open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Торопец

**Торопец** () е град во европскиот дел на Руската Федерација и административен центар на Торопечкиот регион сместен во западниот дел на Тверската област.
мини|Богородична соборна црква
Според проценките на Националната статистичка служба, во градот во 2014 година живееле 12 290 жители.

## Географија
Торопец се наоѓа на западните рабни делови на Валдајските ридови, на крајниот запад на Тверската област. Јужните делови на градот се наоѓаат на брегот на Заликовското и Соломенското езеро, низ кое тече реката Торопа на тоа подрачје. Административниот центар на областа градот Твер се наоѓа на околу 265 километри источно.

Низ градот минува низ железницата на релација Бологоје - Великие Луки.

## Историја
Во пишани извори, населбата Торопец за првпат се споменува во 1074 година, односно поконкретно во споменатиот летопис се споменува преподобниот Исак Пешорски од Торопец. Самата населба е директно спомената во документ од 1168 година како центар на независно кнежевство. Во текот на целиот XIII век, Торопец бил во центарот на битките меѓу руските и литванските кнезови, а по една од битките во 1245 година Литванците успеале да го заземат и запалат градот до темел. Дури во 1362 година, Торопец станал дел од Литванското кнежевство и останал во неговиот состав до 1500 година.

На почетокот на 17 век, за време на Смутните времиња, градот Торопец бил окупиран и изгорен од Полјаците. Иако неговата гранична позиција честопати резултираше со упади на бројни странски армии, токму благодарение на таа позиција Торопец ја зајакнал својата економија, а трговијата била една од најважните дејности. Во 1777 година добил статус на окружен град во провинцијата Псковско управништво.

Според податоците од серускиот попис од 1897 година Торопек имал 7 556 жители, од кои 90% биле православни, а 8% Евреи . Во исто време, во градот имало дури 18 цркви. По изградбата на железничката станица во 1905 година исто така, стана важен трговски центар за трговија со дрва.

Иако во април 1962 година Торопец добил статус на град на регионална подреденост, три години подоцна му бил вратен статусот на регонски град од второ ниво.

## Демографија
Според податоците од пописот во 2010 година, во градот живееле 13 015 жители, додека според проценките за 2014 година градот имал 12 290 жители. 

Белешка: * според проценките на Националната статистичка служба.

## Поврзано

* Тверска област
* Торопечки реон
* Список на градови во Русија
* Торопа

## Користена литература

## Надворешни врски

* 
*
* Хералдичка историја на градот

Категорија:Градови во Русија
Категорија:Градови во Тверската област
Ѓорѓи Кочов

**Ѓорѓи Кочов**, (роден на 10 ноември 1984 година) е македонски професионален кошаркарски тренер и поранешен играч. Во моментов тој е слободен тренер односно нема ангажман во некој клуб. Тој е исто така и помошник тренер на кошаркарската репрезентацијата на Македонија.

## Играчка кариера
Кочов ја започнал својата професионална играчка кариера во Работнички, а подоцна играл и за други македонски тимови.

## Тренерска кариера
За сезоната 2020/21, Кочов ја продолжил соработката со МЗТ Аеродром. Но истата сезона во март 2021 година, тој добил отказ поради лоши резултати во домашното првенство.

## Наводи

Категорија:Македонски кошаркарски тренери
Категорија:Кошаркари на КК МЗТ Скопје
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1984 година
Категорија:Родени во 1985 година
Категорија:Кошаркари на КК Работнички
Џамија (Калаузлија)

**Џамија (Калаузлија)** може да се однесува на двете селските џамии во истоимените села Калаузлија:

* Џамија (Калаузлија, Радовишко) ― селска џамија во радовишкото село Калаузлија
* Џамија (Калаузлија, Штипско) ― селска џамија во штипското село Калаузлија
Џамија (Калаузлија, Штипско)

**Џамија (Калаузлија)** — главна и единствена џамија во селото Калаузлија, во Општина Карбинци, Македонија.

## Местоположба

Џамијата се наоѓа во средишниот дел на селото Калаузлија.

## Историја

Џамијата е сместена во рамките на поранешното подрачно училиште „Страшо Пинџур“, кое се наоѓало во средиштето на селото. Кон крајот на 2010 година, селаните и општината воделе разговори за тоа чија сопственост е старото училиште.

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Калаузлија (Штипско)
Категорија:Џамии во Општина Карбинци
Категорија:Џамии во Штипското муфтиство
Црква „Св. Петка“ - Калаузлија

**Света Петка** — манастирска црква на Калаузлискиот манастир. Манастирската црква се наоѓа под штипското село Калаузлија, Македонија.

## Местоположба

Црквата е сместена покрај регионалниот пат Р2431, под селото Калаузлија.

## Историја

Старата црква била изградена во  век и била осветена на 5 мај 1989 година од страна на митрополитот Брегалнички г. Стефан.

Во непосредна близина на старата црква бил поставен камен-темелник за нов храм на 4 август 2001 година, кој бил осветен од страна на митрополитот г. Агатангел.

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Петка“ - Калаузлија.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Калаузлија 2.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Калаузлија 3.jpg|Старата црква
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Калаузлија 4.jpg|Внатрешноста на старата црква
Податотека:Црква „Св. Петка“ - Калаузлија 5.jpg|Апсидата на старата црква
Податотека:Црква Св. Петка - Калаузлија (9).JPG|Влезот во новата црква


## Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Карбинска парохија
* Калаузлија
* Калаузлиски манастир

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Калаузлија (Штипско)
Калаузлија (Штипско)
Категорија:Калаузлиски манастир
Калаузлиски манастир

**Калаузлиски манастир** — манастир во источниот дел на Македонија, во близина на селото Калаузлија.

## Градби

Во склоп на манастирот влегуваат една стара и една нова црква, помошни објекти и трпезарија.

### Црква „Св. Петка“

Црквата се состои од стара и нова градба. Старата градба била изградена уште во  век, додека новата била започната во 2001 година.

