open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Бернард и Дорис (филм)

**Бернард и Дорис** - филм од 2006 година, во режија на Боб Балабан. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Сузан Сарандон, Ралф Фајнс, Џејмс Ребхорн, Крис Бауер и НИк Ролф.

## Содржина
Филмот е приказна за годините на тутунската милијардерка Дорис Дјук (ја игра Сарандон) и за врската со нејзиниот хомосексуален батлер (го игра Фајнс), кому му го остава целото свое богатство...

## Наводи

Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови со Сузан Сарандон
Категорија:Филмови со Ралф Фајнс
Категорија:Филмови од 2006 година
Манон Леско

***Манон Леско*** () — новела од францускиот писател Антоан Франсоа Прево, објавена 1731 како седми и последен дел од *Сеќавањата и авантурите на способниот човек*. Новелата ја сметале за контроверзна и била забранета во Франција по нејзиното издавање. И покрај ова, станала многу популарна и широко се раздавале пиратски примероци од книгата. Во изданието од 1753, Прево испуштил некои скандалозни детали и внел повеќе етички елементи.

## Содржина
Дејството се одвива во Франција и во Луизијана во почетокот на 18. век, а приказната го следи главниот лик Шевалие де Грие, и неговата љубовница Манон Леско. Де Грие потекнува од благородно и имотно семејството, но го губи правото на наследство, што го разочарало татко му, и затоа побегнал со Манон. Во Париз, младите љубовници уживаат во благодетите на животот, а де Грие се бори да ја задоволи потребата на Манон за луксуз. Тој моли за пари со задолжување од блискиот пријател Тиберж, и со мамење на коцка. Во неколку наврати, богатство на де Грие исчезнало (од кражба, пожар во куќата, итн), поради што Манон го остава за побогат човек, бидејќи таа не може да си замисли да живеат во сиромаштија.

Двајцата љубовници завршиле во Њу Орлеанс, каде Манон е депортирана како проститутка, каде што се преправаат дека се во брак и живеат во идиличен мир некое време. Но, кога де Грие му открил на гувернерот на Њу Орлеанс дека нивниот брак е лажен и побарал да се венча со Манон, внукот на гувернерот сака да го освои срцето на Манон. Во очај, де Грие го предизвикува внукот на гувернерот на двобој и го онесвестува. Мислејќи дека го убил човекот и плашејќи се од одмазда, двојката го напушта Њу Орлеанс и се засолнува во пустина во Луизијана, со надеж дека ќе најдат англиска населба. Манон умира од умор и исцрпеност следното утро, а по закопување на својот сакан, Тиберж го враќа де Грие назад во Франција.

## Литература
* 
* 
* 
* Kunitz, Stanley J. & Colby, Vineta (1967). François Prévost, Antoine in *European Authors 1000-1900*, pp.&nbsp;743–4. H.W. Wilson Company, New York.

## Надворешни врски
* Full texts at Project Gutenberg in the original French and in an English translation
* ''Manon Lescaut''  on World Wide School
* Images from an illustrated 1885 French edition
*  ''Manon Lescaut'', audio version 

Категорија:Романи од Антоан Франсоа Прево
Категорија:Француски романи
Синбад: Легендата за седумте мориња

**Синбад: Легендата за седумте мориња** (англиски: *Sinbad: Legend of the Seven Seas*) — американски анимиран филм од 2003 година, во режија на Патрик Гилмор и Тим Џонсон. Гласовите во филмот ги позајмуваат: Бред Пит, Кетрин Зета-Џонс, Мишел Фајфер итн.

## Содржина
Синбад е најомилениот, но истовремено и најозлогласениот, отпадник кој плови по непрегледните мориња, секогаш во потрага по авантури. На едно патување до крајот на светот, тој мора да се соочи со безброј опасности кои му ги подготвува лошата божица Ерис. Притоа, нему му помага убавата принцеза...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Цртани филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови со Мишел Фајфер
Категорија:Филмови со Кетрин Зета-Џонс
Категорија:Филмови со Бред Пит
Категорија:Филмови од 2003 година
Ален Фурние

**Ален Фурние** ( – ) — француски писател и војник. Автор е на романот *[[Големиот Молн]]* (1913), негово единствено дело кое се смета за класик на француската книжевност и било двапати поставено на филмското платно. Останатиот дел од творештвото му бил објавен посмртно.

## Животопис
Ален Фурние е роден во Шапел д'Анжијон, департманот Шер, централна Франција, како син на наставник. Посетувал училиште во Со (О-де-Сен), близу Париз, каде се подготвувал да се запише на вишата париска школа, но безуспешно. Тогаш почнал да учи поморска трговија во Брест. Во Со (О-де-Сен) се запознал со Жак Ривиер, кој се спријателил со Ален и подоцна се оженил со неговата помала сестра Изабела. Студиите ги прекинал во 1907 и во наредните две години служел во армијата. Во овој период напишал неколку поеми, раскази, и есеи, кои подоцна биле објавени како збирка под името *Чуда*.

На 1 јуни 1905, шетајќи се по кејот на реката Сена, ја сретнал Ивон Мари, во која се вљубил. Тие разговарале, но Ален не успеал да ја освои. Следната година ја чекал на истото место, но таа не се појавила. Таа вечер му се исповедал на Ривиер: „Таа не дојде. И да дојдеше, немаше да биде исто.“ Тие се сретнале дури осум години подоцна, кога Ивон била омажена и имала две деца. Ивон му послужила како инспирација за ликот Ивон де Галас во романот *[[Големиот Молн]]*.

Во Париз се вратил во 1910 и се вработил како книжевен критичар во *Paris-Journal*. Таму се запознал со Андре Жид и Пол Клодел. Во 1912 дал отказ од работното место за да биде помошник на политичарот Касимир Перие. *Големиот Молн* го завршил во 1913 и прво го објавувал како серијал во *Nouvelle Revue Française* од јули до октомври 1913, а потоа и како книга. Иако ноимниран, романот не ја освоил наградата „Гонкур“. Во 1914 Фурние почнал да го пишува вториот роман *Коломб Бланш*, но го оставил недовршен бидејќи се приклучил на армијата како поручник во август. Умрел во борба близу Во-ле-Паламе еден месец подоцна, на 22 септември 1914. Телото му останало неидентификувано сѐ до 1991, а дотогаш бил погребан на гробиштата во Сен-Реми-ла-Калон. Најголем дел од творештвото му било објавено посмртно: *Чуда* во 1924, преписките со Жак Ривиер во 1926, и писмата до семејството во 1930. Неговите белешки и цртежи за *Коломб Бланш* биле исто така објавени.

