open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Тангентен трапез

десно|мини|200x200пкс| Пример за тангентен трапез
[десно|мини|202x202пкс| Секој [Рамнокрак трапез|рамнокрак тангентен трапез е двоцентричен]]
[десно|мини|200x200пкс| Пример за [Правоаголен трапез|правоаголен тангентен трапез. Негова посебност е што должината на првата дијагонала *e* е еднаква на должината на вториот крак *d* (*e* = *d*).]]
**Тангентен трапез** — трапез во рамнинска геометрија чии страни се тангенти на кружница - на впишана кружница. Тоа е посебен случај на тангентен четириаголник каде што барем еден пар спротивни страни е паралелен. Како и кај другите трапези, паралелните страни се нарекуваат основи, а другите две се краци. Краците на **[[Рамнокрак трапез|рамнокрак]] тангентен трапез** се со иста должина.

## Дефиниција
Конвексниот четириаголник е тангентен трапез ако и само ако за спротивните страни важи Питоовата теорема (четириаголникот е тангентен), два негови соседни агли (на краците) се суплеменатарни - ова важи и за другите два агли, а четириаголник е трапез. Затоа, *AB* и *CD* се сметаат за основи во тангентниот трапез *ABCD* ако и само ако:

:  a+c=b+d \!\, 

и:

:  \alpha + \delta = \beta+ \gamma=\pi \!\, . 

## Посебни случаи
Посебни случаи на тангентни трапези се сите ромбови и квадрати. Посебен случајза тангентен трапез е и **правоаголен тангентен трапез**.

## Обем
Обемот на тангентен трапез е вкупната должина на сите страни:

:  o = a+b+c+d \!\, . 

## Плоштина
Формулата за плоштина на трапез може да се поедностави со теоремата на Пито и ја добиваме формулата за плоштината на тангентен трапез:

:  p=\frac{a+c}{a-c}\sqrt{ac(a-b)(b-c)} \!\, . 

каде *a* и *c* се основи (каде *a* > *c* ) и *b* е една од катетите.

Плоштината може да се изрази и со помош на поединечните должини на тангентите *g*, *h*, *i* и *j* како:

:  p=\sqrt[4]{ghij}(g+h+i+j) \!\, . 

## Полупречник на впишана кружница
Со истите ознаки како и за плоштината, полупречникот на впишаната кружница е еднакова на:

:  r= \frac{p}{a+c}=\frac{\sqrt{ac(a-b)(b-c)}}{a-c} \!\, . 

Пречникот на впишаната кружница е еднаков на висината на тангентниот трапез.

Полупречникот на впишаната кружница може да се изрази со користење на поединечните должини на тангентите како:

:  r=\sqrt[4]{ghij} \!\, . 

## Наводи

## Литература
* 

Категорија:Четириаголници
Бугарски воени гробишта (Цапари)

**Бугарски воени гробишта во Цапари** — воени гробишта во подпелистерското село Цапари подигнати за време на Првата светска војна, кога таму биле погребани 214 бугарски војници и офицери кои загинале во битката на Пелистер.

Гробиштата се наоѓаат северозападно од црквата „Свети Ѓорѓи“, во која пак се наоѓаат седум споменици за закопани бугарски офицери.

Во 2004 година, гробиштата биле обновени со што тие станале првите официјални воени гробишта во Македонија.

## Местоположба

Гробиштата се наоѓаат северозападно од селската црква „Св. Ѓорѓи“, а дел од спомениците се наоѓаат и во дворот на самата црква и селските гробишта.

## Историја

Гробиштата биле во урнатини многу години, но биле обновени во 2004 година кога гробиштата станале и првите официјално признати бугарски воени гробишта во Македонија. Седумте споменици на бугарските офицери закопани во дворот на црквата „Свети Ѓорѓи“ се едни од ретките сочувани од илјадници бугарски офицерски споменици на територијата на денешна Македонија.

## Галерија


Податотека:Bulgarian military graveyard, Tsapari.jpg|Гробиштата во 2020 г.
Податотека:Бугарски воени гробишта во Цапари 2.jpg|Гробови на бугарски офицери
Податотека:Бугарски воени гробишта во Цапари 3.jpg|Гроб на бугарски војник
Податотека:Бугарски воени гробишта во Цапари 4.jpg|Надгробна плоча на бугарски војник
Податотека:Бугарски воени гробишта во Цапари 5.jpg|Гроб на бугарски војник
Податотека:Бугарски воени гробишта во Цапари 6.jpg|Гроб на бугарски потпоручник
Податотека:Бугарски воени гробишта во Цапари 7.jpg|Гроб на бугарски војник
Податотека:Бугарски воени гробишта во Цапари.jpg|Гробови на бугарски војници


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Воени гробишта од Првата светска војна во Македонија
Категорија:Цапари
Последното од Англија (филм)

**„Последното од Англија“** (ангиски: The Last of England) — британско-германски филм од 1987 година, во режија на Дерек Џарман (Derek Jarman), кој е автор и на сценариото. Насловот на филмот е преземен од сликата на Форд Мадокс Браун (Ford Madox Brown). Главните улоги ги играат: Тилда Свинтон (Tilda Swinton), Спенсер Ли (Spencer Leigh) и Марк Адли (Mark Adley). На Берлинскиот филмски фестивал, режисерот ја освоил наградата „Teddy“, додека Свинтон ја добила наградата на жирито.

## Синопсис
Филмот претставува уметнички приказ на ставовите на Џарман во однос на состојбта во Британија за време на владата на Тачер. Според режисерот, во 1980-тите, Британија ја загубила традиционалната англиска култура, а британската држава се претворила во хомофобна и репресивна. Филмот е снимен со камера в рака, а низ него е присутна одредена меланхолија, засилена со извадоци од песни на Т. С. Елиот и Урлик Ален Гинзберг кои монотоно ги чита нараторот Најџел Тери.

