open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Јумска Пустина

алт=|мини| Царските Дини во Јумската Пустина
**Јумската Пустина** е дел со пониска височина од пустината Сонора во југозападниот дел на САД и северозападот на Мексико. Лежи во Салтонскиот Слив. Пустината содржи области со ретка растителност и има забележителни области со песочни дини. Со просечни врнежи од дожд помалку од 20мм секоја година, ова е меѓу најсуровите пустини во Северна Америка. Човечкото присуство е ретко низ, најголемиот град е Јума, Аризона, на реката Колорадо и на границата со Калифорнија.

## Преглед
Пустината ги вклучува пониските делови на југозападниот агол на Аризона, протегајќи се на запад до реката Колорадо. Од другата страна на реката, во Калифорнија, се наоѓа регионот на Колорадската Пустина во пустината Сонора, исто така познат како Ниска Пустина. Иако двата региони се одделени само од реката Колорадо, бројни видови на растенија и животни живеат само од едната или од другата страна, како што е кактус сагуаро, што се случува само источно од реката.

Јумската Пустина, исто така, вклучува песочни рамнини на западна Сонора, одејќи сè до почетокот на Калифорнискиот Залив, а потоа во внатрешниот појас што стигнува до внатрешноста на сонорското средиште. Најзначајната река во оваа пустина е реката Хила во Аризона. Националниот споменик на оргулски кактуси се наоѓа во оваа пустина, како и Националното засолниште за диви животни Кофа и Националното засолниште за диви животни Кабеза Приета.

Кон јужниот дел на аризонската Јумска Пустина, во северниот дел на Мексико, е вулканското поле и биосферен резерват Пинакате, дел од Гран Десиерто де Алтар, што е јужното продолжување на Јумската Пустина. Се наоѓа на северозападното подножје на мексиканската Западна Сиера Мадре, западната планинска кордиљера.

## Флора
мини|100x100пкс| ''Agave deserti'', растение кое потекнува од Јумската Пустина
Во растителноста доминира грмушката креозот (*Larrea tridentata*), која е широко распространета. Кактусот сагуаро (*Carnegiea gigantea*) и окотиљо (*Fouquieria splendens*) се вообичаени на бахадите, додека многу од пронајдените пустински дрвја се ограничени на суви водотеци; овие вклучуваат паловерде (*Parkisonia*), пустинска врба (*Chilopsis linearis*), пустинско железно дрво (*Olneya tesota*) и чадни дрвја (*Psorothamnus spinosus*).

Јумската Пустината е северниот раб на раширеноста на слоновото дрво (*Bursera microphylla*)http://swbiodiversity.org/seinet/collections/map/googlemap.php?usethes=1&taxa=3609 и синиот долен љиљан (*Triteleiopsis palmeri*).http://swbiodiversity.org/seinet/collections/map/googlemap.php?usethes=1&taxa=2614 

## Фауна

:

алт=|мини| Регионот од орбитата.

## Поврзано

* Лечугиљска Пустина
* Туле (пустина во Аризона)
* Колорадска Пустина
* Алтар (пустина)
* Сонорска Пустина
* Чивавска Пустина

## Наводи
 

* 

## Надворешни врски

* Britannica.com
* Картаа на сливот на Јумската Пустина
* Регионални ''точки на интерес за'' Јумската Пустина 

Категорија:Пустини во САД
Категорија:Пустини во Мексико
Туле (пустина во Невада)

*За истоимената пустина во [[Аризона]], видете [[Туле (пустина во Аризона)]]*.

**Пустината Туле** ― пустина која се наоѓа во југоисточна Невада во округот Линколн, во близина на линијата на државата Јута. Пустината лежи североисточно од Морморските Планини, јужно од Детелинските Планини и западно од Туле Спрингс Хилс.

Пустината се спушта од височина од околу 1,300 м на подножјето на Детелинските Планини западно од планината Лајм на околу 910 м околу 27 км на југ-југоисток кон тесниот Токупски Процеп помеѓу Источните Мормонски Планини и ридовите Туле Спрингс.

Голем број истекувања ја исцедуваат пустината во правец главно север-југ. Бунарот на пустината Туле лежи западно од планината Џамблд на јужниот крај од ридовите Туле Спрингс.

Пристапот е преку окружен пат источно од Лајмановиот Премин долж железничката пруга Јунион Пацифик помеѓу Карп и Елџин во Медоу Долина Вош. Патот продолжува на југ помеѓу Мормонските и Источно Мормонските Планини за да се поврзе со меѓудржавниот пат 15 во Невада на излезот 100 западно од Месквит во округот Кларк.

## Наводи
 

* *Nevada Atlas and Gazetteer*, 2001 година, стр. 67

Категорија:Пустини во САД
Туле (пустина во Аризона)

*За истоимената пустина во [[Невада]], видете [[Туле (пустина во Невада)]]*.

**Пустината Туле** ― мала пустина која се наоѓа во југозападна Аризона во близина на границата на САД-Мексико. Се смета дека е дел од регионот на Долноколорадската Долина во Сонорската Пустина. Лежи во правец север-југ источно од планините Кабеза Приета и скоро целосно во воздухопловниот полигон „Бери М. Голдвотер“. Пустината Туле се наоѓа и на северната граница на Гран Дезиерто де Олтар во Сонора, Мексико.

## Поврзано

* Список на флора во регионот на Сонорската Пустината по обично име
* Фауна на Сонорската Пустина

## Наводи

* Mapquest.com Атлас на патишта, 2001 година, стр. 9
* Сонорска Пустина
Категорија:Пустини во САД
Категорија:Пустини во Мексико
Слободан Мирчевски

**Слободан Мирчевски** (, ) – македонски универзитетски професор на Факултетот за електротехника и информациски технологии.

## Животопис
Слободан Мирчевски е роден во Скопје во 1950 година. На Електротехничкиот факултет во Скопје, тој дипломирал во 1975 година, магистрирал во 1984, а докторирал во 1990 година. По дипломирањето, тој работел во „Рудници и железарница“ – Скопје. Од 1979 година, тој бил вработен на Факултетот со звањето помлад асистент, а за асистент е избран во 1986. Во 1991 година е избран во звањето доцент, во 1996 во вонреден професор, а во 2001 година, во редовен професор. Бил раководител на Лабораторијата за електромоторни погони и Институтот за индустриска електроенергетика во повеќе мандати. Во периодот 1997-1999 бил продекан за настава, а во 1999-2001 продекан за финансии. Во периодот 2004-2008 бил член на Сенатот на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“. Член е на Интеруниверзитетската конференција. Тој остварил научни престои на Универзитетите во Ерланген, во 1984 и 1995, во Милано во 2000 година и во Илменау во 2002 година. Има подготвено учебни помагала за сите предмети од областа. Држел настава по електромоторни погони и управување на Техничкиот факултет – Битола.