## Библиографија
**[[Големиот Молн]]*
**Коломб Бланш* (незавршен роман)
**Писмо до Пети Б*
**Чуда* (поема)

## Наводи

## Надворешни врски

* Detailed biography of Alain-Fournier with many photographs of him, his family and his environment. 
*AJRAF – Association des amis de Jacques Rivière et d'Alain-Fournier (Association of the Friends of Jacques Rivière and of Alain-Fournier) 
* A plot summary of ''Le Grand Meaulnes'' 
* 
* 
* 
* 

Категорија:Француски писатели
Жилјен Грак

**Жилјен Грак** ( – ) — француски писател, поет, и драматург, близок до надреалниот правец во литературата и неговиот предводник Андре Бретон. Делата на Грак се одликуваат со елегантен стил на пишување, префинет речник, и апстрактни поими.

## Животопис
Грак посетувал средно училиште во Париз, а во 1930 запишал виша школа за политички науки. Во 1932 го прочитал романот на Андре Бретон, *Надја*, што му оставил длабок впечаток. Граковиот прв роман *Замок од калиум тартрат* потсетувал на стилот на Бретон, а Грак му посветил цела книга на Бретон во 1948. За време на Втората светска војна бил заробен во Шлеска со други армиски офицери, а таму се спријателил со писателот и книжевен критичар Арман Хог.

Во 1950 објавил тирада против современата литература и книжевните награди во рецензија во *Empédocle*. Кога ја освоил наградата „Гонкур“ за романот *[[Спротивниот брег]]* следната година, останал на својот став и ја одбил наградата. Грак предавал историја и географија во средно училиште сѐ до неговото пензионирање во 1970. Во 1979 го напишал предговорот на реизданието на *Journal de l'analogiste* (1954) од Сузан Лилар, чие дело го нарекол „раскошнo поведување на поезијата“. Целокупното творештво на Грак било издадено во 1989 од страна на библиотеката „Плејада“. Се држел настрана од големите книжевни церемонии и останал верен кон својот прв издавач Хосе Корти. Грак живеел мирен и повлечен живот во родниот Сен-Флоран-ле-Веи, на брегот на реката Лоара. Починал на 22 декември 2007, на возраст од 97 години, во болница во Анже два дена по претрпена вртоглавица.

## Библиографија
**Au château d’Argol*, 1938
**Un beau ténébreux*, 1945
**Liberté grande*, 1947
**Le Roi pêcheur*, 1948
**André Breton, quelques aspects de l’écrivain*, 1948
**La Littérature à l'estomac*, 1949
**Le Rivage des Syrtes*, 1951
**Prose pour l’Etrangère*, 1952
**Penthésilée*, 1954
**Un balcon en forêt*, 1958
**Préférences*, 1961
**Lettrines*, 1967
**La Presqu’île*, 1970
**Le Roi Cophetua*, 1970
**Lettrines II*, 1974
**Les Eaux Etroites*, 1976
**En lisant en écrivant*, 1980
**La Forme d’une ville*, 1985
**Autour des sept collines*, 1988
**Carnets du grand chemin*, 1992
**Entretiens*, 2002

## Наводи

## Надворешни врски
** Посмртница во ''The Times'', 31 декември 2007

Категорија:Француски писатели
Категорија:Добитници на Гонкуровата награда
Категорија:Апсолвенти на Високата нормална школа
Кичевско-мавровски народноослободителен партизански одред

**Кичевско-мавровски народноослободителен партизански одред** е партизанска единица на Народоослободителната војска на Македонија.

Одредот е оформен на 21 мај 1943 година, од 46 борци од Мавровско-гостиварскиот народноослободителен партизански одред „Кораб“, Кичевскиот народноослободителен партизански одред „Козјак“ и Крушевскиот народноослободителен партизански одред „Питу Гули“. Партизаните на одредот влегуваат во судири кај селото Сливово на 23 мај, Невестински гроб на 30 мај, Пресека на 14 јуни, Карбуница на 20 јуни, и други. Откако одредот брои 70 борци, во текот на јули 1943 година разделен е на Мавровско-гостиварски народноослободителен партизански одред (Прв кичевски народноослободителен одред) и Кичевски народноослободителен одред (Втор кичевски народноослободителен одред). На 23 септември 1943 година одредот влегува во рамките на Кичевскиот народноослободителен баталјон.
[лево|мини|[Драге Ристески е првата жртва на одредот. Загинал во Битката кај Невестински Гроб на 30 мај, 1943 година.]]
Првата жртва на одредот бил Драге Ристески од кичевското село Карбуница.
[мини|[Љубица Богеска е една од жените кои го сошиле знамето на одредот.]]
Знамето на одредот е сошиено од група младинки, меќу кои е ѝ Љубица Богеска од Кичево.

## Команданти
* Иван Дојчинов - командир
* Мино Богданов - политички комесар
* Златко Билјановски - заменик-политички комесар
* Мирко Милески
* Ели Аргировска
* Димитар Берберовски

## Наводи

Категорија:Македонија во Втората светска војна
Категорија:Одреди во НОВМ
Жорж Бернанос

**Жорж Бернанос** ( – ) — француски писател и војник во Првата светска војна. Бил воспитуван според римокатолички и монархистички убедувања, бил критички настроен кон буржоазијата и кон дефетизмот. Според него, поради тие две сфаќања Франција била окупирана од Германија за време на Втората светска војна. Многу од неговите дела се преведени на англиски јазик и објавени во Британија и САД.

## Животопис
Бернанос е роден во Париз, во работничко семејство, а детството го минал во областа Па де Кале, каде што дејството во неговите романи најчесто се одвивало. Бил војник во Првата светска војна, а учествувал во битките кај Сома и Верден. Бил ранет неколкупати за време на битките. По војната, работел во осигурителна компанија пред да ја напише *[[Под Сонцето на Сатаната]]*.

И покрај неговите анти-демократски ставови и приврзаноста кон крајно десничарската партија Француска акција, во чиј подмладок членувал самиот тој, Бернанос гледал опасност во фашизмот и нацизмот пред да започне Втората светска војна. Ја освоил големата награда за роман од француската академија за делото *[[Дневникот на селскиот свештеник]]* во 1936.

Во почетокот го поддржувал Франциско Франко за време на Шпанската граѓанска војна, но по посетата на Мајорка за време на војната, останал згрозен од теророт врз месното население и национализмот му станал одбивен, а го критикувал во книгата *Дневник на моето време* од 1938. Критиката смета дека Бернанос ги напишал своите најдобри дела во периодот  1926-1937.

