open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Бенгалски броеви

**Бенгалски броеви** (бенгалски: সংখ্যা, романизиран: sôṅkhya, асамски: সংখ্যা, романизиран: xoiŋkha, меитеи: ঃयshma shing;) нумеричкиот систем, кој потекнува од индискиот потконтинент, официјално користен на бенгалски, асамски и Меитеи (официјално наречен манипури), 3 од 22-те официјални јазици на Индиската Република, како и традиционално на силетски, читагоншки, бишнуприја, чакма и хаџонг. Тие се користат од повеќе од 350 милиони луѓе ширум светот (над 5% од населението) и се разновидност на хинду-арапскиот нумерички систем.

## Основни броеви

## Дропки
мини|Список на книги од 1908 година, со цени во рупии и ана. Цената горе лево е ২৷৷৹ (2½ рупии), горе десно ৸৹ (15 ана).
Бенгалското писмо има посебен сет на цифри за дропките со основа -16:

Овој систем бил норма за одредување на цените пред децимализацијата на валутата: ২৲ (₹2), ২৷৷৹ (2-8 ₹ или 2 рупии 8 ана).

## Наводи

Категорија:Броеви
Ерменски броеви

**Ерменските броеви** формираат историски броен систем создаден со помош на големи букви од ерменската азбука.Во стариот систем немало ознака за нула, а нумеричките вредности за поединечни букви биле собрани заедно. Принципите зад овој систем се исти како и за старогрчките бројки и хебрејските бројки. Во модерна Ерменија се користат познатите арапски бројки. Ерменските бројки се користат повеќе или помалку како римските броеви во современиот англиски, на пр. Гареգին Բ. значи Гарегин II.

Последните две букви од ерменската азбука, „о“ (О) и „фе“ (Ф), биле додадени на ерменската азбука само откако арапските бројки веќе биле во употреба, за да се олесни транслитерацијата на другите јазици. Така, понекогаш им е доделена нумеричка вредност.

## Табела

## Алгоритам
Броевите во ерменскиот нумерички систем се добиваат со едноставно собирање. Ерменските бројки се пишуваат од лево кон десно (како во ерменскиот јазик). Иако редоследот на бројките е нерелевантен бидејќи се врши само собирање, конвенцијата е да се запишуваат по редослед на намалување на вредноста.

## Примероци

*  = 1975 = 1000 + 900 + 70 + 5
*  =  2222 = 2000 + 200 + 20 + 2
*  = 2004 = 2000 + 4
*  = 120 = 100 + 20
*  = 50

За пишување на броеви поголеми од 9999, потребно е да се имаат бројки со вредности поголеми од 9000. Ова се прави со цртање линија над нив, што покажува дека нивната вредност треба да се помножи со 10000. Ова е слично на римските бројки, каде линијата над знакот значи множење на соодветната вредност со 1000.

**Примери** :

* Ա = 10000
* Ջ = 9000000
* ՌՃԽԳ = 11431255

## Наводи


## Надворешни врски
https://www.languagesandnumbers.com/how-to-count-in-armenian/en/hye/

Категорија:Броеви
Џамија (Нижеполе)

**Џамија** — џамија во селото Нижеполе, Општина Битола, Македонија.

## Местоположба

Џамијата се наоѓа во западниот раб на Нижеполе.

## Галерија

Џамија (Нижеполе) 01.jpg
Џамија (Нижеполе) 02.jpg
Џамија (Нижеполе) 03.jpg
Џамија (Нижеполе) 04.jpg
Џамија (Нижеполе) 05.jpg
Џамија (Нижеполе) 06.jpg
Џамија (Нижеполе) 07.jpg
Џамија (Нижеполе) 08.jpg


## Поврзано
* Црква „Св. Петка“ - Нижеполе

## Наводи

## Надворешни врски

*Џамијата на Mojrodenkraj.com.mk 

Категорија:Нижеполе
Категорија:Џамии во Општина Битола
Категорија:Џамии во Битолското муфтиство
Кирил Поп Христов

**Кирил Поп Христов** **- Кили** (р.  година во Скопје – 11 март 2026 во Кито, Еквадор) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Христов дипломирал на Факултетот за драмски уметности во Скопје, на отсегот Актерска игра, во класата на професорот Љубиша Георгиевски во 1989 година. Од 1993 година до 2014 година, и накратко во 2018 година, Христов работел во Македонски народен театар во Скопје. Во 2014 година, тој заминал во Еквадор. Тој починал од инфаркт во сон, на 11 март 2026 година, во Кито, Еквадор. Негова сопруга била професорката по танц и кореограф Гордана Деан Поп-Христова.

## Филмографија

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* Животопис на Кирил Поп Христов на Македонски народен театар.

Категорија:Починати во 2026 година
Категорија:Глумци од Скопје
Категорија:Починати во Еквадор
Категорија:Македонски театарски глумци
Категорија:Македонски филмски глумци
Категорија:Македонски телевизиски глумци
Категорија:Југословенски глумци
Категорија:Апсолвенти на Факултетот за драмски уметности - Скопје
Однадвор (ТВ-серија)

***Однадвор*** () — американска научнофантастична телевизиска серија на ужасите создадена од Џон Грифин. Серијата била премиерно прикажана на Epix на 20 февруари 2022 г. Серијата во целост добила потврдни одѕиви од критичарите. Во април 2022 г., телевизиската серија била обновена за втора сезона, а премиерата била на 23 април 2023 г. Серијата ја има на HBO Max со македонски превод.

Во јуни 2023 г., серијата била обновена за трета сезона, чија премиера била на 22 септември 2024 г. Четвртата сезона била најавена на 21 ноември 2024 г., планирана да излезе во 2026 г. и ќе се состои од 10 епизоди.

## Содржина
Изгубени во шумата, градот ги фаќа сите оние што немаат среќа да поминат по неговиот пат — излегува дека е невозможно да се напушти ова место. Дење, несвесните жители се обидуваат да изградат привид на нормален живот и да најдат начин да излезат, а ноќе се спасуваат од морничави чудовишта од шумата што доаѓаат да се наситат од крвта на жителите.

## Улоги

### Главен состав

## Епизоди

## Тематска песна
Преводот на песната на почетокот на секоја епизода на македонски гласи:

## Наводи

## Надворешни врски

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Американски телевизиски серии
Категорија:Американски научнофантастични серии
Крушари (Бугарија)

**Крушари** () — село во Североисточна Бугарија, административен центар на општината Крушари во Добричката Област. Има население од околу 1.286 жители (2022).

## Географија
Селото се наоѓа на 33 километри северно од регионалниот центар  Добрич и на 25 километри од границата со Романија.

## Историја
Црквата „Свети Димитар“ во Крушари била живописана од дебарскиот мајстор Марко Минов во 1883 година. До 1942 година селото се викало **Армутлии**.

