open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ненадеен удар (филм од 1983)

**Валканиот Хари** (англиски: *Dirty Harry*) е американски филм од 1983 година, во режија на Клинт Иствуд, кој ја игра и главната улога. Другите улоги ги толкуваат: Сондра Лок, Пет Хингл, Пол Дрејк, Бредфорд Дилман, Бет Форд итн. Ова е четвртиот филм од циклусот посветен на Валканиот Хари и единствениот кој бил режиран од Иствуд. Исто така, во овој филм, за последен пат, Иствуд глумел со неговата тогашна сопруга Сондра Лок.

## Синопсис
Полицаецот Калахан се пресметува со криминалците на свој начин. Еднаш, тој притиснува еден мафијашки шеф, кој претрпува срцев удар. Поради тоа, шефот на полицијата бара од Калахан да земе одмор додека не се смират реакциите во јавноста. Истовремено, мафијашите го бркаат Калахан, но тој успева да ги среди во својот препознатлив стил и затоа е испратен во едно мало место за да реши некој неважен случај. Девојката Џенифер Спенсер (ја игра Лок) и нејзината сестра се поканети на забава на која се силувани од група момчиња. Бидејќи еден од сторителите е синот на шефот на полицијата, тие успеваат да се извлечат без казна. Затоа, десет години подоцна, Џенифер одлучува да ја земе правдата во своите раце и почнува да ги убива еден по еден. Инспекторот Калахан е назначен да го реши случајот со повеќекратните убиства при што тој се запознава со Џенифер, за која дури подоцна открива дека ги извршила убиствата. На крајот од филмот, Џенифер оди во куќата на синот на шефот на полицијата, со намера да го убие, но тој се наоѓа во инвалидска количка. Тогаш, во куќата влегува Мик (го игра Пол Дрејк), еден од силувачите, со двајца други криминалци, и го убива шефот на полицијата, а со себе ја зема Џенифер која ја носи во луна-паркот. Таму, Мик сака повторно да ја силува, Џенифер успева привремено да му избега, но тој пак ја фаќа. Сепак, во тој миг се појавува инспекторот Хари Калахан, кој ладнокрвно ги убива тројцата криминалци. Кога пристигнува полицијата, Хари ја прикрива вистината и не им кажува дека Џенифер ги извршила убиствата.

## Наводи

Категорија: Американски филмови 
Категорија: Филмови со Клинт Иствуд
Категорија: Филмови на Клинт Иствуд
Категорија: Филмови со Сондра Лок
Категорија:Криминалистички филмови
Категорија:Акциони филмови
Категорија:Трилери
Категорија:Филмови на англиски јазик
Категорија: Филмови од 1983 година
Рајан Сесењон

**Куаси Рајан Сесењон** (роден на 18 мај 2000 во Рохамптон) — англиски фудбалер од бенинско потекло, лев бек или лево крило на Тотенхем и на англиската репрезентација под 21 година.

## Животопис
Сесењон е роден во Рохамптон, Лондон. Има брат близнак Стивен, кој исто така игра за Фулам. Исто така тој е далечен братучед на поранешниот репрезентативец на Бенин и моментален член на турски Генчлербирлиги, Стефан Сесењон.

## Клупска кариера
Својата фудбалска кариера Рајан Сесењон ја започнал во академијата на Фулам во 2008 година кога се приклучил на нивниот тим под 9 години.

Своето деби за првиот тим на Фулам го направил на 9 август 2016, во натпреварот од Лига купот против Лејтон Ориент на возраст од само 16 години и 81 ден. Седум дена подоцна, на 16 август, дебитирал во првенствен натпревар во Чемпионшип лигата против Лидс Јунајтед што завршил со резултат 1-1.

## Наводи

## Надворешни врски
*Рајан Сесењон на transfermarkt
*Рајан Сесењон на socerway
*Рајан Сесењон на espn
*Рајан Сесењон на whosocered

Категорија:Англиски фудбалери
Категорија:Фудбалери на ФК Фулам
Категорија:Родени во 2000 година
Латвиска Национална Опера

**Латвиска Национална Опера** или *ЛНО* (латвиски: *Latvijas Nacionālā opera*) — национална опера на Латвија, чие седиште се наоѓа во престолнината Рига . Во нејзиниот состав спаѓаат и Латвискиот национален балет (ЛНБ), Латвискиот национален хор (ЛНХ) и Латвискиот национален оркестар (ЛНО).

## Историја

Во Рига постоел театар на кој се прикажувало на германски, кој исто така нудел и опера и балет уште од 1782 година и тој бил сместен во Градскиот театар на Рига од 1863 година.

Првиот обид да се создаде латвиска национална опера била 1893 година, кога била изведена *Spoku stunda* . Латвиската опера (*Latviešu Opera*) била основана во 1912 година од страна на Павулс Јурјан, иако речиси веднаш, за време на Првата светска војна, оперистите биле евакуирани во Русија. Во 1918 година, операта се рестартирала под името *Latvju Opera* предводена од Јазепс Витолс, основач на Латвиската академија за музика. Дебитантната изведба на 23 јануари 1919 година била на Вагнеровата *[[Der fliegende Holländer]]*. Од 1944 година, по окупацијата на Латвија од страна на Советскиот Сојуз и паѓањето под советско влијание, Латвиската Национална Операбила затворена до 1995 година поради реновирање и седиштето се преселило во привремени простории. При повторното отворање во 1995 година, првата опера била *Uguns un nakts* („*Оган и ноќ*“) од Јанис Мединш.

## Објект

Националната опера била изградена во 1863 година од страна на архитектот од Санкт Петербург, Лудвиг Бонстед. Во текот на својата историја, објектот бил на неколкупати реновиран, и тоа: 1882-1887 (по пожарот во 1882), 1957-1958, 1991-1995 (по независноста). За последен пат бил обновен во 2001 година кога била изградена нова сала од 300 места.

## Наводи

## Надворешни врски
* Homepage
* Latvian National Opera and Ballet at Google Cultural Institute

Категорија:Згради и градби во Рига
Категорија:Оперски куќи во Латвија
Категорија:Латвиска култура
Рита Хејворт

200px|мини|Рита Хејворт во 1940-тите
**Рита Хејворт** (; Бруклин, 17 октомври 1918 — Њујорк, 14 мај 1987 година) е американска глумица.

## Животопис
Хејворт е родена  во Бруклин, Њујорк како **Маргарита Кармен Кансино**, ќерка на шпанска танчерка **Едуардо Кансино** **Постари** и **Волга Хејворт**, танчери на Ирско и англиско потекло. Парот се венчал во 1917 година, па потоа ја добиле Маргарет и синовите **Едвард, Jr. и Верона**.