Бернанос се преселил во Бразил во 1938 поради политичката тензија во Европа. Таму останал до 1945, најмногу време во Барбасена, каде имал сопствена фарма. Неговите тројца синови се вратиле во Франција за да учествуваат во војната. За време на прогонот, тој остро го критикувал Вишиевскиот режим, а станал приврзаник на конзервативната партија Слободна Франција на Шарл де Гол. По крајот на војната, де Гол го поканил Бернанос да се врати во Франција, нудејќи му работно место во владата. Бернанос не се вратил, не сакајќи активно да се занимава со политика.

## Библиографија
* *[[Под Сонцето на Сатаната]]* (1926)
* *[[Криминал (роман)|Криминал]]* (1935)
* *[[Дневникот на селскиот свештеник]]* (1936)
* *[[Нова приказна за Мушет]]* (1937)
* *[[Господин Олин]]* (1943)
* *[[Лош сон]]* (1950)

## Наводи

## Надворешни врски

*
*Биографија на англиски јазик (version in Archive.org)
*Оставнината на Жорж Бернанос
*Жорж Бернанос (1888-1948)
* (public domain in Canada)

Категорија:Француски писатели
Категорија:Французи од Првата светска војна
Роман за розата

**Роман за розата** (француски: *Roman de la Rose*) — средновековна француска поема напишана во форма како алегориска сонска визија. Делото претставува разказ за млад човек кој се обидува да ја зеде розата во која се заљубил. Поемата содржи 22.000 стихови кои се меѓусебно римувани. Првите 4058 стихови се напишани од Гијом де Лорис, за кого ништо друго не се знае, во 1237 година. Помеѓу 1275 и 1280 година Жан де Мен составил дополнителни 17.724 стихови. Делото на Гијом де Лорис требало да служи како кодекс на *amour courtois* (учтива љубов) за аристократијата. До крајот на 14 век поемата била преведена на средноанглиски јазик, делумно од Џефри Чосер, врз кого таа има силно влијание, како и на холандски и италијански јазик.

## Надворешни врски

*Full text from Project Gutenberg: Vol. 1, Vol. 2
*Roman de la Rose Digital Library at Johns Hopkins University
*12 Ms on Digital Scriptorium 
* ''Roman de la rose'' at Somni
* Editions from the Library of Congress
#Le Rommant de la Rose [Lyons, Guillaume Le Roy, ca. 1487] 
#Cest le Romant de la Rose. [Lyon, Imprime par G. Balsarin, 1503]
*

Категорија:Средновековна книжевност
Категорија:Француска книжевност
Алек Гинис

**Сер Алек Гинис** (роден 2 април 1914 – починат 5 август 2000) бил англиски глумец. После неговата рана кариера во театар, тој се појавува во неколку комедии, од коишто најпрепознатливи се: „The Lady killers“ и „Kind Hearts and Coronets“ во кој глумел осум различни ликови. Тој е исто така познат по неговите шест соработки со Дејвид Лин: Херберт Покет во „Големи Очекувања“ (1946), Фагин во „Оливер Твист“ (1948), Николсон во *[[Мост на реката Квај|Мостот на Реката К]]<nowiki/>вај* (1957, за која што освоиОскар за Најдобар Глумец), Принцот Фејсал во *[[Лоренс од Арабија]]* (1962), Општо Јевграв Живаго во *Докторот Живаго* (1965), и Професор Годбол во *Премин во Индија* (1984). Тој е исто така познат по неговата улога како Оби Ван Кеноби во оригиналната триолофија на Џорџ Лукас Стар Варс, од која што доби номинација за Оскар за најдобар спореден глумец.

Гинис бил еден од трите најголеми британски глумци, заедно со Лоренс Оливер и Џон Гилгуд, кои успешно направија преминот од „Шекспиријанскиот театар“ во нивната родна земја до „Холивудски блокбастери веднаш“ по Втората светска војна. Тој исто така е добитник на БАФТА Награда, Златен Глобус, и Тони Награди, како и на Награди на Академијата. Во 1959 година, тој добил титула витез од страна на Елизабет II за заслуги во уметност. Тој доби ѕвезда на Холивудската патека на славните во 1960 година, Оскар за животно дело во 1980 година, и награда БАФТА во 1989 година.

## Рана кариера
мини|Алек Гинис – 1938
Гинис прво работел на пишување реклами. За првпат работел во театар на својот 20-ти роденден, додека тој сè уште студирал драма, во претставата *Клевета*, која се прикажувала во стариот кралски театар, Хемерсмит, а потоа бил префрлен во Плејхаус театарот, каде што од статист добил кратка улога, поради која што му се зголемила платата на £1 неделно. Тој се појави за првпат во Театарот Албери во 1936 година на возраст од 22, играјќи ја улогата на Осрик во продукцијата на *[[Хамлет]]*. Исто така, во 1936 година, Гинис потпишал со Олд Вик, каде што му дале серија на класични улоги. Во 1939 година, тој го заменил Мајкл Редгрејв во улогата на Чарлстон во претставата Тандер Рок.

Во времето на неговата соработка со Олд Вик, работел со многу глумци и глумици кои станале негови пријатели и чести соработници во иднина, вклучувајќи Џон Гилгуд, Ралф Ричардсон, Пеги Ешкрофт, Ентони Ќуел, и Џек Хакинс.

## Наводи

### Белешки

Category:Pages containing links to subscription-only content
Категорија:Родени во 1914 година
Категорија:Починати во 2000 година
Категорија:Заповедници на Редот на Британската Империја
Категорија:Римокатолички христијани од Англија
Категорија:Витези-бакалауреати
Категорија:Носители на Орденот на Почесните придружници
Категорија:Добитници на наградата „Тони“
Категорија:Добитници на наградата „Лоренс Оливие“
Категорија:Добитници на Златен глобус
Мишел Турние

**Мишел Турние** ( – ) — француски писател, добитник на наградата за најдобар роман од француската академија за делото *Петок или другиот остров* во 1967, како и на наградата „Гонкур“ за романот *Глупавиот крал* во 1970. Инспирација му биле германската култура, католицизмот, и учењето на филозофот Гастон Башлар. Живеел во Шоазел каде и починал на 91 години, а повремено бил во конкуренција за Нобеловата награда за литература.

## Животопис
Турние е роден во Париз, а неговите родители се запознале на универзитетот Сорбона каде студирале германски јазик. Детството го минал во Сен Жермен ан Ле, а како мал учел германски и секое лето престојувал во Германија. Учел филозофија на Сорбона и на универзитетот во Тибинген, каде му предавал Морис де Жандиљак. Турние сакал да предава филозофија во средно училиште, но не успеал да се стекне со лиценца.

