open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Бабрујски замок

мини|Опсадата на Бобрујскиот замок во 1649 година
**Бабрујски замок** — комплекс од дрвени одбранбени и административни згради на средновековниот Бабрујск

## Приказна
Постоел во средниот век (XIV-XVIII век), сместен на десниот брег на реката Березина. Според пописите од 1638 и 1684 година, зафаќал површина од 13,5 мртовечници (9,6 хектари), бил опкружен со земјен бедем, дабов ѕид со три одбранбени кули и три двојки, опкружен со ров широк до 15 метри., влезот во замокот бил преку мост лулашка. На територијата на замокот имало двокатна станбена зграда и помошни згради во подрумот.

Постојано бил подложен на опсади и уништувања, вклучително и од Кримските Татари во 1502-1503 година, од војската на Хетман Јануш Раѓивил во 1649 година, постепено губејќи ги своите утврдувања. Во 1665 година, замокот изгорел за време на опсадата на атаманот Золотаренко од страна на Козаците. Како резултат на реконструкцијата во 1692 година, замокот целосно ги изгубил одбранбените функции.

## Литература
* Туристская энциклопедия Беларуси. Мн. Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 648с.

Категорија:Замоци во Белорусија
Замок Витовта (Гродно)

мини|Замокот  во Гродно Витовта и црквата Каложа
**Замокот Витовта** - готски замок со ѕидови од камени тули и пет кули, подигнат во Гродно од Витовта во 1398 година -? наместо стариот изгорен замок.

## Историја
Во 1445 година, големиот војвода од Литванија Казимир Јагиелончик примил тука полски амбасадори, кои му ја понудиле полската круна, а во 1492 година тој умрел во замокот. Тој бил повторно изграден во Стариот замок, резиденцијата на Стефан Батори, во 1570 -тите - доцните 1580- ти.
Категорија:Замоци во Белорусија
Замoци Кобрин

мини|Кобрин, мост Мучавецки
**Кобринските замоци** се комплекс од дрвени одбранбени и административни структури кои постоеле во градот Кобрин во 16-18 век. Веројатно, првиот замок Кобрин ( детинети ) бил основан во 11 век од наследниците на киевскиот принц Изјаслав на островот на сливот на реките Кобринка и Мухавец . Земјените насипи што останале од замоците биле урнати во 1880-тите за време на поставувањето на автопатот Москва - Варшава.

## Карактеристично
Изгледот на замоците и нивната опрема може да се замисли врз основа на материјали од пописот од 16 век. Утврдувањата се состоеле од Долниот („рид“) и Горниот (Високи) замоци. Влезот во Долниот замок го блокирала Кобринка. Преку реката бил изграден мост, чиј последен распон се кревал. Од двете страни мостот завршувал со кули - порти. Долниот замок бил заштитен со 5 кули, городни и паркани  . Во една од кулите имало воденица.

Горниот замок бил одделен од долниот со ров. Мостот над ровот се потпирал на кулата-портата на Горниот замок. Се кревал и последниот распон на мостот. Горниот замок имал и 5 кули (со порти), городни и паркани. Тие сместувале платформи со стрели  покриен бил со ќерамиди. Сите кули биле покриени со ќерамиди.

Според инвентарот од 1597 година, облеката на замокот се состоела од 2 топови и 5 серпентини. Од огненото оружје имало 16 пушки, 17 пиштоли и 2 знаци.

## Наводи

## Литература
*  (белор.) Кобрынскія замкі // Вялікае Княства Літоўскае. Энцыклапедыя у 3 т. — Мн.: БелЭн, 2005. — Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — С. 118. — 788 с. — .
* *Якімовіч Ю. А*. Драўлянае дойлідства беларускага Палесся. — Мн., 1978. 

Категорија:Замоци во Белорусија
Челопеч

**Челопеч** () — село во Западна Бугарија, административен центар на општината Челопеч во Софиската Област. Има население од околу 1.750 жители (2022).

## Географија
Селото се наоѓа во планинско подрачје, 75 километри источно од главниот град Софија. Низ селото минуваат Подбалканскиот пат и пругата Софија—Бургас.

## Историја
Во земјиштето на Челопеч, во локалитетите „Гинова могила“ и „Градиште“, биле пронајдени остатоци од населби и градежи кои датираат од античко време. Името на населбата за прв пат се појавува во зачуваните турски документи од 1430 година. Се претпоставува дека постоела за време на Второто Бугарско Царство или е создадена непосредно пред падот на Бугарија под османлиска власт.

## Eкономија
Челопеч е едно од најголемите и најбогатите наоѓалишта на бакар-злато-пирит во Европа. Рударството е главна индустрија, што е една од причините за добрата економска состојба на општината.

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјална веб-страница на општина Челопеч 

Категорија:Села во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Варна
Љупчански замок

мини|250п|Замокот по најновата реконструкција.
**Љупчански замок** () — резиденцијален замок на семејството Раѓивиловци на левиот брег на реката Неман кај Љубча во близина на Наварадак, Белорусија.

Замокот го започнал својот живот во 1581 година како утврдена резиденција на Јан Кишка, моќен калвинистички магнат. Имало дрвени ѕидови, една камена кула и бил опкружен со ровови од три страни, а четвртата страна бил заштитен од реката.

Замокот подоцна преминал во сопственост на Јануш Раѓивил, Големиот хетман на Литванија, кој го проширил замокот додавајќи три камени кули. Во 1655 година бил заземен и уништен од бунтовните Козаци под водство на Иван Золотаренко.

Само барбиканот и уште една кула останале да стојат по упадот на Козаците. Напуштениот имот неколку пати ги менувал сопствениците, останувајќи незакупен до средината на XIX век, кога на теренот била изградена палата на готската преродба.

Имотот на Љубчанскиот замок претрпел голема штета за време на двете светски војни. Палатата била сведена на школка во 1914 година и била преуредена во училишна зграда од страна на Советите во 1947 година. На почетокот на XIX век, некои од ѕидовите на замокот биле повторно изградени од тим волонтери.

## Надворешни врски

* Замокот Lyubchа на globustut.by
* Историја и реставрацијата на Љупчанскиот замок

Категорија:Замоци во Белорусија
Категорија:Раѓивиловци
Замок Керолин

мини|Пинск, Каролин (Н. Орда, 1875)
**Замокот Керолин** *(  )* се наоѓал на периферијата на Пинск Каролина. Основана од големиот маршал на Големото Војводство Литванија, принцот Јан Карол Долски, кој во 1690 година добил земја во близина на Пинск од Сејмас. Таму го изградил предградието Каролин, замок кој имал и воени и репрезентативни функции, а спроти него била црквата Св. Чарлс Боромеан.