 Татко и на Ритни се надевал дека ќе стане професионална танчерка додека нејзината мајка се надевала да стане глумица. Нејзиниот дедо, Антонио Кансино, тој е еден од најдобрите претставници на традиционалните шпански танци болеро. Неговото училиште за танц во Мадрид била светски позната. Рита се присетува: „Кога наполнив три и пол години, штом можев да застане за својте нозе ме учеа лекции по танц. Јас особено не ги сакав многу, но немав храброст да му кажам на татко ми, па почнав со часови по танц. Проби, проби и проби, тоа беше моето детство.“ Таа одела на часови секој ден, неколку години во Карнеги хол во настава на нејзиниот чичко Ангел Кансино. Настапувала јавно уште во шестата година. Во 1926 година настапила во *La Fiesta*, краток филм на компанијата Ворнер Брос.

Во 1927 година, кога Хејворт имала осум години, семејството се преселило во Холивуд. Нејзиниот татко бил уверен дека таму има голема иднина во танц во филмот и дека неговото семејство може да биде дел од тоа. Тој основал свое училиште за танц, и холивудски џет-сет, вклучувајќи го и Џејмс Кегниј и Џин Харлоу започнуваат со посебни тренинзи во тоа студио. Во текот на големата депресија семејните инвестиции пропаднале. Музичарите веќе не биле во фокусот и комерцијалните интереси за часови по танц на нејзиниот татко исчезнале. Хејворт се здружила во тим со нејзиниот татко и формирале танц група која ја нарекле "**Кансиноси**". Бидејќи Хејворт не била на законската возраст да работат во ноќни клубови и барови во согласност со законот на Калифорнија, таа и нејзиниот татко отишле преку граница, за Тихуана, Мексико, популарно туристичко место за граѓаните на Лос Анџелес за 30 години. Поради нивната работа, Хејворт не завршила средното училиште, но сепак завршила деветто одделение во Лос Анџелес. Добива мали улоги во филмовите *Круз Диабло* (1934), кое што води до следната *Во калиенте* (1935) со мексиканска глумица Долорес Дел Рио. Хејворт играла во такви места, како *Странски Клуб* и *Калиенте Клуб.* Неколку недели подоцна Хејворт имала проба за Фокс. Импресиониран од нејзините филмски движења, Шихан потпишал  шестмесечен договор со неа, под името Рита Касино.

## Филмографија
Рита Хејворт настапила во следниве филмови:
* Само ангелите имаат крила (1939)
* Дамата од Шангај (1947)
* Љубовите на Кармен (1948)
* Пријателот Џои (1957)
* Дојдоа во Кордура (1959)

## Изглед

Во 1949 година нејзините усни биле прогласени за најдобри во светот од страна на уметниците во Лигата на Америка. Имала моден договор со Макс Фактор, за да ги промовира своите кармини и шминки.

Категорија:Американски глумици
Категорија:Родени во 1918 година
Категорија:Починати во 1987 година
Мославачка Гора

мини|250x250пкс|Мославачка Гора кај Вртлинска
мини|250x250пкс|Мославачка Гора кај Побјеник
**Мославачка Гора** се наоѓа во централниот дел на Хрватска, на границата меѓу Бјеловарско-билогорска жупанија и Сисачко-мославинска жупанија. Спаѓа во стари налегнати грамадни планини од палеолошко потекло поради што е богата со рудни богатства (гранит, наоѓалишта нанафта и гас). Највисок врв е Хумка, од 489 метри надморска висина. Позначајни врвови се: Вис (444 метри надморска височина), Калуѓеров гроб (437метри надморска височина) и Месец (354 метри надморска височина). Површина на Мославачка Гора е околу 1350&#x20;км2.

Мославачка Гора е покриена со густи шуми на бука, даб, габер, костен, црна евла и бреза, а во пониските предели има овоштарници и лозја. Во 1994 година, беа пронајдени фосили на праисториски слонови и носорози во рудникот на бентонитска глина во Горна Јеленска. Постојат неколку каменоломи, од кои некои се напуштени. Најважните се Плетарац и Миклеушка. Од ретките и загрозени видови растенија во овој крај растат ѕвездестиот анасон *(Carex echinata)* и миризливиот дволист (*Platanthera bifolia*). Во реките живее загрозениот вид на риба, бел клен *(leuciscus ce cavedanus)*, а од водоземците има дамчест дождовник, кафеава шумска жаба и жолтомешеста жаба. 

На Мославачка Гора постојат остатоци од стари тврдини, од кои најпознати се Гариќ град, изграден од бан Сјтепан Шубиќ.

Мославачка Гора е заштитена во 2007 година превентивно на три години во категоријата на регионален парк.

## Поврзано
* Мославина

## Наводи

## Надворешни врски

Категорија:Планински венци во Хрватска
Категорија:Бјеловарско-билогорска жупанија
Категорија:Сисачко-мославинска жупанија
Оља Ивањицки

**Оља Ивањицки **(Панчево, 10 мај 1931 – Белград, 24 јуни 2009) — српска и југословенска сликарка, вајарка, поет и член на УЛУС (Здружение на ликовни уметници на Србија).

## Животопис
десно|мини|Наследството на Ивањицки во Историскиот музеј на Србија, 2017 год.|293x293пкс
Оља Ивањицки (вистинско име – Олга) е родена во Панчево, во руска болница. Нејзините родители, таткото, Василиј Васиљенко Ивањицки, и мајката, Вероника Михајловна Пјотровска, биле бегалци од Русија по Октомвриската револуција. Живееле во Крагуевац од каде се преселиле во Белград, каде таа студирала вајарство на Академијата за ликовни уметности. Иако запишала друга насока, сепак од самиот почеток се занимавала со сликарство. Дипломирала во 1957 година, во класата на професорот Сретен Стојановиќ. По завршувањето на магистериумот во 1962 година, таа добила посебно признание и стипендија од Фордовата фондација за студии во САД, а во 1978 година добила можност да учествува во програмата на Фулбрајтова фондација.

Таа била еден од основоположниците на Ниш Арт фондацијата и салонот Музеј Медијале, а во 2007&nbsp;г. го основала Фондацијата на Оља Ивањицки, со цел да тој го основа Музејот на Оља Ивањицки.

Во 1957&nbsp;г. таа со група на сликари (Леонид Шејка, Владимир Величковиќ, Љубомир Поповиќ, Миодраг Ѓуриќ) ја основала групата Медијала, која ја претставувале млади сликари, писатели, филозофи, архитекти и композитори. Заедничка цел на сите членови на Медијала била единствената идеја: бескрајна љубов кон уметноста и бескрајно верување во нејзината севкупна моќ.