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Германски филмови
Категорија:Филмови на Дерек Џарман
Категорија:Филмови од 1987 година
Категорија:Филмови со Тилда Свинтон
Категорија:Филмови со Спенсер Ли
Категорија:Филмови со Марк Адли
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Британија
Категорија:Филмови од 1988 година
Црква „Св. Катерина“ - Пазар

**Света Катерина** () — црква во градот Пазар (Ениџе Вардар), Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

## Опис
Црквата се наоѓа во североисточниот дел на градот, во склоп на парохијата со седиште во парохиската црква „Св. Константин и Елена“. Изградена е во 1972 г. Претставува трикорабна базилика со ќерамиден покрив Долга е 17&nbsp;м, широка 10&nbsp;м и висока 5,5&nbsp;м. На југозападниот крај има куловидна камбанарија. Има два влеза — од југ и запад. Иконописот во црквата е во византиски стил, дело на Јоанис Касолас.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

Катерина
Катерина, Пазар
Категорија:Појавено во 1972 година
Задарски мементо

**„Задарски мементо“** — југословенски филм од 1984 година, во режија на Јоаким Марушиќ посценариото на Мартин Итковиќ. Главните улоги ги играат: Лазар Ристовски, Здравка Крстуловиќ, Мустафа Надаревиќ, Милан Штрљиќ, Алма Прица, Мира Фурлан, Власта Кнезовиќ и Зијад Грачиќ. Автор на музиката е Алфи Кабиљо.

## Синопсис
Кон крајот на Првата светска војна, сиромашното селско момче Кршеван извршува убиство во самоодбрана при што пребегнува во Задар, кој во тоа време се наоѓа во рамките на Италија. Таму, тој е растргнат од желбата да се врати дома и од љубовта кон девојката, а мора да ја трпи и уцената од италијанската власт. Неговата сиромаштија и недостатокот од образование се причина за тоа да постане италијански шпион. По трагичната смрт на неговата девојка, Кршеван се жени со поранешна калуѓерка. На почетокот од Втората светска војна, по вина на италијанскиот лекар, неговата сопруга умира за време на пораѓањето. Во напад на омраза, Кршеван извршува уште едно убиство...

## Наводи

Категорија:Југословенски филмови
Категорија:Хрватски филмови
Категорија:Филмови на Јоаким Марушиќ
Категорија:Филмови од 1984 година
Категорија:Филмови со Лазар Ристовски
Категорија:Филмови со Алма Прица
Категорија:Филмови со Лазар Ристовски
Категорија:Филмови со Милан Штрљиќ
Категорија:Филмови со Мира Фурлан
Категорија:Филмови со Власта Кнезовиќ
Категорија:Филмови со Зијад Грачиќ
Категорија:Филмови со Мустафа Надаревиќ
Категорија:Филмови на српскохрватски јазик
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Хрватска
Црква „Св. Константин и Елена“ - Пазар

**Свети Константин и Елена** () — преродбеничка парохиска црква во градот Пазар (Ениџе Вардар), Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

## Историја
Храмот е изграден под името **„Св. Кирил и Методиј“** во македонското маало Варош во североисточниот дел на градот. Изграден е во 1906 г. кога населението било под врховенството на Бугарскаа егзархија. Во 1909 г. иконите во храмот се изработени од иконописци предводени од галичкиот мајстор Апостол Фрчковски.

Со потпаѓањето на Егејска Македонија под грчка власт, храмот е преименуван во „Св. Константин и Елена“.

## Опис
Храмот првобитно бил трикорабна базилика со женска црква. Во 1952 – 1953 г. е видоизменет во петкорабна базилика. Има должина од 25&nbsp;м, ширина од 17&nbsp;м и висина од 8&nbsp;м. Во 1988 - 1990 г. на запад е направен нартекс. Покривот е на четири води, покриен со ќерамиди. Има три влеза — од запад, југ и север. Во северозападниот агол е доградена камбанарија. На дното на северниот и јужниот кораб има два параклиса.

Во внатрешноста корабите се поделени со дрвени столбови. Дел од фреските се дело на Христофанис Вуцинас и неговите ученици, а оние на патеките се изработени од зографите Кузоглу и Сарис — десно сцени од житието на Христос, лево на Богородица. Иконостасот е резбан, а иконите на него се дело на монаси од манастирот „Св. Дух“ во Оропос, Источна Атика. Преносливите икони се дело на М. Котикостас.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

Константин и Елена
Константин и Елена, Пазар
Категорија:Појавено во 1908 година
Категорија:Појавено во 1953 година
Црква „Св. Петар и Павле“ - Пазар (православна)

**Свети Петар и Павле** () — православна црква во градот Пазар (Ениџе Вардар), Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

## Местоположба
Црквата се наоѓа во јужниот дел на Кариотското Маало.

## Историја
На местото на црквата порано имало медреса. Во 1930-тите медресата се користела како склад за гориво. За време на Втората светска војна Германците ја користеле како затвор, а потоа во неа се сместени сиромашни семејства. во 1950-тите години медресата веќе била урнатина, па затоа е срушена. Во 1962 г. на нејзино место почнала да се гради црква, конечно осветена од митрополитот Калиник Воденски на 1 октомври 1972 г.

## Опис
Храмот претставува крстокуполна базилика долга 27&nbsp;м, широка 18&nbsp;м и висока 18&nbsp;м. Покривот е на четири води со ќерамиди. Во северозападиниот дел на црквата има доградена камбанарија.

Фреските се дело на Ставрос Госпудинис, а повеќето преносливи икони ги насликал Димитриос Рицос. Иконостасот е резбан.

## Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија

## Наводи

Петар и Павле
Петар и Павле, Пазар
Категорија:Споменици на културата во Пазар
Категорија:Појавено во 1972 година
Invictus (филм од 2009)

**„Invictus“** — американски филм од 2009 година, во режија на Клинт Иствуд (Clint Eastwood), по сценариото на Ентони Пекам (Anthony Peckham). Филмот е снимен според книгата на Џон Карлин од 2008 година, „Playing the Enemy: Nelson Mandela and the Game That Made a Nation“. Главните улоги ги играат: Морган Фриман (Morgan Freeman), Мет Дејмон (Matt Damon), Тони Кгороге (Tony Kgoroge), Аџоа Андо (Adjoa Andoh) и Џулијан Луис Џонс (Julian Lewis Jones). Насловот на филмот се однесува на римската божествена придавка која значи „непоразен“ или „непобеден“; исто така „Invictus“ е насловот на песната на британскиот поет Вилијам Ернест Хенли. Инаку, филмот наишол на поволни критики, а имал и две номинации за наградата „Оскар“, и тоа: за најдобар глумец во главна улога (Морган Фримен) и за најдобар глумец во споредна улога (Мет Дејмон).

## Синопсис
Во текот на својот прв мандат како претседател на Јужна Африка, Нелсон Мандела презема иницијатива за формирање репрезентација која треба да го освои Светското првенство во рагби во 1995 година. Бидејќи првенството треба да се одржи во Јужна Африка, нејзината репрезентација автоматски остварува пласман за светското првенство, но никој не очекува дека таа ќе оствари поволен резултат...

