open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Амбасада на Шпанија во Лондон

**Амбасада на Шпанија во Лондон** ― дипломатско претставништво на Шпанија во Обединетото Кралство. Амбасадата се наоѓа на плоштадот Белгрејв бр. 24 во областа Белгрејвија во Лондон. Шпанија, исто така, има Генерален конзулат на ул. „Џрејкот плејс“ бр. 20 во Челси, канцеларија за одбрана во „Ханс Кресент“ бр. 3 во Најтсбриџ, канцеларија за образование, вработување и социјални работи на улицата „Пил“ бр. 20 во Холанд парк и економски и трговски дел на улица „Чилтерн“ бр. 66 во Мерилебон.

Амбасадата се наоѓа во одвоена, штуко-куќа дизајнирана од Хенри Е. Кендал и изградена помеѓу 1840 и 1850 година на плоштадот Белгрејв во Белгрејвија. Зградата е наведена Споменик на културата од I степен поради нејзините архитектонски заслуги.

## Историја
За време на владеењето на Елизабета I, Елиските епископи го дале нивниот дворец и капела, кои се наоѓаат на улицата „Ели плејс“, шпанскиот амбасадор и, сè до владеењето на Чарлс I, била користена од високи претставници на шпанскиот двор. За време на овој период, капелата (сега црква „Св. Етелдреда“) била слободно користена од англиските римокатолици.

По реставрацијата на Чарлс II, шпанската амбасада била повторно воспоставена во Лондон, прво на улицата „Ормонд“, а потоа во Хертфордската куќа на плоштадот Манчестер, каде што сега се наоѓа Волесовата збирка. Овде, во 1793–96 година, кратко време откако Римокатоличкиот акт за помош од 1791 година укинал некои од законите што го засегнало католичкото обожавање, капела, Св. Јаков, ул. „Спениш плејс“, била изградена по дизајн на Џозеф Бономи на аголот на улиците „Спениш плејс“ и „Чарлс“ (сега улица „Џорџ“), Вестминстер, главно преку напорите на Томас Хаси, капелан во амбасадата. Во 1827 година престанала службената шпанска врска со капелата.

## Галерија

Податотека:Embassy of Spain, London.jpg|Влезот преку плоштадот Белгрејв со знамињата на Шпанија и Знаме на Европската Унија.
Податотека:Embassy of Spain in London 3.jpg|Плакета пред амбасадата на која е прикажан грбот на Шпанија
Податотека:Embassy of Spain in London 2.jpg|Влезот на улицата „Чешам плејс“.


## Поврзано

* :Категорија:Амбасадори на Шпанија во Англија

## Наводи

Категорија:Дипломатски претставништва во Лондон
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Белгрејвија
Категорија:Шпанско-британски односи
Категорија:Куќи изградени во 1850 година
Категорија:Дипломатски мисии на Шпанија
Категорија:Заштитени куќи од прв степен во Лондон
Категорија:Заштитени градби од прв степен во Град Вестминстер
Себастијан Каваца

**Себастијан Каваца** (изворно: Sebastian Cavazza; роден на 19 март 1973 година, Крањ) ― словенечки театарски, филмски и телевизиски глумец.

Заедно со неговиот татко Борис, глумел во филмовите *Нахрани ме со зборови* ( 2012 ) и *Ловец на облаците* (2009). Во 2016 година биле главни глумци на летната рекламна кампања *Двобој* на Пиварата Лашко.

Во мај 2018 година станал првиот претседател на Здружението на словенечки аудиовизуелни глумци.

Израснал во Љубљана.

## Театар
По завршувањето на гимназијата во Пољане (1992 година), се запишал на АТРФТ во Љубљана, каде дипломирал во 1999 година. Следната година се запишал на последипломски студии по глума и филмска режија.

Од 1998 до 2007 година бил член на ансамблот на Словенечкиот младински театар Љубљана, а во 2010 година се вработил во Градскиот театар во Љубљана.

## Приватен живот
Негова партнерка е глумицата Ајда Смрекар.

Со првата сопруга има два возрасни синови, а втора сопруга му била шминкерката и поранешна манекенка Тина (Мартина) Врховник, од која се развел во 2010 година.

Неговиот постар брат Кристијан, бил повреден за време на снимање на спот во 1990 година и починал една година подоцна. Неговиот брат близнак Дамијан починал во 2009 година поради срцев удар. Тој има и полубрат од бракот на татко му со Оријана Џирота.

## Филмографија

### Словенија

#### Серии

#### Филмови

* *Чамчатка* (1996) - Јакоб Хуфнагел
* *Адријан* (1998) - млад човек
* *Ника* (2016) - Роберт Франко
* *Избришана* (2018) - љубовник
* *Гајин свет* (2018) - Петер Равникар
* *Гајин свет 2* (2022) - Петер Равникар

### Во странство

#### Серии

* *[[Сенки над Балканот]]* (2017) - Габриел Махт
* *Беса* - Агим Сокољи (2018 - 2019)
* *Нека почиваат во мир* (2015 - Хрватска) - Бруно Вилински, помладиот
* *Нашата мала клиника* (Хрватска), Пердо Пердец

#### Филмови

* *Мажите не плачат* (2017) - Иван
* *Винету - Последната битка* (2016) - Токви-Кава
* *На пат* (2010) - Дејо
* *Идила фотограф*
* *Кралот Лав 2019* (синхронизација; гласот на Кралот Лав)

## Наводи

## Надворешни врски

* Себастијан Каваца во базата на податоци за словенечки филм
* Себастијан Каваца  архивирано на порталот на театарот Сигледал
* IMDb 
Категорија:Родени во 1973 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Филмски луѓе од Крањ
Категорија:Словенечки машки филмски глумци
Категорија:Словенечки машки сценски глумци
Категорија:Словенечки машки телевизиски глумци
Категорија:Никулци за словенечки уметници
Категорија:Никулци за европски глумци
Катја Фаин

**Катја Фаин** (родена на 31 август 2001 година) ― словенечка пливачка. Таа ја претставувала Словенија на Светското првенство во водени спортови во 2019 година што биле одржани во Гвангжу, Јужна Кореја. Таа се натпреварувала на настаните женски 200 метри слободен стил и на женските 400 метри слободен стил. Во дисциплината 200 метри таа не се пласирала за да се натпреварува во полуфиналето, а на дисциплината 400 метри не се пласирала за да се натпреварува во финалето. Таа се натпреварувала и во дисциплината 400 метри женско поединечно мешано пливање.

