open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Карлос Бланко Галиндо

**Карлос Бланко Галиндо** ( - ) — боливиски генерал кој служел како 32-ри претседател на Боливија на де факто привремена основа од 1930 до 1931 година.

Карлос Бланко е роден во Кочабамба, Боливија. Воен офицер од кариера и адвокат, Бланко бил еден од водачите на бунтот што го соборил од власт Ернандо Сајлс, кој се обидел да го продолжи својот мандат на функцијата со оглед на тешките предизвици што ги поставил почетокот на Големата депресија и други претстојни политички кризи. Не можејќи да ја наметне својата волја, Сајлес поднел оставка и го оставил својот кабинет колективно на чело; Токму овој кабинет „Силиста“ бил, всушност, соборен од пучот предводен од Бланко (во сојуз со партиите спротивставени на Силес) кон крајот на јуни 1930 година.

Мандатот на Бланко бил прилично едноставен, лесен и краток. Неговата главна задача била да распише нови избори, кои се одржале во рок од 7 месеци од неговата заклетва. Во секое друго прашање, се чинело дека се оддалечува од неговиот прилично способен технократски кабинет, предводен од Даниел Санчес Бустаманте (1871–1933) - дедо, патем, на идниот претседател Гонсало Санчес де Лозада. По изборот и преземањето на функцијата на Даниел Саламанка, генералот Бланко бил именуван за амбасадор во Уругвај, но накратко се вратил во активна служба по ерупцијата на војната за Чако со Парагвај (1932–35). Подоцна ќе напише голем број книги.

Генералот Бланко починал во Кочабамба во октомври 1943 година.

Категорија:Боливиски политичари
Категорија:Боливиски претседатели
Дане Петковски

**Дане Петковски** (Брусник, Битола, 25 декември 1922 - Белград, 2005) — учесник во Народноослободителната борба и генерал-полковник на ЈНА.

## Животопис
Петковски е роден на 25 декември 1922 година во битолското село Брусник. Се приклучил на Народноослободителното движење во 1941 година. За време на војната, тој бил заменик политички комесар на баталјон и бригада и политички комесар на дивизија. Станал член на Комунистичката партија на Југославија во 1943 година.

По војната бил командант на дивизија и воено подрачје, началник на управа во Сојузниот секретаријат за народна одбрана и помошник сојузен секретар за национална одбрана.

Завршил Виша партиска школа „Ѓуро Ѓаковиќ“, Виша воена академија и Воената школа на ЈНА.

За член на ЦК на СКЈ бил биран од Осмиот до Единаесеттиот конгрес на СКЈ .

Починал во 2005 година во Белград.

Носител е на Партизанска споменица од 1941 година. и повеќе југословенски одликувања.

## Литература
* *Воена енциклопедија* (книга шест). Белград 1973 г години.
* *[[Македонска енциклопедија]]* (книга втора). МАНУ, Скопје 2009 година

## Надворешни врски

Категорија:Носители на Партизанска споменица од 1941
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Македонски комунисти
Категорија:Македонски генерали
Категорија:Југословенски комунисти
Категорија:Југословенски генерали
Миле Арнаутовски

**Миле Арнаутовски** (, ) ― македонски генерал и учесник во Народноослободителната борба.

## Ран живот и образование
Арнаутовски е роден на 22 јуни 1925 година во Белград. Тој потекнува од занаетчиско семејство како син на Климе и Аспасија.

Тој бил гимназијалец. Високото образование го стекнал на Техничкиот факултет во Загреб во периодот 1947-1953 на насоката бродоградителство.

## Политички и воени активности и кариера
### Рано политички активности
За време на средношколските денови, тој се приклучил на комунистичкото движење. По падот на Кралството Југославија, тој бил одговорен за прибирање на оружје и одржување на демонстрации против италијанската власт. Станал член на СКОЈ во август 1941 година. На истата младинска организација подоцна станал  нејзин раководител при Охридска гимназија. По создавањето на КПМ во 1943 година, тој станал нејзин член, а во истата година во октомври тој се приклучиш на КПЈ.

### Борбени активности
На 30 јуни 1944 година постанал борец при Првата македонска народноослободителна бригада кога бил поставен за раководител на СКОЈ во баталјон и подоцна раководител во бригада. Истата година бил уапсен од бугарските власт, но набрзо бил ослободен. Со бригадата учестувал во ослободување на Вардарскиот дел на Македонија и пробивањето на Сремскиот фронт. Во завршување на Војната, тој и неговиот Петнаесетти корпус се вратиле во Македонија и останал во корпусот сè до септември 1947, кога се упатил да студира на Техничкиот факултет во Загреб.

### Повоена кариера
Откако ги завршил студиите во Загреб, тој бил вработен како инженер проектант во Морнаричко-техничкиот институт при Југословенската воена морнарица во Сплит и таму бил до 1958 година. Потоа бил во Тиват од 1958 до 1960 година како шеф на проектантско биро. Потоа се вратил во Загреб, овојпат како началник на одделение и заменик директор на Морнариско-техничкиот институт во периодот 1960-1969 година. Следна работна положба му била во Скопје. Периодот 1969-1973 година, Арнаутовски бил секретар на комитетот на Сојузот на комунисти во ЈНА во Скопската армиска област. Во декември 1971 година бил унапреден за генерал-мајор. Миле Арнаутовски бил поставен за помошник на командантот на Скопската армиска област за политичко-правни работи од 1973 до 1976 година. Следните шест години ги минал како Републички секретар за народна одбрана.

## Поврзано
* Македонија во Втората светска војна
* ЈНА

## Наводи

Категорија:Македонски генерали
Категорија:Југословенски генерали
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Дипломци на Техничкиот факултет - Загреб
Роберт Голоб

**Роберт Голоб** (роден на 23 јануари 1967 година)  е словенечки стопанственик и политичар. Тој е актуелен премиер на Словенија и е лидер на Партијата за движење на слободата од 2022 година 

## Ран живот и образование
Голоб докторирал по електротехника на Универзитетот во Љубљана во 1994 година. По неговите студии, бил на специјализација во Соединетите Држави на Технолошкиот институт Џорџија во Атланта .