Турние се вработил во радио Франција како новинар и преведувач и бил домаќин на програмата *L'heure de la culture française*. Бил дописник на весниците *[[Фигаро]]* и *[[Ле Монд]]*. Од 1958 до 1968, Турние бил директор на издавачката куќа Плон. Својата прва книга *Петок или другиот остров* ја објавил во 1967, која била прераскажување на *[[Робинзон Крусо]]* од Даниел Дефо, и добил награда за најдобар роман од француската академија. Турние починал на 91 година во домот во Шоазел.

## Дела
* *Vendredi ou les Limbes du Pacifique* (1967)
* *Le Roi des aulnes* (1970)
* *Les Météores* (1975)
* *Le Vent Paraclet* (1977)
* *Vendredi ou la Vie sauvage* (1977)
* *Le Coq de bruyère* (1978)
* *Gaspard, Melchior et Balthazar* (1980)
* *Le Vol du vampire* (1981)
* *Gilles et Jeanne* (1983)
* *La Goutte d'or* (1986)
* *Petites Proses* (1986)
* *Le Medianoche amoureux* (1989)
* *La Couleuvrine* (1994)
* *Le Miroir des idées* (1994)
* *Eléazar ou la Source et le Buisson* (1996)
* *Journal extime* (2002)

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Француски писатели
Категорија:Добитници на Гонкуровата награда
Категорија:Апсолвенти на Парискиот универзитет
Ланселот или витезот од кочијата

алт=Ланселот поминува преку мостот со меч (просветлување во ракопис изработен за Жак д'Армањак, војводата од Немур, во работилницата на Еврар д'Еспинкес, о. 1475 година)|мини|Ланселот поминува преку мостот со меч (илуминација во ракопис изработен за Жак д'Армањак, војводата од Немур, во работилницата на Еврар д'Еспинкес, о. 1475 година)
***Ланселот или витезот од кочијата*** () — поема на Кретјен де Троа, напишана на старофранцуски. Непознато е кога е напишана поемата, но се смета дека најверојатно била составена помеѓу 1175 и 1181 (веројатно во 1177). Истовремено или кратко по пишувањето на *[[Иван или витезот со лавот]]*, (фр. *Le Chevalier de Lion*), двете поеми сочинуваат една цела приказна. Станува збор за приказна за легендата на кралот Артур и првата приказна во која Ланселот се појавува како битен лик.

Поемата раскажува за грабнувањето на Кралицата Гиневра и е првиот текст кој зборува за љубовната врска помеѓу Ланселот и Гиневра. Малку се знае за животот на Кретјен де Троа, но сепак може да се каже дека неговите романи/поеми имаат големо влијание врз Артуровата легенда и воопшто француската, но и англиската книжевност. Кретјен е првиот кој пишува за идејата за дворска љубов, потеклото на Ланселот и неговата афера со Гиневра. Се верува дека Кретјен не ја завршил поемата сам.

## Наводи

Категорија:Дела на Кретјен де Троа
Категорија:Француски романи
Категорија:Француски поеми
Категорија:Легенда за крал Артур
Ерек и Енида

***Ерек и Енида*** (француски: *Érec et Énide* или во средновековниот оригинал: *Erec et Enide*) — првиот роман за легендата на Кралот Артур на Кретјен де Тора, напишан помеѓу 1160-1164 (според некои помеѓу 1165-1170 или точно во1170). Станува збор за дело од околу 7.000 стихови на старофранцуски кое ни е нам достапно преку седум различни ракописи и неколку фрагменти. Авторот во главно се инспирира од познатите бретански текстови, но и прочуената *Историја на британските кралеви* на Галфрид Манмутски. Овој роман е еден од првите витешки романи.

Кретјен де Троа игра клучна улога во создавањето на приказната за Артур. Во *Ерек и Енида* можат да се најдат многу од елементите на легендата за Артур, како повеќето главни ликови, витешките подвизи и жените или љубовта како двигател на дејството. Иако не е првата приказна која ги користи познатите елементи на Артуровата легенда, де Тора е заслужен за вопоставување на очекувањата на еден современ читател во однос на жанрот на витешки приказни.

## Наводи

Категорија:Витешки романи
Категорија:Дела на Кретјен де Троа
Категорија:Легенда за крал Артур
Категорија:Француски поеми
Категорија:Француски романи
1179 Мали

**1179 Мали** привремена ознака  — астероид и долговтремена загубена мала планета од средишната област на Главниот астероиден појас, со приближен пречник од 13&nbsp;km. Открие е на 19 март 1931 година, од германскиот астроном Макс Волф при Хајделбершката опсерваторија во јужна Германија.

*Мали* е во орбита околу Сонцето на растојание од 2,2-3,1 ае и истата еднаш ја изминува за 4 години и 3 месеци (1.548 денови). Орбитата има занес од 0,17 и наклон од 9° во однос на еклиптиката. По првичното откритие во 1931 година, постанува една од неколкуте познати загубени мали планети и ќе биде загубена во наредните 55 години. Во 1986 година, *Мали* бил повторно откриен од Луц Шмадел, Рихард Мартин Вест и Ханс Емил Шустер, кои ги премерија првичните плочи од откритието и пресметале поинакви еферемиди. На овој начин тие успеале да го најдат телото во близина на предвидената местоположба. Дополнително, историските фотографските плочи од Паломарскиот небесен атлас (1956–1958),  UK Шмидовиот телескоп (Австралија), и Опсерваторијата Ла Сила (Чиле) го потврдиле повторното откритие.

Според резултатите објавени во 2014 година од истражуањата изведени од НАСА со ВИСЕ со последователната мисија НЕОВИСЕ, *Мали* има пречник од 13,2 до 14.4 километри, аи површинско албедо меѓу 0,059 и 0,071, додека пак според (КАЛЛ) има албедо од  0,10 и пречник од 10,7 километри, засновани на апсолутната светлосна величина од 12,98. Доплонително, КАЛЛ астероидот го сместуваво каменестите S asteroidi, i pokraj niskoto albedo.

Во септември 2013 година, вртежната светлинска крива на *Мали* добиена од фотометриските набљудувања снимени од ПТФ во Калифорнија. Добиен е подолг од просечниот вртежен период од 46,6 часа светлосна променливост од 0,08 m. Сепак, резултатот е отфрлен од КАЛЛ ().

Астероидот е именуван по Мали Волф, сопруга на Франц Волф снашката на откривачот ().

