open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Opuntia robusta

***Opuntia robusta*** ― вид кактус од семејството Cactaceae. Тој е автохтон и ендемски во централно и северно Мексико во радиус од границите на Аризона и Ново Мексико каде што расте на карпести падини, отворени грмушести површини, шуми и измешани со други кактуси и сукуленти.

## Опис
Растенијата најчесто се високи околу 1 метар, иако можат да пораснат и над 3 метри во зависност од условите.

Срамнетите сегменти на стеблото се месести, тркалезни и сино-сиви по боја. Овие се до 30 см во дијаметар, и имаат остри боцки во должина до 5 см. На рабовите на горните сегменти од стеблото се создаваат жолти, неподвижни цветови со месеста основа. По нив следат месести плодови во облик на буре кои се розови или виолетови и долги до 8 см.

*Opuntia robusta* има популации кои се дводомни, хермафродитни или тридомни (кои содржат машки, женски и хермафродитни единки).

## Таксономија
Видот првпат формално е опишан во 1837 година во *Enumeratio Diagnostica Cactearum hucusque Cognitarum*. Натурализиран е во државите Јужна Австралија, Нов Јужен Велс, Квинсленд и Викторија во Австралија.

## Галерија

Податотека:Oputniahmo.JPG|алт=Opuntia robusta flower.| Opuntia robusta, цвет.
Податотека:Opuntia_robusta_close_up.jpg|алт=Opuntia robusta stem segment and immature fruit.| Сегмент на стеблото и незрел плод *од Opuntia robusta*.


## Наводи

Категорија:Незагрозени видови според МСЗП
Категорија:Кактуси
Категорија:Ендемска флора на Мексико
Леон Скот Кенеди

**Леон Скот Кенеди** (, ) — измислен лик од серијалот видеоигри *[[Resident Evil]]* на компанијата Capcom. Тој е главниот лик во вториот, четвртиот, шестиот и деветтиот дел од серијалот.

За време на настаните во *Resident Evil 2*, Леон е полицаец новак што со задоцнување пристигнува во Ракун Сити на својот прв работен ден. Шест години подоцна, во *Resident Evil 4*, Леон се враќа како таен агент на американската влада, испратен во Шпанија за да ја спаси ќерката на претседателот на САД, која е одвлечкана на пат кон дома од факултет. 

Леон исто така е главен лик во повеќе други игри и ги има главните улоги во три анимирани филмови — *Resident Evil: Degeneration*, *Resident Evil: Damnation* и една од водечките улоги во *Resident Evil: Vendetta*. Што се однесува до играните филмови од серијалот, Леон Кенеди се појавува во петтиот дел, *[[Притаено зло: Одмазда]]*, кој излегол на 14 септември 2012 г., а неговиот лик го толкува глумецот Јохан Урб.

## Создавање и развој
Ликот на Леон бил создаден од страна на Хидеки Камија како спротивност на Крис Редфилд, главниот лик на изворниот *Resident Evil*. Дизајнерот го сметал Крис за „груб и цврст тип“, и иако првично му се допаѓал таквиот карактер, со текот на развојот на новата игра одлучил да го промени концептот за Леон. Камија признал дека бил изненаден од популарноста на Леон, особено по неговата преобразба во „фраер што изгледа премногу јак“ во *[[Resident Evil 4]]*.

Леон Кенеди бил замислен за *[[Resident Evil 2]]* затоа што екипата сакала нов лик што нема претходно искуство во застрашувачки ситуации. Првично, тој требало да биде искусен полициски офицер, но по преработувањето на првичната верзија на играта (позната како *Resident Evil 1.5*), ликот бил променет во полицаец новак што штотуку стапува на должност.

Во ноември 2002 г., Леон бил потврден како главен лик во четвртиот дел. Според раните верзии на играта (т.н. „fog version“), тој требало да биде заразен со вирусот „Прародител“ (англ. *Progenitor*), што би му дало скриена моќ во левата рака. Овој концепт подоцна бил проширен, пред да се стигне до крајната верзија каде тој е поздрав и „поцврст, но истовремено и посмирен“.

### Понатамошен развој и појавувања
Лицето на Леон во *Resident Evil 4* било моделирано според Кристијан Дуре. Продуцентот на *[[Resident Evil 6]]*, Хиројуки Кобајаши, толку многу го ценел ликот што настојувал тој да го заземе централното место во приказната, нарекувајќи го „главниот меѓу главните јунаци“.
#### Гласовна изведба и модели
* Во изворниот *Resident Evil 2*, гласот на Леон го позајмува Пол Хадад.
* Во *Resident Evil 4*, *Degeneration* и *The Darkside Chronicles*, гласот му го позајмува Пол Мерсие.
* Во јапонската реклама за *RE2*, ликот го игра Бред Ренфро.
* За потребите на преработките на *Resident Evil 2* (2019) и *Resident Evil 4* (2023), физичкиот изглед на Леон е моделиран според романскиот манекен Едуард Бадалута.

## Наводи

Категорија:Ликови од Resident Evil
Категорија:Измислени ликови
Kadenicarpus heliae

***Kadenicarpus heliae*** — вид растение од семејството кактуси.

## Ареал
Овој вид расте во варовнички почви во Идалго, Мексико на надморска височина помеѓу 2200 и 2300 метри.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Флора на Мексико
Категорија:Кактуси
Категорија:Флора на Идалго
Категорија:Никулци за кактуси
Acanthocalycium klimpelianum

мини|''Acanthocalycium klimpelianum''
***Acanthocalycium klimpelianum*** — вид на *[[Acanthocalycium]]* од Аргентина.

## Наводи

## Надворешни врски
*  
* 

Категорија:Флора на Аргентина
Категорија:Кактуси
Категорија:Никулци за кактуси
Grusonia parishiorum

***Grusonia parishiorum*** — вид на кактус кој потекнува од пустините Мохаве и Сонора во Калифорнија и Аризона.

## Опис
*Grusonia parishiorum* расте во песоклива земја, високо не повеќе од околу 20 сантиметри. Сегментите се долги до 9 сантиметри и широки до 3 сантиметри, а површината е составена од месести туберкули со многу боцки, секој долг до 5 сантиметри. Цветот е жолтеникав, а плодот е жолт и долг до 8 сантиметри.

## Наводи

## Надворешни врски

* Флора на Северна Америка
* ''Grusonia parishiorum'' - галерија на слики

Категорија:Флора на САД
Категорија:Кактуси
Категорија:Никулци за кактуси
Погрешно свртување 3

***Погрешно свртување 3*** (, буквално: *Погрешно свртување 3: Оставени да умрат*) — психолошки слешер, снимен во 2009 г. од режисерот Деклан О'Брајан, со Том Фредерик, Џенет Монтгомери и Тамер Хасан во главните улоги. Филмот е продолжение на серијалот на ужасите *Погрешно свртување* и е трет дел во низата, како непосредно продолжение на приказната од вториот дел, *[[Погрешно свртување 2: Ќорсокак]]*.

