open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Оливија Кулпо

200px|мини|Оливија Кулпо во 2013 година
**Оливија Френсис Кулпо** (родена на 8 мај 1992 година) е американски модел, глумица и инфлуенсер. По победата на натпреварот за Мис на Род Ајленд во САД, таа продолжи да ја освои титулата Мис САД 2012 година, а потоа и Мис Универзум 2012 година.

## Биографија
Оливија Френсис Кулпо е родена на 8 мај 1992 година во Кренстон, Род Ајленд, од родителите Сузан и Питер Кулпо. Таа е средно дете и има пет браќа и сестри. Нејзиниот татко е ко-сопственик на бизниси низ Бостон. Таа е израсната во населбата Еџвуд во Кренстон, и има италијанско потекло како и ирско потекло од страната на нејзината мајка.

Кулпо учела на академијата Сент Мери – Беј Вју, а подоцна и на Бостонски универзитет, но таа не дипломирала. Почнала да учи виолончело во второ одделение, и свирела во Младинскиот оркестар на филхармонијата на Род Ајленд, Камерниот ансамбл на филхармонијата на Род Ајленд, оркестарот Беј Вју и Оркестарот на државата Род Ајленд.

## Кариера
### Изложба
Откако победила на натпреварот за Мис на Род Ајленд САД во 2012 година на првиот натпревар на кој учествувала, таа победила на изборот за Мис на САД на 3 јуни 2012 година.

На 6 јули 2012 година, градот Кренстон, Род Ајленд одржал прослава за враќање дома за Кулпо и нејзината победа на натпреварот.

Кулпо ги претставувала Соединетите Држави на 61-от избор за Мис Универзум што се одржал на 19 декември 2012 година, во Лас Вегас, Невада. Таа победила на натпреварот, станувајќи осма претставничка од Соединетите Држави која ја освоила титулата. Кулпо станала и првата девојка од Род Ајленд која ја освоила титулата. Таа ја наследила носителката на титулата во заминување Лејла Лопес од Ангола.

На 25 август 2013 година, градскиот совет на Кренстон одобрил резолуција со која се додава името на Кулпо на Авенијата Алберт.

На 10 септември 2013 година, Кулпо учествувала на ревијата на Шери Хил одржана во кулата Трамп во Њујорк.

На 9 ноември 2013 година, таа ја крунисала Габриела Ислер од Венецуела за нејзина наследничка. Со тоа, таа стана третата Мис Универзум од Соединетите Американски Држави која ја предаде титулата на Венецуела, по Шон Ведерли во 1981 година и Челси Смит во 1996 година.

### Меѓународна слава
Кулпо станала позната на социјалните мрежи откако стекнала значајни следбеници на Твитер, Инстаграм и Јутјуб, а соработувала со неколку брендови за убавина и мода.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Италоамериканци
Категорија:Американци со ирско потекло
Категорија:Американски манекенки
Категорија:Родени во 1992 година
Отправник на возови

мини|277x277пкс|Отправник на возови на работно место
**Отправник на возови** (*сообраќајно-превозен техничар*, *СПТ*) — одговорен службеник од секторот за железнички превоз, кој единствено го управува движењето на возовите во својата област (отправнички круг) и носи целосна одговорност за тоа. Неговите наредби во врска со движењето на возовите подлежат на несомненото извршување од работниците поврзани со движењето на возовите: дежурни на постојки, машиновозачи, главни спроводници на монтажни возови итн. Никој друг освен отправникот на возови нема право да дава оперативни наредби во врска со движењето на возовите.

## Цел на работата
Отправникот на возови е непосреден учесник во железничкиот сообраќај, претставува клучен фактор за негово регулирање, извршува работи и работни задачи од сообраќајната, техничката и трговската област. Отправникот на возови врши работни дејности поврзани со: планирање и организација на извршување на сообраќајот во една или повеќе постојки, регулирање на сообраќајот во едно или повеќе меѓустанични растојанија како и на маневарската работа во постојка или во меѓустанично растојание, организација на маневарска работа до и во индустриски колосеци. Организација и планирање на поставување на вагони за натовар и истовар. Водење на патничка благајна за издавање на билети во постојки каде нема патнички благајник. Припрема и состав на воз и маневарски состав, изработка и контрола на документи за воз и маневарски состав. Контрола на работењето на кадарот сигнално сигурносните и телекомуникациските уреди при извршување на сообраќајот.

Поради многу сложената должност, работата на отправникот на возови е исклучително одговорна, и покрај стручното знаење бара и изразени вештини на општење, снаодливост и способност на забележување и решавање на проблемите. Тој го уредува сообраќајот на возовите помеѓу службените места според сообраќајно-техничките прописи во врска со безбедноста, уредноста, економичноста и деловноста на превозот на железница.

## Наводи

## Надворешни врски

* Железници на Република Македонија

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Железнички занимања
Категорија:Возови
Критски хиероглифи

**Критските хиероглифи** се хиероглифско писмо кое се користело на Крит во раното бронзено време. Тие претходат на Линеарно A за околу еден век, но и двете писма заедно се коритстеле во текот на нивната историја. Тие сè уште не се дешифрирани.

## Наводи

### Литература

* 

Категорија:Недешифрирани писма
Неџо Осман

**Неџо Осман** (Скопје, 6 јануари 1958) ― југословенски, македонски и германски глумец, поет и режисер од ромска народност.

## Животопис
Дипломирал на Академијата за театар и филм во Нови Сад во класата на Раде Шербеџија. Така тој станал првиот ромски професионален глумец во СФРЈ. Во ромскиот театар „Пралипе“ од Скопје и во Народниот театар во Суботица ги играл главните улоги во многу класични и современи претстави и за тоа добил многубројни награди. Гостин бил на сцената на Српскиот народен театар во Нови Сад и Југословенскиот драмски театар во Белград. Тој дошол во Германија во 1991 година. како член на театарскиот ансамбл „Пралипе“ во Милхајм на Рур. Тој брзо ги освоил најдобрите критики како глумец и режисер и останал таму да живее и работи. Во 1995 година, заедно со неговата доживотна придружничка Нада Кокотовиќ, го основал театарот ТКО (Театар „Кокотовиќ Осман“) во Келн, каде работи како уметнички директор. Покрај тоа, работи како новинар и поет, а ангажиран е и како социјален работник и водач на многу проекти за Роми во Келн и Франкфурт на Мајна. Од 2000 година до 2008 година, водел радио емисија за Роми на Радио Мултикулти, а од 2002 година и во Дојче Веле во Бон.