## Наводи

## Надворешни врски
*Официјална веб-страница на општината Крушари

Категорија:Села во Бугарија
ФК Копенхаген

**ФК Копенхаген** (), или едноставно **ФКК** — дански фудбалски клуб од главниот град на Данска, Копенхаген. Моментално се натпреварува во Суперлигата на Данска, првото ниво на данскиот фудбал.

Клубот е основан во 1992 година, како надградба на КБ и Б 1903. ФК Копенхаген е еден од најуспешните клубови во Данска: моментално има освоено 15 титули во данското првенство, рекорд кој го делат со екипата на КБ, како и 9 освоени Купови на Данска. Во европскиот фудбал, ФКК стигнал до групната фаза на Лигата на шампионите и групната фаза на Лигата на Европа повеќе пати од кој било друг дански клуб, и е единствениот дански клуб кој стигнал до нокаут фазата на Лигата на шампионите.

Копенхаген ги игра своите домашни натпревари на стадионот Паркен. Најголем ривал на ФКК им е Брондби, со кои развиле жестоко ривалство уште од самото основање на клубот. Натпреварите меѓу двете екипи се познати како Дерби на Копенхаген и имаат најголема посетеност во историјата на данскиот фудбал.

## Стадион

Од своето основање, клубот ги игра своите домашни натпревари на стадионот Паркен, познат и како *Телија Паркен*, кој се наоѓа во Копенхаген и може да собере 38.065 гледачи.

Изграден на локацијата на Идретспаркен, кој го користел КБ, Паркен бил домаќин на финалето на Купот на победниците на куповите 1993-1994, во кое  ја победил  со 1-0 и финалето на Купот на УЕФА 1999-2000, во кое  ги победиле токму „топџиите“ по изведување пенали.

## Играчи
### Моментален состав

 

## Тренери




## Титули
### Домашни
* **[[Суперлига на Данска|Данско првенство]]** : **15** (рекорд)
:1992-1993, 2000-2001, 2002-2003, 2003-2004, 2005-2006, 2006-2007, 2008-2009, 2009-2010, 2010-2011, 2012-2013, 2015-2016, 2016-2017, 2018-2019, 2021-2022, 2022-2023

* **[[Фудбалски куп на Данска|Куп на Данска]]** : **9** (рекорд)
:1994-1995, 1996-1997, 2003-2004, 2008-2009, 2011-2012, 2014-2015, 2015-2016, 2016-2017, 2022-2023

* **[[Суперкуп на Данска]]** : **3**
:1995, 2001, 2004

* **[[Лига куп на Данска]]** : **1**
:1996

### Меѓународни
* **[[Кралска лига]]** : **2**
:2004-2005, 2005-2006

## Наводи

## Надворешни врски

*Матична страна на клубот


Копенхаген
Категорија:Копенхаген
Александар Мишов

**Александар Мишов** (р.  година во Кавадарци) — македонски фудбалер кој играше за ФК Академија Пандев 8 години, потоа играше за ФК Тиквеш неколку сезони. Во 2023 година играше во клубот Самтредиа во Грузија. Во 2024 година игра во Казахтанскиот клуб Туран. Од 2025 година, Мишов игра за ФК Тиквеш.

## Поврзано
* ФК Академија Пандев
* ФК Тиквеш

## Наводи

Категорија:Фудбалери од Кавадарци
Крушари

Називот **Крушари** може да се однесува на:

## Населени места
* Крушари — село во Јужна Добруџа, Бугарија;
* Крушари — село во Ениџевардарско, Егејска Македонија, Грција.

## Општина
* Крушари — општина во Бугарија;
Црвена Река (притока на Драгор)

**Црвена Река** ― река од која произлегува реката Драгор. Се наоѓа во североисточниот дел на планината Баба, односно западно од Битола. Таа тече низ селото Нижеполе.

## Галерија

Црвена Река 01.jpg
Црвена Река 03.jpg
Црвена Река 04.jpg
Црвена Река 05.jpg
Црвена Река 06.jpg
Црвена Река 07.jpg
Црвена Река 08.jpg
Црвена Река 09.jpg
Црвена Река 10.jpg
Црвена Река 11.jpg
Црвена Река 12.jpg
Црвена Река 13.jpg


## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Драгор
Категорија:Реки во Македонија
Категорија:Баба (планина)
Категорија:Нижеполе
Болјарово

**Болјарово** () — гратче во Југоисточна Бугарија, административен центар на општината Болјарово во Јамболската Област. Има население од 1.137 жители (2022).

## Географија и местоположба
Гратчето се наоѓа на 22 километри од Елхово и на 59 километри од регионалниот центар Јамбол.

## Историја
Болјарово настанало за време на Бугарската преродба како чифлиг на турски паша, поради што селото се викало **Пашаќој**. Селото било преименувано во **Болјарово** во 1934 година, а во 1974 година било прогласено за град.

## Наводи


## Надворешни врски
* Официјална веб-страница на општината Болјарово

Категорија:Градови во Бугарија
Категорија:Населени места во областа Јамбол
М-84АS

Прототипот на главниот борбен тенк **М-84АС** е модернизирана верзија на М-84 произведен од Југоимпорт СДПР во Србија. M-84AS понекогаш се нарекува *M-84AB1* и *M-2001* и се базира главно на увезени компоненти.

## Дизајн
Модернизацијата дава подобрен систем за контрола на пожар со интегриран дневен/ноќен вид.

## Наводи
Шпепанцер Ру 251

**Шпепанцер Ру 251** е германски лесен тенк базиран на уништувачот на тенкови Каноненјагдпанцер. Било предложено да се замени M41 Вокер Булдог.

Возилото било базирано на уништувачот на тенкови Каноненјагдпанцер 4-5 од компанијата Хеншел во 1964 година. Тенкот било планиран да ги замени застарените возила M41 Вокер Булдог што ги користеле извидувачките баталјони на оклопните дивизии во германската армија. Резервоарот никогаш не доживеал масовно производство, но некои технички иновации биле применети подоцна во развојот на други возила. Вкупниот број на изградени прототипови е непознат.

## Историја
Ру 251 бил еден од проектите создадени од Бундесверот за време на Студената војна. Во врска со ова, започнал нов проект - *Еуропанцер*, кој довел до создавање на Леопард 1 за Западна Германија или AMX-30 за Франција.

Во раните 1960-ти години, Бундесверот сè уште користел американски М41 како тенкови за извидување. Во 1960 година била лансирана програма за развој на нов лесен тенк за извидување. Прототипите биле изградени во 1963 и 1964 година 

## Дизајн
Ру 251 е базиран на уништувачот на тенкови Каноненјагдпанцер и го користел истиот главен топ од 90 мм Рајнметал БK 90/L40.