Премиерата на филмот се одржала на 8 октомври 2009 г., право на видеоносители. Главните снимања на филмот се одвивале во Бугарија.

Филмот добил мешани и одречни оценки од критичарите, кои го сметале за послаб во споредба со претходните два дела. По овој филм, во 2011 г. следел четвртиот дел, кој всушност е предисторија на изворниот прв дел, насловен како *[[Погрешно свртување 4: Крвав почеток]]*.

## Содржина
Додека сплаварат во областа на реката Блуфиш, четворица студенти се нападнати од канибалот мутант Трипрстиот. Само тинејџерката Алекс успева да побегне низ шумата. Во меѓувреме, група опасни злосторници се пренесуваат од затворот во Графтон, Западна Вирџинија, во затворски автобус придружуван од тројца чувари низ зафрлените шумски патишта. 

Кога застануваат во една полициска станица, шерифот Карвер е известен за исчезнатите тинејџери. Возачот на автобусот продолжува кон нивното местоназначение, но камион на шлеп-служба управуван од Трипрстиот го удира автобусот, кој излетува од патот. Затворениците и чуварите се нападнати од мутантот, а меѓу нив настанува хаос додека опасните злосторници се обидуваат да ја преземат контролата над чуварите. Кога случајно ја среќаваат Алекс, таа им кажува колку е опасен и изопачен мутантот; набрзо сите сфаќаат дека Алекс ја кажува суровата вистина.

## Улоги

|-
|Том Фредерик || Нејт Вилсон
|-
|Џенет Монтгомери || Алекс Мајлс
|-
|Том Макеј || Брендон Луис
|-
|Тамер Хасан || Карлос Чавес
|-
|Гил Колирин || Флојд
|-
|Џејк Карен || Крофорд
|-
|Кристијан Контрерас || Вилијам Хуарес
|-
|Чак Вен || Волтер Хејзлтон
|-
|Мајк Страуб || Преслоу
|-
|Борислав Илиев || Трипрстиот
|-
|Борислав Петров || Трипрстиот
|-
|Бил Муди || шериф Алан Карвер
|-
|Ема Клифорд || заменик Ели Лејн
|}

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 2009 година
Категорија:Германски филмови
Категорија:Бугарски филмови
Категорија:Американски хорор-филмови
Кучешки свет

**„Кучешки свет“** (италијански: *Mondo cane*) – документарен филм на режисерите Гвалтјеро Џакопети (Gualtiero Jacopetti), Паоло Кавара (Paolo Cavara) и Франко Проспери (Franco Prosperi) од 1962 година. Автори на сценариото се Џакопети и Кавара, а раскажувач во филмот е Стефано Сибалди (Stefano Sibaldi). Ова е првиот документарен филм од поджанрот мондо, кој се однесува на хорор документарни филмови кои прикажуваат шокантни, егзотични или табу теми со цел да ја провоцираат публиката. Филмот постигнал голем успех кај публиката и критиката, а претставувал како поттик за појавата на голем број слични такви филмови. Исто така, голема популарност доживеала и музиката на Рицо Ортолани и Нино Оливеира. Насловната песна „Море“ ја освоила наградата „Греми“ и била номинирана за „Оскар“. 

## Синопсис
Во филмот се прикажуваат случки од повеќе држави, поврзани со нивните културни обичаи кои делуваат шокантно за западните гледачи. Притоа, сцените се прикажуваат со минимален континуитет во согласност со намерата на режисерите да дадат калеидоскопски приказ на шокантната содржина наместо структурирана разработка на темата. Иако повеќето од сцените се вистинити, некои се одглумени или се креативно манипулирани.

## Наводи

Категорија:Италијански филмови
Категорија:Филмови на италијански јазик
Категорија:Филмови од 1962 година
Категорија:Мондо-документарни филмови
Категорија:Филмови на Гвалтјеро Џакопети
Категорија:Филмови на Франко Проспери
Категорија:Филмови на Паоло Кавара
Змејот: Приказната за Брус Ли

**„Змејот: Приказната за Брус Ли“** (англиски: *Dragon: The Bruce Lee Story*) – филм на режисерот Роб Коен од 1993 година. Главните улоги ги играат: Џејсон Скот Ли, Лорен Холи и Роберт Вагнер.

## Синопсис
Филмот ги прикажува животот и кариерата на најголемата ѕвезда на филмовите со боречки вештини, Брус Ли. Уште во младоста, тој почнал да тренира боречки вештини, а потоа заминал во САД, каде отворил училиште. Истовремено, тој ја добил улогата на Кејт, соработникот на суперјунакот Зелениот Стршлен. Подоцна, станал славен глумец, но истовремено водел и поинакви борби...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Биографски филмови
Категорија:Филмови за глумци
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови со боречки вештини
Категорија:Филмови од 1993 година
Категорија:Филмови на Роб Коен
Категорија:Филмови со Џејсон Скот Ли
Категорија:Филмови со Лорен Холи
Категорија:Филмови со Роберт Вагнер
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во САД
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Хонгконг
Категорија:Филмови на Universal Pictures
Бета-глукан

[class=skin-invert-image|thumb|[Калоза е пример на (1→3)-β-D-глукан]]

**Бета-глуканите** се природни полисахариди (сложени шеќери) составени од глукоза поврзани со бета-врски, присутни во клеточните ѕидови на растенија, габи, квасец и бактерии. Најчесто се наоѓаат во овес, јачмен, печурки (како шитаке и реиши) и пекарски квасец.

Постојат различни типови: растворливи (од житарици, со мешани β-1,3 и β-1,4 врски) и нерастворливи (од габи и квасец, главно β-1,3 со β-1,6 гранки). Растворливите бета-глукани од овес и јачмен го намалуваат LDL холестеролот и ризикот од срцеви заболувања со врзување на жолчни киселини во цревата. Бета-глуканите од квасец и габи силно го стимулираат имунитетот преку активирање на макрофаги, дендритни клетки и рецепторот Dectin-1. Тие можат да ја намалат честотата и тежината на настинки, респираторни инфекции и да ја подобрат имунолошката одбрана кај спортисти и постари лица. Помагаат и во контрола на шеќер во крвта преку забавување на апсорпцијата на гликоза и производство на корисни кратко-верижни масни киселини во цревата. Општо се многу безбедни, со минимални несакани ефекти (надуеност ако се внесуваат многу одеднаш), а се користат и како додатоци во доза од 250–500 mg за имунитет или 3+ g за холестерол.