Осман е преведувач на ромски јазик и поет, а страста за пишување ја открил уште на рана возраст. Неговото вдахновение е улицата, населбата во која живеат Роми, искуствата со тие што не се Роми и љубовта како извор на убавина. Неговите песни се објавени во Србија, Турција, Македонија, Босна и Херцеговина, Хрватска, Холандија и Германија.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Интервју со Неџо Осман на 24Vakti
* Неџо Осман на Romarchive.eu

Категорија:Родени во 1958 година
Категорија:Глумци од Скопје
Категорија:Југословенски глумци
Категорија:Ромска книжевност
Категорија:Ромски глумци
Категорија:Македонски Роми
Категорија:Југословенски Роми
Категорија:Македонски иселеници во Германија
Категорија:Југословенски иселеници во Германија
Категорија:Македонски иселеници во Србија
Илија Шапкарев

**Илија Шапкарев** ( во  —  во ) — македонски универзитетски професор и математичар.

## Животопис

Дипломирал во 1954 година на Филозофскиот факултет, а во 1964 година докторирал на Природно-математичкиот факултет со темата „Инваријантни диференцијални равенки во однос на смена на функцијата“.

Од 1959 година станал асистент на Техничкиот факултет. Во учебната 1965/66 година бил на специјализација во Математичкиот институт во Гетинген, Германија. Од 1975 година е професор на Електротехничкиот факултет во Скопје.

Научниот интерес му е областа на диференцијалните равенки. Автор е на 60-тина научни трудови и на учебници за високо и средно образование, учествувал на голем број конгреси и симпозиуми.

Бил ментор на докторски и магистерски трудови и мошне активен на стручно и општествено поле.

## Наводи

Категорија:Македонски математичари
Категорија:Македонски универзитетски професори
Пустиник

[мини|[Свети Павле Тивејски|Павле Тивејски — првиот познат христијански отшелник]]
**Пустиник** или **отшелник** — човек што од верски причини се повлекол во самотија, прикинувајќи секаков допир со луѓето.

## Историја

### Традиција
Во заедничката христијанска традиција, првиот познат христијански пустиник во Египет бил Павле Тивејски (III век), па оттука и наречен „првиот пустиник Свети Павле“. Антониј Египетски (IV век), кој често се нарекува „Антониј Велики“, е можеби најпознатиот од сите ранохристијански пустиници благодарение на животописот на Атанасиј Александриски. Претходник на египетското пустиништво можеби бил сирискиот самотник или „синот на заветот“ (арамејски: bar qəyāmā), кој презел посебни режими како христијанин.

Христијанските отшелници во минатото честопати живееле во изолирани ќелии или испосници, без разлика дали станува збор за природна пештера или изградено живеалиште, сместено во пустина или шума. Луѓето понекогаш ги барале за духовен совет. Некои на крајот стекнале толку многу следбеници што повеќе не уживале во физичката осаменост. Некои ранохристијански пустински отци плетеле кошници за замена за леб.

## Наводи

## Надворешни врски

* Rotha Mary Clay, Full Text + Illustrations, The Hermits and Anchorites of England
* The tradition of the Lersi Hermits
* British hermits: the growing lure of the solitary life
* Resources and reflections on hermits and solitude__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Монаштво
Категорија:Религиски практики
Категорија:Православие
Категорија:Верски занимања
Категорија:Испосништво
Категорија:Видови светци
Категорија:Пустиници
Валмиера (општина)

**Валмиера** () — општина во северна Латвија, на околу 180&nbsp;км западно од главниот град Рига. Основана е со административната реформа во 2021&nbsp;г. Седиште е градот Валмиера.

## Географија

Општината Валмиера зафаќа површина од . Се наоѓа во северозападниот дел на областа Виѕеме во северна Латвија, на границата со Естонија. Се граничи со општините Валка на исток, Смилтене на југоисток, Цесис на југ и Лимбажи на запад. Исто така се граничи со естонските окрузи of Перну на северозапад, Вилјанди на север и Валга на североисток. Најсеверната точка на Латвија е сместена на границата со Естонија во жупата Ипиќи и е обележана со скулптура.

Највисока точка во општината е Зилајскалнс со надморска висина од 127&nbsp;м. Старите Латгалци овој рид го сметале за свет, а на него во советско време живеела народната исцелителка Марта Зилајскалнска. Возвишението Сакала се протега од јужна Естонија во северниот дел на општината, и неговата највисока точка во Латвија е ридот Пикас со 107,6&nbsp;м.н.в.

Поважни реки во општината Валмиера се:
*Гауја, чие течение спротиводно од градот Валмиера е прогласен за заштитен предел „Зиемељгауја“, а низводното е во Националниот парк Гауја; and
*Салаца, која го одводнува езерото Буртниекс, најголемо во општината.

Северниот дел на општината влегува во Биосферниот резерват Северно Виѕеме.

## Историја
Во 2020 г. парламентот одобрил административна реформа со која бројот на општини се намалува од 119 на 42. Општината Валмиера е образувана со спојување на градот Валмиера со дотогашните општини Беверина, Буртниеки, Коцени, Мазсалаца, Наукшени, Рујиена и Стренчи. Со исклучок на општината Стренчи, овие единици биле составни делови на поранешниот округ Валмиера.

## Административна поделба
Во 2021 г. општинскиот совет на валмиера имал 19 члена.

Општината се дели на градот Валмиера, 4 паланки и 26 жупи:

;Град
*Валмиера
;Паланки
*Мазсалаца
*Рујиена
*Седа
*Стренчи
;Жупи
*Берзаине
*Бренгуљи
*Буртниеки
*Вајдава
*Вецате
*Вецпилс
*Вилпулка
*Дикљи
*Евле
*Зилајскалнс
*Ипиќи
*Јери
*Јерцени
*Каугури
*Коцени
*Лоде
*Мазсалаца
*Матиши
*Наукшени
*Плањи
*Рамата
*Ренцени
*Сељи
*Скањкалне
*Триката
*Ќоњи

## Население
Валмиера е втора општина по населеност во Латвија, веднаш по Огре. Се проценува дека во 2021&nbsp;г. во неа живееле 51.370 лица. Ова претставува пад за 24&nbsp;% од проценетите 67.433 во 2000&nbsp;г. и пад од 11&nbsp;% во однос на 57.854 жители на во 2011&nbsp;г.

Градот Валмиера брои 22.971 жители (2021).

## Стопанство и инфраструктура
Во 2018 г. градот Валмиера имал БДП по глава на жител од 16.918 евра, на второ место по главниот град Рига. Претставува регионално средиште на производството и образованието. Во градот се наоѓа Виѕемската виша школа.

Низ општината оди државниот пат A3 и железничката линија Рига-Лугажи, која ја поврзува Валмиера со Рига на југозапад и Валка на североисток (на естонската граница).

