open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Васил Хаџиманов (1906-1969)

**Васил Хаџиманов** (,  - , ) — македонски етномузиколог и педагог.

## Животопис
[мини|лево|Васил Хаџиманов пеејќи на [Радио-телевизија Србија|Радио Белград во 1938 година.]]
По завршувањето на основното образование во родниот град, учел во Гимназија во Велес и Скопје, а подоцна студирал на Правниот и Филозофскиот факултет во Белград. Во 1935 година магистрирал фармација во Загреб. Дотогаш неколкупати ја посетувал музичката школа во Белград но, и покрај големата желба, не успеал да ја заврши. Сепак, во 1955 година дипломирал на музичката група на Педагошката академија. Меѓу најзначајните негови дела спаѓаат „Зборникот на македонски народни песни“, „Соборски народни песни“, „Македонски борбени народни песни“ и „Моми тиквешанки“. Освен што бил заслужен за собирањето и пропагирањето на македонскиот фолклор, се интересирал и за неговите одлики, за што сведочат големиот број на реферати и научни студии. Освен што бил познат како пасиониран истражувач кој постојано бил во потрага на националното музичко богатство на Македонија, тој бил и колекционер на околу 8.000 македонски народни песни и ора, од кои 5.000 биле средени во зборници, а 700 од нив биле албански. За својата дејност добил бројни признанија и награди, меѓу кои наградата на Владата на НР Македонија, а бил член и на здружението на етномузиколозите во Њујорк, како и Интернационалното здружение на музичките фолклористи во Лондон.

## Наводи

Категорија:Македонски етномузиколози
Категорија:Македонски педагози
Категорија:Луѓе од Кавадарци
Категорија:Апсолвенти на Загрепскиот универзитет
Категорија:Апсолвенти на Белградскиот универзитет
Крушевац

**Крушевац** е град којшто се наоѓа во јужниот дел на Србија. Овој град денес има над 73.000 жители на територијата на градот и околу 131.000 жители на територијата на општината. Општината Крушевац има 101 населби. Крушевац зафаќа површина од 845 км2 и е центар на Расинскиот округ.

## Историја
лево|мини|Црквата Лазарица
Градот е основан во 14 век, станал престолнина на српската држава за време на кнез Лазар Хребељановиќ (1371–1389), кој изградил двор и црквата Лазарица, пример на моравската школа со орнаменти и фрески. По Косовската битка (1389) и Лазаревата смрт, градот ја губи улогата на престолнина.

Во османлискиот период, откако е освоен во 1454, Крушевац станува административен центар на Крушевачкиот санџак и трговски центар. Ослободен е од Османлиите во 1833 за време на кнез Милош Обреновиќ, а во 19 век се развива како трговски и административен центар на Кнежевството и Кралството Србија.

Во 20 век, особено во социјалистичка Југославија, Крушевац станува индустриски центар со фабрики како „14 октомври“ и „Трајал“. Во Втората светска војна бил окупиран од Германците, а ослободен во 1944 од партизаните и Црвената армија. Денес, Крушевац е познат по културното наследство, вклучувајќи ја Лазарица, остатоците од средновековниот град и споменикот на Косовските јунаци, како и по манифестации како Видовданските свечености. Градот е економски и административен центар на Расинскиот округ, со развиена земјоделство, индустрија и туризам, благодарение на историското значење и блиската планина Јастребац. Името на градот можеби потекнува од реката Крушица, крушките или од каменот „крушец“ користен за утврдувањето.
Маргерит Јурсенар

**Маргерит Јурсенар** (,  - , ) — француска писателка, романописец, есеист, драматург, прва жена примена во француската академија (1980).

## Животопис
Јурсенар е родена како Маргерит Антоанет Жан Мари Жислен Кленверк де Крајенкур во Брисел, Белгија. Нејзиниот татко, Мишел Кленверк де Крајенкур, бил припадник на француската буржоазија, а мајка ѝ, Фернанд де Картие де Маршиен, била белгиска аристократка. Таа починала 10 дена по раѓањето на Маргерит., која пораснала во домот на нејзината баба по таткова страна.

Во 1939, десет години по смртта на татко ѝ, Јурсенар (која била лезбијка) останала без пари и заминала во Њујорк кај Грејс Фрик. Тие за првпат се сретнале во 1937 година, во Париз и тогаш станале љубовнички, а Јурсенар живеела со Грејс сè до својата смрт од рак во 1979 година.

## Творештво
Во 1929 година, Јурсенар го објавила својот прв роман „Алексис или Залудната борба“ (француски: *Alexis ou le Traité du vain combat*), инспириран од Андре Жид. Во 1937 година, за само 10 месеци, таа го превела делото „Бранови“ на Вирџинија Вулф. Во 1939 година ја објавила новелата „Удар на милоста“. Својот најпознат роман „Мемоарите на Адријан“ којшто со паузи го пишувала десет години, го објавила во 1951 година, во Франција. Романот веднаш доживеал голем успех и бил прифатен од страна на критиката. Во него, Јурсенар го опишува животот и смртта на еден од најголемите владетели на античкиот свет, римскиот цар Адријан, кој му пишува долго писмо на младиот Марко Аврелиј. Во 1971 година, издавачката куќа Галимар ги објавила драмите на Јурсенар во два тома.

Јурсенар се занимавала и со преведувачка дејност при што на француски јазик ги преведувала делата на Вирџинија Вулф, Хенри Џејмс Константин Кавафи, грчка поезија (*La Courrone et la Lyre*, 1979) и јапонска литература.

## Библиографија
Јурсенар пишувала поезија, прозни дела, есеи. Најзини најзначајни дела се:
* Le Jardin des Chimères, 1921
* Les Dieux ne sont pas morts, 1922
* Alexis ou le Traité du vain combat, 1929
* La Nouvelle Eurydice, 1931
* Pindare, 1932
* Dernier du rêve, 1934 (втора верзија од 1959, конечна верзија од 1971)
* La mort conduit l'attelage, 1934
* Feux, 1936
* Les Songes et les Sorts, 1938
* Nouvelles orientales, 1938 (преработено издание од 1963)
* Memoires d'Hadrien, 1951
* Les Charités d'Alcippe, 1956
* Sous bénéfice d'inventaire, 1962
* L'Oeuvre au noir, 1968
* Souvenirs pieux, 1974
* Archives du Nord, 1977

## Наводи

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски романописци
Категорија:Француски есеисти
Категорија:Француски драматурзи
Категорија:ЛГБТ-писатели
Категорија:Заповедници на Легијата на честа
Категорија:Членови на Француската академија
Категорија:Членови на Американската академија на уметностите и науките
Карл Марија фон Вебер

мини|200п|Карл Марија фон Вебер

**Карл Марија Фридрих Ернст фон Вебер** (; 18 ноември или 19 ноември 1786 во  —  во ) — германски композитор, диригент и пијанист. Покрај Шуберт, тој е главен претставник на германскиот романтизам.