## Наводи


## Надворешни врски
* 

Категорија:Родени во 2001 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Словенечки женски пливачи
Категорија:Пливачи на Средоземните игри 2018
Категорија:Пливачи на Средоземните игри 2022
Категорија:Натпреварувачи за Словенија на Средоземните игри
Категорија:Пливачи на Летните олимписки игри 2022
Категорија:Олимписки пливачи на Словенија
Категорија:Словенки од 21 век
Категорија:Медалисти на Средоземни игри во пливање
Категорија:Златни медалисти за Словенија на Средоземните игри
Категорија:Сребрени медалисти за Словенија на Средоземните игри
Категорија:Биографски никулци за европско пливање
Категорија:Никулци за словенечки спортисти
Добрна

**Добрна** () ― населено место во Словенија. Седиште е на Oпштина Добрна. Најпознатa е по своите бањи. Се наоѓа северно од Цеље и источно од Велење во област која е дел од традиционалниот регион Штаерска. Општината сега е вклучена во Савињскиот статистички регион.

Парохиската црква во населбата е посветена на Успение на Богородица () и припаѓа на Римокатоличката епархија  Цеље. Датира од 16 век со фази на обнова од 17, 18 и 19 век.

## Наводи


## Надворешни врски

* Добрна на Геопедија

Категорија:Бањски градови во Словенија
Категорија:Географски никулци за Савињскиот статистички регион
Категорија:Населени места во Општина Добрна
Категорија:Кординати на Википедија
Список на амбасадори во Словенија

Ова е списокот на **амбасадори во [[Словенија]]**. Имајте предвид дека некои амбасадори се одговорни за повеќе од една земја, додека други се директно акредитирани во Љубљана.

## Тековни амбасадори во Љубљана

## Поврзано

* Надворешни односи на Словенија
* Список на дипломатски мисии на Словенија
* Список на дипломатски мисии во Словенија

## Наводи

Категорија:Амбасадори во Словенија
Категорија:Списоци на амбасадори во Словенија
Категорија:Списоци на амбасадори по мисии во држави
Амброж под Крвавец

**Амброж под Крвавец** (; ) ― село на висока надморска височина во Општина Церкље на Горењска во регионот Горењска во Словенија.

## Географија
лево|мини|Велики Звох.
Амброж под Крвавец е село од разбиен вид на јужната падина на планината Крвавец (1853 м). Црквата се наоѓа на највисоката точка во самото село, на 1085 м, и атарот на селото се протега до север, достигнувајќи ја неговата највисока надморска висина кај Велики Звох (1971 м) над пасиштата Језерца и Криж. Фармите се наоѓаат на тераси на пониски височини, кои се протегаат на запад до Стишка Вас и на исток до селцето Свети Ленарт.

## Име
Амброж под Крвавец во историските извори е споменат како С. Амброзен перг (германски: S. Ambrosen perg) во 1496 година и Св. Амбрози (St. Ambrosi) во 1499 година. Името на населбата било променето од Свети Амброж (буквално Свети Амвросиј) во Амброж под Крвавец (словенечки: Ambrož pod Krvavcem, буквално „Амбросиј под (планината) Крвавец“) во 1955 година. Името било променето врз основа на Законот за имиња на населени места и ознаки на плоштади, улици и згради од 1948 година, како дел од напорите на повоената комунистичка влада на Словенија да ги отстрани верските елементи од топонимите. Во минатото германското име било *Санкт Амбрози*.

## Црква
лево|мини|Црквата „Св. Амбросиј“.
Месната црква е посветена на Свети Амвросиј, како и името на селото. Се вели дека црквата била оштетена во 1471 година за време на османлиски напад, исто кога и долината на Церкље бил запалена од османлиските сили. Според усната традиција, отомански потковици подоцна биле често пронаоѓани во областа.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Амброж под Крвавец на Geopedia

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Населени места во Општина Церкље на Горењеска
Категорија:Географски никулци за Горењскиот статистички регион
Берта Бојету

**Берта Бојету** (исто така **Берта Бојету Боета**; 7 февруари 1946 - 16 март 1997 година) ― словенечка писателка, поетеса и глумица.

## Живот
Бојету е родена во Марибор во 1946 година. Студирала на Факултетот за образование на Универзитетот во Љубљана и на Академијата за изведувачки уметности во Љубљана. Работела во Љубљанскиот куклен театар и била една од основачите на театарската група *Кореодрама*. Таа починала во Љубљана во 1997 година.

Во 1996 година ја добила Наградата „Кресник“ за нејзиниот роман *Куќа за птици* (словенечки: *Pticja hiša*).

Во 2002 година во Марибор бил организиран меѓународен симпозиум за работата на Бојету. Трудовите дадени на симпозиумот биле објавени во 2004 година

Таа била мајка на историчарот и преведувач Клемен Јелинчич Боета.

## Објавени дела

* *Жаба* (*Žabon*), поезија, (1979)
* *Беседи од куќите Карлштајн* (*Besede iz hiše Karlstein*), поезија, (1988)
* *Филио не е дома* (Filio ni doma), роман, (1980)
* *Куќа за птици* (*Ptičja hiša*), роман, (1995)

## Поврзано

Категорија:Родени во 1946 година
Категорија:Починати во 1997 година
Категорија:Словенечки Евреи
Категорија:Словенечки женски писатели
Категорија:Југословенски глумици
Категорија:Словенечки куклени глумци
Категорија:Глумци од Марибор
Категорија:Добитници на Наградата „Кресник“
Категорија:Дипломци на Универзитетот во Љубљана
Категорија:Словенечки женски поети
Категорија:Словенечки женски писатели од 20 век
Категорија:Писатели од Марибор
Категорија:Никулци за словенечки писатели
Категорија:Апсолвенти на Љубљанскиот универзитет
Лина Кудузовиќ

**Лина Кудузовиќ** (родена на 30 декември 2002 година) ― словенечка пејачка која ја освоила првата сезона на *Словенија има талент* во 2010 година кога имала 7 години, што ја направила најмладата победничка на кое било шоу на *Got Talent* дотогаш. Во 2015 година Кудузовиќ ја претставувала Словенија на Детската Евровизија, со нејзината песна „*Prva ljubezen*“ („*Прва љубов*“). Таа завршила на третото место со 112 поени. Во 2017 година, таа била на аудиција за *The Voice Kids Germany*, со што стигнала до финалето. Моментално живее во Швајцарија со своето семејство. Нејзиниот прв сингл, „*Ephemeral*“, бил објавен во 2018 година. Таа учествувала на ЕМА 2020 (словенечкиот настан за избор на песна за Евровизија) со песната „*Man Like U*“, каде што завршила на второто место.