Таа имала над деведесет самостојни изложби и учествувала на бројни национални и меѓународни групни изложби. Ивањицки како сликарка била под влијание на симболизмот, надреализмот, поп-артот и фантастичната уметност. Во текот на нејзината кариера, таа ја добила Вуковата награда во 1988&nbsp;г., Седмојулската награда (1988 год.) и Наградата на Кариќ.

## Литература

* *Вечен услов – поезија*, Новости, Белград, 2008&nbsp;г.
* *Painting the Future*, Philip Wilson Publishers, London 2009.

## Наводи

## Надворешни врски
Официјално мрежно место на Фондацијата на Оља Ивањицки<br />

Категорија:Родени во 1931 година
Категорија:Починати во 2009 година
Категорија:Луѓе од Белград
Категорија:Српски уметници
Категорија:Српски архитекти
Категорија:Српски вајари
Категорија:Срби од 20 век
Категорија:Срби од 21 век
Категорија:Погребани во Алејата на заслужните граѓани на Новите гробишта (Белград)
Категорија:Починати во Белград
Едвард Хопер

**Едвард Хопер** (, Њујорк, 1882 година — Њујорк, 1967 година) е американски сликар и графички дизајнер.

По студирањето во Њујорк продолжил да се усовршува во Европа. Иако во Париз се среќава со делата на импресионистите по враќањето во САД му се посветува на реализмот и станал главен претставник во правецот на *[[Американска сцена|Американската Сцена]]*. Се интересирал тематски првенствено негативните страни на животот во САД (осамени во транспорт и ресторани, и меланхолија на градот предградијата). Се создаде и типична Американска идеја на пејзажот. Неговите дела се одликуваат со сценски приказ, за кој се чини дека секој момент во животот изумрел. Човечки фигури, дејствуваат како да се вкочанети. Исто така, се забележува и јасна, светлина и изрази на остри сенки. Со својот реалистичен начин на сликање, тој стана еден од фото-реализам.

Категорија:Родени во 1882 година
Категорија:Починати во 1967 година
Категорија:Модерни сликари
Елмира Хусејнова

**Елмира Хусејнова** (12 февруари 1933 – 23 јануари 1995 година) — азербејџански вајар и портретист, која има одржано изложби во различни локации низ светот и беше призната како Почесен уметник на Азербејџан.

## Ран живот
Елмира Хусејнова кизи Мехрали (Елмира Хусејнова, ќерка на Мехрали) е родена на 12 февруари 1933 година во Баку, Азербејџанска Советска Социјалистичка Република. Таа уште од рана возраст имала желба да стане уметник. Елмира студираше на Државиот универзитет за уметност Азим Азимзаде, дипломирајќи во 1954 година. Таа го продолжи своето образование во Државниот научен институт за сликарство, скулптура и архитектура Иљја Репин во Санкт Петербург, дипломирајќи во 1960 година.

## Кариера
Хусејнова почна да одржува изложби во 1957 година и во Азербејџан и во разни други републики на СССР. Тие главно се фокусирале на културни икони—писатели, научници, воени херои и обични работници. Во однос на вајарството, таа работеше со различни медиуми како бронза, керамика, епоксидна смола, мермер, гипс, камен и дрво. Таа работеше со различни видови на дрва и материјали за создавање на најпознатите и значајните нејзини дела. Таа во стапила во брак со Тогрул Нариманбеков и тие заедно имале една ќерка, Асмар Нариманбеков, која била именувана по братот на нејзината мајка и и исто така станала Почесен уметник на Азербејџан.

Хусејнова најмногу се истакна со нејзините масивни скулптури и нејзината оригиналност во однос на композицијата. Некои од нејзините најистакнати дела се: *Селска девојка* (1957), *Работник* (1958), *Семејство* (1960), и *Мајка* (1970). Таа создала скулптури за гробовите на Јафар Џабарли (1968) и Расул Рза (1970), како и барелјеф за Лав Ландау и споменик за Хасан бег Зардаби (1983), кој се наоѓа во Стар град на влезот на издавачката куќа на Азербејџанска енциклопедија. Таа создала два споменици во Германија и во 1967 година беше призната како Почесен уметник на Азербејџан. Други истакнати нејзини дела се статуата на Дмитриј Менделеев на лоџијата на Националната библиотека на Азербејџан во Баку, споменикот на Џафар Џабар во Сумгајит (1966) и слика на платно во зградата Мили Меџлис која била портрет на Незами Ганџави. Во прилог на нејзините скулптури, таа беше позната и по нејзините портрети, од кои најпознати се: *Портрет на Сатар Бахлулзаде*, *Портрет на Расул Рза*, *Портрет на студент* и *Портрет на Тогрул*.

## Смрт и наследство
Хусејнова починала на 23 јануари 1995 година во Баку по долго и тешко боледување. Некои од нејзините дела во постојани колекции на Националниот музеј на уметноста на Азербејџан и Азербејџанските државни уметнички галерии (аз), како и во приватни колекции. Во 2012 година, во нејзина меморија била одржана изложба на одредени нејзини дела во Бакуската галерија.

## Наводи

### Извори

### Користена литература:

*
*
*
*
*
*

Категорија:Родени во 1933 година
Категорија:Починати во 1995 година
Категорија:Азери
Категорија:Жени-уметници
Категорија:Сликари
Категорија:Вајари
Новочеркаска катедрала

**Вознесенската катедрала** (Вознесенский собор) — руска православна црква во Новочеркаск, Ростовска област, Русија. Таа беше една од најголемите цркви во Руската Империја и главната црква на Донските Козаци.

Петкуполната црква, која е 75 метри висока, е познат пример на руската неовизантиска архитектура. Таа беше изградена помеѓу 1891 и 1904 година, на местото на една поранешна црква. Првата црква на ова место беше изградена според дизајнот на Лујџи Руска. Таа била урната во 1846 година. Црквата која ја заменила била урната 17 години подоцна.

Постоечката црквовна градба била дизајнирана од страна на локален архитект, Александар Јашченко, во 1905 година. Верниците беа протерани од црквата од страна на комунистите во 1934 година. Православната заедница ги продолжи своите активности во горната црква во 1942 година, откако комунистите биле протерани од Донбас од страна на Вермахтот.

Старочеркаската катедрала и Новочеркаската катедрала се сметаат за главни духовни центри во Донбас. Матвеј Платов, Василиј Орлов-Денисов, Јаков Бакланов и други атамани биле погребани во црквата. Бронзената статуа на Јермак, освојувачот на Сибир, пред тремот била дизајнирана од Михаил Микешин.