## Наводи
 

## Надворешни врски
* (1179) Mally, at AstDyS, *[[University of Pisa]]*
* Asteroid Lightcurve Database (LCDB), query form (info )
* Dictionary of Minor Planet Names, Google books
* Asteroids and comets rotation curves, CdR – Observatoire de Genève, Raoul Behrend
* Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (1)-(5000) – Minor Planet Center
* 

Категорија:Главен астероиден појас
Категорија:Откритија на Макс Волф
Категорија:Астероиди наречени по личности
Категорија:Астероиди од типот S
Категорија:Астрономски тела откриени во 1931 година
Категорија:Неправилни месечини
Жил Ренар

**Жил Ренар** ( – ) — француски писател и член на академијата Гонкур, најпознат по својата автобиографска новела *Глава од морков* и мемоарот *Дневник, 1887–1910*, кој се вбројува во 100 книги на векот според ''Ле Монд''. Делата на Ренар се одликуваат со ликови кои се прецизно и иронично опишани. Бил поддржувач на пацифизмот и антиклерикализмот.

## Животопис
Син на Франсоа Ренар и Ана Роуз Колин, Жил е роден во Шалон ди Мен, во департманот Мајен, каде неговиот татко работел во изградбата на железница. Пораснал во Шитри ле Мин. Имал две постари сестри и постар брат. Најстарата Амели (р. 1858) починала млада, другата сестра која исто така се викала Амели е родена 1859, а братот Морис е роден 1862. Своето детство Ренар го опишал како тешко и тажно, што го раскажал во автобиографското дело *Глава од морков*, каде главен лик е црвенокосо дете кое пораснало со мајка која го мразела и татко кој не се грижел за него. Иако не запишал факултет, посветено читал литература. Во периодот 1885–86 служел војска во Бурж.

На 22 април 1888 се оженил со Мари Морно, со која 43 години живееле во Париз. Почнал да посетува книжевни клубови и да пишува во париските весници. Често се дружел со драматургот Алфред Капо и глумецот Лисјен Гитри. Ренар пишувал поеми, кратки раскази, драми, и романи. Бил избран за градоначалник на општината Шитри на 15 мај 1904 како кандидат на социјалистичката партија. Починал од атеросклероза во мај 1910 во Париз.

## Дела

### Романи
**Crime de village* (1888)
**Sourires pincés* (1890)
**L'Écornifleur* (1892)
**La Lanterne sourde* (1893)
**Coquecigrues* (1893)
**Deux Fables sans morale* (1893)
**Le Coureur de filles* (1894)
**Histoires naturelles* (1894)
**Poil de carotte* (1894),
**Le Vigneron dans sa vigne* (1894)
**La Maîtresse* (1896)
**Bucoliques* (1898)
**Les Philippe* (1907)
**Patrie* (1907)
**Mots d'écrit* (1908)
**Ragotte* (1909)
**Nos Frères farouches* (1909)
**Causeries* (1910)
**L'Œil clair* (1913)
**Les Cloportes* (1919)

### Драми
**La Demande* (1895)
**Le Plaisir de rompre* (1897)
**Le Pain de ménage* (1898)
**Poil de carotte* (1900)
**Monsieur Vernet* (1903)
**La Bigote* (1909)
**Huit Jours à la campagne* (1912)

## Наводи

## Надворешни врски

*
*Жил Ренар на *[[Енциклопедија Британика]]*
*Биографија на Жил Ренар  
*Биографија о библиографија на Жил Ренар 

Категорија:Француски писатели
Иван или витезот со лавот

мини|Иван и лавот го поразуваат змејот (Франција, XV век).
***Иван или витезот со лавот*** () — витешка поема на средновековниот писател Кретјен де Троа. Напишана некаде во 1170, веројатно во исто време со *[[Ланселот или витезот од кочијата]]*, друга поема која се чини дека е претхоник на *Витезот со лавот*. Во поемата се зборува за Иван или Ивејн, витез од округлата маса во дворот на Кралот Артур, кој заминува на витешки поход.

*Витезот со лавот* е достапна во осум ракописи и два фрагменти. Поемата сочинува 6,808 осмерци во рима, а постојат и две изданија со илустрации. Според Жан-Пјер Фуше, француски книжевен критичар: „авторот го сметал *Иван* за свој најдобар витешки роман“. Иако овој роман има извршено големо влијание врз западната книжевност, сепак според многумина тој многу наликува на хагиографијата *Животот на Свети Мунго*.

## Наводи

Категорија:Дела на Кретјен де Троа
Категорија:Француски романи
Категорија:Француски поеми
Категорија:Легенда за крал Артур
1203 Нана

**1203 Нана** привремена ознака 1931 TA — е темен и занесен астероид од надворешнста на Главниот астероиден појас, со пречник од 35&nbsp;km. Откриен е од страна на астрономот Макс Волф во Хајделбершката опсерваторија на 5 октомври 1931 година.

Јаглеродниот астероид од типот C во орбита одколу Сонцето на растојание од 2,2–3,6&nbsp;ае со орбита од 4 година и 11 месеци (1.792 денови). Орбитата има занесеност од 0,25 и наклон од 6 степени во однос на рамнината на еклиптиката.Вртежниот период е околу 18 h и албедо во распон од 0,03–0,06, според истражувањата од ИРАС, Акари и ВИСЕ/НЕОВИСЕ.

Астероидот е именуван по Ана Риси, модел на неколку слики на германскиот класичен сликар Анселм Фојербах.

## Наводи
 

## Надворешни врски
* Asteroid Lightcurve Database (LCDB), query form (info )
* Dictionary of Minor Planet Names, Google books
* Asteroids and comets rotation curves, CdR – Observatoire de Genève, Raoul Behrend
* Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (1)-(5000)  – Minor Planet Center
* 

Категорија:Главен астероиден појас
Категорија:Астероиди од типот C
Категорија:Откритија на Макс Волф
Категорија:Астрономски тела откриени во 1931 година
Категорија:Астероиди наречени по личности
Категорија:Неправилни месечини
Густав Емар

**Густав Емар** (француски: *Gustave Aimard*, роден на  во  - починал на  во ) — француски писател, литературен псевдоним на познатиот француски писател на историски и авантуристички романи Оливие Глу.

## Биографија
Густав Емар е роден на 13 септември 1813 година во Париз. Неговиот животот бил доста бурен и исполнет со незгоди, патувања и авантури. На 12-годишна возраст започнал да работи на трговски брод и за долги години ја напуштил татковината. Кога пристигнал во Мексико, Емар го напуштил бродот во мексиканското пристаниште Веракрус и со рибарски брод презел патување по должината на брегот на Мексиканскиот Залив. Во 1836 година учествувал во едрење до Африка и Бразил. Во 1846 година за време на војната меѓу Мексико и САД (по завршувањето, САД го анектирал Тексас) Емар командувал со мексикански борбен бригантин и неговиот брод бил заробен од американските сили кај на реката Мисисипи. Бегајќи од заробеништво, тој се насочил на запад, каде бил заробен од Индијанци.

