open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Пежо тип 10

**Пежо тип 10** — автомобил со тенда и 5 седишта од Пежо, произведуван од 1894 до 1896 г. Има V2 мотор со работна зафатнина од 1645 см³. Произведени биле вкупно три вакви автомобили.

## Наводи
*Хистомобил - Peugeot Type 10  
*Модели на автомобили одPeugeot од 1889 до 1909 г.  

Type 10
Категорија:Автомобили од 1890-тите
Аргир Кузовски

**Аргир Кузовски - Гиро** од село Четирок, Костурско, ― македонски борец од Егејскиот дел на Македонија. Бил член на Комунистичката партија на Грција (КПГ) од пред војната. Во НОВ се вклучил во 1941 година работејќи како реонски активист. Во 1944 година добил раководна функција во Прва егејска ударна бригада. За време на Граѓанската војна во Грција бил член на оперативен штаб на ДАГ, одговорен за Македонците во бригадата на ДАГ и др.

## Извори
* Егејска Македонија во НОБ 1944-1945, Том I, Скопје 1971
* Егејска Македонија во НОБ 1949, Том VI, Скопје 1983

Категорија:Луѓе од Четирок
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Македонци во Грчката граѓанска војна
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Починати во непозната година
Демографија на Бурунди

дясно|мини|350px|Динамика на населението
thumb|300px|Пирамида на старосна структура

Според последниот попис одржан во 2006 година, **населението на [[Бурунди]]** изнесува 8 090 068 луѓе.

## Население

## Старосна структура

:0-14 години: 46,3% (мажи 1 884 825, жени 1 863 200)
:15-64 години: 51,1% (мажи 2 051 451, жени 2 082 017)
:65 години и повеќе: 2,6% (мажи 83 432, жени 125 143) (2006)

### Раст на населението
:3,70% (2006)

## Коефициент на плодност

*6,48 родени деца/жена (2007)
*6,33 родени деца/жена (2009)

### СПИН
:заразено население: 6% (2003)
:луѓе кои го имаат вирусот СПИН: 250 000 (2003)
:смртни случаи: 25 000 (2003)

## Етнички состав

Поголем број Бурунѓани живеат во рурални средини и околу шест проценти од населението живее во урбаните средини. Густината на населението на Бурунди е 315 жители на квадратен километар. Околу 85% од населението му припаѓа на народот Хуту, 15 % се Туци и мал број на Твас.

## Јазици

Службени јазици во државата се рунди и францускиот, но се зборува и свахили.

## Религија
Според изворите за демографската структура на Бурунди, 70 % од населението се христијани од кои католиците се 65 %, додека 5% се протестанти и англиканци. Покрај христијанството, втора најголема религија се домородните верувања. Муслиманите се застапени со 10% од вкупното население.

## Наводи

## Надворешни врски
Демографија на Гамбија

[мини|350п|Динамика на населението ([1961 - 2003)]]
[мини|350п|Старосна структура ([2005)]]

Според последниот попис одржан во 2006 година, **населението на [[Гамбија]]** изнесува 1 367 124 луѓе. Повеќе од 63 % од Гамбијците живеат во рурални средини, иако денес голем број средини се урбанизираат и голем број на млади луѓе се преселуваат во порубаните средини.

## Старосна структура

(2000)
* 0-14 години: 45% (мажи 311 293/ жени 308 570)
* 15-64 години: 52% (мажи 352 765/ жени 358 258)
* над 65 години: 3% (мажи 19 099/ жени 17 139)
(2009)
* 0-14 години: 43.6% (мажи 390 806/ жени 387 172)
* 15-64 години: 53.6% (мажи 473 478/ жени 481 315)
* над 65 години: 2.8% (мажи 25 071/ жени 25 051)

## Коефициент на плодност
* 2009-5.04

## Етнички состав

Гамбија е дом на голем број етнички групи со добар соживот и со одлично зачувување на културните и лингвистичките вредности. Најголема група се Мандинка, па потоа следуваат Фула, Волоф, Џола и Сонинке. Покрај овие во Гамбија живеат и околу 3.500 доселеници од Европа и Либан.

## Религија

* 90 % - муслимани
* 9 % - христијани
* 1 % - локални религии

## Јазици

Службен јазик в земјата е англискиот.

## Наводи

## Надворешни врски
Демографија на Габон

дясно|мини|350px|Динамика на населението
thumb|300px|Пирамида на старосна структура

Според последниот попис одржан во 2006 година, **населението на [[Габон]]** изнесува 1 424 906 луѓе.

## Старосна структура
(2006)
* 0-14 години: 42,1% (мажи 300 914/ жени 299 141)
* 15-64 години: 53,9% (мажие 383 137/ жени 384 876)
* над 65 години: 4% (мажие 23 576/ жени 33 262)

#### Коефициент на плодност
*2006-4.74

## Расен состав
* 87,2% - црнци
* 11,8% - белци

Населението на Габон брои околу 1.475.000 жители. Скоро сите Габонци се Банту-црнци, иако сметајќи ги етничките групи во Габон живеат најмалку 40 етникуми со различни јазици и култури. Најголема етничка заедница е Фанг, иако со скорешните пописи се согледува дека етничката група Банџаби е подоминантна. Други етнички групи кои живеат во Габон се Мјене, Бакота, Ешира, Бапуну и Оканде. Етничките граници помеѓу групите не се јасно диференцирани, за разлика од остатокот на Африка.

## Јазик
Службен јазик во државата е францускиот јазик и може да се рече дека јазикот е сила која ги обедува етничките групи во државата. Се проценува дека околу 80% од населението на земјата зборуваат француски и 30% од населението на Либрвил францускиот го зборуваат како мајчин јазик. Државно гледано, 32% од населението зборува фанг јазик како мајчин јазик. Повеќе од 10.000 Французи живеат во Габон кои се главни странски доминанти елементи во габонското оштество.

## Религија
* 73% - христијани
* 12% - муслимани
* 10% - локални религии

## Наводи

## Надворешни врски
Демографија на Гвинеја-Бисао

мини|350п|Динамика на населението (1961 - 2003)
мини|350п|Старосна структура (2005)

Според последниот попис одржан во 2006 година, **населението на [[Гвинеја-Бисао]]** изнесува 1 285 715 луѓе.