Познати се неговите опери *[[Волшебниот стрелец]]*, *[[Евријанте]]* и *[[Оберон (Вебер)|Оберон]]*, кои значајно влијаеле на развојот на романтичната опера во Германија. *Волшебниот стрелец* се смета за прва германска „националистичка“ опера, *Евријанте* ја развила техниката лајтмотив на дотогаш нечуен степен, додека *Оберон* најверојатно влијаела на музиката на Менделсон за *Сонот на летната ноќ* и истовремено го открила животниот интерес на Вебер во музиката за незападните култури. Овој интерес најпрвин бил прикажан во сценската музика за преводот на Шилер на *Турандот* на Гоци, за кој користен кинеска мелодија, правејќи прв западен композитор кој користел азиски тонови кои не бил псевдотурски користени од Моцарт и другите.

Самиот брилијантен пијанист, Вебер компонирал четири сонати, два концерти и *Konzertstück*, кои влијаеле на композитори како Шопен, Лист и Менделсон.

## Надворешни врски

* Информации за изданијата на Карл Марија фон Вебер
* Делата на Карл Марија фон Вебер
* 
* 
* Волшебниот стрелец сопрано (слободен МП3)

Категорија:Родени во 1786 година
Категорија:Починати во 1826 година
Категорија:Романтистички композитори
Категорија:Германски композитори
Категорија:Римокатолички христијани од Германија
Категорија:Оперски композитори
Категорија:Луѓе од Ојтин
Категорија:Германски диригенти
Категорија:Личности овековечени во споменикот „Валхала“
Категорија:Починати од туберкулоза
Јован Бошковски

**Јован Бошковски** (Скопје,  -  Ерџелија, ) — македонски писател, книжевен и филмски критичар, преведувач и сценарист.

## Животопис
Бошковски е роден во Скопје, во печалбарско семејство. Уште како дете бил принуден да работи, школувајќи се во вечерните училишта. 
Бил член на Сојузот на комунистите на Македонија од 1945 година. Работел како уредник во „Нова Македонија“, во списанијата „Нов ден“, „Современост“ и „Разгледи“ и во издавачката куќа „Македонска книга“, а кратко време работел и во Радио Скопје и во Македонскиот народен театар.

## Творештво
Неговата збирка „Растрел“ (1947) е прва македонска книга раскази. Други негови познати дела се: „Бегалци“ (раскази, 1949), „Блокада“, „Луѓе и птици“ (раскази, 1955) и „Солунските атентатори“ (роман, 1962). Темите за своите раскази најчесто ги црпи од поновото македонско минато и од современиот живот, залагајќи се за психолошки третман на ликовите.  Некои од неговите дела се преведени на повеќе јазици, како: словенечки, српскохрватски, албански, унгарски, полски, украински, руски и горнолужички.

Пишувал и сценарија за играни и за документарни филмови. Неговото прво филмско сценарио е за документарниот филм „Жито за народот“ (1947). Автор е на сценаријата за филмовите „Солунските атентатори“ и „Под исто небо“, а се појавува и како соработник на сценаријата за филмовите „Мементо“ и „Републиката во пламен“.

## Наводи

Категорија:Македонски писатели
Категорија:Македонски книжевни критичари
Категорија:Македонски филмски критичари
Категорија:Македонски преведувачи
Категорија:Македонски сценаристи
Категорија:Добитници на наградата „13 Ноември“
Вили Брант

**Вили Брант** (; роден како **Херберт Ернст Карл Фрам**;  — ) — германски државник и политичар, претседател на Социјалдемократската партија на Германија (SPD) од 1964 до 1987 година и канцелар на Сојузна Република Германија од 1969 до 1974 година. Добитник е на Нобеловата награда за мир во 1971 година за неговите напори за постигнување помирување помеѓу Западна Германија и државите на источниот блок, а како канцелар се поклонил на жртвите на фашизмот во Варшава во 1970 година. Бил првиот социјалдемократски канцелар од 1930 година.

Иако контроверзна во Западна Германија, „источната политика“ на Брант може да биде сметана за негово најзначајно наследство и имала за цел подобрување на односите со Источна Германија, Полска и Советскиот Сојуз. Од слично значење, извештајот „Брант“, пишуван од независни стручњаци, станал признаена мерка за опишување на општата поделеност на светот на Север-Југ.

Брант дал отказ како канцелар во 1974 година, откако Гинтер Гијом, еден од неговите блиски соработници, бил откриен како агент на Штази, источногерманската тајна полиција.

## Биографии
* Lars Brandt, *Andenken* (ISBN 3-446-20710-4) 
* Helga Grebing, *Willy Brandt. Der andere Deutsche.* (ISBN 978-3-7705-4710-4)  – [Homepage of Prof. Dr. Helga Grebing&#93; 
* Peter Merseburger, *Willy Brandt* (ISBN 3-421-05328-6) 
* Barbara Marshall, *Willy Brandt, A Political Biography* (ISBN 0-312-16438-6)
* Nestore di Meola, *Willy Brandt raccontato da Klaus Lindenberg* (ISBN 88-7284-712-5) 

## Надворешни врски

* Форум Вили Брант во Ункел
* Официјална биографија на Вили Брант 
* „Комисија Брант“ 
* Биографија на Вили Брант

 
 

 
 

 
 

 
 

 
 

 
 

 
 

Категорија:Луѓе од Либек
Категорија:Германски протестанти
Категорија:Политичари од Социјалдемократската партија на Германија
Категорија:Политичари на Социјалистичката работничка партија на Германија
Категорија:Германски канцелари
Категорија:Германски нобеловци
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за мир
Категорија:Носители на Големиот крст од I класа на Орденот за заслуги за СР Германија
Категорија:Германски автобиографи
Конрад Цузе

мини|десно|Конрад Цузе во 1992 г.
**Конрад Цузе** (; 22 јуни 1910 - 18 декември 1995) — германски научник - пронаоѓач на сметачот.

Го конструирал првиот електронски сметач во светот под назив ZUSE Z3, во 1941 година. Бидејќи Германија беше во војна, оваа новина не можеше веднаш да се презентира. Едно независно истражување во САД доведе до конструирање на сличен апарат во 1944 година под називот Марк1.