## Галерија


Податотека:Калаузлиски манастир 2.jpg|Помошен објект
Податотека:Калаузлиски манастир.jpg|Портата
Податотека:Калаузлиски манастир 3.jpg|Конакот
Податотека:Црква Св. Петка - Калаузлија (35).JPG|Светите води


## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Калаузлија (Штипско)
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Брегалничката епархија
Јужен Тирол

**Јужен Тирол** — автономна покраина во Северна Италија, една од двете кои го сочинуваат автономниот регион Трентино-Јужен Тирол. Нејзиното официјално име е **Автономна покраина Болцано-Јужен Тирол**, односно на трите официјални јазици: *Autonome Provinz Bozen – Südtirol* на германски; *Provincia autonoma di Bolzano – Alto Adige* на италијански, и *Provinzia autonoma de Bulsan – Südtirol* на ладински, одразувајќи ги трите главни јазични групи на кои им припаѓа населението на покраината. Покраината се наоѓа во најсеверниот дел на Италија, таа е втора по големина, со површина од 7.400 квадратни километри и има вкупно население од 531.178 жители заклучно со 2019 година. Нејзин најголем и главен град е Болцано.

Според податоци од 2014 година, засновни на пописот од 2011 година, 62,3% од населението се користи со германскиот како прв јазик (стандарден германски јазик во пишана форма и австро-баварски дијалект во говорна форма); 23,4% од населението се користи со италијанскиот како прв јазик, главно во и околу двата најголеми градови (Болцано и Мерано); 4,1% зборуваат ладински, реторомански јазик, и 10,2% од населението (главно неодамнешни доселеници) се користи со друг мајчин јазик.

На покраината ѝ е доделено значително ниво на самоуправа, кое се состои од голем спектар на ексклузивни законодавни и извршни овластувања и фискален режим кој ѝ овозможува на покраината да задржи 90% од приходите, додека останува нето-придонесувач во националниот буџет. Во 2016 година, Јужен Тирол била најбогатата покраина во Италија и меѓу најбогатите во Европската унија.

Во поширокиот контекст на Европската унија, покраината е една од трите членки на еврорегионот Тирол-Јужен Тирол-Трентино, кој речиси одговара со историскиот регион Тирол. Другите членки се државата Тирол во Австрија, на север и исток, и италијанската автономна покраина Тренто на југ.

## Поврзано
* Северен Тирол

## Наводи

Категорија:Покраини во Италија
Категорија:Земји од германското говорно подрачје
Категорија:Автономни покраини
Категорија:Јужен Тирол
Саски манастир

**Саски манастир** — манастир во источниот дел на Македонија, на планината Осогово, во Аџиска Маала на селото Саса.

## Историја
Манастирот бил изграден во XX век. Подоцна бил срушен и со благослов на тогашниот Митрополитот Брегалнички г. Стефан бил целосно возобновен.

## Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак и молитвен простор.

### Црква „Свети Архангел Михаил“

Црквата има правоаголна основа со осумаголна купола и полукружна апсида на источната страна.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Саса.jpg|Манастирската црква
Податотека:Молитвен простор во Саскиот манастир.jpg|Молитвениот простор
Податотека:Конак во Саскиот манастир.jpg|Конакот
Податотека:Саски манастир 2.jpg|Трпезарија во конакот
Податотека:Саски манастир 3.jpg|Кујна во конакот
Податотека:Саски манастир 5.jpg|Соба во конакот
Податотека:Саски манастир 4.jpg|Стог во дворот на манастирот
Податотека:Саски манастир 6.jpg|Дворот на манастирот


## Наводи

## Надворешни врски


Категорија:Саса
Категорија:Манастири во Македонија
Категорија:Манастири на МПЦ
Категорија:Манастири во Брегалничката епархија
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Саса

**Свети Архангел Михаил** – манастирска црква на Саскиот манастир.

## Историја
Црквата била изградена заедно со манастирот во 20 век. Подоцна била срушена и обновена.

## Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со осумаголна купола и полукружна апсида на источната страна. Влезот е сместен на западната страна и пред него е дограден мал трем, а над влезната врата има слика на којашто е прикажан Архангел Михаил. Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди.

Во непосредна близина на црквата има молитвен простор којшто е изграден од камен.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Саса 2.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Саса 5.jpg|Влезот
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Саса 4.jpg|Куполата
Податотека:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Саса 3.jpg|Апсидата
Податотека:Молитвен простор во Саскиот манастир.jpg|Молитвениот простор


## Поврзано
* Саски манастир
* Саса
* Брегалничка епархија
* Делчевско архијерејско намесништво
* Каменичка парохија

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Саски манастир
Категорија:Саса
Саса
Бојот започна горе Крушево

**„''Бојот започна горе Крушево''“** — македонска народна песна, напишана од непознат автор. Песната е посветена на Крушевската република и за нејзиниот пад, односно битката на Мечкин Камен предводена од Питу Гули, и пустошот што го доживеало Крушево и неговите жители. Песната има патриотски карактер.

## Текст
-Бојот започна горе Крушево,
горе Крушево, на Мечкин Камен.
Питу Гули славно загина,
славно падна за Македонија.

Таму се бие тој славен јунак,
тој славен јунак, тој Питу Гули.
Питу Гули славно загина,
славно падна за Македонија.

Жените плачат, децата пискаат,
а крв се лее на Мечкин Камен.
Питу Гули славно загина,
славно падна за Македонија.

## Надворешни врски
* Бојот започна горе Крушево (текст и музика) на pesna.org преку web.archive.org

Категорија:Македонски народни песни
Категорија:Македонски родољубиви песни
Детска Евровизија 2019

**Детскиот избор за песна на Евровизија 2019** беше 17-то издание на Детскиот евровизиски натпревар за песна што се одржа во Гливице Арена во Гливице, Полска. Ова ќе биде првпат Полска да биде домаќин на детски натпревар.

## Локација
Изданието 2019 година ќе се одржи во Полска и полскиот канал ТВП ќе биде домаќин на ова издание, по победата на земјата на изданието 2018 со песната "Anyone I Want to Be" (Секој што сакам да бидам), пеејќи од Роксана Вегиел. Пред победата на Полска, некои земји сакаа да бидат земја домаќин на следното издание, и тоа: Ерменија, Казахстан, Полска и Русија.

## Учесници
лево|мини|
Оваа година, ќе учествуваат 19 земји. Со враќањето на Шпанија и повлекувањето на Азербејџан и Израел. Исто така, со неуспешното враќање на Бугарија и неуспешниот деби на Словачка.