Замокот бил изграден во нео-италијанскиот фортификациски систем, со правоаголен план, со димензии 76 м на 38 м на 46 м на 76 м. Двата јужни бастиони гледале на реката Припјат и биле мали по големина. Пред замокот имало ров широк до 9 м со подвижен мост. На детето стоела палатата како сопственик на замокот.

По смртта на Јан Долски, замокот го наследиле принцовите Вишневецки. Замокот бил уништен во 1706 година од трупите на шведскиот крал Чарлс XII. Урнатините на замокот опстанале до почетокот на 20 век. До денес преживеал само подземен премин преку кој се оди до бастионите.

## Цртежи на Наполеон Орда
мини

## Литература

*  (белор.) Ткачоў М. А. Вялікае Княства Літоўскае. Энцыклапедыя у 3 т. — Мн.: БелЭн, 2005. — Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — С. 47. — 788 с. — .
Категорија:Замоци во Белорусија
Замок Гердауен

мини|Ова е фотографија од руско културно наследство
**Замокот Гердауен** е замок на Тевтонските витези, изграден во 1315 година и се наоѓа во модерното село Железнодорожни.

## Историја
Замокот бил основан од командантот Јоханес фон Винунген. Изградбата ја водел Königsberg Komtur Heinrich von Isenber .

Замокот бил осветен на денот на светите Петар и Павле во 1325 година.

Во 1347 година, војската на Олгерд се приближила до портите на тврдината, но не се осмелила да ја нападне.

Од 1678 година никој не живеел во замокот. Во 19 век му била продадена на баронот фон Ромберг, чиј син ги срушил старите згради и изградил имот, кој наследил само визби од замокот. Откако замокот бил продаден на Алфред фон Јансен, кој живеел во него до 1945 година.

За време на Втората светска војна имотот бил малку оштетен, но до почетокот на 21 век биле зачувани портата, урнатините на западното крило и обновениот бунар со шталата.

Од 1947 година, во шталата била сместена ветеринарна амбуланта. Подрумите на замокот, откриени под зградата, не биле користени на никаков начин.

Кон крајот на седумдесеттите години на дваесеттиот век, филмот „Долги милји војна“ на филмското студио им. НО. П. Довженко.

Во 1990 година, урнатините на замокот биле изнајмени од семејство на претприемачи кои планирале да го обноват во хотел со ресторан. Меѓутоа, поради финансиската криза во 1991 година, работата запрела .

Во 1999 година, аголот на подрумот се урнал. Во 2000 година се урнал дел од ѕидот на ветеринарната болница.
Податотека:Гердауэн1.jpg|Гердауен
Податотека:Гердауэн2.jpg|Гердауен
Податотека:Изображение 901.jpg|Гердауен
Податотека:Изображение 900.jpg|Гердауен
Со уредба на Владата на Калининградската област од 23 март 2007 година, замокот добил статус на објект на културно наследство од регионално значење.

## Поврзано

* Замоци на Калининградската област
* Железничка

## Наводи

## Надворешни врски

* Прусија 39
* Видео преглед
Категорија:Замоци во Русија
Дисненски замок

врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5a/Дзісенскі замак на плане 18 ст..jpg/220px-Дзісенскі замак на плане 18 ст..jpg|мини|Дисненскиот замок на план од 18 век.
**Дисненски замок** е замок кој постоел во XIV-XVIII век. Се наоѓал на островот Замок во близина на водите на Дисна и Западнаја Двина во областа Миори во регионот Витебск.

## Историја
Во хрониките на Ливонскиот ред се споменува околу 1374/1377 година. Во XIV-почетокот на XV век, служел како истурена станица на Полоцк на Западна Двина. По Битката кај Грунвалд, тој ја изгубил својата стратешка важност. За време на Ливонската војна од 1558-1583 година паднал во лоша состојба. 25 јули 1654 година бил окупиран од руските трупи. Замокот бил брзо обновен. Во 1655 година имало 14 кули и околу 40 воени орудија. На 10 април 1660 година, тој бил окупиран од трупите на Големото Војводство Литванија. Уништен е на почетокот на 18 век за време на Големата северна војна.

## Литература

* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 6: Дадаізм — Застава (белор.) / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1998. — 576 с. — 10 000 экз. — .

Категорија:Замоци во Белорусија
Категорија:Престаноци во 18 век
Воронеч замок

врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/96/Замчища - panoramio.jpg/220px-Замчища - panoramio.jpg|мини| Замчише
**Замокот Воронеч** е одбранбена градба во селото Воронеч. Вороничи од Големото Војводство Литванија (денес село во областа Полоцк во регионот Витебск ), изградено по наредба на Сигизмунд Август.

Играл значајна улога за време на Ливонската војна. Во 1581 година бил заземен од трупите на Стефан Батори.

Од замокот е зачувана населба, која сè уште го носи името „замок“ и е поделена на три дела: источен, западен и јужен, одделени еден од еден со ров.

## Литература

* Брежго Б. Замоци на Вицебшчини. - Vilnya: Drukarnya Y. Levina, 1933. - 38 стр.: ил.

## Надворешни врски

* Замокот во . П. Вороничи на Radzima.org

Категорија:Замоци во Белорусија
Замок Грос Вонсдорф

мини|урнатините на замокот Грос Вонсдорф
**Грос Вонсдорф** — замок од XIII век, сместен во истоимената населба (сега - село Курортноје, Калининградска Област ). Била демонтирана и не е обновена по пожарот во 1830 година. Зачувани се урнатините на кулата на портата изградена во 1356 година.

## Историја
Дрвениот и земјен замок Грос Вонсдорф бил изграден од Тевтонскиот ред во 13 век на местото на освоената античка пруска тврдина Капостет.

Во 1319 година замокот бил уништен од литванските трупи. Една година подоцна, замокот бил обновен во првобитната форма, но повторно бил заробен и запален од Литвинците во 1347 година, по што било одлучено дека камените утврдувања треба да се обноват. Во 1348 година, Грос Вонсдорф станал центар на камерамтот, подреден на Комтур од Инстербург. Изградбата на камениот замок започнала во 1356 година и била завршена околу 1372 година. Во 1391 година Грос Вонсдорф бил повторно изграден.

Во 1450 година замокот го посетил големиот мајстор на Тевтонскиот ред Лудвиг фон Ерлихсхаузен.

