македонија. Езерото влегува во групата на оформени акумулации.

## Местоположба

Селото се наоѓа северно од струмичкото Ново Село, веднаш над новоизградениот Новоселски манастир, до каде води асфалтиран пат и само последните стотина метри се земјен пат.

## Употреба

Водите од езерото се користат за наводнување.

## Галерија


Податотека:Новоселско Езеро 2.jpg|Поглед на езерото
Податотека:Новоселско Езеро 3.jpg|Воздушен оглед на езерото


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Ново Село (Струмичко)
Категорија:Вештачки езера во Македонија
Мери Бранкоу

**Мери Елизабет Бранкоу ** (, ) — американски молекуларен биолог, имунолог и добитник на Нобелова награда. Таа е позната по тоа што била соучесник во идентификацијата на генот подоцна наречен FOXP3 како причина за глувчешкиот жлездест фенотип, откритие кое станало основа за модерната регулаторна Т-клеточна биологија.

Во 2025 година, заедно со Фред Рамсдел и Шимон Сакагучи, за нивната работа во областа на периферната имунолошка толеранција, ја добила Нобеловата награда за физиологија или медицина .

## Младост и образование
Бранкоу била родена во 1961 година во Портланд, Орегон. Дипломирала на Академијата „Св. Марија“ во Портланд во 1979 година.

Бранкоу дипломирала молекуларна и клеточна биологија на Вашингтонскиот универзитет во 1983 година, а докторат по молекуларна биологија одбранила на Принстонскиот универзитет во 1991 година. Нејзина менторка за докторатот била Ширли М. Тилгман. Нејзината докторска дисертација била насловена *„Изразеноста и функцијата на генот H19 кај трансгени глувци“* (1991).

## Кариера
Бранкоу работела на индустриски истражувања во областа на Сиетл, во Селтек Истражување и развој во Ботел, Вашингтон, каде што таа и Фред Рамсдел го извршиле истражувањето за FOXP3, наградено со Нобеловата награда. Подоцна станала виш програмски менаџер во Институтот за системска биологија во Сиетл.

## Истражување
мини|Нобелова награда за физиологија или медицина 2025: Клучната улога на FoxP3 <sup>+</sup> T <sub>reg</sub> клетките во толеранцијата на периферниот имунолошки систем.
Бранкоу е соавторка на трудот објавен во *„Nature Genetics“* од 2001 година, во кој бил идентификуван производот на генот за скурфи, првично наречен скурфин, а подоцна познат како FOXP3, поврзувајќи го неговото нарушување со фатално лимфопролиферативно нарушување кај глувци.

Најнаведуваниот труд на Бранкоу го мапирал скурфи дефектот со FOXP3 и покажал дека губењето на овој транскрипциски чинител предизвикува неконтролирана активација на Т-клетките и летална лимфопролиферација, позиционирајќи го FOXP3 во средиштето на периферната имунолошка толеранција посредувана од регулаторните Т-клетки. Генетската идентификација на FOXP3 обезбедила молекуларна основа за разбирање на тоа како имунолошкиот систем ја ограничува самореактивноста надвор од тимусот и катализирала обемна работа на развојот и функцијата на регулаторните Т-клетки.

## Почести и награди
На 6 октомври 2025 година, Нобеловото собрание во Институтот Каролинска во Стокхолм, Шведска, објавило дека Бранкоу, Фред Рамсдел и Шимон Сакагучи ќе ја поделат Нобеловата награда за физиологија или медицина за откритија во врска со периферната имунолошка толеранција.

## Наводи

## Надворешни врски
* Mary E. Brunkow – Institute for Systems Biology

Категорија:Апсолвенти на Принстонскиот универзитет
Категорија:Нобеловки
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за физиологија или медицина
Категорија:Американски нобеловци
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1961 година
Џелатот (филм од 1959)

**„Џелатот“** (англиски: *The Hangman*) – филм на режисерот Мајкл Куртиз од 1959 година, снимен по сценариото на Џои Хартстоун (Joey Hartstone). Главните улоги ги играат: Роберт Тејлор, Тина Луизи Фес Паркер.

## Синопсис
Шерифот Бовард е познат по прекарот Џелат, кој го стекнал поради своите успеси во фаќањето на криминалаците. Тој доаѓа во еден мал пограничен град за да го идентификува и уапси еден бегалец, но целиот град е решен да го спречи во тоа, зашто бегалецот е омилен кај граѓаните... 

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1959 година
Категорија:Вестерни
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Невада
Категорија:Филмови на Мајкл Куртиз
Категорија:Филмови со Роберт Тејлор
Категорија:Филмови со Тина Луиз
Категорија:Филмови со Фес Паркер
Александар Дондуков-Корсаков

мини|Александар Дондуков-Корсаков
**Александар Михајлович Дондуков-Корсаков** (1820–1893) бил руски кнез, генерал од кавалерија и важен државник. Роден во аристократско семејство во Санкт Петербург, студирал право на тамошниот универзитет, но ја избрал воената кариера. Учествувал во Кавкаската војна, Кримската војна и особено во Руско-турска војна (1877-1878), каде командувал корпус.