## Галерија

File:Voznesensky Metropolitan Cathedral Novocherkassk 1905.jpg|Донбаската метрополитна катедрала за време на свеченостите на осветувањето во 1905 година
File:Church of Novocherkassk.jpg|Катедралата за време на ноќта
File:Вознесенский собор.jpg|Камбанаријата над тремот, 2006 година


## Наводи

## Надворешни врски
* Шадрина А. В. Когда Старочеркасский воскресенский храм стал собором // Донской временник. Год 2016-й / Дон. гос. публ. б-ка. Ростов-на-Дону, 2015. Вып. 24. С. 98-101.
* Кирьянова С. А. Иконописец Егор Грек и иконостас Воскресенского собора Старочеркасска // Донской временник. Год 2016-й / Дон. гос. публ. б-ка. Ростов-на-Дону, 2015. Вып. 24. С. 102-106.
* Казачья сеть. Войсковой Вознесенский кафедральный собор в Новочеркасске
* История соборного храма 

Категорија:Руски православни катедрали
Категорија:Ростовска област
Категорија:Цркви од 20 век
Попевка за Свилоевиќ

**Попевка за Свилоевиќ** (српско-хрватски: *Popevka od Svilojevića*) - јуначка епска народна песна (бугарштица).

## Содржина
Девојката ја прашува месечината, дали во Цариград го видела нејзиниот свршеник Свилоевиќ за кого не знае дали е жив. Месечината ѝ раскажува за судбината на Свилоевиќ: Него го повикал царот и го прашал кој е јунакот кој со боздгоган ја победил целата турска војска, а Свилоевиќ одговорил дека тоа го направил Крале Марко; го прашал кој е јунакот кој со копје ја победил целата турска војска, а Свилоевиќ одговорил дека тоа го направил Секула; најпосле, го прашал кој е јунакот кој со сабја ја победил целата турска војска при што дошол до царскиот шатор и за малку ќе го убиле царот, а Свилоевиќ одговорил дека тој тоа го направил тоа. Тогаш, царот го прашал со каква смрт сака да погине, а Свилоевиќ побарал да го качат на коњ, со врзани раце, но да му ја остават сабјата крај него. Потоа, него го однеле на погубување во придружба на 300 јаничари, кои му ги одврзале рацете, мислејќи дека тој сам не може да им се спротивстави. Меѓутоа, младиот јунак ги убил сите јаничари, а оставил само еден за да го извести царот.

## Осврт кон песната
„Попевката за Свилоевиќ“ се одликува со посебна стилска рамка: девојката разговара со месечината, а оваа надворешна рамка е преземена од митолошките песни, но е приспособена со голем вкус и со мерка, така што оваа поетска постапка делува како да е оригинална. Втората, внатрешна, рамка е приказната на месечината за разговорот меѓу царот и јунакот Свилоевиќ. Притоа, од композициска гледна точка, целата песна претставува дијалог во дијалог. Така, месечината се колне дека ќе ја кажува вистината, а таква заклетва му дава и Свилоевиќ на царот. Потоа, се јавува уште една таква симетрија: трите прашања и трите одговори за трите јунаци, кои се повторени двапати, при што симетричноста ја истакнува целината на песната.

## Наводи

Категорија:Бугарштици
Соколски манастир

right|thumb|250px|Двориштето со фонтаната
**Соколски манастир**, **Габровски манастир** или **Габровско-Соколски манастир** – манастир на Бугарската православна црква основна во 1833 година, а името го носи по својот основач Јосиф Соколски. Манастирот е посветен на Успението на Пресвета Богородица. Се наоѓа 15 км југозападно од  Габрово на северните падини на Стара Планина во паркот на природата во близина на Соколска Пештера.

Првичната, мала дрвена црква била изградена во 1833 година, а фреските биле завршени година дена подоцна. Христо Цокев, уметник од Габрово, на црквата ѝ донирал икона која ги претставува Богородица и Христос и која се смета за чудесна. Во 1862 година, отецот Паул Зограф и неговиот син од селото Шипка ја фрескоживописале црквата.

Манастирот има голем двор опкружен со станбени и комунални објекти. Во центарот на дворот, во 1865 година мајсторот Никола Фичев изградил голема камена фонтана со осум славини. Манастирот е изграден за време на бугарската национална преродба со огромна поддршка на месните жители на Габрово и блиските села.

Манастирот имал важна улога во Априлското востание во Бугарија. Во овој манастир, водачот на востанието Цанко Дустабанов собрал група доброволци за борба против Турците. Во краток период за време на Руско-турската војна 1877—1878, манастирот бил болница.

Во 1973 година манастирот е прогласен за историска локација на Бугарија.

## Галерија

Податотека:Bulgaria-Sokolski manastir-01.jpg|Капијата на влезот
Податотека:Bulgaria-Sokolski manastir-02.jpg|Манастирскиот конак
Податотека:Bulgaria-Sokolski manastir-03.jpg|Поглед на манастирот
Податотека:Bulgaria-Sokolski manastir-04.jpg|Внатрешноста на куполата
Податотека:Bulgaria-Sokolski manastir-05.jpg|
Податотека:Sokolski-monastery-church.JPG|


## Наводи

Категорија:Манастири на Бугарската православна црква
Категорија:Габровска Област
Категорија:Дела на Дебарската школа
Категорија:Стара Планина
Џиро д’Италија 2018 - етапа 12 до етапа 21

Џиро д’Италија 2018 започнала на 5 мај, а етапата 12 се случила на 17 мај. Трката започнала во Ерусалим со поединечен хронометар.

## Етапа 12

## Етапа 13

## Етапа 14

## Етапа 15

## Етапа 16

## Етапа 17

## Етапа 18

## Етапа 19

## Етапа 20

## Етапа 21

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Џиро д’Италија 2018
Џиро д’Италија 2018 - етапа 1 до етапа 11

Џиро д’Италија 2018 започнала на 4 мај, а етапата 11 ќе се случи на 16 мај. Трката започнала во Ерусалим со поединечен хронометар.

## Етапа 1

## Етапа 2

## Етапа 3

## Етапа 4

## Етапа 5

## Етапа 6

## Етапа 7

## Етапа 8

## Етапа 9

## Етапа 10

## Етапа 11

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Џиро д’Италија 2018
Сура (река)

**Сура** (, ) – река во Русија, десна притока на Волга. Нејзиното устие во Волга е отприлика на пола пат меѓу Нижни Новгород и Казан. Нејзиниот тек поминува низ Пензенската Област, Мордовија, Уљлјановската Област и Нижегородската Област. Долга е 841 км, од кои 394 км се пловни.

Градот Пенза  и помалите градови Алитар, Шумерлља, Јадрин лежат по должината на Сура. На вливот во Волга се наоѓа Василсурск.

