open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Циевна

мини
**Циевна** или **Цем** (; ) — река која тече низ Албанија и Црна Гора.

Цијевна извира на северната страна на Проклетие, западно од Тројанската Планина (2.183 м). Возводно тече низ Албанија. Навлегува во Црна Гора јужно од планината (1.144 м) и тој дел од потокот е долг 33 км. Вкупната должина на реката е 56 км, а нејзиното сливно подрачје опфаќа 360.

Тече низ длабока клисура, која постепено се спушта и проширува. Долга до 25 километри, ја сече кањонска долина длабока до 1.000 метри (15 километри на црногорска територија и 10 километри во Албанија).

Се влива во Морача, како лева притока, на околу 500 метри југозападно од селото Махале, на надморска височина од 15. Таа е многу брза река, дури и во рамнината Зета, во која навлегува низводно од селото Диноша, нејзиниот просечен пад е 3,67 ‰.

Годишното флуктуација на нивото на водата е во просек 150 см, поради непропорционалното количество на врнежи во одредени месеци и топењето на снегот на крајот на пролетта.

Ѓорѓе Страшимировиќ во Златоуст ја споменува: *... на пат кон сточниот брод во Чевно ...*, што докажува дека во XV век. век постоел речен премин со тоа име.

## Литература

* Мала енциклопедија Просвета (3 изд.). Београд: Просвета. 1985. ISBN 978-86-07-00001-2.  Недостаје или је празан параметар |title= (помоћ)
* 
* 

## Наводи

Категорија:Реки во Албанија
Категорија:Реки во Црна Гора
Категорија:Меѓународни реки во Европа
Селиште (Коинце)

**Селиште** — археолошко наоѓалиште во селото Коинце во Општина Старо Нагоричане. Претставува населба од средниот век. 

## Местоположба
Селиште се наоѓа на западниот раб од селото, во приватни ниви.

## Ископувања и наоди
Во нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови, градежен материјал и покривни ќерамиди.

## Поврзано
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско

## Наводи
Смркови (Зубовце)

**Смркови** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Зубовце. Претставува објект од доцноантичкото време. На околу 1 км јужно од селото, во нивата на Божин Митев и во соседните ниви се забележуваат траги од темели од објект и расфрлен градежен материјал.

## Поврзано

* Зубовце;
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско.

## Наводи
Илинден (К’шање)

**Илинден** — археолошко наоѓалиште во кумановското село К’шање. Претставува некропола од доцноантичкото време. На околу 2 км северно од селото се забележуваат остатоци што упатуваат на претпоставка за постоење на некропола.

## Поврзано

* К’шање;
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско.

## Наводи
Студено Кладенче (Коинце)

**Студено Кладенче** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Коинце. Претставува некропола од римското време. На 2 км северно од селото, во нивата на Стојче Крстевски и во соседните ниви се наоѓани големи тегули што упатуваат на можни остатоци од некропола.

## Поврзано

* Коинце;
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско.

## Наводи
Еленец (Бељаковце)

** Еленец ** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Бељаковце. 

Претставува населба од римско време. 

Помеѓу селата Бељаковце и Довезенце, јужно од железничката
станица е констатирано множество градежен камен
и фрагменти од тегули и имбрекси. .

## Поврзано
*Еленец — населба од римското време;
*Мало Градиште — утврдена населба од римското време;
*Св. Петка — средновековен сакрален објект;
*Бељаковце;
*Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Бељаковце
Мало Градиште (Бељаковце)

** Мало Градиште ** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Бељаковце. 

Претставува утврдена населба од римско време. 

На врвот на ридот што се издига до маалото Стаменковци има зарамнето плато со димензии од 100 X 50 м на кое зе забележуваат фрагменти од тегули, имбрекси и питоси.

## Поврзано
*Еленец — населба од римското време;
*Мало Градиште — утврдена населба од римското време;
*Св. Петка — средновековен сакрален објект;
*Бељаковце;
*Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Бељаковце
Св. Петка (Бељаковце)

** Св. Петка ** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Бељаковце. 

Претставува сакрален објект од среден век. 

Во непосредната близина на железничката станица се гледаат грамади од градежен камен од мал објект ‡ црквичка.

## Поврзано
*Еленец — населба од римското време;
*Мало Градиште — утврдена населба од римското време;
*Св. Петка — средновековен сакрален објект;
*Бељаковце;
*Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Бељаковце
Островица (Живиње)

**Островица** — осамени наоди од бронзеното време во атарот на селото Живиње, Македонија. Во блокот на задругата „Орашец“, оддалечен 5 километри североисточно од селото, се најдени неколку питоси со праисториски одлики.

## Поврзано
* Св. Петка — црква од средниот век;
* Живиње; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско.

## Наводи

Категорија:Живиње
Св. Петка (Живиње)

**Св. Петка** — средновековна црква во атарот на селото Живиње, Македонија. На 500 метри западно од селото се гледаат грамади од камен, покривни ќерамиди и друг градежен материјал.

## Поврзано
* Островица — осамени наоди од бронзеното време;
* Живиње; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско.

## Наводи

Категорија:Живиње
Мородвишки платани

**Мородвишки платани** — платанови стебла (Platanus Orientalis) кои се наоѓаат во кочанското село Мородвис.

## Наводи

Категорија:Мородвис
Шукрије Султан

**Шукрије Султан** (; ; 24 февруари 1906 – 1 април 1972 година) — отоманска принцеза, ќерка на престолонаследникот Шехзаде Јусуф Изедин, син на султанот Абдулазиз и Леман Ханим.

## Ран живот
Шукрије Султан е родена на 24 февруари 1906 година во вилата на нејзиниот татко во Чамлиџа. Нејзиниот татко бил Шехзаде Јусуф Изедин, а нејзината мајка Леман Ханим. Таа била второ дете и најстарата ќерка родена на нејзиниот татко и најстарото дете на нејзината мајка. Таа имала два помали браќа и сестри, брат Шехзаде Мехмед Низамедин, две години помлад од неа, и сестра, Михришах Султан, десет години помлада од неа. Таа била внука на Абдулазиз и Дурунев Кадин.