## Останати земји

Земји кој имале право, но одбиле да учествуваат :

* Алжир (ENTV, ENRS, TDA)
* Андора (RTVA)
* Англија (BBC)
* Австрија (ORF)
* Азербејџан (İTV)
* Белгија (RTBF)
* Босна и Херцеговина (BHRT)
* Бугарија (BNT)
* Хрватска (HRT)
* Кипар (CyBC)

* Чешка (ČR и ČT)
* Данска (DR)
* Египет (ERTU)
* Естонија (ERR)
* Финска (YLE и FI/MTV)
* Германија (KiKa; детски канал тоа е дел од ARD)
* Грција (ERT)
* Унгарија (MTVA)
* Исланд (RÚV)
* Јордан (JRTV)

* Латвија (LTV)
* Либан (TL)
* Либија (LNC)
* Литванија (LRT)
* Луксембург (CLT и ERSL)
* Мароко (SNRT)
* Молдавија (TRM)
* Монако (TMC)
* Црна Гора (RTCG)
* Норвешка (NRK)

* Романија (TVR)
* Израел (KAN)
* Сан Марино (SMRTV)
* Северна Ирска (BBC Northern Ireland)
* Словачка (RTVS)
* Словенија (RTV Slovenija)

* Шведска (SVT и TV4)
* Швајцарија (SRG SSR)
* Шкотска (BBC Alba)
* Тунис (ERTT)
* Турција (TRT)
* Обединето Кралство (ITV)
* Ватикан (RV)

### Не се членови на ЕБУ

*  Косово (RTK)
*  Лихтенштајн (1FLTV)

## Поврзано

* Детски избор за песна на Евровизија
* Евровизија 2019
* Гливице

Категорија:Детска Евровизија
Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Цера

**Покров на Пресвета Богородица** – манастирска црква на манастирот Еленец.

## Историја
Црквата била изградена врз темелите на постар објект во 1880 година. манастирот во 20 век. Подоцна била срушена и обновена.

## Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со сложена аритектура. Таа има три осумаголни куполи коишто се распоредени во правец исток-запад, а од нив средната е малку поголема и е изградена повисоко. На источната страна, црквата има полукружна апсида, додека на останатите страни има по еден влез, а главниот е сместен на западната страна. Пред главниот влез е дограден трем над којшто се издига камбанаријата. Таа се состои од два дела. Долниот дел е повисок и има квадратна основа, а на секоја страна во висина на ѕвоното има по една монофора. Горниот дел е со помала осумаголна основа, а на секоја страна има по една мала монофора. Над споредните влезови од јужната и северната страна има по две монофори коишто се одвоени со слепа ниша. Црквата во целост е обоена во бела боја и е покриена со скалест кров од ќерамиди. Внатрешноста на црквата не е зографисана, а иконостасот се состои од два реда.

Во непосредна близина на црквата има помошен објект и чешма коишто се изградени од камен.

## Галерија

Податотека:Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Цера 2.jpg|Куполите однадвор
Податотека:Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Цера 16.jpg|Куполите одвнатре
Податотека:Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Цера 13.jpg|Камбанаријата со куполите
Податотека:Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Цера 4.jpg|Јужната страна
Податотека:Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Цера 7.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Цера 5.jpg|Јужниот влез
Податотека:Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Цера 11.jpg|Северниот влез
Податотека:Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Цера 15.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Цера 6.jpg|Јужната страна од тремот
Податотека:Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Цера 14.jpg|Дрвена табла на тремот
Податотека:Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Цера 8.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Цера 9.jpg|Внатрешноста на црквата
Податотека:Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Цера 10.jpg|Иконостасот
Податотека:Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Цера 3.jpg|Чешмата
Податотека:Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Цера 12.jpg|Помошниот објект


## Поврзано
* Еленец
* Цера
* Оризарска парохија
* Брегалничка епархија
* Кочанско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Еленец
Категорија:Цера
Цера
Видеоигри во Русија

**Играњето игри во Русија** е еден од најголемите пазари на видеоигри. Еден од најголемите проблеми на руската индустрија на видеоигрите е кршење на авторските права.

Русија официјално ја признала компетентноста на видеоигрите (исто така познато како киберспорт или компјутерски спорт) како спорт.

## Историја
Историја на масовното играње игри во Русија (тогаш Советски Сојуз) влече корени од раните 1980-ти кога личните компјутери од моделите Атари 400/800, Комодор 64, ZX Spectrum 48/128 биле донесени во земјата од САД, Европа, Јапан и Кина. Во тоа време, месната компанија Електроника издала серија преносни конзоли за игри што претежно биле клонови на производи Нинтендо. До средината на 1980-тите, советските развивачи и љубители започннале обид да развиваат свои игри. Најпознатиот руски дизајнер на игри во тоа време е Алексеј Пажитнов, кој направил светски мегахит *[[Тетрис]]*.

## Аркадни игри
Првите советски аркадни играчки машини не содржеле никаква цифрена графика, а интефејсот на играта морал да се емитира со помош на физички предмети.

## Играчки прес
Во Русија имало многу списанија за видеоигри од раните 90-ти до раните 2000-ти. Нивниот број е значително намален заради масовното ширење на интернетот и последователниот бум на незаконско преземање на содржини. Како последица, повеќето постојни списанија престанале да издаваат поради огромни загуби во трговијата. Во мигов, најпознатото руско списание за видеоигри е *[[Игроманија]]*.

## Демографија и популарност
Едан од пет Руси вели дека игра видеоигри, според *Москва тајмс*. Според VTSIOM, а 58 % од Русите сметаат дека видеоигрите се штетни. Видеоигрите го уживаат масовното прифаќање во Русија.

## Наводи

Категорија:Видео-игри
Категорија:Видеоигри од Русија
Бог да го убие Шефки качакот

**„''Бог да го убие Шефки качакот''“** — македонска народна песна. Песната е посветена на некојси качак по име Шефки кој во песната зулумел по Битолско. Песната е од ајдутски карактер.

## Текст
-Бог да го убие џанам тој Шефки качакот,
тој Шефки качакот, тоа бесно куче.
Што ми посегнал, џанам, битолските села,
битолските села, село Могилово.

Ој ти бре Шефки море, ти бре бесно куче,
на небо те барав, на земја те најдов.
Дури ми те најдов Шефки нозете ме болат,
нозете ме болат од тешки куршуми.

