open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Црква „Св. Димитриј“ - Чаликово

**Свети Димитриј** () — црква во историското село Чаликово кај Кулакија, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

## Местоположба
Црквата се наоѓа на 3&nbsp;км источно од Кулакија и е преостаната градба од некогашното село Чаликово.

## Историја
Камен-темелникот е поставен во 1850 г. и изградбата завршила во 1858 г. Претставува трикорабна базилика со женска црква на исток. Во храмот има шест икони од 1880 г., дело на Зисис Папаконстантину од Кулакиската школа.

Црквата е прогласена за заштитен споменик на културата на 16 јуни 1983 г.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Димитриј, Чаликово
Дмитриј, Чаликово
Категорија:Споменици на културата во Делта (општина)
Категорија:Појавено во 1858 година
Категорија:Кулакија
Димитриј, Чаликово
Црква „Св. Никола“ - Лужица (Берско)

**Свети Никола** () — црква во селото Лужица, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа во денес напуштеното село Горна Лужица. Изградена е во 1750 г. за време на митрополит Самуил според натписот над јужниот влез. Слични се и натписите од црквите „Св. Преображение“ и „Св. Петар и Павле“ во соседното село Костемар, обете од 1745 г. Ова говори за постоењето на работилница за поправка на цркви во околината во тоа време.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Никола, Лужица
Никола, Лужица
Категорија:Појавено во 1750 година
Барсел

**Барсел** () — општина во округот Клопенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

## Географија
### Местоположба

Општината се наоѓа 45 километри северно од окружниот град Клопенбург во поранешно мочурливо подрачје во североисточниот раб на округот Клопенбург. Таму непосредно се граничи со окрузите Амерланд и Лер (Источна Фризија). Таа е оддалечена 40 километри од морскиот залив Доларт кај устието на Емс. Поради тоа има само еден метер надморска височина и порано била честа поплавувана. Највисока точка од седум метри има малото извишување на југ од Барсел.

### Општински единици

## Познати луѓе

* Лаурентиус Зимер (1888-1956) — свештеник
* Кристијан Класен (р. 1969) — фудбалер

## Галерија


Податотека:Barßel - Hafenstraße - Cosmas und Damian 02 ies.jpg|Манастирот „Св. Кузман и Дамјан“ во Барсел
Податотека:Barßel - Moor- und Fehnmuseum (Aussichtsturm) 03 ies.jpg|Музеј во Елизабетфен
Податотека:Barßel - Mühlenweg - Ebkenssche Mühle (dmt) 01 ies.jpg|Ветерница во Барсел
Податотека:Barßel - Theodor-Klinker-Platz + Rathaus 01 ies.jpg|Општинското собрание


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Клопенбург (округ)
Револуцијата од 1911 (филм)

**„Револуцијата од 1911“** (кинески: 辛亥革命) — кинески филм од 2011 година во режија на Тао Хаи, Веи Ли и Џанкванг Танг. Главните улоги ги играат: Џеки Чен, Винстон Чао и Џоан Чен.

## Синопсис
Во филмот се прикажуваат настаните од револуцијата која довела до создавањето на Република Кина, кога војската предводена од Сун Јат Сен ја симнала дистанијата Џинг од власта. На почетокот на 20 век, Кина се наоѓа во голема криза: државата е поделена меѓу неколку политички фракции кои се во непријателски односи меѓу себе. Реформите спроведени неодамна не даваат резултати, а населението страда од голема беда и глад. На власт е династијата Џинг, а царот има само седум години. Хуанг Џинг се враќа од Јапонија каде го изучувал модерното војување. Гледајќи дека државата се распаѓа, тој чувствува обврска да земе оружје и да се бори против власта...

## Наводи

Категорија:Кинески филмови
Категорија:Филмови на кинески јазик
Категорија:Филмови од 2011 година
Категорија:Филмови на Тао Хаи
Категорија:Филмови на Веи Ли
Категорија:Филмови на Џанкванг Танг
Категорија:Филмови со Џеки Чен
Категорија:Филмови со Винстон Чао
Категорија:Филмови со Џоан Чен
Категорија:Историски филмови
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Кина
Мали жени (филм од 1994)

**„Мали жени“** (англиски: *Little Women*) — американски филм од 1994 година, режиран од Џилијан Армстронг, заснован врз истоимениот роман на Луиз Меј Олкот од 1868 година. Главните улоги ги играат: Сузан Сарандон, Винона Рајдер, Кристијан Бејл, Клер Дејнс, Кирстен Данст.

## Синопсис
Во филмот се прикажува судбината на семејството Марч — мајка со четири ќерки (темпераментната Џо, убавата Мег, нежната Бет и романтичната Ејми) кои растат во Нова Англија во текот на Граѓанската војна...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови на Џилијан Армстронг
Категорија:Филмови од 1994 година
Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија:Филмови со Сузан Сарандон
Категорија:Филмови со Винона Рајдер
Категорија:Филмови со Кристијан Бејл
Категорија:Филмови со Клер Дејнс
Категорија:Филмови со Кирстен Данст
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Нова Англија
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Париз
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Њујорк
Категорија:Филмови за семејства
Нафплио

**Нафплио** () е крајбрежен град сместен на Пелопонез во Грција, седиште на округот Арголида и важна туристичка дестинација. Основан во антиката, градот станал важно пристаниште во Средниот век за време на Франкократијата, управуван од фамилијата де ла Рош после Четвртиот крстоносен поход, по што потпаднал под власта на Венецијанската Република и на крај под Османлиското Царство. Градот бил главен град на Првата Хеленска република и Кралството Грција, од 1827 до 1834.

## Историја
[мини|лево|''Влегувањето на крал [Отон I (Грција)|Отон во Нафплио'' од Петар фон Хес]]
За време на Грчката војна за независност, Нафплио бил големо османлиско упориште и бил под опсада повеќе од една година. Градот конечно се предал поради глад. По заземањето, поради неговото силно утврдување, станал седиште на привремената грчка влада.