Набргу по завршувањето на Тринаесетгодишната војна, во 1468 година, поради недостаток на средства, наредбата му го предаде замокот на Ханс фон Вејр. Во 1525 година, војводата Албрехт ја објавил секуларизацијата на Тевтонскиот ред и го префрлил замокот на Еделман Хајно фон Добериц. Во 1552 година замокот преминал на Андреас фон Фланс. Во 1590 година била извршена голема реконструкција .

Од 1688 или 1702 година замокот е дел од имотот на семејството фон Шретер. Фридрих Леополд фон Шретер, идниот министер на пруските покраини и член на Државниот совет, тука го поминал своето детство. Замокот многу сакал да го посетува Имануел Кант, кој бил семеен пријател .

Во 1790 година, во замокот се случил голем пожар, по што архитектот Фридрих Гили го обновил замокот и повторно ја изградил кулата на портата. Во 1830 година се случил посериозен пожар, по што замокот не бил обновен и бил демонтиран за градежни материјали. Од сите згради преживеала само кулата на портата.

## Моментална состојба
Со уредба на Владата на Калининградската Област од 23 март 2007 година бр. 132, урнатините добиле статус на објект од културно наследство од регионално значење.

## Надворешни врски

* Историјата на селото Курортное  ) 
* Историја на замокот

## Наводи

Категорија:Замоци во Русија
Замок Фридленд

мини|Остатоци од градски утврдувања
**Фридленд** е средновековен замок сместен на територијата на современиот град Правдинск, Калининградската Област.

## Историја
Датумот на основање на замокот Фридленд на реката Але се смета за 1312 година. Во 1347 година Фридленд бил заземен и уништен од Литванците.

По враќањето на Фридленд под контрола на Тевтонскиот ред, околу градот бил подигнат ѕид на тврдина, рововите биле проширени и продлабочени, биле изградени две моќни кули на југозапад и северозапад и две мали кули на југ. На западната и источната страна на Фридланд биле подигнати градски порти, кои вршеле и одбранбена функција. Источната порта, наречена Алетор, била урната во 1793 година. Западната порта, наречена Домнаутор во 1895 година, била купена за отпад. На почетокот на 16 век, на северната страна на Фридленд, била подигната двојна Мелничка порта со две кули со различна висина и ширина, урната во 1862 година.

До крајот на 1720-тите, утврдувањата на Фридланд престанале да ја исполнуваат својата намена: рововите беа делумно пополнети, станбените згради биле прикачени на градските ѕидини.

Остатоците од ѕидините на тврдината и западниот ров преживеале до почетокот на 21 век.

Категорија:Замоци во Русија
Фести Ебоселе

**Фести Ебоселе** (роден на  година, во Енискорти) — ирски фудбалер, играч од одбраната на  и на ирската репрезентација под 21 година.

## Биографија
Роден е во Енискорти, грофовијата Вексфорд, од семејство со нигериско потекло.

## Технички каратеристики
Неговата примарна позиција е десен бек, но тој може да игра и како десно крило во средниот ред или како лев бек. Опремен со добра техника и одличен дриблинг, умешен е во офанзивната фаза, благодарение пред се на неговата издржливост и атлетицизам.

## Клупска кариера
### Дарби Каунти
Израснал во младинските сектори на Мојн Ренџерс и Бреј Вондерерс, тој бил купен во 2018 година од англискиот клуб , кој првично го додал во својот младински тим. Своето деби за првиот тим го имал на 9 јануари 2021 година, во поразот со 2-0 на гостувањето кај нисколигашот Чорли во рамките на третата рунда од ФА Купот, натпревар во кој тој и уште тринаесет момчиња од младинскиот сектор дебитирале поради избувнување на заразени со Ковид-19 што го принудило првиот тим на Дарби да оди во изолација. Својот прв првенствен натпревар го одиграл на 10 април 2021 година, влегувајќи како замена во поразот со 1–0 од Норич Сити во Чемпионшип. На 6 ноември истата година, Ебоселе го постигнал првиот сениорски гол во ремито 1–1 против Милвол.

Во март 2022 година, по финансиските проблеми на тимот, тој објавил дека не сака да го продолжи договорот. Вкупно за *овните* настапил во 41 натпревар и постигнал 2 гола.

### Удинезе
На 21 март 2022 година, тој објавил дека се согласил на договор со италијанскиот клуб  во времетраење од 5 години. Откако во текот на летото му се приклучил на клубот, Ебоселе го направил своето деби како за Удинезе така и во италијанската Серија А, на 13 август 2022 во поразот со 4-2 на гостувањето кај . Со тоа, тој станал првиот ирски играч кој настапил на еден натпревар од Серија А по пауза од 22 години и Роби Кин.

## Репрезентативна кариера
Тој ја претставувал Ирска во селекциите под 16, 17 и 21 година. На 25 мај 2022 година, тој бил повикан за прв пат во сениорската репрезентација, за натпреварите од Лигата на нации против ,  и .

## Статистика на кариерата
### Клупска статистика
*Статистиката е ажурирана на 13 август 2022.*

## Наводи

## Надворешни врски

*Фести Ебоселе на soccerway
*Фести Ебоселе на transfermarkt
*Фести Ебоселе на espn
*Фести Ебоселе на tuttocalciatori
*Фести Ебоселе на whoscored

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Ирски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Дарби Каунти
Категорија:Фудбалери на ФК Удинезе
Категорија:Фудбалери во Серија А
Аеродром Никшиќ

**Аеродром Никшиќ** (црногорски: Аеродром Никшић), или **Аеродром Капино Поле** (црногорски: Аеродром Капино Поље)  ― спортски аеродром сместен во близина на Никшиќ, Црна Гора.

## Историја
Аеродромот бил изграден како мала писта со една тревна писта за време на Кралството Југославија. На 14 април 1941 година, кралот Петар II Караѓорѓевиќ го искористил аеродромот за да ја напушти земјата, избегнувајќи ја инвазијата на силите на Оската. Во септември 1948 година, тој бил користен како станица за пренос на првите 6 спитфаери од Чехословачка во Израел, со што одиграл мала улога во Арапско-израелската војна во 1948 година. Во времето на СФРЈ, аеродромот бил значаен центар за обука за падобранство.

По распадот на Југославија, аеродромот бил во употреба, служејќи претежно како авионска патека за едрилици за ентузијастите во месниот авијациски клуб. Аеродромот бил избран да биде домаќин на Светското првенство во падобранство на Меѓународната воздухопловна федерација во 2010 година, и неговата писта била асфалтирана, со должина зголемена на 1.450 метри. Со оваа најнова надградба, се очекува аеродромот да добие статус на меѓународен аеродром, за да може да ги задоволи потребите на општата авијација.