## Деловна кариера
Во 2004 година, Голоб ко-основал компанија за тргување со енергија GEN-I, која е под државна контрола, и каде што останал раководител до 2021 година 

## Политичка кариера
Помеѓу мај 1999 година и јуни 2000 година, Голоб бил државен секретар во Министерството за економски прашања во владата предводена од премиерот Јанез Дрновшек од Либерално-демократската партија . Во 2002 година бил избран за член на Градскиот совет на Нова Горица. Во 2011 година, Голоб се приклучил на партијата Позитивна Словенија, основана од градоначалникот на Љубљана Зоран Јанковиќ . Во 2013-14 година, кога настанале тензии во партијата помеѓу нејзиниот основач и претседател Зоран Јанковиќ и премиерката Аленка Братушек, Голоб одиграл посредничка улога помеѓу двете фракции. Во април 2014 година, тој се приклучил на отцепената партија на Аленка Братушек (САБ), станувајќи еден од нејзините потпретседатели. По лошите изборни резултати на  изборите во 2014 година, освојувајќи само четири пратенички места, тој се оддалечил од политиката на национално ниво, останувајќи активен само на локално ниво во општина Нова Горица.

Кога неговиот мандат како претседател на неговата компанија ГЕН-И завршил во 2021 година, а откако не добил друг, Голоб решил повторно да се вклучи во политиката. Во јануари 2022 година, тој се приклучил на малата вонпарламентарна Партија за зелени акции и откако бил избран за нејзин претседател ја преименувал во Движење за слобода . На 24 април 2022 година, на словенечките парламентарни избори во 2022 година, Движењето за слобода освоило 41 место во Националното собрание со 90 места.

На 25 мај 2022 година, Роберт Голоб бил избран од националното собрание за премиер на Република Словенија.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Нова Горица
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1967 година
Категорија:Премиери на Словенија
Категорија:Апсолвенти на Љубљанскиот универзитет
Миле Апостолски

**Миле Апостолски** — македонски партизан, активист на комунистичкиот отпор во Вардарска Македонија, политички офицер и генерал-мајор во Југословенската народна армија.

## Животопис
Апостолски е роден на 5 мај 1927 година во Галичник во семејството на Деспот и Марија. Во 1941 година завршил основно образование и гимназија во 1948 година. Во 1944 година се вклучил во комунистичкиот отпор во Вардарска Македонија. Бил политички комесар на чета и баталјон (1945-1953). Во 1953 година завршил пешадиско офицерско училиште. Потоа, до 1961 година бил заменик командант на полк за политичко и просветно образование. Во 1955 година дипломирал на Политичката школа на ЈНА, а во 1961 година на Вишата воена академија на ЈНА. Потоа бил назначен за офицер во Втората управа на ГШ на ЈНА. На оваа функција останал до 1967 година. Дипломирал на Академијата на Генералштабот Маршал Ворошилов во Москва (до 1966 година), а потоа студирал на Филозофскиот факултет на Универзитетот во Белград. Началник на разузнавачкиот центар на Третиот армиски округ (1967 - 1969), како и началник на Втората управа за балканските земји (1970 - 1972). Помеѓу 1972 и 1975 година бил воен претставник на ЈНА во Москва. Во периодот од 1975 до 1977 година бил началник на II дивизија на Втората управа на Генералштабот на ЈНА, а од 1977 до 1979 година бил началник на 1. Оддел на истата управа. Помошник во задниот дел на командантот на Титоградската воена област (1979 - 1983). Помеѓу 1983 и 1985 година бил началник на Одделот за тули во Командната академија на копнените сили на ЈНА  . Во 1985 година се пензионира во чин генерал-мајор  .

## Унапредувања
* Потпоручник (1944)
* Поручник (1945)
* Капетан (1949)
* Капетан 1. класа (1949)
* Мајор (1955)
* Потполковник (1959)
* Полковник (1967)
* Генерал-мајор (1985)

## Награди
* Југословенски медал за храброст 1945 година
* Орден за заслуги на народот со сребрена ѕвезда во 1947 година
* Орден на Народна армија со сребрена ѕвезда 1956 година;
* Орден за воени заслуги со златни мечеви 1964 година;
* Орден на Народна армија со златна ѕвезда 1965 година.
* Орден за братство и единство со сребрен венец 1975 година;
* Орден на југословенското знаме со златен венец 1976 година;
* Орден за воени заслуги со голема ѕвезда 1980 година;
* Орден на трудот со црвено знаме 1985 година;

## Наводи

Категорија:Македонски комунисти
Категорија:Македонски генерали
Категорија:Македонски партизани
Боце Перески

**Боце Перески** (,  - , ) — македонски воен генерал.

## Животопис
Перески е роден на 22 август 1933 година во село Стровија, Прилепско, во земјоделско семејство од мајка Воња и татко Илија. Основно образование завршил во родното село, кое го завршил во 1946 година, а Офицерско воено хемиско училиште завршил во 1952 година. Школа за усовршување, од областа на атомска, хемиска и биолошка одбрана (АБХО) завршил во Крушевац, Р. Србија, во 1964 година, Командно-штабна академија на Копнената војска на ЈНА во 1968 година, а Школа за народна одбрана завршил во 1973 година.

Починал по кратко боледување на 21 септември 2025 година во Скопје. 

## Унапредувања
*Потпоручник (1952)
*Поручниик (1955)
*Капетан (1959)
*Капетан I класа (1962)
*Мајор (1968)
*Потполковник (1973)
*Полковник (1978)
*генерал-мајор (1987)

## Должности
Во својата кариера како армиски офицер, тој служел главно во СР Македонија, како припадник на ЈНА и како припадник на македонската армија по нејзиното создавање, па така, службата ја започнал во гарнизонот Скопје во 1952 година, а неколку месеци подоцна веќе се преселил во гарнизонот во Куманово (1952 – 1969 ), по што, повторно се враќа на служба во гарнизонот Скопје (1969 - 1973), па одново Куманово, од 1973 до 1974 година и како последна станица во кариерата, одново гарнизон Скопје, од 1974 година, па сè до неговото пензионирање во 1993 година. Во текот на службата извршувал повеќе должности: 
* Командир на вод (1952 - 1955); 
* Помошник на командир на чета (1956 - 1960); 
* Командир на вод за АБХО и началник за АБХО во полк (1960 - 1962); 
* Командир на чета за АБХО (1962 - 1968); 
* Началник за АБХО во пешадиска дивизија (1968 - 1970); 
* Командант на баталјон за АБХО (1970 - 1973); 
* Началник за АБХО во 3. Воена област (1974 - 1981); 
* Командант на Штаб за територијална одбрана на град Скопје (1981 - 1985); 
* Командант на Командата за одбрана на град Скопје (1985 - 1986); 
* Началник на Републички штаб за територијална одбрана на Р Македонија (1986 - 1988); 
* Помошник на командантот за морално воспитување во командата на 3. Воена област (1988 - 1991);