Грофот Јоанис Каподистријас, кој бил првиот гувернер на државата, прв пат стапнал на грчкото копно во Нафплио на 7 јануари 1828 и го прогласил за седиште на државата во 1829. Тој бил убиен на 9 октомври 1831 од членови на фамилијата Мавромихалис, на пат кон црквата Свети Спиридон во Нафплио. По неговото убиство, следел период на анархија, сѐ до доаѓањето на крал Ото и воспоставување на Кралство Грција. Нафплио останал негова престолнина до 1834, кога крал Ото је преместил во Атина.

## Наводи

Категорија:Градови во Грција
Црква „Св. Троица“ - Киркасии

**Света Троица** () — црква во селото Киркасии, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм сместен на североисточниот крај на селото. Во 1930 г. е прогласена за споменик на културата.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Троица, Киркасии
Троица, Киркасии
Категорија:Споменици на културата во Гида (општина)
Црква „Св. Никола“ - Жервохор (Негушко)

**Свети Никола** — црква во селото Жервохор, Негушко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм, сместен на североисточниот крај на селото. Обновена е во 1843 г. Истата година живописана со вредни фрески од истакнатите мајстори Ѓорѓи Мануил (татко) и Мануил Георгиу (син) од Селица, според натписот над надвратникот на јужниот влез во женската црква.

Натписът е со висок калиграфски квалитет, има сложнеа граматика, мешани мали и болеми букви и употреба на полни титла.

Во 1969 г. црквата е прогласена за споменик на културата.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Никола, Жервохор
Никола, Жервохор
Категорија:Споменици на културата во Негуш (општина)
Категорија:Појавено во 1843 година
Црква „Св. Димитриј“ - Пожари

**Свети Димитриј** () — црква во селото Пожари, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм сместен во месноста Палиохора (Старо Село) источно од селото. Изграден е од крајот на XVIII  до почетокот на XIX век. Градбата претставува трикорабна базилика со дрвен покрив и трем од јужната страна. Апсидата на исток е полукружна со псевдопиластри, над кои има релјефи со геометриски фигури, тркала и мазги — симболи на занаетчиските еснафи кои служат како украси и заштита од зло. Според сознание на мештаните, во храмот имало и женска црква и живопис. Денес во североисточниот столб, под современиот слој се забележуваат растителни украси насликани со сино.

Иконостасот на црквата е обичен и направен од дрво. Некои од иконите на него се од XIX век. Во храмот има евангелие опковано со сребро, дело на извесен Теодор.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Димитриј, Пожари
Димитриј, Пожари
Црква „Св. Димитриј“ - Шеразмен

**Свети Димитриј** () — црква во селото Шеразмен, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот е сместет во средишниот дел на селото, веднаш до истоимената понова црква. Претставува трикорабна базилика со дрвен покрив, женска црква и трем од западната и јужната страна. Според натписот на јужниот ѕид, изградена е во 1756 г. Живописот во внатрешноста потекнува од три различни периоди. Главниот дел е од 1810 г., кога храмот е обновен за време на митрополитот Неофит согласно натпис на јужниот ѕид. Внатре на исток во олтарниот простор и апсидата има фрески од крајот на XVIII до почетокот на XIX век. На дрвениот резбан таван над иконостасот е претставен Христос Седржител со херувими, датиран во 1876 г. Иконостасот е изработен во неокласичен стил]] и повеќето од иконите на него се од XIX век. Се издвојуваат царски икони — „Свети Ѓорѓи“, „Свети Димитриј“ и „Свети Врачи“ со релјефни цветни украси и сребрена опкова, како и иконата на Христос Седржител од 1890 г, дело на берскиот зограф Константинос Г. Хаѕинотас.

На 22 септември 1994 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Димитриј, Шеразмен
Димитриј, Шеразмен
Категорија:Појавено во 1756 година
Taftalidže shuffle

**Taftalidže shuffle** (мак. Тафталиџе шафл) е шести соло албум на македонскиот гитарист Влатко Стефановски. Албумот го добил името по населбата Тафталиџе кај Скопје. Направен е во стилот на музиката од 1970-тите. Албумот содржи 9 песни и е издаден од Кроација рекордс.

## За албумот
Посебна вредност на ова издание дава освежувањето во споредниот бенд, кој го сочинуваат синот на Влатко, Јан Стефановски и Иван Кукиќ од Струмица. На албумот настапуваат најпопуларните музичари од регионот: Теодоси Спасов, Тихомир Поп Асановиќ, Матија Дедиќ, Васил Хаџиманов, Кирил Џајковски и многу други  .

Првиот сингл од овој албум е песната *Огледало*, за која е направен и видео запис.

## Турнеја
Албумот беше промовиран во Белград, Загреб, Виена, Врсар, Сплит, Супетар, Шибеник, Трогир, Палиќ, Осиек, Панчево итн.

## Наводи

Категорија:Албуми од 2020
Категорија:Албуми од 2020-тите
Куќа на ул. „Гоце Делчев“ бр. 60 (Струга)

**Куќа на ул. „Гоце Делчев“ бр. 60** ― староградска куќа во Струга, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.

## Поврзано
* Народен музеј „Д-р Никола Незлобински“

## Надворешни врски
* Службена мрежна страница на Народниот музеј „Д-р Никола Незлобински“
* Управа за заштита на културното наследство
* Управа за заштита на културното наследство (архивирана страница)

## Наводи

Категорија:Културно наследство на Македонија во Општина Струга
Категорија:Згради и градби во Струга
Топлички Управен Округ

**Топлички Управен Округ** () — административна област во јужна Србија, именувана по реката Топлица. Со население од 91.754 жители, има најмало население од сите српски окрузи. Административен центар му е градот Прокупље.

## Општини
Го опфаќа градот Прокупље и три општини:

* Блаце
* Куршумлија
* Житораѓа

## Демографија
Според последниот официјален попис направен во 2011 година, Топличкиот Округ брои 91.754 жители. Најголем дел од населението е со српска етничка припадност (93,46%) додека 50,02% од населението на општината е урбано.