По Санстефанскиот и Берлинскиот договор, во 1878 година го заменил починатиот Владимир Черкаски и станал императорски руски комесар во Бугарија. Во периодот 1878–1879 ја водел Привремената руска управа: организирал изградба на бугарската администрација, подготвил нацрт-устав што послужил како основа за Трновскиот устав, ја трансформирал бугарската милиција (општението) во редовна армија, испраќал млади Бугари на обука во Русија, организирал избори за Уставотворното собрание и го одобрил првиот бугарски буџет. Во Бугарија е сметан за клучна фигура во создавањето на независната држава – во Софија има булевар со негово име.

Подоцна бил намесник на Кавказ (1882–1890), каде спроведувал реформи, а починал во 1893 година во своето имање во Псковска област. Корсаков е човекот што ја поставил основата на бугарските институции во првите месеци по ослободувањето и затоа останал запаметен како „татко“ на новата бугарска држава.

Категорија:Руски кнезови
Дедај (Косово)

**Дедај** () е населено место во општината Призрен, Призренскиот Округ, Косово. Според пописот од 2024 година имало 642 жители.

## Поврзано
* Призрен
* Призрен (округ)

## Наводи

Категорија:Населени места во Призрен
Категорија:Населени места во Косово
Габриел Кумпаничи

**Стефан Габриел Кумпаничи** (роден на 12 октомври 1998 г., во Бирлад) е романски ракометар, среден бек на Минаур Баја Маре и на романската репрезентација.

## Наводи

## Надворешни врски
*Габриел Кумпаничи на eurohandball
*Габриел Кумпаничи на playmakerstats

Категорија:Родени во 1998 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Романски ракометари
Alone in the Dark (игра од 2024)

***Alone in the Dark*** (македонски: *Сам во темнината*) — компјутерска игра во жанрот ужас за преживување од 2024 г., развиена од Pieces Interactive, а објавена од THQ Nordic. Таа претставува преработка на изворната игра *Alone in the Dark* од 1992 г. и е седмо продолжение во истоимениот серијал. Приказната е сместена во 1930-тите години, каде што играчите можат да изберат да играат како Едвард Карнби (Дејвид Харбор) или Емили Хартвуд (Џоди Комер), додека се пробиваат низ вилата „Дерсето“ за да ги откријат таинствата што се кријат внатре.

Играта била објавена за PlayStation 5, Windows и Xbox Series X/S на 20 март 2024 г. По објавувањето, играта добила мешани одзиви од критичарите и не успеала да ги исполни очекувањата за продажба на матичната компанија на THQ Nordic, Embracer Group, што довело до затворање на студиото Pieces Interactive во јуни 2024 г.

## Играчки процес
*Alone in the Dark* користи гледиште од трето лице „преку рамо“, отфрлајќи ги фиксните агли на камерата карактеристични за оригиналот. Овој пристап е сличен на серијалот *[[Resident Evil]]*, која исто така го избрал овој начин на презентација за своите неодамнешни преработки. Борбата се одвива со огнено или ладно оружје, како што било прикажано во најавниот трејлер. Играчите можат да изберат да играат со Емили или со Едвард, при што двете кампањи нудат различни филмски сцени и нивоа.

Борбениот систем вклучува огнено оружје, ладно оружје и предмети за фрлање, заедно со опасностите во околината што можат да се искористат за да се стекне предност над чудовиштата. Околината е исполнета со предмети што играчот треба да ги пронајде, како што се стреливо, оружја, клучеви и предмети за собирање — вклучувајќи дневници, писма и „лањапи“ (*lagniappes*), кои отклучуваат тајни информации за приказната и целите.

## Приказна
Емили Хартвуд и приватниот детектив Едвард Карнби заминуваат во имотот „Дерсето“, установа за душевно здравје, за да го истражат исчезнувањето на Џереми Хартвуд, чичкото на Емили.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Игри за Windows
Категорија:Игри за PlayStation 5
Категорија:Игри за Xbox Series X/S
Категорија:Ужаси за преживување
Категорија:Видеоигри од Шведска

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Гораждевац

**Гораждевац** () е населено место во општината Пеќ, Пеќкиот Округ, Косово. Според пописот од 2024 година имало 1.011 жители. Селото е мнозински српско.

## Поврзано
* Пеќ
* Пеќ (округ)
* Косовски Срби

## Наводи

Категорија:Пеќ
Категорија:Населени места во Косово
Категорија:Српски населби во Косово
Сент Џејмсис Парк

**Сент Џејмсис Парк** — фудбалски стадион во Њукасл на Тајн, Англија. 

Стадионот е дом на фудбалскиот клуб  и има капацитет од 52.264 седечки места, што го прави деветтиот најголем стадион во Англија.

Сент Џејмсис Парк е домашен терен на Њукасл Јунајтед од 1892 година и се користи за фудбал од 1880 година. Во текот на својата историја, желбата за проширување предизвикува конфликт со локалните жители и локалниот совет. Ова довело до предлози за преместување барем двапати кон крајот на 1960-тите, и контроверзно предложено преселување од 1995 година на блискиот Лизес Парк. Неподготвеноста за преместување довела до препознатливиот искривен изглед на асиметричните трибини на денешниот стадион.

Освен клупскиот фудбал, Сент Џејмсис Парк се користел и за репрезентативен фудбал, на Олимписките игри 2012, за рагби натпревари, како *[[Magic Weekend]]*, рагби јунион, Светско првенство, Премиершип и за тест натпревари на англиската рагби репрезентација, понатаму за добротворни фудбалски настани, рок концерти и како сет за филм и ријалити телевизија.