Како лесен тенк за извидување, Ру 251 не се користел за интензивна борба, поради неговиот лесен оклоп. Оклопот од 20 мм на Ру 251 лесно може да ги спречи пукањата на митралез од голем калибар, но станува многу ранлив на оган од поголем калибар. Ру 251 бил дизајниран како лесен тенк за извидување, за да се движи брзо и скришум и да напаѓа цели на можности, пред да се репозиционира користејќи ја неговата висока мобилност: секој вишок оклоп би ја попречил брзината на тенкот.

Ру 251 имал извонредна мобилност и огнена моќ со својот мотор Дамлер Бенз MБ 837 A од 650 КС и неговиот топ од 90 мм Рајнметал BK 90/L40, но немал значителна заштита од противтенковска граната. Во 1964 година, прототипот Ру 251 бил подложен на интензивни оперативни испитувања, но во исто време главниот борбен тенк Леопард 1 со својот топ од 105 мм бил подготвен за сериско производство.

## Наводи

## Надворешни врски

* https://wiki.wargaming.net/en/Tank:G103_Ру_251

Категорија:Тенкови
Р.П. Ханикат

**Ричард Пирс Ханикат** (15 јуни 1926 &#x2013; 29 април 2011 година) бил американски историчар, познат по неговото истражување за оклопни борбени возила.

Р. П. Ханикат живеел во близина на Сакраменто во заливот Гранит, Калифорнија. Автор е на осум претходни тома за американски борбени возила: „Першинг“, „Шерман“, „Фајрпауер“, „Паттон“, „Абрамс“, „Стјуарт“, „Шеридан“ и „Бредли“. (Биографија на авторот на Боукер) — биографија од Шерман: Историја на американскиот медиум тенк.

Ханикат е роден во Ешвил, Северна Каролина, во семејството на Џејмс Балард Ханикат и Ајда Бел Блек. Тој го променил својот извод од матична книга на родените за да се пријави во американската армија во септември 1943 година. На 30 април 1945 година, додека бил доделен во 7-та пешадиска дивизија на Окинава, тој бил ранет од непријателски минофрлачки оган кога неговиот митралез одред се спротивставувал на јапонскиот напад во близина на Хаксав Риџ. Набргу по борбата, командантот на 10-та армија, генерал Симон Боливар Бакнер Џуниор, излегол на сцената и му доделил на ПФЦ Ханикат Сребрена ѕвезда и унапредување во наредник. ген. Бакнер бил убиен во акција речиси седум недели подоцна на истиот остров од непријателски артилериски оган.  По војната, тој бил префрлен во Европа, каде што го заврши својот армиски прием додека бил стациониран во Франкфурт, Германија. 

Магистрирал инженерство на Универзитетот Стенфорд, а подоцна работел во Џенерал Моторс. Во Детроит ја запознал својата идна сопруга Сузан Хејт. Подоцна работел како металург, консултант и партнер во инженерската фирма АНАМТ Лаборатории. Ханикат бил национално признат експерт за метален замор.

Ханикат бил еден од основачите на Музејот за оружје на американската армија во полигонот Абердин и чест соработник на музејот Патон во Форт Нокс.

Ханикат е главно познат по неговото истражување во историјата и развојот на американските оклопни борбени возила. Автор е на многу книги за американските воени возила.

Историчарот Стивен Залога ја опишал повеќетомната студија како „суштински камен-темелник за секој што е заинтересиран за историјата на американските тенкови“. 

## Дела

* Ханикат, РП (1971) *Першинг: Историја на средниот тенк Т20 серија* . Навато, Калифорнија: Пресидио Прес.
* Ханикат, РП (1971) *Шерман: Историја на американскиот медиум тенк*
* Ханикат, Р.П. (1984) *Патон: Историја на американскиот главен борбен тенк*
* Ханикат, РП (1988) *Огнена моќ: Историја на американскиот тежок тенк*
* Ханикат, РП (2001) *Полу-патека: Историја на американските возила со полу следење* . Навато, Калифорнија: Пресидио Прес.ISBN&nbsp;

## Наводи

## Надворешни врски
* Некролог на Ричард Пирс Ханикат, објавен во Орегониан на 4 мај 2011 година
* Ричард Ханикат на librarything.com

Категорија:Апсолвенти на Стенфордскиот универзитет
Категорија:Починати во 2011 година
Категорија:Родени во 1926 година
Воен музеј Оверлон

мини|250x250пкс| Германски тенк Пантер, ветеран од Битката кај Оверлон, на изложба
**Воениот музеј Оверлон**  се наоѓа во Оверлон, Холандија.

Музејот е отворен на 25 мај 1946 година, и бил еден од најстарите музеи во Европа посветен на Втората светска војна. Музејот се наоѓа на местото на Битката кај Оверлон, тенк и пешадиска битка од Втората светска војна помеѓу сојузничките и германските сили што се случило во септември и октомври 1944 година, како последица на операцијата Маркет Гарден .

Музејот е поставен на 14 хектари шума. Одлика на музејот е големиот број изложени воени возила и опрема, и германски и сојузнички. Со години тие се чувале на отворено, но неодамна се преместени во затворени простории со цел да се зачуваат. Многу од изложените возила учествувале во Битката кај Оверлон. Во 2006 година колекцијата била проширена со голем број возила од приватна колекција.

За време на божиќниот период во 2021 година, додека музејот бил затворен поради ограничувањата од пандемијата КОВИД-19 во Холандија, музејот објавил серија видеа за теми во својата колекција. Едно од овие видеа бил за Винсент Сперанза, американски ветеран од Втората светска војна.

## Поврзано

* Бундесвер музеј за германска одбранбена технологија - Кобленц, Германија
* Австралиски оклопен и артилериски музеј - Австралија
* Национален воен музеј - Состерберг, Холандија
* Кралскиот музеј на резервоари - Аман, Јордан
* Музеј за ордени на армијата на САД
* Музеј на полската армија - Варшава, Полска

## Наводи

## Надворешни врски

* Воен музеј Overloon

Категорија:Воени музеи
Ервин Адерс

алт=|мини| Тенкот Тигар I заробен од сојузничките сили во Северна Африка за време на Втората светска војна
**Ервин Адерс** (1881, Диселдорф – 1974) бил главен дизајнер на германскиот „Хеншел и син“ за време на Втората светска војна. Тој го водел дизајнот за тешките тенкови Тигар I и Тигар II.

## Наводи

Категорија:Луѓе од Диселдорф
Категорија:Починати во 1974 година
Категорија:Родени во 1881 година
Категорија:Германски дизајнери
Николај Духов

**Николај Леонидович Духов** (;  – 1 мај 1964) бил советски дизајнер на автомобили, трактори, тенкови и јадрено оружје.

## Биографија
Духов работел во фабрика за трактори. Во 1926 година, собранието на фабриката Комсомол го испратила да студира во институт во Харков, по што го префрлиле без да го тестираат на машинскиот факултет во Политехничкиот универзитет во Ленинград за да студира инженерски дизајн за трактори и автомобили. Тој бил одговорен за дизајнирање на советски трактори и тешки тенкови во 1930-тите.

