open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Put putujem

***Put putujem*** () е петтиот студиски албум на хрватскиот поп бенд Магазин, објавен во 1986 година. Издадена е од дискографската куќа Југотон Албумот е излезен во два формати, вклучувајќи ЛП и касета.

Албумот е продуциран и аранжиран од страна на Мато Дошен. Музиката за песните ја пишуваат Тончи Хуљиќ и Зденко Руњиќ, а текстот Ненад Нинчевиќ, Крсте Јурас и Вјекослава Толиќ. На албумот се наоѓаат неколку хит синглови, вклучувајќи ја насловната песна, „Sve bi seke ljubile mornare“, „Idi“, „Dva zrna grozđa“ и „Zna srce zna“.

## Комерцијален успех
Албумот постигнал значаен комерцијален успех во југословенскиот регион.

## Оставина
Во 2024 година, хрватското друштво на музичари и композитори го вбројува албумот во категоријата големи албуми и снима краток документарен филм во соработка со CMC Televizija со интервјуа со Тончи Хуљиќ, Јелена Розга, Јоле и Бојан Мушќет.

## Листа на песни
Податоци се направени според опаковката на албумот. Првите пет песни се на страната А, а вторите шест се на страната Б.
*„Put putujem”  	 
*„Sanjam”  	 
*„Nakon mnogo godina”  	 
*„Zna srce, zna”  	 
*„Idi”  	 
*„Sve bi seke ljubile mornare”  	 
*„Boli me”  	 
*„Nataša”  	 
*„Dva zrna grožđa”  	 
*„Igraju, igraju”  	 
*„Odlazak”

## Наводи

Категорија:Хрватски албуми
Норика Сефа

**Норика Сефа** е косовска филмска режисерка, писателка и монтажерка, која живее во Прага, Чешка. Нејзиното играно деби „*Барајќи ја Венера“* (2021), освоило специјална награда од жирито на 50. Меѓународен филмски фестивал во Ротердам.

## Живот и работа
Магистрирала на ФАМУ Прага. Во нејзините филмови таа често ги спојува фикцијата и документарецот. Норика е поканета да се приклучи на Европската филмска академија.

*Десде Ариба* (2020) е хибриден документарен филм направен под водство на Вернер Херцог во перуанската џунгла.

## ''Во потрага по Венера''
*Филмот „Во потрага по Венера“* (2021) е дебитантски игран филм на Сефа. Филмот е драма за полнолетство снимена во Косово  составен со глумци кои главно не се глумци. Таа сакала да прикаже слика на Косово далеку од егзотични стереотипи.

Филмот е копродукција на Косовскиот кинематографски центар и Македонија. Филмот е снимен во мало гратче во Косово, на границата со Македонија. Филмот бил премиерно прикажан на 50. Меѓународен филмски фестивал во Ротердам, освојувајќи специјална награда од жирито во конкуренцијата „Тигар“. Норика моментално го развива својот следен долгометражен филм, сниман во Косово.

## Филмографија

* *Десде Ариба* (2020) - краток документарец
* *Бакни ме, сега* (2020) - краток документарец
* *Во потрага по Венера* (2021) – игран филм

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Косовски режисери
Ева Киви

мини|Киви во 2020 година.

**Ева Киви** (р. 8 мај 1938) е естонска глумица. Нејзиното родено име е Ив Киви.

## Биографија

Во 1959 година дипломирала на Естонскиот драмски театарски колеџ. Работела во Талинфилм и Мосфилм. Од 1955 година глумела во околу 50 филмови.

Од 1965 до 1972 година таа била во брак со лизгачот Мравки Антсон.

## Избрана филмографија
* во 1959 година „Возбудени облини“
* во 1959 година „Сампо“ (улога: Аники)
* во 1961 година „Опасни кривини“
* во 1969 година „Последната реликвија“
* во 1974 година „Опасни игри“
* во 1975 година „Дијаманти за диктатурата на пролетаријатот“
* во 1992 година „Тие стари љубовни писма“
* во 1994 година „Огнена вода“ (улога: Лулу)

## Награди
* во 1983 година:Почесен уметник на Естонската ССР

## Наводи

Категорија:Естонски жени уметници
Категорија:Родени во 1938 година
Триазиска

Триазиска е голема  рамница во Грција, во Западна Атика, западно од Атина, источно од Елефсис, помеѓу Патерас на запад, Парнис на север, планините Поикила и Ајгалео на исток и мочурливиот брег на Заливот Елефсис на југ .

Во античка географија - Триазиската рамнина  , го зафака поголемиот дел од Елевзинската Низина во Атика, додека западниот дел бил наречен   . Именувано е како дел од античката дем. . Од проучувањето на натписот пронајден во областа на денешниот Аспропиргос, каде што во антиката се наоѓала демата на Трија, и врежана на камен, откриено е дека жителите на овој деме му се поклонуваат на херојот Триасиос и создале светилиште во негова чест, во кое наводно имало камен со натпис. Триазиската рамнина е особено погодна за обработливо земјоделство, житницата на Атина, како резултат на што била опустошена од Спартанците на почетокот на Пелопонеската војна .

На рамнината се наоѓаат и градовите Аспропиргос, Магула, Мандра и Елефсис.

Светата поворка минувала низ Триазиската рамнина за време на Елевзинските мистерии по Светиот пат. Серозападната порта во Атина, „Двојна порта“, која води до Елевзинскиот пат, била наречена Триазиска порта.
центар|мини|462x462пкс|<center> Триазиска  низина северозападно од Атина</center>

## Наводи

Категорија:Низини во Грција
Омалос

**Омалос** () — село на островот Крит, во општината Платанија на округот Хања, Грција. Населението брои 22 жители (2021).

## Потекло и значење на името
Името на селото потекнува од грчкиот збор *Ομαλός*, со значење рамно или мазно, што се однесува на висорамнината во која е сместено.

## Опис
Омалос се наоѓа на североисточниот агол на висорамнината Омалос (*οροπέδιο του Ομαλού*), 38км јужно од Ханија во Белите Планини (Лефка Ори). Платото имало површина од 15 км2, и лежело на пресекот на три области, имено единицата Мусурои на Платанијас (претходно Кидонија), Сфакија и Источен Селино. Иако населбата била во Мусурои, поголемиот дел од платото се наоѓал во Источно Селино.

Платото имало три приоди, од запад, од патот Ханија-Сугија, од север кај Омалос и од југ, каде што се спуштал низ клисурата Самара до брегот на Агиа Румели на Либиското Море. Самиот Омалос бил околу 5км од влезот во клисурата кај Ксилоскало, и најголем дел од неговото значење го црпел од поврзаноста со трекингот. Стара камена патека за мазги го поврзувала Омалос со Агиа Еирини на запад, од каде што бил направен пристап до следната клисура на запад, клисурата Агиа Ерини.

