open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Пјер Дебо

**Пјер Дебо** (,  — , ) — француски модернистички архитект и ерудит. Тој е познат по градбите како опсерваторијата на Пик ди Миди де Бигор, Пожарникарската станица Жак Вион и Споменик во слава на Движењето на отпорот во Тулуза и Вила Прадие во Тарн — и двете се регистрирани француски национални знаменитости. Тој е опишан во архивите на Горна Гарона како „најинвентивниот архитект на неговото поколение“.
мини| Пјер Дебо во Вила Прадие (1978)

## Животопис
Пјер Амеде Бернар Дебо е роден на 19 јули 1925 година во Мазер-сир-Сала. Неговиот татко, Франсоа Жан Бернар Дебо (1901–1984) бил електроинженер кој предавал индустриски дизајн на Училиштето за ликовни уметности и на средното училиште Пјер-де-Ферма во Тулуза. Семејството Дебо живеело во Тулуза и имало втор дом во Сен Дени-ле-Мартел во Лот.

Учел во средното училиште Пјер-де-Ферма во Тулуза од 1935-1943 година и матурирал со математика, а потоа се стекнал и со диплома по филозофија под менторство на Жан-Пјер Вернан. Останал жесток обожавател на елинизмот на Вернан во текот на целиот свој живот, а исто така бил под влијание на вклучувањето на Вернан во Отпорот.

Дебо се здобил со диплома по архитектура од Националната виша школа за уметност во јуни 1950 година со проект за ковач за земјоделски алатки. Ја добил наградата за најдобра национална диплома и станал регистриран архитект во 1950 година. 

Во текот на 1960-тите и 1970-тите, бил на неколку големи истражувачки патувања за да открие различни култури и наследства: Сибир и Кина (1966); Еквадор, Перу, Колумбија, Бразил и Боливија (1967 и 1971); Индија, Непал и Кашмир (1968); Мексико (1969); Сибир и Јапонија (1970); Индонезија и Шри Ланка (1972); и Турција (1974). Овие патувања додале ориенталистичко влијание врз работата на Дебо.

## Галерија

Податотека:Pic_du_Midi_de_Bigorre_Observatory.jpg|Опсерваторија Pic du Midi de Bigorre
Податотека:Chateau_d'eau_de_l'hopital_Marchant_Pierre_Debeaux_architecte_1963.jpg|Водна кула (Chateau d'eau) на болницата Маршан
Податотека:Musée_des_Augustins_Toulouse_1980.jpg|Августински музеј
Податотека:Jacques_Vion_fire_station,_Pierre_Debeaux_architect,_principal_façade.jpg|Противпожарна станица Жак Вион, главна фасада
Податотека:Caserne_Vion_Toulouse_Pierre_Debeaux_architecte_grande_halle.jpg||Противпожарна станица Жак Вион, „Гранд Ал“
Податотека:Caserne_Vion_Toulouse_Pierre_Debeaux_architecte_détail_de_la_halle.jpg|Противпожарна станица Жак Вион, структурни детали
Податотека:Jacques_Vion_fire_station,_Pierre_Debeaux_architect,_gymnasium.jpg|Противпожарна станица Жак Вион, гимназиум
Податотека:Jacques_Vion_firestation,_Pierre_Debeaux_architect,_balcony_detail.jpg|Противпожарна станица Жак Вион, детали на балконот


## Наводи

Категорија:Бруталистички архитекти
Категорија:Теоретичари на архитектурата
Вера Мачонинова

мини| Хотел Термал
**Вера Мачонинова** (родена на 27 септември 1928 година) —  чешка бруталистичка архитектка која завршила голем број проекти со нејзиниот сопруг Владимир Мачонин.

## Образование
Вера Ветровска е родена во 1928 година во Страконице, Првата Чехословачка Република. Ветровска студирала на Архитектонскиот факултет на Чешкиот технички универзитет во Прага. На универзитетот го запознала Владимир Махонин, со кого се омажила во 1948 година. Во 1952 година, Мачонинова ги завршила студиите и дипломирала.

## Галерија

Податотека:Hotel_Thermal_Pool.jpg|алт=Pool at Hotel Thermal (1964), Karlovy Vary, Czech Republic|Базен во Хотел Термал (1964), Карлови Вари, Чешка
Податотека:OD_Kotva_2.jpg|алт=Kotva Department Store (1970), Prague| Трговски центар Котва (1970), Прага
Податотека:Berlin,_Mitte,_Wilhelmstrasse,_Tschechische_Botschaft_01.jpg|алт=Czech Embassy (1972), Berlin|Чешка амбасада (1972), Берлин
Податотека:Dům_bytové_kultury_(01).jpg|алт=DBK Shopping Center (1981), Krč, Czech Republic|Трговски центар ДБК (1981), Крч, Чешка


## Наводи

Категорија:Бруталистички архитекти
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1928 година
Смртна казна во Бурунди

**[[Смртна казна]] во [[Бурунди]]** била укината на 24 април 2009 година. Бурунди не е држава членка на Вториот факултативен протокол кон МПГПП. Последната законска егзекуција во Бурунди се извршила во 1997 година.

Меѓутоа, во Бурунди вообичаени се вонсудските погубувања. На 18 февруари 2016 година, тогашниот министер за одбрана Емануел Нтахомвукие изјавил дека смртната казна треба да биде вратена во Бурунди, иако тоа сè уште не се случило.

## Наводи

Категорија:Смртна казна по земја
Категорија:Бурундско право
Петранка Мишевска

**Д-р Петранка Мишевска** ( во   —  ) — македонски лекар и професор на Медицинскиот факултет во Скопје.

## Животопис
Таа е од семејството Еленови од Ваташа. Нејзините дедовци по мајка Петре и Диме Еленови се загинати во Тиквешкото востание од 1913 година. Вујковците на нејзиниот татко Благој, Јанко, Емануел, Стефан, Методија и Лазар Бакалови биле познати интелектуалци, трговци и занаетчии од ова село.

Завршила Медицински факултет во Скопје во 1974 година, како најдобар студент на генерацијата за што добила и посебна  награда од Универзитетот. По дипломирањето, таа се вработила во Универзитетската клиника за гастроентерохепатологија при Медицинскиот факултет во Скопје, каде завршила специјализација по интерна медицина. Во 1989 година, ги завршила последипломските студии, докторирала и била избрана во наставни звања: асистент, доцент и професор на Медицинскиот факултет во Скопје. Нејзината докторска дисертација била од областа на интравенозната исхрана кај тешките болни.