Етнички состав на општината:

## Поврзано
* Административна поделба на Србија
* Окрузи во Србија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Управни окрузи во Србија
Дружината на Перо Џумката (филм)

**„Дружината на Перо Џумката“** (хрватски: *Družba Pere Kvržice*) — филм на режисерот Владимир Тадеј од 1970 година. Главните улоги ги играат: Младен Васарy, Предраг Вуковиќ, Берислав Кокот, Борис Вујовиќ и Борис Дворник.

## Синопсис
Во филмот се прикажуваат доживувањата на група селски деца, предводени од Перо Џумката, најспособниот и најснаодливиот меѓу нив. Тие добиваат идеја да ги обноват старата селска воденица и малото езеро крај селото. Секако, сето тоа го извршуваат во најголема тајност, зашто сакаат да им приредат изненадување на старите. Работејќи на остварувањето на својата идеја, тие истовремено си обезбедуваат голема забава во текот на летото. Откако успешно ја завршуваат замислената работа, на Перо му паѓа на памет идеја за следната авантура...

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Хрватски филмови
Категорија:Филмови на хрватски јазик
Категорија:Филмови од 1970 година
Категорија:Филмови на Владимир Тадеј
Категорија:Филмови со Борис Дворник
Категорија:Филмови со Борис Вујовиќ
Категорија:Филмови со Предраг Вуковиќ
Категорија:Филмови со Берислав Кокот
Категорија:Филмови со Младен Васарy
Категорија:Детски филмови
Запис со променлива каматна стапка

**Запис со променлива каматна стапка** (англиски: *Floating rate note*, *FRN*) — среднорочна хартија од вредност со променлива купонска каматна стапка. Првите записи со променлива каматна стапка се појавиле во 1970 година, а во текот на 1970-тите, кога каматните стапки биле многу променливи, овие записи биле многу попривлечни за инвеститорите отколку еврообврзниците со фиксна каматна стапка. Меѓутоа, откако каматните стапки се намалиле во 1980-тите, популарноста за овие записи опаднала. Тогаш се појавиле записи со клаузула за максималната или минималната каматна стапка, како и записи кои на купувачот му даваат право да ги прима паричните приливи во друга валута наместо во валутата на која биле издадени записите.

## Одлики
Вообичаено, овие хартии од вредност имаат рок на достасување од три до осум години, а нивната каматна стапка е врзана за некоја референтна каматна стапка, како ЛИБОР при што нивната каматна стапка се менува на секои три или шест месеци. Купонската каматна стапка е збир на референтната каматна стапка и одреден распон (маржа) кој зависи од кредитната способност на должникот (издавачот на записот). Често, издавањето на овие записи вклучува одредба за предвремено повлекување, односно му даваат можност на издавачот да ги откупи пред рокот на достасување. Приносите на овие записи се споредуваат со помош на т.н. дисконтна маржа (англиски: *discount margin*) која е показател за делотворниот распон во однос на ЛИБОР. На пример, ако P есегашната вредност на следниот купон, A е сегашната вредност на сите преостанати купони, Lq е тековната вредност на ЛИБОР за периодот од претходниот и следниот купон, Le е очекуваната вредност на ЛИБОР за преостанатото време до крајниот рок на достасување, QM е котираната маржа на записот, а N е бројот на временските периоди кои следат по следниот купон, тогаш дисконтната маржа (DM) може да се пресмета со помош на следнава формула:

P + A = [0,25(Lq + QM)] / [1 + (L + DM) D / 360] + {1 / [1 + (L + DM) D/ 360]} {Σ(t= 1...N) [0,25 (Le + QM) / [1 + (Le + DM) / 4]t = 100 / [1 + (Le + DM) / 4]N}

## Наводи

Категорија:Финансии
Категорија:Хартии од вредност
Категорија:Финансиски инструменти
Зелениот Фенер

**Зелениот Фенер** () — псевдоним на различни измислени суперхеројски ликови што се појавуваат во стрипови објавени од DC Comics. Првиот, Алан Скот, бил создаден од писателот Бил Фингер и уметникот Мартин Нодел во *All-American Comics* #16 (јули 1940 година). Секој Зелен Фенер поседува моќен прстен, кој му дава огромна контрола над физичкиот свет, но само ако оној што го носи има доволно волја и физичка сила за да го користи. Иако прстенот на зелениот фенер од златното време, Алан Скот, бил придвижуван од магија, прстените што ги носеле сите последователни Фенери биле технолошка творба на Чуварите на Универзумот што им дале такви прстени на заслужните кандидати. Тие образуваат меѓугалактичка полициска сила позната како Корпус на Зелените Фенери.

Луѓето што се нарекуваат „Зелениот Фенер“ се:

* Алан Скот
* Харолд „Хал“ Џордан
* Гај Гарднер
* Џон Стјуарт
* Кајл Рејнер

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Суперхерои на DC Comics
Категорија:Суперхерои
Категорија:Зелениот Фенер
Национална школа за мостови и патишта

thumb|right|250px
**Национална школа за мостови и патишта** ( или *École des Ponts ParisTech* — универзитет во Париз, Франција. Претставува еден од најпрестижните и најелитните универзитети и е член на таканаречената ParisTech, основан во 1747 година.

## Познати дипломци
* Огистен Луј Коши
* Анри Бекерел

## Наводи


## Надворешни врски
* École nationale des ponts et chaussées

Категорија:Универзитети во Франција
Категорија:Париз
Црква „Св. Никола“ - Скилич

**Свети Никола** () — црква во селото Скилич, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

## Местоположба
Црквата е гробишен храм сместен во северниот дел на селото.

## Историја
„Св. Никола“ е старата црква на селото, а „Св. Константин и Елена“ е новата. Во храмот има вградени антички и средновековни сполии — римски и византиски релјефи и натпис, употребени како градежен или украсен материјал. Црквата претставува еднокорабна базилика со димензии од 18 × 7&nbsp;м и двоводен покрив. На 19 мај по улиците на селото се одржува поворка со иконата на Свети Никола.