Доста си носел Шефки таа бердан пушка,
сега рече Господ јас да ја носам.
Доста си носел Шефки таа остра сабја,
сега рече Господ јас да ја носам.

Доста си јавал Шефки таја брза коња,
сега рече Господ јас да ја јавам.

## Надворешни врски
* Бог да го убие Шефки качакот (текст и музика) на pesna.org преку web.archive.org

Категорија:Македонски народни песни
Категорија:Македонски ајдучки песни
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Безиково

**Свети Ѓорѓи** – црква во селото Безиково. Сместена е на врвот Дабјето (1.001 м) во маалото Стоевци.

## Историја
Од натписот во малтер пред влезот на црквата се забележува дека црквата била изградена или осветена на 13 август 2012 година.

## Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со четириаголна апсида на источната страна. Влезот е сместен на западната страна на којашто има припрата. Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди.

Дворот на црквата е ограден со метална ограда и во него се сместени камбанаријата, летниковци и трпезарија. Камбанаријата има примитивен изглед и претставува дрвен столб покриен со кровна конструкција.

## Галерија

Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Безиково 10.jpg|Влезната порта од дворот на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Безиково 9.jpg|Дворот на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Безиково 2.jpg|Поглед на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Безиково 4.jpg|Влезот на црквата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Безиково 5.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Безиково 6.jpg|Натписот пред влезот
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Безиково 7.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Безиково 8.jpg|Летниковците
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Безиково 3.jpg|Трпезаријата


## Поврзано
* Безиково
* Оризарска парохија
* Брегалничка епархија
* Кочанско архијерејско намесништво

## Надворешни врски
* 

Категорија:Безиково
Безиково
Игор Черезов

**Черезов Игор Јуриевич** (р. 26 јули 1971 во Славјанск на Кубањ, Краснодарска територија, Русија) — добро познат адвокат, Почесен адвокат на Украина, управен партнер на АД „Адвокат Черезов и партнери“. Тој спроведе и спроведува многу кривични случаи. Особено, тој застапуваше интереси и го бранеше  Мелник Петро,  Балашова Хенадиј,  Насиров Роман, Јарослав Миколајович, Гречкиски Павел, Корбан Хенадиј и  Мартиненко Микола.

## Животопис
1993 година - дипломира Национален универзитет за право, наречен по Јарослав Мудриот за правен факултет.

1993 - 2003 година - извршуваше високи позиции во правните оддели на водечките украински компании.

2003 година - добиен потврда за право на пракса.

2009 година - ја основаше компанијата „Адвокат Черезов и Партнери“, со која сè уште работи.

2016 година - со указ на претседателот на Украина 33 533/2016 Игор Черезов беше одликуван со почесна титула Почесен адвокат на Украина.

## Застапување
За време на својата професионална кариера тој доби широка правна пракса во областа на кривичното, трговското, граѓанското и корпоративното право. Тој стана познат во општеството по усвојувањето на голем број ослободителни пресуди за лицата обвинети за корупција. Автор е на многу статии во правни списанија, предавач е на семинари за правни теми. Тој учествуваше во одбраната на активистите на Револуцијата на достоинството и новинарите кои страдаа за време на протестите од ноември 2013 година до февруари 2014 година, за што беше награден од патријархот на Киев и на цела Русија-Украина Филарет медал „За жртва и loveубов кон Украина“. Тој е познат меѓу адвокатите како еден од организаторите на настани за заштита на правата на адвокатите. Активно учествува во адвокатската самоуправа. На конференцијата на адвокатите Черезов I.Yu. беше избран за претставник на адвокатите на градот Киев во Совет на адвокати на Украина. Тој не е член на ниту една политичка партија.

## Награди

* Почесен адвокат на Украина
* Медал "За жртва и љубов на Украина"

## Наводи



Категорија:Руски правници
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Пресека

**Успение на Пресвета Богородица** – главна селска црква во селото Пресека. Сместена е во маалото Горна Пресека, на возвишение во непосредна близина на врвот Самоклепица (1.129 м).

## Историја
Црквата била изградена во 1926 година, но не е познато кога и од кого била осветена.

## Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Кон западната страна е доградена припрата. Црквата има влез на западната страна преку припратата, како и два споредни влеза на северната страна. На јужната страна има три хоризонтално поставени квадратни прозорци, додека на северната страна има два хоризонтално поставени квадратни прозорци, сместени во просторот меѓу двата влеза. По еден квадратен прозорец има и на јужната и северната страна од припратата. Камбанаријата е прилепена до припратата. Таа има квадратна основа со влез на северната страна. Во нејзиниот горен дел има по една пространа монофора на секоја страна. Црквата во целост е обоена во бела боја и е покриена со кров од ќерамиди.

Во дворот на црквата има четири помошни објекти, молитвен простор и дрвена помошна конструкција за верски обреди.

## Галерија

Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Пресека 14.jpg|Панорама на дворот на црквата


Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Пресека 5.jpg|Дворот на црквата 
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Пресека.jpg|Јужната страна
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Пресека 13.jpg|Северната страна
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Пресека 3.jpg|Западната страна
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Пресека 12.jpg|Апсидата
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Пресека 10.jpg|Спореден влез
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Пресека 11.jpg|Спореден влез
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Пресека 2.jpg|Камбанаријата
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Пресека 4.jpg|Влезот на камбанаријата
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Пресека 8.jpg|Помошен објект
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Пресека 9.jpg|Помошен објект
Податотека:Црква „Св. Богородица“ - Пресека 16.jpg|Помошен објект
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Пресека 17.jpg|Помошен објект
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Пресека 6.jpg|Молитвениот простор
Податотека:Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Пресека 15.jpg|Дрвената конструкција


## Поврзано
* Пресечки манастир
* Црква „Св. Харалампиј“ - Пресека
* Пресека
* Оризарска парохија
* Брегалничка епархија
* Кочанско архијерејско намесништво

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Пресека
Пресека
БНТ 1

**БНТ 1** — прва програма на Бугарската национална телевизија.

## Наводи

Категорија:Телевизии во Бугарија
БНТ 2

**БНТ 2** — втора програма на Бугарската национална телевизија.

## Наводи

Категорија:Телевизии во Бугарија
Меѓународен суд

**Меѓународни судови** се формираат по пат на договори или конвенции помеѓу државите или од страна на меѓународните организации како што се Обединетите нации. Овој поим вклучува ад хок трибунали, но исклучува било кои суд под  надлежност  на една држава.