### Објавени трудови
Д-р Митевска е автор на првиот учебник на македонски јазик за венозна исхрана (*Парентерална исхрана*. 1994). Исто така таа е автор на поглавија во учебниците: „*Современа дијагностика и терапија во медицината*“ (2000) и „*Клинички испитувања во интерната медицина интерна пропедевтика*“ (2004).

## Наводи

Категорија:Македонски лекари
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски учебникари
Категорија:Југословенски лекари
Категорија:Професори на Медицинскиот факултет - Скопје
Категорија:Апсолвенти на Медицинскиот факултет - Скопје
Категорија:Магистри на Медицинскиот факултет - Скопје
Категорија:Доктори на Медицинскиот факултет - Скопје
Блажо Наумчев

**Блажо Наумчев** ( во   —  во ) — жртва во германското бомбардирање на градот Штип во Втората светска војна.

## Животопис
По занимање бил земјоделец. Непосредно пред почнувањето на Втората светска војна бил мобилизиран во редовите на старата југословенска војска и бил стациониран во касарната во Штип. Загинал при бомбардирањето на германските авиони во почетокот на април 1941 година во близината на Штип.

## Наводи

Категорија:Втора светска војна
Никола Николов

**Д-р Никола Николов** ( во  — во ) — македонско-српски лекар, односно дерматовенеролог.

## Животопис
Основно образование завршил во Кавадарци во 1944 година, а по војната, тој бил еден од првата генерација на ученици во гимназијата во Кавадарци во која наставата била изведувана на мајчин македонски јазик. Во 1948 година, тој се запишал на Медицинскиот факултет во Скопје на кој дипломирал на 30 април 1955 година. По завршување на студиите, тох се вработил во Клиниката за кожно-венерични болести во Скопје, а специјализирал дерматовенерологија. Специјализацијата ја завршил во 1958 година, а на Клиниката останал до 1960 година. На почетокот на 1961 година, тој се вработил во Воената болница во Ниш, како специјалист дерматовенеролог. На ова работно место останал до пензионирањето во 1994 година. Починал во Ниш.

## Наводи

Категорија:Починати во непозната година
Категорија:Македонски лекари
Категорија:Југословенски лекари
Категорија:Апсолвенти на Медицинскиот факултет - Скопје
Перо Пењушков

**Д-р Перо Пењушков** ( во   ) — македонски доктор, исто така и интерпретатор на изворни и староградски песни, тамбураш во оркестарот на МРТВ. Тој е член на ансамблот на народни инструменти и песни „Стефче Стојковски”.

## Животопис
Потекнува од старо ваташко семејство, кое во Ваташа со години наназад се занимавале со земјоделие, а од занаетчиство со фурнаџискиот и воденичарскиот занает. Основно образование завршил во Ваташа, а средно медицинско училиште во Битола. Завршил Медицински факултет во Скопје, како и специјализација по интерна медицина исто така во Скопје. На Медицинскиот факултет во Скопје следел доедукации од областа на ултразвукот и спирометрија. Во 2007 година основал ординација по општа медицина *„Медика Пењушкови”* во Ваташа, а во 2011 година основал специјалистичка ординација по интерна медицина *„Медика Пењушкови Медика”*. 

Тој е голем љубител на народниот фолклор од рано детство. Тој е успешен интерпретатор на изворни и староградски песни и тамбураш во оркестарот на МРТВ. Член е на ансамблот на народни инструменти и песни, „Стефче Стојковски”, со кој пропатувал низ многу континенти и земји како културен амбасадор. Освен што свири и пее, тој пишува и поезија и самиот изработува народни инструменти. Тој заедно со Стефче Стојковски се го направиле изборот на песните на цедето *„Од кладенецот на Македонија“* , водејќи сметка да биде опфатена цела етничка Македонија. Член е и на *[[Ваташка Чалгија|Ваташката чалгија]]*, со која настапил на Првиот фестивал во историјата на чалгиската традиција во Ваташа, Македонија. 

Д-р Перо Пењушков во Кавадарци ја донел манжетната од кошулата на македонскиот национален борец Боро Ангелов, благодарение на неговото познанство со неговата ќерка Д-р Олга Ангеловска, која живее и работи во Пула.

Добитник е на наградата „7 септември”, во 2023 година за придонес во културата.

Тој е организатор на фестивалот за "Чалгиска музика" кој се одржува од 2023 година, во Моклиште, Ваташа каде настапува и тој со Ваташка Чалгија.

## Наводи

Категорија:Медицински лица
Категорија:Македонски доктори
Категорија:Македонски музичари
Категорија:Македонски чалгаџии

## Надворешни врски

* Музички канал на Перо Пењушков
* Музички канал на Стефче Стојковски
Закана (филм)

**Закана** () — научнофантастичен трилер со елементи на ужасите, режиран од М. Најт Шјамалан, објавен во 2008 г.

## Содржина
Основната грижа на филаделфискиот гимназиски професор Елиот Мур (Марк Волберг) е да најде начин да избега од таинствена и смртоносна појава. И покрај тоа што се соочуваат со брачни проблеми со неговата сопруга Алма (Зои Дешанел), тие одлучуваат да патуваат со пријателот на Елиот, професорот по математика Џулијан (Џон Легвизамо) и неговата осумгодишна ќерка Џес (Ешлин Санчес). Нивното патување ги води низ селските предели на Пенсилванија со надеж дека ќе ги избегнат застрашувачките и надмоќни напади. Сепак, тие наскоро сфаќаат дека безбедноста бега од секого и на секое место.

## Улоги

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Филмови од 2008 година
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Блажо Паракеов

**Блажо Паракеов** ( во   —  во  ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.

## Животопис
На девет годишна возраст останал без родители и бил посинет во село Ваташа. Во сиромашно земјоделско семејство. Како дете другарувал со Страшо Пинџур, Димката Ангелов, Ангел Ралев, Васил Хаџијорданов и други, што влијаело во неговата револуционерна определба. Во 1938 година вршел агитација за Здружената опозиција за кандидатот д-р Илија Чулев на парламентарните избори. Работел како шивач. 

По капитулацијата на Југославија по директива на МК на КП за Кавадарци активно се вклучил во собирањето на оружје и муниција, а помагал и во сместувањето на борците од велешкиот партизански одред „Димитар Влахов”. Во почетокот на 1943 бил кооптиран во новиот состав на МК за Ваташа. Бил многу активен во подготовките за исфрлање на партизански одред и организирал младинци од своето село за партизани. Во 1944 година бил испратен во Дреновска општина каде работел како инструктор по партиска линија. Кон крајот на 1944 година бил избран за член на Срескиот комитет. 