## Дискографија

* *Лина* (2012)

## Наводи


## Надворешни врски

* Службена мрежна страница 

Категорија:Учесници на Детскиот избор за песна на Евровизија
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 2002 година
Категорија:Музичари од Љубљана
Категорија:The Voice of Germany
Категорија:Словенечки детски пејачи
Категорија:Словенци со потекло од Босна и Херцеговина
Категорија:Словенечки иселеници во Швајцарија
Категорија:Никулци за словенечки музичари
Категорија:Никулци за европски пејачи
Прва дама на Словенија

**Прва дама на Словенија** (словенечки јазик:*Prva dama Slovenije*) — титулата што ѝ се доделува на сопругата или партнерката на претседателот на Словенија. Сегашна прва дама на земјата е Тања Печар, партнерката на претседателот Борут Пахор. Досега немало Прв господин на Словенија.

## Придобивки
Според законот, сопружниците или партнерите на претседателот на Словенија, познати како прва дама или прв господин, имаат еднакви права и обврски во рамките на позицијата, без разлика дали се во брак со претседателот или не. Оваа еднаквост била кодифицирана со амандман на Законот за брак и семејни односи, кој предвидува дека бракот и заедничкиот живот да се сметаат за еднакви од владата.

Сопружникот или партнерот на претседателот на Словенија има право на платено отсуство од работа за службени функции и други одговорности. Првата дама (или првиот господин) добива службен месечен надоместок од 15 проценти од платата на претседателот, (еднакво на околу 890,73 евра во 2017 година), од владата за покривање на трошоците за овие обврски.

Првата дама, исто така, може да избере да го напушти своето работно место за време на траењето на претседателскиот мандат. Во овој случај, таа има право на службен месечен надоместок од 20 проценти од платата на претседателот.

Во јануари 2013 година, првата дама Тања Печар, партнерка на претседателот Борут Пахор, објавила дека ќе се откаже од финансиските привилегии како прва дама и ќе се воздржи од примање месечен надоместок.Наместо тоа, Печар избрала да остане активен адвокат за време на нејзиниот мандат, додека сè уште ги извршува протоколите и опшстествените обврски што се бараат од првата дама. 

## Список на први дами

## Наводи

Категорија:Први дами на Словенија
Категорија:Списоци на сопружници на државни водачи
Категорија:Словенкињи во политиката
Снежана Родич

[мини|250п|Снежана Родич на [Светско првенство во атлетика 2013|Светското Првенство во Атлетика 2013.]]
**Снежана Родиќ** (родена на 19 август 1982 година) ― словенечки скокач во трискок.

Родена е како Снежана Вукмировиќ и се омажила за Александар Родич; таа уште се нарекува како Снежана Родич, Снежана Родиќ, Снежана Вукмирович.

## Достигнувања

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Родени во 1982 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Словенечки женски скокачи во трискок
Категорија:Сребрени медалисти на Средоземните игри за Словенија
Категорија:Медалисти на Средоземните игри во атлетика
Категорија:Атлетичари на Средоземните игри 2005
Категорија:Атлетичари на Средоземните игри 2013
Категорија:Биографски никулци за словенечки спортисти
Робертов Квартет

**Робертов Квартет** (*Робертова Четворка*) — компактна галактичка група оддалечена на околу 160 милиони светлосни години и сместена во соѕвездието Феникс. Претставува семејство од четири мошне различни галаксии чија меѓусебна близина е одговорна за настанокот на 200 ѕвездородни области и имаат развлечен млаз од гас и прав долг 100.000 светлосни години. Нејзините членови се NGC 87, NGC 88, NGC 89 и NGC 92, откриени од Џон Хершел на 30 септември 1834&nbsp;г.

Квартетот е еден од најдобрите примери за компактни галактички групи. Бидејќи таквите групи содржат по четири до осум галаксии на мошме мало подрачје, тие се многу згодни за проучувањето на галактичките заемодејства и нивните ефекти, а особено настанокот на ѕвездите. Робертовиот Квартет има вкупна привидна величина од речиси 13. Најсјаен член на групата е NGC 92, со сина величина од 13,8.  На небото, четирите галаксии се во попупречнички круг од 1,6 лачни минути, што одговара на 75.000 светлосни години. Групата е именувана од астрономите Халтон Арп и Бери Мадор во чест на Роберт Фридман, кој пресметал голем дел од поправените положби на галаксиите во нивниот „Каталог на јужни необични галаксии и здруженија“ од 1987&nbsp;г.

## Членови

## Поврзано
* Стефанов Квинтет
* Сејфертов Секстет

## Наводи

## Надворешни врски
* Космички портрет на едно пертурбирано семејство — ESO 
* Што содржи едно име? 
* 


Категорија:Галактички јата
Категорија:Феникс (соѕвездие)
Јоже Циуха

мини|Јоже Циуха во 1960-тите.
**Јоже Циуха** (26 април 1924 – 12 април 2015 година) ― словенечки сликар.

## Животопис
Јоже Циуха е роден во Трбовље. Во 1950 година дипломирал на Академијата за ликовни уметности во Љубљана. Во текот на неговата кариера тој многу патувал, а неговиот уметнички стил бил под влијание на времето поминато во Македонија како студент, како и во Париз и на Далечниот Исток во 1950-тите и Северна и Јужна Америка во текот на 1960-тите. Циуха предавал на Меѓународната летна академија во Салцбург во 1970-тите, како и на Универзитетот Западен Мичиген, и на Меѓународното графичко училиште во Венеција и на Академијата за ликовни уметности во Љубљана.

Циуха работел со различни медиуми, вклучувајќи акварел, цртеж, илустрација, мозаик и таписерија. Тој, исто така, пишувал поезија и други дела. Неговите дела биле плодно изложени, а се чувани во неколку големи меѓународни уметнички установи.