## Аеродром за патници
Во моментов на аеродромот кај Никшиќ нема патнички терминал и редовен воздушен сообраќај. Ова е втора по големина општина во Црна Гора, може да има работен патнички аеродром. Во тек е изградбата на аеродромот Капино Поле во Никшиќ. Месните власти очекуваат наскоро да ја завршат изградбата на контролната кула и управната зграда. Се надеваат дека во блиска иднина ќе најдат соодветен партнер и ќе го опремат аеродромот за сообраќај.

## Наводи

Категорија:Аеродроми во Црна Гора
Категорија:Координати на Википодатоците
Аеродром Изгрев

**Аеродром Изгрев**, познат и како **Аеродром Калиманци** , ― аеродром за јавна употреба сместен 1.85 км југо-југоисточно од селото Изгрев, Варна, Бугарија.

## Поврзано

* Список на аеродроми во Бугарија

## Наводи

## Надворешни врски

* Аеродромски записи за аеродромот Изгрев/Калиманци  на Landings.com

Категорија:Варна (област)
Категорија:Аеродроми во Бугарија
Категорија:Координати на Википодатоците
Аеродром Бела Црква

**Аеродром Бела Црква** ― аеродром сместен во близина на гратчето Бела Црква во Србија, 4 километри западно од градската железничка станица, во селото Црвена Црква.

Градби кои ги содржи аеродромот се пристанишни и обучувачки летови на авиони и едрилици, скокови со падобран. Според НОТАМ, овој аеродром не ги исполнува критериумите за аеродром од мај 2008 година.

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Аеродроми во Србија
Аеродром Ѓаковица

врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/56/Memorial of first flight to land at Gjakova Airfield on 23 September 1999, an Italian Airforce G 222.JPG/220px-Memorial of first flight to land at Gjakova Airfield on 23 September 1999, an Italian Airforce G 222.JPG|мини| Спомен на првиот лет што слетал на Аеродромот Ѓаковица на 23 септември 1999 година, Г 222 на италијанската авијација.
**Аеродром Ѓаковица АМИКО** (, ) ― аеродром во селото Лугбунар, во близина на Ѓаковица во западно Косово. Се очекува аеродромот да стане јавен во следните години,  да се користи од нискобуџетни комерцијални авиокомпании и карго летови.

## Историја
Аеродромот бил изграден од страна на Косовските сили (КФОР) по Косовската војна во 1999 година, веднаш до постојниот аеродром што бил користен за земјоделски цели, и бил користен главно за воени и хуманитарни летови. На 18 декември 2013 година, аеродромот бил предаден на Владата на Косово од италијанските воздухопловни сили. Под операциите на италијанските воздухопловни сили, Аеродромот Ѓаковица управувал со повеќе од 27.000 авиони, 220.000 патници и превоз на повеќе од 40.000 тони товар.

Месната и националната власт планираат да го понудат Аеродромот Ѓаковица за работа во рамките на јавно-приватно партнерство со цел тој да се претвори во цивилен и комерцијален аеродром.

Од декември 2015 година, аеродромот е пријавен како затворен од косовските власти.

## Поврзано

* Аленија Ц-27Ј Спартан
* Радоњиќко Езеро
* Аеродром Батлава-Долна Пендуха во Думош

## Забелешки

## Наводи

## Надворешни врски

* Воздушна фотографија од аеродромот во Ѓаковица 

Категорија:Ѓаковица
Категорија:Аеродроми во Косово
Категорија:Координати на Википодатоците
Аеродром Бадахос

**Аеродром Бадахос** (   )  ― аеродром кој се наоѓа на 13 км источно од Бадахос, град во Екстремадура, Шпанија и 45 км западно од Мерида, главниот град на истата автономна заедница. Аеродромот е поврзан со двата града со автопатот А-5. Аеродромот ја дели својата писта и контролната кула со воздухопловната база Талавера ла Реал (), воздухопловна база на шпанските воздушни и вселенски сили, именувана по блиската општина Талавера ла Реал.

## Авиокомпании и одредишта

## Статистика

## Наводи

## Надворешни врски

* Службена мрежна страница
*   
* 

Категорија:Аеродроми изградени во 1951 година
Категорија:Згради и градби во Бадахос
Категорија:Аеродроми во Екстремадура
Категорија:Координати на Википодатоците
Плиска

**Плиска** () — град во Североисточна Бугарија, припаѓа на општината Каспичан во Шуменската Област. Има население од околу 914 жители (2022). Плиска била првата престолнина на Дунавска Бугарија од 681 до 893 година.

## Географија
Градот се наоѓа на 6,2 километри северозападно од градот Нови Пазар и 7,2 километри северно од градот Каспичан, со станица на железничката линија Варна-Русе.

## Историја
Плиска бил главен град на Бугарија од 681 до 893 година. Бугарските хроники кажуваат дека основачот на градот бил Кан Аспарух и ако за ова нема археолошко докази. Градот зафаќал територија од 23 км² и бил опкружен со ров и земјен бедем, а центарот бил опкружен со одбранбен ѕид. Во градот имало палати и камена базилика. Зачувани се остатоци од глинената водоводна цевка. Овде се зачувани некои од најзначајните споменици на Плисковско-Преславската култура.

Во 811 година, Плиска била ограбена од византиската војска, но наскоро напаѓачите биле одбиени од Кан Крум во текот на битката. Во 886 година Борис I ја основал Плисковската книжевна школа, на чие чело бил Наум Охридски. Ова училиште било најважниот литературен и културен центар на Првото Бугарско Царство. Подоцна царот Симеон I го преселил главниот град од Плиска во Преслав, утврден град во близина на поранешната престолнина.

Во текот на 10 век, важноста на Плиска опаѓала, додека моќта и ресурсите биле концентрирани во Велики Преслав. За време на нападите на Киевска Русија и Византиската империја помеѓу 969 и 979 година, градот бил уништен, но не бил повторно изграден.

За време на османлиското владеење, на околу 3 километри јужно од старата престолнина се појавила нова населба, која се нарекувалa **Абоба**. Во 1925 година била преименувана во **Плисков**, а во 1947 година го добила името **Плиска**.