## Наводи

## Надворешни врски

* Портал на Општина Валмиера  


Категорија:Општини во Латвија
Категорија:Држави и територии настанати во 2021 година
Категорија:Виѕеме
Трето доба

**Трето доба** — македонска телевизиска серија по сценарио на Русомир Богдановски, по сценарио на Иван Митевски.

## Улоги

## Надворешни врски
* 

Категорија:Македонски телевизиски серии
Авгур

мини|Авгур
**Авгур** () — староримски жрец; птицогаталец, кој предвидува главно преку летот и крикот на птиците (лат. *auspicium*), како и со одредени небесни појави (облаци, молњи, грмотевици итн.) дали државните зафати ќе бидат одобрени од боговите. На почетокот во Стариот Рим имало 3, потоа 9 авгури, по владеењето на Сула — 15, а по Јулиј Цезар — 16. Нивната првобитна работа била да се молат на боговите за добра жетва и благосостојба на империјата (лат. *inaugurare*). Носеле закривен стап (*lituus*) како знак. Зборот авгур се користи и како синоним за гаталец, пророк или личност што ја знае иднината. И изразот „авгурска насмевка“ има такво преносно значење.

## Наводи

## Надворешни врски

* article ''Augurium'' in Smith's Dictionary of Greek and Roman Antiquities
* Wissowa, ''Augures'' in Paulys Realencyclopaedie der Classischen Altertumswissenschaften vol. II (trans. into English)
* 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Римска религија
Категорија:Претскажување
Егзон Белица

**Егзон Белица** (албански: Egzon Belica; роден на 3 септември 1990) ― македонски професионален фудбалер од албанска народност, кој игра како одбранбен играч за Работнички.

## Кариера

### Партизани
Во првите денови од јануари 2018 година, Белица му се приклучил на албанскиот клуб Партизани од Тирана, на 10-дневна проба во Анталија, Турција. Успешно ја поминал пробата и на 23 јануари бил претставен како најнов играч на Партизани, склучувајќи 18-месечен договор и земајќи го дресо со број 2 за вториот дел од сезоната 2017/18. Тој го одигра својот прв натпревар за клубот три дена подоцна, започнувајќи во поразот со 1–0 на гости кај Фљамуртари од Валона во 17. натпревар од првенството. Белица го постигнал својот прв гол во албанската Суперлига подоцна на 28 февруари, постигнувајќи го третиот во високата победа на Партизани со 6-0 против Лушња кој бил во долнител дел на табелата. На крајот, тој успеал да игра на 19 лигашки натпревари, сите со целосни 90 минути, бидејќи Партизани успеал да го освои петтото место; тој исто така одиграл два куп-натпревари кога Партизани бил исфрлен во четврт-финалето од Фљамуртари во правилото за гол во гости. На 31 мај, настапите на Белица биле наградени бидејќи клубот му понудил продолжување на договорот, што тој го прифатил, а договорот наводно содржел зголемување на платата за 20%.

### Приштина и Работнички
Во септември 2022 година, Белица станал играч на Приштина.

Во јули 2023 година, Егзон по втор пат станал играч на Работнички.

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* 
* Егзон Белица на Transfermarkt.com

Категорија:Фудбалери во Првата македонска фудбалска лига
Категорија:Фудбалери на ФК Шкендија
Категорија:Фудбалери на ФК Работнички (Скопје)
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1990 година
Категорија:Македонски иселеници спортисти во Албанија
Категорија:Иселеници машки фудбалери во Албанија
Категорија:Македонски иселеници спортисти во Латвија
Категорија:Иселеници машки фудбалери во Латвија
Категорија:Македонски иселеници спортисти во Финска
Категорија:Иселеници машки фудбалери во Финска
Категорија:Македонски иселеници спортисти во Романија
Категорија:Иселеници машки фудбалери во Романија
Категорија:Македонски иселеници машки фудбалери
Категорија:Фудбалери во Првата фудбалска лига на Албанија
Категорија:Фудбалери во Латвиската висока лига
Категорија:Фудбалери во Веикауслигата
Категорија:Фудбалери во Лига 1 (Романија)
Категорија:Фудбалери на ФК Партизани
Категорија:Фудбалери на ФК Рига
Категорија:Фудбалери на ФК Интер Турку
Категорија:Фудбалери на ФК Конкордија Чијажна
Категорија:Фудбалери на ФК Охрид
Категорија:Македонски машки фудбалери
Категорија:Машки фудбалски одбранбени играчи
Категорија:Фудбалери од Струга
Гонкурова награда

**Гонкурова награда** () — најголема француска книжевна награда. Ја доделува Академијата Гонкур од 1903 година, на авторот на најдоброто француско прозно дело објавено таа година. Меѓу наградените се познати писатели како Марсел Пруст, Маргерит Дирас, Симон де Бовоар, Патрик Модијано и други.

## Историја
Гонкуровата награда ја доделува Академијата Гонкур именувана по нејзиниот основач, познатиот писател, критичар и издавач Едмон де Гонкур. Тој целиот свој имот го наменил за основањето на оваа организација во спомен на неговиот брат и соработник, Жил. Основната цел на Академијата е да ја промовира и поддржува француската книжевност преку книжевни дејности.

Академијата ја сочинуваат 10 члена на познати француски писатели и уметници. Членови на Академијата во различни раздобја биле Луј Арагон, Ремон Кено, Мишел Турние, Колет и други. Жирито се состанува секој ноември во ресторанот Друан и одлучува за победникот. Секој член има само еден глас и може да го даде само за една книга. Во случај на еднаков број гласови, предност има делото за кое гласал претседателот.

Освен главната Гонкурова награда за најдобро и најтворечко прозно дело во француската книжевност таа година, Академијата Гонкур доделува награди и во четири други категории: за прв роман, за расказ, за поезија и за животопис.

Паричниот дел од наградата е симболичен и изнесува околу 10 евра. Наградата на делото што ја добива наградата му обезбедува на писателот книжевен углед, како и подобра продажба на делото, што го прави неговиот сопственик побогат во однос на заработката од продадените примероци.

Секој писател може да ја добие наградата само еднаш. Академијата Гонкур само еднаш го прекршила ова правило. Единствениот двоен добитник на Гонкуровата награда е Ромен Гари, кој бил добитник во 1956 година, но и во 1975 година кога ја добил наградата под псевдонимот Емил Ажар.