## Награди
* Медал за воени заслуги, 1955 година;
* Орден за воени заслуги со сребрени мечеви, 1961 година;
* Орден на Народната армија со сребрена ѕвезда, 1973 година;
* Орден за воени заслуги со златни мечеви, 1978 година;
* Орден на Народната армија со златна ѕвезда, 1984 година;
* Орден на братството и единството со сребрен венец, 1987 година.

## Семејство
Со сопругата Митра е во долгогодишен брачен живот, а татко е и на две деца, ќерка Светлана (1957) и син Владан (1965).

## Наводи

Категорија:Македонски генерали
Категорија:Југословенски воени лица
Јосиф Бошевски

**Јосиф Бошевски** — офицер, македонски бригаден генерал.

## Животопис
Бошевски е роден на 7 ноември 1948 година во демирхисарското село Журче во семејството на Ристо и Драгица. Во 1967 година завршил гимназија во Крушево. Потоа во 1971 година дипломирал на Воената академија на копнените сили на ЈНА со артилериски профил. Неговиот воена служба почнала во 1971 година како командант на вод во артилериски полк во Битола. Бил командант на батерии во истиот полк помеѓу 1972 и 1981 година. Во 1979 година ја завршил Командната академија на копнените сили на ЈНА. Од 1981 до 1982 година бил заменик командант на Мешовитиот артилериски полк во Битола. Во периодот 1982-1986 година бил командант на мешан артилериски полк во Битола. Помеѓу 1986 и 1992 година бил главен офицер одговорен за артилеријата. Во 1992 година се приклучува на армијата на Република Македонија и е именуван за командант на граничен баталјон. На оваа функција останал до 1994 година, кога бил назначен за разузнавач. Од 1994 до 2001 година бил командант на бригада во Кичево. Беше ослободен во април 2001 година. Починал на 1 јануари 2010 година во родното село.

## Унапредувања
* Потпоручник (1971)
* Поручник (1974)
* Капетан (1977)
* Капетан I класа (1980)
* Мајор (1984)
* Потполковник (1988)
* Полковник (1994)
* Бригаден генерал (2001)

## Награди
* Медал за воени заслуги 1975 година;
* Орден за воени заслуги со сребрени мечеви 1980 година;
* Орден на трудот со сребрен венец 1984 година;
* Орден на Народната армија со златен венец 1990 година.

## Наводи

Категорија:Македонски генерали
Методија Ваневски

**Методија Ваневски** (,  – , ) — македонски воен генерал, доктор на воени науки.

## Животопис
Ваневски е роден на 13 јуни 1943 година во Битола, во занаетчиско семејство од мајка Нада и татко Никола. По завршувањето на основното образование својот образовен процес го продолжил во Битолската гимназија која ја завршил во 1962 година, по што продолжил на Воената академија на Копнената војска на ЈНА и успешно ја завршил во 1965 година. Командно-штабна академија на Военото воздухопловство и противвоздушна одбрана завршил во 1985 година, а Школа за национална безбедност и одбрана завршил на Националниот универзитет за одбрана во Вашингтон (САД) во 1997 година (бил првиот офицер во историјата на Р Македонија кој дипломирал на најпрестижниот генералски колеџ во САД со највисоки почести, ниво на докторат).

## Унапредувања
*Потпоручник (1965)
*Поручниик (1968)
*Капетан (1971)
*Капетан I класа (1974)
*Мајор (1979)
*Потполковник (1985)
*Полковник (1993)
*Бригаден генерал (2000)

## Должности
Во својата кариера службувал во неколку различни гарнизони како припадник на ЈНА, а подоцна и на АРМ, и тоа во: Рајловац (1965 - 1974), Битола (1974 - 1979), Ниш (1986 - 1989) и на двапати Скопје (1979 - 1986 и 1989 - 2002). Во професионалниот ангажман како армиски офицер извршувал повеќе должности: 
* Командир на одделение во радарски вод (1965 - 1968); 
* Офицер за наведување (1968 - 1976); 
* Командир на чета (1976 - 1978); 
* Заменик на командант на баталјон (1978 - 1982); 
* Командант на баталјон (1982 - 1986);
* Помошник на началникот на отсекот за воздушно набљудување и јавување (1982 - 1986);
* Началник на одделение во Управата за противвоздушна одбрана во Генералштабот на АРМ (1986 - 1992);
* Началник на Управата за воено воздухопловство и противвоздушна одбрана во Генералштабот на АРМ (1992 - 1997); 
* Воено аташе (прв Воено аташе на Р Македонија во САД и Канада) (1997 - 2002).

## Награди
* Орден за воени заслуги со сребрени мечеви 1969 година;
* Орден на Народната армија со сребрена ѕвезда 1979 година;
* Орден за воени заслуги со златни мечеви 1984 година;
* Орден на трудот со златен венец 1990 година

## Семејство
Со сопругата Параскева имале две деца, ќерка Константина (1970) и син Вангел (1978).

## Наводи

Категорија:Македонски генерали
Категорија:Македонски воени аташеа
Приказни од животот

**Приказни од животот** ― македонска телевизиска серија од 2014 година во режија на Никола Клинчаров. Во продукција на Телевизија Алфа.