## Културни обележја
*Национален историско-археолошки резерват "Плиска"
*Голема базилика во Плиска
*Комплекс „Стара Плиска“

## Наводи

## Надворешни врски
*Двор на кирилицата од Комплексот „Стара Плиска“

Категорија:Населени места во областа Шумен
Категорија:Градови во Бугарија
Дедо и внук

**Дедо и внук** — македонски филм од 2019 година во режија на Илија Пиперкоски.

## Улоги

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Македонски филмови од 2010-тите
Категорија:Појавено во 2019 година во Македонија
Стела (филм)

**„''Стела''“** — македонски филм од 2020 година, во режија на Стојан Вујичиќ.

## Улоги

## Надворешни врски
* 

Категорија:Македонски филмови од 2020-тите
Категорија:Филмови од 2020 година
Категорија:Филмови со Виолета Шапковска
Категорија:Појавено во 2020 година во Македонија
Аеродром Соловки

**Аеродром Соловки** ( ) — аеродромот на Соловецките Острови во близина на селото Соловецки. Аеродромот е изграден пред војната. За време на Втората светска војна се користеа воздухопловните сили.

Граѓанскиот аеродром „Соловки“ се наоѓа на островот Голем Соловецки, прифаќа авиони од трета и четврта класа (авиони до 23&nbsp;т, на пример, Ан-2, Ан-3Т, Ан-24, Ан-26, Ан-28, Ан-38, Л-410, М-101Т), хеликоптери од сите видови. Можно е сервисирање на авиони Јак-40. Пистата е покриена со метални плочи, а нејзината должина по реконструкцијата завршена во 2004 година е 1.500 метри.

Редовните летови до Соловецките Острови се вршат од Архангелск (од аеродромот Васково&nbsp;— во авионот Л-410, а од аеродромот „Талаги“&nbsp;— во авионот Ан-24), од Москва (од аеродромот Шереметјево-1 со трансфер до друг авион во Архангелск) и од Петрозаводск.

Силните ветрови, слабата облачност, слабата видливост и некои други временски услови можат да ги отсечат островите по воздушен пат на неодредено време.

## Галерија

Аэродромы и терминалы-терминал, Соловки RP59424.jpg|Капелата на Јован Крстител до зградата на аеродромот
Solovki Airport 03.JPG|Аеродромска зграда, 2013 година
Bolshoy Solovetsky Island 05.JPG|Оградена територија на аеродромот
Solovki Airport 01.JPG|Задната страна на аеродромот
Solovki Airport 02.JPG|Поглед од задниот дел на аеродромот: терминалот, капелата на Јован Крстител и манастирот Соловецки
Solovki Airport field.jpg|Писта
Solovetsky village 51.JPG|Патоказ до аеродромот во селото Соловецки


## Врска

* Как добраться до Соловков самостоятельно 

Категорија:Аеродроми во Европа
Категорија:Сообраќајот во Русија
Аеродром Стјуарт

**Аеродром Стјуарт**  ― регистриран аеродром кој се наоѓа во непосредна близина на Стјуарт, Британска Колумбија, Канада. Својот воздушен простор го дели со блискиот воден аеродром Стјуарт и хидроавионската база Хајдер. Додека водените писти на неговите соседни хидроавионски бази во Портландскиот Канал постојат на границата меѓу Канада и Соединетите Држави, пистата на аеродромот постои целосно во рамките на Канада.

## Поврзано

* Воден аеродром Стјуарт

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Двонационални аеродроми
Категорија:Регионален Округ Китимат-Стикине
Категорија:Регистрирани аеродроми во Британска Колумбија
Категорија:Координати на Википодатоците
Меѓународен аеродром Ерера

**Меѓународен аеродром Ерера**  ― поранешен аеродром сместен во Санто Доминго, Доминиканска Република. Ерера порано бил средиште на повеќето доминикански авиодруштва пред да биде затворен во 2006 година и да биде заменет со Меѓународниот аеродром Ла Изабела, исто така во Санто Доминго. Аеродромот имал домашни летови и врски со Порторико, Куба и други карипски острови.

## Историја
Аеродромот започнал со комерцијална работа во 1973 година. Аеродромот бил формално затворен на 23 февруари 2006 година, кога бил предаден на војската, која ја блокирал пистата со возила.

Имало планови да се пренамени местото на поранешниот аеродром во парк.

Летовите биле преместени или до Ла Изабела или до Меѓународниот аеродром Лас Америкас.

## Надворешни врски

* Следење на летови во живо на Herrera Intl во Flight Aware 
* Американски орел во HEX од Сан Хуан

## Наводи

Категорија:Престаноци во 2006 година во Доминиканска Република
Категорија:Престаноци на аеродроми во 2006 година
Категорија:Појавено во 1973 година во Доминиканска Република
Категорија:Појавени аеродроми во 1973 година
Категорија:Вонфункционални аеродроми
Категорија:Аеродроми во Доминиканска Република
Аеродром Холешов

**Аеродромот Холешов** ― поранешен аеродром кој го опслужувал гратчето Холешов. Аеродромот бил отворен во 1946 година и затворен во 2009 година.

## Наводи

Категорија:Вонфункционални аеродроми
Категорија:Престаноци на аеродроми во 2009 година
Категорија:Аеродроми во Чешка
Категорија:Појавени аеродроми во 1946 година
Категорија:Координати на Википодатоците
Учан-су (река)

мини|'''Учан-су''' (река, се влева во Црното Море)
**Учан-су**  е река што тече во јужниот брег на Крим. Името се преведува од кримскиот татарски јазик за *„брза вода“* .

Реката се влева во Црното Море во центарот на градот Јалта. Започнува во подножјето на Аи-Петри, тече низводно по клисурата и потоа на растојание од 2 километри од изворот го формира водопадот Учан-су, кој се наоѓа на надморска височина од 390 метри и се состои од неколку нивоа (висината на водопадот е 98 метри).

Речната вода се користи интензивно за водоснабдување и наводнување.

## Поврзано

* Водопади на Украина

  
Категорија:Реки во Крим
Ајан Узењ

мини|Ајан Узењ
**Ајан Узењ** — мала планинска река на јужниот брег на Крим, во регионот Алушта во Република Крим . Изворот на реката е *Горниот* извор, кој се наоѓа на јужната падина на Бабуган-јајла, на надморска височина од 1100 м. Должината на Ајан Узењ е 7,8 км, сливот е 20,8 км² . Долината во горниот тек е тесна, на места има клисура со стрмни падини, составена од шкрилци и песочници. Ширината на каналот, како што се приближува до устата, се зголемува и на висина од 185 метри надморска височина изнесува околу 6 фатоми (13 метри), на висина од 87 фатоми - веќе 9 (19 м), а на околу 49,5 фатоми (105 м) достигнуваат 32 метри, а каналот е веќе покриен со камчиња . Во Ајан Узењ, според референтната книга „Површински водни тела на Крим“, има 7 неименувани притоки, долги помалку од 5 километри . Во други извори се среќаваат имињата на некои: на картите - левата *Аи-* Иори и *Шарханлик-Узењ* , Н. AT. Рухлова , исто така лево - Орта-Мајли, Муртаза-Мајли и Шарка .