Главни притоки на Сура се Пенза, Пјана и Алатир.
 [мини|лево|250px|Реката Сура во близина на [Алатир]]

## Надворешни врски
* 

Категорија:Реки во Чувашија
Категорија:Реки во Мордовија
Категорија:Реки во Русија
Категорија:Притоки на Волга
Категорија:Реки во Нижегородската област
Категорија:Реки во Пензенската област
Категорија:Реки во Уљјановската област
Јованка Калиќ

**Јованка Калиќ-Мијушковиќ **(Белград, 15 септември 1933 година) е српски историчар, универзитетски професор и академик. Образованието го завршила во Белград. Дипломирала на Филозофскиот факултет во Белград, на одсекот историја во 1956 година. Уште како студент почнала со научно-истражувачката работа. Работела како асистент на Институтот за историја во Белград, помеѓу 1958 и 1961 година. Во 1961 година, се вработила на Филозофскиот факултет во Белград како асистент на катедрата за општа историја на средниот век. Докторирала во 1964 година со дисертацијата "Белград во средниот век". Во 1970&nbsp;г. е избрана за вонреден, а во 1976&nbsp;г. за редовен професор на истиот факултет. По смрта на Иван Божиќ, станала шеф на катедрата за општа историја. Од Меѓународниот комитет за историски науки на Европската заедница во Стразбур даден ѝ е византолошкиот проект – дел што се однесува на Југославија. Учествувала на бројни научни собири и држела предавања на многу инострани универзитети, како во Европа (Виена, Грац, Лече, Варшава, Минстер) така и во САД (Санта Барбара, Лос Анџелес, Стенфорд). За дописен член на Српската академија на науките и уметностите е избрана во 1994 година. Во 1967 и во 1974 година ја добила Октомвриската награда, а наградата на Фондот на Радован Самарџиќ, во 1995 година, ја добила за книгата *Србите во доцниот среден век*.

## Научна дејност
Јованка Калиќ се занимавала со проучување на средниот век. Нејзината дисертација "Белград во средниот век" е испечатена како посебна книга и од тој период датира нејзината заинтересираност за белградската средновековна историја. Таа напишила повеќе трудови на оваа тема, со кои ја презентира средновековната белградска топографија, војните околу Белград, белградската бановина, историјата на Земун, улогата на трговијата во средниот век, итн. Друго поле на нејзиното проучување била и раната српска средновековна историја и периодот на владеење на Стефан Немања. Во своите трудови таа ги обработува и списите на Никита Хонијат и Јован Кинам и истражувањата на Рас, и во нив таа ги спојува методите на историчар, археолог и географ. Посебен дел од нејзините истражувања кои прават посебна целина се нејзините трудови за српското деспотство. Тука спаѓаат трудовите за стопанството од тој период, поглавието за деспотот Стефан Лазаревиќ во книгата *Историја на српскиот народ* од 1982 година и книгата *Србите во доцниот среден век* од 1994 година. Пишувала и за врските на средновековната српска држава со Европа, за односите на Стефан Немања со германскиот цар Фридрих Барбароса, за контактите на Србија со средновековна Франција, како и за црковните собори во Ферара и во Фиренца. Библиографија на нејзините трудови е објавена во Годишникот на САНУ 101, од 1994 година.

## Трудови

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Поврзано

* Белград во средниот век
* Србите во доцниот среден век

## Надворешни врски

* Биографија на мрежното место на српската Академија на науките и уметностите 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Академици на САНУ
Категорија:Луѓе од Белград
Категорија:Родени во 1933 година
Категорија:Српски историчари
Категорија:Срби од 20 век
Список на екипи и велосипедисти на Џиро д’Италија 2018

Следи список на екипи и велосипедисти кои учествувале на Џиро д’Италија 2018.

## Екипи

Бидејќи Џиро д’Италија е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Четири професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 22 екипи.

## Велосипедисти

### По почетен број

### По екипа

### По националност

На трката настапиле 176 возачи од 32 различни држави.

## Наводи

## Надворешни врски
* 

Категорија:Џиро д’Италија 2018
Попевка за Радиќ Вукоевиќ

**Попевка за Радиќ Вукоевиќ** (српско-хрватски: *Popijevka Radića Vukojevića*) - кратка народна песна (бугарштица), составена од 14 стиха.

## Содржина
Три копја се насочени кон јунакот Радиќ Вукоевиќ, кој бега низ планината. За несреќа, неговиот коњ се лизга на детелината и трите копја наеднаш го погаѓаат. Шумските разбојници го соблекуваат јунакот, а тој ги моли само да му ја остават марамата на главата за да го заштити лицето од гавраните и орлите.

## Осврт кон песната
Според содржината, чувството за просторот и едноставната линија, „Попевката за Радиќ Вукоевиќ“ наликува на стар средновековен споменик. Три копја го гонат јунакот низ планината и сите три го погаѓаат истовремено, но дури на крајот од песната се открива кој ја носи смртта. Тогаш, јунакот ги моли шумските гусари, но не за животот, туку ги моли да не му ја отстранат белата марама од главата за неговото мртво лице да не му го нагрдат гавраните и орлите.

## Наводи

Категорија:Бугарштици
Зоре Хоџулова и Перјенац Перисавиќ

**Зоре Хоџулова и Перјенац Перисавиќ** (српско-хрватски: *Zore Hodžulova i Perjenac Perisavić*) - народна песна (бугарштица).

## Содржина
Пред дворецот на Хоџул Скрадињанин девојките играат оро, а нив ги предводи Зора Хоџулова. Во далечината, таа го здогледува нејзиниот девер Перисавиќ и го прашува за сопругот Хоџул, за синот Радиќ и за зетот Ѓуро. Јунакот ѝ раскажува како погинале тројцата: Хоџул се борел храбро, но му се скршила сабјата и така го убиле Турците; синот Радиќ се пресекол со сабјата на челото обидувајќи се да ја тргне косата од очите и тогаш го убиле Турците; зетот Ѓуро погинал така што го позајмил својот коњ, а тој бегал пеш, но Турците го стигнале. Тогаш, ранетиот Перисавиќ паѓа од коњот во рацете на Зора, која го пренесува во дворецот и таму ја оплакува смртта на четирите јунаци.

