open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Кушкулија

**Кушкулија** — село во Општина Василево, Струмичко. Денес нема жители.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа на крајниот северен дел од Струмичкото Поле и северно од Василево. Лежи помеѓу Нивичино на југоисток и Подареш на запад.

## Историја
Подрачјето околу Кушкулија е населено барем уште од средниот век, за што сведочи некрополата на наоѓалиштето Готен околу 5&nbsp;км североисточно од селото.

Во XIX и XX век Кушкулија било чисто турско село во Радовишката каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. *Кушкули* имало 75 жители Турци.

Според османистот Димитар Гаџанов во 1916 г. во *Кушкуља* живееле 99 Турци.

На 5 јуни 1944 г., за време на Мајската (Пролетна) офанзива во судир со бугарската војска во Кушкулија загинал македонскиот комунист и композитор Панче Пешев.

## Демографија
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 200 Турци.

Во периодот од почетокот до средината на XX век селото доживеало голем пораст. Ова траело сè до 1950-тите кога речиси целото население се иселило во Турција. Во 1961 г. во него останале само 4 лица, а во текот на следните години Кушкулија е наполно напуштена. Според пописот од 2002 година, Кушкулија немала ниеден жител.

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Готен — некропола од средниот век

## Личности
* Панче Пешев (1915 – 1944) — партизан, деец на НОВМ

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Струмички села
Категорија:Села во Општина Василево
Категорија:Раселени села во Македонија
Старо Балдовци

**Старо Балдовци** — село во Општина Босилово, во околината на градот Струмица.

## Географија и местоположба

[thumb|лево|[ОУ „Гоце Делчев“ - Старо Балдовци|ОУ „Гоце Делчев“]]
thumb|десно|Џамија во селото

Старо Балдовци се наоѓа во југоисточниот дел на Република Македонија, во средишниот дел на Струмичка Котлина и во централниот дел на Општина Босилово. Во близина на селото, од неговата западна страна поминува патот Струмица-Берово, додека десно поминува патот Струмица-Ново Село.

Надморската височина во селото е 220 метри, додека селото зафаќа површина од 3,7&nbsp;км2. Од нив, 326 хектари се обработливо земјиште

## Историја
### Отоманско Царство

Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото се состоело од 20 семејства од кои 74 Македонци Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 105 жители Турци и 50 Македонци. Како чисто турско село населбата е обележана на Етнографската карта од 1912 година, со името Секирник.

### Царство Бугарија

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Царство Бугарија. Според Димитар Гаџанов во 1916 година во Старо Балдовци живееле 27 Турци.

### Југославија

По крајот на Првата светска војна, според Нејскиот мировен договор, селото било вклучено во составот на Кралство СХС, заедно со Струмичкиот регион. По крајот на Втората светска војна, селото било вклучено во рамките на СФРЈ.

### Македонија

По распаѓањето на СФРЈ, селото формално било вклучено во составот на Република Македонија. Според територијалната организација на Република Македонија, селото припаѓа на Општина Босилово.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 100 Македонци.

Во 1961 година селото Старо Балдовци имало 181 жител. Во 1994 година во селото живееле 262 луѓе, од кои 140 Македонци и 122 Турци.

Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 264 жители, од кои 116 Македонци, 124 Турци и 24 останати.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 422 жители, од кои 90 Македонци, 222 Турци, 1 Ром и 109 лица без податоци.
 

## Редовни настани

## Општествени установи
* ОУ „Гоце Делчев“
* Џамија

## Самоуправа и политика

### Избирачко место

Во селото постои избирачкото место бр. 1816 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 217 гласачи.

На Македонски парламентарни избори во 2020 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 240 гласачи.

## Наводи

## Надворешни врски
* Општина Босилово


Категорија:Села во Општина Босилово
Категорија:Струмички села
Категорија:Села во Македонија
Дорломбос

**Дорломбос** — село во Општина Струмица, во околината на градот Струмица. 
## Географија и местоположба

Дорломбос се наоѓа во југоисточниот дел на Република Македонија. Од најблискиот град Струмица е оддалечен 20 километри.

Селото граничи со Куклиш, Орманли, Мемешли, Прстен, Булунтули, Бајрамбос, 
Свидовица

Надморската височина во селото е 600 метри а површината на селото изнесува 1156&nbsp;ха.

## Историја
Според податоците на бугарските етнографи од XIX век, селото било чисто турско. Селото било дел од Дојранската каза на Отоманското Царство. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото имало 120 домаќинства со 250 Турци.

На 13 август 1951 година на планината Беласица, близу селото Дорломбос биле убиени петте струмички студенти: Ѓорѓи Јармов, Мирко Пецев, Борис Белев, Стево Топчев и Ѓорги Костуранов, од страна на УДБА поради прогресивните идеи за независна Македонија, а под образложение дека сакале илегално да пребегаат во Грција.

## Стопанство

Претежно занимање на населението е земјоделство и сточарство. Обработливото земјиште во селото зафаќа површина од 120&nbsp;ха.

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Дорломбос живееле 550 жители, сите Турци.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 400 Турци.

Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 117 жители, сите Турци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 52 жители, од кои 1 Албанец, 49 Турци, 1 останат и 1 лице без податоци.