## Римски натпис
Римскиот натпис на старогрчки е запишан во 1919 г. и со грешки објавен во „Национален водич“ за 1920 - 1921 г. Во мај 1953 г. берскиот старинар Панајотис Ксилапетридис го видел натписот на истото место и го препишал исправно. Се работи з стела од бел мермер, подоцна обоена, со фронтон одгоре и релјеф каде се претставени жени од типот на Афродита, а пред и меѓу нив има помала седната женска фигура, која веројатно држи рипида и е свртена налево. Видливите димензии на натписот се 1,10 × 0,49&nbsp;м. Висината на писмото е 0,029&nbsp;м, а растојанието изнесува 0,02&nbsp;м.

Овој натпис е заклетвен, со кој Торпилиј Лик го споменува добриот карактер и доблестите на неговата сопруга Елија Евтихиди и така оддава сопружничко признание и љубов. Торпилиј е поврзан со римско семејство Торпилии кое уживало влијание во источните провинции.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Никола, Скилич
Никола, Скилич
Црква „Св. Константин и Елена“ - Скилич

**Свети Константин и Елена** () — црква во селото Скилич, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

## Местоположба
Црквата е главен храм на селото, сместен во неговиот центар.

## Историја
Ова е новата црква на селото, а стариот гробишен храм е „Св. Никола“. Претставува трикорабна базилика со нартекс на запад и три полукружни конхи на исток. Долг е 26, а широк 14&nbsp;м. Средниот кораб е повисок и поширок (8&nbsp;м). Голем дел од внатрешноста има живописана.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Константин и Елена, Скилич
Константин и Елена, Скилич
Категорија:Појавено во 1980-тите
Црква „Св. Димитриј“ - Кавасила

**Свети Димитриј** () — црква во селото Кавасила, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Во 1969 г. црквата е прогласена за споменик на културата, но во 1972 г. отпишана од списокот.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Димитриј, Кавасила
Димитриј, Кавасила
Црква „Св. Атанасиј“ - Јанчишта

**Свети Атанасиј** () — црква кај селото Јанчишта, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа на 3&nbsp;км источно од Јанчишта, на источниот брег на реката Мегленица. Била гробишен храм сè до средината на XX век. Градбата претставува еднокорабна црква без нартекс, со полукружна апсида и трем на јужната страна и дрвен покрив со аблација на тесните страни. Влезот е од југ.

Фреските во внатрешноста се изработени во две фази. Постари се оние на светците во долното подрачје на жртвеникот и се од XVIII век. Подоцнежни се евангелските сцени, литургиските во жртвеникот и Второто пришествие на јужниот ѕид, насликани врз стариот живопис. Вторите се од 1860 – 1880 г. и по стилот му се припишуваат на зографот Божин Стаменитов (Емануил Стаматиадис) од Пазар, кој меѓу 1864 и 1870 г. работел на „Св. Ѓорѓи“ во Сарбегово, во 1877 г. на „Св. Никола“ во Корнишор, а во 1878 г. на „Св. Спас“ во Тодорци.

Иконостасот е од првата фаза на храмот, насликан во три бои и плитко изрезбан со богати растителни и животински украси. Зачувани се три царски икони од XVIII – XIX век.

Црквата е прогласена за историски споменик на 10 јули 1995 г.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Атанасиј, Јанчишта
Атанасиј, Јанчишта
Категорија:Споменици на културата во Бер (општина)
Марсовскиот Ловец

**Марсовскиот Ловец** (), се сретнува и како **Ловецот од Марс** или **Марсовецот**, вистинско име **Џ'он Џ'онз** (англ. *J'onn J'onzz*) — суперхерој во стриповите на DC Comics. Првпат се појавил во Detective Comics #225 во ноември 1955 година. Создаден е од писателот Џозеф Самашсон и уметникот Џо Серта. Во 1998 година се појавила стрип-серија целосно посветена на него (автор — Џон Острендер, уметник — Том Мендрејк). Ликот е најпознат по тоа што е еден од основачите и редовните членови на Лигата на правдата.

## Наводи

## Надворешни врски

* Martian Manhunter
* Martian Manhunter's secret origin on dccomics.com 
* J'onn J'onzz, Manhunter from Mars

Категорија:Суперхерои на DC Comics
Категорија:Суперхерои
Категорија:Марсовскиот Ловец
Категорија:DC Comics
Џизија

мини|Запис за платена џизија од жителите на село Чокманово, Бугарија во 1615 година
**Џизија**  () — данок што го плаќало немуслиманското население во Отоманското Царство. Џизија бил данок што го плаќале еднаш годишно, во замена за невршење воени должности. Плаќањето можело да се врши во готово или во натура, а децата, жените, старците и физички или психички неспособните лица биле ослободени од џизија.

Собирачите на џизија се нарекувале **џизједари** и биле назначувани од везирот. Во 1855 година бил донесен закон со кој тој вид на обврска се заменил со плаќање на воен данок, но сепак се наплатувала. Дури во 1908 година, по Младотурската револуција, воената обврска во Турција била проширена на христијаните и престанала наплатата на џизија.

## Поврзано
* Дервенџија
* Каурин
* Раја
* Милет

## Наводи

Категорија:Турцизми
Категорија:Оданочување
Категорија:Војска на Отоманското Царство
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Црква „Св. Димитриј“ - Палатица (Берско)

**Свети Димитриј** () — црква во селото Палатица, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа на самиот југозападен крај на селото. Изградена е во 1570 г. и денес е во лоша состојба. Претставува трикорабна базилика, чии кораби се поделени со дрвени столбови. При изградбата е користен материјал од древномакедонско време. Внатре е зачуван вреден живопис од годината на изградба, дело на зографот Никола од Линотопи.