Објавил повеќе од 150 научни и стручни (рецензирани) трудови. Реализирал повеќе научно-истражувачки и апликативни проекти за рационално користење на електричната енергија во електромоторни погони, дијагностика и одржување на електромоторни погони. Член е на IEEE од 1991 година, а т.н. постар член е од 2002 година. Претседател е на Студискиот комитет А1 за вртливи машини во MAKO CIGRE. Бил член на Советот на ЕРЕ-РЕМС и главен претседавач на конференцијата ЕРЕ-РЕМС 2010 во Охрид. Области на научен интерес му се електромоторните погони и управувањето на електромоторни погони.

## Наводи

Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Професори на ФЕИТ
Категорија:Професори на Техничкиот факултет – Битола
Бојков Дол (Витолиште)

**Бојков Дол** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Витолиште. Претставува населба од доцноантичко време.

## Местоположба

Наоѓалиштето се наоѓа на 1 километар југоисточно од работ на селото, на десниот брег на реката Сидорка.

## Опис

На наоѓалиштето има мала површина на која се среќаваат фрагменти од керамички садови, тегули и имбрекси, а се забележуваат и темели од објекти.

## Поврзано
* Влајкова Чешма — населба од римското време;
* Вртко Ливада — населба од доцноантичкото време;
* Горе Река - Пртева Ливада — населба од римското време;
* Гробишта Св. Илија — некропола од римското време;
* Ѓерек — населба од римското време;
* Заградничка Чука — утврдена населба од доцноантичкото време;
* Задна Река - Грмајте — населба со некропола од доцноантичкото време и некропола од средниот век;
* Каравашчина — населба од доцноантичкото време;
* Ковачево — населба од доцноантичкото време;
* Лачникот — некропола од римското време;
* Лигораса — населба од доцноантичкото време;
* Моклиште — населба од римското време;
* Полените — населба од римското време;
* Пртева Ливада — населба од доцноантичкото време;
* Св. Петка – Голем Даб — населба од доцноантичкото време и раниот среден век;
* Св. Харалампија — некропола од римското време;
* Сињак — населба од доцноантичкото време;
* Царичина Нива — населба од неолитското и римското време;
* Црква Св. Атанас — осамен наод од римското време;
* Црквиште - Урвич — населба од средниот време;
* Шупливец — населба од римското време;
* Св. Петка-тумули — некропола од железното време;
* Витолиште; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско.

## Наводи

Категорија:Витолиште
ПУ „Св. Кирил и Методиј“ - Долно Ѓуѓанци

**Основно училиште „Св. Кирил и Методиј“** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Св. Кирил и Методиј“ - Долно Ѓуѓанци**; скратено: **ПООУ „Св. Кирил и Методиј“**) — подрачно основно училиште во селото Долно Ѓуѓанци, во состав на истоименото училиште од градот Свети Николе, Општина Свети Николе.

Училиштето е именувано по сесловенските просветители Свети Кирил и Методиј.

## Местоположба

Објектот на училиштето се наоѓа на сретселото во Долно Ѓуѓанци.

## Настава

Во училиштето наставата се изведува на македонски наставен јазик.

## Галерија


Податотека:ОУ „Св. Кирил и Методиј“ - Долно Ѓуѓанце 2.jpg|Училишниот двор
Податотека:ОУ „Св. Кирил и Методиј“ - Долно Ѓуѓанце 3.jpg|Детското игралиште
Податотека:ОУ „Св. Кирил и Методиј“ - Долно Ѓуѓанце 5.jpg|Влезот
Податотека:ОУ „Св. Кирил и Методиј“ - Долно Ѓуѓанце 6.jpg|Надворешен компјутер
Податотека:ОУ „Св. Кирил и Методиј“ - Долно Ѓуѓанце.jpg|Поглед на училиштето


Категорија:Основни училишта во Општина Свети Николе
Долно Ѓуѓанци
Категорија:Долно Ѓуѓанци
Црква „Св. Никола“ - Долно Ѓуѓанци

**Свети Никола** — главна селска црква во светиниколското село Долно Ѓуѓанци, Македонија.

Црквата се наоѓа во самото село, малку издигната во однос на селото, а околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во самото село и со својата местоположба е видлива од поголемиот дел од селото.

## Историја

Црквата била подигната кон крајот на  век, на стари темели од  или  век. Не е познато кога и од кој архијереј е осветена.

Во Осоговскиот манастир се наоѓа книга донесена од оваа црква.

## Архитектура
### Фрескоживопис

Иконите се претпоставува дека се дело на зографот Коста Зограф и други непознати мајстори.

## Галерија


Податотека:Гробишта во Долно Ѓуѓанце.jpg|Селските гробишта
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Долно Ѓуѓанце.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Долно Ѓуѓанце 2.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Долно Ѓуѓанце 3.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Долно Ѓуѓанце 4.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Долно Ѓуѓанце 5.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Св. Никола“ - Долно Ѓуѓанце 6.jpg|Чешма
Податотека:Чешма во Долно Ѓуѓанце.jpg|Поглед на црквата од сретселото


## Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Прва светиниколска парохија
* Долно Ѓуѓанци

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Долно Ѓуѓанци
Долно Ѓуѓанци
Атријална фибрилација

**Атријална фибрилација** или **преткоморно треперење** е абнормален срцев ритам (аритмија) која се одликува со исклучително брза активност на срцевите преткомори. Често епизодите немаат никакви симптоми. Повремено може да се јават палпитации, синкопа, пресинкопа, недостиг на здив, или градна болка. Атријалната фибрилација е поврзана со зголемен ризик од појава на срцева слабост, деменција, и мозочен удар. Претставува вид на суправентрикуларна тахикардија.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Срцеви болести
Куќата на Мантови (Варош)

**Куќата на Мантови** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Варош. Претставува некропола од бронзено време.

## Местоположба

Се наоѓа на улицата „Нил Армстронг“.

## Опис

При изградбата на поединечните згради на улицата „Нил Армстронг“, и тоа на М. Мантов (бр. 3), Воислав Главчев (бр. 19) и Стојан Чубриков (бр. 21), е откриен дел од некропола. Поточно, откриени се 4 гроба – цисти, оградени со камени плочи или само обележени со помали камења, во кои починатите биле положени во згрчена положба. Од гробни прилози се најдени 10 помали керамички садови, кои се чуваат во Заводот и музеј во Прилеп.