Поладната клима и плодната почва овозможувале одгледување зеленчук и овошје, како што биле компирите и јаболката, заедно со житарките. Мали тркалезни камени куќички (*митата*) се користеле за правење локално сирење (гравиера). Во топлите сезони овчарите ги носеле своите стада на пасиштата (*мадаре*, μαδάρες) на падините на Лефка Ори.

## Географија
Првобитно езеро, се сметало дека ги изгубило своите води преку пештерата Цани. Пештерата се наоѓа десно од кривулестиот пат од Омалос, кој се спушта кон Ханија, околу 1,6км од Омалос.

На Ксилоскало (1250м) се издигаат два врва - Гингилос (2080м) и Волакјас (2116м), што легендата се поврзувала со престолот на Зевс, кој бил роден на Крит. Понатаму на запад биле Агатопи (1768 м.) и Псилафи (1984 м), наводно тркачките терени на Зевс, но сега се скијачки терени за трки во слалом.

## Историја
мини|Хацимихалис Јанарис 1833-1916,. Фотографија од 1890 година
За време на востанијата против Отоманското Царство. Турците ретко успевале да навлезат на платото. Се велело дека името Омалос потекнувало од револуционерна песна.

Пештерата Цани го добила името по Цанис Маркос, револуционерен поглавар во раните години на турската инвазија, кој ја направил свое дувло. Го добил прекарот „Фобос“ (страв). Пештерата била околу 2,5км долга и се спуштала 241 метар. Тоа било всушност покриена клисура.

Критскиот револуционер Хацимихалис Џанарис (1833-1916) бил роден во блискиот Лакои, и бил истакнат во конфликтите од 1855-1869 година, заробен, но избегал од затворот во Ханија, а потоа бил протеран во Одеса. Во 1912 година бил избран во грчкиот парламент. Иако починал во Ханија, неговата желба била да биде погребан во Омалос, каде покрај пештерата Цани се наоѓала црква посветена на него.

За време на Втората светска војна платото се користело како аеродром.

## Наводи

## Надворешни врски

* Викимапија
* Карта на карта
* EALO (ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΛΑΚΚΩΝ ΟΜΑΛΟΥ) 

Категорија:Статии со извори на грчки (el)
Категорија:Координати на Википодатоците
Категорија:Населени места во Грција
Матраки

**Матраки** е мал грчки остров кој спаѓа во групата на Јонските Острови, а со другите помали острови формира мала островска група од Дијапонтските Острови. Неговата површина е релативно мала. Тоа е околу 10 километри од северозападниот брег на големиот остров Крф. На островот живеат не повеќе од 100 жители, а неговата област го прави најмалиот населен остров од групата острови Дијапонтија. 

Координати на островот: 39° 46' географска ширина; 19° 31' географска должина.

Должината на островот во правец север - југ е 4 км, а ширината на островот достигнува 1,5 км.

Населението главно живее во две мали села. Мало село во северниот дел на островот се вика **Като Матраки**, а селото во јужниот дел на островот се вика **Ано Матраки**. Најважната економска активност на островот која носи приходи за населението е земјоделството (производство на маслинки), но и туризмот, кој не е многу развиен на овој остров. Значителен број жители на овој остров се во странство, па значителен процент од жителите на островот добиваат финансиска помош од роднини од странство.

Највисоката точка на островот е ридот „Вуно“ или „Самотраки“, а неговата висина е 150 метри.

Има бродска врска со главниот град на Крф, но многу зависи од времето, а во летните месеци има и бродска врска со туристичките места на северниот брег на Крф.

На овој остров има прекрасна плажа за капење, во близина на местото каде што се закотвени бродовите. Туристите обично остануваат на островот само неколку часа, а потоа се враќаат на Крф. Има и неколку таверни достапни за освежување.

Категорија:Острови во Грција
Категорија:Јонски Острови
Дијана Чули

мини|200п|Потписот на Дијана Чули

**Дијана Чули** родена во Тирана, на 13 април 1951 година таа е албанска писателка, новинарка и политичарка.

во 1973 година дипломирала на Филозофскиот факултет на Универзитетот во Тирана. По дипломирањето, таа се приклучила на редакцијата *на Дрита* и на францускиот магазин *Албански букви*. Во 1990 година таа се приклучила на демократската опозиција и станала лидер на Независниот форум на жени, а потоа и на Албанската социјалдемократска партија.

Од 2006 година е претставник на Албанија во Парламентарното собрание на Советот на Европа.   Во Албанија таа се залага за правата на жените, особено на оние кои се принудени на проституција. Од 2004 година таа била претседателка на Федерацијата на жените на Албанија.

На крајот на 1970-тите, таа го објавила својот прв расказ *Совест*. Објавила осум романи и е автор на сценарија за филмови како *Тоа е дебел чекор* (1985), *Околу и одење* (1987),  и *Брегу и суди* (1988).

## Избрани дела

* 1980 година : *Одгласи на железо*
* во 1983 година : *Гласот е далеку*
* во 1986 година : *Патишта и тротоари*
* во 1992 година : *Јас велам*
* во 1993 година : *...* *и ноќта беше поделена на половина*
* 2000 година : *Сонце на полноќ*
* во 2006 година *Вооружени ангели*
* во 2009 година : *Кафеавата жена*
* 2011 година : *Дрвениот хотел*

## Наводи

Категорија:Луѓе од Тирана
Категорија:Албански писатели
Категорија:Албански политичари
Елвира Донес

**Елвира Донес** 1960 е албанска писателка, сценарист и продуцент на документарни филмови.

## Биографија
Родена е во крајбрежниот град Драч, дипломирала на Државниот универзитет во Тирана. Во 1988 година се вработила во Албанската државна телевизија и на тој начин отпатувала во Швајцарија, каде што пребегнала. Таа била судена за предавство во Албанија (*во отсуство*), била осудена на затвор и не ѝ бил дозволен пристап до нејзиниот син до падот на комунизмот во Албанија во 1992 година. Потоа живеела во Швајцарија каде работела како писателка и телевизиски новинар, а напишала и сценарија, режирала и продуцирала неколку документарни филмови.