## Општествени установи

* Подрачно Основно училиште Даме Груев

## Самоуправа и политика

### Избирачко место

Во селото постои избирачкото место бр. 1834 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 59 гласачи.

На Македонски парламентарни избори во 2020 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 63 гласачи.

## Културни и природни знаменитости

* Џамија „Хамид Хусеин“

## Редовни настани

## Личности
* На 13 август 1951 година кај селото биле убиени Петте струмички студенти.

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Струмички села
Категорија:Села во Македонија
Категорија:Села во Општина Струмица
Категорија:Беласица
Свидовица

**Свидовица** — село во Општина Струмица, во областа Подгорје, во околината на градот Струмица.

## Географија и местоположба
[thumb|десно|[Црква „Вознесение Христово“ - Свидовица|Црква „Вознесение Христово“]]
[thumb|десно|[ОУ „Даме Груев“ - Свидовица|ОУ „Даме Груев“]]
thumb|десно|Куќа во селото

Свидовица се наоѓа во југоисточниот дел на Република Македонија, во подножјето на планината Беласица, југоисточно од градот Струмица, во непосредна близина на село Куклиш. Од најблискиот град Струмица е оддалечен 9 километри.

Надморската височина во селото е 250 метри а површината на селото изнесува 1205&nbsp;ха.

Селото се граничи со Куклиш, Сачево, Дорломбос, Муртино, Булунтули.

## Историја

Според една стара легенда, за време на Битката на Беласица во 1014 година, во редовите на самуиловата војска имало и многу војници од Струмичката област, како и од тогашното село Ораше (денешна Свидовица). Во оваа крвава битка загинале сите мажи од селото Ораше. Жените останале вдовици или на српски (сви-вдовици). Легендата вели дека со комбинација на тие два збора, тогашното село Ораше било преименувано во денешна Свидовица.

Кога овие простори биле завладеани од Османлиите, селото Свидовица станало чифлик. Христијанското население било истиснато од муслиманите, поради што морало да се пресели во соседното село Куклиш. Така Свидовица било чисто турско село до Првата светска војна кога голем број од муслиманското население се вратило назад во Турција.

Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Свидовица се состоела од 400 жители Македонци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година *Свидовица* имало 1350 жители Македонци.

## Стопанство

Претежно занимање на населението е земјоделство и сточарство. Обработливото земјиште во селото зафаќа површина од 331&nbsp;ха.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 350 Турци и 150 Македонци.

Според пописот од 2002 година, во Свидовица живеат 325 жители и претставува средна по големина населба, со континуирано намалување на бројот на жители.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 292 жители, од кои 247 Македонци, 10 Турци и 35 лица без податоци.

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:

## Општествени установи
* ОУ „Даме Груев“
## Самоуправа и политика

### Избирачко место

Во селото постои избирачкото место бр. 1836 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 264 гласачи.

На Македонски парламентарни избори во 2020 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 265 гласачи.

## Културни и природни знаменитости
* Црква „Вознесение Христово“

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Општина Струмица
Категорија:Струмички села
Категорија:Села во Македонија
Категорија:Беласица
Три Води

**Три Води** — село во Општина Струмица.

## Географија и местоположба

Три Води се наоѓа во југоисточниот дел на Република Македонија. Од најблискиот град Струмица е оддалечен 6 километри.

Надморската височина во селото е 420 метри а површината на селото изнесува 712&nbsp;ха.

Селото се граничи со Куклиш, Раборци, Орманли, Костурино, Струмица.

## Историја

Во османлиско време, селото претставувало чифлик на Зеин Усеин-бег од Радовиш а подоцна на Исим-ќаја. Во текот на 1904 година по одлука на окружниот комитет на ВМОРО биле запалени зградите во чифликот со селото. За извршување на овие дејства биле задолжени учителите Петар Хаџи Јорданов и Костадин Самарџиев. Иако во акцијата учествувала и селска милиција, палењето на чифликот било прикажано за дело само на четите. Поради тоа кајмакамот само привремено затворил некои селани, од кои меѓутоа, не успеал да извлече ништо поконкретно за оваа акција.

## Стопанство

Претежно занимање на населението е земјоделство. Обработливото земјиште во селото зафаќа површина од 23&nbsp;ха.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 100 Македонци.

Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 12 жители и 4 домаќинства, сите Македонци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости
* Црква „Св. Елисавета“
* Викенд населба
* Три извори на сред село

## Редовни настани

## Личности
* Ѓорги Митушев

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Општина Струмица
Категорија:Струмички села
Категорија:Села во Македонија
Категорија:Беласица
Категорија:Раселени села во Македонија
Сачево

**Сачево** — село во Општина Струмица, во околината на градот Струмица.
[thumb|десно|[Црква „Св. Илија“ - Сачево|Црквата Свети Илија]]
[thumb|десно|[ОУ „Маршал Тито“ - Сачево|ОУ „Маршал Тито“]]

## Географија и местоположба

Сачево се наоѓа во југоисточниот дел на Република Македонија. Од најблискиот град Струмица е оддалечен  6 километри.

Надморската височина во селото е 216 метри а површината на селото изнесува 305&nbsp;ха.

Селото граничи со Куклиш, Свидовица, Муртино, Робово, Градско Балдовци, Дабиле.

## Историја

## Стопанство

Претежно занимање на населението е земјоделство. Обработливото земјиште во селото зафаќа површина од 236&nbsp;ха.