Во Втората светска војна тој бил ко-дизајнер (заедно со Јозеф Котин) на тешкиот тенк Сталин.

Во 1948 година, тој бил назначен за помошник на Јули Каритон, главниот конструктор на советската атомска бомба. Тој ја продолжил својата работа на јадрени проекти до неговата смрт во 1964 година.

Предавал во Патниот институт во Ленингран и на машинскиот факултет на Политехничкиот универзитет во Ленинград. Станал дописен член на Академијата на науките на Советскиот Сојуз (1953).

## Награди

* Трикратен херој на социјалистичкиот труд
* Ленинова награда
* Пет Сталин награди
* Четири ордени на Ленин
* Орден на Суворов, втор степен
* Орден на Црвеното знаме на трудот
* Орден на Црвената звезда

## Наводи

Категорија:Погребани на Новодевичките гробишта
Категорија:Оружари
Категорија:Носители на Орденот на Црвената ѕвезда
Категорија:Носители на Орденот на Црвеното знаме на трудот
Категорија:Носители на Орденот на Ленин
Категорија:Добитници на Лениновата награда
Категорија:Добитници на Сталиновата награда
Категорија:Херои на социјалистичкиот труд
Категорија:Политичари од Комунистичката партија на Советскиот Сојуз
Категорија:Починати во 1964 година
Категорија:Родени во 1904 година
Категорија:Носители на Орденот на Суворов од II степен
Категорија:Починати во Москва
Семјон Александрович Гинзбург

**Семјон Александрович Гинзбург** () (1900–1943) бил советски дизајнер на тенкови. Се запишал на деловно училиште во 1918 година, но потоа доброволно се пријавил за Црвената армија во 1919 година и служел во ескадрилата за лесна артилерија на 3-та стрелачка дивизија. Откако дивизијата се повлекла во Воронеж, Гинзбург се запишал на Воената академија на стратешките ракетни сили и дипломирал во 1920 година. Бил назначен за командант на вод во 52-та стрелачка дивизија и се борел кај Каховка и на Крим. Тој ги продолжил своите студии на Академијата за воена технологија Џержински во 1926 година, а дипломирал во 1929 година откако се специјализирал за дизајн на тенкови. Бил еден од најраните дизајнери на тенкови во Советскиот Сојуз кој експресно студирал да стане таков.

Работел во ГКБ (главното проектантско биро) и во КБ-3 во Москва. Во 1930 година бил член на советскиот комитет за набавки во Велика Британија кој подготвил купување лиценца за тенкот Викерс 6-тони.

Гинзбург потоа ја предводел експерименталната група ОКМО во Ленинград, подготвувајќи го производството на Т-26, врз основа на стекнатиот дизајн на Викерс 6-тони. Подоцна бил директно вклучен во развојот на експериментални типови како Т-33, Т-43, Т-29, Т-46-5, Т-100 и Т-126СП, како и во сериите изградени Т-26, Т- типови 28, Т-35 и Т-50.

Заменик на Јозеф Јаковлевич Котин, и самиот заменик на Народниот комесар на тенковската индустрија, Гинзбург бил директно одговорен за развојната работа на лесниот самоодни пиштоли СУ-76. Проблемите со преносот на првата сериска варијанта биле причина за неговото отстранување од таа позиција и испраќање напред. Тој станал главен технички офицер на 32-та тенковска бригада и бил убиен за време на Битката кај Курск.

Лесниот тенк Т-26 бил развиен во 1931 година. Неговиот дизајн бил базиран на британскиот тенк Викерс. Првата верзија на Т-26 била опремена со митралези. Во 1933 година, тенкот Т-26 добил една купола со главно и секундарно вооружување: топ од 45 мм и митралез од 7,62 мм.

## Наводи

## Надворешни врски
https://ar.culture.ru/en/subject/legkiy-tank-t-26-maket

Категорија:Носители на Орденот на Ленин
Категорија:Родени во 1900 година
Категорија:Советски Евреи
Категорија:Починати во 1943 година
Категорија:Носители на Орденот на Црвената ѕвезда
102-ри СС тежок панцерски баталјон

**102-ри Тежок СС Панцерски баталјон** () бил германски тежок тенковски баталјон на Вафен-СС за време на Втората светска војна. Се борел како дел од II СС Панцеркорп за време на Битката кај Нормандија и бил речиси уништен. Потоа бил ренумериран како 502ри Тежок СС Панцерски баталјон кон крајот на 1944 година, единицата била уништена во  Халбе во пролетта 1945 година.

## Оперативна историја
[мини| [Хајнрих Химлер ги прегледува тенковите на баталјонот, Советски Сојуз, 1943 година]]
Во април 1943 година, Вафен-СС наредил создавање на серија тешки тенковски баталјони опремени со новите тенкови Тигар I &mdash; за употреба во офанзивните акции на Источниот фронт. Секој од тешките тенковски баталјони бил прикачен на корпус на Вафен СС. По формирањето, 102-та била приклучена на II СС Панцеркорп. Првично, секој тежок тенковски баталјон бил составен од една чета на Тигар I, прикачена на секоја соодветна СС Панцерска дивизија во Панцеркорпс. До јули 1943 година, претходникот на 102-та &mdash; СС Панцерски полк 2 на СС дивизијата Дас Рајх &mdash; бил опремен со 14&nbsp;Тигар јас.

Операциите на овој тежок тенковски баталјон се многу помалку познати од оние на 101-виот или 503-тиот за време на борбите во летото 1944 година. Од почетокот на јули 1944 година, батаљонот бил ангажиран за прв пат и заземале стратешка височина која ја држеле речиси еден месец со успешно спротивставување на сите британски операции за преземање на Каен од назад.

Баталјонот бил испратен во Нормандија по Десантот на Нормандија. Баталјонот бил речиси целосно уништен за време на борбите во Нормандија; во септември 1944 година бил повлечен назад во Германија за да се реформира. Стациониран во Сенелагер, баталјонот бил пренумериран како 502 СС Панцерски баталјон на 9 септември 1944 година. Опремен со тенкови Тигар II, баталјонот учествувал во одбраната против Црвената армија на фронтот Одра. За време на битката за Берлин, баталјонот бил опкружен во Халбе во 1945 година и уништен.