## Старосна структура

(2000)
* 0-14 години: 42% (мажи 271 100/ жени 272 304)
* 15-64 години: 55% (мажи 335 150/ жени 370 667)
* над 65 години: 3% (мажи 16 574/ жени 19 920)

## Коефициент на плодност
*2000-5.27

## Етнички состав

Населението на Гвинеја-Бисао е доста разновидно, со повеќе етнички групи и јазици, обичаи и традиции. Истото може да биде поделено на три големи етнички групи: Фула и Мандинка кои сочинуваат поголем дел од населението и живеат во северниот дел од земјата, потоа следат Баланта и Папел кои живеат во приморскиот регион и Манџако и Манкања кои живеат во северниот крајбрежен регион. Остатокот од населението се мешани луѓе на Португалци и месни жители.

## Религија

Низ скоро целиот 20 век најголема религија била локална религија, но скоро 40 до 50% од населението се Муслимани. 10% се Христијани и остатокот се припадници на локални религии. Сепак и Исламот и Хрситијанството не се чисти, туку имаат големи примеси на локалните религии.

## Јазици

Службен јазик во Гвинеја-Бисао  е портуагалскиот јазик кој како мајчин јазик го зборуваат само 14% од населението. 44% од населението зборува Гвинеобисајски креолски јазик. Исто така во училиштата се учи и француски јазик поради околните франкофонски држави.

## Наводи

## Надворешни врски
Far Cry 3

**Far Cry 3** (скратено: *FC3*, транскр: *Фар крај 3*) — претстојно продолжение на играта *[[Far Cry 2]]*.

Неименуваното продолжението е во прелиминарна фаза на развој. Настаните на Far Cry 3 повторно ќе се случуваат во Африка . Но сепак, Кевин Шорт, сценарист од Ubisoft, спомна дека подоцнежните игри може да се одржуваат на Антарктикот. На 29 август 2010 WebHallen.com и Game.se кажале дека Far Cry 3 ќе биде пуштен во продажба оваа година и дека ќе ја вклучува DRM-заштитата на Ubisoft.

Категорија:Видеоигри што се одвиваат во Африка
Категорија:Видеоигри изработени во Канада
Хања

**Хања** (, ) — пристаништен град на островот Крит, Грција, и втор град по големина на островот Крит.

## Историја
Првата цивилизација на подрачјето на данашња Хања била критската. На подрачјето на денешниот град се наоѓал тогашниот град *Сидонија*, чии остатоци се најдени со современи ископувања. Градот продолжил да постои и во текот на Стара Грција, кога станал град-држава. Хања се споменува во Одисеја. Во 69 г. п.н.е. градот бил под власта на Рим, и задржал многу повластици, како на пример ковање на свои пари.

Првата византиска управа над градот траела од 395 година до 824 година, и за тоа време островот Крит бил христијански. Во 824 година го освоиле Сарацените, кои му го дале на градот денешното име. Во 961 година, градот повторно влегол во состав на Византија, кога станува и епископско седиште.

За време на Четвртата крстоносна војна крстоносците го зазеле Цариград и поголем дел од Византија, а Хања паднала под влааста на маркизот Бонифациј Монфератски, кој пак ја продал на Венецијанската Република. Во тој период градот службено се нарекувал *Ла Кања*. Венецијанската Република постепено воспоставила добра соработка со населението во градот, па во тој период градот го добил сегашниот изглед.

Во 1645 година по двомесечна опсада, градот паднал под османлиска власт. Веднаш по освојувањето, градот бил опљачкан, голем дел од населението било убиено, а многумина избегале од градот. Градските цркви биле рпетворени во џамии, бил изграден амам и други згради.

По Грчко-турската војна, во 1933 година голем дел оод Турците во градот се иселиле. Тогаш била прогласена Република Крит со седиште во Кања, а во 1913 година Крит се приклучил кон Грција.

За време на Втората светска војна, во 1941 година овде се одвивала Битката за Крит, кога градот доживеал тешки бомбардирања.

## Клима
Климата во Хања е суптропска средоземна клима, со сончеви суви лета и многу благи дождливи зими. Во периодот од април до октомври, времето е сончево и чистото небо е речиси секојдневна појава. Деновите се топли, но температурата ретко се крева нас 38&nbsp;°C, поради ветерот Етезија кој дува од север. Снег и мраз се ретки во близина на брегот, иако повремено има снежни бури, како во февруари 2004 година кога наврнал 25–75&nbsp;см снег во градскиот дел.

 
## Наводи

## Надворешни врски

* Општина Хања
* Водич за туристи 

Категорија:Крит
Категорија:Грција
Категорија:Општини на Крит
Демографија на Египет

[мини|350п|Динамика на населението ([1961 - 2003 година)]]
[мини|350п|Старосна структура ([2005)]]

Според последниот попис одржан во 2006 година, **населението на [[Египет]]** изнесува 81 713 900 луѓе.

## Старосна структура

(2006)
* 0-14 години: 31.8% (мажи: 13 292 961/жени: 12 690 711)
* 15-64 години: 62.5% (мажи: 26 257 440/жени: 25 627 390)
* 65 години: 5.7% (мажи: 1 636 560/жени: 2 208 455)

## Коефициент на плодност
*2006-2.83

## Етнички состав

Поради различните расни структури на староседелците во Египет, во денешно време причината за употреба на различни јазици е и во религиозните групи кои постојат во оваа држава. Многумина Египќани се директни потомци на *древните Египќани*, популација која била населена во североисточниот дел на Африка. На овие простори со доаѓањето на Арапите се воведува и нова религија - ислам. Арапските доселеници започнале да се мешаат со староседелците, стапувајќи во брачни односи. Денешните жители на Египет исто така водат потекло и од Римјаните, Грците и Турците од времето на нивното владеење со Египет. Одвоена староседелска група Нубијци живееле во северен Судан и јужен Египет. Денес оваа популација главно е концентрирана во Асуан и Каиро. Владата на Египет не ги признава како посебна етничка група. Мал број на Грци, Италијанци, Евреи се претопиле со домашното муслиманско и христијанско население.

## Јазици

Службен јазик кој се користи во Египет е арапскиот јазик. Стандардниот книжевен арапски јазик го разбираат само високо образованите луѓе. Нубијците се служат со стариот јазик. Берберскиот јазик се употребува во неколку населени места во оазите на западната пустина. Христијаните говорат на коптскиот јазик, на кој се служат и православните црковни литургии.