## Наводи

Категорија:Родени во 1924 година
Категорија:Починати во 2015 година
Категорија:Словенечки машки сликари
Категорија:Луѓе од Трбовље
Категорија:Словенечки сликари од 20 век
Категорија:Словенечки машки уметници од 20 век
Категорија:Словенечки сликари од 21 век
Категорија:Словенечки машки уметници од 21 век
Категорија:Предавачи на Универзитетот Западен Мичиген
Категорија:Никулци за словенечки уметници
Категорија:Никулци за европски сликари
Finance (весник)

***Poslovni dnevnik Finance*** (Пословни дневни Финанце; во превод Дневен весник Финанце) ― единствениот дневен словенечки деловен и финансиски весник. Идејата за да се објави веќе била предложена од Изток Јуранчич пред 1991 година, кога Словенија ја прогласила својата независност. Сепак, тоа било реализирано дури во 1992 година. Најпрво весникот го издавала стопанското друштво Gospodarski Vestnik. Денес, го издава друштво Časnik Finance, која е во сопственост на шведската групација Bonnier Group и исто така објавувала неколку други публикации; на пример, списанијата *Manager* и *Moje finance*, здравствениот весник *Medicina danes* и мрежните портали *Finance* и *Mojevro*. Од 2008 година, Finance Business Daily изнесувала три четвртини од приходот на друштвото Časnik Finance. Пред да стане дневен весник во 2002 година, *Finance* бил издаван двапати неделно.

## Историја
Првиот број на *Finance* бил објавен на 20 мај 1992 година. Тој е со седиште во Љубљана. Весникот првично бил двонеделник.

Во 1993 година имал над 2.000 претплатници. Во 1994 година, Gospodarski Vestnik го назначила Петер Франкл за свој директор. Во 1999 година било основано стопанското друштво Časnik Finance. Била во сопственост на Gospodarski Vestnik (50%), Dagens Industrie (45%) и неколку физички лица (5%). Директор на друштвото беил Јуриј Џакомели. Интернет верзијата на весникот започнала во октомври 2000 година.

Во 2002 година, *Finance* станал дневен весник, и визуелниот дизајн бил променет исто така. Во 2005 година, сопственик на друштвото Časnik Finance (99,59%) станал Bonnier Business Press AB, претходно наречена Dagens Industrie. Во 2006 година сопственикот го назначиl Пeтер Франкл за директор на Časnik Finance. Тој, исто така, останал главен уредник.

Во 2003 година, *Finance* имал тираж од 10.000 примероци. Тиражот на весникот во 2007 година бил 15.200 примероци. Според податоците на СОЗ РПН за последниот квартал од 2017 година, *Finance* имал печатен тираж од 7.823 примероци од кои биле продадени 5.842 примероци. Во истиот период, *Finance* имале 4.141 електронски претплати.

## Етички кодекс
Новинарите од *Finance* донеле етички кодекс, наречен *Кодекс на новинарите на весникот Finance* . Главно се засновал на Етичкиот кодекс на словенечките новинари, со додавање на неколку написи поврзани со финансиското новинарство.

## Наводи

## Надворешни врски

* Интернет издание на ''Finance''
Категорија:Весници објавувани во Словенија
Категорија:Појавено во 1992 година во Словенија
Категорија:Bonnier Group
Категорија:Деловни весници
Категорија:Масовни медиуми во Љубљана
Категорија:Публикации појавени во 1992 година
Категорија:Весници на словенечки јазик
Категорија:Деловно работење во Словенија
Категорија:Статии со извори на словенечки (sl)
Силво Плут

**Силво Плут** (29 мај 1968 - 28 април 2007) ― словенечки сериски убиец. Тој е осуден на 30 години лежење во затвор за убиството на Љубица Улчар и обидот за убиство на нејзиниот сопруг Миро Улчар на 24 февруари 2006 година. Плут бил ослободен на условна казна по 13 години затвор за силување и убиство на поранешната соученичка Марјанца Матјашич во 1990 година. Тој извршил самоубиство во својата затворска ќелија на 28 април 2007 година 

## Злосторства
Плут ја убил својата прва жртва, Марјанца Матјашич, на 16 февруари 1990 година во Словенија. Тој бил осуден на 15 години затвор. Во 2003 година, тој бил пуштен на условна слобода.

Тој ја убил својата втора жртва, 25-годишната Јасмина Ѓошиќ, на 18 ноември 2004 година, во Алексинац, Србија. Тој побегнал во Словенија, која одбила екстрадиција и покрај налогот од Србија.

Тој ја убил својата трета жртва Љубица Улчар (25) на 24 февруари 2006 година, ранувајќи го и нејзиниот сопруг Миро Улчар.

На 2 октомври 2006 година, судот во Љубљана го осудил Плут на 30 години затвор за убиство на Улчар. На 26 април 2007 година, судот во Ниш, Србија го осудил во отсуство на 40 години затвор за убиство на Ѓошиќ.

Тој извршил самоубиство во неговата затворска ќелија во Љубљана на 28 април 2007 година, со предозирање со апчиња за спиење.

## Поврзано

* Список на сериски убијци по земја

## Наводи


## Надворешни врски
* Информации на scp.nl
* Информации на 24ur.com

Категорија:Родени во 1968 година
Категорија:Злосторства во 1990 година во Словенија
Категорија:Починати во 2007 година
Категорија:Самоубиства во 2007 година
Категорија:Злосторства во 2003 година во Словенија
Категорија:Злосторства во 2004 година во Словенија
Категорија:Злосторства во 2006 година во Словенија
Категорија:Убиства во 2000-тите во Словенија
Категорија:Самоубиства со апчиња во Словенија
Категорија:Машки сериски убијци
Категорија:Луѓе осудени во отсуство
Категорија:Луѓе осудени за убиство во Србија
Категорија:Луѓе осудени за убиство во Словенија
Категорија:Луѓе од Ново Место
Категорија:Затвореници кои починале во словенечки затвори
Категорија:Сериски убијци кои извршиле самоубиство во затвор
Категорија:Словенци осудени за убиство
Категорија:Словенци кои починале во затвор
Категорија:Словенечки силувачи
Категорија:Словенечки сериски убијци
Камник под Крим

**Камник под Крим** (словенечки: Kamnik pod Krimom; ) ― село во Општина Брезовица и се наоѓа во средна Словенија. Лежи на работ на мочуриштата јужно од главниот град Љубљана. Општината е дел од традиционалниот регион Нотрањска и сега е вклучена во Среднословенечкиот статистички регион.