## Поврзано

* Панцер дивизија

## Наводи

## Литература

* Феј, Вилијам [1990] (2003). *Оклопни битки на Вафен-СС*. Stackpole Books.
* Рипли, Тим (2005). *Вафен-СС во војна: Хитлеровите преторијанци 1925-1945 година*. Зенит отпечаток.ISBN&nbsp;
* Шнајдер, Волфганг (2005). *Тигри во борба II*. Mechanicsburg, PA: Stackpole Books.ISBN&nbsp;

## Надворешни врски

* Schwere SS-Panzer-Abteilung 102 единица историја
* https://www.aircraft-navalship.com/produit/librairiedumaterielterrestre/5148
Категорија:Германски воени единици
Џон Солц

**Џон Солц** служел како офицер на американската армија во војната во Ирак и е претседател и ко-основач на групата за застапување на ветераните. Солц служел и во косовската војна во 2000 година и подоцна во операцијата „Слобода на Ирак“ во 2003 година. Врз основа на неговата служба, Солц станал отворен критичар на извршувањето на операцијата „Слобода на Ирак“. Солц бил распореден во 2011 година како дел од операцијата Нова зора во Ирак.

## Воена служба и потекло
Солц по дипломирањето бил стациониран во Германија од 1999 до 2003 година. Помеѓу јуни и декември 2000 година, тој служел како водач на тенковски вод во војната во Косово. Помеѓу мај и септември 2003 година, тој служел како капетан за време на операцијата „Слобода на Ирак“, каде што работел во распоредени логистички конвои со 1-та оклопна дивизија .

Напуштајќи ја активната должност во 2004 година и префрлувајќи се во резервниот состав на американската армија, во 2005 година обучувал војници за борба во Форт Дикс, Њу Џерси. 

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Американски војници
Кодрат Атински

мини|десно|''Мачеништвото на св. Кодрат'' — фреска од 1547&nbsp;г. во манастирот „Дионисијат“.
**Кодрат Атински** () — црковен отец, атински епископ. и еден од седумдесетте апостоли. Се почитува во православието и католицизмот.

Овој светител православието го чествува на 21 септември по стар или 4 октомври по нов стил. Се одбележува и на 4 (17) јануари заедно со другите светци на денот на Соборот на седумдесетте апостоли.

## Житие
Ранохристијанскиот историчар Евсевиј Кесариски вели дека Кодрат бил ученик на апостолите.

Во делото *[[Црковна историја (Евсевиј)|Црковна историја]]*, Книга IV, глава 3, Евсевиј забележува дека:

:*1. Откако [[Трајан]] владееше деветнаесет и пол години, на царскиот престол седна [[Адријан|Елиј Адријан]]. Нему Кодат му упати апологија за нашата вера, бидејќи извесни лоши луѓе се обидуваа да нè вознемируваат. Ова дело сè уште е во рацете на највеќето браќа, како и во наши. Тоа блескаво сведочи за умот на апостолското правоверие на Кодрат.*

:*2. За тоа колку одамна тој живееше може да се просуди од неговите соппствени зборови: „Делата на Спасителот наш отсекогаш беа очигледни, бидејќи беа вистински: — луѓето што ги беше исцелил, што ги воскресна од мртвите, беа бидени не само во мигот на нивното исцелување или воскреснување, туку сето време беа присутни не само кога Спасителот беше на земјата, туку и по неговото Воскресение, некои од нив поживееја до денешен ден“. Таков беше Кодрат.*

Со други зборови, Евсевиј вели дека Кодрат му упатил филозофска распвара на Адријан со одбрана (или апологија) на христијанската вера, кога царот ја постил Атина во 124 или 125&nbsp;г. Евсевиј вели дека ова го трогнало царот за да издаде благокалонет указ. Кога спомнува дека исцелените и воскреснатите од Христос сè уште се живи, Евсевиј дава аргумент дека тој не бил само чудотворец со минливи дела.

Евсевиј потоа дава опис на писмо од Дионисиј Коринтски кое просто кажува дека Кодрат е назначен за епископ на Атина „по маченичката смрт на Публиј“, и вели дека со нивната ревност атинските христијани повторно се собрале и нивната вера заживеала.

Апологетот Аристид напишал слично дело. Евсевиј Кесариски имал примероци од двете. Бидејќи бил атински епископ по Публиј, Кодрат понекогаш се вбројува меѓу апостолските отци. Евсевиј го нарекува „умен и апостолски правоверен човек“, а Јероним Стридонски во „За знаменитите мажи“ ја зајакнува оваа врска, нарекувајќи го „ученик на апостолите“.

## Тропар
За св. Кодрат Атински се пее овој тропар:

## Наводи

## Надворешни врски
* Житие на Кодрат Атински — Македонски православен календар, *Денови*
* Тропар на св. Христов апостол Кодрат 21 септември / 4 октомври 2021, *Премин Портал* 

Категорија:Црковни отци
Категорија:Седумдесет апостоли
Категорија:Христијански апологети
Категорија:Христијански светци од 2 век
Категорија:Епископи од 2 век
Категорија:Грчки светци
Категорија:Православни светци
Категорија:Католички светци
Категорија:Свештеномаченици
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Родени во 1 век
Категорија:Починати во 129 година
Категорија:Светци од Анадолија
Т-64

**Т-64** — прв советски тенк со тројца членови на екипажот, што се должи на инсталирањето на автоматски полнач на топот. Бил дизајниран во исто време со Т-72. Првиот прототип бил завршен во 1960 година, додека сериското производство почнало во 1969 година. Новина бил 125-милиметарскиот топ со мазна цевка, кој подоцна станал стандард за сите руски тенкови. На неговата основа бил развиен поуспешниот Т-80. Т-64 го доживеал своето огнено крштевање на 20 јуни 1992 година за време на битките во близина на градот Бендер во Молдавија.

## Огнена моќ
Основа на огнената моќ на Т-64 е 125-мм топ со автоматско полнење 2А26М2 со вертикално поставена муниција за која се зборува дека е опасна за екипажот. Поради оваа причина, подоцнежните тенкови (Т-72, Т-80, Т-90) добиле автоматски полначи со хоризонтално поставена муниција. Покрај обична муниција, верзијата Т-64Б е опремена и со системот 9К112-1, кој ја користи противтенковска наведувана ракета 9М112М Кобра, со која може да уништува цели на оддалеченост до 4.000 метри. Пробојноста е 600 mm на хомоген челичен оклоп. Може да се гаѓаат неподвижни и подвижни цели во движење.

## Оклопна заштита
Оклопот на Т-64 се состои од челични плочи за телото и лиен панцирен челик за куполата. На посебно осетливи места на предната и челната страна на телото на куполата поставен е околоп кој се состои од челик и плочки од стаклопластика. Се поставува и реактивно-експлозивен оклоп.