## Религија

Службена религија во Египет е исламот. Според пописот, од 1986 година 94% од населението на Египет се муслимани. Друга религија која е застапена во државата е египетското христијанство, т.н. Копти. Другите религии (православни Грци и Ерменци, католички Грци и Ерменци и протестанти) заземаат 4% од вкупниот број на населението. Коптите сметаат дека службениот попис не е валиден и дека тие се барем 10% од населението.

На просторот на денешен Египет живееле Евреи, кои иако биле во мал број, економски се многу важни. Земјата ја напуштиле по 1956 година кога сојузниците предводени од Израел, Франција и Велика Британија го нападнале Египет.
мини|лево|200|Манастирот Света Катерина на планината Синај
Во почетокот на 1980-тите години, исламските војници партиципирале во исламската група Џихад, и во 1992 година започнале многу големи нереди низ улиците на Каиро. Востаниците сакале да се основа влада која ќе се залага строго за *исламските права*. Жртви на оваа насилство биле Коптите, службениците на владата и туристите. Организацијата за човекови права установила дека владата во Египет врши дискриминација над Коптите.

Религија: муслимани 94%, христијани (Копти) 6%.

## Наводи

## Надворешни врски
Токсикологија

**Токсикологија** (од грчките зборови *τοξικός — токсикос* „отровно“ и *logos* — наука) — гранка на биологијата и медицината која се занимава со проучување на негативните ефекти на супстанците врз живите организми. Таа е наука за симптомите, механизмите, третирањето и откривање на труењата, посебно труењата кај луѓето.

## Историја
Диоскорид, на дворот на римскиот цар Нерон околу 50 година од н.е. ги направил првите обиди за класификација на растенијата во зависност од нивните токсични и терапевтски ефекти.

## Наводи
Демографија на Гана

мини|350п|Динамика на населението (1961 - 2003)
мини|350п|Старосна структура (2005)

Според последниот попис одржан во 2006 година, **населението на [[Гана]]** изнесува 23 382 848 луѓе.

## Старосна структура

(2009)
* 0-14 години: 37.3% (мажиe 4 503 331/жени 4 393 104)
* 15-64 години: 59.1% (мажи 7 039 696/жени 7 042 208)
* над 65 години: 3.6% (мажи 393 364/жени 460 792)

## Коефициент на плодност
*2000-3.95
*2009-3.68

## Етнички состав
Гана е дом на над 100 различни етнички групи, и за среќа досега нема забележано конфликт на различпните етникуми, како што било во останатите африкански држави.

Етнички, Гана е составена од Акани кои се 49.3% и ги вклучува етничките групи Фанте, Акјем, Ашанти, Кваху, Акрпонг-Акуапем, Нзема, Аброн, Акваму, Аханта и други. Мосите и Дагбоните се застапени со 15.2%, Еве со 11.7% и Га со 7% каде спаѓаат и Адангбе, Ада, Кробо и други. Понатака следуваат Гуани со 4%, Гурма со 3.6%, Гуранси со 2.6%, Манде 1%, Хауса, Џерма и Фула со 1.8% и останати 1.4%.

## Религија
 
Според ЦИА, религиски Гана е составена од Христијани со 68.8%, Муслимани со 15.9% и традиционални африкански религии со 8.5%.

## Јазици

Службен јазик во државата е англискиот, но скоро секој жител зборува најмалку уште еден локален јазик.

## Наводи

## Надворешни врски
Демографија на Гвинеја

мини|350п|Динамика на населението (1961 - 2003)
мини|350п|Старосна структура (2005)

Според последниот попис одржан во 2006 година, **населението на [[Гвинеја]]** изнесува 9 327 714 луѓе.

## Старосна структура

(2006)
* 0-14 години: 44.3% (мажи 2 226 414/жени 2 183 153)
* 15-64 години: 52.5% (мажи 2 611 833/жени 2 610 773)
* над 65 години: 3.2% (мажи 138 392/жени 177 249)

## Коефициент на плодност
*2006-5.65

## Етнички состав

Населението на Гвинеја е составено од 24 етнички групи. Од вкупното население 40% се припадници на етничката група Фула, 30% се припадници на етничката група Мандинка, 20% се припадници на етничката група Сусу, додека остатокот се припадници на помали етнички групи како на пример Кпеле, Киси и други.

## Јазици

Службен јазик во земјата е францускиот.

## Религија

* 85 % - муслимани
* 10 % - христијани
* 5 % - локални религии

## Наводи

## Надворешни врски
Уфук Дергиси

**Уфук Дергиси** (турски: *Ufuk Dergisi*; Македонски: *Списанието Уфук*) е cписание кое се објавува во Скопје. Почнува да се публикува во 2009 година. Се објавува на литературен турски јазик. Почнува со работа по формирањето на невладината организација Уфук (во превод: *Хоризонт*). Списанието го прогласува своето име “Уфук Дергиси” целосно, не е именуван само како “Уфук”.

## Уредништво
Сопственик на списанието е Енес Ибрахим. Уредникот Алпај Игџи, а шеф на едиторијал е Сезен Сејфула. Членови на редакцијата се: Џихан Мурсел, Елвин Хасан, Илхан Рахман, Нихал Бејадин, Атила Селим, Танер Саит и Селма Шериф.

## Претставништва
Списанието поседува широка мрежа со своите претставништва во Македонија. Впрочем во Р. Турција па дури и во други држави има официјални и неофицијални претставништва. Публиката на читатели во поголема мера се од Македонија и Турција. Освен тоа списанието има читатели и од Косово, Бугарија, Азербејџан, Кипар (Турска Република Северен Кипар).

Седиште на списанието се наоѓа во Скопје, додека има претставништва во градовите Струмица, Радовиш, Гостивар, Ресен, Охрид, Кичево во Македонија а во градовите Истанбул и Измир во Турција.

## Издавачки Концепт
Списанието Уфук нуди информации од културен, опшествен и актуелен округ на турски јазик во главно за турските читатели од Балканот и пошироко. Благодарение на претставништвата кои се наоѓаат во Македонија се прави дистрибуција на списанието. Со центрирано издавачко дејство во Македонија како цел ја има политиката да им се обраќа и на другите региони на Балканот кои се наоѓаат вон Македонија. Особено внимава на прецизност при прописно користење на турскиот јазик и топонимите на турски јазик во Балканот. Поради издавачката политика на списанието се одрекува користење на груб политички дискурс. При политички, општествени печати како приоритет се зема позитивниот јазик а не грубиот.