## Прв брак
Шукрије Султан се омажила за нејзиниот втор братучед Шехзаде Мехмед Шерафедин, син на Шехзаде Селим Сулејман, и внук на султанот Абдулмеџид I. Свадбата се одржала на 14 ноември 1923 година во вилата Нишанташи. По егзилот на царското семејство во март 1924 година, Шукрије и нејзиниот сопруг се преселиле во Париз, каде што живееле до 1925 година, а потоа во Бејрут, каде што двајцата се развеле  во 1927 година 

## Втор брак
лево|мини|202x202пкс| Шукрије (десно) на обединувањето на средбата ба отоманското семејство во околу 1938 година во вилата Камал во Маади
На 4 септември 1935 година, таа се омажила за Ахмад Ал-Џабер Ал-Сабах во Каиро, Египет. Тие се разведоа во 1937 година.

На 10 февруари 1938 година,  била свршена за Мидхат бег, син на Зивер Паша. Сепак, бракот не се одржал. Во 1944 година, таа застанала на страната на Шехзаде Омер Фарук кога советот го избрал Шехзаде Ахмед Нихад за глава на семејството.

## Трет брак
Во април 1949 година,  се омажила за Мехмед Шефик Зија (1894 – 1980)  американски државјанин од кипарско турско етничко потекло. Во 1952 година, таа, нејзиниот сопруг и нејзината сестра се вратиле во Истанбул по укинувањето на законот за егзил за принцезите. Тука се населила во вилата Чамлиџа.

## Смрт
Шукрије Султан починала на 1 април 1972 година на шеесет и шест години и била погребана во мавзолејот на нејзиниот прадедо султанот Махмуд II, на Дивањолу, Истанбул. Мехмед Шефик потоа се оженил со Неслишах Султан, ќерка на Шехзаде Мехмед Абдулкадир.

## Почести

* Орден на Куќата на Осман 
* Орден за добротворни цели, 1 степен 

## Наводи

Категорија:Луѓе од Истанбул
Категорија:Починати во 1972 година
Категорија:Родени во 1906 година
Категорија:Отоманска династија
Дервен (Доброшане)

** Дервен ** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Доброшане.

Претставува населба од римско време.

Се наоѓа на 500 м северозападно од селото, лево од патот за Биљановце. Во нивата на Б. Додевски, како и во соседните ниви се констатирани темели од објекти и
фрагментиран керамички материјал.

## Поврзано
*Аниште — населба (викус) од доцноантичкото време;
*Дервен — населба од римското време;
*Момина Бавча — утврдена населба и некропола од доцноантичкото време;
*Орловац — утврдување од доцноантичкото време;
*Горно Коњаре;
*Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско.

## Наводи
Аниште (Доброшане)

** Аниште ** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Доброшане.

Претставува населба (викус) од Доцната антика.

Во нивата на Ц. Славко, што лежи на околу 1 км североисточно од селото, се откриени фрагменти од градежна керамика и питоси.

## Поврзано
*Аниште — населба (викус) од доцноантичкото време;
*Дервен — населба од римското време;
*Момина Бавча — утврдена населба и некропола од доцноантичкото време;
*Орловац — утврдување од доцноантичкото време;
*Горно Коњаре;
*Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско.

## Наводи
Момина Бавча (Доброшане)

** Момина Бавча ** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Доброшане.

Претставува утврдена населба од доцноантичко време.

Се наоѓа на 3 км јужно од селото и на 8 км југоисточно од Куманово, десно од патот за Св. Николе. Лежи на тесен и зарамнет срт со правец на протегање северозапад-југоисток. Источната страна речиси вертикално му паѓа во коритото на реката Пчиња. На јужната и на западната страна теренот се спушта и се надоврзува на длабока поројна бразда. Пристапот до локалитетот е можен единствено од север, преку високиот рид потпорки. Пред челниот ѕид на населбата, на понизок терен има мало подградие, наместа широко до 40 м, заштитено со ѕид кој со краиштата е врзан за бедемот од населбата. Поради позицијата на теренот, пред сè поради неговата вовлеченост во клисурата на Пчиња, се добива впечаток дека утврдувањето имало функција на рефугиум. Меѓутоа, ако се има предвид неговата големина од околу 4 хектара, грижливо градената архитектура, како и организацијата на просторот, не се исклучува можноста да се работи за некоја помала непозната градска населба од доцноантичкото време.

## Поврзано
*Аниште — населба (викус) од доцноантичкото време;
*Дервен — населба од римското време;
*Момина Бавча — утврдена населба и некропола од доцноантичкото време;
*Орловац — утврдување од доцноантичкото време;
*Горно Коњаре;
*Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско.

## Наводи
Орловац (Доброшане)

** Орловац ** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Доброшане.

Претставува утврдување од доцноантичко време.

На 3 км југоисточно од селото, високо над десниотбрег на реката Пчиња се забележуваат остатоци од утврдување. На истиот простор селаните наоѓале питоси.

## Поврзано
*Аниште — населба (викус) од доцноантичкото време;
*Дервен — населба од римското време;
*Момина Бавча — утврдена населба и некропола од доцноантичкото време;
*Орловац — утврдување од доцноантичкото време;
*Горно Коњаре;
*Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско.

## Наводи
Грамади (Мургаш)

** Грамади - Мургашки Лозја ** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Мургаш.

Претставува населба од римско време.

Се наоѓа на 1 км југоисточно од селото Косматец и 1 км од селото Мургаш, на двете страни на долот. На површината има фрагменти од керамички садови, питоси, тегули, имбрекси, а биле најдени и монети.

## Поврзано
*Грамади - Мургашки Лозја — населба од римското време;
*Мургаш;
*Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Мургаш
Лиска (Градиште)

** Лиска ** или **Градиште** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Градиште. 

Претставува населба од римско време.

На 2 км северно од селото, до патот Куманово-Свети Николе се среќаваат фрагменти од керамика и водоводни цевки.

## Поврзано
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско

## Наводи
Св. Ѓорѓи (Градиште)

** Св. Ѓорѓи** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Градиште. 

Претставува црква од старохристијанско време.

На 1 км јужно од селото, во непосредната близина на средновековниот манастир се среќава поголем број делови од обработени блокови, столпчиња од олтарна преграда, бази од столбови, постаменти и друго, кои му припаѓаат на постар сакрален објект ‡ базилика..

## Поврзано
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско

## Наводи
Трнци (Градиште)

** Трнци ** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Градиште. 

Претставува населба од римско време.

На околу 1,5 км јужно од селото, на зарамнетото плато до манастирот Св. Ѓорѓи се наоѓаат фрагменти од имбрекси, тегули и населбинска керамика.