* 3-кратен композитен оклоп (*К формула*), со дебелина помеѓу 450 и 20 mm:
** предна страна: челик 120 mm, фиберглас 105 mm, челик 40 mm.
** страна: челик 80 mm.
** предната страна на куполата: челик 150 mm, фиберглас 150 mm, челик 40 mm

## Покретливост
Т-64 е придвижуван од двотактен, петцилиндричен дизел мотор 5DTF со моќност од 700 КС и максимална брзина од 75 km/h. Неговиот домет е 400 км.

* брзина на пат: 75 km/h
* брзина на терен: 35 km/h
* сооднос моќност-тежина: 16,2 т
* досег: 400 km, 700 km со надворешни резервоари
* притисок на земјата: 88 kPa
* длабочина 1,8 m во вода, со дишалка 5 m
* најголем нагиб 30°

## Корисници
* Руска Федерација - 4000, повеќето во резерва.
* Украина - 2281, повеќето надградени
* Узбекистан - 100

## Наводи

## Надворешни врски

*  Kampfpanzer T-64
*  T-64   Оригиналната верзија на страната архивирана на 21 јануари 2009 и Bulat   Оригиналната верзија на страната архивирана на 19 октомври 2004 на КМДБ *(Страница на произведувачот)*

Категорија:Советски тенкови
752-ри тенковски баталјон

десно|мини|498x498пкс| Филип Маргерито, зема разладен пијалак од неговата менза додека тренира во САД. јуни 1942 година
**752. тенковски баталјон** бил американски независен тенковски баталјон кој учествувал во *Медитеранскиот театар за операции* со Петтата армија на САД во Втората светска војна.

752-ри тенковски баталјон официјално бил формиран на 1 јуни 1941 година.

На 21 март 1943 година, додека бил во Тунис, баталјонот бил деактивиран од генералните наредби број 31, петта армија, и бил реконституиран како *2642-ри оклопен баталјон за замена* . Нивната улога во тоа време бил да тренираат и подготвуваат замени за различни оклопни единици во Северна Африка. Меѓутоа, на 16 септември 1943 година, службената грешка била откриена, општата наредба за деактивирање на баталјонот била укината, а 752. бил повторно активиран како борбен баталјон. Единицата останала во Табарка и Бизерте додека не испратиле во Неапол на 12 јануари 1944 година за да се приклучат на италијанската кампања.

## Прва борба - 23 мај 1944 година
Единицата била дел од Петтата армија на САД прикачена на 88-та пешадиска дивизија кога првпат се вклучи во непријателот.

## Прилози
За време на своето време во МТО, 752-от бил приклучен на следните единици, или како цел баталјон или поединечни компании:

* Вториот корпус на САД
* IV корпус на САД
* Американска 34-та пешадиска дивизија
* Американска 85-та пешадиска дивизија
* Американска 88-та пешадиска дивизија
* Американскиот 442-ри пешадиски полк

## Наводи

## Надворешни врски
http://www.752tank.com/

Армијата на Соединетите Американски Држави, „752nd Tank Bn“ (1945). Светска војна полкови истории. Книга 60. http://digicom.bpl.lib.me.us/ww_reg_his/60

Категорија:Армија на САД
628-ми тенковски баталјон (САД)

**628-от тенковски баталјон** бил оклопен баталјон на Армијата на САД активен за време на Студената војна. Формиран бил во 1946 година и се споил во 103-от оклопен полк во 1959 година.

Формиран бил во мај 1946 година во Националната гарда на Пенсилванија со редизајнирање на 628-миот баталјон за уништувачи на тенкови, потоа организиран во мај 1949 година како дел од 28-та пешадиска дивизија.

Баталјонот, заедно со остатокот од 28-та пешадиска дивизија, бил активиран за служба поради Корејската војна во септември 1950 година; по обуката, дивизијата била ставена под команда на Седмата армија и стационирана во Западна Германија. Бил ставен во мирување во јуни 1954 година, и баталјонот се вратил во Националната гарда.

Во 1959 година, според новиот режимски систем за борбено вооружување, баталјонот се здружил со елементите на 110-тиот пешадиски полк и 108-от и 166-от теренски артилериски баталјон за да го формираат 103-от оклопен полк.

## Литература

* *Оклопно-коњанички полкови: лоза на Националната гарда на армијата*, од Џефри Лин Поуп и Леонид Е. Кондратиук. Издаваштво DIANE. 1995 година. Онлајн копија
Категорија:Армија на Са
Тенковски гробишта

[мини| [Ирак|Ирачки тенкови во кувајтската пустина, 2004 година.]]
Поимот **тенковски гробишта** или **гробишта за тенкови** се однесува на место кое содржи голем број на запуштени оклопни возила, претежно како резултат на војување.

Иако тие често се само последно место за одмор за уништена, расипана или застарена опрема, гробиштата со тенкови може да бидат извор на делови за производство на нови или обновени возила. Украина, на пример, можела да исфрли стотици нови тенкови за да се бори во Руско-украинската војна со канибализирање на оние тенкови што биле на гробиштата уште од советско време.

## Значајни тенковски гробишта

* Вуковар, Хрватска (Битка за Вуковар, Хрватска војна за независност)
* Кабул, Авганистан (Советско-авганистанска војна)
* Кемкаран, Индија (Индиско-пакистанска војна од 1965 година)
* Чавинда, Пакистан (Индиско-пакистанска војна од 1965 година)
* Лонгевала, Индија (Индиско-пакистанска војна од 1971 година)
* Автопат на смртта, северно од градот Кувајт, Кувајт (1991 година, Операција Пустинска бура)
* Асмара, Еритреја (Еритреска војна за независност)

## Наводи

Категорија:Тенкови
Категорија:Гробишта на возила
ЛК I

**Лајхтер Кампфваген** (германски: Leichter Kampfwagen; ) или **ЛК I** (LK I) ― германски прототип на лесен тенк од Првата светска војна. Дизајниран да биде евтин лесен тенк за разлика од скапите тешки тенкови кои влегувале во употреба во тоа време, тенкот стигнал до фазата на прототип само пред крајот на војната.

## Историја
ЛК I бил дизајниран од Јозеф Волмер. Бил заснован на автомобилска шасија на Дајмлер, користејќи ги постојните оски за монтирање на запчаници и тркала. Неговиот дизајн следел автомобилска пракса, со мотор поставен напред и простор за возење зад него. Тој бил првото германско оклопно борбено возило опремено со бедем за пукање, вооружено со митралез МГ 08 од 7,92 мм.

Само два прототипа биле произведени во средината на 1918 година, но не биле нарачани за сериско производство. Дизајниран како опитен крстосувачки тенк, тој го отворил патот до ЛК II.