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Сачево живееле 280 жители, сите Македонци. Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, во 1905 година во Сачево имало 280 Македонци, патријаршисти.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 300 Македонци.

Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 540 жители, сите Македонци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 443 жители, од кои 418 Македонци, 1 Албанец и 24 лица без податоци.

## Општествени установи
* Основно училиште Маршал Тито
## Самоуправа и политика

### Избирачко место

Во селото постои избирачкото место бр. 1839 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на месна заедница.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 436 гласачи.

На Македонски парламентарни избори во 2020 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 435 гласачи.

## Културни и природни знаменитости

* Црква Св.Илија
* Селска чешма

## Редовни настани

## Личности

* Гале Галев (р. 11 февруари 1943) - македонски правник, универзитетски професор и поранешен министер за образование во владата од 1998 година

## Култура и спорт
* ФК Сачево

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Општина Струмица
Категорија:Струмички села
Категорија:Села во Македонија
Категорија:Села со слава Илинден во Македонија
Држани

**Држани** (понекогаш *Држанци*) — село во Општина Радовиш. Денес селото е целосно раселено.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа североисточно од Радовиш. Сместено е на јужната падина на планината Плачковица, на надморска височина од 700&nbsp;м.

## Историја
Во XIX век Држани било турско село во Радовишката каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. *Дражејца (Дражанци)* имала 100 жители, сите Турци.

Според османистот Димитар Гаџанов во 1916 г. во *Држанци* живееле 194 Турци.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 200 Турци.

Населението на селото драстично опаднало во 1950-тите години поради иселувањето на Турците. Така, од 284 жители во 1953 г. се свело на само 21 жител на пописот од 1961 г. Во текот на следната деценија бројот на жители се располовил, за селото да биде наполно испразнето во текот на 1970-тите. Според пописот од 2002 година, Држани немало ниеден жител. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Радовишки села
Категорија:Села во Општина Радовиш
Категорија:Раселени села во Македонија
Дурутлија

**Дурутлија** (или *Дурутли*) — село во Општина Радовиш, источна Македонија. Денес нема жители.

## Географија и местоположба
Селото е сместено на јужната падина на Плачковица. Атарот е мошне скромен, со површина од .

## Историја
Во XIX век Дурутлија било турско село во Радовишката каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. *Дурутли* имало 50 жители, сите Турци.

Според османистот Димитар Гаџанов во 1916 г. во *Дуруќој* живееле 68 Турци.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 25 до 50 Турци.

Во текот на 1950-тите селото е наполно напуштено, веројатно поради иселувањето на Турците од Македонија. Според пописот од 2002 година, Дурутлија немала ниеден жител. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Радовишки села
Категорија:Села во Општина Радовиш

Категорија:Раселени села во Македонија
Каралобоси

**Каралобоси** — село во Општина Радовиш, во областа Јуруклак, во околината на градот Радовиш.

## Географија и местоположба

## Историја

## Стопанство

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Каралобаси живееле 125 жители, сите Турци.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 100 Турци.

Селото е наполно иселено по 1953 година, кога броело 146 жители, сите Турци.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Радовишки села
Категорија:Села во Општина Радовиш

Категорија:Раселени села во Македонија
Ќоселија

**Ќоселија** — село во Општина Радовиш, источна Македонија. Денес нема жители.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во источниот дел на општината, североисточно од градот Радовиш. Лежи на јужните падини на планината Плачковица над селото Сариѓол, на надморска височина од 780&nbsp;м. Атарот е мал, со површина од . Во селото извира поток кој тече на југ, и пред с.&nbsp;Ораовица се слева со друг поток, образувајќи ја реката Ступница.

## Историја
Во XIX век Ќоселија било турско село во Радовишката каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. *Ќосели* имало 100 жители, сите Турци.

Според османистот Димитар Гаџанов во 1916 г. во *Ќуселии* живееле 156 Турци.

## Население

Во периодот пред Втората светска војна, населението на Ќоселија доживеало пораст и продолжило со умерен раст по војната. Ова се променило во 1950-тите кога целото село е испразнето, веројатно поради иселувањето на Турците од Македонија. Според пописот од 2002 година, Ќоселија немала ниеден жител. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Радовишки села
Категорија:Села во Општина Радовиш
Категорија:Раселени села во Македонија
Сариѓол

:*За истоимената област во Егејска Македонија, погл. [[Сариѓол (област)]].*

**Сариѓол** — село во Општина Радовиш, источна Македонија. Денес нема жители.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа на југозпадната падина на Плачковица, оддалечено 11 километри источно од Радовиш. Атарот зафаќа површина од  Источно од селото тече реката Сирава, која се влева во Плавија (Плаваја) на јужниот крај од атарот.

## Историја
Во XIX век Сариѓол било турско село во Радовишката каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. *Сари Ѓол* имал 75 жители, сите Турци.

Според османистот Димитар Гаџанов во 1916 г. во *Сари ѓол* живееле 124 Турци.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 100 Турци.

Во првите децении на XX век населението на Сариѓол значително нараснало, што се гледа од податокот на Гаџанов, како и од првите два пописа по Втората светска војна. Ова се променило во 1950-тите кога целото село е испразнето, веројатно поради иселувањето на Турците од Македонија.

