open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Плејади (митологија)

мини|десно|250п|'''Плејади''' <br />Ведер, 1885
**Плејади** (јазик грчки|Πλειάδες ) (јазик латински|Pleiades}}) се ќерки на титанот Атлант и океанидата Плејона.

## Митологија
Кога нивните посестрими Хијади умреле од тага по својот мртов брат Хијант, се го одзеле животот од жал, а богот Зевс сите ги претворил во ѕвезди.

Биле седум:
* **[[Маја (Плејада)|Маја]]**
* **[[Меропа|Мереопа]]**
* **[[Електра (Плејада)|Електра]]**
* **[[Тајгета]]**
* **[[Алкиона]]**
* **[[Келено|Келена]]**
* **[[Стеропа]]**

Плејадитее според некои митови донесувале амброзија на боговите од земјите на Западот, а на тоа одговара и нивното старогрчко име Плејадес, „гулабици“. Според други толкувања, нивното име потекнува од зборот „*-{Pleo}-*“ или пловење, да плови со брод, поради тога што нивното излегување на небесниот свод, означувало поволно време за пловење.

На небесниот свод  или во астрономскиот атлас Плејади — Гулабици, се наоѓаат во близина на Хијада во созвездието на Бик. Тоа е блескава група од 120 ѕвезди, од кои со голо око може да се видат  девет најсветли, а астрономите на групата од седум митски Плејади ги додале уште и Плеон и Атлантида.

## Наводи

## Поврзано
* Плејади (ѕвездено јато)

## Литература
* 

## Надворешни врски

Категорија:Нимфи
Кумановска дивизија на НОВЈ

**Кумановска дивизија на НОВЈ** ― поранешна дивизија создадена во почетокот на октомври 1944 година во селото Жегљане, Кумановско, кога бил создаден штабот на дизвизијата. Во нејзиниот состав влегле следните бригади: Шеснаесетта, Седумнаесетта, и Осумнаесетта македонска ударна бригада. Дивизијата имала околу 5500 борци и старешини, и формациски дејствувала во рамките на Шеснаесеттиот македонски корпус.

## Команден состав
Командниот состав на дивизијата го сочинувале:
* Методија Поповски - Мајка, командант 
* Коста Бољановиќ, заменик командант
* Благоја Поповски, политички комесар
* Драгутин Филиповиќ, началник на штабот.

## Борбени дејства
Борбените операции на оваа дивизија се одвивале во координација со Четириесет и втората дивизија која исто така била под команда на Шеснаесеттиот македонски корпус. Кумановската дивизија дејствувала на потегот Крива Паланка-Пчиња, заедно со Првата бугарска армија, а потоа на пругата Скопје-Качаник, каде водела жестоки борби со германските сили што се повлекувале, како и со балистичките сили кои оперирале во тој регион. Од нејзините бригади:
* Шеснаесетта македонска ударна бригада, водела борби на северниот дел на Скопје;
* Седумнаесетта македонска ударна бригада дејствувала против Единаесеттата германска воздухопловна пешадиска дивизија;
* Осумнаесетта македонска ударна бригада, дејствувала на патот Куманово-Врање.

По конечното ослободување на Македонија, оваа дивизија продолжила со борбите против балистите во реонот Прешево и Гнилање, а со воената реформација од декември 1944 година, оваа дивизија била расформирана, а нејзините борци влегле во составот на другите единици на македонската војска.

## Наводи

Категорија:Дивизии на НОВЈ
Категорија:Историја на Куманово
Категорија:Жегљане
Пол Гаскојн

**Пол Џон Гаскојн** (роден на 27 мај, 1967 година) — англиски поранешен фудбалер и фудбалски тренер, играч од средниот ред.

Тој исто така бил познат по неговиот прекар, **Газа**.

За англиската репрезентација настапил 57 пати за време на неговата кариера, која била опишана од страна на Националниот Фудбалски Музеј како "најприроден надарен англиски играч од неговата генерација".

## Наводи

Категорија:Родени во 1967 година
Категорија:Фудбалери на ФК Барнли
Категорија:Англиски фудбалски тренери
Категорија:Англиски фудбалери
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Фудбалери на ФК Евертон
Категорија:Фудбалери на ФК Мидлсбро
Категорија:Фудбалери на ФК Њукасл Јунајтед
Категорија:Фудбалери од Премиер Лига
Категорија:Фудбалери на ФК Ренџерс
Категорија:Фудбалери на ФК Лацио
Категорија:Фудбалери во Серија А
Категорија:Фудбалери на ФК Тотенхем
Александар III (Шкотска)

**Александар III**  ( (роден на  година - починал на ) година) — крал на Шкотска во периодот од 1249 година до неговата смрт.

## Животопис
Александар бил роден во Роксбург како единствениот син на Александар II од неговата втора сопруга Марија де Куси. Александар III бил и внук на Вилијам Лавот. Таткото на Александар умрел на 8 јули 1249 година, а на возраст од седум години станал крал, инаугуриран во Свон на 13 јули 1249 година.

Годините на неговото управување покажале огорчена борба за контрола на работите меѓу две сопернички партии, една предводена од Волтер Комин, Ерл од Ментеит, а другата од Алан Дурвор, Јустицир од Шкотска. Првите доминирале во раните години на владеењето на Александар. Во бракот на Александар до Маргарет од Англија во 1251 година, Хенри III ја искористил можноста да побара од својот зет одмазда за шкотското кралство, но Александар не се покорил. Во 1255 година, разговорот помеѓу англиските и шкотските кралеви во Келсо довел до Ментејт и неговата партија да ја загуби партијата на Дурворд. Но, и покрај тоа што биле посрамени, тие сè уште задржале големо влијание, а две години подоцна, заземајќи го кралскиот човек, ги принудиле своите соперници да се согласат со подигање на претставник на регент на двете страни.

## Наводи

Категорија:Шкотски кралеви
Категорија:Родени во 1241 година
Категорија:Починати во 1286 година
Финк (пејач и бенд)

thumb|десно|200п|Финк
**Фин Гринал**, попознат како **Финк**, е англиски пејач, текстописец, гитарист, продуцент и диск-џокеј, роден во Корнвол и во моментов твори од Берлин и од Лондон. Од 1997 до 2003 тој се фокусира на електронската музика и пушта музика низ светските клубови, а го издава својот деби албум наречен *Fresh Produce* преку издавачката куќа *Ninja Tune. *По издавањето на *Biscuits for Breakfast, *името Финк се однесува и на изведувачкото трио предводено од самиот Гринал, вклучувајќи ги и Гај Витакер (бас) и Тим Торнтон (тапани). 