## Добитници на Гонкуровата награда

## Наводи

Категорија:Книжевни награди
Фафнир

мини|Фафнир го чува огромното богатство
**Фафнир** (староисландски: *Fáfnir*) — во нордиската митологија бил син на кралот Храјдмар и брат на Регин и Отр. Откако ќе биде погоден од проклетството на златото и прстенот на Андвари, Фафнир се претвора во змеј и е убиен од Зигфрид. Спомнат е во „Поетската еда“, „Прозната еда“ и „Сагата за Волсунзите“, а се појавува и во тетралогијата на Рихард Вагнер, „Прстенот на Нибелунзите“. Во 2015 г., Меѓународниот астрономски сојуз ја именувал ѕвездата 42 Драко во чест на овој лик од нордиската митологија.

## Приказна
Фафнир бил син на моќниот крал Храјдмар. Бил ковач. Имал брат, Регин, кој исто така бил ковач, и уште еден брат, Отр, кој можел да го менува обликот. Кога Один, Локи и Хенир не сакајќи го убиле Отр, кој се претворил во видра, Фафнир, Регин и Храјдмар се налутиле и се заколнале дека нема да ги пуштат сѐ додека не им донесат доволно богатство колку што вреди Отр.

Им ставиле синџири од кои не можеле да се ослободат. Сметале дека е праведно ако Локи отиде и најде доволно богатство колку што вреди Отр. Локи отишол и го нашол џуџето Андвари, кое се претворило во штука под еден водопад.

Локи го фатил и го мачел сѐ додека не му кажел каде е богатството. Тоа било огромно богатство, полно со разни скапоцености и злато. Андвари му рекол дека ќе му даде сѐ, освен еден прстен. Локи не сакал да му го остави прстенот, па џуџето го проколнало прстенот, бидејќи тој прстен бил највредното од сите богатства. Всушност, баш тој прстен го создал сето тоа големо богатство.

Локи го донел богатството и имал намера да го скрие прстенот, но Храјдмар барал повеќе, па Локи, иако неволно, го предал и прстенот. Кралот ги пуштил да си одат. Меѓутоа, синот на кралот, Фафнир, бил толку маѓепсан од огромното богатство што една ноќ го убил својот татко и го украл богатството. Тој му наредил на Регин да го однесе богатството во едно од неговите дувли.

Фафнир бил толку маѓепсан од тоа проклето богатство што би го убил секој што ќе помине покрај неговото дувло. На крајот, Фафнир се претворил во злобна влечуга, познатиот змеј Фафнир. Подоцна бил прободен во стомакот и убиен од Зигфрид, кој му го изел срцето и така го научил говорот на птиците, откако направил ров во земјата за да ја исцеди отровната крв на Фафнир. Така ги слушнал птиците како велат дека Регин е предавник и имал намера да го убие. Зигфрид го зел тоа богатство за себе.

## Наводи

## Надворешни врски

* Фафнир (на англиски)__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Нордиска митологија
Трајко Шалински

**Трајко Шалински** ( во  —  во ) — македонски ветеринар.

## Животопис

Докторирал на Ветеринарниот факултет во Белград во 1953 година. Бил научен советник и директор на Ветеринарниот институт во Скопје во периодот 1947-1967. Објавил 21 научен и стручен труд.

## Наводи

Категорија:Македонски ветеринари
ЖС „Бељаковце“

**Железничка станица Бељаковце** — железничка станица во изградба во селото Бељаковце, иако истата била првично изградена во 1956 година. Последниот железнички превоз бил извршен во 1994 година.

## Местоположба

Станицата се наоѓа на железничката пруга Скопје—Куманово—Деве Баир, во близина на селото Бељаковце.

## Историја

Железничката станица постоела уште во 1960-тите години (поточно 1956 г.) кога низ нејзе се вршел железнички превоз на руда од блискиот рудник. Железничката станица била оперативна до 1994 година.

## Галерија на слики


Податотека:Железничка станива во изградба кај Бељаковце.jpg|Железничката станица во изградба


## Наводи

## Надворешни врски

Бељаковце
Категорија:Бељаковце
Огре

**Огре** (; ; ) — град во општината Огре на областа Виѕеме во Латвија. Се наоѓа на 36&nbsp;км источно од Рига, на утоката на реките Даугава и Огре. Во 2023&nbsp;г. населението броело 22.884 жители.

Градот е сочинет од три дела: Јауногре (со значење „Ново Огре“), Огре (центарот) и Парогре (со значење „Преку [реката] Огре“). Наречен е по реката Огре. За првпат се споменува како село „Огер“ на германски во 1206&nbsp;г.
Во 1861&nbsp;г. кога е изградена железницата Рига–Даугавпилс тука жителите на Рига почнале да градат летниковци. Во 1862&nbsp;г. Огре станал лекувалиште. Огре е прогласено за град во 1928&nbsp;г.

Грбот е донесен во 1938&nbsp;г. и на него е прикажана реката и боровата шума околу местото.

Во градот има дом на културата, ликовно и музичко училиште. Има три училишта на латвиски и едно на руски во Јауногре.

Во градот има и гробишта на германските војници загинати во двете светски војни и во заробеништво помеѓу 1944 и 1951&nbsp;г.

## Спортови
Најпопуларни спортови во градот се хокејот на мраз, кошарката и ракометот.

ФК „Огре“ е главен фудбалски клуб во градот и игра во првата лига на Латвија.

## Наводи

## Извори
* Alvre, Paul *Eesti ja liivi keeleaines Henriku Liivimaa kroonikas (III)* (Keel ja Kirjandus, 1985)

## Надворешни врски

*    


Категорија:Градови во Латвија
Категорија:Државни градови во Латвија
Категорија:Огре (општина)
Категорија:Виѕеме
Награда „Пегаз“

**Награда „Пегаз“** – книжевна награда за најдобар необјавен македонски роман на годината.

## Историјат
Наградата „Пегаз“ е востановена во 2019 година, како своевидно продолжение на етаблираната награда „Роман на годината“, што ја доделува Фондацијата „Славко Јаневски“ за најдобар објавен роман на годината. Целта на наградата „Пегаз“ е да прерасне во книжевен скаут во потрага по квалитетно романескно остварување и по нови писателски гласови што ќе го унапредат овој книжевен вид во рамките на македонската книжевна продукција.

## За наградата „Пегаз“
Конкурсот за наградата „Пегаз“ e распишан од издавачката куќа „Арс Ламина“ и Фондацијата за унапредување и промоција на културните вредности „Славко Јаневски“. За наградата можат да конкурираат сите необјавени романи наменети за возрасни или за деца. Романите треба да бидат предложени од самите автори-кандидати за наградата, кои треба да ги достават своите ракописи во електронска форма во „ворд“ или во ПДФ-формат. Ракописите ги оценува тричлена жири-комисија составена од двајца реномирани културни работници и еден претставник од издавачката куќа.