Иако во голема мера темите се однесуваат на Балканот, се среќаваат и теми кои се однесуваат на турскиот свет. Исто така и многу теми од историско значење се објавени.

Познати искусни личности своите написи ги имаат објавено во списанието а тие се: Рауф Денкташ, Сердар Денкташ, Авни Енѓулу, Намик Кемал Зејбек, Максуд Али. Истовремено и личности кои пишуваат написи на турски јазик во Балканот и нивните написи се објавени во списанието, тие се Енес Ибрахим, Алпај Игџи, Танер Ѓучлутурк, Сезен Сејфула, Нихал Бејадин, Џихан Мурсел, Елвин Хасан, Селма Шериф, Илхан Рахман.


*Прилично добро знаеме што значи списание на турски јазик којшто настојува да пружи исправни информации, убавини, поттикнувачки идеи од убавиот и историскиот град на Балканот, од Скопје за луѓето од овој регион.*


## Наводи

Категорија:Македонски списанија
Категорија:Појавено во 2009 година во Македонија
Френсис Катинг

**Френсис Катинг** (англ. *Francis Cutting*, ~1550-1595/6) e ренесансен англиски лејтист и  композитор.

Некои го сметаат  за автор на песните за лејта „Пекингтоновата бара“ (*Packington's Pound*) и „Зелени ракави“ (*Greensleeves*).

Категорија:Родени во 1550 година
Категорија:Англиски композитори
Категорија:Ренесансни композитори
Категорија:Лејтисти
Категорија:Несигурна година на раѓање
Броматологија

**Броматологија** (од грчки , *брома*, „храна“; и , *логиjа*-наука) — наука за исхраната и прехранбените производи.

## Поврзано
* Исхрана

## Наводи

## Надворешни врски

* 


Категорија:Применети науки
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Демографија на Екваторска Гвинеја

мини|350п|Динамика на населението (1961 - 2003)
мини|350п|Старосна структура (2005)

Според последниот попис одржан во 2006 година, **населението на [[Екваторска Гвинеја]]** изнесува 1.014.999 луѓе.

## Старосна структура

(2006)
* 0-14 години: 41.7% (мажи 113 083/ жени 111 989)
* 15-64 години: 54.5% (мажи 141 914/ жени 152 645)
* над 65 години: 3.8% (мажи 8 886/ жени 11 592)

## Коефициент на плодност
*2006-4.55

## Етнички состав

* 99.5 % - црнци
* 0.5 % - белци (25 000)

## Религија

## Јазик

Официјалени јазици во земјата се францускиот, шпанскиот и португалскиот.
## Наводи

## Надворешни врски
Kliknime.com.mk

**Kliknime.com.mk** - база на македонски мрежни места и претставува база и пребарувач за македонските мрежни места. 
Кликниме всушност им обезбедува на посетителите да се информираат подобро и побрзо за некое македонско мрежно место, пред да изберат да го кликнат линкот кој ќе ги одведе до истиот, или едноставно имаат можност да видат страни за кои можеби никогаш немаат ниту чуено ниту видено!

Основана и почетно поставена на 1 септември 2009 година, и од истиот момент се врши постојано и континуирано дополнување на информациите со тенденција да ги вклучи сите останати македонски мрежни места на едно место.

Во основа kliknime.com.mk дава една кратка перспектива поединечно за секоја внесена страна, и тоа преку:
* слика на почетната страна (screenshot) како изгледа самото мрежно место;
* наслов;
* краток опис за содржината и намената;
* урл – адреса со непосредна врска до мрежното место;
* тагови – групи каде е класифицирано ова мрежно место.

Па така на едноставен и брз начин може да дојдете до основните информации поврзани со македонските мрежни места. Мрежните места се сортирани по пооделни групи - области (дејности) каде припаѓаат соодветно, притоа една страна може да припаѓа на повеќе подгрупи, па така може да направете споредба на мрежни места од иста група доколку ја отворите групата каде припаѓаат. Ако сакате да побарате одреден македонско мрежно место од одерена област или сакате да направите споредба на различни мрежни места од ист тип, kliknime.com.mk значително ќе ви ја олесни работата. Освен пристапот до македонските мрежни места кои се во листатa, kliknime.com.mk овозможува сами да додавате – пријавувате мрежни места, ваши или било кои, кои сè уште не се внесени во базата, а со тоа зеднички се зголемува колекцијата на домашни мрежни места. Притоа е потребна само да се пополнат назначените полиња како url линк, краток опис, основна категорија во табот Внеси Мрежно место. 
Исто така постои пребарувач по клучни зборови кои се однесуваат на типот и содржината на мрежните места.

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место

Категорија:Македонски мрежни места
Категорија:Појавено во 2009 година во Македонија
Демографија на Еритреја

мини|350п|Динамика на населението (1961 - 2003)
мини|350п|Старосна структура (2005)

Според последниот попис одржан во 2006 година, **населението на [[Еритреја]]** изнесува 5 023 513 луѓе.

## Старосна структура

(2008)
* 0-14 години: 42.9% (мажи 1 085 116/жени 1 072 262)
* 15-64 години: 53.5% (мажи 1 332 349/жени 1 355 494)
* над 65 години: 3.6% (мажи 88 068/жени 95 186)

## Коефициент на плодност
*2008-4.84

## Етнички состав

Во Еритреја живеат 9 етнички групи: Тигриња (48%), Тигре (35%), Афари (4 %), Кунама (3%), Сахо (3%), Билен (2%), Хедареб (2%), Нара ( 2% ) и Рашаида ( 1 % ).

## Религија

## Јазик

Тигрејскиот и арапскиот јазик се најчесто користени јазици за комерцијални и официјални цели во земјата, но англискиот јазик е најраспространет во земјата, и тој е во официјална употреба во основните и средните училишта.

## Поврзано
* Географија на Еритреја

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Еритреја
Демографија на Етиопија

мини|350п|Динамика на населението (1960 - 2010)
lang=mk|мини|350п|Старосна структура

Според последниот попис одржан во 2006 година, **населението на [[Етиопија]]** изнесува 82 544 840 луѓе.