## Галерија

StJamesParkPanorama.jpg|
Premier League Newcastle-Arsenal 2023-05-07 37.jpg|
SJP0124.JPG|
Gallowgate End.jpg|
SJP Tunnel.jpg|
St James Park (1) (18262992079).jpg|


## Наводи

## Надворешни врски
*Сент Џејмсис Парк на NUFC.co.uk
*Сент Џејмсис Парк на FastScore.com

Сент Џејмсис Парк
Магична битка: Модуло

***Магична битка: Модуло*** (, ) — манга напишана од Геге Акутами, а илустрирана од Јуџи Ивасаки. Таа претставува спиноф-продолжение на изворната манга на Акутами, *[[Магична битка]]*. Серијата започнала со објавување во списанието за шонен-манга *[[Weekly Shonen Jump]]* на издавачката куќа Shueisha во септември 2025 г. Заклучно со јануари 2026 г., објавен е еден том.

Дејството во серијата се одвива во футуристичко Токио, 68 години по настаните во „Играта на истребување“ од *Магична битка*. Светот значително се променил; иако „златната доба“ на магиите поминала, технологијата и магичните вештини почнале да се спојуваат. Главниот судир се префрла од традиционалните Проклетства кон Симуријанците — вонземјанска раса што пристигнува на Земјата со сопствен облик на проколната енергија.

## Содржина
Поминале шеесет и осум години од завршувањето на „Играта на истребување“. Во 2086 г., човештвото се соочува со незамисливото — вонземјанска раса позната како Симуријанци пристигнува на Земјата со својот вселенски брод. Судбината на целиот свет сега лежи во рацете на двајца млади магови, Јука и Цуруги Окоцу. Кога магичните вештини ќе се судрат со вонземјанската моќ, каков неред ќе се роди од таа средба?

## Производство
Геге Акутами и мангаката Јуџи Ивасаки ја започнале серијата *Магична битка: Модуло* во списанието *[[Weekly Shonen Jump]]* на 8 септември 2025 г. Акутами изјавил дека мангата ќе излегува приближно половина година и ќе содржи околу три тома, „сѐ додека не биде прекината“.

Претходно, Акутами бил колеблив околу одобрувањето на спиноф-проекти поради загриженост од творечко несовпаѓање. Меѓутоа, тој ги разгледал понудите како катализатор за понатамошно проширување и истражување на светот на *Магична битка*. Ваквиот пристап овозможува збогатување на историјата на главната приказна и истражување на различни епохи без меѓусебни судири во дејството. Овој концепт станува темел за *Магична битка: Модуло*, кој се развива од првична апстрактна идеја преку опсежно планирање за време на состаноците за објавување.

Дејството е сместено во 2086 г., односно 68 години по „Играта на истребување“ од главниот серијал, и ги следи внуците на Јута Окоцу и Маки Зенин.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Манги
Категорија:Манга од 2025 година

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Гудисон парк

**Гудисон парк** () — фудбалски стадион во Ливерпул, Англија. Стадионот е дом на ФК Евертон уште од неговата изградба во 1892 година и е еден од првите наменски изградени фудбалски стадиони во светот. Се наоѓа во станбена населба со редовни железнички и автобуски линии, на три километри од средиштето на Ливерпул.

Од неговата изградба во 1892 година, стадионот претрпел многу промени низ својата историја и денес има капацитет од 40.157 седишта.  Навивачите на Евертон го нарекуваат стадионот „Голема стара дама“ (). Се состои од четири трибини: Гудисон роуд, Гледис стрит, Баланс роуд и Парк енд.

Покрај натпреварите на Евертон, стадионот бил домаќин и на финалето на ФА купот во 1894 година и на голем број меѓународни натпревари, вклучувајќи пет натпревари на Светското првенство во фудбал во 1966 година. Стадионот го држел рекордот за најголема посетеност на натпревар во женски фудбал од 1920 година, рекорд кој бил срушен дури на 31 јули 2012 година на Вембли за време на Летните олимписки игри .

## Историја
Евертон првично играл на отворен терен југоисточно од новоизградениот Стенли парк, каде што нивниот прв официјален натпревар бил одигран во 1879 година. Од 1882 година играле на Приори роуд, а во 1884 година се преселиле на Енфилд, кој во 1892 година бил преземен од новооснованиот Ливерпул.

Гудисон парк официјално бил отворен на 24 август 1892 година, кога 12.000 луѓе гледале краток атлетски настан, проследен со музичка свеченост и огномет.  Првиот натпревар се одиграл на 2 септември истата година, кога Евертон и Болтон вондерерс се сретнале во пријателски натпревар, при што Евертон победил со 4–2.  Првиот натпревар од лигата се одиграл на 3 септември против Нотингем форест (2–2), а првиот натпреварувачки гол на стадионот го постигнал Хорас Пајк од Форест. 

Стадионот го добил името Гудисон парк бидејќи бил изграден по должината на патот Гудисон, именуван по градежниот инженер Џорџ Гудисон.

## Натпревари од Светското првенство во 1966
На Светското првенство во 1966 година, стадионот бил домаќин на три натпревари од групната фаза, како и по еден четвртфинален и еден полуфинален натпревар.

## Посети
десно|мини|250x250пкс|Графиконот ја прикажува просечната годишна посета на Гудисон парк.
Највисоката просечна посетеност во историјата на клубот била 51.603 (1962–63), додека најниската била 13.230 (1892–93), првата сезона на „Гудисон парк“.