Од 2004 г живее во САД. Повеќето нејзини текстови се на италијански или албански јазик, но неколку од нејзините документарни филмови се со англиски преводи. Неколку од овие филмови победиле или биле номинирани за различни награди. Нејзиниот последен документарец, „Заколнета девица“, е за жените во северна Албанија кои се заколнале на вечна невиност во нивните тинејџерски години и станале мажи во нивното општество - не жени кои се однесуваат како мажи или трансродови жени, туку едноставно жени кои сега се мажи. Овој филм бил прогласен за најдобар документарен филм на Женскиот филмски фестивал во Балтимор во 2007 година. 

## Избрана библиографија

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Филмографија

* *Брунилда* (2003)
* *Прикован* (2004)
* *Заколната Девица* (2015)

## Наводи

## Надворешни врски
* Публикации од и за Елвира Донес во каталогот Helveticat на Швајцарската национална библиотека

Категорија:Албански писатели
Илка Мујо

**Илка Мујо** е родена на 15 октомври 1953 година таа е албанска глумица, особено позната по нејзините улоги во албанските филмови за време на комунистичкиот режим. За нејзините актерски заслуги ја добила титулата заслужен уметник на Албанија.

## Живот
Илка Муји потекнува од албанско семејство кое се преселило од Туз, Кралство Југославија денешна Црна Гора, во Скадар за време на кралството Албанија. Таа е родена во главниот град Тирана и била сестра на актерот Агим Мујо (1955/1956–2019). Како признание за нејзината кариера, таа ја добила и титулата „Маестро на уметностите“ во Националниот театар на Албанија.

Муји се омажила (сега е разведена) со Хаиг Захарина, потоа Ѓерѓ Поликрон Захариа, роден во Пермет, и имала еден син, Амос Муџи Захарија (р. 1987), актер и филмски режисер и една ќерка, Елија Захарија Зогу (р. 1983), глумица и пејачка која се омажила за Лека, престолонаследникот на Албанија на 8 октомври 2016 година.

## Филмографија
* Осми во бронза (1970)
* Планини за продажба (1971)
* Бен се шета самостојно (1975)
* Сончеви патеки (1975)
* Дама на градот (1976)
* Кога беше поставена основата (1978)
* Тауланти бара еден мотор (1984)
* Реконструкција (1988)
* Пиратската пештера (1990)
* Писма на ветрот (2003)
* Црвен цвет, црн цвет (2003)
* Меден месец (2009)
* Албанецот (2010)
* Наспроти (2015 г)

## Наводи

## Надворешни врски
* 
* http://www.nla.gov.au/pub/nlanews/2000/jun00/story-4.pdf
* http://www.merchantnetworks.com.au/genealogy/web/godschalljohnson/pafg07.htm#29845

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1953 година
Категорија:Жени-уметници
Категорија:Албанија
Ima nade

„**Ima nade**“ () е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга од нејзиниот втор соло студиски албум *[[Bižuterija]]* (2011). Песната е издадена како шестиот сингл од албумот на 21 март 2010 година. Напишана е од парот Хуљиќ, односно музичарот и продуцент Тончи Хуљиќ и неговата сопруга, поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. Аранжманот е завршен од Реми Казиноти, а гостувачки артист е Жељко Самарџиќ. Со цел да ја промовира песната, дуото има снимено музичко видео на пристаниште. Тие исто така ја изведуваат во живо за време на фестивали, а песната има освоено и награда.

Според текстот, во песната се работи за надежта на протагонистите кои и покрај потешкотиите се надеваат на подобар тек во нивната врска. Поради популарноста, песната е дел од концертите и настапите во живо на пејачката на нејзините регионални пост-југословенски турнеи.

Категорија:Хрватски песни
Евгениja Раданова

**Евгенија Раданова** е бугарска атлетичарка и натпреварувачка на брзо лизгање кратки патеки. 

Раданова е родена на 4 ноември 1977 година во Софија. Таа е висока 166 см. Дипломирала на Националната академија на науките. Таа е првата бугарска спортистка која учествувала на Зимските и Летните олимписки игри (во дисциплината велосипедизам на патеката во Атина 2004 година). На крајот на ноември 2001 година, Евгенија и нејзиниот соиграч паднале заедно на мразот за време на вежбањето. Лицето и било длабоко исечено на две места од лизгалките. И покрај тешките физички и психички трауми, Раданова успеала брзо и со завидна волја да се справи со последиците, враќајќи се повторно во првите редови на меѓународната кратка патека. Во 2010 година ја завршила својата неверојатна спортска кариера. Евгенија Раданова важи за една од најголемите бугарски спортисти. Тоа го докажува со освоени 3 олимписки медали од Зимските олимписки игри, од кои два медали во еден, што го нема постигнато ниту еден бугарски спортист.

## Достигнувања

* Во 2002 година, на 19-те Зимски Олимписки Игри во Солт Лејк Сити, таа била втора на 500 метри и трета на кратката патека на 1500 метри.
* Светски шампион на 500 метри од 2000 година и на 1000 метри од 2003 година.
* Во 2006 година, на 20-те Зимски олимписки игри во Торино, таа освоила сребрен медал на кратката патека на 500 метри.
* Седумкратниот апсолутен европски шампион во кратки патеки, има 47 медали од првенствата на Стариот континент, од кои 37 златни медали
* Поранешна светска рекордерка на 500 метри (2001 – 2008)
* Во 2010 година, таа ја освоила титулата на кратки патеки на 1500 метри на првото Светско првенство во воени зимски спортови во Торино (Италија)

## Надворешни врски

* Детални резултати од кариерата на Раданова 
Категорија:Бугарски велосипедисти
Категорија:Бугарски спортисти
Категорија:Жени
Силјан Штркот и Кузман Капидан

**„Силјан Штркот и Кузман Капидан (народни умотворби)“** — книга на Државното книгоиздателство на Македонија од 1945 година. Таа ги содржи народната приказна „Силјан Штркот“ и народната епска песна „Кузман Капидан“. Книгата не е каталогизирана и не ја поседува меѓународната ознака ISBN. Во предговорот е наведено дека книгата била објавена со цел да се придонесе во „оформуењето на еден јазик во литературен“ и „да влее во нашата млада литература здрави, животворни сокои, да и даде мотиви, обрасци, народен дух. Во тој поглед, овие две творби „се меѓу најубавите творби во нашата народна литература“. Исто така, во предговорот се наведува дека приказната „Силјан Штркот“ е преземена од „Зборникот за народни умотворенија“ на бугарското Министерство на просветата (книга VII, стр. 193), објавен во 1892 година, додека песната „Кузман Капидан“ е преземена од „Зборникот“ на Кузман Шапкарев (част I, оддел III, книга III, стр. 163), објавен во 1891 година. Притоа, творбите се дадени според тогашниот правопис, со мали измени во јазикот и со поголеми измени во редот не зборовите во стиховите со цел да се добие поправилен ритам кој е нарушен во песната или од пејачот (Ристо Гроздин, внукот на Кузман Шапкарев) или од запишувачот (Шапкарев). Освен тоа, првите четири стиха се земени од една друга песна за Кузман Капидан, објавена во „Зборникот“ на Шапкарев на стр. 337. 