## Поврзано
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско

## Наводи
Кула (Мургаш)

** Кула ** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Мургаш.

Претставува градиште од римско време.

На 1 км од селото, на висок доминантен рид со зарамнето плато се гледаат остатоци од фортификација. На површината има фрагменти од керамички садови и множество градежен материјал. .

## Поврзано
*Грамади - Мургашки Лозја — населба од римското време;
*Мургаш;
*Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи

Категорија:Мургаш
Ќерамидница (Градиште)

** Ќерамидница ** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Градиште. 

Претставува населба од среден век.

На левата страна од патот Куманово-Св. Николе, на околу 3 км северозападно од селото, по нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови и грамади од градежен материјал. .

## Поврзано
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско

## Наводи
Чукаре (Градиште)

** Чукаре ** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Градиште. 

Претставува некропола од римско време.

На источната периферија на селото се откриени гробови од типот циста од помала некропола.

## Поврзано
* Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско

## Наводи
Османов Дол (Студена Бара)

**Османов Дол** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Студена Бара. Претставува населба од доцноантичкото време. На 1,5 км северно од селото, во нивата на еден жител, на површина од 100 м × 100 м се среќаваат фрагменти од керамички садови, многу градежен материјал и питоси.

## Поврзано
*Св. Богородица — осамен наод од римското време;
*Студена Бара;
*Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи
Св. Богородица (Студена Бара)

*Оваа статија е за археолошкото наоѓалиште. За истоимената црква во Студена Бара, видете [[Црква „Св. Богородица“ - Студена Бара]].*

**Св. Богородица** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Студена Бара. Претставува осамен наод од римското време. Во малиот параклис на црквата е вградена надгробна стела  од 205 × 74 × 22 см, оштетена во горниот и долниот дел. Потеклото и времето кога била вградена не се познати.

## Поврзано
*Османов Дол — населба од доцноантичкото време;
*Студена Бара;
*Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи
Смрковец (Стрновац)

**Смрковец** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Стрновац. Претставува населба од средниот век. На 1 км североисточно од селото, во нивите на двајца жители се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.

## Поврзано
*Чуки — населба од доцноантичкото време;
*Стрновац;
*Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи
Чуки (Стрновац)

**Чуки** — археолошко наоѓалиште во кумановското село Стрновац. Претставува населба од доцноантичкото време. На 2 км источно од селото, од левата страна на долот, во нивата на еден жител има остатоци од градежен материјал.

## Поврзано
*Смрковец — населба од средниот век;
*Стрновац;
*Список на археолошки наоѓалишта во Кумановско;
*Список на средновековни некрополи во Македонија.

## Наводи
Карадаг

**Карадаг** или **Кара Даг** (од турското *Kara Dağ*, *Црна Планина*; , *Мавровуни*; старо *Καρά Νταγ*) — ниска планина во Егејска Македонија. Највисок врв е Коџа Бали (1.177&nbsp;м).

## Опис
Планината се наоѓа на границата која го дели Кукушко на запад и Серско на исток, меѓу Бутковското и Дојранското Езеро. Од планината Круша на северозапад е одвоена со седлото Дијасело (560&nbsp;м). Голем број стари карти и други извори ја сметаат планината за дел од Круша, веројатно бидејќи има врв Карадаг на Круша и врв Круша на Карадаг. На југ планината е одделена од Манастир Тепе со превој на 660&nbsp;м јужно од с.&nbsp;Папрат.

Карпите на планината се гнајсови, а има и малку амфиболити.

Бутковското Езеро во северното подножје планината е влажно подрачје од меѓународно значење, заведено со Рамсарската конвенција во 1974 г., а езерото со неговата околина во 2003 г. е прогласено за национален парк. Истото е вклучено и во мрежата Натура 2000 (бр. 1260001 и 1260008) и прогласено за место од орнитолошка важност (020).

До врвот Коџа Бали се стасува од селото Папрат (620&nbsp;м) за околу 3 часа.

## Поврзано
* Круша (планина)

## Наводи

Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Кукуш
Категорија:Синтика
Категорија:Долна Џумаја
Категорија:Рамсарски места во Грција
Ана Лилијан Вајнгар

**Ана Лилијан Вајнгар** (1867-1941) била американска сликарка и илустраторка. Од околу 1900 до 1935 година била поврзана со уметниците од Бронксвил.

## Ран живот и образование
Ана Лилијан Вајнгар е родена во 1867 година во Плејнвел, Мичиген. Дипломирала на колеџот Велсли во 1892 година. Вајнгар студирала  во Италија и Париз со Френк Едвин Скот, Џузепе Костелини, Френклин Боте, Рафаел Колин и Керсон. Студирала на Академијата Колароси и Уметничката студентска лига на Њујорк.

## Кариера како уметник
Вајнгар била активна како уметник во Бруклин, Њујорк. Таа била членка на Националното здружение на жени сликари и вајари и на клубот Мекдауел. Живеела во наслебата  Бронксвил, Њујорк од околу 1900 година до 1935 година. Таа станала  позната по нејзините импресионистички пејзажи и градинарски сцени.

## Смрт
Винегар починала  во 1941 година во Тусон, Аризона.

## Наводи

Категорија:Починати во 1941 година
Категорија:Родени во 1867 година
Категорија:Американски сликарки
Северна Босна

Босна и Херцеговина излегува на Јадранското Море. Самата држава се состои од две географски и историски целини: Босна која се наоѓа на север со околу 42 000 км2, и Херцеговина на југ. Државата е мала планинска земја. Главен град на земјата е Сараево со околу 500 000 жители. Од поголемите градови се издвојуваат: Бања Лука, Тузла, Мостар, Бихаќ, и други.

Босна (регион)

Историски и географски, регионот познат како **Босна** лежи главно на Динаридите, се движат кон јужните граници на Панонската Низина, а реките Сава и Дрина ги означуваат нејзините северна и источна граница. На јужниот дел граничи со Херцеговина.

Областа Босна се состои од приближно 41.000 км2 и ја зазема околу 80% од територијата на денешната Босна и Херцеговина. Нема вистински границите помеѓу регионите во Босна и Херцеговина, а, неофицијално, Херцеговина е на југ од Иван Планина.

Двата региона образуваат геополитички ентитет од средниот век, а името "Босна" најчесто се сретнува во историски и геополитички смисол како што обично се однесуваа на двата региона.