## Поврзано
* Бревчина — населба од римското време;
* Заград — населба од железното време;
* Кабања — населба од римското време;
* Калдрма — некропола од железното и хеленистичкото време;
* Куќата на Ѓошеви — депо од бронзеното и железното време;
* Манастир Св. Архангел Михаил — осамен наод од римското време;
* Маркови Кули — средновековна тврдина;
* Мечкина Дупка — некропола од хеленистичкото време;
* Падарница — некропола од римското време;
* Под Кули — некропола од хеленистичкото време;
* Попадин Дол — некропола од железното време;
* Св. Атанас — осамен наод од римското време и средновековна населба и некропола;
* Св. Варвара — средновековна црква;
* Св. Врач — средновековна црква;
* Св. Димитрија — осамен наод од римското време;
* Св. Ѓорѓија — средновековна црква;
* Св. Јован — осамен наод од римското време и средновековна црква со некропола;
* Св. Никола — осамени наоди од римското време и средновековна црква со некропола;
* Св. Петар — осамен наод од римското време;
* Св. Харалампија — осамен наод од римското време и средновековна црква;
* Светец — некропола од бронзеното време;
* Сивастоец — средновековна некропола;
* Слон — населба од бронзеното време;
* Ташачица — населба и некропола од доцноантичкото време и средновековна населба;
* Црква 13 — осамен наод од римското време и средновековна црква со некропола;
* Црква 14 — средновековна црква;
* Црква 15 — средновековна црква;
* Црква 16 — средновековна црква и некропола;
* Бањиште — праисториска населба и античка бања;
* Бегова Нива — некропола од железното време;
* Куќа на Цилкоски — гроб од железното време;
* Маркови Кули-Градина — некропола од доцноантичко време и средниот век;
* Маркови Кули-Карпесто Живеалиште — праисториско карпесто живеалиште;
* Песјобрдце — доцноантичка населба;
* Роклејца — доцноантичка населба;
* Варош; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско.

## Наводи

Категорија:Варош
Природен парк Северен Литорал

**Природниот парк Северен Литорал** () ― еден од тринаесетте природни паркови во Португалија. Ги опфаќа бреговите на Атлантскиот Океан во општината Еспосенде. Паркот бил создаден за да се зачуваат дините и дивиот свет во областа, главно птици и риби.

Паркот има најдолг и најдобро зачуван дел од атлантските дини во северна Португалија. Утоците на Кавадо и Неива се дом на некои од најзначајните живеалишта во паркот. Има околу 240 видови на растенија. Во копнената област може да се набљудуваат 140 видови птици. Уточната зона е важна област за храна и одмор за време на преселбите и во зима. Има 19 видови и 8 потенцијални видови цицачи. 

Тоа е област на интензивна земјоделска активност, имено во масеирите, исто така наречени корита, култивирани полиња ископани во песок покрај дините многу блиску до водата, што на тој начин обезбедува вода и заштита од ветровите за земјоделските култури. Овој брег е едно од традиционалните места за собирање саргасум, кое било собирано во јуни и сушено на сонце. Навистина, песоците на брегот на Мињо биле оплодени благодарение на употребата на алги и пиладо (мали ракови) како главните ѓубрива користени во многу години.  Саргасеировиот празник (*Festa dos sargaceiros)* од Апулија, со нивните типични носии, е само една од многуте свечености што се случуваат овде. 

Dunas Frontais Ofir Apulia.jpg|
Duna Frontal Parque Litoral.jpg|
Lapas e algas.jpg|
Estrelas do mar.jpg|
Passadiços (35736701361).jpg|
14 morning.jpg|
Praia da Foz do Neiva.jpg|
Esposende -i---i- (38371520095).jpg|
Lagoa da Apúlia 10.jpg|
Walking path in Fão (7).jpg|


## Наводи

## Надворешни врски

* Информации за паркот на мрежната страница на Португалскиот институт за зачувување на природата (португалски) 
* Страница за паркот на мрежната-страница Посетете ја Португалија
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Природни паркови во Португалија
Категорија:Атлантски Океан
Браненица (Штавица)

**Браненица** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Штавица. Претставува населба од римското време.

## Местоположба

Наоѓалиштето се наоѓа на 1,5 километри западно од селото, на мала височина од десната страна на долот.

## Опис

При обработувањето на нивите биле откриени мермерни споменици кои се наоѓаат во селската црква.

## Поврзано
* Полатица — осамени наоди (монети) од раноантичкото време;
* Цуцул — осамени наоди (монети) од римското време;
* Заридски Гробишта — некропола од непознат период;
* Штавица; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско.

## Наводи

Категорија:Штавица
Природен парк Синтра-Каскаис

десно|мини| Замокот на Маврите со палатата Пена во позадина, целиот дел од Сера де Синтра.
**Природниот парк Синтра-Каскаис** ― парк на португалското крајбрежје, еден од 13-те природни паркови на Португалија. Иако бил основан во 1994 година како природен парк од португалската власт, тој е заштитен од 1981 година. Неговата површина е приближно 145&nbsp;км2. Паркот го опфаќа планинскиот венец Сера де Синтра, но се протега сè до крајбрежјето и Кабо да Рока, најзападната точка на континентална Европа. Го содржи замокот на Маврите. Се наоѓа на растојание од 25 км од Лисабон, природниот парк Синтра-Каскаис е популарна област за туризам, со многу различни поединечни историски и природни места и знаменитости. Синтра и Каскаис се градови и општини на лисабонскиот/есторилскиот брег.

## Знаменитости во рамките на паркот

* Анта де Адренунес
* Азењас до Мар
* Кабо да Рока
* Замокот на Маврите
* Шале и градина на грофицата од Едла
* Манастир на капучите
* Кресмина
* Синтарска палата
* Пенски дворец 
* Праја до Гвинчо (Гвинчова плажа)
* Монсератски дворец
* Регалеирски дворец
* Рибафриски дворец
* Рамалхалски дворец
* Пенињско светилиште
* Палатата Сетеаис

## Фото галерија

Податотека:PNSC sign.JPG|Знак по влегувањето во паркот, во близина на Каскаис.
Податотека:Praia do Guincho.JPG|Гинчо, добро позната плажа во близина на Каскаис, со Кабо да Рока виден од далечина.
Податотека:Cabo da Roca, Sintra-Cascais Natural Park, Portugal (12 May 2007).jpg|Кабо да Рока, во близина на Синтра.
Податотека:Pena.JPG|Пенскиот дворец, стои на рид над Синтра.