## Име
Камник бил потврден во 1143 година како Штајн (германски: Stein; напишан и како Stain во 1147 година и Steine во 1205 година). Словенечкото име првично било **Кам(ен)ьникъ*, изведено од придавскиот облик на именката **ками* (акузатив **камень* ) значејќи камен, што се однесува на карпестиот терен. Името на населбата било променето од Камник во Камник под Крим(ом) (буквално: „Камник под (планината) Крим“) во 1953 година.

## Црква
Месната црква, била изградена во средиштето на селото, е посветена на Свети Флоријан и припаѓа на парохијата Пресерје. За прв пат се споменува во пишани документи кои датираат од 1526 година, а е преозначена во 18 век.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Kamnik pod Krimom on Geopedia

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Населени места во Општина Брезовица
Категорија:Никулци за Среднословенечкиот статистички регион
Бабни Врт

**Бабни Врт** (во постарите извори и Бабин Врт, ) ― мала населба во Крањ во областа Горењска во Словенија.

## Име
Бабни Врт бил споменат во историските извори како Бабенворт (германски: Babenwort) помеѓу 1205 и 1208 година, Вабен гартен (Waben garten) и Вабинварт (Wabinwart) во 1444 година и Бабегарт (Babeygartt) во 1481 година, меѓу другите пишани варијанти.

## Наводи

## Надворешни врски
* Бабни Врт на Геопедија 

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Населени места во Градска општина Крањ
Категорија:Географски никулци за Горењскиот статистички регион
Ленор Обер

**Ленор Обер** (изворно: Leonore Aubert; моминско **Елеонор Марија Лајснер**; 18 април 1913 – 31 јули 1993 година) — манекенка и холивудска глумица најпозната по нејзините филмски улоги како егзотични, загадочни жени.

## Рани години
Ауберт е родена во Цеље, Австроунгарија. Таа пораснала во Виена.

## Кариера
Во Њујорк, таа нашла работа како манекенка, и на крајот ѝ била понудена сценска улога како Лорен Шелдон во *Човекот кој дојде на вечера* во театарот „Ла Хоља“ во Сан Диего. Таа ја започнала својата филмска кариера во Соединетите Држави во раните 1940-ти, земајќи го екранското францизирано име Ленор Обер.

Нејзиниот европски нагласок го ограничил нејзиниот избор на улоги, и таа играла улоги како нацистички шпион и француска воена невеста. Најмногу ја сакала нејзината улога во филмот од 1947 година, *Се прашувам кој ја бакнува сега*, играјќи ја гламурозната забавувачка Фрици Барингтон. Нејзината најпозната улога била д-р Сандра Морнеј, убава, но злобна научничка, во хорор-комедијата *Опатот и Костело го запознаваат Франкенштајн* од 1948 година.

## Доцни години
Филмската кариера на Обер во основа завршила до крајот на 1940-тите. Таа и нејзиниот сопруг потоа се преселиле во Њујорк, започнувајќи бизнис со облека. Неколку години подоцна, двојката се развела. Таа се вратила во Европа, за да се врати во Соединетите Држави во 1959 година.

Таа работела доброволна работа за Одделот за активности и домување на Обединетите нации и Природонаучниот музеј. Во 1983 година, таа доживеала мозочен удар, кој на крајот ѝ го нарушило помнењето.

Голем дел од животот на Обер по нејзината филмска кариера е познат од личното интервју во август 1987 година на Џим Мекферсон (1938-2002) од *Toronto Sun*. Тој бил уредник за телевизискиот распоред во списанието *Toronto Sun* од неговото пуштање во 1973 година до неговото пензионирање во 1994 година.

## Личен живот
Оберт била омажена со Јулиус Алтман, кој бил Евреин, а двојката побегнала од Австрија по Аншлусот за да го избегне нацистичкиот прогон. Тие се преселиле во Соединетите Држави откако поминале време во Париз.

## Смртта
Обер починала утрото на 31 јули 1993 година на 80-годишна возраст во Грејт Нек, Њујорк.

## Филмографија

## Забелешки


## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 

Категорија:Луѓе од Цеље
Категорија:Соединетодржавски сценски клумици
Категорија:Соединетодржавски филмски клумици
Категорија:Иселеници од Австрија во Соединетите Држави после Аншлусот
Категорија:Соединетодржавски глумици од 20 век
Категорија:Родени во 1913 година
Категорија:Починати во 1993 година
Бистрица кај Тржич

**Бистрица кај Тржич** (; ) ― населба во Општина Тржич во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.

## Име
Бистрица кај Тржич во пишаните извори била спомената како Фуистрица (германски: Fuistriza) помеѓу 1050 и 1063 година, Фистрициум (Fistricium) во 1247 година и Февстриц (Fewstricz) во 1391 година, меѓу другите пишани варијанти. Името на населбата било сменето од Бистрица во Бистрица кај Тржич (словенечки: Bistrica pri Tržiču) во 1953 година. Во минатото германското име било Фајстриц (Feistritz).

## Црква
лево|мини|200п|Црквата „Св. Ѓорѓи“.
Североисточно од јадрото на населбата се наоѓа црквата „Св. Ѓорѓи“, одделена капела на парохијата Тржич. Станува збор за барокно предизајнирана готска црква од 15 век со предолтарен простор во доцноготски стил и вдлабнат таван. Дрвенаријата е од 19 век.

## Наводи

## Надворешни врски

* Бистрица кај Тржич на Геопедија 

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Општина Тржич
Толмински музеј

[десно|мини|250п|Толмински музеј, Градски плоштад, [Толмин.]]
**Толмински музеј** ― музеј кој ги покрива областите на археологијата, етнологијата, општата историја и историјата на уметноста во регионот на горната долина на Соча во Словенија. Се наоѓа во замокот Коронини во Толмин.

## Историја
Толминскиот музеј првпат бил отворен за јавноста во 1951 година. Во 1958 година, тој станал дел од Mузејот на регионот Горица и останал под негово покровителство како Збирка на Толминскиот музеј цели 42 години. Во април 2000 година, Толминскиот музеј повторно станал независна јавна установа.

## Колекции
Толминскиот музеј одржува и неколку надворешни збирки и згради покрај збирките и изложбите во главната зграда. Управува со Археолошкиот музеј и со темелите на римската куќа во Мост на Сочи, со спомен-изложбите на Симон Грегорчич во Врсно, на Цирил Космач во Слап об Идријци и на Симон Рутар во селото Крн, етнолошките збирки во планинскиот дом на Националниот парк Триглав во Трента, во селското јадро на Брегињ, и во Робидишче, дрвената житница во Печине и германската костурница на сливот на реките Соча и Толминка.