## Наводи

Категорија:Книги од 1945 година
Категорија:Изданија на Државно книгоиздателство на Македонија
Категорија:Македонско народно творештво
Karantena

„**Karantena**“ () е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга од нејзиниот втор соло студиски албум *[[Bižuterija]]* (2011). Песната е издадена како деветтиот и последен сингл од албумот на 14 декември 2010 година. Напишана е од парот Хуљиќ, односно музичарот и продуцент Тончи Хуљиќ и неговата сопруга, поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. Аранжманот е завршен од Реми Казиноти. Со цел да ја промовира песната, Розга ја извела во живо за време на фестивали. Песната има и свое музичко видео кое ја прикажува пејачката како се буди и ја пее во хотелска соба.

Според текстот, во песната се работи за главниот женски протагонист кој му објавува на нејзиниот машки партнер дека не е доволно присутен во нејзиниот живот. По издавањето, песната станува дел од концертите и настапите во живо на пејачката на нејзините регионални турнеи.

Категорија:Хрватски песни
Марта Боберска

**Марта Боберска** е родена 1970 година – пејачка (сопран) и глумица, солист на полската кралска опера.

Дипломирала на Музичката академија Фредерик Шопен во Варшава (*како пофалена*, 1995) во класот по пеење на проф. Јанина Скалик. Од 1994 до 2017 година била солистка на Камерната опера во Варшава (соло делови во опери од Моцарт, Монтеверди, Хендл и други), а од 2017 година била солист на полската кралска опера.

Таа изведувала и рана музика (вклучувајќи камерни дела и ораториум-кантати), како и современа музика (вклучувајќи ја премиерата на циклусот песни од Маријн Симонс, операта Балтазар од Зигмунт Краузе), соработувајќи, меѓу другите, со Владислав Клосиевич, Јержи Максимиук, Агата Сапиеча и Марек Топоровски. Има снимено филмска музика (вклучувајќи филмови на Анджеј Вајда и Агњешка Холанд), како и радио и телевизиски снимки.

Таа соработувала со многу сали и театри на филхармонијата (вклучувајќи го и Националниот театар, операта Нова во Бидгошч, Латвиската национална опера). На сцената на театарот Универзална во Варшава, таа настапувала со Кристина Јанда во претставата *Марија Калас.* *Лекција по пеење*. Одржувала концерти во Полска и во странство.

Таа била постојано номинирана за пасошот Политика (2000, 2001, 2002) и наградите Фрајдерик (1999, 2000, 2001, 2002, 2005). Во 2014 година, таа била наградена со бронзен медал за заслуги на културата - Глорија Артис.

## Надворешни врски

* Марта Боберска, [во:] Енциклопедија на полскиот театар (луѓе). [пристапено 2021-04-09] .
* Марта Боберска во базата на filmpolski.pl
* Слушајте го мотетот „Викајте од радост“ од Моцарт во изведба на Марта Боберска (обезбедена од Вроцлавската филхармонија; mp3 датотека приближно 4 MB)
* Уметници на полската кралска опера

Категорија:Раномузички изведувачи
Категорија:Родени во 1970 година
Категорија:Министерства на Полска
Категорија:Жени уметници
Ана Томова-Синтова

**Ана Томова-Синтова** е родена на 22 септември 1941 година, Стара Загора, Бугарија таа е бугарска оперска пејачка (сопран). Народен уметник на Народна Република Белорусија (1979).

## Биографија
Ана Томова-Синтова е родена на 22 септември 1941 година во семејство на учителка и оперска пејачка. Веќе на четиригодишна возраст, таа учествувала во оперска продукција, изведувајќи ја улогата на детето Чио-Чио-Сан од операта Мадам Батерфлај од Џакомо Пучини. На рана возраст посетувала часови по хармоника и пијано.

Во 1958 година, Ана победила на вокален натпревар, а потоа влегла во Бугарскиот државен конзерваториум во Софија. Нејзини учители биле Георги Златев-Черкин и Катја Спиридонова. Таа првпат настапила на сцената како Татјана во операта на Петар Илич Чајковски „Евгениј Онегин“ во театарот во Стара Загора.

По некое време, таа започнала да настапува во операта во Лајпциг. Во операта Арабела од Ричард Штраус, Ана ја исполнила насловната улога. По ова Томова-Синтова играла улоги и во други опери на Штраус. Во 1971 година, Ана победила на натпревар за изведување во Рио де Жанеиро.

Од 1972 година - солистка на германската државна опера (ГДР) .

Во 1973 година, диригентот Херберт фон Карајан дознал за Ана Томова-Синтова, со која почнал редовно да учествува на турнеи до неговата смрт во 1989 година.

Настапувала на најголемите сцени во светот: Лајпциг, Париз, Женева, Токио, Салцбург, Сан Франциско, таа пеела во Ковент Гарден, Метрополитен опера, Лиричка опера од Чикаго, Ла Скала. Од 1973 до 1991 година била редовен учесник на фестивалот во Салцбург.

## Изведби

* „Норма“ Белини - *Норма*
* „Андре Шениер“ Џордано - *Маделин*
* „Дон Џовани“ од Моцарт - *Дона Ана*
* „Свадбата на Фигаро“ од Моцарт - *грофица*
* „Тоска“ од Пучини - *Тоска*
* „Турандот“ од Пучини - *Турандот*
* „Дер Розенкавалие“ од Штраус - *Маршал*
* „Аријадна на Наксос“ од Штраус - *Аријадна*
* „Арабела“ од Штраус - *Арабела*
* „Јуџин Онегин“ - Чајковски - *Татјана*
* „Аида“ од Верди - *Аида*
* „Отело“ од Верди - *Дездемона*
* „Дон Карлос“ од Верди - *Елизабет*
* „Травијата“ од Верди - *Виолета*

## Награди

* 1970 - втора награда на Меѓународниот натпревар за млади оперски пејачи (Софија)
* 1971 година - „Гран-при“ на меѓународниот натпревар (Рио де Жанеиро)
* 1973 - Камерсенгер од Берлинската државна опера (ГДР)
* 1974 - Национална награда на ГДР
* 1979 година - Народен уметник на Народна Република Белорусија
* 1986 - Награда Димитров
* 1996 година - Орден на Стара Планина, 1 степен
* 2001 - Американската поштенска служба издала печат на кој пејачката е претставена како Дездемона.