## Галерија

Palatitsia Church Inscription.jpg | Ктиторскиот натпис
Archangel Michael. Fresco. St Demetrios church, Palatitsia.jpg | Архангел Михаил
Saint Demetrius Church in Palatitsia, Secon Coming Fresco, 1570-1592.jpg | Второто пришествие
Palatitsia St Demetrios Church Fresco 1570.jpg | Свети Димитриј
Palatitsia St Demetrios Church Frescos.jpg|Живопис од наосот


## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Димитриј, Палатица
Димитриј, Палатица
Категорија:Појавено во 1570 година
Црква „Св. Атанасиј“ - Чорново

**Свети Атанасиј** () — црква во селото Чорново, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа на југозападниот крај на селото, на источните падини на планината Каракамен. Изградена е во средината на XVIII век. На ктиторскиот натпис од времето на живописувањето на црквата е споменат митрополитот Доротеј Берско-негушки. Освен тоа, споменати се и свештеници и мирјани поврзани со тој потфат.

Во 1969 г. црквата е прогласена за споменик на културата.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Атанасиј, Чорново
Атанасиј, Чорново
Категорија:Споменици на културата во Бер (општина)
Црква „Христос Седржител“ - Бер

**Христос Седржител** () — средновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е подигната во XIV век и првично била еднокорабен храм со дрвен покрив, а подоцна по радијална интервенција е претворена во двокорабна базилика. Во XVI век е додаден северниот кораб на наосот, а околу 1687 г. е дограден тремот на јужната страна. Во храмот е зачуван живопис од XVI век, од 1687 г. во јужниот трем и од 1726 г. Се истакнуваат „Успение на Пресвета Богородица“, „Рождество на Пресвета Богородица“, „Сретение Господово“ и „Крштение Господово“.

Во 1924 г. црквата е прогласена за споменик на културата.


Παναγία Βρεφοκρατούσα Β΄ μισό 14ου αι. Βέροια, Ιερός ναός Παντοκράτορος.jpg | „Богородица со Младенецот“, II половина на XIV век
Η Σύναξη των Αρχαγγέλων Α΄ μισό 14ου αι. Βέροια, Ιερός ναός Παντοκράτορος.jpg | „Архангелски Собор“, I половина на XIV век
Παναγία Γλυκοφιλούσα Β΄ μισό 14ου αι. Βέροια, Ιερός ναός Παντοκράτορος.jpg | „Богородица Слаткољубива“, II половина на XIV век


## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Христос Седржител
Христос Седржител, Бер
Категорија:Споменици на културата во Бер
Црква „Св. Бессребреници“ - Ниси (Берско)

мини|десно|300п|Ктироскиот натпис од 1840 г.
**Свети Бессребреници** () — црква во селото Ниси, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Во XIX век нејзиниот манастир бил центаар на едно од двете архијерејски намесништва на Камбаниската епископија и како таков играл важна улога во административните, црковните и општествените проблеми во епархијата.

## Архитектура
Храмот е трикорабна базилика, изградена во 1813 г. и претставува забележителен пример за духовната архитектура во Берско. Во 1969 и 1986 г. прогласен е за заштитен споменик на културата.

## Историја
Првите податоци за постоењето на манастирот се од архива на камбанискиот епископ Теофил Папафилис (1745 - 1795). Важен извор за историјата на храмаот, Камбаниската епископија и воопшто на Урумлакот е ктиторскиот натпис над горниот праг на јужната врата. На него се вели дека манастирот е подигнат на 1 август 1813 г. за време на камбанискиот епископ Неофит (1806 - 1828) и игуменот Макариј, што укажува на присуството на монашката обител. „Подигањето“ (*ανέγερση*) на манастирската црква треба да се разбере како обнова или одржување на делови од постоечката црква, а не како изградба од нула. Можеби авторот на натписот од 1840-тите го прераскажал стариот уништен ктиторски натпис. На 1 април 1840 г. се обележани нови обновителни дејности во припратата на храмот за време на епископот Григориј Катрис (1828 - 1853). Епитроп на манастирот бил архимандритот Захариј, а игуменот не се споменува, што значи дека тој немал обител. На крајот на натписот се кажува дека обновата е направена со помошта на христијаните од тој крај, што може да означуа трета обнова по оние во 1813 и 1840 г., и при која е изработен натписот. Очигледно манастирот е востановен во 1840 г. откако настрадал во Негушкото востание (1822), кога можеби се распаднала и обителта.

Натписот е со висок уметнички и калиграфски квалитет, и е дело на високообучен уметник. Во храмот има икони на Кулакиската школа, но според калиграфските особености натписот поверојатно е дело на Ѓорѓи Мануил и син му Мануил Георгиу од Селица, веројатно поканети специјално за да го изработат него.

Во архивот на Солунската митрополија се чуваат османлиски нотарски актови на манастирот од 1845 г.

Веројатно при обновата на нартексот се изработени и исклучително впечатливите дрвени резбани тавани во црквата, меѓу малкуте преостанати од тоа време.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Бессребреници, Ниси
Бессребреници, Ниси
Категорија:Споменици на културата во Гида (општина)
Категорија:Појавено во 1813 година
Црква „Воскресение Христово“ - Бер

**Воскресение Хрисово** или **Христос Спасител** () — средновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Јован Милостив“.

Првичниот храм бил еднокорабна црква со дрвен покрив и шешстаголна апсида. Во XVIII век од север, запад и југ е изграден затворен трем, урнат во XX век.

Според ктиторскиот натпис, храмот почнал да го гради Ксенос Псалидас на крајот од ΧΙΙΙ век, и по неговата смрт е довршен од сопругата Ефросина на почетокот на XIV век. Во 1314 г. сопственоста на манастирот „Христос Спасител“ од монахаот Игнатиј Калотет е потврдено со хрисовул од царот Андроник II Палеолог. Во 1315 г. храмот е осветен од епископот Нифонт Берски.

Црквата е зографисана во 1314/5 г. од Георгиос Калиергис. Внатрешноста е поделена на три подрачја. Во најниското се светци во полн раст, во средното и потесно подрачје има бисти на евангелистите, пророци и светци, додека пак во најгорното подрачје има сцени од Дванаесетте празници. Посебно место во иконографијата на храмот зазема претставата на Распетието и Воскресението на Христос, претставено на два лака, обликувани во северниот и јужниот ѕид. Интересна е и фреската на која е претставен монахот Игнатиј Калотетос.

