Мира Михелич

**Мира Михелиќ**, позната и како **Мира Крамер Пуч** (14 јули 1912 – 4 септември 1985 година) била југословенска писателка и преведувачка.

## Биографија
Мира Михелиќ е родена во Сплит на 14 јули 1912 година, тогаш Австроунгарија (сега во Хрватска) како Мира Крамер. Учела во Љубљана и извесно време студирала право. Таа потоа станала професионален писател и преведувач, една од најпознатите словенечки книжевни фигури на 20 век. Била долгогодишен член на словенечките и меѓународните писателски друштва, служејќи како претседател на Друштвото на словенечките писатели и на Словенечкиот ПЕН  од 1973 година, исто така и потпретседател на Меѓународниот ПЕН. Во голема мера поради нејзините напори започнале меѓународните состаноци организирани од Словенечкиот ПЕН, годишен настан кој продолжува до денес.  Починала во Љубљана во 1985 година.

## Работа
мини| Плочата во куќата во Љубљана во која живееле и создавале Мира и Франс Михелиќ
Првите романи на Михелич, Лице во огледало“  (1941) и Тивки води (1942), се описи на животот во удобниот свет и аристократската атмосфера на семејните традиции каде што владее културата на чесно заработено богатство, почит и гордост. Потоа таа брзо го открила својот личен поглед на опишаниот свет на литературата во кој ги поставува почитта против иронијата, ентузијазмот против одвратноста, класа и лојалност против обидите да се избега од неа, итн. Нејзините ликови се распарчени помеѓу традициите, почитта, контролирањето на чувствата од една страна и страста и амбицијата од друга страна, со љубовта, интригата, политичката моќ и богатството како клучни фактори. Специјално место се дава на еманципираната и независна современа жена која се бори против традиционалната посветена улога на жената од генерацијата на нејзината мајка и баба во корист на емоционално исполнување, иако тоа не значи нужно идеализирање на жената. Пример за ова е хероината во нејзиниот роман од 1959 година *Април*, која се случува во првите месеци од Втората светска војна. *Во Кулата на осамените жени (1969) и Вратете се, синови (1972)* таа понатаму ја развивала иронијата во опишувањето на ликовите и нивните гестови. *Затвореникот од Емона (1978) и Патот на двајца императори (1981)* се историски романи за интригите во древната Емона и љубовна приказна за време на Конгресот на Лајбах. Нејзиниот последен роман *Часови од моите денови* (1985) е мемоар. Таа исто така напишала романи за помлади читатели, како што се *Дојди, мила моја Ариел (1965) и Сонот на летната ноќ на Пу(1972)*. Во 1963 година ја добила наградата Совре за нејзините словенечки преводи на *Светлина во август* на Вилијам Фокнер, *Погледни го домот свој ангеле* на Томас Вулф и *Пиквикови хартии* на Чарлс Дикенс. Во 1983 година ја добила наградата Прешерн за животно достигнување.

Била мажена за сликарот Франце Михелич.

## Избрани дела

* *Април (1959)*
* *Вратете се, синови (1972)*
* *Пламен и чад (1973)*
* *Дојди, мојата нежна Ариел (1965)*
* *Странец во Емона (1978)*
* *Патот на двата цареви  (1981)*
* *Свет без омраза (1945) претстава*
* *Операција (1950) претстава*
* *Часовите на моите денови (1985)*

Категорија:Апсолвенти на Љубљанскиот универзитет
Категорија:Добитници на Прешерновата награда
Категорија:Југословенски писатели
Категорија:Починати во 1985 година
Категорија:Родени во 1912 година
Категорија:Словенечки писатели