* Северна Босна (1718-1739)Северна Босна, Кралството Босна (германски: Königreich Bosnien) или Дел од Кралството Босна (латински: Regni Bosniae Pars), била територија со која управувала Хабсбуршката монархија помеѓу 1718 и 1739 година.  Со Пожаревачкиот мир во 1718 година, оваа област била одвоена од османлискиот босански пашалук и припоена кон Хабсбуршката монархија. Територијата ги опфаќала Семберија и Посавина, односно просторот покрај десниот брег на реката Сава. По Белградскиот мир од 1739 година, оваа област повторно станала дел од Отоманската Империја, односно босанскиот пашалук.

САО Северна БоснаСАО Северна Босна (Српска автономна област Северна Босна) беше српска автономна област во СР БиХ. Постоеше од 1991 до 1992 година, кога се обедини со другите српски области во БиХ и ја формираше Република Српска. Главен град бил Добој.
Северна Босна (1718—1739)

**Северна Босна**, **Кралство Босна** (), или **дел од Кралството Босна** ( ), била територија под управа на Хабсбуршката монархија помеѓу 1718 и 1739 година. Со договорот од Пожаревац во 1718 година, областа била одвоена од отоманскиот босански пашалук и припоена кон Хабсбуршката монархија. Територијата ги опфаќала Семберија и Посавина, односно областа по десниот брег на реката Сава. По договорот од Белград од 1739 г. година, оваа област повторно станала дел од Отоманската Империја или босанскиот пашалук.

## Наводи

## Литература

* 

## Надворешни врски

* Стара карта на Северна Босна

Категорија:Историја на Република Српска
Категорија:Српска историја под османлиска власт
Категорија:Австриски области
Категорија:Историја на Босна и Херцеговина во новиот век
Карталдаг

**Карталдаг** или **Карталташ** —  (, *Аетовуни*, старо *Καρτάλ Νταγ*, *Καρτάλ Τάς*) — планина во Кожанско, Егејска Македонија. Претставува дел од планината Сињак..

## Опис
Планината има издолжен облик и се наоѓа во средишниот дел на Кожанско, на северозапад од градот Кожани. На запад се одвоена од главниот дел на Сињак со седлото Рахи (940&nbsp;м), каде започнуват реките Пикровеница и Клисура. На исток завршува во котлината Сариѓол (Кајларско Поле). На старите карти од 1911 и 1913 г. дел од планината е наречен Карајанија според малата област, а подоцна се покажува како дел од Сињак. *Карталдаг* и *Аетовуни* значат *Орлова Планина* на турски и грчки, а *Карталташ* на турски значи *Орлов Камен*.

Карпите се доломитни варовници.

Врвот се искачува од селото Димирџилер (930&nbsp;м) за околу час и половина.

## Поврзано
* Сињак
* Карајанија

## Наводи

Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Кожани
Гребенски Планини

**Гребенски Планини** (, *Гревенон Вуна*) — планина во Гребенско и Населичко западна Егејска Македонија.

## Опис
Ова е големо планинско-ридска област во западниот дел на Гребенско, на границата со Кожанско. Претставува југозападен завршеток на планинскиот комплекс Горуша и планинското подрачје Таљар, од кој на север Гребенските Планини се одвоени со реката (Праморица). Од планинската група Василица на југ и југоисток ги дели реката Венетик. Планините се протегаат западно од градот Гребен, и на нив се наоѓаат населените места од областите Мајсторско и Копачко како Бурша (920&nbsp;м), Мирали (820&nbsp;м), Тричко (1.000&nbsp;м), Лунци (990&nbsp;м), Вреаштино (860&nbsp;м), Рјахово (810&nbsp;м), Залово (800&nbsp;м), Мавран (770&nbsp;м), Добрани (730&nbsp;м), Вилија (860&nbsp;м), Липси (830&nbsp;м), Ванско (910&nbsp;м).

Карпите на планината се состојат од конгломерати и песочник.

Планинскиот комплекс го пресекуваат голем број патишта. Патот Гребен - Дуско - Жужел поминува близу до врвот.

## Поврзано
* Горуша

## Наводи

Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Гребен (општина)
Категорија:Горуша
Категорија:Пинд
Радош и Мала Река

**Радош** и **Мала Река** (, порано: *Ράδοσι, Μάλα Ρέκα*) — планина во Леринско. Највисок врв е Голем Извор (1.011&nbsp;м).

## Опис
Ова претставува група од планини и ридови во југоисточниот дел на Леринско, кои се истакнуваат над околината за околу 400&nbsp;м. Ридестото подрачје нема едно име, а денешното грчкото име *Вуна Ксину Неру* значи *Горновъбенски Планини*, по името на најголемата населба на подрачјето Горно Врбени. Меѓу Македонците во употреба се три традиционални имиња — **Радош** е југозападниот дел на ридовите северно од Ајтос, а **Мала Река** на целиот северен дел источно од Бел Камен и западно од најисточниот дел — возвишението **Кара Дуру**. Групата се протега на исток до Нередска Планина (Вич), чиј продолжеток доаѓа до низината на Баница на север и до Долно Неволјани на југ. На исток, превојот Кирли Дервент кај Церово ја двои групата од југозападните краишта на планинскиот венец Мала Ниџе, кој е дел од Ниџе. На север е низината Пелагонија, а на југ е котлината Сариѓол (Кајларско Поле).

Карпите на планината се варовници и конгломерати.

До највисокиот врв се стасува преку патот Горно Врбени — Бел Камен.

## Поврзано
* Нередска Планина

## Наводи

Категорија:Планини во Егејска Македонија
Категорија:Суровичево
Категорија:Лерин
Категорија:Нередска Планина
Делата на Јоже Плечник во Љубљана

**Делата на Јоже Плечник во Љубљана** претставуваат пример за урбано решение насочен кон промена на идентитетот на градот по распадот на Австроунгарското Царство, кога од провинциски град се претворил во симболичен главен град на Словенија. Трансформацијата била заснована на архитектонски дијалог со постариот град, служејќи ги потребите на новото модерно општество од 20 век.

## Животопис
Јоже Плечник 1943 година
Јоже Плечник е роден во 1872 година во Љубљана. Се школувал во Грац, а дипломирал на Академијата за ликовни уметности во Виена, отсек за архитектура, под водство на Ото Вагнер. 

По дипломирањето работел кратко во Италија, потоа десет години во Виена во студиото на Вагнер и на крајот како слободен архитект. 