## Надворешни врски

* Службена страница на (португалскиот) Институт за зачувување на природата (португалски јазик)

С
Полатица (Штавица)

**Полатица** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Штавица. Претставува осамени наоди (монети) од раноантичкото време.

## Опис

На наоѓалиштето се најдени грчки и македонски бронзени монети. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Прилеп.

## Поврзано
* Браненица — населба од римското време;
* Цуцул — осамени наоди (монети) од римското време;
* Заридски Гробишта — некропола од непознат период;
* Штавица; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско.

## Наводи

Категорија:Штавица
Градиште (Кокре)

**Градиште** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кокре. Претставува населба од доцноантичко време.

## Местоположба

Наоѓалиштето се наоѓа на 1,5 километри источно од селото, на едно зарамнето плато.

## Опис

На наоѓалиштето се среќаваат остатоци од утврдена населба и тоа грамади од кршен камен и фрагменти од керамички садови.

## Поврзано
* Грамаѓе — населба од доцноантичкото време;
* Корита — средновековна некропола;
* Спасица — светилиште од римското време;
* Црква Св. Архангел — средновековна некропола;
* Коњарник — утврдена населба од доцноантичко време;
* Кокре;
* Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско.

## Наводи

Категорија:Кокре
Полените (Витолиште)

**Полените** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Витолиште. Претставува населба од римско време.

## Местоположба

Наоѓалиштето се наоѓа на јужните падини на Коваческа Тумба, оддалечена 2,5 километри источно од селото, на една мала планинска површина.

## Опис

На наоѓалиштето се среќаваат многу голем број фрагменти од керамички садови, питоси, тегули, згура од железна руда, а има и темели од објекти.

## Поврзано
* Бојков Дол — населба од доцноантичкото време;
* Влајкова Чешма — населба од римското време;
* Вртко Ливада — населба од доцноантичкото време;
* Горе Река - Пртева Ливада — населба од римското време;
* Гробишта Св. Илија — некропола од римското време;
* Заградничка Чука — утврдена населба од доцноантичкото време;
* Задна Река - Грмајте — населба со некропола од доцноантичкото време и некропола од средниот век;
* Каравашчина — населба од доцноантичкото време;
* Ковачево — населба од доцноантичкото време;
* Лачникот — некропола од римското време;
* Лигораса — населба од доцноантичкото време;
* Моклиште — населба од римското време;
* Пртева Ливада — населба од доцноантичкото време;
* Св. Петка – Голем Даб — населба од доцноантичкото време и раниот среден век;
* Св. Харалампија — некропола од римското време;
* Сињак — населба од доцноантичкото време;
* Царичина Нива — населба од неолитското и римското време;
* Црква Св. Атанас — осамен наод од римското време;
* Црквиште - Урвич — населба од средниот време;
* Шупливец — населба од римското време;
* Св. Петка-тумули — некропола од железното време;
* Витолиште; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско.

## Наводи

Категорија:Витолиште
Меѓународен природен парк Дуеро

мини|300x300пкс| Реката Дуеро кај Миранда до Дуро.
**Меѓународниот природен парк Дуеро** (; ) ― еден од тринаесетте природни паркови во Португалија. Сместен е во општините Миранда до Доро, Могадоро, Фигуеира де Еспада а Синта и Фигеира де Кастело Родриго, опфаќајќи долга област долж реката Дуеро, каде што функционира како граница помеѓу Португалија и Шпанија (оттука и „Меѓународен Дуеро“). Паркот исто така ја опфаќа граничната област на реката Агеда. Паркот бил создаден за да го заштити сценскиот предел на регионот, како и неговата флора и фауна.

## Поврзано

* Природен парк Арибес дел Дуеро

## Надворешни врски

* 
Д
Спасица (Кокре)

**Спасица** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кокре. Претставува светилиште од римско време.

## Местоположба

Наоѓалиштето се наоѓа на околу 200 метри источно од последните куќи на селото, на левиот брег на Кокречка Река, каде се наоѓа новоизградено манастирче „Св. Спас“.

## Опис

Во манастирската црква „Вознесение Христово“ се вградени антички мермерни сполии, и тоа во јужниот ѕид. Околу црквата има расфрлени повеќе парчиња од мермер и архитектонска пластика и една фрагментирана стела, исто така од мермер. Конфигурацијата на теренот упатува на можно постоење на светилиште.

## Поврзано
* Градиште — утврдена населба од доцноантичкото време;
* Грамаѓе — населба од доцноантичкото време;
* Корита — средновековна некропола;
* Црква Св. Архангел — средновековна некропола;
* Коњарник — утврдена населба од доцноантичко време;
* Кокре;
* Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско.

## Наводи

Категорија:Кокре
Во Селото (Гуѓаково)

**Во Селото** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Витолиште. Претставува осамен наод од доцноантичкото време.

## Местоположба

Во селото има антички споменик со релјеф и натпис за кој не се знае од каде е донесен.

## Поврзано
* Градишка Тумба — населба од доцноантичко време;
* Козјаник — населба од доцноантичко време;
* Папрадишки Рид — населба од доцноантичко време;
* Писаник — населба од доцноантичко време;
* Солишка Падина — населба од доцноантичко време;
* Средна Падина — населба од доцноантичко време;
* Трнка — населба од доцноантичко време;
* Црнелица — населба од доцноантичко време;
* Гуѓаково; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско.

## Наводи

Категорија:Гуѓаково
Природен парк Монтесињо

**Природниот парк Монтесињо** () ― заштитено подрачје кое се наоѓа во општините Вињаис и Браганса, североисточна Португалија. Делови од јужните падини на Сера да Короа (Сиера де ла Кулебра) потпаѓаат во паркот.

Има разновидна авиофауна (повеќе од 120 видови птици што се размножуваат), вклучително и присуство на 70% од копнените животински видови што се појавуваат во Португалија, со нагласок на една од најважните населенија на пиринејскиот волк. Ихтиофауната (риби) ги вклучува Pseudochondrostoma duriense, Luciobarbus bocagei и речната пастрмка. 

Шкрилци доминираат во пејзажот, но има и варовнички карпи во сливните области и гранит во планинскиот венец Монтесињо.  Домородните дрвја се цреша, *Ulmus minor*, обична леска, *Malus sylvestris*, *Quercus pyrenaica*, меѓу другите. Тоа е единственото место во Португалија каде што *Euonymus europaeus* може да биде најден природно.