Во 1848 година се вратил во Франција и зел учество во револуционерните настани, дури станал офицер, но по превратот на Наполеон III повторно заминал за Јужна Америка. Таму направил низа опасни експедиции до тешко достапни области, а во 1851 година во Патагонија повторно бил заробен од Индијанци и живеел меѓу нив четиринаесет месеци.

Враќајќи се повторно во татковината се оддал на литературна дејност. Под перото му излегле десетици авантуристички романи во кои тој ги опишува своите набљудувања и знаења стекнати во текот на својот живот му Северна и Јужна Америка и Африка. Објавил повеќе од 50 романи, од кои дел добибиле огромна популарност и се преведени на повеќе јазици. Во креативен однос, неговите романи се под влијание од творештвото на Џемс Фенимор Купер.

Емар учествувал во мексиканската експедиција на француската армија за време на француско-англиско-шпанската интервенција во средината на 60-тите години на 19 век. Густав Емар организирал и волонтерски одред од „слободни стрелци“, составен од француски писатели за време на Француско-пруската војна (1870 - 1871 година). По војната продолжил да пишува.

Починал на 20 јуни 1883 година во париската болница „Света Ана“.

## Надворешни врски
* 
* 

Категорија:Француски писатели
454 Матезида

**454 Мaтезида** — астероид од Главниот астероиден појас откриен од германскиот астроном Фридрих Карл Арнолд Швасман на 28 март 1900 година. Привремената ознака му била **1900 FC**.

Фотометриските набљудувања на овој астероид од опсерваторијата Алтимира во 2004 година дале светлинска крива со период од 8,37784 ± 0,00003 ч и промена на светлоста од 0,32 м. Ова се разликува од периодите од 7,075 ч забележан во 1994 година и 7,745 ч во 1998 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Главен астероиден појас
Категорија:Откритија на Фридрих Карл Арнолд Швасман
Категорија:Астрономски тела откриени во 1900 година
Категорија:Астероиди од типот Cb
Категорија:Неправилни месечини
1214 Рихилда

**1214 Рихилда** (1932 AA) — астероид од Главниот астероиден појас откриен на 1јануари 1932 година од страна на Макс Волф во Хајделберг.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Главен астероиден појас
Категорија:Откритија на Макс Волф
Категорија:Астероиди од типот B
Категорија:Астероиди со имиња од непознато потекло
Категорија:Астрономски тела откриени во 1932 година
Категорија:Неправилни месечини
Мишел Зевако

**Мишел Зевако** (француски: *Michel Zévaco*, роден на  во  - починал на  во ) — француски писател на историски романи, новинар и анархист.

## Биографија

Мишел Зевако е роден на 1 февруари 1860 година во Ајачо, Корзика, Франција. Во 1869 година неговото семејство се преселило во Де Севр. По завршувањето на средното образование во интернат во 1878 година работел како учител во Виена. Во 1882 година се вработил во армијата, каде достигнач чин  на полковник. По разрешувањето поради лоша дисциплина во 1886 година се преселил во Париз.

Во Париз станал новинар и уредник во весникот „Еднаквост“, но потоа преминува кон социјалистичкиот „*Jules Roques*“. Во 1989 година учествувал на изборите од страна на социјалистите. Станал соработник со други уметници, истакнати фигури во либертинското и анархистичкото движење како Луиз Мишел, Аристид Бријант, Себастијан Форест, Шарл Малај, и др.

Во март 1892 година го основал анархистички неделник „*Gueux*“, но по анархистичните напади тој бил осуден на казна од 2000 франци кои одбил да ги плати и поминал 6 месеци во затвор. При престојот во затвор се сретнал со Маркиз де Море, со кого ги споделувал антисемитските ставови. Потоа пишувал за списанието на Себастијан Форест „*Либерали*“ и за анархистичната „*Ренесанса*“. За време на аферата Драјфус застанал во негова поддршка.

Од 1888 година започнал да пишува и уметнички дела, а неговото прво дело е збирка воени приказни „*Le Bout-Charge*“. Во 1900 година конечно ја напуштил публицистиката и се насочил кон пишувањето на сериски романи, кои првично биле печатени во органот на социјалистите на „Петит Републик“ со уредник Жан Жорес, а потоа од 1905 година во „*Матин*“ заедно со друг сериски писател Гастон Леру.

Неговиот прв историски роман „*Борџија*“ од 1900 година бил многу успешен и го дал почетокот на неговата писателска кариера. Од 1902 година започнал со издавање на авантуристички серија од романи.

За време на Првата светска војна се преселил надвор од Париз, каде останал до крајот на животот. Во 1918 година го напишал сценариото и режијата на немиот филм „*Décheance*“.

Мишел Зевако починал од рак на 8 август 1918 година во Обон (предградие на Париз).

## Надворешни врски
* 
* 
* Michel Zévaco - Bibliographie complète at Roman-Feuilleton & HARD-BOILED site (Comprehensive Bibliographies by Vladimir Matuschenko)
* List and covers of the Hebrew translations of Zevaco's books

Категорија:Француски писатели
Гевгелиско-струмички народноослободителен партизански одред

**Гевгелиско-струмички народноослободителен партизански одред** е партизанска единица на Народоослободителната војска на Македонија. 

## Дејност
Партизанскиот одред е формиран во близина на селото Тресино (Егејска Македонија) на 12 април 1944 година, од 32 борци од Втората македонска ударна бригада. Кон одредот се приклучува и група на раководители на БКП, меѓу кои: Благој Иванов-Коста, Павел Црвуланов и Иван Пејчев. Одредот водел борби против бугарската полиција и контрачетниците во околина на селото Коџалија и во месноста Змијарник над селото Лаки од 21 април до 2 мај, 1944 година. По преминувањето на реката Брегалница, на 3 мај се сретнал со Третата македонска ударна бригада. Одредот не можел да се врати назад бидејќи започнала Пролетната (мајска) непријателска офанзива.

Така нивното дејствување продолжува како дел од составот Третата македонска бригада. Учествувал во сите битки на бригадата на Бистарска Планина (5 мај), Црноок во Србија (6 мај), за да си пробие пат кон Црна Трава. Одредот учествува и во борби на Станкин Крст, Знеполе, Осоговски Планини, Омар, Голак, на Струмичкиот рид и во Новомалинска Планина. Влегува во состав на Осоговската оперативна група и води борби на врвот Лисец и во месноста Обозна меѓу 20-27 мај, со задача да се пробие во егејскиот дел на Македонија. На 27 мај, 1944 година со наредба на Главниот Штаб на НОВ и ПОМ, одредот се одделил од составот на Осоговската оперативна група и останал да дејствува во реонот околу Струмичко, Радовишко, Штипско и Кочанско, а на 24 јули 1944 година влегува во состав на Четвртата македонска ударна бригада.