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Радовишки села
Категорија:Села во Општина Радовиш
Категорија:Раселени села во Македонија
Загорци

**Загорци** — село во Општина Конче, во околината на градот Радовиш.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа меѓу Конечка Планина и Смрдеш во Општина Конче.

## Историја
Местото е населено уште од железното време, за што сведочат остатоците од населба на наоѓалиштето Манастир кое се наоѓа на 200-300&nbsp;м југоисточно од селото.

Селото во  век било дел од Радовишката каза на Отоманското Царство.

## Население

Според податоците на бугарскиот етнограф Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, селото имало 210 жители, сите Македонци. Според податоци на секретарот на егзархијата, Димитар Мишев (*[[La Macédoine et sa Population Chrétienne]]*), во селото во 1905 година живееле 232 жители.

Според пописот од 2002 година, селото имало население од 10 жители, сите Македонци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 1 жител, Македонец.

### Родови

Загорци е македонско село.

Според истражувањата од 1928 година, родови во селото.

* **Староседелци:** *Калешковци (6 к.). Анчовци (9 к.). Стојчовци (6 к.). Гоговци (2 к.) и Бочваровци (2 к.)*

## Општествени установи
* Црква „Св. Ѓорѓи“

## Самоуправа и политика

Селото влегува во рамките на Општина Конче, една од ретките општини во Македонија, која не била променета по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било исто така во рамките на Општина Конче.

Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Радовиш. Селото припаѓало на некогашната општина Радовиш во периодот од 1957 до 1965 година, додека во периодот 1955-1957 припаѓало на тогашната општина Конче.

Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Лакавица, во која покрај селото Загорци, се наоѓале и селата Балталија, Брест, Гарван, Гарочино, Лакавица, Лескоица, Липов Дол, Љуботен, Ново Село, Пиперово, Пухче, Скоруша, Степанци, Суво Грло, Танатарци, Чифлик и Шопур. Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната Општина Загорци, во која влегувале селата Гарван, Долни Радеш, Загорци и Скоруша.

### Избирачко место

Во селото постои избирачкото место бр. 1615 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватен објект.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место бил запишан вкупно 1 гласач.

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Манастир — населба од железното време и средновековен сакрален објект

## Поврзано
* Лакавичко
* Општина Конче
* Радовиш

## Наводи

## Надворешни врски

* [Сателитска снимка на Загорци](https://maps.google.com/maps?q=%D0%97%D0%B0%D0%B3%D0%BE%D1%80%D1%86%D0%B8,+%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0&hl=mk&ie=UTF8&ll=41.548086,22.304864&spn=0.00436,0.010568&sll=41.56261,22.355375&sspn=0.004359,0.010568&t=h&hnear=Zagorci,+Macedonia+(FYROM)&z=17) на Карти на Гугл

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Радовишки села
Категорија:Села во Општина Конче
Шаинташ

**Шаинташ** — село на планината Плачковица, Општина Радовиш, источна Република Македонија. Денес селото е целосно иселено, во него постојат само неколку вили, кои се користат повремено за одмор. Исто така, околината на село Шаинташ се користи за сечење дрва за огрев и мебел, садење планински земјоделски култури - како компир, сточарство и слично.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Радовишки Шоплук, оддалечено 10 км североисточно од општинскиот центар Радовиш. Селото е сместено на надморска височина од 1.000 метри.

Атарот на Шаинташ зафаќа простор од 16,1 км2.

## Историја
Во XIX век Шаинташ е мало, целосно македонско село во Радовишката каза на Османлиското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, Шаинташ имало 80 жители, сите Македонци.

Во почетокот на XX век мнозинството од жителите на селото се под владетелство на егзархијата. Според податоци на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Шаин Таш (Chaïn-Tache) има 80 македонски жители.

При избувнувањето на Балканската војна во 1912 година еден човек од Шаинташ е доброволец во Македонско-одринското ополчение. По Втората балканска војна во 1913 година селото останува во Србија.

## Стопанство
Жителите на селото се занимавале со сточарство и земјоделство.

## Демографија

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 200 Македонци.

Денес селото е целосно иселено. Во минатото, селото било со мал број на жители. Околу 1905 година во селото имало 80 жители. Речиси сите жители во педесеттите и шеесеттите години на XX век се преселиле во селото Ораовица и во Радовиш.

### Родови
Шаинташ било македонско село

Според истражувањата од 1928 година, родови во селото.

* **Доселеници:** *Стојановци (6 к.)* доселени се пред 300 години од селото Пресека кај Кочани; *Крстовци со Пецовци (9 к.)* доселени се од селото Козбунар, во исто време со претходниот род; *Стевановци со Ѓоргевци (7 к.)* доселени се во исто време со претходните два рода од селото Вртешка кај Штип; *Лазаревци (3 к.) и Пецовци (3 к.)* доселени се од селото Смиланци.