## Литература

* Музички енциклопедиски речник / Гл. ед. G. V. Келдиш. - М.: Советска енциклопедија, 1990 година. - Со. 549 - ISBN 5-85270-033-9

## Наводи

## Надворешни врски
* Ана Томова-Синтова на Allmusic
* 
* Ана Томова-Синтова на веб-страницата Кино Поиск

Категорија:Добитници на Греми
Категорија:Бугарски оперски пејачи
Категорија:Сопрани
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1941 година
Славомир Новак

**Славомир Ришард Новак** (роден на 11 декември 1974 година во Гдањск) е полски политичар и бил државен функционер во Украина. Тој бил избран во Сејм на 25 септември 2005 година, освојувајќи 9.061 гласови во 25 област Гдањск како кандидат од листата на Граѓанската платформа.

Бил и член на Сејм 2001-2005 година.

Новак служел како шеф на избирачкиот штаб на кандидатот за претседател на Полска, Бронислав Коморовски, за време на претседателските избори во 2010 година.

Од 18 ноември 2011 до 27 ноември 2013 година ја извршувал функцијата министер за транспорт, градежништво и поморска економија.

На 24 октомври 2016 година тој бил назначен за шеф на украинската транспортна агенција Укравтодор и му било доделено украинско државјанство. Тој бил разрешен од функцијата шеф на Укравтодор во септември 2019 година.

На 20 јули 2020 година Новак бил лишен од слобода од Полското Централно антикорупциско биро (по заедничка истрага со Националното биро за борба против корупцијата на Украина) под сомнение за корупција, управување со организирана криминална група и перење пари. Според Националното биро за борба против корупцијата на Украина, претставници на Укравтодор „создале криминална организација чии активности биле насочени кон проневера на средства доделени од меѓународните организации за поправки на патишта во Украина“.

## Поврзано

* Список на членови на Сејм (2005–2007)
* Список на членови на Сејм (2007–11)
* Список на членови на Сејм (2011–15)

## Наводи


## Надворешни врски

* Славомир Новак - парламентарна страница - вклучува изјави за интерес, евиденција за гласање и транскрипти од говори.

Категорија:Полски министри
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1974 година
Збигњев Ринасиевич

**Збигњев Францишек Ринасиевич** (роден на 4 октомври 1963 година) - полски политичар. Тој бил избран во Сејм на 25 септември 2005 година, добивајќи 10.354 гласови во 23 област Жешув како кандидат од листата на Граѓанската Платформа. Повторен мандат на 21 октомври 2007 година. Криминалец и прељубник.

Бил и член на Сејм 1997-2001 година.

## Поврзано

* Членови на полскиот Сејм 2005-2007 година

## Надворешни врски

* Збигњев Ринасиевич - парламентарна страница - вклучува изјави за интерес, евиденција за гласање и транскрипти од говорите.

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1963 година
Категорија:Полски министри
Министерство за правда (Полска)

**Министерство за правда на Република Полска** — едно од министерствата на Полска.

Од 1956 до 1957 година, Зофија Вашилковска била првата жена што ја вршела функцијата министер за правда во историјата на Полска.

Секој министер за правда во периодот од 1990 до 2010 година и од 2016 година е и јавен обвинител.

## Поврзано
* Министерство за правда

## Наводи

## Надворешни врски
* Официјален сајт на Министерството за правда на Република Полска (полски)

Категорија:Министерства на Полска
Категорија:Министерства за правда
Црква „Св. Наум Охридски“ - Нов Дојран

**Свети Наум Охридски** — нова селска црква во дојранското село Нов Дојран, Македонија.

## Местоположба

Црквата се наоѓа над регионалниот пат 1105, кој минува низ селото Нов Дојран, сместени меѓу куќи. 

## Галерија


Податотека:Црква „Св. Наум Охридски“ - Нов Дојран 2.jpg|Внатрешноста
Податотека:Црква „Св. Наум Охридски“ - Нов Дојран 3.jpg|Источната страна
Податотека:Црква „Св. Ѓорѓи“ - Нов Дојран 8.jpg|Главниот влез
Податотека:Црква „Св. Наум Охридски“ - Нов Дојран 4.jpg|Куполата
Податотека:Црква „Св. Наум Охридски“ - Нов Дојран.jpg|Влезот


## Поврзано
* Нов Дојран
* Струмичка епархија
* Струмичко архијерејско намесништво
* Дојранска парохија

## Надворешни врски

Нов Дојран
Кажимјеж Соснковски

**Кажимјеж Соснковски** (полски: ) — полски генерал и политичар, фигура во борбата за независност, основач на Сојузот за активна борба, началник на штабот на Првата бригада на Полските легии за време на Првата светска војна.

По воспоставувањето на Полската Држава бил заменик-премиер (1919 – 1920) и министер за воени работи (1920 – 1924), полски претставник во Друштвото на народите (1925), командант на Јужниот фронт за време на Септемвриската одбранбена кампања на полската армија, по агресијата на Третиот Рајх и СССР во 1939 година.

Наследник на претседателот на Полска, министер без ресор во владата на Владислав Шикорски во егзил (1939 – 1940), врховен командант на Сојузот на вооружена борба (1939 – 1941), врховен командант на полските вооружени сили (1943 – 1944).

## Наводи


Категорија:Политички затвореници
Категорија:Членови на Редот на Британската Империја
Категорија:Носители на Легијата на честа
Категорија:Полски социјалисти
Категорија:Полски генерали
Олга Селезњова

**Олга Селезњова** (родена на 7 јуни 1975 година) била најдобра  казахстанска крос-кантри скијачка . Таа се натпреварувала во четири дисциплини на Зимските олимписки игри 1998 година . 

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1975 година
Јакоб Богдани

десно|мини|300x300пкс| ''Фламинго и други птици во пејзаж''
**Јакоб Богдани** (6 мај 1658 - 11 ноември 1724), чии имиња понекогаш се пишуваат Јакоб и Богдани, бил унгарски и британски уметник добро познат по неговата мртва природа и егзотични слики од птици .

## Биографија
Богдани е роден во градот Еперјес, потоа преименуван во  округот Сарош во северниот дел на Кралството Унгарија, денешен Прешов, Словачка . Идејата за сликање на големи украсни платна полни со егзотични птици во формална градина беше измислена во Холандија од Мелкиор де Хондекотер (1636-95). Богдани е роден во Унгарија и се преселил во Амстердам во 1684 година, каде што тогаш работеше Мелкиор де Хондекотер и каде што Богдани сигурно ја научил или барем ја усовршил својата специјалност - прикажување на растенија, птици и животни. Во 1688 година се населил во Англија, каде што, според Џорџ Верту, бил „многу охрабрен“ од кралицата Ана, како и работејќи за Вилијам III.