## Улоги

## Епизоди

## Надворешни врски
* Приказни од животот na ИМДБ.

Категорија:Македонски телевизиски серии
Ајшевица

**Ајшевица** (словенечки: *Ajševica*) — населба во Градска општина Нова Горица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Категорија:Градска општина Нова Горица
Анкаран

**Анкаран** (словенечки: *Ankaran*) — град во Општина Анкаран во западна Словенија. Градот е центар на општината Анкаран. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Категорија:Општина Анкаран
Црква „Св. Никола“ - Драма

**Свети Никола** () — средновековна црква во градот Драма, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.
мини|лево|180п|Западната фасада
Црквата се наоѓа во ценарот на градот, во југозападниот агол на плоштадот „Елевтерија“. Изградена е од султанот Бајазит II (1381 – 1412) како џамија. Се нарекувала **Ески-џамија**, т.е. *Стара џамија* или **Чарши-џамија**. Куполата и деветте полутопчести куполки на покривот се прекриени со оловни лимови. По 1922 г. градбата е претворена во црква посветена на Свети Никола.

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Никола
Никола, Драма
Никола, Драма
Никола
Црква „Св. Софија“ - Драма

**Света Софија**  () — средновековна црква во градот Драма, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

## Историја
мини|десно|250п|Црквата од исток
Црквата е најстарата зачувана градба во Драма. Изградена е на ридот Хисар, на највисокото место во градот. Близу неа е окриен вотивен натпис на богот Дионис. Храмот е подигнат во X век, заедно со градските ѕидини бидејќи при изградбата се искористени истите камења. Според Кондиката на Драмската митрополија, црквата била посветена на Успението Богородично.

Според митрополит Агатангел Драмски, храмот е претворен во џамија од Турците во 1430 г. Според други податоци, претворањето во џамија е направено за време на султанот Мурат I (1359 -1389). Се нарекувала Беј-џамија, Хисар-џамија или Кале-џамија. На отворениот простор на север има муслимански гробишта.

На 1 ноември 1912 г., за време на Првата балканска војна, храмот паднал во грчки раце. Бугарската окупациска управа ја претворила во археолшки музеј. По Втората балканска војна градот потпаднал под грчка власт и храмот повторно станал црква.

Во 1922 г. храмот е преименуван во „Св. Софија“ од грчките доселеници во Драма.

## Архитектура
Црквата е двокатна. Постариот дел на исток е потонат во земја, а влезниот дел на запад, додаден во османлиско време, се издига 2 метри над византиската црква. Поради вкопаноста во земја, храмот го преживеал страшниот земјотрес од 1829 г. во кој е уништен целиот град. Византиската црква е куполна базилика од преоден тип со периферна галерија. Куполата е висока и осумстрана, поставена на квадратна основа. Сè до почетокот на XX век подот бил покриен со со првобитните плочи од шарен мермер. Во оригиналната камена ѕидарија има вградени архитектонски елементи од антиката, а за украсување се употребени појаси од тула. Однадвор во горниот дел на источниот ѕид има обратно вграден старогрчки натпис со имато на вајарот Јован, како и дел од латински натпис. Од јужната страна на црквата е камбанаријата, изградена на местото на турското минаре.

Храмот има речиси квадратен план со внатрешни димензии од 13,40 × 10,46&nbsp;м. Во жртвеникот е зачуван првобитниот живопис, на кој е претставено Успението Богородично. Тој е насликан при изградбата на црквата и малтерисан во османлиско време. Во припратата има голема фреска од 1917 г. на која се претставени сцени од Второто пришествие.

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Софија
Софија, Драма
Софија, Драма
Софија, Драма
Софија
Категорија:Споменици на културата во Драма
Црква „Св. Дванаесет Апостоли“ - Драма

**Свети Дванаесет Апостоли** () — црква во градот Драма, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

## Местоположба
Црквата се наоѓа во источниот дел на градот.

## Историја
На местото на црквата имало џамија. По доселувањето на Грците од Турција во 1923 г. во неа се чувале светите предмети (икони, садови и др.) донесени од црквата „Св. Апостоли“ во Одрин. Подоцна џамијата е срушена и во 1972 г. митрополитот Дионисиј Драмски поставил камен-темелник на црква. На 18 декември 1977 г. храмот е отворен од истиот митрополит. Голем дел од инвентарот на храмот како амвонот, владичкиот престол, стари икони, резбани предмети и др. денес се чува во Драмскиот црковен музеј.

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

Апостоли
Апостоли, Драма
Категорија:Појавено во 1977 година
Црква „Св. Варвара“ - Драма

**Света Варвара** () — црква во градот Драма, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е сместена близу изворите на Драматица. Според месното предание, на ова место имало црква посветена на Света Варвара. Во 1830 г. црквата була срушена од Османлиите, за на нејзино место да се подигне џамија. Меѓутоа ноќта езерото се прелеало и го поплавило местото, осуетувајќи ја изградбата на џамија. Во 1920 г. на ова место е изградена сегашната црква.

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Варвара
Варвара, Драма
Категорија:Појавено во 1920 година
Битка кај Ценеј

**Битката кај Ценеј (1696)** — битка во Тамишкиот Банат (Темишвар) помеѓу Отоманското Царство и Хабсбуршката Монархија. Османлиите победиле во битката. Хабсбуршката војска броела најмногу 40.000 пешадија и 20.000 коњаници. Османлиската војска била предводена од султанот Мустафа II. Хабсбуршките трупи биле предводени од Фридрих Август I.
## Наводи

Категорија:Битки на Светото Римско Царство
Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Битки во Големата турска војна
Категорија:Европа во 1696 година
Категорија:Судири во 1696 година
Битка кај Подхајци (1698)

**Битката кај Подхајци** — битка која се одвила на 8-9 септември 1698 година во близина на Подхајци во Рутинското војводство за време на Големата турска војна. Полската војска од 6.000 војници на чело со Хетман Феликс Потоцки ја одбил татарската експедиција од 14.000 луѓе која била на чело со Каплан I Гирај. Недостатокот на доволен број лесна коњаница на полската страна спречило успешна потера на Татарите и нивните заробеници.

Тоа била последната полско-татарска битка и последната полска битка од Големата турска војна: само неколку месеци подоцна бил потпишан Договорот од Карловци.

## Наводи

Категорија:Воена историја на Украина
Категорија:Битки во Отоманско-полската војна (1683–1699)
Категорија:Битки на Полска
Категорија:Битки на Кримското Ханство
Категорија:Судири во 1698 година
Категорија:Европа во 1698 година
Битка кај Самотракија (1698)

**Битка кај Самотракија** — неубедлива битка која се случила на 20 септември 1698 година во близина на островот Самотракија, за време на Шестата отоманско-венецијанска војна. Судирот се одвил помеѓу Венеција од една страна, и Отоманското Царство со неговите триполитански, египетски и туниски вазали од друга страна. Венецијанските жртви биле 299 убиени и 622 ранети. Иако резултирала со ќор-сокак, Битката кај Самотракија е забележлива како последната значајна битка од Големата турска војна.