Бендот има веќе има 7 студиски изданија. *Biscuits for Breakfast* (2006), *Distance and Time* (2007), *Sort of Revolution* (2009), *Perfect Darkness* (2011), *Hard Believer* (2014), *Horizontalism *(2015) и *Resurgam *(2017). 

Фин Гринал има остварено соработки со низа музичари како Џон Леџенд, Химена Сарињана и Професор Грин. Заедно со Ејми Вајнхаус, Фин ја напиша песната „Half Time“ која се појавува на посмртно објавената збирка песни на Вајнхаус, *Lioness: Hidden Treasures. *Во 2012-та, бендот настапи заедно со Кралскиот Концертгебау оркестар во Амстердам, по што следуваше и албум од настапот во живо - *Fink Meets The Royal Concertgebouw Orchestra*.

Категорија:Родени во 1972 година
Категорија:Англиски пејачи
Категорија:Живи луѓе
Лазарево Море

[десно|мини|350п|Лазаревото Море како дел од [Јужен Океан|Јужниот Океан]]
[лево|мини|[Аделиски пингвини близу до Новолазаревската Станица]]

**Лазаревoто Море** било предложено име за рабно море во Јужниот Океан. Тоа би требало да се граничи со два предлога од нацртот на Меѓународната хидрографска организација (МХО) од 2002 година, и тоа со Морето на Кралот Хокон VII на запад и Рисер-Ларсеновото Море на исток, или помеѓу нултиот меридијан од 0 ° и 14 ° ИГД. Тоа треба да се протега на површина од .

Лазаревото море било именувано во 1962 година, од страна на советската антарктичка експедиција, во чест на рускиот адмирал Михаил Лазарев (1788-1851), кој во 1820 година со Фабијан Готлиб фон Беллингсхаузен го открил копното на Антарктикот. Нацртот на МХО од 2002 година никогаш не бил одобрен од страна на МХО (или било која друга организација), а документот на МХО од 1953 година (кој не го содржел ова име) останува моментално во сила. Водечките географски власти и атласи не го користат името, вклучувајќи го и 10-тото издание на Светскиот атлас на Националното географско друштво од САД од 2014 година, како и и 12-тото издание на Атласот на светот од Британискиот Тајмс од 2014 година. Но мапите на советската и руската држава го користат името.

Преовладувачката длабочина на водите тука е 3.000&nbsp;м, а максималната длабочина надминува 4.500 м. Се протега на површина од .

На југ од Лазаревото Море лежи Брегот на Принцезата Астрид од Земјата на Кралицата Мод.

## Поврзано
* Лазарева Ледена Плоча

Категорија:Мориња во Јужниот Океан
Категорија:Антарктика
Категорија:Мориња на Антарктикот
Саз

**Саз** (од фарси ****, со значење инструмент) — жичен музички народен инструмент од типот тамбури со ориентално потекло. Тонот се добива со удар на жиците со перце. Тој има голем полукружен корпус и релативно краток врат, слично како кај утот (лејтата), а разликата помеѓу нив е што сазот има метални прагови на вратот, а утот ги нема. На него се свири и самостојно, но уште почесто се музицира во инструментални состави.

## Наводи

Категорија:Жичени инструменти
Гоглин

**Гоглин** —  планински врв на Козјак, во северозападниот дел на Република Македонија. Тој е составен дел на Шар Планина и неговата височина е 1.197 метри. Се наоѓа на најјужниот дел на протегањето на планината Козјак, надвишувајќи се над Славишкото (Кривопаланечко) Поле и Отошничкото Езеро.

Maкедонскиот револуционер Ѓорче Петров во делото Материјали по изучувањето на Македонија врвот Гоглин го смета за посебна огранка на целиот Козјачки планински масив, при што пишува дека почетокот на таа огранка се нарекува *Гоглин,* а долниот растурен дел носи разни месни називи. На картите целата огранка е означена со името *Страцинска Планина*, според с.Страцин, кое што е растурено по целата нејзина источна падина, но ја именува целата Гоглин според името на нејзиниот највисок дел, како што направив и со другите планински вериги. Гоглин ги одделува Кумановското и Паланечкото Поле и заедно со тоа служи за предел меѓу Кумановско, Паланечко и Кратовско. Во својот источен крај, таа се одделува од Билино со долот на Германската Река, откај запад се одделува од Козјак со долот на реката Петровчица, а тесниот дол во долниот дел на Крива Река го одделува нејзиниот јужен дел од западните краеви на Лисец и од довезенската планина Липец. Со таквата расположеност таа се  гледа од целото Кумановско Поле, како некоја тапа возвишеност, која што постепено се снижува накај Крива Река и кој го заградува видикот од исток. Јасно се гледа и од Кратовско: штом се излезе малку над градот Кратово и се заврти  на запад, пред очите се испречуваат бели голини со пустиновиден изглед пред коишто во летно време воздухот сјае и трепери, како што трепери воздухот над оган запален летно време на отворено  место. Поголемиот дел од пониските  планини во Скопско, се голи, еднолични и пустиновидни на изглед, но таков мрачен, пустински и одвратен изглед нема на ниту една од нив! Гоглин се одделува од она место на Козјак, каде што тој се  нарекува *Перан*. Во почетокот Гоглин сосема наликува на Перан и на Билино. Бидејќи ја има истата височина и исглед со нив, огранката од почеток не се распознава од главната верига.

## Галерија

File:Гоглин 02.jpg|
File:Гоглин 01.jpg|


Категорија:Врвови во Македонија
Коџа Мустафа-паша

**Koџa Мустафа-паша** (умрел 1512 г.) бил отомански државник. Бил голем везир на Османлиското Царство од 1511 до 1512 година. Тој бил Грк (*Рум*), а не девширме.

## Живот

Ја започнал својата кариера како капиџибаши (*kapıcıbaşı*), или главен вратар на Топкапи палатата: тука тој ја извршувал функцијата на „церемонијал мајстор“ на приемите на странски амбасадори. Бил назначен за голем везир кон крајот на владеењето на Бајазит Втори и бил погубен во 1512 година. Во Истанбул, тој дозволил две византиски цркви да бидат преобразени во џамии, па двете биле именувани по него, односно Коџa Мустафа-пашината џамија и Атик Мустафа-пашината Џамија.