### По ослободувањето
По ослободувањето работел на неколку значајни функции во општинскиот комитет во Кавадарци, а бил директор на *ЗОИЛ Македонија*. Во 1948 година бил претседател на НОО за општина Кавадарци. Починал во Кавадарци во 1984 година.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Блажо Пенев

**Блажо Пенев** ( во   —  во ) — македонски партизан, учесник во Народноослободителната војска на Македонија.

## Животопис
Тој не бил женет, а по занимање бил кувар и работел во рудникот Дудица на планината Кожув. За време на нападот на рудникот Дудица од борците на батаљонот „Страшо Пинџур”, меѓу рударите кои им се предале и се приклучиле на единиците народноослободителната војска бил и Блажо Пенев. Присуствувал на формирањето на Втората македонска ударна бригада во селото Фуштани и се борел во нејзиниот состав.Загинал во борбите со германскиот фашистички окупатор на планината Бигла, на 28 април 1944 годива.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Софија Миросављевиќ

**Д-р Софија Пијадева Миросављевиќ** ( во   —  ) — македонски лекар.

## Животопис
Основно образование до четврто одделение завршила во своето родно село, а гимназија до осми клас во „Добри Даскалов” во Кавадарци. Во 1948 година се запишала на Медицинскиот факултет во Скопје, на кој дипломирала во 1956 година. Нејзиното прво вработување е во Здравствениот дом на Бит Пазар во Скопје, каде работела во наредните три години. 

Се омажила и се вработила во Здравствениот дом „Савски венец“ во Белград. Специјализирала по општа медицина. Се пензионирала во 1989 година со 35 години работен стаж како лекар. Нејзиниот син денес е професор на Медицинскиот факултет во Белград, а нејзината ќерка исто така е лекар.

## Наводи

Категорија:Македонски лекари
Список на општини во Македонија по население (1953)

Ова е **список на општини во Македонија по население**, заснован на пописот на население од истата година и фактичната состојба на тогашните општини.

## Табела
Следува список на општини, почнувајќи од најбројната општина, па до најмалку бројната.

## Поврзано
* Список на општини во Македонија по население (1948)
* Список на општини во Македонија по население (1961)
* Список на општини во Македонија по население (1971)
* Список на општини во Македонија по население (1981)
* Список на општини во Македонија по население (1994)
* Список на општини во Македонија по население (2002)
* Список на општини во Македонија по население (2021)
* Попис на населението во Македонија (1953)
* Општини во Македонија
* Административна поделба на Македонија

## Наводи

## Надворешни врски
*Службена мрежна страница на Државниот завод за статистика
*Службена мрежна страница на Министерството за локална самоуправа

Категорија:Списоци на општини
Категорија:Списоци за Македонија
Категорија:Македонија во 1953 година
Категорија:Попис на населението на Македонија
Категорија:Општини во Македонија
Наца Пинџурова

**Наца Пинџурова** ( во   —  во ) — деец на Македонската Револуционерна Организација, мајка на македонскиот револуционер Димитар Пинџур и баба на народниот херој Страшо Пинџур.

## Животопис
Кај населението од Ваташа и Кавадарци позната како баба Наца. Нејзиниот сопруг Арсо бил непоколеблив борец против турското ропство. Наца Пинџурова била една од првите жени членови на МРО. Нивната куќа која се наоѓала на сретсело претставувала сигурен конак на многубројните револуционерни чети, а и самата честопати била ангажирана во вршење на курирски работи.
лево|мини|185x185пкс|Димитар Пинџур - син на баба Наца.
Во 1905 година откако нејзиниот син Димитар се вклучил во комитската чета на војводата Добри Даскалов, Наца била затворена заедно со нејзината ќерка Таска. По силните измачувања кои биле кобни за нејзината ќерка Таска, баба Наца не пролеала ниту солза, а сето тоа го прокоментирала со зборовите: *„Борбата бара многу жртви”*. По задушувањето на Тиквешкото востание, баба Наца била уапсена од страна на српските власти и била подложена на големи измачувања со цел да открие каде се наоѓа нејзиниот син Димитар. Таа на тоа одговорила: *„Зарем и прилега на на мајка да си го предаде својот син”*.
лево|мини|193x193пкс|Народниот херој Страшо Пинџур - внук на баба Наца - син на Димитар Пинџур.
По смртта на синот Димитар кој загинал во Првата светска војна во октомври 1915 година кај Криволак, баба Наца била единствената што се грижела за својот внук Страшо. Мајчински се трудела на Страшо да му овозможи солидно да се образува, лишувајќи се притоа и од најнеопходното. Еден од најсреќните моменти во нејзиниот живот е кога во декември 1940 година нејзиниот внук Страшо, дипломирал на Правниот факултет во Белград. Целиот нејзин живот бил исполнет во страв и исчекување. По смртта на нејзиниот сопруг Арсо, ќерката Таска и синот Димитар, на 4 јануари 1943 година нејзиното срце издржало уште една болка, кога разбрала за смртта на внукот Страшо. Починала во 1954 година.

## Во нејзина чест
мини|259x259пкс|Куќата на Пинџурови - која е претворена во музеј.
Една улица во Кавадарци е именувана со нејзиното име. Куќата на Пиџурови станала музеј во 1958 година, а во 1976 година е целосно обновена и за време на Денот на ослободувањето на градот Кавадарци (7 септември), свечено е пуштена во употреба како меморијален спомен-музеј, во која е сместена и историска поставка за животот и делото на Страшо Пинџур.

## Наводи

Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Дејци на МРО
Категорија:Учесници во НОБ
Калциум фосфат

**Калциум фосфат** или **калциумов фосфат** — семејство материјали и минерали кои содржат калциумови јони (Ca2+) заедно со неоргански фосфатни анјони. Некои таканаречени калциумови фосфати содржат и оксид и хидроксид. Калциум фосфатите се цврсти супстанции со хранлива вредност и се среќаваат во многу живи организми, на пр. коскениот минерал и глеѓта. Во млекото е присутен во колоиден облик во мицелите сврзани со казеинската белковина со магнезиум, цинк и цитрат — збирно наречени колоиден калциум фосфат. Разни калциумфосфатни минерали наоѓаат примена во производството на фосфорна киселина и ѓубрива. Прекумерната употреба на извесни облици на калциум фосфат може да доведе до одлевање во кое се содржат хранливи материи, а со тоа, неповолни последици по водите како цветање на алгите и еутрофикација (прекумерно збогатување со хранливи материи и минерали).