## Наводи

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на Клинт Иствуд
Категорија:Филмови од 2009 година
Категорија:Филмови со Морган Фримен
Категорија:Биографски филмови
Категорија:Спортски филмови
Категорија:Филмови со Мет Дејмон
Категорија:Филмови со Џулијан Луис Џонс
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови засновани на книги
Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Јужна Африка
Мелани Еплби

**Мелани Сузан „Мел“ Еплби** (11 јули 1966 – 18 јануари 1990 година) била дел од англиското дуо Мел и Ким од 1980-тите. Тие имале хит број еден на топ-листата за синглови во ОК во март 1987 година, со песната „Респектабилна“.

Еплби е родена во Хакни, Лондон, од татко Јамајканец и мајка Британка. Таа првично работела како гламур модел, пред да ѝ се придружи на нејзината сестра Ким Еплби за да ги формира Мел и Ким. Дуото уживало значителен успех на топ листите во доцните 1980-ти, постигнувајќи четири хитови во првите десет во Обединетото Кралство, вклучувајќи го и бројот еден „Респектабилна“ (1987), додека нивниот деби албум, *ФЛМ* (1987) поминал 25 недели на британската топ листа и бил сертифициран за платина во ОК.

## Смртта
Еплби починала во Вестминстер, Лондон, од пневмонија по третман за метастатски параганглиом на 18 јануари 1990 година. Таа починала на 23-годишна возраст и е погребана на гробиштата Ист Финчли.

## Наводи

Категорија:Статии со hCards
Категорија:Починати во 1990 година
Категорија:Родени во 1966 година
Категорија:Англиско дуо
Категорија:Пејачки
Оливија Арбен

**Оливија Арбен** е британска манекенка  која се појавила на насловните страници на списанието Нумеро, Харперс Базар, Ел, Лофисиел и списанието Ју.

## Ран живот и образование
Арбен присуствувала на училиштето Кранли во Сари. По завршувањето на училиштето, таа се приклучила на колеџот за мода во Лондон.

## Кариера
Арбен ја започнала манекенската кариера на 15 години, а првото појавување го имала на Лореал Колор Трофи. По смртта на нејзиниот татко, кога имала 16 години, Оливија се приклучила на Британската фондација за срце како амбасадор. За време на нејзината рана манекенска кариера, Арбен се појавувала во списанија, вклучувајќи ги *Кнтри енд Таунхаус, Аркејдија, Максим, Есквајр, Воуг Италија, Воуг ОК, Балтик, Ју*.

Во текот на нејзината кариера, Арбен била манекенка за брендови како што се Лореал, Траенгл Свим, Џошуа Кејн Биспоук, Стив Меден, Харви Николс, Тимберленд, Нидл енд Тред. Таа била избрана за една од најдобро облечените на филмскиот фестивал во Кан 2018 од страна на магазинот Ел. Арбен одела на модната недела во Лондон и на модната недела во Дубаи.

## Личен живот
На 19 мај 2019 година, Оливија се свршила со нејзиното долгогодишно момче Нико Кери, претприемач, во Хотел Ду Кап Еден Рок за време на Канскиот филмски фестивал. Тие се венчале на 28 август 2021 година во Гудвуд Хаус. Свадбата ја покривало списанието Хелоу.

## Наводи

Категорија:Статии со hCards
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1995 година
Категорија:Британски манекенки
Категорија:Родени во 1997 година
Џане Албертони

десно|thumb|250px|Џане Албертони
**Џане Албертони** (родена на 5 јули 1981 година) е бразилска глумица и модел.

## Биографија
Албертони е роденa во Саун Пауло, Бразил. Нејзиниот талент бил откриен откриен во 1993 година кога имала 13 години, од бразилскиот мултимедијален уметник и фотограф, Серџо Вале Дуарте . Четири месеци подоцна во Милано, таа прошетала по пистата за дизајнери како Версаче, Армани, Прада, Фиоручи .

Во Милано, Албертони работела за Долче и Габана, Гучи и Армани. Во Њујорк, таа позирала пред фотографите како Брус Вебер, Марио Тестино и Стивен Мајзел .  Се појавила во бразилските филмови „Popstar“, „Muita Calma Nessa Hora“, „Malu de Bicicleta“, „Carro de Paulista“ и во бразилската ТВ серија „ Mandrake “ како Џиџи.

Албертони била дел од серијата што била застапена во постојаната колекција на музеи во Европа и Јужна Америка. Серијата била деноминирана од уметникот Серџо Вале Дуарте како „Eletrografias e Fotografias com Fios de Cabelo para Futura Clonagem“ BioArt . (Електрофотографии и фотографии со човечка коса за идно клонирање).

Од 12 август 2009 година, Албертони била ко-домаќин на бразилската естрада програма *Hoje em Dia* на Rede Record .

## Наводи

## Надворешни врски

* Gianne Albertoni at Fashion Model Directory

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1981 година
Категорија:Бразилски модел
Категорија:Бразилска алтерка
Црква „Св. Илија“ - Покрајчево

**Свети Илија** — манастирска црква на Покрајчевскиот манастир.

## Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола и полукружна апсида на источната страна. На секоја страна од куполата има по една монофора. Главниот влез се наоѓа на западната страна кон којашто е доградена припрата, а црквата има и спореден влез на јужната страна. Објектот во целост е обоен во бела боја, а на ѕидовите од куполата се забележливи тули. Црквата во целост е покриена со кров од ќерамиди. Внатрешноста на храмот не е зографисана и во неа има празен дрвен иконостас на коишто се закачени помали икони. Најголема и највпечатлива е иконата на Свети Илија пред царските двери.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Илија“ - Покрајчево 6.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Покрајчево 2.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Покрајчево 4.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Покрајчево 3.jpg|Куполата
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Покрајчево 5.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Илија“ - Покрајчево 7.jpg|Внатрешноста


## Поврзано
* Покрајчево
* Покрајчевски манастир
* Црква „Св. Ѓорѓи“
* Радовишко архијерејско намесништво
* Подарешка парохија