## Наводи

Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 16 век
Категорија:Данок во крв
Категорија:Погубени Отоманци
Категорија:Никулци за Османлии
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Починати во 1512 година
Хадим Али-паша

**Хадим Али-паша**, исто така познат како **Атикев Али-паша**, бил Османлиски државник (*hadım* значи "евнух" на турско). Тој служел како гувернер на Румелија и ја предводел отоманската војска во отоманско–мамелучката војна 1485-1491, но бил поразен на Адна во 1488 година. Тогаш, бил именуван за голем везир од 1501 година до 1503 година и повторно од 1509 да 1511. За време на неговиот втор мандат, тој ја предводел војската во задушувањето во Шахкуле, но загинал јули 1511 година, во битка во близината на Сивас заедно со водачот на востаниците во Шахкуле.

## Живот

Тој бил од селото Дрозгометва што е сега се наоѓа во Босна и Херцеговина.

Тој служел како гувернер на Румелија и Отоманската војска во Отоманската–Мамелучка војна на 1485-1491, но бил поразен во Аданa во 1488 година. Бил  назначен за голем везир во 1501-1503 и повторно во 1509-1511. За време на неговиот вториот мандат тој го водел задушувањето на востанието во Шахкуле предводено од племето Алевити, но загинал во битката во близина на Сивас заедно со водачот на востаниците во јули 1511 година.

## Наследство

По неговото име се именувани две џамии, изградени во областа Фатих во Истанбул, од кои едната Атик Али-паша џамијата (завршена 1497 година) во населбата Чемберлиташ, а другата Вазал Али-паша џамијата (завршена 1512 година) во населбата Карагумрук.

## Наводи

Категорија:Починати во 1511 година
Категорија:Родени во 15 век
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 16 век
Категорија:Отомански евнуси
Категорија:Отомански управители на Румелија
Категорија:Отомански Бошњаци
Категорија:Никулци за Османлии
Дукакиноглу Ахмед-паша

**Дукакиноглу Ахмед-паша** (; починал во март 1515) — османлиски државник со албанско потекло, именуван како голем везир на Отоманското Царство од 1512 до 1515 година. Седиштето му било во Санџак, Албанија, а претставката го означува потомството од фамилијата Дукакини (dukakinoğlu - „син на Дукакин). Тој бил израснат во Отоманското Царство по пат на девширме или данок во крв.

Неговиот син, Дукакиноглу Мехмед-паша, бил египетски пашалак од 1544 до 1546, кога бил погубен.

## Белешки
* *Дукакиноглу *е сродно со *Дукакинзаде*, и понекогаш така се нарекува.

## Наводи

Категорија:Починати во 1515 година
Категорија:Албанци од 16 век
Категорија:Големи везири на Отоманското Царство од 16 век
Категорија:Албански отомански везири
Категорија:Данок во крв
Категорија:Погубени Отоманци
Категорија:Никулци за Османлии
Категорија:Родени во непозната година
Безистен (Битола)

мини|324x324пкс|Поглед од надвор на безистенот
**Битолскиот безистен** е една од најстарите градби од Отоманското Царство. Со бројните куполи со кои наликува на тврдина, со трите внатрешни улички и со четирите големи метални порти тој е еден од најголемите покриени пазари во регионот.

## Историја
Изграден е во 15 век од страна на румелискиот беглер-бег, големиот везир и познат ктитор Кара Даут паша Узунчаршили.

Иако овој објект изгледа мошне сигурно, сепак во текот на своето постоење честопати бил ограбуван и опожаруван, но сепак опстанал. Во рамките на Безистенот кој во периодот од изградбата па сè до XIX век честопати бил доградуван и преградуван влегуваат голем број на дуќани во кои се продавал текстил и скапоцени ткаенини.

Тој воедно претставувал и своевиден трезор каде во посебни делови се чувале парите од даноците од целиот Румелиски вилает пред да бидат однесени во царската благајна.

Од XIX век во него имало вкупно 84 дуќани.

Денес повеќето од нив се современо опремени и се продаваат најразлични стоки. Сепак и покрај сите внатрешни трансформации надворешниот изглед на Безистенот останал речиси непроменет.

## Галерија


Податотека:Безистен.JPG|Безистенот во Битола
Податотека:Bezisten Bitola.jpg|Безистенот во Битола
Податотека:Bezisten Bitola010.jpg|Безистенот во Битола
Податотека:Bezistenot vo Bitola.jpg|Безистенот во Битола
Податотека:Bezisten Bitola007.jpg|Безистенот во Битола



## Поврзано
*Безистен

## Наводи

Категорија:Отомански безистени во Македонија
Меморијален центар „Коџаџик“

**Меморијален центар „Коџаџик** (познат и како **Спомен-куќа на Али Риза Ефенди**) — куќа во селото Коџаџик, Македонија. Куќата е прогласена за споменик на културата на Македонија.

Куќата претставува родна куќа на Али Риза Ефенди, татко на Мустафа Кемал Ататурк, основоположникот на современа Турција.

## Местоположба

Родната куќа на Ататурк се наоѓа на североисточниот крај од селото Коџаџик, на карпест и стрмен терен, со поглед кон тврдината Коџаџик.

## Животопис на Али Риза

Таткото на Кемал Мустафа, Али Риза Ефенди, е роден во куќата на својот татко Казли Хафез Ахмед, кој бил на служба во турската војска. Али Риза останал да живее во куќата во Коџаџик до втората половина на  век, додека кон крајот на  век се иселил со Солун и се оженил со Зебеиде Ханим, која потекнувала од старо турско семејство од Лангаса, близу Солун. Во Солун е роден нивниот син Кемал Мустафа. Али Риза, воден од желбата да ја сочува врската со родната земја, го испратил синот во војното училиште во Битола.

## Историја за куќата

Куќата во која живееле семејството на Али Риза, според скромните археолошки остатоци на ниво на темелни партии и аналогиите со некои сочувани куќи во околните села, веројатно била изградена во истиот манир, како и останатите од тој период, со горенаведените архитектонски и градежни елементи.

На самото место, покрај остатоците од куќата на Али Риза, наречена уште и „куќа на семејството Ататурк“ (или „семејна куќа), во непосредна близина се наоѓаат и остатоците од друг станбен објект наречен „роднинска куќа“. Заедно, остатоците од тие две градби претставуваат единствена целина, како сведоштво за потеклото и животот на семејството Ататурк во селото Коџаџик. На тој простор, западно од градби, се наоѓа и спомен-обележјето, кое било подигнато пред обновата на двете куќи.

Спомен-обележјето, подигнато во 2004 година, се наоѓа на најниското ниво на самото возвишение, со пристапни скали, камена ограда и плато со спомен-плоча. На мермерната спомен-плоча, на македонски и турски јазик е испишан следниот текст: „Куќата на Али Риза Ефенди во с. Коџаџик има специфично историско значење како станбен објект кој припаѓа на предците на Мустафа Кемал Ататурк”.