За списокот на денес постоечките и историски меѓународни судови види Категорија:Меѓународни судови

## Дефиниција
Меѓународен суд е меѓународна организација или тело на меѓународна организација што разгледува случаи во кои едната страна може да биде држава или меѓународна организација (или нивно тело) и е составен од независни судии кои следат однапред утврдени деловнички процедури за издаваат обврзувачки одлуки врз основа на меѓународното право.

## Надворешни врски
Бугарска национална телевизија

**Бугарска национална телевизија** (**БНТ**) — национална телевизија на Република Бугарија.

## Наводи

Категорија:Телевизии во Бугарија
Вилијам Ламберт (писател)

**Вилијам Ламберт** бил писател на Повелбата за права на Соединетите Држави, чијашто рачно напишана копија од Повелбата за права виси во Националните архиви на САД.

Вилијам Ламберт служел како конгресен службеник за време на изготвувањето на Повелбата за права.

Во текот на 1820-тите години, Ламберт бил член на престижното друштво, Колумбискиот институт за унапредување на уметностите и науките, кој меѓу своите членови ги вбројувало поранешните претседатели Ендру Џексон и Џон Квинси Адамс и многу познати луѓе на денот, вклучително и познати воени претставници, лица од државната служба, медицински работници и практичари од други професии.

## Поврзано

* *[[Посовршен сојуз (филм)|Посовршен сојуз]]*, филм од 1989 година
* Ден на Уставот (Соединети Држави)
* Устав на Соединетите Држави
* Историја на Уставот на Соединетите Држави
* Историја на Соединетите Држави
* Национален уставен центар
* Повелба за правата на Соединетите Држави

## Наводи

## Надворешни врски

* Служба за национален парк „Текст и историја на уставот“ 

Категорија:Американски државници
Битола, мој роден крај

**Битола, мој роден крај** — македонска народна песна, текст и музика од Ајри Демировски. Песната била напишана во 1944 година во Загреб, а првпат била изведена во 1950 година на прослава во Битола.

## Историја
Демировски ја напишал песната во 1944 година во Загреб каде го изучувал графичкиот занает и имал носталгија за Битола. Својата прва изведба песната ја доживеала на прослава пред Народниот театар во Битола каде ја испеал Ајри во придружба на оркестарот на Радио Битола.

## Текст
: Битола, мој роден крај,
: Во тебе сум роден,
: За мене си рај.
  
: Битола, мој роден крај,
: Јас те сакам од срце, знај.
: Битола, мој роден крај,
: Јас те сакам, за тебе пеам.
  
: Многу градови, села пројдов,
: Како тебе Битола, нигде не најдов.
  
: Битола, мој роден крај,
: Јас те сакам од срце, знај.
: Битола, мој роден крај,
: Јас те сакам, за тебе пеам.
  
: Еј, роден крај, кој би можел,
: Збогум да ти рече, да не заплаче.
  
: Битола, мој роден крај,
: Јас те сакам од срце, знај.
: Битола, мој роден крај,
: Јас те сакам, за тебе пеам.

## Наводи

## Надворешни врски
* Текст и музика на pesna.org 

Категорија:Македонски песни
Категорија:Македонски народни песни
Категорија:Песни за Битола
Лин Велс

**Лин Велс** била активист за граѓански права во Атланта, Џорџија во текот на 1960-тите и била член на Студентскиот ненасилен координативен комитет (СНЦЦ), Јужниот студентски организациски комитет (ССОЦ), а потоа и национален водач на Студентите за демократско општество и Револуционерно движење на младите кон крајот на 1960-тите.

Денес, таа сега е директор на историското здружение „Кулими“ и градоначалник на Кулими, Северна Каролина.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Американски борци за човекови права
Екипо Низкор

**Екипо низкор**  (изворно: **Equipo Nizkor**; од хебрејскиот נִזְכּוֹר ", „ние ќе се сеќаваме“) - невладина организација за човекови права занимава главно во врска со настаните во Латинска Америка, но исто така и во Европа. Таа е поврзана со човековите права Дерехос, Серпај Европа и Глобалната кампања за слобода на Интернет (ГИЛЦ). Таа работи и со Светската организација против мачење.

Таа има објавено многу написи во врска со „Валканата војна“ во Јужниот конус и операцијата Кондор.

Мрежната страница на Екипо низкор, Derechos.org, обезбедува ажурирани информации за тековните меѓународни закани по човековите права. Според Екипо Низкор, ширењето информации е првиот чекор во борбата против кршењето на човековите права. Мрежната страница објавува статии за тековните меѓународни односи во врска со јадрените закани, воените наркотици, трговијата со луѓе, кризи со храна, меѓународното право, приватноста и контраразузнавањето и многу повеќе.

## Поврзано

* Архиви на терор

## Наводи


## Надворешни врски

* Страница на англиски јазик  на Екипо Низкор .
* Страница на шпански јазик

Категорија:Невладини организации
Јарослављево дворишче

200px|мини|Поглед кон Јарослављевото дворишче
**Јарослављево дворишче** (Ярославово Дворище) —  историски и архитектонски комплекс кој настанал во периодот помеѓу X и XI век во градот Голем Новгород, на северозапад од Руската Федерација. Наоѓалиштето се наоѓа на десниот брег на реката Волхов наспроти новгородскиот кремљ, каде се наоѓале најбитните пазари во времето на новгородската кнежевина, додека во периодот на постоењето на новгородската република тука често се сотанувал советот на Новгород.

## Одлики

Наоѓалиштето го добил името по новгородскиот и киевскиот кнез Јарослав Мудри а во старите летописи наоѓалиштето бил познат и како * Дворот на Јарослав * (Ярославов двор), додека помеѓу месното население се означувало едноставно како *Кнежевскиот двор* (Княжеский двор). По 1136 година, кога Кнежевиот двор бил преместен од градод во блиското Рјуриково городишче на подрачјето на Дворот на Јарослав честопати се одржувале седници на советот на Новгород, кој одлучувал за најважните прашања поврзани со Републиката Новгород. Советот според историските списи, претежно заседувал на плоштадот со површина не поголема од 2.000 м² пред Никољски соборен храм. Никољскиот храм кој бил граден во периодот помеѓу 1113 и 1136 година претставува друга најстара градба на подрачјето на денешниот Новгород, одма после после саборната црква Света Софија.