## Наводи

Категорија:Самотракија
Категорија:Поморски битки во Османлиско-венецијанските војни
Категорија:Битки во Големата турска војна
Категорија:Европа во 1698 година
Категорија:Судири во 1698 година
Категорија:Отоманска Триполитанија
Категорија:Отомански Египет
Категорија:Отомански Тунис
Битка кај Штип (1689)

**Битка кај Штип** — битка која се одвила на 10 ноември 1689 година помеѓу хабсбуршките и отоманските сили кај Штип, како дел од Големата турска војна.

## Заднина
По палежот на Скопје, Австријците продолжиле со своите пробиви во длабочина на Македонија, кои ги правеле со цел да извршат набљудување на теренот за да спречат и разбијат концентрација на непријателските сили. Еден таков продор направил херцогот Георг Холштајн, кој ја презел командата од Пиколомини, кој починал од колера.

## Битка

Дознавајќи дека во Штип е концентрирана турската војска, тој одлучил со ненадеен напад да ја разбие и истера од градот. Тргнувајќи од логорот кај кумановското село Оризари, австриските одреди на Холштајн стигнале пред Штип во зората на 10 ноември 1689 година. Овде дошло до најжесток и најголем судир меѓу австриската и турската војска на територијата на Македонија. Битката резултирала со убедлива победа на Хабсбуршката Монархија.

Османлиите биле потполно разбиени. Оставајќи зад себе околу 2.000 убиени, тие биле принудени на повлекување. Австријците го запалиле градот и потоа се вратиле кон Косово носејќи со себе голем плен од неколку илјади грла стока. На враќање тие разбиле уште еден турски извидувачки одред од 300 луѓе.

## Последици

По две години, во 1691 година, Штип повторно бил освоен од Османлиите.

Градот претрпел големи оштетувања. По овие страдања, Штип не можел да закрепне сè до XIX век. За австрискиот успех кај градот Штип, во Венеција бил штампан вонреден извештај за успехот.

## Наводи

Категорија:Европа во 1689 година
Категорија:Судири во 1689 година
Категорија:Битки на Отоманското Царство
Категорија:Битки во Големата турска војна
Категорија:Отомански Штип
Црква „Св. Архангели“ - Драма

**Свети Архангели** () — средновековна црква во градот Драма, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија. Во 1976 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата.

## Историја
Црквата се наоѓа во градскиот центар, многу близу до североисточниот дел на ѕидините со кои е врзан со скалиште. На источниот крја на ѕидот се откриени римски натписи што сведочат дека овде порано имало пагански храм претворен во црква. Црквата е мал храм од времето на Палеолозите на почетокот на XIV век со забележителен живопис. Според една од верзиите за неговото потекло, веројатно бил погребален параклис во која почивала царицата Ирина Монфератска (сопруга на Андроник II Палеолог), за која се знае дека починала во Драма во 1320 г.

Храмот е обновен во денешниот облик во 1973 – 1974 г. по макотрпни ископувања и проучувања.

## Архитектура
мини|лево|200п|Свети Симеон Столпник, XIV век
Храмот е еднокорабна правоаголна градба со апсида на источната страна, тристрана однадвор и полукружна одвнатре. Конхата  на жртвеникот е во североисточниот агол. Влезот е од западната страна, а на двете долги страни има по два отворени прозорци, при што источниот на јужниот ѕид првобитно бил влез и имал свод. Храмот е изграден од ситни камења и тули, меѓу кои има многу антички и средновековни мермерни фрагменти, што го отежнувало датирањето на градбата. Според последните истражувања, храмот има три главни фази. Првата, на која припаѓа јужниот ѕид и дел од источниот, е од почетокот на XIV век. Во оваа фаза црквата била еднокорабна, со сводест влез од јужната страна. Во втората фаза меѓу 1861 и 1892 г. обновена е северната и западната страна со стари архитектонски елементи, а на западниот ѕид, лакот е заманет со мансарден покрив, отстранет е јужниот влез и направен е нов од запад. Во третата фаза храмот бил заобиколен од север, запад и југ со портик со едноводен покрив, кој ја покрива целата зграда. При соборувањето на портикот во 1973 г. откриена е староста на градбата, што довело до обнова на нејзиниот првобитен изглед. Сводеста градба во допир со јужниот ѕид на црквата е костурница направена подоцна.

Во внатрешноста, во источниот дел и околу прозорците, има остатоци од фрески датирани во првите децении на XIV век. Ова се сцени од Страстите и одделни светци, които се добри претставници Палеолошкото сликарство и покрај лошата состојба. Во црквата имало и мермерен иконостас, од кој се откриени доста делови за време на обновата, па така и тој е реставриран. Се состои од четири вертикални потпори кои држат хоризонтален архитрав, а два столба ги блокират празнините меѓу нив.

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

Архангели
Архангели, Драма
Категорија:Споменици на културата во Драма
Црква „Св. Архангели“ - Кобалишта

**Свети Архангели** () — црква во селото Кобалишта, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е сместена во центарот на селото. Големината ѝ изнесува 15,30 × 6,05&nbsp;м. Има женска црква и трем на западниот дел од јужната страна и петаголна апсида на исток. Има двоводен покрив со триаголни засеци на косите страни. На вградена плоча западно од јужниот влед се вели дека црквата е изградена во октомври 1820 г. Во источниот агол на дворот има камен, на кој е напишан датумот на завршување на камбанаријата — 1 март 1886 г. Натписот на ктиторската плоча гласи:

Според Георги Стрезов, во 1891 г. црквата била потчинета на Бугарската егзархија.

Во 1992 г. храмот е прогласен за споменик на културата.