### Обнова во 2014 г.

Врз темелите на старата куќа е изградена спомен-куќата на семејството на Ататурк. Овој меморијален комплекс се простира на повеќе од 20.000 метри квадратни каде се изградени двете автентични куќи, семејната и роднинската, а во самиот двор е изграден и амфитеатар. Овој меморијален споменик е изграден од Министерството за култура и турската агенција ТИКА. Овој музеј е отворен на 19 мај 2014 година со меѓудржавна свечена церемонија.

## Архитектура

Ѕидовите на двата објекта пред нивната обнова биле од кршен необработен и полуобработен камен, измачкани со кал. Во двата објекта, подот не постоел, додека од зачуваните ѕидни остатоци се оцртувале влезовите во објектите.

## Галерија


Податотека:Меморијален центар „Коџаџик“ 2.jpg|Поглед на куќата
Податотека:Меморијален центар „Коџаџик“.jpg|Поглед на куќата


## Поврзано
* Али Риза Ефенди
* Мустафа Кемал Ататурк
* Коџаџик

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Коџаџик
Коџаџик
Коџаџик
Нагак

мини|Нагак
**Нагак** (исто така наречен ***на***, ***сора***, или ***годонг***) е голема морска школка на која се свири како на рог во корејската традиционална музика. Произведува само еден тон и се користи првенствено во воена процесиска музика наречена деачвита.

Школката е од многу голем морски полжав, *Charonia tritonis*, понекогаш познат и како „Тритонска труба". Оваа школка исто така се користи како музички инструмент во неколку други земји.

## Поврзано
* Традиционални корејски музички инструменти
* Корејска музика
* Хорагаи, слична школка рог што се користи во Јапонија

## Наводи
* 

## Надворешни врски
* (корејски) 나각  Корејско национално наследство

Категорија:Никулци за музички инструменти
Категорија:Корејски музички инструменти
Сила за превентивно распоредување на Обединетите нации

мини|План за распоредувањето на силата во јуни 1998 година.
**Сила за превентивно распоредување на Обединетите нации** или **УНПРЕДЕП** () — воена сила за мировни операции на Организацијата на обединетите нации во Република Македонија. Таа била основана на 31 март 1995 година со Резолуцијата 983 на Советот за безбедност на Обединетите нации, и истовремено станала замена на Силата за заштита.

Улогата на силата била да следи и известува за каков било развој во пограничните подрачја кој може да ѝ наштети на довербата и стабилноста во земјата и да ја загрози нејзината територија. Разни фактори сметаат дека оваа мисија е пример за успешно распоредување на мировните сили на ОН во спречување на конфликти и насилства врз цивилите.

Единствениот фатален настан на силата се случил на 1 февруари 1997 година кога хеликоптер на силата кој превезувал тројца фински војници од Нордичкиот баталјон се урнал во Мавровско Езеро при што загинале сите 4 патници. Несреќата се случила кога хеликоптерот се урнал во 100 киловолтен далекувод.

Со донесувањето на Резолуцијата 1186 на Советот за безбедност, мандатот на оваа мировна операција бил продолжен сè до 28 февруари 1999 година, кога воената сила започнала да се повлекува. Ваквата одлука била донесена откако Народна Република Кина ставила вето на мандатот на силата поради признавањето на Тајван од страна на Република Македонија. Идејата за потреба од повторно распоредување на УНПРЕДЕП се активирала во септември 2001 година, но истата била безуспешна.

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјално мрежно место

Категорија:Историја на Македонија (1991-денес)
Категорија:Македонија и Обединетите нации
Кокта

**Кокта** е газиран пијалак од Словенија. Неговата главна состојка доаѓа од шипка, а други состојки доаѓаат од 11 различни билки, лимон и портокал. Нејзината оригинална варијанта не содржи ниту кофеин ниту ортофосфорна киселина.

## Потекло
100px|мини|Кокта
Потеклото на пијалакот Кокта започнува во раните 1950-ти. Во 1952 година, Иван Деу, директорот на државната корпорација Словејавино, излезе со идеја да произведе оригинален, освежителен словенечки пијалак кој ќе може да се натпреварува против безалкохолни пијалаци од странство (т.е. САД, односно нивните Кока-кола и Пепси компании и нивните претпријатија за пијалаци),кои сѐ уште не се продаваа во Југославија.  Хемискиот инженер Емерик Зелинка, вработен во истражувачките лаборатории Словејавино, го создаде пијалакот со нов, поинаков вкус, кој произлегува од мешавина од единаесет различни билки и зачини; вклучувајќи ја и розата, истакнат вкус во мешавината на Кокта. Пијалакот првпат беше претставен на пазарот на 8 март 1953 година на натпреварот за ски скокање во Планица.

## Сопственост
Во 2000 година брендот Кокта го купи прехранбената компанија Колинска, позната денес како Дрога Колинска. Во средината на 2010 година, хрватската компанија Атлантик Група ја презема Дрога Колинска.

## Продажба
Во првата година од производството, четири милиони шишиња Кокта беа продадени само во Словенија, а десет години подоцна продажбата се искачи на 71 милион. Од Словенија, Кокта се прошири на други пазари на Југославија, каде што воспостави и лиценцирани и сопственички капацитети за шишиња.

## Маркетинг
Почетната кампања за лансирање и маркетинг на Кокта беше внимателно дизајнирана. Првото шише и етикета за Југо Кокта беше создадено од Сергеј Павлин, потоа млад студент по архитектура. Павлин, исто така, дизајнираше и друг колатерал за маркетинг, вклучувајќи го и дизајнот за камиони за испорака Кокта и картонска амбалажа за шишиња Кокта. 

Многу постари Словенци сѐ уште се сеќаваат на постери кои ја зафатија целата земја како дел од оригиналната маркетинг кампања Кокта: тие се состоеа од засенета млада жена, со фризура која се сметаше за модерна во тоа време, во реп, со сини очи, држејќи во раце шише мистериозно нов пијалак. Спортскиот настан во Планица, каде што беше прикажана Кокта, беше најраната форма на спортски спонзорства во Словенија.

## Наводи

Категорија:Пијалаци
Фросина Пармаковска

**Фросина Пармаковска** — македонска писателка.
## Животопис
Фросина Пармаковска е родена во Скопје, 1985 година. Дипломирала на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“, на Катедрата за Општа и компаративна книжевност. Магистрирала на Институт за македонска книжевност, на тема „*Варијации на магичниот реализам во светскиот и македонскиот роман*“. Таа стана член на ДПМ во 2018 година.