## Старосна структура

(2006)
* 0-14 години: 43,7% (мажи 16 373 718, жени 16 280 766)
* 15-64 години: 53,6% (мажи 19 999 482, жени 20 077 014)
* над 65 години: 2,7% (мажи 929 349, жени 1 117 652)

## Коефициент на плодност
*-5.4
*2010-6.07

## Етнички состав
мини|Деца од племето Бана, Етиопија
Населението на Етиопија се состои од семитски и кушитски племиња. Двата најголеми етноси се Оромо (32,1%) и Амхарите (30,2%), по кои следуваат Тиграите (6,2%), Сомалијците (6,0%), Гураге (4,3%), Сидама (3,4%), Волајата (2,0%), Афарите (2,0%), Хадија (2,0%), Гамо (1,0%), други помали како - Тигре, Харар, Аргоба, Омета, Консо, Кафа, Агау, Бета Израел (15 000) и други.

## Религии

Етиопија е една од најраните христијански земји. Сиријскиот монах Фрументиј бил првиот духовен водич на народите во Етиопија. Во текот на 330 година, христијанството се наложило како основна религија во земјата, и тоа Коптското. Во текот на 7 век, во источните делови на земјата дошол исламот, и неколку етнички групи го прифатиле исламот. Сепак, исламизацијата не се распространила и кон источните делови од земјата.

## Јазици
Основен јазик во земјата е амхарскиот јазик.
## Наводи

## Надворешни врски
Требишта

**Требишта** или **Требиште** () — село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија. Населено е со Македонци од мешана вероисповед и високоразвиена национална свест.

## Географија
Селото се наоѓа во македонската област Голо Брдо. Местото всушност претставува административна целина, бидејќи трите маала на селото веќе од одамна се сметаат за посебни села. Тие се **Горно Требишта** или **Балаја** (Trebisht-Balaj), **Требишта-Мучино** (*Trebisht-Muçinë*) и **Требишта-Челебија** (*Trebisht-Çelebi*).

Низ Требишта тече Требишка Река која минува низ него во североисточен правец, ја преминува државната граница крај планината Црвеница (1.015&nbsp;м) и се влева во заливче на Дебарското Езеро кај вијадуктот „Требишки мост“ на патот Р1201 (Струга-Дебар).

## Историја
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Трабишта* (Trabichta) било село со 965 домаќинства сочинети од 1.300 Македонци-муслимани и 1.030 Македонци-христијани. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Требишта живееле 70 Македонци-христијани и 2.500 Македонци-муслимани.

Во податоците за следните периоди христијанското население е доста ниско (иако сигурно било помало од муслиманското), што веројатно се должи на тоа што во нив се претставува само по едно маало.

На почетокот на XX век меѓу христијанското население на селото се наметнала бугарската пропаганда. Според секретарот на Бугарска егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Требишта (Trebichta) имало 152 Македонци под егзархијата.

Според статистиката на весникот „Дебарски глас“ во 1911 г. *Требишта-Дрим* имало 8 македонски куќи под егзархијата и 960 македонски муслимански куќи. Според Георги Трајчев во 1911/1912 г. во Требишта имало 8 православни куќи со 68 жители.

Во отчет на Павел Христов, главен деец на бугарската просвета во Албанија, и Глигор Ошавков од 28 јануари 1914 г. Требишта е село со 12 православни куќи.

Во извештај на Сребрен Поп Петров, главен инспектор-организатор на бугарската црковно-училишна дејност во Албанија, во 1930 г. Требишта е посочено како село со 600 куќи, од кои дел се православни Македонци, а останатите се Македонци-муслимани.

До 2015 г. селото било седиште на самостојната Општина Требишта.

## Демографија

## Култура

## Личности
* Ристо Николов Андоноски — македонски револуционер од ВМОРО.

## Поврзано
* Список на села во Албанија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Голо Брдо
Категорија:Македонско-албанска граница
Категорија:Булчица
Категорија:Дебарски села
Категорија:Македонско-албански гранични премини
Категорија:Македонски населби во Албанија
Вичишта (Албанија)

**Вичишта** — село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија.

## Географија

[300п|мини|лево|Поглед на местото на раселеното село [Бомово (на десниот брег) и на издвоеното маало Долно Вичишта (на левиот брег) покрај реката Црн Дрим на македонско-албанската граница]]

Селото се наоѓа во македонската област Голо Брдо. На 1,4 километри североисточно од главното село (наречено и **Горно Вичишта**) се наоѓа маалото **Долно Вичишта**. Главната населба е сместена на еден километар западно од границата со Македонија, каде од другата страна е големиот свијок на Црн Дрим, a над него е селото Бомово. На југоисток од неа лежи селото Голејца. Маалото Долно Вичишта е сместено крај следниот свијок на реката, на самата граница и неколку стотини метри северозападно од Бомово.

## Историја

Селото за првпат е споменато во Слепченскиот поменик од XVI век како *Bïчища*. Подоцна во Трескавичкиот поменик од XVII век е забележано како *Вчишта*.

Во поменикот на Бигорскиот манастир се зачувани низа македонски имиња од Вичишта како Јадро, Богдан, Волкуш, Трпко, Митре и други.

Во селото до 1940-тите години имало христијански гробишта, а порано во селото постоела и црква „Св. Архангел“, заедничка за селата Вичишта, Голејца и Радоешта. Томо Смилјаниќ - Брадина наведува дека дел од иконите од оваа црква биле пренесени во дебарската катедрална црква „Успение на Пресвета Богородица“.

Според Афанасиј Селишчев во 1870-тите и 1880-те селото сè уште било македонско.

Весникот „Дебарски глас“ во 1909 г. напишал:

Во 1909 г. Серафим Србиновски од Вичишта, кој живеел во Романија, ѝ порадил 40 лева на катедралата „Успение на Пресвета Богородица“ во Дебар. Истата година војската го нападнала селото и ја запалила куќата на Азис Џека, а во судирот загинале 20 војници. На 3 октомври Џека е обесен.

По Првата балканска војна во 1912 година селото влегло во состав на Албанија.

Во истражувањето на Миленко Филиповиќ од 1935 година за книгата за Голо Брдо, запишал дека селото е албанско со околу 20 куќи.

## Население

Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. во *Вирчишта* (Virtchichta) имало 15 домаќинства сочинети од 19 Македонци-христијани и 22 Албанци-муслимани.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) на почетокот на XX век селото веќе било наполно албанско, заведувајќи 130 Арнаути муслимани.

### Родови

Според истражувањата од 1935 година, фисови во селото биле: *Цамовци* по потекло од Топољани и *Џековци* од Зога.

## Самоуправа и политика

Во XIX век Вичишта било македонско село во Дебарската каза, кое било во тек на албанизација, односно истиснување на македонското население.