Категорија:Германски информатичари
Категорија:Германски научници
Категорија:Родени во 1910 година
Категорија:Починати во 1995 година
Категорија:Луѓе од Берлин
Категорија:Апсолвенти на Техничкиот универзитет во Берлин
Категорија:Германски пронаоѓачи
Категорија:Носители на Големиот крст со ѕвезда и лента на Орденот за заслуги за СР Германија
Ґ

Ґ - четврта буква од украинската азбука. По звучност е слично на македонското „г“. Во украинската азбука постои од почетокот на 1800 година, во периодот на советската власт од 1933 - 1990 оваа буква не е во употреба, бидејќи во 1933 година, во времето на јазичните реформи во СССР, според идеологијата - за украинската азбука да биде послична со руската, оваа буква беше одземена од украинската азбука. Се вратила во употреба во украинската азбука во 1990 година, согласно третото издание на украинскиот правопис.

При транслитерација од романо-германските јазици се пишува наместо „g“.

* Sigmund Freud - Зіґмунд Фройд 
* Martin Heidegger - Мартін Гайдеґґер 
* Johann Goethe - Йоганн Ґете 

При транслитерација од македонскиот јазик се пишува наместо македонското „г“.
## Наводи

Категорија:Украинска азбука
Западно крило

***Западно крило***(англиски: The West Wing) е американска телевизиска драмска серија создадена од Ерон Соркин, емитувана од 1999 до 2006. Серијата е сместена во западното крило на Белата Куќа, а тоа е локацијата на овалната канцеларија и канцелариите на претседателскиот персонал, за време на фиктивната демократска администрација на Џосаја Бартлет (Мартин Шин).

*Западно крило* е продуцирана од Ворнер Брос. Премиерно е емитувана на NBC‏‎ и во десетици други земји. Заврши на 14 мај 2006, по седум реализирани сезони. Кај нас се емитува на Сител телевизија.

Серијата има добиено позитивни критики од критичари, професори по политички науки и поранешни вработени во Белата Куќа. *Западно крило* има освоено 2 златни глобуси и 26 еми награди (од кои 4 по ред (2000-2003) за најдобра драмска серија).

## Дејство
*Западно крило*, како и повеќето серијализирани драми, има развлечени приказни кои траат по епизоди или сезони, но покрај овие подолги приказни, во секоја епизода има кратки случаи кои почнуваат и завршуваат во една епизода.

Повеќето епизоди го следат претседателот Бартлет и неговиот персонал како се справуваат со некои правни или политички проблеми. Една типична епизода го следи денот на претседателот и персоналот, од што произлегуваат повеќе настани поврзани со некоја одредена тема.

## Еволуција
*Западно крило* е развиена од филмот Американски претседател од 1995, за кој Ерон Соркин го напиша сценариото. Неискористени приказни за филмот, како и некои предлози од Акива Голдсмен, го инспирираа Соркин да ја создаде *Западно крило*.

Категорија:Телевизиски серии со почеток во 1999 година
Жан Батист Ламарк

мини|десно|Портрет на Ламарк
**Жан Батист Ламарк** (; 1 август 1744 - 18 декември 1829), француски природонаучник и филозоф, основач на учењето за развитокот на живите суштества.

Според Ламарк, живите суштества ја менуваат структурата и некои органи, зависно од животните потреби, а потребите се менуваат со промена на околината.

## Биографија
Тој бил војник, биолог и академски и ран поборник на идејата дека биолошката еволуција се случила и се одвивала во согласност со природните закони.

Ламарк се борел во Померанецската војна (1757–62) против Прусија, и му бил доделен орден за храброст на бојното поле. Ламарк се заинтересира за природната историја и реши да студира медицина. Се повлекол од армијата откако бил повреден во 1766 година и се вратил на лекарските студии. 

Ламарк развил посебен интерес за ботаниката, а подоцна, откако го објавил три-томното дело Флорен франшиз (1778), го стекнал членството на Француската академија на науките во 1779 година. Ламарк се вклучил во Јардин де Плантес и бил назначен за Претседател на Ботаника во 1788 година. Во 1793 година, Ламарк станал професор по зоологија.

Во 1801 година, тој го објавил делото за класификација на безрбетници, термин што тој го измислил. Во една публикација од 1802 година, тој станал еден од првите што го користел терминот „биологија“ во денешна смисла. Ламарк ја продолжил својата работа како главен за безрбетната зоологија. 

Современата ера генерално се сеќава на Ламарк за теоријата за наследство на стекнатите одлики, наречена Ламаркизам (неточно именувано по него), теорија на употреба / искористување, што ја опишал во своето дело од 1809 година. Придонесот на Ламарк во теоријата на еволуцијата се состоел од првата навистина кохезивна теорија на биолошката еволуција, во која алхемиската комплексна сила ги одведувала организмите по скалила на сложеност, а втората еколошка сила ги прилагодила во локалните средини преку употреба и злоупотреба на одликите, разликувајќи ги од други организми. Научниците дебатираат дали напредокот во областа на трансгенерациската епигенетика значи дека Ламарк бил до одреден степен во право, или не.

## Поврзано
* Ламаркизам
* Дарвинизам

## Наводи

Категорија:Француски природонаучници
Категорија:Француски зоолози
Категорија:Француски филозофи
Категорија:Членови на Француската академија на науките
Категорија:Родени во 1744 година
Категорија:Починати во 1839 година
Категорија:Починати во Париз
Категорија:Членови на Баварската академија на науките
Категорија:Починати во 1829 година
Категорија:Ботаничари со авторски кратенки
Категорија:Француски ботаничари
Џироламо Фрескобалди

мини|десно|Фрескобалди на гравура. Клод Мелан, 1619 г.

**Џироламо Фрескобалди** (;  - ) — италијански оргулар и композитор, најголем мајстор на оргули во своето време.

Категорија:Италијански оргулари
Категорија:Италијански композитори
Категорија:Родени во 1583 година
Категорија:Починати во 1653 година
Категорија:Починати во 1643 година
Категорија:Композитори на оргули
Сапунска опера

**Сапунска опера** или **сапуница** е заеднички наслов за радио и телевизиска серија од драмски тип во која се одликува непостојан класичен расплет, односно неограничено траење на број на епизоди.

Сапуниците на почетокот обично имаат главни заплети и ликови, но во текот на развивањето на приказната, се додаваат нови ликови како и нови содржини, кои, после што главниот заплет на овој или оној начин завршува, стануваат главни заплети. Со тоа би требало да се гарантира контуирано траење на приказната, односно на серијата.

Изразот сапунска опера за првпат почнал да се користи во САД во 1930те години за жанр кој тогаш се појавил на сѐ уште ново медиумско радио. Во 1940те сапуниците почнале да се произведуваат на телевизијата, и станале еден од неговите најпопуларни жанрови.

Во Латинска Америка почнал да се развива посебен облик на сапуница кој се нарекува теленовела. Тој од крајот на 1980те стекнал голема популарност во светот и истиснал класичен формат на сапунска кога користи американската ТВ мрежа.

## Видови на сапуница

Често како сапуница во смисла се подразбира таканаречена дневна сапуница (daytime soap), која се емитира претпладне или попладне во добата кога во куќите претежно се домаќинките. Епизодите обично траат од 30 мин. до 60 мин, и се емитуваат по една секој работен ден.