Категорија:Полисахариди
Брањин Врх

**Брањин Врх** () е населено место во градот Бели Манастир, Осиечко-барањска жупанија, Хрватска. Според пописот од 2021 година имало 764 жители.

;Етнички состав во пописот од 2011 година (993 жители)

## Поврзано
* Бели Манастир
* Осиечко-барањска жупанија

## Наводи

Категорија:Бели Манастир
Категорија:Населени места во Осиечко-барањската жупанија
Категорија:Населени места во Хрватска
Пит Хегсет

**Питер Брајан Хегсет** (; 6 јуни 1980) — американски владин службеник и поранешна телевизиска личност, кој од 2025 година е 29-ти министер за одбрана на Соединетите Американски Држави.

Хегсет студирал политика на Универзитетот Принстон, каде што бил издавач на *„Принстонските конзервативни ториевци“*, конзервативен студентски весник. Во 2003 година, бил назначен за пешадиски офицер во Националната гарда на Минесота, служејќи во поморската база Гвантанамо Беј и распореден во Ирак и Авганистан. Хегсет работел за неколку организации по напуштањето на Ирак, вклучително и како извршен директор на „Ветерани за слобода“ и „Загрижени ветерани за Америка“. Станал соработник на „Фокс Њуз“ во 2014 година. Хегсет бил советник на претседателот Доналд Трамп откако ја поддржал неговата кампања во 2016 година. Од 2017 до 2024 година, Хегсет бил ко-водител на *„Фокс и пријатели Викенд“*. Напишал неколку книги, вклучувајќи ги *„Американска крстоносна војна“* (2020) и *„Војната против воините“* (2024).

Во ноември 2024 година, новоизбраниот претседател Трамп го именувал Хегсет за свој кандидат за секретар за одбрана. Хегсет бил потврден од Сенатот истиот месец, а потпретседателот Џ.Д. Венс го дал одлучувачкиот глас. Тоа бил само втор пат во историјата на САД потврдата на кандидат за кабинет да ја донесе потпретседател, по Бетси Девос за време на првата администрација на Трамп во 2017 година. Хегсет е вториот најмлад секретар за одбрана по Доналд Рамсфелд, кој првпат ја презел функцијата во администрацијата на Форд.

Хегсет бил критикуван за време на неговиот мандат како министер за одбрана поради последиците од протечениот групен разговор на владата на „Сигнал“, како и наводните воени злосторства поврзани со американските воени напади врз наводните трговци со дрога во Карипското Море.

## Наводи

Категорија:Апсолвенти на Принстонскиот универзитет
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1980 година
Категорија:Статии со микроформати hAudio
Scleranthus

***Scleranthus*** - род на тревни растенија од семејството Caryophyllaceae. Вклучува 12 видови кои растат во Европа, Сибир, западна Азија, северна Африка, Етиопија, Нова Гвинеја и Австралија. 

## Опис
Едногодишни и повеќегодишни растенија. Листовите наспрамни, линејно шиловидни, во основата проширени. Цветовите мали, сивозелени, групирани во цимозни соцветија. Плодот е едносемено оревче, обвиено од чашката.

## Видови
Прифатени се 12 видови.

* *[[Scleranthus annuus]]* L. – германски јазлест плевел, по потекло од Африка, Европа, Азија и натурализирана на други места.
* *[[Scleranthus biflorus]]* (J.R.Forst. & G.Forst.) Hook.f. – по потекло од Австралија и Нов Зеланд.
* *[[Scleranthus brockiei]]* P.A.Will. – по потекло од Австралија и Нов Зеланд
* *[[Scleranthus delortii]] *
* *[[Scleranthus diander]]* R.Br. – по потекло од Австралија
* *[[Scleranthus fasciculatus]]*  – по потекло од Австралија, донесен во Нов Зеланд
* *[[Scleranthus × intermedius]] *
* *[[Scleranthus minusculus]]* F.Muell. – по потекло од Австралија
* *[[Scleranthus perennis]]* L. – повеќегодишен 
* *[[Scleranthus pungens]]* R.Br. – по потекло од Австралија
* *[[Scleranthus singuliflorus]]* (F.Muell.) Mattf. – едноцветно растение, по потекло од повисоките алпски области во Австралија.
* *[[Scleranthus uncinatus]]* 
* *[[Scleranthus uniflorus]]* 

## Во Македонија
Во Македонија растат два вида од овој род: *[[Scleranthus annuus]]* и *[[Scleranthus perennis]].* Ботаничарот Јуришиќ во 1923 година запишал дека нашол *[[Scleranthus uncinatus]]* на локациите Долно Водно, Велес, Радовиш, но денес се смета дека растенијата што ги нашол биле од  *[[Scleranthus annuus]]*, затоа што ги навдува за појас под 1000 метри надморска височина, а *[[Scleranthus uncinatus]]* расте само во субалпски појас.

## Наводи

## Литература
*
* 
* 

Категорија:Ботанички таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Каранфили
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Флора на Австралија
Scleranthus perennis

***Scleranthus perennis*** — повеќегодишна тревна билка од семејството Caryophyllaceae. Расте на песокливи, суви, кисели почви. Може да порасне до 15&nbsp;см висок и има бели цветови од 2-5 мм. Растението порано било економски значајно како главно растение домаќин на *[[Porphyrophora polonica]]*.
лево|мини|Крупен план на цветовите

Во Македонија е широко распространето ова растение. Расте по суви, каменливи места, брдски и планински пасишта, и покрај патишта до 1800 метри надморска височина.

## Наводи

Категорија:Ботанички таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Растенија опишани во 1753 година
Категорија:Каранфили
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Флора на Европа
Galanthus lagodechianus

***Galanthus lagodechianus*** — вид кокиче од семејството Кокичиња, по потекло од Ерменија, Азербејџан, источна Грузија и Руската Федерација (Кабардино-Балкарија и Северна Осетија).

Тоа е луковично зелјесто повеќегодишно растение, кое расте до 10 см во лисна површина и 20 см во цветна. Исправените зелени листови се појавуваат во рана пролет, по што следува едно, ѕвончево, висечко бело соцветие. Внатрешните сегменти на околуцветникот се обележани со зелен превртен симбол што наликува на буквата V.

Преферира влажни услови на сонце или делумна сенка.

*Galanthus lagodechianus* бил опишан од грузиската ботаничарка Љубов Кемуларија-Натаѕе во 1947 година. Биномната номенклатура *lagodechianus* се однесува на природниот резерват Лагодеки во источна Грузија. Се среќава на 1.800 до 2.400 метри надморска височина, во мешани листопадни шуми. Исто така, широко се одгледува како украсно растение и е познато по тоа што цвета најдоцна од сите видови кокичиња (често кон крајот на февруари или почетокот на март).