## Ортофосфати, ди- и моноводородни фосфати
Овие материјали содржат Ca2+ заедно со ,  или :
* Монокалциум фосфат, E341 (CAS# 7758-23-8 за безводни; CAS#10031-30-8 за монохидрат: Ca(H2PO4)2 and Ca(H2PO4)2(H2O)
* Дикалциум фосфат (дибазен калциум фосфат), E341(ii) (CAS# 7757-93-9): CaHPO4 (минерал: монетит), дихидрат CaHPO4(H2O)2 (минерал: брушит) и монохидрат CaHPO4(H2O)
* Трикалциум фосфат (трибазе калциум фосфат или трикалциумов фосфат, понекогаш наречен калциум фосфат или калциум ортофосфат, витлокит), E341(iii) (CAS#7758-87-4): Ca3(PO4)2
* Октакалциум фосфат (CAS# 13767-12-9): Ca8H2(PO4)6·5H2O
* Аморфен калциум фосфат, стаклест талог со разновиден состав, може да биде присутен во биолошки системи.

## Ди- и полифосфати
Овие материјали содржат Ca2+ заедно со полифосфати, како  и трифосфат :
* Дикалциум дифосфат (CAS#7790-76-3]: Ca2P2O7
* Калциум трифосфат (CAS# 26158-70-3): Ca5(P3O10)2

## Хидрокси- и оксо-фосфати
Овие материјали содржат други анјони, покрај фосфат:
* Хидроксиапатит Ca5(PO4)3(OH)
* Апатит Ca10(PO4)6(OH,F,Cl,Br)2
* Тетракалциум фосфат (CAS#1306-01-0): Ca4(PO4)2O

## Клиничка значајност
Камењата од калциум фосфат сочинуваат околу 15&nbsp;% од бубрежниот камен. Овие камења се создаваат во алкална урина, особено со присуство на бактериите *Proteus*. Ова е најчестиот вид кај бремените жени.

Калциум фосфатот е вообичаениот причинител на микрокалцификации на дојката, особено дистрофните калцификации. Тие можат да се забележат на мамографија како ран знак за рак на дојката. Според морфологијата, радиографски може да се одреди веројатноста микрокалцификациите да бидат показател за рак.

## Наводи

## Надворешни врски

* Калциум фосфат  на Големата руска енциклопедија 
* Калциум фосфат на Енциклопедија Британика 

Категорија:Соединенија на калциумот
Категорија:Фосфати
Категорија:Ексципиенси
Категорија:Прехранбени адитиви
Андо Поп Ангелов

**Андо Поп Ангелов** ( во   —   па патот  кон Ваташа) — македонски свештеник.

## Животопис
Бил роден во свештеничко семејство во кое и неговиот татко и дедо биле ваташки свештеници. Завршил основно образование во Ваташа кај учителот Андон Грков. На 15 годишна возраст почнал да пее во селската црква со познатите ваташки црковни певци. Неговиот татко не сакал да биде свештеник и го пратил да го изучува шивачкиот занает. Во 1867 година станал свештеник во ваташката црква Успение на Пресвета Богородица. Во бракот со Софија Ашкова имал четири сина и една ќерка. Поради неговите слободоумни идеи бил извесно време отстранет од службата и на два пати бил испратен на заточение. Долги години поп Андо бил претседател на Црковно-училишната општина во Кавадарци.

На 23 август 1902 година поп Андо бил на служба во селото Манастирец, кое било негова енорија. По службата на пат за Ваташа бил пречекан од страна на луѓе од т.н. "Тајните турски комитети", од кои бил убиен. На неговиот погреб присуствувале повеќе од 40 свештеници од Тиквешката каза, како и целото население од Ваташа и Кавадарци.

## Наводи

Категорија:Македонски свештеници
Велко Поп Коцев

мини|267x267пкс|Првата разгласна станица во Кавадарци после ослободувањето - 9 март 1945. Програмата ја подготвувале Александар Грков, Илија Каровски и Лазар Грозданов. Вестите ги подготвувале Васил Анастасов, Велко Поп Коцев и Киро Мукаетов, а со техниката раководелe Диме Мустеников-Перодршковиќ и Тодор Мурџев.
**Велко Поп Коцев** ( во   —   во  ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија и познат новинар.

## Животопис
Завршил земјоделски факултет, меѓутоа никогаш не работел како агроном. Во НОВ и револуцијата 1941-1945 година учествувал од самиот нејзин почеток. Присуствувал на формирањето и положил партизанска заклетва на 28 септември 1941 година во Раштани, меѓутоа од непознати причини одредот не се активирал. 

Тој бил припадник на првата генерација на македонски новинари. Во весникот Нова Македонија бил од самиот негов почеток, односно од 1944 година. На 9 март 1945, бил дел од екипата која ја пуштила во работа првата Разгласна станица во Кавадарци, чија цел била да го информира населението од Кавадарци за сите позначајни настани во земјата и во светот. Програмата ја подготвувале Александар Грков, Илија Каровски и Лазар Грозданов. Вестите ги подготвувале Васил Анастасов, Велко Поп Коцев и Киро Мукаетов, а со техниката раководелe Диме Мустеников-Перодршковиќ и Тодор Мурџев. Бил долгогодишен уредник на надворешно-политичката рубрика, а бил и коментатор од Танзанија во 1984 година. Во меѓувреме бил главен уредник на неделникот „Народна кооперација” во 1984 година. Бил дописник на ТАНЈУГ (1962-1964) и директор за информации во Градското собрание во Скопје. Тој известувал за многу важни настани кои се случувале кај нас и во светот.**** 

Татко на Велко бил револуционерот Пане Поп Коцев. Неговата сестра била сопруга на првоборецот Мито Хаџивасилев Јасмин. Семејството на Поп Коцеви е познато по тоа што ја чувале пушката на Мустафа Кемал Ататрук, која им ја предала фамилијата Ајзовски од селото Дабниште.

Починал во Скопје во 1998 година.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Македонски новинари
Јованче Поп Антов

**Јованче Поп Антов** ( во   —   во ) — македонски револуционер, член на ТМОРО.

## Животопис
Тој бил најмал од браќата Поп Антови. Основно училиште завршил во Ваташа, а прогимназија во Прилеп, каде како учител работел неговиот брат Тодор. Контактите на неговиот брат со видни македонски револуционери му овозможиле уште рано да ја осознае идеата на македонската револуционерна орrанизација и да ги прифати нејзините принципи. По завршување на прогимназијата се запишал на Педагошкото училиште во Скопје. Јованче иако палав со немирен дух го сакал својот позив и веднаш по завршувањето на училиштето од страна на црковно-училишната општина е поставен за учител во Кавадарци. Набргу станал член на ТМОРО, а во 1904 година поради неговата револуционерна дејност за да не биде уапсен се илегализирал и се вклучил во револуционерната чета на војводата Добри Даскалов. 