## Литература
* 

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

Архангели, Кобалишта
Архангели, Кобалишта
Категорија:Споменици на културата во Просечен (општина)
Категорија:Појавено во 1820 година
Црква „Св. Троица“ - Драма

**Света Троица** () — црква во градот Драма, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е сместена во истоименото маало Света Троица (Агија Тријада), во кое пред 1922 г. живееле Турци. Изградена е како џамија и наречена **Куршум-џамија** или **Куршумлу-џамија** (), т.е. *Оловна џамија*. Градбата се состои од наос и портик со четири столбови и три лакови. На југозападната страна е зачуана многуаголната основа на минарето. Во околината на црквата има неколку зачувани традиционални куќи.

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

Троица
Троица, Драма
Троица, Драма
Категорија:Џамии во Драма
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Драма (XIX век)

**Воведение на Пресвета Богородица** () наречена и **Стара митрополија** (*Παλαιάς Mητροπόλεως*) — црква во градот Драма, Егејска Македонија. Порано била катедрален храм на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

## Историја
Храмот е изграден на местото на византиска или ранопоствизантиска црква, целосно обновена во 1721 г. од епископот Партениј Драмски. За оваа обнова се знае од мермерна плоча вградена во соседната митрополитска зграда. Од ракописна литургија од 1735 г. која се чува во олтарот, се знае дека прв ктитор на храмот бил епископот Фотиј Филипски, што значи дека црквата е изградена пред 1300 г., кога Драма е одвоена од Филипската митрополија. Црквата е опишана на почетокот на XVIII век од францускиот патописец Пол Лика. По разорниот земјотрес од 1829 г. храмот претрпел целосна обнова која траела од 1834 г. па сè до 1975 г.

Според Асен Василиев, градител на црквата е Јанкул Силјанов од Тресонче.

## Архитектура
Храмот претставува трикорабна базилика со двоводен покрив, типичен за тоа време, Има скромна надворешност. Во дворот има чешма и мраморно корито. Има двавлеза — еден од запад и еден од север. Трета врата води до женската црква и камбанаријата, подигната во 1893 г. Мала врата води од жртвеникот на исток кон дворот.

Внатрешноста е поделена на три кораба со два реда од по седум столбови. Од старините зачувани се вредниот резбан иконостас од почетокот на XIX век, владички престол, амвонот и проскинитар. Има забележителни икони од 1850, 1864, 1865 и 1871 г. Нивни автори се Серги Георгиев од Неврокоп, Антим од Неврокоп и Димитар Неделчев од Караќој. Една икона на Свети Спиридон на владичкиот престол е дело на Јаков Мелнички: χειρ Ιακώβου Ν. Μελενικίω ετος αων' (= 1850). Во апсидата е зачувана фреска на која е претставено Симнувањето од крстот, потпишана долу од Димитар Неделчев. Во 1917&nbsp;г. бугарската војска однела вредно ракописно евангелие, кое денес се чува во Националната библиотека „Св. Кирил и Методиј“ во Софија.

Во 1971 г. е урнат предниот дел на црквата, за да може да се гледа новата катедрала. Во 1975 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

Богородица 19
Богородица 19, Драма
Категорија:Споменици на културата во Драма
Богородица 19, Драма
Богородица 19, Драма
Црква „Пресвета Богородица“ - Плевна

**Пресвета Богородица** () — црква во селото Плевна, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

## Историја
Црквата е изградена за време на митрополитот Атанасиј III Драмски (1842 – 1852).

Според Георги Стрезов, во 1891 г. црквата била под врховенството на Бугарската егзархија.

## Архитектура
Градбата е трикорабна базилика со дрвен покрив, кој е обновуван. Во ѕидовите се вградени бројни антички и средновековни архитектонски елементи. Од јужната страна на горниот десен агол на влезот има натпис со керамика, на кој за жал останале само првите две цифри од годинат а на изградба — 18.

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

Богородица, Плевна
Богородица, Плевна
Црква „Св. Пантелејмон“ - Просечен

**Свети Пантелејмон** () — средновековна црква кај селото Просечен, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

## Историја
Црквата е изградена во втората половина на XIII век. Обновена е во 1915 г.

Таа била матичен храм на манастир. Според османски дефтер од 1478 г. близу Посечен имало село *Пантолимон*, дел од Драмската каза, со 16 христијански домаќинства. Населението произведувало пченица, јачмен, овес, ’рж, леќа, шафран, плодови, памук, зеленчук, слама, лозје, чај и вино. Работеле шест воденици, очигледно на реката Панега.

## Архитектура
Градбата е еднокорабен компактен храм со впишан крст во сооднос 1:2,2. Првобитните внатрешни димензии биле 5,90 × 7,3&nbsp;м без апсидата. Од стариот храм останати се само северните и источните делови. Апсидата одвнатре е полукружна, а однадвор била тристрана. Од обете страни имала керамопластични украси. Добро зачуван е и северниот дел, кој исто така има украси од тули. Во ѕидаријата се употребени архитектонски елементи од постари градби. Се гледаат влијанија од цариградските (во лаковите и јужната страна) и солунските храмови (полуседмоаголната конха со слепи лакови на апсидата).

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

Пантелејмон, Просечен
Пантелејмон, Просечен
Игманскиот марш (филм)

**„Игманскиот марш“** (српскохрватски: *Игмански марш*) — филм од 1983 година, режиран од Здравко Шотра. Главните улоги ги играат: Тихомир Арсиќ, Бранислав Лечиќ, Велимир Бата Живоиновиќ итн..

## Синопсис
Кон крајот на јануари 1942 година, Првата пролетерска бригада, која на планината Романија е опколена од многубројната германска војска, започнува борби со цел да го пробие обрачот и, минувајќи ја планината Игман, да дојде до ослободената Фоча. Маршот преку планината Игман е изведен ноќта меѓу 27. и 28. јануари, по длбок снег и голем студ. Во текот на маршот околу четириесет партизани замрзнале поради што во партизанската болница во Фоча без анестезија им биле ампутирани смрзнатите делови од телото...

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Српски филмови
Категорија:Филмови на Здравко Шотра
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Босна
Категорија:Филмови од 1983 година
Категорија:Филмови со Бранислав Лечиќ
Категорија:Филмови со Тихомир Арсиќ
Категорија:Филмови со Бата Живоиновиќ
Категорија:Партизански филмови
Сезона на мирот во Париз

**„Сезона на мирот во Париз“** (српскохрватски: *Сезона мира у Паризу*) — филм од 1981 година, режиран од Предраг Голубовиќ. Главните улоги ги играат: Драган Николиќ, Марија Шнајдер, Ален Нури, Предраг Мики Манојловиќ, Ерланд Јозефсон и Алида Вали..