Во 1684 година заминал во Амстердам  каде што живеел и работел до преселувањето во Лондон во 1688 година.

Во Амстердам се запознал со унгарскиот колега кој работел на писма и бил типограф Миклош Тотфалуси Кис, кој исто така студирал во Холандија.  Во Лондон тој постигнал успех како специјалист за мртва природа и сликар на птици на дворот на кралицата Ана, а неколку негови слики станале дел од Кралската колекција . Еден од неговите главни покровители бил адмиралот Џорџ Черчил, брат на војводата од Марлборо, чиј познат птичарник во паркот Виндзор можеби обезбедувал предмети за некои од неговите слики. 

Богдани се оженил со Елизабет Хемингс со која имал две деца, Вилијам, кој станал истакнат британски државен службеник и Елизабет, која се омажила за сликарот Тобијас Страновер . Тој влијаел на сликарот на птици Мармадук Крадок .  Тој починал во Финчли, северен Лондон.

## Слики
десно|мини|300x300пкс| ''Пејзаж со егзотични птици и две кучиња''
Неговите слики од птици прикажуваа низа егзотични видови како што се какаду, ара и мини, кои веројатно биле увезени во европските живеалишта во тоа време. Ги измешал со познати европски птици, како што се големите и сините цицки, европските зелени клукајдрвци и евроазиските јаи . Тој често истакнувал слика со птица со црвени пердуви, како што е црвен ибис, црвен авадат или северен кардинал .  Во неговите пејзажи обично се собирале бројни птици; исклучок биле високо ценетите *Два исландски сокола*, насликани околу крајот на 17 век или почетокот на 18 век. Моментално сместен во Музејот и уметничката галерија на замокот Нотингем, прикажувал два снежни бели жирфалкони .

Една од неговите слики била искористена како корица на албумот „Прокол Харум“ од 1974 година *„Exotic Birds and Fruit“* .

Неколку негови слики се изложени во Унгарската национална галерија и Музејот за ликовни уметности, Будимпешта .  

## Наводи

## Надворешни врски
* Дела на Јакоб Богдани
* https://www.rct.uk/collection/407212/birds-in-a-landscape

Категорија:Унгарски сликари
Категорија:Луѓе од Прешов
Категорија:Починати во 1724 година
Категорија:Родени во 1658 година
Призрачен остров

[мини| Дел од картата на Џорџ Пауел од 1822 година на [Јужни Шетландски Острови|Јужните Шетландски Острови на која е прикажан призрачниот остров Мидл (долу десно) во теснецот Брансфилд, Антарктик.]]
**Призрачен остров** — наводен остров што бил нацртан на карти некое време, но подоцна било откриено дека не постои. Овие острови обично потекнуваат од извештаите на првите морнари во нови области и обично се резултат на навигациски грешки, погрешни набљудувања, дезинформации или намерни измислици. Некои острови останале на картите со векови пред да се поправи грешката.

За разлика од изгубените земји, за кои се вели дека некогаш постоеле, но биле уништени од некоја причина, призрачниот остров е територија за која се тврди дека постои, но подоцна се дознава дека е поинаку (или територијата не е остров).

Категорија:Острови
Категорија:Призрачни острови
Едвард Русјан

**Едвард Русјан** (6 јуни 1886 – 9 јануари 1911) бил пионер во летање и конструктор на авиони од Австро-унгарската империја. Тој загина во авионска несреќа во Белград .  

## Биографија
Русјан е роден во Трст,  тогаш главното пристаниште на Австро-Унгарија (сега во Италија). Неговите родители и двајцата биле домородци од регионот на Горица и Градишка : неговиот татко, Франк Русјан, бил Словенец, а неговата мајка, Грација Кабас, била Фриула .  Детството и адолесценцијата Русјан ги поминал во Горица, во предградието Рафут .

Во младоста станал професионален велосипедист и дизајнирал свои модели на велосипеди, заедно со неговиот брат Јосип Русјан. Бил член и на гимнастичкото друштво Сокол .

Тој го направил својот прв лет на 25 ноември 1909 година, во близина на Горица, во Еда I, биплан по негов сопствен дизајн. Еда бил прекарот на Едвард, кој му го дала неговата мајка. 

Летот бил покриен  и достигна висина од  . На 29 ноември 1909 година, тој летал  на надморска височина од  . Оригиналниот дизајн бил проследен со неколку подобрени верзии. Тој се преселил во еден хангар во близина на Мирен јужно од Горица.

Русјан прв пат присуствувал на настан за јавен лет со моделот EDA V на 6 декември 1909 година, кога неговиот авион се распаднал при слетувањето.  Во јуни 1910 година, тој го испробал моделот EDA V, кој му овозможил да лета 40 метри над земјата и да го прелета целото поле Мирен.

[мини| Реплика на русјанскиот авион [Eda V|Еда В]]

Браќата Русјан останале без финансии за изградбата на ЕДА VII. Во 1910 година, Едвард Русјан го запознал бизнисменот Михајло Мерќеп од Загреб, Хрватска (тогаш дел од Австро-Унгарија ), кој му понудил финансиска помош за неговите напори. Истата година, браќата се преселиле во Загреб, Хрватска, кога започнале проект за изградба на авиони во поголем обем заедно со првиот хрватски пилот Драгутин Новак, кој претходно летал со Едуард Славољуб Пенкала . Во ноември 1910 година, тие конструирал нов модел, наречен „Сокол“. 

Во јануари 1911 година, Едвард и Јосип Русјан заминале на промотивна турнеја низ балканските градови. За време на лет во Белград, Србија на 9 January 1911 силен ветер го скршил крилото на авионот на Едвард и тој се нурнал во железнички насип во близина на Белградската тврдина во фатална несреќа.  На неговиот погреб присуствувале голема толпа од околу 14.000 луѓе.

Погребан е на Новите гробишта во Белград, лоц 15, гроб 343.

## Наследство
Аеродромот Марибор Едвард Русјан и астероидот 19633 Русјан се именувани по него. Комерцијално-деловниот центар *Еда центар* во Нова Горица е посветен на споменот на Русјан.

Еден од DC-10 во флотата ЈАТ го добил името по Едвард Русјан. 