## Творештво
Покрај раскази објавувани во книжевни списанија, Пармаковска ги објавила и следниве романи: 

* „Сè уште можам нешто да сторам“, роман (Или-Или, 2023 г.)
* „На враќање“, роман (Или-Или, 2020 г.)
* „Одбројување“, роман (Или-Или, 2017 г.)
* „Вишнова хроника“, роман (Или-Или, 2014 г.) - преведен е на бугарски и украински јазик
* „Пишувајќи ги изгубените топки“, роман (Култура, 2013 г.)

## Награди
* 2017 - Роман на годината, за романот „Одбројување“. Претходно, во 2014 година, нејзиниот роман „Вишнова хроника“ влезе во финале за истата награда

* 2024 - Награда „Рациново признание“, за романот „Сѐ уште можам нешто да сторам“
* 2025 - Награда „Пегаз“, за најдобар необјавен роман на годината во Македонија, за романот „Кривата Дијана“

## Наводи

## Надворешни врски
*Фросина Пармаковска: Отсекогаш сакав да напишам магично-реалистичен роман
*Излезе од печат новиот роман на Фросина Пармаковска
*Фросина Пармаковска
*Интервју со Фросина Пармаковска

Категорија:Родени во 1985 година
Категорија:Луѓе од Скопје
Категорија:Македонски романописци
Категорија:Македонски раскажувачи
Категорија:Членови на ДПМ
Категорија:Апсолвенти на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ - Скопје
Категорија:Добитници на наградата „Рациново признание“
Гевгелиски амам

**Гевгелиски амам** — еден од најзачуваните објекти од отоманската архитектура во Гевгелија. Амамот е изграден во почетокот на  век. Амамот конечно бил обновен во 2013 година при што бил зачуван оригиналниот изглед со две куполи - една мала и една голема. Објектот сега служи како ликовна галерија во склоп на Народниот музеј од Гевгелија. Амамот е прогласен за споменик на културата на Македонија.

## Историја

лево|300п|мини|Поглед на старата состојба на Гевгелискиот амам пред неговото обновување во 2013 година

Бил прогласен за културно наследство на Македонија со решение од 31 декември 2003 година од страна на Републичкиот завод за заштита на спомениците на културата.

### Конзервација

Поради лошата состојба, идејата за реконструкција и оживување на оваа градба, била присутна повеќе децении, помеѓу пошироката културна јавност во Гевгелија. Со изработката на главниот проект во 1993 година, а подоцна и анексот на главниот проект од страна на Мирјана Димовска-Чоловиќ, бил создаден патот за реализација на овој проект.

Во недостаток на други извори на финансирање на проектот, во 2004/05 година, по воспоставување на контактот со градоначалникот на Општина К’рач (денес Есенјурт) во Истанбул (Турција), Хамит Ончу, дошло до преговори за финансирање на овој проект од нивна страна. Кон реализацијата на проектот се вклучила и локалната самоуправа на Општина Гевгелија. Кон крајот на 2006 година, градежните работи на самиот објект и анексот биле завршени. Недостатокот на материјални средства за поставување на метална (бакарна) оплата врз куполите на амамот, се реализирале нешто подоцна, во текот на 2011/12 година, кога повторно Општина Гевгелија обезбедила средства за завршеток на овој проект. Така, по реновирањето амамот станал ликовна галерија во рамките на Музејот во Гевгелија.

## Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Гевгелија

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Исламски споменици на културата во Македонија
Категорија:Отомански амами во Македонија
Категорија:Знаменитости во Гевгелија
Категорија:Ликовни галерии во Гевгелија
Категорија:Култура на Гевгелија
999 (број)

**999** (се чита: **деветстотини деведесет и девет**) — природен број кој следи по 998, а му претходи на 1000.

## Во математиката
* харшадски број.
* Капрекаров број.
* повторлива цифра во системите на основа 10 и 36.
* палиндромски број во системите на основа 10, 14 (51514) и 36 (RR36).
* најголемиот трицифрен десетичен (декаден) цел број.

## Итни служби
**999** е телефонски број за повикување на итните служби во многу земји.

## Наводи

Категорија:Цели броеви
Селанска буна

мини|Убивањето на Матија Губец
***Селанска буна*** е историски роман на хрватскиот писател Аугуст Шеноа. Првпат е објавен во списанието „Вијенац“ во 1877 година. Ова е еден од петте романи на Август Шеноа, и се смета за негов најважен историски роман. Дејството на романот се темели на вистински настани за време на востанието на Матија Губец, кое избило во 1573 година поради зголемени даноци, но и поради теророт што го вршел Фрањо Тахи и другите аристократи.

## Дејство на романот
Во романот се одвиваат повеќе паралелни дејства: судирот на Урсула Хенинг и Фрањо Тахи, незадоволството на селаните, несреќната љубов меѓу Јана и Ѓуро Могаиќ, како и љубовта на Софија Хенинг и Тома Милиќ. Аристократите се поделени на две спротивставени страни. На чело на едната е Фрањо Тахи заедно со банот Петар Ердодиј и Гашпар Алапиќ. Против нив се Урсула Хенинг и Амброз Грегоријанец. Побуната започнува кога Тахи неправедно сака да ја протера Урсула од нејзиниот имот. На почетокот на романот, Урсула е на страната на селаните, а откако ќе се дознае дека сака да ја омажи својата ќерка за синот на Тахи, селаните се вртат против неа.

Шеноа ги опишува односите меѓу феудалците, како и положбата на селаните кои се поделени на слободни и кметови. Детално се опишани масовните сцени на битките, а најмногу се итканува Матија Губец, водачот на побунетите селани, кој е во директен судир со Фрањо Тахи. Губец е кмет од Стубица, борец за правда, кого селаните подоцна ќе го прогласат за „крал“. На крајот од романот, Матија Губец е убиен пред црквата Свети Марко во Загреб, со тоа што спасува неколкумина од своите луѓе.

Шеноа во романот го осудува однесувањето на аристократијата, ги критикува неодлучните и превртливи водачи, и зборува за еднаквост и братство на сите луѓе. 

## Наводи

## Поврзано
* Востанието на Матија Губец
* Аугуст Шеноа

## Надворешни врски
* Дигитално издание на романот

Категорија:Хрватски романи
Корејски календар

**Корејски календар** — традиционален месечево-сончев календар, како и традиционалните календари на другите источноазиски земји. Датуми се пресметуваат од Корејскиот меридијан (135-ти меридијан исток во денешно време за Јужна Кореја), а празниците и фестивалите се засновани во корејската култура.