Петте најголеми посети на Гудисон парк се:

Извор: 

Петте најслаби посети на Гудисон парк се:

Извори: 

## Наводи

## Надворешни врски

* Goodison Park at StadiumDB.com
* Goodison Park at The Everton Collection
* Goodison Park at TripAdvisor

Категорија:Евертон ФК
Категорија:Фудбалски стадиони во Англија
Соколовац

**Соколовац** () е населено место и општина во округот Караш-Северин, Романија. Според пописот од 2021 година имало 536 жители, а во општината 1.602 жители. Општината Соколовац ги опфаќа и населените места Златица, Прњавор, Базијаш и Луговет. Селото е мнозински српско.

мини|200п|центар|Општина Соколовац во карта на округот Караш-Северин

## Население
;Етнички состав во населба (686 жители)

;Етнички состав во општината 

## Познати личности
* Миодраг Белодедиќ, романски фудбалер

## Поврзано
* Љупкова
* Караш-Северин (округ)

## Наводи

Категорија:Општини во Романија
Категорија:Населени места во Романија
Категорија:Караш-Северин (округ)
Категорија:Срби во Романија
Ветерби Роуд

**Ветерби Роуд** (познат како **Ексерсајз Стадион** поради спонзорски цели) — повеќенаменски стадион во Харогејт, Англија. Најчесто се користи за фудбалски натпревари, бидејќи е домашен терен на Харогејт Таун АФК. Стадионот има капацитет од 5.000 луѓе, и се наоѓа на северната страна од автопатот Ветерби Роуд A661, источно од и веднаш до Окружната болница Харогејт.

## Историја
Иако Харогејт Таун бил формиран во 1914 година, нивниот оригинален стадион бил на Старбек Лејн, а клубот подоцна се преселил на Ветерби Роуд. Клубот ја изградил главната трибина во 1990 година. Од септември 2020 година, стадионот бил спонзориран од локалните производители на вентилатори, EnviroVent.

Рекордна публика од 4.280 гледачи била присутна на финалето на Купот Витворт во сезоната 1949–1950 против Харогејт Рејлеј, додека рекордната посетеност во лигата била 3.000 гледачи при победата од 3–0 над Бракли Таун во финалето на плејофот на Националната лига Север во мај 2018 година.

Поради прописите на Англиската фудбалска лига кои бараат природна трева, Харогејт ги одиграл своите први домашни натпревари по промоцијата во 2020 година на стадионот „Кипмоут“ во Донкастер. На 17 октомври, тие се вратиле на „Ветерби Роуд“ и победиле со 1-0 против Бароу во првиот натпревар од EFL на теренот.

## Опис
Теренот е отприлика северозападно-југоисточно по должината на северната страна од патот Ветерби Роуд A661. До 2014 година, немаше структури на северниот (болнички) крај од теренот, но гледачите можеле да стојат покрај теренот. Во 2014 година, била додадена покриена трибина со објекти за стоење. Источната страна има две соседни трибини, обете со седишта, и еден апартман за раководители. Јужниот крај (кој во 2023 година бил реконструиран) е наменет за клубот. Западната страна е наменета за турникетите, помала трибина со седишта со објекти за спонзори и директори, како и места за стоење и седење за гостинските навивачи.

### Галерија

Податотека:Wetherby_Road_football_ground,_Harrogate_(25th_January_2014)_005.JPG|алт=The ground in 2014 before remodelling, looking southwest| Земјиштето во 2014 година пред реновирањето, гледано југозападно
Податотека:Harrogate_Town_v_Salford_City,_Wetherby_Road,_Harrogate_(19th_December_2020)_006.jpg|алт=A socially distanced crowd in the East Stand in 2020| Социјално дистанцирана публика на Источната трибина во 2020 година
Податотека:Wetherby_Road_stadium,_looking_north.jpg|алт=Northwards view of Wetherby Road, showing Hospital End (left) and two stands on eastern side| Поглед на Ветерби Роуд од север, на кој се гледаат Хоспитал Енд (лево) и две трибини на источната страна


## Пристап
Најблиските железнички станици се Харогејт и Хорнбим Парк, со линии до Лидс и Јорк, иако обете се оддалечени околу 20 минути. Стадионот е опслужуван од линијата 7 на автобуската компанија Харогејт (претходно 770), која го поврзува стадионот со автобуската станица Харогејт, Ветерби, Бостон Спа, Сикрофт и Лидс. Има постојка директно пред стадионот наменета за фудбалскиот терен и болницата.

## Наводи

Категорија:Фудбалски стадиони во Англија
Категорија:Координати на Википодатоците
Тодорка (врв)

**Тодорка** — масивен врв на Пирин во Пиринска Македонија, денес во Благоевградската област, Република Бугарија. Тој е единствениот врв на страничниот гребен на Тодорка и се наоѓа на 2746 метри надморска височина. Тодорка е 11-ти највисок врв на планината Пирин и е изграден од гранит, и иако не е карпест, е стрмен. Тоа е релативно краток гребен со три врва - Голема, Средна и Мала Тодорка. Голема Тодорка се наоѓа на север и гледано од градот Банско изгледа како драматична пирамида. Од неговите падини има неколку скијачки патеки и е интензивно развиена од 2000 година и сега е голема скијачка област, со врв на 2600 метри кој е опслужуван со ски-лифт.