## Наводи

## Надворешни врски

* Службена мрежна страница на Толминскиот музеј
* Културно-историска патека на Мост на Сочи

Категорија:Музеи во Словенија
Градска електрана (Љубљана)

мини|Градската електрана.
**Градска електрана** (словенечки: Stara mestna elektrarna) ― поранешна електрана на јаглен и градба во Љубљана,Словенија. Со текот на годините, градбата била менувана многу пати, вклучувајќи ја и нејзината архитектура и намена. Една промена била да се изгради театарска сала внатре.

## Историја
Областа опфаќала неколку згради. Главната зграда била отворена на 1 јануари 1898 година како електрана во Љубљана. Набргу по отворањето, централата имала потешкотии бидејќи произведената електрична енергија била скапа. Високите трошоци се должат на лошите пресметки и цената на увозот на јаглен. Сè се сменило во 1901 година кога трамвајската услуга станала голем секојдневен корисник на електрична енергија.

Електраната постоела за време на светските војни и работела до 1960-тите. Биле изградени други централи, а производството на електрична енергија се преселило во нив. Старата зграда постепено била напуштена. До падот на Железната завеса комплексот згради не бил користен.

## Стара месна електрана
мини|Бункер - организација на уметнички активности.
Промената дошла во средината на 1980-тите и 1990-тите, кога младите алтернативни уметници како Ема Куглер и театарските режисери Матјаж Бергер (*Ротација на космосот 100* од 1997 година, По повод стогодишнината од градската електрана Љубљана) и Енрике Варгас во рамките на фестивалот Егзодус.  Тие започнале нов живот наречен „Стара Електрана“ (на словенечки: Stara Elektrarna).

По 1980-тите, зградата била наречена „Стара електрана“. Одржувајќи ја историската надворешност, во зградата биле сместени технолошки и културни организации. Во дваесеттиот век била отворена театарската сала.

Електричното стопанско друштво Електро Љубљана отворила музеј на електрична енергија и ги поддржала театарските активности. Уметничката област била поддржана од институтот Бункер. Тие биле домаќини на уметнички фестивали како што се „Млади леви“, „Експонто“, „Егзодос и женско место“.

## Наводи


Категорија:Уметнички средишта во Љубљана
Категорија:Згради и градби завршени во 1898 година
Категорија:Културни сали во Љубљана
Категорија:Поранешни електрани на јаглен
Категорија:Згради и градби во Љубљана
Блаж Благотиншек

**Блаж Благотиншек** (роден на 17 јануари 1994 година) ― словенечки ракометар кој игра за Фриш Ауф Гепинген и Словенија.

## Кариера

### Клупска кариера
Благотиншек беше член на словенечкиот клуб РК Цеље до 2016 година, кога му се приклучи на Унгарскиот тим Веспрем. Во неговата последна сезона со Цеље, постигнал 30 гола во Лигата на шампионите 2015/16.

### Репрезентативна кариера
Во 2012 година за прв пат бил репрезентативец на Словенија на само 18 години. Играл во квалификациите за ЕП 2014.

## Достигнувања

### Поединечни

* Најдобар одбранбен играч на СЕХА лигата: 2019/20, 2020/21

## Наводи

## Надворешни врски
*

Категорија:Родени во 1994 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Словенечки ракометари
Категорија:Спортисти од Цеље
Категорија:Олимписки ракометари на Словенија
Категорија:Ракометари на Летните олимписки игри 2016
Категорија:Иселеници ракометари
Категорија:Словенечки иселеници ракометари во Унгарија
Категорија:Словенечки иселеници ракометари во Германија
Категорија:Играчи на РК Веспрем
Категорија:Играчи на РК Фриш Ауф Гепинген
Категорија:Играчи на ракометната Бундеслига
Категорија:Биографски никулци за словенечки ракомет
Козесе (Љубљана)

**Косезе** (; Косез) ― поранешна независна населба во северозападниот дел на главниот град Љубљана во средна Словенија. Косезе е дел од традиционалниот регион Горењска и сега е вклучен со остатокот од Општината во Среднословенечкиот статистички регион.

## Географија
Косезе стои на глинена почва зад чакалната тераса на Сава. Косешкото Езерце во селото е поранешна глинена јама. која ги снабдувала туланите управувани од страна на Густав Тонис (1814–1886) и подоцна била поплавена од стопанското друштво Агрострој за испитување на пумпи за наводнување. Ливади и шуми лежат југозападно од Косезе.

## Име
Косезе бил споменат во 1414 година како Едлинген (германски: Edlingen; напишан и како Edling во 1428 година и zu Kasess (цу Казес) во 1499 година). Името првично е акузативен множински демоним од заедничката именка **косез*, што се однесува на помалото словенско благородништво. Населбата порано била позната како Козес на германски 

## Историја
На пописот од 1900 година, Косезе имало 257 жители кои живееле во 34 куќи. До 1931 година, населението се зголемило на 680 жители во 97 куќи. Косезе бил припоен кон Љубљана во 1935 година, завршувајќи го неговото постоење како независна населба.

## Цркви
мини|Црквата „Божествен Спас“.
Во Косезе има две цркви. Постарата градба, првично посветена на Света Марина, е една од најстарите цркви во непосредна близина на Љубљана и датира од најмалку 14 век и на надворешноста има фрески кои датираат од првата половина на 15 век. На црквата во 1708 година била додадена камбанарија, а градбата била тешко оштетена во земјотресот во Љубљана во 1895 година. Црквата била поправена помеѓу 1907 и 1908 година. Љубљана-Косезе станала парохија во 1961 година, кога била одвоена од парохијата Шентвид, и црквата подоцна била прекрстена во црква „Божествен Спас“. Внатрешноста на црквата била обновена од архитектот Антон Битенц (1920–1977) околу 1973 година. Средновековната црква била претесна за да ги послужи потребите на парохијата и затоа до неа била изградена поголема црква од 1972 до 1974 година. Посветена на Богородица, ова била првата црква изградена во Љубљана по Втората светска војна. Новата црква е дизајнирана од Антон Битенц со големо витраж од Стане Крегар (1905–1973).