## Самоуправа и политика
Центарот на село Шаинташ е град Радовиш.

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
*Гробишта — средновековна некропола

## Редовни настани

## Родени во Шаинташ
* Стојмен Илиев - македоно-одрински војник, жител на Радовиш, 4 чета на 3 солунска дружина, рант на 17 јуни 1913 година

## Култура и спорт

## Иселеништво
Денес селото е целосно иселено. Повеќето од жителите на Шаинташ се иселиле во Радовиш и село Ораовица.

## Надворешни врски
* Село Шаинташ на Google Maps

## Наводи


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Радовишки села
Категорија:Села во Општина Радовиш
Категорија:Раселени села во Македонија
Чешме Маале

**Чешме Маале** — раселено село во Општина Радовиш, во околината на градот Радовиш.

Денес, во месноста на некогашното село, долж регионалниот пат 2431 се наоѓаат неколку преостанати објекти.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа во средишниот дел на територијата на Општина Радовиш, сместено во областа Јуруклак. Со оглед на тоа што селото е сместено на јужната падина на планината Плачковица, селото е планинско, сместено на надморска височина од 1.000 метри. Селото се наоѓа северно од градот Радовиш.

Низ самото село поминува регионалниот пат 2431.

## Историја

Според истоименото археолошко наоѓалиште во близина на селото, може да се потврди дека во атарот на селото постоел живот уште во дамнина.

## Стопанство

Атарот на селото зафаќа простор од 7,1&nbsp;км2.

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Чешме Маале живееле 75 жители, сите Турци.

Според османистот Димитар Гаџанов во 1916 г. во *Чешме махале* живееле 130 Турци.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 100 Турци.

Во 1970-тите селото целосно е напуштено.

Според пописот од 2002 година, Чешме Маале немало ниеден жител. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.

## Самоуправа и политика

Во  век, Чешме Маале било село во Радовишката каза на Отоманското Царство.

Селото влегува во рамките на Општина Радовиш, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година со Општина Подареш. Во периодот од 1996-2004 година, селото било исто така во рамките на Општина Радовиш.

Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Радовиш.

Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната општина Калаузлија, во која покрај селото Чешме Маале, се наоѓале селата Али Лобаси, Држанци, Калаузлија, Каралобаси, Караџалар, Шаинташ и Штурово. Општината Калаузлија постоела и во периодот 1950-1952, во која влегувале селата Али Лобаси, Држанци, Калаузлија, Каралобоси, Караџалар, Штурово и Чешме Маале.

### Избирачко место

Селото е опфатено во избирачкото место бр. 1605 според Државната изборна комисија, сместено во простории на основното училиште во селото Калаузлија. Во ова изборно место се опфатени селата Али Лобаси, Држани, Калаузлија, Каралобоси, Караџалар и Чешме Маале.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 219 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 229 гласачи.

## Културни и природни знаменитости

;Археолошки наоѓалишта
* Чешме Маале

## Галерија


Податотека:Куќа во Чешме Маале 2.jpg|Куќа во месноста
Податотека:Куќа во Чешме Маале.jpg|Куќа во месноста
Податотека:Чешма во Чешме Маале 2.jpg|Спомен-плоча на чешмата
Податотека:Чешма во Чешме Маале.jpg|Некогашна чешма во месноста


## Наводи

## Поврзано
* Јуруклак
* Општина Радовиш
* Радовиш

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Радовишки села
Категорија:Села во Општина Радовиш
Категорија:Раселени села во Македонија
Долни Радеш

**Долни Радеш** — село во Општина Конче, во околината на градот Радовиш. Селото е иселено и според пописот од 2002 година нема жители.

## Географија и местоположба

Селото се наоѓа меѓу планините Смрдеш и Конечка Планина. Се наоѓа на крајбрежјето на вештачкото езеро Мантово.

Во 2013 година селото за првпат во своето постоење добило електрична енергија.

## Историја

Селото во  век било дел од Радовишката каза на Отоманското Царство.

## Население

Според податоците на бугарскиот етнограф Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, селото имало 200 жители, сите Турци, додека селото Горни Радеш имало 50 жители Македонци.

По Втората светска војна, селото било постојано населено само од Македонци.

Селото било целосно напуштено во текот на 1990-тите години.

Според пописот во 2002 година, селото Долни Радеш било целосно раселено и немало постојано население. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.

## Самоуправа и политика

[мини|300п|десно|Панорамски поглед на селото заедно со езерото [Мантово (езеро)|Мантово]]

Селото влегува во рамките на Општина Конче, една од ретките општини во Македонија, која не била променета по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било исто така во рамките на Општина Конче.

Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Радовиш. Селото припаѓало на некогашната општина Радовиш во периодот од 1957 до 1965 година, додека во периодот 1955-1957 припаѓало на тогашната општина Конче.

Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Конче, во која покрај селото Долни Радеш, се наоѓале и селата Габревци, Горно Липовиќ, Долно Липовиќ, Конче, Лубница, Негреновци и Ракитец. Во периодот 1950-1952, селото било дел од Општина Загорци, во која влегувале селата Гарван, Долни Радеш, Загорци и Скоруша.

### Избирачко место

Селото е опфатено во избирачкото место бр. 1614 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на месна заедница на селото Скоруша.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 2 гласачи.