Владата на Португалија води регистар и го одржува поставувањето на Као де Гадо Трансмонтано за заштита на стада и волци преку својата агенција „Парк природен де Монтесињо“. 
Parque Natural de Montesinho Porto Furado trail (5733162484).jpg|
Parque Natural de Montesinho Porto Furado trail (5732610437).jpg|
Montesinho.jpg|
Vistas do Parque Natural de Montesinho, Bragança.jpg|
Aldeia de Montesinho (5729039383).jpg|
Gimonde - Rio.jpg|
Serra Serrada Reservoir, Montesinho Natural Park, Portugal.jpg|


## Наводи

## Надворешни врски

* Турола туристички водич во Природен парк Монтесињо (англиски)
* Набљудување на птици
М
Горан Паскаљевиќ

**Горан Паскаљевиќ** (,  — , ) – српски филмски режисер, сценарист и продуцент.

## Кариера
Дипломирал на Факултетот за филм и телевизија на Академијата за сценски уметности () во Прага. Режирал многу документарни филмови и ТВ-драми за ТВ Белград, а првиот долгометражен филм — *[[Чувар на плажата во зимски период]]*, го снимил во 1976 година. Неговото дело брои 30 документарни и 13 играни филмови.

Во текот на април 2016 година, во Виена била одржана ретроспектива на неговите филмови.

Починал на 25 септември 2020 година во Париз. После кремирањето во Париз на гробиштата Пер Лашез неговите посмртни останки, на 10 октомври биле пренесени во Белград на „Ново гробље“.

## Награди и признанија
Добитник е на многу престижни награди: Награда од критичарите за најдобар европски филм во 1998 година за ''Буре барут''; Награда од критичарите во Сан Себастијан во 1990 година за ''Време на чуда''. Магазинот *Варајати* (Variety), во 2001 година го рангирал во петте најдобри режисери на година (покрај Ласе Халстром, Нил Џордан, Стивен Содерберг и Едвард Јанг). Тој е првиот филмски режисер кој во 2002 година во Минхен ја добил наградата „Бернард Вики Мост“ за хуманизам во своите дела. Во ноември 2007 година, Паскаљевиќ бил одликуван со францускиот Орден за уметност и книжевност кој свечено му е врачен на 9 мај 2008 година во Белград.

Не го заобиколувале ниту наградите на домашните фестивали на играни филмови: 
* *Голема бронзена арена за најдобар филм* на Филмскиот фестивал во Пула, за играниот филм Земските денови течат, во 1979 година.
* Најголемо признание на Југословенската кинотека *[[Награда Златен печат|Златен печат]]*, во 2019 година.
* Лесковачки меѓународен фестивал за филмска режија LIFFE 2020: Награда *Живојин Жика Павловиќ* за афирмација на регионалната филмска уметност во светот, во 2020 година.

## Филмски режии

## Филмски сценарија

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Горан Паскаљевић добитник награде „Сергеј Бондарчук“ („Политика“, 26. мај 2011)
* Горан Паскаљевић: Читав свет је данас у страху („Вечерње новости”, 4. септембар 2016)
* Тамо где земља љуби небо („Политика”, 5. март 2017)
* Европа све мање прихвата различитост - интервју („Политика”, 4. март 2020)
* Преминуо Горан Паскаљевић (РТС, 25. септембар 2020)
* Преминуо Горан Паскаљевић („Политика”, 25. септембар 2020)
* Сећање на Горана Паскаљевића – човек који је умео да воли („Политика”, 25. септембар 2020)

Категорија:Српски режисери
Категорија:Српски сценаристи
Категорија:Српски филмски продуценти
Категорија:Југословенски режисери
Категорија:Југословенски сценаристи
Категорија:Добитници на наградата Златна арена за најдобра режија
Мурат Улкер

**Мурат Улкер** (роден во 1959 година) — турски стопанственик и претседател на Јилдиз Холдинг, најголемата компанија за храна во регионот ЦЕЕМЕА (Средна и Источна Европа, Блискиот Исток и Африка). Јилдиз е сопственик на деловни активности, вклучувајќи *Годива*, *Пладис* и *Сок*.

## Ран живот и образование
Мурат Олкер е роден на 21 март 1959 година во Истанбул, Турција. Завршил средно училиште во Истанбул на Еркек Лисеси и дипломирал на Универзитетот Богазичи деловна администрација. Во 1982 година, студирал во странство на Американскиот банкарски институт (AIB) и на Централниот колеџ на германската кондиторска индустрија (ЗДС) а стекнал обука и во Компанијата Континентал во САД. Работел и на разни проекти на Меѓународниот извршен сервисен корпус.

## Кариера
Во 1984 година, Улкер се приклучил на групацијата Улкер, дел од Јилдиз Холдинг, како контролен координатор. Во текот на следните години, тој служел како помошник генерален директор а подоцна и како генерален директор.

Во 2000 година станал извршен директор на Јилдиз Холдинг, пред да стане нејзин претседател во 2008 година. Под негово претседателство, Јилдиз Холдинг ја проширил својата деловна активност и направил неколку аквизиции, вклучувајќи ги *ГОДИВА Чоколатиер* во 2008 година и *Јунајтед Бисквити* во 2014 година. Во 2016 година, Јилдиз формирал нов глобален бизнис, *Пладис*, обединувајќи три свои брендови: Ülker, United Biscuits и Candy Company на DeMet.

## Филантропија
Во 2009 година, семејството Улкер ја основал Фондацијата „Сабри Улкер“ за да даде траен придонес кон јавното здравје околу областите на храна и исхрана.

Во 2014 година, семејството донирало 24 милиони долари на Универзитетот Харвард. Финансирањето, дистрибуирано во текот на 10 години, било обезбедено за формирање на Центарот за истражување на хранливи материи, генетика и метаболизам Сабри Улкер на Факултетот за јавно здравје ТХ Чан. Центарот се осврнува на хронични и комплексни болести за да им помогне на милиони луѓе со болести како што се дијабетес и кардиоваскуларни заболувања.

## Личен живот
Улкер е оженет, има три деца и живее во Истанбул.  Тој е колекционер на уметности. Во 2012 година ја спонзорирал ретроспективната уметничка изложба „*Педесет години на урбаните ѕидови*“ во Истанбул, со 120 дела од Доганчај.