Почнувајќи со Градот Пејтон за американската телевизија почнале да се прават сапуници кои се емитувале во вечерниот елитен термин и тоа по една епизода неделно. Таа форма - вечерна сапуница - подоцна стекнала голема популарност околу сериите како што се Далас и Династија.

Од крајот на 1980те на американската телевизија исто така почнале да се прават и тинејџерски сапуници, чии најпознат претставник е Беверли Хилс 90210.


Категорија:Сапуници
Категорија:Теленовели
Категорија:Телевизија
Є

**Є** — буква во современата руска и украинска азбука, а до средината на 19 век, пред реформите на Вук Караџиќ, била и во српската азбука. Потекнува од старословенскиот јазик.

Во почетокот на зборот, по самогласка или апостроф, означува два звука [je].

* Єва [Јева] - Ева
* Maєш [Мајеш] - Имаш
* Скоп'є [Скопје] - Скопје

По согласка - звукот [е] ја палатизира претходната согласка (на пример, во транслитерација од јазици кои немаат самогласки што ги палатизираат согласките, на пример во српскиот и македонскиот јазик).

* Његушко Поље - Нєґушко Полє
* Њемања Видиќ - Нєманья Відічь

Категорија:Украинска азбука
Петар Корнелиус

мини|Петар Корнелиус
**Петар Корнелиус** ( - ), германски композитор.

Неговата опера „Багдадскиот берберин“, е една од најубавите комични опери.

Категорија:Германски композитори
Категорија:Луѓе од Мајнц
Ромен Ролан

**Ромен Ролан** (француски: *Romain Rolland*) (Клаиси,  – Везле, ) — француски раскажувач, романописец, драматург, музиколог и борец за мир и демократија.

Познати се неговите дела „Жан Кристоф“, „Кола Брењон“, „Маѓепсана душа“, „Дантон“, потоа делата за животот на Бетовен, на Микеланџело и на Толстој.

Во 1915 година ја доби Нобеловата награда за литература.

Со заострувањето на политичките прилики во Европа сè повеќе се приближува кон левицата и се декларира како припадник на комунизмот.
Оставил огромна коресподенција со Толстој, Ганди, Рилке и други истакнати негови современици.

Категорија:Француски писатели
Категорија:Француски раскажувачи
Категорија:Француски романописци
Категорија:Француски драматурзи
Категорија:Француски музиколози
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за литература
Категорија:Апсолвенти на Високата нормална школа
Категорија:Француски нобеловци
Категорија:Починати од туберкулоза
Категорија:Почесни членови на Академијата на науките на Советскиот Сојуз
Морис Равел

**Морис Равел** или **Жозеф-Морис Равел** (француски: *Joseph-Maurice Ravel*, Цибург,  - Париз, ), бил француски композитор.

## Животопис
мини|лево|''Болеро''
Морис Равел е роден во Цибург, Франција на 7 март 1875 година. Тој е еден од најпознатите претставници на францускиот импресионизам, творец на многу оригинален израз. На 14 години стапнал во конзерваториумот. На париската изложба се запознал со делата на руските композитори. Сакал да стане пијанист но подоцна станал композитор.Четири пати бил одбиен на натпреварот за римската награда,и ова јавноста во Франција го прифатила со чудење. Најпознати дела му се оркестарската композиција „Болеро“, операта „Шпански часовник“ и балетот „Дафнис и Клое“.

Категорија:Француски композитори
Категорија:Починати во Париз
Александар Алехин

десно|thumb|200px|Александар Александрович Алехин
**Александар Александрович Алехин** (рус. *Александр Александрович Алехин*)   -  — руски шаховски велемајстор, еден од најголемите мајстори во историјата на шахот. Бил светски првак од 1927 до 1935 година и од 1937 до 1946 година.

## Цитати
* "*Шахот нè учи пред сè да бидеме објективни.*"
* "*Фактот дека играчот има малку време за размислување, по мое мислење, тешко може да се смета за оправдан изговор, тоа е исто како кога некој прекршител на законот би се правдал со изговорот дека за време на кршењето на законот бил пијан.*" – За проблемот на „цајтнот“.
* "*Со неговата смрт изгубивме шаховски гениј кој тешко дека повторно ќе се роди.*" – за својот соперник Капабланка.

## Надворешни врски
* Шаховски партии на Алехин на chessgames.com 
* 2259 партии на Алехин  
* Интервју со Алехин  (тонски запис) 
* 80 клучни позиции од неговите партии 

Категорија:Родени во 1892 година
Категорија:Починати во 1946 година
Категорија:Руски шахисти
Категорија:Француски шахисти
Категорија:Светски прваци во шах
Категорија:Луѓе од Москва
Категорија:Апсолвенти на Санктпетербуршкиот државен универзитет
Категорија:Апсолвенти на Парискиот универзитет
Категорија:Погребани на гробиштата „Монпарнас“
Архангел Салатил

150п|десно|мини|Архангел Салатил на православна икона
**Салатил** (арам. **צלתיאל** „Богомолител“, хебр. **שאלתיאל**) е еден од Седумте архангели во православието. Во иконографијата, сам или со поединечни одлики, прикажан е како понизно се моли, со симнат поглед и прекрстени раце на градите. Негов особен атрибут е молитвата, и православците бараат помош од него ако нивната молитва е пореметена, невнимателна, или ладна. Во католицизмот прикажан е како носи две риби закачени на жица и стап со лејка врзана на него.

## Наводи


## Поврзано
*   

Категорија:Ангели во христијанството
Категорија:Архангели
Категорија:Христијанска митологија
Категорија:Православни светци
Архангел Јегудил

thumb|right|250px|Архангел Јегудил
**Јегудил** (хебр. **יהודיאל** „слава на Бога“) е еден од Седумте архангели во православието. Често е прикажан во иконографијата како држи круна и тријазичен камшик. Јегудил е заштитник на сите оние кои работат настојно, и круната која ја држи ја симболизира наградата за духовниот труд. Заедно со подредените ангели тој е советник и бранител на сите оние кои работат на одговорни функции за Божја слава, и како таков нему му се обраќаат кралеви, судии и други на власт.

## Наводи


## Поврзано
* 

Категорија:Ангели во христијанството
Категорија:Архангели
Категорија:Христијанска митологија
Категорија:Православни светци
Јегудил
Јегудил
Архангел Варахил

thumb|right|250px|Фреска со архангел Варахил
**Варахил** (хебр. **ברכיאל** „благослов Божји“), е еден од Седумте архангели во православието.