## Синопсис
Во Париз, кој не ја изгубил својата поетичност, но сепак доживеал промена на друг начин, еден вљубен пар, Југословен и Французинка, живее со надеж и страв во амбиентот на настаните од нашето време и времето за кое се верува дека претставува минато, а кое сè почесто е препознатливо во современите сцени...  

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Српски филмови
Категорија:Филмови на Предраг Голубовиќ
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Париз
Категорија:Филмови од 1981 година
Категорија:Филмови со Ален Нури
Категорија:Филмови со Ерланд Јозефсон
Категорија:Филмови со Алида Вали
Категорија:Филмови со Марија Шнајдер
Категорија:Филмови со Драган Николиќ
Категорија:Филмови со Предраг Манојловиќ
Категорија:Љубовни филмови
Момчето Мита

**„Момчето Мита“** (српскохрватски: *Дечак Мита*) — југословенски филм од 1951 година, режиран од Радош Новаковиќ. Главните улоги ги играат: Растислав Јовиќ, Драгомир Фелба и Љубиша Јовановиќ..

## Синопсис
Момчето Мита, наместо да замине во Белград, му пристапува на илегалното движење против окупаторот. Германците, кои во меѓувреме го окупираат Белград, го започнуваат прогонот на комунистите. Многу од нив гинат, но Мита успева некако да се пробие до слободната територија, заедно со девојката со која првобитно се упатил кон Белград. 

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Српски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови на Радош Новаковиќ
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Белград
Категорија:Филмови од 1951 година
Категорија:Филмови со Драгомир Фелба
Категорија:Филмови со Растислав Јовиќ
Категорија:Филмови со Љубиша Јовановиќ
Категорија:Филмови за Втората светска војна
Просеченска базилика

**Просеченска базилика** () — ранохристијанска црква кај селото Просечен, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

## Местоположба
Базиликата е сместена крај патот Просечен – Горенци, на 2&nbsp;км источно од средновековната црква „Св. Пантелејмон“.

## Архитектура
Црквата датира од V - VI век. Внатрешните димензии изнесувале 15,40 × 22,70&nbsp;м. На исток има полукружна апсида со траги од мозаичен под. На запад има припрата и влезот кон наосот е широк 1,70&nbsp;м. Во околината се откриени столбови и натписи со релјефни и вајарски украси. Во југозападниот агол на градбата е окриен голем ќуп во кој се чувало масло или вино.

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

Категорија:Цркви во Просечен (општина)
Категорија:Цркви во Драмската епархија
Манастир „Св. Марко“ - Плевна

**Свети Марко** () — поранешен средновековен пештерен манастир кај селото Плевна, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

Манастирот се наоѓал во пештера кај селото. Внатре има средновековни структури, свети извори и олтари. Зачуван е живопис од средновековно и поствизантиско време.

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

Марко, Плевна
Марко, Плевна
†Марко, Плевна
Марко, Плевна
Марко, Плевна
Ветената земја (филм од 1986)

**„Ветената земја“** (српскохрватски: *Obećana zemlja*) — филм од 1986 година, режиран од Вељко Булајиќ, кој е автор и на сценариото, заедно со Иво Брешан. Автор на музиката е Алфи Кабиљо. Главните улоги ги играат: Велимир Бата Живоиновиќ, Вјенцеслав Капурал, Мирјана Карановиќ, Вања Драх и Дара Џокиќ, Драган Николиќ, Оливера Марковиќ и Вања Матујец. Филмот бил прикажан на Филмскиот фестивал во Венеција, во рамките на посебната програма. На Филмскиот фестивал во Авелино, Дара Џокиќ го освоила сребрениот медал, а режисерот Булаиќ ја добил наградата на филмските критичари FIPRESCI..

## Синопсис
Едно семејство од Далмација, на кое државата му доделила земја во Славонија, е противник на колективизацијата...

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Хрватски филмови
Категорија:Филмови на Вељко Булајиќ
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Хрватска
Категорија:Филмови од 1986 година
Категорија:Филмови со Бата Живоиновиќ
Категорија:Филмови со Вјенцеслав Капурал
Категорија:Филмови со Вања Драх
Категорија:Филмови со Вања Матујец
Категорија:Филмови со Драган Николиќ
Категорија:Филмови со Мирјана Карановиќ
Категорија:Филмови со Дара Џокиќ
Категорија:Филмови со Оливера Марковиќ
Далеку е сонцето (филм)

**„Далеку е сонцето“** (српскохрватски: *Далеко је сунце*) — филм од 1953 година, режиран од Радош Новаковиќ, заснован врз истоимениот роман на Добрица Ќосиќ. Главните улоги ги играат: Драгомир Фелба, Бранко Плеша, Раде Марковиќ, Олга Брајевиќ и Рахела Ферари..

## Синопсис
Притиснат од силната германска војска, штабот на еден партизански одред одлучува одредот да ја напушти планината Јастребац. Гвозден, селанец од тој крај, инаку храбар борец, се спротивставува на таа одлука и се заканува дека ќе го напушти одредот. Во интерес на дисциплината, тој е осуден и веднаш стрелан, иако целиот одред го жали...

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Српски филмови
Категорија:Црно-бели филмови
Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија:Филмови на Радош Новаковиќ
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови на српски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Србија
Категорија:Филмови од 1953 година
Категорија:Филмови со Драгомир Фелба
Категорија:Филмови со Бранко Плеша
Категорија:Филмови со Олга Брајевиќ
Категорија:Филмови со Рахела Ферари
Категорија:Филмови со Раде Марковиќ
Категорија:Партизански филмови
Манастир „Вознесение Христово“ - Шипша

**Вознесение Христово** ( — женски манастир во селото Шипша, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

Манастирот е сместен во селото, кое се наоѓа во источните падини на планината Боздаг и северно од градот Драма. Основан е во 1930 г. од понтскиот монах Ѓорѓи Карслидис (1901 - 1959), кој е погребан во манастирот и подоцна прогласен за светец. Во 1970-тите со заложби на  митрополитот Дионисиј Драмски изграден е нов манастир. Сестринството се занимава со изработка икони, везење на срма, плетење и свеќарство.