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
*Ајушова Бавча — населба од железното време;
*Ѓуров Дол — тумул од железното време;
*Трескавец — средновековна некропола
*Ханче - Ан — средновековна некропола;

## Личности

;Родени во Долни Радеш
* Павле Трајанов (р. 1952) — македонски политичар

## Поврзано
* Радовишко Поле
* Општина Конче
* Радовиш

## Наводи

## Надворешни врски

* [Сателитска снимка на Долни Радеш](https://maps.google.com/maps?q=%D0%94%D0%BE%D0%BB%D0%BD%D0%B8+%D0%A0%D0%B0%D0%B4%D0%B5%D1%88,+%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0&hl=mk&ie=UTF8&ll=41.56261,22.355375&spn=0.004359,0.010568&sll=41.504142,22.458694&sspn=0.008726,0.021136&t=h&hnear=Dolni+Radesh,+Macedonia+(FYROM)&z=17) на Карти на Гугл


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Радовишки села
Категорија:Села во Општина Конче
Категорија:Раселени села во Македонија
Едеклерци

**Едеклерци** — село во Општина Штип, во околината на градот Штип.

## Географија и местоположба

## Историја

## Стопанство

## Население

Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов (Македонија, Етнографија и статистика) од 1900 година, селото Едеклерци имало 40 жители, сите Македонци. Според секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) од 1905 година, во Едеклерци имало 32 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.

Селото е целосно раселено по 1961 година, кога броело само 10 жители, сите Македонци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Штипски села
Категорија:Села во Општина Штип

Категорија:Раселени села во Македонија
Селце

**Селце** означува деминутивна форма на именката село. Како топоним се сретнува за:

;Села во Македонија
* Селце во Тетовско
* Селце во Прилепско
* Селце во Крушевско
* Селце во Штипско
* Селце во Ростушко
* Селце Кеч во Тетовско

;Села во Егејска Македонија
* Селица (или Селце) во Населичко, Егејска Македонија, денес во Грција

;Археолошки наоѓалишта
* Селце во селото Брждани, Кичевско
Три Чешми

**Три Чешми** (влашки: *Treili Shopati*) — населба  во Општина Штип.

## Географија и местоположба
Оваа млада по постанок, но голема населба се наоѓа на територијата на Општина Штип, недалеку во северен правец од градот, на оддалеченост од околу 4&nbsp;км и лежи непосредно до регионалниот пат Штип – Велес. Населбата е рамничарска на надморска височина од 320 метри. Атарот зафаќа простор од 10,8&nbsp;км2. На неа обработливо земјиште зазема површина од 646 хектари, на пасиштата отпаѓаат 70 хектари. Меѓутоа, голем дел од населението работи во фабриките кои се наоѓаат во градот Штип и дејствуваат во дневните миграциони движења на релација приградска населба – град.
Во населбата работи деветгодишно училиште, има амбуланта, фабрички погон, услужни објекти (пошта), споменик од НОБ, а снаселбата има и урбанистички план, според кој од неколку куќи населбата се развило во современо населено место.

## Историја

Место на ова село било населено уште од римско време, за што сведочи наоѓалиштето „Три Чешми“ на 500 м југоисточно од селото.

Денешната населба датира од 1949/50 година. Во раните години населбата била нарекувана **Сто Куќи**. На истата територија биле изградени станбени објекти кои биле доделени на жртвите на Македонскито егзодус од 1948. Подоцна со добивање на планови за доизградба населбата била проширена, во сколоп на нејзината изградба овде влегуваат Поштата, Приградската амбуланта, Црквата „Св. Илија“ како и основното училиште под име „Јосип Броз Тито“, подоцна променето во „Борис Кидрич“, но сепак и ова име не останува за долго за на крај подрачното основно училиште да го добие името ПОУ „Гоце Делчев“.

Во склоп на Три Чешми постоел и Земјоделско-индустриски комбинат „Црвена Ѕвезда“ кој запирел со работа веднаш по растурањето на Југославија.

## Стопанство

## Население

На пописот од 2002 година, селото имало 1.065 жители и претставува голема населба.

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 947 жители, од кои 808 Македонци, 88 Власи, 3 Срби, 2 останати и 46лица без податоци.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

## Културни и природни знаменитости

;Археолошки наоѓалишта
* Три Чешми — археолошко наоѓалиште во селото, населба од римско време

Црквена и слава на населбата е Свети Илија на 2 август.

## Личности
мини|Црквата "Свети Илија" - 2021

## Култура и спорт
* ФК Три Чешми — фудбалски клуб основан во 1950 г. Има играно во Втората македонска фудбалска лига.

## Иселеништво
## Наводи

## Надворешни врски

* Сите патишта водат низ Три Чешми  - репортажа во Дневник

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Штипски села
Категорија:Села во Општина Штип
Сушево (Штипско)

**Сушево** — село во Општина Штип, во околината на градот Штип.

## Географија и местоположба
Населбата се наоѓа на северозападниот дел на територијата на Општината Штип, недалеку од градот, на оддалеченост од околу четири километри. Селото е рамничарско, на надморска височина од 380 метри.

Атарот зафаќа простор од 4,4 км2. На него пасиштата заземаат површина од 248 ха, а на обработлив- ото земјиште отпаѓаат 144 ха.

## Историја
Во XIX век, селото било дел од Штипската каза на Скопскиот Санџак, како дел од Косовскиот Вилает на Османлиското Царство.

## Стопанство
Селото има полјоделско-сточарска функција.

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Сушево живееле 70 жители, сите Македонци.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 25 до 50 Власи.

Сушево е мало село, коешто во 1961 година броело 107, а во 1994 година 20 жители, и е во фаза на раселување.

Според пописот од 2002 година, населението на Сушево броело 11 жители, сите Власи.

Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.

## Општествени установи

## Самоуправа и политика

### Избирачко место

Во селото постои избирачкото место бр. 1337 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватен објект. Во ова избирачко место е опфатено и селото Доброшани.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 7 гласачи.

## Културни и природни знаменитости

## Редовни настани

## Личности

## Култура и спорт

## Иселеништво

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Штипски села
Категорија:Села во Општина Штип

Категорија:Раселени села во Македонија
Хаџи-Реџепли

**Хаџи-Реџепли** — село во Општина Штип, источна Македонија. Денес нема жители.

## Географија и местоположба
Селото лежи во северниот дел на Конечка Планина, од левата страна на реката Крива Лакавица. Сместено е 19&nbsp;км јужно од градот Штип, во јужниот дел на општината. Атарот зафаќа површина од .

## Историја
Во XIX век Хаџи-Реџепли било турско село во Штипската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. *Хаџи Реџепли* имало 305 жители, сите Турци.

На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го покажува Хаџи-Реџепли (Hadži Redžepli) како турско село.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 100 Турци и 25 до 50 Власи.

Населението на Хаџи-Реџепли доживеало голем пад во периодот пред Втората светска војна, а продолжило да опаѓа и по војната. Најголемото намалување на бројот на жители се случило во 1950-тите, сведувајќи се на 34 жители, од кои само 2 Турци, а остатокот биле доселени Македонци. Во текот на наредните години селото е целосно напуштено. Според пописот од 2002 година, Хаџи-Реџепли немало ниеден жител. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.

### Родови
Хаџи-Реџепли било турско село.

Според истражувањата од 1920-1924, родови во селото:

* **Доселеници:** *Ќор-Усинлер (4 к.), Кса-Агушлар (2 к.), Кара-Беќирлер (1 к.), Амушлар (4 к.), Ибо-Саитлар (1 к.), Џорелерден (5 к.), Узун-Мемишлер (7 к.), Јајалар (3 к.), Кубатлер (3 к.), Кара-Муратар (4 к.) и Мателер (1 к.)* стари доселеници од Турција, по потекло Јуруци; *Хамимлар (1 к.)* доселени во 1913 година од селото Шеоба.

## Иселеништво
Иселеници има во Турција.

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Штипски села
Категорија:Села во Општина Штип
Категорија:Раселени села во Македонија
Хаџи-Сејдели

**Хаџи-Сејдели** — село во Општина Штип, источна Македонија. Денес нема жители.

## Географија и местоположба
Селото лежи во јужноото подножје на Конечка Планина, од левата страна на реката Крива Лакавица. Сместено е југозападно градот Штип, а атарот зафаќа површина од .

## Историја
Во XIX век Хаџи-Сејдели било турско село во Штипската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. *Седили* имало 50 жители Турци.

На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го покажува *Хаџи Сејдли* (Hadži Seidli) како село со нејасен етнички состав.

## Население

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 10 до 25 Македонци.

Во периодот пред Втората светска војна, населението на Хаџи-Сејдели доживеало голем пад, при што во 1948 г. се забележани 10 жители, а по неколку години тие се намалиле на 8. Во текот на 1950-тите сите Турци (т.е. целото население) го напуштиле селото, а на нивно место се доселиле 4 Албанци и 4 „останати“ лица. Во 1960-тите Хаџи-Сејдели било наполно иселено. Според пописот од 2002 година, Хаџи-Хамзали немало ниеден жител. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.

### Родови
Хаџи Сејдели било турско село.

Според истражувањата од 1920-1924, родови во селото:

* **Доселеници:** *Демирарлар (5 к.), Ѓелолар (3 к.), Шабанлар (1 к.) и Беќирлар (1 к.)* стари доселеници од Турција, по потекло Јуруци; *Усиналардан (1 к.)* доселени биле во 1919 година од селото Мушанци; *Мамуџик (1 к.)* доселени биле во 1919 година од селото Орта Маало.

## Иселеништво
Иселеници има во Турција.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Села во Македонија
Категорија:Штипски села
Категорија:Села во Општина Штип

Категорија:Раселени села во Македонија
Хаџи-Хамзали

**Хаџи-Хамзали** — село во Општина Штип, источна Македонија. Денес нема жители.

## Географија и местоположба
Селото лежи во северниот дел на Конечка Планина, од левата страна на реката Крива Лакавица. Сместено е југозападно градот Штип, а атарот зафаќа површина од .

## Историја

Во римско и доцноантичко време во околината на Хаџи-Хамзали се наоѓала тврдината Исар, која го контролирала патот Стоби-Астибо-Пауталија. Наоѓалиштето се наоѓа на истоимениот рид (наречен и Хисар), на околу 5,5&nbsp;км југоисточно од селото.

Во XIX век Хаџи-Хамзали било турско село во Штипската каза на Отоманското Царство.

На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го покажува *Хаџи-Хамзали* (Hadži-Hamzali) како турско село.

## Население

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. *Аџамзалци* имало 325 жители, сите Турци.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 25 до 50 Турци.

Селото било раселено по 1961 година, когашто броело 106 жители.

Според пописот од 2002 година, Хаџи-Хамзали немало ниеден жител. Истото било потврдено и на последниот попис од 2021 година.