Во Третата книга на Енох опишан е како еден од ангелските кнезови, со 496,000 миријади ангели со него. Се вбројува меѓу четирите владеачки серафими, и кнезот на второто небо и на редот на исповедниците. Во Лемегетонот опишан е како еден од главните ангели на првиот и четвртиот хор. Се смета и за ангел на молнјата.

Некаде се смета дека е иста личност што и Варакјал, кој понекогаш се спомнува како паднат ангел.

## Иконографија
Во иконографијата понекогаш прикажан е како држи бела роза наспроти градите, или ливчиња од роза расфрлени по неговата облека, особено по наметката. Во католицизмот, Варахил е прикажан како држи кошница за леб.

## Покровителство
Неговите должности се разновидни колку и благословите во кои се споменува, но тој е и главниот ангел-чувар и на него му се моли за секое нешто кое може да се добие од ангел-чувар ако не се молиме диреткно на некој таков ангел.

Во римокатолицизмот негов ден е сабота. Негов месец е февруари, а хороскопскиот знак е Риби. Понекогаш е даден и како владетелот на планетата Јупитер и хороскопскиот знак Скорпија.

## Наводи
* 
* 
* 


Категорија:Ангели во христијанството
Категорија:Архангели
Категорија:Христијанска митологија
Категорија:Православни светци
Бугарско-турска спогодба од 1904

**Бугарско-турската спогодба од 1904 година** е спогодба меѓу Бугарија и Отоманското Царство, со која биле амнестирани учесниците во Илинденското востание и други политички затвореници од Македонија и Одринска Тракија. Спогодбата е потпишана на 26 март 1904 година во Цариград.

Со спогодбата се предвидува нормализирање и подобрување на односите меѓу двете држави. Бугарија била задолжена да не дозволува формирање на чети на нејзина територија, функционирање на револуционерни комитети и внесување на оружје во Отоманското Царство, а Отоманското Царство да дозволи враќање на бегалците од Македонија и Одринско. За ослободителното движење во Македонија и Одринско најважна е пропишаната амнестија за учесниците во борбите со исклучок на гемиџиите.

## Извори


Категорија:Илинденско востание
Категорија:Договори на Отоманското Царство
Ё (кирилица)

**Ё** — седмата буква од руската и белоруската азбука. Буквата го означува звукот (Йо)-(Јо).

Во современиот руски јазик ретко се користи, од следниве причини:

* Во текстот може да се пишува обично Е, наместо Ё, тоа не е грешка, на пример "все"(сѐ), наместо "всё".
* При транслитерацијата, не се користи дека секогаш како и во македонскиот јазик, за звукот „Йо„(Јо) се користи „Йо„

Примери:
* Johannesburg - "Ёханнесбург" е грешка, правилно е "Йоханнесбург".
* Johannes - "Ёхан" е грешка, правилно е "Йохан".

Во белорускиот јазик да се пишува „е„ наместо „ё„ во текстот е голема грешка.

Категорија:Руска азбука
Категорија:Белоруска азбука
І (кирилица)

**I** (старословенска кирилица: ; сп. глаголичното: 10px) — буква во повеќе кирилични азбуки, вклучувајќи ја старословенската, украинската и белоруската азбука, а претходно била и во руската азбука сè до реформата од 1917-1918 г. (заменета со ‹и›). Таа води потекло од старословенската буква ‹›, а уште поназад од грчката јота чијашто прототип е феникиската буква ‹15px› („јод“) што ја означува согласката /j/. Во глаголицата, како и во кирилицата, за звукот /i/ имало две букви: ‹14px› и ‹16px›. За првата од нив обично се смета дека ѝ соодветствувала на кириличnото ‹›, а втората на кириличното ‹›, но постои и спротивен став.

Бројчената вредност на оваа буква во старословенската и црковнословенската азбука е 10.

Во некои текстови на македонски јазик напишани пред јазичните комисии (1944 г.), како на пример зборникот на браќата Миладиновци, оваа буква се употребувала еднакво како во рускиот јазик до 1917-1918 г. (в. подолу). Други текстови, пак, ја употребуваат каде што буквата ‹ј› се употребува денеска.

## Руска азбука
Во руската азбука до 1917-1918 г., буквата ‹і› се употребува за бележењето на звукот /i/ пред сите самогласки и пред буквата ‹й› (Великій, Кіев итн.), пред сите јотирани самогласки (‹я›, ‹ю›, ‹е›, ‹ё›, ‹и›, на пр.: Македонія, Англія итн.) како и во зборот „мір“ кога тој значи „свет“ (сп. за *мир* во всем *міре*, „за мир во сиот свет“).

## Поврзано
* Развој на македонската азбука
* Кирилица

Категорија:Украинска азбука
Владетели на Киевската Рус

## Кнезови на Киев

* Олег (882—912)
* Игор Стари (912—945)
* Ољга (945—964)
* Свјатослав I (бил кнез од 945, сам 964 до 972)
* Јарополк Свјатославич (972—980)
* Владимир Велики (980—1015)
* Свјатополк Владимирович (1015—1019)
* Јарослав Мудриот (1019—1054)
* Изјаслав Јарославович, (1054—1068), (1069—1073), (1077—1078)
* Свјатослав II (1073—1076)
* Всеволод I (1078—1093)
* Свјатополк II (1093—1113)
* Владимир Мономах (1113—1125)
* Мстислав Владимирович (Велики) (1125—1132)
* Јарополк ІІ 1132—1139
* Вјачеслав 1139
* Всеволод II Олегович 1139—1146
* Игор ІІ 1146
* Изјаслав ІІ 1146—1154
* Юриј Долгоруки 1154—1157
* Ростислав І 1158—1167
* Мстислав ІІ 1167—1170
* Свјатослав ІІІ 1175—1194
* Рјурик ІІ 1194—1215
## Наводи

Категорија:Киевска Русија
Драгомановка

**Драгомановка** (укр. *Драгоманівка*) — едно писмо со кое се пишувало на украинскиот јазик од крајот на 19-от век, многу сличен на вуковицата.

# Наместо «й» се пишува «ј»
# Наместо я, ю, є, ї — ја (ьа), ју (ьу), је (ье), јі.
# Наместо «ться» — «тцьа»
# Наместо «щ» (шч) — «шч»

Примери:
* шчука (щука)
* јаблуко (яблуко)
* свьатиј (святий)
* сподівајетцьа (сподівається)

Химната на Украина напишана со драгомановка.
[thumb|240px|right|Украинската банкнота ([2003) со ликот на Иван Франко и делот на поемата]]
thumb|240px|right|Детализација

: **Ще не вмерла України і слава, і воля,**
: *Шче не вмерла Украjіни і слава, і вольа.*
: **Ще нам, браття молодії, усміхнеться доля.**
: *Шче нам, браттьа молодіjі, усміхнетцьа дольа.*
: **Згинуть наші вороженьки, як роса на сонці.**
: *Згинуть наші вороженьки, јак роса на сонці,*
: **Запануєм і ми, браття, у своїй сторонці.**
: *Запанујем і ми, браттьа, у своjіj сторонці.*

Во денешно време драгомановката го има своето второ раѓање и е многу популарна посебно во содржините на украински достапни на интернет мрежата.