## Осврт кон песната
Во песната се обработува настан по завршувањето на битката на Крбавско Поле (1493&nbsp;г.) при што снаата разговара со деверот Перисавиќ, кој ранет се враќа од бојното поле. Основата на песната ја сочинува троен паралелизам: три прашања, три одговори за смртта и три тажаленки. Во средиштето на песната е стравот на мајката за синот, сликата за неговата смрт и тажењето за него. Секој дел од песната е толку прецизно изработен, што би можел да постои како посебна песна, но сите заедно прават совршена целина. На крајот, токму во мигот кога се јавува опасноста од монотонија во песната, пејачот ја нарушува тројната основа така што додава и четврта смрт, онаа на деверот Перисавиќ, како и четврто тажење. Исто така, народниот пејач внесува и контраст во песната, која почнува со орото што го играат девојките, продолжува со лошите вести од бојното поле и завршува со тагување за четирикратната смрт. Притоа, на крајот од песната, во тагувањето, метафорите од сватовските песни добиваат мрачен призвук.

## Наводи

Категорија:Бугарштици
Емил Павлов

**Емил Павлов** - македонски каратист.

## Животопис

## Спортска кариера
На Европското превенство, одржано во Нови Сад, во мај 2018 година, Павлов по вторпат станал европски шампион. На првенството, тој имал пет борби и победил во сите, а најтешка била првата борба, во која дури во последните секунди успеал да го израмни резултатот, а потоа и да победи. По завршувањето на Европското првенство, на Павлов му бил организиран свечен пречек од страна на градоначалникот на Општина Штип.

## Наводи

Категорија:Македонски каратисти
Финале на Лига Европа 2014

**УЕФА Европа Лига Финалето во 2014** беше финалниот натпревар на 2013-14 УЕФА Европа Лигата, 43 сезона на второто по квалитет европско клупско фудбалски натпреварување организиран од страна на УЕФА, и петтата сезона, откако ова фудбалско натпреварување беше преименувано од УЕФА Купот во УЕФА Европа Лигата. Натпреварот се одиграл на Juventus Стадионот во Торино, Италија на 14 Мај 2014 година, помеѓу шпанскиот фудбалски клуб ФК Севиља и португалскиот фудбалски клуб  Бенфика. Севиља победи на натпреварот со краен резултат 4-2 по изведување на пенали, по нерешениот резултат 0-0 во истекувањето на регуларното време и продолженијата.

## Наводи

Категорија:Финалиња на УЕФА Лига Европа
Финале на Лига Европа 2017

**Финале на Лига Европа 2017** бил финалниот натпревар на УЕФА Европа Лигата, во сезоната 2016-2017 година, како 46та сезона на Европското средно клупско фудбалско натпреварување организирано од страна на УЕФА, и 8 сезона, под називот Лига Европа, бидејќи турнирот бил преименуван од КУП на УЕФА во УЕФА Европската Лигата. Натпреварот се одиграл игра на Пријателската Арена во Солна, Шведска на 24 мај 2017, меѓу холандскот  Ајакс и англискиот Манчестер Јунајтед. Манчестер Јунајтед победил со резултат од 2-0 со што ја обезбедил  својата прва титула во ова натпреварување. Со оваа победа, тие се приклучиле на Јувнетус, Ајакс, Бајерн Минхен и Челси, како клубови кои ги имаат освоено сите три големи Европски трофеи (Европски Шампион Клубови на куповите/ Лига на Шампиони, УЕФА Куп/Лига Европа, и сега веќе непостоечкиот Куп на Победниците на Куповите).

Манчестер Јунајтед со оваа победа се здобил со право да игра против победникот на Лигата на Шампионите, Реал Мадрид во сезоната 2016 и 2017 година воУЕФА Супер Купот 2017 година. Исто така, на победникот му бил овозможен директен влез во групната фаза на Лигата на Шампионите. Полицијата на Стокхолм преземала мерки против потенцијалните терористички напади кои тие се опишани како "нова нормалност", бидејќи две се случи во Стокхолм во 2010 и 2017, а исто така биле подготвени за потенцијални судири помеѓу поддржувачите.

## Тимови
*Во следнава табела, финалето до 2009 година беа во УЕФА Купот ера, од 2010 година беа во УЕФА Европа Лигата ера.*

## Наводи

Категорија:Фудбалот во 2017 година
Категорија:Финалиња на УЕФА Лига Европа
Финале на Лига Европа 2012

**УЕФА Европа Лига Финалето во 2012** беше финалниот натпревар на 2011-12 УЕФА Европа Лигата, 41ва сезона на второто по квалитет европско фудбалско клупско натпреварување организирано од страна на УЕФА (по Лигата на Шампиони), и 3-та сезона откако ова натпреварување беше преименувано од Куп на УЕФА во Лига Европа. Натпреварот се одиграл на 9 мај 2012 година на Националната Арена во Букурешт, Романија, и беше натпревар помеѓу двата шпански клуба – Атлетико Мадрид и Атлетик Билбао. Натпреварот завршил со победа на Атлетико Мадрид од 3-0, со погодоците на Радамел Фалкао постигнувајќи два гола и Диего постигнувајќи гол за поставување на конечниот резултат. Притоа, Falcao е избран за играч на натпреварот, и станал првиот играч да освои две последователни титули во Лига Европа со различни тимови.

## Наводи

Категорија:Финалиња на УЕФА Лига Европа
Битка за границите

**Битка за границите** се случила на 15 август 1914 година, помеѓу Франција, Германија и Белгија. Германскиот Четврти корпус, који имал 500.000 војници ја преминал границата и навлегол во Франција, создавајќи поволни предуслови за нова офанзива. Четвртиот корпус ја нападнал Белгија и ја окупирал на 25 август 1914 година. Потоа белгијскиот претседател на владата го потпишал Бриселскиит мир со фелдмаршал Хелмут фон Молтке Помладиот. Со тоа Германија ја презела власта во Белгија сè 1918 година. Отпор на сојузничката војска, потпомогната од британските сили го забавила германскиот план за брзо освојување и победа на Западниот фронт, по што уследиле рововски војни сè до крајот на Првата светска војна.

## Наводи

Категорија:Битки во Западниот фронт во Првата светска војна
Категорија:Битки на Франција во Првата светска војна
Категорија:Битки на Германија во Првата светска војна
Категорија:Битки на Обединетото Кралство во Првата светска војна
Категорија:Битки на Белгија во Првата светска војна
Категорија:Судири во 1914 година
Финале на Лига Европа 2011

мини|Стадионот Авива
**УЕФА Европа Лига Финалето во 2011** беше финалниот натпревар на 2010-11 УЕФА Европа Лига, во 40-та сезона на второто по квалитет европско фудбалско клупско натпреварување организирано од страна на УЕФА (по Лигата на Шампиони), и 3-та сезона откако ова натпреварување беше преименувано од Куп на УЕФА во Лига Европа. Натпреварот се одиграл на 18 мај 2011 година на Стадион Авива во Даблин, Република Ирска, меѓу двата португалски клубови – Порто и Брага – за првпат во финалет на УЕФА конкуренција.