Наградата „Пегаз“ се состои од паричен износ, статуетка и објавување на романот во посебна едиција „Пегаз“.

## Досегашни добитници на наградата „Пегаз“

* 2019 - Соња Манџук со романот „Насон прочитана книга“ (од 77 ракописи)
* 2020 - Владо Јаневски со романот „Мртвите знаат најдобро“ (од 61 ракопис)
* 2020 - Љупчо Петрески со романот „Лазарка“ (од 61 ракопис)
* 2021 - Александар Русјаков со романот „Хотел меѓу две војни“ (од 44 ракописи)
* 2022 - Сибо со „Зелениот дворец“ (од 38 ракописи)
* 2023 - Јована Матевска Атанасова со „Риба во(н) мрежа“ (од 36 ракописи)
* 2024 - Владимир Јанковски со „Ехото на акробатите“ (од 56 ракописи)
* 2025 - Фросина Пармаковска со „Кривата Дијана“ (од 45 ракописи)

**Романи во најтесен избор**

Покрај доделувањето на наградата „Пегаз“, секоја година се селектираат и романи во најтесен избор за објавување:

* 2019 - романот „Курвини синови“ од Александар Русјаков
* 2020 - романите „Албино трип“ од Александар Русјаков и „Деса“ од Ивана Трајаноска
* 2021 - романите „Ние“ од Ана Стојаноска и „Мастилна мапа“ од Марија Ралповска
* 2022 - романите „Писма од лудница“ од Срѓан Ивановиќ, „Мртва коска“ од Димче Парталоски и „Есента во животот на професорот по марксизам“ од Моџо Килингтон
* 2023 - романите „Страшни приказни“ од Сузана Камберова, „Неочекувано“ од Ана Мовска (псевдоним) и „Интервенција“ од Игор Рамдедов
* 2024 - романите „И“ од Кристина Краличин, „Брчка или За болешливото здравје“ од Филип Љ. Трајковски и „73 денови“ од Иво Митев
* 2025 - романите „Пацер“ од Коста Бојчески, „Изгубени низ дупки во џебовите“ од Владо Јаневски и „Солдат 1882“ од Добре Тодоровски

## Наводи

Категорија:Награди:Книжевност:Македонија
Категорија:Македонски литературни награди
Жан-Батист Андреа

**Жан-Батист Андреа** (, ) — француски писател, сценарист и режисер.

Ја добил Гонкуровата награда во 2023 година за неговиот роман *Бдеење над неа (Veiller sur elle)*.

## Животопис
Жан-Батист Андреа има италијанско потекло преку неговата мајка и баба. Пораснал во Кан, каде што бил студент на Институтот Станислас и каде ги имал првите искуства на сцената, со сценарија и режија.

Дипломирал на Парискиот институт за политички студии и ESCP.

Своите први филмови ги напишал на англиски и добил неколку награди за неговиот филм *[[Ќорсокак (филм од 2003)|„Ќорсокак“]]* во режија на Фабрис Канепа.

Неговиот прв роман, *[[Мојата кралица]]*, добил повеќе од десет награди. Следните два романи, *[[Сто милиони години и еден ден]]* и *Ѓаволи и светци* исто така освоиле повеќе награди. Што се однесува до четвртиот, *Бдеење над неа*, објавен во 2023 година, истиот бил награден со Гонкуровата награда во ноември истата година.

## Библиографија
*2023: *Бдеење над неа (Veiller sur elle)*
*2021: *Ѓаволи и светци (Des diables et des saints)*
*2019: *Милион години и еден ден (Cent millions d'années et un jour)*
*2017: *Мојата кралица (Ma Reine)*

## Филмографија
*2021: *King* (сценарист)
*2013: *Brotherhood of Tears* (сценарист, режисер)
*2007: *Hellphone* (сценарист)
*2006: *Big Nothing* (сценарист, режисер)
*2003: *[[Ќорсокак (филм од 2003)|Ќорсокак]]* (сценарист, режисер, со Фабрис Канепа)

## Наводи

## Надворешни врски
*

Категорија:Добитници на Гонкуровата награда
Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски режисери
Зигфрид

[мини|323x323пкс|Зигфрид ја пие крвта на [Фафнир]]
**Зигфрид** (, средногорногермански*: Sivrit*) или **Сигурд** (, од sigr — „победа“, urðr — „судбина“) — еден од најважните јунаци на германско-нордиската митологија и еп, јунакот на „Песната за Нибелунзите“. Според митот, Зигфрид бил велик воин што постигнал многу подвизи. Еден од неговите подвизи бил да го победи змејот Фафнир. Откако се намачкал со крвта и маснотиите на чудовиштето, се здобил со неранливост, но само мала површина од телото на грбот останала незаштитена. И во нордиската и во германската традиција, смртта на Зигфрид е претставена како последица на кавга помеѓу неговата сопруга Кримхилда, и друга жена, Брунхилда, која ја измамил да се омажи за бургундскиот крал Гундахар. 

## Наводи

## Надворешни врски

* 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Средновековни легенди
Категорија:Нордиска митологија
Категорија:Митови
Ким Мин Кју (глумец)

**Ким Мин Кју** (; роден на 25 декември 1994 година), може да биде напишан и како **Ким Мин Гу** — јужнокорејски глумец. Тој е познат по неговото појавување во естрадата *Место на злосторство сезона 3* и се стекнал со признание за неговите улоги во телевизиските серии *Кралица: Љубов и војна* (2019–20), *Бекстрит дебитант* (2020), *Снегулка* (2021–22), *[[Деловен предлог]]* (2022) и *Небесниот идол* (2023).

## Кариера
Ким ја започнал својата актерска кариера во 2013 година, играјќи помала улога во Мнет драмата *Монстар*, имал и забележителни улоги во телевизиските серии *Сигнал* (2016), *Затоа што ова е мојот прв живот* (2017), *Богатиот син* (2018) и *Парфем* (2019) и се појавил во естрадната програма *Место на злосторство сезона 3* како помошник на детектив.

Ким се стекнал со признание за првата главна улога во кариерата преку историската драма *Кралица: љубов и војна* (2019–2020) каде што го играл Ли Кјунг, кралот на Чосеон. Во 2020 година, ја играл улогата на Канг Џи-вук во драмата на СБС *Бекстрит дебитант*.

Во 2021 година, Ким се појавил во *Така се омажив со анти-фан*, чија премиера била во април на Навер ТВ. Подоцна истата година, го глумел Џо Гјеок-чан - ладен севернокорејски агент, во драмата на ЈТБЦ *Снегулка*. Во 2022 година, Ким глумел во романтичната комедија на СБС, *[[Деловен предлог]]* во улога на главен секретар, Ча Сонг-хун. Тој одржал изложба со наслов *Мојата уметност, твојата уметност* со графити уметникот М.Чат од 10 јуни до 26 јуни 2022 година.