Со драгомановката пишувал и познатиот украински поет Иван Франко, дел од неговата поема «Велелка», може да се види и на украинската банкнота од 20 гривни.

: *Земле, моја всеплодьучаја мати!*
: *Сили, шчо в твоjij движель глубинi,*
: *Краплоу, шчоб в боју смiлijше стојати,*
: *даj i мiнi!*

Категорија:Украински писма
Категорија:Украински јазик
Категорија:Кирилични азбуки
Пазар (град)

**Пазар** или **Ениџе Вардар** (грчки: *Γιαννιτσά*, *Јаница*; турски: *Yenice Vardar*) — град во средишниот дел на Егејска Македонија, во западниот дел на Солунското Поле, западно од реката Вардар. Претставува седиште на општината Постол во Постолскиот округ во областа Централна Македонија. Градот се наоѓа северозападно од Солун, на патот помеѓу Солун и Воден. Населението брои 29.789 жители (2011).

## Географија
Градот е сместен на северозападниот крај на Солунското Поле, наречено Пазарско Пооле, создадено со пресушувањето на Ениџевардарското Езеро (Пазарско Езеро или Ѓолот), во јужното подножје на планината Пајак.

## Демографија
Во XVII век било забележено дека во Ениџе Вардар мнозинството биле Македонци, а имало и голем број Турци. Во 1903 година, во градот Пазар биле забележани 9.599 жители, во најголемото мнозинство Македонци и Турци и помал број на Грци, Власи и Роми. По поделбата на Македонија од 1913 па сѐ до 1922, од градот и целата негова околина биле целосно насилно иселени Македонците и Турците, а на нивно место биле доселени Грци од Мала Азија. Денес градот брои 33.775 жители, во најголемо мнозинство Грци. Не е познат податок дали во градот сѐ уште живеат Македонци. Поради самата местоположба во плодната алувијална рамнина на Солунското Поле, главна стопанска гранка на градот и околината е земјоделството, посебно житните култури. Исто така застапени се индустријата и малостопанството.

Во средината на XIX век Јохан фон Хан напишал:

Бргу пристигнавме во гратчено Вардар Јениџе. Таму се живо беше раздвижено, затоа што сите беа во подготвување за панаѓурот, кој се одржува секоја година и трае осум дена...

Турскиот град во внатрешноста е следбеник на нему блискиот старомакедонски главен град и од него тој ја наследил градската сила и годишниот панаѓур. Со тоа Јениџе не е ништо друго, туку поместена Пела


## Културни и природни знаменитости
мини|десно|Црквата „Успение на Пресвета Богородица“
;Цркви
* „Св. Петка“ од XV век
* „Успение на Пресвета Богородица“ од 1860 г.
* „Св. Петар и Павле“ — католичка црква од 1862 г.
* „Св. Константин и Елена“ од 1908/1953 г.
* „Св. Ѓорѓи“ од 1948 – 1957 г.
* „Св. Петар и Павле“ од 1962 - 1972 г.
* „Св. Катерина“ од 1972 г.

## Галерија



Image:Yianitsa-lithograph-19century.jpg|Енидџе Вардар во XIX век.
Image:Catholic Church Enidje vardar.jpg|Католичката црква „Св. Петар и Павле“
Image:Enidje-pametnik.JPG|Црниот споменик за загинатите во грчките војни
Image:Enidje-zima.JPG|Центарот на градот во зима.
Image:Enidje-kula.JPG|Старата саат кула.
|Старата црква „Св. Кирил и Методиј“, денес „Св. Константин и Елена“.
Image:Tomb of Evrenos in Giannitsa.jpg|Рестраврираниот мавзолеј на Евренос-бег
Enidje Vardar, razglednica.jpg|Разгледница од Ениџе Вардар, 1915-1918 г.



## Поврзано
* Ениџевардарско Езеро

## Наводи


Категорија:Постол
Категорија:Градови во Егејска Македонија
Категорија:Пајак (планина)
Иван Влашки

**Доцент д-р Иван Влашки** (1930 - Скопје, ), шеф на Уролошката клиника на медицинскиот факултет во Скопје.

Д-р Иван Влашки е основоположник на современата урологија и пресадувањата на бубрег во Македонија. Со своите стручни способности како хирург и педагог се стекна со голем углед во земјата и во странство.

Категорија:Македонски хирурзи
Категорија:Луѓе од Скопје
Радјард Киплинг

**Радјард Киплинг** (Бомбај, 30 декември 1865 - Лондон, 18 јануари 1936), англиски писател. Извонредно ја познаваше таинствена Индија и пишуваше книги за деца со тематика од живописниот свет и природата воопшто.

Негови најпознати дела се „Вистински приказни“, „Книга за џунглата“, „Ким“ и „Храбрите капетани“.

Во 1907 година ја доби Нобеловата награда за литература.

Категорија:Англиски писатели
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за литература
Категорија:Англиски нобеловци
Категорија:Британски нобеловци
Категорија:Членови на Кралското книжевно друштво
Категорија:Погребани во Вестминстерската опатија
Категорија:Родени во 1865 година
Категорија:Починати во 1936 година
Ѕоле Стојчев

**Ѕоле Стојчев Гергев** познат и како *Ѕоле-војвода*, *Атеш-паша* (1867, с. Баница, Леринско - 31 декември 1909, Лерин), — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.

## Животопис

Ѕоле Стојчев е роден в Баница, Леринско, тогаш во Османлиското Царство. По влегувањето во Македонската револуционерна организација најпрво бил курир и терорист. Станал четник при војводата Тане Стојчев, а од 1903 година бил лерински војвода, во востаничкиот пункт на планината Кајмакчалан. Учествувал во повеќе борби: кај Беловодица, кај Осои, Попадија, Чеганските Планини и на други места. Во летото 1903 година учествувал во Илинденското востание. По востанието станал околиски војвода. На 11 март 1905 година, здружените чети на Тане Стојчев и Sоле Стојчев имале судир со османлиските сили кај селото Жерви, при што Турците имале големи загуби. По Младотурската револуција, Ѕоле Стојчев се вработил во локалната полиција. Потоа, најпрво учествувал во Сојузот на бугарски уставни клубови, а потоа во Народната федеративна партија. Ha еден митинг во Лерин, на 31 декември 1909 год. Ѕоле рекол:

Убиен е во Лерин во 1909 година од страна на некој Турчин, по една грчка провокација.

Во спомен на неговите херојства, Ѕоле војвода е опеан во народната песна „Брале се собрале“.