Се влева во Црното Море, устието се наоѓа во центарот на селото Партенит, низ кое реката тече во бетонски канал. Реката се напојува со карст, од изворите на јужната падина на Главниот венец на Кримските Планини, што ги објаснува малите годишни флуктуации на нивото, на специјализирани локации постои список на „номинални“ извори, почнувајќи од устата: Кузмич, Надежда, Звезда, Малиш, Москва, Ирен, Нептун и Иртиш. Во исто време, реката е опасна за калливи текови: последните случаи се забележани во 1968 и 1983 година.

## Топонимија
Покрај главната, постојат варијанти на хидронимот: Аи-Јан-Дере, Ајан, Ајан-Дере, само Узењ и Партенит-Узењ. Во *„Списокот на населени места на провинцијата Таурид според податоците од 1864 година“* реката во Партенит го носи името Бијук-Узењ, а во Дегерменкое, каде што се спојуваат сите притоки, се наведени реките Хаба, Узењ, Венети и Дегерменклери-Узењ. Постојат две верзии за потеклото на модерното име: во име на свети Јован Готски, родум од Партенит (Аи-Јан е турскиот изговор на името Св. Јован) и како превод од кримската татарска фраза *јасен поток*.

Од античко време, на реката работеле воденици, поради што се викало селото - грчката Милохорија, или татарски Дегерменкој, што и во двата случаи се преведува како „село со воденица“. За време на советскиот режим, уште пред војната, на реката била изградена мини-хидроцентрала, со моќност од 35 кв (сè уште работела во 1973 година).

## Наводи

## Литература

* Административно-территориальные преобразования в Крыму. 1783—1998 гг. Справочник (рус.) / Под ред. Г. Н. Гржибовской. — Симферополь: Таврия-Плюс, 1999. — 464 с. — .

Категорија:Реки во Крим
Б’лгарово

**Б’лгарово** () — град во Југоисточна Бугарија, припаѓа на општината Бургас во Бургаската Област. Има население од околу 1.943 жители (2022).

## Географија и местоположба
Градот се наоѓа на 21 км северозападно од областниот центар Бургас, 6 км северно од Камено, 16 км југоисточно од Ајтос и 365 км од главниот град Софија. Градот исто така се наоѓа на околу еден километар северно од автопатот Тракија.

## Историја
За време на османлиското владеење, населбата имала грчко говорно население и се викала **Урум Еникјој**. За време на Руско-турската војна во зимата на 1877-1878 година, поголемиот дел од населението било масакрирано со повлекување на башибозучките и черкеските банди. Подоцна населбата почнала да ја населуваат Бугари - главно бегалци од Одринска и Беломорска Тракија, кои овде се населиле по Балканските војни во периодот 1912-1913 година. Во 1934 година селото било преименувано во **Б’лгарово** а во 1974 година добило статус на град.

## Јавни институции
* Тракиско друштво „Јани Попов“;
* Народно читалиште „Согласност 1905“;
* ОУ „Васил Левски“; 
* Црквата „Свети Атанасиј“, прогласена за споменик на културата во 1979 година.

## Наводи

Категорија:Населени места во Општина Бургас
Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Бургас
Банијас (река)

мини|Пештера на реката Банијас
**Банијас** е река во Сирија.

Потекнува од сливот на две реки во близина на античкиот град Баниас, тече низ Голанската висорамнина и се спојува со реката Лидани, потоа водотекот го зема потокот Каруни од десната страна и, спојувајќи се со Ел Хасбани, го формира Јордан.

Името „Баниас“ доаѓа од арапизираната форма на името на грчкиот бог Пан. Според локалните легенди, Пан живеел во пештера од која тече река. На изворот се наоѓале храмови посветени на богот и неговите кози, а стоел градот Банијас, познат во римско време како Цезареја Филипи.

Сливното подрачје на реката е околу 150 км². Просечниот годишен проток е 0,125 км³/година  (3,964 м³/с).

На реката има многу брзаци и водопади, висината на најголемиот е 10 м.

## Наводи

Категорија:Реки во Сирија
Категорија:Јордански слив
Свети апостоли

мини|Свети апостоли
**Свети Апостоли**  е ненаселено островче северно од западниот брег на Крит во Егејското Море. Административно, тој е во рамките на општината Ханија, во регионалната единица на Ханија.

## Поврзано

* Список на острови во Грција
Категорија:Острови во Грција
Категорија:Координати на Википодатоците
Работња

**Работња** е река во московскиот регион, која тече низ територијата на градот Митишчи. Должината на реката е 7 км. Припаѓа на басенот Јауза (притока на Москва). Во моментов, во средишниот тек е затворен во колектор. Изворот на реката е во шумскиот парк Пироговски, устието е во ММЗ, каде што се влева во Јауза.

## Историја
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1c/%D0%A0%D0%B0%D0%B1%D0%BE%D1%82%D0%BD%D1%8F_%D0%B2_%D0%9C%D1%8B%D1%82%D0%B8%D1%89%D0%B0%D1%85.jpg/220px-%D0%A0%D0%B0%D0%B1%D0%BE%D1%82%D0%BD%D1%8F_%D0%B2_%D0%9C%D1%8B%D1%82%D0%B8%D1%89%D0%B0%D1%85.jpg|лево|мини| Приближна шема на минување на реката Работња низ Митишчи на почетокот на 20 век.
Реката Работња била важен фактор за жителите на поранешното село Болшие Митишчи - на крајот на краиштата, токму таа била дополнителен извор на водоснабдување, токму од нејзината устие започнува преносот Митишчи од Јауза до Кљазма.

Во 20-тиот век, таа била покриена со брана во областа на паркот Челноковски и ова езерце станало омилено место за одмор. Но, во 70-тите, езерата почнале  да се претвораат во мочуришта, и тие решиле да ја затворат реката во брана. Сега ништо не ги спречувало градителите да ја постават патеката на Олимписката авенија. Срушено е и селото Рупасово низ кое течела.