Јованче Поп Антов особено се активирал во чистење на теренот во Тиквешијата од врховистичките банди. Во една таква акција против врховистичкиот војвода Јован Радњански бил тешко ранет и приморан два месеца да помине на лекување. Бидејќи раната се комплицирала користејќи ги врските на постарите браќа бил испратен во Солун, каде останал се до конечното излекување. По враќањето во Ваташа станал раководител на месната организација, а извесен период бил и раководител на месната ваташка чета.

На 28 јуни 1906 година Јованче Поп Антов бил убиен пред селската кафана среде бел ден од страна на еден Турчин член на т.н. "Тајни турски комитети", чија што цел била ликвидирање на сите значајни личности на организацијата, кои биле потенцијална опасност за егзистенцијата на турското население во Тиквешијата.

## Поврзано

* Христо Поп Антов
* Тодор Поп Антов

## Наводи

## Надворешни врски
Jованчe Поп Антов
Категорија:Дејци на ТМОРО
Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Матуранти од Скопското педагошко училиште
Ферчо Поп-Ѓорѓиев

**Ферчо Поп Ѓорѓиев** ( во   —  во ) — македонски партизан, учесник во Народноослободителната војска на Македонија. Едно од стреланите лица во Масакрот во Ваташа.

## Животопис
По занимање бил берберски работник, неговиот дуќан бил свртилиште на ваташките младинци. Уште од рани години се вклучил во редовите на антифашистичкото движење и активно соработувал со организираните ваташки младинци. Неговата куќа била сигурно место за престој на голем број илегалци, а во текот на 1942 година во неа престојувале и група борци од велешкиот партизански одред „Димитар Влахов”. Неговата активност била особено голема во времето на подготовките за исфрлање на тиквешкиот партизански одред „Добри Даскалов”.

## Масакрот на ваташките деца
мини|259x259пкс|Телата на младинците од Ваташа, после масакрот извршен од Бугарските фашистички сили.

Во времето на јунската бугарска офанзива кога одредот бил разбиен на помали групи Ферчо активно помагал во прифаќањето и спроведувањето на групите во атарот на селото Ваташа. На 16 јуни Ферчо бил уапсен од бугарската полиција и стрелан заедно со останатите ваташки младинци во месноста Моклиште. Како еден од повозрасните врз него бугарските фашисти го истуриле сиот свој бес. Вилицата му била скршена, нозете под колената исечени, а целото тело било избодено со бајонети.
Податотека:Vataskite_deca.jpg|Дел од стреланите Ваташки младинци, во младешките денови
Податотека:Vataskite_mladinci.jpg|Дел од ѕверски убиените Ваташки младинци
Податотека:Vataskite_deca_igraat.jpg|Дел од стреланите Ваташки младинци, на игранка
Податотека:Lazar_Mojsov_-_Bulgarian_terror_in_Tikves_region.jpg|Бугарскиот терор извршен во Тиквешијата - опишан од Лазар Мојсов, објавен во весникот Нова Македонија бр.28 од 3 јануари, 1945 година (среда)
Податотека:Младинците_од_Ваташа.jpg|12-те ваташки деца стрелани на 16 јуни 1943 година.


## Поврзано

* Масакрот во Ваташа
* Бугарска офанзива во Тиквешијата

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна
Категорија:Масакри врз Македонци
Категорија:Масакри во Македонија
Трпко Бицевски

**Трпко Ристов Бицевски** (, Горно Пожарско, Мегленско) — македонски етномузиколог, мелограф и композитор.

## Животопис

Во време на Граѓанската војна во Грција, семејството на Бицевски го напуштило родното село и во 1948 година се доселило во селото Ерџелија, Светиниколско. Основно училиште завршил во Ерџелија, средно музичко училиште во Скопје и во 1967 година дипломирал на Факултетот за музичка уметност, Оддел за музички фолклор, на Белградскиот универзитет. На 25 март 1983 година докторирал на Музичката академија во Скопје на тема „Двогласјето во СР Македонија - архитектоника и ритам во светлината на теоретските музиколошки сознанија. 

Две години бил наставник по музичко воспитување во Свети Николе, а по дипломирањето на Музичката академија, остатокот од работниот век го минал како етномузиколог во Институтот за фолклор „Марко Цепенков“ во Скопје во Одделот за народна музика, почнувајќи како стручен соработник напредувал преку научен соработник и виш научен соработник до научен советник. Еден мандат бил и директор на институтот. 
 
Мелографирал над 15.000 македонски народни песни и објавил две монографии и 12 зборници со македонски народни песни од кои 4 во коавторство со д-р Лазо Каровски.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Македонски композитори
Категорија:Деца бегалци
ВРЕДИ (коалиција)

**ВРЕДИ**, познато исто така како и **ВЛЕН** — македонска политичка коалиција составена од Движење Беса, Алијанса за Албанците, Алтернатива и Демократско Движење. Коалицијата "Вреди" е предводена од Биљал Касами.

Во 2025 година, Арбен Таравари и Алијанса за Албанците ја напуштаат коалицијата "Вреди".

## Резултати од избори
На парламентарните извори во 2024 година, коалицијата освоила 107.081 глас, односно 10.93% од гласовите и освоиле 14 пратенички места. Вреди и ВМРО-ДПМНЕ, составија влада на кој добија 6 министерски места и претседател на собранието Африм Гаши. На 15 мај 2025 година, Алијанса на Албанците (Крило на Таравари) ја напушти владата со што коалицијата ВРЕДИ остана со 11 пратеници во собранието. 

## Наводи

Категорија:Политички партии во Македонија
Приказната за витезот

**Приказната за витезот** () — американски средновековен филм од 2001 г. Филмот е напишан и режиран од Брајан Хелгеланд. Насловот на филмот е позајмен од една од „Кантербериските приказни“ на Џефри Чосер, кој е еден од ликовите во филмот.

Особеноста на филмот е свесната употреба на многу анахронизми — современи танци, спортски скандирања, забава (воведување на учесници) во стилот на современи спортски натпревари, повикување на современи марки (марката на оклопот е направена како логото на фирмата Nike). Звучниот запис на филмот содржи рок-хитови — „We Will Rock You“ и „We Are the Champions“ од Queen, „Golden Years“ од Дејвид Боуви, „The Boys Are Back in Town“ од Thin Lizzy, „You Shook Me All Night Long“ од групата AC/DC  и многу други.