## Употреба
Грегоријанскиот календар беше официјално усвоен во 1896 година, но традиционалните празници и пресметувањето на возраста за постарите генерации сè уште се засноваат на стариот календар. Најголемиот фестивал во Кореја денес е Сеолал, првиот ден од традиционалната корејска Нова Година. Други важни фестивали вклучуваат Даеборум, исто така, наречен Бореумдал (првата полна месечина), Дано (пролетниот фестивал) и Чусек (Фестивал на жетва месечина), и Самзин (фестивал на отворање пролет). Други помали фестивали вклучуваат Јуду (летен фестивал) и Чилек (монсунски фестивал).

Корејскиот календар е изведен од кинескиот календар. Традиционалниот календар ги означил своите години преку имињата на корејските ера од 270 до 963 година. Потоа името на кинеското време со имиња од корејски ера биле користени неколкупати до 1894 година. Во 1894/1895 година, Месечината беше користена со години, броеше од основањето на династијата Чосон во 1392 година.

Од 1945 до 1961 година во Јужна Кореја, грегоријанските календарски години биле сметани од основањето на Гоџосон во 2333 п.н.е. (сметано како година 1), датумот на легендарното основање на Кореја од Дангун, па според тоа, овие години на Данги биле 4278 до 4294. Оваа бројка беше неофицијално користен со корејскиот месечев календар пред 1945 година, но само повремено се користи од 1961 година, а најмногу во Северна Кореја пред 1997 година.

Категорија:Календари
Категорија:Поединечни календари
Категорија:Месечево-сончеви календари
Пасош

[мини|Предната корица на современ македонски [биометриски пасош]]
**Пасош** е патна исправа за патување во странство, освен во посебни случаи кога државите меѓсебно, преку билетарни спогодби, дозволуваат влез на својата територија со лична карта. Зборот пасош доаѓа од унгарскиот збор *paszus*, кој пак е изведен од германскиот збор *Pass*.

За време на престојот во странство, патната исправа служи за потврдување на индентитетот и како доказ за државјанство. Носителот на пасошот е должен губењето документите да го пријави без одложување на надлежните органи за издавање патни исправи и виза, а во странство најблискиот дипломатски или конзуларното претставништво на државата, кое има обврска да пружи конзуларна помош и заштита.

Во 2018 година, пасошот на Јапонија овозможувал патување во најголем број земји без виза - дури 189, а на второто место биле пасошите на Сингапур и на Германија (188 земји), а германскиот пасош бил на првото место во претходните пет години. На третото место во 2018 година биле пасошите на: Јужна Кореја, Финска, Франција, Италија, Шпанија и Шведска.

## Видови
Постојат повеќе видови пасоши:
*пасош,
*заеднички пасош,
* дипломатски пасош,
* службен пасош и
* патна листа.

Некои земји издаваат и посебен пасош за малолетни лица, кој се нарекува детски пасош.

## Пасошот како тема во уметноста
* „Пасош“ — расказ на норвешкиот писател Јохан Борген.
* „Песна за советскиот пасош“ (руски: *Стихи о советском паспорте*) — песна на рускиот поет Владимир Мајаковски од 1929 година.
* „Man in the Moon“ — расказ на македонската писателка Мира Смаќоска-Танеска.

## Поврзано
* Македонски пасош

## Литература
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Надворешни врски

*'''PRADO''' 
*Како функционираат пасошите? 
*Истрага за пасошка измама 

## Наводи

Категорија:Документи
Златко Шнајдер

мини|Биста на Златко Шнајдер
**Златко Шнајдер** (Обреж, близу Земун, 5 март 1903 - Загреб, Савска Бановина, 14 август 1931), револуционер и политички работник, еден од седумте секретари на СКОЈ.
 
## Биографија
Роден е на 5 март 1903 година во Обрешж, во близина на Земун. Тој доаѓа од етничко мешано семејство - татко, Владимир, кој бил Хрват и мајка Милева, Србинка родум од регионот на границата на Кордун и Банија. Неговиот татко бил банкарски службеник а неговата мајка домаќинка, тие ја имале уште и помладата ќерка Олга. Кратко време по раѓањето на Златко, неговите родители се преселиле во Славонски Брод, каде што тој го завршил четиригодишното основно училиште, а уште две основни училишта (ова училиште, во 1917 година се претвори во гимназија, а во периодот по Втората светска војна го носеше името на Златко) .

Во 1916 семејството на Златко се преселило повторно, овој пат во Загреб, каде што се запишани во трето одделение на Првото Државно Граматичко училиште. Во текот на своето образование во Загреб, Златко покрај интересите за литературата и уметноста, сè повеќе и повеќе почнал да се интересира и за политика. Особено во текот на 1918 и 1919 година, кога Југославија почна да се одгласи од октомври социјалистичка револуција во Русија. Златко бил член на Здружението на академската социјалистичка младина, која е основана во февруари 1919 година на Универзитетот во Загреб и која одигра значајна улога во основањето на Сојузот на комунистичката младина на Југославија (Комунистичката младина), во октомври истата година.

Категорија:Родени во 1903 година
Категорија:Починати во 1931 година
Категорија:Погребани на гробиштата „Мирогој“
Селма Риза

**Селма Риза **(турски: Selma Riza, 5 февруари 1872 – 5 октомври 1931) била првата турска новинарка. Таа исто така била една од првите романописци на Турција. По нејзината смрт, нејзините роднини го презеле презимето *Фераџели*  (турски: Feraceli) па понекогаш е позната и како *Селма Риза Фераџели*.

## Животопис
Таа е родена на 5 февруари 1872. Нејзиниот татко бил Али Риза, дипломат на Отоманското Царство во Австроунгарија, а нејзината мајка се викала Наиле кој била потурчена Австријка.

По нејзиното образование кај приватни учители во Цариград, таа отпатувала за Париз, Франција во 1898 година за да се придружи на нејзиниот постар брат Ахмет Риза, кој бил член на Младотурското, движење. Таа студирала на Универзитетот Сорбона во Париз, и била член на Комитетот за унија и прогрес (КУП). Селма Риза била единствената жена која активно членувала во оваа партија.

Во Париз, пишувала во два весници објавени од страна на КУП во Париз и тоа во *Мечверет* на француски и *Шурај Химет *на турски. Во 1908, Риза се вратила во Истанбул, каде што пишувала во два весници, "Весник за жени" (турски: *Hanımlara Mahsus Gazete*) и "Женски свет" (турски: *Kadınlar Dünyası*). Таа воедно била и генерален секретар на Турската црвена полумесечина помеѓу 1908-1913. Во текот на последните години од Отоманското Царство, напорно работела  за да ја трансформира палатата Адиле Султан, кралска палата во Истанбул, во женско училиште. Со помош на нејзиниот брат, успеала во намерата и палатата се користела како женска гимназија сè до 1986 година, кога делумно изгорела во пожар.