## Наводи

Категорија:Кокичиња
Категорија:Флора на Ерменија
Категорија:Флора на Грузија
Категорија:Флора на Русија
Категорија:Флора на Азербејџан
Paronychia macedonica

***Paronychia macedonica*** - вид растение од фамилијата каранфили, ендемско за Македонија. *Paronychia macedonica* е дел од родот Paronychia, и фамилијата Caryophyllaceae.

## Опис
Многугодишно тревесто растение, силно разгрането од основата, со испреплетени гранчиња долги 5-12 см. Цветните гранчиња се вертикални, обично се влакнести и со многубројни листови по целата должина.

Плодот е елиптично јајцевиден, долг околу 1,6 мм, на врвот стеснет и обвиен од чашкините ливчиња.

## Распространетост
Ова растение расте по карпи, камењари и каменливи почви.

Се среќава во Скопје, на Матка, Скопска Црна Гора, на Шар Планина, Маврово, на Илиница, Баба Сач, Демир Хисар меѓу селата Доленци и Железнец, на Галичица, во село Дебреште, Прилеп, Козјак, клисурата на реката Раец, околината на градот Кочани, кај селото Истибања, Куманово кај село Доброшане.

## Подвидови
Видот е поделен на следниве подвидови, и двата растат во Македонија: 

* *P. m. macedonica* - листовите не се прилегнати, и пошироки се од 1 мм. Столпчето е долго околу 0,65 мм.
* *P. m. tobolkana* - гранчињата густо препокриени со листови и прилисници. Листовите се најмногу 1 мм широки. Столпчето е долго околу 0,45 до 0,55 мм. Расте кај реката Тополка, клисурата на реката Бабуна, Велес, Дервен и Башино Село.

## Наводи

Категорија:Каранфили
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Ендемска флора на Македонија
Љубов Кемуларија-Натаѕе

**Љубов Манучаровна Кемуларија-Натаѕе** (14 февруари 1891 – 19 февруари 1985) — грузиска ботаничарка позната по собирањето и опишувањето на растенијата од Грузија. 

## Наводи

Категорија:Носители на Орденот на Црвеното знаме на трудот
Категорија:Носители на Орденот на Ленин
Категорија:Починати во 1985 година
Категорија:Родени во 1891 година
Категорија:Ботаничари со авторски кратенки
Категорија:Грузиски ботаничари
Galanthus woronowii

***Galanthus woronowii***, **Зелено кокиче** или **Вороново кокиче** — луковично растение по потекло од североисточна Турција и западен и централен Кавказ. Особено во одгледувањето, често се меша со два други вида со широки зелени листови и една зелена ознака на внатрешните тепали: *Galanthus ikariae* и *Galanthus platyphyllus* (обично под синонимот *G. latifolius*).

## Опис
*Galanthus woronowii* расте од луковица. Листовите се „суперволутни“, т.е. едниот лист е цврсто споен околу другиот во пупката, обично останувајќи вака во основата на растението додека расте. Листовите се генерално 13-25 сантиметар долги, понекогаш и до 41 сантиметар, и околу 13-21 милиметар широки, иако можат да бидат потесни или пошироки. Листот се стеснува во основата, а најширокиот дел од листот е во горната третина. Листот е светло до средно зелен; долната површина е малку посјајна од горната. Средното ребро на листот е истакнато; исто така, често има два до четири видливи превиткувања по должината на листот.

Обично осамените цветови се раѓаат на безлисно зелено стебло, 4-19 сантиметар долго. Стеблото на цветот е 15-26 милиметри долго. Надворешните три тепали се значително подолги од внатрешните три, обично околу 16-24 милиметри долги во споредба со 7-12 милиметри. Бидејќи цветот виси надолу, врвот на тепалите е на најниската точка. Врвот на внатрешните тепали има „синус“ (т.е. има засек во средината). Околу синусот има зелена ознака, или во облик на буквата U или поделена на два дела од двете страни. Капсулата за семе е зелена, повеќе или помалку сферична со кафеави семиња од околу 5 милиметри долги.

## Таксономија
*Galanthus woronowii* првпат беше опишан во 1935 година од страна на рускиот ботаничар Агнија Лосина-Лосинскаја. Специфичниот епитет е во знак на сеќавање на ботаничарот и собирач на растенија Јуриј Николаевич Воронов.

Особено во одгледувањето, често се меша со два други вида, *Galanthus platyphyllus* (обично под неговиот синоним *G. latifolius*) и *Galanthus ikariae*. Сите три вида имаат широки зелени листови распоредени во суперволтен образец (т.е. обвиткани еден околу друг во основата), и внатрешни тепали со зелена ознака само на врвот. Внатрешните тепали на *G. platyphyllus* немаат синус на врвот, т.е. немаат засечен раб. *G.* *ikariae* и *Г. woronowii* се слични, иако молекуларните студии покажаа дека тие се различни видови. Некои разлики се:

* Зелената ознака на врвовите на внатрешните тепали е помала и помалку задебелена во *G.* *woronowii* во споредба со *Г. ikariae*, кај која обично зафаќа половина или повеќе од површината на тепалот.
* Листовите на *Г. woronowii* се светло зелени; оние на *G.&nbsp;Икаријата* се побледи, опишани се како „темно мат-зелени“.
* Попречниот пресек на листот покажува разлики во воздушните простори. Во *G. woronowii* воздушните простори се мали и генерално невидливи со голо око. Кај *G.* *ikariae* има големи воздушни простори, јасно видливи со голо око.

## Одгледување
*Galanthus woronowii* ја доби наградата за заслуги на градината на Кралското хортикултурно друштво.

## Наводи

Категорија:Кокичиња
Автопилот

мини|259x259пкс|Контролен панел на автопилотот кај авион од типот ''Боинг 747-200''
**Автопилот** — уред за автоматско управување со летало или друго превозно средство.

## Историја
Историски гледано, прв бил авионскиот автопилот развиен од американскиот пилот и инженер Лоренс Спери, син на познатиот пронаоѓач Елмер Спери. Спери го патентирал својот „стабилизатор на аероплан“ во 1912 г., а во 1914 г. успешно го демонстрирал на натпревар во Париз. Овој ран автопилот имал два канали за управување — по правец (курс) и по надолжен наклон, користејќи пневматски жироскоп како сетилник.

Значаен поттик за развојот на автопилотите бил проектот за првото борбено беспилотно летало во светот, познато како „летечка бомба на Спери“, нарачано од Морнарицата на САД. Леталото носело избувливо средство од околу 450 кг (1000 фунти), но поради тогашното ниво на технологија, проектот бил прекинат во 1922 г. како недоволно сигурен.