Целиот локалотет Дворот на Јарослав  денеска се наоѓа на листата за културни наследства на Руската Федерација каде е заведедн под бројот 5310046000, а исто така се наоѓа и на листата за историски споменици на Новгород и околината и на списокот на Светско наследство на УНЕСКО.



Податотека:Saint Nicholas Church on Yaroslav's Court (Veliky Novgorod).JPG| Никољски храм
Податотека:Novgorod torg.JPG| Средновековен новгородски пазар на Дворишча (слика на Аполинариј Васнецов од 1909 година)
Податотека:Гостиный двор и колокольня Никольского собора.JPG| Кули на некогашниот дворишченскиот хотел 



## Поврзано

* Велики Новгород
* Историски споменици Новгорода и околине
* Никољско-дворишченски сабор

## Наводи

## Надворешни врски

* -{А. В. Арциховский - Археологическое изучение Новгорода}-
* -{В. Л. Янин, М.X. Алешковский. Происхождение Новгорода (к постановке проблемы)\\История СССР, № 2, М.-Л., 1971. pp. 32–61}-
* -{C. Трояновский. Великий Новгород: материальный мир средневековой республики}-
* -{Ярославово дворище}-
* Трифонова А. Н. История Великого Новгорода в XX веке. М.: Северный паломник. —368.

Категорија:Населби во Русија
Категорија:Светски наследства во Русија
Категорија:Објекти на културно наследство на Русија
Категорија:Новгородска област
Категорија:Голем Новгород
Категорија:Царски резиденции во Русија
Бојот започна браќа

**„''Бојот започна браќа''“** — македонска народна песна. Песната е посветена на костурските комитите кои во песната биле нападнати од голема војска. Песната е од ајдутски и патриотска карактер.

## Текст
-Бојот започна браќа,
војска се собира.
Војска се собира, браќа,
три илјади души,
три илјади души браќа,
во Костурско Поле.

Горите фучат, браќа,
бурите стигаат,
војска се собира, браќа,
ѓолот да сардисаат.
Комити да фатат, браќа
и да ги истепаат.

Пушките пукаја, браќа,
рибите бегаја.
Топовите грмат, браќа,
земјата гореше,
топовите светат, браќа,
како јасно сонце.

Трева си јадевме, браќа,
тага живувахме,
песни си пејавме, браќа.
за наш'та слобода.
За наш'та слобода, браќа,
за Македонија.

## Надворешни врски
* Бојот започна браќа (текст и музика) на pesna.org преку web.archive.org

Категорија:Македонски народни песни
Категорија:Македонски родољубиви песни
Дама-водач

**Дама-водач** (изворно: **Leading Lady**) ― образовна добротворна организација основана во 2015 година. Посветена е на зголемување на видливоста на успешните приказни на жените во сите сфери на животот и им нуди на девојките поширок избор на жени-модели од оние претставени во културата на населението.

## Историја
Дама-водач е промовирана на Меѓународниот ден на жената во 2015 година. Основана е од претприемачот во науката за податоци, Едвина Дан.

Книгата „Дама-водач“ е објавена од „Ебури прес“ во февруари 2017 година. Во рамките на своите 250 страници, профилира 60 жени од сите возрасти и професионално потекло, вклучувајќи ги Мерил Стрип, Кристин Лагард, Лејма Гбови, Ава ДуВернај, Лена Данам, Карли Клос, Џо Мелоун МБЕ и Даме Атина Доналд. Фотографијата со портрети ја обезбедила француската фотографка Брижит Лакомб, а интервјуата ги спровеле новинарите  Џералдин Бедел, Росана Гринстрит и Хестер Лејси. Заедно со книгата, видео-интервјуа со секоја жена ги направил режисерката Маријан Лакомб, сестра на Брижит Лакомб.

Книгата содржи жени, вклучително и политичарки и уметнички, новинарки и наставнички, инженери и активисти, пожарникари и филмски ѕвезди. Секој беше избран заради својата инспиративна приказна.

На 8 февруари 2017 година, книгата, нејзиниот придружен документарен филм од Маријан Лакомб и ресурс за настава, била промовиран во Театарот Имакс од лондонскиот музеј на наука.

Дама-лидер донира 18.000 примероци од книгата на училишта, колеџи и универзитети во Велика Британија и САД.

## Работа
Во прилог на книгата, Дама-лидер спроведува програма за пристап до училиштата. Програмата зборува за средните училишта и студентите на универзитетите за моделите на улоги и аспирациите за кариера. Во 2018 година, исто така, започна истражувачки проект, предводен од д-р Тери Аптер, за да се открие влијанието на моделите за аспирации на младите жени. Истражувањето започна во октомври 2019 година, охрабрувајќи ги младите девојки да следат позитивни модели на улоги.

## Активности
Дама-лидер е домаќин на настани и работилници кои ги прикажуваат женските-модели на жени и девојки во нивната мрежа. Во март 2019 година, Дама-лидер станала партнер со Дизни за премиерата во Велика Британија на филмот Капетан Марвел. Тоа го изненади младиот супер-фан на Марвел, наречен Или, со билети за премиерата и шанса да спроведе интервјуа на црвениот тепих со ѕвездите на филмот, вклучувајќи ги Бри Ларсон и Самуел Ел Џексон.

Во 2017 и 2018 година, Дама-лидер соработувала со Women in Data UK (WiD UK) за лансирање на „20 во податоци и технологија“, иницијатива дизајнирана да ги прикаже извонредните приказни за женското достигнување во податоците и технологијата низ Велика Британија.

## Награди и номинации
Во 2018 година, Едвина Дан, преку Дама-лидер била наградена со „Наградата за зајакнување на жените“ од „Fashion 4 Development“ и „The Evening Standard Changemaker Award“.

Во 2019 година, Дама-водач била во потесниот избор за Националните награди за разновидност.