## Моментална состојба
Сега на реката е зачувано езерцето Рупасовски, околу кое ќе постават парк и фрагменти од самата река.
Категорија:Реки
Барбус-тикто

мини|Барбус-тикто
**Барбус тикто** , или **пунтиус тикто**  (  ), е вид на зракоперки од фамилијата крап.

## Опис
Телото е издолжено овално, странично срамнети со земја. Страничната линија нецелосна, скалите големи. Антените се отсутни. Задниот дел е сиво-зелен, страните се сребрени со метален сјај, стомакот е бел. Мажјакот се разликува од женката во присуство на светла црвена лента по телото. Во природата, барбусот расте до 10 см, во аквариум 6-8 см.

## Распространетост
Татковина - Индија, Шри Ланка, Хималаите, Пакистан, Непал, Бангладеш, Мјанмар и Тајланд.

Живее во свежа и соленкава вода на канали, ровови и други резервоари со калливо дно.

## Содржина
Карактерот е мирен, школски (најмалку 6 риби), се движат. Во аквариумот, горните и средните слоеви на вода.

Непретенциозна сештојадна риба, но склона кон ненаситност. Препорачана температура 24-26&nbsp;°C, pH 6,5-7,8, тврдост на водата 4-20°dH. Препорачаниот волумен е од 50 литри.

Не треба да се чува со риби со издолжени или прекриени перки.

## Наводи

## Надворешни врски

* Скарлет Барбус (Barbus ticto) - опис на Скарлет Барбус

Категорија:Риби на Азија
Категорија:Крапови
Камено

**Камено** () — град во Југоисточна Бугарија, административен центар на општината Камено во Бургаската Област. Има население од околу 5.461 жители (2022).

## Географија и местоположба
Градот се наоѓа во југоисточниот дел на Бугарија, во Бургаската Низината на бреговите на реката Ајтоска. Се наоѓа на 20 километри северозападно од областниот центар Бургас, околу 15 километри јужно од Ајтос и 5 километри од Б’лгарово.

## Историја
Првиот пишан податок за населбата е пронајден во средновековен документ од 1498 година. Под името **Каикли** се споменува во списокот на соколари и на трговци на сол како населба во нахијата Ируси Касри. Во подоцнежните турски документи од 18 век, Камено се споменува под името **Кајал’к Али**. Населбата Камено на неговата денешна локација се објаснува со појавата на турски чифлик во 1633 година, околу кој се населиле жителите на селото Кичук Хаџик. За време на феудалното време, во селото имало чифлик, каде што работеле претежно бугарски сточари. Во предвечерието на ослободувањето, чифликот го купил богатиот грчки трговец Зафиропулос, а по ослободувањето, имотните земји биле купени од бугарски трговци и земјопоседници. Тука се населиле многу Бугари од селата около Стара Загора.

Во 1934 година селото били преименувано во **Камено**, а во 1979 година добило статус на град.

## Наводи

## Надворешни врски
* Мрежно место на оштина Камено

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Бургас
Чвижепсе (река)

мини|Чвижепсе во Краснодарска територија, Русија
**Чвижепсе** - река во Краснодарската територија, десната притока на реката Мзимта .

Започнува на јужните падини на планината Ачишхо, која се наоѓа во регионот Краснаја Полјана на територијата на областа Адлер во градот Сочи. Се влева во реката Мзимта кај селото Чвижепсе. Должината на реката е 19 км, површината на одводниот слив е 140 км.

Во долината на реката има добро познато наоѓалиште на јаглеродни арсенски минерални води, наречено уште и Чвижепсе. Во областа на изворот има фабрика за флаширање на природна минерална вода.

Преку реката Чвижепсе има неколку мостови, од кои едниот поради вонредната состојба не се користи и го украсува само пределот на изворите.

Покрај Чвижепсе, се користи и името Чвежипсе, што не е баш точно.

## Наводи

Категорија:Реки
Категорија:Реки во Сочи
Сардана Платоновна Ојунскаја

мини|Сардана Платоновна Ојунскаја, кандидат за филолошки науки,  во Националната библиотека.
**Сардана Платоновна Ојунскаја** (6 септември 1934 година - 13 јули 2007 година ) е Јакутски фолклорист, литературен критичар, филолог, почесен ветеран на сибирскиот огранок на Руската академија на науките, кандидат за филолошки науки, почесен ветеран на сибирскиот огранок на Академијата на науките.

## Биографија
Сардана Платоновна Ојунскаја е родена во Москва, во семејството на јакутскиот литературен критичар Платон Алексеевич Ојунски.  Во 1962 година дипломирала на Државниот универзитет Јакут и започнала да работи на Институтот за јазик, историја и литература на истиот универзитет. Собрани јакутски народни приказни и народни песни  . Во 1962-2007 година работела во Институтот за хуманитарни истражувања на Академијата на науките на Република Саха (Јакутија) и од лабораториски асистент станала истражувач. Во 1989 година ја одбранила својата дисертација за степенот кандидат за филолошки науки на тема „Јакутски народни гатанки“.

Во 1988 година, таа се занимавала со истражување и објавување на литературното и научното наследство на Платон Алексеевич Ојунски. Забележителен придонес во јакутската литература била нејзината книга „Светлото име на таткото“ (Јакутск, 1999, 2003). Книгата содржи нејзина поезија, есеи, научно-популарни статии, сеќавања на нејзиниот татко и неговата придружба.

Таа била претседател на Јавната фондација П. Ојунски и член на владината комисија. Во 1993 година, таа земала активно учество во организирање и одржување на годишнини настани на Република Саха (Јакутија) и УНЕСКО (Париз). Под нејзино раководство, во 1992-1993 година, група книжевни научници подготвиле за објавување збирка дела од 3 тома, во која биле вклучени уметнички и научни дела од П. НО. Ојунски.

Ојунскаја е член на Сојузот на писателите на Русија, почесен граѓанин на улусот Татински.

## Наводи

Категорија:Починати во 2007 година
Категорија:Починати на 13 јули
Категорија:Родени во 1934 година
Категорија:Родени на 6 септември
Градски парк (Гостивар)

**Градски парк** — јавен парк во Гостивар кој воедно е и најголемиот парк во градот. Паркот има површина од околу 66,840 м2, од кои околу 23,700 м2 се на левиот брег на Вардар, а околу 43,140 м2 се на левиот брег. 

## Географија и местоположба
Градскиот парк се наоѓа во средиштето на Гостивар. Источно од северниот дел на паркот е Спортската сала Младост, додека на северозапад е Градската болница. На запад се наоѓа Градскиот стадион. Јужно од паркот се училиштата СОУ „Гостивар“ и СОМУ „Гостивар“. На југоисток се наоѓа Апелациониот суд.