## Наводи

Категорија:Македонија во Втората светска војна
Категорија:Одреди во НОВМ
905 Универзитас

**905 Универзитас** — S-тип на астероид во орбита околу Главниот астероиден појас како дел од Флориното семејство. Пречникот на стероидот е 21&nbsp;км и албедо од 0,085. IВртежниот период приближно изнесува 14,2 h.


  File:Орбита астероида 905.jpg


## Наводи

## Надворешни врски
* Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets
* 

Категорија:Флорски астероиди
Категорија:Астероиди од типот S
Категорија:Откритија на Фридрих Карл Арнолд Швасман
Категорија:Астрономски тела откриени во 1918 година
Категорија:Главен астероиден појас
Категорија:Неправилни месечини
906 Репсолда

**906 Репсолда** — астероид во орбита околу Сонцето. Именуван е според германскиот астроном и пожарникар Јохан Георг Репсолд (1770–1830), кој ја основал и водел Хамбуршката опсерваторија.

## Наводи

## Надворешни врски
* Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets
* 

Категорија:Главен астероиден појас
Категорија:Откритија на Фридрих Карл Арнолд Швасман
Категорија:Астероиди наречени по личности
Категорија:Астрономски тела откриени во 1918 година
Категорија:Неправилни месечини
Народноослободителен партизански одред „Дримкол“

**Народноослободителен партизански одред „Дримкол“** е партизанска единица на Народоослободителната војска на Македонија, формирана од Штабот на Втората оперативна зона. Некаде се споменува и како **партизански баталјон „Дримкол“**, во првт половина на август 1943 година. 

## Дејност
Одредот е формиран во текот на втората половина на август 1943 година во месноста Свети Спас кај Вевчани, од 20 борци, претежно од албанска националност. Неговата главна задача била да дејствува меѓу Албанците, за да ја разобличи големоалбанската пропаганда меѓу албанското население, за формирање НОО и примање нови борци. Борбените дејства главно биле насочени со напади на транспортната линија Струга-Дебар. Еден дел од одредот се спојува со Првата македонско-косовска ударна бригада во текот на октомври 1944 година, во кичевското село Дворци.

## Наводи

Категорија:Македонија во Втората светска војна
Категорија:Одреди во НОВМ
912 Маритима

**912 Маритима** — астероид во Главниот астероиден појас. Врз основа на добиената светлинската крива на Маритима во период од три месеци, Маритима има вртежен период од 1.332 часа. Анализата прокажува можност за ѕвезден период од . Суперспорите вртливи тела,  се оние тела чиј период е подолг од неколку дена, и станува збор претежно за мали астероиди. Моменталнуиот модел покажува дека ова успорување на вртежниот момент на астероидот е резултат на зрачниот ритисок на ЈОРП, кој дејствува на телото обратнопрпорционално од квадратот на големината и обратнопропорционално на полуолемата оска. Тешко е да се определи вртежниот период.

## Наводи

## Надворешна врска
* Orbital simulation from JPL (Java) / Ephemeris
* 

Категорија:Главен астероиден појас
Категорија:Откритија на Фридрих Карл Арнолд Швасман
Категорија:Астрономски тела откриени во 1919 година
Категорија:Астероиди од типот C
Категорија:Неправилни месечини
947 Монтероза

**947 Монтероза** — астероид во орбита околу Сонцето.

Набљудувањата направени од опсерваторијата Палмер Дивајд во Колорадо Спрингс, Колорадо во текот на 2007 година дале светлинска крива со период од 5,164 ± 0,001 h со светлосна величина од 0,23 ± 0,02 m. Ова се разликува од периодот 2,376 h забележан во 2007 година.

## Наводи

## Надворешни врски
* Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets
* 

Категорија:Главен астероиден појас
Категорија:Откритија на Фридрих Карл Арнолд Швасман
Категорија:Астрономски тела откриени во 1921 година
Категорија:Неправилни месечини
Талмуд

**Талмуд** (хебрејски: תלמוד) претставува голем корпус со еврејски текстови главно со теолошка содржина, но содржи и текстови од други области на животот — бајки, легенди, право, филозофија, одредби за хигиена, одржување и отстранување на апарати за домаќинство, интерперсоналните и општествените односи. Во него се вградени збирки дискусии предводени од рабините на еврејскиот закон, етика, обичаи и историја. Талмудот се состои од два дела: Мишна, што е прв писмен преглед на усни еврејски закон: и Гемара, која претставува расправија за Мишна и за сродните Танатички писма кои често образуваат разни теми и широко го клеветат Танакх. Талмуд и Гемара често се користат наизменично. Гемара е основа за сите кодификации на рабинскоо право и често се цитира во рабинската книжевност. Целиот Талмуд традиционално често се нарекува Шас.

Според еврејското учење, и подсредството на Мојсеј, на еврејскиот народ му се даваат двојни закони: писмена и усна. Пишаниот закон е изготвен во пет книги на Мојсеј, кои го сочинуваат главниот дел од Стариот завет. Сите пет книги од Евреите се нарекуваат Тора.

Усниот закон не го напишал Мојсеј, туку усно го предал Исус, а најстариот Евреите, па на тој начин од поколение на поколение е предаван, предаван е и прилагоден на новите обичаи. Овој устен закон, е голем по својот обем, и е напишан подоцна. На оваа тешка и голема работа работеле околу 2.500 рабини, полни петстотини години па и до 100 години пред Христос, и до 400 години после Христовото раѓање. Тој усно напишан закон се вика: Талмуд.

Талмуд е света книга за Евреите. Тој не содржи само религиозна наука за Евреите, туку и граѓански закони: приватно право, семејно право и кривично право.

Категорија:Талмуд
Категорија:Јудаизам
Категорија:Верски списи
Жозеф Кесел

**Жозеф Кесел** (француски: *Joseph Kessel*, роден на  во  - починал на  во ) — француски новинар и писател. Тој бил член на Француската академија и Голем офицер на Легијата на честа.

## Биографија

Жозеф Кесел е роден во Вила Клара, Аргентина, бидејќи неговиот татко бил лекар кој постојано патувал. Од 1905 до 1908 година, Жозеф живеел во првите години од неговото детство во Оренбург, Русија, пред семејството да се пресели во Франција во 1908 година. Тој студирал во Ница и во Париз, и учествувал во Првата светска војна како пилот. Тој исто така бил пилот за време на Втората светска војна.

Кесел напишал неколку романи и книги кои подоцна биле претставени во кино, особено *Belle de Jour* (од страна на Луис Буњуел во 1967 година). Заедно со својот внук Морис Дрион, Кесел го напишал во 1943 година текстот на „*Песната на партизаните*“, која се претворила во химна на францускатиот отпор во времето на Втората светска војна. Со одлука на Министерството за култура на Франција од 2006 година ракописот е прогласен за историски споменик.
 