Сè до 2015 година селото било во состав на Општина Горица.

## Личности

* Глигор Стефанов (1864 – 1913) — лебар, загинал во Втората балканска војна

## Поврзано
* Голо Брдо
* Дримколско-голобрдски дијалект

## Наводи

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Голо Брдо
Категорија:Булчица
Миреши

**Миреши** (*Миреш* или *Марише*; ) — село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија. Населено е со Македонци-муслимани.

## Географија
Селото се наоѓа во македонската област Голо Брдо, на 1&nbsp;км источно од Трбач. Лежи на самата граница со Македонија. Крај селото тече реката Мирешница, по која оди државната граница, и во близина на селото истата се влева во Црн Дрим на неговиот излез од Дебарското Езеро.

## Историја
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во *Миреши* живееле 30 Македонци-муслимани.

Според османистот Димитар Гаџанов, во 1916 г. *Миреши/Марише* имало 20 жители кои, според него, веќе почнале да се изјаснуваат како „Албанци“.

## Поврзано
* Голо Брдо
* Дримколско-голобрдски дијалект

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Голо Брдо
Категорија:Булчица
Категорија:Македонски населби во Албанија
Владимирица

**Владимирица** или **Ладомерица** () — село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија. Населено е со Македонци-муслимани.

## Географија
Селото се наоѓа во македонската област Голо Брдо, на самата граница со Македонија, каде од другата страна е торбешкото село Отишани, Општина Дебар. На кусо растојание на северозапад е селото Пасинки.

## Историја
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Владомирица* (Vladomiritza) е село село со 17 домаќинства сочинети од 42 жители Торбеши. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во *Радомирица* живееле 440 Македонци-муслимани.

По Првата балканска војна во 1912 г. селото влегло во состав на Албанија.

Во извештајот на Сребрен Поп Петров, главен инспектор-организатор на бугарската црковно-училишна дејност во Албанија, во 1930 г. *Владимирци* се води како село со 100 куќи на Македонци-муслимани.

Сè до 2015 г. селото било во состав на Општина Острени.

## Знаменитости
* Владимиричка џамија

## Поврзано
* Голо Брдо
* Дримколско-голобрдски дијалект

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Голо Брдо
Категорија:Булчица
Васил Пујовски

**Васил Пујовски** (11 октомври 1946 - 8 септември 2019)  македонски драмски писател и поет за деца и за возрасни.

## Животопис
Роден е Д’мбени, Костурско, егејскиот дел на Македонија. Завршил Филолошки факултет во Скопје. Вработен во Македонската телевизија. Цели 20 години работел како уредник на телевизиска програма за деца. Автор на повеќе телевизиски серии за деца и млади: *Ајде да се дружиме*, *Дајте музика*, *Чук, чук Стојанче*, *Во светот на бајките* ... ; 

Тој бил член на ДПМ почнувајќи од 1968 година.

## Творештво и стил
Песната на Васил Пујовски обсервира во неколку рамнини одеднаш: во реалноста која постои во насловот на темата; во имагинарноста, составена од бесконечни спротивности и во јазикот од чие битие е составена. Тој пишувал поинаку од другите: најпрво, според стилот, а потоа и според содржината. Вешто спојува текови на повеќе времиња во едно време: час минатото е сегашност, час сегашноста исчезнува во безвременост. Неговата нарација тече необично спокојно и уште од самиот почеток воспоставува непосреден допир со љубопитството на детето.

Пишувањето за Васил Пујовски е дослух со звукот. Неосетно, ненаметливо, поезијата на Пујовски ги шири хоризонтите на сознајбата кај децата. Надреалистичките јазли, заврзани низ редовите на неговото поетско писмо, претставуваат обезјазичен простор во кој се кријат волшебните светови на сонот. Тоа се згуснати симболи низ кои се гледа и она кое не постои и се слуша и она кое не е изговорено. - Дел од поетскиот осврт на Васил Пујовски од Академик Анте Поповски.

## Творештво

* Светот на детскиот сон (поезија за деца, 1967)
* Пред божји суд (поезија, 1969)
* Кат Патон (поема за деца, 1972)
* Мижете да ве лажам (поезија за деца 1985)
* Ајде да се дружиме (тв-серија за деца, 1985)
* Сркај-кркај (поезија за деца, 1988)
* Било-небило (сказна, 1989)
* Кралот Кускуле Први (драма, 1992)
* Дајте музика (поезија за деца, 1994)
* Прва лига (поезија за деца, 1995)
* Ѕвездено дете (избор поезија, 1999)
* Ѕверка без мерка (поезија за деца, 2000)
* Дете голомеше (пиеса во стихови за деца, 2008)
* Алиса во земјата на чудата (драматизација, 2010)
* Јас, Ана и нејзиниот брат (збирка песни за деца, 2017)

## Надворешни врски
* Краток животопис на страницата на Друштвото на писателите на Македонија 

## Наводи


Категорија:Луѓе од Д’мбени
Категорија:Починати во 2019 година
Категорија:Починати во Скопје
Категорија:Македонски писатели за деца
Категорија:Македонски поети
Категорија:Македонски уредници
Категорија:Југословенски поети
Категорија:Југословенски уредници
Категорија:Членови на ДПМ
Категорија:Апсолвенти на универзитетот „Св. Кирил и Методиј“
Категорија:Деца бегалци
Тучепи

**Тучепи** () — село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија. Населено е со Македонци-муслимани, иако порано било со мешана вероисповед.

## Географија
Селото се наоѓа во македонската област Голо Брдо, на неколку стотини метри западно од границата со Македонија. Од другата страна, на 1&nbsp;км источно лежи селото Отишани во Општина Дебар. Крај селото во северен правец минува Остренски Поток по кој понасевер оди по државната граница и го добива името Мирешница пред да се влее во Црн Дрим кај Миреши.

## Историја
Во XIX век Тучепи било македонско село во Дебарската Каза на Отоманското Царство, во процес на исламизација. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Тучепи* (Toutchépi) е село со 20 домаќинства сочинети од 18 Македонци-муслимани (Торбеши) и 32 Македонци-христијани. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во Тучепи живееле 20 Македонци-христијани и 160 Македонци-муслимани.

По податоци на Бугарската егзархија, на крајот од XIX век православното население на *Тучепе* се состоело од 6 куќи со 21 жител, Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во *Тучене* (Toutchené) имало 32 православни Македонци, сите под егзархијата.