## Наводи

## Надворешни врски

* Косезе на Геопедија 
*    

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Шишка (градски четврт)
Категорија:Населени места во Љубљана
Словенечки фудбалер на годината

**Словенечки фудбалер на годината** ― фудбалска награда која се доделува секоја година од словенечкото списание *[[Екипа (Словенија)|EkipaSN]]*.
[десно|мини|[Јан Облак шест пати ја има освоено наградата.]]

## Словенечки младински фудбалер на годината

## Нaводи

Категорија:Награди за фудбалер на годината по држава
Категорија:Словенечки награди
Категорија:Фудбалери во Словенија
Категорија:Годишни настани во Словенија
Бобовек

**Бобовек** ― мала населба во Општина Крањ во регионот Горењска во Словенија.

## Географија
лево|мини|300п| Поранешни глинени јами во близина на Бобовек.
Западно од населбата, две поранешни глинени јами образиле мали езера со уникатен биотоп, кој сега е заштитен природен резерват. Во слоевите од глина биле откриени остатоци од мамути, како и фосилизирани остатоци од рибји јата од обичен клен.

## Име
Бобовек бил споменато во пишаните извори како Вобовик (германски: Wobowik) во 1399 година и Бобвниг (Bobwnig) во 1417 година, меѓу другите пишани варијанти.

## Галерија

Податотека:Bobovek - north lake.jpg|Северното езеро (Крокодилница)


## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Бобовек на Geopedia.si 

Категорија:Врски за Wayback од предлошката „Семарх“
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Населени места во Градска општина Крањ
Категорија:Географски никулци за Горењскиот статистички регион
Миро Церар

**Мирослав Церар Помладиот** (попознат како Миро Церар) (, ) — словенечки политичар, правник и професор на Правниот факултет во Љубљана. Роден е на 25 август 1963 година во Љубљана. Бил претседател на 12-та влада на Република Словенија.

## Животопис
Миро Церар, син на спортистот и правник Мирослав Церар и политичарката Зденка Церар, која до 2011 година била активен член на партијата „Либерална демократија на Словенија“ (во 2011 година била и потпретседател на партијата). Во 2011, 2012 и 2013 година, Миро бил прогласен за најпочитуван словенечки правен експерт, дванаесет пати бил избран во групата на највлијателни словенечки адвокати.

Во 2010 година ја добил наградата „Златна круша“ за оригиналната словенечка книга „Како им ја објаснив демократијата на децата“, Студентскиот совет на Љубљанскиот универзитет му ја доделил и наградата за најдобар педагог на Правниот факултет.

Во комисијата предводена од Петр Јамбрек, која го пишувала Уставот на Република Словенија, тој соработувал како секретар, бил предавач и ментор на студентите, делувал како поканет предавач, меѓу другото бил Фулбрајтов визитинг професор на Универзитетот Голден Стејт во Сан Франциско.

Миро Церар е редовен професор на Правниот факултет на Љубљанскиот универзитет, каде што предава теорија и филозофија на правото, компаративно право и етика на правните професии.

## Политика
Во јуни 2014 година настапил на вонредните парламентарни избори кога ја основал својата партија: Партија на Миро Церар (ПМЦ). Веднаш по основањето на партијата тој водел истражување на јавното мислење за изборите. Денес неговата партија се нарекува Партија на модерниот центар (ПМЦ).

Во 2014 година претседателот Борут Пахор го предложил во парламентот како мандатар за состав на новата влада, и на 25 август парламентот го потврдил. Со тоа тој добил овластување да ја формира 12-та влада на Словенија.

Парламентот го потврдил за премиер на 18 септември 2014 година. Владата ја водел до 2018 година, а неколку месеци пред истекот на мандатот поднел оставка поради компликации во реализацијата на проектот „Втора пруга“, чија цел е изградба на пругата Дивача-Копер, која важела за капитален проект на владата на Церар.

## Наводи

Категорија:Словенечки премиери
Категорија:Словенечки правници
Категорија:Словенечки професори
Брда (Радовљица)

**Брда** ― населба во Општина Радовљица во регионот Горењска во Словенија.

## Име
Брда во пишаните извори е спомената како Егк во 1498 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* Брда на Геопедија 

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Населени места во Општина Радовљица
Категорија:Географски никулци за Горењскиот статистички регион
Јоже Хумер

**Јоже Хумер** (24 јуни 1936 – 13 јуни 2012 година) ― словенечки композитор, хорски мајстор, текстописец, преведувач и културен организатор.

## Историја
Бил роден во Марибор. Тој ја посетувал месната гимназијата, а потоа студирал и дипломирал право. Тој го основал Камерниот хор „Љубљански мадригалисти“ и го предводел Академскиот хор „Тоне Томшич“ и Октетот „Галус “ во Љубљана. Бил претседател на Љубљанската музичка младина, обновувач на Љубљанското музичко друштво и претседател на Сојузот на културни организации на Словенија. Напишал и превел стотици либрета и други стихови за деца, хорови и солисти. За својата работа во 1999 година го добил Златниот медал на Словенечкиот јавен фонд за културни дејности. Тој исто така бил судија, секретар на Врховниот суд на Словенија, и вклучен во правните и организациски аранжмани во областа на културата во 1980-тите и за време на отцепувањето на Словенија од Југославија. Подоцна, како стручњак соработувал со словенечкиот Уставен суд. Во март 2012 година, тој бил одликуван од словенечкиот претседател Данило Тирк со Орден за заслуги на Словенија, со образложение што го опишало како „натпросечно заслужна личност на словенечкиот културен живот“.

## Наводи

Категорија:Родени во 1936 година
Категорија:Починати во 2012 година
Категорија:Словенечки класични композитори
Категорија:Словенечки машки музичари
Категорија:Словенечки диригенти
Категорија:Словенечки преведувачи
Категорија:Словенечки лиричари
Категорија:Словенечки судии од 20 век
Категорија:Словенечки судии од 21 век
Категорија:Музичари од Марибор
Категорија:Смрт од рак во Словенија
Категорија:Преведувачи од 20 век
Категорија:Никулци за словенечки музичари
Лео Фунтек

**Лео Фунтек** (21 август 1885 – 13 јануари 1965) ― австроунгарски, и подоцна фински, виолинист, диригент и аранжер од словенечка народност. Тој е најпознат по работата како професор по музика и по аранжманот на свитата за пијано на Модест Мусоргски, „*Слики на изложба*“ во 1922 година.