## Содржина
По смртта на својот господар, селски оруженосец, поттикнат од глад и жед за слава, добива нова самоличност како витез.

## Улоги

|-
|Хит Леџер
|сер Вилијам Тачер / сер Улрих фон Лихтенштајн од Гедерланд
|-
|Шенин Сосамон
|леди Џоселин
|-
|Марк Ади
|Роланд
|-
|Пол Бетани
|Џефри Чосер
|-
|Алан Тјудик
|Ват 
|-
|Руфус Суел
|гроф Адемар од Анжу
|-
|Лора Фрејзер
|Кејт, ковачката
|-
|Џејмс Пјурфој
|сер Томас Колвил / Едвард, Црниот Принц од Велс
|}

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Филмови од 2001 година
Категорија:Американски акциони филмови
Бранко Героски

**Бранко Героски** (р.  во ) — македонски новинар и уредник на Плусинфо.

## Кариера
Героски ја започнува својата кариера како новинар во Македонската радио-телевизија, а потоа ја продолжува во А1 Телевизија. Во 1996 година, е еден од основачите на весникот "Дневник", каде останува до 2004 година, кога преминува во "Време". Во 2006 година е основач на весникот "Шпиц", каде во 2011 година, е распуштен. Тој одреден период има работено за списанието  Фокус. Во 2011 година е основач на порталот "Плусинфо", каде е и главен и одговорен уредник на истиот. Од 2013 до 2019 година, е главен и одговорен уредник на дневниот весник "Слободен печат". Тој често пишува и негови колумни за порталите "Плусинфо", Платформа.мк и Неделникот "Република".

## Наводи

Категорија:Македонски новинари
Витешки двобој

[мини|Витешки двобој во ракопис од [13 век|XIII век.]]
**Витешки двобој** — спорт што го играле витезите во Европа низ средновековието и ренесансата, од XIII до XVI век. Се бореле витези на коњи користејќи различни оружја како што се копја, борбени секири, ками и мечеви. Но најчесто се користеле кавалериски копја и други долги метални копја. Витезите носеле оклоп и се бореле на турнири. Двајцата спротивставени витези се нафрлувале еден кон друг на коњ додека ги држеле своите долги копја. Тие се обидувале да заработат бодови со удирање на противникот по главата или штитот. За да заработат уште повеќе бодови, се обидувале да го скршат врвот или целосно да го скршат сопственото копје. Тие, исто така, се обидувале да се соборат еден со друг од коњот, што потоа би ја завршило рундата. Витезите го гледале витешкиот двобој како начин да вежбаат за битка, како и да ги покажат своите боречки вештини за да ги воодушеват аристократките и жените со висока општествена положба, кои ќе покажат интерес со тоа што за возврат ќе им дадат шал или превез.

Витешките турнири се одржувале во арени или полиња. Противничките витези започнувале од спротивните страни на арената и биле разделени со преграда. Целта била да се победи противничкиот витез и да се освојат многу пари. Тоа било и одлична дејност што обезбедувала забавен начин за обучување и вежбање на нивните вештини за ракување со оружја. Во целост, витешкиот двобој бил далеку од најпопуларните спортови во таа епоха. Освен тоа, до крајот на средниот век, витешките турнири пополека се намалувале како што растела популарноста на другите дејности. До XIX век, витешкиот двобој целосно исчезнал.

## Етимологија
Зборовите што означуваат коњска борба со копја на јазиците на земјите каде што биле особено популарни историски (фр. *Joute équestre*, англ. *Jousting*, герм. *Tjost*) доаѓаат од старофранцускиот *joste*, од глаголот *joster* — да се бори на копја. Враќајќи се, пак, на вулгарниот латински *juxtāre* — да се приближи, да се судри (од лат. *juxtā* — да се приближи, граничи).

## Наводи

## Надворешни врски

* The Chronicles of Froissart excerpts from 1849 edition of the Thomas Johnes translation (1805).
* ''Tales from Froissart'' excerpts from 1849 edition of the Thomas Johnes translation (1805).
* From Lance to Pistol: The Evolution of Mounted Soldiers from 1550 to 1600 (myArmoury.com article)
* 
* Giostra Del Saracino, Arezzo 
* History of Jousting (middle-ages.org.uk)
* U.S.A. Hall of Fame
* Maryland Jousting Tournament Association
* Sport jousting in the U.S.A.

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Европски боречки вештини
Категорија:Двобој
Категорија:Хералдика
Пане Поп Коцев

**Пане Поп Коцев** ( во   —   ) — деец на ТМОРО и учесник во Тиквешкото востание.

## Животопис
Основно образование завршил во Ваташа, а нижа гимназија во Кавадарци. Немајќи средства за да го продолжи образованието се вработил како учител во село Прждево во учебната 1898/99 година. Пане Поп Коцев веднаш по доаѓањето во Прждево се ангажирал во организирање на населението од ова село кон идеите на ТМОРО. Тој е еден од иницијаторите за формирање на револуционерен комитет во с.Прждево од четворица членови. Во 1900 година бил уапсен по обвинение дека илегално купувал оружје за потребите на организацијата од ова село, по што бил сурово измачуван и осуден на 8 месеци затвор. Набргу бил ослободен со изјава на неговиот адвокат дека бил малолетен и заведен. Од 1901 до 1905 година Пане Поп Коцев го продолжува своето образование на Солунската машка гимназија, каде што членувал во револуционерниот кружок на гимназијата. Во летото 1905 година по борбата кај селото Ресава, бил уапсен заедно со уште десетмина ваташани. Во втората половина на 1905 година се вклучил во четата на војводата Пешо Самарџиев и учествувал во поголем број акции против турските воени и полициски сили во Тиквешијата. Во август 1905 година учествувал во борбата кај месноста *Трника*, близу селото Мрежичко во која му биле нанесени сериозни загуби на турскиот аскер. Во 1913 година учествувал во Тиквешкото востание и бил член на Главниот штаб на востанието. 

Ќерката на Пане Поп Коцев е сопруга на првоборецот Мито Хаџивасилев Јасмин, а негов син е новинарот Велко Поп Коцев. Семејството на Поп Коцеви е познато по тоа што ја чувале пушката на Мустафа Кемал Ататрук, која им ја предала фамилијата Ајзовски од селото Дабниште.