Храмот има фрески и од 1326 и 1355 г. со претстави на месни првенци како Марија Синадини на западната фасада, како и од 1727 г. над надворешната површина на северниот ѕид од првичната црква. На натписите врз тие фрески спомнуваат имиња на жители на градот.

Во 1924 г. црквата е прогласена за споменик на културата.


Beroia Resurrection of Christ church interior.jpg | Фрески во апсидата, 1315 г.
Christ Church in Veria Crucifixion Fresco by Georgios Kalliergis, 1315.jpg| Распетие, 1315 г.
Christ Church in Veria Dormition Fresco by Georgios Kalliergis, 1315.jpg| Успение Богородично, 1315 г.
Christ Church in Veria Resurrection Fresco on the Southern Wall by Georgios Kalliergis, 1315.gif| Воскресение Христово, 1315 г.


## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Воскресение Христово
Воскресение Христово, Бер
Категорија:Споменици на културата во Бер
Категорија:Појавено во 1314 година
Црква „Св. Благовештение“ - Бер

**Свето Благовештение** () — средновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. „Јован Милостив““.

Црквата е подигната во XIV век. Со време нејзината арјитектура значително се променила, така што од првобитниот храм е зачуван само јужниот ѕид. На него има два слоја префинет живопис од византиско време. Во остатокот од црквата се зачувани вредни фрески од XVII век. На натписот од 1699 г. стои името на митрополитот Јоаким I.

Во 1924 г. црквата е прогласена за споменик на културата.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Благовештение
Благовештение, Бер
Категорија:Споменици на културата во Бер
Црква „Св. Петка Блажена“ - Бер

**Света Петка Блажена** () — средновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Дел е од парохијата на „Св. Јован Милостив“.

Храмот е изграден во XIV век. Првично била еднокорабна градба со дрвен покрив. Претрпела драматични промени во низа интервенции од XV до XVIII век. Со променетиот облик и големина, храмот е претворен во трикорабна базилика. Внатре се зачувани вредни фрески од различни периоди од XIV до XVIII век. Иконите во храмот исто така се вредни, со оригинален израз и живи бои.

Во 1924 г. црквата е прогласена за споменик на културата.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Петка Блажена
Петка Блажена, Бер
Категорија:Споменици на културата во Бер
Лак (оружје)

десно|мини|Реконструкција на изгледот на хунски лак
десно|мини|Современ лак рикрв
**Лак** — вид ловечко или воено оружје што исфрла стрели користејќи ја својата еластичност. Се користи за лов и спорт, а низ историјата се користел и за војување.

Вештината на користење на лак се нарекува стрелаштво. Покрај праќката, лакот е едно од првите оружја наменети за употреба на далечина.

Многу различни дизајни на лакови може да се најдат во различни култури и низ различни периоди. Обичните лакови се направени од цврсто дрво (англиски долг лак), дрво плочесто дрво (јапонски и сијамски) и композитни лакови (Блискиот Исток, Индија и Монголија).

## Историја
Се смета дека лакот настанал во доцниот палеолит и раното камено време. Во Европа, се појавил на територијата на денешна Германија и датира од доцниот палеолитски период на хамбуршка култура (9000-8000 пр.н.е.). Стрелите се правеле од борово дрво, биле долги 15-20 см и со камен врв.

Првата употреба на лакови за воени цели е опишана во индиските епови.

### Историја на изработка
Најстарите лакови, кои сега се познати, се пронајдени во мочуриштата на југот на островот Зеланд во Данска. Таму во 1940-тите биле пронајдени два лака. Изработени се од брестово дрво, ракофатот е рамен и имаат облик на латинската буква d (), а се долги 1,5 m. Ваквите лакови се користеле до бронзеното време.

Американските Индијанци користеле прави лакови направени од американски орев .

### Развој
Воениот лак стана главно оружје на античките армии на Египет и Сирија, кои исфрлале стрели од воени кочии, што било многу ефикасно во битките. Римјаните и Грците не нашле соодветно да го користат ова оружје, но развиле различни борбени тактики и засилен оклоп што ја намалувал ефикасноста на стрелите. Таа превласт траела до доаѓањето на сцената на народите од Источна Азија, кои имале стрелци на коњи и многу подобри композитни лакови, по што станале доминантни народи во тоа време.

Во Англија, долгиот лак се појавил во средниот век, кој, со својот подолг дострел и поголема продорна моќ, бил со висок квалитет. Меѓутоа, биле потребни многу години обука за добро да се ракува со овој лак.

Подоцна, беше развиен посебен вид лак наречен самострел. Негов недостаток бил што имал многу бавно полнење, додека негови предности биле полесното ракување и фактот што по само неколку недели обука, војникот-стрелец бил целосно подготвен за борба. Исто така, имал поголема продорна моќ од кој било лак од тоа време, што било многу важно во тоа време.

Воениот лак почнува полека да исчезнува од воената сцена со појавата на барутот и мускетите.

Најпознати корисници на воен лак секако се Робин Худ и Вилијам Тел.

## Поврзано
* Список на оружје во средниот век
* Стреличарство
* Велшки лак
* Долг лак
* Композитен лак
* Монголски лак
* Самострел

## Наводи

Категорија:Лакови (оружје)
Фудбалска репрезентација на Јужен Виетнам

**Фудбалска репрезентација на Република Виетнам** (виетнамски: *Đội tuyển bóng đá quốc gia Việt Nam Cộng hòa*; ) ― поранешна фудбалска репрезентација што ја претставувала Држава Виетнам и Јужен Виетнам помеѓу 1949 или 1954 и 1976 година. Репрезентација учествувала во првите две завршници на Азискиот куп (1956 и 1960 година), завршувајќи четврти и двата пати од 4 екипи.

Репрезентацијата престанала да постои кога северниот и јужниот регион се соединиле во Социјалистичка Република Виетнам. Не биле одиграни натпревари помеѓу 1976 и 1990 година и првиот турнир на кој комбинираниот тим играл, бил по 1991 година. Агенциите за фудбалски учиноци ги сметаат натпреварите во Јужен Виетнам како дел од учинокот на сите времиња на репрезентацијата на Виетнам, додека ја сметаат репрезентацијата на Северен Виетнам за посебна репрезентација за статистички цели.