Фунтек е роден во Љубљана, Војводство Крањска, Австроунгарија. Своето музичко образование го добил на Конзерваториумот во Лајпциг (сега Колеџ за музика и театар „Феликс Менделсон“) и Универзитетот во Лајпциг.

Фунтек најголемиот дел од својот работен век го поминал во Финска, каде што бил диригент на Финската опера. Бил концерт-мајстор со Хелсиншкиот филхармонски оркестар од 1906 до 1909 година, а потоа бил директор на оркестарот на оркестарот Виипури од 1909 до 1910 година. Неговата најистакната улога како практичен музичар била како диригент на Финската опера од 1915 до 1959 година. Тој, исто така, служел како помошник концерт-мајстор за дворскиот оркестар во Стокхолм од 1916 до 1919 година.

Покрај неговата работа како практичен музичар, Фунтек бил и академик. Неговиот прв таков работна положба била од 1911 до 1939 година, во Хелсиншкиот институт за музика (сега Академија Сибелиус), каде што предавал виолина, ансамбл и оркестрација. Подоцна предавал на Академијата Сибелиус во Хелсинки, каде што бил професор по виолина од 1939 до 1955 година, и каде што исто така предавал и на класата за диригирање од 1950 до 1955 година Тој е заслужен за воведувањето на оркестарската обука во класата на диригентство. Меѓу студентите на Фунтек бил и Јорма Панула, кој и самиот отишил да стане водечки професор по диригирање; како и Хелви Лејвиска (1902–1982) и Хејди Сундблад-Халме (1903–1973), две од најистакнатите фински женски композитори; и композиторот Уско Мерилаинен.

Како аранжер, Фунтек е најпознат по неговиот оркестарски аранжман на *Слики на изложба*, кој го објавил во јули 1922 година, само неколку месеци пред оркестрацијата на францускиот композитор Морис Равел, за чиј проект Фунтек навидум не бил свесен. Оркестрацијата на Равел била премиерно изведена во октомври 1922 година, и сега е убедливо најизведуваната од неколкуте оркестрации на свитата. За разлика од другите оркестрации, Фунтек тесно се придржува до изворната верзија на пијано на Мусоргски.

Фунтек бил во брак со финскиот сопран Ингеборг Лилјеблад. Починал во Хелсинки.

## Наводи

Категорија:Словенечки академици
Категорија:Словенечки диригенти
Категорија:Машки диригенти
Категорија:Словенечки класични виолинисти
Категорија:Машки класичми виолинисти
Категорија:Словенечки класични композитори
Категорија:Словенечки машки музичари
Категорија:Музичари од Љубљана
Категорија:Музичари од Хелсинки
Категорија:Родени во 1885 година
Категорија:Починати во 1965 година
Категорија:Академски кадар на Академијата Сибелиус
Категорија:Дипломци на Универзитетот за музика и театар Лајпциг
Категорија:Концертмајстори
Категорија:Машки класичми композитори
Категорија:Диригенти од 20 век
Категорија:Класични виолинисти од 20 век
Категорија:Машки музичари од 20 век
Категорија:Словенечки иселеници во Финска
Кајмак и мармалад

***Кајмак и мармалад*** () — филмска комедија од 2003 година за врската помеѓу Бошњак и Словенка, иако филмот започнува со објаснување за стигматизираното малцинство од кој било народ. Дејството се одвива во Словенија.

## Ликови
* Бранко Ѓуриќ како Божо, невработениот човек од Босна и Херцеговина, кој пие пиво и гледа фудбал.
* Тања Рибич како Шпела, негова сопруга, Словенка која го сака, но по неколку караници решава да си замине.
* Драган Бјелогрлиќ како Горан, злосторничкиот пријател на Божо кој му ја наоѓа работата на Божо кога тој ќе побара помош од него.

## Заплет
Шпела, млада Словенка живее со босанско-херцеговскиот дечко Божо. Таа е вработена додека Божо е невработен и повеќе сака да седи дома, да пие пиво и да гледа телевизија. Откако Шпела го напушта Божо поради неговата мрзливост и немање волја да најде работа и се враќа кај нејзините родители, тој бара помош од својот пријател Горан и се вработува како имитатор на Мики Маус на месниот панаѓур. Случајната средба со Шпела ја остава помалку од воодушевена поради едноставноста на работата која за нејзе и изгледала смешна. Неволно, Божо ја прифаќа понудата на Горан за работа која вклучува шверц на нелегални иселеници од Словенија во Италија.

Сепак, Горан ги губи нервите пред да пристигне во Италија - што не останува незабележано од неговиот шеф откако иселениците ќе ги пронајде полицијата. Откако го измамил шефот, Горан е претепан, но нему и на Божо им се нуди втора шанса: заедно со двајца насилници, треба да заплашат гостилничар кој престанал да плаќа пари за заштита. Случајно, таму била и Шпела која го прославувала роденденот на нејзиниот татко. По првичното изненадување таа вербално го нападнала Божо дека им се придружил на злосторниците, но веднаш е малтретирана од еден од насилниците. Кога го видел тоа, Божо го напаѓа со шише, предизвикувајќи го другиот да извади пиштол и да го застрела Божо.

По овој инцидент, насилниците се уапсени, Божо е пренесен во болница, а Горан уште еднаш е претепан. Откако закрепнува од раните, Божо размислува да се самоубие, но се предомислува. Шпела се враќа кај него и му кажува дека е бремена. Филмот завршува со Божо, Шпела и нивната ќерка кои сега се среќно семејство.

## Издавање и прием
При прикажувањето на филмот во словенечките кина биле продадени 125.000 билети и моментално го држи словенечкиот рекорд по домашна посетеност на филмот.

Бранко Ѓуриќ за филмот ја добил наградата Голема златна ролна.

Бранко Ѓуриќ ѝ е сопруг на Тања Рибич во вистинскиот живот. Улогата на ќерката на Божо и Шпела ја толкува нивната ќерка Зала Ѓуриќ-Рибич.

## Надворешни врски
* 

Категорија:Комедиски филмови од 2003 година
Категорија:Филмови на Словенечки јазик
Категорија:Филмови со дејство во Словенија
Категорија:Словенечки комедиски филмови
Категорија:Никулци за европски филмови
Категорија:Никулци за словенчки масовни медиуми
Категорија:Никулци за комедиски филмови од 2003 година
Категорија:Филмови од 2003 година
Категорија:Филмови со Бранко Ѓуриќ Ѓуро