## Наводи

Категорија:Погребани на Новите гробишта (Белград)
Категорија:Воздухопловни пионери
Категорија:Починати во 1911 година
Категорија:Родени во 1886 година
Гранична проверка

[мини|269x269пкс|Гранична проверка на границата помеѓу [Гибралтар и Шпанија]]
**Гранична проверка** — обезбедување и надгледување на државните гранични премини што ги врши полицијата, поретко војската. Надзорниците ги прегледуваат документите со кои се утврдува дали на прегледаниот патник му е дозволено да премине во соодветната земја. Во некои земји, оваа служба ја врши финансиска стража. Овие единици не постојат или се значително намалени во царинските сојузи и земјите што го ратификувале Шенгенскиот договор.

Мерките за гранична проверка служат за различни цели, почнувајќи од спроведување на царински, санитарни и фитосанитарни или биобезбедни прописи до ограничување на преселбата. Се проценува дека посредните економски трошоци на граничните проверки, особено миграциските ограничувања, чинат многу трилиони долари и големината на глобалната економија би можела да се удвои доколку се укинат миграциските ограничувања.

## Историја
Во старите денови, земјите и водачите сакале да контролираат кој влегува и останува во нивната земја за да покажат дека се главни. Но пред Првата светска војна, тие не секогаш редовно ги проверувале границите. Тогаш, во Европа, границите меѓу соперничките области биле повеќе како линии на карта. Вистинските граници биле ѕидините околу градовите. Властите пред портите можеле да одлучат кој ќе влезе, како на пример да ги одвратат луѓето што немаат дом, просјаци или одредени групи како Роми или Евреи.

Идејата за гранична проверка оди многу назад. Во Азија за тоа зборувале во стари списи. На пример, во еден текст наречен Артхашастра од околу III век пр. н. е., е спомнато давање пропусници за влез или излез од некоја земја. Во Кина, имале нешто како пасоши почнувајќи од западната династија Хан (околу 200 пр. н. е.). Овие пасоши имале подробности како возраста, висината и изгледот, и тие одлучувале кој може да патува низ земјата. Дури и на бебињата понекогаш им требало пасоши, но ако биле помали од една година и со мајка им, можеби и не им требало.

## Наводи

## Надворешни врски

* Market Access Map

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Умие Кочак

**Умие Кочак** (р. 1957 година) е турска сценаристка и глумица.

## Биографија
Родена е во селото Челемли во провинцијата Адана во 1957 година. Основното училиште го завршила во своето село. Но, таа не можела да продолжи со образованието понатаму. По бракот во 1982 година, таа се преселила во Arslanköy, мала населба во провинцијата Мерсин, каде што сè уште живее. Arslanköy е планинска населба во планините Торос околу  северно од Мерсин . Таа е мајка на три деца.

## Театарска и филмска кариера
мини|Театар Арсланки, 2020 година
Иако недоволно образована, таа сакала  да чита. Во 2001 година, таа основала женски театар по име *Arslanköy Kadınlar Tiyatro Grubu* („Женска театарска група Арсланки“) во нејзиниот мал град. Во 2006 година, групата учествувала на Меѓународниот театарски фестивал Сабанџи во Адана .

Потоа напишала филмско сценарио по име *Јун Бебек* („Волнената кукла“) за животот на селските жени. Таа го режираше и филмот, кој ја заслужи нејзината слава. Во 2013 година, филмот учествувала на вториот Евроазиски филмски фестивал во Њујорк и бил награден. Таа подоцна играла и во телевизиски серии. Заплетот ја отсликува трагедијата на една селанка по име Хатиџе и нејзината ќерка Елиф. Вториот сопруг на Хатиџе, Али, а особено мајката на Али, постојано ги злоставуваат Хатиџе и Елиф. Елиф, која трпи угнетување, добива олеснување кога ќе најде волнена кукла. Во филмот глумеле Ајше Армут, Ознур Армут и Сехер Чувадир. Во филмот нема машки лик освен силуета во една сцена. Дебито на филмот било за време на 49-от Меѓународен филмски фестивал во Анталија во 2012 година како неконкурентен филм. Подоцна, филмот било емитуван и на телевизискиот канал Турската радио и телевизиска корпорација (ТРТ).

Во 2017 година, таа учествувала во телевизиска реклама на Турк Телеком заедно со португалскиот фудбалер Кристијано Роналдо .

## Изберете дела

### Сценарио

* *Ерик Ешкиси*
* *Озон Тапакас* ı
* *Кара Кују*
* *доктор Белеш*
* *Турунчгил Хајаттир*
* *Çicekler Solmasın*
* *Хасрет Чичеклер* и 

### Кратки раскази

* *Ватан Севгиси*
* *Irazca'nın Düşleri*
* *Канајан Јара*
* *Кадер*
* *Обрук*
* *Ајаксиз Ајакта Дурмак*
* *Баба Бен Гелдим*
* *Мухтар Адаи Хасрет Ана* .

## Учествувања во ТВ серии

* *Истанбул Ханимин Чифтлиги*
* *Хајат Девам Едијор*
* *Ханимин Чифтлиги*
* *Касаба*
* *Сехер Вакти* .

## Награди

* Меѓународна театарска награда Адана
* Меѓународна театарска награда во Анкара
* Награда за иницијатива за образование на Дарушафака
* Награда на меѓународниот фестивал за жени уметници Борнова
* Награда за образование Торос Колеји
* Награда НВО „Кадер против насилството врз жените“.
* Годишна уметничка награда за индустријалци и деловни луѓе од Мерсин
* TİKAV- Награда за мајчинско училиште за 2012 година
* Награда за иницијатива на НВО Самсун
* Награда на Евроазискиот филмски фестивал во Њујорк 

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1957 година
Категорија:Турски глумици
Категорија:Турски сценаристи
Јана Рихлитска

**Јана Миколаивна Рихлитска** (    , повикувачки знак „ **Јара** “; 2 април 1993 година, Виниција - 3 март 2023 година, во близина на градот Бахмут, Доњецка област  ) била украински доброволец, војник, борбен лекар на 93-та механизирана бригада  на вооружените сили на Украина и учесник во руско-украинската војна .

## Биографија
Јана Рихлицка е родена на 2 април 1993 година во Виниција.  

Дипломирала на Економскиот и Правниот факултет на Националниот правен универзитет Јарослав Мудриј (2015).  Во студентските години активно се занимавала со спорт и била кандидат за магистер по спорт во самбо и џудо . Рихлитска работела и во ИТ индустријата.  Пред целосната војна, Јана работела како регрутер во ИТ секторот. Откако Русија ја нападнала Украина во февруари 2022 година, таа волонтирала и им помагала на цивилите и на украинските војници. Подоцна, Јана се приклучила на вооружените сили на Украина и станала болничар на пунктот за прва помош во Бахмут.