## Надворешни врски

Категорија:Покрајчевски манастир
Категорија:Покрајчево
Покрајчево
1900 во шахот

## Вести

* Американскиот тим втора година по ред го добива англо-американскиот кабелски натпревар со резултат 6–4. Најдобрата изиграна табла, партија помеѓу Хари Пилсбери (САД) и Џозеф Хенри Блекбурн (Велика Британија) е нерешена како и втората партија помеѓу Џексон Шоволтер (САД) и Френсис Џозеф Ли (Велика Британија). Шампионот на САД Френк Маршал загуби нерешен натпревар поради грешка во чувањето на времето. САД не успеваат да го стартуваат часовникот на Маршал кога тој ќе испрати нерешена понуда за неговиот потег, а Маршал губи на време. (Правилната процедура е да се преземе потег заедно со понудата за ждрепка за да се стартува часовникот на противникот. ) 
* Светскиот шампион Емануел Ласкер го освои турнирот во Париз, пред Хари Пилсбери, Геза Марочи и Френк Маршал. Турнирот се одржува како дел од Exposition Universelle . 
* Ричард Тајхман го освои турнирот во Лондон.
* Карл Шлехтер го освои турнирот во Виена.
* Првото место на германскиот шаховски конгрес во Минхен го делат Марочи, Пилсбери и Шлехтер.
* С. Липшуц победи во Њујорк.
* Михаил Чигорин победи на турнирот во Москва 1900/01.
* Отвореното првенство на САД го освои Луис Уедеман .
* Хенри Ернест Аткинс го освои британското првенство .

## Родени

* Јозеф Кукиерман : (1900–1941) бил француски шаховски мајстор со полско потекло.
* Марсел Енгелман белгиски мајстор.
* Карл Пошауко бил австриски шаховски мајстор.
* Емануел Сапира (починал во 1943 година), белгиски шаховски мајстор со романско потекло.
* 29 јануари – Ирвинг Чернев (1900–1981), американски шахист и автор, роден во Прилуки, Руската империја .
* 18 март – Роберто Грау (1900–1944) аргентински мајстор роден во Буенос Аирес.
* 23 март – Хосе Хоакин Араиза (1900–1971), мексикански шаховски мајстор.
* 13 мај - Теодор Тајлор (1900–1968), британски шахист роден во Бурнвил, Англија.
* 13 август – Нилс Бергквист шведски шахист.
* 24 октомври – Роберт Крепо (1900–1994), француски мајстор, шахист роден во Грас, Франција.
* 27 октомври – Исаиас Плечи (1900–1980), меѓународен мајстор и аргентински шампион во шах .
* 24 ноември – Курт Рихтер (1900–1969), германски меѓународен мајстор и шаховски писател роден во Берлин.
* 11 декември – Волфганг Хасенфус (1900–1944) латвиски мајстор во шах,роден во Јекабпилс, Руската империја .

## Починати

* 12 февруари - Елен Гилберт, американска дописничка натпреварувачка, почината во Хартфорд, Конектикат на 62-годишна возраст.
* 18 април - Рудолф Чарушек, унгарски мајстор во шах, починат во Будимпешта на 26-годишна возраст.
* 12 август - Вилхелм Штајниц, светски шампион 1886-94, починат во сиромаштија во Њујорк на 64-годишна возраст.
* 10 ноември - Лујџи Центурини, италијански шахист и композитор, починат во Џенова на 80-годишна возраст.

## Наводи

Категорија:Години во шахот
Категорија:Шахот во 1900 година
Покрајчевски манастир

**Покрајчевски манастир** — манастир во југоисточниот дел на Македонија, на падините на планината Готен, во селото Покрајчево.

## Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, трпезарија и помошен објект.

### Црква „Свети Илија“

Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола и полукружна апсида на источната страна.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Илија“ - Покрајчево.jpg|Манастирската црква
Податотека:Покрајчевски манастир.jpg|Помошниот објект


## Надворешни врски


Категорија:Покрајчево
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Брегалничката епархија
Белорабен лилјак

**Белорабен лилјак** (***Pipistrellus kuhlii***) — вид на ноќен лилјак што се јавува во големи области на Северна Африка, Јужна Европа и Западна Азија. Живее во умерени шуми, суптропски или тропски суви грмушки, грмушка вегетација од средоземен тип, умерени пасишта, рурални градини и урбани области. Белорабниот лилјак е редок посетител на Британија, со тоа што само се открива неговото присуство преку звучни снимки

## Таксономија
Белорабниот лилјак првпат бил именуван во 1817 година, под името *Vespertilio kuhlii*, во делото на Хајнрих Кул со наслов ** („Лилјаците на Германија“). Специфичниот епитет го избрал Јохан Натерер, кој ги собрал првите примероци, и го прославува Кул; според правилата на Меѓународниот кодекс на зоолошка номенклатура, сепак, самиот Кул се смета за авторитет, како првиот што го пријавил името.

Белорабниот лилјак во Алжир, Египет, Либија, Судан порано бил познато како *Pipistrellus deserti*. Овој таксон сега се смета за помлад синоним на *Pipistrellus kuhlii.*

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Цицачи на Пакистан
Категорија:Незагрозени видови според МСЗП
Категорија:Лилјаци во Македонија
Антонио Марија Боночини

мини|Антонио Марија Боночини
**Антонио Марија Боночини**  роден на 18 јуни 1677  година, а  починал на  8 јули 1726 година. Бил италијански виолончелист и композитор, помлад брат на попознатиот Џовани Боночини.

Боночини бил роден и умрел во Модена во Италија, како и неговиот брат, a студирал со Џовани Паоло Колона. Помеѓу 1690 и 1693 година, тој свирел во оркестарот на кардиналот Памфили. Во 1698 година тој ја компонирал алегоријата, *Херојска слава*, изведена во Рим. Работел неколку години со својот брат, па потоа му се придружил во дворскиот оркестар во Виена, каде што во 1705 година станал *Капелмајстер* на идниот светоримски император Карло VI. Во 1713 година се вратил во Италија, каде што работел во Милано, Неапол и Модена. Во 1721 година станал *маестро ди капела* во Модена, каде што останал до крајот на својот живот. Покрај неговите сценски дела, тој компонирал над 40 кантати (повеќето за соло глас и чембало), како и света музика, вклучувајќи: *Маса во Г-мол, Стабат Матер во Ц-мол* и *Салве Реџина.*

## Опери

* *Тигран, крал на Ерменија* (1710)
* *Вистински пријатели* (1715)
* *Тиранскиот херој* (1715)
* *Сесостри крал на Египет* (1716)
* *Освојувањето на златното руно* (1717)
* *Астианат* (1718)
* *Гризелда* (1718)
* *Нино* (1720)
* *Меропе* (1721)
* *Ендимионе* (1721)
* *Розиклеа во Данија* (1721)

## Наводи

* Рандел, Дон Мајкл (ед. ) „Бончини, Антонио Марија“ во *Биографскиот речник на музиката* на Харвард, Универзитетскиот прес на Харвард, 1996 година, стр. 92.