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

Вознесение Христово, Шипша
Вознесение Христово, Шипша
Вознесение Христово, Шипша
Вознесение Христово, Шипша
Категорија:Појавено во 1930 година
Црква „Св. Теодор Тирон и Теодор Стратилат“ - Височани

**Свети Теодор Тирон и Теодор Стратилат** или **Свети Тодор** () — црква во селото Височани, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

## Историја и архитектура
Црквата е гробишен храм, сместен во западниот дел на селото. Според ктиторскиот натпис во слепит свод над јужниот влез, црквата е завршена на 15 март 1815 г. за време на митрополитот Партениј Драмски.

Градбата претставува трикорабна базилика со дрвен покрив, женска црква, трем на западната страна и многуаголна апсида на исток. Храмот има димензии 15 × 10,60&nbsp;м.

На покровителската икона лево од јужниот влез на иконостасот, непосредно по силно оштетената икона „Пресв. Богородица со Младенецот“, во долниот десен агол има грчки натпис во четири реда: „διά σινδρоμής κάι δα / πάνης τоυ τιμη[ό]τάτоν / βγλτζо ρωίδо και τσή(κ)νη(ν) / αγγελ γηώργη γήνη... / ...17...“, то ест „Со помошта и трошоците на почитуваниот Вулчо Ројдо и Ци(к)ни(н)... Ангел Ѓорѓи Гини...“ “

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

Тедор, Височани
Тедор, Височани
Кушнички манастир

**Кушнички манастир „Пресв. Богородица Косиница“** (или **Икосифиниса**, ) — женски манастир во Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

## Местоположба
Манастирот се наоѓа во областа Зихна, на северните падини на планината Кушница. Сместен е меѓу селата Кормишта и Никишјан. До него се стасува по асфалтиран пат долг 6&nbsp;км, расклон од патот за Кормишта.

## Историја
Се смета дека манастирот е основан во 518 г. од монахот Герман. Негов втор ктитор е вселенскиот патријарх Дионисиј I. Се претпоставува дека иконостасот во црквата е дело на истакнатиот мијачки мајстор Петре Филиповски - Гарката.

Манастирската црква е живописана во периодот од 1858 до 1864 г. од коринтскиот зограф Матеос Јоану и неговиот помошник, монахот Ананиј.

На крајот на XIX и почетокот на XX век манастирот бил еден од центрите на грчката пропаганда во Источна Македонија, активно придонесувајќи кон погрчувањето на тамошните Македонци.

За време на Втората светска војна бил окупиран од Бугарската армија и изгорел до темел, но црквата останала недопрена. Обновен е во 1960-тите. Разни скапоцени предмети од манастирот денес се изложени во Националниот историски музеј (НИМ) во Софија.

Според пописот од 2011 г. во манастирот живееле 24 лица.

## Галерија

Kushnitsa Monastery Icon Georgios Piska Linotopi NHM Sofia.jpg|Икона на Богородица Патеводителка од 1789&nbsp;г. НИМ, Софија
Reliquary 1788 Dionysios Kushnitsa Monastery NHMB.jpg | Два кивора на цариградскиот патријарх св. Дионисиј, крај на XVIII век, НИМ, Софија
Artophorion Kushnitsa Monastery NHMB.jpg | Сребрен кивор од XVIII век, НИМ, Софија


## Литература
* Μητροπολίτου Δράμας Διονύσιου Κ. Κυράτσου „Ιστορία και Θαύματα Παναγίας Εικοσιφοινίσσης“, έκδοση της Ιεράς Μονής Εικοσιφοινίσσης, Δράμα 2003
* Δρ. Θεοχάρη Μ. Προβατάκη „Η Μονή Εικοσιφοίνισσας η Αχειροποίητος του Παγγαίου Όρους“, έκδοση της Ανώνυμης Τεχνικής Εταιρείας „Μηχανική“, Αθήνα 1998
* Βασίλη Άτσαλου „Η ονομασία της Ιεράς Μονής της Παναγίας της Αχειροποίητου του Παγγαίου, της επονομαζομένης της Κοσινίτσης ή Εικοσιφοινίσσης“, έκδοση του ιστορικού αρχείου του Δήμου Δράμας, Δράμα 1995

## Поврзано
* Драмска епархија

## Наводи

## Надворешни врски

* Богатствата на манастирот Икосифиниса /Косиница/  

Категорија:Манастири во Ениќој (општина)
Категорија:Цркви во Ениќој (општина)
Категорија:Манастири во Драмската епархија
Категорија:Цркви во Драмската епархија
Категорија:Појавено во 518 година
Категорија:Дела на Дебарската школа
Драмска епархија

**Драмска епархија** ( — епархија на Цариградската патријаршија, управувана од Грчката православна црква, со седиште во градот Драма, Егејска Македонија.

## Историја
Ова е времеследна претстава на статусот на Драмската епархија низ вековите:

На крајот на XIX век Драмската митрополија ги опфаќала Драмската, Неврокопската и Зихненската каза.

Во 1911 – 1913 г. егзархиската Драмска епархија била управувана од Кирил Рилски.

Со Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна во 1941 г. Бугарската егзархија создала своја диецеза во окупираните делови од Вардарска и Егејска Македонија, како и во Западна Тракија. Струмичката и Драмската епархија се споени како Струмичко-драмска до 1943 година, кога повторно се одвоени. Привремената управа на Драмската епархија ја презел митрополитот Борис Неврокопски.

## Владици
; Епископи во Драма
мини|Мелетиј III (1852 - 1861)
мини|Герман III (1879 - 1896)
мини|Хрисостом (1902 – 1910)
[мини|250п|Камбанаријата на црквата „[Црква „Св. Атанасиј“ - Доксат|Св. Атанасиј“ во Доксат]]

; Управници на Драмската егзархиска епархија

## Манастири

## Архијерејски намесништва и парохиски цркви
Епархијата има пет архијерејски намесништва: Драмско, Доксатско, Нусретлиско, Бучко и Просеченско.

## Наводи

## Надворешни врски
* Мрежно место на Драмската епархија