Селма Риза починала на 5 октомври 1931 година.

Во 1892, на 20 годишна возраст, напишала еден необјавен роман со наслов "Пријателство" (турски: *Uhuvvet*). Тоа бил објавен во 1999 година, долго после нејзината смрт, од страна на Министерството за култура на Република Турција.

## Наводи

Категорија:Родени во 1872 година
Категорија:Починати во 1931 година
Категорија:Апсолвенти на Парискиот универзитет
Категорија:Турски писатели
Категорија:Турски новинари
Категорија:Починати во Истанбул
Плазма торта

десно|мини|200x200пкс|Етно-саем на храна и пијалаци, Белград 2009 Година, Плазма торта
**Плазма торта** е еден вид на торта, која била именувана по плазма кексот од 1967 година што го произведува Концернот Бамби од Пожаревац.

## Историја
Плазма торта се подготвува повеќе од 30 години. Подготовката  на оваа торта е неизводлива без плазма бисквити, кој е постојана состојка. Торта е лесно да се подготви, брзо да се готви, и не се пече. Може да се обликува по избор и е прилагодена за детски родендени. Таае многу флексибилна во однос на состојки, па ако сакате, може да додадете сецкано чоколадо, крем банана, желе бонбони, локум, банани, цреши...
Освен за торта од плазма се прават и бомбици со разни вкусови и бои.

## Рецепти
Спрема еден рецепт за торта е потребно плазма бисквити, јајца, шеќер, маргарин, ореви, лешници, желеа, бонбони, шлаг и сок од портокал. Сите состојки што треба се соединат и по потреба додадете малку сок. Пазете маргаринот добро да се стопи и да се обликува по желба. Тортата прекријте ја со шлаг или чоколадна глазура. Ова е најлесниот рецепт за Плазма торта затоа што ги содржи само оние состојки, без кои оваа торта не може да постои.

## Наводи

Категорија:Десерти
Категорија:Српска кујна
Дејвисово Море

[десно|мини|460x460пкс|Дејвисовото Море како дел од [Јужен Океан|Јужниот Океан.]]   
**Дејвисово Море** е областа од морето по должина на брегот на Источен Антарктик помеѓу Западната Ледена Плоча на запад и Шеклтоновата Ледена Плоча на исток, или помеѓу 82° и 96° ИГД. Името „Дејвисово Море“ се појавува во повеќето водечки географски авторитативни публикации, како што се 10-тото издание од Светскиот атлас на Националното географско друштво од 2014 година и 12-тото издание на Британскиот Тајмс Атлас на светот од 2014 година, за разлика од соседните предложени имиња за водени тела, какво што е руското предложено име „Море на Заедништвото“ на запад.

Според Големата Советска енциклопедија, тоа се протега од 87° ИГД до 98° ИГД и е длабоко до 1.300 метри (4.300 стапки). Неговата површина е дадена само како . Другите авторитети, како што е Национална  Географија, му доделуваат многу помала површина.

Го мие брегот на Земјата на Принцезата Елизабета (таму само Брегот на Леополд и Астрид), Земјата на Вилхелм II на Земјата на Кралицата Марија.

Никогаш одобрениот нацрт на четвртото издание на Границите на океаните и морињата од 2002 година, констатирал дека **Заливот Триошникова** се наоѓа во јужниот дел на Дејвисовото Море.

Околу 55 км од брегот на Земјата на Кралицата Марија се наоѓа островот Дригалски. Руската станица Мирни била изградена на брегот на Земјата на Кралицата Марија во 1956 година. Ледникот Роско се влева во источниот дел од Дејвисовото Море. Затворени брегови се Бигелоу Рок и Островите Гили.

Откриено е од Австралиската антарктичка експедиција (1911-14) од Аврора. Именувано е од Даглас Мовсон, за капетанот Џ.К. Дејвис, господарот на Аврора и втор во командната линија на експедицијата.

Категорија:Мориња во Јужниот Океан
Категорија:Антарктика
Категорија:Мориња на Антарктикот
Сомово Море

[десно|мини|460x460пкс|Сомовото Море како дел од [Јужен Океан|Јужниот Океан.]]

**Сомово Море** било предложено име за дел од Јужниот Океан. Тоа би требало да биде сместено северно од најисточниот дел на Антарктичкиот потконтинент Источен Антарктик, северно од брегот на Оутс, земјата на Викторија и брегот на Џорџ V, помеѓу 150 ° и 170 ° исток. Запад од него треба да биде морето Д'Урвил. Источно од Кејп Адаре, на 170°14 ' исток е Росовото Море.

Името најпрво било предложено од страна на Русите, за нацртот на Меѓународната Хидрографска Организација (МХО) во 2002 година. Овој нацрт никогаш не бил одобрен од страна на МХО (или било која друга организација), а документот на МХО од 1953 година (кој не го содржи името) останува моментално во сила. Водечките географски власти и атласи не го користат името, вклучувајќи го и 10-тото издание на Светскиот атлас на Соединетите Американски Држави од 2014 година и 12-тото издание на Британскиот Тајмс Атлас на светот од 2014 година. Но, советските и руските изданија на карти го користат.

Сомовото Море треба да има површина од 1.150.000 км2 и да биде длабоко до 3000 метри.

Островите Балени се наоѓаат 240 км северно од тукашниот копнен брег.

Сомовото Море требало да биде именувано во чест на рускиот океанолог и поларен истражувач Михаил Сомов (1908-1973), кој помеѓу 1955 и 1957 година бил командант на првата советска антарктичка експедиција.

Категорија:Мориња во Јужниот Океан
Категорија:Антарктика
Категорија:Мориња на Антарктикот
Мосоново Море

[десно|мини|460x460пкс|Мосоновото Море како дел од [Јужен Океан|Јужниот Океан.]]

**Мосоновото Море** е предложено име за морето по должината на Земјата на Кралицата Марија на Источен Антарктик, источно од Шеклтоновата Ледена Плоча. На запад од него, на западната страна на плочата, треба да биде Дејвисовото Море. На исток би требало да бидат Баумановиот Остров и Заливот Винсенес.

Името било предложено како дел од нацртот на Меѓународната хидрографска организација (МХО) во 2002 година. Овој нацрт никогаш не бил одобрен од страна на МХО (или било која друга организација), а документот на МХО од 1953 година (кој не го содржи името) останува мементално во сила. Водечките географски власти и атласи не го користат името, вклучувајќи го и 10-тото издание на Светскиот атлас на Националното географско здружение од 2014 година и 12-тото издание на Тајмс Атласот на светот од 2014 година.