Категорија:Италијански оперски композитори
Категорија:Починати во 1726 година
Категорија:Родени во 1677 година
Црква „Св. Петка“ - Подареш

**Света Петка** — манастирска црква на Подарешкиот манастир „Св. Петка“.

## Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола и полукружна апсида на источната страна. На секоја страна од куполата има по една монофора. Главниот влез се наоѓа на западната страна, а црквата има и спореден влез на јужната страна. Во крајниот дел од јужната страна, непосредно до апсидата, има врамена вертикална фреска на којашто е прикажана Света Петка. Објектот е изграден од тули, а куполата во целост е обоена во бела боја. Храмот е покриен со кров од ќерамиди.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Петка“ - Подареш 8.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Подареш 7.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Подареш 2.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Подареш 6.jpg|Куполата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Подареш 4.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Подареш 3.jpg|Фреска на Света Петка


## Поврзано
* Подареш
* Подарешки манастир „Рождество на Пресвета Богородица“
* Подарешки манастир „Св. Петка“
* Црква „Св. Ѓорѓи“
* Црква „Св. Димитриј“
* Црква „Рождество на Пресвета Богородица“
* Радовишко архијерејско намесништво
* Подарешка парохија

## Надворешни врски

Категорија:Подарешки манастир „Св. Петка“
Категорија:Подареш
Подареш
Подарешки манастир „Рождество на Пресвета Богородица“

**Манастир „Рождество на Пресвета Богородица“** — манастир во југоисточниот дел на Македонија, на планината Готен, во близина на селото Подареш.

## Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, трпезарија и  помошен објект.

### Црква „Рождество на Пресвета Богородица“

Градбата на црквата е со правоаголна основа, без апсида и со пространа отворена припрата на западната страна.

## Галерија

Податотека:Подарешки манастир „Рождество на Пресвета Богородица“.jpg|Трпезаријата


## Надворешни врски


Категорија:Подареш
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Брегалничката епархија
Олга Цепилова

**Олга Цепилова** (родена 1958) ― руски социолог и виш научен соработник во Руската академија на науките.

Таа ги проучува социјалните последици од загадувањето во Русија, особено во затворените јадрени зони како затворениот град Озиорск во јужниот дел на Урал, местото на злогласниот јадрен објект Мајак. Овие студии не биле признати од Сојузната служба за безбедност (ССБ), која ја обвинила за вмешаност во шпионажа.

Цепилова се појавила на списокот на „Јунаци на животната средина“ на списокот на Time Magazine во октомври 2007 година.

## Наводи


Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1958 година
Категорија:Руски социолози
Категорија:Руски еколошки активистки
Категорија:Руски еколошки активисти
Категорија:Руски женски социолози
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Подареш

**Рождество на Пресвета Богородица** — манастирска црква на Подарешкиот манастир „Рождество на Пресвета Богородица“.

## Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа и е без апсида. Влезот се наоѓа на западната страна кон којашто е доградена пространа чијашто површина соодветствува на внатрешноста на црквата. Од внатрешноста на јужниот ѕид од припратата, непосредно пред влезната врата, има две врамени вертикални фрески, од кои на едната е прикажана Богородица со Исус, а на другата Исус. На крајот од припратата се издига камбанаријата којашто е со квадратна основа и во висина на ѕвоното има по една отворена бифора на секоја страна. Црквата и камбанаријата во целост се обоени во бела боја и се покриени со кров од ќерамиди.

## Галерија

Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Подареш.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Подареш 2.jpg|Припратата
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Подареш 4.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Подареш 5.jpg|Фрески во припратата
Податотека:Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Подареш 3.jpg|Камбанаријата


## Поврзано
* Подареш
* Подарешки манастир „Св. Петка“
* Подарешки манастир „Рождество на Пресвета Богородица“
* Црква „Св. Ѓорѓи“
* Црква „Св. Димитриј“
* Црква „Св. Петка“
* Радовишко архијерејско намесништво
* Подарешка парохија

## Надворешни врски

Категорија:Подарешки манастир „Рождество на Пресвета Богородица“
Категорија:Подареш
Подареш
Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село (Радовишко)

**Вознесение Христово** — црква во селото Ново Село.

## Местоположба
Црквата е сместена во западниот дел од селото, високо на планината Плачковица.

## Архитектура
Градбата на црквата е со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна. Влезот се наоѓа на западната страна. Објектот во целост е во бела боја, со исклучок на рабовите и рамките околу прозорците коишто се розови, а покриен е со кров од ќерамиди којшто е со поголема основа од онаа на храмот и е истакнат на западната страна.

Во дворот на црквата има помошен објект со трпезарија и уште една помошна градба.

## Галерија

Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село (Радовиш) 10.jpg|Панорама на дворот на црквата


Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село (Радовиш) 9.jpg|Дворото на црквата
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село (Радовиш) 4.jpg|Јужната страна
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село (Радовиш).jpg|Источната страна
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село (Радовиш) 5.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село (Радовиш) 2.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село (Радовиш) 7.jpg|Помошниот објект
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село (Радовиш) 6.jpg|Помошниот објект (десно) со трпезаријата (лево)
Податотека:Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село (Радовиш) 3.jpg|Помошна градба


## Поврзано
* Ново Село
* Радовишко архијерејско намесништво

## Надворешни врски

Категорија:Ново Село (Радовишко)
Ново Село
Јозеф Велек

**Јозеф Велек** ['jozɛf 'ʋɛlɛk], инж. (магистер по уметност, технологија) (30 ноември 1939 – 30 април 1990)  ―чехословачки (чешки) новинар, автор и екологист.

## Животопис
Велек е роден на 30 ноември 1939 година во Клинец, Протекторат Чешка и Моравија.

Почнал да објавува во шеесетите, а од 1975 година бил член на редакцијата на неделникот „Mladý svět“ (Млад свет). Во 1974 година тој го сосновал на еколошкото движење Бронтосаурус. Тој бил сметан за основач на чехословачкото новинарство ориентирано кон животната средина.

Велек починал на 30 април 1990 година додека нуркал во Црвеното Море.