Ким потпишал со Компанион Компани во февруари 2023 година. Истата година, глумел во драмата на ТБХ *Небесниот идол* во главната улога како К-поп идол опседнат од свештеник од друга димензија.

## Личен живот

### Воена служба
На 25 ноември 2022 година, било потврдено дека Ким ќе се пријави во војска пред премиерата на неговата претстојна телевизиска серија, во првата половина на 2023 година.

## Филмографија

### Филм

### Телевизиски серии

### Телевизиски емисии

## Дискографија

### Синглови

## Награди и номинации

## Наводи


## Надворешни врски

* Ким Мин-кју на HanCinema
* 

Категорија:Родени во 1994 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Статии со текст на корејски
Скит „Св. Јован Претеча“ — Света Гора

**Свети Јован Претеча** или **Продром** (; ) — романски православен скит на манастирот Велика Лавра, сместен во крајниот јужен дел на полуостровот Света Гора, Егејска Македонија. Влегува во состав на Цариградската патријаршија.

## Историја
Скитот бил основан од молдавски монаси на почетокот на XIX век. Во 1851 година, монасите Нифонт и Нектариј купиле ќелии посветени на Св. Јован Крстител сместени на истото место на денешниот скит, во кои претходно живееле грчки монаси од островот Хиос.

Главната црква на скитот е изградена во 1857 и осветена во 1866. Храмот е долг 30 м и широк 8,5 м, со три куполи. Фреските биле живописани од романски зографи во 1862 - 1863 г. Во црквата се чуваат делови од свети мошти на Св. Јован Крстител, Св. Јован Златоуст, апостол Матеј, Св. Стефан, Св. Варвара, Св. Григориј Богослов, Св. Модест Ерусалимски, Св. Кузмам и Дамјан, Св. Трифун, Св. Харалампиј, Св. Климентија, Св. маченици Мина и Виктор, крвта на Св. Димитрија, дел од надгробната плоча на светиот гроб, како и многу стари икони, од кои најпознатата е чудотворна икона на Богородица, донесена од градот Јаш.
мини|250x250пкс|Поглед на главната црква
Со текот на годините, изградена е водоводна мрежа, музеј и болница. Зградите на скитот биле сериозно оштетени од земјотрес во 1905 г. По 1944 година, комунистичката влада на Романија ги конфискува имотите на скитот, оставајќи го без средства за поддршка и без нови монаси. Во 1963 година, по празнувањето на илјада години од создавањето на Света Гора, скитот повторно почнал да добива поддршка од државата откако во 1976 пристигнале нови монаси. Неговата обнова започнала во 1984 г.

На 11 април 2007, романскиот парламент донесол закон со кој се обезбедуваат 250.000 евра годишно за финансирање на скитот од државниот буџет преку Министерството за култура и верски прашања.

## Игумени

* Нифонт (1866 - 1870)
* Јеромонах Дамјан (1870 - 1890)
* Јеромонах Гедеон
* Јеромонах Антипа Динеску
* Јеромонах Хрисостом
* Архимандрит Петрониу Танасе (1985 - 2011)
* Јеромонах Атанасије Флороиу (од 2011)

## Галерија

Податотека:Prodromos-3.jpg|Припратата
Податотека:Prodromos-8.jpg|Камбанаријата
Податотека:Prodromos-7.jpg|Балкони
Податотека:Prodromos-5.jpg|Ѕвонот
Податотека:Prodromos-4.jpg|Дворот


## Поврзано

* Света Гора
* Велика Лавра
* Св. Димитрија Лак

## Наводи


## Литература

* „Scurt îndrumător pentru pelerinii români“ (*Short Guide for Romanian Pilgrims*), by Romanian Skete Prodromos, C.N.I. Coresi S.A. Ed., Bucharest, 2006.
* „Sfântul Munte Athos – Grădina Maicii Domnului“ (*Holy Mountain Athos – The Garden of Theotokos*), 2nd edition, by monk Pimen Vlad, St. Martyr Artemios cell, Lakkoskete, Holy Mount Athos.

## Надворешни врски

Категорија:Света Гора
Категорија:Света Гора
Категорија:Света Гора
Награда во злато

**„Награда во злато“** (англиски: *A Prize of Gold*) — филм на режисерот Марк Робсон од 1955 година. Автор на сценариото се Роберт Бакнер и Џон Пакстон според романот на Макс Като од 1953 година. Главните улоги ги играат: Ричард Видмарк,  Мај Зетерлинг и Најџел Патрик.

## Синопсис
Штабниот наредник Џо Лоренс (го игра Видмарк) се наоѓа во Берлин непосредно по завршувањето на Втората светска војна. Кога ќе сретне група германски сираци, еден од нив се обидува да му го украде џипот. На Џо му се допаѓа Марија (ја игра Зетерлинг), една од негувателките која се обидува да ги префрли децата во Бразил за да започнат нов живот...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 1955 година
Категорија:Филм ноар
Категорија:Филмови на Columbia Pictures
Категорија:Филмови засновани на романи
Категорија:Филмови на Марк Робсон
Категорија:Филмови со Ричард Видмарк
Категорија:Филмови со Мај Зетерлинг
Категорија:Филмови со Најџел Патрик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Берлин
Ресул Шаќири

**Ресул Шаќири** ( во ) — македонски комунистички деец, општественик и државник.

## Животопис

Завршил гимназија, а потоа студирал на Филозофскиот факултет во Скопје.

Бил член на Сојузот на комунистите на Македонија (СКМ) од 1950 година, претседател на Општински комитет и член на Претседателството на Централниот комитет на Народната младина на Македонија, директор и главен и одговорен уредник на весникот „*[[Flaka e Vellazerimit]]*“ („*Фљака е Влазримит*“; во превод Пламен на братството).

Исто така, бил член на Извршниот совет на Народна Република Македонија, член на Извршниот одбор на Републичката конференција на ССРНМ, член на Градскиот комитет на СКМ во Скопје и пратеник во Собранието на Социјалистичка Република Македонија.

## Наводи

Категорија:Македонски комунисти
Категорија:Македонски пратеници
Категорија:Македонски уредници
Категорија:Македонски Албанци
Категорија:Југословенски комунисти
Категорија:Југословенски пратеници
Категорија:Југословенски уредници
Категорија:Југословенски Албанци
Категорија:Апсолвенти на Филозофскиот факултет - Скопје
Макрофлора

**Макрофлора** ― поим кој е користен за сите растенија кои се појавуваат во одредена област и се доволно големи за да бидат видени со голо око. Обично е синоним за флора и може да биден споредена со микрофлората, поим кој е користен за сите бактерии и други микроорганизми во екосистемот.