## Наводи

Категорија:Дејци на ТМОРО
Ристо Сталев

**Д-р Ристо Сталев** се среќава и како **Ристо Поп Стојанов Сталев** ( во   —  во  ) — македонски доктор.

## Животопис
Бил роден во свештеничко семејство. Завршил основно училиште во Ваташа, а нижа гимназија во Кавадарци. Во Велес завршил гимназија и како најдобар ученик на генерацијата се стекнал со право да користи кралска стипендија. Во 1930 година се запишал на Медицинскиот факултет во Белград, а го завршил во 1935 година. Со дипломата лекар станал дворски лекар на кралското семејство Караѓорѓевиќ и бил еден од најмладите а во исто време и најдобрите лекари на кралскиот двор. 

Пред почетокот на Втората светска војна отворил приватна лекарска ординација во Белград, а во меѓувреме специјализирал ренгенолоrија. Бил многу приврзан кон своето родно Ваташа и секоја година по дваесетина дена престојувал кај својот брат и сестра. Д-р Ристо Сталев починал во Белград во 1946 година на 36 годишна возраст.

## Наводи

Категорија:Медицински лица
Категорија:Македонски доктори
Лазо Угуров

**Лазо Угуров - Сугаре** ( во   — ) — македонски партизан, учесник во Народноослободителната војска на Македонија.

## Животопис
Завршил основно образование по што започнал да го изучува налбатскиот занает. Во редовите на напредното движење се вклучил во 1941 година и тоа во групата за агитација и пропаганда со задача да го разобличи бугарскиот фашистички окупатор во Црноречието. Во 1942 година, станал член на МК на КПЈ за Кавадарци, а истата година бил уапсен од бугарската полиција. Во август истата година бил повторно уапсен поради растурање на илегален материјал поради што бил осуден на шест месеци затвор. На 14 мај 1943 година во месноста „Вишешница” присуствувал на формирањето и положил заклетва при формирањето на одредот „Добри Даскалов”. Со одредот учествувал во голем број акции. Во 1944 година бил поставен за член на Обласниот комитет на Тиквешијата. Поради неговата револуционерна активност од страна на бугарските власти бил осуден во негово одсуство на смрт со бесење.

## Наводи

Категорија:Учесници во НОБ
Хаџи Коле Поп Антов

**Хаџи Коле Поп Антов** ( во   —  во ) — македонски трговец, еден од главните иницијатори за изградба на црквата „Успение на Пресвета Богородица”, во Ваташа.

## Животопис
Бил влијателен и почитуван човек со народна мудрост и блогороден дух. Се занимавал со кираџилак и трговија со вино и ракија со околните градови Прилеп, Битола, Скопје, Штип, Кичево и други места. Тој многу патувал, а со својот помал син Јордан бил и во Ерусалим од каде се вратил како аџија.

Кога ваташани во почетокот на 19 век решиле да изградат своја црква, тие по ферман за изградба на црквата од Цариград го испратиле Хаџи Коле. Со многу пари собрани од жителите на Ваташа и богатите трговци, Хаџи Коле успеал да добие ферман за изградба на црквата во Ваташа. Меѓутоа тогаш настанале и проблемите. Христијаните преку денот ја граделе, а муслиманите навечер ја рушеле. Потоа се постигнал договор црквата да не биде повисока од покривите на куќите на муслиманското население во Ваташа. Така во 1817 година со помош на 80 мајстори и доброволно ангажирање на жителите од Ваташа била изградена црквата „Успение на Пресвета Богородица”. Хаџи Коле бил најголемиот дарител и ктитор на оваа црква и неговиот стол се наоѓал на почесно место од десната страна до владичкиот. Прв свештеник во новоизградената црква во Ваташа бил Поп Камче, син на Хаџи Коле. Хаџи Коле умрел во Ваташа во 1830 година.

Денес во Кавадарци една улица е именувана со неговот име.

## Наводи
Пејачки глас

**Пејачки глас** — група гласови со слични гласовни опсези, способни да пеат со слична теситура и со слични гласовни преодни точки.

## Женски пејачки гласови
Според висинскиот опсег, се делат на:

* сопран
* мецосопран
* алт

## Машки пејачки гласови
Според висинскиот опсег, се делат на:

* контратенор
* тенор
* баритон
* бас-баритон
* бас

Машките пејачки гласови можат да пеат и на највисоките женски позиции (сопран) со помош на техника на пеење наречена фалсето.

Категорија:Пејачки гласови
Александар Ставре Дренова

**Александар Ставре Дренова** (11 април 187211 декември 1947), познат под акронимот **Асдрени**, — албански поет, преродбеник, преведувач, писател и автор на поемата која подоцна станала национална химна на Албанија. Тој се смета за еден од највлијателните албански писатели на 20 век.

## Биографија
Роден е на 11 април 1872 во православно семејство во селото Дреново во близина на Корча, во тој период во рамките на Османлиското Царство. Учел во грчкото училиште во неговото родно село, а само што го продолжил образованието во Корча починал неговиот татко, Ставри Тимиу.

Корчанскиот крај бил емигрантски, што дополнително се засилило после земјотресот во 1879. Александар емигрирал во Букурешт во 1885 каде што биле неговите постари браќа.

Во Романија, Асдрени се поврзал со други албански интелектуалци и писатели со кои започнал да ја јакне албанската дијаспора за борба за национално ослободување. Пред тоа, тој бил силно инспириран од Јероним де Рада и Наим Фрашери како и од Албанската преродба во која Албанците се осознаа како нација која го заслужува правото на самоуправување.

## Наводи

Категорија:Писатели на државни химни
Категорија:Албански писатели
Трајко Андреев

**Трајко Андреев**, роден како **Трајче Јованов Андреев** (Богомила, 7 мај 1925 — Велес, 8 ноември 1944) — македонски партизан, член на комунистичката партија на Југославија и после комунистичката партија на Македонија. Борец од осмата велешка ударна бригада којшто загинал во битката за ослободувањето на Велес. По негова чест ОУ „Трајко Андреев“ го носело неговото име пред 2006, кога школото паднало под склоп на ОУ „Блаже Конески“.

## Животопис
Трајко Андреев е роден во сиромашна земјоделска фамилија од Богомила. Во рани години имал интерес кон социјализмот и комунизмот, заради нејзиното ширење низ регионот од различни велешки членови од ВМРО (Обединета), како Панко Брашнаров и Алексо Мартулков.

Во септември 1944 година, на 18 години се приклучил со македонските партизани при формирањето на осмата македонска ударна бригада во Отоштино. Учествувал во различни битки, во октомври 1944 учествувал во судири со албански фашистички балисти во Каршијак, Скопско. Во октомври 7-ми учествувал во битката за ослободувањето на селата Грчец и Крушопек. После тоа се борел со балистите во Говрлево. 