## Објавени дела

* *Како ја бранев природата* (изворно: *Jak jsem bránil přírodu*) (1980)
* *Од полдерите до Ардените* (изворно:*Od polderů k Ardenám*) (1985)
* *Приказни за две нозе* (изворно: *Příběhy pro dvě nohy*) (1988)
* *Човек што го преминува плотот* (изворно: *Muž přes plot*) (1989)

## Награди

* 1990: Свитокот на честа на светските 500

## Наводи

## Надворешни врски

* Јозеф Велек  (на чешки)

Категорија:Починати во 1990 година
Категорија:Родени во 1939 година
Категорија:Новинари од 20-тиот век
Категорија:Чехословачки еколошки активисти
Категорија:Еколошки писатели на белетристика
Категорија:Починати од подводно нуркање
Категорија:Чешки новинари
Марија Барбара Бах

200px|мини|Силуета од Марија Барбара
**Марија Барбара Бах** ( родена на 30 октомври 1684    &ndash; погребана на 7 јули 1720 година) била првата сопруга на композиторот Јохан Себастијан Бах. Таа исто така била ќерка на роднината на неговиот татко Јохан Михаел Бах.

## Живот
Марија Барбара Бах е родена во Герен, Шварцбург-Сондерсхаузен, во семејството на Катерина (р. 1704) и Михаел Бах (1648-1694). Нејзиниот татко бил оргулар и градски писар во Герен. Нејзината постара сестра, Барбара Катерина, сведочела во име на Бах во познатиот инцидент „Гајерсбах“ во кој Бах бил удрен во лицето од студент и се бранел со извлекување меч. Нејзини кумови биле Мартин Фелдхаус, трговец и бургом во Арнштат и Магарете Ведерман (ќерка на градскиот писар во Арнштат Јохан Ведеман), со кого живеела по смртта на нејзината мајка во 1704 година.

Марија Барбара имала дваесет и три години кога се омажила за Јохан Себастијан Бах. Поголемото семејство Бах било тесно поврзано, и бидејќи Марија Барбара била негова втора братучетка, сосема е нормално да се претпостави дека тие се познавале барем случајно уште од детството. Тие се зближиле за време на мандатот на Бах како оргулар на црквата Свети Блазиус на Милхаузен и можеле да се венчаат во Дорнхајм на 17 октомври 1707 година, благодарение на наследството од 50 ѓулдени (повеќе од половина од неговата годишна плата) што го добивал од неговата мајка и вујко, Тобијас Ламерхирт. Малку се знае за нејзиниот живот или нивниот брак, освен дека тие биле задоволни.

Според *Некрологот* соавтор на Карл Филип Емануел и студентот на Бах Јохан Фридрих Агрикола, смртта на Марија Барбара во 1720 година била ненадејна и неочекувана. Бах бил во бањата Карлсбад придружувајќи го својот работодавец, принцот Леополд од Анхалт-Кетен, кога таа починала. Кога Бах го напуштил Кетен, Марија Барбара била во совршено добро здравје; но кога се вратил два месеци подоцна, бил шокиран кога дознал дека таа починала и била погребана на 7 јули. Причината за нејзината смрт е недокументирана. Професорката Хелга Тоен предложила дека познатата виолина Партита бр. 2 (особено последното движење „Шакона“) било напишано како посмртна песна за Марија Барбара, но овие тврдења се контроверзни.

Јохан и Марија Барбара имале седум деца, од кои три починале во детството:

* Катарина Доротеа (28 декември 1708 - 14 јануари 1774 година).
* Вилхелм Фридеман (22 ноември 1710 – 1 јули 1784 година).
* Јохан Кристоф (23 февруари 1713 - 23 февруари 1713 година).
* Марија Софија (23 февруари 1713 – 15 март 1713 година), близнак на Јохан Кристоф.
* Карл Филип Емануел (8 март 1714 - 14 декември 1788 година).
* Јохан Готфрид Бернхард (11 мај 1715 – 27 мај 1739 година).
* Леополд Август (15 ноември 1718 – 29 септември 1719 година).

Ана Магдалена Вилке станала втора сопруга на Јохан 17 месеци по смртта на Марија Барбара и ги одгледала своите посиноци заедно со сопствените деца со Јохан Себастијан Бах.

## Наводи

Категорија:Бах (семејство)
Категорија:Починати во 1720 година
Категорија:Родени во 1684 година
Ораовички манастир

**Ораовички манастир“** — манастир во југоисточниот дел на Македонија, на јужните падини на планината Плачковица, во близина на селото Ораовица.

## Историја
Нема податоци кога започнала изградбата на манастирот, но познато е дека бил осветен на 26 октомври 1980 година од страна на Епископот Тивериополски и администратор Злетовско-струмички Горазд.

## Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една цркви, конаци, бунар и помошни објекти.

### Црква „Свети Ѓорѓи“

Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола и полукружна апсида на источната страна.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ораовица.jpg|Манастирската црква
Податотека:Ораовички манастир 7.jpg|Дворот на манастирот
Податотека:Ораовички манастир 6.jpg|Големиот конак
Податотека:Ораовички манастир 5.jpg|Малиот конак
Податотека:Ораовички манастир 3.jpg|Помошен објект
Податотека:Ораовички манастир 4.jpg|Бунар
Податотека:Ораовички манастир 2.jpg|Приказ на Свети Ѓорѓи како ја убива ламјата на ѕид од големиот конак


## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Ораовица
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Брегалничката епархија
Кори Џонсон

**Кори Џонсон** ― еколошки активист од Аризона, Соединетите Држави.

Во 1991 година, додека сè уште била млада девојка, Џонсон водела успешен напор на Децата за безбедна средина да спречи изградба на депонија за опасен отпад во нејзината месна област. Во 1996 година таа се приклучила на Гринпис и помогнала во организирањето на протести против товарите со воз со нечистотија контаминирана со ДДТ во Аризона.

Таа била наградена со Голдмановата награда за животна средина во 1998 година, за нејзините напори против токсичната и јадрена контаминација.

## Наводи

Категорија:Статии со hCards
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Добитници на Голдмановата награда за животна средина
Категорија:Непозната година на раѓање (живи луѓе)
Категорија:Соединетодржавски еколошки активисти
Категорија:Американски природозаштитници
Жан Хотетер

**Жан Хотетер** (1677–1720) бил француски композитор и музичар од семејството Хотетер.

Хотетер работел во семејната работилница на улицата Харлеј, Париз до неговата смрт во дворот на Луј XIV од Франција. Тој и неговите браќа Жак-Мартин и Никола направиле многу подобрувања на обоа, создавајќи „затворена“ верзија слична на шалмај.