Макрофлора е исто така неформален поим што го користат многу палеоботаничари за да се однесуваат на збир на растителни фосили зачувани во карпата. Ова е за разлика од флората, која во овој контекст се однесува на збир на живи растенија кои растеле во одредена област, чии фрагментарни остатоци се заробиле во седиментот од кој настанала карпата и со тоа станале макрофлора.

## Наводи

Категорија:Палеоботаника
Категорија:Никулци за палеоботаника
Мегафлора

**Мегафлора** (од грчкиот збор μέγας (мегас; „голем“),  и новолатинскиот flora (флора; „растителен живот“) ― поим кој се однесува на исклучително голем растителен вид. Примери на мегафлора се Sequoioideae од Калифорнија и голем број изумрени растителни видови од мезозоикот.

## Култура
Повеќето праиндоевропски митологии ја прикажуваат мегафлората во облик на светско дрво, дрво на животот, axis mundi или Свето дрво. Некои примери се Ашвата во хиндуската митологија, Игрдрасил во нордиската митологија и егиг еро фа во унгарската митологија. Значајните текстови како Епот за Гилгамеш и Книгата на Битието содржат слични мотиви, црпејќи вдахновение од античката иконографија.

Често симболизирајќи ја вкоренетоста, духовноста и плодноста, овие растенија станаа средишни во жанровите на високата фантазија и научна фантастика. Двете дрвја на Валинор од ''Господарот на прстените'' и Домните дрвја од делото  се два општопознати примери.

## Примери

; Африка

* *Adansonia digitata*

; Океанија

* *Eucalyptus regnans*

; Евроазија

* *Ficus benghalensis*

; Средна и Јужна Америка

* *Ceroxylon quindiuense*

* *Puya raimondii*
* *Victoria amazonica*

; Северна Америка

* Крајбрежна црвена секвоја (''Sequoia sempervirens'')
* Џиновска секвоја (''Sequoiadendron giganteum'')
* *Picea sitchensis*
* *Pseudotsuga menziesii var. menziesii*

; Азија

* *Shorea faguetiana*
* *Koompassia excelsa*
* *Rafflesia arnoldii*
* *Amorphophallus titanum*

## Поврзано

* Мегафауна
* Мегабилка

## Наводи

Категорија:Флора
Категорија:Никулци за ботаника
Кралско ботаничко друштво

мини|250x250пкс| Дизајн за градините на Кралското ботаничко друштво во Риџентс Парк, Лондон од Десимус Бартон, 1840 година.
**Кралско ботаничко друштво** (англиски: Royal Botanic Society) ― учено друштво основано во 1839 година од Џејмс де Карл Соверби според кралската повелба на војводата од Норфолк и други. Неговата цел била да ја промовира „ботаниката во сите нејзини гранки и нејзините примени“. Набргу откако било основано, го изнајмил теренот во рамките на Внатрешниот круг во Регентовиот парк, Лондон, околу 7.3 хектари, за употреба како опитна градина. Соверби останал како секретар околу 30 години, а Џ.Б. Соверби и В. Соверби подоцна исто така работеле како секретари. Градината била отворена за членовите и нивните гости, а исто така и за пошироката јавност за одредени денови од неделата. Вклучувала големи куќички со палми и куќа од воден крин. Во летниот период таму биле одржувани свечености, и други забави.
 
Во 1932 година не бил обновен закупот на просторот, а друштвото било распуштено. Нејзините преживеани записи биле депонирани во Јавната библиотека „Сент Мерилебон“. Друштвото имало библиотека која сега ја држи Природонаучниот музеј во Лондон.

Местото потоа станало Градините на кралицата Марија, која е управувана од Агенцијата за кралски паркови, и е целосно отворена за пошироката јавност без надомест како дел од Регентовиот парк.

## Наводи

## Надворешни врски

* http://www.nationalarchives.gov.uk/a2a/records.aspx?cat=094-rbs&cid=0
* http://www.gardenvisit.com/book/history_of_garden_design_and_gardening/chapter_4_british__gardens_(1100-1830)/royal_botanic_society_in__regents_park
* 


Категорија:Градини во Лондон
Категорија:Организации со седиште во Лондон
Категорија:Организации распуштени во 1932 година
Категорија:Престаноци во 1932 година во Англија
Категорија:Појавено во 1839 година во Англија
Категорија:Организации основани во 1839 година
Категорија:Градинарство во Англија
Категорија:Прекинати учени друштва во Обединетото Кралство
Категорија:Никулци за англиски организации
Категорија:Никулци за англиска историја
Категорија:Никулци за биолошки организации
Категорија:Никулци за ботаника
Шизофит

**Шизофит** ― ботаничка класификација предложена од Фердинанд Кон за да биде опишана класата на примитивни „растенија“ кои се размножуваат исклучиво со проста делба. Се смета дека е синоним за протофитот од Закс и Монера од Хекел. Во современата таксономија, тоа е еднакво со концептот на прокариоти, едноклеточни микроорганизми без јадро или други мембрански врзани органели, сега поделени на домени бактерии и археи.

## Наводи

Категорија:Застарени таксони
Категорија:Никулци за ботаника
Флора на Борнео

[десно|мини| <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Rafflesia_arnoldii" rel="mw:ExtLink" title="Rafflesia arnoldii" class="cx-link" data-linkid="5">Rafflesia arnoldii</a> е вообичаено [растение во Борнео.]]
**Флората на Борнео** вклучува 15 видови дикотиледони, 37 видови недрвени дикотиледони и 49 видови монокотилени ендемични на богатата шума во Брунеј. Борнео е исто така дом на најголемиот цвеќе на светот, „трупното цвеќе“ (*Rafflesia arnoldii*), кој може да достигне речиси 90 цм во дијаметар и до 6.8 км во тежина. Борнео е трет по големина остров во светот и е поделен помеѓу три земји: Брунеј на север, малезиските сојузни држави Саравак и Сабах и 5-те калимантански покраини во Индонезија (забележете дека на индонезиски, „Калимантан“ се однесува на целиот остров Борнео).

Највисоките тропски дрвја на светот се во Борнео. Тие се во семејството Dipterocarpaceae.