Со поразот на балистите, осмата македонска ударна бригада ги следиле силите во Здуње, Гургурница и Седларево. Андреев храбро се борел и успешно ги победиле балистите, после победата почнале да водат борби за ослободувањето на Велес. Во 8 ноември, 1944 Андреев учествувал заедно со другите македонски партизани за ослободувањето на градот. Андреев трагично бил погоден од германски куршуми при борбите во главните улици на градот. Бил погребан во неговото родно село.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Богомила
Категорија:Починати во Велес
Категорија:Родени во 1925 година
Категорија:Починати во 1944 година
Категорија:Македонски партизани
Категорија:Дејци на КПМ
Категорија:Дејци на КПЈ
Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жртви во битката за ослободувањето на Велес
Витешки турнир

[мини|[Витешки двобој на турнир. Минијатура од збирката дела на Кристина Пизанска. 1414 г.]]
**Витешки турнир** — воен натпревар на витези во Средновековна Западна Европа. Целта на турнирот е да се покажат борбените квалитети на витезите што ја сочинувале главната воена сила во средновековието. Првично, турнирите настанале како начин да се научат уметностите на војната во мирно време, како и за искусните учесници да ја покажат својата обука и доблест. Потоа стануваат вид на забава во која формалностите добиваат сè поголемо значење и борбата станува помаловажна и поусловна. Турнирите постепено се претвориле во прекрасни театарски претстави и традиционално поттикнувале изразена почит кон жените, при што наградата на победникот се дава од раката на некоја дама.

## Историја
Не е точно утврдено кога започнале витешките турнири, но нивното прво историско спомнување е во една хроника од Опатијата на Сен Мартен (француски: *abbaye Saint-Martin de Ligugé*) во Тур, Франција. Записите што се однесуваат на 1066 г. ја опишуваат смртта на Жофроа де Прели (фр. *Geoffroi de Preully*), кој починал на турнир за кој самиот тој ги напишал правилата.

## Поврзано

* Витез
* Витешки двобој
* Среден век

## Наводи

## Надворешни врски

* World History Encyclopedia - Medieval Tournament
* The Tournament at St. Inglevert
* A Collection of Accounts of Formal Deeds of Arms of the Fourteenth Century__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Историја на спортот
Категорија:Средновековна култура
Категорија:Среден век
Григори Хаџи Јорданов

**Григори Хаџи Јорданов** (прва половина на 19 век во   —  ) — македонски свештеник, преведувач и автор на црковни книжевни дела и ракописи.

## Животопис
Бил поп или како што и самиот за себе велел свештеник во ваташката црква. Од крајот на 19 век или поточно во 1897 и 1898 година составил поголем број црковни ракописи. Неговите ракописи можат да се разгледуваат од два аспекта како дијалектолошки јазичен материјал и како книжевни дела, бидејќи покрај канонските текстови составил и свои лични творби за разни богослужбени потреби, како и коментари кон црковно канонските текстови. Тој и кога препишувал одбирал што ќе препише од богатата црковна литература и го прилагодувал за своите верници, преведувајќи го на разбирлив јазик.

Меѓу другите материјали зачувани се:

* *Литургиски зборник 35 листа,* 
* *Службеник 69 листа,* 
* *Требник 244 листа.* 
* *Богословски зборник со толкувања на светото писмо 11 листа.* 
* *Празничен пентикостар 68 листа.*
* *Литургиски зборник 126 листа и други.*

Неговите дела кои содржат десет одделни ракописи или 2000 страници претставуваат една мала црковна библиотека, од кои може да се види кои текстови го интересираат обичниот македонски човек и која била негова главна литературна преокупација при крајот на минатиот век. Овие ракописи денес се наоѓаат во трезорот на НУБ Св. „Климент Охридски”, а еден негов ракопис од *Богословскиот зборник* се чува во Филозофскиот факултет, при универзитетот  „Св. Кирил и Методиј” во Скопје. Овој ракопис бил познат уште од порано, но дури сега со споредувањето со новооткриените ракописи е утврдено дека е напишан од Григори Хаџи Јорданов.

Една улица во Кавадарци е именувана со неговото име.

## Наводи

Категорија:Македонско национално движење
Категорија:Македонски духовни лица
Категорија:Македонски свештеници
Харли Квин (ТВ-серија)

***Харли Квин*** () — американска анимирана суперхеројска веб-серија за возрасни во жанрот црна комедија за истоимениот лик на DC Comics, создадена од Пол Дини и Брус Тим. Џастин Халперн, Патрик Шумакер и Дин Лори служат како писатели и извршни продуценти. Серијата ги следи несреќите на Харли Квин по нејзиното раскинување со Џокерот. Анимираната серија била премиерно прикажана на 29 ноември 2019 г. на преносната услуга DC Universe, по што добила потврдни одзиви од критичарите за анимацијата, хуморот, темниот тон, гласовната игра и толкувањето на главниот лик. Серијата била прикажана и во Македонија, на HBO Max, со македонски превод.

Втората сезона од серијата била објавена на 3 април 2020 г. На 18 септември 2020 г., серијата била официјално обновена за трета сезона, чија премиера била на 28 јули 2022 г. на HBO Max. Во август 2022 г., било објавено работењето на четвртата сезона, и премиерно била прикажана на 27 јули 2023 г.

## Наводи

## Надворешни врски

* DC page: HQ2019, HQTASTEBKT2021 , HQTASTRSONGS2022 , HQTASLOB2022 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Американски телевизиски серии
Категорија:Серии
Смртна казна во Камбоџа

мини|150x150пкс| Локација на Камбоџа на мапата
**[[Смртна казна|Смртната казна]] во [[Камбоџа]]** е забранета со Уставот на земјата. Камбоџа ја укинала смртната казна во 1989 година. 

Камбоџа е една од двете земји членки на АСЕАН (другата членка е Филипините) што ја укинале смртната казна.

## Законодавство
Уставот на Кралството Камбоџа (1993) во чл. 32 гласи:

: „Сите луѓе имаат право на живот, слобода и лична сигурност. Нема да има смртна казна“.

## Политика
Во 1995 година, првиот премиер принцот Нородом Ранарид упатил повици за смртна казна повикувајќи убијците и трговците со дрога да бидат убиени од страна на државата.

Во 2019 година, премиерот Хун Сен изразил дека размислува на воведување на смртна казна за луѓето кои силуваат деца, но дека тоа би се случило само по национален референдум. Неколку дена по таа објава, Хун Сен го сменил својот став.

## Поврзано

* Смртна казна по земја
* Полиња за убивање

## Наводи

Категорија:Смртна казна по земја
Категорија:Кршење на човековите права во Камбоџа