Улкер помагал во основањето на КК Улкерспор во 1993 година, кој подоцна станал Фенербахче Улкер. Клубот го има освоено турското првенство четири пати, Претседателскиот куп шест пати и Купот на Турција трипати. Улкерспор исто така се пласирал во четвртфиналето на Купот на европските шампиони на ФИБА, како и на Купот на ФИБА Корач. Улкер ги откупил правата за именување на стадионот „Фенербахче Шукру Саракоглу“ за десет години. Тој исто така ја спонзорирал спортската арена „Улкер“. Улкер претходно поддржувал и други фудбалски клубови, но подоцна го повлекол спонзорството.

Во 2018 година, Улкер бил прогласен за најбогат стопанственик во Турција со нето вредност од 4,8 милијарди американски долари 

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1959 година
Категорија:Стопанственици од Истанбул
Категорија:Апсолвенти на Универзитетот Богазичи
Категорија:Милијардери
Неделска Вода (Лопатица)

**Неделска Вода** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Лопатица. Претставува осамен наод од ранохристијанското време.

Во нивата на еден жител, што лежи недалеку од селото, биле откопани питос и крст од бронза, од палестинско потекло. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Прилеп.

## Поврзано
*Лопатица;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско.

## Наводи
Ѓупско Маало (Старо Лагово)

**Ѓупско Маало** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Старо Лагово. Претставува населба од римско време.

## Местоположба

Наоѓалиштето се наоѓа во непосредна близина на селото.

## Опис

На наоѓалиштето се среќаваат фрагменти од керамички садови, имбрекси и многу градежен материјал. Најдена е скуптурална вотивна претстава на змија, многу убаво изработена од бронза, која се чува во Заводот и музеј во Прилеп.

## Поврзано
* Старо Лагово; и
* Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско.

## Наводи

Категорија:Старо Лагово
Црква Св. Дух (Тројкрсти)

**Црква Св. Дух** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Тројкрсти. Претставува осамени наоди од римското време.

Во ѕидовите на црквата „Св. Троица“ (или „Св. Дух“) и припратата, како и внатре во неа, има повеќе антички сполии од мермер (столбови, делови од надгробни стели, капители и други делови).

## Поврзано
*Селиште — археолошко наоѓалиште;
*Стара Црква — археолошко наоѓалиште;
*Тројкрсти;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско.

## Наводи
Дрвени играчки од Хрватско Загорје

**Дрвена играчки од Хрватското Загорје** – традиционален хрватски производ која се појавил во 19 век во Загорје.

Изработката почнала во 19 век и се задржала до денешни дни во селата од општините Марија Бистрица и Горна Стубица. Средишта на изработката се во местата Бистрички Лаз, Стубички Лаз, Горна Стубица, Марија Бистрица, Тугоница и Турнишќе . Постојат околу 50 модели играчки како свиралки, штракала (птица на тркалца која се турка на стап), тамбурици, дрвени животни, најчесто коњчиња, свирчиња, модели автомобили, камиони, возови, авиони, дечки мебел за кукли итн.

Карактеристично е дека рачно ги изработуваат мажите, а повеќето ги украсуваат жените. Никогаш не можат две да бидат во целост еднакви бидејќи рачно се изработуваат . Играчките се изработуваат од дрва од непосредната околина, врба, јавор, бука и липа. Дрвото се сече, суши, дела, реже и обликува со помош на дрвени и картонски шаблони. Најчести бои се црвената, сината, белата и црната. Се украсуваат со цветни и геометриски примероци. Начинот на изработка се пренесувал во одредени семејства од генерација на генерација и се задржал до денес.

Играчките се продаваат на панаѓури, црковни свечености, а најмногу во црквата во Марија Бистрица. Се чуваат и во музеи. Се наоѓаат на Списокот на заштитени нематеријални добра во Регистарот на културни добра на Република Хрватска и од 2009 година, на пописот на нематеријални добра впишани во претставителниот список на нематеријално светско наследство во Европа на УНЕСКО. Центарот за традиционални вредности занаети во Кумровец се грижи за овие традиционални играчки.

## Поврзано
* Хрватско културно наследство
* Нематеријално културно наследство
* Нематеријално светско наследство

## Наводи

## Надворешни врски

* Video  na kultura.hr
* Hrvatska prva u Europi business.hr
*Mislava Bišćan, Katarina Varenica, razgovor s Iris Biškupić Bašić: ''Tradicijske igračke Hrvatskog zagorja - više od suvenira'', Emisija Kulturni biseri Hrvatske na Hrvatskome katoličkom radiju. Hrvatska katolička mreža. 23. kolovoza 2019.

Категорија:Хрватски производи
Категорија:Крапинско-загорска Жупанија
Категорија:Хрватско нематеријално светско наследство
Категорија:Играчки
Селска Црква (Мал Радобил)

**Селска Црква** — археолошко наоѓалиште во прилепското село Мал Радобил. Претставува осамен наод од римското време.

Во дворот на селската црква „Рождество на пресв. Богородица“ се чува фрагментирана плоча од мермер со старогрчки натпис.

## Поврзано
*Мал Радобил;
*Список на археолошки наоѓалишта во Прилепско.

## Наводи
Кармен и Лола

***Кармен и Лола*** (    ) е шпански драма филм од 2018 година, во режија на Аранткса Ечеварија. Беше прикажан во „Режисерскиот двонеделен“ натпреварувачки дел на Канскиот филмски фестивал во 2018 година.

## Заплет
Кармен живее во ромска заедница во предградијата на Мадрид . Како и секоја друга жена што таа некогаш ја запознала, нејзе и е предодредено да живее живот кој  се повторува од генерација во генерација: да се омажи и  да има што што повеќе деца. Но, еден ден, Кармен ја запознава Лола, невообичаена Ромка која сонува да оди на универзитет, црта графити со птици и сака девојки. Кармен брзо гради соработка со Лола низ која тие две откриваат еден сосем нов свет, кој неизбежно ги води по патот да бидат отфрлени од нивните семејства.

## Улоги

* Морено Борха како Пако
* Каролина Јусте како Паки
* Роси Родригес како Кармен
* Заира Ромеро како Лола
* Рафаела Леон како Флор

## Прием
На  Rotten Tomatoes, филмот има оценка од 89 проценти врз основа на 19 рецензии со просечна ранг оцена од 6,6 / 10.

## Наводи

## Надворешни врски

* Кармен и Лола на IMDb

Категорија:Шпански филмови
Категорија:Филмови од 2018 година
Моира Орфеи

алт=Моира Орфеи (Миранда Орфеи)|мини|Моира Орфеи ( родена 21 декември 1931 година починала на 15 ноември 2015 година)
**Моира Орфеи** ( ; 21 декември 1931 година - 15 ноември 2015 година) била италијанска глумица и позната личност со ромско потекло. Таа важела и за кралица на италијанскиот циркус.