По гребенот југозападно од Голема Тодорка се наоѓа Средна Тодорка на 2706 метри, а на југоисток е Мала Тодорка на 2712 метри надморска височина. Источно од нив се наоѓаат двете езера Тодорини Очи, кои се дел од Василашките езера. На запад е долината Бандерица, која прави чуден свиок по свиокот на врвот Тодорка. Тоа е причината зошто крајот на долината е невидлив од Банско.
мини|300x300px|Врвот Тодорка
Од врвот се отвора импресивна панорама. На запад се гледаат Вихрен и Кутело, на исток е работ на Стражите. На југ Каменица се издига над другите врвови. На север во безоблачни денови се отвора драматичен поглед кон Банско, во кој јасно се гледаат улиците и зградите.

## Наводи

## Надворешни врски

* Bansko Ski.com -  - официјална страница за скијачкиот центар Банско
* Bansko World Cup.com -  - страница за трки од Светскиот куп
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Врвови на Пирин
Категорија:Врвови во Пиринска Македонија
Категорија:Општина Банско
Љупкова

**Љупкова** (поранешно име *Долна Љупкова*, ) е населено место во округот Караш-Северин, Романија. Според пописот од 2021 година имало 918 жители. Припаѓа на општината Берзаска. Селото е мнозински српско.

;Етнички состав во населба (1.214 жители)

## Поврзано
* Берзаска
* Соколовац
* Караш-Северин (округ)

## Наводи

Категорија:Караш-Северин (округ)
Категорија:Населени места во Романија
Категорија:Срби во Романија
Иван Пумпалов

**Иван Костадинов Пумпалов**, познат како *Добриништалијата* (1871 или 1877, Добриништа - 1945, Добриништа) — македонски револуционер, деец на Внатрешната македонска револуционерна организација.

## Биографија
Иван Пумпалов е роден во 1871 или 1877 година во селото Добриништа во близина на Мехомија, тогаш во Отоманското Царство. Се приклучил на МРО и станал четник под водство на Јане Сандански. Подоцна, во 1912 година, бил независен војвода во Горноџумајско и Разлог. На почетокот на Првата балканска војна, се пријавил како доброволец во Македонско-одринските доброволни чети во одредот на Јонко Вапцаров (татко на Никола Вапцаров) и 1-ва чета од 15-тиот штипски баталјон.

По Првата светска војна, тој бил градоначалник на Општина Добриништа. Починал во 1945 година.

## Наводи


Категорија:Луѓе од Добриништа
Категорија:Починати во Добриништа
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Дејци на ВМРО
Категорија:Македонци во Бугарија
Категорија:Родени во 1877 година
Категорија:Починати во 1945 година
Категорија:Бугарски градоначалници
Категорија:Бугарски политичари од Македонија
Категорија:Отомански Македонци
Станечки Водопад

**Станечки Водопад** или **Станечки Водопади** — најголем постојан водопад на Осоговските Планини, сместен долж течението на Козја Река, во близина на селото Станци, Кривопаланечко.

## Местоположба и пристап
Станечкиот Водопад е постојан водопад којшто се наоѓа во северниот дел на Осоговските Планини, на надморска височина од 1.160 м, по течението на Козја Река, во близина на селото Станци, околу 8 км јужно од Крива Паланка. До селото Станци во долината на Дурачка Река води асфалтен пат долг 5 км. Потоа, од селото се тргнува по патека којашто води покрај Козја Река и по околу 3 км се пристигнува до водопадот. Водопадот е на надморска височина од 1160 метри и функционира во текот на целата година.

## Природни одлики
Водопадот е висок 11 м и е највисок постојан водопад на Осоговските Планини. Тој е ерозивен водопад и во неговото подножје со вртложно движење на водата е создаден голем природен базен или џиновски лонец. Од џиновскиот лонец речната вода слаповидно истекува кон помирниот дел на Козја Река, паѓајќи 3 м на релативно кратко растојание, така што водата вкупно се спушта 14 м.

Водопадот се наоѓа во густа букова шума, а спротиводно по реката, во повисоките делови, има уште неколку мали водопади. Освен водопадите, на просторот има геоморфолошка појава на огромни карпести блокови, настанати со механичко распаѓање.

Долината на Козја Река е тесна и на одредени места скоро вертикална со изглед на мал кањон, така што искачувањето по неа е доста тешко. Кон исток, долината стрмно се издига кон билото на врвот Калин Камен (1.884 м) на надморска височина од околу 1.800 метри и понатаму кон Царев Врв (2.085 м).

## Галерија

Податотека:Станечки Водопад.jpg|Водопадот со базенот
Податотека:Станечки Водопад 3.jpg|Падот на водата


## Поврзано
* Козја Река
* Осоговски Планини
* Станци

## Белешки

## Наводи

Категорија:Станци
Категорија:Водопади во Македонија
Категорија:Осоговски Планини
Георги Киљов

**Георги Стефанов Киљов**, наречен **Правото** (Калапот, 1884 – Лушин, 3 јуни 1925) — македонски револуционер и политички деец, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација и Бугарската комунистичка партија.

## Животопис
Киљов е роден во 1884 г. во драмското село Калапот, тогаш во Отоманското Царство, денес во Грција. Завршил егзархиско педагошко училиште во Сер. Уште како ученик стапил во ВМОРО. По завршувашето на образованието работел во тутунски складови во Кавала.