## Наводи

## Надворешни врски

* Ахтунг Панцер! Први панцери 1917-1918 година

Категорија:Историја на тенковите
Категорија:Пробни и тенкови во истражување од Германија
Категорија:Лесни тенкови од Првата светска војна
Категорија:Тенкови на Германија од Првата светска војна
Категорија:Лесни тенкови од Германија
Николас Моран

мини|Фотографија од Николас Моран
**Николас Теодор Моран** (роден 1975 година) е ирско-грчки автор, историчар и офицер на американската армија.

## Ран живот и образование
Моран е Ирец од страната на неговиот татко, а Грк од страната на неговата мајка. Роден е во Калифорнија и присуствувал на Универзитетскиот колеџ во Даблин од 1992 до 1996 година 

## Кариера
Моран се приклучи на Армискиот резервен состав (Ирска) во септември 1997 година и на Националната гарда на армијата (САД) во ноември 2000 година  Тој бил распореден во Ирак помеѓу 2004 и 2005 година како водач на тенковски вод (за што доби награда за храбра единица ), и во Авганистан помеѓу 2009 и 2010 година (за што доби Пофалница за заслужна единица ). Доби медал за бронзена ѕвезда и медал за заслужна служба .

Од август 2011 година, Моран е директор за односи со војската за Воргејминг Америка (Wargaming America), опишан од него како „врска помеѓу компанијата и прекрасниот свет на војската“.

Од септември 2011 година, Моран го води каналот на YouTube **The Chieftain (Д Чифтејн)**, кој се фокусира на „долги, длабински видеа, со приоритет на влегување во возилата за да се добие оценка на работите од „човечки фактори“ и од перспектива на крајниот корисник. како и други материјали добиени од архиви“.

Моран се залагаше за поддршка на Украина во Руско-украинската војна од февруари 2022 година 

Моран моментално е командант на 1-та оклопна дивизија Главна командна станица - оперативен одред и оклопен офицер на тенковите М1 Абрамс и М3 Бредлис .

## Личен живот
Моран има американско државјанство. Тој претходно бил двоен државјанин на Ирска и САД, но се откажал од странско државјанство во 2002 година кога бил назначен како офицер на Армијата на Соединетите Држави .

## Дела

* 

## Наводи

## Надворешни врски

* 
Категорија:Луѓе од Калифорнија
Категорија:Родени во 1975 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Историчари
Категорија:Автори
Михаил Кошкин

десно|200x200пкс
лево|мини| Биста со почесна стража, Переслав.
**Михаил Илич Кошкин** ( руски : Михаи́л Ильи́ч Ко́шкин; 3 декември 1898 година, Бринчаги, Јарославска област – 26 септември 1940 година) бил советски конструктор за тенкови,  тој исто така бил главен конструктор на познатиот среден тенк Т-34 . Т-34 бил најпроизведениот тенк во Втората светска војна. Животот го започнал како слаткар, но потоа студирал инженерство.

Во 1937 година, Црвената армија го назначила да раководи со дизајнерското биро КБ-190 за да дизајнира замена за тенковите БТ во фабриката за локомотиви во Харков Коминтерн (KhPZ) во Харков. Кошкин го замислил тенкот Т-34 откако тенковите БТ тестирани за време на Шпанската граѓанска војна се покажале дека се под оклопни и склони кон запалување. Учествувал во војната три години и се покажал како храбар воин. Командантите ги ценеле неговите достигнувања и го забележаа неговиот остар интелект. Од линијата на фронтот Михаил Кошкин бил испратен на Московскиот комунистички универзитет именуван по Јаков Свердлов. Дипломирал во 1924 година и наскоро поранешниот чирак станал директор на фабриката за слатки во градот Вјатка.

Кошкин тврдел дека го нарекол резервоарот „Т-34“ затоа што почнал да замислува дизајни за тенкот во 1934 година. Откако советската армија го отфрлила неговиот прототип, Кошкин почнал приватно да составува прототип што може да се тестира на кој работел навечер, по долги денови дизајнирање на подобрувања на тенкот БТ.

Починал од пневмонија што ја добил за време на зимските тестови на Т-34 на 26 септември 1940 година.

Михаил Кошкин постхумно бил награден со Државната награда Сталин во 1942 година и со Орденот на Црвена ѕвезда. Во 1990 година, непосредно пред конечниот распад на СССР, постхумно бил одликуван со највисоката цивилна почест, Херој на социјалистичкиот труд.

## Поврзано

* Биро за дизајн на машинска зграда во Харков Морозов

## Наводи


## Надворешни врски
https://russiapedia.rt.com/prominent-russians/science-and-technology/mikhail-koshkin/index.html

Категорија:Носители на Орденот на Црвената ѕвезда
Категорија:Носители на Орденот на Ленин
Категорија:Херои на социјалистичкиот труд
Категорија:Добитници на Сталиновата награда
Категорија:Оружари
Категорија:Советски пронаоѓачи
Категорија:Луѓе од Јарославската област
Категорија:Починати во 1940 година
Категорија:Родени во 1898 година
Вилхелм Брант

**Вилхелм „Вим“ Рени Брант** (роден на 22 мај 1900 година Везел, Германија-починал на 15 јули 1941 година) бил германски воен офицер и инженер познат по неговите списи како и развојот на полето на камуфлажа и тенковска војна, пријател бил со Ернст Волкман. Меѓу другите случувања, Брант бил одговорен за еден вид маскирна облека и капаци за шлем издадени на Вафен СС. Брант, исто така, напишал голем број дела за теоријата на оклопно војување, почнувајќи од 1924 година. Во раните 1930-ти, Брант учествувал во војната за Чако помеѓу Боливија и Парагвај, помагајќи ѝ на боливиската страна и нивните мали оклопни сили.

Тој бил многу тешко ранет на Источниот фронт на 13 јули 1941 година и починал два дена подоцна во воената теренска болница.

## Команди

* Командант на чета во СС стандард „Германија“
* Водач на СС-Панцер Абвер-Штурмбан
* Командант на СС-Крадцхутцен-Стурмбан 'Трупа за отстранување'
* Командант на СС оддел за извидување „Трупи за отстранување“
* Командант на СС-Тотенкопф-Стандарте 11 на СС-дивизијата „Дојчланд“.
* Командант на СС-полк 11 на СС-дивизија (мот. ) „Рајх“.

## СС-Промоции

* 1 март 1936 година:СС Хаупстурмфирер
* 1 јуни 1939 година: SS-Штрумбанфирер
* 1 јули 1940 година: SS-Оберштурмбанфирер

## Наводи

## Надворешни врски
https://alchetron.com/Wilhelm-Brandt

Категорија:Носители на Железниот крст (1914) од II класа
Категорија:Починати во 1941 година
Категорија:Родени во 1900 година
Категорија:Координати кои не се на Википодатоците
Категорија:Германски воени лица
Александра Бојко

**Александра Леонтиевна Бојко** (; 20 мај 1918 – 25 мај 1996) ― тенковски командант во Советската војска активна на Источниот фронт во Втората светска војна.