## Кариера
Таа пораснала во семејство кое било сопственик на циркуската компанија *Циркус Орфеј*. Таа станала симбол на циркусот во Италија и со тоа се стекнала со меѓународна слава. *Циркусот Моира Орфеи* бил основан во 1960 година.

Дино де Лаурентис и предложил да го смени името во Миранда Моира. Билборди со нејзината слика имало во секој град каде што циркусот бил отворен. Таа исто така станала филмска глумица која глумела во над четириесет филмови, од комедии до италијански крими филмови.

## Личен живот
Нејзини родители биле Ричард Орфеј и Виолета Арата. Таа се омажила за Валтер Ноунс во 1961 година и имала две деца: Стефано и Лара Орфеј.

Доживеала мозочен удар на 4 август 2006 година, за време на шоуто на Џojоза Јоник. Девет години подоцна, на 15 ноември 2015 година, починала во Бреша, Италија.

## Делумна филмографија

## Надворешни врски

* 

## Наводи

Категорија:Починати во 2015 година
Категорија:Родени во 1931 година
Категорија:Италијански глумци
Матео Максимов

**Матео Максимов** (француски: *Matéo Maximoff*, 17 јануари 1917 – 24 ноември 1999) бил француски писател и евангелистички свештеник од ромско потекло. Тој напишал и објавил 11 книги кои се преведени на над 14 јазици. Максимов е роден во Шпанија, а неговите родители потекниваат од Русија. Краток период биле во Шпанија, но поради граѓанската војна семејството побарало прибежиште во Франција. Своето образование и професионална кариера Максимов ги израдил во Франција
 
## Ран живот и образование
Максимов е роден во Барселона, Шпанија. Неговиот татко бил калдерашки Ром од Русија; а мајка му била Мануша од Франција. Таа била братучетка на пејачот Џанго Рајнхард. Тој имал неколку помлади браќа и сестри.

Таткото на Максимов, калајџија, го научил како да чита, пишува и брои. Тој исто така имал многу да му кажува за Русија, историјата на Калдерашите и за различните Роми и земји. Починал кога Максимов имал 14 години. Максимов ја презел функцијата калајџија за да се издржува себеси, неговата мајка и помладите браќа и сестри. Тој ги научил своите браќа и сестри да читаат и пишуваат.

## Франција
Во 1936 година, поради Шпанската граѓанска војна, Максимов со неговата мајка и браќа и сестри ја напуштиле Шпанија за да побараат засолниште меѓу роднините во Франција. Во 1940 година, по поразот на Франција во Втората светска војна и германската окупација, Максимови биле уапсени под сомнение за разузнавање со непријателот, како и многу други странски бегалци. Семејството на Максимов било интернирано во камп за „шпиони“, 42 дена пред да биде префрлен во „Циганскиот камп“ во Тарбс. Во мај 1941 година, тие беа интернирани во камп за „номади“ во близина на Ланемезан. Во тоа време на Ромите не им било дозволено да патуваат и им биле задржани личните карти (патната дозвола) од локалните агенции за спроведување на законот.
 
## Библиографија
* *Ангели на судбината* (1999)
* *Луѓе од патишта* (1995)
* *Патишта без каравани* (1993)
* *Овој свет кој не е мој* (1992)
* *Кажи го тоа со солзи* (1990)
* *Винкерка* (1987)
* *Мамелиганска кукла* (1986)
* *Осуеди на преживување* (1984)
* *Седна ќерка* (1979)
* *Савина* (1957)
* *Принц на слобода* (1955)
* *Урзитори* (1946)

## Надворешни врски
* Биографија на Матео Максимов
* Матео Максимов

Категорија:Француски писатели
Категорија:Роми
Категорија:Починати во 1999 година
Категорија:Родени во 1917 година
Пана Цинка

мини|Пана Цинка
**Пана Цинка** (, ) (1711 (?) &ndash; 1772) била позната унгарско- ромска виолинистка.

Цинка е родена во Шајогомор, Унгарија (денешен Гемер, Словачка) во ромско семејство на музичари. Нејзиниот татко бил дворски музичар на Ференц II Ракоци. За нејзиниот татко и браќата се вели дека се автори на Ракоци марш.

Таа студирала музика во Рожнава и се омажила со ромски музичар и ковач. Легендата вели дека таа свирела виолина на 9-годишна возраст. По 1725 година, Цинка формирала музичка група со нејзиниот сопруг и деверите и била прва виолина во групата. Таа дизајнирала униформа за бендот. Таа станала позната по својата вештина со виолината.

Пана Цинка починала во 1772 година и била погребана на 5 февруари во Гемер. Нејзиниот гроб денес е непознат, но идните поети ѝ дадоа епитет „Циганска Сафо“. Многу унгарски писатели и композитори - како Мор Јокаи, Золтан Кодали и Ендре Доза - ја поставиле како лик во нивните дела.

За неа е снимен биографскиот филм Цинка Пана од Душан Рапош*.*

## Надворешни врски

* Magyar Életrajzi Lexikon (унгарски јазик)
* Биографија во Rombase 

Категорија:Унгарски Роми
Категорија:Починати во 1772 година
Категорија:Родени во 1711 година
Категорија:Ромски музичари
Луси Даути

**Луси Даути** (англиски: *Louise Doughty*) е англиски писател, романописец, драматург и новинар. Таа работи како новинар за „Дејли телеграф“ (*[[The Daily Telegraph]]*) и за ББЦ 4 (BBC Radio 4).

## Биографија
Даути е родена на 4 септември 1963 година во Мелтон Моубреј и пораснала во Оакхам, Рутланд. Таа учела во училиштето Оукхам и  Универзитетот во Лидс, како и на Универзитетот во Источна Англија.

Луис Даути сега живее во Лондон.

Даути има напишано романи и драми за радио.  Работела како културен критичар за весници и списанија. Нејзината неделна колумна за „Дејли телеграф“ беше објавена како „Роман за една година“ во 2007 година. [4] Даути беше водител на програмата на БиБиСи Радио 4, „Добро читање“ од 1998 до 2001 година.

## Избрани дела

## Наводи

## Надворешни врски

*2012 Интервју за ''Гардијан''

Категорија:Англиски писатели
Категорија:Роми
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1963 година
Музеј на ромската култура во Белград

**Музејот на ромската култура во Белград** е првиот музеј на Ромите во Југоисточна Европа, додека достигнувањата на ромската култура најчесто се прикажуваат како постојани изложби во музеи од друг вид.