Според статистика на весникот „Дебарски глас“ во 1911 г. во Тучепи имало 4 македонски православни и 41 торбешка куќа. Според Георги Трајчев во 1911/12 г. во Тучепи имало 6 православни македонски куќи со 21 жител.

По Првата балканска војна во 1912 г. селото влегло во состав на Албанија.

Во отчет на Павел Христов, главен деец на бугарската просвета во Албанија, и Глигор Ошавков од 28 јануари 1914 г. „Отишани - Тучепи“ имало 5 православни македонски куќи.

Во извештајот на Сребрен Поп Петров, главен инспектор-организатор на бугарската црковно-училишна дејност во Албанија, во 1930 г. Тучепи се води како село со 50 куќи на Македонци-муслимани.

Сè до 2015 г. селото било во состав на Општина Острени.

## Поврзано
* Голо Брдо
* Дримколско-голобрдски дијалект

## Наводи

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Голо Брдо
Категорија:Булчица
Категорија:Македонски населби во Албанија
Којовец

**Којовец** или **Којовци** ( или *Kojaveci*) — село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија. Населено е со Македонци-муслимани, а порано било со мешана вероисповед.

## Географија
Селото е сместено во македонската област Голо Брдо. Лежи во поречието на Окштунска Река, југоисточно од Смолник и северно од Лешничани. На североисток се наоѓа горското подрачје Рамна Гора.

## Историја
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Којувци* (Coiuvtzi) било село со 20 домаќинства сочинети од 14 Македонци-муслимани (торбеши).

По Првата балканска војна во 1912 г. Којовец влегол во состав на Албанија.

Сè до 2015 г. селото било во состав на Општина Острени.

## Иселеништво
Според истражувањата направени во XX век, родови од Којовец има во следниве населени места:

* Гиновец, Голо Брдо: *Којовци*, православни
* Корошишта, Струшко: *Којовец/Коевец*, торбеши (21 куќа). Кон крајот на 1970-тите биле 13 куќи.
* Џепиште, Дебарско: *Гиновци*, православни. Пребегале од Којовец.

## Поврзано
* Голо Брдо
* Дримколско-голобрдски дијалект

## Наводи

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Голо Брдо
Категорија:Булчица
Смолник

**Смолник** или **Смолница** () — село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија. Населено е со Македонци-муслимани, но порано било со мешана вероисповед.

## Географија
Селото се наоѓа во македонската област Голо Брдо. Има Горно и Долно Маало, распоредени недалеку од левиот брег на Трновска Река, притока на Окштунска Река. На исток, преку второспоменатата река лежи Којовец, а на северозапад се издига планината Гулабица.

## Историја
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Смолница* (Smolnitza) било село со 15 домаќинства сочинети од 33 жители торбеши. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) *Смолник* е поставен во областа Голема Река (Грика Маде) и брои 100 жители.

По Првата балканска војна во 1912 г. Смолник влегол во новосоздадена Албанија.

Во извештајот на Сребрен Поп Петров, главен инспектор-организатор на бугарската црковно-училишна дејност во Албанија, во 1930 г. *Смолница* се води како село со 70 куќи на Македонци-муслимани.

Податоците на албанското МВР од 1935 г. говорат дека Смолник имало 49 македонски куќи со вкупно 242 жители, сите муслимани.

Според податок на М. Филиповиќ објавен во 1940 г. селото имало околу 20 куќи на торбеши, иако до неаодамна имало и православни, споменувајќи извесен Тодор во 1922 г. Покрај македонскиот, во Смолник бил застапен и албанскиот јазик.

Сè до 2015 г. селото било во состав на Општина Зрклени.

## Демографија

## Знаменитости

## Личности

## Поврзано
* Голо Брдо
* Дримколско-голобрдски дијалект

## Наводи

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Голо Брдо
Категорија:Булчица
Мало Острени

**Мало Острени** () — село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија. Населено е со Македонци од мешана вероисповед.

## Географија
Селото се наоѓа во македонската област Голо Брдо. Лежи на 1,5&nbsp;км југозападно од границата со Македонија, каде од другата страна е селото Отишани, Општина Дебар. На запад е Големо Острени, а на слично растојание на север е Тучепи. Крај селото во северен правец минува Остренски Поток по кој понасевер оди по државната граница и го добива името Мирешница пред да се влее во Црн Дрим кај Миреши.

## Историја
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Мало Острење* (Malo Ostrénié) било село од 90 домаќинства со 155 жители Македонци-муслимани (торбеши) и 103 Македонци-христијани. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во *Мало Острени* живееле 78 Македонци-христијани и 400 Македонци-муслимани. Второспоменатите биле во процес на албанизација:

Весникот „Дебарски глас“ во 1909 г. напишал:

Според статистика на весникот во 1911 г. во Мало и Големо Острени имало 14 македонски христијански куќи под врховенството на Бугарската егзархија и 230 торбешки куќи. Според Георги Трајчев во 1911/12 г. во *Малестрани* имало 12 македонски христијански куќи со 69 жители.

По податоци на егзархијата на крајот од XIX век во *Мало Острене* имало 12 православни куќи со 69 жители Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Мало Острени (Malo-Ostreni) имало 120 жители (христијани) под егзархијата.

### Во Албанија
По Првата балканска војна селото влегло во состав на Албанија.

Во отчет на Павел Христов, главен деец на бугарската просвета во Албанија, и Глигор Ошавков од 28 јануари 1914 г. *Малострени* имало 17 православни македонски куќи.

Во извештајот на Сребрен Поп Петров, главен инспектор-организатор на бугарската црковно-училишна дејност во Албанија, во 1930 г. Мало Острени се води како село со 100 куќи, од кои дел се православни Македонци, а останатите се торбеши.

Сè до 2015 г. селото било во состав на Општина Острени.

## Родови
Според Миленко Филиповиќ, православниот род *Јанковци* во Мало Острени бил доселен од Косовец.

## Поврзано
* Голо Брдо
* Дримколско-голобрдски дијалект

## Наводи

## Надворешни врски
* „Старче, којн’че и цар“ (str. 149-150)  — приказна од Мало Острени на месниот дијалект

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Голо Брдо
Категорија:Булчица
Категорија:Македонски населби во Албанија
Пасинки

**Пасинки** — село во Албанија.
## Историја
Пасинки или Писанки(Песни) — село во областа Булчица,Дебарско Голо Брдо

## Географија
Селото Пасинки или Писанки(Песни) се наоѓа на Голо Брдо,Дебарско

## Демографија
Селото Пасинки или Писанки(Песни) било чисто Македонско сè до XIII век кога започнало ниселување на мештаните  ,пред сè заради економски,но и социјален,а подоцна и политички интереси. Денес селото е иселено и се наоѓа на територија на денешна Република Албанија.