## Наводи

Категорија:Починати во 1720 година
Категорија:Родени во 1677 година
Категорија:Француски композитори
Дејвид Фиг

**Дејвид Фиг** ― јужноафрикански еколошки социолог, политички економист и активист. Докторирал на Лондонската школа за економија, со својата теза насловена, „''Политичката економија на односите Југ-Југ: Случајот на Јужна Африка и Латинска Америка''“, и е специјализиран за прашања од енергија, трговија, биоразновидност и корпоративна одговорност. Неговите неодамнешни книги се „*Стакување на нивните барања: корпоративна општествена и еколошка одговорност во Јужна Африка*“ (UKZN Press, 2007) и „*Ураниумски пат: Прашање на јадрената насока на Јужна Африка*“ (Јакана, 2005) кој била претворен во 53-минутен документарен филм во 2007 година.

Фиг претседава со одборот на Биоглед Јужна Африка, кој се занимава со безбедноста на храната и одржливото земјоделство и тесно соработува со различни невладини организации за еколошка правда. Тој претходно бил извршен директор на Групата за надгледување на животната средина во Јоханесбург, виш предавач по социологија на Универзитетот во Витватерсранд и член на одборот на Јужноафриканските национални паркови.

## Поврзано

* Противнуклеарно движење

## Наводи


Категорија:Живи луѓе
Категорија:Гласноговорници за одржливост
Категорија:Јужноафрикански еколошки активисти
Категорија:Јужноафрикански активисти против јадрена моќ
Категорија:Еколошки социолози
Категорија:Јужноафрикански социолози
Категорија:Непозната година на раѓање (живи луѓе)
Хосе Пејро

**Хосе Пејро** или **Хосеф Пејро** (околу 1670 &#x2013; 1720) бил шпански театарски композитор, роден во Арагон. Тој ја компонирал музиката за неколку оживувања сакраментални дела од почетокот на 18 век и драми на Педро Калдерон де ла Барка. Неговата музика преживеала до оживувањето на *Универзален мир*  која првично била изведена во 1660 година за да го прослави Пиринескиот договор и бракот на шпанската принцеза Марија Тереза и Луј XIV од Франција.

## Наводи

Категорија:Починати во 1720 година
Категорија:Родени во 1670-тите
Категорија:Шпански композитори
Демозел Конради

**Демозел Конради** (починала во 1720 година), била германска оперска пејачка. Таа била една од првите професионални женски оперски пејачки во Германија. Таа била позната во своето време. Била ангажирана во операта во Хамбург во 1690-1709 година, а настапувала и во Брауншвајг и Берлин.

## Наводи

## Надворешни врски
* Deutsche-biographie.de : Allgemeine Deutsche Biographie

Категорија:Починати во 1720 година
Категорија:Оперски пејачки
Јохан Самуел Велтер

**Јохан Самуел Велтер** (27 август 1650 година, во Оберсонхајм - 27 јули 1720 година, во салата Швебиш) бил германски композитор.

## Снимки

* *Јохан Семјуел Велтер -* Господ нека ни е милостив, Хајке Хумер, Матијас Спринц Кристофорус, 2019 година

## Наводи

Категорија:Починати во 1720 година
Категорија:Родени во 1650 година
Категорија:Германски композитори
Џовани Порта

мини|Џовани Порта
мини| Првата страница од резултатот на Порта.
**Џовани Порта** е роден околу 1677 година, а починал на  21 јуни 1755 година. Тој бил италијански оперски композитор. Неговата опера, била премиерно изведена во Венеција во 1717 година.

Се верува дека Порта е роден во Венеција. Бил еден од мајсторите на операта од почетокот на 18 век и еден од водечките венецијански музичари, Порта го направил својот пат од Рим, до Виченца, па сè до  Верона, потоа Лондон, каде што неговата опера *Нумиторе* била изведена во 1720 година од Кралската академија за музика (1719 година), и на крајот се вратил во Венеција и Верона, и конечно во Минхен, каде ги поминал последните 18 години од својот живот.

## Избрани снимки

* Арија *Мадре дилета* (од Ifigenia in Aulide) на Drama Queens Joyce DiDonato Алан Кертис (диригент) Virgin Classics 2012
* Aria *Mormorando quelle fronde* (од La costanza combattuta in amore) на рециталот во Венеција Max Cencic Virgin Classics 2013
* Sinfonia за труба, гудачки и континуирано во D на *Il Diario di Chiara* Europa Galante и Fabio Biondi Glossa Music 2014

## Наводи

Категорија:Италијански оперски композитори
Категорија:Починати во 1755 година
Категорија:Родени во 1670-тите
Химната на Мадридската заедница

Текстот на **химната на Мадридската заедница** е песна напишана од Агустин Гарсија Калво. Музиката е дело на композиторот Пабло Сорозабал Серано. Тоа е официјална химна на Заедницата на Мадрид од 24 декември 1983 година, кога била објавена во официјалниот регионален весник.

Химната е составена на барање на Владата на Заедницата во Мадрид, основана во 1983 година. За време на процесот на реструктуирање на територијалната организација на земјата, било одлучено дека покраината Мадрид станала автономна заедница во една провинција. Првиот регионален премиер, претседател на комунидад од Мадрид, Хоакин Легуина, му дал задача на филозофот Агустин Гарсија Калво да ги напише стиховите. Подоцна го прифатил предизвикот по симболична цена од 1 пезета.

Текстот на саркастичен начин се занимава со новата административна организација во Шпанија и со истото постоење на Заедницата на Мадрид. За разлика од химните на другите автономни заедници, Химната на заедницата во Мадрид едвај има институционална употреба, пренесена само на некои посебни настани, како што е комеморацијата на востанието на 2 мај 1808 година, регионалниот ден.

## Текст

## Наводи

## Надворешни врски

* Закон за прогласување на знамето, грбовите и химната на автономната заедница Мадрид  .

Категорија:Мадрид (автономна заедница)
Категорија:Музиката во 1983 година
Категорија:Статии со микроформати hAudio
Мустаклест ноќник

мини
**Мустаклест ноќник** (*Myotis mystacinus*) е дел од европски лилјак со долго крзно . Иако невообичаено, *M. mystacinus* често се наоѓа околу човечкото живеење и околу водата ; тој е сличен на лилјакот на Брант ( *Myotis brandtii* ), од кој се издвоил како посебен вид дури во 1970 година.