Во текот на 1930-тите, развојот продолжил: во 1930 г., британското Кралско воздухопловство го развило уредот „помошник на пилотот“. Истата година, Елмер Спери Помладиот постигнал стабилна работа на својот автопилот, кој успеал да го задржи авионот во стабилна положба цели три часа. Првата успешна примена во цивилното воздухопловство била кај моделите *Боинг 247* (1933) и легендарниот *Даглас DC-3* (1936).

За време на Втората светска војна, барањата за бомбардерите што летале на долги релации довеле до софистицирани решенија. Познат пример е системот за наведување на германската балистичка ракета *Фау-2*.

По војната, радиоинженерот Вилијам Пауел Лир направил револуција со создавањето на првиот целосно автоматски систем за слетување. Во 1947 г., авион од типот C-54 на Американските воздухопловни сили извршил трансатлантски лет целосно под контрола на автопилот, вклучувајќи го полетувањето и слетувањето. За овој подвиг, Лир бил одликуван со престижна награда во 1949 г.

## Наводи

## Надворешни врски
* "How Fast Can You Fly Safely", June 1933, Popular Mechanics 

Категорија:Воздухопловни инструменти
Категорија:Самовозни возила
Категорија:Американски пронајдоци
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Резервисти на АРМ

**Резервисти на АРМ** — воена единица на Македонија. Таа е дел од Здружената оперативна команда на Армијата на Република Македонија. Организацијата е формирана од единиците за територијална одбрана на Социјалистичка Федеративна Република Југославија.

## Мисија

* Единица на АРМ од приоритетна резерва наменета за одбрана на суверенитетот и интегритетот на Република Македонија
* Овозможува изведување на нападни и одбранбени дејства на целата територија на Република Македонија
* Персоналот на Третата пешадиска бригада е формиран од професионални и од резервни припадници на АРМ

## Задачи

* Продолжување на планираната трансформација и реструктуирање на бригадата и приближување на обуката до стандардите на НАТО
* Обука на бригадните команди и единици
* Регрутирање и опремување на бригадата со материјално-технички средства и луѓе
## Воен конфликт во Македонија од 2001
Десет резервисти биле убиени во масакрот кај Карпалак, а тројца биле ранети. Бил изграден споменик во нивниот роден град Прилеп во 2013 година.

## Поврзано

* Армија на Македонија
* Началник на Генералштабот на АРМ

## Галерија

Податотека:June2001Aracinovo.jpg|алт=Military Reserve Force in 2001 in Arachinovo| Воена резервна сила во 2001 година во Арачиново


## Наводи

Категорија:Владини агенции во Македонија
Категорија:Статии со краток опис
Елвезиево кокиче

***Galanthus elwesii***, **Елвезиево кокиче** - вид цветно растение од семејството Amaryllidaceae, по потекло од Балканот и Мала Азија, каде што се наоѓа во земјите Босна, Бугарија, Македонија, Грција, Србија, Молдавија, Украина и Турција. 

Ова тревно повеќегодишно растение расте до 20-25 см во височина. Расте од сферична луковица, 2-3 см во дијаметар. Произведува два листа кои се тапи, линеарни и сино-зелени по боја. Цветовите се сферични, бели, висечки, 2–3&nbsp;см долги. Надворешните цветни тепали се со пократки внатрешни тепали кои се засечени на врвот, стеснети кон нивната основа со зелени дамки апикално и базално. Плодот формира расцепена капсула со три вентили. Генерално, *Galanthus elwesii* е посилно растение од *[[Galanthus nivalis|G. nivalis]]*. 

## Таксономија
*Galanthus elwesii* бил идентификуван од британскиот ботаничар Хенри Џон Елвес при посетата на Турција во 1874 година. На почетокот на април, додека бил na планините во близина на Смирна (денешен Измир), наишол на „големото убаво кокиче кое сега го носи моето име“. Потоа формално го опишал Џозеф Далтон Хукер (1875) и го нарекол *Galanthus elwesii*, со илустрација од В.Х. Фич во „Ботаничкото списание на Кертис“. Така, видот го носи неговото име како ботанички авторитет.  Подоцна, растенијата собрани од Елвес се покажале како *[[Galanthus gracilis]]*, но името било задржано за друг примерок.

## Распространетост
На Балканот и во Мала Азија видот е ендемски, но станал широко распространет и на други места.

## Одгледување
*Galanthus elwesii* се одгледува како украсно растение во градините каде што лесно се натурализира. Луковиците засадени на есен цветаат рано напролет. Размножувањето е со одвојување на луковиците по цветањето.

Во Велика Британија, следниве ја добиле наградата за заслуги во градината на Кралското хортикултурно друштво:

* *Galanthus elwesii*
* *Galanthus elwesii* 'Comet'
* *Galanthus elwesii* var. *monostictus*

## Наводи

## Библиографија

* 
* 
*  see Enciclopedia Argentina de Agricultura y Jardinería
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Категорија:Флора на Грција
Категорија:Флора на Бугарија
Категорија:Видови без доволно податоци според МСЗП
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Флора на Турција
Papaver dubium

***Papaver dubium*** — вид на афион познат под вообичаените имиња **долгоглав афион** и **слепоок**. Тоа е едногодишен вид кој претпочита песокливи почви без вар. Потекнува од Европа, Северна Африка и Југозападна Азија и е широко распространет во Америка и на други места.   *Papaver dubium* е доста распространето и во Македонија.

## Опис
*Papaver dubium* е променливо едногодишно растение, кое расте до околу 60 см во висина. Генерално цвета кон крајот на пролетта до средината на летото. Цветот е голем (30–70 мм) и впечатливо, со четири ливчиња кои се посветло црвени отколку кај сличните *[[Булка|Papaver rhoeas]]*, и најчесто без црна точка во основата. 

Стеблото е кружлесто, неразгрането или од основата разгрането, во долните делови со расеани влакна, а во горниот дел цветните, односно носните дршки со прилегнати влакна. Листовите се извозелени; приносновите листови со подолги дршки, полилито или полабо пересто насечени, деловите на насечените листови јајцевидни, елиптични или ланцетовидни, некои крајни или на врвот тријделни, заштитени на врвот тапи и завршуваат со долго острие. Стеблените листови се приседнати, два пати пересто насечени на тенки линијарно ланцетни делови, на врвот заострени и со долго острие. 

Цветните пупки се долги и со прилегнати влакна. Цветовите поединечни; чашкините ливчиња 2, со ретки расеани влакна, брзо отпадливи; венечните ливчиња се четири на број и се долги 15–30 mm, скоро се круглести или обратно јајцевидни, црвени, бели, поретко розови, понекогаш со црна дамка во основата и брзо отпадат; прашниците во голем број, кончести, темновиолетови, со виолетова антери и обилно се лачат на жолтеникави.  Плодникот е гол како и кутијката, која е долга 15–20 mm и 2–4 пати подолга отколку широка, во горниот дел поширока, со 6–9 кружлести отвори. Дискот е со 6–9 радијални жиги кои продолжуваат со 0,5, односно до 0,3 mm во рабовите на дискот.