Жозеф Кесел во 1962 година станал член на Француската академија. Починал на 23 јули 1979 година во Аверн, Франција и бил погребан во Париз. Тој е погребан во гробиштата Монпарнас во Париз.

Наградата „*Жозеф Кесел*“ е престижна награда која се доделува за француски јазик и литература.

## Дела
**La steppe rouge* (1922)
**L'équipage* (1923)
**Au camp des vaincus ou la critique du 11 mai* (1924)
**Mary de Cork* (1925)
**Les captifs* (1926)
**Nuits de princes* (1927)
**Belle de Jour* (1928)
**Vent de sable* (1929)
**Fortune carrée* (1932)
**Le coup de grâce* (1931)
**La Passante du Sans-Souci* (1936)
**Hollywood, Ville mirage* (1936)
**L'Armée des ombres* (1943)
**Bataillon du ciel* (1946)
**Le tour du malheur* (1950)
**La Vallée des Rubis* (1955)
**Le lion* (1958)
**Les mains du miracle* (1960)
**Les cavaliers* (1967) 
**Partout un ami* (1972)
**Des hommes* (1972)
**Les temps sauvages* (1975)

## Наводи

## Надворешни врски
*
*Biography at the Académie française 
*Plaisir Litteraire: http://plaisirlitteraire.com/ShowPost.aspx?PostID=50  an interesting contribution about the youth of Joseph Kessel's father  
*http://www.rts.ch/archives/tv/culture/preface/3467832-joseph-kessel.html

Категорија:Француски писатели
Категорија:Аргентински Евреи
Категорија:Француски Евреи
Категорија:Велеофицери на Легијата на честа
Категорија:Членови на Француската академија
Категорија:Учесници во Руската граѓанска војна
Категорија:Погребани на гробиштата „Монпарнас“
1192 Призма

**1192 Призма** со привремена ознака 1931 FE — астероид во Главниот астероиден појас откриен на 17 март 1931 година, од страна на Фридрих Карл Арнолд Швасман при Бергедорфшката опсерваторија во Хамбург, Германија.

Астероидот е наречен по *Бергедорфшкиот спектрален каталог*.

## Наводи
 

## Надворешни врски
* Dictionary of Minor Planet Names, Google books
* 

Категорија:Откритија на Фридрих Карл Арнолд Швасман
Категорија:Главен астероиден појас
Категорија:Астрономски тела откриени во 1931 година
Категорија:Неправилни месечини
Книга за градот на дамите

thumb|300px|десно|Илустрација од ''Книгата за градот на дамите''

***Книга за градот на дамите*** () — второ и најпознато прозно дело на италијанско–француската авторка Кристина Пизанска, завршено во 1405 година. Пизанска користела француски дијалекти во пишување на книгата, но често употребувала и латинска синтакса и латински јазични правила на францускиот на кој пишувала. Оваа книга бил нејзин формален одговор до популарниот *[[Роман за розата]]* од Жан де Мен. Кристина се спротивставила на искажаното мислење за жените од страна на де Мен создавајќи алегоричен град од жени. Таа ги брани жените набројувајќи ги познатите жени низ историјата. Тие дами се „вдомени“ во градот, односно во книгата на Кристина. Како што Кристина го создава градот, таа ја користи секоја позната дама не само како градежен материјал за ѕидините на градот или куќите, туку и како поткрепа на нејзината теза. Секоја дама додадена во градот е аргумент плус за жените како важен чинител во општеството. Таа исто така се залага за задолжително образование за жените.

Кристина Пизанска во 1405 ја завршила и *Богатството на градот на дамите* (), образовен прирачник наменет за принцезата Маргарита Бургундска. Освен едукација за жените без оглед колку се богати, дава совети и за мажените дами: „Ако таа сака да се однесува одговорно и да биде почитувана од сопругот и средината, треба да биде постојано насмеана.“ Освен овие две дела, Кристина го напишала и *Разговор со Женан Д′Арк*.

## Наводи

## Надворешни врски
*„Образувана дама“ , Boston College Magazine

Категорија:Средновековна француска литература
Жерар Клајн

**Жерар Клајн** (француски: *Gérard Klein*, роден на ) — француски писател, книжевен критичар, уредник и писател на дела во жанрот научна фантастика. Пишувал под псевдонимот Жил д'Аржир, Марк Стар и Франсоа Пажери.

## Биографија

Жерар Клајн е роден на 27 мај 1937 година во Неји сур Сен, Франција. Татко му работел во Централната банка на Франција.

Завршил социјална психологија во Институтот за психологија на Сорбона и економија на Институтот за политички науки во Париз. По дипломирањето бил мобилизиран две години во армијата за време на војната во Алжир.

Во периодот 1963-1979 година работел во универзитетската издавачка куќа „*Sedes*“ кон одделот за економски истражувања на парични депозити и консигнација, главно на теми за економијата на урбанизмот и оптимизација. Во периодот 1980-1987 година бил економски советник за парични депозити во „*Foresight*“. Од 1969 година бил уредник на издавачката куќа „*Робер Лафон*“ за научно фантастични антологии, а во периодот 1974-1985 година учествувал во составувањето на „*Големата антологија на научната фантастика*“.

Своите раскази ги објавувал во списанијата „*Galaxie*“ и „*Fiction*“ од 1955 година. Во 1958 година бил издаден неговиот прв роман „*Embûches dans l'Espace*“ (*Вселенски стапици*) со Ричард Чоме и Патрик Ронар, и самостојниот роман „*Le Gambit des Étoiles*“ .

## Дела
### Франсоа Пажери
#### Романи
* Embûches dans l'Espace (1958) – со Ричард Чоме и Патрик Ронар

### Жерар Клајн
#### Романи
* Le Gambit des Étoiles (1958)
* Agent Galactique (1958)  
* Le Temps n'a pas d'Odeur (1963)
* Les Seigneurs de la Guerre (1971)

#### Зборници
* Les Perles du Temps (1958) - новели
* Un Chant de Pierre (1966) - раскази
* La Loi du Talion (1973) - раскази
* Histoires comme si... (1975)
* Le livre d'or de la Science-Fiction: Gérard Klein (1979)
* Mémoire vive, mémoire morte (1996, 2007)

#### Документарни
* L'épargne des ménages (1970)  
* Science-Fiction et psychanalyse: L'imaginaire social de la S.F. (1986)

### Жил д’Аржир
#### Романи
* Les Tueurs de Temps (1965)
* Le Sceptre du Hasard (1968)

## Надворешни врски
*

Категорија:Француски писатели
Категорија:Живи луѓе