### Родови
Според истражувањата од 1963 година, родови во селото се:

* **Турски родови**
** **Доселеници:** *Басри* (5 *к.*), *Асанови* (4 *к.*), *Ибишови* (2 *к.*) и *Шабанови* (1 *к.*) потомци на основачот на селото Аџи-Амзо; *Асанови* (*2 к.*) доселени се од селото Орта Маало; *Бејтула* (*1 к.*) доселени се во 1961 г. од селото Црешка.

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Исар — тврдина (кастел) од римско и доцноантичко време

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Штипски села
Категорија:Села во Општина Штип
Категорија:Раселени села во Македонија
Скандалци

**Скандалци** (понекогаш и *Скандалица*) — село во Општина Штип. Денес нема жители.

## Географија и местоположба
Селото се наоѓа во западниот дел на општината, на левиот брег на реката Брегалница и надморска висина од 250&nbsp;м. Атарот зафаќа површина од .

## Историја
Селото постои барем од доцниот среден век, за што сведочат остатоците од црква во наоѓалиштето Гробишта непосредно меѓу селото и брегот на реката.

Во XIX век Скандалци било македонско село во Штипската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. Скандалци имало 40 жители, сите Македонци христијани.

Целото население на селото потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. Во статистиката на егзархискиот секретар Димитар Мишев од 1905 г. („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во *Скандалци* (Skandaltzi) живееле 24 Македонци, сите под егзархијата.

На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го обележал *Скандалица* (Skandalica) како село со нејасен етнички состав.

## Население

Во првите децении на XX век македонското население го напуштило селото, а на негово место се доселиле Турци.

Во пописот од 1948 г. Скандалци не е дадено самостојно, туку е вбројано кон населението на с.&nbsp;Црешка.

Со иселувањето на Турците во 1950-тите, на нивно место дошле Албанци. Во текот на 1960-тите и тие го напуштиле Скандалци, и оттогаш селото останало без жители. Според пописот од 2002 година, селото немало ниеден жител. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.

## Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Гробишта — доцнoсредновековна црква и некропола.

## Личности
* Трајче Скандалијата — еден од првите членови на ВМРО во Штип; починал некаде по 1918 г.

## Иселеништво
Според истражувања од 1957 г. познати се следниве родови од Скандалци иселени на други места:
* Криви Дол, Штипско: Дедо-Петрушеви (2 куќи)

## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Штипски села
Категорија:Села во Општина Штип
Категорија:Раселени села во Македонија
Нов Караорман

**Нов Караорман** — мало село во Општина Карбинци, сместено во околината на градот Штип.

## Потекло на името

Името на селото доаѓа „нов“ што е спротивно од стар и го има добиено откако се има одвоено од соседното село Стар Караорман. Делот Караорман доаѓа од турскиот збор „кара“ со значење црн и турскиот збор „орман“ со значење шума.

## Географија и местоположба

Ова мало село се наоѓа во северниот дел на територијата на Општина Карбинци, од левата страна на реката Брегалница. Селото е рамничарско, на надморска височина од 285 метри.

Селото се наоѓа северно од градот Штип, а најблиско село е големото село Стар Караорман, кое се наоѓа на подрачјето на Општина Штип.

## Историја

Нов Караорман службено не постоело како село и посебна единица до 1953 година.

## Стопанство

Атарот зафаќа простор од 8,7&nbsp;км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 474 хектари, на пасиштата отпаѓаат 333 хектари, а на шумите само 6 хектари.

Селото, во основа, има полјоделско-сточарска функција.

Во непосредна близина на самите куќи се наоѓа земјоделската задруга, како и други стопански објекти.

## Население

Во селото до 1961 година имало голем број на Власи, кои целосно се иселиле.

Селото е мало, коешто во 1961 година броело 198 жители, а во 1994 година 72 жители, македонско население.

Според пописот од 2002 година, во селото Нов Караорман живееле 67 жители, од кои 64 Македонци, 2 Роми и 1 Србин.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 64 жители, од кои 41 Македонец и 23 лица без податоци.

## Самоуправа и политика

Селото претставува дел од Општина Карбинци, која била една од ретките општини кои не биле променети по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така се наоѓало во Општина Карбинци.

Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Штип. Селото припаѓало на некогашната општина Штип во периодот од 1957 до 1965 година. Во периодот од 1955 до 1957 година селото се наоѓало во рамките на тогашната општина Радање.

Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Карбинци, во која покрај селото Карбинци, се наоѓале и селата Аргулица, Бурилчево, Караорман, Козјак, Кучичино, Припечани, Руљак, Таринци и Црвулево.

### Избирачко место

Во селото се наоѓа избирачкото место бр. 2321 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на претпријатието „Лозарство“.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 64 гласачи.

На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 68 гласачи.

## Галерија


Податотека:Игралиште во Нов Караорман.jpg|Игралиште
Податотека:Објект на земјоделска задруга во Нов Караорман.jpg|Земјоделската задруга
Податотека:Панорама на Нов Караорман.jpg|Стопанските објекти
Податотека:Поглед во Нов Караорман.jpg|Куќи во селото
Податотека:Поглед на Нов Караорман.jpg|Поглед на Нов Караорман


## Наводи

## Поврзано
* Општина Карбинци
* Штип

## Надворешни врски


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Штипски села
Категорија:Села во Општина Карбинци