Учествувал во Балканските војни (1912–1913) како доброволец во Македонско-одринските доброволни чети. Откако Кавала припаднала на Грција во 1913 година, Киљов се иселил во градот Скеча, каде продолжил да работи како тутунски работник. Станал член на Бугарската комунистичка партија (БКП) и бил меѓу основачите на тутуноработничкото друштво „Заштита“ во 1914 г. Во 1918 г. бил меѓу основачите на градската организација на БКП во Скеча и станал член на околискиот комитет на партијата во градот и на окружниот во Ѓумурџина. 

Откако Царството Бугарија ја отстапила Западна Тракија по крајот на Првата светска војна (1914–1918), од 1919 г. Георги живеел во Хасково, а во 1921 г. се преселил во Неврокоп. Пишувал во „Работнички весник“ и во „Тутуноработник“. Летото 1923 г. бил уапсен, а по ослободувањето живеел во Мехомија. Во 1925 г. е задржан за време на Дабничката акција на ВМРО (Автономистичка) против комунистичките дејци во Пиринско и бил убиен на 3 јуни во месноста Лушин.

Георги бил женет за Марија Чалкова, со која имал ќерка Вангелија.

## Наводи

Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Дејци на БКП
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Матуранти од Серското педагошко училиште
Категорија:Жртви во масакрот кај Дабница (1925)
Човекот Молец

мини|Уметнички приказ на Човекот Молец
**Човекот Молец** или **Мотман** () — суштество криптид со крилја, висок раст и голема сила, застапено во градските легенди на САД, Италија, Русија (Приморски Крај) и други земји.

Се опишува како човеколико створение со висина од 3 до 4 метри, со тркалезни и изразито светли црвени очи, црно меко тело прекриено со крзно и импресивно големи крилја. Има нозе, а според некои извештаи и раце со долги и остри канџи. Крилјата се опишуваат како слични на оние на пеперутка или лилјак, честопати прекриени со крзно или пердуви. Главата му е голема, значително поголема од човечката, а понекогаш се опишува и како квадратна. На главата (или непосредно на горниот дел од телото) се наоѓаат впечатливите црвени очи.

Суштеството станало дел од американската градска легенда откако наводно било забележано во Поинт Плезант (Западна Вирџинија) во текот на 1960-тите. Првата весникарска објава за овој криптид потекнува од 18 ноември 1966 г., насловена како „Чудовиштето не е шега за оние што го видоа“. Исто така, се споменува и во легендите на Приморскиот Крај во Русија, каде месното население тврди дека го среќава до денешен ден.

Човекот Молец станал светски познат по истражувањата на Греј Баркер во 1970 г. и објавувањето на книгата на Џон Кил во 1975 г. Врз основа на тој роман е снимен и филмот *[[Пророштва од темнината]]* со Ричард Гир во главната улога.

## Опис
Човекот Молец се опишува како човеколик криптид со значителна висина (околу 2,5–3 метри). Главата му е крупна, многу поголема од човечката, а очевидците понекогаш ја опишуваат како квадратна. На главата (според други верзии — на горниот дел од телото) се наоѓаат тркалезни, прилично големи и светлоцрвени очи што светат со црвена светлина, која се опишува како да доаѓа непосредно од главата. Честопати на главата воопшто не се видливи устата, носот и ушите.

Телото му е тенко и прилично силно. Поседува огромни крилја (со распон од околу 3 метри при висина на суштеството од 2,5 метри), кои наликуваат на крилја на птица, пеперутка или лилјак, и можат да бидат голи или покриени со пердуви или густо крзно. Понекогаш може да ги склопи крилјата зад грбот и да се сокрие со нив како со еден вид наметка. Рацете обично не се видливи или воопшто отсуствуваат, но според други извори се долги и тенки, завршувајќи со прсти со долги и остри канџи. Нозете му се цврсти, слични на човечките, понекогаш со канџи. Опашка нема, а целото тело е покриено со крзно или пердуви.

Се опишува како суштество со способност да едри, но не и целосно да лета: очевидците обично го опишуваат како прелетува од дрво на дрво во шума или парк, или како лета по нив (по човек или дури по автомобил). Може да полетува вертикално нагоре, а движењата му се опишуваат како мазни. Испушта звуци на тракање, продорен крик сличен на висок и пронижувачки писок, а може да испушта и птичји крици. Според некои сознанија, поседува способност за телепатско општење. Најверојатно е грабливец, бидејќи се забележани случаи на наводни напади врз овци, па дури и врз луѓе.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Митски суштества
Категорија:Криптозоологија
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Нетермур Парк

**Недермур Парк** — фудбалски стадион во Гизли, Западен Јоркшир и домашен терен на фудбалскиот клуб Гизли. Отворен во 1909 година, стадионот има капацитет од 4.000 поситители. По промоцијата на клубот во Националната дивизија на Националната лига во 2015 година, биле поднесени планови за да се обезбеди дека теренот ги исполнува барањата за проширување на капацитетниот простор за 4.000 поситители со 500 седишта; проширувањето вклучувало создавање нови тераси на трите страни од теренот и покривање на сите четири страни. Проширувањето било завршено пред крајниот рок на 30 март 2016 година.

Рекордната посетеност на стадионот била 3.366 поситители за пријателскиот натпревар против Лидс Јунајтед на 26 јули 2018 година.

## Наводи

Категорија:Фудбалски стадиони во Англија
Категорија:ФК Гизли
Детска градинка „Сонце“ - Ново Село

**Детска градинка „Сонце“ - Ново Село** (официјално: **ЈОУДГ „Сонце“ - Ново Село**) ― детска градинка што се наоѓа во струмичкото село Ново Село, Македонија.