## Животопис
Александра Леонтиевна Моришева е родена на 20 мај 1918 година во Белебеј, Башкортостан, РСФСР. Дипломирала на Киевскиот национален универзитет за технологии и дизајн во 1938 година и се вработила како хемичар во фабрика во Башкортостан. Моришева се преселила во Магадан, каде што станала инспектор во трустот Колимснаб до февруари 1942 година. Моришева се омажила за Иван Федорович Бојко.

Заедно со нејзиниот сопруг, Иван Бојко, таа собрала 50.000 рубљи од нивните заштеди за да плати за изградба на тенк за Советската војска. Како дел од напорите, тие апелирале да бидат испратени на Источниот фронт. Една година подоцна, таа била назначена за командант на тенк додека го имала чинот помлад поручник, а нејзиниот сопруг бил нејзин инженер во тенкот. Двајцата дипломирале на забрзаната програма на Училиштето за резервоари во Чељабинск. Тие првпат влегле во битка за време на Офанзивата во Рига во 1944 година, а било објавено дека уништиле пет тенкови и два митралези на возила за две недели. Во август истата година, таа била наградена со Орден за Татковинската војна од прва класа.

Таа отишла во Москва во септември истата година, каде што присуствувала на антифашистички собир и се појавила на задната корица на списанието *Огонёк* (се изгобара Огонјок). Подоцна, додека се бореле на Балтикот, и двајцата Бојковци биле повредени и поминале време во болница. Тие биле пуштени на време за да го прослават Денот на победата во Чехословачка. Откако била демобилизирана, се вратила во Магадан и водела пекарница пред двапати да биде избрана во Градскиот совет, во 1947 и 1953 година. Таа потоа се преселила во Апшеронск, но била прогласена за почесен граѓанин на Магадан на 4 декември 1991 година. Таа починала на 25 мај 1996 година.

## Поврзано

* Ирина Левченко
* Марија Октјабрскаја
* Александра Самусенко

## Наводи

Категорија:Починати во 1996 година
Категорија:Родени во 1918 година
Категорија:Жени во Руската и Советската војска
Категорија:Советски воен кадар во Втората светска војна
Категорија:Руски политички луѓе
Категорија:Руски воен кадар од 20 век
Категорија:Тенковски команданти
Категорија:Офицери на Советската војска
Категорија:Русинки во Втората светска војна
Категорија:Носители на Орденот на Татковинската војна од I степен
Категорија:Носители на Орденот на Татковинската војна од II степен
Билјана Раева

**Билјана Илиева Раева** е бугарски политичар, магистер по економија и европратеник од НДСВ.

Завршила "Меѓународни и економски односи" во Краков. Стипендист е во Школата за постдипломска квалификација по меѓународни и европски прашања и управување на Универзитетот во Амстердам.

Во 2000 година е стажант во Европската комисија во Брисел, Белгија. Шест месеци работи во Генералната дирекција "Информационо општество". Во април следната година е назначена за експерт по информации и комуникации во "Евроситис" - организација на големите европски градови во Брисел, Белгија. Од 2005 година е директор на дирекција "Управување на проекти и програми" во Министерството на државната администрација и административната реформа.

Билјана Раева е европратеник од групата на либералите (ALDE). Во нејзините приоритети основно место зазема политиката на зачувување на бугарските малцински групи на Балканот и во светот, како и зачувувањето на бугарското културно-историско наследство во Македонија. Во 2008 година по иницијатива на Билјана Раева во Европскиот парламент е претставено фототипното издание на Алманах "Македонија".

## Надворешни врски
* Билјана Раева - Европски парламент

Категорија:Бугарски политичари
Категорија:Живи луѓе
Национален военоисториски музеј

десно|мини| Изложени различни видови проектили.
мини| Изложен Аеро Л-29.
**Национален военоисториски музеј** () ― музеј посветен на воената историја во Софија, Бугарија. Структура на Министерството за одбрана, постои под различни имиња и е подредена на различни установи од 1 август 1914 година (во пракса од 4 јули 1916 година). Се состои од 5.000 м2 внатрешна и 40.000 м2 надворешна (од кои 500 м2 покриени) изложбена површина, менувачки експонати, библиотека и сметачки центар.

## Основање
Музејот е основан во 1916 година, две години по основањето на воено-историската комисија, составена од архива, изложба и библиотека. Во тоа време тој бил еден од само трите бугарски музеи што постоеле. Неговата прва целосна изложба била откриена дури во 1937 година. Неговата сегашна структура и име датираат од 1968 година.

## Наводи

## Надворешни врски

* Службена мрежна страница

Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Врамена карта без назнака за OSM-однос на Википодатоците
Категорија:Тенковски музеи
Категорија:Воени музеи во Бугарија
Категорија:Музеи во Софија
Категорија:Национални музеи на Бугарија
Отворено тениско првенство на Австралија 2008 — жени поединечно

Марија Шарапова ја победила Ана Ивановиќ во финалето со 7–5, 6–3 со што ја освоила титулата во женска конкуренција на Отвореното тениско првенство на Австралија 2008. Тоа била нејзината трета гренд слем титула во поединечна конкуренција, а на патот до неа таа не загубила ниту еден сет и не одиграла ниту еден тајбрејк во било кој сет. Со освојувањето на титулата, Шарапова исто така станала првата русинка која ја освоила титулата на Австралијан Опен. За финалистката Ивановиќ ова бил вториот пораз во исто толку финалиња на гренд слем турнирите, иако таа ја освоила титулата на Ролан Гарос само неколку месеци подоцна.

Серена Вилијамс влегла во турнирот како бранителка на титулата, но таа била елиминирана во финалето од Јелена Јанковиќ.

Жустин Енен, чија последователна серија од 33 добиени натпревари по ред датирала од Роџерс купот 2007, конечно била поразена во четвртфиналето од Шарапова.

Агњешка Радвањска станала првата полска тенисерка што стигнала до четвртфиналето во Опен ерата, и првата што го постигнала тоа по Јадвига Једрејовска на Вимблдон 1939 година.

Ова било прво учество на Отвореното тениско првенство на Австралија за подоцнежната победничка Каролина Возњацки, која загубила од Ивановиќ во четврото коло.

## Носители

## Квалификации

## Жреб

### Завршница на турнирот

### Горна половина на ждребот

#### Сектор 1

#### Сектор 2

#### Сектор 3

#### Сектор 4

### Долна половина на ждребот

#### Сектор 5

#### Сектор 6

#### Сектор 7

#### Сектор 8

## Финале

250px|thumb|left|Марија Шарапова

**Статистика од натпреварот**

300px|thumb|Ана Ивановиќ

## Надворешни врски
* 2008 Australian Open – Women's draws and results at the International Tennis Federation