## Особености
На двете страни на Вардар се наоѓа кејот. Двете страни на паркот се поврзани со мост преку реката. На десната страна на Вардар се наоѓа амфитеатар.

## Галерија

Податотека:Градски парк Гостивар (02).jpg|Кејот од двете страни на Вардар и јужниот дел на паркот
Податотека:Градски парк Гостивар (01).jpg|Северниот дел на паркот
Податотека:Градски парк Гостивар (04).jpg|Луна парк на јужниот дел на паркот
Податотека:Градски парк Гостивар (08).jpg|Луна парк на јужниот дел на паркот
Податотека:Градски парк Гостивар (05).jpg|Кејот од северниот дел на паркот
Податотека:Градски парк Гостивар (06).jpg|Кејот од северниот дел на паркот
Податотека:Градски парк Гостивар (07).jpg|Кејот од јужниот дел на паркот
Податотека:Градски парк Гостивар (10).jpg|Амфитеатарот
Податотека:Градски парк Гостивар (11).jpg|Амфитеатарот


Категорија:Знаменитости во Гостивар‎
Категорија:Паркови во Македонија
Карнобат

**Карнобат** () — град во Југоисточна Бугарија, административен центар на општината Карнобат во Бургаската Област. Има население од околу 17.692 жители (2022).

## Географија и местоположба
Градот се наоѓа на 55 километри северозападно од Бургас. Градот се наоѓа на еднакво растојание од Сливен, Јамбол и Бургас. Низ градот минува главниот пат Софија - Бургас. Тука е и клучката за Шумен. Железничката станица на Карнобат е една од најпрометните железнички станици во Бугарија. Како железнички јазол ја поврзува јужна со северна, како и источна со централна Бугарија.

## Историја
Карнобатскиот крај, кој се наоѓа пред јужните приоди на премините Ришки и Врбишки, има античка историја која датира од неолитската ера. Селата и тумбите во реонот откриваат траги на живот од неолитот и железното време, богат селски живот за време на антиката и средниот век.

Првите информации за Карнобат датираат од 1153 година и биле вклучени во Географијата на Мохамед ал-Идриси - арапски патник и научник. Историските извори покажуваат дека од 19 век до денес, градот отсекогаш бил административен, економски и трговски центар со традиционален годишен панаѓур.

## Наводи

## Надворешни врски
* Мрежно место на оштина Карнобат

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Бургас
ЈЗУ Општа болница „Д-р Ферид Мурад“ - Гостивар

**Јавна здравствена установа „Д-р Ферид Мурад“ - Гостивар** ― општа болница во Гостивар. Болницата е именувана по Ферид Мурад — лекар и фармацевт, добитник на Нобелова награда за физиологија или медицина во 1998 година. Тој по татко води потекло од гостиварското село Лакавица.

## Галерија

Општа болница Гостивар „Д-р Ферид Мурад“ (2).jpg|Влезот во дворот на болницата
Општа болница Гостивар „Д-р Ферид Мурад“ (3).jpg|Предниот дел на болницата
Општа болница Гостивар „Д-р Ферид Мурад“ (1).jpg|Интернистичкото одделение


## Поврзано
*Список на болници во Македонија

## Наводи

Гостивар
Категорија:Згради и градби во Гостивар
Средец (град)

:*За други значења, видите [[Средец]]*.

**Средец** () — град во Југоисточна Бугарија, административен центар на општината Средец во Бургаската Област. Има население од околу 8.643 жители (2022).

## Географија и местоположба
Градот се наоѓа на десниот брег на Средецката река во близина на Мандренското Езеро во подножјето на Странџа, 30 километри југозападно од областниот центар Бургас.

## Историја
Првпат населбата се споменува во патопис во 1595 година под името **Карабунар**, што на турски значи „црн бунар“. Во 1651 година Евлија Челебија во своите патописи напишал дека во Карабунар имало каравансарај (хан) со харем, простор за камили и за 3.000 добиток. Во 1713 година, шведскиот крал Карл XII ја поминал ноќта во гостилницата Карабунар на пат за Цариград. Во 1762 година, селото Карабунар имало 600 куќи и било меѓу најголемите села во областа. Таму во периодот 1792-1793 година предавал поп Стојко Владиславов (Софрониј Врачански).  Поради епидемија на чума во 1795-1796 година, селото се намалило и останале само 150 куќи. Крдџалиските разбојници на Кара Фаизи ја ограбиле и запалиле целата населба во 1800 година. По руско-турската војна од 1828-1829 година, според потпишаниот мировен договор од Одрин, повеќе од 70 семејства од Карабунар емигрирале во Бесарабија. Во 1858 година со султански ферман била изградена црквата „Сите Свети“ на местото на стара црква. Во 1868 година низ Карабунар минува Васил Левски. На 16 февруари 1878 година селото било ослободено. Во 1934 година било преименувано во **Средец**, а во 1960 година добило статус на град.

## Наводи

## Надворешни врски
* Мрежно место на оштина Средец

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Бургас
Тимпаноцентеза

**Тимпаноцентеза** или **миринготомија** — вид на хируршки третман во кој, откако ќе се направат засеци во пределот на тапанчето, течноста се аспирира со игла. Овој метод го потврдува присуството на ексудат во средното уво и ги открива микроорганизмите одговорни за инфекцијата.

## Индикации
Индикации за тимпаноцентеза се:

* силна болка во увото (која веднаш се намалува со тимпаноцентеза),
* тешки облици на акутно воспаление на средното уво со несоодветен одговор на антимикробна терапија, висока температура,
* акутно воспаление на средното уво поврзано со мастоидитис или менингитис и други гнојни компликации
* акутно воспаление на средното уво на новороденчиња
* акутно воспаление на средното уво кај пациенти со имунодефициенција.

Покрај горенаведеното, тимпаноцентезата се користи за прицврстување на вградената вентилациона цевка која ќе го подобри слухот при хронично секреторно воспаление на ушниот отитис (www. медицина. medscape. com).

## Начин на изведување
Тимпаноцентезата или миринготомијата се изведува со правење засек во пределот на пубната мембрана со посебен инструмент и се аспирира акумулираната течност со игла. Поради густата слуз, понекогаш е неопходно да се инјектира солен раствор или муколитични лекови како хромотрипсин за да се разреди слузта пред аспирација.

## Компликации
Компликациите се многу ретки, а местото на парацентеза заздравува спонтано.

## Наводи

Категорија:Ушни постапки
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