*Брале се собрале*

Брале се собрале, сите ми селани,

сите селани, сите баничани,

За да ми оде во града Лерина,

во града Лерина, во ладна меана,

Во ладна меана, турска кафеана,

турска кафеана кафе да ми пие.

Оздола иде црната кочија,

ју кочија иде Ѕоле отепан,

Ѕоле отепан, Ѕоле војводата.

## Извори


## Галерија



Image:Dzole-i-tane-lerinsko.jpg|Војводите Тане Стојчев (нај лево) и Sоле Стоичев (вториот од лево) со своите четници во Леринско 
Image:United lerin cheta's dzole stoychev.jpg|Здружената леринска чета на Sоле Стоичев во текот на Младотурската револуција, 1908 г. 
Dzole Stoychev so komiti.jpg|Стојчев Ѕоле, лерински војвода, во средината. Фотографирано од браќата Манаки (скршена плоча)
Dzole Stoychev, zakletva.jpg|Четата на Ѕоле Стојчев дава заклетва. Фотографирано од браќата Манаки (Баница, 1909) (оштетена плоча)



Категорија:Македонски револуционери
Категорија:Македонски војводи
Категорија:Родени во 1867 година
Категорија:Починати во 1909 година
Категорија:Борци против грчката вооружена пропаганда во Македонија
Умберто Барбаро

мини|Умберто Барбаро
**Умберто Барбаро** (Акиреале,  -  1959), италијански режисер на документарни филмови, сценарист и филмски теоретичар.

Категорија:Италијански режисери
Категорија:Италијански сценаристи
Категорија:Италијански филмски теоретичари
Категорија:Починати во 1959 година
Иван Франко

**Иван Франко** (; 27 август 1856, с. Нагуевичи, Дрогобички повјат, Галиција — 28 мај 1916, Лавов) — е познат претставник на украинската литература во XIX—XX, писател, поет, публицист и член на револуционерното социјалистичко движење во западна Украина. Еден од членовите на руско-украинската партија во Австрија. На украински јазик, Франко пишувал со драгомановка.

## Творештво
* «Літературна мова і діалекти» (1907 р.), 
* «Причинки до української ономастики» (1906 р.)
* «Дещо про Борислав» (1882 р.)
* «Жіноча неволя в руських піснях народних» (1883 р.)
* „Jak powstają pieśni ludowe?" (1887 р.) (полски јазик)
* «Вояцька пісня» (1888 р.)
* «Наші коляди» (1889 р.)
* «Із уст народу» (1894 1895)
* „Eine ethnologische Expedition in das Bojkenland" (1905 р.) (германски јазик)
* «Огляд праць над етнографією Галичини во XIX ст.» (1928)
* „Nauka і jej stanowisko wobec klas pracujących" (1878 р.) (полски јазик)
* «Мислі о еволюції в історії людськости» (1881—1882 рр.)
* «Найновіші напрямки в народознавстві» (1895 р.)
* «Соціалізм і соціал-демократизм» (1897 р.)
* «Що таке поступ?» (1903 р.)
* «Промислові робітники в східної Галичині й їх плата 1870 р.» (1881 р.)
* «Про працю» (1881 р.)
* «Земельна власність у Галичині» (1887 і 1914 рр.)
* «Еміґрація гал. селян» (1892 р.)
* «Селянський рух у Галичині» (1895 р.)
* «Гримайлівський ключ в 1800 р.» (1900 р.)
* «Селянський страйк в Східній Галичині» (1902 р.)
* «Громадські шпихлірі і шпихлірський фонд у Галичині 1784—1840 рр.» (1907 р.).

Ликот на Иван Франко се наоѓа на украинската банкнота од 20 грн.

thumb|240px|left|Украинската банкнота со ликот на Иван Франко
[thumb|200px|right|Споменикот на Иван Франко во [Лавов.]]

## Надворешни врски
* Љвивски Државни Универзитет на Иван Франко 
* Статија за Иван Франко на украинската национална енциклопедија

Категорија:Украински поети
Категорија:Украински писатели
Категорија:Украински публицисти
Категорија:Хуманисти
Категорија:Родени во 1857 година
Категорија:Починати во 1916 година
Пјер Ронсар

мини|Портрет на Пјер Ронсар
**Пјер Ронсар** (  -  ) - француски писател од времето на ренесансата, водач на поетската школа „Плејада“, љубител и добар познавач на грчката и на латинската книжевност. Француската поезија ја обнови со богатството на инспирации и со разновидност на поетските облици.
Тој бил наречен "Принц на Поетите" во својата генерација.

Категорија:Француски писатели
Категорија:Апсолвенти на Парискиот универзитет
Томазо Кампанела

thumb|right|Томазо Кампанела
**Томазо Кампанела** (Стињано,  - , ) бил италијански филозоф, доминиканец. Во своето најпознато дело „Државата на Сонцето“, напишано во 1602 година по примерот на Платон и на Томас Мор, го изложи своето сфаќање за идеално општествено уредување како еден вид комунистичка република. 
thumb|Томазо Кампанела, ''La Città del Sole'',  Carabba, 1915

## Надворешни врски
* Делата на Томазо Кампанела (италијански)

К
К
Хари Труман

**Хари Труман** ( - ),
на 12 април во 1945 година станува триесет и третиот претседател 
на САД, додека пред да стане американски претседател ја вршел 
функцијата на потпретседател.
thumb|right|250px|Хари Труман
## Животопис
Роден е во Ламар во Мисури. Кога станал претседател изјавил во моментна импресија: 
„Се чувствувам како да сум на месечината, на ѕвездите,и како сите планети да паднале врз мене.“ 
На 12 години бил фармер во Мисури бидејќи живеел на село.Хари Труман кога
бил на помала возраст се семтало дека бил многу талентиран.Знаел да свири на неколку 
инструменти,учел историја па сакал да оди на факулет но немал доволно пари па останал да
работи на неговата фарма.

За време на првата светска војна заминува за Франција каде што е капетан на
Филдската Артилерија.По враќањето од Франција се жени со Елизабет
Вирџинија Волис со која има ќерка.Активен член е на демократската партија, а
по некое време избран е за судија во Џексоновиот окружен суд а во 1922 добива
административна позиција.Станува сенатор во 1934 а за време на вторатаљ
светска војна е на чело на инвестигационата комисија во сенатот каде ја средува
корупцијата и заштедува околу 15 милјарди долари.