## Натпреварувачки успех

### Светско првенство

#### Квалификации за Светското првенство 1974
Единствената квалификациска кампања за Светското првенство во која влегол Јужен Виетнам било за Светското првенство 1974. Тие биле сместени во зоната А на квалификациите за АФК и ОФК во Сеул, Република Кореја. На 16 мај 1973 година тие го победиле Тајланд со 1-0 за да се квалификуваат во Групата 1. На 20 мај, Јужен Виетнам го загубил првиот натпревар со 0–4 од Јапонија, а четири дена подоцна загуби со 1–0 од Хонгконг и бил елиминиран. Хонгконг и Јапонија напреднале, но ниту еден не стигнал понатаму, губејќи го баражот за следната рунда од Република Кореја и Израел, редоследно.

### Азиски куп

### Азиски игри

### Натпревари во Југоисточна Азија
десно|мини| Репрезентацијата на Јужен Виетнам освојувајќи го златото на Југоисточноазиските  полуостровски игри 1959.

* 1959: златни медали во ЈИАП игри во фудбал (сега ЈИА игри)
* 1 златен медал (1959), 2 сребрени медали (1967 и 1973) и 2 бронзени (1965 и 1971 година) во Спортската конгресна полуостровска Југоисточна Азија во фудбал (ЈИАП игри)

### Меѓусебен учинок

; Легенда

Списокот прикажан подолу го прикажува севременскиот **меѓународен учинок на фудбалската репрезентација на Јужен Виетнам против противничките држави**.

## Поврзано

* Фудбалот во Виетнам

## Наводи


## Надворешни врски

* Јужен Виетнам - Список на меѓународни натпревари на RSSSF.com

Категорија:Спортски репрезентацији појавени во 1949 година
Категорија:Поранешни азиски фудбалски репрезентации
Категорија:Фудбалска репрезентација на Јужен Виетнам
Поп Ќира и поп Спира (филм)

**„Поп Ќира и поп Спира“** (српски: *Поп Ћира и поп Спира*) е југословенски филм од 1957 година во режија на Софија Соја Јовановиќ. Главните улоги ги играат: Јован Гец, Љубинка Бобиќ, Милан Ајваз, Слободан Перовиќ и Властимир Ѓуза Стојиљковиќ. Филмот е снимен по мотивите од истоимениот роман на Стеван Сремац, а за него е значајно тоа што е првиот југословенски филм во боја.

## Синопсис
Дејствието на филмот е сместено во едно идилично и живописно село во која две поповски семејства живеат во меѓусебна слога и пријателство. Меѓутоа, во селото доаѓа младиот учител Петар Петровиќ и неговото присуство предизвикува раздор во двете семејства, кои него го сметаат за иден сопруг на својата ќерка...

## Наводи

Категорија:Филмски комедии
Категорија:Филмови од 1957 година
Категорија:Филмови на Софија Соја Јовановиќ
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Српски филмови
Категорија:Филмови со Јован Гец
Категорија:Филмови со Милан Ајваз
Категорија:Филмови со Љубинка Бобиќ
Категорија:Филмови со Слободан Перовиќ
Категорија:Филмови со Властимир Ѓуза Стојиљковиќ
Фудбалска репрезентација на Иран

**Фудбалската репрезентација на Иран** го претставува Иран на меѓународните фудбалски натпреварувања и е под контрола на Фудбалската федерација на Иран. Во периодот помеѓу декември 2014 година и мај 2018 година, Иран бил највисоко рангираната екипа од Азија, што е најдолгиот континуиран временски период во кој еден тим ја имал таа чест.

Досега Иран се квалификувал на Светските првенства 6 пати (1978, 1998, 2006, 2014, 2018, 2022), првпат во 1978, а ќе играат и на претстојното во Катар 2022. Сепак, репрезентацијата никогаш не успеала да ја мине фазата по групи, забележувајќи притоа само две победи на турнирите против САД во 1998 и Мароко во 2018. Континентално, Иран освоил три Азиски купа во 1968, 1972 и 1976.

## Настапи на првенствата
### Настапи на Светските првенства

### Настапи на Азискиот куп

## Играчи
### Моментален состав

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#00853F"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#00853F"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#00853F"

## Наводи

## Надворешни врски

*Матична страна на Фудбалската федерација на Иран  

Категорија:Фудбалот во Иран
Иран
Еднострана декларација за независност на Родезија

мини|Едностраната декларација за независност на Родезија
**Еднострана декларација за независност на Родезија** — изјава усвоена од Кабинетот на Родезија на 11 ноември 1965 година во која се прогласува дека Јужна Родезија односно Родезија, британска територија во јужна Африка, самоуправна од 1923 година, сега се смета за независна суверена држава. Декларацијата била кулминација на долготраен спор меѓу британската и родезиската влада околу условите под кои Родезија може да стане целосно независна. Изјавата е прво еднострано отцепување од Обединетото Кралство на една од нејзините колонии по декларацијата за независност на Соединетите Американски Држави во 1776 година. Обединетото Кралство, Комонвелтот и Обединетите нации го сметале едностраното прогласување независност на Родезија за незаконско. Како резултат на тоа биле воведени економски санкции за колонијата. Родезија продолжила да постои како непризнаена држава во речиси целосна меѓународна изолација, помогната само од Јужна Африка и (до 1974 година) Португалија.

Родезиската влада, која била составена претежно од припадници на белото малцинство во земјата, кое броело околу 5%, била огорчена затоа што среде политиката на деколонизација на британската колонијална влада наречена Ветрови на промени, помалку развиените африкански колонии на север без споредливо искуство на самоуправување побрзо напредувале до независност во текот на раните 1960-ти, додека на Родезија ѝ бил ускратен суверенитетот според новонагласениот принцип „нема независност пред владеење на мнозинството“ (), според кој Обединетото Кралство барало спроведување на мнозинско владеење во една колонија, наместо владеење на белото колонијално малцинство, пред империјата да даде независност на колонијата. Повеќето бели Родезијци сметале дека им се должи независноста по четири децении самоуправа, и дека британската влада врши предавство со одложувањето.