### Родови
Како православни родови во селото се спомнуваат: *Новаковци* (доселени се од Арнаутлук, од нив има иселеници во Скопје), *Буцовци* (и они најверојатно се од Арнаутлук), *Тановци и Шатревци*.

## Култура
Пасинки е стар македонски поим и дава до знаење дека станува збор за музички надарени жители.

## Личности

* Фидан Аврамов Божиновски — македонски револуционер од ВМОРО.

## Иселеништво
Православни иселеници од Пасинки има во Скопје, Дебар, Грција, Бугарија и во ресенското село Јанковец (*Аврамовци*).

## Поврзано
* Список на села во Албанија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Голо Брдо
Категорија:Булчица
Категорија:Македонски населби во Албанија
Гиновец

**Гиновец** (месно: *Гинеец* или *Гиноец*; ) — село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија. Населено е со Македонци од мешана вероисповед и развиена на национална свест.

## Географија
Селото се наоѓа во областа Голо Брдо, на југоисточното подножје на Гиновечка Планина (*Mali i Gjinovecit*). Лежи околу 3&nbsp;км западно од границата со Македонија и 4&nbsp;км од струшкото село Дренок. Од селото извира Требишка Река, која на североисток продолжува низ Требишта, ја преминува границата и се влева во Дебарското Езеро.

## Историја
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Гиневиц* (Ghinevitz) е село со 90 домаќинства со 134 Македонци-христијани и 118 Македонци-муслимани (Торбеши). Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во *Гинеец* имало 210 Македонци-христијани.

На почетокот на XX век во селото се наметнала бугарската пропаганда. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. христијанското население во *Гиневец* (Guinevetz) се состоело од 208 Македонци, сите потчинети на Бугарска егзархија.

Според статистика на весникот „Дебарски глас“ во 1911 г. во *Гиневец* имало 26 македонски куќи под егзархијата и 45 торбешки куќи. Според Георги Трајчев во 1911/12 г. во *Гиноец* имало 35 македонски христијански куќи со 176 жители и во него работеле црква и училиште. Денешната селска црква „Св. Никола“ е изградена во 1911 г. за што сведочи нејзиниот ктиторски натпис, и е единствената преостаната од трите цркви кои некогаш ги имало во селото. Во оваа црква служел попот Станко Илија Која, православен деец на Македонците во Голо Брдо.

По Првата балканска војна селото влегло во состав на Албанија. Поради албанските немири од септември 1913 г. во Македонија пребегале 18 куќи,  кои заедно со други бегалци од Албанија се сместени во селата Бомово, Коњари и Селокуќи.

Во извештајот на Сребрен Поп Петров, главен инспектор-организатор на бугарската црковно-училишна дејност во Албанија, во 1930 г. *Гинеец* се води како село од 70 куќи, од кои дел се на православни Македонци, а дел се торбешки.

Сè до 2015 г. селото било во состав на Општина Требишта.

## Демографија

### Родови
Гиновец е македонско село.

Како православни родови се спомнуваат: *Караџевци, Филковци, Трајовци, Којовци* (доселени се од селото Којовци крај Лешничани), *Говедаровци, Марковци* (доселени од дебарското село Бомово).

Главни муслимански родови во селото се: *Башовци* (имаат православни роднини во струшкото село Дренок), *Суљковци* и др.

## Знаменитости
* Црква „Св. Никола“ од 1911 г.
* Селска џамија

## Иселеништво
Од православните иселеници има во Скопје, струшкото село Дренок (*Башовци*).

## Личности
* Станко Илија Која (1889 - 1941) — православен македонски деец и селски свештеник
* Вело Цфарку (р. 1935) — писател во Албанија

## Поврзано
* Голо Брдо
* Дримколско-голобрдски дијалект

## Наводи

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Голо Брдо
Категорија:Булчица
Категорија:Македонски населби во Албанија
Студена

**Студена** — село во Албанија.
## Географија

## Историја
Селото се наоѓа во областа во областа Голо Брдо

## Демографија

## Култура

## Личности

## Поврзано
* Список на села во Албанија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Албанија
Радоешта

**Радоешта** (**Радоишта** или **Радовишта**) — село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија. Населено е со Македонци-муслимани, иако порано било со мешана вероисповед.

## Географија
Селото се наоѓа во македонската област Голо Брдо, на 2&nbsp;км (по воздушна линија) западно од Тучепи 3&nbsp;км од границата со Македонија, каде од другата страна е торбешкото село Отишани, Општина Дебар.

Некои од селските маала се Беѓовци, Бојаџиовци, Симановци и Тропчаништа. Последно споменатото порано било одделно село.

## Историја
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. *Радовишта* (Radovichta) било село со 35 домаќинства, со 52 жители Македонци-муслимани (Торбеши) и 54 жители Македонци-христијани. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во *Радовешта* живеат 120 жители, сите Македонци-муслимани.

Весникот „Дебарски глас“ во 1909 г. напишал:

По Првата балканска војна во 1912 г. селото влегло во состав на Албанија.

Во извештајот на Сребрен Поп Петров, главен инспектор-организатор на бугарската црковно-училишна дејност во Албанија, во 1930 г. *Радовиш* се води како село од 70 куќи, сите Македонци-муслимани.

Сè до 2015 г. селото било во состав на Општина Острени.

## Знаменитости
* Радоешка џамија

## Личности
* Јаков Јанковски — општественик, во 1902 г. ја завршил Солунската машка гимназија
* Фаик Курти (1938 – 2006) — балетан и кореограф во Албанија

## Поврзано
* Голо Брдо
* Дримколско-голобрдски дијалект

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Голо Брдо
Категорија:Булчица
Категорија:Македонски населби во Албанија
Љуболеш

**Љуболеш** или **Љуболези** () — село во општината Булчица на Дебарскиот округ, источна Албанија. Спаѓа во македонската погранична област Голо Брдо.

## Географија

## Историја

## Демографија

## Култура

## Личности

## Поврзано
* Список на села во Албанија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Албанија
Категорија:Голо Брдо
Категорија:Булчица