## Преглед
Анализата на морфолошки, бихејвиорални и особено генетски карактери оттогаш дополнителни криптични видови лилјаци со мустаќи од родот *Myotis*, вклучувајќи го и *Myotis alcathoe* (опишан во 2001 година од Европа). *Myotis aurascens* и *Myotis ikonnikovi* се други слични видови. *Myotis hajastanicus* исто така бил вклучен во *M. mystacinus* до неодамна, но тој бил диференциран врз основа на морфолошка споредба.

## Ехолокација
Честотите кои што ги користи мустаклестиот ноќник за ехолокација се 34–102&nbsp;kHz, имаат најмногу енергија на 53&nbsp;kHz и имаат просечно времетраење од 3,0 ms.

## Наводи

## Надворешни врски

* ARKive Stills, видео

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Цицачи на Азија
Категорија:Незагрозени видови според МСЗП
Никола Апер

мини|Фотографија од Никола Апер
**Никола Апер :** (;) роден во  Чалон-Ен-Шампањ, на 17 Ноември 1749 година, а  починал во Маси на 1 Јуни 1841 година. Тој беше Француски пронаоѓач на техниката на чување на храна.  Познат бил и како*"татко на  конзервирање,"* иако  бил слаткар.

## Биографија
Бил слаткар и готвач во Париз од 1784 година  до 1795 година. Годината 1795  започнал да експериментира со начини за зачувување на храната, почнувајќи со супи, зеленчук, сокови, млечни производи, желеа, џем и сирупи. Храната ја  ставал  во стаклени  тегли, запечатени  со корк (плута) и восок и ги ставал  во зовриена вода.

После 14 до 15 години експериментирање Апер го патентирал својот изум и добил награда од 12.000 франци  во Јануари 1810 година. Во истата година, Категорија: објави *"Уметноста на зачувување на животинските и растителните материи"* ( ) Тој бил првиот готвач од ваков вид врз основа на современите методи на зачувување на храната.

## Листа на литература

* 
* 

## Наводи

Категорија:Готвачи
Категорија:Француски научници
Категорија:Починати во 1841 година
Категорија:Родени во 1749 година
Тробоен ноќник

мини|Тробоен ноќник
**Тробоениот ноќник** ( *Myotis emarginatus* ) е вид на лилјак на ноќта.

## Опис
Тробоен ноќник е лилјак со средна големина со долго и волнено крзно. Грбната страна на торзото е од ’рѓосано-кафеава до лисица-црвена боја, а вентралната страна е слабо исцртана бледо жолтеникаво-кафеава. Младите животни се речиси целосно сиви. Лицето е светло кафено. Ушите се кафеави и имаат речиси правоаголен засек на надворешниот раб и многу расфрлани израстоци слични на брадавици на аурикулата. Врвот на трагусот не допира до засекот на работ на увото. Крилата се кафеави и широки. Работ на опашката мембрана е поддржан од правилен калкар и дел од него има кратки, прави и меки влакна.

## Екологија
Тробоените ноќници се храни првенствено со пајаци и муви . Се храни главно во грмушки и пасишта, но исто така е познат по тоа што често има насади со маслинки и во бараки за добиток. Обично се наоѓа под земја и во човечки згради, често заедно со видовите *Rhinolophus.*

## Распространетост
Лилјакот на Џефрој може да се најде во Авганистан, Албанија, Алжир, Андора, Ерменија, Австрија, Азербејџан, Белгија, Босна и Херцеговина, Бугарија, Хрватска, Кипар, Чешка, Франција, Грузија, Германија, Грција, Унгарија, Иран, Израел, Италија, Јордан, Казахстан, Киргистан, Либан, Луксембург, Црна Гора, Мароко, Холандија, Северна Македонија, Оман, Полска, Португалија, Романија, Руска Федерација, Сан Марино, Саудиска Арабија, Србија, Словачка, Словенија, Шпанија, Швајцарија, Таџикистански, Турција, Туркменистан, Украина и Узбекистан .

Во 2012 година бил пронајден примерок во јужна Англија.

## Извори
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ораовица

**Свети Ѓорѓи** — манастирска црква на Ораовичкиот манастир.

## Историја
Од натписната плоча до главниот влез на црквата се забележува дека нејзината изградба започнала на 15 октомври 2011 година, а била осветена на 24 ноември 2012 година од страна на Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан и Митрополит Брегалнички г. Иларион при одбележувањето на 45-годишнината од автокефалноста на Македонската православна црква. Ктитор на црквата е Николајчо Николов.

## Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола и полукружна апсида на источната страна. На секоја страна од куполата има по една монофора. Главниот влез се наоѓа на западната страна кон којашто е доградена затворена припрата. Од лвата страна на влезната врата кон припратата има мермерна плоча со информации за изградбата на црквата, а над влезната врата има ниша со мозаик на којшто е прикажан Свети Георгиј. Црквата има и спореден влез на јужната страна којшто исто така води до припратата. Над споредниот влез има монофора, а монофора има на надворешниот ѕид од припратата на северната страна. Од надворешната страна на јужниот и северниот ѕид во делот на наосот има по една бифора, на полукружните крила има по една трифора, а потоа на крајот има уште по една монофора. Објектот е граден од варовник и е покриен со кров од ќерамиди. 

Внатрешноста на црквата е зографисана. Иконостасот е дрвен и содржи икони во еден ред коишто се изработени од иконописецот Дончо од селото Секирник. Од левата страна на царските двери се прикажани Свети Георгиј, Архангел Михаил и Богородица со Исус, а од десната страна Исус, Свети Стефан и Јован Крстител.

Во непосредна близина на храмот се издига камбанаријата. Таа има квадратна основа и се состои од два дела. Долниот дел е заѕидан од сите страни и во целост е обоен во бела боја, додека горниот дел е отворен.

## Галерија
;Надворешен изглед и камбанарија

Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ораовица 8.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ораовица 9.jpg|Северната страна
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ораовица 2.jpg|Натписна плоча до главниот влез
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ораовица 11.jpg|Ниша со мозаик над главниот влез
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ораовица 6.jpg|Споредниот влез
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ораовица 10.jpg|Куполата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ораовица 7.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ораовица 13.jpg|Камбанаријата


;Внатрешност

Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ораовица 5.jpg|Фреска на Успението на Пресвета Богородица
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ораовица 3.jpg|Иконостасот
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ораовица 4.jpg|Лустер


## Поврзано
* Ораовица
* Ораовички манастир
* Црква „Св. Атанасиј“
* Радовишко архијерејско намесништво
* Ораовичко-воиславска парохија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Ораовица
Категорија:Ораовички манастир
Ораовица