Со победа од 1-0 Порто ја освоил и обезбедил својата втора титула во ова натпреварување, по успешниот настап во Финалето на Купот на УЕФА во 2003. , за играч на натпреварот бил избран колумбискиот напаѓач Радамел Фалкао, кој го постигнал победничкиот гол со што се зацрстил на позицијата најдобар стрелец за сезоната 2010-11 на УЕФА Европа Лига, поставувајќи рекорд на турнирот со постигнати 17 голови.

## Наводи

Категорија:УЕФА Лига Европа 2010/11
Финале на Купот на УЕФА 1972

**Финале на Купот на УЕФА 1972** — прво финале од новоформираниот Куп на УЕФА, заменувајќи го Купот на саемските градови.

Освојувач на купот била англискиот фудбалски клуб ФК Тотенхем Хотспар кој го победил на англискиот фудбалски клуб ФК Вулверхемптон Вондерерс со вкупен резултат од 3-2.

1972
Категорија:Фудбалот во 1972 година
Категорија:Фудбалот во Лондон
Финале на Купот на УЕФА 1973

**Финале на Купот на УЕФА 1973** — фудбалски натпревар на Куп на УЕФА. Освојувач на купот била англискиот фудбалски клуб ФК Ливерпул кој го победил на германскиот фудбалски клуб ФК Борусија Менхенгладбах со вкупен резултат од 3-2. Првиот натпревар беше одигран на Енфилд, Ливерпул на 10 мај 1973 година, а вториот натпревар на 23 мај 1973 година во Менхенгладбах.

1973
Категорија:Фудбалот во 1973 година
Финале на Купот на УЕФА 1982

**Финале на Купот на УЕФА 1982** — финале на Купот на УЕФА во сезоната 1981-82, во кое учествувале екипите на Гетеборг и Хамбургер. Првиот натпревар се одиграл во Гетеборг на 5 мај 1982 година и во него домашниот состав на Гетеборг славел со 1-0. Возвратниот натпревар се одиграл во Хамбург на 19 мај 1982 година и во него гостинскиот состав славел со 3-0. Со вкупен резултат 4-0 од двата натпревара, екипата на Гетеборг ја освоила првата титула во ова натпреварување.

## Поврзано
* Куп на УЕФА 1981-82

## Надворешни врски
* RSSSF - UEFA Cup 1981/82 
* RSSSF - IFK Göteborg in Europe 1981-1995 

Категорија:Финалиња на Купот на УЕФА
Категорија:Фудбалот во 1982 година
Финале на Лига Европа 2018

**Финале на Лига Европа 2018**  ќе биде финалниот натпревар на УЕФА Европа Лигата во сезоната 2017-2018 година, како 47-та сезона во Европскиот средно клупски фудбалски турнир организиран од страна на УЕФА, и 9. сезона под овој назив бидејќи турнирот бил преименуван од Куп на УЕФА воУЕФА Лига на Европа. Натпреварот се одиграл во Парк Олимпик Лион во Десен-Шарпје, Лион, Франција на 16 Мај 2018 година, помеѓу францускиот Олимпик Марсеј и шпанскиот Атлетико Мадрид.

Победникот стекнал право да игра против победникот на  Лигата на Шампионите 2018 година во УЕФА Супер Купот 2018 година. Тие исто така, ќе се квалификуваат за влез во групната фаза на Лигата на Шампионите во сезоната 2018-19 година.

## Тимови
*Во следнава табела, финалињата до 2009 година биле во ерата на УЕФА Купот, од 2010 година се во УЕФА Европската Лига.*

## Место
[лево|мини|Парк Олипик Лион во [Десен-Шарпје ќе биде домаќин на финалниот натпревар на Лигата на Европа.]]

## Наводи

Категорија:Спортот во Лион
Категорија:Финалиња на УЕФА Лига Европа
Финале на Купот на УЕФА во 1983 година

**Финале на Купот на УЕФА 1983** — финале на Купот на УЕФА во сезоната 1982-83, во кое учествувале екипите на Андерлехт и Бенфика. Првиот натпревар се одиграл во Брисел на 4 мај 1983 година и во него домашниот состав на Андерлехт славел со 1-0. Возвратниот натпревар се одиграл во Лисабон на 18 мај 1983 година и истиот завршил без победник и резултат 1-1. Со вкупен резултат 2-1 од двата натпревара, екипата на Андерлехт ја освоила првата титула во ова натпреварување.

## Поврзано
* Куп на УЕФА 1982-83

## Надворешни врски
* RSSSF 
* Linguasport 

Категорија:Финалиња на Купот на УЕФА
Категорија:Фудбалот во 1983 година
Пиварница Пауланер

**Пауланер** е германска пиварница, основана во 1634 година во Минхен од страна на верскиот ред фраер на * Неудек об дер Ау * мост. Покровителот и пиварницата се именувани по Френсис Паола, основачот на нарачката. Пауланер е една од шесте пиварници кои обезбедуваат пиво за Октоберфест, германскиот фестивал на пиво од 1810 година.
Пауланер е рангирана на осмото место меѓу најпродаваните пива во Германија.

## Историја

## Галерија



Податотека:Paulaner_Salvator_Front_and_Back.jpg|Пауланер Салватор S
Податотека:PaulanerHell.jpg|Шише на Пауланер Пеколот
File:Пауланер Пиво 01.jpg|Точено матно пиво „Пауланер“
File:Пауланер Пиво 02.jpg|Светло и матно пиво „Пауланер“



## Наводи

Категорија:Германски пиварници
Педро де Урсуа

**Педро де Урсуа** (1526 &ndash; 1561) е шпански освојувач од Базтан во Навара. Во Панама, Урсуа го угушил бунтот на Цимарон (бившиот роб).

Заедно со Ортун Велазгуес де Веласко, Педро де Урсуа основал град на Памплона во, Колумбија, на 1 ноември, 1549.

Урсуа подоцна го истражувал регионот на Амазон  за *Ел Дорадо заедно* со Лопе де Агире. Кога Урсуа не и дозволи на Агуировата љубовница да дојде на експедиција, Агуире договорил со друг службеник, Фернандо де Гусман, да се употреби ова одбивање како изговор за да започнат немири во кои ќе биде убиен Урсуа и запленети моќ.

## Педро де Урсуа во фикција
Една верзија на приказната за Урсуа и Агире е прикажана во филмовите: Aguirre, der Zorn Gottes и  *Ел Дорадо*.

Романот *Урсуа* на Вилијам Оспина станал еден од главните изоври во врска со животот на Педро де Урсуа. Книгата содржи детали за животот на Урсуа и го прикажува општо животот во Новиот Свет, за време на средината на 16 век.