## Користена литература

Категорија:Култура
Категорија:Добротворност
Категорија:Образование
Категорија:Феминизам
Категорија:Жени борци за човекови права
Беш Тепе (Карбинци)

**Беш Тепе** (позната и како **Анче-Баргала**) — градска населба од римското и доцноантичкото време. Се наоѓа на околу 600-700 метри југоисточно од селото Карбинци, од левата страна на патот за селото Радање. Во времето на Втората светска војна, во нивата на Тодор Трајчев при орање била откриена плоча од варовник со латински натпис, димензии од 1,28 × 0,64 × 0,24 метри, која подоцна ја објавил И. Венедиков. Во текстот од пет реда, испишан во неправилна римска капитела, се соопштува дека во времето на царевите Валенс и Валентиниј, по наредба на Антониј Алипиј, управник на Внатрешна Дакија, населението на градот Баргала изградило порта, во 371 година. Врз основа на овие податоци, градот Баргала е присутен во историските извори, а Венедиков го сместува на ова место меѓу атарите на селата Карбинци, Таринци и Долни Козјак, познато кај селаните уште и под имињата Градиште и Могилките. Не се знае дали градот бил заштитен со одбранбени бедеми и порта или пак споменатата порта била подигната поради одреден повод. Откривањето на плочата е дотолку интересно што овозможува дел од јужната граница на средоземна Дакија, во втората половина на  век, да се спушти сѐ до реката Брегалница.

## Наводи

Категорија:Карбинци
Андре Мазон

**Андре Мазон** (роден Андре Огист Мазон на 7 септември 1881 г. во Париз - починал на 13 јули 1967 г. во Париз) е француски славист, професор на Францускиот Универзитет (1923 г.) и член на Академијата на натписи и белетристика (1941 г.). Неговите дела опфаќаат литература на словенски и класичен руски јазик, руски јазик и чешки јазик, како и словенски фолклор.

## Кариера
Андре Мазон студирал на Сорбона, а потоа на Универзитетот во Прага. Потоа предавал француски јазик на Универзитетот во Карков (1905-1908 г.). По враќањето бил назначен за секретар на Школата за ориентални современи јазици во Париз (1909-1914 г.). Бил професор на Универзитетот во Стразбур (1919-1923 г.), потоа професор на Францускиот Универзитет (1923-1951 г.). Тој бил на чело на Институтот за славистика во Париз од 1937 година, и станал потпретседател на Меѓународниот комитет на слависти (1958-1967 г.).

Андре Мазон е ко-основач и член на уредничкиот одбор на *„Revue des études slaves“* (1921 г.).

Неговите дела, кои се фокусираат на класичната руска литература од XIX век век, исто така, се однесува и на фолклорот на Словените на Балканот. Неговата теза се занимава со делото на Иван Гонтчаров (1914 г.). Објавил ракописи на Тургенев зачувани во Париз, како и бројни дела, статии, книги, рецензии за скоро сите познати руски писатели од периодот од Пушкин и Шевченко до Достоевски и Толстој.

Неговиот скептицизам кон *[[Слово за походот Игорев]]* е добро позната, но неговите аргументи денес се побиени, како што демонстрирал Роман Јакобсон во 1947 година.

Тој бил познат и како студент на Борис Унбеган.

## Главни изданија
**Morphologie des aspects du verbe russe*, 1908
**Un maître du roman russe, [[Ivan Gontcharov]] (1812-1892)*, 1914
**Grammaire de la langue tchèque*, 1921
**Contes slaves de la Macédoine sud-occidentale*, 1923
**Manuscrits parisiens d'[[Ivan Tourguénieff]]*, 1930
**Documents, contes et chansons slaves de l'Albanie du sud*, 1936
**Le Slovo d'Igor*, 1940
**Grammaire de la langue russe*, 1943
**Deux Russes écrivains français*, 1960

## Наводи

Категорија:Наратологија
Категорија:Слависти
Категорија:Француски филолози
Категорија:Странски членови на Академијата на науките на Советскиот Сојуз
Категорија:Членови на Македонскиот научен институт
Митишчи

**Митишчи** (Мытищи) е град во Русија во Московска област. Се наоѓа на 19 -km североисточно од Москва, на реката Јауза што се влева во рекаљта Москва) и железничката пруга Москва-Јарослављ. Градот претставува административен и образовен центар на Митишчинскиот дистрикт. Познат е по својот акведукт, изграден од 1779—1804 година, по наредбата на Катарина II, кој претставувал прво средство за снабдување на Кремљ со чиста вода. Према пописот на населението од 2010 година во градот живеело 173.341 житела.

## Историја
мини|лево|220п|Споменик на водоводот
Областа на денешен Митишичи најпрво била населена од ловци и рибари околу 6-8 милениуми п.н.е., т.е. во доцниот период на камено доба. Во 8-9 век просторот го населиле Словенските племиња (Вјатичи и Кривичи). Денеска во Митишчиј и околу него постојат околу десетина вакви населби од периодот од 11 до 13 век. Населбата под сегашното име постои од 1460 година, тесно поврзана со пристаништето на реката Јаузе. Тоа бил важен центар за трговија каде што трговците требало да плаќаат даноци. Населбата и го добила името по корупција (мито, јазик руски мыт)., а од 19 век е преименувана во *Голем Митишчи* (Большие Мытищи). Годината 1862 низ Големиот Митишчи е изградена железничка пруга.

Статусот на градот оваа населба го добила на 17 август 1925 година.

## Население
Во средината на 19 века бројот на населението изнесувал 389 жители. Денеска, Митишчи е трет по бројот на жители, после Подољск и Љуберци. Според прелиминарните податоци од пописот, во градот во 2010 година живеело 173.341 житела, 13.441 (8,41%) повеќе од во 2002 година.

{{ДемографијаРУ
|1939=60118
|1959=98606
|1970=118653
|1979=140656
|1989=154068
|2002= 159900

## Привреда
Митишчи е најголем индустријски центар во регионот, каде најразвиено е машинското производство на оружје, машинско инженерство на (вагони за Метро), но постојат и погони за електромеханика, производство на вештачка смола, линолеум, пластика итд.

## Партнерски градови
*  Нимбурк
*  Габрово
*  Леко
*  Паневежис

## Поврзано

* Јуриј Безменов, совјетски новинар и контраобавештајац

## Наводи

## Надворешни врски

* 
* Неофицијално мрежно место 

Категорија:Градови во Московската област
Категорија:Населби во Русија
Варзуга (село)

**Варзуга** () е населено место со административен статус на село сместено на југ на Колскиот Полуостров, на подрачјето на Терскиот реон на Мурманската област во Русија.