Помеѓу 1911 и 1921 година Плечник живеел во Прага и помеѓу Првата и Втората светска војна во Љубљана.

Љубљана на Плечник е тесно поврзана со неговиот дом во љубљанската населба Трново. Копнената оска од Трново и истоимениот мост, покрај улиците Емонска и Вегова, сè до центарот на градот и Конгресниот центар и паркот Звијезда ја носат идејата на Плечник. Водената оска ја сочинуваат неговите проекти за регулирање на речниот тек на реката Љубљанчица, нејзините притоки Градошчица, бреговите на реките во центарот на градот, Чевљарски мост, познатото Тромостовје и речната брана. Делата на Плечник се наоѓаат по двете линии, копно и вода, и создаваат целина која денес се нарекува Плечникова Љубљана. Се состои од плоштади, паркови, улици, шеталишта, мостови и јавни згради (Национална библиотека, цркви, трговски центри, гробишта).

## Светско наследство
Пред да биде прогласена за светско наследство, Љубљана добила неколку награди:
* Европската комисија ја прогласила Љубљана за зелена престолнина на Европа за 2016 година.
* Љубљана освоила и Оскар за туризам, Зелено јаболко на Меѓународната асоцијација на туристички новинари и писатели FIJET.
* Љубљана двапати била рангирана меѓу 100-те најдобро развиени земји во однос на одржливиот развој во светот (Global Top 100 Sustainable Destinations) на конференцијата „Global Green Destinations Day“.
* На Словенечките денови на туризмот, Словенечкиот туристички одбор доделил прво место во категоријата урбани јадра за еколошката зона Словенска цеста (Slovenska cesta) и прво место во категоријата поголеми места.
* Поединечни архитектонски достигнувања на Јоже Плечник се прогласени за споменици на културата од национално значење, според Правилникот за прогласување на делото на архитектот Јоже Плечник во Љубљана (Службен весник на Република Словенија бр. 51/09 од 3 јули 2009 година)

Во 2021 година, УНЕСКО ја прогласил Плечникова Љубљана за светско наследство. 

## Список на локации

Светското наследство опфаќа седум дела или ансамбли на Плечник:


Податотека:Trnovo Bridge.jpg|Трновски мост
Податотека:Ljubljana (35814711775).jpg|Зелено шеталиште
Податотека:Ljubljana (19) (3897486140).jpg|Пазар
Податотека:RomanWall-Ljubljana.JPG|Шеталиште покрај остатоците од античкиот римски град Емона


## Наводи

Категорија: Локалитети на светско наследство во Словенија
Категорија: Јоже Плечник
Дневник (словенечки дневен весник)

*** Дневник ***  е дневен весник што излегува во Љубљана, Словенија.

## Историја и профил
„Дневник“ првпат беше издаден во јуни 1951 година како „Љубљански дневник“, но беше преименуван во „Дневник“ во 1968 година.

Тиражот на Дневник бил 66.000 примероци во 2003 година.  Во периодот јули–септември 2011 година имал  тираж од 37.194 примероци. 

Според периодична анкета на печатените медиуми, спроведена од компанијата за маркетинг истражување Valicon, *Дневник* имаше досег од 147.000 од втората половина на 2011 година и првата половина на 2012 година.

Весникот организациски и суштински е одвоена од неделникот * [[Недељски дневник]] *,  исто така објавен од весникот Дневник д.д. 

Весничката компанија Дневник е основана во 1951 година од Социјалистичкиот сојуз на работничките луѓе на Словенија (СЗДЛ). Весникот првпат излезе на 2 јуни годинава под името „Љубљански дневник“. Главно го опфаќаше Љубљанската Котлина, но првично беше објавен како попладневен весник. 

Основач на Љубљанскиот дневен весник беше Ослободителниот фронт на Словенија. Во 1968 година е преименуван во „Дневник“. 

До 1988 година „Дневник“ излегува низ цела Словенија. Во 1989 година, СЗДЛ поднесе оставка. 

Во 1996 година, трансформацијата на сопственоста на Дневник беше завршена според Законот за трансформација на сопственоста. Во јануари 1998 година, Дневник започна да се издава и како онлајн весник. 

Тиражот на Дневник во 2006 година бил околу 60.000 примероци, во 2009 година повеќе од 43.000 продадени примероци, во 2016 година просечната дневна продажба на весникот била 21.844 примероци, во 2017 година 20.400 примероци, во 2018 година, во септември 2018 година, 2018 година, најави остри мерки, писмо до новинарите, Игор Дерновшек, претседател на Синдикатот на новинарите и работниците на Дневник, 6 ноември 2019  што го рангира меѓу третите најпродавани дневни весници во Словенија.  

За време на првата влада на Јанез Јанша, Дневник бил подложен на рекламен бојкот на фирми во сопственост или под влијание на државата. 

Во август 2018 година, Дневник поднесол барање за спојување со Агенцијата за заштита на конкуренцијата [Вечер (весник) | Вечер). Желбата за спојување беше објаснета врз основа на пазарните услови. Во случај на спојување, новоформираната медиумска компанија би контролирала 40% од пазарот на печатени медиуми. 

Весниците добиле дозвола за спојување во јули 2019 година. Процесот на спојување бил спроведен на нетранспарентен начин.

## Прилози
* Ника
* Пари 
* Мојот дом
* Пилот
* Моето здравје
* Антена
* Работа и кариера
* Дневнички објектив

## Надворешни врски
* Dnevnik.si

## Наводи

Категорија: установи од 1951 година во Југославија
Категорија: Публикации основани во 1951 година
Категорија: Весници објавени во Словенија
Категорија: Весници на словенечки јазик
Категорија: Масовни медиуми во Љубљана
Дело (словенечки дневен весник)

*** Дело ***  е национален дневен весник во Словенија. Повеќе од 60 години, „Дело“ е вклучен во активното кокреирање на словенечкиот јавен простор.  Опфаќа политика, економија, спорт, култура и општествени настани. 
## Историја

*Дело* првпат беше објавен на 1 мај 1959 година кога весниците * [[Људска правда]]* ("Народно право"), кој излегуваше од 1934 година, и " Словенски порочевалец" („Словенечкиот репортер“), основан во 1938 година, и двата весници на Комунистичката партија на Словенија се споија.