## Галерија

Ursua Arizkun.JPG|Остатоци од куќата Урсуа


## Наводи

## Дополнителна литература

* Galster, Ingrid3-89354-075-X
* Galster, IngridUniversidad JaverianaUniversidad del Rosario978-958-738-204-4

## Надворешни врски

* Превод на Илустрирана Енциклопедија на Баскиската Земја член на Lope де Aguirre - содржи голем сегмент на Ursúa е Дорадо " експедиција
* (шпански) 
 Педро де Урсуа на Artehistora.com 
* (шпански) 
Ел Asesinato де Педро де Ursua
* 

Категорија:Статии со надворешни врски на шпански
Категорија:Родени во 1526 година
Категорија:Починати во 1561 година
Категорија:Никулци за Шпанци
Категорија:Шпански конквистадори
Категорија:Основачи на градови
Финале на Лига Европа 2015

**Финале на Лига Европа 2015** е финалниот натпревар во сезоната 2014-15 во УЕФА Лига Европа, како 44 та сезона на Европското средно клупско фудбалско натпреварување организирано од страна на УЕФА, и 8 сезона, под називот Лига Европа, бидејќи турнирот бил преименуван од КУП на УЕФА во УЕФА Европска Лигата. Натпреварот се одиграл  на Националниот Стадион во Варшава, Полска, на 27 Мај 2015 година, помеѓу украинскиот Днипро од Днипропетровск и шпанската Севиља. Победник на ова натпреварувње бил тимот на Севиља, со победата  од 3-2 за нејзина четврта титула.

Како победници, тимот на Севиља се здобил со право да игра против победниците на Лига на Шампиони 2014 - 2015, тимот на Барселона, во УЕФА Супер Купот 2015 година. Згора на тоа, за првпат, место во Лигата на Шампионите било резервирано за понедникот, што значи дека Севиља автоматски се квалификувала во групната фаза на Лигата на Шампионите во сезоната 2015-2016, и покрај тоа што не обезбедила учество преку нивната домашна лигашка позиција. Финалистите на Лигата на Шампионите таа сезона (Јувентус и Барселона) веќе биле квалификувани во групната фаза преку своите домашни првенства .

## Место
мини|На Националниот Стадион во Варшава, Полска, беше домаќин на финалето.

## Наводи
Финале на Лига Европа 2013

**УЕФА Европа Лига Финалето во 2013** беше финалниот натпревар на 2012-13 УЕФА Европа Лигата, 42ва сезона на второто по квалитет европско фудбалско клупско натпреварување организирано од страна на УЕФА (по Лигата на Шампиони), и 4-та сезона откако ова натпреварување беше преименувано од Куп на УЕФА во Лига Европа. Натпреварот се одиграл на стадионот Амстердам Арена во Амстердам на 15 мај 2013, помеѓу португалскиот фудбалски клуб Бенфика и англискиот ФК Челси. Со победа од 2-1, Челси ја освоил својата прва титула во ова натпреварување.

Челзи беа првите освојувачи на титулата во Лигата на Шампиони да играат во Лига Европа следната сезона, откако станале првите учесници на Лигата на шампионите кои ќе биле елиминирани во групната фаза. Со овој триумф, тие станале првата екипа која ја освоила Лигата на Шампионите, по што ја освоиле Лигата на Европа во две последователни сезони. Челзи, исто така, станал четврти клуб, по Јувентус, Ајакс и Баерн Минхен, кои ги освиле сите три големи титули на УЕФА, откако ја освоија Лигата на шампионите во 2012 и Купот на победниците во Куповите на УЕФА во 1971 и 1998 година. Исто така, Челзи, бил првиот тим по Манчестер Јунајтед во финалето на Купот на победници во Купот на Купот во 1991 година, да освои голем европски финален натпревар, без да направи замени.

Како резултат на освојувањето на овој натпревар, Челзи обезбеди место на Суперкупот на УЕФА во 2013 година против победниците на Лигата на шампионите 2012-13, Баерн Минхен.

Категорија:Финалиња на УЕФА Лига Европа
Дервента

**Дервента** () — град и општина во Република Српска, ентитет на Босна и Херцеговина. Се наоѓа во регионот на Посавина, северозападно од Добој. Од 2013 година, има население од 30.177 жители. Општината опфаќа 57 села, како и самиот град.

## Историја

Од 1929 до 1939 година, Дервента била дел од Врбаска бановина и од 1939 до 1941 година од Бановина Хрватска во рамките на Кралство Југославија.

## Географија

Општина Дервента се граничи со Брод, Модрича, Добој, Станари, Прњавор и Србица, како и Хрватска преку реката Сава. Таа има површина од 517 km2 (200 sq mi) и вклучува 57 села покрај актуелниот град Дервента.

Градот Дервента лежи на реката Укрина, а патиштата од него водат до Брод, Которско (Добој), Прњавор (Бања Лука) и Србица.

Градот има населба наречена Дервентски Лаг, која значително се зголемила во последниве години поради растот на општината.

## Демографија

Популацијата на Дервента е поделено на две различни категории. Првата е само демографија на населението во градот, додека втората ги опфаќа и сите други населби. Претходните пописи биле спроведени за време на периодот на СФР Југославија. Како и многу други области во земјата војната драстично го променил составот на населението на Дервента.

## Спорт

Најпопуларен спорт во Дервента е фудбалот, а градот има долга фудбалска традиција. Првиот фудбалски клуб на Дервента бил формиран во 1919 под името ФК Дечко. Неколку други спортски здруженија биле формирани во Дервента пред почетокот на Втората светска војна. Војната предизвикала распаѓање на сите претходни клубови во Дервента и формирање на ФК Текстилец, кој се споил со ФК Дечко. ФК Текстилец сè уште се натпреварува во Првата лига на Република Српска, а домашниот терен е Градски стадион ФК Текстилец, кој има капацитет за присуство од околу 500 гледачи. Најуспешниот спортски тим на Дервента е ФК Дервента, кој во моментов се натпреварува во Премиер лигата во Босна и Херцеговина за ракомет. Дервента е познат во целиот регион за својата традиција на ракометна извонредност, создавајќи многу големи играчи, како и да имаат многу успешен клуб, со оглед на тоа што е толку мал град.

## Надворешни врски

* Derventa
*Zvanična prezentacija opštine Derventa
*www.derventa.rs.sr
*Derventski Lug
*Cyber Derventa 
*Parish of Derventa (Župa Derventa)
*Roman Catholic Parish of Derventa 
*DerventaSrcem.net 
*Fabrika cijevi Derventa
*Fabrika Obuće Sanino d.o.o.Derventa
*Gatarić Group

Категорија:Општини во Република Српска
Категорија:Општини во Босна и Херцеговина