## Местоположба

Градинката се наоѓа меѓу индивидуални куќи во средишниот дел на Ново Село, сместена на улицата Први Мај.

## Историја

Градинката била основана во 1976 година и до крајот на септември 2015 година била дел од детската градинка „Детска радост“ од Струмица. Почнувајќи од 1 октомври 2015 година, градинката работи како посебна установа и до денес го носи името „Сонце“.

Располага со капацитет за 100 деца и во нејзин состав влегуваат кујната, спортската сала, пет занимални и двор со детски парк.

Објектот на градинката бил реновиран во 2017 година, при што се работело на подобрување на изолацијата преку поставување на нова термофасада, отстранување на азбестниот покрив и поставување на нов лимен покрив со изолација, нови ПВЦ прозорци и врати, подобрени системи за водовод и канализација, инсталирани соларни колектори за производство на топла вода за градинката, замена на постоечкото осветлување со ново енергетски ефикасно.

## Галерија


Податотека:Градинка во Ново Село.jpg|Поглед на градинката
Податотека:Градинка во Ново Село 3.jpg|Лулашки во дворот на градинката


## Наводи

## Надворешни врски
* „Сонце“ на општинската страница

Категорија:Детски градинки во Македонија
Категорија:Ново Село (Струмичко)
Касио Роуд

**Касио Роуд**, исто така познат како **спортски терен Вест Хертс**, — повеќенаменско здание и спортски терен во Вотфорд, Англија. Бил домашен терен на фудбалскиот клуб Вотфорд од 1898 до 1922 година и е домашен терен на фудбалскиот клуб Вест Хертс од 2004 година.

## Историја
На почеток на дваесетти век, Касио Роуд се користел за атлетика, крикет и фудбал. До 1920 година, гледачките зданијата вклучувале павилјон и покриени места за стоење на западна аут-линија и покриена тераса зад северниот крај на теренот.

Вотфорд по пат на промоција во 1920 година започнал да игра во Фудбалска лига, а првиот натпревар од лигата одигран на Касио Роуд бил пораз од 2-0 од КПР на 4 септември 1920 година, следен од 10.466 гледачи. Најголемата посетеност на стадионот била 13.000 гледачи за локалното дерби со Лутон Таун на 25 март 1921 година.

Во 1922 година, Вотфорд се преселил на стадион „Викариџ Роуд“. Последен лигашки натпревар на Касио Роуд се одиграл на 29 април 1922 година, кога Вотфорд го победил Џилингам со 1-0 пред 5.000 гледачи. Стадионот останал отворен како спортски објект.

## Наводи

Категорија:Фудбалски стадиони во Англија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:ФК Вотфорд
Не чепкај го полицаецот додека спие

**„Не чепкај го полицаецот додека спие“** (француски: *Ne reveillez pas un flic qui dort*) – филм на режисерот Хозе Пињеро од 1988 година. Главната улога ја игра Ален Делон, а покрај него настапуваат и Мишел Серо и Завие Делук.

## Синопсис
Една десничарска група полицајци почнува да им се одмаздува на дилерите на дрога и на другите криминалци кои имаат шанса да се извлечат на суд. Полицискиот инспектор Гриндел ги разбира нивните мотиви, но не се слага со нив. Кога групата, без никакви причина, почнува да напаѓа и полицајци, инспекторот решава да се вклучи во пресметката со неа...

## Наводи

Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови од 1988 година
Категорија:Филмови на Хозе Пињеро
Категорија:Филмови со Ален Делон
Категорија:Филмови со Мишел Серо
Категорија:Филмови со Завие Делук
Категорија:Полициски филмови
Бернадет (филм)

**„Бернадет“** (француски: *Bernadette*) – филм на режисерката Леа Доменах од 2023 година. Главните улоги ги играат: Катрин Денев, Денис Подалидес и Мишел Виљермоз.

## Синопсис
Бернадет очекува дека коначно ќе ја добие положбата која ја заслужува, кога ќе пристигне во Елисејската палата, зашто отсекогаш му помагала на сопругот да биде избран за претседател. Таа се одмаздува така што станува значајна медиска личност.

## Наводи

Категорија:Француски филмови
Категорија:Филмови на француски јазик
Категорија:Филмови од 2023 година
Категорија:Филмови на Леа Доменах
Категорија:Филмови со Катрин Денев
Категорија:Филмови со Мишел Виљермоз
Категорија:Филмови со Денис Подалидес
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Париз
Ландовица

**Ландовица** () е населено место во општината Призрен, Призренскиот Округ, Косово. Според пописот од 2024 година имало 1.151 жител.

## Поврзано
* Призрен
* Призрен (округ)

## Наводи

Категорија:Населени места во Призрен
Категорија:Населени места во Косово
Корејска одисеја

***Корејска одисеја*** () — јужнокорејска телевизиска серија од 2017 г. Во главните улоги се појавуваат Ли Сунг Ги, Ча Сунг Вон, О Јон Со, Ли Хон Ги и Џанг Гванг. Серијата се прикажувала на каналот tvN од 23 декември 2017 до 4 март 2018 г., во терминот сабота и недела во 21:00 часот (UTC+9). Телевизиската серија се состои од вкупно 20 епизоди.