## Историја
Музејот на ромската култура бил отворен на 21 октомври 2009 година, под покровителство на градот Белград, на приземјето од зградата на улицата Рузвелт 41-43 во Белград, на вкупна површина од 72 м2.

Основач на музејот е *Центарот на ромската заедница* „8 април“. Музејот е отворен со отворање на изложбата *„Алав е Роменго“* („Зборот на Ромите“), од Драгољуб Ацковиќ, на која на корисниците им биле достапни околу 100.000 документи од ромската култура, како и копии на оригинални книги.

Во 2011 година, музејот се преселил од Рузвелтова улица на поголем простор на улицата Хусински рудари 31a во Карабурма (белградска општина Палилула). Новиот простор е донација од организацијата „Српско православно единство“, а во опремувањето учествувал и градот Белград. Просторот зафаќа површина од 180 м2, а поранешниот простор станал *Ромска уметничка галерија*.

Во Музејот се изложени експонати од материјалната и духовната култура на Ромите, а ромските уметници од Србија и светот ги изложуваат своите дела во Галеријата.

## Други активности за промовирање на ромската култура
Покрај изложби, во музејот се организираат предавања од областа на ромологијата, каде што заинтересираните можат подобро да се запознаат со ромската култура, историја и јазик.

Во 2019 година, на иницијатива на Музејот на ромската култура, ромскиот празник Биби бил вклучен во Националниот регистар на нематеријално културно наследство на Србија.

## Наводи
 

## Надворешни извори

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Категорија:Музеи во Белград
Катарина Тајкон

**Катарина Тајкон-Лангхамер** (шведски: *Katarina Taikon-Langhammer*, 29 јули  1932 &ndash; 30 декември 1995) била шведска писателска, глумица и активистка од ромско потекло. Таа била сестра на  Роза Тајкон.

## Животопис
За време на детството на Тајкон, Ромите сè уште живееле во логори во Шведска и морале често да се селат, што им го отежнувало на децата да добијат какво било училишно образование. Тајкон не научила да чита и пишува сè додека не била тинејџерка.

Таикон го посветила својот живот на подобрување на условите за Ромите во Шведска и низ целиот свет. Преку нејзината неуморна работа, дебатирање, пишување и разговор со шведските власти, на Ромките им било дадено истото право на домување и образование како и сите други Швеѓани. Во 1953 година завршила забраната за доселувањето на Ромите од 1914 година. Ова довело до тоа другите Роми да побараат засолниште во Шведска, а населението, на почетокот помалку од илјада луѓе, се зголемило.

Тајкон се обидувала да ги убеди шведските власти дека овие луѓе се всушност политички бегалци, бидејќи биле угнетувани во нивните земји. После плодните напори да и помогне на група од 47 француски Роми да добијат азил во Шведска, таа одлучила да ја смени својата стратегија. Единствениот начин да се стави крај на предрасудите кон нејзиниот народ е да им се обрати на младите, сфатила таа, па започнала да ја пишува својата популарна серија детски книги за сопственото детство.

Катарина Тајкон починала од оштетување на мозокот откако паднала во кома.  Таа била именувана како „Шведскиот Мартин Лутер Кинг“.

## Филмографија
*2015 - *Taikon*
*1956 - *Sceningång*
*1953 - *Åsa-Nisse på semester*
*1953 - *Marianne*
*1951 - *Tull-Bom*
*1950 - *Motorkavaljerer*
*1949 - *Singoalla*
*1948 - *Uppbrott*

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* Сестрите Тајкон на Чешкото ромско радио
* Роса Тајкон за Ромоте и нејзината сестра
* Познато Роми 

Категорија:Шведски писатели
Категорија:Роми
Категорија:Родени во 1932 година
Категорија:Починати во 1995 година
Категорија:Луѓе од Еребру
Золтан Мага

**Золтан Мага** (роден на 19 февруари 1974 година во Солнок) е унгарски виолинист чиј репертоар вклучува класични, фолк, поп и џез дела.

## Кариера
Роден е во унгарско семејство на цигански музичари. Тој имал шест години кога ја добил својата прва виолина. Кога имал дванаесет години, тој станал првиот виолинист на оркестарот Рајко. Во 1996 година, тој го основал „Будимпешта џипси бенд“. Од 2000 година свирел во унгарскиот Мулен Руж, каде бил лидер на народната музика до 2003 година.

Тој поддржувал голем број добротворни иницијативи и е основач на фондацијата „Златна виолина“.

## Наводи

## Надворешни врски

* 

Категорија:Унгарски Роми
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1974 година
Категорија:Унгарски музичари
Росарио Флорес

алт=Росарио Флорес|мини|Росарио Флорес шпанска пејачка, композитор и глумица
**Росарио дел Кармен Гонсалес Флорес**  попозната како **Росарио Флорес** е шпанска пејачка, композитор и глумица со цигански корени. Таа е родена на 4 ноември 1963 година и е  двократна добитничка на латинската Греми награда.

Родена е во Мадрид, Шпанија, како ќерка на Антонио Гонсалес ('Ел Пескаила') и познатата пејачка Лола Флорес. Таа е сестра на пејачката Лолита Флорес и на текстописецот Антонио Флорес. Таа има ќерка со своето поранешно момче Карлос Орелана. Нејзиниот втор син, Педро Антонио, е роден на 21 јануари исто како и  неговата баба Лола Флорес. Росарио и Педро Лазага, нејзиниот партнер и татко на нејзиниот втор син, се запознале додека го снимале филмот на Педро Алмодовар, *[[Зборувај со неа]]* во 2001 година.

## Награди и номинации

### Латински Греми награди
Наградите Латински Греми се доделуваат секоја година од Латинската академија за уметност и наука за снимање во САД. Флорес има добиено две награди од седум номинации.

## Дискографија

* *На право* (1992)
* *Чувствувам* (1995)
* *Да се живее многу* (1996)
* *Играј лудо* (1999)
* Многу цвеќиња (2001)
* *Од илјада бои* (2004)
* *Со тебе одам* (2006)
* *Дел од мене* (2008)
* *Кажи ми* (2009; саундтрак за 11-та сезона на шпанската ТВ серија Кажи ми како се случи тоа)
* *Рагатриски* (2011)
* *Росарио* (2013)
* *Глорија а ти* (2016)

## Наводи
 

## Надворешни врски

* Официјална страница
*   
* Преглед на ''Cuéntame''  (англиски)

Категорија:Шпански пејачки
Категорија:Ромски музичари
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1963 година