Тука спаѓаат двата важни ледници: Скот и Денман. Раздвојувањето на ледникот Денман доведува до пораст на периодичното појавување на островот Победа.

Ќе биде наречен во чест на австралискиот истражувач на Антарктикот Даглас Мосон.

Категорија:Мориња во Јужниот Океан
Категорија:Антарктика
Категорија:Мориња на Антарктикот
Џура зурла

**Џура зулра** (од турскиː *cura zurna*) — дувачки музички инструмент од типот обоа, со двојазична писка. Има персиско-арапско потекло и е најмал од фамилијата зурли (250 - 280 мм). Најчесто се употребувала во Гевгелиско и Гостиварско, а во Турција најповеќе во областите долж Црното Море. Таа ја свири главната мелодија, а е придружена од средната зурла јарамкаба, која бордунира. Има остар писклив звук.

## Наводи

## Поврзано
*Јарамкаба зурла — средната верзија на зурла
*Каба зурла — најдолгата верзија на зурла

Категорија:Дувачки инструменти
Јоркшир

160px|thumb|Неофицијалното знаме на Јоркшир
**Јоркшир**, формално познат како **Грофовија Јорк**, е историска област од Северна Англија и истовремено најголемата во Велика Британија. Името е добро познато низ цела Велика Британија и често се користи во медиумите и војската, а исто така се појавува во насловите на денешните области на цивилните администрации, како: Северен Јоркшир, Јужен Јоркшир, Западен Јоркшир и Источен Јоркшир. 

Во границите на историската област Јоркшир се наоѓаат најзелените области во Англија, поради многуте недопрени земјишта. Јоркшир некогаш бил именуван како „Божја област“ или „Божја земја“. Амблемот на Јоркшир е белата роза на Англиската кралска куќа на Јорк, а најчесто употребуваното знаме на Јоркшир е белата роза со сина позадина, кое по педесет години уотреба, е прифатен од Институтот за знамиња на 29 јули 2008. Денот на Јоркшир е 1 август и претставува прославување на општата култура на Јоркшир, од неговата историја сè до нивниот дијалект. 

Јоркшир денес е поделен помеѓу разни официјални региони. Повеќето од областа спаѓа под Јоркшир и Хамбер. Најсевернот дел, кој ги опфаќа Грејт Ајтон, Рунсвик Беј, Мидлсброу и Далтон-он-Тис, спаѓа во границите на североисточна Англија. Со промената на границите во 1974 година, мали области на западниот дел на Јоркшир сега се дел од северозападна Англија.

## Јоркшир како мотив во популарната култура
* „За среќа, не живеам во Јоркшир, не важи“ (англиски: *Thankfully Not Living In Yorkshire It Doesn't Apply*) - песна на англиската рок-група *[[Dexys Midnight Runners]]* од 1980 година.

## Наводи

*
Трајче Ѓоргиев

**Трајче Ѓоргиев** (Кочани,  — Скопје, ) — македонски глумец и драмски режисер, осбено вклучен во пантомимата.

## Животопис
Ѓоргиев дипломирал на Факултетот за драмски уметности во Скопје на отсекот за актерска игра во класата на Љубиша Георгиевски во 1991 година. Од 1997 година работел во Македонскиот народен театар (МНТ).

## Творештво
Во периодот од 1990 до 2010 година, Ѓоргиев играл во повеќе од 40 претстави, во МНТ, дебитирајќи со улогата на Акаст во „Мизантроп“ во 1989 година. Во својата кариера ги играл улогите на Густав во „Надвор од умот“, Пандар во „Троил и Кресида“, Ивковиќ во „Народен пратеник“, Чинели во „Јануари“, Спасе во „Македонска крвава свадба“, Етјен во „Кројач за дами“, Сапорта Робесвјер во „Мисија“, Благоја Ќелавиот во „Немушт јазик“, Виргински во „Демони“, Силјан во „Писание“, Доктор Финаш во „Болва в уво“, Тетин Јаков во „Госпоѓа министерка“, Бу змијата во „Самовилско јајце“, Комесарот во „Подемот и падот на кабарето“, Фридрих Ниче во „Аферата Елсињор“, Лиходеев во „Мајсторот и Маргарита“, Јанушек во „Прекината одисеја“, Бил Остин во „МАММА МIА!“ и Докторот во „Бесачи“. Исто така, од 1991 година почнал да работи и како театарски и видео режисер, претежно како предводник на театарското студио во Културниот центар во Кочани. Во април 2004 година го режирал својот прв настап на малата сцена на Македонскиот народен театар, а подоцна во 2010 година ја режирал „Вишновата градина“ на големата сцена на МНТ. Работел како режисер во Словенија, Србија и Македонија. Во април 2005 година ги режирал и играл во петте пантомими за глумечката претстава „Човекот“ од Марсел Марсо со која ја стекнал титулата магистер по пантомима на Академијата за театар и филм „НАТФИЗ“ во Софија, Бугарија. Ѓорѓиев бил основач, главен двигател на ПАНФИЗ, меѓународниот фестивал за пантомима. Во својата долгогодишна кариера, тој бил добитник на неколку награди, како: „Гран при“ за најдобра претстава и најдобра режија за претставите „Кралот  Иби“ „Настојник“ „Домот на Бернарда Алба“ и други; во 2006 година станал добитник на две големи награди за претставата „Човекот“, и тоа: наградата за најдобра сценска игра на фестивалот „Златен рис“ во Бања Лука и наградата на директорите на фестивалот на Меѓународниот фестивал во Габрово, Бугарија.

## Филмографија

## Наводи

## Надворешни врски
* Биографија на Трајче Ѓоргиев, Македонски народен театар

Категорија:Глумци од Кочани
Категорија:Македонски драмски режисери
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Југословенски глумци
Категорија:Пантомимичари
Категорија:Глумци во Македонскиот народен театар
Категорија:Апсолвенти на Факултетот за драмски уметности - Скопје
Панфиз

**Панфиз** — меѓународен фестивал на пантомима и физички театар, кој се одржува во Скопје, Македонија. Фестивалот „Панфиз“ започнал да се одржува во 2007 година, со цел да ја промовира идејата на реално место да се постави пантомимата како сценска, театарска дисциплина. Се одржува во месец август. На фестивалот со свои изведби на пантомима настапиле групи од Македонија, Франција, Бугарија, Романија, Германија и Србија.

## Наводи

Категорија:Театарски фестивали во Македонија
Баскер

**Баскер** — уличен уметник, акробат, кој изведува уметнички точки на отворено на јавен простор. Баскерите може да изведуваат различни уметнички точки, вклучително: пантомима, жонглирање, акробации, илузионизам итн.

Категорија:Пантомима