Категорија:Родезија
Категорија:Историја на Зимбабве
Категорија:Историја на Родезија
Категорија:Надворешни односи на Обединетото Кралство
Категорија:Декларации за независност
Категорија:Британска Империја
Време разделно

**„Време разделно“** — роман на бугарскиот писател Антон Дончев, објавен во 1964 година. Делото е создадено за само 45 дена. Настаните опишани од Антон Дончев се случуваат во 1668 година во Крастогорската Област на Родопите. Веродостојноста на изворите на кои се заснова романот е предмет на сериозни сомнежи.

## Заплет
Во пролетта 1668 година  јаничарот Караибрахим заедно со одред од 120 коњаници пристигнал во Родопската Долина во Елинденја за да ги потурчи (исламизира) локалните православни Бугари. По течението на реката се наоѓаат три села Просојна, Заград и Подвис. Турците застануваат на гробишта, каде Манол и свештеникот Алигорко, според локалниот обичај, откопуваат коски на мртовец - починатата жена на овчарот. Турците со презир ги испрашуваат за имињата на селата и продолжуваат по својот пат. Двајцата Бугари се враќаат во Подвис во воденицата на дедо Галушко Белија, каде се Елица и Севда. Поп Алигорко го известува старецот дека пристигнал одред спахии. Караибрахим и неговите луѓе се сместуваат во огромната куќа за гости на Сулејман-ага во селото Просојна.

Селаните од Елинденја решиле да ги сокријат жените и децата. Караибрахим наредил да се соберат првенците на селото, наредувајќи му на Сулејман-ага да му помогне. Селото Чепино е опожарено. Неговите жители спасот го бараат во соседните планини. Манол бара помош од Сулејман-ага за да ги води против јаничарите. Но, агата не може да се крене против падишахот. Во конакот се собираат првенците. Тие му изјавуваат на Караибрахим дека нема да ја дадат својата вера. Дошло време разделно.

## Ликови

* **Караибрахим** - спахија испратена да ја потурчи долината Елинденја.
* **Манол** – силен и горд овчар, посвоен од дедо Галушко.
* **Абдула Венецијанец** – исламизиран Венецијанец, заробеник на Караибрахим. Порано италијански благородник кој се вклучил во одбраната на Кандија. 
* **Дедо Галушко Белија** - мелничар кој го посвоил Манол.
* **Сулејман-ага** - господар на долината Елинденја.
* **Поп Алигорко** – монах и свештеник од Атон.
* **Момчил** - син на Манол.
* **Елица** – свршеницата на Момчил.
* **Севда** – вдовица вљубена во Манол.

## Екранизација
Романот „Време разделно“ бил екранизиран во 1988 година од режисерот Људмил Стајков. Филмот бил премиерно прикажан со идентичното име како романот, но филмот потоа бил преименуван за да го следи англискиот дистрибутивен превод на филмот, кој бил Време на насилство. Филмот се состои од 2 дела: „Закана“ и „Насилство“. Вториот дел од филмот ги пресоздава настаните од втората половина на 17 век до 1668 година.

## Наводи

## Поврзано
* Класицизам
* Француско-османлиски сојуз

## Надворешни врски
* „Време разделно“ на сайта  „Моята библиотека“
* „Акад. Антон Дончев: „Време разделно“ не е поръчка“, в. „24 часа“, 29 декември 2013
* Мариела Балева: „Гавра с Антон Дончев и „Време разделно“, в. „Преса“, 10 февруари 2014
* „Филм на столетието“ според зрителите на БНТ

Категорија:Книги од 1964 година
Категорија:Историски романи
Категорија:Бугарски романи
Црква „Пресвета Богородица Старопреносна“

**Пресвета Богородица Старопреносна** или **Севладичица** () — доцносредновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Се наоѓа во парохијата на „Св. Петар и Павле“.

Црквата е подигната во XV век, и по низа промени во XVIII век претворена е во трикорабна базилика. Внатре има вреден живопис од XV, XVI и XVIII век.

Во 1924 г. црквата е прогласена за споменик на културата.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Богородица Старопреносна
Богородица Старопреносна, Бер
Категорија:Споменици на културата во Бер
Црква „Пресвета Богородица Перивлептос“ - Бер

**Пресвета Богородица Перивлептос** () — средновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија, еден од најважните духовни споменици во градот. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Влегува во парохијата на „Големи Свети Бессребреници“.

Црквата е подигната на краојт на XV век како трикорабна базилика со дрвен покрив и претставува прекрасен пример за византиската архитектура од периодот. Внатре се зачувани мал дел од првичните фрески од XV век, како и живопис од XVIII век — „Пресвета Богородица Перивлептос“, „Успение Богородично“, „Крштение Господово“ и „Слегување во адот“. Иконостасот е необичен по морфолофијата и претставувањето на Дванаесетте празници.

Во 1924 г. црквата е прогласена за споменик на културата.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Богородица Привлептос
Богородица Привлептос, Бер
Категорија:Споменици на културата во Бер
Црква „Св. Ѓорѓи Мал“ - Бер

**Свети Ѓорѓи Мал** или **Блажен** () — доцносредновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Јован Милостив“.

Црквата е подигната во XV век како еднокорабен храм. По низа промени правени сè до XVII век, градбата е претворена во трикорабна базилика со двоводен покрив. Првобитниот храм е вграден во олтарот и таму се зачувани вредни фрески на Богородица, Благовештението, Вознесението, Свети Ѓорѓи, Јован Златоуст, Свети Никола, Свети Поликарп, Свети Власиј, Свети Геронтиј и други. Во 1643 г. во северниот кораб на новоизградениот дел се досликани сцени од животот на Свети Ѓорѓи.

Во 1924 г. црквата е прогласена за споменик на културата.

## Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија

## Наводи

Ѓорѓи Мал
Ѓорѓи Мал, Бер
Категорија:Споменици на културата во Бер