Во пресрет на големата руска инвазија на Украина, таа започнала активна волонтерска работа. Во мај 2022 година, таа станала борбен лекар на 93-та посебна механизирана бригада „Холодни Јар“, спасувајќи многу животи во центарот за стабилизација во Бахмут.  

Неколку дена откако била фотографирана во акција, таа била убиена од руски артилериски оган на 3 март 2023 година, за време на евакуацијата на ранетите во близина на градот Бахмут, Доњецка област.   

Таа била погребана на Алејата на хероите во нејзиниот роден град   и била преживеана зад нејзините родители и нејзиниот значаен другар. 

## Награди

* Орден на Бохдан Хмелницки, трета класа (7 април 2023 година, постхумно) 

## Наводи
https://war.ukraine.ua/heroes/29-year-old-volunteer-and-paramedic-of-the-93rd-brigade-kholodnyi-yar-yana-yara-rykhlitska-died-near-bakhmut/ 

Категорија:Починати во 2023 година
Категорија:Родени во 1993 година
Седум (филм)

**Седум** (, стилизирано како **Se7en**) — американски трилер во стил неоноар, режиран од Дејвид Финчер и сценарио на Ендру Кевин Вокер. Филмот раскажува за истрагата на двајца детективски партнери за серија убиства што се поврзани со седумте смртни гревови. Улоги: Бред Пит, Морган Фриман, Гвинет Палтроу и Кевин Спејси. Кинокритичарите ја пофалиле работата на режисерот и снимателите, глумата и музиката за филмот. Филмот „Седум“ и членовите на филмската екипа биле наградени и со голем број престижни филмски награди. Врз основа на филмот е создадена стрип-серија со исто име.

## Содржина
Кога пензионираниот полициски детектив Вилијам Сомерсет (Морган Фриман) се справува со последен случај со помош на новопрефрлениот Дејвид Милс (Бред Пит), тие откриваат голем број сложени и жестоки убиства. Наскоро сфаќаат дека имаат работа со сериски убиец (Кевин Спејси), кој е насочен кон луѓе за кои мисли дека ги претставуваат седумте смртни гревови. Сомерсет, исто така, се спријателува со сопругата на Милс, Трејси (Гвинет Палтроу), која е бремена и се плаши да го одгледа своето дете во злосторнички град.

## Улоги

## Наводи

## Надворешни врски

* __СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Филмови од 1995 година
Категорија:Американски филмови
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија:Американски психолошки трилери
Ѓер Енико

**Ѓер Енико** (родена на 17 јули 1968 година, во  Будимпешта) е унгарски конзервативен политичар и избрана за пратеник во Европскиот парламент (ЕП) со Фидес . 

Таа го напуштила Европскиот парламент на 31 август 2010 година за да ја преземе функцијата државен секретар за европски прашања во нејзината родна Унгарија.

Таа е носител на бројни награди: Национален орден на Легијата на честа на Франција (2013), Командант на Орден на белгиската круна (2012), Голем крст на шпанскиот Орден за граѓански заслуги (2011), Медал на честа на Претседател на Република Унгарија (2011) и Големиот крст на Орден за заслуги на Република Италија (2002).

## Образование
Дипломирала на Економскиот универзитет во Будимпешта, Факултетот за меѓународни односи во 1992 година, докторирала во 2000 година. Во 1997 година таа учествувала на курсот понуден од Националната школа за администрација.

Стажирала во САД, Белгија, Франција, Мексико и Шпанија. Стажирање во Француското национално собрание (1998), во Советот на Европа (1998) и во Европската комисија (1995). 

Јазици кои се зборуваат: англиски, италијански, шпански (одлично), француски (средно). 

## Вработување
Државен министер за европски прашања, Министерство за надворешни работи (2010-2011).

Пратеник во Европскиот парламент (2009-2010), член на Економско-монетарниот комитет.

Шеф на штабот на ЕУ на политичката група Фидес во унгарското национално собрание (2003-2009).

Амбасадор на Унгарија во Италија (1999-2003).

Советник за ЕУ прашања на унгарското национално собрание (1992-1999).

Предавач на Универзитетот ЕЛТЕ во Будимпешта (2004-2009) и наставничкиот колеџ Естерхази во Егер (1995-1998). 

## Јавна активност
Унгарски член на работната група за „Европска политика“ на Европската народна партија (2005-2009).

Претседател на Италијанскиот форум во Будимпешта (2004-).

Член на Одборот на Политичкиот научен преглед, Унгарија (2007-).

Директор на Центарот за Слободна Европа (2004-2009). 

## Публикации
Националните парламенти и Европската унија, Озирис, 2004 година.

Коавтор на неколку публикации за европските интеграции.

Извештаи за Латинска Америка и за САД во неделникот HVG (1991–1992). 
## Лично
Мажена, има две деца. 

## Поврзано

* Избори за Европскиот парламент во Унгарија во 2009 година

## Надворешни врски
CV достапно во Министерството за надворешни работи на Република Унгарија

https://www.eppgroup.eu/who-we-are/our-members/eniko-gyori

## Наводи

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1968 година
Категорија:Унгарски политичари
Главна бејзболска лига

мини|282x282пкс|Трговската марка на Главната бејзболска лига
**Главна бејзболска лига** (, *MLB*) — професионална бејзболска организација во Северна Америка, една од петте професионални спортски лиги во САД и Канада. 30-те екипи се поделени во две лиги — Американска и Национална, кои пак се поделени во три дивизии — Источна, Централна и Западна. Двете лиги работеле како посебни правни лица од 1901 и 1876 г., соодветно, и биле споени во една спортска организација под раководство на Комесарот за бејзбол во 2000 г. Лигата, исто така, ги надгледува помалите бејзболски лиги, кои се состојат од приближно 240 клуба поврзани со клубовите од Главната бејзболска лига. Заедно со Меѓународната бејзболска федерација, Лигата го организира Меѓународниот бејзболски класик.

Првата професионална бејзболска екипа е создадена во 1869 г. во Синсинати. Раните децении на професионалниот бејзбол се одликувале со соперништво помеѓу лигите и играчите што постојано се менувале од еден клуб или лига во друг. Периодот пред 1920 г. е познат како епоха на „мртвата топка“, каде играчите ретко погодувале хоум-ран.

## Наводи

## Надворешни врски

* Матична страница

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Главна бејзболска лига
Категорија:Бејзбол во САД
Категорија:Бејзбол во Канада