Хибрид со речиси црни цветови, познат како Евелина, бил одгледан во Италија кон крајот на 1990-тите, со *[[Papaver rhoeas]]*, но се чини дека не е комерцијално достапен.

## Распространетост во Македонија

Во Македонија *Papaver dubium* е доста често растение. Распространето по суви тревести места и по поречни долини во сите делови на земјата. Познато за околината на Скопје, Куманово, Кочани, Валандово, Гевгелија, Струга, Маврово, Галичица; Жеденска Клисура; Таорска Клисура и клисурата на р. Пчиња.

Било посочено и дека се наоѓа во околината на Струмица, Битола, Демир Капија, Нов Доран и Охрид — с. Велестово.

## Галерија

Податотека:Дългоплоден_мак.jpg|алт=White-flower variety| Разновидност со бели цветови
Податотека:Bleke_klaproos_bloem_Papaver_dubium.jpg|алт=Flower| Цвет
Податотека:Papaver_dubium1.jpg|алт=Fruit| 
Податотека:Papaver_dubium_capsules.jpg|алт=Capsules| 


## Наводи

Категорија:Ботанички таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Растенија опишани во 1753 година
Категорија:Афион (род)
Категорија:Флора на Македонија
Papaver apulum

***Papaver apulum*** — цветно растение кое припаѓа на родот *[[Papaver]]* и семејството *[[Papaveraceae]]*. Првпат научно го опишал Тенoре во 1826 година.

## Опис

*Papaver apulum* е променливо едногодишно растение високо до 40 сантиметри. Стеблото од основата е силно разгрането, во базалниот дел е со расеани влакна, а во горниот дел е со ретки и прилегнати влакна. Листовите се голи или со ретки прилегнати влакна, и тоа најчесто по рабовите на листовите или по средната жила на долната страна на листот, двојно пересто насечени, при што сегментите на базалните листови се елиптични, а на стеблените листови линејни; сегментите на врвот завршуваат со многу куси осилички. 

Цветовите се поединечни и на долги дршки, пупките се широко јајцевидни, чашкините ливчиња се две на број со сивозелена боја, ретки влакна и бргу паѓаат. Венечните ливчиња се четири на број, гримизно црвени или розови, со должина од 20–25 mm долги, обратно овални, со темна дамка во основата и лесно отпадат. Филаментите во горниот дел се проширени, темновиолетови, антерите исто така виолетови. Кутијката е долга 10 mm и е во овална форма, со слаби надолжни ребра, со многубројни расеани или косо поставени бели или слабожолтеникави четинки, се отвора со 4–7 кружлести отвори. Дискот е 3–4 mm во пречник, со 4–7 радијално поставени жиги а семките се бубрежовидни, кафеави и со мрежести вдлабнатини.

## Распространетост во Македонија

*Papaver apulum* растат на суви песокливи и тревести места. Тоа е многу ретко растение. Во Македонија е најзастапено за околината на Битола, а се посочува и за околината на Габрово (Струмичко)  и Скопска Црна Гора, меѓутоа лесно може да биде заменет со некој друг вид. 

## Наводи

Категорија:Ботанички таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Растенија опишани во 1826 година
Категорија:Афион (род)
Категорија:Флора на Македонија
Galanthus plicatus

***Galanthus plicatus*** — вид цветно растение од семејството Amaryllidaceae, по потекло од источна Европа и западна Азија. Тоа е луковично тревно повеќегодишно растение кое цвета напролет.

## Опис
*Galanthus plicatus* расте до околу 15 сантиметри во висина. Листовите му се синкави или сивкасто зелени, пошироки од оние на многу други видови *Galanthus*, до 2 сантиметри во ширина. Рабовите на листовите се превиткани назад од горната површина на листот. Белите цветови се појавуваат многу рано напролет, и се меѓу првите растенија што цветаат. Тие имаат шест бели тепали. Надворешните три се сите бели, 2-3 сантиметри долги, а внатрешните три се пократки и засечени, со зелена ознака над засекот, која често се протега и подалеку од средината на тепалот. Во *G.&nbsp;plicatus* subsp. *byzantinus*, внатрешните тепали исто така имаат зелена ознака во основата.  

## Таксономија
*Galanthus plicatus* првпат бил опишан од германскиот биолог Фридрих Маршал фон Биберштајн во 1819 година.  Во 1893 година, Бејкер го опишал *Galanthus byzantinus* од северозападна Турција како посебен вид, кој се разликува по тоа што поседува зелени ознаки во основата, како и на врвот на внатрешните три тепали. Сега обично се третира како подвид на *Galanthus plicatus*.  

### Подвидови
Се препознаваат два подвида:

* *Galanthus plicatus* subsp. *byzantinus* (Baker) D.A.Webb – северозападна Турција 
* *Galanthus plicatus* subsp. *plicatus* – низ целиот ареал на распространетост на видот. 

## Распространетост и живеалиште
*Galanthus plicatus* се јавува од источна Европа (Романија, Украина и Крим) преку Турција до северозападен Кавказ.  *G.&nbsp;plicatus* subsp. *plicatus* се среќава низ целиот ареал на видот, *G.&nbsp;plicatus* subsp. *byzantinus* само во северозападна Турција. Видот расте во шуми и грмушки, обично во сенка.

Податотека:Підсніжники_в_урочищі_Холодний_Яр.jpeg|алт=Flower and leaves| Цвет и лисја
Податотека:Bilosnizhnyj-2014.jpg|алт=In habitat in Ukraine| Во Украина
Податотека:Galanthus_Wendys_Gold_5968.jpg|алт='Wendy's Gold'| Цвет одблиску


## Наводи

Категорија:Флора на Романија
Категорија:Незагрозени видови според МСЗП
Категорија:Флора на Европа
Категорија:Кокичиња
Galanthus allenii

***Galanthus allenii*** — вид растение од семејство кокичиња (Amaryllidaceae). Тоа е повеќегодишно растение.

## Опис
Ова е малку познато и сè уште ретко кокиче. Многу веројатно е природен хибрид (*Galanthus x allenii*). Досега било пронајдено само еднаш. Неговата луковица произведува по еден цвет секоја година. Тоа е едно од првите пролетни цвеќиња.

Не се среќава во Македонија.

## Историја
Неговата историја започнува во збирката на галантофилот и ентузијаст за кокичиња, Џејмс Ален, во Шептон Молит, Англија. Ален првично го собрал растителниот материјал заедно со *Galanthus* *ikariae ssp. latifolius* од дивината (Кавказ) од австриски градинар во 1883 година. Во неговата градина, разликата помеѓу претходно непознатиот *G.* *x allenii* и *G. ikariae ssp.* *latifolius* била очигледна. Во времето на неговиот прв опис, растението било класифицирано како посебен вид, *Galanthus allenii*.