Според податоците од пописот од 2010 година во селото живееле 363 жители.

## Географија
Селото Варзуга се наоѓа во јужниот дел на Колскиот Полуостров, на југ од Мурманската област и лежи на двата брега на истоимената река Варзуга. Селото се наоѓа на околу стотина километри источно од регионалниот центар на Терскиот реон, градот Умба и околу 320 километри југоисточно од градот Мурманск. Устието на реката Варзуга и крајбрежјето на Белото море се наоѓаат на околу 17 километри јужно, а најблиското населено место е селото Кузомен кое се наоѓа на устието на Варзуга.
## Историја
мини|л|150п|Селски грб
Во пишаните извори, Варзуга првпат се споменува во документ од 1466 година во која вазукчанинот Тимофеј Јермолинич на Соловецкиот манастир му донирал дел од својата земја покрај брегот на реката и покрај морскиот брег. Самиот манастир одиграл значајна улога во развојот на селото, братството на манастир основаше влезен хол во Варзуга, а во 1491 година беше осветена селската црква посветена на светителот Никола Мирликиски, а поинтензивната риболовна активност била започната на лосос во реката.

Првите детални информации за селото доаѓаат од документ од 1563 година во која, меѓу другото, се наведува дека во селото живееле 167 семејства во тоа време и тоа било најнаселеното село на рускиот север во тоа време. Целата област постоела како метох на манастирот Соловецки сè до реформите на Катерина Велика во 1764 година во кои беа укинати манастирските феуди после тоа селото стана значително побогато и се прошири.
Според податоците од пописот од 1897 во селото живееле 793 жители, додека во 1910 година во селото имало илјада жители и две училишта.

## Демографија
Според податоците од пописот 2010 година селото имало 363 жители, што е за 12 жители повеќе отколку во пописот од 2002 година кога биле регистрирани 251 жител.

## Стопанство
Главни стопански активности во селото се риболов, како комерцијален, така и туристички.

мини|ц|750п|Панорамски поглед на селото

## Знаменитости на селото
мини|десно|250п|Црквата на Успение со камбанаријата лево и Афансјевската црква од десно
Варзуга е позната по своите дрвени цркви изградени во средниот век. Изградена е најимпресивната црква посветена на Успение на Пресвета Богородица во 1674 година. Црквата за Успението е изградена целосно од дрво, а за време на нејзината изградба не се користел ниту еден клинец или парче метал. Со куполата, црквата е висока 21 метар, а внатрешноста на објектот е со површина од 70 метри. Во планот на црквата има рамнокрак грчки крст. Иконостасот бил осветен три години по завршувањето на изградбата на храмот во 1677 кој содржи вкупно 84 икони. Завршена е целосната реставрација на храмот во 1973 година. Денес, Црквата на Успението во Варзука е на списокот на културното наследство на Русија, каде што е заведена под број 5110008000 како споменик од исклучително архитектонско значење.

## Поврзано
* Варзуга

## Наводи

Категорија:Градови и села во Мурманската област
Категорија:Населени места во Русија
Мончегорск

алт=Мончегорск - панорама|мини|Мончегорск - панорама
**Мончегорск** (Мончегорск) е градот кој се наоѓа на крајниот северозапад, европски дел на Русија. Сместен е во централниот дел на Мурманската област и административно припаѓа на мончегорскиот градски округ, кој исто така е административен.
Според проценките на Националната статистичка служба на Русија за 2016 година, градот имал 42.893 жители, а според бројот на населението Мончегорск е четвртиot по големина град во регионот Мурманск (после Мурманск, Апатити и Североморск).

## Географија
Градот Мончегорск се наоѓа во централниот дел на  Мурманската област и лежи на местото каде што во северното подножје монхетундра, се спушта кон езерото Имандра. Градот се наоѓа во рамките на Северниот Поларник и се наоѓа на околу 115 километри оддалечен јужно  од административниот центар на регионот Мурманск. Реката Монча тече низ градот, според што го добила своето име.

Поради интензивна рударска активност, пошироката област околу градот до крајот на XX век била претворена во еден вид техногена пустош, но во последно време еколошката слика во градот се менува. Соодветни филтри се инсталирани на фабричките оџаци и одводи на отпадни води, а се врши интензивно пошумување на областите каде што е расчистена шумата.

Градот е поврзан со железница со станицата во Оленегорска, а нешто позападно проаѓа и траса на националниот автопат „Кола” кој Мурманск го поврзува со Санкт Петербург.

## Историја
мини|л|250п|Мончегорск се развил благодарение на рударството
Мончегорск се развил од работничкото население, формиан е во 1935 година, во близина на големите рудници со бакар и никeл, и заради големата економска важност на 20 септември 1937 година, добива званичен статус на град. Во периодот од 1938−1949 година градот бил седиште на Мончегорскиот реон, бил под директна администрација на регионалната влада по укинувањето на општинскиот регион.
Од 2004 година, градот е седиште на Мончегорскиот градски округ.

## Демографија
Према подаците од пописот на населението од 2010 година, во градот живеело 45.361 житела, додека според проценките на националната статистичке служба за 2016 година градот имал 42.893 жители.

По бројот на жителите Мончегорск во 2016 година се наоѓал на 364 место од 1.112 званични градови во Русија.

## Привреда
Мончегорски е еден од најважните центри за производство и преработка никел и бакар, а најзначаен економски објект во градот е компанијата „Нориљски никел“, која управува со рудниците и топилниците во градот.
На околу 3 километри од градот се наоѓа воздушната база на Руската авијација.

## Партнерски градови
Град Мончегорск има потпишани уговори за национална соработка со следните места:
* Сортланд (Норвешка)
* Елфсбон (Шведска)

## Поврзано
* Списак градова у Русији
* Мурманска област
* Мончегорски градски округ
* Монча

## Наводи

## Надворешни врски

* 
*  Незванични градски инфо портал
* Интерактивна мапа града и околине
* Детаљна мапа града
* Хералдичка историја града

Категорија:Населби во Русија
Категорија:Градови во Мурманска област
Категорија:Градови во Мурманската област