## Профил
* Дело * е објавено во формат на широк лист од медиумската куќа Дело која исто така поседува весник * [[Slovenske novice]] *.  Нуди содржина во печатена форма, како и на веб, мобилни и таблет платформи. Објавува мешавина од различни медиуми, како што се таблоидот *Slovenske novice*, двомесечниот културен весник * [[Прегледи]] * и разни додатоци.

„Дело“ објавува седум регионални изданија до 2008 година и оттогаш има објавено само едно национално издание.

## Тираж
Тиражот на „Дело“ бил 90.000 примероци во 2003 година.

## Додатоци
Делото ги има следните додатоци: 
* * 'Ona' * („Таа“), женски додаток (* вторник *)
* * 'Дело и дом' * („Работа и дома“), за домаќинство („среда, на секои 14 дена“)
* * 'Полет' * („Лет“ или „Ентузијазам / Возење“), за рекреација и слободно време (* секој втор четврток во месецот *)
* * 'Викенд' ', ТВ водич со дополнителни [забавни] вести (' 'петоци')
* * 'Светот на капиталот' ', за финансии, бизнис, економија (' 'петоци')
* * 'Саботен прилог' * („Саботен додаток“), неделен додаток со коментари, анализи и одлики за актуелните настани („саботи“)
* * * "Отворена кујна" * (Отворена кујна), Водич за храна (*недела*)
* * "Супер 50" *, месечен додаток за лица над 50 години, (* секој прв понеделник во месецот *)

„Дело“ објавува специјално неделно издание „Недело“ (буквално „безработење“ или „неработење“; „Недело“ е игра на зборови бидејќи „Неделја“ е [[словенечки]] за „недела“), во помал и врзан (захефтана) формат.

* Delo * го објавува * The New York Times International Weekly * во петок од 2009 година.  Овој додаток на осум страници опфаќа статии на англиски јазик од * The New Јорк Тајмс ''.

## Дигитални платформи
„Дело“ ја објавува својата содржина на својата веб-страница www.delo.si, на мобилна платформа, на iPad и на андроид.

Според месечната метрика на посети на мрежни места, MOSS, веб-страницата на весникот беше 17-та најпосетувана веб-страница (од 107 измерени) во Словенија во мај 2012 година.

Медиумската куќа Дело ги има и следните веб-страници:
* www.Slovenskenovice.si
* www.Onaplus.si
* www.Svetkapitala.si
* www.Polet.si
* www.Deloindom.si
* www.Mična.si
* www.Odprtakuhinja.si
* Gostilne.delo.si 
* Smucisca.delo.si 
* www.Vandraj.si

## Наводи

## Надворешни врски
* Official website

Категорија:Установи од 1959 година во Словенија
Категорија:Весници основани во 1959 година
Категорија:Весници објавени во Словенија
Категорија:Весници на словенечки јазик
Категорија:Масовни медиуми во Љубљана
Кормило

**Кормило**, **крма** или **дујмен** — уред на брод, чамец, подморница или авион што се користи за одредување и одржување на насоката или за управување во насока лево-десно. Кормилото се состои од струк, глава, лист и петица на кормилото.

## Делови за кормило
**Струк на кормилото** е горниот, зајакнат дел од кормилото кој на самиот врв има стеснување на кое се закачува рудата на кормилото или зајакнување во кое се вовлекува рудата. Кај поголемите бродови и подморници, струкот се повлекува во внатрешноста на бродот каде што е поврзан со уредот за ротација на кормилото. Слично е и за авионите.

**Глава на кормилото** е самиот врв на струкот на кормилото, кој обично се зајакнува кај чамците за да се спречи абење и оштетување.

**Лист на кормилото** е дел од кормилото што го насочува бродот, односно низ кој тече водната маса за време на патувањето. Изработен е од дрво или железо. Дрвените кормила се направени од повеќе делови, а металот од едно парче.

**Петица на кормилото** е долниот дел од кормилото кој е зајакнат за да се спречи пукање и оштетување на кормилото.
Податотека:Brosen propelersterntychy.jpg|Кормило на голем брод
Податотека:Åfjordvengbåtstyre.JPG|Кормило на помал брод
Податотека:Ruderanlage-10-06-2007-339.jpg|Кормило со сите негови делови
Податотека:Rudder(Ordinary,Hanging, Balanced,Semi-Balanced,Unbalanced).PNG|Различни типови кормила


## Наводи

Категорија:Бродови
Категорија:Авиони
Крма (појаснување)

**Крма** може да биде:

* Крма (соѕвездие)
* Крма  (брод) - задната страна на бродот
* Крма (храна) - сточна храна

Категорија:Појаснителни страници
Централен пазар Љубљана

** Централен пазар Љубљана ** () е пазар во Љубљана, Словенија. 

Зградата на пазарот крај реката, понекогаш позната како „Плечников пазар“ (), бил проектиран од Јоже Плечник помеѓу 1931 и 1939 година. 

Се протега помеѓу Тромостовјето и Змејовиот мост, на десниот брег на реката Љубљаница. 

Пазарот и Плоштад Водник (), каде што се наоѓа, се споменици на културата од национално значење. Делумно се наоѓа  и на Адамич и Лундерскиот насип () и на Плоштад Погачар ().

## Историја
Љубљанскиот земјотрес  од 1895 година уништил стар манастир со епархиски колеџ за девојки. 

Откако била отстранета оштетената зграда, Плоштадот Водник се отворило место за отворен пазар. 

Сегашната пазарна зграда, проектирана од архитектот Јоже Плечник, била изградена помеѓу 1940 и 1942 година од страна на компанијата на Матко Цурк.  првично имал површина од  1876 | m2.
 
Проектот на комплексот е со ренесансно влијанија. 

Замислен е како двоспратна пазарна сала што ја следи кривината на реката. Од страната што гледа кон реката, пазарните хали имаат големи полукружни прозорци, додека страната на улицата е дефинирана со колонада. За да се обезбеди поглед на реката, зградата е прекината со две отворени колони лоѓија.  Покривот е покриен со бетонски плочки. 

Плечник планирал да ја пополни средната празнина меѓу пазарните хали со монументален покриен мост за поврзување со Насипот Петковшек (), но неговиот проект никогаш не бил изграден.  Неговите планови за мост конечно беа исполнети во јули 2010 година, кога било свечено отворен новопроектираниот Мостот на касапите. 