Современните генетски испитувања покажуваат, дека тоа е најверојатно хибрид меѓу *Galanthus alpinus* и *Galanthus woronowii*.

## Наводи

Категорија:Цвеќиња
Категорија:Никулци за растенија
Категорија:Кокичиња
Атанас Џамо

**Атанас Богоев Мицев**, повеќе познат по псевдонимот **Џамо** (Прилепец, 20 декември 1872 — Селце, 1957) — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација. За време на Втората светска војна, соработувал со бугарските фашистички окупатори и ја предал НОО „Ѓорче Петров“. 

## Животопис
Атанас Мицев е роден на 20 декември 1872 година во селото Прилепец, тогаш дел од Отоманското Царство. Во 1901 година, со поттик од Даме Груев и Атанас Лозанчев, се приклучил во Македонската револуционерна организација. Легално дејствувал во прилепскиот регион. Соработувал со Петар Ацев, Крсте Гермов и Толе Паша. Во текот на Првата светска војна, кога Кралството Србија ја окупирала Вардарска Македонија, Џамо бил назначен за војвода во Мариовско.

За време на Велигден 1914 година, заедно со неговата чета, го ликвидирале србоманот Ванѓел Скопјанчето. Меѓу четниците бил и младиот македонски поет Даме Попов. Во 1921 година бил уапсан и поминал две години во затвор. Во 1924 година бил уапсан и интерниран во Пожаревац. За време на Втората светска војна, соработувал со бугарските фашистички окупатори во Македонија.

На 20 декември 1942 година, за време на Народноослободителното движење, ги предал борците од НОО „Ѓорче Петров“ кои престојувале во селската црква „Свети Никола“. Во 1943 година поднел молба за бугарска пензија. После војната, бил додаден во список на сомнителни личности. За време на периодот на Информбирото, осуден е 6 години во затвор. Отпрвин бил интерниран во Идризово но подоцна е префрлен во Параќин, СР Србија.

Починал во 1957 година под мистериозни околности. Според неговиот внук Павле, еден ден отишол да собере дрво и никогаш не се врати. 3-4 месеци подоцна жител од Селце го пријавил неговото тело. Владата на СР Македонија навела дека неговиот смрт било несреќа. Имал два сина, Марко (1912 — 2001) и Георги.

## Наводи

Категорија:Родени во 1872 година
Категорија:Починати во 1957 година
Категорија:Луѓе од Прилепец
Категорија:Починати во Селце (Прилепско)
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Македонски војводи
Категорија:Дејци на МРО
Категорија:Затвореници и притвореници во Југославија
Категорија:Затвореници во Македонија
Категорија:Бугаромани
Категорија:Македонци од Првата светска војна
Papaver laevigatum

***Papaver laevigatum*** — вид цветно растение од фамилијата афиони (*Papaveraceae*).

## Опис

Едногодишно растение, високо 40–60 см, голо или со многу ретки и долги четинести влакна. Стеблото е вертикално, неразгрането или во горниот дел слабо разгрането, во основата со долги, ретки, четинести и груби влакна. Базалните листови се со дршки, лисната ламина плитко пересто насечена, запците на подолните листови тапи, на горните заострени, а некои од нив плитко всечени. Сегментите се линејно ланцетни и на врвот заострени. 

Листовите се голи или со многу ретки четинести влакна по работ на долниот дел на листот или пак по должината на главната жила. Цветовите поединечни, а цветните дршки се долги и со прилегнати влакна. Пупките имаат форма на овално јајце. Чашкините ливчиња се две на број со сивозелена боја и тие брзо паѓаат голи или со неколку четинести влакна. Венечните ливчиња се четири на број и имаат форма на обратно јајцевидни и се со должина од 15–25 mm со темнорозова боја и најчесто со црна дамка во основата.

Прашниците се темновиолетови и со светловиолетови антери, а кутијката има цилиндрична форма со должина од 12–15 mm и ширина од 6–7 mm, и се отвора со 4–8 кружлести отвори. Дискот е со 4–8 радијално поставени жига, семките се кафеави во бубреговидни форми и со мрежовидни вдлабнатини. Цветење: април и мај.

## Распространетост

Расте во Јужна Европа (Грција, Бугарија, Македонија, ,Романија, Украина, Русија, Турција во Европа), Западна и Средна Азија (Иран, Казахстан, Киргистан, Оман, Саудиска Арабија, Таџикистан, Закавказја, Турција, Туркменистан, Узбекистан, Јемен).

Во Украина, видот расте на песок и на полиња во степата, на југ и во Крим.

*Papaver laevigatum* растат на потоплите делови од Македонија, и тоа по тревести места. Тоа е многу ретко растение. Во Македонија е најзастапено во Жеденската Клисура, Таорската Клисура, клисурата на река Бабуна и покрај Преспанско Езеро помеѓу селата Стење и Коњско. 

## Наводи

Категорија:Флора на Азија
Категорија:Флора на Европа
Категорија:Афион (род)
Категорија:Флора на Македонија
17 (филм)

**17** — македонски филм од 2026 година, во режија на Косара Митиќ. Филмот својата премиера ја имаше во Берлин, Германија каде освои и награди.

## Улоги

## Надворешни врски
* 

Категорија:Македонски филмови
Roemeria sicula

мини|''Папавер хибридум''
***Roemeria sicula***, **груб афион** или **тркалезен афион со бодликава глава**,  — широко распространет вид цветно растение од семејството афиони. Потекнува од медитеранскиот регион и Западна Азија, па сè до западните Хималаи, и е воведено во голем дел од остатокот од Европа, Јужна Африка, цела Австралија, некои американски држави, Чиле и Аргентина.   Тоа е мал плевел кај житните култури, а се очекува неговиот опсег значително да се прошири поради климатските промени. 

## Опис
Papaver hybridum е едногодишно растение кое е високо 10–50 cm. Стеблото во основата е со расперени влакна, а во горниот дел со прилегнати влакна. Стеблото е разгрането по целата должина или само во горниот дел. Листовите се еден или два пати пересто насечени а насечените делови се линејно ланцетни до издолжени и на врвот честопати зашилени и завршуваат со долг осил. Горната страна на листот е зелена и со ретки прилегнати или со нежни расперени влакна, а долната страна е сивозелена и со долги четинести влакна, и тоа пред сè по должината на спроводните жили. 