## Поврзано

* Биолошка разновидност на Борнео
* Фауна на Борнео

## Наводи

Категорија:Флора на Борнео
Категорија:Никулци за ботаника
Категорија:Никулци за Индонезија
Категорија:Никулци за Малезија
Категорија:Никулци за Брунеј
Агростологија

[алт=An elderly woman sitting at a desk with dried grass specimens, looking at the camera|десно|мини| Мери Агнес Чејс проучувајќи примероци од [трева, околу 1960 година.]]
**Агростологија** (од грчкиот збор , агростис, „вид трева“; и , **'), понекогаш **граминологија''', ― научно проучување на семејството треви (Poaceae или по старо Gramineae). Видовите слични на трева од семејството острици (Cyperaceae), семејството ситки (Juncaceae) и семејството Typhaceae често се вклучени со вистинските треви во категоријата граминоиди, иако строго кажано овие не се вклучени во студијата на агростологија.

Агростологијата има важност во одржувањето на дивите и пасените пасишта, земјоделството (растителни растенија како ориз, пченка, шеќерна трска и пченица се треви, а многу видови добиточна храна се треви), урбана и еколошка хортикултура, управување со тревна трева и производство на бусен, екологија и зачувување.

Ботаничарите кои дале важен придонес во агростологијата се:

* Жан Босер
* Еме Антоанет Ками
* Мери Агнес Чејс
* Едуард Хакел
* Чарлс Едвард Хабард
* Алберт Спир Хичкок
* Ернст Готлиб фон Штојдел
* Ото Штапф
*
* Џозеф Далтон Хукер
* Норман Лофтус Бор
* Јан-Фритс Велдкамп
* Вилијам Дерек Клејтон
* Роберт Б. Шо
* Томас Артур Коуп
*
*

Категорија:Гранки на ботаниката
Категорија:Агростолози
Категорија:Треви
Категорија:Никулци за ботаника
Категорија:Грцизми
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Реис Шаќири

**Ресул Шаќири** (;  во  —  во ) — македонски работник, комунистички деец, борец, општественик и државник.

## Животопис

Како член на Сојузот на комунистите на Југославија од 1941 година, учествувал во создавањето на Преспанско-битолскиот НОПО, а потоа бугарските власти го интернирале во Свети Врач во 1942 година. Бил делегат на АСНОМ.

По завршувањето на Втората светска војна и Ослободувањето бил резервен мајор, секретар на Околискиот комитет на Сојузот на комунистите на Македонија (СКМ) во Гостивар, член на Претседателството на НФМ и извршувал одговорни должности во ресорот за внатрешни работи, како началник на Обласното одделение во Битола и Градското одделение во Скопје.

Како член на Централниот комитет на СКМ, каде што бил избран на Првиот, Вториот и Третиот конгрес, бил министер за социјална политика и народна здравје во Владата на НРМ во периодот 1948-1950, потпретседател на Президиумот на Народното собрание на Народна Република Македонија (НРМ) во периодот 1950-1052, член на Извршниот совет на Народното собрание на НРМ од 1952 година и во периодот 1957-1967, претседател на Околискиот одбор на ССРНМ во Тетово, потпретседател на Собранието на Социјалистичка Република Македонија, потпретседател на Републичкиот совет на ССМ и други.

Исто така, бил пратеник во Народното собрание на ФНРЈ (во три свикувања) и во Народното собрание на НРМ и член на Претседателството на Главниот одбор на ССРНМ.

## Наводи

Категорија:Македонски општественици
Категорија:Македонски државници
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Македонски Албанци
Категорија:Македонски комунисти
Категорија:Југословенски општественици
Категорија:Југословенски државници
Категорија:Југословенски Албанци
Категорија:Македонски пратеници
Интерфикс

**Интерфикс** — составна, сврзувачка морфема, а се изделува во структурата на сложените зборови во кои поврзува две основи. Интерфиксот нема семантичко значење.

## Примери
* од очи и виде: оч - е - видец (интерфикс е)
* од риба и ловец: риб - о - ловец (интерфикс о)
* од кит и ловец: кит - о - ловец (интерфикс о)
* од басна и писец: басн - о - писец (интерфикс о)
* од вода и вод: вод - о - вод (интерфикс о)
* од гас и вод: гас - о - вод (интерфикс о)

## Поврзано
* Претставка
* Наставка
* Постфикс

## Наводи

Категорија:Афикси
Категорија:Граматика
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Храјдмар

мини|Храјдмар
**Храјдмар** () — во нордиската митологија е волшебник и алчен крал на џуџињата или џиновите. Тој е татко на браќата Фафнир, Отр и Регин, и сестрите Лунгхајд и Лофнхајд. Со помош на неговите синови, Храјдмар ги заробува Асите Один, Хенир и Локи, врзувајќи ги со неуништливи синџири откако ненамерно го убиле неговиот син Отр. Тројцата Аси се принудени да му го дадат златното богатство на Андвари како надоместок за убиството според древните германски закони. Фафнир го убива својот татко за богатството врз кое почива проклетството на Андвари. Пред да умре, Храјдмар ја повикал својата ќерка Лунгхајд за да ја извести дека ќе роди ќерка, чиј син мора да се одмазди за неговото убиство. Се појавува во „Сагата за Волсунзите“, „Поетската еда“ и „Прозната еда“.

## Наводи

## Надворешни врски

* The Saga of the Volsungs, a summary in English

Категорија:Нордиска митологија
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бељаковце

**Свети Ѓорѓи** — главна манастирска црква на Бељаковскиот манастир во кумановското село Бељаковце, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа во јужниот дел на атарот на селото.

## Историја

Црквата била подигната во 1894 година. Во минатото, кај манастирот биле одржувани два собора, за Ѓурѓовден и за Мала Богородица.

## Архитектура

Црквата претставува трокорабна градба со осмострана купола и седмострана апсида, а ѕидана од убаво обликувани камени блокови и камени украси и фигури на фасадата.

### Фрескоживопис

Црквата поседува фрескоживопис.

### Иконостас

Во црквата се наоѓа дрвен иконостас.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бељаковце 10.jpg|Прозорец на црквата со мозаик
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бељаковце 11.jpg|Камен украс на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бељаковце 12.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бељаковце 13.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бељаковце 2.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бељаковце 3.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бељаковце 4.jpg|Ниша над споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бељаковце 5.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бељаковце 6.jpg|Ниша над главниот влез
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бељаковце 7.jpg|Прозорец на црквата со мозаик
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бељаковце 8.jpg|Прозорец на црквата со мозаик
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бељаковце 9.jpg|Куполата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бељаковце.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Иконостасот во црквата.jpg|Иконостасот
Податотека:Исус Христос..jpg|Куполата
Податотека:Олтарот.jpg|Иконостасот


## Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Клечовска парохија

## Наводи

## Надворешни врски

Бељаковце
Категорија:Бељаковски манастир