## Пазар

Пазарот е отворен секој ден освен во недела. Има цветен пазар на спојот на плоштадот Погачар и плоштадот Водник, рибен пазар и сушено овошје на пониското ниво на халата на пазарот и тезги за пецива, млечни производи и месо на двете нивоа.  Колонадата на крајот на Тромостјето обезбедува засолниште за тезгите на кои се продаваат билки, зачини и занаетчиски изработки.

## Правен статус

Од октомври 2008 година, пазарот бил  привремено заштитен од Словенечко Министерство за култура под Васко Симонити како културен споменик од национално значење. Указот бил  поништен од неговиот наследник Мајда Ширца во февруари 2009 година. 

Во март 2012 година, заштитата на државно ниво беше повторно донесена од Жига Турк една година со заштита на Археолошкиот локалитет Плоштад Водник. Тоа е оспорено од Градската општина Љубљана, со цел да се изгради паркинг гаража под него, од јуни 2012 година во Словенечки уставен суд.  Заштитата е одобрена од граѓанската иницијатива Ние не се откажуваме од пазарот (). .

## Наводи

## Надворешни врски
*
* Profil tržnice na Visit Ljubljana 
* Profil tržnice ve virtuálním muzeu Jožeho Plečnika

Централен пазар
Категорија: локалитети на светско наследство во Словенија
Категорија: Малопродажни пазари во Словенија
Централен пазар
Централен пазар
Категорија: згради на Јоже Плечник
Категорија: Комерцијални објекти завршени во 1942 година
Категорија: установи од 1942 година во Југославија
Куќа на ул. „Широк сокак“ бр. 26 (Битола)

**Куќа на ул. „Широк сокак“ бр. 26** — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во **Списокот на заштитени добра** на Министерството за култура под реден број 78 во Битола.

## Наводи

Категорија:Згради и градби во Битола
Градот на болката (роман)

**„Градот на болката“** — автобиографски роман на Метју Камбери напишан во 2020 година во кој деветнаесетгодишниот автор зборува за системот и децата без родителска грижа. Романот бил номиниран за НИН-овата награда за 2020 година.

## Содржина
*Градот на болката* е шокантна, филмски динамична, романсирана, автобиографска приказна за растењето на улица, живеењето во дом за запоставени деца и растењето на детето во најтешките социјални услови. *Градот на болката* е роман преполн верба во животот, во луѓето…

Со оваа приказна и сопственото искуство, Мети Камбери докажува дека е многу „исплатливо“ да се бори… Оваа романсирана исповед деветнаесетгодишниот автор им ја посветил на децата без родителска грижа и на сите оние кои често ја вртат главата од социјалната стварност.

## Поврзано
* Мети Камбери

## Наводи

## Надворешни врски
* Мети Камбери 
* Meti Kamberi autor knjige "Grad bola" - Decu na ulici ubija nemoć
* Meti Kamberi – od dečaka sa ulice do autora romana
* INTERVJU METI KAMBERI: Zapis sa kaldrme
* Meti Kamberi predstavio svoj roman “Grad bola” publici u Zaječaru

Категорија:Српски романи
Категорија:Ромска книжевност
Категорија:Книги од 2020 година
Категорија:Изданија на Дерета
Автопат Арбер

**Автопат Арбер** (албански: *Rruga e Arbërit*) — автопат со еден коловоз што се гради меѓу Албанија и Македонија, а дел од автопатот бил привремено отворен во 2021 година. Планирано е автопатот да се протега по древна караванска рута што минувала низ источните висорамнини на Тирана долж SH61 и би требало да заврши кај сегашниот SH6 во областа Дебар.

Во последната фаза, рутата Тирана–Булчица–Макеларе треба да стане добро развиен експресен пат со две ленти, кој ќе биде 100 километри пократок од старата далечна врска преку Милот. Иако биле достапни и нацрт-проекти за автопат, таквата градба била одбиена бидејќи релативно малата сообраќајна оптовареност нема да ги оправда високите трошоци. Неколку тунели и високи мостови претставуваат големи предизвици за градежниците.

Од една страна, 69-километарската рута го скратува времетраењето на патувањето меѓу Тирана и Дебар, како и Скопје, од друга страна, предвидено е да го поврзе македонскиот продажен пазар со Италија преку пристаништето Драч. Со првично планирани 160 милиони евра, вкупните трошоци надминале 250 милиони евра во 2018 година (околу 3,6 милиони евра по километар).

Според првичниот проект, патот требало да биде во функција на крајот на 2013 година, но поради потешкотии со финансирањето и изградбата на тежок планински терен, патот сѐ уште не е завршен. Проектот е финансиран од кинеската држава, преку кинеската државна градежна компанија.

## Историја
Арбер е историско име за Албанците - *Rruga e Arbërit* во буквален превод значи улица на Албанците.

*Rruga e Arbërit* порано било името на караванската рута што го поврзувал Драч на Јадранското Море со планинската заднина на Дебар преку Тирана. Како и сегашниот проект, тој пат водел низ истите долини и преку истите превои. Караванската рута била главната врска со источна Албанија до 1930-тите. Во тоа време дури биле воспоставени автопатишта како врската Кроја-Бурел и продолжувањето кон Дебар. Сведоци на старите патишта се четирите наведени стари камени мостови.

## Поврзано

* Сообраќај во Албанија

## Наводи


Категорија:Патишта во Албанија
Категорија:Патишта во Македонија
Железничка пруга Подгорица–Скадар

**Железничка пруга Подгорица–Скадар** — железница што ги поврзува Албанија и Црна Гора, која се користи само за товарни цели. Таа е единствената меѓународна железничка врска во Албанија. Иако првично била изграден помеѓу 1984-1985 година, престанала со работа во 1991 година, а подоцна целосно била повторно отворена во 2003 година.

Со железничката инфраструктура управува Железнички транспорт на Црна Гора на црногорска територија и Албански железници на албанска територија. Сепак, железничките услуги вообичаено ги оперира црногорскиот оператор помеѓу Подгорица и албанската станица Бајце, а Албански железници само помеѓу Бајце и Скадар.

Пругата се поврзува со железницата Белград-Бар и со железницата Никшиќ-Подгорица во Подгорица и со железницата Скадар-Вора во Скадар.

Подгорица–Скадар е стандардна железничка пруга долга 63,5 км, од кои 34 км поминуваат низ Албанија, а останатите 29,5 км преку Црна Гора. Како и другите железници низ Албанија, пругата не е електрифицирана. Последната станица на линијата во Албанија е железничката станица Бајзе.