Цветовите се поединечни, до 4 cm во пречник, на долги дршки. Пупката има јајцевидна форма, чашкините ливчиња се две на број и имаат зелена боја со долги, делумно расперени и свртени нагоре четинести белузлави влакна, долги 2–3 mm. Венечните ливчиња се четири на број и се долги 10–20 m, со обратно јајцевидна форма и со црвена или циглеста боја и со црна дамка во основата. 

Филаментите во горниот дел се проширени, темно-виолетови, со жолтеникави до светлосини антери. Кутијката е јајцевидно топчеста, со должина од 10–12 mm и со многубројни расперени и лачно свиени нагоре жолтеникаво бели четинки долги 2–3 mm. Таа се отвора со четири до осум круглести отвори. Дискот на жиговите е многу мал, со 3–4 mm во пречник и со четири до осум радијални жига. Семките се сивокафеави, бубреговидни и со мрежестовидни вдлабнатини. 

## Таксономија
Во 1753 година, Карл Линеј го именувал еден вид како *Papaver hybridum*, но иако не е ист со *Roemeria sicula*, се смета за еден од неговите синоними. Првиот опис ист со денешниот вид го објавил ботаничарот Џовани Гусоне во 1844 година со името *Papaver siculum*. Сепак, некои ботаничари го сметале за подвид или сорта на *Papaver hybridum* дури до 2007 година. Неодамна, Габриеле Галасо, Енрико Аугусто Банфи, Лоренс Саез и Фабрицио Бартолучи го преместиле во родот *[[Roemeria]]*.  Иако *Roemeria sicula* е наведена како прифатено име во *[[Plants of the World Online]]* и World Plants,  многу често се наведува како *Papaver hybridum* од извори како што се Службата за зачувување на природните ресурси на USDA,  Флората на Северна Америка,  и Флората на Австралија. 

Следејќи го концептот на вид во POWO, има 17 синоними.

## Распространетост во Македонија

Во Македонија тоа е распространето по суви, тревести и каменливи места во низинските делови, но и како коровно растение.

Познато за Катлановска Бања, Пчиња, Штип, Делисинци, Оризари, Жеденска Клисура, Таорска Клисура. Се посочува Николиќ, Водно, Велес и Градско.

## Наводи

Категорија:Ботанички таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Растенија опишани во 1753 година
Категорија:Флора на Македонија
Roemeria

***Roemeria*** — род на цветни растенија од семејството Афиони, по потекло од Макаронезија, Европа, Медитеранот, Северна Африка, Кавказ, Блискиот Исток, Арапскиот Полуостров, Централна Азија, западните Хималаи, Пакистан, Синџијанг и Монголија. *Roemeria* е распространето и низ Македонија. Молекуларна анализа од 2006 година ја ревидирала таксономијата на *[[Papaver]]*, подигнувајќи ја *Roemeria* на ниво на род и вклучувајќи го и видот порано во *Papaver* sect. *Argemonidium*. 

## Видови
Следните шеснаесет видови се прифатени според *[[Plants of the World Online]]*: 

* *[[Roemeria apula]]* 
* *[[Roemeria argemone]]* 
* *[[Roemeria armenii]]* 
* *[[Roemeria carica]]* 
* *[[Roemeria davisii]]* 
* *[[Roemeria hybrida]]* 
* *[[Roemeria macrostigma]]* 
* *[[Roemeria meiklei]]* 
* *[[Roemeria minor]]* 
* *[[Roemeria nigrotincta]]* 
* *[[Roemeria ocellata]]* 
* *[[Roemeria pavonina]]* 
* *[[Roemeria procumbens]]* 
* *[[Roemeria refracta]]* 
* *[[Roemeria sicula]]* 
* *[[Roemeria virchowii]]* 

## Опис
*Roemeria* се растенја со жолт млечен сок. Чашканите ливчиња се слободни, а имаат четири венични ливчиња. Плодникот е со два до четири приседнати жига. Плодот е линејна кутијка, глатка и распукнува по целата должина со две до четири капачиња. 

## Наводи

Категорија:Флора на Европа
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Афиони
Roemeria hybrida

***Roemeria hybrida*** — широко распространет вид цветно растение од семејството афиони. Автохтониот ареал на овој вид се Канарските Острови (Фуертевентура), од Средоземна до Средна Азија и Пакистан. Тоа е едногодишно растение и расте првенствено на умерена клима.

## Опис

Едногодишно растение, високо 25-40 см, со жолт млечен сок. Стеблото е круглесто, набраздено, со меки гргурави влакна разгранети од основата, поретко неразгранети. Базалните листови се влакнести, со долги дршки, два до три пати пересто насечени, со тенки линејни сегменти, на врвот тапи и со не многу долго осилче, по работ слабо свиткани надолу. Стеблените листови се приседнати и еднакви со базалните листови. 

Цветовите се поединечни по врвовите на гранчињата, со дршки кои се долги еден до 5 сантиметри. Пупките се елиптично ланцетни, во горниот дел проширени, и се долги десет до дванаесет милиметри и 3 милиметри широки. Чашкините ливчиња се две на број со зелена боја, со меки гргурави влакна и бргу отпаѓаат. Венечните ливчиња се четири на број, виолетови по боја и имаат обратно јајцевидни форми со должина од 20-25 mm. Тие имаат темна дамка во основата и по прецветувањето бргу отпаѓаат. 

Прашниците во голем број се филаментите виолетови и кончести, антерите виолетови или жолтеникави. Плодникот линејна кутијка, е долг 7-10 cm и 1,5-2 mm широк, со расперени ретки четинки во горната половина, додека долната половина е гола. Дршката на плодникот е дебела колку плодот и може да достигне должина од 1-6 сантиметри. 

## Распространетост
*Roemeria hybrida* е распространето во: Албанија, Алжир, Балеарските Острови, Бугарија, Канарските Острови, Корзика, Кипар, Источноегејските Острови, Египет, Франција, Грција, Земјите од Персискиот Залив, Иран, Ирак, Италија, Казахстан, Киргистан, Крит, Кувајт, Либан-Сирија, Либија, Мароко, Пакистан, Палестина, Саудиска Арабија, Синај, Шпанија, Таџикистан, Закавказ, Тунис, Туркменистан, Турција, Турција во Европа, Узбекистан, Синџијанг.

## Во Македонија
Доста широко распространето растение во централните делови на Македонија. Се развива по тревести места, ниви, меѓи, помеѓу и покрај грмушки во потоплите делови.

Познато за околината на Скопје и Скопска Црна Гора, Орашец, Бедиње, Ќоселари, Градско, на планината Плачковица, Жеденската Клисура и клисурите на реките Пчиња и Тополка. Се посочува за планината Серта и Неготино, Охрид, Удово, Гевгелија, Николиќ, Прилеп, околината на Струмица, Велес, Дреново, Кочани.

## Наводи

Категорија:Ботанички таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Флора на Македонија
Категорија:Флора на Европа