## Труман како претседател

Како претседател, Труман прави една од најкруцијалните одлуки во
историјата.Наскоро по денот на неговиот избор војната помеѓу САД и Јапонија
доаѓа до крајна фаза.Бидејќи Јапонија не сакала да се предаде, Хари Труман
донесува одлука да се испуштат атомски бомби во Хирошима и Нагасаки на 6 и
9 август 1945.По исфрлањето на бомбите Јапонците набргу се предале.Хари
Труман не бил свесен во целост за злото што го предизвикал.Со активирањето
на атомските бомби уште веднаш усмртил 100 000 жители а бројот двојно се
зголемувал со текот на зрачењето која ја имале атомските бомби.Тие
нанесиле огромна материјална штета и за генерациите коишто престојат.Со тоа
завршила и втората светска војна со околу 30 милиони жртви.Тој прави
програма од 21 точка за социјална безбедност но најпознат му е Маршаловиот
план што претставува економска поткрепа за западна Европа односно за
финансирање на овие западни земји и да се издигнат по војната.

Категорија:Претседатели на САД
Категорија:Носители на Златниот медал на Конгресот
Категорија:Потпретседатели на САД
Александар Лазаров

**Д-р Александар Лазаров** ( во  —  во Скопје) ― Гинеколог-акушер, редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје, долгогодишен директор на Гинеколошката клиника во Скопје и еден од првите стручњаци на гинекологијата во Македонија. Учесник во НОБ.

## Животопис
Медицински факултет завршил во Белград (1948), а специјализирал гинекологија и акушерство (1953) во Белград и Скопје. Се усовршувал во повеќе центри, особено во Германија. Основоположник е на оперативната гинекологија во РМ и образовал повеќе генерации лекари-гинеколози. Бил директор на Гинеколошко-акушерската клиника (1975-1983). Објавил над 250 научни и стручни трудови.

## Наводи


Категорија:Македонски гинеколози
Категорија:Југословенски гинеколози
Категорија:Починати во 1990 година
Категорија:Починати во Скопје
Доменико Чимароза

thumb|mibni|

**Доменико Чимароза**  -  бил италијански композитор, претставник на Неаполската оперска школа.

Категорија:Италијански композитори
Категорија:Луѓе од Неапол
Ангел Динев

**Ангел Динев** (,  — , ) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на ВМРО (Обединета), општественик, новинар, публицист, историчар и политички работник.

## Животопис
Во Солун работел како фурнаџиски работник (1909-1911), кога се јавил како организатор на Привремениот Околиски комитет на ВМРО за селата од десната страна на Гевгелиска околија. Во 1922 година, тој се доселил во Софија.

Соработник на весникот „*Илинден*“, уредуван од Арсениј Јовков (1922), каде објавил повеќе уводни статии. Раководител на Гевгелиското братство (1927-1947). Како сопственик и уредник на „*Македонски вести*“ (1935-1936), значи блескотен период во конструирањето и афирмирањето на македонската национална мисла.
лево|мини|Септември, 1944 година ''Апел до Македонците во Бугарија''. Еден од потписниците е и Ангел Динев.

## Втора светска војна
По капитулацијата на Бугарија во септември 1944 година, потписник е на *[[s:Апел до Македонците во Бугарија во 1944|Апелот до Македонците во Бугарија]]* заедно со други видни револуционери и дејци како: Павел Шатев, Туше Делииванов, Петар Шанданов, Михаил Герџиков и др.

Уредник и на весникот „*Доброволец*“ (1944). Во своите дела „*Македонските Словени*“, „*Илинденската епопеја*“ и „*Политичките убиства во Бугарија*“, смело го истакнува постоењето на македонскиот народ. Учесник е во македонското националноослободително движење.

## Творештво
мини|десно|250п|„''Македонските Словени''“
* „Движењето“ (1924)
* „Заборавените“ (1925)
* "Упоритият поп" (1925) 
* „Кресненското востание“ (1926)
* „Хуриетот и постхуриетските борби во Гевгелиско“ (1934)
* "Из минатото на Гевгелja", (1935) 
* „Македонските Словени“, Софија, (1938). 
* Етнографската идеја на македонските словени , Софија, 1944. 
* Илинденска епопеја, дел I , Софија, 1945. - дел II, Скопје , 1949.
* „Политичките убиства во Бугарија“ Скопје, 1951.

Објавени се и неговите Одбрани дела во три книги со уредник д-р Владимир Картов, Скопје, 1983.

## Надворешни врски

* Видео документарец за животот и делото на Ангел Динев

## Извори

Категорија:Луѓе од Смоквица
Категорија:Македонски историчари
Категорија:Македонски публицисти
Категорија:Југословенски историчари
Категорија:Југословенски публицисти
Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Македонски преселници во Софија
Едмонд Халеј

thumb|right|Едмонд Халеј
**Едмонд Халеј** (; 8 ноември 1656 – 14 јануари 1742) — англиски астроном, геофизичар, математичар и физичар. Меѓу другото, прв открил дека ѕвездите се движат. Најмногу набљудувана и најпозната е според него наречената Халеева Комета.

## Поврзано
* Халеј — британска антарктичка станица наречена по научникот

Категорија:Англиски астрономи
Категорија:Британски геофизичари
Категорија:Англиски математичари
Категорија:Англиски физичари
Категорија:Демографи
Категорија:Членови на Кралското друштво
Категорија:Англиски пронаоѓачи
Категорија:Апсолвенти на Оксфордскиот универзитет
Категорија:Родени во 1656 година
Категорија:Починати во 1742 година
Асен Тодоров

мини|Асен Тодоров (фотографија од 1960-70)
**Асен Тодоров** (,  -  , ) бил еден од доајените на македонското новинарство.

Роден е во Скопје каде завршил средно образование. Апсолвирал на Математичкиот факултет во Белград 1937. Бил во раководството на македонските народни студенти; претставник во централното раководство на Универзитетот во Белград, потпретседател на друштвото на напредни македонски студенти „Вардар“, учесник во МАНАПО (Охрид, август 1936), ччлен на КПЈ од 1937. За време на војната учествувал во заднинската дејност, потоа е приклучен во НОВ и ПОЈ. 1936 година „Тихиот“ (негов прекар) ја напишал тогаш меѓу студентите популарната песна „*Афион*“ (Луч). По војната работел во Поверенството за просвета на владата на Македонија; од 1945 во дописништвото на Танјуг за Македонија е пом. директор и директор; во Радио Скопје-уредник и главен уредник, 1948-1952; во „Нова Македонија“ - уредник и заменик на главниот и одговорен уредник од 1953 до 1963; секретар на Секретаријатот за информаци во Собранието на СРМ, 1964-1970 и до пензионирањето во 1975 година помошник главен и одговорен уредник во „Нова Македонија“. Добитник е на одликувања и наградата за животно дело „Крсте Мисирков“.

Во 1946 година, при основањето на Здружението на новинари на НР Македонија, Тодоров е избран за еден од двајцата потпретседатели на здружението.

## Наводи

Категорија:Македонски новинари
Категорија:Македонски уредници
Категорија:Југословенски новинари
Категорија:Југословенски уредници
Категорија:Луѓе од Скопје