## Содржина
Малата Џин Сон Ми уште од детството има способност да ги гледа духовите и да разговара со нив. Поради тоа, нејзиното поведение им изгледало чудно на луѓето околу неа, па тие ја исмевале, додека духовите постојано ја напаѓале.

Еден ден, таа го среќава загадочниот „волшебник“ Ма Ванг, кој склучува договор со неа: таа треба да му донесе лепеза од една тајна куќа во шумата (со која може да се изгасне огромен пожар што беснее на планината), а тој за возврат ќе ѝ го даде својот чадор што ги брка духовите. Меѓутоа, тој ја предупредува — што и да види или чуе во таа куќа, во никој случај не смее да обрнува внимание. Девојчето се согласува.

Но во куќата таа го среќава богот по име Сон О Гон, кој е затворен таму поради своите гревови. О Гон ја моли да го ослободи, а за возврат ветува дека ќе биде нејзин заштитник од демоните секогаш кога таа ќе го повика по име. Меѓутоа, штом се наоѓа на слобода, лукавиот бог го прекршува договорот, ги брише спомените за неговото име од спомените на Сон Ми и исчезнува, оставајќи ја девојката сама. Исто така, ја предупредува дека Небесата ќе ја казни поради неговото ослободување.

Поминуваат години, Сон Ми пораснува и станува успешна деловна жена, директорка на компанија за недвижности. Таа со успех склучува големи договори, особено за згради што се опседнати од духови и тешко се продаваат. Паметејќи го предавството од детството, научила сама да се справува со сите тешкотии, а како заштита од демоните го користи својот жолт чадор што ѝ останал уште од малa. Еден ден, во нејзиниот живот повторно се појавува Сон О Гон, а потоа и Ма Ванг.

## Улоги

|-
| Ли Сунг Ги
| Сон О Гон
|-
| Ча Сунг Вон
| Ву Хви / Ву Ма Ванг
|-
| О Јон Со
| Џин Сон Ми / Сам Џанг
|-
| Ли Хон Ги
| P.K / Џо Пал Гје
|-
| Џанг Гванг
| Јун Де Сик / Са О Џонг
|}

## Наводи

## Надворешни врски

* Матична страница

Категорија:Јужнокорејски телевизиски серии
Категорија:Телевизиски серии на корејски јазик
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Визуелна новела

**Визуелна новела** (, од англиски: *visual novel*), позната и како **визуелен роман** — жанр компјутерски игри и подвид на текстуална авантура (текстуална потрага), во кој на гледачот му се прикажува приказна со помош на текст на екранот, статични (или анимирани) слики, како и звучна или музичка придружба.

Степенот на интерактивност во овие игри обично е низок, а од гледачот само повремено се бара да направи одреден избор. Ликовите во овие игри обично се изработени во аниме-стил, кој исто како и визуелните новели, потекнува од Јапонија.

## Содржина и жанр
Поради маркетиншката политика на американската компанија за локализација JAST USA, која прва ги претставила визуелните новели на западниот пазар, жанрот почнал погрешно да се поистоветува со симулатори за средби (англ. *dating sims*). Меѓутоа, визуелните новели опфаќаат голем број жанрови — научна фантастика, фантазија, пародични комедии, ужаси и љубовни романи. Во вистинските симулатори за состаноци, дејството игра споредна улога или воопшто не постои, а играчкиот процес се сведува на постигнување поставени цели и услови преку заемодејство со еден или повеќе ликови од кој било пол.

Традиционално, визуелните новели за личен сметач содржат ечи-сцени, дури и ако општата насока на делото е далеку од еротска. Истовремено, речиси сите префрлени верзии на овие игри за конзоли не содржат материјали „за возрасни“, а некои нови игри сега се насочени кон поширока публика. Така, на пример, игрите на студијата Key и KID се објавуваат како игри за целото семејство.

## Стил
Стилот на раскажување во визуелните новели донекаде се разликува од оној во печатените книги. Главно, во визуелните новели раскажувањето се води во прво лице, каде што главниот лик е набљудувач на сите настани. Многу често, раскажувањето не е поделено на поглавја, туку на денови, што овозможува да се сумира изминатиот ден. Секако, постојат и многу исклучоци.

Графиката на визуелните новели се состои од пакет заднини (обично по една за секоја местоположба) и спрајтови (јап. *立ち絵* *tachi-e*) на ликовите што се натпреваруваат (се преклопуваат) врз нив. Гледиштето е обично од прво лице, при што главниот лик останува невидлив. Во клучните мигови од приказната се прикажуваат специјални „CG-артови“ („computer graphics“): поподробни слики нацртани посебно за таа сцена наместо составени од стандардните елементи. Овие слики користат покинематографски агли на камерата и често го вклучуваат и самиот главен лик. Овие заплетни артови можат да се погледнат во кој било момент откако ќе бидат „отклучени“ во играта, што создава интерес за повторно играње и избирање различни решенија, бидејќи понекогаш е невозможно да се видат сите посебни настани во само едно поминување на играта.

## Поврзано

* Аниме
* Манга

## Наводи

## Надворешни врски

* Visual Novel Database
* Gematsu Visual Novel Coverage
* Anime News Network Visual Novel Coverage
* Siliconera Visual Novel Coverage
* NookGaming Visual Novel Coverage
* Hey Poor Player Visual Novel Coverage
* Moe Game Awards
* Famitsu

Категорија:Жанрови на видеоигри
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__