## Историја
Изградена помеѓу 1984 и 1985 година, товарната линија Подгорица-Скадар била првата меѓународна железница на Албанија. Започнала со работа на 11 јануари 1985 година со редовен сообраќај почнувајќи од 6 август 1986 година. Линијата престанала со работа во 1991 година поради трговските санкции во Југославија. Пругата Бајзе-Скадар (со исклучок на Хани и Хотит) била повторно отворена за употреба во февруари 1996 година. Повторното отворање на линијата Хани и Хотит-Бајза било закажано за 15 ноември 1996 година, но било откажано. Патеката подоцна била тешко оштетена поради граѓански немири во 1997 година.

Во април 2002 година била завршена реконструкцијата на линијата меѓу црногорската граница кај Хани, Хотит и Бајзе. До март 2003 година, линијата помеѓу Бајзе и Скадар била завршена со 365 милиони леки финансирани од албанската влада. Со церемонија одржана на 6 март 2003 година официјално било означено отворањето на Бајзе-Скадар. Во знак на меѓусебна соработка, тогашниот албански премиер Фатос Нано и тогашниот црногорски вицепремиер отпатуваа во Тузи во Црна Гора со специјален воз што сообраќа на оваа линија.

## Идни планови
Во моментов постојат долгорочни планови за воспоставување и функционирање на патнички сервис на оваа железница.

Постојат и други планови кои вклучуваат изградба на нова брза железничка линија меѓу Подгорица и Скадар.

## Наводи

Категорија:Железнички пруги во Албанија
Категорија:Железнички пруги во Црна Гора
Железничка пруга Драч-Валона

**Железничка пруга Драч-Валона** (албански: *Hekurudha Durrësi-Vlora*) — претежно неупотребувана железничка линија што ги поврзува градовите Драч и Валона во западна Албанија. Станицата Валона е најјужната точка на албанскиот железнички систем.

## Историја
Пред инаугурацијата на националната мрежа во 1940-тите, постоеле два одделни системи јужно од Драч на правци подоцна апсорбирани од сегашната железница: пруга од 19 милји која пренесувала битумен помеѓу рудникот во Селенс и пристаништето Скеле во близина на Валона и линија од 2 милји помеѓу Шкозет и Лекај.

Сегашната железница се градела во фази. Рогожине била најјужната станица во Албанија до 1968 година кога било завршено проширувањето до Фиер. Понатамошно проширување до Балш било отворено во 1975 година. Валона била стигната со друго проширување во 1985 година.

Ограничената услуга сè уште била во функција на линијата до 2015 година, но патничките услуги повеќе не сообраќале јужно од Фиер.

На приватната железничка компанија, Албраил, и била доделена концесија на железничкиот дел меѓу Фиер и Валона во февруари 2016 година и започнала со транспорт на сурова нафта од Фиер до Валона во декември 2018 година.

## Наводи

Категорија:Железнички пруги во Албанија
Железничка пруга Скадар–Вора

**Железничка пруга Скадар–Вора** (албански: *Hekurudha Shkodër-Vorë*) — железница меѓу Скадар и Вора во Албанија. Пругата се поврзува со пругата Подгорица–Скадар во Скадар, незавршената пруга Милот–Клос во Милот и железницата Драч–Тирана во Вора.

Железничката пруга Скадар–Вора е стандардна железничка пруга долга 103,6 километри. Како и другите железници низ Албанија, пругата не е електрифицирана.

Постои проектирана железница која треба да сообраќа од Вора до меѓународниот аеродром во Тирана. Сепак, проектот допрва треба да започне со изградба.

## Историја
мини|Автомобилски и железнички мост над реката Мат во Милот (2019)
Железничката линија од 28 километри меѓу Вора и Лач била завршена помеѓу 1962 и 1963 година со помош на волонтери. Суровините биле увезени од Мароко, кои потоа со локомотиви биле влечени од Драч до Лач. Линијата официјално била отворена на 7 мај 1963 година.

Железничката линија од 20 километри меѓу Лач и Леска била завршена помеѓу 1980 и 1981 година. Пругата официјално била отворена во април 1981 година.

Железничката линија од 34 километри меѓу Леска и Скадар била завршена помеѓу 1981 и 1982 година. Пругата официјално била отворена на 11 ноември 1981 година, а започнала со патничките услуги на 25 јануари 1982 година.

## Наводи

Категорија:Железнички пруги во Албанија
Смртта на велосипедистот

**„Смртта на велосипедистот“** (шпански: *Muerte de un ciclista*) — филм на режисерот Хуан Антонио Бардем (Juan Antonio Bardem) од 1955 година. Автори на сценариото се Бардем и Луис Фернандо де Игоа (Luis Fernando de Igoa), а главните улоги ги играат: Лусија Босе (Lucia Bosè), Алберто Клосас (Alberto Closas) и Бруна Кора (Bruna Corrà). На Меѓународниот фестивал во Кан, филмот ја освоил наградата ФИПРЕСЦИ.

## Синопсис
По завршувањето на тајниот љубовен состанок, еден универзитетски професор и неговата љубовница, слугинка во високото општество, случајно со автомобилот удираат еден велосипедист. Иако гледаат дека велосипедистот е жив, тие не викаат прва помош за да не се дознае за нивната врска. Така, тие си заминуваат и го оставаат велосипедистот да умре. Откако весниците известуваат за неговата смрт, кај професорот и неговата љубовница се зголемува стравот дека ќе бидат откриени...

## Наводи

Категорија:Филмови на Хуан Антонио Бардем
Категорија:Филмови на шпански јазик
Категорија:Филмови од 1955 година
Категорија:Шпански филмови
Категорија:ШИталијански филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови со Бруна Кора
Категорија:Филмови со Алберто Клосас
Категорија:Филмови со Лусија Босе
Список на природни реткости во Македонија

Ова e **список на природни реткости во [[Македонија]]**. Природни реткостите се дел од заштитените подрачја на Македонија, кои како делови на живата и неживата природа кои како предмети на природата, поради своите научни, естетски, здравствени и други значења, културна, воспитно-образовни и туристичко-рекреативна функција се под посебна заштита на државата.

## Список

## Поврзано
*Министерство за животна средина и просторно планирање

## Наводи

## Надворешни врски
*Службена страница на Министерството за животна средина и просторно планирање

Категорија:Природни реткости во Македонија